Ég fór til engilsins og bað hann að fá mér litlu bókina. Og hann segir við mig: "Tak og et hana eins og hún er, hún mun verða beisk í kviði þínum, en í munni þínum mun hún verða sæt sem hunang." 	 Ṛuḥeɣ ɣer lmelk-nni, ssutreɣ-as a yi-d-yefk taktabt-nni tamecṭuḥt. Yenna-yi-d : Eddem-iț, sebleɛ-iț ; deg imi-k aț-țili ț-țaẓidant am tammemt, meɛna m'ara taweḍ ɣer uɛebbuḍ-ik, aț-țuɣal ț-țarẓagant.


Þetta hef ég talað til yðar, til þess að þér minnist þess, að ég sagði yður það, þegar stund þeirra kemur. Ég hef ekki sagt yður þetta frá öndverðu, af því ég var með yður. 	 Nniɣ-awen-d akk ayagi tura iwakken asm'ara ssiwḍen ɣer wannect-agi, a d-mektim belli nniɣ-awen-t-id uqbel a d-yedṛu. Ur a wen-t-id-nniɣ ara si tazwara axaṭer mazal-iyi lliɣ yid-wen.


En Jesús sagði við hann: "Enginn, sem leggur hönd á plóginn og horfir aftur, er hæfur í Guðs ríki." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Kra n win yeṭṭfen lmaɛun, yețmuqul ɣer deffir, ur yenfiɛ ara i tgelda n Ṛebbi.


ákvað hann fyrirfram að veita oss sonarrétt í Jesú Kristi. Sá var vilji hans og velþóknun 	 Sidi Ṛebbi iḥemmel-aɣ, daymi i geqsed si zik s lebɣi-ines a ɣ-yerr d arraw-is s Ɛisa Lmasiḥ,


Seg oss því, hvað þér líst? Leyfist að gjalda keisaranum skatt eða ekki?" 	 Ini-yaɣ-d ihi d acu twalaḍ : d leḥlal neɣ d leḥṛam a nxelleṣ tabzert ( leɣṛama ) i ugellid Qayṣar (yestɛemṛen tamurt-nneɣ) ?


Látið hann ekki finna yður sofandi, þegar hann kemur allt í einu. 	 ?adret a kkun-id-yaf teṭṭsem imi ur teẓrim ara melmi ara d-yas.


Og þegar í stað yfirgáfu þeir netin og fylgdu honum. 	 Dɣa imiren kan, ǧǧan icebbaken nsen, ddan yid-es.


í þekkingunni sjálfsögun, í sjálfsöguninni þolgæði, í þolgæðinu guðrækni, 	 i tmusni rnut ḥekmet deg yiman nwen, ṣebṛet, i ṣṣbeṛ rnut ṭṭaɛa,


Tákn munu verða á sólu, tungli og stjörnum og á jörðu angist þjóða, ráðalausra við dunur hafs og brimgný. 	 A d-tbanent licaṛat deg iṭij, deg waggur d yitran. Di ddunit, imdanen meṛṛa a ten-iffeɣ leɛqel, ur ẓerren ara d acu ara xedmen m'ara slen i ṣṣut n lemwaji d lebḥuṛ.


En eftir þessa daga varð Elísabet kona hans þunguð, og hún leyndi sér í fimm mánuði og sagði: 	 Ɛeddan kra n wussan, tameṭṭut-is Ilicaba terfed tadist ; dɣa tesseḥjeb iman-is xemsa wagguren, teqqaṛ :


Natanael spyr: "Hvaðan þekkir þú mig?" Jesús svarar: "Ég sá þig undir fíkjutrénu, áður en Filippus kallaði á þig." 	 Natanahil yenna i Sidna Ɛisa : Anda i yi-tesneḍ ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Uqbel a k-d-yessiwel Filibus, mi telliḍ ddaw n tneqleț, walaɣ-k-in !


Filippus fór norður til höfuðborgar Samaríu og prédikaði Krist þar. 	 Filbas iṣubb ɣer temdint n Samarya, ibecceṛ dinna lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Lmasiḥ.


sonar Jóhanans, sonar Hresa, sonar Serúbabels, sonar Sealtíels, sonar Nerí, 	 Yuḥanan, Rica, Zurubabil, Calatyel, Niri,


Þér skuluð einnig vitni bera, því þér hafið verið með mér frá upphafi. 	 Kunwi daɣen aț-țuɣalem d inigan-iw imi tellam yid-i si tazwara.


Upp frá þessu tekur Jesús að prédika og segja: "Gjörið iðrun, himnaríki er í nánd." 	 Seg imiren, Sidna Ɛisa yebda yețbecciṛ yeqqaṛ : Tubet, uɣalet-ed ɣer webrid, axaṭer tagelda n igenwan tqeṛṛeb-ed.


Þegar Jesús heyrði þetta, furðaði hann sig á honum, sneri sér að mannfjöldanum, sem fylgdi honum, og mælti: "Ég segi yður, ekki einu sinni í Ísrael hef ég fundið þvílíka trú." 	 Mi gesla Sidna Ɛisa i yimeslayen-agi, itɛeǧǧeb deg-sen. Yezzi ɣer lɣaci yeddan yid-es, yenna-yasen : A wen-d-iniɣ : di tmurt n wat Isṛail meṛṛa ur ufiɣ ara liman yecban wagi.


Um miðnætti báðust þeir Páll og Sílas fyrir og lofsungu Guði, en bandingjarnir hlustuðu á þá. 	 Di țnaṣfa n yiḍ, Bulus d Silas deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi, cennun, țḥemmiden-t, imeḥbas nniḍen smeḥsisen-asen.


Nú reyndu þeir aftur að grípa hann, en hann gekk úr greipum þeirra. 	 ?ef yimeslayen-agi, lecyux n at Isṛail ɛeṛden a t-ṭṭfen lameɛna yemneɛ si ger ifassen-nsen.


Allt þetta kom yfir þá sem fyrirboði, og það er ritað til viðvörunar oss, sem endir aldanna er kominn yfir. 	 Timsalin-agi akk i sen-yedṛan, qqiment-ed d lemtel, uran-tent di tektabin, iwakken a nelmed nukni ițɛicin di taggara n lweqt.


Þá spurði Nikódemus: "Hvernig má þetta verða?" 	 Nikudem yenna-yas : Amek ara yedṛu wayagi ?


Hver sem fellur á þennan stein, mun sundur molast, og þann sem hann fellur á, mun hann sundur merja." 	 Kra n win ara yeɣlin ɣef wedɣaɣ-agi ad yeṛṛez ; ma d win i ɣef ara d-yeɣli, ad ițwanɣed.


Þegar hann var að koma, slengdi illi andinn honum flötum og teygði hann ákaflega. En Jesús hastaði á óhreina andann, læknaði sveininn og gaf hann aftur föður hans. 	 Akken i d-iqeṛṛeb weqcic-nni, aṛuḥani isseglallez-it di lqaɛa armi i d-țeffɣent tkufta seg yimi-s. Sidna Ɛisa yefka lameṛ i uṛuḥani-nni iwakken a t-iffeɣ. Aqcic-nni yeḥla, Sidna Ɛisa yerra-t i baba-s.


Því að yður er veitt sú náð fyrir Krists sakir, ekki einungis að trúa á hann, heldur og að þola þjáningar hans vegna. 	 axaṭer tețțunefk-awen-d ṛṛeḥma mačči kan iwakken aț-țamnem s Lmasiḥ, meɛna iwakken aț-țenɛețțabem daɣen ɣef ddemma-ines


Ananías svaraði: "Drottinn, heyrt hef ég marga segja frá manni þessum, hve mikið illt hann hefur gjört þínum heilögu í Jerúsalem. 	 Ananyas yerra-yas : A Sidi, acḥal n yemdanen i d yeḥkan fell-as ițqehhiṛ inelmaden-ik imqedsen di temdint n Lquds !


Hann sagði þá við tréð: "Enginn neyti framar ávaxtar af þér að eilífu!" Þetta heyrðu lærisveinar hans. 	 Yenṭeq ɣuṛ-es zdat n inelmaden-is, yenna-yas : Ur tețțuɣaleḍ ara a d-tefkeḍ lfakya !


Sjá þjón minn, sem ég hef útvalið, minn elskaða, sem sál mín hefur þóknun á. Ég mun láta anda minn koma yfir hann, og hann mun boða þjóðunum rétt. 	 Ataya uqeddac-iw i xtaṛeɣ, win eɛzizen fell-i, deg-s i gella lfeṛḥ-iw. A d-yers Ṛṛuḥ-iw fell-as, ad ibecceṛ lḥeqq i leǧnas.


enda "hafið þér smakkað, hvað Drottinn er góður." 	 ma yella tjeṛbem acḥal yelha Sidi Ṛebbi !


Samversk kona kemur að sækja vatn. Jesús segir við hana: "Gef mér að drekka." 	 Yiwet n tmeṭṭut n Samarya tusa-d aț-țagem ; Sidna Ɛisa iluɛa-ț, yenna yas : A tameṭṭut, ma ulac aɣilif efk- yi-d ad sweɣ !


Hann er pantur arfleifðar vorrar, að vér verðum endurleystir Guði til eignar, dýrð hans til vegsemdar. 	 Ṛṛuḥ iqedsen d aɛeṛbun n lweṛt-nneɣ, alamma yewweḍ ɣer lekmal-is leslak n wid akk yextaṛ Sidi Ṛebbi. A neḥmed ihi Sidi Ṛebbi ɣef tmanegt-agi-ines ( lɛaḍima-s ).


Innan skamms mun heimurinn ekki sjá mig framar. Þér munuð sjá mig, því ég lifi og þér munuð lifa. 	 Drus i yi-d iqqimen di ddunit ; ddunit ur tețɛawad ara a yi-tẓer, ma d kunwi a yi-twalim axaṭer ddreɣ yerna ula d kunwi aț-țidirem.


Þegar hann sá, að margir farísear og saddúkear komu til skírnar, sagði hann við þá: "Þér nöðru kyn, hver kenndi yður að flýja komandi reiði? 	 Mi gwala aṭas n at ifariziyen d isaduqiyen i d-ițasen ad țwaɣeḍsen, yenna-yasen : A ccetla n izerman, anwa i kkun isfaqen belli tzemrem aț-țrewlem i lḥisab i d-iteddun ?


Drottinn veiti miskunn heimili Ónesífórusar, því að oft hressti hann mig og fyrirvarð sig ekki fyrir fjötur minn, 	 Ad ibarek Sidi Ṛebbi axxam n gma-tneɣ Unisifur axaṭer daymen yețṣebbiṛ-iyi, ur yessetḥa ara yis-i imi di lḥebs i lliɣ ;


Nú skuluð þér vita, að þetta hjálpræði Guðs hefur verið sent heiðingjunum, og þeir munu hlusta." 	 Atan ihi tura leslak n Sidi Ṛebbi ad ițțunefk i leǧnas nniḍenur nelli ara n wat Isṛail axaṭer nutni a s-semḥessen yerna a t-qeblen.


Nú skall á steypiregn, vatnið flæddi, stormar blésu og buldu á því húsi, en það féll eigi, því það var grundvallað á bjargi. 	 Ageffur ( lehwa ) yeɣli-d, isaffen ḥemlen-d, aḍu ihubb-ed ɣef wexxam-nni, meɛna ur yeɣli ara, axaṭer lsas-is yers ɣef wezṛu.


Við annan sagði hann: "Fylg þú mér!" Sá mælti: "Herra, leyf mér fyrst að fara og jarða föður minn." 	 Dɣa yenna i yiwen nniḍen : Eyya-d aț-țedduḍ yid-i. Yerra-yas : A Sidi, serreḥ-iyi uqbel ad ṛuḥeɣ ad meḍleɣ baba.


En orð Guðs efldist og breiddist út. 	 ma d awal n Sidi Ṛebbi țbecciṛen-t, yewweḍ ɣer mkul amkan.


Ég þakka Guði mínum ávallt, er ég minnist þín í bænum mínum. 	 Mkul m'ara dɛuɣ ɣer Ṛebbi țmektayeɣ-k-id, țḥemmideɣ Sidi Ṛebbi fell-ak ;


En söfnuðirnir styrktust í trúnni og urðu fjölmennari dag frá degi. 	 Tijmaɛin n watmaten țimɣuṛent di liman, leḥsab n widak yumnen s Lmasiḥ yețnerni kull ass.


Verðið gjörendur orðsins og eigi aðeins heyrendur þess, ella svíkið þér sjálfa yður. 	 Mačči d asmeḥses kan n wawal n Sidi Ṛebbi i ɣer tella, lameɛna sbeggnet-ț-id di lecɣal-nwen ; neɣ m'ulac ț-țikellax kan i tețkellixem iman-nwen.


Lögmálið skipar menn æðstu presta, sem eru veikleika háðir, en eiðurinn, er kom á eftir lögmálinu, skipar son, fullkominn gjörðan að eilífu. 	 Lmuqedmin imeqqranen i d tesbeddad ccariɛa, d irgazen ixuṣṣen di lǧehd, ma d win i gesbedd Sidi Ṛebbi s limin deffir ccariɛa, d Mmi-s i gessaweḍ ɣer tezmert tameqqrant i dayem.


Jesús svaraði þeim, er við hann mælti: "Hver er móðir mín, og hverjir eru bræður mínir?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Anta i d yemma, anwi i d atmaten-iw ?


Þegar æðstu prestarnir og farísearnir heyrðu dæmisögur hans, skildu þeir, að hann átti við þá. 	 Mi slan i imeslayen-agi, ifariziyen d lmuqedmin imeqqranen fehmen belli fell-asen i d-iheddeṛ Sidna Ɛisa.


Þú veist að slíkur maður er rangsnúinn og syndugur. Hann er sjálfdæmdur. 	 amdan am wagi yeṭṭaxeṛ i webrid n tideț, ddnub i yiri-s.


Og Jesús sagði við þá: "Þér munuð allir hneykslast, því að ritað er: Ég mun slá hirðinn, og sauðirnir munu tvístrast. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : A kkun-yewwet akk wugur akken yețwakteb : Ad ewwteɣ ameksa, ulli ad rewlent ɣer mkul lǧiha .


Og eftir þann bita fór Satan inn í hann. Jesús segir við hann: "Það sem þú gjörir, það gjör þú skjótt!" 	 Akken kan i geṭṭef Yudas talqimt-nni, Cciṭan yekcem ul-is. Sidna Ɛisa yenna-yas : Ayen ara txedmeḍ ɣiwel xdem-it !


Gætið þess, að enginn gjaldi neinum illt með illu, en keppið ávallt eftir hinu góða, bæði hver við annan og við alla aðra. 	 Ḥadret iman-nwen ur țțarat ara țțaṛ, qellbet ɣef wayen yelhan ama gar-awen ama ɣer imdanen meṛṛa.


Er Páll hafði lagt hendur yfir þá, kom heilagur andi yfir þá, og þeir töluðu tungum og spáðu. 	 Akken yessers Bulus ifassen-is fell-asen, ikcem-iten Ṛṛuḥ iqedsen, bdan heddṛen s tutlayin ur nețwassen ara, yerna țcaren-d ayen i sen-d-yusan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Hinn fyrsti básúnaði. Þá kom hagl og eldur, blóði blandað, og því var varpað ofan á jörðina. Og þriðjungur jarðarinnar eyddist í loga, og þriðjungur trjánna eyddist í loga, og allt grængresi eyddist í loga. 	 Lmelk amezwaru yewwet lbuq, imiren kan yeɣli-d ɣef lqaɛa webruri akk ț-țmes ixelḍen d idammen, times nni tečča țelt n lqaɛa, țelt n ttjuṛ, d kra wayen yellan d leḥcic azegzaw.


Þegar Jesús hafði lokið þessum dæmisögum, hélt hann þaðan. 	 Mi d-yenna lemtul-agi, Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna.


og spurðu þá: "Er þetta sonur ykkar, sem þið segið að hafi fæðst blindur? Hvernig er hann þá orðinn sjáandi?" 	 Steqsan-ten nnan-asen : Argaz-agi, ț-țideț d mmi-twen ? D ṣṣeḥ ilul-ed d aderɣal ? Amek armi i guɣal yețwali tura ?


Því ég er sístur postulanna og er ekki þess verður að kallast postuli, með því að ég ofsótti söfnuð Guðs. 	 Nekk, yellan d aneggaru akk di ṛṛusul, ur uklaleɣ ara ad țțusemmiɣ d ṛṛasul axaṭer lliɣ țqehhiṛeɣ tajmaɛt n warraw n Ṛebbi.


Hann gekk til Pílatusar og bað hann um líkama Jesú. Pílatus bauð þá að fá Jósef hann. 	 Iṛuḥ ɣer Bilaṭus yessuter-as lǧețța n Sidna Ɛisa. Bilaṭus yumeṛ ad a s-ț-id-fken.


Þá sögðu nokkrir úr mannfjöldanum, sem hlýddu á þessi orð: "Þessi er sannarlega spámaðurinn." 	 Ger lɣaci i s-d-yeslan, llan wid yeqqaṛen : Argaz-agi mbla ccekk d nețța i d nnbi-nni ara d-yasen !


Þá stóð konungur upp og landstjórinn, svo og Berníke og þeir, er þar sátu með þeim. 	 Dɣa agellid Aɣribas, lḥakem Fistus, Birinis d wid akk yeqqimen yid-sen, kkren-d.


Hann hefur sett innsigli sitt á oss og gefið oss anda sinn sem pant í hjörtum vorum. 	 Yessers fell-aɣ ṭṭabeɛ-ines yerna yefka-yaɣ-d deg ulawen-nneɣ Ṛṛuḥ-is iqedsen yellan d aɛeṛbun n lbaṛakat i ɣ-iwɛed.


Hann hafðist við í gröfunum, og enginn gat lengur bundið hann, ekki einu sinni með hlekkjum. 	 Yezdeɣ ger iẓekwan, yiwen ur izmir a t-yarez ula s ssnesla


Skrifstofan 	 Asirra


Nokkrir þeirra voru frá Kýpur og Kýrene, og er þeir komu til Antíokkíu, tóku þeir einnig að tala til Grikkja og boða þeim fagnaðarerindið um Drottin Jesú. 	 lameɛna llan gar-asen kra n yergazen n tegzirt n Qubṛus akk-d kra nniḍen n temdint n Qiṛwan, usan-d ɣer temdint n Antyuc, țmeslayen i iyunaniyen, țbecciṛen-asen lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Sidna Ɛisa.


Einn þeirra, er hjá stóðu, brá sverði, hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum eyrað. 	 Yiwen seg wid yellan dinna ijbed-ed ajenwi, yewwet aqeddac n lmuqeddem ameqqran, igzem-as ameẓẓuɣ.


Hann fór aftur burt yfir um Jórdan, þangað sem Jóhannes hafði fyrrum verið að skíra, og var þar um kyrrt. 	 Syenna Sidna Ɛisa iṛuḥ ɣer tama nniḍen n wasif n Urdun, ɣer wemkan nni anda i gesseɣḍes Yeḥya lɣaci, yeqqim dinna kra n wussan.


og hver hinn yfirgnæfandi máttur hans við oss, sem trúum. En þetta er sami áhrifamikli, kröftugi mátturinn, 	 aț-țwalim tazmert-is tameqqrant i ɣ-d-ibeggen i nukni s wid yumnen yis.


Þessu er þannig komið fyrir. Prestarnir ganga stöðugt inn í fremri tjaldbúðina og annast þjónustu sína. 	 Akka i gers kullec deg wemkan-agi iqedsen, lmuqedmin keččmen ɣuṛ-es mkul lweqt iwakken ad xedmen ccɣel-nsen ;


Þegar dagur rann, sendu höfuðsmennirnir vandsveina og sögðu: "Lát þú menn þessa lausa." 	 Akken yuli wass, lḥukkam n Ṛuman ceggɛen wid ara yinin i uɛessas n lḥebs : Serreḥ-asen i imeḥbas-nni !


Og hann tók brauðin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, þakkaði Guði, braut brauðin og gaf lærisveinunum til að bera fram fyrir mannfjöldann. Fiskunum tveim skipti hann og meðal allra. 	 Yeddem xemsa n teḥbulin-nni n weɣṛum d sin iḥewtiwen, yerfed allen-is ɣer igenni yeḥmed Ṛebbi. Yebḍa aɣṛum-nni, yefka-t i inelmaden a t-feṛqen i lɣaci. Ifṛeq-asen ula d sin-nni iḥewtiwen.


En hinn kvænti ber fyrir brjósti það, sem heimsins er, hversu hann megi þóknast konunni, 	 meɛna win izewǧen yețxemmim ɣef lecɣal n ddunit, yețnadi ad yeɛǧeb i tmeṭṭut-is ; ul-is yebḍa ɣef sin.


Fyrir trú hrundu múrar Jeríkóborgar, er menn höfðu gengið í kringum þá í sjö daga. 	 S liman i ɣlin leswaṛ n temdint n Yeriku mi i s-yezzi wegdud n Isṛail sebɛa wussan.


_Afrita 	 _Lesser


sem vill að allir menn verði hólpnir og komist til þekkingar á sannleikanum. 	 axaṭer yebɣa imdanen meṛṛa ad issinen tideț yerna ad țțuselken.


En Jesús tók í hönd honum og reisti hann upp, og hann stóð á fætur. 	 Meɛna Sidna Ɛisa yeṭṭef-as afus, isekker-it-id, ibedd.


Sjá, sú stund kemur og er komin, að þér tvístrist hver til sín og skiljið mig einan eftir. Þó er ég ekki einn, því faðirinn er með mér. 	 Atan iteddu-d lweqt yerna yewweḍ-ed, aț țemfaṛaqem ɣer mkul tama a yi teǧǧem iman-iw. Lameɛna ur lliɣ ara weḥd-i axaṭer Baba yella yid-i.


Litlu síðar komu þeir, er þar stóðu, og sögðu við Pétur: "Víst ertu líka einn af þeim, enda segir málfæri þitt til þín." 	 Taswiɛt kan, wid yellan dinna qeṛṛben daɣen ɣer Buṭrus nnan-as : Mbla ccekk, kečč telliḍ seg-sen, tameslayt-ik tbeggen-ed belli d ajlili i telliḍ !


Hann sagði: "Kastið netinu hægra megin við bátinn, og þér munuð verða varir." Þeir köstuðu, og nú gátu þeir ekki dregið netið, svo mikill var fiskurinn. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : ?eggṛet acebbak ɣer tama tayeffust n teflukt a d-teṭṭfem. Deggṛen acebbak ɣer wanda i sen-d-yenna, mi t-id-ssulin yeččuṛ ed d lḥut armi ur zmiren ara a t-id refden.


Ef bróðir eða systir eru nakin og vantar daglegt viðurværi 	 Yezmer lḥal ad yili yiwen seg watmaten neɣ si tyessetmatin xuṣṣen di llebsa, lluẓen ur sɛin ara ayen ara ččen ;


Nokkrir þeirra vildu grípa hann, en þó lagði enginn hendur á hann. 	 Kra deg-sen bɣan a t-ḥebsen lameɛna yiwen ur yesris afus-is fell-as.


Réttlættir af trú höfum vér því frið við Guð fyrir Drottin vorn Jesú Krist. 	 Tura imi nuɣal d iḥeqqiyen s liman, ters-ed lehna gar-aɣ d Ṛebbi s Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


og vér stöndum í erfiði og verðum að vinna með eigin höndum. 	 nețɛețțib iman nneɣ a nexdem iwakken a d-nawi aɣṛum-nneɣ s ifassen-nneɣ. M'ara ɣ-reggmen nukni nețbarak-iten, m'ara ɣ-țqehhiṛen nukni nețțawi-yasen,


Fjarri fer því. Guð skal reynast sannorður, þótt hver maður reyndist lygari, eins og ritað er: "Til þess að þú reynist réttlátur í orðum þínum og vinnir, þegar þú átt mál að verja." 	 D lmuḥal ! Sidi Ṛebbi d aḥeqqi, d imdanen kan i geskiddiben ; am akken yura di tektabt n ?abur : Iwakken a d-iban lḥeqq n wawal-ik, yerna m'ara tețḥasabeḍ, d kečč i gesɛan lḥeqq.


Gleðjist samt ekki af því, að andarnir eru yður undirgefnir, gleðjist öllu heldur af hinu, að nöfn yðar eru skráð í himnunum." 	 lameɛna ur feṛṛḥet ara imi i tḥekkmem ɣef leǧnun, feṛḥet imi ismawen-nwen țwajerden deg igenwan.


Þannig gjöra þá báðir vel, sá sem kvænist mey sinni, og hinn, sem kvænist henni ekki, hann gjörir betur. 	 Ihi win izewǧen d ayen yelhan i gexdem, win ur nezwiǧ ara d ayen yelhan nezzeh.


Og hann ræddi við hann og gekk inn og fann þar marga menn saman komna. 	 Leḥḥun, țmeslayen armi kecmen ɣer wexxam, yufa dinna aṭas n yemdanen i gennejmaɛen.


Jesús sagði við hann: "Slíðra sverð þitt! Allir, sem sverði bregða, munu fyrir sverði falla. 	 Sidna Ɛisa yenṭeq yenna-yas : Err ajenwi-inek ɣer wemkan-is, axaṭer kra win ara irefden ajenwi, ad immet s ujenwi !


til þess að enginn maður skuli hrósa sér fyrir Guði. 	 Akka, yiwen ur izmir ad izuxx zdat Sidi Ṛebbi.


Og er hann kemur og finnur það sópað og prýtt, 	 M'ara yaweḍ ɣer tnezduɣt-nni, a ț-yaf zeddiget, tqeɛɛed ;


Pétur var enn að hugsa um sýnina, þegar andinn sagði við hann: "Menn eru að leita þín. 	 Mazal Buṭrus ițxemmim ɣef wuweḥḥi-nni, mi s-d-yenna Ṛṛuḥ iqedsen : Atnaya tlata yergazen țnadin fell-ak.


Þegar þeir höfðu náð yfir um, komu þeir að landi við Genesaret og lögðu þar að. 	 Kemmlen abrid-nsen, ffɣen ɣer tmurt n Jiniṣaret, rsen dinna.


Verið ekki hálfvolgir í áhuganum, verið brennandi í andanum. Þjónið Drottni. 	 Qedcet ɣef Sidi Ṛebbi s wulawen-nwen d wayen yellan di tezmert-nwen, ẓewṛet, ur țțilit ara d imeɛdazen.


Því sögðu farísear sín á milli: "Þér sjáið, að þér ráðið ekki við neitt. Allur heimurinn eltir hann." 	 Imi walan akkenni, ifariziyen nnan wway gar-asen : Twalam tura : ur nezmir i wacemma, lɣaci akk ttabaɛen-t !


og sögðu: "Ef þú ert konungur Gyðinga, þá bjargaðu sjálfum þér." 	 qqaṛen-as : Ma d agellid n wat Isṛail i telliḍ, sellek iman-ik.


En sumt féll í góða jörð, óx upp og bar hundraðfaldan ávöxt." Að svo mæltu hrópaði hann: "Hver sem eyru hefur að heyra, hann heyri." 	 Amur nniḍen daɣen yeɣli deg wakal lɛali ; mi d-mɣin, mkul aɛeqqa yefka-d meyya. Mi d-yenna ayagi, iɛeggeḍ yenna : Win yesɛan imeẓẓuɣen isel-ed !


Þeir spurðu hann: "Meistari, vér vitum, að þú talar og kennir rétt og gjörir þér engan mannamun, heldur kennir Guðs veg í sannleika. 	 Steqsan-t ihi s imeslayen-agi : A Sidi, neẓra ayen i d-teqqaṛeḍ d wayen i tesselmadeḍ d lḥeqq, yerna ur txeddmeḍ ara lxilaf ger yemdanen, tesselmadeḍ abrid n Ṛebbi s tideț.


Þeir stigu í bátinn, og þá lægði vindinn. 	 Ulin ɣer teflukt di sin, dɣa yers waḍu-nni.


Varið yður á mönnunum. Þeir munu draga yður fyrir dómstóla og húðstrýkja yður í samkundum sínum. 	 Ḥadret ɣef yiman-nwen, axaṭer kra n yemdanen a kkun-sbedden ɣer ccṛeɛ; yerna a kkun-wten s ujelkaḍ di leǧwameɛ-nsen.


Þá segja þeir aftur við hinn blinda: "Hvað segir þú um hann, fyrst hann opnaði augu þín?" Hann sagði: "Hann er spámaður." 	 ifariziyen rnan steqsan daɣen aderɣal-nni : I kečč d acu ara d-tiniḍ deg wergaz-agi i k-d-yeldin allen ? Nețța yenna-yasen : Nekk a d-iniɣ, argaz-agi ț-țideț d nnbi.


En ekki hafa allir þessa þekkingu. Af gömlum vana eta nokkrir kjötið allt til þessa sem fórnarkjöt, og þá saurgast samviska þeirra, sem er óstyrk. 	 Aṭas ur nessin ara tideț-agi. Kra deg-sen i guɣen tannumi tețțen asfel n ssadaț, tura m'ara tețțen aksum-nni mazal ḥesben-t belli ț-țideț d asfel i ssadaț, neyya-nsen tenquqel, ḥussen am akken denben.


En honum hafði verið varpað í fangelsi fyrir upphlaup nokkurt, sem varð í borginni, og manndráp. 	 Barabas-agi yețwaḥbes ɣef ccwal i gexdem di temdint-nni akk ț-țemgeṛṭ i genɣa.


Þá sendi Annas hann bundinn til Kaífasar æðsta prests. 	 Imiren ?anna iceggeɛ Sidna Ɛisa yețwarez ɣer Kayef, lmuqeddem ameqqran.


Þar sem nú börnin eru af holdi og blóði, þá hefur hann og sjálfur fengið hlutdeild í mannlegu eðli á sama hátt, til þess að hann með dauða sínum gæti að engu gjört þann, sem hefur mátt dauðans, það er að segja djöfulinn, 	 Imi arrac-agi țwaxelqen s weksum d idammen, ula d nețța yusa-d s ṣṣifa n wemdan iwakken ad iɣleb s lmut-is Cciṭan, win akken iḥekkmen ɣef lmut,


Þegar þeir heyrðu þetta, fóru þeir burt, einn af öðrum, öldungarnir fyrstir. Jesús var einn eftir, og konan stóð í sömu sporum. 	 Lɣaci-nni, mi slan annect-agi, bdan tixxiṛen yiwen yiwen, seg umɣaṛ armi d ameẓyan. ?ǧan dinna Sidna Ɛisa weḥd-es di tlemmast n wefrag n lǧameɛ iqedsen, nețța ț-țmeṭṭut-nni.


Þeir sem sendir voru, fóru og fundu svo sem hann hafði sagt þeim. 	 Imceggɛen-nni ṛuḥen, ufan kullec akken i sen-d-yenna Sidna Ɛisa.


Einhver sagði við hann: "Herra, eru þeir fáir, sem hólpnir verða?" Hann sagði við þá: 	 Isteqsa-t yiwen yenna-yas : A Sidi, drus n yemdanen ara yețțuselken ?


Nú voru sjö bræður. Sá fyrsti tók sér konu og dó barnlaus. 	 Ihi llan sebɛa watmaten : amezwaru yezweǧ, yemmut ur d yeǧǧi dderya.


Nú sem húsbændur hennar sáu, að þar fór ábatavon þeirra, gripu þeir Pál og Sílas og drógu þá á torgið fyrir valdsmennina. 	 Imɛellmen-is mi walan dayen ur sen-d-tețțawi ara lfayda, ṭṭfen Bulus d Silas, zzuɣṛen-ten ɣer wezniq n temdint anda țnejmaɛen lɣaci zdat lḥukkam.


Opin gröf er barki þeirra, með tungum sínum draga þeir á tálar. Höggorma eitur er innan vara þeirra, 	 Imawen-nsen ldin am iẓekwan, Ilsawen-nsen d ixeddaɛen. ?čuṛen d ssem am izerman.


Auðsýnið þeim sérstaka virðingu og kærleika fyrir verk þeirra. Lifið í friði yðar á milli. 	 Ɛuzzet țen tḥemmlem-ten ɣef ddemma n lxedma-nsen, ɛicet di lehna wway gar-awen.


Nú safnast að honum farísear og nokkrir fræðimenn, komnir frá Jerúsalem. 	 Ifariziyen d kra lɛulama n ccariɛa i d-yusan si temdint n Lquds, nnejmaɛen-d ɣer Sidna Ɛisa.


Og er þeir mötuðust, sagði hann: "Sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig." 	 Mi llan tețțen yenna-yasen : A wen-iniɣ tideț : yiwen seg-wen ad iyi-izzenz.


Jesús svaraði: "Kom þú!" Og Pétur sté úr bátnum og gekk á vatninu til hans. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : As-ed ! BBuṭrus yers-ed si teflukt, ileḥḥu ɣef waman, iteddu ɣer Sidna Ɛisa.


Síðan sagði hann við annan: ,En hvað skuldar þú?' Hann svaraði: ,Hundrað tunnur hveitis.' Og hann sagði honum: ,Tak þú skuldabréf þitt og skrifa áttatíu.' 	 Yenna daɣen i wayeḍ : « i keččini, acḥal i k-ițalas ? » Yenna-yas-d : « meyya tcekkaṛin n yirden. » Yenna-yas : « awi-d leḥsab-ik, qqim taruḍ tmanyin».


Þá svöruðu lærisveinarnir: "Hvar er hægt að fá brauð til að metta þetta fólk hér í óbyggðum?" 	 Inelmaden-is rran-as-d : Ansi ara ɣ-d-yekk weɣṛum ara ten-yesseṛwun deg wemkan-agi yexlan ?


Og hvar sem þér komið í borg og tekið er við yður, þá neytið þess, sem fyrir yður er sett. 	 Mkul taddart ara tkecmem, ma stṛeḥben yis-wen ččet ayen ara wen-d-ssersen.


heiðra föður þinn og móður, og þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig." 	 qadeṛ baba-k d yemma-k, tḥemmleḍ lɣiṛ-ik am yiman-ik !


Þá reif æðsti presturinn klæði sín og sagði: "Hann guðlastar, hvað þurfum vér nú framar votta við? Þér heyrðuð guðlastið. 	 Imiren ameqqran n lmuqedmin icerreg aqenduṛ-is yenna : Ikfeṛ ! Iwumi neḥwaǧ inigan tura ? Teslam akk d acu i d-yenna ! D acu tennam ?


Hann talaði margt til þeirra í dæmisögum. Hann sagði: "Sáðmaður gekk út að sá, 	 nețța yebda isselmad-iten s lemtul iqqaṛ-asen : Yiwen ufellaḥ yeffeɣ ad izreɛ.


"Öðrum bjargaði hann, sjálfum sér getur hann ekki bjargað. Hann er konungur Ísraels, stígi hann nú niður af krossinum, þá skulum vér trúa á hann. 	 Isellek wiyaḍ ur yezmir ad isellek iman-is ! Ma d agellid n wat Isṛail i gella, a d-yers ihi seg umidag iwakken a namen yis.


Sjá, ég stend við dyrnar og kný á. Ef einhver heyrir raust mína og lýkur upp dyrunum, þá mun ég fara inn til hans og neyta kvöldverðar með honum og hann með mér. 	 Atan beddeɣ ɣer tewwurt sṭebṭbeɣ, ma yella win i d-yeslan i taɣect-iw yeldi-yi-d tawwurt, ad kecmeɣ ɣuṛ-es, ad ččeɣ imensi yid-es, nețța yid-i.


Og hann segir við þá: "Þér skiljið eigi þessa dæmisögu. Hvernig fáið þér þá skilið nokkra dæmisögu? 	 Yenna-yasen daɣen : M'ur tefhimem ara lmeɛna n lemtel-agi, amek ara tfehmem lemtul nniḍen ?


Þeir voru saman: Símon Pétur, Tómas, kallaður tvíburi, Natanael frá Kana í Galíleu, Sebedeussynirnir og tveir enn af lærisveinum hans. 	 Semɛun Buṭrus, ?uma iwumi qqaṛen Akniw, Natanahil n taddart n Kana yellan di tmurt n Jlili, arraw n Zabadi akk-d sin inelmaden nniḍen ddukklen akken.


Og enn sendi hann hinn þriðja, en þeir veittu honum einnig áverka og köstuðu honum út. 	 Iceggeɛ-asen daɣen wis tlata, jerḥen-t rnan qecɛen-t-id syenna.


Sú spurning kom fram meðal þeirra, hver þeirra væri mestur. 	 Inelmaden țmeslayen wway gar-asen, țmesteqsayen anwa i d ameqqran deg-sen.


Þessu svaraði Jesús og sagði við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Ekkert getur sonurinn gjört af sjálfum sér, nema það sem hann sér föðurinn gjöra. Því hvað sem hann gjörir, það gjörir sonurinn einnig. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : S tideț qqaṛeɣ-awen : Mmi-s n Ṛebbi ur ixeddem acemma s yiman is, ixeddem ala ayen yeẓra ixeddem-it Baba-s. Kra n wayen ixeddem Baba-s ixeddem-it Mmi-s daɣen.


Aftur fór hann út og gekk með vatninu, og allur mannfjöldinn kom til hans, og hann kenndi þeim. 	 Sidna Ɛisa yuɣal ɣer rrif n lebḥeṛ. Aṭas n lɣaci i d-ițasen ɣuṛ-es dɣa yesselmad-iten.


Því að líkaminn er ekki einn limur, heldur margir. 	 Lǧețța ur tebni ara ɣef yiwen n lmefṣel, lameɛna tebna ɣef waṭas n lemfaṣel.


Hann sagði við þá: "Komið og fylgið mér, og mun ég láta yður menn veiða." 	 Yenna-yasen : Ddut-ed yid-i, a kkun-rreɣ d iṣeggaḍen n yemdanen.


Næsta dag, daginn eftir aðfangadag, gengu æðstu prestarnir og farísearnir saman fyrir Pílatus 	 Azekka nni yellan d ass n uheggi n wass n westeɛfu, imeqqranen n lmuqedmin d ifariziyen ṛuḥen ɣer Bilaṭus


Þeir sem dreifst höfðu, fóru víðs vegar og fluttu fagnaðarerindið. 	 Ihi wid akk i grewlen, mfaṛaqen, țṛuḥun seg wemkan ɣer wayeḍ, țbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ n wawal n Sidi Ṛebbi.


Þeir svöruðu honum: "Vér erum niðjar Abrahams og höfum aldrei verið nokkurs manns þrælar. Hvernig getur þú þá sagt: ,Þér munuð verða frjálsir'?" 	 Nnan-as : Nukni ț-țarwa n Sidna Ibṛahim. Di leɛmeṛ ur nelli d aklan n walebɛaḍ ; amek i tzemreḍ a d-tiniḍ : « Aț-țesɛum tilelli »?


Hann gekk til Pílatusar og bað hann um líkama Jesú. Pílatus bauð þá að fá Jósef hann. 	 Iṛuḥ ɣer Bilaṭus yessuter-as lǧețța n Sidna Ɛisa. Bilaṭus yumeṛ ad a s-ț-id-fken.


Því að slíkir menn þjóna ekki Drottni vorum Kristi, heldur eigin maga, og með blíðmælum og fagurgala blekkja þeir hjörtu hrekklausra manna. 	 Axaṭer imdanen am wigi ur qeddcen ara ɣef Lmasiḥ Ssid-nneɣ meɛna ɣef yiɛebbaḍ-nsen kan i qeddcen ; s ukellex akk-d imeslayen ẓiden, țseḥḥiren ulawen n wid yesɛan neyya.


Og ég heyrði raust mikla frá hásætinu, er sagði: "Sjá, tjaldbúð Guðs er meðal mannanna og hann mun búa hjá þeim, og þeir munu vera fólk hans og Guð sjálfur mun vera hjá þeim, Guð þeirra. 	 Sliɣ i yiwet taɣect tenṭeq-ed s ṣṣut eɛlayen seg ukersi-nni n lḥekma tenna-d : Tura Sidi Ṛebbi yezdeɣ ger yemdanen, nutni ad ilin d agdud-is nețța s yiman-is ad yili yid-sen.


Jesús svaraði þeim: "Trúið þér nú? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Tura tumnem !


Natanael sagði: "Getur nokkuð gott komið frá Nasaret?" Filippus svaraði: "Kom þú og sjá." 	 Natanahil yerra-yas : Amek, yezmer a d-iffeɣ wayen yelhan si taddart n Naṣaret ? Filibus yerra-yas : Eyya-d aț-țwaliḍ s wallen-ik !


Uppörvið því hver annan með þessum orðum. 	 Ihi mseǧhadet, mṣebbaṛet wway gar-awen s yimeslayen-agi.


Og ef auga þitt tælir þig til falls, þá ríf það úr og kasta frá þér. Betra er þér eineygðum inn að ganga til lífsins en hafa bæði augu og verða kastað í eldsvítið. 	 Ma yella daɣen ț-țiṭ-ik ara k-yawin ɣer ddnub, qleɛ-iț ḍeggeṛ-iț akkin fell-ak ; axiṛ-ik aț-țiliḍ di ddunit s yiwet n tiṭ wala aț-țesɛuḍ snat wallen, aț- țwaḍeggṛeḍ ɣer tmes n ǧahennama.


Og andi hennar kom aftur, og hún reis þegar upp, en hann bauð að gefa henni að eta. 	 Imiren kan yuɣal-iț-id ṛṛuḥ, tekker-ed. Sidna Ɛisa yumeṛ a s-fken ayen ara tečč.


Arfleiðsluskrá tekur ekki gildi fyrr en sá er dáinn, er hana gjörði. 	 Ma yella walebɛaḍ yeǧǧa-d lewṣaya weqbel ad yemmet akken ad feṛqen ayla-s, ilaq ad aṛǧun alamma yemmut.


Verið miskunnsamir, eins og faðir yðar er miskunnsamur. 	 Iḥninet, sɛut ṛṛeḥma akken i ț-isɛa Baba-twen.


Sæll er sá maður, sem Drottinn tilreiknar ekki synd. 	 D aseɛdi wemdan iwumi ur iḥsib ara Sidi Ṛebbi ddnub-is !


Einhver af þeim, eigin spámaður þeirra, hefur svo að orði komist: "Krítarmenn eru síljúgandi, óargadýr og letimagar." 	 Yiwen seg-sen i ḥesben d nnbi, yenna-d : « at țegzirt n Kritus si zik-nsen d imeskaddaben, d lewḥuc iweɛṛen, d ifenyanen yețxemmimen kan ad ččen ' ' ;


Jesús sagði við hann: "Hvað er ritað í lögmálinu? Hvernig lest þú?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : D acu yuran di ccariɛa n Musa ? D acu i tfehmeḍ deg-s mi ț-teɣriḍ ?


Þér hafið lifað í sællífi á jörðinni og í óhófi. Þér hafið alið hjörtu yðar á slátrunardegi. 	 Ddunit-nwen tesɛeddam-ț di lxiṛ, txedmem ayen akk mennan wulawen nwen ; tṛebbam tassemt i wass aneggaru.


Samþjónn hans féll þá til fóta honum og bað hann: ,Haf biðlund við mig, og ég mun borga þér.' 	 Amdakkel-is yeɣli ɣer iḍaṛṛen-is iḥellel-it, yenna-yas : « Sṣbeṛ kra n wussan, ad uɣaleɣ a k-xellṣeɣ ! »


Hann gleðst ekki yfir óréttvísinni, en samgleðst sannleikanum. 	 Win yesɛan leḥmala ur ifeṛṛeḥ ara s lbaṭel meɛna ifeṛṛeḥ s lḥeqq;


Og þeim, sem oss virðast vera í óvirðulegra lagi á líkamanum, þeim veitum vér því meiri sæmd, og þeim, sem vér blygðumst vor fyrir, sýnum vér því meiri blygðunarsemi. 	 Lemfaṣel n lǧețța iwumi ur nefki ara lqima, d nutni i nețḥadar akteṛ n wiyaḍ ; ihi d lemfaṣel ur nezmir ara a d-nebder i nețḥadar aṭas,


Og hann flutti mig í anda upp á mikið og hátt fjall og sýndi mér borgina helgu, Jerúsalem, sem niður steig af himni frá Guði. 	 Imiren irfed-iyi Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi, ufiɣ-ed iman-iw ɣef yiwen wedrar ɛlayen. Isken-iyi-d tamdint n Lquds tețṣubbu-d seg igenni s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Kostið þess vegna því fremur kapps um, bræður, að gjöra köllun yðar og útvalning vissa. Ef þér gjörið þetta, munuð þér aldrei hrasa. 	 Ay atmaten, ẓewṛet, sǧehdet iman-nwen deg wannect-agi imi d Sidi Ṛebbi i wen-d-issawlen, d nețța i kkun-ixtaṛen. Ma txedmem ayagi, ur tɣellim ara.


Þegar ég braut brauðin fimm handa fimm þúsundum, hve margar körfur fullar af brauðbitum tókuð þér saman?" Þeir svara honum: "Tólf." 	 Ur tecfim ara mi bḍiɣ xemsa teḥbulin-nni n weɣṛum i xemsa alaf n yergazen, acḥal n iḍellaɛen n tsigar i tjemɛem ? Rran-as : Tnac iḍellaɛen.


í trú og með góðri samvisku. Henni hafa sumir frá sér varpað og liðið skipbrot á trú sinni. 	 axaṭer kra n yemdanen nniḍen wexxṛen i tikli yeṣfan armi i sṛuḥen liman-nsen.


En svo bar við, er röðin kom að sveit hans og hann var að gegna þjónustu fyrir Guði, 	 Mi d-tewweḍ nnuba n leqdic n wedrum n Zakarya di lǧameɛ iqedsen


Jesús fór með þeim. Þegar hann átti skammt til hússins, sendi hundraðshöfðinginn vini sína til hans og lét segja við hann: "Ómaka þig ekki, herra, því að ég er ekki verður þess, að þú gangir inn undir þak mitt. 	 Sidna Ɛisa yedda yid-sen. Mi qṛib ad yaweḍ ɣer wexxam, lqebṭan-nni iceggeɛ imdukkal-is a s-inin : A Sidi, ur țɛețțib ara iman-ik, ur uklaleɣ ara a d-tkecmeḍ axxam-iw.


Þér sjáið, að maðurinn réttlætist af verkum og ekki af trú einni saman. 	 Twalam ihi ! Amdan yețban-ed d aḥeqqi zdat Sidi Ṛebbi s lecɣal yelhan mačči kan s liman-is.


Og hann kallaði þá tólf til sín, tók að senda þá út, tvo og tvo, og gaf þeim vald yfir óhreinum öndum. 	 Sidna Ɛisa yessawel i tnac-nni inelmaden, iceggeɛ-iten sin sin, yefka yasen tazmert ad ssufɣen iṛuḥaniyen.


Fyrir trú unnu þeir sigur á konungsríkjum, iðkuðu réttlæti, öðluðust fyrirheit. Þeir byrgðu gin ljóna, 	 Wid i grebḥen deg umenɣi tigeldiwin nniḍen s liman, xedmen anagar lḥeqq, țțunefkent-asen-d lemɛahdat, zemmemen imawen n yizmawen,


Þegar ákveðið var, að vér skyldum sigla til Ítalíu, voru Páll og nokkrir bandingjar aðrir seldir í hendur hundraðshöfðingja, er Júlíus hét, úr hersveit keisarans. 	 Mi fkan lameṛ a nerkeb lbabuṛ ɣer tmurt n Selyan, ǧǧan Bulus akk-d kra n imeḥbas nniḍen i yiwen ufesyan n terbaɛt n Qayṣer, isem-is Xulyus.


þá viti hann, að hver sem snýr syndara frá villu vegar hans mun frelsa sálu hans frá dauða og hylja fjölda synda. 	 ilaq aț-țeẓrem belli win ara d-yerren yiwen umednub ɣer webrid, isellek-it-id si lmut yerna aṭas si ddnubat-is ara yețțusemḥen.


Jesús þekkti illsku þeirra og sagði: "Hví freistið þér mín, hræsnarar? 	 Meɛna Sidna Ɛisa yeẓran ayen i țxemmimen, yenna-yasen : Ay at sin wudmawen ! Acuɣeṛ tebɣam a yi-tjeṛbem ?


Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns. En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða. 	 A kkun-keṛhen irkul ɣef ddemma n yisem-iw. Lameɛna win ara yeṭṭfen alamma ț-țaggara ad ițwasellek.


að sérhver yðar hafi vit á að halda líkama sínum í helgun og heiðri, 	 yal yiwen deg-wen ur ițțak ara lebɣi i tnefsit-is deg wayen icemten ; ad iddu s ṣṣfa d lḥeṛma,


Mál yðar sé ætíð ljúflegt, en salti kryddað, til þess að þér vitið, hvernig þér eigið að svara hverjum manni. 	 Sɛut iles aẓidan, imeslayen yesɛan lfayda, iwakken aț-țețțarram awal i yal yiwen s ṣṣwab.


Þar voru og konur álengdar og horfðu á, meðal þeirra María Magdalena, María, móðir þeirra Jakobs yngra og Jóse, og Salóme. 	 Kra tilawin țmuqulent si lebɛid. Llant gar-asent Meryem tamagdalit, Meryem yemma-s n Yeɛqub ameẓyan, n Yuses akk-d Salumi.


En hann bað um ljós, stökk inn og féll óttasleginn til fóta Páli og Sílasi. 	 Dɣa aɛessas yumeṛ a s-d-ceɛlen tafat, yuzzel ɣer daxel n lḥebs ; yeɣli ɣer idaṛṛen n Bulus d Silas, ițergigi.


Hermennirnir, foringinn og varðmenn Gyðinga tóku nú Jesú höndum og bundu hann 	 Lɛeskeṛ akk-d iɛessasen n lǧameɛ ṭṭfen Sidna Ɛisa,


En Jesús þekkti hugsanir þeirra og sagði: "Hví hugsið þér illt í hjörtum yðar? 	 Dɣa Sidna Ɛisa yeẓran ayen țxemmimen, yenna-yasen : Acuɣeṛ yir axemmem-agi deg ulawen-nwen ?


En hann biðji í trú, án þess að efast. Sá sem efast er líkur sjávaröldu, er rís og hrekst fyrir vindi. 	 Lameɛna Ilaq a ț-yessuter s liman mbla ccekk ; axaṭer win yețcukkun icuba ɣer lemwaji n lebḥeṛ i greffed yesrusu waḍu.


Því að aldrei var nokkur spádómur borinn fram að vilja manns, heldur töluðu menn orð frá Guði, knúðir af heilögum anda. 	 axaṭeṛ ulac ayen i d-xebbṛen s tmusni-nsen nutni, meɛna s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i d-nnan imeslayen i d-ikkan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Auðmýkið yður fyrir Drottni og hann mun upphefja yður. 	 Anzet i Sidi Ṛebbi, nețța a kkun yerfed.


Jesús svaraði þeim: "Þessi rödd kom ekki mín vegna, heldur yðar vegna. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Mačči ɣuṛ-i i d-tenṭeq taɣect agi, tenṭeq-ed ɣuṛ-wen.


Aftur varð ágreiningur með Gyðingum út af þessum orðum. 	 Mi d-yenna imeslayen-agi, yekker daɣen lxilaf ger lɣaci.


Hann mun koma, tortíma vínyrkjum þessum og fá öðrum víngarðinn." Þegar þeir heyrðu þetta, sögðu þeir: "Verði það aldrei." 	 A d-yas ad ineɣ ixemmasen-nni, ad yefk tafeṛṛant i wiyaḍ. Lɣaci mi slan annect-agi, nnan : A ɣ-imneɛ Ṛebbi !


þangað sem hann vígði oss veginn, nýjan veg og lifandi inn í gegnum fortjaldið, það er að segja líkama sinn. 	 axaṭer yeldi-yaɣ abrid ajdid ɣer tudert mi gcerreg leḥjab, yeɛni lǧețța-s ițțusemmṛen.


En með því að ég var blindaður af ljóma þessa ljóss, urðu förunautar mínir að leiða mig, og þannig komst ég til Damaskus. 	 Imi iyi-tesderɣel tafat-nni s ufeǧǧeǧ-ines, d imdukkal-iw i yi ṭṭfen afus armi wwḍeɣ ɣer Dimecq.


Þeir binda þungar byrðar og leggja mönnum á herðar, en sjálfir vilja þeir ekki snerta þær einum fingri. 	 Țcuddun tiɛekkmin ẓẓayen țɛebbin-tent ɣef tuyat n yemdanen, ma d nutni țțagin a ten-ɛiwnen ula s yixef n iḍuḍan-nsen.


Jesús sagði við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Móse gaf yður ekki brauðið af himni, heldur gefur faðir minn yður hið sanna brauð af himni. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : S tideț nniɣ-awen, mačči d Musa i wen-d-yefkan aɣṛum i d-yekkan seg igenni, lameɛna d Baba Ṛebbi ! D nețța i wen-d-yețțaken aɣṛum n ṣṣeḥ i d-itekken seg igenni.


Það var því óhjákvæmilegt, að eftirmyndir þeirra hluta, sem á himnum eru, yrðu hreinsaðar með slíku. En sjálft hið himneska krefst betri fórna en þessara. 	 Imi ayagi akk i gmetlen ayen yellan deg igenwan ilaq ad ițwaṣeffi s idammen n iseflawen, ula d ayen yellan deg igenwan ilaq ad ițwaṣeffi s idammen n wesfel yifen iseflawen imezwura.


Filippus var frá Betsaídu, sömu borg og Andrés og Pétur. 	 Filibus, d yiwen si taddart n Bitsayda, anda akken zedɣen Buṭrus d Andriyus.


Sonur Guðs, Jesús Kristur, sem vér höfum prédikað á meðal yðar, ég, Silvanus og Tímóteus, var ekki bæði "já" og "nei", heldur er allt í honum "já". 	 axaṭer Ɛisa Lmasiḥ Mmi-s n Ṛebbi i nbecceṛ gar-awen nekk d watmaten Silwan akk-d Timuti, ur d-yusi ara iwakken ad yili d anɛam akk-d ala, meɛna anagar anɛam i gellan deg-s.


Nú reyndu þeir aftur að grípa hann, en hann gekk úr greipum þeirra. 	 ?ef yimeslayen-agi, lecyux n at Isṛail ɛeṛden a t-ṭṭfen lameɛna yemneɛ si ger ifassen-nsen.


Nú varð deila um hreinsun milli lærisveina Jóhannesar og Gyðings eins. 	 Yiwen wass kra seg inelmaden n Yeḥya hedṛen d yiwen wergaz n wat Isṛail ɣef luḍu.


Þar eð vér því höfum þessi fyrirheit, elskaðir, þá hreinsum oss af allri saurgun á líkama og sál og fullkomnum helgun vora í guðsótta. 	 A wid eɛzizen, imi i ɣ-d țțunefkent lemɛahdat-agi, ilaq a nessizdeg iman-nneɣ seg wayen akk issenǧasen lǧețța-nneɣ akk-d wulawen-nneɣ iwakken a nkemmel tezdeg n tikli-nneɣ akk-d Sidi Ṛebbi, s ṭṭaɛa d wannuz.


Fór hann síðan upp, braut brauðið og neytti og talaði enn lengi, allt fram í dögun. Að svo búnu hélt hann brott. 	 Syenna yuɣal yuli ar tɣuṛfeț, yebḍa aɣṛum ; mi ččan, ikemmel yid-sen ameslay armi d lefjer, dɣa iṛuḥ.


Nei, elskið óvini yðar, og gjörið gott og lánið án þess að vænta nokkurs í staðinn, og laun yðar munu verða mikil, og þér verða börn hins hæsta, því að hann er góður við vanþakkláta og vonda. 	 Lameɛna kunwi : ḥemmlet iɛdawen-nwen, xedmet lxiṛ, ṛeḍlet mbla ṭṭmeɛ, akka ara tesɛum lfayda tameqqrant, ara tilim d arraw n Sidi Ṛebbi ɛlayen. Axaṭer Ṛebbi d aḥnin ula ɣef yemcumen akk-d wid inekkṛen lxiṛ.


En hann sagði við þá: "Sá sem skilur við konu sína og kvænist annarri, drýgir hór gegn henni. 	 Yerra-yasen : Kra win ara yebrun i tmeṭṭut-is yuɣ tayeḍ, ixdeɛ tameṭṭut tamezwarut, yezna.


En er sól hækkaði, visnaði það, og sökum þess að það hafði ekki rætur, skrælnaði það. 	 Mi d-yuli yiṭij, yezlef imɣan-nni dɣa qquṛen, imi izuṛan-nsen ur lqayit ara.


Þeir bjuggust við, að hann mundi bólgna upp eða detta sviplega dauður niður. En þá er þeir höfðu beðið þess lengi og sáu, að honum varð ekkert meint af, skiptu þeir um og sögðu hann guð vera. 	 lɣaci-nni țṛaǧun a t-walin ibzeg neɣ ad yemmet imiren kan. Ɛussen-t, mi walan ur t-yuɣ wacemma, beddlen ṛṛay, ḥesben-t d yiwen seg iṛebbiten s wayes țțamnen.


Varð þeim mjög sundurorða, og skildi þar með þeim. Tók Barnabas Markús með sér og sigldi til Kýpur. 	 Ikker yiwen lxilaf gar-asen armi mfaṛaqen. Barnabas yewwi yid-es Maṛqus, rekben di lbabuṛ ɣer tegzirt n Qubṛus,


Síðan leiddi hann þá út og sagði: "Herrar mínir, hvað á ég að gjöra til að verða hólpinn?" 	 Yessufeɣ-iten-id si lḥebs, yenna yasen : A ssyad-i, d acu i glaqen a t xedmeɣ iwakken ad țțusellkeɣ ?


Því að vér erum orðnir hluttakar Krists, svo framarlega sem vér höldum staðfastlega allt til enda trausti voru, eins og það var að upphafi. 	 Ma yella neṭṭef alamma ț-țaggara di liman-nni i nesɛa di tazwara, akka ara nțekki di Lmasiḥ,


Þá sagði hann: "Jesús, minnst þú mín, þegar þú kemur í ríki þitt!" 	 Yezzi ɣer Sidna Ɛisa yenna-yas : A Ɛisa, mmekti-yi-d m'ara d-tas lḥekma n tgeldit-ik.


En ekki bar þeim heldur saman um þetta. 	 Lameɛna ula ɣef wayagi cchadat nsen ur ṣṣeḥant ara.


þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni. 	 alamma rriɣ iɛdawen-ik seddaw iḍaṛṛen-ik.


í guðrækninni bróðurelsku og í bróðurelskunni kærleika. 	 i ṭṭaɛa tagmaț, i tegmaț leḥmala.


En þótt þú kvongist, syndgar þú ekki, og ef mærin giftist, syndgar hún ekki. En þrenging munu slíkir hljóta hér á jörð, en ég vildi hlífa yður. 	 Tura ma yella ilemẓi neɣ tilemẓit zewǧen, ur wwin ara ddnub ; meɛna wid ara izewǧen ad ṛwun lḥif di tudert-nsen ; nekk mačči d ayen i wen-mennaɣ.


Og er hann fann eina dýrmæta perlu, fór hann, seldi allt, sem hann átti, og keypti hana. 	 Mi gufa yiwet ifazen ɣef tiyaḍ, iṛuḥ izzenz ayen akk yesɛa, yuɣal-ed yuɣ-iț.


Rís nú upp og statt á fætur þína. Til þess birtist ég þér, að ég vel þig til þess að vera þjónn minn og vitni þess, að þú hefur séð mig bæði nú og síðar, er ég mun birtast þér. 	 kker fell-ak, bedd ɣef yidaṛṛen-ik, ḍehṛeɣ-ak-d iwakken a k-rreɣ d aqeddac-iw, d inigi ɣef wayen twalaḍ ass-agi d wayen ara k-d-sekneɣ sya d asawen.


Jesús sagði við hann: "Refar eiga greni og fuglar himins hreiður, en Mannssonurinn á hvergi höfði sínu að að halla." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Uccanen sɛan lɣiṛan, ifṛax n igenni sɛan leɛcuc, ma d Mmi-s n bunadem ur yesɛi ara anda ara yessers aqeṛṛuy-is.


Því að ef vér syndgum af ásettu ráði, eftir að vér höfum öðlast þekkingu sannleikans, þá er úr því enga fórn að fá fyrir syndirnar, 	 Ma yella nețkemmil nețɛici di ddnub s lebɣi-nneɣ yili nukni nessen tideț, ur d-yeqqim ara wesfel ara ɣ-yekksen ddnub-nneɣ,


Hér er að rætast það, sem spámaðurinn Jóel segir: 	 Lameɛna ayagi yedṛan d ayen i d-icar nnbi Yuwil :


Menn af ýmsum lýðum, kynkvíslum, tungum og þjóðum sjá lík þeirra þrjá og hálfan dag og leyfa ekki að þau verði lögð í gröf. 	 Lɣaci n mkul agdud, n mkul lǧens, n mkul tutlayt, n mkul tamurt, ad țfeṛṛiǧen deg-sen tlata wussan d wezgen, ur qebblen ara ad țwameḍlen.


Trúr er sá, er yður kallar, hann mun koma þessu til leiðar. 	 Win i kkun-ixtaṛen, deg-s laman, d nețța ara kkun-iṣṣiwden ɣer wannect agi.


Þótt þér elskið þá, sem yður elska, hver laun eigið þér fyrir það? Gjöra ekki tollheimtumenn hið sama? 	 Ma yella tḥemmlem kan wid i kkun-iḥemmlen, d acu n lfayda ara tesɛum ? Ula d imekkasen n tebzert ( leɣṛama ) xeddmen akenni.


En yður, sem þrengingu líðið, veitir hann hvíld ásamt oss, þegar Drottinn Jesús opinberast af himni með englum máttar síns. 	 a kkun-iṣebber yid-nneɣ, kunwi yețwaqehṛen. Ayagi a d-idṛu asm'ara d-yuɣal Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, m'ara d-iṣubb seg igenwan nețța d lmalayekkat-is


Á fimmtánda stjórnarári Tíberíusar keisara, þegar Pontíus Pílatus var landstjóri í Júdeu, en Heródes fjórðungsstjóri í Galíleu, Filippus bróðir hans í Ítúreu og Trakónítishéraði og Lýsanías í Abílene, 	 Deg wuseggas wis xemseṭṭac n tgeldit n Qayṣer Tibeṛyus, llan ṛebɛa lḥekkam di tmurt n Falisṭin. Bunṭus Bilaṭus d lḥakem n tmurt n Yahuda, Hiṛudus Antifas yeḥkem ɣef tmurt n Jlili, Filbas gma-s n Hiṛudus, ɣef tmura n Iturya akk-d Tṛaxunit, ma d Lisanyas yeḥkem ɣef tmurt n Abilan.


Flýt þér nú ofan og far hiklaust með þeim, því að ég hef sent þá." 	 Ur țkukru ara, kker, ddu yid-sen axaṭer d nekk i ten-id iceggɛen.


En er Jesús heyrði þetta, sagði hann við hann: "Óttast ekki, trú þú aðeins, og mun hún heil verða." 	 Sidna Ɛisa mi s-yesla i wergaz-nni, yenna i Jayṛus : Ur țțagad ara ! Amen kan, yelli-k aț-țeslek.


Hann segir: "Komið og sjáið." Þeir komu og sáu, hvar hann dvaldist, og voru hjá honum þann dag. Þetta var síðdegis. 	 Yenna-yasen : Ddut yid-i aț-țeẓrem. Inelmaden-nni ddan yid-es, ẓran anda yezdeɣ. Aț-țili d ṛebɛa n tmeddit, qqimen yid-es armi yekfa wass.


Hann mun senda út engla sína með hvellum lúðri, og þeir munu safna hans útvöldu úr áttunum fjórum, himinskauta milli. 	 A d-iceggeɛ lmalayekkat-is ad berrḥent s ṣṣut n lbuq, a d snejmaɛent wid akk yextaṛ Sidi Ṛebbi, si yal amkan, seg ixef n ddunit ɣer wayeḍ.


Himinninn er hásæti mitt og jörðin skör fóta minna. Hvaða hús munuð þér reisa mér, segir Drottinn, eða hver er hvíldarstaður minn? 	 Igenni d amkan n lḥekma-w, ma d lqaɛa ț-țaḥsiṛt i ɣef srusuɣ idaṛṛen-iw. Sidi Ṛebbi yenna-d : Acu n wexxam i tzemrem a yi-tebnum, neɣ anda-t wemkan i deg zemreɣ ad steɛfuɣ ?


En þeir, sem tilheyra Kristi Jesú, hafa krossfest holdið með ástríðum þess og girndum. 	 Wid yellan n Ɛisa Lmasiḥ, semmṛen ɣef wumidag lebɣi n tnefsit-nsen, s ccehwat-is d umenni ines.


Sá sem etur hold mitt og drekkur blóð mitt, hefur eilíft líf, og ég reisi hann upp á efsta degi. 	 Win ara yeččen si lǧețța-w, ara yeswen seg idammen-iw ad yesɛu tudert n dayem, yerna a t-id-sseḥyuɣ si lmut ass aneggaru.


En ég segi yður: Hver sem skilur við konu sína, nema fyrir hórsök, verður til þess, að hún drýgir hór. Og sá sem gengur að eiga fráskilda konu, drýgir hór. 	 Lameɛna nekkini a wen-iniɣ : win ara yebrun i tmeṭṭut-is, yili ur tezni ara, d nețța i ț-iwelhen ɣer zzna ma tezweǧ d wayeḍ. Daɣen win yuɣen tameṭṭut innebran, ula d nețța yezna.


Hann kvað svo vera. En er hann kom inn, tók Jesús fyrr til máls og mælti: "Hvað líst þér, Símon? Af hverjum heimta konungar jarðarinnar toll eða skatt? Af börnum sínum eða vandalausum?" 	 Yerra-yasen Buṭrus : Ih, ad ixelleṣ ! Imiren kan mi gekcem Buṭrus ɣer wexxam, Sidna Ɛisa iluɛa-t, yenna-yas : D acu twalaḍ a Buṭrus ? Anwa i glaqen ad ixelleṣ tabzert i igelliden n ddunit-a , d arraw-nsen neɣ d ibeṛṛaniyen ?


Hann hefur þráð yður alla og liðið illa út af því, að þér höfðuð heyrt, að hann hefði orðið sjúkur. 	 iccedha-kkun meṛṛa yerna yeḥzen aṭas imi teslam yis yehlek.


Svo sannarlega sem sannleiki Krists er í mér, skal þessi hrósun um mig ekki verða þögguð niður í héruðum Akkeu. 	 S tideț n Lmasiḥ yellan deg-i, a d-iniɣ : yiwen ur iyi-tekkes sebba agi n zzux i sɛiɣ di tmura n Akaya.


þangað til vér verðum allir einhuga í trúnni og þekkingunni á syni Guðs, verðum fullþroska og náum vaxtartakmarki Krists fyllingar. 	 s wakka a ndukkel deg yiwen n liman akk-d yiwet n tmusni ɣef wayen yeɛnan Mmi-s n Sidi Ṛebbi, alamma nuɣal d imeqqranen di liman, imiren s tdukli-nneɣ a naweḍ ɣer lekmal yellan di Lmasiḥ.


En hann svaraði honum ekki, engu orði hans, og undraðist landshöfðinginn mjög. 	 Sidna Ɛisa yessusem, ur as-d yerri ula d yiwen wawal, ayagi d ayen iswehmen lḥakem.


og ég mun sýna honum, hversu mikið hann verður að þola vegna nafns míns." 	 Yerna a s ssekneɣ acḥal ara yeɛteb ɣef ddemma n yisem-iw.


En þér, elskaðir, byggið yður sjálfa upp í yðar helgustu trú. Biðjið í heilögum anda. 	 Ma d kunwi ay iḥbiben-iw, snernit liman-nwen yeṣfan, deɛɛut s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen.


Þér eruð börn spámannanna og eigið hlut í sáttmálanum, sem Guð gjörði við feður yðar, er hann sagði við Abraham: ,Af þínu afkvæmi skulu allar ættkvíslir jarðarinnar blessun hljóta.' 	 D kunwi i d arraw n lenbiya, i d arraw n leɛqed-nni i gexdem Sidi Ṛebbi d lejdud-nneɣ, mi s-yenna i Sidna Ibṛahim : S dderya n dderya-k ara barkeɣ tiwaculin meṛṛa n ddunit+ .


Þannig rættist það, sem sagt er fyrir munn Jesaja spámanns: 	 iwakken ad yedṛu wayen yenna nnbi Iceɛya :


Filippus fann Natanael og sagði við hann: "Vér höfum fundið þann, sem Móse skrifar um í lögmálinu og spámennirnir, Jesú frá Nasaret, son Jósefs." 	 Syenna Filibus yeẓra-d Natanahil, yenna-yas : Nufa win ɣef i d-yehdeṛ Sidna Musa di ccariɛa, win akken i ɣef d-xebbṛen lenbiya. D Ɛisa, mmi-s n Yusef n taddart n Naṣaret.


Hinn óstyrki glatast þá vegna þekkingar þinnar, bróðirinn, sem Kristur dó fyrir. 	 S wakka ihi, gma-k-agi ur neǧhid ara di liman, i ɣef yemmut Lmasiḥ , ɣef ddemma n tmusni-nni inek i geɣli.


Segið þér ekki: Enn eru fjórir mánuðir, þá kemur uppskeran? En ég segi yður: Lítið upp og horfið á akrana, þeir eru hvítir til uppskeru. 	 Kunwi teqqaṛem mazal ṛebɛa wagguren i tmegra ma d nekk a wen-d-iniɣ: ldit allen-nwen aț-țwalim igran weṛṛaɣ-it, wejden i tmegra !


Það er því ekki komið undir vilja mannsins né áreynslu, heldur Guði, sem miskunnar. 	 Lbaṛaka n Sidi Ṛebbi ur d-tețțas ara s lefɛayel n wemdan ama yuzzel ama yeqqim meɛna kullec yețțas-ed s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-yețțaken ṛṛeḥma ines akken yebɣa.


Þannig líti menn á oss svo sem þjóna Krists og ráðsmenn yfir leyndardómum Guðs. 	 Ilaq a ɣ-ḥesben yemdanen belli d iqeddacen kan n Lmasiḥ i nella, d wid i gwekkel Sidi Ṛebbi i wessefhem n lbaḍna-ines.


"Festið þessi orð í huga: ,Mannssonurinn verður framseldur í manna hendur.'" 	 ?esset-ed mliḥ i wayen ara wen-d-iniɣ tura : « Mmi-s n bunadem ad ițțusellem ger ifassen n yemdanen. »


Gjörum vér þá lögmálið að engu með trúnni? Fjarri fer því. Vér staðfestum lögmálið. 	 Ma nenna-d akka, mačči d lqima n ccariɛa i nebɣa a nesseɣli, meɛna d lqima-ines n ṣṣeḥ i s-nefka.


Bræður, breytið allir eftir mér og festið sjónir yðar á þeim, sem breyta eftir þeirri fyrirmynd, er vér höfum yður gefið. 	 Ɛandet-iyi ay atmaten, țmuqulet ɣer wid i twalam leḥḥun di liman am nukni,


Sá sem er uppi á þaki, fari ekki ofan að sækja neitt í hús sitt. 	 win ara yilin s ufella n ssqef, ur ilaq ara ad ikcem ɣer wexxam iwakken a d-iddem lqecc-is,


Ekki kallaði Guð oss til saurlifnaðar, heldur helgunar. 	 Sidi Ṛebbi ur aɣ-d-inni ara a neddu di lefsad meɛna iweṣṣa-yaɣ-d a neddu s ṣṣfa.


Þá brast á stormhrina mikil, og féllu öldurnar inn í bátinn, svo við lá, að hann fyllti. 	 Tekker-ed yiwet n tbuciḍant, tessalay-ed lemwaji ɣer teflukt tețțacaṛ-iț.


Þótt ég sé að boða fagnaðarerindið, þá er það mér ekki neitt hrósunarefni, því að skyldukvöð hvílir á mér. Já, vei mér, ef ég boðaði ekki fagnaðarerindið. 	 Ur țzuxxuɣ ara s yiman-iw imi țbecciṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ, axaṭer țwaḥeṛseɣ ad beccṛeɣ. A nnger-iw ma yella ur beccṛeɣ ara lexbaṛ-agi n lxiṛ.


Þegar hann frétti, að hann væri veikur, var hann samt um kyrrt á sama stað í tvo daga. 	 ?as akken yesla s Laɛẓar yuḍen , yerna sin wussan deg wemkan-nni anda yella.


En í honum eru allir fjársjóðir spekinnar og þekkingarinnar fólgnir. 	 deg-s i ffren igerrujen n lefhama ț-țmusni.


Þeir segjast þekkja Guð, en afneita honum með verkum sínum. Þeir eru viðbjóðslegir og óhlýðnir, óhæfir til hvers góðs verks. 	 Imdanen-agi qqaṛen nessen Ṛebbi, meɛna cceṛ i xeddmen yesbeggin-ed belli ur t-ssinen ara, ɛuṣan Sidi Ṛebbi xeddmen anagar wayen yekṛeh, ur zmiren ara ad xedmen ayen yelhan.


Og Jesús svaraði þeim: "Hafið þér þá ekki lesið, hvað Davíð gjörði, er hann hungraði og menn hans? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ur teɣṛim ara ayen yexdem ugellid Dawed asmi yelluẓ nețța d imdukkal-is,


Erastus varð eftir í Korintu, en Trófímus skildi ég eftir sjúkan í Míletus. 	 Gma-tneɣ Irast yeqqim di temdint n Kurintus, ma d Trufim ǧǧiɣ-t di temdint n Milet mazal-it yehlek.


En við yður, þér heiðingjar, segi ég: Að því leyti sem ég er postuli heiðingja, vegsama ég þjónustu mína. 	 Nekk i d-ițwaceggɛen d ṛṛasul i leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, fkiɣ aṭas n lqima i ccɣel-agi i yi-d ițțunefken


Meðan Páll beið þeirra í Aþenu, var honum mikil skapraun að sjá, að borgin var full af skurðgoðum. 	 M'akken i gețṛaǧu Silas akk-d Timuti di temdint n Atinya, Bulus iɣaḍ-it lḥal mi gwala tamdint-nni teččuṛ d lmeṣnuɛat i țɛebbiden imezdaɣ-is.


Þeir voru allir furðu lostnir og ráðalausir og sögðu hver við annan: "Hvað getur þetta verið?" 	 Dehcen akk, ur ẓrin d acu ara xemmemen, qqaṛen wway gar-asen : D acu-t wayagi ?


Hann kom til Derbe og Lýstru. Þar var lærisveinn nokkur, Tímóteus að nafni, sonur trúaðrar konu af Gyðinga ætt, en faðir hans var grískur. 	 Bulus d Silas wwḍen ɣer temdinin n Derba d Listra ; ufan dinna yiwen unelmad isem-is Timuti, baba-s d ayunani, ma d yemma-s n wat Isṛail, nețțat daɣen tumen s Lmasiḥ.


Hann kemur, gengur beint að Jesú og segir: "Rabbí!" og kyssti hann. 	 Akken kan i d-yewweḍ, iqeṛṛeb ed ɣer Sidna Ɛisa yenna-yas : A Sidi ! Dɣa isellem fell-as.


Verið þér því fullkomnir, eins og faðir yðar himneskur er fullkominn. 	 Sfut ihi akken yeṣfa Baba-twen n igenwan.


Og hann fór þaðan og kom í hús manns nokkurs, er hét Títus Jústus og dýrkaði Guð. Hús hans var hjá samkunduhúsinu. 	 Mi d-iffeɣ syenna, ikcem ɣer wexxam n Tit Justus, i gellan d amdan iḍuɛen Sidi Ṛebbi ; axxam-is yezga-d tama n lǧameɛ n wat Isṛail.


Þeir svöruðu: "Sumir Jóhannes skírara, aðrir Elía og enn aðrir Jeremía eða einn af spámönnunum." 	 Rran-as : Kra qqaṛen d Yeḥya aɣeṭṭas, wiyaḍ qqaṛen d nnbi Ilyas, wiyaḍ daɣen d nnbi Irmiya neɣ d yiwen ger lenbiya.


Týkíkus, minn elskaði bróðir og trúi aðstoðarmaður og samverkamaður í þjónustu Drottins, mun láta yður vita allt um mína hagi. 	 Tucik, gma-tneɣ eɛzizen i ɣef țekleɣ, aṛfiq-nneɣ di leqdic ɣef Ssid-nneɣ, a wen-n-yawi lexbaṛ-iw.


Ótta setti að hverjum manni, en mörg undur og tákn gjörðust fyrir hendur postulanna. 	 Tɛeǧǧben, tekcem-iten akk tugdi mi țwalin ṛṛusul xeddmen aṭas n lbeṛhanat d leɛǧayeb.


Jesús segir við þá: "Komið með nokkuð af fiskinum, sem þér voruð að veiða." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Awit-ed kra n iselman seg wid i d-teṭṭfem.


Margir höfðu óhreina anda, og fóru þeir út af þeim með ópi miklu. Og margir lama menn og haltir voru læknaðir. 	 axaṭer leǧnun țeffɣen s leɛyaḍ seg waṭas n yemdanen ițțumelken, aṭas daɣen n iquḍaṛen akk-d wid ikerfen i geḥlan.


Þjónn Drottins á ekki að eiga í ófriði, heldur á hann að vera ljúfur við alla, góður fræðari, þolinn í þrautum, 	 Ur s-ilaq ara i uqeddac n Sidi Ṛebbi ad ițnaɣ. Ilaq ad yili d aḥnin ɣer medden, ad isselmed s ṣṣwab yerna ad isɛu ṣṣbeṛ ;


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér hlaðið upp grafir spámannanna og skreytið leiði hinna réttlátu 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin wudmawen ! Tbennum iẓekwan n lenbiya, tețcebbiḥem iẓekwan n wid iḍuɛen Sidi Ṛebbi,


Þá sagði Jesús aftur við þá: "Friður sé með yður. Eins og faðirinn hefur sent mig, eins sendi ég yður." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen daɣen : Sslam fell-awen. Akken i yi-d iceggeɛ Baba, nekk daɣen a kkun ceggɛeɣ.


Þá reif æðsti presturinn klæði sín og sagði: "Hvað þurfum vér nú framar votta við? 	 Lmuqeddem ameqqran icerreg aqenduṛ-is yenna : Ur nuḥwaǧ ara inigan nniḍen !


Því að þar eð dauðinn kom fyrir mann, kemur og upprisa dauðra fyrir mann. 	 axaṭer, am akken i d-tekcem lmut ɣer ddunit s yiwen wergaz, s yiwen wergaz daɣen i d-yusa ḥeggu n lmegtin.


Þegar þér sjáið þau farin að bruma, þá vitið þér af sjálfum yður, að sumarið er í nánd. 	 M'ara bdunt fessunt, teẓram qṛib a d-yaweḍ unebdu.


með því að við eigum í dag að svara til saka vegna góðverks við sjúkan mann og gera grein fyrir því, hvernig hann sé heill orðinn, 	 A lḥukkam d lecyux n wat Isṛail ! Imi ɣef lxiṛ i nexdem i wergaz-agi aɛiban d wamek i geḥla i ɣ-d-testeqsayem ass-agi,


Ég skrifaði einmitt þetta til þess að þeir, sem áttu að gleðja mig, skyldu ekki hryggja mig, er ég kæmi. Ég hef það traust til yðar allra, að gleði mín sé gleði yðar allra. 	 Uggadeɣ a yi-isḥeznen kra seg wid i glaq a yi-isfeṛḥen, daymi i wen-d-zzewreɣ tabṛaț-nni, axaṭer ẓriɣ ma yella feṛḥeɣ aț-țfeṛḥem ula d kunwi.


Hið góða, sem ég vil, gjöri ég ekki, en hið vonda, sem ég vil ekki, það gjöri ég. 	 axaṭer ur xeddmeɣ ara lxiṛ i bɣiɣ, meɛna d cceṛ ur bɣiɣ ara i xeddmeɣ ;


En þeir, sem neytt höfðu, voru um fimm þúsund karlmenn, auk kvenna og barna. 	 Ad ilin azal n xemsa alaf n yergazen i geččan, mbla tilawin d warrac.


Og taki einhver ekki við yður né hlýði á orð yðar, farið þá úr því húsi eða þeirri borg og hristið dustið af fótum yðar. 	 M'ur qbilen ara ad sṭreḥben yis-wen neɣ ad semḥessen i wawal, ffɣet seg wexxam-nni neɣ si temdint nni, zwit ula d aɣebbaṛ seg iḍaṛṛen nwen.


Eða hvernig fær þú sagt við bróður þinn: ,Lát mig draga flísina úr auga þér?' Og þó er bjálki í auga sjálfs þín. 	 Amek ara tiniḍ i gma-k : « Eǧǧ-iyi ad kkseɣ axeclaw-nni yellan di tiṭ-ik, » kečč yesɛan tigejdit di tiṭ-ik ?


Pétur mælti þá við hana: "Hvernig gátuð þið orðið samþykk um að freista anda Drottins? Þú heyrir við dyrnar fótatak þeirra, sem greftruðu mann þinn. Þeir munu bera þig út." 	 Dɣa Buṭrus yenna-yas : Amek armi i temsefhamem iwakken aț-țjeṛṛbem Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi ? Wid imeḍlen argaz-im atnan ɣer tewwurt, a kkem-awin ula d kemm !


Gjaldið ekki illt fyrir illt eða illmæli fyrir illmæli, heldur þvert á móti blessið, því að þér eruð til þess kallaðir að erfa blessunina. 	 Ur țțarat ara țțaṛ, ur țarrat ara rregmat i wid i kkun-iregmen ; meɛna ddɛut s lxiṛ i wiyaḍ axaṭer d annect-agi i gețṛaǧu deg-wen Sidi Ṛebbi, iwakken aț-țweṛtem lbaṛaka-ines.


Reynið yður sjálfa, hvort þér eruð í trúnni, prófið yður sjálfa. Gjörið þér yður ekki grein fyrir, að Jesús Kristur er í yður? Það skyldi vera, að þér stæðust ekki prófið. 	 Jeṛṛbet tmeyyzem deg iman-nwen iwakken aț-țwalim ma tețțeddum s liman neɣ ala ; eɛni ur teɛqilem ara belli Ɛisa Lmasiḥ yella deg-wen ? Neɣ ahat tfeclem mi tețțujeṛbem ?


Jesús sneri sér við og mælti til Péturs: "Vík frá mér, Satan, þú ert mér til ásteytingar, þú hugsar ekki um það, sem Guðs er, heldur það, sem manna er." 	 Sidna Ɛisa idewweṛ ɣuṛ-es, yenna-yas : Beɛɛed akkin fell-i a Cciṭan ! Tebɣiḍ aț-țiliḍ d ugur deg webrid-iw ! Ixemmimen-ik ur d-kkan ara s ɣuṛ Ṛebbi, lameɛna d ixemmimen n yemdanen.


Þá hefði hann oft þurft að líða frá grundvöllun heims. En nú hefur hann birst í eitt skipti fyrir öll við endi aldanna til að afmá syndina með fórn sinni. 	 neɣ m'ulac, yili yeɛteb aṭas n iberdan seg wasmi i d-texleq ddunit. Lameɛna yusa-d di zzman-agi aneggaru yiwet n tikkelt kan, isebbel iman-is d asfel iwakken ad ikkes ddnub.


Og þetta fagnaðarerindi um ríkið verður prédikað um alla heimsbyggðina öllum þjóðum til vitnisburðar. Og þá mun endirinn koma. 	 Lexbaṛ-agi n lxiṛ ɣef tgelda n Sidi Ṛebbi, ad ițțubecceṛ di ddunit meṛṛa iwakken leǧnas ad slen yis. Imiren ara d-taweḍ taggara n ddunit.


Þeir komu nú yfir um vatnið í byggð Gerasena. 	 Usan-d seg ugemmaḍ n lebḥeṛ ɣer tmurt n ijiṛaziyen.


Vitið þér ekki, að þeir, sem keppa á íþróttavelli, hlaupa að sönnu allir, en einn fær sigurlaunin? Hlaupið þannig, að þér hljótið þau. 	 Di temzizla, teẓram belli deg wid akk yețțazalen deg wannar, yiwen kan ara irebḥen. Azzlet ihi iwakken aț-țrebḥem.


Þar var reykelsisaltari úr gulli og sáttmálsörkin, sem öll var gulli búin. Í henni var gullkerið með manna í, stafur Arons, sem laufgast hafði, og sáttmálsspjöldin. 	 tella dinna lḥila n ddheb i deg sseṛɣayen lebxuṛ akk-d usenduq n leɛqed iṛuccen s ddheb. Zdaxel n usenduq-agi yella uɛekkaz-nni n Haṛun yeǧǧuǧgen, illa daɣen aqbuc iččuṛen ț-țamanna akk-d teblaḍin i deg uran lumuṛat n Sidi Ṛebbi.


Þér skuluð fara upp eftir á hátíðina. Ég fer ekki til þessarar hátíðar, því minn tími er ekki enn kominn." 	 Kunwi ṛuḥet aț-țɛeggdem, ma d nekk ur tedduɣ ara, imi lweqt-iw urɛad i d-yusi.


Og eldingar komu og brestir og þrumur og mikill landskjálfti, svo að slíkur hefur eigi komið frá því menn urðu til á jörðunni. Svo mikill var sá jarðskjálfti. 	 Tebṛeq, terɛeḍ, nesla i tuɣac, tezlez lqaɛa, seg wasmi i d-țwaxelqen imdanen ɣer ddunit ur d-tedṛi zzelzla tameqqrant am tagi.


Sólin kemur upp með steikjandi hita og brennir grasið, og blóm þess dettur af og fegurð þess verður að engu. Þannig mun og hinn auðugi maður visna upp á vegum sínum. 	 M'ara d-yali yiṭij s leḥmu-ines yesseṛɣayen, imɣi ad iqqaṛ, ajeǧǧig-is ad iɣli, ccbaḥa-ines a s-tṛuḥ. Akka ara tedṛu d umeṛkanti , ad iṛuḥ a d-yeǧǧ deffir-es wayen akk yesɛa.


Um kvöldið kom auðugur maður frá Arímaþeu, Jósef að nafni, er sjálfur var orðinn lærisveinn Jesú. 	 Mi d-tewweḍ tmeddit, yusa-d yiwen umeṛkanti n temdint n Arimati isem-is Yusef, ula d nețța d anelmad n Sidna Ɛisa.


Fyrst ég, sem er herra og meistari, hef nú þvegið yður um fæturna, þá ber yður einnig að þvo hver annars fætur. 	 Ma yella nekk yellan d Ssid-nwen ssardeɣ-awen iḍaṛṛen-nwen, ilaq awen aț-țețțemsiridem iḍaṛṛen wway gar-awen.


Safnið yður ekki fjársjóðum á jörðu, þar sem mölur og ryð eyðir og þjófar brjótast inn og stela. 	 Ur ssexzanet ara igerrujen di ddunit anda ara ten-yečč ubeɛɛuc d ṣṣdiḍ, anda ara ten-akren wid ifettken leḥyuḍ.


Þeir svöruðu honum: "Vér erum niðjar Abrahams og höfum aldrei verið nokkurs manns þrælar. Hvernig getur þú þá sagt: ,Þér munuð verða frjálsir'?" 	 Nnan-as : Nukni ț-țarwa n Sidna Ibṛahim. Di leɛmeṛ ur nelli d aklan n walebɛaḍ ; amek i tzemreḍ a d-tiniḍ : « Aț-țesɛum tilelli »?


Hann vítti Heródes fjórðungsstjóra vegna Heródíasar, konu bróður hans, og fyrir allt hið illa, sem hann hafði gjört. 	 Yesseḍlem ula d agellid Hiṛudus, yeqqaṛ-as : mačči d lḥeqq fell-ak aț-țaɣeḍ Hiṛudyad tameṭṭut n gma-k ! Ilumm-it daɣen ɣef lecɣal nniḍen n diri i gxeddem.


Og Jesús segir við manninn með visnu höndina: "Statt upp og kom hér fram!" 	 Sidna Ɛisa yenna i wergaz-nni iwumi yekref ufus : Ekker tbeddeḍ dagi di tlemmast.


Jafnvel foreldrar og bræður, frændur og vinir munu framselja yður, og sumir yðar munu líflátnir. 	 Ula d imawlan-nwen akk-d atmaten-nwen d imdukkal-nwen a kkun-zzenzen yerna ad nɣen aṭas seg-wen.


Og engillinn kom inn til hennar og sagði: "Heil vert þú, sem nýtur náðar Guðs! Drottinn er með þér." 	 Ikcem lmelk ɣuṛ-es yenna-yas : Sslam fell-am a tin iburek Sidi Ṛebbi ! Sidi Ṛebbi yella yid-em.


Hann segir:Á hagkvæmri tíð bænheyrði ég þig, og á hjálpræðis degi hjálpaði ég þér.Nú er hagkvæm tíð, nú er hjálpræðis dagur. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi yenna-d : Di lweqt ilaqen, qebleɣ-ed taẓallit-ik, di lweqt n leslak, sellkeɣ-k. Ihi tura, atan yewweḍ-ed lweqt ilaqen, yewweḍ-ed wass n leslak.


Heilsið hver öðrum með kærleikskossi. Friður sé með yður öllum, sem eruð í Kristi. 	 Msalamet wway gar-awen am atmaten ; talwit a d-ters fell-awen kunwi yumnen s Lmasiḥ.


en endurnýjast í anda og hugsun og 	 iwakken aț-țesɛum lefhama tajdiṭ i d-yețțak Ṛṛuḥ iqedsen ;


Sáð er í vansæmd, en upp rís í vegsemd. Sáð er í veikleika, en upp rís í styrkleika. 	 M'ara ț-țerren ɣer wakal tețțuɣal d ulac, meɛna m'ara d-teḥyu, a d-teḥyu s ccan d ameqqran. M'ara ț-țerren ɣer wakal teffeɣ-iț tezmert, m'ara d-teḥyu a d-teḥyu s lǧehd d ameqqran.


Allir hafa syndgað og skortir Guðs dýrð, 	 axaṭer ulac lxilaf ger yemdanen imi denben meṛṛa, țwaḥeṛmen si lɛaḍima n Sidi Ṛebbi.


Hann hafði verið fræddur um veg Drottins, og brennandi í andanum talaði hann og kenndi kostgæfilega um Jesú. Þó þekkti hann aðeins skírn Jóhannesar. 	 Argaz-agi yelmed abrid n Sidi Ṛebbi, iǧhed di liman, ițbecciṛ, yesselmad s teḥqiq ayen i d-qqaṛent tira iqedsen ɣef Ɛisa Lmasiḥ , ɣas akken d aɣḍas n Yeḥya kan i gessen.


Og orð Drottins breiddist út um allt héraðið. 	 Awal n Sidi Ṛebbi yețțubecceṛ di mkul amkan n tmurt.


Urðu engir til þess að snúa aftur að gefa Guði dýrðina nema þessi útlendingur?" 	 Anagar abeṛṛani-agi i d-yuɣalen ad yeḥmed Ṛebbi !


Guð, sem skóp heiminn og allt, sem í honum er, hann, sem er herra himins og jarðar, býr ekki í musterum, sem með höndum eru gjörð. 	 D nețța i d-ixelqen ddunit d wayen yellan deg-s, d Bab igenwan d lqaɛa, ur yezdiɣ ara di leǧwameɛ i bnan ifassen n yemdanen.


Og honum barst rödd: "Slátra nú, Pétur, og et!" 	 Yesla i yiwen n ṣṣut yenna yas-d : A Buṭrus, ekker ! Ezlu teččeḍ !


Jósef frá Arímaþeu, sem var lærisveinn Jesú, en á laun af ótta við Gyðinga, bað síðan Pílatus að mega taka ofan líkama Jesú. Pílatus leyfði það. Hann kom þá og tók ofan líkama hans. 	 Deffir wannect-agi meṛṛa, Yusef n taddart n Arimati iṛuḥ yessuter i Bilaṭus a t-yeǧǧ ad yawi lǧețța n Sidna Ɛisa. Nețța daɣen yella d anelmad-is, lameɛna yeffer iman-is axaṭer ițțaggad lecyux n wat Isṛail. Bilaṭus yeqbel wayen i s-d yessuter ; dɣa Yusef iṛuḥ a d-yawi lǧețța n Sidna Ɛisa nețța d Nikudem,


Yður er kunnugt, að vér höfðum áður þolað illt og verið misþyrmt í Filippí, en Guð gaf oss djörfung til að tala til yðar fagnaðarerindi Guðs, þótt baráttan væri mikil. 	 Teẓram daɣen nenneɛtab, nețwargem di temdint n Filibus, meɛna neṭṭef di liman-nneɣ di Sidi Ṛebbi, nkemmel abecceṛ n wawal-is gar-awen ɣas akken nețwaqehheṛ.


Hann mælti: "Farið til ákveðins manns í borginni, og segið við hann: ,Meistarinn segir: Minn tími er í nánd, hjá þér vil ég halda páska með lærisveinum mínum.'" 	 Yerra-yasen : Ṛuḥet ɣer temdint, ɣer leflani, init-as : yenna-yak Ssid-nneɣ, lweqt-iw yewweḍ-ed, deg uxxam-ik ara sɛeddiɣ lɛid n Izimer n leslak nekk d inelmaden-iw.


Jesús svaraði honum: "Lát það nú eftir. Þannig ber okkur að fullnægja öllu réttlæti." Og hann lét það eftir honum. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Anef tura ! Akkagi i glaq a nexdem lebɣi n Sidi Ṛebbi ! DDɣa Yeḥya yunef-as.


þá mun húsbóndi þess þjóns koma á þeim degi, sem hann væntir ekki, á þeirri stundu, sem hann veit ekki, 	 Bab n wexxam a d-yas deg wass i ɣef ur ibni ara uqeddac-nni, di lawan ur yeẓri.


Nú skalt þú senda til Joppe eftir Símoni, er kallast Pétur. Hann gistir í húsi Símonar sútara við sjóinn.' 	 Ceggeɛ ɣer temdint n Jafa ɣerSemɛun ițusemman Butṛus iwakken a d-yas ; a t-tafeḍ ɣer yiwen i gxeddmen igelman, ula d nețța isem-is Semɛun ; axxam-is yezga-d ɣef rrif n lebḥeṛ.


Ég kann að búa við lítinn kost, ég kann einnig að hafa allsnægtir. Ég er fullreyndur orðinn í öllum hlutum, að vera mettur og hungraður, að hafa allsnægtir og líða skort. 	 Ssneɣ ad ɛiceɣ di lexṣaṣ, am akken ssneɣ ad ɛiceɣ di tawant. Di yal amkan, di kullec lemdeɣ leqnaɛa d lexṣaṣ, lemdeɣ tawant d laẓ.


En hugsar þú það, maður, þú sem dæmir þá er slíkt fremja og gjörir sjálfur hið sama, að þú fáir umflúið dóm Guðs? 	 I kečč i gețḥasaben wid ixeddmen lecɣal-agi, ma txeddmeḍ am nutni, tɣileḍ aț-țmenɛeḍ i lḥisab n Sidi Ṛebbi ?


frelsun frá óvinum vorum og úr höndum allra, er hata oss. 	 Ad yili d amsellek ara ɣ-imenɛen seg yiɛdawen-nneɣ, si ger ifassen n wid akk i ɣ-ikeṛhen.


En þó að allir þessir menn fengju góðan vitnisburð fyrir trú sína, hlutu þeir þó eigi fyrirheitið. 	 Widak-agi meṛṛa yețwaqeblen ɣer Ṛebbi s liman-nsen urɛad i ten-id yewweḍ wayen i sen-yewɛed,


þar sem feður yðar freistuðu mín og reyndu mig, þótt þeir fengju að sjá verkin mín í fjörutíu ár. 	 anda ɛeṛden ad iyi-jeṛṛben ɣas akken walan lecɣal akk i xedmeɣ di ṛebɛin iseggasen.


En hann svaraði henni engu orði. Lærisveinar hans komu þá og báðu hann: "Láttu hana fara, hún eltir oss með hrópum." 	 Sidna Ɛisa ur as-d-yerri ula d yiwen wawal. Inelmaden-is qeṛṛben ɣuṛ-es nnan-as : Err-as awal, axaṭer tugi aț-țeḥbes leɛyaḍ deffir-nneɣ.


En er hann ræddi um réttlæti, sjálfsögun og komandi dóm, varð Felix skelkaður og mælti: "Far burt að sinni. Ég læt kalla þig, þegar ég fæ tóm til." 	 Mi gebda Bulus iheddeṛ ɣef lḥeqq, ɣef wamek ilaq ad iḥkem wemdan deg iman-is, ɣef wass n lḥisab i d-iteddun, Filiks ikcem-it lxuf, yenna-yas : Dayen, tzemreḍ aț-țṛuḥeḍ tura. M'ara d-stifeɣ, a k-d-ssiwleɣ.


Þegar bræður hans voru farnir upp eftir til hátíðarinnar, fór hann samt líka upp eftir, ekki svo menn vissu, heldur nánast á laun. 	 Mi ṛuḥen watmaten-is ad ɛeggden, iṛuḥ ula d nețța mbla ma yesseɛlem yiwen.


Enginn kveikir ljós og setur það í felur né undir mæliker, heldur á ljósastiku, svo að þeir, sem inn koma, sjái ljósið. 	 Yiwen ur iceɛɛel taftilt iwakken a ț-iffer neɣ akken a ț-iɣumm s lḥila, lameɛna a ț-issers ɣef lmeṣbeḥ iwakken kra n win ara d-ikecmen ad iwali tafat.


En maður nokkur átti leið þar hjá og var að koma utan úr sveit. Hann neyða þeir til að bera kross Jesú. Það var Símon frá Kýrene, faðir þeirra Alexanders og Rúfusar. 	 Iɛedda-d syenna yiwen umsebrid i d-yuɣalen si lexla, isem-is Semɛun n Qiṛwan, baba-s n Alexandrus akk-d Rufus ; ḥeṛsen-t lɛeskeṛ iwakken ad ibbib amidag n Sidna Ɛisa.


Hann kallaði á einn piltanna og spurði, hvað um væri að vera. 	 Yessawel i yiwen seg iqeddacen, isteqsa-t ɣef wayen yedṛan.


Um þessar mundir fór Jesús um sáðlönd á hvíldardegi. Lærisveinar hans kenndu hungurs og tóku að tína kornöx og eta. 	 Yiwet n tikkelt, deg wass n ssebt yellan d ass n westeɛfu, Sidna Ɛisa izger igran n yirden. Inelmaden-is lluẓen, bdan țekksen-d tigedrin, tețțen-tent.


Þér eruð þegar orðnir mettir, þér eruð þegar orðnir auðugir, án vor eruð þér orðnir konungar. Og ég vildi óska, að þér væruð orðnir konungar, til þess að einnig vér mættum vera konungar með yður! 	 Atan teṛwam yakan, tuɣalem d imeṛkantiyen ! Tuɣalem d imḍebbṛen mbla nukni, acḥal bɣiɣ lemmer ț-țideț tzemrem i yiman-nwen iwakken a nḍebbeṛ s tdukli !


En engillinn svaraði honum: "Ég er Gabríel, sem stend frammi fyrir Guði, ég var sendur til að tala við þig og flytja þér þessa gleðifregn. 	 Lmelk-nni yerra-yas-d : Nekk d Jebrayil, d aqeddac n Sidi Ṛebbi ; usiɣ-ed s ɣuṛ-es iwakken a k-d-awiɣ lexbaṛ-agi n lxiṛ.


Hafið ekki hugann við, hvað þér eigið að eta og hvað að drekka, og kvíðið engu. 	 Ur țḥebbiṛet ara ihi ! Ur țqellibet ara ɣef wayen ara teččem d wayen ara teswem,


Jesús svaraði þeim: "Ég vil og leggja eina spurningu fyrir yður. Ef þér svarið mér, mun ég segja yður, með hvaða valdi ég gjöri þetta. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : A wen-fkeɣ asteqsi ula d nekk, yiwen kan ; ma tǧawbem-iyi-d, ula d nekk a wen-iniɣ ansi i yi-d-tekka tezmert-agi.


En þegar þær líta upp, sjá þær, að steininum hafði verið velt frá, en hann var mjög stór. 	 Mi refdent allen-nsent, walant azṛu-nni ameqqran yegrareb akkin.


Jesús svaraði: "Mælir þú þetta af sjálfum þér, eða hafa aðrir sagt þér frá mér?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yella win i k-t-id-yennan neɣ d kečč i t-id-yennan s yiman-ik ?


Enginn kveikir ljós og byrgir það með keri eða setur undir bekk, heldur láta menn það á ljósastiku, að þeir, sem inn koma, sjái ljósið. 	 Yiwen ur iceɛɛel taftilt iwakken a ț-iɣum s lḥila neɣ a ț-issedreg; lameɛna a ț-issers ɣef lmeṣbeḥ iwakken kra n win ara d-ikecmen ad iwali tafat.


Þannig eru þau ekki framar tvö, heldur einn maður. Það sem Guð hefur tengt saman, má maður eigi sundur skilja." 	 S wakka ur llin ara d sin, meɛna uɣalen d yiwen. Ur as-ilaq ara ihi i wemdan ad ifṛeq ayen yesdukkel Sidi Ṛebbi !


Ég hef kunngjört þeim nafn þitt og mun kunngjöra, svo að kærleikur þinn, sem þú hefur auðsýnt mér, sé í þeim og ég sé í þeim." 	 Sbeggneɣ-k-id ɣuṛ-sen yerna mazal a k-id-sbeggneɣ, iwakken tayri akk i yi-d-tefkiḍ aț-țili deg-sen, nekk daɣen ad iliɣ deg-sen.


En þá var hvíldardagur, þegar Jesús bjó til leðjuna og opnaði augu hans. 	 Yuɣ lḥal deg wass n westeɛfu i gexleḍ Sidna Ɛisa akal s tsusaf-is, i s-d-yerra iẓri i uderɣal-nni.


Og eigi skaltu sverja við höfuð þitt, því að þú getur ekki gjört eitt hár hvítt eða svart. 	 Ur țgallat ara daɣen : « s yixef n uqeṛṛuy-nwen » axaṭer ur tezmirem ara aț-țerrem ula d yiwen wenẓad d aberkan neɣ d amellal.


akurinn er heimurinn, góða sæðið merkir börn ríkisins, en illgresið börn hins vonda. 	 iger, d ddunit ; irden, d wid ițekkan di tgelda n igenwan ; ma d aẓekkun, d widak ițekkan d Cciṭan ;


Fasta fæðan er fyrir fullorðna, fyrir þá, sem jafnt og þétt hafa tamið skilningarvitin til að greina gott frá illu. 	 Ma d win meqqren yezmer ad yečč ayen yeseḥḥan, imi i gjeṛṛeb, yessen ad yextiṛ ger wayen yelhan d wayen n diri.


Svo er ég og fyrir mitt leyti fús til að boða fagnaðarerindið, einnig yður, sem eruð í Róm. 	 Daymi i bɣiɣ ad beccṛeɣ daɣen lexbaṛ-agi n lxiṛ, i kunwi yellan di temdint n Ṛuma.


Ég mun koma til yðar, er ég hef farið um Makedóníu, því að um Makedóníu legg ég leið mína. 	 Ad zegreɣ qbel tamurt n Masidunya d wamek ara n-aseɣ ɣuṛ-wen, axaṭer ilaq-iyi a n-ɛeddiɣ syenna.


Marga daga birtist hann þeim, sem með honum fóru frá Galíleu upp til Jerúsalem, og eru þeir nú vottar hans hjá fólkinu. 	 Acḥal wussan nețța ițbeggin-ed iman-is i widak-nni i d-yeddan yid-es si tmurt n Jlili armi ț-țamdint n Lquds ; tura d nutni i d inigan-is zdat n yemdanen meṛṛa.


Páll, Silvanus og Tímóteus heilsa söfnuði Þessaloníkumanna, sem er í Guði föður og Drottni Jesú Kristi. Náð sé með yður og friður. 	 Nekk Bulus, Silwan akk-d Timuti, i tejmaɛt n watmaten yellan di temdint n Tiṣalunik yumnen s Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Ssid-nneɣ Ɛisa lmasiḥ. Ṛṛeḥma ț-țalwit a d-ersent fell-awen.


Aftur sendi hann annan þjón. Þeir börðu hann einnig og svívirtu og sendu burt tómhentan. 	 Iceggeɛ daɣen aqeddac nniḍen, lameɛna ula d nețța ewten-t, regmen-t, rrant-id ifassen d ilmawen.


Þér skuluð því minnast þessa: Þér voruð forðum fæddir heiðingjar og kallaðir óumskornir af mönnum, sem kalla sig umskorna og eru umskornir á holdi með höndum manna. 	 Kunwi ur nelli ara seg wegdud n wat Isṛail, iwumi qqaṛen wat Isṛail : « A wid ur neḍhiṛ » axaṭer nutni ḥesben iman-nsen ḍehṛen ɣef ddemma n ṭṭhaṛa-nni i sɛan di lɛadda-nsen,


Augað er lampi líkamans. Sé auga þitt heilt, mun allur líkami þinn bjartur. 	 Allen, ț-țiftilin n lǧețța, ma yella seḥḥant wallen-ik, aț-țilliḍ s lekmal-ik di tafat.


Þannig er og ritað: "Hinn fyrsti maður, Adam, varð að lifandi sál," hinn síðari Adam að lífgandi anda. 	 Daymi i d-nnant tira iqedsen : Adem yellan d amdan amezwaru yuɣal d amdan yeddren, meɛna Adam aneggaru, d Ṛṛuḥ i d-yețțaken tudert.


Margir Gyðingar, sem komnir voru til Maríu og sáu það, sem Jesús gjörði, tóku nú að trúa á hann. 	 Aṭas seg widak-nni i d-yeddan d Meryem umnen s Sidna Ɛisa mi walan ayen yexdem.


En um upprisu dauðra hafið þér ekki lesið það sem Guð segir við yður: 	 Ɣef wayen yeɛnan ḥeggu n lmegtin, ur teɣṛim ara acu i d-yenna Sidi Ṛebbi ? :


og frelsað alla þá, sem af ótta við dauðann voru undir þrælkun seldir alla sína ævi. 	 ad ikkes lxuf i wid akk yezgan d aklan seddaw uzaglu n lmut, a ten-isellek ;


Ég er Alfa og Ómega, hinn fyrsti og hinn síðasti, upphafið og endirinn. 	 D nekk i d alfa d nekk i d umiga yeɛni d nekk i d lḥeṛf amezwaru, d nekk i d lḥeṛf aneggaru, lliɣ si tazwara alamma ț-țaggara.


Þá leit hann upp til himins, andvarpaði og sagði við hann: "Effaþa," það er: Opnist þú. 	 dɣa yerfed allen-is ɣer igenni, yerra-d nnehta yenna : Effataḥ ! (Yeɛni : eldi )


Jesús vissi með sjálfum sér, að kurr var með lærisveinum hans út af þessu, og sagði við þá: "Hneykslar þetta yður? 	 Sidna Ɛisa, mi geẓra inelmaden is sgermuden wway gar-asen ɣef wayen i d-yenna, yenna-yasen : Iqṛeḥ-ikkun lḥal ?


Nú koma móðir hans og bræður, standa úti og gera honum orð að koma. 	 Wwḍen-d watmaten n Sidna Ɛisa akk-d yemma-s. Qqimen di beṛṛa, ceggɛen ɣuṛ-es a d-yas.


Jesús segir við hana: "Trú þú mér, kona. Sú stund kemur, að þér munuð hvorki tilbiðja föðurinn á þessu fjalli né í Jerúsalem. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : A tameṭṭut, amen s wayen ara m-d-iniɣ ! Iteddu-d lweqt anda mačči ɣef wedrar-agi neɣ di Lquds ara yețwaɛbed Baba Ṛebbi.


Hafið gætur á sjálfum yður að þér missið ekki það, sem vér höfum áunnið, heldur megið fá full laun. 	 ?adret iman-nwen iwakken ur a wen-yețṛuḥu ara wayen akk i wen-nesselmed lameɛna aț-țɣelltem lfayda tameqqrant.


En sjálfur Drottinn vor Jesús Kristur og Guð, faðir vor, sem elskaði oss og gaf oss í náð eilífa huggun og góða von, 	 Nessutur di Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akk-d baba-tneɣ Ṛebbi i ɣ-iḥemmlen, i ɣ-d-ifkan s ṛṛeḥma ines ṣṣbeṛ d usirem ițdumun,


Alexander koparsmiður gjörði mér margt illt. Drottinn mun gjalda honum eftir verkum hans. 	 Alixandru aḥeddad iḍuṛṛ-iyi, ixdem-iyi aṭas n cceṛ meɛna ayen yexdem a t-yaf ɣer Sidi Ṛebbi.


Og hann hefur í sýn séð mann, Ananías að nafni, koma inn og leggja hendur yfir sig, til þess að hann fái aftur sjón." 	 yețwali deg uweḥḥi ikcem ɣuṛ-es yiwen wergaz isem-is Ananyas, yessers ifassen-is fell-as iwakken a t-id-yuɣal yeẓri.


En ég hef beðið fyrir þér, að trú þín þrjóti ekki. Og styrk þú bræður þína, þegar þú ert snúinn við." 	 lameɛna dɛiɣ ɣer Sidi Ṛebbi fell-ak akken ur tfeččleḍ ara di liman. Ma d kečč m'ara d-tuɣaleḍ ɣuṛ-i, sseǧhed atmaten-ik.


Hann svaraði þeim: "Ég vil og leggja spurningu fyrir yður. Segið mér: 	 Yerra-yasen : A kkun-steqsiɣ ula d nekkini, init-iyi-d :


Þér elskaðir, elskum hver annan, því að kærleikurinn er frá Guði kominn, og hver sem elskar er af Guði fæddur og þekkir Guð. 	 A wid eɛzizen, ilaq a nemyeḥmal wway gar-aneɣ axaṭer Sidi Ṛebbi s yiman-is, d leḥmala ; kra n wid yesɛan leḥmala deg ulawen-nsen, d arraw n Sidi Ṛebbi i llan yerna ssnen Sidi Ṛebbi.


og allur bærinn var saman kominn við dyrnar. 	 Lɣaci n temdint meṛṛa nnejmaɛen-d zdat tewwurt.


En gefið fátækum það, sem í er látið, og þá er allt yður hreint. 	 Fket lweɛda s wulawen-nwen, imiren kullec ad awen-yeṣfu.


Þeir fylltust allir heilögum anda og tóku að tala öðrum tungum, eins og andinn gaf þeim að mæla. 	 Sčuṛen akk s Ṛṛuḥ iqedsen, bdan țmeslayen s tutlayin nniḍen, yal yiwen seg-sen iheddeṛ s tutlayt i s-d-yefka Ṛṛuḥ iqedsen.


En þér, bræður, þreytist ekki gott að gjöra. 	 Ma d kunwi ay atmaten xedmet lxiṛ, ur ɛeggut ara !


Jakob, þjónn Guðs og Drottins Jesú Krists, heilsar þeim tólf kynkvíslum í dreifingunni. 	 Nekk Yeɛqub aqeddac n Sidi Ṛebbi akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ, sslam-iw i tnac leɛṛac n wegdud n Sidi Ṛebbi yenwezzaɛen di ddunit meṛṛa !


Verið mildir við suma, þá sem eru efablandnir, 	 ?unnet ɣef wid yețcukkun sfehmetțen


Og þótt þér lánið þeim, sem þér vonið að muni borga, hvaða þökk eigið þér fyrir það? Syndarar lána einnig syndurum til þess að fá allt aftur. 	 Ma yella tṛeṭṭlem i wid kan i teẓram a wen-d-rren, d acu i trebḥem ɣer Sidi Ṛebbi ? Imcumen daɣen ṛeṭṭlen i imddukal-nsen iwakken ad afen aṛeṭṭal ula d nutni.


Og þeir neyttu allir og urðu mettir. Og þeir tóku saman brauðbitana, er af gengu, tólf körfur fullar. 	 Sčan akk armi ṛwan, yerna inelmaden-is ččuṛen-d tnac iqecwalen n wayen i d-yegran.


En ritningin segir, að allt sé hneppt undir vald syndarinnar, til þess að fyrirheitið veitist þeim, sem trúa, fyrir trú á Jesú Krist. 	 Lameɛna tira iqedsen nnant-ed : ddunit meṛṛa tella seddaw tezmert n ddnub ; iwacu ? Iwakken lemɛahda n Sidi Ṛebbi aț-țețțunefk i yemdanen meṛṛa ɣef ddemma n liman-nsen di Ɛisa Lmasiḥ.


Það eru þeir, sem meina hjúskap og bjóða mönnum að halda sér frá þeirri fæðu, er Guð hefur skapað til þess að við henni sé tekið með þakkargjörð af trúuðum mönnum, er þekkja sannleikann. 	 Imdanen-agi bɣan ad ḥeṛṛmen zzwaǧ akk-d kra n leṣnaf n lmakla, lameɛna Sidi Ṛebbi ixleq-ed kullec iwakken wid yumnen yis yessnen tideț, a t-ḥemden a t-cekkṛen.


Tvær munu mala á kvörn, önnur verður tekin, hin eftir skilin. 	 Ger snat n tilawin yeẓẓaden s tsirt, yiwet aț-țețwarfed tayeḍ a d-teqqim !


Hrein og flekklaus guðrækni fyrir Guði og föður er þetta, að vitja munaðarlausra og ekkna í þrengingu þeirra og varðveita sjálfan sig óflekkaðan af heiminum. 	 Atan webrid iṣeḥḥan yellan ț-țideț zdat Sidi Ṛebbi baba-tneɣ : d m'ara terzum ɣef igujilen ț-țuǧǧal m'ara ilin di lmeḥna, d uḥader n yiman-nwen ɣef wayen n diri ara d-yekken si ddunit.


En mikillega bið ég yður, bræður, fyrir sakir Drottins vors Jesú Krists og fyrir sakir kærleika andans, að þér stríðið með mér með því að biðja til Guðs fyrir mér, 	 Di leɛnaya-nwen ay atmaten, s yisem n Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ d leḥmala i d-yețțak Ṛṛuḥ iqedsen, a wen-ssutreɣ a yi-tɛiwnem aț-țdeɛɛum ɣer Sidi Ṛebbi fell-i


Hvað eigum vér þá að segja? Heiðingjarnir, sem ekki sóttust eftir réttlæti, hafa öðlast réttlæti, - réttlæti, sem er af trú. 	 D acu ara d-nini ihi ? Igduden nniḍen ur nețnadi ara ɣef lḥeqq uɣalen d iḥeqqiyen zdat Sidi Ṛebbi, uɣalen d iḥeqqiyen imi umnen yis.


Allt ranglæti er synd, en til er synd, sem ekki er til dauða. 	 Kra yellan d lbaṭel, d ddnub, meɛna llan ddnubat ur nețțawi ara ɣer lmut.


Þeir eru ofsalegar hafsbylgjur, sem freyða eigin skömmum, reikandi stjörnur, sem eiga dýpsta myrkur í vændum til eilífðar. 	 Akken i d-ṭṭeggiṛent lemwaji timeqqranin tikufta-nsent n lewsex, i d-ssufuɣen nutni tikufta n leɛṛuṛ-nsen. Cban itran ixețțin, iɣellin ɣer dderb n ṭṭlam i sen ițwaheggan.


Þeir komu í fangelsið og fundu þá ekki, sneru aftur og skýrðu svo frá: 	 Mi wwḍen iɛessasen ɣer lḥebs, ur ten-ufin ara dinna ; uɣalen-d ɣer unejmaɛ, nnan-asen :


Því er fyrirheitið byggt á trú, til þess að það sé af náð, og megi stöðugt standa fyrir alla niðja hans, ekki fyrir þá eina, sem hafa lögmálið, heldur og fyrir þá, sem eiga trú Abrahams. Hann er faðir vor allra, 	 Lweɛd i d-yefka Sidi Ṛebbi i Sidna Ibṛahim, yebna ɣef liman iwakken ad yili d lemziya, ad țekkin deg-s dderya n dderya-s mačči d wid kan yessnen ccariɛa lameɛna wid akk yumnen am nețța, yuɣal d jeddi-tneɣ nukni akk s wid yumnen.


Kvíð þú ekki því, sem þú átt að líða. Sjá, djöfullinn mun varpa nokkrum yðar í fangelsi, til þess að yðar verði freistað, og þér munuð þrenging hafa í tíu daga. Vertu trúr allt til dauða, og ég mun gefa þér kórónu lífsins. 	 Ur țțagad ara leɛtab i d-ițeddun ɣuṛ-ek. Atan Cciṭan ad yerr kra deg-wen ɣer lḥebs iwakken aț-țujeṛbem, aț-țilim di leɛtab ɛecṛa wussan. Eṭṭef di liman-inek alamma d lmut, a k-d-fkeɣ taɛeṣṣabt n tudert.


Vitnisburðartjaldbúðina höfðu feður vorir í eyðimörkinni. Hún var gjörð eins og sá bauð, er við Móse mælti, eftir þeirri fyrirmynd, sem Móse sá. 	 Deg unezṛuf, lejdud-nneɣ sɛan aqiḍun i deg yella leɛqed n Sidi Ṛebbi ; aqiḍun-nni ițwaxedmen akken i s-t-id-yemla Sidi Ṛebbi i Sidna Musa mi s-d-yenna : Xdem-it am akken i t-twalaḍ di lemtel i k-d-ssekneɣ.


Aðra dæmisögu sagði hann þeim: "Líkt er himnaríki súrdeigi, er kona tók og fól í þrem mælum mjöls, uns það sýrðist allt." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen-d lemtel nniḍen : Tagelda n igenwan tețțemcabi ɣer temtunt ( yiɣes n temtunt ) ara d-teddem tmeṭṭut a t-tsexleḍ i tlata lkilat n uwren, s wakka arukti-nni meṛṛa ad yali.


En á þeim dögum, eftir þrenging þessa, mun sólin sortna og tunglið hætta að skína. 	 M'ara ɛeddin wussan n twaɣit-nni, tafat n yiṭij aț-țenqes, aggur ur d-yețțak ara tiziri-ines,


Ég mun biðja föðurinn, og hann mun gefa yður annan hjálpara, að hann sé hjá yður að eilífu, 	 Nekk ad ssutreɣ i Baba a wen-d-yefk Amɛiwen nniḍen ara yilin yid-wen i dayem :


Er allur lýðurinn lét skírast, var Jesús einnig skírður. Þá bar svo við, er hann gjörði bæn sína, að himinninn opnaðist, 	 Mi țwaɣeḍsen lɣaci deg waman, Sidna Ɛisa yețwaɣḍes ula d nețța. Akken i gdeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi, igenni yeldi-d,


Ég er vínviðurinn, þér eruð greinarnar. Sá ber mikinn ávöxt, sem er í mér og ég í honum, en án mín getið þér alls ekkert gjört. 	 Nekk ț-țara, kunwi d isegman-is. Win yellan deg-i nekk lliɣ deg-s, a d-yefk lfakya s waṭas, axaṭer mbla nekk ur tețțizmirem aț-țxedmem acemma.


Og þeir munu hæða hann, hrækja á hann, húðstrýkja og lífláta, en eftir þrjá daga mun hann upp rísa." 	 Ad ḍsen fell-as, a t-ssusfen, a t-wten s ujelkkaḍ, a t-nɣen, m'ara ɛeddin tlata wussan, a d-iḥyu si ger lmegtin.


Sumt féll meðal þyrna, og þyrnarnir uxu og kæfðu það. 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin ger isennanen. Isennanen-nni gman dɣa ɣummen-ten.


En hverjum sem þér fyrirgefið, honum fyrirgef ég líka. Og það sem ég hef fyrirgefið, hafi ég þurft að fyrirgefa nokkuð, þá hefur það verið vegna yðar fyrir augliti Krists, 	 Win iwumi ara tsamḥem, a s-samḥeɣ ula d nekk ; ma yella wayen i ɣef ara samḥeɣ i yiwen, ɣef ddemma-nwen i s-sumḥeɣ zdat Lmasiḥ ;


Þegar hann hafði fundið hann, fór hann með hann til Antíokkíu. Þeir voru síðan saman heilt ár í söfnuðinum og kenndu fjölda fólks. Í Antíokkíu voru lærisveinarnir fyrst kallaðir kristnir. 	 Mi t-yufa, yewwi-t-id yid-es ɣer temdint n Antyuc. Di tejmaɛt-nni, sɛeddan aseggas kamel, xeddmen s tdukli, sselmaden aṭas n yemdanen. Di temdint n Antyuc ițțusemman inelmaden n Sidna Ɛisa tikkelt tamezwarut : « imasiḥiyen »


Og aftur sagði hann: "Við hvað á ég að líkja Guðs ríki? 	 Yenna daɣen : ?er wacu i zemreɣ ad metleɣ tageldit n Ṛebbi ?


Jesús sá, að hann svaraði viturlega, og sagði við hann: "Þú ert ekki fjarri Guðs ríki." Og enginn þorði framar að spyrja hann. 	 Sidna Ɛisa mi t-iwala ijaweb-ed s tmusni, yenna-yas : Ur tebɛideḍ ara ɣef tgelda n Sidi Ṛebbi. Ulac win i s-d-yernan asteqsi nniḍen.


Einmitt þess vegna gjaldið þér og skatta, því að valdsmennirnir eru Guðs þjónar, sem annast þetta. 	 Daymi daɣen i glaq aț-țxelṣem tabzert i lḥukuma, axaṭer wid ițdebbiṛen deg wannect-agi, xeddmen ccɣel-nsen akken i t-id yenna Sidi Ṛebbi.


og þar sem hann fer inn, skuluð þið segja við húsráðandann: ,Meistarinn spyr: Hvar er herbergið, þar sem ég get neytt páskamáltíðarinnar með lærisveinum mínum?' 	 init i bab n wexxam-nni : Ssid-nneɣ yenna-yak : « anda-ț texxamt i deg ara ččeɣ imensi n Tfaska n izimer nekk d inelmaden-iw ? »


Þeir tóku þá pálmagreinar, fóru út á móti honum og hrópuðu: "Hósanna! Blessaður sé sá, sem kemur, í nafni Drottins, konungur Ísraels!" 	 Kksen-d tiseḍwa ( ticiṭwin ) n tezdayt, ṛuḥen a t-mmagren, țeddun țɛeggiḍen : ?usana ! Yețțubarek win i d-yusan s yisem n Sidi Ṛebbi ! Yețțubarek ugellid n wat Isṛail !


Því að hann hafði boðið óhreina andanum að fara út af manninum. En margsinnis hafði hann gripið hann, og höfðu menn fjötrað hann á höndum og fótum og haft í gæslu, en hann hafði slitið böndin og illi andinn hrakið hann út í óbyggðir. 	 Yenna-yas-d akka axaṭer Sidna Ɛisa yefka lameṛ i uṛuḥani i t-izedɣen ad iffeɣ seg-s. Acḥal d abrid i s-cudden ifassen d iḍaṛṛen s ssnasel, nețța isseɣṛas-itent yerna aṛuḥani-nni yezzuɣuṛ-it ɣer yimukan yexlan.


Þeir gjörðu svo og létu alla setjast. 	 Ṛuḥen sɣimen-ten akken i sen-d yenna.


Það hefur þannig verið metnaður minn að láta fagnaðarerindið óboðað þar sem Kristur hafði áður nefndur verið, til þess að ég byggði ekki ofan á grundvelli annars, 	 Xedmeɣ meǧhud-iw iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ anagar anda ur yețwassen ara Lmasiḥ iwakken ur bennuɣ ara ɣef lsas sbedden wiyaḍ, xedmeɣ am akken yura di tektabt n nnbi Iceɛya :


Og sá er vill fremstur vera meðal yðar, sé þræll yðar, 	 Akken daɣen, win yebɣan ad yili d amezwaru, ilaq ad yuɣal d akli-nwen.


En sá sem gengur um að nóttu, hrasar, því hann hefur ekki ljósið í sér." 	 Lameɛna ma ileḥḥu deg iḍ ad imḍerkal axaṭer ulac tafat.


En Barnabas tók hann að sér, fór með hann til postulanna og skýrði þeim frá, hvernig hann hefði séð Drottin á veginum, hvað hann hefði sagt við hann og hversu einarðlega hann hefði talað í Jesú nafni í Damaskus. 	 Dɣa Barnabas yewwi-t ɣer ṛṛusul, yeḥka-yasen amek i s-d-iban Sidna Ɛisa deg webrid, amek i s-d-ihḍeṛ d wamek i gbecceṛ s yisem n Sidna Ɛisa ɛinani mbla akukru di temdint n Dimecq.


Allir hafa syndgað og skortir Guðs dýrð, 	 axaṭer ulac lxilaf ger yemdanen imi denben meṛṛa, țwaḥeṛmen si lɛaḍima n Sidi Ṛebbi.


Vér eigum heldur að ástunda sannleikann í kærleika og vaxa í öllu upp til hans, sem er höfuðið, - Kristur. 	 Meɛna m'ara d-nini tideț s lmaḥibba, a nennerni di kullec di tikli-nneɣ akk-d Lmasiḥ yellan d aqeṛṛuy n tejmaɛt n watmaten.


Þannig er þá hvorki sá neitt, er gróðursetur, né sá, er vökvar, heldur Guð, sem vöxtinn gefur. 	 Ihi mačči d win ițeẓẓun neɣ d win yesswayen i gesɛan azal meɛna d Sidi Ṛebbi yessegmuyen.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d țțunefkent s ɣuṛ baba-tneɣ Ṛebbi akk-d Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ !


Vér heyrum, að nokkrir meðal yðar lifi óreglulega, vinni ekkert, heldur gefi sig alla að því, sem þeim kemur eigi við. 	 Axaṭer nesla belli llan gar-awen imeɛdazen ur nebɣi ara ad xedmen meɛna ggaren iman-nsen di lecɣal i ten-ixḍan.


En lærisveinarnir ellefu fóru til Galíleu, til fjallsins, sem Jesús hafði stefnt þeim til. 	 Ḥdac inelmaden-nni ṛuḥen ɣer tmurt n Jlili, ɣer wedrar-nni anda i sen-yenna Sidna Ɛisa ad mlilen.


Ef nú verk einhvers fær staðist, það er hann byggði ofan á, mun hann taka laun. 	 Win yebnan ɣef lsas, ur t-tečči ara tmes wayen akken yebna, a t-id-yaweḍ lxiṛ ameqqran ;


Ekki er lærisveinn meistaranum fremri, en hver sem er fullnuma, verður eins og meistari hans. 	 anelmad werǧin yugar ccix-is, lameɛna anelmad ara yawḍen am ccix-is di tmusni, ad yili am nețța.


En ég segi yður: Landi Sódómu mun bærilegra á dómsdegi en þér." 	 Daymi, ass n lḥisab anegaru aț-țețțuɛaqbeḍ akteṛ n tmurt n Sudum.


Páll postuli - ekki sendur af mönnum né að tilhlutun manns, heldur að tilhlutun Jesú Krists og Guðs föður, sem uppvakti hann frá dauðum - 	 Nekk Bulus, yellan d ṛṛasul, mačči s ufus neɣ s lebɣi n yemdanen, lameɛna s lebɣi n Ɛisa Lmasiḥ akk-d Baba Ṛebbi i t-id isseḥyan si ger lmegtin.


Þegar því Samverjarnir komu til hans, báðu þeir hann að staldra við hjá sér. Var hann þar um kyrrt tvo daga. 	 Mi wwḍen ɣuṛ-es isamariyen-nni, ḥellelen Sidna Ɛisa ad iqqim yid-sen. Dɣa yeqqim yid-sen sin wussan.


Sú speki kemur ekki að ofan, heldur er hún jarðnesk, andlaus, djöfulleg. 	 Lefhama am tagi ur d-tekki ara s ɣuṛ Ṛebbi meɛna d lefhama n ddunit akk-d yemdanen, tekka-d daɣen s ɣuṛ Cciṭan.


Bræður heilagir! Þér eruð hluttakar himneskrar köllunar. Gefið því gætur að Jesú, postula og æðsta presti játningar vorrar. 	 Ihi ay atmaten yețwaxtaṛen, a wid iwumi i d-yessawel Sidi Ṛebbi aț-țweṛtem tageldit n igenwan, sserset tamuɣli-nwen ɣef Ɛisa, lmuqeddem ameqqran i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi i ɣef nețcehhid.


Sjá því gæsku Guðs og strangleika, - strangleika við þá, sem fallnir eru, en gæsku Guðs við þig, ef þú stendur stöðugur í gæskunni; annars verður þú einnig af höggvinn. 	 Meyyez ihi acḥal ḥnin Sidi Ṛebbi, acḥal daɣen yewɛeṛ : yewɛeṛ ɣer wid yeɣlin, ma d kečč d aḥnin ɣuṛ-ek ma teṭṭfeḍ di leḥnana-ines, neɣ m'ulac aț-țețwagezmeḍ ula d kečč.


Mér, sem minnstur er allra heilagra, var veitt sú náð að boða heiðingjunum fagnaðarerindið um hinn órannsakanlega ríkdóm Krists 	 nekk yellan d ulac ger imasiḥiyen meṛṛa, yețțunefk-iyi-d s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ad beccṛeɣ i wid ur nelli ara n wat Isṛail, lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan lbaṛakat ur nkeffu yellan di Lmasiḥ


Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða. 	 Igenni d lqaɛa ad fnun ma d imeslayen-iw ur fennun ara.


Hann á að vera maður fastheldinn við hið áreiðanlega orð, sem samkvæmt er kenningunni, til þess að hann sé fær um bæði að áminna með hinni heilnæmu kenningu og hrekja þá, sem móti mæla. 	 ilaq ad yeṭṭef deg awal n Sidi Ṛebbi yellan ț-țideț akken i t-yelmed, iwakken ad yizmir ad isselmed, ad inhu wiyaḍ yerna a d-isbeggen i wid i d-yekkaten deg awal-agi, belli ɣelṭen.


Það er eins og ritað er: Þín vegna erum vér deyddir allan daginn, erum metnir sem sláturfé. 	 Am akken yura di tektabt n ?abur : ?ef ddemma-inek a Sidi Ṛebbi i nețqabal lmut mkul ass, ḥesben-aɣ am ulli i țțawin ɣer tmezliwt.


Og allir menn munu sjá hjálpræði Guðs. 	 Imdanen meṛṛa ad ẓren leslak n Sidi Ṛebbi.


og lýsa þeim, sem sitja í myrkri og skugga dauðans, og beina fótum vorum á friðar veg. 	 Tafat-is a d-tecṛeq ɣef wid yellan di ṭṭlam n lmut, ad aɣ-yawi deg webrid n lehna.


Sælir eru hógværir, því að þeir munu jörðina erfa. 	 D iseɛdiyen wid ḥninen, aaxaṭer ad weṛten tamurt i sen-iwɛed Sidi Ṛebbi !


Þá stóð konungur upp og landstjórinn, svo og Berníke og þeir, er þar sátu með þeim. 	 Dɣa agellid Aɣribas, lḥakem Fistus, Birinis d wid akk yeqqimen yid-sen, kkren-d.


Samstundis skynjaði Jesús í anda sínum, að þeir hugsuðu þannig með sér, og hann sagði við þá: "Hví hugsið þér slíkt í hjörtum yðar? 	 Imiren kan Sidna Ɛisa yeẓra ayen țxemmimen deg ulawen-nsen, yenna yasen : Acuɣer tețxemmimem akkagi deg ulawen-nwen ?


Þá sagði Jesús við þá: "Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja til að handtaka mig? 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Teffɣem-d ɣuṛ-i s ijenwiyen d iɛekzan am akken d amcum i lliɣ ?


Þegar Móse hafði kunngjört gjörvöllum lýðnum öll boðorð lögmálsins, þá tók hann blóð kálfanna og hafranna ásamt vatni og skarlatsrauðri ull og ísópi og stökkti bæði á sjálfa bókina og allan lýðinn 	 Ula d Sidna Musa mi i d-yeɣṛa lumuṛ akken llan di Tawṛat, yeddem-ed taciṭa akk-d taḍuṭ tazeggaɣt, yebbeɣ-iten deg idammen n iɛejmiyen d iqelwacen akk-d waman, iṛucc yis-sen taktabt iqedsen akk-d wegdud meṛṛa,


Þá stóð Páll upp, benti til hljóðs með hendinni og sagði: "Ísraelsmenn og aðrir þér, sem óttist Guð, hlýðið á. 	 Bulus ikker-ed, iwehha-yasen s ufus-is, yenna : Ay at Isṛail ! A kunwi iḍuɛen Ṛebbi, ḥesset-iyi-d !


Og hann kenndi í brjósti um manninn, rétti út höndina, snart hann og mælti: "Ég vil, verð þú hreinn!" 	 Sidna Ɛisa iɣaḍ-it wergaz-nni, dɣa yeẓẓel afus-is innul-it, yenna yas : Bɣiɣ, ili-k teḥliḍ !


Með því að þér nú, þér elskuðu, væntið slíkra hluta, þá kappkostið að vera flekklausir og lýtalausir frammi fyrir honum í friði. 	 Daymi ay iɛzizen, deg uṛaǧu-agi tețṛaǧum ḥeṛset iman-nwen iwakken a kkun-id-yaf di lehna, zeddigit, mbla lɛib.


Þegar Ananías heyrði þetta, féll hann niður og gaf upp öndina, og miklum ótta sló á alla þá, sem heyrðu. 	 Mi gesla i yimeslayen-nni, Ananyas yeɣli, yeffeɣ-it ṛṛuḥ, yemmut. Wid akk yellan dinna, ikcem-iten akk lxuf, țergigin.


Þessu valda hræsnisfullir lygarar, sem eru brennimerktir á samvisku sinni. 	 A ten-ɣuṛṛen wat sin wudmawen yețbecciṛen lekdeb, wid iwumi yemmut wul am akken yețwaqqed s useffud.


Allir spámennirnir, Samúel og þeir sem á eftir komu, allir þeir sem talað hafa, boðuðu og þessa daga. 	 Lenbiya meṛṛa, si zzman n nnbi Samwil d wid meṛṛa i d-yernan deffir-es, caren-d daɣen ɣef wussan agi i deg nețɛici.


Þegar þeir heyrðu þetta, stilltust þeir, og þeir vegsömuðu Guð og sögðu: "Guð hefur þá einnig gefið heiðingjunum afturhvarf til lífs." 	 Mi slan i wannect-nni, yethedden wul-nsen, ḥemden Ṛebbi nnan : A neḥmed Sidi Ṛebbi i geldin abrid n țțuba ula i wat leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, iwakken ad sɛun tudert !


En ekki var einu sinni Títus, sem með mér var og var grískur maður, neyddur til að láta umskerast. 	 Tit, aṛfiq-iw yellan d ayunani, yiwen ur iḥettem fell-as ad iḍheṛ,


eins og skrifað stendur: "Föður margra þjóða hef ég sett þig." Og það er hann frammi fyrir Guði, sem hann trúði á, honum sem lífgar dauða og kallar fram það, sem ekki er til eins og það væri til. 	 Am akken yura di Tawṛat n Sidna Musa : Sbeddeɣ-k iwakken aț-țiliḍ d jedd n waṭas n leǧnas. Yuɣal d jeddi-tneɣ zdat Ṛebbi s wayes i gumen, i d-iḥeggun lmegtin, i d-ixelqen ayen ur nelli ara.


Lát þá fara, að þeir geti náð til býla og þorpa hér í kring og keypt sér eitthvað til matar." 	 serreḥ i lɣaci ad ṛuḥen ɣer leɛzayeb ț-țudrin i d-iqeṛben iwakken a d-aɣen ayen ara ččen.


Því svaraði Jesús svo: "Maður nokkur fór frá Jerúsalem ofan til Jeríkó og féll í hendur ræningjum. Þeir flettu hann klæðum og börðu hann, hurfu brott síðan og létu hann eftir dauðvona. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yiwen wergaz iṣubb-ed si temdint n Lquds ɣer temdint n Yiriku ; sqaṭɛen-as yimakaren ɛerran-t rnan wten-t, ṛuḥen ǧǧan-t ur yemmut ur iddir.


Páll gekk ofan, varpaði sér yfir hann, tók utan um hann og sagði: "Verið stilltir, það er líf með honum." 	 Bulus iṣubb-ed, yekna ɣuṛ-es, iddem-it ger iɣallen-is yenna : Ur țțaggadet ara, mazal deg-s taṛwiḥt, idder.


Vér fundum lærisveinana og dvöldumst þar sjö daga. Þeir sögðu Páli af gift andans, að hann skyldi ekki halda áfram til Jerúsalem. 	 Mi nufa dinna inelmaden, nesɛedda sebɛa wussan yid-sen ; s Ṛṛuḥ iqedsen, inelmaden-nni nnan-as i Bulus : Ur țțali ara ɣer temdint n Lquds.


ofar hverri tign og valdi og mætti, ofar öllum herradómi og sérhverju nafni, sem nefnt er, ekki aðeins í þessari veröld, heldur og í hinni komandi. 	 sennig igelliden meṛṛa n ddunit, sennig imdebbṛen ț-țnezmarin, sennig tgeldiwin akk-d yismawen meṛṛa yellan mačči kan di lǧil-agi meɛna ula di lǧil i d-iteddun.


Synd skal ekki drottna yfir yður, því að ekki eruð þér undir lögmáli, heldur undir náð. 	 Ddnub ur yețțuɣal ara ad iḥkem fell-awen axaṭer ur tellim ara seddaw n ccariɛa lameɛna seddaw n ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi.


Og þeir hrópuðu hárri röddu og sögðu: "Hversu lengi ætlar þú, Herra, þú heilagi og sanni, að draga það að dæma og hefna blóðs vors á byggjendum jarðarinnar?" 	 ?ɛeggiḍen s taɣect ɛlayen, qqaṛen : A Ssid-nneɣ imqeddes, a Bab n tideț, d acu i tețṛaǧuḍ aț-țḥasbeḍ, aț-țerreḍ țțaṛ i imezdaɣ n ddunit ɣef yidammen-nneɣ i ssazlen ?


Höfum vér ekki rétt til að eta og drekka? 	 Eɛni ur aɣ-d-iṣaḥ ara a nečč, a nsew nukni s imceggɛen n Lmasiḥ ?


Þá mun ég votta þetta: ,Aldrei þekkti ég yður. Farið frá mér, illgjörðamenn.' 	 Dɣa a sen-d-rreɣ : beɛdet akkin fell-i a wid ixeddmen cceṛ, ur kkun ssineɣ ara !


Páll, að vilja Guðs postuli Krists Jesú til að flytja fyrirheitið um lífið í Kristi Jesú, heilsar 	 Nekk Bulus aqeddac n Ɛisa Lmasiḥ s lebɣi n Sidi Ṛebbi, țwaceggɛeɣ ad beccṛeɣ tudert i ɣ-iwɛed Sidi Ṛebbi di Ɛisa Lmasiḥ.


Þeir gengu nú fram hjá innri og ytri verðinum og komu að járnhliðinu, sem farið er um til borgarinnar. Laukst það upp af sjálfu sér fyrir þeim. Þeir fóru út um það og gengu eitt stræti, en þá hvarf engillinn allt í einu frá honum. 	 Ɛeddan zdat tɛessast tamezwarut, rnan tis snat, wwḍen ɣer tewwurt n wuzzal yessufuɣen ɣer temdint, teldi weḥd-es ; ffɣen ɛeddan deg yiwet n tezniqt, imiren lmelk yexfa ger wallen n Buṭrus.


Þá sagði Jesús við þá: "Skamma stund er ljósið enn á meðal yðar. Gangið, meðan þér hafið ljósið, svo að myrkrið hremmi yður ekki. Sá sem gengur í myrkri, veit ekki, hvert hann fer. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Tafat mazal-iț gar-awen i kra n lweqt kan, lḥut skud tella uqbel a kkun-iṭṭef ṭṭlam, axaṭer win ileḥḥun di ṭṭlam ur yeẓri ara anda iteddu.


Menn báru jafnvel sjúka út á strætin og lögðu þá á rekkjur og börur, ef verða mætti, er Pétur gengi hjá, að alltént skugginn af honum félli á einhvern þeirra. 	 Țțawin-d imuḍan ɣer iberdan, srusun-ten ɣef tgertyal iwakken m'ara d-iɛeddi Buṭrus, ad innal yiwen seg-sen ulamma s tili-ines.


Því að þú skalt honum vottur vera hjá öllum mönnum um það, sem þú hefur séð og heyrt. 	 axaṭer aț-țuɣaleḍ d inigi-ines zdat yemdanen meṛṛa ɣef wayen akk i teẓriḍ d wayen iwumi tesliḍ.


Börnin mín! Þetta skrifa ég yður til þess að þér skuluð ekki syndga. En ef einhver syndgar, þá höfum vér árnaðarmann hjá föðurnum, Jesú Krist, hinn réttláta. 	 Ay arraw-iw imeẓyanen, uriɣ awen ayagi iwakken aț-țexḍum i ddnub, meɛna ma yeɣli yiwen di ddnub, nesɛa win yețḥuddun fell-aɣ ɣer Baba Ṛebbi, d Ɛisa Lmasiḥ yellan d aḥeqqi.


Þér voruð, bræður, kallaðir til frelsis. Notið aðeins ekki frelsið til færis fyrir holdið, heldur þjónið hver öðrum í kærleika. 	 Ay atmaten, Sidi Ṛebbi ifka yawen tilelli, ur d-țafet ara sebba s wayes ara txedmem s tlelli-agi lebɣi n tnefsit-nwen ; lameɛna beggnet-ed lmaḥibba yellan gar-awen.


Hvað segir það svo? "Nálægt þér er orðið, í munni þínum og í hjarta þínu." Það er: Orð trúarinnar, sem vér prédikum. 	 Acu i d teqqaṛ ihi ? Awal n tudert atan ɣuṛ-ek, deg imi-k d wul-ik . Awal-agi d awal n liman, d awal i nețbecciṛ.