Mikla djörfung hef ég gagnvart yður, mikillega get ég hrósað mér af yður. Ég er fullur af huggun, ég er stórríkur af gleði í allri þrenging vorri. 	 Lețkal-iw fell-awen meqqeṛ, țzuxxuɣ aṭas yis-wen ; yethedden wul-iw yerna yeččuṛ d lfeṛḥ ɣas akken nesɛedda aṭas n leɛtab.


En svo viljum vér, bræður, skýra yður frá þeirri náð, sem Guð hefur sýnt söfnuðunum í Makedóníu. 	 Nebɣa a kkun-nesseɛlem ay atmaten ɣef wayen yeɛnan ṛṛeḥma i d-yefka Sidi Ṛebbi i tejmuyaɛ n imasiḥiyen yellan di tmurt n Masidunya ;


og halda sér ekki við hann, sem er höfuðið og styrkir allan líkamann og samantengir taugum og böndum, svo að hann þróast guðlegum þroska. 	 Ur qbilen ara ad ṭṭfen di Lmasiḥ yellan d aqeṛṛuy, i gesdukklen lǧețța s lemfaṣel meṛṛa d iẓuran i d-icudden ɣuṛ-es ; yis i tețnerni lǧețța, i tețțimɣuṛ s wakken yella di lebɣi n Sidi Ṛebbi.


Þeir fundu hann hinum megin við vatnið og spurðu hann: "Rabbí, nær komstu hingað?" 	 Mi t-ufan dinna, nnan-as : A Sidi, melmi d-tusiḍ ɣer dagi ?


Og sagt var við þær, að eigi skyldu þær granda grasi jarðarinnar né nokkrum grænum gróðri né nokkru tré, engu nema mönnunum, þeim er eigi hafa innsigli Guðs á ennum sér. 	 Yețțunefk-asen lameṛ ur țḍuṛṛun ara leḥcic, ttjuṛ d wayen akk zegzawen di lqaɛa, lameɛna ad ḍuṛṛen imdanen ur nesɛi ara ṭṭabeɛ n Ṛebbi ɣef twenza-nsen.


Í þessu trausti var það ásetningur minn að koma fyrst til yðar, til þess að þér skylduð verða tvöfaldrar gleði aðnjótandi. 	 Imi tḥeqqeqeɣ belli akka i gella lḥal, ssarmeɣ a n-ɛeddiɣ di tazwara ɣuṛ-wen iwakken aț-țfeṛḥem snat n tikkal.


Og margir voru líkþráir í Ísrael á dögum Elísa spámanns, og enginn þeirra var hreinsaður, heldur aðeins Naaman Sýrlendingur." 	 Llan daɣen aṭas n wid ihelken lbeṛs di tmurt n wat Isṛail di zzman n nnbi Ilyaceɛ , meɛna ula d yiwen deg-sen ur iḥli anagar Neɛman n tmurt n Surya.


Þegar húsbóndinn stendur upp og lokar dyrum og þér takið þá að standa fyrir utan og knýja á dyr og segja: ,Herra, ljúk þú upp fyrir oss!' mun hann svara yður: ,Ég veit ekki, hvaðan þér eruð.' 	 M'ara d-yekker bab n wexxam ad isekkeṛ tawwurt, wid i d-yufa lḥal di beṛṛa a d-bdun asqeṛbeb ad qqaṛen : « A Sidi ! A Sidi ! Ldi-yaɣ tawwurt» ! Nețța a wen-d-yerr : ur kkun-ssineɣ ur ẓriɣ ansi i d-tekkam !?


suma skuluð þér frelsa, með því að hrífa þá út úr eldinum. Og suma skuluð þér vera mildir við með ótta, og hatið jafnvel kyrtilinn, sem flekkaður er af holdinu. 	 iwakken ad țțuselken, jebdet-țen-id si tmes. Llan daɣen wiyaḍ ilaq aț-țḥunnem fell-asen meɛna ɣuṛ-wat aț-țennalem ulamma d llebsa-nsen i tessenǧes lǧețța-nsen.


Sækið og alikálfinn og slátrið, vér skulum eta og gjöra oss glaðan dag. 	 Awit-ed agenduz-nni yeṭṭuqten tezlum-t a t-nečč, a nexdem tameɣṛa ;


Asór gat Sadók, Sadók gat Akím, Akím gat Elíúd, 	 Ɛazuṛ yeǧǧa-d Saduq ; Saduq yeǧǧa-d Yaxin ; Yaxin yeǧǧa-d Ilihud.


En sú stund kemur, já, hún er nú komin, er hinir sönnu tilbiðjendur munu tilbiðja föðurinn í anda og sannleika. Faðirinn leitar slíkra, er þannig tilbiðja hann. 	 Lameɛna iteddu-d lweqt yerna yewweḍ-ed, anda lmumnin n ṣṣeḥ ad ɛebbden Baba Ṛebbi s Ṛṛuḥ, s tideț, axaṭer d lmumnin-agi n ṣṣeḥ i gebɣa Baba Ṛebbi.


Því að hann meðtók af Guði föður heiður og dýrð, þá er raust barst honum frá hinni dýrlegu hátign: "Þessi er minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á." 	 Nella yid-es asm' akken i s-d isbeggen Baba Ṛebbi ccan ț-țezmert, asm' akken i d-inṭeq Bab n tmanegt s imeslayen-agi : Wagi d Mmi eɛzizen deg-s i gella lfeṛḥ-iw.


Ég leita ekki míns heiðurs. Sá er til, sem leitar hans og dæmir. 	 Ur țqellibeɣ ara ccan i yiman-iw, yella win yețḥebbiṛen fell-i, d nețța ara yi-d-yefken lḥeqq.


Þegar þeir voru mettir, segir hann við lærisveina sína: "Safnið saman leifunum, svo ekkert spillist." 	 Mi ččan ṛwan, Sidna Ɛisa iluɛa inelmaden-is yenna-yasen : Jemɛet-ed ayen i d-yeqqimen akken ur ixețțeṛ ula d acemma.


Þeir ræktu trúlega uppfræðslu postulanna og samfélagið, brotning brauðsins og bænirnar. 	 Seg imiren, zgan țnejmaɛen am atmaten iwakken ad slen i wselmed n ṛṛusul ; beṭṭun aɣṛum n usmekti n Lmasiḥ, yerna deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi s yiwen n wul.


Friður sé með bræðrunum og kærleikur, samfara trú frá Guði föður og Drottni Jesú Kristi. 	 Ay atmaten, lehna, leḥmala akk-d liman a wen-d-țțunefken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Vér höfum altari, og hafa þeir, er tjaldbúðinni þjóna, ekki leyfi til að eta af því. 	 ?uṛ-nneɣ adekkan n tmezliwt anda ur zmiren ara lmuqedmin iqeddcen deg uqiḍun n temlilit ad ččen ayen i d yețțunefken d asfel.


Hún elti Pál og oss og hrópaði: "Menn þessir eru þjónar Guðs hins hæsta, og boða þeir yður veg til hjálpræðis!" 	 Tettabaɛ-aɣ-d nekk d Bulus, tețɛeggiḍ teqqaṛ : Imdanen-agi d iqeddacen n Ṛebbi ɛlayen, țbecciṛen-awen abrid n leslak.


Og: Þú, Drottinn, hefur í upphafi grundvallað jörðina, og himnarnir eru verk handa þinna. 	 Yerna yenna : D kečč a Ṛebbi i gessersen lsas n ddunit si tazwara, d ifassen-ik i gfeṣṣlen igenwan ;


Síðan neytti hann matar og styrktist. Sál var nokkra daga hjá lærisveinunum í Damaskus 	 Mi gečča, yuɣal-it-id lǧehd ; isɛedda kra wussan ɣer inelmaden i gellan di temdint n Dimecq.


Verið ekki hugsjúkir um neitt, heldur gjörið í öllum hlutum óskir yðar kunnar Guði með bæn og beiðni og þakkargjörð. 	 Ur țḥebbiṛet ɣef wacemma, meɛna di yal lḥaǧa, ssutret ayen teḥwaǧem i Sidi Ṛebbi s tẓallit, s uḥellel akk-d leḥmadi ;


Ef nokkur heyrir orð mín og gætir þeirra ekki, þá dæmi ég hann ekki. Ég er ekki kominn til að dæma heiminn, heldur til að frelsa heiminn. 	 Win yeslan i wawal-iw ur nexdim ara ayen i d-nniɣ mačči d nekk ara t-iḥasben, axaṭer ur d-usiɣ ara akken ad ḥasbeɣ ddunit, meɛna usiɣ-ed a ț-sellkeɣ.


Íklæðist heldur Drottni Jesú Kristi, og alið ekki önn fyrir holdinu, svo að það verði til að æsa girndir. 	 Meɛna elset tudert tajḍiṭ i gellan di Sidna Ɛisa Lmasiḥ, ur țțaǧat ara iman-nwen a kkun-yawi ṭṭmeɛ n lebɣi n tnefsit-nwen.


En Jesús bar fram eina fórn fyrir syndirnar og settist um aldur við hægri hönd Guðs 	 Ma d nețța yefka yiwen wesfel kan i dayem ɣef ddemma n ddnubat ; dɣa yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi,


Þar sá þernan hann og fór enn að segja við þá, sem hjá stóðu: "Þessi er einn af þeim." 	 Twala-t daɣen tqeddact-nni, tenna i wid yellan dinna : Argaz-agi d yiwen seg-sen ! Yenkeṛ tikkelt tis snat.


"Ert þú sá, sem koma skal, eða eigum vér að vænta annars?" 	 D kečč i d win akken ara d yasen neɣ ilaq-aɣ a nerǧu wayeḍ ?


Allt þetta er þó ætlað til að eyðast við notkunina! - mannaboðorð og mannalærdómar! 	 Lumuṛat-agi meṛṛa i nxeddem d ayen ara yefnun, d leqwanen d uselmed n yemdanen ;


En hirðarnir flýðu, komu til borgarinnar og sögðu öll tíðindin, líka frá mönnunum, sem haldnir voru illum öndum. 	 Imeksawen-nni rewlen, ṛuḥen ɣer temdint ad ḥkun ayen akk yedṛan d yergazen-nni yețwamelken.


Meðan vér enn vorum óstyrkir, dó Kristur á settum tíma fyrir óguðlega. 	 asm'akken i ɣ-iɣleb ddnub ur s-nezmir ara, Lmasiḥ yemmut ɣef ddemma n imednuben di lweqt ilaqen.


Annar, úr hópi lærisveinanna, sagði við hann: "Herra, leyf mér fyrst að fara og jarða föður minn." 	 Yiwen seg inelmaden-is, yenna-yas : A Sidi, semmeḥ-iyi ad ṛuḥeɣ ad meḍleɣ baba.


Þegar þeir heyrðu nefnda upprisu dauðra, gjörðu sumir gys að, en aðrir sögðu: "Vér munum hlusta á þetta hjá þér öðru sinni." 	 Mi slan iheddeṛ-ed ɣef ḥeggu n lmegtin, kra țmesxiṛen, wiyaḍ qqaṛen-as : A k-nḥess ɣef wannect-agi tikkelt nniḍen...


Og hann bað aftur, og himinninn gaf regn og jörðin bar sinn ávöxt. 	 Yessuter daɣen a d-teɣli lehwa dɣa teɣli-d, lqaɛa tefka-d leṛẓaq-is.


Hverjum sem mælir gegn Mannssyninum, verður það fyrirgefið, en þeim sem mælir gegn heilögum anda, verður ekki fyrirgefið, hvorki í þessum heimi né í hinum komanda. 	 Yal win ara iregmen di Mmi-s n bunadem, a s-ițwasameḥ, ma d win ara iregmen Ṛṛuḥ iqedsen, ur s-ițwasamaḥ ara ama di lweqt-agi, ama di lweqt i d-iteddun.


Heródes lét leita hans, en fann hann ekki. Hann lét þá yfirheyra varðmennina og bauð síðan að taka þá af lífi. Síðan fór hann úr Júdeu niður til Sesareu og sat þar um kyrrt. 	 Hiṛudus iceggeɛ a t-id-qellben, meɛna ur t-ufin ara. Yebḥet iɛessasen-nni, dɣa yefka lameṛ a ten-nɣen ; imiren iṛuḥ si tmurt n Yahuda ɣer tmurt n Qiṣarya, anda yesɛedda kra n wussan.


En nú gjörðist það, að fátæki maðurinn dó, og báru hann englar í faðm Abrahams. Ríki maðurinn dó líka og var grafinn. 	 Asmi yemmut uẓawali-nni, ddment-eț lmalayekkat wwint-eț ɣer igenni ɣer wanda yella Ibṛahim. Ameṛkanti-nni yemmut ula d nețța, meḍlen-t.


Og ég sá borgina helgu, nýja Jerúsalem, stíga niður af himni frá Guði, búna sem brúði, er skartar fyrir manni sínum. 	 Walaɣ tamdint iqedsen tṣubb-ed seg igenni tekka-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, ț-țagi i ț-țamdint n Lquds tajdiṭ, thegga am teslit icebbḥen iman-is i yesli.


Hann svaraði þeim: "Hvað hefur Móse boðið yður?" 	 Yerra-yasen : Acu n lameṛ i wen-d-yeǧǧa Musa ?


Fyrir löngu eruð þér farnir að halda, að vér séum að verja oss gagnvart yður. Nei, vér tölum fyrir augliti Guðs, eins og þeir, sem tilheyra Kristi. Allt er það yður til uppbyggingar, mínir elskuðu. 	 Acḥal aya kunwi tɣilem nețnadi amek ara ndafeɛ ɣef yiman-nneɣ zdat-nwen. Lameɛna zdat Sidi Ṛebbi, nukni nheddeṛ-awen-d s lebɣi n Lmasiḥ. Annect-agi meṛṛa a wid eɛzizen fell-aɣ, nxeddem-it iwakken aț-țennernim di liman.


Eins og því Kristur leið líkamlega, svo skuluð þér og herklæðast sama hugarfari. Sá sem hefur liðið líkamlega, er skilinn við synd, 	 Am akken inneɛtab Lmasiḥ di lǧețța-s, kunwi daɣen ilaq-awen aț-țheggim iman-nwen ; axaṭer win i genneɛtaben di lǧețța-s iṭṭaxeṛ ɣef ddnub ;


Styrkst þú þá, sonur minn, í náðinni, sem fæst fyrir Krist Jesú. 	 Ihi kečč a mmi, sseǧhed iman-ik s ṛṛeḥma i gellan di Ɛisa Lmasiḥ.


þú, sem lést heilagan anda mæla af munni Davíðs, föður vors, þjóns þíns: Hví geisuðu heiðingjarnir, og hví hugðu lýðirnir á hégómleg ráð? 	 D kečč i d-ineṭqen s Ṛṛuḥ-ik iqedsen seg yimi n jeddi-tneɣ Dawed aqeddac-ik, mi d-yenna : Acuɣeṛ ccwal-agi ger leǧnas, acuɣeṛ igduden ggaren-d anagar yir ixemmimen ?


Þessa raust heyrðum vér sjálfir, koma frá himni, þá er vér vorum með honum á fjallinu helga. 	 Sṣut-agi i d-ikkan seg igenni, nesla-yas s yiman-nneɣ mi nella yid-es deg udrar iqedsen,


Þeir horfðu fast á hann, og Pétur sagði: "Lít þú á okkur." 	 Buṭrus d Yuḥenna, ṛeṣṣan allen-nsen fell-as, nnan-as : Muqel-ed ɣuṛ-nneɣ !


Ég segi það mér til minnkunar, að í þessu höfum vér sýnt oss veika. En þar sem aðrir láta drýgindalega, - ég tala fávíslega -, þar gjöri ég það líka. 	 Ssetḥaɣ a t-id-iniɣ meɛna a t-id iniɣ : nukni ur nezmir ara a nexdem akka, meɛna s timmuhbelt zemreɣ a d-iniɣ : ma yella win yesɛan sebba s wayes ara izuxx, ula d nekk ad zuxxeɣ :


Eftir þetta fór hann út. Þá sá hann tollheimtumann, Leví að nafni, sitja hjá tollbúðinni og sagði við hann: "Fylg þú mér!" 	 Mi geffeɣ Sidna Ɛisa, iwala yiwen umekkas isem-is Lewwi yeqqim di texxamt anda țxelliṣen tabzert ( leɣṛama ), iqeṛṛeb ɣuṛ-es yenna-yas : Ddu yid-i.


Hann sagði við þá: "Þér sjáið allt þetta? Sannlega segi ég yður, hér mun ekki eftir látinn steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn." 	 Meɛna Sidna Ɛisa yenna-yasen : Twalam annect-agi meṛṛa ? A wen-iniɣ tideț : ur d-yețɣimi wezṛu ɣef wayeḍ, kullec ad ihudd.


Og allir, sem heyrðu, undruðust það, er hirðarnir sögðu þeim. 	 Wid akk yeslan s wayen i d-ḥkan imeksawen-nni, dehcen.


Því neitaði hann og sagði: "Kona, ég þekki hann ekki." 	 Lameɛna Buṭrus yenkeṛ, yenna : Ur t-ssineɣ ara a tameṭṭut !


Nú voru þar sex vatnsker úr steini samkvæmt reglum Gyðinga um hreinsun, og tók hvert þeirra tvo mæla eða þrjá. 	 Llant dinna sețța n tsebbalin ( icmuxen ) yețwaxedmen s wedɣaɣ, țțawint si tmanyin ar meyya uɛecrin n litrat, seg-sent i d-țɛemmiṛen wat Isṛail aman i luḍu.


Enginn hermaður bendlar sig við atvinnustörf. Þá þóknast hann ekki þeim, sem hefur tekið hann á mála. 	 Aɛsekṛi i gebɣan ad yeɛǧeb i lqebṭan-is ur ilaq ara ad ixemmem ɣef lecɣal n ddunit.


Þannig hefur Drottinn einnig fyrirskipað að þeir, sem prédika fagnaðarerindið, skuli lifa af fagnaðarerindinu. 	 Akka daɣen i d-yenna Sidi Ṛebbi ɣef wid yețbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ : di lexbaṛ n lxiṛ ara afen tamɛict-nsen.


Og menn lastmæltu Guði himinsins fyrir kvalirnar og fyrir kaun sín og eigi gjörðu þeir iðrun og létu af verkum sínum. 	 reggmen Sidi Ṛebbi Bab n igenwan ɣef lqeṛḥ d ideddiyen-nsen, ur bɣin ara ad tuben seg yir lecɣal-nsen.


Þeir báðu hann að standa lengur við, en hann varð ekki við því, 	 Ḥellelen-t ad yernu kra wussan yid-sen, lameɛna ur yeqbil ara.


En þeim sem afneitar mér fyrir mönnum, mun afneitað verða fyrir englum Guðs. 	 ma d win ara yi-nekṛen zdat yemdanen, ula d nekk a t-nekkṛeɣ zdat lmalayekkat n Ṛebbi.


Kennir ekki sjálf náttúran yður, að ef karlmaður ber sítt hár, þá er það honum vansæmd, 	 Ula d lɛadda n yemdanen tesselmed awen belli d lɛib i wergaz ma iṛebba acebbub-is.


Helga þá í sannleikanum. Þitt orð er sannleikur. 	 ?erz-iten di tideț ; d awal-ik i ț-țideț.


Hafi ég eingöngu að hætti manna barist við villidýr í Efesus, hvaða gagn hefði ég þá af því? Ef dauðir rísa ekki upp, etum þá og drekkum, því að á morgun deyjum vér! 	 Ma yella ɣef ddemma n ccan n yemdanen i nnuɣeɣ d lewḥuc di temdint n Ifasus, acu n lfayda i sɛiɣ ? Ihi m'ur d-ḥeggun ara lmegtin : a nṛuḥ kan a nečč, a nsew axaṭer azekka a nemmet akken i t-id-iqqaṛ yiwen n lemtel.


Stefán svaraði: "Heyrið mig, bræður og feður. Guð dýrðarinnar birtist föður vorum, Abraham, er hann var enn í Mesópótamíu, áður en hann settist að í Haran, 	 Stifan yerra-yas : Ay atmaten, ay imɣaṛen n wat Isṛail, ḥesset-iyi-d ! Sidi Ṛebbi di lɛaḍima-s tameqqrant, yesbeggen-ed iman-is i jeddi-tneɣ Sidna Ibṛahim, mi gella di tmurt n Mizubuṭamya uqbel ad yezdeɣ di temdint n Haran.


Markmið þessarar hvatningar er kærleikur af hreinu hjarta, góðri samvisku og hræsnislausri trú. 	 A sen-tiniḍ annect-agi iwakken a d-tessakiḍ deg wulawen-nsen leḥmala yeṣfan, ad ithedden lxaṭer-nsen yerna ad sɛun liman n tideț ɣer Sidi Ṛebbi.


Ef hann réttlættist af verkum, þá hefur hann hrósunarefni, en ekki fyrir Guði. 	 Lemmer yețwaḥseb d aḥeqqi s lxiṛ yexdem, tili yesɛa sebba s wayes ara izuxx, meɛna ur yezmir ara ad izuxx zdat Sidi Ṛebbi.


Ússía gat Jótam, Jótam gat Akas, Akas gat Esekía, 	 Ɛuzya yeǧǧa-d Yuṭam ; Yuṭam yeǧǧa-d Aḥaz ; Aḥaz yeǧǧa-d Ḥizeqya ;


Nógu lengi hafið þér gjört vilja heiðingjanna og lifað í saurlifnaði, girndum, ofdrykkju, óhófi, samdrykkjum og svívirðilegri skurðgoðadýrkun. 	 Beṛka-kkun tura ! Tellam tețțeddum d wid ijehlen, ur nessin Sidi Ṛebbi : tellam d isekṛanen, tețțeddum deg webrid n lefsad d zzhu, tɛebdem lemqamat, ulawen nwen ččuṛen d ṭṭmeɛ.


Þér vinnið verk föður yðar." Þeir sögðu við hann: "Vér erum ekki hórgetnir. Einn föður eigum vér, Guð." 	 Kunwi txeddmem akken i gxeddem Baba twen ! Nutni rran-as : Ur nelli ara d arraw n leḥṛam ; nesɛa yiwen n Baba-tneɣ kan : d Ṛebbi !


En hundraðshöfðinginn vildi forða Páli og kom í veg fyrir ráðagjörð þeirra. Bauð hann, að þeir, sem syndir væru, skyldu fyrstir varpa sér út og leita til lands, 	 Lqebṭan-nni i gebɣan ad isellek Bulus, ur ten-yeǧǧi ara ad xedmen lebɣi-nsen. Yefka lameṛ i wid yessnen ad ɛummen, ad ḍeggṛen iman-nsen d imezwura ɣer waman iwakken ad awḍen ɣer rrif.


Títus er félagi minn og starfsbróðir hjá yður, og bræður vorir eru sendiboðar safnaðanna og Kristi til vegsemdar. 	 ?ef wayen yeɛnan gma-tneɣ Titus, d arfiq-iw yerna ixeddem yid-i ɣef ddemma-nwen, ma d atmaten nniḍen, d imceggɛen n tejmuyaɛ n watmaten ; qeddcen iwakken a d tban tmanegt n Lmasiḥ.


Jafnvel englarnir, sem eru þeim meiri að mætti og valdi, fara ekki með guðlast, þegar þeir ákæra þá hjá Drottni. 	 Ma d lmalayekkat yesɛan lqeḍra ț-țezmert sennig wid yesselmaden lekdeb, ur sen-țarrant ara rregmat zdat Sidi Ṛebbi.


enda höfðu þeir ekki skilið það, sem gjörst hafði með brauðin, hjörtu þeirra voru blind. 	 Inelmaden dehcen nezzeh, axaṭer ur fhimen ara lbeṛhan-nni n weɣṛum, imi ulawen nsen qquṛen.


Varpið allri áhyggju yðar á hann, því að hann ber umhyggju fyrir yður. 	 Rret akk iɣeblan-nwen ger ifassen-is, axaṭer ițḥebbiṛ fell-awen.


sagði þeim frá öllu og sendi þá til Joppe. 	 iḥka-yasen-d ayen akk yedṛan; dɣa iceggeɛ-iten ɣer temdint n Jafa.


En Guð, sem huggar hina beygðu, hann huggaði oss með komu Títusar, 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yețṣebbiṛen wid yețwaḥeqṛen, iṣebbeṛ aɣ s gma-tneɣ Titus mi d-yewweḍ.


Hann mun orð til þín mæla, og fyrir þau munt þú hólpinn verða og allt heimili þitt.' 	 a k-d-yini amek ara tețwasellkeḍ kečč d wat wexxam-ik.


Nú eigið þér í sömu baráttu sem þér sáuð mig heyja og heyrið enn um mig. 	 m'ara tețḥarabem akken twalam țḥarabeɣ nekkini, yerna mazal țḥarabeɣ ar tura am akken i teslam yis.


Því ekki lagði hann undir engla hinn komandi heim, sem vér tölum um. 	 Mačči i lmalayekkat iwumi yefka Sidi Ṛebbi lḥekma ɣef ddunit i d-iteddun i ɣef d-nețmeslay.


En þeir tóku allir að afsaka sig einum munni. Hinn fyrsti sagði við hann: ,Ég hef keypt akur og verð að fara og líta á hann. Ég bið þig, haf mig afsakaðan.' 	 Akken ma llan ufan-d sebba. Amezwaru yenna-yas : « aql-i uɣeɣ iger, ilaq ad ṛuḥeɣ a t-id-ẓreɣ , di leɛnaya-k semmeḥ-iyi ».


Ég er ljós í heiminn komið, svo að enginn, sem á mig trúir, sé áfram í myrkri. 	 Nekk usiɣ-ed ț-țafat ɣer ddunit, kra n win yumnen yis-i, ur yețɣimi ara di ṭṭlam.


Vér þökkum ávallt Guði fyrir yður alla, er vér minnumst yðar í bænum vorum. 	 Yal ass nețḥemmid Sidi Ṛebbi fell-awen ; mkul m'ara nedɛu ɣuṛ-es, nețțader-ikkun-id di tẓallit-nneɣ.


Hann kallaði fyrir sig tvo hundraðshöfðingja og sagði: "Látið tvö hundruð hermenn vera tilbúna að fara til Sesareu eftir náttmál, auk þess sjötíu riddara og tvö hundruð léttliða. 	 Yuɣal issawel i sin lfesyanat, yenna-yasen : Heggit mitin iɛeskṛiwen, sebɛin yemnayen akk-d mitin iɛeskṛiwen i gteddun s imezṛagen, ad ṛuḥen ɣef tesɛa n yiḍ ɣer Qiṣarya.


Þeir hafa skipt á sannleika Guðs og lyginni og göfgað og dýrkað hið skapaða í stað skaparans, hans sem er blessaður að eilífu. Amen. 	 Beddlen tideț n Sidi Ṛebbi s lekdeb, ɛebbden ayen yețwaxelqen, ǧǧan win i d-ixelqen kullec, nețța i gețțubarken i dayem ; Amin !


Og á þriðja degi vörpuðu þeir út með eigin höndum búnaði skipsins. 	 Ass wis tlata, ixeddamen n lbabuṛ rnan ḍeggṛen sselɛa-nni i d-iqqimen.


En lærisveinarnir samþykktu þá, að hver þeirra skyldi eftir efnum senda nokkuð til hjálpar bræðrunum, sem bjuggu í Júdeu. 	 Inelmaden n temdint n Antyuc, msefhamen belli mkul yiwen deg-sen a d-yefk ayen iwumi yezmer, iwakken ad ɛiwnen atmaten izedɣen di tmurt n Yahuda.


Pílatus gekk aftur út fyrir og sagði við þá: "Nú leiði ég hann út til yðar, svo að þér skiljið, að ég finn enga sök hjá honum." 	 Bilaṭus yeffeɣ-ed daɣen ɣer imeqqranen n wat Isṛail yenna-yasen : Atan a wen-t-id-awiɣ ɣer dagi akken aț-țeẓrem belli ur ufiɣ ara deg-s sebba s wayes ara ḥekmeɣ fell-as.


Ef þú fellur fram og tilbiður mig, skal það allt verða þitt." 	 ma tseǧǧdeḍ zdat-i ad uɣalent akk d ayla-k.


Meðan þessu fór fram, báðu lærisveinarnir hann: "Rabbí, fá þér að eta." 	 Uqbel a d-yaweḍ lɣaci, inelmaden-is ḥeṛsen-t ad yečč, nnan-as : A Sidi ɛeddi-d aț-țeččeḍ !


En Sakaría faðir hans fylltist heilögum anda og mælti af spámannlegri andagift: 	 Zakarya, baba-s n weqcic-nni, iččuṛ d Ṛṛuḥ iqedsen, icar-ed s imeslayen-agi :


Þess vegna tala ég til þeirra í dæmisögum, að sjáandi sjá þeir ekki og heyrandi heyra þeir ekki né skilja. 	 Daymi i sen-țmeslayeɣ s lemtul, axaṭer țmuqulen ur țwalin, țḥessisen ur sellen, ur fehhmen.


Hef ég notað nokkurn þeirra, sem ég hef sent til yðar, til þess að hafa eitthvað af yður? 	 Eɛni kellxeɣ-awen mi wen-ceggɛeɣ kra seg watmaten ?


Pétur sagði: "Nei, Drottinn, engan veginn, aldrei hef ég etið neitt vanheilagt né óhreint." 	 Lameɛna Butṛus yenna-yas : Ala a Sidi, di leɛmeṛ-iw ur ččiɣ ayen iḥeṛmen neɣ ayen ur neṣfi.


Er hann var með þeim, bauð hann þeim að fara ekki burt úr Jerúsalem, heldur bíða eftir fyrirheiti föðurins, "sem þér," sagði hann, "hafið heyrt mig tala um. 	 Yiwen wass, mi gella itețț yid-sen, yefka-yasen lameṛ-agi : Ur țeffɣet ara si temdint n Lquds, lameɛna eṛǧut lemɛahda n Baba Ṛebbi, tin akken i wen-d nniɣ ;


Og allir grétu og syrgðu hana. Hann sagði: "Grátið ekki, hún er ekki dáin, hún sefur." 	 Wid yellan dinna țrun akk, țɣerriden ( țmeǧǧiden ) fell-as. Sidna Ɛisa yenna-yasen : Beṛka-kkun imeṭṭawen ! taqcict ur temmut ara ! D iḍes i teṭṭes.


Hann breiðir yfir allt, trúir öllu, vonar allt, umber allt. 	 leḥmala tețsamaḥ kullec, tețțamen, tessaram tsebbeṛ i kullec.


Jesús nam staðar og sagði: "Kallið á hann." Þeir kalla á blinda manninn og segja við hann: "Vertu hughraustur, statt upp, hann kallar á þig." 	 Sidna Ɛisa iḥbes yenna : Siwlet-as. Ssawlen-as, nnan-as : Ur țțaggad ara, kker fell-ak, atan yessawel-ak-ed.


Allt fólk í héruðum Gerasena bað hann þá fara burt frá sér, því menn voru slegnir miklum ótta. Og hann sté í bátinn og sneri aftur. 	 Imezdaɣ n tmurt uggaden, dɣa ssutren i Sidna Ɛisa ad ibɛed fell-asen. Sidna Ɛisa yuli ɣer teflukt iwakken ad iṛuḥ.


Meira að segja, þegar ég var í Þessaloníku, senduð þér mér oftar en einu sinni til nauðsynja minna. 	 anagar kunwi i gxedmen ayagi, yerna mi lliɣ di temdint n Tisalunikya, snat n tikkal i yi-d-tceggɛem ayen akk ḥwaǧeɣ.


Þótt ég hafi margt að rita yður, vildi ég ekki gjöra það með pappír og bleki, en ég vona að koma til yðar og tala munnlega við yður, til þess að gleði vor verði fullkomin. 	 Mazal-iyi aṭas n lecɣal i ɣef bɣiɣ a wen-d-hedṛeɣ lameɛna mačči di tebṛaț, ssarameɣ a n-aseɣ ɣuṛ-wen, a wen-mmeslayeɣ s yimi-w, iwakken lfeṛḥ-nneɣ ad innekmal.


En engillinn svaraði honum: "Ég er Gabríel, sem stend frammi fyrir Guði, ég var sendur til að tala við þig og flytja þér þessa gleðifregn. 	 Lmelk-nni yerra-yas-d : Nekk d Jebrayil, d aqeddac n Sidi Ṛebbi ; usiɣ-ed s ɣuṛ-es iwakken a k-d-awiɣ lexbaṛ-agi n lxiṛ.


Ég mun ekki framar tala margt við yður, því höfðingi heimsins kemur. Í mér á hann ekki neitt. 	 Sya d asawen, ur seɛɛuɣ ara lweqt ad meslayeɣ yid-wen imi Amesbaṭli n ddunit-agi atan iteddu-d. Ur yeḥkim ara deg-i,


Því að speki þessa heims er heimska hjá Guði. Ritað er: Hann er sá, sem grípur hina vitru í slægð þeirra. 	 Axaṭer tamusni n ddunit-agi, ɣer Sidi Ṛebbi d lehbala. Tira iqedsen nnant-ed : Sidi Ṛebbi yețțeṭṭef imusnawen di tḥila-nsen.


svo að þú megir ganga úr skugga um sannindi þeirra frásagna, sem þú hefur fræðst um. 	 iwakken aț-țissineḍ tideț ɣef wayen i tesliḍ meṛṛa.


"Ert þú sá, sem koma skal, eða eigum vér að vænta annars?" 	 D kečč i d win akken ara d yasen neɣ ilaq-aɣ a nerǧu wayeḍ ?


Þó skal hver og einn vera í þeirri stöðu, sem Drottinn hefur úthlutað honum, eins og hann var, þegar Guð kallaði hann. Þannig skipa ég fyrir í öllum söfnuðunum. 	 Ilaq yal yiwen ad yelḥu s wayen i s-d-yefka Sidi Ṛebbi, yerna ad yeqqim di lḥala i deg yella asmi i s-d-yessawel. Akka i țweṣṣiɣ tijmuyaɛ n watmaten meṛṛa.


til þess að vér, sem áður höfum sett von vora til Krists, skyldum vera dýrð hans til vegsemdar. 	 iwakken nukni yessarmen di Lmasiḥ d imezwura, a neḥmed Sidi Ṛebbi ɣef tmanegt-is.


Því að ekki halda einu sinni sjálfir umskurnarmennirnir lögmálið, heldur vilja þeir að þér látið umskerast, til þess að þeir geti stært sig af holdi yðar. 	 Widak-agi iḍehṛen, nutni s yiman nsen ur ttabaɛen ara ccariɛa ; lameɛna bɣan aț-țḍehṛem iwakken ad zuxxen imi ḥettmen fell-awen ṭṭhaṛa-agi.


En vegna mannfjöldans sáu þeir engin ráð til að komast inn með hann og fóru því upp á þak og létu hann síga í rekkjunni niður um helluþekjuna beint fram fyrir Jesú. 	 Imi aṭas n lɣaci i gellan, ur ufin ara ansi ara t-sɛeddin ; ulin ɣef ssqef, kksen kra n iqermuden, ṣubben-t-id s wusu-ines ɣer tlemmast n lɣaci, zdat Sidna Ɛisa.


Nú, til þess að það stæði stöðugt, að ákvörðun Guðs um útvalningu væri óháð verkunum og öll komin undir vilja þess, er kallar, 	 Meɛna imi Sidi Ṛebbi ițextiri imdanen mačči ɣef ddemma n lecɣal-nsen meɛna akken yella lebɣi-s d usiwel-ines ; mazal urɛad i d-lulen warraw n Rbiḥa, ur xdimen cceṛ, ur xdimen lxiṛ, mi s-d-yenna Sidi Ṛebbi : Amenzu deg warraw-im ad yuɣal d aqeddac ɣef wumecṭuḥ.


Síðan sagði hann: "Ísraelsmenn, athugið vel, hvað þér gjörið við þessa menn. 	 Dɣa yenṭeq yenna : Ay at Isṛail, ḥadret iman-nwen ɣef wayen akka tebɣam a t-txedmem i yemdanen-agi !


Hefur ekki ritningin sagt, að Kristur komi af kyni Davíðs og frá Betlehem, þorpinu þar sem Davíð var?" 	 Ur yuri ara di tira iqedsen : Lmasiḥ a d-yeffeɣ si dderya n Sidna Dawed, si taddart n Bitlḥem ?


Þar sá þernan hann og fór enn að segja við þá, sem hjá stóðu: "Þessi er einn af þeim." 	 Twala-t daɣen tqeddact-nni, tenna i wid yellan dinna : Argaz-agi d yiwen seg-sen ! Yenkeṛ tikkelt tis snat.


Hvað er nú orðið úr blessunarbænum yðar? Það vitni ber ég yður, að augun hefðuð þér stungið úr yður og gefið mér, ef auðið hefði verið. 	 Anda-t lfeṛḥ-nni-nwen n zik ? Acu i gedṛan yid-wen ? Zemreɣ ad cehdeɣ fell-awen belli, lemmer d ayen iwumi tzemrem a t-txedmem, tili tekksem-d allen-nwen iwakken a yi-tent-id-tefkem.


Jesús hastaði þá á hann og mælti: "Þegi þú, og far út af honum." En illi andinn slengdi honum fram fyrir þá og fór út af honum, en varð honum ekki að meini. 	 Sidna Ɛisa yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : Ssusem ! Effeɣ seg wergaz-agi ! Aṛuḥani iḍeggeṛ argaz-nni ɣer lqaɛa di tlemmast-nsen, dɣa iffeɣ seg-s mbla ma iḍuṛṛ-it.


Sælir eru hjartahreinir, því að þeir munu Guð sjá. 	 D iseɛdiyen wid iwumi yeṣfa wul, axaṭer ad walin Sidi Ṛebbi !


Elísabet, frændkona þín, er einnig orðin þunguð að syni í elli sinni, og þetta er sjötti mánuður hennar, sem kölluð var óbyrja, 	 Ilicaba i m-ițțilin, ula d nețțat ațan s tadist a d-tesɛu aqcic ɣas akken meqqṛet di leɛmeṛ. Tin akken iwumi semman tiɛiqeṛt, ațan deg waggur wis sețța,


en múgur manns fylgdi eftir og æpti: "Burt með hann!" 	 Axaṭer lɣaci-nni ttabaɛen-t țɛeggiḍen : « Enɣ-it ! Enɣ-it !... »


En vínyrkjarnir tóku þjóna hans, börðu einn, drápu annan og grýttu hinn þriðja. 	 Meɛna ixemmasen-nni ṭṭfen iqeddacen-nni, wa wten-t, wa nɣan-t, wayeḍ ṛejmen-t.


Og þeir gátu ekki haft neitt á orðum hans í viðurvist lýðsins, en undruðust svar hans og þögðu. 	 Wehmen s wayen i sen-d-yerra dɣa ssusmen irkul, axaṭer ur ufin ara amek ara t-id-sseɣlin deg wawal zdat lɣaci.


Því að Mannssonurinn er kominn að leita að hinu týnda og frelsa það." 	 Axaṭer Mmi-s n bunadem yusa-d ad inadi ɣef wid iḍaɛen, a ten-isellek.


Eruð þér svo óskynsamir? Þér sem byrjuðuð í anda, ætlið þér nú að enda í holdi? 	 Eɛni ixuṣṣ-ikkun leɛqel ? Amek, di tazwara tețțeklem ɣef Ṛṛuḥ iqedsen, tura tebɣam aț-țețțeklem ɣef yiman-nwen ?


Um meyjarnar hef ég enga skipun frá Drottni. En álit mitt læt ég í ljós eins og sá, er hlotið hefur þá náð af Drottni að vera trúr. 	 Ɣef wayen yeɛnan wid ur nezwiǧ ara, Sidi Ṛebbi ur d-yenni kra fell-asen, meɛna a wen-d-fkeɣ ṛṛay-iw, nekk yerra Sidi Ṛebbi s ṛṛeḥma-ines tameqqrant d argaz yuklalen lețkal.


Og á því vitum vér, að vér þekkjum hann, ef vér höldum boðorð hans. 	 Ihi ma nețțaɣ awal i Sidi Ṛebbi yerna nḥerrez lumuṛat-is, d ayagi ara d-isbeggnen belli nessen-it.


sá himininn opinn og hlut nokkurn koma niður, líkan stórum dúki. Var hann látinn síga til jarðar á fjórum skautum. 	 iwala igenni yeldi, yiwet lḥaǧa icuban ɣer tẓeṛbit tameqqrant icudden si ṛebɛa tɣemmaṛ, tețṣubbu-d ɣer lqaɛa.


_Valkostir...proxy method 	 proxy method


Fyrir trú skiljum vér, að heimarnir eru gjörðir með orði Guðs og að hið sýnilega hefur ekki orðið til af því, er séð varð. 	 S liman i nefhem belli ddunit tețwaxleq s wawal n Ṛebbi ; ihi ayen nețwali yekka-d seg wayen ur nețwali ara.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d-tețțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Líkamleg æfing er nytsamleg í sumu, en guðhræðslan er til allra hluta nytsamleg og hefur fyrirheit bæði fyrir þetta líf og hið komanda. 	 Tazzla deg wannar d ayen yelhan meɛna tenfeɛ i lǧețța kan, ma ṭṭaɛa n Sidi Ṛebbi tenfeɛ i kullec axaṭer deg-s i tella tudert n tura akk-d ț-țin i d-iteddun i ɣ-iwɛed Sidi Ṛebbi.


Að morgni gjörðu allir æðstu prestarnir og öldungar lýðsins samþykkt gegn Jesú, að hann skyldi af lífi tekinn. 	 Taṣebḥit, nnejmaɛen-d akk imeqqranen n lmuqedmin akk-d imeqqranen n wegdud, mcawaṛen iwakken ad nɣen Sidna Ɛisa.


Með henni vegsömum vér Drottin vorn og föður og með henni formælum vér mönnum, sem skapaðir eru í líkingu Guðs. 	 Yis i nḥemmed Sidi Ṛebbi baba tneɣ, yis daɣen i nenneɛɛel imdanen i d-ixleq Sidi Ṛebbi ɣer ccbiha-s.


Því segir svo: Vakna þú, sem sefur, og rís upp frá dauðum, og þá mun Kristur lýsa þér. 	 Axaṭer yura : Ddekwal a kečč yeṭṭsen, ekker-ed si ger lmegtin, imiren a d-tecṛeq fell-ak tafat n Lmasiḥ.+


Og sökum þess á hann að bera fram syndafórn, eigi síður fyrir sjálfan sig en fyrir lýðinn. 	 Ihi ɣef lǧehd-agi i t-ixuṣṣen i glaq ad yefk iseflawen ɣef yiman-is nețța akk-d yemdanen nniḍen ɣef ddemma n ddnubat-nsen.


lauk þeim upp fyrir þeim og setti þeim fyrir sjónir, að Kristur átti að líða og rísa upp frá dauðum. Hann sagði: "Jesús, sem ég boða yður, hann er Kristur." 	 Issefham-asen, ițbeggin-asen-d di Tira belli Lmasiḥ ilaq ad yeɛteb yerna a d-yeḥyu si ger lmegtin, iqqaṛ-asen : Ɛisa-yagi ɣef i wen-d-hedṛeɣ, d nețța i d Lmasiḥ.


En þeir sögðu við hann: "Lærisveinar Jóhannesar fasta oft og fara með bænir og eins lærisveinar farísea, en þínir eta og drekka." 	 Nnan-as daɣen : Inelmaden n Yeḥya d wid n ifariziyen țțuẓummen acḥal d abrid yerna țẓallan, ma d inelmaden-ik tețțen tessen.


Þeir svöruðu honum: "Í Betlehem í Júdeu. En þannig er ritað hjá spámanninum: 	 Nnan-as : Ahat di tmurt n Yahuda di taddart n Bitelḥem ! Axaṭer atan wayen i gura nnbi Mixa :


Þetta er verk Drottins, og undursamlegt er það í augum vorum." 	 Ayagi yekka-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, yerna ɣer ɣuṛ-nneɣ d ayen i gessewhamen !


Upp frá þessu tók Jesús að sýna lærisveinum sínum fram á, að hann ætti að fara til Jerúsalem, líða þar margt af hendi öldunga, æðstu presta og fræðimanna og verða líflátinn, en rísa upp á þriðja degi. 	 Seg imiren, Sidna Ɛisa yebda issefham i inelmaden-is belli ilaq ad yali ɣer temdint n Lquds, anda ara yenneɛtab aṭas ger ifassen n lmuqedmin akk-d lɛulama n ccariɛa ad ḥekmen fell-as s lmut, ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin.


Menn neyttu og urðu mettir. Síðan tóku þeir saman leifarnar, sjö körfur. 	 ?čan armi ṛwan. Rnan sagren-d azal n sebɛa iqecwalen.


En hann var spámaður og vissi, að Guð hafði með eiði heitið honum að setja í hásæti hans einhvern niðja hans. 	 Lameɛna imi d nnbi i gella, yeẓra belli Sidi Ṛebbi ad iṭṭef di lemɛahda i s-d-yefka mi s-d-yenna : D yiwen si tarwa-k ara sbeddeɣ d agellid deg wemkan-ik.


Því sá sem sagði: "Þú skalt ekki hórdóm drýgja", hann sagði líka: "Þú skalt ekki morð fremja." En þó að þú drýgir ekki hór, en fremur morð, þá ertu búinn að brjóta lögmálið. 	 Win i d-yennan : Ur zennu ara, yenna-d daɣen : Ur tneqqeḍ ara tamgeṛṭ. Ihi ma yella ur tezniḍ ara meɛna tenɣiḍ tamgerṭ, atan teṛẓiḍ ccariɛa n Sidi Ṛebbi.


Og húsbóndi hans sagði við hann: ,Gott, þú góði og trúi þjónn, yfir litlu varstu trúr, yfir mikið mun ég setja þig. Gakk inn í fögnuð herra þíns.' 	 Amɛellem-is yenna-yas : D ayen yelhan i txedmeḍ, ay aqeddac unṣiḥimi deg-k laman ɣef tɣawsiwin timecṭuḥin, sya d asawen a k-wekkleɣ ɣef timeqqranin ! Ili-k di lfeṛḥ yid-i !


Svo ógurlegt var það, sem fyrir augu bar, að Móse sagði: "Ég er mjög hræddur og skelfdur." 	 Ayagi d ayen yessexlaɛen armi ula d Sidna Musa yenna : Tekcem-iyi tugdi armi i țergigiɣ.


Þegar hann heyrði það, mælti hann: "Þessi sótt er ekki banvæn, heldur Guði til dýrðar, að Guðs sonur vegsamist hennar vegna." 	 Mi gesla Sidna Ɛisa s lexbaṛ-agi yenna : Lehlak-agi ur yeṣṣawaḍ ara ɣer lmut, lameɛna a d-yesbeggen tamanegt n Ṛebbi ; yis daɣen ara d-tban tmanegt n Mmi-s n Ṛebbi.


Svo sannarlega, bræður, sem ég get hrósað mér af yður í Kristi Jesú, Drottni vorum: Á degi hverjum vofir dauðinn yfir mér. 	 Ay atmaten, yal ass țwaliɣ lmut ger wallen-iw ; s tideț i wen-d-nniɣ ayagi axaṭer tellam d sebba n zzux-iw imi tedduklem d Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Honum, sem megnar að styrkja yður með fagnaðarerindinu, sem ég boða, og í prédikuninni um Jesú Krist samkvæmt opinberun þess leyndardóms, sem frá eilífum tíðum hefur verið dulinn, 	 Yețțubarek Sidi Ṛebbi yesɛan tazmert a ɣ-yesseǧhed di liman, akken i t-țbecciṛeɣ di lexbaṛ n lxiṛ i d yewwi Sidna Ɛisa Lmasiḥ, iwakken a d-isban lbaḍna n Sidi Ṛebbi yețwaffren seg wasmi tebda ddunit,


Aðra dæmisögu sagði hann þeim: "Líkt er himnaríki súrdeigi, er kona tók og fól í þrem mælum mjöls, uns það sýrðist allt." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen-d lemtel nniḍen : Tagelda n igenwan tețțemcabi ɣer temtunt ( yiɣes n temtunt ) ara d-teddem tmeṭṭut a t-tsexleḍ i tlata lkilat n uwren, s wakka arukti-nni meṛṛa ad yali.


Að öðru leyti, bræður, verið glaðir. Verið fullkomnir, áminnið hver annan, verið samhuga, verið friðsamir. Þá mun Guð kærleikans og friðarins vera með yður. 	 Tura ay atmaten ilit di lfeṛḥ, ssimɣuṛet liman-nwen, nadit amek ara tawḍem ɣer lekmal, mseǧhadet wway gar-awen, msefhamet, ɛicet di lehna, imiren Sidi Ṛebbi Bab n talwit akk-d leḥmala ad yili yid-wen.


En mitt er ekki að veita, hver situr mér til hægri handar eða vinstri. Það veitist þeim, sem það er fyrirbúið." 	 Ma yella d ayen yeɛnan imukan ɣer uyeffus-iw neɣ ɣer uzelmaḍ-iw, mačči deg ufus-iw i gella, meɛna ad țțunefken i wid iwumi țwaheggan.


Jóhannes svaraði þeim: "Enginn getur tekið neitt, nema honum sé gefið það af himni. 	 Yeḥya yerra-yasen : Yiwen ur izmir ad ixdem ccɣel nniḍen sennig wayen i s-d-yefka Sidi Ṛebbi.


Nú lögðum vér út frá Tróas og sigldum beint til Samóþrake, en næsta dag til Neapólis 	 Mi nerkeb di lbabuṛ si temdint n Truwas, nṛuḥ qbala ɣer tegzirt n Samutras. Azekka-nni nkemmel ɣer temdint n Nabulis.


Vér megum nú, bræður, fyrir Jesú blóð með djörfung ganga inn í hið heilaga, 	 Ay atmaten, imi uzzlen idammen n Ɛisa Lmasiḥ fell-aneɣ, nețkel a nekcem ɣer wemkan iqedsen,


Og þeir hræktu í andlit honum og slógu hann með hnefunum, en aðrir börðu hann með stöfum 	 Dɣa bdan ssusufen-t, țțaken-as tiyitiwin d ibeqqayen,


Evodíu áminni ég og Sýntýke áminni ég um að vera samlyndar vegna Drottins. 	 Bɣiɣ ad weṣṣiɣ tiyessetmatin nneɣ Iwudya akk-d Sinticya, iwakken ad ddukklent deg yiwen uxemmem di Ssid-nneɣ.


Ég ofsótti þá, sem voru þessa vegar, og sparði ekki líf þeirra, færði í fjötra og hneppti í fangelsi karla og konur. 	 Qehṛeɣ armi d lmut wid ittabaɛen abrid-agi ajdid n Sidna Ɛisa, am yergazen am tlawin, țțawiɣ-ten-id ɣer leḥbus țwarzen.


Þá kom til hans maður og spurði: "Meistari, hvað gott á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?" 	 Imiren yiwen wergaz iqeṛṛeb-ed ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yas : A Sidi, d acu i yi-ilaqen a t xedmeɣ n wayen yelhan iwakken ad sɛuɣ tudert n dayem ?


Og ef einhver vill granda þeim, gengur eldur út úr munni þeirra og eyðir óvinum þeirra. Ef einhver skyldi vilja granda þeim, skal hann með sama hætti deyddur verða. 	 Ma yeɛṛeḍ yiwen a ten-iḍuṛṛ, tețțeffeɣ-ed tmes seg imawen-nsen tețțeț iɛdawen-nsen, akka ara yemmet kra win ara iɛerḍen a ten-iḍuṛṛ.


Ekki gafst þú mér koss, en hún hefur ekki látið af að kyssa fætur mína, allt frá því ég kom. 	 Kečč ur d-tselmeḍ ara fell-i, nețțat segmi i d-tekcem tessudun deg iḍaṛṛen-iw.


Þegar einn segir: "Ég er Páls," en annar: "Ég er Apollóss," eruð þér þá ekki eins og hverjir aðrir menn? 	 M'ara yini yiwen deg-wen : « nekk ddiɣ d Bulus », wayeḍ ad yini : « Nekk țekkiɣ d Abulus » ; eɛni ayagi mačči d lɛeqliya n ddunit ?


Fær þú mér, þegar þú kemur, möttulinn, sem ég skildi eftir í Tróas hjá Karpusi, og bækurnar, einkanlega skinnbækurnar. 	 M'ara d-taseḍ, awi-d yid-ek abeṛnus-nni i ǧǧiɣ deg wexxam n Karbus di temdint n Truwas, awi-d yid-ek daɣen idlisen, abeɛda wid yețwaxedmen s weglim.


Jesús sagði: "Ég er sá, og þér munuð sjá Mannssoninn sitja til hægri handar máttarins og koma í skýjum himins." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : ?-țideț, d nekk ! Yerna aț-țeẓrem Mmi-s n bunadem yeqqim ɣer tama tayeffust n Bab n tezmert ; a t-twalim asmi ara d-yas seg igenwan ɣef wusigna.


En allir vér, sem með óhjúpuðu andliti endurspeglum dýrð Drottins, ummyndumst til hinnar sömu myndar, frá dýrð til dýrðar. Þetta gjörir andi Drottins. 	 Nukni ur nesɛi ara leḥjab ɣef wudmawen-nneɣ, tamanegt n Sidi Ṛebbi tețban-ed deg-nneɣ am akken di lemri, Sidi Ṛebbi yețbeddil-aɣ dayem iwakken a necbu ɣuṛ-es s tmanegt yețnernin.


Þeir komu til Jesú, báðu hann ákaft og sögðu: "Verður er hann þess, að þú veitir honum þetta, 	 Mi wwḍen ɣer Sidna Ɛisa, ḥellelen-t nnan-as : A Sidi ! Yuklal a s-txedmeḍ lxiṛ agi,


Jesús svaraði þeim: "Börn þessarar aldar kvænast og giftast, 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Irgazen akk-d tilawin n ddunit agi țemyezwaǧen wway gar-asen.


Þetta hugarfar skulum vér því allir hafa, sem fullkomnir erum. Og ef þér hugsið í nokkru öðruvísi, þá mun Guð einnig opinbera yður þetta. 	 Nukni yellan d imdanen meqqṛen di liman ilaq a nesɛu akk axemmem-agi ; ma yella tesɛam axemmem yemxalafen ɣef kra n temsalin, d Sidi Ṛebbi ara kkun-d-isfehmen ɣef wayagi.


Allt hefur þú lagt undir fætur hans. Með því að leggja allt undir hann, þá hefur hann ekkert það eftir skilið, er ekki sé undir hann lagt. Ennþá sjáum vér ekki, að allir hlutir séu undir hann lagðir. 	 terriḍ kullec seddaw iḍaṛṛen-is. Mi gerra Sidi Ṛebbi kullec seddaw iḍaṛṛen-is, yefka-yas ad iḥkem ɣef kullec ; ladɣa urɛad nwala tura yeḥkem ɣef kullec.


En þar var stór svínahjörð á beit í fjallinu. Þeir báðu hann að leyfa sér að fara í þau, og hann leyfði þeim það. 	 Tella dinna yiwet n tqeḍɛit tameqqrant n yilfan kessen deg yiwet n tiɣilt. Leǧnun-nni țḥellilen Sidna Ɛisa a ten-yeǧǧ ad kecmen deg yilfan-nni ; Sidna Ɛisa iserreḥ-asen.


Þeir svöruðu: "Jóhannes skírara, aðrir Elía og aðrir, að einn hinna fornu spámanna sé risinn upp." 	 Rran-as : Kra qqaṛen d Yeḥya aɣeṭṭas ; wiyaḍ d Sidna Ilyas i d-yuɣalen ; ma d kra nniḍen qqaṛen d yiwen si lenbiya n zik i d-iḥyan si ger lmegtin.


Og um englana segir hann: Hann sem gjörir engla sína að vindum og þjóna sína að eldslogum. 	 Yenna-d daɣen ɣef lmalayekkat : Yesseqdac lmalayekkat-is am aḍu, iqeddacen-is am uḥeǧǧaǧu n tmes .


Sá, sem rangt gjörir, skal fá það endurgoldið, sem hann gjörði rangt, og þar er ekki manngreinarálit. 	 Win ixeddmen cceṛ a d-iɣellet ayen yexdem ; axaṭer ɣer Sidi Ṛebbi ulac lxilaf.


Þá sögðu lærisveinarnir sín á milli: "Skyldi nokkur hafa fært honum að eta?" 	 Inelmaden qqaṛen wway gar asen : Ahat yella win i s-d-yewwin ad yečč.


Ég segi yður með sanni: Hann mun setja hann yfir allar eigur sínar. 	 A wen-d-iniɣ tideț, a t iwekkel ɣef wayen akk yesɛa.


Vér komum til Ptólemais frá Týrus og lukum þar sjóferðinni. Vér heilsuðum bræðrunum og dvöldumst hjá þeim einn dag. 	 nukkni nkemmel abrid s lbabuṛ si temdint n Sur armi ț-țamdint n Bṭulimays, neẓra dinna atmaten, neqqim yid-sen yiwen wass.


En Guð hefur talið oss maklega þess að trúa oss fyrir fagnaðarerindinu. Því er það, að vér tölum ekki eins og þeir, er þóknast vilja mönnum, heldur Guði, sem rannsakar hjörtu vor. 	 Sidi Ṛebbi ițkel fell-aɣ, daymi i ɣ-iceggeɛ iwakken a nbecceṛ awal-is. Axaṭer iẓra nețmeslay mačči iwakken a neɛǧeb i yemdanen, meɛna iwakken a s-neɛǧeb i nețța yessnen ulawen-nneɣ.


Hann mælti: "Farið til ákveðins manns í borginni, og segið við hann: ,Meistarinn segir: Minn tími er í nánd, hjá þér vil ég halda páska með lærisveinum mínum.'" 	 Yerra-yasen : Ṛuḥet ɣer temdint, ɣer leflani, init-as : yenna-yak Ssid-nneɣ, lweqt-iw yewweḍ-ed, deg uxxam-ik ara sɛeddiɣ lɛid n Izimer n leslak nekk d inelmaden-iw.


Hún fæddi son, sveinbarn, sem stjórna mun öllum þjóðum með járnsprota. Og barn hennar var hrifið til Guðs, til hásætis hans. 	 Tesɛa-d aqcic ara yeksen leǧnas meṛṛa s tɛekkazt n wuzzal. Aqcic-nni yețwarfed ɣer Sidi Ṛebbi, ɣer wemkan n lḥekma-ines.


En endir allra hluta er í nánd. Verið því gætnir og algáðir til bæna. 	 Taggara n ddunit tețțeddu-d ! Ɣef wannect-a, sɛut leɛqel, ɛasset ɣef yiman-nwen iwakken aț-țizmirem aț-țeẓẓallem.


Pétur gekk þá niður til mannanna og sagði: "Ég er sá sem þér leitið að. Hvers vegna eruð þér komnir hér?" 	 Butṛus iṣubb-ed ɣuṛ-sen, yenna yasen : Aql-i ! D nekk i d Buṭrus ! D acu akka i kkun-id-yewwin ɣuṛ-i ?


Fór hann síðan upp, braut brauðið og neytti og talaði enn lengi, allt fram í dögun. Að svo búnu hélt hann brott. 	 Syenna yuɣal yuli ar tɣuṛfeț, yebḍa aɣṛum ; mi ččan, ikemmel yid-sen ameslay armi d lefjer, dɣa iṛuḥ.


Þegar postularnir í Jerúsalem heyrðu, að Samaría hefði tekið við orði Guðs, sendu þeir til þeirra þá Pétur og Jóhannes. 	 Mi slan belli lɣaci n tmurt n Samarya qeblen awal n Sidi Ṛebbi, ṛṛusul yeqqimen di temdint n Lquds ceggɛen-asen Buṭrus d Yuḥenna.


[Ef einhver hefur eyru að heyra, hann heyri!] 	 Ma tesɛam imeẓẓuɣen isellen, slet-ed !


Ég hef ritað yður, börn, af því að þér þekkið föðurinn. Ég hef ritað yður, feður, af því að þér þekkið hann, sem er frá upphafi. Ég hef ritað yður, ungu menn, af því að þér eruð styrkir og Guðs orð er stöðugt í yður og þér hafið sigrað hinn vonda. 	 Uriɣ-awen ay ibabaten, axaṭer tesnem win yellan si tazwara. Uriɣ-awen ay ilmeẓyen, axaṭer tǧehdem, awal n Sidi Ṛebbi yezdeɣ deg-wen yerna tɣelbem amcum.


En ávöxtur andans er: Kærleiki, gleði, friður, langlyndi, gæska, góðvild, trúmennska, 	 Lameɛna atan wayen i d-itekken si Ṛṛuḥ iqedsen : leḥmala, lfeṛḥ, lehna, ṣṣbeṛ, lehhu, leḥnana, liman,


En ef þér hafið beiskan ofsa og eigingirni í hjarta yðar, þá stærið yður ekki og ljúgið ekki gegn sannleikanum. 	 Meɛna ma yella ul-nwen yeččuṛ ț-țismin tirẓaganin yerna tebɣam a d-tekkem sennig wiyaḍ ; ur xeddmet ara ccan i yiman-nwen, ur skiddibet ara, ur nekkṛet ara tideț.


En á leiðinni, er ég nálgaðist Damaskus, bar svo við um hádegisbil, að ljós mikið af himni leiftraði skyndilega um mig. 	 Lliɣ tedduɣ deg webrid, qṛib ad awḍeɣ ɣer temdint n Dimecq. Aț-țili d țnaṣfa n wass, taswiɛt kan, yiwet n tafat tameqqrant tewwet-ed seg igenni, tețfeǧǧiǧ, tezzi-yi-d.


Filippus kemur og segir það Andrési. Andrés og Filippus fara og segja Jesú. 	 Filibus ixebbeṛ Andriyus, dɣa ddukklen i sin a s-inin i Sidna Ɛisa.


Þá tók engillinn reykelsiskerið og fyllti það eldi af altarinu og varpaði ofan á jörðina. Og þrumur komu og dunur og eldingar og landskjálfti. 	 Lmelk-nni yeddem-ed timbexxeṛt nni n ddheb, yeččuṛ-iț-id ț-țirgin iṛeqqen yellan ɣef wudekkan-nni n ddheb, ideggeṛ-iț ɣer ddunit ; tebṛeq, terɛeḍ, sliɣ i tuɣac, tezlez lqaɛa.


Gaf Móse yður ekki lögmálið? Samt heldur enginn yðar lögmálið. Hví sitjið þér um líf mitt?" 	 Nnbi Musa yeǧǧa-yawen-d ccariɛa, lameɛna ulac gar-awen win i ț-itebɛen ! Acuɣeṛ i tețqellibem a yi tenɣem ?


Bræður heilagir! Þér eruð hluttakar himneskrar köllunar. Gefið því gætur að Jesú, postula og æðsta presti játningar vorrar. 	 Ihi ay atmaten yețwaxtaṛen, a wid iwumi i d-yessawel Sidi Ṛebbi aț-țweṛtem tageldit n igenwan, sserset tamuɣli-nwen ɣef Ɛisa, lmuqeddem ameqqran i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi i ɣef nețcehhid.


Ég leik líkama minn hart og gjöri hann að þræli mínum, til þess að ég, sem hef prédikað fyrir öðrum, skuli ekki sjálfur verða gjörður rækur. 	 meɛna țɛețțibeɣ lǧețța-inu, țɛassaɣ ɣef yiman-iw, axaṭer uggadeɣ nekk i gbeccṛen i wiyaḍ ad ɣliɣ, ad uɣaleɣ ɣer deffir.


Til frelsis frelsaði Kristur oss. Standið því stöðugir og látið ekki aftur leggja á yður ánauðarok. 	 Ɛisa Lmasiḥ isellek-aɣ iwakken a nesɛu tilleli n tideț. Ihi ḥerzet tilelli-agi, ḥadret aț-țuɣalem d aklan !


Greið sem best för þeirra Senasar lögvitrings og Apollóss, til þess að þá bresti ekkert. 	 Eɛṛeḍ aț-țɛiwneḍ Zennac yellan d abugaṭu yesnen ccariɛa akk-d Abulus m'ara ṛuḥen ad safṛen, tefkeḍ-asen ayen ara ḥwiǧen.


Börn mín, það er hin síðasta stund. Þér hafið heyrt að andkristur kemur, og nú eru líka margir andkristar komnir fram. Af því vitum vér, að það er hin síðasta stund. 	 Ay arrac imeẓyanen, ț-țaswiɛt taneggarut ; am akken teslam belli aɛdaw n Lmasiḥ iteddu-d, atan tura aṭas n yeɛdawen n Lmasiḥ i d-ibanen ; s wakka ara neɛqel belli d lweqt aneggaru.


þá skaltu skilja gjöf þína eftir fyrir framan altarið, fara fyrst og sættast við bróður þinn, koma síðan og færa fórn þína. 	 eǧǧ dinna lweɛda-nni, tṛuḥeḍ uqbel aț-ḍelbeḍ ssmaḥ i gma-k, d wamek ara tefkeḍ lweɛda-k i Sidi Ṛebbi.


Lærisveinarnir fóru og gjörðu sem Jesús hafði boðið þeim, 	 Inelmaden-nni ṛuḥen, xedmen ayen i sen-d-yenna Sidna Ɛisa.


Mannfjöldinn, sem hjá stóð og hlýddi á, sagði, að þruma hefði riðið yfir. En aðrir sögðu: "Engill var að tala við hann." 	 Wid yuɣ lḥal dinna slan i ṣṣut nni, ɣilen d ṛɛud. Wiyaḍ qqaṛen d lmalayekkat i s-d yemmeslayen.


Leggið þess vegna alla stund á að auðsýna í trú yðar dyggð, í dyggðinni þekkingu, 	 Ɣef ayagi, ǧehdet, ẓewṛet iwakken aț-țernum i liman-nwen tikli yeṣfan, i tikli yeṣfan tamusni ;


Því segir ritningin: "Hann steig upp til hæða, hertók fanga og gaf mönnunum gjafir." 	 Akken yura di tira iqedsen+ : Mi yuli ɣer igenwan, + yewwi yid-es imeḥbas, ifka-d tikciwin i yemdanen.+ +


Ég sneri mér við til að sjá, hvers raust það væri, sem við mig talaði. Og er ég sneri mér við, sá ég sjö gullljósastikur, 	 Muqleɣ ɣer deffir iwakken ad ẓreɣ anwa i yi-d-ițmeslayen, walaɣ sebɛa teftilin n ddheb,


Þess vegna lagði Heródías fæð á Jóhannes og vildi deyða hann, en gat ekki, 	 Daymi i t-tekṛeh Hiṛudyad, yerna tețqellib amek ara t-tneɣ lameɛna ur s-tufi ara abrid ;


Ég er hræddur um, að Guð minn muni auðmýkja mig hjá yður, þegar ég kem aftur, og að ég muni hryggjast yfir mörgum þeirra, sem áður hafa syndgað og ekki hafa snúið sér frá saurlífi, frillulífi og ólifnaði, sem þeir hafa drýgt. 	 Uggadeɣ m'ara n-aseɣ ɣuṛ-wen, ad ssetḥiɣ yis-wen zdat Sidi Ṛebbi ; uggadeɣ ad țruɣ ɣef waṭas deg-wen iɛacen zik-nni di ddnub yerna ar ass-a ur tuben, ur rrin aḍar ɣef lefsed-nsen, ɣef yir tikli-nsen akk-d ticmatin i xeddmen.


Menn átu og drukku, kvæntust og giftust allt til þess dags, er Nói gekk í örkina, og flóðið kom og tortímdi öllum. 	 Imdanen llan tețțen, țessen, țemyezwaǧen, zeggjen i dderya-nsen, armi d asmi yekcem Nuḥ ɣer lbabuṛ ; yewwet-ed uḥemmal, neflen-d waman ɣef ddunit, imdanen meṛṛa mmuten.


sem vill að allir menn verði hólpnir og komist til þekkingar á sannleikanum. 	 axaṭer yebɣa imdanen meṛṛa ad issinen tideț yerna ad țțuselken.


Og þeir fóru að metast um, hver þeirra væri talinn mestur. 	 Inelmaden bdan țemjadalen wway gar-asen iwakken ad ẓren anwa deg-sen ara ițwaḥesben d ameqqran.


Hann tók sig upp þaðan og hélt til byggða Týrusar. Þar fór hann inn í hús og vildi engan láta vita. En eigi fékk hann dulist. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna ɣer leǧwahi n temdint n ?ur. Yekcem ɣer yiwen wexxam. Ur yebɣi ara a t-ẓren medden anda yella, lameɛna ur yezmir ara ad iffer fell-asen.


Þegar þér sjáið viðurstyggð eyðingarinnar, sem Daníel spámaður talar um, standa á helgum stað," - lesandinn athugi það - 	 M'ara twalim deg wemkan iqedsen win iwumi semman lmuṣiba issengaren i ɣef d-ihḍeṛ nnbi Danyel ; ( win ara yeɣṛen taktabt-agi n nnbi Danyel ad ifhem !)


Gætið nú þess, að eigi komi það yfir yður, sem sagt er hjá spámönnunum: 	 Ihi ɣuṛ-wat a d-yedṛu yid-wen wayen i d-nnan lenbiya :


Jesús sagði: "Látið fólkið setjast niður." Þarna var gras mikið. Menn settust nú niður, um fimm þúsund karlmenn að tölu. 	 Sidna Ɛisa issendeh-iten ad sɣimen lɣaci. Deg wemkan-nni yeqwa leḥcic, lɣaci yeqqim ɣer lqaɛa, ad ilin azal n xemsa alaf n yergazen.


Þegar hundraðshöfðinginn sá það, er við bar, vegsamaði hann Guð og sagði: "Sannarlega var þessi maður réttlátur." 	 Lqebṭan mi geẓra ayen yedṛan yețweḥḥid Ṛebbi yenna : ?-țideț, amdan-agi d aḥeqqi.


Þeir voru allir furðu lostnir og ráðalausir og sögðu hver við annan: "Hvað getur þetta verið?" 	 Dehcen akk, ur ẓrin d acu ara xemmemen, qqaṛen wway gar-asen : D acu-t wayagi ?


Og aftur: Ég mun treysta á hann. Og enn fremur: Sjá, hér er ég og börnin, er Guð gaf mér. 	 Yenna daɣen : Ad țekleɣ ɣef Sidi Ṛebbi . Yerna yenna : Aql-iyi nekk d warrac i yi-d-ifka Sidi Ṛebbi.


og lagði í nýja gröf, sem hann átti og hafði látið höggva í klett, velti síðan stórum steini fyrir grafarmunnann og fór burt. 	 issers-iț deg yiwen uẓekka ajdid, i geɣza deg uzṛu. Yeɣleq tawwurt n uẓekka-nni s weblaḍ ameqqran, dɣa iṛuḥ.


Eða hafið þér ekki lesið í lögmálinu, að prestar vanhelga hvíldardaginn í musterinu á hvíldardögum, og eru þó án saka? 	 Eɛni ur teɣṛim ara di tektabt n ccariɛa n Musa belli lmuqedmin xeddmen ɣas akken d ass n westeɛfu yerna mačči d leḥṛam fell-asen ?


En heimurinn á að sjá, að ég elska föðurinn og gjöri eins og faðirinn hefur boðið mér. Standið upp, vér skulum fara héðan." 	 meɛna ilaq imdanen n ddunit-a ad ɛeqlen belli ḥemmleɣ Baba yerna xeddmeɣ akken i yi-d-yumeṛ. Ayaw kkret a nṛuḥet syagi.


Nú hef ég sagt yður það, áður en það verður, svo að þér trúið, þegar það gerist. 	 Xebbṛeɣ-kkun-id ɣef wannect-agi tura uqbel ad yedṛu iwakken m'ara d-yedṛu aț-țamnem.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem trúir á mig, mun einnig gjöra þau verk, sem ég gjöri. Og hann mun gjöra meiri verk en þau, því ég fer til föðurins. 	 A wen-iniɣ tideț : win yumnen yis-i, ad ixdem ula d nețța lecɣal i xedmeɣ, yerna ad ixdem akteṛ axaṭer ad ṛuḥeɣ ɣer Baba.


Og María sagði: Önd mín miklar Drottin, 	 Meryem tenna : Taṛwiḥt-iw teḥmed Sidi Ṛebbi,


En ótta sló á alla nágranna þeirra og þótti þessi atburður miklum tíðindum sæta í allri fjallbyggð Júdeu. 	 Imezdaɣ n lǧiha-nni meṛṛa wehmen, tɛeǧǧben. Deg idurar n tmurt n Yahuda țmeslayen akk ɣef wayen yedṛan.


Nóttina áður en Heródes ætlaði að leiða hann fram svaf Pétur milli tveggja hermanna, bundinn tveim fjötrum, og varðmenn fyrir dyrum úti gættu fangelsisins. 	 Iḍ-nni uqbel a t-icaṛeɛ Hiṛudus, Butṛus ițwarzen s snat snasel, yella iṭṭes ger sin iɛeskṛiwen , wiyaḍ ɛussen tawwurt n lḥebs.


En hann sagði við þá: "Þér eruð neðan að, ég er ofan að. Þér eruð af þessum heimi, ég er ekki af þessum heimi. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Kunwi n lqaɛa nekk n igenwan ; kunwi n ddunit-agi nekk mačči-yines.


og sagði við hann: "Farðu og þvoðu þér í lauginni Sílóam." (Sílóam þýðir sendur.) Hann fór og þvoði sér og kom sjáandi. 	 yenna-yas : Ṛuḥ aț-țessirdeḍ di tala n Silwi (Silwi lmeɛna-ines «amceggeɛ»). Aderɣal-nni iṛuḥ a d-issired, mi d-yuɣal, yețwali.


Ég starði á hann og hugði að og sá þá ferfætt dýr jarðar, villidýr, skriðdýr og fugla himins, 	 Reṣṣaɣ allen-iw fell-as, walaɣ deg-s mkul ṣṣifa n lewḥuc at ṛebɛa idaṛṛen d wid iteddun ɣef wuɛebbuḍ akk-d yefṛax n igenni n mkul ṣṣenf.


Ég vil því að ungar ekkjur giftist, ali börn, stjórni heimili og gefi mótstöðumanninum ekkert tilefni til illmælis. 	 Ihi bɣiɣ ad nhuɣ tuǧǧal meẓẓiyen di leɛmeṛ ad ɛawdent zzwaǧ, ad sɛunt dderya, ad lhint d yexxam-nsent iwakken iɛdawen ur țțafen ara ayen n diri ara hedṛen fell-asent.


Þá fór einn þeirra tólf, Júdas Ískaríot að nafni, til æðstu prestanna 	 Imiren Yudas n Qeṛyut, yiwen si tnac-nni inelmaden n Sidna Ɛisa, iṛuḥ ɣer lmuqedmin imeqqranen,


Þær hafa hala og brodda eins og sporðdrekar. Og í hölum þeirra er máttur þeirra til að skaða menn í fimm mánuði. 	 Sɛant tijeḥnaḍ ț-țsuqas am tid n tɣerdmiwin ; di tjeḥnaḍ-agi i tella tezmert ara iḍuṛṛen imdanen azal n xemsa wagguren.


En Jesús mælti jafnskjótt til þeirra: "Verið hughraustir, það er ég, verið óhræddir." 	 Meɛna imiren kan Sidna Ɛisa yenna-yasen-d : Ur xellɛet ara, d nekk ! Ur țțaggadet ara !


Ef einhver hefur eyru að heyra, hann heyri!" 	 Smeḥset-ed mliḥ, ma tesɛam imeẓẓuɣen isellen !


Þetta fyrsta tákn sitt gjörði Jesús í Kana í Galíleu og opinberaði dýrð sína, og lærisveinar hans trúðu á hann. 	 D wagi i d lbeṛhan amezwaru i gexdem Sidna Ɛisa di taddart n Kana di tmurt n Jlili. S wakka i d-ibeggen tamanegt-is i inelmaden-is, dɣa umnen yis.


Ég hef gefið yður vald að stíga á höggorma og sporðdreka og yfir öllu óvinarins veldi. Alls ekkert mun yður mein gjöra. 	 Slet-ed i wayen ara wen-iniɣ : ț-țideț fkiɣ-awen tazmert s wayes ara tṛekḍem izerman ț-țɣerdmiwin, aț-țmeḥqem lǧehd n weɛdaw yerna ulac ayen ara wen-izemren ;


Þeir svöruðu: "Vér höfum ekki fengið bréf um þig frá Júdeu, og eigi hefur heldur neinn bræðranna komið hingað og birt eða talað nokkuð illt um þig. 	 Imeqqranen n wat Isṛail nnan-as : Ur d-neṭṭif ula d yiwet n tebṛaț si tmurt n Yahuda ɣef wayen yeɛnan tamsalt-ik, ula d yiwen seg watmaten ur d-yusi ad iccetki neɣ a ɣ-d-yini ayen n diri fell-ak.


og láta hann koma öllu í sátt við sig, öllu bæði á jörðu og himnum, með því að semja frið með blóði sínu úthelltu á krossi. 	 s Lmasiḥ i gemṣalaḥ akk-d txelqit, yessers-ed lehna ama di lqaɛa ama deg igenwan s idammen n Mmi-s yuzzlen ɣef wumidag.


Eftir að hafa heyrt um trú yðar á Drottin Jesú og um kærleika yðar til allra heilagra, 	 Daymi mi sliɣ s liman-nwen yeṛsan di Ɛisa Lmasiḥ d wamek i tḥemmlem wid akk i gextaṛ Sidi Ṛebbi,


Annars gengur varla nokkur í dauðann fyrir réttlátan mann, - fyrir góðan mann kynni ef til vill einhver að vilja deyja. - 	 Iwɛeṛ i wemdan ad iqbel ad immet ɣef ddemma n uḥeqqi ; ahat ad yili win ara iqeblen ad immet ɣef ddemma n wemdan yelhan ;


Hann er undir fjárhaldsmönnum og ráðsmönnum til þess tíma, er faðirinn hefur ákveðið. 	 lameɛna ilaq-as ad yaɣ awal i wid ițelhayen yid-es, iseddayen lecɣal-is, alamma yessaweḍ leɛmeṛ akken i d-iweṣṣa baba-s.


Og þeir sögðu hvor við annan: "Brann ekki hjartað í okkur, meðan hann talaði við okkur á veginum og lauk upp fyrir okkur ritningunum?" 	 Bdan qqaṛen wway gar-asen : Ur nḥuss ara i kra iṛeqqen deg wulawen-nneɣ mi ɣ-d-iheddeṛ deg ubrid yerna yessefham-aɣ-d ayen yellan di tira iqedsen ?


Hann segir við hann: ,Vinur, hvernig ert þú hér kominn og ert ekki í brúðkaupsklæðum?' Maðurinn gat engu svarað. 	 yenna-yas : Ay amdakkel, amek i d-tkecmeḍ ɣer dagi mbla llebsa n tmeɣṛa yețwaheggan i yinebgawen ? AArgaz-nni yessusem, ur yufi d acu ara s-yini.


Þá fengu þeir menn nokkra til að segja: "Vér höfum heyrt hann tala lastmæli gegn Móse og Guði." 	 Imiren fkan tajɛelt i kra n yergazen iwakken a d-inin : « Nesla yas yekfeṛ ɣef Sidna Musa akk-d Sidi Ṛebbi ! »


Allt sem þér viljið, að aðrir menn gjöri yður, það skuluð þér og þeim gjöra. Þetta er lögmálið og spámennirnir. 	 Ihi, xedmet i wiyaḍ ayen i tebɣam a wen-t-xedmen i kunwi, axaṭer akka i ɣ-d-tweṣṣa ccariɛa n Musa akk-d lenbiya.


En ver þú algáður í öllu, þol illt, gjör verk trúboða, fullna þjónustu þína. 	 Ma d kečč ḥekkem deg iman-ik di kullec, ṣṣbeṛ i cedda d leɛtab, becceṛ lexbaṛ n lxiṛ , txedmeḍ lwaǧeb-ik n uqeddac n Sidi Ṛebbi akken ilaq.


Verið hirðar þeirrar hjarðar, sem Guð hefur falið yður. Gætið hennar ekki af nauðung, heldur af fúsu geði, að Guðs vilja, ekki sakir vansæmilegs ávinnings, heldur af áhuga. 	 Ḥadret wid i wen-d-iwekkel Sidi Ṛebbi akken ițḥadar umeksa ɣef qeḍɛit-is ; lhit ihi yid-sen s lebɣi-nwen, mačči sennig n wulawen-nwen, xedmet ayagi ɣef wudem n Sidi Ṛebbi mačči s ṭṭmeɛ.


Gyðingar sögðu: "Sjá, hversu hann hefur elskað hann!" 	 Mi t-walan yețru, nnan : Walit acḥal i t-iḥemmel !


Verði ríki sjálfu sér sundurþykkt, fær það ríki eigi staðist, 	 Ma yella țnaɣen imezdaɣ n tmurt wway gar-asen, tamurt-nni ur tețdum ara.


Þá segja þeir aftur við hinn blinda: "Hvað segir þú um hann, fyrst hann opnaði augu þín?" Hann sagði: "Hann er spámaður." 	 ifariziyen rnan steqsan daɣen aderɣal-nni : I kečč d acu ara d-tiniḍ deg wergaz-agi i k-d-yeldin allen ? Nețța yenna-yasen : Nekk a d-iniɣ, argaz-agi ț-țideț d nnbi.


Hann kom til eignar sinnar, en hans eigin menn tóku ekki við honum. 	 Yusa-d ɣer lumma-s lameɛna nețțat ur t-teqbil ara.


Í sama bili komu lærisveinar hans og furðuðu sig á því, að hann var að tala við konu. Þó sagði enginn: "Hvað viltu?" eða: "Hvað ertu að tala við hana?" 	 Imiren kan wwḍen-d inelmaden is. Wehmen imi i t-id-ufan yețmeslay ț-țmeṭṭut ; lameɛna yiwen deg-sen ur s-yenni : d acu i tebɣiḍ ɣuṛ-es, neɣ iwacu i tețmeslayeḍ yid-es ?


En ef þér fyrirgefið ekki öðrum, mun faðir yðar ekki heldur fyrirgefa misgjörðir yðar. 	 Lameɛna ma yella kkunwi ur tețsamaḥem ara i wiyaḍ, aatan Baba Ṛebbi ur a wen-ițsamaḥ aara ula i kunwi ddnubat-nwen.


en sé það frá Guði, þá megnið þér ekki að yfirbuga þá. Eigi má það verða, að þér berjist við sjálfan Guð." 	 ma yella s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-ikka, ur tețțizmirem ara a t-tekksem ! Ḥadret iman-nwen ihi, neɣ m'ulac aț-țuɣalem d iɛdawen n Sidi Ṛebbi !


Þessir menn eru eins og skynlausar skepnur, sem eru fæddar til að veiðast og tortímast. Þeir lastmæla því, sem þeir þekkja ekki, og munu þess vegna í spillingu sinni undir lok líða 	 Meɛna imdanen-agi țɛicin am lmal n lexla, lhan kan i ṣṣyada, ur țxemmimen ara, reggmen ayen ur ssinen ; ad ɣlin di tesraft n ddnubat nsen, ad mmuṛdsen akken ițmuṛdus lmal.


Og þeir syngja söng Móse, Guðs þjóns, og söng lambsins og segja: Mikil og dásamleg eru verkin þín, Drottinn Guð, þú alvaldi, réttlátir og sannir eru vegir þínir, þú konungur aldanna. 	 țcewwiqen acewwiq n Sidna Musa, aqeddac n Sidi Ṛebbi akk-d ucewwiq n Izimer, qqaṛen : Lecɣal-ik meqqeṛ-it steɛǧiben a Sidi Ṛebbi a Bab n tezmert ! Iberdan-ik, d iberdan n lḥeqq ț-țideț ay Agellid n leǧnas.


Hann var í Betaníu, í húsi Símonar líkþráa, og sat að borði. Þá kom þar kona og hafði alabastursbuðk með ómenguðum, dýrum nardussmyrslum. Hún braut buðkinn og hellti yfir höfuð honum. 	 Sidna Ɛisa yella di taddart n Bitanya, deg wexxam n Semɛun ihelken lbeṛs ; mi qqimen ad ččen, ațaya yiwet n tmeṭṭut tekcem-ed, tewwi-d yid-es taqbuct ițwaxedmen s wezṛu amellal, teččuṛ d leɛṭeṛ yeṣfan ɣlayen. Teṛẓa taqbuct-nni, tesmar-iț ɣef wuqeṛṛuy n Sidna Ɛisa.


Og ef þér viljið við því taka, þá er hann Elía sá, sem koma skyldi. 	 Ma tebɣam aț-țfehmem, d nețța i d Ilyas-nni ilaqen a d-yas.


Því það kenndi ég yður fyrst og fremst, sem ég einnig hef meðtekið, að Kristur dó vegna vorra synda samkvæmt ritningunum, 	 Slemdeɣ-awen di tazwara ayen i lemdeɣ nekkini : Lmasiḥ yemmut ɣef ddnubat-nneɣ akken yura ;


þjófar né ásælnir, drykkjumenn, lastmálir né ræningjar Guðs ríki erfa. 	 wid yețțakren, wid itețțen ayla n medden, wid ireggmen, ixeddaɛen akk-d isekṛanen, ur keččmen ara tagelda n Sidi Ṛebbi.


En Guð hefur útvalið það, sem heimurinn telur heimsku, til að gjöra hinum vitru kinnroða, og Guð hefur útvalið það, sem heimurinn telur veikleika til að gjöra hinu volduga kinnroða. 	 meɛna Sidi Ṛebbi yextaṛ ayen yellan d lehbala ɣer wemdan iwakken ad isneḥcam imusnawen, yextaṛ ayen ur nesɛi tazmert di ddunit iwakken ad isneḥcam wid iǧehden.


Og þeir heyrðu rödd mikla af himni, sem sagði við þá: "Stígið upp hingað." Og þeir stigu upp til himins í skýi og óvinir þeirra horfðu á þá. 	 Yiwet n taɣect ɛlayen i d-yekkan seg igenni tenna i sin inigan-nni : Alit-ed ɣer dagi ! Ulin deg usigna ɣer igenni, iɛdawen-nsen țmuqulen deg-sen.


Sá er brúðguminn, sem á brúðina, en vinur brúðgumans, sem stendur hjá og hlýðir á hann, gleðst mjög við rödd hans. Þessi gleði er nú mín að fullu. 	 Iwumi tewjed teslit ? Anaɣ i yesli ! Ma d aḥbib n yesli d win yețɣimin ɣer tama-s, ifeṛṛeḥ m'ara isel i ṣṣut n yesli. Ula d nekk tura lfeṛḥ-iw yennekmal.


Nei, miklu fremur eru þeir limir á líkamanum nauðsynlegir, sem virðast vera í veikbyggðara lagi. 	 Lemfaṣel-nni n lǧețța i d-yețbanen d imecṭaḥ, nefɛen aṭas.


Því að hann meðtók af Guði föður heiður og dýrð, þá er raust barst honum frá hinni dýrlegu hátign: "Þessi er minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á." 	 Nella yid-es asm' akken i s-d isbeggen Baba Ṛebbi ccan ț-țezmert, asm' akken i d-inṭeq Bab n tmanegt s imeslayen-agi : Wagi d Mmi eɛzizen deg-s i gella lfeṛḥ-iw.


Er þeir komu þangað, fóru þeir upp í loftstofuna, þar sem þeir dvöldust: Pétur og Jóhannes, Jakob og Andrés, Filippus, Tómas, Bartólómeus, Matteus, Jakob Alfeusson, Símon vandlætari og Júdas Jakobsson. 	 Mi wwḍen ɣer temdint n Lquds, ulin ɣer texxamt anda nnumen țnejmaɛen. Yella gar-asen Buṭrus, Yuḥenna, Yeɛqub, Andriyus, Filibas, Suma, Bartelmay, Matta, Yeɛqub mmi-s n Ḥalfi, Semɛun awaṭani akk-d Yahuda mmi-s n Yeɛqub.


Sjálfkrafa ber jörðin ávöxt, fyrst stráið, þá axið og síðan fullvaxið hveiti í axinu. 	 Akal yețțak-ed s yiman-is lɣella. Tazwara d imɣi ad yuɣal ț-țigdert, taggara tigdert-nni aț-țeččaṛ d iɛeqqayen.


Tak þú ekki við kæru gegn öldungi, nema tveir eða þrír vottar beri. 	 Ur qebbel ara win ara iccetkin ɣef wemdebbeṛ n tejmaɛt anagar ma ḥedṛen sin neɣ tlata inagan ara d-icehden fell-as.


Og hverjum "var hann gramur í fjörutíu ár"? Var það ekki þeim, sem syndgað höfðu og báru beinin á eyðimörkinni? 	 Anwi i ɣef yerfa Sidi Ṛebbi azal n ṛebɛin n iseggasen, mačči d wid idenben i gessenger deg unezṛuf ?


Það er féll hjá götunni, merkir þá, sem heyra orðið, en síðan kemur djöfullinn og tekur það burt úr hjarta þeirra, til þess að þeir trúi ekki og verði hólpnir. 	 Llan kra n yemdanen țemcabin ɣer webrid-nni anda teɣli zzerriɛa, m'ara slen i wawal, Cciṭan a d-yas a t-iqleɛ seg ulawen-nsen iwakken ur țțamnen ur țwasellaken.


Blindu heimskingjar, hvort er meira gullið eða musterið, sem helgar gullið? 	 Ay imehbal, ay iderɣalen ! D acu i gesɛan azal, d ddheb neɣ d lǧameɛ i gețțarran ddheb-nni d imqeddes ?


Þeir skipuðu þeim að ganga út frá ráðinu, tóku saman ráð sín og sögðu: 	 Umṛen-ten ad ffɣen seg unejmaɛ n ccṛeɛ iwakken ad mcawaṛen wway gar-asen,


grafir opnuðust og margir líkamir helgra látinna manna risu upp. 	 iẓekwan ldin, aṭas seg iḥeqqiyen yemmuten, ḥyan-d


Þá sagði Pétur við þá, fylltur heilögum anda: "Þér höfðingjar lýðsins og öldungar, 	 Dɣa Buṭrus yeččuṛen d Ṛṛuḥ iqedsen, yenna-yasen :


En Abraham segir: ,Þeir hafa Móse og spámennina, hlýði þeir þeim.' 	 Ibṛahim yerra-yas : Atmaten-ik ɣuṛ-sen ccariɛa n Musa d lenbiya, a ten-tebɛen !


og að prédika skuli í nafni hans öllum þjóðum iðrun til fyrirgefningar synda og byrja í Jerúsalem. 	 țțuba d leɛfu n ddnubat ad țwabeccṛen s yisem-is i leǧnas meṛṛa, a d-bdun si temdint n Lquds ».


Hermennirnir ætluðu að drepa bandingjana, svo að enginn þeirra kæmist undan á sundi. 	 Lɛeskeṛ bɣan ad nɣen imeḥbas-nni axaṭer uggaden a sen-rewlen s lɛum.


Hinir trúuðu Gyðingar, sem komið höfðu með Pétri, urðu furðu lostnir, að heilögum anda, gjöf Guðs, skyldi einnig úthellt yfir heiðingjana, 	 Wid i geddan d Butṛus, yellan d at Isṛail yumnen s Lmasiḥ, dehcen, wehmen imi d-yețțunefk Ṛṛuḥ iqedsen ula i wid ur nelli ara n wat Isṛail.


Og ég spyr: Hvort skildi Ísrael það ekki? Fyrst segir Móse: "Vekja vil ég yður til afbrýði gegn þjóð, sem ekki er þjóð, egna vil ég yður til reiði gegn óviturri þjóð." 	 Nezmer a d-nini : ahat ur ẓrin ara wat Isṛail ? Lameɛna d Musa i d-ixebbṛen d amezwaru s ɣuṛ Sidi Ṛebbi mi d-yenna : A wen-d-ssekkreɣ tismin ɣef win ur nelli ara d agdud ; a kkun-id-yas wurrif ɣef wegdud ur nesɛi lefhama.


Og hann bað Jesú ákaft að senda þá ekki brott úr héraðinu. 	 Dɣa țḥellilen deg-s rennun iwakken ur ten-yessufuɣ ara si tmurt-nni.


Þennan Móse, er þeir afneituðu með því að segja: ,Hver skipaði þig höfðingja og dómara?' hann sendi Guð sem höfðingja og lausnara með fulltingi engilsins, er honum birtist í þyrnirunnanum. 	 Musa-nni i nekṛen m'akken i s-nnan : Anwa i k-yerran d amdebbar neɣ d lḥakem ? D nețța i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi d aqeṛṛuy, d amcafeɛ n wegdud ; s lemɛawna n lmelk i s-d-idehṛen deg udarnu ireqqen.


Og á nóni kallaði Jesús hárri röddu: "Elóí, Elóí, lama sabaktaní!" Það þýðir: Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig? 	 ?ef tlata n tmeddit, Sidna Ɛisa iɛeggeḍ s ṣṣut ɛlayen : Eluwa, Eluwa, Lama sabaqtani ? Yeɛni : Illu-iw ! Illu-iw ! acuɣer i yi teǧǧiḍ ?


Holdsins verk eru augljós: Frillulífi, óhreinleiki, saurlífi, 	 Axaṭer, lefɛayel n tnefsit țbanen : zzna, leḥṛam, lefsad,


Og það er einlæg löngun mín og von, að ég í engu megi til skammar verða, heldur að Kristur megi í allra augum, nú eins og ávallt, vegsamlegur verða í mér, hvort sem það verður með lífi mínu eða dauða. 	 Bɣiɣ yerna ssarameɣ ur d-yețțili wacemma s wayes ara ssetḥiɣ ; meɛna am ass-a am uzekka, s lețkal ameqqran, a d-tban deg-i tmanegt n Lmasiḥ ama s tudert-iw ama s lmut-iw ;


Jesús sagði þá við hann: "Símon, ég hef nokkuð að segja þér." Hann svaraði: "Seg þú það, meistari." 	 Sidna Ɛisa yenna i ufarizi-nni : A Semɛun ! Bɣiɣ a k-d-iniɣ yiwen wawal ! Afarizi yerra-yas-d : Ini-d a Sidi !


Hermenn spurðu hann einnig: "En hvað eigum vér að gjöra?" Hann sagði við þá: "Hafið ekki fé af neinum, hvorki með ofríki né svikum. Látið yður nægja mála yðar." 	 Iɛeskṛiwen daɣen steqsan-t : I nukkni, d acu ara nexdem ? Yerra-yasen : Ur xeddmet ara lbaṭel, ur țțaṭṭafet ara tajɛelt, setqenɛet kan s lexlaṣ nwen.


Og í lögmáli yðar er ritað, að vitnisburður tveggja manna sé gildur. 	 Yura di ccariɛa-nwen belli ma ddukklen sin inigan ɣef yiwet n cchada, cchada-nsen tețwaqbel.


en ég þekki yður að þér hafið ekki í yður kærleika Guðs. 	 ?riɣ belli deg wulawen-nwen ur tḥemmlem ara Ṛebbi.


Þar kom og einn af samkundustjórunum, Jaírus að nafni, og er hann sá Jesú, féll hann til fóta honum, 	 Yiwen seg lecyux n lǧameɛ, isem-is Jayṛus, akken i gwala Sidna Ɛisa, yeɣli ɣer iḍaṛṛen-is,


Jesús heyrði þetta og svaraði þeim: "Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir, sem sjúkir eru. Ég er ekki kominn til að kalla réttláta, heldur syndara." 	 Mi sen-yesla Sidna Ɛisa, yenna yasen : Mačči d wid iṣeḥḥan i geḥwaǧen ṭṭbib, meɛna d imuḍan. Ur d-usiɣ ara ad ssiwleɣ i iḥeqqiyen, meɛna i imednuben.


Þegar þeir höfðu boðað fagnaðarerindið í þeirri borg og gjört marga að lærisveinum, sneru þeir aftur til Lýstru, Íkóníum og Antíokkíu, 	 Mi beccṛen lexbaṛ n lxiṛ di temdint-nni n Derba, aṭas inelmaden i d-yernan ; dɣa uɣalen ɣer temdinin n Listra, Ikunyum d Antyuc


Krispus samkundustjóri tók trú á Drottin og allt heimili hans, og margir Korintumenn, sem á hlýddu, tóku trú og létu skírast. 	 Krisbus, ameqqran n lǧameɛ yumen s Ɛisa Lmasiḥ nețța d wat wexxam-is meṛṛa ; aṭas n wat kurintus daɣen i gumnen mi slan s wayen i d-yenna Bulus, dɣa țwaɣeḍsen deg waman.


En nú er Kristur upprisinn frá dauðum sem frumgróði þeirra, sem sofnaðir eru. 	 Meɛna Lmasiḥ iḥya-d si lmut, d nețța i d amezwaru i d-iḥyan ɣef wid akk yemmuten ;


Ekki gafst þú mér koss, en hún hefur ekki látið af að kyssa fætur mína, allt frá því ég kom. 	 Kečč ur d-tselmeḍ ara fell-i, nețțat segmi i d-tekcem tessudun deg iḍaṛṛen-iw.


Vér höfum sama anda trúarinnar sem skrifað er um í ritningunni: "Ég trúði, þess vegna talaði ég." Vér trúum líka og þess vegna tölum vér. 	 Am akken yura di tira iqedsen : umneɣ, daymi i d-hedṛeɣ ; nukni daɣen nesɛa liman-agi, daymi i d nheddeṛ.


Á þeirri stundu læknaði hann marga af sjúkdómum, meinum og illum öndum og gaf mörgum blindum sýn. 	 Di teswiɛt-nni ufan Sidna Ɛisa isseḥla aṭas n yemdanen si lehlakat nsen d leɛyubat-nsen, issufeɣ leǧnun seg wid yețwamelken, yerra-d iẓri i waṭas n yiderɣalen.


Ekki svo að skilja, að öðrum sé hlíft, en þrengt sé að yður, heldur er það til þess að jöfnuður verði. Nú sem stendur bætir gnægð yðar úr skorti hinna, 	 Ur nebɣi ara a d-nini xlut ixxamen-nwen iwakken aț-țɛiwnem wiyaḍ, lameɛna iwakken aț-țemɛadalem ;


En hvað um það! Kristur er allt að einu boðaður, hvort sem það heldur er af uppgerð eða heilum hug. Og þetta gleður mig. Já, það mun áfram gleðja mig. 	 Ur i yi-tewqiɛ ara, axaṭer akken yebɣu yili lḥal, ama s tḥila ama s wul yeṣfan Lmasiḥ yețwabecceṛ ; ɣef wayagi feṛḥeɣ yerna mazal ad feṛḥeɣ,


Ef þessi maður væri ekki frá Guði, gæti hann ekkert gjört." 	 Lemmer argaz-agi mačči s ɣuṛ Ṛebbi i d-yekka tili ur yezmir ad yexdem acemma.


Hold mitt er sönn fæða, og blóð mitt er sannur drykkur. 	 Axaṭer lǧețța-w d lqut n ṣṣeḥ, idammen-iw ț-țissit n ṣṣeḥ.


Júdas, sem sveik hann, þekkti líka þennan stað, því Jesús og lærisveinar hans höfðu oft komið þar saman. 	 Yudas ara t-ixedɛen yessen mliḥ amkan-nni, axaṭer Sidna Ɛisa yennum ițṛuḥu ɣer dinna nețța d inelmaden-is.


Orðin: "Enn einu sinni", sýna, að það, sem bifast, er skapað og hverfur, til þess að það standi stöðugt, sem eigi bifast. 	 Imeslayen-agi « tikkelt nniḍen daɣen » sbeggnen-d belli ayen yețwaxelqen ad yenhezz ad yenger iwakken a d-yeqqim kan wayen yețdumun.


Í Jerúsalem dvöldust Gyðingar, guðræknir menn, frá öllum löndum undir himninum. 	 Deg ussan-nni, di temdint n Lquds, llan yemdanen n wat Isṛail yețḍuɛun Sidi Ṛebbi, i d-yusan si mkul tamurt n ddunit.


Vitnisburðurinn um Krist er líka staðfestur orðinn á meðal yðar, 	 imi cchada ɣef Lmasiḥ tṛeṣṣa nezzeh deg-wen.


Saltið er gott, en ef saltið missir seltuna, með hverju viljið þér þá krydda það? Hafið salt í sjálfum yður, og haldið frið yðar á milli." 	 Lmelḥ, d ayen yelhan ; meɛna ma tṛuḥ-as lbenna-s, s wacu ara t-tmellḥem ?


Ég vildi að þér töluðuð allir tungum, en þó enn meir, að þér hefðuð spádómsgáfu. Það er meira vert en að tala tungum, nema það sé útlagt, til þess að söfnuðurinn hljóti uppbygging. 	 Bɣiɣ aț-țemmeslayem meṛṛa s tutlayin ur nețwassen ara, lameɛna bɣiɣ axiṛ ma tețxebbiṛem s ɣuṛ Sidi Ṛebbi. Win yețxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi yenfeɛ akteṛ n win yețmeslayen tutlayin-agi, anagar ma yella izmer a d-yessefhem ayen i d-yenna, iwakken tajmaɛt meṛṛa aț-țestenfeɛ.


En festið það vel í huga að vera ekki fyrirfram að hugsa um, hvernig þér eigið að verjast, 	 Ur țḥebbiṛet ara amek ara tsellkem iman-nwen,


En ég segi ykkur: Týrus og Sídon mun bærilegra á dómsdegi en ykkur. 	 Daymi, imezdaɣ n temdinin-agi ad țuɛaqben akteṛ n wid n temdinin n Sur akk-d Sidun.


Hann hefur auðsýnt feðrum vorum miskunn og minnst síns heilaga sáttmála, 	 Isbeggen ṛṛeḥma-s i lejdud-nneɣ, yemmekta-d lemɛahda-s iqedsen


En þér eruð ekki holdsins menn, heldur andans menn, þar sem andi Guðs býr í yður. En hafi einhver ekki anda Krists, þá er sá ekki hans. 	 Ma d kunwi mačči s ṭṭbiɛa n wemdan i tețțeddum lameɛna tețțeddum s lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen axaṭer Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi izdeɣ deg-wen. Win deg ur yezdiɣ ara Ṛṛuḥ n Lmasiḥ ur yelli ara d ayla-s.


Þótt ég hafi margt að rita yður, vildi ég ekki gjöra það með pappír og bleki, en ég vona að koma til yðar og tala munnlega við yður, til þess að gleði vor verði fullkomin. 	 Mazal-iyi aṭas n lecɣal i ɣef bɣiɣ a wen-d-hedṛeɣ lameɛna mačči di tebṛaț, ssarameɣ a n-aseɣ ɣuṛ-wen, a wen-mmeslayeɣ s yimi-w, iwakken lfeṛḥ-nneɣ ad innekmal.


Síðan lauk hann upp huga þeirra, að þeir skildu ritningarnar. 	 Dɣa yeldi-yasen leɛqel iwakken ad fehmen tira iqedsen,


Hann kom í ættborg sína og tók að kenna þeim í samkundu þeirra. Þeir undruðust stórum og sögðu: "Hvaðan kemur honum þessi speki og kraftaverkin? 	 Yerra ɣer taddart i deg ițțuṛebba. Isselmad di lǧameɛ nsen, lɣaci akk iḥedṛen wehmen, qqaṛen : Ansi i s-d-tekka tmusni-yagi akk d tezmert s wayes ixeddem lbeṛhanat agi ?


Full tvö ár var Páll þar í húsnæði, sem hann hafði leigt sér, og tók á móti öllum þeim, sem komu til hans. 	 Bulus yeqqim sin iseggasen deg wexxam-nni i gekra. Isṭerḥib s kra n win i d-yețțasen a t-iẓer.


Og hann stóð upp og fór heim til sín. 	 Imiren, argaz-nni yekker, iṛuḥ ɣer wexxam-is.


Hann er líkur manni, er byggði hús, gróf djúpt fyrir og grundvallaði það á bjargi. Nú kom flóð og flaumurinn skall á því húsi, en fékk hvergi hrært það, vegna þess að það var vel byggt. 	 ițemcabi ɣer yiwen n wemdan yebnan axxam. Yeɣza, yeɣza deg wakal iwakken ad issers lsas-is ɣef wezṛu ; iḥmel-ed wasif, infel-ed ɣef wexxam-nni, meɛna ur t-issenhezz ara imi lsas-is yerṣa, yebna ɣef wezṛu akken ilaq.


Þetta er mitt boðorð, að þér elskið hver annan, eins og ég hef elskað yður. 	 Atan ihi lameṛ ara wen-d-fkeɣ : « Myeḥmalet wway gar-awen akken i kkun-ḥemmleɣ nekkini.»


"Hlýðið á! Sáðmaður gekk út að sá, 	 Selt-iyi-d ! Yiwen ufellaḥ yeffeɣ ad izreɛ.


Varpið því eigi frá yður djörfung yðar. Hún mun hljóta mikla umbun. 	 Ihi ḥadret a wen-iṛuḥ laman i tesɛam ɣer Ṛebbi axaṭer a wen-d-yawi rrbeḥ d ameqqran.


En hann var að tala um musteri líkama síns. 	 Lameɛna « Lǧameɛ » i ɣef d-yehdeṛ Sidna Ɛisa d lǧețța-s.


Varðmennirnir skulfu af hræðslu við hann og urðu sem örendir. 	 Iɛessasen yellan dinna, ikcem-iten lxuf d ameqqran, qquṛen amzun mmuten.


er ég rifja upp fyrir mér hina hræsnislausu trú þína. Sú trú bjó fyrst í henni Lóis ömmu þinni og í henni Evnike móður þinni, og ég er sannfærður um, að hún býr líka í þér. 	 ?mektayeɣ-ed neyya-nni i tesɛiḍ di liman, akken i ț-tesɛa sețți-k Luiza akk-d yemma-k Anisa ; tḥeqqeqeɣ belli ar ass-a mazal-iț deg wul-ik.


Ef vér lifum, lifum vér Drottni, og ef vér deyjum, deyjum vér Drottni. Hvort sem vér þess vegna lifum eða deyjum, þá erum vér Drottins. 	 Axaṭer ma nedder, nedder i Ṛebbi, ma nemmut, nemmut i Ṛebbi. Ihi ama nedder ama nemmut, nukni d ayla n Sidi Ṛebbi.


Því að þeim, sem hefur, mun gefið verða, og frá þeim, sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það sem hann hefur." 	 Axaṭer win yesɛan a s-rnun, ma d win ur nesɛi ara a s-yețwakkes ula d ayen yesɛa.


Margir Samverjar úr þessari borg trúðu á hann vegna orða konunnar, sem vitnaði um það, að hann hefði sagt henni allt, sem hún hafði gjört. 	 Aṭas n isamariyen n taddart-nni i gumnen s Sidna Ɛisa mi d-tcehhed fell-as tmeṭṭut-nni s imeslayen-agi : «yenna-yi-d akk ayen i xedmeɣ !»


En hver sá, sem ákallar nafn Drottins, mun frelsast. 	 Imiren kra n win ineddhen s yisem n Sidi Ṛebbi ad ițțusellek.


Læknið sjúka, vekið upp dauða, hreinsið líkþráa, rekið út illa anda. Gefins hafið þér fengið, gefins skuluð þér láta í té. 	 Sseḥlut imuḍan, sseḥyut-ed lmegtin, ssizdeget wid ihelken lbeṛs, ssufɣet leǧnun. Akken i wen-d-ițțunefk mbla idrimen, fket ula d kunwi mbla idrimen.


Þeir fóru nú um borgirnar, fluttu mönnum þær ályktanir, sem postularnir og öldungarnir í Jerúsalem höfðu samþykkt, og buðu að varðveita þær. 	 Di yal tamdint i deg ɛeddan, țxebbiṛen atmaten s lewṣayat yellan di tebṛaț i d-fkan ṛṛusul d imeqqranen n temdint n Lquds, nehhun-ten ad tebɛen lewṣayat-agi.


og sagði: "Herra, miskunna þú syni mínum. Hann er tunglsjúkur og illa haldinn. Oft fellur hann á eld og oft í vatn. 	 A Sidi, ḥunn ɣef mmi ! Atan kkaten-t imsigman, yenneɛtab aṭas ! Acḥal d abrid i geɣli ɣer tmes neɣ ɣer waman,


En Sál efldist æ meir og gjörði þá Gyðinga, sem bjuggu í Damaskus, rökþrota, er hann sannaði, að Jesús væri Kristur. 	 Lameɛna Caɛul simmal yețnerni di liman ; isseɛweq at Isṛail izedɣen di temdint n Dimecq mi sen-d-ițbeggin belli d Ɛisa i d Lmasiḥ.


Vér vitum, að lögmálið er gott, noti maðurinn það réttilega 	 Neẓra belli ccariɛa n Sidi Ṛebbi d ayen yelhan ma yella netbeɛ-iț akken ilaq,


Og út gekk annar hestur, rauður, og þeim sem á honum sat var gefið vald að taka burt friðinn af jörðunni, svo að menn brytjuðu hverjir aðra niður. Og honum var fengið sverð mikið. 	 Yeffeɣ-ed yiwen uɛewdiw nniḍen d azeggaɣ am tmes. Win i t-id-irekben, tețțunefk-as tezmert ad ikkes lehna si ddunit iwakken ad țnaɣen yemdanen wway gar-asen ; yețțunefk-as-d yiwen ujenwi d ameqqran.


Úr samkundunni fóru þeir rakleitt í hús Símonar og Andrésar og með þeim Jakob og Jóhannes. 	 Mi d-ffɣen si lǧameɛ, ṛuḥen ɣer wexxam n Semɛun d Andriyus, yedda Yeɛqub d Yuḥenna.


Þannig rættist það, sem sagt er fyrir munn Jesaja spámanns: 	 iwakken ad yedṛu wayen yenna nnbi Iceɛya :


Hvort hafa allir hlotið lækningagáfu? Hvort tala allir tungum? Hvort útlista allir tungutal? 	 Eɛni sɛan meṛṛa tazmert ad sseḥlun imuḍan, neɣ ad mmeslayen meṛṛa timeslayin ur nețwassen ara ? Neɣ zemren akk a d-sfehmen timeslayin-agi ?


En þeir æptu á móti: "Krossfestu hann!" 	 ?ɛeggiḍen-as : ?emmeṛ-it ɣef wumidag !


Þeir voru æfir af því að postularnir voru að kenna fólkinu og boða upprisu dauðra í Jesú. 	 Zeɛfen mi walan ṛṛusul sselmaden lɣaci yerna ssefhamen-ten ɣef ḥeggu n lmegtin qqaṛen-asen : -- Akken i d-yeḥya Sidna Ɛisa si ger lmegtin, akken daɣen ara d-ḥyun lmegtin.


Hann var hjá landstjóranum Sergíusi Páli, hyggnum manni, sem hafði boðað þá Barnabas og Sál á fund sinn og fýsti að heyra Guðs orð. 	 Ițțili ɣer lḥakem Serjyus Bulus, yellan d argaz ifehmen. Serjyus iceggeɛ ɣer Barnabas d Caɛul, axaṭer yebɣa ad isel i wawal n Ṛebbi.


Þér eruð allir Guðs börn fyrir trúna á Krist Jesú. 	 Axaṭer tuɣalem akk d arraw n Sidi Ṛebbi s liman di Ɛisa Lmasiḥ.


hvort heldur er Páll, Apollós eða Kefas, heimurinn, líf eða dauði, hið yfirstandandi eða hið komandi, allt er yðar. 	 Bulus, Abulus neɣ Buṭrus, ddunit, tudert, lmut, lweqt-a d lweqt i d-iteddun, kullec d ayla-nwen ;


Og að liðinni um það bil einni stund fullyrti enn annar þetta og sagði: "Víst var þessi líka með honum, enda Galíleumaður." 	 Iɛedda wazal n ssaɛa, yenṭeq-ed yiwen nniḍen yenna : Mbla ccekk argaz-agi yella yid-es axaṭer d ajlili.


Hann var í Guðs mynd. En hann fór ekki með það sem feng sinn að vera Guði líkur. 	 Nețța yellan d ṣṣifa n Ṛebbi, ur inuda ara ad isseɛdel iman-is akk-d Ṛebbi.


Og er þrumurnar sjö höfðu talað, ætlaði ég að fara að rita. Þá heyrði ég rödd af himni, sem sagði: "Innsigla þú það, sem þrumurnar sjö töluðu, og rita það ekki." 	 Mi sliɣ i tuɣac n sebɛa ṛɛudat nni țedduɣ ad aruɣ ayen i d-nnan, lameɛna sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan seg igenni tenna-yi-d : Eǧǧ di lbaḍna ayen akka i d-nnan sebɛa ṛɛudat-agi, ur tețțaru ara.


Ég segi yður þetta núna, áður en það verður, svo að þér trúið, þegar það er orðið, að ég er sá sem ég er. 	 Nniɣ-awen-t-id si tura uqbel a d-yaweḍ, iwakken asm'ara d-yedṛu aț-țamnem belli nekk «d Win yellan.»


Auðsýnið þeim sérstaka virðingu og kærleika fyrir verk þeirra. Lifið í friði yðar á milli. 	 Ɛuzzet țen tḥemmlem-ten ɣef ddemma n lxedma-nsen, ɛicet di lehna wway gar-awen.


En er hann hafði öllu eytt, varð mikið hungur í því landi, og hann tók að líða skort. 	 Mi i gṣeṛṛef akk idrimen is, yeɣli-d laẓ d ameqqran di tmurt nni, ula d nețța yuɣal yelluẓ.


Vér vitum að Kristur, upp vakinn frá dauðum, deyr ekki framar. Dauðinn drottnar ekki lengur yfir honum. 	 Neẓra belli Lmasiḥ seg wasmi i d-yeḥya si ger lmegtin, ur yețțuɣal ara ad immet, lmut ur tezmir ara aț-țeḥkem fell-as.


Þá fór hann til Tarsus að leita Sál uppi. 	 Barnabas iṛuḥ ɣer temdint n Sars iwakken ad inadi ɣef Caɛul.


Þetta forgengilega á að íklæðast óforgengileikanum og þetta dauðlega að íklæðast ódauðleikanum. 	 Ilaq lǧețța-yagi irekkun aț-țels ayen ur nrekku ara, lǧețța ara yemten aț-țels ayen ur nețmețțat ara.


Þá sögðu þeir við hann: "Hver ertu? Vér verðum að svara þeim, er sendu oss. Hvað segir þú um sjálfan þig?" 	 Rnan ḥeṛsen-t nnan-as : Anwa-k ihi ? Ilaq a nerr lexbaṛ i wid i ɣ-d-iceggɛen. D acu i teqqaṛeḍ ɣef yiman-ik ?


Þér vitið, hvað gjörst hefur um alla Júdeu, en hófst í Galíleu eftir skírnina, sem Jóhannes prédikaði. 	 Ahat teslam s wayen yedṛan di tmurt n Yahuda meṛṛa ; yebda-d si tmurt n Jlili seg wasmi ițbecciṛ Yeḥya aɣeṭṭas, aɣḍas n waman.


En þá kom maður og bar þeim þessa frétt: "Mennirnir, sem þér settuð í fangelsið, standa í helgidóminum og eru að kenna lýðnum." 	 Iṛuḥ-ed ɣuṛ-sen yiwen yenna yasen : Irgazen-nni i terram ɣer lḥebs, atnan deg ufrag n lǧameɛ iqedsen yerna sselmaden lɣaci.


Móðir hans sagði þá við þjónana: "Gjörið það, sem hann kann að segja yður." 	 Dɣa yemma-s tenna i iqeddacen : Xedmet ayen akk ara wen-d yini !


Skylt er oss, hinum styrku, að bera veikleika hinna óstyrku og hugsa ekki um sjálfa oss. 	 Nukni s wid iǧehden di liman, ilaq a neṣbeṛ i wid ur neǧhid ara, ur nețnadi ara ɣef wayen kan i ɣ-iɛeǧben i nukni.


En sérhver andi, sem ekki játar Jesú, er ekki frá Guði. Hann er andkristsins andi, sem þér hafið heyrt um að komi, og nú þegar er hann í heiminum. 	 Ma d win ara inekkṛen ayagi ɣef Sidna Ɛisa, mačči s ɣuṛ Ṛebbi i d-yekka lameɛna yekka-d si Ṛṛuḥ n weɛdaw n Lmasiḥ i ɣef teslam a d-yas ɣer ddunit, atan tura yella yakan di ddunit.


Því er það, eins og heilagur andi segir: Ef þér heyrið raust hans í dag, 	 ?ef wannect-a i d-yenna Ṛṛuḥ iqedsen : Ass-a ma yella teslam i taɣect n Sidi Ṛebbi,


Nú sögðu Gyðingar: "Mun hann ætla að fyrirfara sér, fyrst hann segir: ,Þangað sem ég fer, getið þér ekki komist'?" 	 At Isṛail qqaṛen wway gar-asen : Ahat yebɣa ad ineɣ iman-is imi ɣ-d-yenna ur tezmirem ara a d-tasem ɣer wanda ara ṛuḥeɣ ?


komu með ösnuna og folann og lögðu á þau klæði sín, en hann steig á bak. 	 Wwin-d taɣyult-nni d mmi-s, sburren-asen llebsa-nsen, dɣa srekben Sidna Ɛisa.


Þeir munu snúa eyrum sínum burt frá sannleikanum og hverfa að ævintýrum. 	 ad sɛuẓẓgen iman nsen ɣef tideț, ad rren ddehn-nsen ɣer tmucuha.


Fólkið á þeim stað þekkti hann og sendi boð um allt nágrennið, og menn færðu til hans alla þá, er sjúkir voru. 	 Imezdaɣ n lǧiha nni ɛeqlen Sidna Ɛisa, dɣa ceggɛen ɣer yal lǧiha n tmurt, wwin-as-d imuḍan nsen meṛṛa.


En farið og segið lærisveinum hans og Pétri: ,Hann fer á undan yður til Galíleu. Þar munuð þér sjá hann, eins og hann sagði yður'." 	 Ṛuḥemt tura, inimt-asen i inelmaden-is akk-d Buṭrus : atan yezwar ɣer tmurt n Jlili ; dinna ara t-teẓrem akken i wen-t-yenna.


Það gjörði ég og í Jerúsalem, hneppti marga hinna heilögu í fangelsi með valdi frá æðstu prestunum og galt því jákvæði, að þeir væru teknir af lífi. 	 d ayen i xedmeɣ di temdint n Lquds, rriɣ aṭas imasiḥiyen ɣer lḥebs, yerna d lmuqedmin imeqqranen i yi-d-yefkan țesriḥ-agi. M'ara ḥekkmen fell-asen s lmut, nekkini qebbleɣ ;


Þú kannt boðorðin: ,Þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki bera ljúgvitni, þú skalt ekki pretta, heiðra föður þinn og móður.'" 	 Tessneḍ ccariɛa n Musa : Ur tneqqeḍ ara, ur tzennuḍ ara, ur tețțakṛeḍ ara, ur tețcehhiḍeḍ ara s ẓẓur, ur txeddɛeḍ ( tețḍuṛuḍ ) ara, aț-țqadṛeḍ baba-k d yemma-k.


Og hann kallaði til sín mannfjöldann og sagði: "Heyrið og skiljið. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yessawel i lɣaci yenna-yasen : Semḥesset-d tfehmem ayagi :


Hvernig fær þú sagt við bróður þinn: ,Bróðir, lát mig draga flísina úr auga þér,' en sérð þó eigi sjálfur bjálkann í þínu auga? Hræsnari, drag fyrst bjálkann úr auga þér, og þá sérðu glöggt til að draga flísina úr auga bróður þíns. 	 Amek ara tiniḍ i gma-k : eǧǧ-iyi ad kkseɣ axeclaw yellan di tiṭ-ik kečč ur neẓri tigejdit yellan di tiṭ-ik ? A bu sin wudmawen, ekkes uqbel tigejdit yellan di tiṭ-ik, imiren aț-țwaliḍ amek ara tekkseḍ axeclaw yellan di tiṭ n gma-k.


Í því birtist kærleikur Guðs meðal vor, að Guð hefur sent einkason sinn í heiminn til þess að vér skyldum lifa fyrir hann. 	 Atah wamek i d-isban Sidi Ṛebbi belli iḥemmel-aɣ : Sidi Ṛebbi iceggeɛ-ed Mmi-s awḥid ɣer ddunit iwakken yis a nesɛu tudert.


Þegar vér höfðum slitið oss frá þeim, létum vér í haf og héldum beina leið til Kós, næsta dag til Ródus og þaðan til Patara. 	 Mi nemfaṛaq yid-sen, nerkeb lbabuṛ nṛuḥ qbala ɣer temdint n Kus, azekka-nni ɣer temdint n Ṛudus ; syenna nkemmel abrid ɣer temdint n Batara.


Sá þjónn, sem veit vilja húsbónda síns og hefur ekki viðbúnað né gjörir vilja hans, mun barinn mörg högg. 	 Aqeddac yessnen lebɣi n bab-is yerna ur t-ixdim ara, ad yečč tiɣṛit tameqqrant,


Jesús svarar þeim: "Ó, þú vantrúa kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður? Hversu lengi á ég að umbera yður? Færið hann til mín." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : A lǧil i gxuṣṣ liman ! Ar melmi ara yiliɣ yid-wen ? Ar melmi ara wen-ṣebṛeɣ ? Awit-ed aqcic-agi ! Wwin-as-t-id ;


En bræðurnir sendu þá Pál og Sílas þegar um nóttina til Beroju. Þegar þeir komu þangað, gengu þeir inn í samkunduhús Gyðinga. 	 Mi d-yewweḍ yiḍ, atmaten srewlen Bulus d Silas ɣer temdint n Biri. Mi wwḍen, kecmen ɣer lǧameɛ n wat Isṛail.


Fyrsta dag vikunnar kemur María Magdalena til grafarinnar svo snemma, að enn var myrkur, og sér steininn tekinn frá gröfinni. 	 Ass n lḥedd, ṣṣbeḥ zik qbel ad yali wass, Meryem tamagdalit tṛuḥ ɣer u?ekka. Twala azṛu-nni iqeflen imi n u?ekka yețwakkes.


Þar var kona, sem hafði haft blóðlát í tólf ár. 	 Tella dinna yiwet n tmeṭṭut tehlek, tnac iseggasen nețțat tețțazal d idammen.


Á allar hliðar erum vér aðþrengdir, en þó ekki ofþrengdir, vér erum efablandnir, en örvæntum þó ekki, 	 Nețwaḥṛes si mkul tama meɛna ur nefcil ara ; nella di teswiɛt n ṭṭiq meɛna ur neɣli ara ;


En því meiri er náðin, sem hann gefur. Þess vegna segir ritningin: "Guð stendur í gegn dramblátum, en auðmjúkum veitir hann náð." 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yețțak-ed ṛṛeḥma tameqqrant, akken yura di tira iqedsen : S idi Ṛebbi ur iqebbel ara wid yessemɣaṛen iman-nsen meɛna yețțak-ed ṛṛeḥma-s i wid yessanazen iman-nsen.


Þannig verður kynslóð þessi krafin um blóð allra spámannanna, er úthellt hefur verið frá grundvöllun heims, 	 Daymi lǧil-agi ad ițțuḥaseb ɣef tazzla n yidammen n lenbiya seg wasmi i d-texleq ddunit ;


Sælir eru þeir, sem ofsóttir eru fyrir réttlætis sakir, því að þeirra er himnaríki. 	 D iseɛdiyen wid ițțuqehṛen ɣef lḥeqq, aaxaṭer ddewla igenwan d ayla-nsen !


Og engillinn sagði við mig: "Hví ertu forviða? Ég mun segja þér leyndardóm konunnar og dýrsins, sem hana ber, þess er hefur höfuðin sjö og hornin tíu: 	 Yekker lmelk-nni yenna-yi-d : Acuɣeṛ i twehmeḍ ? Atan a k-d sfehmeɣ lbaḍna n tmeṭṭut-agi akk-d lweḥc i ț-yețbibbin, win akken yesɛan sebɛa iqeṛṛay d ɛecṛa wacciwen.


Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns. En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða. 	 A kkun-keṛhen irkul ɣef ddemma n yisem-iw, meɛna win ara yeṭṭfen alamma ț-țaggara, ad ițțusellek.


Ég, bandinginn vegna Drottins, áminni yður þess vegna um að hegða yður svo sem samboðið er þeirri köllun, sem þér hafið hlotið. 	 Nekk yellan d aqeddac n Lmasiḥ, a kkun-nhuɣ ihi aț-țeddum akken yebɣa Sidi Ṛebbi mi wen-d-issawel.


Þannig varð réttlætiskröfu lögmálsins fullnægt hjá oss, sem lifum ekki eftir holdi, heldur eftir anda. 	 S wakka ihi ara yețwakkemmel deg-nneɣ wayen i d-tenna ccariɛa n Musa, nukni yețɛicin s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen mačči s ṭṭbiɛa-nneɣ.


heldur lét sér annt um að leita mín, þegar hann kom til Rómar og fann mig. 	 lameɛna akken kan i d-yusa ɣer temdint n Ṛuma inuda fell-i armi i yi-yufa.


En engillinn mælti við konurnar: "Þér skuluð eigi óttast. Ég veit, að þér leitið að Jesú hinum krossfesta. 	 Yenṭeq lmelk ɣer tilawin-nni, yenna-yasent : Kunemti ur țțaggademt ara, axaṭer ẓriɣ ɣef Ɛisa i yețțusemmṛen ɣef wumidag i tețnadimt.


Þeir svöruðu honum: "Jóhannes skírara, aðrir Elía og aðrir einn af spámönnunum." 	 Rran-as-d : Kra deg-sen qqaṛen d Yeḥya aɣeṭṭas i telliḍ, wiyaḍ qqaṛen d Sidna Ilyas, ma d wiyaḍ ḥesben-k d yiwen si lenbiya.


Því er það, að Kristur segir, þegar hann kemur í heiminn: Fórn og gjafir hefur þú eigi viljað, en líkama hefur þú búið mér. 	 Daymi mi i gțeddu a d-yas Lmasiḥ ɣer ddunit yenna i Sidi Ṛebbi : Ur tebɣiḍ iseflawen, ur tebɣiḍ lewɛadi ; lameɛna tefkiḍ-iyi-d ɣer ddunit s ṣṣifa n wemdan.


Hann gaf sjálfan sig fyrir oss, til þess að hann leysti oss frá öllu ranglæti og hreinsaði sjálfum sér til handa eignarlýð, kostgæfinn til góðra verka. 	 Yefka iman-is fell-aneɣ iwakken a ɣ-isellek si ddnub yerna a ɣ-yerr d agdud-is yeṣfan, iwejden i lecɣal yelhan.


Biðjið, að flótti yðar verði ekki um vetur eða á hvíldardegi. 	 Dɛut ɣer Ṛebbi iwakken tarewla agi-nwen ur d-tdeṛṛu ara di ccetwa neɣ deg wass n westeɛfu.


Nú dvaldist brúðgumanum, og urðu þær allar syfjaðar og sofnuðu. 	 Imi i gɛeṭṭel yesli, tilmeẓyin-nni nuddment dɣa ṭsent.


Síðan kölluðu þeir þá fyrir sig og skipuðu þeim að hætta með öllu að tala eða kenna í Jesú nafni. 	 Uɣalen ssawlen-asen, gullen deg-sen iwakken ur țțuɣalen ara ad mmeslayen neɣ ad slemden s yisem-agi n Ɛisa.


Eftir þetta fór Jesús og lærisveinar hans út í Júdeuhérað. Þar dvaldist hann með þeim og skírði. 	 Syenna Sidna Ɛisa d inelmaden is ṛuḥen ɣer tmurt n Yahuda, qqimen dinna kra n wussan, sseɣḍasen lɣaci deg waman.


Í stað þess á bróðir í máli við bróður og það fyrir vantrúuðum! 	 Meɛna kunwi atan wa yețcetki ɣef wa, yerna ɣer wid ur numin ara s Lmasiḥ !


Allir þeir, sem vilja líta vel út að holdinu til, það eru þeir, sem eru að þröngva yður til að láta umskerast, einungis til þess að þeir verði eigi ofsóttir vegna kross Krists. 	 Wid meṛṛa i gebɣan ad ḥețțmen fell-awen ṭṭhaṛa, bɣan a d-sbeggnen iman-nsen zdat imdanen belli ṭṭfen di leɛwayed, iwakken ur țwaqehhaṛen ara ɣef ddemma n umidag n Lmasiḥ.


Að vísu hef ég hryggt yður með bréfinu, en ég iðrast þess ekki nú, þótt ég iðraðist þess áður, þar sem ég sá að þetta bréf hafði hryggt yður, þótt ekki væri nema um stund. 	 ?riɣ belli sḥezneɣ-kkun s tebṛaț iw tamezwarut, lameɛna ur ndimeɣ ara ; ɣas akken ndemmeɣ, ndemmeɣ kan mi ẓriɣ sḥezneɣ-kkun kra n lweqt.


einkum þá, sem í breytni sinni stjórnast af saurlífisfýsn og fyrirlíta drottinvald. Þessir fífldjörfu sjálfbirgingar skirrast ekki við að lastmæla tignum. 	 Ad iɛaqeb widak-nni i gxeddmen lefsad, ițnadin anagar lebɣi n tnefsit-nsen, imi ur țțaken ara lqima i lhiba n Sidi Ṛebbi. Ur țqadaṛen ara, qebbḥen, ur uggaden ara ad regmen ula d lmalayekkat.


Því að jörðin er Drottins og allt, sem á henni er. 	 axaṭer ddunit d wayen akk yellan deg-s d ayla n Sidi Ṛebbi.


Þetta, sem þér hafið bæði lært og numið, heyrt og séð til mín, það skuluð þér gjöra. Og Guð friðarins mun vera með yður. 	 Ayen tlemdem s ɣuṛ-i yerna tqeblem-t, ayen twalam xeddmeɣ-t d wayen teslam nniɣ-t-id xedmet-eț ula d kunwi, dɣa Sidi Ṛebbi Bab n lehna ad yili yid-wen.


Þá mælti móðir hans: "Eigi skal hann svo heita, heldur Jóhannes." 	 Dɣa tenṭeq-ed yemma-s tenna-yasen : Xaṭi ! A s-nsemmi Yeḥya !


Þar hitti hann Gyðing nokkurn, Akvílas að nafni, ættaðan frá Pontus, nýkominn frá Ítalíu, og Priskillu konu hans, en Kládíus hafði skipað svo fyrir, að allir Gyðingar skyldu fara burt úr Róm. Páll fór til þeirra, 	 Yufa dinna yiwen wergaz n wat Isṛail, isem-is Akilas, laṣel-is n tmurt n Tqenṭert ; yewweḍ-ed deg ussan-nni kan si tmurt n Selyan nețța ț-țmeṭṭut-is Brisila, axaṭer Qayṣer Kludyus yumeṛ i wat Isṛail meṛṛa ad ffɣen si temdint n Ṛuma.


Sannlega segi ég yður: Hann mun setja hann yfir allar eigur sínar. 	 A wen-iniɣ tideț : a t-yerr d lewkil ɣef wayla-s meṛṛa !


og keyptu fyrir þá leirkerasmiðs akurinn eins og Drottinn hafði fyrir mig lagt." 	 uɣen-d yis iger ɣer win ixeddmen afexxaṛ, akken i yi-d-yumeṛ Sidi Ṛebbi.


en ráðist annar honum sterkari á hann og sigri hann, tekur sá alvæpni hans, er hann treysti á, og skiptir herfanginu. 	 Ma yusa-d ɣuṛ-es yiwen iǧehden akteṛ-is iɣleb-it, a s-ikkes leslaḥ ɣef wacu yețkel, ad yernu ad ifṛeq i wiyaḍ ayen akk yesɛa.


En sjá, hönd þess, er mig svíkur, er á borðinu hjá mér. 	 Ma d win ara yi-zzenzen atan yeqqim-ed yid-i ɣer lmakla.


Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni. 	 Sidi Ṛebbi yenna i Ssid-iw : ṭṭef amkan ɣer tama-w tayeffust, alamma rriɣ iɛdawen-ik seddaw iḍaṛṛen-ik.


Þetta gjörði hún dögum saman. Páli féll það illa. Loks sneri hann sér við og sagði við andann: "Ég býð þér í nafni Jesú Krists að fara út af henni." Og hann fór út á samri stundu. 	 Acḥal n wussan nețțat tettabaɛ deg-nneɣ, yuɣal Bulus yeɛya deg-s, yezzi ɣuṛ-es, yenna i uṛuḥani i ț-imelken : Umṛeɣ-k s yisem n Ɛisa Lmasiḥ, effeɣ si tmeṭṭut-agi ! Imiren kan, yeffeɣ-it uṛuḥani-nni.


Meðan hann var að segja þetta við þá, kom forstöðumaður einn, laut honum og sagði: "Dóttir mín var að skilja við, kom og legg hönd þína yfir hana, þá mun hún lifna." 	 Mazal Sidna Ɛisa ițmeslay, yusa-d yiwen n ccix n lǧameɛ iseǧǧed zdat-es, yenna-yas : Tura kan i temmut yelli, di leɛnaya-k as-ed aț-țserseḍ afus-ik fell-as, a d-teḥyu !


En það er eins og ritað er: Það sem auga sá ekki og eyra heyrði ekki og ekki kom upp í hjarta nokkurs manns, allt það sem Guð fyrirbjó þeim, er elska hann. 	 Am akken i t-id-nnant tira iqedsen : Ayen ur twala tiṭ, ayen ur yesli umeẓẓuɣ+ , ayen ɣef ur ixemmem ara wemdan,+ d ayen i ghegga Sidi Ṛebbi i wid i t-iḥemmlen+ .


Þá sögðu farísear nokkrir: "Hví gjörið þér það, sem er ekki leyfilegt á hvíldardegi?" 	 Kra n ifariziyen nnan-asen : Acuɣeṛ i txeddmem ayen ur neḥlil deg wass n westeɛfu ?


Eins og ritað er: Hann miðlaði mildilega, gaf hinum snauðu, réttlæti hans varir að eilífu. 	 Axaṭer yura di tira iqedsen : Yețțak-ed lbaṛakat-is mbla cceḥḥa, irẓeq-ed imeɣban, ṛ ṛeḥma-ines tețdumu i dayem .


Er stundin kom, að veislan skyldi vera, sendi hann þjón sinn að segja þeim, er boðnir voru: ,Komið, nú er allt tilbúið.' 	 Lweqt n imensi, iceggeɛ aqeddac-is iwakken ad yini i inebgawen : aset-ed ! Kullec iwjed !


Því að sá sem etur og drekkur án þess að dæma rétt um líkamann, hann etur og drekkur sjálfum sér til dóms. 	 Axaṭer ma yella yiwen deg-wen yečča neɣ yeswa tiremt n usmekti n Lmasiḥ, mbla ma yefka lqima i lǧețța n Lmasiḥ, yewwi-d lɛiqab i yiman-is.


Var það nú svo mikið hverflyndi af mér, er ég afréð þetta? Eða ræð ég ráðum mínum að hætti heimsins, svo að hjá mér sé "já, já" sama og "nei, nei"? 	 Mi qesdeɣ ad xedmeɣ annect-agi, eɛni ur xemmemeɣ ara ? Neɣ m'ara qesdeɣ ad xedmeɣ kra, ma nniɣ-ed anɛam neɣ ala uɣaleɣ beddleɣ ṛṛay, eɛni d lebɣi-inu i țnadiɣ ?


Undrast eigi, að ég segi við þig: Yður ber að fæðast að nýju. 	 Ur țțawham ara imi i k-d-nniɣ « ilaq a d-tɛiwdem talalit.»


Og nú bið ég þig, frú mín góð, og er þá ekki að skrifa þér nýtt boðorð, heldur það, er vér höfðum frá upphafi: Vér skulum elska hver annan. 	 Ihi tura a tajmaɛt n Kirya, ayen i nețṛaǧu deg-wen : a nemyeḥmal wway gar-aneɣ, mačči d lameṛ ajdid i wen-d-wwiɣ lameɛna d lameṛ yellan yakan si tazwara.


og þú munt þá saman vefja eins og möttul, um þá verður skipt sem klæði. En þú ert hinn sami, og þín ár taka aldrei enda. 	 a ten-tbeddleḍ a m akken tețwabeddal llebsa, a ten-tețleḍ am ubeṛnus, ma d kečč ur tețbeddileḍ ar a, ussan-ik ur țfakan ara .


Það er nú mitt ráð, að þér fáið yður mat. Þess þurfið þér, ef þér ætlið að bjargast. En enginn yðar mun einu hári týna af höfði sér." 	 Tura nhiɣ-kkun ihi aț-țeččem iwakken aț-țețțusellkem, ula d yiwen deg-wen ur s-ițṛuḥ wenẓad seg uqeṛṛuy.


Jesús svaraði þeim: "Ég vil og leggja eina spurningu fyrir yður. Ef þér svarið mér, mun ég segja yður, með hvaða valdi ég gjöri þetta. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : A wen-fkeɣ asteqsi ula d nekk, yiwen kan ; ma tǧawbem-iyi-d, ula d nekk a wen-iniɣ ansi i yi-d-tekka tezmert-agi.


Ég hef ekki skrifað yður vegna þess, að þér þekkið ekki sannleikann, heldur af því að þér þekkið hann og af því að engin lygi getur komið frá sannleikanum. 	 Uriɣ-awen mačči imi ur tessinem ara tideț, lameɛna imi ț-tesnem axaṭer ulac lekdeb i d itekken si tideț.


Hann kom til vitnisburðar, til að vitna um ljósið, svo að allir skyldu trúa fyrir hann. 	 yusa-d ad yili d inigi n tafat iwakken imdanen meṛṛa ad amnen s cchada-ines.


Þeir ræktu trúlega uppfræðslu postulanna og samfélagið, brotning brauðsins og bænirnar. 	 Seg imiren, zgan țnejmaɛen am atmaten iwakken ad slen i wselmed n ṛṛusul ; beṭṭun aɣṛum n usmekti n Lmasiḥ, yerna deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi s yiwen n wul.


Ekki er hjálpræðið í neinum öðrum. Og ekkert annað nafn er mönnum gefið um víða veröld, sem getur frelsað oss." 	 Deg-s i gella leslak ; ulac di ddunit meṛṛa isem nniḍen s wayes i nezmer a nețțusellek.


Vér eigum heldur að ástunda sannleikann í kærleika og vaxa í öllu upp til hans, sem er höfuðið, - Kristur. 	 Meɛna m'ara d-nini tideț s lmaḥibba, a nennerni di kullec di tikli-nneɣ akk-d Lmasiḥ yellan d aqeṛṛuy n tejmaɛt n watmaten.


en ekki mun týnast eitt hár á höfði yðar. 	 lameɛna yiwen wenẓad n uqeṛṛuy-nwen ur yețṛuḥu.


nakinn og þér klædduð mig, sjúkur og þér vitjuðuð mín, í fangelsi var ég, og þér komuð til mín.' 	 lliɣ d aɛeryan tesselsem-iyi, d amuḍin telham-d yid-i, lliɣ daɣen d ameḥbus tusam-d teẓram-iyi.


Hún hleypur því og kemur til Símonar Péturs og hins lærisveinsins, sem Jesús elskaði, og segir við þá: "Þeir hafa tekið Drottin úr gröfinni, og vér vitum ekki, hvar þeir hafa lagt hann." 	 Imiren kan tuzzel aț-țessiweḍ lexbaṛ i Semɛun Buṭrus akk-d unelmad-nni i gḥemmel Sidna Ɛisa. Tenna-yasen : Kksen-d Ssid-nneɣ seg u?ekka, ur neẓri ara anda i t-rran.


heldur sé það hinn huldi maður hjartans í óforgengilegum búningi hógværs og kyrrláts anda. Það er dýrmætt í augum Guðs. 	 meɛna ccbaḥa-nkunt ilaq aț-țili deg wulawen-nkunt ; axaṭer ayen yesɛan azal ameqqran ɣer Sidi Ṛebbi : ț-țezdeg n wul, lehna d leḥnana, imi ayagi d ayen ițdumun.


Hver hefur að fyrra bragði gefið honum, svo að það eigi að verða honum endurgoldið? 	 Anwa i s-yefkan kra d amezwaru iwakken ad yeṛǧu a s-t-id-yerr ?


Sé því líkami þinn allur bjartur og hvergi myrkur í honum, verður hann allur í birtu, eins og þegar lampi lýsir á þig með loga sínum." 	 Ma telliḍ di tafat s lekmal-ik, ur yețțili ara deg-k ṭṭlam, aț-țiliḍ di tafat am teftilt m'ara d-cceɛceɛ fell-ak.


Þegar Jesús hafði þetta mælt, fór hann út með lærisveinum sínum og yfir um lækinn Kedron. Þar var grasgarður, sem Jesús gekk inn í og lærisveinar hans. 	 Mi gfukk ta?allit, Sidna Ɛisa yekker iṛuḥ nețța d inelmaden is, zegren iɣzer n Sidṛun. Dinna tella yiwet n tmazirt kecmen ɣuṛ-es.


Þeir, sem dreifst höfðu vegna ofsóknarinnar, sem varð út af Stefáni, fóru allt til Fönikíu, Kýpur og Antíokkíu. En Gyðingum einum fluttu þeir orðið. 	 Asmi gemmut Stifan, yekker uqehheṛ i gessemfaṛaqen inelmaden ɣer mkul amkan ; ṛuḥen armi ț-țamurt n Finisya, armi ț-țigzirt n Qubṛus ț-țemdint n Antyuc, țbecciṛen awal n Ṛebbi i wat Isṛail kan ;


Þetta er nú í þriðja sinn, sem ég kem til yðar. Því "aðeins skal framburður gildur vera, að tveir eða þrír beri." 	 Atan a n-aseɣ ɣuṛ-wen tikkelt tis tlata, mkul taluft aț-țefru s sin neɣ tlata inigan akken yura di tira iqedsen.


En er hreinsunardagar þeirra voru úti eftir lögmáli Móse, fóru þau með hann upp til Jerúsalem til að færa hann Drottni, - 	 Asmi wwḍen ṛebɛin wussan ɣef tlalit n weqcic-nni, Yusef d Meryem wwin-t ɣer temdint n Lquds iwakken ad ițțuqeddem i Sidi Ṛebbi,


En ég áminni yður, bræður, í nafni Drottins vors Jesú Krists, að þér séuð allir samhuga og ekki séu flokkadrættir á meðal yðar, heldur að þér séuð fullkomlega sameinaðir í sama hugarfari og í sömu skoðun. 	 Ay atmaten, a kkun-nhuɣ s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ : msefhamet wway gar-awen, ur ilaq ara a d-yili beṭṭu gar-awen, ddukklet, sɛut yiwen uxemmem d yiwen n ṛṛay.


Abraham trúði með von, gegn von, að hann skyldi verða faðir margra þjóða, samkvæmt því sem sagt hafði verið: "Svo skal afkvæmi þitt verða." 	 ?as akken ur d-iqqim usirem, Sidna Ibṛahim yuṛǧa s lețkal d ameqqran armi yuɣal d jedd n waṭas n yegduden akken i s-yenna Sidi Ṛebbi : Akka ara tili dderya n dderya-k.