Þegar Pétur sá það, ávarpaði hann fólkið: "Ísraelsmenn, hví furðar yður á þessu eða hví starið þér á okkur, eins og við hefðum af eigin mætti eða guðrækni komið því til leiðar, að þessi maður gengur? 	 Buṭrus mi gwala ayagi, yenṭeq ɣer lɣaci yenna : Ay at Isṛail, acuɣeṛ akka twehmem deg wayen yedṛan ? Acuɣeṛ i d-țmuqulem ɣuṛ-nneɣ, am akken d nukkni i gesselḥan argaz-agi s tezmert-nneɣ neɣ s ṭṭaɛa-nneɣ ?


Og Jesús mælti við þá: "Nú á einhver yðar asna eða naut, sem fellur í brunn, mun hann ekki óðara draga það upp, þótt hvíldardagur sé?" 	 Dɣa yenna i wiyaḍ : Anwa deg-wen ma yeɣli-yas mmi-s neɣ wezger-ines ɣer lbir, ur t-id-ițekkes ara ɣas ma d ass n westeɛfu ?


Í Damaskus setti landshöfðingi Areta konungs vörð um borgina til þess að handtaka mig. 	 Di temdint n Dimecq, ameqqran n ineɣlafen n ugellid Ariṭas yesbedd taɛessast ɣef tewwurt n temdint iwakken a yi-ṭṭfen,


og þeir réttlætast án verðskuldunar af náð hans fyrir endurlausnina, sem er í Kristi Jesú. 	 Lameɛna s ṛṛeḥma-ines, yerra-ten d iḥeqqiyen mbla lexlaṣ, s Ɛisa Lmasiḥ i ten-id-icufeɛ.


En vínyrkjar þessir sögðu sín á milli: ,Þetta er erfinginn. Förum og drepum hann, þá fáum vér arfinn.' 	 Meɛna ixemmasen-agi nnan wway gar-asen : « atan win ara iweṛten ! Ekkret a t-nenneɣ iwakken lweṛt nni ad yuɣal d ayla-nneɣ !»


og Jason hefur tekið á móti þeim. Allir þessir breyta gegn boðum keisarans, því þeir segja, að annar sé konungur og það sé Jesús." 	 Yazun isṭerḥeb yis-sen. Xulfen lumuṛ n Qayṣer, qqaṛen belli yella ugellid nniḍen ițusemman Ɛisa.


Og þér feður, reitið ekki börn yðar til reiði, heldur alið þau upp með aga og umvöndun Drottins. 	 Ma d kunwi ay imawlan, ur sserfayet ara dderya-nwen, meɛna ṛebbit-țen akken i kkun-id-iweṣṣa Sidi Ṛebbi.


Sjá, sú stund kemur og er komin, að þér tvístrist hver til sín og skiljið mig einan eftir. Þó er ég ekki einn, því faðirinn er með mér. 	 Atan iteddu-d lweqt yerna yewweḍ-ed, aț țemfaṛaqem ɣer mkul tama a yi teǧǧem iman-iw. Lameɛna ur lliɣ ara weḥd-i axaṭer Baba yella yid-i.


Tala ég þetta á mannlegan hátt, eða segir ekki einnig lögmálið það? 	 Tɣilem ayen akka i d-nniɣ d lɛaddat kan n yemdanen ? Ula d ccariɛa n Musa tenna-t-id !


Metið rétt, hvað Drottni þóknast. 	 Meyyzet aț-țfehmem ayen iɛeǧben i Sidi Ṛebbi ;


En hann svaraði: ,Sannlega segi ég yður, ég þekki yður ekki.' 	 Meɛna nețța yerra-yasent-ed : A kunt-iniɣ tideț : ur kkunt ssineɣ ara !


Gjörið þetta því heldur sem þér þekkið tímann, að yður er mál að rísa af svefni, því að nú er oss hjálpræðið nær en þá er vér tókum trú. 	 Imi teẓram d acu n lweqt i deg nella, tura yewweḍ-ed lawan i deg ara d-akim si nuddam axaṭer ass n leslak iqeṛṛeb-ed ɣuṛ-nneɣ akteṛ n wass amezwaru i deg numen.


Á leiðinni ofan fjallið bannaði hann þeim að segja nokkrum frá því, er þeir höfðu séð, fyrr en Mannssonurinn væri risinn upp frá dauðum. 	 Mi d-ṣubben seg udrar, Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten : Ur ḥekkut i yiwen ayen teẓram, alamma yeḥya-d Mmi-s n bunadem si ger lmegtin.


Þegar hann kemur heim, safnast þar aftur mannfjöldi, svo þeir gátu ekki einu sinni matast. 	 Imiren, Sidna Ɛisa yuɣal ɣer wexxam. Nnejmaɛen-d daɣen ɣuṛ-es lɣaci ḥeṛsen-t nețța d inelmaden-is armi ur zmiren ara ad ččen.


Hann lét höggva Jakob bróður Jóhannesar með sverði. 	 Yefka lameṛ, ad nɣen s usekkin Yeɛqub gma-s n Yuḥenna.


að hann var grafinn, að hann reis upp á þriðja degi samkvæmt ritningunum 	 yețwamḍel, yuɣal-ed ɣer tudert ass wis tlata, akken i t-id-nnant tira iqedsen.


Sé ég sekur og hafi framið eitthvað, sem dauða sé vert, mæli ég mig ekki undan því að deyja. En ef ekkert er hæft í því, sem þessir menn kæra mig um, á enginn með að selja mig þeim á vald. Ég skýt máli mínu til keisarans." 	 Ma yella xedmeɣ lbaṭel neɣ ayen yuklalen lmut, ur țțaggadeɣ ara ad mmteɣ. Lameɛna ma yella lecɣal-agi ɣef i d-ccetkan fell-i ur seḥḥan ara, yiwen ur izmir a yi-isellem ger ifassen-nsen. Ad rẓeɣ ccṛeɛ ɣer Qayṣer !


Gjörið ekkert af eigingirni eða hégómagirnd. Verið lítillátir og metið aðra meira en sjálfa yður. 	 Ur xeddmet acemma s umḥizwer neɣ iwakken aț-țesɛum ccan ur nesɛi lqima, meɛna anzet, ḥesbet wiyaḍ am akken sɛan lqima akteṛ-nwen.


Í honum eruð og þér, eftir að hafa heyrt orð sannleikans, fagnaðarerindið um sáluhjálp yðar og tekið trú á hann og verið merktir innsigli heilags anda, sem yður var fyrirheitið. 	 Kunwi daɣen mi teslam s lexbaṛ n lxiṛ i wen-d-yewwin leslak, tumnem s Lmasiḥ ; dɣa Sidi Ṛebbi iḍbeɛ-ikkun s ṭṭabeɛ-ines yellan d Ṛṛuḥ iqedsen i gewɛed a wen-t-id yefk.


Varðveitið sjálfa yður í kærleika Guðs, og bíðið eftir náð Drottins vors Jesú Krists til eilífs lífs. 	 ?ṭfet di leḥmala n Sidi Ṛebbi, țeklet ɣef ṛṛeḥma n Sidna Ɛisa Lmasiḥ, ara wen-d-yefken tudert yețdumun.


Þeir hrópuðu á móti: "Ekki hann, heldur Barabbas." En Barabbas var ræningi. 	 Dɣa nutni bdan țɛeggiḍen, qqaṛen : Ala ! Ur as-d-țserriḥ ara i nețța ! Serreḥ-ed i Baṛabas ! Baṛabas-agi, d argaz bu tmegṛaḍ.


og Ísaí gat Davíð konung. Davíð gat Salómon við konu Úría, 	 Yassa yeǧǧa-d Sidna Dawed, Sidna Dawed yuɣal d agellid, yeǧǧa-d ɣer tmeṭṭut n Uryaḥ Sidna Sliman.


Hvað fóruð þér að sjá? Prúðbúinn mann? Nei, í konungssölum er þá að finna, sem skartklæðin bera og lifa í sællífi. 	 D acu i tṛuḥem a d-teẓrem ? D amdan yelsan llebsa ifazen ? Wid yețlusun llebsa ifazen, yețɛicin di rrbeḥ atnan di lebṛuj n yigelliden !


Þá reiddist drekinn konunni og fór burt til þess að heyja stríð við aðra afkomendur hennar, þá er varðveita boð Guðs og hafa vitnisburð Jesú. 	 Llafɛa terfa ɣef tmeṭṭut-nni, tṛuḥ aț-țeskker imenɣi akk-d wid i d yeqqimen si dderya-s, wid i gḍuɛen lumuṛ n Sidi Ṛebbi yerna ṭṭfen di tideț n Sidna Ɛisa.


Fæðing Jesú Krists varð með þessum atburðum: María, móðir hans, var föstnuð Jósef. En áður en þau komu saman, reyndist hún þunguð af heilögum anda. 	 Atan wamek i d-ilul Sidna Ɛisa : yemma-s Meryem tella tețwaxḍeb i yiwen wergaz ițțusemman Yusef. S tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen, terfed s tadist uqbel aț-țeddu ț-țislit.


Þegar dagur rann, bundust Gyðingar samtökum og sóru þess eið að eta hvorki né drekka, fyrr en þeir hefðu ráðið Pál af dögum. 	 Mi guli wass, at Isṛail xedmen tiḥileț, msefhamen, gullen ur ččin ur swin alamma nɣan Bulus.


Jesús svaraði: "Þú hefðir ekkert vald yfir mér, ef þér væri ekki gefið það að ofan. Fyrir því ber sá þyngri sök, sem hefur selt mig þér í hendur." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ur tezmireḍ i wacemma fell-i anagar ayen i k-d-yețțunefken seg igenni. Daymi win i yi-d-yewwin ger ifassen-ik yewwi ddnub akteṛ-ik.


Eftir þetta fór hann um, borg úr borg og þorp úr þorpi, prédikaði og flutti fagnaðarerindið um Guðs ríki. Með honum voru þeir tólf 	 Sidna Ɛisa iteddu yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n tgeldit n Ṛebbi si temdint ɣer tayeḍ, si taddart ɣer tayeḍ. Tnac-nni yinelmaden-is ddan yid-es,


Og í öllum samkundunum reyndi ég þrásinnis með pyndingum að neyða þá til að afneita trú sinni. Svo freklega æddi ég gegn þeim, að ég fór til borga erlendis að ofsækja þá. 	 qehṛeɣ-ten acḥal d abrid si lǧameɛ ɣer wayeḍ, ḥeṛseɣ-ten ad ṭṭixṛen i webrid-agi n Ɛisa ; deg urrif-iw ameqqran, țṛuḥeɣ armi ț-țimdinin tibeṛṛaniyin iwakken a ten-qehhṛeɣ.


skilningur þeirra blindaður og þeir eru fjarlægir lífi Guðs vegna vanþekkingarinnar, sem þeir lifa í, og síns harða hjarta. 	 Lefhama-nsen iɣumm-iț ṭṭlam, sbeɛden iman-nsen ɣef tudert i d ițțak Sidi Ṛebbi axaṭer jehlen, qquṛen wulawen-nsen.


Og hann sagði við þá: "En þér, hvern segið þér mig vera?" Pétur svaraði: "Krist Guðs." 	 Yenna-yasen : I kunwi, d acu-yi ɣuṛ-wen ? Yenṭeq Buṭrus yenna-yas : D kečč i d Lmasiḥ n Ṛebbi.


Þess vegna kom út af honum, einum manni, og það mjög ellihrumum, slík niðja mergð sem stjörnur eru á himni og sandkorn á sjávarströnd, er ekki verður tölu á komið. 	 Daymi seg yiwen wergaz iwumi kkawen ifadden teffeɣ-ed dderya s waṭas dderya n dderya-k ad ilin am yitran n igenni, am ṛṛmel yellan ɣef rrif n lebḥeṛ, ur yezmir yiwen a ten yeḥseb.


Verið því ekki óskynsamir, heldur reynið að skilja, hver sé vilji Drottins. 	 Daymi, ur smuhbulet ara, meɛna nadit aț-țissinem lebɣi n Sidi Ṛebbi.


Þegar nú Drottinn Jesús hafði talað við þá, var hann upp numinn til himins og settist til hægri handar Guði. 	 Mi gekfa yid-sen ameslay, Sidna Ɛisa yețwarfed ɣer igenni, yeqqim ɣer uyeffus n Sidi Ṛebbi.


En ef nú Guð, sem vildi sýna reiði sína og auglýsa mátt sinn, hefur með miklu langlyndi umborið ker reiðinnar, sem búin eru til glötunar, 	 Eɛni Sidi Ṛebbi ur yezmir ara a d-ibeggen urrif-is akk-d tezmert-is ? Iɣaḍ-ik lḥal ma yella yeṣber s ṣṣber ameqqran i wid yuklalen urrif-is yerna teddun ɣer nnger ?


Sælir eruð þér, er þér eruð smánaðir vegna nafns Krists, því að andi dýrðarinnar, andi Guðs hvílir þá yfir yður. 	 Amarezg-nwen ma yella iɛedda fell-awen lbaṭel imi tumnem s Lmasiḥ ! Axaṭer Ṛṛuḥ iqedsen iččuṛen ț-țamanegt, Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi yella deg-wen !


Og hirðarnir sneru aftur og vegsömuðu Guð og lofuðu hann fyrir það, sem þeir höfðu heyrt og séð, en allt var það eins og þeim hafði verið sagt. 	 Mi uɣalen imeksawen-nni, țḥemmiden țcekkiṛen Sidi Ṛebbi ɣef wayen slan d wayen ẓran, imi ufan kullec akken i sen-d-ițțuxebbeṛ.


Guð og faðir Drottins Jesú, hann sem blessaður er að eilífu, veit að ég lýg ekki. 	 Sidi Ṛebbi yellan d baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, yețțubarken i dayem, yeẓra belli ur skiddibeɣ ara !


Jesús segir við hana: "Ég er hann, ég sem við þig tala." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Lmasiḥ, d nekk s yiman-iw !


Aftur vék hann brott og baðst fyrir með sömu orðum. 	 Issebɛed iman-is daɣen, iɛawed i tẓallit-nni.


Ég veit það og er þess fullviss, af því að ég lifi í samfélagi við Drottin Jesú, að ekkert er vanheilagt í sjálfu sér, nema þá þeim, sem heldur eitthvað vanheilagt, honum er það vanheilagt. 	 ?riɣ yerna țekleɣ ɣef wayen i d-yenna Ɛisa Lmasiḥ belli ulac ayen yețțuḥeṛmen di lmakla ; win iḥesben kra yețțuḥeṛṛem meɛna yečča-t, d leḥṛam fell-as.


Því að það er Guð, sem verkar í yður bæði að vilja og framkvæma sér til velþóknunar. 	 Axaṭeṛ d Ṛebbi i wen-d-ițțaken lebɣi akk-d tezmert s wayes ara txedmem lebɣi-s yelhan.


Það var Móse, sem leiddi þá út og gjörði undur og tákn á Egyptalandi, í Rauðahafinu og á eyðimörkinni í fjörutíu ár. 	 D nețța i ten-id-issufɣen si tmurt n Maṣer. Yexdem aṭas n lbeṛhanat d leɛǧayeb di tmurt-nni, di lebḥeṛ azeggaɣ, deg unezṛuf n Sinay, anda akken qqimen ṛebɛin iseggasen.


og kemur því til leiðar, að enginn geti keypt eða selt, nema hann hafi merkið, nafn dýrsins, eða tölu nafns þess. 	 yerna ula d yiwen ur izemmer ad yaɣ neɣ ad yezzenz, anagar win yesɛan ticṛaḍ-agi n yisem n leɛqiṛa neɣ numṛu n yisem-is.


Meðan hann var í Jerúsalem á páskahátíðinni, fóru margir að trúa á nafn hans, því þeir sáu þau tákn, sem hann gjörði. 	 Mi gella Sidna Ɛisa di temdint n Lquds di lweqt n lɛid n Tfaska, aṭas i gumnen yis mi ẓran lbeṛhanat i gxeddem.


því að vopnin, sem vér berjumst með, eru ekki jarðnesk, heldur máttug vopn Guðs til að brjóta niður vígi. 	 axaṭer leslaḥ-nneɣ, mačči d wid i ssexdamen yemdanen lameɛna nețnaɣ s leslaḥ n Sidi Ṛebbi i gzemren ad hudden ula d leswaṛ iǧehden.


En ef þér leiðist af andanum, þá eruð þér ekki undir lögmáli. 	 Lameɛna ma yella tleḥḥum s lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen, atan ihi ur tellim ara seddaw leḥkum n ccariɛa.


en þolgæðið á að birtast í fullkomnu verki, til þess að þér séuð fullkomnir og algjörir og yður sé í engu ábótavant. 	 Meɛna ilaq ṣṣbeṛ-nwen a kkun issiweḍ aț-țxedmem lecɣal yelhan iwakken aț-țilim d wid yennekmalen, aț-țǧehdem ur kkun-yețxaṣṣa ula d acemma.


Þeir sögðu við Aron: ,Gjör oss guði, er fyrir oss fari, því að ekki vitum vér, hvað orðið er af Móse þeim, sem leiddi oss brott af Egyptalandi.' 	 Nnan i Haṛun gma-s n Sidna Musa : Xdem-aɣ-d iṛebbiten am wid n imaṣriyen, ara nezzwer zdat-nneɣ, axaṭer Musa-agi i ɣ-d-yessufɣen si tmurt n Maṣeṛ, ur neẓri ara d acu i gedṛan yid-es.


Hann spurði þá: "Hvað viljið þið, að ég gjöri fyrir ykkur?" 	 Yenna-yasen : D acu tebɣam a wen-t-xedmeɣ ?


Guð er ekki ranglátur. Hann gleymir ekki verki yðar og kærleikanum, sem þér auðsýnduð nafni hans, er þér veittuð hinum heilögu þjónustu og veitið enn. 	 Sidi Ṛebbi d bab n lḥeqq, ur itețțu ara lecɣal-nwen d leḥmala nwen ɣef ddemma n yisem-is akk-d lxiṛ i mazal txeddmem-t i watmaten di liman.


Látið hvort tveggja vaxa saman fram að kornskurði. Þegar komin er kornskurðartíð, mun ég segja við kornskurðarmenn: Safnið fyrst illgresinu og bindið í bundin til að brenna því, en hirðið hveitið í hlöðu mína.'" 	 Anfet-asen ad gmun di sin alamma ț-țamegra. Ass-nni, a sen iniɣ i wid imeggren : qelɛet-ed uqbel aẓekkun, cuddet-eț ț-țadliwin iwakken a tent-nesseṛɣ ma d irden jemɛet țen-id ɣer ikuffan-iw.


Og vér flytjum yður þau gleðiboð, 	 Daymi, nukkni tura newwi yawen-d lexbaṛ-agi n lxiṛ. Ayen akken i gewɛed Sidi Ṛebbi i lejdud nneɣ, yedṛa-d tura gar-aneɣ, nukkni yellan d dderya-nsen.


Jesús svaraði: "Ó, þú vantrúa og rangsnúna kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður og umbera yður? Fær þú hingað son þinn." 	 Sidna Ɛisa yenṭeq yenna : A lǧil ijehlen iɛewjen, ar melmi ara yiliɣ yid-wen, ara wen-sebṛeɣ ? Awi-d mmi-k ɣer dagi !


Konungar jarðarinnar risu upp, og höfðingjarnir söfnuðust saman gegn Drottni og gegn hans Smurða. 	 Igelliden n ddunit heggan iman nsen, imeqqranen ddukklen akk, ffɣen-d d iɛdawen n Sidi Ṛebbi akk-d Lmasiḥ-ines.


Lögvitringur nokkur sté fram, vildi freista hans og mælti: "Meistari, hvað á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?" 	 Ikred yiwen umusnaw n ccariɛa yebɣan ad ijeṛṛeb Sidna Ɛisa, yenna yas : A Sidi, d acu ara xedmeɣ iwakken ad sɛuɣ tudert n dayem ?


og að hann birtist Kefasi, síðan þeim tólf. 	 Iwala-t Buṭrus, walan-t daɣen ṛṛusul di tnac yid-sen.


Og Pétur minntist þess, er Jesús hafði mælt: "Áður en hani galar, muntu þrisvar afneita mér." Og hann gekk út og grét beisklega. 	 Dɣa Buṭrus immekta-d imeslayen-nni i s-d-yenna Sidna Ɛisa : uqbel ad iskkuɛ uyaziḍ, ad iyi-tnekṛeḍ tlata n tikkal . Yeffeɣ ɣer beṛṛa s nndama tameqqrant, iṭṭerḍeq d imeṭṭawen.


heilnæm og óaðfinnanleg og andstæðingurinn fyrirverði sig, þegar hann hefur ekkert illt um oss að segja. 	 s imeslayen iṣeḥḥan i deg ur yezmir yiwen a d iwwet, iwakken ixṣimen-ik ur țțafen ara ayen n diri ara hedṛen fell-aneɣ yerna ad nneḥcamen.


Því að Guð, sem sagði: "Ljós skal skína fram úr myrkri!" - hann lét það skína í hjörtu vor, til þess að birtu legði af þekkingunni á dýrð Guðs, eins og hún skín frá ásjónu Jesú Krists. 	 Ṛebbi i d-yennan : Tafat aț-țecceɛceɛ di ṭṭlam, d nețța daɣen i d-ifkan tafat tfeǧǧeǧ deg ulawen-nneɣ iwakken a ɣ-d ibeggen tamanegt-is yețfeǧǧiǧen ɣef wudem n Lmasiḥ.


Þolið aga. Guð fer með yður eins og syni. Hver er sá sonur, sem faðirinn ekki agar? 	 Qeblet leɛtab, imi Sidi Ṛebbi iḥseb-ikkun d arraw-is ; axaṭeṛ ulac argaz ur nețqassa ara mmi-s ;


Stjörnurnar munu hrapa af himni og kraftar himnanna bifast. 	 itran daɣen a d-ɣlin seg igenni, t inezmarin n igenwan ad rgagint .


Vandsveinarnir fluttu höfuðsmönnunum þessi orð. En þeir urðu hræddir, er þeir heyrðu, að þeir væru rómverskir, 	 Wid-nni i d-ițțuceggɛen ssawḍen imeslayen-nni i lḥukkam n Ṛuman. Lḥukkam ikcem-iten lxuf mi slan belli Bulus d Silas d iṛumaniyen i llan. Usan-d ḍelben deg-sen ssmaḥ, serrḥen-asen si lḥebs,


Í þessum tveim óraskanlegu athöfnum Guðs, þar sem óhugsandi er að hann fari með lygi, eigum vér sterka uppörvun, vér sem höfum leitað hælis í þeirri sælu von, sem vér eigum. 	 Lɛahed-agi i d-yefka Sidi Ṛebbi akk-d limin i geggul d ayen ur nețbeddil yerna ur yezmir ara a ten-inkkeṛ. Ma d nukni yeddurin ɣuṛ-es, d annect-agi i ɣ-isseǧhaden a neṭṭef mliḥ deg usirem i ɣ-d ițțunefken.


Vér höfum vora viðmiðun og stærum oss ekki af erfiði annarra. Vér höfum þá von, að eftir því sem trú yðar vex, verðum vér miklir á meðal yðar, já, stórmiklir samkvæmt mælistiku vorri. 	 Ur nețzuxxu ara sennig wayen ilaqen, ur nețțawi ara ccan n lxedma n wiyaḍ lameɛna nessaram d kunwi ara yessimɣuṛen ccan n lxedma-nneɣ m'ara timɣuṛem di liman ;


Þeir, sem fram hjá gengu, hæddu hann, skóku höfuð sín og sögðu: "Svei, þú, sem brýtur niður musterið og reisir það á þrem dögum! 	 Kra n wid yețɛeddayen syenna reggmen-t, țhuzzun iqeṛṛay-nsen, qqaṛen-as : Hey ! a win yețhuddun lǧameɛ iqedsen, ibennu-t di tlata wussan,


Létu þeir eigi af að kenna dag hvern í helgidóminum og í heimahúsum og boða fagnaðarerindið um, að Jesús sé Kristur. 	 Dɣa kull ass sselmaden țbecciṛen di lǧameɛ iqedsen akk-d ixxamen, lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Ɛisa Lmasiḥ.


Þeim birti hann sig lifandi eftir písl sína með mörgum órækum kennimerkjum, lét þá sjá sig í fjörutíu daga og talaði um Guðs ríki. 	 Mi d-iḥya si ger lmegtin, i nutni daɣen iwumi i d-isban iman-is belli yedder ; ṛebɛin wussan nețța ițban asen-d yerna ițmeslay-asen-d ɣef wayen yeɛnan tagelda n Sidi Ṛebbi.


Þannig kom Jóhannes skírari fram í óbyggðinni og prédikaði iðrunarskírn til fyrirgefningar synda, 	 Iban-ed Yeḥya aɣeṭṭas deg unezṛuf , yesseɣḍas lɣaci deg waman, yeqqaṛ-asen : Beddlet tikli, aset-ed aț-țețwaɣeḍsem iwakken a wen-yeɛfu Sidi Ṛebbi.


Sæll er sá þjónn, er húsbóndinn finnur breyta svo, er hann kemur. 	 Amarezg n wuqeddac agi ara d-yaf bab-is ibedd ɣer cceɣl-is !


Þeir sneru við og kunngjörðu hinum, en þeir trúðu þeim ekki heldur. 	 Uɣalen-d xebbṛen inelmaden nniḍen, lameɛna ula d nutni ur ten uminen ara.


Því að baráttan, sem vér eigum í, er ekki við menn af holdi og blóði, heldur við tignirnar og völdin, við heimsdrottna þessa myrkurs, við andaverur vonskunnar í himingeimnum. 	 axaṭer imenɣi-nneɣ mačči akk d yemdanen i gella, lameɛna nețnaɣ ț-țgeldiwin akk-d tnezmarin n ṭṭlam iḥekmen di ddunit-agi, akk-d leṛwaḥ imcumen yellan deg igenwan.


Hann bauð hundraðshöfðingjanum að hafa Pál í vægu varðhaldi og varna engum félaga hans að vitja um hann. 	 Yefka lameṛ i yiwen n lfesyan ad iɛass Bulus, lameɛna a s-yeǧǧ kra n țesriḥ, yerna ad yeǧǧ imdukkal-is a d-reSSun fell-ass.


og hrópuðu: "Ísraelsmenn, veitið nú lið. Þetta er maðurinn, sem alls staðar kennir öllum það, sem er andstætt lýðnum, lögmálinu og þessum stað. Og nú hefur hann auk heldur farið með Grikki inn í helgidóminn og saurgað þennan heilaga stað." 	 Bdan țɛeggiḍen : Ay at Isṛail, ɛiwnet-aɣ ! Atah wergaz-nni ițbecciṛen di mkul amkan i yemdanen meṛṛa. Iheddeṛ ayen n diri ɣef wegdud-nneɣ, ɣef wemkan-agi iqedsen, isselmad ayen ur teqbil ara ccariɛa-nneɣ, yewwi-d iyunaniyen ɣer lǧameɛ, issenǧes amkan-agi iqedsen !


Þegar hún þekkti málróm Péturs, gáði hún eigi fyrir fögnuði að ljúka upp fordyrinu, heldur hljóp inn og sagði, að Pétur stæði fyrir dyrum úti. 	 mi teɛqel taɣect n Buṭrus, di lfeṛḥ-nni i deg tella ur teldi ara tawwurt, tuzzel aț-țissiweḍ lexbaṛ belli Butṛus atan ibedd zdat tewwurt.


fer hann og tekur með sér sjö aðra anda sér verri, og þeir fara inn og setjast þar að, og verður svo hlutur þess manns verri eftir en áður. Eins mun fara fyrir þessari vondu kynslóð." 	 Imiren ad iṛuḥ a d-yawi sebɛa iṛuḥaniyen nniḍen i gweɛṛen akteṛ-is, ad kecmen ɣer dinna, ad zedɣen. Lḥala n wergaz-nni aț-țenṭaṛ akteṛ n tikkelt tamezwarut. Akka ara tedṛu d lǧil-agi ijehlen.


Þá spyr ég: Hvort hrösuðu þeir til þess að þeir skyldu farast? Fjarri fer því, heldur hlotnaðist heiðingjunum hjálpræðið af falli þeirra, til þess að það skyldi vekja þá til afbrýði. 	 Acu ara d-iniɣ ihi ? Eɛni at Isṛail ɣlin iwakken ur țțuɣalen ara a d kkren ? Xaṭi ! Lameɛna s tuccḍa-nsen i wwḍen leǧnas nniḍen ɣer leslak. D annect-agi i d-issekkren tismin i wat Isṛail.


Ég veit, að þér eruð niðjar Abrahams. Þó leitist þér við að lífláta mig, því að orð mitt fær ekki rúm hjá yður. 	 ?riɣ belli kunwi ț-țarwa n Ibṛahim, lameɛna tețnadim a yi tenɣem axaṭer awal-iw ur ikeččem ara ulawen-nwen.


Fyrir hann höfum vér aðgang að þeirri náð, sem vér lifum í, og vér fögnum í von um dýrð Guðs. 	 Yis daɣen i nufa abrid s liman ɣer ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i deg nella tura. Lfeṛḥ-nneɣ, d asirem nesɛa belli a nțekki di lɛaḍima n Sidi Ṛebbi.


En á hátíðinni var hann vanur að gefa þeim lausan einn bandingja, þann er þeir báðu um. 	 Di mkul lɛid, Bilaṭus ițserriḥ-ed i yiwen umeḥbus, win ara s-ssutren lɣaci.


Og hann lét sendiboða fara á undan sér. Þeir fóru og komu í Samverjaþorp nokkurt til að búa honum gistingu. 	 Yessezwer imceggɛen zdat-es iwakken a s-heggin ayen ilaqen. Kecmen ɣer yiwet n taddart n yisamariyen,


Þaðan sigldum vér daginn eftir og komumst til móts við Kíos. Á öðrum degi fórum vér til Samos og komum næsta dag til Míletus. 	 syenna nkemmel abrid di lebḥeṛ, newweḍ azekka-nni zdat temdint n Ciyu, sellazekka-nni newweḍ ɣer temdint n Samus ; ass wis ṛebɛa newweḍ ɣer temdint n Mili.


Ef hann réttlættist af verkum, þá hefur hann hrósunarefni, en ekki fyrir Guði. 	 Lemmer yețwaḥseb d aḥeqqi s lxiṛ yexdem, tili yesɛa sebba s wayes ara izuxx, meɛna ur yezmir ara ad izuxx zdat Sidi Ṛebbi.


því að hann hefur sett dag, er hann mun láta mann, sem hann hefur fyrirhugað, dæma heimsbyggðina með réttvísi. Þetta hefur hann sannað öllum mönnum með því að reisa hann frá dauðum." 	 Axaṭer yextaṛ ass i deg ara iḥaseb imdanen s lḥeqq, s wemdan i gextaṛ yerna yefka-yaɣ-d akk țțbut mi t-id-isseḥya si ger lmegtin.


Gangið ekki undir ósamkynja ok með vantrúuðum. Hvað er sameiginlegt með réttlæti og ranglæti? Hvaða samfélag hefur ljós við myrkur? 	 Ur cerrket ara d wid ur nețțamen ara s Sidi Ṛebbi iwakken aț-țxedmem am nutni. Eɛni lḥeqq d lbaṭel, zemren ad cerken ? Tafat akk-d ṭṭlam, zemren ad ddukklen ?


Enginn hefur stigið upp til himins, nema sá er steig niður frá himni, Mannssonurinn. 	 Yiwen ur yuli ɣer igenwan anagar Mmi-s n bunadem i d-iṣubben seg igenwan.


Ritningin sá það fyrir, að Guð mundi réttlæta heiðingjana fyrir trú, og því boðaði hún Abraham fyrirfram þann fagnaðarboðskap: "Af þér skulu allar þjóðir blessun hljóta." 	 Si zik i d-ixebbeṛ Sidi Ṛebbi di tira iqedsen belli ad yerr leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail d iḥeqqiyen ɣef ddemma n liman nsen, mi genna i Sidna Ibṛahim lexbaṛ-agi n lxiṛ : Leǧnas meṛṛa n ddunit ad țțubarken yis-ek ;


Og ég sá annað dýr stíga upp af jörðinni og það hafði tvö horn lík lambshornum, en það talaði eins og dreki. 	 Walaɣ daɣen yiwet leɛqiṛa nniḍen teffeɣ-ed seddaw n tmurt. Tesɛa sin wacciwen am wid n izimer, tețmeslay am llafɛa.


Ekki er svo, að ég hafi þegar náð því eða sé þegar fullkominn. En ég keppi eftir því, ef ég skyldi geta höndlað það, með því að ég er höndlaður af Kristi Jesú. 	 Ur d-nniɣ ara tikli-inu di Lmasiḥ tennekmal neɣ wwḍeɣ ɣer lmeqsud, meɛna mazal țțazzaleɣ iwakken a t-awḍeɣ, imi ula d nekk yewwi-yi Ɛisa Lmasiḥ.


Kölluðu þeir Barnabas Seif, en Pál Hermes, því að hann hafði orð fyrir þeim. 	 Semman-as i Barnabas « SSus », ma d Bulus « Hermas » axaṭer d nețța i d-ițmeslayen.


og hann mun ríkja yfir ætt Jakobs að eilífu, og á ríki hans mun enginn endir verða." 	 Ad iḥkem ɣef tarwa n Yeɛqub i dayem, tageldit-is ur tfennu ara.


Ef hægra auga þitt tælir þig til falls, þá ríf það úr og kasta frá þér. Betra er þér, að einn lima þinna glatist, en öllum líkama þínum verði kastað í helvíti. 	 Daymi ma yella ț-țiṭ-ik tayeffust i k-ițawin ɣer leḥṛam, qleɛ-iț, ḍeggeṛ-iț akkin fell-ak. Axaṭer axiṛ-ak a k-iṛuḥ yiwen si lemfaṣel-ik wala aț-țkecmeḍ s lekmal-ik ɣer ǧahennama.


Og öldungarnir tuttugu og fjórir og verurnar fjórar féllu fram og tilbáðu Guð, sem í hásætinu situr, og sögðu: "Amen, hallelúja!" 	 Ṛebɛa uɛecrin-nni lecyux akk-d ṛebɛa lxuluq seǧǧden zdat Sidi Ṛebbi i geqqimen ɣef wukersi n lḥekma, țcekkiṛen-t qqaṛen : Amin ! Halliluya !


Og kona, sem á vantrúaðan mann og hann lætur sér vel líka að búa saman við hana, skilji ekki við manninn. 	 akken daɣen, tameṭṭut tamasiḥit yesɛan argaz ur numin ara s Lmasiḥ yili yeqbel ad iɛic yid-es, ur ilaq ara aț-țerwel fell-as.


Jesús sneri sér við, leit til lærisveina sinna, ávítaði Pétur og sagði: "Vík frá mér, Satan, eigi hugsar þú um það, sem Guðs er, heldur það, sem manna er." 	 Sidna Ɛisa yezzi, imuqel inelmaden-is, yenna i Buṭrus : Wexxeṛ akkin fell-i a Cciṭan ! Ixemmimen-ik mačči n Ṛebbi, meɛna n yemdanen !


Það segi ég yður, vinir mínir: Hræðist ekki þá, sem líkamann deyða og fá að því búnu ekki meira að gjört. 	 A wen-d-iniɣ i kunwi yellan d iḥbiben-iw : ur țțagadet ara wid ineqqen lǧețța, sennig lmut ur zmiren ad xedmen acemma nniḍen.


Nú kom sá tími, að Elísabet skyldi verða léttari, og ól hún son. 	 Yewweḍ-ed lweqt i deg ara d-tarew Ilicaba, tesɛa-d aqcic.


Með því að brýna þetta fyrir bræðrunum, munt þú verða góður þjónn Krists Jesú, nærður af orði trúarinnar og góðu kenningarinnar, sem þú hefur fylgt. 	 Ssefhem-asen ayagi i watmaten iwakken aț-țiliḍ d aqeddac yelhan n Ɛisa Lmasiḥ, sseǧhed iman-ik di liman s wawal n Sidi Ṛebbi d uselmed n tideț i ttebɛeḍ s wul yeṣfan.


Og ég vil einnig leggja kapp á, að þér ætíð eftir burtför mína getið minnst þessa. 	 daymi i xeddmeɣ ayen iwumi zemreɣ iwakken ɣas mmuteɣ, a d-temmektim ayen akk i wen slemdeɣ.


Ég mun frelsa þig frá lýðnum og frá heiðingjunum, og til þeirra sendi ég þig 	 Xtaṛeɣ-k-id si ger wat Isṛail akk-d leǧnas nniḍen uɣuṛ ara k ceggɛeɣ. A sen-teldiḍ allen


Þessi maður tók nú að tala djarflega í samkunduhúsinu. Priskilla og Akvílas heyrðu til hans, tóku hann að sér og skýrðu nánar fyrir honum Guðs veg. 	 Yebda ițmeslay ɛinani di lǧameɛ n wat Isṛail. Akilas d Brisila mi s-slan wwin-t yid-sen, sfehmen-as tideț n webrid n Sidi Ṛebbi akken tella.


En einn af hermönnunum stakk spjóti sínu í síðu hans, og rann jafnskjótt út blóð og vatn. 	 Yiwen uɛeskṛi yessenta yas isekkin deg idis, imiren ffɣen-d waman akk-d idammen seg-s.


Hvað á nú að gjöra? Víst mun það spyrjast, að þú ert kominn. 	 Acu ara nexdem tura ? Mbla ccekk ad slen belli tusiḍ-ed ;


En öllum þeim, sem tóku við honum, gaf hann rétt til að verða Guðs börn, þeim, er trúa á nafn hans. 	 Ma d wid i t-iqeblen yumnen yis, widak iɛuzz-iten, uɣalen d arraw n Ṛebbi,


Postularnir komu nú aftur til Jesú og sögðu honum frá öllu því, er þeir höfðu gjört og kennt. 	 Uɣalen-d inelmaden, nnejmaɛen ɣer Sidna Ɛisa, ḥkan-as ayen akk xedmen d wayen slemden.


Hafið þér til einskis reynt svo mikið? - ef það þá er til einskis! 	 Eɛni ayen akk i tenɛețțabem iṛuḥ baṭel ? Ur ḥsiɣ ara iṛuḥ baṭel !


Meðan hann var enn að tala, kom flokkur manna, og fremstur fór einn hinna tólf, Júdas, áður nefndur. Hann gekk að Jesú til að kyssa hann. 	 Mazal-it iheddeṛ, atnaya wwḍen d lɣaci. Yudas, yiwen si tnac-nni inelmaden-is yezwar-ed zdat-sen, iqeṛṛeb ɣer Sidna Ɛisa ad isellem fell-as.


Hver er lygari, ef ekki sá sem neitar, að Jesús sé Kristur? Sá er andkristurinn, sem afneitar föðurnum og syninum. 	 Anwa i d akeddab anagar win inekkṛen belli Ɛisa d Lmasiḥ. Aɛdaw n Lmasiḥ, d winna i gnekkṛen Baba Ṛebbi akk-d Mmi-s.


Þegar ég er farinn burt og hef búið yður stað, kem ég aftur og tek yður til mín, svo að þér séuð einnig þar sem ég er. 	 M'ara wen-heggiɣ amkan, a d uɣaleɣ a kkun-awiɣ yid-i akken anda lliɣ aț-țilim ula d kunwi.


Því að hjarta lýðs þessa er sljótt orðið, og illa heyra þeir með eyrum sínum, og augunum hafa þeir lokað, svo að þeir sjái ekki með augunum né heyri með eyrunum og skynji með hjartanu og snúi sér, og ég lækni þá. 	 imi ul n wegdud-agi yuɣal d azṛu ; qeflen imeẓẓuɣen-nsen, qemcen allen-nsen ; ur bɣin ara ad walin s wallen-nsen, d slen s imeẓẓuɣen-nsen, ad fehmen s wul-nsen, iwakken a d-uɣalen ɣuṛ-i ad beddlen tikli akken a ten-sseḥluɣ !


Davíð þjónaði sinni kynslóð að Guðs ráði. Síðan sofnaði hann, safnaðist til feðra sinna og varð rotnun að bráð. 	 Di lweqt-is, Sidna Dawed yexdem lebɣi n Sidi Ṛebbi ; mi gemmut, yețwamḍel ger lejdud-is, tura lǧețța-s terka deg uẓekka.


Þeir munu sjá ásjónu hans og nafn hans mun vera á ennum þeirra. 	 ad walin udem-is, yerna ad sɛun isem-is ɣef yinyiren-nsen.


Því að af náð eruð þér hólpnir orðnir fyrir trú. Þetta er ekki yður að þakka. Það er Guðs gjöf. 	 S ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi kan i tețwasellkem, mi tumnem. Ayagi mačči d ayen i d-ikan s ɣuṛ-wen lameɛna ț-țukci n Sidi Ṛebbi.


"Á stóli Móse sitja fræðimenn og farísear. 	 Lɛulama d ifariziyen sselmaden ccariɛa n Musa.


Ekki er svo, að ég hafi þegar náð því eða sé þegar fullkominn. En ég keppi eftir því, ef ég skyldi geta höndlað það, með því að ég er höndlaður af Kristi Jesú. 	 Ur d-nniɣ ara tikli-inu di Lmasiḥ tennekmal neɣ wwḍeɣ ɣer lmeqsud, meɛna mazal țțazzaleɣ iwakken a t-awḍeɣ, imi ula d nekk yewwi-yi Ɛisa Lmasiḥ.


Jafnskjótt reis stúlkan upp og fór að ganga um, en hún var tólf ára. Og menn urðu frá sér numdir af undrun. 	 Imiren kan, tekker-ed teqcict-nni tebda tleḥḥu. Fell-as tnac iseggasen. Wid yellan dinna xelɛen tɛeǧǧben deg wayen walan.


En þeir, sem tilheyra Kristi Jesú, hafa krossfest holdið með ástríðum þess og girndum. 	 Wid yellan n Ɛisa Lmasiḥ, semmṛen ɣef wumidag lebɣi n tnefsit-nsen, s ccehwat-is d umenni ines.


Það orð er satt og í alla staði þess vert, að við því sé tekið. 	 Awal-agi d awal n tideț yuklalen ad ițwaqbel ɣer yemdanen meṛṛa.


En daginn, sem Lot fór úr Sódómu, rigndi eldi og brennisteini af himni og tortímdi öllum. 	 asmi d-yeffeɣ Luṭ si temdint n ?udum, teɣli-d seg igenni tmes d ukebri i ten-isnegren akk.


Þegar þeir höfðu beðist fyrir, hrærðist staðurinn, þar sem þeir voru saman komnir, og þeir fylltust allir heilögum anda og töluðu orð Guðs af djörfung. 	 Mi fukken taẓallit, amkan-nni anda nnejmaɛen yergagi ; ččuṛen akk s Ṛṛuḥ iqedsen, bdan țbecciṛen awal n Sidi Ṛebbi s ṭṭmana mbla tugdi.


Vér getum ekki annað en talað það, sem vér höfum séð og heyrt." 	 Walit s yiman nwen ! Nukni ur nezmir ara a nessusem ɣef wayen neẓra d wayen nesla.


Hvernig getið þér trúað, þegar þér þiggið heiður hver af öðrum, en leitið ekki þess heiðurs, sem er frá einum Guði? 	 Amek ara tesɛum liman ma yella tețnadim aț-țemyeɛǧabem wway gar awen wala aț-țɛeǧbem kan i Ṛebbi ?


Ég ritaði yður í bréfinu, að þér skylduð ekki umgangast saurlífismenn. 	 Di tebṛaț-nni i wen-n-uriɣ, nniɣ awen-d ur țeddut ara d wid yețɛicin di leḥṛam.


"Æ, hvað vilt þú oss, Jesús frá Nasaret? Ert þú kominn að tortíma oss? Ég veit, hver þú ert, hinn heilagi Guðs." 	 D acu i tebɣiḍ ɣuṛ-nneɣ a Ɛisa Anaṣari ? Tusiḍ-ed iwakken ad aɣ tesnegreḍ ? ?riɣ d acu-k , kečč d Imqeddes n Ṛebbi !


Engin lýsing 	 Ulac aglam


Ég aumur maður! Hver mun frelsa mig frá þessum dauðans líkama? 	 A nnger-iw ! Anwa ara yi sellken si ṭṭbiɛa-agi n wemdan i yi-țțawin ɣer lmut ?


Jesús heyrði þetta og svaraði þeim: "Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir, sem sjúkir eru. Ég er ekki kominn til að kalla réttláta, heldur syndara." 	 Mi sen-yesla Sidna Ɛisa, yenna yasen : Mačči d wid iṣeḥḥan i geḥwaǧen ṭṭbib, meɛna d imuḍan. Ur d-usiɣ ara ad ssiwleɣ i iḥeqqiyen, meɛna i imednuben.


Er þetta hljóð heyrðist, dreif að fjölda manns. Þeim brá mjög við, því að hver og einn heyrði þá mæla á sína tungu. 	 Mi slan i lḥess-nni, lɣaci uzzlen d meṛṛa ; dehcen, axaṭer sellen-asen țmeslayen-d s tutlayt n tmurt i deg țɛicin.


Aftur neitaði Pétur, og um leið gól hani. 	 Lameɛna Buṭrus yenkeṛ daɣen. Imiren kan iskkuɛ uyaziḍ.


Jafnskjótt féll hún niður við fætur hans og gaf upp öndina. Ungu mennirnir komu inn, fundu hana dauða, báru út og jörðuðu hjá manni hennar. 	 Imiren kan teɣli ɣer idaṛṛen-is yeffeɣ-iț ṛṛuḥ, temmut. Ilmeẓyen-nni mi d-kecmen ufan-ț-id temmut, wwin-ț meḍlen-ț ɣer tama n wergaz-is.


Hinn svaraði: "Herra, hver er sá, að ég megi trúa á hann?" 	 Yerra-yas : Anwa-t a Sidi ? Ini-yi-t-id iwakken ad amneɣ yis.


Því að ávöxtur ljóssins er einskær góðvild, réttlæti og sannleikur. - 	 axaṭer tafat tețțawi ɣer wayen yelhan, ɣer lḥeqq akk-d tideț.


Myndvinnsluforrit 	 Tassatin n udlifen


Vér vitum, að allt sem lögmálið segir, það talar það til þeirra sem eru undir lögmálinu, til þess að sérhver munnur þagni og allur heimurinn verði sekur fyrir Guði, 	 Neẓra belli ayen akk i d-tenna ccariɛa, tenna-t-id i wid yellan seddaw leḥkum n ccariɛa iwakken imdanen meṛṛa ad zemmemen yimawen-nsen, ad ẓren belli d imednuben i llan zdat Sidi Ṛebbi.


Vitið, bræður mínir elskaðir: Hver maður skal vera fljótur til að heyra, seinn til að tala, seinn til reiði. 	 Ay atmaten-iw eɛzizen, teẓram belli yal yiwen deg-wen ilaq ad yesmeḥsis, ur ilaq ara ad ireffu neɣ ad yețḥawal ameslay ;


En íklæðist yfir allt þetta elskunni, sem er band algjörleikans. 	 Nnig n wayagi meṛṛa sɛut leḥmala, ț-țin i gesdukkulen ulawen.


Hann hafðist við í gröfunum, og enginn gat lengur bundið hann, ekki einu sinni með hlekkjum. 	 Yezdeɣ ger iẓekwan, yiwen ur izmir a t-yarez ula s ssnesla


Eftir ráðsályktun sinni fæddi hann oss með orði sannleikans, til þess að vér skyldum vera frumgróði sköpunar hans. 	 Yehwa-yas a ɣ-d-yefk tudert s wawal-is n tideț, iwakken a nili d imezwura deg wayen akk i d-yexleq.


Og ég spyr: Hvort skildi Ísrael það ekki? Fyrst segir Móse: "Vekja vil ég yður til afbrýði gegn þjóð, sem ekki er þjóð, egna vil ég yður til reiði gegn óviturri þjóð." 	 Nezmer a d-nini : ahat ur ẓrin ara wat Isṛail ? Lameɛna d Musa i d-ixebbṛen d amezwaru s ɣuṛ Sidi Ṛebbi mi d-yenna : A wen-d-ssekkreɣ tismin ɣef win ur nelli ara d agdud ; a kkun-id-yas wurrif ɣef wegdud ur nesɛi lefhama.


en Jóhannes hafði sagt við Heródes: "Þú mátt ekki eiga konu bróður þíns." 	 Yeḥya aɣeṭṭas yella yeqqaṛ-as : D leḥṛam fell-ak aț-țaɣeḍ tameṭṭut n gma-k !


Þeir geta ekki heldur dáið framar, þeir eru englum jafnir og börn Guðs, enda börn upprisunnar. 	 axaṭer ur țțuɣalen ara ad mmten, ad ilin am lmalayekkat ; Sidi Ṛebbi a ten-yerr d arraw-is imi i d-ḥyan si ger lmegtin.


Ef þér hefðuð skilið, hvað felst í orðunum: ,Miskunnsemi vil ég, ekki fórnir,' munduð þér ekki hafa sakfellt saklausa menn. 	 Lemmer tfehmem d acu i d lmeɛna n wawal-agi : D ulawen yesɛan ṛṛeḥma i bɣiɣ mačči d isflawen n lmal ttili ur tḥekkmem ara s lmut ɣef wid ur neḍlim ara !


En þér munuð öðlast kraft, er heilagur andi kemur yfir yður, og þér munuð verða vottar mínir í Jerúsalem og allri Júdeu, í Samaríu og allt til endimarka jarðarinnar." 	 Kunwi a wen-d-tețțunefk tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen ara d-yersen fell-awen, imiren aț-țilim d inigan-iw di temdint n Lquds, di tmurt n Yahuda ț-țmurt n Samarya, aț-țawḍem alamma d ixfawen n ddunit.


Ég tala ekki um yður alla. Ég veit, hverja ég hef útvalið. En ritningin verður að rætast: ,Sá sem etur brauð mitt, lyftir hæli sínum móti mér.' 	 Mačči fell-awen meṛṛa i d-nniɣ ayagi : ssneɣ widak i xtaṛeɣ. Lameɛna ayen yuran ad yețwakemmel : « Win yeččan aɣṛum yid-i, yuɣal-iyi-d d aɛdaw.»


Guð friðarins sé með yður öllum. Amen. 	 Sidi Ṛebbi yellan d Bab n lehna ad yili yid-wen meṛṛa ! Amin !


Vertu skjótur til sátta við andstæðing þinn, meðan þú ert enn á vegi með honum, til þess að hann selji þig ekki dómaranum í hendur og dómarinn þjóninum og þér verði varpað í fangelsi. 	 Ma yella iḍlem-ik yiwen, tedduklem di sin ɣer wexxam n ccṛeɛ, ɣiwel msefham kečč yid-es deg ubrid, m'ulac axṣim-ik a k-yawi ɣer lḥakem, lḥakem a k-yefk i wɛessas, aɛessas-nni, a k-yerr ɣer lḥebs.


Vér stigum á skip frá Adramýttíum, sem átti að sigla til hafna í Asíu, og létum í haf. Aristarkus, makedónskur maður frá Þessaloníku, var oss samferða. 	 Nerkeb deg yiwen lbabuṛ n temdint n Adramit, ara iṛuḥen rrif n tmura n Asya ; nṛuḥ, yedda yid-nneɣ Aristaṛk yellan d amasiduni n temdint n Tiṣalunik.


Þeir komu til Filippusar frá Betsaídu í Galíleu, báðu hann og sögðu: "Herra, oss langar að sjá Jesú." 	 Iyunaniyen-agi ṛuḥen ɣer Filibus ajlili n taddart n Bitsayda, nnan-as : Nebɣa a nẓer Sidna Ɛisa !


En þér skuluð ekki láta kalla yður meistara, því einn er yðar meistari og þér allir bræður. 	 Ma d kunwi ɣuṛ-wat a wen qqaṛen : « a Sidi » axaṭer d atmaten i tellam yerna yiwen kan i d Ssid-nwen.


neyttum ekki heldur brauðs hjá neinum fyrir ekkert, heldur unnum vér með erfiði og striti nótt og dag, til þess að vera ekki neinum yðar til þyngsla. 	 Ur neḍmiɛ ula deg yiwen aɣṛum-nneɣ, lameɛna nețɛețțib iman-nneɣ di lxedma iḍ d wass, iwakken ur nețțili ț-țaɛekkumt ula i yiwen.


og sérhver tunga játa Guði föður til dýrðar: Jesús Kristur er Drottinn. 	 iwakken yal iles a d-icehhed belli Ɛisa Lmasiḥ, d nețța i gellan sennig kullec i tmanegt n Ṛebbi baba-tneɣ.


Hver skyldi ekki óttast, Drottinn, og vegsama nafn þitt? Því að þú einn ert heilagur, allar þjóðir munu koma og tilbiðja frammi fyrir þér, því að réttlátir dómar þínir eru opinberir orðnir. 	 Anwa ur nețțaggad, ur nețḥemmid isem-ik a Sidi Ṛebbi ? Axaṭer d kečč kan i d imqeddes. Leǧnas meṛṛa a d-asen ad seǧǧden zdat-ek, imi tḥekkmeḍ s lḥeqq a Bab n lḥeqq.


Ég skal láta nokkra af samkundu Satans, er segja sjálfa sig vera Gyðinga, en eru það ekki, heldur ljúga, - ég skal láta þá koma og kasta sér fyrir fætur þér og láta þá vita, að ég elska þig. 	 atah wayen ara xedmeɣ i wid yellan si tejmaɛt n Cciṭan, ikeddaben-nni yețțaran iman-nsen d agdud n Ṛebbi ur llin ; a ten-i-d-awiɣ ɣuṛ-ek ad seǧǧden zdat-ek, ad setɛeṛfen belli ḥemmleɣ-k, deg-k i gella lfeṛḥ-iw.


Daglega var ég með yður í helgidóminum, og þér lögðuð ekki hendur á mig. En þetta er yðar tími og máttur myrkranna." 	 Mkul ass țțiliɣ yid-wen di lǧameɛ iqedsen yiwen ur d-yerfid afus-is ɣuṛ-i. Lameɛna taswiɛt-agi ț-țaswiɛt nwen, ț-țaswiɛt n tezmert n ṭṭlam.


Virðið nú fyrir yður, hvílíkur maður það var, sem Abraham, sjálfur forfaðirinn, gaf valda tíund af herfanginu. 	 Walit acḥal meqqeṛ ccan n win iwumi yefka Sidna Ibṛahim leɛcuṛ seg wayen i d-yerbeḥ deg umenɣi.


Er vér vorum komnir til Rómar, var Páli leyft að búa út af fyrir sig með hermanni þeim, sem gætti hans. 	 Mi newweḍ ɣer temdint n Ṛuma, serrḥen-as i Bulus ad izdeɣ deg yiwen wexxam, nețța d yiwen uɛeskṛi i t yețɛassan.


Ég er ljós í heiminn komið, svo að enginn, sem á mig trúir, sé áfram í myrkri. 	 Nekk usiɣ-ed ț-țafat ɣer ddunit, kra n win yumnen yis-i, ur yețɣimi ara di ṭṭlam.


Og þá mun konungurinn segja við þá til hægri: ,Komið þér, hinir blessuðu föður míns, og takið að erfð ríkið, sem yður var búið frá grundvöllun heims. 	 Imiren agellid ad yini i wid yellan ɣer uyeffus-is : Aset-ed a kunwi iburek Baba, aț-țweṛtem tagelda i wen-ițțuheggan seg wasmi i tebda ddunit.


Jesús varð þess vís og sagði við þá: "Hvað eruð þér að angra konuna? Gott verk gjörði hún mér. 	 Sidna Ɛisa yeẓran wayen nnan wway-gar-asen, yenna-yasen : Acuɣeṛ i tesḥeznem tameṭṭut agi ? D ayen yelhan i yi-texdem !


,En þjóðina, sem þrælkar þá, mun ég dæma,' sagði Guð, ,og eftir það munu þeir fara þaðan og þjóna mér á þessum stað.' 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yenna-d : Ad uɣalen a d-ffɣen si tmurt-nni, ad iyi-ɛebden deg wemkan-agi ; ma d lǧens-nni i ten-yerran d aklan, d nekk ara ten-iḥasben.


Og fræðimennirnir, er komnir voru ofan frá Jerúsalem, sögðu: "Beelsebúl er í honum. Með fulltingi höfðingja illra anda rekur hann út illu andana." 	 Imusnawen n ccariɛa i d-yusan si temdint n Lquds qqaṛen : D Balzabul iḥekkmen ɣef leǧnun i t-izedɣen , s tezmert-is i gessufuɣ leǧnun !


Þarna var maður nokkur, sem hafði verið sjúkur í þrjátíu og átta ár. 	 Yella dinna yiwen wergaz tmanya utlatin iseggasen nețța di lehlak.


Þá munu menn koma frá austri og vestri, frá norðri og suðri og sitja til borðs í Guðs ríki. 	 A d-asen si cceṛq d lɣeṛb, seg umalu d usammer, ad ṭṭfen imukan di tmeɣṛa n tgelda n igenwan.


Margir breyta, - ég hef oft sagt yður það og nú segi ég það jafnvel grátandi -, eins og óvinir kross Krists. 	 axaṭer aṭas i gteddun am iɛdawen n umidag n Lmasiḥ ; nniɣ-awen-t-id acḥal d abrid, tura daɣen a wen-t-id ɛiwdeɣ s imeṭṭawen :


Menn hlýddu með athygli á orð Filippusar, þegar þeir heyrðu hann tala og sáu táknin, sem hann gjörði. 	 Lɣaci meṛṛa rran ddehn-nsen ɣer Filbas, mi slan i wayen i d-yeqqaṛ yerna walan lbeṛhanat i gxeddem ;


Þá komu lærisveinarnir til Jesú og spurðu hann einslega: "Hvers vegna gátum vér ekki rekið hann út?" 	 Mi llan inelmaden iman-nsen, qeṛṛben ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : Acuɣeṛ nukkni ur nezmir ara a t-nessufeɣ ?


Og þeir tóku hann og fóru með hann á Aresarhæð og sögðu: "Getum vér fengið að vita, hver þessi nýja kenning er, sem þú ferð með? 	 Dɣa wwin-t yid-sen ɣeryiwen wemkan n ccṛeɛ n temdint-nni iwumi qqaṛen Laryufaj, nnan-as : Nezmer a nẓer d acu-t uselmed agi ajdid i ɣ-d-tewwiḍ ?


Söfnuðirnir í Asíu biðja að heilsa yður. Akvílas og Priska ásamt söfnuðinum í húsi þeirra biðja kærlega að heilsa yður í Drottins nafni. 	 Tijmuyaɛ n tmura n Asya țselliment-ed fell-awen. Akilas akk-d Brisila d wid yețnejmaɛen deg wexxam-nsen țsellimen-d fell-awen s yisem n Ssid-nneɣ.


Því að ef vér erum orðnir samgrónir honum í líkingu dauða hans, munum vér einnig vera það í líkingu upprisu hans. 	 Axaṭer ma necrek yid-es di lmut-is, a necrek daɣen yid-es di ḥeggu-ines.


Þér eruð vinir mínir, ef þér gjörið það, sem ég býð yður. 	 Aql-ikkun d iḥbiben-iw ma txeddmem ayen i wen d-umṛeɣ.


og mælti: "Mannssonurinn á margt að líða, honum mun útskúfað verða af öldungum, æðstu prestum og fræðimönnum, hann mun líflátinn, en upp rísa á þriðja degi." 	 Yenna-yasen daɣen : Ilaq Mmi-s n bunadem ad yeɛteb aṭas. A t-nekkṛen lecyux d lmuqedmin imeqqranen akk-d lɛulama n ccariɛa yerna a t-nɣen, lameɛna ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin.


Já, oss sýndist sjálfum, að vér hefðum þegar fengið vorn dauðadóm. Því að oss átti að lærast það að treysta ekki sjálfum oss, heldur Guði, sem uppvekur hina dauðu. 	 Nețwali deg iman-nneɣ belli ḥekmen fell-aɣ s lmut, iwakken ur nețkal ara ɣef yiman-nneɣ lameɛna a nețkel ɣef Ṛebbi i d-iḥeggun lmegtin.


Ég tala á mannlegan hátt, sökum veikleika yðar. Því að eins og þér hafið boðið limi yðar óhreinleikanum og ranglætinu fyrir þjóna til ranglætis, svo skuluð þér nú bjóða limi yðar réttlætinu fyrir þjóna til helgunar. 	 Tura a wen-d-hedṛeɣ s lɛeqliya nwen iwakken aț-țfehmem axaṭer annect-agi yewɛeṛ i lefhama. Am akken tsellmem iman-nwen zik d aklan i lɛaṛ iwakken aț-țxedmem lɛaṛ, tura sellmet iman-nwen d aklan i lḥeqq d ṣṣwab iwakken aț-țeṣfu tudert-nwen.


lauk þeim upp fyrir þeim og setti þeim fyrir sjónir, að Kristur átti að líða og rísa upp frá dauðum. Hann sagði: "Jesús, sem ég boða yður, hann er Kristur." 	 Issefham-asen, ițbeggin-asen-d di Tira belli Lmasiḥ ilaq ad yeɛteb yerna a d-yeḥyu si ger lmegtin, iqqaṛ-asen : Ɛisa-yagi ɣef i wen-d-hedṛeɣ, d nețța i d Lmasiḥ.


Því að allt það, sem í heiminum er, fýsn holdsins og fýsn augnanna og auðæfa-oflæti, það er ekki frá föðurnum, heldur er það frá heiminum. 	 axaṭer ayen akk yellan di ddunit, lebɣi n tnefsit, ṭṭmeɛ di kra n wayen i gɛeǧben i wallen akk-d zzux i d ițekken si cci n ddunit, mačči s ɣuṛ Baba Ṛebbi i d-kkan lameɛna si ddunit.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem trúir á mig, mun einnig gjöra þau verk, sem ég gjöri. Og hann mun gjöra meiri verk en þau, því ég fer til föðurins. 	 A wen-iniɣ tideț : win yumnen yis-i, ad ixdem ula d nețța lecɣal i xedmeɣ, yerna ad ixdem akteṛ axaṭer ad ṛuḥeɣ ɣer Baba.


sem gnæfir yfir alla þekkingu, og náið að fyllast allri Guðs fyllingu. 	 yerna aț-țissinem leḥmala-agi yugaren yal tamusni yellan di ddunit, alamma yezdeɣ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi deg-wen s lekmal.


og þau tvö skulu verða einn maður.' Þannig eru þau ekki framar tvö, heldur einn maður. 	 Imiren, di sin yid-sen ad uɣalen d yiwet n lǧețța. S wakka, ur llin ara d sin meɛna ad uɣalen d yiwen.


Því ef þú vegsamar með anda, hvernig á þá sá, er skipar sess hins fáfróða, að segja amen við þakkargjörð þinni, þar sem hann veit ekki, hvað þú ert að segja? 	 Axaṭer ma yella tḥemdeḍ Ṛebbi s ṛṛuḥ-ik kan s tutlayt ur nețwassen ara, win yeqqimen gar-awen, ur nessin ara, amek ara d-yini « amin » i yimeslayen-ik, m'ur yefhim ara d acu i d-teqqaṛeḍ ?


Og ég hef gefið þeim þá dýrð, sem þú gafst mér, svo að þeir séu eitt, eins og við erum eitt, 	 Fkiɣ-asen tamanegt i yi-d-tefkiḍ iwakken ad uɣalen d yiwen, akken nella nekk yid-ek d yiwen :


Nú tók að nálgast sá tími, er rætast skyldi fyrirheitið, sem Guð hafði gefið Abraham. Fólkið hafði vaxið og margfaldast í Egyptalandi. 	 Mi d-yewweḍ lweqt i deg ara yedṛu wayen i gewɛed Sidi Ṛebbi i Sidna Ibṛahim s limin, agdud-nneɣ yufa-t-id lḥal innerna s waṭas di tmurt n Maṣer ;


Talið því og breytið eins og þeir, er dæmast eiga eftir lögmáli frelsisins. 	 Ilaq aț-țeẓrem belli Sidi Ṛebbi a kkun-iḥaseb s ccariɛa-ines yețțaken tilelli ɣef kra n wayen i tețmeslayem d wayen i txeddmem ;


Jesús sagði við þá: "Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ula d nekk ur awen-d-qqaṛeɣ ara ansi i yi-d-tekka lḥekma s wacu i xeddmeɣ annect-agi.


(En "steig upp", hvað merkir það annað en að hann hefur einnig stigið niður í djúp jarðarinnar? 	 D acu i d lmeɛna : « Yuli ɣer igenni ? » Ayagi, yeɛni : uqbel ad yali Lmasiḥ ɣer igenni, iṣubb ɣer imukan lqayen n ddaw tmurt.


Þakkið alla hluti, því að það er vilji Guðs með yður í Kristi Jesú. 	 ḥemmdet-eț ɣef kullec. D ayagi i gețṛaǧu Sidi Ṛebbi deg-wen, di tikli-nwen akk-d Ɛisa Lmasiḥ.


Þetta sagði hann berum orðum. En Pétur tók hann á einmæli og fór að átelja hann. 	 Yenna-yasen-d ayagi ɛinani. Buṭrus ijbed-it weḥd-es, ilumm fell-as.


Sælir eru þeir, sem afbrotin eru fyrirgefin og syndir þeirra huldar. 	 D iseɛdiyen wid iwumi țwasemḥent seyyat-nsen, iwumi țwamḥan ddnubat -nsen !


Það er: Réttlæti Guðs fyrir trú á Jesú Krist öllum þeim til handa, sem trúa. Hér er enginn greinarmunur: 	 Sidi Ṛebbi iḥseb-aɣ d iḥeqqiyen imi numen s Ɛisa Lmasiḥ,


Hvort sem það því er ég eða þeir, þá prédikum vér þannig, og þannig hafið þér trúna tekið. 	 S wakka ihi, ama d nekk ama d nutni, atah wayen i nețbecciṛ yerna d ayen s wayes i tumnem.


En Páll hafði sett sér að sigla fram hjá Efesus, svo að hann tefðist ekki í Asíu. Hann hraðaði ferð sinni, ef verða mætti, að hann kæmist til Jerúsalem á hvítasunnudag. 	 Bulus yebɣa ad iɛeddi rrif n temdint n Ifasus mbla ma yeḥbes, iwakken ur isṛuḥuy ara lweqt di tmurt n Asya. Ițɣawal iwakken ma yella wamek, ad yaweḍ ɣer temdint n Lquds ass n lɛid n wass wis xemsin.


Þegar hann kom á staðinn, sagði hann við þá: "Biðjið, að þér fallið ekki í freistni." 	 Mi gewweḍ ɣer wemkan-nni, yenna-yasen : Dɛut ɣer Ṛebbi akken ur tɣellim ara deg ujeṛṛeb.


Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Það er ég!' og marga munu þeir leiða í villu. 	 Axaṭer aṭas ara d-yasen s yisem-iw, a wen-d-inin : « D nekk i d Lmasiḥ » ad kellxen i waṭas n lɣaci.


Jesús sagði við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Áður en Abraham fæddist, er ég." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Uqbel a d-ilal Ibṛahim, lliɣ !


Ef einhver sér bróður sinn drýgja synd, sem er ekki til dauða, þá skal hann biðja, og Guð mun gefa honum líf, þeim sem ekki syndgar til dauða. Til er synd til dauða. Fyrir henni segi ég ekki að hann skuli biðja. 	 Ma yella win yeẓran gma-s yedneb yili ddnub-is ur yețțawi ara ɣer lmut, ilaq ad yedɛu ɣer Sidi Ṛebbi, nețța a s-d-yefk tudert ; nniɣ-ed ayagi ɣef wid ixeddmen ddnub ur nețțawi ara ɣer lmut. Yella ddnub yețțawin ɣer lmut lameɛna mačči ɣef wid ixeddmen ddnub-agi i wen-d-nniɣ aț-țedɛum.


GNOME skráasafnið 	 Timkarḍit n Gnome


Pílatus segir þá við hann: "Viltu ekki tala við mig? Veistu ekki, að ég hef vald til að láta þig lausan, og ég hef vald til að krossfesta þig?" 	 Bilaṭus yenna-yas : Amek ! Ur iyi-d-țarraḍ ara awal ? Ur teẓriḍ ara belli zemreɣ a k-serḥeɣ, zemreɣ daɣen ad fkeɣ lameṛ a k-semmṛeɣ ɣef wumidag ?


Og úr hópi sjálfra yðar munu koma fram menn, sem flytja rangsnúna kenningu til að tæla lærisveinana á eftir sér. 	 a d-kkren daɣen gar-awen yergazen ara islemden leḥwayeǧ iɛewjen iwakken ad jebden inelmaden ɣuṛ-sen.


Eins tók hann kaleikinn eftir kvöldmáltíðina og sagði: "Þessi kaleikur er hinn nýi sáttmáli í mínu blóði, sem fyrir yður er úthellt. 	 Mi gfukk imensi, yeddem-ed tabuqalt n waman n tẓurin, yefka yasen-ț yenna : Tabuqalt-agi, d leɛqed ajdid s idammen-iw ara yazzlen fell-awen.


Þér eruð frjálsir menn, hafið ekki frelsið fyrir hjúp yfir vonskuna, breytið heldur sem þjónar Guðs. 	 Ilit d ilelliyen, meɛna ur ssexdamet ara tilelli-nwen iwakken aț-țɣummem cceṛ i txeddmem, ilit d iqeddacen n Sidi Ṛebbi.


Viljandi gleyma þeir því, að himnar voru til forðum og jörð til orðin af vatni og upp úr vatni fyrir orð Guðs. 	 Țțun belli di zzman aqdim asmi i d-ixleq Sidi Ṛebbi igenwan d lqaɛa ; s wawal-is i d-issufeɣ lqaɛa seg waman ;


Og dýrið var handtekið og ásamt því falsspámaðurinn, sem táknin gjörði í augsýn þess, en með þeim leiddi hann afvega þá, sem tekið höfðu við merki dýrsins, og þá, sem tilbeðið höfðu líkneski þess. Báðum þeim var kastað lifandi í eldsdíkið, sem logar af brennisteini. 	 Leɛqiṛa tețwaṭṭef nețțat d nnbi nni n lekdeb i gxeddmen lbeṛhanat seddaw n lḥekma-s, s wayes ikellex imdanen meṛṛa yețwaḍebɛen s ṭṭabeɛ n leɛqiṛa yerna țseǧǧiden zdat lmeṣnuɛ ines. ?waḍeggṛen i sin d imuddiren ɣer temda tameqqrant n tmes i deg iṛeqq ukubri.


Þótt vér lifum jarðnesku lífi, þá berjumst vér ekki á jarðneskan hátt, - 	 ?-țideț d imdanen i nella, lameɛna ur nețnaɣ ara s leslaḥ s wayes țnaɣen yemdanen ;


Vér höfum gjört þessa ráðstöfun til þess að enginn geti lastað meðferð vora á hinni miklu gjöf, sem vér höfum gengist fyrir. 	 Nețḥadar iman-nneɣ iwakken ur heddṛen ara fell-aɣ lɣaci ɣef wayen yeɛnan aḍebbeṛ i nețḍebbiṛ di ssadaqa agi, axaṭer aṭas n yedrimen i d nejmeɛ ;


Sé nú Satan sjálfum sér sundurþykkur, hvernig fær ríki hans þá staðist - fyrst þér segið, að ég reki illu andana út með fulltingi Beelsebúls? 	 Ma yella Cciṭan yețnaɣ d yiman-is amek ara tdum tgelda-s ? Teqqaṛem s Balzabul i ssufuɣeɣ leǧnun !


Hann sagði við þá: "Þér vitið, að Gyðingi er bannað að eiga samneyti við annarrar þjóðar mann eða koma til hans. En Guð hefur sýnt mér, að ég á engan að kalla vanheilagan eða óhreinan. 	 Buṭrus yenna-yasen : Yak teẓram d leḥṛam i wemdan n wat Isṛail ad ixaleḍ abeṛṛani neɣ ad ikcem ɣer wexxam-is. Lameɛna Sidi Ṛebbi yessefhem-iyi-d belli ur ilaq ara a d-nini ɣef walebɛaḍ belli ur zeddig ara neɣ ur iṣfi ara ;


bakmálugir, guðshatarar, smánarar, hrokafullir, gortarar, hrekkvísir, foreldrum óhlýðnir, 	 Wa yekkat deg wa, d iɛdawen n Ṛebbi, ur țneḥcamen ara, d imzuxiyen, d ikeddaben ; snulfuyen-d cceṛ, țɛaṣin lwaldin-nsen.


Bjóð þeim að gjöra gott, vera ríkir af góðum verkum, örlátir, fúsir að miðla öðrum, 	 Weṣṣi-ten ad xeddmen lxiṛ, ad ilin d imeṛkantiyen s lecɣal lɛali, ad țseddiqen mbla cceḥḥa, ad bḍun d wiyaḍ ayen sɛan.


Þegar vér íklæðumst því, munum vér ekki standa uppi naktir. 	 lameɛna ilaq a nili nhegga iman-nneɣ di ddunit-agi, mačči alamma tusa-d lmut a ɣ-tawi.


Meðal þeirra voruð og þér áður, þegar þér lifðuð í þessum syndum. 	 Ula d kunwi akka i tellam zik-nni mi tețɛicim di ddnub.


En þar voru nokkrir, er gramdist þetta, og þeir sögðu sín á milli: "Til hvers er þessi sóun á smyrslum? 	 Kra deg-sen zeɛfen nnan : Acuɣer i tessexṣeṛ leɛṭeṛ-agi ?


Þegar hann var orðinn einn, spurðu þeir tólf og hinir, sem með honum voru, um dæmisögurnar. 	 Mi gebɛed ɣef lɣaci, wid i s-d yezzin akk-d tnac-nni inelmaden ssutren-as a sen-yessefhem lemtul i sen d-yewwi.


Ég bið yður, bræður: Verðið eins og ég, því að ég er orðinn eins og þér. Í engu hafið þér gjört á hluta minn. 	 Ay atmaten di leɛnaya-nwen, uɣalet am nekkini, imi ula d nekk lliɣ am kunwi. Ur iyi-texdimem acemma n diri.


Þér verðið í öllu auðugir og getið jafnan sýnt örlæti sem kemur til leiðar þakklæti við Guð fyrir vort tilstilli. 	 Sidi Ṛebbi ad issefti leṛzaq-nwen, s wakka aț-țizmirem aț-țseddqem mbla cceḥḥa ; imiren aṭas ara iḥemden Sidi Ṛebbi a t-cekkṛen ɣef wayen i sen-tseddqem.


Náðin Drottins Jesú sé með öllum. 	 Ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa a d ters ɣef mkul yiwen.


Nú rann á hægur sunnanvindur. Hugðust þeir þá hafa ráð þetta í hendi sér, léttu akkerum og sigldu fram með Krít nærri landi. 	 Akken i d-yekker yiwen ubeḥri xfifen, ɣilen ad awḍen ɣer leqsed nsen. Refden amextaf n lbabuṛ, ṛuḥen rrif rrif n tegzirt n Kritus.


Þá sté Jesús í bát og hélt yfir um og kom til borgar sinnar. 	 Sidna Ɛisa yuli ɣer teflukt, yezger lebḥeṛ yuɣal ɣer temdint n Kafernaḥum.


Guð elskar yður, bræður, og vér vitum, að hann hefur útvalið yður. 	 Ay atmaten eɛzizen ɣer Sidi Ṛebbi, neẓra belli d nețța i kkun-id ixtaṛen.


Minnst þú Jesú Krists, hans sem risinn er upp frá dauðum, af kyni Davíðs, eins og boðað er í fagnaðarerindi mínu. 	 Mmekti-d Ɛisa Lmasiḥ i d-iḥyan si ger lmegtin, win akken i d-iffɣen seg uẓaṛ n Sidna Dawed akken i t-id-yenna lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ i ɣ ɣ ecciṛeɣ ;


Þá sagði Páll við hann: "Guð mun ljósta þig, kalkaði veggur. Hér situr þú til að dæma mig samkvæmt lögmálinu og skipar þó þvert ofan í lögmálið að slá mig." 	 Dɣa Bulus yenna : A k-id-iwet Ṛebbi a bu sin wudmawen ! Teqqimeḍ aț-țḥekmeḍ fell-i s ccariɛa, lameɛna kečč s yiman-ik txulfeḍ-ț imi tumreḍ ad iyi wten.


Hún hafði mikinn og háan múr og tólf hlið og við hliðin stóðu tólf englar og nöfn þeirra tólf kynkvísla Ísraelssona voru rituð á hliðin tólf. 	 Zzin-as-d leswaṛ ɛlayen yesɛan tnac tewwura, mkul yiwet ibedd zdat-es yiwen lmelk, uran ɣef tewwura-agi yismawen n tnac leɛṛac n wat Isṛail.


og sagði við þá: "Farið í þorpið hér framundan ykkur, og jafnskjótt munuð þið finna ösnu bundna og fola hjá henni. Leysið þau og færið mér. 	 yenna-yasen : Ṛuḥet ɣer taddart yellan ɣer zdat, dinna aț-țafem taɣyult akk-d mmi-s, brut-asen-d, tawim-iyi-ten-id.


Hann sagði við þá: "Komið og fylgið mér, og mun ég láta yður menn veiða." 	 Yenna-yasen : Ddut-ed yid-i, a kkun-rreɣ d iṣeggaḍen n yemdanen.


Jesús svaraði: "Nú skilur þú ekki, hvað ég er að gjöra, en seinna muntu skilja það." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ayen xedmeɣ akka ur t-tfehhmeḍ ara tura, ɣer zdat ara t-tfehmeḍ.


Þér feður, verið ekki vondir við börn yðar, svo að þau verði ekki ístöðulaus. 	 Lameɛna kunwi ay imawlan ur sserfuyet ara dderya-nwen neɣ m'ulac ad feclen.


Sá sem þetta vottar segir: "Já, ég kem skjótt." Amen. Kom þú, Drottinn Jesús! 	 Win i d-iweḥḥan annect-agi meṛṛa yenna-d : ?-țideț qṛib a n-aseɣ ! As-ed a Ssid-nneɣ Ɛisa ! Amin !


Dvöldust þeir þar alllangan tíma og töluðu djarflega í trausti til Drottins, sem staðfesti orð náðar sinnar með því að láta tákn og undur gerast fyrir hendur þeirra. 	 ɣas akken, Bulus d Barnabas ɛeṭṭlen di temdint n Ikunyum , țeklen ɣef Sidi Ṛebbi, heddṛen s țțbut mbla akukru ɣef ṛṛeḥma-ines. Sidi Ṛebbi ițbeggin-ed s lbeṛhanat d licaṛat belli ayen țbecciṛen ț-țideț.


Því að innan frá, úr hjarta mannsins, koma hinar illu hugsanir, saurlifnaður, þjófnaður, manndráp, 	 Axaṭer si zdaxel n wul-is i d-țeffɣen yir ixemmimen : asefsed, tukerḍa, timegṛaḍ,


Það er ekki svo sem Guðs orð hafi brugðist. Því að ekki eru allir þeir Ísraelsmenn, sem af Ísrael eru komnir. 	 Acu ara d-nini ? Sidi Ṛebbi yendem deg wawal-is ? Xaṭi ! Meɛna mačči d wid meṛṛa i d-ilulen seg jeddi-tneɣ Isṛail i gellan n wat Isṛail i gextaṛ Sidi Ṛebbi.


Nú kom mannfjöldinn og tók að biðja, að Pílatus veitti þeim hið sama og hann væri vanur. 	 Lɣaci ulin ɣer Bilaṭus iwakken a s-ssutren ayen yennum ixeddem-asen-t.


Lærisveinninn, sem Jesús elskaði, segir við Pétur: "Þetta er Drottinn." Þegar Símon Pétur heyrði, að það væri Drottinn, brá hann yfir sig flík - hann var fáklæddur - og stökk út í vatnið. 	 Anelmad-nni i gḥemmel Sidna Ɛisa, yenna i Buṭrus : D Sidna Ɛisa !ɣ Mi gesla belli d Sidna Ɛisa, Semɛun Buṭrus yekksen aqenduṛ-is mi gella yețṣeggid, yelsa-t, dɣa iḍeggeṛ iman-is ɣer waman.


Þá komu og tollheimtumenn til að skírast. Þeir sögðu við hann: "Meistari, hvað eigum vér að gjöra?" 	 Usan-d ula d imekkasen itețțen ayla n medden iwakken ad țwaɣeḍsen deg wasif, nnan-as : A Sidi, i nukkni yellan d imekkasen n tebzert ( leɣṛama ) d acu ara nexdem ?


og þeir sem nota heiminn, eins og þeir færðu sér hann ekki í nyt. Því að heimurinn í núverandi mynd líður undir lok. 	 Wid yesɛan nnfeɛ di ddunit-agi am akken ur t-sɛin ara axaṭer ddunit-agi ur tețdum ara.


Því sjái einhver þig, sem hefur þekkingu á þessu, sitja til borðs í goðahofi, mundi það ekki stæla samvisku þess, sem óstyrkur er, til að neyta fórnarkjöts? 	 Axaṭer ma iwala-k-id walebɛaḍ ur neǧhid ara di liman, teqqimeḍ aț-țeččeḍ di lemqam kečč yessnen, amek tebɣiḍ ur yețṛuḥu ara ula d nețța ad yečč seg iseflawen-agi yemmezlen i ssadaț ?


Og enn annar engill kom á eftir og sagði: "Fallin er, fallin er Babýlon hin mikla, sem byrlað hefur öllum þjóðum af reiði-víni saurlifnaðar síns." 	 Lmelk wis sin yetbeɛ amezwaru yeqqaṛ : Teɣli, teɣli temdint-nni n Babilun tameqqrant, tin i gesderɛen ( yessenṭḍen ) i leǧnas meṛṛa leḥṛam ines.


En hann sagði: ,Þá bið ég þig, faðir, að þú sendir hann í hús föður míns, 	 Ameṛkanti-nni yenna-yas : Ihi a baba Ibṛahim di leɛnaya-k ceggeɛ Laɛẓar ɣer wexxam n baba ;


Og nú var nær hádegi og myrkur varð um allt land til nóns, 	 Aț-țili d leǧwahi n tnac, yeɣli-d ṭṭlam ɣef tmurt meṛṛa armi d țlata n tmeddit.


Trúið mér, að ég er í föðurnum og faðirinn í mér. Ef þér gerið það ekki, trúið þá vegna sjálfra verkanna. 	 Amnet-iyi, nekk lliɣ di Baba, Baba yella deg-i ; neɣ m'ulac, amnet xeṛsum ɣef ddemma n lecɣal i twalam xedmeɣ-ten.


Þegar þeir höfðu sungið lofsönginn, fóru þeir til Olíufjallsins. 	 Mi cnan isefra n ?abur, ulin ɣer yiɣil n uzemmur.


Þjónarnir svöruðu: "Aldrei hefur nokkur maður talað þannig." 	 Nutni rran-asen : Di leɛmeṛ ur nesli i yiwen iheddeṛ am nețța.


Ef verk einhvers brennur upp, mun hann bíða tjón. Sjálfur mun hann frelsaður verða, en þó eins og úr eldi. 	 ma d win iwumi tečča tmes wayen yexdem, a s-iṛuḥ lxiṛ-is ; ma d nețța ad ițțusellek, am win izegren times imneɛ.


Símon sagði: "Biðjið þér fyrir mér til Drottins, að ekkert komi það yfir mig, sem þér hafið mælt." 	 Semɛun yerra-yasen : Dɛut kunwi s yiman-nwen fell-i ɣer Sidi Ṛebbi iwakken ur d-ideṛṛu ara yid-i wayen akka i d-tennam.


Far til lýðs þessa og seg þú: Með eyrum munuð þér heyra og alls eigi skilja, og sjáandi munuð þér horfa og ekkert sjá. 	 mi d-yenna : Ṛuḥ ɣer wegdud-agi tiniḍ-asen : ɣas aț-țeslem s imeẓẓuɣen-nwen ur tfehmem ara ; aț-țemmuqlem s wallen-nwen ur tețwalim ara,


Sá mikli mannfjöldi, sem kominn var til hátíðarinnar, frétti degi síðar, að Jesús væri að koma til Jerúsalem. 	 Azekka-nni, aṭas n lɣaci i d yusan ad ɛeggden di temdint n Lquds. Slan belli Sidna Ɛisa iteddu-d ɣer temdint.


Þá grét Jesús. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yețru.


Eftir þetta sá ég fjóra engla, er stóðu á fjórum skautum jarðarinnar. Þeir héldu fjórum vindum jarðarinnar, til þess að eigi skyldi vindur blása yfir jörðina né hafið né yfir nokkurt tré. 	 Mbeɛd ayagi, walaɣ ṛebɛa n lmalayekkat beddent di ṛebɛa tɣemmaṛ n ddunit ; sḥebsent aḍu n ṛebɛa tɣemmaṛ n ddunit iwakken ur d-ițṣuḍu ara waḍu ɣef lqaɛa d lebḥur, neɣ ula ɣef yiwet ttejṛa.


Lærisveinar hans tveir heyrðu orð hans og fóru á eftir Jesú. 	 Mi slan i imeslayen-agi, inelmaden-nni tebɛen Sidna Ɛisa.


en auðugur af lægingu sinni, því hann mun líða undir lok eins og blóm á engi. 	 ma d ameṛkanti ad ifṛeḥ imi t-id-issers Sidi Ṛebbi axaṭer ad ifnu akken ifennu ujeǧǧig n lexla.


Hann hlýddi og fór. Þá bar að mann frá Eþíópíu. Hann var hirðmaður og höfðingi hjá Kandake, drottningu Eþíópa, og settur yfir alla fjárhirslu hennar. Hann hafði farið til Jerúsalem til að biðjast fyrir 	 Ikker, iṛuḥ. Immuger-ed deg webrid yiwen n wergaz, d aneɣlaf n Kendyas tagellit n tmurt n Ityubya ; d nețța i d lewkil ɣef lmelk-is meṛṛa , lameɛna d argaz ur nesɛi ddunit ; yusa-d ɣer temdint n Lquds iwakken ad iɛbed Sidi Ṛebbi.


og gerast þá sekar um að brjóta sitt fyrra heit. 	 s wakka ad xedɛent lɛahed-nni i fkant i Sidi Ṛebbi.


hvað sem hjarta vort kann að dæma oss fyrir. Því að Guð er meiri en hjarta vort og þekkir alla hluti. 	 ɣas yesseḍlem-aɣ wul-nneɣ : Sidi Ṛebbi sennig wul nneɣ i gella yerna yeẓra kullec.


Þér elskaðir, það er ekki nýtt boðorð, sem ég rita yður, heldur gamalt boðorð, sem þér hafið haft frá upphafi. Hið gamla boðorð er orðið, sem þér heyrðuð. 	 A wid eɛzizen, di tebṛaț-agi mačči d lameṛ ajdid i wen-d-wwiɣ, meɛna d lexbaṛ-nni i kkun-id-iwḍen si tazwara ; lameṛ-agi d awal-nni i wumi teslam yakan.


og hver hinn yfirgnæfandi máttur hans við oss, sem trúum. En þetta er sami áhrifamikli, kröftugi mátturinn, 	 aț-țwalim tazmert-is tameqqrant i ɣ-d-ibeggen i nukni s wid yumnen yis.


Og hinn annar hellti úr sinni skál í hafið, og það varð að blóði eins og blóð úr dauðum manni, og sérhver lifandi sál dó, sú er í hafinu var. 	 Lmelk wis sin yesmar taqbuct-is ɣer lebḥeṛ, yuɣal d idammen am idammen n lmegget, imiren kra wayen yețɛicen di lebḥeṛ yemmut.


Væruð þér af heiminum, mundi heimurinn elska sitt eigið. Heimurinn hatar yður af því að þér eruð ekki af heiminum, heldur hef ég útvalið yður úr heiminum. 	 Lemmer n ddunit i tellam tili tḥemmel-ikkun imi d ayla-s. Lameɛna kunwi mačči n ddunit, axaṭer d nekk i kkun-id yextaṛen si tlemmast n ddunit, daymi i kkun-tekṛeh.


Hann illmælti eigi aftur, er honum var illmælt, og hótaði eigi, er hann leið, heldur gaf það í hans vald, sem réttvíslega dæmir. 	 Nețța ițwaregmen ur d-yerri rregmat, qehṛen-t ur d-irfid afus-is ɣer yiwen ; lameɛna yerra kullec ger ifassen n win i gḥekmen s lḥeqq.


Þér girnist og fáið ekki, þér drepið og öfundið og getið þó ekki öðlast. Þér berjist og stríðið. Þér eigið ekki, af því að þér biðjið ekki. 	 Tețmennim aṭas leḥwayeǧ lameɛna ur tezmirem ara tent-tesɛum ; tneqqem, tețțasmem ur d-tețțawim ayen tebɣam ; tețnaɣem yerna tețțemyenɣam, ur kkun-id-ițțaweḍ ara wayen tebɣam axaṭer ur tessuturem ara ɣer Sidi Ṛebbi.


En hann sagði við þá: "Þér eruð neðan að, ég er ofan að. Þér eruð af þessum heimi, ég er ekki af þessum heimi. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Kunwi n lqaɛa nekk n igenwan ; kunwi n ddunit-agi nekk mačči-yines.


Illu andarnir fóru þá úr manninum og í svínin, og hjörðin ruddist fram af hamrinum í vatnið og drukknaði. 	 Imiren ffɣen seg wergaz-nni, kecmen deg yilfan, grarben seg ixef n tiɣilt ɣer lebḥeṛ, ɣeṛqen.


Annar engillinn básúnaði. Þá var sem miklu fjalli, logandi af eldi, væri varpað í hafið. Þriðjungur hafsins varð blóð, 	 Lmelk wis sin yewwet lbuq. Yiwet n lḥaǧa annect-ilaț am akken d adrar ameqqran i deg tecɛel tmes yețțuḍeggeṛ ɣer lebḥeṛ, țelt n lebḥeṛ yuɣal am idammen,


En orð Drottins varir að eilífu. Og þetta orð er fagnaðarerindið, sem yður hefur verið boðað. 	 ma d awal n Sidi Ṛebbi+ ițdumu i dayem+ . Awal-agi, d awal n lexbaṛ n lxiṛ i wen-d-ițțubecṛen.


Og í henni fannst blóð spámanna og heilagra og allra þeirra, sem hafa drepnir verið á jörðinni." 	 axaṭer deg-em i yuzzlen idammen n lenbiya d wid yextaṛ Sidi Ṛebbi akk-d wid meṛṛa yemmezlen di ddunit.


En hann neitaði sem áður. Litlu síðar sögðu þeir, er hjá stóðu enn við Pétur: "Víst ertu einn af þeim, enda ertu Galíleumaður." 	 Taswiɛt kan, wid yellan dinna nnan daɣen i Buṭrus : Mbla ccekk ula d kečč telliḍ seg-sen, axaṭer d ajlili i telliḍ.


Og hornin tíu, sem þú sást, og dýrið, munu hata skækjuna og gjöra hana einmana og nakta, eta hold hennar og brenna hana í eldi, 	 Ɛecṛa wacciwen-nni i twalaḍ akk-d lweḥc, ad uɣalen ad keṛhen tameṭṭut-nni tucmiț, a ț-ɛerrin ad ččen aksum-is, imiren ad sseṛɣen ayen i d-yeqqimen seg-s.


Hún fór og kunngjörði þetta þeim, er með honum höfðu verið og hörmuðu nú og grétu. 	 Wid akk iteddun d Sidna Ɛisa, mazal-iten di leḥzen d imeṭṭawen, mi d-tewwi Meryem lexbaṛ i inelmaden.


Þeir lofuðu Guð og höfðu vinsældir af öllum. En Drottinn bætti daglega við í hópinn þeim, er frelsast létu. 	 țḥemmiden Sidi Ṛebbi, imdanen meṛṛa țqadaṛen-ten ; Sidi Ṛebbi irennu-d kull ass ɣer tejmaɛt-nsen wid ițțusellken.


Jesús sneri sér við, sá þá koma á eftir sér og sagði við þá: "Hvers leitið þið?" Þeir svara: "Rabbí (það þýðir meistari), hvar dvelst þú?" 	 Sidna Ɛisa mi geẓra tebɛen-t-id, yezzi-d ɣuṛ-sen, yenna-yasen : D acu tebɣam ? Nutni nnan-as : Ṛabi ( yeɛni : a Sidi ), anda tzedɣeḍ ?


Náðin Drottins Jesú Krists sé með anda yðar. 	 Ṛṛeḥma n Sidna Ɛisa Lmasiḥ aț-țili yid-wen.


Enn leið drjúgur tími, og sjóferðir voru orðnar hættulegar, enda komið fram yfir föstu. Páll vildi því vara þá við 	 Nesṛuḥ aṭas n lweqt, lweqt n usafer di lebḥeṛ yuɣal yewɛeṛ aṭas, imi ass i deg țțuẓummen wat Isṛail di taggara n lexṛif iɛedda.


Þá komu og tollheimtumenn til að skírast. Þeir sögðu við hann: "Meistari, hvað eigum vér að gjöra?" 	 Usan-d ula d imekkasen itețțen ayla n medden iwakken ad țwaɣeḍsen deg wasif, nnan-as : A Sidi, i nukkni yellan d imekkasen n tebzert ( leɣṛama ) d acu ara nexdem ?


Þegar Jesús steig á land, sá hann þar mikinn mannfjölda, og hann kenndi í brjósti um þá og læknaði þá af þeim, er sjúkir voru. 	 Sidna Ɛisa yers-ed si teflukt, iwala annect-nni n lɣaci, dɣa gezmen tasa-s ; ibda yesseḥlay imuḍan-nsen.


Og friður Guðs, sem er æðri öllum skilningi, mun varðveita hjörtu yðar og hugsanir yðar í Kristi Jesú. 	 imiren lehna n Sidi Ṛebbi i gugaren yal tamusni, aț-țeḥrez ulawen-nwen d ixemmimen nwen di Ɛisa Lmasiḥ.


Þeir rituðu með þeim: "Postularnir og öldungarnir, bræður yðar, senda bræðrunum í Antíokkíu, Sýrlandi og Kilikíu, er áður voru heiðnir, kveðju sína. 	 Fkan asen tabṛaț i deg uran : Ay atmaten ur nelli ara n wat Isṛail, i gzedɣen di temdinin n Antyuc, n Surya akk-d Silisya, țsellimen-d fell-awen ṛṛusul akk-d imeqqranen n tejmaɛt akk-d watmaten n temdint n Lquds.


Og þess vegna þökkum vér líka Guði án afláts, því að þegar þér veittuð viðtöku því orði Guðs, sem vér boðuðum, þá tókuð þér ekki við því sem manna orði, heldur sem Guðs orði, - eins og það í sannleika er. Og það sýnir kraft sinn í yður, sem trúið. 	 S wakka nețḥemmid dayem Sidi Ṛebbi imi tqeblem awal-is i wen-d newwi. Tqeblem-t mačči am akken d awal n wemdan, meɛna tqeblem-t imi d awal n Sidi Ṛebbi. D awal-agi i gxeddmen deg-wen tura, kunwi s wid yumnen.


Á því munu allir þekkja, að þér eruð mínir lærisveinar, ef þér berið elsku hver til annars." 	 Ma temyeḥmalem wway gar awen, lɣaci meṛṛa a kkun-ɛeqlen belli d inelmaden-iw i tellam.


Þá bar svo við, er þeir voru að tala saman og ræða þetta, að Jesús sjálfur nálgaðist þá og slóst í för með þeim. 	 Akken llan țmeslayen, Sidna Ɛisa iqeṛṛeb ɣuṛ-sen, yedda yid-sen.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Þjónn er ekki meiri en herra hans né sendiboði meiri þeim, er sendi hann. 	 S tideț nniɣ awen : aqeddac ur yugar ara Ssid-is, amceggeɛ ur yugar ara win i t-id iceggɛen.


Hann getur verið mildur við fáfróða og villuráfandi, þar sem hann sjálfur er veikleika vafinn. 	 Yezmer ad ifhem wid ur nessin ara akk-d wid iḍaɛen, imi ula d nețța s yiman-is ur yeǧhid ara, yezmer ad yeɣleḍ.


Þegar ég sendi Artemas til þín eða Týkíkus, kom þá sem fyrst til mín í Nikópólis, því þar hef ég ásett mér að hafa vetrarvist. 	 M'ara k-n-ceggɛeɣ gma-tneɣ Artimas neɣ Tucik, ilaq-ak a d-ṛuḥeḍ a nemlil di temdint n Nikubulis, dinna ara sɛeddiɣ ccetwa.


Hinir Gyðingarnir tóku einnig að hræsna með honum, svo að jafnvel Barnabas lét dragast með af hræsni þeirra. 	 Atmaten nniḍen n wat Isṛail xedmen am nețța, wexxṛen ula d nutni, yuɣal armi ula d Barnabas iɛuned-iten.


Ég lifði einu sinni án lögmáls, en er boðorðið kom lifnaði syndin við, 	 Zik, asmi ulac ccariɛa lliɣ țɛiciɣ s nneya, mi d-iffeɣ lameṛ n ccariɛa, ddnub yuki-d deg-i, yeṣṣaweḍ-iyi ɣer lmut.


og veita lýð hans þekkingu á hjálpræðinu, sem er fyrirgefning synda þeirra. 	 aț-țesfehmeḍ agdud-is ɣef leslak n Sidi Ṛebbi s leɛfu n ddnubat-nsen.


Sama dag komu til hans saddúkear, en þeir neita því, að upprisa sé til, og sögðu við hann: 	 Ass-nni, isaduqiyen i gellan d imdanen ur nețțamen ara s ḥeggu n lmegtin, usan-d ɣer Sidna Ɛisa, steqsan-t, nnan-as :


Þér hafið ekki reynt nema mannlega freistingu. Guð er trúr og lætur ekki freista yðar um megn fram, heldur mun hann, þegar hann reynir yður, einnig sjá um, að þér fáið staðist. 	 Ayen akk s wayes i tețwajeṛbem, d ayen iwumi yezmer wemdan. Sidi Ṛebbi d bab n lḥeqq, ur yețɛemmid ara aț-țenɛețțabem sennig n tezmert nwen ; lameɛna m'ara tețwajeṛbem, a wen-d-yefk tazmert s wayes ara tṣebṛem d wamek ara teffɣem si tegniț n leɛtab.


Eins og ritað er: "Jakob elskaði ég, en Esaú hataði ég." 	 Akken i gura daɣen deg umkan nniḍen n tira iqedsen : ?emmleɣ Yeɛqub, keṛheɣ Icaw.


En Pétur mælti: "Ananías, hví fyllti Satan hjarta þitt, svo að þú laugst að heilögum anda og dróst undan af verði lands þíns? 	 Buṭrus inṭeq ɣuṛ-es yenna : Ay Ananyas, acuɣeṛ i teǧǧiḍ Cciṭan yeččuṛ ul-ik ? Acuɣeṛ i teskadbeḍ i Ṛṛuḥ iqedsen mi tekkseḍ yiwen umur n yedrimen n wakal i tezzenzeḍ ? Uqbel a t- tezzenzeḍ, akal-nni yella d ayla-k !


Enn sá ég sýn: Lambið stóð á Síonfjalli og með því hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir, sem höfðu nafn þess og nafn föður þess skrifað á ennum sér. 	 Walaɣ Izimer-nni ibedd ɣef wedrar n Siyun, llan yid-es meyya uṛebɛa uṛebɛin alef n yemdanen yesɛan isem n Izimer-nni akk-d isem n Baba-s țwaketben ɣef yinyiren-nsen.


Enginn lætur bót af óþæfðum dúk á gamalt fat, því þá rífur bótin út frá sér og verður af verri rifa. 	 Ur nezmir ara a nxiḍ tafaweț tajḍiṭ i uceṭṭiḍ aqdim, axaṭer tafaweț-nni tajḍiṭ aț-țejbed aceṭṭiḍ-nni aqdim, acerrig-nni ad innerni.


Innan skamms sjáið þér mig ekki lengur, og aftur innan skamms munuð þér sjá mig." 	 Di kra n lweqt ur iyi-tețwalim ara, kra n lweqt daɣen aț-țuɣalem a yi-twalim.


styrktu lærisveinana og hvöttu þá til að vera staðfastir í trúnni. Þeir sögðu: "Vér verðum að ganga inn í Guðs ríki gegnum margar þrengingar." 	 iwakken ad sǧehden ulawen n inelmaden. Nehhun-ten ad ṭṭfen di liman, qqaṛen-asen : S waṭas n leɛtab ara nekcem ɣer ddewla n Sidi Ṛebbi.


En nokkrir Gyðingar, er fóru um og frömdu andasæringar, tóku og fyrir að nefna nafn Drottins Jesú yfir þeim, er höfðu illa anda. Þeir sögðu: "Ég særi yður við Jesú þann, sem Páll prédikar." 	 Kra iseḥḥaren n wat Isṛail, ileḥḥun seg wemkan ɣer wayeḍ, ɛerden ad ssuffɣen leǧnun seg wid yețwamelken, qqaṛen-asen : S yisem n Sidna Ɛisa, win akken i gețbecciṛ Bulus, effɣet seg-es !


Eftir sex daga tekur Jesús með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes og fer með þá upp á hátt fjall, að þeir væru einir saman. Þar ummyndaðist hann fyrir augum þeirra, 	 Mi ɛeddan sețța wussan, Sidna Ɛisa yewwi yid-es Buṭrus, Yeɛqub d Yuḥenna, ulin ɣer yiwen wedrar ɛlayen. Mi llan dinna weḥḥed-sen, tenbeddal ṣṣifa-s zdat-sen,


Og er þrumurnar sjö höfðu talað, ætlaði ég að fara að rita. Þá heyrði ég rödd af himni, sem sagði: "Innsigla þú það, sem þrumurnar sjö töluðu, og rita það ekki." 	 Mi sliɣ i tuɣac n sebɛa ṛɛudat nni țedduɣ ad aruɣ ayen i d-nnan, lameɛna sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan seg igenni tenna-yi-d : Eǧǧ di lbaḍna ayen akka i d-nnan sebɛa ṛɛudat-agi, ur tețțaru ara.


Hver hefur þekkt huga Drottins? Eða hver hefur verið ráðgjafi hans? 	 Akken yura di tira iqedsen : Anwa i geṣṣawḍen ad yissin ixemmimen n Sidi Ṛebbi neɣ anwa i gzemren ad idebbeṛ fell-as ?


og við dúfnasalana sagði hann: "Burt með þetta héðan. Gjörið ekki hús föður míns að sölubúð." 	 yerna yenna i wid yeznuzun itbiren : Kkset syagi ssuq-nwen ! Wagi d axxam n Baba, ur t-țarrat ara d ssuq !


Og víst er um það, að þeim Levísonum, er prestþjónustuna fá, er boðið að taka tíund af lýðnum eftir lögmálinu, það er að segja af bræðrum sínum, enda þótt þeir séu komnir af Abraham. 	 At Lewwi yellan d lmuqedmin, țțawin leɛcuṛ ɣef wat Isṛail yellan d atmaten-nsen akken i d-tenna ccariɛa, ɣas akken ula d nutni ț-țarwa n Sidna Ibṛahim.


Fréttir 	 isallen


Hann stefndi þeim saman og öðrum, sem að slíku unnu, og sagði: "Góðir menn, þér vitið, að velmegun vor hvílir á þessari atvinnu. 	 Isnejmaɛ-iten nutni d wid i gxeddmen lfeṭṭa am nețța, yenna yasen : Ay atmaten ! Teẓram belli rrbeḥ-nneɣ itekk-ed si lxedma-agi ;


Þetta hef ég skrifað yður um þá, sem eru að leiða yður afvega. 	 Uriɣ-awen ayagi ɣef wid yețnadin a kkun-ɣuṛṛen.


hafið þér þá ekki mismunað mönnum og orðið dómarar með vondum hugsunum? 	 Ma yella akka, atan txeddmem lxilaf wway gar-awen, eɛni mačči d lbaṭel i d itekken seg yir ixemmimen-nwen ?


Þeir fylltust allir heilögum anda og tóku að tala öðrum tungum, eins og andinn gaf þeim að mæla. 	 Sčuṛen akk s Ṛṛuḥ iqedsen, bdan țmeslayen s tutlayin nniḍen, yal yiwen seg-sen iheddeṛ s tutlayt i s-d-yefka Ṛṛuḥ iqedsen.


Hann taldi vanvirðu Krists meiri auð en fjársjóðu Egyptalands, því að hann horfði fram til launanna. 	 Yefhem belli leɛtab n Lmasiḥ, d sɛaya tameqqrant yugaren igerrujen n tmurt n Maṣer axaṭer iwala ɣer zdat lerbaḥ i t-yețṛaǧun.


er hann segir: Ég mun kunnugt gjöra nafn þitt bræðrum mínum, ég mun syngja þér lof mitt í söfnuðinum. 	 mi genna : A d beccṛeɣ isem-ik i watmaten-iw, a k-ḥemdeɣ di tlemmast n tejmaɛt n watmaten .


Gegn þeim stóð Elýmas, töframaðurinn, en svo er nafn hans útlagt. Reyndi hann að gjöra landstjórann fráhverfan trúnni. 	 Meɛna Ilimas aseḥḥar-nni, ( akkagi i gețwaṭerjem yisem-is s tyunanit ) yețxaṣam-iten, yețnadi ad isseɛṛeq abrid n liman i lḥakem-nni.


Allir þeir, sem syndgað hafa án lögmáls, munu og án lögmáls tortímast, og allir þeir, sem syndgað hafa undir lögmáli, munu dæmast af lögmáli. 	 Kra n wid ara idenben, ur nessin ara ccariɛa n Musa, asm'ara mmten ur tḥekkem ara fell-asen ; ma d win ara idenben yili yessen ccariɛa, d ccariɛa ara t-iḥasben.


Ég var persónulega ókunnur kristnu söfnuðunum í Júdeu. 	 kra wayen kkiɣ dinna, imasiḥiyen n tejmuyaɛ n tmurt n Yahuda leɛmeṛ ẓrin udem-iw.


En þeir ræddu sín á milli, að þeir hefðu ekki brauð. 	 Inelmaden qqaṛen wway gar asen : «Yenna-yaɣ-d ayagi imi ur d newwi ara aɣṛum.»


En María dvaldist hjá henni hér um bil þrjá mánuði og sneri síðan heim til sín. 	 Meryem teqqim ɣer Ilicaba azal n tlata wagguren d wamek i tuɣal ɣer taddart-is.


Kona, sem hafði haft blóðlát í tólf ár, kom þá að baki honum og snart fald klæða hans. 	 Ațaya yiwet n tmeṭṭut yuḍnen ssiq tnac iseggasen aya, tekka-yas-d si deffir, tennul tacḍaṭ n ubeṛnus-is,


Þá gekk Jesús í helgidóminn og rak út alla, sem voru að selja þar og kaupa, hratt um borðum víxlaranna og stólum dúfnasalanna 	 Sidna Ɛisa yekcem ɣer lǧameɛ iqedsen, iqecceɛ meṛṛa wid yețțaɣen znuzun dinna deg ufrag n lǧameɛ. Iqleb-asen ṭṭwabel i wid yețbeddilen idrimen akk-d wid yeznuzun itbiren.


En er Gyðingar í Þessaloníku fréttu, að Páll hefði einnig boðað orð Guðs í Beroju, komu þeir og hleyptu líka ólgu og æsingu í múginn þar. 	 Lameɛna mi slan wat Isṛail n Tiṣalunik belli Bulus ițbecciṛ awal n Ṛebbi di temdint n Biri, uzzlen-d ad rwin lɣaci, a ten-cewwlen.


Nú fór að hátíð Gyðinga, laufskálahátíðin. 	 Lɛid i deg xeddmen wat Isṛail tiɛecciwin iqeṛṛeb-ed.


En þessir menn lastmæla öllu því, sem þeir þekkja ekki, en spilla sér á því sem þeir skilja af eðlisávísun eins og skynlausar skepnur. 	 Meɛna imdanen-agi reggmen ayen ur ssinen ara, ula d ayen akken ssnen i gessen ula d lmal ur nefhim ara, yețțawi-ten anagar ɣer nnger-nsen.


Hann svaraði: "Hafið þér eigi lesið, að skaparinn gjörði þau frá upphafi karl og konu 	 Yerra-yasen : Ur teɣṛim ara ayen i d-teqqaṛ ccariɛa : di tazwara Sidi Ṛebbi ixleq-ed argaz ț-țmeṭṭut,


Ef konan því vill ekki hylja höfuð sitt, þá láti hún klippa sig. En ef það er óvirðing fyrir konuna að láta klippa eða raka hár sitt, þá hafi hún á höfðinu. 	 Axaṭer ma yella tameṭṭut ur tesburr ara, aț-țegzem kan ihi acebbub-is am wergaz ; lameɛna ma yella d lɛib i tmeṭṭut aț-țegzem neɣ aț-țṣeṭṭel acebbub-is, ilaq ihi aț-țɣum aqeṛṛuy-is.


En fræðimenn og farísear höfðu nánar gætur á Jesú, hvort hann læknaði á hvíldardegi, svo að þeir fengju tilefni að kæra hann. 	 Lɛulama n ccariɛa d ifariziyen țɛassan Sidna Ɛisa, ad ẓren ma ad isseḥlu deg wass n westeɛfu iwakken a s-d-afen sebba s wacu ara ccetkin fell-as.


Vér vitum, að Guð talaði við Móse, en um þennan vitum vér ekki, hvaðan hann er." 	 Neẓra belli Ṛebbi ihḍeṛ-ed i Sidna Musa, ma d wagi ur neẓri ara ansi i d-yekka.


Þegar dagur rann, kenndu þeir ekki landið, en greindu vík eina með sandfjöru. Varð það ráð þeirra að reyna að hleypa þar upp skipinu. 	 Mi guli wass, ur eɛqilen ara maḍi tamurt-nni anda wwḍen. Lameɛna walan yiwen wemkan iqeṛben, iban-ed deg-s ṛṛmel, bɣan ad rren lbabuṛ ɣer dinna ma yella wamek.


Hinn fyrsti kom og sagði: ,Herra, pund þitt hefur ávaxtast um tíu pund.' 	 Amezwaru yusa-d, yenna : A Sidi, s twizeț-nni i yi-d-tefkiḍ rebḥeɣ-ed ɛecṛa nniḍen.


Síðan fór ég að fjórtán árum liðnum aftur upp til Jerúsalem ásamt Barnabasi og tók líka Títus með mér. 	 Mi ɛeddan ṛbeɛṭac iseggasen, ɛawdeɣ uliɣ ɣer temdint n Lquds akk-d Barnabas, wwiɣ daɣen yid-i gma-tneɣ Tit.


Þar sem enginn má gegn því mæla, ber yður að vera stilltir og hrapa ekki að neinu. 	 Imi ayagi yiwen ur yezmir a t-yenkeṛ, ilaq ihi aț-țhennim iman-nwen, ur xeddmet acemma s tuffɣa n leɛqel !


Því að sannarlega söfnuðust saman í borg þessari gegn hinum heilaga þjóni þínum, Jesú, er þú smurðir, þeir Heródes og Pontíus Pílatus ásamt heiðingjunum og lýðum Ísraels 	 Axaṭer ț-țideț, di temdint-agi, Hiṛudus d Bilaṭus mcawaṛen, ddukklen nutni d ibeṛṛaniyen akk-d wat Isṛail, uɣalen d iɛdawen n Sidna Ɛisa imqeddes i textaṛeḍ d Lmasiḥ.


En hundraðshöfðinginn vildi forða Páli og kom í veg fyrir ráðagjörð þeirra. Bauð hann, að þeir, sem syndir væru, skyldu fyrstir varpa sér út og leita til lands, 	 Lqebṭan-nni i gebɣan ad isellek Bulus, ur ten-yeǧǧi ara ad xedmen lebɣi-nsen. Yefka lameṛ i wid yessnen ad ɛummen, ad ḍeggṛen iman-nsen d imezwura ɣer waman iwakken ad awḍen ɣer rrif.


Þér eruð líkami Krists og limir hans hver um sig. 	 Kunwi meṛṛa d lǧețța n Lmasiḥ, yal yiwen deg-wen d lmefṣel di lǧețța-s, mkul yiwen deg umkan-is.


En Týrus og Sídon mun bærilegra í dóminum en ykkur. 	 ?ef wannect-agi, ass n lḥisab a ț-țețțuɛaqbemt akteṛ n temdinin n ?ur d Sidun.


Ég tala sannleika í Kristi, ég lýg ekki. Samviska mín vitnar það með mér, upplýst af heilögum anda, 	 A wen-d-iniɣ tideț, nekk iteddun deg ubrid n Lmasiḥ, ur skiddibeɣ ara ; lxaṭer-iw icehhed-d ɣef wayagi s Ṛṛuḥ iqedsen i yi-sedduyen :


Enginn hermaður bendlar sig við atvinnustörf. Þá þóknast hann ekki þeim, sem hefur tekið hann á mála. 	 Aɛsekṛi i gebɣan ad yeɛǧeb i lqebṭan-is ur ilaq ara ad ixemmem ɣef lecɣal n ddunit.


Varð þá hið góða mér til dauða? Fjarri fer því! Nei, það var syndin. Til þess að hún birtist sem synd, olli hún mér dauða með því, sem gott er. Þannig skyldi syndin verða yfir sig syndug fyrir boðorðið. 	 Eɛni yuɣal-iyi wayen yelhan d sebba n lmut ? Xaṭi ! D ddnub i yi-ṣṣawḍen ɣer lmut s wayen yelhan, iwakken s ccariɛa, a d-tban acḥal meqqṛet tezmert n ddnub.


til þess að eta hold konunga og hold herforingja og hold kappa og hold hesta og þeirra, sem á þeim sitja, og hold allra, bæði frjálsra og ófrjálsra, smárra og stórra." 	 iwakken aț-țeččem aksum n igelliden, aksum n lɛeskeṛ d wid iḥekkmen fell-asen, aksum n iɛewdiwen d wid i ten-irekben, aksum n yemdanen, ama d iḥeṛṛiyen ama d aklan, s umeqqran s umeẓyan.


Páll, Silvanus og Tímóteus heilsa söfnuði Þessaloníkumanna, sem er í Guði föður og Drottni Jesú Kristi. Náð sé með yður og friður. 	 Nekk Bulus, Silwan akk-d Timuti, i tejmaɛt n watmaten yellan di temdint n Tiṣalunik yumnen s Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Ssid-nneɣ Ɛisa lmasiḥ. Ṛṛeḥma ț-țalwit a d-ersent fell-awen.


Og sagt var við þær, að eigi skyldu þær granda grasi jarðarinnar né nokkrum grænum gróðri né nokkru tré, engu nema mönnunum, þeim er eigi hafa innsigli Guðs á ennum sér. 	 Yețțunefk-asen lameṛ ur țḍuṛṛun ara leḥcic, ttjuṛ d wayen akk zegzawen di lqaɛa, lameɛna ad ḍuṛṛen imdanen ur nesɛi ara ṭṭabeɛ n Ṛebbi ɣef twenza-nsen.


og ég mun vera yður faðir, og þér munuð vera mér synir og dætur, segir Drottinn alvaldur. 	 ad iliɣ d baba-twen, kunwi aț-țilim d arraw-iw, d yess-i ; akka i d-yenna Ṛebbi Bab n tezmert.


Og hverjum "sór hann, að eigi skyldu þeir ganga inn til hvíldar hans," nema hinum óhlýðnu? 	 Anwa-ten wid i ɣef yeggul ur kcimen amkan anda ara steɛfun, mačči d wid i t-iɛuṣan ?


Áfram 	 Kemmel


Þegar hann sá Jesú, æpti hann, féll fram fyrir honum og hrópaði hárri röddu: "Hvað vilt þú mér, Jesús, sonur Guðs hins hæsta? Ég bið þig, kvel þú mig eigi!" 	 Mi gwala Sidna Ɛisa, yeɣli ɣer iḍaṛṛen-is iɛeggeḍ yenna : D acu i tebɣiḍ ɣuṛ-i a Ɛisa Mmi-s n Ṛebbi ɛlayen ? Di leɛnaya-k ur iyi-țɛețțib ara.


Og annar engill kom og nam staðar við altarið. Hann hélt á reykelsiskeri úr gulli. Honum var fengið mikið reykelsi til þess að hann skyldi leggja það við bænir allra hinna heilögu á gullaltarið frammi fyrir hásætinu. 	 Yiwen lmelk nniḍen yusa-d, ibedd zdat udekkan n ddheb i deg țqeddimen iseflawen, yeṭṭef timbexxeṛt n ddheb ; efkan-as-d aṭas n lǧawi a t-isseṛɣ ɣef wudekkan-nni yellan zdat ukersi n lḥekma iwakken rriḥa-ines aț-țali ɣer Sidi Ṛebbi akk-d ddeɛwat n yimqedsen meṛṛa.


Sá er sigrar mun erfa þetta, og ég mun vera hans Guð og hann mun vera minn sonur. 	 Win yeṭṭfen deg-i ur yeɣli ara a t-kafiɣ s wayen yuklal ; nekk ad iliɣ d Illu-ines, nețța ad yili d mmi ;


En hjálparinn, andinn heilagi, sem faðirinn mun senda í mínu nafni, mun kenna yður allt og minna yður á allt það, sem ég hef sagt yður. 	 Lameɛna Amɛiwen, Ṛṛuḥ iqedsen ara d-iceggeɛ Baba s yisem-iw, a wen-isselmed kullec yerna a wen-d-ismekti ayen akk i wen-d-nniɣ.


Símon Pétur segir við hann: "Herra, ekki aðeins fætur mína, líka hendurnar og höfuðið." 	 Semɛun Buṭrus yenna-yas : Ihi ur iyi-issirid ara iḍaṛṛen kan, ssired-iyi ula d ifassen d uqeṛṛuy-iw.


Ef nokkur þykist spámaður vera eða gæddur gáfum andans, hann skynji, að það, sem ég skrifa yður, er boðorð Drottins. 	 Ma yella yiwen deg-wen iwala iman-is yețweḥḥi-yas-d Sidi Ṛebbi neɣ yețxebbiṛ-ed s ɣuṛ-es, ilaq ad iɛqel belli ayen akka i wen-d-uriɣ d lameṛ n Sidi Ṛebbi ;


Höfðu þeir oss í hávegum, og er vér skyldum sigla, gáfu þeir oss allt, sem vér þurftum til fararinnar. 	 Ɣef wayagi, qudṛen-aɣ aṭas ; mi nekker a nṛuḥ, fkan-aɣ-d ayen akk neḥwaǧ i webrid.


Mér virðist Guð hafa sett oss postulana sísta allra, eins og dauðadæmda á leiksviði, frammi fyrir öllum heiminum, bæði englum og mönnum. 	 Nukni yellan d imceggɛen n Lmasiḥ, yefka-yaɣ Ṛebbi imukan ineggura ; aql-aɣ am wid ibuṣan, am wid i tețɛassa lmut, tfeṛṛeǧ deg-nneɣ ddunit meṛṛa, am lmalayekkat, am yemdanen.


hungraða hefur hann fyllt gæðum, en látið ríka tómhenta frá sér fara. 	 yesseṛwa-yasen leṛẓaq i wid yelluẓen, ma d imeṛkantiyen yerra-ten ifassen d ilmawen.


Hann mælti: "Sá er sáir góða sæðinu, er Mannssonurinn, 	 Yerra-yasen-d : Win izerrɛen irden d Mmi-s n bunadem ;


Hann vissi, að æðstu prestarnir höfðu fyrir öfundar sakir framselt hann. 	 Axaṭer ifaq belli s tismin i s-t-id-wwin lmuqedmin imeqqranen.


Þá gekk einnig inn hinn lærisveinninn, sem komið hafði fyrr til grafarinnar. Hann sá og trúði. 	 Anelmad-nni i gewwḍen d amezwaru, yekcem ula d nețța ɣer uẓekka. Mi gwala, yumen.


Ljósið skín í myrkrinu, og myrkrið tók ekki á móti því. 	 Tafat tețfeǧǧiǧ di ṭṭlam, yerna ṭṭlam ur ț-iqbil ara.


Minnist konu Lots. 	 mmektit-ed tameṭṭut n Luṭ.


Eða er Guðs orð frá yður komið? Eða er það komið til yðar einna? 	 Eɛni s ɣuṛ-wen i d-yekka wawal n Ṛebbi ? Neɣ ɣuṛ-wen kan i gella ?


Hann skildi síðan við þá, sté aftur í bátinn og fór yfir um. 	 Dɣa yeǧǧa-ten, yerkeb daɣen di teflukt iwakken ad izger agummaḍ.


Og þeir fóru með skyndi og fundu Maríu og Jósef og ungbarnið, sem lá í jötu. 	 Imiren kan ṛuḥen, ufan dinna Meryem d Yusef akk-d llufan-nni yeṭṭes di lmedwed.


Sýnið mér peninginn, sem goldinn er í skatt." Þeir fengu honum denar. 	 Seknet-iyi-d aṣurdi s wacu țxelliṣen tabzert ! FFkan-as-d aṣurdi n lfeṭṭa.


Og það gjörir tákn mikil, svo að það lætur jafnvel eld falla af himni ofan á jörðina fyrir augum mannanna. 	 Txeddem lbeṛhanat imeqqranen zdat yemdanen, tesseɣlay-ed times seg igenni ɣer lqaɛa.


Þetta varð til þess, að ritningin rættist: "Ekkert bein hans skal brotið." 	 Ayagi meṛṛa yedṛa iwakken ad yețțukemmel wayen yuran di tira iqedsen : Ula d yiwen seg yeɣsan-is ur yețṛuz.


Pétur sneri sér við og sá lærisveininn, sem Jesús elskaði, fylgja á eftir, þann hinn sama, sem hallaðist að brjósti hans við kvöldmáltíðina, og spurði: "Herra, hver er sá, sem svíkur þig?" 	 Buṭrus yezzi ɣer deffir, iwala anelmad-nni i gḥemmel Sidna Ɛisa iteddu-d deffir-nsen. Anelmad-agi d win akken i geknan ɣer Sidna Ɛisa asmi llan tețțen imensi, i s yennan : «A Sidi, anwa ara k ixedɛen ?»


Þú hefur frá blautu barnsbeini þekkt heilagar ritningar. Þær geta veitt þér speki til sáluhjálpar fyrir trúna á Krist Jesú. 	 Seg asmi telliḍ d ameẓyan i tessneḍ tira iqedsen ; yis-sent ara tesɛuḍ lefhama yețțawin ɣer leslak s liman di Ɛisa Lmasiḥ.


Þeir æpa: "Hvað vilt þú okkur, sonur Guðs? Komstu hingað að kvelja okkur fyrir tímann?" 	 Bdan țɛeggiḍen : D acu i tebɣiḍ ɣuṛ-nneɣ a Mmi-s n Ṛebbi ? Tusiḍ-ed iwakken a ɣ-tɛețbeḍ uqbel lweqt ?


En þetta eitt má yður ekki gleymast, þér elskuðu, að einn dagur er hjá Drottni sem þúsund ár og þúsund ár sem einn dagur. 	 Ay iɛzizen ! Ɣuṛ-wat aț-țețțum ayagi : ɣer Sidi Ṛebbi alef n iseggasen am yiwen wass, yiwen wass am alef n iseggasen.


en fundu ekki líkama hans og komu og sögðust enda hafa séð engla í sýn, er sögðu hann lifa. 	 ur ufint ara lǧețța-s. Uɣalent-ed nnant-aɣ-ed belli ḍehṛen asent-ed snat n lmalayekkat i sent id-yennan « atan yedder. »


Þeir voru frá sér af undrun og sögðu: "Eru þetta ekki allt Galíleumenn, sem hér eru að tala? 	 Wehmen, țɛeǧben, qqaṛen wway gar-asen : Imdanen-agi yețmeslayen mačči n tmurt n Jlili ?


Því að einhvers staðar er svo að orði kveðið um hinn sjöunda dag: "Og Guð hvíldist hinn sjöunda dag eftir öll verk sín." 	 akken yura di tira iqedsen ɣef wass wis sebɛa : Sidi Ṛebbi yesteɛfa deg wass wis sebɛa seg wayen akk yexdem .


Hann stóð upp, tók jafnskjótt rekkjuna og gekk burt í allra augsýn, svo að allir voru furðu lostnir, lofuðu Guð og sögðu: "Aldrei áður höfum vér þvílíkt séð." 	 Imiren kan, yekker yeddem usu-ines, yeffeɣ zdat-nsen irkul. Lɣaci wehmen deg wayen yedṛan, țḥemmiden Sidi Ṛebbi, qqaṛen : Werǧin ( di leɛmeṛ ) neẓri ayagi !


syndin er, að þeir trúðu ekki á mig, 	 ?elṭen ɣef wayen yeɛnan ddnub, imi ugin ad amnen yis-i ;


Og nú leyfði hann engum að fylgja sér nema Pétri og þeim bræðrum Jakobi og Jóhannesi. 	 Ur yeǧǧi yiwen ad yeddu yid-es anagar Buṭrus, Yeɛqub akk-d gma-s Yuḥenna.


Á allan hátt sýnum vér, að vér erum þjónar Guðs, með miklu þolgæði í þrengingum, í nauðum, í angist, 	 meɛna nețbeggin-ed belli d iqeddacen n Sidi Ṛebbi i nella deg wayen akk nxeddem : nṣebbeṛ i teswiɛin n ceddat, i lḥif, i tugdi,


Þar kvöddumst vér. Vér stigum á skip, en hinir sneru aftur heim til sín. 	 Mi nemsalam yid-sen, nerkeb di lbabuṛ nṛuḥ ; nutni uɣalen ɣer yexxamen-nsen,


Skipið hrakti, og varð ekki beitt upp í vindinn. Slógum vér undan og létum reka. 	 Imi lbabuṛ ur s-izmir ara i tbuciḍant-nni, neǧǧa-t a t-yawi waḍu ɣer wanda i s-yehwa,


En hér við bættist svo lögmálið, til þess að misgjörðin yrði meiri. En þar sem syndin jókst, þar flóði náðin yfir enn meir. 	 Ccariɛa tger-ed iman-is iwakken a d-tbeggen acḥal meqqeṛ ddnub, lameɛna anda yekteṛ ddnub, ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi meqqṛet akteṛ.


Nikódemus segir við hann: "Hvernig getur maður fæðst, þegar hann er orðinn gamall? Skyldi hann geta komist aftur í líf móður sinnar og fæðst?" 	 Nikudem yenna-yas : Amek i gezmer yiwen a d iɛiwed talalit ma yella d amɣaṛ ? Izmer ad yuɣal ɣer tɛebbuṭ n yemma-s a d iɛiwed talalit ?


Felmtri sló á alla, og sögðu þeir hver við annan: "Hvaða orð er þetta? Með valdi og krafti skipar hann óhreinum öndum, og þeir fara." 	 Lɣaci ikcem-iten akk lxuf, qqaṛen wway gar-asen : D acu-ten yimeslayen-agi ? Yesɛa tazmert s wayes iḥekkem ula ɣef leǧnun ! Akken kan ara sen-yefk lameṛ ad ffɣen !


Og ég heyrði aðra rödd af himni, sem sagði: "Gangið út, mitt fólk, út úr henni, svo að þér eigið engan hlut í syndum hennar og hreppið ekki plágur hennar. 	 Sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan seg igenni teqqaṛ : Effɣet seg-s ay agdud-iw, iwakken ur tɣellim ara di ddnub-is, iwakken ur kkun-id-țawḍent ara lmuṣibat ara d-yeɣlin fell-as.


Og englarnir sjö, sem héldu á básúnunum sjö, bjuggu sig til að blása. 	 Sebɛa lmalayekkat-nni yeṭṭfen sebɛa lbuqat, heggant iman-nsent ad wwtent lbuq.


Hann andvarpaði þungan innra með sér og mælti: "Hví heimtar þessi kynslóð tákn? Sannlega segi ég yður: Tákn verður alls ekki gefið þessari kynslóð." 	 Sidna Ɛisa yerra-d nnehta, yenna : Acuɣer i yi-d-ssuturen lbeṛhan yemdanen n lǧil-agi ? S tideț aql-i nniɣ-awen : d lmuḥal a s-d-ițunefk lbeṛhan i lǧil-agi !


Eru þeir Hebrear? Ég líka. Eru þeir Ísraelítar? Ég líka. Eru þeir Abrahams niðjar? Ég líka. 	 d iɛebṛaniyen i llan ? Ula d nekk d aɛibṛani ; seg wat Isṛail i llan ? Ula d nekk n wat Isṛail ; ț-țarwa n Sidna Ibṛahim ? Ula d nekk si tarwa-s ;


En svo bar við, er röðin kom að sveit hans og hann var að gegna þjónustu fyrir Guði, 	 Mi d-tewweḍ nnuba n leqdic n wedrum n Zakarya di lǧameɛ iqedsen


Fæðing Jesú Krists varð með þessum atburðum: María, móðir hans, var föstnuð Jósef. En áður en þau komu saman, reyndist hún þunguð af heilögum anda. 	 Atan wamek i d-ilul Sidna Ɛisa : yemma-s Meryem tella tețwaxḍeb i yiwen wergaz ițțusemman Yusef. S tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen, terfed s tadist uqbel aț-țeddu ț-țislit.


Því ég segi yður, að enginn þeirra manna, er boðnir voru, mun smakka kvöldmáltíð mína.'" 	 Atan nniɣ-awen : ula d yiwen seg wid-nni yețwaɛerḍen d imezwura ur iɛerreḍ imensi-inu.


hvernig æðstu prestar og höfðingjar vorir framseldu hann til dauðadóms og krossfestu hann. 	 Lmuqedmin imeqqranen d lḥekkam-nneɣ sellmen-t ɣer ifassen n iṛumaniyen, ḥekmen fell-as s lmut, semmṛen-t ɣef wumidag.


Þeir voru nú sendir af stað og komu norður til Antíokkíu, kölluðu saman söfnuðinn og skiluðu bréfinu. 	 Imiren wid-nni yețwaxtaṛen ǧǧan atmaten di lehna, ṛuḥen ɣer temdint n Antyuc. Dinna jemɛen-d atmaten, fkan-asen tabṛaț-nni.


[Sá sem fellur á þennan stein, mun sundur molast, og þann sem hann fellur á, mun hann sundur merja.]" 	 Win ara yeɣlin ɣef wusalas-agi ad yerreẓ, daɣen win i ɣef ara d-yeɣli usalas-agi ad yețwamḥeq.


Hann hafði ráðið þetta með sér, en þá vitraðist honum engill Drottins í draumi og sagði: "Jósef, sonur Davíðs, óttastu ekki að taka til þín Maríu, heitkonu þína. Barnið, sem hún gengur með, er af heilögum anda. 	 Akken yețxemmim i waya, yers-ed ɣuṛ-es lmelk n Ṛebbi di targit yenna-yas : A Yusef ! A mmi-s n Dawed ! Ur țțaggad ara aț-țesɛuḍ Meryem ț-țameṭṭut-ik, axaṭer llufan yellan di tɛebbuṭ-is, yusa-yas-d s Ṛṛuḥ iqedsen.


og væntið nú sonar hans frá himnum, sem hann vakti upp frá dauðum, Jesú, er frelsar oss frá hinni komandi reiði. 	 Yerna tețṛaǧum a d-yuɣal Ssid nneɣ Ɛisa seg igenwan, Mmi-s-nni i d-isseḥya si ger lmegtin ; d nețța ara ɣ-isellken ass n lḥisab.


En ég er líka sjálfur sannfærður um yður, bræður mínir, að þér og sjálfir eruð fullir góðgirni, auðgaðir alls konar þekkingu og færir um að áminna hver annan. 	 ?ef wayen i kkun-yeɛnan ay atmaten, tḥeqqeqeɣ belli teččuṛem d leḥnana akk-d lefhama yerna tzemrem aț-țemyenhum wway gar awen.


Hann kemur aftur og finnur þá sofandi. Þá sagði hann við Pétur: "Símon, sefur þú? Gastu ekki vakað eina stund? 	 Yuɣal-ed ɣer inelmaden-is, yufa-ten-id ṭṭsen. Yenna i Buṭrus : A Semɛun, teṭṭseḍ ? Ur tezmireḍ ara aț-țɛiwzeḍ ula d ssaɛa ?


Hinn fyrsti básúnaði. Þá kom hagl og eldur, blóði blandað, og því var varpað ofan á jörðina. Og þriðjungur jarðarinnar eyddist í loga, og þriðjungur trjánna eyddist í loga, og allt grængresi eyddist í loga. 	 Lmelk amezwaru yewwet lbuq, imiren kan yeɣli-d ɣef lqaɛa webruri akk ț-țmes ixelḍen d idammen, times nni tečča țelt n lqaɛa, țelt n ttjuṛ, d kra wayen yellan d leḥcic azegzaw.


Þótt þér elskið þá, sem yður elska, hver laun eigið þér fyrir það? Gjöra ekki tollheimtumenn hið sama? 	 Ma yella tḥemmlem kan wid i kkun-iḥemmlen, d acu n lfayda ara tesɛum ? Ula d imekkasen n tebzert ( leɣṛama ) xeddmen akenni.


Þannig verða hinir síðustu fyrstir og hinir fyrstu síðastir." 	 S wakka aṭas ineggura ara yuɣalen d imezwura, aṭas n imezwura ara yuɣalen d ineggura.


Jesús svaraði þeim: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér leitið mín ekki af því, að þér sáuð tákn, heldur af því, að þér átuð af brauðunum og urðuð mettir. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : S tideț a wen-d-iniɣ : imi teččam aɣṛum armi teṛwam i tețqellibem fell-i mačči imi tfehmem lbeṛhanat-iw.


En halt þú stöðuglega við það, sem þú hefur numið og hefur fest trú á, þar eð þú veist af hverjum þú hefur numið það. 	 Ma d kečč eḥrez ayen i tlemdeḍ s wayes i tesqenɛeḍ ; teẓriḍ anwa i k-islemden.


Ég lít svo á, að ekki séu þjáningar þessa tíma neitt í samanburði við þá dýrð, sem á oss mun opinberast. 	 Ihi leɛtab i nesɛedday tura, ur nezmir ara a t-nmettel ɣer lɛaḍima ara d-ibeggen Sidi Ṛebbi deg-nneɣ.


Eftir þetta fór hann ofan til Kapernaum ásamt móður sinni, bræðrum og lærisveinum. Þar voru þau nokkra daga. 	 Deffir wayagi Sidna Ɛisa iṣubb ɣer temdint n Kafernaḥum. Tedda yid-es yemma-s, atmaten-is akk-d inelmaden-is ; qqimen dinna anagar kra n wussan.


En er Jesús kom aftur, fagnaði mannfjöldinn honum, því að allir væntu hans. 	 Mi d-yuɣal Sidna Ɛisa, lɣaci meṛṛa i t-ițṛaǧun mmugren-t-id.


Forðast þú hinar vanheilögu hégómaræður, því að þeim, er leggja stund á þær, skilar lengra áfram í guðleysi, 	 Xḍu i yimeslayen ur nesɛi lmeɛna i gxulfen liman axaṭer wid i ten itebɛen simmal țzaden teffɣen i webrid n Ṛebbi.


Páll postuli - ekki sendur af mönnum né að tilhlutun manns, heldur að tilhlutun Jesú Krists og Guðs föður, sem uppvakti hann frá dauðum - 	 Nekk Bulus, yellan d ṛṛasul, mačči s ufus neɣ s lebɣi n yemdanen, lameɛna s lebɣi n Ɛisa Lmasiḥ akk-d Baba Ṛebbi i t-id isseḥyan si ger lmegtin.


Maturinn er fyrir magann og maginn fyrir matinn, en Guð mun hvort tveggja að engu gjöra. En líkaminn er ekki fyrir saurlífi, heldur fyrir Drottin og Drottinn fyrir líkamann. 	 Lqut yella-d i wɛebbuḍ, aɛebbuḍ yella-d i lqut ; a d-yas wass i deg ara ten-yessenger Sidi Ṛebbi i sin. Meɛna lǧețța ur d-tețwaxleq ara i yir tikli, tețwaxleq-ed iwakken aț-țqeddec ɣef Sidi Ṛebbi i ț-isedduyen.


og var þess fullviss, að hann er máttugur að efna það, sem hann hefur lofað. 	 Yețkel belli Sidi Ṛebbi yezmer a s-d-yefk ayen i s-yewɛed.


Hvíldardaginn gengum vér út fyrir hliðið að á einni, en þar hugðum vér vera bænastað. Settumst vér niður og töluðum við konurnar, sem voru þar saman komnar. 	 Ass n westeɛfu, neffeɣ si temdint nṛuḥ ɣer rrif n wasif, nɣil a naf amkan anda țnejmaɛen i tẓallit. Nufa dinna kra n tilawin nnejmaɛent, neqqim iwakken a nemmeslay yid sent.


Þeir, sem dreifst höfðu vegna ofsóknarinnar, sem varð út af Stefáni, fóru allt til Fönikíu, Kýpur og Antíokkíu. En Gyðingum einum fluttu þeir orðið. 	 Asmi gemmut Stifan, yekker uqehheṛ i gessemfaṛaqen inelmaden ɣer mkul amkan ; ṛuḥen armi ț-țamurt n Finisya, armi ț-țigzirt n Qubṛus ț-țemdint n Antyuc, țbecciṛen awal n Ṛebbi i wat Isṛail kan ;


Alla þá, sem ég elska, tyfta ég og aga. Ver því heilhuga og gjör iðrun. 	 D wid ḥemmleɣ i țɛaqabeɣ i țṛebbiɣ . Sendekwal-ed ihi iman-ik ; endem tbeddleḍ tikli !


Þar voru Gyðingar nokkrir frá Asíu. Þeir hefðu átt að koma fyrir þig og bera fram kæru, hefðu þeir fundið mér eitthvað til saka. 	 yerna d at Isṛail n tmurt n Asya i gellan dinna, d nutni i glaq ad bedden zdat-ek ma sɛan kra ɣef wacu ara ccetkin fell-i.


Var landið ekki þitt, meðan þú áttir það, og var ekki andvirði þess á þínu valdi? Hvernig gastu þá látið þér hugkvæmast slíkt tiltæki? Ekki hefur þú logið að mönnum, heldur Guði." 	 Mi t-tezzenzeḍ, idrimen-nni daɣen d ayla-k ! Amek armi i teṣṣawḍed aț-țxeḍmeḍ yiwet lḥaǧa am tagi ? Ihi mačči i yemdanen iwumi teskadbeḍ, lameɛna i Sidi Ṛebbi !


Nú var eftirvænting vakin hjá lýðnum, og allir voru að hugsa með sjálfum sér, hvort Jóhannes kynni að vera Kristur. 	 Yuɣ lḥal lɣaci meṛṛa llan țṛaǧun qqaṛen deg ulawen-nsen : Ahat d nețța i d Lmasiḥ !


Þeir eru ekki af blóði bornir, ekki að holds vild né manns vilja, heldur af Guði fæddir. 	 mačči seg wemdan i d-lulen, mačči s lebɣi n tnefsit neɣ s lebɣi n wemdan, lameɛna d Ṛebbi i sen-yefkan tudert tajdiṭ.


Þar sá hann í helgidóminum þá, er seldu naut, sauði og dúfur, og víxlarana, sem sátu þar. 	 Yufa deg wefrag n lǧameɛ iqedsen wid yeznuzun izgaren, ulli d yetbiren, yufa daɣen dinna wid yețbeddilen idrimen ; rran lǧameɛ iqedsen d ssuq.


Guð hefur uppvakið oss í Kristi Jesú og búið oss stað í himinhæðum með honum. 	 S tdukli-nneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ, Sidi Ṛebbi isseḥya-ɣ-ed akk-d Lmasiḥ yerna yesɣim-aɣ yid-es deg igenwan,


Filippus og Bartólómeus, Tómas og Matteus tollheimtumaður, Jakob Alfeusson og Taddeus, 	 Filibus d Bartelmay, Suma akk-d Matta amekkas n tebzert, Yeɛqub mmi-s n Ḥalfi akk-d Taddi ;


Nú hafði fyrri sáttmálinn líka fyrirskipanir um þjónustuna og jarðneskan helgidóm. 	 Leɛqed amezwaru yesɛa leqwanen yesɛan daɣen amkan anda ɛebbden Ṛebbi.


Þá sigldum vér yfir hafið undan Kilikíu og Pamfýlíu og komum til Mýru í Lýkíu. 	 Nezger lebḥeṛ n Silisya akk-d Bamfilya, newweḍ ɣer lmeṛṣa n Mira yellan di tmurt n Lizya.


Hefði ég ekki komið og talað til þeirra, væru þeir ekki sekir um synd. En nú hafa þeir ekkert til afsökunar synd sinni. 	 Lemmer ur d-usiɣ ara, lemmer ur sen-d-mmeslayeɣ ara tili ulac ddnub fell-asen lameɛna tura ddnub i yirawen-nsen.


til að gjöra allt það, er hönd þín og ráð hafði fyrirhugað, að verða skyldi. 	 Ayen akka xedmen, d ayen akken i tqesdeḍ keččini di lebɣi-inek, s tezmert-ik, si zik.


Því að allir þeir, sem leiðast af anda Guðs, þeir eru Guðs börn. 	 Axaṭer wid ițeddun s Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi, d nutni i d arraw n Ṛebbi.


En engill Drottins mælti til Filippusar: "Statt upp og gakk suður á veginn, sem liggur ofan frá Jerúsalem til Gasa." Þar er óbyggð. 	 Yiwen lmelk n Sidi Ṛebbi inṭeq-ed ɣer Filbas yenna-yas : Kker, ṛuḥ ɣer lǧiha n usammer, ɛeddi seg webrid-nni yexlan i gețṣubbun si temdint n Lquds ɣer tmurt n Ɣaza.


Engli safnaðarins í Efesus skalt þú rita: Þetta segir sá sem heldur á stjörnunum sjö í hægri hendi sér, sá sem gengur á milli gullstikanna sjö: 	 Aru ayagi i lmelk n tejmaɛt n temdint n Ifasus : atah wayen i d-yeqqaṛ Win yeṭṭfen sebɛa yetran deg ufus-is ayeffus, Win yețțilin di tlemmast n sebɛa teftilin n ddheb :


Þannig mun og faðir minn himneskur gjöra við yður, nema hver og einn yðar fyrirgefi af hjarta bróður sínum." 	 Akken daɣen ara wen-yexdem Baba Ṛebbi yellan deg igenwan ma ur tețsamaḥem ara i watmaten-nwen seg ul.


Nokkrir í mannþrönginni töldu það vera vegna Alexanders, því að Gyðingar ýttu honum fram, en Alexander benti til hljóðs með hendinni og vildi verja mál sitt fyrir fólkinu. 	 At Isṛail sbedden-d Alixandru ad immeslay i lɣaci. Iwehha-yasen ufus-is ad ssusmen, iwakken a d-ihdeṛ,