Þeir hafa vald til að loka himninum, til þess að eigi rigni um spádómsdaga þeirra. Og þeir hafa vald yfir vötnunum, að breyta þeim í blóð og slá jörðina með hvers kyns plágu, svo oft sem þeir vilja. 	 Sin inigan-agi sɛan tazmert ad ɣelqen tiwwura igenwan iwakken ur d-yekkat ara ugeffur deg ussan i deg ara țcirin awal n Ṛebbi ; sɛan daɣen tazmert ad rren aman d idammen, ad sexḍen lqaɛa s mkul lebla mkul tikkelt i deg ara bɣun.


Barnabas og Sál sneru aftur frá Jerúsalem að loknu erindi sínu og tóku með sér Jóhannes, öðru nafni Markús. 	 Barnabas akk-d Caɛul mi fukken lxedma-nsen di temdint n Lquds uɣalen, wwin yid-sen Yuḥenna ițusemman Maṛqus.


En djöfullinn sagði við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá bjóð þú steini þessum, að hann verði að brauði." 	 Cciṭan yenna-yas : Ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ini-yas i wedɣaɣ-agi a d-yuɣal d aɣṛum.


Þeir fóru nú, sendir af heilögum anda, til Selevkíu og sigldu þaðan til Kýpur. 	 Barnabas akk-d Caɛul i gceggeɛ Ṛṛuḥ iqedsen, ṣubben ɣer lmeṛṣa n Slukya ; syenna rekben di lbabuṛ ɣer tegzirt n Qubṛus.


"Nú förum vér upp til Jerúsalem. Þar verður Mannssonurinn framseldur æðstu prestum og fræðimönnum. Þeir munu dæma hann til dauða og framselja hann heiðingjum. 	 Yenna-yasen : Atan a nali ɣer temdint n Lquds, Mmi-s n bunadem ad ițwasellem ger ifassen n lmuqedmin imeqqranen d lɛulama, ad ḥekmen fell-as s lmut, a t-sellmen ger ifassen n ikafriwen.


Með því nú að Guð vildi sýna erfingjum fyrirheitsins enn skýrar, hve ráð sitt væri óraskanlegt, þá ábyrgðist hann heit sitt með eiði. 	 daymi i geggul Sidi Ṛebbi i wid ara iweṛten ayen i sen-yewɛed, iwakken a d-ibeggen belli ur yețbeddil ara ṛṛay.


Saltið er gott, en ef saltið sjálft dofnar, með hverju á þá að krydda það? 	 Lmelḥ d ayen yelhan, lameɛna ma tṛuḥ-as lbenna-s amek ara s-ț-id-nerr ?


Því að samverkamenn Guðs erum vér, og þér eruð Guðs akurlendi, Guðs hús. 	 Axaṭer aql-aɣ neddukkel d iqeddacen ɣef lecɣal n Sidi Ṛebbi. Kunwi d iger i gxeddem Sidi Ṛebbi, d axxam i gbennu.


Var honum fengin bók Jesaja spámanns. Hann lauk upp bókinni og fann staðinn, þar sem ritað er: 	 Mi gekker a d-iɣeṛ, fkan-as-d taktabt n nnbi Iceɛya, yeldi-ț, yufa amkan anda yura :


Og þessi tíðindi bárust um allt það hérað. 	 Yeffeɣ lexbaṛ-agi di tmurt meṛṛa.


Á áttunda degi komu þeir að umskera sveininn, og vildu þeir láta hann heita Sakaría í höfuðið á föður sínum. 	 Mi wwḍen tmanya n wussan ɣef weqcic-nni, usan-d a s-sḍehṛen, bɣan a s-semmin s yisem n baba-s : Zakarya.


Á leiðinni frá Betaníu morguninn eftir kenndi hann hungurs. 	 Azekka-nni akken ffɣen si taddart n Bitanya, Sidna Ɛisa yelluẓ.


Nú er þess krafist af ráðsmönnum, að sérhver reynist trúr. 	 Acu i nețṛaǧu deg win i nwekkel ɣef lḥaǧa ? Nețṛaǧu a nețkel fell-as !


Ég spyr nú: Hefur Guð útskúfað lýð sínum? Fjarri fer því. Sjálfur er ég Ísraelsmaður, af kyni Abrahams, ættkvísl Benjamíns. 	 Ad iniɣ : eɛni Sidi Ṛebbi inkeṛ agdud-is ? Xaṭi ! Imi nekk s yiman-iw n wat Isṛail, si dderya n Sidna Ibṛahim, seg wedrum n Benyamin.


Stillingar sem auðvelda aðgang 	 Imsektayen n waddaf ameɣradu


Allir þeir, sem á undan mér komu, eru þjófar og ræningjar, enda hlýddu sauðirnir þeim ekki. 	 Wid meṛṛa i d-yusan uqbel-iw d imakaren d iqeṭṭaɛen. Lameɛna ulli ur sen-ḥessent ara.


Íklæðist heldur Drottni Jesú Kristi, og alið ekki önn fyrir holdinu, svo að það verði til að æsa girndir. 	 Meɛna elset tudert tajḍiṭ i gellan di Sidna Ɛisa Lmasiḥ, ur țțaǧat ara iman-nwen a kkun-yawi ṭṭmeɛ n lebɣi n tnefsit-nwen.


Bræður, ég tek dæmi úr mannlegu lífi: Enginn ónýtir eða eykur við staðfesta arfleiðsluskrá, enda þótt hún sé aðeins af manni gjörð. 	 Ay atmaten, a wen-d-fkeɣ lemtel yellan di lɛaddat-nneɣ : m'ara yexdem yiwen leɛqed akken ilaq, yiwen ur izmir a t-inkeṛ neɣ a s-yernu kra.


og kaus fremur illt að þola með lýð Guðs en njóta skammvinns unaðar af syndinni. 	 yextaṛ ad yeɛteb d wegdud n Ṛebbi wala ad iqqim di zzhu n ddunit-agi yețțawin ɣer ddnub.


Nú kom Jóhannes skírari, át ekki brauð né drakk vín, og þér segið: ,Hann hefur illan anda.' 	 Yeḥya aɣeṭṭas yusa-d ur itețț aɣṛum ur itess ccṛab, teqqaṛem ițwamlek.


Hann segir við hann: ,Illi þjónn, eftir orðum þínum dæmi ég þig. Þú vissir, að ég er maður strangur, sem tek það út, sem ég lagði ekki inn, og uppsker það, sem ég sáði ekki. 	 Agellid yerra-yas : ?ef yimeslayen-ik ara k-ḥasbeɣ ay aqeddac amcum ! Teẓriḍ weɛṛeɣ, țeddmeɣ ayen ur sriseɣ, meggreɣ ayen ur zriɛeɣ ;


En það er hið eilífa líf að þekkja þig, hinn eina sanna Guð, og þann sem þú sendir, Jesú Krist. 	 Tudert n dayem : d asm'ara issinen yemdanen belli d kečč i d Ṛebbi awḥid, Illu n tideț, ad issinen daɣen Ɛisa Lmasiḥ, win akken i d-tceggɛeḍ.


né við jörðina, því hún er skör fóta hans, né við Jerúsalem, því hún er borg hins mikla konungs. 	 ur țgallat s lqaɛa axaṭer fell-as i gesrusu iḍaṛṛen-is, neɣ s Lquds imi ț-țamdint n ugellid ameqqran.


En Jesús sneri aftur til Galíleu í krafti andans, og fóru fregnir af honum um allt nágrennið. 	 Sidna Ɛisa yuɣal ɣer tmurt n Jlili yeččuṛ ț-țazmert n Ṛṛuḥ iqedsen, slan yis di mkul tama n tmurt-agi.


Við hann hafði Guð mælt: "Afkomendur Ísaks munu taldir verða niðjar þínir." 	 nețța iwumi i d-yenna Sidi Ṛebbi : Seg Isḥaq ara k-d-fkeɣ dderya ara irefden isem-ik.


Á þann hátt mun yður ríkulega veitast inngangur í hið eilífa ríki Drottins vors og frelsara Jesú Krists. 	 S wakka daɣen ara wen-teldi tewwurt iwakken aț-țkecmem ɣer tgeldit ițdumun n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, amsellek-nneɣ.


Og enginn lætur nýtt vín á gamla belgi, því þá sprengir nýja vínið belgina og fer niður, en belgirnir ónýtast. 	 Daɣen yiwen ur ismaray ccṛab ajdid ɣer yiyeddiden iqdimen , neɣ m'ulac ccṛab-nni ajdid ad icerreg iyeddiden nni ; ur d-ițɣimi ccṛab ur d-țɣimin iyeddiden.


Og ef auga þitt tælir þig til falls, þá ríf það úr. Betra er þér eineygðum inn að ganga í Guðs ríki en hafa bæði augu og verða kastað í helvíti, 	 Daɣen ma yella ț-țiṭ-ik i gellan d sebba n tuccḍa, qleɛ-iț-id ; axiṛ-ak aț-țkecmeḍ ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi s yiwet n tiṭ, wala aț-țwaḍeggṛeḍ s snat wallen ɣer ǧahennama.


En hann, sem hjörtun rannsakar, veit hver er hyggja andans, að hann biður fyrir heilögum eftir vilja Guðs. 	 imiren Sidi Ṛebbi yessnen ulawen, yeẓra d acu i gessutur Ṛṛuḥ iqedsen, imi s lebɣi n Sidi Ṛebbi i gdeɛɛu ɣef wid yextaṛ.


Pílatus tók enn til máls og sagði við þá: "Hvað á ég þá að gjöra við þann, sem þér kallið konung Gyðinga?" 	 Bilaṭus yenna-yasen daɣen : D acu tebɣam ad xedmeɣ s win iwumi teqqaṛem agellid n wat Isṛail ?


grafir opnuðust og margir líkamir helgra látinna manna risu upp. 	 iẓekwan ldin, aṭas seg iḥeqqiyen yemmuten, ḥyan-d


Hann svaraði: "Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni, öllum mætti þínum og öllum huga þínum, og náunga þinn eins og sjálfan þig." 	 Yerra-yas-d : Aț-țḥemmleḍ Sidi Ṛebbi s wul-ik d ṛṛuḥ-ik, s wayen yellan di tezmert-ik akk-d lɛeqliya-k. Aț-țḥemmleḍ daɣen wiyaḍ am yiman-ik .


Þá spurði Pétur: "Herra, mælir þú þessa líkingu til vor eða til allra?" 	 Buṭrus inṭeq yenna-yas : A Sidi, i nukkni iwumi d-tenniḍ lemtel-agi neɣ i lɣaci meṛṛa ?


Hafið gát á sjálfum yður og allri hjörðinni, sem heilagur andi fól yður til umsjónar. Verið hirðar Guðs kirkju, sem hann hefur unnið sér með sínu eigin blóði. 	 Ɛasset ɣef yiman-nwen, ɛasset ɣef tqeḍɛit ɣef i kkun-iwekkel Ṛṛuḥ iqedsen. Ilit d iɛessasen ɣef tejmaɛt n Ṛebbi i d-iḥerr s idammen n Mmi-s.


Að þessum dögum liðnum bjuggumst vér til ferðar og héldum upp til Jerúsalem. 	 Akken ɛeddan wussan-nni, nhegga iman-nneɣ a nali ɣer temdint n Lquds.


Og enginn lætur nýtt vín á gamla belgi, því þá sprengir vínið belgina, og vínið ónýtist og belgirnir. Nýtt vín er látið á nýja belgi." 	 Yiwen ur ițțačaṛ iyeddiden ( tiyelwin ) iqdimen s ccṛab ajdid, neɣ m'ulac ccṛab-nni ad ifelleq iyeddiden ; ccṛab ad inɣel, iyeddiden-nni ad qqeṛsen. Meɛna ccṛab ajdid ilaq ad immir ɣer iyeddiden ijdiden !


Því að gjöri ég þetta af frjálsum vilja, þá fæ ég laun, en gjöri ég það tilknúður, þá hefur mér verið trúað fyrir ráðsmennsku. 	 Lemmer xedmeɣ ayagi s lebɣi w sɛiɣ lḥeqq ad ssutreɣ lexlaṣ, meɛna d Ṛebbi i gḥettmen fell-i ccɣel-agi.


Ég bið þig þá fyrir barnið mitt, sem ég hef getið í fjötrum mínum, hann Onesímus. 	 A k-ḥelleleɣ ɣef ddemma n gma-tneɣ Unizim, i guɣalen d mmi axaṭer wwiɣ-t-id ɣer webrid n Lmasiḥ dagi di lḥebs.


Engir aðrir þorðu að samlagast þeim, en fólk virti þá mikils. 	 Lɣaci meṛṛa țcekkiṛen-ten meɛna kukran akk a d-rnun ɣuṛ-sen.


en konan, sem vissi, hvað fram við sig hafði farið, kom hrædd og skjálfandi, féll til fóta honum og sagði honum allan sannleikann. 	 Tameṭṭut-nni, mi twala ayen yedṛan yid-es texleɛ, tețțergigi ; tṛuḥ-ed teɣli ɣer iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa tenna-yas akk tideț.


En það, sem ég gjöri, mun ég og gjöra til þess að svipta þá tækifærinu, sem færis leita til þess að vera jafnokar vorir í því, sem þeir stæra sig af. 	 Ayen akka xeddmeɣ, mazal a t-xedmeɣ iwakken ur sen-țaǧǧaɣ ara abrid i wid yebɣan ad zuxxen belli xeddmen am nukni.


"Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, eins og þú hefur heitið mér, 	 Tura a Sidi Ṛebbi ɣas ad mmteɣ aql-i di lehna imi amsellek i ɣ-tweɛdeḍ,


Drottinn svaraði honum: "Hræsnarar, leysir ekki hver yðar á hvíldardegi naut sitt eða asna af stalli og leiðir til vatns? 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ay at sin wudmawen ! Anwa deg-wen ur d-nețserriḥ i wezger-ines neɣ i weɣyul-is iwakken a t-yawi a d-isew ɣas deg wass n westeɛfu ?


Þessir menn eru þeir, sem valda sundrungu, holdlegir menn, sem eigi hafa andann. 	 Ihi, d wigi i d-yețțawin lxilaf ger yemdanen, țxemmimen anagar ɣef wayen yeɛnan ddunit, ur sɛin ara Ṛṛuḥ iqedsen n Sidi Ṛebbi deg wulawen-nsen.


Þeir geta ekki heldur sannað þér það, sem þeir eru nú að kæra mig um. 	 Ur zmiren ara a d-awin țțbut n wayen akka i ɣef d-ccetkan fell-i.


Og hér fer hann með vald frá æðstu prestunum að færa í bönd alla þá, sem ákalla nafn þitt." 	 Yusa-d ɣer dagi daɣen s țțesriḥ n lmuqedmin imeqqranen iwakken ad yerr ɣer lḥebs wid akk ineddhen s yisem-ik.


Sá er sigrar, hann skal þá skrýðast hvítum klæðum, og eigi mun ég afmá nafn hans úr bók lífsins. Ég mun kannast við nafn hans fyrir föður mínum og fyrir englum hans. 	 Win ara yeṭṭfen deg-i alamma ț-țaggara, ad yels llebsa tamellalt, d lmuḥal ad mḥuɣ isem-is seg udlis n tudert, yerna zdat Baba Ṛebbi d lmalayekkat-is, a d-cehdeɣ belli d ayla-w.


En Guð friðarins, er leiddi hinn mikla hirði sauðanna, Drottin vorn Jesú, upp frá dauðum með blóði eilífs sáttmála, 	 Ad ssutreɣ di Sidi Ṛebbi bab n talwit i d-isseḥyan Ssid-nneɣ yellan d Ameksa ameqqran s idammen-is yuzzlen, i ɣef tbedd lemɛahda n dayem,


Hún sagði: "Satt er það, herra, þó eta hundarnir mola þá, sem falla af borðum húsbænda þeirra." 	 Tenna-yas : Ț-țideț a Sidi, lameɛna ula d iqjan tețțen tifețțitin i d-iɣellin si ṭṭabla n imawlan-nsen.


Löngu síðar kom húsbóndi þessara þjóna og lét þá gjöra skil. 	 Mi gɛedda lweqt, yuɣal-ed umɛellem-nni, isnejmaɛ-iten-id iwakken ad imḥasab yid-sen.


Eða brauðanna sjö handa fjórum þúsundum og hve margar körfur þér tókuð saman? 	 Ur tecfim ara daɣen ɣef sebɛa teḥbulin-nni n weɣṛum i bḍiɣ i ṛebɛa alaf n yemdanen, d wacḥal n tqecwalin i d-yegran ?


Því að vér erum orðnir hluttakar Krists, svo framarlega sem vér höldum staðfastlega allt til enda trausti voru, eins og það var að upphafi. 	 Ma yella neṭṭef alamma ț-țaggara di liman-nni i nesɛa di tazwara, akka ara nțekki di Lmasiḥ,


Hann hefur þráð yður alla og liðið illa út af því, að þér höfðuð heyrt, að hann hefði orðið sjúkur. 	 iccedha-kkun meṛṛa yerna yeḥzen aṭas imi teslam yis yehlek.


Hann spurði þá: "Um hvað eruð þér að þrátta við þá?" 	 Sidna Ɛisa yesteqsa-ten : ?ef wacu i tețmeslayem akka yid-sen ?


Hann hélt sér að Pétri og Jóhannesi, og þá flykktist allt fólkið furðu lostið til þeirra í súlnagöngin, sem kennd eru við Salómon. 	 Argaz-nni iteddu d Buṭrus akk-d Yuḥenna, ur yeṭṭixiṛ ara fell-asen, lɣaci-nni meṛṛa wehmen, uzzlen-d ɣuṛ-sen ɣer usqif iwumi qqaṛen « Asqif n Sidna Sliman ».


Þér voruð dauðir sökum afbrota yðar og umskurnarleysis. En Guð lífgaði yður ásamt honum, þegar hann fyrirgaf oss öll afbrotin. 	 Kunwi ur neḍhiṛ ara, tellam temmutem ɣef ddemma n ddnubat nwen ; tura Sidi Ṛebbi yerra-kkun-id ɣer tudert s Lmasiḥ. Sidi Ṛebbi yeɛfa-yaɣ ddnubat-nneɣ meṛṛa.


Því að svo hefur Drottinn boðið oss: Ég hef sett þig til að vera ljós heiðinna þjóða, að þú sért hjálpræði allt til endimarka jarðar." 	 Axaṭer atah wayen i d-yenna Sidi Ṛebbi : Sbeddeɣ-k aț-țiliḍ ț-țafat i leǧnas, aț-țessiwḍeḍ leslak alamma d ixfawen n ddunit.


Menn sverja eið við þann, sem æðri er, eiðurinn er þeim staðfesting og bindur enda á öll andmæli. 	 Imdanen țgallan s wayen i ten-yugaren, s limin i ferrun tilufa ;


Rita þú nú það er þú hefur séð, bæði það sem er og það sem verða mun eftir þetta. 	 Ayen akka i tețwaliḍ, ɣef wayen ideṛṛun tura d wayen i d-iteddun, aru-t di tektabt.


Og fólkið beið eftir Sakaría og undraðist, hve honum dvaldist í musterinu. 	 Lɣaci-nni yețṛaǧun Zakarya deg ufrag, wehmen acuɣeṛ iɛeṭṭel deg umkan iqedsen n lǧameɛ.


Þeir urðu nú samferða hingað, og lét ég engan drátt á verða, heldur settist daginn eftir á dómstólinn og bauð að leiða fram manninn. 	 Ihi usan-d ɣer dagi. Ur ɛeṭṭleɣ ara, azekka-nni fkiɣ lameṛ a d-awin argaz-nni iwakken a t-sɛeddiɣ di ccṛeɛ ;


En það segi ég, bræður, að hold og blóð getur eigi erft Guðs ríki, eigi erfir heldur hið forgengilega óforgengileikann. 	 Ay atmaten, atan wayen bɣiɣ a d-iniɣ : lǧețța n weksum d idammen ur tweṛṛet ara tageldit n Ṛebbi. Ayen ara yemten ur yezmir ara ad yewṛet ayen ur nețmețțat ara.


Þær eru alltaf að reyna að læra, en geta aldrei komist til þekkingar á sannleikanum. 	 țqellibent daymen ad fehment, lameɛna leɛmeṛ țțawḍent ɣer tmusni n tideț.


Því sagði Jesús aftur: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Ég er dyr sauðanna. 	 Yenna yasen daɣen : S tideț qqaṛeɣ-awen, d nekk i ț-țawwurt ansi țɛeddayent wulli.


sonar Serúgs, sonar Reú, sonar Pelegs, sonar Ebers, sonar Sela, 	 Saruǧ, Raɛu, Faleǧ, Ɛaber, Salaḥ,


söfnuði Guðs í Korintu, þeim sem helgaðir eru í Kristi Jesú, heilagir að köllun til, ásamt öllum þeim, sem alls staðar ákalla nafn Drottins vors Jesú Krists, sem er þeirra Drottinn og vor. 	 i tejmaɛt n Sidi Ṛebbi i gellan di temdint n Kurintus, i wid i d-yextaṛ Sidi Ṛebbi s Ɛisa Lmasiḥ ad ilin d imqedsen, d wid akk yellan di mkul amkan ineddhen s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ, i gellan d Ssid-nsen d Ssid nneɣ :


Fræðimennirnir og æðstu prestarnir vildu leggja hendur á hann á sömu stundu, en óttuðust lýðinn. Þeir skildu, að hann átti við þá með dæmisögu þessari. 	 Lɛulama n ccariɛa d imeqqranen n lmuqedmin țqelliben a t-ṭṭfen imiren kan, axaṭer fehmen fell-asen i d-yenna lemtel-agi, lameɛna uggaden lɣaci.


Dvöldust þeir nú alllengi hjá lærisveinunum. 	 Sɛeddan aṭas n wussan akk-d inelmaden.


Bentu þeir þá félögum sínum á hinum bátnum að koma og hjálpa sér. Þeir komu og hlóðu báða bátana, svo að nær voru sokknir. 	 Ssawalen, țwehhin i yemdukkal nsen yellan di teflukt nniḍen a d-asen a ten-ɛiwnen. Mi d-usan, ččuṛen snat-nni n teflukin armi qṛib ad ɣeṛqent.


Þegar sterkur maður, alvopnaður, varðveitir hús sitt, þá er allt í friði, sem hann á, 	 Argaz iǧehden yesɛan leslaḥ, ițɛassan ɣef wexxam-is, ṛṛezq-is ad yili di laman.


ég í þeim og þú í mér, svo að þeir verði fullkomlega eitt, til þess að heimurinn viti, að þú hefur sent mig og að þú hefur elskað þá, eins og þú hefur elskað mig. 	 nekk deg-sen, kečč deg-i. Ad uɣalen akk d yiwen, iwakken at ddunit meṛṛa ad setɛeṛfen belli d kečč i yi-d-iceggɛen, yerna tḥemmleḍ-ten akken i yi tḥemmleḍ !


Og þeir neyttu allir og urðu mettir. 	 ?čan akk armi ṛwan,


En hann sagði við þá: "Mér ber og að flytja hinum borgunum fagnaðarerindið um Guðs ríki, því að til þess var ég sendur." 	 Lameɛna nețța yenna-yasen : Ilaq-iyi ad ṛuḥeɣ ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n tgeldit n Ṛebbi i temdinin nniḍen ! ?ef wayagi i d țțuceggɛeɣ !


Þegar ungi maðurinn heyrði þessi orð, fór hann brott hryggur, enda átti hann miklar eignir. 	 Mi gesla i yimeslayen-agi, ilemẓi-nni yeḥzen aṭas dɣa iṛuḥ, axaṭer d ameṛkanti ameqqran i gella.


En konan flýði út á eyðimörkina, þar sem Guð hefur búið henni stað og þar sem séð verður fyrir þörfum hennar í eitt þúsund og tvö hundruð og sextíu daga. 	 Tameṭṭut-nni terwel ɣer lexla anda i s-ihegga Sidi Ṛebbi amkan iwakken aț-țečč azal n walef umitin usețțin n wussan.


Múgurinn sá, hvað Páll hafði gjört, og tók að hrópa á lýkaónsku: "Guðirnir eru í manna líki stignir niður til vor." 	 Mi walan ayen yexdem Bulus, lɣaci n tmurt n Likawnya țɛeggiḍen s tutlayt nsen : Iṛebbiten ṣubben-d ɣuṛ-nneɣ s ṣṣifa n yemdanen !


Heyrið, bræður mínir elskaðir! Hefur Guð ekki útvalið þá, sem fátækir eru í augum heimsins, til þess að þeir verði auðugir í trú og erfingjar þess ríkis, er hann hefur heitið þeim, sem elska hann? 	 Ay atmaten-iw eɛzizen, ḥesset-ed : Sidi Ṛebbi yextaṛ igellilen n ddunit agi iwakken a ten-yerr d imeṛkantiyen di liman, yerna ad weṛten tagelda i gweɛɛed i wid akk i t-iḥemmlen.


Menn leituðu að Jesú og sögðu sín á milli í helgidóminum: "Hvað haldið þér? Skyldi hann ekki koma til hátíðarinnar?" 	 Lɣaci-nni țqelliben ɣef Sidna Ɛisa, țmesteqsayen deg ufrag n lǧameɛ, qqaṛen : D acu i twalam ? A d-yas ad iɛeggeḍ ?


Jesús vissi allt, sem yfir hann mundi koma, gekk fram og sagði við þá: "Að hverjum leitið þér?" 	 Sidna Ɛisa yeẓran akk ayen ara yedṛun yid-es, iqeṛṛeb ɣuṛ-sen yenna yasen : ?ef wanwa i tețnadim ?


Sælir eru miskunnsamir, því að þeim mun miskunnað verða. 	 D iseɛdiyen wid yesɛan ṛṛeḥma deg wulawen-nsen, aaxaṭer ad iḥunn fell-asen Sidi Ṛebbi !


Þannig rættist orð Jesú, þegar hann gaf til kynna, með hvaða hætti hann átti að deyja. 	 Ayagi, iwakken ad yedṛu wayen i d-yenna Sidna Ɛisa ɣef lmut i t-yețṛaǧun.


til þess að ég frelsist frá hinum vantrúuðu í Júdeu, og hjálpin, sem ég fer með til Jerúsalem, verði vel þegin af hinum heilögu. 	 iwakken a yi-ssemneɛ seg ifassen n wid yugin ad amnen di tmurt n Yahuda ; yerna ayen akka ara yawiɣ i watmaten n temdint n Lquds a ten-yaweḍ di laman iwakken ad feṛḥen yis.


því þú hefur átt fimm menn, og sá sem þú átt nú, er ekki þinn maður. Þetta sagðir þú satt." 	 Axaṭer xemsa iberdan i tzewǧeḍ, win yellan yid-em tura mačči d argaz-im ; deg wannect-agi ț-țideț i d-tenniḍ !


Þér menn, elskið eiginkonur yðar og verið ekki beiskir við þær. 	 Ma d kunwi ay irgazen, ilaq aț-țḥemmlem tilawin-nwen, ur seɛɛut ara ulawen iqesḥen ɣuṛ-sent.


Ef vér stöndum stöðugir, þá munum vér og með honum ríkja. Ef vér afneitum honum, þá mun hann og afneita oss. 	 ma yella neṭṭef di liman, a neḥkem yid-es ; ma yella nenkkeṛ-it ula d nețța a ɣ-yenkeṛ ;


Hann fór þaðan og kom í samkundu þeirra. 	 Syenna, yerra ɣer yiwen n lǧameɛ,


Standið því gyrtir sannleika um lendar yðar og klæddir brynju réttlætisins 	 Heggit iman-nwen am iɛsekṛiwen, beggset tideț, lset lḥeqq ɣef yidmaren-nwen am tidemmar n wuzzal.


Og ég sá dýrið og konunga jarðarinnar og hersveitir þeirra safnaðar saman til að heyja stríð við þann, sem á hestinum sat, og við herlið hans. 	 Walaɣ leɛqiṛa akk-d igelliden n ddunit snejmaɛen-d lɛeskeṛ-nsen iwakken ad nnaɣen d Win irekben ɣef wuɛewdiw akk-d lɛeskeṛ-is.


Varð mikil misklíð og þræta milli þeirra og Páls og Barnabasar, og réðu menn af, að Páll og Barnabas og nokkrir þeirra aðrir færu á fund postulanna og öldunganna upp til Jerúsalem vegna þessa ágreinings. 	 Bulus d Barnabas ur qbilen ara ayen i sselmaden yergazen-agi i d-yusan si tmurt n Yahuda dɣa yekker lxilaf ameqqran gar-asen. Ceggɛen Bulus d Barnabas akk-d kra seg-sen, ad alin ɣer ṛṛusul akk-d imeqqranen yellan di temdint n Lquds iwakken ad msefhamen ɣef temsalt-agi n ṭṭhaṛa.


Og ég sá koma út af munni drekans og munni dýrsins og munni falsspámannsins þrjá óhreina anda, sem froskar væru, 	 Walaɣ ffɣen-d seg uxenfuc n llafɛa, seg uxenfuc n leɛqiṛa, seg yimi n nnbi n lekdeb, tlata leṛwaḥ iɛefnen i gțemcabin ɣer imqerqaṛ.


Allt sé hjá yður í kærleika gjört. 	 Xedmet kullec s leḥmala.


En Drottinn svaraði henni: "Marta, Marta, þú ert áhyggjufull og mæðist í mörgu, 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : A Maṛta, tețḥebbiṛeḍ tețqelliqeḍ iman-im ɣef waṭas n tɣawsiwin ;


Og þarna tóku margir trú á hann. 	 Dinna, aṭas n lɣaci i gumnen yis.


Honum sé dýrð um aldir alda, amen. 	 I nețța tamanegt si lǧil ɣer lǧil ! Amin !


og: ásteytingarsteini og hrösunarhellu. Þeir steyta sig á honum, af því að þeir óhlýðnast boðskapnum. Það var þeim ætlað. 	 D wagi i d azṛu + i guɣalen d ugur i yemdanen, + d azṛu i ten-isseɣlayen+ . Imi ugin ad amnen s wawal n Sidi Ṛebbi, ayen i ten-ițṛaǧun d ugur-agi ara ten-iɣeḍlen.


og keyptu fyrir þá leirkerasmiðs akurinn eins og Drottinn hafði fyrir mig lagt." 	 uɣen-d yis iger ɣer win ixeddmen afexxaṛ, akken i yi-d-yumeṛ Sidi Ṛebbi.


Þá komu þjónar húsbóndans til hans og sögðu við hann: ,Herra, sáðir þú ekki góðu sæði í akur þinn? Hvaðan kemur illgresið?' 	 Iqeddacen n bab n iger-nni, usan-d ɣuṛ-es nnan-as : A Sidi, eɛni mačči d irden i tzerɛeḍ deg iger-ik ? Ansi i d-ikka ihi uẓekkun-agi ?


Gefið oss rúm í hjörtum yðar. Engum höfum vér gjört rangt til, engan skaðað, engan féflett. 	 Qeblet-aɣ deg wulawen-nwen ! Ur neḍlim yiwen, ur nexdim cceṛ ula i yiwen, ur nečči lḥeqq n yiwen.


Þess vegna leið og Jesús fyrir utan hliðið, til þess að hann helgaði lýðinn með blóði sínu. 	 ?ef wayagi Sidna Ɛisa daɣen yemmut beṛṛa n temdint iwakken s idammen-is, ad yessizdeg agdud meṛṛa.


Þeir komu til Jeríkó. Og þegar hann fór út úr borginni ásamt lærisveinum sínum og miklum mannfjölda, sat þar við veginn Bartímeus, sonur Tímeusar, blindur beiningamaður. 	 Sidna Ɛisa akk-d inelmaden-is wḍen ɣer temdint n Yiriku. Mi d-ffɣen si temdint, ddan-d yid-sen aṭas n lɣaci. Ataya yiwen uderɣal isem-is Baṛtimay mmi-s n Timay, yeqqim ṭṭerf n webrid yessutur tin n Ṛebbi.


"Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, eins og þú hefur heitið mér, 	 Tura a Sidi Ṛebbi ɣas ad mmteɣ aql-i di lehna imi amsellek i ɣ-tweɛdeḍ,


Fyrir augum þeirra er enginn guðsótti. 	 ur sɛin ara deg ul-nsen tugdi n Sidi Ṛebbi.


Ef þú fellur fram og tilbiður mig, skal það allt verða þitt." 	 ma tseǧǧdeḍ zdat-i ad uɣalent akk d ayla-k.


Pétur reisti hann upp og sagði: "Statt upp, ég er maður sem þú." 	 Meɛna Butṛus issekker-it-id yenna-yas : Kker fell-ak ! D amdan am kečč i lliɣ.


Hann var framseldur að fyrirhuguðu ráði Guðs og fyrirvitund, og þér létuð heiðna menn negla hann á kross og tókuð hann af lífi. 	 Akken yella si zik di leqsed n Sidi Ṛebbi ; argaz-agi tezzenzem-t, d kunwi i t-yenɣan mi t-tsellmem ger ifassen n ikafriwen i t-isemmṛen ɣef lluḥ.


Og er illi andinn var út rekinn, tók málleysinginn að mæla. Mannfjöldinn undraðist og sagði: "Aldrei hefur þvílíkt sést í Ísrael." 	 Akken issufeɣ Sidna Ɛisa aṛuḥani-nni, agugam-nni yebda ițmeslay. Lɣaci akk tɛeǧben, qqaṛen : Leɛmeṛ neẓri ayagi di tmurt n wat Isṛail !


Ætla ég því að hirta hann og láta lausan." 	 A s-fkeɣ tiɣṛit imiren a s-serrḥeɣ.


sem þér lifðuð í samkvæmt aldarhætti þessa heims, að vilja valdhafans í loftinu, anda þess, sem nú starfar í þeim, sem ekki trúa. 	 tețɛicim di ddnub, tewwi-kkun ddunit, tḍefṛem Cciṭan, sselṭan n ddunit-agi i gțekellixen ar tura wid ur nḍuɛ ara Sidi Ṛebbi.


Vakið því, þér vitið eigi, hvaða dag Drottinn yðar kemur. 	 Ɛasset ihi ur ɣefflet ara ! Axaṭer ur teẓrim ara lweqt i deg ara d-yas Ssid-nwen !


Samstundis stóðu þrír menn við húsið, sem ég var í, sendir til mín frá Sesareu. 	 Imiren kan wwḍen-d tlata yergazen ɣer wexxam i deg lliɣ, țwaceggɛen-d ɣuṛ-i si temdint n Qiṣarya.


Þjónarnir og varðmennirnir höfðu kveikt kolaeld, því kalt var, og stóðu við hann og vermdu sig. Pétur stóð hjá þeim og ornaði sér. 	 Iqeddacen akk-d iɛessasen ceɛlen times di lkanun, zzin-as iwakken ad sseḥmun axaṭer d asemmiḍ. Buṭrus iqeṛṛeb ɣuṛ-sen ad yeẓẓiẓen ( ad isseḥmu ) ula d nețța.


Þannig vitnið þér sjálfir um yður, að þér eruð synir þeirra, sem myrtu spámennina. 	 S wakka tețcehhidem belli kunwi ț-țarwa n wid ineqqen lenbiya


Jesús sagði við hann: "Hví spyr þú mig um hið góða? Einn er sá hinn góði. Ef þú vilt inn ganga til lífsins, þá haltu boðorðin." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Acuɣeṛ i yi-testeqsayeḍ ɣef wayen yelhan ? AAnagar yiwen i gelhan ! Ma tebɣiḍ aț-țesɛuḍ tudert-agi, xdem lumuṛat yellan di ccariɛa. YYerra-yas-ed weqcic-nni : Anwi i d lumuṛat ara tebɛeɣ ?


Ef einhvern yðar brestur visku, þá biðji hann Guð, sem gefur öllum örlátlega og átölulaust, og honum mun gefast. 	 Ma yella yiwen deg-wen ixuṣṣ di lefhama, a ț-yessuter i Sidi Ṛebbi i d-yețțaken i yemdanen meṛṛa mbla cceḥḥa d ulummu, a s-ț-id-yefk.


Ekki svo, að vér séum sjálfir hæfir og eitthvað komi frá oss sjálfum, heldur er hæfileiki vor frá Guði, 	 Ur nezmir ara a d-nini belli d nukni i gxeddmen ccɣel-agi s tezmert-nneɣ lameɛna d Sidi Ṛebbi i ɣ-d-ițțaken tazmert deg wayen akk i nxeddem.


Vér elskum, því að hann elskaði oss að fyrra bragði. 	 Ma d nukni, nḥemmel Sidi Ṛebbi axaṭer d nețța i ɣ-iḥemmlen d amezwaru.


Ég, Páll, rita með eigin hendi: Ég mun gjalda. Að ég ekki nefni við þig, að þú ert jafnvel í skuld við mig um sjálfan þig. 	 Uriɣ-ak-n ayagi s ufus-iw : « d nekk Bulus ara k-ixellṣen deg wayen i s-tețțalaseḍ » yerna mbla ma smektaɣ-k-id belli d nekk i k-id yewwin ɣer webrid n leslak.


En Pétur stóð utan dyra. Hinn lærisveinninn, sem var kunnugur æðsta prestinum, kom út aftur, talaði við þernuna, sem dyra gætti, og fór inn með Pétur. 	 ma d Buṭrus yeqqim di beṛṛa ɣer tama n tewwurt. Anelmad-nni yessnen lmuqeddem ameqqran yuɣal yeffeɣ ed, yehdeṛ-as i tɛessast n tewwurt, dɣa tessekcem Buṭrus.


Hún var þunguð, og hljóðaði í jóðsótt með hörðum hríðum. 	 Tella s tadist, yewweḍ-ed lweqt i deg ara d-tarew, tebda tețɛeggiḍ seg weqṛaḥ n tarrawt.


Allt sem faðirinn á, er mitt. Því sagði ég, að hann tæki af mínu og kunngjörði yður. 	 Ayla n Baba d ayla-w ula d nekk. Daymi i wen-d-nniɣ s ɣuṛ-i ara d-yawi wayen akk ara wen-d-yini.


svo og Appíu systur okkar og Arkippusi samherja okkar og söfnuðinum, sem kemur saman í húsi þínu. 	 i weltma-tneɣ Abya, i Arxibus aṛfiq-nneɣ di lecɣal n Lmasiḥ akk-d tejmaɛt i gețțilin deg wexxam-ik ;


og beiddist bréfa af honum til samkundanna í Damaskus, að hann mætti flytja í böndum til Jerúsalem þá, er hann kynni að finna og væru þessa vegar, hvort heldur karla eða konur. 	 issuter-as a s-d-ixdem lkaɣeḍ ara yawi ɣer leǧwameɛ meṛṛa n temdint n Dimecq, iwakken ma yufa deg-sen wid ittabaɛen abrid n Ɛisa Lmasiḥ, ama d argaz ama ț-țameṭṭut, a ten-id-yawi țwarzen ɣer temdint n Lquds.


Þeir svara: "Keisarans." Hann segir: "Gjaldið þá keisaranum það, sem keisarans er, og Guði það, sem Guðs er." 	 Rran-as : N Qayṣer ! IImiren yenna-yasen : Erret ihi i Qayṣer ayen yellan n Qayṣer, terrem i Ṛebbi ayen yellan n Ṛebbi !


Hún var skírð og heimili hennar og hún bað oss: "Gangið inn í hús mitt og dveljist þar, fyrst þér teljið mig trúa á Drottin." Þessu fylgdi hún fast fram. 	 Mi tețwaɣḍes deg waman nețțat d wat wexxam-is, teɛṛeḍ-aɣ, tenna-d : ma twalam umneɣ seg ul-iw s Sidi Ṛebbi, eyyaw aț-țesɛeddim kra n wussan deg wexxam-iw. Dɣa teḥreṣ-aɣ iwakken a nekcem.


vilja skipa æðsta bekk í samkundum og hefðarsæti í veislum. 	 țextiṛin imukan imezwura di leǧwameɛ akk-d imukan lɛali di tmeɣṛiwin, lameɛna


Ef þér reynist ekki trúir í hinum rangláta mammón, hver trúir yður þá fyrir sönnum auði? 	 Ma yella tețḍeggiɛem leṛẓaq n ddunit-agi, anwa ara kkun-iwekklen ɣef leṛẓaq n tideț ?


Svo miskunnar hann þá þeim, sem hann vill, en forherðir þann, sem hann vill. 	 Akka ihi, Sidi Ṛebbi yesrusu-d ṛṛeḥma-s ɣef win yebɣa, isɣaṛay daɣen ul n win yebɣa.


En Drottinn leiði hjörtu yðar til kærleika Guðs og þolgæðis Krists. 	 Ndeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi iwakken ad iččaṛ ulawen-nwen s leḥmala-ines, iwakken aț-țesɛum ṣṣbeṛ n Lmasiḥ. f+


og sögðu: "Galíleumenn, hví standið þér og horfið til himins? Þessi Jesús, sem varð upp numinn frá yður til himins, mun koma á sama hátt og þér sáuð hann fara til himins." 	 Ay imezdaɣ n tmurt n Jlili, acuɣeṛ mazal-ikkun tețmuqqulem ɣer tegnaw ? Akken i twalam Sidna Ɛisa yuli ɣer igenni, akken daɣen ara t-twalim asmi ara d-yuɣal.


Tala þú þetta og áminn og vanda um með allri röggsemi. Lát engan lítilsvirða þig. 	 Akka i glaq aț-țețmeslayeḍ, aț-țnehhuḍ, aț-țețweṣṣiḍ s lewɛaṛa, ur țțaǧa yiwen a k-yeḥqeṛ.


Þegar Pétur sá það, ávarpaði hann fólkið: "Ísraelsmenn, hví furðar yður á þessu eða hví starið þér á okkur, eins og við hefðum af eigin mætti eða guðrækni komið því til leiðar, að þessi maður gengur? 	 Buṭrus mi gwala ayagi, yenṭeq ɣer lɣaci yenna : Ay at Isṛail, acuɣeṛ akka twehmem deg wayen yedṛan ? Acuɣeṛ i d-țmuqulem ɣuṛ-nneɣ, am akken d nukkni i gesselḥan argaz-agi s tezmert-nneɣ neɣ s ṭṭaɛa-nneɣ ?


Þér hafið ekki útvalið mig, heldur hef ég útvalið yður. Ég hef ákvarðað yður til að fara og bera ávöxt, ávöxt, sem varir, svo að faðirinn veiti yður sérhvað það sem þér biðjið hann um í mínu nafni. 	 Mačči d kunwi i yi-ixtaṛen meɛna d nekk i kkun ixtaṛen ; ceggɛeɣ-kkun iwakken a d-tefkem lfakya, lfakya ara idumen. S wakka, Baba Ṛebbi a wen-yeqbel kra n wayen ara s-tessutrem s yisem-iw.


Og þeir syngja nýjan söng frammi fyrir hásætinu og frammi fyrir verunum fjórum og öldungunum. Og enginn gat numið sönginn nema þær hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir, þeir sem út eru leystir frá jörðunni. 	 ?ɣennin yiwen ccna ajdid zdat wemkan n lḥekma, zdat ṛebɛa lexluq zdat lecyux-nni. Yiwen ur izmir ad yeḥfeḍ ccna-nni anagar meyya uṛebɛa uṛebɛin alef-nni i d-yețțuselken si ddunit.


En af því að þú ert hálfvolgur og hvorki heitur né kaldur, mun ég skyrpa þér út af munni mínum. 	 Imi temmuzeɣleḍ ur teḥmiḍ, ur tsemmḍeḍ, atan a k-id-erreɣ seg imi-w ;


Nú komu þeir sjötíu og tveir aftur með fögnuði og sögðu: "Herra, jafnvel illir andar eru oss undirgefnir í þínu nafni." 	 Tnin usebɛin-nni yinelmaden uɣalen-d ččuṛen d lfeṛḥ, nnan-as : A Sidi, ula d leǧnun țțagaden-aɣ s yisem-ik.


Á þeirri stundu komu lærisveinarnir til Jesú og spurðu: "Hver er mestur í himnaríki?" 	 Di lweqt-nni, inelmaden n Sidna Ɛisa qeṛṛben ɣuṛ-es nnan-as : -- Anwa i d ameqqran di tgelda n igenwan ?


Vér erum Partar, Medar og Elamítar, vér erum frá Mesópótamíu, Júdeu, Kappadókíu, Pontus og Asíu, 	 Llan gar-aneɣ yemdanen i d yusan si tmurt n Bartas, si tmurt n Midyas, si tmurt n Ilam, kra nniḍen si tmurt n Mizubuṭamya, si tmurt n Yahuda akk-d tmurt n Kafadusya, wiyaḍ si tmurt n Tqenṭert, si tmurt n Asya,


Vér vitum, að hann, sem vakti upp Drottin Jesú, mun einnig uppvekja oss ásamt Jesú og leiða oss fram ásamt yður. 	 Axaṭer neẓra belli Sidi Ṛebbi i d-isseḥyan Sidna Ɛisa si ger lmegtin, a ɣ-d-isseḥyu ula d nukni akk-d Sidna Ɛisa, iwakken a ɣ issemlil yid-wen m'ara nuɣal ɣuṛ-es.


Því að hann mun verða mikill í augliti Drottins. Aldrei mun hann drekka vín né áfengan drykk, en fyllast heilögum anda þegar frá móðurlífi. 	 Ad yesɛu ccan d ameqqran ɣer Sidi Ṛebbi, a d-iččaṛ d Ṛṛuḥ iqedsen si tɛebbuṭ n yemma-s, ur itess ccṛab, ur itess ayen nniḍen isekkṛen.


Nú veit ég, að þér munuð ekki framar sjá mig, engir þér, sem ég hef komið til og boðað ríkið. 	 Tura ẓriɣ belli ur tețțuɣalem ara aț-țeẓrem udem-iw, kunwi iwumi beccṛeɣ tageldit n Sidi Ṛebbi.


Hætta Við 	 Semmet


Fyrst þér trúið ekki því, sem hann skrifaði, hvernig getið þér þá trúað orðum mínum?" 	 Ma yella ur tuminem ara s wayen i d-yura, amek ara tamnem s wawal-iw ?


anda sannleikans, sem heimurinn getur ekki tekið á móti, því hann sér hann ekki né þekkir. Þér þekkið hann, því hann er hjá yður og verður í yður. 	 d Ṛṛuḥ n tideț, win akken ur tezmir ddunit a t-teqbel axaṭer ur t-twala ur t-tessin. Kunwi tessnem-t axaṭer yella yid-wen yerna ad yili deg-wen.


En þeir urðu steini lostnir og sögðu sín á milli: "Hver getur þá orðið hólpinn?" 	 Ayagi issewhem inelmaden akteṛ, qqaṛen wway gar-asen : Ihi, anwa i gzemren ad ițțusellek ?


Þær hyggnu svöruðu: ,Nei, hún nægir aldrei handa öllum. Farið heldur til kaupmanna og kaupið handa yður.' 	 Tuḥṛicin rrant-asent : Ulamek, ur aɣ-d-tkeffu ara i nekkunti d kunemti, ṛuḥemt a d taɣemt i yiman-nkunt ɣer wid yeznuzun.


En hvað sem öðru líður, þá hegðið yður eins og samboðið er fagnaðarerindinu um Krist. Hvort sem ég kem og heimsæki yður eða ég er fjarverandi, skal ég fá að heyra um yður, að þér standið stöðugir í einum anda og berjist saman með einni sál fyrir trúnni á fagnaðarerindið 	 Acu kan, ddut s tikli yuklal lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ iwakken ad sleɣ fell-awen, ama usiɣ-ed a kkun-ẓreɣ ama ɣabeɣ fell-awen, tǧehdem, tedduklem s yiwen n Ṛṛuḥ, tețḥarabem s yiwen wul ɣef liman i d-ițțak lexbaṛ n lxiṛ.


En þá er hann heyrði, að Arkelás réð ríkjum í Júdeu í stað Heródesar föður síns, óttaðist hann að fara þangað, og hélt til Galíleubyggða eftir bendingu í draumi. 	 Meɛna mi gesla belli d Aṛxilyus mmi-s n Hiṛudus, i gellan d agellid ɣef tmurt n Yahuda, yuggad. SSidi Ṛebbi iɛeggen-as-ed di targit, iṛuḥ ɣer tmurt n Jlili,


Fyrir trú gengu þeir gegnum Rauðahafið sem um þurrt land, og er Egyptar freistuðu þess, drukknuðu þeir. 	 S liman, agdud n Isṛail yezger ɣef wuḍar i lebḥeṛ azeggaɣ, ma d imaṣriyen mi ɛeṛden ad zegren am nutni, yečča-ten.


Í þeim lá fjöldi sjúkra manna, blindra, haltra og lamaðra [sem biðu hræringar vatnsins. 	 Deg ifragen-agi aṭas n imuḍan i gḍelqen, iderɣalen, iɛibanen d wukrifen țṛaǧun akk ad ḥerrken waman.


Einn er þeirrar trúar, að alls megi neyta en hinn óstyrki neytir einungis jurtafæðu. 	 Axaṭer yiwen yumen belli yezmer ad yečč kullec, wayeḍ ixuṣṣen di liman ițkukru, itețț kan lxedṛa.


Þá munu koma endurlífgunartímar frá augliti Drottins, og hann mun senda Krist, sem yður er fyrirhugaður, sem er Jesús. 	 iwakken a kkun-id-asen wussan n ṛṛaḥa s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, a wen-d iceggeɛ Ɛisa Lmasiḥ, win akken i wen-ihegga.


Ég hef barist góðu baráttunni, hef fullnað skeiðið, hef varðveitt trúna. 	 Kfiɣ ccɣel-iw yerna ṭṭfeɣ di liman ar tura, nnuɣeɣ imenɣi n tideț armi ț-țaggara.


Guð hefur uppvakið oss í Kristi Jesú og búið oss stað í himinhæðum með honum. 	 S tdukli-nneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ, Sidi Ṛebbi isseḥya-ɣ-ed akk-d Lmasiḥ yerna yesɣim-aɣ yid-es deg igenwan,


Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróður hans, en þeim gaf hann nafnið Boanerges, sem þýðir þrumusynir, 	 Yeɛqub akk-d gma-s Yuḥenna yellan d arraw n Zabadi iwumi isemma Buneṛǧes ( yeɛni arraw n ṛṛɛud ).


Þetta sá ég, og ég vitna, að hann er sonur Guðs." 	 Ayagi d ayen i ẓrant wallen-iw, daymi i d-cehdeɣ fell-as qqaṛeɣ : « Argaz-agi d Mmi-s n Ṛebbi.»


Þess vegna hefur og speki Guðs sagt: ,Ég mun senda þeim spámenn og postula, og suma þeirra munu þeir lífláta og ofsækja.' 	 ?ef wayagi Sidi Ṛebbi yeẓran kullec yenna : a sen-ceggɛeɣ lenbiya d ṛṛusul, kra a ten-nɣen kra a ten qehṛen.


Í þessu efni verður jafnvel það, sem áður var dýrlegt, ekki dýrlegt í samanburði við hina yfirgnæfandi dýrð. 	 Nezmer a d-nini : anda ara d tban tmanegt icceɛceɛen zik-nni zdat tin n tura ? Tuɣal d ulac !


Því var og það, að þegar vér vorum hjá yður, buðum vér yður: Ef einhver vill ekki vinna, þá á hann heldur ekki mat að fá. 	 Asmi nella gar-awen nweṣṣa kkun belli « win ur nebɣi ara ad ixdem ur ilaq ara ad yečč. »


Meira að segja Símon tók trú. Hann var skírður og gjörðist mjög fylgisamur Filippusi. Og er hann sá tákn og mikil kraftaverk gjörast, var hann frá sér numinn. 	 Semɛun s yiman-is yumen ; ula d nețța yețwaɣḍes deg waman, seg wass-nni ur yettixiṛ ara ɣef Filbas ; ițțawham deg-s mi gețwali leɛǧayeb d lbeṛhanat timeqqranin i gxeddem.


Þeir losuðu akkerin og létu þau eftir í sjónum, leystu um leið stýrisböndin, undu upp framseglið og létu berast undan vindi til strandar. 	 Fsin imurar i imextafen bran asen ɣer lebḥeṛ, fsin daɣen imurar i imeqdafen s wacu nehṛen lbabuṛ ; dɣa ssulin yiwen ubeḥnuq yellan ɣer zdat n lbabuṛ iwakken a ten-yawi waḍu ɣer rrif n lebḥeṛ.


Það orð er satt, að sækist einhver eftir biskupsstarfi, þá girnist hann fagurt hlutverk. 	 ?-țideț mi qqaṛen : « ma yella win yebɣan ad yuɣal d amdebbeṛ di tejmaɛt d ayen yelhan i gețmenni ».


Dýrið, sem þú sást, var, en er ekki, og það mun stíga upp frá undirdjúpinu og fara til glötunar. Og þeir, sem á jörðu búa, þeir, sem eiga ekki nöfn sín skrifuð í lífsins bók frá grundvöllun veraldar, munu undrast, er þeir sjá dýrið sem var og er ekki og kemur aftur. 	 Lweḥc-nni twalaḍ, zik yella yedder, tura ulac-it. A d-yali si tesraft lqayen lameɛna iwakken ad iṛuḥ ɣer nnger. Imezdaɣ n ddunit iwumi ur yețwajerred ara yisem-nsen seg wasmi i d-tebda ddunit di tektabt n tudert, ad tɛeǧǧben m'ara walin lweḥc-nni, axaṭer lweḥc-nni yellan zik yuɣal ulac-it, ițeddu a d-yuɣal.


Nú ætluðu þeir að grípa hann, en enginn lagði hendur á hann, því stund hans var enn ekki komin. 	 Bɣan a t-ṭṭfen imiren, meɛna yiwen ur yesris afus-is fell-as imi ass-is urɛad d-yewwiḍ.


og skóaðir á fótunum með fúsleik til að flytja fagnaðarboðskap friðarins. 	 Sɛut zzwaṛa am warkasen deg yidaṛṛen-nwen, daymen theggam i ubecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ.


til þess að einnig gnægð hinna geti bætt úr skorti yðar og þannig verði jöfnuður, 	 ayen tesɛam d zzyada ad yenfeɛ wid ixuṣṣen tura, iwakken asm'ara txuṣṣem kunwi, a kkun-ɛiwnen s wayen sɛan d zzyada ; s wakka ihi aț-țemɛadalem,


"Látið því," sagði hann, "ráðamenn yðar verða mér samferða ofan eftir og lögsækja manninn, ef hann er um eitthvað sekur." 	 Xtiṛet-ed si gar-awen wid ara yeddun yid-i ; ma yella kra n wayen n diri i gexdem wergaz-agi, ad ccetkin fell-as.


En Pétur mælti: "Ananías, hví fyllti Satan hjarta þitt, svo að þú laugst að heilögum anda og dróst undan af verði lands þíns? 	 Buṭrus inṭeq ɣuṛ-es yenna : Ay Ananyas, acuɣeṛ i teǧǧiḍ Cciṭan yeččuṛ ul-ik ? Acuɣeṛ i teskadbeḍ i Ṛṛuḥ iqedsen mi tekkseḍ yiwen umur n yedrimen n wakal i tezzenzeḍ ? Uqbel a t- tezzenzeḍ, akal-nni yella d ayla-k !


Þeir, sem slíkt mæla, sýna með því, að þeir eru að leita eigin ættjarðar. 	 Wid iheddṛen akka, iban țnadin tamurt i yiman-nsen.


Þeir sýna, að krafa lögmálsins er rituð í hjörtum þeirra, með því að samviska þeirra ber þessu vitni og hugrenningar þeirra, sem ýmist ásaka þá eða afsaka. 	 Beggnen-d s tikli-nsen belli ayen i d-tenna ccariɛa, deg ulawen-nsen i gura. D ulawen-nsen i d-ițbegginen annect-a axaṭer axemmem nsen tikwal ițḥasab-iten, tikwal yețḥuddu fell-asen.


Þá sagði Jesús við hundraðshöfðingjann: "Far þú, verði þér sem þú trúir." Og sveinninn varð heill á þeirri stundu. 	 Sidna Ɛisa yenna i umeqqran-nni n lɛeskeṛ : Ṛuḥ, imi tumneḍ atan wayen i tḍelbeḍ a k-id-yaweḍ ! DDi teswiɛt-nni, yeḥla uqeddac-is.


Og náðin Drottins vors varð stórlega rík með trúnni og kærleikanum, sem veitist í Kristi Jesú. 	 Tura ṛṛeḥma-s tameqqrant ters-ed fell-i s liman d leḥmala yellan deg-s.


Guð gjörði óvenjuleg kraftaverk fyrir hendur Páls. 	 Sidi Ṛebbi ixeddem lbeṛhanat imeqqranen s ifassen n Bulus ;


Og miklum ótta sló á allan söfnuðinn og alla, sem heyrðu þetta. 	 Yeɣli-d ṛṛɛac ( lxuf ) d ameqqran ɣef tejmaɛt n watmaten d wid akk yeslan s wayen yedṛan.


Og hvar sem hann kom í þorp, borgir eða á bæi, lögðu menn sjúka á torgin og báðu hann, að þeir fengju rétt að snerta fald klæða hans, og allir þeir, sem snertu hann, urðu heilir. 	 Di mkul amkan anda iṛuḥ, ama ț-țaddart ama ț-țamdint neɣ d izuɣaṛ, țțawin-as-ed imuḍan ɣer imukan n tejmaɛin, țḥellilen-t iwakken a ten-yeǧǧ ad nnalen ulamma d icuḍaḍ n ujellab-is. Wid akk i t-ițnalen ḥellun


Ekki er sá Gyðingur, sem er það hið ytra, og ekki það umskurn, sem er það hið ytra á holdinu. 	 Win yellan s țideț n wat Isṛail, mačči s uqemmuc kan, neɣ s ṭṭhaṛa i d-ițbanen deg weglim-ines ;


Því að hann vænti þeirrar borgar, sem hefur traustan grunn, þeirrar, sem Guð er smiður að og byggingarmeistari. 	 Yețṛaǧu tamdint ibedden ɣef lsas iǧehden, tin akken yebna Sidi Ṛebbi s yiman-is.


En ef þér hafið annars að krefja, má gjöra út um það á löglegu þingi. 	 Ma yella wayen nniḍen i tessuturem deg-sen, ad ḥekmen fell-asen deg unejmaɛ zdat lḥukkam.


Móti austri voru þrjú hlið, móti norðri þrjú hlið, móti suðri þrjú hlið og móti vestri þrjú hlið. 	 Tlata tewwura wehhant ɣer cceṛq, tlata ɣer lɣeṛb, tlata ɣer usammer, tlata nniḍen ɣer umalu.


Maður nokkur var í Sesareu, Kornelíus að nafni, hundraðshöfðingi í ítölsku hersveitinni. 	 Di temdint n Qiṣarya, yella yiwen wergaz iwumi qqaṛen Kurnilyus, d lqebṭan n yiwet n terbaɛt isem-is « tarbaɛt n Selyan ».


Þá lagði hann ríkt á við lærisveinana að segja engum, að hann væri Kristur. 	 Imiren yumeṛ i yinelmaden-is ur qqaṛen ula i yiwen belli d nețța i d Lmasiḥ.


Þegar hann nálgaðist borgarhliðið, þá var verið að bera út látinn mann, einkason móður sinnar, sem var ekkja, og mikill fjöldi úr borginni var með henni. 	 Mi gewweḍ ɣer tewwurt n taddart, atnaya lɣaci wwin-d lmegget a t-meḍlen, d mmi-s n yiwet n taǧǧalt, anagar nețța i tesɛa. Aṭas n imezdaɣ n taddart-nni i d-iddan yid-es.


En þetta hef ég yðar vegna, bræður, heimfært til sjálfs mín og Apollóss, til þess að þér af okkar dæmi mættuð læra regluna: "Farið ekki lengra en ritað er," - og til þess að enginn yðar hroki sér upp einum í vil, öðrum til niðrunar. 	 Ay atmaten, ayen akka i d-nniɣ fell-i akk-d Abulus nniɣ-t-id iwakken aț-țfehmem lmeɛna n lemtel-agi : « Ur țɛeddit ara akkin i tilas n wayen yuran » ; ilaq yiwen ur ixeddem lxilaf ger yemdanen, iwakken ad izuxx s yiwen deg-sen.


Þeir stóðu samstundis upp og fóru aftur til Jerúsalem. Þar fundu þeir þá ellefu og þá, er með þeim voru, saman komna, 	 Imiren kan, kkren-d uɣalen ɣer temdint n Lquds. Ufan ḥdac-nni inelmaden akk-d imdukkal-nsen nnejmaɛen.


Þér skuluð eigi drottna yfir söfnuðunum, heldur vera fyrirmynd hjarðarinnar. 	 Ur ssimɣuṛet ara iman-nwen ɣef wid i wen-d-iwekkel Sidi Ṛebbi, meɛna ilit d lemtel ara tebɛen.


Jesús sagði við hann: "Sannlega segi ég þér: Á þessari nóttu, áður en hani galar, muntu þrisvar afneita mér." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : A k-iniɣ tideț : deg iḍ-agi uqbel ad iskkuɛ uyaziḍ, ad iyi-tnekṛeḍ tlata iberdan.


Vitið þér ekki, að þeir, sem vinna við helgidóminn, lifa af því, sem kemur úr helgidóminum, og þeir, sem starfa við altarið, taka hlut með altarinu? 	 Ur teẓrim ara belli wid ixeddmen di lǧameɛ țțawin-d lqut-nsen si lǧameɛ ? Ur teẓrim ara daɣen lmuqeddem izellun i Ṛebbi iseflawen i d-țțawin medden, yețțawi amur-is seg-sen ?


og segir við þá: "Farið í þorpið hér framundan ykkur. Um leið og þið komið þangað, munuð þið finna fola bundinn, sem enginn hefur enn komið á bak. Leysið hann, og komið með hann. 	 yenna-yasen : Ṛuḥet ɣer taddart-nni yellan zdat-wen, m'ara tawḍem aț-țafem aɣyul d amecṭuḥ yeqqen, leɛmeṛ yerkeb fell-as ula d yiwen. Fsit-as-ed cced tawim-t-id.


Þeir fóru norður þangað og báðu fyrir þeim, að þeir mættu öðlast heilagan anda, 	 Mi wwḍen ɣuṛ-sen, dɛan fell asen ɣer Sidi Ṛebbi iwakken a sen-d-yefk Ṛṛuḥ iqedsen ;


Því sá sem sagði: "Þú skalt ekki hórdóm drýgja", hann sagði líka: "Þú skalt ekki morð fremja." En þó að þú drýgir ekki hór, en fremur morð, þá ertu búinn að brjóta lögmálið. 	 Win i d-yennan : Ur zennu ara, yenna-d daɣen : Ur tneqqeḍ ara tamgeṛṭ. Ihi ma yella ur tezniḍ ara meɛna tenɣiḍ tamgerṭ, atan teṛẓiḍ ccariɛa n Sidi Ṛebbi.


heldur er það óttaleg bið eftir dómi og grimmilegur eldur, sem eyða mun andstæðingum Guðs. 	 yeqqim-aɣ-ed kan a neṛǧu s lxuf ameqqran lḥisab i d-ițeddun ț-țmes iṛeqqen ara yeččen wid iɛuṣan Ṛebbi.


Á öðrum stað segir: Eigi munt þú láta þinn heilaga verða rotnun að bráð. 	 Yura daɣen : Ur tețțaǧǧaḍ ara ameɛzuz-ik ad yerku zdaxel n uẓekka .


Og hann sagði: "Við hvað eigum vér að líkja Guðs ríki? Með hvaða dæmi eigum vér að lýsa því? 	 Yenna daɣen : ?er wacu i nezmer a nmettel tageldit n Ṛebbi, neɣ anwa lemtel ara d-nawi fell-as ?


Hann vissi ekki, hvað hann átti að segja, enda urðu þeir mjög skelfdir. 	 Ur yeẓri d acu i d-yeqqaṛ axaṭer tekcem-iten lxelɛa ț-țameqqrant.


Þeir eiga að fullkomna hina heilögu og láta þeim þjónustu í té, líkama Krists til uppbyggingar, 	 S tukciwin-agi, Sidna Ɛisa ad iheggi wid yextaṛ Sidi Ṛebbi, ad sɛun tazmert s wayes ara xedmen ccɣel i sen-d-ifka iwakken aț-țegmu tejmaɛt n watmaten yellan d lǧețța n Lmasiḥ ;


Hvorki er það hæft á tún né taðhaug. Því er fleygt. Hver sem eyru hefur að heyra, hann heyri." 	 Ur yelhi i wakal, ur yelhi i leɣbaṛ, ilaq kan a t-nḍeggeṛ ɣer beṛṛa. Win yesɛan imeẓẓuɣen isellen, isel-ed !..


Konan kom, laut honum og sagði: "Herra, hjálpa þú mér!" 	 Lameɛna tameṭṭut-nni teɣli ɣer iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa tenna-yas : A Sidi ɛiwen-iyi di leɛnaya-k !


þá gjörið gleði mína fullkomna með því að vera samhuga, hafa sama kærleika, einn hug og eina sál. 	 Kemmlet ihi lfeṛḥ-iw, sɛut yiwen uxemmem, sɛut yiwet n leḥmala, ddukklet s yiwen n ṛṛuḥ, d yiwen uxemmem.


Seinna birtist hann þeim ellefu, þegar þeir sátu til borðs, og ávítaði þá fyrir vantrú þeirra og harðúð hjartans, að þeir hefðu ekki trúað þeim, er sáu hann upp risinn. 	 Yesbeggen-ed iman-is i ḥdac-nni inelmaden mi llan tețțen. Ilumm-iten ɣef lqella n liman-nsen d wulawen nsen yeqquṛen, imi ur uminen ara wid akk i t-yeẓran yeḥya-d.


Það skiljið þér, að húsráðandi léti ekki brjótast inn í hús sitt, ef hann vissi, á hvaða stundu þjófurinn kæmi. 	 Fehmet ayagi : lemmer yeẓra bab n wexxam lweqt i deg ara d-yas umakar, tili a t-iɛass ur t-ițțaǧa ara ad ikcem axxam-is.


öfund, ofdrykkja, svall og annað þessu líkt. Og það segi ég yður fyrir, eins og ég hef áður sagt, að þeir, sem slíkt gjöra, munu ekki erfa Guðs ríki. 	 ṭṭmeɛ, ssekṛan, at iɛebbaḍ ur nesɛi lqaɛ d wayen akk ițemcabin ɣer wayagi meṛṛa. Ɛeggneɣ-awen-d am akken i wen-d-nniɣ yakan : wid i gxeddmen lecɣal-agi ur seɛɛun ara amkan di tgelda n Sidi Ṛebbi.


Þetta mælti hann, og sagði síðan við þá: "Lasarus, vinur vor, er sofnaður. En nú fer ég að vekja hann." 	 Mi d-yenna ayagi, yerna yenna yasen : Aḥbib-nneɣ Laɛẓar tewwi-t tnafa, ad ṛuḥeɣ a t-id-ssakiɣ.


Þeir koma og segja við hann: "Meistari, vér vitum, að þú ert sannorður og hirðir ekki um álit neins, enda gjörir þú þér engan mannamun, heldur kennir Guðs veg í sannleika. Leyfist að gjalda keisaranum skatt eða ekki? Eigum vér að gjalda eða ekki gjalda?" 	 Usan-d nnan-as : A Sidi, neẓra belli theddṛeḍ ṣṣeḥ, ur txeddmeḍ ara lxilaf ger yemdanen, tesselmadeḍ abrid n Ṛebbi s tideț. Ini-yaɣ-d : d leḥlal neɣ d leḥṛam fell-aɣ ma nxelleṣ tabzert i wugellid Qayṣer (yesṭeɛmeṛen tamurt-nneɣ) ?


hann lifir ekki framar í mannlegum fýsnum, heldur lifir hann tímann, sem eftir er, að vilja Guðs. 	 iwakken ussan i s-d-iqqimen di tudert-is, ad iddu s lebɣi n Sidi Ṛebbi, mačči akken ibɣa nețța.


Þegar átta dagar voru liðnir, skyldi umskera hann, og var hann látinn heita Jesús, eins og engillinn nefndi hann, áður en hann var getinn í móðurlífi. 	 Yewweḍ-ed wass wis tmanya i deg ara s-sḍehṛen i weqcic-nni ; semman-as Ɛisa, isem-nni i s-yefka lmelk uqbel ad yili di tɛebbuṭ n yemma-s.


Hann svaraði: ,Bróðir þinn er kominn, og faðir þinn hefur slátrað alikálfinum, af því að hann heimti hann heilan heim.' 	 Aqeddac nni yenna-yas : « d gma-k i d-yuɣalen, baba-k ifṛeḥ aṭas imi i d-yuɣal di lehna, yezla-yas agenduz-nni yeṭṭuqten.


Þá sagði Pétur við hann: "Skýrðu fyrir oss líkinguna." 	 Buṭrus yenṭeq-ed yenna-yas : Ssefhem-aɣ-d lemtel-agi.


Þaðan fór Jesús og kom að Galíleuvatni. Og hann gekk upp á fjall og settist þar. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna, yerra ɣer leǧwahi n lebḥeṛ n Jlili, yuli ɣer wedrar yeqqim.


Þegar Pétur sér hann, segir hann við Jesú: "Drottinn, hvað um þennan?" 	 Mi t-iwala, Buṭrus yesteqsa Sidna Ɛisa yenna-yas : I nețța a Sidi, d acu ara yedṛun yid-es ?


Fólk hafði nú flykkst að í tugum þúsunda, svo að nærri tróð hver annan undir. Jesús tók þá að tala, fyrst til lærisveina sinna: "Varist súrdeig farísea, sem er hræsnin. 	 Di teswiɛt-nni kan, lɣaci yennejmaɛ-ed s luluf armi țemyeɛfasen. Sidna Ɛisa yenna i yinelmaden-is : ?adret iman-nwen ɣef temtunt ( iɣes ) n yifariziyen, axaṭer d at sin wudmawen.


Þegar þeir leiddu hann út, tóku þeir Símon nokkurn frá Kýrene, er kom utan úr sveit, og lögðu krossinn á hann, að hann bæri hann eftir Jesú. 	 Mi wwin Sidna Ɛisa, mmugren-d yiwen wergaz n temdint n Qiṛwan ițțusemman Semɛun, yuɣal-ed si lexla ; ḥettmen fell-as ad ibbib amidag-nni, ad iddu deffir Sidna Ɛisa.


Hann sagði þá við einn þeirra: ,Vinur, ekki gjöri ég þér rangt til, sömdum við ekki um einn denar? 	 Meɛna yerra-yas i yiwen seg sen : Ay amdakkel, acuɣeṛ i k-iɣaḍ lḥal ? Eɛni ur nemsefham ara ɣef lexlaṣ-nwen ad yili tawizeț n lfeṭṭa d ssuma n yiwen wass ?


Hann spurði þá: "Um hvað eruð þér að þrátta við þá?" 	 Sidna Ɛisa yesteqsa-ten : ?ef wacu i tețmeslayem akka yid-sen ?


Hann kenndi hennar ekki fyrr en hún hafði alið son. Og hann gaf honum nafnið JESÚS. 	 Meɛna ur ț-innul ara armi i d-tesɛa mmi-s iwumi isemma Ɛisa.


Á þessum tveimur boðorðum hvílir allt lögmálið og spámennirnir." 	 D sin lumuṛat-agi i d lsas n ccariɛa akk-d lenbiya.


Fyrir trú hlýddi Abraham, er hann var kallaður, og fór burt til staðar, sem hann átti að fá til eignar. Hann fór burt og vissi ekki hvert leiðin lá. 	 S liman i guɣ Ibṛahim awal i Sidi Ṛebbi mi s-d-yessawel ad iṛuḥ ɣer yiwet n tmurt ara s-yefk d lweṛt ; iṛuḥ ɣas akken ur yeẓri ara ɣer wanda ițeddu.


Þeir hafa á sér yfirskin guðhræðslunnar, en afneita krafti hennar. Snú þér burt frá slíkum! 	 ad tebɛen abrid n Sidi Ṛebbi s wawal kan meɛna ad nekkṛen tazmert yellan deg-s. Ihi xḍu-k i yemdanen am wigi.


Einn er líkaminn og einn andinn, eins og þér líka voruð kallaðir til einnar vonar. 	 Yiwet n lǧețța kan akk-d yiwen n Ṛṛuḥ iqedsen i gellan, am akken daɣen i wen-d-issawel Sidi Ṛebbi ɣer yiwen usirem kan.


Og þeir jusu mold yfir höfuð sér og hrópuðu grátandi og harmandi: "Vei, vei, borgin mikla, sem allir þeir, er skip eiga á sjónum, auðguðust á vegna auðæfa hennar. Á einni stundu var hún í eyði lögð." 	 Bdan ṭeggiṛen aɣebbaṛ ɣef yiqeṛṛay-nsen, țrun țmeǧǧiden, țɛeggiḍen qqaṛen : A tawaɣit-im ! A tawaɣit-im a tamdint tameqqrant, isrebḥen wid akk yesɛan lbabuṛat di lebḥur, deg yiwet teswiɛt kan tnegreḍ tuɣaleḍ d iɣed.


Hvort sem það því er ég eða þeir, þá prédikum vér þannig, og þannig hafið þér trúna tekið. 	 S wakka ihi, ama d nekk ama d nutni, atah wayen i nețbecciṛ yerna d ayen s wayes i tumnem.


Þá var þangað borinn maður, lami frá móðurlífi, er dag hvern var settur við þær dyr helgidómsins, sem nefndar eru Fögrudyr, til að beiðast ölmusu hjá þeim, er inn gengu í helgidóminn. 	 Țțawin-d mkul ass yiwen n wergaz i d-ilulen d aquḍar ɣer zdat n tewwurt n lǧameɛ, tin iwumi qqaṛen « tawwurt tucbiḥt »; yețɣimi dinna iwakken ad issuter tin n Ṛebbi i wid i gkeččmen ɣer lǧameɛ-nni.


Júdas Ískaríot, einn þeirra tólf, fór þá til æðstu prestanna að framselja þeim hann. 	 Yudas n Qeṛyut yiwen si tnac inelmaden, iṛuḥ ɣer imeqqranen n lmuqedmin, yemsefham yid-sen amek ara sen yezzenz Sidna Ɛisa.


Hann svaraði þeim: "Að kvöldi segið þér: ,Það verður góðviðri, því að roði er á lofti.' 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : M'ara yeɣli yiṭij, twalam igenni d azeggaɣ, teqqaṛem ad yelhu lḥal.


Þá spurði hann þá aftur: "Að hverjum leitið þér?" Þeir svöruðu: "Að Jesú frá Nasaret." 	 Sidna Ɛisa yesteqsa-ten daɣen yenna : ?ef wanwa i tețnadim ? Nutni rran-as : ?ef Ɛisa anaṣari !


Leiðsögumenn Páls fylgdu honum allt til Aþenu og sneru aftur með boð til Sílasar og Tímóteusar að koma hið bráðasta til hans. 	 Widak yewwin Bulus, ssawḍen-t armi ț-țamdint n Atinya, syenna uɣalen-d ɣer temdint n Biri. Iweṣṣa-ten Bulus ad inin i Silas d Timuti, ur țɛeṭṭilen ara a t-leḥqen.


báðust fyrir og sögðu: "Drottinn, þú sem þekkir hjörtu allra. Sýn þú, hvorn þessara þú hefur valið 	 Dɛan ɣer Sidi Ṛebbi s imeslayen agi : A Sidi Ṛebbi, kečč yesnen ulawen n yemdanen meṛṛa, sbeggen aɣ-ed anwa deg-sen i gwulmen


Undir dögun hvatti Páll alla að neyta matar og sagði: "Þér hafið nú þraukað hálfan mánuð fastandi og engu nærst. 	 Weqbel ad yali wass, Bulus inha-ten akk ad ččen cwiṭ n lqut, yenna : Ass-agi d ass wis ṛbeɛṭac ur teɛṛiḍem lqut.


Vér heyrum Guði til. Hver sem þekkir Guð hlýðir á oss. Sá sem ekki heyrir Guði til hlýðir ekki á oss. Af þessu þekkjum vér sundur anda sannleikans og anda villunnar. 	 Nukni d ayla n Sidi Ṛebbi ; win yebɣan ad yissin Sidi Ṛebbi yesmeḥsis-aɣ-d ; win ur nelli ara n Sidi Ṛebbi ur a ɣ-d-ismeḥsis ara : s wakka ara neɛqel Ṛṛuḥ n tideț akk-d Ṛṛuḥ n lekdeb.


Lögmálið geymir aðeins skugga hins góða, sem er í vændum, ekki skýra mynd þess. Ár eftir ár eru bornar fram sömu fórnir, sem geta aldrei gjört þá fullkomna til frambúðar, sem ganga fram fyrir Guð. 	 Ccariɛa n Musa ur d-țbeggin ara tideț akken tella, meɛna d lemtel n lxiṛat i d-iteddun, daymi ur tezmir ara aț-țessiweḍ ɣer tezdeg ikemlen wid yețqeṛṛiben ɣer Ṛebbi s iseflawen i țqeddimen seg useggas ɣer useggas.


Ef bróðir þinn hryggist sökum þess, sem þú etur, þá ertu kominn af kærleikans braut. Hrind ekki með mat þínum í glötun þeim manni, sem Kristur dó fyrir. 	 Ma yella tesḥezneḍ gma-k ɣef ddemma n wayen i tțețțeḍ ur tesɛiḍ ara lmaḥibba. ?ader ihi aț-țiliḍ s lmakla-inek, d sebba n uɣelluy i gma-k i ɣef yemmut Lmasiḥ.


Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists, sem eftir mikilli miskunn sinni hefur endurfætt oss til lifandi vonar fyrir upprisu Jesú Krists frá dauðum, 	 Ad ițțubarek Ṛebbi, Baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ i ɣ-d-ifkan s ṛṛeḥma-ines tudert tajḍiṭ s ḥeggu n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ si ger lmegtin, s wakka i nesɛa asirem ameqqran,


En nær þú fastar, þá smyr höfuð þitt og þvo andlit þitt, 	 Ma d kečč, m'ara tuẓumeḍ, ssired udem-ik, tdehneḍ aqeṛṛuy-ik s rriḥa,


Látið þá ekki taka af yður hnossið, sem þykjast af auðmýkt sinni og engladýrkun og státa af sýnum sínum. Þeir hrokast upp af engu í hyggju holds síns 	 Ɣuṛ-wat a wen-kellxen yemdanen ițțarran iman-nsen d wid yunzen, țɛebbiden lmalayekkat, a kkun-id-awin ɣer webrid-nsen iwakken ur tețțawḍem ara ɣer lmeqṣud-nwen ; imdanen am wigi ttabaɛen kan ixemmimen-nsen yerna xeddmen ccan i yiman-nsen.


En trúr er Drottinn og hann mun styrkja yður og vernda fyrir hinum vonda. 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi d bab n lețkal, a kkun-isseǧhed, a kkun iḥader ɣef wemcum.


Þá ákvað Pílatus, að kröfu þeirra skyldi fullnægt. 	 dɣa Bilaṭus yeqbel ayen i s-ssutren.


Þeir sögðu við yður: "Á síðasta tíma munu koma spottarar, sem stjórnast af sínum eigin óguðlegu girndum." 	 asm'akken i wen-d-qqaṛen : di zzman aneggaru ad ilin wid ara yețmesxiṛen fell-awen, ara ilḥun s lebɣi n tnefsit-nsen.


Annars hefðu þeir hætt að bera þær fram. Dýrkendurnir hefðu þá ekki framar verið sér meðvitandi um synd, ef þeir hefðu í eitt skipti fyrir öll orðið hreinir. 	 Ihi tura lemmer wid yețqeddimen iseflawen-agi, țwaṣeffan si ddnubat nsen, tili ur țțuɣalen ara ad fken iseflawen ɣef ddnubat-nsen, imi ad ḥṣun deg wulawen-nsen belli ṣfan.


Ef aðrir hafa þennan rétt hjá yður, höfum vér hann þá ekki miklu fremur? En vér höfum ekki hagnýtt oss þennan rétt, heldur sættum oss við allt, til þess að tálma ekki fagnaðarerindinu um Krist. 	 Ma twalam d lḥeqq ad meggren wiyaḍ s ɣuṛ-wen, eɛni mačči d nukni i gezwaren ? Meɛna nukni ur d-newwi acemma s ɣuṛ-wen, neṣbeṛ i kullec iwakken ur d-yețțili ara wugur i lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ.


Því neitaði hann og sagði: "Kona, ég þekki hann ekki." 	 Lameɛna Buṭrus yenkeṛ, yenna : Ur t-ssineɣ ara a tameṭṭut !


Jesús sagði við þá: "Ég vil leggja eina spurningu fyrir yður. Svarið henni, og ég mun segja yður, með hvaða valdi ég gjöri þetta. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ula d nekk a kkun-steqsiɣ s yiwen usteqsi kan, ma terram-iyi-d, a wen-d-iniɣ ansi i yi-d-tekka lḥekma s wayes i xeddmeɣ ayagi :


Nú er sál mín skelfd, og hvað á ég að segja? Faðir, frelsa mig frá þessari stundu? Nei, til þessa er ég kominn að þessari stundu: 	 Atan tura ul-iw yetḥeyyeṛ ; d acu ara d-iniɣ ? A Baba sellek-iyi si teswiɛt-agi ? Nekk ẓriɣ ɣef teswiɛt agi i d-usiɣ iwakken a ț-qableɣ !


Hann mælti: "Ég er ekki sendur nema til týndra sauða af Ísraelsætt." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Țțuceggɛeɣ-ed anagar ɣer wulli iḍaɛen n wat Isṛail !


Hve þröngt er það hlið og mjór sá vegur, er liggur til lífsins, og fáir þeir, sem finna hann. 	 Meɛna acḥal teḍyeq tewwurt, acḥal yewɛeṛ webrid yețțawin ɣer tudert yerna drus i gețɛeddayen syenna.


Þér hafið dregið þessa menn hingað, þótt þeir hafi hvorki framið helgispjöll né lastmælt gyðju vorri. 	 Axaṭer irgazen-agi i d-tewwim ur ukiren lǧameɛ, ur rgimen Artimis taṛebbiț-nneɣ.


og segir: "Rís upp, tak barnið og móður þess og far til Ísraelslands. Nú eru þeir dánir, sem sátu um líf barnsins." 	 yenna-yas : Kker, ddem aqcic d yemma-s tuɣaleḍ ɣer tmurt n wat Isṛail, axaṭer wid yebɣan ad nɣen aqcic-nni, mmuten.


Jesús sagði: "Varnið honum þess ekki, því að enginn er sá, að hann gjöri kraftaverk í mínu nafni og geti þegar á eftir talað illa um mig. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Aneft-as, imi ulac win izemren ad ixdem lbeṛhan s yisem-iw, imiren ad yehdeṛ ayen n diri fell-i.


Og hann fór og prédikaði í samkundum þeirra í allri Galíleu og rak út illa anda. 	 Dɣa iṛuḥ ɣer tmurt n Jlili, yețbecciṛ di leǧwameɛ, yessufuɣ leǧnun.


Og hann sagði við þá: "Þessi er merking orða minna, sem ég talaði við yður, meðan ég var enn meðal yðar, að rætast ætti allt það, sem um mig er ritað í lögmáli Móse, spámönnunum og sálmunum." 	 Yenna yasen : Atah wayen i wen-d-nniɣ mi lliɣ yid-wen : « ilaq ad yedṛu wayen akk yuran fell-i di ccariɛa n Musa, d lenbiya akk-d ?abur ».


Aldraðir menn skulu vera bindindissamir, heiðvirðir, hóglátir, heilbrigðir í trúnni, kærleikanum og þolgæðinu. 	 Ini i yemɣaṛen ad setqenɛen, ad fken leqdeṛ i yiman-nsen, ad sɛun leɛqel, ad amnen s Sidi Ṛebbi s tideț, ad ḥemmlen wiyaḍ seg wul, ad ṣebṛen i leɛtab.


Fyrirgef oss vorar syndir, enda fyrirgefum vér öllum vorum skuldunautum. Og eigi leið þú oss í freistni." 	 Semmeḥ-aɣ ddnubat-nneɣ akken i nețsamaḥ ula d nukkni i wid i ɣ-ixedmen cceṛ, ur aɣ-țaǧǧa ara a neɣli deg wujeṛṛeb.


Ekki má líta svo út sem ég vilji hræða yður með bréfunum. 	 Ur bɣiɣ ara aț-țɣilem belli bɣiɣ a kkun-sxelɛeɣ s tebṛatin-iw.


Myndvinnsluforrit 	 Tassatin n udlifen


til þess að enginn skuli segja, að þér séuð skírðir til nafns míns. 	 Akka, yiwen deg-wen ur izmir a d-yini belli yețwaɣḍes s yisem-iw.


Jesús svaraði: "Hvern sem drekkur af þessu vatni mun aftur þyrsta, 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Kra n win ara yeswen seg waman-agi ad yuɣal ad iffad,


Hver er vitur og skynsamur yðar á meðal? Hann láti með góðri hegðun verk sín lýsa hóglátri speki. 	 Ma yella yiwen deg-wen yefhem yetɛeqqel, ilaq a t-id-isbeggen s tikli-ines yelhan akk-d lecɣal i gxeddem s tmusni d wannuz.


Oft hafði hann verið fjötraður á fótum og höndum, en hann braut jafnóðum af sér hlekkina og sleit fjötrana, og gat enginn ráðið við hann. 	 axaṭer acḥal d abrid i t-qqnen s ixelxalen n wuzzal deg iḍaṛṛen, s ssnasel deg ifassen, meɛna yesseɣṛas-iten akk, daymi ur yezmir yiwen a t-iṭṭef.


Serúbabel gat Abíúd, Abíúd gat Eljakím, Eljakím gat Asór, 	 Zurubabil yeǧǧa-d Abihud. Abihud yeǧǧa-d Ilyaqim ; Ilyaqim yeǧǧa-d Ɛazuṛ ;


Og ég sá koma út af munni drekans og munni dýrsins og munni falsspámannsins þrjá óhreina anda, sem froskar væru, 	 Walaɣ ffɣen-d seg uxenfuc n llafɛa, seg uxenfuc n leɛqiṛa, seg yimi n nnbi n lekdeb, tlata leṛwaḥ iɛefnen i gțemcabin ɣer imqerqaṛ.


En ég segi yður: Hér er meira en musterið. 	 Ihi a wen-d-iniɣ : yella dagi win yugaren axxam iqedsen.


Þér elskaðir, mér var það ríkt í huga að rita yður um sameiginlegt hjálpræði vort. En nú kemst ég ekki hjá því að skrifa og hvetja yður til að berjast fyrir þeirri trú, sem heilögum hefur í eitt skipti fyrir öll verið í hendur seld. 	 A wid eɛzizen, acḥal aya segmi i bɣiɣ a wen-n-aruɣ ɣef wayen yeɛnan leslak i ɣ-icerken, walaɣ belli ilaq-iyi a kkun-nhuɣ iwakken aț-țesɛum tazmert aț-țḥadrem ɣef liman, liman i d-yețțunefken yiwet n tikkelt i wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi.


Hermennirnir hjuggu þá festar bátsins og létu hann fara. 	 Imiren lɛeskeṛ gezmen imurar n teflukt, ǧǧan-ț aț-țeɣli ɣer lebḥeṛ.


Og sjöundi engillinn básúnaði. Þá heyrðust raddir miklar á himni er sögðu: "Drottinn og Kristur hans hafa fengið vald yfir heiminum og hann mun ríkja um aldir alda." 	 Lmelk wis sebɛa yewwet lbuq. Kra n tuɣac ɛlayen țɛeggiḍent deg igenni qqaṛent-ed : Lḥekma n ddunit tuɣal ɣer ifassen n Sidi Ṛebbi akk-d Lmasiḥ ines ; ad yeḥkem si lǧil ɣer lǧil.


Þegar vér komum til Jerúsalem, tóku bræðurnir oss feginsamlega. 	 Mi newweḍ ɣer temdint n Lquds, sṭreḥben yis-nneɣ watmaten s lfeṛḥ.


hryggir, en þó ávallt glaðir, fátækir, en auðgum þó marga, öreigar, en eigum þó allt. 	 sseɣlayen-d fell-aɣ leḥzen, lameɛna nețțili daymen di lfeṛḥ. ?esben-aɣ d igellilen, lameɛna nesserbaḥ aṭas n yemdanen, ɣilen ur nesɛi acemma, lameɛna nukni ur aɣ-ixuṣṣ ula d kra.


Og engli safnaðarins í Smýrnu skalt þú rita: Þetta segir sá fyrsti og síðasti, sá sem dó og varð aftur lifandi: 	 Aru ayagi i lmelk n tejmaɛt n temdint n Smirnus : atah wayen i d-iqqaṛ Win yellan si tazwara alamma țaggara, Win yemmuten yuɣal-ed ɣer tudert :


Hann svarar þeim: "Nú á einhver yðar eina sauðkind, og hún fellur í gryfju á hvíldardegi. Mundi hann ekki taka hana og draga upp úr? 	 Yerra-yasen : Anwa deg-wen yesɛan yiwet n tixsi kan, ma yella teɣli ɣer tesraft deg wass n westeɛfu ur ț-id-issalay ara ?


Rúlla upp 	 Tili


En ef nokkur hefur orðið til þess að valda hryggð, þá hefur hann ekki hryggt mig, heldur að vissu leyti - að ég gjöri ekki enn meira úr því - hryggt yður alla. 	 Ma yella gar-awen win yellan d sebba n leḥzen, mačči d nekk i gesseḥzen lameɛna d kunwi meṛṛa i gesseḥzen, yeɛni bɣiɣ a d-iniɣ amur ameqqran deg-wen.


Hver er sá, er mun gjöra yður illt, ef þér kappkostið það sem gott er? 	 Anwa ara wen-ibɣun cceṛ ma yella tḥemmlem aț-țxedmem anagar ayen yelhan ?


En nokkrir þeirra sögðu: "Gat ekki sá maður, sem opnaði augu hins blinda, einnig varnað því, að þessi maður dæi?" 	 Ma d kra deg-sen qqaṛen : Nețța i d-yerran iẓri i uderɣal, ur yezmir ara ad issemneɛ Laɛẓar si lmut !


Nú höfðu menn lengi einskis matar neytt. Þá stóð Páll upp meðal þeirra og mælti: "Góðir menn, þér hefðuð átt að hlíta mínu ráði og leggja ekki út frá Krít. Þá hefðuð þér komist hjá hrakningum þessum og tjóni. 	 Aṭas wussan i neqqim mbla lmakla ; dɣa Bulus ibedd-ed gar-asen yenna : Ay irgazen, lemmer i yi-tuɣem awal m'akken i wen-d-nniɣ : a neqqim axiṛ di lmeṛṣa n Kritus, tili ur d-tdeṛṛu ara lexsaṛa akk-d lxuf-agi !


Ég bið yður: Verið eftirbreytendur mínir. 	 A kkun-weṣṣiɣ ihi aț-țeddum am akken ddiɣ nekkini.


Bræður, ekki tel ég sjálfan mig enn hafa höndlað það. 	 Ay atmaten, ur ḥsibeɣ ara iman-iw wwḍeɣ ɣer lmeqṣud-agi ; lameɛna tella yiwet lḥaǧa xeddmeɣ-ț : tețțuɣ ayen iɛeddan, ssarameɣ ɣer wayen yellan ɣer zdat,


Hann kallaði nú á skuldunauta húsbónda síns, hvern og einn. Við þann fyrsta sagði hann: ,Hve mikið skuldar þú húsbónda mínum?' 	 Yessawel-asen yiwen yiwen i wid akk yesɛan ṭṭlaba ɣer umɛellem-is. Yenna i umezwaru : « Acḥal i k-ițalas umɛellem-iw ? »


Það er mér sagt að saurlifnaður eigi sér stað á meðal yðar, og það slíkur saurlifnaður, sem jafnvel gerist ekki meðal heiðingja, að maður heldur við konu föður síns. 	 Di mkul amkan nesla yedṛa leḥṛam d ameqqran gar-awen, d ayen ur nețțaf ara ulamma ger leǧnas nniḍen, tessawḍem armi yiwen deg-wen yețɛic di leḥṛam akk ț-țmeṭṭut n baba-s !


Má vera að það beri ávöxt síðan. Annars skaltu höggva það upp.'" 	 sya d asawen ma tefka-d lfakya eǧǧ-iț, m'ulac qeleɛ -iț.


Þar eð vér nú höfum slíka von, þá komum vér fram með mikilli djörfung 	 ?ef ddemma n wusirem-agi, i nesɛa lețkal d ameqqran ;


Vér viljum ekki, bræður mínir, að yður sé ókunnugt um þrenging þá, sem vér urðum fyrir í Asíu. Vér vorum aðþrengdir langt um megn fram, svo að vér jafnvel örvæntum um lífið. 	 Nebɣa aț-țeẓrem ay atmaten lmeḥna i nesɛedda di tmurt n Asya; ɣlint-ed fell-aɣ lemḥayen iwumi ur nezmir, neɛteb armi nɣil a nemmet.


Þá spurði æðsti presturinn: "Er þessu svo farið?" 	 Lmuqeddem ameqqran isteqsa Stifan yenna-yas : Ț-țideț wayen akka i d-nnan ?


Ég veit, að skæðir vargar munu koma inn á yður, þegar ég er farinn, og eigi þyrma hjörðinni. 	 Sriɣ belli m'ara ṛuḥeɣ, a d-kecmen gar-awen wuccanen iweɛṛen, wid ur nețsamaḥ ara i tqeḍɛit ;


Hann gekk að, laut yfir hana og hastaði á sótthitann, og fór hann úr henni. En hún reis jafnskjótt á fætur og gekk þeim fyrir beina. 	 Yekna ɣuṛ-es, yumeṛ i tawla aț-țeffeɣ seg-s, dɣa teffeɣ-iț ; imiren kan tekker teqdec-asen-d.


Hann sagði líka dæmisögu þessa við nokkra þá er treystu því, að sjálfir væru þeir réttlátir, en fyrirlitu aðra: 	 Yenna-d daɣen lemtel-agi ɣef kra n yemdanen iḥesben iman-nsen d iḥeqqiyen ɣer Ṛebbi, iḥeqqṛen wiyaḍ :


Þeir spurðu hann: "Hvað þá? Ertu Elía?" Hann svarar: "Ekki er ég hann." "Ertu spámaðurinn?" Hann kvað nei við. 	 Rnan steqsan-t : Anwa-k ihi ? D kečč i d nnbi Ilyas ? Yeḥya yenna-yasen : Xaṭi mačči d nekk. Nutni rnan nnan-as : D nnbi i telliḍ ? Nețța yerra-yasen : Xaṭi !


því ég mun gefa yður orð og visku, sem engir mótstöðumenn yðar fá staðið í gegn né hrakið. 	 axaṭer a wen-d-fkeɣ imeslayen d leɛqel s wacu ara tqablem iɛdawen nwen, ur țizmiren ara ad bedden zdat-wen neɣ a kkun-xalfen.


Hve miklu er þó maðurinn sauðkindinni fremri! Það er því leyfilegt að gjöra góðverk á hvíldardegi." 	 Eɛni tixsi teswa akteṛ n wemdan ? Ihi, yeḥlel a nexdem lxiṛ deg wass n westeɛfu !


Ef þér fyrirgefið mönnum misgjörðir þeirra, þá mun og faðir yðar himneskur fyrirgefa yður. 	 Ma yella tețsamaḥem i yemdanen ii wen-ixeddmen cceṛ, Baba Ṛebbi yyellan deg igenwan a wen-isameḥ uula i kunwi.


eins og ritað er: Guð gaf þeim sljóan anda, augu sem sjá ekki, eyru sem heyra ekki, allt fram á þennan dag. 	 Akken yura di tektabt iqedsen : Sidi Ṛebbi yeqfel lɛeqliya-nsen, allen-nsen ur țwalint ara, i meẓẓuɣen-nsen ur sellen ara, ar ass-agi.


Verðið þess vegna ekki lagsmenn þeirra. 	 Ɣuṛ-wat ad yili wayen ara kkun icerken yid-sen.


Mikill fögnuður varð í þeirri borg. 	 Dɣa imezdaɣ n temdint-nni meṛṛa feṛḥen mačči d kra.


Karlmaður á ekki að hylja höfuð sitt, því að hann er ímynd og vegsemd Guðs, en konan er vegsemd mannsins. 	 Argaz ur ilaq ara ad yesburr i wqeṛṛuy-is axaṭer d nețța i gmetlen Sidi Ṛebbi d lɛaḍima-ines ; ma ț-țameṭṭut d nețțat i d lḥeṛma n wergaz.


Hann gistir hjá Símoni nokkrum sútara, sem á hús við sjóinn." 	 A t-tafeḍ ɣer yiwen wergaz i gxeddmen deg uɣerruz, ula d nețța isem-is Semɛun ; axxam-is yezga-d ɣef rrif n lebḥeṛ.


og sögðu: "Hvar er hinn nýfæddi konungur Gyðinga? Vér sáum stjörnu hans renna upp og erum komnir að veita honum lotningu." 	 anda ilul llufan-nni ara yilin d agellid n wat Isṛail ? Axaṭer nwala-d itri-ines si cceṛq, nusa-d a t-neɛbed.


Því að ekkert er hulið, sem eigi verður opinbert, né leynt, að eigi verði það kunnugt og komi í ljós. 	 Kra n wayen yeffren a d-iban, kra n wayen yellan di ṭṭlam a t-id-tesban tafat.


Vér féllum allir til jarðar, og ég heyrði rödd, er sagði við mig á hebresku: ,Sál, Sál, hví ofsækir þú mig? Erfitt verður þér að spyrna móti broddunum.' 	 neɣli akk ɣer lqaɛa. Sliɣ i ṣṣut i d-iqqaṛen s tmeslayt taɛibṛanit : A Caɛul, a Caɛul ! Acuɣeṛ i yi tețqehhiṛeḍ ? Yewɛeṛ fell-ak aț-țɛaṣiḍ inezlan.


og sagði: "Gæt þess að segja engum neitt, en far þú, sýn þig prestinum og fórna fyrir hreinsun þína því, sem Móse bauð, þeim til vitnisburðar." 	 Sel-iyi-d mliḥ ! Ur țɛawad i yiwen ayen yedṛan, lameɛna ṛuḥ a k-iẓer lmuqeddem, tawiḍ asfel ɣef ṣeffu-inek akken i t-id-iweṣṣa Musa.


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér líkist hvítum kölkuðum gröfum, sem sýnast fagrar utan, en innan eru fullar af dauðra manna beinum og alls kyns óþverra. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin udmawen ! TTețțemcabim ɣer iẓekwan isebɣen s lǧir ; s ufella cebḥen, ɣer daxel ččuṛen d iɣsan n lmegtin d rekku.


En þegar hið fullkomna kemur, þá líður það undir lok, sem er í molum. 	 meɛna m'ara d-yaweḍ wayen innekmalen, ayen ixuṣṣen meṛṛa ad imḥu.


Ef misgjörð hins eina manns hafði í för með sér, að dauðinn tók völd með þeim eina manni, því fremur munu þá þeir, sem þiggja gnóttir náðarinnar og gjafar réttlætisins, lifa og ríkja vegna hins eina Jesú Krists. 	 Ma yella lmut teḥkem ɣef yemdanen meṛṛa s ddnub n yiwen wemdan, ihi wid iwumi d-tețțunefk ṛṛeḥma d lḥeqq, ad ḥekmen yerna ad idiren s Ɛisa Lmasiḥ.


Þú trúir, að Guð sé einn. Þú gjörir vel. En illu andarnir trúa því líka og skelfast. 	 Tumneḍ belli yiwen n Ṛebbi kan i gellan ? d ayen yelhan ; ula d ccwaṭen umnen yis yerna țergigin seg-s.


Því neitaði hann svo allir heyrðu og sagði: "Ekki veit ég, hvað þú ert að fara." 	 Meɛna yenkeṛ zdat-sen meṛṛa yenna-yas : Ur ẓriɣ ara d acu tebɣiḍ a d tiniḍ !


Þess þarfnast hinir ásjálegu limir vorir ekki. En Guð setti líkamann svo saman, að hann gaf þeim, sem síðri var, því meiri sæmd, 	 ma d wid yesɛan lqima, ur uḥwaǧen ara lemḥadra. Sidi Ṛebbi yebna lǧețța akken ara izegged lqima i lemfaṣel ixuṣṣen,


Þegar hann kom inn í Jerúsalem, varð öll borgin í uppnámi, og menn spurðu: "Hver er hann?" 	 Mi gekcem Sidna Ɛisa ɣer temdint n Lquds, imezdaɣ meṛṛa nhewwalen, qqaṛen : Anwa-t wagi ?


Hann svaraði: ,Bróðir þinn er kominn, og faðir þinn hefur slátrað alikálfinum, af því að hann heimti hann heilan heim.' 	 Aqeddac nni yenna-yas : « d gma-k i d-yuɣalen, baba-k ifṛeḥ aṭas imi i d-yuɣal di lehna, yezla-yas agenduz-nni yeṭṭuqten.


Nú er svo komið, að mér verður fórnfært, og tíminn er kominn, að ég taki mig upp. 	 Ma d nekk yewweḍ-ed lweqt i deg ilaq ad sebbleɣ iman-iw, yewweḍ-ed lweqt i deg ara ṛuḥeɣ.


Jesús sagði við þá: "Komið og fylgið mér, og mun ég láta yður menn veiða." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ddut-ed yid-i, a kkun-rreɣ d iṣeggaḍen n yemdanen.


Betanía var nálægt Jerúsalem, hér um bil fimmtán skeiðrúm þaðan. 	 Ad ilin wazal n tlata alaf kilumitrat ger taddart n Bitanya ț-țemdint n Lquds.


Aldraðir menn skulu vera bindindissamir, heiðvirðir, hóglátir, heilbrigðir í trúnni, kærleikanum og þolgæðinu. 	 Ini i yemɣaṛen ad setqenɛen, ad fken leqdeṛ i yiman-nsen, ad sɛun leɛqel, ad amnen s Sidi Ṛebbi s tideț, ad ḥemmlen wiyaḍ seg wul, ad ṣebṛen i leɛtab.


Þannig breiddist orð Drottins út og efldist í krafti hans. 	 S wakka i gewweḍ wawal n Sidi Ṛebbi ɣer mkul amkan, ițnerni s tezmert n Sidi Ṛebbi.


Þegar Jesús hafði lokið öllum þessum orðum, sagði hann við lærisveina sína: 	 Mi gfukk Sidna Ɛisa imeslayen-agi, yenna i inelmaden-is : --


Hús yðar verður í eyði látið. Ég segi yður: Þér munuð eigi sjá mig, fyrr en þar er komið, að þér segið: ,Blessaður sé sá er kemur, í nafni Drottins!'" 	 Atan ihi, axxam-nwen ad ixlu yerna nniɣ-awen, ur iyi-tẓerrem ara alamma d asmi ara tinim : Ad ițțubarek win i d-yusan s yisem n Sidi Ṛebbi.


En ungu mennirnir stóðu upp og bjuggu um hann, báru hann út og jörðuðu. 	 Kkren ilmeẓyen kefnen-t, wwin-t a t-meḍlen.


Nú bar svo til, að hann stóð við Genesaretvatn og mannfjöldinn þrengdist að honum til að hlýða á Guðs orð. 	 Yiwen wass, Sidna Ɛisa yella ɣef rrif n lebḥeṛ n Jiniṣaret. Lɣaci meṛṛa zzin-as-d, mčuččaɛen-d akken ad slen i wawal n Ṛebbi.


Því að reiði manns ávinnur ekki það, sem rétt er fyrir Guði. 	 axaṭer amdan ireffun ur ixeddem ara ayen yellan d lḥeqq ɣer Sidi Ṛebbi.


Jesús sagði við þá: "Hvort getið þér ætlað brúðkaupsgestum að fasta, meðan brúðguminn er hjá þeim? 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Eɛni tzemrem a sen-tinim i yinebgawen n yesli ad uẓummen ass n tmeɣṛa ? Ur tezmirem ara !


Og svo eruð þér stærilátir, í stað þess að hryggjast og gjöra gangskör að því, að manninum, sem þetta hefur drýgt, yrði útrýmt úr félagi yðar! 	 Yerna mazal-ikkun tețzuxxum ! Ilaq-awen aț-țilim di leḥzen, argaz i gxeddmen annect-agi ilaq a t tessufɣem si gar-awen ;


Þetta varð kunnugt öllum Jerúsalembúum, og er reitur sá kallaður á tungu þeirra Akeldamak, það er Blóðreitur. 	 Imezdaɣ n temdint n Lquds slan akk s wannect-agi, daymi i semman i wemkan-nni s tmeslayt-nsen : Ḥaqel damma , yeɛni iger n idammen.


Ég hef gefið yður vald að stíga á höggorma og sporðdreka og yfir öllu óvinarins veldi. Alls ekkert mun yður mein gjöra. 	 Slet-ed i wayen ara wen-iniɣ : ț-țideț fkiɣ-awen tazmert s wayes ara tṛekḍem izerman ț-țɣerdmiwin, aț-țmeḥqem lǧehd n weɛdaw yerna ulac ayen ara wen-izemren ;


Eftir nokkra daga sagði Páll við Barnabas: "Förum nú aftur og vitjum bræðranna í hverri borg, þar sem vér höfum boðað orð Drottins, og sjáum, hvað þeim líður." 	 Mi ɛeddan kra n wussan, Bulus yenna-yas i Barnabas : Eyya a nuɣal a nesteqsi ɣef watmaten yellan di temdinin anda nbecceṛ awal n Sidi Ṛebbi, iwakken a nẓer amek i țilin.


Drottinn sagði við hann: "Far þú, því að þennan mann hef ég valið mér að verkfæri til þess að bera nafn mitt fram fyrir heiðingja, konunga og börn Ísraels, 	 Lameɛna Sidna Ɛisa yenna-yas : Ṛuḥ, axaṭer argaz-agi d nekk i t-yextaṛen iwakken ad ibecceṛ isem-iw i wat Isṛail, i leǧnas nniḍen akk-d igelliden-nsen.


En það, sem var mér ávinningur, met ég nú vera tjón sakir Krists. 	 Meɛna ayen akken i yi-illan d lfayda, ḥesbeɣ-t tura d lexṣara ɣef ddemma n Lmasiḥ.


Vei þeim, sem þungaðar eru, og þeim sem börn hafa á brjósti á þeim dögum, því að mikil neyð mun þá verða í landinu og reiði yfir lýð þessum. 	 A nnger n tilawin ara yilin s tadist neɣ tid ara yessuṭuḍen deg ussan-nni axaṭer a d-teɣli cedda ț-țameqqrant ɣef tmurt, a d-yeɣli wurrif n Sidi Ṛebbi ɣef wegdud,


Er þeim hafði verið sleppt, fóru þeir til félaga sinna og greindu þeim frá öllu því, sem æðstu prestarnir og öldungarnir höfðu við þá talað. 	 Mi sen-serrḥen, ṛuḥen ɣer watmaten, ḥkan-asen akk ayen i sen-d-nnan lmuqedmin imeqqranen d lecyux.


Nokkrir þeirra, er hjá stóðu, heyrðu þetta og sögðu: "Heyrið, hann kallar á Elía!" 	 Kra seg wid yellan dinna slan-as, nnan : Slet-as, atan yessawal i Sidna Ilyas !


Fyrst þakka ég Guði mínum sakir Jesú Krists fyrir yður alla, af því að orð fer af trú yðar í öllum heiminum. 	 Di tazwara, ad ḥemdeɣ Sidi Ṛebbi fell-awen meṛṛa s yisem n Ɛisa Lmasiḥ, axaṭer yeffeɣ lexbaṛ di ddunit meṛṛa belli tumnem s Lmasiḥ.


Þá fór djöfullinn frá Jesú. Og englar komu og þjónuðu honum. 	 Dɣa Cciṭan iṭṭaxeṛ fell-as. Imiren usant-ed lmalayekkat ɣuṛ-es, iwakken a s-qedcent.


til að taka þessa þjónustu og postuladóm, sem Júdas vék frá til að fara til síns eigin staðar." 	 iwakken ad iṭṭef amkan di lecɣal n ṛṛusul i ɣef yeṭṭaxeṛ Yudas, imi nețța iṛuḥ ɣer wemkan i s-ilaqen.


Þegar Jesús hafði fengið edikið, sagði hann: "Það er fullkomnað." Þá hneigði hann höfuðið og gaf upp andann. 	 Akken kan i geɛṛeḍ lxell-nni, Sidna Ɛisa yenna : Kullec yețwakemmel ! Yessekna aqeṛṛuy-is, yessufeɣ ṛṛuḥ.


Þótt ég sé að boða fagnaðarerindið, þá er það mér ekki neitt hrósunarefni, því að skyldukvöð hvílir á mér. Já, vei mér, ef ég boðaði ekki fagnaðarerindið. 	 Ur țzuxxuɣ ara s yiman-iw imi țbecciṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ, axaṭer țwaḥeṛseɣ ad beccṛeɣ. A nnger-iw ma yella ur beccṛeɣ ara lexbaṛ-agi n lxiṛ.


Eftir þrjá daga stefndi hann saman helstu mönnum Gyðinga. Þegar þeir voru saman komnir, sagði hann við þá: "Bræður, ekkert hef ég brotið gegn lýðnum eða siðum feðranna, en samt er ég fangi, framseldur Rómverjum í Jerúsalem. 	 Mi ɛeddan tlata wussan, Bulus yessawel i imeqqranen n wat Isṛail. Mi d-nnejmaɛen, Bulus yenna yasen : Ay atmaten, ɣas akken ur xdimeɣ acemma i gxulfen agdud d leɛwayed n lejdud-nneɣ, ṭṭfen-iyi ɣer lḥebs di temdint n Lquds, sellmen-iyi ger ifassen n lɛeskeṛ n Ṛuman.


Nei, þér báruð búð Móloks og stjörnu guðsins Refans, myndirnar, sem þér smíðuðuð til þess að tilbiðja þær. Ég mun herleiða yður austur fyrir Babýlon. 	 Xaṭi meɛna tbubbem aqiḍun n Mulux akk-d itri n Rufan i tḥesbem d iṛebbiten-nwen ;+ lmeṣnuɛat nni i txedmem iwakken a ten-tɛebdem ! Daymi ara kkun-nfuɣ ɣer lebɛid, akkin i temdint n Babilun !


Marta sagði við Jes�: "Herra, ef þú hefðir verið hér, væri bróðir minn ekki dáinn. 	 Marṭa tenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, lemmer dagi i telliḍ, tili gma ur yemmut ara.


Melkísedek þessi var konungur í Salem og prestur Guðs hins hæsta. Hann gekk á móti Abraham og blessaði hann, þegar hann sneri heimleiðis eftir að hafa unnið sigur á konungunum. 	 Malxisadeq-agi yella d agellid n Salem, d lmuqeddem n Sidi Ṛebbi ɛlayen. D nețța i gemmugren Sidna Ibṛahim mi d-yuɣal seg umenɣi i deg yeɣleb igelliden nniḍen, iwakken a t-ibarek.


Þá sá hann álengdar laufgað fíkjutré og fór að gá, hvort hann fyndi nokkuð á því. En þegar hann kom að því, fann hann ekkert nema blöð, enda var ekki fíknatíð. 	 Iwala si lbeɛd tameɣṛust yesɛan iferrawen, iṛuḥ ad iqelleb kra ibakuṛen ara yečč. Mi gqeṛṛeb ɣuṛ-es, yufa deg-s anagar iferrawen, axaṭer mačči d lawan n lexṛif.


og sagði: "Ef þú hefðir aðeins vitað á þessum degi, hvað til friðar heyrir! En nú er það hulið sjónum þínum. 	 yenna : A tamdint n Lquds ! Lemmer teẓriḍ ass-agi ayen ara m-d-ifken lehna ! Lameɛna tura ayagi yeffer ɣef wallen-im !


Þar eð vér því höfum þessi fyrirheit, elskaðir, þá hreinsum oss af allri saurgun á líkama og sál og fullkomnum helgun vora í guðsótta. 	 A wid eɛzizen, imi i ɣ-d țțunefkent lemɛahdat-agi, ilaq a nessizdeg iman-nneɣ seg wayen akk issenǧasen lǧețța-nneɣ akk-d wulawen-nneɣ iwakken a nkemmel tezdeg n tikli-nneɣ akk-d Sidi Ṛebbi, s ṭṭaɛa d wannuz.


Jesús kom í hús Péturs og sá, að tengdamóðir hans lá með sótthita. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ ɣer wexxam n Buṭrus, yufa taḍeggalt n Buṭrus deg usu tuɣ-iț tawla.


Það var ýmist, að þér sjálfir, smánaðir og aðþrengdir, voruð hafðir að augnagamni, eða þá hitt, að þér tókuð þátt í kjörum þeirra, er áttu slíku að sæta. 	 seg yiwet n tama reggmen-kkun, kksen fell-awen sser, si tama nniḍen tbeddem ɣer wid iwumi yedṛa wayagi.


Jesús svaraði honum: "Sannlega, sannlega segi ég þér: Enginn getur séð Guðs ríki, nema hann fæðist að nýju." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : S tideț a k-d-iniɣ : yiwen ur izmir ad iẓer tagelda n Ṛebbi m'ur d-iɛawed ara talalit.


Því að ég heyri um trúna, sem þú hefur á Drottni Jesú, og um kærleika þinn til hinna heilögu. 	 axaṭer sliɣ ɣef liman-ik meqṛen di Sidna Ɛisa Lmasiḥ akk-d leḥmala i tesɛiḍ ɣer yemqedsen meṛṛa.


Að allmörgum dögum liðnum réðu Gyðingar með sér að taka hann af lífi. 	 Mi Ɛeddan kra wussan, at Isṛail mcawaṛen akken a t-nɣen ;


Henni var fengið skínandi og hreint lín til að skrýðast í. Línið er réttlætisverk heilagra." 	 yețțunefk-as aț-țels lkețțan aṛqaq yețfeǧǧiǧen. Lkețțan-agi imettel-ed lecɣal yelhan n wid yextaṛ Sidi Ṛebbi.


Þegar þeir höfðu róið hér um bil tuttugu og fimm eða þrjátíu skeiðrúm, sáu þeir Jesú gangandi á vatninu og nálgast bátinn. Þeir urðu hræddir, 	 Inelmaden-is yuɣ-iten lḥal wwḍen ɣer tlemmast n lebḥeṛ. Walan Sidna Ɛisa iteddu-d ɣuṛ-sen, ileḥḥu-d ɣef wuḍar s ufella n waman. Mi d-iqeṛṛeb ɣer teflukt nsen, xelɛen.


Hann er með varpskófluna í hendi sér og mun gjörhreinsa láfa sinn og safna hveiti sínu í hlöðu, en hismið mun hann brenna í óslökkvanda eldi." 	 Tazzert deg ufus-is, ad yebrez annar-is, ad ijmeɛ irden-is ɣer ikuffan, ma d alim a t-yesseṛɣ di tmes ur nxețți.


Að lokum: Styrkist nú í Drottni og í krafti máttar hans. 	 Sǧehdet ihi iman-nwen s tezmert tameqqrant n Sidi Ṛebbi.


En Jesús var um þrítugt, er hann hóf starf sitt. Var hann, eftir því sem haldið var, sonur Jósefs, sonar Elí, 	 Mi gebda Sidna Ɛisa aselmed, ad yili yesɛa tlatin iseggasen di leɛmeṛ-is. ?er yemdanen yella : d mmi-s n Yusef atnan lejdud-is : Heli,


Demetríusi er borið gott vitni af öllum og af sannleikanum sjálfum. Það gjörum vér líka, og þú veist að vitnisburður vor er sannur. 	 Ma d Dimitriyus țcekkiṛen-t akk medden, yerna tideț tețban-ed deg-s, ula d nukni nenna-t-id yerna teẓriḍ ayen i d-neqqaṛ ț-țideț.


Hann snart hönd hennar, og sótthitinn fór úr henni. Hún reis á fætur og gekk honum fyrir beina. 	 Innul afus-is, dɣa teffeɣ-iț tawla-nni. Imiren kan tekker-ed, tebda tqeddec-asen.


Hafið því ekki áhyggjur af morgundeginum. Morgundagurinn mun hafa sínar áhyggjur. Hverjum degi nægir sín þjáning. 	 Ur țḥebbiṛet ara ihi i uzekka, axaṭer azekka s unezgum-is weḥd-es. Yal ass s leɛtab-ines !


Evodíu áminni ég og Sýntýke áminni ég um að vera samlyndar vegna Drottins. 	 Bɣiɣ ad weṣṣiɣ tiyessetmatin nneɣ Iwudya akk-d Sinticya, iwakken ad ddukklent deg yiwen uxemmem di Ssid-nneɣ.


Það gjörið þér einnig öllum bræðrum í allri Makedóníu. En vér áminnum yður, bræður, að taka enn meiri framförum. 	 Akken daɣen i tḥemmlem atmaten yellan di tmurt n Masidunya meṛṛa. Di leɛnaya nwen ay atmaten, kemmlet deg webrid-agi.


Meðan þær voru að kaupa, kom brúðguminn, og þær sem viðbúnar voru, gengu með honum inn til brúðkaupsins, og dyrum var lokað. 	 Mi ṛuḥent a d-aɣent, isli yewweḍ-ed, tuḥṛicin-nni iheggan iman-nsent kecment yid-es ɣer wexxam n tmeɣṛa, dɣa rran-d tawwurt.


En engill Drottins opnaði um nóttina dyr fangelsisins, leiddi þá út og sagði: 	 Lameɛna deg yiḍ-nni, yiwen lmelk n Sidi Ṛebbi yeldi tiwwura n lḥebs, issufeɣ-iten-id, yenna-yasen :


Fór hann um Sýrland og Kilikíu og styrkti söfnuðina. 	 Yekka-d nețța d Silas si tmura n Surya akk-d Silisya, isseǧhad tijmaɛin n watmaten.


Þrætumanni skalt þú sneiða hjá, er þú hefur einu sinni og tvisvar áminnt hann. 	 Ma yella tenhiḍ tikkelt neɣ snat win i d-yeskaren ccwal, ur k-d-ismeḥses ara, ssebɛed-it fell-ak ;


til þess að enginn skuli segja, að þér séuð skírðir til nafns míns. 	 Akka, yiwen deg-wen ur izmir a d-yini belli yețwaɣḍes s yisem-iw.


Þá kom ský og skyggði yfir þá, og rödd kom úr skýinu: "Þessi er minn elskaði sonur, hlýðið á hann!" 	 Taswiɛt kan ters-ed yiwet n tagut tɣumm-iten, si tagut-nni tenṭeq-ed yiwet n taɣect tenna-d : Wagi d Mmi ameɛzuz, smeḥsiset as !


Ekkert er það utan mannsins, er saurgi hann, þótt inn í hann fari. Hitt saurgar manninn, sem út frá honum fer." 	 Mačči d ayen ikečmen ɣer daxel n wemdan ara t-yesneǧsen, meɛna d ayen i d-ițeffɣen seg ul-is.


og hugsið ekkert um það, að yður er betra, að einn maður deyi fyrir lýðinn, en að öll þjóðin tortímist." 	 yenṭeq yenna-yasen : Ur teẓrim ara belli ad yemmet axiṛ yiwen ɣef lumma wala ad yenger wegdud-nneɣ ?


Asaf gat Jósafat, Jósafat gat Jóram, Jóram gat Ússía, 	 Asaf yeǧǧa-d Yehucafat ; Yehucafat yeǧǧa-d Yihuram ; Yihuram yeǧǧa-d Ɛuzya ;


Vér stigum á skip frá Adramýttíum, sem átti að sigla til hafna í Asíu, og létum í haf. Aristarkus, makedónskur maður frá Þessaloníku, var oss samferða. 	 Nerkeb deg yiwen lbabuṛ n temdint n Adramit, ara iṛuḥen rrif n tmura n Asya ; nṛuḥ, yedda yid-nneɣ Aristaṛk yellan d amasiduni n temdint n Tiṣalunik.


En þeir skelfdust og urðu hræddir og hugðust sjá anda. 	 Ikcem-iten akk lxuf, ɣilen d lexyal i d-ibedden ɣuṛ-sen.


Hinn látni settist þá upp og tók að mæla, og Jesús gaf hann móður hans. 	 Dɣa lmegget-nni ikker-ed, yebda iheddeṛ. Sidna Ɛisa yerra aqcic-nni i yemma-s.


Gefi lúðurinn óskilmerkilegt hljóð, hver býr sig þá til bardaga? 	 Neɣ daɣen m'ur neɛqil ara mliḥ ṣṣut n lbuq s wayes i țheggin imnayen iman-nsen ɣer imenɣi, anwa ara iheggin iman-is ɣer umenɣi ?


En við Ísrael segir hann: "Allan daginn breiddi ég út hendur mínar móti óhlýðnum og þverbrotnum lýð." 	 Meɛna ɣef wat Isṛail yenna : ?elqeɣ ifassen-iw ṭul n wass ɣer wegdud i yi-ixulfen, i yi-iɛuṣan.


Á þeim degi urðu þeir Heródes og Pílatus vinir, en áður var fjandskapur með þeim. 	 Seg wass-nni, Bilaṭus d Hiṛudus uɣalen d imdukkal nutni yellan zik d iɛdawen.


Ekki var hann ljósið, hann kom til að vitna um ljósið. 	 Mačči d nețța i ț-țafat, nețța yusa-d d inigi n tafat.


Og þeir slógu höfuð hans með reyrsprota og hræktu á hann, féllu á kné og hylltu hann. 	 Kkaten-t s uɣanim ɣer uqeṛṛuy, ssusufen-t, kerfen tigecrar iwakken ad seǧǧden zdat-es.


Það vildi hann ekki lengi vel. En að lokum sagði hann við sjálfan sig: ,Ekki óttast ég Guð að sönnu né skeyti um nokkurn mann. 	 Aṭas i geqqim yegguma a s-yefk lḥeqq, meɛna ixemmem deg yiman-is yenna : « taǧǧalt-agi eɛyiɣ deg-es ! ?as ur țțaggadeɣ Ṛebbi ur ḥsibeɣ yiwen


Þeir þekktu Guð, en hafa samt ekki vegsamað hann eins og Guð né þakkað honum, heldur hafa þeir gjörst hégómlegir í hugsunum sínum, og hið skynlausa hjarta þeirra hefur hjúpast myrkri. 	 ?as akken ẓran yella Ṛebbi, ur setɛeṛfen ara yis ; ur t-ḥmiden, ur t-ckiṛen, lameɛna țkemmilen deg yir ixemmimen-nsen armi iɣumm ṭṭlam ulawen-nsen.


En beri hún þyrna og þistla, er hún ónýt. Yfir henni vofir bölvun og hennar bíður að lokum að verða brennd. 	 Meɛna ma yella yefka-d isennanen d ubuneqqaṛ, d akal ur nesɛi azal, ad ițwanɛel yerna qṛib a s-ceɛlen times.


Ekki sendi Kristur mig til að skíra, heldur til að boða fagnaðarerindið, - og ekki með orðspeki, til þess að kross Krists missti ekki gildi sitt. 	 Lmasiḥ ur iyi-d-iceggeɛ ara iwakken ad sɣeḍseɣ meɛna iceggeɛ iyi-d ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ ; mačči s yimeslayen i d-yekkan si lefhama n wemdan iwakken ur tekkseɣ ara lqima i lmut n Lmasiḥ ɣef wumidag.


Hann kallaði á einn piltanna og spurði, hvað um væri að vera. 	 Yessawel i yiwen seg iqeddacen, isteqsa-t ɣef wayen yedṛan.


Þar sátu nokkrir fræðimenn og hugsuðu í hjörtum sínum: 	 Llan dinna kra lɛulama qqimen țxemmimen deg ulawen-nsen qqaṛen :


Þér hafið augu, sjáið þér ekki? Þér hafið eyru, heyrið þér ekki? Eða munið þér ekki? 	 Eɛni qquṛen wulawen-nwen ? Tesɛam allen ur tețwalim ara, tesɛam imeẓẓuɣen ur tsellem ara ?


Þá var ekki enn búið að varpa Jóhannesi í fangelsi. 	 Di lweqt-nni urɛad i skecmen Yeḥya ɣer lḥebs.


Þegar þeir nálgast Jerúsalem og koma til Betfage og Betaníu við Olíufjallið, sendir hann tvo lærisveina sína 	 Mi qṛib ad awḍen ɣer temdint n Lquds, zdat n tuddar n Bitfaji akk-d Bitanya ɣer tama n yiɣil n uzemmur, Sidna Ɛisa iceggeɛ sin seg inelmaden-is


Og frá honum er sú gjöf komin, að sumir eru postular, sumir spámenn, sumir trúboðar, sumir hirðar og kennarar. 	 d nețța i d-ifeṛqen tukciwin i yemdanen : kra yefka-yasen ad ilin d ṛṛusul, kra d lenbiya, kra nniḍen ad beccṛen lexbaṛ n lxiṛ, wiyaḍ d imeksawen n tejmaɛt n imasiḥiyen neɣ d wid yesselmaden agdud n Sidi Ṛebbi.


Hver sem er stöðugur í honum syndgar ekki, hver sem syndgar hefur ekki séð hann og þekkir hann ekki heldur. 	 Kra n win yeṭṭfen deg-s ixeṭṭu i ddnub ; kra n win yețɛicin di ddnub ur t-iwala ur t-yessin.


Þegar ávaxtatíminn nálgaðist, sendi hann þjóna sína til vínyrkjanna að fá ávöxt sinn. 	 Mi d-yewweḍ lweqt n tẓurin, iceggeɛ iqeddacen-is ɣer ixemmasen nni iwakken a s-d-fken amur-is n lɣella.


Fangavörðurinn flutti Páli þessi orð: "Höfuðsmennirnir hafa sent boð um, að þið skuluð látnir lausir. Gangið nú út og farið í friði." 	 Aɛessas ixebbeṛ Bulus yenna yas : Lḥukkam umṛen-iyi-d a wen serrḥeɣ ; tura tzemrem aț-țefɣem, ṛuḥet di lehna !


Hann fletti vopnum tignirnar og völdin, leiddi þau opinberlega fram til háðungar og hrósaði sigri yfir þeim í Kristi. 	 Sidi Ṛebbi yekkes tazmert i lḥekmat ț-țzemmar n igenwan, ikcef itent-id zdat txelqit meṛṛa, iɣleb-itent s lmut n Mmi-s ɣef wumidag.


Þetta hef ég talað til yðar, svo að þér fallið ekki frá. 	 Nniɣ-awen-d akk annect-agi iwakken ur tɣellim ara.


Og hann svaraði þeim: "Farið og kunngjörið Jóhannesi það, sem þið hafið séð og heyrt: Blindir fá sýn, haltir ganga, líkþráir hreinsast og daufir heyra, dauðir rísa upp og fátækum er flutt fagnaðarerindi. 	 Sidna Ɛisa yenna i yinelmaden n Yeḥya : Ṛuḥet erret lexbaṛ i Yeḥya ɣef wayen teẓram d wayen teslam : iderɣalen țwalin, wid ikerfen teddun, wid ihelken lbeṛs ṣeffun, iɛeẓẓugen sellen, lmegtin ḥeggun-d, le xbaṛ n lxiṛ ițwabecceṛ i yigellilen .


En enginn þeirra, sem sátu til borðs, vissi til hvers hann sagði þetta við hann. 	 Ger wid yellan yid-es, yiwen ur yefhim acuɣeṛ i s-yenna ayagi.


Verðið eigi margir kennarar, bræður mínir. Þér vitið, að vér munum fá þyngri dóm. 	 Ay atmaten-iw, ur țnadit ara aț-țuɣalem meṛṛa d wid yesselmaden, axaṭer teẓram belli d nukni s wid yesselmaden, ara yețțuḥasben akteṛ n wiyaḍ,


Ef því óumskorinn maður fer eftir kröfum lögmálsins, mun hann þá ekki metinn sem umskorinn væri? 	 Win ur neḍhiṛ ara, itebɛen ccariɛa, eɛni ur ițwaḥsab ara ɣer Sidi Ṛebbi am akken yeḍheṛ ?


Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér munuð gráta og kveina, en heimurinn mun fagna. Þér munuð verða hryggir, en hryggð yðar mun snúast í fögnuð. 	 nniɣ-awen s tideț : kunwi aț-țețrum, aț-țmeǧdem, ma d imdanen n ddunit-a ad feṛḥen aṭas. Kunwi aț-țeṛwum lqeṛḥ meɛna lqeṛḥ-nwen ad yuɣal d lfeṛḥ.


Jesús svaraði þeim: "Trúið á Guð. 	 Sidna Ɛisa yenṭeq yenna : A wen-d-iniɣ tideț :


Fjöldi manna fylgdi honum, og þar læknaði hann þá. 	 Aṭas n lɣaci i t-iḍefṛen ɣer dinna, dɣa yesseḥla wid akk ihelken.


Biðjið, og yður mun gefast, leitið, og þér munuð finna, knýið á, og fyrir yður mun upp lokið verða. 	 Ssutret, a wen-d-ițunefk ! Nadit, aț-țafem ! Sqerbebbet, a wen-d-ldin !


Ég þakka honum, sem mig styrkan gjörði, Kristi Jesú, Drottni vorum, fyrir það að hann sýndi mér það traust að fela mér þjónustu, 	 Ad ḥemdeɣ Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ i yi-isǧehden, i yi-fkan laman iwakken ad iliɣ d aqeddac-is, yextaṛ-iyi-d ad iliɣ d aqeddac-is


Því að þeir, sem vel hafa staðið í djáknastöðu, koma sér vel í veg og öðlast mikla djörfung í trúnni á Krist Jesú. 	 Axaṭer wid iqeddcen ɣef tejmaɛt akken ilaq, ad yali leqdeṛ-nsen ad nnernin di liman yerna ad sɛun lețkal d ameqqran di Ɛisa Lmasiḥ.


Þá er hvíldardagurinn var liðinn, keyptu þær María Magdalena, María móðir Jakobs og Salóme ilmsmyrsl til að fara og smyrja hann. 	 Mi gɛedda wass n westeɛfu, Meryem tamagdalit d Meryem yemma-s n Yeɛqub d Salumi uɣent-ed leɛṭeṛ iwakken ad dehnent lǧețța n Sidna Ɛisa.


Hann lét stöðva vagninn, og stigu báðir niður í vatnið, Filippus og hirðmaðurinn, og Filippus skírði hann. 	 Imiren yumeṛ ad ḥebsen takeṛṛust-is. Filbas d uneɣlaf-nni rsen-d, kecmen i sin ɣer waman, dɣa Filbas isseɣḍes-it.


Og þeir, sem í áliti voru, - hvað þeir einu sinni voru, skiptir mig engu, Guð fer ekki í manngreinarálit, - þeir, sem í áliti voru, lögðu ekkert frekara fyrir mig. 	 d wid yesɛan lqima gar-awen, [ ur iyi-tewqiɛ ara lmeɛna d acu i llan zik, axaṭer Sidi Ṛebbi ur ixeddem ara lxilaf ger yemdanen ] ; wid-nni yesɛan lqima ur ḥețțmen ara fell-i ad xedmeɣ ayen nniḍen.


og ef ég spyr yður, svarið þér ekki. 	 ma steqsaɣ-kkun-id ur iyi-d-țarram ara.


Þá segir hann: ,Ég vil hverfa aftur í hús mitt, þaðan sem ég fór.' Og er hann kemur og finnur það tómt, sópað og prýtt, 	 Dɣa ad yini : Ad uɣaleɣ ɣer umkan ansi i d-ffɣeɣ ! MMi guɣal ɣer wemdan-nni, ad yaf amkan d ilem, zeddig yerna iseggem.


Sá mikli mannfjöldi, sem kominn var til hátíðarinnar, frétti degi síðar, að Jesús væri að koma til Jerúsalem. 	 Azekka-nni, aṭas n lɣaci i d yusan ad ɛeggden di temdint n Lquds. Slan belli Sidna Ɛisa iteddu-d ɣer temdint.


Því segi ég yður: Verið ekki áhyggjufullir um líf yðar, hvað þér eigið að eta eða drekka, né heldur um líkama yðar, hverju þér eigið að klæðast. Er lífið ekki meira en fæðan og líkaminn meira en klæðin? 	 Daymi i wen-d-qqaṛeɣ : ur țḥebbiṛet ara i tudert-nwen, ɣef wayen ara teččem d wayen ara teswem akk-d wayen ara telsem. Acu i gesɛan azal, ț-țudert neɣ d lqut ? D lǧețța neɣ d llebsa ? Tudert tugar lqut, lǧețța tugar llebsa !


Hann hélt sér að Pétri og Jóhannesi, og þá flykktist allt fólkið furðu lostið til þeirra í súlnagöngin, sem kennd eru við Salómon. 	 Argaz-nni iteddu d Buṭrus akk-d Yuḥenna, ur yeṭṭixiṛ ara fell-asen, lɣaci-nni meṛṛa wehmen, uzzlen-d ɣuṛ-sen ɣer usqif iwumi qqaṛen « Asqif n Sidna Sliman ».


Engan af hinum postulunum sá ég, heldur aðeins Jakob, bróður Drottins. 	 Lameɛna ur ẓriɣ ula d yiwen nniḍen si ṛṛusul, anagar Yeɛqub, gma-s n Ssid-nneɣ.


Því að lambið, sem er fyrir miðju hásætinu, mun vera hirðir þeirra og leiða þá til vatnslinda lífsins. Og Guð mun þerra hvert tár af augum þeirra." 	 Imi Izimer yellan di tlemmast n ukersi n lḥekma, d nețța ara yilin d ameksa-nsen, a ten-yawi ɣer wanda țazzalen waman n lɛinṣer, Sidi Ṛebbi a sen-yesfeḍ imeṭṭawen seg wallen nsen.


Gjörum vér þá lögmálið að engu með trúnni? Fjarri fer því. Vér staðfestum lögmálið. 	 Ma nenna-d akka, mačči d lqima n ccariɛa i nebɣa a nesseɣli, meɛna d lqima-ines n ṣṣeḥ i s-nefka.


Á honum byggist djörfung vor. Í trúnni á hann eigum vér öruggan aðgang að Guði. 	 S liman-nneɣ di Sidna Ɛisa i nezmer a nqeṛṛeb ɣer Sidi Ṛebbi s lețkal.


Þér eruð endurfæddir, ekki af forgengilegu sæði, heldur óforgengilegu, fyrir orð Guðs, sem lifir og varir. 	 axaṭer tɛawdem-d talalit ɣer tudert tajḍiṭ. Talalit-agi mačči seg wemdan ițmețțaten i d-tekka, meɛna seg wawal n tudert ițdumun n Sidi Ṛebbi.


Því að vor Guð er eyðandi eldur. 	 Axaṭer Illu-nneɣ am tmes itețțen.


Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists, sem í Kristi hefur blessað oss með hvers konar andlegri blessun í himinhæðum. 	 Ad ițțubarek Sidi Ṛebbi, baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, i ɣ-d-ifkan deg igenwan mkul lbaṛakat n Ṛṛuḥ iqedsen, s Ɛisa Lmasiḥ.


En hann svaraði þeim: "Sá sem á tvo kyrtla, gefi þeim, er engan á, og eins gjöri sá er matföng hefur." 	 Yerra-yasen : Win yesɛan sin iqendyaṛ ad yefk yiwen i win ur nesɛi ara ; win yesɛan ayen ara yečč, ad yefk i win ur nesɛi ara.


Jesús sagði við hann: "Maður nokkur gjörði mikla kvöldmáltíð og bauð mörgum. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yiwen wergaz ixdem imensi, iɛreḍ-ed aṭas lɣaci.


Hann kom til Jesú um nótt og sagði við hann: "Rabbí, vér vitum, að þú ert lærifaðir kominn frá Guði. Enginn getur gjört þessi tákn, sem þú gjörir, nema Guð sé með honum." 	 Iṛuḥ-ed deg iḍ ɣer Sidna Ɛisa yenna-yas : A Sidi neẓra belli d Sidi Ṛebbi i k-id-iceggɛen iwakken a ɣ-teslemdeḍ, axaṭer yiwen ur izmir ad yexdem lbeṛhanat i txeddmeḍ m'ur yelli ara Ṛebbi yid-es.


Þeir hafa vitnað fyrir söfnuðinum um kærleika þinn. Þú gjörir vel, er þú greiðir för þeirra eins og verðugt er fyrir Guði. 	 ḥkan-d zdat n tejmaɛt ɣef leḥmala-inek. ayen yelhan daɣen ma terniḍ tɛawneḍ-ten s wayen i tzemreḍ iwakken ad kemmlen abrid-nsen ;


En engill Drottins opnaði um nóttina dyr fangelsisins, leiddi þá út og sagði: 	 Lameɛna deg yiḍ-nni, yiwen lmelk n Sidi Ṛebbi yeldi tiwwura n lḥebs, issufeɣ-iten-id, yenna-yasen :


þegar þér eruð að ná takmarki trúar yðar, frelsun sálna yðar. 	 Axaṭeṛ lfayda n liman-nwen, d leslak n teṛwiḥin-nwen.


komu til Jesú og sáu haldna manninn, sem hersingin hafði verið í, sitja þar klæddan og heilvita. Og þeir urðu hræddir. 	 Mi d-wwḍen ɣer Sidna Ɛisa, walan win akken tezdeɣ terbaɛt n iṛuḥaniyen yeqqim, yelsa llebsa, yuɣal-ed ɣer leɛqel-is ; imiren ikcem-iten lxuf.


Gjörið því hugi yðar viðbúna og vakið. Setjið alla von yðar til þeirrar náðar, sem yður mun veitast við opinberun Jesú Krists. 	 Daymi, sǧehdet leɛqel-nwen, ur ɣefflet ara, ɛasset iman-nwen, sɛut asirem iṣeḥḥan di leslak ara wen d-ițțunefken asm' ara d-yuɣal Ɛisa Lmasiḥ.


Dyravörðurinn lýkur upp fyrir honum, og sauðirnir heyra raust hans, og hann kallar á sína sauði með nafni og leiðir þá út. 	 Aɛessas n wemṛaḥ ileddi tawwurt i umeksa, ulli sellent i ṣṣut-is, issawal-asent s yismawen-nsent, yessufuɣ-itent ɣer beṛṛa.


Pétur fylgdi honum álengdar, allt inn í garð æðsta prestsins. Þar sat hann hjá þjónunum og vermdi sig við eldinn. 	 Buṭrus itbeɛ-it s lebɛid, armi d azniq n wexxam n lmuqeddem ameqqran. Yeqqim ger iɛessasen, yesseḥmuy ɣer tmes.


Svo bar við, að hann var einn á bæn og lærisveinarnir hjá honum. Þá spurði hann þá: "Hvern segir fólkið mig vera?" 	 Yiwen wass Sidna Ɛisa yeqqim weḥd-es yețẓalla. Inelmaden-is qeṛṛben ɣuṛ-es dɣa isteqsa-ten yenna-yasen : D acu-yi ɣer lɣaci ?


að vera helgiþjónn Krists Jesú hjá heiðingjunum og inna af hendi prestþjónustu við fagnaðarerindi Guðs, til þess að heiðingjarnir mættu verða Guði velþóknanleg fórn, helguð af heilögum anda. 	 i lliɣ d aqeddac n Ɛisa Lmasiḥ ɣef leǧnas nniḍen. Tura ccɣel-iw, d abecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi i leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, iwakken igduden meṛṛa ad uɣalen d lweɛda yeṣfan s Ṛṛuḥ iqedsen, d lweɛda ara iɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


Drekkið yður ekki drukkna af víni, það leiðir aðeins til spillingar. Fyllist heldur andanum, 	 Ur sekkṛet ara, axaṭer ssekṛan yessufuɣ i webrid, lameɛna ǧǧet Ṛṛuḥ iqedsen ad iččaṛ ulawen-nwen ;


Daglega komu þeir saman með einum huga í helgidóminum, þeir brutu brauð í heimahúsum, neyttu fæðu saman í fögnuði og einlægni hjartans. 	 Kull ass, s yiwen ṛṛay, țnejmaɛen di lǧameɛ iqedsen, țnejmaɛen daɣen deg ixxamen-nsen, beṭṭun aɣṛum iwakken ad mektin Lmasiḥ, tețțen lqut-nsen s nneya d lfeṛḥ ;


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d țțunefkent s ɣuṛ Ṛebbi Baba-tneɣ akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Þeir munu farast, en þú varir. Allir munu þeir fyrnast sem fat, 	 nutni ad fnun ma d kečč aț-țdumeḍ , ad uɣalen meṛṛa d iqdime n am llebsa taqdimt,


Þá gengu farísearnir út og tóku þegar með Heródesarsinnum saman ráð sín gegn honum, hvernig þeir gætu náð lífi hans. 	 Imiren ifariziyen ffɣen, ṛuḥen ad mcawaṛen nutni d ihiṛudiyen amek ara t-nɣen.


Inn í hina innri gengur æðsti presturinn einn, einu sinni á ári, ekki án blóðs. Það ber hann fram vegna sjálfs sín og fyrir syndir lýðsins, sem drýgðar hafa verið af vangá. 	 ma d amkan iqedsen nezzeh, anagar lmuqeddem ameqqran i gkeččmen ɣuṛ-es yiwet n tikkelt i useggas, iwakken ad iqeddem idammen n iseflawen ɣef ddemma n ddnubat-is akk-d wid n wegdud.


Jesús sagði við þá: "Ég vil leggja eina spurningu fyrir yður. Svarið henni, og ég mun segja yður, með hvaða valdi ég gjöri þetta. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ula d nekk a kkun-steqsiɣ s yiwen usteqsi kan, ma terram-iyi-d, a wen-d-iniɣ ansi i yi-d-tekka lḥekma s wayes i xeddmeɣ ayagi :


Þér eigið að hætta hinni fyrri breytni og afklæðast hinum gamla manni, sem er spilltur af tælandi girndum, 	 eǧǧet ihi tikli d lɛeqliyat-nwen tiqdimin i ssefsadent ccehwat-nni yețɣuṛṛun,


þá hafði ég enga eirð í mér, af því að ég hitti ekki Títus, bróður minn, svo að ég kvaddi þá og fór til Makedóníu. 	 Lameɛna ur yethenna ara wul-iw imi ur ufiɣ ara dinna gma-tneɣ Tit ; daymi ǧǧiɣ atmaten n temdint n Truwas, imiren ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Masidunya.


En augu þeirra voru svo haldin, að þeir þekktu hann ekki. 	 Lameɛna nutni ur t-eɛqilen ara.


á þeim degi, er hann kemur til að vegsamast meðal sinna heilögu og hljóta lof meðal allra, sem trú hafa tekið. Og þér hafið trúað þeim vitnisburði, sem vér fluttum yður. 	 Ayagi a d-idṛu asm'ara d-yas Sidna Ɛisa ; ass-nni wid yumnen yis ad tɛeǧǧben deg-s, a t-ḥemden m'ara t-walin di lɛaḍima-s ! Ula d kunwi aț-țilim gar-asen axaṭer tumnem s lexbaṛ n lxiṛ i wen-nbecceṛ.


Og hann gat ekki gjört þar neitt kraftaverk, nema hann lagði hendur yfir nokkra sjúka og læknaði þá. 	 Ur yexdim dinna ula d yiwen n lbeṛhan, anagar kra imuḍan i ɣef yessers ifassen-is yesseḥla-ten.