Áður en trúin kom, vorum vér í gæslu lögmálsins innilokaðir, þangað til trúin, sem í vændum var, opinberaðist. 	 Uqbel a d-yas lweqt i deg ara namen s Lmasiḥ, nella seddaw leḥkum n ccariɛa, armi d ass i deg i d-yedheṛ webrid n liman.


Ef nú verk einhvers fær staðist, það er hann byggði ofan á, mun hann taka laun. 	 Win yebnan ɣef lsas, ur t-tečči ara tmes wayen akken yebna, a t-id-yaweḍ lxiṛ ameqqran ;


Þegar þeir voru að skilja við Jesú, mælti Pétur við hann: "Meistari, gott er, að vér erum hér. Gjörum þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina." Ekki vissi hann, hvað hann sagði. 	 Mi kkren ad ṛuḥen sin-nni yergazen, yenṭeq Buṭrus ɣer Sidna Ɛisa yenna : A Sidi, acḥal yelha m'akka nella dagi ! Ma tebɣiḍ a nesbedd tlata yiqiḍunen, yiwen i kečč, yiwen i Sidna Musa wayeḍ i Sidna Ilyas. Yenna-d akka, axaṭer ur yeẓri d acu i d-iqqaṛ !


En forðast þú heimskulegar þrætur og ættartölur, deilur og lögmálsstælur. Þær eru gagnslausar og til einskis. 	 Ur sṭuqqutet ara awal mbla lmeɛna ɣef wayen yeɛnan izuṛan n lejdud neɣ čaqlalat d umenɣi ɣef ddemma n ccariɛa, axaṭer d ayen ur nesɛi azal, ur neṣliḥ.


án þess að hann fái margfalt aftur á þessum tíma og í hinum komandi heimi eilíft líf." 	 a s-d-ițunefk di ddunit-agi akteṛ n wayen yeǧǧa yerna ɣer zdat, ad yesɛu tudert n dayem.


En ótta sló á alla nágranna þeirra og þótti þessi atburður miklum tíðindum sæta í allri fjallbyggð Júdeu. 	 Imezdaɣ n lǧiha-nni meṛṛa wehmen, tɛeǧǧben. Deg idurar n tmurt n Yahuda țmeslayen akk ɣef wayen yedṛan.


Og þú munt verða mállaus og ekki geta talað til þess dags, er þetta kemur fram, vegna þess að þú trúðir ekki orðum mínum, en þau munu rætast á sínum tíma." 	 Lameɛna imi ur tumineḍ ara s yimeslayen-iw atan aț-țeggugmeḍ, ur d-ițeffeɣ ara wawal seg yimi-k alamma d asmi ara d-yedṛu wannect-agi. Meɛna ḥṣu belli ayen akka i k-d-nniɣ ad yedṛu deg wass-is.


Hvað hefur þá Gyðingurinn fram yfir? Eða hvert er gagn umskurnarinnar? 	 Ihi d acu i sɛan n wat Isṛail sennig wiyaḍ ? D acu n nnfeɛ yellan di ṭṭhaṛa ?


Nú var Jesús fluttur frá Kaífasi til hallar landshöfðingjans. Það var snemma morguns. Gyðingar fóru ekki sjálfir inn í höllina, svo að þeir saurguðust ekki, heldur mættu neyta páskamáltíðar. 	 Mi d-ffɣen s ɣuṛ Kayef, lecyux n wat Isṛail wwin Sidna Ɛisa ɣer lḥakem Bilaṭus ; yuɣ lḥal d lefjer. Wid i t-yewwin ur kcimen ara ɣer daxel n lbeṛj (sṛaya) n Bilaṭus, iwakken ad qqimen d izedganen m'ara ččen imensi n lɛid n Tfaska.


Og þegar þeir leiða yður fyrir samkundur, höfðingja og yfirvöld, hafið þá ekki áhyggjur af því, hvernig eða með hverju þér eigið að verja yður eða hvað þér eigið að segja. 	 M'ara kkun-awin ad ḥekmen fell-awen di leǧwameɛ zdat lecyux d lḥekkam, ur țxemmimet ara amek ara tsellkem iman-nwen neɣ ɣef wayen ara d-tinim,


Á jarðvistardögum sínum bar hann fram með sárum kveinstöfum og táraföllum bænir og auðmjúk andvörp fyrir þann, sem megnaði að frelsa hann frá dauða, og fékk bænheyrslu vegna guðhræðslu sinnar. 	 Asm'akken yella Lmasiḥ di ddunit s ṣṣifa n wemdan, acḥal i gedɛa, acḥal i gḥellel s nnhati d imeṭṭawen Sidi Ṛebbi i gzemren a t-isellek si lmut. ?ef ddemma n ṭṭaɛa-ines, yețwaqbel.


Síðan leiddi hann þá út og sagði: "Herrar mínir, hvað á ég að gjöra til að verða hólpinn?" 	 Yessufeɣ-iten-id si lḥebs, yenna yasen : A ssyad-i, d acu i glaqen a t xedmeɣ iwakken ad țțusellkeɣ ?


Ég vil að þér vitið, hversu hörð er barátta mín vegna yðar og þeirra í Laódíkeu og allra þeirra, sem ekki hafa séð mig sjálfan. 	 Bɣiɣ aț-țeẓrem acḥal meqqeṛ imenɣi i deg lliɣ ɣef ddemma nwen, ɣef watmaten n temdint n Ludikus akk-d wid meṛṛa i geslan yis-i meɛna leɛmeṛ ur ẓrin udem-iw.


En með honum sendum vér þann bróður, sem orð fer af í öllum söfnuðunum fyrir starf hans í þjónustu fagnaðarerindisins. 	 A nceggeɛ yid-es yiwen seg watmaten-nneɣ i cekkṛent akk tejmuyaɛ n watmaten ɣef lxedma-ines deg ubecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ ;


Þegar þeir voru farnir, tók Jesús að tala til mannfjöldans um Jóhannes: "Hvað fóruð þér að sjá í óbyggðum? Reyr af vindi skekinn? 	 Mi ṛuḥen inelmaden-is, Sidna Ɛisa yebda iheddeṛ i lɣaci ɣef Yeḥya : D acu i tṛuḥem a t-id-teẓrem deg unezṛuf ? D aɣanim yețhuzzu waḍu ?


Undrist ekki, bræður, þótt heimurinn hati yður. 	 Ur wehhmet ara ay atmaten ma yella keṛhen-kkun wat ddunit.


Svo auðug er náð hans, sem hann gaf oss ríkulega með hvers konar vísdómi og skilningi. 	 i d-issers fell-aɣ s tugeț yerna ifka-yaɣ-d lefhama ț-țmusni.


Marta sagði við Jes�: "Herra, ef þú hefðir verið hér, væri bróðir minn ekki dáinn. 	 Marṭa tenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, lemmer dagi i telliḍ, tili gma ur yemmut ara.


Dvöldust þeir nú alllengi hjá lærisveinunum. 	 Sɛeddan aṭas n wussan akk-d inelmaden.


Þá kallaði Heródes vitringana til sín á laun og grófst eftir því hjá þeim, nær stjarnan hefði birst. 	 Hiṛudus yessawel i imusnawen nni s tuffra, isteqsa-ten si melmi i walan itri-nni.


Ég bið yður enn rækilegar um að gjöra þetta, til þess að þér fáið mig brátt aftur heimtan. 	 Ad ssutreɣ deg-wen aț-țedɛum ɣer Ṛebbi fell-i iwakken ur țɛeṭṭileɣ ara a n-uɣaleɣ ɣuṛ-wen.


Og konan var skrýdd purpura og skarlati, og var búin gulli og gimsteinum og perlum. Hún hafði í hendi sér gullbikar, fullan viðurstyggðar, og var það óhreinleikur saurlifnaðar hennar. 	 Tameṭṭut-nni telsa llebsa ifazen țțazeggaɣt, tcebbeḥ iman-is s ddheb d yedɣaɣen ɣlayen akk-d iɛeqcan. Teṭṭef deg ufus-is taqbuct n ddheb yeččuṛen ț-țicmatin, yeɛni ayen ineǧsen d wayen iɛefnen n yir lecɣal is.


Þetta sagði hann til að gefa til kynna, með hvaða hætti hann átti að deyja. 	 S imeslayen-agi, Sidna Ɛisa yebɣa a d-isbeggen amek ara yemmet.


Menn höfðu kveikt eld í miðjum garðinum og sátu við hann, og Pétur settist meðal þeirra. 	 Ceɛlen times di tlemmast n wefrag, qqimen. Buṭrus yella yid-sen.


Að liðnum þrem mánuðum lögðum vér til hafs á skipi frá Alexandríu, sem legið hafði við eyna um veturinn og bar merki Tvíburanna. 	 Mi ɛeddan tlata waguren, nerkeb yiwen lbabuṛ n temdint n Skandriya iwumi qqaṛen Dyuskuṛ, isɛeddan ccetwa di tegzirt-nni ;


Fyrirheitið um það að ganga inn til hvíldar hans stendur enn, vörumst því að nokkur yðar verði til þess að dragast aftur úr. 	 Skud mazal nezmer a nekcem ɣer westeɛfu i ɣ-yewɛed Sidi Ṛebbi, ilaq a naggad ur aɣ-ițfat ara lḥal, iwakken yiwen deg-wen ur s-yeqqaṛ ḍelmeɣ, iɛedda lweqt ur zmireɣ ara ad kecmeɣ.


Þessa frelsun könnuðu spámennirnir og rannsökuðu vandlega þegar þeir töluðu um þá náð, sem yður mundi hlotnast. 	 Lenbiya caren-d ɣef wayen yeɛnan leslak i wen-d-ihegga Sidi Ṛebbi. Meyzen, qellben a d-afen lawan d wamek ara d-idṛu wayen i d-ixebbeṛ Ṛṛuḥ n Lmasiḥ yellan deg-sen ; axaṭer d Ṛṛuḥ-agi n Lmasiḥ i d-ixebbṛen ɣef wayen ara inneɛtab Lmasiḥ akk-d tmanegt ara d-yasen deffir leɛtab-agi.


Ekki steig Davíð upp til himna, en hann segir: Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, 	 Mačči d Sidna Dawed i gulin ɣer igenni, axaṭer d nețța i d-yennan : Sidi Ṛebbi yenna-d i Ssid-iw :


Þér vitið, hvernig vér áminntum og hvöttum og grátbændum hvern og einn yðar, eins og faðir börn sín, 	 Teẓram daɣen nella i mkul yiwen deg-wen am ubabat ɣer warraw-is.


SKRÁ 	 AFAYLU


Þaðan fór Jesús og kom í ættborg sína, og lærisveinar hans fylgdu honum. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna ɣer tmurt-is, ddan yid-es inelmaden is.


En engillinn sagði við hann: "Óttast þú eigi, Sakaría, því bæn þín er heyrð. Elísabet kona þín mun fæða þér son, og þú skalt láta hann heita Jóhannes. 	 Lmelk-nni yenna yas -ed : Ur țțagad ara a Zakarya, ayen i tessutreḍ ɣer Sidi Ṛebbi yețwaqbel. Tameṭṭut-ik Ilicaba ad a k-d-tesɛu aqcic, a s-tsemmiḍ Yeḥya.


Nokkrir höfðingjar skattlandsins, sem voru vinir hans, sendu einnig til hans og báðu hann að hætta sér ekki inn á leikvanginn. 	 Ula d kra n lḥukkam imeqqranen n tmurt n Asya yellan d imdukkal-is, ceggɛen ɣuṛ-es iwakken a t-ḥellelen ur ițṛuḥ ara ɣer wexxam n umezgun.


Eftir herleiðinguna til Babýlonar gat Jekonja Sealtíel, Sealtíel gat Serúbabel, 	 Mbeɛd lweqt n usgiǧǧi ɣer tmurtn Babilun, Yixunya yeǧǧa-d Calatyel ; Calatyel yeǧǧa-d Zurubabil .


En þér hafið smurning frá hinum heilaga og vitið þetta allir. 	 Ma d kunwi, yesmar-ed fell awen Lmasiḥ Ṛṛuḥ iqedsen, yerna tessnem akk tideț.


Vinir GNOME 	 Imdukkal n GNOME


Hér eru bæði Gyðingar og þeir sem tekið hafa trú Gyðinga, Kríteyingar og Arabar. Vér heyrum þá tala á vorum tungum um stórmerki Guðs." 	 llan daɣen wat Isṛail akk-d wid itabaɛen di ddin nsen, llan wid n tegzirt n Kritus akk-d waɛṛaben. Amek armi i sen-nesla țmeslayen s tutlayin-nneɣ meṛṛa ɣef leɛǧayeb n Sidi Ṛebbi ?


Fyrir því segi ég yður: Hvers sem þér biðjið í bæn yðar, þá trúið, að þér hafið öðlast það, og yður mun það veitast. 	 Daymi i wen-qqaṛeɣ : kra wayen ara tessutrem i Ṛebbi di tẓallit, amnet belli yewweḍ-ikkun-id yerna a wen-d-ițțunefk.


Þá tóku þeir að heilsa honum: "Heill þú, konungur Gyðinga!" 	 Stehzayen fell-as qqaṛen-as : Azul fell-ak, ay agellid n wat Isṛail !


Þó að þér tímans vegna ættuð að vera kennarar, þá hafið þér þess enn á ný þörf, að einhver kenni yður undirstöðuatriði Guðs orða. Svo er komið fyrir yður, að þér hafið þörf á mjólk, en ekki fastri fæðu. 	 Ilaq acḥal ayagi segmi i tuɣalem d iselmaden, kunwi atan mazal teḥwaǧem win ara wen-islemden lumuṛ imezwura n wawal n Ṛebbi ; ur tezmirem ara i weɣṛum, mazal-ikkun teḥwaǧem ayefki.


því að mér hafa opnast þar víðar dyr og verkmiklar og andstæðingarnir eru margir. 	 Axaṭer ldint iyi-d tewwura iwakken ad xedmeɣ yiwen ccɣel d ameqqran, ɣas akken aṭas n yeɛdawen i gellan.


Eins kom og levíti þar að, sá hann og sveigði fram hjá. 	 Iɛedda-d daɣen seg webrid-nni yiwen wemṛabeḍ n at Lewwi, iwala-t, ikemmel abrid-is iṛuḥ.


Og orðstír hans barst út til allra staða þar í grennd. *Jesús læknar* 	 Di yal tama n tmurt slan s lexbaṛ n Sidna Ɛisa.


Eru þeir ekki allir þjónustubundnir andar, útsendir í þeirra þarfir, sem hjálpræðið eiga að erfa? 	 D acu-tent lmalayekkat ? D leṛwaḥ iqeddcen ɣef Sidi Ṛebbi, i d-ițceggiɛ iwakken ad ɛiwnent wid iwumi i d-yețțunefk leslak n Sidi Ṛebbi, d lweṛt !


Jesús mælti við þá: "Haldið þér, að þessir Galíleumenn hafi verið meiri syndarar en allir aðrir Galíleumenn, fyrst þeir urðu að þola þetta? 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Tɣilem belli imezdaɣ-agi n Jlili ițțuɛetben akka d imednuben akteṛ n wiyaḍ ?


"Hví mælir þessi maður svo? Hann guðlastar. Hver getur fyrirgefið syndir nema Guð einn?" 	 Amek armi yessaweḍ a d-yini imeslayen-agi ? Wagi d lekfeṛ ! Anwa i gzemren ad yeɛfu ddnubat anagar Sidi Ṛebbi ?


Sá sem hatar mig, hatar og föður minn. 	 Win i yi-keṛhen yekṛeh daɣen Baba.


Nú tók degi að halla. Komu þá þeir tólf að máli við hann og sögðu: "Lát þú mannfjöldann fara, að þeir geti náð til þorpa og býla hér í kring og náttað sig og fengið mat, því að hér erum vér á óbyggðum stað." 	 Akken qṛib ad yeɣli yiṭij, tnac-nni n ṛṛusul usan-d ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : Serreḥ i lɣaci ad ṛuḥen ɣer temdinin ț-țudrin iqeṛben iwakken ad afen ayen ara ččen d wanda ara ṭsen, axaṭer aql-aɣ deg wemkan yexlan.


Foreldrar hans svöruðu: "Við vitum, að þessi maður er sonur okkar og að hann fæddist blindur. 	 Imawlan n uderɣal-nni nnan asen : ?-țideț, d mmi-tneɣ yerna ilul-ed d aderɣal.


ljós til opinberunar heiðingjum og til vegsemdar lýð þínum Ísrael." 	 d nețța ara yessalin ccan n wat Isṛail agdud-ik, ara yilin ț-țafat ara d-icceɛceɛen ula ɣef leǧnas nniḍen.


Því að margir afvegaleiðendur eru farnir út í heiminn, sem ekki játa, að Jesús sé Kristur, kominn í holdi. Þetta er afvegaleiðandinn og andkristurinn. 	 Aṭas n wid yesselmaden lekdeb i d-innulfan di ddunit, ur setɛeṛfen ara belli Ɛisa Lmasiḥ yusa-d ɣer ddunit s ṣṣifa n wemdan. D wigi i gețɣuṛṛun, i d iɛdawen n Lmasiḥ.


Þegar hann nálgaðist Betfage og Betaníu við Olíufjallið, sem svo er nefnt, sendi hann tvo lærisveina sína 	 Mi qṛib ad yaweḍ ɣer tuddar n Bitfaji akk-d Bitani, ɣer tama n yiwen yiɣil ițțusemman « Iɣil Uzemmur, » Sidna Ɛisa iceggeɛ sin seg inelmaden-is,


Því að hafi orðið af englum talað reynst stöðugt og hvert afbrot og óhlýðni hlotið réttlátt endurgjald, 	 Imeslayen i d-wwint lmalayekkat sɛan azal, kra n win ur neqbil ara, ur netbiɛ ara imeslayen-agi yuklal lɛiqab,


En hvað snertir bróður Apollós, þá hef ég mikillega hvatt hann til að verða bræðrunum samferða til yðar. En hann var alls ófáanlegur til að fara nú, en koma mun hann, er hentugleikar hans leyfa. 	 Ma d gma-tneɣ Abulus, nhiɣ-t aṭas iwakken a n-iddu d watmaten nniḍen ara n-yuɣalen ɣuṛ-wen, meɛna ur yebɣi ara a n-iṛuḥ tura ; a n-yas m'ara s-iserreḥ lḥal.


Þeir urðu mjög hryggir og sögðu við hann, einn af öðrum: "Ekki er það ég, herra?" 	 Mi d-yenna ayagi, ikcem-iten akk leḥzen d ameqqran, bdan qqaṛen as yiwen yiwen : Neɣ mačči d nekk a Sidi ?


Og þetta bið ég um, að elska yðar aukist enn þá meir og meir að þekkingu og allri dómgreind, 	 yerna ayen i ssutureɣ di tẓallit-iw d anerni n leḥmala-nwen di tmusni akk-d lefhama.


Hann svaraði þeim: "Ég hef mat að eta, sem þér vitið ekki um." 	 Yenna-yasen : Sɛiɣ lqut ara ččeɣ meɛna kunwi ur teẓrim ara d acu-t.


Það segi ég yður, vinir mínir: Hræðist ekki þá, sem líkamann deyða og fá að því búnu ekki meira að gjört. 	 A wen-d-iniɣ i kunwi yellan d iḥbiben-iw : ur țțagadet ara wid ineqqen lǧețța, sennig lmut ur zmiren ad xedmen acemma nniḍen.


í ofsóknum og þjáningum, slíkum sem fyrir mig komu í Antíokkíu, í Íkóníum og í Lýstru. Slíkar ofsóknir þoldi ég, og Drottinn frelsaði mig úr þeim öllum. 	 leqheṛ i țwaqehṛeɣ akk-d leɛtab-iw. Teẓriḍ lemḥayen i gɛeddan fell-i di temdinin n Antyuc, n Ikunyum d Listra ? Anwa leqheṛ iwumi ur ṣbiṛeɣ ara ? Meɛna Sidi Ṛebbi isellek-iyi seg-sen meṛṛa.


Þetta er sáttmálinn, er ég mun gjöra við þá eftir þá daga, segir Drottinn. Lög mín vil ég leggja í hjörtu þeirra, og í hugskot þeirra vil ég rita þau. 	 Sidi Ṛebbi yenna : atan leɛqed ara sbeddeɣ gar-i yid-sen, M 'ara ɛeddin wussan-agi ad skecmeɣ lumuṛ-inu deg wulawen-nsen, a ten-aruɣ di lɛeqliya-nsen


Hann spyr: "En þér, hvern segið þér mig vera?" 	 I kunwi, d acu-yi ɣuṛ-wen ?


Síðan fór ég eftir þrjú ár upp til Jerúsalem til að kynnast Kefasi og dvaldist hjá honum hálfan mánuð. 	 Mi ɛeddan tlata iseggasen, uliɣ ɣer temdint Lquds iwakken ad issineɣ Buṭrus, qqimeɣ ɣuṛ-es xemseṭṭac wussan.


Fyrir hendur postulanna gjörðust mörg tákn og undur meðal lýðsins. Allur söfnuðurinn kom einum huga saman í Súlnagöngum Salómons. 	 Aṭas n lbeṛhanat d lmuɛǧizat i xeddmen ṛṛusul ger lɣaci. Wid yumnen țnejmaɛen akk s yiwen ṛṛay deg wesqif n Sidna Sliman.


Lögmálið og spámennirnir ná fram til Jóhannesar. Þaðan í frá er flutt fagnaðarerindi Guðs ríkis, og hver maður vill ryðjast þar inn. 	 Uqbel lweqt n Yeḥya aɣeṭṭas, kullec iteddu s ccariɛa n Musa d wayen i d-xebbṛen lenbiya. Tura, lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan tgelda n Ṛebbi ițțubecceṛ ; mkul yiwen yekkat amek ara ț-ikcem s ddreɛ.


Þegar þeir höfðu dvalist þar um hríð, kvöddu þeir bræðurna og báðu þeim friðar og héldu aftur til þeirra, sem höfðu sent þá. 	 Mi sɛeddan dinna kra n wussan, serrḥen-asen watmaten ad uɣalen di lehna ɣer wid i ten-id-iceggɛen ;


Það er því ekki komið undir vilja mannsins né áreynslu, heldur Guði, sem miskunnar. 	 Lbaṛaka n Sidi Ṛebbi ur d-tețțas ara s lefɛayel n wemdan ama yuzzel ama yeqqim meɛna kullec yețțas-ed s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-yețțaken ṛṛeḥma ines akken yebɣa.


Þegar menn rísa upp frá dauðum, kvænast þeir hvorki né giftast. Þeir eru sem englar á himnum. 	 Axaṭer ass n ḥeggu n lmegtin, irgazen ț-țlawin ur țemyezwaǧen ara, lameɛna ad ilin am lmalayekkat deg igenwan.


og enn segir Jesaja: "Koma mun rótarkvistur Ísaí og sá, er rís upp til að stjórna þjóðum, á hann munu þjóðir vona." 	 Nnbi Iceɛya yenna : A d-iffeɣ yiwen uxalaf seg uẓaṛ n Yassa , a d-ikker iwakken ad iḥkem ɣef yegduden ; l eǧnas meṛṛa ad ssirmen deg-s .


Og sumt féll meðal þyrna, og þyrnarnir uxu og kæfðu það, og það bar ekki ávöxt. 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin ger isennanen ; mi gman isennanen-nni ɣummen-ten dɣa ur d-fkin ara lfakya.


En margir hinir fyrstu munu verða síðastir og hinir síðustu fyrstir." 	 Aṭas seg imezwura ara yuɣalen d ineggura, aṭas seg ineggura ara yuɣalen d imezwura.


Gyðingar tóku aftur upp steina til að grýta hann. 	 Jemɛen-d daɣen idɣaɣen akken a t-nɣen.


Því að hjarta lýðs þessa er sljótt orðið, og illa heyra þeir með eyrum sínum, og augunum hafa þeir lokað, svo að þeir sjái ekki með augunum né heyri með eyrunum og skynji með hjartanu og snúi sér, og ég lækni þá. 	 imi ul n wegdud-agi yuɣal d azṛu ; qeflen imeẓẓuɣen-nsen, qemcen allen-nsen ; ur bɣin ara ad walin s wallen-nsen, d slen s imeẓẓuɣen-nsen, ad fehmen s wul-nsen, iwakken a d-uɣalen ɣuṛ-i ad beddlen tikli akken a ten-sseḥluɣ !


En sé auga þitt spillt, verður allur líkami þinn dimmur. Ef nú ljósið í þér er myrkur, hvílíkt verður þá myrkrið. 	 Lameɛna, ma yella allen-ik ur seḥḥant ara, aț-țiliḍ di ṭṭlam. Ma yella dɣa allen-ik ur seḥḥant ara, tafat yellan deg-k d ṭṭlam, acḥal ihi berrik ṭṭlam i deg telliḍ.


og sagði við þá: "Það sé ég, góðir menn, að sjóferðin muni kosta hrakninga og mikið tjón, ekki einungis á farmi og skipi, heldur og á lífi voru." 	 Daymi i sen-iɛeggen Bulus yenna-yasen : Ay atmaten, ẓriɣ belli tikkelt-agi ma nkemmel aṣafeṛ-nneɣ, a d-tili lexsaṛa mačči kan i lbabuṛ d sselɛa yellan deg-s, lameɛna tezmer aț-țeglu ula yis-nneɣ.


Ekki byggt á verkum, enginn skal geta miklast af því. 	 Mačči s lḥasanat-nwen i tețwasellkem akken yiwen ur ițzuxxu s yiman is ;


Enn hafið þér heyrt, að sagt var við forfeðurna: ,Þú skalt ekki vinna rangan eið, en halda skaltu eiða þína við Drottin.' 	 Teslam daɣen s wayen i d-nnan i lejdud-nneɣ : Ur ḥennet ara, lameɛna ayen i tɛuhdeḍ s limin zdat Sidi Ṛebbi, ilaq a t-txedmeḍ.


Hann kom til Derbe og Lýstru. Þar var lærisveinn nokkur, Tímóteus að nafni, sonur trúaðrar konu af Gyðinga ætt, en faðir hans var grískur. 	 Bulus d Silas wwḍen ɣer temdinin n Derba d Listra ; ufan dinna yiwen unelmad isem-is Timuti, baba-s d ayunani, ma d yemma-s n wat Isṛail, nețțat daɣen tumen s Lmasiḥ.


Sannlega, sannlega segi ég þér: Þegar þú varst ungur, bjóstu þig sjálfur og fórst hvert sem þú vildir, en þegar þú ert orðinn gamall, munt þú rétta út hendurnar, og annar býr þig og leiðir þig þangað sem þú vilt ekki." 	 Qqaṛeɣ-ak s tideț : asmi me??iyeḍ, tețbeggiseḍ i yiman-ik weḥd-ek, tețṛuḥuḍ anda tebɣiḍ. Lameɛna asm'ara tuɣaleḍ d amɣaṛ, aț-țḍelqeḍ iɣallen-ik i wayeḍ akken a k-yebges yerna a k yawi ɣer wanda ur tebɣiḍ ara aț-țṛuḥeḍ.


En Jesús fór til Olíufjallsins. 	 Sidna Ɛisa yuli s yiɣil uzemmur ;


Vér höfðum landsýn af Kýpur, létum hana á bakborða og sigldum til Sýrlands og tókum höfn í Týrus. Þar átti skipið að leggja upp farminn. 	 Mi nqubel tigzirt n Qubṛus, neǧǧa-ț ɣer tama tazelmaṭ, nkemmel abrid nneɣ ɣer tmurt n Surya, newweḍ ɣer temdint n Sur imi dinna ara yessers lbabuṛ sselɛa-s.


Jesús elskaði þau Mörtu og systur hennar og Lasarus. 	 Sidna Ɛisa iḥemmel aṭas Marṭa, Meryem akk-d Laɛẓar.


Áminnið því hver annan og uppbyggið hver annan, eins og þér og gjörið. 	 S wakka ihi, țemseǧhadet, țemṣebbaṛet wway gar-awen akken i txeddmem yakan.


Líkt er það mustarðskorni, sem maður tók og sáði í jurtagarð sinn. Það óx og varð tré og fuglar himins hreiðruðu sig í greinum þess." 	 Tețțemcabi ɣer uɛeqqa amecṭuḥ n zerriɛa n uxerḍel i geẓẓa yiwen wergaz di tebḥirt-is. Mi d-imɣi yuɣal d ttejṛa, ifṛax n igenni bnan leɛcuc deg ifurkawen-is.


Þegar þeir ofsækja yður í einni borg, þá flýið í aðra. Sannlega segi ég yður: Þér munuð ekki hafa náð til allra borga Ísraels, áður en Mannssonurinn kemur. 	 M'ara tețwaqehṛem deg yiwet n temdint, rewlet ɣer tayeḍ. A wen-iniɣ tideț : Mmi-s n bunadem a d-yuɣal uqbel a d-tekkem tudrin meṛṛa n tmurt n wat Isṛail.


og Andrés, Filippus og Bartólómeus, Matteus og Tómas, Jakob Alfeusson, Taddeus og Símon vandlætara 	 Andriyus, Filbas, Bartelmay, Matta, Tuma, Yeɛqub mmi-s n ?alfi, Taddi, Semɛun akenɛani ( awaṭani )


Hann segir við hana: "Farðu, kallaðu á manninn þinn, og komdu hingað." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ṛuḥ ssiwel-as i wergaz-im tuɣaleḍ-ed ɣer dagi !


Það læt ég yður vita, bræður, að fagnaðarerindið, sem ég hef boðað, er ekki mannaverk. 	 A wen-d-iniɣ ay atmaten belli lexbaṛ-agi n lxiṛ i wen-d-beccṛeɣ mačči s ɣuṛ wemdan i d-yekka ;


Þó er hvorki konan óháð manninum né maðurinn konunni í samfélaginu við Drottin, 	 Ɣer Sidi Ṛebbi, ur d-tețțili tmeṭṭut mbla argaz, ur d-yețțili wergaz mbla tameṭṭut.


Förunautar hans stóðu orðlausir. Þeir heyrðu að vísu raustina, en sáu engan. 	 Irgazen i geddan yid-es bedden, dehcen, ggugmen ; slan i taɣect-nni lameɛna ur walan ula d yiwen.


Og rödd kom af himnum: "Þessi er minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á." 	 Tekka-d yiwet n taɣect seg igenwan, tenna-d : «` Wagi d Mmi ameɛzuz, deg-s i gella lfeṛḥ-iw ! »


Ég bið fyrir þeim. Ég bið ekki fyrir heiminum, heldur fyrir þeim sem þú hefur gefið mér, því að þeir eru þínir, 	 Deɛɛuɣ ɣuṛ-ek fell-asen. Ur deɛɛuɣ ara ɣef yemdanen nniḍen lameɛna ɣef wid i yi-d-tefkiḍ, axaṭer nutni d ayla-k.


Hver sem er ekki með mér, er á móti mér, og hver sem safnar ekki saman með mér, hann sundurdreifir. 	 Win ur nelli ara yid-i, d axṣim-iw ; win ur njemmeɛ ara yid-i, yețḍeggiɛ.


Orð Guðs breiddist út, og tala lærisveinanna í Jerúsalem fór stórum vaxandi, einnig snerist mikill fjöldi presta til hlýðni við trúna. 	 Yuɣal, awal n Sidi Ṛebbi iffeɣ yețwassen, leḥsab n wid yumnen s Lmasiḥ yețzid irennu di temdint n Lquds yerna aṭas n lmuqedmin i gumnen, qeblen abrid n Lmasiḥ.


Minnst þú því, úr hvaða hæð þú hefur hrapað, og gjör iðrun og breyttu eins og fyrrum. Að öðrum kosti kem ég til þín og færi ljósastiku þína úr stað, ef þú gjörir ekki iðrun. 	 Mmekti-d seg wansi i d-teɣliḍ, endem deg wayen txedmeḍ tuɣaleḍ ɣer lecɣal-ik imezwura, ma yella ur tendimeḍ ara, atan a n-aseɣ ɣuṛ-ek, ad kkseɣ taftilt-ik seg umkan-is.


Ég og faðirinn erum eitt." 	 axaṭer nekk d Baba, d yiwen.


því að ég var hræddur við þig, en þú ert maður strangur og tekur það út, sem þú lagðir ekki inn, og uppsker það, sem þú sáðir ekki.' 	 uggadeɣ-k axaṭer tweɛṛeḍ, tețțeddmeḍ ayen ur tesriseḍ, tmeggreḍ ayen ur tezriɛeḍ.


Vér lifðum fyrrum allir eins og þeir í mannlegum girndum vorum. Þá lutum vér vilja holdsins og hugsana vorra og vorum að eðli til reiðinnar börn alveg eins og hinir. 	 Nukni daɣen, zik-nni am nutni i nella ; nettabaɛ ixemmimen-nneɣ, ccehwat-nneɣ, nxeddem lebɣi n tnefsit-nneɣ, nella nuklal urrif n Sidi Ṛebbi am wiyaḍ.


Hann sagði: "Farið!" Út fóru þeir og í svínin, og öll hjörðin ruddist fram af hamrinum í vatnið og týndist þar. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ṛuḥet ! FFfɣen-d si sin-nni n yemdanen, kecmen deg yilfan-nni. IImiren kan, grarben ɣer daxel n lebḥeṛ, ɣeṛqen, mmuten akk.


en eitt er nauðsynlegt. María valdi góða hlutskiptið. Það verður ekki frá henni tekið." 	 lameɛna yiwet kan i gṣeḥḥan ! Meryem textaṛ ayen ilaqen yerna yiwen ur as-t-ițekkes.


Hann flýtti sér ofan og tók á móti honum glaður. 	 Zaci yers-ed s lemɣawla ad yesteṛḥeb s Sidna Ɛisa.


Þá rifnaði fortjald musterisins í tvennt, ofan frá og niður úr, jörðin skalf og björgin klofnuðu, 	 Imiren kan abeḥnuq n leḥjab yellan di lǧameɛ iqedsen icerreg ɣef sin, seg ixef ufella armi d akessar. Lqaɛa tergagi, idurar ceqqeqen,


Hann fýsti að fara yfir til Akkeu. Bræðurnir hvöttu hann til þess og rituðu lærisveinunum þar að taka honum vel. Hann kom þangað og varð til mikillar hjálpar þeim, sem fyrir Guðs náð höfðu tekið trú, 	 Imi i gebɣa Abulus ad iɛeddi ɣer tmurt n Akaya, atmaten kksen-as akukru, uran tabṛaț i inelmaden n temdint n Kurintus iwakken ad stṛeḥben yis. Mi gewweḍ ɣer dinna, s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi iɛawen aṭas widak yumnen ;


Í þeim lá fjöldi sjúkra manna, blindra, haltra og lamaðra [sem biðu hræringar vatnsins. 	 Deg ifragen-agi aṭas n imuḍan i gḍelqen, iderɣalen, iɛibanen d wukrifen țṛaǧun akk ad ḥerrken waman.


Engir aðrir þorðu að samlagast þeim, en fólk virti þá mikils. 	 Lɣaci meṛṛa țcekkiṛen-ten meɛna kukran akk a d-rnun ɣuṛ-sen.


Þá tók hann að ávíta borgirnar, þar sem hann hafði gjört flest kraftaverk sín, fyrir að hafa ekki gjört iðrun. 	 Sidna Ɛisa ibda ițlumu timdinin nni i deg ixdem aṭas n lbeṛhanat, axaṭer imezdaɣ-is ur d-uɣalen ara ɣer webrid n Ṛebbi.


Og sá sem sendi mig, er með mér. Hann hefur ekki látið mig einan, því ég gjöri ætíð það sem honum þóknast." 	 Win i yi-d-iceggɛen yella yid-i, ur yi-țțaǧa ara weḥd-i imi dayem xeddmeɣ lebɣi-s.


En sjálfur friðarins Guð helgi yður algjörlega og andi yðar, sál og líkami varðveitist alheil og vammlaus við komu Drottins vors Jesú Krists. 	 Sidi Ṛebbi bab n talwit, ad iṣeffi ṛṛuḥ-nwen, lǧețțat nwen ț-țeṛwiḥin-nwen, iwakken aț țeqqimem d izedganen i wass i deg ara d-yuɣal Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Og djöfullinn sagði við hann: "Þér mun ég gefa allt þetta veldi og dýrð þess, því að mér er það í hendur fengið, og ég get gefið það hverjum sem ég vil. 	 yenna-yas : Ad a k-d-fkeɣ lḥekma d ccan n ddewlat-agi meṛṛa, axaṭer țțunefkent iyi-d. Zemreɣ a tent-fkeɣ i win i yi-ihwan ;


En er þeir höfðu fullnað allt, sem um hann var ritað, tóku þeir hann ofan af krossinum og lögðu í gröf. 	 Mi gedṛa wayen akk ițwaketben fell-as, ṣubben-t-id seg umidag, rran-t ɣer uẓekka.


Þær eru alltaf að reyna að læra, en geta aldrei komist til þekkingar á sannleikanum. 	 țqellibent daymen ad fehment, lameɛna leɛmeṛ țțawḍent ɣer tmusni n tideț.


Hugsið um það, sem er hið efra, en ekki um það, sem á jörðinni er. 	 Țḥebbiṛet ɣef wayen yellan deg igenwan mačči ɣef wayen yellan di ddunit-agi,


Það er nú mitt ráð, að þér fáið yður mat. Þess þurfið þér, ef þér ætlið að bjargast. En enginn yðar mun einu hári týna af höfði sér." 	 Tura nhiɣ-kkun ihi aț-țeččem iwakken aț-țețțusellkem, ula d yiwen deg-wen ur s-ițṛuḥ wenẓad seg uqeṛṛuy.


Í áheyrn alls lýðsins sagði hann við lærisveina sína: 	 Lɣaci meṛṛa llan smeḥsisen, Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is :


Hann sagði þá við einn þeirra: ,Vinur, ekki gjöri ég þér rangt til, sömdum við ekki um einn denar? 	 Meɛna yerra-yas i yiwen seg sen : Ay amdakkel, acuɣeṛ i k-iɣaḍ lḥal ? Eɛni ur nemsefham ara ɣef lexlaṣ-nwen ad yili tawizeț n lfeṭṭa d ssuma n yiwen wass ?


"Sáðmaður gekk út að sá sæði sínu. Og þá er hann sáði, féll sumt hjá götunni og varð fótum troðið, og fuglar himins átu það upp. 	 Yiwen ufellaḥ iffeɣ ad izreɛ irden. Mi gzerreɛ, kra n iɛeqqayen ɣlin ɣer webrid , țwaṛekḍen yerna ččan-ten yefṛax n igenni.


Hersveitarforinginn sagði: "Fyrir ærið fé keypti ég þennan þegnrétt." En Páll sagði: "Ég er meira að segja með honum fæddur." 	 Amdebbar ameqqran yenna : Nekk aṭas n yedrimen i fkiɣ iwakken ad uɣaleɣ d aṛumani. Bulus yerra-yas : Nekk, seg wasmi i d-luleɣ i rseɣ di lekwaɣeḍ d aṛumani.


Á þeim degi munuð þér skilja, að ég er í föður mínum og þér í mér og ég í yður. 	 Ass-nni aț-țfehmem belli nekk lliɣ di Baba, aț-țeẓrem daɣen belli kunwi tellam deg-i nekk lliɣ deg-wen.


Hinir allir lögðu í sjóðinn af allsnægtum sínum, en hún gaf af skorti sínum, alla björg sína." 	 axaṭer wiyaḍ fkan seg wayen sɛan d zzyada ma d nețțat tefka ciṭṭuḥ-nni s wacu ara tɛic.


Aðveldur aðgangur 	 Addaf ameɣradu


Júdas, þjónn Jesú Krists, bróðir Jakobs, heilsar hinum kölluðu, sem eru elskaðir af Guði föður og varðveittir Jesú Kristi. 	 Nekk Yuda yellan d gma-s n Yeɛqub, aqqedac n Ɛisa Lmasiḥ, i wid i wumi d-issawel Sidi Ṛebbi Baba-tneɣ, yerna ihegga-ten i Ɛisa Lmasiḥ ;


Trúin er fullvissa um það, sem menn vona, sannfæring um þá hluti, sem eigi er auðið að sjá. 	 Liman ɣer Ṛebbi, d lețkal nesɛa belli a ɣ-d-yaweḍ wayen i nețṛaǧu, ɣas ur t-nwala ara s wallen-nneɣ neẓra ț-țideț yella.


En ritningin segir, að allt sé hneppt undir vald syndarinnar, til þess að fyrirheitið veitist þeim, sem trúa, fyrir trú á Jesú Krist. 	 Lameɛna tira iqedsen nnant-ed : ddunit meṛṛa tella seddaw tezmert n ddnub ; iwacu ? Iwakken lemɛahda n Sidi Ṛebbi aț-țețțunefk i yemdanen meṛṛa ɣef ddemma n liman-nsen di Ɛisa Lmasiḥ.


Og hann mun þerra hvert tár af augum þeirra. Og dauðinn mun ekki framar til vera, hvorki harmur né vein né kvöl er framar til. Hið fyrra er farið." 	 A sen-yesfeḍ imeṭṭawen, ur tețțili lmut, ur yețțili leḥzen, ur yețțili umeǧǧed ur yețțili lqeṛḥ axaṭer leḥwayeǧ timezwura ɛeddant ur țɛawadent ara a d-țuɣalent.


En þér eruð Krists og Kristur Guðs. 	 kunwi d ayla n Lmasiḥ, Lmasiḥ d ayla n Sidi Ṛebbi.


En nú kynni einhver að segja: "Hvernig rísa dauðir upp? Hvaða líkama hafa þeir, þegar þeir koma?" 	 Meɛna alebɛaḍ a d-yini : « amek ara d-ḥyun lmegtin ? Amek ara tili lǧețța s wayes ara d-uɣalen ? »


Nú gjörðu systurnar Jesú orðsending: "Herra, sá sem þú elskar, er sjúkur." 	 Yessetma-s ceggɛent ɣer Sidna Ɛisa a s-inin : A Sidi, atan weḥbib-ik yuḍen.


Bræður, það er hjartans ósk mín og bæn til Guðs, að þeir megi hólpnir verða. 	 Ay atmaten, ayen i țmenniɣ deg ul-iw, d leslak n wat Isṛail meṛṛa, acḥal i ssutreɣ di Ṛebbi ɣef ddemma-nsen iwakken ad țțuselken.


og þegar þær stigu inn, fundu þær ekki líkama Drottins Jesú. 	 Mi kecment ɣer daxel, ur ufint ara lǧețța n Sidna Ɛisa ;


Þegar hundraðshöfðinginn heyrði um Jesú, sendi hann til hans öldunga Gyðinga og bað hann koma og bjarga lífi þjóns síns. 	 Mi gesla s Sidna Ɛisa, iceggeɛ ɣuṛ-es kra seg yimeqqranen n wat Isṛail iwakken a d-yas ad isseḥlu aqeddac-is.


og mælti við þá: "Ritað er: Hús mitt á að vera bænahús, en þér hafið gjört það að ræningjabæli." 	 yeqqaṛ-asen : Yura di tira iqedsen : Axxam-iw ad yili d axxam n tẓallit, kunwi terram-t d axxam n imakaren.


En vonin bregst oss ekki, því að kærleika Guðs er úthellt í hjörtum vorum fyrir heilagan anda, sem oss er gefinn. 	 Asirem-agi ulac deg-s lexdeɛ, axaṭer leḥmala n Sidi Ṛebbi teẓẓa deg ulawen-nneɣ s Ṛṛuḥ iqedsen i ɣ-d-yețțunefken ;


Um þessar mundir fæddist Móse og var forkunnar fríður. Þrjá mánuði var hann fóstraður í húsi föður síns. 	 Di lweqt-nni i d-ilul Sidna Musa ; icbeḥ yerna eɛziz ɣer Sidi Ṛebbi. Yețțuṛebba deg wexxam n imawlan-is tlata wagguren s tuffra ;


Vakið því allar stundir og biðjið, svo að þér megið umflýja allt þetta, sem koma á, og standast frammi fyrir Mannssyninum." 	 Ɛiwzet ihi, deɛɛut dayem ɣer Sidi Ṛebbi a wen-d-yefk tazmert ara kkun-imenɛen seg wayen i d-iteddun, s wayes ara tbeddem zdat Mmi-s n bunadem.


Þá getum vér boðað fagnaðarerindið í löndum handan við yður án þess að nota annarra mælistikur eða stæra oss af því, sem þegar er gjört. 	 iwakken mbla ma nɛedda i tlisa n ccɣel-nneɣ , a nbecceṛ daɣen lexbaṛ n lxiṛ i tmura nniḍen, mačči d zzux ara nzuxx s ccɣel i xedmen wiyaḍ. Yura di tira iqedsen :


Þér eruð auðugir í öllu, í trú, í orði og þekkingu, í allri alúð og í elsku yðar sem vér höfum vakið. Þannig skuluð þér og vera auðugir í þessari líknarþjónustu. 	 Am akken i tẓewṛem di kullec, ama di liman neɣ deg wawal, ama di tmusni neɣ di lemḥibba i tesɛam ɣuṛ-nneɣ, ẓewṛet daɣen di temsalt yeɛnan ssadaqa.


Vér höfum séð og vitnum, að faðirinn hefur sent soninn til að vera frelsari heimsins. 	 Nukni s yiman-nneɣ netɛeǧǧeb deg-s, daymi nezmer a d-neched belli Baba-tneɣ Ṛebbi iceggeɛ-ed Mmi-s, i leslak n ddunit.


Hann spyr hana: "Hvað viltu?" Hún segir: "Lát þú þessa tvo syni mína sitja þér við hlið í ríki þínu, annan til hægri handar þér og hinn til vinstri." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : D acu i tebɣiḍ ? Tenna-yas : Di leɛnaya-k a Sidi, efk-asen imukan i sin-agi n warraw-iw di tgelda-inek, iwakken ad qqimen wa ɣer uyeffus-ik, wa ɣer uzelmaḍ-ik.


Og enginn lætur nýtt vín á gamla belgi, því þá sprengir nýja vínið belgina og fer niður, en belgirnir ónýtast. 	 Daɣen yiwen ur ismaray ccṛab ajdid ɣer yiyeddiden iqdimen , neɣ m'ulac ccṛab-nni ajdid ad icerreg iyeddiden nni ; ur d-ițɣimi ccṛab ur d-țɣimin iyeddiden.


Standið upp, förum! Í nánd er sá, er mig svíkur." 	 Dɣa yenna-yasen : Ekkret fell-awen, ataya iteddu-d win i yi-izzenzen !


En svo að sama komi á móti, - ég tala eins og við börn mín -, þá látið þér líka verða rúmgott hjá yður. 	 ?meslayeɣ-awen-d am akken d arraw-iw i tellam : xedmet am nukni, swesɛet ulawen-nwen ula d kunwi !


Og enda þótt blóði mínu verði úthellt við fórnarþjónustu mína, þegar ég ber trú yðar fram fyrir Guð, þá gleðst ég og samgleðst yður öllum. 	 ?as akken ad țțusebbleɣ d asfel ara yernun ɣef wesfel n liman-nwen yețțunefken d lweɛda i Sidi Ṛebbi, d ayen i yi isfeṛḥen yerna feṛḥeɣ yid-wen meṛṛa .


Því svo stendur í Ritningunni: Sjá, ég set hornstein í Síon, valinn og dýrmætan. Sá sem trúir á hann mun alls eigi verða til skammar. 	 Axaṭer atan wayen yuran di tira iqedsen : Xtaṛeɣ-ed azṛu+ yesɛan azal d ameqqran+ , sserseɣ-t deg udrar n Siyun,+ d nețța i geṭṭfen lebni,+ win ara yamnen yis ur ineddem ara.+


Því að ekki munt þú skilja sálu mína eftir í helju og eigi láta þinn heilaga verða rotnun að bráð. 	 axaṭer ur iyi-tețțaǧǧaḍ ara di laxeṛt,ur tețțaǧaḍ ara win i k-iḍuɛen ad yerku deg uẓekka.


Ég segi yður: Þannig verður fögnuður með englum Guðs yfir einum syndara, sem gjörir iðrun." 	 S wakka a wen-d-iniɣ : yețțili lfeṛḥ d ameqqran ɣer lmalayekkat ɣef yiwen umednub i d-yuɣalen ɣer webrid.


En þegar allt hefur verið lagt undir hann, þá mun og sonurinn sjálfur leggja sig undir þann, er lagði alla hluti undir hann, til þess að Guð sé allt í öllu. 	 M'ara yuɣal kullec ger ifassen n Lmasiḥ, imiren nețța yellan d mmi-s, ad yuɣal seddaw n lḥekma n win i s-d-yefkan kullec ; iwakken Sidi Ṛebbi ad yeḥkem ɣef kullec.


til þess að trú yðar væri eigi byggð á vísdómi manna, heldur á krafti Guðs. 	 Akka, liman-nwen ur yețrus ara ɣef tmusni n yemdanen, meɛna ɣef tezmert n Sidi Ṛebbi.


Höfðingi nokkur spurði hann: "Góði meistari, hvað á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?" 	 Yiwen umeṛkanti isteqsa Sidna Ɛisa yenna-yas : Ay argaz n lɛali, d acu i yi ilaqen a t-xedmeɣ iwakken ad sɛuɣ tudert n dayem ?


Og ef eyrað segði: "Fyrst ég er ekki auga, heyri ég ekki líkamanum til," þá er það ekki þar fyrir líkamanum óháð. 	 Ma yella yenna-d umeẓẓuɣ : nekk mačči ț-țiṭ, ur țekkiɣ ara di lǧețța, eɛni ț-țideț m'ur yelli ara ț-țiṭ ur ițekka ara ula d nețța di lǧețța ?


Ég þakka Guði fyrir, að ég hef engan yðar skírt nema Krispus og Gajus, 	 Ad ḥemmdeɣ Ṛebbi imi ur sɣeḍseɣ ula d yiwen deg-wen anagar Krisbus d Gayus.


Blindu leiðtogar, þér síið mýfluguna, en svelgið úlfaldann! 	 Ay iderɣalen iteṭṭfen afus i wiyaḍ ! Tețṣeffim tissit-nwen ɣef yizi, tesseblaɛem alɣem.


Vér höfum mikinn prest yfir húsi Guðs. 	 Nesɛa lmuqeddem ameqqran yellan d aqeṛṛuy ɣef wexxam n Sidi Ṛebbi.


Þá segir Jesús við hann: "Sæll ert þú, Símon Jónasson! Hold og blóð hefur ekki opinberað þér þetta, heldur faðir minn á himnum. 	 Yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : Amarezg-ik, a Buṭrus a mmi-s n Yunes, axaṭer mačči s tmusni-inek i tfehmeḍ ayagi, meɛna d Baba Ṛebbi yellan deg igenwan i k-t-id-isbegnen.


En hirðarnir flýðu og sögðu tíðindin í borginni og sveitinni. Menn fóru þá að sjá, hvað gjörst hafði, 	 Wid ikessen ilfan-nni rewlen, ssawḍen lexbaṛ ɣer temdint akk-d tudrin dɣa lɣaci ṛuḥen-d ad walin ayen yedṛan.


Þeir hlutuðu um þá, og kom upp hlutur Mattíasar. Var hann tekinn í tölu postulanna með þeim ellefu. 	 Gren tasɣaṛt, tṣaḥ-ed i Matyas ; dɣa rnan-t-id ɣer ḥdac-nni n ṛṛusul.


En fyrst Drottinn dæmir oss, þá er hann að aga oss til þess að vér verðum ekki dæmdir sekir ásamt heiminum. 	 S wakka m'ara ɣ-iɛaqeb Sidi Ṛebbi, yețṛebbi-yaɣ iwakken ur aɣ yețḥasab ara d wat n ddunit.


Guð sendi ekki soninn í heiminn til að dæma heiminn, heldur að heimurinn skyldi frelsast fyrir hann. 	 Sidi Ṛebbi ur d-iceggeɛ ara Mmi-s ɣer ddunit iwakken ad iḥaseb imdanen meɛna iwakken a ten-isellek.


"Þegar einhver býður þér til brúðkaups, þá set þig ekki í hefðarsæti. Svo getur farið, að manni þér fremri að virðingu sé boðið, 	 M'ara k-id-yeɛreḍ yiwen ɣer tmeɣṛa, ɣurek ur țțaṭṭaf ara amkan amezwaru ! Axaṭer yezmer ad yili yiwen ger inebgawen yesɛan leqdeṛ akteṛ-ik ,


Lampaljós skal eigi framar í þér lýsa og raust brúðguma og brúðar skal eigi framar heyrast í þér. Kaupmenn þínir voru höfðingjar jarðarinnar, af því að allar þjóðir leiddust í villu af töfrum þínum. 	 Ur tețțuɣal a d-tban deg-em tafat, ur nețțuɣal a nsel i taɣect n yesli ț-țeslit. Aț-țwaɛaqbeḍ a tamdint n Babilun imi imestujaṛ-im, d nutni i gellan d imeqqranen di ddunit ; leǧnas meṛṛa țwaxedɛen s ssḥur i txeddmeḍ ;


Að svo mæltu skyrpti hann á jörðina, gjörði leðju úr munnvatninu, strauk leðju á augu hans 	 Mi d-yenna imeslayen-agi, Sidna Ɛisa yessusef ɣer lqaɛa, yexleḍ akal s tsusaf-is, yeḍla-t ɣef wallen n uderɣal-nni,


Og þeir spurðu hann: "Hví segja fræðimennirnir, að Elía eigi fyrst að koma?" 	 Inelmaden steqsan-t nnan-as : Acuɣer lɛulama n ccariɛa qqaṛen-d : ilaq a d-yas uqbel Sidna Ilyas ?


Eftir þetta kvaddi Drottinn til aðra, sjötíu og tvo að tölu, og sendi þá á undan sér, tvo og tvo, í hverja þá borg og stað, sem hann ætlaði sjálfur að koma til. 	 Syenna, Sidna Ɛisa yextaṛ-ed tnin usebɛin yinelmaden nniḍen, iceggeɛ-iten sin sin ad ṛuḥen ɣer mkul taddart d mkul amkan anda ilaq ad iṛuḥ ula d nețța.


En Kaífas var sá sem gefið hafði Gyðingum það ráð, að betra væri, að einn maður dæi fyrir lýðinn. 	 Kayef d win akken i sen-yennan i wat Isṛail : « Axiṛ ad immet yiwen kan ɣef lumma.»


Hann mun þá svara þeim: ,Sannlega segi ég yður: Það allt sem þér gjörðuð ekki einum hinna minnstu bræðra minna, það hafið þér ekki heldur gjört mér.' 	 Nețța a sen-d-yerr : A wen-iniɣ tideț : yal tikkelt i deg ur texdimem ara ayagi i yiwen seg imecṭuḥen-agi, i nekk iwumi ur t-texdimem ara.


Lífið er meira en fæðan og líkaminn meira en klæðin. 	 Axaṭer tudert-nwen tugar lqut, lǧețța-nwen tugar llebsa.


Næsta dag hugðist Jesús fara til Galíleu. Hann hitti þá Filippus og sagði við hann: "Fylg þú mér!" 	 Azekka-nni, Sidna Ɛisa yeqsed ad iṛuḥ ɣer tmurt n Jlili. Deg ubrid yemmuger-ed Filibus, yenna-yas : Ddu-d yid-i !


Því að Guðs ríki er ekki fólgið í orðum, heldur í krafti. 	 Axaṭer tazmert n tgeldit n Sidi Ṛebbi mačči d imeslayen kan ara ț-id-isbeggnen, meɛna d lecɣal.


eins og hann talaði fyrir munn sinna heilögu spámanna frá öndverðu, 	 am akken i t-id-ixebbeṛ Sidi Ṛebbi si zzman iɛeddan, seg yimi n lenbiya iqedsen :


eins og ritað er: Sjá ég set í Síon ásteytingarstein og hrösunarhellu. Sérhver, sem á hann trúir, mun ekki verða til skammar. 	 Am akken yura di tektabt iqedsen : Atan ad sserseɣ ɣef wedrar n Siyun adɣaɣ, d adɣaɣ i ɣef yekkat wugur, d azṛu yesseɣlayen, meɛna win yumnen yis weṛǧin ad yenneḥcam.


Ég þekki verkin þín. Sjá, ég hef látið dyr standa opnar fyrir þér, sem enginn getur lokað. Þú hefur lítinn mátt, en hefur varðveitt orð mitt og ekki afneitað nafni mínu. 	 Ssneɣ lecɣal-ik, atan ldiɣ tawwurt zdat-ek, ulac win izemren a ț-țiɣleq, axaṭer ẓriɣ tḥerzeḍ awal-iw ur tenkiṛeḍ ara isem-iw, ɣas akken lḥekma-inek ț-țamecṭuḥt ;


Ég vil, að karlmenn biðjist hvarvetna fyrir, með upplyftum heilögum höndum, án reiði og þrætu. 	 Bɣiɣ ihi ad ilin di mkul amkan yergazen ireffden ifassen ɣer Ṛebbi s wul yeṣfan, mbla lɣecc d yir axemmem.


Framgöngum sómasamlega eins og á degi, ekki í ofáti né ofdrykkju, ekki í saurlífi né svalli, ekki í þrætu né öfund. 	 A nelḥu ɛinani s tezdeg akk-d ṣṣfa, di tafat n wass ; xḍut i ssikṛan d ccehwat, i leɛdez d lexdayem icemten, i čaqlalat ț-țismin.


Vér erum vottar alls þess, er hann gjörði, bæði í landi Gyðinga og í Jerúsalem. Og hann hengdu þeir upp á tré og tóku af lífi. 	 Aql-aɣ d inigan n wayen akk i gexdem di tmurt n wat Isṛail ț-țemdint n Lquds anda i t-nɣan mi t-semmṛen ɣef wumidag,


Ef ég vinn ekki verk föður míns, trúið mér þá ekki, 	 Lemmer ur xeddmeɣ ara lecɣal n Baba tili ur teḥwaǧem ara aț țamnem yis-i.


sátu þar svo og gættu hans. 	 Imiren qqimen a t-ɛassen,


Því að í þessu birtist elskan til Guðs, að vér höldum hans boðorð. Og boðorð hans eru ekki þung, 	 Axaṭer ma nḥemmel Sidi Ṛebbi ilaq a neḥrez lumuṛat-is ; lumuṛat-is ur ẓẓayit ara,


Þér skuluð ekki heldur láta kalla yður leiðtoga, því einn er leiðtogi yðar, Kristur. 	 Ur qebblet ara aț-țețțusemmim : « imeqqranen » axaṭer anagar yiwen i d ameqqran : d Lmasiḥ !


[Ef þér fyrirgefið ekki, mun faðir yðar á himnum ekki heldur fyrirgefa misgjörðir yðar.]" 	 eɛna ma yella ur tețsemmiḥem ara i wiyaḍ, baba-twen yellan deg igenwan ur wen-ițsemmiḥ ara ddnubat-nwen daɣen i kunwi. ]


Sannlega, sannlega segi ég þér: Vér tölum um það, sem vér þekkjum, og vitnum um það, sem vér höfum séð, en þér takið ekki á móti vitnisburði vorum. 	 A k- iniɣ tideț: neqqaṛ-ed ayen kan i nessen, nețcehhid-ed s wayen i nwala, lameɛna kunwi ur teqbilem ara cchada-nneɣ.


Og musteri Guðs opnaðist, það sem á himni er, og sáttmálsörk hans birtist í musteri hans. Og eldingar komu og dunur og þrumur og landskjálfti og hagl mikið. 	 Lǧameɛ iqedsen n Sidi Ṛebbi yellan deg igenwan yeldi-d, dɣa iban-ed zdaxel-is usenduq n leɛqed. Tebṛeq, terɛeḍ, nesla i tuɣac, tezlez lqaɛa, yeɣli-d webruri.


Allt hefur hann lagt undir fætur honum og gefið hann kirkjunni sem höfuðið yfir öllu. 	 Sidi Ṛebbi yerra kullec seddaw iḍaṛṛen n Lmasiḥ, yerra-t daɣen d aqeṛṛuy n tejmaɛt n imasiḥiyen


Eins og Sódóma og Gómorra og borgirnar umhverfis þær, sem drýgt höfðu saurlifnað á líkan hátt og þeir og stunduðu óleyfilegar lystisemdir, þær liggja fyrir sem dæmi, líðandi hegningu eilífs elds. 	 Akken daɣen i tedṛa d imezdaɣ n temdinin n Sudum d Gumuṛ akk-d tudrin i sent-id-yezzin, ixeddmen anagar ticmatin d zzna, qqiment-ed d lemtel mi tent-yessenger Sidi Ṛebbi s tmes yecban times n ǧahennama ;


Kerfistól 	 Ifecka n unagraw


Og enn vitna ég fyrir hverjum manni, sem lætur umskerast: Hann er skyldur til að halda allt lögmálið. 	 Yerna ad ɛawdeɣ a d-iniɣ i yal argaz i gḍehṛen, belli ilzem ad ixdem ayen akk i d-tenna ccariɛa.


En kirkjan er líkami hans og fyllist af honum, sem sjálfur fyllir allt í öllu. 	 yellan d lǧețța n Lmasiḥ ; deg-s i gețțili yerna d nețța i d kullec di ddunit meṛṛa.


Mér varð ljóst, að hann hefur ekkert það framið, er dauða sé vert, en sjálfur skaut hann máli sínu til hans hátignar, og þá ákvað ég að senda hann þangað. 	 Ma d nekk, idheṛ-iyi-d lḥal ur ixdim ula d acemma yuklalen lmut ; imi nețța s yiman-is yerẓa ccṛeɛ ɣer Qayṣer, qebleɣ a s-t-ceggɛeɣ.


Leví bjó honum veislu mikla í húsi sínu, og þar sat að borði með þeim mikill fjöldi tollheimtumanna og annarra. 	 Lewwi yeɛṛeḍ Sidna Ɛisa ɣer wexxam-is, ihegga-yas imensi. Aṭas n yimekkasen d yemdanen nniḍen i geqqimen yid-sen ad ččen.


Þeir vörpuðu grunnsökku, og reyndist dýpið tuttugu faðmar. Aftur vörpuðu þeir grunnsökku litlu síðar, og reyndist dýpið þá fimmtán faðmar. 	 Ktalen lqaɛ n lebḥeṛ s wemrar, ufan llant


því að úr skorti mínum bættu bræðurnir, er komu frá Makedóníu. Og í öllu varaðist ég að verða yður til þyngsla og mun varast. 	 Asmi lliɣ ɣuṛ-wen, ɣas akken xuṣṣeɣ ur lliɣ ț-țaɛkumt ɣef yiwen, axaṭer atmaten i d-yusan si tmurt n Masidunya fkan-iyi-d ayen akk i ḥwaǧeɣ. Di yal lḥaǧa, ḥudreɣ iman-iw iwakken ur țțiliɣ ara ț-țaɛekkumt fell-awen, yerna mazal ad ḥadreɣ iman-iw.


Nokkrar hafa þegar horfið frá til fylgis við Satan. 	 Axaṭer llant seg-sent tid i geffɣen i webrid n Ṛebbi tebɛent abrid n Cciṭan.


En þetta segi ég: Sá sem sáir sparlega mun og sparlega uppskera, og sá sem sáir ríflega mun og ríflega uppskera. 	 Ilaq aț-țeẓrem belli win i gzerɛen cwiṭ a d-imger cwiṭ ; ma d win izerɛen aṭas, a d-imger aṭas.


Konungar jarðarinnar hafa drýgt saurlifnað með henni, og þeir, sem á jörðinni búa, hafa orðið drukknir af saurlifnaðar víni hennar." 	 Yid-es i zennun igelliden n ddunit, ɣef ddemma-s i ffɣen imezdaɣ n ddunit seg ubrid n Sidi Ṛebbi.


Þrisvar hef ég beðið Drottin þess að láta hann fara frá mér. 	 Tlata iberdan i dɛiɣ ɣer Sidi Ṛebbi iwakken ad issebɛed fell-i lmeḥna-agi,


Eins og var á dögum Nóa, svo mun og verða á dögum Mannssonarins: 	 D ayen yedṛan di zzman n Nuḥ ara yedṛun deg ussan n tuɣalin n Mmi-s n bunadem.


Ég þakka Guði mínum í hvert skipti, sem ég hugsa til yðar, 	 ?ḥemmideɣ țcekkiṛeɣ Sidi Ṛebbi mkul tikkelt m'ara kkun-id-mmektiɣ.


Því að þessi sonur minn var dauður og er lifnaður aftur. Hann var týndur og er fundinn.' Tóku menn nú að gjöra sér glaðan dag. 	 axaṭer mmi-nni i ḥesbeɣ yemmut yuɣal-ed idder, yella yeɛṛeq tura iban-ed ». Dɣa bdan tameɣṛa.


Og Jesaja er svo djarfmáll að segja: "Ég hef látið þá finna mig, sem leituðu mín ekki. Ég er orðinn augljós þeim, sem spurðu ekki að mér." 	 Nnbi Iceɛya yessaweḍ armi genna : Ufan-iyi wid ur nennuda ara fell-i, sbeggneɣ-d iman-iw i wid ur nqelleb ara ad iyi-ssinen.


Og er hann kom inn í þorp nokkurt, mættu honum tíu menn líkþráir. Þeir stóðu álengdar, 	 Mi gekcem ɣer yiwet n taddart, mmugren t-id ɛecṛa imuḍan ihelken lbeṛs, bedden mebɛid


Þá er mjög var áliðið dags, komu lærisveinar hans að máli við hann og sögðu: "Hér er engin mannabyggð og langt á daginn liðið. 	 Mi qṛib ad yeɣli wass, usan-d inelmaden-is nnan-as : Amkan-agi yexla yerna iṛuḥ lḥal,


börn mín, sem ég að nýju el með harmkvælum, þangað til Kristur er myndaður í yður! 	 Ay arraw-iw, aql-i nɛețțabeɣ tura daɣen ɣef ddemma-nwen am tmeṭṭut yeṭṭfen addud, alamma iban-ed Lmasiḥ deg-wen.


Þá sagði Jesús við hann: "Þér trúið ekki, nema þér sjáið tákn og stórmerki." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : M'ur twalam ara licaṛat d lbeṛhanat ur tețțamnem ara ?


Takið umfram allt skjöld trúarinnar, sem þér getið slökkt með öll hin eldlegu skeyti hins vonda. 	 Di yal taswiɛt, sɛut liman am tseddarit s wayes ara tizmirem aț-țsensem isufa n tmes n Cciṭan ;


Og þeir neyttu allir og urðu mettir. 	 ?čan akk armi ṛwan,


og vorar tólf kynkvíslir vona að öðlast með því að dýrka Guð án afláts nótt sem dag. Fyrir þessa von er ég nú ákærður, konungur, og það af Gyðingum. 	 Tnac leɛṛac-nneɣ i gɛebden Ṛebbi am yiḍ am ass, țṛaǧun a d-taweḍ lemɛahda-agi i ssaramen. Ɣef wusirem-agi i ccetkan wat Isṛail fell-i.


Höfum vér ekki rétt til að eta og drekka? 	 Eɛni ur aɣ-d-iṣaḥ ara a nečč, a nsew nukni s imceggɛen n Lmasiḥ ?


Stefán var fullur af náð og krafti og gjörði undur og tákn mikil meðal fólksins. 	 Stifan yeččuṛen d ṛṛeḥma ț-țezmert n Sidi Ṛebbi, ixeddem lbeṛhanat d leɛǧayeb timeqqranin ger lɣaci.


Því að enda þótt til séu svo nefndir guðir, hvort heldur er á himni eða á jörðu, - enda eru margir guðir og margir herrar -, 	 Ɣas qqaṛen aṭas n iṛebbiten i gellan ama deg igenni ama di lqaɛa, ( axaṭer ț-țideț ! Ɣuṛ-sen aṭas n iṛebbiten akk-d ssadaț i gellan)


Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, þá verður hungur og landskjálftar á ýmsum stöðum. 	 Agdud ad yennaɣ d wayeḍ, tagelda aț-țeẓdem ɣef tayeḍ, a d-yili laẓ d zzelzlat deg waṭas n imukan.


Hann einn hefur ódauðleika, hann býr í ljósi, sem enginn fær til komist, hann sem enginn maður leit né litið getur. Honum sé heiður og eilífur máttur. Amen. 	 win yeddren i dayem, i gellan di tafat ur yezmir yiwen aț-țyaweḍ, ulac win i t-iwalan neɣ i gzemren a t-iwali. I nețța tamanegt ț-țezmert i dayem ! Amin.


Og sá, sem við mig talaði, hélt á kvarða, gullstaf, til að mæla borgina og hlið hennar og múr hennar. 	 Win akken i yi-d-ițmeslayen yeṭṭef aɣanim n ddheb iwakken ad yektil tamdint, tiwwura-ines d leswaṛ-is.


Eitt sinn, er vér gengum til bænastaðarins, mætti oss ambátt nokkur, sem hafði spásagnaranda og aflaði húsbændum sínum mikils gróða með því að spá. 	 Yiwen wass mi nteddu ɣer wemkan-nni n tẓallit, temmuger-aɣ-d yiwet n tqeddact ițwamelken, ț- țaderwict, tețțawi-d aṭas n lfayda i yemɛellmen i ɣef txeddem.


Ef blóð hafra og nauta og askan af kvígu, stráð á menn, er óhreinir hafa gjörst, helgar til ytri hreinleika, 	 Axaṭer ma yella idammen n iɛejmiyen d iqelwacen akk-d yiɣed n tgenduzt yeṛɣan d asfel țṣeffin lǧețța n wid idenben m'ara ten ṛuccen yis-sen,


Ef þér fyrirgefið einhverjum syndirnar, eru þær fyrirgefnar. Ef þér synjið einhverjum fyrirgefningar, er þeim synjað." 	 Wid iwumi ara tsemḥem ddnubat a sen țwasemḥen, ma d wid iwumi ur tețsemmiḥem ara ddnubat-nsen ad qqimen i yirawen-nsen.


Trúarbænin mun gjöra hinn sjúka heilan, og Drottinn mun reisa hann á fætur. Þær syndir, sem hann kann að hafa drýgt, munu honum verða fyrirgefnar. 	 ma yella dɛan ɣer Sidi Ṛebbi s liman, țeklen fell-as, amuḍin-nni ad yețțusellek ; Sidi Ṛebbi a t-yesseḥlu yerna a s-isemmeḥ ddnubat-is.


"Hjarta yðar skelfist ekki. Trúið á Guð og trúið á mig. 	 -- Kkset anezgum seg ulawen nwen. Amnet s Ṛebbi, amnet daɣen yis-i.


Hann sagði þeim einnig líkingu: "Enginn rífur bót af nýju fati og lætur á gamalt fat, því að bæði rífur hann þá nýja fatið og bótin af því hæfir ekki hinu gamla. 	 Yerna-yasen-d lemtel-agi : Yiwen ur d-itekkes tafaweț si llebsa tajdiṭ iwakken a ț-ixiḍ ɣef llebsa taqdimt , neɣ m'ulac llebsa-nni tajdiṭ aț-țcerreg ; tafaweț-nni tajdiṭ ur d-țezgay ara ɣef llebsa-nni taqdimt.


Og ekki er það undur, því að Satan sjálfur tekur á sig ljósengilsmynd. 	 Annect-a mačči d ayen issewhamen, imi ula d Cciṭan yezmer ad yerr iman-is d lmelk yețfeǧǧiǧen am tafat.


og að vér mættum frelsast frá spilltum og vondum mönnum. Því að ekki er trúin allra. 	 Dɛut daɣen iwakken a ɣ-isellek si ger ifassen n yemcumen i ɣ-ibɣan cceṛ, axaṭer llan wid ur nețțamen ara.


Jesús spyr hann: "Trúir þú, af því að ég sagði við þig: ,Ég sá þig undir fíkjutrénu'? Þú munt sjá það, sem þessu er meira." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tumneḍ imi i k-d-nniɣ walaɣ k-in seddaw n tneqleț ; sya ɣer zdat aț-țeẓred ayen yugaren annect-a !


En þeir, sem á hlýddu, spurðu: "Hver getur þá orðið hólpinn?" 	 Wid i s-yeslan, nnan-as : Anwa i gzemren ad ițțusellek ?


Þá er hann sté í bátinn, bað sá, er haldinn hafði verið, að fá að vera með honum. 	 Akken iteddu Sidna Ɛisa ad yali ɣef teflukt, win akken yellan yețwazdeɣ yețḥellil deg-s yeqqaṛ-as : Di leɛnaya-k eǧǧ-iyi ad dduɣ yid-ek.


Þegar Jesús kom, varð hann þess vís, að Lasarus hafði verið fjóra daga í gröfinni. 	 Mi qṛib ad yaweḍ ɣer dinna, Sidna Ɛisa yesla belli ṛebɛa wussan aya segmi i meḍlen Laɛẓar.


Nú sér Jesús, að mannfjöldi þyrpist að. Þá hastar hann á óhreina andann og segir: "Þú dumbi, daufi andi, ég býð þér, far út af honum, og kom aldrei framar í hann." 	 Sidna Ɛisa mi gwala lɣaci uzzlen-d ɣuṛ-sen, yumeṛ i uṛuḥani-nni, yenna-yas : Ay aṛuḥani ! yesgugumen yesɛuẓẓugen, effeɣ seg weqcic-agi ur țɛawad ara aț-țkecmeḍ deg-s !


Þá sagði ég: ,Hvað á ég að gjöra, herra?' En Drottinn sagði við mig: ,Rís upp og far til Damaskus. Þar mun þér verða sagt allt, sem þér er ætlað að gjöra.' 	 Sidna Ɛisa yenna-yi-d : Ekker, ṛuḥ ɣer Dimecq, dinna ara k-d-inin ayen akk ilaqen a t-txedmeḍ.


Allir neyttu hinnar sömu andlegu fæðu 	 ččan meṛṛa seg yiwen lqut n Sidi Ṛebbi,


Ætli nokkur af höfðingjunum hafi farið að trúa á hann, eða þá af faríseum? 	 Teẓram yiwen si lecyux-nneɣ, neɣ seg ifariziyen i gumnen yis ?


Hann boðaði Guðs ríki og fræddi um Drottin Jesú Krist með allri djörfung, tálmunarlaust. 	 Yețbecciṛ tageldit n Ṛebbi s tlelli, isselmad-asen ayen akk yeɛnan Sidna Ɛisa Lmasiḥ, ulac win i t-iḥebsen.


Kvartið ekki hver yfir öðrum, bræður, svo að þér verðið ekki dæmdir. Dómarinn stendur fyrir dyrum. 	 Ur țemcetkayet ara wway gar-awen iwakken ur kkun-ițḥasab ara Sidi Ṛebbi ; axaṭer Bab n lḥisab, ibedd-ed ɣer tewwurt !


Og þetta er vitnisburðurinn, að Guð hefur gefið oss eilíft líf og þetta líf er í syni hans. 	 Cchada-yagi ț-țudert n dayem i ɣ-d-yefka Sidi Ṛebbi, tudert-agi di Mmi-s i tella.


Allt þetta er þó ætlað til að eyðast við notkunina! - mannaboðorð og mannalærdómar! 	 Lumuṛat-agi meṛṛa i nxeddem d ayen ara yefnun, d leqwanen d uselmed n yemdanen ;


En meðan þau voru þar, kom sá tími, er hún skyldi verða léttari. 	 Mi ten-yuɣ lḥal dinna, yewweḍ-d lweqt i deg ara terbu ( tarew ) Meryem.


Mennirnir fóru til hans og sögðu: "Jóhannes skírari sendi okkur til þín og spyr: ,Ert þú sá sem koma skal, eða eigum vér að vænta annars?'" 	 Ewwḍen ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : Iceggeɛ-aɣ-ed ɣuṛ-ek Yeḥya aɣeṭṭas iwakken a k-nesteqsi ma d kečč i d win akken ara d-yasen neɣ ilaq a neṛǧu wayeḍ.


og síðan verið ekkja fram á áttatíu og fjögra ára aldur. Hún vék eigi úr helgidóminum, en þjónaði Guði nótt og dag með föstum og bænahaldi. 	 dɣa teǧǧel. Di leɛmeṛ-is ṛebɛa utmanyin n yiseggasen. Am yiḍ am ass ur teṭṭixiṛ si lǧameɛ iqedsen, tɛebbed Sidi Ṛebbi, tețțuẓum, tețẓalla.


Hefði Jósúa leitt þá til hvíldar, þá hefði Guð ekki síðar meir talað um annan dag. 	 Lemmer nnbi Yacuɛa yessaweḍ lejdud-nneɣ ɣer wemkan n westeɛfu, tili Sidi Ṛebbi ur d-yețmeslay ara ɣef wass nniḍen n westeɛfu.


En helgið Krist sem Drottin í hjörtum yðar. Verið ætíð reiðubúnir að svara hverjum manni sem krefst raka hjá yður fyrir voninni, sem í yður er. 	 Ɛuzzet deg ulawen-nwen Lmasiḥ yellan d Ssid-nwen. Ilit dayem twejdem aț-țǧawbem s leɛqel d leqdeṛ i kra n wid i kkun-id-isteqsan ɣef wusirem nwen di Sidi Ṛebbi, iwakken ad ithedden wul-nwen ;


En hví kallið þér mig herra, herra, og gjörið ekki það, sem ég segi? 	 Acuɣer i yi-d-tessawalem « A Sidi, a Sidi », ur txeddmem ara ayen i wen-d-qqaṛeɣ ?


En konan flýði út á eyðimörkina, þar sem Guð hefur búið henni stað og þar sem séð verður fyrir þörfum hennar í eitt þúsund og tvö hundruð og sextíu daga. 	 Tameṭṭut-nni terwel ɣer lexla anda i s-ihegga Sidi Ṛebbi amkan iwakken aț-țečč azal n walef umitin usețțin n wussan.


En áður en langt leið, skall á af landi ofan fárviðri, hinn illræmdi landnyrðingur. 	 Lameɛna ur tɛeṭṭel ara tekker-ed yiwet n tbuciḍant iwumi qqaṛen Erakilun i d-ikkan seg idurar n tegzirt-nni.


Vei þeim sem þungaðar eru eða börn hafa á brjósti á þeim dögum. 	 A tawaɣit n tilawin ara yilin s tadist akk-d țid ara yessuṭuḍen deg ussan-nni !


Þegar ákærendurnir komu fram, báru þeir ekki á hann sakir fyrir nein þau illræði, sem ég hafði búist við, 	 wid iccetkan fell-as ur d-nnin acemma seg wayen țrajuɣ a t-id-inin.


En daginn, sem Lot fór úr Sódómu, rigndi eldi og brennisteini af himni og tortímdi öllum. 	 asmi d-yeffeɣ Luṭ si temdint n ?udum, teɣli-d seg igenni tmes d ukebri i ten-isnegren akk.


Ef nokkur heyrir orð mín og gætir þeirra ekki, þá dæmi ég hann ekki. Ég er ekki kominn til að dæma heiminn, heldur til að frelsa heiminn. 	 Win yeslan i wawal-iw ur nexdim ara ayen i d-nniɣ mačči d nekk ara t-iḥasben, axaṭer ur d-usiɣ ara akken ad ḥasbeɣ ddunit, meɛna usiɣ-ed a ț-sellkeɣ.


Það sem ég sagði yður við aðra komu mína, það segi ég yður nú aftur fjarstaddur, bæði þeim, sem hafa brotlegir orðið, og öðrum: Næsta sinn, sem ég kem, mun ég ekki hlífa neinum, 	 Asmi i n-usiɣ ɣuṛ-wen tikkelt tis snat nniɣ-awen-t-id, tura daɣen ɣas ur lliɣ ara yid-wen, a t-id-ɛiwdeɣ ama i wid-nni yeɣlin di ddnub deg wayen iɛeddan, ama i wiyaḍ : asm'ara n-aseɣ ɣuṛ-wen ur țqileɣ ula d yiwen,


Hann mun þá sýna ykkur loftsal mikinn, búinn hægindum. Hafið þar viðbúnað." 	 A wen-d-isken yiwet n tɣuṛfeț tameqqrant iwejden, dinna ara theggim imensi n Tfaska.


Því að öllum oss ber að birtast fyrir dómstóli Krists, til þess að sérhver fái það endurgoldið, sem hann hefur aðhafst í líkamanum, hvort sem það er gott eða illt. 	 Axaṭer a nɛeddi meṛṛa di ccṛeɛ n Lmasiḥ, iwakken mkul yiwen ad ițțuḥaseb ɣef lxiṛ neɣ cceṛ i gexdem asmi yella di ddunit.


Sá sem trúir á Guðs son hefur vitnisburðinn í sjálfum sér. Sá sem ekki trúir Guði hefur gjört hann að lygara, af því að hann hefur ekki trúað á þann vitnisburð, sem Guð hefur vitnað um son sinn. 	 Win yumnen s Mmi-s n Ṛebbi, yesɛa țbut deg wul-is, ma d win ur numin ara, yerra Sidi Ṛebbi d akeddab imi ur yumin ara s wayen i d-iched Ṛebbi ɣef Mmi-s.


Og þegar í stað létu þeir eftir netin og fylgdu honum. 	 Imiren kan, ǧǧan icebbaken nsen, ddan yid-es.


Þá Pétur og félaga hans sótti mjög svefn, en nú vöknuðu þeir og sáu dýrð hans og mennina tvo, er stóðu hjá honum. 	 Buṭrus d yimdukkal-is yewwi ten yiḍes. Mi d-endekwalen, walan tamanegt n Sidna Ɛisa akk-d wid yellan yid-es.


Þegar prestdómurinn breytist, þá verður og breyting á lögmálinu. 	 Ma yella ccɣel i xeddmen lmuqeddmin n at Lewwi yuɣal di rrif, ihi ula d ccariɛa aț-țuɣal di rrif.


Jesús var að kenna á hvíldardegi í samkundu einni. 	 Sidna Ɛisa yesselmad deg yiwen n lǧameɛ deg wass n westeɛfu.


En ég vona að sjá þig bráðum og munum við þá talast við munnlega. Friður sé með þér. Vinirnir biðja að heilsa þér. Heilsa þú vinunum hverjum fyrir sig. 	 Ssarameɣ qṛib a nemẓer iwakken a nehḍer.


En Jesús kallaði þá til sín og mælti: "Þér vitið, að þeir, sem teljast ráða fyrir þjóðum, drottna yfir þeim, og höfðingjar þeirra láta menn kenna á valdi sínu. 	 Sidna Ɛisa yessawel asen yenna-yasen : Twalam ayen iḍeṛṛun di ddunit : wid nețwali d igelliden akk-d d imeqqranen n yegduden țqehhiṛen lɣaci-nsen yerna ḥekkmen fell-asen s ẓẓur !


Þegar þeir nálgast Jerúsalem og koma til Betfage og Betaníu við Olíufjallið, sendir hann tvo lærisveina sína 	 Mi qṛib ad awḍen ɣer temdint n Lquds, zdat n tuddar n Bitfaji akk-d Bitanya ɣer tama n yiɣil n uzemmur, Sidna Ɛisa iceggeɛ sin seg inelmaden-is


En þér hafið óvirt hinn fátæka. Eru það þó ekki hinir ríku, sem undiroka yður og draga yður fyrir dómstóla? 	 Ma d kunwi tḥeqṛem igellil ! Tqudṛem imeṛkantiyen, wid i kkun yeṭṭalamen i kkun-yeẓẓuɣuṛen ɣer yexxamen n ccṛeɛ.


Heilsið Fílólógusi og Júlíu, Nerevs og systur hans og Ólympasi og öllum heilögum, sem með þeim eru. 	 ?sellimet ɣef Filulugus akk-d Julya, Niryus akk-d weltma-s, Ulimbas akk-d wid yumnen s Lmasiḥ yellan yid-sen.


Ef menn eru eitt sinn orðnir upplýstir og hafa smakkað hina himnesku gjöf, fengið hlutdeild í heilögum anda 	 Ma d wid i d-yusan ɣer tafat, i gessefhem Ṛṛuḥ iqedsen, i gɛerḍen lbaṛakat n Ṛebbi,


Alla þá, sem ég elska, tyfta ég og aga. Ver því heilhuga og gjör iðrun. 	 D wid ḥemmleɣ i țɛaqabeɣ i țṛebbiɣ . Sendekwal-ed ihi iman-ik ; endem tbeddleḍ tikli !


Ekkert heiti 	 Ulac isem


Ég ofsótti þá, sem voru þessa vegar, og sparði ekki líf þeirra, færði í fjötra og hneppti í fangelsi karla og konur. 	 Qehṛeɣ armi d lmut wid ittabaɛen abrid-agi ajdid n Sidna Ɛisa, am yergazen am tlawin, țțawiɣ-ten-id ɣer leḥbus țwarzen.


En þegar hann kemur, þessi sonur þinn, sem hefur sóað eigum þínum með skækjum, þá slátrar þú alikálfinum fyrir hann.' 	 ma d mmi-k-agi i gesṛuḥen ayen akk yesɛa ɣef yir tilawin, i nețța tezliḍ agenduz-nni yeṭṭuqten ! »


Og margir voru líkþráir í Ísrael á dögum Elísa spámanns, og enginn þeirra var hreinsaður, heldur aðeins Naaman Sýrlendingur." 	 Llan daɣen aṭas n wid ihelken lbeṛs di tmurt n wat Isṛail di zzman n nnbi Ilyaceɛ , meɛna ula d yiwen deg-sen ur iḥli anagar Neɛman n tmurt n Surya.


Síðan segir hann: Ég mun aldrei framar minnast synda þeirra eða lögmálsbrota. 	 Yenna daɣen : Ur d-țmektayeɣ ara ddnubat akk-d yir lecɣal-nsen.


Postulatákn voru gjörð á meðal yðar af mikilli þrautseigju, tákn, undur og kraftaverk. 	 Ayen akk i d-ițbegginen belli d ṛṛasul i lliɣ, yedṛa-d gar-awen : s ṣṣbeṛ ameqqran, s tezmert, s beṛhanat d licaṛat.


Því er það, að mér hefur hvað eftir annað verið meinað að koma til yðar. 	 D annect-a i yi-ṭṭfen acḥal d abrid ur n-usiɣ ara ɣuṛ-wen.


Verðið eigi margir kennarar, bræður mínir. Þér vitið, að vér munum fá þyngri dóm. 	 Ay atmaten-iw, ur țnadit ara aț-țuɣalem meṛṛa d wid yesselmaden, axaṭer teẓram belli d nukni s wid yesselmaden, ara yețțuḥasben akteṛ n wiyaḍ,


En ekki bar þeim heldur saman um þetta. 	 Lameɛna ula ɣef wayagi cchadat nsen ur ṣṣeḥant ara.


Svo sannarlega sem sannleiki Krists er í mér, skal þessi hrósun um mig ekki verða þögguð niður í héruðum Akkeu. 	 S tideț n Lmasiḥ yellan deg-i, a d-iniɣ : yiwen ur iyi-tekkes sebba agi n zzux i sɛiɣ di tmura n Akaya.


En það var um dagmál, er þeir krossfestu hann. 	 Aț-țili d țesɛa n ṣṣbeḥ mi t-ṣemmṛen ɣef wumidag.


En sé auga þitt spillt, verður allur líkami þinn dimmur. Ef nú ljósið í þér er myrkur, hvílíkt verður þá myrkrið. 	 Lameɛna, ma yella allen-ik ur seḥḥant ara, aț-țiliḍ di ṭṭlam. Ma yella dɣa allen-ik ur seḥḥant ara, tafat yellan deg-k d ṭṭlam, acḥal ihi berrik ṭṭlam i deg telliḍ.


Hver sem synd drýgir heyrir djöflinum til, því að djöfullinn syndgar frá upphafi. Til þess birtist Guðs sonur, að hann skyldi brjóta niður verk djöfulsins. 	 Win yețɛicin di ddnub yedda d Cciṭan, axaṭer d nețța i d amednub amezwaru. Ɣef ddemma n wayagi i d-yusa Mmi-s n Ṛebbi iwakken ad yessenger lecɣal n Cciṭan.


Og þegar úthellt var blóði Stefáns, vottar þíns, stóð ég sjálfur þar hjá og lét mér vel líka og varðveitti klæði þeirra, sem tóku hann af lífi.' 	 Ula d Stifan inigi-inek, mi ssuzlen idammen-is lliɣ dinna, qebleɣ at nɣen yerna ɛusseɣ leḥwayeǧ n wid i t-yenɣan.


Þótt mig bresti mælsku, brestur mig samt ekki þekkingu og vér höfum á allan hátt birt yður hana í öllum greinum. 	 ?as akken ur ssineɣ ara ad mmeslayeɣ, lameɛna ssneɣ Sidi Ṛebbi akken ilaq yerna nbeggen awen-t-id acḥal n tikkal di mkul lḥaǧa !


Þökk sé Guði fyrir sína óumræðilegu gjöf! 	 Ad ițțubarek Sidi Ṛebbi ɣef ṛṛeḥma-ines ur nesɛi lemtel !


Hver sem því hefur vit á gott að gjöra, en gjörir það ekki, hann drýgir synd. 	 Ma yella win yessnen ad ixdem ayen yelhan ur t-yexdim ara, yedneb.


Um nóttina birtist Páli sýn: Maður nokkur makedónskur stóð hjá honum og bað hann: "Kom yfir til Makedóníu og hjálpa oss!" 	 Deg iḍ, iweḥḥa-yas-ed Ṛebbi i Bulus, iwala yiwen umezdaɣ n Masidunya ibedd-ed ɣuṛ-es, ițḥellil-it ad iɛeddi ɣuṛ-sen ɣer tmurt n Masidunya a ten-iɛiwen.


Því að hver sá öðlast, sem biður, sá finnur, sem leitar, og fyrir þeim, sem á knýr, mun upp lokið verða. 	 Axaṭer kra n win ara issutren, a s-d-ițțunefk ! Win ițnadin, ad yaf ! A s-d-teldi tewwurt i win ara isṭebṭben.


Ef hægri hönd þín tælir þig til falls, þá sníð hana af og kasta frá þér. Betra er þér, að einn lima þinna glatist, en allur líkami þinn fari til helvítis. 	 Ma yella s ufus-ik ayeffus i txeddmeḍ leḥṛam, gzem-it, tḍegṛeḍ-t akkin fell-ak, axiṛ-ak a k-ixaṣ ufus wala ma tkecmeḍ s lekmal-ik ɣer ǧahennama.


Á þeim dögum kemur Jóhannes skírari fram og prédikar í óbyggðum Júdeu. 	 Deg wussan-nni, iban-ed Yeḥya aɣeṭṭas, yețbecciṛ deg unezṛuf n tmurt n Yahuda,


en ekki í losta, eins og heiðingjarnir, er ekki þekkja Guð. 	 ur ițmenni ara ayen icemten am akken xeddmen imejhal ur nessin ara Sidi Ṛebbi.


Ég heilsa öllum Guðs elskuðu í Róm, sem heilagir eru samkvæmt köllun. Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 I wid akk yellan di temdint n Ṛuma, i gḥemmel Sidi Ṛebbi, iwumi i d-yessawel ad ilin d ayla-s : ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d-țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Meðan Pétur var enn að mæla þessi orð, kom heilagur andi yfir alla þá, er orðið heyrðu. 	 Urɛad ifuk Buṭrus ameslay mi d-yers Ṛṛuḥ iqedsen ɣef wid akk yellan dinna, i gesmeḥsisen i wawal n Sidi Ṛebbi.


Að þessum dögum liðnum bjuggumst vér til ferðar og héldum upp til Jerúsalem. 	 Akken ɛeddan wussan-nni, nhegga iman-nneɣ a nali ɣer temdint n Lquds.


Og þetta bið ég um, að elska yðar aukist enn þá meir og meir að þekkingu og allri dómgreind, 	 yerna ayen i ssutureɣ di tẓallit-iw d anerni n leḥmala-nwen di tmusni akk-d lefhama.


Nú hef ég athugað kostgæfilega allt þetta frá upphafi og réð því einnig af að rita samfellda sögu fyrir þig, göfugi Þeófílus, 	 Steqsaɣ ula d nekk akken ilaq ɣef wayen akk yedṛan seg wass amezwaru, ufiɣ d ayen yelhan a k-t-id aruɣ a Tawfilus,


Matteus og Tómas, Jakob Alfeusson og Símon, kallaður vandlætari, 	 Matta, ?uma, Yeɛqub mmi-s n ?alfi, Semɛun iwumi qqaṛen awaṭani,


Þannig er þá hvorki sá neitt, er gróðursetur, né sá, er vökvar, heldur Guð, sem vöxtinn gefur. 	 Ihi mačči d win ițeẓẓun neɣ d win yesswayen i gesɛan azal meɛna d Sidi Ṛebbi yessegmuyen.


Eins og elding sem leiftrar frá austri til vesturs, svo mun verða koma Mannssonarins. 	 Axaṭer asm'ara d-yas Mmi-s n bunadem, ad yili am tafat n lbeṛeq m'ara d-tfeǧǧeǧ si cceṛq alamma d lɣeṛb.


Jesús svaraði: "Mælir þú þetta af sjálfum þér, eða hafa aðrir sagt þér frá mér?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yella win i k-t-id-yennan neɣ d kečč i t-id-yennan s yiman-ik ?


Ef einhver segir: "Ég elska Guð," og hatar bróður sinn, sá er lygari. Því að sá sem elskar ekki bróður sinn, sem hann hefur séð, getur ekki elskað Guð, sem hann hefur ekki séð. 	 Kra n win yeqqaṛen : ḥemmleɣ Sidi Ṛebbi yili yekṛeh gma-s, d akeddab, axaṭer win ur nḥemmel ara gma-s i gețwali, ur izmir ara ad iḥemmel Sidi Ṛebbi ur yețwali ara.


eigi mal til ferðar eða tvo kyrtla og hvorki skó né staf. Verður er verkamaðurinn fæðis síns. 	 ur țțawit yid-wen agrab neɣ sin iqendyaṛ, ur țțawit irkasen neɣ aɛekkaz, axaṭer axeddam yuklal lqut-is.


Launin hrópa, þau sem þér hafið haft af verkamönnunum, sem slógu lönd yðar, og köll kornskurðarmannanna eru komin til eyrna Drottins hersveitanna. 	 Teččam lḥeqq n wid imegren igran-nwen, slet-asen i wigi ițcetkin ɣef lbaṭel-nwen, Sidi Ṛebbi Bab n tezmert yesla-d i leɛyaḍ-nsen.


Hann keypti reit fyrir laun ódæðis síns, steyptist á höfuðið og brast sundur í miðju, svo að iðrin öll féllu út. 	 Argaz-agi yuɣ akal s yedrimen-nni n lexdeɛ, yuɣal yeɣli ɣef wudem, ifelleq uɛebbuḍ-is, mmaren-d akk ijuɣdan-is.


Enda var allt skapað í honum í himnunum og á jörðinni, hið sýnilega og hið ósýnilega, hásæti og herradómar, tignir og völd. Allt er skapað fyrir hann og til hans. 	 Yis i gețwaxleq wayen nețwali d wayen ur nețwali ara ama deg igenwan ama di lqaɛa, tigeldiwin d igelliden, lḥekmat akk-d tezmar yellan deg igenwan ; kullec yețwaxleq yis, kullec yețwaxleq i nețța.


Daginn eftir fórum vér þaðan og komum til Sesareu, gengum inn í hús Filippusar trúboða, sem var einn af þeim sjö, og dvöldumst hjá honum. 	 Azekka-nni nṛuḥ, newweḍ ɣer Qiṣarya ; nekcem ɣer wexxam n Filbas, win ițbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ, nețța yellan d yiwen si sebɛa-nni ițwaxtaṛen di temdint n Lquds ; neqqim ɣuṛ-es.


Þá leit Jesús í kring og sagði við lærisveina sína: "Hve torvelt verður þeim, sem auðinn hafa, að ganga inn í Guðs ríki." 	 Sidna Ɛisa imuqel wid i s-d-izzin, yenna i inelmaden-is : Acḥal i gewɛeṛ i wid yesɛan cci ad kecmen ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi !


Guð hafði séð oss fyrir því sem betra var: Án vor skyldu þeir ekki fullkomnir verða. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi ihegga-yaɣ ayen yifen ayen akken i sen-yewɛed i nutni, iwakken ur țțawḍen ara ɣer wayen akken ikemlen mbla ma nțekka yid-sen.


Davíð segir sjálfur í sálmunum: Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, 	 Dawed s yiman-is yenna-d di tektabt n ?abur : Sidi Ṛebbi yenna i Ssid-iw : qqim aț-țḥekmeḍ ɣer tama- w tayeffust


Þeir yfirheyrðu mig og vildu láta mig lausan, af því á mér hvíldi engin dauðasök. 	 Mi yi-beḥten, bɣan ad iyi serrḥen axaṭer ur ufin ara deg-i sebba s wayes ara ḥekmen fell-i s lmut.


Og nú er ég á leið til Jerúsalem, knúinn af andanum. Ekki veit ég, hvað þar mætir mér, 	 Tura, Ṛṛuḥ iqedsen iḥṛes-iyi ad ṭṭfeɣ abrid ɣer temdint n Lquds, ur ẓriɣ ara d acu ara yedṛun yid-i.


Jesús varð aftur hrærður mjög og fór til grafarinnar. Hún var hellir og steinn fyrir. 	 Sidna Ɛisa tejreḥ tasa-s tikkelt tis snat. Mi wwḍen ɣer u?ekka yellan d lɣaṛ imedlen s yiwen wezṛu d ameqqran,


og sagði: "Hvað viljið þér gefa mér fyrir að framselja yður Jesú?" En þeir greiddu honum þrjátíu silfurpeninga. 	 yenna yasen : Ma wwiɣ-kkun ɣuṛ-es a t-id teṭṭfem, d acu ara yi-tefkem ? FFkan-as tlatin iṣurdiyen n lfeṭṭa.


Þeir eiga að fullkomna hina heilögu og láta þeim þjónustu í té, líkama Krists til uppbyggingar, 	 S tukciwin-agi, Sidna Ɛisa ad iheggi wid yextaṛ Sidi Ṛebbi, ad sɛun tazmert s wayes ara xedmen ccɣel i sen-d-ifka iwakken aț-țegmu tejmaɛt n watmaten yellan d lǧețța n Lmasiḥ ;


Í samræmi við þetta eru orð spámannanna, svo sem ritað er: 	 S wakka, yedṛa-d wayen i d nnan lenbiya am akken yura di tektabt iqedsen :


Þeir hlýddu á konung og fóru. Og stjarnan, sem þeir sáu austur þar, fór fyrir þeim, uns hana bar þar yfir, sem barnið var. 	 Mi slan i ugellid, ṛuḥen. AAkken kan i ffɣen, walan itri-nni i ẓran di cceṛq yezwar, iteddu zdat-sen. MMi gewweḍ sennig wemkan anda yella weqcic-nni, yeḥbes.


En sá er vilji þess, sem sendi mig, að ég glati engu af öllu því, sem hann hefur gefið mér, heldur reisi það upp á efsta degi. 	 Win i yi-d iceggɛen ur yebɣi ara ad yeɛṛeq ula d yiwen seg wid i yi-d-yefka, lameɛna a ten-id-sseḥyuɣ si lmut deg wass aneggaru.


Þá sté Páll fram á miðri Aresarhæð og tók til máls: "Aþeningar, þér komið mér svo fyrir sjónir, að þér séuð í öllum greinum miklir trúmenn, 	 Bulus ibedd di tlemmast n Laryufaj yenna : Ay irgazen n temdint n Atinya, ẓriɣ-kkun tẓewṛem yerna tettabaɛem ddin di mkul ḥaǧa;


Orðræða mín og prédikun studdist ekki við sannfærandi vísdómsorð, heldur við sönnun anda og kraftar, 	 Ayen i wen-slemdeɣ d wayen i wen-beccṛeɣ ur yebni ara ɣef tmusni n wemdan, lameɛna d ayen yebnan ɣef tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen.


Prófið allt, haldið því, sem gott er. 	 Meɛna meyzet, qeblet ayen yelhan,


Því að heilagur andi mun kenna yður á þeirri stundu, hvað segja ber." 	 axaṭer d Ṛṛuḥ iqedsen ara wen-d-ifken di teswiɛt-nni ayen ilaqen a t-id-tinim.


Þegar þeir komu til hans, sagði hann við þá: "Þér vitið, hvernig ég hef hagað mér hjá yður alla tíð frá þeim degi, er ég kom fyrst til Asíu. 	 Mi d-wwḍen ɣuṛ-es, yenna-yasen : Tesnem si zik tikli-inu yid-wen seg wass amezwaru mi d-kecmeɣ tamurt n Asya.


En sá er samlagar sig Drottni er einn andi ásamt honum. 	 Akka daɣen win ara iḥemmlen Lmasiḥ ad yili yid-es s yiwen n Ṛṛuḥ.


Og þær minntust orða hans, 	 Dɣa mmektant-ed imeslayen n Sidna Ɛisa.


Þegar hann hafði þetta mælt, sýndi hann þeim hendur sínar og fætur. 	 Mi sen-yenna ayagi, yesken-asen ifassen-is d iḍaṛṛen-is.


Tómas svaraði: "Drottinn minn og Guð minn!" 	 ?uma yerra-yas : A Ssid-iw ! Ay Illu-yiw !


Fyrst þér því eruð uppvaktir með Kristi, þá keppist eftir því, sem er hið efra, þar sem Kristur situr við hægri hönd Guðs. 	 Kunwi ihi, imi i d-teḥyam akk-d Lmasiḥ, nadit ɣef leḥwayeǧ n igenwan anda yella Lmasiḥ i gḥekmen ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi.


Og er Jesús kom þar að, leit hann upp og sagði við hann: "Sakkeus, flýt þér ofan, í dag ber mér að vera í húsi þínu." 	 Mi gewweḍ Sidna Ɛisa ɣer wemkan-nni, yerfed allen-is yenna i Zaci : A Zaci, ɣiwel ers-ed syenna, ɣuṛ-ek ara nseɣ ass-agi.


Vér höfðum landsýn af Kýpur, létum hana á bakborða og sigldum til Sýrlands og tókum höfn í Týrus. Þar átti skipið að leggja upp farminn. 	 Mi nqubel tigzirt n Qubṛus, neǧǧa-ț ɣer tama tazelmaṭ, nkemmel abrid nneɣ ɣer tmurt n Surya, newweḍ ɣer temdint n Sur imi dinna ara yessers lbabuṛ sselɛa-s.


En þegar ég hef lokið þessu og tryggilega afhent þeim þennan ávöxt, mun ég fara um hjá yður til Spánar. 	 M'ara sen-fkeɣ ayen akk i sen-d jemɛen, ad ikfu ccɣel-agi, imiren ad ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Sbanya, a n-ɛeddiɣ ɣuṛ-wen.


Jesús sagði við hann: "Vinur, hví ertu hér?" Þá komu hinir, lögðu hendur á Jesú og tóku hann. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ay amdakkel , ayen ɣef i d-tusiḍ a t-txedmeḍ, xdem-it ! DDɣa lɣaci-nni qeṛṛben ɣer Sidna Ɛisa ṭṭfen-t.


En nú hef ég fengið allt og hef meira en nóg síðan ég af hendi Epafrodítusar tók við sendingunni frá yður, þægilegum ilm, þekkri fórn, Guði velþóknanlegri. 	 Yewweḍ-iyi-d kullec, aql-i di tawant, ur iyi-ixuṣṣ wacemma imi i yi-d-iwweḍ wayen i d-tefkam i gma tneɣ Ibafrudit ; ayen i d-yusan s ɣuṛ-wen am leɛṭeṛ n rriḥa yelhan, am wesfel i geqbel Sidi Ṛebbi yerna iɛǧeb-as.


Og englunum sjö fékk ein af verunum fjórum sjö gullskálar, fullar reiði Guðs, hans sem lifir um aldir alda. 	 Yiwen si ṛebɛa lxuluq-nni, yefka i sebɛa-nni n lmalayekkat sebɛa n teqbucin n ddheb ččuṛent s wurrif n Sidi Ṛebbi yeddren si lǧil ɣer lǧil.


En eftir að ég er upp risinn, mun ég fara á undan yður til Galíleu." 	 Meɛna m'ara d-ḥyuɣ si ger lmegtin, ad iyi-tafem zwareɣ ɣer tmurt n Jlili.


Og hver getur prédikað, nema hann sé sendur? Svo er og ritað: "Hversu fagurt er fótatak þeirra, sem færa fagnaðarboðin góðu." 	 Amek ara yilin wid ara d-ihedṛen fell-as ma yella ur țțuceggɛen ara ? Akken yura di tira iqedsen : Acḥal yelha m'ara nwali teddun-d ɣuṛ-nneɣ wid ițbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ.


Ekki viljum vér, bræður, láta yður vera ókunnugt um þá, sem sofnaðir eru, til þess að þér séuð ekki hryggir eins og hinir, sem ekki hafa von. 	 Ay atmaten, ur nebɣi ara a kkun-neǧǧ di ccekk ɣef wayen yeɛnan wid yemmuten, iwakken ur tețțilim ara di leḥzen am wid ur nesɛi ara asirem n leslak n Sidna Ɛisa.


En ég segi yður: Margir munu koma frá austri og vestri og sitja til borðs með Abraham, Ísak og Jakob í himnaríki, 	 A wen-iniɣ daɣen : aṭas ara d-yasen si cceṛq d lɣeṛb, ad ṭṭfen imukan ɣer tama n Ibṛahim, n Isḥaq akk-d Yeɛqub di tgelda n igenwan.


Hinn svaraði: ,Nei, faðir Abraham, en ef einhver kæmi til þeirra frá hinum dauðu, mundu þeir gjöra iðrun.' 	 Ameṛkanti-nni yenna-yas-d : A baba Ibṛahim, ur țḥessisen ara i ccariɛa d lenbiya lameɛna ma yuɣal ɣuṛ-sen yiwen syagi, ad beddlen tikli.


og eins hefur Jesaja sagt: "Ef Drottinn hersveitanna hefði ekki látið oss eftir niðja, værum vér orðnir eins og Sódóma, vér værum líkir Gómorru." 	 Yura di tira iqedsen : Lemmer Sidi Ṛebbi Bab n tezmert ur aɣ-d yeǧǧi ara kra seg wegdud-nneɣ, tili nuɣal am temdint n Sudum, aț-țeḍru yid-nneɣ am temdint n Gumuṛ inegren. Ayagi yenna-t-id nnbi Iceɛya uqbel a d-yedṛu.


Hann skipaði tólf, er skyldu vera með honum og hann gæti sent út að prédika, 	 Yextaṛ tnac deg-sen ad ilin d ṛṛusul ad țeddun daymen yid-es, iwakken a ten-iceggeɛ ad beccṛen lexbaṛ n lxiṛ,


Haf þér til fyrirmyndar heilnæmu orðin, sem þú heyrðir mig flytja. Stattu stöðugur í þeirri trú og þeim kærleika, sem veitist í Kristi Jesú. 	 ?rez imeslayen iqedsen i tlemdeḍ s ɣuṛ-i, eddu yis-sen s liman d leḥmala i nesɛa di Ɛisa Lmasiḥ.


Þá sagði Pétur við hann: "Vér yfirgáfum allt og fylgdum þér. Hvað munum vér hljóta?" 	 Buṭrus inṭeq, yenna-yas : Aql-aɣ nukkni neǧǧa kullec iwakken a k-netbeɛ, d acu ara yedṛun yid-nneɣ ?


Þeir sögðu við hann: "Það getum við." Jesús mælti: "Þann kaleik, sem ég drekk, munuð þið drekka, og þið munuð skírast þeirri skírn, sem ég skírist. 	 Nnan-as : Ih a Sidi, nezmer. Sidna Ɛisa yenna-yasen : ?-țideț, aț-țeswem lkas-agi n lemṛaṛ ara sweɣ, yernu aț-țɛeddim seg weɣḍas s wayes ara țwaɣeḍseɣ.


En með því að ég var blindaður af ljóma þessa ljóss, urðu förunautar mínir að leiða mig, og þannig komst ég til Damaskus. 	 Imi iyi-tesderɣel tafat-nni s ufeǧǧeǧ-ines, d imdukkal-iw i yi ṭṭfen afus armi wwḍeɣ ɣer Dimecq.


Og eru ekki systur hans allar hjá oss? Hvaðan kemur honum þá allt þetta?" 	 Yessetma-s daɣen, mačči gar aneɣ i llant ? Ansi i s-d-ikka ihi wannect-agi ?


Og ég sá, og sjá: Hvítur hestur, og sá sem á honum sat hafði boga, og honum var fengin kóróna og hann fór út sigrandi og til þess að sigra. 	 Walaɣ yiwen uɛewdiw d amellal. Win i t-id irekben yeṭṭef lqus deg ufus-is ; tețțunefk-as tɛeṣṣabt, iṛuḥ s tezmert tameqqrant iwakken ad iɣleb.


Þá tekur Pétur til máls og segir við Jesú: "Rabbí, gott er, að vér erum hér. Gjörum þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina." 	 Yenṭeq Buṭrus yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, yelha imi nella dagi. A nesbedd tlata iqiḍunen ; yiwen i kečč, wayeḍ i Sidna Musa wayeḍ i Sidna Ilyas.


Ég er út genginn frá föðurnum og kominn í heiminn. Ég yfirgef heiminn aftur og fer til föðurins." 	 ?-țideț usiɣ-ed s ɣuṛ Baba, usiɣ-ed ɣer ddunit, ma ț-țura ad ǧǧeɣ ddunit ad uɣaleɣ ɣer Baba.


Af kyni hans sendi Guð Ísrael frelsara, Jesú, samkvæmt fyrirheiti. 	 Tura, si dderya n Sidna Dawed i d-ifka Sidi Ṛebbi amsellek i wat Isṛail akken i t-id-yewɛed ; amsellek-agi d Ɛisa.


Elskan sé flærðarlaus. Hafið andstyggð á hinu vonda, en haldið fast við hið góða. 	 Ur seɛɛut ara sin wudmawen, ḥemmlet s wul yeṣfan, keṛhet cceṛ, ṭṭfet deg wayen yelhan.


Hver er sá, er mun gjöra yður illt, ef þér kappkostið það sem gott er? 	 Anwa ara wen-ibɣun cceṛ ma yella tḥemmlem aț-țxedmem anagar ayen yelhan ?


Nú mun ég varpa henni á sjúkrabeð og þeim í mikla þrengingu, sem hórast með henni, ef þeir gjöra ekki iðrun og láta af verkum hennar. 	 Usu-nni i ɣef txeddem ticmatin, dinna ara d-sseɣliɣ fell-as lehlak icemten nețțat d wid yeznan yid-es anagar ma yella beddlen tikli.


Hún fór og kunngjörði þetta þeim, er með honum höfðu verið og hörmuðu nú og grétu. 	 Wid akk iteddun d Sidna Ɛisa, mazal-iten di leḥzen d imeṭṭawen, mi d-tewwi Meryem lexbaṛ i inelmaden.


Símon Pétur fylgdi Jesú og annar lærisveinn. Sá lærisveinn var kunnugur æðsta prestinum og fór með Jesú inn í hallargarð æðsta prestsins. 	 Semɛun Buṭrus, nețța d yiwen unelmad nniḍen tebɛen Sidna Ɛisa. Anelmad-agi yessen lmuqeddem ameqqran s yiman-is ; itbeɛ Sidna Ɛisa mi t-wwin ɣer wefrag n wexxam n lmuqeddem ameqqran,


Og enginn hefur staðið mig að því að vera að stæla við neinn eða æsa fólk til óspekta, hvorki í samkunduhúsunum né neins staðar í borginni. 	 Ulac win i yi-d-yufan deg wefrag n lǧameɛ iqedsen țemjadaleɣ nekk d walebɛaḍ, ulac daɣen win i yi-d-yufan di leǧwameɛ n wat Isṛail neɣ di temdint sekkreɣ ccwal ger lɣaci.


Þannig hjálpar og andinn oss í veikleika vorum. Vér vitum ekki, hvers vér eigum að biðja eins og ber, en sjálfur andinn biður fyrir oss með andvörpum, sem ekki verður orðum að komið. 	 Akken daɣen Ṛṛuḥ iqedsen ițțas-ed a ɣ iɛiwen nukni ixuṣṣen di tezmert, axaṭer ur nessin ara a neẓẓal akken ilaq ; lameɛna Ṛṛuḥ iqedsen s yiman-is ideɛɛu ɣer Ṛebbi ɣef ddemma-nneɣ, s nnehtat iwumi ur yezmir yimi a tent-id-yini s imeslayen ;


Hver sem auðmýkir sjálfan sig eins og barn þetta, sá er mestur í himnaríki. 	 Daymi, win ara yeṣṣemẓin iman-is am weqcic-agi amecṭuḥ, d nețța ara yilin d ameqqran di tgelda n igenwan.


Fyrir hana fengu mennirnir fyrr á tíðum góðan vitnisburð. 	 Si zik wid i gɛeǧben i Sidi Ṛebbi, d wid yesɛan liman deg-s.


Og þegar í stað yfirgáfu þeir netin og fylgdu honum. 	 Dɣa imiren kan, ǧǧan icebbaken nsen, ddan yid-es.


Pílatus svaraði þeim: "Viljið þér, að ég gefi yður lausan konung Gyðinga?" 	 Bilaṭus yerra-yasen-d : Tebɣam a wen-d-serrḥeɣ i ugellid n wat Isṛail ?


Ekkert 	 Ulac


alveg eins og ritað er: "Þeir skulu sjá, sem ekkert var um hann sagt, og þeir, sem ekki hafa heyrt, skulu skilja." 	 Wid iwumi ur yețwabecceṛ ara, ad walin ;wid ur nesli ara yis, ad fehmen.


Ég segi, að Kristur sé orðinn þjónn hinna umskornu til að sýna orðheldni Guðs, til þess að staðfesta fyrirheitin, sem feðrunum voru gefin, 	 Nniɣ-ed belli Ɛisa Lmasiḥ yusa-d d aqeddac n wat Isṛail iwakken ad ixdem ayen akken i gewɛed Sidi Ṛebbi i lejdud-nsen, yerna a d-isban s wakka belli Sidi Ṛebbi ur yețțuɣal ara deg wawal-is.


Það orð er satt: Ef vér höfum dáið með honum, þá munum vér og lifa með honum. 	 Atah wayen yuklalen lețkal : ma nemmut yid-es, a nidir daɣen yid-es ;


Hefur ekki hönd mín skapað allt þetta? 	 Eɛni mačči d afus-iw i d-ixelqen kullec ?


Síðan fór hann út og gekk, eins og hann var vanur, til Olíufjallsins. Og lærisveinarnir fylgdu honum. 	 Akken yuɣ tannumi, Sidna Ɛisa yeffeɣ, iṛuḥ ɣer yiɣil n uzemmur ; inelmaden-is tebɛen-t.


Þar voru á alls kyns ferfætt dýr, skriðdýr jarðar, svo og fuglar himins. 	 Llan deg-s lewḥuc at ṛebɛa idaṛṛen n mkul ṣṣifa, wid iteddun ɣef wuɛebbuḍ, akk-d yefṛax n igenni s mkul ṣṣifa.


en ég dó. Og boðorðið, sem átti að verða til lífs, það reyndist mér vera til dauða. 	 S wakka, lameṛ i glaqen ad iyi-ssiweḍ ɣer tudert, yewwi-yi ɣer lmut


Nú fór í hönd hátíð ósýrðu brauðanna, sú er nefnist páskar. 	 Lɛid i deg xedmen aɣṛum mbla iɣes n temtunt ițțusemman « Tafaska n izimer n leslak » tqeṛb-ed.


Bóndinn, sem erfiðar, á fyrstur að fá sinn hlut af ávöxtunum. 	 Afellaḥ ițenɛețțaben, d nețța i gezwar lḥal ad iɣellet.


Þá sagði Pétur: "Vér yfirgáfum allt, sem vér áttum, og fylgdum þér." 	 Buṭrus yenna-yas : I nukkni yeǧǧan kullec iwakken a neddu yid-ek ?


Hver sem er ekki með mér, er á móti mér, og hver sem safnar ekki saman með mér, hann sundurdreifir. 	 Win ur nelli ara yid-i, ixulef-iyi ; win ur d-njemmeɛ ara yid-i ițḍeggiɛ !


En Páll og Barnabas héldu kyrru fyrir í Antíokkíu, kenndu og boðuðu ásamt mörgum öðrum orð Drottins. 	 Bulus d Barnabas qqimen di temdint-agi n Antyuc , sselmaden, țbecciṛen awal n Sidi Ṛebbi nutni d waṭas n watmaten nniḍen.


Ekki er hann Guð dauðra heldur lifenda. Þér villist stórlega." 	 Ihi Ṛebbi mačči d Illu n lmegtin i gella, lameɛna d Illu n wid yeddren. S tideț, atan tɣelṭem aṭas.


til þess að þér skylduð breyta eins og samboðið er Guði, er kallar yður til ríkis síns og dýrðar. 	 Nenha-kkun, nesseǧhed-ikkun, nḥellel-ikkun iwakken aț-țeddum akken yebɣa Sidi Ṛebbi i wen-d issawlen ɣer tgeldit-is d lɛaḍima-s.


Þetta gjörðist þrem sinnum, og jafnskjótt var hluturinn upp numinn til himins. 	 Ayagi, iweḥḥa-yas-t-id Sidi Ṛebbi tlata n tikkal ; imiren kan, lḥaǧa-nni tețwarfed ɣer igenni.


gull yðar og silfur er orðið ryðbrunnið og ryðið á því mun verða yður til vitnis og eta hold yðar eins og eldur. Þér hafið fjársjóðum safnað á síðustu dögunum. 	 Ddheb d lfeṭṭa-nwen ṣeddeḍen ; d ṣḍiḍ-nsen ara icehden fell-awen, ara kkun-iččen am tmes. Tjemmɛem cci deg ussan-agi ineggura n ddunit !


Villist ekki, bræður mínir elskaðir! 	 Ay atmaten-iw eɛzizen ur ɣellṭet ara deg wayagi :


Allir leita þess, sem sjálfra þeirra er, en ekki þess, sem Krists Jesú er. - 	 axaṭer akken ma llan țnadin ɣef nnfeɛ-nsen, mačči ɣef nnfeɛ n Ɛisa Lmasiḥ.


Ég er hræddur um, að Guð minn muni auðmýkja mig hjá yður, þegar ég kem aftur, og að ég muni hryggjast yfir mörgum þeirra, sem áður hafa syndgað og ekki hafa snúið sér frá saurlífi, frillulífi og ólifnaði, sem þeir hafa drýgt. 	 Uggadeɣ m'ara n-aseɣ ɣuṛ-wen, ad ssetḥiɣ yis-wen zdat Sidi Ṛebbi ; uggadeɣ ad țruɣ ɣef waṭas deg-wen iɛacen zik-nni di ddnub yerna ar ass-a ur tuben, ur rrin aḍar ɣef lefsed-nsen, ɣef yir tikli-nsen akk-d ticmatin i xeddmen.


Sá sem sáir í hold sjálfs sín, mun af holdinu uppskera glötun, en sá sem sáir í andann, mun af andanum uppskera eilíft líf. 	 Win yettabaɛen lebɣi n tnefsit-is, a t-tessiweḍ ɣer lmut ; ma d win iteddun s Ṛṛuḥ iqedsen ad isɛu tudert n dayem.


Bentu þeir þá félögum sínum á hinum bátnum að koma og hjálpa sér. Þeir komu og hlóðu báða bátana, svo að nær voru sokknir. 	 Ssawalen, țwehhin i yemdukkal nsen yellan di teflukt nniḍen a d-asen a ten-ɛiwnen. Mi d-usan, ččuṛen snat-nni n teflukin armi qṛib ad ɣeṛqent.


Hann, sem er ljómi dýrðar hans og ímynd veru hans og ber allt með orði máttar síns, hreinsaði oss af syndum vorum og settist til hægri handar hátigninni á hæðum. 	 D nețța i d-isbeggnen ccbiha n tideț akk-d tmanegt tameqqrant n Sidi Ṛebbi akken tella, s tezmert n wawal-is i gbedd lsas n ddunit meṛṛa. Mi gessazdeg imdanen si ddnubat-nsen, yeṭṭef amkan n lḥekma deg igenwan ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi ;


Þjónn Drottins á ekki að eiga í ófriði, heldur á hann að vera ljúfur við alla, góður fræðari, þolinn í þrautum, 	 Ur s-ilaq ara i uqeddac n Sidi Ṛebbi ad ițnaɣ. Ilaq ad yili d aḥnin ɣer medden, ad isselmed s ṣṣwab yerna ad isɛu ṣṣbeṛ ;


Legg kapp á að reynast hæfur fyrir Guði sem verkamaður, er ekki þarf að skammast sín og fer rétt með orð sannleikans. 	 Exdem lmeǧhud-ik zdat n Ṛebbi, aț-țiliḍ d aqeddac ibedden ɣer ccɣel-is, ur nețsetḥi ara deg wayen i gxeddem, i gețbecciṛen awal n Sidi Ṛebbi s lḥeqq.


Eftir þetta sá ég, og sjá: Mikill múgur, sem enginn gat tölu á komið, af alls kyns fólki og kynkvíslum og lýðum og tungum. Þeir stóðu frammi fyrir hásætinu og frammi fyrir lambinu, skrýddir hvítum skikkjum, og höfðu pálmagreinar í höndum. 	 Mbeɛd ayagi, walaɣ izumal n lɣaci, ur yezmir yiwen a sen-d issufeɣ leḥsab, d imdanen n mkul lǧens, n mkul tamurt, n mkul agdud, n mkul tutlayt. Bedden zdat ukersi n lḥekma zdat Izimer-nni, lsan llebsa tamellalt, wwin-d tiseḍwa n tezdayin deg ifassen-nsen.


Allir þeir, sem áttu heima í Lýddu og Saron, sáu hann, og þeir sneru sér til Drottins. 	 Mi t-walan yeḥla, imezdaɣ akk n temdint n Lud d wid n uzaɣaṛ n tmurt n Sarun beddlen tikli, qeblen abrid n Sidna Ɛisa.


Vér biðjum til Guðs, að þér gjörið ekki neitt illt, ekki til þess að það sýni ágæti vort, heldur til þess að þér gjörið hið góða. Vér gætum eins sýnst óhæfir. 	 Ndeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi iwakken ur txeddmem ara cceṛ, mačči iwakken a d-nbeggen belli nesɛa lḥeqq, lameɛna nebɣa kan aț-țxedmem lxiṛ, ɣas ma nban-ed belli nefcel deg ujeṛṛeb.


Friður sé með bræðrunum og kærleikur, samfara trú frá Guði föður og Drottni Jesú Kristi. 	 Ay atmaten, lehna, leḥmala akk-d liman a wen-d-țțunefken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Margir Gyðingar, sem komnir voru til Maríu og sáu það, sem Jesús gjörði, tóku nú að trúa á hann. 	 Aṭas seg widak-nni i d-yeddan d Meryem umnen s Sidna Ɛisa mi walan ayen yexdem.


En verði sannleiki Guðs fyrir lygi mína skýrari honum til dýrðar, hvers vegna dæmist ég þá enn sem syndari? 	 Ma yella lekdeb-iw ițbeggin-ed tideț n Sidi Ṛebbi yerna isnernay di lɛaḍima-s, acuɣer ihi mazal-iyi țwaḥesbeɣ d amednub ?


Undrast eigi, að ég segi við þig: Yður ber að fæðast að nýju. 	 Ur țțawham ara imi i k-d-nniɣ « ilaq a d-tɛiwdem talalit.»


En ég vil, að þér vitið, að Kristur er höfuð sérhvers manns, maðurinn er höfuð konunnar og Guð höfuð Krists. 	 Meɛna, tura bɣiɣ aț-țissinem ayagi : Lmasiḥ d aqeṛṛuy ɣef yemdanen meṛṛa, argaz d aqeṛṛuy ɣef tmeṭṭut-is, ma d Ṛebbi d aqeṛṛuy ɣef Lmasiḥ.


Þá mælti Jesús við hana: "Kona, mikil er trú þín. Verði þér sem þú vilt." Og dóttir hennar varð heil frá þeirri stundu. 	 Imiren Sidna Ɛisa yerra-yas : Liman-inem d ameqqran a tameṭṭut ! A m-yețwaxdem wayen tebɣiḍ ! IImiren kan yelli-s teḥla.


En hann svaraði þeim: "Faðir minn starfar til þessarar stundar, og ég starfa einnig." 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Baba Ṛebbi ixeddem ar tura, nekk daɣen aql-i xeddmeɣ !


Og frá hásætinu barst rödd, er sagði: "Lofsyngið Guði vorum, allir þér þjónar hans, þér sem hann óttist, smáir og stórir." 	 Yeffeɣ-ed yiwen ṣṣut seg ukersi nni n lḥekma, yeqqaṛ-ed : ?emmdet Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ, kunwi meṛṛa yellan d iqeddacen-is, kunwi i t-ițḍuɛun am umeqqran am umeẓyan.


"Við hvað á ég þá að líkja mönnum þessarar kynslóðar? Hverju eru þeir líkir? 	 ?er wacu ara metleɣ imdanen n lǧil-agi ? ?er wuɣuṛ i țemcabin ?


en synir ríkisins munu út reknir í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna." 	 Meɛna aṭas seg wid i gɣilen ad weṛten tagelda ara yețwaḍeggṛen ɣer beṛṛa, ɣer ṭṭlam anda ara ilin imeṭṭawen, nndama tameqqrant akk-d weqṛac n tuɣmas.


Þær höfðu fylgt honum og þjónað, er hann var í Galíleu. Þar voru margar aðrar konur, sem höfðu farið með honum upp til Jerúsalem. 	 Llant daɣen tilawin-nni meṛṛa i t-ittabaɛen, i s-iqeddcen mi gella di tmurt n Jlili akk-d waṭas n tilawin nniḍen i d-yeddan yid-es ɣer temdint n Lquds.


Á yður eru jafnvel höfuðhárin öll talin. 	 Ula d anẓaden uqeṛṛuy-nwen țwaḥesben irkulli.


Þegar þeir höfðu spottað hann, færðu þeir hann úr purpuraskikkjunni og í hans eigin klæði. Þá leiddu þeir hann út til að krossfesta hann. 	 Mi stehzan fell-as, kksen-as abeṛnus-nni azeggaɣ, rran-as lqecc-is, imiren wwin-t ɣer beṛṛa iwakken a t-ṣemmṛen ɣef lluḥ.


Jesús svaraði þeim: "Enda þótt ég vitni um sjálfan mig, er vitnisburður minn gildur, því ég veit hvaðan ég kom og hvert ég fer. En þér vitið ekki, hvaðan ég kem né hvert ég fer. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : ?-țideț, țcehhideɣ ɣef yiman-iw, lameɛna cchada-inu tṣeḥḥa, axaṭer ?riɣ ansi d-kkiɣ, ẓriɣ daɣen ɣer wanda tedduɣ. Ma d kunwi ur te?rim ansi d-kkiɣ ur teẓrim anda tedduɣ.


Þetta hef ég talað við yður, svo að þér eigið frið í mér. Í heiminum hafið þér þrenging. En verið hughraustir. Ég hef sigrað heiminn." 	 Ilaq-iyi a wen-d-iniɣ daɣen annect-agi akken aț-țafem deg-i talwit. Aț-țɛeddim si teswiɛin n ddiq di ddunit, aț-țneɛtabem meɛna ṣebṛet ! Nekk ɣelbeɣ ddunit.


þannig var Kristi fórnfært í eitt skipti til þess að bera syndir margra, og í annað sinn mun hann birtast, ekki sem syndafórn, heldur til hjálpræðis þeim, er hans bíða. 	 Ula d Lmasiḥ yefka iman-is yiwet n tikkelt kan iwakken ad iɛebbi ddnubat n waṭas n yemdanen, a d yuɣal tikkelt tis snat, mačči iwakken ad yekkes daɣen ddnubat n yemdanen meɛna iwakken ad isellek wid i t-yețṛaǧun


Ég bið þess, minn elskaði, að þér vegni vel í öllum hlutum og að þú sért heill heilsu, eins og sálu þinni vegnar vel. 	 Ay aḥbib-iw, ssarameɣ ṣṣeḥa-inek bxiṛ i tella, am tikli-inek deg webrid n Sidi Ṛebbi.


Eins og illgresinu er safnað og brennt í eldi, þannig verður við endi veraldar. 	 Akken ara qellɛen aẓekkun ṭeggiṛen-t ɣer tmes, ara tedṛu di taggara n ddunit.


Þegar Jesús kom að húsi forstöðumannsins og sá pípuleikara og fólkið í uppnámi, 	 Mi gewweḍ Sidna Ɛisa ɣer wexxam n ccix-nni, yufa lɣaci țmeǧǧiden, yerna nhewwalen meṛṛa. Yenna-yasen :


Síðan kom ég í héruð Sýrlands og Kilikíu. 	 Syenna, ṛuḥeɣ ɣer tmura n Surya d Silisya ;


Farið og nemið, hvað þetta merkir: ,Miskunnsemi vil ég, ekki fórnir.' Ég er ekki kominn til að kalla réttláta, heldur syndara." 	 Meyzet ɣef lmeɛna n wawal-agi yellan di tira iqedsen : D ulawen yeṣfan i bɣiɣ mačči d iseflawen n lmal. AAxaṭer ur d-usiɣ ara ad ssiwleɣ i iḥeqqiyen iwakken a d uɣalen ɣer webrid, meɛna i imednuben.


En vér viljum ekki hrósa oss án viðmiðunar, heldur samkvæmt þeirri mælistiku, sem Guð hefur úthlutað oss: Að ná alla leið til yðar. 	 Nukni, ur netzuxxu ara sennig wayen ilaqen, lameɛna nețzuxxu kan s ccɣel i ɣ-d-iwekkel Sidi Ṛebbi ; d ccɣel-agi i ɣ-issawḍen armi d ɣuṛ wen.


Verið ávallt glaðir í Drottni. Ég segi aftur: Verið glaðir. 	 Ilit dayem di lfeṛḥ imi tedduklem akk-d Ssid-nneɣ ; a wen-t-id-ɛiwdeɣ : ilit dayem di lfeṛḥ.


Að liðnum svo sem þrem stundum kom kona hans inn og vissi ekki, hvað við hafði borið. 	 Ɛeddant wazal n tlata sswayeɛ, mi d-tekcem tmeṭṭut n Ananyas, nețțat ur tesli ara s wayen yedṛan.


Æðstu prestarnir tóku silfrið og sögðu: "Ekki má láta það í guðskistuna, því þetta eru blóðpeningar." 	 Imeqqranen n lmuqedmin leqḍen-d tiwiztin-nni n lfeṭṭa, nnan : Ur yeḥlil ara a tent-nerr ɣer usenduq n lǧameɛ iqedsen, imi d lexlaṣ n temgeṛt.


Um sólsetur komu allir þeir, er höfðu á sínum vegum sjúklinga haldna ýmsum sjúkdómum, og færðu þá til hans. En hann lagði hendur yfir hvern þeirra og læknaði þá. 	 Tameddit mi geɣli yiṭij, kra n win yesɛan amuḍin n mkul aṭan, yewwi-yas-t-id. Mkul win i ɣef yessers afus-is yeḥla ! Yesseḥla-ten meṛṛa !


Það er sáð var meðal þyrna, merkir þann, sem heyrir orðið, en áhyggjur heimsins og tál auðæfanna kefja orðið, svo það ber engan ávöxt. 	 Wayeḍ daɣen ițemcabi ɣer zzerriɛa yeɣlin ger isennanen. M'ara isel i wawal n Ṛebbi, iɣeblan n ddunit d ṭṭmeɛ n rrbeḥ țɣummun awal-nni, dɣa ur d-ițțak ara lfakya.


Allt sem þér biðjið í bæn yðar, munuð þér öðlast, ef þér trúið." 	 Ayen akk ara tessutrem s liman di tẓallit, a wen-d-ițunefk !


Þegar þér eigið að dæma um tímanleg efni, þá kveðjið þér að dómurum menn, sem að engu eru hafðir í söfnuðinum. 	 Ma d kunwi m'ara yili lxilaf gar-awen, tețṛuḥum ɣer wid ur numin ara s Lmasiḥ iwakken ad frun tilufa-nwen !


Verið með sama hugarfari sem Jesús Kristur var. 	 Sɛut deg ulawen nwen ixemmimen yellan di Ɛisa Lmasiḥ :


Og hliðin tólf voru tólf perlur, og hvert hlið úr einni perlu. Og stræti borgarinnar var af skíru gulli sem gagnsætt gler. 	 Tnac n tewwura-nni țwaxedment s tɛeqcin, mkul tawwurt ț-țaɛeqquct tameqqrant. Abṛaḥ n temdint-nni yessa s ddheb yeṣfan am djaj yețṛeqṛiqen.


En nú varð að halda hátíð og fagna, því hann bróðir þinn, sem var dauður, er lifnaður aftur, hann var týndur og er fundinn.'" 	 Lameɛna ilaq-aɣ a nefṛeḥ axaṭer gma-k i ḥesbeɣ yemmut atan yuɣal-ed idder, yella ijaḥ, tura iban-ed.


þegar þér voruð greftraðir með Kristi í skírninni. Í skírninni voruð þér einnig með honum uppvaktir fyrir trúna á mátt Guðs, er vakti hann upp frá dauðum. 	 S weɣḍas-nwen tețwameḍlem akk-d Lmasiḥ, lameɛna teḥyam-d daɣen yid-es si lmut imi tumnem s tezmert n Sidi Ṛebbi i t-id-isseḥyan si ger lmegtin.


Enda dæmir faðirinn engan, heldur hefur hann falið syninum allan dóm, 	 Baba Ṛebbi ur iḥekkem ɣef yiwen, lameɛna yerra lḥekma ger ifassen n Mmi-s


og hann var í óbyggðinni fjörutíu daga, og Satan freistaði hans. Hann hafðist við meðal villidýra, og englar þjónuðu honum. 	 anda i t-ijeṛṛeb Cciṭan ṛebɛin wussan. Yețɛic ger lewḥuc n lɣaba, lmalayekkat qeddcent fell-as.


"Af vandalausum," sagði Pétur. Jesús mælti: "Þá eru börnin frjáls. 	 Buṭrus yerra-yas : D ibeṛṛaniyen ! DDɣa Sidna Ɛisa yerra-yas-d : Ihi arraw n tmurt ur țxelliṣen ara !


Þernan við dyrnar sagði þá við Pétur: "Ert þú ekki líka einn af lærisveinum þessa manns?" Hann sagði: "Ekki er ég það." 	 Taqeddact-nni yețɛassan tawwurt, tenna i Buṭrus : Ur telliḍ ara ula d kečč seg inelmaden n wergaz-agi ? Buṭrus yerra-yas : Xaṭi, ur lliɣ ara seg-sen !


Margir báru þó ljúgvitni gegn honum, en framburði þeirra bar ekki saman. 	 Aṭas i gcehden fell-as s ẓẓur, lameɛna cchadat-nsen ur ṣṣeḥant ara.


Þeir svöruðu: "Ef þetta væri ekki illvirki, hefðum vér ekki selt hann þér í hendur." 	 Rran-as : Lemmer ur yexdim ara ayen n diri, tili ur k-t-id-nețțawi ara.


En matur mun ekki gjöra oss þóknanlega Guði. Hvorki missum vér neins, þótt vér etum það ekki, né ávinnum vér neitt, þótt vér etum. 	 Mačči d ayen yețmaččan ara ɣ-iqeṛṛben ɣer Ṛebbi. Ma nečča ur nerbiḥ acemma, m'ur nečči ara, ur aɣ-iṛuḥ wacemma.


En eigi ég áfram að lifa á jörðinni, þá verður meiri árangur af starfi mínu. Veit ég eigi hvort ég á heldur að kjósa. 	 Meɛna ma yella tudert-iw di ddunit, d lfayda ɣef ddemma n leqdic-iw ɣef lexbaṛ n lxiṛ , d acu ara xtiṛeɣ ? Ur ẓriɣ ara !


Á þeim dögum kemur Jóhannes skírari fram og prédikar í óbyggðum Júdeu. 	 Deg wussan-nni, iban-ed Yeḥya aɣeṭṭas, yețbecciṛ deg unezṛuf n tmurt n Yahuda,


Allt sem faðirinn gefur mér, mun koma til mín, og þann sem kemur til mín, mun ég alls eigi brott reka. 	 Wid akk ara yi-d-yefk Baba Ṛebbi a d-asen ɣuṛ-i ; win ara d-yasen ɣuṛ-i ur t-țarraɣ ara ɣef tewwurt.


Þá sögðu þeir við hann: "Hver ertu? Vér verðum að svara þeim, er sendu oss. Hvað segir þú um sjálfan þig?" 	 Rnan ḥeṛsen-t nnan-as : Anwa-k ihi ? Ilaq a nerr lexbaṛ i wid i ɣ-d-iceggɛen. D acu i teqqaṛeḍ ɣef yiman-ik ?


en ég þekki yður að þér hafið ekki í yður kærleika Guðs. 	 ?riɣ belli deg wulawen-nwen ur tḥemmlem ara Ṛebbi.


Lærisveinarnir gjörðu sem Jesús bauð þeim og bjuggu til páskamáltíðar. 	 Inelmaden-nni xedmen ayen i sen-yenna Sidna Ɛisa, heggan imensi n lɛid n Izimer n leslak.


Og glaður leggur hann sauðinn á herðar sér, er hann finnur hann. 	 M'ara ț-yaf, a ț-id-ibibb ɣef tuyat-is s lfeṛḥ.


Þó er hvorki konan óháð manninum né maðurinn konunni í samfélaginu við Drottin, 	 Ɣer Sidi Ṛebbi, ur d-tețțili tmeṭṭut mbla argaz, ur d-yețțili wergaz mbla tameṭṭut.


Þegar það hafði tekið við henni, féllu verurnar fjórar og öldungarnir tuttugu og fjórir niður frammi fyrir lambinu. Þeir höfðu hver um sig hörpu og gullskálar, fullar af reykelsi, það eru bænir hinna heilögu. 	 Mi d-iṭṭef adlis-nni, ṛebɛa lxuluq akk-d ṛebɛa uɛecrin n lecyux nni seǧǧden zdat-es, mkul yiwen seg-sen yeṭṭef snitra d iqbucen n ddheb iččuṛen d leɛṭeṛ i d ițmettilen ddeɛwat n wegdud n Ṛebbi.


Og hinn fyrsti fór og hellti úr sinni skál á jörðina. Og vond og illkynjuð kaun komu á mennina, sem höfðu merki dýrsins og tilbáðu líkneski þess. 	 Lmelk amezwaru iṛuḥ, yesmar taqbuct-is ɣef ddunit. Yiwen udeddi iweɛṛen iqerriḥen, yenṭeḍ imdanen meṛṛa yesɛan ticṛeṭ n leɛqiṛa yerna țseǧǧiden zdat lmeṣnuɛ-ines.


Því að hann er vor friður. Hann gjörði báða að einum og reif niður vegginn, sem skildi þá að, fjandskapinn milli þeirra. Með líkama sínum 	 Axaṭer d Lmasiḥ s yiman-is i d lehna-nneɣ, imi i gesdukkel at Isṛail d leǧnas nniḍen yerra-ten d yiwen n wegdud. Mi gefka iman-is d asfel, ihudd lḥiḍ-nni i ten-ifeṛqen, i ten-yerran d iɛdawen ;


Göngum því með djörfung að hásæti náðarinnar, til þess að vér öðlumst miskunn og hljótum náð til hjálpar á hagkvæmum tíma. 	 A nețkel ihi, a nqeṛṛeb ɣer Sidi Ṛebbi anda tella ṛṛeḥma iwakken a naf ssmaḥ, a ɣ-iɛiwen di lweqt ilaqen.


Þegar óhreinn andi fer út af manni, reikar hann um eyðihrjóstur og leitar hælis. Og er hann finnur það ekki, segir hann: ,Ég vil hverfa aftur í hús mitt, þaðan sem ég fór.' 	 M'ara yeffeɣ uṛuḥani seg yiwen wergaz, ad iṛuḥ ɣer yimukan yexlan akken ad iqelleb ɣef ṛṛaḥa. M'ur yufi ara, ad yini : « ad uɣaleɣ ɣer tnezduɣt-iw ansi i d-ffɣeɣ. »


Nínívemenn munu koma fram í dóminum ásamt kynslóð þessari og sakfella hana, því að þeir gjörðu iðrun við prédikun Jónasar, og hér er meira en Jónas. 	 Ass n lḥisab, imezdaɣ n temdint n Ninebi a d-kkren ɣer yemdanen n lǧil-agi ad ccetkin fell-asen iwakken ad țțuḥasben, axaṭer nutni uɣalen-d ɣer webrid mi slan i ubecceṛ n nnbi Yunes. AA wen-d-iniɣ : atan yella dagi win yugaren nnbi Yunes !


Páll sótti nú samkunduna í þrjá mánuði og talaði þar djarflega og reyndi að sannfæra menn um Guðs ríki. 	 Dɣa Bulus ikcem ɣer lǧameɛ n wat Isṛail. Azal n tlata wagguren ițmeslay yid-sen, ițqenniɛ-iten iwakken ad amnen s wayen yeɛnan tagelda n Sidi Ṛebbi.


En hann svaraði honum: ,Herra, lát það standa enn þetta ár, þar til ég hef grafið um það og borið að áburð. 	 Axeddam-nni yerra-yas : a Sidi, eǧǧ-iț aț-țernu aseggas-a ; aț-țneqceɣ, a s-rreɣ leɣbaṛ,


Markús, Aristarkus, Demas og Lúkas, samverkamenn mínir. 	 ?sellimen-d daɣen fell-ak atmaten ixeddmen yid-i : Maṛqus, Arisṭark, Dimas akk-d Luqa.


Hann sagði við þá: "Þér sjáið allt þetta? Sannlega segi ég yður, hér mun ekki eftir látinn steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn." 	 Meɛna Sidna Ɛisa yenna-yasen : Twalam annect-agi meṛṛa ? A wen-iniɣ tideț : ur d-yețɣimi wezṛu ɣef wayeḍ, kullec ad ihudd.


Feður vorir átu manna í eyðimörkinni, eins og ritað er: ,Brauð af himni gaf hann þeim að eta.'" 	 Lejdud-nneɣ ččan tamanna deg unezṛuf, akken yura di ccariɛa n Musa : Yefka-yasen ččan aɣṛum i d-yekkan seg igenni.


Ég gef þeim eilíft líf, og þeir skulu aldrei að eilífu glatast, og enginn skal slíta þá úr hendi minni. 	 ?țakeɣ-asent tudert n dayem, ur țmețțatent ara maḍi, yiwen ur izmir a tent-yekkes seg ufus-iw.


Annaðhvort er tréð gott og ávöxturinn góður eða tréð vont og ávöxturinn vondur. Því af ávextinum þekkist tréð. 	 Ɛeqlet ttejṛa ɣer lfakya-s : ma telha ttejṛa, a d-tefk lfakya yelhan, ma yella diri-ț, a d-tefk lfakya n diri !


Og þeir vöktu óhug með fólkinu og einnig borgarstjórunum með þessum orðum. 	 S yimeslayen-agi, sḥeṛcen lɣaci akk-d lḥakem n temdint.


Þegar Jesús kom í byggðir Sesareu Filippí, spurði hann lærisveina sína: "Hvern segja menn Mannssoninn vera?" 	 Mi gewweḍ Sidna Ɛisa ɣer tmurt n Qiṣarya n Filibus, isteqsa inelmaden is, yenna-yasen : D acu i-d-qqaṛen medden ɣef Mmi-s n bunadem ?


Þess vegna uni ég mér vel í veikleika, í misþyrmingum, í nauðum, í ofsóknum, í þrengingum vegna Krists. Þegar ég er veikur, þá er ég máttugur. 	 ?ef wannect-agi, feṛḥeɣ m'ara fecleɣ, m'ara iliɣ di lḥeṛs, di leqheṛ, di leḥzen, di ceddat neɣ m'ara yi-regmen ɣef ddemma n Lmasiḥ, axaṭer m'ara fecleɣ imiren i ǧehdeɣ.