Jesús spurði hann: "Hvað vilt þú, að ég gjöri fyrir þig?" Blindi maðurinn svaraði honum: "Rabbúní, að ég fái aftur sjón." 	 Sidna Ɛisa yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : D acu tebɣiḍ a k-t-xedmeɣ ? Aderɣal-nni yenna-yas : A Sidi, bɣiɣ a yi-d-yuɣal yeẓri.


En þegar þér spyrjið hernað og ófriðartíðindi, þá skelfist ekki. Þetta á að verða, en endirinn er ekki þar með kominn. 	 M'ara teslem s tegrawliwin i d-ideṛṛun di mkul amkan akk-d țid i d-iteddun, ur țțaggadet ara axaṭer ilaq a d-yedṛu wannect-nni, lameɛna mačči ț-țaggara n ddunit i d-yewḍen.


En Drottinn sagði: "Ef þér hefðuð trú eins og mustarðskorn, gætuð þér sagt við mórberjatré þetta: ,Ríf þig upp með rótum og fest rætur í sjónum,' og það mundi hlýða yður. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Lemmer tesɛam liman ulamma annect n uɛeqqa n yired, aț-țizmirem aț-ținim i ttejṛa-yagi n țut qleɛ sya tṛuḥeḍ aț-țeẓẓuḍ iman-im di lebḥeṛ, a wen-taɣ awal.


En sjálfur Drottinn friðarins gefi yður friðinn, ætíð á allan hátt. Drottinn sé með yður öllum. 	 Nessutur di Sidi Ṛebbi bab n talwit a wen-d-yefk lehna kull ass, di yal tagniț ! Sidi Ṛebbi ad yili yid-wen meṛṛa !


"Þér horfið á þetta, en þeir dagar munu koma, að hér stendur ekki eftir steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn." 	 Deg wayen akka i tețwalim, a d-awḍen wussan anda kullec ad ihudd, ur d-yețɣimi wedɣaɣ ɣef wayeḍ.


Jesús horfði á þá og sagði: "Fyrir mönnum eru engin ráð til þessa, en Guð megnar allt." 	 Dɣa Sidna Ɛisa imuqel-iten, yenna : Imdanen s yiman-nsen ur zmiren ara, meɛna Sidi Ṛebbi yezmer i kullec.


Guð, sem hefur umborið tíðir vanviskunnar, boðar nú mönnunum, að þeir skuli allir hvarvetna taka sinnaskiptum, 	 Sidi Ṛebbi isemmeḥ-asen i yemdanen asmi akken ur t-ssinen ara; tura issawel-asen-d akk di mkul amkan iwakken ad beddlen tikli, a d-uɣalen ɣuṛ-es.


svo að enginn láti bifast í þrengingum þessum. Þér vitið sjálfir, að þetta er oss ætlað. 	 iwakken yiwen ur ifeččel di teswiɛt-agi n uqehheṛ. Teẓram belli ayagi d ayen i ɣ-ițṛaǧun.


í eftirvæntingu vorrar sælu vonar, að hinn mikli Guð og frelsari vor Jesús Kristur opinberist í dýrð sinni. 	 akka ihi ara neṛǧu lfeṛḥ n wass i nessaram i deg ara d-tban tmanegt n Yillu-nneɣ ameqqran, amsellek nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Filippus tók þá til orða, hóf máls á ritningu þessari og boðaði honum fagnaðarerindið um Jesú. 	 Dɣa Filbas s wawal-agi i gebda a s-ițbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Sidna Ɛisa.


Um þessar mundir lét Heródes konungur leggja hendur á nokkra úr söfnuðinum og misþyrma þeim. 	 Di lweqt-nni, agellid Hiṛudus yebda ițqehhiṛ inelmaden n tejmaɛt yellan di temdint n Lquds.


Og Móse og Elía birtust þeim, og voru þeir á tali við hann. 	 A ten-aya dehṛen-asen-d Sidna Musa akk-d Sidna Ilyas țmeslayen d Sidna Ɛisa.


En hann sagði: "Hví grátið þér og hrellið hjarta mitt? Ég er eigi aðeins reiðubúinn að láta binda mig, heldur og að deyja í Jerúsalem fyrir nafn Drottins Jesú." 	 Dɣa Bulus yerra-yasen : Acu i kkun-yuɣen mi tețrum akka armi tgezmem tasa-w ? Nekk qebleɣ mačči kan ad țwacuddeɣ, lameɛna qebleɣ ula d lmut di temdint n Lquds ɣef ddemma n yisem n Sidna Ɛisa.


Vakið því og verið þess minnugir, að ég áminnti stöðugt sérhvern yðar með tárum dag og nótt í þrjú ár. 	 Ɣuṛ-wat ihi, ɛasset iman-nwen ! Mmektit-ed belli azal n tlata iseggasen, ur ḥbiseɣ am yiḍ am ass, nehhuɣ mkul yiwen seg-wen s imeṭṭawen.


En sjá, hönd þess, er mig svíkur, er á borðinu hjá mér. 	 Ma d win ara yi-zzenzen atan yeqqim-ed yid-i ɣer lmakla.


Þá sagði hann: "Jesús, minnst þú mín, þegar þú kemur í ríki þitt!" 	 Yezzi ɣer Sidna Ɛisa yenna-yas : A Ɛisa, mmekti-yi-d m'ara d-tas lḥekma n tgeldit-ik.


Og hann kallaði til sín mannfjöldann ásamt lærisveinum sínum og sagði við þá: "Hver sem vill fylgja mér, afneiti sjálfum sér, taki kross sinn og fylgi mér. 	 Sidna Ɛisa yessawel i lɣaci akk-d inelmaden-is, yenna-yasen : Ma yella win yebɣan ad iddu yid-i, ur ilaq ara ad ixemmem ɣef yiman-is, meɛna ilaq ad iqbel leɛtab ɣef ddemma n yisem-iw, ad ibbib amidag-is, a yi-d-itbeɛ.


Mannssonurinn kom, át og drakk, og menn segja: ,Hann er mathákur og vínsvelgur, vinur tollheimtumanna og bersyndugra!' En spekin sannast af verkum sínum." 	 Mmi-s n bunadem yusa-d, iteț, itess am wiyaḍ, teqqaṛem : «` Ițxemmim kan ɣef wučči ț-țissit, d amdakkul n imekkasen ixeddaɛen akk-d yir imdanen » lameɛna tideț tban-ed s lecɣal-is.


Hljóð og mynd 	 Imesli & Imeẓri


Þar kom líka Nikódemus, er fyrrum hafði komið til hans um nótt, og hafði með sér blöndu af myrru og alóe, nær hundrað pundum. 	 win akken i gṛuḥen deg yiḍ ɣer Sidna Ɛisa. Nikudem yewwi-d yid-es azal n tlatin litrat n leɛṭeṛ ixeddmen i lmegtin.


"til þess að þér vegni vel og þú verðir langlífur á jörðinni." 	 Qadeṛ baba-k d yemma-k iwakken aț-țɛiceḍ di lehna yerna ad yiɣzif leɛmeṛ-ik di ddunit.+


Og annar engill gekk út úr musterinu, sem er á himni, og hann hafði líka bitra sigð. 	 Yeffeɣ-ed lmelk nniḍen si lǧameɛ iqedsen yellan deg igenni ; ula d nețța yesɛa amger iqeḍɛen.


Þér munuð leiddir fyrir landshöfðingja og konunga mín vegna þeim og heiðingjunum til vitnisburðar. 	 Ɣef ddemma n yisem-iw, a kkun-sbedden zdat lḥekkam akk-d igelliden, iwakken am nutni am at leǧnas nniḍen, ad slen s yisem-iw.


"Ég var að biðjast fyrir í borginni Joppe og sá, frá mér numinn, sýn, hlut nokkurn koma niður, eins og stór dúkur væri látinn síga á fjórum skautum frá himni, og hann kom til mín. 	 Mi lliɣ di temdint n Jafa, lliɣ deɛɛuɣ ɣer Sidi Ṛebbi ; taswiɛt kan, iṛuḥ leɛqel-iw, iweḥḥa-yi-d Sidi Ṛebbi , walaɣ taẓeṛbit tameqqrant tcudd si ṛebɛa n tɣemmaṛ, tețṣubbu-d seg igenni, tewweḍ-ed armi d ɣuṛ-i.


Þér hlupuð vel. Hver hefur hindrað yður í að hlýða sannleikanum? 	 Di tazwara tewwim abrid ilaqen, anwa i kkun-issufɣen i webrid n tideț ?


Hinn látni settist þá upp og tók að mæla, og Jesús gaf hann móður hans. 	 Dɣa lmegget-nni ikker-ed, yebda iheddeṛ. Sidna Ɛisa yerra aqcic-nni i yemma-s.


En hún sagði: "Enginn, herra." Jesús mælti: "Ég sakfelli þig ekki heldur. Far þú. Syndga ekki framar."] 	 Tenna-yas : Ulac a Sidi ! Sidna Ɛisa yenna-yas : Ula d nekk ur ḥekkmeɣ ara fell-am. Ṛuḥ, meɛna sya d asawen xḍu i ddnub.


til þess að þær laði hinar ungu til að elska menn sína og börn, 	 ad țweṣṣint tilawin ad ḥemmlent irgazen-nsent d warraw nsent,


Veiið hið fyrsta er liðið hjá. Sjá, enn koma tvö vei eftir þetta. 	 Tawaɣit tamezwarut tɛedda. Mazal snat n twaɣyin nniḍen țeddunt-ed deffir-es.


Og alls ekkert óhreint skal inn í hana ganga né sá sem fremur viðurstyggð eða iðkar lygi, engir nema þeir einir, sem ritaðir eru í lífsins bók lambsins. 	 Ur ikeččem ɣuṛ-es wayen ineǧsen, ur ikeččem ɣuṛ-es win ixeddmen cceṛ neɣ win yeskiddiben ; anagar wid yețțujerden di tektabt n tudert n Izimer ara ikecmen ɣer dinna.


Allt er til vegna Guðs og fyrir Guð. Því varð hann, er hann leiðir marga syni til dýrðar, að fullkomna með þjáningum þann, er leiðir þá til hjálpræðis. 	 Sidi Ṛebbi i d-ixelqen kullec yerna kullec d ayla-s, yehwa-yas ad issiweḍ ccan n Ɛisa amsellek n yemdanen ɣer lekmal, mi t-id isɛedda si leɛtab ameqqran, iwakken a d-yawi aṭas n yemdanen ɣer lɛaḍima-s ;


leyndardóminn, sem hefur verið hulinn frá upphafi tíða og kynslóða, en nú hefur hann verið opinberaður Guðs heilögu. 	 Lbaḍna yeffren si zik, si lǧil ɣer lǧil, ibeggen-iț-id tura i wid yellan d ayla-s.


Varist að iðka réttlæti yðar fyrir mönnum, þeim til sýnis, annars eigið þér engin laun hjá föður yðar á himnum. 	 Ayen txeddmem i Sidi Ṛebbi, ur t-id-sbegginet ara iwakken a kkun-walin medden, m'ulac ur tseɛɛum ara lfayda ɣer Baba-twen yellan deg igenwan.


Umgangist viturlega þá, sem fyrir utan eru, og notið hverja stundina. 	 Ddut s ṣṣwab zdat wid ur numin ara s Ɛisa Lmasiḥ ; faṛset tagniț, țbecciṛet awal n Ɛisa Lmasiḥ.


Nú vitnaði fólkið, sem með honum var, þegar hann kallaði Lasarus út úr gröfinni og vakti hann frá dauðum. 	 Wid akk i gḥedṛen akk-d Sidna Ɛisa asmi i gessawel i Laɛẓar a d-iffeɣ seg u?ekka mi i t-id-yesseḥya si lmut, cehden-d ɣef wayen ẓran ;


En hann sagði við þá: "Þegar þið komið inn í borgina, mætir ykkur maður, sem ber vatnsker. Fylgið honum inn þangað sem hann fer, 	 Yerra-yasen : M'ara tkecmem ɣer temdint, a d-temmagrem yiwen wergaz yerfed tacmuxt n waman ; tebɛet-eț ɣer wexxam anda ara yekcem.


Gætið þess, að þér hafnið ekki þeim sem talar. Þeir, sem höfnuðu þeim er gaf guðlega bendingu á jörðu, komust ekki undan. Miklu síður munum vér undan komast, ef vér gjörumst fráhverfir honum, er guðlega bendingu gefur frá himnum. 	 ?uṛ-wat ihi, smeḥsiset i win i wen-d-ițmeslayen, ur xeddmet ara am wat Isṛail yugin ad semḥessen i win i sen-d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi akken a d-uɣalen ɣer webrid, axaṭer ma yella nutni yeɣli-d fell-asen lɛiqab n Ṛebbi amek ara nemneɛ seg-s nukni, m'ur nuɣ ara awal i win i ɣ-d-ițweṣṣin seg igenwan.


Birtist honum þá engill Drottins, sem stóð hægra megin við reykelsisaltarið. 	 Iḍheṛ-as-d yiwen lmelk n Sidi Ṛebbi, ibedd ɣer tama tayeffust n udekkan-nni anda sseṛɣayen lebxuṛ.


Og hann bauð, að þeir skyldu skírðir verða í nafni Jesú Krists. Síðan báðu þeir hann að standa við í nokkra daga. 	 Dɣa Yefka lameṛ ad țwaɣeḍsen s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ ; imiren ḥellelen-t ad yeqqim yid-sen kra n wussan.


Og hann segir við sveina sína: "Þetta er Jóhannes skírari, hann er risinn frá dauðum, þess vegna eru kraftarnir að verki í honum." 	 yenna i iqeddacen-is : D Yeḥya aɣeṭṭas ! D nețța i-d iḥyan si ger lmegtin, daymi i gesɛa tazmert s wayes ixeddem lbeṛhanat.


Kristur hugsaði ekki um sjálfan sig, heldur eins og ritað er: "Lastyrði þeirra, sem löstuðu þig, lentu á mér." 	 Axaṭer Lmasiḥ ur inuda ara ɣef wayen i t-iɛeǧǧben, akken yura di tektabt n ?abur : Rregmat n wid i k-ikeṛhen ɣlint-ed fell-i.


Ef ekki er til upprisa dauðra, þá er Kristur ekki heldur upprisinn. 	 Ma yella ulac ḥeggu n lmegtin, ihi Lmasiḥ daɣen ur d-iḥyi ara.


En ekki hafa allir þessa þekkingu. Af gömlum vana eta nokkrir kjötið allt til þessa sem fórnarkjöt, og þá saurgast samviska þeirra, sem er óstyrk. 	 Aṭas ur nessin ara tideț-agi. Kra deg-sen i guɣen tannumi tețțen asfel n ssadaț, tura m'ara tețțen aksum-nni mazal ḥesben-t belli ț-țideț d asfel i ssadaț, neyya-nsen tenquqel, ḥussen am akken denben.


Á leiðinni frá Betaníu morguninn eftir kenndi hann hungurs. 	 Azekka-nni akken ffɣen si taddart n Bitanya, Sidna Ɛisa yelluẓ.


Fyrir trú öðlaðist Abraham kraft til að eignast son, og þó var Sara óbyrja og hann kominn yfir aldur. Hann treysti þeim, sem fyrirheitið hafði gefið. 	 S liman, ?ara tesɛa-d dderya ɣas akken ț-țiɛiqeṛt yerna meqqeṛt di leɛmeṛ, tumen belli win i s-yefkan lɛahed, ad iṭṭef deg wawal-is.


En margir þeirra, er heyrt höfðu orðið, tóku trú, og tala karlmanna varð um fimm þúsundir. 	 Lameɛna aṭas seg wid yeslan i wawal, umnen. Ad ilin azal n xemsa alaf n yemdanen i gumnen.


En vér skjótum oss ekki undan og glötumst, heldur trúum vér og frelsumst. 	 Ma d nukni ur nelli ara seg wid yeṭṭixiṛen i webrid n Ṛebbi, ur nelli ara seg wid yețțuɣalen ɣer deffir, yețḍiɛen, lameɛna nukni seg wid yesɛan liman, nețțeddu deg ubrid n leslak.


Þegar einhver heyrir orðið um ríkið og skilur ekki, þá kemur hinn vondi og rænir því, sem sáð var í hjarta hans. Það sem sáð var við götuna, merkir þetta. 	 m'ara isel wemdan i wawal yeɛnan tageldit n igenwan, ur t-yefhim ara, ițemcabi ɣer yiri n webrid i ɣer tɣelli zzerriɛa ; d Cciṭan i d-ițasen ad iqleɛ ayen izerɛen deg ul-is.


En Abraham sagði við hann: ,Ef þeir hlýða ekki Móse og spámönnunum, láta þeir ekki heldur sannfærast, þótt einhver rísi upp frá dauðum.'" 	 Ibṛahim yerra-yas : M'ur semḥessen ara i ccariɛa n Musa d lenbiya, atan ɣas ma yuɣal yiwen si lmegtin ur as-smeḥsisen ara.


Hann fór og ræddi við æðstu prestana og varðforingjana um það, hvernig hann skyldi framselja þeim Jesú. 	 Iṛuḥ ad yemcawaṛ d lmuqedmin imeqqranen akk-d lḥekkam iɛessasen n lǧameɛ iqedsen, iwakken a sen izzenz Sidna Ɛisa.


Þér hafið augu, sjáið þér ekki? Þér hafið eyru, heyrið þér ekki? Eða munið þér ekki? 	 Eɛni qquṛen wulawen-nwen ? Tesɛam allen ur tețwalim ara, tesɛam imeẓẓuɣen ur tsellem ara ?


Ég er góði hirðirinn. Góði hirðirinn leggur líf sitt í sölurnar fyrir sauðina. 	 D nekk i d ameksa n ṣṣeḥ. Ameksa n ṣṣeḥ yețțsebbil tudert-is ɣef wulli-ines.


Kærleiki Krists knýr oss, 	 Nețwaḥṛes s leḥmala n Lmasiḥ yeččuṛen ulawen-nneɣ, axaṭer neẓra imi yemmut yiwen wemdan ɣef yemdanen meṛṛa, ihi mmuten meṛṛa.


Varðveittu hið góða, sem þér er trúað fyrir, með hjálp heilags anda, sem í oss býr. 	 ?rez mliḥ deg ul-ik ayen akken i tlemḍeḍ, s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i gzedɣen deg-nneɣ.


Hann svaraði þeim: "Hafið þér eigi lesið, hvað Davíð gjörði, þegar hann hungraði og menn hans? 	 Meɛna Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni ur teɣṛim ara wayen yexdem ugellid Dawed, mi gelluẓ nețța d wid yellan yid-es ?


Um leið gól hani annað sinn, og Pétur minntist þess, er Jesús hafði mælt við hann: "Áður en hani galar tvisvar muntu þrisvar afneita mér." Þá fór hann að gráta. 	 Imiren kan yeskkuɛ uyaziḍ tikkelt tis snat, imiren Buṭrus yemmekta-d awal i s-d-yenna Sidna Ɛisa : « uqbel ad yeskuɛ uyaziḍ tikkelt tis snat, a yi-tnekkṛeḍ tlata iberdan. » Dɣa yeṭṭerḍeq d imeṭṭawen.


Sá maður, tvílyndur og reikull á öllum vegum sínum, má eigi ætla, 	 Amdan am wagi ɣas ur iṭṭamaɛ ara di Sidi Ṛebbi a s-d-yefk kra,


Þess vegna ber oss að gefa því enn betur gaum, er vér höfum heyrt, svo að eigi berumst vér afleiðis. 	 ?ef wayagi, ilaq a neṭṭef deg uselmed n tideț i nesla, a t neḥrez iwakken ur nțeffeɣ ara i webrid.


blessið þá, sem bölva yður, og biðjið fyrir þeim, er misþyrma yður. 	 Barket wid i kkun-ineɛlen, dɛut s lxiṛ i wid i kkun-iḍelmen.


Og þeir segja við fjöllin og hamrana: "Hrynjið yfir oss og felið oss fyrir ásjónu hans, sem í hásætinu situr, og fyrir reiði lambsins; 	 qqaṛen i idurar d iceṛfan : ɣlit-ed fell-aɣ, ffret-aɣ zdat wudem n Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma, zdat wurrif n Izimer ;


Þegar Pílatus heyrði þessi orð, varð hann enn hræddari. 	 Imeslayen-agi sxelɛen Bilaṭus.


Guð vildi kunngjöra þeim, hvílíkan dýrðar ríkdóm heiðnu þjóðirnar eiga í þessum leyndardómi, sem er Kristur meðal yðar, von dýrðarinnar. 	 Yebɣa a d-yesken ccan n lbaḍna agi ifazen i leǧnas nniḍen ur nelli ara n wat Isṛail, iwakken ad walin Lmasiḥ deg-wen, nețța yellan d lsas n lɛaḍima i ɣer nessaram.


Þá sögðu þeir við hann: "Hvernig opnuðust augu þín?" 	 Nnan-as : Ihi amek i d-ldint wallen ik ?


Þeir voru æfir af því að postularnir voru að kenna fólkinu og boða upprisu dauðra í Jesú. 	 Zeɛfen mi walan ṛṛusul sselmaden lɣaci yerna ssefhamen-ten ɣef ḥeggu n lmegtin qqaṛen-asen : -- Akken i d-yeḥya Sidna Ɛisa si ger lmegtin, akken daɣen ara d-ḥyun lmegtin.


Jesús segir við þá: "Komið með nokkuð af fiskinum, sem þér voruð að veiða." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Awit-ed kra n iselman seg wid i d-teṭṭfem.


En þeir þorðu ekki framar að spyrja hann neins. 	 Kukran a s-rnun ula d yiwen usteqsi.


Ég gleðst yfir návist þeirra Stefanasar, Fortúnatusar og Akkaíkusar, af því að þeir hafa bætt mér upp fjarvist yðar. 	 Aql-i feṛḥeɣ mi d-usan Stifanas, Furtunatus akk-d Axaykus ; feṛḥeɣ yis-sen am akken d kunwi.


Því að ekki er Guðs ríki matur og drykkur, heldur réttlæti, friður og fögnuður í heilögum anda. 	 Axaṭer tagelda n Sidi Ṛebbi mačči d lmakla neɣ ț-țissit meɛna d lḥeqq, d lehna akk-d lfeṛḥ s Ṛṛuḥ iqedsen.


Jesús svaraði: "Viltu leggja líf þitt í sölurnar fyrir mig? Sannlega, sannlega segi ég þér: Ekki mun hani gala fyrr en þú hefur afneitað mér þrisvar." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tqebleḍ aț-țsebbleḍ iman-ik fell-i ? Tideț a k-iniɣ : uqbel ad iskkuɛ uyaziḍ a yi-tnekkṛeḍ tlata iberdan.


Þá sem hann fyrirhugaði, þá hefur hann og kallað, og þá sem hann kallaði, hefur hann og réttlætt, en þá sem hann réttlætti, hefur hann einnig vegsamlega gjört. 	 Wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi si zik, d wid iwumi i d-issawel ; wid-nni iwumi yessawel yerra-ten d iḥeqqiyen zdat-es, wid yerra d iḥeqqiyen yefka-yasen amkan di lɛaḍima-s.


skurðgoðadýrkun, fjölkynngi, fjandskapur, deilur, metingur, reiði, eigingirni, tvídrægni, flokkadráttur, 	 zzyaṛa n lemqamat, ssḥur, lkeṛh, ccwal, tismin, zzɛaf, wid yebɣan a d-kken sennig wiyaḍ, assexṛeb, wid ifeṛqen ț-țirebbaɛ,


Þá stóð upp allur skarinn og færði hann fyrir Pílatus. 	 Tajmaɛt meṛṛa tekker, wwin Sidna Ɛisa ɣer lḥakem Bilaṭus.


Minn þá á að vera undirgefnir höfðingjum og yfirvöldum, hlýðnir og reiðubúnir til sérhvers góðs verks, 	 Smekti-ten-id ad qadṛen wid iḥekkmen, ad țțaɣen awal, ad ilin wejden ad xedmen lecɣal yelhan :


Ekkert heiti 	 Ulac isem


Jesús svarar: "Hvað varðar það mig og þig, kona? Minn tími er ekki enn kominn." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : D nekk neɣ d kemm i teɛna temsalt-agi a tameṭṭut ? Taswiɛt-iw urɛad i d-tusi.


Hann er friðþæging fyrir syndir vorar og ekki einungis fyrir vorar syndir, heldur líka fyrir syndir alls heimsins. 	 Mačči ɣef ddemma n ddnubat nneɣ kan i gefka iman-is d asfel meɛna ula ɣef ddemma n ddnubat n yemdanen n ddunit meṛṛa.


Við henni tóku og feður vorir, fluttu hana með Jósúa inn í landið, sem þeir tóku til eignar af heiðingjunum, er Guð rak brott undan þeim. Stóð svo allt til daga Davíðs. 	 Mi d-yewweḍ uqiḍun-nni ɣer ifassen n lejdud-nneɣ , wwin-t-id yid-sen mi i ten-issekcem Yacuɛa ɣer tmurt-nni i sen-yewɛed Sidi Ṛebbi , mi ssufɣen imezdaɣ-is s tezmert n Sidi Ṛebbi. Aqiḍun-nni yeqqim dinna armi d zzman n Sidna Dawed.


Ég er dyrnar. Sá sem kemur inn um mig, mun frelsast, og hann mun ganga inn og út og finna haga. 	 D nekk i ț-țawwurt. Win ara ikecmen yis-i ad yețțusellek : ad ikcem ad yeffeɣ akken i s-ihwa, ad yaf ayen ara yečč.


Þegar girndin síðan er orðin þunguð, elur hún synd, og þegar syndin er orðin fullþroskuð, fæðir hún dauða. 	 Lebɣi n tnefsit yețțawi-d ddnub, ddnub mi gețwaxdem, yețțawi-d lmut.


Það gjörir hann líka í öllum bréfum sínum, hann talar í þeim um þetta. En í þeim er sumt þungskilið, er fáfróðir og staðfestulausir menn rangsnúa, eins og öðrum ritum, sjálfum sér til tortímingar. 	 D ayen i wen-d-iqqaṛ daɣen di mkul tabṛaț i deg i d-immeslay ɣef temsalin-agi. Llan deg-sent imeslayen iweɛṛen i lefhama, daymi imdanen ur neǧhid ara di liman, ixuṣṣen di lefhama, sseɛwajen lmeɛna-nsen akken i sseɛwajen ula ț-țira nniḍen, ayagi xeddmen-t i nnger-nsen.


því að allt, sem af Guði er fætt, sigrar heiminn, og trú vor, hún er sigurinn, hún hefur sigrað heiminn. 	 axaṭer arraw n Sidi Ṛebbi ɣelben ddunit, ayen s wacu i neɣleb ddunit, d liman-nneɣ di Sidna Ɛisa.


Því mun allt það, sem þér hafið talað í myrkri, heyrast í birtu, og það, sem þér hafið hvíslað í herbergjum, mun kunngjört á þökum uppi. 	 Ayen i thedṛem di ṭṭlam a t-slen di tafat, ayen i tennam ɣer umeẓẓuɣ di texxamt ad ițțuberreḥ deg yizenqan.


Því hvar sem ofsi og eigingirni er, þar er óstjórn og hvers kyns böl. 	 Axaṭer anda llant tismin d wemḥizwer, yella ussexṛeb d mkul ccɣel n diri yellan.


og verður að þagga niður í þeim. Það eru mennirnir, sem kollvarpa heilum heimilum, er þeir kenna það, sem eigi á að kenna, fyrir svívirðilegs gróða sakir. 	 ilaq a sen-terrem tikmamin i yimawen-nsen. Skarayen lhul deg yexxamen m'ara sselmaden ayen ur nlaq ara, iwakken ad rebḥen leḥṛam.


Innan skamms mun heimurinn ekki sjá mig framar. Þér munuð sjá mig, því ég lifi og þér munuð lifa. 	 Drus i yi-d iqqimen di ddunit ; ddunit ur tețɛawad ara a yi-tẓer, ma d kunwi a yi-twalim axaṭer ddreɣ yerna ula d kunwi aț-țidirem.


Ef þér haldið boðorð mín, verðið þér stöðugir í elsku minni, eins og ég hef haldið boðorð föður míns og er stöðugur í elsku hans. 	 Ma tḥerzem lumuṛat-iw aț țdumem di tayri-w, akken ḥerzeɣ lumuṛ n Baba yerna dumeɣ di tayri-s.


Í þriðja sinn sagði Pílatus við þá: "Hvað illt hefur þá þessi maður gjört? Enga dauðasök hef ég fundið hjá honum. Ætla ég því að hirta hann og láta hann lausan." 	 Bilaṭus inṭeq-ed tikkelt tis tlata, yenna-yasen : D acu n cceṛ i gexdem ? Ur ufiɣ ara deg-s ayen yuklalen lmut. Atan ihi a s-fkeɣ tiɣṛit, imiren a s-serrḥeɣ.


Hann benti þeim með hendinni að vera hljóðir, skýrði þeim frá, hvernig Drottinn hafði leitt hann út úr fangelsinu, og bað þá segja Jakobi og bræðrunum frá þessu. Síðan gekk hann út og fór í annan stað. 	 Buṭrus iwehha-yasen s ufus-is ad ssusmen, yeḥka-yasen amek i t-id issufeɣ Sidi Ṛebbi si lḥebs, yenna yasen : Sṣiwḍet lexbaṛ-agi i Yeɛqub d watmaten. Dɣa iṛuḥ ibeddel amkan.


Tómas, sem nefndist tvíburi, sagði þá við hina lærisveinana: "Vér skulum fara líka til að deyja með honum." 	 ?uma iwumi qqaṛen Akniw, yenna i inelmaden nniḍen : Eyyaw a neddut ula d nukkni iwakken a nemmet yid-es.


Eftir hann kom fram Júdas frá Galíleu á dögum skrásetningarinnar og sneri fólki til fylgis við sig. Hann fórst líka, og þeir dreifðust allir, sem fylgdu honum. 	 Deffir Tudas, ikker-ed daɣen Yahuda ajlili di lweqt-nni n ujerred n wegdud ; aṭas daɣen n wid i geddan yid-es, meɛna ula d nețța mi gemmut, wid akk yeddan yid-es mfaṛaqen.


Páll tók að sér mennina og lét hreinsast með þeim daginn eftir. Síðan gekk hann inn í helgidóminn og gjörði kunnugt, hvenær hreinsunardagarnir væru á enda og fórnin fyrir hvern þeirra skyldi fram borin. 	 Azekka-nni, Bulus yewwi yid-es ṛebɛa yergazen-nni, issazdeg iman-is yid-sen, ikcem yid-sen ɣer wefrag n lǧameɛ iqedsen iwakken ad ixebbeṛ lmuqeddem ɣef lweqt i deg ara fakken wussan n uzizdeg-nsen, yeɛni ass i deg ara yefk mkul yiwen seg-sen lweɛda-ines.


Sýnið hver öðrum bróðurkærleika og ástúð, og verið hver yðar fyrri til að veita öðrum virðing. 	 Sɛut daymen leqdeṛ wway gar-awen ; sɛut leḥnana, myeḥmalet s leḥmala n tegmaț.


og sögðu: "Hvar er hinn nýfæddi konungur Gyðinga? Vér sáum stjörnu hans renna upp og erum komnir að veita honum lotningu." 	 anda ilul llufan-nni ara yilin d agellid n wat Isṛail ? Axaṭer nwala-d itri-ines si cceṛq, nusa-d a t-neɛbed.


Krispus samkundustjóri tók trú á Drottin og allt heimili hans, og margir Korintumenn, sem á hlýddu, tóku trú og létu skírast. 	 Krisbus, ameqqran n lǧameɛ yumen s Ɛisa Lmasiḥ nețța d wat wexxam-is meṛṛa ; aṭas n wat kurintus daɣen i gumnen mi slan s wayen i d-yenna Bulus, dɣa țwaɣeḍsen deg waman.


Fyrir því skal maður yfirgefa föður sinn og móður og bindast konu sinni, 	 Daymi : Argaz ad yeǧǧ baba-s akk-d yemma-s,iwakken ad iɛic ț-țmeṭṭut-is.


Jesús sá hana og kallaði hana til sín og sagði við hana: "Kona, þú ert laus við sjúkleik þinn!" 	 Mi ț-iwala Sidna Ɛisa, iluɛa-ț yenna-yas : A tameṭṭut, teḥliḍ seg wekraf-im.


Enginn hyggi að eigin hag, heldur hag annarra. 	 Ur țnadit ara ɣef nnfeɛ-nwen kan kunwi, meɛna nadit ɣef nnfeɛ n wiyaḍ.


Bræður, sérhver verði frammi fyrir Guði kyrr í þeirri stétt, sem hann var kallaður í. 	 Ihi ay atmaten, ilaq yal yiwen ad yeqqim zdat Ṛebbi di lḥala i deg yella asmi s-d-yessawel.


Daglega komu þeir saman með einum huga í helgidóminum, þeir brutu brauð í heimahúsum, neyttu fæðu saman í fögnuði og einlægni hjartans. 	 Kull ass, s yiwen ṛṛay, țnejmaɛen di lǧameɛ iqedsen, țnejmaɛen daɣen deg ixxamen-nsen, beṭṭun aɣṛum iwakken ad mektin Lmasiḥ, tețțen lqut-nsen s nneya d lfeṛḥ ;


Í niðurlægingunni var hann sviptur rétti. Hver getur sagt frá ætt hans? Því að líf hans var hrifið burt af jörðinni. 	 Yețwaḥqeṛ, ițwačč lḥeqq-is ! Anwa ara d-yeḥkun ɣef wayen yedṛan di lǧil-ines ? Anwa ara d-yeḥkun ɣef tudert-is yețwakksen si ddunit ?


Margir af lærisveinum hans, er á hlýddu, sögðu: "Þung er þessi ræða. Hver getur hlustað á hana?" 	 Mi s-slan inelmaden-is, aṭas deg-sen nnan : Imeslayen-agi weɛṛen, anwa i gzemren a ten-yeqbel ?


ef öll athygli yðar beinist að þeim, sem skartklæðin ber, og þér segið: "Settu þig hérna í gott sæti!" en segið við fátæka manninn: "Stattu þarna, eða settu þig á gólfið við fótskör mína!" 	 ma yella tuzzlem ɣer umeṛkanti-nni yelsan llebsa ifazen tefkam-as lqima tennam-as : eyya-d aț-țeqqimeḍ dagi, d amkan n lɛali ; ma d igellil-nni tennam-as : kečč bedd kan dagi neɣ qqim-ed dagi ɣer iḍaṛṛen-nneɣ.


Sá sem vinnur góð verk þarf ekki að óttast valdsmennina, heldur sá sem vinnur vond verk. En viljir þú eigi þurfa að óttast yfirvöldin, þá gjör það sem gott er, og muntu fá lofstír af þeim. 	 Mačči d wid ixeddmen lxiṛ ara yaggaden imdebbṛen n lḥukuma meɛna d wid ixeddmen cceṛ. M'ur tebɣiḍ ara aț-țaggaḍeḍ lḥukuma, xdem ayen yelhan, a k-fken lehna.


ráku út marga illa anda og smurðu marga sjúka með olíu og læknuðu þá. 	 Ssufuɣen aṭas n leǧnun, dehhinen s zzit aṭas n imuḍan, sseḥlayen-ten.


Lýður þessi heiðrar mig með vörunum, en hjarta þeirra er langt frá mér. 	 Y enna-d Ṛebbi : agdud-agi, ițɛuzzu-yi s wawal kan, ma d ul-is yebɛed fell-i.


Hann mun gjöra mig dýrlegan, því af mínu mun hann taka og kunngjöra yður. 	 A d-isbeggen tamanegt-iw axaṭer s ɣuṛ-i ara d-yawi wayen akk ara wen-d-yini.


Hann kallaði fyrir sig tvo hundraðshöfðingja og sagði: "Látið tvö hundruð hermenn vera tilbúna að fara til Sesareu eftir náttmál, auk þess sjötíu riddara og tvö hundruð léttliða. 	 Yuɣal issawel i sin lfesyanat, yenna-yasen : Heggit mitin iɛeskṛiwen, sebɛin yemnayen akk-d mitin iɛeskṛiwen i gteddun s imezṛagen, ad ṛuḥen ɣef tesɛa n yiḍ ɣer Qiṣarya.


Skírn á ég að skírast. Hversu þungt er mér, uns hún er fullnuð. 	 Yella yiwen n weɣḍas i yi-țṛaǧun... D leɛtab ameqqran yerna ɣeṣbeɣ melmi ara d-yas wass-nni !


Hreinsið burt gamla súrdeigið, til þess að þér séuð nýtt deig, enda eruð þér ósýrðir. Því að páskalambi voru er slátrað, sem er Kristur. 	 Ssizdeget iman-nwen, kkset si gar-awen tamtunt ( iɣes ) taqdimt n ddnub iwakken aț-țilim d arukti ajdid yeṣfan. Ț-țideț d arukti ajdid yeṣfan i tellam, axaṭer Tafaska-nneɣ tebda, imi Lmasiḥ yellan d izimer nneɣ n leslak yefka iman-is d asfel.


Þeir fóru þá um Mýsíu og komu niður til Tróas. 	 Ɛeddan si tmurt n Misya, ṣubben ɣer temdint n Truwas.


Og ég heyrði rödd af himni sem nið margra vatna og sem gný mikillar þrumu, og röddin, sem ég heyrði, var eins og hörpuhljómur hörpuleikara, sem slá hörpur sínar. 	 Sliɣ i ṣṣut n tuɣac i d-yekkan seg igenni, am akken d ṣṣut n lebḥeṛ m'ara yekker, am tiyita n ṛṛɛud ; ṣṣut n tuɣac-nni, yecba ṣṣut i d-ițeffɣen seg waṭas n snitrat.


Og þetta er hans boðorð, að vér skulum trúa á nafn sonar hans Jesú Krists og elska hver annan, samkvæmt því sem hann hefur gefið oss boðorð um. 	 Atan wayen i ɣ-d-yumeṛ : a namen s yisem n Mmi-s Ɛisa Lmasiḥ yerna a nemyeḥmal wway gar-aneɣ am akken yella di lameṛ i ɣ-d-yefka. f+


Undruðust menn mjög kenningu hans, því að hann kenndi þeim eins og sá er vald hefur, og ekki eins og fræðimennirnir. 	 Lɣaci i s-ițḥessisen wehmen deg uselmed ines axaṭer imeslayen-is sɛan tissas ( lhiba ), mačči am uselmed n lɛulama n ccariɛa.


Hann sagði við þá: ,Farið þér einnig í víngarðinn, og ég mun greiða yður sanngjörn laun.' 	 yenna-yasen : Ṛuḥet ula d kunwi aț-țxedmem di tfeṛṛant-iw, a wen-fkeɣ ayen tuklalem.


Í lögmálinu er ritað: Með annarlegu tungutaki og annarlegum vörum mun ég tala til lýðs þessa, og eigi að heldur munu þeir heyra mig, segir Drottinn. 	 Atan wayen yuran di tira : Sidi Ṛebbi yenna-d : A d-mmeslayeɣ i wegdud-agi+ seg imawen n ibeṛṛaniyen + s tutlayin nniḍen+ , meɛna ur iyi-d-smeḥsisen ara.+ +


Það hefur glatt mig mjög, að ég hef fundið nokkur af börnum þínum, er ganga fram í sannleika, samkvæmt því boðorði, sem vér tókum við af föðurnum. 	 Acḥal feṛḥeɣ imi ufiɣ kra seg warraw-im teddun deg webrid n tideț, akken i ɣ-t-id-yumeṛ Baba Ṛebbi.


Guð er réttlátur, hann endurgeldur þeim þrengingu, sem að yður þrengja. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi yellan d Bab n lḥeqq, a d-yerr leqheṛ ɣef wid i kkun-ițqehhiṛen,


María kom þangað, sem Jesús var, og er hún sá hann, féll hún honum til fóta og sagði við hann: "Herra, ef þú hefðir verið hér, væri bróðir minn ekki dáinn." 	 Mi tewweḍ Meryem ɣer wemkan anda yella Sidna Ɛisa, akken kan i t-twala, teɣli ɣer iḍaṛṛen-is tenna : A Sidi, lemmer dagi i telliḍ tili gma ur yemmut ara.


Því að augu Drottins eru yfir hinum réttlátu og eyru hans hneigjast að bænum þeirra. En auglit Drottins er gegn þeim, sem illt gjöra. 	 axaṭer Sidi Ṛebbi ṛeṣṣant wallen-is ɣef yiḥeqqiyen, + + isell-ed i tiɣṛi-nsen ; + meɛna ițeffer udem-is + ɣef wid ixeddmen cceṛ.


En þá er þeir strengdu hann undir höggin, sagði Páll við hundraðshöfðingjann, er hjá stóð: "Leyfist yður að húðstrýkja rómverskan mann og það án dóms og laga?" 	 Mi t-cudden s tɣeggadin, Bulus yenna i lqebṭan yellan dinna : Eɛni iserreḥ-awen lqanun aț țewtem aṛumani s ujelkkaḍ uqbel ad iɛeddi di ccṛeɛ ?


Gott tré getur ekki borið vonda ávöxtu, ekki heldur slæmt tré góða ávöxtu. 	 Ttejṛa yelhan ur tezmir ara a d-tefk yir lfakya, akken daɣen yir ttejṛa ur tezmir ara a d-tefk lfakya yelhan.


"Stranglega bönnuðum vér yður að kenna í þessu nafni, og nú hafið þér fyllt Jerúsalem með kenningu yðar og viljið steypa yfir oss blóði þessa manns." 	 Neggul deg-wen ur tețțuɣalem aț-țeslemdem s yisem-agi ; lameɛna kunwi tessufɣem aselmed nwen di temdint n Lquds meṛṛa ! Tura tebɣam a d-terrem ɣer yirawen nneɣ tamgeṛṭ n wergaz-agi !


Jesús segir við hann: "Ég er vegurinn, sannleikurinn og lífið. Enginn kemur til föðurins, nema fyrir mig. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : D nekk i d abrid axaṭer d nekk i ț-țideț, d nekk i ț-țudert. Yiwen ur yezmir ad iṛuḥ ɣer Baba m'ur yekki ara seg-i.


En hin bílífa er dauð, þó að hún lifi. 	 Ma ț-țaǧǧalt yeṭṭafaṛen zzhu n ddunit, tinna temmut ɣas mazal-iț tedder.


Jesús sneri sér við, og er hann sá hana, sagði hann: "Vertu hughraust, dóttir, trú þín hefur bjargað þér." Og konan varð heil frá þeirri stundu. 	 Sidna Ɛisa yezzi ɣer deffir, mi ț-iwala yenna-yas : Ur țțaggad a yell-i, liman-im isseḥla-kkem. SSeg imiren tameṭṭut-nni teḥla.


Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn. Lát mig vera sem einn af daglaunamönnum þínum.' 	 ur uklaleɣ ara ad iliɣ d mmi-k, ḥseb-iyi am yiwen seg ixeddamen-ik »


Sömuleiðis tók hann og bikarinn eftir kvöldmáltíðina og sagði: "Þessi bikar er hinn nýi sáttmáli í mínu blóði. Gjörið þetta, svo oft sem þér drekkið, í mína minningu." 	 Daɣen, mi fukken učči, yeddem ed taqbuct yenna : « Taqbuct-agi d lemɛahda tajḍiṭ s idammen-iw ; xeddmet ayagi iwakken a yi-d-tețmektayem. »


svo sannarlega sem Guð er einn, sem mun réttlæta umskorna menn af trú og óumskorna fyrir trúna. 	 imi yiwen n Ṛebbi kan i gellan ; ad yerr d iḥeqqiyen zdat-es wid akk yumnen, am wid iḍehṛen am wid ur neḍhiṛ.


Gekk þá annar bróðirinn 	 Wis sin yuɣ taǧǧalt-nni, yemmut ula d nețța.


En hvað snertir samskotin til hinna heilögu, þá skuluð einnig þér fara með þau eins og ég hef fyrirskipað söfnuðunum í Galatíu. 	 Ɣef wayen yeɛnan ajmaɛ n yedrimen i watmaten n temdint n Lquds yellan di lexṣaṣ, xedmet akken i weṣṣaɣ ad xedmen di tejmuyaɛ n tmurt n Galasya.


Áður en heimurinn var grundvallaður hefur hann útvalið oss í Kristi, til þess að vér værum heilagir og lýtalausir fyrir honum. Í kærleika sínum 	 Yis i ɣ-d-ixtaṛ Sidi Ṛebbi uqbel a d-ixleq ddunit, iwakken a nili zdat-es d izedganen mbla lɛib.


Þegar dagur rann, bundust Gyðingar samtökum og sóru þess eið að eta hvorki né drekka, fyrr en þeir hefðu ráðið Pál af dögum. 	 Mi guli wass, at Isṛail xedmen tiḥileț, msefhamen, gullen ur ččin ur swin alamma nɣan Bulus.


Þannig getur enginn yðar verið lærisveinn minn, nema hann segi skilið við allt sem hann á. 	 S wakka, yiwen ur yezmir ad yili d anelmad-iw m'ur yeqbil ara ad yeǧǧ ayen akk yesɛa.


Að fjörutíu árum liðnum ,birtist honum engill í eyðimörk Sínaífjalls í logandi þyrnirunna.' 	 Mi ɛeddan ṛebɛin n iseggasen, idheṛ-as-ed yiwen n lmelk deg yiwen uḥeǧǧaǧu n tmes iceɛlen deg inijel, mi gella deg unezṛuf n wedrar n Sinay.


Sköpunin var undirorpin fallvaltleikanum, ekki sjálfviljug, heldur vegna hans, sem varp henni undir hann, 	 Axaṭer taxelqit teɣli seddaw leḥkum n lbaṭel, mačči s lebɣi-ines, lameɛna s lebɣi n win i ț-yesseɣlin.


Hinn sami andi veitir einum trú, öðrum lækningagáfu 	 Ṛṛuḥ-agi yefka daɣen i wayeḍ liman iǧehden, i wayeḍ tazmert s wayes ara yesseḥlu imuḍan ;


Þar kom, að vér þoldum ekki lengur við og réðum þá af að verða einir eftir í Aþenu, 	 Imi ur nezmir ara a neṣbeṛ fell-awen nnig wannect-a, nufa-d yiwen ṛṛay : nukni a neqqim di temdint n Atinya,


Þegar hann hafði handtekið hann, lét hann setja hann í fangelsi og fól fjórum fjögurra hermanna varðflokkum að gæta hans. Ætlaði hann eftir páska að leiða hann fram fyrir lýðinn. 	 Mi t-id-ṭṭfen, rran-t ɣer lḥebs. Isbedd-as taɛessast n ṛebɛa trebbaɛ n lɛeskeṛ, mkul tarbaɛt deg-s ṛebɛa iɛeskṛiwen ; yebɣa a t-icaṛeɛ zdat lɣaci meṛṛa, m'ara tɛeddi Tfaska n yizimer.


Veislustjóri bragðaði vatnið, sem var orðið vín, og vissi ekki, hvaðan það var, en þjónarnir, sem vatnið höfðu ausið, vissu það. Þá kallaði veislustjóri á brúðgumann 	 Win iḍebbṛen di leqdic n tmeɣṛa yeɛṛeḍ aman-nni i guɣalen d ccṛab. Nețța ur yeẓri ansi i d-yekka ccṛab-agi, ma d iqeddacen-is ẓran axaṭer d nutni i ten-id-yewwin. Iṛuḥ yessawel i yesli,


En fyrst það eru þrætur um orð og nöfn og lögmál yðar, þá ráðið sjálfir fram úr því. Dómari í þeim sökum vil ég ekki vera." 	 meɛna imi d amjadel ɣef yimeslayen, ɣef yismawen akk-d ccariɛa n Musa, ayagi d ccɣel-nwen ! Ur bɣiɣ ara ad ḥekmeɣ ɣef wannect-a.


og sá hann, og hann sagði við mig: ,Flýt þér og far sem skjótast burt úr Jerúsalem, því að þeir munu ekki veita viðtöku vitnisburði þínum um mig.' 	 walaɣ Sidna Ɛisa yenna-yi-d : Ffeɣ s lemɣawla si temdint n Lquds, axaṭer ur qebblen ara ayen s wayes ara tcehdeḍ fell-i.


En koma munu þeir dagar, er brúðguminn verður frá þeim tekinn, þá munu þeir fasta, á þeim degi. 	 A d-yas lweqt i deg ara sen yețwakkes yesli, deg wass-nni ad uẓummen.


Öldungur á að vera óaðfinnanlegur, einkvæntur, á að eiga trúuð börn, sem eigi eru sökuð um gjálífi eða óhlýðni. 	 Yal yiwen deg-sen ilaq ad yili d amdan iwumi ur d-ssukksen acemma, ad yesɛu yiwet tmeṭṭut kan, arraw-is ad ilin d wid iḍuɛen Sidi Ṛebbi, ad sɛun tikli yelhan, ad țțaɣen awal iwakken ur sen-d-ssukkusen ara wiyaḍ kra n diri.


Hersveitarforinginn lét piltinn fara og bauð honum: "Þú mátt engum segja, að þú hafir gjört mér viðvart um þetta." 	 Amdebbar ameqqran iserreḥ-as i weqcic-nni ad iṛuḥ, yenna-yas : Ur qqaṛ i yiwen belli tessaweḍed iyi-d lexbaṛ-agi.


Hann gekk skammt þaðan og sá Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróður hans, og voru þeir einnig á báti að búa net. 	 Ikemmel abrid-is, iwala Yeɛqub akk-d gma-s Yuḥenna yellan d arraw n Zabadi, qqimen di teflukt-nsen țxiḍin icebbaken.


Og miklu fleiri tóku trú, þegar þeir heyrðu hann sjálfan. 	 Aṭas nniḍen i gumnen yis mi slan i imeslayen-is.


Og Jóhannes vitnaði: "Ég sá andann koma af himni ofan eins og dúfu, og hann nam staðar yfir honum. 	 Atan wayen i d-yenna Yeḥya Aɣeṭṭas fell-as : Walaɣ Ṛṛuḥ iqedsen iṣubb-ed seg igenni s ṣṣifa n tetbirt yers-ed fell-as.


Og hann spurði þá: "En þér, hvern segið þér mig vera?" Pétur svaraði honum: "Þú ert Kristur." 	 Yerna yesteqsa-ten : I kunwi, d acu-iyi ɣuṛ-wen ? Buṭrus yerra-yas : Keččini d Lmasiḥ. ( yeɛni win yextaṛ Ṛebbi )


Hann stóð upp, tók jafnskjótt rekkjuna og gekk burt í allra augsýn, svo að allir voru furðu lostnir, lofuðu Guð og sögðu: "Aldrei áður höfum vér þvílíkt séð." 	 Imiren kan, yekker yeddem usu-ines, yeffeɣ zdat-nsen irkul. Lɣaci wehmen deg wayen yedṛan, țḥemmiden Sidi Ṛebbi, qqaṛen : Werǧin ( di leɛmeṛ ) neẓri ayagi !


Mennirnir undruðust og sögðu: "Hvílíkur maður er þetta? Jafnvel vindar og vatn hlýða honum." 	 Wid iḥedṛen, tɛeǧǧben qqaṛen : Anwa-t wagi ? Ula d aḍu d lebḥeṛ țțaɣen-as awal !


Því að vald hestanna er í munni þeirra og í töglum þeirra, því að tögl þeirra eru lík höggormum. Eru höfuð á, og með þeim granda þeir. 	 Axaṭer tazmert n iɛewdiwen-nni tella deg imawen-nsen akk-d ijeḥnaḍ-nsen ; tijeḥnaḍ-agi-nsen cubant izerman ; sɛant iqeṛṛay, yis-sen i țḍuṛṛun.


En það varð, meðan hann var að blessa þá, að hann skildist frá þeim og var upp numinn til himins. 	 Di teswiɛt-nni yemfaṛaq yid-sen, yețwarfed ɣer igenni,


Nú fullnaðist brátt sá tími, er hann skyldi upp numinn verða. Beindi hann þá augum til Jerúsalem, einráðinn að fara þangað. 	 Mi qṛib a d-awḍen wussan i deg ara yețwarfed ɣer igenwan, Sidna Ɛisa yeqsed ad iṛuḥ ɣer temdint n Lquds.


Hreinsið burt gamla súrdeigið, til þess að þér séuð nýtt deig, enda eruð þér ósýrðir. Því að páskalambi voru er slátrað, sem er Kristur. 	 Ssizdeget iman-nwen, kkset si gar-awen tamtunt ( iɣes ) taqdimt n ddnub iwakken aț-țilim d arukti ajdid yeṣfan. Ț-țideț d arukti ajdid yeṣfan i tellam, axaṭer Tafaska-nneɣ tebda, imi Lmasiḥ yellan d izimer nneɣ n leslak yefka iman-is d asfel.


Hann sagði líka dæmisögu þessa við nokkra þá er treystu því, að sjálfir væru þeir réttlátir, en fyrirlitu aðra: 	 Yenna-d daɣen lemtel-agi ɣef kra n yemdanen iḥesben iman-nsen d iḥeqqiyen ɣer Ṛebbi, iḥeqqṛen wiyaḍ :


Hann svaraði þeim: "Hvað hefur Móse boðið yður?" 	 Yerra-yasen : Acu n lameṛ i wen-d-yeǧǧa Musa ?


En mér er líf mitt einskis virði, fái ég aðeins að fullna skeið mitt og þá þjónustu, sem Drottinn Jesús fól mér: Að bera vitni fagnaðarerindinu um Guðs náð. 	 Lameɛna tudert-iw ur s-fkiɣ ara lqima, ur ț-ḥsibeɣ ara eɛzizet fell-i ; a wi yufan kan ad kemmleɣ tikli-inu akk-d Ṛebbi, ad xedmeɣ s lfeṛḥ ayen i yi-d-ifka Sidna Ɛisa, iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi.


Jesús vissi, að allt var þegar fullkomnað. Þá sagði hann, til þess að ritningin rættist: "Mig þyrstir." 	 Mi geẓra Sidna Ɛisa dayen kullec ifuk, yenna iwakken ad nnekmalent tira iqedsen : Ffudeɣ !


Þegar heiðingjar, sem hafa ekki lögmál, gjöra að eðlisboði það sem lögmálið býður, þá eru þeir, þótt þeir hafi ekki neitt lögmál, sjálfum sér lögmál. 	 Leǧnas ur nessin ara ccariɛa, i gxeddmen s nneya-nsen ayen i d-tenna, uɣalen d ccariɛa i yiman-nsen ɣas akken ur ț-sɛin ara.


En þér vitið, hvernig hann hefur reynst, að hann hefur þjónað að boðun fagnaðarerindisins með mér eins og barn með föður sínum. 	 Tessnem tikli n Timuṭi, am weqcic ɣer baba-s, yefka tudert-is yid-i i ubecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ.


En jafnskjótt og hann hafði séð þessa sýn, leituðum vér færis að komast til Makedóníu, þar sem vér skildum, að Guð hafði kallað oss til þess að flytja þeim fagnaðarerindið. 	 Mbeɛd ayen i s-d-iweḥḥa Sidi Ṛebbi i Bulus, nennuda amek ara nṛuḥ ɣer tmurt n Masidunya, axaṭer nefhem belli d Sidi Ṛebbi i ɣ-d yessawlen iwakken a nbecceṛ Lexbeṛ n lxiṛ di tmurt-nni.


"Fangelsið fundum vér að öllu tryggilega læst, og varðmennirnir stóðu fyrir dyrum, en er vér lukum upp, fundum vér engan inni." 	 Nufa lḥebs isekkeṛ, iɛessasen bedden zdat n tewwurt, lameɛna mi nekcem, ur nufi ula d yiwen zdaxel.


Hann fór og tók að kunngjöra í Dekapólis, hve mikið Jesús hafði fyrir hann gjört, og undruðust það allir. 	 Iṛuḥ, yebda yețberriḥ di ɛecṛa n temdinin-nni ayen akk i s-yexdem Sidna Ɛisa. Kra win i s-yeslan yetɛeǧǧeb.


Og hann sór henni: "Hvað sem þú biður um, það mun ég veita þér, allt að helmingi ríkis míns." 	 Yerna yeggul-as : Ssuter-ed ayen tebɣiḍ a m-t-id fkeɣ, ɣas d azgen di tgelda-w.


Pílatus spurði hann aftur: "Svarar þú engu? Þú heyrir, hve þungar sakir þeir bera á þig." 	 Bilaṭus yerna yesteqsa-t : Ur d-tețțaraḍ ara awal ? Ur tesliḍ ara ayen akk s wayes i d-țcetkin fell-ak ?


Því skuluð þér gjöra og halda allt, sem þeir segja yður, en eftir breytni þeirra skuluð þér ekki fara, því þeir breyta ekki sem þeir bjóða. 	 Xedmet ayen akk ara wen-d-inin, meɛna ur xeddmet ara wayen xeddmen nutni, axaṭer ayen i d-qqaṛen ur t-xeddmen ara.


En nú fer ég til hans, sem sendi mig, og enginn yðar spyr mig: ,Hvert fer þú?' 	 Tura ad ṛuḥeɣ ɣer win i yi-d iceggɛen ; atan yiwen deg-wen ur iyi-d-isteqsa ɣer wanda ara ṛuḥeɣ.


En þegar ég hef lokið þessu og tryggilega afhent þeim þennan ávöxt, mun ég fara um hjá yður til Spánar. 	 M'ara sen-fkeɣ ayen akk i sen-d jemɛen, ad ikfu ccɣel-agi, imiren ad ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Sbanya, a n-ɛeddiɣ ɣuṛ-wen.


Þetta var í þriðja sinn, sem Jesús birtist lærisveinum sínum upp risinn frá dauðum. 	 ?-țikkelt tis tlata i d-yesken iman-is Sidna Ɛisa i inelmaden-is seg wasmi i d-yeḥya si lmut. Sidna Ɛisa akk-d Buṭrus


Auður yðar er orðinn fúinn og klæði yðar eru orðin möletin, 	 Cci-nwen yerka, llebsa-nwen tečča-ț tumeṭ !


Mætti hann styrkja yður á allan hátt með dýrðarmætti sínum, svo að þér fyllist þolgæði í hvívetna og umburðarlyndi og getið með gleði 	 Ndeɛɛu ɣer Ṛebbi akken a kkun-isseǧhed s tezmert-is tameqqrant iwakken aț-tṣebṛem i kullec alamma ț-țaggara.


En Kaífas var sá sem gefið hafði Gyðingum það ráð, að betra væri, að einn maður dæi fyrir lýðinn. 	 Kayef d win akken i sen-yennan i wat Isṛail : « Axiṛ ad immet yiwen kan ɣef lumma.»


Vísast hefur hann þess vegna orðið viðskila við þig um stundarsakir, að þú síðan skyldir fá að halda honum eilíflega, 	 Anwi yeẓran ? Ahat yemfaṛaq yid-ek i kra n lweqt kan iwakken asm'ara temlilem ur tețțuɣalem ara aț-țemfaṛaqem,


Þeir æstu upp fólkið, öldungana og fræðimennina, og þeir veittust að honum, gripu hann og færðu hann fyrir ráðið. 	 Sekkren ccwal ger lɣaci d lecyux akk-d lɛulama n ccariɛa , dɣa ṭṭfen Stifan ewwtent, wwin-t ɣer unejmaɛ n usqamu n ccṛeɛ.


Hann svaraði þeim: ,Þetta hefur einhver óvinur gjört.' Þjónarnir sögðu við hann: ,Viltu, að vér förum og tínum það?' 	 Yerra-yasen : D yiwen weɛdaw i gxedmen akka ! IIqeddacen-nni nnan-as : Ihi tebɣiḍ a nṛuḥ a neqleɛ aẓekkun-agi ?


yður hefur hann nú sátta gjört við sig með dauða Krists í jarðneskum líkama. Hann vildi láta yður koma fram fyrir sig heilaga og lýtalausa og óaðfinnanlega. 	 Tura issemṣaleḥ-ikkun yid-es s lmut n Mmi-s iwakken a d-tbanem zdat-es teṣfam, mbla lɛib.


Þá sagði hann þeim dæmisögu um það, hvernig þeir skyldu stöðugt biðja og eigi þreytast: 	 Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi iwakken ad deɛɛun daymen ɣer Sidi Ṛebbi ur feččlen ara.


Og þér hafið gleymt áminningunni, sem ávarpar yður eins og syni: Sonur minn, lítilsvirð ekki hirtingu Drottins, og lát ekki heldur hugfallast er hann tyftar þig. 	 yerna tețțum lewṣayat i wen-d-ițțak am warraw-is. A mmi ur ḥeqqeṛ ara tiyita n Sidi Ṛebbi, ur feččel ara m'ara d-izzem fell-ak


Og ég sá mikið hvítt hásæti og þann, sem í því sat. Og fyrir ásjónu hans hvarf himinn og jörð og þeirra sá engan stað. 	 Walaɣ daɣen yiwen ukersi n lḥekma ɛlayen d amellal akk-d Win yeqqimen fell-as, igenni d lqaɛa rewlen zdat-es ur sen-d-yeqqim ara wemkan.


Lærisveinarnir sögðu við hann: "Rabbí, nýlega voru Gyðingar að því komnir að grýta þig, og þú ætlar þangað aftur?" 	 Nnan-as : A Sidi, mačči aṭas aya segmi țnadin wat Isṛail a k-nɣen s iblaḍen, tura tebɣiḍ aț-țuɣaleḍ ɣer dinna ?


Þá sagði Jesús: "Lát hana í friði. Hún hefur geymt þetta til greftrunardags míns. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yas : Anfet-as ! Leɛṭeṛ-agi thegga-t i wass n temḍelt-iw.


Landshöfðinginn spurði: "Hvorn þeirra tveggja viljið þér, að ég gefi yður lausan?" Þeir sögðu: "Barabbas." 	 Lḥakem yenna-yasen : Anwa ger sin-agi iwumi tebɣam ad serrḥeɣ ? RRran-as : I Barabas ! Serreḥ-ed i Barabas !


Vér erum hinir umskornu, vér sem dýrkum Guð í anda hans og miklumst af Kristi Jesú og treystum ekki ytri yfirburðum, 	 Axaṭeṛ d nukni i gesɛan ṭṭhara n ṣṣeḥ imi nɛebbed Sidi Ṛebbi s Ṛṛuḥ-is ; yerna nețzuxxu s Ɛisa Lmasiḥ nețkel fell-as, ur nețkil ara ɣef limaṛat n yemdanen.


Og hann stefndi saman öllum æðstu prestum og fræðimönnum lýðsins og spurði þá: "Hvar á Kristur að fæðast?" 	 Hiṛudus yesnejmaɛ-ed akk lmuqedmin d lɛulama n wegdud, isteqsa-ten ɣef wemkan anda ara d-ilal Lmasiḥ ara d-yasen.


Þá æpti andinn, teygði hann mjög og fór, en sveinninn varð sem nár, svo að flestir sögðu: "Hann er dáinn." 	 Imiren iɛeggeḍ, ihucc-it nezzeh, dɣa yeffeɣ seg-s. Aqcic-nni yuɣal am lmegget, daymi aṭas i s-yeqqaṛen : « yemmut. »


Sæl er hún, sem trúði því, að rætast mundi það, sem sagt var við hana frá Drottni." 	 ?-țaseɛdit kemm yumnen s wayen i m-d-yenna Sidi Ṛebbi !


Nú var komið kvöld. Þá var aðfangadagur, það er dagurinn fyrir hvíldardag. 	 Mi d-teɣli tmeddit, yewweḍ-ed Yusef n temdint n Arimati, yellan d argaz mucaɛen aṭas di tejmaɛt n ccṛeɛ ; ula d nețța yessaram a d-tass tgelda n Sidi Ṛebbi.


Hann mun orð til þín mæla, og fyrir þau munt þú hólpinn verða og allt heimili þitt.' 	 a k-d-yini amek ara tețwasellkeḍ kečč d wat wexxam-ik.


Tjaldbúð var gjörð, hin fremri, og í henni voru bæði ljósastikan, borðið og skoðunarbrauðin, og heitir hún "hið heilaga". 	 Axaṭer sbedden yiwen uqiḍun n temlilit i deg llan sin imukan : Deg umkan amezwaru yețțusemman amkan iqedsen, yella lmeṣbeḥ akk-d ṭṭabla anda yețrusu weɣṛum yețțunefken d lweɛda.


Þeir tóku saman brauðbitana, er fylltu tólf körfur, svo og fiskleifarnar. 	 jemɛen-d tnac iḍellaɛen n weɣṛum akk-d lḥut i d-yegran.


Fátæka hafið þér ætíð hjá yður, en mig hafið þér ekki ávallt." 	 Igellilen a ten-tesɛum daymen gar-awen ! Ma d nekk, ur iyi-tseɛɛum ara daymen yid-wen.


Lærisveinar Jóhannesar og farísear héldu nú föstu. Þá koma menn til Jesú og spyrja hann: "Hví fasta lærisveinar Jóhannesar og lærisveinar farísea, en þínir lærisveinar fasta ekki?" 	 Inelmaden n Yeḥya aɣeṭṭas akk-d ifariziyen llan țțuẓummen. Usan-d ad steqsin Sidna Ɛisa nnan-as : Acuɣer inelmaden n Yeḥya d inelmaden n ifariziyen țțuẓummen, ma d inelmaden-ik ur țțuẓummen ara ?


Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists, sem í Kristi hefur blessað oss með hvers konar andlegri blessun í himinhæðum. 	 Ad ițțubarek Sidi Ṛebbi, baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, i ɣ-d-ifkan deg igenwan mkul lbaṛakat n Ṛṛuḥ iqedsen, s Ɛisa Lmasiḥ.


svo ákafur, að ég ofsótti kirkjuna. Ef litið er á réttlætið, sem fæst með lögmálinu, var ég vammlaus. 	 ?ef wayen yeɛnan ccariɛa, d afarizi, ma d zzwaṛa, d win ițqehhiṛen tajmaɛt n imasiḥiyen ; ɣef wayen yeɛnan lqanun n ccariɛa n Sidna Musa, ur yelli wayen i yi-ixuṣṣen.


Og ef eyrað segði: "Fyrst ég er ekki auga, heyri ég ekki líkamanum til," þá er það ekki þar fyrir líkamanum óháð. 	 Ma yella yenna-d umeẓẓuɣ : nekk mačči ț-țiṭ, ur țekkiɣ ara di lǧețța, eɛni ț-țideț m'ur yelli ara ț-țiṭ ur ițekka ara ula d nețța di lǧețța ?


Dæmið sjálfir: Sæmir það konu að biðja til Guðs berhöfðuð? 	 Meyzet kunwi s yiman-nwen : eɛni yelha-yas i tmeṭṭut aț-țdeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi mbla ma tesburr ɣef wuqeṛṛuy-is ?


Þér eruð þegar hreinir vegna orðsins, sem ég hef talað til yðar. 	 Akka ula d kunwi i teṣfam s uselmed i wen-d-fkiɣ.


Vér vitum, að vér tilheyrum Guði og allur heimurinn er á valdi hins vonda. 	 Neẓra belli d arraw n Sidi Ṛebbi i nella, ma d ddunit teɣli ger ifassen n wemcum.


Því að þeir voru tímarnir, að vér vorum einnig óskynsamir, óhlýðnir, villuráfandi, í ánauð hvers konar fýsna og lostasemda. Vér ólum aldur vorn í illsku og öfund, vorum andstyggilegir, hötuðum hver annan. 	 Axaṭer ula d nukni zik txuṣṣ-aɣ tmusni, ur nețțaɣ ara awal ; nella nḍaɛ, nella d aklan n zzhu d wayen akk s wayes i ɣ-tesseḍmeɛ ddunit, nella d imcumen, nɛac di tismin, nekṛeh wiyaḍ, wiyaḍ keṛhen-aɣ.


Þegar hún hellti þessum smyrslum yfir líkama minn, var hún að búa mig til greftrunar. 	 Mi d-tesmar leɛṭeṛ-agi fell-i, d lǧețța-w i thegga i temḍelt-iw.


Ég sendi hann til þín aftur, og er hann þó sem hjartað í brjósti mér. 	 Nețța yeɛzizen ɣuṛ-i aṭas, atan a k-t-in-erreɣ ihi.


Sannlega segi ég yður: Bærilegra mun landi Sódómu og Gómorru á dómsdegi en þeirri borg. 	 A wen-iniɣ tideț : ass n lḥisab, imezdaɣ n temdint-agi ad țțuɛaqben akteṛ n temdinin n Sudum akk-d Gumuṛ.


En þeir fóru með sveininn lifandi og hugguðust mikillega. 	 Ilemẓi-nni, wwin-t yedder ; dɣa yers-ed lfeṛḥ deg ulawen-nsen.


og: þeir munu bera þig á höndum sér, að þú steytir ekki fót þinn við steini." 	 yerna a k-awint ger ifassen-nsent, ad ḥadrent iḍaṛṛen-ik ɣef wedɣaɣ.


Vér horfum ekki á hið sýnilega, heldur hið ósýnilega. Hið sýnilega er stundlegt, en hið ósýnilega eilíft. 	 Axaṭer nukni ur nețnadi ara ɣef wayen țwalint wallen, lameɛna nețnadi ɣef leḥwayeǧ ur țwalint ara ; axaṭer leḥwayeǧ i țwalint wallen fennunt, ma d ayen ur țwalint ara, yețdumu i dayem.


Og ég fulltreysti einmitt því, að hann, sem byrjaði í yður góða verkið, muni fullkomna það allt til dags Jesú Krists. 	 Umneɣ s tideț belli win yebdan deg-wen ccɣel-agi yelhan, a t-ikemmel alamma d ass n tuɣalin n Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Jesús svaraði þeim: "Ekki þurfa þeir að fara, gefið þeim sjálfir að eta." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Acuɣeṛ ara ṛuḥen, fket-asen kunwi ad ččen !


Því þoldi ég ekki lengur við og sendi Tímóteus til að fá að vita um trú yðar, hvort freistarinn kynni að hafa freistað yðar og erfiði vort orðið til einskis. 	 Imi xaqeɣ fell-awen, ur zmireɣ ara ad ṣebṛeɣ, ceggɛeɣ-awen gma tneɣ Timuti iwakken a yi-d-yawi lexbaṛ ma mazal teṭṭfem di liman nwen ; axaṭer uggadeɣ a kkun iɣuṛṛ Cciṭan, aț-țețțum ayen akk i wen-nesselmed, uggadeɣ lxedma nneɣ aț-țuɣal d ulac.


Þá stóð æðsti presturinn upp og spurði Jesú: "Svarar þú því engu, sem þessir vitna gegn þér?" 	 Lmuqeddem ameqqran ibedd di tlemmast n tejmaɛt, yesteqsa Sidna Ɛisa yenna-yas : Ur d-tețțaraḍ ara awal ? Acu akka i d-qqaṛen yemdanen-agi i d-icehden fell-ak ?


Þá spurði Pétur hana: "Seg mér, selduð þið jörðina fyrir þetta verð?" En hún svaraði: "Já, fyrir þetta verð." 	 Buṭrus yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : Ini-yi-d, ma s ssuma-yagi i tezzenzem akal-nwen ? Terra-yas-d : Ih, s ssuma-yagi i t-nezzenz.


Þær fortölur voru ekki frá honum, sem kallaði yður. 	 Ṛṛay-agi ur d-yekki ara s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i wen-d-issawlen.


Það vita þeir um mig, vilji þeir unna mér sannmælis, að ég var farísei frá fyrstu tíð, fylgdi strangasta flokki trúarbragða vorra. 	 Ssnen-iyi si zik ma bɣan ad cehden fell-i. Lliɣ d afarizi, tebɛeɣ leqwanen iweɛṛen yeɛnan ddin-nneɣ di tejmaɛt n ifariziyen.


Vér vitum, að dómur Guðs er sannarlega yfir þeim er slíkt fremja. 	 Neẓra belli Sidi Ṛebbi iḥekkem s lḥeqq ɣef wid ixeddmen lecɣal-agi.


Og hverjum "sór hann, að eigi skyldu þeir ganga inn til hvíldar hans," nema hinum óhlýðnu? 	 Anwa-ten wid i ɣef yeggul ur kcimen amkan anda ara steɛfun, mačči d wid i t-iɛuṣan ?


Þreyið og þér, styrkið hjörtu yðar, því að koma Drottins er í nánd. 	 Ula d kunwi ṣebṛet, sǧehdet iman nwen, axaṭer tuɣalin n Ssid-nneɣ teqṛeb-ed.


Þér hafið dregið þessa menn hingað, þótt þeir hafi hvorki framið helgispjöll né lastmælt gyðju vorri. 	 Axaṭer irgazen-agi i d-tewwim ur ukiren lǧameɛ, ur rgimen Artimis taṛebbiț-nneɣ.


að allir séu þeir eitt, eins og þú, faðir, ert í mér og ég í þér, svo séu þeir einnig í okkur, til þess að heimurinn trúi, að þú hefur sent mig. 	 A k-ssutreɣ a Baba ad uɣalen akk d yiwen. Akken telliḍ deg-i a Baba nekk daɣen lliɣ deg-k, ad uɣalen d yiwen iwakken at ddunit ad amnen belli d kečč i yi-d-iceggɛen.


"Æ, hvað vilt þú oss, Jesús frá Nasaret? Ert þú kominn að tortíma oss? Ég veit, hver þú ert, hinn heilagi Guðs." 	 D acu i tebɣiḍ ɣuṛ-nneɣ a Ɛisa Anaṣari ? Tusiḍ-ed iwakken ad aɣ tesnegreḍ ? ?riɣ d acu-k , kečč d Imqeddes n Ṛebbi !


En láti hann sér ekki segjast, skaltu taka með þér einn eða tvo, að ,hvert orð sé staðfest með framburði tveggja eða þriggja vitna.' 	 Meɛna ma igumma a k-d-isel, awi yiwen neɣ sin yemdanen yid-ek, iwakken ad ilin d inigan m'ara tefru temsalt , akken i d-tenna ccariɛa.


Og mjög árla hinn fyrsta dag vikunnar, um sólarupprás, koma þær að gröfinni. 	 Ass amezwaru n dduṛt, ṣṣbeḥ zik mi d-yecṛeq yiṭij, ṛuḥent ɣer uẓekka.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem tekur við þeim, sem ég sendi, hann tekur við mér, og sá sem tekur við mér, tekur við þeim er sendi mig." 	 A wen-iniɣ tideț : win iqeblen win ara d-ceggɛeɣ d nekk i geqbel, win ara yi-qeblen yeqbel win i yi-d-iceggɛen.


"Vér heyrðum hann segja: ,Ég mun brjóta niður musteri þetta, sem með höndum er gjört, og reisa annað á þrem dögum, sem ekki er með höndum gjört.' " 	 Nesla-yas mi d-yenna : « ad huddeɣ lǧameɛ-agi iqedsen yebnan s ufus n wemdan ; di tlata wussan, ad bnuɣ wayeḍ ur nețwabennuy ara s ufus n wemdan.»


Hann sagði: ,Nei, með því að tína illgresið, gætuð þér slitið upp hveitið um leið. 	 Yerra-yasen : Xaṭi ! Axaṭer m'ara tekksem aẓekkun, tzemrem a d-teglum s yirden.


En frillulífi og óhreinleiki yfirleitt eða ágirnd á ekki einu sinni að nefnast á nafn meðal yðar. Svo hæfir heilögum. 	 Kunwi s imasiḥiyen xḍut i zzna, i wayen ur neṣfi ara, i ṭṭmeɛ ; ayagi meṛṛa ur ilaq ara a d-ițwabdar gar-awen ulamma d abdar ;


Og eins og Móse hóf upp höggorminn í eyðimörkinni, þannig á Mannssonurinn að verða upp hafinn, 	 Akken i gɛelleq Musa azrem n nnḥas ɣef tgejdit deg unezṛuf, i glaq ad ițțuɛelleq daɣen Mmi-s n bunadem


Þeir, sem eru holdsins menn, geta ekki þóknast Guði. 	 Wid temlek ṭṭbiɛa-nsen ulamek ara ɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


En allur fólksfjöldinn var fyrir utan á bæn, meðan reykelsisfórnin var færð. 	 Mi gella isseṛɣay lebxuṛ di lǧameɛ, lɣaci meṛṛa yeqqimen di beṛṛa deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi.


Fræðimaðurinn sagði þá við hann: "Rétt er það, meistari, satt sagðir þú, að einn er hann og enginn er annar en hann. 	 Lɛalem-nni yenna-yas : ?-țideț a Sidi ! Ayen i d-tenniḍ d ṣṣeḥ ; Ṛebbi d yiwen ulac wayeḍ.


Næsta dag komu þeir til Sesareu. Kornelíus bjóst við þeim og hafði boðið til sín frændum og virktavinum. 	 Sellazekka-nni, wwḍen ɣer temdint n Qiṣarya. Kurnilyus yețṛaǧu ten deg wexxam-is nețța d leḥbab-is akk-d imawlan-is i d-yeɛṛeḍ.


En tollheimtumaðurinn stóð langt frá og vildi ekki einu sinni hefja augu sín til himins, heldur barði sér á brjóst og sagði: ,Guð, vertu mér syndugum líknsamur!' 	 Amekkas-nni ibedd mebɛid, issetḥa ad yerfed ula d allen-is ɣer igenni, yekkat deg idmaren-is yeqqaṛ : « a Sidi Ṛebbi, ḥunn fell-i nekk yellan d amednub ! »


Látið engan villa yður á nokkurn hátt. Því að ekki kemur dagurinn nema fráhvarfið komi fyrst og maður syndarinnar birtist. Hann er sonur glötunarinnar, 	 Akken yebɣu yili lḥal ur țțaǧat yiwen a kkun-ikellex, axaṭer ass-nni ur d-ițaweḍ ara uqbel ussan n tijehli, uqbel a d-iban wemcum ijehlen i gețṛaǧu nnger.


Þér hafið heyrt, að sagt var: ,Auga fyrir auga og tönn fyrir tönn.' 	 Teslam s wayen i d-qqaṛen : Tiṭ s tiṭ, tuɣmest s tuɣmest.


Fyrst þér ákallið þann sem föður, er dæmir án manngreinarálits eftir verkum hvers eins, þá gangið fram í guðsótta útlegðartíma yðar. 	 Ma tnedhem ɣer Sidi Ṛebbi am akken d Baba-twen, sbeggnet-ed di tudert-nwen belli tḍuɛem-t s leqdeṛ ameqqran, deg wussan i wen-d iqqimen di ddunit-agi ; nețța ur nxeddem lxilaf ger yemdanen, yețḥasaben yal yiwen s wakken llan lecɣal-is.


Farið og nemið, hvað þetta merkir: ,Miskunnsemi vil ég, ekki fórnir.' Ég er ekki kominn til að kalla réttláta, heldur syndara." 	 Meyzet ɣef lmeɛna n wawal-agi yellan di tira iqedsen : D ulawen yeṣfan i bɣiɣ mačči d iseflawen n lmal. AAxaṭer ur d-usiɣ ara ad ssiwleɣ i iḥeqqiyen iwakken a d uɣalen ɣer webrid, meɛna i imednuben.


Þú veist þetta, að allir Asíumenn sneru við mér bakinu. Í þeirra flokki eru þeir Fýgelus og Hermogenes. 	 Teẓriḍ belli wid akk yellan yid-i di tmurt n Asya ǧǧan-iyi weḥd-i, llan gar-asen Figilus d ?irmujinus.


Og þjónninn sagði: ,Herra, það er gjört, sem þú bauðst, og enn er rúm.' 	 Mi d-yuɣal uqeddac-nni yenna-yas : a Sidi, ayen i yi-d-tenniḍ xedmeɣ-t yerna mazal llan imukan.


Hann vildi leiða hana fram fyrir sig í dýrð án þess hún hefði blett eða hrukku né neitt þess háttar. Heilög skyldi hún og lýtalaus. 	 yebɣa a d-tban tejmaɛt-agi n imasiḥiyen zdat-es, teṣfa mbla ccwami, mbla akmac, mbla lɛib, aț-țili ț țimqeddest, ulac deg-s ayen ara s-d-nessukkes.


Þú skalt og að þínu leyti illt þola, eins og góður hermaður Krists Jesú. 	 Awi amur-ik n leɛtab am uɛsekṛi n Lmasiḥ.


Þér elskaðir, fyrst Guð hefur svo elskað oss, þá ber einnig oss að elska hver annan. 	 A wid eɛzizen, ma yella Sidi Ṛebbi iḥemmel-aɣ annect-agi, ilaq ula d nukni a nemyeḥmal wway gar-aneɣ.


Þetta talaði Jesús, hóf augu sín til himins og sagði: "Faðir, stundin er komin. Gjör son þinn dýrlegan, til þess að sonurinn gjöri þig dýrlegan. 	 Mi d-yenna imeslayen-agi, Sidna Ɛisa yerfed allen-is ɣer igenni, yenna : -- A Baba, yewweḍ-ed lweqt ! Sbeggen-ed tamanegt n Mmi-k iwakken ula d nețța a d-isbeggen tamanegt-ik !


Þannig er einnig tungan lítill limur, en lætur mikið yfir sér. Sjá hversu lítill neisti getur kveikt í miklum skógi. 	 Akken daɣen ula d iles ; ɣas mecṭuḥ deg yiman-is, yețzuxxu s lecɣal imeqqranen. Walit times tamecṭuḥt i gzemren aț-țesseṛɣ tiẓgi tameqqrant.


heldur sendi þegar varðmann og bauð að færa sér höfuð Jóhannesar. Hann fór og hjó af höfuð Jóhannesar í fangelsinu, 	 Iceggeɛ imiren kan yiwen uɛessas, yumeṛ-it a s-d-yawi aqeṛṛuy n Yeḥya aɣeṭṭas. Aɛessas-nni iṛuḥ ɣer lḥebs, ikkes-as aqeṛṛuy i Yeḥya.


Velja skipun 	 Fren anezḍay


farma af gulli og silfri, gimsteinum og perlum, dýru líni og purpura, silki og skarlati og alls konar ilmvið og alls konar muni af fílabeini og alls konar muni af hinum dýrasta viði og af eiri og járni og marmara, 	 sselɛa-nni n ddheb d lfeṭṭa, idɣaɣen ɣlayen d iɛeqcan, lkețțan n lfina akk-d lkețțan azeggaɣ d leḥrir, sselɛa n yal asɣaṛ i d-yețțaken rriḥa taẓiḍant, leḥwayeǧ akk ineǧṛen s wacciwen n lfil, s wesɣaṛ ɣlayen d wayen yețwaxedmen s nnḥas d wuzzal akk-d eṛxem ;


Ritað er í lögmáli Móse: "Þú skalt ekki múlbinda uxann, er hann þreskir." Hvort lætur Guð sér annt um uxana? 	 Axaṭer yura deg-s : Ur țțarat ara takmamt i wezger isserwaten nneɛma. Eɛni ɣef yezgaren i gḥebbeṛ Sidi Ṛebbi ?


Ljáið ekki heldur syndinni limi yðar að ranglætisvopnum, heldur bjóðið sjálfa yður Guði sem lifnaða frá dauðum og limi yðar Guði sem réttlætisvopn. 	 Ur țțaǧat ara lemfaṣel n lǧețțat-nwen ad ɣlint di ddnub, iwakken ad ixdem yis-sen cceṛ ; lameɛna qeddmet iman-nwen i Ṛebbi am win i d-iḥyan si lmut iwakken aț-țqeddcem fell-as a ț-țxeddmem anagar lxiṛ.


en á safnaðarsamkomu vil ég heldur tala fimm orð með skilningi mínum, til þess að ég geti frætt aðra, en tíu þúsund orð með tungum. 	 Meɛna di tejmaɛt, axiṛ-iyi a d-iniɣ xemsa yimeslayen yețwafehmen iwakken ad lemden wiyaḍ, wala ɛecṛa alaf imeslayen s tutlayt ur nețwassen ara.


Og öll borgin komst í uppnám, menn þustu hver um annan til leikvangsins og þrifu með sér þá Gajus og Aristarkus, förunauta Páls úr Makedóníu. 	 Tețțucewwel akk temdint, lɣaci uzzlen ɣer wexxam n umezgun, seddan yid-sen Gayus akk-d Aristark yellan d imasiduniyen, d iṛfiqen n Bulus, ițṣafaṛen yid-es.


Aðrir sögðu: "Þessi orð mælir enginn sá, sem hefur illan anda. Mundi illur andi geta opnað augu blindra?" 	 Wiyaḍ qqaṛen : Win ițwamelken ur yețmeslay ara akka. Qqaṛen daɣen : Izmer lǧen a d-yerr iẓri i iderɣalen ?


Síðan sagði hann við þá: "Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, 	 Yenna-yasen daɣen : A d-yekker wegdud ɣer wayeḍ, a d-tekker tagelda ɣer tayeḍ.


Einum fékk hann fimm talentur, öðrum tvær og þeim þriðja eina, hverjum eftir hæfni. Síðan fór hann úr landi. 	 Ifka i umezwaru xemsmeyya twiztin n ddheb, wi sin yefka-yas mitin, wis tlata yefka-yas meyya ; yefka i yal yiwen s wakken tella tezmert-is, dɣa iṛuḥ.


Feður yðar átu manna í eyðimörkinni, en þeir dóu. 	 ?as akken lejdud nwen ččan tamanna deg unezṛuf, mmuten.


Ef misgjörð hins eina manns hafði í för með sér, að dauðinn tók völd með þeim eina manni, því fremur munu þá þeir, sem þiggja gnóttir náðarinnar og gjafar réttlætisins, lifa og ríkja vegna hins eina Jesú Krists. 	 Ma yella lmut teḥkem ɣef yemdanen meṛṛa s ddnub n yiwen wemdan, ihi wid iwumi d-tețțunefk ṛṛeḥma d lḥeqq, ad ḥekmen yerna ad idiren s Ɛisa Lmasiḥ.


En hann sagði við þá: "Þegar þið komið inn í borgina, mætir ykkur maður, sem ber vatnsker. Fylgið honum inn þangað sem hann fer, 	 Yerra-yasen : M'ara tkecmem ɣer temdint, a d-temmagrem yiwen wergaz yerfed tacmuxt n waman ; tebɛet-eț ɣer wexxam anda ara yekcem.


Hann fór aftur inn í höllina og segir við Jesú: "Hvaðan ertu?" En Jesús veitti honum ekkert svar. 	 Yuɣal yekcem ɣer wexxam n ccṛeɛ yesteqsa daɣen Sidna Ɛisa, yenna-yas : Ansi i d-tekkiḍ ? Sidna Ɛisa ur s-d-yerri ara awal.


Því að maðurinn er höfuð konunnar, eins og Kristur er höfuð kirkjunnar, hann er frelsari líkama síns. 	 Axaṭer argaz d aqeṛṛuy ɣef tmeṭṭut-is, am akken yella Lmasiḥ d aqeṛṛuy ɣef tejmaɛt n imasiḥiyen ; Lmasiḥ d amsellek n tejmaɛt-agi yellan d lǧețța-s.


Eins og líka Davíð lýsir þann mann sælan, sem Guð tilreiknar réttlæti án tillits til verka: 	 Akka i gessefra Sidna Dawed ɣef wemdan i gḥețțeb Sidi Ṛebbi d aḥeqqi mbla ma yemmuqel ɣer lefɛayel-is :


Þeir hafa á sér yfirskin guðhræðslunnar, en afneita krafti hennar. Snú þér burt frá slíkum! 	 ad tebɛen abrid n Sidi Ṛebbi s wawal kan meɛna ad nekkṛen tazmert yellan deg-s. Ihi xḍu-k i yemdanen am wigi.


Ef einhver fer með annarlegar kenningar og fylgir ekki hinum heilnæmu orðum Drottins vors Jesú Krists og því, sem guðrækni vor kennir, þá hefur hann ofmetnast og veit ekki neitt. 	 win ara yeslemden ayen ixulfen liman-nneɣ, ur neqbil ara awal imqeddes n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ,


Virðið alla menn, elskið bræðrafélagið, óttist Guð, heiðrið keisarann. 	 Qadṛet imdanen meṛṛa ; ḥemmlet atmaten nwen, ḍuɛet Sidi Ṛebbi, qadṛet agellid.


Já, allir, sem lifa vilja guðrækilega í samfélagi við Krist Jesú, munu ofsóttir verða. 	 Kra n win yebɣan ad iddu di liman n Ɛisa Lmasiḥ ad ițțuqehheṛ.


þá forherðið ekki hjörtu yðar, eins og í uppreisninni á degi freistingarinnar á eyðimörkinni; 	 ur sɣaṛayet ara ulawen-nwen am wasmi i jehlen lejdud-nwen m'akken i yi-sserfan deg unezṛuf


Ég fyrirverð mig ekki fyrir fagnaðarerindið. Það er kraftur Guðs til hjálpræðis hverjum þeim sem trúir, Gyðingum fyrst, en einnig Grikkjum. 	 Ur ssetḥaɣ ara s lexbaṛ-agi n lxiṛ, axaṭer ț-țazmert n Sidi Ṛebbi i leslak n kra win yumnen yis ; di tazwara i wat Isṛail, a d-ḍefṛen leǧnas nniḍen.


Þetta skuluð þér þá fyrst vita, að á hinum síðustu dögum munu koma spottarar er stjórnast af eigin girndum 	 Tazwara, ilaq aț-țeẓrem belli deg ussan ineggura a d-kkren yemdanen ara iɛicen s lebɣi n tnefsit-nsen, yerna ad tmesxiṛen fell-awen ;


Brennifórnir og syndafórnir geðjuðust þér ekki. 	 Ur teqbileḍ iseflawen n lmal i tețțeț tmes, ur teqbileḍ iseflawen itekksen ddnub ;


Þegar Jesús varð þess vís, fór hann þaðan. Margir fylgdu honum, og alla læknaði hann. 	 Mi gesla bɣan a t-nɣen, Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna. Aṭas i geddan yid-es, yesseḥlay imuḍan meṛṛa,


Sérhver maður hlýði þeim yfirvöldum, sem hann er undirgefinn. Því ekki er neitt yfirvald til nema frá Guði, og þau sem til eru, þau eru skipuð af Guði. 	 Mkul amdan, ilaq ad iqadeṛ imdebbṛen i gḥekkmen tamurt i deg yețɛici, axaṭer d Sidi Ṛebbi i d-iǧǧan lḥekma di ddunit, d nețța daɣen i gebɣan aț-țuɣal lḥekma-agi ɣer yifassen n yemdanen.


Þegar hann kom til Kapernaum, gekk til hans hundraðshöfðingi og bað hann: 	 Akken i gekcem Sidna Ɛisa ɣer temdint n Kafernaḥum, ataya yiwen umeqqran n lɛeskeṛ n Ṛuman iqeṛṛeb ed ɣuṛ-es, iḥellel-it, yenna yas :


Fyrst þér því eruð uppvaktir með Kristi, þá keppist eftir því, sem er hið efra, þar sem Kristur situr við hægri hönd Guðs. 	 Kunwi ihi, imi i d-teḥyam akk-d Lmasiḥ, nadit ɣef leḥwayeǧ n igenwan anda yella Lmasiḥ i gḥekmen ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi.


Þessu fór fram í tvö ár, svo að allir þeir, sem í Asíu bjuggu, heyrðu orð Drottins, bæði Gyðingar og Grikkir. 	 Yeqqim dinna sin iseggasen armi imezdaɣ meṛṛa n tmurt n Asya, ama d at Isṛail ama d iyunaniyen, slan i wawal n Sidi Ṛebbi.


En María var sú er smurði Drottin smyrslum og þerraði fætur hans með hári sínu. Bróðir hennar, Lasarus, var sjúkur. 	 Meryem, ț-țin akken i gdehnen iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa s zzit n leɛṭeṛ terna teṣfeḍ-iten s ucebbub-is ; tesɛa gma-s Laɛẓar, yehlek yenṭer.


Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum?" 	 anwa i d-icegn, d Ṛebbi neɣ d imdanen ?


En er hann sá mannfjöldann, kenndi hann í brjósti um þá, því þeir voru hrjáðir og umkomulausir eins og sauðir, er engan hirði hafa. 	 Sidna Ɛisa tegzem tasa-s mi gwala annect-nni n lɣaci ɛyan, feclen, ḥeznen am ulli ur nesɛi ameksa .


Í fullu trausti til hlýðni þinnar rita ég til þín og veit, að þú munt gjöra jafnvel fram yfir það, sem ég mælist til. 	 Uriɣ-ak-n tabṛaț-agi imi țekleɣ ad iyi-taɣeḍ awal, yerna ẓriɣ aț-țxedmeḍ nnig wayen i k-n-ssutreɣ.


Þetta varð til þess, að ritningin rættist: "Ekkert bein hans skal brotið." 	 Ayagi meṛṛa yedṛa iwakken ad yețțukemmel wayen yuran di tira iqedsen : Ula d yiwen seg yeɣsan-is ur yețṛuz.


Börnin mín, gætið yðar fyrir skurðgoðunum. 	 Ay ilmeẓyen, ḥadret aț-țɛebdem iṛebbiten n lekdeb.


með því að það, er vitað verður um Guð, er augljóst á meðal þeirra. Guð hefur birt þeim það. 	 axaṭer ayen akk i glaqen a t-issinen ɣef Sidi Ṛebbi, ẓran-t ; d Ṛebbi s yiman-is i sen-t-id isbeggnen.


En náðargjöfinni og misgjörðinni verður ekki jafnað saman. Því að hafi hinir mörgu dáið sakir þess að einn féll, því fremur hefur náð Guðs og gjöf streymt ríkulega til hinna mörgu í hinum eina manni Jesú Kristi, sem er náðargjöf Guðs. 	 Ur nezmir ara a nmettel ddnub n Adem ɣer lemziya d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ; Adem iɛuṣa Sidi Ṛebbi yiwet n tikkelt yewwi-d lmut i yemdanen meṛṛa, acḥal ihi meqqṛet ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i d-yețțunefken i yemdanen s Ɛisa Lmasiḥ.


Hinn, er heyrir og gjörir ekki, er líkur manni, sem byggði hús á jörðinni án undirstöðu. Flaumurinn skall á því, og það hús féll þegar, og fall þess varð mikið." 	 Ma d win isellen i wawal-iw ur netbiɛ ara ayen i d-nniɣ, ițemcabi ɣer wemdan yebnan axxam ɣef ṛṛmel mbla lsas : iḥmel-ed wasif, infel-ed ɣef wexxam-nni, imiren kan yeɣli , lexsaṛa-s ț-țameqqrant !


Og þeir gátu ekki haft neitt á orðum hans í viðurvist lýðsins, en undruðust svar hans og þögðu. 	 Wehmen s wayen i sen-d-yerra dɣa ssusmen irkul, axaṭer ur ufin ara amek ara t-id-sseɣlin deg wawal zdat lɣaci.


Ég hef þá fyrir samfélag mitt við Krist Jesú það, sem ég get hrósað mér af: Starf mitt í þjónustu Guðs. 	 S wakka, di tikli-inu akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ, zemreɣ a d-iniɣ : feṛḥeɣ s lxedma i yi-d-yefka Sidi Ṛebbi.


"Mundi lögmál vort dæma mann, nema hann sé yfirheyrður áður og að því komist, hvað hann hefur aðhafst?" 	 Tserreḥ-aɣ ccariɛa-nneɣ a neḥkem ɣef yiwen uqbel a s-nsel neɣ uqbel a nẓer d acu n cceṛ i gexdem ?


Og þegar vindur blæs af suðri, segið þér: ,Nú kemur hiti.' Og svo fer. 	 M'ara d-iṣuḍ waḍu seg usammer teqqaṛem ad iḥmu lḥal ; d ayen i d-ideṛṛun daɣen.


Hann svarar: "Vegna harðúðar hjartna yðar leyfði Móse yður að skilja við konur yðar, en frá upphafi var þetta eigi þannig. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ɣef ddemma n wulawen-nwen yeqquṛen i wen-iserreḥ nnbi Musa aț-țebrum i tilawin-nwen. Meɛna di tazwara mačči akka i gella lḥal.


Þá er upp var runninn hvítasunnudagur, voru þeir allir saman komnir. 	 Ass n Lɛid n wass wis xemsin, inelmaden llan nnejmaɛen akk deg yiwen n wemkan.


Og börn hennar mun ég deyða og allir söfnuðirnir skulu vita, að ég er sá, sem rannsakar nýrun og hjörtun, og ég mun gjalda yður, hverjum og einum, eftir verkum yðar. 	 A d-ceggɛeɣ lmut i warraw-is ; s wakka tijmuyaɛ n watmaten meṛṛa ad setɛeṛfen belli ẓriɣ ayen yellan deg yixemmimen d wulawen n yemdanen, ad rreɣ i mkul yiwen ayen yuklal.


Pílatus talaði enn til þeirra og vildi láta Jesú lausan. 	 Bilaṭus yebɣan a d-iserreḥ i Sidna Ɛisa ihḍeṛ-ed tikkelt nniḍen i lɣaci,


Ekki höfum vér þann æðsta prest, er eigi geti séð aumur á veikleika vorum, heldur þann, sem freistað var á allan hátt eins og vor, en án syndar. 	 Axaṭer lmuqeddem ameqqran i nesɛa mačči d win ur nezmir ara a d-yiḥnin fell-aneɣ m'ara ɣ-iwali necceḍ, imi nețța daɣen yețțujeṛṛeb deg wayen yellan, am nukni, meɛna ur yeɣli ara di ddnub.


Þér konur, verið undirgefnar mönnum yðar, eins og sómir þeim, er Drottni heyra til. 	 A tilawin, ḍuɛemt irgazen-nkunt, ayagi d ayen ilaqen i tid i gețḍuɛun Sidi Ṛebbi.


Þeir lögðu af stað og prédikuðu, að menn skyldu gjöra iðrun, 	 Ṛuḥen țbecciṛen i yemdanen iwakken a d-uɣalen ɣer webrid.


Þegar þeir heyrðu það, urðu þeir glaðir við og hétu honum fé fyrir. En hann leitaði færis að framselja hann. 	 Feṛḥen aṭas mi s-slan, ɛuhden-t a s-fken idrimen. Imiren Yudas ițqellib tagniț i deg ara sen-t-yezzenz.


Á hátíðinni var landshöfðinginn vanur að gefa lýðnum lausan einn bandingja, þann er þeir vildu. 	 Lḥakem yennum di mkul lɛid n Tuffɣa ițserriḥ-ed i yiwen umeḥbus i gextaṛ lɣaci.


Ekki þyrmdi Guð englunum, er þeir syndguðu. Hann steypti þeim niður í undirdjúpin og setti þá í myrkrahella, þar sem þeir eru geymdir til dómsins. 	 Teẓram belli Sidi Ṛebbi ur iḥunn ara ɣef lmalayekkat yeffɣen i webrid, meɛna iḍeggeṛ-iten ɣer tesraft lqayen n ṭṭlam anda țwaqnent, țṛaǧunt lḥisab.


En lærisveinarnir tóku hann um nótt og komu honum út fyrir borgarmúrinn með því að láta hann síga ofan í körfu. 	 Yiwen yiḍ, inelmaden gren-t zdaxel n uqecwal, ṣubben-t-id si ṣṣuṛ i d-izzin i temdint.


Hann leyfði þeim það, og fóru þá óhreinu andarnir út og í svínin, og hjörðin, nær tveim þúsundum, ruddist fram af hamrinum í vatnið og drukknaði þar. 	 Iserreḥ-asen, dɣa ffɣen seg wergaz-nni, kecmen deg ilfan-nni, imiren grarben seg wedrar ɣer lebḥeṛ, llan deg wazal n walfin yid-sen, ɣeṛqen meṛṛa.


Þá kemur Jesús með þeim til staðar, er heitir Getsemane, og hann segir við lærisveinana: "Setjist hér, meðan ég fer og biðst fyrir þarna." 	 Imiren Sidna Ɛisa iṛuḥ yid-sen ɣer yiwen wemkan ițțusemman Jitsimani, yenna i inelmaden-is : Qqimet dagi, nekk ad ṛuḥeɣ ad dɛuɣ ɣer Sidi Ṛebbi.


Og ekki það eitt, heldur er hann og af söfnuðunum kjörinn samferðamaður vor með líknargjöf þessa, sem vér höfum unnið að, Drottni til dýrðar og til að sýna fúsleika vorn. 	 ur yețwaxtaṛ ara kan d aṛfiq, lameɛna ț-țijmuyaɛ n watmaten i t-ixtaṛen iwakken a ɣ-iɛiwen di ccɣel agi yeɛnan ssadaqa ɣef ddemma n tmanegt n Sidi Ṛebbi, s wakka daɣen a d-nbeggen acḥal nebɣa a nɛiwen wiyaḍ.


ekki lengur eins og þræli, heldur þræli fremri, eins og elskuðum bróður. Mér er hann kær bróðir. Hve miklu fremur þó þér, bæði sem maður og kristinn. 	 imiren ur yețțili ara d akli meɛna axiṛ n wakli imi guɣal d yiwen seg watmaten eɛzizen, abeɛda ɣuṛ-i, ilaq ad yiɛziz fell-ak akteṛ imi tura mačči d aqeddac-ik kan i gella, meɛna d gma-tneɣ di Lmasiḥ.


Heilsið Apellesi, sem hefur reynst hæfur í þjónustu Krists. Heilsið heimilismönnum Aristóbúls. 	 ?sellimet ɣef Abalis, win i nwala amek i geṭṭef di Lmasiḥ. ?sellimet ɣef wat wexxam n gma tneɣ Aristubul.


Þar munu ernirnir safnast, sem hræið er. 	 Anda yella umuṛḍus ( lǧifa ), dinna ara nnejmaɛen igudar.


Og eigi leið þú oss í freistni, heldur frelsa oss frá illu. [Því að þitt er ríkið, mátturinn og dýrðin að eilífu, amen.] 	 Ssebɛed fell-aɣ ajeṛṛeb, ssellek-aɣ si tḥila n Cciṭan. AAxaṭer ɣuṛ-ek i tella tgeldit, ttazmert d lɛaḍima i dayem. Amin !


Abraham faðir yðar vænti þess með fögnuði að sjá dag minn, og hann sá hann og gladdist." 	 Baba-twen Ibṛahim yefṛeḥ mi geẓra iteddu-d wass-iw, tura mi t-yeẓra yefṛeḥ aṭas.


Konungurinn kallar þá þjóninn fyrir sig og segir við hann: ,Illi þjónn, alla þessa skuld gaf ég þér upp, af því að þú baðst mig. 	 Agellid iceggeɛ ɣer uqeddac-nni akken a d-yas, dɣa yenna-yas : « A yir amdan ! Mi tețḥellileḍ deg-i, eɛni ur k-sumḥeɣ ara akk ṭṭlaba-inek ?


Seljendur þessara hluta, sem auðgast hafa á henni, munu standa álengdar af ótta yfir kvöl hennar, grátandi og harmandi 	 Wid yețțaɣen znuzun leḥwayeǧ di temdint-agi yuɣalen d imeṛkantiyen, ad qqimen mebɛid ad aggaden a ten-taweḍ twaɣit, ad țrun, ad ilin di leḥzen ;


Náðin Drottins Jesú sé með yður. 	 Ṛṛeḥma n Sidna Ɛisa aț-țili fell-awen !


og sögðu við hann: "Meistari, kona þessi var staðin að verki, þar sem hún var að drýgja hór. 	 Nnan-as : A Sidi, neṭṭef tameṭṭut-agi mi txeddem zzna.


Enginn tekur það frá mér, heldur legg ég það sjálfur í sölurnar. Ég hef vald til að leggja það í sölurnar og vald til að taka það aftur. Þessa skipan fékk ég frá föður mínum." 	 Yiwen ur izmir a yi-ikkes tudert, țsebbileɣ-ț s lebɣi-inu. Sɛiɣ tazmert a ț-sebbleɣ, sɛiɣ daɣen tazmert a ț-id-rreɣ. D wagi i d lameṛ i yi-d yefka Baba Ṛebbi.


Hermennirnir hjuggu þá festar bátsins og létu hann fara. 	 Imiren lɛeskeṛ gezmen imurar n teflukt, ǧǧan-ț aț-țeɣli ɣer lebḥeṛ.


Filippus var frá Betsaídu, sömu borg og Andrés og Pétur. 	 Filibus, d yiwen si taddart n Bitsayda, anda akken zedɣen Buṭrus d Andriyus.


Þá sagði ungi maðurinn: "Alls þessa hef ég gætt. Hvers er mér enn vant?" 	 Aqcic-nni yerra-yas-ed : Ayagi akk xedmeɣ-t, d acu i yi-ixuṣṣen ?


Vér vitum, að vor gamli maður er með honum krossfestur, til þess að líkami syndarinnar skuli að engu verða og vér ekki framar þjóna syndinni. 	 Ilaq-aɣ a nẓer belli amdan-nni i nella zik, yemmut, ițwasemmeṛ akk-d Lmasiḥ iwakken aț-țemmet lǧețța yeččuṛen d ddnub, ur nețțili ara d aklan n ddnub.


Og hann kom til lærisveinanna og sagði við þá: "Sofið þér enn og hvílist? Sjá, stundin er komin og Mannssonurinn er framseldur í hendur syndugra manna. 	 Mi d-yuɣal ɣer inelmaden-is, yufa-ten-id mazal-iten ṭṭsen ; yenna yasen : Lweqt i deg ara yețwasellem Mmi-s n bunadem ɣer ifassen n yemcumen iwweḍ-ed, kunwi mazal ikkun teṭṭsem ?


Þú breytir dyggilega, minn elskaði, í öllu sem þú vinnur fyrir bræðurna og jafnvel ókunna menn. 	 A win eɛzizen, d ayen yelhan i txedmeḍ seg wul yeṣfan i watmaten, ɣas d ibeṛṛaniyen i llan ;


Þér munið, bræður, eftir erfiði voru og striti: Vér unnum nótt og dag, til þess að vera ekki neinum yðar til þyngsla, um leið og vér prédikuðum fyrir yður fagnaðarerindi Guðs. 	 Ma tecfam ay atmaten ɣef wussan nni mi i wen-d-newwi lexbaṛ n lxiṛ, nenneɛtab, nxeddem iḍ d wass akken ur nețțili ț-țaɛkumt ula i yiwen deg-wen.


Persónulegar stillingar 	 Izullan inewriken


En gleymið ekki velgjörðaseminni og hjálpseminni, því að slíkar fórnir eru Guði þóknanlegar. 	 Ur stehzayet ara, xedmet ayen yelhan, țemɛawanet : d wigi i d iseflawen iɛeǧben Sidi Ṛebbi.


Því hann var góður maður, fullur af heilögum anda og trú. Og mikill fjöldi manna gafst Drottni. 	 Axaṭer Barnabas d argaz ixeddmen lxiṛ, iččuṛ d Ṛṛuḥ iqedsen akk-d liman. S wakka, aṭas n yemdanen i d-yernan ɣer Sidna Ɛisa.


Með því að brýna þetta fyrir bræðrunum, munt þú verða góður þjónn Krists Jesú, nærður af orði trúarinnar og góðu kenningarinnar, sem þú hefur fylgt. 	 Ssefhem-asen ayagi i watmaten iwakken aț-țiliḍ d aqeddac yelhan n Ɛisa Lmasiḥ, sseǧhed iman-ik di liman s wawal n Sidi Ṛebbi d uselmed n tideț i ttebɛeḍ s wul yeṣfan.


Nú var komið kvöld. Þá var aðfangadagur, það er dagurinn fyrir hvíldardag. 	 Mi d-teɣli tmeddit, yewweḍ-ed Yusef n temdint n Arimati, yellan d argaz mucaɛen aṭas di tejmaɛt n ccṛeɛ ; ula d nețța yessaram a d-tass tgelda n Sidi Ṛebbi.


Jesús svaraði þeim: "Ég hef sagt yður það, en þér trúið ekki. Verkin, sem ég gjöri í nafni föður míns, þau vitna um mig, 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Nniɣ-awen-t-id ur tuminem ara, yerna twalam lecɣal i xeddmeɣ s yisem n Baba : d lecɣal-agi i d yețcehhiden fell-i.


Fjarri fer því. Vér sem dóum syndinni, hvernig ættum vér framar að lifa í henni? 	 Ala ! Nukni i gemmuten ɣef ddemma n ddnub, amek ara nkemmel a nețɛici deg-s ?


Um þessar mundir fæddist Móse og var forkunnar fríður. Þrjá mánuði var hann fóstraður í húsi föður síns. 	 Di lweqt-nni i d-ilul Sidna Musa ; icbeḥ yerna eɛziz ɣer Sidi Ṛebbi. Yețțuṛebba deg wexxam n imawlan-is tlata wagguren s tuffra ;


Vér þekkjum þann, er sagt hefur: "Mín er hefndin, ég mun endurgjalda." Og á öðrum stað: "Drottinn mun dæma lýð sinn." 	 Axaṭer neẓra anwa i d-yennan : ?țaṛ d ayla-w, d nekk ara ten-ixelṣen akken uklalen Yenna daɣen : D nețța ara iḥasben agdud-is.


Lát engan líta smáum augum á æsku þína, en ver fyrirmynd trúaðra, í orði, í hegðun, í kærleika, í trú, í hreinleika. 	 ?uṛ-ek a k-iḥqeṛ yiwen imi meẓẓiyeḍ di leɛmeṛ, meɛna ili-k d lemtel ger wid yumnen s yimeslayen-ik, s tikli-inek, s leḥmala-inek, s liman-inek ț-țezdeg n wul-ik.


Hann sagði: "Farið!" Út fóru þeir og í svínin, og öll hjörðin ruddist fram af hamrinum í vatnið og týndist þar. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ṛuḥet ! FFfɣen-d si sin-nni n yemdanen, kecmen deg yilfan-nni. IImiren kan, grarben ɣer daxel n lebḥeṛ, ɣeṛqen, mmuten akk.


ekki eins og sáttmálann, er ég gjörði við feður þeirra á þeim degi, er ég tók í hönd þeirra til að leiða þá út af Egyptalandi, því að þeir héldu ekki minn sáttmála, og ég hirti eigi um þá, segir Drottinn. 	 Ur yețțili ara am leɛqed-nni i xedmeɣ d lejdud-nsen asmi i sen-ṭṭfeɣ afus s sufɣeɣ-ten-id si tmurt n Maṣer , imi nutni ur ṭṭifen ara di leɛqed-inu ula d nekk ǧǧiɣ-ten.


Þegar menn sáu táknið, sem hann gjörði, sögðu þeir: "Þessi maður er sannarlega spámaðurinn, sem koma skal í heiminn." 	 Lɣaci-nni mi walan lbeṛhan-agi n Sidna Ɛisa, țɛeggiḍen qqaṛen : Mbla ccekk argaz-agi d nețța i d nnbi-nni ara d-yasen ɣer ddunit.


Sé því líkami þinn allur bjartur og hvergi myrkur í honum, verður hann allur í birtu, eins og þegar lampi lýsir á þig með loga sínum." 	 Ma telliḍ di tafat s lekmal-ik, ur yețțili ara deg-k ṭṭlam, aț-țiliḍ di tafat am teftilt m'ara d-cceɛceɛ fell-ak.


Svo bar við, er Pétur var að ferðast um og vitja allra, að hann kom og til hinna heilögu, sem áttu heima í Lýddu. 	 Buṭrus i d-inudan tijmaɛin meṛṛa, iṛuḥ daɣen ɣer watmaten izedɣen di temdint n Lud.


Það er ályktun heilags anda og vor að leggja ekki frekari byrðar á yður en þetta, sem nauðsynlegt er, 	 Ṛṛuḥ iqedsen akk-d nukkni, nwala d ayen yelhan m'ur nḥettem ara fell-awen ayen nniḍen sennig wayen ilaqen,


Því að af völdum lögmálsins er ég dáinn lögmálinu til þess að lifa Guði. 	 ɣef wayen yeɛnan ccariɛa aql-iyi mmuteɣ, yerna d nețțat i yi-wwin ɣer lmut ; ayagi yedṛa-d iwakken ad sɛuɣ tudert di Sidi Ṛebbi ; aql-iyi țwasemmṛeɣ ɣef wumidag akk-d Lmasiḥ.


"Þér vitið, að eftir tvo daga eru páskar. Þá verður Mannssonurinn framseldur til krossfestingar." 	 Mazal sin wussan i lɛid n Tuffɣa, Mmi-s n bunadem ad ițțuzenz iwakken ad ițuṣemmer ɣef wumidag.


Nú kemur maður inn í samkundu yðar með gullhring á hendi og í skartlegum klæðum, og jafnframt kemur inn fátækur maður í óhreinum fötum, 	 Yezmer lḥal a d-kecmen ɣer tejmaɛt-nwen sin yemdanen, yiwen d ameṛkanti yelsa llebsa ifazen yeqqen taxatemt n ddheb, wayeḍ d igellil llebsa-ines tcerreg ;


"Af vandalausum," sagði Pétur. Jesús mælti: "Þá eru börnin frjáls. 	 Buṭrus yerra-yas : D ibeṛṛaniyen ! DDɣa Sidna Ɛisa yerra-yas-d : Ihi arraw n tmurt ur țxelliṣen ara !


Og af munni hans gengur út biturt sverð að slá þjóðirnar með, og hann stjórnar þeim með járnsprota. Og hann treður vínþröng heiftarreiði Guðs hins alvalda. 	 Yeffeɣ-ed seg imi-s yiwen ujenwi qeṭṭiɛen, iwakken ad yewwet leǧnas ; ad yeḥkem fell-asen s tɛekkazt n wuzzal. A ten-yeṛkeḍ am akken ṛekkḍen tiẓurin zdaxel n lemɛinsṛa, akka ara d-ibeggen urrif n Sidi Ṛebbi Bab n tezmert.


Berið kveðju bræðrunum í Laódíkeu. Einnig Nýmfu og söfnuðinum sem kemur saman í húsi hennar. 	 Sellmet ɣef watmaten yellan di Ludikus, ɣef Nimfa akk d wid ițnejmaɛen deg wexxam-is.


Og þeir munu biðja fyrir yður og þrá yður vegna yfirgnæfanlegrar náðar Guðs við yður. 	 Deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi fell-awen ɣef ddemma n ṛṛeḥma tameqqrant i wen-ițțunefken s ɣuṛ-es, axaṭer ḥemmlen-kkun.


Einn er löggjafinn og dómarinn, sá sem getur frelsað og tortímt. En hver ert þú, sem dæmir náungann? 	 Kečč yețḥasaben gma-k d acu i tḥesbeḍ iman-ik ? D Sidi Ṛebbi kan i gețḥasaben i d-yefkan ccariɛa, d nețța kan i gețselliken i gețțaǧan i lmut.


Ef einhvern yðar brestur visku, þá biðji hann Guð, sem gefur öllum örlátlega og átölulaust, og honum mun gefast. 	 Ma yella yiwen deg-wen ixuṣṣ di lefhama, a ț-yessuter i Sidi Ṛebbi i d-yețțaken i yemdanen meṛṛa mbla cceḥḥa d ulummu, a s-ț-id-yefk.


Nei, sækist heldur eftir náðargáfunum, þeim hinum meiri. Og nú bendi ég yður á enn þá miklu ágætari leið. 	 Ihi a wen-d-iniɣ : nadit axiṛ ɣef tikciwin-nni inefɛen aṭas. A wen d-mleɣ tura abrid yifen akk iberdan.


Þegar vér heyrðum þetta, lögðum vér og heimamenn að Páli að fara ekki upp til Jerúsalem. 	 Mi nesla annect-agi, nukkni d watmaten n Sizari nḥellel Bulus iwakken ur ițțali ara ɣer temdint n Lquds.


þá verða landskjálftar miklir og drepsóttir og hungur á ýmsum stöðum, en ógnir og tákn mikil á himni. 	 A d-tilint zzelzlat timeqqranin, a d-ɣlin di yal lehlakat i gderrɛen ( i gneṭṭḍen) akk-d laẓ, a d-tilint leɛǧubat yessexlaɛen akk-d licaṛat timeqqranin deg igenni.


En þeir urðu miklum ótta lostnir og sögðu hver við annan: "Hver er þessi? Jafnvel vindur og vatn hlýða honum." 	 Meɛna ikcem-iten akk lxuf d ameqqran, qqaṛen wway gar-asen : Anwa-t wagi iwumi țțaɣen awal ula d aḍu d lebḥeṛ ?


En gegnum glugga var ég látinn síga út fyrir múrinn í körfu og slapp þannig úr höndum hans. 	 lameɛna ṣubben iyi-d si ṭṭaq, zdaxel uḍellaɛ, lḥiḍ lḥiḍ ; s wakka i d-menɛeɣ seg ifassen-is.


hryggir, en þó ávallt glaðir, fátækir, en auðgum þó marga, öreigar, en eigum þó allt. 	 sseɣlayen-d fell-aɣ leḥzen, lameɛna nețțili daymen di lfeṛḥ. ?esben-aɣ d igellilen, lameɛna nesserbaḥ aṭas n yemdanen, ɣilen ur nesɛi acemma, lameɛna nukni ur aɣ-ixuṣṣ ula d kra.


"Lánsamur þykist ég, Agrippa konungur, að eiga í dag í þinni áheyrn að verja mig gegn öllu því, sem Gyðingar saka mig um, 	 Feṛḥeɣ aṭas ay agellid Aɣribas imi zdat-ek ara ɛeddiɣ di ccṛeɛ ass-agi ɣef wayen akk i ccetkan fell-i wat Isṛail,


Sannlega segi ég yður: Margir spámenn og réttlátir þráðu að sjá það, sem þér sjáið, en sáu það ekki, og heyra það, sem þér heyrið, en heyrðu það ekki. 	 Aql-i nniɣ-awen tideț, aṭas si lenbiya akk-d imdanen iḥeqqiyen i gebɣan ad walin ayen tețwalim, ur t-walan, ad slen ayen tsellem, ur t-slin.


Um leið og hann sté upp úr vatninu, sá hann himnana ljúkast upp og andann stíga niður yfir sig eins og dúfu. 	 Akken i d-iffeɣ seg waman, iwala igenwan ldin, Ṛṛuḥ iqedsen iṣubb-ed fell-as s ṣṣifa n tetbirt.


Þér munuð spyrja hernað og ófriðartíðindi. Gætið þess, að skelfast ekki. Þetta á að verða, en endirinn er ekki þar með kominn. 	 Aț-țeslem s ṭradat ț-țegrawliwin, meɛna ɣuṛ-wat a kkun-iffeɣ leɛqel. Ur țțaggadet ara, axaṭer ilaq a d-yedṛu wannect-a, meɛna mazal mačči d nnger n ddunit.


Faðirinn elskar soninn og hefur lagt allt í hönd honum. 	 Baba Ṛebbi iḥemmel Mmi-s, yerra kullec ger ifassen-is.


En hér við bættist svo lögmálið, til þess að misgjörðin yrði meiri. En þar sem syndin jókst, þar flóði náðin yfir enn meir. 	 Ccariɛa tger-ed iman-is iwakken a d-tbeggen acḥal meqqeṛ ddnub, lameɛna anda yekteṛ ddnub, ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi meqqṛet akteṛ.


Og samkvæmt lögmálinu er það nálega allt, sem hreinsast með blóði, og eigi fæst fyrirgefning án úthellingar blóðs. 	 Axaṭer ccariɛa teqqaṛ-ed kullec ad yeṣfu s idammen, ulac leɛfu mbla tazzla n idammen.


En sumir þeirra sögðu: "Með fulltingi Beelsebúls, höfðingja illra anda, rekur hann út illu andana." 	 Lameɛna kra deg-sen nnan : « D Balzabul iḥekmen ɣef leǧnun i s-yefkan tazmert akken a ten issuffeɣ. »


Móðir hans sagði þá við þjónana: "Gjörið það, sem hann kann að segja yður." 	 Dɣa yemma-s tenna i iqeddacen : Xedmet ayen akk ara wen-d yini !


Þetta viðurkennum vér mjög þakksamlega. 	 A lḥakem ameqqran ! S uḍebbaṛ-ik yelhan i d-yers lxiṛ d lehna ɣef tmurt-agi ! Ɣef wayagi, a Filiks ameqqran, ncekkeṛ-ik meṛṛa di mkul amkan ;


María Magdalena kemur og boðar lærisveinunum: "Ég hef séð Drottin." Og hún flutti þeim það, sem hann hafði sagt henni. 	 Meryem tamagdalit tṛuḥ aț țessiweḍ lexbaṛ i inelmaden. Tenna yasen : ?riɣ Ssid-nneɣ, atah wayen i yi-d-yenna ...


Hann mun þá svara þeim: ,Sannlega segi ég yður: Það allt sem þér gjörðuð ekki einum hinna minnstu bræðra minna, það hafið þér ekki heldur gjört mér.' 	 Nețța a sen-d-yerr : A wen-iniɣ tideț : yal tikkelt i deg ur texdimem ara ayagi i yiwen seg imecṭuḥen-agi, i nekk iwumi ur t-texdimem ara.


Vakið því, þér vitið ekki daginn né stundina. 	 Daymi a wen-iniɣ : Ɛasset, imi ur teẓrim ass, ur teẓrim lweqt.


En fyrir hugdeiga og vantrúaða og viðurstyggilega og manndrápara og frillulífismenn og töframenn, skurðgoðadýrkendur og alla lygara er staður búinn í díkinu, sem logar af eldi og brennisteini. Það er hinn annar dauði." 	 ma d ixeddaɛen, wid ur nețțamen ara, imejhal akk-d wid ineqqen timegṛaḍ, wid ixeddmen ticmatin akk d iseḥḥaren, wid iɛebden lmeṣnuɛat d ssadaț, imeskaddaben, wigi meṛṛa ad yili umur-nsen di temda n tmes ireqqen d ukebri. ?-țagi i d lmut tis snat.


Verið gestrisnir hver við annan án möglunar. 	 Țmesṭerḥabet wway gar-awen s wul iṣfan.


nei 	 Ala


Látum oss því ganga fram fyrir Guð með einlægum hjörtum, í öruggu trúartrausti, með hjörtum, sem hreinsuð hafa verið og eru laus við meðvitund um synd, og með líkömum, sem laugaðir hafa verið í hreinu vatni. 	 A nqeṛṛeb ihi ɣer Ṛebbi s wul d liman ikemlen, s wulawen-nneɣ zeddigen seg yir ixemmimen, s lǧețțat-nneɣ yuraden s waman yeṣfan.


Vanræktu ekki náðargjöfina þína, sem var gefin þér að tilvísan spámanna og með handayfirlagningu öldunganna. 	 Ur țțaǧa ara di rrif tikci i k-d-ițțunefken s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi d yimeslayen s wayes i d-caren fell-ak di tejmaɛt mi ssersen ifassen-nsen fell-ak imeqqranen n tejmaɛt.


Enginn getur komið til mín, nema faðirinn, sem sendi mig, dragi hann, og ég mun reisa hann upp á efsta degi. 	 Ulac win i gzemren a d-yas ɣuṛ-i ma yella mačči d Baba Ṛebbi i s-d yessawlen, yerna nekk a t-id-sseḥyuɣ si lmut ass aneggaru.


Þetta er hið æðsta og fremsta boðorð. 	 D wagi i d lameṛ yellan d amezwaru yerna d ameqqran akk di ccariɛa.


Og ráð vil ég gefa í þessu máli, því að þetta er yður til gagns, yður sem í fyrra voruð á undan öðrum, ekki aðeins í verkinu, heldur og í viljanum. 	 A wen-d-fkeɣ ṛṛay-iw deg wayagi axaṭer d ayen i wen-ilhan : aseggas iɛeddan, d kunwi i d imezwura i gebɣan aț-țɛiwnem atmaten n tmurt n Yahuda yellan di lexṣaṣ, d kunwi daɣen i d imezwura i gebdan tjemmɛem-d ssadaqa-agi ;


Varð þeim mjög sundurorða, og skildi þar með þeim. Tók Barnabas Markús með sér og sigldi til Kýpur. 	 Ikker yiwen lxilaf gar-asen armi mfaṛaqen. Barnabas yewwi yid-es Maṛqus, rekben di lbabuṛ ɣer tegzirt n Qubṛus,


Þetta segi ég til þess að enginn tæli yður með áróðurstali, 	 Nniɣ-d akka iwakken ur kkun ițkellix yiwen s imeslayen yețɣuṛṛun.


skipaði hersveitarforinginn að fara með hann inn í kastalann og hýða hann og kúga hann með því til sagna, svo að hann kæmist að því, fyrir hverja sök þeir gjörðu slík óp að honum. 	 Lqebṭan n Ṛuman yumeṛ ad skecmen Bulus ɣer lbeṛj, a t-ewten s ujelkkaḍ ( s ucelliṭ ) iwakken ad issinen sebba ɣef wacu țɛeggiḍen fell-as.


því að enn þá eruð þér holdlegir menn. Fyrst metingur og þráttan er á meðal yðar, eruð þér þá eigi holdlegir og hegðið yður á manna hátt? 	 Imi mazal gar-awen tismin d umceččew, tbeggnem-d belli mazal ikkun tețɛicim s lɛeqliya-nwen yerna tleḥḥum am yemdanen n ddunit.


Þeir sem á undan fóru og eftir fylgdu, hrópuðu: "Hósanna! Blessaður sé sá sem kemur, í nafni Drottins! 	 Wid yezwaren d wid yettabaɛen țɛeggiḍen : « ?usana, ad yețțubarek win i d-yusan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi !


Jesús rétti út höndina, snart hann og mælti: "Ég vil, verð þú hreinn!" Jafnskjótt varð hann hreinn af líkþránni. 	 Sidna Ɛisa yessers afus-is fell-as, yenna-yas : Bɣiɣ ! Ili-k teḥliḍ ! IImiren kan iḥla wergaz-nni si lbeṛs-ines, yeṣfa weglim-is.


Af mikilli þrengingu og hjartans trega skrifaði ég yður með mörgum tárum, ekki til þess að þér skylduð hryggjast, heldur til þess að þér skylduð komast að raun um þann kærleika, sem ég ber til yðar í svo ríkum mæli. 	 Uriɣ-awen tabṛaț-nni s imeṭṭawen d leḥzen ameqqran akk-d wul yetqelqen, mačči iwakken aț țḥeznem lameɛna iwakken aț-țeẓrem acḥal i kkun-ḥemmleɣ.


Daginn eftir, er þeir fóru ofan af fjallinu, kom mikill mannfjöldi á móti honum. 	 Azekka-nni mi d-ṣubben seg wedrar, aṭas n lɣaci i d-immugren Sidna Ɛisa.


þeir gengu inn í húsið og sáu barnið og Maríu, móður þess, féllu fram og veittu því lotningu. Síðan luku þeir upp fjárhirslum sínum og færðu því gjafir, gull, reykelsi og myrru. 	 Kecmen ɣer wexxam-nni, walan llufan akk-d yemma-s Meryem ; tɛeǧben s weqcic-nni dɣa seǧǧden zdat-es. FFsin tiyemmusin-nsen, fkan-as tirezfin : ddheb, lebxuṛ akk-d leɛṭeṛ ɣlayen.


Nú er sál mín skelfd, og hvað á ég að segja? Faðir, frelsa mig frá þessari stundu? Nei, til þessa er ég kominn að þessari stundu: 	 Atan tura ul-iw yetḥeyyeṛ ; d acu ara d-iniɣ ? A Baba sellek-iyi si teswiɛt-agi ? Nekk ẓriɣ ɣef teswiɛt agi i d-usiɣ iwakken a ț-qableɣ !


En þeir ræddu sín á milli, að þeir hefðu ekki brauð. 	 Inelmaden qqaṛen wway gar asen : «Yenna-yaɣ-d ayagi imi ur d newwi ara aɣṛum.»


Fæddi hún þá son sinn frumgetinn, vafði hann reifum og lagði hann í jötu, af því að eigi var rúm handa þeim í gistihúsi. 	 Tesɛa-d mmi-s amenzu, tețțel-it, tessegen-it di lmedwed, imi ur ufin ara amkan deg wexxam n yemsafren.


Þér ótrúu, vitið þér ekki, að vinátta við heiminn er fjandskapur gegn Guði? Hver sem því vill vera vinur heimsins, hann gjörir sig að óvini Guðs. 	 Ay at leɛṛuṛ ! Ur teẓrim ara belli win iḥemmlen ddunit yekṛeh Sidi Ṛebbi ? Ihi, win iḥemmlen ddunit-agi d aɛdaw n Sidi Ṛebbi.


En ég segi yður, að þér eigið alls ekki að sverja, hvorki við himininn, því hann er hásæti Guðs, 	 Meɛna nekk a wen-iniɣ : ur țgallat ara maḍi ! Ur țgallat s igenni, axaṭer d amkan n lḥekma n Sidi Ṛebbi,


Ef einhver segir þá við yður: ,Hér er Kristur' eða ,þar', þá trúið því ekki. 	 Imiren ma yenna-yawen-d yiwen : Lmasiḥ atan dagi neɣ atan, dihin, ur țțamnet ara !


Sé því þá svo farið, að arfurinn fáist með lögmáli, þá fæst hann ekki framar með fyrirheiti, en Guð veitti Abraham náð sína með fyrirheiti. 	 Lemmer si ccariɛa ara newṛet leslak, acuɣeṛ lemɛahda ? Axaṭer s lemɛahda-agi i d-ibeggen Sidi Ṛebbi ṛṛeḥma-s i Ibṛahim.


Er hann sá þá Pétur og Jóhannes á leið inn í helgidóminn, baðst hann ölmusu. 	 Mi gwala Buṭrus d Yuḥenna țeddun ad kecmen, issuter-asen tin n Ṛebbi.


Finnið því, bræður, sjö vel kynnta menn úr yðar hópi, sem fullir eru anda og visku. Munum vér setja þá yfir þetta starf. 	 Ihi ay atmaten, xtiṛet-ed si gar-awen sebɛa yergazen i deg sɛan laman yemdanen n tmurt meṛṛa, yeččuṛen d Ṛṛuḥ iqedsen akk-d leɛqel, d nutni ara nwekkel ɣef ccɣel-agi.


Guð vonarinnar fylli yður öllum fögnuði og friði í trúnni, svo að þér séuð auðugir að voninni í krafti heilags anda. 	 Sidi Ṛebbi yellan d Bab n usirem a d-issers fell-awen lfeṛḥ d lehna s liman i tesɛam deg-s, iwakken ul-nwen ad iččaṛ d asirem s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen.


Þegar hún þekkti málróm Péturs, gáði hún eigi fyrir fögnuði að ljúka upp fordyrinu, heldur hljóp inn og sagði, að Pétur stæði fyrir dyrum úti. 	 mi teɛqel taɣect n Buṭrus, di lfeṛḥ-nni i deg tella ur teldi ara tawwurt, tuzzel aț-țissiweḍ lexbaṛ belli Butṛus atan ibedd zdat tewwurt.


Segir hann ekki fremur við hann: ,Bú þú mér kvöldverð, gyrð þig og þjóna mér, meðan ég et og drekk, síðan getur þú etið og drukkið.' 	 Mačči akka ara s-yini, meɛna a s-yini : « ɣiwel beddel lqecc-ik tawiḍ-iyi-d ad ččeɣ ad sweɣ, mi ččiɣ ṛwiɣ, imiren aț-țeččeḍ aț-țesweḍ ula d keččini. »


Hún fór heim, fann barnið liggjandi á rúminu, og illi andinn var farinn. 	 Mi tewweḍ ɣer wexxam-is, tufa yelli-s teḍleq ɣef wussu, yeffeɣ-iț uṛuḥani.


Því er Mannssonurinn einnig herra hvíldardagsins." 	 Daymi Mmi-s n bunadem yeḥkem ula ɣef wass n westeɛfu.


En hvernig hann er nú orðinn sjáandi, vitum við ekki, né heldur vitum við, hver opnaði augu hans. Spyrjið hann sjálfan. Hann hefur aldur til. Hann getur svarað fyrir sig." 	 Meɛna amek i guɣal yețwali tura neɣ anwa i s-d-yerran i?ri... ur neẓri ara ! Steqsit-eț nețța, d argaz i gella, izmer a d-yerr s yiman-is.


Og eftir þetta sá ég, að upp var lokið musterinu á himni, tjaldbúð vitnisburðarins. 	 Deffir wayagi, walaɣ lǧameɛ iqedsen anda yella uqiḍun n temlilit yeldi deg igenni.


Það gjörði ég og í Jerúsalem, hneppti marga hinna heilögu í fangelsi með valdi frá æðstu prestunum og galt því jákvæði, að þeir væru teknir af lífi. 	 d ayen i xedmeɣ di temdint n Lquds, rriɣ aṭas imasiḥiyen ɣer lḥebs, yerna d lmuqedmin imeqqranen i yi-d-yefkan țesriḥ-agi. M'ara ḥekkmen fell-asen s lmut, nekkini qebbleɣ ;


Síðan sagði hann við hana: "Syndir þínar eru fyrirgefnar." 	 Sidna Ɛisa yenna i tmeṭṭut-nni : Atan țwaɛeffan-am ddnubat-im !


Kostum því kapps um að ganga inn til þessarar hvíldar, til þess að enginn óhlýðnist eins og þeir og falli. 	 A newwet ihi amek ara nekcem ɣer westeɛfu-agi, a nḥader akken ur iɣelli yiwen am wegdud n wat Isṛail iɛuṣan Sidi Ṛebbi deg unezṛuf.


Fagnið á þeim degi og leikið af gleði, því laun yðar eru mikil á himni, og á sama veg fóru feður þeirra með spámennina. 	 Ass-nni ilit di lfeṛḥ, friwset s lfeṛḥ axaṭer d ṛṛezq ameqqran i kkun-ițṛaǧun deg igenni ! Imi akka i xedmen lejdud-nsen i lenbiya.


Þá leit Jesús í kring og sagði við lærisveina sína: "Hve torvelt verður þeim, sem auðinn hafa, að ganga inn í Guðs ríki." 	 Sidna Ɛisa imuqel wid i s-d-izzin, yenna i inelmaden-is : Acḥal i gewɛeṛ i wid yesɛan cci ad kecmen ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi !


Þér vitið, að Kristur birtist til þess að taka burt syndir. Í honum er engin synd. 	 Teẓram belli Lmasiḥ yusa-d iwakken ad ikkes ddnub nețța ur nesɛi ddnub.


Á öðrum stað segir: Eigi munt þú láta þinn heilaga verða rotnun að bráð. 	 Yura daɣen : Ur tețțaǧǧaḍ ara ameɛzuz-ik ad yerku zdaxel n uẓekka .


Jesús svaraði honum: "Ég hef talað opinskátt í áheyrn heimsins. Ég hef ætíð kennt í samkundunni og í helgidóminum, þar sem allir Gyðingar safnast saman, en í leynum hef ég ekkert talað. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Hedṛeɣ ɛinani zdat lɣaci, slemdeɣ di leǧwameɛ n wat Isṛail, slemdeɣ daɣen deg wefrag n lǧameɛ iqedsen anda i gețnejmaɛ lɣaci, ur hdiṛeɣ ara s tuffra.


Þetta er sáttmálinn, er ég mun gjöra við þá eftir þá daga, segir Drottinn. Lög mín vil ég leggja í hjörtu þeirra, og í hugskot þeirra vil ég rita þau. 	 Sidi Ṛebbi yenna : atan leɛqed ara sbeddeɣ gar-i yid-sen, M 'ara ɛeddin wussan-agi ad skecmeɣ lumuṛ-inu deg wulawen-nsen, a ten-aruɣ di lɛeqliya-nsen


Heilsið hver öðrum með kærleikskossi. Friður sé með yður öllum, sem eruð í Kristi. 	 Msalamet wway gar-awen am atmaten ; talwit a d-ters fell-awen kunwi yumnen s Lmasiḥ.


og sagði við þá: "Það sé ég, góðir menn, að sjóferðin muni kosta hrakninga og mikið tjón, ekki einungis á farmi og skipi, heldur og á lífi voru." 	 Daymi i sen-iɛeggen Bulus yenna-yasen : Ay atmaten, ẓriɣ belli tikkelt-agi ma nkemmel aṣafeṛ-nneɣ, a d-tili lexsaṛa mačči kan i lbabuṛ d sselɛa yellan deg-s, lameɛna tezmer aț-țeglu ula yis-nneɣ.


Og þegar búið er að lesa þetta bréf upp hjá yður, þá látið líka lesa það í söfnuði Laódíkeumanna. Lesið þér og bréfið frá Laódíkeu. 	 M'ara teɣṛem tabṛaț-agi, fket-eț i watmaten n tejmaɛt n Ludikus a ț-ɣṛen, kunwi daɣen ɣṛet tabṛaț ara kkun-id-yawḍen s ɣuṛ-sen.


Þeir færðu hann þá til Jesú, en um leið og andinn sá hann, teygði hann drenginn ákaflega, hann féll til jarðar, veltist um og froðufelldi. 	 akken kan iwala Sidna Ɛisa, aṛuḥani-nni yebda yețhuccu aqcic-nni, yesseɣli-t ɣer lqaɛa yessemṛareɣ-it armi i s-d yessufeɣ tikufta.


Sannlega segi ég yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af ávexti vínviðarins til þess dags, er ég drekk hann nýjan í Guðs ríki." 	 S tideț nniɣ-awen : ur țuɣaleɣ ara ad sweɣ si lfakya n tẓurin, alamma d ass i deg ara sweɣ ccṛab ajdid di tgelda n Ṛebbi.


og enn segir Jesaja: "Koma mun rótarkvistur Ísaí og sá, er rís upp til að stjórna þjóðum, á hann munu þjóðir vona." 	 Nnbi Iceɛya yenna : A d-iffeɣ yiwen uxalaf seg uẓaṛ n Yassa , a d-ikker iwakken ad iḥkem ɣef yegduden ; l eǧnas meṛṛa ad ssirmen deg-s .


Þegar þeir höfðu dvalist þar um hríð, kvöddu þeir bræðurna og báðu þeim friðar og héldu aftur til þeirra, sem höfðu sent þá. 	 Mi sɛeddan dinna kra n wussan, serrḥen-asen watmaten ad uɣalen di lehna ɣer wid i ten-id-iceggɛen ;


Því að þetta er sá boðskapur, sem þér hafið heyrt frá upphafi: Vér eigum að elska hver annan. 	 Atan lameṛ i wumi teslam si tazwara : ilaq a nemyeḥmal wway gar-aneɣ.


Ef vér segjum: ,Frá mönnum,' megum vér óttast lýðinn, því að allir telja Jóhannes spámann." 	 ma nenna-yas daɣen seg imdanen, nuggad lɣaci-agi, axaṭer ḥesben akk Yeḥya d nnbi.


En Jesús leyfði honum það eigi, heldur sagði: "Far heim til þín og þinna, og seg þeim, hve mikið Drottinn hefur gjört fyrir þig og verið þér miskunnsamur." 	 Lameɛna Sidna Ɛisa yugi, yenna-yas : Uɣal ɣer wexxam-ik d leḥbab-ik, teḥkuḍ-asen ayen i k-ixdem Sidi Ṛebbi.


Hinir sögðu þá frá því, sem við hafði borið á veginum, og hvernig þeir höfðu þekkt hann, þegar hann braut brauðið. 	 Nutni daɣen bdan ḥekkun-asen ayen yedṛan yid-sen deg webrid d wamek i t-ɛeqlen mi sen-ifṛeq aɣṛum.


Fyrst þér nú orkið ekki svo litlu, hví látið þér allt hitt valda yður áhyggjum? 	 Imi ur tezmirem ara i tɣawsiwin timecṭuḥin, acuɣeṛ i tețḥebbiṛem ɣef wayen nniḍen ?


Hann tók með sér þá Pétur og báða sonu Sebedeusar. Og nú setti að honum hryggð og angist. 	 Yewwi yid-es Buṭrus akk-d sin warraw-nni n Zabadi ; yebda ikcem-it leḥzen d leɣben d ameqqran.


Þegar lambið lauk upp fimmta innsiglinu, sá ég undir altarinu sálir þeirra manna, sem drepnir höfðu verið fyrir sakir Guðs orðs og fyrir sakir vitnisburðarins, sem þeir höfðu. 	 Mi gcerreg ṭṭabeɛ wis xemsa, walaɣ seddaw n udekkan i deg srusun iseflawen i Sidi Ṛebbi, leṛwaḥ n wid yemmezlen imi ugin ad nekṛen awal n Ṛebbi yerna cehden fell-as.


Þetta má ekki berast frekar út meðal lýðsins. Vér skulum því hóta þeim hörðu, að þeir tali aldrei framar í þessu nafni við nokkurn mann." 	 Lameɛna iwakken lexbaṛ-agi ur iteffeɣ ara ger lɣaci, a neggal deg-sen ur țțuɣalen ara ad mmeslayen ula i yiwen s yisem-agi.


og mælti við þá: "Ritað er: ,Hús mitt á að vera bænahús,' en þér gjörið það að ræningjabæli." 	 dɣa yenna-yasen : Yura : Axxam-iw ad ițțusemmi d axxam n tẓallit, ma d kunwi terram-t d lɣaṛ n imakaren.


Því þetta eru refsingardagar, þá er allt það rætist, sem ritað er. 	 Axaṭer ussan-nni d ussan n twaɣit deg wacu ara yedṛu meṛṛa wayen yuran.


Ég þjónaði Drottni í allri auðmýkt, með tárum og í raunum, sem að mér hafa steðjað af launráðum Gyðinga. 	 Qedceɣ ɣef Sidi Ṛebbi s wannuz d imeṭṭawen ger iɣeblan d lemḥayen i yi-sseṛwan wat Isṛail.


Ekki sendi Kristur mig til að skíra, heldur til að boða fagnaðarerindið, - og ekki með orðspeki, til þess að kross Krists missti ekki gildi sitt. 	 Lmasiḥ ur iyi-d-iceggeɛ ara iwakken ad sɣeḍseɣ meɛna iceggeɛ iyi-d ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ ; mačči s yimeslayen i d-yekkan si lefhama n wemdan iwakken ur tekkseɣ ara lqima i lmut n Lmasiḥ ɣef wumidag.


Þeir skiptu á vegsemd hins ódauðlega Guðs og myndum, sem líktust dauðlegum manni, fuglum, ferfætlingum og skriðkvikindum. 	 Beddlen lɛaḍima n Sidi Ṛebbi yeddren s lmeṣnuɛat yesɛan ṣṣifa n wemdan ifennun, ṣṣifa n leḍyuṛ, n lewḥuc yesɛan ṛebɛa iḍaṛṛen, d wayen akk ileḥḥun ɣef wuɛebbuḍ ;


Hvort sem þér því etið eða drekkið eða hvað sem þér gjörið, þá gjörið það allt Guði til dýrðar. 	 Ama teččam neɣ teswam, neɣ kra n wayen ara txedmem, xedmet-eț i tmanegt n Sidi Ṛebbi.


heldur lét sér annt um að leita mín, þegar hann kom til Rómar og fann mig. 	 lameɛna akken kan i d-yusa ɣer temdint n Ṛuma inuda fell-i armi i yi-yufa.