Íklæðist því eins og Guðs útvaldir, heilagir og elskaðir, hjartans meðaumkun, góðvild, auðmýkt, hógværð og langlyndi. 	 Sidi Ṛebbi iḥemmel-ikkun, yextaṛ-ikkun aț-țilim d agdud-is. Sɛut ihi ṛṛeḥma deg wulawen-nwen, leḥnana, lxiṛ, ṣṣbeṛ d wannuz.


Hafið frið við alla menn að því leyti sem það er unnt og á yðar valdi. 	 Ma yella wamek ara d-tekk s ɣuṛ-wen lehna, ilit di lehna akk-d yemdanen meṛṛa.


Og er þeir komu til þess staðar, er heitir Golgata, það þýðir hauskúpustaður, 	 Mi wwḍen ɣer yiwen wemkan ițțusemman Gulguṭa, yeɛni « amkan n uxecxuc »,


Látið ekki afvegaleiða yður af ýmislegum framandi kenningum. Það er gott að hjartað styrkist við náð, ekki mataræði. Þeir, sem sinntu slíku, höfðu eigi happ af því. 	 ?uṛ-wat aț-tebɛem ddyanat tibeṛṛaniyin ; axaṭer d ul yeččuṛen d ṛṛeḥma i gelhan mačči d win yeččuṛen d leqwanen yeɛnan lmakla ; wid yettabaɛen ayagi ur stenfɛen acemma.


Og mér er kunnugt um þennan mann, - hvort það var í líkamanum eða án líkamans, veit ég ekki, Guð veit það -, 	 ?riɣ belli argaz-agi yețwarfed ɣer lǧennet, meɛna ur ẓriɣ ma yella yețwarfed nețța s yiman-is neɣ d aweḥḥi kan i s-d-ițțuweḥḥa, anagar Sidi Ṛebbi i geẓran ; yesla i yimeslayen iwumi ur yezmir yiwen a ten-id-yini, axaṭer ur ilaq i wemdan a ten-id-iɛawed.


Um fyrirheit Guðs efaðist hann ekki með vantrú, heldur gjörðist styrkur í trúnni. Hann gaf Guði dýrðina, 	 Yețkel ɣef Sidi Ṛebbi, ur t-yekcim ara ccekk ɣef wayen i s-yewɛed. D liman yesɛa i t-isǧehden, s wakka i gețḥemmid Sidi Ṛebbi Bab n tezmert.


Hver sem eyru hefur, hann heyri." 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen isel-ed !


því sólin missti birtu sinnar. En fortjald musterisins rifnaði sundur í miðju. 	 Leḥjab yellan deg umkan iqedsen di lǧameɛ, icerreg di tlemmast.


Flýt þér nú ofan og far hiklaust með þeim, því að ég hef sent þá." 	 Ur țkukru ara, kker, ddu yid-sen axaṭer d nekk i ten-id iceggɛen.


Maður nokkur líkþrár kom til hans, féll á kné og bað hann: "Ef þú vilt, getur þú hreinsað mig." 	 Yiwen wergaz ihelken lbeṛs yusa-d ɣer Sidna Ɛisa, yeɣli ɣef tgecrar, iḥellel-it yenna-yas : A Sidi, ma tebɣiḍ, tzemreḍ a yi-tesseḥluḍ.


"Seg þú oss, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn þess, að allt þetta sé að koma fram?" 	 Ini-yaɣ-d melmi ara d-yedṛu wayagi ; d acu ara ɣ-d-isbeggnen lweqt i deg ara yedṛu wannect-a.


þá höfum vér ekki nema einn Guð, föðurinn, sem allir hlutir eru frá og líf vort stefnir til, og einn Drottin, Jesú Krist, sem allir hlutir eru til orðnir fyrir og vér fyrir hann. 	 meɛna ɣuṛ-nneɣ nukni yiwen kan n Ṛebbi i gellan, d baba-tneɣ Ṛebbi i d-ixelqen kullec, ula d nukni d ayla-s. Anagar yiwen n Ssid i gellan : d Ɛisa Lmasiḥ, yis i d-yella kullec, yis daɣen i nedder ula d nukni.


Hann samdi við verkamennina um denar í daglaun og sendi þá í víngarð sinn. 	 Imsefham yid-sen a ten-ixelleṣ s twizeț n lfeṭṭa i wass, dɣa iceggeɛ-iten ɣer tfeṛṛant-is.


Og ég heyrði raust mikla frá musterinu segja við englana sjö: "Farið og hellið úr þeim sjö skálum Guðs reiði yfir jörðina." 	 Sliɣ i yiwen ṣṣut ɛlayen i d-yekkan si lǧameɛ iqedsen yeqqaṛ i sebɛa-nni n lmalayekkat : -- Ṛuḥemt, smiremt ɣef ddunit sebɛa teqbucin n wurrif n Sidi Ṛebbi !


Nú kom hann aftur og hafði tekið konungdóm. Þá lét hann kalla fyrir sig þjóna þá er hann hafði selt féð í hendur, til þess að vita, hvað hver hefði grætt. 	 Mi t-sbedden d agellid, yuɣal ed ɣer tmurt-is ; yessawel i iqeddacen nni iwumi yefka tiwiztin iwakken ad isteqsi mkul yiwen deg-sen d acu i d-yerbeḥ yis-sent.


Falsspámennirnir heyra heiminum til. Þess vegna tala þeir eins og heimurinn talar, og heimurinn hlýðir á þá. 	 Nutni n ddunit, daymi i țmeslayen s lɛeqliya n wat ddunit, yerna at ddunit smeḥsisen-asen.


Ég þekki verkin þín, að þú ert hvorki kaldur né heitur. Betur að þú værir kaldur eða heitur. 	 Ssneɣ lecɣal-ik, ur terkimeḍ ur tṣemḍeḍ, a wi yufan aț-țrekmeḍ neɣ aț-țismiḍeḍ !


Einhverjir höfðu orð á, að helgidómurinn væri prýddur fögrum steinum og heitgjöfum. Þá sagði Jesús: 	 Kra n yemdanen țmeslayen ɣef lǧameɛ iqedsen qqaṛen wway gar-asen : Acḥal yecbeḥ lebni n lǧameɛ-agi akk-d țɣawsiwin i s-d-yețțunefken d lweɛda ! Sidna Ɛisa yenna-yasen :


En ég segi yður: Elía er þegar kominn, og menn þekktu hann ekki, heldur gjörðu honum allt sem þeir vildu. Eins mun og Mannssonurinn píslir þola af hendi þeirra." 	 Ma d nekk aql-i nniɣ awen-d : nnbi Ilyas yusa-d yakan, lameɛna imdanen ur t-ɛqilen ara yerna xedmen deg-s akken i sen ihwa. Akka daɣen ara inɛețțab Mmi-s n bunadem ger ifassen-nsen !


Þér eruð þegar orðnir mettir, þér eruð þegar orðnir auðugir, án vor eruð þér orðnir konungar. Og ég vildi óska, að þér væruð orðnir konungar, til þess að einnig vér mættum vera konungar með yður! 	 Atan teṛwam yakan, tuɣalem d imeṛkantiyen ! Tuɣalem d imḍebbṛen mbla nukni, acḥal bɣiɣ lemmer ț-țideț tzemrem i yiman-nwen iwakken a nḍebbeṛ s tdukli !


"Sýnið mér denar. Hvers mynd og yfirskrift er á honum?" Þeir sögðu: "Keisarans." 	 Udem-agi d wayen yuran ɣef wuṣuṛdi-agi wi ten-ilan ? Rran-as : D udem n Qayṣer!


Þess vegna er hann meðalgangari nýs sáttmála. Hann dó og bætti að fullu fyrir afbrotin undir fyrri sáttmálanum, til þess að hinir kölluðu mættu öðlast hina eilífu arfleifð, sem heitið var. 	 ?ef wannect-agi i gella d amcafeɛ gar-aɣ d Ṛebbi s leɛqed agi ajdid, iwakken wid iwumi d-yessawel Sidi Ṛebbi ad weṛten lxiṛat n dayem i sen-yewɛed. Zemren ad weṛten ayagi s lmut-is i d-yedṛan, lmut-is i gtekksen ɣef yemdanen ddnubat-nsen n wasmi i llan seddaw n leɛqed amezwaru.


Og hann tók að segja lýðnum dæmisögu þessa: "Maður nokkur plantaði víngarð og seldi hann vínyrkjum á leigu, fór síðan úr landi til langdvala. 	 Dɣa yewwi-d lemtel-agi i lɣaci : Yiwen wergaz yeẓẓa tafeṛṛant ( iger n tẓurin ) issekra-ț i ixemmasen, iṛuḥ ɣer lɣeṛba, iɛeṭṭel dinna.


"Komið og sjáið mann, er sagði mér allt, sem ég hef gjört. Skyldi hann vera Kristur?" 	 Eyyaw aț-țe?rem yiwen yenna-yi-d akk ayen xedmeɣ ! Ad yili d nețța i d Lmasiḥ !


Nýtt boðorð gef ég yður, að þér elskið hver annan. Eins og ég hef elskað yður, skuluð þér einnig elska hver annan. 	 A wen-d-fkeɣ yiwen n lameṛ d ajdid : « myeḥmalet wway gar awen. Akken i kkun-ḥemmleɣ, myeḥmalet wway gar-awen.»


Allir þeir, sem heyrðu það, undruðust stórum og sögðu: "Er þetta ekki maðurinn, sem í Jerúsalem hugðist eyða þeim, er ákölluðu þetta nafn? Kom hann ekki hingað til að fara með þá í böndum til æðstu prestanna?" 	 Wid akk i s isellen, wehmen qqaṛen : Eɛni mačči d win akken i gețqehhiṛen di temdint n Lquds wid ineddhen s yisem-agi n Ɛisa ? Eɛni ur d-yusi ara ɣer dagi iwakken a ten-yawi țwarzen ɣer lmuqedmin imeqqranen ?


Greið sem best för þeirra Senasar lögvitrings og Apollóss, til þess að þá bresti ekkert. 	 Eɛṛeḍ aț-țɛiwneḍ Zennac yellan d abugaṭu yesnen ccariɛa akk-d Abulus m'ara ṛuḥen ad safṛen, tefkeḍ-asen ayen ara ḥwiǧen.


Upp frá þessu verða fimm í sama húsi sundurþykkir, þrír við tvo og tveir við þrjá, 	 Sya ɣer zdat ma llan xemsa deg yiwen wexxam, ad bḍun ; tlata a d-kkren ɣer sin, sin a d-kkren ɣer tlata.


Slái þig einhver á kinnina, skaltu og bjóða hina, og taki einhver yfirhöfn þína, skaltu ekki varna honum að taka kyrtilinn líka. 	 Ma yewwet-ik yiwen ɣer lḥenk, sendi-yas lḥenk nniḍen. Ma yekkes-ak yiwen abeṛnus-ik, anef-as ad yernu ula d aqenduṛ-ik.


En Drottinn efli yður og auðgi að kærleika hvern til annars og til allra, eins og vér berum kærleika til yðar. 	 Ad isnerni Ṛebbi leḥmala i tesɛam wway gar-awen, aț-țḥemmlem daɣen imdanen meṛṛa am akken i kkun nḥemmel nukni.


Látið hann ekki finna yður sofandi, þegar hann kemur allt í einu. 	 ?adret a kkun-id-yaf teṭṭsem imi ur teẓrim ara melmi ara d-yas.


Hann svaraði: "Hafið þér eigi lesið, að skaparinn gjörði þau frá upphafi karl og konu 	 Yerra-yasen : Ur teɣṛim ara ayen i d-teqqaṛ ccariɛa : di tazwara Sidi Ṛebbi ixleq-ed argaz ț-țmeṭṭut,


En þú átt fáein nöfn í Sardes, sem ekki hafa saurgað klæði sín, og þeir munu ganga með mér í hvítum klæðum, því að þeir eru maklegir. 	 Lameɛna llan ɣuṛ-ek kra yemdanen ur sneǧsen ara llebsa-nsen ; ad ilin yid-i s llebsa tamellalt axaṭer uklalen-ț.


Næsta dag, daginn eftir aðfangadag, gengu æðstu prestarnir og farísearnir saman fyrir Pílatus 	 Azekka nni yellan d ass n uheggi n wass n westeɛfu, imeqqranen n lmuqedmin d ifariziyen ṛuḥen ɣer Bilaṭus


Þann er sigrar mun ég láta sitja hjá mér í hásæti mínu, eins og ég sjálfur sigraði og settist hjá föður mínum í hásæti hans. 	 Win yeṭṭfen deg-i alamma ț-țaggara, a t-sɣimeɣ yid-i deg umkan n lḥekma-inu, akken i ṭṭfeɣ nekk di Baba Ṛebbi alamma ț-țaggara, tura aql-i qqimeɣ yid-es deg umkan n lḥekma-ines.


Jesús svaraði honum: "Aftur er ritað: ,Ekki skalt þú freista Drottins, Guðs þíns.'" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura daɣen : Ur tețjeṛṛibeḍ ara Sidi Ṛebbi IIllu-inek .


En Pétur svaraði: "Þrífist aldrei silfur þitt né sjálfur þú, fyrst þú hugðist eignast gjöf Guðs fyrir fé. 	 Lameɛna Buṭrus yenna-yas : Ad negren yedrimen-ik ad glun yis-ek imi tɣileḍ Ṛṛuḥ iqedsen n Sidi Ṛebbi yețnuzu s idrimen !


gjörði þakkir, braut það og sagði: "Þetta er minn líkami, sem er fyrir yður. Gjörið þetta í mína minningu." 	 yeḥmed Sidi Ṛebbi yebḍa-t yenna : « Wagi d lgețța-w yețțunefken fell awen, xeddmet ayagi iwakken a yi-d țmektayem. »


Og þótt þér gjörið þeim gott, sem yður gjöra gott, hvaða þökk eigið þér fyrir það? Syndarar gjöra og hið sama. 	 Ma yella txeddmem lxiṛ i wid kan i wen ixeddmen lxiṛ, d acu n lxiṛ i txedmem ? Ula d imcumen xeddmen akka.


Þessi samanburður sýnir, að Jesús er orðinn ábyrgðarmaður betri sáttmála. 	 Ɛisa, d nețța i ɣ-iḍemnen lɛahed yifen amezwaru.


Börnin mín, stutta stund verð ég enn með yður. Þér munuð leita mín, og eins og ég sagði Gyðingum, segi ég yður nú: Þangað sem ég fer, getið þér ekki komist. 	 Ay arrac ɛzizen, aql-i mazal-iyi gar-awen meɛna ur țɛeṭṭileɣ ara. Aț-țnadim fell-i, atan ayen i nniɣ i lɣaci tura a wen-t-id-iniɣ daɣen i kunwi : «Ur tezmirem ara aț țeddum ɣer wanda ara ṛuḥeɣ » !


Boðorðin: "Þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki girnast," og hvert annað boðorð er innifalið í þessari grein: "Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig." 	 Axaṭer lumuṛat n ccariɛa i d yeqqaṛen : Ur txeddmeḍ ara lɛaṛ, ur tneqqeḍ ara, ur tețțakreḍ ara, ur teṭṭamaɛeḍ ara , akk-d lumuṛ nniḍen meṛṛa nnejmaɛen deg yiwen n lameṛ-agi : Ilaq aț-țḥemleḍ wiyaḍ am yiman-ik .


og einhver yðar segði við þau: "Farið í friði, vermið yður og mettið!" en þér gefið þeim ekki það, sem líkaminn þarfnast, hvað stoðar það? 	 ma yella yiwen deg-wen yenna-yasen kan : « qqimet di lehna, sseḥmut teččem aț-țeṛwum » yili nețța ur sen-yefki ara ayen ḥwaǧen, d acu n lfayda yellan deg imeslayen-agi ?


Þeir koma að húsi samkundustjórans. Þar sér hann, að allt er í uppnámi, grátur mikill og kveinan. 	 Mi wwḍen ɣer wexxam n ccix-nni n lǧameɛ, Sidna Ɛisa yufa lɣaci yenhewwal, țrun, țmeǧǧiden.


Hann svaraði þeim: "Sá sem læknaði mig, sagði við mig: ,Tak rekkju þína og gakk!'" 	 Nețța yerra-yasen : Win i yi-sseḥlan d nețța i yi-d yennan : « Ddem tagertilt-ik telḥuḍ. »


en hinum kölluðu, bæði Gyðingum og Grikkjum, Krist, kraft Guðs og speki Guðs. 	 Meɛna wid iwumi i d-yessawel Sidi Ṛebbi, ama d at Isṛail ama d iyunaniyen, umnen belli d nețța i d Lmasiḥ, i ț-țazmert n Ṛebbi akk-d tmusni-ines.


Hvað fóruð þér þá að sjá? Spámann? Já, segi ég yður, og það meira en spámann. 	 Anwa i tṛuḥem a t-id-teẓrem ihi ? D nnbi ? A wen-d-iniɣ ... yugar nnbi !


Hann sagði og við fólkið: "Þá er þér sjáið ský draga upp í vestri, segið þér jafnskjótt: ,Nú fer að rigna.' Og svo verður. 	 Sidna Ɛisa yenna daɣen i lɣaci : M'ara twalim asigna yekka-d si lɣeṛb, teqqaṛem atan a d-tewwet lehwa ; d ayen i gdeṛṛun.


Og um nón kallaði Jesús hárri röddu: "Elí, Elí, lama sabaktaní!" Það þýðir: "Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig?" 	 Ɣef leǧwahi n țlata, Sidna Ɛisa iɛeggeḍ s tɛibṛanit, yenna : Ilya, Ilya, lama sabaqtani ? Yeɛni : Illu-iw, Illu-iw, acuɣeṛ i yi-teǧǧiḍ ?


En þeim hefur verið sagt, að þú kennir öllum Gyðingum, sem eru meðal heiðingja, að hverfa frá Móse og segir, að þeir skuli hvorki umskera börn sín né fylgja siðum vorum. 	 Atan slan wat Isṛail n temdint n Lquds belli tesselmadeḍ i wat Isṛail yellan ger leǧnas ad ǧǧen ccariɛa n Musa ; slan daɣen teqqaṛeḍ asen : « ur seḍhaṛet ara i warrac nwen, ur ttabaɛet ara leɛwayed i ɣ-d-ǧǧan lejdud ».


Síðan mælti Jesús við hann: "Statt upp, og far leiðar þinnar. Trú þín hefur bjargað þér." 	 Dɣa yenna i usamari-nni : Kker fell-ak uɣal ɣer wexxam ik, imi tumneḍ yis-i, tețțusellkeḍ.


%(name)s: %(value)s 	 %(isem)awen: %(azal)en


Þegar lærisveinar hans fréttu þetta, komu þeir, tóku lík hans og lögðu í gröf. 	 Mi slan s wayagi, inelmaden n Yeḥya usan-d wwin lǧețța-s meḍlen-ț.


Eigi átt þú skerf né hlut í þessu, því að hjarta þitt er ekki einlægt gagnvart Guði. 	 Ul-ik ur yeṣfi ara ɣer Sidi Ṛebbi ! Ur k-id-iṣaḥ umur, ur tesɛiḍ lweṛt di ccɣel-agi.


Yður sem trúið er hann dýrmætur, en hinum vantrúuðu er steinninn, sem smiðirnir höfnuðu, orðinn að hyrningarsteini 	 Amarezg-nwen kunwi yumnen yis. Ma d wid ur numin ara : Adɣaɣ-nni ḍeggṛen wid ibennun,+ d nețța i guɣalen d azṛu alemmas,+ Win yeṭṭfen lebni. +


Annar er sá sem vitnar um mig, og ég veit, að sá vitnisburður er sannur, sem hann ber mér. 	 Lameɛna sɛiɣ inigi nniḍen, yerna cchada-ines tṣeḥḥa.


En vér munum helga oss bæninni og þjónustu orðsins." 	 Ma d nukkni, lweqt-nneɣ a t-nesɛeddi di tẓallit akk-d uselmed n wawal n Sidi Ṛebbi.


og mismunur er á hæfileikum að framkvæma, en Guð hinn sami, sem öllu kemur til leiðar í öllum. 	 aṭas n leṣnaf n lecɣal i gellan, meɛna Ṛebbi d yiwen, d nețța i ten-isedduyen akk deg-nneɣ meṛṛa.


Halt þú þeirri trú, sem þú hefur með sjálfum þér fyrir Guði. Sæll er sá, sem þarf ekki að áfella sig fyrir það, sem hann velur. 	 Ayen s wayes tumneḍ keččini, eǧǧ-it i yiman-ik gar-ak d Sidi Ṛebbi. D aseɛdi win ur nesseḍlam ara iman-is deg wayen i gxeddem.


Þá ákvað Pílatus, að kröfu þeirra skyldi fullnægt. 	 dɣa Bilaṭus yeqbel ayen i s-ssutren.


Þegar Jesús hafði sagt þetta, varð honum mjög þungt um hjarta og hann sagði beinum orðum: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig." 	 Segmi i d-yenna annect-agi, Sidna Ɛisa yetḥeyyeṛ, dɣa yenna ɛinani : A wen-d-iniɣ s tideț, yiwen deg-wen ad iyi-ixdeɛ.


Jerúsalem, Jerúsalem! Þú, sem líflætur spámennina og grýtir þá, sem sendir eru til þín! Hversu oft vildi ég safna börnum þínum eins og hænan ungum sínum undir vængi sér, og þér vilduð eigi. 	 A tamdint n Lquds ! A tamdint n Lquds ineqqen lenbiya, iṛeǧǧmen wid i m-d-ițwaceggɛen s ɣuṛ Ṛebbi ! Acḥal d abrid i ɛerḍeɣ a d-jemɛeɣ arraw-im am tyaziṭ i d-ijemɛen ifṛax-is seddaw wafriwen-is, lameɛna ur tebɣim ara.


En þeir tóku hann höndum og leiddu brott og fóru með hann í hús æðsta prestsins. Pétur fylgdi eftir álengdar. 	 Mi ṭṭfen Sidna Ɛisa, wwin-t ɣer wexxam n lmuqeddem ameqqran. Buṭrus itbeɛ-iten s lebɛid.


Þeir segjast þekkja Guð, en afneita honum með verkum sínum. Þeir eru viðbjóðslegir og óhlýðnir, óhæfir til hvers góðs verks. 	 Imdanen-agi qqaṛen nessen Ṛebbi, meɛna cceṛ i xeddmen yesbeggin-ed belli ur t-ssinen ara, ɛuṣan Sidi Ṛebbi xeddmen anagar wayen yekṛeh, ur zmiren ara ad xedmen ayen yelhan.


En ef betra þykir að ég fari líka, þá geta þeir orðið mér samferða. 	 Ma yella twalam ilaq ad ṛuḥeɣ nekk s yiman-iw, ad ddun yid-i.


Jesús sagði við þá: "Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ula d nekk ur awen-d-qqaṛeɣ ara ansi i yi-d-tekka lḥekma s wacu i xeddmeɣ annect-agi.


Bræður, takið spámennina til fyrirmyndar, sem talað hafa í nafni Drottins og liðið illt með þolinmæði. 	 Ay atmaten-iw, mmektit-ed lenbiya i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi tecbum-d ṣṣbeṛ akk-d liman i sɛan di teswiɛin n leɛtab.


sem hann lét koma fram í Kristi, er hann vakti hann frá dauðum og lét hann setjast sér til hægri handar í himinhæðum, 	 Tazmert nni i d-ibeggen s Ɛisa Lmasiḥ, mi t-id-yesseḥya si ger lmegtin, yerna yesɣim-it ɣer tama-s tayeffust deg igenwan iwakken ad yeḥkem,


Gleymið ekki gestrisninni, því að vegna hennar hafa sumir hýst engla án þess að vita. 	 ur tețțut ara daɣen belli ilaq-awen aț-țesṭreḥbem s ibeṛṛaniyen axaṭer aṭas i gesṭṛeḥben s lmalayekkat mbla ma ẓran.


Hún kom inn í hús Sakaría og heilsaði Elísabetu. 	 Tekcem ɣer wexxam n Zakarya, tsellem ɣef Ilicaba.


En þér eruð þeir sem hafið verið stöðugir með mér í freistingum mínum. 	 Kunwi aql-ikkun tṣebṛem yid-i di lmeḥnat-iw.


Hann kastaði frá sér yfirhöfn sinni, spratt á fætur og kom til Jesú. 	 Aderɣal-nni iḍeggeṛ abeṛnus-is, ijelleb-ed, yusa-d ɣer Sidna Ɛisa.


Þeir vilja meina oss að tala til heiðingjanna, til þess að þeir megi verða hólpnir. Þannig fylla þeir stöðugt mæli synda sinna. En reiðin er þá líka yfir þá komin um síðir. 	 Rnan kemmlen di ddnubat-nsen, axaṭer ur ɣ-ǧǧin ara a nbecceṛ leslak n Sidi Ṛebbi i leǧnas nniḍen ur nelli ara n wat Isṛail. S wakka i d-yeɣli lɛiqab n Sidi Ṛebbi fell-asen.


En nú leitist þér við að lífláta mig, mann sem hefur sagt yður sannleikann, sem ég heyrði hjá Guði. Slíkt gjörði Abraham aldrei. 	 kunwi tețqellibem a yi-tenɣem, acuɣeṛ ? Axaṭer qqaṛeɣ-awen-d tideț akken i ț-sliɣ ɣer Baba Ṛebbi. Ibṛahim di leɛmeṛ ur yexdim am kunwi !


fyrir konungum og öllum þeim, sem hátt eru settir, til þess að vér fáum lifað friðsamlegu og rólegu lífi í allri guðhræðslu og siðprýði. 	 Deɛɛut ɣef yigelliden d wid akk yeṭṭfen imukan n lḥekma iwakken a nɛic di lisser ț-țalwit, a nḍuɛ Sidi Ṛebbi s lḥeṛma d leqdeṛ.


Þá teygði óhreini andinn manninn, rak upp hljóð mikið og fór út af honum. 	 Aṛuḥani ihucc argaz-nni s lǧehd, yeffeɣ seg-s s leɛyaḍ.


Þessu er þannig komið fyrir. Prestarnir ganga stöðugt inn í fremri tjaldbúðina og annast þjónustu sína. 	 Akka i gers kullec deg wemkan-agi iqedsen, lmuqedmin keččmen ɣuṛ-es mkul lweqt iwakken ad xedmen ccɣel-nsen ;


Hver sakfellir? Kristur Jesús er sá, sem dáinn er. Og meira en það: Hann er upprisinn, hann er við hægri hönd Guðs og hann biður fyrir oss. 	 Anwa i gzemren ad iḥkem fell asen ? Ɛisa Lmasiḥ d win yemmuten yerna iḥya-d si ger lmegtin, yuli ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi iwakken ad icafeɛ fell-aɣ !


Það helgast af orði Guðs og bæn. 	 axaṭer ayen akk i d yețwaxelqen iṣeffu-t wawal n Ṛebbi akk-d țẓallit.


Ég er út genginn frá föðurnum og kominn í heiminn. Ég yfirgef heiminn aftur og fer til föðurins." 	 ?-țideț usiɣ-ed s ɣuṛ Baba, usiɣ-ed ɣer ddunit, ma ț-țura ad ǧǧeɣ ddunit ad uɣaleɣ ɣer Baba.


því Jóhannes hafði sagt við hann: "Þú mátt ekki eiga hana." 	 Axaṭer Yeḥya yella yeqqaṛ i Hiṛudus : D leḥṛam fell-ak aț-țesɛuḍ Hiṛudyad ț-țameṭṭut-ik !


Í þessu trausti var það ásetningur minn að koma fyrst til yðar, til þess að þér skylduð verða tvöfaldrar gleði aðnjótandi. 	 Imi tḥeqqeqeɣ belli akka i gella lḥal, ssarmeɣ a n-ɛeddiɣ di tazwara ɣuṛ-wen iwakken aț-țfeṛḥem snat n tikkal.


Því að Guðs ríki er ekki fólgið í orðum, heldur í krafti. 	 Axaṭer tazmert n tgeldit n Sidi Ṛebbi mačči d imeslayen kan ara ț-id-isbeggnen, meɛna d lecɣal.


Þeir stóðu samstundis upp og fóru aftur til Jerúsalem. Þar fundu þeir þá ellefu og þá, er með þeim voru, saman komna, 	 Imiren kan, kkren-d uɣalen ɣer temdint n Lquds. Ufan ḥdac-nni inelmaden akk-d imdukkal-nsen nnejmaɛen.


En Jesús leyfði honum það eigi, heldur sagði: "Far heim til þín og þinna, og seg þeim, hve mikið Drottinn hefur gjört fyrir þig og verið þér miskunnsamur." 	 Lameɛna Sidna Ɛisa yugi, yenna-yas : Uɣal ɣer wexxam-ik d leḥbab-ik, teḥkuḍ-asen ayen i k-ixdem Sidi Ṛebbi.


Ekki má líta svo út sem ég vilji hræða yður með bréfunum. 	 Ur bɣiɣ ara aț-țɣilem belli bɣiɣ a kkun-sxelɛeɣ s tebṛatin-iw.


Og hann rak þá burt frá dómstólnum. 	 Imiren issufeɣ-iten-id syenna.


Meðan hann var að segja þetta, kemur maður heiman frá samkundustjóranum og segir: "Dóttir þín er látin, ómaka þú ekki meistarann lengur." 	 Mazal-it iheddeṛ, ataya yiwen wergaz yusa-d seg wexxam n Jayṛus, yewwi-yas-d lexbaṛ-agi : Yelli-k temmut ! Ur țɛețțib ara Sidna Ɛisa.


En það mátt þú eiga, að þú hatar verk Nikólaítanna, sem ég sjálfur hata. 	 Lameɛna atan wayen i yi-iɛeǧben deg-k : tkeṛheḍ lecɣal n inikulaten, akken i ten-keṛheɣ ula d nekk.


Siglingin gekk tregt allmarga daga. Komumst vér með herkjum móts til Knídus, en þar bægði vindur oss. Þá sigldum vér undir Krít við Salmóne. 	 Lbabuṛ nni yewwi-yaɣ kra n wussan s țțawil ; armi neṛwa leɛtab i newweḍ ɣer tama n temdint n Knidus, imi ur aɣ-yeǧǧi ara waḍu a nqeṛṛeb, nɛedda rrif n tegzirt n Kritus, ɣer tama n Salmuni.


En þökk sé Guði! Þér voruð þjónar syndarinnar, en urðuð af hjarta hlýðnir þeirri kenningu, sem þér voruð á vald gefnir. 	 Lameɛna a neḥmed Ṛebbi imi zik tellam d aklan n ddnub, ma tura tḍuɛem s wulawen-nwen awal i tlemdem.


Sá, sem tekur tillit til daga, gjörir það vegna Drottins. Og sá, sem neytir kjöts, gerir það vegna Drottins, því að hann gjörir Guði þakkir. Sá, sem lætur óneytt, hann lætur óneytt vegna Drottins og gjörir Guði þakkir. 	 Win yețțaken azal i wussan akteṛ n wiyaḍ, ixeddem ayagi i Sidi Ṛebbi, win itețțen kullec, itețț s wul yeṣfan axaṭer yețḥemmid Sidi Ṛebbi ɣef wayen itețț ; win ur ntețț ara kullec, yexdem ayagi s wul yeṣfan imi ula d nețța ițḥemmid Sidi Ṛebbi ɣef wayen itețț.


Í fullu trausti til hlýðni þinnar rita ég til þín og veit, að þú munt gjöra jafnvel fram yfir það, sem ég mælist til. 	 Uriɣ-ak-n tabṛaț-agi imi țekleɣ ad iyi-taɣeḍ awal, yerna ẓriɣ aț-țxedmeḍ nnig wayen i k-n-ssutreɣ.


En María stóð úti fyrir gröfinni og grét. Grátandi laut hún inn í gröfina 	 Yuɣ lḥal Meryem tella di beṛṛa, tețru tama n u?ekka. Mi tella tețru, tmuqel ɣer daxel,


Þá er ég var á leið til Damaskus slíkra erinda með vald og umboð frá æðstu prestunum, 	 Ɣef wannect-nni lmuqedmin imeqqranen fkan-iyi tazmert s wayes ṛuḥeɣ ɣer temdint n Dimecq.


og æpti hárri röddu: "Hvað vilt þú mér, Jesús, sonur Guðs hins hæsta? Ég særi þig við Guð, kvel þú mig eigi!" 	 Iɛeggeḍ s lǧehd : D acu i tebɣiḍ ɣuṛ-i a Ɛisa, a mmi-s n Ṛebbi ɛlayen ? Di leɛnaya-k, ɣef wudem n Ṛebbi ur iyi-țɛețțib ara !


Hann afmáði skuldabréfið, sem þjakaði oss með ákvæðum sínum. Hann tók það burt með því að negla það á krossinn. 	 Yemḥa leɛqed-nni i ɣ-isseḍlamen, imi ur nezmir ara a nexdem ayen d-teqqaṛ ccariɛa ; yemḥa-t mi t-isemmeṛ ɣef wumidag.


Líkir eru þeir börnum, sem á torgi sitja og kallast á: ,Vér lékum fyrir yður á flautu, og ekki vilduð þér dansa. Vér sungum yður sorgarljóð, og ekki vilduð þér gráta.' 	 ?emcabin ɣer warrac yeqqimen di tejmaɛt, țemsawalen wway gar-asen qqaṛen : Newwet-awen-d ajewwaq ur tecḍiḥem ara, nerna newwi-yawen-d acewwiq n leḥzen ur trum ara.


En Sál, sem og er nefndur Páll, hvessti á hann augun og sagði, fylltur heilögum anda: 	 Caɛul, ițusemman daɣen Bulus, yeččuṛen d Ṛṛuḥ iqedsen, issers allen-is fell-as,


Þá er líkt um himnaríki og tíu meyjar, sem fóru til móts við brúðgumann með lampa sína. 	 Daymi deg wussan-nni, tagelda n igenwan aț-țecbu ɣer ɛecṛa telmeẓyin i geddmen tiftilin-nsent iwakken ad ṛuḥent ad mmagrent isli.


Ert þú meiri en faðir vor, Abraham? Hann dó, og spámennirnir dóu. Hver þykist þú vera?" 	 Tugareḍ baba-tneɣ Ibṛahim neɣ lenbiya meṛṛa i gemmuten ? D acu i tḥesbeḍ iman-ik ?


Konung hafa þær yfir sér, engil undirdjúpsins. Nafn hans er á hebresku Abaddón og á grísku heitir hann Apollýón. 	 Agellid-nsen, d lmelk-nni iḥekkmen ɣef tesraft lqayen, yețțusemma s tɛibṛanit « Abadun », ma s tyunanit « Abulyun » yeɛni « win yessexṛaben ».


Því að biskup á að vera óaðfinnanlegur, þar sem hann er ráðsmaður Guðs. Hann á ekki að vera sjálfbirgingur, ekki bráður, ekki drykkfelldur, ekki ofsafenginn, ekki sólginn í ljótan gróða. 	 Ilaq ameqqran n tejmaɛt ad yili yeṣfa di tikli-ines, imi d nețța i geṭṭfen lecɣal n Sidi Ṛebbi, ur ilaq ad yili d win yessimɣuṛen iman-is, ur ilaq ad ireffu, ur ilaq ad yili d asekṛan, ur ilaq ad yeskker ccwal, ur ilaq daɣen a t-ɣwun yedrimen n leḥṛam.


Því að ekkert er hulið, sem eigi verður opinbert, né leynt, að eigi verði það kunnugt og komi í ljós. 	 Kra n wayen yeffren a d-iban, kra n wayen yellan di ṭṭlam a t-id-tesban tafat.


Og að morgni: ,Illviðri í dag, himinninn er rauður og þungbúinn.' Útlit loftsins kunnið þér að ráða, en ekki tákn tímanna. 	 Akken daɣen taṣebḥit, teqqaṛem a d-iwwet ugeffur ( lehwa ) axaṭer yella usigna. AAmek ! Tesnem aț-țfehmem lḥala n igenni, ur tezmirem ara aț-țfehmem licaṛat yeɛnan lweqt-agi !


Þegar hann hafði fundið hann, fór hann með hann til Antíokkíu. Þeir voru síðan saman heilt ár í söfnuðinum og kenndu fjölda fólks. Í Antíokkíu voru lærisveinarnir fyrst kallaðir kristnir. 	 Mi t-yufa, yewwi-t-id yid-es ɣer temdint n Antyuc. Di tejmaɛt-nni, sɛeddan aseggas kamel, xeddmen s tdukli, sselmaden aṭas n yemdanen. Di temdint n Antyuc ițțusemman inelmaden n Sidna Ɛisa tikkelt tamezwarut : « imasiḥiyen »


og lagði í nýja gröf, sem hann átti og hafði látið höggva í klett, velti síðan stórum steini fyrir grafarmunnann og fór burt. 	 issers-iț deg yiwen uẓekka ajdid, i geɣza deg uzṛu. Yeɣleq tawwurt n uẓekka-nni s weblaḍ ameqqran, dɣa iṛuḥ.


Þér konur, verið undirgefnar mönnum yðar, eins og sómir þeim, er Drottni heyra til. 	 A tilawin, ḍuɛemt irgazen-nkunt, ayagi d ayen ilaqen i tid i gețḍuɛun Sidi Ṛebbi.


Ég mun fá þér lykla himnaríkis, og hvað sem þú bindur á jörðu, mun bundið á himnum, og hvað sem þú leysir á jörðu, mun leyst á himnum." 	 Ad a k-fkeɣ tisura n tgelda n igenwan, ayen ara teqneḍ neɣ ayen iwumi ara tserrḥeḍ di ddunit, ad yețwaqbel deg igenwan.


Því að vér höfum heyrt um trú yðar á Krist Jesú og um kærleikann, sem þér berið til allra heilagra, 	 axaṭer nesla s liman i tesɛam di Ɛisa Lmasiḥ d wamek i tḥemmlem agdud n Sidi Ṛebbi,


Því að frá honum og fyrir hann og til hans eru allir hlutir. Honum sé dýrð um aldir alda! Amen. 	 Kullec yekka-d s ɣuṛ-es, kullec yella-d yis, kullec d ayla-s. I nețța lɛaḍima si lǧil ɣer lǧil, amin !


Eftir þetta mun ég aftur koma og endurreisa hina föllnu tjaldbúð Davíðs. Ég mun reisa hana úr rústum og gjöra hana upp aftur, 	 Deg ussan-nni, a d-uɣaleɣ a s-ɛiwdeɣ lebni i wexxam n Dawed ; axxam-nni yeɣlin, ad sbeddeɣ leḥyuḍ-is ihudden,


Þú hefur breytt eftir mér í kenningu, hegðun, ásetningi, trú, langlyndi, kærleika, þolgæði, 	 Ma d kečč tettebɛeḍ akken ilaq ayen i k-slemdeɣ, tikli-inu, ixemmimen-iw, liman-iw, ṣṣbeṛ-iw, leḥmala-inu d ẓẓwara-inu,


Opin gröf er barki þeirra, með tungum sínum draga þeir á tálar. Höggorma eitur er innan vara þeirra, 	 Imawen-nsen ldin am iẓekwan, Ilsawen-nsen d ixeddaɛen. ?čuṛen d ssem am izerman.


í heiðri og vanheiðri, í lasti og lofi. Vér erum álitnir afvegaleiðendur, en erum sannorðir, 	 ama di teswiɛin n ccan neɣ n lɛaṛ, ama mi heddṛen fell-aɣ medden s lxiṛ neɣ s cceṛ. Nețwaḥseb d ikeddaben ɣas akken ț-țideț i d neqqaṛ,


Hann sagði: "Yður er gefið að þekkja leynda dóma Guðs ríkis, hinir fá þá í dæmisögum, ,að sjáandi sjái þeir ekki og heyrandi skilji þeir ekki.' 	 Yerra-yasen : Kunwi yețțunefk-awen-d aț țissinem lbaḍna n tgeldit n Ṛebbi, ma d wiyaḍ ițțunefk-asen-d a ț-issinen s lemtul kan iwakken ɣas ad ẓren s wallen-nsen ur țwalin ara, ɣas ma slan ur fehhmen ara.


Hann svaraði þeim: "Það er einn þeirra tólf. Hann dýfir í sama fat og ég. 	 Yenna-yasen : D yiwen seg-wen, yessasnen yid-i talqimt n weɣṛum deg uḍebsi.


Ég bið yður þess, að láta mig ekki þurfa að vera djarfmálan, þegar ég kem, og beita þeim myndugleika, sem ég ætla mér að beita gagnvart nokkrum, er álíta, að vér látum stjórnast af mannlegum hvötum. 	 Di leɛnaya-nwen, ur iyi-ḥeṛṛset ara ad iwɛiṛeɣ m'ara iliɣ yid-wen ! Axaṭer lewɛaṛa-inu a ț-id-sbeggneɣ s lețkal yerna mbla lḥecma ɣer wid i ɣ-iḥesben nțeddu s lɛeqliya n ddunit.


Þar eð þeir hirtu ekki um að varðveita þekkinguna á Guði, ofurseldi Guð þá ósæmilegu hugarfari, svo að þeir gjörðu það sem ekki er tilhlýðilegt, 	 Imi ugin ad issinen Ṛebbi, Sidi Ṛebbi yeǧǧa-ten di lɛeqliya-nsen iɛewjen iwakken ad xedmen ayen ur nlaq ara.


Ég kalla yður ekki framar þjóna, því þjónninn veit ekki, hvað herra hans gjörir. En ég kalla yður vini, því ég hef kunngjört yður allt, sem ég heyrði af föður mínum. 	 Sya ɣer zdat ur kkun-ḥețțbeɣ ara d iqeddacen, axaṭer aqeddac ur yeẓri ara d acu i gxeddem Bab-is. Tura aql-ikkun d iḥbiben-iw axaṭer slemdeɣ-awen ayen akk i d-lemdeɣ ɣer Baba.


Og þannig mun allur Ísrael frelsaður verða, eins og ritað er: Frá Síon mun frelsarinn koma og útrýma guðleysi frá Jakob. 	 Imiren ad țțuselken wat Isṛail irkul asmi ara d-yedṛu wayen i d-nnant tira iqedsen : A d-iffeɣ umsellek seg wedrar n Siyun, a sen-yekkes i warraw n Yeɛqub lekfeṛ-nsen ;


Þér eruð vottar þessa. 	 Aql-ikkun d inigan-iw.


Fyrst af öllu áminni ég um að bera fram ákall, bænir, fyrirbænir og þakkargjörðir fyrir öllum mönnum, 	 Ayen i ɣef ara kkun-weṣṣiɣ di tazwara, ḥemmdet cekkṛet Sidi Ṛebbi, ssuturet di tẓallit, deɛɛut ɣuṛ-es ɣef yemdanen meṛṛa.


Fjarri fer því. Guð skal reynast sannorður, þótt hver maður reyndist lygari, eins og ritað er: "Til þess að þú reynist réttlátur í orðum þínum og vinnir, þegar þú átt mál að verja." 	 D lmuḥal ! Sidi Ṛebbi d aḥeqqi, d imdanen kan i geskiddiben ; am akken yura di tektabt n ?abur : Iwakken a d-iban lḥeqq n wawal-ik, yerna m'ara tețḥasabeḍ, d kečč i gesɛan lḥeqq.


En svo að ég minnist á það, sem þér hafið ritað um, þá er það gott fyrir mann að snerta ekki konu. 	 A nɛeddit tura ɣer isteqsiyen i yi-d-tefkam di tebṛaț-nwen teqqaṛem : « D ayen yelhan i wergaz m'ur yezwiǧ ara ».


Allt þetta kom yfir þá sem fyrirboði, og það er ritað til viðvörunar oss, sem endir aldanna er kominn yfir. 	 Timsalin-agi akk i sen-yedṛan, qqiment-ed d lemtel, uran-tent di tektabin, iwakken a nelmed nukni ițɛicin di taggara n lweqt.


Hann kom í ættborg sína og tók að kenna þeim í samkundu þeirra. Þeir undruðust stórum og sögðu: "Hvaðan kemur honum þessi speki og kraftaverkin? 	 Yerra ɣer taddart i deg ițțuṛebba. Isselmad di lǧameɛ nsen, lɣaci akk iḥedṛen wehmen, qqaṛen : Ansi i s-d-tekka tmusni-yagi akk d tezmert s wayes ixeddem lbeṛhanat agi ?


Í Damaskus var lærisveinn nokkur, sem hét Ananías. Við hann sagði Drottinn í sýn: "Ananías." Hann svaraði: "Hér er ég, Drottinn." 	 Di temdint n Dimecq, yella yiwen unelmad isem-is Ananyas ; Sidi Ṛebbi yessawel-as-d deg uweḥḥi, Ananyas yerra-yas : Aql-iyi a Sidi.


Jesús svarar: "Ef ég vil, að hann lifi, þangað til ég kem, hverju skiptir það þig? Fylg þú mér." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ma bɣiɣ ad yidir alamma d asm'ara d-uɣaleɣ, d acu i k yecqan ? Kečč tbeɛ-iyi-d !


Því að vér ástundum það sem gott er, ekki aðeins fyrir Drottni, heldur og fyrir mönnum. 	 nețqellib ayen yelhan ama zdat Sidi Ṛebbi ama zdat yemdanen.


Berið þá ávöxt samboðinn iðruninni! 	 Sbeggnet-ed s lecɣal-nwen belli tettubem, tbeddlem tikli.


Á þeim rætist spádómur Jesaja: Með eyrum munuð þér heyra og alls ekki skilja, og sjáandi munuð þér horfa og ekkert sjá. 	 S wakka, yedṛa-d yid-sen wayen i d-ixebbeṛ fell-asen nnbi Iceɛya : Aț-țsellem s imeẓẓuɣen-nwen, ur tfehhmem ara, aț-țmuqulem s wallen-nwen, ur tețwalim ara,


Eftir þetta reyndi Pílatus enn að láta hann lausan. En Gyðingar æptu: "Ef þú lætur hann lausan, ert þú ekki vinur keisarans. Hver sem gjörir sjálfan sig að konungi, rís á móti keisaranum." 	 Seg imiren Bilaṭus yețqellib amek ara d-iserreḥ i Sidna Ɛisa lameɛna lecyux n wat Isṛail sekkren leɛyaḍ, qqaṛen-as : Ma tserrḥeḍ-as i wergaz-agi ur telliḍ ara d aḥbib n Qayṣer, axaṭer win yerran iman-is d agellid, d aɛdaw n Qayṣer.


En margir þeirra, er heyrt höfðu orðið, tóku trú, og tala karlmanna varð um fimm þúsundir. 	 Lameɛna aṭas seg wid yeslan i wawal, umnen. Ad ilin azal n xemsa alaf n yemdanen i gumnen.


Móse sagði: ,Spámann mun Drottinn, Guð yðar, uppvekja yður af bræðrum yðar eins og mig. Á hann skuluð þér hlýða í öllu, er hann talar til yðar. 	 Sidna Musa yenna i wat Isṛail : Sidi Ṛebbi Illu-nwen a wen-d iceggeɛ si ger watmaten-nwen,+ yiwen n nnbi am nekk, a s-tḥessem deg wayen akk ara wen-d-yini.+


Gefi Drottinn honum miskunn að finna hjá Drottni Guði á þeim degi! Og þú þekkir manna best, hve mikla þjónustu hann innti af hendi í Efesus. 	 Teẓriḍ acḥal i yi-iɛawen asmi lliɣ di temdint n Ifasus. A d-yessers Ṛebbi fell-as ṛṛeḥma-s deg ass n tuɣalin n Ɛisa Lmasiḥ.


Það er: Réttlæti Guðs fyrir trú á Jesú Krist öllum þeim til handa, sem trúa. Hér er enginn greinarmunur: 	 Sidi Ṛebbi iḥseb-aɣ d iḥeqqiyen imi numen s Ɛisa Lmasiḥ,


Og enginn mun þá kenna landa sínum og enginn bróður sínum og segja: "Þekktu Drottin!" Allir munu þeir þekkja mig, jafnt smáir sem stórir. 	 Deg ussan-nni, yiwen ur yeqqaṛ i wayeḍ neɣ i gma-s « issin Sidi Ṛebbi » axaṭer ad iyi-issinen meṛṛa seg umeẓyan ar umeqqran.


Og nágrannar hennar og ættmenn heyrðu, hversu mikla miskunn Drottinn hafði auðsýnt henni, og samfögnuðu henni. 	 Imawlan-is d lǧiran-is feṛḥen aṭas mi slan s ṛṛehma i d-issers fell-as Sidi Ṛebbi.


sneru frá gröfinni og kunngjörðu allt þetta þeim ellefu og öllum hinum. 	 Fɣent seg uẓekka iwakken ad ssiwḍent lexbaṛ ɣef wayen yedṛan, i ḥdac-nni yinelmaden d wid yellan yid-sen.


En þeir voru um fjórar þúsundir. Síðan lét hann þá fara. 	 Llan deg wazal n ṛebɛa alaf n yemdanen. Mi fukken lmakla, iserreḥ-asen ad uɣalen ɣer ixxamen-nsen.


Þá skildu lærisveinarnir, að hann hafði talað við þá um Jóhannes skírara. 	 Inelmaden fehmen imiren belli ițmeslay-asen-d ɣef Yeḥya aɣeṭṭas.


Og hann segir við mig: "Varastu þetta! Ég er samþjónn þinn og bræðra þinna, spámannanna, og þeirra, sem varðveita orð þessarar bókar. Tilbið þú Guð." 	 meɛna yenna-yi-d : ?ader aț-țseǧdeḍ zdat-i axaṭer nekk d aqeddac n Sidi Ṛebbi am kečč am atmaten-ik lenbiya akk-d wid iḥerzen imeslayen n tektabt-agi, d Sidi Ṛebbi kan ara tɛebdeḍ !


"Hjarta yðar skelfist ekki. Trúið á Guð og trúið á mig. 	 -- Kkset anezgum seg ulawen nwen. Amnet s Ṛebbi, amnet daɣen yis-i.


Verið því óhræddir, þér eruð meira verðir en margir spörvar. 	 Ihi ur țțaggadet ara : tesɛam azal akteṛ n waṭas n iẓiwcen !


Ekki með augnaþjónustu, eins og þeir er mönnum vilja þóknast, heldur eins og þjónar Krists, er gjöra vilja Guðs af heilum huga. 	 Ayagi ur t-xeddmet ara kan m'ara kkun-țɛassan am akken tețnadim aț-țɛeǧbem i yemdanen, lameɛna ilit am iqeddacen n Lmasiḥ i gxeddmen lebɣi n Sidi Ṛebbi seg ul.


Þá spurði Pétur hana: "Seg mér, selduð þið jörðina fyrir þetta verð?" En hún svaraði: "Já, fyrir þetta verð." 	 Buṭrus yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : Ini-yi-d, ma s ssuma-yagi i tezzenzem akal-nwen ? Terra-yas-d : Ih, s ssuma-yagi i t-nezzenz.


En eins og sá, sem fæddur var á náttúrlegan hátt, ofsótti forðum þann, sem fæddur var á undursamlegan hátt, svo er það og nú. 	 Zik-nni, win i d-ilulen s lebɣi n wemdan ițqehhiṛ win i d-ilulen s lebɣi n Ṛṛuḥ n Ṛebbi, akka i gella lḥal ar ass-a.


Og nú er hann að tala á almannafæri, og þeir segja ekkert við hann. Skyldu nú höfðingjarnir hafa komist að raun um, að hann sé Kristur? 	 Atan iheddeṛ ɛinani zdat lɣaci, yiwen ur s-yenni acemma ! Ɛeqlen-t lɛulama-nneɣ d nețța i d Lmasiḥ ?


Þar var kona, sem hafði haft blóðlát í tólf ár. 	 Tella dinna yiwet n tmeṭṭut tehlek, tnac iseggasen nețțat tețțazal d idammen.


Þá sagði Pétur: "Þótt allir hneykslist, geri ég það aldrei." 	 Buṭrus yenna-yas : ?as ad ccḍen akk, nekkini ur țeccḍeɣ ara.


Ég segi, að Kristur sé orðinn þjónn hinna umskornu til að sýna orðheldni Guðs, til þess að staðfesta fyrirheitin, sem feðrunum voru gefin, 	 Nniɣ-ed belli Ɛisa Lmasiḥ yusa-d d aqeddac n wat Isṛail iwakken ad ixdem ayen akken i gewɛed Sidi Ṛebbi i lejdud-nsen, yerna a d-isban s wakka belli Sidi Ṛebbi ur yețțuɣal ara deg wawal-is.


Óttalegt er að falla í hendur lifanda Guðs. 	 A nnger n win ara d-yeɣlin ger ifassen n Sidi Ṛebbi yeddren !


Ég bað lærisveina þína að reka hann út, en þeir gátu það ekki." 	 ?elleleɣ inelmaden-ik a t-ssufɣen seg-s, lameɛna ur zmiren ara.


En nú fer ég til hans, sem sendi mig, og enginn yðar spyr mig: ,Hvert fer þú?' 	 Tura ad ṛuḥeɣ ɣer win i yi-d iceggɛen ; atan yiwen deg-wen ur iyi-d-isteqsa ɣer wanda ara ṛuḥeɣ.


Þess vegna ætla ég, ef ég kem, að minna á verk þau er hann vinnur. Hann lætur sér ekki nægja að ófrægja oss með vondum orðum, heldur tekur hann ekki sjálfur á móti bræðrunum og hindrar þá, er það vilja gjöra, og rekur þá úr söfnuðinum. 	 Daymi m'ara n-aseɣ ɣuṛ-wen a d-sbeggneɣ akk ayen ixeddem ! Iheddeṛ fell-aneɣ yir imeslayen akk-d lekdub, ula d atmaten yugi ad yesṭerḥeb yis-sen, wid yebɣan ad sṭerḥben yis-sen, yețțaggi-yasen yerna yessufuɣ-iten si tejmaɛt.


en hann sagði við þá: "Það er ég, óttist eigi." 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Ur țțaggadet ara, d nekk !


Haldið yður eigi hvort frá öðru, nema þá eftir samkomulagi um stundarsakir, til þess að þér getið haft næði til bænahalds, og takið svo saman aftur, til þess að Satan freisti yðar ekki vegna ístöðuleysis yðar. 	 Ur țemyagit ara gar-awen anagar ma yella temsefhamem iwakken aț-țeǧǧem kra n wussan i tẓallit ; imiren ddukklet daɣen ; ḥadret a wen-yaf Cciṭan abrid a kkun-iɣuṛṛ ma yella ur tezmirem ara aț-țeṭṭfem iman-nwen.


Símon vandlætari og Júdas Ískaríot, sá er sveik hann. 	 Semɛun awaṭani, Yudas n Qeṛyut, win akken ixedɛen Sidna Ɛisa.


En vínyrkjarnir tóku þjóna hans, börðu einn, drápu annan og grýttu hinn þriðja. 	 Meɛna ixemmasen-nni ṭṭfen iqeddacen-nni, wa wten-t, wa nɣan-t, wayeḍ ṛejmen-t.


Þegar Páll var hér kominn í vörn sinni, segir Festus hárri raustu: "Óður ert þú, Páll. Þitt mikla bókvit gjörir þig óðan." 	 Akken yella Bulus yețdafaɛ ɣef yiman-is, Fistus yenṭeq-ed s leɛyaḍ, yenna : Iffeɣ-ik leɛqel a Bulus ! Lketṛa n tmusni-inek tessufeɣ-ak leɛqel !


En þér segið: Ef maður segir við föður sinn eða móður: ,Það, sem þér hefði getað orðið til styrktar frá mér, er korban,' það er musterisfé, 	 Ma d kunwi tesselmadem belli yezmer yiwen ad yini i baba-s neɣ i yemma-s : « Ayen s wacu ilaq a kkun-refdeɣ, fkiɣ-t d lqeṛban, ( yeɛni d lweɛda i Ṛebbi ). »


Ég kalla yður ekki framar þjóna, því þjónninn veit ekki, hvað herra hans gjörir. En ég kalla yður vini, því ég hef kunngjört yður allt, sem ég heyrði af föður mínum. 	 Sya ɣer zdat ur kkun-ḥețțbeɣ ara d iqeddacen, axaṭer aqeddac ur yeẓri ara d acu i gxeddem Bab-is. Tura aql-ikkun d iḥbiben-iw axaṭer slemdeɣ-awen ayen akk i d-lemdeɣ ɣer Baba.


Það sem ég segi yður í myrkri, skuluð þér tala í birtu, og það sem þér heyrið hvíslað í eyra, skuluð þér kunngjöra á þökum uppi. 	 Ayen i wen-qqaṛeɣ deg iḍ, init-eț ɛinani deg wass, ayen slan imeẓẓuɣen-nwen di sser, berrḥet-eț deg iberdan.


Lögleysinginn kemur fyrir tilverknað Satans með miklum krafti, lygatáknum og undrum 	 Amcum-agi amejhul a d-yas s tezmert n Cciṭan, ad ixdem leɛǧubat d lbeṛhanat s wayes ara ikellex,


Og stjörnur himinsins hröpuðu niður á jörðina eins og þegar fíkjutré, skekið af stormvindi, fellir haustaldin sín. 	 ma d itran n igenni ɣellin-d ɣer lqaɛa am tbexsisin n tenqelț m'ara ț-țihuzz waḍu iǧehden.


Áfram 	 Kemmel


Þar sem enginn má gegn því mæla, ber yður að vera stilltir og hrapa ekki að neinu. 	 Imi ayagi yiwen ur yezmir a t-yenkeṛ, ilaq ihi aț-țhennim iman-nwen, ur xeddmet acemma s tuffɣa n leɛqel !


Jesús svarar þeim: "Ó, þú vantrúa kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður? Hversu lengi á ég að umbera yður? Færið hann til mín." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : A lǧil i gxuṣṣ liman ! Ar melmi ara yiliɣ yid-wen ? Ar melmi ara wen-ṣebṛeɣ ? Awit-ed aqcic-agi ! Wwin-as-t-id ;


En þessi kona, sem er dóttir Abrahams og Satan hefur fjötrað full átján ár, mátti hún ekki leyst verða úr fjötrum þessum á hvíldardegi?" 	 I tmeṭṭut-agi yellan si dderya n Ibṛahim, i gekref Cciṭan tmenṭac n yiseggasen aya, eɛni ur ilaq ara a s-nekkes akraf ɣas akka d ass n westeɛfu ?


Því ég segi yður: Eigi mun ég framar neyta hennar, fyrr en hún fullkomnast í Guðs ríki." 	 A wen-d-iniɣ : atan ur țțuɣaleɣ ara maḍi a t-ččeɣ alamma tețwakemmel lmeɛna-ines di tgelda n Sidi Ṛebbi.


Jesús settist gegnt fjárhirslunni og horfði á fólkið leggja peninga í hana. Margir auðmenn lögðu þar mikið. 	 Sidna Ɛisa yella yeqqim deg umkan iqublen asenduq i deg srusun lewɛadi, yețmuqul amek srusuyen lɣaci lewɛadi-nsen. Aṭas n imeṛkantiyen yeggaren xiṛella n yedrimen.


Tími 	 Akud


Og sé þar friðar sonur, mun friður yðar hvíla yfir honum, ella hverfa aftur til yðar. 	 Ma yella dinna walebɛaḍ d imhenni, sslam-nwen ad yers fell-as, neɣ m'ulac lehna-nwen aț-țeqqim ɣuṛ-wen.


Ég segi yður: Hann mun skjótt rétta hlut þeirra. En mun Mannssonurinn finna trúna á jörðu, þegar hann kemur?" 	 Meɛna Mmi-s n bunadem asm'ara d-yas, wissen ma d-yaf liman di ddunit ?


Hann sagði þá við tréð: "Enginn neyti framar ávaxtar af þér að eilífu!" Þetta heyrðu lærisveinar hans. 	 Yenṭeq ɣuṛ-es zdat n inelmaden-is, yenna-yas : Ur tețțuɣaleḍ ara a d-tefkeḍ lfakya !


En ef vér göngum í ljósinu, eins og hann er sjálfur í ljósinu, þá höfum vér samfélag hver við annan og blóð Jesú, sonar hans, hreinsar oss af allri synd. 	 Meɛna ma yella nteddu di tafat am akken i gella nețța di tafat, ad ddukklen wulawen-nneɣ, yerna ddnubat-nneɣ ad iriden s idammen n Mmi-s Ɛisa Lmasiḥ.


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér gjaldið tíund af myntu, anís og kúmeni, en hirðið ekki um það, sem mikilvægast er í lögmálinu, réttlæti, miskunn og trúfesti. Þetta ber að gjöra og hitt eigi ógjört að láta. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin udmawen ! tețțakem leɛcuṛ ɣef nneɛneɛ, abesbas d lkemmun, lameɛna tețțaǧǧam ɣer deffir lḥeqq, ṛṛeḥma d laman. DD annect-agi i gețṛaǧu deg-wen Sidi Ṛebbi aț-țezwirem deg-sen a ten-txedmem, mbla ma terram deg idis ayen nniḍen.


Og eins og það liggur fyrir mönnunum eitt sinn að deyja og eftir það að fá sinn dóm, 	 Lmut tețțawi imdanen yiwet n tikkelt kan imiren a d-yili lḥisab.


og yðar vegna fagna ég því, að ég var þar ekki, til þess að þér skuluð trúa. En förum nú til hans." 	 yerna feṛḥeɣ ɣef ddemma-nwen imi ur lliɣ ara dinna di teswiɛt-nni, axaṭer ayagi d ayen ara yernun di liman-nwen. Eyyaw tura a nṛuḥet ɣuṛ-es.


og annar þeirra, Kleófas að nafni, sagði við hann: "Þú ert víst sá eini aðkomumaður í Jerúsalem, sem veist ekki, hvað þar hefur gjörst þessa dagana." 	 Yiwen deg-sen, isem-is Klufas, yenna-yas : Eɛni anagar kečč ur neẓri ara ayen yedṛan ussan-agi di temdint n Lquds ?


Hvers vegna léstu þá ekki fé mitt í banka? Þá hefði ég fengið það með vöxtum, er ég kom heim.' 	 acuɣeṛ ihi ur tefkiḍ ara idrimen-iw i wid ara ten-isxedmen, iwakken m'ara d-uɣaleɣ a ten-id jebdeɣ s lfayda ?


Og reykurinn frá kvalastað þeirra stígur upp um aldir alda, og eigi hafa þeir hvíld dag eða nótt, þeir sem dýrið tilbiðja og líkneski þess, hver sá sem ber merki nafns þess." 	 Dexxan n tmes s wayes ara nɛețțaben ad yeqqim si lǧil ɣer lǧil ; wid yețseǧǧiden zdat leɛqiṛa d lmeṣuɛ ines akk-d kra win iqeblen ticṛeṭ n isem-is, ur steɛfayen ara iḍ d wass.


Þá sagði Jesús þeim berum orðum: "Lasarus er dáinn, 	 Dɣa yenna-yasen ɛinani : Laɛẓar yemmut,


Hann þurfti þess ekki, að neinn bæri öðrum manni vitni; hann vissi sjálfur, hvað í manni býr. 	 Ur yeḥwaǧ ara a s-d-ḥkun ɣef yemdanen imi yessen ayen yellan deg wulawen-nsen.


Menn af ýmsum lýðum, kynkvíslum, tungum og þjóðum sjá lík þeirra þrjá og hálfan dag og leyfa ekki að þau verði lögð í gröf. 	 Lɣaci n mkul agdud, n mkul lǧens, n mkul tutlayt, n mkul tamurt, ad țfeṛṛiǧen deg-sen tlata wussan d wezgen, ur qebblen ara ad țwameḍlen.


Þetta viðurkennum vér mjög þakksamlega. 	 A lḥakem ameqqran ! S uḍebbaṛ-ik yelhan i d-yers lxiṛ d lehna ɣef tmurt-agi ! Ɣef wayagi, a Filiks ameqqran, ncekkeṛ-ik meṛṛa di mkul amkan ;


Þar kvöddumst vér. Vér stigum á skip, en hinir sneru aftur heim til sín. 	 Mi nemsalam yid-sen, nerkeb di lbabuṛ nṛuḥ ; nutni uɣalen ɣer yexxamen-nsen,


Þar héldu þeir áfram að flytja fagnaðarerindið. 	 țbecciṛen dinna lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi.


Með því að þér nú, þér elskuðu, væntið slíkra hluta, þá kappkostið að vera flekklausir og lýtalausir frammi fyrir honum í friði. 	 Daymi ay iɛzizen, deg uṛaǧu-agi tețṛaǧum ḥeṛset iman-nwen iwakken a kkun-id-yaf di lehna, zeddigit, mbla lɛib.


Aftur kallaði hann til sín mannfjöldann og sagði: "Heyrið mig allir, og skiljið. 	 Yessawel daɣen i lɣaci yenna yasen : Smeḥset-iyi-d akk, tfehmem :


Kærleikurinn fellur aldrei úr gildi. En spádómsgáfur, þær munu líða undir lok, og tungur, þær munu þagna, og þekking, hún mun líða undir lok. 	 Axebbeṛ n wayen i d-yețțasen s ɣuṛ Ṛebbi ad ifak, timeslayin ur nețwassen ara ad ḥebsent, tamusni aț-țefnu, ma d leḥmala n tideț werǧin aț-țfak ;


En hann sagði við þá: "Þegar þér biðjist fyrir, þá segið: Faðir, helgist þitt nafn, til komi þitt ríki, 	 Yenna-yasen : M'ara tẓallem, init : A Baba Ṛebbi, isem-ik ad ițwaqeddes, lḥekma n tgeldit-ik a d-tas.


Og konunni voru gefnir vængirnir tveir af erninum mikla, til þess að hún skyldi fljúga á eyðimörkina til síns staðar, þar sem séð verður fyrir þörfum hennar þrjú og hálft ár, fjarri augsýn höggormsins. 	 Imiren kan țțunefken-as i tmeṭṭut-nni sin wafriwen n lbaz ameqqran iwakken aț-țafeg ɣer unezṛuf anda ara tɛic tlata iseggasen d wezgen, mebɛid ɣef wezrem.


Farísear og fræðimenn koma með konu, staðna að hórdómi, létu hana standa mitt á meðal þeirra 	 Atnaya lɛulama n ccariɛa akk-d ifariziyen wwin-as-d yiwet n tmeṭṭut ṭṭfen-ț txeddem zzna. Sbedden-ț ger lɣaci akken a ț iwali Sidna Ɛisa.


Svo eiga og djáknar að vera heiðvirðir, ekki tvímælismenn, ekki sólgnir í vín, ekki gefnir fyrir ljótan gróða. 	 Iqeddacen n tejmaɛt daɣen ilaq ad sɛun leqdeṛ, ad ilin d irgazen iteṭṭfen deg awal-nsen, ad xḍun i tissit n ccṛab akk-d rrbeḥ n lexdeɛ.


Páll svaraði: "Ekki er ég óður, göfugi Festus, heldur mæli ég sannleiks orð af fullu viti. 	 Bulus yerra-yas : Ur iyi-iffiɣ ara leɛqel a Fistus ameqqran ! Ayen akka i d-qqaṛeɣ d imeslayen n tideț yesɛan ṣṣwab.


Þér eruð salt jarðar. Ef saltið dofnar, með hverju á að selta það? Það er þá til einskis nýtt, menn fleygja því og troða undir fótum. 	 D kunwi i d lmelḥ n ddunit, lameɛna ma tṛuḥ-as lbenna i lmelḥ, s wacu ara s-ț-id-nerr ? Yelha kan ma nḍeggeṛ-it ɣer beṛṛa a t-rekkḍen yemdanen.


Þér sem lögmálið fenguð fyrir umsýslan engla, en hafið þó eigi haldið það." 	 Tewweḍ-ikkun-id ccariɛa n Sidi Ṛebbi s ufus n lmalayekkat, lameɛna kunwi tugim a s-taɣem awal !


Auðveldara er úlfalda að fara gegnum nálarauga en auðmanni að komast inn í Guðs ríki." 	 Ishel i welɣem ad iɛeddi di tiṭ n tissegnit wala i umeṛkanti ad yekcem ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi.


Þá er þeir mötuðust, tók hann brauð, þakkaði Guði, braut það og gaf þeim og sagði: "Takið, þetta er líkami minn." 	 Mi bdan tețțen, Sidna Ɛisa yeddem-d aɣṛum, yeḥmed Ṛebbi, yebḍa-t, ifṛeq-it i inelmaden-is, yenna yasen : ?čet-eț, ayagi d-lǧețța-w.


Pílatus sagði við æðstu prestana og fólkið: "Enga sök finn ég hjá þessum manni." 	 Bilaṭus yenna i lmuqedmin imeqqranen d lɣaci : Ur s-d-ssukkseɣ acemma i wergaz-agi.


Hann skoðar sjálfan sig, fer burt og gleymir jafnskjótt, hvernig hann var. 	 Mi gwala iman-is, iṛuḥ, yețțu imiren kan amek akken i gella.


Þegar lambið lauk upp öðru innsiglinu, heyrði ég aðra veruna segja: "Kom!" 	 Mi gcerreg ṭṭabeɛ wis sin, sliɣ i lxelq wi sin yenna-d : As-ed !


Næsta dag kom hann að tveim þeirra, sem slógust. Hann reyndi að stilla til friðar með þeim og sagði: ,Góðir menn, þið eruð bræður, hví eigist þið illt við?' 	 Azekka-nni iwala sin yergazen n wat Isṛail țnaɣen wway gar-asen, iger iman-is, yeɛṛed a ten-ifru, yenna-yasen : Eɛni mačči d atmaten i tellam ? Acimi i tețțnaɣem wway gar-awen ?


Og er hann sá, að Gyðingum líkaði vel, lét hann einnig taka Pétur. Þá voru dagar ósýrðu brauðanna. 	 Mi gwala d ayen isfeṛḥen at Isṛail, yerna daɣen isseḥbes Butṛus, deg wussan n lɛid n leslak.


Þannig berið þér vitni um athafnir feðra yðar og samþykkið þær. Þeir líflétu þá, en þér hlaðið upp grafirnar. 	 S wakka i d-tesbegnem belli tqeblem ayen i xedmen yerna tețkemmilem di tikli-nsen ; axaṭer nutni nɣan-ten, kunwi tbennum-asen iẓekwan.


Þakkið alla hluti, því að það er vilji Guðs með yður í Kristi Jesú. 	 ḥemmdet-eț ɣef kullec. D ayagi i gețṛaǧu Sidi Ṛebbi deg-wen, di tikli-nwen akk-d Ɛisa Lmasiḥ.


Þegar tvö ár voru liðin, tók Porkíus Festus við landstjórn af Felix. Felix vildi koma sér vel við Gyðinga og lét því Pál eftir í haldi. 	 Ɛeddan sin n iseggasen ; dɣa Bursyus Fistus yuɣal d lḥakem deg wemkan n Filiks. Filiks-nni imi i gebɣa ad iɛǧeb i wat Isṛail, yeǧǧa Bulus di lḥebs.


Annars gæti svo farið, að vér, - að vér ekki segjum þér -, þyrftum að bera kinnroða fyrir þetta traust, ef Makedónar skyldu koma með mér og finna yður óviðbúna. 	 Ma yella ddan yid-i kra seg watmaten n Masidunya ilaq a kkun-in-afen theggam iman nwen iwakken zzux-nni i țzuxxuɣ yis wen ur iyi-țțuɣal ara d lḥecma, bɣiɣ a d-iniɣ d lḥecma nwen kunwi !


hógværð og bindindi. Gegn slíku er lögmálið ekki. 	 ul yeṣfan, aɣlab n tnefsit ; eɛni ccariɛa tugi annect-agi ?


Og um nón kallaði Jesús hárri röddu: "Elí, Elí, lama sabaktaní!" Það þýðir: "Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig?" 	 Ɣef leǧwahi n țlata, Sidna Ɛisa iɛeggeḍ s tɛibṛanit, yenna : Ilya, Ilya, lama sabaqtani ? Yeɛni : Illu-iw, Illu-iw, acuɣeṛ i yi-teǧǧiḍ ?


Þeir munu húðstrýkja hann og lífláta, en á þriðja degi mun hann upp rísa." 	 A t-wwten s ujelkkaḍ ( s ucelliṭ ), a t-enɣen ; ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin.


Hann kenndi hennar ekki fyrr en hún hafði alið son. Og hann gaf honum nafnið JESÚS. 	 Meɛna ur ț-innul ara armi i d-tesɛa mmi-s iwumi isemma Ɛisa.


Hvað eigum vér þá að segja? Eigum vér að halda áfram í syndinni til þess að náðin aukist? 	 Acu ara d-nini ihi ? A nkemmel a nețɛici di ddnub iwakken ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi aț-țimɣuṛ ?


Allt fólk í héruðum Gerasena bað hann þá fara burt frá sér, því menn voru slegnir miklum ótta. Og hann sté í bátinn og sneri aftur. 	 Imezdaɣ n tmurt uggaden, dɣa ssutren i Sidna Ɛisa ad ibɛed fell-asen. Sidna Ɛisa yuli ɣer teflukt iwakken ad iṛuḥ.


Þá sá ég og heyrði raust margra engla, sem stóðu hringinn í kringum hásætið og verurnar og öldungana, og tala þeirra var tíu þúsundir tíu þúsunda og þúsundir þúsunda. 	 Walaɣ daɣen, yerna sliɣ i ṣṣut n waṭas n lmalayekkat i d-izzin i ukersi n lḥekma, i lxuluq akk-d lecyux-nni, leḥsab-nsen d ilulufen, d ayen ur nezmir a neḥseb.


Eða vitið þér ekki, að allir vér, sem skírðir erum til Krists Jesú, erum skírðir til dauða hans? 	 Neɣ ur teẓrim ara belli nukni akk i gețwaɣeḍsen iwakken a neddukel d Ɛisa Lmasiḥ, nețwaɣḍeṣ yid-es di lmut-is ?


"Menn, hví gjörið þér þetta? Menn erum vér sem þér, yðar líkar, og flytjum yður þau fagnaðarboð, að þér skuluð hverfa frá þessum fánýtu goðum til lifanda Guðs, sem skapaði himin, jörð og haf og allt, sem í þeim er. 	 Ay irgazen, acuɣeṛ i txeddmem akka ? Nukni d imdanen kan i nella am kunwi ! D lexbaṛ n lxiṛ i wen-d newwi iwakken aț-țeṭṭixṛem i leɛbada n wayen ur nesɛi lmeɛna ; aț-tebɛem abrid n Sidi Ṛebbi, Bab n tudert i d-ixelqen igenni d lqaɛa, lebḥeṛ d wayen akk yellan deg-s.


og eins hefur Jesaja sagt: "Ef Drottinn hersveitanna hefði ekki látið oss eftir niðja, værum vér orðnir eins og Sódóma, vér værum líkir Gómorru." 	 Yura di tira iqedsen : Lemmer Sidi Ṛebbi Bab n tezmert ur aɣ-d yeǧǧi ara kra seg wegdud-nneɣ, tili nuɣal am temdint n Sudum, aț-țeḍru yid-nneɣ am temdint n Gumuṛ inegren. Ayagi yenna-t-id nnbi Iceɛya uqbel a d-yedṛu.


En þökk sé Guði! Þér voruð þjónar syndarinnar, en urðuð af hjarta hlýðnir þeirri kenningu, sem þér voruð á vald gefnir. 	 Lameɛna a neḥmed Ṛebbi imi zik tellam d aklan n ddnub, ma tura tḍuɛem s wulawen-nwen awal i tlemdem.


Ég mun ef til vill staldra við hjá yður, eða jafnvel dveljast vetrarlangt, til þess að þér getið búið ferð mína, hvert sem ég þá kann að fara. 	 Ad qqimeɣ kra n wussan, neɣ ahat ad sɛeddiɣ ccetwa ɣuṛ-wen, s wakka aț-țzemrem a yi-tɛiwnem iwakken ad kemleɣ abrid-iw.


Þeir Símon leituðu hann uppi, 	 Semɛun d imdukkal-is ffɣen ad nadin fell-as ;


Vatnslausir brunnar eru þessir menn, þoka hrakin af hvassviðri, þeirra bíður dýpsta myrkur. 	 Imdanen-agi am tliwa iqquṛen, am usigna y


Maður er nefndur Jósef. Hann var ráðsherra, góður maður og réttvís 	 Yella yiwen wergaz ger lmuqedmin imeqqranen n usqamu n ccṛeɛ, isem-is Yusef, n taddart n Arimati n at Yahuda. Ur iqbil ṛṛay-nsen, ur iqbil lecɣal-nsen, d argaz n lɛali yerna d aḥeqqi, yețṛaǧu tageldit n Ṛebbi.


Og er þeir mötuðust, sagði hann: "Sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig." 	 Mi llan tețțen yenna-yasen : A wen-iniɣ tideț : yiwen seg-wen ad iyi-izzenz.


Hann kvað svo vera. En er hann kom inn, tók Jesús fyrr til máls og mælti: "Hvað líst þér, Símon? Af hverjum heimta konungar jarðarinnar toll eða skatt? Af börnum sínum eða vandalausum?" 	 Yerra-yasen Buṭrus : Ih, ad ixelleṣ ! Imiren kan mi gekcem Buṭrus ɣer wexxam, Sidna Ɛisa iluɛa-t, yenna-yas : D acu twalaḍ a Buṭrus ? Anwa i glaqen ad ixelleṣ tabzert i igelliden n ddunit-a , d arraw-nsen neɣ d ibeṛṛaniyen ?


Hann gekk til Pílatusar og bað hann um líkama Jesú, 	 Iṛuḥ ɣer Bilaṭus yessuter-as lǧețța n Sidna Ɛisa.


Meðan þær voru á leiðinni komu nokkrir varðmenn til borgarinnar og sögðu æðstu prestunum allt, sem gjörst hafði. 	 Mi țeddunt deg ubrid, kra seg iɛessasen-nni n uẓekka kecmen ɣer temdint, xebbṛen imeqqranen n lmuqedmin ɣef wayen akk yedṛan.


Þér hafið lifað í sællífi á jörðinni og í óhófi. Þér hafið alið hjörtu yðar á slátrunardegi. 	 Ddunit-nwen tesɛeddam-ț di lxiṛ, txedmem ayen akk mennan wulawen nwen ; tṛebbam tassemt i wass aneggaru.


Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar mun ég gefa af hinu hulda "manna", og ég mun gefa honum hvítan stein, og á steininn ritað nýtt nafn, sem enginn þekkir nema sá, er við tekur. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-iqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten ! Win yeṭṭfen deg-i alamma ț țaggara, a t-id-ṛezqeɣ s tmana-nni yețwaḥerzen, a s-fkeɣ daɣen ablaḍ acebḥan i ɣef yura isem ajdid ur yessin yiwen, anagar win iwumi ara d-yețțunefk ublaḍ-nni.


hinum heilögu og trúuðu bræðrum í Kólossu, sem eru í Kristi. Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum. 	 i watmaten yellan di temdint n Kulus, wid iteddun s ṣṣfa deg webrid n Lmasiḥ. Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d-țțunefkent s ɣuṛ Ṛebbi Baba-tneɣ !


Jesús svaraði: "Ég hef verið með yður allan þennan tíma, og þú þekkir mig ekki, Filippus? Sá sem hefur séð mig, hefur séð föðurinn. Hvernig segir þú þá: ,Sýn þú oss föðurinn'? 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Amek, ayen akk i sɛeddaɣ yid-wen mazal ur iyi-tessineḍ ara a Filibus ! Win i yi-iwalan iwala Baba. Amek armi teqqaṛeḍ : «Sken-aɣ-ed kan Baba Ṛebbi »


Þannig skyldi heiðingjunum hlotnast blessun Abrahams í Kristi Jesú, og vér öðlast fyrir trúna andann, sem fyrirheitið var. 	 Ayagi yedṛa-d iwakken s Ɛisa Lmasiḥ, leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail ad weṛten lbaṛaka i gefka Sidi Ṛebbi i Ibṛahim ; s liman ara ɣ-d ițțunefk Ṛṛuḥ iqedsen i ɣ-iwɛed Sidi Ṛebbi.


Blindu menn, hvort er meira fórnin eða altarið, sem helgar fórnina? 	 Ay iderɣalen ! Anwa i gesɛan azal, d iseflawen neɣ d udekkan-nni i gerran iseflawen d imqedsen ?


Þegar hann var orðinn einn, spurðu þeir tólf og hinir, sem með honum voru, um dæmisögurnar. 	 Mi gebɛed ɣef lɣaci, wid i s-d yezzin akk-d tnac-nni inelmaden ssutren-as a sen-yessefhem lemtul i sen d-yewwi.


Jesús gekk út úr helgidóminum og hélt brott. Þá komu lærisveinar hans og vildu sýna honum byggingar helgidómsins. 	 Mi d-iffeɣ si lǧameɛ iqedsen, Sidna Ɛisa iteddu ad iṛuḥ. Inelmaden-is qeṛṛben-d ɣuṛ-es, țwehhin-as iwakken ad yerr ddehn-is ɣer cbaḥa akk-d lebni n lǧameɛ iqedsen.


fimmti sardónyx, sjötti sardis, sjöundi krýsólít, áttundi beryll, níundi tópas, tíundi krýsópras, ellefti hýasint, tólfti ametýst. 	 wis xemsa n Sardwan, wis sețța n Kurnalin, wis sebɛa n Krizulit, wis tmanya n Biril, wis tesɛa n Tubaz, wis ɛecṛa n Krisubraz, wis ḥdac n Turkwaz, wis tnac n Amitist.


Á þessum dögum komu spámenn frá Jerúsalem til Antíokkíu. 	 Deg ussan-nni, ṣubben-d kra n lenbiya si temdint n Lquds ɣer temdint n Antyuc.


Jesús horfði á þá og sagði: "Fyrir mönnum eru engin ráð til þessa, en Guð megnar allt." 	 Dɣa Sidna Ɛisa imuqel-iten, yenna : Imdanen s yiman-nsen ur zmiren ara, meɛna Sidi Ṛebbi yezmer i kullec.


Og hvað er það, þótt þér heilsið bræðrum yðar einum. Gjöra heiðnir menn ekki hið sama? 	 Ma yella tețțemsalamem d watmaten-nwen kan, d acu n lxiṛ i txedmem ? Ula d imednuben xeddmen akken.


Nú skyldi kirkjan látin kunngjöra tignunum og völdunum í himinhæðum, hve margháttuð speki Guðs er. 	 S wakka, lḥekmat ț-țnezmarin n igenwan ad issinent tamusni n Sidi Ṛebbi di mkul ṣṣifat-ines, s tejmaɛt n imasiḥiyen


Og er þeir höfðu lostið þá mörg högg, vörpuðu þeir þeim í fangelsi og buðu fangaverðinum að gæta þeirra vandlega. 	 Mi sen-sseṛwan tiyitiwin, rran-ten ɣer lḥebs, umṛen i wɛessas n lḥebs a ten-iɛas akken ilaq.


"Nú á einhver yðar hundrað sauði og týnir einum þeirra. Skilur hann ekki þá níutíu og níu eftir í óbyggðinni og fer eftir þeim, sem týndur er, þar til hann finnur hann? 	 Anwa deg-wen ma yesɛa meyya wulli tṛuḥ-as yiwet deg-sent, ur yețțaǧa ara di lexla țesɛa uțesɛin nniḍen akken ad iṛuḥ a d-inadi ɣef tin i s-iɛeṛqen alamma yufa-ț ?


Enda er hann leiguliði og lætur sér ekki annt um sauðina. 	 Argaz-agi ixeddem akka imi d ameksa kan yețwaxelṣen, ur as tewqiɛ ara deg wulli.


Ávíta brotlega í viðurvist allra, til þess að hinir megi hafa ótta. 	 Ma d wid idenben, lumm-iten zdat medden meṛṛa iwakken ula d wiyaḍ ad aggaden.


Segið mér, þér sem viljið vera undir lögmáli, heyrið þér ekki hvað lögmálið segir? 	 Init-iyi-d, kunwi yebɣan aț-țilim seddaw leḥkum n ccariɛa, eɛni ur teslim ara i wayen i d-teqqaṛ ccariɛa ?


Þér hafið heyrt, að sagt var við forfeðurna: ,Þú skalt ekki morð fremja. Sá sem morð fremur, skal svara til saka fyrir dómi.' 	 Teslam daɣen s leqwanen i d- ițțunefken i lejdud-nneɣ : Ur tneqqeḍ ara tamgeṛt, WWin ara yenɣen tamgeṛṭ, ad iɛeddi di ccṛeɛ, ad ițwaḥkem fell-as.


fagnaðarerindið um son hans, Jesú Krist, Drottin vorn, sem að holdinu er fæddur af kyni Davíðs, 	 d ayen yeɛnan Mmi-s, Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ i d-ilulen d amdan seg wedrum n Dawed,


Þær fortölur voru ekki frá honum, sem kallaði yður. 	 Ṛṛay-agi ur d-yekki ara s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i wen-d-issawlen.


Þegar eyjarskeggjar sáu kvikindið hanga á hendi hans, sögðu þeir hver við annan: "Það er víst, að þessi maður er manndrápari, fyrst refsinornin lofar honum ekki að lifa, þótt hann hafi bjargast úr sjónum." 	 Lɣaci mi walan azrem-nni yeckenṭeḍ deg ufus-is, qqaṛen wway gar-asen : « Argaz-agi iban d bu tmegṛaḍ, axaṭer ɣas akken yemneɛ-ed si lebḥeṛ, Sidi Ṛebbi yellan d Bab n lḥeqq ur t-yețțaǧa ara ad yidir. »


Aftur sendi hann aðra þjóna, fleiri en þá fyrri, og eins fóru þeir með þá. 	 Iceggeɛ-asen daɣen tarbaɛt nniḍen n iqeddacen yugaren tamezwarut. Meɛna tedṛa yid-sen am imezwura-nni.


Sæll og heilagur er sá, sem á hlut í fyrri upprisunni. Yfir þeim hefur hinn annar dauði ekki vald, heldur munu þeir vera prestar Guðs og Krists og þeir munu ríkja með honum um þúsund ár. 	 Amarezg-nsen wid ara d-iḥyun d imezwura ; lmut tis snat ur sen tzemmer ara, ad ilin d lmuqedmin n Sidi Ṛebbi akk-d Lmasiḥ, ad ḥekmen akk-d Lmasiḥ alef n iseggasen.


Því að ekkert höfum vér inn í heiminn flutt og ekki getum vér heldur flutt neitt út þaðan. 	 Axaṭer ur d-newwi yid-nneɣ acemma ɣer ddunit, akken daɣen ur nezmir a nawi acemma yid-nneɣ m'ara nemmet.


Ég er kominn í nafni föður míns, og þér takið ekki við mér. Ef annar kæmi í sínu eigin nafni, tækjuð þér við honum. 	 Nekk usiɣ-ed s yisem n Baba Ṛebbi, kunwi ur iyi-teqbilem ara. Lemmer a d-yas wayeḍ a d-icehhed ɣef yiman-is a t-tqeblem !


Jafnvel þótt ég vildi hrósa mér í frekara lagi af valdi voru, sem Drottinn hefur gefið til að uppbyggja, en ekki til að niðurbrjóta yður, þá yrði ég mér ekki til skammar. 	 ?as ma zuxxeɣ s tissas i yi-d-ifka Sidi Ṛebbi, ur ssetḥaɣ ara axaṭer tissas-agi ur sseɣlayent ara, lameɛna ad ssemɣuṛent tijmuyaɛ n watmaten di liman.


en hinir síðan ýmist á plönkum eða braki úr skipinu. Þannig komust allir heilir til lands. 	 Ma d wiyaḍ a ten-tebɛen, ad ṭṭfen di telwiḥin neɣ deg iceqfan n lbabuṛ. S wakka, wwḍen meṛṛa ɣer rrif n lebḥeṛ di laman.


Þegar Jesús kom í byggðir Sesareu Filippí, spurði hann lærisveina sína: "Hvern segja menn Mannssoninn vera?" 	 Mi gewweḍ Sidna Ɛisa ɣer tmurt n Qiṣarya n Filibus, isteqsa inelmaden is, yenna-yasen : D acu i-d-qqaṛen medden ɣef Mmi-s n bunadem ?


Og hörpusláttur og sönglist, pípuhljómur og lúðurþytur skal ekki framar heyrast í þér og engir iðnaðarmenn og iðnir skulu framar í þér finnast og kvarnarhljóð skal eigi framar í þér heyrast. 	 ur nețțuɣal a nsel i ṣṣut n wid yekkaten snitra d wid i gcennun akk-d wid yekkaten ajewwaq d lbuq. Ur d-yețɣimi deg-em ṣṣaneɛ, ur nețțɣal a nsel i iɣuṛaf n tessirt.


Hún var skírð og heimili hennar og hún bað oss: "Gangið inn í hús mitt og dveljist þar, fyrst þér teljið mig trúa á Drottin." Þessu fylgdi hún fast fram. 	 Mi tețwaɣḍes deg waman nețțat d wat wexxam-is, teɛṛeḍ-aɣ, tenna-d : ma twalam umneɣ seg ul-iw s Sidi Ṛebbi, eyyaw aț-țesɛeddim kra n wussan deg wexxam-iw. Dɣa teḥreṣ-aɣ iwakken a nekcem.


En Jesús bar fram eina fórn fyrir syndirnar og settist um aldur við hægri hönd Guðs 	 Ma d nețța yefka yiwen wesfel kan i dayem ɣef ddemma n ddnubat ; dɣa yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi,


Hann var sem elding ásýndum og klæðin hvít sem snjór. 	 Ițfeǧǧiǧ am lebṛaq, llebsa-s ț-țamellalt am udfel.


Ég segi yður: Á þeirri nóttu verða tveir í einni hvílu, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn. 	 Qqaṛeɣ-awen : deg iḍ-nni, ger sin ara yilin deg yiwen wusu, yiwen ad ițwarfed wayeḍ a d-yeqqim.


Þá sagði Jesús aftur við þá: "Friður sé með yður. Eins og faðirinn hefur sent mig, eins sendi ég yður." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen daɣen : Sslam fell-awen. Akken i yi-d iceggeɛ Baba, nekk daɣen a kkun ceggɛeɣ.


Jesús sagði við hann: "Maður nokkur gjörði mikla kvöldmáltíð og bauð mörgum. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yiwen wergaz ixdem imensi, iɛreḍ-ed aṭas lɣaci.


og tók þegar að prédika í samkunduhúsunum, að Jesús væri sonur Guðs. 	 Ur iɛeṭṭel ara, yebda yețbecciṛ di leǧwameɛ n wat Isṛail belli Sidna Ɛisa d Mmi-s n Ṛebbi.


Sé ég sekur og hafi framið eitthvað, sem dauða sé vert, mæli ég mig ekki undan því að deyja. En ef ekkert er hæft í því, sem þessir menn kæra mig um, á enginn með að selja mig þeim á vald. Ég skýt máli mínu til keisarans." 	 Ma yella xedmeɣ lbaṭel neɣ ayen yuklalen lmut, ur țțaggadeɣ ara ad mmteɣ. Lameɛna ma yella lecɣal-agi ɣef i d-ccetkan fell-i ur seḥḥan ara, yiwen ur izmir a yi-isellem ger ifassen-nsen. Ad rẓeɣ ccṛeɛ ɣer Qayṣer !


Sjálfir héldu þeir áfram frá Perge og komu til Antíokkíu í Pisidíu, gengu á hvíldardegi inn í samkunduhúsið og settust. 	 Mi wwḍen ɣer dinna, Yuḥenna yeǧǧa-ten yuɣal ɣer temdint n Lquds ; ma d nutni kemmlen abrid-nsen si temdint n Barja, wwḍen ɣer temdint n Antyuc yellan di tmurt n Bisidya. Deg wass n westeɛfu, i deg țnejmaɛen wat Isṛail di leǧwameɛ, kecmen ɣer lǧameɛ, qqimen.


Sló felmtri á alla, og hver spurði annan: "Hvað er þetta? Ný kenning með valdi! Hann skipar jafnvel óhreinum öndum og þeir hlýða honum." 	 Lɣaci meṛṛa xelɛen, wa yeqqaṛ i wa : D acu-t wayagi ? D acu-t uselmed-agi ajdid yesɛan lhiba ? Argaz-agi yeḥkem ula ɣef yiṛuḥaniyen yerna țțaɣen-as awal !


Hún er eins og akkeri sálarinnar, traust og öruggt, og nær alla leið inn fyrir fortjaldið, 	 Asirem-agi d ayen yeṭṭfen tudert-nneɣ am umextaf ( tnejga ) yeṭṭfen lbabuṛ, yețɛedday akkin i leḥjab ɣer wemkan iqedsen,


Þegar landstjórinn sá þennan atburð, varð hann gagntekinn af kenningu Drottins og tók trú. 	 Lḥakem-nni mi gwala ayen yedṛan, itɛeǧǧeb deg wawal n Sidi Ṛebbi dɣa yumen.


En hann lagði ríkt á við þá, að þeir gjörðu hann eigi kunnan. 	 iqqaṛ-asen : Ɣuṛ-wat aț-țessufɣem lexbaṛ !


Jesús heyrði, hvað þeir sögðu, en gaf ekki um, heldur sagði við samkundustjórann: "Óttast ekki, trú þú aðeins." 	 Lameɛna Sidna Ɛisa mi gesla i imeslayen-nni, yenna i ccix-nni : Ur țțaggad ara, amen kan !


Þreytumst ekki að gjöra það sem gott er, því að á sínum tíma munum vér uppskera, ef vér gefumst ekki upp. 	 Ilaq a nxeddem lxiṛ mbla ɛeyyu ; axaṭer m'ur nefcil ara, a d-nemger m'ara d-yaweḍ lweqt.


sonar Mattats, sonar Leví, sonar Melkí, sonar Jannaí, sonar Jósefs, 	 Matta, Lewwi, Melki, Yennay, Yusef,


Því að hvað veist þú, kona, hvort þú munir geta frelsað manninn þinn? Eða hvað veist þú, maður, hvort þú munir geta frelsað konuna þína? 	 Yerna amek i teẓriḍ kemm a tameṭṭut tamasiḥit belli tzemṛeḍ aț-țselkeḍ argaz-im ? Neɣ amek i teẓriḍ kečč ay argaz amasiḥi belli tzemreḍ aț-țselkeḍ tameṭṭut-ik ?


Nú sem þeir æptu og vingsuðu klæðum sínum og þyrluðu ryki í loft upp, 	 Țɛeggiḍen, ṭeggiṛen leḥwayeǧ nsen, ssafagen aɣebbaṛ ɣer igenni.


Ef þér fyrirgefið mönnum misgjörðir þeirra, þá mun og faðir yðar himneskur fyrirgefa yður. 	 Ma yella tețsamaḥem i yemdanen ii wen-ixeddmen cceṛ, Baba Ṛebbi yyellan deg igenwan a wen-isameḥ uula i kunwi.


Fagnaðarerindi vort kom eigi til yðar í orðum einum, heldur einnig í krafti og í heilögum anda og með fullkominni sannfæringu. Þér vitið, hvernig vér komum fram hjá yður, yðar vegna. 	 Lexbeṛ-agi n lxiṛ i wen-d newwi mačči d imeslayen kan, lameɛna s țțeḥqiq i wen-d-nbecceṛ lexbaṛ-agi n tideț, s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen. Teẓram amek i nedda gar-awen, asm'akken i nella ɣuṛ-wen ; nexdem ayagi iwakken a kkun-nɛiwen di tikli-nwen.


Hver eru þá laun mín? Að ég boða fagnaðarerindið án endurgjalds og hagnýti mér ekki það, sem ég á rétt á. 	 Ihi, d acu i d lexlaṣ-iw ? D lfeṛḥ i seɛɛuɣ m'ara țbecciṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ mbla lexlaṣ, mbla ma ssutreɣ lḥeqq-iw.


Vita skuluð þér, að bróðir vor Tímóteus hefur verið látinn laus og ásamt honum mun ég heimsækja yður, komi hann bráðum. 	 A kkun xebbṛeɣ belli gma-tneɣ Timuti yeffeɣ-ed si lḥebs, ma yella ilḥeq-ed zik, atan a d-nṛuḥ ɣuṛ-wen nekk yid-es.


Umskurn eða yfirhúð skipta engu, heldur að vera ný sköpun. 	 Axaṭer ayen yesɛan azal, mačči d ṭṭhaṛa, lameɛna ț-țalalit tajḍiṭ i d-itekken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Vér höfum heyrt, að nokkrir frá oss hafi óróað yður með orðum sínum og komið róti á hugi yðar, án þess vér hefðum þeim neitt um boðið. 	 Nesla belli kra n watmaten-nneɣ ṛuḥen-d ɣuṛ-wen mbla ma nefka-yasen lameṛ, rwin-kkun s yimeslayen-nsen, skecmen-awen ccekk.


og þeir tilbáðu drekann, af því að hann hafði gefið dýrinu vald sitt. Og þeir tilbáðu dýrið og sögðu: "Hver jafnast við dýrið og hver getur barist við það?" 	 ?seǧǧiden-as i llafɛa-nni, axaṭer tefka lḥekma-s i leɛqiṛa ; țseǧǧiden daɣen zdat leɛqiṛa qqaṛen : anwa yellan am leɛqiṛa, anwa i gzemren ad yennaɣ yid-es ?


Margir þeirra, sem trú höfðu tekið, komu, gjörðu játningu og sögðu frá athæfi sínu. 	 Aṭas seg wid i gumnen, usan-d ad qiṛṛen zdat wiyaḍ, ḥkan-d ayen xedmen.


Og einn af englunum sjö, sem halda á skálunum sjö, kom til mín og sagði: "Kom hingað, og ég mun sýna þér dóminn yfir skækjunni miklu, sem er við vötnin mörgu. 	 Mbeɛd ayagi, yiwen si sebɛa lmalayekkat-nni yeṭṭfen sebɛa teqbucin yusa-d yenna-yi-d : -- As-ed a k-d-sneɛteɣ amek ara yețwaḥkem ɣef tmenɛult tameqqrant i gebnan ɣef yisaffen imeqqranen.


En langt frá þeim var mikil svínahjörð á beit. 	 Di leǧwahi-nni, tella yiwet n tqeḍɛit tameqqrant n yilfan i gkessen dinna.


Ef nokkurs má sín upphvatning í nafni Krists, ef kærleiksávarp, ef samfélag andans, ef ástúð og meðaumkun má sín nokkurs, 	 Eɛni ur tufim ara ṣṣbeṛ di Lmasiḥ, asseǧhed di leḥmala, tagmaț di Ṛṛuḥ iqedsen wway-gar-awen, ur tufim ara leḥnana d ṛṛeḥma ?


Jesús vissi, að faðirinn hafði lagt allt í hendur honum, að hann var frá Guði kominn og var að fara til Guðs. 	 Sidna Ɛisa yeẓra belli Baba Ṛebbi yerra kullec ger ifassen-is, yeẓra s ɣuṛ Ṛebbi i d-yusa, ɣuṛ-es ara yuɣal.


Og ég dvaldist á meðal yðar í veikleika, ótta og mikilli angist. 	 Ula d nekk asmi lliɣ ɣuṛ-wen, lliɣ fecleɣ, kukraɣ yerna tekcem-iyi tugdi.


En þeir sögðu við hann: "Lærisveinar Jóhannesar fasta oft og fara með bænir og eins lærisveinar farísea, en þínir eta og drekka." 	 Nnan-as daɣen : Inelmaden n Yeḥya d wid n ifariziyen țțuẓummen acḥal d abrid yerna țẓallan, ma d inelmaden-ik tețțen tessen.


Næsta hvíldardag komu nálega allir bæjarmenn saman til að heyra orð Drottins. 	 Ass n westeɛfu nniḍen, qṛib tamdint meṛṛa i d-innejmaɛen iwakken ad slen i wawal n Ṛebbi.


Þeir fara með hann til þess staðar, er heitir Golgata, það þýðir "hauskúpustaður." 	 ?ẓuɣṛen Sidna Ɛisa armi d yiwen n wemkan ițțusemman Gulguṭa, yeɛni « tiɣilt n uqeṛṛuy.»


Jesús svarar: "Þið vitið ekki, hvers þið biðjið. Getið þið drukkið þann kaleik, sem ég á að drekka?" Þeir segja við hann: "Það getum við." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ur teẓrim ara ayen akka i d tessutrem ! Eɛni tzemrem aț-țeswem si tbuqalt-agi n lemṛaṛ ara sweɣ ? NNnan-as : Ih a Sidi, nezmer !


en synir ríkisins munu út reknir í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna." 	 Meɛna aṭas seg wid i gɣilen ad weṛten tagelda ara yețwaḍeggṛen ɣer beṛṛa, ɣer ṭṭlam anda ara ilin imeṭṭawen, nndama tameqqrant akk-d weqṛac n tuɣmas.


Finnið því, bræður, sjö vel kynnta menn úr yðar hópi, sem fullir eru anda og visku. Munum vér setja þá yfir þetta starf. 	 Ihi ay atmaten, xtiṛet-ed si gar-awen sebɛa yergazen i deg sɛan laman yemdanen n tmurt meṛṛa, yeččuṛen d Ṛṛuḥ iqedsen akk-d leɛqel, d nutni ara nwekkel ɣef ccɣel-agi.


Þá varð það, þegar Elísabet heyrði kveðju Maríu, að barnið tók viðbragð í lífi hennar, og Elísabet fylltist heilögum anda 	 Akken i tesla Ilicaba i sslam n Meryem, yefrawes llufan yellan di tɛebbuṭ-is ; imiren teččuṛ d Ṛṛuḥ iqedsen,


Frjálslega tölum vér við yður, Korintumenn. Rúmt er um yður í hjarta voru. 	 Ay imezdaɣ n temdint n Kurintus, nemmeslay-awen-d, neldi-yawen mliḥ ulawen-nneɣ,


Og um fjörutíu ára skeið fóstraði hann þá í eyðimörkinni. 	 Iḥuder-iten azal n ṛebɛin iseggasen deg unezṛuf n Sinay.


Og ekki það eitt, heldur er hann og af söfnuðunum kjörinn samferðamaður vor með líknargjöf þessa, sem vér höfum unnið að, Drottni til dýrðar og til að sýna fúsleika vorn. 	 ur yețwaxtaṛ ara kan d aṛfiq, lameɛna ț-țijmuyaɛ n watmaten i t-ixtaṛen iwakken a ɣ-iɛiwen di ccɣel agi yeɛnan ssadaqa ɣef ddemma n tmanegt n Sidi Ṛebbi, s wakka daɣen a d-nbeggen acḥal nebɣa a nɛiwen wiyaḍ.


ljós til opinberunar heiðingjum og til vegsemdar lýð þínum Ísrael." 	 d nețța ara yessalin ccan n wat Isṛail agdud-ik, ara yilin ț-țafat ara d-icceɛceɛen ula ɣef leǧnas nniḍen.


Það verður á þeim degi, er Guð, samkvæmt fagnaðarerindi mínu, er ég fékk fyrir Jesú Krist, dæmir hið dulda hjá mönnunum. 	 D annect-agi ara d-ibanen asm'ara iḥaseb Sidi Ṛebbi s Ɛisa Lmasiḥ, ayen akk xeddmen yemdanen s tuffra am akken yella di lexbaṛ n lxiṛ i țbecciṛeɣ.


Og hörpusláttur og sönglist, pípuhljómur og lúðurþytur skal ekki framar heyrast í þér og engir iðnaðarmenn og iðnir skulu framar í þér finnast og kvarnarhljóð skal eigi framar í þér heyrast. 	 ur nețțuɣal a nsel i ṣṣut n wid yekkaten snitra d wid i gcennun akk-d wid yekkaten ajewwaq d lbuq. Ur d-yețɣimi deg-em ṣṣaneɛ, ur nețțɣal a nsel i iɣuṛaf n tessirt.


Vér óskum, að sérhver yðar sýni sömu ástundan allt til enda, þar til von yðar fullkomnast. 	 Nebɣa ihi yal yiwen deg-wen ad iṭṭef deg webrid-agi alamma ț-țaggara iwakken aț-țawḍem ɣer wayen i tessaramem.


Hver sem þjónar Kristi á þann hátt, hann er Guði velþóknanlegur og vel metinn manna á meðal. 	 Win iteddun akka deg webrid n Lmasiḥ, ad yeɛǧeb i Ṛebbi, yerna ad yeɛziz ɣer yemdanen.


En sá, sem hefur gjört oss færa einmitt til þessa, er Guð, sem hefur gefið oss anda sinn sem pant. 	 D Sidi Ṛebbi i ɣ-iheggan ɣer tudert-agi, ifka-yaɣ-d Ṛṛuḥ iqedsen d aɛeṛbun n lbaṛakat ara ɣ-d ițțunefken.


Á hátíðinni var landshöfðinginn vanur að gefa lýðnum lausan einn bandingja, þann er þeir vildu. 	 Lḥakem yennum di mkul lɛid n Tuffɣa ițserriḥ-ed i yiwen umeḥbus i gextaṛ lɣaci.


Og þeir stigu upp á víðan völl jarðar og umkringdu herbúðir heilagra og borgina elskuðu. En eldur féll af himni ofan og eyddi þeim. 	 Steɛmṛen akk ddunit, zzin i wegdud n Sidi Ṛebbi ț-țemdint i gḥemmel. Lameɛna yeɣli-d fell-asen uḥeǧǧaǧu n tmes seg igenni yečča ten.


Jesús sagði við þá: "Ef þér væruð blindir, væruð þér án sakar. En nú segist þér vera sjáandi, því varir sök yðar." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Lemmer ț-țideț d iderɣalen i tellam tili ulac ddnub fell-awen, lameɛna tura imi teqqaṛem nețwali, ddnub i yirawen-nwen.


Nú sem húsbændur hennar sáu, að þar fór ábatavon þeirra, gripu þeir Pál og Sílas og drógu þá á torgið fyrir valdsmennina. 	 Imɛellmen-is mi walan dayen ur sen-d-tețțawi ara lfayda, ṭṭfen Bulus d Silas, zzuɣṛen-ten ɣer wezniq n temdint anda țnejmaɛen lɣaci zdat lḥukkam.


Svo vildi til, að faðir Públíusar lá sjúkur með hitaköstum og blóðsótt. Páll gekk inn til hans, baðst fyrir, lagði hendur yfir hann og læknaði hann. 	 Deg ussan-nni, baba-s n Bubliyus yella deg usu yehlek, tuɣ-it tawla yerna tuzzel tɛebbuṭ-is. Bulus iṛuḥ ɣuṛ-es, issers ifassen-is fell-as, yedɛa ɣer Sidi Ṛebbi dɣa yeḥla.


En þeir menn, sem gættu Jesú, hæddu hann og börðu, 	 Irgazen-nni i gɛussen Sidna Ɛisa, stehzayen fell-as kkaten-t.


Því að vér höfum heyrt um trú yðar á Krist Jesú og um kærleikann, sem þér berið til allra heilagra, 	 axaṭer nesla s liman i tesɛam di Ɛisa Lmasiḥ d wamek i tḥemmlem agdud n Sidi Ṛebbi,


Gefur lindin úr sama uppsprettuauga bæði ferskt og beiskt vatn? 	 Eɛni yezmer yiwen n lɛinseṛ a d-yefk aman ḥlawen akk-d wid ṛẓagen ?


Margir munu þá falla frá og framselja hver annan og hata. 	 Aṭas ara yeǧǧen liman-nsen, ad msekṛahen, ad țemyexdaɛen wway gar-asen.


Vér eigum ekki að halda áfram að vera börn, sem hrekjast og berast fram og aftur af hverjum kenningarvindi, tæld af slægum mönnum með vélabrögðum villunnar. 	 S wakka ur nețɣimi ara d arrac imeẓyanen i țțawint lemwaji, i gekkat waḍu ɣer mkul lǧiha, iwumi țkellixen yemdanen s tḥila-nsen d uselmed-nsen.


því að hann var að kenna lærisveinum sínum. Hann sagði þeim: "Mannssonurinn verður framseldur í manna hendur, og þeir munu lífláta hann, en þá er hann hefur líflátinn verið, mun hann upp rísa eftir þrjá daga." 	 axaṭer yesselmad inelmaden-is, yenna-yasen : Mmi-s n bunadem ad ițțusellem ger ifassen n yemdanen, a t-nɣen, meɛna tlata wussan mbeɛd lmut-is a d-iḥyu.


Hinir trúuðu Gyðingar, sem komið höfðu með Pétri, urðu furðu lostnir, að heilögum anda, gjöf Guðs, skyldi einnig úthellt yfir heiðingjana, 	 Wid i geddan d Butṛus, yellan d at Isṛail yumnen s Lmasiḥ, dehcen, wehmen imi d-yețțunefk Ṛṛuḥ iqedsen ula i wid ur nelli ara n wat Isṛail.


"Þannig hefur Drottinn gjört við mig, er hann leit til mín að afmá hneisu mína í augum manna." 	 Atan Sidi Ṛebbi yerra-d ddehn-is ɣuṛ-i, ikkes-iyi lɛib zdat yemdanen.


Þreyið því, bræður, þangað til Drottinn kemur. Sjáið akuryrkjumanninn, hann bíður eftir hinum dýrmæta ávexti jarðarinnar og þreyir eftir honum, þangað til hann hefur fengið haustregn og vorregn. 	 Ay atmaten, ṣebṛet ihi alamma d asm' ara d-yuɣal Ssid-nneɣ. Walit amek i gețṛaǧu ufellaḥ lɣella n wakal-is, iṣebbeṛ alamma yewwet-ed ugeffur n lexṛif ț-țefsut.


nema það að þér haldið því, sem þér hafið, þangað til ég kem. 	 d acu kan, ṭṭfet di liman i tesɛam alamma uɣaleɣ-ed.


Svo eiga og aldraðar konur að vera í háttalagi sínu eins og heilögum sæmir. Þær skulu ekki vera rógberar og ekki heldur í ánauð ofdrykkjunnar, heldur kenni þær gott frá sér, 	 Ini daɣen i temɣarin ad sɛunt tikli yeṣfan, ur ilaq ara ad ilint ț-țiqeṛṛaḍin, ur ilaq ara ad țḥawalent tissit n ccṛab meɛna ilaq ad nehhunt ɣer wayen yelhan,


Ég sendi hann til yðar einkum í því skyni, að þér fáið að vita, hvernig oss líður, og til þess að hann uppörvi yður. 	 Ceggɛeɣ-t-in iwakken aț-țeẓrem ayen akk i ɣ-iɛnan, yerna ad isseǧhed ulawen-nwen.


Þá sendi hann tvo lærisveina sína og sagði við þá: "Farið inn í borgina, og ykkur mun mæta maður, sem ber vatnsker. Fylgið honum, 	 Iceggeɛ sin seg inelmaden-is, yenna-yasen : Ṛuḥet ɣer temdint, a d-temlilem d yiwen wergaz yewwi-d tacmuxt n waman, tebɛet-eț ɣer wanda ara yekcem,


Og nú, Drottinn, lít á hótanir þeirra og veit þjónum þínum fulla djörfung að tala orð þitt. 	 I tura, a Sidi Ṛebbi, wali-d amek akka i ɣ ssaggaden ; efk-aɣ-d a Sidi Ṛebbi tazmert s wayes ara nbecceṛ awal-ik s ṭṭmana mbla akukru.


Hvar er vitringur? Hvar fræðimaður? Hvar orðkappi þessarar aldar? Hefur Guð ekki gjört speki heimsins að heimsku? 	 Anda-t uɛeqli ? Anda-t umusnaw ? Anda-t uḥṛic ara d-isfehmen ayen ideṛṛun di lǧil-agi ? Ur d-isbeggen ara Sidi Ṛebbi belli tamusni n ddunit-agi d lehbala ?


Þegar sá dagur ósýrðu brauðanna kom, er slátra skyldi páskalambinu, 	 Yewweḍ-ed wass n Tfaska n weɣṛum mbla iɣes n tamtunt i deg ilaq ad zlun izimer n leslak.


Velja skipun 	 Fren anezḍay


Og sjötti engillinn básúnaði. Þá heyrði ég rödd eina frá hornunum á gullaltarinu, sem er frammi fyrir Guði. 	 Lmelk wis sețța iwwet lbuq. Sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan si ṛebɛa wacciwen yellan ɣef ṛebɛa tɣemmaṛ n udekkan n ddheb i gellan zdat Ṛebbi,


Meðan vér enn vorum óstyrkir, dó Kristur á settum tíma fyrir óguðlega. 	 asm'akken i ɣ-iɣleb ddnub ur s-nezmir ara, Lmasiḥ yemmut ɣef ddemma n imednuben di lweqt ilaqen.


Nú sé ég, hvað ég gjöri, til þess að menn taki við mér í hús sín, þegar ég verð sviptur ráðsmennskunni.' 	 ?riɣ d acu ara xedmeɣ, iwakken m'ara yi-istixxeṛ umɛellem-iw, ad afeɣ wid ara yi-iɛiwnen !


Kerfisstillingar og vöktun 	 Talɣeft unagraw akk d tɛessast


Vitið þér ekki, bræður, - ég er hér að tala til þeirra, sem lögmál þekkja, - að lögmálið drottnar yfir manninum svo lengi sem hann lifir. 	 Ay atmaten ur teẓrim ara belli ccariɛa teḥkem ɣef wemdan skud mazal-it idder ? Heddṛeɣ-ed akka i wid yessnen ccariɛa.


Þetta er gott og þóknanlegt fyrir frelsara vorum Guði, 	 Ayagi d ayen yelhan, d ayen iɛeǧben i Sidi Ṛebbi amsellek-nneɣ,


því þeir heyrðu þá tala tungum og mikla Guð. 	 Axaṭer sellen-asen heddṛen yerna țḥemmiden Sidi Ṛebbi s tutlayin ur nețwassen ara. Dɣa Butṛus yenna :


Og hann sagði við þá: "Gætið yðar, og varist alla ágirnd. Enginn þiggur líf af eigum sínum, þótt auðugur sé." 	 Dɣa yenna i lɣaci : ?adret iman-nwen ɣef ṭṭmeɛ imi tudert n wemdan ur d-tekki ara seg wayen yesɛa ɣas akken di rrbeḥ ameqqran i gella.


En Jóhannes svaraði öllum og sagði: "Ég skíri yður með vatni, en sá kemur, sem mér er máttugri, og er ég ekki verður að leysa skóþveng hans. Hann mun skíra yður með heilögum anda og eldi. 	 Yeḥya yenna-yasen : Nekk sseɣḍaseɣ-kkun deg waman, meɛna a d-yas win yesɛan tazmert akteṛ-iw ; ur uklaleɣ ara ad fsiɣ ula d lexyuḍ n warkasen-is. Nețța a kkun-isseɣḍes s Ṛṛuḥ iqedsen ț-țmes.


Ég ræð þér, að þú kaupir af mér gull, skírt í eldi, til þess að þú verðir auðugur, og hvít klæði til að skýla þér með, að eigi komi í ljós vanvirða nektar þinnar, og smyrsl að smyrja með augu þín, til þess að þú verðir sjáandi. 	 Daymi ad debbṛeɣ fell-ak aț-țaɣeḍ ɣuṛ-i ddheb yeṣfan, iwakken aț-țuɣaleḍ s tideț d amerkanti, aɣ daɣen llebsa tamellalt iwakken lḥecma n ɛerru-inek ur d-tețban ara, ternuḍ lekḥul s wayes ara teddawiḍ allen-ik iwakken aț-țwaliḍ.


Þegar Jesús varð þess vís, fór hann þaðan. Margir fylgdu honum, og alla læknaði hann. 	 Mi gesla bɣan a t-nɣen, Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna. Aṭas i geddan yid-es, yesseḥlay imuḍan meṛṛa,


Ég get vottað það, hversu þeir hafa gefið eftir megni, já, um megn fram. Af eigin hvötum 	 fkan-d ayen iwumi zemren ; aql-iyi d inigi, zemreɣ a d-iniɣ fkan-d nnig n tezmert-nsen yerna xedmen ayagi s lebɣi-nsen.


Júdas - ekki Ískaríot - sagði við hann: "Herra, hverju sætir það, að þú vilt birtast oss, en eigi heiminum?" 	 Yuda (mačči Yudas n Qeṛyut), yenna-yas : A Sidi, acuɣeṛ i nukkni kan i tebɣiḍ a d-sbeggneḍ iman-ik, mačči i ddunit meṛṛa ?


Ég bið yður enn rækilegar um að gjöra þetta, til þess að þér fáið mig brátt aftur heimtan. 	 Ad ssutreɣ deg-wen aț-țedɛum ɣer Ṛebbi fell-i iwakken ur țɛeṭṭileɣ ara a n-uɣaleɣ ɣuṛ-wen.


Hinir allir lögðu í sjóðinn af allsnægtum sínum, en hún gaf af skorti sínum, alla björg sína." 	 axaṭer wiyaḍ fkan seg wayen sɛan d zzyada ma d nețțat tefka ciṭṭuḥ-nni s wacu ara tɛic.


því vér erum limir á líkama hans. 	 axaṭer d leɛḍam n lǧețța-s i nella ; am akken yura :


Fannst mér vandi fyrir mig að fást við þetta og spurði Pál, hvort hann vildi fara til Jerúsalem og láta dæma málið þar. 	 Imi ur ẓriɣ ara acu ara xedmeɣ di temsalt-agi, nniɣ-as i Bulus ma yebɣa ad iṛuḥ ɣer temdint n Lquds iwakken ad ițțucaṛeɛ dinna,


Hann sagði þá við víngarðsmanninn: ,Í þrjú ár hef ég nú komið og leitað ávaxtar á fíkjutré þessu og ekki fundið. Högg það upp. Hví á það að spilla jörðinni?' 	 Yenna i uxeddam n yiger-nni : tlata n yiseggasen aya nekk țțaseɣ ed iwakken a d-kkseɣ lexṛif si tneqleț agi meɛna ur d-țțafeɣ ara, gzem-iț ihi ! Acuɣeṛ ara teṭṭef akal mbla nnfeɛ ?


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sú stund kemur og er þegar komin, að hinir dauðu munu heyra raust Guðs sonarins, og þeir, sem heyra, munu lifa. 	 S tideț nniɣ-awen : « iteddu-d lweqt yerna yewweḍ-ed anda lmegtin ad slen i ṣṣut n Mmi-s n Ṛebbi, yerna wid akk ara s-yeslen ad idiren.


Kerfisstillingar 	 Imsektayen n unagraw


"Meistari, hvert er hið æðsta boðorð í lögmálinu?" 	 A Sidi, anwa i d lameṛ ameqqran meṛṛa di ccariɛa ?


Þeir óttuðust, að oss kynni að bera upp í kletta, og köstuðu því fjórum akkerum úr skutnum og þráðu nú mest, að dagur rynni. 	 Imi uggaden lbabuṛ a t-id-iḥaz kra seddaw-as, ḍeggṛen ṛebɛa imextafen ɣer deffir n lbabuṛ, tqelqen melmi ara yali wass.


Öll borgin varð uppvæg, fólk þusti að, þeir tóku Pál og drógu hann út úr helgidóminum. Jafnskjótt var dyrunum læst. 	 Ikker ccwal di temdint meṛṛa ; uzzlen-d yemdanen si mkul tama. Sṭfen Bulus, zzuɣṛen-t beṛṛa n wefrag n lǧameɛ iqedsen, sekkṛen-d tiwwura.


Undrist ekki, bræður, þótt heimurinn hati yður. 	 Ur wehhmet ara ay atmaten ma yella keṛhen-kkun wat ddunit.


Hvað hefur þá Gyðingurinn fram yfir? Eða hvert er gagn umskurnarinnar? 	 Ihi d acu i sɛan n wat Isṛail sennig wiyaḍ ? D acu n nnfeɛ yellan di ṭṭhaṛa ?


Vér lifðum fyrrum allir eins og þeir í mannlegum girndum vorum. Þá lutum vér vilja holdsins og hugsana vorra og vorum að eðli til reiðinnar börn alveg eins og hinir. 	 Nukni daɣen, zik-nni am nutni i nella ; nettabaɛ ixemmimen-nneɣ, ccehwat-nneɣ, nxeddem lebɣi n tnefsit-nneɣ, nella nuklal urrif n Sidi Ṛebbi am wiyaḍ.


Og þeir heyrðu rödd mikla af himni, sem sagði við þá: "Stígið upp hingað." Og þeir stigu upp til himins í skýi og óvinir þeirra horfðu á þá. 	 Yiwet n taɣect ɛlayen i d-yekkan seg igenni tenna i sin inigan-nni : Alit-ed ɣer dagi ! Ulin deg usigna ɣer igenni, iɛdawen-nsen țmuqulen deg-sen.


Nú er hann upp hafinn til Guðs hægri handar og hefur af föðurnum tekið við heilögum anda, sem fyrirheitið var, og úthellt honum, eins og þér sjáið og heyrið. 	 Mi gețwarfed ɣer uyeffus n Sidi Ṛebbi, yețțunefk-as Ṛṛuḥ iqedsen i s-yewɛed Baba Ṛebbi, nețța ismar-it-id fell-aɣ ; d ayen i teslam, i twalam.


Ég svaraði þeim, að það væri ekki venja Rómverja að selja fram nokkurn sakborning fyrr en hann hefði verið leiddur fyrir ákærendur sína og átt þess kost að bera fram vörn gegn sakargiftinni. 	 Nniɣ-asen mačči di lɛadda n iṛumaniyen ad ḥekmen ɣef wemdan uqbel a t-semqabalen nețța d wid i d-iccetkan fell-as, iwakken ad yaf abrid amek ara idafeɛ ɣef yiman-is.


Heilsið Maríu, sem mikið hefur erfiðað fyrir yður. 	 ?sellimet ɣef Meryem i genneɛtaben aṭas fell-awen.


En er Gyðingar litu mannfjöldann, fylltust þeir ofstæki og mæltu gegn orðum Páls með guðlasti. 	 Mi walan annect-nni n lɣaci, at Isṛail usmen, sseɛwajen s rregmat ayen i d-yeqqaṛ Bulus.


en hinar hyggnu tóku olíu með á könnum ásamt lömpum sínum. 	 Ma ț-țuḥṛicin-nni, wwint-ed yid-sent tiqbucin n zzit.


Þér eruð ljós heimsins. Borg, sem á fjalli stendur, fær ekki dulist. 	 D kunwi i ț-țafat n ddunit ; taddart yellan ɣef wudrar ulamek ara teffer !


Ef einhver telur sig ekki geta vansalaust búið með heitmey sinni, enda á manndómsskeiði, þá gjöri hann sem hann vill, ef ekki verður hjá því komist. Hann syndgar ekki. Giftist þau. 	 Ma yella yiwen deg-wen ixḍeb tilemẓit, iḥar ur yezmir ara ad yeṛǧu ibɣa ad yezweǧ, mačči d ddnub ma yella yezweǧ.


Og síðdegis fór hann enn út og sá menn standa þar. Hann spyr þá: ,Hví hímið þér hér iðjulausir allan daginn?' 	 Iffeɣ daɣen ɣef lxemsa n tmeddit, yufa wiyaḍ qqimen di beṛṛa yenna-yasen : Acuɣeṛ i tețɣimim ass kamel mbla lxedma ?


Söfnuðirnir í Asíu biðja að heilsa yður. Akvílas og Priska ásamt söfnuðinum í húsi þeirra biðja kærlega að heilsa yður í Drottins nafni. 	 Tijmuyaɛ n tmura n Asya țselliment-ed fell-awen. Akilas akk-d Brisila d wid yețnejmaɛen deg wexxam-nsen țsellimen-d fell-awen s yisem n Ssid-nneɣ.


Og hann flutti mig í anda upp á mikið og hátt fjall og sýndi mér borgina helgu, Jerúsalem, sem niður steig af himni frá Guði. 	 Imiren irfed-iyi Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi, ufiɣ-ed iman-iw ɣef yiwen wedrar ɛlayen. Isken-iyi-d tamdint n Lquds tețṣubbu-d seg igenni s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Nú sem þeir æptu og vingsuðu klæðum sínum og þyrluðu ryki í loft upp, 	 Țɛeggiḍen, ṭeggiṛen leḥwayeǧ nsen, ssafagen aɣebbaṛ ɣer igenni.


Nú skuluð þér fylla mæli feðra yðar. 	 yerna kunwi tețkemmilem ayen xedmen lejdud-nwen !


Jesús spurði hann: "Hvað heitir þú?" En hann sagði: "Hersing", því að margir illir andar höfðu farið í hann. 	 Sidna Ɛisa isteqsa-t yenna-yas : Isem-ik ? yerra-yas : Tarbaɛt. Yenna-yas-d akka axaṭer aṭas n leǧnun i t-izedɣen.


Og hann rétti henni höndina og reisti hana á fætur, kallaði síðan á hina heilögu og ekkjurnar og leiddi hana fram lifandi. 	 Buṭrus yefka-yas afus-is iskker-iț-id, dɣa issawel i inelmaden nni akk-d tuǧǧal, ufan-ț-id tedder.


Fyrir hann höfum vér aðgang að þeirri náð, sem vér lifum í, og vér fögnum í von um dýrð Guðs. 	 Yis daɣen i nufa abrid s liman ɣer ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i deg nella tura. Lfeṛḥ-nneɣ, d asirem nesɛa belli a nțekki di lɛaḍima n Sidi Ṛebbi.


En sem þeir sigldu, sofnaði hann. Þá skall stormhrina á vatnið, svo að nær fyllti bátinn og voru þeir hætt komnir. 	 Mi teddun ɣef waman, Sidna Ɛisa yeṭṭes. Yekker-ed waḍu iǧehden di lebḥeṛ, taflukt tebda tețțačaṛ d aman, ikcem-iten lxuf ameqqran.


Þér þrælar, verið hlýðnir í öllu jarðneskum drottnum yðar, ekki með augnaþjónustu, eins og þeir er mönnum vilja þóknast, heldur í einlægni hjartans og í ótta Drottins. 	 Ma d kunwi ay iqeddacen, țțaɣet awal i imɛellmen-nwen di ddunit-agi mačči kan zdat-nsen akken a sen tɛeǧbem meɛna ɣas ulac-iten xedmet ccɣel-nwen seg wul, am akken i Sidi Ṛebbi.


anda sannleikans, sem heimurinn getur ekki tekið á móti, því hann sér hann ekki né þekkir. Þér þekkið hann, því hann er hjá yður og verður í yður. 	 d Ṛṛuḥ n tideț, win akken ur tezmir ddunit a t-teqbel axaṭer ur t-twala ur t-tessin. Kunwi tessnem-t axaṭer yella yid-wen yerna ad yili deg-wen.


Allt sem Guð hefur skapað er gott, og engu ber frá sér að kasta, sé það þegið með þakkargjörð. 	 Ayen akk i d-ixleq Sidi Ṛebbi yelha, ur ilaq ara a nerr kra di rrif, acu kan ilaq a t-ncekkeṛ ɣef wayen i ɣ-d-ițțak,


Til hvers fóruð þér? Að sjá spámann? Já, segi ég yður, og það meira en spámann. 	 Anwa i ɣer tṛuḥem a t-id-teẓrem ihi ? D yiwen n nnbi ? Țideț ih, d nnbi ! A wen-iniɣ : yugar nnbi.


Hann sagði þeim og líkingu: "Gætið að fíkjutrénu og öðrum trjám. 	 Yewwi-yasen-d lemtel-agi : Walit taneqleț neɣ ttjuṛ nniḍen !


Þegar lambið lauk upp fjórða innsiglinu, heyrði ég rödd fjórðu verunnar, er sagði: "Kom!" 	 Mi gcerreg ṭṭabeɛ wis ṛebɛa, sliɣ i taɣect n lxelq wis ṛebɛa tenna-d : As-ed!


Þér sýnið ljóslega, að þér eruð bréf Krists, sem vér höfum unnið að, ekki skrifað með bleki, heldur með anda lifanda Guðs, ekki á steinspjöld, heldur á hjartaspjöld úr holdi. 	 Iban belli tabṛaț-agi yura-ț Lmasiḥ s yiman-is mi wen-d nbecceṛ lexbaṛ n lxiṛ ; mačči s lmidad i ț-yura lameɛna s Ṛṛuḥ n Ṛebbi yeddren, mačči ɣef teblaḍin n wezṛu i ț-ijerred lameɛna deg ulawen-nwen.


En Abraham segir: ,Þeir hafa Móse og spámennina, hlýði þeir þeim.' 	 Ibṛahim yerra-yas : Atmaten-ik ɣuṛ-sen ccariɛa n Musa d lenbiya, a ten-tebɛen !


Þá sögðu Gyðingar sín á milli: "Hvert skyldi hann ætla að fara, svo að vér finnum hann ekki? Hann ætlar þó ekki að fara til Gyðinga, sem dreifðir eru meðal Grikkja og kenna Grikkjum? 	 At Isṛail qqaṛen wway gar-asen : Anda akka ara iṛuḥ armi ur nețțizmir ara a t-naf ? Eɛni ad iṛuḥ ɣer wat Isṛail ițwazerɛen ger leǧnas ? Neɣ ibɣa ad isselmed leǧnas nniḍen ?


Hann er ekki hér. Hann er upp risinn, eins og hann sagði. Komið og sjáið staðinn, þar sem hann lá. 	 Ulac-it dagi, iḥya-d si ger lmegtin akken i t-id-yenna. Asemt-ed aț-țwalimt amkan anda akken yeḍleq !


Margir Gyðingar voru komnir til Mörtu og Maríu að hugga þær eftir bróðurmissinn. 	 Daymi aṭas n lɣaci i d-yusan ɣer Marṭa d Meryem a tent-ṣebbṛen ɣef lmut n gma-tsent.


og ekki fyrir þjóðina eina, heldur og til að safna saman í eitt dreifðum börnum Guðs. 	 Mačči kan ɣef wegdud-is ara yemmet meɛna akken ad isdukkel arraw n Ṛebbi i gemzerwaɛen di ddunit meṛṛa, a ten-yejmeɛ d yiwen wegdud.


Jesús var í skutnum og svaf á kodda. Þeir vöktu hann og sögðu við hann: "Meistari, hirðir þú ekki um, að vér förumst?" 	 Sidna Ɛisa yella yeṭṭes di teflukt deffir n inelmaden-is, yessers aqeṛṛuy-is ɣef tsumta. Sakin-t-id nnan-as : A Sidi, eɛni ur ak-tewqiɛ ara ma nemmut ?


en þeim reiði og óvild, sem leiðast af eigingirni og óhlýðnast sannleikanum, en hlýðnast ranglætinu. 	 Ma d wid yellan d imcumen, ikeṛhen tideț, ixeddmen lbaṭel, a d-isseɣli fell-asen urrif ț-țwaɣit ;


Komið til hans, hins lifanda steins, sem hafnað var af mönnum, en er hjá Guði útvalinn og dýrmætur, 	 Qeṛṛbet ɣuṛ-es nețța yellan d-azṛu nni yeddren i ḍeggṛen yemdanen, meɛna Sidi Ṛebbi ixtaṛ-it, axaṭer azal-is meqqeṛ.


"Sjá, mærin mun þunguð verða og son ala. Nafn hans mun vera Immanúel," það þýðir: Guð með oss. 	 Ațan tɛezrit aț-țerfed tadist, a d-tesɛu aqcic ad ițțusemmi Imanuwil yeɛni :« Ṛebbi yid-nneɣ.»


Fyrsta veran var lík ljóni, önnur veran lík uxa, þriðja veran hafði ásjónu sem maður og fjórða veran var lík fljúgandi erni. 	 Lxelq amezwaru ițemcabi ɣer yizem, lxelq wi sin yecba agenduz, lxelq wis tlata yesɛa udem am win n wemdan, lxelq wis ṛebɛa icuba ɣer igider yețferfiren.


Lítið súrdeig sýrir allt deigið. 	 Akken qqaṛen : « Ciṭṭuḥ n temtunt ( iɣes n temtunt ) yessalay akk arukti.»


Umberið hver annan og fyrirgefið hver öðrum, ef einhver hefur sök á hendur öðrum. Eins og Drottinn hefur fyrirgefið yður, svo skuluð þér og gjöra. 	 Țemyawit wway gar-awen, ma yella win yesɛan accetki ɣef wayeḍ msamaḥet axiṛ wway gar-awen, akken i wen-isemmeḥ Lmasiḥ, msamaḥet ula d kunwi.


Kveðjan er með minni, Páls, eigin hendi, og það er merki á hverju bréfi. Þannig skrifa ég. 	 Nekk Bulus, uriɣ-awen sslam-agi s ufus-iw, ț-țagi i ț-țira-inu di yal tabṛaț i wen-ceggɛeɣ.


Hann fór inn í Guðs hús, og þeir átu skoðunarbrauðin, sem hvorki hann né menn hans og engir nema prestarnir máttu eta. 	 Mi gekcem ɣer wexxam iqedsen, yečča seg weɣṛum-nni yețțunefken d lweɛda i lmuqedmin yerna yefka seg-s i imdukkal-is !


Síðan lukti hann aftur bókinni, fékk hana þjóninum og settist niður, en augu allra í samkundunni hvíldu á honum. 	 Ijmeɛ taktabt-nni, yerra-ț i uqeddac, imiren yeqqim. Wid akk yellan di lǧameɛ ččan-t s wallen.


En leitið fyrst ríkis hans og réttlætis, þá mun allt þetta veitast yður að auki. 	 Nadit uqbel ɣef tgeldit n Sidi Ṛebbi d wayen yellan d lḥeqq, ayen nniḍen meṛṛa d nețța ara wen-t-id yefken.


Þeir munu leggja þig að velli og börn þín, sem í þér eru, og ekki láta standa stein yfir steini í þér, vegna þess að þú þekktir ekki þinn vitjunartíma." 	 a kem-snegren kemm d warraw-im, ur țțaǧan deg-m azṛu ɣef wayeḍ ; axaṭer ur teɛqileḍ ara usan i deg i d-yusa leslak n Sidi Ṛebbi ɣuṛ-em.


Komu þá menn með lama mann í rekkju og reyndu að bera hann inn og leggja hann fyrir framan Jesú. 	 Atnaya kra n yemdanen wwin-d yiwen wukrif akken deg wusu-ines. ?qelliben amek ara t-skecmen iwakken a t-ssersen zdat Sidna Ɛisa.


Seinna komu hinar meyjarnar og sögðu: ,Herra, herra, ljúk upp fyrir oss.' 	 Mi i d-wwḍent tungifin-nni, bdant țɛeggiḍent : A Sidi, a Sidi ldi-yaɣ-d tawwurt.


"Hvað vilt þú oss, Jesús frá Nasaret? Ert þú kominn að tortíma oss? Ég veit, hver þú ert, hinn heilagi Guðs." 	 D acu tebɣiḍ ɣuṛ-nneɣ a Ɛisa anaṣari ? Tusiḍ-ed a ɣ-tesnegreḍ ? ?riɣ d acu-k, kečč d Imqeddes n Ṛebbi !


Tímóteus, samverkamaður minn, Lúkíus, Jason og Sósípater, ættmenn mínir, biðja að heilsa yður. 	 Gma-tneɣ Timuti win iqeddcen yid-i akk-d Lusyus, Yazun, Susibatrus i yi-ițțilin țsellimen-d fell-awen.


Er hann sté á land, kom á móti honum maður nokkur úr borginni, sem haldinn var illum öndum. Langan tíma hafði hann ekki farið í föt né dvalist í húsi, heldur í gröfunum. 	 Mi d-yers Sidna Ɛisa, ataya yusa-d ɣuṛ-es yiwen wergaz n taddart nni, melken-t waṭas n leǧnun ; acḥal ur yelsi llebsa, ur yezdiɣ axxam, yețɛici di tmeqbeṛt ger iẓekwan.


Guð, sem ég þjóna í anda mínum með fagnaðarerindinu um son hans, er mér vottur þess, hve óaflátanlega ég minnist yðar 	 Sidi Ṛebbi i ɛebbdeɣ seg ul-iw, i ɣef qeddceɣ imi țbecciṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Mmi-s, yeẓra belli țțadreɣ-kkun-id dima m'ara deɛɛuɣ ɣuṛ-es.


En hann er að eilífu og hefur prestdóm þar sem ekki verða mannaskipti. 	 ma d Sidna Ɛisa, d win yețdumun, ur yuḥwaǧ ara a d-yeǧǧ lxedma-s n lmuqeddem i wayeḍ.


Takið þátt í þörfum heilagra, stundið gestrisni. 	 Ɛiwnet atmaten-nwen di liman deg wayen uḥwaǧen, sṭerḥbet s lfeṛḥ s wid i d-yețțasen ɣuṛ-wen.


Ef einhver hinna vantrúuðu býður yður og ef þér viljið fara, þá etið af öllu því, sem fyrir yður er borið, án eftirgrennslana vegna samviskunnar. 	 Ma yeɛṛeḍ-ikkun walebɛad ur numin ara s Lmasiḥ, ma tṛuḥem, ččet s neyya mbla asteqsi seg wayen akk ara wen-d-issers.


Jesús kenndi í brjósti um þá og snart augu þeirra. Jafnskjótt fengu þeir sjónina og fylgdu honum. 	 Ɣaḍen aṭas Sidna Ɛisa, yennul allen-nsen, imiren kan yuɣal-iten-id yeẓri, dɣa ddan yid-es.


Verið um kyrrt í sama húsi, neytið þess, sem þar er fram boðið í mat og drykk. Verður er verkamaðurinn launa sinna. Eigi skuluð þér flytjast hús úr húsi. 	 Qqimet deg wexxam-nni, ččet swet ayen ara wen-d-fken, axaṭer axeddam yuklal lexlaṣ-is. Ur țṛuḥut ara seg wexxam ɣer wayeḍ.


Þeir komu úr vorum hópi, en heyrðu oss ekki til. Ef þeir hefðu heyrt oss til, þá hefðu þeir áfram verið með oss. En þetta varð til þess að augljóst yrði, að enginn þeirra heyrði oss til. 	 Sṭaxṛen fell-aɣ axaṭer ur llin ara seg-neɣ ; lemmer llin seg-neɣ, tili qqimen yid-nneɣ ; ṭṭaxṛen fell-aneɣ iwakken a d-iban belli ur llin ara seg-neɣ.


Pétur tók til máls og sagði við Jesú: "Herra, gott er, að vér erum hér. Ef þú vilt, skal ég gjöra hér þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina." 	 Buṭrus inṭeq yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, yelha ma neqqim dagi, ma tebɣiḍ ad sbeddeɣ tlata iqiḍunen : yiwen i kečč, yiwen i Sidna Musa, wayeḍ i Sidna Ilyas.


Vér höfum margvíslegar náðargjafir, eftir þeirri náð, sem oss er gefin. Sé það spádómsgáfa, þá notum hana í hlutfalli við trúna. 	 Lameɛna di ṛṛeḥma-ines, Sidi Ṛebbi yefka-yaɣ-d tukciwin yemxalafen : ilaq yal yiwen ad ixdem ayen i s-d-yefka Sidi Ṛebbi, akken ilaq, s wul d liman :


Þó er hún sælli, ef hún heldur áfram að vera eins og hún er, það er mín skoðun. En ég þykist og hafa anda Guðs. 	 Meɛna ɣef wakken walaɣ ma teqqim akken tella axiṛ-as, akken ara tesɛu lehna. Wagi d ṛṛay-iw nekk, ẓriɣ ula d nekk sɛiɣ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi.


Leggið því af alla vonsku og alla pretti, hræsni og öfund og allt baktal. 	 Kkset seg ulawen-nwen cceṛ, tiḥila, tismin ; ur seɛɛut ara sin wudmawen, ur țmeslayet ara ayen n diri ɣef wiyaḍ.


Óttast ekki, dóttir Síon. Sjá, konungur þinn kemur, ríðandi á ösnufola. 	 Ur țțaggad a tamdint n Siyun, atan ugellid-im yusa-d, irkeb-ed ɣef weɣyul amecṭuḥ.


Reis þá upp í ráðinu farísei nokkur, Gamalíel að nafni, kennari í lögmálinu, virtur af öllum lýð. Hann bauð, að mennirnir væru látnir fara út stundarkorn. 	 Meɛna Gamalyel, yiwen n lɛalem n ccariɛa yellan d afarizi, ḥemmlen-t akk lɣaci ; ikker-ed deg unejmaɛ-nni, yefka lameṛ ad ssufɣen ṛṛusul-nni kra n lweqt.


Og þér þekkið hann ekki, en ég þekki hann. Ef ég segðist ekki þekkja hann, væri ég lygari eins og þér. En ég þekki hann og varðveiti orð hans. 	 Kunwi ur t-tessinem ara, nekkini ssneɣ-t. Ma nniɣ-ed ur t-ssineɣ ara ad uɣaleɣ d akeddab am kunwi. Lameɛna ssneɣ-t yerna xeddmeɣ lebɣi-s.


Hann átti fjórar ógiftar dætur, gæddar spádómsgáfu. 	 Filbas-nni, ɣuṛ-es ṛebɛa yessi-s urɛad zwiǧent, țxebbiṛent-ed s wayen i tent-id-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Jafnskjótt skundaði hún til konungs og bað hann: "Gef mér þegar á fati höfuð Jóhannesar skírara." 	 Tekcem ɣer ugellid tenna-yas : Efk-iyi-d tura kan aqeṛṛuy n Yeḥya deg uḍebsi !


En Heródes hafði látið taka Jóhannes höndum, fjötra hann og varpa í fangelsi vegna Heródíasar, konu Filippusar bróður síns, 	 D agellid Hiṛudus i gefkan yakan lameṛ ad qnen Yeḥya s ssnasel, a t-rren ɣer lḥebs. Ayagi ɣef sebba n Hiṛudyad, tameṭṭut n Filibus yellan d gma-s n Hiṛudus.


Þá sagði Páll við hundraðshöfðingjann og hermennina: "Ef þessir menn eru ekki kyrrir í skipinu, getið þér ekki bjargast." 	 Dɣa Bulus yenna i lqebṭan d lɛeskeṛ-is : M'ur qqimen ara yergazen-agi di lbabuṛ, ur tezmirem ara aț-țmenɛem ! S


Látið frið Krists ríkja í hjörtum yðar, því að til friðar voruð þér kallaðir sem limir í einum líkama. Verðið þakklátir. 	 Sɛut lehna n Lmasiḥ deg ulawen nwen iwakken aț-țilim d yiwen, ḥemmdet Sidi Ṛebbi imi ɣer lehna-agi i wen-d-yessawel.


Eins erum vér, þótt margir séum, einn líkami í Kristi, en hver um sig annars limir. 	 akken daɣen nukni, ɣas deg waṭas yid-nneɣ i nella, s tdukli-nneɣ nețțili d yiwet n lǧețța di Lmasiḥ, aql-aɣ meṛṛa d lemfaṣel wway gar-aneɣ, wa yeḥwaǧ wayeḍ.


En sonurinn sagði við hann: ,Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn.' 	 Mmi-s yenna-yas : « a baba, ɛuṣaɣ Ṛebbi rniɣ-k keččini, ur uklaleɣ ara a yi-tḥesbeḍ d mmi-k ».


Og hinn fimmti hellti úr sinni skál yfir hásæti dýrsins. Og ríki þess myrkvaðist, og menn bitu í tungur sínar af kvöl. 	 Lmelk wis xemsa yesmar taqbuct-is ɣef wukersi n lḥekma n leɛqiṛa-nni. Yeɣli-d ṭṭlam ɣef tgelda-s ; imdanen țkerricen ilsawen-nsen seg weqṛaḥ,


Fyrst Guð gaf þeim nú sömu gjöf og oss, er vér tókum trú á Drottin Jesú Krist, hvernig var ég þá þess umkominn að standa gegn Guði?" 	 Ihi imi sen-d yefka Sidi Ṛebbi tikci am nukkni yumnen s Sidna Ɛisa Lmasiḥ, d acu-yi nekk iwakken ad xalfeɣ lebɣi n Sidi Ṛebbi ?