Mann þennan höfðu Gyðingar tekið höndum og voru í þann veginn að taka af lífi, er ég kom að með hermönnum. Ég komst að því, að hann var rómverskur, og bjargaði honum. 	 At Isṛail ṭṭfen argaz-agi teddun a t-nɣen, mi wwḍeɣ nekk d lɛeskeṛ-iw, sellkeɣ-t-id si ger ifassen-nsen. Imi sliɣ laṣel-is d aṛumani,


Sannlega segi ég yður: Allt verður mannanna börnum fyrirgefið, allar syndir þeirra og lastmælin, hve mjög sem þeir kunna að lastmæla, 	 A wen-d-iniɣ tideț : a sen țwasemmḥen i yemdanen meṛṛa ddnubat-nsen d rregmat-nsen,


Eins skuluð þér, eiginkonur, vera undirgefnar eiginmönnum yðar, til þess að jafnvel þeir, sem vilja ekki hlýða orðinu, geti unnist orðalaust við hegðun kvenna sinna, 	 Kunemti daɣen a tilawin ḍuɛemt irgazen-nkunt, iwakken ɣas ma llan kra n yergazen ur uminen ara s wawal n Sidi Ṛebbi, s tikli ilhan n tilawin-nsen,


Þegar ég var á förum til Makedóníu, hvatti ég þig að halda kyrru fyrir í Efesus. Þú áttir að bjóða sumum mönnum að fara ekki með annarlegar kenningar 	 Akken i k-nhiɣ uqbel ad ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Masidunya qqim di temdint n Ifasus f+ iwakken ur tețțaǧǧaḍ ara kra n yemdanen ad slemden ayen i gxulfen tikli di liman,


Heilsið Heródíon, ættingja mínum. Heilsið þeim á heimili Narkissusar, sem tilheyra Drottni. 	 ?sellimet ɣef Hiṛudiɛun win i yi-ițțilin, țsellimet ɣef wat wexxam n Narsisus, wid yumnen s Lmasiḥ.


Eins og af misgjörð eins leiddi sakfellingu fyrir alla menn, þannig leiðir og af réttlætisverki eins sýknun og líf fyrir alla menn. 	 S wakka, ddnub n yiwen wemdan yesseɣli-d lɛiqab ɣef yemdanen meṛṛa, akken daɣen lḥeqq i gexdem yiwen wemdan, yewwi-d leslak i gessidiren imdanen meṛṛa.


Því að Drottinn agar þann, sem hann elskar, og hirtir harðlega hvern þann son, er hann að sér tekur. 	 axaṭer Sidi Ṛebbi yețqassa wid i gḥemmel, yețțak tiɣṛit i wid i geḥseb d arraw-is .


Því að honum ber að ríkja, uns hann leggur alla fjendurna undir fætur hans. 	 Axaṭer ilaq Lmasiḥ ad yeḥkem alamma yerra iɛdawen-is seddaw iḍaṛṛen-is.


Pílatus svaraði: "Er ég þá Gyðingur? Þjóð þín og æðstu prestarnir hafa selt þig mér í hendur. Hvað hefur þú gjört?" 	 Bilaṭus yerra-yas : Tḥesbeḍ-iyi n wat Isṛail nekkini ? D lmuqedmin imeqqranen d wat n tmurt-ik i k-id-yewwin ɣuṛ-i ! D acu i txedmeḍ ?


Því að sjálfur er ég maður, sem verð að lúta valdi og ræð yfir hermönnum, og ég segi við einn: ,Far þú,' og hann fer, og við annan: ,Kom þú,' og hann kemur, og við þjón minn: ,Gjör þetta,' og hann gjörir það." 	 Axaṭer sɛiɣ wid i gṭebbiṛen fell-i, sɛiɣ daɣen lɛeskeṛ seddaw lḥekma-w. Ad iniɣ i yiwen ṛuḥ ad iṛuḥ ; i wayeḍ as-ed, a d-yas ; ad iniɣ i wqeddac-iw xdem ayagi, a t-ixdem.


Hann hljóp þá á undan og klifraði upp í mórberjatré til að sjá Jesú, en leið hans lá þar hjá. 	 Yuzzel ɣer zdat, yuli ɣef ttejṛa iwakken a t-iwali m'ara d-iɛeddi syenna.


Og eins og syndin ríkti í dauðanum, svo skyldi og náðin ríkja fyrir réttlæti til eilífs lífs í Jesú Kristi, Drottni vorum. 	 S wakka ddnub yeḥkem s lmut, ma d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi teḥkem s lḥeqq, tețțawi ɣer tudert n dayem s Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ.


Menn sáu þá fara, og margir þekktu þá, og nú streymdi fólk þangað gangandi úr öllum borgunum og varð á undan þeim. 	 Aṭas i ten-iwalan mi ṛuḥen, ɛeqlen-ten, imiren uzzlen-d ɣef wuḍar si mkul tamdint. Zwaren-ten ɣer wanda akken i teddun.


Pílatus spurði hann: "Ert þú konungur Gyðinga?" Hann svaraði: "Þú segir það." 	 Bilaṭus yesteqsa-t yenna yas : D kečč i d agellid n wat Isṛail ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id.


Að viku liðinni voru lærisveinar hans aftur saman inni og Tómas með þeim. Dyrnar voru læstar. Þá kemur Jesús, stendur mitt á meðal þeirra og segir: "Friður sé með yður!" 	 Mi ɛeddan tmanya n wussan, inelmaden nnejmaɛen daɣen deg wexxam. Tikkelt-agi ?uma yella yid-sen. Ataya Sidna Ɛisa yekcem-ed ɣuṛ-sen ɣas akken ɣelqent tewwura. Ibedd gar-asen, yenna-yasen : Sslam fell-awen !


Í honum eruð þér einnig umskornir þeirri umskurn, sem ekki er með höndum gjörð, heldur með umskurn Krists, við að afklæðast hinum synduga líkama, 	 Sṭhaṛa-nwen tekka-d si tikli nwen akk-d Lmasiḥ, mačči am tin yețwaxedmen s ufus n wemdan, lameɛna s ɣuṛ Lmasiḥ i d-tekka iwakken a kkun-isellek si tezmert n lǧețța tamednubt.


Og út gengu úr musterinu englarnir sjö, sem höfðu plágurnar sjö, klæddir hreinu, skínandi líni og gyrtir gullbeltum um brjóst. 	 Sebɛa n lmalayekkat-nni yeṭṭfen sebɛa n lmuṣibat, ffɣent-ed si lǧameɛ-nni s llebsa n leḥrir yeṣfan yețfeǧǧiǧen, beggsent-ed s wagusen n ddheb ɣef yidmaren-nsent.


Jesús sagði við þá: "Hvort getið þér ætlað brúðkaupsgestum að fasta, meðan brúðguminn er hjá þeim? 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Eɛni tzemrem a sen-tinim i yinebgawen n yesli ad uẓummen ass n tmeɣṛa ? Ur tezmirem ara !


Hann gengur inn og segir við þá: "Hví hafið þér svo hátt og grátið? Barnið er ekki dáið, það sefur." 	 Yekcem ɣer wexxam yenna-yasen : Iwacu lehwel d imeṭṭawen-agi ? Taqcict ur temmut ara, teṭṭes kan.


En þeir, sem veittu orði hans viðtöku, voru skírðir, og þann dag bættust við um þrjú þúsund sálir. 	 Wid iqeblen ayen i d-yenna Buṭrus, qeblen ad țwaɣedṣen. Ass-nni rnan-d wazal n tlata alaf n yemdanen i gumnen.


því að ég þekki góðan vilja yðar og hrósa mér af yður meðal Makedóna og segi, að Akkea hefur verið reiðubúin síðan í fyrra. Áhugi yðar hefur verið hvatning fyrir fjöldamarga. 	 ?riɣ acḥal tebɣam aț țqedcem, daymi i țzuxxuɣ yis-wen zdat n tejmuyaɛ n Masidunya qqaṛeɣ asen : atmaten n tmurt n Akaya heggan iman-nsen ad ɛiwnen seg useggas iɛeddan. ?ẓwaṛa-nwen di leqdic tessaki aṭas deg-sen.


Einn er líkaminn og einn andinn, eins og þér líka voruð kallaðir til einnar vonar. 	 Yiwet n lǧețța kan akk-d yiwen n Ṛṛuḥ iqedsen i gellan, am akken daɣen i wen-d-issawel Sidi Ṛebbi ɣer yiwen usirem kan.


Í sömu borg var ekkja, sem kom einlægt til hans og sagði: ,Lát þú mig ná rétti á mótstöðumanni mínum.' 	 Di temdint-nni tella daɣen yiwet n taǧǧalt tețṛuḥu ɣuṛ-es, teqqaṛ-as : « eḥkem s lḥeqq gar-i d wexṣim-iw. »


"Þú hefur farið inn til óumskorinna manna og etið með þeim." 	 Amek armi tkecmeḍ ɣer wexxam n wid ur neḍhiṛ ara yerna teččiḍ yid-sen ?


Af mikilli þrengingu og hjartans trega skrifaði ég yður með mörgum tárum, ekki til þess að þér skylduð hryggjast, heldur til þess að þér skylduð komast að raun um þann kærleika, sem ég ber til yðar í svo ríkum mæli. 	 Uriɣ-awen tabṛaț-nni s imeṭṭawen d leḥzen ameqqran akk-d wul yetqelqen, mačči iwakken aț țḥeznem lameɛna iwakken aț-țeẓrem acḥal i kkun-ḥemmleɣ.


Nemið líkingu af fíkjutrénu. Þegar greinar þess fara að mýkjast og laufið að springa út, þá vitið þér, að sumar er í nánd. 	 Meyzet ɣef lemtel n tneqleț : mi lqaqit isegman-is, fsan wafriwen-is, teḥsam yewweḍ-d unebdu !


Þetta sögðu foreldrar hans af ótta við Gyðinga. Því Gyðingar höfðu þegar samþykkt, að ef nokkur játaði, að Jesús væri Kristur, skyldi hann samkundurækur. 	 Imawlan-is nnan-asen akka, axaṭer uggaden lecyux n wat Isṛail i gqesden ad sṭixṛen si lǧameɛ-nsen kra n win ara icehden belli Ɛisa d Lmasiḥ.


Þar héldu þeir áfram að flytja fagnaðarerindið. 	 țbecciṛen dinna lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi.


Þegar þeir höfðu náð yfir um, komu þeir að landi við Genesaret og lögðu þar að. 	 Kemmlen abrid-nsen, ffɣen ɣer tmurt n Jiniṣaret, rsen dinna.


Á öðrum degi lentum vér í Sídon. Júlíus sýndi Páli þá mannúð að leyfa honum að fara á fund vina sinna og þiggja umönnun þeirra. 	 Azekka-nni, newweḍ ɣer temdint n Sidun , Xulyus yețqadaṛen Bulus, ixdem-as lemziya, iserreḥ-as ad iṛuḥ ɣer imdukkal-is iwakken a s-d-fken ayen yeḥwaǧ.


En lærisveinarnir slógu hring um hann, og reis hann þá upp og gekk inn í borgina. Daginn eftir fór hann þaðan með Barnabasi til Derbe. 	 Lameɛna nnejmaɛen-d ɣuṛ-es inelmaden, ṭṭfen-as afus, yuɣal yekker yekcem ɣer temdint. Azekka-nni, nețța d Barnabas ṛuḥen ɣer temdint n Derba.


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér hlaðið upp grafir spámannanna og skreytið leiði hinna réttlátu 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin wudmawen ! Tbennum iẓekwan n lenbiya, tețcebbiḥem iẓekwan n wid iḍuɛen Sidi Ṛebbi,


Þeir segja við hana: "Kona, hví grætur þú?" Hún svaraði: "Þeir hafa tekið brott Drottin minn, og ég veit ekki, hvar þeir hafa lagt hann." 	 nnan-as : Acuɣeṛ i tețruḍ ? Meryem tenna-yasen : Wwin Ssid-iw, yerna ur ẓriɣ ara anda i t-rran !


En söfnuðirnir styrktust í trúnni og urðu fjölmennari dag frá degi. 	 Tijmaɛin n watmaten țimɣuṛent di liman, leḥsab n widak yumnen s Lmasiḥ yețnerni kull ass.


Þá sögðu nokkrir fræðimenn og farísear við hann: "Meistari, vér viljum sjá þig gjöra tákn." 	 Dɣa kra n lɛulama n ccariɛa akk-d ifariziyen nnan i Sidna Ɛisa : A Sidi, nebɣa a k-nwali txedmeḍ yiwen n lbeṛhan.


og með alls konar ranglætisvélum, sem blekkja þá, sem glatast, af því að þeir veittu ekki viðtöku og elskuðu ekki sannleikann, svo að þeir mættu verða hólpnir. 	 ad issexdem lekdeb d lbaṭel iwakken ad ikellex wid iḍaɛen, axaṭer ur qbilen ara leḥmala n tideț s wayes ara țwaselken.


Enginn saumar bót af óþæfðum dúk á gamalt fat, því þá rífur nýja bótin af hinu gamla og verður af verri rifa. 	 Yiwen ur yețxiḍi tafaweț tajdiṭ i uceṭṭiḍ aqdim, neɣ m'ulac tafaweț-nni ara s-nernu aț-țesseɣṛes aceṭṭiḍ-nni aqdim dɣa acerrig-nni ad innerni.


Eins var um Jakob og Jóhannes Sebedeussyni, félaga Símonar. Jesús sagði þá við Símon: "Óttast þú ekki, héðan í frá skalt þú menn veiða." 	 Ula d Yeɛqub akk-d Yuḥenna, arraw n Zabadi yellan d imdukkal n Semɛun wehmen. Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer Semɛun yenna-yas : Ur țțagad ara, sya d asawen mačči d iselman ara d-țṣeggideḍ, meɛna d imdanen.


Sex dögum fyrir páska kom Jesús til Betaníu, þar sem Lasarus var, sá er hann vakti frá dauðum. 	 Sețța wussan uqbel lɛid n Tfaska, Sidna Ɛisa iṛuḥ ɣer Bitani, taddart n Laɛẓar win akken i d-yesseḥya si lmut.


slökktu eldsbál, komust undan sverðseggjum. Þeir urðu styrkir, þótt áður væru þeir veikir, gjörðust öflugir í stríði og stökktu fylkingum óvina á flótta. 	 ɣelben tazmert n tmes, menɛen i ujenwi qeṭṭiɛen, ḥlan si lehlakat-nsen, zewṛen deg umenɣi, lɛeskeṛ n tmura nniḍen rewlen zdat-sen.


Er ég þá orðinn óvinur yðar, vegna þess að ég segi yður sannleikann? 	 Eɛni uɣaleɣ awen tura d aɛdaw imi i wen-d qqaṛeɣ tideț ?


Er röddin hafði talað, var Jesús einn. Og þeir þögðu og sögðu á þeim dögum engum frá neinu því, sem þeir höfðu séð. 	 Mi geḥbes ṣṣut-nni, walan anagar Sidna Ɛisa. Deg ussan-nni, inelmaden ur ḥkin i yiwen ayen ẓran.


Hann sagði: ,Nei, með því að tína illgresið, gætuð þér slitið upp hveitið um leið. 	 Yerra-yasen : Xaṭi ! Axaṭer m'ara tekksem aẓekkun, tzemrem a d-teglum s yirden.


Og nú, Drottinn, lít á hótanir þeirra og veit þjónum þínum fulla djörfung að tala orð þitt. 	 I tura, a Sidi Ṛebbi, wali-d amek akka i ɣ ssaggaden ; efk-aɣ-d a Sidi Ṛebbi tazmert s wayes ara nbecceṛ awal-ik s ṭṭmana mbla akukru.


Jesús svaraði: "Æðst er þetta: ,Heyr, Ísrael! Drottinn, Guð vor, hann einn er Drottinn. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Atah lameṛ ameqqran : ?ess-ed ay agdud n Isṛail ! Sidi Ṛebbi-nneɣ d yiwen.


Og hann sagði við þá: "Nú á einhver yðar vin og fer til hans um miðnætti og segir við hann: ,Vinur, lánaðu mér þrjú brauð, 	 Yenna-yasen daɣen : Ma yella yiwen deg-wen yesɛa aḥbib, iṛuḥ ɣuṛ-es di țnaṣfa n yiḍ a s-yini : « Ay aḥbib ṛḍel-iyi-d tlata teḥbulin n weɣṛum ,


Ég mun frelsa þig frá lýðnum og frá heiðingjunum, og til þeirra sendi ég þig 	 Xtaṛeɣ-k-id si ger wat Isṛail akk-d leǧnas nniḍen uɣuṛ ara k ceggɛeɣ. A sen-teldiḍ allen


Blindir og haltir komu til hans í helgidóminum, og hann læknaði þá. 	 Di lǧameɛ-nni, qeṛṛben-d ɣuṛ-es iderɣalen d iquḍaren, dɣa yesseḥla ten.


Látið hvers konar beiskju, ofsa, reiði, hávaða og lastmæli vera fjarlægt yður og alla mannvonsku yfirleitt. 	 Ekkset si gar-awen : ddɣel, taɛdawit, zzɛaf, urrif, leɛyaḍ, rregmat d wayen akk n diri.


Jesús fann ungan asna og settist á bak honum, eins og skrifað er: 	 Sidna Ɛisa yufa yiwen weɣyul d amecṭuḥ, yerkeb fell-as akken yura di tira iqedsen :


Vandamál í %s 	 Agnu deg %s


Svo er um hvern æðsta prest, sem úr flokki manna er tekinn, að hann er settur fyrir menn til þjónustu frammi fyrir Guði, til þess að bera fram gáfur og fórnir fyrir syndir. 	 Yal lmuqeddem ameqqran yețwaxtaṛ-ed iwakken ad iqdec ɣef Sidi Ṛebbi ɣef ddemma n yemdanen, ad yețqeddim lewɛadi d iseflawen ɣef ddemma n ddnubat nsen.


Þá segir Natanael: "Rabbí, þú ert sonur Guðs, þú ert konungur Ísraels." 	 Dɣa Natanahil yenna-yas : A Sidi, kečč d Mmi-s n Ṛebbi ! D agellid n wat Isṛail !


Þá segir konan við hann: "Herra, gef mér þetta vatn, svo að mig þyrsti ekki og ég þurfi ekki að fara hingað að ausa." 	 Tameṭṭut-nni tenna-yas : A Sidi, efk-iyi-d seg waman-agi iwakken ur țțuɣaleɣ ara ad ffadeɣ neɣ a d-aseɣ ɣer lbir-agi ad agmeɣ.


Hvað skyldi ég vera að dæma þá, sem fyrir utan eru? Dæmið þér ekki þá, sem fyrir innan eru? 	 Acu ara ɣ-yawin a nḥaseb wid n beṛṛa ? Eɛni mačči d wid yellan gar-awen i glaq aț-țḥasbem ?


Höfuðinntak þess, sem sagt hefur verið, er þetta: Vér höfum þann æðsta prest, er settist til hægri handar við hásæti hátignarinnar á himnum. 	 Deg wayen akk i d-nenna atan wayen yesɛan azal : Lmuqeddem nneɣ ameqqran yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi di tgelda n igenwan.


Hver þessara þriggja sýnist þér hafa reynst náungi þeim manni, sem féll í hendur ræningjum?" 	 Di tlata-agi, anwa i gḥemmlen am yiman-is argaz-agi yețțuɛerran ?


Í honum eigum vér endurlausnina, fyrirgefningu synda vorra. 	 s wayes nețwasellek yerna nesɛa leɛfu n ddnubat-nneɣ.


Þeir söfnuðu þeim saman og fylltu tólf körfur með leifum byggbrauðanna fimm, sem af gengu hjá þeim, er neytt höfðu. 	 Ayen i d-yegran si xemsa n teḥbulin-nni n weɣṛum n temẓin, jemɛen-t-id ččuṛen yis tnac n iḍellaɛen (tiquftin).


En hafna þú heimskulegum og óskynsamlegum þrætum. Þú veist, að þær leiða af sér ófrið. 	 Ur ggar ara iman-ik di lketṛa n lehḍur ifeṛɣen ur nesɛi lmeɛna, xḍu-k seg-sen ; teẓriḍ belli țțawin-d anagar amennuɣ.


Jesús svaraði þeim: "Hvort geta brúðkaupsgestir fastað, meðan brúðguminn er hjá þeim? Alla þá stund, sem brúðguminn er hjá þeim, geta þeir ekki fastað. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni zemren inebgawen n tmeɣṛa ad uẓummen ma yella yid-sen yesli ? Kra ara yekk yesli yid-sen ur zmiren ara ad uẓummen.


Verum ekki hégómagjarnir, svo að vér áreitum hver annan og öfundum hver annan. 	 Ur ilaq a nessimɣuṛ iman nneɣ, ur ilaq a nețnaɣ neɣ a nețțemyasam wway-gar-aneɣ.


til þess að sá, sem tilheyrir Guði, sé albúinn og hæfur gjör til sérhvers góðs verks. 	 iwakken yal aqeddac n Sidi Ṛebbi ad yili d amdan ikemlen i gwulmen i yal ccɣel yelhan.


já, ekki aðeins með komu hans, heldur og með þeirri huggun, sem hann hafði fengið hjá yður. Hann skýrði oss frá þrá yðar, gráti yðar, áhuga yðar mín vegna, svo að ég gladdist við það enn frekar. 	 Mačči kan mi d-yewweḍ gma tneɣ Titus i nețțuṣebbeṛ, lameɛna nețțuṣebbeṛ daɣen s ṣṣbeṛ i d-yewwi s ɣuṛ-wen. Yeḥka-yaɣ-d acḥal tețmennim a yi-teẓrem, acḥal tḥeznem d wamek tebɣam a yi-tɛiwnem seg ul. ?ef wayagi i gzad lfeṛḥ-iw.


Og engillinn sagði við hana: "Óttast þú eigi, María, því að þú hefur fundið náð hjá Guði. 	 Lmelk yenna-yas : Ur țțaggad ara a Meryem ! S ṛṛeḥma-s tameqqrant, Sidi Ṛebbi yextaṛ-ikem.


Daginn eftir fórum vér þaðan og komum til Sesareu, gengum inn í hús Filippusar trúboða, sem var einn af þeim sjö, og dvöldumst hjá honum. 	 Azekka-nni nṛuḥ, newweḍ ɣer Qiṣarya ; nekcem ɣer wexxam n Filbas, win ițbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ, nețța yellan d yiwen si sebɛa-nni ițwaxtaṛen di temdint n Lquds ; neqqim ɣuṛ-es.


Þú óvitri maður! Það sem þú sáir lifnar ekki aftur nema það deyi. 	 A win ur nefhim ! Ayen ara tzerɛeḍ m'ur yemmut ara deg wakal, ur d-ițamɣay ara.


Pétur mælti: "Ekki skil ég, hvað þú átt við, maður." Og jafnskjótt sem hann sagði þetta, gól hani. 	 Buṭrus yerra-yas : Ur ẓriɣ ara d acu i d-teqqaṛeḍ ay argaz ! Werɛad yekfi ameslay... yeskkuɛ uyaziḍ.


svo ákafur, að ég ofsótti kirkjuna. Ef litið er á réttlætið, sem fæst með lögmálinu, var ég vammlaus. 	 ?ef wayen yeɛnan ccariɛa, d afarizi, ma d zzwaṛa, d win ițqehhiṛen tajmaɛt n imasiḥiyen ; ɣef wayen yeɛnan lqanun n ccariɛa n Sidna Musa, ur yelli wayen i yi-ixuṣṣen.


En þeir þögðu. Þeir höfðu verið að ræða það sín á milli á leiðinni, hver væri mestur. 	 Lameɛna ssusmen akken ma llan, axaṭer deg webrid țmesteqsayen anwa i d ameqqran gar-asen.


Takið því hver annan að yður, eins og Kristur tók yður að sér, Guði til dýrðar. 	 ?emyeqbalet wway gar-awen akken i kkun-iqbel Lmasiḥ i lɛaḍima n Sidi Ṛebbi.


Hvernig ættu þá ritningarnar að rætast, sem segja, að þetta eigi svo að verða?" 	 Amek ihi ara țwakemlent tira iqedsen i d-ixebbṛen belli ilaq a d-yedṛu wayagi meṛṛa ?


Á settum tíma sendi hann þjón til vínyrkjanna, að þeir fengju honum hlut af ávexti víngarðsins, en vínyrkjarnir börðu hann og sendu burt tómhentan. 	 Mi d-yewweḍ lweqt n tẓurin, iceggeɛ ɣuṛ-sen aqeddac iwakken a s-d-fken amur-is ; lameɛna ixemmasen-nni wwten-t, rrant-id ifassen d ilmawen.


Hann var að vinna fyrir Krist. Þess vegna var hann að dauða kominn. Hann lagði líf sitt í hættu til þess að bæta upp það, sem brast á hjálp yðar mér til handa. 	 axaṭer ɣef ddemma n leqdic ɣef Lmasiḥ i gewweḍ ɣer lmut, mi gsebbel ṛṛuḥ-is iwakken ad ixdem ayen akken ur tezmirem ara a yi-t-txedmem kunwi.


En nú varð að halda hátíð og fagna, því hann bróðir þinn, sem var dauður, er lifnaður aftur, hann var týndur og er fundinn.'" 	 Lameɛna ilaq-aɣ a nefṛeḥ axaṭer gma-k i ḥesbeɣ yemmut atan yuɣal-ed idder, yella ijaḥ, tura iban-ed.


Þegar þeir voru farnir, þá vitrast engill Drottins Jósef í draumi og segir: "Rís upp, tak barnið og móður þess og flý til Egyptalands. Þar skaltu vera, uns ég segi þér, því að Heródes mun leita barnsins til að fyrirfara því." 	 Mi ṛuḥen, lmelk n Sidi Ṛebbi idheṛ-as-ed i Yusef di targit, yenna-yas-ed :-- Kker, ddem aqcic akk-d yemma-s, rewlet ɣer tmurt n Maṣeṛ, qqimet dinna alamma nniɣ-ak-ed a d-tuɣaleḍ, axaṭer Hiṛudus ad iqelleb ɣef weqcic-agi iwakken a t-ineɣ.


Sá sem gefur sáðmanninum sæði og brauð til fæðu, hann mun og gefa yður sáð og margfalda það og auka ávexti réttlætis yðar. 	 Win i d-yețțaken i ufellaḥ zzerriɛa akk-d weɣṛum ara yečč , a wen-d-yefk ula i kunwi s lketṛa yerna ad issefti lbaṛakat n wayen tețseddiqem .


Eins og hann líka segir hjá Hósea: Lýð, sem ekki var minn, mun ég kalla minn, og þá elskaða, sem ekki var elskuð, 	 akken i t-id-yenna Sidi Ṛebbi di tektabt n nnbi Hucaɛ : Lǧens-nni ur nelli ara d agdud-iw a s-semmiɣ agdud-iw, win akken ur nețwaḥemmel ara a s-semmiɣ win eɛzizen fell-i.


Þegar þér komið saman er það ekki til þess að neyta máltíðar Drottins, 	 M'ara tedduklem ɣer imensi n usmekti, ur txeddmem ara akken yebɣa Sidi Ṛebbi !


En fátækur maður, hlaðinn kaunum, lá fyrir dyrum hans og hét sá Lasarus. 	 Yiwen igellil isem-is Laɛẓar, iččuṛ d ideddiyen, ițɣimi ɣer tewwurt n umeṛkanti-nni,


Og orð Drottins breiddist út um allt héraðið. 	 Awal n Sidi Ṛebbi yețțubecceṛ di mkul amkan n tmurt.


Jesús svarar þeim: "Sannspár var Jesaja um yður hræsnara, þar sem ritað er: Þessi lýður heiðrar mig með vörunum, en hjarta þeirra er langt frá mér. 	 Yerra-yasen : Ay at sin wudmawen ! Fell-awen i d-yura nnbi Iceɛya mi d-yenna : Lǧil-agi țɛebbiden-iyi s yimi-nsen kan, lameɛna deg ulawen-nsen beɛden fell-i aṭas.


Vilji einhver ekki við það kannast, þá verður ekki við hann kannast. 	 meɛna ma yella inkeṛ-it, iban belli ur yețwaqbel ara ɣer Sidi Ṛebbi.


Einn af öldungunum tók þá til máls og sagði við mig: "Þessir, sem skrýddir eru hvítu skikkjunum, hverjir eru þeir og hvaðan eru þeir komnir?" 	 Yiwen si lecyux-nni yenṭeq-ed yenna-yi-d : Wid yelsan ijellaben icebḥanen, anwa-ten ? Ansi i d-usan ?


Því að allt það, sem í heiminum er, fýsn holdsins og fýsn augnanna og auðæfa-oflæti, það er ekki frá föðurnum, heldur er það frá heiminum. 	 axaṭer ayen akk yellan di ddunit, lebɣi n tnefsit, ṭṭmeɛ di kra n wayen i gɛeǧben i wallen akk-d zzux i d ițekken si cci n ddunit, mačči s ɣuṛ Baba Ṛebbi i d-kkan lameɛna si ddunit.


Þér vitið, að þér voruð eigi leystir með hverfulum hlutum, silfri eða gulli, frá fánýtri hegðun yðar, er þér höfðuð að erfðum tekið frá feðrum yðar, 	 Teẓram belli mačči s idrimen neɣ s ddheb neɣ s lfeṭṭa ur nețdum ara i tețwacafɛem si yir tikli i wen-d-ǧǧan lejdud-nwen,


Því að nú er tíminn kominn, að dómurinn byrji á húsi Guðs. En ef hann byrjar á oss, hver munu þá verða afdrif þeirra, sem ekki hlýðnast fagnaðarerindi Guðs? 	 Yewweḍ-ed lweqt n lḥisab n Sidi Ṛebbi ; yerna ad ibdu seg wat wexxam-is. Ihi ma yella seg-neɣ ara ibdu lḥisab, amek ara tili taggara n wid ur numin ara s lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi ?


Guð hefur uppvakið Drottin og mun uppvekja oss fyrir kraft sinn. 	 Sidi Ṛebbi i d-yessekren Sidna Ɛisa si ger lmegtin, a ɣ-d-isseḥyu ula d nukni s tezmert-is.


Og hann sagði: ,Þetta gjöri ég: Ég ríf hlöður mínar og reisi aðrar stærri, og þangað safna ég öllu korni mínu og auðæfum. 	 Ad huddeɣ ikuffan-iw, ad bnuɣ wiyaḍ d imeqqranen iwakken ad jemɛeɣ irden-iw d leṛẓaq-iw meṛṛa.


Hér reynir á speki. Sá sem skilning hefur reikni tölu dýrsins, því að tala manns er það, og tala hans er sex hundruð sextíu og sex. 	 Win iḥeṛcen yesɛan tamusni d leɛqel, a d-yaf lmeɛna n numṛu n leɛqiṛa yellan d isem n yiwen wergaz, numṛu-agi : d sețțemeyya usețța usețțin.


Síðan sagði hann: "Ísraelsmenn, athugið vel, hvað þér gjörið við þessa menn. 	 Dɣa yenṭeq yenna : Ay at Isṛail, ḥadret iman-nwen ɣef wayen akka tebɣam a t-txedmem i yemdanen-agi !


Hvað fóruð þér að sjá? Prúðbúinn mann? Nei, prúðbúna menn er að finna í sölum konunga. 	 Ɣer wacu i tṛuḥem aț-țfeṛǧem ? ƔƔer yiwen wergaz yelsan llebsa ifazen ? Wid yețlusun llebsa ifazen, deg ixxamen n igelliden i țțilin.


sem þér lifðuð í samkvæmt aldarhætti þessa heims, að vilja valdhafans í loftinu, anda þess, sem nú starfar í þeim, sem ekki trúa. 	 tețɛicim di ddnub, tewwi-kkun ddunit, tḍefṛem Cciṭan, sselṭan n ddunit-agi i gțekellixen ar tura wid ur nḍuɛ ara Sidi Ṛebbi.


Eigi mun hann þrátta né hrópa, og eigi mun raust hans heyrast á strætum. 	 Ur iskkaray ara ccwal, ur ițɛeggiḍ ara, ur ițḥettim ara iman-is ɣef wiyaḍ.


Jesús svaraði honum: "Sérðu þessar miklu byggingar? Ekki mun eftir látinn steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Deg wayagi irkul i tețwaliḍ, ur d-yețɣimi yiwen wedɣaɣ ɣef wayeḍ ; kullec ad ihudd.


Ekki er hann Guð dauðra, heldur lifenda, því að honum lifa allir." 	 Ṛebbi mačči d Ṛebbi n wid yemmuten meɛna d Ṛebbi n wid yeddren imi ɣuṛ-es ddren irkulli ɣas akken mmuten.


Og hann gekk út og grét beisklega. 	 Yeffeɣ ɣer beṛṛa iṭṭerḍeq s imeṭṭawen axaṭer yendem.


Nú eigið þér í sömu baráttu sem þér sáuð mig heyja og heyrið enn um mig. 	 m'ara tețḥarabem akken twalam țḥarabeɣ nekkini, yerna mazal țḥarabeɣ ar tura am akken i teslam yis.


Svikarinn hafði sagt þeim þetta til marks: "Sá sem ég kyssi, hann er það. Takið hann höndum og færið brott í tryggri vörslu." 	 Win akken i gzenzen Sidna Ɛisa yemsefham yid-sen, yenna-yasen : Win i ɣef ara selmeɣ, d nețța ; ṭṭfet-eț tefkem-t i iɛessasen a t-awin.


Og hann sagði við þá: "Hvað er það, sem þið ræðið svo mjög á göngu ykkar?" Þeir námu staðar, daprir í bragði, 	 Yenna-yasen : ?ef wacu i tețmeslayem akka deg webrid ? D acu i d yesseɣlin fell-awen leḥzen ?


En hann sagði við þá: "Heimtið ekki meira en fyrir yður er lagt." 	 Yenna-yasen : Ur țnadit ara sennig wayen i d-yenna lqanun.


Því að betra hefði þeim verið að hafa ekki þekkt veg réttlætisins en að hafa þekkt hann og snúa síðan aftur frá hinu heilaga boðorði, sem þeim hafði verið gefið. 	 Axiṛ-asen i yemdanen-agi lemmer ur ssinen ara abrid n lḥeqq, wala imi i t-ssnen uɣalen ṭṭaxṛen i lameṛ iqedsen i sen-d-ițțucegɛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Ég bið yður, bræður, að þér takið vel þessum áminningarorðum. Fáort hef ég ritað yður. 	 Ay atmaten, a wen-ssutreɣ aț-țqeblem s ṣṣbeṛ ayagi akk i ɣef kkun-weṣṣaɣ ; atan tabṛaț-agi i wen-uriɣ ț-țamecṭuḥt.


Kerfið 	 Anagraw


Orðin: "Enn einu sinni", sýna, að það, sem bifast, er skapað og hverfur, til þess að það standi stöðugt, sem eigi bifast. 	 Imeslayen-agi « tikkelt nniḍen daɣen » sbeggnen-d belli ayen yețwaxelqen ad yenhezz ad yenger iwakken a d-yeqqim kan wayen yețdumun.


Er hann var með þeim, bauð hann þeim að fara ekki burt úr Jerúsalem, heldur bíða eftir fyrirheiti föðurins, "sem þér," sagði hann, "hafið heyrt mig tala um. 	 Yiwen wass, mi gella itețț yid-sen, yefka-yasen lameṛ-agi : Ur țeffɣet ara si temdint n Lquds, lameɛna eṛǧut lemɛahda n Baba Ṛebbi, tin akken i wen-d nniɣ ;


Ég þekki verkin þín og erfiðið og þolgæði þitt og veit, að eigi getur þú sætt þig við vonda menn. Þú hefur reynt þá, sem segja sjálfa sig vera postula, en eru það ekki, og þú hefur komist að því, að þeir eru lygarar. 	 ssneɣ tikli-inek d lecɣal-ik, ẓriɣ leɛtab-ik d ṣṣbeṛ i tṣebṛeḍ ; ẓriɣ ur tezmireḍ ara aț-țawiḍ i yemcumen, tjeṛbeḍ wid ițțarran iman-nsen d ṛṛusul ur llin, tkecfeḍ-ten-id belli d ikeddaben i llan.


Tala ég þetta á mannlegan hátt, eða segir ekki einnig lögmálið það? 	 Tɣilem ayen akka i d-nniɣ d lɛaddat kan n yemdanen ? Ula d ccariɛa n Musa tenna-t-id !


Já, meira að segja met ég allt vera tjón hjá þeim yfirburðum að þekkja Krist Jesú, Drottin minn. Sakir hans hef ég misst allt og met það sem sorp, til þess að ég geti áunnið Krist 	 Zemreɣ a d iniɣ : ḥesbeɣ kullec d lexṣara ɣef ddemma n wayen ifazen, yellan ț-țamusni n Ɛisa Lmasiḥ Ssid-iw. ?ef ddemma-s qebleɣ a yi-iṛuḥ kullec, ḥesbeɣ kullec d afṛaden, iwakken a d-rebḥeɣ Lmasiḥ


Það orð er satt og í alla staði þess vert, að við því sé tekið. 	 Awal-agi d awal n tideț yuklalen ad ițwaqbel ɣer yemdanen meṛṛa.


Óþekktur64-bit" or "32-bit 	 64-bit" or "32-bit


Því að sjálfir vitið þér, hvernig á að breyta eftir oss. Ekki hegðuðum vér oss óreglulega hjá yður, 	 Teẓram s yiman nwen amek i glaq a ɣ-tɛandem, axaṭer nukni ur nɛac ara deg ussexṛeb asmi nella yid-wen.


Jesús tók þá til máls og sagði við lögvitringana og faríseana: "Er leyfilegt að lækna á hvíldardegi eða ekki?" 	 Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer lɛulama n ccariɛa d yifariziyen yenna-yasen : D acu twalam ? D leḥlal win ara isseḥlun deg wass n westeɛfu neɣ ala ?


Hann féll til jarðar og heyrði rödd segja við sig: "Sál, Sál, hví ofsækir þú mig?" 	 Yeɣli ɣer lqaɛa, yesla i yiwen n ṣṣut i s-d-yeqqaṛen : Caɛul ! A Caɛul ! Acuɣeṛ i yi tețqehhiṛeḍ ?


kærleikslausir, ósáttfúsir, rógberandi, taumlausir, grimmir, ekki elskandi það sem gott er, 	 ur seɛɛun ṛṛeḥma ur seɛɛun leḥnana deg ulawen-nsen, ad skiddiben ɣef wiyaḍ, ur zemmren ara ad ḥekmen deg iman-nsen, ulawen nsen qquṛen, d iɛdawen n lxiṛ,


Jesús svaraði: "Far þú, sonur þinn lifir." Maðurinn trúði því orði, sem Jesús mælti til hans, og fór af stað. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ṛuḥ, atan mmi-k yeḥla ! Argaz-nni yumen s wayen i s-d yenna Sidna Ɛisa, dɣa yuɣal


Guð hefur ekki ætlað oss til að verða reiðinni að bráð, heldur til að öðlast sáluhjálp fyrir Drottin vorn Jesú Krist, 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi ur aɣ-ixtaṛ ara iwakken a nețwaɛaqeb, meɛna yebɣa a nesɛu leslak s Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ


En hásetarnir reyndu að strjúka úr skipinu. Þeir settu bátinn útbyrðis og þóttust vera að færa út akkeri úr framstafni. 	 Lameɛna ixeddamen n lbabuṛ țqelliben ad rewlen ; ṣubben taflukt n leslak ɣer lebḥeṛ, steɛmilen am akken d amextaf ara ḍeggṛen ɣer zdat lbabuṛ.


Þetta var annað táknið, sem Jesús gjörði, þegar hann kom frá Júdeu til Galíleu. 	 D wagi i d lbeṛhan wis sin i gexdem Sidna Ɛisa di tmurt n Jlili mi d-yuɣal si tmurt n Yahuda.


Augu hans eru sem eldslogi og á höfði hans eru mörg ennisdjásn. Og hann ber nafn ritað, sem enginn þekkir nema hann sjálfur. 	 Allen-is am uḥeǧǧaǧu n tmes ; yesɛa aṭas n tɛeṣṣabin ɣef wuqeṛṛuy-is. Yesɛa yiwen yisem yiwen ur t-yessin anagar nețța.


Hann mun gjöra mig dýrlegan, því af mínu mun hann taka og kunngjöra yður. 	 A d-isbeggen tamanegt-iw axaṭer s ɣuṛ-i ara d-yawi wayen akk ara wen-d-yini.


Þeir skildu þá við mannfjöldann og tóku hann með sér, þar sem hann var, í bátnum, en aðrir bátar voru með honum. 	 Mi gerra lɣaci-nni, iṛuḥ yid-sen di teflukt i deg yella. Ddant yid-es kra teflukin nniḍen.


Á þeim degi munuð þér biðja í mínu nafni. Ég segi yður ekki, að ég muni biðja föðurinn fyrir yður, 	 Ass-nni aț-țdeɛɛum ɣer Baba s yisem-iw, yerna ur wen-d-qqaṛeɣ ara belli ad dɛuɣ ɣer Baba fell-awen.


Nú voru sjö bræður. Sá fyrsti tók sér konu, en dó barnlaus. 	 Llan ihi sebɛa watmaten : amezwaru yezweǧ yuɣal yemmut ur d-yeǧǧi ara dderya.


Blessið þá, er ofsækja yður, blessið þá, en bölvið þeim ekki. 	 Dɛut s lxiṛ i wid i kkun ițqehhiṛen, deɛɛut s lxiṛ, ur deɛɛut ara s cceṛ ;


Oss mun bera upp á einhverja eyju." 	 mbla ccekk ihi a ɣ-ḍeggṛent lemwaji ɣer yiwet n tegzirt.


Hvorki er það hæft á tún né taðhaug. Því er fleygt. Hver sem eyru hefur að heyra, hann heyri." 	 Ur yelhi i wakal, ur yelhi i leɣbaṛ, ilaq kan a t-nḍeggeṛ ɣer beṛṛa. Win yesɛan imeẓẓuɣen isellen, isel-ed !..


Að vísu getur þakkargjörð þín verið fögur, en hinn uppbyggist ekki. 	 Ɣas yimeslayen-ik s wayes i tḥemdeḍ Ṛebbi gerrzen aṭas, ur nfiɛen ara win ur nefhim ara d acu i d-teqqaṛeḍ.


Sá sem hefur eyra, hann heyri. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen isel-ed !


hef ég þess vegna ekki heldur látið af að þakka fyrir yður, er ég minnist yðar í bænum mínum. 	 kull ass țḥemmideɣ rennuɣ Sidi Ṛebbi ɣef ddemma-nwen, țțadreɣ-kkun-id dayem di tẓallit-iw


Fyrirgef oss vorar skuldir, svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum. 	 Semmeḥ-aɣ ddnubat-nneɣ aakken i nețsamaḥ i wid i ɣ-iḍelmen.


Ég hef enga meiri gleði en þá að heyra, að börnin mín lifi í sannleikanum. 	 Ulac lfeṛḥ ara yecbun m'ara sleɣ s warraw-iw teddun di tideț.


Höfnin var óhentug til vetrarlegu. Því var það flestra ráð að halda þaðan, ef þeir mættu ná Fönix og hafa þar vetrarlegu. Sú höfn er á Krít og veit til útsuðurs og útnorðurs. 	 Imi lmeṛṣa-nni ur telhi ara iwakken ad sɛeddin deg-s ccetwa, azgen ameqqran n ibeḥriyen bɣan ad ṛuḥen, iwakken ma yella wamek, ad awḍen ɣer lmeṛṣa n Finikus yellan di tegzirt n Kritus ; lmeṛṣa-yagi tqubel lǧiha taɣeṛbit, bɣan ad sɛeddin deg-s ccetwa.


Nú fór í hönd hátíð ósýrðu brauðanna, sú er nefnist páskar. 	 Lɛid i deg xedmen aɣṛum mbla iɣes n temtunt ițțusemman « Tafaska n izimer n leslak » tqeṛb-ed.


Vér erum því dánir og greftraðir með honum í skírninni, til þess að lifa nýju lífi, eins og Kristur var upp vakinn frá dauðum fyrir dýrð föðurins. 	 S weɣḍas, nețwamḍel yid-es iwakken, nukni daɣen a d-neḥyu akken i d-yeḥya Lmasiḥ si ger lmegtin s tezmert n Ṛebbi, a nekcem di tudert tajḍiṭ.


Hann vaknaði, tók barnið og móður þess um nóttina og fór til Egyptalands. 	 Yusef ikker yewwi aqcic-nni akk-d yemma-s deg iḍ, yerwel ɣer tmurt n Maṣeṛ.


Því að orð Guðs er lifandi og kröftugt og beittara hverju tvíeggjuðu sverði og smýgur inn í innstu fylgsni sálar og anda, liðamóta og mergjar, það dæmir hugsanir og hugrenningar hjartans. 	 Axaṭer awal n Sidi Ṛebbi d awal n tudert yesɛan tazmert, qeṭṭiɛ akteṛ n ujenwi yesɛan snat n leǧwahi qeṭṭiɛen, ikeččem armi d lqaɛ n teṛwiḥt d ṛṛuḥ, armi d ger lemfaṣel d wadif, yețbeggin-ed ixemmimen n wul d wayen yețḥussu wemdan.


En þér, bræður, eruð ekki í myrkri, svo að dagurinn geti komið yfir yður sem þjófur. 	 Ma d kunwi ay atmaten, ur tellim ara di ṭṭlam iwakken a d-iɣli wass-nni fell-awen am umakar ;


Fóru þeir burt, ósamþykkir sín í milli, en Páll sagði þetta eitt: "Rétt er það, sem heilagur andi mælti við feður yðar fyrir munn Jesaja spámanns: 	 Mi țeddun ad ṛuḥen mazal lxilaf gar-asen, dɣa Bulus yerna-yasen imeslayen-agi : Ț-țideț ayen i d-yenna Ṛṛuḥ iqedsen i lejdud-nwen s yimi n nnbi Iceɛya


Því að ég veit, að þetta verður mér til frelsunar fyrir bænir yðar og hjálpina, sem andi Jesú Krists veitir mér. 	 axaṭer ẓriɣ ayagi meṛṛa i nnfeɛ inu, s tẓallit-nwen akk-d lemɛawna n Ṛṛuḥ n Sidna Ɛisa.


Líkt er það mustarðskorni. Þegar því er sáð í mold, er það smærra hverju sáðkorni á jörðu. 	 Ițemcabi ɣer uɛeqqa n uxerḍel. M'ara t-nezreɛ, d nețța i d aɛeqqa amecṭuḥ meṛṛa ger zzerriɛat n ddunit.


Því að til þess dó Kristur og varð aftur lifandi, að hann skyldi drottna bæði yfir dauðum og lifandi. 	 Axaṭer Lmasiḥ yemmut, yerna yeḥya-d iwakken ad yili d Aḥkim n wid yemmuten akk-d wid yeddren.


Vandamál í %s 	 Agnu deg %s


Gyðingar heimta tákn, og Grikkir leita að speki, 	 At Isṛail ssuturen lbeṛhanat, iyunaniyen țnadin tamusni ;


Því þar eð heimurinn með speki sinni þekkti ekki Guð í speki hans, þóknaðist Guði að frelsa þá, er trúa, með heimsku prédikunarinnar. 	 Imi at ddunit s lefhama-nsen ur ɛqilen ara tamusni n Sidi Ṛebbi, nețța yebɣa ad isellek wid yumnen yis s lexbaṛ-agi n lxiṛ i ḥesben wiyaḍ d lehbala.


Og öldungarnir tuttugu og fjórir, þeir er sitja frammi fyrir Guði í hásætum sínum, féllu fram á ásjónur sínar, tilbáðu Guð 	 Ṛebɛa uɛecrin-nni n lecyux yellan zdat Sidi Ṛebbi ɣef yimukan nsen n lḥekma, țseǧǧiden zdat Sidi Ṛebbi, țɛebbiden-t


er ég rifja upp fyrir mér hina hræsnislausu trú þína. Sú trú bjó fyrst í henni Lóis ömmu þinni og í henni Evnike móður þinni, og ég er sannfærður um, að hún býr líka í þér. 	 ?mektayeɣ-ed neyya-nni i tesɛiḍ di liman, akken i ț-tesɛa sețți-k Luiza akk-d yemma-k Anisa ; tḥeqqeqeɣ belli ar ass-a mazal-iț deg wul-ik.


Á þessum dögum stóð Pétur upp meðal bræðranna. Þar var saman kominn flokkur manna, um eitt hundrað og tuttugu að tölu. Hann mælti: 	 Deg ussan-nni, llan nnejmaɛen azal n meyya uɛecrin n wayetmaten, yekker-ed Buṭrus gar-asen, yenna-d :


En ef ég gjöri það, sem ég vil ekki, þá er það ekki lengur ég sjálfur, sem framkvæmi það, heldur syndin, sem í mér býr. 	 ma yella xeddmeɣ ayen ur bɣiɣ ara ihi mačči d nekk i t-ixeddmen meɛna d ddnub-nni izedɣen deg-i.


Nú lögðu þeir hendur yfir þá, og fengu þeir heilagan anda. 	 Buṭrus akk-d Yuḥenna ssersen ifassen-nsen fell-asen, dɣa yețțunefk asen-d Ṛṛuḥ iqedsen.


Ef heimurinn hatar yður, þá vitið, að hann hefur hatað mig fyrr en yður. 	 Ma yella tekṛeh-ikkun ddunit ilaq aț-țeẓrem belli tekṛeh-iyi uqbel-nwen.


Og allt skapað, sem er á himni og jörðu og undir jörðunni og á hafinu, allt sem í þeim er, heyrði ég segja: Honum, sem í hásætinu situr, og lambinu, sé lofgjörðin og heiðurinn, dýrðin og krafturinn um aldir alda. 	 Ayen akk i d-ițwaxelqen deg igenni, di lqaɛa, ddaw lqaɛa, di lebḥeṛ d wayen akk yellan deg-sen, sliɣ-asen qqaṛen : A neḥmed a neckkeṛ Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma akk-d Izimer, i nutni lɛaḍima d lḥekma si lǧil ɣer lǧil !


Þannig metum vér héðan í frá engan að mannlegum hætti. Þótt vér og höfum þekkt Krist að mannlegum hætti, þekkjum vér hann nú ekki framar þannig. 	 Sya d asawen ur nețwali yiwen s lɛeqliya n yemdanen ; ɣas akken zik-nni uqbel a namen nella nețwali Lmasiḥ s lɛeqliya n yemdanen, tura mačči akenni i t-nețwali.


Og ég hef gefið þeim þá dýrð, sem þú gafst mér, svo að þeir séu eitt, eins og við erum eitt, 	 Fkiɣ-asen tamanegt i yi-d-tefkiḍ iwakken ad uɣalen d yiwen, akken nella nekk yid-ek d yiwen :


Og hann bar kross sinn og fór út til staðar, sem nefnist Hauskúpa, á hebresku Golgata. 	 sbubben-as amidag, ffɣen si temdint, ulin ɣer wemkan yețțusemman « tiɣilt n uqeṛṛuy » ( iwumi qqaṛen s tɛibṛanit « Gulguṭa »).


"Hví voru þessi smyrsl ekki seld fyrir þrjú hundruð denara og gefin fátækum?" 	 Acuɣeṛ ur nezzenz ara leɛṭeṛ agi ? Lemmer nezzenz-it tili yewwi-d azal n telt meyya twiztin n lfeṭṭa ara nefṛeq i igellilen.


Mannssonurinn mun koma í dýrð föður síns með englum sínum, og þá mun hann gjalda sérhverjum eftir breytni hans. 	 Axaṭer Mmi-s n bunadem a d-yas nețța d lmalayekkat-is di lɛaḍima n Baba-s, ad yefk i yal yiwen ayen yuklal, yal yiwen ɣef leḥsab n lefɛayel-is.


Upp frá þessu leitaði hann færis að framselja hann. 	 Seg imiren, Yudas yețɛassa tagniț i deg ara yizmir ad izzenz Sidna Ɛisa.


Öxin er þegar lögð að rótum trjánna og hvert það tré, sem ber ekki góðan ávöxt, verður upp höggvið og í eld kastað." 	 Ațan ihi tcaquṛt thegga ɣer izuṛan n ttjuṛ, yal ttejṛa ur d-nețțak ara lfakya lɛali, aț-țețwagzem, aț-țețwaḍeggeṛ ɣer tmes.


En áður en langt leið, skall á af landi ofan fárviðri, hinn illræmdi landnyrðingur. 	 Lameɛna ur tɛeṭṭel ara tekker-ed yiwet n tbuciḍant iwumi qqaṛen Erakilun i d-ikkan seg idurar n tegzirt-nni.


Mikill fjöldi sat í kringum hann, og var honum sagt: "Móðir þín, bræður og systur eru hér úti og spyrja eftir þér." 	 Nețța yella zdaxel n wexxam yezzi-yas aṭas lɣaci ; nnan-as : A Sidi, yemma-k d wayetma-k akk-d yessetma-k, atnan di beṛṛa țnadin fell-ak.


Konan segir við hann: "Herra, nú sé ég, að þú ert spámaður. 	 Nețțat tenna-yas : A Sidi, ɛeqleɣ-k d nnbi i telliḍ.


En til þess að þér vitið, að Mannssonurinn hefur vald til að fyrirgefa syndir á jörðu, 	 Ihi bɣiɣ aț-țeẓrem belli Mmi-s n bunadem yezmer ad yeɛfu ddnubat di ddunit. Yenna i wukrif-nni :


Hann fór inn í Guðs hús, þegar Abíatar var æðsti prestur, og át skoðunarbrauðin, en þau má enginn eta nema prestarnir, og gaf líka mönnum sínum." 	 Yekcem ɣer wexxam n Sidi Ṛebbi deg wussan i deg yella Abyaṭar d lmuqeddem ameqqran, yečča nețța d irfiqen-is tiḥbulin-nni n weɣṛum yețțunefken d lweɛda, ɣas akken aɣṛum-nni i lmuqedmin kan iwumi yeḥlel.


Sá bikar blessunarinnar, sem vér blessum, er hann ekki samfélag um blóð Krists? Og brauðið, sem vér brjótum, er það ekki samfélag um líkama Krists? 	 Taqbuct n lbaṛaka i ɣef nețḥemmid Sidi Ṛebbi, eɛni ur aɣ-tecrik ara d idammen n Lmasiḥ ? Neɣ aɣṛum i nbeṭṭu, ur aɣ-yecrik ara d lǧețța n Lmasiḥ ?


Og engill Drottins stóð hjá þeim, og dýrð Drottins ljómaði kringum þá. Þeir urðu mjög hræddir, 	 Ataya lmelk n Sidi Ṛebbi iḍheṛ-asen-d, tamanegt n Sidi Ṛebbi tecceɛceɛ tezzi-yasen-d, ikcem-iten lxuf d ameqqran.


Þegar hinir tíu heyrðu þetta, gramdist þeim við þá Jakob og Jóhannes. 	 Mi slan i waya, ɛecṛa n inelmaden nniḍen rfan ɣef Yeɛqub akk-d Yuḥenna.


Grikkir nokkrir voru meðal þeirra, sem fóru upp eftir til að biðjast fyrir á hátíðinni. 	 Ger widak-nni i d-yusan ad ɛeggden di temdint n Lquds, llan kra n iyunaniyen.


Þegar hundraðshöfðinginn sá það, er við bar, vegsamaði hann Guð og sagði: "Sannarlega var þessi maður réttlátur." 	 Lqebṭan mi geẓra ayen yedṛan yețweḥḥid Ṛebbi yenna : ?-țideț, amdan-agi d aḥeqqi.


Ég á líka aðra sauði, sem eru ekki úr þessu sauðabyrgi. Þá ber mér einnig að leiða, þeir munu heyra raust mína. Og það verður ein hjörð, einn hirðir. 	 Sɛiɣ daɣen ulli nniḍen ur nelli ara seg wemṛaḥ agi. Tigi daɣen ilaq a tent-id-awiɣ, a d-ḥessent i ṣṣut-iw, s wakka aț-țili anagar yiwet n tqeḍɛit s yiwen umeksa.


en tunguna getur enginn maður tamið, þessa óhemju, sem er full af banvænu eitri. 	 Ma d iles, ulac amdan i gzemren a t-yeɣleb. Yeččuṛ d ssem ineqqen ; d lehlak ur nesɛi ddwa.


Hann svaraði: "Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni, öllum mætti þínum og öllum huga þínum, og náunga þinn eins og sjálfan þig." 	 Yerra-yas-d : Aț-țḥemmleḍ Sidi Ṛebbi s wul-ik d ṛṛuḥ-ik, s wayen yellan di tezmert-ik akk-d lɛeqliya-k. Aț-țḥemmleḍ daɣen wiyaḍ am yiman-ik .


Sumt féll á klöpp. Það spratt, en skrælnaði, af því að það hafði ekki raka. 	 Amur nniḍen n zzerriɛa yeɣli ger yedɣaɣen , mi d-temɣi teqquṛ imi xuṣṣen waman.


Þegar hundraðshöfðinginn og þeir, sem með honum gættu Jesú, sáu landskjálftann og atburði þessa, hræddust þeir mjög og sögðu: "Sannarlega var þessi maður sonur Guðs." 	 Lḥakem yellan d aqeṛṛuy ɣef meyya iɛsekṛiyen akk-d iɛsekṛiyen iɛussen Sidna Ɛisa, tekcem-iten tugdi mi walan tergagi lqaɛa d wayen akk yedṛan, nnan : Ț-țideț, argaz-agi d Mmi-s n Ṛebbi !


Vitið þér ekki, að líkami yðar er musteri heilags anda, sem í yður er og þér hafið frá Guði? Og ekki eruð þér yðar eigin. 	 Ur teẓrim ara daɣen belli Ṛṛuḥ iqedsen yezdeɣ di lǧețțat-nwen ? Ṛṛuḥ-nni i wen-d-ițțunefken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ? Ur teẓrim ara belli ur tețțalasem ara deg yiman-nwen ?


En svo að ég minnist á það, sem þér hafið ritað um, þá er það gott fyrir mann að snerta ekki konu. 	 A nɛeddit tura ɣer isteqsiyen i yi-d-tefkam di tebṛaț-nwen teqqaṛem : « D ayen yelhan i wergaz m'ur yezwiǧ ara ».


Og þannig mun allur Ísrael frelsaður verða, eins og ritað er: Frá Síon mun frelsarinn koma og útrýma guðleysi frá Jakob. 	 Imiren ad țțuselken wat Isṛail irkul asmi ara d-yedṛu wayen i d-nnant tira iqedsen : A d-iffeɣ umsellek seg wedrar n Siyun, a sen-yekkes i warraw n Yeɛqub lekfeṛ-nsen ;


Annars gæti svo farið, að vér, - að vér ekki segjum þér -, þyrftum að bera kinnroða fyrir þetta traust, ef Makedónar skyldu koma með mér og finna yður óviðbúna. 	 Ma yella ddan yid-i kra seg watmaten n Masidunya ilaq a kkun-in-afen theggam iman nwen iwakken zzux-nni i țzuxxuɣ yis wen ur iyi-țțuɣal ara d lḥecma, bɣiɣ a d-iniɣ d lḥecma nwen kunwi !


Jesús svaraði þeim: "Ekki þurfa þeir að fara, gefið þeim sjálfir að eta." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Acuɣeṛ ara ṛuḥen, fket-asen kunwi ad ččen !


Þér vitið og sjálfir, að Drottinn mun veita yður arfleifðina að launum. Þér þjónið Drottni Kristi. 	 mmektit-ed lweṛt i kkun ițṛaǧun s ɣuṛ Sidi Ṛebbi akken i t-id-yewɛed ; axaṭer amɛellem n tideț i ɣef tqeddcem, d Lmasiḥ.


Þegar nú Drottinn Jesús hafði talað við þá, var hann upp numinn til himins og settist til hægri handar Guði. 	 Mi gekfa yid-sen ameslay, Sidna Ɛisa yețwarfed ɣer igenni, yeqqim ɣer uyeffus n Sidi Ṛebbi.


Auður yðar er orðinn fúinn og klæði yðar eru orðin möletin, 	 Cci-nwen yerka, llebsa-nwen tečča-ț tumeṭ !


En hann svaraði þeim: "Móðir mín og bræður eru þeir, sem heyra Guðs orð og breyta eftir því." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Yemma d watmaten-iw d widak ismeḥsisen i wawal n Ṛebbi yerna ttabaɛen-t.


Því að með einni fórn hefur hann um aldur fullkomnað þá, er helgaðir verða. 	 S yiwen wesfel kan yessazdeg i dayem wid yețwaxtaṛen.


Jesús svaraði henni: "Ef þú þekktir gjöf Guðs og vissir, hver sá er, sem segir við þig: ,Gef mér að drekka,' þá mundir þú biðja hann, og hann gæfi þér lifandi vatn." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Lemmer teẓriḍ ayen i gebɣa Ṛebbi a m-t-id yefk akk-d win i m-d-yessutren aman, tili d kemm ara s-yessutren a m-d-yefk aț țesweḍ ; nețța, d aman yessidiren ara m-d-yefk.


Og maður nokkur úr mannfjöldanum hrópar: "Meistari, ég bið þig að líta á son minn, því að hann er einkabarnið mitt. 	 Atah yiwen wergaz iɛeggeḍ-ed si ger lɣaci yenna : A Sidi, di leɛnaya-k muqel-ed ɣer mmi, ala nețța i sɛiɣ !


Allir, sem hjá mér eru, senda þér kveðju. Heilsa þeim, sem oss elska í trú. Náð sé með yður öllum. 	 Wid akk yellan yid-i țsellimen-d fell-ak. Sellem ɣef wid i ɣ-ihemmlen i gḍuɛen Sidi Ṛebbi. Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi a d-ters fell-awen !


Þá get ég, ef Guð lofar, komið til yðar með fögnuði og endurhresstst ásamt yður. 	 S wakka ma yebɣa Sidi Ṛebbi, a n-awḍeɣ s lfeṛḥ, ad steɛfuɣ dinna ɣuṛ-wen.


að fyrirheitið, sem Guð gaf feðrum vorum, hefur hann efnt við oss börn þeirra með því að reisa Jesú upp. Svo er ritað í öðrum sálminum: Þú ert sonur minn, í dag hef ég fætt þig. 	 Mi d-yesseḥya Sidi Ṛebbi Sidna Ɛisa, akken yura di Sabur wis-sin : Kečč d mmi, d nekk i k-id-yefkan ɣer ddunit ass-a !


Sá sem hafnar mér og tekur ekki við orðum mínum, hefur sinn dómara: Orðið, sem ég hef talað, verður dómari hans á efsta degi. 	 Kra n win i yi-ḥeqṛen ur neḥsib ara imeslayen-iw, ițțuḥaseb yakan : d awal-agi i d-nniɣ ara t-iḥasben ass aneggaru.


En einnig nú veit ég, að Guð mun gefa þér hvað sem þú biður hann um." 	 Lameɛna ẓriɣ ula ț-țura, ayen akk ara tessutreḍ i Ṛebbi a k-t-id-yeqbel.


Jesús svaraði þeim: "Verið ekki með kurr yðar á meðal. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Beṛkat asmermeg gar-awen !


Þegar Jesús steig á land, sá hann þar mikinn mannfjölda, og hann kenndi í brjósti um þá og læknaði þá af þeim, er sjúkir voru. 	 Sidna Ɛisa yers-ed si teflukt, iwala annect-nni n lɣaci, dɣa gezmen tasa-s ; ibda yesseḥlay imuḍan-nsen.


En þar voru um fimm þúsund karlmenn. Hann sagði þá við lærisveina sína: "Látið þá setjast í hópa, um fimmtíu í hverjum." 	 Llan dinna azal n xemsa alaf n yergazen. Sidna Ɛisa yenna i yinelmaden-is : Feṛqet lɣaci ț-țirebbaɛ n xemsin xemsin, tesɣimem-ten.


Í þann tíma urðu miklar æsingar út af veginum. 	 Di lweqt-nni, ɣef ddemma n webrid n Sidi Ṛebbi ikker ccwal d ameqqran di temdint n Ifasus.


Og hann sagði við þá: "Hví sofið þér? Rísið upp og biðjið, að þér fallið ekki í freistni." 	 dɣa yenna-yasen : Acuɣeṛ i tegnem ? Kkret, dɛut ɣer Ṛebbi akken ur tɣellim ara deg ujeṛṛeb.


Hann sá og ekkju eina fátæka leggja þar tvo smápeninga. 	 Ațaya yiwet n taǧǧalt taẓawalit tger sin iṣurdiyen ɣer usenduq-nni,


Sú sem er í raun og veru ekkja og er orðin munaðarlaus, festir von sína á Guði og er stöðug í ákalli og bænum nótt og dag. 	 Taǧǧalt i gellan weḥd-es ur nesɛi win ara ț-țirefden tețkel ɣef Sidi Ṛebbi tdeɛɛu ɣuṛ-es tețḥellil-it am yiḍ am ass.


Eins og ritað er: "Jakob elskaði ég, en Esaú hataði ég." 	 Akken i gura daɣen deg umkan nniḍen n tira iqedsen : ?emmleɣ Yeɛqub, keṛheɣ Icaw.


Sjálfir vitið þér, bræður, að koma vor til yðar varð ekki árangurslaus. 	 Ay atmaten, kunwi s yiman-nwen teẓram mačči mbla lmeɛna i d-nusa ɣuṛ-wen.


Þeir spurðu hann: "Hvers vegna skírir þú, fyrst þú ert hvorki Kristur, Elía né spámaðurinn?" 	 rnan steqsan-t nnan-as : Imi ur telliḍ ara d Lmasiḥ neɣ d nnbi Ilyas neɣ d nnbi nniḍen, iwacu ihi i tesseɣḍaseḍ lɣaci deg waman ?


Hann sé gestrisinn, góðgjarn, hóglátur, réttlátur, heilagur og hafi stjórn á sjálfum sér. 	 Lameɛna ilaq-as ad yili d win yețqabalen s wudem lɛali, d bab lxiṛ, d aɛeqli, d aḥeqqi, d win yețḍuɛun Sidi Ṛebbi, d win iḥekkmen deg iman-is ;


En hann sagði þeim þessa dæmisögu: 	 Dɣa Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi :


Þeir lögðu af stað og prédikuðu, að menn skyldu gjöra iðrun, 	 Ṛuḥen țbecciṛen i yemdanen iwakken a d-uɣalen ɣer webrid.


Þegar þeir sáu djörfung Péturs og Jóhannesar og skildu, að þeir voru ólærðir leikmenn, undruðust þeir. Þeir könnuðust og við, að þeir höfðu verið með Jesú. 	 Mi walan belli Buṭrus d Yuḥenna heddṛen s laman mbla akukru, wehmen axaṭer ẓran d imdanen ur neɣṛi ara ; ɛeqlen-ten seg wid yeddan d Sidna Ɛisa.


Jesús settist gegnt fjárhirslunni og horfði á fólkið leggja peninga í hana. Margir auðmenn lögðu þar mikið. 	 Sidna Ɛisa yella yeqqim deg umkan iqublen asenduq i deg srusun lewɛadi, yețmuqul amek srusuyen lɣaci lewɛadi-nsen. Aṭas n imeṛkantiyen yeggaren xiṛella n yedrimen.


Þá fór hann með hann upp og sýndi honum á augabragði öll ríki veraldar. 	 Yuɣal Cciṭan yewwi-t ɣer yiwen wemkan eɛlayen, deg yiwet n teswiɛt yesken-as-ed akk tigeldiwin n ddunit,


fjörutíu daga, en djöfullinn freistaði hans. Ekki neytti hann neins þá daga, og er þeir voru liðnir, var hann hungraður. 	 Ṛebɛin wussan ur yečči, Cciṭan yețjeṛṛib deg-s. Mi ɛeddan wussan-nni, yuɣal illuẓ.


Far til lýðs þessa og seg þú: Með eyrum munuð þér heyra og alls eigi skilja, og sjáandi munuð þér horfa og ekkert sjá. 	 mi d-yenna : Ṛuḥ ɣer wegdud-agi tiniḍ-asen : ɣas aț-țeslem s imeẓẓuɣen-nwen ur tfehmem ara ; aț-țemmuqlem s wallen-nwen ur tețwalim ara,


Og þú gjörðir þá, Guði vorum til handa, að konungsríki og prestum. Og þeir munu ríkja á jörðunni. 	 Terriḍ-ten am igelliden, d lmuqedmin i Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ, ad ḥekmen ɣef ddunit.


Hermennirnir fléttuðu kórónu úr þyrnum og settu á höfuð honum og lögðu yfir hann purpurakápu. 	 Lɛeskeṛ zḍan taɛeṣṣabt s isennanen, ssersen-as-ț ɣef wuqeṛṛuy, selsen-as daɣen abeṛnus azeggaɣ,


Vér fundum lærisveinana og dvöldumst þar sjö daga. Þeir sögðu Páli af gift andans, að hann skyldi ekki halda áfram til Jerúsalem. 	 Mi nufa dinna inelmaden, nesɛedda sebɛa wussan yid-sen ; s Ṛṛuḥ iqedsen, inelmaden-nni nnan-as i Bulus : Ur țțali ara ɣer temdint n Lquds.


Þá sögðu nokkrir fræðimannanna: "Vel mælt, meistari." 	 Kra n imusnawen n ccariɛa neṭqen-d nnan-as : A Sidi, d awal n lɛali i d-tenniḍ.


Ég, Jóhannes, bróðir yðar, sem í Jesú á hlutdeild með yður í þrengingunni, ríkinu og þolgæðinu, var á eynni Patmos fyrir sakir Guðs orðs og vitnisburðar Jesú. 	 Nekk Yuḥenna gma-twen, yellan yid-wen ama di lmeḥna ɣef wayen yeɛnan tagelda n Sidi Ṛebbi, ama ɣef tuṭṭfa di liman di Sidna Ɛisa, lliɣ di tegzirt n Batmus ɣef demma n wawal n Sidi Ṛebbi yerna ad cehdeɣ ɣef Sidna Ɛisa.


Hann var krossfestur í veikleika, en hann lifir fyrir Guðs kraft. Og einnig vér erum veikir í honum, en munum þó lifa með honum fyrir Guðs kraft, sem hannsýnir yður. 	 ?-țideț yețwaṣleb ɣef ddemma n wefcal-ines, lameɛna yedder s tezmert n Sidi Ṛebbi ; ula d nukni nefcel imi nella di Lmasiḥ lameɛna a nidir yid-es s tezmert n Sidi Ṛebbi di leqdic-nneɣ gar-awen.


Þá munu menn sjá Mannssoninn koma í skýjum með miklum mætti og dýrð. 	 Imiren, ad anwali Mmi-s n bunadem yusa-d s ufella n usigna s tezmert tameqqrant d lɛaḍima.


Síðan fór ég að fjórtán árum liðnum aftur upp til Jerúsalem ásamt Barnabasi og tók líka Títus með mér. 	 Mi ɛeddan ṛbeɛṭac iseggasen, ɛawdeɣ uliɣ ɣer temdint n Lquds akk-d Barnabas, wwiɣ daɣen yid-i gma-tneɣ Tit.


Þér vitið, að trúarstaðfesta yðar vekur þolgæði, 	 axaṭer teẓram belli ajeṛṛeb n liman nwen yețțawi-d ṣṣbeṛ.


Jóhannes var líka að skíra í Aínon nálægt Salím, en þar var mikið vatn. Menn komu þangað og létu skírast. 	 Yeḥya daɣen yella yesseɣḍas lɣaci di Ɛinun ț-țama n Salim imi qwan waman dinna. Aṭas lɣaci i d-ițasen ɣuṛ-es iwakken a ten-isseɣḍes.


En Páll kaus sér Sílas og fór af stað, og fólu bræðurnir hann náð Drottins. 	 ma d Bulus yextaṛ Silas ad iddu yid-es. Atmaten n tejmaɛt wekklen-t i ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, dɣa iṛuḥ.


En þótt þér skylduð líða illt fyrir réttlætis sakir, þá eruð þér sælir. Hræðist eigi og skelfist eigi fyrir neinum. 	 Yerna ma yella tețwaḍelmem ɣef lḥeqq, feṛḥet ! Ur țțagadet ara imdanen, ur tḥeyyiṛet ara.


ekki hnuplsamir, heldur skulu þeir auðsýna hvers konar góða trúmennsku, til þess að þeir prýði kenningu Guðs frelsara vors í öllum greinum. 	 ilaq ur ten-țțakren ara meɛna ad ilin d wid imeɛnen i deg yella laman, iwakken aselmed n Sidi Ṛebbi amsellek-nneɣ ad yesɛu ccan.


Enn tekur djöfullinn hann með sér upp á ofurhátt fjall, sýnir honum öll ríki heims og dýrð þeirra 	 Cciṭan yewwi-t daɣen ɣef wedrar ɛlayen, isken-as-ed tigeldiwin meṛṛa n ddunit d lɛaḍima-nsent, yenna-yas :


Þess vegna ætluðum vér að koma til yðar, ég, Páll, oftar en einu sinni, en Satan hefur hamlað því. 	 Acḥal n tikkal i nebɣa a nuɣal ɣuṛ-wen, nekk s yiman-iw, yiwet neɣ snat n tikkal i ɛerḍeɣ a n-ruḥeɣ, meɛna Cciṭan ur aɣ yeǧǧi ara, iqḍeɛ-aɣ abrid.


Fjórði engillinn básúnaði. Þá varð þriðjungur sólarinnar lostinn og þriðjungur tunglsins og þriðjungur stjarnanna, svo að þriðjungur þeirra yrði myrkur. Og dagurinn missti þriðjung birtu sinnar og nóttin hið sama. 	 Lmelk wis ṛebɛa yewwet lbuq. Iṭij, agur d yetran, tenqeṣ țelt n tafat-nsen s wakka tenqeṣ țelt n tafat n wass d țelt n tafat n yiḍ di ddunit.


Hvað mun nú eigandi víngarðsins gjöra? Hann mun koma, tortíma vínyrkjunum og fá öðrum víngarðinn. 	 D acu ara yexdem tura bab n tfeṛṛant ? A d-yas nețța s yiman-is, ad ineɣ ixemmasen-nni ad yernu ad iwekkel tafeṛṛant-nni i wiyaḍ.


Jesús heyrði þetta og sagði: "Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir sem sjúkir eru. 	 Sidna Ɛisa yesla i wayen i d nnan, yerra-yasen : Mačči d wid iseḥḥan i geḥwaǧen ṭṭbib, meɛna d wid ihelken.


Sumir sögðu: "Sá er maðurinn," en aðrir sögðu: "Nei, en líkur er hann honum." Sjálfur sagði hann: "Ég er sá." 	 Kra qqaṛen : D nețța. Wiyaḍ qqaṛen : Mačči d nețța, d wayeḍ i gțemcabin ɣuṛ-es. Ma d nețța yeqqaṛ : D nekk s yiman-iw.


gekk til hans, batt um sár hans og hellti í þau viðsmjöri og víni. Og hann setti hann á sinn eigin eyk, flutti hann til gistihúss og lét sér annt um hann. 	 Iqeṛṛeb ɣuṛ-es, idhen leǧruḥ-is s zzit d ccṛab, icudd iten ; isserkeb-it ɣef zzayla-s, yewwi-t ɣer yiwen wexxam n yemsafren, ilha-d yid-es.


Farið og prédikið: ,Himnaríki er í nánd.' 	 M'ara tețțeddum, țbecciṛet qqaṛet : « Ațaya tgeldit n igenwan tqeṛṛeb-ed » !


Hver sem því brýtur eitt af þessum minnstu boðum og kennir öðrum það, mun kallast minnstur í himnaríki, en sá, sem heldur þau og kennir, mun mikill kallast í himnaríki. 	 Win ur nqudeṛ ara ula d yiwen n lameṛ amecṭuḥ n ccariɛa, yerna isselmad i wiyaḍ ad xedmen am nețța, ad ițwaḥseb d amecṭuḥ akk di tgelda n igenwan. MMa d win ixeddmen ayen i d-tenna ccariɛa, yerna isselmad i wiyaḍ ad xedmen akken, ad yili d ameqqran di tgelda n igenwan.


Heródes hafði verið harla gramur Týrverjum og Sídóningum. Komu þeir saman á fund hans, fengu Blastus, stallara konungs, til fylgis við sig og báðust friðar, en land þeirra var háð landi konungs um vistaföng. 	 Hiṛudus yerfa ɣef yimezdaɣ n temdinin n Sur akk d Sidun, lameɛna nutni mcawaṛen, msefhamen akk-d Blastus yellan d lewkil-is ; dɣa ceggɛen wid ara s-issutren lehna, axaṭer tamurt-nsen tețɛic seg wayen i d-itekken si tmurt n ugellid Hiṛudus.


Og allir borgarmenn fóru út til móts við Jesú, og þegar þeir sáu hann, báðu þeir hann að fara burt úr héruðum þeirra. 	 Imezdaɣ akk n temdint ffɣen-d ɣer Sidna Ɛisa ; mi d-wwḍen ɣuṛ-es, ḥellelen-t ad iffeɣ si tmurt-nsen.


Þeir eru ekki af heiminum, eins og ég er ekki af heiminum. 	 Nutni mačči n ddunit, akken ula d nekk ur lliɣ ara n ddunit.


Og ég sá sterkan engil, sem kallaði hárri röddu: "Hver er maklegur að ljúka upp bókinni og leysa innsigli hennar?" 	 Walaɣ yiwen lmelk yesɛan tazmert tameqqrant, yeqqaṛ-ed s ṣṣut ɛlayen : Anwa yuklalen ad yeldi adlis-agi, yerna a d-iqleɛ ṭṭwabeɛ-ines ?


Þeir, sem sofa, sofa á nóttunni og þeir, sem drekka sig drukkna, drekka á nóttunni. 	 Wid yegganen gganen deg yiḍ, wid iṣekkren țṣekkiren deg yiḍ.


að ég hef hryggð mikla og sífellda kvöl í hjarta mínu. 	 leḥzen d uɣilif zgan deg ul-iw.


Í honum eigum vér endurlausnina, fyrirgefningu synda vorra. 	 s wayes nețwasellek yerna nesɛa leɛfu n ddnubat-nneɣ.


Því að hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar, héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja. 	 axaṭer iwala-yi-d nekk taqeddact-is tameɣbunt ur nesɛi azal. Sya d asawen si lǧil ɣer lǧil a yi-qqaṛen : « ț-țaseɛdit »,


En þannig skuluð þér biðja: Faðir vor, þú sem ert á himnum. Helgist þitt nafn, 	 Atah wamek ilaq aț-țețẓallam : AA Baba-tneɣ yellan deg igenwan, iisem-ik ad ițwaqeddes,


Um miðnætti kvað við hróp: ,Sjá, brúðguminn kemur, farið til móts við hann.' 	 Di tlemmast n yiḍ, yiwet n taɣect tɛeggeḍ-ed : Ataya yesli iteddu-d, ffɣemt a t-temmagremt !


"Sælir eru fátækir í anda, því að þeirra er himnaríki. 	 D iseɛdiyen wid ițeddun s neyya, aaxaṭer tagelda n igenwan d ayla-nsen !


þeim síðarnefndu ilmur af dauða til dauða, en hinum ilmur af lífi til lífs. Og hver er til þessa hæfur? 	 I wid iḍaɛen, d ṛṛiḥa n lmut i d-ițțaken lmut ; i wid yellan deg webrid n leslak, d rriḥa n tudert i d ițțaken tudert. Anwa ihi i gzemren ad ixdem ccɣel am wagi ?


Þetta sögðu þeir til að reyna hann, svo þeir hefðu eitthvað að ákæra hann fyrir. En Jesús laut niður og skrifaði með fingrinum á jörðina. 	 Steqsan-t iwakken a t-jeṛṛben, țnadin sebba s wacu ara ccetkin fell-as. Sidna Ɛisa yekna, yețțaru s uḍad-is di lqaɛa.


Líkir eru þeir börnum, sem á torgi sitja og kallast á: ,Vér lékum fyrir yður á flautu, og ekki vilduð þér dansa. Vér sungum yður sorgarljóð, og ekki vilduð þér gráta.' 	 ?emcabin ɣer warrac yeqqimen di tejmaɛt, țemsawalen wway gar-asen qqaṛen : Newwet-awen-d ajewwaq ur tecḍiḥem ara, nerna newwi-yawen-d acewwiq n leḥzen ur trum ara.


Hvað sem þér gjörið í orði eða verki, gjörið það allt í nafni Drottins Jesú og þakkið Guði föður fyrir hann. 	 Ama deg imeslayen ama di lecɣal ara txedmem, xedmet kullec s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa, s yisem-is țḥemmidet Sidi Ṛebbi baba-tneɣ.


jafnvel þótt ég hafi einnig þá ytri yfirburði, sem ég gæti treyst. Ef einhver annar þykist geta treyst ytri yfirburðum, þá get ég það fremur. 	 Ula d nekk zemreɣ ad țekleɣ ɣef limaṛat n yemdanen. Ma yella win i gɣilen izmer ad ițkel ɣef limaṛat agi, nekk zemreɣ ad țekleɣ akteṛ !


sonar Melea, sonar Menna, sonar Mattata, sonar Natans, sonar Davíðs, 	 Melya, Menna, Mattata, Natan, Dawed,


Ekki þyrmdi hann hinum forna heimi, en varðveitti Nóa, prédikara réttlætisins, við áttunda mann, er hann lét vatnsflóð koma yfir heim hinna óguðlegu. 	 Ur iḥunn ara daɣen ɣef yemdanen n zzman aqdim asm' akken i sen-d iceggeɛ lḥemla n waman i lɣaci amcum ; issemneɛ seg-sen anagar Sidna Nuḥ ițbecciṛen lḥeqq n Sidi Ṛebbi, akk-d sebɛa n yemdanen yid-es.


Svo vildi til, að prestur nokkur fór ofan sama veg og sá manninn, en sveigði fram hjá. 	 Iɛedda-d syenna yiwen lmuqeddem n ccariɛa ; mi t-iwala iwwet iɛedda si tama nniḍen.


Maður sá var sjúkur, er Lasarus hét, frá Betaníu, þorpi Maríu og Mörtu, systur hennar. 	 Di taddart n Bitanya, llant snat n tyestmatin, Marṭa d Meryem akk-d gma-tsent Laɛẓar ;


Ekki er munur á Gyðingi og grískum manni, því að hinn sami er Drottinn allra, fullríkur fyrir alla þá sem ákalla hann; 	 Ihi ulac lxilaf ger wat Isṛail akk-d wid ur nelli ara n wat Isṛail ; imi yiwen n Ṛebbi i gellan, ṭṭfen meṛṛa deg-s, nețța i d-yețțaken mbla ceḥḥa i wid akk ineddhen ɣuṛ-es.


Því að þeir dagar munu koma yfir þig, að óvinir þínir munu gjöra virki um þig, setjast um þig og þröngva þér á alla vegu. 	 A d-asen wussan anda ara d-zeḍmen fell-am yeɛdawen-im, a d-kecmen a m-d-zzin si mkul tama, a kem-ḥeṛsen ;


Drottinn sé með þínum anda. Náð sé með yður. 	 Sidi Ṛebbi ad yili yid-ek ! Ṛṛeḥma-s a d-ters fell-awen ! Amin.


Þér vitið þetta, og þér eruð sælir, ef þér breytið eftir því. 	 Amarezg-nwen ma tessnem ayagi, awi-d kan a t-txedmem.


Það sem af holdinu fæðist, er hold, en það sem af andanum fæðist, er andi. 	 Win i d-ilulen seg wemdan ț-țaṛwiḥt n wemdan, win i d-ilulen s Ṛṛuḥ iqedsen d Ṛṛuḥ.


Hræsnarar, útlit lofts og jarðar kunnið þér að ráða, en hvernig er því farið, að þér kunnið ekki að meta þennan tíma? 	 Ay at sin wudmawen ! Imi tessnem aț-țɛeqlem lḥal n yigenni d lqaɛa, amek ur tezmirem ara aț-țɛeqlem zzman-agi ?


Dæmið því ekki fyrir tímann, áður en Drottinn kemur. Hann mun leiða það í ljós, sem í myrkrinu er hulið, og opinbera ráð hjartnanna. Og þá mun hver um sig hljóta þann lofstír af Guði, sem hann á skilið. 	 Daymi ur țḥasabet ara uqbel lweqt, uqbel tuɣalin n Ssid-nneɣ ; d nețța ara d-isbeggnen s tafat-is ayen yeffren di ṭṭlam, ara d-ibeggnen daɣen ayen yeffren deg wulawen. Imiren yal yiwen ad isɛu ccan yuklal ɣer Sidi Ṛebbi.


Og konungar jarðarinnar og höfðingjarnir og herforingjarnir og auðmennirnir, mektarmennirnir og hver þræll og þegn fólu sig í hellum og í hömrum fjalla. 	 Igelliden akk-d imeqqranen n ddunit, wid iḥekkmen ɣef lɛeskeṛ, imeṛkantiyen, wid yesɛan lḥekma, aklan akk-d iḥuṛṛiyen, ulin meṛṛa ɣer idurar iwakken ad ffren zdaxel n lɣiṛan d iceṛfan,


En á sjötta mánuði var Gabríel engill sendur frá Guði til borgar í Galíleu, sem heitir Nasaret, 	 Aggur wis sețța, Sidi Ṛebbi iceggeɛ-d lmelk Jebrayil ɣer taddart n Naṣaret, di tmurt n Jlili.


Þeim sem segist vera stöðugur í honum, honum ber sjálfum að breyta eins og hann breytti. 	 Win ara yinin ṭṭfeɣ di Sidi Ṛebbi, ilaq ad ilḥu am akken yelḥa Lmasiḥ.


Sannlega segi ég yður: Hvar sem fagnaðarerindið verður flutt, um heim allan, mun og getið verða þess, sem hún gjörði, til minningar um hana." 	 A wen-d-iniɣ tideț : di mkul amkan n ddunit anda ara yețțubecceṛ lexbaṛ-agi n lxiṛ, a d-țmektayen tameṭṭut-agi d wayen akka texdem.


Þegar hann sagði þetta, varð deila milli farísea og saddúkea, og þingheimur skiptist í flokka. 	 Mi d-yenna ayagi, ikker umennuɣ ger ifariziyen d isaduqiyen ; dɣa yebḍa unejmaɛ-nni.


Það er féll meðal þyrna, merkir þá er heyra, en kafna síðan undir áhyggjum, auðæfum og nautnum lífsins og bera ekki þroskaðan ávöxt. 	 Ayen yeɣlin ger isennanen, d wid isellen i wawal meɛna m'ara d-imɣi ur igemmu ara deg-sen axaṭer țțaǧan anezgum d rrbeḥ akk-d zzhu n ddunit ad iɣumm awal-nni.


Þá sögðu Gyðingar: "Þetta musteri hefur verið fjörutíu og sex ár í smíðum, og þú ætlar að reisa það á þrem dögum!" 	 At Isṛail nnan-as : Wid yebnan lǧameɛ-agi qqimen deg-s sețța uṛebɛin iseggasen, kečč tzemreḍ a s-tɛiwdeḍ lebni di tlata wussan !


Þú munt þunguð verða og son ala, og þú skalt láta hann heita JESÚ. 	 Atan aț-țrefdeḍ tadist, a d-tesɛuḍ aqcic, semmi-yas Ɛisa, (yeɛni : « Amsellek »)


Með því nú að Guð vildi sýna erfingjum fyrirheitsins enn skýrar, hve ráð sitt væri óraskanlegt, þá ábyrgðist hann heit sitt með eiði. 	 daymi i geggul Sidi Ṛebbi i wid ara iweṛten ayen i sen-yewɛed, iwakken a d-ibeggen belli ur yețbeddil ara ṛṛay.


Þannig getur enginn yðar verið lærisveinn minn, nema hann segi skilið við allt sem hann á. 	 S wakka, yiwen ur yezmir ad yili d anelmad-iw m'ur yeqbil ara ad yeǧǧ ayen akk yesɛa.


En hann, sem hjörtun rannsakar, veit hver er hyggja andans, að hann biður fyrir heilögum eftir vilja Guðs. 	 imiren Sidi Ṛebbi yessnen ulawen, yeẓra d acu i gessutur Ṛṛuḥ iqedsen, imi s lebɣi n Sidi Ṛebbi i gdeɛɛu ɣef wid yextaṛ.


Þegar þeir höfðu náð yfir um, komu þeir að landi við Genesaret. 	 Zegren lebḥeṛ-nni, armi wwḍen ɣer tmurt n Jiniṣaret.


Eftir margra ára fjarveru kom ég til að færa fólki mínu ölmusugjafir og til að fórna. 	 Acḥal n iseggasen, nekk ɛaceɣ di lɣeṛba ; usiɣ-ed iwakken a d-awiɣ kra n yedrimen i d-jemɛeɣ d lemɛawna i igellilen n tmurt-iw yerna wwiɣ-ed daɣen lweɛdat i Sidi Ṛebbi.


En Jesús var í Betaníu, í húsi Símonar líkþráa. 	 Mi gella Sidna Ɛisa di taddart n Bitanya, deg wexxam n Semɛun abeṛsi,


Þar voru og margar konur, sem álengdar horfðu á, þær höfðu fylgt Jesú frá Galíleu og þjónað honum. 	 Aṭas n tilawin i gellan dinna, țmuqulent-ed si lebɛid. Ț-țiggad-nni i d-yeddan d Sidna Ɛisa si tmurt n Jlili iwakken a s-qedcent.


þá verða landskjálftar miklir og drepsóttir og hungur á ýmsum stöðum, en ógnir og tákn mikil á himni. 	 A d-tilint zzelzlat timeqqranin, a d-ɣlin di yal lehlakat i gderrɛen ( i gneṭṭḍen) akk-d laẓ, a d-tilint leɛǧubat yessexlaɛen akk-d licaṛat timeqqranin deg igenni.


Þeir sögðu við yður: "Á síðasta tíma munu koma spottarar, sem stjórnast af sínum eigin óguðlegu girndum." 	 asm'akken i wen-d-qqaṛen : di zzman aneggaru ad ilin wid ara yețmesxiṛen fell-awen, ara ilḥun s lebɣi n tnefsit-nsen.


Bræður, hyggið að köllun yðar: Þér voruð ekki margir vitrir að manna dómi, ekki margir máttugir, ekki margir stórættaðir. 	 Walit ay atmaten, kunwi iwumi d-yessawel Sidi Ṛebbi : ur llin gar-awen aṭas n wid yesɛan tamusni n ddunit, ur llin aṭas n wid yesɛan imukan ɛlayen, ur llin daɣen aṭas inaṣliyen yesɛan lqima tameqqrant ;


En þeir, sem brauðanna neyttu, voru fimm þúsund karlmenn. 	 Wid yeččan si lqut-nni llan di xemsa alef yid-sen.


Meðan þeir hlýddu á, bætti hann við dæmisögu, því að hann var í nánd við Jerúsalem, og þeir ætluðu, að Guðs ríki mundi þegar birtast. 	 Sidna Ɛisa yerna-d yiwen n lemtel i wid i s ismeḥsisen, axaṭer qṛib ad awḍen ɣer temdint n Lquds, lɣaci ɣilen imiren kan ara d-tas tgeldit n Sidi Ṛebbi.


Og sæll er sá, sem hneykslast ekki á mér." 	 D aseɛdi win iwumi ur țțiliɣ ara d sebba n tuccḍa ( ugur ) !


Gefið ekki hundum það sem heilagt er, og kastið eigi perlum yðar fyrir svín. Þau mundu troða þær undir fótum, og þeir snúa sér við og rífa yður í sig. 	 Ur țțaket ara ayen yeṣfan i yeqjan, ur ṭeggiṛet ara tiɛeqcin ɣlayen zdat yilfan, m'ulac a ten ṛekḍen yerna a d-zzin fell-awen a kkun-gezren.


Og er þeir leystu folann, sögðu eigendur hans við þá: "Hvers vegna leysið þið folann?" 	 Mi s-d-bran i wejḥiḥ-nni, bab-is yenna-yasen : I wacu i s-d-tebram ?


Æðstu prestarnir og fyrirmenn Gyðinga báru þá sakir á Pál fyrir honum og báðu hann 	 Dɣa lmuqedmin imeqqranen akk-d imeqqranen n wat Isṛail, ccetkan ɣuṛ-es ɣef Bulus.


Að þeim liðnum sagði hann við lærisveina sína: "Förum aftur til Júdeu." 	 Dɣa yenna i inelmaden-is : Eyyaw a nuɣalet ɣer tmurt n Yahuda.


En Símeon blessaði þau og sagði við Maríu móður hans: "Þessi sveinn er settur til falls og til viðreisnar mörgum í Ísrael og til tákns, sem móti verður mælt, 	 Semɛun iburek-iten, yenna i Meryem, yemma-s n weqcic-nni : Atan weqcic-agi ad yili i kra seg wat Isṛail d sebba n tuccḍa, ma d wiyaḍ a ten-id-yerr ɣer webrid. ?ef ddemma-s ara yili lxilaf ger yemdanen ;


Og hann leit í kring á þá með reiði, sárhryggur yfir harðúð hjartna þeirra, og sagði við manninn: "Réttu fram hönd þína." Hann rétti fram höndina, og hún varð heil. 	 Sidna Ɛisa imuqel-iten s wurrif, yerna yeḥzen aṭas fell-asen imi qquṛen wulawen nsen. Yenna i wergaz-nni : ?leq-ed ( eẓẓel-ed ) afus-ik ! Iḍleq-it dɣa yeḥla ufus-is.


Og engillinn sagði við mig: "Hví ertu forviða? Ég mun segja þér leyndardóm konunnar og dýrsins, sem hana ber, þess er hefur höfuðin sjö og hornin tíu: 	 Yekker lmelk-nni yenna-yi-d : Acuɣeṛ i twehmeḍ ? Atan a k-d sfehmeɣ lbaḍna n tmeṭṭut-agi akk-d lweḥc i ț-yețbibbin, win akken yesɛan sebɛa iqeṛṛay d ɛecṛa wacciwen.


Og þér feður, reitið ekki börn yðar til reiði, heldur alið þau upp með aga og umvöndun Drottins. 	 Ma d kunwi ay imawlan, ur sserfayet ara dderya-nwen, meɛna ṛebbit-țen akken i kkun-id-iweṣṣa Sidi Ṛebbi.


Þannig berið þér vitni um athafnir feðra yðar og samþykkið þær. Þeir líflétu þá, en þér hlaðið upp grafirnar. 	 S wakka i d-tesbegnem belli tqeblem ayen i xedmen yerna tețkemmilem di tikli-nsen ; axaṭer nutni nɣan-ten, kunwi tbennum-asen iẓekwan.


Sjálfur þekkti ég hann ekki. En til þess kom ég og skíri með vatni, að hann opinberist Ísrael." 	 Nekk s yiman-iw ur ẓriɣ ara anwa-t meɛna usiɣ-ed ad sɣeḍseɣ deg waman akken a t-issinen wat Isṛail .


En bræðurna hef ég sent, til þess að hrós vort um yður skyldi ekki reynast fánýtt í þessu efni og til þess að þér, eins og ég sagði, mættuð vera reiðubúnir. 	 Ceggɛeɣ atmaten-agi iwakken ad iban belli ț-țideț, tuklalem a nzux yis-wen yerna theggam iman-nwen am akken i t-id-nniɣ.


þannig að þér væntið eftir og flýtið fyrir komu Guðs dags, en vegna hans munu himnarnir leysast sundur í eldi og frumefnin bráðna af brennandi hita. 	 Aṛǧut, xedmet lmeǧhud-nwen iwakken a d-yeɛjel wass n Sidi Ṛebbi. Ass-nni i deg ara tekker tmes deg igenwan, i deg ara yefsi kra n wayen yellan deg-sen.


En þeir kvöddu saman öldungana og tóku það ráð með þeim að bera mikið fé á hermennina og mæltu við þá: 	 Mi nnejmaɛen imeqqranen n wegdud akk-d imeqqranen n lmuqedmin, msefhamen ad fken i iɛessasen-nni ssuma tameqqrant n yedrimen,


Þá lagði hann aftur hendur yfir augu hans, og nú sá hann skýrt, varð albata og heilskyggn á allt. 	 Sidna Ɛisa iɛawed issers-as ifassen ɣef wallen, mi gemmuqel uderɣal-nni, yuɣal-it-id yeẓri, ițwali akken ilaq.


Þar var þá kona nokkur. Í átján ár hafði hún verið haldin sjúkleiks anda og var kreppt og alls ófær að rétta sig upp. 	 Tella dinna yiwet n tmeṭṭut ihelken tmenṭac yiseggasen aya ; d yiwen uṛuḥani i ț-ikerfen ur tezmir ara aț-țesbedd lqedd-is.


En nokkrir þeirra fóru til farísea og sögðu þeim, hvað hann hafði gjört. 	 Kra deg-sen ṛuḥen ɣer ifariziyen ṣṣawḍen-asen lexbaṛ.


Þaðan sigldum vér í sveig og komum til Regíum. Að degi liðnum fengum vér sunnanvind og komum á öðrum degi til Púteólí. 	 Syenna nkemmel rrif rrif n lebḥeṛ armi ț-țamdint n Ṛejyu, azekka-nni yekker-ed yiwen n waḍu i d-yekkan seg usamer, sin wussan mbeɛd, newweḍ ɣer temdint n Buzul.


En um leið og ég áminni um þetta, get ég ekki hrósað yður fyrir samkomur yðar, sem eru fremur til ills en góðs. 	 A nɛeddi tura ɣer wayen nniḍen. Ɣef wayen yeɛnan tijmuyaɛ-nwen ur kkun-țcekkiṛeɣ ara, axaṭer ayen i deg ilaq aț-țeddum ɣer zdat, kunwi tețțuɣalem ɣer deffir.


Nei, miklu fremur eru þeir limir á líkamanum nauðsynlegir, sem virðast vera í veikbyggðara lagi. 	 Lemfaṣel-nni n lǧețța i d-yețbanen d imecṭaḥ, nefɛen aṭas.


Og kaupmenn jarðarinnar gráta og harma yfir henni, því að enginn kaupir nú framar vörur þeirra, 	 Wid yețțaɣen znuzun ad ilin di leḥzen ameqqran ad țrun, axaṭer ulac win ara yaɣen sselɛa-nsen,


Sá sem tekur við spámanni, vegna þess að hann er spámaður, mun fá spámanns laun, og sá sem tekur við réttlátum manni, vegna þess að hann er réttlátur, mun fá laun réttláts manns. 	 Win isṭerḥben s nnbi imi s ɣuṛ Ṛebbi i d-yusa a s-d-ițțunefk wayen yuklal nnbi, win isṭerḥben s uḥeqqi imi d aḥeqqi i gella, a s-d-ițunefk wayen yuklal uḥeqqi.


En þó hef ég nokkuð á móti þér. Þú hefur hjá þér menn, sem halda fast við kenningu Bíleams, þess er kenndi Balak að tæla Ísraelsmenn, svo að þeir neyttu kjöts, sem helgað var skurðgoðum, og drýgðu hór. 	 Lameɛna atan wayen yellan deg-ek ur iyi-neɛǧib ara : llan ɣuṛ-ek kra yemdanen mazal-iten ṭṭfen deg uselmed n Belɛam : isselmad i ugellid Balak ayen ara yilin d sebba n tuccḍa n warraw n wat Isṛail, isselmad-asen ad ččen aksum yețțunefken d iseflawen i ssadaț yerna a ten-tawi ccehwat n tnefsit-nsen.


Berið þá ávexti samboðna iðruninni, og farið ekki að segja með sjálfum yður: ,Vér eigum Abraham að föður.' Ég segi yður, að Guð getur vakið Abraham börn af steinum þessum. 	 Deg wayen akk txeddmem, sbeggnet-ed belli ṣfan wulawen nwen ! Ur qqaṛet ara kan deg yiman-nwen : jeddi-tneɣ d Sidna Ibṛahim, axaṭer a wen-iniɣ : seg idɣaɣen-agi, Sidi Ṛebbi yezmer a d-issufeɣ dderya i Ibṛahim.


létu þeir taka postulana höndum og varpa í fangelsið. 	 ṭṭfen ṛṛusul, rran-ten ɣer lḥebs n baylek.


Og þú Kapernaum. Verður þú hafin til himins? Nei, til heljar mun þér steypt verða. Ef gjörst hefðu í Sódómu kraftaverkin, sem gjörðust í þér, þá stæði hún enn í dag. 	 Ula d kemm a tamdint n Kafernaḥum, tɣileḍ aț-țaliḍ ɣer igenni ? Xaṭi ! Aț-țețwaḍeggreḍ ɣer laxeṛt ; axaṭer lemmer di temdint n Sudum i dṛan lbeṛhanat i gedṛan ɣuṛ-em, tili mazal-iț ar ass-a !


Nú spurði æðsti presturinn Jesú um lærisveina hans og kenningu hans. 	 Lmuqeddem ameqqran yebda yesteqsay Sidna Ɛisa ɣef wayen yeɛnan inelmaden-is d uselmed-ines.


Réttið því úr máttvana höndum og magnþrota knjám. 	 Sǧehdet ihi iɣallen-nwen yeɛyan akk ț-țgecrar-nwen ifeclen.


Takið að yður hina óstyrku í trúnni, án þess að leggja dóm á skoðanir þeirra. 	 Qeblet gar-awen win ur neǧhid ara di liman, ur kkatet ara deg-s ma ixuṣṣ di lefhama.


Þess vegna hef ég ekki heldur talið sjálfan mig verðan þess að koma til þín. En mæl þú eitt orð, og mun sveinn minn heill verða. 	 Nekk s yiman-iw daɣen walaɣ ur uklaleɣ ara a n-aseɣ ɣuṛ-ek ; ini-d kan yiwen wawal, aqeddac-iw ad iḥlu.


En hafi hann eitthvað gjört á hluta þinn, eða sé hann í skuld við þig, þá fær þú það mér til reiknings. 	 Ma yella iḍlem-ik neɣ tețțalaseḍ-as lḥaǧa, ḥaseb-iyi-d nekkini.


En ég segi yður, að þér eigið alls ekki að sverja, hvorki við himininn, því hann er hásæti Guðs, 	 Meɛna nekk a wen-iniɣ : ur țgallat ara maḍi ! Ur țgallat s igenni, axaṭer d amkan n lḥekma n Sidi Ṛebbi,


Ég býð þér fyrir augliti Guðs, sem veitir öllu líf, og fyrir augliti Krists Jesú, er gjörði góðu játninguna frammi fyrir Pontíusi Pílatusi: 	 A k-weṣṣiɣ zdat Sidi Ṛebbi i d-yețțaken tudert, zdat Ɛisa Lmasiḥ i gcehden ɣef liman akken ilaq zdat Bunṭus Bilaṭus.


Hvað skyldi ég vera að dæma þá, sem fyrir utan eru? Dæmið þér ekki þá, sem fyrir innan eru? 	 Acu ara ɣ-yawin a nḥaseb wid n beṛṛa ? Eɛni mačči d wid yellan gar-awen i glaq aț-țḥasbem ?


En sjálfur Drottinn friðarins gefi yður friðinn, ætíð á allan hátt. Drottinn sé með yður öllum. 	 Nessutur di Sidi Ṛebbi bab n talwit a wen-d-yefk lehna kull ass, di yal tagniț ! Sidi Ṛebbi ad yili yid-wen meṛṛa !


Getur nokkur yðar, sem hefur sök móti öðrum, fengið af sér að leggja málið undir dóm heiðinna manna, en ekki hinna heilögu? 	 Ma yella yiwen deg-wen yebɣa ad iccetki ɣef gma-s, amek ara iṛuḥ a t-icaṛeɛ zdat wid ur numin ara s Lmasiḥ, mačči zdat wid yumnen am nețța ?


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem tekur við þeim, sem ég sendi, hann tekur við mér, og sá sem tekur við mér, tekur við þeim er sendi mig." 	 A wen-iniɣ tideț : win iqeblen win ara d-ceggɛeɣ d nekk i geqbel, win ara yi-qeblen yeqbel win i yi-d-iceggɛen.


En hvað sem öðru líður, þá hegðið yður eins og samboðið er fagnaðarerindinu um Krist. Hvort sem ég kem og heimsæki yður eða ég er fjarverandi, skal ég fá að heyra um yður, að þér standið stöðugir í einum anda og berjist saman með einni sál fyrir trúnni á fagnaðarerindið 	 Acu kan, ddut s tikli yuklal lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ iwakken ad sleɣ fell-awen, ama usiɣ-ed a kkun-ẓreɣ ama ɣabeɣ fell-awen, tǧehdem, tedduklem s yiwen n Ṛṛuḥ, tețḥarabem s yiwen wul ɣef liman i d-ițțak lexbaṛ n lxiṛ.


Því að þetta er sá boðskapur, sem þér hafið heyrt frá upphafi: Vér eigum að elska hver annan. 	 Atan lameṛ i wumi teslam si tazwara : ilaq a nemyeḥmal wway gar-aneɣ.


Skuldið ekki neinum neitt, nema það eitt að elska hver annan, því að sá, sem elskar náunga sinn, hefur uppfyllt lögmálið. 	 ?uṛ-wat a wen-ițalas yiwen lḥaǧa anagar leḥmala n wway gar-awen, axaṭer win iḥemmlen wiyaḍ, ixdem ayen akk i d-tenna ccariɛa.


Þér vitið, að þegar þér voruð heiðingjar, þá létuð þér leiða yður til mállausra skurðgoðanna, rétt eins og verkast vildi. 	 Teẓram belli asm'akken ur tuminem ara s Lmasiḥ, țțawwin kkun wiyaḍ tɛebbdem lmeṣnuɛat ur neneṭṭeq ara.


Nei, í öllu þessu vinnum vér fullan sigur fyrir fulltingi hans, sem elskaði oss. 	 Meɛna deg wannect-agi meṛṛa d nukni i gɣelben s Lmasiḥ i ɣ- iḥemmlen.


Sá, sem slíkt segir, festi það í huga sér, að eins og vér fjarstaddir tölum til yðar í bréfunum, þannig munum vér koma fram, þegar vér erum hjá yður. 	 Win i d-yennan annect-a, ilaq ad iẓer belli akken newɛeṛ m'ara wen naru tibṛatin ara newɛeṛ daɣen m'ara nili gar-awen.


Ef vér leyfum honum að halda svo áfram, munu allir trúa á hann, og þá koma Rómverjar og taka bæði helgidóm vorn og þjóð." 	 ma neǧǧa-t ad ikemmel akka, lɣaci akk ad amnen yis ; a d-asen iṛumaniyen a ɣ-hudden lǧameɛ-nneɣ ț-țmurt-nneɣ.


Þeir ráðguðust hver við annan um þetta og sögðu: "Ef vér svörum: Frá himni, spyr hann: Hví trúðuð þér honum þá ekki? 	 Bdan țemcawaṛen wway gar asen qqaṛen : ma nerra-yas : « d Ṛebbi i t-id iceggɛen», a ɣ-d-yini : « acimi ihi ur tuminem ara s Yeḥya ? »


Þegar fólkið þyrptist þar að, tók hann svo til orða: "Þessi kynslóð er vond kynslóð. Hún heimtar tákn, en eigi verður henni annað tákn gefið en tákn Jónasar. 	 Mi d-innejmaɛ ɣuṛ-es waṭas n lɣaci, Sidna Ɛisa yekker yenna-yasen : Lǧil-agi d lǧil amcum, yessutur lbeṛhan ! Ur as-d-ițunefkay ara lbeṛhan anagar win n nnbi Yunes !


Þá sagði Jesús: "Enn verð ég hjá yður skamma stund, og þá fer ég aftur til þess, sem sendi mig. 	 Sidna Ɛisa yenna i lɣaci : Mazal-iyi kra n lweqt yid-wen, syin akkin ad uɣaleɣ ɣer win i yi-d iceggɛen.


Sjá einnig skipin, svo stór sem þau eru og rekin af hörðum vindum. Þeim verður stýrt með mjög litlu stýri, hvert sem stýrimaðurinn vill. 	 Walit daɣen lbabuṛ, ɣas d ameqqran, yețsuḍu deg-s waḍu iǧehden, meɛna s yiwen ujeggu d ameẓyan, lqebṭan-ines issedduy-it ɣer wanda yebɣa.


En læknaði maðurinn vissi ekki, hver hann var, því að Jesús hafði leynst brott, enda var þröng á staðnum. 	 Lameɛna argaz-nni yeḥlan ur yeẓri ara anwa-t, axaṭer Sidna Ɛisa yekcem ger lɣaci ițemdeḥḥasen dinna.


Eftir þetta sá ég sýn: Opnar dyr á himninum og raustin hin fyrri, er ég heyrði sem lúður gylli, talaði við mig og sagði: "Stíg upp hingað, og ég mun sýna þér það, sem verða á eftir þetta." 	 Walaɣ daɣen deg uweḥḥi nniḍen tawwurt n igenni teldi. Taɣect-nni yecban ṣṣut n lbuq iwumi sliɣ tikkelt tamezwarut, tenna-yi-d : Ali-d ɣer dagi a k-d-sekneɣ ayen ara yeḍrun sya ɣer zdat.


En hugsar þú það, maður, þú sem dæmir þá er slíkt fremja og gjörir sjálfur hið sama, að þú fáir umflúið dóm Guðs? 	 I kečč i gețḥasaben wid ixeddmen lecɣal-agi, ma txeddmeḍ am nutni, tɣileḍ aț-țmenɛeḍ i lḥisab n Sidi Ṛebbi ?


Konungurinn mun þá svara þeim: ,Sannlega segi ég yður, það allt, sem þér gjörðuð einum minna minnstu bræðra, það hafið þér gjört mér.' 	 Agellid a sen-d-yerr : A wen-iniɣ tideț, yal tikkelt i deg txedmem ayagi i yiwen seg imecṭuḥen-agi yellan d atmaten-iw, i nekk iwumi t-txedmem.


Fyrir alla muni skulum vér ganga þá götu, sem vér höfum komist á. 	 S wakka, imi newweḍ di tudert-nneɣ ɣer tegniț-agi, ilaq a nkemmlet tikli-nneɣ s tdukli.


Ég er ekki kominn til að kalla réttláta, heldur syndara til iðrunar." 	 Ur d-usiɣ ara ad ssiwleɣ i iḥeqqiyen, usiɣ-ed ɣer yimednuben iwakken a d-uɣalen ɣer webrid.


Fyrir trú var Enok burt numinn, að eigi skyldi hann dauðann líta. "Ekki var hann framar að finna, af því að Guð hafði numið hann burt." Áður en hann var burt numinn, hafði hann fengið þann vitnisburð, "að hann hefði verið Guði þóknanlegur." 	 S liman, Hanux yețwarfed ɣer igenni mbla ma tɛedda fell-as lmut, iɣab ɣef wallen, ur d-iban ara axaṭer irfed-it Sidi Ṛebbi ɣuṛ-es. Uqbel ad yețwarfed yeẓra belli yeɛǧeb i Sidi Ṛebbi.


Þá sagði Jesús við æðstu prestana, varðforingja helgidómsins og öldungana, sem komnir voru á móti honum: "Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja? 	 Dɣa yezzi ɣer wid i d-yusan a t-ḥebsen, ɣer lmuqedmin imeqqranen d lɛuqal akk-d lḥekkam n iɛessasen n lǧameɛ iqedsen yenna yasen : Tusam-d ɣuṛ-i s ijenwiyen d iɛekzan am akken d amakar i lliɣ.


Á þeim tíma tók Jesús svo til orða: "Ég vegsama þig, faðir, herra himins og jarðar, að þú hefur hulið þetta spekingum og hyggindamönnum, en opinberað það smælingjum. 	 Di lweqt-nni, Sidna Ɛisa inṭeq yenna : Ḥemmdeɣ-k a Baba Ṛebbi, a Bab igenwan d lqaɛa, imi i d tessekneḍ i imecṭaḥ ayen i teffreḍ i imusnawen d lɛuqal.


Guð bar jafnframt vitni með þeim með táknum og undrum og margs konar kraftaverkum og gjöfum heilags anda, sem hann útbýtti að vild sinni. 	 Sidi Ṛebbi ibeggen-ed tideț n cchada-nsen s licaṛat d lbeṛhanat d waṭas n leɛǧayeb akk-d tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen, akken yella di lebɣi-ines.


Dýrð sé Guði í upphæðum, og friður á jörðu með mönnum, sem hann hefur velþóknun á. 	 Lḥemd i Sidi Ṛebbi deg imukan eɛlayen, lehna di ddunit ɣef yemdanen eɛzizen fell-as.


En dagur Drottins mun koma sem þjófur, og þá munu himnarnir með miklum gný líða undir lok, frumefnin sundurleysast í brennandi hita og jörðin og þau verk, sem á henni eru, upp brenna. 	 Ass n Sidi Ṛebbi a d-yas akken i d-ițțas umakar. Igenwan ad negren s yiwen zzhir d ameqqran, ayen yellan deg igenwan a t-tečč tmes, lqaɛa d wayen i ț-iɛemmṛen ad fnun.


Sumir eru viknir frá þessu og hafa snúið sér til hégómamáls. 	 Llan kra n yemdanen ffɣen i webrid, țmeslayen kan ɣef wayen ur nesɛi lmeɛna.


Þegar þeir fóru frá Jeríkó, fylgdi honum mikill mannfjöldi. 	 Mi d-ffɣen si temdint n Yiriku, aṭas n lɣaci i d-iḍefṛen Sidna Ɛisa.


Um miðnætti kvað við hróp: ,Sjá, brúðguminn kemur, farið til móts við hann.' 	 Di tlemmast n yiḍ, yiwet n taɣect tɛeggeḍ-ed : Ataya yesli iteddu-d, ffɣemt a t-temmagremt !


"Látið því," sagði hann, "ráðamenn yðar verða mér samferða ofan eftir og lögsækja manninn, ef hann er um eitthvað sekur." 	 Xtiṛet-ed si gar-awen wid ara yeddun yid-i ; ma yella kra n wayen n diri i gexdem wergaz-agi, ad ccetkin fell-as.


Og ef einhver fannst ekki skráður í lífsins bók, var honum kastað í eldsdíkið. 	 Kra n win ur nețwajerred ara di tektabt n tudert yețwaḍeggeṛ ɣer temda n tmes.


Sýn þig sjálfan í öllum greinum sem fyrirmynd í góðum verkum. Vertu grandvar í fræðslu þinni og heilhuga, svo hún verði 	 kečč s yiman-ik ilaq aț-țiliḍ d lemtel s lecɣal-ik yelhan, sselmad seg wul akk-d țideț,


Hann sagði: "Maður nokkur tiginborinn fór í fjarlægt land til þess að taka við konungdómi og koma síðan aftur. 	 Yenna yasen : Yiwen wergaz imawlan-is muceɛen, ițeddu ad iṛuḥ ɣer yiwet n tmurt ibeɛden iwakken a t-sbedden d agellid ɣef tmurt-is , imiren a d-yuɣal.


Hann taldi vanvirðu Krists meiri auð en fjársjóðu Egyptalands, því að hann horfði fram til launanna. 	 Yefhem belli leɛtab n Lmasiḥ, d sɛaya tameqqrant yugaren igerrujen n tmurt n Maṣer axaṭer iwala ɣer zdat lerbaḥ i t-yețṛaǧun.


Þessi almúgi, sem veit ekkert í lögmálinu, hann er bölvaður!" 	 Anagar lɣaci-agi ur nessin ara ccariɛa... a ten-inɛel Ṛebbi !


Þegar þeir fyrstu komu, bjuggust þeir við að fá meira, en fengu sinn denarinn hver. 	 mi i d-tewweḍ nnuba n wid ibdan lxedma ɣef țesɛa n ṣṣbeḥ, ɣilen ad țwaxelṣen akteṛ n wiyaḍ, meɛna ula d nutni țwaxellṣen s ssuma n yiwen wass.


En þegar ég var farinn að tala, kom heilagur andi yfir þá, eins og yfir oss í upphafi. 	 Mi bdiɣ ameslay, Ṛṛuḥ iqedsen yers-ed fell-asen, akken i d-yers fell-aɣ ass amezwaru.


skulu konur þegja á safnaðarsamkomunum, því að ekki er þeim leyft að tala, heldur skulu þær vera undirgefnar, eins og líka lögmálið segir. 	 Am akken xeddmen di tejmuyaɛ n wid iḍuɛen Sidi Ṛebbi, ilaq tilawin ad ssusment di tejmaɛt, ur ilaq ara a d-grent iman-nsent ; meɛna ad qadṛent tajmaɛt, ad aɣent awal akken i t-id-tenna ccariɛa.


Já, faðir, svo var þér þóknanlegt. 	 Ih a Baba Ṛebbi ! Ḥemmdeɣ-k imi d wagi i d lebɣi-k.


Og sá sem er á akri, skal ekki hverfa aftur að taka yfirhöfn sína. 	 win daɣen ara yilin di lexla, ur ilaq ara ad yuɣal ɣer deffir iwakken a d-iddem abeṛnus-is !


Jesús svaraði: "Mitt ríki er ekki af þessum heimi. Væri mitt ríki af þessum heimi, hefðu þjónar mínir barist, svo ég yrði ekki framseldur Gyðingum. En nú er ríki mitt ekki þaðan." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tagelda-w mačči n ddunit-agi. Lemmer tagelda-w n ddunit-agi tili iqeddacen-iw nnuɣen akken ur d-ɣelliɣ ara ger ifassen n imeqqranen n wat Isṛail. S tideț tagelda-w mačči n dagi.


nei 	 Ala


Þér voruð sem villuráfandi sauðir, en nú hafið þér snúið yður til hans, sem er hirðir og biskup sálna yðar. 	 Zik tellam am ulli iɛeṛqen, ma ț-țura, tuɣalem ɣer umeksa ițɛassan ɣef teṛwiḥin-nwen.


En eigi sé yður svo farið, heldur sé hinn mesti yðar á meðal sem væri hann yngstur og foringinn sem þjónn. 	 Kunwi xḍut i wannect-agi. Ameqqran deg-wen ad yili am umeẓyan, win iḥekmen ad yili am win iqeddcen.


Kornelíus mælti: "Í þetta mund fyrir fjórum dögum var ég að biðjast fyrir að nóni í húsi mínu. Þá stóð maður frammi fyrir mér í skínandi klæðum 	 Kurnilyus yerra-yas : Ṛebɛa wussan aya, leǧwahi n tlata n tmeddit, lliɣ deɛɛuɣ ɣer Sidi Ṛebbi deg wexxam-iw ; ataya ibedd-ed zdat-i yiwen wergaz s llebsa yețfeǧǧiǧen,


Vér vitum, að lögmálið er andlegt, en ég er holdlegur, seldur undir syndina. 	 Neẓra belli ccariɛa n Musa tețțunefk-ed s Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi. Ma d nekk, d amdan kan i lliɣ yerna imlek-iyi ddnub.


Hann segir við hann í þriðja sinn: "Símon Jóhannesson, elskar þú mig?" Pétur hryggðist við, að hann skyldi spyrja hann þriðja sinni: "Elskar þú mig?" Hann svaraði: "Drottinn, þú veist allt. Þú veist, að ég elska þig." Jesús segir við hann: "Gæt þú sauða minna. 	 Sidna Ɛisa yesteqsa-t tikkelt tis tlata, yenna-yas : A Semɛun mmi-s n Yunes, tḥemmleḍ-iyi ? Semɛun Buṭrus iɣaḍ-it lḥal, axaṭer ț-țikkelt tis tlata i t-id-yesteqsa : « Ma tḥemmleḍ-iyi ?». Dɣa yenna-yas : A Sidi, teẓriḍ kullec, teẓriḍ belli ḥemmleɣ-k ! Sidna Ɛisa yenna-yas : ?ḥadar ulli-inu.


Hvers vegna erum vér líka að stofna oss í hættu hverja stund? 	 I nukni, acimi i nețqabal lmut kull ass ?


Hans nánustu fréttu það og fóru út og vildu ná honum, enda sögðu þeir, að hann væri frá sér. 	 Mi gewweḍ lexbaṛ ɣer imawlan is, ṛuḥen-d a t-awin axaṭer ɣilen yedderwec !


Og Jesús svaraði honum: "Ritað er: ,Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði.'" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura di tektabt iqedsen : amdan ur yețɛic ara s weɣṛum kan meɛna s mkul awal i d-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Varð þá hið góða mér til dauða? Fjarri fer því! Nei, það var syndin. Til þess að hún birtist sem synd, olli hún mér dauða með því, sem gott er. Þannig skyldi syndin verða yfir sig syndug fyrir boðorðið. 	 Eɛni yuɣal-iyi wayen yelhan d sebba n lmut ? Xaṭi ! D ddnub i yi-ṣṣawḍen ɣer lmut s wayen yelhan, iwakken s ccariɛa, a d-tban acḥal meqqṛet tezmert n ddnub.


Þegar menn urðu þess vísir, að hann var Gyðingur, lustu allir upp einu ópi og hrópuðu í nærfellt tvær stundir: "Mikil er Artemis Efesusmanna!" 	 lameɛna mi t-ɛeqlen n wat Isṛail i gella, bdan țɛeggiḍen meṛṛa ɣef tikkelt azal n snat sswayeɛ : Ț-țameqqrant Artimis n at Ifasus !


Hvað um það, - sá sem veitir yður andann og framkvæmir máttarverk meðal yðar, gjörir hann það vegna lögmálsverka yðar eða vegna þess að þér heyrið og trúið? 	 Win i wen-d-ifkan Ṛṛuḥ iqedsen, ixeddmen lbeṛhanat gar-awen, eɛni ixeddem-iten imi i tettabaɛem ccariɛa neɣ imi tumnem s lexbaṛ n lxiṛ iwumi teslam ?


Vér töldum því nauðsynlegt að biðja bræðurna að fara á undan til yðar og undirbúa þá gjöf yðar, sem heitin var áður, svo að hún mætti vera á reiðum höndum eins og blessun, en ekki nauðung. 	 ?ef ddemma n wannect-agi i wen-ceggɛeɣ kra seg watmaten a n-zwiren ɣuṛ-wen iwakken a d jemɛen ssadaqa-nni i ɣ-tweɛdem. S wakka m'ara n-awḍeɣ ad afeɣ theggam kullec yerna a d-iban belli ayen i tseddqem tefkam-t-id seg ul, ur kkun-iḥettem yiwen.


Og hann sagði við þá: "Hví eruð þér hræddir, hafið þér enn enga trú?" 	 Yenna i inelmaden-is : Acuɣer i tuggadem akka ? Mazal ur tuminem ara ?


En nú fer ég á leið til Jerúsalem til að flytja hinum heilögu hjálp. 	 Ma ț-țura ad ṛuḥeɣ ɣer temdint n Lquds, ad awiɣ ayen ara iɛawnen iqeddacen n Sidi Ṛebbi yellan dinna.


ofsóttir, en þó ekki yfirgefnir, felldir til jarðar, en tortímumst þó ekki. 	 nețwaqheṛ meɛna Sidi Ṛebbi ur aɣ-yeǧǧi ara ; nețwarkeḍ meɛna ur aɣ-nɣin ara.


Vei þeim, sem þungaðar eru, og þeim sem börn hafa á brjósti á þeim dögum, því að mikil neyð mun þá verða í landinu og reiði yfir lýð þessum. 	 A nnger n tilawin ara yilin s tadist neɣ tid ara yessuṭuḍen deg ussan-nni axaṭer a d-teɣli cedda ț-țameqqrant ɣef tmurt, a d-yeɣli wurrif n Sidi Ṛebbi ɣef wegdud,


sem bar vitni um orð Guðs og vitnisburð Jesú Krists, um allt það er hann sá. 	 Yuḥenna yeḥka-d ayen akk yeẓra. Iched-ed ɣef wawal n tudert akk ț-țideț i d-yewwi Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Ísraelsmenn, heyrið þessi orð: Jesús frá Nasaret var maður, sem Guð sannaði yður með kraftaverkum, undrum og táknum, er Guð lét hann gjöra meðal yðar, eins og þér sjálfir vitið. 	 Ay imdanen n wat Isṛail, ḥesset-ed mliḥ i wayen ara wen-d iniɣ : ɣef wayen yeɛnan Ɛisa anaṣari, teẓram akk belli Sidi Ṛebbi isbeggen ed tazmert-is mi gexdem zdat-wen lbeṛhanat, licaṛat d leɛǧubat, am akken i teẓram s yiman-nwen.


Svo var það og um Krist. Ekki tók hann sér sjálfur þá vegsemd að gjörast æðsti prestur. Hann fékk hana af Guði, er hann sagði við hann: Þú ert sonur minn í dag hef ég fætt þig. 	 Akka daɣen Lmasiḥ, mačči d nețța i gesbedden iman-is d lmuqeddem ameqqran lameɛna d Sidi Ṛebbi i t-isbedden mi s-yenna : Kečč d Mmi, d nekk i k-id-yefkan ɣer ddunit ass-a .


Það var Móse, sem leiddi þá út og gjörði undur og tákn á Egyptalandi, í Rauðahafinu og á eyðimörkinni í fjörutíu ár. 	 D nețța i ten-id-issufɣen si tmurt n Maṣer. Yexdem aṭas n lbeṛhanat d leɛǧayeb di tmurt-nni, di lebḥeṛ azeggaɣ, deg unezṛuf n Sinay, anda akken qqimen ṛebɛin iseggasen.


Svo var og um skækjuna Rahab. Réttlættist hún ekki af verkum, er hún tók við sendimönnunum og lét þá fara burt aðra leið? 	 Ula d Raḥab yellan d yir tameṭṭut, tețwaḥseb ț-țaḥeqqit zdat Sidi Ṛebbi ɣef ddemma n ccɣel-nni n lɛali i texdem asm'akken i tesṭerḥeb s yemceggɛen n at Isṛail mi sen-temla abrid nniḍen ara yawin iwakken ad ṛuḥen.


Þá krossfestu þeir hann. Og þeir köstuðu hlutum um klæði hans og skiptu með sér, 	 Mi t-semmṛen ɣef wumidag, gren tasɣaṛt iwakken ad feṛqen llebsa-ines, s wakka, yedṛa-d wayen yuran di tira iqedsen : feṛqen llebsa-w, gren tasɣart ɣef wuqenduṛ-iw.


Og ég sá hásæti og menn settust í þau og dómsvald var þeim fengið, og ég sá sálir þeirra, sem hálshöggnir höfðu verið sakir vitnisburðar Jesú og sakir orðs Guðs. Það voru þeir hinir sömu sem höfðu ekki tilbeðið dýrið né líkneski þess og ekki fengið merki á enni sér og hönd. Og þeir lifnuðu og ríktu með Kristi um þúsund ár. 	 Mbeɛd ayagi, walaɣ ikursiyen n lḥekma, yețțunefk i wid yeqqimen fell-asen ad ḥasben ; walaɣ leṛwaḥ n wid iwumi țwakksen iqeṛṛay ɣef ddemma n tideț n Ɛisa Lmasiḥ akk-d wawal n Sidi Ṛebbi. Walaɣ daɣen wid ur neqbil ara ad seǧǧden zdat leɛqiṛa akk-d lmeṣnuɛ-is, wid ur neqbil ara ticṛeṭ-ines ɣef wunyir-nsen neɣ ɣef yifassen-nsen. Uɣalen-d ɣer tudert, ad ḥekmen akk-d Lmasiḥ alef iseggasen.


Vér reynumst þá vera ljúgvottar um Guð, þar eð vér höfum vitnað um Guð, að hann hafi uppvakið Krist, sem hann hefur ekki uppvakið, svo framarlega sem dauðir rísa ekki upp. 	 Lemmer ț-țideț lmegtin ur d ḥeggun ara, neskaddeb ɣef Sidi Ṛebbi nukni i d-icehden belli yesseḥya-d Lmasiḥ si ger lmegtin. Lemmer ur t-id-isseḥyi ara, ihi lmegtin ur d-ḥeggun ara ;


Svo hlaut að rætast orðið, sem ritað er í lögmáli þeirra: ,Þeir hötuðu mig án saka.' 	 Axaṭer ilaq ad yețwakemmel wayen yuran di ccariɛa : Keṛhen-iyi mbla sebba.


Einn er löggjafinn og dómarinn, sá sem getur frelsað og tortímt. En hver ert þú, sem dæmir náungann? 	 Kečč yețḥasaben gma-k d acu i tḥesbeḍ iman-ik ? D Sidi Ṛebbi kan i gețḥasaben i d-yefkan ccariɛa, d nețța kan i gețselliken i gețțaǧan i lmut.


En hirðarnir flýðu og sögðu tíðindin í borginni og sveitinni. Menn fóru þá að sjá, hvað gjörst hafði, 	 Wid ikessen ilfan-nni rewlen, ssawḍen lexbaṛ ɣer temdint akk-d tudrin dɣa lɣaci ṛuḥen-d ad walin ayen yedṛan.


En sérhver andi, sem ekki játar Jesú, er ekki frá Guði. Hann er andkristsins andi, sem þér hafið heyrt um að komi, og nú þegar er hann í heiminum. 	 Ma d win ara inekkṛen ayagi ɣef Sidna Ɛisa, mačči s ɣuṛ Ṛebbi i d-yekka lameɛna yekka-d si Ṛṛuḥ n weɛdaw n Lmasiḥ i ɣef teslam a d-yas ɣer ddunit, atan tura yella yakan di ddunit.


Og hann sneri sér að lærisveinum sínum og sagði við þá einslega: "Sæl eru þau augu, sem sjá það sem þér sjáið. 	 Dɣa yezzi ɣer yinelmaden-is yenna-yasen : Amarezg n wid iwalan ayen tețwalim !


Persónulegar stillingar 	 Imsektayen inewriken


Og aftur á þessum stað: "Eigi skulu þeir inn ganga til hvíldar minnar." 	 Yura daɣen : D lmuḥal ad kecmen ɣer westeɛfu-inu.


Þess vegna segi ég yður: Hver synd og guðlöstun verður mönnum fyrirgefin, en guðlast gegn andanum verður ekki fyrirgefið. 	 Daymi i wen-qqaṛeɣ : Mkul ddnub d mkul rregmat zemren ad țwasemmḥen i yemdanen, ma d rregmat ɣef Ṛṛuḥ iqedsen ur țwasemmaḥent ara !


en á safnaðarsamkomu vil ég heldur tala fimm orð með skilningi mínum, til þess að ég geti frætt aðra, en tíu þúsund orð með tungum. 	 Meɛna di tejmaɛt, axiṛ-iyi a d-iniɣ xemsa yimeslayen yețwafehmen iwakken ad lemden wiyaḍ, wala ɛecṛa alaf imeslayen s tutlayt ur nețwassen ara.


Sérhver gefi eins og hann hefur ásett sér í hjarta sínu, ekki með ólund eða með nauðung, því að Guð elskar glaðan gjafara. 	 Mkul yiwen ilaq ad iseddeq akken yenwa deg ul-is, mačči s uḥettem neɣ s nndama axaṭer Sidi Ṛebbi iḥemmel win ițseddiqen s lfeṛḥ.


En ég segi yður: Hver sem horfir á konu í girndarhug, hefur þegar drýgt hór með henni í hjarta sínu. 	 Lameɛna, nekkini a wen-d-iniɣ : win ara imuqlen tameṭṭut, imenna deg ul-is ad iznu yid-es, atan am akken izna yid-es.


Fagna yfir henni, þú himinn og þér heilögu og þér postular og spámenn, því að Guð hefur rekið réttar yðar á henni. 	 A wid yextaṛ Sidi Ṛebbi, a wid i d-iceggeɛ ad beccṛen awal-is, a lenbiya, ay igenwan, ilit di lfeṛḥ ɣef wayen yedṛan yid-es, axaṭer Sidi Ṛebbi iɛuqeb-iț ɣef wayen i wen texdem.


Upp frá þessu verða fimm í sama húsi sundurþykkir, þrír við tvo og tveir við þrjá, 	 Sya ɣer zdat ma llan xemsa deg yiwen wexxam, ad bḍun ; tlata a d-kkren ɣer sin, sin a d-kkren ɣer tlata.


"Gefið einnig mér þetta vald, að hver sá, er ég legg hendur yfir, fái heilagan anda." 	 Ffket-iyi ula d nekk tazmert agi iwakken kra n win i ɣef ara sserseɣ ifassen-iw, a t-ikcem Ṛṛuḥ iqedsen.


Á fimmtánda stjórnarári Tíberíusar keisara, þegar Pontíus Pílatus var landstjóri í Júdeu, en Heródes fjórðungsstjóri í Galíleu, Filippus bróðir hans í Ítúreu og Trakónítishéraði og Lýsanías í Abílene, 	 Deg wuseggas wis xemseṭṭac n tgeldit n Qayṣer Tibeṛyus, llan ṛebɛa lḥekkam di tmurt n Falisṭin. Bunṭus Bilaṭus d lḥakem n tmurt n Yahuda, Hiṛudus Antifas yeḥkem ɣef tmurt n Jlili, Filbas gma-s n Hiṛudus, ɣef tmura n Iturya akk-d Tṛaxunit, ma d Lisanyas yeḥkem ɣef tmurt n Abilan.


Þá munu menn sjá Mannssoninn koma í skýi með mætti og mikilli dýrð. 	 Imiren imdanen ad walin Mmi-s n bunadem iteddu-d ɣef wusigna s tezmert d lɛaḍima tameqqrant.


En hvað yður snertir, þér elskaðir, þá erum vér sannfærðir um að yður er betur farið og þér nær hjálpræðinu, þó að vér mælum svo. 	 ?as ma nețmeslay-ed akka a wid eɛzizen, nețkel fell-awen d abrid yelhan i tewwim, d win ara kkun isellken.


Jesús var á gangi með Galíleuvatni og sá Símon og Andrés, bróður Símonar, vera að kasta netum í vatnið, en þeir voru fiskimenn. 	 Mi gella ileḥḥu rrif n lebḥeṛ n tmurt n Jlili, iwala Semɛun akk-d gma-s Andriyus ṭeggiṛen acebbak ɣer lebḥeṛ, axaṭer d iṣeggaḍen i llan.


Öxin er þegar lögð að rótum trjánna, og hvert það tré, sem ber ekki góðan ávöxt, verður upp höggvið og í eld kastað. 	 Ațan ihi tcaquṛt thegga ɣer izuṛan n ttjuṛ, yal ttejṛa ur d-nețțak ara lfakya lɛali, aț-țețwagzem, aț-țețwaḍeggeṛ ɣer tmes.


Allir heilagir biðja að heilsa yður. 	 Ṛṛeḥma n Sidna Ɛisa Lmasiḥ, leḥmala n Sidi Ṛebbi ț-țdukli i d-ițțak Ṛṛuḥ iqedsen ad ilin yid-wen meṛṛa !


til þess að fyrir nafni Jesú skuli hvert kné beygja sig á himni, jörðu og undir jörðu 	 iwakken s yisem n Ɛisa, yal tagecrirt aț-țeknu deg igenwan, di lqaɛa, ddaw lqaɛa,


Menn munu segja við yður: Sjá hér, sjá þar. En farið ekki og hlaupið eftir því. 	 Imiren ma nnan-awen-d : atah dagi neɣ atan dihin ur țṛuḥut ara, ur țțazzalet ara,


Þar var honum búinn kvöldverður, og Marta gekk um beina, en Lasarus var einn þeirra, sem að borði sátu með honum. 	 At wexxam n Laɛẓar heggan-as imensi. Marṭa tqeddec, Laɛẓar yeqqim ɣer imensi akk-d Sidna Ɛisa.


Þegar hann var orðinn fullkominn, gjörðist hann öllum þeim, er honum hlýða, höfundur eilífs hjálpræðis, 	 S wakka i gewweḍ ɣer tmanegt tameqqrant, yuɣal d abrid n leslak n dayem i wid akk i s-yețțaɣen awal.


Þannig er dauðinn að verki í oss, en lífið í yður. 	 S wakka lmut txeddem deg-nneɣ, ma ț-țudert txeddem deg-wen.


Því að það skuluð þér vita og festa yður í minni, að enginn frillulífismaður eða saurugur eða ágjarn, - sem er sama og að dýrka hjáguði -, á sér arfsvon í ríki Krists og Guðs. 	 axaṭer ilaq aț-țeẓrem belli wid izennun neɣ wid ixeddmen ayen ur neṣfi akk-d wid ur nesteqniɛ ara, imi wid ur nesteqniɛ ara cban wid iɛebbden lmeṣnuɛat, widak-agi meṛṛa ur țekkayen ara di tgeldit n Lmasiḥ akk-d Sidi Ṛebbi.


En séuð þér án aga, sem allir hafa fyrir orðið, þá eruð þér þrælbornir og ekki synir. 	 lameɛna ma yella tmenɛem i tiyita-agi i gețḥazen imdanen meṛṛa, atan ihi ur tellim ara d dderya n leḥlal, meɛna tețțusemmam d arraw n leḥṛam.


En nú eru limirnir margir, en líkaminn einn. 	 S wakka ihi aṭas n lemfaṣel i gellan, meɛna lǧețța yiwet.


Svo sannarlega, bræður, sem ég get hrósað mér af yður í Kristi Jesú, Drottni vorum: Á degi hverjum vofir dauðinn yfir mér. 	 Ay atmaten, yal ass țwaliɣ lmut ger wallen-iw ; s tideț i wen-d-nniɣ ayagi axaṭer tellam d sebba n zzux-iw imi tedduklem d Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Daginn eftir var Jóhannes þar aftur staddur og tveir lærisveinar hans. 	 Azekka-nni, Yeḥya mazal-it dinna nețța d sin seg inelmaden-is.


En þér, bræður, þreytist ekki gott að gjöra. 	 Ma d kunwi ay atmaten xedmet lxiṛ, ur ɛeggut ara !


Því að ég veit ekki, hvað ég aðhefst. Það sem ég vil, það gjöri ég ekki, en það sem ég hata, það gjöri ég. 	 Ur ẓriɣ ara acu i xeddmeɣ, ayen bɣiɣ a t-xedmeɣ ur t-xeddmeɣ ara lameɛna d ayen akken keṛheɣ i xeddmeɣ.


því að "hver sem ákallar nafn Drottins, mun hólpinn verða." 	 Akken yura : Kra win ara yedɛun s yisem-is ad ițțusellek.


Meira að segja, þegar ég var í Þessaloníku, senduð þér mér oftar en einu sinni til nauðsynja minna. 	 anagar kunwi i gxedmen ayagi, yerna mi lliɣ di temdint n Tisalunikya, snat n tikkal i yi-d-tceggɛem ayen akk ḥwaǧeɣ.


Fyrirlítið ekki spádómsorð. 	 ur ḥeqqṛet ara ayen i d-ițweḥḥi Ṛṛuḥ iqedsen i yemdanen.


Og ef einhver segir þá við yður: ,Hér er Kristur,' eða: ,Þar,' þá trúið því ekki. 	 Di lweqt-nni ma yenna-yawen walebɛaḍ : « Lmasiḥ atah dagi » neɣ «atan dihin», ur t-țțamnet ara.


Þegar ungi maðurinn heyrði þessi orð, fór hann brott hryggur, enda átti hann miklar eignir. 	 Mi gesla i yimeslayen-agi, ilemẓi-nni yeḥzen aṭas dɣa iṛuḥ, axaṭer d ameṛkanti ameqqran i gella.


En hann lagði ríkt á við þá, að þeir gjörðu hann eigi kunnan. 	 Meɛna nețța yețgalla deg-sen iwakken ur d-qqaṛen ara anwa-t.


Og hann sagði við þá: "Ekki bera menn ljós inn og setja það undir mæliker eða bekk? Er það ekki sett á ljósastiku? 	 Yenna-yasen daɣen : Eɛni yella win ara iceɛlen taftilt iwakken a ț-yerr seddaw lḥila neɣ seddaw n wusu ? Mačči iwakken a ț-issers s ufella n lmeṣbeḥ ?


Segir þú, að ekki skuli drýgja hór, og drýgir þó hór? Hefur þú andstyggð á skurðgoðum og rænir þó helgidóma? 	 tnehhuḍ wiyaḍ ur țțakren ara, kečč s yiman-ik tețțakreḍ ; tnehhuḍ wiyaḍ ur zennun ara, kečč s yiman-ik tzennuḍ ! Tkeṛheḍ ssadaț, tețțakreḍ lemqamat-nsen !


En ef vér vonum það, sem vér sjáum ekki, þá bíðum vér þess með þolinmæði. 	 Meɛna ma nessaram ayen ur nesɛi, nețṛaǧu-t s ṣṣbeṛ.


En við hvern af englunum hefur hann nokkru sinni sagt: Set þig mér til hægri handar, uns ég gjöri óvini þína að fótskör þinni? 	 Anwa lmelk iwumi yenna : ?ṭef amkan n lḥekma ɣer tama-w tayeffust, alamma rriɣ-ed iɛdawen-ik seddaw n iḍaṛṛen-ik ?


Ekki heldur svívirðilegt hjal eða ósæmandi spé. Þess í stað komi miklu fremur þakkargjörð. 	 ur qebbḥet, ur d-qqaṛet imeslayen ur nesɛi lmeɛna, ur stehzayet ara ɣef wiyaḍ, ayagi d ayen n diri ; meɛna d imeslayen ara iḥemden Sidi Ṛebbi i glaqen a d-ffɣen seg imi-nwen ;


Enn þá áreiðanlegra er oss því nú hið spámannlega orð. Og það er rétt af yður að gefa gaum að því eins og ljósi, sem skín á myrkum stað, þangað til dagur ljómar og morgunstjarna rennur upp í hjörtum yðar. 	 yerna numen s wayen i ɣ-d xebbṛen lenbiya di tira iqedsen belli ț-țideț ; nenha-kkun aț-țerrem ddehn nwen ɣuṛ-sent, axaṭer ț-țaftilt iceɛlen di ṭṭlam alamma yuli wass, alamma ifeǧǧeǧ yitri n ṣṣbeḥ deg ulawen nwen.


Sumir eru vanhæfir til hjúskapar frá móðurlífi, sumir eru vanhæfir gjörðir af manna völdum, sumir hafa sjálfir gjört sig vanhæfa vegna himnaríkis. Sá höndli, sem höndlað fær." 	 Aṭas n sebbat i gqeḍɛen zzwaǧ i wemdan. Llan wid i d-ilulen si tɛebbuṭ n yemma-tsen ur sɛin ara ddunit, wiyaḍ d imdanen i sen-ț-ikksen. LLlan daɣen wid iḥeṛmen iman-nsen ɣef zwaǧ, ɣef ddemma n tgelda n igenwan. Win i gzemren ad ifhem aselmed agi a t-yefhem !


Upphaf fagnaðarerindisins um Jesú Krist, Guðs son. 	 Akka i gebda lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Ɛisa Lmasiḥ, Mmi-s n Ṛebbi.