Og ef vér vitum, að hann heyrir oss, um hvað sem vér biðjum, þá vitum vér, að oss eru veittar þær bænir, sem vér höfum beðið hann um. 	 ma yella neẓra belli yețḥessis-aɣ-d, kra n wayen ara s nessuter, neḥsa belli yewweḍ-aɣ-d.


Pílatus hafði ritað yfirskrift og sett hana á krossinn. Þar stóð skrifað: JESÚS FRÁ NASARET, KONUNGUR GYÐINGA. 	 Bilaṭus yumeṛ ad semmṛen yiwet n telwiḥt sennig uqeṛṛuy n Sidna Ɛisa, yura deg-s : « Ɛisa anaṣari, agellid n wat Isṛail.»


Vanrækið ekki safnaðarsamkomur yðar eins og sumra er siður, heldur uppörvið hver annan, og það því fremur sem þér sjáið að dagurinn færist nær. 	 Ur ilaq ara a neṭṭixeṛ si tejmaɛt n watmaten akken uɣen tannumi kra nniḍen, meɛna a nțemyenhut wway gar-aneɣ imi ass n tuɣalin n Ssid nneɣ iqeṛṛeb-ed.


Hvílíkt djúp ríkdóms, speki og þekkingar Guðs! Hversu órannsakandi dómar hans og órekjandi vegir hans! 	 Acḥal lqayit, acḥal meqqṛit leɛqel ț-țmusni n Sidi Ṛebbi ! Anwa i gzemren ad yissin lḥekmat-ines neɣ ad ifhem iberdan-is ?


En Jesús skynjaði gjörla hugsanir þeirra og sagði við þá: "Hvað hugsið þér í hjörtum yðar? 	 Sidna Ɛisa yeẓran ayen i țxemmimen, yenna-yasen : Acuɣeṛ tețxemmimem akka deg ulawen-nwen ?


Því höfum vér einróma ályktað að kjósa menn og senda til yðar með vorum elskuðu Barnabasi og Páli, 	 Tura mi nemcawaṛ, neqsed s yiwen ṛṛay a d-nextiṛ kra n watmaten, ara wen-nceggeɛ nutni d watmaten nneɣ eɛzizen Bulus d Barnabas ;


og væntið nú sonar hans frá himnum, sem hann vakti upp frá dauðum, Jesú, er frelsar oss frá hinni komandi reiði. 	 Yerna tețṛaǧum a d-yuɣal Ssid nneɣ Ɛisa seg igenwan, Mmi-s-nni i d-isseḥya si ger lmegtin ; d nețța ara ɣ-isellken ass n lḥisab.


sem nokkrir hafa játast undir og orðið frávillingar í trúnni. Náð sé með yður. 	 Wid i gtebɛen tamusni-agi, sṛuḥen liman-nni i sɛan di Lmasiḥ. Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi aț-țili yid-wen !


Því það kenndi ég yður fyrst og fremst, sem ég einnig hef meðtekið, að Kristur dó vegna vorra synda samkvæmt ritningunum, 	 Slemdeɣ-awen di tazwara ayen i lemdeɣ nekkini : Lmasiḥ yemmut ɣef ddnubat-nneɣ akken yura ;


En náðargjöfinni og misgjörðinni verður ekki jafnað saman. Því að hafi hinir mörgu dáið sakir þess að einn féll, því fremur hefur náð Guðs og gjöf streymt ríkulega til hinna mörgu í hinum eina manni Jesú Kristi, sem er náðargjöf Guðs. 	 Ur nezmir ara a nmettel ddnub n Adem ɣer lemziya d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ; Adem iɛuṣa Sidi Ṛebbi yiwet n tikkelt yewwi-d lmut i yemdanen meṛṛa, acḥal ihi meqqṛet ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i d-yețțunefken i yemdanen s Ɛisa Lmasiḥ.


En þessi er dómurinn: Ljósið er komið í heiminn, en menn elskuðu myrkrið fremur en ljósið, því að verk þeirra voru vond. 	 Atah lḥisab yellan fell-as : « tafat tusa-d ɣer ddunit meɛna imdanen ḥemmlen ṭṭlam axiṛ n tafat, axaṭer lecɣal-nsen diri-ten. »


En ég hef beðið fyrir þér, að trú þín þrjóti ekki. Og styrk þú bræður þína, þegar þú ert snúinn við." 	 lameɛna dɛiɣ ɣer Sidi Ṛebbi fell-ak akken ur tfeččleḍ ara di liman. Ma d kečč m'ara d-tuɣaleḍ ɣuṛ-i, sseǧhed atmaten-ik.


Ég þigg ekki heiður af mönnum, 	 Ur țqellibeɣ ara ad sɛuɣ cciɛa ɣer yemdanen,


En álítið hann þó ekki óvin, heldur áminnið hann sem bróður. 	 Ur t-ḥețțbet ara d aɛdaw, meɛna nhut-eț am yiwen seg watmaten-nwen.


Og enginn skyldi gjöra bróður sínum rangt til né blekkja hann í slíkum sökum. Því að Drottinn hegnir fyrir allt þvílíkt, eins og vér höfum áður sagt yður og brýnt fyrir yður. 	 Deg wannect-agi ilaq yiwen ur ițkellix gma-s di tlufa yeɛnan idrimen. Acḥal n tikkal i kkun-nweṣṣa iwakken aț-țḥadrem iman-nwen axaṭer Sidi Ṛebbi ad yerr țțar akken i wen-t-id-nenna !


Ef þér elskið mig, munuð þér halda boðorð mín. 	 Ma tḥemmlem-iyi, ḥerzet lewṣayat-iw.


Með því sýnir heilagur andi, að vegurinn til hins heilaga er enn eigi kunnur orðinn, á meðan fremri tjaldbúðin enn stendur. 	 Ṛṛuḥ iqedsen issefhem-aɣ-d belli ulac abrid ɣer wemkan iqedsen nezzeh skud mazal aqiḍun n temlilit.


Annaðhvort er tréð gott og ávöxturinn góður eða tréð vont og ávöxturinn vondur. Því af ávextinum þekkist tréð. 	 Ɛeqlet ttejṛa ɣer lfakya-s : ma telha ttejṛa, a d-tefk lfakya yelhan, ma yella diri-ț, a d-tefk lfakya n diri !


Agrippa sagði þá við Festus: "Ég vildi sjálfur fá að heyra manninn." Hinn svaraði: "Á morgun skalt þú hlusta á hann." 	 Agellid Aɣribas yenna i Fistus : Bɣiɣ ula d nekk ad sleɣ i wergaz-agi. Fistus yenna-yas : Azekka a s-tesleḍ !


Undir dögun hvatti Páll alla að neyta matar og sagði: "Þér hafið nú þraukað hálfan mánuð fastandi og engu nærst. 	 Weqbel ad yali wass, Bulus inha-ten akk ad ččen cwiṭ n lqut, yenna : Ass-agi d ass wis ṛbeɛṭac ur teɛṛiḍem lqut.


Ekki mun ég dirfast að tala um neitt annað en það, sem Kristur hefur látið mig framkvæma, til að leiða heiðingjana til hlýðni, með orði og verki, 	 Axaṭer ma yella wayen i ɣef ara d-ḥkuɣ, a d-ḥkuɣ kan ɣef wayen i gexdem Sidna Ɛisa yis-i, ama s imeslayen ama s lecɣal iwakken igduden ur nelli ara n wat Isṛail ad ḍuɛen Sidi Ṛebbi.


Gjörið því iðrun og snúið yður, að syndir yðar verði afmáðar. 	 Ndemmet ihi, beddlet tikli iwakken ad mḥun ddnubat-nwen,


Já, guðhræðslan samfara nægjusemi er mikill gróðavegur. 	 ?-țideț abrid n Sidi Ṛebbi yețțawi-d rrbeḥ ameqqran, meɛna ma yella nesteqniɛ s wayen nesɛa.


Sannlega segi ég yður: Nokkrir þeirra, sem hér standa, munu eigi dauða bíða, fyrr en þeir sjá Mannssoninn koma í ríki sínu." 	 A wen-iniɣ tideț : llan kra seg wid yellan dagi, ur țmețțaten ara alamma ẓran Mmi-s n bunadem yusa-d am ugellid.


Og hver yðar getur með áhyggjum aukið spönn við aldur sinn? 	 Anwa deg-wen i gzemren s uḥebbeṛ ad yessiɣzef leɛmeṛ-is ula s yiwen n wass ?


Þótt mig bresti mælsku, brestur mig samt ekki þekkingu og vér höfum á allan hátt birt yður hana í öllum greinum. 	 ?as akken ur ssineɣ ara ad mmeslayeɣ, lameɛna ssneɣ Sidi Ṛebbi akken ilaq yerna nbeggen awen-t-id acḥal n tikkal di mkul lḥaǧa !


En þeir töldu orð þeirra markleysu eina og trúðu þeim ekki. 	 Lameɛna ayen i sen-ḥkant iban asen-d am tmacahuț, ur tent-uminen ara.


En á þeim dögum, eftir þrenging þessa, mun sólin sortna og tunglið hætta að skína. 	 M'ara ɛeddin wussan n twaɣit-nni, tafat n yiṭij aț-țenqes, aggur ur d-yețțak ara tiziri-ines,


Jesús svarar: "Þið vitið ekki, hvers þið biðjið. Getið þið drukkið þann kaleik, sem ég á að drekka?" Þeir segja við hann: "Það getum við." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ur teẓrim ara ayen akka i d tessutrem ! Eɛni tzemrem aț-țeswem si tbuqalt-agi n lemṛaṛ ara sweɣ ? NNnan-as : Ih a Sidi, nezmer !


Öldungar þeir, sem veita góða forstöðu, séu hafðir í tvöföldum metum, allra helst þeir sem erfiða í orðinu og í kennslu. 	 Imdebbṛen n tejmaɛt ixeddmen ccɣel-nsen akken ilaq uklalen ad țwaxelṣen s zzyada abeɛda wid yenneɛtaben deg ubecceṛ d uselmed.


Þá mun tákn Mannssonarins birtast á himni, og allar kynkvíslir jarðarinnar hefja kveinstafi. Og menn munu sjá Mannssoninn koma á skýjum himins með mætti og mikilli dýrð. 	 Imiren a d-iban Mmi-s n bunadem deg igenni, leɛṛac meṛṛa n ddunit ad meǧden, a d wwten deg idmaren-nsen m'ara walin Mmi-s n bunadem deg igenwan, yusa-d ɣef wusigna s tezmert akk-d lɛaḍima tameqqrant.


Þannig ber sérhvert gott tré góða ávöxtu, en slæmt tré vonda. 	 Ttejṛa yelhan, tețțak-ed lfakya yelhan, yir ttejṛa tețțak-ed lfakya n diri.


Og þótt hann misgjöri við þig sjö sinnum á dag og snúi sjö sinnum aftur til þín og segi: ,Ég iðrast,' þá skalt þú fyrirgefa honum." 	 ?as ma yeḍlem-ik sebɛa iberdan deg wass, ma yusa-d ɣuṛ-ek sebɛa tikkal a k-d-yini : « aql-i ndemmeɣ deg wayen xedmeɣ », ilaq a s tsemmḥeḍ.


Síðan sagði hann við hana: "Syndir þínar eru fyrirgefnar." 	 Sidna Ɛisa yenna i tmeṭṭut-nni : Atan țwaɛeffan-am ddnubat-im !


Þegar að morgni gjörðu æðstu prestarnir samþykkt með öldungunum, fræðimönnunum og öllu ráðinu. Þeir létu binda Jesú og færa brott og framseldu hann Pílatusi. 	 ?ṣbeḥ zik, lmuqedmin imeqqranen ruḥen mcawaṛen akk-d imeqqranen n wegdud, lɛulama n ccariɛa akk dusqamu n ccṛeɛ. Urzen Sidna Ɛisa, wwin-t sellmen-t i Bilaṭus.


Verið því vonglaðir, góðir menn. Ég treysti Guði, að svo muni fara sem við mig hefur verið mælt. 	 Sewṛet ihi ay atmaten ! Țekleɣ ɣef Ṛebbi ad idṛu am akken i d-yenna ;


Átti ekki Kristur að líða þetta og ganga svo inn í dýrð sína?" 	 Eɛni ur ilaq ara ad yenɛețțab Lmasiḥ akka uqbel ad yekcem di tmanegt-is ?


höggva hann og láta hann fá hlut með hræsnurum. Þar verður grátur og gnístran tanna. 	 A t-iqecceɛ, a t-iɛaqeb akken țwaɛaqben at sin udmawen : imiren ara yilin imeṭṭawen d nndama tameqqrant.


Ekki mun ég skilja yður eftir munaðarlausa. Ég kem til yðar. 	 Ur kkun-țțaǧǧaɣ ara d igujilen, a d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen.


Allt sem þér biðjið í bæn yðar, munuð þér öðlast, ef þér trúið." 	 Ayen akk ara tessutrem s liman di tẓallit, a wen-d-ițunefk !


Ég vil ekki, bræður mínir, að yður sé ókunnugt um þennan leyndardóm, til þess að þér skuluð ekki með sjálfum yður ætla yður hyggna. Forherðing er komin yfir nokkurn hluta af Ísrael og varir þangað til heiðingjarnir eru allir komnir inn. 	 Ur bɣiɣ ara ay atmaten aț țețwaffer fell-awen lbaḍna-agi, iwakken ur tḥețțbem ara iman-nwen d wid yessnen. Kra seg wat Isṛail, sseɣṛen ulawen-nsen ɣef wawal n Sidi Ṛebbi yerna akka ara kemmlen di taɣaṛt-nsen alamma yewweḍ leslak i leǧnas meṛṛa.


Guð sagði, að niðjar hans mundu búa sem útlendingar í ókunnu landi og verða þjáðir og þrælkaðir í fjögur hundruð ár. 	 Dderya n dderya-k aț-țezdeɣ deg yiwet n tmurt tabeṛṛanit, dinna a ten-erren d aklan, ad sɛeddin fell-asen lḥif azal n ṛebɛa meyya iseggasen.


Verið ekki hugsjúkir um neitt, heldur gjörið í öllum hlutum óskir yðar kunnar Guði með bæn og beiðni og þakkargjörð. 	 Ur țḥebbiṛet ɣef wacemma, meɛna di yal lḥaǧa, ssutret ayen teḥwaǧem i Sidi Ṛebbi s tẓallit, s uḥellel akk-d leḥmadi ;


Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með yður öllum. 	 Ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ a d-ters fell-awen meṛṛa !


Jóhannes sagði við hann: "Meistari, vér sáum mann reka út illa anda í þínu nafni, og vildum vér varna honum þess, af því að hann fylgdi oss ekki." 	 Yuḥenna yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, nwala yiwen wergaz yessufuɣ leǧnun s yisem-ik ; nugi-yas imi ur iteddu ara yid-nneɣ.


Og enginn lætur nýtt vín á gamla belgi, því þá sprengir vínið belgina, og vínið ónýtist og belgirnir. Nýtt vín er látið á nýja belgi." 	 Yiwen ur ițțačaṛ iyeddiden ( tiyelwin ) iqdimen s ccṛab ajdid, neɣ m'ulac ccṛab-nni ad ifelleq iyeddiden ; ccṛab ad inɣel, iyeddiden-nni ad qqeṛsen. Meɛna ccṛab ajdid ilaq ad immir ɣer iyeddiden ijdiden !


Sannlega segi ég yður: Enginn er sá af konu fæddur, sem meiri sé en Jóhannes skírari. En hinn minnsti í himnaríki er honum meiri. 	 A wen-iniɣ tideț : ulac mmi-s n tmeṭṭut yugaren Yeḥya aɣeṭṭas. Lameɛna, amecṭuḥ maḍi di tgelda n igenwan, meqqeṛ akteṛ-is.


Þér þrælar, hlýðið yðar jarðnesku herrum með lotningu og ótta, í einlægni hjartans, eins og það væri Kristur. 	 Ay aklan, ḍuɛet imɛellmen n ddunit-agi, s leqdeṛ, s wul yeṣfan d neyya am akken d Lmasiḥ i tețḍuɛum .


er sagði: "Rita þú í bók það sem þú sérð og send það söfnuðunum sjö, í Efesus, Smýrnu, Pergamos, Þýatíru, Sardes, Fíladelfíu og Laódíkeu." 	 teqqaṛ-ed : Ayen akka i tețwaliḍ aru-t di tektabt tceggɛeḍ-ț i sebɛa tejmuyaɛ agi n watmaten : i tejmaɛt n Ifasus, n Smirnus, n Birɣamus, n Tyatir, n Sardas, n Filadilfya akk-d țin n Ludikus.


Hann varð þess vís og segir við þá: "Hvað eruð þér að tala um, að þér hafið ekki brauð? Skynjið þér ekki enn né skiljið? Eru hjörtu yðar forhert? 	 Mi geẓra ayen țxemmimen, yenna-yasen : Acuɣer tețxemimem ɣef weɣṛum ? Urɛad tfaqem ? Mazal ur tefhimem ara ?


Jesús svaraði þeim: "Verið ekki með kurr yðar á meðal. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Beṛkat asmermeg gar-awen !


"Þess vegna skal maður yfirgefa föður og móður og búa við eiginkonu sína, og munu þau tvö verða einn maður." 	 daymi argaz ilaq ad yeǧǧ baba-s d yemma-s iwakken ad iɛic ț-țmeṭṭut-is, dɣa di sin yid-sen ad uɣalen d yiwen.


Páll og Tímóteus, þjónar Krists Jesú, heilsa öllum heilögum í Filippí, sem eru í Kristi Jesú, ásamt biskupum þeirra og djáknum. 	 S ɣuṛ Bulus akk-d Timuti iqeddacen n Ɛisa Lmasiḥ, i watmaten yumnen s Ɛisa Lmasiḥ, i imeqqranen n tqeḍɛit akk-d wid i ten-ițɛassan yellan di temdint n Filibus.


þegar þér voruð greftraðir með Kristi í skírninni. Í skírninni voruð þér einnig með honum uppvaktir fyrir trúna á mátt Guðs, er vakti hann upp frá dauðum. 	 S weɣḍas-nwen tețwameḍlem akk-d Lmasiḥ, lameɛna teḥyam-d daɣen yid-es si lmut imi tumnem s tezmert n Sidi Ṛebbi i t-id-isseḥyan si ger lmegtin.


Að svo mæltu hrópaði hann hárri röddu: "Lasarus, kom út!" 	 Imiren kan iɛeggeḍ s lǧehd yenna : A Laɛẓar, effeɣ-ed syenna !


Og ég sagði við hann: "Herra minn, þú veist það." Hann sagði við mig: "Þetta eru þeir, sem komnir eru úr þrengingunni miklu og hafa þvegið skikkjur sínar og hvítfágað þær í blóði lambsins. 	 Rriɣ-as : D kečč i geẓran a Sidi. Yerra-yi-d : Wigi, d wid yesɛeddan leqheṛ d ameqqran ; ssarden ijellaben-nsen, ssazdgen-ten deg idammen n Izimer.


Og þessi tíðindi bárust um allt það hérað. 	 Yeffeɣ lexbaṛ-agi di tmurt meṛṛa.


Dæmið ekki, og þér munuð eigi dæmdir verða. Sakfellið eigi, og þér munuð eigi sakfelldir verða. Sýknið, og þér munuð sýknaðir verða. 	 Ur țḥasabet ara wiyaḍ iwakken Sidi Ṛebbi ur kkun-ițḥasab ara. Ur ḥekkmet ara ɣef wiyaḍ iwakken Sidi Ṛebbi ur iḥekkem ara fell-awen. Semmḥet i wiyaḍ iwakken a wen isameḥ Sidi Ṛebbi.


og kasta þeim í eldsofninn. Þar verður grátur og gnístran tanna. 	 iwakken a ten-ḍeggṛent ɣer tmes anda llan imeṭṭawen d nndama tameqqrant.


Ég féll til jarðar og heyrði raust, er sagði við mig: ,Sál, Sál, hví ofsækir þú mig?' 	 Ɣliɣ ɣer lqaɛa, sliɣ i yiwen n ṣṣut i yi-d-iqqaṛen : Caɛul, a Caɛul, acuɣeṛ i yi tețqehhiṛeḍ ?


Og hann segir við þá: "Eruð þér einnig svo skilningslausir? Skiljið þér eigi, að ekkert, sem fer inn í manninn utan frá, getur saurgað hann? 	 Yenna-yasen : Eɛni ula d kunwi ur tefhimem ara ayen bɣiɣ a wen-t-id-iniɣ ? Ur teẓrim ara belli mačči d ayen i gkeččmen ɣer daxel n wemdan i t-yessenǧasen ?


Og þeir báðu Jesú að skipa sér ekki að fara í undirdjúpið. 	 ?ḥellilen Sidna Ɛisa ur ten-ițceggiɛ ara ɣer yimukan n ṭṭlam.


Þegar Jesús heyrði þetta, fór hann þaðan á báti á óbyggðan stað og vildi vera einn. En fólkið frétti það og fór gangandi á eftir honum úr borgunum. 	 Mi gesla s lexbaṛ n lmut n Yeḥya, Sidna Ɛisa yuli ɣer teflukt, iṛuḥ iwakken ad iḍeṛṛef iman-is. Akken slan lɣaci s wemkan i ɣer iteddu, ffɣen-d si tudrin, tebɛen-t ɣef wuḍar.


Hinum lögmálslausu hef ég verið sem lögmálslaus, þótt ég sé ekki laus við lögmál Guðs, heldur bundinn lögmáli Krists, til þess að ávinna hina lögmálslausu. 	 Akka daɣen, m'ara iliɣ d wid ur nesɛi ara ccariɛa, țțaraɣ iman-iw am akken ur sɛiɣ ara ccariɛa iwakken a ten-id-rebḥeɣ, ɣas akken nekk sɛiɣ ccariɛa n Ṛebbi imi d Lmasiḥ i d ccariɛa-inu.


Þér kallið mig meistara og herra, og þér mælið rétt, því það er ég. 	 Tessawalem-iyi « a Sidi » ; tesɛam lḥeqq axaṭer ț-țideț !


En síðast allra birtist hann einnig mér, eins og ótímaburði. 	 Mi t-walan akk, walaɣ-t idheṛ-iyi-d daɣen i nekkini yellan d ulac.


Ég tók litlu bókina úr hendi engilsins og át hana upp, og í munni mér var hún sæt sem hunang. En er ég hafði etið hana, fann ég til beiskju í kviði mínum. 	 Eddmeɣ-d taktabt-nni tamecṭuḥt seg ufus n lmelk iwakken aț-țeččeɣ, mi ț-greɣ deg imi-w ufiɣ-ț ț-țaẓidant, lameɛna mi tewweḍ ɣer uɛebbuḍ-iw, ččuṛen iẓerman-iw ț-țeṛzeg.


munnur þeirra er fullur bölvunar og beiskju. 	 Imawen-nsen ččuṛen d ddeɛwat n cceṛ ț-țeṛzeg.


Hann sagði eins við hann: ,Þú skalt og vera yfir fimm borgum.' 	 Agellid yenna-yas : Ula d kečč a k-sbeddeɣ d lḥakem ɣef xemsa tudrin.


En Sál blés enn ógnum og manndrápum gegn lærisveinum Drottins. Gekk hann til æðsta prestsins 	 Caɛul mazal ițqehhiṛ inelmaden n Sidna Ɛisa, ițgalla deg-sen a ten-ineɣ. Iṛuḥ ɣer lmuqeddem ameqqran,


Eins það sem sáð var í grýtta jörð, það merkir þá sem taka orðinu með fögnuði, um leið og þeir heyra það, 	 Wiyaḍ cban akal yeččuṛen d idɣaɣen, akken ara slen i wawal n Ṛebbi, qebblen-t s lfeṛḥ ;


"Vei þér, Korasín! Vei þér, Betsaída! Ef gjörst hefðu í Týrus og Sídon kraftaverkin, sem gjörðust í ykkur, hefðu þær löngu iðrast í sekk og ösku. 	 A nnger-im a tamdint n Kurazim ! A nnger-im a tamdint n Bitsayda ! Axaṭer lemmer lbeṛhanat yedṛan deg-kkunt dṛan di temdinin n Sur akk-d Sidun, tili imezdaɣ-nsent aṭas aya i sburren tacekkaṛt n leḥzen, qqimen ɣef yiɣiɣden iwakken a d sbegnen belli ndemmen uɣalen-d ɣer ubrid n Ṛebbi.


Hann sagði þá við víngarðsmanninn: ,Í þrjú ár hef ég nú komið og leitað ávaxtar á fíkjutré þessu og ekki fundið. Högg það upp. Hví á það að spilla jörðinni?' 	 Yenna i uxeddam n yiger-nni : tlata n yiseggasen aya nekk țțaseɣ ed iwakken a d-kkseɣ lexṛif si tneqleț agi meɛna ur d-țțafeɣ ara, gzem-iț ihi ! Acuɣeṛ ara teṭṭef akal mbla nnfeɛ ?


Þegar æðstu prestarnir og verðirnir sáu hann, æptu þeir: "Krossfestu, krossfestu!" Pílatus sagði við þá: "Takið þér hann og krossfestið. Ég finn enga sök hjá honum." 	 Mi t-walan imeqqranen n wat Isṛail d iɛessasen, bdan țɛeggiḍen : Semmeṛ-it ɣef wumidag ! Semmeṛ-it ɣef lluḥ ! Bilaṭus yenna yasen : Ma tebɣam a t-tsemmṛem ɣef wumidag, atan ɣuṛ-wen ! Ma d nekk, ur ufiɣ ara sebba s wayes ara ḥekmeɣ fell-as.


honum einum, alvitrum Guði, sé fyrir Jesú Krist dýrð um aldir alda. Amen. 	 Lɛaḍima i Sidi Ṛebbi awḥid, Bab n tmusni d leɛqel, s Sidna Ɛisa Lmasiḥ si lǧil ɣer lǧil ! Amin !


En Pétur og hinir postularnir svöruðu: "Framar ber að hlýða Guði en mönnum. 	 Buṭrus d ṛṛusul nniḍen erran asen : Ilaq a naɣ awal i Sidi Ṛebbi, mačči i yemdanen !


Boðun vor er ekki sprottin af villu né af óhreinum hvötum og vér reynum ekki að blekkja neinn. 	 Lexbeṛ-agi n lxiṛ i wen-d newwi ur ibni ara ɣef lekdeb neɣ ɣef tḥila d lexdeɛ.


En ef vér erum börn, þá erum vér líka erfingjar, og það erfingjar Guðs, en samarfar Krists, því að vér líðum með honum, til þess að vér einnig verðum vegsamlegir með honum. 	 Ihi ma yella d arraw-is i nella, d nukni daɣen ara iweṛten : a newṛet ɣer Sidi Ṛebbi nukni akk-d Lmasiḥ, axaṭer ma nenɛețțab yid-es, a nili daɣen yid-es di lɛaḍima-ines.


Eins skuluð þér segja, þá er þér hafið gjört allt, sem yður var boðið: ,Ónýtir þjónar erum vér, vér höfum gjört það eitt, sem vér vorum skyldir að gjöra.'" 	 Kunwi daɣen m'ara txedmem ayen i wen-d yețwamṛen, init : d iqeddacen kan i nella, nexdem ayen ilaqen a t-nexdem.


skilningur þeirra blindaður og þeir eru fjarlægir lífi Guðs vegna vanþekkingarinnar, sem þeir lifa í, og síns harða hjarta. 	 Lefhama-nsen iɣumm-iț ṭṭlam, sbeɛden iman-nsen ɣef tudert i d ițțak Sidi Ṛebbi axaṭer jehlen, qquṛen wulawen-nsen.


Mannssonurinn mun senda engla sína, og þeir munu safna úr ríki hans öllum, sem hneykslunum valda og ranglæti fremja, 	 Mmi-s n bunadem a d-iceggeɛ lmalayekkat-is, ad ssufɣen si tgelda-s wid akk yesseɣlayen wiyaḍ di ddnub akk-d wid ixeddmen cceṛ,


því að Guð er ekki Guð truflunarinnar, heldur friðarins. Eins og í öllum söfnuðum hinna heilögu 	 axaṭer Sidi Ṛebbi mačči d Ṛebbi n ussexṛeb, meɛna d win iḥemmlen lehna.


Eða þeir átján, sem turninn féll yfir í Sílóam og varð að bana, haldið þér, að þeir hafi verið sekari en allir þeir menn, sem í Jerúsalem búa? 	 Neɣ am tmenṭac-nni yergazen yemmuten mi d-yeɣli fell-asen ṣṣuṛ n Silwi, tɣilem d imednuben akteṛ n imezdaɣ nniḍen n temdint n Lquds ?


Í engu viljum vér vera neinum til ásteytingar, til þess að þjónustan verði ekki fyrir lasti. 	 Di yal lḥaǧa, ur nebɣi ara a nili d ugur ula i yiwen deg-wen iwakken ur d-tețțekksem ara kra n diri di lxedma-nneɣ,


Jesús leit upp og sá, að mikill mannfjöldi kom til hans. Hann segir þá við Filippus: "Hvar eigum vér að kaupa brauð, að þessir menn fái að eta?" 	 Akken i gwala lɣaci iteddu-d ɣuṛ-es, Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer Filibus yenna-yas : Ansi ara d-naɣ aɣṛum i wannect agi n lɣaci ?


Svo er ritað hjá Jesaja spámanni: Sjá, ég sendi sendiboða minn á undan þér, er greiða mun veg þinn. 	 Am akken yura di tektabt n nnbi Iceɛya : Ad zzewreɣ zdat-ek amceggeɛ-iw, a k-ifres abrid.


Á settum tíma sendi hann þjón til vínyrkjanna, að þeir fengju honum hlut af ávexti víngarðsins, en vínyrkjarnir börðu hann og sendu burt tómhentan. 	 Mi d-yewweḍ lweqt n tẓurin, iceggeɛ ɣuṛ-sen aqeddac iwakken a s-d-fken amur-is ; lameɛna ixemmasen-nni wwten-t, rrant-id ifassen d ilmawen.


og kennið þeim að halda allt það, sem ég hef boðið yður. Sjá, ég er með yður alla daga allt til enda veraldar." 	 Slemdet-asen ad tebɛen ayen akk i wen-slemdeɣ. MMa d nekk ad iliɣ yid-wen yal ass alamma ț-țaggara n ddunit.


Lát þá fara, að þeir geti náð til býla og þorpa hér í kring og keypt sér eitthvað til matar." 	 serreḥ i lɣaci ad ṛuḥen ɣer leɛzayeb ț-țudrin i d-iqeṛben iwakken a d-aɣen ayen ara ččen.


Urðu nú allir hressari og fóru líka að matast. 	 Yekkes-asen akk lxuf dɣa ččan.


Áður en menn nokkrir komu frá Jakob, hafði hann setið að borði með heiðingjunum, en er þeir komu, dró hann sig í hlé og tók sig út úr af ótta við þá, sem héldu fram umskurninni. 	 Uqbel a d-asen kra n yemdanen i d-iceggeɛ Yeɛqub, yella itețț akk-d watmaten ur nelli ara n wat Isṛail, lameɛna akken kan i d-wwḍen, iḥbes lmakla yid-sen iwexxeṛ fell-asen, axaṭer yuggad wid iṭṭfen di lɛaddat n wat Isṛail.


En Agrippa sagði við Festus: "Þennan mann hefði mátt láta lausan, ef hann hefði ekki skotið máli sínu til keisarans." 	 Aɣribas yenna i Fistus : Argaz-agi izmer ad ițțuserreḥ lemmer ur yerẓi ara ccṛeɛ ɣer Qayṣer.


Og hann hélt áfram til Jerúsalem, fór um borgir og þorp og kenndi. 	 Deg webrid-is ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa ițɛedday ɣef temdinin ț-țudrin, isselmad.


til þess að enginn maður skuli hrósa sér fyrir Guði. 	 Akka, yiwen ur izmir ad izuxx zdat Sidi Ṛebbi.


Sumt féll í grýtta jörð, þar sem var lítill jarðvegur, og það rann skjótt upp, því það hafði ekki djúpa jörð. 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin ger idɣaɣen anda ulac aṭas n wakal, dɣa mɣin-d imiren, axaṭer tissi n wakal ur lqayet ara.


Góður maður ber gott fram úr góðum sjóði, en vondur maður ber vont fram úr vondum sjóði. 	 Argaz lɛali yessufuɣ-ed ayen yelhan seg ugerruj yellan deg ul-is ma d amcum yessufuɣ-ed ayen n diri si lexzin n diri yellan deg ul-is !


En hann vissi hugsanir þeirra og sagði við manninn með visnu höndina: "Statt upp, og kom hér fram." Og hann stóð upp og kom. 	 Lameɛna Sidna Ɛisa yessnen ixemmimen-nsen, yekker yenna i wergaz-nni iwumi yekref ufus : Ekker tbeddeḍ dagi di tlemmast n lɣaci. Argaz-nni yekker ibedd.


Því að mér hefur verið tjáð um yður, bræður mínir, af heimilismönnum Klóe, að þrætur eigi sér stað á meðal yðar. 	 Axaṭer ay atmaten, irgazen n wexxam n Kluwi ṣṣawḍen-iyi-d lexbaṛ belli ițțili-d umennuɣ gar-awen.


Og orð hans býr ekki í yður, því að þér trúið ekki þeim, sem hann sendi. 	 Awal-is ur yezdiɣ ara deg wulawen nwen imi ur tuminem ara s win i d-iceggeɛ.


Jesús svaraði þeim: "Ég hef sagt yður það, en þér trúið ekki. Verkin, sem ég gjöri í nafni föður míns, þau vitna um mig, 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Nniɣ-awen-t-id ur tuminem ara, yerna twalam lecɣal i xeddmeɣ s yisem n Baba : d lecɣal-agi i d yețcehhiden fell-i.


Og frammi fyrir hásætinu var sem glerhaf, líkt kristalli. Fyrir miðju hásætinu og umhverfis hásætið voru fjórar verur alsettar augum í bak og fyrir. 	 Zdat ukersi-nni, yella daɣen am akken d lebḥeṛ n djaj icuban ɣer wezṛu n lekristal. Di tlemmast-is akk-d leryuf-ines, bedden ṛebɛa lxuluq yeddren ččuṛen d allen ɣer zdat ɣer deffir.


Jesú var og boðið til brúðkaupsins og lærisveinum hans. 	 Ula d Sidna Ɛisa yețwaɛṛed nețța d inelmaden-is ɣer tmeɣṛa-nni.


Þeim tilheyra og feðurnir, og af þeim er Kristur kominn sem maður, hann sem er yfir öllu, Guð, blessaður um aldir. Amen. 	 Seg-sen i d-ffɣen lejdud-nneɣ i gellan d iqeddacen imezwura n Sidi Ṛebbi, ula d Lmasiḥ seg-sen i d-iffeɣ mi d-ilul s ṣṣifa n wemdan, nețța i gellan sennig kra yellan, d Illu yețwaḥemden i dayem. Amin !


Árla morguns hélt hann aftur til borgarinnar og kenndi hungurs. 	 Azekka-nni taṣebḥit mi d-yuɣal ɣer temdint, Sidna Ɛisa yelluẓ ;


En vér munum helga oss bæninni og þjónustu orðsins." 	 Ma d nukkni, lweqt-nneɣ a t-nesɛeddi di tẓallit akk-d uselmed n wawal n Sidi Ṛebbi.


Þeir Páll lögðu út frá Pafos og komu til Perge í Pamfýlíu, en Jóhannes skildi við þá og sneri aftur til Jerúsalem. 	 Bulus d yeṛfiqen-is zegren tigzirt n Qubṛus, wwḍen ɣer temdint n Bafus, syenna rekben di lbabuṛ iwakken ad zegren ɣer temdint n Barja yellan di tmurt n Bamfilya.


Gjörið það með bæn og beiðni og biðjið á hverri tíð í anda. Verið því árvakrir og staðfastir í bæn fyrir öllum heilögum. 	 Di yal taswiɛt deɛɛut ɣer Sidi Ṛebbi s Ṛṛuḥ iqedsen s yal taẓallit d uḥellel. Ɛiwzet ihi, kettṛet di tẓallit, deɛɛut ɣer Sidi Ṛebbi ɣef watmaten meṛṛa ;


Eftir sex daga tekur Jesús með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes og fer með þá upp á hátt fjall, að þeir væru einir saman. Þar ummyndaðist hann fyrir augum þeirra, 	 Mi ɛeddan sețța wussan, Sidna Ɛisa yewwi yid-es Buṭrus, Yeɛqub d Yuḥenna, ulin ɣer yiwen wedrar ɛlayen. Mi llan dinna weḥḥed-sen, tenbeddal ṣṣifa-s zdat-sen,


Þeir hinir sömu hafa villst frá sannleikanum, þar sem þeir segja upprisuna þegar um garð gengna og umhverfa trú sumra manna. 	 i gwexxṛen ɣef webrid n tideț, qqaṛen belli ḥeggu n lmegtin dayen yedṛa-d, s wakka ssufuɣen aṭas n yemdanen seg webrid n liman.


Vitið þér ekki, að líkami yðar er musteri heilags anda, sem í yður er og þér hafið frá Guði? Og ekki eruð þér yðar eigin. 	 Ur teẓrim ara daɣen belli Ṛṛuḥ iqedsen yezdeɣ di lǧețțat-nwen ? Ṛṛuḥ-nni i wen-d-ițțunefken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ? Ur teẓrim ara belli ur tețțalasem ara deg yiman-nwen ?


frá Frýgíu og Pamfýlíu, Egyptalandi og Líbýubyggðum við Kýrene, og vér, sem hingað erum fluttir frá Róm. 	 si tmurt n Frijya akk-d Bamfilya. Usan-d daɣen si tmurt n Maṣer, si leǧwahi n Qiṛwan di tmurt n Libya, widak i d-yusan si temdint n Ṛuma ;


En ég segi: Lifið í andanum, og þá fullnægið þér alls ekki girnd holdsins. 	 Ddut ihi s lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen, iwakken ur txeddmem ara lebɣi n tnefsit-nwen.


Talið ekki illa hver um annan, bræður. Sá sem talar illa um bróður sinn eða dæmir bróður sinn, talar illa um lögmálið og dæmir lögmálið. En ef þú dæmir lögmálið, þá ert þú ekki gjörandi lögmálsins, heldur dómari. 	 Ay atmaten, ur kkatet ara wa deg wa, win ara yewten di gma-s neɣ iḥuseb-it, yewwet-ed di ccariɛa yerna iḥuseb-iț. Ihi ma yella tewtem di ccariɛa, ur tellim ara seg wid ixeddmen wayen i d-tenna, meɛna seg wid yekkaten deg-s.


Þetta sagði hann til að gefa til kynna, með hvaða hætti hann átti að deyja. 	 S imeslayen-agi, Sidna Ɛisa yebɣa a d-isbeggen amek ara yemmet.


Gjörið þetta því heldur sem þér þekkið tímann, að yður er mál að rísa af svefni, því að nú er oss hjálpræðið nær en þá er vér tókum trú. 	 Imi teẓram d acu n lweqt i deg nella, tura yewweḍ-ed lawan i deg ara d-akim si nuddam axaṭer ass n leslak iqeṛṛeb-ed ɣuṛ-nneɣ akteṛ n wass amezwaru i deg numen.


Fyrst vér erum nú Guðs ættar, megum vér eigi ætla, að guðdómurinn sé líkur smíði af gulli, silfri eða steini, gjörðri með hagleik og hugviti manna. 	 Ihi imi nella d arraw n Sidi Ṛebbi, ur ilaq ara a nɣil belli Ṛebbi yețțemcabi ɣer lmeṣnuɛ n ddheb, neɣ n lfeṭṭa, neɣ n wezṛu yețwanejṛen s ufus ț-țmusni n wemdan.


Þá sagði hann við gestgjafa sinn: "Þegar þú heldur miðdegisverð eða kvöldverð, bjóð þá hvorki vinum þínum né bræðrum, ættingjum né ríkum nágrönnum. Þeir bjóða þér aftur, og þú færð endurgjald. 	 Yenna daɣen i win i t-id iɛeṛḍen : M'ara tebɣuḍ aț-țseččeḍ, ur d-ɛeṛṛeḍ ara imdukkal-ik neɣ atmaten ik, ur d-ɛeṛṛeḍ ara imawlan-ik neɣ lǧiran-ik imeṛkantiyen ; m'ulac a k ɛerḍen ula d nutni iwakken a k-d-rren lxiṛ-ik.


Hvað eigum vér þá að segja við þessu? Ef Guð er með oss, hver er þá á móti oss? 	 Acu ara d-nernu ihi ? Anwa ara ɣ-izemren ma yella Sidi Ṛebbi yid-nneɣ ?


Aðrir sögðu: "Hann er Elía," enn aðrir: "Hann er spámaður eins og spámennirnir fornu." 	 Wiyaḍ qqaṛen : D nnbi Ilyas. Wiyaḍ daɣen qqaṛen-as : D nnbi am lenbiya nniḍen.


Þá hefði hann oft þurft að líða frá grundvöllun heims. En nú hefur hann birst í eitt skipti fyrir öll við endi aldanna til að afmá syndina með fórn sinni. 	 neɣ m'ulac, yili yeɛteb aṭas n iberdan seg wasmi i d-texleq ddunit. Lameɛna yusa-d di zzman-agi aneggaru yiwet n tikkelt kan, isebbel iman-is d asfel iwakken ad ikkes ddnub.


Á sama hátt eru góðverkin augljós, og þau, sem eru það ekki, munu ekki geta dulist. 	 Akken daɣen i d-țbanen lecɣal lɛali, ma d lecɣal n diri ur zmiren ara ad qqimen ffren.


Voru þeir fleiri en fjörutíu, sem þetta samsæri gjörðu. 	 Wid akk i s-ixedmen taxazabit agi, llan akteṛ n ṛebɛin yid-sen.


Þannig vildi hann á komandi öldum sýna hinn yfirgnæfandi ríkdóm náðar sinnar með gæsku sinni við oss í Kristi Jesú. 	 iwakken di leqṛun i d-iteddun, a d-tban acḥal meqqṛit ṛṛeḥma-ines akk-d leḥnana-s i ɣ-d-isbeggen s Ɛisa Lmasiḥ.


Þessir menn eru þeir, sem valda sundrungu, holdlegir menn, sem eigi hafa andann. 	 Ihi, d wigi i d-yețțawin lxilaf ger yemdanen, țxemmimen anagar ɣef wayen yeɛnan ddunit, ur sɛin ara Ṛṛuḥ iqedsen n Sidi Ṛebbi deg wulawen-nsen.


Símon Pétur, þjónn og postuli Jesú Krists, heilsar þeim, sem hlotið hafa hina sömu dýrmætu trú og vér fyrir réttlæti Guðs vors og frelsara vors Jesú Krists. 	 Nekk Semɛun Buṭrus, d aqeddac, d amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ, i wid akk yesɛan liman am nukni, s lḥeqq n Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ akk-d umsellek nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns, 	 A kkun-keṛhen yemdanen meṛṛa ɣef ddemma-w,


En ég segi yður með sanni: Nokkrir þeirra, sem hér standa, munu eigi dauða bíða, fyrr en þeir sjá Guðs ríki." 	 A wen-d-iniɣ tideț, llan gar-awen wid ur nețmețțat ara alamma walan Tageldit n Ṛebbi.


Drottinn sagði þá við hann: "Þér farísear, þér hreinsið bikarinn og fatið utan, en hið innra eruð þér fullir yfirgangs og illsku. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Kunwi s yifariziyen tessiridem taqbuct d uḍebṣi s wufella kan ma zdaxel n wulawen teččuṛem d ṭṭmeɛ akk-d ddɣel.


Og það lætur alla, smáa og stóra, auðuga og fátæka og frjálsa og ófrjálsa, setja merki á hægri hönd sér eða á enni sín 	 Leɛqiṛa-nni tḥețțem ɣef yemdanen, meẓẓi neɣ meqqeṛ, d igellil neɣ d ameṛkanti, d akli neɣ d aḥeṛṛi, ad wwten ticṛaḍ deg ufus ayeffus neɣ deg unyir-nsen,


Þá er Jesús hafði mælt svo fyrir við lærisveina sína tólf, hélt hann þaðan að kenna og prédika í borgum þeirra. 	 Mi gweṣṣa tnac-nni inelmaden is, Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna ad ibecceṛ di tudrin n leǧwahi-nni.


Tímóteusi, elskuðum syni sínum. Náð, miskunn og friður frá Guði föður og Kristi Jesú, Drottni vorum. 	 A Timuti a mmi eɛzizen : leɛfu, ṛṛeḥma ț-țalwit a k-d-țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ.


Ég vakti yfir yður með afbrýði Guðs, því að ég hef fastnað yður einum manni, Kristi, og vil leiða fram fyrir hann hreina mey. 	 Imi i kkun-ḥemmleɣ, țțasmeɣ fell-awen s tismin i d-yekkan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ; axaṭer xeḍbeɣ-kkun i yiwen n yesli kan : d Lmasiḥ ; iwakken a kkun-qeddmeɣ ɣuṛ-es am tlemẓit leɛmeṛ nezwiǧ leɛmeṛ.


Konan var heiðin, ættuð úr Fönikíu sýrlensku. Hún bað hann að reka illa andann út af dóttur sinni. 	 Tameṭṭut-agi ț-țagrikit, tusa-d si leǧwahi yellan ger tmurt n Surya d Finisya. Tessuter-as ad issufeɣ aṛuḥani izedɣen yelli-s.


Heyrið aðra dæmisögu: Landeigandi nokkur plantaði víngarð. Hann hlóð garð um hann, gróf fyrir vínþröng og reisti turn, seldi hann síðan vínyrkjum á leigu og fór úr landi. 	 A wen-d-rnuɣ daɣen lemtel nniḍen : yella yiwen umɛellem, yeẓẓa tafeṛṛant, izzi-yas-ed s zzeṛb, yeɣza amkan i tɛeṣṣart n tẓurin, yebna taɛrict i tɛessast, issekra tafeṛṛant-is i ixemmasen, imiren iṛuḥ ɣer lɣeṛba.


Hann skipaði þá tólf: Símon, er hann gaf nafnið Pétur, 	 A ten-ah tnac-nni yextaṛ : Semɛun iwumi isemma Buṭrus,


Þegar Heródes var dáinn, þá vitrast engill Drottins Jósef í draumi í Egyptalandi 	 Mi gemmut Hiṛudus ameqqran, lmelk n Sidi Ṛebbi iweḥḥa-d i Yusef di targit mi gella di tmurt n Maṣer,


Leyfist oss að gjalda keisaranum skatt eða ekki?" 	 Ini-yaɣ-d ma d leḥlal a nxelleṣ tabzert i Qayṣer (isteɛmṛen tamurt)?


Nú rættist það, sem sagt var fyrir munn Jeremía spámanns: 	 Dɣa yețwakemmel wayen i d yenna nnbi Irmiya :


Verið minnugir leiðtoga yðar, sem Guðs orð hafa til yðar talað. Virðið fyrir yður, hvernig ævi þeirra lauk, og líkið eftir trú þeirra. 	 Mmektit-ed wid i wen-yemlan abrid, i wen d-ibeccṛen awal n Ṛebbi ; meyzet amek tekfa tudert nsen, sɛut liman am nutni.


Hann svaraði: "Varist að láta leiða yður í villu. Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Það er ég!' og ,Tíminn er í nánd!' Fylgið þeim ekki. 	 Yenna-yasen : ?uṛ-wat a kkun-kellxen, axaṭer aṭas ara d-yasen s yisem-iw a d inin : d nekk i d Lmasiḥ ! Neɣ a wen-d-inin : lweqt yewweḍ-ed ! Ur ten-țțamnet ara !


sonar Ammínadabs, sonar Admíns, sonar Arní, sonar Esroms, sonar Peres, sonar Júda, 	 Ɛaminadab, Admin, Aram, ?esṛun, Fares, Yahuda,


Með því að vér nú vitum, hvað það er að óttast Drottin, leitumst vér við að sannfæra menn. En Guði erum vér kunnir orðnir, já, ég vona, að vér séum einnig kunnir orðnir yður í hjörtum yðar. 	 Neẓra d acu i d lmeɛna n tugdi n Sidi Ṛebbi, daymi i nețnadi a d nehdu wiyaḍ. Sidi Ṛebbi yessen ulawen-nneɣ akken ilaq, ssarameɣ ula d kunwi tessnem-aɣ, teẓram ayen yellan deg ulawen-nneɣ.


Því að Kristur gekk ekki inn í helgidóm höndum gjörðan, eftirmynd hins sanna helgidóms, heldur inn í sjálfan himininn, til þess nú að birtast fyrir augliti Guðs vor vegna. 	 Axaṭer Lmasiḥ ur yekcim ara ɣer wemkan iqedsen i bnan ifasen n yemdanen, yellan d lemtel n win n tideț, meɛna yuli ɣer igenni anda yella tura d amcafeɛ-nneɣ zdat Sidi Ṛebbi.


Fyrir því hefur þú, maður, sem dæmir, hver sem þú ert, enga afsökun. Um leið og þú dæmir annan, dæmir þú sjálfan þig, því að þú, sem dæmir, fremur hið sama. 	 Ulac fell-ak ssmaḥ a win ițḥasaben wiyaḍ, axaṭer akken tebɣuḍ tiliḍ, mi tețḥasabeḍ wiyaḍ, d iman-ik i tḥusbeḍ, imi kečč i ten-ițḥasaben txeddmeḍ am nutni.


En ég segi yður sannleikann: Það er yður til góðs, að ég fari burt, því ef ég fer ekki, kemur hjálparinn ekki til yðar. En ef ég fer, sendi ég hann til yðar. 	 A wen-iniɣ tideț, yelha-yawen ma ṛuḥeɣ axaṭer m'ur ṛuḥeɣ ara, amɛiwen ur d-yețțas ara ɣuṛ-wen, meɛna ma ṛuḥeɣ a wen t-id-ceggɛeɣ.


En þeir skildu ekki það sem hann sagði og þorðu ekki að spyrja hann. 	 Inelmaden-is ur fhimen ara lmeɛna n wawal-agi, yerna kukran a t-steqsin.


Þá rifnaði fortjald musterisins í tvennt, ofan frá og niður úr, jörðin skalf og björgin klofnuðu, 	 Imiren kan abeḥnuq n leḥjab yellan di lǧameɛ iqedsen icerreg ɣef sin, seg ixef ufella armi d akessar. Lqaɛa tergagi, idurar ceqqeqen,


Ég bið og brýni yður í Drottins nafni, að þér látið lesa bréf þetta upp fyrir öllum bræðrunum. 	 Di leɛnaya-nwen, s yisem n Ssid-nneɣ, sseɣṛet tabṛaț-agi i watmaten meṛṛa.


En nokkrir menn slógust í fylgd hans. Þeir tóku trú. Meðal þeirra var Díónýsíus, einn úr Areopagus-dóminum, og kona nokkur, Damaris að nafni, og aðrir fleiri. 	 Ɣas akken aṭas i gețmesxiṛen, llan kra deg-sen umnen, ddan yid-es . Yella gar-asen Dunisus i gțekkin di tejmaɛt n Laryufaj, yiwet n tmeṭṭut isem-is Damaris akk-d wiyaḍ.


Fyrir trú bar Abel fram fyrir Guð betri fórn en Kain, og fyrir trú fékk hann þann vitnisburð, að hann væri réttlátur, er Guð bar vitni um fórn hans. Með trú sinni talar hann enn, þótt dauður sé. 	 S liman i gqeddem Habil asfel i Sidi Ṛebbi axiṛ n wesfel n gma-s Kahin, ɣef ddemma n liman-ines Sidi Ṛebbi yeqbel asfel-ines yerna iḥseb-it d aḥeqqi ; daymi ɣas yemmut yeqqim-ed d lemtel ɣef liman.


Þeir hafa vald til að loka himninum, til þess að eigi rigni um spádómsdaga þeirra. Og þeir hafa vald yfir vötnunum, að breyta þeim í blóð og slá jörðina með hvers kyns plágu, svo oft sem þeir vilja. 	 Sin inigan-agi sɛan tazmert ad ɣelqen tiwwura igenwan iwakken ur d-yekkat ara ugeffur deg ussan i deg ara țcirin awal n Ṛebbi ; sɛan daɣen tazmert ad rren aman d idammen, ad sexḍen lqaɛa s mkul lebla mkul tikkelt i deg ara bɣun.


Aftur sendi hann aðra þjóna og mælti: ,Segið þeim, sem boðnir voru: Veislu mína hef ég búið, uxum mínum og alifé er slátrað, og allt er tilbúið, komið í brúðkaupið.' 	 Yerna iceggeɛ-asen iqeddacen nniḍen a sen-inin : Heggaɣ imensi, zliɣ izgaren-iw d wakraren-iw, kullec ihegga, aset-ed ɣer tmeɣṛa !


Allar nætur og daga var hann í gröfunum eða á fjöllum, æpti og lamdi sig grjóti. 	 Iḍ d wass nețța deg uneẓruf, yețɛeggiḍ, ijerreḥ iman-is s iblaḍen.


Og það lauk upp munni sínum til lastmæla gegn Guði, til að lastmæla nafni hans og tjaldbúð hans og þeim, sem á himni búa. 	 Teldi axenfuc-is, tețqabaḥ Sidi Ṛebbi, treggem isem-is d wemkan i deg yețțili akk-d kra wid i gzedɣen deg igenni.


að það féll í hans hlut, samkvæmt venju prestdómsins, að ganga inn í musteri Drottins og fórna reykelsi. 	 akken i tella di lɛadda n lmuqedmin, gren tasɣaṛt, tṣaḥ-ed Zakarya iwakken ad ikcem ɣer wemkan iqedsen ad isseṛɣ lebxuṛ.


og lærdómur þeirra etur um sig eins og helbruni. Í hópi þeirra eru þeir Hýmeneus og Fíletus. 	 Imeslayen-nsen am lehlak i teddun di lǧețța armi yečča-ț meṛṛa. Llan gar-asen ?imnayus d Filitus


Ekki er munur á Gyðingi og grískum manni, því að hinn sami er Drottinn allra, fullríkur fyrir alla þá sem ákalla hann; 	 Ihi ulac lxilaf ger wat Isṛail akk-d wid ur nelli ara n wat Isṛail ; imi yiwen n Ṛebbi i gellan, ṭṭfen meṛṛa deg-s, nețța i d-yețțaken mbla ceḥḥa i wid akk ineddhen ɣuṛ-es.


Og að elska hann af öllu hjarta, öllum skilningi og öllum mætti og elska náungann eins og sjálfan sig, það er öllum brennifórnum og sláturfórnum meira." 	 Yerna ma nḥemmel-it s wul-nneɣ, s lɛeqliya-nneɣ, akk-d wayen yellan di țezmert-nneɣ meṛṛa, ma nḥemmel daɣen lɣiṛ-nneɣ am yiman-nneɣ, annect-agi axiṛ n iseflawen akk-d lewɛadi.


Þess vegna hleyp ég ekki stefnulaust. Ég berst eins og hnefaleikamaður, sem engin vindhögg slær. 	 Nekk ur țțazzaleɣ ara am win ur nesɛi ara lmeqsud, ur kkateɣ ara deg ubeḥri m'ara țnaɣeɣ ;


Og þeir munu fara til eilífrar refsingar, en hinir réttlátu til eilífs lífs." 	 Imiren widak-agi ad kecmen ɣer lɛiqab ur nfennu, ma d iḥeqqiyen ad kecmen ɣer tudert n dayem !


Þótt vér séum ótrúir, þá verður hann samt trúr, því að ekki getur hann afneitað sjálfum sér. 	 ma yella nexdeɛ-it, nețța ur a ɣ-ixeddeɛ ara axaṭer ur yezmir ara ad yenkeṛ ayen i d-yenna.


En Guð minn mun af auðlegð dýrðar sinnar í Kristi Jesú uppfylla sérhverja þörf yðar. 	 Sidi Ṛebbi a wen-d-yefk ayen akk teḥwaǧem s wakken tella lɛaḍima n lbaṛakat-is, di Ɛisa Lmasiḥ.


Ég er stiginn niður af himni, ekki til að gjöra vilja minn, heldur vilja þess, er sendi mig. 	 Ur d-ṣubbeɣ ara seg igenni akken ad xedmeɣ lebɣi-w, ṣubbeɣ-d ad xedmeɣ lebɣi nwin i yi-d-iceggɛen.


Því svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf son sinn eingetinn, til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki, heldur hafi eilíft líf. 	 Sidi Ṛebbi iḥemmel imdanen n ddunit meṛṛa armi i d-yefka Mmi-s awḥid iwakken kra n win yumnen yis ur yețmețțat ara meɛna ad yesɛu tudert n dayem.


ekki fór ég heldur upp til Jerúsalem til þeirra, sem voru postular á undan mér, heldur fór ég jafnskjótt til Arabíu og sneri svo aftur til Damaskus. 	 yerna ur uliɣ ara ɣer temdint Lquds ɣer wid yellan d ṛṛusul uqbel-iw, lameɛna ṛuḥeɣ ɣer tmurt n waɛṛaben ; syenna uɣaleɣ-ed daɣen ɣer temdint n Dimacq.


Hann kenndi í samkundum þeirra, og lofuðu hann allir. 	 Ikeččem ɣer leǧwameɛ n wat Isṛail yesselmad, imdanen meṛṛa țcekkiṛen-t.


Einhver þeirra manna, sem með oss voru alla tíð, meðan Drottinn Jesús gekk inn og út vor á meðal, 	 Ilaq-aɣ ihi a d-nextiṛ yiwen seg wid yellan yid-nneɣ mi nțeddu d Sidna Ɛisa di mkul amkan,


En þegar eftir þrenging þessara daga mun sólin sortna og tunglið hætta að skína. Stjörnurnar munu hrapa af himni og kraftar himnanna bifast. 	 M'ara ɛeddin wussan-nni n leɛtab, iṭij ad inqes, aggur ur d-ițțak ara tiziri-ines, itran a d-ɣlin seg igenni, tizmar n igenwan ad rgagint.


Náð sé með öllum þeim, sem elska Drottin vorn Jesú Krist með ódauðlegum kærleik. 	 Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi a d-ters ɣef wid akk iḥemmlen Sidna Ɛisa Lmasiḥ s lmaḥibba ur nfennu !


Því að víst er um það, að ekki tekur hann að sér englana, en hann tekur að sér afsprengi Abrahams. 	 axaṭer ur d-yusi ara ad iɛiwen lmalayekkat meɛna yusa-d ad iɛiwen tarwa n Sidna Ibṛahim.


En Gyðingar fylltust afbrýði og fengu með sér götuskríl, æstu til uppþota og hleyptu borginni í uppnám. Þustu þeir að húsi Jasonar og vildu færa þá fyrir lýðinn. 	 Lameɛna at Isṛail usmen, dɣa wwin yid-sen kra n yergazen n diri ițmenṭaṛen deg iberdan, sekkren ccwal ger lɣaci, cewwlen tamdint meṛṛa, zeḍmen ɣer wexxam n Yazun, qellben ɣef Bulus d Silas iwakken a ten-caṛɛen zdat lɣaci.


En ef ég dæmi, er dómur minn réttur, því ég er ekki einn, með mér er faðirinn, sem sendi mig. 	 Ma yella yewwi-d lḥal ad ḥekmeɣ, ad ḥekkmeɣ s lḥeqq axaṭer ur lliɣ ara weḥd-i, Baba Ṛebbi i yi-d-iceggɛen yella yid-i.


Hann gekk út í fordyrið. Þar sá hann önnur þerna og sagði við þá, sem þar voru: "Þessi var með Jesú frá Nasaret." 	 Akken ițeddu ɣer tewwurt, twala-t tqeddact nniḍen, tenna i wid akk yellan dinna : Wagi yella akk-d Ɛisa anaṣari !


Þegar Móse hafði kunngjört gjörvöllum lýðnum öll boðorð lögmálsins, þá tók hann blóð kálfanna og hafranna ásamt vatni og skarlatsrauðri ull og ísópi og stökkti bæði á sjálfa bókina og allan lýðinn 	 Ula d Sidna Musa mi i d-yeɣṛa lumuṛ akken llan di Tawṛat, yeddem-ed taciṭa akk-d taḍuṭ tazeggaɣt, yebbeɣ-iten deg idammen n iɛejmiyen d iqelwacen akk-d waman, iṛucc yis-sen taktabt iqedsen akk-d wegdud meṛṛa,


Sá sem þykist vera nokkuð, en er þó ekkert, dregur sjálfan sig á tálar. 	 Ma yeḥseb yiwen iman-is yesɛa lqima nețța ur yeswi kra, ɣef yiman-is i gețkellix.


Líkamleg æfing er nytsamleg í sumu, en guðhræðslan er til allra hluta nytsamleg og hefur fyrirheit bæði fyrir þetta líf og hið komanda. 	 Tazzla deg wannar d ayen yelhan meɛna tenfeɛ i lǧețța kan, ma ṭṭaɛa n Sidi Ṛebbi tenfeɛ i kullec axaṭer deg-s i tella tudert n tura akk-d ț-țin i d-iteddun i ɣ-iwɛed Sidi Ṛebbi.


Eftir þessa tvo daga fór hann þaðan til Galíleu. 	 Mi ɛeddan sin wussan, Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna ɣer tmurt n Jlili.


En Kristur er kominn sem æðsti prestur hinna komandi gæða. Hann gekk inn í gegnum hina stærri og fullkomnari tjaldbúð, sem ekki er með höndum gjörð, það er að segja er ekki af þessari sköpun. 	 Lmasiḥ yusa-d d lmuqeddem ameqqran n lxiṛ i d-iteddun, yezger i wemkan iqedsen yugaren kra n wayen yebna wemdan, yesɛan azal meqqṛen, ur nelli ara n ddunit-agi.


Látið orð Krists búa ríkulega hjá yður með allri speki. Fræðið og áminnið hver annan með sálmum, lofsöngum og andlegum ljóðum og syngið Guði sætlega lof í hjörtum yðar. 	 Awal n Lmasiḥ ad izdeɣ gar-awen s lbaṛakat-is meṛṛa iwakken wa ad isselmad wa, wa ad inehhu wayeḍ s ṣṣwab. Ccnut s wulawen-nwen, ḥemmdet Sidi Ṛebbi s isefra n Zabuṛ akk-d ccnawi i d-ițțak Ṛṛuḥ iqedsen.


En sitt kallaði hver í mannfjöldanum. Þegar hann gat ekki orðið neins vísari sökum óróans, bauð hann að fara með hann upp í kastalann. 	 Meɛna lɣaci-nni, kra țɛeggiḍen akka, wiyaḍ akken nniḍen. Imi ur ifhim ara wayen i s-d-nnan si leɛyaḍ-nni, yumeṛ a t-awin ɣer lbeṛj.


Hún segir við hann: "Herra, þú hefur enga skjólu að ausa með, og brunnurinn er djúpur. Hvaðan hefur þú þetta lifandi vatn? 	 Tameṭṭut-nni tenna-yas : A Sidi, ur tesɛiḍ ara s wacu ara d-tessaliḍ aman yerna lbir-agi lqay. Ansi ara k-d-kken waman-agi yessidiren ?


Dag einn fór hann út í bát og lærisveinar hans. Hann sagði við þá: "Förum yfir um vatnið." Og þeir létu frá landi. 	 Yiwen wass, Sidna Ɛisa yuli ɣer yiwet n teflukt nețța d yinelmaden-is. Yenna-yasen : Eyyaw a nzegret ɣer tama nniḍen n lebḥeṛ n Jlili. Dɣa ṛuḥen.


Og því var leyft að gefa líkneski dýrsins anda, til þess að líkneski dýrsins gæti einnig talað og komið því til leiðar, að allir yrðu þeir deyddir, sem ekki vildu tilbiðja líkneski dýrsins. 	 Leɛqiṛa tis snat, tețțunefk-as tezmert a s-tefk ṛṛuḥ i lmeṣnuɛ n leɛqiṛa-nni tamezwarut, iwakken lmeṣnuɛ-nni ad yizmir a d-yenṭeq, yerna ad ineɣ meṛṛa wid yugin a t-ɛebbden.


En hann er verður meiri dýrðar en Móse, eins og sá, er húsið gjörði, á meiri heiður en húsið sjálft. 	 ?-țideț Sidna Ɛisa yesɛa ccan akteṛ n Sidna Musa, imi win yebnan axxam, d nețța i gesɛan ccan akteṛ n wexxam yebna.


Og mun þá ekki sá, sem er óumskorinn og heldur lögmálið, dæma þig, sem þrátt fyrir bókstaf og umskurn brýtur lögmálið? 	 Nețta ur neḍhiṛ ara di lǧețța-s, ixeddmen ayen i d-tenna ccariɛa, izmer a k-iḥaseb kečč iḍehṛen, yesnen ccariɛa meɛna ur txeddmeḍ ara ayen i d-teqqaṛ.


Eitt sinn voruð þér myrkur, en nú eruð þér ljós í Drottni. Hegðið yður eins og börn ljóssins. - 	 Ț-țideț, zik-nni tellam di ṭṭlam, meɛna tura s tikli nwen deg ubrid n Lmasiḥ, teffɣem ɣer tafat. Ddut ihi di tafat imi tellam d arraw n tafat ;


sá ég, konungur, á veginum um miðjan dag ljós af himni sólu bjartara leiftra um mig og þá, sem mér voru samferða. 	 Taswiɛt kan di țnaṣfa wass ay agellid, walaɣ deg webrid yiwet n tafat i d-yekkan seg igenni, tețfeǧǧiǧ akteṛ n yiṭij, tezzi-yi-d i nekk akk-d wid yellan yid-i,


En þau áttu ekki barn, því að Elísabet var óbyrja, og bæði voru þau hnigin að aldri. 	 Ur sɛin ara dderya, meqqṛit i sin di leɛmeṛ yerna Ilicaba ț-țiɛiqeṛt.


Þú þekkir vilja hans og kannt að meta rétt það, sem máli skiptir, þar eð lögmálið fræðir þig. 	 kečč yessnen lebɣi n Sidi Ṛebbi, teẓriḍ d acu i gelhan imi tesneḍ ccariɛa ;


En þar sem þeir fengu bendingu í draumi að snúa ekki aftur til Heródesar, fóru þeir aðra leið heim í land sitt. 	 Sidi Ṛebbi ixebbeṛ-iten-id di targit ur țțuɣalen ara ɣer Hiṛudus, dɣa uɣalen ɣer tmurt-nsen seg ubrid nniḍen.


Á þeim dögum munu mennirnir leita dauðans og ekki finna hann. Menn munu æskja sér að deyja, en dauðinn flýr þá. 	 Deg ussan-nni imdanen ad nadin ɣef lmut ur ț-țafen ara, ad bɣun ad mmten lameɛna lmut aț-țerwel fell asen.


Hinum óstyrku hef ég verið óstyrkur til þess að ávinna hina óstyrku. Ég hef verið öllum allt, til þess að ég geti að minnsta kosti frelsað nokkra. 	 Akk-d wid ur neǧhid ara deg webrid n Ṛebbi, uɣaleɣ am nutni, iwakken a ten-id-rebḥeɣ. Ddiɣ di lebɣi i mkul yiwen iwakken a d-sellkeɣ ulamma kra deg-sen.


Þér hafið gætur á dögum og mánuðum, vissum tíðum og árum. 	 Tețțakem lqima i leɛyudat n kra wussan, kra wagguren, kra lewqat d kra yiseggasen !


En hann þagði og svaraði engu. Enn spurði æðsti presturinn hann: "Ertu Kristur, sonur hins blessaða?" 	 Sidna Ɛisa yessusem ur d-yerri acemma. Ameqqran n lmuqedmin iɛawed isteqsa-t yenna-yas : Kečč, d Lmasiḥ Mmi-s n Ṛebbi yețțubarken ?


Þar krossfestu þeir hann og með honum tvo aðra sinn til hvorrar handar; Jesús í miðið. 	 Dinna i t-semmṛen ɣef lluḥ nețța akk-d sin nniḍen. Sbedden imidagen yiwen sya wayeḍ sya, Sidna Ɛisa di tlemmast.


Hann kom til vor, tók belti Páls, batt fætur sína og hendur og mælti: "Svo segir heilagur andi: ,Þannig munu Gyðingar í Jerúsalem binda þann mann, sem þetta belti á, og selja hann í hendur heiðingjum.'" 	 Iddem tabagust n Bulus, icudd idaṛṛen-is d ifassen-is, yenna : Atan wayen i d-iqqaṛ Ṛṛuḥ iqedsen : akka ara cidden wat Isṛail di temdint n Lquds bab n tbagust-agi, a t-sellmen ger ifassen n ikafriwen.


Þegar Guð gaf Abraham fyrirheitið, þá "sór hann við sjálfan sig," þar sem hann hafði við engan æðri að sverja, og sagði: 	 Asmi i gefka Sidi Ṛebbi lɛahed i Sidna Ibṛahim, yeggul s yixef-is, axaṭer ulac win yellan sennig-es,


Þegar Jesús var fæddur í Betlehem í Júdeu á dögum Heródesar konungs, komu vitringar frá Austurlöndum til Jerúsalem 	 Sidna Ɛisa ilul di taddart n Bitelḥem, di tmurt n Yahuda di lweqt n ugellid Hiṛudus ameqqran, kra n imusnawen usan-d si cceṛq ɣer temdint n Lquds, iwakken ad steqsin :


Nei, sækist heldur eftir náðargáfunum, þeim hinum meiri. Og nú bendi ég yður á enn þá miklu ágætari leið. 	 Ihi a wen-d-iniɣ : nadit axiṛ ɣef tikciwin-nni inefɛen aṭas. A wen d-mleɣ tura abrid yifen akk iberdan.


Og ekki gjörði hann það til þess að frambera sjálfan sig margsinnis, eins og æðsti presturinn gengur inn í hið heilaga á ári hverju með annarra blóð. 	 Lmuqeddem ameqqran ikeččem mkul aseggas ɣer wemkan iqedsen nezzeh, iwakken ad iqeddem idammen n lmal, ma d Lmasiḥ ur ikcim ara iwakken ad isebbel iman-is aṭas n tikkal ;


Ég fór lengra í Gyðingdóminum en margir jafnaldrar mínir meðal þjóðar minnar og var miklu vandlætingasamari um erfikenningu forfeðra minna. 	 Asmi lliɣ ḍefṛeɣ ddin d leɛwayed n wat Isṛail, ifeɣ akk tizyiwin-iw akk-d wid n laṣel-iw, axaṭer ṭṭfeɣ di leɛwayed n lejdud-iw akken ilaq.


Vér brjótum niður hugsmíðar og allt, sem hreykir sér gegn þekkingunni á Guði, og hertökum hverja hugsun til hlýðni við Krist. 	 Nețṛuẓu awal n kra n wid yebɣan a d-kken sennig n tmusni n Sidi Ṛebbi ; nebɣa a nessiweḍ imdanen meṛṛa ad beddlen ixemmimen-nsen iwakken ad ḍuɛen Lmasiḥ.


Þeir munu gjöra yður samkunduræka. Já, sú stund kemur, að hver sem líflætur yður þykist veita Guði þjónustu. 	 Axaṭer, a kkun-stixṛen si lǧwameɛ, yerna a d-yas lweqt anda wid ara kkun-inɣen ad ɣilen d asfel i fkan i Ṛebbi.


Þetta varð, svo að rættist það, sem sagt er fyrir munn spámannsins: 	 Ayagi yedṛa-d am akken i t-id yenna nnbi Zakarya di tira iqedsen :


Þeir fóru nú, sendir af heilögum anda, til Selevkíu og sigldu þaðan til Kýpur. 	 Barnabas akk-d Caɛul i gceggeɛ Ṛṛuḥ iqedsen, ṣubben ɣer lmeṛṣa n Slukya ; syenna rekben di lbabuṛ ɣer tegzirt n Qubṛus.


Látið þá eiga sig! Þeir eru blindir, leiðtogar blindra. Ef blindur leiðir blindan, falla báðir í gryfju." 	 Anfet-asen, d iderɣalen iteṭṭfen afus i iderɣalen nniḍen ; ma yella aderɣal yeṭṭef afus i wayeḍ, ad ɣlin i sin ɣer tesraft.


Nú deildu Gyðingar sín á milli og sögðu: "Hvernig getur þessi maður gefið oss hold sitt að eta?" 	 Mi slan wat Isṛail i wannect-agi bdan țemjadalen qqaṛen wway gar asen : Amek akka i gezmer a ɣ-d-yefk aksum-is a t-nečč ?


Þau voru bæði réttlát fyrir Guði og lifðu vammlaus eftir öllum boðum og ákvæðum Drottins. 	 D iḥeqqiyen i llan i sin, ḥerzen yerna ḍuɛen awal n Sidi Ṛebbi.


Hermennirnir, foringinn og varðmenn Gyðinga tóku nú Jesú höndum og bundu hann 	 Lɛeskeṛ akk-d iɛessasen n lǧameɛ ṭṭfen Sidna Ɛisa,


Varðveitið sjálfa yður í kærleika Guðs, og bíðið eftir náð Drottins vors Jesú Krists til eilífs lífs. 	 ?ṭfet di leḥmala n Sidi Ṛebbi, țeklet ɣef ṛṛeḥma n Sidna Ɛisa Lmasiḥ, ara wen-d-yefken tudert yețdumun.


Blessað sé hið komandi ríki föður vors Davíðs! Hósanna í hæstum hæðum!" 	 Tețțubarek tgeldit i d-yusan, tageldit n Sidna Dawed baba-tneɣ ! ?usana ( tamanegt ) deg imukan ɛlayen. »


Þá sagði hann þeim og líkingu: "Hvort fær blindur leitt blindan? Munu ekki báðir falla í gryfju? 	 Yewwi-yasen-d lemtel nniḍen, yenna-yasen : Aderɣal ur izmir ara ad iṭṭef afus i uderɣal nniḍen, neɣ m'ulac ad grirben i sin ɣer yeɣzeṛ ;


En sumt féll í góða jörð og bar ávöxt, sumt hundraðfaldan, sumt sextugfaldan og sumt þrítugfaldan. 	 Meɛna kra iɛeqqayen ɣlin deg wakal yelhan : fkan-d tigedrin, ta tefka-d meyya iɛeqqayen, ta sețțin, tayeḍ tlatin.


Svikarinn hafði sagt þeim þetta til marks: "Sá sem ég kyssi, hann er það. Takið hann höndum." 	 Win akken i t-izzenzen, imsefham yid-sen, yenna-yasen : Win i ɣef ara selmeɣ, d win ara teṭṭfem !


Þú sem þannig fræðir aðra, hví fræðir þú ekki sjálfan þig? Prédikar þú, að ekki skuli stela, og stelur þó? 	 Tesselmadeḍ wiyaḍ, meɛna ur tesselmadeḍ ara iman-ik ;


Þá munu réttlátir skína sem sól í ríki föður þeirra. Hver sem eyru hefur, hann heyri. 	 ma d wid iḍuɛen Ṛebbi ad feǧǧeǧen am yiṭij di tgelda n Baba Ṛebbi. Win yesɛan imeẓẓuɣen isel-ed !


Að þeim liðnum sagði hann við lærisveina sína: "Förum aftur til Júdeu." 	 Dɣa yenna i inelmaden-is : Eyyaw a nuɣalet ɣer tmurt n Yahuda.


En þennan fjársjóð höfum vér í leirkerum, til þess að ofurmagn kraftarins sé Guðs, en ekki frá oss. 	 Nukni yețțawin deg iman-nneɣ agerruj-agi, necba ticmuxin n wakal, iwakken tazmert-agi tameqqrant a d-tban belli tusa-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi mačči s ɣuṛ-nneɣ.


Páll sótti nú samkunduna í þrjá mánuði og talaði þar djarflega og reyndi að sannfæra menn um Guðs ríki. 	 Dɣa Bulus ikcem ɣer lǧameɛ n wat Isṛail. Azal n tlata wagguren ițmeslay yid-sen, ițqenniɛ-iten iwakken ad amnen s wayen yeɛnan tagelda n Sidi Ṛebbi.


Jesús svarar: "Hvað varðar það mig og þig, kona? Minn tími er ekki enn kominn." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : D nekk neɣ d kemm i teɛna temsalt-agi a tameṭṭut ? Taswiɛt-iw urɛad i d-tusi.


og reynt Guðs góða orð og krafta komandi aldar, 	 lbenna n wawal-is akk-d tezmert n ddunit i d-iteddun,


En nú er hann aftur kominn til vor frá yður og hefur borið oss gleðifregn um trú yðar og kærleika, að þér ávallt munið eftir oss með hlýjum hug og yður langi til að sjá oss, eins og oss líka til að sjá yður. 	 Mi d-yuɣal Timuti s ɣuṛ-wen, yewwi-yaɣ-d lexbaṛ yelhan fell-awen : iḥka-yaɣ-d amek tḍuɛem Sidi Ṛebbi, d leḥmala yellan wway gar-awen ; yenna-yaɣ-d daɣen amek i ɣ-d țmektayem, ur aɣ-tețțum ara, tḥarem melmi ara ɣ-teẓrem am akken i nxaq fell-awen ula d nukni.


og andi minn gleðst í Guði, frelsara mínum. 	 ul-iw yeččuṛ d lfeṛḥ imi d nețța i d amsellek-iw,


Jesús kom nú fyrir landshöfðingjann. Landshöfðinginn spurði hann: "Ert þú konungur Gyðinga?" Jesús svaraði: "Þú segir það." 	 Sidna Ɛisa ibedd zdat lḥakem Bilaṭus. Yesteqsa-t lḥakem-nni yenna-yas : D kečč i d agellid n wat Isṛail ? SSidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id !


Eins varð um næsta og þriðja og þá alla sjö. 	 Akkenni i tedṛa d wis sin, d wis tlata, armi d wis sebɛa.


og segja: ,Þessi maður fór að byggja, en gat ekki lokið.' 	 argaz-agi yebda lsas ur izmir ad ikemmel lebni.


Þá reiddist hann og vildi ekki fara inn. En faðir hans fór út og bað hann koma. 	 Mi gesla i yimeslayen-nni, yerfa yugi ad ikcem ɣer wexxam. Baba-s yeffeɣ a t-iḥellel iwakken ad ikcem,


Þá sló þögn á allan hópinn, og menn hlýddu á Barnabas og Pál, er þeir sögðu frá, hve mörg tákn og undur Guð hafði látið þá gjöra meðal heiðingjanna. 	 Akken ma llan di tejmaɛt ssusmen, dɣa smeḥsisen i Bulus d Barnabas i d-iḥekkun licaṛat d leɛǧayeb i gexdem Sidi Ṛebbi yis-sen ger leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail.


Mín skoðun er, að vegna yfirstandandi neyðar sé það gott fyrir mann að vera þannig. 	 Ɣuṛ-i d ayen yelhan i wergaz ma yeqqim akken yella ɣef ddemma n lweqt-agi iweɛṛen.


Ég tala ekki um yður alla. Ég veit, hverja ég hef útvalið. En ritningin verður að rætast: ,Sá sem etur brauð mitt, lyftir hæli sínum móti mér.' 	 Mačči fell-awen meṛṛa i d-nniɣ ayagi : ssneɣ widak i xtaṛeɣ. Lameɛna ayen yuran ad yețwakemmel : « Win yeččan aɣṛum yid-i, yuɣal-iyi-d d aɛdaw.»


neyttum ekki heldur brauðs hjá neinum fyrir ekkert, heldur unnum vér með erfiði og striti nótt og dag, til þess að vera ekki neinum yðar til þyngsla. 	 Ur neḍmiɛ ula deg yiwen aɣṛum-nneɣ, lameɛna nețɛețțib iman-nneɣ di lxedma iḍ d wass, iwakken ur nețțili ț-țaɛekkumt ula i yiwen.


Þá komu menn sunnan frá Júdeu og kenndu bræðrunum svo: "Eigi getið þér hólpnir orðið, nema þér látið umskerast að sið Móse." 	 Kra n yemdanen i d-yusan si tmurt n Yahuda ɣer temdint n Antyuc, bɣan ad slemden atmaten, qqaṛen-asen : Ma yella ur teḍhiṛem ara am akken i d-tenna ccariɛa n Musa, ur tezmirem ara aț-țețwasellkem


Ef einhver fer með annarlegar kenningar og fylgir ekki hinum heilnæmu orðum Drottins vors Jesú Krists og því, sem guðrækni vor kennir, þá hefur hann ofmetnast og veit ekki neitt. 	 win ara yeslemden ayen ixulfen liman-nneɣ, ur neqbil ara awal imqeddes n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ,


Þegar menn sáu táknið, sem hann gjörði, sögðu þeir: "Þessi maður er sannarlega spámaðurinn, sem koma skal í heiminn." 	 Lɣaci-nni mi walan lbeṛhan-agi n Sidna Ɛisa, țɛeggiḍen qqaṛen : Mbla ccekk argaz-agi d nețța i d nnbi-nni ara d-yasen ɣer ddunit.


Davíð kallar hann drottin, hvernig getur hann þá verið sonur hans?" 	 Ma yella Dawed isemma i Lmasiḥ « Sidi », amek i gezmer ad yili d mmi-s ?


Þú skalt og að þínu leyti illt þola, eins og góður hermaður Krists Jesú. 	 Awi amur-ik n leɛtab am uɛsekṛi n Lmasiḥ.


Því að eins og allir deyja fyrir samband sitt við Adam, svo munu allir lífgaðir verða fyrir samfélag sitt við Krist. 	 Am akken i weṛten meṛṛa yemdanen lmut imi d-kkan s ɣuṛ Adam, akken daɣen wid akk yumnen s Lmasiḥ a d-ḥyun si ger lmegtin imi umnen yis,


Yður heilsar söfnuðurinn í Babýlon, útvalinn ásamt yður, og Markús sonur minn. 	 Tajmaɛt n watmaten yumnen s Lmasiḥ, yellan di temdint n Babilun țsellimen-d fell-awen ; ula d mmi Maṛqus ițsellim fell-awen.


En á hátíðinni var hann vanur að gefa þeim lausan einn bandingja, þann er þeir báðu um. 	 Di mkul lɛid, Bilaṭus ițserriḥ-ed i yiwen umeḥbus, win ara s-ssutren lɣaci.


Hann sagði, að Mannssonurinn skyldi framseldur verða í hendur syndugra manna og krossfestur, en rísa upp á þriðja degi." 	 « Ilaq Mmi-s n bunadem ad ițwasellem ger ifassen n yemcumen, ad ițusemmeṛ ɣef wumidag, ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin. »


Þetta gjörðist þrem sinnum, og jafnskjótt var hluturinn upp numinn til himins. 	 Ayagi, iweḥḥa-yas-t-id Sidi Ṛebbi tlata n tikkal ; imiren kan, lḥaǧa-nni tețwarfed ɣer igenni.


því að Guð er ekki Guð truflunarinnar, heldur friðarins. Eins og í öllum söfnuðum hinna heilögu 	 axaṭer Sidi Ṛebbi mačči d Ṛebbi n ussexṛeb, meɛna d win iḥemmlen lehna.


heldur kvaddi þá og sagði: "Ég skal koma aftur til yðar, ef Guð lofar." Síðan lét hann í haf frá Efesus, 	 Yenna-yasen : A d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen ma yebɣa Ṛebbi.


Hann hugði, að Guð væri þess jafnvel megnugur að vekja upp frá dauðum. Þess vegna má svo að orði kveða, að hann heimti hann aftur úr helju. 	 Yețkel ɣef Ṛebbi bab n tezmert belli yezmer a d-isseḥyu ula si ger lmegtin daymi i s-d-yerra mmi-s : ayagi yella-d d lemtel.


Og hann segir við hann: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér munuð sjá himininn opinn og engla Guðs stíga upp og stíga niður yfir Mannssoninn." 	 S tideț qqaṛeɣ-awen : aț-țwalim igenni yeldi, lmalayekkat n Sidi Ṛebbi țțalint țṣubbunt sennig Mmi-s n bunadem.


en þeir sem verðir þykja að fá hlutdeild í komandi veröld og upprisunni frá dauðum, kvænast hvorki né giftast. 	 Lameɛna wid ara yuklalen a d-ḥyun si lmut ɣer tudert n dayem, ur țemyezwaǧen ara,


Því að orð krossins er heimska þeim er glatast, en oss, sem hólpnir verðum, er það kraftur Guðs. 	 Ț-țideț, abecceṛ n lmut n Lmasiḥ ɣef wumidag ț-țidderwect i wid iḍaɛen ; meɛna ɣuṛ-nneɣ nukni yellan deg webrid n leslak, ț-țazmert n Ṛebbi.


Þegar þeir Sílas og Tímóteus komu norðan frá Makedóníu, gaf Páll sig allan að boðun orðsins og vitnaði fyrir Gyðingum, að Jesús væri Kristur. 	 Mi d-usan Silas d Timuti si tmurt n Masidunya, Bulus yuɣal ițțelhay kan d ubecceṛ n wawal n Ṛebbi, ițbeggin ed i wat Isṛail belli d Ɛisa i d Lmasiḥ.


Í stað þess hafið þér rangsleitni í frammi og hafið af öðrum og það af bræðrum! 	 Meɛna d kunwi i d imesbaṭliyen, tețɛerrim wiyaḍ ɣas akken d atmaten-nwen !


Ég tók litlu bókina úr hendi engilsins og át hana upp, og í munni mér var hún sæt sem hunang. En er ég hafði etið hana, fann ég til beiskju í kviði mínum. 	 Eddmeɣ-d taktabt-nni tamecṭuḥt seg ufus n lmelk iwakken aț-țeččeɣ, mi ț-greɣ deg imi-w ufiɣ-ț ț-țaẓidant, lameɛna mi tewweḍ ɣer uɛebbuḍ-iw, ččuṛen iẓerman-iw ț-țeṛzeg.


Þeir fóru úr borginni og komu til hans. 	 Lɣaci ffɣen-d si taddart ṛuḥen ad ẓren Sidna Ɛisa.


Síðan segir hann: Ég mun aldrei framar minnast synda þeirra eða lögmálsbrota. 	 Yenna daɣen : Ur d-țmektayeɣ ara ddnubat akk-d yir lecɣal-nsen.


sem til yðar er komið, eins og það einnig ber ávöxt og vex í öllum heiminum. Það hefur það líka gjört hjá yður frá þeim degi, er þér heyrðuð það og lærðuð að þekkja náð Guðs í sannleika. 	 Lexbeṛ-agi n lxiṛ yewḍen armi d ɣuṛ-wen, yețnerni di ddunit meṛṛa ; akken daɣen i gețnerni deg-wen ula d kunwi seg wasmi i teslam yerna tessnem tideț ɣef ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi,


Og eins og Móse hóf upp höggorminn í eyðimörkinni, þannig á Mannssonurinn að verða upp hafinn, 	 Akken i gɛelleq Musa azrem n nnḥas ɣef tgejdit deg unezṛuf, i glaq ad ițțuɛelleq daɣen Mmi-s n bunadem


Jesús fann þegar á sjálfum sér, að kraftur hafði farið út frá honum, og hann sneri sér við í mannþrönginni og sagði: "Hver snart klæði mín?" 	 Di teswiɛt-nni Sidna Ɛisa iḥuss i yiwet n tezmert teffeɣ seg-s. Yezzi ɣer lɣaci-nni yenna : Anwa i d-innulen ajellab-iw ?


Hver sem etur brauðið eða drekkur bikar Drottins óverðuglega, verður þess vegna sekur við líkama og blóð Drottins. 	 Daymi win ara yeččen seg weɣṛum-agi, ara yeswen si teqbuct-agi n usmekti n Lmasiḥ, m'ur sen-yefki ara lqima, yewwi ddnub ɣer yiri-s ɣef ddemma n lǧețța akk-d idammen n Lmasiḥ.


En eitt gjöri ég. Ég gleymi því, sem að baki er, en seilist eftir því, sem framundan er, og keppi þannig að markinu, til verðlaunanna á himnum, sem Guð hefur kallað oss til fyrir Krist Jesú. 	 țțazzaleɣ ɣer lmeqṣud-agi iwakken ad awḍeɣ ɣer wayen i ɣ-ihegga Sidi Ṛebbi deg igenwan s Ɛisa Lmasiḥ.


Því að ég segi yður: Margir spámenn og konungar vildu sjá það sem þér sjáið, en sáu það ekki, og heyra það sem þér heyrið, en heyrðu það ekki." 	 Aql-i nniɣ-awen : aṭas n lenbiya d waṭas n yigelliden i gebɣan ad ẓren ayen i tẓerrem ur t-ẓrin, i gebɣan ad slen ayen i tsellem ur t-slin.


Hinn svaraði: "Hvernig ætti ég að geta það, ef enginn leiðbeinir mér?" Og hann bað Filippus stíga upp í og setjast hjá sér. 	 Yerra-yas : Amek ara fehmeɣ ma ulac win ara yi-d-isfehmen ? Dɣa yesserkeb-ed Filbas ɣer tama-s.


En hann sagði við konuna: "Trú þín hefur frelsað þig, far þú í friði." 	 Sidna Ɛisa yenna i tmeṭṭut-nni : Imi tumneḍ yis-i tețțusellkeḍ, ṛuḥ di lehna.


En Heródes hafði látið taka Jóhannes höndum, fjötra hann og varpa í fangelsi vegna Heródíasar, konu Filippusar bróður síns, 	 D agellid Hiṛudus i gefkan yakan lameṛ ad qnen Yeḥya s ssnasel, a t-rren ɣer lḥebs. Ayagi ɣef sebba n Hiṛudyad, tameṭṭut n Filibus yellan d gma-s n Hiṛudus.


Æðsti presturinn og allt öldungaráðið geta borið mér vitni um þetta. Hjá þeim fékk ég bréf til bræðranna í Damaskus og fór þangað til að flytja einnig þá, er þar voru, í böndum til Jerúsalem, að þeim yrði refsað. 	 Lmuqeddem ameqqran ț-țejmaɛt n lɛuqal atnan d inigan ma bɣan a d-cehden ; d nutni s yiman-nsen i yi-d-yefkan tibṛatin i watmaten n Dimecq, syenna a d-awiɣ țwarzen ɣer temdint n Lquds, wid akk yumnen s webrid-agi, iwakken a ten-ɛaqben.


Jesús sagði við hann: "Hví kallar þú mig góðan? Enginn er góður nema Guð einn. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Acuɣeṛ i yi-tsemmaḍ « win yelhan » ? Ulac win yelhan, anagar Ṛebbi weḥd-es.


Þeir koma nú til Betsaídu. Þar færa menn til Jesú blindan mann og biðja, að hann snerti hann. 	 Ewwḍen ɣer temdint n Bitsayda. Wwin-as-d yiwen uderɣal, ḥellelen-t iwakken a t-yennal.


Því að hvort sem vér höfum orðið frávita, þá var það vegna Guðs, eða vér erum með sjálfum oss, þá er það vegna yðar. 	 Ma yella llant teswiɛin i deg nɛedda tilas deg uselmed-nneɣ, nɛedda tilas iwakken a d-tban tmanegt n Sidi Ṛebbi ; m'ara netɛqqel, i nnfeɛ-nwen i netɛeqqel.


Og í helju, þar sem hann var í kvölum, hóf hann upp augu sín og sá Abraham í fjarska og Lasarus við brjóst hans. 	 Di laxeṛt yenɛețțab aṭas, yerfed allen-is, iwala mebɛid Ibṛahim akk-d Laɛẓar ɣer tama-s.


Jörð sú, er drukkið hefur í sig regnið, sem á hana fellur hvað eftir annað, og ber gróður til gagns fyrir þá, sem yrkja hana, fær blessun frá Guði. 	 Akal yeṛwan aman i d-yețțaken lerẓaq i wid i t-izerɛen, lbaṛaka n Sidi Ṛebbi tețrusu-d fell-as.


Konur þær, er komið höfðu með Jesú frá Galíleu, fylgdu eftir og sáu gröfina og hvernig líkami hans var lagður. 	 Tilawin-nni i d-yeddan d Sidna Ɛisa si tmurt n Jlili, ddant d Yusef ɣer uẓekka, walant amek i ssersen lǧețța-s.


En hann svaraði þeim: "Móðir mín og bræður eru þeir, sem heyra Guðs orð og breyta eftir því." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Yemma d watmaten-iw d widak ismeḥsisen i wawal n Ṛebbi yerna ttabaɛen-t.


fimmti sardónyx, sjötti sardis, sjöundi krýsólít, áttundi beryll, níundi tópas, tíundi krýsópras, ellefti hýasint, tólfti ametýst. 	 wis xemsa n Sardwan, wis sețța n Kurnalin, wis sebɛa n Krizulit, wis tmanya n Biril, wis tesɛa n Tubaz, wis ɛecṛa n Krisubraz, wis ḥdac n Turkwaz, wis tnac n Amitist.


Skrifstofan 	 Asirra


Þá gekk hann inn í helgidóminn og tók að reka út þá er voru að selja 	 Sidna Ɛisa yekcem ɣer wefrag n lǧameɛ iqedsen, yebda ițqecciɛ wid yeznuzun,


Enn kom einn og sagði: ,Herra, hér er pund þitt. Ég hef haft það geymt í dúki, 	 Yusa-d uqeddac wis tlata yenna : A Sidi, ațah twizeț-inek ! Freɣ-ț deg yiwen uceṭṭiḍ ;


Breyttu ekki eftir því, sem illt er, minn elskaði, heldur eftir því, sem gott er. Sá sem gott gjörir heyrir Guði til, en sá sem illt gjörir hefur ekki séð Guð. 	 Ay aḥbib, ur țɛanad ara wid ixeddmen cceṛ meɛna ɛaned wid ixeddmen lxiṛ. Win ixeddmen ayen yelhan, n Ṛebbi ; ma d win ixeddmen cceṛ ur yessin ara Ṛebbi.


Þegar englarnir voru farnir frá þeim til himins, sögðu hirðarnir sín á milli: "Förum beint til Betlehem að sjá það, sem gjörst hefur og Drottinn hefur kunngjört oss." 	 Akken uɣalent lmalayekkat-nni ɣer yigenni, imeksawen nnan wway gar-asen : Kkret a nṛuḥet ɣer Bitelḥem, a nẓer ayen i gedṛan, d wayen akka s wayes i ɣ-d-ixebbeṛ Sidi Ṛebbi.


Og ég sá sterkan engil, sem kallaði hárri röddu: "Hver er maklegur að ljúka upp bókinni og leysa innsigli hennar?" 	 Walaɣ yiwen lmelk yesɛan tazmert tameqqrant, yeqqaṛ-ed s ṣṣut ɛlayen : Anwa yuklalen ad yeldi adlis-agi, yerna a d-iqleɛ ṭṭwabeɛ-ines ?


Þar var maður með visna hönd. Og þeir spurðu Jesú: "Er leyfilegt að lækna á hvíldardegi?" Þeir hugðust kæra hann. 	 yella dinna yiwen wergaz iwumi yekref ufus. Ifariziyen steqsan-t nnan-as : Eɛni iḥlel useḥlu deg wass n westeɛfu ? SSteqsan-t akka, iwakken a s-d-afen sebba s wayes ara t-sḍelmen.


Og Jesús lét hann fara, lagði ríkt á við hann 	 Sidna Ɛisa iserreḥ-as ad iṛuḥ, iweṣṣa-t s lḥeṛs yenna-yas :


Hið sama hafið þér og numið af Epafrasi, vorum elskaða samþjóni, sem er trúr þjónn Krists í vorn stað. 	 akken i wen-ț-isselmed Ibafras, aṛfiq-nneɣ eɛzizen di leqdic ; nețța iqeddcen ɣef Lmasiḥ s wul yeṣfan,


En hann sagði við þá: "Heimtið ekki meira en fyrir yður er lagt." 	 Yenna-yasen : Ur țnadit ara sennig wayen i d-yenna lqanun.


Filippus fór norður til höfuðborgar Samaríu og prédikaði Krist þar. 	 Filbas iṣubb ɣer temdint n Samarya, ibecceṛ dinna lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Lmasiḥ.


Pétur postuli Jesú Krists heilsar hinum útvöldu, sem eru dreifðir sem útlendingar í Pontus, Galatíu, Kappadókíu, Asíu og Biþýníu, 	 Nekk Buṭrus, amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ, i yeɣṛiben ițɛicin di tmurt n Galasya, n Kafadusya, n Asya, n Bitinya akk-d wid yellan di tmurt n tqenṭert.


Til Títusar, skilgetins sonar míns í sameiginlegri trú. Náð og friður frá Guði föður og Kristi Jesú, frelsara vorum. 	 Uriɣ-ed tabṛaț-agi i kečč, a Tit a mmi n tideț di liman i ɣ-yesdukklen : ṛṛeḥma ț-țalwit a k-d-țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi akk-d Ɛisa Lmasiḥ amsellek-nneɣ !


Þrenging og angist kemur yfir sérhverja mannssál, er illt fremur, yfir Gyðinginn fyrst, en einnig hinn gríska. 	 a d-isseɣli daɣen ccedda ț-țwaɣit ɣef yal amdan ixeddmen cceṛ, di tazwara ɣef wat Isṛail, a d-ḍefṛen leǧnas nniḍen.


Á þessum tveimur boðorðum hvílir allt lögmálið og spámennirnir." 	 D sin lumuṛat-agi i d lsas n ccariɛa akk-d lenbiya.


Einn er Drottinn, ein trú, ein skírn, 	 Yiwen kan i d Ssid-nneɣ, yiwen n liman akk-d yiwen n weɣḍas i gellan,


En hann varð dapur í bragði við þessi orð og fór burt hryggur, enda átti hann miklar eignir. 	 Mi gesla ilemẓi-nni i imeslayen n Sidna Ɛisa, yennuɣna. Iṛuḥ s leḥzen axaṭer yesɛa aṭas n cci.


Máttarverk hefur hann unnið með armi sínum og drembilátum í hug og hjarta hefur hann tvístrað. 	 Isken-ed tazmert n yiɣil-is, isseɛṛeq iberdan i wid yețzuxxun ;


því að ritað er: Hann mun fela englum sínum að gæta þín 	 axaṭer yura : Ad yefk lameṛ i lmalayekkat-is iwakken ad ḥarbent fell-ak,


Allt það, sem áður er ritað, er ritað oss til uppfræðingar, til þess að vér fyrir þolgæði og huggun ritninganna héldum von vorri. 	 Ayen akk yuran si zik, yura iwakken a nelmed amek ara nesɛu asirem s ṣṣbeṛ akk-d țmeṛǧiwt i d-țakent tira iqedsen.


og sagði: "Ég sé himnana opna og Mannssoninn standa til hægri handar Guði." 	 Imiren iɛeggeḍ, yenna : Atan țwaliɣ igenwan ldin, țwaliɣ Mmi-s n bunadem ibedd ɣer tama tayeffust n Ṛebbi !


Fyrir augsýn Guðs og föður vors erum vér sífellt minnugir starfs yðar í trúnni, erfiðis yðar í kærleikanum og stöðuglyndis yðar í voninni á Drottin vorn Jesú Krist. 	 Nețmektay-ikkun-id zdat Sidi Ṛebbi baba-tneɣ, ɣef wayen akk txeddmem seg wasmi tumnem s Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ ; tqeblem aț-țenneɛtabem ɣef ddemma n yisem-is imi tḥemmlem-t yerna lețkal-nwen fell-as d ameqqran.


Ég svaraði: ,Hver ert þú, herra?' Og hann sagði við mig: ,Ég er Jesús frá Nasaret, sem þú ofsækir.' 	 Nniɣ-as : Anwa-k, a Sidi ? Yenna-yi-d : Nekk d Ɛisa Anaṣari, win akken i tețqehhiṛeḍ.


Ég er sá, sem vitna um sjálfan mig, og faðirinn, sem sendi mig, vitnar um mig." 	 Atan nekk cehdeɣ-ed ɣef yiman-iw, Baba i yi-d-iceggɛen d inigi fell-i.


En þeir voru um fjórar þúsundir. Síðan lét hann þá fara. 	 Llan deg wazal n ṛebɛa alaf n yemdanen. Mi fukken lmakla, iserreḥ-asen ad uɣalen ɣer ixxamen-nsen.


frá Frýgíu og Pamfýlíu, Egyptalandi og Líbýubyggðum við Kýrene, og vér, sem hingað erum fluttir frá Róm. 	 si tmurt n Frijya akk-d Bamfilya. Usan-d daɣen si tmurt n Maṣer, si leǧwahi n Qiṛwan di tmurt n Libya, widak i d-yusan si temdint n Ṛuma ;


Ég segi yður, þótt hann fari ekki á fætur og fái honum brauð vegna vinfengis þeirra, þá fer hann samt fram úr sakir áleitni hans og fær honum eins mörg og hann þarf. 	 A wen-d-iniɣ : ma yeɛdez ur yebɣi ara a d-yekker ɣuṛ-es ɣas akken d aḥbib-is, a d-ikker a s-d-yefk ayen akk i s-issuter axaṭer yusa-d ɣuṛ es di țnaṣfa n yiḍ yeṛṛez-as aqeṛṛuy-is.


Ég hef stritað og erfiðað, átt margar svefnlausar nætur, verið hungraður og þyrstur og iðulega fastað, og ég hef verið kaldur og klæðlaus. 	 Xedmeɣ yerna nneɛtabeɣ aṭas, acḥal d abrid țțuẓumeɣ, zgiɣ deg uɛawez, di laẓ akk-d fad, deg usemmiḍ akk-d ɛerru.


Fyrir því kom ég mótmælalaust, er eftir mér var sent. Nú spyr ég, hvers vegna þér senduð eftir mér." 	 daymi i qebleɣ a d-aseɣ mi yi-d-tessawlem. Init-iyi-d tura sebba ɣef wacu i d-tceggɛem ɣuṛ-i.


En það varð, meðan hann var að blessa þá, að hann skildist frá þeim og var upp numinn til himins. 	 Di teswiɛt-nni yemfaṛaq yid-sen, yețwarfed ɣer igenni,


Með dauða sínum dó hann syndinni í eitt skipti fyrir öll, en með lífi sínu lifir hann Guði. 	 Axaṭer taluft n ddnub yefra-ț ɣef yiwet n tikkelt i dayem, s lmut-is. Tura atan d lḥey, idder i Sidi Ṛebbi.


Jesús segir við hann: "Sá sem laugast hefur, þarf ekki að þvost nema um fætur. Hann er allur hreinn. Og þér eruð hreinir, þó ekki allir." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Win yessarden yakan d azedgan, anagar idaṛṛen-is i geḥwaǧ a ten yessired axaṭer zeddig meṛṛa. Kunwi aql-ikkun zeddigit lameɛna mačči akken ma tellam dagi.


Jesús gekk um í súlnagöngum Salómons í helgidóminum. 	 Sidna Ɛisa yella yețṛuḥu ițțuɣal deg wefrag n Lǧameɛ iqedsen seddaw n wesqif n Sidna Sliman.


Væri hann nú á jörðu, mundi hann alls ekki vera prestur, þar sem þeir eru fyrir, sem samkvæmt lögmálinu bera fram gjafirnar. 	 lemmer Lmuqeddem-nneɣ ameqqran di ddunit i gella, ur yezmir ara ad yili d lmuqeddem nețța ur nelli ara seg wat Lewwi, imi llan wid yețqeddimen lewɛadi akken i d-tenna ccariɛa.


Þér vitið þetta, og þér eruð sælir, ef þér breytið eftir því. 	 Amarezg-nwen ma tessnem ayagi, awi-d kan a t-txedmem.


Og ef auga þitt tælir þig til falls, þá ríf það úr. Betra er þér eineygðum inn að ganga í Guðs ríki en hafa bæði augu og verða kastað í helvíti, 	 Daɣen ma yella ț-țiṭ-ik i gellan d sebba n tuccḍa, qleɛ-iț-id ; axiṛ-ak aț-țkecmeḍ ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi s yiwet n tiṭ, wala aț-țwaḍeggṛeḍ s snat wallen ɣer ǧahennama.


Jesús segir við þá: "Fyllið kerin vatni." Þeir fylltu þau á barma. 	 Sidna Ɛisa yenna i iqeddacen nni : ?čaṛet ticbayliyin-agi d aman. ?čuṛen-tent armi d imi.


og ég heyrði rödd segja við mig: ,Slátra nú, Pétur, og et!' 	 Dɣa sliɣ i yiwen n ṣṣut i yi-d iqqaṛen : a Buṭrus ! Ekker, ezlu teččeḍ !


Það skiljið þér, að húsráðandi léti ekki brjótast inn í hús sitt, ef hann vissi, á hvaða stundu þjófurinn kæmi. 	 Fehmet ayagi : lemmer yeẓra bab n wexxam lweqt i deg ara d-yas umakar, tili a t-iɛass ur t-ițțaǧa ara ad ikcem axxam-is.


Hann sneiði hjá illu og gjöri gott, ástundi frið og keppi eftir honum. 	 Ad issebɛed iman-is ɣef cceṛ, + ad ixeddem ayen yelhan,+ ad ițnadi amek ara yili dayem di talwit,+ +


Þá féll þjónninn til fóta honum og sagði: ,Haf biðlund við mig, og ég mun borga þér allt.' 	 Aqeddac-nni yeɣli ɣer iḍaṛṛen n ugellid, iḥellel-it yenna-yas : «` A Sidi, ṣṣbeṛ kra wussan, ad uɣaleɣ a k-xellṣeɣ ayen akk i yi tețțalaseḍ. »


En vér væntum í andanum að öðlast af trúnni réttlætinguna, sem er von vor. 	 Ma d nukni, nessaram a ɣ-yerr Sidi Ṛebbi d iḥeqqiyen zdat-es ; ayagi nețṛaǧu-t s Ṛṛuḥ iqedsen akk-d liman.


Til Títusar, skilgetins sonar míns í sameiginlegri trú. Náð og friður frá Guði föður og Kristi Jesú, frelsara vorum. 	 Uriɣ-ed tabṛaț-agi i kečč, a Tit a mmi n tideț di liman i ɣ-yesdukklen : ṛṛeḥma ț-țalwit a k-d-țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi akk-d Ɛisa Lmasiḥ amsellek-nneɣ !


Ég ásetti mér að vita ekkert á meðal yðar, nema Jesú Krist og hann krossfestan. 	 Axaṭer ur nudaɣ ara a d mmeslayeɣ gar-awen ɣef wayen nniḍen anagar ɣef Ɛisa Lmasiḥ ; Ɛisa Lmasiḥ i gețwaṣemmṛen ɣef wumidag.


En þeir þögðu. Þeir höfðu verið að ræða það sín á milli á leiðinni, hver væri mestur. 	 Lameɛna ssusmen akken ma llan, axaṭer deg webrid țmesteqsayen anwa i d ameqqran gar-asen.


því að sérhver mun verða að bera sína byrði. 	 Axaṭer mkul yiwen ad yerfed taɛkumt-is weḥd-es.


Fyrir trú hafnaði Móse því, er hann var orðinn fulltíða maður, að vera talinn dóttursonur Faraós, 	 S liman, mi meqqeṛ Sidna Musa ur yeqbil ara ad ițțusemmi d mmi-s n yelli-s n Ferɛun,


Þá gekk fram sá með tvær talenturnar og mælti: ,Herra, tvær talentur seldir þú mér í hendur, hér hef ég grætt aðrar tvær.' 	 Aqeddac-nni iwumi yefka mitin twiztin n ddheb, iqeṛṛeb-ed ula d nețța, yenna-yas : A Sidi tefkiḍ-iyi mitin twiztin n ddheb, a tent-ih mitin nniḍen i d-rebḥeɣ yis-sent.


Þær höfðu brjósthlífar eins og járnbrynjur, og vængjaþyturinn frá þeim var eins og vagnagnýr, þegar margir hestar bruna fram til bardaga. 	 Sɛan ɣef yidmaren-nsen am tseddariyin n wuzzal, zzhir n iferrawen-nsen am zzhir n ikeṛṛusen zzuɣuṛen waṭas n iɛewdiwen m'ara țțazzalen ɣer imenɣi.


En landar hans hötuðu hann og gerðu sendimann á eftir honum til að segja: ,Vér viljum ekki, að þessi maður verði konungur yfir oss.' 	 Arraw n tmurt-is i t-ikeṛhen, ceggɛen deffir-es kra n yemdanen ara yinin : « ur nebɣi ara ad yili wergaz agi d agellid fell-aneɣ. »


En reki ég illu andana út með fulltingi Beelsebúls, með hverju reka þá yðar menn þá út? Því skulu þeir vera dómarar yðar. 	 Ma yella nekk s Balzabul i ten-ssufuɣeɣ, anwa ihi i sen-ițțaken tazmert i yinelmaden-nwen iwakken a ten-ssuffuɣen ? Daymi d nutni ara kkun-iḥasben.


Sá sem etur hold mitt og drekkur blóð mitt, hefur eilíft líf, og ég reisi hann upp á efsta degi. 	 Win ara yeččen si lǧețța-w, ara yeswen seg idammen-iw ad yesɛu tudert n dayem, yerna a t-id-sseḥyuɣ si lmut ass aneggaru.


Því að ég hef meðtekið frá Drottni það, sem ég hef kennt yður: Nóttina, sem Drottinn Jesús var svikinn, tók hann brauð, 	 D ayen i yi-d-ițțunefken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i wen-slemdeɣ nekkini. Deg iḍ-nni i deg yețțuzenz Sidna Ɛisa, yeddem-ed aɣṛum,


En það sem út fer af munni, kemur frá hjartanu. Og slíkt saurgar manninn. 	 Lameɛna ayen i d-iteffɣen seg imi itekk-ed seg wul, d annect-agi i gessenǧasen amdan.


Ég, bandinginn vegna Drottins, áminni yður þess vegna um að hegða yður svo sem samboðið er þeirri köllun, sem þér hafið hlotið. 	 Nekk yellan d aqeddac n Lmasiḥ, a kkun-nhuɣ ihi aț-țeddum akken yebɣa Sidi Ṛebbi mi wen-d-issawel.


En þess óska ég, að allir menn væru eins og ég er sjálfur, en hver hefur sína náðargjöf frá Guði, einn þessa og annar hina. 	 Lemmer ufiɣ medden akk ad ilin am nekk, meɛna mkul yiwen d acu i s-d-ifka Sidi Ṛebbi, wa yefka-yas-d aya, wayeḍ yefka-yas-d ayen nniḍen.


Þetta segi ég í tilhliðrunarskyni, ekki sem skipun. 	 Ayagi mačči d lameṛ i wen-fkiɣ, meɛna d aweṣṣi kan i kkun-weṣṣaɣ.


Gleðjumst og fögnum og gefum honum dýrðina, því að komið er að brúðkaupi lambsins og brúður hans hefur búið sig. 	 A nezhu, a nefṛeḥ, a t-neḥmed axaṭer tewweḍ-ed tmeɣṛa n Izimer, tislit thegga iman-is,


"Hann drýgði ekki synd, og svik voru ekki fundin í munni hans." 	 Nețța ur nednib, leɛmeṛ ur d-iffiɣ lekdeb seg imi-s.


Og hann sneri sér að lærisveinum sínum og sagði við þá einslega: "Sæl eru þau augu, sem sjá það sem þér sjáið. 	 Dɣa yezzi ɣer yinelmaden-is yenna-yasen : Amarezg n wid iwalan ayen tețwalim !


Og nú er mér geymdur sveigur réttlætisins, sem Drottinn, hinn réttláti dómari, mun gefa mér á þeim degi. Og ekki einungis mér, heldur og öllum, sem þráð hafa endurkomu hans. 	 Tura yețṛaǧu-yi lḥeqq n lxedma-w ara yi-d-yefk Bab n lḥeqq deg ass n lḥisab, yerna mačči i nekk kan, lameɛna i wid meṛṛa i t-iḥemmlen yețṛaǧun ass n tuɣalin-is.


Því að sé þetta gjört við hið græna tréð, hvað mun þá verða um hið visna?" 	 Axaṭer ma xedmen annect-a i wesɣaṛ akken d azegzaw amek ara tedṛu d uquṛan ?


En hann svaraði þeim: "Sá sem á tvo kyrtla, gefi þeim, er engan á, og eins gjöri sá er matföng hefur." 	 Yerra-yasen : Win yesɛan sin iqendyaṛ ad yefk yiwen i win ur nesɛi ara ; win yesɛan ayen ara yečč, ad yefk i win ur nesɛi ara.


En á leiðinni, er ég nálgaðist Damaskus, bar svo við um hádegisbil, að ljós mikið af himni leiftraði skyndilega um mig. 	 Lliɣ tedduɣ deg webrid, qṛib ad awḍeɣ ɣer temdint n Dimecq. Aț-țili d țnaṣfa n wass, taswiɛt kan, yiwet n tafat tameqqrant tewwet-ed seg igenni, tețfeǧǧiǧ, tezzi-yi-d.


Postularnir sögðu við Drottin: "Auk oss trú!" 	 Ṛṛusul n Sidna Ɛisa nnan-as : A Sidi ssemɣeṛ liman-nneɣ !


Hann spurði: "Hvað illt hefur hann þá gjört?" En þeir æptu því meir: "Krossfestu hann!" 	 Lḥakem yenna : D acu i gexdem n diri ? RRnan țɛeggiḍen : Semmeṛ-it ɣef wumidag !


Fyrir hana fengu mennirnir fyrr á tíðum góðan vitnisburð. 	 Si zik wid i gɛeǧben i Sidi Ṛebbi, d wid yesɛan liman deg-s.


og af því hann stundaði sömu iðn, settist hann að hjá þeim og vann með þeim. Þeir voru tjaldgjörðarmenn að iðn. 	 Imi Brisila d Akilas xeddmen iqiḍunen am Bulus, yeqqim ɣuṛ-sen xeddmen s tdukli.


Þetta segi ég til þess að enginn tæli yður með áróðurstali, 	 Nniɣ-d akka iwakken ur kkun ițkellix yiwen s imeslayen yețɣuṛṛun.


Ef þú játar með munni þínum: Jesús er Drottinn - og trúir í hjarta þínu, að Guð hafi uppvakið hann frá dauðum, muntu hólpinn verða. 	 Ma tcehdeḍ s yimi-k belli Sidna Ɛisa d Ssid-ik, ma tumneḍ deg wul-ik belli Sidi Ṛebbi isseḥya-t-id si ger lmegtin, atan aț-țețțuselkeḍ.


Hann mun gjalda sérhverjum eftir verkum hans: 	 ara yerren i mkul yiwen ayen yexdem .


Sá sem er ekki á móti oss, er með oss. 	 Win ur nelli ara d aɛdaw-nneɣ, yid-nneɣ i gella.


Dag einn um nón sá hann berlega í sýn engil Guðs koma inn til sín, er sagði við hann: "Kornelíus!" 	 Yiwen wass, leǧwahi n tlata n tmeddit, iweḥḥa-yas-ed Sidi Ṛebbi, iwala yiwen lmelk ikcem-ed ɣuṛ-es yenna-yas-d : A Kurnilyus !


aðrir, að Elía væri kominn fram, enn aðrir, að einn hinna fornu spámanna væri risinn upp. 	 Wiyaḍ qqaṛen : « d Sidna Ilyas i d-yuɣalen ! » Neɣ : « ahat d yiwen si lenbiya n zik i d-iḥyan ! »


Og fortjald musterisins rifnaði í tvennt, ofan frá allt niður úr. 	 Leḥjab n wemkan iqedsen n lǧameɛ, icerreg ɣef sin seg yixef ufella, armi d ixef n wadda.


En aðrir höfðu að spotti og sögðu: "Þeir eru drukknir af sætu víni." 	 Ma d wiyaḍ stehzayen fell-asen qqaṛen : D askaṛ i sekkṛen !


Þegar þeir höfðu lokið máli sínu, sagði Jakob: "Bræður, hlýðið á mig. 	 Mi kfan ameslay, inṭeq Yeɛqub yenna-d : Ay atmaten, ḥesset-iyi-d : Tura


Því að ég veit, að þetta verður mér til frelsunar fyrir bænir yðar og hjálpina, sem andi Jesú Krists veitir mér. 	 axaṭer ẓriɣ ayagi meṛṛa i nnfeɛ inu, s tẓallit-nwen akk-d lemɛawna n Ṛṛuḥ n Sidna Ɛisa.


Fór hann þá og settist upp hjá manni einum í því landi. Sá sendi hann út á lendur sínar að gæta svína. 	 Yufa lxedma ɣer yiwen umezdaɣ n tmurt nni, iceggeɛ-it ad yeks taqeḍɛit n yilfan.


Hann fór nú um alla Galíleu, kenndi í samkundum þeirra, prédikaði fagnaðarerindið um ríkið og læknaði hvers kyns sjúkdóm og veikindi meðal lýðsins. 	 Syenna, Sidna Ɛisa yekka-d tamurt n Jlili meṛṛa, yesselmad di leǧwameɛ n wat Isṛail, yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n tgeldit n Ṛebbi, isseḥlay yal aṭan d yal leɛyubat n lɣaci.


Af Júda ættkvísl voru tólf þúsund merkt innsigli, af Rúbens ættkvísl tólf þúsund, af Gaðs ættkvísl tólf þúsund, 	 si lɛeṛc n Yahuda țwaḍebɛen tnac n alef ; si lɛeṛc n Ruben, țwaḍebɛen ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Gad, ṭnac n alef ;


En hann sagði: ,Guð feðra vorra hefur útvalið þig til að þekkja vilja sinn, að sjá hinn réttláta og heyra raustina af munni hans. 	 Ananyas yenna-yi-d : Sidi Ṛebbi n lejdud-nneɣ yextaṛ ik aț-țissineḍ lebɣi-ines, aț-țwaliḍ s wallen-ik win yellan d Aḥeqqi, aț-țesleḍ imeslayen seg yimi-is .


Þegar hann kom nú til Galíleu, tóku Galíleumenn honum vel, þar eð þeir höfðu séð allt sem hann gjörði á hátíðinni í Jerúsalem, enda höfðu þeir sjálfir sótt hátíðina. 	 Mi gewweḍ ɣer tmurt n Jlili, lɣaci sṭreḥben yis s lfeṛḥ d ameqqran imi ula d nutni ḥedṛen i lɛid n Tfaska di temdint n Lquds, ẓran akk lbeṛhanat i gexdem dinna.


og Jakob gat Jósef, mann Maríu, en hún ól Jesú, sem kallast Kristur. 	 Yeɛqub yeǧǧa-d Yusef, d Yusef agi i d argaz n Meryem i d-yeǧǧan Sidna Ɛisa i gețțusemman Lmasiḥ.


Þá lét Pílatus taka Jesú og húðstrýkja hann. 	 Bilaṭus yefka lameṛ ad awin Sidna Ɛisa a t-wten s ujelkkaḍ.


Náðin Drottins Jesú Krists sé með anda yðar. 	 Ṛṛeḥma n Sidna Ɛisa Lmasiḥ aț-țili yid-wen.


Því hvort er sá meiri, sem situr til borðs, eða hinn, sem þjónar? Er það ekki sá sem situr til borðs? Samt er ég meðal yðar eins og þjónninn. 	 Anwa i d ameqqran , d amɛelem yeqqimen ad yečč neɣ d win i s iqeddcen ? Yak d win yeqqimen ad yečč ! Ma d nekk, aql-i gar-awen am win iqeddcen.


Og sjá, Jesús kemur á móti þeim og segir: "Heilar þið!" En þær komu, féllu fram fyrir honum og föðmuðu fætur hans. 	 Ataya Sidna Ɛisa imuger-itent-id, yenna-yasent : Sslam fell-akunt ! QQeṛṛbent, seǧǧdent zdat-es, ssudnent iḍaṛṛen-is.


Og þeir tóku hann og drápu og köstuðu honum út fyrir víngarðinn. 	 ?ṭfen-t-id wwten-t armi yemmut, imiren ḍeggṛen-t ɣer beṛṛa n tfeṛṛant.


En orð Guðs efldist og breiddist út. 	 ma d awal n Sidi Ṛebbi țbecciṛen-t, yewweḍ ɣer mkul amkan.


Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-yeqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten.


Hann svaraði: ,Það vil ég ekki.' En eftir á sá hann sig um hönd og fór. 	 Yerra-yas : Ur țṛuḥuɣ ara ! MMeɛna yuɣal yendem, iṛuḥ ad ixdem di tfeṛṛant.


Þeir þekktu, að hann var sá er hafði setið fyrir Fögrudyrum helgidómsins til að beiðast ölmusu. Urðu þeir furðu lostnir og frá sér numdir af því, sem fram við hann hafði komið. 	 Mi t-ɛeqlen qqaṛen : Mačči d win akken yețɣimin ɣer tewwurt tucbiḥt n lǧameɛ iqedsen win akken issuturen tin n Ṛebbi ? Dehcen meṛṛa, wehmen deg wayen yedṛan yid-es.


Móðir hans og bræður komu til hans, en gátu ekki náð fundi hans vegna mannfjöldans. 	 Yemma-s d watmaten n Sidna Ɛisa usan-d a t-ẓren, meɛna ur zmiren ara ad qeṛṛben ɣuṛ-es imi aṭas n lɣaci i gellan dinna.


Þegar Jósef vaknaði, gjörði hann eins og engill Drottins hafði boðið honum og tók konu sína til sín. 	 Mi i d-yuki Yusef, ixdem ayen i s-d-yenna lmelk n Sidi Ṛebbi, yeqbel Meryem aț-țili ț-țameṭṭut-is ; yewwi-ț-id ɣer wexxam-is.


Meðan þær voru að kaupa, kom brúðguminn, og þær sem viðbúnar voru, gengu með honum inn til brúðkaupsins, og dyrum var lokað. 	 Mi ṛuḥent a d-aɣent, isli yewweḍ-ed, tuḥṛicin-nni iheggan iman-nsent kecment yid-es ɣer wexxam n tmeɣṛa, dɣa rran-d tawwurt.


Bentu þeir þá föður hans, að hann léti þá vita, hvað sveinninn skyldi heita. 	 Steqsan baba-s s uwehhi amek yebɣa ad isemmi i mmi-s.


Á þeim dögum munu mennirnir leita dauðans og ekki finna hann. Menn munu æskja sér að deyja, en dauðinn flýr þá. 	 Deg ussan-nni imdanen ad nadin ɣef lmut ur ț-țafen ara, ad bɣun ad mmten lameɛna lmut aț-țerwel fell asen.


En nú skuluð þér segja skilið við allt þetta: Reiði, bræði, vonsku, lastmæli, svívirðilegt orðbragð. 	 Meɛna tura sbeɛdet iman-nwen ɣef wannect-agi meṛṛa : urrif, zzɛaf, ddɣel ; ḥadret a d-ffɣen seg imawen-nwen rregmat neɣ yir lehduṛ.


Þakkir gjöri ég Guði, sem ég þjóna, eins og forfeður mínir, með hreinni samvisku, því að án afláts, nótt og dag, minnist ég þín í bænum mínum. 	 ?ḥemmideɣ Sidi Ṛebbi i ɣef qeddceɣ s wul yeṣfan akken qedcen fell-as lejdud-iw, deɛɛuɣ fell-ak am yiḍ am ass ;


Móse var fræddur í allri speki Egypta, og hann var máttugur í orðum sínum og verkum. 	 Ikker-ed ger imaṣriyen, yelmed akk tamusni-nsen ifazen. Yuɣal d argaz amusnaw, izewṛen ama deg yimeslayen ama di lecɣal.


En þeir höfðu áður séð Trófímus frá Efesus með honum í borginni og hugðu, að Páll hefði farið með hann inn í helgidóminn. 	 Nnan-d ayagi axaṭer walan yid-es Trufim di temdint, ɣilen issekcem-it ɣer daxel n lǧameɛ iqedsen.


og gerast þá sekar um að brjóta sitt fyrra heit. 	 s wakka ad xedɛent lɛahed-nni i fkant i Sidi Ṛebbi.


Þegar þeir heyrðu þetta, létu þeir skírast til nafns Drottins Jesú. 	 Mi slan i yimeslayen-agi, țwaɣeḍsen s yisem n Sidna Ɛisa.


Sé einhver sjúkur yðar á meðal, þá kalli hann til sín öldunga safnaðarins og þeir skulu smyrja hann með olíu í nafni Drottins og biðjast fyrir yfir honum. 	 Ma yella yiwen deg-wen yehlek, ad issiwel i imeqqranen n tejmaɛt, ad dɛun ɣer Ṛebbi fell-as, ad dehnen aqeṛṛuy-is s zzit s yisem n Sidi Ṛebbi ;


Og ég heyrði engil vatnanna segja: "Réttlátur ert þú, að þú hefur dæmt þannig, þú sem ert og þú sem varst, þú hinn heilagi. 	 Sliɣ i lmelk iḥekkmen ɣef waman yeqqaṛ : Ay Imqeddes, a Bab n lḥeqq, kečč yellan si zik, yellan ass-a, tḥekkmeḍ s lḥeqq.


Nú voru tveir dagar til páska og hátíðar ósýrðu brauðanna. Og æðstu prestarnir og fræðimennirnir leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu handsamað Jesú með svikum og tekið hann af lífi. 	 Qqimen-d sin wussan i Tfaska n izimer n leslak i deg xeddmen aɣṛum mbla tamtunt ( iɣes ). Lmuqedmin imeqqranen d lɛulama, țnadin s tḥila, sebba s wayes ara ḥebbsen Sidna Ɛisa iwakken a t-nɣen.


Og ávöxturinn, sem sála þín girnist, hefur brugðist þér, öll sæld og glys þér horfið og enginn mun framar örmul af því finna. 	 A tamdint n Babilun, ayen akken tețmenniḍ iṛuḥ-am ibɛed fell-am, lerbaḥ-im d wayen akk mucaɛen ɣuṛ-em, ṛuḥen-am ur tețțuɣaleḍ ara a ten-tafeḍ.


Í honum lifum, hrærumst og erum vér. Svo hafa og sum skáld yðar sagt: ,Því að vér erum líka hans ættar.' 	 Yis i nesɛa tudert, i nteddu, i nețțili ; d ayen i d-nnan daɣen kra seg imedyazen-nwen : « ula d nukkni, darraw-is ! »


Þegar Pétur kom, fór Kornelíus á móti honum, féll til fóta honum og veitti honum lotningu. 	 Akken iteddu Butṛus ad yekcem, immuger-it-id Kurnilyus ɣer tewwurt n wefrag, yeɣli ɣer idaṛṛen-is, yekna zdat-es iwakken ad isṭerḥeb yis s leqdeṛ ameqqran.


heldur kvaddi þá og sagði: "Ég skal koma aftur til yðar, ef Guð lofar." Síðan lét hann í haf frá Efesus, 	 Yenna-yasen : A d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen ma yebɣa Ṛebbi.


sonar Melkí, sonar Addí, sonar Kósams, sonar Elmadams, sonar Ers, 	 Melki, Addi, Qusam, Elmudan, Ɛir,


Það hjá götunni, þar sem orðinu er sáð, merkir þá sem heyra, en Satan kemur jafnskjótt og tekur burt orðið, sem í þá var sáð. 	 Kra yemdanen cban iri n webrid anda yețwazreɛ wawal n Ṛebbi. Akken kan i s-slan, yusa-d Cciṭan iqleɛ-ed awal-nni i gețwazerɛen deg ulawen-nsen.


Mannssonurinn fer að sönnu héðan, svo sem um hann er ritað, en vei þeim manni, sem því veldur, að Mannssonurinn verður framseldur. Betra væri þeim manni að hafa aldrei fæðst." 	 Ad yedṛu d Mmi-s n bunadem akken yura fell-as ; mmeɛna a nnger n win ara t-izzenzen, lemmer ur d-ilul ara axiṛ-is.


Því að brennd eru fyrir utan herbúðirnar hræ þeirra dýra, sem æðsti presturinn ber blóðið úr inn í helgidóminn til syndafórnar. 	 Teẓram belli lmuqeddem ameqqran ikeččem ɣer wemkan iqedsen nezzeh, yețțawi yid-es idammen n lmal iwakken a ten iqeddem ɣef ddnub, ma d lǧețțat yesseṛɣay-itent beṛṛa n uqiḍun.


Og hann er höfuð líkamans, kirkjunnar, hann sem er upphafið, frumburðurinn frá hinum dauðu. Þannig skyldi hann verða fremstur í öllu. 	 d aqeṛṛuy n tejmaɛt n imasiḥiyen yellan d lǧețța-s. Yella si tazwara, d nețța i d amenzu i d-iḥyan si ger lmegtin iwakken ad yili d amezwaru di kullec.


svo að þér getið metið þá hluti rétt, sem máli skipta, og séuð hreinir og ámælislausir til dags Krists, 	 S wakka aț-țissinem amek ara textiṛem ayen ifazen, iwakken aț-țilim teṣfam, ulac ayen ara wen-ssukksen i wass n tuɣalin n Lmasiḥ ;


Þá spurði Pílatus hann: "Heyrir þú ekki, hve mjög þeir vitna gegn þér?" 	 Bilaṭus yenna i Sidna Ɛisa : Eɛni ur tesliḍ ara ayen akk ɣef i d-țcetkin fell-ak ?


Það orð er satt: Ef vér höfum dáið með honum, þá munum vér og lifa með honum. 	 Atah wayen yuklalen lețkal : ma nemmut yid-es, a nidir daɣen yid-es ;


Sló felmtri á alla, og hver spurði annan: "Hvað er þetta? Ný kenning með valdi! Hann skipar jafnvel óhreinum öndum og þeir hlýða honum." 	 Lɣaci meṛṛa xelɛen, wa yeqqaṛ i wa : D acu-t wayagi ? D acu-t uselmed-agi ajdid yesɛan lhiba ? Argaz-agi yeḥkem ula ɣef yiṛuḥaniyen yerna țțaɣen-as awal !


En Jesús sagði við þá: "Konungar þjóða drottna yfir þeim og valdhafar þeirra kallast velgjörðamenn. 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Imeqqranen n ddunit ḥekmen s ddreɛ ɣef yigduden-nsen yerna țțusemman d at lxiṛ.


Daginn eftir, er þeir voru á leiðinni og nálguðust bæinn, gekk Pétur upp á húsþakið um hádegi til að biðjast fyrir. 	 Azekka-nni, mi qṛib ad awḍen wid i gceggeɛ Kurnilyus ɣer temdint n Jafa, Buṭrus yuɣ-it lḥal yuli ɣef ssḍeḥ iwakken ad idɛu ɣer Sidi Ṛebbi, aț-țili d leǧwahi n tnac n wass,


Þegar lærisveinarnir fóru yfir um vatnið, höfðu þeir gleymt að taka með sér brauð. 	 Mi zegren agummaḍ i lebḥeṛ, inelmaden-is țțun ur wwin ara yid-sen aɣṛum.


enda "hafið þér smakkað, hvað Drottinn er góður." 	 ma yella tjeṛbem acḥal yelha Sidi Ṛebbi !


Nú fóru páskar Gyðinga í hönd, og Jesús hélt upp til Jerúsalem. 	 Akken i d-yeqṛeb wass n Tfaska n izimer n leslak yellan d lɛid n wat Isṛail, Sidna Ɛisa yuli ɣer temdint n Lquds.


og kölluðu: "Er Símon sá, er nefnist Pétur, gestur hér?" 	 Mi d-wwḍen ɣer tewwurt, ssawlen, steqsan ma deg wexxam-nni i gețțili Semɛun iwumi qqaṛen Butṛus.


En einn þeirra sneri aftur, er hann sá, að hann var heill orðinn, og lofaði Guð hárri raustu. 	 yiwen deg-sen yuɣal-ed seg webrid-nni yețḥemmid Ṛebbi s kra yellan di taɣect-is.


En öllu þessu kemur til leiðar eini og sami andinn, og hann útbýtir hverjum einum eftir vild sinni. 	 Ayagi akk itekk-ed seg yiwen n Ṛṛuḥ. Ṛṛuḥ iqedsen yețțak-ed ayagi meṛṛa akken yebɣa, i yal yiwen deg nneɣ.


Að endingu biðjum vér yður, bræður, og áminnum í Drottni Jesú. Þér hafið numið af oss, hvernig yður ber að breyta og þóknast Guði, og þannig breytið þér líka. En takið enn meiri framförum. 	 Ay atmaten, tlemdem s ɣuṛ-nneɣ amek ara teddum iwakken aț-țɛeǧbem i Sidi Ṛebbi ; a kkun nenhu s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ kemmlet ɣer zdat iwakken aț țimɣuṛem.


En Heródes hafði sent menn að taka Jóhannes höndum, fjötra hann og varpa í fangelsi vegna Heródíasar, konu Filippusar, bróður síns. Hann hafði gengið að eiga hana, 	 Axaṭer d Hiṛudus s yiman-is i gerran Yeḥya ɣer lḥebs yeqqen-it s ssnasel, mi t-ilum imi guɣ Hiṛudyad yellan ț-țameṭṭut n gma-s Filbas.


Hann sefur síðan og vakir, nætur og daga, en sæðið grær og vex, hann veit ekki með hverjum hætti. 	 Ama yeṭṭes ama ur yeṭṭis, am yiḍ am ass, zzerriɛa tețțemɣay tgemmu, ur yeẓri amek.


Fyrst segir hann: "Fórnir og gjafir og brennifórnir og syndafórnir hefur þú eigi viljað, og eigi geðjaðist þér að þeim." En það eru einmitt þær, sem fram eru bornar samkvæmt lögmálinu. 	 Teslam d acu i d-yenna Lmasiḥ ! Yenna : Ur tebɣiḍ iseflawen d lewɛadi, ur teqbileḍ iseflawen n lmal i tețțețtmes ur teqbileḍ iseflawen itekksen ddnub, ɣas akken iseflawen-agi țțunefken akken yura di ccariɛa.


og mælti: ,Kornelíus, bæn þín er heyrð, og Guð hefur minnst ölmusugjörða þinna. 	 yenna-yi-d : « A Kurnilyus ! Sidi Ṛebbi yeqbel taẓallit-ik akk-d lewɛadi i tețțakeḍ i igellilen.


Þeir spurðu hann: "Meistari, vér vitum, að þú talar og kennir rétt og gjörir þér engan mannamun, heldur kennir Guðs veg í sannleika. 	 Steqsan-t ihi s imeslayen-agi : A Sidi, neẓra ayen i d-teqqaṛeḍ d wayen i tesselmadeḍ d lḥeqq, yerna ur txeddmeḍ ara lxilaf ger yemdanen, tesselmadeḍ abrid n Ṛebbi s tideț.


Og stór högl, vættarþung, féllu niður af himni yfir mennina. Og mennirnir lastmæltu Guði fyrir haglpláguna, því að sú plága var mikil. 	 Yeɣli-d igedrez d ameqqran ɣef yemdanen, mkul aɛeqqa yewzen azal n ṛebɛin kilu ; imdanen regmen Sidi Ṛebbi ɣef lmuṣiba n igedrez-nni, axaṭer tegla-d s waṭas n lexṣaṛa.


Og hann sagði við þá: "Hjartanlega hef ég þráð að neyta þessarar páskamáltíðar með yður, áður en ég líð. 	 yenna-yasen : Acḥal i mennaɣ ad ččeɣ imensi n Tfaska-agi yid-wen uqbel ad nneɛtabeɣ !


Þar færa menn honum lama mann, sem lá í rekkju. Þegar Jesús sá trú þeirra, sagði hann við lama manninn: "Vertu hughraustur, barnið mitt, syndir þínar eru fyrirgefnar." 	 Wwin-as-d yiwen wukrif iḍleq ɣef wusu. MMi gwala liman n yemdanen-agi, yenna i wukrif-nni : Ur țțaggad ara a mmi, țwaɛeffan ak ddnubat-ik.


Postularnir og öldungarnir komu nú saman til að líta á þetta mál. 	 Dɣa ṛṛusul akk-d imeqqranen n tejmaɛt nnejmaɛen iwakken ad frun taluft-agi.


eins og hann talaði til feðra vorra, við Abraham og niðja hans ævinlega. 	 i gewɛed i Sidna Ibṛahim d warraw-is i dayem akken i t-yenna i lejdud-nneɣ.


Og allur lýðurinn sagði: "Komi blóð hans yfir oss og yfir börn vor!" 	 Lɣaci meṛṛa nnan-as : Tazzla n idammen-is a d-tuɣal ɣef yirawen-nneɣ d yirawen n warraw-nneɣ.


Hvernig má það vera, að þér skynjið ekki, að ég var ekki að tala um brauð við yður. Varist súrdeig farísea og saddúkea." 	 Amek akka ur tefhimem ara belli mačči ɣef weɣṛum i wen-d-țmeslayeɣ ? ḤḤadret iman-nwen seg iɣes n temtunt n ifariziyen d isaduqiyen !


Og er þeir komu til þess staðar, er heitir Golgata, það þýðir hauskúpustaður, 	 Mi wwḍen ɣer yiwen wemkan ițțusemman Gulguṭa, yeɛni « amkan n uxecxuc »,


Kennsla 	 Asegmi


Jesús var að reka út illan anda, og var sá mállaus. Þegar illi andinn var út farinn, tók málleysinginn að mæla, og undraðist mannfjöldinn. 	 Yiwen wass ikker Sidna Ɛisa yessuffeɣ lǧen yesgugmen yiwen wergaz. Mi t-iffeɣ lǧen, argaz-nni yebda iheddeṛ ; lɣaci meṛṛa wehmen.


En svo ég minnist á gáfur andans, bræður, þá vil ég ekki að þér séuð fáfróðir um þær. 	 Ay atmaten, ur bɣiɣ ara aț-țeqqimem mbla tamusni ɣef wayen yeɛnan ayen i d-yețțak Ṛṛuḥ iqedsen.


Ef von vor til Krists nær aðeins til þessa lífs, þá erum vér aumkunarverðastir allra manna. 	 Ma yella asirem-nneɣ di Lmasiḥ di ddunit-agi kan i gella, d nukni i gețɣiḍen akteṛ n yemdanen n ddunit meṛṛa.


Þeir fengu honum pening. Hann spyr: "Hvers mynd og yfirskrift er þetta?" Þeir svöruðu: "Keisarans." 	 Fkan-as-d aṣurdi dɣa yenna yasen : Udem-agi d wayen yuran fell-as wi ten-ilan ? Nnan-as : N Qayṣer. Imiren Sidna Ɛisa yenna-yasen :


Meðan ég er í heiminum, er ég ljós heimsins." 	 Skud mazal lliɣ di ddunit d nekk i ț-țafat n ddunit.


Pílatus sagði við æðstu prestana og fólkið: "Enga sök finn ég hjá þessum manni." 	 Bilaṭus yenna i lmuqedmin imeqqranen d lɣaci : Ur s-d-ssukkseɣ acemma i wergaz-agi.


og vér trúum og vitum, að þú ert hinn heilagi Guðs." 	 Nukni nesɛa laman deg-k, yerna neẓra belli d kečč i d Imqeddes i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi.


Sælir eruð þér, þá er menn hata yður, þá er þeir útskúfa yður og smána og bera út óhróður um yður vegna Mannssonarins. 	 D iseɛdiyen ara tilim m'ara kkun-keṛhen yemdanen, m'ara kkun-qecɛen, m'ara kkun-regmen, ad rren isem-nwen amzun d lɛaṛ ɣef ddemma n Mmi-s n bunadem.


Og öldungarnir tuttugu og fjórir og verurnar fjórar féllu fram og tilbáðu Guð, sem í hásætinu situr, og sögðu: "Amen, hallelúja!" 	 Ṛebɛa uɛecrin-nni lecyux akk-d ṛebɛa lxuluq seǧǧden zdat Sidi Ṛebbi i geqqimen ɣef wukersi n lḥekma, țcekkiṛen-t qqaṛen : Amin ! Halliluya !


Hafið gætur á sjálfum yður að þér missið ekki það, sem vér höfum áunnið, heldur megið fá full laun. 	 ?adret iman-nwen iwakken ur a wen-yețṛuḥu ara wayen akk i wen-nesselmed lameɛna aț-țɣelltem lfayda tameqqrant.


Sumir eru vanhæfir til hjúskapar frá móðurlífi, sumir eru vanhæfir gjörðir af manna völdum, sumir hafa sjálfir gjört sig vanhæfa vegna himnaríkis. Sá höndli, sem höndlað fær." 	 Aṭas n sebbat i gqeḍɛen zzwaǧ i wemdan. Llan wid i d-ilulen si tɛebbuṭ n yemma-tsen ur sɛin ara ddunit, wiyaḍ d imdanen i sen-ț-ikksen. LLlan daɣen wid iḥeṛmen iman-nsen ɣef zwaǧ, ɣef ddemma n tgelda n igenwan. Win i gzemren ad ifhem aselmed agi a t-yefhem !


Hann sá einn þeirra verða fyrir ójöfnuði, og rétti hann hlut hans, hefndi þess, sem meingjörðina þoldi, og drap Egyptann. 	 Yiwen wass iwala s wallen-is yiwen umaṣri ikkat yiwen seg wat Isṛail ; ikker a t-iḥudd, yerra-as-d țțar ; yewwet amaṣri-nni, yenɣa-t.


og boða siði, sem oss, rómverskum mönnum, leyfist hvorki að þýðast né fylgja." 	 Sselmaden lɛaddat ur nezmir a tent-neqbel neɣ a tent-netbeɛ nukkni yellan d iṛumaniyen.


Þegar Jesús heyrði þetta, sagði hann við hann: "Enn er þér eins vant: Sel allt, sem þú átt, og skipt meðal fátækra, og munt þú fjársjóð eiga á himnum. Kom síðan og fylg mér." 	 Mi gesla Sidna Ɛisa i imeslayen agi, yenna-yas : Ihi txuṣṣ-ik yiwet lḥaǧa kan : ṛuḥ zzenz ayen akk tesɛiḍ, seddeq-it i yigellilen iwakken aț-țesɛuḍ agerruj deg igenni, tuɣaleḍ-ed aț-țedduḍ yid-i.


Svo bar við, er Pétur var að ferðast um og vitja allra, að hann kom og til hinna heilögu, sem áttu heima í Lýddu. 	 Buṭrus i d-inudan tijmaɛin meṛṛa, iṛuḥ daɣen ɣer watmaten izedɣen di temdint n Lud.


og kanelbörk og balsam, ilmjurtir og smyrsl, reykelsi, vín og olíu og fínt mjöl, og hveiti og eyki og sauði og hesta og vagna og man og mannasálir. 	 ulac daɣen win ara yaɣen lqeṛfa, leɛqaqeṛ, leɛṭeṛ, lmuṛ, lebxuṛ, ccṛab, zzit, awren eṛqiqen akk-d yirden, izgaren, ulli, iɛewdiwen, ikeṛṛusen n umenɣi akk-d yemdanen i rran d aklan.


En þeir hlógu að honum, þar eð þeir vissu að hún var dáin. 	 Nutni ugin a s-d-ḥessen imi ẓran taqcict temmut.