Því að þessi þjónusta, sem þér innið af hendi, bætir ekki aðeins úr skorti hinna heilögu, heldur ber hún og ríkulega ávexti við að margir menn þakka Guði. 	 Axaṭer ssadaqa-agi, ur tețțili ara kan d lemɛawna i watmaten, lameɛna iwakken a d-ilin daɣen waṭas n yemdanen ara iḥemden Sidi Ṛebbi.


Þér börnin mín, heyrið Guði til og hafið sigrað falsspámennina, því að sá er meiri, sem í yður er, en sá, sem er í heiminum. 	 Kunwi ay arrac imeẓyanen, d arraw n Sidi Ṛebbi i tellam, tɣelbem wid yesselmaden lekdeb, axaṭer Ṛṛuḥ yellan deg-wen yugar win yellan di ddunit.


Hann vissi ekki, hvað hann átti að segja, enda urðu þeir mjög skelfdir. 	 Ur yeẓri d acu i d-yeqqaṛ axaṭer tekcem-iten lxelɛa ț-țameqqrant.


Því ég hef ekki talað af sjálfum mér, heldur hefur faðirinn, sem sendi mig, boðið mér, hvað ég skuli segja og hvað ég skuli tala. 	 Imeslayen-agi mačči s ɣuṛ-i i d-kkan : Baba i yi-d-iceggɛen, d nețța i yi-d-yefkan ayen i glaqen a t-id-iniɣ d wayen ara slemdeɣ.


Já, bróðir, unn mér gagns af þér vegna Drottins, endurnær hjarta mitt sakir Krists. 	 A gma, xdem-iyi lemziya-agi ɣef ddemma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akken ad yethedden wul-iw di Lmasiḥ.


En þegar fylling tímans kom, sendi Guð son sinn, fæddan af konu, fæddan undir lögmáli, - 	 meɛna asmi i d-yewweḍ lweqt i ɣ-iweɛɛed Sidi Ṛebbi, iceggeɛ-ed Mmi-s i d-ilulen si tmeṭṭut, iɛac seddaw leḥkum n ccariɛa,


Ég vildi ég væri nú hjá yður og gæti talað nýjum rómi, því að ég er ráðalaus með yður. 	 Acḥal mennaɣ ad iliɣ gar-awen di teswiɛt-agi i wakken a wen-d mmeslayeɣ akken nniḍen, axaṭer aql-iyi tḥeyyṛeɣ ɣef ddemma-nwen.


Þá kom ekkja ein fátæk og lét þar tvo smápeninga, eins eyris virði. 	 Tusa-d yiwet n taǧǧalt tigellilt tessers sin iṣurdiyen yesɛan azal n ṛebɛa twiztin n lfeṭṭa.


Þá sagði hann við þá: "Ó, þér heimskir og tregir í hjarta til þess að trúa öllu því, sem spámennirnir hafa talað! 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : A wid iɣeflen ! Acimi tețɛeṭṭilem aț-țamnem s wayen i d-nnan lenbiya ?


Jesús fann þegar á sjálfum sér, að kraftur hafði farið út frá honum, og hann sneri sér við í mannþrönginni og sagði: "Hver snart klæði mín?" 	 Di teswiɛt-nni Sidna Ɛisa iḥuss i yiwet n tezmert teffeɣ seg-s. Yezzi ɣer lɣaci-nni yenna : Anwa i d-innulen ajellab-iw ?


En Pétur svaraði: "Þrífist aldrei silfur þitt né sjálfur þú, fyrst þú hugðist eignast gjöf Guðs fyrir fé. 	 Lameɛna Buṭrus yenna-yas : Ad negren yedrimen-ik ad glun yis-ek imi tɣileḍ Ṛṛuḥ iqedsen n Sidi Ṛebbi yețnuzu s idrimen !


Hvað um það, þótt nokkrir hafi reynst ótrúir? Mundi ótrúmennska þeirra að engu gjöra trúfesti Guðs? 	 Ma yella ihi kra deg-sen ɛuṣan awal-is, eɛni Sidi Ṛebbi a ten-inkeṛ meṛṛa i lmend-nsen ?


Svo bar við um átta dögum eftir ræðu þessa, að hann tók með sér þá Pétur, Jóhannes og Jakob og gekk upp á fjallið að biðjast fyrir. 	 Ɛeddan azal n tmanya wussan segmi i d-yenna imeslayen-agi. Sidna Ɛisa yewwi yid-es Buṭrus, Yuḥenna d Yeɛqub, yuli ɣer wedrar ad iẓẓall.


Lærisveinarnir litu hver á annan og skildu ekki, við hvern hann ætti. 	 Inelmaden-is tḥeyyṛen, qqimen țemyex?aṛen wway gar-asen. Kull yiwen yeqqaṛ deg wul-is : ?ef anwa i d-yenna imeslayen-agi ?


Drekkið yður ekki drukkna af víni, það leiðir aðeins til spillingar. Fyllist heldur andanum, 	 Ur sekkṛet ara, axaṭer ssekṛan yessufuɣ i webrid, lameɛna ǧǧet Ṛṛuḥ iqedsen ad iččaṛ ulawen-nwen ;


Þannig er það eigi vilji yðar himneska föður, að nokkur þessara smælingja glatist. 	 Akken daɣen Baba-twen Ṛebbi yellan deg igenwan, ur yebɣi ara a s-iṛuḥ ula d yiwen seg imecṭuḥen-agi.


En vorir menn eiga og að læra að stunda góð verk til nauðsynjaþarfa, til þess að þeir séu ekki ávaxtalausir. 	 Axaṭer ilaq daɣen atmaten-nneɣ ad lemden ad xedmen i wiyaḍ lecɣal yelhan, iwakken ad sɛun ayen ara ḥwiǧen, ur țțilin ara mbla lfayda.


Þetta er sáttmálinn, sem ég mun gjöra við hús Ísraels eftir þá daga, segir Drottinn: Ég mun leggja lög mín í hugskot þeirra og rita þau á hjörtu þeirra. Ég mun vera Guð þeirra, og þeir munu vera lýður minn. 	 Atan leɛqed ara sbeddeɣ gar-i d wegdud n Isṛail. A wen-iniɣ : M 'ara ɛeddin wussan-agi, a sen-sfehmeɣ lumuṛat-inu, a ten-skecmeɣ deg wulawen-nsen, ad iliɣ d Illu-nsen, ad ilin d agdud-iw.


Þegar kvöld var komið, sagði eigandi víngarðsins við verkstjóra sinn: ,Kalla þú á verkamennina og greið þeim kaupið. Þú skalt byrja á þeim síðustu og enda á þeim fyrstu.' 	 Mi i d-tewweḍ tmeddit, bab n tfeṛṛant yenna i lewkil-is : Ssiwel i ixeddamen txellseḍ-ten yiwen yiwen. Zwir seg ineggura tessegriḍ imezwura.


Engu að síður gjörðuð þér vel í því, að taka þátt með mér í þrengingu minni. 	 Lameɛna d ayen ilhan i txedmem imi tețțekkim di leɛtab-iw.


og Gyðingarnir sögðu við hinn læknaða: "Í dag er hvíldardagur. Þú mátt ekki bera rekkjuna." 	 Lecyux n wat Isṛail nnan-as i wergaz-nni yeḥlan : Ass-agi d ass n westeɛfu, d leḥṛam fell-ak aț-țebbibeḍ tagertilt-ik !


og sagði við þá: "Takið ekkert til ferðarinnar, hvorki staf né mal, brauð né silfur, og enginn hafi tvo kyrtla. 	 Yenna-yasen : Ur țțawit acemma yid-wen d aɛwin, ur țțawit aɛekkaz neɣ agrab (aqwrab), ur țțawit aɣṛum neɣ idrimen, ur țțawit ara daɣen sin yiqendyaṛ.


Auðveldara er úlfalda að fara gegnum nálarauga en auðmanni að komast inn í Guðs ríki." 	 Ishel i welɣem ad iɛeddi di tiṭ n tissegnit wala i umeṛkanti ad yekcem ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi.


Eftir þetta fór Páll frá Aþenu og kom til Korintu. 	 Bulus iṛuḥ si temdint n Atinya ɣer temdint n Kurintus.


Í lögmálinu er ritað: Með annarlegu tungutaki og annarlegum vörum mun ég tala til lýðs þessa, og eigi að heldur munu þeir heyra mig, segir Drottinn. 	 Atan wayen yuran di tira : Sidi Ṛebbi yenna-d : A d-mmeslayeɣ i wegdud-agi+ seg imawen n ibeṛṛaniyen + s tutlayin nniḍen+ , meɛna ur iyi-d-smeḥsisen ara.+ +


Sælir eru friðflytjendur, því að þeir munu Guðs börn kallaðir verða. 	 D iseɛdiyen wid i d-isrusun talwit, aad țțusemmin d arraw n Sidi Ṛebbi !


Og hún lauk upp brunni undirdjúpsins, og reyk lagði upp af brunninum eins og reyk frá stórum ofni. Og sólin myrkvaðist og loftið af reyknum úr brunninum. 	 Yeldi tasraft-nni lqayen, yuli-d seg-s yiwen dexxan d aberkan am win n uḥeǧǧaǧu n tmes, ddunit Ṛebbi tuɣal akk ț-țaberkant si dexxan-nni, ula d iṭij ur d-iban ara.


Persónulegar stillingar 	 Imsektayen inewriken


Sé svo ekki, gerir hann menn á fund hans, meðan hann er enn langt undan, og spyr um friðarkosti. 	 Ma iwala ur s-izmir ara, ad iceggeɛ ɣuṛ-es uqbel a d-yaweḍ, iwakken ad ifru yid-es tamsalt s lehna.


Heródes lét leita hans, en fann hann ekki. Hann lét þá yfirheyra varðmennina og bauð síðan að taka þá af lífi. Síðan fór hann úr Júdeu niður til Sesareu og sat þar um kyrrt. 	 Hiṛudus iceggeɛ a t-id-qellben, meɛna ur t-ufin ara. Yebḥet iɛessasen-nni, dɣa yefka lameṛ a ten-nɣen ; imiren iṛuḥ si tmurt n Yahuda ɣer tmurt n Qiṣarya, anda yesɛedda kra n wussan.


Þá mun bróðir selja bróður í dauða og faðir barn sitt. Börn munu rísa gegn foreldrum og valda þeim dauða. 	 Yiwen ad yefk gma-s ɣer lmut, wayeḍ ad yefk mmi-s ; dderya a d-kkren ɣer imawlan-nsen a ten-ssiwḍen ɣer lmut.


Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns. En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða. 	 A kkun-keṛhen irkul ɣef ddemma n yisem-iw, meɛna win ara yeṭṭfen alamma ț-țaggara, ad ițțusellek.


Freistum ekki heldur Drottins, eins og nokkrir þeirra freistuðu hans, þeir biðu bana af höggormum. 	 Ur ilaq ara a njeṛṛeb Sidi Ṛebbi akken i xedmen kra seg-sen, dɣa qqsen-ten izerman mmuten.


En láti hann sér ekki segjast, skaltu taka með þér einn eða tvo, að ,hvert orð sé staðfest með framburði tveggja eða þriggja vitna.' 	 Meɛna ma igumma a k-d-isel, awi yiwen neɣ sin yemdanen yid-ek, iwakken ad ilin d inigan m'ara tefru temsalt , akken i d-tenna ccariɛa.


Jóhannes heyrði í fangelsinu um verk Krists. Þá sendi hann honum orð með lærisveinum sínum og spurði: 	 Yeḥya yellan di lḥebs, yesla s lecɣal n Lmasiḥ, iceggeɛ ɣuṛ-es inelmaden is iwakken a s-inin :


En "þegar einhver snýr sér til Drottins, verður skýlan burtu tekin." 	 meɛna m'ara d-yuɣal wul n wemdan ɣer Sidi Ṛebbi, leḥjab-nni itekkes ;


Salómon gat Róbóam, Róbóam gat Abía, Abía gat Asaf, 	 Sidna Sliman yeǧǧa-d Raḥabɛam, Raḥabɛam yeǧǧa-d Abiya, Abiya yeǧǧa-d Asaf,


Annar, úr hópi lærisveinanna, sagði við hann: "Herra, leyf mér fyrst að fara og jarða föður minn." 	 Yiwen seg inelmaden-is, yenna-yas : A Sidi, semmeḥ-iyi ad ṛuḥeɣ ad meḍleɣ baba.


Þá sendi Annas hann bundinn til Kaífasar æðsta prests. 	 Imiren ?anna iceggeɛ Sidna Ɛisa yețwarez ɣer Kayef, lmuqeddem ameqqran.


Þannig greindi menn á um hann. 	 S wakka i gebda yețțimɣuṛ lxilaf ger lɣaci ɣef Sidna Ɛisa.


Hann tekur opnum örmum hverjum þeim, sem óttast hann og ástundar réttlæti, hverrar þjóðar sem er. 	 Lameɛna di mkul lǧens, yal amdan i t-yețḍuɛun, ixeddmen ayen yellan d lḥeqq, iɛǧeb-as i Ṛebbi i gellan d Illu n yemdanen meṛṛa ; teslam belli iceggeɛ-ed awal-is i wat Isṛail, ibecceṛ-asen-d lehna s Ɛisa Lmasiḥ.


Hersveitarforinginn kom þá að, tók hann og skipaði að binda hann tvennum fjötrum og spurði, hver hann væri og hvað hann hefði gjört. 	 Dɣa lqebṭan iqeṛṛeb ɣer Bulus, yefka lameṛ a t-ṭṭfen, a t-cudden s snat snasel ; dɣa isteqsa anwa-t, d acu i gexdem.


Jesús fór nú ásamt lærisveinum sínum til þorpanna hjá Sesareu Filippí. Á leiðinni spurði hann lærisveina sína: "Hvern segja menn mig vera?" 	 Sidna Ɛisa akk-d inelmaden-is ṛuḥen ɣer tudrin n Qiṣarya n Filibus. Deg webrid, yesteqsa-ten yenna yasen : D acu-yi ɣer lɣaci ?


Margir Gyðingar lásu þessa yfirskrift, því staðurinn, þar sem Jesús var krossfestur, var nærri borginni, og þetta var ritað á hebresku, latínu og grísku. 	 Imi amkan-nni anda i t-semmṛen ur yebɛid ara ɣef temdint, aṭas n wat Isṛail i geɣṛan talwiḥt-nni yuran s tɛibṛanit, s tlatinit ț-țyunanit.


Því að eitthvað nýstárlegt flytur þú oss til eyrna, og oss fýsir að vita, hvað þetta er." 	 Axaṭer nesla-yak tețmeslayeḍ-ed ɣef temsalin yessewhamen. Nebɣa a nissin lmeɛna-nsent.


Því getum vér hrósað oss af yður í söfnuðum Guðs fyrir þolgæði yðar og trú í öllum ofsóknum yðar og þrengingum þeim, er þér þolið. 	 Newweḍ armi nețzuxxu yis-wen di yal tajmaɛt n watmaten, nețțawi-kkun d lemtel axaṭer ɣas akken tenneɛtabem tețwaqehṛem, tṣebrem, teṭṭfem di liman-nwen.


Og er hann sá, að Gyðingum líkaði vel, lét hann einnig taka Pétur. Þá voru dagar ósýrðu brauðanna. 	 Mi gwala d ayen isfeṛḥen at Isṛail, yerna daɣen isseḥbes Butṛus, deg wussan n lɛid n leslak.


Villist ekki, bræður mínir elskaðir! 	 Ay atmaten-iw eɛzizen ur ɣellṭet ara deg wayagi :


Og enn segir önnur ritning: "Þeir munu horfa til hans, sem þeir stungu." 	 Yura daɣen : Ad ssersen tamuɣli ɣef win i fetken.


Júdas, þjónn Jesú Krists, bróðir Jakobs, heilsar hinum kölluðu, sem eru elskaðir af Guði föður og varðveittir Jesú Kristi. 	 Nekk Yuda yellan d gma-s n Yeɛqub, aqqedac n Ɛisa Lmasiḥ, i wid i wumi d-issawel Sidi Ṛebbi Baba-tneɣ, yerna ihegga-ten i Ɛisa Lmasiḥ ;


Jesús svaraði þeim: "Varist að láta nokkurn leiða yður í villu. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ɣuṛ-wat win ara wen-ikellxen !


Þér tilbiðjið það, sem þér þekkið ekki. Vér tilbiðjum það, sem vér þekkjum, því hjálpræðið kemur frá Gyðingum. 	 Kunwi s isamariyen tɛebbdem ayen ur tessinem ara, ma d nukkni nɛebbed ayen nessen axaṭer leslak ițekk-ed seg wegdud n Isṛail.


Og þótt ég deildi út öllum eigum mínum, og þótt ég framseldi líkama minn, til þess að verða brenndur, en hefði ekki kærleika, væri ég engu bættari. 	 Ɣas daɣen ad feṛqeɣ ayen akk sɛiɣ i wid yelluẓen, ad rnuɣ ad sebbleɣ tudert-iw alamma d lmut ɣef ddemma n wiyaḍ, m'ur sɛiɣ ara leḥmala deg ul-iw, ayagi ur iyi-infiɛ ara.


En svo hafið þér ekki lært að þekkja Krist. 	 Meɛna kunwi, mačči d ayagi i tlemdem ɣef wayen yeɛnan Lmasiḥ.


Og hann tók þau sér í faðm, lagði hendur yfir þau og blessaði þau. 	 Imiren issuden-iten, yessers ifassen-is fell-asen, dɣa iburek-iten.


en sé það frá Guði, þá megnið þér ekki að yfirbuga þá. Eigi má það verða, að þér berjist við sjálfan Guð." 	 ma yella s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-ikka, ur tețțizmirem ara a t-tekksem ! Ḥadret iman-nwen ihi, neɣ m'ulac aț-țuɣalem d iɛdawen n Sidi Ṛebbi !


Hann mun og gjöra yður staðfasta allt til enda, óásakanlega á degi Drottins vors Jesú Krists. 	 A kkun isseǧhed alamma ț-țaggara iwakken a d-tbanem mbla lɛib ass n tuɣalin n Ɛisa Lmasiḥ.


En yðar vegna er það nauðsynlegra, að ég haldi áfram að lifa hér á jörðu. 	 di tama nniḍen, ɣef ddemma-nwen yenfeɛ axiṛ ad idireɣ di ddunit ; ayagi tḥeqqeqeɣ deg-s.


og básúnuhljóms og raustar sem talaði svo að þeir, sem hana heyrðu, báðust undan því að meira væri til sín talað. 	 ur teslim ara am nutni i ṣṣut n lbuq neɣ i ṛṛɛud n lehḍur-nni armi eɛnan ɣer Ṛebbi ur sen-d-irennu ula d yiwen n wawal.


Eftir þetta sá ég annan engil stíga ofan af himni, og hafði hann mikið vald og jörðin ljómaði af dýrð hans. 	 Deffir wayagi walaɣ lmelk nniḍen i d-yusan seg igenni, yesɛa lḥekma tameqqrant, ddunit meṛṛa tfeǧǧeǧ s tmanegt-is.


Allir þér, sem eruð skírðir til samfélags við Krist, þér hafið íklæðst Kristi. 	 Kunwi akk yețwaɣeḍsen s yisem n Lmasiḥ, tețɛicim tudert tajḍiṭ yellan di Lmasiḥ.


Fyrst segir hann: "Fórnir og gjafir og brennifórnir og syndafórnir hefur þú eigi viljað, og eigi geðjaðist þér að þeim." En það eru einmitt þær, sem fram eru bornar samkvæmt lögmálinu. 	 Teslam d acu i d-yenna Lmasiḥ ! Yenna : Ur tebɣiḍ iseflawen d lewɛadi, ur teqbileḍ iseflawen n lmal i tețțețtmes ur teqbileḍ iseflawen itekksen ddnub, ɣas akken iseflawen-agi țțunefken akken yura di ccariɛa.


Þér þekkið náð Drottins vors Jesú Krists. Hann gjörðist fátækur yðar vegna, þótt ríkur væri, til þess að þér auðguðust af fátækt hans. 	 Tessnem ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ yellan d Bab n lerbaḥ n ddunit meṛṛa, yuɣal d igellil ɣef ddemma-nwen iwakken a kkun isserbeḥ s tigellelt-ines.


Pétur mælti þá við hana: "Hvernig gátuð þið orðið samþykk um að freista anda Drottins? Þú heyrir við dyrnar fótatak þeirra, sem greftruðu mann þinn. Þeir munu bera þig út." 	 Dɣa Buṭrus yenna-yas : Amek armi i temsefhamem iwakken aț-țjeṛṛbem Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi ? Wid imeḍlen argaz-im atnan ɣer tewwurt, a kkem-awin ula d kemm !


Hún hafði orðið margt að þola hjá mörgum læknum, kostað til aleigu sinni, en engan bata fengið, öllu heldur versnað. 	 Tenɛețțab aṭas ger ifassen n ṭṭeba, texṣeṛ ayen akk i tesɛa, meɛna ur teḥli ara, terna tenṭer akteṛ.


Eitt af höfðum þess virtist sært til ólífis, en banasár þess varð heilt. Öll jörðin fylgdi dýrinu með undrun, 	 Walaɣ yiwen seg iqeṛṛay-ines am akken yețwamzel, lameɛna lǧerḥ n tmezliwt-nni yeḥla. Imezdaɣ n ddunit meṛṛa dehcen ɣef wannect-agi, dɣa tebɛen leɛqiṛa-nni.


Hann fór inn í Guðs hús, og þeir átu skoðunarbrauðin, sem hvorki hann né menn hans og engir nema prestarnir máttu eta. 	 Mi gekcem ɣer wexxam iqedsen, yečča seg weɣṛum-nni yețțunefken d lweɛda i lmuqedmin yerna yefka seg-s i imdukkal-is !


Þetta hefði mátt selja dýru verði og gefa fátækum." 	 Lemmer nezzenz leɛṭeṛ-nni, tili yewwi-d ssuma tameqqrant ara nefṛeq i igellilen !


Hún hugsaði með sér: "Ef ég fæ aðeins snert klæði hans, mun ég heil verða." 	 axaṭer teqqaṛ deg ul-is : « lemmer zemreɣ ad nnaleɣ ɣas ula ț-țacḍaṭ n ubeṛnus-is, ad ḥluɣ. »


Enginn tæli yður með marklausum orðum, því að vegna þessa kemur reiði Guðs yfir þá, sem hlýða honum ekki. 	 Ḥadret ad yili win ara kkun-ikellxen s lehduṛ ur nesɛi lmeɛna ; axaṭer ɣef wayagi i d-ițrusu wurrif n Sidi Ṛebbi ɣef wid i t ițɛuṣun.


Vér ályktum því, að maðurinn réttlætist af trú án lögmálsverka. 	 Nukni neẓra amdan ad yuɣal d aḥeqqi zdat Ṛebbi s liman-ines mačči s wayen i d-tenna ccariɛa.


Farísei nokkur bauð honum að eta hjá sér, og hann fór inn í hús faríseans og settist til borðs. 	 Yiwen ufarizi yusa-d ad iɛṛrḍ Sidna Ɛisa ad yečč ɣuṛ-es. Idda yid-es, ikcem ɣer wexxam-is, yeqqim ad yečč.


Nokkru síðar hitti Jesús hann í helgidóminum og sagði við hann: "Nú ert þú orðinn heill. Syndga ekki framar, svo að eigi hendi þig annað verra." 	 Taswiɛt kan, Sidna Ɛisa yemlal-it-id deg wefrag n lǧameɛ iqedsen yenna yas : Aql-ik teḥliḍ, sya d asawen xḍu i ddnub iwakken ur ideṛṛu ara yid-ek akteṛ n wannect-nni !


Þá bauð hann þeim inn og lét þá gista. Daginn eftir tók hann sig upp og fór með þeim og nokkrir bræður frá Joppe með honum. 	 Buṭrus issekcem-iten ad nsen ɣuṛ-es. Azekka-nni ikker yedda yid-sen nețța d kra n watmaten n Jafa.


Til einskis dýrka þeir mig, er þeir kenna þá lærdóma, sem eru mannasetningar einar. 	 Aɛebbed-agi i yi-țɛebbiden ur yesɛi ara lqima, imi ayen sselmaden mačči s ɣuṛ-i i d-yekka meɛna d lɛaddat n yemdanen kan.


Ég hrósa yður fyrir það, að þér í öllu minnist mín og haldið fast við kenningarnar, eins og ég flutti yður þær. 	 A kkun-ibarek Ṛebbi imi i yi-d-tețmektayem di yal taswiɛt yerna teṭṭafaṛem lewṣayat-iw akken i wen-tent-slemdeɣ.


Hann spyr: "En þér, hvern segið þér mig vera?" 	 I kunwi, d acu-yi ɣuṛ-wen ?


Þeir náðu honum upp og gripu til þeirra ráða, sem helst máttu til bjargar verða, og reyrðu skipið köðlum. Þeir óttuðust, að þá mundi bera inn í Syrtuflóa; því felldu þeir segl og létu reka. 	 Imi nuggad a ɣ-yawi waḍu ɣer leryuf iweɛṛen n tmurt n Libya, ncudd lbabuṛ s imurar ; nerna nṣubb-ed lbac-nni s wayes i t-yețțawi waḍu, neǧǧa iman-nneɣ a ɣ-yawi ɣer wanda yebɣa.


Verið algáðir, vakið. Óvinur yðar, djöfullinn, gengur um sem öskrandi ljón, leitandi að þeim, sem hann geti gleypt. 	 Ḥadret, Ɛasset iman-nwen axaṭer aɛdaw-nwen d Cciṭan, ițezzi iṛeɛɛed am yizem, ițqellib anwa ara issebleɛ.


Og þeir köstuðu honum út fyrir víngarðinn og drápu hann. Hvað mun nú eigandi víngarðsins gjöra við þá? 	 ?eggṛen-t beṛṛa n tfeṛṛant, nɣan-t. D acu ara sen-yexdem tura bab n tfeṛṛant-agi ?


Gleðjumst og fögnum og gefum honum dýrðina, því að komið er að brúðkaupi lambsins og brúður hans hefur búið sig. 	 A nezhu, a nefṛeḥ, a t-neḥmed axaṭer tewweḍ-ed tmeɣṛa n Izimer, tislit thegga iman-is,


Nú horfir þetta ekki einungis iðn vorri til smánar, heldur einnig til þess, að helgidómur hinnar miklu gyðju, Artemisar, verði einskis virtur og að hún, sem öll Asía og heimsbyggðin dýrkar, verði svipt tign sinni." 	 ur nuggad ara kan aț-țeɣli ṣṣenɛa-nneɣ, lameɛna nuggad ad sseɣlin lqima i lǧameɛ n Artimis tameqqrant, taṛebbiț-nneɣ, qṛib a s-kksen lɛaḍima s wayes tețwaɛbed di tmurt n Asya d ddunit meṛṛa.


En nú, með því að þér eruð leystir frá syndinni, en eruð orðnir þjónar Guðs, þá hafið þér ávöxt yðar til helgunar og eilíft líf að lokum. 	 Tura tețwaselkem si ddnub, tuɣalem d iqeddacen n Ṛebbi, lfayda nwen ț-țikli deg webrid yeṣfan akk-d tudert n dayem.


Þetta var fyrsta skrásetningin og var gjörð þá er Kýreníus var landstjóri á Sýrlandi. 	 Ajerred-agi amezwaru yedṛa asmi yella Kirinyus d lḥakem n tmurt n Surya.


Vér sendum því Júdas og Sílas, og boða þeir yður munnlega hið sama. 	 Nceggeɛ-awen ihi Yuda akk-d Silas ara wen-d-yeṣṣiwḍen s yiman nsen imeslayen-agi :


Þegar menn taka yður og draga fyrir rétt, hafið þá ekki fyrirfram áhyggjur af því, hvað þér eigið að segja, heldur talið það, sem yður verður gefið á þeirri stundu. Þér eruð ekki þeir sem tala, heldur heilagur andi. 	 M'ara kkun-ẓẓuɣṛen a kkun awin ɣer ccṛeɛ, ur xeddmet ara anezgum ɣef wayen ara tinim ; init-ed kan ayen ara wen-d-yasen di teswiɛt-nni, axaṭer mačči d kunwi ara imeslayen lameɛna d Ṛṛuḥ iqedsen.


En hverjum þeim, sem tælir til falls einn af þessum smælingjum, sem á mig trúa, væri betra að vera sökkt í sjávardjúp með mylnustein hengdan um háls. 	 Win ara yesseɣlin di ddnub ula d yiwen seg imecṭuḥen-agi yumnen yis-i, axiṛ-as a s-cudden aɣaṛef n tsirt ɣer temgeṛṭ-is, a t-ḍeggṛen ɣer lebḥeṛ ad iɣṛeq.


Og hann fór frá þeim og úr borginni til Betaníu og hafði þar náttstað. 	 Imiren yeǧǧa-ten dinna, yeffeɣ si temdint, iṛuḥ ɣer taddart n Bitanya, dinna i gensa.


Já, vér erum hughraustir og langar öllu fremur til að hverfa burt úr líkamanum og vera heima hjá Drottni. 	 S tideț nesɛa lețkal deg wulawen nneɣ, lameɛna a wi-yufan a neffeɣ si ddunit-agi iwakken a nili ɣer tama n Sidi Ṛebbi.


söfnuðust þar svo margir, að hvergi var lengur rúm, ekki einu sinni fyrir dyrum úti. Og hann flutti þeim orðið. 	 Aṭas n lɣaci i d-innejmaɛen, armi ur d-yeqqim wemkan ula zdat tewwurt . Nețța yețbecciṛ-asen awal n Sidi Ṛebbi.


Og svo sem þér viljið, að aðrir menn gjöri við yður, svo skuluð þér og þeim gjöra. 	 Xedmet i wiyaḍ ayen i tebɣam a wen-t xedmen i kunwi.


Og komi hann um miðnætti eða síðar og finni þá vakandi, sælir eru þeir þá. 	 Ma yewweḍ-ed di țnaṣfa n yiḍ neɣ akteṛ, amarezg-nsen ma yufa-ten-id mazal țṛaǧun-t !


En þér, látið það vera stöðugt í yður, sem þér hafið heyrt frá upphafi. Ef það er stöðugt í yður, sem þér frá upphafi hafið heyrt, þá munuð þér einnig vera stöðugir í syninum og í föðurnum. 	 Ma d kunwi, ayen teslam si tazwara ilaq aț-țeṭṭfem deg-s ; ma yella tjemɛem-t deg ulawen-nwen, ula d kunwi aț-țilim di tdukkli akk-d Baba Ṛebbi d Mmi-s.


Eru ekki fimm spörvar seldir fyrir tvo smápeninga? Og þó er ekki einn þeirra gleymdur Guði. 	 D acu i swan xemsa iẓiwcen ? Anaɣ sin iṣurdiyen kan ! Lameɛna Sidi Ṛebbi ur itețțu ula d yiwen deg-sen.


Hann sagði: "Kastið netinu hægra megin við bátinn, og þér munuð verða varir." Þeir köstuðu, og nú gátu þeir ekki dregið netið, svo mikill var fiskurinn. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : ?eggṛet acebbak ɣer tama tayeffust n teflukt a d-teṭṭfem. Deggṛen acebbak ɣer wanda i sen-d-yenna, mi t-id-ssulin yeččuṛ ed d lḥut armi ur zmiren ara a t-id refden.


Þá gjörði svo mikið veður á vatninu, að bylgjurnar gengu yfir bátinn. En Jesús svaf. 	 Deg yiwet n teswiɛt, tekker-ed tbuciḍant di lebḥeṛ armi tɣumm teflukt-nni s lemwaji. Sidna Ɛisa yella iṭṭes.


Jesús sagði: "Urðu ekki allir tíu hreinir? Hvar eru hinir níu? 	 Sidna Ɛisa yenna i lɣaci : Eɛni ur ḥlin ara di ɛecṛa yid-sen ? I țesɛa nniḍen anda llan ?


Þótt hann hefði gjört svo mörg tákn fyrir augum þeirra, trúðu þeir ekki á hann, 	 ?as akken aṭas n lbeṛhanat i gexdem Sidna Ɛisa zdat-sen, nutni ugin ad amnen.


Dæmið ekki, og þér munuð eigi dæmdir verða. Sakfellið eigi, og þér munuð eigi sakfelldir verða. Sýknið, og þér munuð sýknaðir verða. 	 Ur țḥasabet ara wiyaḍ iwakken Sidi Ṛebbi ur kkun-ițḥasab ara. Ur ḥekkmet ara ɣef wiyaḍ iwakken Sidi Ṛebbi ur iḥekkem ara fell-awen. Semmḥet i wiyaḍ iwakken a wen isameḥ Sidi Ṛebbi.


Þetta sagði hann ekki af sjálfum sér, en þar sem hann var æðsti prestur það ár, gat hann spáð því, að Jesús mundi deyja fyrir þjóðina, 	 Ayagi mačči s ɣuṛ-es i d-yekka meɛna imi i gella d lmuqeddem ameqqran aseggas-nni. Daymi i s-d-iweḥḥa Sidi Ṛebbi belli ilaq ad immet Sidna Ɛisa ɣef wegdud.


Allir leita þess, sem sjálfra þeirra er, en ekki þess, sem Krists Jesú er. - 	 axaṭer akken ma llan țnadin ɣef nnfeɛ-nsen, mačči ɣef nnfeɛ n Ɛisa Lmasiḥ.


sem huggar oss í sérhverri þrenging vorri, svo að vér getum huggað alla aðra í þrengingum þeirra með þeirri huggun, sem vér höfum sjálfir af Guði hlotið. 	 Ițṣebbiṛ-aɣ di lemḥayen-nneɣ iwakken s ṣṣbeṛ i ɣ-d-ifka, a nizmir ula d nukni a nṣebbeṛ wid yellan di lemḥayen.


Eftir þetta kvaddi Drottinn til aðra, sjötíu og tvo að tölu, og sendi þá á undan sér, tvo og tvo, í hverja þá borg og stað, sem hann ætlaði sjálfur að koma til. 	 Syenna, Sidna Ɛisa yextaṛ-ed tnin usebɛin yinelmaden nniḍen, iceggeɛ-iten sin sin ad ṛuḥen ɣer mkul taddart d mkul amkan anda ilaq ad iṛuḥ ula d nețța.


Ekki eru heldur allir börn Abrahams, þótt þeir séu niðjar hans, heldur: "Afkomendur Ísaks munu taldir verða niðjar þínir." 	 Daɣen mačči d wid meṛṛa i d-yeǧǧa Sidna Ibṛahim i gellan d arraw-is n tideț, axaṭer Sidi Ṛebbi inna-yas-d : Seg Isḥaq ara d-teffeɣ dderya i k-weɛdeɣ.


Jesús stóð upp og fór með honum og lærisveinar hans. 	 Sidna Ɛisa ikker yedda yid-es nețța d inelmaden-is.


En Pétur sat úti í garðinum. Þar kom að honum þerna ein og sagði: "Þú varst líka með Jesú frá Galíleu." 	 Buṭrus yella yeqqim deg ufrag, tqeṛṛeb-ed ɣuṛ-es yiwet n tqeddact tenna-yas : Ula d kečč telliḍ d Ɛisa ajlili !


og ég mun vera yður faðir, og þér munuð vera mér synir og dætur, segir Drottinn alvaldur. 	 ad iliɣ d baba-twen, kunwi aț-țilim d arraw-iw, d yess-i ; akka i d-yenna Ṛebbi Bab n tezmert.


Sá sem hafnar mér og tekur ekki við orðum mínum, hefur sinn dómara: Orðið, sem ég hef talað, verður dómari hans á efsta degi. 	 Kra n win i yi-ḥeqṛen ur neḥsib ara imeslayen-iw, ițțuḥaseb yakan : d awal-agi i d-nniɣ ara t-iḥasben ass aneggaru.


og mælti við þá: "Ritað er: ,Hús mitt á að vera bænahús,' en þér gjörið það að ræningjabæli." 	 dɣa yenna-yasen : Yura : Axxam-iw ad ițțusemmi d axxam n tẓallit, ma d kunwi terram-t d lɣaṛ n imakaren.


Og í trausti þess veit ég, að ég mun lifa og halda áfram að vera hjá yður öllum, yður til framfara og gleði í trúnni. 	 ?riɣ ad idireɣ yerna ad qqimeɣ gar-awen meṛṛa, iwakken aț-tennernim yerna aț-țfeṛḥem di liman.


Því að sá þræll, sem kallaður er í Drottni, er frelsingi Drottins. Á sama hátt er sá, sem kallaður er sem frjáls, þræll Krists. 	 Axaṭer akli iwumi d-yessawel Sidi Ṛebbi yuɣal d win yesɛan tilelli ɣer Sidi Ṛebbi ; daɣen amdan aḥuṛṛi iwumi d-yessawel Sidi Ṛebbi yuɣal d akli n Lmasiḥ.


þóknaðist að opinbera mér son sinn, til þess að ég boðaði fagnaðarerindið um hann meðal heiðingjanna, þá ráðgaðist ég eigi við neinn mann, 	 Asmi i yi-d-ibeggen Sidi Ṛebbi Mmi-s iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ i t-iɛnan ger wid ur nelli ara n wat Isṛail, ur cawṛeɣ ula d yiwen ;


Því að sköpunin þráir, að Guðs börn verði opinber. 	 Taxelqit meṛṛa tḥar melmi ara d-banen warraw n Sidi Ṛebbi.


En jörðin kom konunni til hjálpar, og jörðin opnaði munn sinn og svalg vatnsflóðið, sem drekinn spjó úr munni sér. 	 Lameɛna lqaɛa tsellek tameṭṭut nni, tessebleɛ aman-nni i d-ifeggḍen seg uqemmuc n llafɛa-nni.


En á undan öllu þessu munu menn leggja hendur á yður, ofsækja yður, færa yður fyrir samkundur og í fangelsi og draga yður fyrir konunga og landshöfðingja sakir nafns míns. 	 Lameɛna uqbel a d-yedṛu wannect-a, kunwi s inelmaden-iw a kkun-ṭṭfen, a kkun qehṛen, ad ḥekmen fell-awen di leǧwameɛ, a kkun-ḍeggṛen ɣer leḥbus, a kkun-sbedden zdat igelliden d lḥekkam ɣef ddemma n yisem-iw.


Förunautar hans stóðu orðlausir. Þeir heyrðu að vísu raustina, en sáu engan. 	 Irgazen i geddan yid-es bedden, dehcen, ggugmen ; slan i taɣect-nni lameɛna ur walan ula d yiwen.


Nýtt vín ber að láta á nýja belgi. 	 Ihi ccṛab ajdid, ilaq a t-nesmir ɣer iyeddiden ijdiden.


Feður yðar átu manna í eyðimörkinni, en þeir dóu. 	 ?as akken lejdud nwen ččan tamanna deg unezṛuf, mmuten.


En þú, hví dæmir þú bróður þinn? Eða þá þú, hví fyrirlítur þú bróður þinn? Allir munum vér verða að koma fram fyrir dómstól Guðs. 	 Ma d kečč acuɣeṛ i tețḥasabeḍ gma-k ? Acuɣer i t-tḥeqṛeḍ ? Eɛni ur nețɛeddi ara akk di ccṛeɛ zdat Sidi Ṛebbi iwakken a ɣ-iḥaseb ?


Hvað mun nú eigandi víngarðsins gjöra? Hann mun koma, tortíma vínyrkjunum og fá öðrum víngarðinn. 	 D acu ara yexdem tura bab n tfeṛṛant ? A d-yas nețța s yiman-is, ad ineɣ ixemmasen-nni ad yernu ad iwekkel tafeṛṛant-nni i wiyaḍ.


Kærleikurinn fellur aldrei úr gildi. En spádómsgáfur, þær munu líða undir lok, og tungur, þær munu þagna, og þekking, hún mun líða undir lok. 	 Axebbeṛ n wayen i d-yețțasen s ɣuṛ Ṛebbi ad ifak, timeslayin ur nețwassen ara ad ḥebsent, tamusni aț-țefnu, ma d leḥmala n tideț werǧin aț-țfak ;


En þegar hið forgengilega íklæðist óforgengileikanum og hið dauðlega ódauðleikanum, þá mun rætast orð það, sem ritað er: Dauðinn er uppsvelgdur í sigur. 	 Asm'ara tels lǧețța-agi irekkun ayen ur nrekku, asmi ara tels lǧețța-agi ara yemten ayen ur nețmețțat, ad yedṛu wawal-nni yuran di tira iqedsen : Tazmert n Sidi Ṛebbi teɣleb lmut, tessebleɛ-iț. +


Hversu margar tegundir tungumála, sem kunna að vera til í heiminum, ekkert þeirra er þó málleysa. 	 Llant aṭas n tutlayin yemxalafen di ddunit, lameɛna sɛant akk lmeɛna.


En þeir urðu æfir við og ræddu sín á milli, hvað þeir gætu gjört Jesú. 	 Nutni yenɣa-ten lɣecc, bdan țemcawaṛen wway gar-asen amek ara xedmen i Sidna Ɛisa.


Heilsið einnig söfnuðinum, sem kemur saman í húsi þeirra. Heilsið Epænetusi, mínum elskaða, sem er frumgróði Asíu Kristi til handa. 	 ?sellimet daɣen ɣef wid yețnejmaɛen deg wexxam-nsen, țsellimet ɣef gma-tneɣ Ibantus aḥbib eɛzizen fell-i, i gellan d amenzu yumnen s Lmasiḥ di tmurt n Asya.


Þegar þér og minn andi eruð saman komnir með krafti Drottins vors Jesú, 	 S yisem n Sidna Ɛisa, s tezmert is, nnejmaɛet aql-i yid-wen :


Þetta var ég að gjöra í helgidóminum og hafði látið hreinsast, og enginn var þá mannsöfnuður né uppþot, þegar menn komu að mér. 	 Atan wamek i yi-d-ufan deg wefrag n lǧameɛ iqedsen : ufan-iyi-d akken kan i ssezdegeɣ iman-iw akken i d-tenna ccariɛa; ur iyi-d zzin imdanen ur yelli ccwal


Jafnvel foreldrar og bræður, frændur og vinir munu framselja yður, og sumir yðar munu líflátnir. 	 Ula d imawlan-nwen akk-d atmaten-nwen d imdukkal-nwen a kkun-zzenzen yerna ad nɣen aṭas seg-wen.


Þetta mælti hann, og sagði síðan við þá: "Lasarus, vinur vor, er sofnaður. En nú fer ég að vekja hann." 	 Mi d-yenna ayagi, yerna yenna yasen : Aḥbib-nneɣ Laɛẓar tewwi-t tnafa, ad ṛuḥeɣ a t-id-ssakiɣ.


Þegar hinir tíu heyrðu þetta, gramdist þeim við bræðurna tvo. 	 Ɛecṛa n inelmaden-nni mi slan ayagi, ikcem-iten zzɛaf ɣef ddemma n sin-nni watmaten.


En Ananías æðsti prestur skipaði þeim, er hjá stóðu, að ljósta hann á munninn. 	 Lmuqeddem ameqqran Ananyas yumeṛ i wid yellan zdat-es, a t-wten ɣer yimi.


Og út gengu úr musterinu englarnir sjö, sem höfðu plágurnar sjö, klæddir hreinu, skínandi líni og gyrtir gullbeltum um brjóst. 	 Sebɛa n lmalayekkat-nni yeṭṭfen sebɛa n lmuṣibat, ffɣent-ed si lǧameɛ-nni s llebsa n leḥrir yeṣfan yețfeǧǧiǧen, beggsent-ed s wagusen n ddheb ɣef yidmaren-nsent.


Þeir komu til Kapernaum. Þegar hann var kominn inn, spurði hann þá: "Hvað voruð þér að ræða á leiðinni?" 	 Mi ewwḍen ɣer temdint n Kafernaḥum. llan deg wexxam, Sidna Ɛisa yesteqsa-ten : ?ef wacu i tețmeslayem deg webrid ?


því að allt, sem af Guði er fætt, sigrar heiminn, og trú vor, hún er sigurinn, hún hefur sigrað heiminn. 	 axaṭer arraw n Sidi Ṛebbi ɣelben ddunit, ayen s wacu i neɣleb ddunit, d liman-nneɣ di Sidna Ɛisa.


Enn þá áreiðanlegra er oss því nú hið spámannlega orð. Og það er rétt af yður að gefa gaum að því eins og ljósi, sem skín á myrkum stað, þangað til dagur ljómar og morgunstjarna rennur upp í hjörtum yðar. 	 yerna numen s wayen i ɣ-d xebbṛen lenbiya di tira iqedsen belli ț-țideț ; nenha-kkun aț-țerrem ddehn nwen ɣuṛ-sent, axaṭer ț-țaftilt iceɛlen di ṭṭlam alamma yuli wass, alamma ifeǧǧeǧ yitri n ṣṣbeḥ deg ulawen nwen.


Jesús svaraði henni: "Ef þú þekktir gjöf Guðs og vissir, hver sá er, sem segir við þig: ,Gef mér að drekka,' þá mundir þú biðja hann, og hann gæfi þér lifandi vatn." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Lemmer teẓriḍ ayen i gebɣa Ṛebbi a m-t-id yefk akk-d win i m-d-yessutren aman, tili d kemm ara s-yessutren a m-d-yefk aț țesweḍ ; nețța, d aman yessidiren ara m-d-yefk.


Þegar hann hefur látið út alla sauði sína, fer hann á undan þeim, og þeir fylgja honum, af því að þeir þekkja raust hans. 	 Mi gessufeɣ tid akk yellan-ines, izeggir zdat-sent, ulli ttabaɛent-eț axaṭer ssnent ṣṣut-is.


Nú lifum vér, ef þér standið stöðugir í Drottni. 	 Tura yuɣal-aɣ-d ṛṛuḥ imi neẓra teṭṭfem di Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Ef aðrir hafa þennan rétt hjá yður, höfum vér hann þá ekki miklu fremur? En vér höfum ekki hagnýtt oss þennan rétt, heldur sættum oss við allt, til þess að tálma ekki fagnaðarerindinu um Krist. 	 Ma twalam d lḥeqq ad meggren wiyaḍ s ɣuṛ-wen, eɛni mačči d nukni i gezwaren ? Meɛna nukni ur d-newwi acemma s ɣuṛ-wen, neṣbeṛ i kullec iwakken ur d-yețțili ara wugur i lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ.


Jesús vissi, að þeir vildu spyrja hann, og sagði við þá: "Eruð þér að spyrjast á um það, að ég sagði: ,Innan skamms sjáið þér mig ekki, og aftur innan skamms munuð þér sjá mig'? 	 Sidna Ɛisa yefhem belli bɣan a t-steqsin, dɣa yenna-yasen : Tețmesteqsayem ɣef wayen i bɣiɣ a d-iniɣ s imeslayen-agi : « Tallit kan i mazal ur yi-tețwalim ara, tallit daɣen a yi-twalim » ;


Hver ert þú, maður, að þú skulir deila á Guð? Hvort mundi smíðisgripurinn segja við smiðinn: "Hví gjörðir þú mig svona?" 	 I kečč ay amdan ur nesɛi azal, d acu i tḥesbeḍ iman-ik iwakken aț-țḥasbeḍ Sidi Ṛebbi ? Eɛni tacmuxt ițwameslen s wakal tezmer aț-țini i win i ț-imeslen acuɣer i yi-tmesleḍ s ṣṣifa-yagi ?


Þannig munu allir þeir verða dæmdir, sem hafa ekki trúað sannleikanum, en haft velþóknun á ranglætinu. 	 S wakka wid akk ur numin ara s tideț, ad țțuɛaqben imi țțafen lfeṛḥ-nsen anagar di lbaṭel.


Á honum byggist djörfung vor. Í trúnni á hann eigum vér öruggan aðgang að Guði. 	 S liman-nneɣ di Sidna Ɛisa i nezmer a nqeṛṛeb ɣer Sidi Ṛebbi s lețkal.


Og Jesús þroskaðist að visku og vexti, og náð hjá Guði og mönnum. 	 Ɛisa ițțimɣuṛ, yetɛeqqil ; eɛziz ɣer Ṛebbi, eɛziz ɣer yemdanen.


Hann á ekki að vera nýr í trúnni, til þess að hann ofmetnist ekki og verði fyrir sama dómi og djöfullinn. 	 Amdebbeṛ di tejmaɛt ur ilaq ara ad yili d ajdid di liman di Ɛisa Lmasiḥ, m'ulac a t-yekcem zzux, aț-țedṛu yid-es akken tedṛa d Cciṭan. f+


Hafið þér skilið allt þetta?" "Já," svöruðu þeir. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : Tfehmem ayagi meṛṛa ? RRran-as : Anɛam a Sidi, nefhem !


Hann sagði við lærisveina sína: "Eigi verður umflúið, að til ginninga komi, en vei þeim er veldur. 	 Sidna Ɛisa yenna i inelmaden is imeslayen-agi : -- D lmuḥal ur d-țilint ara sebbat ara yesseɣlin imdanen di ddnub. A nnger n win ara yilin d sebba n uɣelluy ;


Og ég sá annan sterkan engil stíga af himni ofan, hjúpaðan skýi. Regnboginn var yfir höfði honum og ásjóna hans var sem sólin og fætur hans sem eldstólpar. 	 Walaɣ daɣen yiwen lmelk nniḍen iǧehden, iṣubb-ed seg igenni, tețțel-it-id tagut ; tislit n wanẓar tezzi ɣef wuqeṛṛuy-is, udem-is yețfeǧǧiǧ am yiṭij, iḍaṛṛen-is am iḥeǧǧuǧa n tmes.


Feður vorir átu manna í eyðimörkinni, eins og ritað er: ,Brauð af himni gaf hann þeim að eta.'" 	 Lejdud-nneɣ ččan tamanna deg unezṛuf, akken yura di ccariɛa n Musa : Yefka-yasen ččan aɣṛum i d-yekkan seg igenni.


Þá komu til nokkrir menn úr svonefndri Leysingjasamkundu. Þeir voru frá Kýrene og Alexandríu, en aðrir frá Kilikíu og Asíu, og tóku að þrátta við Stefán. 	 Kra n yemdanen n tejmaɛt n iḥeṛṛiyen i d-yusan si tmurt n Qiṛwan, si tmurt n Skandriya, si tmurt n Silisya akk-d wid i d-yusan si tmurt n Asya, usan-d ad mjadalen nutni d Stifan ;


Hrósar þú þér af lögmáli, og óvirðir þó Guð með því að brjóta lögmálið? 	 Tețzuxxuḍ s ccariɛa, meɛna tesseɣlayeḍ lqima n yisem n Sidi Ṛebbi imi ur txeddmeḍ ara ayen i d-teqqaṛ !


Undan þeim létum vér ekki einu sinni eitt andartak, til þess að sannleiki fagnaðarerindisins skyldi haldast við hjá yður. 	 Ula d yiwet n tikkelt ur nekni zdat-sen, iwakken tideț yellan di lexbaṛ n lxiṛ aț-țeqqim gar-awen.


Þá tók lögvitringur einn til orða: "Meistari, þú meiðir oss líka með því, sem þú segir." 	 Yenṭeq yiwen lɛalem n ccariɛa, yenna-yas : A Sidi, atan tregmeḍ-aɣ ula d nukkni s wayen i d-tenniḍ akka !


Mikill fjöldi fólks var honum samferða. Hann sneri sér við og sagði við þá: 	 Aṭas n lɣaci i geddan d Sidna Ɛisa. Yezzi ɣuṛ-sen yenna-yasen :


Ég er brauð lífsins. 	 axaṭer d nekk i d aɣṛum i d yețțaken tudert.


Þau voru þar út hátíðisdagana. En þegar þau sneru heimleiðis, varð sveinninn Jesús eftir í Jerúsalem, og vissu foreldrar hans það eigi. 	 Mi tɛedda Tafaska, lɣaci țțuɣalen ɣer yexxamen-nsen, ma d Ɛisa yeqqim di temdint Lquds, imawlan-is ur d-wwin ara s lexbaṛ,


Hann sá, að þeim var þungur róðurinn, því að vindur var á móti þeim, og er langt var liðið nætur kemur hann til þeirra, gangandi á vatninu, og ætlar fram hjá þeim. 	 Iwala ṛwan lḥif mi kkaten imeqdafen, axaṭer aḍu yețțara-ten ɣer deffir. Mi qṛib ad yali wass iṛuḥ ɣuṛ-sen, iteddu ɣef waman, yebɣa a sen-iɛeddi.


Þeir vegsömuðu Guð fyrir það, sem þeir heyrðu, og sögðu við hann: "Þú sérð, bróðir hve margir tugir þúsunda það eru meðal Gyðinga, sem trú hafa tekið, og allir eru þeir vandlátir um lögmálið. 	 Mi slan ayagi, ḥemmden Sidi Ṛebbi nnan-as : Twalaḍ a gma-tneɣ acḥal n luluf n wat Isṛail i gumnen s Sidna Ɛisa yerna ṭṭfen akk di ccariɛa n Musa.


Jesús sagði við þá: "Ef þér væruð blindir, væruð þér án sakar. En nú segist þér vera sjáandi, því varir sök yðar." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Lemmer ț-țideț d iderɣalen i tellam tili ulac ddnub fell-awen, lameɛna tura imi teqqaṛem nețwali, ddnub i yirawen-nwen.


Þannig eruð þér orðnir fyrirmynd öllum trúuðum í Makedóníu og í Akkeu. 	 S wakka tuɣalem d lemtel i wid akk yumnen, i gellan di tmura n Masidunya akk-d Akaya.


En vei yður, þér farísear! Þér gjaldið tíund af myntu og rúðu og alls kyns matjurtum, en hirðið ekki um réttlæti og kærleika Guðs. Þetta ber að gjöra og hitt eigi ógjört að láta. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen ! Kunwi yețɛecciṛen nneɛneɛ d uwermi d wayen i d-ițemɣayen di tebḥirt, ma d lḥeqq d leḥmala n Sidi Ṛebbi tețțarram-ten ɣer deffir ; d annect-agi i gezwaren mbla ma tețțum ayen nniḍen.


Og hvenær sem óhreinir andar sáu hann, féllu þeir fram fyrir honum og æptu upp: "Þú ert sonur Guðs." 	 Iṛuḥaniyen m'ara t-walin, ɣellin zdat-es qqaṛen-as : « Kečč d Mmi-s n Ṛebbi !»


En þetta sagði hann til að reyna hann, því hann vissi sjálfur, hvað hann ætlaði að gjöra. 	 Yesteqsa-t kan iwakken ad i?er d acu ara s-d-yini, axaṭer nețța yeẓra yakan d acu ara yexdem.


Þegar Pílatus heyrði þessi orð, varð hann enn hræddari. 	 Imeslayen-agi sxelɛen Bilaṭus.


gestur var ég, en þér hýstuð mig ekki, nakinn, en þér klædduð mig ekki, ég var sjúkur og í fangelsi, en ekki vitjuðuð þér mín.' 	 usiɣ-ed d abeṛṛani ur tesṭerḥbem ara yis-i, lliɣ d aɛeryan ur iyi tesselsem ara, lliɣ daɣen d amuḍin, d ameḥbus, ur d-tusim ara aț-țesteqsim fell-i.


Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns, 	 A kkun-keṛhen yemdanen meṛṛa ɣef ddemma-w,


Því ef það varð sáttargjörð fyrir heiminn, að þeim var hafnað, hvað verður þá upptaka þeirra annað en líf af dauðum? 	 Axaṭer ma yella aɛzal n wat Isṛail isemṣalaḥ leǧnas nniḍen akk-d Sidi Ṛebbi, acu ara yedṛun ihi m'ara d-uɣalen nutni ɣer webrid n Sidi Ṛebbi ? Ad yili am akken d ḥeggu i d-ḥyan si ger lmegtin !


En við hina segi ég, ekki Drottinn: Ef bróðir nokkur á vantrúaða konu og hún lætur sér það vel líka að búa saman við hann, þá skilji hann ekki við hana. 	 Ɣef wayen yeɛnan wiyaḍ atan wayen zemreɣ a d-iniɣ ( ayagi s ɣuṛ-i mačči s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ) : ma yella yiwen seg watmaten yesɛa tameṭṭut ur numin ara s Lmasiḥ yili teqbel aț-țeqqim d wergaz-is, ur ilaq ara a s-yebru ;


Vér höfnum allri skammarlegri launung, vér framgöngum ekki með fláttskap né fölsum Guðs orð, heldur birtum vér sannleikann, og fyrir augliti Guðs skírskot um vér til samvisku hvers manns um sjálfa oss. 	 Ur neqbil ara ayen yellan d lɛib d wayen yețwaxedmen s tuffra, ur nteddu s tḥila, ur nețḥerrif awal n Ṛebbi. Meɛna nețbeggin-ed awal n Sidi Ṛebbi s tideț, iwakken imdanen meṛṛa ad slen i wawal n Ṛebbi, a t-fehmen akken yella.


Nú sé ég, hvað ég gjöri, til þess að menn taki við mér í hús sín, þegar ég verð sviptur ráðsmennskunni.' 	 ?riɣ d acu ara xedmeɣ, iwakken m'ara yi-istixxeṛ umɛellem-iw, ad afeɣ wid ara yi-iɛiwnen !


Þegar hann sá Jesú álengdar, hljóp hann og féll fram fyrir honum 	 Mi gwala Sidna Ɛisa si lebɛid, yuzzel-ed yeɣli ɣef tgecrar zdat-es.


Vér komum til Ptólemais frá Týrus og lukum þar sjóferðinni. Vér heilsuðum bræðrunum og dvöldumst hjá þeim einn dag. 	 nukkni nkemmel abrid s lbabuṛ si temdint n Sur armi ț-țamdint n Bṭulimays, neẓra dinna atmaten, neqqim yid-sen yiwen wass.


Hann leyfði það. Páll bandaði hendi til fólksins, þar sem hann stóð á þrepunum. Þegar hann hafði fengið gott hljóð, mælti hann til þeirra á hebreska tungu: 	 Lqebṭan iɛemmed-as, dɣa Bulus ibedd ɣef tseddaṛin, iwehha i lɣaci s ufus-is, dɣa ssusmen. Yenṭeq s tɛibṛanit, yenna-yasen :


Þannig grýttu þeir Stefán. En hann ákallaði Drottin og sagði: "Drottinn Jesús, meðtak þú anda minn." 	 M'akken i t-ṛeǧmen, Stifan ideɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi yeqqaṛ : A Sidna Ɛisa, atan ṛṛuḥ-iw ger ifassen-ik !


Og hann sagði við þá: "Sannlega segi ég yður: Nokkrir þeirra, sem hér standa, munu eigi dauða bíða, fyrr en þeir sjá Guðs ríki komið með krafti." 	 Sidna Ɛisa yenna daɣen : -- S tideț a wen-d-iniɣ, kra seg wid yellan dagi, ur țmețțaten ara alamma walan tagelda n Ṛebbi tusa-d s tmanegt tameqqrant.


Vakið, standið stöðugir í trúnni, verið karlmannlegir og styrkir. 	 Ɛasset, ṭṭfet di liman, ilit d irgazen, ǧehdet.


Sæl er hún, sem trúði því, að rætast mundi það, sem sagt var við hana frá Drottni." 	 ?-țaseɛdit kemm yumnen s wayen i m-d-yenna Sidi Ṛebbi !


En enginn þeirra, sem sátu til borðs, vissi til hvers hann sagði þetta við hann. 	 Ger wid yellan yid-es, yiwen ur yefhim acuɣeṛ i s-yenna ayagi.


En réttlætið af trúnni mælir þannig: "Seg þú ekki í hjarta þínu: Hver mun fara upp í himininn?" - það er: til að sækja Krist ofan, - 	 Lameɛna atah wamek ițmeslay lḥeqq i d-ițasen si liman : ur qqaṛ ara deg ul-inek anwa ara yalin ɣer igenni ; amakken Lmasiḥ ur d-iṣubb ara syenna


En mér ber að halda áfram ferð minni í dag og á morgun og næsta dag, því að eigi hæfir, að spámaður bíði dauða annars staðar en í Jerúsalem. 	 Lameɛna ilaq ad kemmleɣ tikli-inu ass-a, azekka d sellazekka, axaṭer ur s-ilaq ara i nnbi ad immet beṛṛa n temdint n Lquds.


Vakið og biðjið, að þér fallið ekki í freistni. Andinn er reiðubúinn, en holdið veikt." 	 Ɛiwzet, ẓallet, iwakken ur tɣellim ara deg ujeṛṛeb ! Axaṭer ṛṛuḥ n wemdan yeǧhed ma d lǧețța ur tezmir ara !


Yður heilsar söfnuðurinn í Babýlon, útvalinn ásamt yður, og Markús sonur minn. 	 Tajmaɛt n watmaten yumnen s Lmasiḥ, yellan di temdint n Babilun țsellimen-d fell-awen ; ula d mmi Maṛqus ițsellim fell-awen.


_Um 	 _ɣef


En þegar Gallíón var landstjóri í Akkeu, bundust Gyðingar samtökum gegn Páli, drógu hann fyrir dómstólinn 	 Di lweqt-nni i deg yella Galyun d lḥakem ɣef tmurt n Lakaya, at Isṛail msefhamen, ddukklen ɣef Bulus, wwin-t ɣer wexxam n ccṛeɛ, nnan :


Meðan ég var hjá þeim, varðveitti ég þá í nafni þínu, sem þú hefur gefið mér, og gætti þeirra, og enginn þeirra glataðist nema sonur glötunarinnar, svo að ritningin rættist. 	 Seg wasmi lliɣ gar-asen, ḥerzeɣ-ten s tezmert n yisem-ik, isem-agi i yi-d-tefkiḍ. ?erzeɣ-ten, yiwen deg-sen ur yeɛṛiq anagar win i glaqen ad yeɛṛeq, iwakken tira iqedsen ad nnekmalent.


Þannig verða hinir síðustu fyrstir og hinir fyrstu síðastir." 	 S wakka aṭas ineggura ara yuɣalen d imezwura, aṭas n imezwura ara yuɣalen d ineggura.


Hann gekk að því og leitaði færis að framselja hann þeim, þegar fólkið væri fjarri. 	 Yudas yefra awal yid-sen syenna yebda yețqellib amek ara sen-t-yezzenz s tuffra ɣef lɣaci.


Og þér, yngri menn, verið öldungunum undirgefnir og skrýðist allir lítillætinu hver gagnvart öðrum, því að "Guð stendur gegn dramblátum, en auðmjúkum veitir hann náð". 	 Ula d kunwi daɣen ay ilmeẓyen, qadṛet imeqqranen di liman ! Ddut s leqdeṛ d wannuz, axaṭer Sidi Ṛebbi ur iqebbel ara wid ițzuxxun, meɛna ițțak ṛṛeḥma-s i wid ițțanzen.


Fari ég að byggja upp aftur það, sem ég braut niður, þá sýni ég og sanna, að ég er sjálfur brotlegur. 	 Axaṭer ma uɣaleɣ ɣer ccariɛa nni i ǧǧiɣ, ihi rriɣ iman-iw d amɛaṣi ;


Reyndu að koma sem fyrst til mín, 	 Exdem lmeǧhud-ik iwakken ur tețɛeṭṭileḍ ara a d-taseḍ ɣuṛ-i.


Veitið henni eins mikla kvöl og sorg og hennar stærilæti og óhóf hefur verið. Hún segir í hjarta sínu: ,Hér sit ég og er drottning, ekkja er ég eigi, sorg mun ég aldrei sjá.' 	 Akken tefka i yiman-is ccan, tɛac di lerbaḥ, ara s-tesseṛwum leɛtab d leḥzen, axaṭer teqqaṛ : Aql-iyi am ugellid, ur lliɣ ț-țaǧǧalt, ur țissineɣ leḥzen.


Jesús segir við þá: "Komið og matist." En enginn lærisveinanna dirfðist að spyrja hann: "Hver ert þú?" Enda vissu þeir, að það var Drottinn. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Qeṛṛbet-ed aț-țeččem. Ula d yiwen seg inelmaden-nni ur yezmir a s-yini « anwa-k ? » ?ran akk belli d Sidna Ɛisa.


Jesús bannaði þeim að segja þetta neinum, en svo mjög sem hann bannaði þeim, því frekar sögðu þeir frá því. 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten ur țɛawaden i yiwen ayagi ; meɛna simmal yețweṣṣi deg-sen, simmal nutni țberriḥen lexbaṛ.


Ég sagði: ,Drottinn, þeir vita, að ég hef verið að hneppa í fangelsi þá, sem trúðu á þig, og láta húðstrýkja þá í samkunduhúsunum. 	 Nniɣ : A Sidi, ssnen-iyi ! Sran s yiman nsen belli ttabaɛeɣ si lǧameɛ ɣer wayeḍ wid yumnen yis-ek iwakken a ten-erreɣ ɣer lḥebs ad țewten.


Vitið þér ekki, að þeir, sem vinna við helgidóminn, lifa af því, sem kemur úr helgidóminum, og þeir, sem starfa við altarið, taka hlut með altarinu? 	 Ur teẓrim ara belli wid ixeddmen di lǧameɛ țțawin-d lqut-nsen si lǧameɛ ? Ur teẓrim ara daɣen lmuqeddem izellun i Ṛebbi iseflawen i d-țțawin medden, yețțawi amur-is seg-sen ?


En hundraðshöfðinginn treysti betur skipstjóra og skipseiganda en því, er Páll sagði. 	 Afesyan-nni aṛumani yuɣ awal i bab n lbabuṛ akk-d win i t-inehṛen wala ad yaɣ awal i Bulus.


Enn annar sagði: "Ég vil fylgja þér, herra, en leyf mér fyrst að kveðja fólk mitt heima." 	 Wayeḍ yenṭeq yenna-yas : Ad dduɣ yid-ek a Sidi, lameɛna eǧǧ-iyi ad ṛuḥeɣ ad sellmeɣ ɣef wat wexxam-iw.


Allir þeir sem trúðu héldu hópinn og höfðu allt sameiginlegt. 	 Wid akk yumnen, țɛicin s tdukli yerna beṭṭun wway gar-asen ayen akk sɛan.


Guð, sem skóp heiminn og allt, sem í honum er, hann, sem er herra himins og jarðar, býr ekki í musterum, sem með höndum eru gjörð. 	 D nețța i d-ixelqen ddunit d wayen yellan deg-s, d Bab igenwan d lqaɛa, ur yezdiɣ ara di leǧwameɛ i bnan ifassen n yemdanen.


Þú munt þó ekki vilja drepa mig, eins og þú drapst Egyptann í gær?' 	 Eɛni tebɣiḍ a yi-tenɣeḍ akken tenɣiḍ iḍelli amaṣri-nni ?


Þess vegna ætla ég, ef ég kem, að minna á verk þau er hann vinnur. Hann lætur sér ekki nægja að ófrægja oss með vondum orðum, heldur tekur hann ekki sjálfur á móti bræðrunum og hindrar þá, er það vilja gjöra, og rekur þá úr söfnuðinum. 	 Daymi m'ara n-aseɣ ɣuṛ-wen a d-sbeggneɣ akk ayen ixeddem ! Iheddeṛ fell-aneɣ yir imeslayen akk-d lekdub, ula d atmaten yugi ad yesṭerḥeb yis-sen, wid yebɣan ad sṭerḥben yis-sen, yețțaggi-yasen yerna yessufuɣ-iten si tejmaɛt.


Göngum því með djörfung að hásæti náðarinnar, til þess að vér öðlumst miskunn og hljótum náð til hjálpar á hagkvæmum tíma. 	 A nețkel ihi, a nqeṛṛeb ɣer Sidi Ṛebbi anda tella ṛṛeḥma iwakken a naf ssmaḥ, a ɣ-iɛiwen di lweqt ilaqen.


Þegar engillinn, sem talaði við hann, var farinn, kallaði hann á tvo heimamenn sína og guðrækinn hermann, einn þeirra, er honum voru handgengnir, 	 Mi gṛuḥ lmelk-nni i s-d-ihedṛen, Kurnilyus yessawel i sin seg iqeddacen-is akk-d yiwen uɛeskṛi n terbɛat-is i gellan d argaz iḍuɛen Sidi Ṛebbi.


Þeir spurðu: "Hvað merkir þetta: ,Innan skamms'? Vér vitum ekki, hvað hann er að fara." 	 Nnan daɣen : D acu i d lmeɛna n «Kra n tallit kan» i ɣef i ɣ-d-yemmeslay ? Ur nefhim ara d acu i gebɣa a d-yini !


En þegar þér spyrjið hernað og upphlaup, þá skelfist ekki. Þetta á undan að fara, en endirinn kemur ekki samstundis." 	 M'ara teslem heddṛen ɣef tegrawliwin d ṭradat ur țțagadet ara, axaṭer ilaq a d-yedṛu uqbel wayagi, lameɛna mačči imiren i ț-țaggara n ddunit.


Og á enni hennar var ritað nafn, sem er leyndardómur: Babýlon hin mikla, móðir hórkvenna og viðurstyggða jarðarinnar. 	 Yețwakteb ɣef wunyir-is yiwen yisem iwumi yețwaffer lmeɛna-s : Babilun tucmiț tameqqrant i seg d-kkant tecmatin akk-d leḥṛamat meṛṛa n ddunit.


Hann sagði við þá: "Hví eruð þér hræddir, þér trúlitlir?" Síðan reis hann upp og hastaði á vindinn og vatnið, og varð stillilogn. 	 Yenna-yasen : Acimi tuggadem, a wid iwumi ixuṣṣ liman ! IImiren ikker, yumeṛ i waḍu d lebḥeṛ ad rsen dɣa ters-ed talwit ț-țameqqrant.


Og sá sem keppir í íþróttum fær ekki sigursveiginn, nema hann keppi löglega. 	 Ulac daɣen win ara irebḥen timzizla ma yella ur yuzzil ara akken i d-yenna lqanun.


En það segi ég, bræður, að hold og blóð getur eigi erft Guðs ríki, eigi erfir heldur hið forgengilega óforgengileikann. 	 Ay atmaten, atan wayen bɣiɣ a d-iniɣ : lǧețța n weksum d idammen ur tweṛṛet ara tageldit n Ṛebbi. Ayen ara yemten ur yezmir ara ad yewṛet ayen ur nețmețțat ara.


og vitnar um það, sem hann hefur séð og heyrt, og enginn tekur á móti vitnisburði hans. 	 Icehhed-ed ɣef wayen yeẓra d wayen yesla, lameɛna yiwen ur iqbil cchada-ines.


En bræðurna hef ég sent, til þess að hrós vort um yður skyldi ekki reynast fánýtt í þessu efni og til þess að þér, eins og ég sagði, mættuð vera reiðubúnir. 	 Ceggɛeɣ atmaten-agi iwakken ad iban belli ț-țideț, tuklalem a nzux yis-wen yerna theggam iman-nwen am akken i t-id-nniɣ.


En þegar ég svo kem, mun ég senda þá, sem þér teljið hæfa, með líknargjöf yðar til Jerúsalem, og skrifa með þeim. 	 M'ara n-awḍeɣ, ad ceggɛeɣ wid ara d-textiṛem, a sen-fkeɣ tibṛatin, ad ṛuḥen ad awin ayen akken i d-tjemɛem ɣer temdint n Lquds.


En Jesús þagði. Þá sagði æðsti presturinn við hann: "Ég særi þig við lifandi Guð, segðu oss: Ertu Kristur, sonur Guðs?" 	 Sidna Ɛisa yessusem. Dɣa ameqqran n lmuqedmin yenna-yas : Wekkleɣ-ak Sidi Ṛebbi yeddren, m'ur aɣ-d-tenniḍ ma d kečč i d Lmasiḥ, Mmi-s n Sidi Ṛebbi !


Þetta eru aðeins ytri fyrirmæli, ásamt reglum um mat og drykk og ýmiss konar þvotta, sem mönnum eru á herðar lagðar allt til tíma viðreisnarinnar. 	 D ayen yeɛnan kan lɛaddat n ccariɛa ɣef wučči ț-țissit akk-d luḍu ; lɛaddat-agi llant-ed d lemtel kan armi d asmi yerra Sidi Ṛebbi kullec d ajdid.


Vatnslausir brunnar eru þessir menn, þoka hrakin af hvassviðri, þeirra bíður dýpsta myrkur. 	 Imdanen-agi am tliwa iqquṛen, am usigna y


Trúr er sá, er yður kallar, hann mun koma þessu til leiðar. 	 Win i kkun-ixtaṛen, deg-s laman, d nețța ara kkun-iṣṣiwden ɣer wannect agi.


Fyrir því eru svo margir sjúkir og krankir á meðal yðar, og allmargir deyja. 	 Ɣef wayagi i llan gar-awen aṭas n wid ihelken akk-d ineɛyuba, yerna aṭas deg-sen i gemmuten.


Þá kom þar maður, Jaírus að nafni, forstöðumaður samkundunnar. Hann féll til fóta Jesú og bað hann koma heim til sín. 	 Yewweḍ-ed yiwen wergaz isem-is Jayrus, d ameqqran n lǧameɛ, yeɣli ɣer iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa, yețḥellil deg-s iwakken ad iddu ɣer wexxam is


Þessi smyrsl hefði mátt selja fyrir meira en þrjú hundruð denara og gefa fátækum." Og þeir atyrtu hana. 	 Lemmer i t-nezzenz, a d-yawi akteṛ n telt meyya twiztin n lfeṭṭa ara nefṛeq i igellilen ! Dɣa rfan ɣef tmeṭṭut-nni.


Hann er sótttekinn af þrætum og orðastælum. Af þessu fæðist öfund, deilur, lastmæli, vondar hugsanir, 	 yeččuṛ d zzux ur yessin kra ; iḥemmel ad ikețțeṛ awal, yețnaɣ ɣef ddemma n yimeslayen. Seg wannect-agi i d-itekk umennuɣ, tismin, lekfeṛ d ccekk,


"Hvað eigum vér að gjöra við þessa menn? Því að augljóst er öllum Jerúsalembúum, að ótvírætt tákn er orðið af þeirra völdum. Vér getum ekki neitað því. 	 nnan : D acu ara nexdem s yemdanen agi ? Imezdaɣ n temdint n Lquds akk wwin-d s lexbaṛ belli xedmen lbeṛhan yerna ț-țideț ur nezmir ara a nenkeṛ ayagi.


Þeir, sem hjá stóðu sögðu: "Smánar þú æðsta prest Guðs?" 	 Widak yellan zdat-es nnan-as : Tregmeḍ lmuqeddem ameqqran n Ṛebbi !


En ef vér sætum þrengingum, þá er það yður til huggunar og hjálpræðis, og ef vér hljótum huggun, þá er það til þess að þér hljótið huggun og kraft til að standast þær þjáningar, sem vér einnig líðum. 	 Nukni ma nenɛețțab di lmeḥnat, nțenɛețțab iwakken aț-țețțusebbṛem yerna aț-țețțuselkem. Ma nețțuṣebbeṛ nukni, aț-țețțuṣebbṛem ula d kunwi iwakken aț-țesɛum ṣṣbeṛ di lemḥayen i deg tețɛeddayem am nukni.


En fullgjörið nú og verkið. Þér voruð fúsir að hefjast handa, fullgjörið það nú eftir því sem efnin leyfa. 	 ihi tura kemmlet ccɣel-agi i tebdam, s wayen iwumi tzemrem ; am akken i t-tebdam seg ul, kemmlet-eț s wul.


En til þess vér hneykslum þá ekki, skaltu fara niður að vatni og renna öngli, taktu síðan fyrsta fiskinn, sem þú dregur, opna munn hans og muntu finna pening. Tak hann og greið þeim fyrir mig og þig." 	 Lameɛna iwakken ur ten-yețɣaḍ ara lḥal, ṛuḥ, ḍeggeṛ tasennaṛt ɣer lebḥeṛ, aslem ( aḥewtiw ) amezwaru ara d-teṭṭfeḍ, ldi-yas imi, aț-țafeḍ deg-s aṣurdi n lfeṭṭa, efk-asen-t d lexlaṣ n tebzert-nneɣ nekk yid-ek.


En æðstu prestarnir og öldungarnir fengu múginn til að biðja um Barabbas, en að Jesús yrði deyddur. 	 Imeqqranen n lmuqedmin akk-d imeqqranen n wegdud sḥeṛcen-d lɣaci iwakken ad ssutren a d-serrḥen i Barabas, ad nɣen Sidna Ɛisa.


En svo bar við á hvíldardegi, að hann fór um sáðlönd, og tíndu lærisveinar hans kornöx, neru milli handanna og átu. 	 Yiwen wass, Sidna Ɛisa akk-d inelmaden-is zegren igran n yirden deg wass n westeɛfu. Tekksen d tigedrin, țḥukkun-tent ger ifassen nsen, tețțen-tent.


Og hann sté þegar í bátinn með lærisveinum sínum og kom í Dalmanútabyggðir. 	 Imiren kan yuli ɣer teflukt nețța d inelmaden-is, ṛuḥen ɣer leǧwahi n Dalmanuta.


Ungmenni eitt, Evtýkus að nafni, sat í glugganum. Seig á hann svefnhöfgi, er Páll ræddi svo lengi, og féll hann sofandi ofan af þriðja lofti. Hann var liðinn, þegar hann var tekinn upp. 	 Yiwen ilemẓi, isem-is Utikus, yella yeqqim ɣef yiri n ṭṭaq. Imi i gɛeṭṭel Bulus deg umeslay, Utikus yewwi-t nuddam ; yeɣli-d si leɛli wis tlata armi d lqaɛa, mi t-id-refden, ufan-t yemmut.


En allt þetta munu þeir yður gjöra vegna nafns míns, af því að þeir þekkja eigi þann, sem sendi mig. 	 ?ef ddemma-w ara xedmen akka, axaṭer ur ssinen ara win i yi-d-iceggɛen.


ekki tókst að nálgast upplýsingar um úttakið %dposition", "size", and "maximum 	 position", "size", and "maximum


Sá sem hefur boðorð mín og heldur þau, hann er sá sem elskar mig. En sá sem elskar mig, mun elskaður verða af föður mínum, og ég mun elska hann og birta honum sjálfan mig." 	 Win i yi-ḥemmlen s tideț, d win i geṭṭfen lewṣayat-iw yerna iḥrez-itent. Win i yi-ḥemmlen a t-iḥemmel Baba, nekk daɣen a t-ḥemmleɣ yerna a d-sbeggneɣ iman-iw ɣuṛ-es.


En ef hann líður sem kristinn maður, þá fyrirverði hann sig ekki, heldur gjöri Guð vegsamlegan með þessu nafni. 	 lameɛna ma yella ițwaqheṛ imi yumen s Lmasiḥ, ur ilaq ara ad inneḥcam ; ilaq ad iḥmed Sidi Ṛebbi ɣef yisem-agi.


En hvar sem þér komið í borg og eigi er við yður tekið, þá farið út á strætin og segið: 	 Lameɛna mkul taddart ara tkecmem m'ur stṛeḥben ara yis-wen, effɣet ɣer yizenqan-nsen init :


Og þegar þér biðjist fyrir, þá verið ekki eins og hræsnararnir. Þeir vilja helst standa og biðjast fyrir í samkundum og á gatnamótum, til þess að menn sjái þá. Sannlega segi ég yður, þeir hafa tekið út laun sín. 	 M'ara tețẓallam, ur xeddmet ara am at sin wudmawen iḥemmlen ad ẓallen s ibeddi di leǧwameɛ neɣ deg iberdan iwakken a ten-walin medden. AA wen-iniɣ tideț : d ayagi kan i d lfayda-nsen.


Jesús sagði þeim: "Ég er brauð lífsins. Þann mun ekki hungra, sem til mín kemur, og þann aldrei þyrsta, sem á mig trúir. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : D Nekk i d aɣṛum yețțaken tudert. Win i d-yusan ɣuṛ-i ur yețțuɣal ara ad illaẓ, win yumnen yis-i ur yețțuɣal ara ad iffad.


[En skylt var honum að gefa þeim lausan einn bandingja á hverri hátíð.] 	 Mkul Tafaska n izimer n leslak Bilaṭus yețserriḥ-ed i yiwen umeḥbus.


Hver sem því brýtur eitt af þessum minnstu boðum og kennir öðrum það, mun kallast minnstur í himnaríki, en sá, sem heldur þau og kennir, mun mikill kallast í himnaríki. 	 Win ur nqudeṛ ara ula d yiwen n lameṛ amecṭuḥ n ccariɛa, yerna isselmad i wiyaḍ ad xedmen am nețța, ad ițwaḥseb d amecṭuḥ akk di tgelda n igenwan. MMa d win ixeddmen ayen i d-tenna ccariɛa, yerna isselmad i wiyaḍ ad xedmen akken, ad yili d ameqqran di tgelda n igenwan.


"Kládíus Lýsías sendir kveðju hinum göfuga Felix landstjóra. 	 « Nekk Kludyus Lizyas i lḥakem ameqqran Filiks, sslam fell-ak !


Þá sagði Jesús: "Hér skal staðar nema." Og hann snart eyrað og læknaði hann. 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : ?ebset ! Dayen tura ! Yessers afus-is ɣef wemkan n umeẓẓuɣ n uqeddac-nni, yerra-yas-t akken yella.


Sumir létu sannfærast af orðum hans, en aðrir trúðu ekki. 	 Kra umnen s wayen i d-yenna, ma d wiyaḍ ugin ad amnen.


Þegar hann sá Jesú, æpti hann, féll fram fyrir honum og hrópaði hárri röddu: "Hvað vilt þú mér, Jesús, sonur Guðs hins hæsta? Ég bið þig, kvel þú mig eigi!" 	 Mi gwala Sidna Ɛisa, yeɣli ɣer iḍaṛṛen-is iɛeggeḍ yenna : D acu i tebɣiḍ ɣuṛ-i a Ɛisa Mmi-s n Ṛebbi ɛlayen ? Di leɛnaya-k ur iyi-țɛețțib ara.


Páll bjóst til að svara, og þá sagði Gallíón við Gyðingana: "Væri hér um einhver lögbrot eða illvirki að ræða, bæri mér að sinna yður, Gyðingar. 	 Mi gekker Bulus ad ihdeṛ, inṭeq Galyun yenna i wat Isṛail : Lemmer d lbaṭel neɣ d ayen n diri i gexdem, zemreɣ a wen ḥesseɣ am akken yella di lqanun ay at Isṛail ;


Því sjúkur varð hann, að dauða kominn, en Guð miskunnaði honum og ekki einungis honum, heldur og mér, til þess að ég skyldi eigi hafa hryggð á hryggð ofan. 	 ?-țideț ihlek armi yewweḍ lmut ; meɛna iɣaḍ Sidi Ṛebbi yerna mačči kan d nețța i t-iɣaḍen, ɣaḍeɣ-t ula d nekk iwakken ur d-iɣelli ara fell-i leḥzen ɣef wayeḍ.


Miskunn, friður og kærleiki margfaldist yður til handa. 	 ṛṛeḥma, talwit d leḥmala a wen-d-tețțunefkent s tugeț !


Þá sagði engillinn við hann: "Gyrð þig og bind á þig skóna!" Hann gjörði svo. Síðan segir engillinn: "Far þú í yfirhöfn þína og fylg mér!" 	 Lmelk-nni yenna-yas : Els-ed arkasen-ik tbeggseḍ ɣef yiman-ik ! Buṭrus ixdem akken i s-d-yenna, lmelk yenna-yas-d daɣen : Sburr-ed abeṛnus-ik tettebɛeḍ-iyi-d !


Lærisveinarnir sögðu: "Hvar fáum vér nóg brauð til að metta allt þetta fólk hér í óbyggðum?" 	 Inelmaden nnan-as : Ansi ara ɣ-d-yekk deg umkan-agi yexlan, weɣṛum ara isseṛwun annect agi n lɣaci ?


Skiptust nú borgarbúar í tvo flokka, og voru sumir með Gyðingum, aðrir með postulunum. 	 Imezdaɣ n temdint mfaṛaqen : kra deg-sen tebɛen at Isṛail, ma d wiyaḍ ddan d ṛṛusul.


En lýðurinn kallaði: "Guðs rödd er þetta, en eigi manns." 	 Mi gebda ameslay, lɣaci meṛṛa qqaṛen : D Ṛebbi i d-ițmeslayen, mačči d amdan !


Hann kallaði hann fyrir sig og sagði við hann: ,Hvað er þetta, er ég heyri um þig? Gjör reikningsskil ráðsmennsku þinnar, því þú getur ekki verið ráðsmaður lengur.' 	 Amɛellem-is issawel-as yenna yas : « d acu-ten imeslayen-agi i sliɣ fell-ak ? Efk-iyi-d leḥsab ɣef wayen akk i d-teskecmeḍ d wayen i tessufɣeḍ, axaṭer sya d asawen ur tețțiliḍ ara d lewkil-iw ».


Sannlega segi ég yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af ávexti vínviðarins til þess dags, er ég drekk hann nýjan í Guðs ríki." 	 S tideț nniɣ-awen : ur țuɣaleɣ ara ad sweɣ si lfakya n tẓurin, alamma d ass i deg ara sweɣ ccṛab ajdid di tgelda n Ṛebbi.


Þeir koma aftur til Jerúsalem, og þegar hann var á gangi í helgidóminum, koma til hans æðstu prestarnir, fræðimennirnir og öldungarnir 	 Uɣalen ɣer temdint n Lquds. Di teswiɛt-nni, Sidna Ɛisa yella itezzi di Lǧameɛ iqedsen ; lmuqedmin imeqqranen d lɛulama akk-d lecyux, qeṛṛben-d ɣuṛ-es


Þá fengu þeir menn nokkra til að segja: "Vér höfum heyrt hann tala lastmæli gegn Móse og Guði." 	 Imiren fkan tajɛelt i kra n yergazen iwakken a d-inin : « Nesla yas yekfeṛ ɣef Sidna Musa akk-d Sidi Ṛebbi ! »


Sé því þá svo farið, að arfurinn fáist með lögmáli, þá fæst hann ekki framar með fyrirheiti, en Guð veitti Abraham náð sína með fyrirheiti. 	 Lemmer si ccariɛa ara newṛet leslak, acuɣeṛ lemɛahda ? Axaṭer s lemɛahda-agi i d-ibeggen Sidi Ṛebbi ṛṛeḥma-s i Ibṛahim.


En eigi sé svo meðal yðar, heldur sé sá, sem mikill vill verða meðal yðar, þjónn yðar. 	 Ur ilaq ara ad yili wannect-a gar-awen. Meɛna win yebɣan ad yili d ameqqran gar-awen ilaq ad yuɣal d aqeddac-nwen.


Þér sem áður voruð ekki lýður eruð nú orðnir "Guðs lýður". Þér, sem "ekki nutuð miskunnar", hafið nú "miskunn hlotið". 	 Zik-nni ur tewwiḍem ara ula d lǧens, ma ț-țura tuɣalem d agdud n Sidi Ṛebbi ; tellam zik-nni ur tesɛim ara ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ma ț-țura tețțunefk-awen-d.


Þá skildu lærisveinarnir, að hann hafði talað við þá um Jóhannes skírara. 	 Inelmaden fehmen imiren belli ițmeslay-asen-d ɣef Yeḥya aɣeṭṭas.


Hver sem illt gjörir hatar ljósið og kemur ekki til ljóssins, svo að verk hans verði ekki uppvís. 	 Kra n win ixeddmen cceṛ, yekṛeh tafat yerna ur ițqeṛṛib ara ɣuṛ-es, ițțaggad a d-tessedheṛ yir lecɣal-is.


En ég segi yður: Rísið ekki gegn þeim, sem gerir yður mein. Nei, slái einhver þig á hægri kinn, þá bjóð honum einnig hina. 	 Meɛna nekk a wen-iniɣ : ma yella win i wen-ixedmen cceṛ ur țțarat ara țțaṛ. Ma iwwet-ik yiwen ɣer lḥenk ayeffus, sken-as lḥenk nniḍen.


Hann sagði við þá: "Hví eruð þér óttaslegnir og hvers vegna vakna efasemdir í hjarta yðar? 	 Nețța yenna-yasen : Acuɣeṛ i tuggadem ? D acu-t ccekk-agi deg ulawen-nwen ?


Er vér þá höfum mikinn æðsta prest, sem farið hefur í gegnum himnana, Jesú Guðs son, skulum vér halda fast við játninguna. 	 Imi d Ɛisa Mmi-s n Ṛebbi i nesɛa d lmuqeddem ameqqran, nețța i gzemren i kullec, i gzegren igenwan ɣer Sidi Ṛebbi, ilaq-aɣ ihi a neḥrez ayen i nețbecciṛ ɣef liman-nneɣ.


Vér vitum, að vor gamli maður er með honum krossfestur, til þess að líkami syndarinnar skuli að engu verða og vér ekki framar þjóna syndinni. 	 Ilaq-aɣ a nẓer belli amdan-nni i nella zik, yemmut, ițwasemmeṛ akk-d Lmasiḥ iwakken aț-țemmet lǧețța yeččuṛen d ddnub, ur nețțili ara d aklan n ddnub.


Haldið fast við orð lífsins, mér til hróss á degi Krists. Þá hef ég ekki hlaupið til einskis né erfiðað til ónýtis. 	 aț-țețbecciṛem awal n tudert ; s wakka, ass n tuɣalin n Lmasiḥ, ayagi ad yili d sebba n ccan-iw imi ur uzzileɣ ur nɛețțabeɣ baṭel.


Kappkostið að varðveita einingu andans í bandi friðarins. 	 Ḥeṛset iman-nwen aț-țeṭṭfem di tdukkli n Ṛṛuḥ iqedsen, s lehna wway gar-awen.


Þetta er samkvæmt fagnaðarerindinu um dýrð hins blessaða Guðs, sem mér var trúað fyrir. 	 Akka i gella di lexbaṛ n lxiṛ i yi-d-ițțunefken, i d-isbegginen tamanegt n Sidi Ṛebbi ameɣlal.


Nú gekk Jesús niður af fjallinu, og fylgdi honum mikill mannfjöldi. 	 Mi d-yuder Sidna Ɛisa seg udrar, aṭas n lɣaci i t-id-itebɛen.


Og er þeir leystu folann, sögðu eigendur hans við þá: "Hvers vegna leysið þið folann?" 	 Mi s-d-bran i wejḥiḥ-nni, bab-is yenna-yasen : I wacu i s-d-tebram ?


Til frelsis frelsaði Kristur oss. Standið því stöðugir og látið ekki aftur leggja á yður ánauðarok. 	 Ɛisa Lmasiḥ isellek-aɣ iwakken a nesɛu tilleli n tideț. Ihi ḥerzet tilelli-agi, ḥadret aț-țuɣalem d aklan !


En allt það, sem ljósið flettir ofan af, verður augljóst. Því að allt, sem er augljóst, er ljós. 	 lameɛna m'ara d-nekcef ayen xeddmen, lecɣal-nsen țbanen-d di tafat imi anda tella tafat, kullec yețban di tafat.


Hann litaðist um til að sjá, hver þetta hefði gjört, 	 Nețța yețmuqul di lɣaci i s-d yezzin iwakken ad iwali tameṭṭut-nni.


En með því að Pílatus vildi gjöra fólkinu til hæfis, gaf hann þeim Barabbas lausan. Hann lét húðstrýkja Jesú og framseldi hann til krossfestingar. 	 Imi i gebɣa Bilaṭus ad yeddu di lebɣi i lɣaci, iserreḥ-ed i Barabas, ma d Sidna Ɛisa yefka lameṛ a t-ewten s ujelkkaḍ, syenna a t-semmṛen ɣef wumidag.


Heiðingjarnir eru í Kristi Jesú fyrir fagnaðarerindið orðnir erfingjar með oss, einn líkami með oss, og eiga hlut í sama fyrirheiti og vér. 	 Ațah lbaḍna-agi : imi umnen leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail s lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ i sen-d ițțubeccṛen, ad țekkin di lɛahed i d-ițțunefken i wat Isṛail, ad weṛten yid-sen lbaṛakat yerna ad uɣalen meṛṛa d yiwet n lǧețța.


Konan kom, laut honum og sagði: "Herra, hjálpa þú mér!" 	 Lameɛna tameṭṭut-nni teɣli ɣer iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa tenna-yas : A Sidi ɛiwen-iyi di leɛnaya-k !


Og hann sagði við þá: "Þetta er blóð mitt, blóð sáttmálans, úthellt fyrir marga. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ayagi d idammen n leɛqed amaynut, d idammen-iw ara yazlen ɣef waṭas n yemdanen.


Hann fór inn í Guðs hús, tók skoðunarbrauðin og át og gaf mönnum sínum, en þau má enginn eta nema prestarnir einir." 	 d wamek i gekcem ɣer wexxam iqedsen anda keččmen anagar lmuqedmin ! Iddem-ed aɣṛum n lweɛda, yečča yerna yefka i wid yellan yid-es ɣas akken aɣṛum-nni i lmuqedmin kan iwumi yeḥlel !


Þá er komið með lama mann, og báru fjórir. 	 A ten-aya ṛebɛa yergazen wwin-d yiwen wukrif i Sidna Ɛisa.


Hann segir: "Færið mér það hingað." 	 Yerra-yasen : Awit-țen-id ɣer dagi !


(Og hann nam staðar á sandinum við sjóinn.) Þá sá ég dýr stíga upp af hafinu. Það hafði tíu horn og sjö höfuð, og á hornum þess voru tíu ennisdjásn og á höfðum þess voru guðlöstunar nöfn. 	 Walaɣ yiwet leɛqiṛa tuli-d si lebḥeṛ, tesɛa sebɛa iqeṛṛay d ɛecṛa wacciwen, tesɛa ɣef wacciwen-is ɛecṛa tɛeṣṣabin, ma ɣef yiqeṛṛay-ines uran yismawen n rregmat.


Og heimurinn fyrirferst og fýsn hans, en sá, sem gjörir Guðs vilja, varir að eilífu. 	 Ddunit d wayen yellan deg-s ad iɛeddi, kullec ad ikfu ; ma d win ixeddmen lebɣi n Sidi Ṛebbi ad yidir i dayem.


Frið læt ég yður eftir, minn frið gef ég yður. Ekki gef ég yður eins og heimurinn gefur. Hjarta yðar skelfist ekki né hræðist. 	 Ad ṛuḥeɣ meɛna a wen-d ǧǧeɣ lehna, d lehna-w ara wen-d fkeɣ. Lehna ara wen-d-fkeɣ mačči am lehna i d-tețțak ddunit. Daymi i wen-d-qqaṛeɣ ur țțaggadet ara, kkset anezgum seg wulawen-nwen.


Þeir söfnuðu þeim saman og fylltu tólf körfur með leifum byggbrauðanna fimm, sem af gengu hjá þeim, er neytt höfðu. 	 Ayen i d-yegran si xemsa n teḥbulin-nni n weɣṛum n temẓin, jemɛen-t-id ččuṛen yis tnac n iḍellaɛen (tiquftin).


En hver sem varðveitir orð hans, í honum er sannarlega kærleikur til Guðs orðinn fullkominn. Af því þekkjum vér, að vér erum í honum. 	 Ma d win yețțaɣen awal-is, iḥemmel Sidi Ṛebbi seg-wul-is. S wakka ara d-iban belli d ayla n Sidi Ṛebbi i nella.


Hafið því nákvæma gát á, hvernig þér breytið, ekki sem fávísir, heldur sem vísir. 	 Ihi ḥadret mliḥ tikli-nwen, ur leḥḥut ara am imehbal, meɛna am wid itɛeqlen ;


En hann sagði: "Ég trúi, herra," og féll fram fyrir honum. 	 Argaz-nni yenna-yas : Umneɣ a Sidi ! Dɣa yeɣli ɣef tgecrar zdat-es.


Að liðnum hvíldardegi, þegar lýsti af fyrsta degi vikunnar, komu þær María Magdalena og María hin til að líta á gröfina. 	 Mi gɛedda wass n westeɛfu, taṣebḥit n wass amezwaru n dduṛt, Meryem tamagdalit akk-d meryem-nni nniḍen, ṛuḥent a d-ẓuṛent aẓekka n Sidna Ɛisa.


"Faðir, ef þú vilt, þá tak þennan kaleik frá mér! En verði þó ekki minn heldur þinn vilji." 	 A Baba, ma tebɣiḍ ssebɛed fell-i leɛtab-agi i yi-țṛaǧun ; lameɛna d lebɣi-k ara yedṛun mačči d lebɣi inu.


Fyrir trú settist hann að í hinu fyrirheitna landi eins og útlendingur og hafðist við í tjöldum, ásamt Ísak og Jakob, er voru samerfingjar með honum að hinu sama fyrirheiti. 	 S liman daɣen i gɛac am ubeṛṛani di tmurt i s-yewɛed Sidi Ṛebbi, yezdeɣ deg iqiḍunen am nețța am warraw-is Isḥaq akk-d Yeɛqub iweṛten yid-es ayen akken i s-yewɛed Sidi Ṛebbi.


Hinn dáni kom út vafinn líkblæjum á fótum og höndum og með sveitadúk bundinn um andlitið. Jesús segir við þá: "Leysið hann og látið hann fara." 	 Ataya lmegget-nni yeffeɣ-ed seg uẓekka, idaṛṛen-is d ifassen-is țțlen, udem-is iɣumm s lekfen. Sidna Ɛisa yenna i wid yellan dinna : Kkset-as lekfen, teǧǧem-t ad iṛuḥ !


En hryggð hefur fyllt hjarta yðar, af því að ég sagði yður þetta. 	 Imi i wen-d-nniɣ akka, leḥzen yeččuṛ ulawen-nwen.


Þá sagði Jesús við Gyðingana, sem tekið höfðu trú á hann: "Ef þér eruð stöðugir í orði mínu, eruð þér sannir lærisveinar mínir 	 Sidna Ɛisa yenna i wat Isṛail i gumnen yis : Ma teṭṭfem s tideț deg awal-iw aț-țilim d inelmaden-iw n ṣṣeḥ.


Þegar farísear heyrðu, að hann hafði gjört saddúkea orðlausa, komu þeir saman. 	 Mi slan ifariziyen belli Sidna Ɛisa yeɣleb isaduqiyen deg wawal, nnejmaɛen wway gar-asen.


Næsta morgun komu höfðingjarnir, öldungarnir og fræðimennirnir saman í Jerúsalem. 	 Azekka-nni, lḥukkam, lecyux akk-d lɛulama n ccariɛa yellan di temdint n Lquds, nnejmaɛen.


því að hann kenndi þeim eins og sá, er vald hefur, og ekki eins og fræðimenn þeirra. 	 axaṭer isselmad-iten s tissas, mačči am lecyux-nsen.


Far þú heldur, er þér er boðið, og set þig í ysta sæti, svo að sá sem bauð þér segi við þig, þegar hann kemur: ,Vinur, flyt þig hærra upp!' Mun þér þá virðing veitast frammi fyrir öllum, er sitja til borðs með þér. 	 Lameɛna m'ara tețwaɛeṛḍeḍ, ṭṭef amkan aneggaru iwakken m'ara d-yas win i k-id-iɛerḍen, a k-yini : « ay aḥbib ɛeddi-d ɣer zdat ! » Imiren aț-țesɛuḍ leqdeṛ zdat inebgawen meṛṛa.


Hefði nú fullkomnun fengist með levíska prestdóminum, - en hann var grundvöllur lögmálsins, sem lýðurinn fékk -, hver var þá framar þörf þess að segja að koma skyldi annars konar prestur að hætti Melkísedeks, en ekki að hætti Arons? 	 Ccɣel i xeddmen lmuqedmin n at Lewwi, d lsas n ccariɛa yețțunefken i wegdud n wat Isṛail ; meɛna lemmer yennekmal ccɣel-agi, acuɣeṛ ihi ara d-yili lmuqeddem nniḍen am Malxisadeq mačči am Haṛun n at Lewwi ?


Þannig skildi Páll við þá. 	 Imiren, Bulus iṛuḥ yeǧǧa-ten.


Hann laut þá að Jesú og spurði: "Herra, hver er það?" 	 Anelmad-nni yekna ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yas : A Sidi, ɣef wanwa deg-nneɣ i d-tmeslayeḍ ?


Með því var skírnin fyrirmynduð, sem nú einnig frelsar yður, hún sem ekki er hreinsun óhreininda á líkamanum, heldur bæn til Guðs um góða samvisku fyrir upprisu Jesú Krists, 	 Aman-agi, d lemtel n weɣḍas i kkun-ițselliken ass-a ula d kunwi. Aɣḍas-agi n waman mačči d ayen i gessizdigen lǧețța n wemdan, lameɛna ițbeggin-ed belli nefka tudert-nneɣ i Sidi Ṛebbi s wul yeṣfan. Ayagi yezmer a d-yedṛu i lmend n ḥeggu n Sidna Ɛisa Lmasiḥ


Verið þér því fullkomnir, eins og faðir yðar himneskur er fullkominn. 	 Sfut ihi akken yeṣfa Baba-twen n igenwan.


Og hann mun ganga fyrir honum í anda og krafti Elía til að snúa hjörtum feðra til barna og óhlýðnum til hugarfars réttlátra og búa Drottni altygjaðan lýð." 	 Ad ilḥu s leɛnaya n Sidi Ṛebbi, s ṛṛuḥ ț-țezmert n nnbi Ilyas. Ad issemlil imawlan d warraw-nsen, a d-yerr wid ijehlen ɣer webrid n iḥeqqiyen, akken ad iheggi i Sidi Ṛebbi agdud ara t-iḍuɛen.


Hann fór nú um alla Galíleu, kenndi í samkundum þeirra, prédikaði fagnaðarerindið um ríkið og læknaði hvers kyns sjúkdóm og veikindi meðal lýðsins. 	 Syenna, Sidna Ɛisa yekka-d tamurt n Jlili meṛṛa, yesselmad di leǧwameɛ n wat Isṛail, yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n tgeldit n Ṛebbi, isseḥlay yal aṭan d yal leɛyubat n lɣaci.


Aðrir urðu að sæta háðsyrðum og húðstrokum og þar á ofan fjötrum og fangelsi. 	 Wiyaḍ daɣen țwaqehṛen s ustehzi, s ujelkkaḍ, s snasel d leḥbus.


Einhvers staðar er vitnað: Hvað er maður, að þú minnist hans? Eða mannssonur, að þú vitjir hans? 	 Yella win i d-icehden ɣef wayagi di tira iqedsen, yenna-d : D acu-t wemdan iwakken a t-id-temmektiḍ , a d-terreḍ ddehn-ik ɣuṛ-es ; d acu-t mmi-s n wemdan iwakken a d-telhiḍ yid-es ?


Um þessar mundir bar enn svo við, að mikill mannfjöldi var saman kominn og hafði ekkert til matar. Jesús kallar þá til sín lærisveinana og segir við þá: 	 Deg wussan-nni, innejmaɛ-ed daɣen waṭas n lɣaci, ur sɛin ara ayen ara ččen. Sidna Ɛisa yessawel i inelmaden-is, yenna-yasen :


Syndin kom inn í heiminn fyrir einn mann og dauðinn fyrir syndina, og þannig er dauðinn runninn til allra manna, af því að allir hafa syndgað. 	 S wakka ihi, ddnub ikcem-ed ɣer ddunit s yiwen wemdan, amdan agi d Adem ; ddnub-agi yewwi-d lmut, lmut tețțawi akk imdanen, axaṭer imdanen meṛṛa denben.


Því að ekki gaf Guð oss anda hugleysis, heldur anda máttar og kærleiks og stillingar. 	 Axaṭer mačči d Ṛṛuḥ n ukukru i ɣ-d-yefka Sidi Ṛebbi meɛna d Ṛṛuḥ yeččuṛen ț-țazmert d leḥmala akk-d leɛqel.


Aldrei höfðum vér nein smjaðuryrði á vörum, það vitið þér. Og ekki bjó þar ásælni að baki, - Guð er vottur þess. 	 Teẓram belli leɛmeṛ ur nemmeslay s usqizzeb neɣ neḍmeɛ kra deg yiwen, atan Sidi Ṛebbi d inigi !


"Mundi lögmál vort dæma mann, nema hann sé yfirheyrður áður og að því komist, hvað hann hefur aðhafst?" 	 Tserreḥ-aɣ ccariɛa-nneɣ a neḥkem ɣef yiwen uqbel a s-nsel neɣ uqbel a nẓer d acu n cceṛ i gexdem ?


Þeir voru fluttir til Síkem og lagðir í grafreitinn, er Abraham hafði keypt fyrir silfur af sonum Hemors í Síkem. 	 Wwin-d iɣsan-nsen ɣer taddart n Sicem, meḍlen-ten deg uẓekka i guɣ Sidna Ibṛahim s yedrimen ɣef warraw n Hamur n taddart n Sicem.


Ég sneri mér við til að sjá, hvers raust það væri, sem við mig talaði. Og er ég sneri mér við, sá ég sjö gullljósastikur, 	 Muqleɣ ɣer deffir iwakken ad ẓreɣ anwa i yi-d-ițmeslayen, walaɣ sebɛa teftilin n ddheb,


Eigi skalt þú fljótráðið leggja hendur yfir nokkurn mann. Tak eigi heldur þátt í annarra syndum, varðveit sjálfan þig hreinan. 	 Ur țɣawal ara aț-țesserseḍ ifassen ɣef yiwen, ur țekki ara di ddnubat n wiyaḍ ; ḥader iman-ik, qqim d azedgan.


"Hvers vegna brjóta lærisveinar þínir erfikenning forfeðranna? Þeir taka ekki handlaugar, áður en þeir neyta matar." 	 Acuɣeṛ inelmaden-ik țṛuẓun lɛadda i d-ǧǧan lejdud-nneɣ ? M'ara qeṛṛben ɣer lqut, ur ssiriden ara ifassen-nsen.


Varð mikil misklíð og þræta milli þeirra og Páls og Barnabasar, og réðu menn af, að Páll og Barnabas og nokkrir þeirra aðrir færu á fund postulanna og öldunganna upp til Jerúsalem vegna þessa ágreinings. 	 Bulus d Barnabas ur qbilen ara ayen i sselmaden yergazen-agi i d-yusan si tmurt n Yahuda dɣa yekker lxilaf ameqqran gar-asen. Ceggɛen Bulus d Barnabas akk-d kra seg-sen, ad alin ɣer ṛṛusul akk-d imeqqranen yellan di temdint n Lquds iwakken ad msefhamen ɣef temsalt-agi n ṭṭhaṛa.


Vér þekkjum kærleikann, sem Guð hefur á oss, og trúum á hann. Guð er kærleikur, og sá sem er stöðugur í kærleikanum er stöðugur í Guði og Guð er stöðugur í honum. 	 Nukni nessen leḥmala i ɣ-iḥemmel Sidi Ṛebbi, yerna numen yis. Sidi Ṛebbi, d leḥmala ; win yesɛan leḥmala deg wul-is yeṭṭef di Sidi Ṛebbi, Sidi Ṛebbi yezdeɣ deg ul-is.


Vei heiminum vegna ginninga hans. Hjá ginningum verður eigi komist, en vei þeim manni, sem veldur. 	 A tawaɣit n ddunit-a, imi qwant tsebbiwin n tuccḍa ! Axaṭer tisebbiwin n tuccḍa ulamek ur d-țilint ara. Meɛna a nnger n win ara yilin d sebba-nsent.


En það ásetti ég mér, að koma ekki aftur til yðar með hryggð. 	 Ihi qesdeɣ ur n-țuɣaleɣ ara ɣuṛ wen, imi ur bɣiɣ ara a kkun sḥezneɣ daɣen.


Hann á líka að hafa góðan orðstír hjá þeim, sem standa fyrir utan, til þess að hann verði eigi fyrir álasi og lendi í tálsnöru djöfulsins. 	 Ilaq ula d wid ur numin ara s Ɛisa Lmasiḥ a d-cehden fell-as s lxiṛ ur țțafen ara deg-s wayen ara s-d ssukksen, iwakken ur iɣelli ara di tecṛektin n Cciṭan.


en Hagar merkir Sínaífjall í Arabíu og samsvarar hinni núverandi Jerúsalem, því að hún er í ánauð ásamt börnum sínum. 	 Haǧiṛa, d adrar n Sinay yellan di tmurt n waɛṛaben, tețmettil-ed tamdint n Lquds n tura, i gellan ț-țaklit s nețțat s warraw-is.


Ég tala sannleika í Kristi, ég lýg ekki. Samviska mín vitnar það með mér, upplýst af heilögum anda, 	 A wen-d-iniɣ tideț, nekk iteddun deg ubrid n Lmasiḥ, ur skiddibeɣ ara ; lxaṭer-iw icehhed-d ɣef wayagi s Ṛṛuḥ iqedsen i yi-sedduyen :


Því að sakir nafnsins lögðu þeir af stað og þiggja ekki neitt af heiðnum mönnum. 	 axaṭer ɣef ddemma n yisem n Lmasiḥ i ṛuḥen, yerna ugin ad qeblen lemɛawna n wid ur numin ara s Sidi Ṛebbi.


Þar sátu nokkrir fræðimenn og hugsuðu í hjörtum sínum: 	 Llan dinna kra lɛulama qqimen țxemmimen deg ulawen-nsen qqaṛen :


Á hádegi varð myrkur um allt land til nóns. 	 Aț-țili d leǧwahi n tnac mi d yeɣli ṭṭlam ɣef ddunit meṛṛa, armi d tlata n tmeddit.


Enn sagði hann: "Maður nokkur átti tvo sonu. 	 Yenna-yasen daɣen : Yiwen wergaz yesɛa sin warrac.


Þeir fóru um alla eyna, allt til Pafos. Þar fundu þeir töframann nokkurn og falsspámann, Gyðing, er hét Barjesús. 	 Mi zegren akk tigzirt-nni, wwḍen ɣer temdint n Bafus, mlalen-d d yiwen useḥḥar n wat Isṛail i gețțarran iman-is d nnbi, isem-is Barɛisa.


Þér tilbiðjið það, sem þér þekkið ekki. Vér tilbiðjum það, sem vér þekkjum, því hjálpræðið kemur frá Gyðingum. 	 Kunwi s isamariyen tɛebbdem ayen ur tessinem ara, ma d nukkni nɛebbed ayen nessen axaṭer leslak ițekk-ed seg wegdud n Isṛail.


Og hann fékk tákn umskurnarinnar sem staðfestingu þess réttlætis af trú, sem hann átti óumskorinn. Þannig skyldi hann vera faðir allra þeirra, sem trúa óumskornir, til þess að réttlætið tilreiknist þeim, 	 ?ṭhaṛa tusa-yas-ed d țbut, d ccama i d-isbeggnen belli Sidi Ṛebbi yerra-t d aḥeqqi ɣef ddemma n liman-ines uqbel ad yeḍheṛ. S wakka Sidna Ibṛahim yuɣal d jedd n wid akk yumnen, i gețwaḥesben d iḥeqqiyen ɣer Sidi Ṛebbi ɣas ur ḍhiṛen ara.


þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni. 	 alamma rriɣ iɛdawen-ik seddaw iḍaṛṛen-ik.


Hrósar þú þér af lögmáli, og óvirðir þó Guð með því að brjóta lögmálið? 	 Tețzuxxuḍ s ccariɛa, meɛna tesseɣlayeḍ lqima n yisem n Sidi Ṛebbi imi ur txeddmeḍ ara ayen i d-teqqaṛ !


og drukku allir hinn sama andlega drykk. Þeir drukku af hinum andlega kletti, sem fylgdi þeim. Kletturinn var Kristur. 	 swan meṛṛa si lɛinseṛ n Sidi Ṛebbi i d-iteffɣen seg wezṛu iteddun yid-sen ; azṛu-agi, d Lmasiḥ.


Verið í hvívetna lítillátir og hógværir. Verið þolinmóðir, langlyndir og umberið hver annan í kærleika. 	 Ddut s lḥenna d wannuz akk-d ṣṣbeṛ, țemyawit wway gar-awen s lmaḥibba.


Ef vér segjum: ,Frá mönnum,' megum vér óttast lýðinn, því að allir telja Jóhannes spámann." 	 ma nenna-yas daɣen seg imdanen, nuggad lɣaci-agi, axaṭer ḥesben akk Yeḥya d nnbi.


Þegar þér komið saman er það ekki til þess að neyta máltíðar Drottins, 	 M'ara tedduklem ɣer imensi n usmekti, ur txeddmem ara akken yebɣa Sidi Ṛebbi !


Ég ónýti ekki náð Guðs. Ef réttlæting fæst fyrir lögmál, þá hefur Kristur dáið til einskis. 	 Ur sseɣlayeɣ ara lqima n ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, axaṭer ma nezmer a nuɣal d iḥeqqiyen zdat Ṛebbi s ccariɛa n Musa, ihi Lmasiḥ yemmut ɣef wulac !


Í húsi föður míns eru margar vistarverur. Væri ekki svo, hefði ég þá sagt yður, að ég færi burt að búa yður stað? 	 Deg wexxam n Baba aṭas n tmezduɣin i gellan, ad ṛuḥeɣ a wen-heggiɣ amkan ; lemmer ulac, tili nniɣ-awen-t-id.


undir höggum, í fangelsi, í upphlaupum, í erfiði, í vökum, í föstum, 	 i tiytiwin ; neṣbeṛ mi nella di leḥbus, di teswiɛin n ccwal, leɛtab, aɛawez akk-d laẓ ;


Einu sinni var maður nokkur ríkur, er klæddist purpura og dýru líni og lifði hvern dag í dýrlegum fagnaði. 	 Yiwen wergaz d ameṛkanti, ițlusu anagar llebsa ifazen n leḥrir aṛqaq ; mkul ass ixeddem tameɣṛa, ițɛici di zzhu d lfeṛḥ.


Þér börn, hlýðið foreldrum yðar vegna Drottins, því að það er rétt. 	 A dderya, ḍuɛet imawlan-nwen akken yebɣa Sidi Ṛebbi, axaṭer ayagi d ayen yellan d lḥeqq.


En systursonur Páls heyrði um fyrirsátina. Hann gekk inn í kastalann og sagði Páli frá. 	 Lameɛna mmi-s n weltma-s n Bulus imi gesla s tḥileț-nni i s heggan, iṛuḥ ɣer lbeṛj anda yețwaḥbes Bulus, a s-yessiweḍ lexbaṛ.


Mikill fjöldi manna fylgdi honum, því þeir sáu þau tákn, er hann gjörði á sjúku fólki. 	 Aṭas n yemdanen i geddan yid-es mi walan yesseḥlay imuḍan.


(OMITTED TEXT) 	 ma d Silas iɛǧeb-as lḥal yebɣa ad yernu kra n wussan dinna.


Aristarkus, sambandingi minn, biður að heilsa yður. Svo og Markús, frændi Barnabasar, sem þér hafið fengið orð um. Ef hann kemur til yðar, þá takið vel á móti honum. 	 Ițsellim-ed fell-awen Arisṭark aṛfiq-iw yellan yid-i di lḥebs akk-d Maṛqus yețțilin i Barnabas, win i ɣef kkun-weṣṣaɣ aț-țesterḥbem yis ma yusa-d ɣuṛ-wen.


En Símon sagði við hann: "Herra, reiðubúinn er ég að fylgja þér bæði í fangelsi og dauða." 	 Buṭrus yenna-yas : Aql-i heggaɣ iman-iw ad kecmeɣ yid-ek ɣer lḥebs, ad dduɣ yid-ek ula ɣer lmut.


En Abraham sagði við hann: ,Ef þeir hlýða ekki Móse og spámönnunum, láta þeir ekki heldur sannfærast, þótt einhver rísi upp frá dauðum.'" 	 Ibṛahim yerra-yas : M'ur semḥessen ara i ccariɛa n Musa d lenbiya, atan ɣas ma yuɣal yiwen si lmegtin ur as-smeḥsisen ara.


Sérhver af oss hugsi um náungann og það sem honum er gott og til uppbyggingar. 	 Ilaq yal yiwen deg-nneɣ ad inadi ɣef nnfeɛ n wiyaḍ iwakken ad nnernin di liman.


Er þeir höfðu nú vitnað og talað orð Drottins, sneru þeir aftur áleiðis til Jerúsalem og boðuðu fagnaðarerindið í mörgum þorpum Samverja. 	 Buṭrus d Yuḥenna kemmlen cehden ɣef Sidna Ɛisa, beccṛen awal n Sidi Ṛebbi, mbeɛd uɣalen ɣer temdint n Lquds. Deg webrid-nsen, țbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ deg waṭas n tudrin n tmurt n Samarya.


Sérhver sá maður, sem biðst fyrir eða flytur spádóma Guðs og hefur á höfðinu, hann óvirðir höfuð sitt. 	 Ihi argaz ara yesburren ɣef wuqeṛṛuy-is m'ara ideɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi neɣ m'ara d-yețxebbiṛ ayen i s-d-yusan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, yekkes lḥeṛma ɣef Ssid-is.


En hann sór og sárt við lagði: "Ég þekki ekki þennan mann, sem þér talið um." 	 Yebda yețgalla yeqqaṛ : A yi-inɛel Ṛebbi ma skaddbeɣ ! Ur ssineɣ ara argaz-agi i ɣef tețmeslayem.


Jósef frá Arímaþeu, sem var lærisveinn Jesú, en á laun af ótta við Gyðinga, bað síðan Pílatus að mega taka ofan líkama Jesú. Pílatus leyfði það. Hann kom þá og tók ofan líkama hans. 	 Deffir wannect-agi meṛṛa, Yusef n taddart n Arimati iṛuḥ yessuter i Bilaṭus a t-yeǧǧ ad yawi lǧețța n Sidna Ɛisa. Nețța daɣen yella d anelmad-is, lameɛna yeffer iman-is axaṭer ițțaggad lecyux n wat Isṛail. Bilaṭus yeqbel wayen i s-d yessuter ; dɣa Yusef iṛuḥ a d-yawi lǧețța n Sidna Ɛisa nețța d Nikudem,


Eftir þetta fór Páll frá Aþenu og kom til Korintu. 	 Bulus iṛuḥ si temdint n Atinya ɣer temdint n Kurintus.


Hann afmáði skuldabréfið, sem þjakaði oss með ákvæðum sínum. Hann tók það burt með því að negla það á krossinn. 	 Yemḥa leɛqed-nni i ɣ-isseḍlamen, imi ur nezmir ara a nexdem ayen d-teqqaṛ ccariɛa ; yemḥa-t mi t-isemmeṛ ɣef wumidag.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 Ṛṛeḥma d lehna a wen-d țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Þá sagði María við engilinn: "Hvernig má þetta verða, þar eð ég hef ekki karlmanns kennt?" 	 Meryem tenna i lmelk-nni : Amek ara d-idṛu yid-i wayagi nekk ur nezwiǧ ara ?


Hvernig má það vera, að vér, hver og einn, heyrum þá tala vort eigið móðurmál? 	 Amek armi yal yiwen deg-nneɣ isell-asen țmeslayen s tmeslayt-is ?


Af því að brauðið er eitt, erum vér hinir mörgu einn líkami, því að vér höfum allir hlutdeild í hinu eina brauði. 	 Imi yiwen n weɣṛum kan i gellan, ula d nukni nuɣal d yiwet n lǧețța ɣas akken deg waṭas yid-nneɣ i nella, axaṭer ntețț meṛṛa seg yiwen n weɣṛum.


Þér umberið það, þótt einhver hneppi yður í ánauð, þótt einhver eti yður upp, þótt einhver hremmi yður, þótt einhver lítilsvirði yður, þótt einhver slái yður í andlitið. 	 ?as akken ḥesben-kkun am aklan, ččan lḥeqq-nwen, ɛerran-kkun, bbehdlen-kkun, ḥeqṛen-kkun, meɛna tṣebṛem-asen.


Þá sögðu þeir við hann: "Herra, gef oss ætíð þetta brauð." 	 Nutni nnan-as : A Sidi țțak-aɣ-d mkul ass seg weɣṛum-agi.


Nú nálguðust páskar Gyðinga, og margir fóru úr sveitinni upp til Jerúsalem fyrir páskana til að hreinsa sig. 	 Akken i d-iqeṛṛeb lɛid n Tfaska, aṭas n lɣaci i d-ițasen si mkul tamurt ɣer temdint n Lquds akken ad ssizedegen iman-nsen.


Ekki leyfi ég konu að kenna eða taka sér vald yfir manninum, heldur á hún að vera kyrrlát. 	 Ur qebbleɣ ara aț-țesselmed tmeṭṭut neɣ aț-țdebbeṛ ɣef wergaz meɛna aț-țețsusum ( ur d-teggar ara iman-is ).


heldur rita þeim, að þeir haldi sér frá öllu, sem flekkað er af skurðgoðum, frá saurlifnaði, frá kjöti af köfnuðum dýrum og frá blóði. 	 Lameɛna a sen-naru tabṛaț iwakken ad ṭṭixṛen ɣef wučči n weksum immezlen i lmeṣnuɛat d ssadat. Ad ttixṛen daɣen i yir tikli, i wučči n lmal immurḍsen akk-d tissit n idammen,


Hafið ekki pyngju, ekki mal né skó, og heilsið engum á leiðinni. 	 Ur țțawit yid-wen idrimen, ur țțawit aɛwin neɣ tayuga nniḍen n yerkasen. Deg webrid-nwen ur sṛuḥuyet ara lweqt di sslam.


Ég hef opinberað nafn þitt þeim mönnum, sem þú gafst mér úr heiminum. Þeir voru þínir, og þú gafst mér þá, og þeir hafa varðveitt þitt orð. 	 Sbeggneɣ-d isem-ik i yemdanen akk i yi-d-tefkiḍ si ddunit. Llan d ayla-k, tuɣaleḍ tefkiḍ-iyi-ten-id ; nutni ḥerzen awal-ik.


Á áttunda degi komu þeir að umskera sveininn, og vildu þeir láta hann heita Sakaría í höfuðið á föður sínum. 	 Mi wwḍen tmanya n wussan ɣef weqcic-nni, usan-d a s-sḍehṛen, bɣan a s-semmin s yisem n baba-s : Zakarya.


Allt sé hjá yður í kærleika gjört. 	 Xedmet kullec s leḥmala.


Hann starði á hann, varð óttasleginn og sagði: "Hvað er það, herra?" Engillinn svaraði: "Bænir þínar og ölmusur eru stignar upp til Guðs, og hann minnist þeirra. 	 Kurnilyus yerfed allen-is ɣuṛ-es, tekcem-it tugdi, ițergigi, yerra-yas : D acu, a Sidi ? Lmelk yenna-yas-d : Sidi Ṛebbi yeqbel taẓallit-ik akk-d lewɛadi i tețțakeḍ i imeɣban ;


með grandvarleik, með þekkingu, með langlyndi, með góðvild, með heilögum anda, með falslausum kærleika, 	 nedda s wul yeṣfan, s tmusni, s ṣṣbeṛ, s leḥnana, s Ṛṛuḥ iqedsen, s leḥmala n ṣṣeḥ,


Þá var í Jerúsalem maður, er Símeon hét. Hann var réttlátur og guðrækinn og vænti huggunar Ísraels, og yfir honum var heilagur andi. 	 Di temdint n Lquds yella yiwen wergaz isem-is Semɛun. Argaz-agi d aḥeqqi, iḍuɛ Sidi Ṛebbi, yețṛaǧu amsellek n wat Isṛail, Ṛṛuḥ iqedsen yețțili yid-es.


Og allir menn munu sjá hjálpræði Guðs. 	 Imdanen meṛṛa ad ẓren leslak n Sidi Ṛebbi.


Og andinn sagði mér að fara með þeim hiklaust. Þessir sex bræður urðu mér einnig samferða, og vér gengum inn í hús mannsins. 	 Ṛṛuḥ iqedsen yenna-yi-d : ddu kan yid-sen ur țțaggad ara. Wwiɣ yid-i sețța watmaten-agi i tețwalim, dɣa nṛuḥ.


Séu einhverjir, sem tala tungum, mega þeir vera tveir eða í mesta lagi þrír, hver á eftir öðrum, og einn útlisti. 	 Ma llan wid yețmeslayen timeslayin ur nețwassen ara, sin neɣ tlata a d-mmeslayen meɛna yal yiwen s nnuba-s, yerna ilaq ad yili win ara d-yesfehmen ayen i d-qqaṛen.


Sannir og réttlátir eru dómar hans. Hann hefur dæmt skækjuna miklu, sem jörðunni spillti með saurlifnaði sínum, og hann hefur látið hana sæta hefnd fyrir blóð þjóna sinna." 	 axaṭer yeḥkem s lḥeqq ț-țideț ɣef tucmiț-nni tameqqrant i gɣuṛṛen imezdaɣ n ddunit, yerra-d țțaṛ n iqeddacen-is yemmezlen.


Hlýðið leiðtogum yðar og verið þeim eftirlátir. Þeir vaka yfir sálum yðar og eiga að lúka reikning fyrir þær. Verið þeim eftirlátir til þess að þeir geti gjört það með gleði, ekki andvarpandi. Það væri yður til ógagns. 	 Aɣet awal i wid i wen-immalen abrid, ḍuɛet-țen axaṭer țɛassan fell awen, ẓran a d-yas wass deg ara ten-iḥaseb Sidi Ṛebbi ɣef lxedma nsen. Akka ara xedmen ccɣel-nsen akken ilaq s lfeṛḥ mačči s leḥzen neɣ m'ulac ur tseɛɛum ara lfayda.


Þegar hann var orðinn fullkominn, gjörðist hann öllum þeim, er honum hlýða, höfundur eilífs hjálpræðis, 	 S wakka i gewweḍ ɣer tmanegt tameqqrant, yuɣal d abrid n leslak n dayem i wid akk i s-yețțaɣen awal.


En ég hef sums staðar ritað yður full djarflega, til þess að minna yður á sitthvað. Ég hef gjört það vegna þess að Guð hefur gefið mér þá náð 	 Ɛemdeɣ ɣef yimeslayen-agi i wen-uriɣ di tebṛaț-agi iwakken a wen-d-smektiɣ ayen akk i tlemdem. S ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i yi-d ițțunefken,


Vér fórum á undan til skips og sigldum til Assus. Þar ætluðum vér að taka Pál. Svo hafði hann fyrir lagt, því hann vildi fara landveg. 	 Nukni nerkeb lbabuṛ, nezwar Bulus ɣer temdint n Assus anda ara nemyagar yid-es axaṭer yebɣa ad iṛuḥ ɣef wuḍaṛ.


óþekktir, en þó alþekktir, komnir í dauðann og samt lifum vér, tyftaðir og þó ekki deyddir, 	 nețwankeṛ, ɣas akken nețwassen ɣer yemdanen meṛṛa ; ḥesben-aɣ nemmut, nukni nedder ; țqehhiṛen-aɣ lameɛna ur nemmut ara ;


Hann var í upphafi hjá Guði. 	 Si tazwara, yella akk-d Ṛebbi,


Nálægið yður Guði, og þá mun hann nálgast yður. Hreinsið hendur yðar, þér syndarar, og gjörið hjörtun flekklaus, þér tvílyndu. 	 Qeṛṛbet ɣer Sidi Ṛebbi, nețța a d-iqeṛṛeb ɣuṛ-wen. Ssizdeget ifassen-nwen ay imednuben, ṣṣfut ulawen-nwen, ay at sin udmawen.


Allir tollheimtumenn og bersyndugir komu til Jesú að hlýða á hann, 	 Imekkasen n tebzert akk-d yir imdanen țțasen-d ɣer Sidna Ɛisa iwakken a s-slen.


Sá sem heldur boðorð Guðs er stöðugur í Guði og Guð í honum. Að hann er stöðugur í oss þekkjum vér af andanum, sem hann hefur gefið oss. 	 Win yețțaṭṭafen di Sidi Ṛebbi, iḥerzen lumuṛat-is, Sidi Ṛebbi yețțili deg wul-is ; yerna a neɛqel belli Sidi Ṛebbi yella deg ul-nneɣ s Ṛṛuḥ iqedsen i ɣ-d-yefka.


Fyrir þá náð, sem mér er gefin, segi ég yður hverjum og einum að hugsa ekki hærra um sig en hugsa ber, heldur í réttu hófi, og halda sér hver og einn við þann mæli trúar, sem Guð hefur úthlutað honum. 	 S ṛṛeḥma i yi-d-ițțunefken, a d iniɣ i mkul yiwen deg-wen : ur ssimɣuṛet ara iman-nwen, sqenɛet s wakken tellam, ddut s neyya ɣef leḥsab n liman i wen-d-yefka Sidi Ṛebbi.


Og konungar jarðarinnar og höfðingjarnir og herforingjarnir og auðmennirnir, mektarmennirnir og hver þræll og þegn fólu sig í hellum og í hömrum fjalla. 	 Igelliden akk-d imeqqranen n ddunit, wid iḥekkmen ɣef lɛeskeṛ, imeṛkantiyen, wid yesɛan lḥekma, aklan akk-d iḥuṛṛiyen, ulin meṛṛa ɣer idurar iwakken ad ffren zdaxel n lɣiṛan d iceṛfan,


og milli ljósastikanna einhvern, líkan mannssyni, klæddan síðkyrtli og gullbelti var spennt um bringu hans. 	 di tlemmast nsent yella yiwen lxelq icuban amdan ; yelsa ajellab yerna yebges tabagust n ddheb.


Höfum vér ekki rétt til að ferðast um með kristna eiginkonu, alveg eins og hinir postularnir og bræður Drottins og Kefas? 	 Ur sɛiɣ ara lḥeqq ad aɣeɣ tameṭṭut yumnen aț-țețțeddu yid-i am akken xeddmen imceggɛen nniḍen n Lmasiḥ d watmaten n Ssid-nneɣ akk-d Buṭrus ?


En þeir fóru og víðfrægðu hann í öllu því héraði. 	 Meɛna akken kan ffɣen, bdan aberreḥ, lexbaṛ-nni yekka-d meṛṛa tamurt.


Í húsi föður míns eru margar vistarverur. Væri ekki svo, hefði ég þá sagt yður, að ég færi burt að búa yður stað? 	 Deg wexxam n Baba aṭas n tmezduɣin i gellan, ad ṛuḥeɣ a wen-heggiɣ amkan ; lemmer ulac, tili nniɣ-awen-t-id.


Hún segir við hann: "Herra, þú hefur enga skjólu að ausa með, og brunnurinn er djúpur. Hvaðan hefur þú þetta lifandi vatn? 	 Tameṭṭut-nni tenna-yas : A Sidi, ur tesɛiḍ ara s wacu ara d-tessaliḍ aman yerna lbir-agi lqay. Ansi ara k-d-kken waman-agi yessidiren ?


Þetta er það brauð, sem niður steig af himni. Það er ekki eins og brauðið, sem feðurnir átu og dóu. Sá sem etur þetta brauð, mun lifa að eilífu." 	 D wagi i d aɣṛum i d-yekkan seg igenni. Mačči am weɣṛum-nni i ččan lejdud-nwen ; nutni mmuten, ma d win ara yeččen aɣṛum-agi ad yidir i dayem.


En Páli þótti eigi rétt að taka með þann mann, er skilið hafði við þá í Pamfýlíu og ekki gengið að verki með þeim. 	 lameɛna Bulus ur yeqbil ara ad awin yid-sen win akken i ten yeǧǧan di tmurt n Bamfilya, yerna ur ten-iɛawen ara di ccɣel-nsen.


Þá er Jesús hafði þetta mælt, hélt hann á undan áfram upp til Jerúsalem. 	 Mi gekfa ameslay, Sidna Ɛisa yezwar ɣer zdat lɣaci iwakken ad yali ɣer temdint n Lquds.


Annars skulu þessir, sem hér eru, segja til, hvað saknæmt þeir fundu, þegar ég stóð fyrir ráðinu. 	 Neɣ m'ulac wid yellan dagi, a d-inin d acu ufan deg-i n diri mi beddeɣ zdat unejmaɛ-nsen n ccṛeɛ ;


Margir komu til hans. Þeir sögðu: "Víst gjörði Jóhannes ekkert tákn, en allt er það satt, sem hann sagði um þennan mann." 	 Aṭas i d-yusan ɣuṛ-es, qqaṛen wway gar-asen : Yeḥya ur yexdim ula d yiwen lbeṛhan, lameɛna ayen akk i d-yenna ɣef wergaz-agi ț-țideț.


Gjör því iðrun! Að öðrum kosti kem ég skjótt til þín og mun berjast við þá með sverði munns míns. 	 Endem ihi ! Neɣ m'ulac ur țɛeṭṭileɣ ara a n-aseɣ ɣuṛ-ek, a ten-ḥarbeɣ s ujenwi n yimi-w.


Ljúflyndi yðar verði kunnugt öllum mönnum. Drottinn er í nánd. 	 Ilaq aț-țiḥninem ɣer yemdanen meṛṛa, Ssid-nneɣ qṛib a d-yuɣal.


En sumt féll í góða jörð, óx upp og bar hundraðfaldan ávöxt." Að svo mæltu hrópaði hann: "Hver sem eyru hefur að heyra, hann heyri." 	 Amur nniḍen daɣen yeɣli deg wakal lɛali ; mi d-mɣin, mkul aɛeqqa yefka-d meyya. Mi d-yenna ayagi, iɛeggeḍ yenna : Win yesɛan imeẓẓuɣen isel-ed !


En Páll sagði: "Þess bið ég Guð, hvort sem lengur dregst eða skemur, að ekki einungis þú, heldur og allir, sem til mín heyra í dag, verði slíkir sem ég er, að frátöldum fjötrum mínum." 	 Bulus yenna-yas : A wi-yufan a Ṛebbi, mačči d keččini kan, lameɛna ula d wid akk i yi-d-ismeḥsisen ass-agi, aț-țuɣalem am nekk tura neɣ deg ussan i d-iteddun, ḥaca snasel-agi i yi cudden !


Hann spurði: "Hvað þá?" Þeir svöruðu: "Þetta um Jesú frá Nasaret, sem var spámaður, máttugur í verki og orði fyrir Guði og öllum lýð, 	 Nețța yenna-yasen : D acu yedṛan akka ? Rran-as : Ayen yedṛan d Ɛisa anaṣari nnbi-nni, yesɛan tazmert tameqqrant deg wayen ixeddem d wayen i d-iqqaṛ zdat Ṛebbi akk-d yemdanen.


Og vér flytjum yður þau gleðiboð, 	 Daymi, nukkni tura newwi yawen-d lexbaṛ-agi n lxiṛ. Ayen akken i gewɛed Sidi Ṛebbi i lejdud nneɣ, yedṛa-d tura gar-aneɣ, nukkni yellan d dderya-nsen.


Og hann sagði: "Hver sem eyru hefur að heyra, hann heyri!" 	 Yenna-yasen : Win yesɛan imeẓẓuɣen, isel-ed !


Vér höfum vora viðmiðun og stærum oss ekki af erfiði annarra. Vér höfum þá von, að eftir því sem trú yðar vex, verðum vér miklir á meðal yðar, já, stórmiklir samkvæmt mælistiku vorri. 	 Ur nețzuxxu ara sennig wayen ilaqen, ur nețțawi ara ccan n lxedma n wiyaḍ lameɛna nessaram d kunwi ara yessimɣuṛen ccan n lxedma-nneɣ m'ara timɣuṛem di liman ;


Því að í þeim tilgangi skrifaði ég yður, til þess að komast að raun um staðfestu yðar, hvort þér væruð hlýðnir í öllu. 	 Uriɣ-awen ayagi iwakken ad ẓreɣ ma tețțaɣem awal di kullec.


Mínir sauðir heyra raust mína, og ég þekki þá, og þeir fylgja mér. 	 Ulli-inu smeḥsisent i ṣṣut-iw, ssneɣ-tent yerna ttabaɛent iyi-d.


Þér vitið og sjálfir, að sérhver mun fá aftur af Drottni það góða, sem hann gjörir, hvort sem hann er þræll eða frjáls maður. 	 Teẓram belli win ixedmen lxiṛ, ama d akli neɣ d aḥeṛṛi, a t-yaf ɣer Sidi Ṛebbi.


því að augu mín hafa séð hjálpræði þitt, 	 yewweḍ-ed yerna walaɣ-t s wallen-iw :


Því að allt fram að lögmálinu var synd í heiminum, en synd tilreiknast ekki meðan ekki er lögmál. 	 Uqbel a d-yefk Sidi Ṛebbi ccariɛa i Musa, ddnub yella yakan di ddunit ; meɛna imdanen ur țțuḥasben ara s ccariɛa imi urɛad i d-tusi.


Þegar þeir voru að fara, var komið til hans með mállausan mann, haldinn illum anda. 	 Mi ṛuḥen sin-nni, a ten-aya wiyaḍ wwin-as-d yiwen wergaz i gesgugem uṛuḥani.


Meðan hann var enn að tala við fólkið kom móðir hans og bræður. Þau stóðu úti og vildu tala við hann. 	 Mazal Sidna Ɛisa yețmeslay i lɣaci, mi d-yusa yiwen wergaz yenna-yas : Yemma-k d watmaten-ik atnan di beṛṛa, bɣan a k-ẓren.


Þetta er enn miklu bersýnilegra á því, að upp er kominn annar prestur, líkur Melkísedek. 	 Yella wayen i d-ibeggnen annect agi, axaṭer yeffeɣ-ed lmuqeddem nniḍen yecban Malxisadeq.


Og er þjónustudagar hans voru liðnir, fór hann heim til sín. 	 Mi kfan wussan n lxedma-s di lǧameɛ, Zakarya yuɣal ɣer wexxam-is.


Salmon gat Bóas við Rahab, og Bóas gat Óbeð við Rut. Óbeð gat Ísaí, 	 Salmun d Raḥab ǧǧan-d Buɛaz, Buɛaz akk-d Rut sɛan-d Ɛubed, Ɛubed yeǧǧa-d Yassa.


Þetta hef ég talað til yðar, svo að þér fallið ekki frá. 	 Nniɣ-awen-d akk annect-agi iwakken ur tɣellim ara.


Ég rita yður, börnin mín, af því að syndir yðar eru yður fyrirgefnar fyrir sakir nafns hans. 	 Uriɣ-awen ayagi ay ilmeẓyen imi i wen-țwaɛfan ddnubat-nwen ɣef ddemma n yisem-is.


Jesús svaraði honum: "Sagt hefur verið: ,Ekki skalt þú freista Drottins, Guðs þíns.'" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura daɣen : Ur țjeṛṛib ara Sidi Ṛebbi, Illu-inek.


Oss mun bera upp á einhverja eyju." 	 mbla ccekk ihi a ɣ-ḍeggṛent lemwaji ɣer yiwet n tegzirt.


Engin lýsing 	 Ulac aglam


Hyggið að hröfnunum. Hvorki sá þeir né uppskera, eigi hafa þeir forðabúr eða hlöðu, og Guð fæðir þá. Hve miklum mun eruð þér fremri fuglunum! 	 Walit tigerfiwin , ur zerrɛent ur meggrent , ur sɛint akufi ur sɛint acbayli meɛna Sidi Ṛebbi ițɛeyyic itent. Acḥal teswam akteṛ n yefṛax n igenni !


En hásetarnir reyndu að strjúka úr skipinu. Þeir settu bátinn útbyrðis og þóttust vera að færa út akkeri úr framstafni. 	 Lameɛna ixeddamen n lbabuṛ țqelliben ad rewlen ; ṣubben taflukt n leslak ɣer lebḥeṛ, steɛmilen am akken d amextaf ara ḍeggṛen ɣer zdat lbabuṛ.


Þér þjónar, verið undirgefnir húsbændum yðar með allri lotningu, ekki einungis hinum góðu og sanngjörnu, heldur einnig hinum ósanngjörnu. 	 Ay iqeddacen ! Ilaq aț-qadṛem imɛellmen nwen, aɣet-asen awal ama i wid ilhan ḥninen, ama i wid iweɛṛen.


Ritað er í lögmáli Móse: "Þú skalt ekki múlbinda uxann, er hann þreskir." Hvort lætur Guð sér annt um uxana? 	 Axaṭer yura deg-s : Ur țțarat ara takmamt i wezger isserwaten nneɛma. Eɛni ɣef yezgaren i gḥebbeṛ Sidi Ṛebbi ?


Og ráð vil ég gefa í þessu máli, því að þetta er yður til gagns, yður sem í fyrra voruð á undan öðrum, ekki aðeins í verkinu, heldur og í viljanum. 	 A wen-d-fkeɣ ṛṛay-iw deg wayagi axaṭer d ayen i wen-ilhan : aseggas iɛeddan, d kunwi i d imezwura i gebɣan aț-țɛiwnem atmaten n tmurt n Yahuda yellan di lexṣaṣ, d kunwi daɣen i d imezwura i gebdan tjemmɛem-d ssadaqa-agi ;


Í sömu borg var ekkja, sem kom einlægt til hans og sagði: ,Lát þú mig ná rétti á mótstöðumanni mínum.' 	 Di temdint-nni tella daɣen yiwet n taǧǧalt tețṛuḥu ɣuṛ-es, teqqaṛ-as : « eḥkem s lḥeqq gar-i d wexṣim-iw. »


Flýt þér að koma fyrir vetur. Evbúlus sendir þér kveðju og Púdes og Línus og Kládía og allir bræðurnir. 	 Exdem lmeǧhud-ik iwakken a d taseḍ uqbel ccetwa. Bulus, Buden, Linus, Kludya d watmaten akk nniḍen țsellimen-d fell-ak.


Ég er hræddur um yður, að ég kunni að hafa haft erfiði fyrir yður til ónýtis. 	 Uggadeɣ ayen i nɛețțabeɣ akk fell-awen iṛuḥ baṭel.


Mest varð þeim um þau orð hans, að þeir mundu aldrei framar sjá hann. Síðan fylgdu þeir honum til skips. 	 ḥeznen aṭas imi i sen-d-yenna : « Ur tețțuɣalem ara aț-țeẓrem udem- iw. » Syenna ddan yid-es armi d lbabuṛ.


Eins og illgresinu er safnað og brennt í eldi, þannig verður við endi veraldar. 	 Akken ara qellɛen aẓekkun ṭeggiṛen-t ɣer tmes, ara tedṛu di taggara n ddunit.


Það er féll á klöppina, merkir þá, sem taka orðinu með fögnuði, er þeir heyra það, en hafa enga rótfestu. Þeir trúa um stund, en falla frá á reynslutíma. 	 Wiyaḍ țemcabin ɣer wakal yeččuṛen d idɣaɣen. M'ara slen i wawal a t-qeblen s lfeṛḥ lameɛna ur t-țaǧǧan ara ad iger izuṛan ; imiren kan ad amnen, m'ara d-yas lweqt n ujeṛṛeb țțuɣalen ɣer deffir.


Þeir vildu taka hann höndum, en óttuðust fólkið. Þeir skildu, að hann átti við þá með dæmisögunni. Og þeir yfirgáfu hann og gengu burt. 	 Faqen belli fell-asen i d-yewwi lemtel-agi. Bɣan a t-ṭṭfen imiren, lameɛna uggaden lɣaci ; dɣa ǧǧan-t, ṛuḥen.


Þegar sæðið spratt upp og tók að bera ávöxt, kom illgresið og í ljós. 	 Mi d-gman yirden-nni fkan-d tigedrin, aẓekkun-nni ula d nețța igma-d.


Jafnvel yfir þræla mína og ambáttir mínar mun ég á þeim dögum úthella anda mínum, og þau munu spá. 	 Anɛam, deg ussan-nni a d-smireɣ Ṛṛuḥ-iw ɣef yiqeddacen-iw ț-țqeddacin-iw, a d-ciren s wayen ara sen-d-țxebbiṛeɣ.