Þú breytir dyggilega, minn elskaði, í öllu sem þú vinnur fyrir bræðurna og jafnvel ókunna menn. 	 A win eɛzizen, d ayen yelhan i txedmeḍ seg wul yeṣfan i watmaten, ɣas d ibeṛṛaniyen i llan ;


Þeir svöruðu: "Vér höfum ekki fengið bréf um þig frá Júdeu, og eigi hefur heldur neinn bræðranna komið hingað og birt eða talað nokkuð illt um þig. 	 Imeqqranen n wat Isṛail nnan-as : Ur d-neṭṭif ula d yiwet n tebṛaț si tmurt n Yahuda ɣef wayen yeɛnan tamsalt-ik, ula d yiwen seg watmaten ur d-yusi ad iccetki neɣ a ɣ-d-yini ayen n diri fell-ak.


Þegar þau voru farin, sögðu þau sín á milli: "Þessi maður fremur ekkert, sem varðar dauða eða fangelsi." 	 Mi kkren ad ṛuḥen, nnan wway gar-asen : Argaz-agi ur ixdim ula d acemma yuklalen lmut neɣ lḥebs.


Þá fór einn þeirra tólf, Júdas Ískaríot að nafni, til æðstu prestanna 	 Imiren Yudas n Qeṛyut, yiwen si tnac-nni inelmaden n Sidna Ɛisa, iṛuḥ ɣer lmuqedmin imeqqranen,


En við hvern af englunum hefur hann nokkru sinni sagt: Set þig mér til hægri handar, uns ég gjöri óvini þína að fótskör þinni? 	 Anwa lmelk iwumi yenna : ?ṭef amkan n lḥekma ɣer tama-w tayeffust, alamma rriɣ-ed iɛdawen-ik seddaw n iḍaṛṛen-ik ?


Nú er Lýdda í grennd við Joppe, og höfðu lærisveinarnir heyrt, að Pétur væri þar. Sendu þeir tvo menn til hans og báðu hann: "Kom án tafar til vor." 	 Mi slan inelmaden belli Buṭrus di temdint n Jafa i gella, yerna ț-țamdint ur nebɛid ara ɣef temdint n Lud, ceggɛen ɣuṛ-es sin yergazen iwakken a t-ḥellelen a d-yas ɣuṛ-sen s lemɣawla.


Jesús áminnti þá og sagði: "Gætið yðar, varist súrdeig farísea og súrdeig Heródesar." 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten, yenna-yasen : ?adret iman-nwen ɣef temtunt ( iɣes ) n ifariziyen akk-d win n Hiṛudus.


En þeir sögðu: "Herra, hér eru tvö sverð." Og hann sagði við þá: "Það er nóg." 	 Inelmaden-is nnan-as : A Sidi , atnan sin ijenwiyen ! Yenna-yasen : D ayen tura, beṛka !


Þetta er vörn mín gagnvart þeim, sem dæma um mig. 	 Atan wamek țțaraɣ i wid i yi-sseḍlamen :


Hún sagði: "Satt er það, herra, þó eta hundarnir mola þá, sem falla af borðum húsbænda þeirra." 	 Tenna-yas : Ț-țideț a Sidi, lameɛna ula d iqjan tețțen tifețțitin i d-iɣellin si ṭṭabla n imawlan-nsen.


Þér hafið ekki séð hann, en elskið hann þó. Þér hafið hann ekki nú fyrir augum yðar, en trúið samt á hann og fagnið með óumræðilegri og dýrlegri gleði, 	 Tḥemmlem-t mbla ma twalam-t, tumnem yis ɣas akken ar tura ur t-teẓrim ara. Daymi lfeṛḥ-nwen d ameqqran armi ur tezmirem ara a t-id-tesfehmem s imeslayen.


Þá munu menn segja við fjöllin: Hrynjið yfir oss! og við hálsana: Hyljið oss! 	 Imiren imdanen ad bdun ad qqaṛen : ay idurar ɣlit-ed fell-aɣ, a tiɣaltin ffremt-aɣ.


Þér hafið hreinsað yður með því að hlýða sannleikanum og berið hræsnislausa bróðurelsku í brjósti. Elskið því hver annan af heilu hjarta. 	 Imi tessazdgem ulawen-nwen, teddam di tideț, akken aț-țḥemmlem seg wul atmaten-nwen, myeḥmalet ihi wway gar-awen s wul yeṣfan


Afdrif þeirra eru glötun. Guð þeirra er maginn, þeim þykir sómi að skömminni og þeir hafa hugann á jarðneskum munum. 	 Taggara-nsen d nnger ; ṛebbi-nsen d iɛebbaḍ-nsen, țzuxxun s wayen i glaq ad nneḥcamen, țxemmimen anagar ɣef leḥwayeǧ n ddunit.


En hann sór og sárt við lagði, að hann þekkti ekki manninn. Um leið gól hani. 	 Ibda yețgalla irennu : Di leɛmeṛ ur ssineɣ argaz-agi ! IImiren kan yeskkuɛ uyaziḍ.


Snemma morguns kom hann aftur í helgidóminn, og allur lýður kom til hans, en hann settist og tók að kenna þeim. 	 azekka-nni, ssbeḥ zik yuɣal ɣer lǧameɛ iqedsen. Lɣaci meṛṛa uzzlen-d ɣuṛ-es. Sidna Ɛisa yeqqim gar-asen, yebda yesselmad iten deg ufrag n lǧameɛ.


Þetta hef ég skrifað yður um þá, sem eru að leiða yður afvega. 	 Uriɣ-awen ayagi ɣef wid yețnadin a kkun-ɣuṛṛen.


Þá segja þeir við mig: "Enn átt þú að spá um marga lýði og þjóðir og tungur og konunga." 	 Nnan-iyi-d : Ilaq aț-țcireḍ daɣen ɣef wayen twalaḍ i waṭas n yegduden d leǧnas d igelliden n mkul tutlayt.


Því er það, að Kristur segir, þegar hann kemur í heiminn: Fórn og gjafir hefur þú eigi viljað, en líkama hefur þú búið mér. 	 Daymi mi i gțeddu a d-yas Lmasiḥ ɣer ddunit yenna i Sidi Ṛebbi : Ur tebɣiḍ iseflawen, ur tebɣiḍ lewɛadi ; lameɛna tefkiḍ-iyi-d ɣer ddunit s ṣṣifa n wemdan.


Ef einhver segir þá við yður: ,Hér er Kristur' eða ,þar', þá trúið því ekki. 	 Imiren ma yenna-yawen-d yiwen : Lmasiḥ atan dagi neɣ atan, dihin, ur țțamnet ara !


Hann er föðurlaus, móðurlaus, ekki ættfærður, og hefur hvorki upphaf daga né endi lífs. Hann er líkur syni Guðs, hann heldur áfram að vera prestur um aldur. 	 Ur neẓri ara anwa i d baba-s neɣ anta i d yemma-s, ur nessin tajaddit-is, ur neẓri melmi i glul neɣ melmi i gemmut. Yella d lemtel n Mmi-s n Ṛebbi, yeqqim d lmuqeddem i dayem.


því að vér höfum ályktað svo: Ef einn er dáinn fyrir alla, þá eru þeir allir dánir. Og hann er dáinn fyrir alla, til þess að þeir, sem lifa, lifi ekki framar sjálfum sér, heldur honum, sem fyrir þá er dáinn og upprisinn. 	 Yemmut ɣef medden meṛṛa, iwakken wid yeddren ur țɛicin ara i yiman nsen, lameɛna ad ɛicen i win yemmuten yerna yeḥya-d ɣef ddemma-nsen.


Ljúflyndi yðar verði kunnugt öllum mönnum. Drottinn er í nánd. 	 Ilaq aț-țiḥninem ɣer yemdanen meṛṛa, Ssid-nneɣ qṛib a d-yuɣal.


Og þetta er fyrirheitið, sem hann gaf oss: Hið eilífa líf. 	 Atan lweɛd i ɣ-d-ifka Lmasiḥ : ț-țudert yețdumun.


Hann var útvalinn, áður en veröldin var grundvölluð, en var opinberaður í lok tímanna vegna yðar. 	 Ihegga-t-id Sidi Ṛebbi uqbel a d-texleq ddunit, meɛna armi d ussan-agi ineggura i t-id-isbeggen ɣef ddemma-nwen.


Og hver sem hefur yfirgefið heimili, bræður eða systur, föður eða móður, börn eða akra sakir nafns míns, mun fá margfalt aftur og öðlast eilíft líf. 	 Yerna, kra win ara yeǧǧen ɣef ddemma n yisem-iw axxam-is neɣ atmaten-is, yessetma-s neɣ baba-s, yemma-s, arraw-is neɣ tiferkiwin-is, ad as-d-yețțunefk akteṛ n wayen yeǧǧa, yerna a t-id-tṣaḥ tudert n dayem.


Þér eigið að hætta hinni fyrri breytni og afklæðast hinum gamla manni, sem er spilltur af tælandi girndum, 	 eǧǧet ihi tikli d lɛeqliyat-nwen tiqdimin i ssefsadent ccehwat-nni yețɣuṛṛun,


Síðan hélt hann úr Týrusarbyggðum, um Sídon og yfir Dekapólisbyggðir miðjar til Galíleuvatns. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ si lǧiha n temdint n ?ur, iɛedda-d ɣef temdint n Sidun, yezger tamurt n ɛecṛa-nni n temdinin i deg llant ɛecṛa temdinin-nni, yewweḍ ɣer lebḥeṛ n Jlili.


Sá sem er ekki á móti oss, er með oss. 	 Win ur nelli ara d aɛdaw-nneɣ, yid-nneɣ i gella.


Ég vil minna yður á, þótt þér nú einu sinni vitið það allt, að Drottinn frelsaði lýðinn úr Egyptalandi, en tortímdi samt síðar þeim, sem ekki trúðu. 	 ?as akken teẓram ayagi meṛṛa, bɣiɣ a kkun-id-smektiɣ belli asmi i d-isellek Sidi Ṛebbi agdud-is si tmurt n Maṣer yessenger gar-asen wid akk yugin ad amnen yis ;


Þótt ég vildi hrósa mér, væri ég ekki frávita, því að ég mundi segja sannleika. En ég veigra mér við því, til þess að enginn skuli ætla mig meiri en hann sér mig eða heyrir. 	 Lemmer bɣiɣ ad zuxxeɣ, ur țțiliɣ ara d amehbul axaṭer anagar tideț ara d-iniɣ ; lameɛna ad ssusmeɣ, imi ur bɣiɣ ara imdanen a yi-ssalin ccan sennig n wayen țwalin xeddmeɣ-t neɣ ayen sellen qqaṛeɣ t-id.


Létu þeir eigi af að kenna dag hvern í helgidóminum og í heimahúsum og boða fagnaðarerindið um, að Jesús sé Kristur. 	 Dɣa kull ass sselmaden țbecciṛen di lǧameɛ iqedsen akk-d ixxamen, lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Ɛisa Lmasiḥ.


Þá sendu þeir til hans nokkra farísea og Heródesarsinna, og skyldu þeir veiða hann í orðum. 	 Kra ifariziyen akk-d kra seg wid yellan si terbaɛt n Hiṛudus, ceggɛen ɣer Sidna Ɛisa iwakken a t-id-sseɣlin deg wawal akken a t-ṭṭfen s imeslayen-is.


Að svo mæltu tók hann brauð, gjörði Guði þakkir í allra augsýn, braut það og tók að eta. 	 Mi d-yenna ayagi, iddem-ed aɣṛum, iḥmed Ṛebbi zdat-sen meṛṛa, yebḍa-t, yebda itețț.


Svo var og um Abraham, "hann trúði Guði, og það var honum til réttlætis reiknað." 	 Akken yura : Ibṛahim yumen s Ṛebbi, yețkel fell-as, daymi i t-iḥseb Sidi Ṛebbi d aḥeqqi.


Þá sagði hann: "Ég segi yður með sanni, þessi fátæka ekkja gaf meira en allir hinir. 	 dɣa yenna : A wen-iniɣ tideț : lweɛda n taǧǧalt-agi taẓawalit tugar akk tiyaḍ ;


Nú er ég glaður, ekki yfir því, að þér urðuð hryggir, heldur yfir því, að þér urðuð hryggir til iðrunar. Þér urðuð hryggir Guði að skapi og biðuð því ekki í neinu tjón af oss. 	 Tura aql-i feṛḥeɣ, mačči imi i kkun-sḥezneɣ, meɛna imi s leḥzen-agi tettubem yerna tbeddlem tikli. Axaṭer leḥzen-nni i d-yeɣlin fell awen yusa-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, s wakka ur d-yekki wacemma n diri s ɣuṛ-nneɣ.


Því er í Ritningunni sagt við Faraó: "Einmitt til þess hóf ég þig, að ég fengi sýnt mátt minn á þér og nafn mitt yrði boðað um alla jörðina." 	 Anda nniḍen di tira iqedsen Sidi Ṛebbi yenna i Ferɛun agellid n Maṣer : Sbeddeɣ-k d agellid ameqqran iwakken a d-sbeggneɣ tazmert-iw deg-ek, s wakka di ddunit meṛṛa ad issinen belli d nekk i d Illu.


Nokkrir þeirra létu sannfærast og gengu til fylgis við Pál og Sílas, auk þess mikill fjöldi guðrækinna Grikkja og mikilsháttar konur eigi allfáar. 	 Kra deg-sen umnen ; aṭas n iyunaniyen iḍuɛen Sidi Ṛebbi d waṭas n tilawin n laṣel i geddan daɣen d Bulus akk-d Silas.


Því að slíkir menn eru falspostular, svikulir verkamenn, er taka á sig mynd postula Krists. 	 Imdanen-agi, d ṛṛusul n lekdeb, d ixeddaɛen, țțaran iman-nsen d imceggɛen n Lmasiḥ.


Og sá sem er á akri, skal ekki hverfa aftur að taka yfirhöfn sína. 	 Akken daɣen win ara yilin di lexla, ur yețțuɣal ara ɣer deffir iwakken a d-yawi abeṛnus-is.


Mjólk gaf ég yður að drekka, ekki fasta fæðu, því að enn þolduð þér það ekki. Og þér þolið það jafnvel ekki enn, 	 Fkiɣ-awen ayefki mačči d aɣṛum axaṭer aɣṛum ur as-tezmirem ara, yerna ar tura ur as-tezmirem ara, mazal-ikkun tețɛicim s lebɣi n tnefsit nwen.


Þá get ég, ef Guð lofar, komið til yðar með fögnuði og endurhresstst ásamt yður. 	 S wakka ma yebɣa Sidi Ṛebbi, a n-awḍeɣ s lfeṛḥ, ad steɛfuɣ dinna ɣuṛ-wen.


Þegar þér þannig syndgið gegn bræðrunum og særið óstyrka samvisku þeirra, þá syndgið þér á móti Kristi. 	 Imi tețțawim ddnub ɣef watmaten-nwen, tessexṛabem neyya-nsen, tdenbem ɣer Lmasiḥ.


Þess vegna ber oss að taka þvílíka menn að oss, til þess að vér verðum samverkamenn sannleikans. 	 Ilaq-aɣ ihi a nesṭerḥeb yerna a nɛiwen imdanen yecban wigi, iwakken a nili d iqeddacen ara yemɛawanen yid-sen ɣef ddemma n tideț.


Ég hef sent þá í heiminn, eins og þú sendir mig í heiminn. 	 Akken i yi-d-tceggɛeḍ ɣer ddunit, nekk daɣen a ten-ceggɛeɣ.


Ef dagar þessir hefðu ekki verið styttir, kæmist enginn maður af. En vegna hinna útvöldu munu þeir dagar styttir verða. 	 Lemmer ur issenqes ara Sidi Ṛebbi deg wussan-nni, tili yiwen ur imenneɛ, meɛna ɣef ddemma n wid yextaṛ ara yeṣṣenqes i wussan-agi.


Æðstu prestarnir og öldungarnir báru á hann sakir, en hann svaraði engu. 	 Lmuqedmin imeqqranen akk-d imeqqranen n wegdud sseḍlamen deg-s, ma d nețța ur sen-d-yerri ula d acemma.


Hann tók þá hönd hennar og kallaði: "Stúlka, rís upp!" 	 Sidna Ɛisa yeṭṭef-iț-id seg wufus yenna-yas s taɣect ɛlayen : A taqcict, ekker !


Þeir tóku að ákæra hann og sögðu: "Vér höfum komist að raun um, að þessi maður leiðir þjóð vora afvega, hann bannar að gjalda keisaranum skatt og segist sjálfur vera Kristur, konungur." 	 Bdan țcetkin fell-as, qqaṛen : -- Nufa argaz-agi yeskker ccwal ger lɣaci-nneɣ, yeqqaṛ-asen : « ur țxelliṣet ara leɣṛama i Qayṣer », yeqqaṛ daɣen : « d nețța i d Lmasiḥ, i d agellid ».


og klæði hans urðu fannhvít og skínandi, og fær enginn bleikir á jörðu svo hvítt gjört. 	 llebsa-s tuɣal ț-țamellalt tețfeǧǧiǧ, ula d yiwen di ddunit ur izmir a ten yessimlul akken.


Því barst sá orðrómur út meðal bræðranna, að þessi lærisveinn mundi ekki deyja. En Jesús hafði ekki sagt Pétri, að hann mundi ekki deyja. Hann sagði: "Ef ég vil, að hann lifi, þangað til ég kem, hverju skiptir það þig?" 	 ?ef wannect-agi i geffeɣ lexbaṛ ger watmaten, qqaṛen : « Anelmad-agi ur yețmețțat ara ». S tideț, Sidna Ɛisa ur d-yenni ara belli anelmad-agi ur yețmețțat ara lameɛna yenna-d kan : « Ma bɣiɣ ad yidir alamma asm'ara d uɣaleɣ, d acu i k yecqan ? »


Þegar Jesús hafði sagt þetta, varð honum mjög þungt um hjarta og hann sagði beinum orðum: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig." 	 Segmi i d-yenna annect-agi, Sidna Ɛisa yetḥeyyeṛ, dɣa yenna ɛinani : A wen-d-iniɣ s tideț, yiwen deg-wen ad iyi-ixdeɛ.


Páll, bandingi Krists Jesú, og Tímóteus bróðir vor, heilsa elskuðum vini okkar og samverkamanni Fílemon, 	 Nekk, Bulus yellan di lḥebs ɣef ddemma n Ɛisa Lmasiḥ, akk-d d gma-tneɣ Timuti, i kečč a Filimun eɛzizen, amdakkel-nneɣ di leqdic,


Þegar æðstu prestarnir og farísearnir heyrðu dæmisögur hans, skildu þeir, að hann átti við þá. 	 Mi slan i imeslayen-agi, ifariziyen d lmuqedmin imeqqranen fehmen belli fell-asen i d-iheddeṛ Sidna Ɛisa.


Þeir fóru þá til hans, vöktu hann og sögðu: "Meistari, meistari, vér förumst!" En hann vaknaði og hastaði á vindinn og öldurótið og slotaði þegar og gerði logn. 	 Inelmaden qeṛṛben ɣuṛ-es, sekkren-t-id nnan-as : A Sidi, a Sidi, atan a neɣṛeq. Yekker-ed, dɣa yumeṛ i waḍu d lemwaji ad ḥebsen, imiren kan ters-ed talwit.


Fyrsta veran var lík ljóni, önnur veran lík uxa, þriðja veran hafði ásjónu sem maður og fjórða veran var lík fljúgandi erni. 	 Lxelq amezwaru ițemcabi ɣer yizem, lxelq wi sin yecba agenduz, lxelq wis tlata yesɛa udem am win n wemdan, lxelq wis ṛebɛa icuba ɣer igider yețferfiren.


Jesús nam staðar og bauð að leiða hann til sín. Er hann kom nær, spurði Jesús hann: 	 Sidna Ɛisa yeḥbes, yefka lameṛ a s-t-id-awin. Mi d-yewweḍ ɣuṛ-es, yenna-yas :


Guð lýðs þessa, Ísraels, útvaldi feður vora og hóf upp lýðinn í útlegðinni í Egyptalandi. Með upplyftum armi leiddi hann þá út þaðan. 	 Sidi Ṛebbi Illu n wat Isṛail, yextaṛ lejdud-nneɣ, yessefti-ten mi llan di tmurt n Maṣeṛ, yessufeɣ iten id s tezmert-is tameqqrant.


Þér skuluð fara upp eftir á hátíðina. Ég fer ekki til þessarar hátíðar, því minn tími er ekki enn kominn." 	 Kunwi ṛuḥet aț-țɛeggdem, ma d nekk ur tedduɣ ara, imi lweqt-iw urɛad i d-yusi.


Enginn gat svarað honum einu orði, og frá þeim degi þorði enginn að spyrja hann neins framar. 	 Yiwen deg-sen ur izmir a s-d yerr awal, seg wass-nni țțaggaden a t-steqsin.


Hann stóð upp frá máltíðinni, lagði af sér yfirhöfnina, tók líndúk og batt um sig. 	 Yekker ɣef yimensi, yekkes abeṛnus-is, yeddem-ed yiwen ubeḥnuq (ucettiḍ) yebges yis.


En yfir henni voru kerúbar dýrðarinnar og breiddu vængina yfir náðarstólinn. En um þetta hvað fyrir sig á nú ekki að ræða. 	 Sufella n usenduq-agi rsent snat n lmeṣnuɛat imetlen lmalayekkat, ɣumment s tili n wafriwen-nsent amkan-nni i țṛuccun s idammen n iseflawen i leɛfu n ddnubat. Mačči tura i d lweqt i deg ara d-nemmeslay ɣef wayagi meṛṛa.


og þriðjungurinn dó af lífverum þeim, sem eru í hafinu, og þriðjungur skipanna fórst. 	 țelt n wayen yețɛicin di lebḥeṛ yemmut, țelt daɣen n lbabuṛat negren.


en ef ég vinn þau, þá trúið verkunum, þótt þér trúið mér ekki, svo að þér skiljið og vitið, að faðirinn er í mér og ég í föðurnum." 	 Lameɛna ma xeddmeɣ-ten, ɣas akken ur tebɣim ara aț-țamnem yis-i, amnet s lecɣal-iw akken aț țeẓrem, aț-țfehmem belli Baba yella deg-i nekk lliɣ di Baba.


Fólkið hastaði á þá, að þeir þegðu, en þeir hrópuðu því meir: "Herra, miskunna þú okkur, sonur Davíðs!" 	 Lɣaci-nni țlumun-ten, qqaṛen asen ad ssusmen, ma d nutni țkemmilen leɛyaḍ : Ḥunn fell-aɣ a Sidi, a mmi-s n Sidna Dawed !


Því að ef viljinn er góður, þá er hver þóknanlegur með það, sem hann á til, og ekki farið fram á það, sem hann á ekki til. 	 Sidi Ṛebbi iqebbel ssadaqa-nneɣ, lameɛna s wakken tella tezmert-nneɣ, mačči sennig wayen nezmer.


Allt fólkið reyndi að snerta hann, því að frá honum kom kraftur, er læknaði alla. 	 Lɣaci meṛṛa țqelliben a t-nalen ( a t-massen ) axaṭer tețțeffeɣ-ed seg-s tezmert i ten-isseḥlayen akk.


En þennan fjársjóð höfum vér í leirkerum, til þess að ofurmagn kraftarins sé Guðs, en ekki frá oss. 	 Nukni yețțawin deg iman-nneɣ agerruj-agi, necba ticmuxin n wakal, iwakken tazmert-agi tameqqrant a d-tban belli tusa-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi mačči s ɣuṛ-nneɣ.


Hann talaði og háði kappræður við grískumælandi Gyðinga, en þeir leituðust við að ráða hann af dögum. 	 Iheddeṛ daɣen nețța d wat Isṛail i d-yusan si tmura i gețmeslayen tayunanit, yețțemjadal yid-sen, meɛna ula d nutni țqelliben a t-nɣen.


En hann skaut máli sínu til keisarans og krafðist þess að vera hafður í haldi, þar til hans hátign hefði skorið úr. Því bauð ég að hafa hann í haldi, þangað til ég gæti sent hann til keisarans." 	 lameɛna yerẓa ccṛeɛ iwakken ad ițțucaṛeɛ zdat Qayṣer ; dɣa fkiɣ lameṛ a t-ɛassen alamma d ass i deg ara t-ceggɛeɣ ɣer Qayṣer.S


Símon Pétur hafði sverð, brá því og hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum hægra eyrað. Þjónninn hét Malkus. 	 Semɛun Buṭrus yejbed-ed ajenwi, yewwet yis aqeddac n lmuqeddem ameqqran, igzem-as ame??uɣ ayeffus. Aqeddac-agi isem-is Maṛxus.


Er þeir heyrðu þetta, urðu þeir afar reiðir og æptu: "Mikil er Artemis Efesusmanna!" 	 Mi slan i lehduṛ-agi, ikcem-iten wurrif, bdan țɛeggiḍen : Ț-țameqqrant Artimis, taṛebbiț n at Ifasus !


Þá tók hann að kenna þeim: "Mannssonurinn á margt að líða, honum mun útskúfað verða af öldungum, æðstu prestum og fræðimönnum, hann mun líflátinn, en upp rísa eftir þrjá daga." 	 Sidna Ɛisa yebda yesselmad-iten yeqqaṛ : Mmi-s n bunadem ilaq ad yenɛețțab aṭas ; a t-nekkṛen lecyux d lmuqedmin imeqqranen akk-d lɛulama n ccariɛa. A t-nɣen, m'ara ɛeddin tlata wussan, a d-iḥyu si ger lmegtin.


og dró undan af verðinu með vitund konu sinnar, en kom með nokkuð af því og lagði fyrir fætur postulanna. 	 amur nniḍen yewwi-t-id ɣer ifassen n ṛṛusul.


Fyrir trú fórnfærði Abraham Ísak, er hann var reyndur. Og Abraham, sem fengið hafði fyrirheitin, var reiðubúinn að fórnfæra einkasyni sínum. 	 S liman i gefka Ibṛahim mmi-s Isḥaq d asfel mi i t-ijeṛṛeb Sidi Ṛebbi, nețța iwumi d-țunefkent lemɛahdat, yeqbel ad yefk mmi-s awḥid d asfel,


Jesús segir: "Takið steininn frá!" Marta, systir hins dána, segir við hann: "Herra, það er komin nálykt af honum, það er komið á fjórða dag." 	 Sidna Ɛisa yenna : Kkset azṛu-yagi ! Marṭa weltma-s n lmegget-nni tenna : A Sidi, ṛebɛa wussan aya segmi yețwamḍel, ad yili yebda yețriḥ !


Ég fyrir mitt leyti, fjarlægur að líkamanum til, en nálægur að andanum, hef þegar, eins og ég væri nálægur, kveðið upp dóm í nafni Drottins vors Jesú yfir manni þeim, sem þetta hefur drýgt: 	 ma d nekk, ɣas beɛdeɣ fell-awen leɛqel-iw yella yid-wen ; atan sḍelmeɣ win ixedmen lɛaṛ-agi am akken lliɣ yid-wen.


Og í sömu svipan var með englinum fjöldi himneskra hersveita, sem lofuðu Guð og sögðu: 	 Imiren kan, ț-țirebbaɛ n lmalayekkat i d-yernan ɣer lmelk nni, cennunt țḥemmident Sidi Ṛebbi, qqaṛent :


Gjaldið ekki illt fyrir illt eða illmæli fyrir illmæli, heldur þvert á móti blessið, því að þér eruð til þess kallaðir að erfa blessunina. 	 Ur țțarat ara țțaṛ, ur țarrat ara rregmat i wid i kkun-iregmen ; meɛna ddɛut s lxiṛ i wiyaḍ axaṭer d annect-agi i gețṛaǧu deg-wen Sidi Ṛebbi, iwakken aț-țweṛtem lbaṛaka-ines.


Hann svaraði þeim: "Sá sem dýfði hendi í fatið með mér, mun svíkja mig. 	 Yerra-yasen : Win igren afus-is yid-i deg uḍebsi, d nețța ara yi-izzenzen.


En farísearnir og fræðimenn þeirra vönduðu um við lærisveina hans og sögðu: "Hvers vegna etið þér og drekkið með tollheimtumönnum og bersyndugum?" 	 Ifariziyen d lɛulama n ukabar-nsen iɣaḍ-iten lḥal, nnan i yinelmaden is : Acuɣeṛ i tețțem, tessem akk-d imekkasen imakaren d imednuben ?


En ég segi yður: Elskið óvini yðar, og biðjið fyrir þeim, sem ofsækja yður, 	 Nekk a wen-iniɣ : ḥemmlet iɛdawen-nwen i kkun ițqehhiṛen. BBarket wid i kkun-ineɛlen, xedmet lxiṛ i wid i kkun-ikeṛhen, dɛut s lxiṛ i wid i kkun-iḍelmen, akk-d wid i kkun-ițqehhiṛen.


Þú ert þolgóður og byrðar hefur þú borið fyrir sakir nafns míns og ekki þreytst. 	 Tṣebṛeḍ, tɛetbeḍ ɣef ddemma n yisem-iw, ur tefcileḍ ara.


En þeir, sem neytt höfðu, voru um fimm þúsund karlmenn, auk kvenna og barna. 	 Ad ilin azal n xemsa alaf n yergazen i geččan, mbla tilawin d warrac.


Þá bauð hann þeim inn og lét þá gista. Daginn eftir tók hann sig upp og fór með þeim og nokkrir bræður frá Joppe með honum. 	 Buṭrus issekcem-iten ad nsen ɣuṛ-es. Azekka-nni ikker yedda yid-sen nețța d kra n watmaten n Jafa.


Heilsið Úrbanusi, samverkamanni vorum í Kristi, og Stakkýsi, mínum elskaða. 	 ?sellimet ɣef gma-tneɣ Urban, win iqeddcen yid-nneɣ ɣef Lmasiḥ ; țsellimet daɣen ɣef Stakyis aḥbib-iw.


Maður hét Nikódemus, af flokki farísea, ráðsherra meðal Gyðinga. 	 Yella yiwen wergaz isem-is Nikudem i gellan si tejmaɛt n ifariziyen, d yiwen seg imeqqranen n wat Isṛail.


Þá sögðu nokkrir Jerúsalembúar: "Er þetta ekki sá, sem þeir sitja um að lífláta? 	 Kra n imezdaɣ n temdint n Lquds wehmen, qqaṛen : Mačči d win akken i țqelliben a t-nɣen ?


En fyrst á að prédika öllum þjóðum fagnaðarerindið. 	 Lameɛna di tazwara ilaq lexbaṛ n lxiṛ ad ițwabecceṛ uqbel i leǧnas meṛṛa.


og segja: "Blessaður sé sá sem kemur, konungurinn, í nafni Drottins. Friður á himni og dýrð í upphæðum!" 	 Qqaṛen : Yețțubarek ugellid i d-yusan s yisem n Sidi Ṛebbi ! Lehna deg igenwan, tamanegt i Sidi Ṛebbi deg imukan ɛlayen.


Ég hef gefið þeim orð þitt, og heimurinn hataði þá, af því að þeir eru ekki af heiminum, eins og ég er ekki af heiminum. 	 Fkiɣ-asen awal-ik meɛna at ddunit keṛhen-ten axaṭer am nekk am inelmaden-iw ur nelli ara n at ddunit.


sem hefur gjört oss hæfa til að vera þjóna nýs sáttmála, ekki bókstafs, heldur anda. Því að bókstafurinn deyðir, en andinn lífgar. 	 D nețța i ɣ-d-ifkan tazmert s wayes i nuɣal d iqeddacen n leɛqed ajdid . Leɛqed-agi ur d-yekki ara seg wayen yuran di ccariɛa lameɛna s ɣuṛ Ṛṛuḥ iqedsen. Axaṭer ccariɛa tețțawi ɣer lmut, ma d Ṛṛuḥ iqedsen yețțak-ed tudert.


Ísraelsmenn. Þeir fengu sonarréttinn, dýrðina, sáttmálana, löggjöfina, helgihaldið og fyrirheitin. 	 nutni at Isṛail i gextaṛ Sidi Ṛebbi d agdud-is yefka-yasen-d lɛaḍima, yexdem yid-sen leɛqud, yefka-yasen-d ccariɛa d wamek ara t-ɛebden, yerna-yasen-d lemɛahdat.


En samkundustjórinn reiddist því, að Jesús læknaði á hvíldardegi, og mælti til fólksins: "Sex daga skal vinna, komið þá og látið lækna yður og ekki á hvíldardegi." 	 Ccix-nni n lǧameɛ iɣaḍ-it lḥal imi i ț-isseḥla Sidna Ɛisa deg wass n westeɛfu, yenna i lɣaci : Llan sețța wussan i deg ilaq a nexdem ; aset-ed ihi deg ussan-nni iwakken a kkun-isseḥlu mačči deg wass n westeɛfu !


Og ef þér viljið við því taka, þá er hann Elía sá, sem koma skyldi. 	 Ma tebɣam aț-țfehmem, d nețța i d Ilyas-nni ilaqen a d-yas.


En hann sagði við þá: "Eflaust munuð þér minna mig á orðtakið: ,Læknir, lækna sjálfan þig!' Vér höfum heyrt um allt, sem gjörst hefur í Kapernaum. Gjör nú hið sama hér í ættborg þinni." 	 Dɣa yenna-yasen : ?riɣ belli a yi-d-tinim lemtel-agi : « A ṭṭbib sseḥlu iman-ik,» neɣ « xdem dagi di tmurt-ik ayen i nesla txedmeḍ-t di temdint n Kafernaḥum.»


Þegar Marta frétti, að Jesús væri að koma, fór hún á móti honum, en María sat heima. 	 Akken kan i tesla Marṭa belli Sidna Ɛisa iteddu-d ɣer taddart, tuzzel ɣuṛ-es a t-temmager. Ma d Meryem teqqim deg wexxam.


Mundi hinn þá svara inni: ,Gjör mér ekki ónæði. Það er búið að loka dyrum og börn mín og ég komin í rúmið. Ég get ekki farið á fætur að fá þér brauð'? 	 Ma yerra-yas-d si zdaxel n wexxam : « Ur iyi-țɛețțib ara, tawwurt tsekkeṛ, nekk d warraw-iw aql-aɣ neṭṭes, ur zmireɣ ara a d-kkreɣ iwakken a k-d-fkeɣ aɣṛum. »


Þá mun tákn Mannssonarins birtast á himni, og allar kynkvíslir jarðarinnar hefja kveinstafi. Og menn munu sjá Mannssoninn koma á skýjum himins með mætti og mikilli dýrð. 	 Imiren a d-iban Mmi-s n bunadem deg igenni, leɛṛac meṛṛa n ddunit ad meǧden, a d wwten deg idmaren-nsen m'ara walin Mmi-s n bunadem deg igenwan, yusa-d ɣef wusigna s tezmert akk-d lɛaḍima tameqqrant.


Inn í hina innri gengur æðsti presturinn einn, einu sinni á ári, ekki án blóðs. Það ber hann fram vegna sjálfs sín og fyrir syndir lýðsins, sem drýgðar hafa verið af vangá. 	 ma d amkan iqedsen nezzeh, anagar lmuqeddem ameqqran i gkeččmen ɣuṛ-es yiwet n tikkelt i useggas, iwakken ad iqeddem idammen n iseflawen ɣef ddemma n ddnubat-is akk-d wid n wegdud.


Hvað líst yður?" Þeir svöruðu: "Hann er dauðasekur." 	 Rran-as-d : Yuklal lmut !


Kveðjan er skrifuð með minni, Páls, eigin hendi. Minnist fjötra minna. Náð sé með yður! 	 Nekk Bulus, s ufus-iw i wen-n uriɣ. Sslam fell-awen ! Ur tețțut ara belli d ameḥbus i lliɣ. Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi aț-țili yid-wen.


Þannig hefur lögmálið orðið tyftari vor, þangað til Kristur kom, til þess að vér réttlættumst af trú. 	 S wakka, nețțuṛebba-d s ccariɛa armi d asmi d-yusa Lmasiḥ iwakken a ɣ-yerr d iḥeqqiyen zdat Ṛebbi s liman.


Far þú heldur, er þér er boðið, og set þig í ysta sæti, svo að sá sem bauð þér segi við þig, þegar hann kemur: ,Vinur, flyt þig hærra upp!' Mun þér þá virðing veitast frammi fyrir öllum, er sitja til borðs með þér. 	 Lameɛna m'ara tețwaɛeṛḍeḍ, ṭṭef amkan aneggaru iwakken m'ara d-yas win i k-id-iɛerḍen, a k-yini : « ay aḥbib ɛeddi-d ɣer zdat ! » Imiren aț-țesɛuḍ leqdeṛ zdat inebgawen meṛṛa.


Og ekki nóg með það. Því var líka svo farið með Rebekku. Hún var þunguð að tveim sveinum af eins manns völdum, Ísaks föður vors. 	 Mačči d ayagi kan : arraw n Rbiḥa daɣen i gellan d akniwen, sɛan yiwen n baba-tsen yellan d jeddi-tneɣ Isḥaq.


Sem samverkamenn hans áminnum vér yður einnig, að þér látið ekki náð Guðs, sem þér hafið þegið, verða til einskis. 	 Imi d iqeddacen n Sidi Ṛebbi i nella, bɣiɣ a kkun-nenhu ur tețḍeggiɛem ara ṛṛeḥma i wen-d ițțunefken s ɣuṛ-es.


Nú er Lýdda í grennd við Joppe, og höfðu lærisveinarnir heyrt, að Pétur væri þar. Sendu þeir tvo menn til hans og báðu hann: "Kom án tafar til vor." 	 Mi slan inelmaden belli Buṭrus di temdint n Jafa i gella, yerna ț-țamdint ur nebɛid ara ɣef temdint n Lud, ceggɛen ɣuṛ-es sin yergazen iwakken a t-ḥellelen a d-yas ɣuṛ-sen s lemɣawla.


Því segir ritningin: "Hann steig upp til hæða, hertók fanga og gaf mönnunum gjafir." 	 Akken yura di tira iqedsen+ : Mi yuli ɣer igenwan, + yewwi yid-es imeḥbas, ifka-d tikciwin i yemdanen.+ +


af Assers ættkvísl tólf þúsund, af Naftalí ættkvísl tólf þúsund, af Manasse ættkvísl tólf þúsund, 	 si lɛeṛc n Azer, tnac n alef ; si lɛeṛc n Naftali, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Manasi, ṭnac n alef ;


Þá kallaði hann: ,Faðir Abraham, miskunna þú mér, og send Lasarus, að hann dýfi fingurgómi sínum í vatn og kæli tungu mína, því ég kvelst í þessum loga.' 	 Iɛeggeḍ yenna-yas : « A baba Ibṛahim, ḥunn fell-i ceggeɛ-ed Laɛẓar ad iger ulamma d ixef n uḍad-is deg waman ad issismeḍ iles-iw, aql-i nneɛtabeɣ aṭas deg uḥǧaǧu-yagi n tmes. »


Hann kom til vor, tók belti Páls, batt fætur sína og hendur og mælti: "Svo segir heilagur andi: ,Þannig munu Gyðingar í Jerúsalem binda þann mann, sem þetta belti á, og selja hann í hendur heiðingjum.'" 	 Iddem tabagust n Bulus, icudd idaṛṛen-is d ifassen-is, yenna : Atan wayen i d-iqqaṛ Ṛṛuḥ iqedsen : akka ara cidden wat Isṛail di temdint n Lquds bab n tbagust-agi, a t-sellmen ger ifassen n ikafriwen.


Ég varð mjög glaður, þegar bræður komu og báru vitni um tryggð þína við sannleikann, hversu þú lifir í sannleika. 	 Feṛḥeɣ aṭas asm'akken i d-usan watmaten, mi d-ḥkan ɣef tideț yellan deg-k, d wamek i teṭṭfeḍ di tideț-agi s wul-ik.


Að þessu strita ég og stríði með þeim mætti, sem kröftuglega verkar í mér. 	 Ɣef wayagi i qeddceɣ s tezmert n Lmasiḥ yellan deg-i.


Filippus kemur og segir það Andrési. Andrés og Filippus fara og segja Jesú. 	 Filibus ixebbeṛ Andriyus, dɣa ddukklen i sin a s-inin i Sidna Ɛisa.


Því að biskup á að vera óaðfinnanlegur, þar sem hann er ráðsmaður Guðs. Hann á ekki að vera sjálfbirgingur, ekki bráður, ekki drykkfelldur, ekki ofsafenginn, ekki sólginn í ljótan gróða. 	 Ilaq ameqqran n tejmaɛt ad yili yeṣfa di tikli-ines, imi d nețța i geṭṭfen lecɣal n Sidi Ṛebbi, ur ilaq ad yili d win yessimɣuṛen iman-is, ur ilaq ad ireffu, ur ilaq ad yili d asekṛan, ur ilaq ad yeskker ccwal, ur ilaq daɣen a t-ɣwun yedrimen n leḥṛam.


Þar eð vér nú höfum slíka von, þá komum vér fram með mikilli djörfung 	 ?ef ddemma n wusirem-agi, i nesɛa lețkal d ameqqran ;


Stígi nú Kristur, konungur Ísraels, niður af krossinum, svo að vér getum séð og trúað." Einnig smánuðu hann þeir, sem með honum voru krossfestir. 	 A d-iṣubb ihi tura seg umidag, Lmasiḥ... Agellid n wat Isṛail ! A nwali iwakken a namen. Ula d wid ițțuṣemmṛen yid-es reggmen-t.


enda höfðu þeir ekki skilið það, sem gjörst hafði með brauðin, hjörtu þeirra voru blind. 	 Inelmaden dehcen nezzeh, axaṭer ur fhimen ara lbeṛhan-nni n weɣṛum, imi ulawen nsen qquṛen.


Kvartið ekki hver yfir öðrum, bræður, svo að þér verðið ekki dæmdir. Dómarinn stendur fyrir dyrum. 	 Ur țemcetkayet ara wway gar-awen iwakken ur kkun-ițḥasab ara Sidi Ṛebbi ; axaṭer Bab n lḥisab, ibedd-ed ɣer tewwurt !


Með þessum orðum fengu þeir með naumindum fólkið ofan af því að færa þeim fórnir. 	 Ɣas akken ṛṛusul nnan asen imeslayen-agi, s lḥif ameqqran i ḥebsen lɣaci-nni iwakken ur sen zellun ara asfel.


Nú var aðfangadagur, og til þess að líkin væru ekki á krossunum hvíldardaginn, báðu Gyðingar Pílatus að láta brjóta fótleggi þeirra og taka líkin ofan, enda var mikil helgi þess hvíldardags. 	 Tafaska n izimer n leslak yeɣli-d deg wass n westeɛfu. Tameddit n wass uqbel ass n westeɛfu, lecyux n wat Isṛail ur bɣin ara ad ǧǧen lǧețțat-nni ɣef yimidagen di leɛwaceṛ. Ṛuḥen ad ssutren i Bilaṭus a sen-ṛẓen iḍaṛṛen i widak-nni yețwasemmṛen ; iwakken ad kksen lǧețțat-nsen.


Því að ég mun vera vægur við misgjörðir þeirra og ég mun ekki framar minnast synda þeirra. 	 A sen-semmḥeɣ ddnubat-nsen, ur ten-id-țmektayeɣ ara.


Hann breiðir yfir allt, trúir öllu, vonar allt, umber allt. 	 leḥmala tețsamaḥ kullec, tețțamen, tessaram tsebbeṛ i kullec.


Hann kemur aftur til lærisveinanna og finnur þá sofandi. Þá sagði hann við Pétur: "Þér gátuð þá ekki vakað með mér eina stund? 	 Yuɣal-ed ɣer inelmaden-is, yufa-ten-id ṭṭsen, yenna i Buṭrus : Ur tezmirem ara aț-țɛiwzem yid-i ula d yiwet n ssaɛa ?


En ég er hræddur um, að eins og höggormurinn tældi Evu með flærð sinni, svo kunni og hugsanir yðar að spillast og leiðast burt frá einlægri og hreinni tryggð við Krist. 	 Uggadeɣ a wen-sxeṛben ixemmimen nwen, aț-țettixṛem i neyya d ṣṣfa n wul-nwen di Lmasiḥ, aț-țedṛu yid-wen am ?ewwa i gexdeɛ wezrem s tḥila-ines.


En Jesús kallaði hárri röddu og gaf upp andann. 	 Meɛna Sidna Ɛisa iɛeggeḍ imiren kan, dɣa yessufeɣ taṛwiḥt.


Með öruggri vissu viti þá öll Ísraels ætt, að þennan Jesú, sem þér krossfestuð, hefur Guð gjört bæði að Drottni og Kristi." 	 Ilaq ihi at Isṛail meṛṛa ad ẓren s tideț belli Ɛisa-nni i tsemmṛem ɣef lluḥ, d nețța i gerra Sidi Ṛebbi d Agellid ameqqran, d Lmasiḥ.


Þær eru augljóst merki þess, að Guð dæmir rétt og mun álíta yður maklega Guðs ríkis, sem þér nú líðið illt fyrir. 	 Sidi Ṛebbi d bab n lḥeqq, ma yella iɛemmed aț-țenneɛtabem akkagi, yebɣa a kkun-yerr d wid yuklalen tagelda-ines ; ț-țagelda-agi i ɣef tenneɛtabem.


Varst þú þræll, er þú varst kallaður? Set það ekki fyrir þig, en gjör þér gott úr því, en ef þú getur orðið frjáls, þá kjós það heldur. 	 D akli i telliḍ asmi i k-d yessawel Sidi Ṛebbi ? Ur țxemmim ara, meɛna ma tusa-yak-ed teswiɛt i deg tzemreḍ aț-țesɛuḍ tilelli, faṛes-iț.


En maður nokkur, Ananías að nafni, seldi ásamt Saffíru, konu sinni, eign 	 Yiwen wergaz isem-is Ananyas, nețța ț-țmeṭṭut-is Safira zzenzen yiwen n weḥric seg wakal-nsen ; msefhamen ad kksen yiwen n umur si ssuma n lbiɛ-nni ;


Síðan fór hann með þá út í nánd við Betaníu, hóf upp hendur sínar og blessaði þá. 	 Sidna Ɛisa yewwi inelmaden-is armi d leǧwahi n taddart n Bitani. Yerfed ifassen-is, iburek-iten.


Guð friðarins mun bráðlega sundurmola Satan undir fótum yðar. Náðin Drottins vors Jesú Krist sé með yður. 	 Sidi Ṛebbi yellan d Bab n lehna, ur yețɛeṭṭil ara ad yemḥeq Cciṭan yerna a t-yerr seddaw iḍaṛṛen nwen. Ṛṛeḥma n Ɛisa Ssid-nneɣ aț-țili yid-wen !


Einhver þeirra manna, sem með oss voru alla tíð, meðan Drottinn Jesús gekk inn og út vor á meðal, 	 Ilaq-aɣ ihi a d-nextiṛ yiwen seg wid yellan yid-nneɣ mi nțeddu d Sidna Ɛisa di mkul amkan,


Eins og þeir Jannes og Jambres stóðu í gegn Móse, þannig standa og þessir menn í gegn sannleikanum. Þeir eru menn hugspilltir og óhæfir í trúnni. 	 Am akken i xulfen Yanes d Yambris Sidna Musa, f+ akken daɣen ara xalfen tideț yemdanen-agi, aț-țeɛwej lefhama-nsen, ad ffɣen i webrid n liman.


Fyrir því munu plágur hennar koma á einum degi: Dauði, sorg og hungur, og í eldi mun hún verða brennd, því að máttugur er Drottinn Guð, sem hana dæmdi." 	 Daymi, deg yiwen wass ara d-ɣlint fell-as lmuṣibat : lmut, leḥzen, laẓ akk-d tmes ara ț-yeččen. Axaṭer d Sidi Ṛebbi Bab n tezmert i ț-iɛuqben.


Þeir sáu, að sumir lærisveina hans neyttu matar með vanhelgum, það er óþvegnum höndum. 	 Walan kra seg inelmaden-is tețțen aɣṛum mbla ma ssarden ifassen-nsen, akken tella di lɛadda-nsen.


En Samverji nokkur, er var á ferð, kom að honum, og er hann sá hann, kenndi hann í brjósti um hann, 	 Ataya yiwen wubeṛṛani n tmurt n Samarya, iwweḍ-ed ɣuṛ-es, mi t-iwala iɣaḍ-it.


Hver sem eyra hefur, hann heyri, hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar mun sá annar dauði ekki granda. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-yeqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten : win ara yeṭṭfen deg-i alamma ț-țaggara, ur t-tețțawi ara lmut tis snat.


Guð er andi, og þeir, sem tilbiðja hann, eiga að tilbiðja í anda og sannleika." 	 Imi Ṛebbi d Ṛṛuḥ i gella, ilaq wid ara t-iɛebden a t-ɛebden s Ṛṛuḥ ț-țideț.


Lögmálið geymir aðeins skugga hins góða, sem er í vændum, ekki skýra mynd þess. Ár eftir ár eru bornar fram sömu fórnir, sem geta aldrei gjört þá fullkomna til frambúðar, sem ganga fram fyrir Guð. 	 Ccariɛa n Musa ur d-țbeggin ara tideț akken tella, meɛna d lemtel n lxiṛat i d-iteddun, daymi ur tezmir ara aț-țessiweḍ ɣer tezdeg ikemlen wid yețqeṛṛiben ɣer Ṛebbi s iseflawen i țqeddimen seg useggas ɣer useggas.


Og hann mun svara: ,Ég segi yður, ég veit ekki, hvaðan þér eruð, farið frá mér allir illgjörðamenn!' 	 Nețța a wen-d-yerr : Nniɣ-awen ur kkun-ssineɣ ara, beɛdet akkin fell-i a kunwi ixeddmen cceṛ !


Og ég heyrði mikla rödd á himni segja: "Nú er komið hjálpræðið og mátturinn og ríki Guðs vors, og veldi hans Smurða. Því að niður hefur verið varpað kæranda bræðra vorra, honum sem þá kærir fyrir Guði vorum dag og nótt. 	 Sliɣ deg igenni i yiwen ṣṣut ɛlayen yeqqaṛ : tura yewweḍ-ed leslak, Nḥemmed-ik a Sidi Ṛebbi, lḥekma ț-țezmert i Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ, lḥekma n ddunit tuɣal ɣer ifassen n Lmasiḥ-ines, axaṭer win i gesseḍlamen atmaten-nneɣ, win yețcektayen fell-asen iḍ d wass zdat Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ, yețțuḍeggeṛ seg igenni.


Og er hann var farinn út þaðan, tóku fræðimenn og farísear að ganga hart að honum og spyrja hann í þaula um margt 	 Mi geffeɣ Sidna Ɛisa, lɛulama n ccariɛa d ifariziyen ḥeṛsen-t iwakken a d-immeslay ɣef waṭas n tɣawsiwin nniḍen,


Ef lögmálsmennirnir eru erfingjar, er trúin ónýtt og fyrirheitið að engu gjört. 	 Lemmer d wid ittabaɛen ccariɛa ara iweṛten, iwumi ihi liman, iwumi lweɛd n Sidi Ṛebbi.


Þeir æpa: "Hvað vilt þú okkur, sonur Guðs? Komstu hingað að kvelja okkur fyrir tímann?" 	 Bdan țɛeggiḍen : D acu i tebɣiḍ ɣuṛ-nneɣ a Mmi-s n Ṛebbi ? Tusiḍ-ed iwakken a ɣ-tɛețbeḍ uqbel lweqt ?


Þá fór Satan í Júdas, sem kallaður var Ískaríot og var í tölu þeirra tólf. 	 Yudas n Qeṛyut yiwen si tnac-nni n inelmadenis, ikcem-it Cciṭan.


Þannig rættist það, sem sagt er fyrir munn Jesaja spámanns: 	 Iwakken ad idṛu wayen yenna nnbi Iceɛya :


Og röddin sagði við sjötta engilinn, sem hélt á básúnunni: "Leys þú englana fjóra, sem bundnir eru við fljótið mikla, Efrat." 	 taɣect-agi tenna i lmelk wis sețța i geṭṭfen lbuq : Efsi-yasen ccedd i ṛebɛa lmalayekkat-nni yellan ɣef rrif n wasif ameqqran, iwumi qqaṛen « Lufrat ».


Því ekki er maðurinn af konunni kominn, heldur konan af manninum, 	 Axaṭer mačči d argaz i d- yețwaxelqen si tmeṭṭut meɛna ț- țameṭṭut i d-ițwaxelqen seg wergaz.


Þegar þeir heyrðu það, hófu þeir einum huga raust sína til Guðs og sögðu: "Herra, þú sem gjörðir himin, jörð og haf og allt, sem í þeim er, 	 Mi slan watmaten-nni i wayen i d-yenna Buṭrus, akken ma llan serrḥen i taɣect-nsen, nedhen ɣer Sidi Ṛebbi nnan : A Sidi Ṛebbi, kečč i gxelqen igenni, lqaɛa, lebḥeṛ d wayen akk yellan.


Þar var reykelsisaltari úr gulli og sáttmálsörkin, sem öll var gulli búin. Í henni var gullkerið með manna í, stafur Arons, sem laufgast hafði, og sáttmálsspjöldin. 	 tella dinna lḥila n ddheb i deg sseṛɣayen lebxuṛ akk-d usenduq n leɛqed iṛuccen s ddheb. Zdaxel n usenduq-agi yella uɛekkaz-nni n Haṛun yeǧǧuǧgen, illa daɣen aqbuc iččuṛen ț-țamanna akk-d teblaḍin i deg uran lumuṛat n Sidi Ṛebbi.


Og þú, sveinn! munt nefndur verða spámaður hins hæsta, því að þú munt ganga fyrir Drottni að greiða vegu hans 	 Ma d kečč a mmi, aț-țețțusemmiḍ d nnbi n Sidi Ṛebbi eɛlayen axaṭer aț-țedduḍ zdat-es iwakken aț-țheggiḍ iberdan-is,


Ég kem skjótt. Haltu fast því, sem þú hefur, til þess að enginn taki kórónu þína. 	 Qṛib a d-uɣaleɣ. Eṭṭef di liman i tesɛiḍ deg-i iwakken yiwen ur ițizmir a k-yekkes taɛeṣṣabt n tudert i k-yețṛaǧun.


En þegar fylling tímans kom, sendi Guð son sinn, fæddan af konu, fæddan undir lögmáli, - 	 meɛna asmi i d-yewweḍ lweqt i ɣ-iweɛɛed Sidi Ṛebbi, iceggeɛ-ed Mmi-s i d-ilulen si tmeṭṭut, iɛac seddaw leḥkum n ccariɛa,


Verið þrautseigir og þér munuð ávinna sálir yðar. 	 ?ebṛet, axaṭer s ṣṣbeṛ-nwen ara tsellkem tiṛwiḥin-nwen.


Það er mér sagt að saurlifnaður eigi sér stað á meðal yðar, og það slíkur saurlifnaður, sem jafnvel gerist ekki meðal heiðingja, að maður heldur við konu föður síns. 	 Di mkul amkan nesla yedṛa leḥṛam d ameqqran gar-awen, d ayen ur nețțaf ara ulamma ger leǧnas nniḍen, tessawḍem armi yiwen deg-wen yețɛic di leḥṛam akk ț-țmeṭṭut n baba-s !


Og ekki neyta þeir matar, þegar þeir koma frá torgi, nema þeir hreinsi sig áður. Margt annað hafa þeir gengist undir að rækja, svo sem að hreinsa bikara, könnur og eirkatla. 	 M'ara d-uɣalen si ssuq, ur tețțen ara alamma uɣen luḍu. ?ṭfen daɣen deg waṭas n lɛaddat nniḍen : tarda n yeqbac, n tbuqalin, akk-d lḥilat meṛṛa n nnḥas.


þá höfum vér ekki nema einn Guð, föðurinn, sem allir hlutir eru frá og líf vort stefnir til, og einn Drottin, Jesú Krist, sem allir hlutir eru til orðnir fyrir og vér fyrir hann. 	 meɛna ɣuṛ-nneɣ nukni yiwen kan n Ṛebbi i gellan, d baba-tneɣ Ṛebbi i d-ixelqen kullec, ula d nukni d ayla-s. Anagar yiwen n Ssid i gellan : d Ɛisa Lmasiḥ, yis i d-yella kullec, yis daɣen i nedder ula d nukni.


Þær höfðu fylgt honum og þjónað, er hann var í Galíleu. Þar voru margar aðrar konur, sem höfðu farið með honum upp til Jerúsalem. 	 Llant daɣen tilawin-nni meṛṛa i t-ittabaɛen, i s-iqeddcen mi gella di tmurt n Jlili akk-d waṭas n tilawin nniḍen i d-yeddan yid-es ɣer temdint n Lquds.


Maðurinn án anda veitir ekki viðtöku því, sem Guðs anda er, því að honum er það heimska og hann getur ekki skilið það, af því að það dæmist andlega. 	 Amdan ițeddun s lɛeqliya n ddunit ur iqebbel ara ayen i d-ițțasen s ɣuṛ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi imi ɣuṛ-es ayagi d lehbala ; ur yezmir ara a t-yissin axaṭer s Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi i nezmer a t-nefhem.


Hann hugði, að Guð væri þess jafnvel megnugur að vekja upp frá dauðum. Þess vegna má svo að orði kveða, að hann heimti hann aftur úr helju. 	 Yețkel ɣef Ṛebbi bab n tezmert belli yezmer a d-isseḥyu ula si ger lmegtin daymi i s-d-yerra mmi-s : ayagi yella-d d lemtel.


"Farið og gangið fram í helgidóminum og talið til lýðsins öll þessi lífsins orð." 	 Ṛuḥet beccṛet di lǧameɛ iqedsen, slemdet i lɣaci awal n tudert.


Hann hafði í hægri hendi sér sjö stjörnur og af munni hans gekk út tvíeggjað sverð biturt, og ásjóna hans var sem sólin skínandi í mætti sínum. 	 Yeṭṭef sebɛa yetran deg ufus-is ayeffus, seg imi-s yeffeɣ-d ujenwi yesɛan sin imawen iqeḍɛen , udem-is yețfeǧǧiǧ am yiṭij m'ara d-icceɛceɛ deg uzzal.


Aðra dæmisögu sagði hann þeim: "Líkt er um himnaríki og mann, er sáði góðu sæði í akur sinn. 	 Sidna Ɛisa yefka-yasen-d lemtel nniḍen : Tagelda n igenwan tcuba ɣer yiwen wergaz i gzerɛen irden deg iger-is.


Hann snart hönd hennar, og sótthitinn fór úr henni. Hún reis á fætur og gekk honum fyrir beina. 	 Innul afus-is, dɣa teffeɣ-iț tawla-nni. Imiren kan tekker-ed, tebda tqeddec-asen.


Því að hvar sem tveir eða þrír eru saman komnir í mínu nafni, þar er ég mitt á meðal þeirra." 	 Axaṭer anda ara dduklen sin neɣ tlata s yisem-iw, ad ḥedṛeɣ gar-asen !


Svo er ég og fyrir mitt leyti fús til að boða fagnaðarerindið, einnig yður, sem eruð í Róm. 	 Daymi i bɣiɣ ad beccṛeɣ daɣen lexbaṛ-agi n lxiṛ, i kunwi yellan di temdint n Ṛuma.


En Jesús sagði: "Einhver snart mig, því að ég fann, að kraftur fór út frá mér." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yella yiwen i yi-d-innulen axaṭer ḥusseɣ i kra n tezmert teffeɣ seg-i.


Hann gekk beint að Jesú og sagði: "Heill, rabbí!" og kyssti hann. 	 Imiren, iqeṛṛeb ɣer Sidna Ɛisa yenna-yas : Sslam fell-ak a Sidi ! DDɣa isellem fell-as.


Og hverjum "var hann gramur í fjörutíu ár"? Var það ekki þeim, sem syndgað höfðu og báru beinin á eyðimörkinni? 	 Anwi i ɣef yerfa Sidi Ṛebbi azal n ṛebɛin n iseggasen, mačči d wid idenben i gessenger deg unezṛuf ?


Jesús mælti: "Ég sagði yður, að ég væri hann. Ef þér leitið mín, þá lofið þessum að fara." 	 Sidna Ɛisa yerna yenna-yasen : Nniɣ-awen-d d nekk ! Ma d nekk i ɣef tețnadim, ǧǧet widak-agi ad ṛuḥen.


Og þá von hef ég til Guðs, sem þeir og sjálfir hafa, að upp muni rísa bæði réttlátir og ranglátir. 	 Sɛiɣ asirem ɣer Sidi Ṛebbi -- am akken i t-sɛan ula d nutni -- belli a d-ḥyun yemdanen meṛṛa ama d iḥeqqiyen ama d wid ixedmen cceṛ.


Læsa skjábackground, style 	 background, style


Þannig varð réttlætiskröfu lögmálsins fullnægt hjá oss, sem lifum ekki eftir holdi, heldur eftir anda. 	 S wakka ihi ara yețwakkemmel deg-nneɣ wayen i d-tenna ccariɛa n Musa, nukni yețɛicin s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen mačči s ṭṭbiɛa-nneɣ.


Þolgæðis hafið þér þörf, til þess að þér gjörið Guðs vilja og öðlist fyrirheitið. 	 Ilaq-awen aț-țesɛum ṣṣbeṛ iwakken aț-țxedmem lebɣi n Ṛebbi iwakken a wen-d-yefk ayen i wen yewɛed.


Þá kom til hans líkþrár maður, laut honum og sagði: "Herra, ef þú vilt, getur þú hreinsað mig." 	 Ataya yiwen wemdan ihelken lbeṛs yusa-d ɣuṛ-es, iseǧǧed zdat-es, yenna-yas : A Sidi, ma yella tebɣiḍ, tzemreḍ a yi-tseḥluḍ.


Minnist þér ekki þess, að ég sagði yður þetta, meðan ég enn þá var hjá yður? 	 Ur tecfim ara belli xebbṛeɣ kkun id yakan ɣef ayagi asm'akken lliɣ yid-wen ?


Í upphafi var Orðið, og Orðið var hjá Guði, og Orðið var Guð. 	 Di tazwara yella win yellan d Awal n Ṛebbi, yella akk-d Ṛebbi, d nețța i d Ṛebbi.


en hann með eiði, þegar Guð sagði við hann: "Drottinn sór, og ekki mun hann iðra þess: Þú ert prestur að eilífu." 	 ma d Sidna Ɛisa yesbedd-it Sidi Ṛebbi s limin mi s-yenna : Sidi Ṛebbi yeggul ur yeḥnit aț-țiliḍ d lmuqeddem i dayem .


Þegar samþjónar hans sáu, hvað orðið var, urðu þeir mjög hryggir og sögðu herra sínum allt, sem gjörst hafði. 	 Iqeddacen nniḍen mi walan ayen yedṛan, iɣaḍ-iten lḥal, dɣa ṛuḥen ṣṣawḍen lexbaṛ i ugellid.


Þér og Guð, eruð vottar þess, hversu heilaglega, réttvíslega og óaðfinnanlega vér hegðuðum oss hjá yður, sem trúið. 	 Ṛebbi yeẓra, kunwi teẓram belli tikli-nneɣ teṣfa, nedda s lḥeqq, yiwen ur aɣ-d-issukkes lɛib gar-awen kunwi s wid yumnen.


Og þeir vegsömuðu Guð vegna mín. 	 Dɣa țḥemmiden Ṛebbi ɣef ddemma-w.


Því getum vér öruggir sagt: Drottinn er minn hjálpari, eigi mun ég óttast. Hvað geta mennirnir gjört mér? 	 Daymi i nețkel, nezmer a d-nini : Sidi Ṛebbi d amɛawen-inu, ulac ayen ara aggadeɣ ;d acu i gezmer a yi-t-ixdem wemdan ?


sem hvert faðerni fær nafn af á himni og jörðu. 	 seg i d-tekka yal tawacult yellan ama deg igenwan ama di lqaɛa,


Samstundis skynjaði Jesús í anda sínum, að þeir hugsuðu þannig með sér, og hann sagði við þá: "Hví hugsið þér slíkt í hjörtum yðar? 	 Imiren kan Sidna Ɛisa yeẓra ayen țxemmimen deg ulawen-nsen, yenna yasen : Acuɣer tețxemmimem akkagi deg ulawen-nwen ?


Hvern þann sem kannast við mig fyrir mönnum, mun og ég við kannast fyrir föður mínum á himnum. 	 Kra win ara yessetḥin s yisem-iw zdat yemdanen, ula d nekk, ad ssetḥiɣ yis zdat Baba yellan deg igenwan.


Börnin mín, látið engan villa yður. Sá sem iðkar réttlætið er réttlátur, eins og Kristur er réttlátur. 	 Ay arrac imeẓyanen, ɣuṛ-wat win ara kkun-iɣuṛṛen. Win iteddun s lḥeqq d aḥeqqi akken yella Sidna Ɛisa d aḥeqqi.


og sá tvo engla í hvítum klæðum sitja þar sem líkami Jesú hafði legið, annan til höfða og hinn til fóta. 	 twala snat lmalayekkat s llebsa tamellalt, qqimen deg wemkan-nni anda akken i ssersen lǧețța n Sidna Ɛisa, yiwen ɣer uqeṛṛuy wayeḍ ɣer iḍaṛṛen,


Jafnskjótt var sem hreistur félli af augum hans, hann fékk aftur sjónina og lét þegar skírast. 	 Imiren kan ɣlin-d seg wallen-is am akken d iqecṛan, dɣa yuɣal-it-id yeẓri ; yekker, yețwaɣḍes.


Ég skrifaði einmitt þetta til þess að þeir, sem áttu að gleðja mig, skyldu ekki hryggja mig, er ég kæmi. Ég hef það traust til yðar allra, að gleði mín sé gleði yðar allra. 	 Uggadeɣ a yi-isḥeznen kra seg wid i glaq a yi-isfeṛḥen, daymi i wen-d-zzewreɣ tabṛaț-nni, axaṭer ẓriɣ ma yella feṛḥeɣ aț-țfeṛḥem ula d kunwi.


Þegar lærisveinarnir heyrðu þetta, féllu þeir fram á ásjónur sínar og hræddust mjög. 	 Mi slan i taɣect-nni, inelmaden ikcem-iten lxuf, ɣlin ɣef wudem.


til þess að auglýsa réttlæti sitt á yfirstandandi tíma, að hann sé sjálfur réttlátur og réttlæti þann, sem trúir á Jesú. 	 ma ț-țura isken-ed amek i ten-yerra d iḥeqqiyen zdat-es, axaṭer yebɣa a d-ibeggen belli nețța d aḥeqqi yerna ad yerr d iḥeqqiyen wid akk ara yamnen s Ɛisa.


Höfðu þeir oss í hávegum, og er vér skyldum sigla, gáfu þeir oss allt, sem vér þurftum til fararinnar. 	 Ɣef wayagi, qudṛen-aɣ aṭas ; mi nekker a nṛuḥ, fkan-aɣ-d ayen akk neḥwaǧ i webrid.


Guð hefur ekki útskúfað lýð sínum, sem hann þekkti fyrirfram. Eða vitið þér ekki, hvað Ritningin segir í kaflanum um Elía, hvernig hann kemur fram fyrir Guð með kæru á hendur Ísrael: 	 Sidi Ṛebbi ur yenkiṛ ara agdud-is i gextaṛ si zik. Ur teẓrim ara d acu i d-qqaṛent tira iqedsen, asmi i geccetka nnbi Ilyas i Sidi Ṛebbi ɣef wat Isṛail ? Yenna :


Eigi eru þessir menn drukknir, eins og þér ætlið, enda aðeins komin dagmál. 	 irgazen-agi ur skiṛen ara am akken i ɣilen kra seg-wen, axaṭer ațan d țesɛa n ṣṣbeḥ kan !


frillulífismönnum, mannhórum, mannaþjófum, lygurum, meinsærismönnum, og hvað sem það er nú annað, sem gagnstætt er hinni heilnæmu kenningu. 	 i wid yeffɣen i webrid, i wat lɛaṛ, i wid itjaṛen deg waklan akk-d i ikeddaben, i wid ur nețțaṭṭaf ara deg wawal-nsen neɣ wid yețxalafen aselmed n tideț i wen-d yețțunefken.


Vér höfum mikinn prest yfir húsi Guðs. 	 Nesɛa lmuqeddem ameqqran yellan d aqeṛṛuy ɣef wexxam n Sidi Ṛebbi.


Eða drýgði ég synd, er ég lítillækkaði sjálfan mig til þess að þér mættuð upphafnir verða og boðaði yður ókeypis fagnaðarerindi Guðs? 	 Asmi i wen-beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ, eɛni ḍelmeɣ mi ssanzeɣ iman-iw iwakken a kkun ssaɛliɣ kunwi ?


Hann gekk ofan með þeim og nam staðar á sléttri flöt. Þar var stór hópur lærisveina hans og mikill fjöldi fólks úr allri Júdeu, frá Jerúsalem og sjávarbyggðum Týrusar og Sídonar, 	 Sidna Ɛisa iṣubb-ed yid-sen seg wedrar, ḥebsen di luḍa anda nnejmaɛen aṭas n yinelmaden-is d waṭas n lɣaci i d-yusan si tmurt n Yahuda, si temdint n Lquds, si temdinin n ?ur akk-d Sidun yellan rrif n lebḥeṛ.


og án dæmisagna talaði hann ekki til þeirra, en fyrir lærisveinum sínum skýrði hann allt, þegar þeir voru einir. 	 Ițmeslay-asen anagar s lemtul, meɛna m'ara yili akk-d inelmaden-is, yessefham-asen kullec.


Þeir hröktu hann út úr borginni og tóku að grýta hann. En vottarnir lögðu yfirhafnir sínar að fótum ungum manni, er Sál hét. 	 Zzuɣṛen-t beṛṛa n temdint, ṛejmen-t s iblaḍen iwakken a t-nɣen. Inigan ǧǧan leḥwayeǧ-nsen ɣer yiwen ilemẓi isem-is Caɛul, iwakken a ten-iɛas.


Þá sagði María: "Sjá, ég er ambátt Drottins. Verði mér eftir orðum þínum." Og engillinn fór burt frá henni. 	 Meryem tenna : Aql-i ț-țaqeddact n Sidi Ṛebbi, ad idṛu yid-i wayen i d-tenniḍ. Imiren Lmelk-nni yeǧǧa-ț, iṛuḥ.


Því að ekki gaf Guð oss anda hugleysis, heldur anda máttar og kærleiks og stillingar. 	 Axaṭer mačči d Ṛṛuḥ n ukukru i ɣ-d-yefka Sidi Ṛebbi meɛna d Ṛṛuḥ yeččuṛen ț-țazmert d leḥmala akk-d leɛqel.


Hvíldardaginn gengum vér út fyrir hliðið að á einni, en þar hugðum vér vera bænastað. Settumst vér niður og töluðum við konurnar, sem voru þar saman komnar. 	 Ass n westeɛfu, neffeɣ si temdint nṛuḥ ɣer rrif n wasif, nɣil a naf amkan anda țnejmaɛen i tẓallit. Nufa dinna kra n tilawin nnejmaɛent, neqqim iwakken a nemmeslay yid sent.


Sakir þessa gripu Gyðingar mig í helgidóminum og reyndu að ráða mér bana. 	 Ɣef wannect-agi i yi-ṭṭfen wat Isṛail deg wefrag n lǧameɛ iqedsen, ɛeṛden ad iyi-nɣen.


Standið aðeins stöðugir í trúnni, grundvallaðir og fastir fyrir og hvikið ekki frá von fagnaðarerindisins, sem þér hafið heyrt og prédikað hefur verið fyrir öllu, sem skapað er undir himninum, og er ég, Páll, orðinn þjónn þess. 	 Ma yella teṭṭfem di liman-nwen s tideț, ma yella tbeddem, tṛeṣṣam. Ɣuṛ-wat aț-țțwexxṛem ɣef wusirem i wen-d-yewwi lexbaṛ n lxiṛ iwumi teslam, lexbaṛ-agi n lxiṛ i gețțubeccṛen i yemdanen n ddunit meṛṛa, i ɣef uɣaleɣ nekk d aqeddac.


Auðveldara er úlfalda að fara gegnum nálarauga en auðmanni að komast inn í Guðs ríki." 	 Ishel-as i welɣem ad iɛeddi di tiṭ n tissegnit wala i umeṛkanti ad ikcem ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi.


"Hann drýgði ekki synd, og svik voru ekki fundin í munni hans." 	 Nețța ur nednib, leɛmeṛ ur d-iffiɣ lekdeb seg imi-s.


Þetta er blóð mitt, blóð sáttmálans, úthellt fyrir marga til fyrirgefningar synda. 	 axaṭer ayagi d idammen-iw, d idammen n lemɛahda ara yazzlen ɣef yizumal n lɣaci ɣef ddemma n leɛfu n ddnubat-nsen.


Faðir, gjör mig nú dýrlegan hjá þér með þeirri dýrð, sem ég hafði hjá þér, áður en heimur var til. 	 Tura a Baba, ɛuzz-iyi s tmanegt-ik, tin akken i sɛiɣ asmi lliɣ ɣuṛ-ek uqbel a d-texleq ddunit !


Von vor um yður er staðföst. Vér vitum, að þér eigið hlut í huggun vorri eins og þér eigið hlut í þjáningum vorum. 	 Ihi ɣef wayen i kkun-yeɛnan nețkel, nekkes anezgum, axaṭer neẓra akken i tețțekkim di lemḥayen-nneɣ, ara tețțekkim daɣen di ṣṣbeṛ i ɣ-d ițțunefken.


En sumt féll í góða jörð og bar ávöxt, sumt hundraðfaldan, sumt sextugfaldan og sumt þrítugfaldan. 	 Meɛna kra iɛeqqayen ɣlin deg wakal yelhan : fkan-d tigedrin, ta tefka-d meyya iɛeqqayen, ta sețțin, tayeḍ tlatin.


Nú tók Jesús brauðin, gjörði þakkir og skipti þeim út til þeirra, sem þar sátu, og eins af fiskunum, svo mikið sem þeir vildu. 	 Sidna Ɛisa yeddem-ed tiḥbulin-nni n weɣṛum, yeḥmed Ṛebbi icekkeṛ-it, ifṛeq-itent i lɣaci yeqqimen ɣef leḥcic, yefreq-asen daɣen iselman nni, ččan akk armi ṛwan.


Sjáið, með hversu stórum stöfum ég skrifa yður með eigin hendi. 	 Walit tira-agi : s ufus-iw i wen tent-id-uriɣ.


Hyggja holdsins er dauði, en hyggja andans líf og friður. 	 Wid ițɛicin s ṭṭbiɛa n wemdan țeddun ɣer lmut, ma d wid ițɛicin s lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen țeddun ɣer tudert d lehna.


Og svo er því farið um hvern prest, að hann er dag hvern bundinn við helgiþjónustu sína og ber fram margsinnis hinar sömu fórnir, þær sem þó geta aldrei afmáð syndir. 	 Lmuqedmin țqeddimen mkul ass iseflawen n lmal ur nezmir ad kksen ddnub.


En nú hefur réttlæti Guðs, sem lögmálið og spámennirnir vitna um, verið opinberað án lögmáls. 	 Tura Sidi Ṛebbi isbeggen-aɣ-d amek ara nuɣal d iḥeqqiyen zdat-es mbla ccariɛa. Ayagi yella di ccariɛa n Musa akk-d tektabin n lenbiya.


Nú voru fyrirheitin gefin Abraham og afkvæmi hans, - þar stendur ekki "og afkvæmum", eins og margir ættu í hlut, heldur "og afkvæmi þínu", eins og þegar um einn er að ræða, og það er Kristur. 	 Ihi, Sidi Ṛebbi yefka lemɛahda i Ibṛahim akk-d win ara d-ilalen seg-s, ( ur d-yenni ara : i wid ara d-ilalen seg-s am akken aṭas i gellan ). Di tira iqedsen yura : i win ara d-ilalen seg-k ; win i ɣef yura wayagi, d Lmasiḥ.


Vér erum smíð Guðs, skapaðir í Kristi Jesú til góðra verka, sem hann hefur áður fyrirbúið, til þess að vér skyldum leggja stund á þau. 	 axaṭer ayen i nella tura s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i ɣ-d-yekka, ixleq-aɣ-ed di Ɛisa Lmasiḥ iwakken a nexdem di tudert-nneɣ lecɣal yelhan i-ɣ-d ihegga si tazwara.


Og allir, sem þetta heyrðu, festu það í huga sér og sögðu: "Hvað mun barn þetta verða?" Því að hönd Drottins var með honum. 	 Wid akk yeslan imeslayen-nni, ḥerzen-ten deg wulawen-nsen, qqaṛen : d acu ara d-iffeɣ weqcic-agi ? Axaṭer s tideț afus n Sidi Ṛebbi yella fell-as.


En verði sannleiki Guðs fyrir lygi mína skýrari honum til dýrðar, hvers vegna dæmist ég þá enn sem syndari? 	 Ma yella lekdeb-iw ițbeggin-ed tideț n Sidi Ṛebbi yerna isnernay di lɛaḍima-s, acuɣer ihi mazal-iyi țwaḥesbeɣ d amednub ?


Hann hugsaði með sér: ,Hvað á ég að gjöra? Nú get ég hvergi komið fyrir afurðum mínum.' 	 Ixemmem deg iman-is, yenna : « amek ara xedmeɣ imi ur sɛiɣ ara amkan anda ara jemɛeɣ leṛẓaq-iw ?


Hver sem tekur ekki sinn kross og fylgir mér, er mín ekki verður. 	 Kra win ur neqbil ara ad inɛețțab ɣef ddemma n yisem-iw iwakken ad iyi-itbeɛ, ur yuklal ara ad yili d anelmad-iw.


því að fúslega umberið þér hina fávísu, svo vitrir sem þér eruð. 	 Axaṭer tṣebṛem i yimehbal kunwi yesɛan leɛqel !


Og sá sem sendi mig, er með mér. Hann hefur ekki látið mig einan, því ég gjöri ætíð það sem honum þóknast." 	 Win i yi-d-iceggɛen yella yid-i, ur yi-țțaǧa ara weḥd-i imi dayem xeddmeɣ lebɣi-s.


Þeir koma til staðar, er heitir Getsemane, og Jesús segir við lærisveina sína: "Setjist hér, meðan ég biðst fyrir." 	 Mi wwḍen ɣer tmazirt n Jitsimani, Sidna Ɛisa yenna-yasen i inelmaden-is : Qqimet dagi, ma d nekk ad ṛuḥeɣ ad ẓalleɣ.


Því að vér erum góðilmur Krists fyrir Guði meðal þeirra, er hólpnir verða, og meðal þeirra, sem glatast; 	 ?er Sidi Ṛebbi, d nukni i d rriḥa taẓiḍant n Lmasiḥ ger wid ițwasellken yellan deg webrid n Sidna Ɛisa akk-d wid iḍaɛen.


Ég heiti á þig fyrir augliti Guðs og Krists Jesú og hinna útvöldu engla, að þú gætir þessa án nokkurs fordóms og gjörir ekkert af vilfylgi. 	 Di leɛnaya-k ɣef wudem n Ṛebbi d Sid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akk-d lmalayekkat yețwaxtaṛen, deg wannect-agi meṛṛa ur xeddem ara lxilaf ger yemdanen.


Þess vegna ber oss að gefa því enn betur gaum, er vér höfum heyrt, svo að eigi berumst vér afleiðis. 	 ?ef wayagi, ilaq a neṭṭef deg uselmed n tideț i nesla, a t neḥrez iwakken ur nțeffeɣ ara i webrid.


Elskan sé flærðarlaus. Hafið andstyggð á hinu vonda, en haldið fast við hið góða. 	 Ur seɛɛut ara sin wudmawen, ḥemmlet s wul yeṣfan, keṛhet cceṛ, ṭṭfet deg wayen yelhan.


Ekki hef ég tekið við því af manni né látið kenna mér það, heldur fengið það fyrir opinberun Jesú Krists. 	 axaṭer, nekk s yiman-iw mačči d amdan i yi-t-id-issawḍen neɣ i yi t-islemden, lameɛna d Sidna Ɛisa Lmasiḥ i yi-t-id-iweḥḥan.


Þótt ég talaði tungum manna og engla, en hefði ekki kærleika, væri ég hljómandi málmur eða hvellandi bjalla. 	 Ɣas zemreɣ ad mmeslayeɣ timeslayin n ddunit meṛṛa, ad rnuɣ tid n lmalayekkat, m'ur sɛiɣ ara leḥmala n tideț, ad iliɣ am ṭṭbel yeddendunen neɣ nnaqus yeṭṭenṭunen.


Rétt þykir oss að heyra hjá þér, hvað þér býr í huga, en það er oss kunnugt um flokk þennan, að honum er alls staðar mótmælt." 	 Lameɛna nebɣa a nsel s ɣuṛ-ek ayen akka s wacu i tumneḍ, ma d ayen yeɛnan tajmaɛt-agi seg i d-tekkiḍ, neẓra belli di yal amkan tețmagar-ed uguren.


Þér hafnið boðum Guðs, en haldið erfikenning manna." 	 Tețțaǧǧam lumuṛat i d-yefka Sidi Ṛebbi akken aț-țtebɛem leɛwayed n yemdanen .


Þá verða tveir á akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn. 	 Imiren, ger sin yergazen ara yilin deg iger, yiwen ad ițwarfed wayeḍ a d-iqqim.


Þegar hann hafði þetta mælt, varð hann upp numinn að þeim ásjáandi, og ský huldi hann sjónum þeirra. 	 Akken i d-yenna imeslayen-agi, Sidna Ɛisa yețwarfed ɣer igenni nutni țmuqulen deg-s armi i t-tɣumm tagut.


En ég segi yður: Hvern þann sem kannast við mig fyrir mönnum, mun og Mannssonurinn kannast við fyrir englum Guðs. 	 A wen-d-iniɣ : kra n win ara d-icehden zdat yemdanen belli yumen yis-i, Mmi-s n bunadem ur t-inekkeṛ ara zdat lmalayekkat,


sonar Símeons, sonar Júda, sonar Jósefs, sonar Jónams, sonar Eljakíms, 	 Semɛun, Yahuda, Yusef, Yuna, Elyaqim,


Gæt því þess, að ljósið í þér sé ekki myrkur. 	 ?ader ihi aț-țuɣal tafat yellan deg-k d ṭṭlam.


En þeir, sem trúaða húsbændur eiga, skulu ekki lítilsvirða þá, vegna þess að þeir eru bræður, heldur þjóni þeim því betur sem þeir eru trúaðir og elskaðir og kappkosta að gjöra góðverk. Kenn þú þetta og áminn um það. 	 Wid yesɛan imɛellmen i gețțamnen s Lmasiḥ ur ilaq ara ad kksen fell-asen leqdeṛ imi d atmaten-nsen i llan, lameɛna ad qedcen fell-asen seg ul imi d wid yumnen s Lmasiḥ, d wid eɛzizen ara yesfayden si leqdic-nsen. Atah wayen ara tweṣṣiḍ d wayen ara teslemdeḍ :


lastmæla engum, vera ódeilugjarnir, sanngjarnir og sýna hvers konar hógværð við alla menn. 	 ur kkaten deg yiwen, ad ilin d imhenniyen d imawlan n tifrat, yeččuṛen d leḥnana ɣer yemdanen meṛṛa.


og að hann birtist Kefasi, síðan þeim tólf. 	 Iwala-t Buṭrus, walan-t daɣen ṛṛusul di tnac yid-sen.


fyrir konungum og öllum þeim, sem hátt eru settir, til þess að vér fáum lifað friðsamlegu og rólegu lífi í allri guðhræðslu og siðprýði. 	 Deɛɛut ɣef yigelliden d wid akk yeṭṭfen imukan n lḥekma iwakken a nɛic di lisser ț-țalwit, a nḍuɛ Sidi Ṛebbi s lḥeṛma d leqdeṛ.


þá segi ég þér" - og nú talar hann við lama manninn: - "Statt upp, tak rekkju þína, og far heim til þín." 	 Kker, ddem usu-inek tṛuḥeḍ ɣer wexxam-ik !


Menn undruðust næsta mjög og sögðu: "Allt gjörir hann vel, daufa lætur hann heyra og mállausa mæla." 	 Lɣaci wehmen, tɛeǧǧben deg wayen ixeddem, qqaṛen-as : Ayen ixeddem akk igerrez ; yețțarra-d ula ț-țimesliwt i iɛeẓẓugen yessenṭaq-ed ula d igugamen !


Því að til þess dó Kristur og varð aftur lifandi, að hann skyldi drottna bæði yfir dauðum og lifandi. 	 Axaṭer Lmasiḥ yemmut, yerna yeḥya-d iwakken ad yili d Aḥkim n wid yemmuten akk-d wid yeddren.


Páll og Barnabas svöruðu þá einarðlega: "Svo hlaut að vera, að orð Guðs væri fyrst flutt yður. Þar sem þér nú vísið því á bug og metið sjálfa yður ekki verða eilífs lífs, þá snúum vér oss nú til heiðingjanna. 	 Lameɛna Bulus d Barnabas nnan-asen ɛinani : I kunwi d imezwura iwumi ilaq ad ițțubecceṛ wawal n Sidi Ṛebbi, meɛna imi ur t-teqbilem ara, tḥusbem iman-nwen ur tuklalem ara tudert n dayem, ihi a nezzi ɣer wid ur nelli ara n wat Isṛail.


Ef einhver er í Kristi, er hann skapaður á ný, hið gamla varð að engu, sjá, nýtt er orðið til. 	 Ihi win iteddun deg webrid n Lmasiḥ, iɛawed ed talalit, yuɣal d amdan ajdid : ayen yellan d aqdim iɛedda, kullec yuɣal d ajdid.


En illi andinn sagði við þá: "Jesú þekki ég, og Pál kannast ég við, en hverjir eruð þér?" 	 Lǧen-nni yerra-yasen-d : Ɛisa ssneɣ-t, ssneɣ daɣen anwa i d Bulus, ma d kunwi d acu-kkun ?


Vei þeim sem þungaðar eru eða börn hafa á brjósti á þeim dögum. 	 A tawaɣit n tilawin ara yilin s tadist akk-d țid ara yessuṭuḍen deg ussan-nni !


Og hann fékk tákn umskurnarinnar sem staðfestingu þess réttlætis af trú, sem hann átti óumskorinn. Þannig skyldi hann vera faðir allra þeirra, sem trúa óumskornir, til þess að réttlætið tilreiknist þeim, 	 ?ṭhaṛa tusa-yas-ed d țbut, d ccama i d-isbeggnen belli Sidi Ṛebbi yerra-t d aḥeqqi ɣef ddemma n liman-ines uqbel ad yeḍheṛ. S wakka Sidna Ibṛahim yuɣal d jedd n wid akk yumnen, i gețwaḥesben d iḥeqqiyen ɣer Sidi Ṛebbi ɣas ur ḍhiṛen ara.


Sá sem sver við altarið, sver við það og allt, sem á því er. 	 Win ara yegallen s udekkan n iseflawen, yeggul s udekkan-nni d wayen akk yersen fell-as.


Vér vitum, að öll sköpunin stynur líka og hefur fæðingarhríðir allt til þessa. 	 Neẓra tura belli taxelqit meṛṛa tenɛețțab, tețnazaɛ am tmeṭṭut yeṭṭfen addud.


og reynst vera í honum. Nú á ég ekki eigið réttlæti, það er fæst af lögmáli, heldur það er fæst fyrir trú á Krist, réttlætið frá Guði með trúnni. - 	 yerna ad sɛuɣ amkan ɣuṛ-es, ad uɣaleɣ d aḥeqqi mačči mi ḍuɛeɣ ccariɛa n Sidna Musa, meɛna imi uɣaleɣ d aḥeqqi s liman yellan di Lmasiḥ, s lḥeqq-nni i d-yețțak Sidi Ṛebbi i wid yesɛan liman deg-s.


Því að blóð nauta og hafra getur með engu móti numið burt syndir. 	 Imi d lmuḥal idammen n iɛejmiyen d iqelwacen ad kksen ddnubat.


Elskið ekki heiminn, ekki heldur þá hluti, sem í heiminum eru. Sá sem elskar heiminn, á ekki í sér kærleika til föðurins. 	 Ur ḥemmlet ara ddunit d wayen yellan deg-s. Ma yella walebɛaḍ ihemmel ddunit, leḥmala n baba Ṛebbi ur telli ara deg-s ;


að vera helgiþjónn Krists Jesú hjá heiðingjunum og inna af hendi prestþjónustu við fagnaðarerindi Guðs, til þess að heiðingjarnir mættu verða Guði velþóknanleg fórn, helguð af heilögum anda. 	 i lliɣ d aqeddac n Ɛisa Lmasiḥ ɣef leǧnas nniḍen. Tura ccɣel-iw, d abecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi i leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, iwakken igduden meṛṛa ad uɣalen d lweɛda yeṣfan s Ṛṛuḥ iqedsen, d lweɛda ara iɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


En hann merkti flærð þeirra og sagði við þá: 	 Sidna Ɛisa ifaqen i tḥila-nsen, yerra-yasen : Seknet-iyi-d aṣurdi.


Þá sagði húsbóndinn við þjóninn: ,Far þú út um brautir og gerði og þrýstu þeim að koma inn, svo að hús mitt fyllist. 	 Amɛellem yenna i uqeddac is : « effeɣ ɣer iberdan n tudrin d lexlawi ; wid akk ara tafeḍ, ḥṛeṣ-iten a d asen iwakken ad iččaṛ wexxam-iw. »


En þeir urðu því ákafari og sögðu: "Hann æsir upp lýðinn með því, sem hann kennir í allri Júdeu, hann byrjaði í Galíleu og er nú kominn hingað." 	 Nutni țkemmilen qqaṛen : Yeskker ccwal ger lɣaci s wayen yesselmad ; yebda-d si tmurt n Jlili, yuɣal ɣer tmurt n Yahuda meṛṛa, tura yewweḍ-ed ɣer dagi.


Fyrir trú unnu þeir sigur á konungsríkjum, iðkuðu réttlæti, öðluðust fyrirheit. Þeir byrgðu gin ljóna, 	 Wid i grebḥen deg umenɣi tigeldiwin nniḍen s liman, xedmen anagar lḥeqq, țțunefkent-asen-d lemɛahdat, zemmemen imawen n yizmawen,


og hann tekur að berja samþjóna sína og eta og drekka með svöllurum, 	 dɣa ad ibdu ad ikkat iqeddacen n wexxam-nni, ad iteț, ad itess nețța d isekṛanen.


Eigi girntist ég silfur né gull né klæði nokkurs manns. 	 Ur ḍmiɛeɣ, ama d ddheb ama d idrimen neɣ leḥwayeǧ n yiwen deg-wen.


Ef það nefnir þá guði, sem Guðs orð kom til, - og ritningin verður ekki felld úr gildi, - 	 Yiwen ur yezmir ad inkeṛ ayen i d-nnant tira iqedsen. Ma yella ccariɛa-nwen tsemma «iṛebbiten» wid iwumi i d-ițțuceggeɛ wawal n Ṛebbi,


"Bræður, rætast hlaut ritning sú, er heilagur andi sagði fyrir munn Davíðs um Júdas, sem vísaði leið þeim, er tóku Jesú höndum. 	 Ay atmaten, ilaq a d-yedṛu wayen i d-yenna Ṛṛuḥ iqedsen si zik seg yimi n Sidna Dawed, ɣef wayen yeɛnan Yudas i d-yezwaren zdat n wid i geṭṭfen Sidna Ɛisa.


Jesús sagði við þá: "Sannlega segi ég yður: Þegar allt er orðið endurfætt og Mannssonurinn situr í dýrðarhásæti sínu, munuð þér, sem fylgið mér, einnig sitja í tólf hásætum og dæma tólf ættkvíslir Ísraels. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : A wen-iniɣ s tideț, asm'ara d-ḥyun lmegtin ɣer ddunit tajḍiṭ, asm'ara yeqqim Mmi-s n bunadem ɣef wukersi n lḥekma di lɛaḍima-s, ula d kunwi yeddan yid-i, aț-țeqqimem di tnac yid-wen ɣef yikersiyen n lḥekma iwakken aț-țḥasbem tnac n leɛṛac n wat Isṛail.


Páll heilsaði þeim og lýsti síðan nákvæmlega öllu, sem Guð hafði gjört meðal heiðingjanna með þjónustu hans. 	 Mi gsellem fell-asen, Bulus yeḥka-yasen ayen akk ixdem yis Sidi Ṛebbi ger leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail.


Og hinn fimmti hellti úr sinni skál yfir hásæti dýrsins. Og ríki þess myrkvaðist, og menn bitu í tungur sínar af kvöl. 	 Lmelk wis xemsa yesmar taqbuct-is ɣef wukersi n lḥekma n leɛqiṛa-nni. Yeɣli-d ṭṭlam ɣef tgelda-s ; imdanen țkerricen ilsawen-nsen seg weqṛaḥ,


Hún kom að baki honum og snart fald klæða hans, og jafnskjótt stöðvaðist blóðlát hennar. 	 Tekka-d deffir Sidna Ɛisa, teḍleq afus-is, tennul iri n ubeṛnus-is, imiren kan teḥla ḥebsen idammen-nni.


Enginn á meiri kærleik en þann að leggja líf sitt í sölurnar fyrir vini sína. 	 Ulac tayri yugaren tin n win ara isebblen tudert-is ɣef yeḥbiben-is.


og sagði hárri röddu: "Óttist Guð og gefið honum dýrð, því að komin er stund dóms hans. Tilbiðjið þann, sem gjört hefur himininn og jörðina og hafið og uppsprettur vatnanna." 	 Yeqqaṛ ed s taɣect ɛlayen : Aggadet Ṛebbi, ḥemmdet-eț axaṭer yewweḍ-ed wass n lḥisab. Seǧǧdet, ɛebdet Win i d-ixelqen igenni d lqaɛa, lebḥeṛ akk-d leɛwanseṛ n waman.


Á allan hátt sýnum vér, að vér erum þjónar Guðs, með miklu þolgæði í þrengingum, í nauðum, í angist, 	 meɛna nețbeggin-ed belli d iqeddacen n Sidi Ṛebbi i nella deg wayen akk nxeddem : nṣebbeṛ i teswiɛin n ceddat, i lḥif, i tugdi,


Þetta er nú annað bréfið, sem ég skrifa yður, þér elskaðir, og í þeim báðum hef ég reynt að halda hinu hreina hugarfari vakandi hjá yður. 	 Ay iḥbiben, ațah tebṛaț-iw tis snat i wen-d-uriɣ. Di snat yid-sent nudaɣ amek ara d-ssakiɣ di leɛqel nwen ixemmimen iṣfan s uselmed-agi i wen-d-smektaɣ.


Varpið því eigi frá yður djörfung yðar. Hún mun hljóta mikla umbun. 	 Ihi ḥadret a wen-iṛuḥ laman i tesɛam ɣer Ṛebbi axaṭer a wen-d-yawi rrbeḥ d ameqqran.


Sá sem trúir og skírist, mun hólpinn verða, en sá sem trúir ekki, mun fyrirdæmdur verða. 	 Win ara yamnen, ara yețwaɣeḍsen, ad ițțusellek ; ma d win ur nețțamen ara, ur yețwasellak ara.


Ég lét þig eftir á Krít, til þess að þú færðir í lag það, sem ógjört var, og skipaðir öldunga í hverri borg, svo sem ég lagði fyrir þig. 	 ?ǧiɣ-k di tegzirt n Kritus iwakken aț-țkemmleḍ ccɣel-nni ur nfuk ara, yerna aț-țesbeddeḍ di yal tamdint imeqqranen n tejmuyaɛ n imasiḥiyen akken i k-n-umṛeɣ.


Samt trúðu margir á hann, jafnvel höfðingjar, en gengust ekki við því vegna faríseanna, svo að þeir yrðu ekki samkundurækir. 	 Ula seg imeqqranen n wat Isṛail aṭas i gumnen yis ; lameɛna ɣef ddemma n ifariziyen, ur bɣin ara a d-sbeggnen liman-nsen, axaṭer uggaden a ten-sṭixxṛen si lǧameɛ.


Nú lögðu þeir hendur yfir þá, og fengu þeir heilagan anda. 	 Buṭrus akk-d Yuḥenna ssersen ifassen-nsen fell-asen, dɣa yețțunefk asen-d Ṛṛuḥ iqedsen.


Og þegar hann var tólf ára gamall, fóru þau upp þangað eins og siður var á hátíðinni. 	 Asmi yesɛa Ɛisa tnac yiseggasen, yedda akk-d imawlan-is ɣer temdint n Lquds, akken tella di lɛadda n lɛid.


Þar sem hann nú kallar þetta nýjan sáttmála, þá hefur hann lýst hinn fyrri úreltan. En það, sem er að úreldast og fyrnast, er að því komið að verða að engu. 	 Imi d-yehdeṛ ɣef leɛqed ajdid, leɛqed amezwaru yuɣal d aqdim ; ayen yellan d aqdim qṛib ad ițwakkes.


Slepptu þeir ekki þeim Jasoni fyrr en þeir höfðu látið þá setja tryggingu. 	 Ugin a sen-serrḥen i Yazun d watmaten nniḍen armi xellṣen lexṭiya.


Og þeir tóku að spyrjast á um það, hver þeirra mundi verða til þess að gjöra þetta. 	 Ṛṛusul bdan țmesteqsayen wway gar-asen anwa-t wagi ara t-ixedɛen.


Og hann sagði við þá: "Nú á einhver yðar vin og fer til hans um miðnætti og segir við hann: ,Vinur, lánaðu mér þrjú brauð, 	 Yenna-yasen daɣen : Ma yella yiwen deg-wen yesɛa aḥbib, iṛuḥ ɣuṛ-es di țnaṣfa n yiḍ a s-yini : « Ay aḥbib ṛḍel-iyi-d tlata teḥbulin n weɣṛum ,


Hann svaraði þeim: "Vegna þess að yður skortir trú. Sannlega segi ég yður: Ef þér hafið trú eins og mustarðskorn, getið þér sagt við fjall þetta: Flyt þig héðan og þangað, og það mun flytja sig. Ekkert verður yður um megn. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Axaṭer txuṣṣem di liman ! Aql-i nniɣ-awen, lemmer tesɛim liman annect n uɛeqqa n uxerḍel, tili a s tinim i wedrar-agi, qleɛ iman-ik sya ɣer dihin ad iqleɛ. Ulac wayen iwumi ur tețțizmirem ara.


Hann læknaði marga, er þjáðust af ýmsum sjúkdómum, og rak út marga illa anda, en illu öndunum bannaði hann að tala, því að þeir vissu hver hann var. 	 Sidna Ɛisa yesseḥla aṭas n imuḍan i ghelken yal aṭan ; yessufeɣ aṭas n iṛuḥaniyen yerna ur ten-yețțaǧa ara a d-mmeslayen, axaṭer nutni ẓran d acu-t.


Þeir eru ofsalegar hafsbylgjur, sem freyða eigin skömmum, reikandi stjörnur, sem eiga dýpsta myrkur í vændum til eilífðar. 	 Akken i d-ṭṭeggiṛent lemwaji timeqqranin tikufta-nsent n lewsex, i d-ssufuɣen nutni tikufta n leɛṛuṛ-nsen. Cban itran ixețțin, iɣellin ɣer dderb n ṭṭlam i sen ițwaheggan.


Festus dvaldist þar ekki lengur en í átta daga eða tíu. Síðan fór hann ofan til Sesareu. Daginn eftir settist hann á dómstólinn og bauð að leiða Pál fram. 	 Fistus isɛedda azal n tmanya neɣ ɛecṛa wussan gar-asen, taggara yuɣal ɣer Qiṣarya. Azekka-nni, iṭṭef amkan ɣef wukersi n ccṛeɛ, iceggeɛ a d-awin Bulus.


Jafnvel yfir þræla mína og ambáttir mínar mun ég á þeim dögum úthella anda mínum, og þau munu spá. 	 Anɛam, deg ussan-nni a d-smireɣ Ṛṛuḥ-iw ɣef yiqeddacen-iw ț-țqeddacin-iw, a d-ciren s wayen ara sen-d-țxebbiṛeɣ.


En hin bílífa er dauð, þó að hún lifi. 	 Ma ț-țaǧǧalt yeṭṭafaṛen zzhu n ddunit, tinna temmut ɣas mazal-iț tedder.


Mig langar, að þeir uppörvist í hjörtum sínum, sameinist í kærleika og öðlist gjörvalla auðlegð þeirrar sannfæringar og skilnings, sem veitir þekkinguna á leyndardómi Guðs, Kristi. 	 Qebleɣ imenɣi-agi iwakken ad theddnen wulawen-nsen, ad ddukklen s leḥmala, ad ččaṛen d lefhama iwakken ad issinen lbaḍna n Sidi Ṛebbi Ṛebbi yellan di Lmasiḥ ;


Nægileg er þeim manni refsing sú, sem hann hefur hlotið af yður allflestum. 	 Amdan-agi tlumm-it meṛṛa tejmaɛt, beṛka-t !


Og ég grét stórum af því að enginn reyndist maklegur að ljúka upp bókinni og líta í hana. 	 Dɣa țruɣ aṭas mi ẓriɣ ulac win yuklalen ad ildi adlis-nni neɣ a t-iɣeṛ.


Stunda þetta, ver allur í þessu, til þess að framför þín sé öllum augljós. 	 Err ddehn-ik ɣer wayagi txedmeḍ-t akken ilaq, iwakken imdanen meṛṛa ad walin amek i tețnerniḍ di tikli-inek di Lmasiḥ.


Fagna yfir henni, þú himinn og þér heilögu og þér postular og spámenn, því að Guð hefur rekið réttar yðar á henni. 	 A wid yextaṛ Sidi Ṛebbi, a wid i d-iceggeɛ ad beccṛen awal-is, a lenbiya, ay igenwan, ilit di lfeṛḥ ɣef wayen yedṛan yid-es, axaṭer Sidi Ṛebbi iɛuqeb-iț ɣef wayen i wen texdem.


Og hliðum hennar verður aldrei lokað um daga - því að nótt verður þar ekki. 	 Tiwwura-ines ur ɣelqent ara maḍi axaṭer dinna ur d-yețțili ara yiḍ.


En hinir lögðu hendur á hann og tóku hann. 	 Imiren lɣaci mmɣen ɣef Sidna Ɛisa, ṭṭfen-t.


Þér skuluð einnig vitni bera, því þér hafið verið með mér frá upphafi. 	 Kunwi daɣen aț-țuɣalem d inigan-iw imi tellam yid-i si tazwara.


Meðan hann var enn að tala við fólkið kom móðir hans og bræður. Þau stóðu úti og vildu tala við hann. 	 Mazal Sidna Ɛisa yețmeslay i lɣaci, mi d-yusa yiwen wergaz yenna-yas : Yemma-k d watmaten-ik atnan di beṛṛa, bɣan a k-ẓren.


og annar þeirra, Kleófas að nafni, sagði við hann: "Þú ert víst sá eini aðkomumaður í Jerúsalem, sem veist ekki, hvað þar hefur gjörst þessa dagana." 	 Yiwen deg-sen, isem-is Klufas, yenna-yas : Eɛni anagar kečč ur neẓri ara ayen yedṛan ussan-agi di temdint n Lquds ?


Eigið engan hlut í verkum myrkursins, sem ekkert gott hlýst af, heldur flettið miklu fremur ofan af þeim. 	 ur țekkayet ara di lecɣal n ṭṭlam ur nesɛi lfayda, meɛna kecfet-ed lecɣal-agi ɣer tafat.


Það var ýmist, að þér sjálfir, smánaðir og aðþrengdir, voruð hafðir að augnagamni, eða þá hitt, að þér tókuð þátt í kjörum þeirra, er áttu slíku að sæta. 	 seg yiwet n tama reggmen-kkun, kksen fell-awen sser, si tama nniḍen tbeddem ɣer wid iwumi yedṛa wayagi.


Eru það ekki þeir, sem lastmæla hinu góða nafni, sem nefnt var yfir yður? 	 D nutni daɣen i greggmen isem eɛzizen s wayes i tneddhem ɣer Sidi Ṛebbi.


Veitið henni viðtöku í Drottni eins og heilögum hæfir og liðsinnið henni í hverju því, sem hún þarf yðar við, því að hún hefur verið bjargvættur margra og mín sjálfs. 	 Sṭerḥbet yis s leqdeṛ, s yisem n Sidna Ɛisa, akken i glaq aț-țesṭeṛḥebem s watmaten. Ɛiwnet-eț deg wayen akk i teḥwaǧ, axaṭer aṭas n watmaten i tɛawen ; ula d nekk tɛawen-iyi.


syndin er, að þeir trúðu ekki á mig, 	 ?elṭen ɣef wayen yeɛnan ddnub, imi ugin ad amnen yis-i ;


Leyfist oss að gjalda keisaranum skatt eða ekki?" 	 Ini-yaɣ-d ma d leḥlal a nxelleṣ tabzert i Qayṣer (isteɛmṛen tamurt)?


En alla, sem heyrðu til hans, furðaði stórum á skilningi hans og andsvörum. 	 Wid akk i s isellen wehmen di lefhama-s d wayen i d-ițarra i yesteqsiyen-nsen.


Liðið er á nóttina og dagurinn í nánd. Leggjum því af verk myrkursins og klæðumst hertygjum ljóssins. 	 Qṛib ad yekfu yiḍ, ițeddu ad yali wass, a ndeggeṛ akkin ɣef yiman-nneɣ lexdayem n ṭṭlam, a nerfed leslaḥ s wayes ara neddu di tafat.


Guð hefur sett nokkra í kirkjunni, fyrst postula, í öðru lagi spámenn, í þriðja lagi fræðara, sumum hefur hann veitt gáfu að gjöra kraftaverk, lækna, vinna líknarstörf, stjórna og tala tungum. 	 Di tejmaɛt n Lmasiḥ, Sidi Ṛebbi yesbedd uqbel ṛṛusul, deffir-nsen wid i d-yețxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, rnan-d wid yesselmaden, rnan-d daɣen wid yesɛan tazmert ad xedmen lbeṛhanat, wid yesɛan tazmert ad sseḥlun imuḍan, wid ara iɛiwnen wiyaḍ, wid ara yilin d imdebbṛen akk-d wid ara yemmeslayen timeslayin ur nețwassen ara.


til komi þitt ríki, verði þinn vilji, svo á jörðu sem á himni. 	 lḥekma n tgeldit-ik a d-tass, llebɣi-k ad idṛu di lqaɛa aakken yedṛa deg igenwan.


Og þér mun veitast gleði og fögnuður, og margir munu gleðjast vegna fæðingar hans. 	 Aț-țfeṛḥeḍ yis, a k-yili d sebba n sseɛd ; imdanen meṛṛa ad feṛḥen s tlalit-is.


Þá mælti Jesús við hana: "Kona, mikil er trú þín. Verði þér sem þú vilt." Og dóttir hennar varð heil frá þeirri stundu. 	 Imiren Sidna Ɛisa yerra-yas : Liman-inem d ameqqran a tameṭṭut ! A m-yețwaxdem wayen tebɣiḍ ! IImiren kan yelli-s teḥla.


Kerfisstjórnun 	 Tadbelt


Og er hann var að biðjast fyrir, varð yfirlit ásjónu hans annað, og klæði hans urðu hvít og skínandi. 	 Mi gella ideɛɛu yenbeddal wudem-is, llebsa-s tuɣal ț-țamellalt tețfeǧǧiǧ am yiṭij.


Þegar hann var risinn upp frá dauðum, minntust lærisveinar hans, að hann hafði sagt þetta, og trúðu ritningunni og orðinu, sem Jesús hafði talað. 	 Asmi i d-yeḥya Sidna Ɛisa si lmut ɣer tudert, inelmaden-is mmektan-d awal-agi i d-yenna, dɣa umnen s wayen yuran di tira iqedsen d wayen i d-yenna Sidna Ɛisa.


Þar er ekki grískur maður eða Gyðingur, umskorinn eða óumskorinn, útlendingur, Skýti, þræll eða frjáls maður, þar er Kristur allt og í öllum. 	 Di tudert-agi tajdiṭ ulac lxilaf ger wat Isṛail d leǧnas nniḍen, ger win iḍehṛen d win ur neḍhiṛ, ger wid itqeddmen d wid ur netqeddem, neɣ ger wakli d uḥeṛṛi, imi d Lmasiḥ i gellan d kullec di mkul yiwen.


Því sjái einhver þig, sem hefur þekkingu á þessu, sitja til borðs í goðahofi, mundi það ekki stæla samvisku þess, sem óstyrkur er, til að neyta fórnarkjöts? 	 Axaṭer ma iwala-k-id walebɛaḍ ur neǧhid ara di liman, teqqimeḍ aț-țeččeḍ di lemqam kečč yessnen, amek tebɣiḍ ur yețṛuḥu ara ula d nețța ad yečč seg iseflawen-agi yemmezlen i ssadaț ?


en að anda heilagleikans með krafti auglýstur að vera sonur Guðs fyrir upprisu frá dauðum. 	 yețțusemma d Mmi-s n Ṛebbi s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen, s ḥeggu-ines si ger lmegtin.


Þér eruð endurfæddir, ekki af forgengilegu sæði, heldur óforgengilegu, fyrir orð Guðs, sem lifir og varir. 	 axaṭer tɛawdem-d talalit ɣer tudert tajḍiṭ. Talalit-agi mačči seg wemdan ițmețțaten i d-tekka, meɛna seg wawal n tudert ițdumun n Sidi Ṛebbi.


En hvar sem ekki er tekið við yður né á yður hlýtt, þaðan skuluð þér fara og hrista dustið af fótum yðar þeim til vitnisburðar." 	 Ma yella wanda ur sṭerḥben ara yis-wen, ur bɣin ara a wen-slen, ṛuḥet syenna, zwit aɣebbaṛ n warkasen-nwen, ddnub i yirawen-nsen.


Guði séu þakkir, sem gefur oss sigurinn fyrir Drottin vorn Jesú Krist! 	 A neḥmed Sidi Ṛebbi i ɣ-d-yefkan tazmert-is s Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ !


Og hver yðar getur með áhyggjum aukið einni spönn við aldur sinn? 	 Anwa i gzemren s uḥebbeṛ, ad yernu kra n wussan i leɛmeṛ-is ?


Nógu lengi hafið þér gjört vilja heiðingjanna og lifað í saurlifnaði, girndum, ofdrykkju, óhófi, samdrykkjum og svívirðilegri skurðgoðadýrkun. 	 Beṛka-kkun tura ! Tellam tețțeddum d wid ijehlen, ur nessin Sidi Ṛebbi : tellam d isekṛanen, tețțeddum deg webrid n lefsad d zzhu, tɛebdem lemqamat, ulawen nwen ččuṛen d ṭṭmeɛ.


Þá er upp var runninn hvítasunnudagur, voru þeir allir saman komnir. 	 Ass n Lɛid n wass wis xemsin, inelmaden llan nnejmaɛen akk deg yiwen n wemkan.


En vei yður, þér auðmenn, því að þér hafið tekið út huggun yðar. 	 Ma d kunwi ay imeṛkantiyen, a tawaɣit-nwen axaṭer rrbeḥ-nwen tesɛam-t tura.


Ætlið þér, að ég sé kominn að færa frið á jörðu? Nei, segi ég yður, heldur sundurþykki. 	 Tɣilem d lehna i d-wwiɣ ɣer ddunit ? Xaṭi, d beṭṭu i d-wwiɣ !


Vakið og biðjið, að þér fallið ekki í freistni. Andinn er reiðubúinn, en holdið veikt." 	 Ɛiwzet tẓallem, iwakken ur tɣellim ara deg ujeṛṛeb. Ṛṛuḥ yeǧhed yerna yebɣa, meɛna lǧețța ur tezmir ara, tulwa.


Nei, segi ég yður, en ef þér gjörið ekki iðrun, munuð þér allir farast eins." 	 Xaṭi, meɛna nniɣ-awen : m'ur tbeddlem ara tikli aț-țemtem ula d kunwi.


Sá sem sver við musterið, sver við það og við þann, sem í því býr. 	 Win ara yegallen daɣen s lǧameɛ, yeggul s lǧameɛ akk-d Win i gellan deg-s.


En frillulífi og óhreinleiki yfirleitt eða ágirnd á ekki einu sinni að nefnast á nafn meðal yðar. Svo hæfir heilögum. 	 Kunwi s imasiḥiyen xḍut i zzna, i wayen ur neṣfi ara, i ṭṭmeɛ ; ayagi meṛṛa ur ilaq ara a d-ițwabdar gar-awen ulamma d abdar ;


Og þjóðirnar munu ganga í ljósi hennar og konungar jarðarinnar færa henni dýrð sína. 	 Leǧnas meṛṛa ad lḥun di tafat-is, igelliden n ddunit a d-asen ad seǧǧden, ad anzen zdat-es.


En þegar þér sjáið herfylkingar umkringja Jerúsalem, þá vitið, að eyðing hennar er í nánd. 	 M'ara teẓrem tamdint n Lquds zzin-as-d lɛeskeṛ n yeɛdawen-is, ḥṣut belli nnger-is yewweḍ-ed.


Litlu síðar sá hann annar maður og sagði: "Þú ert líka einn af þeim." En Pétur svaraði: "Nei, maður minn, það er ég ekki." 	 Cwiṭ akka, iwala-t-id yiwen nniḍen, yenna : Kečč daɣen d yiwen seg-sen. Buṭrus yerra-yas, yenna : Ur lliɣ ara seg-sen ay argaz !


huldu andlit hans og sögðu: "Spáðu nú, hver það var, sem sló þig?" 	 ?ɣummun-as udem-is, rnan qqaṛen-as « eɛqel ihi anwa i k-id yewten ».


Nú er svo komið, að mér verður fórnfært, og tíminn er kominn, að ég taki mig upp. 	 Ma d nekk yewweḍ-ed lweqt i deg ilaq ad sebbleɣ iman-iw, yewweḍ-ed lweqt i deg ara ṛuḥeɣ.


Dauði, hvar er sigur þinn? Dauði, hvar er broddur þinn? 	 A lmut, anida-ț tezmert-im ? A lmut, anda-ț tsiqest-im + ?


Fimm dögum síðar fór Ananías æðsti prestur ofan þangað og með honum nokkrir öldungar og Tertúllus nokkur málafærslumaður. Þeir báru sakir á Pál fyrir landstjóranum. 	 Mi ɛeddan xemsa wussan, lmuqeddem ameqqran Ananyas iṣubb-ed ɣer Qiṣarya nețța d kra n lɛuqal n wat Isṛail akk-d yiwen ubugaṭu isem-is Tertulus ; usan-d ɣer lḥakem ad ccetkin ɣef Bulus.


sem hvert faðerni fær nafn af á himni og jörðu. 	 seg i d-tekka yal tawacult yellan ama deg igenwan ama di lqaɛa,


og segja með spotti: "Hvað verður úr fyrirheitinu um komu hans? Því að frá því feðurnir sofnuðu stendur allt við sama eins og frá upphafi veraldar." 	 a wen-d-qqaṛen : anaɣ yenna-yawen a d-uɣaleɣ, ihi anda yella tura ? Lejdud-nneɣ ɛeddan mmuten, ulac ayen i gbeddlen seg wasmi i d-texleq ddunit.


en hvern sem drekkur af vatninu, er ég gef honum, mun aldrei þyrsta að eilífu. Því vatnið, sem ég gef honum, verður í honum að lind, sem streymir fram til eilífs lífs." 	 lameɛna win ara yeswen seg waman ara s-d-fkeɣ ur yețțuɣal ara ad iffad. Yerna aman ara s-d-fkeɣ ad uɣalen deg-s ț-țaɛwint ur nețɣaṛ ara, a d-tețfeggiḍ seg-s tudert n dayem.


Yður sem trúið er hann dýrmætur, en hinum vantrúuðu er steinninn, sem smiðirnir höfnuðu, orðinn að hyrningarsteini 	 Amarezg-nwen kunwi yumnen yis. Ma d wid ur numin ara : Adɣaɣ-nni ḍeggṛen wid ibennun,+ d nețța i guɣalen d azṛu alemmas,+ Win yeṭṭfen lebni. +


Þeir bjuggust við, að hann mundi bólgna upp eða detta sviplega dauður niður. En þá er þeir höfðu beðið þess lengi og sáu, að honum varð ekkert meint af, skiptu þeir um og sögðu hann guð vera. 	 lɣaci-nni țṛaǧun a t-walin ibzeg neɣ ad yemmet imiren kan. Ɛussen-t, mi walan ur t-yuɣ wacemma, beddlen ṛṛay, ḥesben-t d yiwen seg iṛebbiten s wayes țțamnen.


En engill Drottins mælti til Filippusar: "Statt upp og gakk suður á veginn, sem liggur ofan frá Jerúsalem til Gasa." Þar er óbyggð. 	 Yiwen lmelk n Sidi Ṛebbi inṭeq-ed ɣer Filbas yenna-yas : Kker, ṛuḥ ɣer lǧiha n usammer, ɛeddi seg webrid-nni yexlan i gețṣubbun si temdint n Lquds ɣer tmurt n Ɣaza.


Má vera að það beri ávöxt síðan. Annars skaltu höggva það upp.'" 	 sya d asawen ma tefka-d lfakya eǧǧ-iț, m'ulac qeleɛ -iț.


Síðan sneri hann sér að konunni og sagði við Símon: "Sér þú konu þessa? Ég kom í hús þitt, og þú gafst mér ekki vatn á fætur mína, en hún vætti fætur mína tárum sínum og þerraði með hári sínu. 	 Dɣa iwehha ɣer tmeṭṭut-nni, yenna i Semɛun : Twalaḍ tameṭṭut-agi ? Kecmeɣ-d ɣer wexxam-ik, ur iyi-d-tefkiḍ ara aman ad ssirdeɣ iḍaṛṛen-iw, nețțat tessared-iten s yimeṭṭawen-is terna tesfeḍ-iten s ucebbub-is.


Pétur sagði við þá: "Gjörið iðrun og látið skírast hver og einn í nafni Jesú Krists til fyrirgefningar synda yðar; þá munuð þér öðlast að gjöf heilagan anda. 	 Buṭrus yerra-yasen : Tubet, beddlet tikli ! Mkul yiwen deg-wen ad yețwaɣḍes s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ iwakken a wen-țwasemmḥen ddnubat-nwen, yerna a wen-d yețțunefk Ṛṛuḥ iqedsen.


Kölluðu þeir Barnabas Seif, en Pál Hermes, því að hann hafði orð fyrir þeim. 	 Semman-as i Barnabas « SSus », ma d Bulus « Hermas » axaṭer d nețța i d-ițmeslayen.


Þeir hafa bæði glatt mig og yður. Hafið mætur á slíkum mönnum. 	 axaṭer hednen ul-iw d wulawen nwen. Ilaq a nissin a nefk lqima i yergazen am wigi.


sonar Maats, sonar Mattatíass, sonar Semeíns, sonar Jóseks, sonar Jóda, 	 Maḥat, Matatya, Camɛi, Yusef, Yuda,


Enginn hefur nokkru sinni hatað eigið hold, heldur elur hann það og annast, eins og Kristur kirkjuna, 	 Ulac win ikeṛhen lǧețța-s, lameɛna ițɛeyyic-iț, ițḥadar-iț am akken i gxeddem Lmasiḥ i tejmaɛt n imasiḥiyen,


Þeir svöruðu Jesú: "Vér vitum það ekki." Jesús sagði við þá: "Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta." 	 Ihi rran-as i Sidna Ɛisa : Ur neẓri ara ! Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ula d nekk ur wen-d-qqaṛeɣ ara ansi i yi-d-tekka lḥekma s wayes xeddmeɣ ayagi.


Og hér stend ég nú lögsóttur vegna vonarinnar um fyrirheitið, sem Guð gaf feðrum vorum 	 Beddeɣ ass-agi di ccṛeɛ axaṭer ssarmeɣ aț-țwakmel lemɛahda-nni i gefka Sidi Ṛebbi i lejdud-nneɣ.


Ritningin sá það fyrir, að Guð mundi réttlæta heiðingjana fyrir trú, og því boðaði hún Abraham fyrirfram þann fagnaðarboðskap: "Af þér skulu allar þjóðir blessun hljóta." 	 Si zik i d-ixebbeṛ Sidi Ṛebbi di tira iqedsen belli ad yerr leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail d iḥeqqiyen ɣef ddemma n liman nsen, mi genna i Sidna Ibṛahim lexbaṛ-agi n lxiṛ : Leǧnas meṛṛa n ddunit ad țțubarken yis-ek ;


Því að hafi ég í nokkru hrósað mér af yður við hann, þá hef ég ekki þurft að blygðast mín. Já, eins og allt var sannleika samkvæmt, sem vér höfum talað við yður, þannig hefur og hrós vort um yður við Títus reynst sannleikur. 	 ?ideț zuxxeɣ yis-wen zdat-es, lameɛna ur nneḥcameɣ ara, axaṭer anagar tideț i wen-d-nheddeṛ yal ass imi ayen akken s wayes nzuxx yis-wen zdat gma-tneɣ Titus, iban-ed belli ț-țideț ;


Þeir kváðust því ekki vita, hvaðan hún væri. 	 Dɣa nnan i Sidna Ɛisa : Atan ur neẓri ara anwa i t-id iceggɛen.


Þá gengu farísearnir út og tóku þegar með Heródesarsinnum saman ráð sín gegn honum, hvernig þeir gætu náð lífi hans. 	 Imiren ifariziyen ffɣen, ṛuḥen ad mcawaṛen nutni d ihiṛudiyen amek ara t-nɣen.


Fyrir trú minntist Jósef við ævilokin á brottför Ísraelssona og gjörði ráðstöfun fyrir beinum sínum. 	 S liman i gcar Sidna Yusef uqbel ad immet ɣef tuffɣa n wat Isṛail si tmurt n Maṣer, i gweṣṣa ad awin iɣsan-is yid-sen.


Þeir fóru úr borginni og komu til hans. 	 Lɣaci ffɣen-d si taddart ṛuḥen ad ẓren Sidna Ɛisa.


Páll vildi hafa hann með sér og umskar hann sökum Gyðinga, er voru í þeim byggðum, því að allir vissu þeir, að faðir hans var grískur. 	 Bulus yebɣa ad yawi yid-es Timuti, daymi i s-iḍehheṛ ɣef ddemma n wat Isṛail yellan dinna, axaṭer ẓran akk belli baba-s d ayunani.


en sá sem kemur inn um dyrnar, er hirðir sauðanna. 	 Ma d win ikeččmen si tewwurt d nețța i d ameksa n wulli.


En falsspámenn komu einnig upp meðal lýðsins. Eins munu falskennendur líka verða á meðal yðar, er smeygja munu inn háskalegum villukenningum og jafnvel afneita herra sínum, sem keypti þá, og leiða yfir sig sjálfa bráða glötun. 	 Si zik llan lenbiya n lekdeb ger lɣaci, akken daɣen ara d-kkren gar-awen wid ara kkun-iɣuṛṛen s uselmed-nsen. A d-skecmen tamusni-nsen n lekdeb d usexṛeb, ad nekṛen ula d amsellek i ten-id-icufɛen ; s wakka ara d-sseɣlin ɣef yiman-nsen tawaɣit ur bnin fell-as.


Heiðingjarnir reiddust, en reiði þín kom, sá tími, er dauðir skulu dæmdir verða, og tíminn til að gefa laun þjónum þínum, spámönnunum og hinum heilögu og þeim, sem óttast nafn þitt, smáum og stórum, og til að eyða þeim, sem jörðina eyða. 	 Leǧnas llan kkren-d ɣuṛ-ek, lameɛna tura d urrif-ik i d-yewḍen, yusa-d lweqt i deg ara tḥasbeḍ lmegtin, ass i deg ara tkafiḍ iqeddacen-ik lenbiya, wid textaṛeḍ akk-d wid yețqadaṛen isem-ik, ama d imeẓyanen ama d imeqqranen s wayen uklalen ; ma d wid yessexṛaben ddunit a ten-tesnegreḍ.


Sannlega segi ég yður: Hvað sem þér bindið á jörðu, mun bundið á himni, og hvað sem þér leysið á jörðu, mun leyst á himni. 	 A wen-iniɣ tideț : ayen akk ara teqnem neɣ iwumi ara tserrḥem di ddunit, ad yețwaqbel deg igenwan.


Fyrir trú hélt hann páska og lét rjóða blóðinu á húsin, til þess að eyðandi frumburðanna skyldi ekki snerta þá. 	 S liman i gefka lameṛ ad zlun izimer n leslak, i gṛucc tiwwura s idammen n izimer-nni iwakken m'ara d-iɛeddi win yessengaren ur yețnal ara imenza i d-ilulen ɣer wat Isṛail.


að allir séu þeir eitt, eins og þú, faðir, ert í mér og ég í þér, svo séu þeir einnig í okkur, til þess að heimurinn trúi, að þú hefur sent mig. 	 A k-ssutreɣ a Baba ad uɣalen akk d yiwen. Akken telliḍ deg-i a Baba nekk daɣen lliɣ deg-k, ad uɣalen d yiwen iwakken at ddunit ad amnen belli d kečč i yi-d-iceggɛen.


Lærisveinarnir spurðu hann: "Hví segja fræðimennirnir, að Elía eigi fyrst að koma?" 	 Inelmaden steqsan Sidna Ɛisa nnan-as : Iwacu imusnawen n ccariɛa qqaṛen-d : « Ilaq a d-yas nnbi Ilyas d amezwaru ? »


Móse sagði: ,Heiðra föður þinn og móður þína.' og ,Hver sem formælir föður eða móður, skal dauða deyja.' 	 Axaṭer Musa yenna-d qadeṛ baba-k d yemma-k. Yenna-d daɣen : Win ara ineɛlen baba-s d yemma-s, ad ițwaḥkem fell-as s lmut.


Pétur og Jóhannes svöruðu: "Dæmið sjálfir, hvort það sé rétt í augum Guðs að hlýðnast yður fremur en honum. 	 Lameɛna Buṭrus d Yuḥenna nnan-asen : D acu i d lḥeqq zdat Ṛebbi, a wen-naɣ awal i kunwi neɣ a naɣ awal i Sidi Ṛebbi ?


En sem þeir sigldu, sofnaði hann. Þá skall stormhrina á vatnið, svo að nær fyllti bátinn og voru þeir hætt komnir. 	 Mi teddun ɣef waman, Sidna Ɛisa yeṭṭes. Yekker-ed waḍu iǧehden di lebḥeṛ, taflukt tebda tețțačaṛ d aman, ikcem-iten lxuf ameqqran.


"Snertu ekki, bragðaðu ekki, taktu ekki á"? - 	 « Ur teddmet ara neɣ ur ɛeṛṛdet ara neɣ ur țnalet ara !»


Því að hver sem vill bjarga lífi sínu, mun týna því, og hver sem týnir lífi sínu mín vegna, hann mun bjarga því. 	 Axaṭer win yebɣan ad isellek tudert-is a s-tṛuḥ. Ma d win iwumi ara tṛuḥ ɣef ddemma-w ad yuɣal a ț-yaf.


Keppum þess vegna eftir því, sem til friðarins heyrir og til hinnar sameiginlegu uppbyggingar. 	 S wakka ihi, a nennadit ɣef wayen ara ɣ-d-yawin lehna, d wayen ara ɣ-isnernin di liman.


Ég segi yður: Bærilegra mun Sódómu á þeim degi en þeirri borg. 	 Aql-i nniɣ-awen, ass n lḥisab taddart-agi aț-țețțuɛaqeb akteṛ n temdint n ?udum.


En nær þú biðst fyrir, skaltu ganga inn í herbergi þitt, loka dyrunum og biðja föður þinn, sem er í leynum. Faðir þinn, sem sér í leynum, mun umbuna þér. 	 Ma d kečč m'ara tebɣuḍ aț-țẓalleḍ, ṛuḥ ekcem ɣer texxamt-ik, sekkeṛ tawwurt, tedɛuḍ di sser ɣer Baba Ṛebbi, nețța yețwalin ayen yellan di sser, a k-id-iqbel.


Því að um hann er vitnað: "Þú ert prestur að eilífu að hætti Melkísedeks." 	 imi yura fell-as : Kečč d lmuqeddem i dayem am Malxisadeq.


Þegar vér komum til Jerúsalem, tóku bræðurnir oss feginsamlega. 	 Mi newweḍ ɣer temdint n Lquds, sṭreḥben yis-nneɣ watmaten s lfeṛḥ.


Hjá spámönnunum er skrifað: ,Þeir munu allir verða af Guði fræddir.' Hver sem hlýðir á föðurinn og lærir af honum, kemur til mín. 	 Akken yura deg idlisen n lenbiya : « Ad lemden akk s ɣuṛ Ṛebbi. » Kra n win isellen i wawal n Baba Ṛebbi, ilemden s ɣuṛ-es, a d-yas ɣuṛ-i.


Til einskis dýrka þeir mig, er þeir kenna þá lærdóma, sem eru mannasetningar einar." 	 L eɛbada-nsen ur tesɛi ara azal axaṭer sselmaden ayen i d-yekkan seg imdanen.


Júdas, sem sveik hann, þekkti líka þennan stað, því Jesús og lærisveinar hans höfðu oft komið þar saman. 	 Yudas ara t-ixedɛen yessen mliḥ amkan-nni, axaṭer Sidna Ɛisa yennum ițṛuḥu ɣer dinna nețța d inelmaden-is.


En nú hvet ég yður að vera vonglaðir, því enginn yðar mun lífi týna, en skipið mun farast. 	 Tura ur țțagadet ara, sǧehdet iman-nwen axaṭer ula d yiwen deg-wen ur ițmețțat ; ur d-tețțili lexsaṛa anagar lbabuṛ-agi ara iɣeṛqen.


Þá sögðu Gyðingar við hann: "Nú vitum vér, að þú hefur illan anda. Abraham dó og spámennirnir, og þú segir, að sá sem varðveitir orð þitt, skuli aldrei að eilífu deyja. 	 At Isṛail nnan-as : Atan tura iban izdeɣ-ik uṛuḥani ! Sidna Ibṛahim yemmut, lenbiya mmuten, kečč teqqaṛeḍ : win iḥerzen awal-iw ur yețmețțat ara maḍi !


Ekki drykkfelldur, ekki ofsafenginn, heldur gæfur, ekki deilugjarn, ekki fégjarn. 	 ur yețțili ara d asekṛan neɣ d amčaqlal meɛna ad yili d aḥnin d imhenni. Ur ilaq ara ad iḥemmel idrimen ;


Því hungraður var ég, og þér gáfuð mér að eta, þyrstur var ég, og þér gáfuð mér að drekka, gestur var ég, og þér hýstuð mig, 	 Axaṭer lliɣ lluẓeɣ tefkam-iyi ččiɣ, ffudeɣ tefkam-iyi swiɣ, usiɣ-ed d abeṛṛani testeṛḥbem yis-i,


Þetta var laust fyrir páska, hátíð Gyðinga. 	 Lɛid n wat Isṛail iwumi qqaṛen Tafaska n izimer n leslak tqeṛb-ed.


Maður nokkur líkþrár kom til hans, féll á kné og bað hann: "Ef þú vilt, getur þú hreinsað mig." 	 Yiwen wergaz ihelken lbeṛs yusa-d ɣer Sidna Ɛisa, yeɣli ɣef tgecrar, iḥellel-it yenna-yas : A Sidi, ma tebɣiḍ, tzemreḍ a yi-tesseḥluḍ.


En meðan hann var á leiðinni ofan eftir, mættu honum þjónar hans og sögðu, að sonur hans væri á lífi. 	 ɣer wexxam-is. Mi gteddu ɣer wexxam, mmugren-t-id iqeddacen-is nnan-as : Mmi-k yeḥla !


Og orðstír hans barst þegar um alla Galíleu. 	 Seg imiren, Sidna Ɛisa yețwassen di tmurt n Jlili meṛṛa.


Og Abraham öðlaðist það, sem Guð hafði heitið honum er hann hafði beðið þess með stöðuglyndi. 	 Akka ihi Sidna Ibṛahim yeṣbeṛ yuṛǧa armi i t-id-yewweḍ wayen i s-yewɛed Sidi Ṛebbi.


Og ég segi við sálu mína: Sála mín, nú átt þú mikinn auð til margra ára, hvíl þig nú, et og drekk og ver glöð.' 	 Imiren ad iniɣ i yiman-iw : « atan tesxezneḍ leṛẓaq i waṭas n iseggasen ; steɛfu tura, ečč, sew tezhuḍ. »


Andi Drottins er yfir mér, af því að hann hefur smurt mig. Hann hefur sent mig til að flytja fátækum gleðilegan boðskap, boða bandingjum lausn og blindum sýn, láta þjáða lausa 	 Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi yers-ed fell-i, axaṭer yextaṛ-iyi iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ i yimeɣban, ad beccṛeɣ i yimeḥbas tilelli, iwakken a d-rreɣ iẓri i yiderɣalen , a d kkseɣ lḥif ɣef wid ițwaḍelmen,


Næsta dag kom hann að tveim þeirra, sem slógust. Hann reyndi að stilla til friðar með þeim og sagði: ,Góðir menn, þið eruð bræður, hví eigist þið illt við?' 	 Azekka-nni iwala sin yergazen n wat Isṛail țnaɣen wway gar-asen, iger iman-is, yeɛṛed a ten-ifru, yenna-yasen : Eɛni mačči d atmaten i tellam ? Acimi i tețțnaɣem wway gar-awen ?


Þetta heyrðu þeir farísear, sem með honum voru, og spurðu: "Erum vér þá líka blindir?" 	 Kra n ifariziyen i geslan i imeslayen-is steqsan-t, nnan-as : Ihi ula d nukkni d iderɣalen ?


Það skuluð þér því vita, bræður, að yður er fyrir hann boðuð fyrirgefning syndanna 	 Ilaq ihi aț-țeẓrem ay atmaten, belli s yisem-is i wen-d-ițțubecceṛ leɛfu n ddnubat.


Hann skóp og af einum allar þjóðir manna og lét þær byggja allt yfirborð jarðar, er hann hafði ákveðið setta tíma og mörk bólstaða þeirra. 	 Seg yiwen wemdan i d-ixleq akk leǧnas, yeɛmeṛ yis-sen ddunit ; yefka-yasen lewqat i tudert-nsen akk-d tilisa i tmura-nsen.


Allir þessir menn dóu í trú, án þess að hafa öðlast fyrirheitin. Þeir sáu þau álengdar og fögnuðu þeim og játuðu, að þeir væru gestir og útlendingar á jörðinni. 	 Di liman, i mmuten akk yemdanen-agi uqbel a ten-id-yaweḍ wayen i sen-yewɛed Sidi Ṛebbi, lameɛna walan-t si lebɛid feṛḥen yis yerna setɛeṛfen belli d ibeṛṛaniyen, d imsebriden di ddunit.


Aftur sendi hann til þeirra annan þjón. Hann lömdu þeir í höfuðið og svívirtu. 	 Iceggeɛ-asen aqeddac wis sin , reggmen-t yerna wwten-t ula d nețța ɣer uqeṛṛuy.


Eftir þetta sá ég, og sjá: Mikill múgur, sem enginn gat tölu á komið, af alls kyns fólki og kynkvíslum og lýðum og tungum. Þeir stóðu frammi fyrir hásætinu og frammi fyrir lambinu, skrýddir hvítum skikkjum, og höfðu pálmagreinar í höndum. 	 Mbeɛd ayagi, walaɣ izumal n lɣaci, ur yezmir yiwen a sen-d issufeɣ leḥsab, d imdanen n mkul lǧens, n mkul tamurt, n mkul agdud, n mkul tutlayt. Bedden zdat ukersi n lḥekma zdat Izimer-nni, lsan llebsa tamellalt, wwin-d tiseḍwa n tezdayin deg ifassen-nsen.


Í áheyrn alls lýðsins sagði hann við lærisveina sína: 	 Lɣaci meṛṛa llan smeḥsisen, Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is :


En ef þér sæjuð Mannssoninn stíga upp þangað, sem hann áður var? 	 D acu ara tinim ihi m'ara teẓrem Mmi-s n bunadem yuɣal ɣer wanda yella di tazwara ?


því að Heródes hafði beyg af honum og verndaði hann, þar eð hann vissi, að hann var maður réttlátur og heilagur. Hann komst í mikinn vanda, þegar hann hlýddi á mál hans, en þó var honum ljúft að hlusta á hann. 	 axaṭer Hiṛudus yețqadaṛ Yeḥya imi i t-iẓra d argaz yeṣfan, d aḥeqqi, daymi i gețḥunnu fell-as. Iḥemmel ad ismeḥses i wawal-is, meɛna m'ara s-isel iɛewweq.


Verið miskunnsamir, eins og faðir yðar er miskunnsamur. 	 Iḥninet, sɛut ṛṛeḥma akken i ț-isɛa Baba-twen.


"Meistari, Móse segir: ,Deyi maður barnlaus, þá skal bróðir hans ganga að eiga konu bróður síns og vekja honum niðja.' 	 A Sidi, Sidna Musa yenna-d : ma yella yemmut wergaz d amengur, ilaq gma-s ad yaɣ taǧǧalt-nni iwakken a d-isɛu yid-es dderya ara iweṛten gma-s-nni yemmuten.


Ef hægri hönd þín tælir þig til falls, þá sníð hana af og kasta frá þér. Betra er þér, að einn lima þinna glatist, en allur líkami þinn fari til helvítis. 	 Ma yella s ufus-ik ayeffus i txeddmeḍ leḥṛam, gzem-it, tḍegṛeḍ-t akkin fell-ak, axiṛ-ak a k-ixaṣ ufus wala ma tkecmeḍ s lekmal-ik ɣer ǧahennama.


Þá sendu þeir til hans nokkra farísea og Heródesarsinna, og skyldu þeir veiða hann í orðum. 	 Kra ifariziyen akk-d kra seg wid yellan si terbaɛt n Hiṛudus, ceggɛen ɣer Sidna Ɛisa iwakken a t-id-sseɣlin deg wawal akken a t-ṭṭfen s imeslayen-is.


En er hreinsunardagar þeirra voru úti eftir lögmáli Móse, fóru þau með hann upp til Jerúsalem til að færa hann Drottni, - 	 Asmi wwḍen ṛebɛin wussan ɣef tlalit n weqcic-nni, Yusef d Meryem wwin-t ɣer temdint n Lquds iwakken ad ițțuqeddem i Sidi Ṛebbi,


Þess vegna sendi ég Tímóteus til yðar, sem er elskað og trútt barn mitt í Drottni. Hann mun minna yður á vegu mína í Kristi, eins og ég kenni alls staðar í hverjum söfnuði. 	 Ɣef wayagi i wen-ceggɛeɣ Timuti, mmi eɛzizen di Lmasiḥ, iḍuɛen Sidi Ṛebbi iwakken a wen-d-yesmekti amek i leḥḥuɣ deg webrid n Lmasiḥ, akken i t-sselmadeɣ di mkul tajmaɛt n watmaten.


Guð hafði séð oss fyrir því sem betra var: Án vor skyldu þeir ekki fullkomnir verða. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi ihegga-yaɣ ayen yifen ayen akken i sen-yewɛed i nutni, iwakken ur țțawḍen ara ɣer wayen akken ikemlen mbla ma nțekka yid-sen.


Menn komu til hans hópum saman og höfðu með sér halta menn og blinda, fatlaða, mállausa og marga aðra og lögðu þá fyrir fætur hans, og hann læknaði þá. 	 Usan-d ɣuṛ-es lɣaci d izumal, wwin-as-d iquḍaren, iderɣalen, ineɛyuba, igugamen d waṭas imuḍan nniḍen. Ssersen-ten ɣer zdat iḍaṛṛen-is dɣa isseḥla-ten.


Ég stend við í Efesus allt til hvítasunnu, 	 Tura, aql-i ad qqimeɣ dagi di temdint n Ifasus, alamma d ass n lɛid n wass wis xemsin.


Þá tekur djöfullinn hann með sér í borgina helgu, setur hann á brún musterisins 	 Cciṭan yewwi-t ɣer temdint n Lquds issers-it ɣef yixef n lǧameɛ iqedsen,


Þeir sem með honum voru, sáu að hverju fór og sögðu: "Herra, eigum vér ekki að bregða sverði?" 	 Wid yellan d Sidna Ɛisa, mi walan ayen ara yedṛun nnan-as : A Sidi, a newwet s ijenwiyen ?


Vei yður, því þér eruð eins og duldar grafir, sem menn ganga yfir án þess að vita." 	 A nnger-nwen, kunwi yecban iẓekwan i gɣumm wakal, ur d-nețban ara, ɛeffsen-ten yemdanen ur d-wwin s lexbaṛ.


Illu andarnir fóru þá úr manninum og í svínin, og hjörðin ruddist fram af hamrinum í vatnið og drukknaði. 	 Imiren ffɣen seg wergaz-nni, kecmen deg yilfan, grarben seg ixef n tiɣilt ɣer lebḥeṛ, ɣeṛqen.


Ef einhver hinna vantrúuðu býður yður og ef þér viljið fara, þá etið af öllu því, sem fyrir yður er borið, án eftirgrennslana vegna samviskunnar. 	 Ma yeɛṛeḍ-ikkun walebɛad ur numin ara s Lmasiḥ, ma tṛuḥem, ččet s neyya mbla asteqsi seg wayen akk ara wen-d-issers.


Leitið sæmdar í því að lifa kyrrlátu lífi og stunda hver sitt starf og vinna með höndum yðar, eins og vér höfum boðið yður. 	 Nadit aț-țɛicem di talwit, ur țɛassat ara d acu i xeddmen wiyaḍ. Xedmet s ifassen-nwen, ur ṭṭamaɛet ara aɣṛum-nwen deg wiyaḍ, akken i kkun-nweṣṣa yakan


Og vér biðjum nótt og dag, heitt og af hjarta, að fá að sjá yður og bæta úr því, sem trú yðar er áfátt. 	 Nețḥellil Sidi Ṛebbi am iḍ am ass, a ɣ-d-yefk tagniț i deg ara kkun-nẓer, iwakken a wen-nkemmel aselmed n wayen i kkun-ixuṣṣen di liman-nwen.


Æðstu prestarnir og fræðimennirnir sáu dásemdarverkin, sem hann gjörði, og heyrðu börnin hrópa í helgidóminum: "Hósanna syni Davíðs!" Þeir urðu gramir við 	 Lmuqedmin imeqqranen d lɛulama n ccariɛa rfan mi walan leɛǧayeb i gxeddem akk-d warrac ițɛeggiḍen di lǧameɛ : Ḥusana i mmi-s n Sidna Dawed !


og lögðu fyrir fætur postulanna. Og sérhverjum var úthlutað eftir því sem hann hafði þörf til. 	 idrimen-nni i d-țțawin deg-sen, țțawin-ten ɣer ifassen n ṛṛusul i ten-ifeṛṛqen i mkul yiwen ɣef leḥsab n wakken yeḥwaǧ.