hann sem var framseldur vegna misgjörða vorra og vegna réttlætingar vorrar uppvakinn. 	 Yețțunefk ad immet ɣef ddemma n ddnubat nneɣ, isseḥya-t-id Sidi Ṛebbi si ger lmegtin iwakken a nuɣal d iḥeqqiyen.


heldur rita þeim, að þeir haldi sér frá öllu, sem flekkað er af skurðgoðum, frá saurlifnaði, frá kjöti af köfnuðum dýrum og frá blóði. 	 Lameɛna a sen-naru tabṛaț iwakken ad ṭṭixṛen ɣef wučči n weksum immezlen i lmeṣnuɛat d ssadat. Ad ttixṛen daɣen i yir tikli, i wučči n lmal immurḍsen akk-d tissit n idammen,


Hvaða ávöxtu höfðuð þér þá? Þá sem þér nú blygðist yðar fyrir, því að þeir leiða að lokum til dauða. 	 Acu i trebḥem s lecɣal-nni s wayes tessetḥam tura, lecɣal-nni i gețțawin ɣer lmut.


Með því hefur hann veitt oss hin dýrmætu og háleitu fyrirheit, til þess að þér fyrir þau skylduð verða hluttakendur í guðlegu eðli, er þér hafið komist undan spillingunni í heiminum, sem girndin veldur. 	 Yis-sent daɣen i ɣ-d-tețțunefkent lemɛahdat yesɛan azal d ameqqran, iwakken s tmanegt-agi-ines akk-d ṛṛeḥma-s, aț-țekkim di lecɣal n Sidi Ṛebbi, aț-țbeɛdem ɣef ṭṭmeɛ ițțawin ɣer lefsad n ddunit.


Í bili virðist allur agi að vísu ekki vera gleðiefni, heldur hryggðar, en eftir á gefur hann þeim, er við hann hafa tamist, ávöxt friðar og réttlætis. 	 S tideț m'ara ɣ-țṛebbin yețɣiḍ aɣ lḥal lameɛna m'ara tɛeddi teswiɛt-nni, a naf belli d ayen yelhan i tudert-nneɣ.


Því segir svo: Vakna þú, sem sefur, og rís upp frá dauðum, og þá mun Kristur lýsa þér. 	 Axaṭer yura : Ddekwal a kečč yeṭṭsen, ekker-ed si ger lmegtin, imiren a d-tecṛeq fell-ak tafat n Lmasiḥ.+


Er röddin hafði talað, var Jesús einn. Og þeir þögðu og sögðu á þeim dögum engum frá neinu því, sem þeir höfðu séð. 	 Mi geḥbes ṣṣut-nni, walan anagar Sidna Ɛisa. Deg ussan-nni, inelmaden ur ḥkin i yiwen ayen ẓran.


En prestur í hofi Seifs utan borgar kom með naut og kransa að borgarhliðunum og vildi færa fórnir ásamt fólkinu. 	 Lmuqeddem n lǧameɛ n SSus yellan ɣer tewwurt n temdint, yewwi-d izgaren akk-d ijeǧǧigen zdat tewwura n lǧameɛ ; yebɣa a ten-yezlu d asfel nețța d lɣaci i Bulus akk-d Barnabas.


En þegar þær líta upp, sjá þær, að steininum hafði verið velt frá, en hann var mjög stór. 	 Mi refdent allen-nsent, walant azṛu-nni ameqqran yegrareb akkin.


Talið ekki illa hver um annan, bræður. Sá sem talar illa um bróður sinn eða dæmir bróður sinn, talar illa um lögmálið og dæmir lögmálið. En ef þú dæmir lögmálið, þá ert þú ekki gjörandi lögmálsins, heldur dómari. 	 Ay atmaten, ur kkatet ara wa deg wa, win ara yewten di gma-s neɣ iḥuseb-it, yewwet-ed di ccariɛa yerna iḥuseb-iț. Ihi ma yella tewtem di ccariɛa, ur tellim ara seg wid ixeddmen wayen i d-tenna, meɛna seg wid yekkaten deg-s.


En eftir að ég er upp risinn, mun ég fara á undan yður til Galíleu." 	 Yerna-yasen-d : Meɛna m'ara d-ḥyuɣ si ger lmegtin a wen-zwireɣ ɣer tmurt n Jlili.


Þá réðu æðstu prestarnir af að taka einnig Lasarus af lífi, 	 ?ef wannect-a, lmuqedmin imeqqranen qesden ad nɣen ula d Laɛẓar.


Þá sagði ég: "Sjá, ég er kominn - í bókinni er það ritað um mig - ég er kominn til að gjöra þinn vilja, Guð minn!" 	 Dɣa nniɣ : Aql-iyi-n ay Illu-yiw, usiɣ-ed ad xedmeɣ lebɣi-k, akken yura fell-i di tektabt iqedsen.


Þá sendu bræðurnir jafnskjótt með Pál af stað til sjávar, en Sílas og Tímóteus urðu eftir. 	 Dɣa atmaten srewlen imiren Bulus ɣer lǧiha n lebḥeṛ, ma d Silas d Timuti qqimen di temdint n Biri.


Jesús svaraði: "Kom þú!" Og Pétur sté úr bátnum og gekk á vatninu til hans. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : As-ed ! BBuṭrus yers-ed si teflukt, ileḥḥu ɣef waman, iteddu ɣer Sidna Ɛisa.


Þá munu þeir réttlátu segja: ,Herra, hvenær sáum vér þig hungraðan og gáfum þér að eta eða þyrstan og gáfum þér að drekka? 	 Imiren iḥeqqiyen a s-d-rren : A Sidi melmi i k-neẓra telluẓeḍ, nefka-yak teččiḍ ? Neɣ neẓra-k teffuḍeḍ nefka-yak teswiḍ ?


En Heródes fjórðungsstjóri frétti allt, sem gjörst hafði, og vissi ekki, hvað hann átti að halda, því sumir sögðu, að Jóhannes væri risinn upp frá dauðum, 	 Hiṛudus lḥakem n tmurt n Jlili, yeɛweq mi gesla s wayen yedṛan meṛṛa, axaṭer kra n yemdanen qqaṛen : « d Yeḥya i d-iḥyan si ger lmegtin ! »


Sólin mun snúast í myrkur og tunglið í blóð, áður dagur Drottins kemur, hinn mikli og dýrlegi. 	 Iṭij ad yuɣal d ṭṭlam, aggur ad yuɣal am idammen uqbel a d-yas wass n Sidi Ṛebbi ; ass-nni d ass ameqqran, yeččuṛen d lɛaḍima.


Þetta gjörðist þrem sinnum, og aftur var allt dregið upp til himins. 	 Ayagi yedṛa-d tlata n tikkal, dɣa kullec ițwarfed ɣer igenni.


svo sannarlega sem Guð er einn, sem mun réttlæta umskorna menn af trú og óumskorna fyrir trúna. 	 imi yiwen n Ṛebbi kan i gellan ; ad yerr d iḥeqqiyen zdat-es wid akk yumnen, am wid iḍehṛen am wid ur neḍhiṛ.


Oss ber að vinna verk þess, er sendi mig, meðan dagur er. Það kemur nótt, þegar enginn getur unnið. 	 Skud mazal tafat n wass, ilaq-aɣ a nexdem lecɣal n win i yi-d iceggɛen ; iteddu-d yiḍ anda yiwen ur yezmir ad ixdem.


Enginn saumar bót af óþæfðum dúk á gamalt fat, því þá rífur nýja bótin af hinu gamla og verður af verri rifa. 	 Yiwen ur yețxiḍi tafaweț tajdiṭ i uceṭṭiḍ aqdim, neɣ m'ulac tafaweț-nni ara s-nernu aț-țesseɣṛes aceṭṭiḍ-nni aqdim dɣa acerrig-nni ad innerni.


Hann svaraði honum: "Maður, hver hefur sett mig dómara eða skiptaráðanda yfir ykkur?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ay argaz, anwa i yi-sbedden iwakken ad bḍuɣ gar-awen ?


Nokkrir sem stóðu þar, sögðu við þá: "Hvers vegna eruð þið að leysa folann?" 	 Kra seg wid yellan dinna nnan asen : D acu txeddmem akka ? Acuɣer i d-tserḥem i weɣyul-agi ?


Eitt sinn er þeir voru að þjóna Drottni og föstuðu sagði heilagur andi: "Skiljið frá mér til handa þá Barnabas og Sál til þess verks, sem ég hef kallað þá til." 	 Yiwen wass atmaten nnejmaɛen iwakken ad uẓummen yerna ad dɛun ɣer Sidi Ṛebbi. Ṛṛuḥ iqedsen yenna-yasen-d : Swejdet-iyi-d Barnabas akk-d Caɛul i ccɣel-nni iwumi i ten-heggaɣ.


Ef þér tryðuð Móse, munduð þér líka trúa mér, því um mig hefur hann ritað. 	 Lemmer ț-țideț tumnem s Musa tili tumnem yis-i, axaṭer yura-d fell-i di tira iqedsen.


En ókunnugum fylgja þeir ekki, heldur flýja frá honum, því þeir þekkja ekki raust ókunnugra." 	 D lmuḥal ad tebɛen-t abeṛṛani, ad rewlent fell-as imi ur ssinent ara ṣṣut n ibeṛṛaniyen.


Og hann stóð upp, yfirgaf allt og fylgdi honum. 	 Lewwi yekker, yeǧǧa kullec yedda yid-es.


kom með höfuð hans á fati og færði stúlkunni, en stúlkan móður sinni. 	 Yewwi-t-id deg uḍebsi, yefka-t i teqcict-nni, ma d nețțat tewwi-t i yemma-s.


Eftir þetta birtist hann í annarri mynd tveimur þeirra, þar sem þeir voru á göngu á leið út í sveit. 	 Yesbeggen-ed iman-is s ṣṣifa nniḍen, i sin seg inelmaden iteddun ɣer lexla.


er komið hafði til að hlýða á hann og fá lækning meina sinna. Einnig voru þeir læknaðir, er þjáðir voru af óhreinum öndum. 	 Usan-d iwakken ad slen i wawal-is yerna a ten-isseḥlu si lehlakat-nsen ; wid akk zedɣen leǧnun, ḥlan.


Jesús segir við hana: "Sagði ég þér ekki: ,Ef þú trúir, munt þú sjá dýrð Guðs'?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ur am-d-nniɣ ara ma tumneḍ aț-țwaliḍ tamanegt n Ṛebbi ?


Þegar þeir höfðu sungið lofsönginn, fóru þeir til Olíufjallsins. 	 Mi cnan isefra n ?abur, ulin ɣer yiɣil n uzemmur.


En hann svaraði honum ekki, engu orði hans, og undraðist landshöfðinginn mjög. 	 Sidna Ɛisa yessusem, ur as-d yerri ula d yiwen wawal, ayagi d ayen iswehmen lḥakem.


Þér eruð vottar þessa. 	 Aql-ikkun d inigan-iw.


Aldrei höfðum vér nein smjaðuryrði á vörum, það vitið þér. Og ekki bjó þar ásælni að baki, - Guð er vottur þess. 	 Teẓram belli leɛmeṛ ur nemmeslay s usqizzeb neɣ neḍmeɛ kra deg yiwen, atan Sidi Ṛebbi d inigi !


Hann á að vera í himninum allt til þess tíma, þegar Guð endurreisir alla hluti, eins og hann hefur sagt fyrir munn sinna heilögu spámanna frá alda öðli. 	 Tura atan deg igenni alamma yusa-d lweqt i deg ara tuɣal txelqit meṛṛa ț-țajḍiṭ, akken i t-id-yenna Sidi Ṛebbi si zik seg imawen n lenbiya.


AnnaðAdd Account 	 Add Account


Og ofan á allt annað bætist það, sem mæðir á mér hvern dag, áhyggjan fyrir öllum söfnuðunum. 	 Mbla ma nniɣ-ed ayen nniḍen : aḥebbeṛ yal ass ɣef tejmuyaɛ n watmaten,


Jesús segir við þá: "Drengir, hafið þér nokkurn fisk?" Þeir svöruðu: "Nei." 	 Sidna Ɛisa yessawel-asen : Ay arrac, teṭṭfem-d kra n lḥut neɣ ala ? Nutni rran-as : Ur d-neṭṭif ula d yiwen !


Hann ræddi þá í samkundunni við Gyðinga og guðrækna menn, og hvern dag á torginu við þá, sem urðu á vegi hans. 	 Di lǧameɛ, yebda ițmeslay d wat Isṛail akk-d iyunaniyen iḍuɛen Sidi Ṛebbi. Ițmeslay daɣen akk-d wid i d-ițemlili kull ass di tejmaɛt n temdint.


Sjálfir ákváðu þeir það, enda eru þeir í skuld við þá. Fyrst heiðingjarnir hafa fengið hlutdeild í andlegum gæðum þeirra, þá er þeim og skylt að fulltingja þeim í líkamlegum efnum. 	 ?-țideț ayagi xedmen-t s lebɣi nsen, lameɛna imasiḥiyen n temdint n Lquds uklalen lemɛawna-yagi. Axaṭer akken i weṛten yid-sen lbaṛakat i sen-d-yefka Ṛṛuḥ iqedsen, akken daɣen nutni tura yewwi-d lḥal fell-asen a ten-ɛiwnen di tugniț n lexṣaṣ.


Hann sagði við þá: "Hvernig geta menn sagt, að Kristur sé sonur Davíðs? 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Amek armi qqaṛen Lmasiḥ d mmi-s n Dawed ?


Nú hef ég sagt yður það, áður en það verður, svo að þér trúið, þegar það gerist. 	 Xebbṛeɣ-kkun-id ɣef wannect-agi tura uqbel ad yedṛu iwakken m'ara d-yedṛu aț-țamnem.


Margmiðlun 	 Umuγ n ugetmedia


Himinninn er hásæti mitt og jörðin skör fóta minna. Hvaða hús munuð þér reisa mér, segir Drottinn, eða hver er hvíldarstaður minn? 	 Igenni d amkan n lḥekma-w, ma d lqaɛa ț-țaḥsiṛt i ɣef srusuɣ idaṛṛen-iw. Sidi Ṛebbi yenna-d : Acu n wexxam i tzemrem a yi-tebnum, neɣ anda-t wemkan i deg zemreɣ ad steɛfuɣ ?


Þér sem lögmálið fenguð fyrir umsýslan engla, en hafið þó eigi haldið það." 	 Tewweḍ-ikkun-id ccariɛa n Sidi Ṛebbi s ufus n lmalayekkat, lameɛna kunwi tugim a s-taɣem awal !


Allir hrösum vér margvíslega. Hrasi einhver ekki í orði, þá er hann maður fullkominn, fær um að hafa stjórn á öllum líkama sínum. 	 axaṭer nɣelleḍ meṛṛa, yal yiwen deg-nneɣ amek i gɣelleḍ. Win ur nɣelleḍ ara deg umeslay-is d amdan ikemlen, ula d lǧețța-s yezmer ad iḥkem deg-s.


Farið í skyndi og segið lærisveinum hans: ,Hann er upp risinn frá dauðum, sjá hann fer á undan yður til Galíleu. Þar munuð þér sjá hann.' Þetta hef ég sagt yður." 	 Azlemt aț-ținimt i inelmaden-is belli yeḥya-d si ger lmegtin. Atan a kkun-yezwir ɣer tmurt n Jlili ; dinna ara t-teẓrem. AAtan nniɣ-akunt-ț-id !


Hann skipaði tólf, er skyldu vera með honum og hann gæti sent út að prédika, 	 Yextaṛ tnac deg-sen ad ilin d ṛṛusul ad țeddun daymen yid-es, iwakken a ten-iceggeɛ ad beccṛen lexbaṛ n lxiṛ,


Ég segi yður: Héðan af munuð þér eigi sjá mig, fyrr en þér segið: ,Blessaður sé sá sem kemur, í nafni Drottins.'" 	 Axaṭer aql-i a wen-iniɣ : ur tețțuɣalem ara a yi-twalim, alamma d ass i deg ara d-tinim : Yețțubarek win i d-yusan s yisem n Sidi Ṛebbi !


Þessir menn eru blindsker við kærleiksmáltíðir yðar, er þeir sitja að veislum með yður og háma í sig blygðunarlaust. Þeir eru vatnslaus ský, sem rekast fyrir vindum, tré, sem bera ekki ávöxt að hausti, tvisvar dauð og rifin upp með rótum. 	 D ugur ameqqran m'ara ṭṭfen imukan gar-awen ɣer imensi n tegmaț, zehhun mbla lḥecma, țxemmimen kan ɣef yiman-nsen. Cban asigna yețțawi waḍu, ur d-yețțak lehwa ; cban ttjuṛ ur d-nețțak ara lfakya di lawan-nsent, mmutent, qquṛent dɣa țwaqelɛent.


Jesús gaf því gætur, hvernig þeir, sem boðnir voru, völdu sér hefðarsætin, tók dæmi og sagði við þá: 	 Mi gwala wid yețwaɛerḍen bdan țextiṛin imukan imezwura, Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi yenna yasen :


Hver skyldi ekki óttast, Drottinn, og vegsama nafn þitt? Því að þú einn ert heilagur, allar þjóðir munu koma og tilbiðja frammi fyrir þér, því að réttlátir dómar þínir eru opinberir orðnir. 	 Anwa ur nețțaggad, ur nețḥemmid isem-ik a Sidi Ṛebbi ? Axaṭer d kečč kan i d imqeddes. Leǧnas meṛṛa a d-asen ad seǧǧden zdat-ek, imi tḥekkmeḍ s lḥeqq a Bab n lḥeqq.


Ég sendi hann til yðar einkum í því skyni, að þér fáið að vita, hvernig oss líður, og til þess að hann uppörvi yður. 	 Ceggɛeɣ-t-in iwakken aț-țeẓrem ayen akk i ɣ-iɛnan, yerna ad isseǧhed ulawen-nwen.


Allt er mér falið af föður mínum, og enginn veit, hver sonurinn er, nema faðirinn, né hver faðirinn er, nema sonurinn og sá sem sonurinn vill opinbera hann." 	 Baba yerra kullec ger ifassen-iw. Yiwen ur yeẓri d acu-yi anagar Baba Ṛebbi, yiwen ur issin Baba Ṛebbi anagar Mmi-s akk-d win iwumi yebɣa Mmi-s a t-id-isbeggen.


Hafi einhver yðar þjón, er plægir eða hirðir fénað, segir hann þá við hann, þegar hann kemur inn af akri: ,Kom þegar og set þig til borðs'? 	 Anwa deg-wen ara yesɛun axeddam ikerrzen neɣ ikessen lmal, ara s-yinin m'ara d-yuɣal si lexla : « lɛeslama-inek, qqim aț-țesteɛfuḍ, tura a k-d-awiɣ aț-țeččeḍ ».


Jesús sagði þá við hann: "Í dag hefur hjálpræði hlotnast húsi þessu, enda er þessi maður líka Abrahams sonur. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ass-agi leslak ikcem-ed axxam agi, imi argaz-agi ula d nețța d mmi-s n Ibṛahim.


Og húsbóndi hans sagði við hann: ,Gott, þú góði og trúi þjónn, yfir litlu varstu trúr, yfir mikið mun ég setja þig. Gakk inn í fögnuð herra þíns.' 	 Amɛellem-is yenna-yas : D ayen yelhan i txedmeḍ, ay aqeddac unṣiḥimi deg-k laman ɣef tɣawsiwin timecṭuḥin, sya d asawen a k-wekkleɣ ɣef timeqqranin ! Ili-k di lfeṛḥ yid-i !


Hann sagði: "Ég er rödd hrópanda í eyðimörk: Gjörið beinan veg Drottins, eins og Jesaja spámaður segir." 	 Yeḥya yenna-yasen : Nekk d win akken ɣef i d-yenna nnbi Iceɛya : ț-țaɣect tețɛeggiḍ deg unezṛuf : Heggit abrid i Sidi Ṛebbi !


Úr samkundunni fóru þeir rakleitt í hús Símonar og Andrésar og með þeim Jakob og Jóhannes. 	 Mi d-ffɣen si lǧameɛ, ṛuḥen ɣer wexxam n Semɛun d Andriyus, yedda Yeɛqub d Yuḥenna.


En djöfullinn sagði við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá bjóð þú steini þessum, að hann verði að brauði." 	 Cciṭan yenna-yas : Ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ini-yas i wedɣaɣ-agi a d-yuɣal d aɣṛum.


Ennfremur biður Jesús, að viðurnefni Jústus, að heilsa yður. Þeir eru nú sem stendur einu umskornu samverkamenn mínir fyrir Guðs ríki, og hafa þeir verið mér til huggunar. 	 Ițsellim-ed daɣen fell-awen Ɛisa iwumi qqaṛen Yustus. Ger wat Isṛail anagar tlata watmaten-agi i gxeddmen yid-i i tgeldit n Sidi Ṛebbi, d nutni kan i yufiɣ ɣer tama-w.


Þeir höfðu gætur á honum og sendu njósnarmenn, er létust vera einlægir. Þeir áttu að hafa á orðum hans, svo að þeir mættu framselja hann í hendur og á vald landstjórans. 	 Bdan țɛassan Sidna Ɛisa iwakken ma yeɣli-d deg wawal a t-ṭṭfen. Fkan tajɛelt i kra n yemdanen yerran iman-nsen d wid iḍuɛen Ṛebbi iwakken a t-zenzen ɣer lḥakem n tmurt.


Heilsið Andróníkusi og Júníasi, ættmönnum mínum og sambandingjum. Þeir skara fram úr meðal postulanna og hafa á undan mér gengið Kristi á hönd. 	 ?sellimet ɣef Andrunikus akk-d Yunya i yi-ițțilin yerna llan yid-i di lḥebs, wid eɛzizen ger ṛṛusul, nutni yumnen s Sidna Ɛisa uqbel ad amneɣ nekkini.


Þá spyr ég: Hvort hrösuðu þeir til þess að þeir skyldu farast? Fjarri fer því, heldur hlotnaðist heiðingjunum hjálpræðið af falli þeirra, til þess að það skyldi vekja þá til afbrýði. 	 Acu ara d-iniɣ ihi ? Eɛni at Isṛail ɣlin iwakken ur țțuɣalen ara a d kkren ? Xaṭi ! Lameɛna s tuccḍa-nsen i wwḍen leǧnas nniḍen ɣer leslak. D annect-agi i d-issekkren tismin i wat Isṛail.


Og þér hafið gjörst eftirbreytendur vorir og Drottins, er þér tókuð á móti orðinu með fögnuði heilags anda, þrátt fyrir mikla þrengingu. 	 Ula d kunwi tuɣalem tețțeddum am nukni deg webrid n Ssid-nneɣ, imi di teswiɛt iweɛṛen i tqeblem awal-is s lfeṛḥ i d-ițțak Ṛṛuḥ iqedsen.


Eftir þetta fór hann út. Þá sá hann tollheimtumann, Leví að nafni, sitja hjá tollbúðinni og sagði við hann: "Fylg þú mér!" 	 Mi geffeɣ Sidna Ɛisa, iwala yiwen umekkas isem-is Lewwi yeqqim di texxamt anda țxelliṣen tabzert ( leɣṛama ), iqeṛṛeb ɣuṛ-es yenna-yas : Ddu yid-i.


Svo bar við, er hann var í einni borginni, að þar var maður altekinn líkþrá. Hann sá Jesú, féll fram á ásjónu sína og bað hann: "Herra, ef þú vilt, getur þú hreinsað mig." 	 Mi gella Sidna Ɛisa deg yiwet n taddart n at Jlili, yusa-d yiwen wergaz ihelken lbeṛs, mi gwala Sidna Ɛisa, yuzzel ɣuṛ-es yeɣli ɣer iḍaṛṛen-is, yenna-yas : A Sidi, ma tebɣiḍ, tzemreḍ a yi-tesseḥluḍ.


Myndvinnsla 	 Udlifen


Og á þeim dögum smíðuðu þeir kálf, færðu skurðgoðinu fórn og kættust af verki handa sinna. 	 Dɣa deg ussan-nni, jemɛen-d ddheb, ssefsin-t xedmen yis yiwen ugenduz. Imiren zlan-as asfel, xedmen-as tameɣṛa, feṛḥen s wayen xedmen yifassen-nsen.


Ekki svo að skilja, að vér viljum drottna yfir trú yðar, heldur erum vér samverkamenn að gleði yðar. Því að í trúnni standið þér. 	 Ur nețnadi ara a wen-d-nesken ayen s wayes ara tamnem axaṭer neẓra tǧehdem di liman, lameɛna nebɣa a nexdem yid-wen iwakken a ndukkel di lfeṛḥ.


Hvernig var hún þá tilreiknuð honum? Umskornum eða óumskornum? Hann var ekki umskorinn, heldur óumskorinn. 	 Melmi ițwaḥseb Sidna Ibṛahim d aḥeqqi, uqbel ad yeḍheṛ neɣ armi geḍheṛ ? Mačči armi geḍheṛ meɛna uqbel !


"Faðir, ef þú vilt, þá tak þennan kaleik frá mér! En verði þó ekki minn heldur þinn vilji." 	 A Baba, ma tebɣiḍ ssebɛed fell-i leɛtab-agi i yi-țṛaǧun ; lameɛna d lebɣi-k ara yedṛun mačči d lebɣi inu.


allt frá skírn Jóhannesar til þess dags, er hann varð upp numinn frá oss, verður nú að gjörast vottur upprisu hans ásamt oss." 	 seg wasmi i t-isseɣḍes Yeḥya aɣeṭṭas armi d ass i deg yețwarfed ɣer igenni ; iwakken ad yili am nukkni d inigi n ḥeggu-ines.


Jesús svaraði: "Ó, þú vantrúa og rangsnúna kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður? Hversu lengi á ég að umbera yður? Færið hann hingað til mín." 	 Inṭeq Sidna Ɛisa yenna-yasen : A lǧil ijehlen, iɛewjen ! Ar melmi ara yiliɣ yid-wen ? Ar melmi ara wen-sebṛeɣ ? Awit-iyi-d aqcic-agi ɣer dagi !


Í honum eruð þér einnig umskornir þeirri umskurn, sem ekki er með höndum gjörð, heldur með umskurn Krists, við að afklæðast hinum synduga líkama, 	 Sṭhaṛa-nwen tekka-d si tikli nwen akk-d Lmasiḥ, mačči am tin yețwaxedmen s ufus n wemdan, lameɛna s ɣuṛ Lmasiḥ i d-tekka iwakken a kkun-isellek si tezmert n lǧețța tamednubt.


Brákaðan reyr brýtur hann ekki, og rjúkandi hörkveik mun hann ekki slökkva, uns hann hefur leitt réttinn til sigurs. 	 Ur ițkemmil ara i uɣanim iceqqeqen, ur isnusuy ara taftilt yețmețțaten, alamma yesbedd lḥeqq.


Farið heldur til týndra sauða af Ísraelsætt. 	 ṛuḥet axiṛ ɣer wat Isṛail yellan am ulli iḍaɛen.


Hann er helgiþjónn helgidómsins og tjaldbúðarinnar, hinnar sönnu, sem Drottinn reisti, en eigi maður. 	 Ixeddem ccɣel-is n lmuqeddem ameqqran deg wemkan iqedsen n tideț i gebna Sidi Ṛebbi, mačči d win i bnan yemdanen.


Úr hópi þeirra eru mennirnir, sem smeygja sér inn á heimilin og ná á band sitt kvensniftum, sem syndum eru hlaðnar og leiðast af margvíslegum fýsnum. 	 Kra seg-sen keččmen ɣer kra n yexxamen, țkellixen tilawin ur nesɛi ara lḥeṛma i gețțawi zzhu n ddunit ;


Þegar hann heyrði það, mælti hann: "Þessi sótt er ekki banvæn, heldur Guði til dýrðar, að Guðs sonur vegsamist hennar vegna." 	 Mi gesla Sidna Ɛisa s lexbaṛ-agi yenna : Lehlak-agi ur yeṣṣawaḍ ara ɣer lmut, lameɛna a d-yesbeggen tamanegt n Ṛebbi ; yis daɣen ara d-tban tmanegt n Mmi-s n Ṛebbi.


Vakna þú og styrk það sem eftir er og að dauða komið. Því margt hef ég fundið í fari þínu, sem ekki stenst fyrir Guði mínum. 	 Ddekwal-ed, sseǧhed ayen i k-d yeqqimen neɣ m'ulac ad yemmet, axaṭer lecɣal-ik xuṣṣen ɣer Ṛebbi.


gáfu þeir honum vín að drekka, galli blandað. Hann bragðaði það, en vildi ekki drekka. 	 fkan-as ad isew ccṛab i deg yexleḍ yiwen uɛeqqaṛ aṛzagan. Iɛreḍ-it, yugi a t-isew.


Því að með þeim dómi, sem þér dæmið, munuð þér dæmdir, og með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður mælt verða. 	 Akken tețḥasabem wiyaḍ ara kkun-iḥaseb Sidi Ṛebbi. A wen-d-iktil s lkil s wayes tețțektilim i wiyaḍ.


Ég er Alfa og Ómega, segir Drottinn Guð, hann sem er og var og kemur, hinn alvaldi. 	 Sidi Ṛebbi yenna-d : d nekk i d amezwaru i d aneggaru, d Win yellan si tazwara, yellan ass-a, ara d-yuɣalen ; d nekk i d Bab n tezmert. .


Enginn getur brotist inn í hús hins sterka og rænt föngum hans, nema hann bindi áður hinn sterka, þá getur hann rænt hús hans. 	 Yiwen ur izmir ad ikcem ɣer wexxam n wergaz iǧehden iwakken a d-yaker ayla-s, m'ur t-yuriz ara uqbel ! M'ara t-yarez, imiren yezmer ad yaker axxam-is meṛṛa !


Ég er hræddur um, að mér muni þykja þér öðruvísi en ég óska, er ég kem, og að yður muni þykja ég öðruvísi en þér óskið og á meðal yðar kunni að vera deilur, öfund, reiði, eigingirni, bakmælgi, rógburður, hroki og óeirðir. 	 Axaṭer uggadeɣ m'ara n-aseɣ ɣuṛ-wen, ur kkun-țțafeɣ ara akken bɣiɣ, kunwi daɣen ur iyi-tețțafem ara akken tenwam ; uggadeɣ a n-afeɣ gar-awen amennuɣ, tismin, zzɛaf, amḥezwer, zzux, ccwal, aqeṛṛeḍ, wid yekkaten deg wiyaḍ.


Því að náð Guðs hefur opinberast til sáluhjálpar öllum mönnum. 	 Sidi Ṛebbi isbeggen-ed ṛṛeḥma-s i d-yewwin leslak i yemdanen meṛṛa.


Þeir munu snúa eyrum sínum burt frá sannleikanum og hverfa að ævintýrum. 	 ad sɛuẓẓgen iman nsen ɣef tideț, ad rren ddehn-nsen ɣer tmucuha.


því að enn var hann ekki kominn yfir neinn þeirra. Þeir voru aðeins skírðir til nafns Drottins Jesú. 	 axaṭer mazal ur d-iris ula ɣef yiwen deg-sen, țwaɣeḍsen kan deg aman s yisem n Sidna Ɛisa.


Og stór högl, vættarþung, féllu niður af himni yfir mennina. Og mennirnir lastmæltu Guði fyrir haglpláguna, því að sú plága var mikil. 	 Yeɣli-d igedrez d ameqqran ɣef yemdanen, mkul aɛeqqa yewzen azal n ṛebɛin kilu ; imdanen regmen Sidi Ṛebbi ɣef lmuṣiba n igedrez-nni, axaṭer tegla-d s waṭas n lexṣaṛa.


Og borgin þarf ekki heldur sólar við eða tungls til að lýsa sér, því að dýrð Guðs skín á hana og lambið er lampi hennar. 	 Tamdint-agi ur teḥwaǧ iṭij, ur teḥwaǧ agur iwakken a s-d-fken tafat axaṭer ț-țamanegt n Sidi Ṛebbi i ț-ițnewwiṛen, yerna d Izimer i d lmeṣbeḥ-ines.


að opna augu þeirra og snúa þeim frá myrkri til ljóss, frá Satans valdi til Guðs, svo að þeir öðlist fyrir trú á mig fyrirgefningu syndanna og arf með þeim, sem helgaðir eru.' 	 iwakken a d ffɣen si ṭṭlam ɣer tafat, si tezmert n Cciṭan ɣer tezmert n Ṛebbi, ad amnen yis-i, iwakken a sen-neɛfuɣ ddnubat-nsen, ad sɛun amkan ger wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi.


Sá sem tekur við yður, tekur við mér, og sá sem tekur við mér, tekur við þeim, er sendi mig. 	 Win isṭerḥben yis-wen, yis-i i gesṭerḥeb, win isṭerḥben yis-i, isṭerḥeb s win i yi-d-iceggɛen.


Nú kom upp kurr meðal Gyðinga út af því, að hann sagði: "Ég er brauðið, sem niður steig af himni," 	 Lɣaci bdan smermugen gar-asen ɣef Sidna Ɛisa imi d yenna: « d nekk i d aɣṛum i d yekkan seg igenni.»


Hryggið ekki Guðs heilaga anda, sem þér eruð innsiglaðir með til endurlausnardagsins. 	 Ur sseḥzanet ara Ṛṛuḥ iqedsen, axaṭer yis i kkun-iḍbeɛ Sidi Ṛebbi i wass i deg ara innekmal leslak-nwen.


Því að svo hefur Drottinn boðið oss: Ég hef sett þig til að vera ljós heiðinna þjóða, að þú sért hjálpræði allt til endimarka jarðar." 	 Axaṭer atah wayen i d-yenna Sidi Ṛebbi : Sbeddeɣ-k aț-țiliḍ ț-țafat i leǧnas, aț-țessiwḍeḍ leslak alamma d ixfawen n ddunit.


Hann svaraði þeim: "Þetta er ekki á allra færi, heldur þeirra einna, sem það er gefið. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Mačči d imdanen meṛṛa i gzemren ad qeblen aselmed agi lameɛna anagar wid iwumi i d-ifka Sidi Ṛebbi lefhama i gzemren ad qeblen annect-agi.


En til þess vér hneykslum þá ekki, skaltu fara niður að vatni og renna öngli, taktu síðan fyrsta fiskinn, sem þú dregur, opna munn hans og muntu finna pening. Tak hann og greið þeim fyrir mig og þig." 	 Lameɛna iwakken ur ten-yețɣaḍ ara lḥal, ṛuḥ, ḍeggeṛ tasennaṛt ɣer lebḥeṛ, aslem ( aḥewtiw ) amezwaru ara d-teṭṭfeḍ, ldi-yas imi, aț-țafeḍ deg-s aṣurdi n lfeṭṭa, efk-asen-t d lexlaṣ n tebzert-nneɣ nekk yid-ek.


Vísast hefur hann þess vegna orðið viðskila við þig um stundarsakir, að þú síðan skyldir fá að halda honum eilíflega, 	 Anwi yeẓran ? Ahat yemfaṛaq yid-ek i kra n lweqt kan iwakken asm'ara temlilem ur tețțuɣalem ara aț-țemfaṛaqem,


Því að eins og allir deyja fyrir samband sitt við Adam, svo munu allir lífgaðir verða fyrir samfélag sitt við Krist. 	 Am akken i weṛten meṛṛa yemdanen lmut imi d-kkan s ɣuṛ Adam, akken daɣen wid akk yumnen s Lmasiḥ a d-ḥyun si ger lmegtin imi umnen yis,


Megi hann gefa yður af ríkdómi dýrðar sinnar að styrkjast fyrir anda sinn að krafti hið innra með yður, 	 ṭṭalabeɣ-as iwakken s lɛaḍima-s tameqqrant, a kkun-isseǧhed s tezmert n Ṛṛuḥ-is iqedsen.


Pétur minntist þess, sem gerst hafði, og segir við hann: "Rabbí, sjáðu! fíkjutréð, sem þú formæltir, er visnað." 	 Buṭrus yemmekta-d ayen iɛeddan, yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, muqel ! Tameɣṛust-nni iwumi tedɛiḍ teqquṛ !


Ef einhver elskar ekki Drottin, hann sé bölvaður. Marana ta! 	 Win ur nḥemmel ara Ssid-nneɣ atan ad yețwanɛel ! Marana-ta, Ssid-nneɣ iteddu-d.


Drottinn veiti miskunn heimili Ónesífórusar, því að oft hressti hann mig og fyrirvarð sig ekki fyrir fjötur minn, 	 Ad ibarek Sidi Ṛebbi axxam n gma-tneɣ Unisifur axaṭer daymen yețṣebbiṛ-iyi, ur yessetḥa ara yis-i imi di lḥebs i lliɣ ;


Nú rann á hægur sunnanvindur. Hugðust þeir þá hafa ráð þetta í hendi sér, léttu akkerum og sigldu fram með Krít nærri landi. 	 Akken i d-yekker yiwen ubeḥri xfifen, ɣilen ad awḍen ɣer leqsed nsen. Refden amextaf n lbabuṛ, ṛuḥen rrif rrif n tegzirt n Kritus.


Sökum þessa höfum vér, bræður, huggun hlotið vegna trúar yðar þrátt fyrir alla neyð og þrengingu. 	 Ay atmaten, ɣas akka nella di lmeḥna d iɣeblan, theddnen wulawen nneɣ ɣef wayen yeɛnan liman-nwen.


Villist ekki. Vondur félagsskapur spillir góðum siðum. 	 Ḥadret aț-țețwakellxem, axaṭer tikli d yemcumen tessufuɣ i webrid.


En farísear, og reyndar Gyðingar allir, eta ekki nema þeir taki áður handlaugar, og fylgja þeir svo erfðavenju forfeðra sinna. 	 Axaṭer ifariziyen akk-d wat Isṛail ur tețțen ara uqbel ad ssirden ifassen-nsen, imi ṭṭfen di lɛadda n lejdud-nsen.


Lítið til fugla himinsins. Hvorki sá þeir né uppskera né safna í hlöður og faðir yðar himneskur fæðir þá. Eruð þér ekki miklu fremri þeim? 	 Walit igṭaṭ ( ifṛax ) deg igenwan : ur zerrɛen, ur meggren, ur jemmɛen ula d acemma ɣer ikuffan, meɛna Baba-twen yellan deg igenwan, yețțak-asen-d tamɛict-nsen. Eɛni ur teswim ara akteṛ n yefṛax ?


Páll, að vilja Guðs postuli Krists Jesú til að flytja fyrirheitið um lífið í Kristi Jesú, heilsar 	 Nekk Bulus aqeddac n Ɛisa Lmasiḥ s lebɣi n Sidi Ṛebbi, țwaceggɛeɣ ad beccṛeɣ tudert i ɣ-iwɛed Sidi Ṛebbi di Ɛisa Lmasiḥ.


Hann er ekki hér, hann er upp risinn. Minnist þess, hvernig hann talaði við yður, meðan hann var enn í Galíleu. 	 Ulac-it dagi, yeḥya-d si ger lmegtin. Ur tecfimt ara ɣef wayen i wen-d-yenna di tmurt n Jlili ?


Móse bauð oss í lögmálinu að grýta slíkar konur. Hvað segir þú nú?" 	 Di ccariɛa, Sidna Musa yumeṛ-aɣ-d a neṛjem s yedɣaɣen tameṭṭut am tagi alamma temmut. I keččini d acu ara d-tiniḍ ?


Ég hef gefið yður eftirdæmi, að þér breytið eins og ég breytti við yður. 	 Fkiɣ-awen-d lemtel iwakken ula d kunwi aț-țxedmem akken i wen-xedmeɣ.


En allur fólksfjöldinn var fyrir utan á bæn, meðan reykelsisfórnin var færð. 	 Mi gella isseṛɣay lebxuṛ di lǧameɛ, lɣaci meṛṛa yeqqimen di beṛṛa deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi.


"Varist fræðimennina, sem fýsir að ganga í síðskikkjum og er ljúft að láta heilsa sér á torgum, vilja skipa æðsta bekk í samkundum og hefðarsæti í veislum. 	 ?adret iman-nwen ɣef lɛulama n ccariɛa i gḥemmlen ad țḥewwisen s ijellaben iɣezfanen, ḥemmlen ad țsellimen fell-asen yemdanen di leswaq, ad ṭṭfen imukan imezwura di leǧwameɛ d imukan lɛali di tmeɣṛa.


í trú og með góðri samvisku. Henni hafa sumir frá sér varpað og liðið skipbrot á trú sinni. 	 axaṭer kra n yemdanen nniḍen wexxṛen i tikli yeṣfan armi i sṛuḥen liman-nsen.


Hún mun son ala, og hann skaltu láta heita Jesú, því að hann mun frelsa lýð sinn frá syndum þeirra." 	 A d-tesɛu aqcic, a s-tsemmiḍ Ɛisa, axaṭer d nețța ara iselken lumma-s si ddnubat-nsen.


en opinberað á settum tíma. Þetta orð hans var mér trúað fyrir að prédika eftir skipun Guðs, frelsara vors. 	 Yefka-d awal-is di lweqt ilaqen, ibeggen-it-id di lexbaṛ i yi-d yețțunefken s lameṛ n Sidi Ṛebbi amsellek-nneɣ.


Hvað er þá Apollós? Já, hvað er þá Páll? Þjónar, sem hafa leitt yður til trúar, og það eins og Drottinn hefur gefið hvorum um sig. 	 D acu-t Abulus, d acu-t Bulus ? D iqeddacen kan i kkun-id-yewwin aț-țamnem s Lmasiḥ ! Yal yiwen deg-nneɣ ixeddem ayen i s-d-yefka Sidi Ṛebbi a t-yexdem.


Og reykurinn af reykelsinu steig upp með bænum hinna heilögu úr hendi engilsins frammi fyrir Guði. 	 Dexxan n lebxuṛ-nni yuli akk-d ddeɛwat n yimqedsen yeṣfan, seg ufus n lmelk ibedden zdat Ṛebbi.


En vér, bræður, sem um stundarsakir höfum verið skildir frá yður að líkamanum til en ekki huganum, höfum þráð yður mjög og gjört oss allt far um að fá að sjá yður aftur. 	 Ma d nukni ay atmaten seg wasmi i d-nṛuḥ s ɣuṛ-wen, ɣas akken ur kkun-ẓerrent ara wallen, tellam deg wulawen-nneɣ ; nxaq fell-awen aṭas, daymi i neɛṛeḍ a d-nas iwakken a kkun-nẓer.


Á stóru heimili eru ekki einungis gullker og silfurker, heldur og tréker og leirker. Sum eru til viðhafnar, önnur til óþriflegri nota. 	 Deg wexxam n imeṛkantiyen mačči d iqbucen n ddheb neɣ n lfeṭṭa kan i gellan meɛna llan daɣen wid n wesɣaṛ d wid n wakal ; wid n ddheb d lfeṭṭa țțaǧan-ten i leqdic n wussan n tmeɣṛa ma d wiyaḍ i leqdic n mkul ass.


og sögðu: Vér þökkum þér, Drottinn Guð, þú alvaldi, þú sem ert og þú sem varst, að þú hefur tekið valdið þitt hið mikla og gjörst konungur. 	 qqaṛen : Nḥemmed-ik a Sidi Ṛebbi, a Bab n tezmert yellan si tazwara, yellan ar ass-a, imi tesxedmeḍ tazmert-ik tameqqrant yerna tesbeddeḍ lḥekma-inek.


Ef bróðir þinn syndgar [gegn þér], skaltu fara og tala um fyrir honum, og sé það ykkar einna í milli. Láti hann sér segjast, hefur þú unnið bróður þinn. 	 Ma yella twalaḍ gma-k idneb, ṛuḥ ṭṭef-it weḥd-es, nhu-t. Ma yuɣ-ak awal, atan trebḥeḍ-ed gma-k !


og hrópuðu, er þeir sáu reykinn af brennu hennar, og sögðu: "Hvaða borg jafnast við borgina miklu?" 	 țɛeggiḍen mi walan dexxan n tmes yeččan tamdint-nni, qqaṛen : Anta tamdint yecban tamdint agi ?


Jesús segir við hana: "María!" Hún snýr sér að honum og segir á hebresku: "Rabbúní!" (Rabbúní þýðir meistari.) 	 Sidna Ɛisa iluɛa-ț-id yenna-yas : Meryem ! Tezzi ɣuṛ-es, dɣa tenna-yas s tɛibṛanit : Rabuni ! ( yeɛni : a Sidi ! )


Og allir undruðust stórum veldi Guðs. 	 Lɣaci meṛṛa wehmen di tezmert n Sidi Ṛebbi. Imi tɛeǧǧben akk s wayen i gxeddem, Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer yinelmaden-is yenna :


og æpti hárri röddu: "Hvað vilt þú mér, Jesús, sonur Guðs hins hæsta? Ég særi þig við Guð, kvel þú mig eigi!" 	 Iɛeggeḍ s lǧehd : D acu i tebɣiḍ ɣuṛ-i a Ɛisa, a mmi-s n Ṛebbi ɛlayen ? Di leɛnaya-k, ɣef wudem n Ṛebbi ur iyi-țɛețțib ara !


En nú varir trú, von og kærleikur, þetta þrennt, en þeirra er kærleikurinn mestur. 	 Tura ihi tlata n leḥwayeǧ-agi i gesɛan lqima : liman, asirem d leḥmala ; lameɛna di tlata-agi, d lehmala i ț-țameqqrant.


En gefið fátækum það, sem í er látið, og þá er allt yður hreint. 	 Fket lweɛda s wulawen-nwen, imiren kullec ad awen-yeṣfu.


og viti að það er ekki ætlað réttlátum, heldur lögleysingjum og þverbrotnum, óguðlegum og syndurum, vanheilögum og óhreinum, föðurmorðingjum og móðurmorðingjum, manndrápurum, 	 meɛna ilaq daɣen a nẓer belli ccariɛa n Sidi Ṛebbi ur d-tețțunefk ara ɣef ddemma n iḥeqqiyen meɛna tețțunefk-ed ɣef ddemma n yemcumen, i wid iɛuṣan Ṛebbi, i imejhal, i imednuben akk-d wid ur nețțak ara lqima i wayen iqedsen, wid ur nețqadaṛ ara Ṛebbi, wid ineqqen imawlan-nsen akk-d iqettalen,


[Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér etið upp heimili ekkna og flytjið langar bænir að yfirskini. Þér munuð fá því þyngri dóm.] 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin wudmawen ! Axaṭer tettețțem ayla n tuǧǧal, tesṭuqqutem awal di tẓallit-nwen iwakken a d-tesbegnem iman-nwen telham. Ɣef wayagi, lɛiqab i kkun-ițṛaǧun d ameqqran !


Ef bróðir eða systir eru nakin og vantar daglegt viðurværi 	 Yezmer lḥal ad yili yiwen seg watmaten neɣ si tyessetmatin xuṣṣen di llebsa, lluẓen ur sɛin ara ayen ara ččen ;


kennari fávísra, fræðari óvita, þar sem þú hefur þekkinguna og sannleikann skýrum stöfum í lögmálinu. 	 kečč iḥesben iman-ik tzemreḍ aț-țesfehmeḍ wid ur nessin, neɣ aț-țiliḍ d ccix n warrac axaṭer tufiḍ di ccariɛa n Musa tamusni akk-d țideț !


Þá hófst stríð á himni: Míkael og englar hans fóru að berjast við drekann. Drekinn barðist og englar hans, 	 Yedṛa-d umenɣi deg igenni, Mixayel akk-d lmalayekkat-is nnuɣen akk-d llafɛa-nni. Llafɛa-nni d lmalayekkat-is nnuɣen-ten ula d nutni,


Farið og prédikið: ,Himnaríki er í nánd.' 	 M'ara tețțeddum, țbecciṛet qqaṛet : « Ațaya tgeldit n igenwan tqeṛṛeb-ed » !


íklæðast hinum nýja manni, sem skapaður er eftir Guði í réttlæti og heilagleika sannleikans. 	 aț-țuɣalem d imdanen ijdiden akken yella di lebɣi n Sidi Ṛebbi, iwakken aț-țeddum deg webrid n lḥeqq akk-d ṣṣfa i ɣer tessufuɣ tideț.


En sá, sem ekki hefur þetta til að bera, er blindur í skammsýni sinni og hefur gleymt hreinsun fyrri synda sinna. 	 Ma d win ixuṣṣen deg wannect-agi, am uderɣal isferfuden, ur ițwali ara, ițțu akk ddnubat-is iɛeddan i s-isemmeḥ Sidi Ṛebbi.


Jesús rétti þegar út höndina, tók í hann og sagði: "Þú trúlitli, hví efaðist þú?" 	 Imiren kan, Sidna Ɛisa yeḍleq afus-is, ijbed-it-id yenna-yas : A win iwumi ixuṣṣ liman ! Acuɣeṛ i k-ikcem ccekk ?


Það mun verða á efstu dögum, segir Guð, að ég mun úthella anda mínum yfir alla menn. Synir yðar og dætur munu spá, ungmenni yðar munu sjá sýnir og gamalmenni yðar mun drauma dreyma. 	 Sidi Ṛebbi yenna-d : Deg ussan ineggura a d-sserseɣ Ṛṛuḥ-iw ɣef yemdanen meṛṛa ; arrac-nwen d yessi-twen a d-țcirin ayen ara sen-d-țxebbiṛeɣ, ilmeẓyen-nwen a sen-d-țweḥḥiɣ, imɣaṛen-nwen a sen-d-mmeslayeɣ di tirga.


Því að eins og líkaminn er einn og hefur marga limi, en allir limir líkamans, þótt margir séu, eru einn líkami, þannig er og Kristur. 	 Lǧețța n wemdan d yiwet, ɣas akken tesɛa aṭas n lemfaṣel. Lemfaṣel-agi ɣas deg waṭas yid-sen, d yiwet n lǧețța i llan ; akken daɣen i gella Lmasiḥ.


Jesús var að kenna á hvíldardegi í samkundu einni. 	 Sidna Ɛisa yesselmad deg yiwen n lǧameɛ deg wass n westeɛfu.


En af því að þú ert hálfvolgur og hvorki heitur né kaldur, mun ég skyrpa þér út af munni mínum. 	 Imi temmuzeɣleḍ ur teḥmiḍ, ur tsemmḍeḍ, atan a k-id-erreɣ seg imi-w ;


Fólkið stóð og horfði á, og höfðingjarnir gjörðu gys að honum og sögðu: "Öðrum bjargaði hann, bjargi hann nú sjálfum sér, ef hann er Kristur Guðs, hinn útvaldi." 	 Lɣaci i gbedden dinna țfeṛṛiǧen ; lmuqedmin țmesxiṛen fell-as qqaṛen : Isellek wiyaḍ, ad isellek iman-is tura ma yella ț-țideț d Lmasiḥ i gextaṛ Ṛebbi.


Forðum, er þér þekktuð ekki Guð, þá voruð þér þrælar þeirra, sem í eðli sínu eru ekki guðir. 	 Zik-nni ur tessinem ara Ṛebbi yerna tețɛebbidem lemqamat d ssadaț deg umkan n Ṛebbi.


hórdómur, ágirnd, illmennska, sviksemi, taumleysi, öfund, lastmælgi, hroki, heimska. 	 zzna, yir ccehwat, cceṛ, tiḥila, lexdeɛ, tismin, lekfeṛ, zzux, d wayen akk yellan d lehbala.


Fræðimaðurinn sagði þá við hann: "Rétt er það, meistari, satt sagðir þú, að einn er hann og enginn er annar en hann. 	 Lɛalem-nni yenna-yas : ?-țideț a Sidi ! Ayen i d-tenniḍ d ṣṣeḥ ; Ṛebbi d yiwen ulac wayeḍ.


En Jesús mælti: "Vei yður líka, þér lögvitringar! Þér leggið á menn lítt bærar byrðar, og sjálfir snertið þér ekki byrðarnar einum fingri. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : A nnger-nwen ula d kunwi a lɛulama n ccariɛa ! Tețɛebbim i wiyaḍ tiɛekkmin ẓẓayen, ma d kunwi ur tent-tețnalem ara ula s yiwen uḍaḍ.


Ég ónýti ekki náð Guðs. Ef réttlæting fæst fyrir lögmál, þá hefur Kristur dáið til einskis. 	 Ur sseɣlayeɣ ara lqima n ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, axaṭer ma nezmer a nuɣal d iḥeqqiyen zdat Ṛebbi s ccariɛa n Musa, ihi Lmasiḥ yemmut ɣef wulac !


Og aftur laut hann niður og skrifaði á jörðina. 	 Yekna daɣen yețțaru di lqaɛa.


En hann sagði við þá: "Gefið þeim sjálfir að eta." Þeir svöruðu: "Vér eigum ekki meira en fimm brauð og tvo fiska, nema þá vér förum og kaupum vistir handa öllu þessu fólki." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Fket-asen kunwi s yiman-nwen ayen ara ččen. Erran-as : ?uṛ-nneɣ anagar xemsa teḥbulin n weɣṛum d sin yiselman. Neɣ tebɣiḍ a nṛuḥ nukni a d-naɣ ayen ara ččen lɣaci-agi ?


enginn af völdum hömum var samhæfður við mögulega hami:\ %srequested", "minimummaximum 	 requested", "minimummaximum


Fyrir því kom ég mótmælalaust, er eftir mér var sent. Nú spyr ég, hvers vegna þér senduð eftir mér." 	 daymi i qebleɣ a d-aseɣ mi yi-d-tessawlem. Init-iyi-d tura sebba ɣef wacu i d-tceggɛem ɣuṛ-i.


En Jósef sendi eftir Jakobi föður sínum og öllu ættfólki sínu, sjötíu og fimm manns, 	 Yusef iceggeɛ a d-awin baba-s Yeɛqub akk-d wat wexxam-is meṛṛa i gellan di xemsa usebɛin yid-sen.


En ef einhver sér eigi fyrir sínum, sérstaklega heimilismönnum, þá hefur hann afneitað trúnni og er verri en vantrúaður. 	 Ma yella win ur nɛawen ara at wexxam-is abeɛda imawlan-is, atan yeǧǧa liman, yuɣal akteṛ n win ijehlen.


Jesús sagði: "Sannlega segi ég yður, að enginn hefur yfirgefið heimili, bræður eða systur, móður eða föður, börn eða akra vegna mín og fagnaðarerindisins, 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : A wen-d-iniɣ tideț : win yeǧǧan axxam-is, ayetma-s, yessetma-s, yemma-s, baba-s, arraw-is, tiferkiwin-is ( akal-is ), ɣef ddemma-w akk-d ddemma n ubecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ,


Því að þessi þjónusta, sem þér innið af hendi, bætir ekki aðeins úr skorti hinna heilögu, heldur ber hún og ríkulega ávexti við að margir menn þakka Guði. 	 Axaṭer ssadaqa-agi, ur tețțili ara kan d lemɛawna i watmaten, lameɛna iwakken a d-ilin daɣen waṭas n yemdanen ara iḥemden Sidi Ṛebbi.


Nægja má lærisveini að vera sem meistari hans og þjóni sem herra hans. Fyrst þeir kölluðu húsföðurinn Beelsebúl, hvað kalla þeir þá heimamenn hans? 	 Akken ițwaḥseb ccix ara yețwaḥseb unelmad-is. Daɣen akken yella wemɛellem ara yili uqeddac-is. MMa semman i bab n wexxam Balzabul iḥekkmen ɣef leǧnun, amek ur țsemmin ara akkenni i wat wexxam-is !


Kenndi hann þá hungurs og vildi matast. En meðan verið var að matreiða, varð hann frá sér numinn, 	 yeṭṭef-it laẓ yebɣa ad yečč. Llan țheggin-as-ed lqut, taswiɛt kan iweḥḥa-yas-ed Sidi Ṛebbi ;


Jesús svarar honum: "Þú sagðir það. En ég segi yður: Upp frá þessu munuð þér sjá Mannssoninn sitja til hægri handar máttarins og koma á skýjum himins." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id ! Yerna a wen-iniɣ, ssya d asawen : Mmi-s n bunadem aa d iḥkem ɣɣ er uyeffus n Bab n tezmert, a t-twalim iteddu-d ɣef wusigna seg yigenni.


Hver sem synd drýgir fremur og lögmálsbrot. Syndin er lögmálsbrot. 	 Kra n win idenben yerẓa ccariɛa n Sidi Ṛebbi, axaṭer ddnub ț-țaṛuẓi n ccariɛa.


Þegar hundraðshöfðinginn, sem stóð gegnt honum, sá hann gefa upp andann á þennan hátt, sagði hann: "Sannarlega var þessi maður sonur Guðs." 	 Yiwen umeqqran n lɛeskeṛ ibedd zdat Sidna Ɛisa ; mi gwala amek i gessufeɣ taṛwiḥt, yenna : ?-țideț, argaz-agi d Mmi-s n Ṛebbi !


án þess að hann fái margfalt aftur á þessum tíma og í hinum komandi heimi eilíft líf." 	 a s-d-ițunefk di ddunit-agi akteṛ n wayen yeǧǧa yerna ɣer zdat, ad yesɛu tudert n dayem.


Ég hef gefið henni frest til þess að hún gjöri iðrun, en hún vill ekki gjöra iðrun og láta af hórdómi sínum. 	 Eǧǧiɣ-as lweqt ɣileɣ aț-țendem, lameɛna ur tebɣi ara aț-țerr aḍar ɣef tecmatin i txeddem.


Hvers vegna teljið þér það ótrúlegt, að Guð veki upp dauða? 	 Ay agellid Aɣribas, acuɣeṛ i tɣilem d lmuḥal a d-isseḥyu Sidi Ṛebbi lmegtin ?


Þá er hann hafði lokið máli sínu í áheyrn lýðsins, fór hann til Kapernaum. 	 Mi gekfa awal zdat widak i s-d-ismeḥsisen, yekcem ɣer temdint n Kafernaḥum.


Konungi eilífðar, ódauðlegum, ósýnilegum, einum Guði sé heiður og dýrð um aldir alda. Amen. 	 I ugellid n dayem, ameɣlal ur țwalint wallen, win yellan d yiwen, i nețța tamanegt d lɛezz si lǧil ɣer lǧil ! Amin !


Þar voru Annas, æðsti prestur, Kaífas, Jóhannes, Alexander og allir, sem voru af æðsta prests ættum. 	 Yella lmuqeddem ameqqran ițusemman Hannan akk-d wid i s-yețțilin, ḥedṛen daɣen : Kayef, Yuḥenna d Alixandru.


Tak eftir því, sem ég segi. Drottinn mun gefa þér skilning á öllu. 	 Efhem ayen akka i k-d-nniɣ axaṭer d Sidi Ṛebbi ara k-iɛawnen aț-țfehmeḍ kullec.


"Bræður og feður, hlustið á það, sem ég ætla að flytja yður mér til varnar." 	 Ay atmaten akken ma tellam dagi meẓẓi meqqeṛ, semḥesset ed tura a wen-d-iniɣ ayen s wayes ara dafɛeɣ ɣef yiman-iw !


Verið mildir við suma, þá sem eru efablandnir, 	 ?unnet ɣef wid yețcukkun sfehmetțen


Ekki hafið þér ástæðu til að stæra yður! Vitið þér ekki, að lítið súrdeig sýrir allt deigið? 	 A wen-d-iniɣ : zzux-agi-nwen ur imɛin ara ! Eɛni ur tessinem ara lemtel i d-yeqqaṛen belli cwiṭ n yiɣes n temtunt yessalay arukti meṛṛa ?


Upp frá þeim degi voru þeir ráðnir í að taka hann af lífi. 	 Ass-nni dɣa i ɛewwlen ( qesden ) lmuqedmin imeqqranen ad nɣen Sidna Ɛisa.


Er þetta ekki sonur smiðsins? Heitir ekki móðir hans María og bræður hans Jakob, Jósef, Símon og Júdas? 	 Mačči d nețța i d mmi-s n win ineǧṛen ijegwa ? Eɛni yemma-s mačči ț-țin iwumi qqaṛen Meryem ? AAtmaten-is mačči d Yeɛqub, Yusef, Semɛun akk-d Yuda ?


Og engum leyfði hann að bera neitt um helgidóminn. 	 Ur yeǧǧi ula d yiwen ad yawi yid-es lḥaǧa ɣer daxel n lǧameɛ.


Allt sem þér viljið, að aðrir menn gjöri yður, það skuluð þér og þeim gjöra. Þetta er lögmálið og spámennirnir. 	 Ihi, xedmet i wiyaḍ ayen i tebɣam a wen-t-xedmen i kunwi, axaṭer akka i ɣ-d-tweṣṣa ccariɛa n Musa akk-d lenbiya.


Þá opnuðust augu þeirra, og þeir þekktu hann, en hann hvarf þeim sjónum. 	 Dɣa ldint-ed wallen nsen, ɛeqlen-t, imiren kan yețwaṛfeɛ gar-asen.


Þannig mun og faðir minn himneskur gjöra við yður, nema hver og einn yðar fyrirgefi af hjarta bróður sínum." 	 Akken daɣen ara wen-yexdem Baba Ṛebbi yellan deg igenwan ma ur tețsamaḥem ara i watmaten-nwen seg ul.


Þér hafið ekki útvalið mig, heldur hef ég útvalið yður. Ég hef ákvarðað yður til að fara og bera ávöxt, ávöxt, sem varir, svo að faðirinn veiti yður sérhvað það sem þér biðjið hann um í mínu nafni. 	 Mačči d kunwi i yi-ixtaṛen meɛna d nekk i kkun ixtaṛen ; ceggɛeɣ-kkun iwakken a d-tefkem lfakya, lfakya ara idumen. S wakka, Baba Ṛebbi a wen-yeqbel kra n wayen ara s-tessutrem s yisem-iw.


Í öllu sýndi ég yður, að með því að vinna þannig ber oss að annast óstyrka og minnast orða Drottins Jesú, að hann sjálfur sagði: ,Sælla er að gefa en þiggja.'" 	 Di mkul lḥaǧa, ssekneɣ-awen amek ara txedmem iwakken aț-țɛiwnem wid ur nezmir ara. Mmektit-ed imeslayen n Sidna Ɛisa mi d-yenna : « Win ițseddiqen ițțubarek akteṛ n win iteṭṭfen ssadaqa ».


Lögleysinginn kemur fyrir tilverknað Satans með miklum krafti, lygatáknum og undrum 	 Amcum-agi amejhul a d-yas s tezmert n Cciṭan, ad ixdem leɛǧubat d lbeṛhanat s wayes ara ikellex,


Og ég sá nýjan himin og nýja jörð, því að hinn fyrri himinn og hin fyrri jörð voru horfin og hafið er ekki framar til. 	 Walaɣ igenni d lqaɛa ijdiden, igenni aqdim d lqaɛa taqdimt xfan, lebḥur ur d-qqimen ara.


Allir þeir, sem vilja líta vel út að holdinu til, það eru þeir, sem eru að þröngva yður til að láta umskerast, einungis til þess að þeir verði eigi ofsóttir vegna kross Krists. 	 Wid meṛṛa i gebɣan ad ḥețțmen fell-awen ṭṭhaṛa, bɣan a d-sbeggnen iman-nsen zdat imdanen belli ṭṭfen di leɛwayed, iwakken ur țwaqehhaṛen ara ɣef ddemma n umidag n Lmasiḥ.


Þegar Jesús sagði við þá: "Ég er hann," hopuðu þeir á hæl og féllu til jarðar. 	 Imi i sen-yenna Sidna Ɛisa « d nekkini », uɣalen akk ɣer deffir, ɣlin ɣer lqaɛa.


Og ég heyrði tölu þeirra, sem merktir voru innsigli, hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir af öllum ættkvíslum Ísraelssona voru merktar innsigli. 	 Imiren sliɣ i leḥsab n wid yețwaḍebɛen, meyya uṛebɛa uṛebɛin alef si leɛṛac n wat Isṛail :


og segið við húsráðandann: ,Meistarinn spyr þig: Hvar er herbergið, þar sem ég get neytt páskamáltíðarinnar með lærisveinum mínum?' 	 Init i bab n wexxam-nni : yeqqaṛ-ak-d Ssid nneɣ, anda ara nečč imensi n Tfaska nekk d inelmaden-iw ?


Lærisveinarnir sögðu við hann: "Rabbí, nýlega voru Gyðingar að því komnir að grýta þig, og þú ætlar þangað aftur?" 	 Nnan-as : A Sidi, mačči aṭas aya segmi țnadin wat Isṛail a k-nɣen s iblaḍen, tura tebɣiḍ aț-țuɣaleḍ ɣer dinna ?


Ert þú meiri en faðir vor, Abraham? Hann dó, og spámennirnir dóu. Hver þykist þú vera?" 	 Tugareḍ baba-tneɣ Ibṛahim neɣ lenbiya meṛṛa i gemmuten ? D acu i tḥesbeḍ iman-ik ?


Nú færðu þeir Jesú til æðsta prestsins. Þar komu saman allir æðstu prestarnir, öldungarnir og fræðimennirnir. 	 Wwin Sidna Ɛisa ɣer wexxam n lmuqeddem ameqqran, anda nnejmaɛen imeqqranen n lmuqedmin, lɛulama n ccariɛa akk-d imeqqranen n wegdud.


Hann gekk að, laut yfir hana og hastaði á sótthitann, og fór hann úr henni. En hún reis jafnskjótt á fætur og gekk þeim fyrir beina. 	 Yekna ɣuṛ-es, yumeṛ i tawla aț-țeffeɣ seg-s, dɣa teffeɣ-iț ; imiren kan tekker teqdec-asen-d.


Meðal þeirra var María Magdalena, María, móðir þeirra Jakobs og Jósefs, og móðir Sebedeussona. 	 Tella gar-asent Meryem tamagdalit, Meryem yemma-s n Yeɛqub d Yusef akk-d d yemma-s n warraw n Zabadi.


Þetta sagði Jesús til að kynna, með hvílíkum dauðdaga Pétur mundi vegsama Guð. Og er hann hafði þetta mælt, sagði hann við hann: "Fylg þú mér." 	 S imeslayen-agi, issemɛen-ed amek ara yemmet Semɛun Buṭrus ɣef ddemma n tmanegt n Sidi Ṛebbi. Mi d-yenna ayagi, yenna-yas daɣen : Ddu-d yid-i !


Og hann sagði við þá: "Sannlega segi ég yður: Nokkrir þeirra, sem hér standa, munu eigi dauða bíða, fyrr en þeir sjá Guðs ríki komið með krafti." 	 Sidna Ɛisa yenna daɣen : -- S tideț a wen-d-iniɣ, kra seg wid yellan dagi, ur țmețțaten ara alamma walan tagelda n Ṛebbi tusa-d s tmanegt tameqqrant.


Einnig þessir menn séu fyrst reyndir, síðan takist þeir þjónustuna á hendur, ef þeir eru óaðfinnanlegir. 	 Ilaq ula d nutni ad țwajeṛben di leqdic-nsen, m'ur ufin ara ayen ara sen-d-ssukksen imiren zemren ad qedcen di tejmaɛt.


Og hann segir við mig: "Vötnin, sem þú sást, þar sem skækjan situr, eru lýðir og fólk, þjóðir og tungur. 	 Lmelk yenna-yi-d daɣen : Aman-agi n isaffen i twalaḍ i ɣef tesbedd lḥekma-s tmeṭṭut-nni tucmiț, țmettilen-d igduden, lɣaci d leǧnas n mkul tutlayt.


Þeir vilja meina oss að tala til heiðingjanna, til þess að þeir megi verða hólpnir. Þannig fylla þeir stöðugt mæli synda sinna. En reiðin er þá líka yfir þá komin um síðir. 	 Rnan kemmlen di ddnubat-nsen, axaṭer ur ɣ-ǧǧin ara a nbecceṛ leslak n Sidi Ṛebbi i leǧnas nniḍen ur nelli ara n wat Isṛail. S wakka i d-yeɣli lɛiqab n Sidi Ṛebbi fell-asen.


Ó að þér vilduð umbera dálitla fávisku hjá mér! Jú, vissulega umberið þér mig. 	 Ah ! A lukan aț-țqeblem kra n timmuhbelt si lǧiha-w ! Lameɛna qeblet-eț kan !


Þeir fóru og fundu folann bundinn við dyr úti á strætinu og leystu hann. 	 Ṛuḥen inelmaden-nni ufan aɣyul deg webrid yeqqen ɣer tewwurt n yiwen n wexxam, fsin-as ccedd.


Hefði Jósúa leitt þá til hvíldar, þá hefði Guð ekki síðar meir talað um annan dag. 	 Lemmer nnbi Yacuɛa yessaweḍ lejdud-nneɣ ɣer wemkan n westeɛfu, tili Sidi Ṛebbi ur d-yețmeslay ara ɣef wass nniḍen n westeɛfu.


Von vor um yður er staðföst. Vér vitum, að þér eigið hlut í huggun vorri eins og þér eigið hlut í þjáningum vorum. 	 Ihi ɣef wayen i kkun-yeɛnan nețkel, nekkes anezgum, axaṭer neẓra akken i tețțekkim di lemḥayen-nneɣ, ara tețțekkim daɣen di ṣṣbeṛ i ɣ-d ițțunefken.


Hljóp þá einn til, fyllti njarðarvött ediki, stakk á reyrstaf og gaf honum að drekka. Hann mælti: "Látum sjá, hvort Elía kemur að taka hann ofan." 	 Yiwen seg-sen iṛuḥ yesselxes-ed ameččim n taḍuṭ di lxell, icudd-it ɣer tɣanimt, imekken-as-t iwakken ad isew, yenna : Aṛǧut a nwali ma yella a d-yas Sidna Ilyas a t-id-iṣṣub seg umidag !


Þeir hlýddu og fóru í dögun í helgidóminn og kenndu. Nú kom æðsti presturinn og hans menn, kölluðu saman ráðið, alla öldunga Ísraels, og sendu þjóna til fangelsisins að sækja postulana. 	 Mi slan i wayen i sen-d-yenna lmelk-nni, ṛuḥen ṣṣbeḥ zik ɣer lǧameɛ iqedsen, bdan sselmaden. Ma d lmuqeddem ameqqran d wid akk yellan yid-es, snejmaɛen-d lecyux akk-d imeqqranen n wat Isṛail ɣer unejmaɛ n ccṛeɛ ; imiren ceggɛen a d-awin ṛṛusul-nni si lḥebs.


lastmæla engum, vera ódeilugjarnir, sanngjarnir og sýna hvers konar hógværð við alla menn. 	 ur kkaten deg yiwen, ad ilin d imhenniyen d imawlan n tifrat, yeččuṛen d leḥnana ɣer yemdanen meṛṛa.


Síðan segir hann við manninn: "Réttu fram hönd þína." Hann rétti fram höndina, og hún varð heil sem hin. 	 Imiren Sidna Ɛisa yenna-yas i wergaz-nni : Sleq-ed afus-ik ! YYeḍleq afus-is, dɣa yuɣal iṣeḥḥa am ufus nniḍen.


huggi hjörtu yðar og styrki í sérhverju góðu verki og orði. 	 ad țțuṣebbṛen wulawen-nwen, a wen-d-tețțunefk tezmert s wayes ara txeddmem anagar ayen yelhan ama di lecɣal-nwen ama deg imeslayen-nwen.


Þetta gjörðu þeir og sendu það til öldunganna með þeim Barnabasi og Sál. 	 D ayen i xedmen ; ceggɛen Barnabas d Caɛul ad awin i imeqqranen n tejmaɛin n tmurt n Yahuda, ayen akk i d-jemɛen.


Nú furðar þá, að þér hlaupið ekki með þeim út í hið sama spillingardíki; og þeir hallmæla yður. 	 Tura wehmen imi teṭṭaxṛem fell-asen ur tețțeddum ara deg webrid nsen i gețțawin ɣer nnger, daymi i kkaten deg-wen.


Fjöldi manna fylgdi honum, og þar læknaði hann þá. 	 Aṭas n lɣaci i t-iḍefṛen ɣer dinna, dɣa yesseḥla wid akk ihelken.


Þeir losuðu akkerin og létu þau eftir í sjónum, leystu um leið stýrisböndin, undu upp framseglið og létu berast undan vindi til strandar. 	 Fsin imurar i imextafen bran asen ɣer lebḥeṛ, fsin daɣen imurar i imeqdafen s wacu nehṛen lbabuṛ ; dɣa ssulin yiwen ubeḥnuq yellan ɣer zdat n lbabuṛ iwakken a ten-yawi waḍu ɣer rrif n lebḥeṛ.


Það er Guð, sem gjörir oss ásamt yður staðfasta í Kristi og hefur smurt oss. 	 D Sidi Ṛebbi s yiman-is i ɣ isǧehden yid-wen di tikli-nneɣ akk-d Lmasiḥ, d nețța i ɣ-ixtaṛen.


En Jesús hrópaði: "Sá sem trúir á mig, trúir ekki á mig, heldur þann sem sendi mig, 	 Sidna Ɛisa yessaɛli taɣect-is yenna : Win yesɛan laman deg-i mačči yis-i kan i gumen, meɛna yumen ula s win i yi-d-iceggɛen.


Hvar sem andinn grípur hann, slengir hann honum flötum, og hann froðufellir, gnístir tönnum og stirðnar upp. Ég bað lærisveina þína að reka hann út, en þeir gátu það ekki." 	 Kra wanda ara t-yeṭṭef, yesseɣlay-it ɣer lqaɛa ; aqcic yessufuɣ-ed tikufta, yețqeṛṛic tuɣmas, yețțuɣal d asemmaḍ. ?elleleɣ inelmaden-ik a t-ssufɣen seg-s meɛna ur zmiren ara.


Nú voru fyrirheitin gefin Abraham og afkvæmi hans, - þar stendur ekki "og afkvæmum", eins og margir ættu í hlut, heldur "og afkvæmi þínu", eins og þegar um einn er að ræða, og það er Kristur. 	 Ihi, Sidi Ṛebbi yefka lemɛahda i Ibṛahim akk-d win ara d-ilalen seg-s, ( ur d-yenni ara : i wid ara d-ilalen seg-s am akken aṭas i gellan ). Di tira iqedsen yura : i win ara d-ilalen seg-k ; win i ɣef yura wayagi, d Lmasiḥ.


Í söfnuðinum í Antíokkíu voru spámenn og kennarar. Þar voru þeir Barnabas, Símeon, nefndur Níger, Lúkíus frá Kýrene, Manaen, samfóstri Heródesar fjórðungsstjóra, og Sál. 	 Di tejmaɛt n temdint n Antyuc llan lenbiya d lɛulama : Barnabas, Semɛun ițusemman Aberkan, Lusyus n temdint n Qiṛwan, Manahen i d-ițțuṛebban d Hiṛudus Antibas, akk-d Caɛul.


_Hraði:keyboard, delay 	 keyboard, delay


En ef vér nú sjálfir reynumst syndarar þegar vér leitumst við að réttlætast í Kristi, er þá Kristur orðinn þjónn syndarinnar? Fjarri fer því. 	 Nukni nețnadi a nuɣal d iḥeqqiyen s liman di Lmasiḥ ; ma nufa iman-nneɣ d imednuben ula d nukni am leǧnas nniḍen, eɛni d Lmasiḥ i ɣ-ițțawin ɣer ddnub ? Xaṭi !


En hverjum sem þér fyrirgefið, honum fyrirgef ég líka. Og það sem ég hef fyrirgefið, hafi ég þurft að fyrirgefa nokkuð, þá hefur það verið vegna yðar fyrir augliti Krists, 	 Win iwumi ara tsamḥem, a s-samḥeɣ ula d nekk ; ma yella wayen i ɣef ara samḥeɣ i yiwen, ɣef ddemma-nwen i s-sumḥeɣ zdat Lmasiḥ ;


En þegar allt hefur verið lagt undir hann, þá mun og sonurinn sjálfur leggja sig undir þann, er lagði alla hluti undir hann, til þess að Guð sé allt í öllu. 	 M'ara yuɣal kullec ger ifassen n Lmasiḥ, imiren nețța yellan d mmi-s, ad yuɣal seddaw n lḥekma n win i s-d-yefkan kullec ; iwakken Sidi Ṛebbi ad yeḥkem ɣef kullec.


Náð og friður margfaldist yður til handa með þekkingu á Guði og Jesú, Drottni vorum. 	 Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d tețțunefkent s tugeț, s tmusni n Sidi Ṛebbi akk-d Ssid-nneɣ Ɛisa.


Þar var maður með visna hönd. Og þeir spurðu Jesú: "Er leyfilegt að lækna á hvíldardegi?" Þeir hugðust kæra hann. 	 yella dinna yiwen wergaz iwumi yekref ufus. Ifariziyen steqsan-t nnan-as : Eɛni iḥlel useḥlu deg wass n westeɛfu ? SSteqsan-t akka, iwakken a s-d-afen sebba s wayes ara t-sḍelmen.


Hann svaraði: ,Hundrað kvartil viðsmjörs.' Hann mælti þá við hann: ,Tak skuldabréf þitt, set þig niður og skrifa sem skjótast fimmtíu.' 	 Argaz-nni yerra-yas-d : « Meyya yecbuyla n zzit uzemmur. » Yenna-yas : « sellek awi-d leḥsab ik, qqim taruḍ xemsin ».


Þér munuð spyrja hernað og ófriðartíðindi. Gætið þess, að skelfast ekki. Þetta á að verða, en endirinn er ekki þar með kominn. 	 Aț-țeslem s ṭradat ț-țegrawliwin, meɛna ɣuṛ-wat a kkun-iffeɣ leɛqel. Ur țțaggadet ara, axaṭer ilaq a d-yedṛu wannect-a, meɛna mazal mačči d nnger n ddunit.


Vér tókum höfn í Sýrakúsu og dvöldumst þar þrjá daga. 	 newweḍ ɣer temdint n Sirakuz, anda neqqim tlata wussan.


Þegar þeir heyrðu þetta, fylltust þeir bræði og hugðust deyða þá. 	 Mi sen-slan, ikcem-iten wurrif d ameqqran armi bɣan a ten-nɣen.


Því að hver sem vill bjarga lífi sínu, mun týna því, og hver sem týnir lífi sínu vegna mín og fagnaðarerindisins, mun bjarga því. 	 Axaṭer win yebɣan ad isellek taṛwiḥt-is, a s-tṛuḥ ; ma d win ara yesṛuḥen tarwiḥt-is ɣef ddemma-w akk-d lexbaṛ n lxiṛ, a ț-isellek.


til þess að auglýsa réttlæti sitt á yfirstandandi tíma, að hann sé sjálfur réttlátur og réttlæti þann, sem trúir á Jesú. 	 ma ț-țura isken-ed amek i ten-yerra d iḥeqqiyen zdat-es, axaṭer yebɣa a d-ibeggen belli nețța d aḥeqqi yerna ad yerr d iḥeqqiyen wid akk ara yamnen s Ɛisa.


Þeir færðu þá til höfuðsmannanna og sögðu: "Menn þessir gjöra mestu óspektir í borg vorri. Þeir eru Gyðingar 	 Wwin-ten ɣer lḥakem n tmurt n Ṛuman nnan : Imdanen-agi-nni n wat Isṛail cewwlen tamdint-nneɣ.


Ekki var Abraham eða niðjum hans fyrir lögmál gefið fyrirheitið, að hann skyldi verða erfingi heimsins, heldur fyrir trúar-réttlæti. 	 Ayen akk i gewɛed Sidi Ṛebbi d lweṛt di ddunit i Sidna Ibṛahim akk-d dderya n dderya-s, ur s-t-iwɛid ara imi i getbeɛ ccariɛa, meɛna imi i gețkel fell-as. Daymi i t-yeḥseb Sidi Ṛebbi d aḥeqqi.


Því að þeim, sem hefur, mun gefið verða, og hann mun hafa gnægð, en frá þeim, sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann hefur. 	 Axaṭer win yesɛan a s-d-nernu alamma yella di tawant, ma d win ur nesɛi ara, a s-nekkes ula d ayen yesɛa.


Þér vitið, að þér voruð eigi leystir með hverfulum hlutum, silfri eða gulli, frá fánýtri hegðun yðar, er þér höfðuð að erfðum tekið frá feðrum yðar, 	 Teẓram belli mačči s idrimen neɣ s ddheb neɣ s lfeṭṭa ur nețdum ara i tețwacafɛem si yir tikli i wen-d-ǧǧan lejdud-nwen,


Ég minni yður, bræður, á fagnaðarerindi það, sem ég boðaði yður, sem þér og veittuð viðtöku og þér einnig standið stöðugir í. 	 Ay atmaten, bɣiɣ a wen-d smektiɣ tura lexbaṛ n lxiṛ i wen-d-ssawḍeɣ, win akken i tqeblem yerna tḥerzem-t ;


Hann er sá, sem var í söfnuðinum í eyðimörkinni, með englinum, er við hann talaði á Sínaífjalli, og með feðrum vorum. Hann tók á móti lifandi orðum að gefa oss. 	 Asm'akken i gennejmaɛ wegdud deg unezṛuf, d nețța iwumi d yemmeslay lmelk-nni deg wedrar n Sinay, d nețța iwumi d-yefka Sidi Ṛebbi awal n tudert iwakken a ɣ-t-id issiweḍ.


Þegar hann kemur heim, kallar hann saman vini sína og nágranna og segir við þá: ,Samgleðjist mér, því að ég hef fundið sauðinn minn, sem týndur var.' 	 M'ara d-yaweḍ ɣer wexxam, ad issiwel i imdukkal-is d lǧiran-is, a sen-yini : feṛḥet yid-i, atan ufiɣ tixsi-nni i yi-iɛeṛqen.


Titill 	 Azwel


Hrósa mér verð ég, þótt gagnlegt sé það ekki. En ég mun nú snúa mér að vitrunum og opinberunum Drottins. 	 Eɛni ilaq ad zuxxeɣ ? Ayagi ur infiɛ ara ! Lameɛna a d-ḥkuɣ ɣef kra n leḥwayeǧ i yi-d-iweḥḥa Sidi Ṛebbi.


Feginn vildi ég hafa haldið honum hjá mér, til þess að hann í þinn stað veitti mér þjónustu í fjötrum mínum vegna fagnaðarerindisins. 	 Acḥal bɣiɣ ad iqqim dagi ɣuṛ-i iwakken ad iyi-iqdec deg umkan-ik, m'akka țwaḥebseɣ ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ.


Því hvar sem ofsi og eigingirni er, þar er óstjórn og hvers kyns böl. 	 Axaṭer anda llant tismin d wemḥizwer, yella ussexṛeb d mkul ccɣel n diri yellan.


Því að Jóhannes skírði með vatni, en þér skuluð skírðir verða með heilögum anda, nú innan fárra daga." 	 « Yeḥya isseɣḍas imdanen deg aman, ma d kunwi, di kra n wussan aț-țețwaɣeḍsem s Ṛṛuḥ iqedsen.»


Hinn fyrsti maður er frá jörðu, jarðneskur, hinn annar maður er frá himni. 	 Amdan amezwaru yekka-d seg wakal, d amdan n ddunit ; amdan wis sin yusa-d seg igenni.


Því var það, að hann í öllum greinum átti að verða líkur bræðrum sínum, svo að hann yrði miskunnsamur og trúr æðsti prestur í þjónustu fyrir Guði, til þess að friðþægja fyrir syndir lýðsins. 	 Daymi i s-ilaq a d-yas s ṣṣifa n wemdan am atmaten-is iwakken ad yuɣal d lmuqeddem ameqqran i ɣef yella lețkal, yeččuṛen d ṛṛeḥma, ad iqdec ɣef Sidi Ṛebbi seg ul yerna ad ikkes ddnubat n yemdanen meṛṛa.


hungraða hefur hann fyllt gæðum, en látið ríka tómhenta frá sér fara. 	 yesseṛwa-yasen leṛẓaq i wid yelluẓen, ma d imeṛkantiyen yerra-ten ifassen d ilmawen.


En ef einhver segir við yður: "Þetta er fórnarkjöt!" þá etið ekki, vegna þess, er gjörði viðvart, og vegna samviskunnar. 	 Lameɛna ma yella win i wen-d yennan : ayagi yețțunefk d asfel i ssadaț, ur tețțet ara imi i kkun-id ixebbeṛ iwakken ad yethedden wul nwen.


Jesús sá Natanael koma til sín og sagði við hann: "Hér er sannur Ísraelíti, sem engin svik eru í." 	 Sidna Ɛisa mi gwala Natanahil iteddu-d ɣuṛ-es, yenna : Atah yiwen n wat Isṛail n tideț, ulac deg-s leɣdeṛ.


Annað er þetta: ,Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig.' Ekkert boðorð annað er þessum meira." 	 Atah wis sin : Ilaq aț-țḥemleḍ lɣiṛ-ik am yiman-ik. Ulac lameṛ yugaren wigi.


Að undirlagi móður sinnar segir hún: "Gef mér hér á fati höfuð Jóhannesar skírara." 	 Tweṣṣa-ț yemma-s a s-tini : Awi-yi-d ɣer dagi aqeṛṛuy n Yeḥya aɣeṭṭas deg uḍebsi.


En til þess að þér vitið, að Mannssonurinn hefur vald á jörðu að fyrirgefa syndir, þá segi ég þér" - og nú talar hann við lama manninn: "Statt upp, tak rekkju þína, og far heim til þín!" 	 Meɛna iwakken aț-țeẓrem belli Mmi-s n bunadem yesɛa tazmert di ddunit-agi ad yeɛfu ddnubat... YYenna i wukrif-nni : Ekker, ddem usu-inek tṛuḥeḍ ɣer wexxam-ik !


Eða er Guð einungis Guð Gyðinga? Ekki líka heiðingja? Jú, líka heiðingja; 	 Eɛni Sidi Ṛebbi, d Illu n wat Isṛail kan ? Ur yelli ara d Illu n leǧnas nniḍen ? Ula d nutni d Illu-nsen


Nokkrir þeirra voru frá Kýpur og Kýrene, og er þeir komu til Antíokkíu, tóku þeir einnig að tala til Grikkja og boða þeim fagnaðarerindið um Drottin Jesú. 	 lameɛna llan gar-asen kra n yergazen n tegzirt n Qubṛus akk-d kra nniḍen n temdint n Qiṛwan, usan-d ɣer temdint n Antyuc, țmeslayen i iyunaniyen, țbecciṛen-asen lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Sidna Ɛisa.


eins og snara. En koma mun hann yfir alla menn, sem byggja gjörvalla jörð. 	 Ass-nni a d-yeɣli am ucebbak ɣef yemdanen n ddunit meṛṛa.


En þú, Guðs maður, forðast þú þetta, en stunda réttlæti, guðhræðslu, trú, kærleika, stöðuglyndi og hógværð. 	 Ma d kečč ay aqeddac n Sidi Ṛebbi ssebɛed iman-ik ɣef wannect agi meṛṛa, nadi ɣef lḥeqq d ṭṭaɛa, liman, lmaḥibba, ṣṣbeṛ d wannuz.


Þannig greindi menn á um hann. 	 S wakka i gebda yețțimɣuṛ lxilaf ger lɣaci ɣef Sidna Ɛisa.


Ekki hef ég tekið við því af manni né látið kenna mér það, heldur fengið það fyrir opinberun Jesú Krists. 	 axaṭer, nekk s yiman-iw mačči d amdan i yi-t-id-issawḍen neɣ i yi t-islemden, lameɛna d Sidna Ɛisa Lmasiḥ i yi-t-id-iweḥḥan.


Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið þetta verða, að Guðs ríki er í nánd. 	 Kunwi daɣen m'ara twalim yewweḍ-ed wannect-agi ḥṣut belli tageldit n Ṛebbi teqṛeb-ed.


Þegar hann kom yfir um, í byggð Gadarena, komu á móti honum frá gröfunum tveir menn haldnir illum öndum, svo skæðir, að enginn mátti þann veg fara. 	 Mi gewweḍ Sidna Ɛisa agemmaḍ i lebḥeṛ, ɣer tmurt n at Gadaṛa, a ten-aya sin yergazen yețwazedɣen, ffɣen-d si tmeqbeṛt, mmugren-t-id. Yiwen ur izmir ad iɛeddi seg webrid-nni axaṭer weɛṛen aṭas.


Hann sagði þá við hana: "Dóttir, trú þín hefur bjargað þér. Far þú í friði." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : A yell-i, imi tumneḍ yis-i teḥliḍ ! Ṛuḥ di talwit.


Með hjartanu er trúað til réttlætis, en með munninum játað til hjálpræðis. 	 Axaṭer ma yella tumneḍ seg wul, Sidi Ṛebbi a k-iḥseb d aḥeqqi ; ma tcehdeḍ s yimi-k aț-țețțuselkeḍ.


Og hann tók hönd barnsins og sagði: "Talíþa kúm!" Það þýðir: "Stúlka litla, ég segi þér, rís upp!" 	 yeṭṭef afus n teqcict-nni yenna-yas : Talita, qumi ! (Yeɛni : « A taqcict, ekker ! »)


Virkjað 	 Isker


Þessi smyrsl hefði mátt selja fyrir meira en þrjú hundruð denara og gefa fátækum." Og þeir atyrtu hana. 	 Lemmer i t-nezzenz, a d-yawi akteṛ n telt meyya twiztin n lfeṭṭa ara nefṛeq i igellilen ! Dɣa rfan ɣef tmeṭṭut-nni.


Og er dagur rann, kallaði hann til sín lærisveina sína, valdi tólf úr þeirra hópi og nefndi þá postula. 	 Mi yuli wass, yessawel i yinelmaden is, yextaṛ seg-sen tnac iwumi isemma « ṛṛusul» yeɛni « imceggɛen.»


svo að hver sem trúir hafi eilíft líf í honum. 	 iwakken kra n win yumnen yis, ad yesɛu tudert n dayem.


Þá færa þeir til hans mann, daufan og málhaltan, og biðja hann að leggja hönd sína yfir hann. 	 Wwin-as-d yiwen wergaz d aɛeẓẓug, d ameqmaq ; ḥellelen-t iwakken ad issers afus-is fell-as.


Nei, heldur að það sem heiðingjarnir blóta, það blóta þeir illum öndum, en ekki Guði. En ég vil ekki, að þér hafið samfélag við illa anda. 	 Meɛna ayen akka i zellun, zellun-t i leǧnun mačči i Ṛebbi ; nekk ur bɣiɣ ara aț-țcerkem akk-d leǧnun.


Og hinn fjórði hellti úr sinni skál yfir sólina. Og sólinni var gefið vald til að brenna mennina í eldi. 	 Lmelk wis ṛebɛa yesmar taqbuct-is ɣef yiṭij, yețțunefk-as i yiṭij ad yesseṛɣ imdanen,


Ég, Tertíus, sem hef ritað bréfið, bið að heilsa yður í Drottni. 	 Nekk Tertius i guran tabṛaț-agi țsellimeɣ daɣen fell-awen s yisem n Ɛisa Lmasiḥ.


Jesús gekk því ekki lengur um meðal Gyðinga á almannafæri, heldur fór hann þaðan til staðar í grennd við eyðimörkina, í þorp sem heitir Efraím, og þar dvaldist hann með lærisveinum sínum. 	 Seg wass-nni, Sidna Ɛisa yejbed iman-is ɣef lɣaci. Iṛuḥ Syenna ɣer taddart n Ifṛahim i d-yezgan ț-țama unezṛuf, yesɛedda dinna kra n wussan nețța d inelmaden is.


og ganga fram, þeir, sem gjört hafa hið góða, munu rísa upp til lífsins, en þeir, sem drýgt hafa hið illa, til dómsins. 	 imiren a d-kkren ; wid ixedmen lxiṛ a d-ḥyun ɣer tudert n dayem ma d wid ixedmen cceṛ a d-ḥyun iwakken ad țțuḥasben.


Og þeir fóru á bátnum einir saman á óbyggðan stað. 	 Rekben di teflukt, ṛuḥen ad stuṛṛfen iman-nsen.


Bræður, niðjar Abrahams, og aðrir yðar á meðal, sem óttist Guð, oss er sent orð þessa hjálpræðis. 	 Ay atmaten ! Ay arraw n Sidna Ibṛahim d wid akk ițțaggaden Sidi Ṛebbi ! I nukkni iwumi i d-ițțuceggeɛ wawal-agi n leslak.


Fyrst Guð skrýðir svo gras vallarins, sem í dag stendur, en á morgun verður í ofn kastað, skyldi hann þá ekki miklu fremur klæða yður, þér trúlitlir! 	 Ma yella Ṛebbi islusuy akka leḥcic yellan di lexla ass-agi, azekka ad ițwadeggeṛ ɣer tmes, amek ur kkun-islusu ara ula d kunwi ay imdanen ixuṣṣen di liman ?


Á tilsettum degi klæddist Heródes konungsskrúða, settist í hásæti og flutti þeim ræðu. 	 Yewweḍ-ed wass i deg ara d-yini Hiṛudus lxeṭba i lɣaci. Mi d-yewweḍ wass n temlilit, Hiṛudus yelsa llebsa n ugellid, yuli ɣer wemkan n lxeṭba ad immeslay i lɣaci.


En hann sagði: "Hver ert þú, herra?" Þá var svarað: "Ég er Jesús, sem þú ofsækir. 	 Yenna-yas : Anwa-k a Sidi ? Sṣut-nni yerra-yas-d : D nekk i d Ɛisa, win akken i tețqehhiṛeḍ !


Jesús sagði við þá: "Minn matur er að gjöra vilja þess, sem sendi mig, og fullna verk hans. 	 Sidna Ɛisa yenna : Lqut-iw, d m'ara xedmeɣ lebɣi n win i yi-d-iceggɛen akken ad kemmleɣ ccɣel i ɣef i yi-iwekkel.


Sjá, ég sendi yður eins og sauði meðal úlfa. Verið því kænir sem höggormar og falslausir sem dúfur. 	 Atan, a kkun-ceggɛeɣ am ulli ger wuccanen, ḥeṛcet ihi am izerman, sɛut neyya am yetbiren.


Hann svaraði þeim: "Það er einn þeirra tólf. Hann dýfir í sama fat og ég. 	 Yenna-yasen : D yiwen seg-wen, yessasnen yid-i talqimt n weɣṛum deg uḍebsi.


En á staðnum, þar sem hann var krossfestur, var grasgarður og í garðinum ný gröf, sem enginn hafði enn verið lagður í. 	 Zdat wemkan anda semmṛen Sidna Ɛisa, tella deg yiwet n tmazirt yiwen n yefri yețwaheggan d aẓekka, ulac win i gmeḍlen deg-s.


En þeir kvöddu saman öldungana og tóku það ráð með þeim að bera mikið fé á hermennina og mæltu við þá: 	 Mi nnejmaɛen imeqqranen n wegdud akk-d imeqqranen n lmuqedmin, msefhamen ad fken i iɛessasen-nni ssuma tameqqrant n yedrimen,


Og ef ég rek illu andana út með fulltingi Beelsebúls, með hverju reka þá yðar menn þá út? Því skulu þeir vera dómarar yðar. 	 Ma yella nekkini ssufuɣeɣ leǧnun s tezmert n Balzabul, i warraw nwen s wacu i ten ssufuɣen ? Daymi, d arraw-nwen ara kkun-iḥasben !


Hví skiljið þér ekki mál mitt? Af því að þér getið ekki hlustað á orð mitt. 	 Acuɣeṛ ur tfehhmem ara ayen i wen-d-qqaṛeɣ ? Axaṭer ur tezmirem ara aț-țqeblem imeslayen-iw.


Oft hafði hann verið fjötraður á fótum og höndum, en hann braut jafnóðum af sér hlekkina og sleit fjötrana, og gat enginn ráðið við hann. 	 axaṭer acḥal d abrid i t-qqnen s ixelxalen n wuzzal deg iḍaṛṛen, s ssnasel deg ifassen, meɛna yesseɣṛas-iten akk, daymi ur yezmir yiwen a t-iṭṭef.


Þeir fóru nú um borgirnar, fluttu mönnum þær ályktanir, sem postularnir og öldungarnir í Jerúsalem höfðu samþykkt, og buðu að varðveita þær. 	 Di yal tamdint i deg ɛeddan, țxebbiṛen atmaten s lewṣayat yellan di tebṛaț i d-fkan ṛṛusul d imeqqranen n temdint n Lquds, nehhun-ten ad tebɛen lewṣayat-agi.


Ef nú allur söfnuðurinn kæmi saman og allir töluðu tungum, og inn kæmu fáfróðir menn eða vantrúaðir, mundu þeir þá ekki segja: "Þér eruð óðir"? 	 Ma yella nnejmaɛen imasiḥiyen meṛṛa deg yiwen wemkan, bdan țḥemmiden akk Sidi Ṛebbi s tutlayin ur nețwassen ara, ma kecmen-d yemdanen ur nessin ara ayagi neɣ wid ur numin ara s Lmasiḥ, eɛni ur d-qqaṛen ara tedrewcem ?


Þegar Jesús steig á land, sá hann þar mikinn mannfjölda, og hann kenndi í brjósti um þá, því að þeir voru sem sauðir, er engan hirði hafa. Og hann kenndi þeim margt. 	 Mi d-yers si teflukt, iwala ayendin n lɣaci ; dɣa ɣaḍen-t imi cban taqeḍɛit n wulli ur nesɛi ameksa. Yebda yesselmad-iten deg waṭas n lecɣal.


Ég er krossfestur með Kristi. Sjálfur lifi ég ekki framar, heldur lifir Kristur í mér. Lífinu, sem ég lifi nú hér á jörð, lifi ég í trúnni á Guðs son, sem elskaði mig og lagði sjálfan sig í sölurnar fyrir mig. 	 Tura mačči d nekk i gețțidiren, d Lmasiḥ i gețțidiren deg-i ; axaṭer tudert-iw di ddunit, țɛiceɣ-ț s liman di Mmi-s n Sidi Ṛebbi i yi-ḥemmlen yerna isebbel iman-is fell-i.


Jesús spurði hann þá: "Hvað heitir þú?" Hinn svaraði: "Hersing heiti ég, vér erum margir." 	 Yesteqsa-t yenna-yas : Isem-ik ? Yerra-yas-d : Isem-iw tarbaɛt, axaṭer deg waṭas yid-nneɣ i nella.


Hver er sjúkur, án þess að ég sé sjúkur? Hver hrasar, án þess að ég líði? 	 anwa i gfeclen di liman ur iyi-issefcel ara ? Anwa i geɣlin di ddnub ur tecɛil deg-i tmes ?


En þú átt fáein nöfn í Sardes, sem ekki hafa saurgað klæði sín, og þeir munu ganga með mér í hvítum klæðum, því að þeir eru maklegir. 	 Lameɛna llan ɣuṛ-ek kra yemdanen ur sneǧsen ara llebsa-nsen ; ad ilin yid-i s llebsa tamellalt axaṭer uklalen-ț.


En jörðin kom konunni til hjálpar, og jörðin opnaði munn sinn og svalg vatnsflóðið, sem drekinn spjó úr munni sér. 	 Lameɛna lqaɛa tsellek tameṭṭut nni, tessebleɛ aman-nni i d-ifeggḍen seg uqemmuc n llafɛa-nni.


Ég fyrir mitt leyti reyni í öllu að þóknast öllum og hygg ekki að eigin hag, heldur hag hinna mörgu, til þess að þeir verði hólpnir. 	 am akken xeddmeɣ nekk, țnadiɣ a wen-ɛeǧbeɣ meṛṛa di kullec, ur țqellibeɣ ara ɣef nnfeɛ-inu, meɛna țqellibeɣ ɣef nnfeɛ n umur ameqqran deg-wen iwakken ad țwaselken.


En hafna þú heimskulegum og óskynsamlegum þrætum. Þú veist, að þær leiða af sér ófrið. 	 Ur ggar ara iman-ik di lketṛa n lehḍur ifeṛɣen ur nesɛi lmeɛna, xḍu-k seg-sen ; teẓriḍ belli țțawin-d anagar amennuɣ.


Páll svaraði: "Ekki vissi ég, bræður, að hann væri æðsti prestur, því ritað er: ,Þú skalt ekki illmæla höfðingja lýðs þíns.'" 	 Bulus yenna-yasen : Ur ẓriɣ ara ay atmaten belli d nețța i d lmuqeddem ameqqran, axaṭer yura di ccariɛa : Ur țekkes ara leqdeṛ ɣef lḥakem n wegdud-ik.


Látið hvers konar beiskju, ofsa, reiði, hávaða og lastmæli vera fjarlægt yður og alla mannvonsku yfirleitt. 	 Ekkset si gar-awen : ddɣel, taɛdawit, zzɛaf, urrif, leɛyaḍ, rregmat d wayen akk n diri.


En ég segi yður: Margir munu koma frá austri og vestri og sitja til borðs með Abraham, Ísak og Jakob í himnaríki, 	 A wen-iniɣ daɣen : aṭas ara d-yasen si cceṛq d lɣeṛb, ad ṭṭfen imukan ɣer tama n Ibṛahim, n Isḥaq akk-d Yeɛqub di tgelda n igenwan.


að þér megið eta og drekka við borð mitt í ríki mínu, sitja í hásætum og dæma tólf ættkvíslir Ísraels. 	 iwakken aț-țeččem aț-țeswem yid-i di tgelda-inu. Aț-țeqqimem ɣef yikursiyen n lḥekma, aț-țḥekmem ɣef tnac leɛṛac n wat Isṛail.


Þjónninn kom og tjáði herra sínum þetta. Þá reiddist húsbóndinn og sagði við þjón sinn: ,Far þú fljótt út á stræti og götur borgarinnar, og leið inn hingað fátæka, örkumla, blinda og halta.' 	 Mi d-yuɣal uqeddac ɣer umɛellem-is, yeḥka-yas ayen akk i s-d-nnan. Bab n wexxam yerfa, yenna i uqeddac-is : « azzel, ṛuḥ ɣer yiberdan d yizenqan n temdint, tɛeṛḍeḍ-ed iẓawaliyen, ineɛyuba, iderɣalen d iquḍaren ».


"Bréfin," segja menn, "eru þung og ströng, en sjálfur er hann lítill fyrir mann að sjá og enginn tekur mark á ræðu hans." 	 Axaṭer llan wid yeqqaṛen : tibṛatin n Bulus qeṛṛḥent, sɛant tissas lameɛna m'ara yili gar-aneɣ ur yesɛi lhiba ur yesɛi tissas di lehduṛ-is.


Þetta er brauðið, sem niður stígur af himni. Sá sem etur af því, deyr ekki. 	 Atan weɣṛum i d-yekkan seg igenni : win ara yeččen seg-s ur yețmețțat ara.


Segið því ekki áhyggjufullir: ,Hvað eigum vér að eta? Hvað eigum vér að drekka? Hverju eigum vér að klæðast?' 	 Kkset anezgum i yiman-nwen, ur qqaṛet ara : d acu ara nečč, d acu ara nsew neɣ d acu ara nels ?


Þeir hafa bæði glatt mig og yður. Hafið mætur á slíkum mönnum. 	 axaṭer hednen ul-iw d wulawen nwen. Ilaq a nissin a nefk lqima i yergazen am wigi.


Til hvers fóruð þér? Að sjá spámann? Já, segi ég yður, og það meira en spámann. 	 Anwa i ɣer tṛuḥem a t-id-teẓrem ihi ? D yiwen n nnbi ? Țideț ih, d nnbi ! A wen-iniɣ : yugar nnbi.


En "ef óvin þinn hungrar, þá gef honum að eta, ef hann þyrstir, þá gef honum að drekka. Með því að gjöra þetta, safnar þú glóðum elds á höfuð honum." 	 Yura daɣen : Ma yelluẓ weɛdaw-ik efk-as ad yečč, ma yeffud efk-as ad isew, axaṭer ma txedmeḍ akka , am akken ț-țirgin iṛeqqen ara tesserseḍ ɣef wuqeṛṛuy-is.


Fyrri sögu mína, Þeófílus, samdi ég um allt, sem Jesús gjörði og kenndi frá upphafi, 	 A Tawfilus, di tektabt-inu tamezwarut, ḥkiɣ-ed ayen ixdem Sidna Ɛisa d wayen yesselmed seg wass amezwaru armi d ass i deg yețwarfed ɣer igenni.


Þeir skipuðu þeim að ganga út frá ráðinu, tóku saman ráð sín og sögðu: 	 Umṛen-ten ad ffɣen seg unejmaɛ n ccṛeɛ iwakken ad mcawaṛen wway gar-asen,


Þú hefur elskað réttlæti og hatað ranglæti. Því hefur Guð, þinn Guð, smurt þig gleðinnar olíu fram yfir þína jafningja. 	 Tḥemmleḍ lḥeqq tkeṛheḍ lbaṭel, daymi a Ṛebbi, Illu-inek , idhen aqeṛṛuy-ik s zzit n lfeṛḥ, isbedd-ik d agellid, d k ečč i gextaṛ ger yeṛfiqen-ik.


Berið hver annars byrðar og uppfyllið þannig lögmál Krists. 	 ?emɛawanet deg unerfud n tɛekkmin nwen, s wakka ara tḍuɛem ayen i d-tenna ccariɛa n Lmasiḥ.


Skart yðar sé ekki ytra skart, hárgreiðslur, gullskraut og viðhafnarbúningur, 	 Ur țzewwiqemt ara iman-nkunt s ufella kan, ama s ddheb, neɣ s llebsa ifazen, neɣ s wemcaḍ n ucekkuɛ nkunt,


Um leið og þeir stigu úr bátnum, þekktu menn hann. 	 Mi d-ṣubben si teflukt, lɣaci yeɛqel Sidna Ɛisa imiren kan,


Einnig ræningjarnir, sem með honum voru krossfestir, smánuðu hann á sama hátt. 	 Ula d imcumen-nni ițțusemmṛen yid-es, regmen-t am wiyaḍ.


og sögðu: Amen, lofgjörðin og dýrðin, viskan og þakkargjörðin, heiðurinn og mátturinn og krafturinn sé Guði vorum um aldir alda. Amen. 	 qqaṛent : s tideț, a neḥmed, a neckkeṛ Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ, i nețța lɛaḍima, lekyasa, ccan d lḥekma si lǧil ɣer lǧil ! Amin !


Sannlega segi ég þér: Eigi munt þú komast út þaðan, fyrr en þú hefur borgað síðasta eyri. 	 A k-iniɣ tideț : ur d-țeffɣeḍ ara syenna alamma txellṣeḍ aṣurdi aneggaru n ṭṭlaba-inek.


Sjá, ég segi yður leyndardóm: Vér munum ekki allir sofna, en allir munum vér umbreytast 	 A wen-d-iniɣ yiwet n lbaḍna : ur nețɛedday ara akk si lmut meɛna lǧețțat-nneɣ ad nbeddalent.


En er Símon sá, að heilagur andi veittist fyrir handayfirlagning postulanna, bauð hann þeim fé og sagði: 	 Mi gwala Semɛun yețțunefk-ed Ṛṛuḥ iqedsen i lɣaci imi ssersen ṛṛusul ifassen-nsen fell-asen, yewwi-yasen-d idrimen yenna-yasen :


Hann gekk í helgidóminn. Þá komu æðstu prestarnir og öldungar lýðsins til hans, þar sem hann var að kenna, og spurðu: "Með hvaða valdi gjörir þú þetta? Hver gaf þér þetta vald?" 	 Sidna Ɛisa yekcem ɣer lǧameɛ ibda yesselmad. Lmuqedmin akk-d imeqqranen n wegdud qeṛṛben ɣuṛ-es nnan-as : Ansi i k-d-tekka tezmert s wayes i txeddmeḍ ayagi ? Anwa i k-d-yefkan tazmert-agi ?


Maðurinn fór og sagði Gyðingum, að Jesús væri sá sem læknaði hann. 	 Argaz-nni iṛuḥ ad ixebbeṛ lecyux n wat Isṛail belli d Sidna Ɛisa i t-yesseḥlan.


Pétur sagði við hann: "Eneas, Jesús Kristur læknar þig, statt upp og bú um þig." Jafnskjótt stóð hann upp. 	 Yenṭeq ɣuṛ-es Buṭrus yenna-yas : Ay Inyas ! Ɛisa Lmasiḥ yesseḥla- k ! Kker fell-ak tekkseḍ usu-inek ! Imiren kan yekker.


Þeir tóku við honum og fóru að mögla gegn húsbónda sínum. 	 Mi ṭṭfen lexlaṣ-nsen, iɣaḍ-iten lḥal, nnan i bab n tfeṛṛant-nni :


Þá vöknuðu meyjarnar allar og tóku til lampa sína. 	 Imiren kan ukint-ed akk telmeẓyin-nni, heggant tiftilin-nsent.


Þá voru krossfestir með honum tveir ræningjar, annar til hægri, hinn til vinstri. 	 Țwasemmṛen yid-es sin imcumen, yiwen ɣer uyeffus-is wayeḍ ɣer uẓelmaḍ-is.


Og víst er leyndardómur guðhræðslunnar mikill: Hann opinberaðist í holdi, var réttlættur í anda, birtist englum, var boðaður með þjóðum, var trúað í heimi, var hafinn upp í dýrð. 	 S tideț acḥal meqqṛet lbaḍna n Lmasiḥ yellan d sebba n liman-nneɣ : win akken i d-yusan s ṣṣifa n wemdan, i ɣef d-icehhed Ṛṛuḥ iqedsen, tɛeǧǧbent deg-s lmalayekkat, yețwabecceṛ i leǧnas, umnen yis di ddunit meṛṛa, yețwarfed s tmanegt tameqqrant ɣer igenwan.


Hann stökkti burt sjö þjóðum úr Kanaanslandi og gaf þeim land þeirra til eignar. 	 Issenger sebɛa leǧnas di tmurt n Kenɛan, iwakken a sen-yefk tamurt-nni i lejdud-nneɣ.


Ekki að mér væri svo umhugað um gjöfina sem um ábata þann, sem ríkulega rennur í yðar reikning. 	 Mačči ɣef lweɛda i țnadiɣ, meɛna țnadiɣ ɣef lfayda tameqqrant ara yilin di nnfeɛ-nwen.


Og sá sem keppir í íþróttum fær ekki sigursveiginn, nema hann keppi löglega. 	 Ulac daɣen win ara irebḥen timzizla ma yella ur yuzzil ara akken i d-yenna lqanun.


Ég stend við í Efesus allt til hvítasunnu, 	 Tura, aql-i ad qqimeɣ dagi di temdint n Ifasus, alamma d ass n lɛid n wass wis xemsin.


En Ísrael, sem vildi halda lögmál er veitt gæti réttlæti, náði því ekki. 	 Ma d at Isṛail yețnadin ad uɣalen d iḥeqqiyen s ccariɛa, ur wwiḍen ara ɣer lmeqṣud-nsen s ccariɛa.


og sór við þann, sem lifir um aldir alda, hann sem himininn skóp og það sem í honum er, jörðina og það sem á henni er, og hafið og það sem í því er: Enginn frestur skal lengur gefinn verða, 	 yeggul s Win yeddren si lǧil ɣer lǧil , Win i d-ixelqen igenni, lqaɛa d lebḥeṛ d wayen yellan deg-sen, a d-yedṛu kullec mbla leɛḍil.


Verið í hvívetna lítillátir og hógværir. Verið þolinmóðir, langlyndir og umberið hver annan í kærleika. 	 Ddut s lḥenna d wannuz akk-d ṣṣbeṛ, țemyawit wway gar-awen s lmaḥibba.


En nú er það ekki framar ég sjálfur, sem gjöri þetta, heldur syndin, sem í mér býr. 	 Tura ihi mačči d nekk i gxeddmen ayagi, meɛna d ddnub izedɣen deg-i.


Og hann sté í bátinn til þeirra og lægði þá vindinn. Og þeir urðu öldungis agndofa, 	 Akken kan yekcem ɣer teflukt ɣuṛ-sen, yers waḍu-nni.


Og tveir menn voru á tali við hann. Það voru þeir Móse og Elía. 	 Taswiɛt kan bedden-d ɣuṛ-es sin yergazen heddṛen yid-es : d Sidna Musa akk-d Sidna Ilyas.


Augu þeirra eru full hórdóms, og þeim verður ekki frá syndinni haldið. Þeir fleka óstyrkar sálir, hjarta þeirra hefur tamið sér ágirnd. Það er bölvun yfir þeim. 	 Sṭamaɛen anagar yir tilawin iwakken ad znun yid-sent ; ur ɛeggun ara di ddnubat i xeddmen, țɣuṛṛun imdanen ur neǧhid ara di liman, ččuṛen d ṭṭmeɛ, ț-țarwa n deɛwessu.


Og neyði einhver þig með sér eina mílu, þá far með honum tvær. 	 Ma yella iḥṛes-ik walebɛaḍ a s-tbibbeḍ taɛkumt azgen webrid-is, kečč awi-yas-ț armi d axxam.


Hver sem heyrir þessi orð mín og breytir eftir þeim, sá er líkur hyggnum manni, er byggði hús sitt á bjargi. 	 Akka, s kra n win yesmeḥsisen i wawal-iw yerna ixeddem-it, ițemcabi ɣer wemdan aɛeqli yebnan lsas n wexxam-is ɣef wezṛu.


Þegar þeir höfðu beðist fyrir, hrærðist staðurinn, þar sem þeir voru saman komnir, og þeir fylltust allir heilögum anda og töluðu orð Guðs af djörfung. 	 Mi fukken taẓallit, amkan-nni anda nnejmaɛen yergagi ; ččuṛen akk s Ṛṛuḥ iqedsen, bdan țbecciṛen awal n Sidi Ṛebbi s ṭṭmana mbla tugdi.


Þeir komust að þessu og flýðu til borganna Lýstru og Derbe í Lýkaóníu og héraðsins umhverfis. 	 Bulus d Barnabas mi ten-yewweḍ lexbaṛ, beddlen amkan ṛuḥen ɣer tmurt n Likawnya, ɣer temdinin n Listra, d Derba akk-d tudrin i sent-id yezzin ;


Jafnskjótt hljóp einn þeirra til, tók njarðarvött og fyllti ediki, stakk á reyrstaf og gaf honum að drekka. 	 Imiren kan yiwen seg-sen yuzzel yeddem-ed ameččim n taḍuṭ isselxes-it di lxell, icudd-it ɣef wuɣanim yefka-yas ad isew.


Af þessu munum vér þekkja, að vér erum sannleikans megin og munum geta friðað hjörtu vor frammi fyrir honum, 	 S wakka ara nẓer belli di tideț i nella, yerna ad yethedden wul-nneɣ zdat Sidi Ṛebbi,


Látið því ekki hið góða, sem þér eigið, verða fyrir lasti. 	 Ayen tḥesbem kunwi d ayen yelhan, ur ilaq ara ad yili d sebba s wayes ara wten deg-wen wiyaḍ.


Þetta er nú í þriðja sinn, sem ég kem til yðar. Því "aðeins skal framburður gildur vera, að tveir eða þrír beri." 	 Atan a n-aseɣ ɣuṛ-wen tikkelt tis tlata, mkul taluft aț-țefru s sin neɣ tlata inigan akken yura di tira iqedsen.


Þegar menn sjá, hvers eðlis þessi þjónusta er, munu þeir lofa Guð fyrir að þér haldið játningu yðar við fagnaðarerindi Krists og gefið með yður af örlæti, bæði þeim og öllum. 	 Imi i d-tbeggnem belli tqeddcem ɣef lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ yerna tfeṛṛqem ayen akk tesɛam akk-d watmaten nniḍen, țḥemmiden Sidi Ṛebbi țcekkiṛen-t ɣef liman d ṭṭaɛa nwen.


Þær sneru aftur og bjuggu ilmjurtir og smyrsl. Hvíldardaginn héldu þær kyrru fyrir samkvæmt boðorðinu. 	 Syenna uɣalent ɣer yexxamen nsent iwakken ad heggint leɛṭeṛ d wayen xeddmen i lmegtin, i lǧețța n Sidna Ɛisa. Azekka-nni n ssebt, steɛfant akken i d-tenna ccariɛa.


Enda þótt þér hefðuð tíu þúsund fræðara í Kristi, þá hafið þér þó eigi marga feður. Ég hef í Kristi Jesú fætt yður með því að flytja yður fagnaðarerindið. 	 Ɣas ma llan ɛecṛa alaf yemdanen i kkun isselmaden deg webrid n Lmasiḥ, yiwen n baba-twen kan i tesɛam di Lmasiḥ, imi d nekk i kkun-id-yewwin ɣer webrid n Lmasiḥ s Lexbaṛ n lxiṛ.


Þér hafið heyrt, að sagt var: ,Þú skalt elska náunga þinn og hata óvin þinn.' 	 Teslam i wayen i d-qqaṛen : Ḥemmel amdakkel-ik, tkeṛheḍ aɛdaw ik.


En einnig nú veit ég, að Guð mun gefa þér hvað sem þú biður hann um." 	 Lameɛna ẓriɣ ula ț-țura, ayen akk ara tessutreḍ i Ṛebbi a k-t-id-yeqbel.


Þegar hvíldardagur var kominn, tók hann að kenna í samkundunni, og þeir mörgu, sem á hlýddu, undruðust stórum. Þeir sögðu: "Hvaðan kemur honum þetta? Hver er sú speki, sem honum er gefin, og þau kraftaverk, sem gjörast fyrir hendur hans? 	 Akken i d-yewweḍ wass n westeɛfu, yebda yesselmad di lǧameɛ. Aṭas i gwehmen seg wid i s-isellen, qqaṛen : Ansi i s-d-yekka wayagi ? D acu-ț lefhama-yagi i s-d ițțunefken ? Ansi i s-d-tekka tezmert s wayes ixeddem lbeṛhanat-agi meṛṛa ?


Og þótt þér elskið þá, sem yður elska, hvaða þökk eigið þér fyrir það? Syndarar elska þá líka, sem þá elska. 	 Ma yella tḥemmlem kan wid i kkun-iḥemmlen, d acu n lxiṛ i txedmem ? Ula d imcumen ḥemmlen wid i ten-iḥemmlen.


Æðstu prestarnir og farísearnir kölluðu þá saman ráðið og sögðu: "Hvað eigum vér að gjöra? Þessi maður gjörir mörg tákn. 	 Lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen nnejmaɛen deg wexxam n ccṛeɛ, nnan : D acu ara nexdem ? Argaz-agi yexdem aṭas n lbeṛhanat,


Hver er sá trúi og hyggni þjónn, sem húsbóndinn hefur sett yfir hjú sín að gefa þeim mat á réttum tíma? 	 Anwa i d aqeddac aɛeqli i ɣef ara yețkel bab n wexxam ? D win ara iwekkel ɣef wat wexxam-is meṛṛa, iwakken a sen-yefk lqut-nsen di lawan.


Hann er undir fjárhaldsmönnum og ráðsmönnum til þess tíma, er faðirinn hefur ákveðið. 	 lameɛna ilaq-as ad yaɣ awal i wid ițelhayen yid-es, iseddayen lecɣal-is, alamma yessaweḍ leɛmeṛ akken i d-iweṣṣa baba-s.


Hann svaraði: "Varist að láta leiða yður í villu. Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Það er ég!' og ,Tíminn er í nánd!' Fylgið þeim ekki. 	 Yenna-yasen : ?uṛ-wat a kkun-kellxen, axaṭer aṭas ara d-yasen s yisem-iw a d inin : d nekk i d Lmasiḥ ! Neɣ a wen-d-inin : lweqt yewweḍ-ed ! Ur ten-țțamnet ara !


Mér er kunnugt um mann, hann tilheyrir Kristi, sem fyrir fjórtán árum, - hvort það var í líkamanum eða utan líkamans, veit ég ekki, Guð veit það -, var hrifinn burt allt til þriðja himins. 	 Ssneɣ yiwen wergaz yumnen s Lmasiḥ, yețwarfed alamma d igenni wis tlata ṛbeɛṭac iseggasen aya ; ur ẓriɣ ma yella yețwarfed nețța s yiman is neɣ d aweḥḥi kan i s-d-ițțuweḥḥa, anagar Sidi Ṛebbi i geẓran.


Ég segi þér, eigi munt þú komast út þaðan, fyrr en þú hefur borgað síðasta eyri." 	 A k-d-iniɣ : ur d-tețțeffɣeḍ ara syenna alamma txellṣeḍ aṣurdi aneggaru n ṭlaba-inek.


Heilsið hver öðrum með heilögum kossi. 	 ?emsalamet wway gar-awen s sslam n tegmaț. Atmaten meṛṛa țsellimen fell-awen.


Þeir, sem með mér voru, sáu ljósið, en raust þess, er við mig talaði, heyrðu þeir ekki. 	 Wid yellan yid-i walan tafat-nni, lameɛna ur slin ara i ṣṣut i yi-d iheddṛen, dɣa nniɣ : Acu i tebɣiḍ a t-xedmeɣ a Sidi ?


Og er hann gekk þar, sá hann Leví Alfeusson sitja hjá tollbúðinni, og hann segir við hann: "Fylg þú mér!" Og hann stóð upp og fylgdi honum. 	 Mi gɛedda, iwala yiwen umekkas yeqqim ițeṭṭef leɣṛama, isem-is Lewwi d mmi-s n ?alfi. Sidna Ɛisa yenna-yas : Ddud-d yid-i ! Lewwi yekker, yedda yid-es.


_Loka 	 _Mdel


En hvernig hann er nú orðinn sjáandi, vitum við ekki, né heldur vitum við, hver opnaði augu hans. Spyrjið hann sjálfan. Hann hefur aldur til. Hann getur svarað fyrir sig." 	 Meɛna amek i guɣal yețwali tura neɣ anwa i s-d-yerran i?ri... ur neẓri ara ! Steqsit-eț nețța, d argaz i gella, izmer a d-yerr s yiman-is.


Jesús svaraði þeim: "Er það ekki þetta, sem veldur því, að þér villist: Þér þekkið ekki ritningarnar né mátt Guðs? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Tɣelṭem ! Ur tefhimem tira iqedsen, ur tessinem tazmert n Ṛebbi.


Hann er orðinn englunum þeim mun meiri sem hann hefur að erfðum tekið ágætara nafn en þeir. 	 yekka-d sennig n lmalayekkat, axaṭer Sidi Ṛebbi yefka-yas isem yugaren isem-nsent.


Ef nú allur söfnuðurinn kæmi saman og allir töluðu tungum, og inn kæmu fáfróðir menn eða vantrúaðir, mundu þeir þá ekki segja: "Þér eruð óðir"? 	 Ma yella nnejmaɛen imasiḥiyen meṛṛa deg yiwen wemkan, bdan țḥemmiden akk Sidi Ṛebbi s tutlayin ur nețwassen ara, ma kecmen-d yemdanen ur nessin ara ayagi neɣ wid ur numin ara s Lmasiḥ, eɛni ur d-qqaṛen ara tedrewcem ?


Þeir fóru og fundu allt eins og hann hafði sagt og bjuggu til páskamáltíðar. 	 Mi ṛuḥen, ufan kullec akken i sen-t-id-yenna, dɣa heggan imensi n Tfaska.


Við þessa sjón urðu lærisveinarnir gramir og sögðu: "Til hvers er þessi sóun? 	 Mi walan ayagi, inelmaden iɣaḍ-iten lḥal, nnan : Iwumi lexsaṛa-yagi ?


þannig var Kristi fórnfært í eitt skipti til þess að bera syndir margra, og í annað sinn mun hann birtast, ekki sem syndafórn, heldur til hjálpræðis þeim, er hans bíða. 	 Ula d Lmasiḥ yefka iman-is yiwet n tikkelt kan iwakken ad iɛebbi ddnubat n waṭas n yemdanen, a d yuɣal tikkelt tis snat, mačči iwakken ad yekkes daɣen ddnubat n yemdanen meɛna iwakken ad isellek wid i t-yețṛaǧun


Verið þér og viðbúnir, því að Mannssonurinn kemur á þeirri stundu, sem þér ætlið eigi." 	 Heggit iman-nwen ula d kunwi imi di lweqt i ɣef ur tebnim (tedmim) ara a d-yas Mmi-s n bunadem.


Æðstu prestarnir og fræðimennirnir heyrðu þetta og leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu ráðið hann af dögum. Þeim stóð ótti af honum, því að allur lýðurinn hreifst mjög af kenningu hans. 	 Mi s-slan, lmuqedmin imeqqranen d lɛulama uggaden-t, imiren țnadin amek ara t-nɣen, axaṭer lɣaci meṛṛa wehmen deg uselmed-ines.


Hann svaraði: "Sérhver jurt, sem faðir minn himneskur hefur eigi gróðursett, mun upprætt verða. 	 Yerra-yasen : Yal imɣi ur yeẓẓi ara Baba yellan deg igenwan, ad yețwaqleɛ.


Jesús sneri sér að þeim og mælti: "Jerúsalemsdætur, grátið ekki yfir mér, en grátið yfir sjálfum yður og börnum yðar. 	 Sidna Ɛisa yezzi-d ɣuṛ-sent yenna-yasent : A yessi-s n temdint n Lquds ur țrumt ara fell-i, țrumt ɣef yiman-nkunt d warraw-nkunt,


Þá hrópaði hann: "Jesús, sonur Davíðs, miskunna þú mér!" 	 Dɣa iɛeggeḍ yenna : A Ɛisa, a mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i !


Því að speki þessa heims er heimska hjá Guði. Ritað er: Hann er sá, sem grípur hina vitru í slægð þeirra. 	 Axaṭer tamusni n ddunit-agi, ɣer Sidi Ṛebbi d lehbala. Tira iqedsen nnant-ed : Sidi Ṛebbi yețțeṭṭef imusnawen di tḥila-nsen.


Árla morguns fóru þeir hjá fíkjutrénu og sáu, að það var visnað frá rótum. 	 Azekka-nni ṣṣbeḥ mi d-ɛeddan syenna, inelmaden-is walan tameɣṛust nni teqquṛ armi d iẓuran.


Játið því hver fyrir öðrum syndir yðar og biðjið hver fyrir öðrum, til þess að þér verðið heilbrigðir. Kröftug bæn réttláts manns megnar mikið. 	 ?emqiṛit ddnubat-nwen wway gar-awen, wa ad yedɛu i wa s lxiṛ ɣer Sidi Ṛebbi iwakken aț-țeḥlum. Ddeɛwat n win yellan d aḥeqqi zdat Sidi Ṛebbi, sɛant tazmert tameqqrant.


Villist ekki. Vondur félagsskapur spillir góðum siðum. 	 Ḥadret aț-țețwakellxem, axaṭer tikli d yemcumen tessufuɣ i webrid.


Þér hafið heyrt, að sagt var: ,Þú skalt ekki drýgja hór.' 	 Teslam belli qqaṛen-d : ur xeddem ara asekkak yeɛni zzna.


Þá er hvíldardagurinn var liðinn, keyptu þær María Magdalena, María móðir Jakobs og Salóme ilmsmyrsl til að fara og smyrja hann. 	 Mi gɛedda wass n westeɛfu, Meryem tamagdalit d Meryem yemma-s n Yeɛqub d Salumi uɣent-ed leɛṭeṛ iwakken ad dehnent lǧețța n Sidna Ɛisa.


Og konungar jarðarinnar, sem með henni drýgðu saurlifnað og lifðu í munaði, munu gráta og kveina yfir henni er þeir sjá reykinn af brennu hennar. 	 Igelliden n ddunit meṛṛa i gɛacen deg-s di zzhu d zzna, ad țrun, ad meǧden fell-as, m'ara walin dexxan i gețțalin si tmes iceɛlen deg-s.


En á sjötta mánuði var Gabríel engill sendur frá Guði til borgar í Galíleu, sem heitir Nasaret, 	 Aggur wis sețța, Sidi Ṛebbi iceggeɛ-d lmelk Jebrayil ɣer taddart n Naṣaret, di tmurt n Jlili.


Þá sögðu nokkrir lærisveina hans sín á milli: "Hvað er hann að segja við oss: ,Innan skamms sjáið þér mig ekki, og aftur innan skamms munuð þér sjá mig,' og: ,Ég fer til föðurins'?" 	 Dɣa kra seg inelmaden-is țmesteqsayen, qqaṛen : D acu i gebɣa a ɣ-d-yini mi i d-yeqqaṛ : « Kra n lweqt ur iyi tețwalim ara, kra n lweqt daɣen aț-țuɣalem a yi-twalim », neɣ mi ɣ-d yenna : «Ad ṛuḥeɣ ɣer Baba»?


Þá skildi hann við mannfjöldann og fór inn. Lærisveinar hans komu til hans og sögðu: "Skýrðu fyrir oss dæmisöguna um illgresið á akrinum." 	 Mi gekfa Sidna Ɛisa ameslay, lɣaci ṛuḥen, nețța ikcem ɣer wexxam. Inelmaden-is qeṛṛben ɣuṛ-es nnan-as : Ssefru-yaɣ-d lemtel n uẓekkun deg iger.


sem hefur gjört oss hæfa til að vera þjóna nýs sáttmála, ekki bókstafs, heldur anda. Því að bókstafurinn deyðir, en andinn lífgar. 	 D nețța i ɣ-d-ifkan tazmert s wayes i nuɣal d iqeddacen n leɛqed ajdid . Leɛqed-agi ur d-yekki ara seg wayen yuran di ccariɛa lameɛna s ɣuṛ Ṛṛuḥ iqedsen. Axaṭer ccariɛa tețțawi ɣer lmut, ma d Ṛṛuḥ iqedsen yețțak-ed tudert.


Allir neyttu og urðu mettir. Síðan tóku þeir saman leifarnar, sjö körfur fullar. 	 Sčan akk armi ṛwan, yerna ččuṛen sebɛa n tqecwalin n wayen i d-yegran.


og sögðu við hann: "Heyrir þú, hvað þau segja?" Jesús svaraði þeim: "Já, hafið þér aldrei lesið þetta: ,Af barna munni og brjóstmylkinga býrðu þér lof.'" 	 Imiren nnan i Sidna Ɛisa : Tesliḍ d acu i d-qqaṛen ? SSidna Ɛisa yerra-yasen : Sliɣ ih ! Eɛni ur teɣṛim ara imeslayen-agi yuran di tira iqedsen : Tessufɣeḍ-ed leḥmadi seg imawen n warrac akk-d wid n llufanat iteṭṭḍen .


Og hann segir við þá: "Eruð þér einnig svo skilningslausir? Skiljið þér eigi, að ekkert, sem fer inn í manninn utan frá, getur saurgað hann? 	 Yenna-yasen : Eɛni ula d kunwi ur tefhimem ara ayen bɣiɣ a wen-t-id-iniɣ ? Ur teẓrim ara belli mačči d ayen i gkeččmen ɣer daxel n wemdan i t-yessenǧasen ?


Fyrir trú yfirgaf hann Egyptaland og óttaðist ekki reiði konungsins, en var öruggur eins og hann sæi hinn ósýnilega. 	 S liman i d-iffeɣ si tmurt n Maṣer ur yuggad ara agellid iweɛṛen, yeṭṭef di liman am win iwalan win akken ur yețwali yiwen.


Sé það þjónusta, skulum vér þjóna. Sá sem kennir, hann kenni, 	 ama d axebbeṛ s ɣuṛ Sidi Ṛebbi s Ṛṛuḥ iqedsen, ama d leqdic,


réttlætið, að ég fer til föðurins, og þér sjáið mig ekki lengur, 	 ɣef wayen yellan d lḥeqq imi tedduɣ ɣer Baba yerna ur tețțuɣalem ara a yi-twalim ;


Hann var hjá landstjóranum Sergíusi Páli, hyggnum manni, sem hafði boðað þá Barnabas og Sál á fund sinn og fýsti að heyra Guðs orð. 	 Ițțili ɣer lḥakem Serjyus Bulus, yellan d argaz ifehmen. Serjyus iceggeɛ ɣer Barnabas d Caɛul, axaṭer yebɣa ad isel i wawal n Ṛebbi.


Þá kallaði Páll hárri raustu: "Gjör þú sjálfum þér ekkert mein, vér erum hér allir!" 	 Lameɛna Bulus iɛeggeḍ s lǧehd is, yenna-yas : Eḥbes ! Ḥader aț-țenɣeḍ iman ik ! Aql-aɣ akk dagi.


Og hann segir við mig: "Rita þú: Sælir eru þeir, sem boðnir eru í brúðkaupsveislu lambsins." Og hann segir við mig: "Þetta eru hin sönnu orð Guðs." 	 Lmelk yenna-yi-d : Aru ayagi : d iseɛdiyen wid i d-yețwaɛerḍen ɣer imensi n tmeɣṛa n Izimer. Yenna-yi-d daɣen : Imeslayen-agi, d imeslayen n tideț n Sidi Ṛebbi.


Ekki fór hann með blóð hafra og kálfa, heldur með eigið blóð, inn í hið heilaga í eitt skipti fyrir öll og aflaði eilífrar lausnar. 	 Yekcem yiwet n tikkelt kan ɣer wemkan iqedsen nezzeh, mačči d idammen n iɛejmiyen neɣ n iqelwacen i gewwi yid-es lameɛna d idammen-is nețța, s wannect-a i ɣ-d-yefda i dayem.


og sögðu: "Seg þú oss, með hvaða valdi gjörir þú þetta? Hver hefur gefið þér þetta vald?" 	 nnan-as : Di leɛnaya-k ! ansi i k-d-tekka lḥekma s wacu i txeddmeḍ annect agi ? Anwa i k-ț-id-yefkan ?


Hér reynir á speki. Sá sem skilning hefur reikni tölu dýrsins, því að tala manns er það, og tala hans er sex hundruð sextíu og sex. 	 Win iḥeṛcen yesɛan tamusni d leɛqel, a d-yaf lmeɛna n numṛu n leɛqiṛa yellan d isem n yiwen wergaz, numṛu-agi : d sețțemeyya usețța usețțin.


En vér væntum í andanum að öðlast af trúnni réttlætinguna, sem er von vor. 	 Ma d nukni, nessaram a ɣ-yerr Sidi Ṛebbi d iḥeqqiyen zdat-es ; ayagi nețṛaǧu-t s Ṛṛuḥ iqedsen akk-d liman.


Þá tóku fræðimennirnir og farísearnir að hugsa með sér: "Hver er sá, er fer með slíka guðlöstun? Hver getur fyrirgefið syndir nema Guð einn?" 	 Lɛulama akk-d ifariziyen bdan țxemmimen qqaṛen : Amek yezmer a d-yini imeslayen agi ? Wagi d lekfeṛ ! Anwa i gzemren ad iɛfu ddnubat anagar Sidi Ṛebbi ?


Sjónarvottar sögðu þeim frá, hvernig sá, sem haldinn var illum öndum, hafði orðið heill. 	 Wid iḥedṛen i wayen yedṛan, ḥkan amek yețwasellek umeǧnun-nni.


Því að ef vér trúum því að Jesús sé dáinn og upprisinn, þá mun Guð fyrir Jesú leiða ásamt honum fram þá, sem sofnaðir eru. 	 Axaṭer akken numen belli Sidna Ɛisa yemmut yuɣal yeḥya-d, numen daɣen belli Sidi Ṛebbi a d-isseḥyu wid yemmuten, imi umnen s Sidna Ɛisa.


Standið upp, förum! Sá er í nánd, er mig svíkur." 	 Kkret fell awen a nṛuḥet ! Win i yi-izzenzen yewweḍ-ed.


Hann á að vaxa, en ég að minnka. 	 Ilaq nețța ad yețțimɣuṛ nekk ad țțim?iyeɣ.


Stillingar 	 Izullan


Með mörgu öðru áminnti hann og flutti lýðnum fagnaðarboðin. 	 Yeḥya ițbecciṛ i lɣaci lexbaṛ n lxiṛ, inehhu-ten s waṭas n yimeslayen nniḍen.


Það er sagan um Jesú frá Nasaret, hvernig Guð smurði hann heilögum anda og krafti. Hann gekk um, gjörði gott og græddi alla, sem af djöflinum voru undirokaðir, því Guð var með honum. 	 Teslam s Ɛisa Anaṣari amek i t-iččuṛ Sidi Ṛebbi s tezmert akk-d Ṛṛuḥ iqedsen, amek i gteddu seg umkan ɣer wayeḍ, ixeddem lxiṛ, amek isseḥlay wid akk i gemlek Cciṭan, axaṭer Sidi Ṛebbi ițțili yid-es.


Og er hann var farinn út þaðan, tóku fræðimenn og farísear að ganga hart að honum og spyrja hann í þaula um margt 	 Mi geffeɣ Sidna Ɛisa, lɛulama n ccariɛa d ifariziyen ḥeṛsen-t iwakken a d-immeslay ɣef waṭas n tɣawsiwin nniḍen,


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem heyrir orð mitt og trúir þeim, sem sendi mig, hefur eilíft líf og kemur ekki til dóms, heldur er hann stiginn yfir frá dauðanum til lífsins. 	 S tideț nniɣ-awen : « kra n win yesmeḥsisen i wawal-iw, yumnen s win i yi-d-iceggɛen yesɛa tudert n dayem yerna ulac fell-as lḥisab, lameɛna iɛedda yakan si lmut ɣer tudert.


Og að morgni: ,Illviðri í dag, himinninn er rauður og þungbúinn.' Útlit loftsins kunnið þér að ráða, en ekki tákn tímanna. 	 Akken daɣen taṣebḥit, teqqaṛem a d-iwwet ugeffur ( lehwa ) axaṭer yella usigna. AAmek ! Tesnem aț-țfehmem lḥala n igenni, ur tezmirem ara aț-țfehmem licaṛat yeɛnan lweqt-agi !


Þeir sögðu með hárri röddu: Maklegt er lambið hið slátraða að fá máttinn og ríkdóminn, visku og kraft, heiður og dýrð og lofgjörð. 	 Qqaṛen s ṣṣut ɛlayen : Izimer yemmezlen yuklal tazmert d lekyasa, lerbaḥ d lǧehd, ccan d lɛaḍima akk-d ucekkeṛ.


Gjör því iðrun! Að öðrum kosti kem ég skjótt til þín og mun berjast við þá með sverði munns míns. 	 Endem ihi ! Neɣ m'ulac ur țɛeṭṭileɣ ara a n-aseɣ ɣuṛ-ek, a ten-ḥarbeɣ s ujenwi n yimi-w.


En um það, að hann reisti hann frá dauðum, svo að hann hverfur aldrei aftur í greipar dauðans, hefur hann talað þannig: Yður mun ég veita heilögu, óbrigðulu fyrirheitin, sem Davíð voru gefin. 	 Ihi Sidi Ṛebbi isseḥya-t-id si ger lmegtin iwakken ur irekku ara, akken i t-id-yenna di tira iqedsen : Si Dawed ara wen-d-fkeɣ lbaṛakat yeṣfan, lbaṛakat n tideț i wen weɛdeɣ. +


Og því var gefinn munnur, er talaði stóryrði og guðlastanir, og lofað að fara því fram í fjörutíu og tvo mánuði. 	 Yețțunefk-as uxenfuc i seg i d-țeffɣen imeslayen iqebḥen akk-d rregmat ɣef Sidi Ṛebbi. Tețțunefk-as tezmert aț-țeḥkem azal n tnin uṛebɛin n wagguren.


Þegar hann mælti þetta, fóru margir að trúa á hann. 	 Mi d-yenna imeslayen-agi, aṭas i gumnen yis.


Af ávöxtum þeirra skuluð þér því þekkja þá. 	 S wakka, s lecɣal-nsen ara tɛeqlem lenbiya n lekdeb.


Kveðjan er með eigin hendi minni, Páls. 	 Nekk Bulus, s ufus-iw i d-uriɣ imeslayen-agi n sslam.


Því sendi ég jafnskjótt til þín, og vel gjörðir þú að koma. Nú erum vér hér allir fyrir augsýn Guðs til að heyra allt, sem Drottinn hefur boðið þér." 	 Imiren ceggɛeɣ-en ɣuṛ-ek ; tanemmirt-ik imi d-tusiḍ. Tura ihi aql-aɣ akk dagi zdat Sidi Ṛebbi iwakken a nsel s ɣuṛ-ek, ayen akk i k-d-yumeṛ Sidi Ṛebbi a ɣ-t-id-tiniḍ.


Hann spurði þá, hvenær honum hefði farið að létta, og þeir svöruðu: "Í gær upp úr hádegi fór hitinn úr honum." 	 Yesteqsa-ten anta ssaɛa i deg yeḥla, rran-as-ed : Iḍelli ɣef lweḥda n tmeddit i t-teffeɣ tawla.


Gaf Móse yður ekki lögmálið? Samt heldur enginn yðar lögmálið. Hví sitjið þér um líf mitt?" 	 Nnbi Musa yeǧǧa-yawen-d ccariɛa, lameɛna ulac gar-awen win i ț-itebɛen ! Acuɣeṛ i tețqellibem a yi tenɣem ?


Jesús svaraði: "Sá sem elskar mig, varðveitir mitt orð, og faðir minn mun elska hann. Til hans munum við koma og gjöra okkur bústað hjá honum. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Win i yi-ḥemmlen ad ixdem ayen i d-nniɣ, ula d Baba a t iḥemmel ! A d-nas i sin ɣuṛ-es, a nezdeɣ ɣuṛ-es.


Þeir fóru og fundu allt eins og hann hafði sagt og bjuggu til páskamáltíðar. 	 Mi ṛuḥen, ufan kullec akken i sen-t-id-yenna, dɣa heggan imensi n Tfaska.


Allt það, sem selt er á kjöttorginu, getið þér etið án nokkurra eftirgrennslana vegna samviskunnar. 	 Tzemrem aț-țeččem kra n wayen i gețnuzun di ssuq mbla asteqsi, mbla ma tḥebbṛem,


Segið því ekki áhyggjufullir: ,Hvað eigum vér að eta? Hvað eigum vér að drekka? Hverju eigum vér að klæðast?' 	 Kkset anezgum i yiman-nwen, ur qqaṛet ara : d acu ara nečč, d acu ara nsew neɣ d acu ara nels ?


Ef fótur þinn tælir þig til falls, þá sníð hann af. Betra er þér höltum inn að ganga til lífsins en hafa báða fætur og verða kastað í helvíti. 	 Ma yella d aḍaṛ-ik i d sebba n tuccḍa, gzem-it ;axiṛ-ak aț-țkecmeḍ ɣer tudert n dayem s yiwen uḍar wala aț-țkecmeḍ s sin iḍaṛṛen ɣer ǧahennama, aț-țețwaḍeggreḍ ɣer tmes ur nxețți.


Og andinn sagði mér að fara með þeim hiklaust. Þessir sex bræður urðu mér einnig samferða, og vér gengum inn í hús mannsins. 	 Ṛṛuḥ iqedsen yenna-yi-d : ddu kan yid-sen ur țțaggad ara. Wwiɣ yid-i sețța watmaten-agi i tețwalim, dɣa nṛuḥ.


Leggið því af hvers konar saurugleik og alla vonsku og takið með hógværð á móti hinu gróðursetta orði, er frelsað getur sálir yðar. 	 Daymi i glaq aț-țḍeggṛem seg ulawen-nwen ayen akk ur nzeddig ara, d wayen yellan d cceṛ deg-wen ; meɛna qeblet s wannuz awal i geẓẓan deg-wen i gzemren ad isellek lerwaḥ nwen.


Sá sem ann föður eða móður meir en mér, er mín ekki verður, og sá sem ann syni eða dóttur meir en mér, er mín ekki verður. 	 Win iḥemmlen baba-s d yemma-s neɣ mmi-s d yelli-s akteṛ iw ur yuklal ara ad yili d anelmad-iw.


Lítið ekki aðeins á eigin hag, heldur einnig annarra. 	 Ilaq yal yiwen deg-wen ur ițnadi ara kan ɣef nnfeɛ-ines, lameɛna ilaq ad inadi ɣef nnfeɛ n wiyaḍ.