GNOME skráasafnið 	 Timkarḍit n Gnome


Og fólk tók að streyma fram og aftur um allt það hérað og bera sjúklinga í burðarrekkjum hvert þangað, sem þeir heyrðu, að hann væri. 	 dɣa uzzlen di mkul amkan n tmurt, bdan țțawin-as-ed imuḍan deg wusu-nsen ɣer yal amkan anda yella.


Enginn skapaður hlutur er honum hulinn, allt er bert og öndvert augum hans. Honum eigum vér reikningsskil að gjöra. 	 Ulac ayen yeffren zdat Sidi Ṛebbi deg wayen akk i d-ixleq, kullec iban-ed ɛinani zdat win ara ɣ-iḥasben.


Á þeirri stundu varð landskjálfti mikill, og tíundi hluti borgarinnar hrundi og í landskjálftanum deyddust sjö þúsundir manna. Og þeir, sem eftir voru, urðu ótta slegnir og gáfu Guði himinsins dýrðina. 	 Di teswiɛt-nni tewwet zzelzla tameqqrant, amur wis ɛecṛa n temdint yegrurej, mmuten sebɛa alaf yemdanen. Wid i gmenɛen si zzelzla-nni tekcem-iten tugdi, imiren setɛeṛfen s tezmert n Sidi Ṛebbi Bab n igenwan, ḥemden-t.


Og hann leiddi mig burt í anda á eyðimörk. Og ég sá konu sitja á skarlatsrauðu dýri, alsettu guðlöstunar nöfnum, og hafði það sjö höfuð og tíu horn. 	 Deg uweḥḥi ufiɣ-ed iman-iw deg unezṛuf. Walaɣ yiwet tmeṭṭut teqqim ɣef yiwen lweḥc, rric-is d azeggaɣ, țwaketben fell-as yismawen n rregmat, yesɛa sebɛa iqeṛṛay akk-d ɛecṛa wacciwen.


Þeir vildu taka hann höndum, en óttuðust fólkið, þar eð menn töldu hann vera spámann. 	 Meɛna ɣas akken bɣan a t-ṭṭfen, ur zmiren ara axaṭer uggaden lɣaci-nni i t-iḥesben d nnbi.


Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða. 	 Igenni d lqaɛa ad fnun, ma d imeslayen-iw ur fennun ara !


og segja: "Vei, vei, borgin mikla, sem klæddist dýru líni, purpura og skarlati og var gulli roðin og gimsteinum og perlum. 	 ad inin : A tawaɣit ! A tawaɣit ! Tamdint nni yellan am tmeṭṭut yețlusun lkețțan eṛqiqen d llebsa tazeggaɣt ifazen, yețɛelliqen iɛeqcan ɣlayen, idɣaɣen n lyaman n mkul ṣṣenf akk-d ddheb,


Þá komu Gyðingar frá Antíokkíu og Íkóníum. Töldu þeir fólkið á sitt mál, og menn grýttu Pál, drógu hann út úr borginni og hugðu hann dáinn. 	 Dɣa usan-d kra seg wat Isṛail si temdinin n Antyuc akk-d Ikunyum, sekkren ccwal ger lɣaci, sḥeṛcen-ten ad ṛejmen Bulus iwakken a t-nɣen. Mi t-ṛejmen, zzuɣṛen-t ɣer beṛṛa n temdint, axaṭer ɣilen yemmut.


Þeir fóru til æðstu prestanna og öldunganna og sögðu: "Vér höfum svarið þess dýran eið að neyta einskis, fyrr en vér höfum ráðið Pál af dögum. 	 Ṛuḥen ad ẓren imeqqranen d lmuqedmin akk-d lɛuqal nnan asen : Neggul s limin ameqqran, ur nečči acemma alamma nenɣa Bulus.


og við dúfnasalana sagði hann: "Burt með þetta héðan. Gjörið ekki hús föður míns að sölubúð." 	 yerna yenna i wid yeznuzun itbiren : Kkset syagi ssuq-nwen ! Wagi d axxam n Baba, ur t-țarrat ara d ssuq !


En um tíma og tíðir hafið þér, bræður, ekki þörf á að yður sé skrifað. 	 Ɣef wayen yeɛnan ussan akk d lweqt, fiḥel ma nura-yawen fell-asen.


Ég minntist þá orða Drottins, er hann sagði: ,Jóhannes skírði með vatni, en þér skuluð skírðir verða með heilögum anda.' 	 Imiren mmektaɣ-ed awal-nni i d-yenna Sidna Ɛisa : « Yeḥya isseɣḍas deg aman, lameɛna kunwi aț-țețwaɣeḍsem di Ṛṛuḥ iqedsen. »


Síðan spyr hann þá: "Hvort er heldur leyfilegt að gjöra gott eða gjöra illt á hvíldardegi, bjarga lífi eða deyða?" En þeir þögðu. 	 Imiren yenna i wid yețmuqulen : D acu i d-teqqaṛ ccariɛa-nneɣ ɣef wayen yeɛnan ass n westeɛfu ? A nexdem lxiṛ neɣ a nexdem cceṛ ? A nsellek taṛwiḥt n wemdan neɣ a t-neǧǧ ad immet ? Lameɛna nutni ssusmen meṛṛa, ur zmiren ara a d-rren awal.


Ég sendi yður að skera upp það sem þér hafið ekki unnið við. Aðrir hafa erfiðað, en þér eruð gengnir inn í erfiði þeirra." 	 Nekk ceggɛeɣ-kkun aț-țmegrem anda ur tezriɛem ara, anda i nɛețțaben wiyaḍ ; nutni nɛețțaben, kunwi tɣelltem lɣella n leɛtab-nsen.


Fór hann um Sýrland og Kilikíu og styrkti söfnuðina. 	 Yekka-d nețța d Silas si tmura n Surya akk-d Silisya, isseǧhad tijmaɛin n watmaten.


Verið ávallt glaðir í Drottni. Ég segi aftur: Verið glaðir. 	 Ilit dayem di lfeṛḥ imi tedduklem akk-d Ssid-nneɣ ; a wen-t-id-ɛiwdeɣ : ilit dayem di lfeṛḥ.


En þeir sögðu: "Ekki á hátíðinni, annars verður uppþot með lýðnum." 	 Meɛna nnan : « mačči deg ussan-agi n lɛid n Tuffɣa ara t-neḥbes, neɣ m'ulac ad yekker ccwal ger lɣaci .»


Þeir sýna, að krafa lögmálsins er rituð í hjörtum þeirra, með því að samviska þeirra ber þessu vitni og hugrenningar þeirra, sem ýmist ásaka þá eða afsaka. 	 Beggnen-d s tikli-nsen belli ayen i d-tenna ccariɛa, deg ulawen-nsen i gura. D ulawen-nsen i d-ițbegginen annect-a axaṭer axemmem nsen tikwal ițḥasab-iten, tikwal yețḥuddu fell-asen.


Vei þeim sem þungaðar eru eða börn hafa á brjósti á þeim dögum. 	 A tawaɣit n tilawin ara yilin s tadist akk-d țid ara yeṣṣuṭuḍen deg wussan-nni.


Og hinir mennirnir, sem ekki voru deyddir í þessum plágum, gjörðu eigi iðrun og sneru sér eigi frá handaverkum sínum og vildu ekki hætta að tilbiðja illu andana og skurðgoðin úr gulli, silfri, eiri, steini og tré, sem hvorki geta séð, heyrt né gengið. 	 Imdanen nniḍen ur nemmut ara s twaɣyin-agi, ur ndimen ara seg yir tikli-nsen ; kemmlen ɛebbden leǧnun țṛuḥun ɣer ssadaț anda ɛebbden lmeṣnuɛat yețwanejṛen s ufus n wemdan, s ddheb, s lfeṭṭa akk-d nnḥas, s wezṛu akk-d wesɣaṛ. ?as akken lmeṣnuɛat-nni ur țwalin, ur sellen, ur leḥḥun,


Eins erum vér, þótt margir séum, einn líkami í Kristi, en hver um sig annars limir. 	 akken daɣen nukni, ɣas deg waṭas yid-nneɣ i nella, s tdukli-nneɣ nețțili d yiwet n lǧețța di Lmasiḥ, aql-aɣ meṛṛa d lemfaṣel wway gar-aneɣ, wa yeḥwaǧ wayeḍ.


Og ég leit sem glerhaf eldi blandið, og ég sá þá, sem unnið höfðu sigur á dýrinu og líkneski þess og á tölu nafns þess, standa við glerhafið og halda á hörpum Guðs. 	 Walaɣ am akken d lebḥeṛ n djaj ixelḍen akk-d tmes, wid iɣelben leɛqiṛa d lmeṣnuɛ-is akk-d numṛu n isem-is, bedden ɣef lebḥeṛ-nni n djaj. ?ṭfen snitrat i sen-d-yefka Sidi Ṛebbi,


Gyðingar tóku aftur upp steina til að grýta hann. 	 Jemɛen-d daɣen idɣaɣen akken a t-nɣen.


Gætið þess, að þér hafnið ekki þeim sem talar. Þeir, sem höfnuðu þeim er gaf guðlega bendingu á jörðu, komust ekki undan. Miklu síður munum vér undan komast, ef vér gjörumst fráhverfir honum, er guðlega bendingu gefur frá himnum. 	 ?uṛ-wat ihi, smeḥsiset i win i wen-d-ițmeslayen, ur xeddmet ara am wat Isṛail yugin ad semḥessen i win i sen-d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi akken a d-uɣalen ɣer webrid, axaṭer ma yella nutni yeɣli-d fell-asen lɛiqab n Ṛebbi amek ara nemneɛ seg-s nukni, m'ur nuɣ ara awal i win i ɣ-d-ițweṣṣin seg igenwan.


Trúið á ljósið, meðan þér hafið ljósið, svo að þér verðið börn ljóssins." Þetta mælti Jesús og fór burt og duldist þeim. 	 Skud tesɛam tafat, amnet yis akken aț-țuɣalem d arraw n tafat. Mi d-yenna imeslayen-agi, Sidna Ɛisa iḍeṛṛef iman-is anda ulac lɣaci.


Sjá einnig skipin, svo stór sem þau eru og rekin af hörðum vindum. Þeim verður stýrt með mjög litlu stýri, hvert sem stýrimaðurinn vill. 	 Walit daɣen lbabuṛ, ɣas d ameqqran, yețsuḍu deg-s waḍu iǧehden, meɛna s yiwen ujeggu d ameẓyan, lqebṭan-ines issedduy-it ɣer wanda yebɣa.


Árla morguns fóru þeir hjá fíkjutrénu og sáu, að það var visnað frá rótum. 	 Azekka-nni ṣṣbeḥ mi d-ɛeddan syenna, inelmaden-is walan tameɣṛust nni teqquṛ armi d iẓuran.


En þeir sóttu á með ópi miklu og heimtuðu, að hann yrði krossfestur. Og hróp þeirra tóku yfir. 	 Lameɛna nutni ḥeṛsen-t s leɛyaḍ qqaṛen : Semmeṛ-it ɣef lluḥ ! ?elben-t s leɛyaḍ-nsen


þá gjörið gleði mína fullkomna með því að vera samhuga, hafa sama kærleika, einn hug og eina sál. 	 Kemmlet ihi lfeṛḥ-iw, sɛut yiwen uxemmem, sɛut yiwet n leḥmala, ddukklet s yiwen n ṛṛuḥ, d yiwen uxemmem.


Hann svaraði þeim: "Vond og ótrú kynslóð heimtar tákn, en eigi verður henni annað tákn gefið en tákn Jónasar spámanns. 	 Sidna Ɛisa yerra yasen : Lǧil am-agi ijehlen ixedɛen Ṛebbi, yessutur lbeṛhan, ur a sen d-yețțunefkay ara lbeṛhan nniḍen anagar win n nnbi Yunes.


Það er andinn, sem lífgar, holdið megnar ekkert. Orðin, sem ég hef talað til yðar, þau eru andi og þau eru líf. 	 D Ṛṛuḥ i d-yețțaken tudert amdan ur yețțaweḍ ɣer wacemma ma yețkel ɣef yiman-is. Imeslayen-agi i wen-d-nniɣ, d wigi i d Ṛṛuḥ, d wigi i ț-țudert.


Því að fullgildur er ekki sá, er mælir með sjálfum sér, heldur sá, er Drottinn mælir með. 	 Axaṭer mačči d win yețzuxxun s yiman-is i gețwaqeblen lameɛna d win yextaṛ Sidi Ṛebbi.


En ég vil, að þér séuð áhyggjulausir. Hinn ókvænti ber fyrir brjósti það, sem Drottins er, hversu hann megi Drottni þóknast. 	 Ur bɣiɣ ara aț-țesɛum iɣeblan. Win ur nezwiǧ ara ițxemmim i lecɣal n Sidi Ṛebbi, yețnadi kan ad yeɛǧeb Sidi Ṛebbi ;


Því að í honum býr öll fylling guðdómsins líkamlega. 	 Axaṭer ayen akk yellan di Sidi Ṛebbi yezdeɣ s lekmal di Lmasiḥ,


en hinar hyggnu tóku olíu með á könnum ásamt lömpum sínum. 	 Ma ț-țuḥṛicin-nni, wwint-ed yid-sent tiqbucin n zzit.


Skart yðar sé ekki ytra skart, hárgreiðslur, gullskraut og viðhafnarbúningur, 	 Ur țzewwiqemt ara iman-nkunt s ufella kan, ama s ddheb, neɣ s llebsa ifazen, neɣ s wemcaḍ n ucekkuɛ nkunt,


En falsspámenn komu einnig upp meðal lýðsins. Eins munu falskennendur líka verða á meðal yðar, er smeygja munu inn háskalegum villukenningum og jafnvel afneita herra sínum, sem keypti þá, og leiða yfir sig sjálfa bráða glötun. 	 Si zik llan lenbiya n lekdeb ger lɣaci, akken daɣen ara d-kkren gar-awen wid ara kkun-iɣuṛṛen s uselmed-nsen. A d-skecmen tamusni-nsen n lekdeb d usexṛeb, ad nekṛen ula d amsellek i ten-id-icufɛen ; s wakka ara d-sseɣlin ɣef yiman-nsen tawaɣit ur bnin fell-as.


Pílatus svaraði: "Það sem ég hef skrifað, það hef ég skrifað." 	 Bilaṭus yerra-yasen : Ayen uriɣ ad yeqqim akken i t-uriɣ.


Eins er um yður. Fyrst þér sækist eftir gáfum andans, leitist þá við að vera auðugir að þeim, söfnuðinum til uppbyggingar. 	 Kunwi daɣen, imi tețnadim aț-țesɛum tukciwin i d-yețțak Ṛṛuḥ iqedsen, nadit axiṛ aț-țesɛum ayen ara inefɛen tajmaɛt n Sidi Ṛebbi.


Þvert á móti, þeir sáu, að mér var trúað fyrir fagnaðarerindinu til óumskorinna manna, eins og Pétri til umskorinna, 	 Lameɛna walan belli Sidi Ṛebbi iwekkel-iyi iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ i wid ur nelli ara n wat Isṛail, am akken i gceggeɛ Buṭrus ad ibecceṛ lexbaṛ n lxiṛ i wat Isṛail.


Slíkum mönnum bjóðum vér og áminnum þá vegna Drottins Jesú Krists, að vinna kyrrlátlega og eta eigið brauð. 	 Imdanen-agi a ten-nweṣṣi s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ : ad xedmen akken ilaq iwakken a d-ḥeṛṛen aɣṛum nsen.


Þegar Jesús var fæddur í Betlehem í Júdeu á dögum Heródesar konungs, komu vitringar frá Austurlöndum til Jerúsalem 	 Sidna Ɛisa ilul di taddart n Bitelḥem, di tmurt n Yahuda di lweqt n ugellid Hiṛudus ameqqran, kra n imusnawen usan-d si cceṛq ɣer temdint n Lquds, iwakken ad steqsin :


Ef þú því telur mig félaga þinn, þá tak þú á móti honum, eins og væri það ég sjálfur. 	 Ma yella ț-țidet tḥesbeḍ-iyi d aḥbib-ik tḥemmleḍ-iyi, sṭerḥeb yis am akken ara tesṭerḥbeḍ yis-i.


En sjálfur friðarins Guð helgi yður algjörlega og andi yðar, sál og líkami varðveitist alheil og vammlaus við komu Drottins vors Jesú Krists. 	 Sidi Ṛebbi bab n talwit, ad iṣeffi ṛṛuḥ-nwen, lǧețțat nwen ț-țeṛwiḥin-nwen, iwakken aț țeqqimem d izedganen i wass i deg ara d-yuɣal Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Segið dótturinni Síon: Sjá, konungur þinn kemur til þín, hógvær er hann og ríður asna, fola undan áburðargrip. 	 Init i wat wedrar n Siyun : AA taya ugellid-nwen iteddu-d ɣuṛ-wen s wannuz, irkeb-ed ɣef weɣyul amecṭuḥ mmi-s n teɣyult.


Vér sendum því Júdas og Sílas, og boða þeir yður munnlega hið sama. 	 Nceggeɛ-awen ihi Yuda akk-d Silas ara wen-d-yeṣṣiwḍen s yiman nsen imeslayen-agi :


Honum bera allir spámennirnir vitni, að sérhver, sem á hann trúir, fái fyrir hans nafn fyrirgefningu syndanna." 	 Lenbiya akk cehden-d fell-as belli kra n win ara yamnen yis, a s-țwaɛeffun ddnubat-is s yisem-is.


Og úr hópi sjálfra yðar munu koma fram menn, sem flytja rangsnúna kenningu til að tæla lærisveinana á eftir sér. 	 a d-kkren daɣen gar-awen yergazen ara islemden leḥwayeǧ iɛewjen iwakken ad jebden inelmaden ɣuṛ-sen.


en vér prédikum Krist krossfestan, Gyðingum hneyksli og heiðingjum heimsku, 	 ma d nukni nețbecciṛ Lmasiḥ, win akken yețțusemmṛen ɣef wumidag, yellan d țbehdila i wat Isṛail, d lehbala ɣer iyunaniyen.


og sagði við hann: ,Far þú burt úr landi þínu og frá ættfólki þínu til landsins, sem ég mun vísa þér á.' 	 Yenna-yas : Ffeɣ si tmurt-ik, si tmurt n imawlan-ik, tṛuḥeḍ ɣer tmurt ara k-d-ssekneɣ.


En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða. 	 Ma d win ara yeṭṭfen di liman-is alamma ț-țaggara, ad ițțusellek.


Þér hafið sakfellt og drepið hinn réttláta. Hann veitir yður ekki viðnám. 	 Tḥekmem, tenɣam iḥeqqiyen yerna ur kkun-xuṣmen ara.


Pétur sagði við hann: "Eneas, Jesús Kristur læknar þig, statt upp og bú um þig." Jafnskjótt stóð hann upp. 	 Yenṭeq ɣuṛ-es Buṭrus yenna-yas : Ay Inyas ! Ɛisa Lmasiḥ yesseḥla- k ! Kker fell-ak tekkseḍ usu-inek ! Imiren kan yekker.


Og Abraham öðlaðist það, sem Guð hafði heitið honum er hann hafði beðið þess með stöðuglyndi. 	 Akka ihi Sidna Ibṛahim yeṣbeṛ yuṛǧa armi i t-id-yewweḍ wayen i s-yewɛed Sidi Ṛebbi.


En koma munu þeir dagar, er brúðguminn verður frá þeim tekinn, þá munu þeir fasta á þeim dögum." 	 Ad asen wussan i deg ara sen-ițwakkes yesli, ass-nni ad uẓummen.


Ég býð þér fyrir augliti Guðs, sem veitir öllu líf, og fyrir augliti Krists Jesú, er gjörði góðu játninguna frammi fyrir Pontíusi Pílatusi: 	 A k-weṣṣiɣ zdat Sidi Ṛebbi i d-yețțaken tudert, zdat Ɛisa Lmasiḥ i gcehden ɣef liman akken ilaq zdat Bunṭus Bilaṭus.


Þeir fóru norður þangað og báðu fyrir þeim, að þeir mættu öðlast heilagan anda, 	 Mi wwḍen ɣuṛ-sen, dɛan fell asen ɣer Sidi Ṛebbi iwakken a sen-d-yefk Ṛṛuḥ iqedsen ;


Vér getum ekki annað en talað það, sem vér höfum séð og heyrt." 	 Walit s yiman nwen ! Nukni ur nezmir ara a nessusem ɣef wayen neẓra d wayen nesla.


Páll kallaði til sín einn hundraðshöfðingjann og mælti: "Far þú með þennan unga mann til hersveitarforingjans, því að hann hefur nokkuð að segja honum." 	 Bulus yessawel-ed i yiwen si lfesyanat, yenna-yas : Awi aqcic-agi ɣer lqebṭan ameqqran, axaṭer yesɛa awal ara s-yini.


En meðan þau voru þar, kom sá tími, er hún skyldi verða léttari. 	 Mi ten-yuɣ lḥal dinna, yewweḍ-d lweqt i deg ara terbu ( tarew ) Meryem.


Hrein og flekklaus guðrækni fyrir Guði og föður er þetta, að vitja munaðarlausra og ekkna í þrengingu þeirra og varðveita sjálfan sig óflekkaðan af heiminum. 	 Atan webrid iṣeḥḥan yellan ț-țideț zdat Sidi Ṛebbi baba-tneɣ : d m'ara terzum ɣef igujilen ț-țuǧǧal m'ara ilin di lmeḥna, d uḥader n yiman-nwen ɣef wayen n diri ara d-yekken si ddunit.


allt til þess dags, er hann gaf postulunum, sem hann hafði valið, fyrirmæli sín fyrir heilagan anda og varð upp numinn. 	 Uqbel ad ițwarfed, yefka lumuṛat-is s Ṛṛuḥ iqedsen i wid i gextaṛ ad ilin d ṛṛusul.


Barnabas og Sál sneru aftur frá Jerúsalem að loknu erindi sínu og tóku með sér Jóhannes, öðru nafni Markús. 	 Barnabas akk-d Caɛul mi fukken lxedma-nsen di temdint n Lquds uɣalen, wwin yid-sen Yuḥenna ițusemman Maṛqus.


Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum? Svarið mér!" 	 Anwa i d-iceggɛen Yeḥya ad isseɣḍes deg waman, d Ṛebbi neɣ d imdanen ? Erret-iyi-d !


En ég segi yður, er á mig hlýðið: Elskið óvini yðar, gjörið þeim gott, sem hata yður, 	 Ma d nekk a wen-iniɣ i kunwi i d-ițḥessisen : ḥemmlet iɛdawen-nwen, xedmet lxiṛ i wid i kkun-ikeṛhen.


Þá sá Heródes, að vitringarnir höfðu gabbað hann, og varð afar reiður, sendi menn og lét myrða öll sveinbörn í Betlehem og nágrenni hennar, tvævetur og yngri, en það svaraði þeim tíma, er hann hafði komist að hjá vitringunum. 	 Mi gwala Hiṛudus belli kelxen-t imusnawen-nni, ikcem-it zzɛaf d ameqqran, iceggeɛ ɣer taddart n Bitelḥem akk-d ț-țmura i s-d-izzin, ad nɣen arrac meṛṛa yesɛan si sin iseggasen d akessar, s wakken yella leḥsab i s-d-fkan imusnawen-nni.


Þeir tóku saman brauðbitana, er fylltu tólf körfur, svo og fiskleifarnar. 	 jemɛen-d tnac iḍellaɛen n weɣṛum akk-d lḥut i d-yegran.


Ekki vera eins og Kain, sem heyrði hinum vonda til og myrti bróður sinn. Og af hverju myrti hann hann? Af því að verk hans voru vond, en verk bróður hans réttlát. 	 Mačči am Kahin yellan d amcum yenɣa gma-s, yezla-t axaṭer nețța lecɣal-is diri-ten, ma d gma-s iteddu s lḥeqq. f+


með því að enginn lifandi maður réttlætist fyrir honum af lögmálsverkum. En fyrir lögmál kemur þekking syndar. 	 Ur yezmir yiwen ad yili d aḥeqqi ɣer Sidi Ṛebbi imi i gexdem ayen i d-teqqaṛ ccariɛa ; axaṭer ccariɛa tețbeggin-ed kan i wemdan belli d amednub i gella.


En hvað yður snertir, þér elskaðir, þá erum vér sannfærðir um að yður er betur farið og þér nær hjálpræðinu, þó að vér mælum svo. 	 ?as ma nețmeslay-ed akka a wid eɛzizen, nețkel fell-awen d abrid yelhan i tewwim, d win ara kkun isellken.


Þá segir konan við hann: "Herra, gef mér þetta vatn, svo að mig þyrsti ekki og ég þurfi ekki að fara hingað að ausa." 	 Tameṭṭut-nni tenna-yas : A Sidi, efk-iyi-d seg waman-agi iwakken ur țțuɣaleɣ ara ad ffadeɣ neɣ a d-aseɣ ɣer lbir-agi ad agmeɣ.


Með honum voru og færðir til lífláts aðrir tveir, sem voru illvirkjar. 	 Wwin daɣen sin n yemcumen iwakken a ten-semmṛen akk-d Sidna Ɛisa.


Vér erum heimskir sökum Krists, en þér vitrir fyrir samfélag yðar við Krist! Vér erum veikir, en þér sterkir, þér eruð í hávegum hafðir, en vér óvirtir. 	 Nukni d imehbal ɣef ddemma n Lmasiḥ, ma d kunwi d iɛeqliyen di tikli-nwen akk-d Lmasiḥ ! Nukni nefcel, kunwi tesɛam tazmert ; nukni nețwaḥqeṛ ma d kunwi tesɛam ccan !


Ef þér eruð í mér og orð mín eru í yður, þá biðjið um hvað sem þér viljið, og yður mun veitast það. 	 Ma teṭṭfem deg-i yerna awal-iw yezdeɣ deg-wen, ssutret ayen i tebɣam a kkun-id-yaweḍ.


Hann hefur um liðnar aldir leyft, að sérhver þjóð gengi sína vegu. 	 Ɣas akken di zzmanat iɛeddan yeǧǧa imdanen n leǧnas meṛṛa ad tebɛen abrid i sen-yehwan ;


og sögðu við hann: "Heyrir þú, hvað þau segja?" Jesús svaraði þeim: "Já, hafið þér aldrei lesið þetta: ,Af barna munni og brjóstmylkinga býrðu þér lof.'" 	 Imiren nnan i Sidna Ɛisa : Tesliḍ d acu i d-qqaṛen ? SSidna Ɛisa yerra-yasen : Sliɣ ih ! Eɛni ur teɣṛim ara imeslayen-agi yuran di tira iqedsen : Tessufɣeḍ-ed leḥmadi seg imawen n warrac akk-d wid n llufanat iteṭṭḍen .


Þá verður sú mikla þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi heims allt til þessa og mun aldrei verða. 	 Axaṭer « ad yili yiwen n leɛtab ur d-nelli seg wasmi d-tebda ddunit ar ass-a yerna ur ițțuɣal ara a d-yili ! »


því sólin missti birtu sinnar. En fortjald musterisins rifnaði sundur í miðju. 	 Leḥjab yellan deg umkan iqedsen di lǧameɛ, icerreg di tlemmast.


og þá er hann sáði, féll sumt hjá götunni, og fuglar komu og átu það upp. 	 Mi gella izerreɛ, ɣlin kra iɛeqqayen deg webrid : ṛuḥen-d igṭat ( ifṛax ) leqḍen-ten.


[Tveir verða á akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.]" 	 Ger sin yergazen ara yilin di lexla, yiwen ad ițwarfed wayeḍ a d-yeqqim.


Og ég sá englana sjö, sem stóðu frammi fyrir Guði, og þeim voru fengnar sjö básúnur. 	 Walaɣ sebɛa lmalayekkat beddent zdat Sidi Ṛebbi, mkul yiwet deg-sent yețțunefk-as yiwen lbuq.


En trúr er Drottinn og hann mun styrkja yður og vernda fyrir hinum vonda. 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi d bab n lețkal, a kkun-isseǧhed, a kkun iḥader ɣef wemcum.


Ég þakka Guði fyrir Jesú Krist, Drottin vorn. Svo þjóna ég þá sjálfur lögmáli Guðs með huga mínum, en lögmáli syndarinnar með holdinu. 	 A neḥmed Sidi Ṛebbi imi s Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ i nețțusellek ! S wakka ihi, s lefhama-inu, ḍuɛeɣ ccariɛa n Sidi Ṛebbi, meɛna s ṭṭbiɛa n wemdan yellan deg-i, d akli n ddnub i lliɣ.


Gætið því að, hvernig þér heyrið. Því að þeim sem hefur, mun gefið verða, og frá þeim sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann ætlar sig hafa." 	 Ɛasset iman-nwen ihi ɣef wayen i tsellem, axaṭer win i gḥerzen ayen yesɛa a s-nernu, ma d win ur nḥerrez ara a s-ițwakkes ula d ayen i gɣil yesɛa-t.


Ég er kominn að gjöra ,son andvígan föður sínum, dóttur móður sinni og tengdadóttur tengdamóður sinni. 	 Axaṭer wwiɣ-d lfiṛaq ger weqcic d baba-s, ger teqcict d yemma-s, ger teslit ț-țemɣaṛt-is,


sem þú hefur fyrirbúið í augsýn allra lýða, 	 win akken i theggaḍ i leǧnas meṛṛa,


Augað getur ekki sagt við höndina: "Ég þarfnast þín ekki!" né heldur höfuðið við fæturna: "Ég þarfnast ykkar ekki!" 	 Tiṭ ur tezmir ara aț-țini i ufus : ur k-uḥwaǧeɣ ara ! Aqeṛṛuy ur yezmir ara ad yini i uḍaṛ : ur k-uḥwaǧeɣ ara.


Höfuð hans og hár var hvítt, eins og hvít ull, eins og mjöll, og augu hans eins og eldslogi. 	 Ccɛeṛ-is d amellal am taḍuṭ tacebḥant, am udfel, allen-is ceɛlent am tmes,


Og: Þú, Drottinn, hefur í upphafi grundvallað jörðina, og himnarnir eru verk handa þinna. 	 Yerna yenna : D kečč a Ṛebbi i gessersen lsas n ddunit si tazwara, d ifassen-ik i gfeṣṣlen igenwan ;


Gefið yður því Guði á vald, standið gegn djöflinum, og þá mun hann flýja yður. 	 Ihi ḍuɛet Sidi Ṛebbi, ur țaǧǧat ara Cciṭan a kkun-yeɣleb dɣa ad yerwel fell-awen.


Þar sem vér nú erum réttlættir fyrir blóð hans, því fremur mun hann frelsa oss frá reiðinni. 	 Imi nuɣal tura d iḥeqqiyen ɣer Sidi Ṛebbi s idammen n Lmasiḥ yuzzlen fell-aɣ, yis daɣen ara nețțusellek seg urrif n Sidi Ṛebbi.


Heilsið Prisku og Akvílasi, samverkamönnum mínum í Kristi Jesú. 	 ?ṣiwḍet sslam i gma-tneɣ Akilas akk-d Briska, wid akken iqeddcen yid-i ɣef Sidna Ɛisa Lmasiḥ,


Pílatus spyr: "Hvað á ég þá að gjöra við Jesú, sem kallast Kristur?" Þeir segja allir: "Krossfestu hann." 	 Bilaṭus yenna-yasen : D acu ara xedmeɣ ihi i Ɛisa ițțusemman Lmasiḥ ? RRran-as-d akk : Ad ițțusemmeṛ ɣef wumidag !


Og ég dvaldist á meðal yðar í veikleika, ótta og mikilli angist. 	 Ula d nekk asmi lliɣ ɣuṛ-wen, lliɣ fecleɣ, kukraɣ yerna tekcem-iyi tugdi.


Öðru sinni gekk hann í samkunduhús. Þar var maður með visna hönd, 	 Sidna Ɛisa yuɣal ɣer lǧameɛ. Yella dinna yiwen wergaz iwumi yekref ufus.


En Drottinn sagði við Pál um nótt í sýn: "Óttast þú eigi, heldur tala þú og þagna ekki, 	 Yiwen n yiḍ, Sidi Ṛebbi iweḥḥa yas-ed di targit i Bulus yenna-yas-d : Ur țțaggad ara, kemmel ehdeṛ ur țsusum ara !


Þú munt þá segja: "Greinarnar voru brotnar af, til þess að ég yrði græddur við." 	 A d-tiniḍ ihi : « țwagezment kra n tṣedwa iwakken ad țțuleqmeɣ nekkini ».


Meðan þær voru á leiðinni komu nokkrir varðmenn til borgarinnar og sögðu æðstu prestunum allt, sem gjörst hafði. 	 Mi țeddunt deg ubrid, kra seg iɛessasen-nni n uẓekka kecmen ɣer temdint, xebbṛen imeqqranen n lmuqedmin ɣef wayen akk yedṛan.


Eftir hann kom fram Júdas frá Galíleu á dögum skrásetningarinnar og sneri fólki til fylgis við sig. Hann fórst líka, og þeir dreifðust allir, sem fylgdu honum. 	 Deffir Tudas, ikker-ed daɣen Yahuda ajlili di lweqt-nni n ujerred n wegdud ; aṭas daɣen n wid i geddan yid-es, meɛna ula d nețța mi gemmut, wid akk yeddan yid-es mfaṛaqen.


Allt varð þetta til þess, að rætast skyldu orð Drottins fyrir munn spámannsins: 	 Ayagi akk yedṛa iwakken ad ițwakemmel wayen i d-yenna Sidi Ṛebbi seg imi n nnbi Iceɛya :


Því að Adam var fyrst myndaður, síðan Eva. 	 Axaṭer d Adem i d-yețwaxelqen d amezwaru d wamek i d-terna ?ewwa ; f+


Það er vilji Guðs, að þér verðið heilagir. Hann vill, að þér haldið yður frá frillulífi, 	 D ṣṣfa n wulawen-nwen i gebɣa Sidi Ṛebbi ; yebɣa aț-țḥadrem iman nwen si lefsad,


Elíúd gat Eleasar, Eleasar gat Mattan, Mattan gat Jakob, 	 Ilhud yeǧǧa-d Ilɛazaṛ ; Ilɛazaṛ yeǧǧa-d Mattan ; Mattan yeǧǧa-d Yeɛqub.


Allt er mér falið af föður mínum, og enginn þekkir soninn nema faðirinn, né þekkir nokkur föðurinn nema sonurinn og sá er sonurinn vill opinbera hann. 	 Baba Ṛebbi yerra-d kullec ger ifassen-iw. YYiwen ur yessin Mmi-s n Ṛebbi anagar Baba Ṛebbi ! Yiwen ur issin daɣen Baba Ṛebbi anagar Mmi-s akk-d win iwumi yebɣa Mmi-s a s-t-id-isken.


þá gætu þeir endurvitkast og losnað úr snöru djöfulsins, sem hefur veitt þá til að gjöra hans vilja. 	 a d-ldint wallen-nsen a d-snesren iman-nsen si tifextin n Cciṭan i ten-yeṭṭfen ad xedmen lebɣi-s.


en áhyggjur heimsins, tál auðæfanna og aðrar girndir koma til og kefja orðið, svo það ber engan ávöxt. 	 meɛna iɣeblan, ṭṭmeɛ, lerbaḥ akk-d zzhu n ddunit-agi, skuffuren ( țkemmimen ) awal-nni, ur d-yețțawi ara lfayda.


Eða ættum vér að svara: Frá mönnum?" - það þorðu þeir ekki fyrir lýðnum, því allir töldu, að Jóhannes hefði verið sannur spámaður. 	 Ma nenna-d : « d imdanen i t-id iceggɛen... » Uggaden ma nnan-d akken, axaṭer lɣaci umnen akk belli Yeḥya d nnbi.


og mismunur er á hæfileikum að framkvæma, en Guð hinn sami, sem öllu kemur til leiðar í öllum. 	 aṭas n leṣnaf n lecɣal i gellan, meɛna Ṛebbi d yiwen, d nețța i ten-isedduyen akk deg-nneɣ meṛṛa.


Jesús segir við hana: "Trú þú mér, kona. Sú stund kemur, að þér munuð hvorki tilbiðja föðurinn á þessu fjalli né í Jerúsalem. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : A tameṭṭut, amen s wayen ara m-d-iniɣ ! Iteddu-d lweqt anda mačči ɣef wedrar-agi neɣ di Lquds ara yețwaɛbed Baba Ṛebbi.


Hann kenndi í samkundum þeirra, og lofuðu hann allir. 	 Ikeččem ɣer leǧwameɛ n wat Isṛail yesselmad, imdanen meṛṛa țcekkiṛen-t.


Safnið yður heldur fjársjóðum á himni, þar sem hvorki eyðir mölur né ryð og þjófar brjótast ekki inn og stela. 	 Meɛna sxeznet axiṛ igerrujen deg igenwan anda ur llin ibeɛɛac d ṣṣdiḍ isserkuyen, anda ur zmiren ara imakaren ad fetken neɣ ad akren.


til þess að helga hana og hreinsa í laug vatnsins með orði. 	 s weɣḍas n waman d wawal n Sidi Ṛebbi yerra-ț teṣfa iwakken a ț-iqeddem i Sidi Ṛebbi ;


Segið mér, þér sem viljið vera undir lögmáli, heyrið þér ekki hvað lögmálið segir? 	 Init-iyi-d, kunwi yebɣan aț-țilim seddaw leḥkum n ccariɛa, eɛni ur teslim ara i wayen i d-teqqaṛ ccariɛa ?


En hjá krossi Jesú stóðu móðir hans og móðursystir, María, kona Klópa, og María Magdalena. 	 Zdat umidag, tbedd yemma-s n Sidna Ɛisa, weltma-s n yemma-s, Meryem tameṭṭut n Klufas akk-d Meryem tamagdalit.


Þær urðu mjög hræddar og hneigðu andlit til jarðar. En þeir sögðu við þær: "Hví leitið þér hins lifanda meðal dauðra? 	 Ikcem itent lxuf, brant i wallen nsent ɣer lqaɛa ; irgazen-nni nnan-asent : Acuɣeṛ tețqellibemt deg uẓekka win yeddren ?


Fyrir trú hélt hann páska og lét rjóða blóðinu á húsin, til þess að eyðandi frumburðanna skyldi ekki snerta þá. 	 S liman i gefka lameṛ ad zlun izimer n leslak, i gṛucc tiwwura s idammen n izimer-nni iwakken m'ara d-iɛeddi win yessengaren ur yețnal ara imenza i d-ilulen ɣer wat Isṛail.


Og ég heyrði rödd af himni, sem sagði: "Rita þú: Sælir eru dánir, þeir sem í Drottni deyja upp frá þessu. Já, segir andinn, þeir skulu fá hvíld frá erfiði sínu, því að verk þeirra fylgja þeim." 	 Sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan seg igenni teqqaṛ : Aru ayagi, d iseɛdiyen si tura wid ara yemten yili nutni umnen s Lmasiḥ ! Ṛṛuḥ iqedsen yenna : ?-țideț, tura zemren ad steɛfun si leɛtab-nsen axaṭer lecɣal-nni yelhan i xedmen a ten-afen.


En hann tók brauðin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, þakkaði Guði fyrir þau og braut og gaf lærisveinunum að bera fram fyrir mannfjöldann. 	 Sidna Ɛisa yerfed allen-is ɣer yigenni, yeḥmed Ṛebbi icekkeṛ-it, yeddem-ed xemsa-nni teḥbulin n weɣṛum d sin-nni iselman yebḍa-ten, yefka-ten i inelmaden-is a ten- feṛqen i lɣaci.


Eruð þér svo óskynsamir? Þér sem byrjuðuð í anda, ætlið þér nú að enda í holdi? 	 Eɛni ixuṣṣ-ikkun leɛqel ? Amek, di tazwara tețțeklem ɣef Ṛṛuḥ iqedsen, tura tebɣam aț-țețțeklem ɣef yiman-nwen ?


Höggormar og nöðru kyn, hvernig fáið þér umflúið helvítisdóm? 	 A ccetla n izerman ! Amek ara tmenɛem si lɛiqab n ǧahennama ?


Full tvö ár var Páll þar í húsnæði, sem hann hafði leigt sér, og tók á móti öllum þeim, sem komu til hans. 	 Bulus yeqqim sin iseggasen deg wexxam-nni i gekra. Isṭerḥib s kra n win i d-yețțasen a t-iẓer.


Því að hverjum sem hefur, mun gefið verða, og hann mun hafa gnægð, en frá þeim, sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann hefur. 	 Axaṭer kra win yesɛan, a s-nernu ad yili di tawant, ma d win ur nesɛi ara, a s-nekkes ula d ayen yesɛa.


Þannig er einnig tungan lítill limur, en lætur mikið yfir sér. Sjá hversu lítill neisti getur kveikt í miklum skógi. 	 Akken daɣen ula d iles ; ɣas mecṭuḥ deg yiman-is, yețzuxxu s lecɣal imeqqranen. Walit times tamecṭuḥt i gzemren aț-țesseṛɣ tiẓgi tameqqrant.


En þeir sem á undan fóru, höstuðu á hann, að hann þegði. En hann hrópaði því meir: "Sonur Davíðs, miskunna þú mér!" 	 Wid yezwaren țdemmiren-t ɣer deffir qqaṛen-as : Ssusem a k-ihdu Ṛebbi ! Meɛna nețța yețɛeggiḍ akteṛ : A mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i !


Vitið þér ekki, að sá er samlagar sig skækjunni verður ásamt henni einn líkami? Því að sagt er: "Þau tvö munu verða eitt hold." 	 Ur teẓrim ara belli win ara yeznun nețța akk-d yir tameṭṭut ad yuɣal yid-es d yiwen ? Akken yura di tira iqedsen : Di sin ad uɣalen d yiwet n lǧețța.


Þá er líkt um himnaríki og tíu meyjar, sem fóru til móts við brúðgumann með lampa sína. 	 Daymi deg wussan-nni, tagelda n igenwan aț-țecbu ɣer ɛecṛa telmeẓyin i geddmen tiftilin-nsent iwakken ad ṛuḥent ad mmagrent isli.


með valdi að reka út illa anda. 	 a sen-yefk tazmert akken ad ssuffuɣen leǧnun.


Þeir tóku við fénu og gjörðu sem þeim var sagt. Þessi sögusögn hefur verið borin út meðal Gyðinga allt til þessa dags. 	 Iɛsekṛiyen-nni ṭṭfen idrimen-nni, xedmen ayen akk i sen-d-nnan lmuqedmin. Tamsalt-agi țɛawaden-ț-id wat Isṛail ar ass-a.


En ef einhver elskar Guð, þá er hann þekktur af honum. 	 Meɛna win iḥemmlen Sidi Ṛebbi, Sidi Ṛebbi yessen-it.


Ég votta fyrir hverjum þeim manni, sem heyrir spádómsorð þessarar bókar, að leggi nokkur við þau, mun Guð á hann leggja þær plágur, sem um er ritað í þessari bók. 	 Ad ɛeggneɣ i kra win ara d yeslen i yimeslayen i d yețțuweḥḥan di tektabt-agi, ma yella win i gzegden imeslayen, Sidi Ṛebbi a d-yesseɣli fell-as tiwaɣyin yuran di tektab-agi.


Jafnskjótt skundaði hún til konungs og bað hann: "Gef mér þegar á fati höfuð Jóhannesar skírara." 	 Tekcem ɣer ugellid tenna-yas : Efk-iyi-d tura kan aqeṛṛuy n Yeḥya deg uḍebsi !


Og Jesús segir við þá: "Hafið þér aldrei lesið í ritningunum: Sá steinn, sem smiðirnir höfnuðu, er orðinn hyrningarsteinn. Þetta er verk Drottins, og undursamlegt er það í augum vorum. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Leɛmeṛ teɣṛim imeslayen-agi i d-nnant tira iqedsen : Adɣaɣ-nni i ḍeggṛen wid ibennun, d nețța i guɣalen d azṛu alemmas , WWin yeṭṭfen lebni. AA yagi yekka-d s ɣuṛ Ṛebbi, d ayen i ɣ-istɛeǧben .


Hann átti fjórar ógiftar dætur, gæddar spádómsgáfu. 	 Filbas-nni, ɣuṛ-es ṛebɛa yessi-s urɛad zwiǧent, țxebbiṛent-ed s wayen i tent-id-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


En allt það, sem ljósið flettir ofan af, verður augljóst. Því að allt, sem er augljóst, er ljós. 	 lameɛna m'ara d-nekcef ayen xeddmen, lecɣal-nsen țbanen-d di tafat imi anda tella tafat, kullec yețban di tafat.


Þér voruð, bræður, kallaðir til frelsis. Notið aðeins ekki frelsið til færis fyrir holdið, heldur þjónið hver öðrum í kærleika. 	 Ay atmaten, Sidi Ṛebbi ifka yawen tilelli, ur d-țafet ara sebba s wayes ara txedmem s tlelli-agi lebɣi n tnefsit-nwen ; lameɛna beggnet-ed lmaḥibba yellan gar-awen.


Allt það, sem selt er á kjöttorginu, getið þér etið án nokkurra eftirgrennslana vegna samviskunnar. 	 Tzemrem aț-țeččem kra n wayen i gețnuzun di ssuq mbla asteqsi, mbla ma tḥebbṛem,


Þá tók Jesús enn að tala við þá í dæmisögum og mælti: 	 Sidna Ɛisa imeslay-asen-d daɣen s lemtel, yenna-yasen : --


Hermenn spurðu hann einnig: "En hvað eigum vér að gjöra?" Hann sagði við þá: "Hafið ekki fé af neinum, hvorki með ofríki né svikum. Látið yður nægja mála yðar." 	 Iɛeskṛiwen daɣen steqsan-t : I nukkni, d acu ara nexdem ? Yerra-yasen : Ur xeddmet ara lbaṭel, ur țțaṭṭafet ara tajɛelt, setqenɛet kan s lexlaṣ nwen.


Vitið þér ekki, að líkamir yðar eru limir Krists? Á ég þá að taka limi Krists og gjöra þá að skækjulimum? Fjarri fer því. 	 Ur teẓrim ara belli lǧețțat-nwen d lemfaṣel n Lmasiḥ ? Eɛni zemreɣ a d-ddmeɣ lemfaṣel n Lmasiḥ iwakken a ten-erreɣ d lemfaṣel n tmeṭṭut ixeddmen asekkak yeɛni zzna ? Ur zmireɣ ara !


Við hann hafði Guð mælt: "Afkomendur Ísaks munu taldir verða niðjar þínir." 	 nețța iwumi i d-yenna Sidi Ṛebbi : Seg Isḥaq ara k-d-fkeɣ dderya ara irefden isem-ik.


Það reyni ég með því að rifja upp fyrir yður þau orð, sem hinir heilögu spámenn hafa áður talað, og boðorð Drottins vors og frelsara, er postular yðar hafa flutt. 	 Bɣiɣ a d temmektim imeslayen i d-nnan lenbiya iqedsen akk-d lameṛ n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ amsellek nneɣ, i wen-slemden yakan imceggɛen n Sidi Ṛebbi.


Ef vér erum með Kristi dánir, trúum vér því, að vér og munum með honum lifa. 	 imi nemmut akk-d Lmasiḥ, numen daɣen belli a nidir yid-es.


Síðan segir hann: "Ausið nú af og færið veislustjóra." Þeir gjörðu svo. 	 Dɣa yenna-asen : Ɛemmṛet-ed tura kra n waman seg-sent tawim-ten i bab n tmeɣṛa. Kkren xedmen akken i sen-d-yenna.


Og ekki gjörði hann það til þess að frambera sjálfan sig margsinnis, eins og æðsti presturinn gengur inn í hið heilaga á ári hverju með annarra blóð. 	 Lmuqeddem ameqqran ikeččem mkul aseggas ɣer wemkan iqedsen nezzeh, iwakken ad iqeddem idammen n lmal, ma d Lmasiḥ ur ikcim ara iwakken ad isebbel iman-is aṭas n tikkal ;


En þær fávísu sögðu við þær hyggnu: ,Gefið oss af olíu yðar, það er að slokkna á lömpum vorum.' 	 Tungifin-nni nnant i tuḥṛicin : Fkemt-aɣ-d kra si zzit-nkunt, tiftilin-nneɣ qṛib ad xsint.


Úr hópi þeirra eru mennirnir, sem smeygja sér inn á heimilin og ná á band sitt kvensniftum, sem syndum eru hlaðnar og leiðast af margvíslegum fýsnum. 	 Kra seg-sen keččmen ɣer kra n yexxamen, țkellixen tilawin ur nesɛi ara lḥeṛma i gețțawi zzhu n ddunit ;


Sá sem elskar bróður sinn, hann er stöðugur í ljósinu og í honum er ekkert, er leitt geti hann til falls. 	 Win iḥemmlen gma-s, di tafat i gețțili, ur yelli ara deg-s wayen ara t-isseɣlin.


Verið hvorki Gyðingum né Grikkjum né kirkju Guðs til ásteytingar. 	 Ur țțilit ara d sebba n uɣelluy ama i wat Isṛail, ama i iyunaniyen, ama i tejmaɛt n Sidi Ṛebbi,


Þegar hinir tíu heyrðu þetta, gramdist þeim við þá Jakob og Jóhannes. 	 Mi slan i waya, ɛecṛa n inelmaden nniḍen rfan ɣef Yeɛqub akk-d Yuḥenna.


Gætið nú þess, að eigi komi það yfir yður, sem sagt er hjá spámönnunum: 	 Ihi ɣuṛ-wat a d-yedṛu yid-wen wayen i d-nnan lenbiya :


Tak eftir því, sem ég segi. Drottinn mun gefa þér skilning á öllu. 	 Efhem ayen akka i k-d-nniɣ axaṭer d Sidi Ṛebbi ara k-iɛawnen aț-țfehmeḍ kullec.


Þeir sem tóku Jesú höndum, færðu hann til Kaífasar, æðsta prests, en þar voru saman komnir fræðimennirnir og öldungarnir. 	 Wid yeṭṭfen Sidna Ɛisa wwin-t ɣer Kayef, ameqqran n lmuqedmin, anda i nnejmaɛen lɛulama n ccariɛa d imeqqranen n wegdud.


Nú safnast að honum farísear og nokkrir fræðimenn, komnir frá Jerúsalem. 	 Ifariziyen d kra lɛulama n ccariɛa i d-yusan si temdint n Lquds, nnejmaɛen-d ɣer Sidna Ɛisa.


Hinum aftur á móti, sem ekki vinnur, en trúir á hann sem réttlætir óguðlegan, er trú hans reiknuð til réttlætis. 	 Akken daɣen win ur nețkil ara ɣef lxiṛ i gxeddem, meɛna yețkel ɣef Ṛebbi i gețțarran amednub d aḥeqqi, ad yețwaḥseb d aḥeqqi ɣef ddemma n liman-is.


Hinn svaraði: ,Nei, faðir Abraham, en ef einhver kæmi til þeirra frá hinum dauðu, mundu þeir gjöra iðrun.' 	 Ameṛkanti-nni yenna-yas-d : A baba Ibṛahim, ur țḥessisen ara i ccariɛa d lenbiya lameɛna ma yuɣal ɣuṛ-sen yiwen syagi, ad beddlen tikli.


En ef betra þykir að ég fari líka, þá geta þeir orðið mér samferða. 	 Ma yella twalam ilaq ad ṛuḥeɣ nekk s yiman-iw, ad ddun yid-i.


Þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla, þeir sem í borginni eru, flytjist burt, og þeir sem eru á ekrum úti, fari ekki inn í hana. 	 Ass-nni ilaq wid ara yilin di temdint n Lquds ad ffɣen, wid ara yilin di lexla ur keččmen ara ɣer temdint, wid ara yilin di tmurt n Yahuda ad rewlen ɣer idurar.


Nú hef ég ekkert áreiðanlegt að skrifa herra vorum um hann. Þess vegna hef ég leitt hann fram fyrir yður og einkum fyrir þig, Agrippa konungur, svo að ég hafi eitthvað að skrifa að lokinni yfirheyrslu. 	 Ur ufiɣ ula d yiwet n sebba iseḥḥan i ɣef ara ketbeɣ fell-as i Qayṣer ; daymi i t-id-sbeddeɣ zdat wen, ula zdat-ek ay agellid Aɣribas, iwakken m'ara t-beḥten ad yili wayen ara ketbeɣ fell-as.


"Í borg einni var dómari, sem hvorki óttaðist Guð né skeytti um nokkurn mann. 	 Yenna-yasen : Deg yiwet n temdint yella yiwen lqaḍi, ur ițțagad Ṛebbi ur yețqadaṛ imdanen.


En hið andlega kemur ekki fyrst, heldur hið jarðneska, því næst hið andlega. 	 Mačči d amdan n ṛṛuḥ i d-yusan d amezwaru, meɛna d amdan n ddunit, amdan n ṛṛuḥ yerna-d deffir-es.


En þegar ég sá, að þeir gengu ekki beint eftir sannleika fagnaðarerindisins, sagði ég við Kefas í allra áheyrn: "Úr því að þú, sem ert Gyðingur, lifir að heiðingja siðum, en eigi Gyðinga, hvernig ferst þér þá að neyða heiðingja til að lifa að Gyðinga siðum?" 	 Mi walaɣ ur teddun ara akken ilaq am akken i d-yeqqaṛ lexbaṛ n lxiṛ , nniɣ i Buṭrus zdat lɣaci meṛṛa : ma yella kečč yellan seg wat Isṛail tețɛiceḍ am wid ur nelli ara n wat Isṛail, amek ara tḥeṛṣeḍ wid ur nelli ara n wat Isṛail ad ɛicen am wat Isṛail ?


Þá bauð hann fólkinu að setjast á jörðina, 	 Imiren yenna i lɣaci ad qqimen ɣer lqaɛa.


hann sem var framseldur vegna misgjörða vorra og vegna réttlætingar vorrar uppvakinn. 	 Yețțunefk ad immet ɣef ddemma n ddnubat nneɣ, isseḥya-t-id Sidi Ṛebbi si ger lmegtin iwakken a nuɣal d iḥeqqiyen.


En þér segið: Ef maður segir við föður sinn eða móður: ,Það, sem þér hefði getað orðið til styrktar frá mér, er korban,' það er musterisfé, 	 Ma d kunwi tesselmadem belli yezmer yiwen ad yini i baba-s neɣ i yemma-s : « Ayen s wacu ilaq a kkun-refdeɣ, fkiɣ-t d lqeṛban, ( yeɛni d lweɛda i Ṛebbi ). »


En vér bjóðum yður, bræður, í nafni Drottins vors Jesú Krists, að þér sneiðið hjá hverjum þeim bróður, er lifir óreglulega og ekki eftir þeirri kenningu, sem þeir hafa numið af oss. 	 Ay atmaten a kkun-nenhu s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ : sbeɛdet iman-nwen ɣef atmaten imeɛdazen, ițɛicin akken bɣan, mačči am akken i wen-t-nesselmed.


Vér höfum á einum líkama marga limi, en limirnir hafa ekki allir sama starfa. 	 Am akken nesɛa aṭas n lemfaṣel di lǧețța-nneɣ, meɛna mkul yiwen si lemfaṣel-nni s lxedma-ines,


Því ekki lagði hann undir engla hinn komandi heim, sem vér tölum um. 	 Mačči i lmalayekkat iwumi yefka Sidi Ṛebbi lḥekma ɣef ddunit i d-iteddun i ɣef d-nețmeslay.


[Ef þér fyrirgefið ekki, mun faðir yðar á himnum ekki heldur fyrirgefa misgjörðir yðar.]" 	 eɛna ma yella ur tețsemmiḥem ara i wiyaḍ, baba-twen yellan deg igenwan ur wen-ițsemmiḥ ara ddnubat-nwen daɣen i kunwi. ]


Eða höggorm, þegar hann biður um fisk? 	 Neɣ, anwa deg-wen ara yefken azrem i mmi-s ma yella yessuter-as-d aslem ?


Bróðir mun selja bróður í dauða og faðir barn sitt. Börn munu rísa gegn foreldrum og valda þeim dauða. 	 Amdan ad yefk gma-s ɣer lmut, ababat ad yefk mmi-s, dderya a d kkren ɣer imawlan-nsen, a ten ssiwḍen ɣer lmut.


Hann er sá sem um er ritað: Sjá, ég sendi sendiboða minn á undan þér, er greiða mun veg þinn fyrir þér. 	 Yeḥya d win i ɣef yura di tira iqedsen : Atan ad zzewreɣ amceggeɛ-inu zdat-ek iwakken a k-iheggi abrid.


Ég segi þetta ekki sem skipun, heldur bendi ég á áhuga annarra til þess að reyna, hvort kærleiki yðar er einnig einlægur. 	 Mačči d lameṛ i bɣiɣ a wen-d fkeɣ ; ḥkiɣ-awen amek i zewṛen wiyaḍ, iwakken a kkun-jeṛṛbeɣ ma tesɛam leḥmala n tideț neɣ ala.


Því að þau eru þjónn Guðs þér til góðs. En ef þú gjörir það sem illt er, þá skaltu óttast. Yfirvöldin bera ekki sverðið ófyrirsynju, þau eru Guðs þjónn, hegnari til refsingar þeim er aðhefst hið illa. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi yefka-d lḥukuma i nnfeɛ-inek, meɛna ma txedmeḍ cceṛ, ɣas aggad-iț axaṭer Sidi Ṛebbi yefka i lḥukkam tazmert s wayes ara k-ɛaqben s lmut. Lḥukkam agi qeddcen ɣef Sidi Ṛebbi iwakken a d-sbanen urrif-is m'ara ɛaqben wid ixeddmen cceṛ.


því að hann kenndi þeim eins og sá, er vald hefur, og ekki eins og fræðimenn þeirra. 	 axaṭer isselmad-iten s tissas, mačči am lecyux-nsen.


Já, faðir, svo var þér þóknanlegt. 	 Ih a Baba Ṛebbi ! Ḥemmdeɣ-k imi d wagi i d lebɣi-k.


Á eftir þeim kom hinn þriðji engill og sagði hárri röddu: "Ef einhver tilbiður dýrið og líkneski þess og fær merki á enni sitt eða hönd sína, 	 Lmelk wis tlata, yetbeɛ-iten yeqqaṛ s ṣṣut ɛlayen : Win ara iseǧden zdat leɛqiṛa akk-d lmeṣnuɛ-ines yerna yeqbel ticṛeṭ ɣef wunyir-is neɣ ɣef wufus-is,


og með alls konar ranglætisvélum, sem blekkja þá, sem glatast, af því að þeir veittu ekki viðtöku og elskuðu ekki sannleikann, svo að þeir mættu verða hólpnir. 	 ad issexdem lekdeb d lbaṭel iwakken ad ikellex wid iḍaɛen, axaṭer ur qbilen ara leḥmala n tideț s wayes ara țwaselken.


Látið frið Krists ríkja í hjörtum yðar, því að til friðar voruð þér kallaðir sem limir í einum líkama. Verðið þakklátir. 	 Sɛut lehna n Lmasiḥ deg ulawen nwen iwakken aț-țilim d yiwen, ḥemmdet Sidi Ṛebbi imi ɣer lehna-agi i wen-d-yessawel.


Þegar farísear sáu það, sögðu þeir við lærisveina hans: "Hvers vegna etur meistari yðar með tollheimtumönnum og bersyndugum?" 	 Ifariziyen mi walan ayagi nnan i inelmaden-is : Acuɣeṛ Ssid-nwen iteț akk-d imekkasen d yir imdanen ?


Gyðingarnir, sem voru heima hjá Maríu að hugga hana, sáu, að hún stóð upp í skyndi og gekk út, og fóru þeir á eftir henni. Þeir hugðu, að hún hefði farið til grafarinnar að gráta þar. 	 Wid yellan țṣebbiṛen deg-s deg wexxam, mi ț-walan tekker teffeɣ s tazzla, ḍefṛen-ț, nwan ɣer u?ekka i tṛuḥ iwakken aț-țețru ɣef gma-s.


Svo eiga og djáknar að vera heiðvirðir, ekki tvímælismenn, ekki sólgnir í vín, ekki gefnir fyrir ljótan gróða. 	 Iqeddacen n tejmaɛt daɣen ilaq ad sɛun leqdeṛ, ad ilin d irgazen iteṭṭfen deg awal-nsen, ad xḍun i tissit n ccṛab akk-d rrbeḥ n lexdeɛ.


Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða. 	 Igenni d lqaɛa ad fnun ma d imeslayen-iw ur fennun ara.


Jesús svaraði: "Far þú, sonur þinn lifir." Maðurinn trúði því orði, sem Jesús mælti til hans, og fór af stað. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ṛuḥ, atan mmi-k yeḥla ! Argaz-nni yumen s wayen i s-d yenna Sidna Ɛisa, dɣa yuɣal


Forðast þú hinar vanheilögu hégómaræður, því að þeim, er leggja stund á þær, skilar lengra áfram í guðleysi, 	 Xḍu i yimeslayen ur nesɛi lmeɛna i gxulfen liman axaṭer wid i ten itebɛen simmal țzaden teffɣen i webrid n Ṛebbi.


Þá sló þögn á allan hópinn, og menn hlýddu á Barnabas og Pál, er þeir sögðu frá, hve mörg tákn og undur Guð hafði látið þá gjöra meðal heiðingjanna. 	 Akken ma llan di tejmaɛt ssusmen, dɣa smeḥsisen i Bulus d Barnabas i d-iḥekkun licaṛat d leɛǧayeb i gexdem Sidi Ṛebbi yis-sen ger leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail.


stigu út í bát og lögðu af stað yfir um vatnið til Kapernaum. Myrkur var skollið á, og Jesús var ekki enn kominn til þeirra. 	 Rekben taflukt ad zegren ɣer ugemmaḍ, ɣer Kafernaḥum. Yeɣli-d yakan ṭṭlam, Sidna Ɛisa urɛad yelḥiq ɣuṛ-sen.


og frá Jesú Kristi, sem er votturinn trúi, frumburður dauðra, höfðinginn yfir konungum jarðarinnar. Hann elskar oss og leysti oss frá syndum vorum með blóði sínu. 	 s ɣuṛ Sidna Ɛisa Lmasiḥ inigi n ṣṣeḥ, amezwaru i d-iḥyan si ger lmegtin, agellid n igelliden n ddunit ! Nețța i ɣ-iḥemmlen, i ɣ-isellken si ddnubat nneɣ s idammen-is yuzzlen fell-aneɣ,


Hann segir við hann: ,Vinur, hvernig ert þú hér kominn og ert ekki í brúðkaupsklæðum?' Maðurinn gat engu svarað. 	 yenna-yas : Ay amdakkel, amek i d-tkecmeḍ ɣer dagi mbla llebsa n tmeɣṛa yețwaheggan i yinebgawen ? AArgaz-nni yessusem, ur yufi d acu ara s-yini.


Nýtt boðorð gef ég yður, að þér elskið hver annan. Eins og ég hef elskað yður, skuluð þér einnig elska hver annan. 	 A wen-d-fkeɣ yiwen n lameṛ d ajdid : « myeḥmalet wway gar awen. Akken i kkun-ḥemmleɣ, myeḥmalet wway gar-awen.»


Þetta talaði Jesús, hóf augu sín til himins og sagði: "Faðir, stundin er komin. Gjör son þinn dýrlegan, til þess að sonurinn gjöri þig dýrlegan. 	 Mi d-yenna imeslayen-agi, Sidna Ɛisa yerfed allen-is ɣer igenni, yenna : -- A Baba, yewweḍ-ed lweqt ! Sbeggen-ed tamanegt n Mmi-k iwakken ula d nețța a d-isbeggen tamanegt-ik !


Ég og faðirinn erum eitt." 	 axaṭer nekk d Baba, d yiwen.


En umfram allt, bræður mínir, sverjið ekki, hvorki við himininn né við jörðina né nokkurn annan eið. En já yðar sé já, nei yðar sé nei, til þess að þér fallið ekki undir dóm. 	 Ay atmaten-iw, ur țgallat s igenni, ur țgallat s lqaɛa neɣ s wayen nniḍen, meɛna init kan ih neɣ ala, iwakken ur kkun-ițḥasab ara Sidi Ṛebbi.


Á þessum dögum stóð Pétur upp meðal bræðranna. Þar var saman kominn flokkur manna, um eitt hundrað og tuttugu að tölu. Hann mælti: 	 Deg ussan-nni, llan nnejmaɛen azal n meyya uɛecrin n wayetmaten, yekker-ed Buṭrus gar-asen, yenna-d :


Þar fastaði hann fjörutíu daga og fjörutíu nætur og var þá orðinn hungraður. 	 Mi guẓam ṛebɛin wussan d ṛebɛin wuḍan, yuɣal yelluẓ.


Ekki þarf ég vitnisburð manns, en ég segi þetta til þess, að þér megið frelsast. 	 Nekk ur țkileɣ ara ɣef cchada n wemdan, nniɣ-awen-d annect-agi akken aț-țețwasellkem.


að opna augu þeirra og snúa þeim frá myrkri til ljóss, frá Satans valdi til Guðs, svo að þeir öðlist fyrir trú á mig fyrirgefningu syndanna og arf með þeim, sem helgaðir eru.' 	 iwakken a d ffɣen si ṭṭlam ɣer tafat, si tezmert n Cciṭan ɣer tezmert n Ṛebbi, ad amnen yis-i, iwakken a sen-neɛfuɣ ddnubat-nsen, ad sɛun amkan ger wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi.


Pílatus spurði hann þá: "Ert þú konungur Gyðinga?" Jesús svaraði: "Þú segir það." 	 Bilaṭus isteqsa-t s imeslayen-agi : D kečč i d agellid n wat Isṛail ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id.


Og sá, sem í hásætinu sat, sagði: "Sjá, ég gjöri alla hluti nýja," og hann segir: "Rita þú, því að þetta eru orðin trúu og sönnu." 	 Win akken yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma yenna : Tura rriɣ-ed kullec d ajdid. Yenna daɣen : Aru imeslayen-agi, axaṭer imeslayen-iw ṣeḥḥan yerna deg-sen lețkal.


Hafi ég eingöngu að hætti manna barist við villidýr í Efesus, hvaða gagn hefði ég þá af því? Ef dauðir rísa ekki upp, etum þá og drekkum, því að á morgun deyjum vér! 	 Ma yella ɣef ddemma n ccan n yemdanen i nnuɣeɣ d lewḥuc di temdint n Ifasus, acu n lfayda i sɛiɣ ? Ihi m'ur d-ḥeggun ara lmegtin : a nṛuḥ kan a nečč, a nsew axaṭer azekka a nemmet akken i t-id-iqqaṛ yiwen n lemtel.


En fyrir þá sök var mér miskunnað, að Kristur Jesús skyldi sýna á mér fyrstum gjörvallt langlyndi sitt, þeim til dæmis, er á hann munu trúa til eilífs lífs. 	 Iḥunn-ed fell-i nekk yellan d amednub ameqqran iwakken a d-isbeggen ṛṛeḥma-s yerna ad iliɣ d lemtel sya ɣer zdat i wid ara yamnen yis ad sɛun tudert n dayem.


Verðið því eftirbreytendur Guðs, svo sem elskuð börn hans. 	 Cbut Sidi Ṛebbi baba-twen imi tellam d arraw-is eɛzizen ;


og sá tvo engla í hvítum klæðum sitja þar sem líkami Jesú hafði legið, annan til höfða og hinn til fóta. 	 twala snat lmalayekkat s llebsa tamellalt, qqimen deg wemkan-nni anda akken i ssersen lǧețța n Sidna Ɛisa, yiwen ɣer uqeṛṛuy wayeḍ ɣer iḍaṛṛen,


,Jafnvel það dust, sem loðir við fætur vora úr borg yðar, þurrkum vér af oss handa yður. Vitið samt þetta, að Guðs ríki er komið í nánd.' 	 « a nezwi ula d aɣebbaṛ n taddart-nwen i d-ineṭḍen deg yiḍaṛṛen nneɣ, meɛna ḥṣut belli tageldit n Ṛebbi tewweḍ-ed ɣuṛ-wen.


Nú gjörðu þeir svo, og fengu þeir þá mikinn fjölda fiska, en net þeirra tóku að rifna. 	 Mi xedmen akken i sen-yenna Sidna Ɛisa, ṭṭfen-d aṭas n iselman ( lḥut ), armi qṛib ad qeṛsen icebbaken nsen.


Og um fjörutíu ára skeið fóstraði hann þá í eyðimörkinni. 	 Iḥuder-iten azal n ṛebɛin iseggasen deg unezṛuf n Sinay.


Vel mættu þeir, sem koma yður í uppnám, aflima sig. 	 Wid-nni i kkun-icewwlen ɣef ṭṭhaṛa ad ṛuḥen ihi ad ɛegben iman-nsen.


Á nafn hans munu þjóðirnar vona. 	 Imiren leǧnas meṛṛa ad ssirmen ɣuṛ-es, fell-as ara țeklen.


Og friður Guðs, sem er æðri öllum skilningi, mun varðveita hjörtu yðar og hugsanir yðar í Kristi Jesú. 	 imiren lehna n Sidi Ṛebbi i gugaren yal tamusni, aț-țeḥrez ulawen-nwen d ixemmimen nwen di Ɛisa Lmasiḥ.


Fjarri fer því. Vér sem dóum syndinni, hvernig ættum vér framar að lifa í henni? 	 Ala ! Nukni i gemmuten ɣef ddemma n ddnub, amek ara nkemmel a nețɛici deg-s ?


Þess vegna segi ég yður: Guðs ríki verður frá yður tekið og gefið þeirri þjóð, sem ber ávexti þess. 	 Daymi i wen-qqaṛeɣ : Tagelda n igenwan a wen tețwakkes, aț-țețțunefk i leǧnas nniḍen ara d-ifken lɣella.


En Pétur sagði þeim þá alla söguna frá rótum og mælti: 	 Dɣa Butṛus yebda a sen-d-iḥekku ayen akk yedṛan, yenna-yasen :


Verið gyrtir um lendar, og látið ljós yðar loga, 	 Heggit iman-nwen, ɛiwzet, beggset ɣef yiman-nwen tceɛlem tiftilin-nwen !


Þegar ég er farinn burt og hef búið yður stað, kem ég aftur og tek yður til mín, svo að þér séuð einnig þar sem ég er. 	 M'ara wen-heggiɣ amkan, a d uɣaleɣ a kkun-awiɣ yid-i akken anda lliɣ aț-țilim ula d kunwi.


Pílatus spurði hann: "Ert þú konungur Gyðinga?" Hann svaraði: "Þú segir það." 	 Bilaṭus yesteqsa-t yenna yas : D kečč i d agellid n wat Isṛail ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id.


Síðan fóru lærisveinarnir aftur heim til sín. 	 Sin inelmaden-nni uɣalen ɣer yexxamen-nsen.


tók hann síðan ofan, sveipaði línklæði og lagði í gröf, höggna í klett, og hafði þar enginn verið áður lagður. 	 Iṣubb-it-id seg umidag, yețțel-it di lekfen, yessers-it deg uẓekka yeɣzan deg wezṛu anda ur yemḍil ula d yiwen.


Höfðingi nokkur spurði hann: "Góði meistari, hvað á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?" 	 Yiwen umeṛkanti isteqsa Sidna Ɛisa yenna-yas : Ay argaz n lɛali, d acu i yi ilaqen a t-xedmeɣ iwakken ad sɛuɣ tudert n dayem ?


Blessið þá, er ofsækja yður, blessið þá, en bölvið þeim ekki. 	 Dɛut s lxiṛ i wid i kkun ițqehhiṛen, deɛɛut s lxiṛ, ur deɛɛut ara s cceṛ ;


Verið ætíð glaðir. 	 Ilit dayem di lfeṛḥ,


En ef þér hafið beiskan ofsa og eigingirni í hjarta yðar, þá stærið yður ekki og ljúgið ekki gegn sannleikanum. 	 Meɛna ma yella ul-nwen yeččuṛ ț-țismin tirẓaganin yerna tebɣam a d-tekkem sennig wiyaḍ ; ur xeddmet ara ccan i yiman-nwen, ur skiddibet ara, ur nekkṛet ara tideț.


Og hann segir við hann: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér munuð sjá himininn opinn og engla Guðs stíga upp og stíga niður yfir Mannssoninn." 	 S tideț qqaṛeɣ-awen : aț-țwalim igenni yeldi, lmalayekkat n Sidi Ṛebbi țțalint țṣubbunt sennig Mmi-s n bunadem.


Gefur lindin úr sama uppsprettuauga bæði ferskt og beiskt vatn? 	 Eɛni yezmer yiwen n lɛinseṛ a d-yefk aman ḥlawen akk-d wid ṛẓagen ?


Þess vegna, bræður mínir, sækist eftir spádómsgáfunni og aftrið því ekki, að talað sé tungum. 	 Akka ihi ay atmaten, ssirmet a d-tețxebbiṛem s ɣuṛ Ṛebbi. Ur qeṭṭɛet ara i win yebɣan ad immeslay s tutlayin ur nețwassen ara,


Því sendi ég jafnskjótt til þín, og vel gjörðir þú að koma. Nú erum vér hér allir fyrir augsýn Guðs til að heyra allt, sem Drottinn hefur boðið þér." 	 Imiren ceggɛeɣ-en ɣuṛ-ek ; tanemmirt-ik imi d-tusiḍ. Tura ihi aql-aɣ akk dagi zdat Sidi Ṛebbi iwakken a nsel s ɣuṛ-ek, ayen akk i k-d-yumeṛ Sidi Ṛebbi a ɣ-t-id-tiniḍ.


Hvaða ávöxtu höfðuð þér þá? Þá sem þér nú blygðist yðar fyrir, því að þeir leiða að lokum til dauða. 	 Acu i trebḥem s lecɣal-nni s wayes tessetḥam tura, lecɣal-nni i gețțawin ɣer lmut.


Allt í einu stóð engill Drottins hjá honum og ljós skein í klefanum. Laust hann á síðu Pétri, vakti hann og mælti: "Rís upp skjótt!" Og fjötrarnir féllu af höndum hans. 	 Taswiɛt kan, ataya lmelk n Sidi Ṛebbi iḍheṛ-as-d ; yiwet n tafat tameqqrant tceɛceɛ-ed di lḥebs-nni. Lmelk-nni yennul idis n Buṭrus, issendekwal-it-id yenna-yas : Ɣiwel Kker ! Imiren kan, qqeṛsent snasel-nni ɣlint-ed seg ifassen-is.


Hann svaraði: "Maður að nafni Jesús gjörði leðju og smurði á augu mín og sagði mér að fara til Sílóam og þvo mér. Ég fór og fékk sjónina, þegar ég var búinn að þvo mér." 	 Nețța yerra-yasen : Argaz-nni iwumi qqaṛen Ɛisa yexleḍ akal s tsusaf-is, yeḍla-t i wallen-iw, yenna-yi-d : « Ṛuḥ aț-țessirdeḍ di tala n Silwi.» Mi ṛuḥeɣ ssardeɣ, imiren kan yuɣal iyi-d yeẓri.


Fyrir því, mínir elskuðu, flýið skurðgoðadýrkunina. 	 A wid eɛzizen fell-i, xḍut i weɛbad n ssadaț.


Á sama hátt saurga og þessir draumvilltu menn líkamann, meta að engu drottinvald og lastmæla tignum. 	 imdanen-agi daɣen i d-ikecmen gar-aneɣ xeddmen am nutni, tirga-nsen ssawaḍent-țen ad xedmen ticmatin, ur setɛeṛfen ara s lḥekma n Sidi Ṛebbi, reggmen ula d lmalayekkat yellan deg igenwan.


og mælti: ,Kornelíus, bæn þín er heyrð, og Guð hefur minnst ölmusugjörða þinna. 	 yenna-yi-d : « A Kurnilyus ! Sidi Ṛebbi yeqbel taẓallit-ik akk-d lewɛadi i tețțakeḍ i igellilen.


Allir eru þeir fallnir frá, allir saman ófærir orðnir. Ekki er neinn sem auðsýnir gæsku, ekki einn einasti. 	 ulac win ixeddmen lxiṛ, ulac ula d yiwen.


Jesús sagði við þá: "Gætið yðar, varist súrdeig farísea og saddúkea." 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ḥadret iman-nwen seg iɣes n temtunt n ifariziyen d isaduqiyen !


því að Demas hefur yfirgefið mig vegna þess að hann elskaði þennan heim. Hann er farinn til Þessaloníku. Kreskes er farinn til Galatíu og Títus til Dalmatíu. 	 Gma-tneɣ Dimas yeǧǧa-yi, yewwi-t zzhu n ddunit, iṛuḥ ɣer temdint n Tisalunik. Gma-tneɣ Krisis iṛuḥ ɣer tmurt n Galasya, ma d gma-tneɣ Tit iṛuḥ ɣer tmurt n Dalmasya.


Ég varð mjög glaður í Drottni yfir því, að hagur yðar hefur loks batnað svo aftur, að þér gátuð hugsað til mín. Að sönnu hafið þér hugsað til mín, en gátuð ekki sýnt það. 	 Feṛḥeɣ aṭas am akken ț-țukci i yi-d-ifka Ssid-nneɣ mi walaɣ ul-nwen iɛawed iǧǧuǧeg-ed ɣuṛ-i, tețḥebbiṛem fell-i ; ẓriɣ tețḥebbiṛem fell-i , lameɛna ur wen-d-teɣli ara teswiɛt iwakken a yi-t-id-tbeggnem.


En ef ég dæmi, er dómur minn réttur, því ég er ekki einn, með mér er faðirinn, sem sendi mig. 	 Ma yella yewwi-d lḥal ad ḥekmeɣ, ad ḥekkmeɣ s lḥeqq axaṭer ur lliɣ ara weḥd-i, Baba Ṛebbi i yi-d-iceggɛen yella yid-i.


Blindist augu þeirra, til þess að þeir sjái ekki, og gjör bak þeirra bogið um aldur. 	 A d-yeɣli ṭṭlam ɣef wallen-nsen iwakken ur țwalin ara, lqedd-nsen ad yeknu i dayem !


Þegar þau voru farin, sögðu þau sín á milli: "Þessi maður fremur ekkert, sem varðar dauða eða fangelsi." 	 Mi kkren ad ṛuḥen, nnan wway gar-asen : Argaz-agi ur ixdim ula d acemma yuklalen lmut neɣ lḥebs.


Hví dæmið þér ekki af sjálfum yður, hvað rétt sé? 	 Acuɣeṛ ur tețmeyyizem ara s yiman-nwen ɣef wayen yellan d lḥeqq ?


Honum, sem megnar að styrkja yður með fagnaðarerindinu, sem ég boða, og í prédikuninni um Jesú Krist samkvæmt opinberun þess leyndardóms, sem frá eilífum tíðum hefur verið dulinn, 	 Yețțubarek Sidi Ṛebbi yesɛan tazmert a ɣ-yesseǧhed di liman, akken i t-țbecciṛeɣ di lexbaṛ n lxiṛ i d yewwi Sidna Ɛisa Lmasiḥ, iwakken a d-isban lbaḍna n Sidi Ṛebbi yețwaffren seg wasmi tebda ddunit,


Þeir vita nú, að allt, sem þú hefur gefið mér, er frá þér, 	 Tura ẓran belli ayen akk i yi-d-tefkiḍ s ɣuṛ-ek i d-yekka ;


Margir höstuðu á hann, að hann þegði, en hann hrópaði því meir: "Sonur Davíðs, miskunna þú mér!" 	 Aṭas i gețɛeggiḍen fell-as iwakken ad issusem, meɛna nețța yețsuɣu akteṛ yeqqaṛ : A mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i !


Það helgast af orði Guðs og bæn. 	 axaṭer ayen akk i d yețwaxelqen iṣeffu-t wawal n Ṛebbi akk-d țẓallit.


Fáum dögum síðar tók yngri sonurinn allt fé sitt og fór burt í fjarlægt land. Þar sóaði hann eigum sínum í óhófsömum lifnaði. 	 Mi Ɛeddan kra n wussan, ikker ameẓyan-nni ijmeɛ-ed akk amur-is, izzenz-it, ibeddel tamurt, iṛuḥ ɣer yiwet n tmurt ibeɛden. Dinna yewwi-t zzhu, yesṛuḥ ayen akk yesɛa.


Enginn tekur sér sjálfum þennan heiður, heldur er hann kallaður af Guði, eins og Aron. 	 Yiwen ur izmir ad yeṭṭef amkan n lmuqeddem ameqqran ma yella mačči d Sidi Ṛebbi i t-id-isbedden, am akken i gesbedd nnbi Haṛun.


En Jesús sagði við lærisveina sína: "Sannlega segi ég yður: Torvelt verður auðmanni inn að ganga í himnaríki. 	 Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : A wen-iniɣ s tideț : iwɛeṛ aṭas i umeṛkanti ad ikcem ɣer tgelda n igenwan !


Rétt þú út hönd þína til að lækna og lát tákn og undur verða fyrir nafn þíns heilaga þjóns, Jesú." 	 Ssers-ed afus-ik iwakken ad ḥlun imuḍan, iwakken a d-ilint licaṛat d lbeṛhanat s yisem n Sidna Ɛisa aqeddac-ik imqeddes.


og konur nokkrar, er læknaðar höfðu verið af illum öndum og sjúkdómum. Það voru þær María, kölluð Magdalena, er sjö illir andar höfðu farið úr, 	 ddant daɣen kra n tilawin i gesseḥla si lehlakat-nsent, tid iwumi yessufeɣ leǧnun. Tella gar-asent Meryem iwumi qqaṛen tamagdalit ițwasellken si sebɛa leǧnun,


Varð þá skyndilega gnýr af himni eins og aðdynjanda sterkviðris og fyllti allt húsið, þar sem þeir voru. 	 Taswiɛt kan, yekka-d yiwen n lḥess ameqqran seg igenni am waḍu iǧehden, yeččuṛ akk axxam-nni anda qqimen.


Sérhvert hús er gjört af einhverjum, en Guð er sá, sem allt hefur gjört. 	 Axaṭer yal axxam yella win i t-yebnan, ma d win i d-ixelqen kra yellan, d Sidi Ṛebbi.


Þannig lýsi ljós yðar meðal mannanna, að þeir sjái góð verk yðar og vegsami föður yðar, sem er á himnum. 	 Akka i glaq aț-țecceɛceɛ tafat-nwen zdat yemdanen, iwakken ad walin lecɣal-nwen ilhan, yerna ad ḥemden Baba-twen yellan deg igenwan.


Ég varð þjónn þessa fagnaðarerindis, af því að Guð gaf mér gjöf náðar sinnar með krafti máttar síns. 	 Uɣaleɣ d aqeddac n lexbaṛ-agi n lxiṛ n Lmasiḥ s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ț-țezmert-is ixeddmen deg-i ;


Sat nú Pétur í fangelsinu, en söfnuðurinn bað heitt til Guðs fyrir honum. 	 Butṛus ihi yella di lḥebs ; ma ț-țajmaɛt n watmaten tezga di tẓallit, tdeɛɛu fell-as ɣer Sidi Ṛebbi.


Ekki þarf ég vitnisburð manns, en ég segi þetta til þess, að þér megið frelsast. 	 Nekk ur țkileɣ ara ɣef cchada n wemdan, nniɣ-awen-d annect-agi akken aț-țețwasellkem.


Og engli safnaðarins í Sardes skalt þú rita: Þetta segir sá sem hefur þá sjö anda Guðs og stjörnurnar sjö. Ég þekki verkin þín, að þú lifir að nafninu, en ert dauður. 	 Aru i lmelk n tejmaɛt n temdint n Sardas : atah wayen i d-yeqqaṛ Win yesɛan sebɛa leṛwaḥ, yeṭṭfen sebɛa yitran : ?riɣ lecɣal-ik, qqaṛen belli teddreḍ, lameɛna kečč temmuteḍ.


Þeir hafa úthellt blóði heilagra og spámanna, og því hefur þú gefið þeim blóð að drekka. Maklegir eru þeir þess." 	 Axaṭer nutni ssazlen idammen n yimqedsen akk-d lenbiya, daymi i sen-tefkiḍ ula d kečč ad swen idammen, axaṭer d ayen uklalen.


Fátæka hafið þér jafnan hjá yður og getið gjört þeim gott, nær þér viljið, en mig hafið þér ekki ávallt. 	 Igellilen ad ilin daymen gar-awen, tzemrem a ten-tɛiwnem melmi i wen yehwa ; ma d nekkini ur țɣimiɣ ara daymen yid-wen.


En Pétur kvað enn fastar að: "Þó að ég ætti að deyja með þér, þá mun ég aldrei afneita þér." Eins töluðu þeir allir. 	 Meɛna Buṭrus yenna-yas daɣen : Ad qebleɣ ad dduɣ yid-ek ula ɣer lmut wala a k-nekkṛeɣ. Inelmaden nniḍen nnan-d meṛṛa akken.


Guð friðarins sé með yður öllum. Amen. 	 Sidi Ṛebbi yellan d Bab n lehna ad yili yid-wen meṛṛa ! Amin !


Og hann sagði við þá: "Þetta er blóð mitt, blóð sáttmálans, úthellt fyrir marga. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ayagi d idammen n leɛqed amaynut, d idammen-iw ara yazlen ɣef waṭas n yemdanen.


svo að þér hegðið yður eins og Drottni er samboðið, honum til þóknunar á allan hátt, og fáið borið ávöxt í öllu góðu verki og vaxið að þekkingu á Guði. 	 S wakka, aț-țleḥḥum s tikli yebɣa Sidi Ṛebbi iwakken a s tɛeǧbem di kullec, a d-tefkem lfakya yelhan, yerna aț-țnernim di tmusni n Sidi Ṛebbi,


Hann fór út í þann bátinn, er Símon átti, og bað hann að leggja lítið eitt frá landi, settist og tók að kenna mannfjöldanum úr bátnum. 	 Sidna Ɛisa yuli ɣer yiwet si teflukin-nni, tin yellan n Semɛun, yenna-yas ad ibɛed acemma ɣef rrif. Yeqqim , yebda yesselmad-ed lɣaci syenna.


Fyrst Guð er orðinn dýrlegur í honum, mun Guð og gjöra hann dýrlegan í sér, og skjótt mun hann gjöra hann dýrlegan. 	 Imi yis ara yețwaɛuzz, Ṛebbi daɣen ad iɛuzz Mmi-s n bunadem yerna qṛib a d-yedṛu.


Þér heyrðuð, að ég sagði við yður: ,Ég fer burt og kem til yðar.' Ef þér elskuðuð mig, yrðuð þér glaðir af því, að ég fer til föðurins, því faðirinn er mér meiri. 	 Teslam-d mi wen-d-nniɣ ad ṛuḥeɣ meɛna a d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen. Lemmer tḥemmlem-iyi, tili tfeṛḥem imi teẓram ɣer Baba ara ṛuḥeɣ, axaṭer Baba yugar-iyi.


Guð hefur sagt: ,Heiðra föður þinn og móður,' og: ,Hver sem formælir föður eða móður, skal dauða deyja.' 	 Yak d ṣṣeḥ, Ṛebbi yenna-d : Qadeṛ baba-k d yemma-k, yyenna daɣen : Kra win ara ineɛlen baba-s d yemma-s, ad yețwaḥkem fell-as s lmut.


En sumt féll í góða jörð, kom upp, óx og bar ávöxt, það gaf þrítugfaldan, sextugfaldan og hundraðfaldan ávöxt." 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin deg wakal yelhan, mi gman, nnernan fkan-d tigedrin ; ta tefka-d tlatin n tɛeqqayin, tayeḍ sețțin, tayeḍ meyya.


Þeir lögðu þá fast að honum og sögðu: "Vertu hjá oss, því að kvölda tekur og degi hallar." Og hann fór inn til að vera hjá þeim. 	 Lameɛna nutni ḥellelen-t nnan-as : Qqim yid-nneɣ, atan ț-țameddit, qṛib a d-yeɣli yiḍ. Sidna Ɛisa ikcem ad yeqqim yid-sen.


Auðmýkið yður fyrir Drottni og hann mun upphefja yður. 	 Anzet i Sidi Ṛebbi, nețța a kkun yerfed.


Hann sagði: "Gjörið iðrun, himnaríki er í nánd." 	 iqqaṛ-ed : Tubet, beddlet tikli, axaṭer tagelda n igenwan tqeṛṛeb-ed.


Þú hefur elskað réttlæti og hatað ranglæti. Því hefur Guð, þinn Guð, smurt þig gleðinnar olíu fram yfir þína jafningja. 	 Tḥemmleḍ lḥeqq tkeṛheḍ lbaṭel, daymi a Ṛebbi, Illu-inek , idhen aqeṛṛuy-ik s zzit n lfeṛḥ, isbedd-ik d agellid, d k ečč i gextaṛ ger yeṛfiqen-ik.


Maður kom fram, sendur af Guði. Hann hét Jóhannes. 	 Yella yiwen wergaz yețwaceggeɛ ed s ɣuṛ Ṛebbi, argaz-agi isem-is Yeḥya ;


Hver yðar sest ekki fyrst við, ef hann ætlar að reisa turn, og reiknar kostnaðinn, hvort hann eigi nóg til að ljúka verkinu? 	 Anwa deg-wen ma yebɣa ad ibnu lbeṛǧ, ur yețɣimi ara ad ixdem uqbel leḥsab-is, iwakken ad iẓer ma yezmer a t-ifak ?


En íklæðist yfir allt þetta elskunni, sem er band algjörleikans. 	 Nnig n wayagi meṛṛa sɛut leḥmala, ț-țin i gesdukkulen ulawen.


Hann sneiði hjá illu og gjöri gott, ástundi frið og keppi eftir honum. 	 Ad issebɛed iman-is ɣef cceṛ, + ad ixeddem ayen yelhan,+ ad ițnadi amek ara yili dayem di talwit,+ +


og básúnuhljóms og raustar sem talaði svo að þeir, sem hana heyrðu, báðust undan því að meira væri til sín talað. 	 ur teslim ara am nutni i ṣṣut n lbuq neɣ i ṛṛɛud n lehḍur-nni armi eɛnan ɣer Ṛebbi ur sen-d-irennu ula d yiwen n wawal.


Ég álít mig þó ekki í neinu standa hinum stórmiklu postulum að baki. 	 Akken walaɣ, ṛṛusul-nni i tḥesbem d imeqqranen ur iyi-yifen deg wacemma.


En ég sagði: ,Nei, Drottinn, engan veginn, því að aldrei hefur neitt vanheilagt né óhreint komið mér í munn.' 	 Lameɛna nniɣ-as : ala a Sidi ! Leɛmeṛ yekcim ɣer yimi-w wayen iḥeṛmen neɣ wayen ur neṣfi.


Hafið því nákvæma gát á, hvernig þér breytið, ekki sem fávísir, heldur sem vísir. 	 Ihi ḥadret mliḥ tikli-nwen, ur leḥḥut ara am imehbal, meɛna am wid itɛeqlen ;


Þeir gengu hver af öðrum fyrir hann og sögðu: "Sæll þú, konungur Gyðinga," og slógu hann í andlitið. 	 imiren țqeṛṛiben ɣer zdat-es qqaṛen : Azul fell-ak ay agellid n wat Isṛail ! Rnan kkaten-t s iṣeṛfiqen ( ibeqqayen ).


spruttu upp, hröktu hann út úr borginni og fóru með hann fram á brún fjalls þess, sem borg þeirra var reist á, til þess að hrinda honum þar ofan. 	 Kkren ɣuṛ-es, ssufɣen-t si taddart, ssawḍen-t armi d ixef n wedrar i ɣef tebna taddart-nsen iwakken a t-ssegrirben d akessar ;


Eftir venju sinni gekk Páll inn til þeirra, og þrjá hvíldardaga ræddi hann við þá og lagði út af ritningunum, 	 Akken yennum, Bulus yekcem ɣer lǧameɛ ; tlata smanat, mkul ass n westeɛfu, ițmeslay yid-sen ɣef wawal n Ṛebbi.


Jóhanna, kona Kúsa, ráðsmanns Heródesar, Súsanna og margar aðrar. Þær hjálpuðu þeim með fjármunum sínum. 	 akk-d Yunna tameṭṭut n Cuza lewkil n ugellid Hiṛudus, Suzana akk ț-țilawin nniḍen i ten-ițɛawanen s wayen sɛant.


með krafti tákna og undra, með krafti heilags anda. Þannig hef ég lokið við að flytja fagnaðarerindið um Krist frá Jerúsalem og allt í kring til Illyríu. 	 S licaṛat d lbeṛhanat i d-ideṛṛun s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen, i beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ si temdint n Lquds armi ț-țamurt n Illirya di mkul amkan.


En það segi ég, bræður, tíminn er orðinn stuttur. Hér eftir skulu jafnvel þeir, sem kvæntir eru, vera eins og þeir væru það ekki, 	 Atan wayen ara d-iniɣ ay atmaten : lweqt ițțazal, drus i d iqqimen, wid izewǧen ilaq ad ilin am akken ur zwiǧen ara,


Hyggja holdsins er fjandskapur gegn Guði, með því að hún lýtur ekki lögmáli Guðs, enda getur hún það ekki. 	 Axaṭer wid ittabaɛen lebɣi n wemdan uɣalen d iɛdawen n Sidi Ṛebbi imi ur ḍuɛen ara ccariɛa-ines, axaṭer ṭṭbiɛa n wemdan ur tezmir ara aț-țḍuɛ ccariɛa n Sidi Ṛebbi.


Og hinn sjöundi hellti úr sinni skál yfir loftið og raust mikil kom út úr musterinu, frá hásætinu og sagði: "Það er fram komið." 	 Lmelk wis sebɛa yesmar taqbuct is ger igenni d lqaɛa. Teffeɣ-ed si lǧameɛ iqedsen yiwet taɣect ɛlayen, i d-yekkan seg ukersi n lḥekma teqqaṛ : Dayen kullec yețwakemmel !


En þau skildu ekki það er hann talaði við þau. 	 Lameɛna nutni ur fhimen ara ayen i sen-d-yenna.


Guð sendi ekki soninn í heiminn til að dæma heiminn, heldur að heimurinn skyldi frelsast fyrir hann. 	 Sidi Ṛebbi ur d-iceggeɛ ara Mmi-s ɣer ddunit iwakken ad iḥaseb imdanen meɛna iwakken a ten-isellek.


Konan svaraði: "Ég á engan mann." Jesús segir við hana: "Rétt er það, að þú eigir engan mann, 	 Tameṭṭut-nni terra-yas : Ur sɛiɣ ara argaz ! Sidna Ɛisa yenna-yas : Tesɛiḍ lḥeqq imi d-tenniḍ ur sɛiɣ ara argaz.


Verður ert þú, Drottinn vor og Guð, að fá dýrðina og heiðurinn og máttinn, því að þú hefur skapað alla hluti, og fyrir þinn vilja urðu þeir til og voru skapaðir. 	 Tuklaleḍ a Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ, tamanegt d ccan akk-d lḥekma, imi d kečč i d Bab n txelqit, kra yellan s lebɣi-k i d-yețwaxleq.


Annar þessara tveggja, sem heyrðu orð Jóhannesar og fóru á eftir Jesú, var Andrés, bróðir Símonar Péturs. 	 Andriyus, gma-s n Semɛun Buṭrus d yiwen seg inelmaden-nni i gtebɛen Sidna Ɛisa m'akken i sen-d-yehdeṛ fell-as Yeḥya ;


Þeir eru ekki af blóði bornir, ekki að holds vild né manns vilja, heldur af Guði fæddir. 	 mačči seg wemdan i d-lulen, mačči s lebɣi n tnefsit neɣ s lebɣi n wemdan, lameɛna d Ṛebbi i sen-yefkan tudert tajdiṭ.


En þeir tóku hann og börðu og sendu burt tómhentan. 	 Meɛna ṭṭfen aqeddac-nni, wwten-t, qecɛen-t ifassen-is d ilmawen.


Og hann fór og prédikaði í samkundum þeirra í allri Galíleu og rak út illa anda. 	 Dɣa iṛuḥ ɣer tmurt n Jlili, yețbecciṛ di leǧwameɛ, yessufuɣ leǧnun.


Það er féll hjá götunni, merkir þá, sem heyra orðið, en síðan kemur djöfullinn og tekur það burt úr hjarta þeirra, til þess að þeir trúi ekki og verði hólpnir. 	 Llan kra n yemdanen țemcabin ɣer webrid-nni anda teɣli zzerriɛa, m'ara slen i wawal, Cciṭan a d-yas a t-iqleɛ seg ulawen-nsen iwakken ur țțamnen ur țwasellaken.


Með þessu vildi ég sagt hafa: Sáttmála, sem áður var staðfestur af Guði, getur lögmálið, sem kom fjögur hundruð og þrjátíu árum síðar, ekki ónýtt, svo að það felli fyrirheitið úr gildi. 	 Atah wayen bɣiɣ a d-iniɣ : di tazwara Sidi Ṛebbi yesbedd leɛqed akken ilaq, ccariɛa i d-yusan ṛebɛa meyya utlatin iseggasen deffir-es, ur tezmir ara aț-țemḥu leɛqed-agi, neɣ m'ulac aț-țeɣli lqima n lemɛahda n Sidi Ṛebbi.


Þess vegna skulum vér, meðan tími er til, gjöra öllum gott og einkum trúbræðrum vorum. 	 Ihi, skud yella wamek, a nexdem lxiṛ i yemdanen meṛṛa, abeɛda atmaten di liman !


Svo kemur þá trúin af boðuninni, en boðunin byggist á orði Krists. 	 S wakka liman ițțas-ed seg wayen i nsell yeɛnan awal n Lmasiḥ.


Og er þeir höfðu komist að raun um, hvílík náð mér var veitt, þá réttu þeir Jakob, Kefas og Jóhannes, sem álitnir voru máttarstólparnir, mér og Barnabasi hönd sína til bræðralags: Við skyldum fara til heiðingjanna, en þeir til hinna umskornu. 	 Yeɛqub, Buṭrus akk-d Yuḥenna yețwaḥesben d imeqqranen n tejmaɛt, setɛeṛfen belli d Sidi Ṛebbi i yi-d ifkan ccɣel-agi, dɣa selmen fell-aneɣ afus deg ufus iwakken a ɣ-d-beggnen belli qeblen ayagi. Imiren nemsefham : nutni ad ṛuḥen ad beccṛen i wat Isṛail, ma d nekk akk-d Barnabas, a nṛuḥ a nbecceṛ i wid ur nelli ara n wat Isṛail ;


Við þessi orð hans urðu allir mótstöðumenn hans sneyptir, en allur lýður fagnaði yfir öllum þeim dýrðarverkum, er hann gjörði. 	 Mi d-yenna imeslayen-agi, ixṣimen-is meṛṛa nneḥcamen ma d lɣaci feṛḥen s leɛǧayeb i gxeddem.


Öldungar þeir, sem veita góða forstöðu, séu hafðir í tvöföldum metum, allra helst þeir sem erfiða í orðinu og í kennslu. 	 Imdebbṛen n tejmaɛt ixeddmen ccɣel-nsen akken ilaq uklalen ad țwaxelṣen s zzyada abeɛda wid yenneɛtaben deg ubecceṛ d uselmed.


Þér vitið, að hann er réttlátur. Þá skiljið þér einnig, að hver sem iðkar réttlætið, er fæddur af honum. 	 Imi teẓram belli Lmasiḥ d aḥeqqi, ilaq aț-țeẓrem daɣen kra n win ixeddmen lḥeqq s ɣuṛ-es i d-ikka.


Því barst sá orðrómur út meðal bræðranna, að þessi lærisveinn mundi ekki deyja. En Jesús hafði ekki sagt Pétri, að hann mundi ekki deyja. Hann sagði: "Ef ég vil, að hann lifi, þangað til ég kem, hverju skiptir það þig?" 	 ?ef wannect-agi i geffeɣ lexbaṛ ger watmaten, qqaṛen : « Anelmad-agi ur yețmețțat ara ». S tideț, Sidna Ɛisa ur d-yenni ara belli anelmad-agi ur yețmețțat ara lameɛna yenna-d kan : « Ma bɣiɣ ad yidir alamma asm'ara d uɣaleɣ, d acu i k yecqan ? »


Siglingin gekk tregt allmarga daga. Komumst vér með herkjum móts til Knídus, en þar bægði vindur oss. Þá sigldum vér undir Krít við Salmóne. 	 Lbabuṛ nni yewwi-yaɣ kra n wussan s țțawil ; armi neṛwa leɛtab i newweḍ ɣer tama n temdint n Knidus, imi ur aɣ-yeǧǧi ara waḍu a nqeṛṛeb, nɛedda rrif n tegzirt n Kritus, ɣer tama n Salmuni.


Þó talaði enginn opinskátt um hann af ótta við Gyðinga. 	 Yiwen ur d-yehdiṛ fell-as ɛinani axaṭer uggaden imeqqranen n wat Isṛail.


Dögum saman sá hvorki til sólar né stjarna, og ekkert lát varð á ofviðrinu. Tók þá að þrjóta öll von um það, að vér kæmumst af. 	 Acḥal n wussan ur d-iban yiṭij ur d-banen itran, lebḥeṛ mazal-it yerwi, ur numin ara a nțwasellek.


Verið þér og viðbúnir, því að Mannssonurinn kemur á þeirri stundu, sem þér ætlið eigi. 	 Daymi ula d kunwi heggit iman-nwen axaṭer di lweqt i ɣef ur tebnim ara, ara d-yas Mmi-s n bunadem.


Á þessum dögum, er lærisveinum fjölgaði, fóru grískumælandi menn að kvarta út af því, að hebreskir settu ekkjur þeirra hjá við daglega úthlutun. 	 Deg ussan-nni, leḥsab n widak yumnen s Sidna Ɛisa yețzid irennu. At Isṛail i d-yusan si tmura nniḍen, yețmeslayen s tyunanit, ccetkan ɣef wat Isṛail yellan di tmurt, axaṭer m'ara feṛqen lmakla, ur d-țelhayen ara ț-țuǧǧal-nsen.


En hann er að eilífu og hefur prestdóm þar sem ekki verða mannaskipti. 	 ma d Sidna Ɛisa, d win yețdumun, ur yuḥwaǧ ara a d-yeǧǧ lxedma-s n lmuqeddem i wayeḍ.


Allt sem Guð hefur skapað er gott, og engu ber frá sér að kasta, sé það þegið með þakkargjörð. 	 Ayen akk i d-ixleq Sidi Ṛebbi yelha, ur ilaq ara a nerr kra di rrif, acu kan ilaq a t-ncekkeṛ ɣef wayen i ɣ-d-ițțak,


Hann var í heiminum, og heimurinn var orðinn til fyrir hann, en heimurinn þekkti hann ekki. 	 Win yellan d Awal n Ṛebbi yella yakan si tazwara di ddunit, imi d nețța i ț-ixelqen lameɛna ddunit ur t- teɛqil ara.


sem uppstiginn til himna, situr Guði á hægri hönd, en englar, völd og kraftar eru undir hann lagðir. 	 i gulin ɣer igenni, yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi, sennig n lmalayekkat, sennig n tezmar d lḥekmat meṛṛa.


Ekki leituðum vér vegsemdar af mönnum, hvorki yður né öðrum, þótt vér hefðum getað beitt myndugleika sem postular Krists. 	 Leɛmeṛ ur nqelleb ad yali ccan-nneɣ ama ɣuṛ-wen ama ɣer wiyaḍ ; yerna lemmer nebɣi, nezmer a nḥettem iman-nneɣ fell-awen imi d imceggɛen n Lmasiḥ i nella !


kennari fávísra, fræðari óvita, þar sem þú hefur þekkinguna og sannleikann skýrum stöfum í lögmálinu. 	 kečč iḥesben iman-ik tzemreḍ aț-țesfehmeḍ wid ur nessin, neɣ aț-țiliḍ d ccix n warrac axaṭer tufiḍ di ccariɛa n Musa tamusni akk-d țideț !


En mikillega bið ég yður, bræður, fyrir sakir Drottins vors Jesú Krists og fyrir sakir kærleika andans, að þér stríðið með mér með því að biðja til Guðs fyrir mér, 	 Di leɛnaya-nwen ay atmaten, s yisem n Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ d leḥmala i d-yețțak Ṛṛuḥ iqedsen, a wen-ssutreɣ a yi-tɛiwnem aț-țdeɛɛum ɣer Sidi Ṛebbi fell-i


Þá sagði hann þeim dæmisögu þessa: "Maður nokkur ríkur átti land, er hafði borið mikinn ávöxt. 	 Imiren yewwi-yasen-d lemtel agi : Yiwen umeṛkanti, yesɛa tamurt tefka-d aṭas n lɣella.


Þá tók Pétur til máls og sagði: "Sannlega skil ég nú, að Guð fer ekki í manngreinarálit. 	 Butṛus yebda ameslay yenna : Armi ț-țura i fehmeɣ belli ț-țideț, Sidi Ṛebbi ur ixeddem ara lxilaf ger yemdanen.


en vér prédikum Krist krossfestan, Gyðingum hneyksli og heiðingjum heimsku, 	 ma d nukni nețbecciṛ Lmasiḥ, win akken yețțusemmṛen ɣef wumidag, yellan d țbehdila i wat Isṛail, d lehbala ɣer iyunaniyen.


Ég er vínviðurinn, þér eruð greinarnar. Sá ber mikinn ávöxt, sem er í mér og ég í honum, en án mín getið þér alls ekkert gjört. 	 Nekk ț-țara, kunwi d isegman-is. Win yellan deg-i nekk lliɣ deg-s, a d-yefk lfakya s waṭas, axaṭer mbla nekk ur tețțizmirem aț-țxedmem acemma.


Segið dótturinni Síon: Sjá, konungur þinn kemur til þín, hógvær er hann og ríður asna, fola undan áburðargrip. 	 Init i wat wedrar n Siyun : AA taya ugellid-nwen iteddu-d ɣuṛ-wen s wannuz, irkeb-ed ɣef weɣyul amecṭuḥ mmi-s n teɣyult.


Jesús heyrði þetta og sagði: "Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir sem sjúkir eru. 	 Sidna Ɛisa yesla i wayen i d nnan, yerra-yasen : Mačči d wid iseḥḥan i geḥwaǧen ṭṭbib, meɛna d wid ihelken.


Og aftur: Drottinn þekkir hugsanir vitringanna, að þær eru hégómlegar. 	 Yura daɣen : Sidi Ṛebbi yessen ixemmimen n imusnawen, yeẓra belli d ixemmimen ur nesɛi azal.


Og síðdegis fór hann enn út og sá menn standa þar. Hann spyr þá: ,Hví hímið þér hér iðjulausir allan daginn?' 	 Iffeɣ daɣen ɣef lxemsa n tmeddit, yufa wiyaḍ qqimen di beṛṛa yenna-yasen : Acuɣeṛ i tețɣimim ass kamel mbla lxedma ?


Jesús svaraði: "Viltu leggja líf þitt í sölurnar fyrir mig? Sannlega, sannlega segi ég þér: Ekki mun hani gala fyrr en þú hefur afneitað mér þrisvar." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tqebleḍ aț-țsebbleḍ iman-ik fell-i ? Tideț a k-iniɣ : uqbel ad iskkuɛ uyaziḍ a yi-tnekkṛeḍ tlata iberdan.


svo að þér reynist börn föður yðar á himnum, er lætur sól sína renna upp yfir vonda sem góða og rigna yfir réttláta sem rangláta. 	 S wakka ara d-tbanem d arraw n Baba-twen yellan deg igenwan, axaṭer nețța icṛeq-ed iṭij-is ama ɣef wid yelhan ama ɣef yemcumen, yețțak-ed ageffur ( lehwa ) ama i wid ixeddmen lxiṛ, ama i wid ixeddmen cceṛ.


Jesús vissi, að þeir vildu spyrja hann, og sagði við þá: "Eruð þér að spyrjast á um það, að ég sagði: ,Innan skamms sjáið þér mig ekki, og aftur innan skamms munuð þér sjá mig'? 	 Sidna Ɛisa yefhem belli bɣan a t-steqsin, dɣa yenna-yasen : Tețmesteqsayem ɣef wayen i bɣiɣ a d-iniɣ s imeslayen-agi : « Tallit kan i mazal ur yi-tețwalim ara, tallit daɣen a yi-twalim » ;


Jesús svaraði þeim: "Er það ekki þetta, sem veldur því, að þér villist: Þér þekkið ekki ritningarnar né mátt Guðs? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Tɣelṭem ! Ur tefhimem tira iqedsen, ur tessinem tazmert n Ṛebbi.


Jesaja sagði þetta af því að hann sá dýrð hans og talaði um hann. 	 Nnbi Iceɛya yenna-d ayagi ɣef Sidna Ɛisa mi gwala tamanegt-is.


Í grennd við stað þennan átti búgarð æðsti maður á eynni, Públíus að nafni. Hann tók við oss og hélt oss í góðu yfirlæti þrjá daga. 	 Di leǧwahi-nni i gezdeɣ Bubliyus lḥakem ameqqran n tegzirt-nni ; yesɛa aṭas n wakal, yesṭerḥeb yis-nneɣ, yerna yessens-aɣ ɣuṛ-es tlata wussan.


Daginn eftir sér hann Jesú koma til sín og segir: "Sjá, Guðs lamb, sem ber synd heimsins. 	 Azekka-nni, Yeḥya iwala Sidna Ɛisa iteddu-d ɣuṛ-es, yenṭeq s ṣṣut ɛlayen : Atan Izimer n Ṛebbi, d win ițekksen ddnub n ddunit.


Þegar Jesús hafði mælt þessum orðum, fór hann úr Galíleu og hélt til byggða Júdeu handan Jórdanar. 	 Mi gekfa lewṣayat-agi, Sidna Ɛisa iṛuḥ si tmurt n Jlili ɣer tmurt n Yahuda ɣer leǧwahi n wasif n Urdun.


Pétur segir við hann: "Herra, hví get ég ekki fylgt þér nú? Ég vil leggja líf mitt í sölurnar fyrir þig." 	 Buṭrus yenna-yas : A Sidi, acuɣeṛ ur zmireɣ ara ad dduɣ tura ? Aql-iyi wejdeɣ ad sebbleɣ iman-iw fell-ak.


því að mér hafa opnast þar víðar dyr og verkmiklar og andstæðingarnir eru margir. 	 Axaṭer ldint iyi-d tewwura iwakken ad xedmeɣ yiwen ccɣel d ameqqran, ɣas akken aṭas n yeɛdawen i gellan.


Eftir þetta komu aðrir þeir, er sjúkir voru á eynni, og voru læknaðir. 	 Mi slan yis imuḍan n tegzirt-nni usan-d ɣuṛ-es isseḥla-ten ula d nutni.


Þá sté Páll fram á miðri Aresarhæð og tók til máls: "Aþeningar, þér komið mér svo fyrir sjónir, að þér séuð í öllum greinum miklir trúmenn, 	 Bulus ibedd di tlemmast n Laryufaj yenna : Ay irgazen n temdint n Atinya, ẓriɣ-kkun tẓewṛem yerna tettabaɛem ddin di mkul ḥaǧa;


Sannlega segi ég yður: Hvar sem fagnaðarerindi þetta verður flutt, um heim allan, mun þess og getið verða, sem hún gjörði, til minningar um hana." 	 A wen-iniɣ tideț : di yal amkan n ddunit i deg ara ițțubecceṛ lexbaṛ n lxiṛ, a d țmektayen tameṭṭut-agi d wayen texdem.


Og Jesús svaraði þeim: "Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir sem sjúkir eru. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Mačči d wid iṣeḥḥan i geḥwaǧen ṭṭbib, i t-iḥwaǧen d imuḍan.


"þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla. 	 Imiren, wid ara yilin di tmurt n Yahuda ilaq ad rewlen ɣer idurar,


Ef ég hryggi yður, hver er þá sá sem gleður mig? Sá sem ég er að hryggja? 	 Axaṭer ma sḥezneɣ kkun, anwa ara yi-isfeṛḥen ma yella mačči d kunwi ?


Jesús horfði á þá og mælti: "Hvað merkir þá ritning þessi: Sá steinn, sem smiðirnir höfnuðu, er orðinn hyrningarsteinn? 	 Lameɛna Sidna Ɛisa imuqel-iten yenna : D acu i d lmeɛna n wawal-agi yuran : adɣaɣ i ḍeggṛen wid ibennun, yuɣal d win yeṭṭfen lebni .


Vér skrifum yður ekki annað en það, sem þér getið lesið og skilið. Ég vona, að þér munið til fulls skilja það, 	 Ayen i wen-nura di tebṛatin- nneɣ, nenna-t-id s wul yeṣfan d neyya, ulac deg-sent lmeɛna nniḍen anagar ayen i teɣṛam d wayen i tfehmem deg-sent. Ssarameɣ aț-țfehmem ayagi akken ilaq am akken i tebdam tfehmem-t, yeɛni ass n tuɣalin n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ a nili d sebba n lfeṛḥ-nwen, kunwi aț-țilim d sebba n lfeṛḥ-nneɣ.


Þetta býð ég yður, að þér elskið hver annan. 	 Atan ihi lameṛ ara wen-d-fkeɣ : « Myeḥmalet wway gar-awen».


Er þetta ekki smiðurinn, sonur Maríu, bróðir þeirra Jakobs, Jóse, Júdasar og Símonar? Og eru ekki systur hans hér hjá oss?" Og þeir hneyksluðust á honum. 	 Mačči d wagi i d aneǧǧaṛ-nni, mmi-s n Meryem, gma-s n Yeɛqub, n Yuses, n Yuda akk-d Semɛun ? Anaɣ yessetma-s gar-aneɣ i țɛicint ? Ayagi yella-yasen d ugur daymi ur uminen ara yis.


Og andinn og brúðurin segja: "Kom þú!" Og sá sem heyrir segi: "Kom þú!" Og sá sem þyrstur er, hann komi. Hver sem vill, hann fær ókeypis lífsins vatn. 	 Ṛṛuḥ iqedsen ț-țeslit qqaṛen : As-ed ! Kra n win ara yeslen i yimeslayen agi a d-yini : As-ed ! Win yeffuden a d-yas. Win yebɣan aman yessidiren, ad issew baṭel !


Þeir höfðu óhlýðnast fyrrum, þegar Guð sýndi langlyndi og beið á dögum Nóa meðan örkin var í smíðum. Í henni frelsuðust fáeinar - það er átta - sálir í vatni. 	 yugin ad amnen, asm' akken i ten-ițṛaǧu Sidi Ṛebbi s ṣṣbeṛ akken a d-uɣalen ɣer webrid-is ; asmi i gexdem Sidna Nuḥ lbabuṛ i ɣer kecmen anagar tmanya yemdanen i gmenɛen si lḥemla n waman.


Þér sem eigið þræla, veitið þeim það sem rétt er og sanngjarnt og vitið, að einnig þér eigið Drottin á himni. 	 Ay imɛellmen ddut s lḥeqq, ur xeddmet ara lxilaf ger iqeddacen nwen, axaṭer teẓram belli ula d kunwi tesɛam amɛellem deg igenwan.


Og orðstír hans barst út til allra staða þar í grennd. *Jesús læknar* 	 Di yal tama n tmurt slan s lexbaṛ n Sidna Ɛisa.


því að enn þá eruð þér holdlegir menn. Fyrst metingur og þráttan er á meðal yðar, eruð þér þá eigi holdlegir og hegðið yður á manna hátt? 	 Imi mazal gar-awen tismin d umceččew, tbeggnem-d belli mazal ikkun tețɛicim s lɛeqliya-nwen yerna tleḥḥum am yemdanen n ddunit.


Hann hefur minnst miskunnar sinnar og tekið að sér Ísrael, þjón sinn, 	 Isellek tarwa n wat Isṛail yellan d iqeddacen-is, ur ițțu ara Ṛṛeḥma-s,


Vakið, standið stöðugir í trúnni, verið karlmannlegir og styrkir. 	 Ɛasset, ṭṭfet di liman, ilit d irgazen, ǧehdet.


Hann sagði við þá: "Hví eruð þér óttaslegnir og hvers vegna vakna efasemdir í hjarta yðar? 	 Nețța yenna-yasen : Acuɣeṛ i tuggadem ? D acu-t ccekk-agi deg ulawen-nwen ?


En þeim mun ekki verða ágengt, því að heimska þeirra mun verða hverjum manni augljós, eins og líka heimska hinna varð. 	 Meɛna ur țțawḍen ɣer wacemma axaṭer imdanen meṛṛa a ten-ɛeqlen belli ffɣen i webrid am akken tedṛa d Yanes d Yambris.


Hann fór út í þann bátinn, er Símon átti, og bað hann að leggja lítið eitt frá landi, settist og tók að kenna mannfjöldanum úr bátnum. 	 Sidna Ɛisa yuli ɣer yiwet si teflukin-nni, tin yellan n Semɛun, yenna-yas ad ibɛed acemma ɣef rrif. Yeqqim , yebda yesselmad-ed lɣaci syenna.


Ekki mun hver sá, sem við mig segir: ,Herra, herra,' ganga inn í himnaríki, heldur sá einn, er gjörir vilja föður míns, sem er á himnum. 	 Mačči d wid kan i yi-d-iqqaṛen : « A Sidi, a Sidi » ara ikecmen ɣer tgelda n igenwan, meɛna d wid ixeddmen lebɣi n Baba yellan deg igenwan.


"Hvað vilt þú oss, Jesús frá Nasaret? Ert þú kominn að tortíma oss? Ég veit, hver þú ert, hinn heilagi Guðs." 	 D acu tebɣiḍ ɣuṛ-nneɣ a Ɛisa anaṣari ? Tusiḍ-ed a ɣ-tesnegreḍ ? ?riɣ d acu-k, kečč d Imqeddes n Ṛebbi !


Allt sem faðirinn gefur mér, mun koma til mín, og þann sem kemur til mín, mun ég alls eigi brott reka. 	 Wid akk ara yi-d-yefk Baba Ṛebbi a d-asen ɣuṛ-i ; win ara d-yasen ɣuṛ-i ur t-țarraɣ ara ɣef tewwurt.


Ég fasta tvisvar í viku og geld tíund af öllu, sem ég eignast.' 	 ?țuẓumeɣ sin wussan di dduṛt, țțakeɣ leɛcuṛ seg wayen sɛiɣ.


Ef þér uppfyllið hið konunglega boðorð Ritningarinnar: "Þú skalt elska náunga þinn sem sjálfan þig", þá gjörið þér vel. 	 Ma yella txeddmem ayen i d-tenna ccariɛa n Sidi Ṛebbi : ?emmel wiyaḍ am yiman-ik, d ayen yelhan i txedmem.


Því að sá, sem dauður er, er leystur frá syndinni. 	 Axaṭer win yemmuten islek si ddnub,


Og hann sagði við þá: "Hvíldardagurinn varð til mannsins vegna og eigi maðurinn vegna hvíldardagsins. 	 Yenna-yasen : Ass n westeɛfu yețwaxdem i wemdan, mačči d amdan i gețwaxedmen i wass n westeɛfu.


Gyðingar urðu forviða og sögðu: "Hvernig hefur þessi maður orðið lærður og hefur þó ekki fræðslu notið?" 	 At Isṛail wehmen, qqaṛen : Ur yeɣṛi ara d lɛulama yerna yessen tira iqedsen, ansi i s-d-tekka tmusni-yagi ?


Þér sjáið þá, að þeir sem byggja á trúnni, þeir eru einmitt synir Abrahams. 	 Ilaq aț-țfehmem ihi, wid iteddun s liman, d nutni i d arraw n tideț n Sidna Ibṛahim.


Festus svaraði, að Páll væri í varðhaldi í Sesareu, en sjálfur mundi hann bráðlega fara þangað. 	 Lameɛna Fistus yerra-yasen : Bulus ițwaḥbes di Qiṣarya, nekk s yiman-iw qṛib ad uɣaleɣ ɣer dinna.


Hann svaraði honum: "Maður, hver hefur sett mig dómara eða skiptaráðanda yfir ykkur?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ay argaz, anwa i yi-sbedden iwakken ad bḍuɣ gar-awen ?


frá Jerúsalem, Ídúmeu, landinu handan Jórdanar, og úr byggðum Týrusar og Sídonar kom til hans fjöldi manna, er heyrt höfðu, hve mikið hann gjörði. 	 si temdint n Lquds, si tmurt n Idum, si tmurt akkin i wasif n Urdun, si leǧwahi n temdinin n ?ur akk-d Sidun. Mi slan s wayen ixeddem, aṭas n lɣaci i d-yețțasen ɣuṛ-es.


Hræðist ekki þá, sem líkamann deyða, en fá ekki deytt sálina. Hræðist heldur þann, sem megnar að tortíma bæði sálu og líkama í helvíti. 	 Ur țțaggadet ara wid ineqqen lǧețța lameɛna ur zmiren ara ad nnɣen ṛṛuḥ, aggadet win izemren ad iḍeggeṛ ṛṛuḥ akk-d lǧețța ɣer ǧahennama.


Mín skoðun er, að vegna yfirstandandi neyðar sé það gott fyrir mann að vera þannig. 	 Ɣuṛ-i d ayen yelhan i wergaz ma yeqqim akken yella ɣef ddemma n lweqt-agi iweɛṛen.


Menn hrópuðu nú sitt hver, því að mannsöfnuðurinn var í uppnámi, og vissu fæstir, hvers vegna þeir voru saman komnir. 	 Anejmaɛ-nni yexṛeb, kra țɛeggiḍen akka, wiyaḍ akken nniḍen yerna aṭas deg-sen ur ẓrin ara acu i d sebba n unejmaɛ-nni.


gef oss hvern dag vort daglegt brauð. 	 Yal ass efk-aɣ-d aɣṛum-nneɣ.


Hvað þá? Það sem Ísrael sækist eftir, það hlotnaðist honum ekki, en hinum útvöldu hlotnaðist það. Hinir urðu forhertir, 	 Amek ihi ? Ayen i nudan wat Isṛail ur t-wwiḍen ara, anagar wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi i t-yewwḍen ; ma d wiyaḍ qquṛen wulawen-nsen.


Og þér gjörðust þjónar réttlætisins eftir að hafa verið leystir frá syndinni. 	 Tețțusellkem-d si ddnub tuɣalem d aklan n lḥeqq.


Takið umfram allt skjöld trúarinnar, sem þér getið slökkt með öll hin eldlegu skeyti hins vonda. 	 Di yal taswiɛt, sɛut liman am tseddarit s wayes ara tizmirem aț-țsensem isufa n tmes n Cciṭan ;


Og mennirnir stiknuðu í ofurhita og lastmæltu nafni Guðs, sem valdið hefur yfir plágum þessum. Og ekki gjörðu þeir iðrun, svo að þeir gæfu honum dýrðina. 	 dɣa imdanen meṛṛa ṛɣan s yiṭij. Reggmen Sidi Ṛebbi i gḥekmen ɣef lmuṣibat-agi, ugin ad tuben, ad setɛeṛfen yis, akken a t-ḥemmden.


Og þeim birtist Elía ásamt Móse, og voru þeir á tali við Jesú. 	 ?ehṛen-asen-d nnbi Ilyas akk-d Sidna Musa, țmeslayen d Sidna Ɛisa.


Þá segir Jesús við þær: "Óttist ekki, farið og segið bræðrum mínum að halda til Galíleu. Þar munu þeir sjá mig." 	 Imiren Sidna Ɛisa yenna-yasent : Ur țțaggademt ! Ṛuḥemt inimt i watmaten-iw ad ṛuḥen ɣer tmurt n Jlili, dinna ara yi-ẓren.


Þegar Jesús hafði lokið þessari ræðu, undraðist mannfjöldinn mjög kenningu hans, 	 Mi gfukk Sidna Ɛisa aselmed, lɣaci akk wehmen deg imeslayen-ines,


Ég bið hann að upplýsa sálarsjón yðar, svo að þér skiljið, hver sú von er, sem hann hefur kallað oss til, hver ríkdómur hans dýrlegu arfleifðar er, sem hann ætlar oss meðal hinna heilögu, 	 a wen-ildi leɛqel iwakken aț țfehmem d acu n usirem i ɣer wen-d issawel, d acu n lbaṛakat timeqqranin i ghegga i wid yumnen yis ;


En statt upp og gakk inn í borgina, og þér mun verða sagt, hvað þú átt að gjöra." 	 Kker fell-ak ! Ṛuḥ ɣer temdint n Dimecq, dinna ara k-d-inin acu ara txedmeḍ.


Þér vitið, að Kristur birtist til þess að taka burt syndir. Í honum er engin synd. 	 Teẓram belli Lmasiḥ yusa-d iwakken ad ikkes ddnub nețța ur nesɛi ddnub.


"Lánsamur þykist ég, Agrippa konungur, að eiga í dag í þinni áheyrn að verja mig gegn öllu því, sem Gyðingar saka mig um, 	 Feṛḥeɣ aṭas ay agellid Aɣribas imi zdat-ek ara ɛeddiɣ di ccṛeɛ ass-agi ɣef wayen akk i ccetkan fell-i wat Isṛail,


Það er eigin girnd, sem freistar sérhvers manns og dregur hann og tælir. 	 Lameɛna yal yiwen deg-nneɣ yețɛedday deg ujeṛṛeb axaṭer d ccehwat n tnefsit-nneɣ i ɣ-ițɣuṛṛun.


Og allur lýðurinn, sem á hlýddi, og enda tollheimtumenn, viðurkenndu réttlæti Guðs og létu skírast af Jóhannesi. 	 Lɣaci meṛṛa mi slan i Yeḥya, setɛeṛfen s lḥeqq n Sidi Ṛebbi, qeblen ad țwaɣeḍsen deg waman, llan gar-asen ula d imekkasen n tebzert ( n leɣṛama ).


En hann sá hræsni þeirra og sagði við þá: "Hví freistið þér mín? Fáið mér denar, látið mig sjá." 	 Sidna Ɛisa ifaq i tḥila-nsen, yenna-yasen : Acuɣer i yi-d-tneddim tifxeț ? Awit-iyi-d aṣurdi iwakken a t-ẓreɣ.


Því að brennd eru fyrir utan herbúðirnar hræ þeirra dýra, sem æðsti presturinn ber blóðið úr inn í helgidóminn til syndafórnar. 	 Teẓram belli lmuqeddem ameqqran ikeččem ɣer wemkan iqedsen nezzeh, yețțawi yid-es idammen n lmal iwakken a ten iqeddem ɣef ddnub, ma d lǧețțat yesseṛɣay-itent beṛṛa n uqiḍun.


Ekki er neinn vitur, ekki neinn sem leitar Guðs. 	 Yiwen ur ifhim, yiwen ur yețqellib ɣef Sidi Ṛebbi, ffɣen akk i webrid, uɣalen d imejhal ;


Því að ég er þess fullviss, að hvorki dauði né líf, englar né tignir, hvorki hið yfirstandandi né hið ókomna, hvorki kraftar, 	 Axaṭer țekleɣ belli ulac d acu i gzemren a ɣ-ifṛeq ɣef leḥmala n Sidi Ṛebbi s Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ : ama d lmut neɣ ț-țudert, ama d lmalayekkat, ama ț-țigeldiwin, ama d leḥwayeǧ n tura neɣ ț-țid ara d-yasen, ama d ayen ɛlayen, ama d ayen lqayen, ama ț-țizmar n igenwan neɣ ț-țid n lqaɛa neɣ ayen akk yellan di txelqit.


Ég kann að búa við lítinn kost, ég kann einnig að hafa allsnægtir. Ég er fullreyndur orðinn í öllum hlutum, að vera mettur og hungraður, að hafa allsnægtir og líða skort. 	 Ssneɣ ad ɛiceɣ di lexṣaṣ, am akken ssneɣ ad ɛiceɣ di tawant. Di yal amkan, di kullec lemdeɣ leqnaɛa d lexṣaṣ, lemdeɣ tawant d laẓ.


Drottinn mun frelsa mig frá öllu illu og mig hólpinn leiða inn í sitt himneska ríki. Honum sé dýrð um aldir alda! Amen. 	 Sidi Ṛebbi mazal a yi-iḥader ɣef wayen akk n diri yerna ad iyi-isellek iwakken ad kecmeɣ tagelda-ines yellan deg igenwan. I nețța tamanegt si lǧil ɣer lǧil ! Amin !


Ég álít mig þó ekki í neinu standa hinum stórmiklu postulum að baki. 	 Akken walaɣ, ṛṛusul-nni i tḥesbem d imeqqranen ur iyi-yifen deg wacemma.


Hann gekk þá að, tók í hönd henni og reisti hana á fætur. Sótthitinn fór úr henni, og hún gekk þeim fyrir beina. 	 Iqeṛṛeb ɣuṛ-es, yeṭṭef-as afus, yeskker-iț-id. Imiren kan teffeɣ-iț tawla-nni, tekker tqeddec-asen.


Hlýðið leiðtogum yðar og verið þeim eftirlátir. Þeir vaka yfir sálum yðar og eiga að lúka reikning fyrir þær. Verið þeim eftirlátir til þess að þeir geti gjört það með gleði, ekki andvarpandi. Það væri yður til ógagns. 	 Aɣet awal i wid i wen-immalen abrid, ḍuɛet-țen axaṭer țɛassan fell awen, ẓran a d-yas wass deg ara ten-iḥaseb Sidi Ṛebbi ɣef lxedma nsen. Akka ara xedmen ccɣel-nsen akken ilaq s lfeṛḥ mačči s leḥzen neɣ m'ulac ur tseɛɛum ara lfayda.


Hann hefur frelsað oss frá valdi myrkursins og flutt oss inn í ríki síns elskaða sonar. 	 Ikkes-aɣ-d si tezmert n ṭṭlam, iwakken a ɣ-yessiweḍ ɣer tgelda n Mmi-s eɛzizen,


Farísei nokkur bauð honum að eta hjá sér, og hann fór inn í hús faríseans og settist til borðs. 	 Yiwen ufarizi yusa-d ad iɛṛrḍ Sidna Ɛisa ad yečč ɣuṛ-es. Idda yid-es, ikcem ɣer wexxam-is, yeqqim ad yečč.


Og dýrið, sem var, en er ekki, er einmitt hinn áttundi, og er af þeim sjö, og fer til glötunar. 	 Lweḥc-nni yellan zik yuɣal ulac-it, d nețța i d agellid wis tmanya, yella daɣen d yiwen si sebɛa-nni ara iṛuḥen ɣer nnger.


Sá, sem steig niður, er og sá, sem upp sté, upp yfir alla himna til þess að fylla allt.) 	 D win akken iṣubben, i gulin daɣen ɣer igenwan iwakken ad yeɛmeṛ ddunit meṛṛa ;


og landshöfðingjum, sem hann sendir til að refsa illgjörðamönnum og þeim til lofs er breyta vel. 	 qadṛet ineɣlafen-is imi d nețța i ten-isbedden iwakken ad ɛaqben imcumen, ad cekkṛen wid i gțeddun s lḥeqq.


Og hver sem gefur einum þessara smælingja svaladrykk vegna þess eins, að hann er lærisveinn, sannlega segi ég yður, hann mun alls ekki missa af launum sínum." 	 Kra win ara yefken lkas n waman isemmaḍen i yiwen seg imecṭuḥen-agi imi d anelmad-iw i gella, a wen-iniɣ tideț : ur a s-ițṛuḥ ara lḥeqq yuklal.


Þótt ég vildi hrósa mér, væri ég ekki frávita, því að ég mundi segja sannleika. En ég veigra mér við því, til þess að enginn skuli ætla mig meiri en hann sér mig eða heyrir. 	 Lemmer bɣiɣ ad zuxxeɣ, ur țțiliɣ ara d amehbul axaṭer anagar tideț ara d-iniɣ ; lameɛna ad ssusmeɣ, imi ur bɣiɣ ara imdanen a yi-ssalin ccan sennig n wayen țwalin xeddmeɣ-t neɣ ayen sellen qqaṛeɣ t-id.


Týkíkus hef ég sent til Efesus. 	 Ma d gma-tneɣ Ticik atan ceggɛeɣ-t ɣer temdint n Ifasus.


Þegar þeir komu til hans, sagði hann við þá: "Þér vitið, hvernig ég hef hagað mér hjá yður alla tíð frá þeim degi, er ég kom fyrst til Asíu. 	 Mi d-wwḍen ɣuṛ-es, yenna-yasen : Tesnem si zik tikli-inu yid-wen seg wass amezwaru mi d-kecmeɣ tamurt n Asya.


Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels, því að hann hefur vitjað lýðs síns og búið honum lausn. 	 Ad ițțubarek Sidi Ṛebbi, Illu n wat Isṛail imi d-yerra ddehn-is ɣer wegdud-is iwakken a t-isellek.


Ég segi það yður til blygðunar. Er þá enginn vitur til á meðal yðar, sem skorið geti úr málum milli bræðra? 	 Ur tețneḥcamem ara ! Eɛni ulac ula d yiwen n wergaz ifehmen gar awen, i gzemren ad ifru timsalin ger watmaten ?


Hver sem því hefur vit á gott að gjöra, en gjörir það ekki, hann drýgir synd. 	 Ma yella win yessnen ad ixdem ayen yelhan ur t-yexdim ara, yedneb.


Jesús sagði við hann: "Far þú, trú þín hefur bjargað þér." Jafnskjótt fékk hann sjónina og fylgdi honum á ferðinni. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yas : Ṛuḥ, liman-ik isellek-ik. Imiren kan, yuɣal-it-id yeẓri, yetḍfer Sidna Ɛisa deg webrid.


Sá sem etur hold mitt og drekkur blóð mitt, er í mér og ég í honum. 	 Win ara yeččen si lǧețța-w, ara yeswen seg idammen-iw ad yili deg-i nekk ad iliɣ deg-s.


Sýnið enga fégirni í hegðun yðar, en látið yður nægja það, sem þér hafið. Guð hefur sjálfur sagt: "Ég mun ekki sleppa af þér hendinni né yfirgefa þig." 	 Ur țaǧǧat ara iman-nwen a kkun ɣuṛṛen yedrimen, setqenɛet s wayen tesɛam. Sidi Ṛebbi s yiman-is yenna d : U r k-țaǧǧaɣ ara, ad iliɣ yid-ek.


Eigi var heldur neinn þurfandi meðal þeirra, því að allir landeigendur og húseigendur seldu eign sína, komu með andvirðið 	 Ulac gar-asen win ixuṣṣen ; wid akk yesɛan igran neɣ ixxamen zzenzen-ten,


Hver og einn sé kyrr í þeirri stöðu, sem hann var kallaður í. 	 Ilaq yal yiwen ad iqqim akken i t-id-yufa lḥal asmi i s-d-yessawel Sidi Ṛebbi.


Þá gaf hann þeim Barabbas lausan, en lét húðstrýkja Jesú og framseldi hann til krossfestingar. 	 Imiren Bilaṭus iserreḥ-ed i Barabas, jelkḍen Sidna Ɛisa, dɣa yefka lameṛ a t-semmṛen ɣef wumidag.


Sannlega segi ég yður: Hann mun setja hann yfir allar eigur sínar. 	 A wen-iniɣ tideț : a t-yerr d lewkil ɣef wayla-s meṛṛa !


Eða kona, sem á tíu drökmur og týnir einni drökmu, kveikir hún þá ekki á lampa, sópar húsið og leitar vandlega, uns hún finnur hana? 	 Neɣ anta tameṭṭut ma tesɛa ɛecṛa n twiztin tṛuḥ-as yiwet, ur tceɛɛel ara taftilt, ur tberrez ara axxam akken aț-țqelleb fell-as alamma tufa-ț ?


En réttlætið af trúnni mælir þannig: "Seg þú ekki í hjarta þínu: Hver mun fara upp í himininn?" - það er: til að sækja Krist ofan, - 	 Lameɛna atah wamek ițmeslay lḥeqq i d-ițasen si liman : ur qqaṛ ara deg ul-inek anwa ara yalin ɣer igenni ; amakken Lmasiḥ ur d-iṣubb ara syenna


huggi hjörtu yðar og styrki í sérhverju góðu verki og orði. 	 ad țțuṣebbṛen wulawen-nwen, a wen-d-tețțunefk tezmert s wayes ara txeddmem anagar ayen yelhan ama di lecɣal-nwen ama deg imeslayen-nwen.


Og fólkið allt, sem komið hafði saman að horfa á, sá nú, hvað gjörðist, og barði sér á brjóst og hvarf frá. 	 Lɣaci akk i gḥedṛen dinna, mi walan ayen yedṛan ḥeznen, uɣalen syenna kkaten deg idmaren-nsen.


Ég, Jóhannes, bróðir yðar, sem í Jesú á hlutdeild með yður í þrengingunni, ríkinu og þolgæðinu, var á eynni Patmos fyrir sakir Guðs orðs og vitnisburðar Jesú. 	 Nekk Yuḥenna gma-twen, yellan yid-wen ama di lmeḥna ɣef wayen yeɛnan tagelda n Sidi Ṛebbi, ama ɣef tuṭṭfa di liman di Sidna Ɛisa, lliɣ di tegzirt n Batmus ɣef demma n wawal n Sidi Ṛebbi yerna ad cehdeɣ ɣef Sidna Ɛisa.


Guð bar jafnframt vitni með þeim með táknum og undrum og margs konar kraftaverkum og gjöfum heilags anda, sem hann útbýtti að vild sinni. 	 Sidi Ṛebbi ibeggen-ed tideț n cchada-nsen s licaṛat d lbeṛhanat d waṭas n leɛǧayeb akk-d tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen, akken yella di lebɣi-ines.


Tveir menn blindir sátu þar við veginn. Þegar þeir heyrðu, að þar færi Jesús, hrópuðu þeir: "Herra, miskunna þú okkur, sonur Davíðs!" 	 Llan sin iderɣalen qqimen rrif n webrid, mi slan belli d Sidna Ɛisa i d-iɛeddan bdan țɛeggiḍen : A Sidi ! A mmi-s n Sidna Dawed ! Ḥunn fell-aɣ !


En Guð vakti hann frá dauðum. 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi isseḥya-t-id si ger lmegtin.


Jesús mælti við þá: "Ég hef sýnt yður mörg góð verk frá föður mínum. Fyrir hvert þeirra verka viljið þér grýta mig?" 	 Yekker Sidna Ɛisa yenna-yasen : Xedmeɣ zdat-wen aṭas n lecɣal yelhan yessewhamen, s tezmert n Baba ; ɣef wanwa deg-sen i tebɣam a yi-tenɣem s iblaḍen ?


Átti ég þar ekki við saurlífismenn þessa heims yfirleitt, ásælna og ræningja eða hjáguðadýrkendur, því að þá hefðuð þér orðið að fara út úr heiminum. 	 Ur wen-d-nniɣ ara annect-agi ɣef wat ddunit yețɛicin di leḥṛam, yeččuṛen d ṭṭmeɛ, d lexdeɛ ț-țukeṛda, yețɛebbiden lmeṣnuɛat am Ṛebbi, neɣ m'ulac ilaq-awen aț-țeffɣem si ddunit-agi.


Hjúskapurinn sé í heiðri hafður í öllum greinum og hjónasængin sé óflekkuð, því að hórkarla og frillulífismenn mun Guð dæma. 	 Ilaq-awen aț-țefkem azal i zzwaǧ, argaz ț-țmeṭṭut-is ur țemyexdaɛen ara axaṭer Sidi Ṛebbi ad iɛaqeb wid izennun ileḥḥun deg yir abrid.


hvernig fáum vér þá undan komist, ef vér vanrækjum slíkt hjálpræði sem Drottinn flutti fyrst og var staðfest fyrir oss af þeim, er heyrðu? 	 amek ara nemneɛ ma yella ur neḥsib ara leslak ameqqran yecban wagi ? Leslak-agi i d-ibecceṛ Ssid-nneɣ si tazwara, ɛawden-aɣ-t-id daɣen wid i s-yeslan.


Vakið og biðjið, að þér fallið ekki í freistni. Andinn er reiðubúinn, en holdið veikt." 	 Ɛiwzet, ẓallet, iwakken ur tɣellim ara deg ujeṛṛeb ! Axaṭer ṛṛuḥ n wemdan yeǧhed ma d lǧețța ur tezmir ara !


Í grennd við stað þennan átti búgarð æðsti maður á eynni, Públíus að nafni. Hann tók við oss og hélt oss í góðu yfirlæti þrjá daga. 	 Di leǧwahi-nni i gezdeɣ Bubliyus lḥakem ameqqran n tegzirt-nni ; yesɛa aṭas n wakal, yesṭerḥeb yis-nneɣ, yerna yessens-aɣ ɣuṛ-es tlata wussan.


En þeir sögðu við hana: "Enginn er í ætt þinni, sem heitir því nafni." 	 Nnan-as : Ula d yiwen deg wedrum-nwen ur yesɛi isem-agi.


Vakið því, þér vitið ekki, nær húsbóndinn kemur, að kveldi, á miðnætti, í óttu eða dögun. 	 Ɛiwzet ihi, axaṭer ur teẓrim ara melmi ara d-yas bab n wexxam, ama tameddit neɣ țnaṣfa n yiḍ, m'ara yeskkuɛ uyaziḍ neɣ taṣebḥit.


Eins var um Jakob og Jóhannes Sebedeussyni, félaga Símonar. Jesús sagði þá við Símon: "Óttast þú ekki, héðan í frá skalt þú menn veiða." 	 Ula d Yeɛqub akk-d Yuḥenna, arraw n Zabadi yellan d imdukkal n Semɛun wehmen. Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer Semɛun yenna-yas : Ur țțagad ara, sya d asawen mačči d iselman ara d-țṣeggideḍ, meɛna d imdanen.


En Jesús kallaði þá til sín og mælti: "Þér vitið, að þeir, sem teljast ráða fyrir þjóðum, drottna yfir þeim, og höfðingjar þeirra láta menn kenna á valdi sínu. 	 Sidna Ɛisa yessawel asen yenna-yasen : Twalam ayen iḍeṛṛun di ddunit : wid nețwali d igelliden akk-d d imeqqranen n yegduden țqehhiṛen lɣaci-nsen yerna ḥekkmen fell-asen s ẓẓur !


Sá er séð hefur, vitnar þetta, svo að þér trúið líka og vitnisburður hans er sannur. Og hann veit, að hann segir satt. 	 Win i d-yeḥkan ɣef wannect-agi d inigi n ṣṣeḥ, axaṭer d ayen i geẓra s wallen-is. Yezṛa ț-țideț i d-yenna, yenna-t-id akken aț-țamnem ula d kunwi.


En eigi býr hinn hæsti í því, sem með höndum er gjört. Spámaðurinn segir: 	 Ɣas akken Sidi Ṛebbi ɛlayen ur izeddeɣ ara deg ixxamen ițwabnan s ufus n wemdan, akken i d-yenna nnbi Iceɛya :