Enn sendi hann annan, og hann drápu þeir, og marga fleiri ýmist börðu þeir eða drápu. 	 Iceggeɛ-asen aqeddac wis tlata, wagi nɣan-t. Iceggeɛ-asen aṭas iqeddacen nniḍen, kra nɣan-ten kra wten-ten .


skurðgoðadýrkun, fjölkynngi, fjandskapur, deilur, metingur, reiði, eigingirni, tvídrægni, flokkadráttur, 	 zzyaṛa n lemqamat, ssḥur, lkeṛh, ccwal, tismin, zzɛaf, wid yebɣan a d-kken sennig wiyaḍ, assexṛeb, wid ifeṛqen ț-țirebbaɛ,


En það hef ég á móti þér, að þú hefur afrækt þinn fyrri kærleika. 	 Lameɛna tella yiwet lḥaǧa i ɣef ara k-lumeɣ : leḥmala i tesɛiḍ ɣuṛ-i tura mačči am leḥmala n wussan imezwura.


Gæt þín líka fyrir honum, því að mjög stóð hann í gegn orðum vorum. 	 Ula d kečč ḥader iman-ik seg-s, axaṭer yețxaṣam-aɣ-d daymen deg wayen i nețbecciṛ.


Sá sem trúir á mig, - frá hjarta hans munu renna lækir lifandi vatns, eins og ritningin segir." 	 Akken yura di lkutub : D isaffen n waman ara d-ițfeggiḍen seg-s.


Konungur sagði við hann: ,Gott, þú góði þjónn, þú varst trúr í mjög litlu og því skaltu ráða fyrir tíu borgum.' 	 Agellid yenna-yas : D ayen yelhan ay aqeddac lɛali, imi deg-ek laman ɣef lḥaǧa tamecṭuḥt, a k-fkeɣ aț-țḥekmeḍ ɣef ɛecṛa n tudrin.


En nokkrir þeirra fóru til farísea og sögðu þeim, hvað hann hafði gjört. 	 Kra deg-sen ṛuḥen ɣer ifariziyen ṣṣawḍen-asen lexbaṛ.


En ég segi yður sannleikann: Það er yður til góðs, að ég fari burt, því ef ég fer ekki, kemur hjálparinn ekki til yðar. En ef ég fer, sendi ég hann til yðar. 	 A wen-iniɣ tideț, yelha-yawen ma ṛuḥeɣ axaṭer m'ur ṛuḥeɣ ara, amɛiwen ur d-yețțas ara ɣuṛ-wen, meɛna ma ṛuḥeɣ a wen t-id-ceggɛeɣ.


Þegar englarnir voru farnir frá þeim til himins, sögðu hirðarnir sín á milli: "Förum beint til Betlehem að sjá það, sem gjörst hefur og Drottinn hefur kunngjört oss." 	 Akken uɣalent lmalayekkat-nni ɣer yigenni, imeksawen nnan wway gar-asen : Kkret a nṛuḥet ɣer Bitelḥem, a nẓer ayen i gedṛan, d wayen akka s wayes i ɣ-d-ixebbeṛ Sidi Ṛebbi.


Því þar eð heimurinn með speki sinni þekkti ekki Guð í speki hans, þóknaðist Guði að frelsa þá, er trúa, með heimsku prédikunarinnar. 	 Imi at ddunit s lefhama-nsen ur ɛqilen ara tamusni n Sidi Ṛebbi, nețța yebɣa ad isellek wid yumnen yis s lexbaṛ-agi n lxiṛ i ḥesben wiyaḍ d lehbala.


Dag einn um nón sá hann berlega í sýn engil Guðs koma inn til sín, er sagði við hann: "Kornelíus!" 	 Yiwen wass, leǧwahi n tlata n tmeddit, iweḥḥa-yas-ed Sidi Ṛebbi, iwala yiwen lmelk ikcem-ed ɣuṛ-es yenna-yas-d : A Kurnilyus !


Ég hef sent þá í heiminn, eins og þú sendir mig í heiminn. 	 Akken i yi-d-tceggɛeḍ ɣer ddunit, nekk daɣen a ten-ceggɛeɣ.


En hver sá, sem ákallar nafn Drottins, mun frelsast. 	 Imiren kra n win ineddhen s yisem n Sidi Ṛebbi ad ițțusellek.


En jafnskjótt og hann hafði séð þessa sýn, leituðum vér færis að komast til Makedóníu, þar sem vér skildum, að Guð hafði kallað oss til þess að flytja þeim fagnaðarerindið. 	 Mbeɛd ayen i s-d-iweḥḥa Sidi Ṛebbi i Bulus, nennuda amek ara nṛuḥ ɣer tmurt n Masidunya, axaṭer nefhem belli d Sidi Ṛebbi i ɣ-d yessawlen iwakken a nbecceṛ Lexbeṛ n lxiṛ di tmurt-nni.


en þeir fengu eigi staðist og eigi héldust þeir heldur lengur við á himni. 	 lameɛna ur ten-ɣliben ara, daymi i sen-yețwakkes wemkan-nsen deg igenni.


En, þér elskaðir, minnist þeirra orða, sem áður hafa töluð verið af postulum Drottins vors Jesú Krists. 	 Ma d kunwi a wid eɛzizen, mmektit-ed ayen i wen-d-nnan yakan ṛṛusul n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ


Þjófurinn kemur ekki nema til að stela og slátra og eyða. Ég er kominn til þess, að þeir hafi líf, líf í fullri gnægð. 	 Amakar yețțas-ed kan iwakken ad yaker, ad yezlu, ad yessenger. Nekk usiɣ-ed iwakken ad fkeɣ tudert i wulli-inu, tudert s tugeț (ṭaqa).


Hann svaraði: ,Hundrað kvartil viðsmjörs.' Hann mælti þá við hann: ,Tak skuldabréf þitt, set þig niður og skrifa sem skjótast fimmtíu.' 	 Argaz-nni yerra-yas-d : « Meyya yecbuyla n zzit uzemmur. » Yenna-yas : « sellek awi-d leḥsab ik, qqim taruḍ xemsin ».


Þegar lambið lauk upp þriðja innsiglinu, heyrði ég þriðju veruna segja: "Kom!" Og ég sá, og sjá: Svartur hestur, og sá er á honum sat hafði vog í hendi sér. 	 Mi gcerreg Izimer-nni ṭṭabeɛ wis tlata, sliɣ i lxelq wis tlata yenna-d : As-ed ! Ataya daɣen yiwen uɛewdiw d aberkan. Win i t-id-irekben yeṭṭef lmizan deg ufus-is.


Því að ritað er: "Svo sannarlega sem ég lifi, segir Drottinn, fyrir mér skulu öll kné beygja sig og sérhver tunga vegsama Guð." 	 Axaṭer yura di tektabt iqedsen : Nekk Illu, Ṛebbi yeddren, a d-iniɣ : yal tagecrirt aț-țeknu zdat-i , yal imi ad icehhed yis-i belli d nekk i d Ṛebbi .


Þegar einhver heyrir orðið um ríkið og skilur ekki, þá kemur hinn vondi og rænir því, sem sáð var í hjarta hans. Það sem sáð var við götuna, merkir þetta. 	 m'ara isel wemdan i wawal yeɛnan tageldit n igenwan, ur t-yefhim ara, ițemcabi ɣer yiri n webrid i ɣer tɣelli zzerriɛa ; d Cciṭan i d-ițasen ad iqleɛ ayen izerɛen deg ul-is.


Ég sendi hann til yðar gagngjört til þess að þér fáið að vita, hvernig oss líður, og til þess að hann uppörvi yður. 	 Ɣef wannect-agi i wen-t-in ceggɛeɣ iwakken a wen-n-yawi lexbaṛ-nneɣ yerna ad ihedden ulawen-nwen.


Ég hef þá fyrir samfélag mitt við Krist Jesú það, sem ég get hrósað mér af: Starf mitt í þjónustu Guðs. 	 S wakka, di tikli-inu akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ, zemreɣ a d-iniɣ : feṛḥeɣ s lxedma i yi-d-yefka Sidi Ṛebbi.


Vakið því, þér vitið ekki, nær húsbóndinn kemur, að kveldi, á miðnætti, í óttu eða dögun. 	 Ɛiwzet ihi, axaṭer ur teẓrim ara melmi ara d-yas bab n wexxam, ama tameddit neɣ țnaṣfa n yiḍ, m'ara yeskkuɛ uyaziḍ neɣ taṣebḥit.


Einnig biður Epafras að heilsa yður, sem er einn úr yðar hópi. Hann er þjónn Krists Jesú og berst jafnan fyrir yður í bænum sínum, til þess að þér megið standa stöðugir, fullkomnir og fullvissir í öllu því, sem er vilji Guðs. 	 Gma-tneɣ Ibafras n tmurt-nwen, yellan d aqeddac n Ɛisa Lmasiḥ ițsellim-ed fell-awen ; yezga ideɛɛu ɣer Ṛebbi fell-awen iwakken aț-țeṭṭfem, aț-țennernim di liman yerna aț-țilim twejdem aț-țxedmem lebɣi n Sidi Ṛebbi.


því að eins og konan er komin af manninum, svo er og maðurinn fæddur af konunni, en allt er frá Guði. 	 Axaṭer akken i d-tețwaxleq tmeṭṭut seg wergaz, akken daɣen i d-yețlal wergaz si tmeṭṭut, ayagi akk s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-yekka.


Hér eru bæði Gyðingar og þeir sem tekið hafa trú Gyðinga, Kríteyingar og Arabar. Vér heyrum þá tala á vorum tungum um stórmerki Guðs." 	 llan daɣen wat Isṛail akk-d wid itabaɛen di ddin nsen, llan wid n tegzirt n Kritus akk-d waɛṛaben. Amek armi i sen-nesla țmeslayen s tutlayin-nneɣ meṛṛa ɣef leɛǧayeb n Sidi Ṛebbi ?


Af hverju koma stríð og af hverju sennur meðal yðar? Af hverju öðru en girndum yðar, sem heyja stríð í limum yðar? 	 Seg uxemmem i tețxemmimem ɣef yiman-nwen kan i d-itekk umennuɣ akk-d imenɣi gar-awen.


Jesús svaraði: "Ritað er: ,Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði, heldur á hverju því orði, sem fram gengur af Guðs munni.'" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura di tira iqedsen : Mačči s weɣṛum kan ara iɛic wemdan, lameɛna s mkul awal i d-ițasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


söfnuðust þar svo margir, að hvergi var lengur rúm, ekki einu sinni fyrir dyrum úti. Og hann flutti þeim orðið. 	 Aṭas n lɣaci i d-innejmaɛen, armi ur d-yeqqim wemkan ula zdat tewwurt . Nețța yețbecciṛ-asen awal n Sidi Ṛebbi.


Að endingu, bræður, allt sem er satt, allt sem er göfugt, rétt og hreint, allt sem er elskuvert og gott afspurnar, hvað sem er dyggð og hvað sem er lofsvert, hugfestið það. 	 Taggara ay atmaten a wen-d iniɣ : ayen akk yellan d ṣṣeḥ, d lḥeṛma, d lḥeqq, d ṣṣfa, ayen akk yuklalen leḥmala d wayen yuklalen leqdeṛ akk-d leḥmadi, ad ilin d sebba n ixemmimen-nwen.


Hann var krossfestur í veikleika, en hann lifir fyrir Guðs kraft. Og einnig vér erum veikir í honum, en munum þó lifa með honum fyrir Guðs kraft, sem hannsýnir yður. 	 ?-țideț yețwaṣleb ɣef ddemma n wefcal-ines, lameɛna yedder s tezmert n Sidi Ṛebbi ; ula d nukni nefcel imi nella di Lmasiḥ lameɛna a nidir yid-es s tezmert n Sidi Ṛebbi di leqdic-nneɣ gar-awen.


Því að sjálfur er ég maður, sem verð að lúta valdi og ræð yfir hermönnum, og ég segi við einn: ,Far þú,' og hann fer, og við annan: ,Kom þú,' og hann kemur, og við þjón minn: ,Gjör þetta,' og hann gjörir það." 	 Axaṭer nekk s yiman-iw akken sɛiɣ wid iḥekmen fell-i, i sɛiɣ wid yellan seddaw n lḥekma-w. Ad iniɣ i yiwen ṛuḥ ad iṛuḥ, ad iniɣ i wayeḍ aṛwaḥ a d-yas, ad iniɣ daɣen i uqeddac-iw : xdem aya, a t-ixdem.


Látið yður ekki til hugar koma, að þér getið sagt með sjálfum yður: ,Vér eigum Abraham að föður.' Ég segi yður, að Guð getur vakið Abraham börn af steinum þessum. 	 Ur qqaṛet ara i yiman-nwen : « Sidna Ibṛahim d jeddi-tneɣ » ! Axaṭer, a wen-iniɣ : SSidi Ṛebbi yezmer a d-yefk dderya i Ibṛahim seg idɣaɣen-agi.


Og dauðanum og Helju var kastað í eldsdíkið. Þetta er hinn annar dauði, eldsdíkið. 	 Lmut d laxeṛt țwaḍeggṛent ɣer temda n tmes, țamda-agi n tmes i d lmut tis snat.


Kristur keypti oss undan bölvun lögmálsins með því að verða bölvun fyrir oss, því að ritað er: "Bölvaður er hver sá, sem á tré hangir." 	 Lmasiḥ icufeɛ-aɣ-d si deɛwessu n ccariɛa, d nețța i gețwaneɛlen deg umkan-nneɣ ; axaṭer yura : ițwanɛel kra n win ițwaɛelqen ɣer ttejṛa.


Standið upp, förum! Í nánd er sá, er mig svíkur." 	 Dɣa yenna-yasen : Ekkret fell-awen, ataya iteddu-d win i yi-izzenzen !


Þegar þeir höfðu náð yfir um, komu þeir að landi við Genesaret. 	 Zegren lebḥeṛ-nni, armi wwḍen ɣer tmurt n Jiniṣaret.


Hún hafði dýrð Guðs. Ljómi hennar var líkur dýrasta steini, sem jaspissteinn kristalskær. 	 Tecceɛceɛ am lyaman yeṣfan yețṛeqṛiqen am djaj, ț-țamanegt n Sidi Ṛebbi i gersen fell-as.


Verum ekki hégómagjarnir, svo að vér áreitum hver annan og öfundum hver annan. 	 Ur ilaq a nessimɣuṛ iman nneɣ, ur ilaq a nețnaɣ neɣ a nețțemyasam wway-gar-aneɣ.


Því að blóð nauta og hafra getur með engu móti numið burt syndir. 	 Imi d lmuḥal idammen n iɛejmiyen d iqelwacen ad kksen ddnubat.


en farísear og fræðimenn ömuðust við því og sögðu: "Þessi maður tekur að sér syndara og samneytir þeim." 	 Ifariziyen d lɛulama n ccariɛa iɣaḍ-iten lḥal qqaṛen wway garasen : « argaz-agi yesṭerḥib s imednuben yerna yețɣimi yid-sen ɣer lmakla ».


Sýnið slíkum mönnum undirgefni og hverjum þeim er starfar með og leggur á sig erfiði. 	 aț-țaɣem awal i yergazen am wigi, aț-țqadṛem wid akk yețțekkin di leqdic yid-sen.


að það féll í hans hlut, samkvæmt venju prestdómsins, að ganga inn í musteri Drottins og fórna reykelsi. 	 akken i tella di lɛadda n lmuqedmin, gren tasɣaṛt, tṣaḥ-ed Zakarya iwakken ad ikcem ɣer wemkan iqedsen ad isseṛɣ lebxuṛ.


Réttláti faðir, heimurinn þekkir þig ekki, en ég þekki þig, og þessir vita, að þú sendir mig. 	 A Baba, Kečč yellan d aḥeqqi at ddunit ur k-ssinen ara ma d nekk ssneɣ-k, wigi ẓran belli d kečč i yi-d-iceggɛen.


Ef trúuð kona á fyrir ekkjum að sjá, skal hún sjá fyrir þeim, og eigi hafi söfnuðurinn þyngsli af, til þess að hann geti veitt hjálpina þeim, sem ekkjur eru og einstæðar. 	 Ma tella tin yumnen tesɛa tuǧǧal i s-yețțilin, d nețțat i glaq a tent tɛiwen iwakken ur țțilint ara ț țaɛkumt i tejmaɛt, akken daɣen tajmaɛt aț-țizmir aț-țɛiwen tid ur nesɛi ara win ara tent-irefden.


Ég vissi að sönnu, að þú heyrir mig ávallt, en ég sagði þetta vegna mannfjöldans, sem stendur hér umhverfis, til þess að þeir trúi, að þú hafir sent mig." 	 Nekkini ẓriɣ tqebbleḍ-iyi daymen, lameɛna nniɣ-ed akka ɣef ddemma n wid i yi-d-yezzin dagi iwakken ad amnen belli d kečč i yi-d-iceggɛen.


og bíður þess síðan, að óvinir hans verði gjörðir að fótskör hans. 	 alamma uɣalen yeɛdawen-is seddaw iḍaṛṛen-is.


Vei yður, sem nú eruð saddir, því að yður mun hungra. Vei yður, sem nú hlæið, því að þér munuð sýta og gráta. 	 A tawaɣit-nwen kunwi yeṛwan tura, aț-țuɣalem aț-țellaẓem. A tawaɣit-nwen kunwi yețțaḍṣan tura axaṭer aț-țilim di leḥzen d yimeṭṭawen.


og fóru síðan með hann til Jesú. Þeir lögðu klæði sín á folann og settu Jesú á bak. 	 Wwin-d ajḥiḥ-nni, ssersen fell-as ibeṛnyas-nsen, srekben Sidna Ɛisa.


Því er fyrirheitið byggt á trú, til þess að það sé af náð, og megi stöðugt standa fyrir alla niðja hans, ekki fyrir þá eina, sem hafa lögmálið, heldur og fyrir þá, sem eiga trú Abrahams. Hann er faðir vor allra, 	 Lweɛd i d-yefka Sidi Ṛebbi i Sidna Ibṛahim, yebna ɣef liman iwakken ad yili d lemziya, ad țekkin deg-s dderya n dderya-s mačči d wid kan yessnen ccariɛa lameɛna wid akk yumnen am nețța, yuɣal d jeddi-tneɣ nukni akk s wid yumnen.


Þá er sendimenn Jóhannesar voru burt farnir, tók hann að tala til mannfjöldans um Jóhannes: "Hvað fóruð þér að sjá í óbyggðum? Reyr af vindi skekinn? 	 Mi ṛuḥen inelmaden-nni i d-iceggeɛ Yeḥya, Sidna Ɛisa yebda iheddeṛ i lɣaci ɣef Yeḥya yenna : D acu i tṛuḥem a d-teẓrem deg unezṛuf ? D aɣanim yețhuzzu waḍu ?


Og Jesús segir við manninn með visnu höndina: "Statt upp og kom hér fram!" 	 Sidna Ɛisa yenna i wergaz-nni iwumi yekref ufus : Ekker tbeddeḍ dagi di tlemmast.


En Jesús kallaði þá til sín og mælti: "Þér vitið, að þeir, sem ráða fyrir þjóðum, drottna yfir þeim, og höfðingjar láta menn kenna á valdi sínu. 	 Sidna Ɛisa yessawel-asen, yenna-yasen : Walit igelliden n yegduden nniḍen akk-d imeqqranen-nsen amek ḥeṛsen yerna ḥeqṛen lɣaci-nsen !


og sá komi, er ykkur bauð, og segi við þig: ,Þoka fyrir manni þessum.' Þá verður þú með kinnroða að taka ysta sæti. 	 a d-yas win i kkun-iɛerḍen i sin a k-yini : « eǧǧ-as amkan-nni i wagi ! » Imiren aț-țenneḥcameḍ, aț-țṛuḥeḍ aț-țeṭṭfeḍ amkan aneggaru.


Þegar Jesús heyrði þetta, sagði hann við hann: "Enn er þér eins vant: Sel allt, sem þú átt, og skipt meðal fátækra, og munt þú fjársjóð eiga á himnum. Kom síðan og fylg mér." 	 Mi gesla Sidna Ɛisa i imeslayen agi, yenna-yas : Ihi txuṣṣ-ik yiwet lḥaǧa kan : ṛuḥ zzenz ayen akk tesɛiḍ, seddeq-it i yigellilen iwakken aț-țesɛuḍ agerruj deg igenni, tuɣaleḍ-ed aț-țedduḍ yid-i.


Þegar Heródes heyrði þetta, varð hann skelkaður og öll Jerúsalem með honum. 	 Agellid Hiṛudus akk-d imezdaɣ n temdint n Lquds meṛṛa dehcen, yerwi lxaṭer-nsen mi slan s lexbaṛ-agi.


Verið því óhræddir, þér eruð meira verðir en margir spörvar. 	 Ihi ur țțaggadet ara : tesɛam azal akteṛ n waṭas n iẓiwcen !


Þá steig Pétur fram og þeir ellefu, og hann hóf upp rödd sína og mælti til þeirra: "Gyðingar og allir þér Jerúsalembúar! Þetta skuluð þér vita. Ljáið eyru orðum mínum. 	 Buṭrus yellan akk-d ḥdac n ṛṛusul-nni, issaɛli taɣect-is yenna i lɣaci : Ay imezdaɣ n temdint n Lquds akk-d kunwi meṛṛa isɛeddayen ussan di temdint-agi, slet-ed mliḥ i wayen ara wen-d-iniɣ, ilaq aț-țeẓrem ayagi :


Sá sem gefur sáðmanninum sæði og brauð til fæðu, hann mun og gefa yður sáð og margfalda það og auka ávexti réttlætis yðar. 	 Win i d-yețțaken i ufellaḥ zzerriɛa akk-d weɣṛum ara yečč , a wen-d-yefk ula i kunwi s lketṛa yerna ad issefti lbaṛakat n wayen tețseddiqem .


Þá var þar alræmdur bandingi í haldi, Barabbas að nafni. 	 Yella yakan yiwen umeḥbus mechuṛen, ițțusemman Barabas.


Síðan hélt hann úr Týrusarbyggðum, um Sídon og yfir Dekapólisbyggðir miðjar til Galíleuvatns. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ si lǧiha n temdint n ?ur, iɛedda-d ɣef temdint n Sidun, yezger tamurt n ɛecṛa-nni n temdinin i deg llant ɛecṛa temdinin-nni, yewweḍ ɣer lebḥeṛ n Jlili.


en hafa enga rótfestu. Þeir eru hvikulir og er þrenging verður síðan eða ofsókn vegna orðsins, bregðast þeir þegar. 	 lameɛna ur t-țțaǧan ara ad yefk izuṛan deg ulawen-nsen, ṭṭfen deg-s kra lweqt kan. Mi d-yewweḍ leɛtab d uqehheṛ ɣef ddemma n wawal n Ṛebbi, țțuɣalen ɣer deffir, țaǧǧan liman-nsen.


Því að þetta orð er fyrirheit: "Í þetta mund mun ég aftur koma, og þá skal Sara hafa son alið." 	 Axaṭer atnan imeslayen s wayes i gɛuhed Sidi Ṛebbi : A d-uɣaleɣ aseggas i d-iteddun di lweqt-agi, ?ara a d-tesɛu aqcic.


Daginn eftir tók hann upp tvo denara, fékk gestgjafanum og mælti: ,Lát þér annt um hann og það sem þú kostar meiru til, skal ég borga þér, þegar ég kem aftur.' 	 Azekka-nni yefka sin yiṣurdiyen i bab n wexxam-nni, yenna-yas : « Bedd ɣuṛ-es, ayen ara tṣeṛṛfeḍ n zzyada fell-as, a k-t-id-kemmleɣ asm'ara d-uɣaleɣ. »


Jesús sagði við þá: "Minn tími er ekki enn kominn, en yður hentar allur tími. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ma yella ɣuṛ-wen iwweḍ-ed lweqt, nekk ɣuṛ-i mazal.


Já, bróðir, unn mér gagns af þér vegna Drottins, endurnær hjarta mitt sakir Krists. 	 A gma, xdem-iyi lemziya-agi ɣef ddemma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akken ad yethedden wul-iw di Lmasiḥ.


Og þeir syngja söng Móse, Guðs þjóns, og söng lambsins og segja: Mikil og dásamleg eru verkin þín, Drottinn Guð, þú alvaldi, réttlátir og sannir eru vegir þínir, þú konungur aldanna. 	 țcewwiqen acewwiq n Sidna Musa, aqeddac n Sidi Ṛebbi akk-d ucewwiq n Izimer, qqaṛen : Lecɣal-ik meqqeṛ-it steɛǧiben a Sidi Ṛebbi a Bab n tezmert ! Iberdan-ik, d iberdan n lḥeqq ț-țideț ay Agellid n leǧnas.


Þannig vorum vér einnig, er vér vorum ófullveðja, þrælbundnir undir heimsvættirnar. 	 Akken daɣen ula d nukni asmi nella meẓẓiyit, nɛac seddaw leḥkum n leqwanen n ddunit,


Faðir minn, sem hefur gefið mér þá, er meiri en allir, og enginn getur slitið þá úr hendi föðurins. 	 Baba i yi-tent-id-yefkan yugar kullec, win yellan ger ifassen is, yiwen ur izmir a s-t-id-yekkes


Drottning Suðurlanda mun rísa upp í dóminum ásamt þessari kynslóð og sakfella hana, því að hún kom frá endimörkum jarðar að heyra speki Salómons, og hér er meira en Salómon. 	 Ass n lḥisab, tagellit n tmurt n Ḥabac a d-tekker ɣer yemdanen n lǧil-agi aț-țeccetki fell-asen iwakken ad țțuḥasben, axaṭer tusa-d seg yixef n ddunit iwakken aț-țsel i tmusni n ugellid Sliman. AAtan nniɣ-awen yella dagi win yugaren agellid Sliman !


Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, þá verða landskjálftar á ýmsum stöðum og hungur. Þetta er upphaf fæðingarhríðanna. 	 Agdud a d-yekker ɣer wayeḍ, tageldit aț-țennaɣ ț-țayeḍ, a d-ilint zzelzlat di kra imukan, a d-yili laẓ ; akkagi ara d-yebdu leɛtab di ddunit.


Ertu við konu bundinn? Leitast þá ekki við að verða laus. Ertu laus orðinn við konu? Leita þá ekki kvonfangs. 	 Ma txeḍbeḍ tameṭṭut, ur țnadi ara a ț-teǧǧeḍ ; m'ur tezwiǧeḍ ara, ur țnadi ara aț-țzewǧeḍ.


Tungan er líka eldur. Tungan er ranglætisheimur meðal lima vorra. Hún flekkar allan líkamann og kveikir í hjóli tilverunnar, en er sjálf tendruð af helvíti. 	 Iles daɣen ț-țimes, d bab n lbaṭel, yesɛa amkan di lǧețța-nneɣ yerna yessamas akk taṛwiḥt-nneɣ, yesseṛɣay akk tudert-nneɣ s tmes n ǧahennama i seg d-yuɣ aẓar.


Stefán svaraði: "Heyrið mig, bræður og feður. Guð dýrðarinnar birtist föður vorum, Abraham, er hann var enn í Mesópótamíu, áður en hann settist að í Haran, 	 Stifan yerra-yas : Ay atmaten, ay imɣaṛen n wat Isṛail, ḥesset-iyi-d ! Sidi Ṛebbi di lɛaḍima-s tameqqrant, yesbeggen-ed iman-is i jeddi-tneɣ Sidna Ibṛahim, mi gella di tmurt n Mizubuṭamya uqbel ad yezdeɣ di temdint n Haran.


En sá, sem hefur gjört oss færa einmitt til þessa, er Guð, sem hefur gefið oss anda sinn sem pant. 	 D Sidi Ṛebbi i ɣ-iheggan ɣer tudert-agi, ifka-yaɣ-d Ṛṛuḥ iqedsen d aɛeṛbun n lbaṛakat ara ɣ-d ițțunefken.


Þess vegna segir Drottinn: Farið burt frá þeim, og skiljið yður frá þeim. Snertið ekki neitt óhreint, og ég mun taka yður að mér 	 ?ef wannect-agi i d-yenna Sidi Ṛebbi : Mfaṛaqet d yemdanen-agi, beɛdet fell-asen ; ur țnalet ara ayen iḥeṛmen, nekk ad sṭerḥbeɣ yis-wen ;


En ef þjónusta dauðans, sem letruð var og höggvin á steina, kom fram í dýrð, svo að Ísraelsmenn gátu ekki horft framan í Móse vegna ljómans af ásýnd hans, sem þó varð að engu, 	 Ccariɛa yețwajerden ɣef teblaḍin n wezṛu tesban-ed tamanegt n Sidi Ṛebbi deg udem n Sidna Musa, yețfeǧǧiǧ wudem-is almi ur zmiren ara wat Isṛail ad muqlen ɣuṛ-es ; ɣas akken, afeǧǧeǧ-nni ur ițdum ara.


Sýn þig sjálfan í öllum greinum sem fyrirmynd í góðum verkum. Vertu grandvar í fræðslu þinni og heilhuga, svo hún verði 	 kečč s yiman-ik ilaq aț-țiliḍ d lemtel s lecɣal-ik yelhan, sselmad seg wul akk-d țideț,


Þar voru Annas, æðsti prestur, Kaífas, Jóhannes, Alexander og allir, sem voru af æðsta prests ættum. 	 Yella lmuqeddem ameqqran ițusemman Hannan akk-d wid i s-yețțilin, ḥedṛen daɣen : Kayef, Yuḥenna d Alixandru.


Þótt vér lifum jarðnesku lífi, þá berjumst vér ekki á jarðneskan hátt, - 	 ?-țideț d imdanen i nella, lameɛna ur nețnaɣ ara s leslaḥ s wayes țnaɣen yemdanen ;


Þá gekk hann til hins síðara og mælti á sömu leið. Hann svaraði: ,Já, herra,' en fór hvergi. 	 Yenna-yas daɣen i mmi-s wi sin ad iṛuḥ ad ixdem, yerra-yas-d : Ih a baba ad ṛuḥeɣ ! MMeɛna ur iṛuḥ ara.


Þá munu þeir réttlátu segja: ,Herra, hvenær sáum vér þig hungraðan og gáfum þér að eta eða þyrstan og gáfum þér að drekka? 	 Imiren iḥeqqiyen a s-d-rren : A Sidi melmi i k-neẓra telluẓeḍ, nefka-yak teččiḍ ? Neɣ neẓra-k teffuḍeḍ nefka-yak teswiḍ ?


Því að syndir hennar hlóðust allt upp til himins og Guð minntist ranglætis hennar. 	 Axaṭer ddnubat-is ɛeddan tilas wwḍen ɣer igenni, amek ara yețțu Sidi Ṛebbi lbaṭel i texdem.


En hver sem á mjólk nærist er barn og skilur ekki boðskap réttlætisins. 	 S kra n win mazal i teṭṭeḍ, d llufan i gella, ur yessin ara ad yextiṛ ger wayen yelhan d wayen n diri.


Stilla forritHelpHelp 	 Help


Og hér fer hann með vald frá æðstu prestunum að færa í bönd alla þá, sem ákalla nafn þitt." 	 Yusa-d ɣer dagi daɣen s țțesriḥ n lmuqedmin imeqqranen iwakken ad yerr ɣer lḥebs wid akk ineddhen s yisem-ik.


Því að það er vilji Guðs, að þér skuluð með því að breyta vel þagga niður vanþekkingu heimskra manna. 	 Xedmet ayen yelhan iwakken aț-țerrem takmamt i imejhal ur nefhim ; d wagi i d lebɣi n Sidi Ṛebbi.


En þegar ég sá, að þeir gengu ekki beint eftir sannleika fagnaðarerindisins, sagði ég við Kefas í allra áheyrn: "Úr því að þú, sem ert Gyðingur, lifir að heiðingja siðum, en eigi Gyðinga, hvernig ferst þér þá að neyða heiðingja til að lifa að Gyðinga siðum?" 	 Mi walaɣ ur teddun ara akken ilaq am akken i d-yeqqaṛ lexbaṛ n lxiṛ , nniɣ i Buṭrus zdat lɣaci meṛṛa : ma yella kečč yellan seg wat Isṛail tețɛiceḍ am wid ur nelli ara n wat Isṛail, amek ara tḥeṛṣeḍ wid ur nelli ara n wat Isṛail ad ɛicen am wat Isṛail ?


Hér er enginn Gyðingur né grískur, þræll né frjáls maður, karl né kona. Þér eruð allir eitt í Kristi Jesú. 	 Tura ulac lxilaf ger wat Isṛail d iyunaniyen, ger waklan d iḥeṛṛiyen, ger yergazen ț-țilawin, axaṭer kunwi akk tuɣalem d yiwen di Ɛisa Lmasiḥ.


Ram gat Ammínadab, Ammínadab gat Nakson, Nakson gat Salmon, 	 Aram yeǧǧa-d Ɛaminadab, Ɛaminadab yeǧǧa-d Naḥsun, Naḥsun yeǧǧa-d Salmun.


Því það líst mér fráleitt að senda fanga og tjá eigi um leið sakargiftir gegn honum." 	 Axaṭer walaɣ mačči d ṣṣwab ma ceggɛeɣ yiwen umeḥbus ɣer temdint n Ṛuma mbla ma fkiɣ-asen sebba s wayes i d ccetkan fell-as.


Þess vegna bið ég yður að sýna honum kærleika í reynd. 	 Ihi a kkun-nhuɣ a s-d-beggnem belli tḥemmlem-t.


En því flykktust menn um hann, að hann hafði lengi heillað þá með töfrum. 	 Țțamnen yis axaṭer si zik i ten-issewham s ssḥur i gxeddem ;


Margir þeirra tóku trú og einnig Grikkir ekki allfáir, tignar konur og karlar. 	 Aṭas seg-sen i gumnen ; ger iyunaniyen, aṭas n tilawin n laṣel d yergazen nniḍen i gumnen daɣen.


Páll tók saman hrísvöndul og lagði á eldinn. Skreið þá út naðra undan hitanum og festi sig á hönd hans. 	 Bulus ijmeɛ-ed kra n yesɣaṛen a ten-iger ɣer tmes, si leḥmu-nni n tmes yeffeɣ-ed yiwen n wezrem yenṭed deg ufus-is.


Daginn eftir var Jóhannes þar aftur staddur og tveir lærisveinar hans. 	 Azekka-nni, Yeḥya mazal-it dinna nețța d sin seg inelmaden-is.


Enginn skyldi því dæma yður fyrir mat eða drykk eða það sem snertir hátíðir, tunglkomur eða hvíldardaga. 	 Ihi ur țțaǧat ara win ara kkun-iḥasben ɣef wayen ara teččem d wayen ara teswem neɣ imi ur tettabaɛem ara ayen yeɛnan leɛyudat, talalit n waggur d wussan n westeɛfu ;


til að gjöra allt það, er hönd þín og ráð hafði fyrirhugað, að verða skyldi. 	 Ayen akka xedmen, d ayen akken i tqesdeḍ keččini di lebɣi-inek, s tezmert-ik, si zik.


Trúir þú, Agrippa konungur, spámönnunum? Ég veit, að þú gjörir það." 	 Ay agellid, tumneḍ s wayen i d-nnan lenbiya ? Sriɣ tumneḍ yis-sen !


Þú varst höggvinn af þeim olíuviði, sem eftir eðli sínu var villiviður, og ert gegn eðli náttúrunnar græddur við ræktaðan olíuvið. Hve miklu fremur munu þá þessar náttúrlegu greinar verða græddar við eigin olíuvið? 	 Ma yella kečč i d-ițwagezmen seg uḥeccad, tețțuleqmeḍ ɣef tzemmurt n lɛali ɣas akken d aḥeccad i telliḍ, acḥal ihi i sen-ishel i nutni yellan ț-țiṣeḍwa n tzemmurt iwakken ad uɣalen ad țțuleqmen ɣef tzemmurt-nsen.


En meðalgangara gjörist ekki þörf þar sem einn á í hlut, en Guð er einn. 	 Sidi Ṛebbi iceggeɛ-ed amdan iwakken a d-yessiweḍ ccariɛa i wiyaḍ, meɛna ur iḥwaǧ ara amdan iwakken ad isbedd leɛqed yid-sen.


til vegsemdar dýrð hans og náð, sem hann lét oss í té í sínum elskaða syni. 	 iwakken a t-neḥmed a t-ncekkeṛ ɣef ṛṛeḥma-s tameqqrant i ɣ-d-ifka s Mmi-s eɛzizen.


En Jesús sagði við hann: "Vík brott, Satan! Ritað er: ,Drottin, Guð þinn, skalt þú tilbiðja og þjóna honum einum.'" 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Beɛɛed akkin fell-i a Cciṭan, axaṭer yura : Anagar Sidi Ṛebbi-inek ara tɛebdeḍ , i nețța kan iwumi ara tseǧdeḍ .


Sá sem kemur að ofan, er yfir öllum. Sá sem er af jörðu, hann er af jörðu og talar af jörðu. Sá sem kemur af himni, er yfir öllum 	 Win i d-yusan seg igenni yella nnig n wayen yellan meṛṛa, ma d win yellan n ddunit-agi iheddeṛ anagar ɣef wayen yellan di ddunit. Win i d-yusan seg igenni yella sennig-nsen meṛṛa.


Ritað er: "Verið heilagir, því ég er heilagur." 	 Imi yura : Ilit teṣfam axaṭer nekk ṣfiɣ.


Hann svaraði þeim: "Ég er búinn að segja yður það, og þér hlustuðuð ekki á það. Hví viljið þér heyra það aftur? Viljið þér líka verða lærisveinar hans?" 	 Yerra-yasen : Nniɣ-awen-t-id yakan meɛna ur iyi-d-semḥessem ara. Iwacu tebɣam a wen-t-id-ɛiwdeɣ ? Ula d kunwi tebɣam aț-țuɣalem d inelmaden-is ?


Sannlega segi ég yður: Hvar sem fagnaðarerindið verður flutt, um heim allan, mun og getið verða þess, sem hún gjörði, til minningar um hana." 	 A wen-d-iniɣ tideț : di mkul amkan n ddunit anda ara yețțubecceṛ lexbaṛ-agi n lxiṛ, a d-țmektayen tameṭṭut-agi d wayen akka texdem.


Sú hryggð, sem er Guði að skapi, vekur afturhvarf til hjálpræðis, sem engan iðrar, en hryggð heimsins veldur dauða. 	 Leḥzen i d-itekken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ițbeddil tikli n wemdan, yețțawi ɣer leslak yerna ur nțendemmay ara deg-s ; ma d leḥzen i d-itekken si ddunit, yețțawi ɣer lmut.


Og vegna þess að lögleysi magnast, mun kærleikur flestra kólna. 	 simmal ad yețzad lbaṭel, simmal lmaḥibba n waṭas n yemdanen aț-țenqes.


Sá lærisveinn Jesú, sem hann elskaði, sat næstur honum. 	 Yiwen deg-sen, anelmad-nni i gḥemmel Sidna Ɛisa, yeqqim ɣer lmakla ɣer tama-s.


Slái þig einhver á kinnina, skaltu og bjóða hina, og taki einhver yfirhöfn þína, skaltu ekki varna honum að taka kyrtilinn líka. 	 Ma yewwet-ik yiwen ɣer lḥenk, sendi-yas lḥenk nniḍen. Ma yekkes-ak yiwen abeṛnus-ik, anef-as ad yernu ula d aqenduṛ-ik.


Símon svaraði: "Sá, hygg ég, sem hann gaf meira upp." Jesús sagði við hann: "Þú ályktaðir rétt." 	 Semɛun afarizi yerra-yas : Ahat d win iwumi i gsumeḥ ṭṭlaba tameqqrant. Sidna Ɛisa yenna-yas : Tesɛiḍ lḥeqq !


óskynsamir, óáreiðanlegir, kærleikslausir, miskunnarlausir, 	 Ur sɛin lefhama, ur sɛin laman, ulac deg wulawen-nsen ṛṛeḥma neɣ leḥnana.


Upphaf fagnaðarerindisins um Jesú Krist, Guðs son. 	 Akka i gebda lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Ɛisa Lmasiḥ, Mmi-s n Ṛebbi.


Því að vér ástundum það sem gott er, ekki aðeins fyrir Drottni, heldur og fyrir mönnum. 	 nețqellib ayen yelhan ama zdat Sidi Ṛebbi ama zdat yemdanen.


Hyggja holdsins er dauði, en hyggja andans líf og friður. 	 Wid ițɛicin s ṭṭbiɛa n wemdan țeddun ɣer lmut, ma d wid ițɛicin s lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen țeddun ɣer tudert d lehna.


Þegar hann hafði þetta mælt, varð hann upp numinn að þeim ásjáandi, og ský huldi hann sjónum þeirra. 	 Akken i d-yenna imeslayen-agi, Sidna Ɛisa yețwarfed ɣer igenni nutni țmuqulen deg-s armi i t-tɣumm tagut.


Daginn eftir vildi hann ganga úr skugga um, fyrir hvað Gyðingar kærðu hann, lét leysa hann og bauð, að æðstu prestarnir og allt ráðið kæmi saman. Síðan kom hann ofan með Pál og leiddi hann fram fyrir þá. 	 Azekka-nni, imi i gebɣa ad yissin wemdebbar ameqqran ɣef wacu i d-ccetkan fell-as wat Isṛail, iserreḥ i Bulus, yumeṛ i lmuqedmin akk-d usqamu n ccṛeɛ ad nnejmaɛen. Dɣa yewwi-d Bulus isbedd-it-id zdat-nsen.


Þegar hann var að leggja af stað, kom maður hlaupandi, féll á kné fyrir honum og spurði hann: "Góði meistari, hvað á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?" 	 Akken iteddu Sidna Ɛisa ad iṛuḥ, ataya yiwen ilemẓi yeɣli ɣef tgecrar zdat-es, yenna-yas : A ccix yelhan, d acu ilaqen a t-xedmeɣ iwakken ad sɛuɣ tudert n dayem ?


Í stað þess á bróðir í máli við bróður og það fyrir vantrúuðum! 	 Meɛna kunwi atan wa yețcetki ɣef wa, yerna ɣer wid ur numin ara s Lmasiḥ !


Þeir fóru þá til hans, vöktu hann og sögðu: "Meistari, meistari, vér förumst!" En hann vaknaði og hastaði á vindinn og öldurótið og slotaði þegar og gerði logn. 	 Inelmaden qeṛṛben ɣuṛ-es, sekkren-t-id nnan-as : A Sidi, a Sidi, atan a neɣṛeq. Yekker-ed, dɣa yumeṛ i waḍu d lemwaji ad ḥebsen, imiren kan ters-ed talwit.


Þá er þetta var um garð gengið, tók Páll þá ákvörðun að ferðast um Makedóníu og Akkeu og fara síðan til Jerúsalem. Hann sagði: "Þegar ég hef verið þar, ber mér líka að sjá Róm." 	 Mi gɛedda wayagi akk, Bulus yeqsed ad iṛuḥ ɣer temdint n Lquds, ad iɛeddi si tmura n Masidunya akk-d Akaya ; ixemmem deg iman-is yenna : « M'ara awḍeɣ ɣer dinna, ilaq-iyi daɣen ad ṛuḥeɣ ɣer temdint n Ṛuma.»


Enn stendur því til boða, að nokkrir gangi inn til hvíldar Guðs. Þeir, sem fagnaðarerindið var fyrr boðað, gengu ekki inn sakir óhlýðni. 	 Imezwura i geslan i lexbaṛ-agi n lxiṛ ur kcimen ara ɣer westeɛfu yagi axaṭer ur t-qbilen ara, meɛna yella wamek ara kecmen wiyaḍ.


Þar var Jakobsbrunnur. Jesús var vegmóður, og settist hann þarna við brunninn. Þetta var um hádegisbil. 	 dinna i gella lbir n Sidna Yeɛqub. Sidna Ɛisa yeqqim ɣef yiri n lbir akken ad yesteɛfu. Aț-țili d tnac n wass.


En þar voru nokkrir, er gramdist þetta, og þeir sögðu sín á milli: "Til hvers er þessi sóun á smyrslum? 	 Kra deg-sen zeɛfen nnan : Acuɣer i tessexṣeṛ leɛṭeṛ-agi ?


heldur er það óttaleg bið eftir dómi og grimmilegur eldur, sem eyða mun andstæðingum Guðs. 	 yeqqim-aɣ-ed kan a neṛǧu s lxuf ameqqran lḥisab i d-ițeddun ț-țmes iṛeqqen ara yeččen wid iɛuṣan Ṛebbi.


En nú leitist þér við að lífláta mig, mann sem hefur sagt yður sannleikann, sem ég heyrði hjá Guði. Slíkt gjörði Abraham aldrei. 	 kunwi tețqellibem a yi-tenɣem, acuɣeṛ ? Axaṭer qqaṛeɣ-awen-d tideț akken i ț-sliɣ ɣer Baba Ṛebbi. Ibṛahim di leɛmeṛ ur yexdim am kunwi !


Símon Pétur svaraði honum: "Herra, til hvers ættum vér að fara? Þú hefur orð eilífs lífs, 	 Semɛun Buṭrus yerra-yas : A Sidi, anwa i ɣer ara nṛuḥ ? ?uṛ-ek i gella wawal n tudert.


Eins og var á dögum Nóa, svo mun verða við komu Mannssonarins. 	 Am akken i tedṛa di zzman n nnbi Nuḥ, akken daɣen ara tedṛu di lweqt n Mmi-s n bunadem.


Rita þú nú það er þú hefur séð, bæði það sem er og það sem verða mun eftir þetta. 	 Ayen akka i tețwaliḍ, ɣef wayen ideṛṛun tura d wayen i d-iteddun, aru-t di tektabt.


Því af orðum þínum muntu sýknaður, og af orðum þínum muntu sakfelldur verða." 	 axaṭer ɣef leḥsab n imeslayen-ik ara tețțuḥasbeḍ, d imeslayen-ik ara d-isbeggnen ma d aḥeqqi i telliḍ neɣ d amcum.


En þú, hví dæmir þú bróður þinn? Eða þá þú, hví fyrirlítur þú bróður þinn? Allir munum vér verða að koma fram fyrir dómstól Guðs. 	 Ma d kečč acuɣeṛ i tețḥasabeḍ gma-k ? Acuɣer i t-tḥeqṛeḍ ? Eɛni ur nețɛeddi ara akk di ccṛeɛ zdat Sidi Ṛebbi iwakken a ɣ-iḥaseb ?


Valdhöfum hefur hann steypt af stóli og upp hafið smælingja, 	 yessers-ed imeqqranen seg imukan eɛlayen, yerfed wid yețwaḥeqṛen ;


Hlustið á, þér auðmenn, grátið og kveinið yfir þeim bágindum, sem yfir yður munu koma. 	 Slet-ed tura ula d kunwi ay imeṛkantiyen : meǧdet ɣef ddemma n txeṣṣarin ara d-yeɣlin fell-awen !


Aðra dæmisögu sagði hann þeim: "Líkt er himnaríki mustarðskorni, sem maður tók og sáði í akur sinn. 	 Sidna Ɛisa yefka-yasen-d lemtel nniḍen : Tagelda n igenwan tcuba ɣer yiwen uɛeqqa n uxerḍel i d-iddem yiwen wergaz iwakken a t-izreɛ deg iger-is.


En Sakkeus sté fram og sagði við Drottin: "Herra, helming eigna minna gef ég fátækum, og hafi ég haft nokkuð af nokkrum, gef ég honum ferfalt aftur." 	 Zaci iqeṛṛeb-ed ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yas : A Sidi, atan ad fkeɣ i igellilen azgen n wayen sɛiɣ, yerna ma ḍelmeɣ yiwen a s-rreɣ ṛebɛa imuren.


Þeir ráðguðust hver við annan um þetta og sögðu: "Ef vér svörum: Frá himni, spyr hann: Hví trúðuð þér honum þá ekki? 	 Bdan țemcawaṛen wway gar asen qqaṛen : ma nerra-yas : « d Ṛebbi i t-id iceggɛen», a ɣ-d-yini : « acimi ihi ur tuminem ara s Yeḥya ? »


En nú á ég ekki lengur neitt ógjört á þessum slóðum, og mig hefur auk þess í mörg ár langað til að koma til yðar, 	 Tura imi kfiɣ lxedma-w di tmura-agi, yerna acḥal iseggasen aya i țmenniɣ a kkun-ẓreɣ, ssarmeɣ a n-ɛeddiɣ ɣuṛ-wen m'ara ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Spenyul. Ur țṛuḥuɣ ara alamma sɛeddaɣ kra wussan yid-wen iwakken a nemyussan ; yerna ma yella wamek, a yi-tɛiwnem ad kemleɣ abrid-iw.


Hann sendi þá síðan til Betlehem og sagði: "Farið og spyrjist vandlega fyrir um barnið, og er þér finnið það látið mig vita, til þess að ég geti einnig komið og veitt því lotningu." 	 Dɣa iceggeɛ-iten ɣer Bitelḥem, yenna-yasen : Nadit lexbaṛ n ṣṣeḥ ɣef weqcic-agi, m'ara t-tafem, init-iyi-d iwakken ad ṛuḥeɣ ula d nekk a t-ɛabdeɣ.


Þér þjáðust með bandingjum, og tókuð því með gleði, er þér voruð rændir eignum yðar, því að þér vissuð, að þér áttuð sjálfir betri eign og varanlega. 	 ?-țideț tḥunnem ɣef yimeḥbas yerna tqeblem s lfeṛḥ a wen-kksen ayla nwen, axaṭer teẓram belli tesɛam ayen yugaren ayagi yerna d ayen yețdumun.


Og Jesús sagði við hann: "Sannlega segi ég þér: Í dag skaltu vera með mér í Paradís." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : A k-iniɣ tideț, ass-agi aț-țiliḍ yid-i di lǧennet.


Þegar Pétur kom til sjálfs sín, sagði hann: "Nú veit ég sannlega, að Drottinn hefur sent engil sinn og bjargað mér úr hendi Heródesar og frá allri ætlan Gyðingalýðs." 	 Mi d-yufa iman-is di beṛṛa, ifaq belli ț-țideț, Sidi Ṛebbi iceggeɛ-d lmelk-is, isellek-it-id seg-ufus n Hiṛudus akk-d lbaṭel i bɣan a s-t xedmen wat Isṛail.


Nú gengur dómur yfir þennan heim. Nú skal höfðingja þessa heims út kastað. 	 Tura ara yedṛu lḥisab n ddunit. Tura ara yețwaqceɛ umesbaṭli n ddunit-a.


Þá gjörði svo mikið veður á vatninu, að bylgjurnar gengu yfir bátinn. En Jesús svaf. 	 Deg yiwet n teswiɛt, tekker-ed tbuciḍant di lebḥeṛ armi tɣumm teflukt-nni s lemwaji. Sidna Ɛisa yella iṭṭes.


Eða drýgði ég synd, er ég lítillækkaði sjálfan mig til þess að þér mættuð upphafnir verða og boðaði yður ókeypis fagnaðarerindi Guðs? 	 Asmi i wen-beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ, eɛni ḍelmeɣ mi ssanzeɣ iman-iw iwakken a kkun ssaɛliɣ kunwi ?


hógvær er hann agar þá, sem skipast í móti. Guð kynni að gefa þeim sinnaskipti, sem leiddi þá til þekkingar á sannleikanum, 	 ilaq ad issefhem s leɛqel wid i t-yețxalafen, ahat Sidi Ṛebbi a ten-id-yerr ɣer webrid iwakken ad issinen tideț,


En honum fylgdi mikill fjöldi fólks og kvenna, er hörmuðu hann og grétu. 	 Aṭas n lɣaci i d-itebɛen deffir nsen, llant gar-asen tilawin kkatent deg idmaren-nsent, țrunt fell-as.


Og þeir svöruðu Jesú: "Vér vitum það ekki." Hann sagði við þá: "Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta. 	 Dɣa nnan-as i Sidna Ɛisa : Ur neẓri ara ! YYerra-yasen : Ihi ula d nekk ur wen-d-qqaṛeɣ ara ansi i yi-d-tekka tezmert s wayes i xeddmeɣ ayagi !


Og þá er hann hafði kvatt það, fór hann til fjalls að biðjast fyrir. 	 Mi gemfaṛaq yid-sen, yuli ɣer wedrar iwakken ad iẓẓall.


Þess vegna segi ég þér: Hinar mörgu syndir hennar eru fyrirgefnar, enda elskar hún mikið, en sá elskar lítið, sem lítið er fyrirgefið." 	 A k-iniɣ : ddnubat-is meṛṛa țwaɛfan as daymi i d-tbeggen leḥmala tameqqrant. Ma d win iwumi yețwaɛfa ciṭuḥ, leḥmala-ines ț-țamecṭuḥt.


Mörg ljós voru í loftstofunni, þar sem vér vorum saman komnir. 	 taɣuṛfeț anda i nennejmaɛ, ceɛlent deg-s aṭas n teftilin.


Vér eigum á hættu að verða sakaðir um uppreisn fyrir þetta í dag og getum ekki bent á neitt tilefni, sem gæti afsakað slík ólæti." 	 Atan nuggad ad ccetkin fell-aɣ ɣef wayen yedṛan ass-agi imi ulac sebba ara nefk ɣef wunejmaɛ-agi. Mi gfukk ameslay, iserreḥ i lɣaci, yefra unejmaɛ.


Síðan færðu þeir Jesú folann og lögðu á hann klæði sín, en hann settist á bak. 	 Wwin-d aɣyul-nni i Sidna Ɛisa, ssersen fell-as llebsa-nsen iwakken ad yerkeb fell-as.


Þá sögðu nokkrir úr mannfjöldanum, sem hlýddu á þessi orð: "Þessi er sannarlega spámaðurinn." 	 Ger lɣaci i s-d-yeslan, llan wid yeqqaṛen : Argaz-agi mbla ccekk d nețța i d nnbi-nni ara d-yasen !


Og þeir hrópuðu hárri röddu og sögðu: "Hversu lengi ætlar þú, Herra, þú heilagi og sanni, að draga það að dæma og hefna blóðs vors á byggjendum jarðarinnar?" 	 ?ɛeggiḍen s taɣect ɛlayen, qqaṛen : A Ssid-nneɣ imqeddes, a Bab n tideț, d acu i tețṛaǧuḍ aț-țḥasbeḍ, aț-țerreḍ țțaṛ i imezdaɣ n ddunit ɣef yidammen-nneɣ i ssazlen ?


Þegar Jesús gekk út úr helgidóminum, segir einn lærisveina hans við hann: "Meistari, lít á, hvílíkir steinar, hvílíkar byggingar!" 	 Mi d-iffeɣ Sidna Ɛisa si lǧameɛ iqedsen, yiwen seg inelmaden-is yenna-yas : A Sidi, muqel acḥal yecbeḥ lebni-agi ! Acḥal cebḥen yedɣaɣen-is !


En þá er menn draga yður fyrir rétt, skuluð þér ekki hafa áhyggjur af því, hvernig eða hvað þér eigið að tala. Yður verður gefið á sömu stundu, hvað segja skal. 	 M'ara kkun-ṭṭfen, ur țḥebbiṛet ara ɣef wamek ara temmeslayem, neɣ ɣef wayen ara d-tinim, imeslayen ara d-tinim, a wen-d-țțunefken di teswiɛt nni kan.


Þegar þeir sáu hann ganga á vatninu, hugðu þeir, að þar færi vofa, og æptu upp yfir sig. 	 Mi t-walan ileḥḥu ɣef waman, nwan-t d lexyal, bdan țɛeggiḍen,


Og ég veit, að boðorð hans er eilíft líf. Það sem ég tala, það tala ég því eins og faðirinn hefur sagt mér." 	 Daymi nniɣ-awen : aselmed ɣef i yi-d-iweṣṣa Baba ț-țudert n dayem. Nekk sselmadeɣ kan ayen i yi-d-yenna Baba.


Réttlættir af trú höfum vér því frið við Guð fyrir Drottin vorn Jesú Krist. 	 Tura imi nuɣal d iḥeqqiyen s liman, ters-ed lehna gar-aɣ d Ṛebbi s Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Og þegar þeir héldu áfram að spyrja hann, rétti hann sig upp og sagði við þá: "Sá yðar, sem syndlaus er, kasti fyrstur steini á hana." 	 Imi t-ḥeṛṣen s usteqsi, yekker yenna-yasen : Win deg-wen werǧin yednib a ț-yeṛjem d amezwaru !


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem varðveitir mitt orð, skal aldrei að eilífu deyja." 	 A wen-iniɣ tideț : win iḥerzen awal-iw ur yețmețțat ara maḍi.


Þeim er sigrar og varðveitir allt til enda verk mín mun ég gefa vald yfir heiðingjunum. 	 Wid yeṭṭfen deg-i ur fcilen ara, wid ḥerzen yerna ḍuɛen lumuṛat-iw alamma ț-țaggara, a sen-fkeɣ lḥekma ɣef leǧnas.


Og maður nokkur úr mannfjöldanum hrópar: "Meistari, ég bið þig að líta á son minn, því að hann er einkabarnið mitt. 	 Atah yiwen wergaz iɛeggeḍ-ed si ger lɣaci yenna : A Sidi, di leɛnaya-k muqel-ed ɣer mmi, ala nețța i sɛiɣ !


Einhverjir höfðu orð á, að helgidómurinn væri prýddur fögrum steinum og heitgjöfum. Þá sagði Jesús: 	 Kra n yemdanen țmeslayen ɣef lǧameɛ iqedsen qqaṛen wway gar-asen : Acḥal yecbeḥ lebni n lǧameɛ-agi akk-d țɣawsiwin i s-d-yețțunefken d lweɛda ! Sidna Ɛisa yenna-yasen :


Í baráttu yðar við syndina hafið þér ekki enn þá staðið í gegn, svo að blóð hafi runnið. 	 axaṭer kunwi mazal ur tennuɣem ara akk-d ddnub armi d lmut,


Gefið gætur að hundunum, gefið gætur að hinum vondu verkamönnum, gefið gætur að hinum sundurskornu. 	 ?adret iman nwen deg wuccanen, ḥadret iman nwen ɣef yemcumen-nni iḍehṛen s lekdeb.


En fólkið, sem horfði á þetta, varð ótta slegið og lofaði Guð, sem gefið hafði mönnum slíkt vald. 	 Mi walan ayagi, lɣaci akk ikcem-iten lxuf, țḥemmiden Sidi Ṛebbi, imi i d-ifka tazmert am tagi i yemdanen.


Hann á að vera maður, sem veitir góða forstöðu heimili sínu og heldur börnum sínum í hlýðni með allri siðprýði. 	 ilaq daɣen ad yissin amek ara idebbeṛ ɣef wexxam-is, arraw-is ad ilin d wid yețțaɣen awal yerna a t-țqadaṛen.


En án trúar er ógerlegt að þóknast honum, því að sá, sem gengur fram fyrir Guð, verður að trúa því, að hann sé til og að hann umbuni þeim, er hans leita. 	 Ihi, mbla liman d lmuḥal ad yeɛǧeb yiwen i Ṛebbi, axaṭer win ara iqeṛṛben ɣuṛ-es ilaq ad yamen belli yella yerna iqebbel-ed wid yețnadin fell-as.


En Jesús sagði: "Látið hana í friði! Hvað eruð þér að angra hana? Gott verk gjörði hún mér. 	 Sidna Ɛisa yenna : Anfet-as acimi i ț-tesnuɣnayem ? Ayen akka i yi-texdem d ayen yelhan !


Og svo eruð þér stærilátir, í stað þess að hryggjast og gjöra gangskör að því, að manninum, sem þetta hefur drýgt, yrði útrýmt úr félagi yðar! 	 Yerna mazal-ikkun tețzuxxum ! Ilaq-awen aț-țilim di leḥzen, argaz i gxeddmen annect-agi ilaq a t tessufɣem si gar-awen ;


En illi andinn sagði við þá: "Jesú þekki ég, og Pál kannast ég við, en hverjir eruð þér?" 	 Lǧen-nni yerra-yasen-d : Ɛisa ssneɣ-t, ssneɣ daɣen anwa i d Bulus, ma d kunwi d acu-kkun ?


En ungu mennirnir stóðu upp og bjuggu um hann, báru hann út og jörðuðu. 	 Kkren ilmeẓyen kefnen-t, wwin-t a t-meḍlen.


nema að heilagur andi birtir mér í hverri borg, að fjötrar og þrengingar bíði mín. 	 Si temdint ɣer tayeḍ, Ṛṛuḥ iqedsen ițxebbiṛ-iyi-d belli țṛaǧun-iyi leḥbus d wussan n ddiq.


Þannig eru alls fjórtán ættliðir frá Abraham til Davíðs, fjórtán ættliðir frá Daví� fram að herleiðingunni til Babýlonar og fjórtán ættliðir frá herleiðingunni til Krists. 	 Si lweqt n Sidna Ibṛahim armi d lweqt n Sidna Dawed, ɛeddan ṛbeɛṭac n leǧyal. Ɛeddan daɣen ṛbeɛṭac n leǧyal si lweqt n Sidna Dawed armi d lweqt n usgiǧǧi ɣer tmurt n Babilun. Si lweqt-agi n usgiǧǧi armi d lweqt n Lmasiḥ ɛeddan daɣen ṛbeɛṭac n leǧyal.


Og þegar vindur blæs af suðri, segið þér: ,Nú kemur hiti.' Og svo fer. 	 M'ara d-iṣuḍ waḍu seg usammer teqqaṛem ad iḥmu lḥal ; d ayen i d-ideṛṛun daɣen.


Og hann sýndi mér móðu lífsvatnsins, skínandi sem kristall. Hún rann frá hásæti Guðs og lambsins. 	 Lmelk-nni yesken-iyi-d daɣen asif anda țazzalen waman n tudert, yeṣfan am djaj yețṛeqṛiqen, i d-ițfeggiḍen seg ukersi n lḥekma n Sidi Ṛebbi akk-d Izimer.


Þó að þér tímans vegna ættuð að vera kennarar, þá hafið þér þess enn á ný þörf, að einhver kenni yður undirstöðuatriði Guðs orða. Svo er komið fyrir yður, að þér hafið þörf á mjólk, en ekki fastri fæðu. 	 Ilaq acḥal ayagi segmi i tuɣalem d iselmaden, kunwi atan mazal teḥwaǧem win ara wen-islemden lumuṛ imezwura n wawal n Ṛebbi ; ur tezmirem ara i weɣṛum, mazal-ikkun teḥwaǧem ayefki.


Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt þetta er komið fram. 	 A wen-d-iniɣ tideț : lǧil-agi ur ițɛedday ara alamma ideṛṛu-d wannect agi meṛṛa.


Jesús svaraði: "Æðst er þetta: ,Heyr, Ísrael! Drottinn, Guð vor, hann einn er Drottinn. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Atah lameṛ ameqqran : ?ess-ed ay agdud n Isṛail ! Sidi Ṛebbi-nneɣ d yiwen.


Og er drekinn sá að honum var varpað niður á jörðina, ofsótti hann konuna, sem alið hafði sveinbarnið. 	 Llafɛa-nni, mi twala iman-is tețwaḍeggeṛ ɣer lqaɛa, tetbeɛ tameṭṭut nni i d-yesɛan aqcic.


Fram munu koma margir falsspámenn og leiða marga í villu. 	 A d-nnulfun lenbiya n lekdeb, ad ɣuṛṛen aṭas n lɣaci,


Ég fór þangað eftir opinberun og lagði fram fyrir þá fagnaðarerindið, sem ég prédika meðal heiðingjanna. Ég lagði það einslega fyrir þá, sem í áliti voru; það mátti eigi henda, að ég hlypi og hefði hlaupið til einskis. 	 Uliɣ, axaṭer d Sidi Ṛebbi i yi-t-id yumṛen deg uweḥḥi. Sfehmeɣ-asen lexbaṛ n lxiṛ i țbecciṛeɣ ger wid ur nelli ara n wat Isṛail ; mliɣ-asen-t weḥḥed-sen i yimeqqranen n tejmaɛt iwakken ayen xedmeɣ armi d ass-a ur ițṛuḥ ara baṭel.


Og hinn sjöundi hellti úr sinni skál yfir loftið og raust mikil kom út úr musterinu, frá hásætinu og sagði: "Það er fram komið." 	 Lmelk wis sebɛa yesmar taqbuct is ger igenni d lqaɛa. Teffeɣ-ed si lǧameɛ iqedsen yiwet taɣect ɛlayen, i d-yekkan seg ukersi n lḥekma teqqaṛ : Dayen kullec yețwakemmel !


Jesús segir við hana: "Bróðir þinn mun upp rísa." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Gma-m a d-yuɣal ɣer tudert.


Þá tók María pund af ómenguðum, dýrum nardussmyrslum og smurði fætur Jesú og þerraði með hári sínu fætur hans. En húsið fylltist ilmi smyrslanna. 	 Meryem teddem-ed azgen n litra n leɛṭeṛ yeṣfan ɣlayen nezzeh, tesmar-it ɣef yiḍaṛṛen n Sidna Ɛisa, tesfeḍ-iten s ucebbub-is ; axxam meṛṛa yeččuṛ d rriḥa n leɛṭeṛ-nni.


Að liðnum hvíldardegi, þegar lýsti af fyrsta degi vikunnar, komu þær María Magdalena og María hin til að líta á gröfina. 	 Mi gɛedda wass n westeɛfu, taṣebḥit n wass amezwaru n dduṛt, Meryem tamagdalit akk-d meryem-nni nniḍen, ṛuḥent a d-ẓuṛent aẓekka n Sidna Ɛisa.


Allt þetta er upphaf fæðingarhríðanna. 	 Ayagi akk ara yedṛun, ad yili am lqeṛḥ amezwaru n tmeṭṭut iṭṭfen addud.


Þá gekk Jesús í helgidóminn og rak út alla, sem voru að selja þar og kaupa, hratt um borðum víxlaranna og stólum dúfnasalanna 	 Sidna Ɛisa yekcem ɣer lǧameɛ iqedsen, iqecceɛ meṛṛa wid yețțaɣen znuzun dinna deg ufrag n lǧameɛ. Iqleb-asen ṭṭwabel i wid yețbeddilen idrimen akk-d wid yeznuzun itbiren.


En eftir upplestur úr lögmálinu og spámönnunum sendu samkundustjórarnir til þeirra og sögðu: "Bræður, ef þér hafið einhver hvatningarorð til fólksins, takið þá til máls." 	 Mi d-ɣṛan tiktabin n Sidna Musa akk-d Lenbiya, imeqqranen n lǧameɛ nni nnan-asen : Ay atmaten, ma yella tesɛam kra n wawal s wayes ara tenhum lɣaci-agi, ɛeddit-ed aț-țhedṛem !


Eitt er ljómi sólarinnar og annað ljómi tunglsins og annað ljómi stjarnanna, því að stjarna ber af stjörnu í ljóma. 	 tafat n yiṭij weḥd-es, tafat n waggur weḥd-es, tafat n yitran daɣen weḥd-es ; ula seg itri ɣer wayeḍ temxalaf tafat-nsen.


Þeir svöruðu Jesú: "Vér vitum það ekki." Jesús sagði við þá: "Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta." 	 Ihi rran-as i Sidna Ɛisa : Ur neẓri ara ! Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ula d nekk ur wen-d-qqaṛeɣ ara ansi i yi-d-tekka lḥekma s wayes xeddmeɣ ayagi.


Rekið þennan ónýta þjón út í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna.' 	 Ma d aqeddac-agi ur nemɛin, ḍeggṛet-eț ɣer ṭṭlam n beṛṛa anda ara yilin imeṭṭawen d nndama tameqqrant.


Hver sem játar, að Jesús sé Guðs sonur, í honum er Guð stöðugur og hann í Guði. 	 Kra n win ara icehden belli Ɛisa d Mmi-s n Ṛebbi, Ṛebbi ad yețțili deg wul-is, nețța ad iṭṭef di Sidi Ṛebbi.


Ég minni yður, bræður, á fagnaðarerindi það, sem ég boðaði yður, sem þér og veittuð viðtöku og þér einnig standið stöðugir í. 	 Ay atmaten, bɣiɣ a wen-d smektiɣ tura lexbaṛ n lxiṛ i wen-d-ssawḍeɣ, win akken i tqeblem yerna tḥerzem-t ;


En eigi sé svo meðal yðar, heldur sé sá, sem mikill vill verða meðal yðar, þjónn yðar. 	 Ur ilaq ara ad yili wannect-agi gar-awen. Ma yella yiwen seg-wen yebɣa ad yuɣal d ameqqran, ilaq ad yili d aqeddac-nwen.


Eigum vér þá ekki að gjöra hið illa, til þess að hið góða komi fram? Sumir bera oss þeim óhróðri að vér kennum þetta. Þeir munu fá verðskuldaðan dóm. 	 Llan kra n yemdanen heddṛen fell-aɣ s ẓẓuṛ, qqaṛen belli nenna-d : « Acuɣeṛ ur nxeddem ara cceṛ iwakken a d-yeffeɣ lxiṛ ? » Imdanen am wigi uklalen lɛiqab n Sidi Ṛebbi.


Það eitt var til skilið, að við skyldum minnast hinna fátæku, og einmitt þetta hef ég líka kappkostað að gjöra. 	 acu kan, weṣṣan-aɣ iwakken ur ntețțu ara igellilen n tejmuyaɛ-nsen yellan di temdint n Lquds, ayagi ur stehzaɣ ara deg-s, xedmeɣ-t seg-wul.


Þá hóf hann upp augu sín, leit á lærisveina sína og sagði: "Sælir eruð þér, fátækir, því að yðar er Guðs ríki. 	 Sidna Ɛisa yerfed allen-is ɣer inelmaden-is yenna : Amarezg-nwen kunwi yellan d iẓawaliyen, tagelda n Sidi Ṛebbi d ayla-nwen.


En maðurinn gekk burt og ræddi margt um þetta og víðfrægði mjög, svo að Jesús gat ekki framar komið opinberlega í neina borg, heldur hafðist við úti á óbyggðum stöðum. En menn komu til hans hvaðanæva. 	 Meɛna akken kan iṛuḥ, argaz-nni yebda yețberriḥ di mkul amkan, ayen yedṛan yid-es. Daymi Sidna Ɛisa ur yezmir ara a d-isbeggen iman-is di temdint, meɛna yețɣimi di beṛṛa deg imukan iḍeṛfen. Lɣaci țțasen-d ɣuṛ-es si mkul tama.


Kvíð þú ekki því, sem þú átt að líða. Sjá, djöfullinn mun varpa nokkrum yðar í fangelsi, til þess að yðar verði freistað, og þér munuð þrenging hafa í tíu daga. Vertu trúr allt til dauða, og ég mun gefa þér kórónu lífsins. 	 Ur țțagad ara leɛtab i d-ițeddun ɣuṛ-ek. Atan Cciṭan ad yerr kra deg-wen ɣer lḥebs iwakken aț-țujeṛbem, aț-țilim di leɛtab ɛecṛa wussan. Eṭṭef di liman-inek alamma d lmut, a k-d-fkeɣ taɛeṣṣabt n tudert.


En til þess að þér vitið, að Mannssonurinn hefur vald á jörðu að fyrirgefa syndir, þá segi ég þér" - og nú talar hann við lama manninn: "Statt upp, tak rekkju þína, og far heim til þín!" 	 Meɛna iwakken aț-țeẓrem belli Mmi-s n bunadem yesɛa tazmert di ddunit-agi ad yeɛfu ddnubat... YYenna i wukrif-nni : Ekker, ddem usu-inek tṛuḥeḍ ɣer wexxam-ik !


og þriðjungurinn dó af lífverum þeim, sem eru í hafinu, og þriðjungur skipanna fórst. 	 țelt n wayen yețɛicin di lebḥeṛ yemmut, țelt daɣen n lbabuṛat negren.


Því að sá, sem talar tungum, talar ekki við menn, heldur við Guð. Enginn skilur hann, í anda talar hann leyndardóma. 	 Win yețmeslayen tutlayin ur nețwassen ara, mačči i yemdanen i gețmeslay lameɛna i Ṛebbi, imi yiwen ur ifehhem acu i d-yeqqaṛ ; axaṭer s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i d-iqqaṛ ayen ur nezmir a t-nefhem.


Kornelíus mælti: "Í þetta mund fyrir fjórum dögum var ég að biðjast fyrir að nóni í húsi mínu. Þá stóð maður frammi fyrir mér í skínandi klæðum 	 Kurnilyus yerra-yas : Ṛebɛa wussan aya, leǧwahi n tlata n tmeddit, lliɣ deɛɛuɣ ɣer Sidi Ṛebbi deg wexxam-iw ; ataya ibedd-ed zdat-i yiwen wergaz s llebsa yețfeǧǧiǧen,


Hann segir við þá: "Sál mín er hrygg allt til dauða. Bíðið hér og vakið." 	 Yenna-yasen : ?usseɣ s leḥzen n lmut ; qqimet dagi, ɛiwzet !


Síðan fór ég eftir þrjú ár upp til Jerúsalem til að kynnast Kefasi og dvaldist hjá honum hálfan mánuð. 	 Mi ɛeddan tlata iseggasen, uliɣ ɣer temdint Lquds iwakken ad issineɣ Buṭrus, qqimeɣ ɣuṛ-es xemseṭṭac wussan.


Jesús sagði við hann: "Fá þú aftur sjónina. Trú þín hefur bjargað þér." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Wali ! Imi tumneḍ yis-i atan tețțusellkeḍ.


Eða erum við Barnabas þeir einu, sem eru ekki undanþegnir því að vinna? 	 Neɣ d nekk kan akk-d Barnabas i glaqen a nexdem iwakken a d-nawi aɣṛum nneɣ ?


Hann gekk áfram þaðan og sá tvo aðra bræður, Jakob Sebedeusson og Jóhannes, bróður hans. Þeir voru í bátnum með Sebedeusi, föður sínum, að búa net sín. Jesús kallaði þá, 	 Mi gerna yelḥa kra, iwala sin watmaten nniḍen : Yeɛqub d Yuḥenna yellan d arraw n Zabadi. LLlan akk-d baba-tsen di teflukt, țxiḍin icebbaken-nsen.


Ég segi yður með sanni: Hann mun setja hann yfir allar eigur sínar. 	 A wen-d-iniɣ tideț, a t iwekkel ɣef wayen akk yesɛa.


Sá sem ætlar að finna líf sitt, týnir því, og sá sem týnir lífi sínu mín vegna, finnur það. 	 Win iḥerzen taṛwiḥt-is, a s-tṛuḥ, ma d win ara isebblen taṛwiḥt-is ɣef ddemma-w ad yuɣal a ț-yaf.


Síðan mun hann segja við þá til vinstri handar: ,Farið frá mér, bölvaðir, í þann eilífa eld, sem búinn er djöflinum og árum hans. 	 Imiren ad yini i wid yellan ɣer uẓelmaḍ-is : Beɛdet akkin fell-i a kunwi yețwaneɛlen, ṛuḥet ɣer tmes n dayem yețwaheggan i Cciṭan d wid i t- tebɛen.


Hann brá við og tók með sér hermenn og hundraðshöfðingja og hljóp niður til þeirra. Þegar þeir sáu hersveitarforingjann og hermennina, hættu þeir að berja Pál. 	 Imiren kan yessawel i ifesyanen d lɛeskeṛ-nsen, uzzlen ɣer lɣaci. Mi walan lqebṭan akk-d lɛeskeṛ-is, ttaxṛen-as i Bulus.


Sá sem talar af sjálfum sér, leitar eigin heiðurs, en sá sem leitar heiðurs þess, er sendi hann, er sannorður og í honum ekkert ranglæti. 	 Win iheddṛen s yisem-is yețqellib ad yawi cciɛa i yiman-is. Ma d win yețqelliben a d-yawi cciɛa i win i t-id iceggɛen yeqqaṛ tideț, ulac deg-s lexdeɛ.


Bræður mínir, farið ekki í manngreinarálit, þér sem trúið á dýrðardrottin vorn Jesú Krist. 	 Ay atmaten, ur xeddmet ara lxilaf ger watmaten, d ayen ur nlaq ara ad yili ɣer wid yețțamnen s Ssid-nneɣ ameqqran, Ɛisa Lmasiḥ.


En ef ég rek illu andana út með Guðs anda, þá er Guðs ríki þegar yfir yður komið. 	 Meɛna ma yella nekkini s Ṛṛuḥ n Ṛebbi i ssufuɣeɣ leǧnun, ihi tagelda n Ṛebbi ațan tewweḍ-ed armi d ɣuṛ-wen.


En Marta lagði allan hug á að veita sem mesta þjónustu. Og hún gekk til hans og mælti: "Herra, hirðir þú eigi um það, að systir mín lætur mig eina um að þjóna gestum? Seg þú henni að hjálpa mér." 	 Marṭa tqeddec yečča-ț ccɣel, tusa-d ɣer Sidna Ɛisa tenna-yas : A Sidi, ur ak-tewqiɛ ara lmeɛna imi iyi-teǧǧa weltma ad qedceɣ weḥd-i ? Ini-yas aț-țekker a yi-tɛiwen.


Innra með mér hef ég mætur á lögmáli Guðs, 	 Deg ul-iw ḥemmleɣ ccariɛa n Sidi Ṛebbi,


Þetta er mikill leyndardómur. Ég hef í huga Krist og kirkjuna. 	 Bɣiɣ a wen-d-iniɣ belli ayagi d lbaḍna tameqqrant yeɛnan Lmasiḥ akk-d tejmaɛt n imasiḥiyen.


Annars hefðu þeir hætt að bera þær fram. Dýrkendurnir hefðu þá ekki framar verið sér meðvitandi um synd, ef þeir hefðu í eitt skipti fyrir öll orðið hreinir. 	 Ihi tura lemmer wid yețqeddimen iseflawen-agi, țwaṣeffan si ddnubat nsen, tili ur țțuɣalen ara ad fken iseflawen ɣef ddnubat-nsen, imi ad ḥṣun deg wulawen-nsen belli ṣfan.


Upp frá þessu leitaði hann færis að framselja hann. 	 Seg imiren, Yudas yețɛassa tagniț i deg ara yizmir ad izzenz Sidna Ɛisa.


Þá tók Jesús enn að tala við þá í dæmisögum og mælti: 	 Sidna Ɛisa imeslay-asen-d daɣen s lemtel, yenna-yasen : --


Lærisveinarnir fóru, komu inn í borgina og fundu allt eins og hann hafði sagt og bjuggu til páskamáltíðar. 	 Inelmaden ṛuḥen, mi wwḍen ɣer temdint, ufan kullec akken i sen-t yenna. Dɣa heggan imensi n Tfaska.


Nú tek ég mig upp, fer til föður míns og segi við hann: Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. 	 Ad kkreɣ kan ad uɣaleɣ ɣer baba, a s-iniɣ : a baba ɛuṣaɣ Ṛebbi erniɣ-k keččini ;


Og hirðarnir sneru aftur og vegsömuðu Guð og lofuðu hann fyrir það, sem þeir höfðu heyrt og séð, en allt var það eins og þeim hafði verið sagt. 	 Mi uɣalen imeksawen-nni, țḥemmiden țcekkiṛen Sidi Ṛebbi ɣef wayen slan d wayen ẓran, imi ufan kullec akken i sen-d-ițțuxebbeṛ.


Því að ritað er: "Svo sannarlega sem ég lifi, segir Drottinn, fyrir mér skulu öll kné beygja sig og sérhver tunga vegsama Guð." 	 Axaṭer yura di tektabt iqedsen : Nekk Illu, Ṛebbi yeddren, a d-iniɣ : yal tagecrirt aț-țeknu zdat-i , yal imi ad icehhed yis-i belli d nekk i d Ṛebbi .


Hún er eins og akkeri sálarinnar, traust og öruggt, og nær alla leið inn fyrir fortjaldið, 	 Asirem-agi d ayen yeṭṭfen tudert-nneɣ am umextaf ( tnejga ) yeṭṭfen lbabuṛ, yețɛedday akkin i leḥjab ɣer wemkan iqedsen,


En gjörið það með hógværð og virðingu, og hafið góða samvisku, til þess að þeir, sem lasta góða hegðun yðar sem kristinna manna, verði sér til skammar í því, sem þeir mæla gegn yður. 	 imiren wid i d-iskiddiben ɣef tikli-nwen ilhan deg ubrid n Lmasiḥ, ad nneḥcamen.


Og hann leit á þá, er kringum hann sátu, og segir: "Hér er móðir mín og bræður mínir! 	 Dɣa imuqel meṛṛa wid i s-d yezzin yenna : Ațah yemma, atnah wayetma.


Þá seldi hann þeim hann í hendur, að hann yrði krossfestur. Þeir tóku þá við Jesú. 	 Dɣa Bilaṭus yefka-yasen-t akken a t-semmṛen ɣef wumidag. ?ṭfen-d Sidna Ɛisa


en hinir tóku þjóna hans, misþyrmdu þeim og drápu. 	 Wiyaḍ ṭṭfen iqeddacen-nni, regmen-ten, nɣan-ten.


Þrem dögum eftir að Festus hafði tekið við umdæmi sínu, fór hann frá Sesareu upp til Jerúsalem. 	 Mi ɛeddan tlata wussan segmi yuɣal d lḥakem, Fistus yuli si temdint n Qiṣarya ɣer temdint n Lquds.


En kirkjan er líkami hans og fyllist af honum, sem sjálfur fyllir allt í öllu. 	 yellan d lǧețța n Lmasiḥ ; deg-s i gețțili yerna d nețța i d kullec di ddunit meṛṛa.


Þá mælti Páll: "Jóhannes skírði iðrunarskírn og sagði lýðnum að trúa á þann, sem eftir sig kæmi, það er á Jesú." 	 Bulus yenna-yasen : Yeḥya yesseɣḍes wid akk iqeblen ad beddlen tikli, yeqqaṛ i wegdud ad amnen s win ara d-yasen deffir-es, yeɛni s Sidna Ɛisa.


en ég sé annað lögmál í limum mínum, sem berst á móti lögmáli hugar míns og hertekur mig undir lögmál syndarinnar í limum mínum. 	 meɛna țțafeɣ deg yiman-iw yiwet n ṭṭbiɛa yețnaɣen d ccariɛa n Ṛebbi i gḥemmel wul-iw ; ṭṭbiɛa-yagi terra-yi seddaw lḥekma n ddnub yellan deg-i.


Og eigi leið þú oss í freistni, heldur frelsa oss frá illu. [Því að þitt er ríkið, mátturinn og dýrðin að eilífu, amen.] 	 Ssebɛed fell-aɣ ajeṛṛeb, ssellek-aɣ si tḥila n Cciṭan. AAxaṭer ɣuṛ-ek i tella tgeldit, ttazmert d lɛaḍima i dayem. Amin !


Nýtt vín ber að láta á nýja belgi. 	 Ihi ccṛab ajdid, ilaq a t-nesmir ɣer iyeddiden ijdiden.


En satt segi ég yður, að margar voru ekkjur í Ísrael á dögum Elía, þegar himinninn var luktur í þrjú ár og sex mánuði, og mikið hungur í öllu landinu, 	 A wen-iniɣ tideț : Di zzman n nnbi Ilyas, tlata yiseggasen d wezgen ur d-tewwit lehwa dɣa yeɣli-d laẓ d ameqqran ɣef tmurt meṛṛa. Deg wussan-nni, aṭas n tuǧǧal i gellan di tmurt n wat Isṛail.


Bjóð því, að grafarinnar sé vandlega gætt allt til þriðja dags, ella gætu lærisveinar hans komið og stolið honum og sagt fólkinu: ,Hann er risinn frá dauðum.' Þá verða síðari svikin verri hinum fyrri." 	 Ceggeɛ iɛessasen ad ɛassen aẓekka-s alamma d ass wis tlata, iwakken inelmaden-is ur d-țasen ara ad akren lǧețța-s, ad inin i wegdud : « iḥya-d si ger lmegtin. » Neɣ m'ulac lekdeb-agi aneggaru ad yaggar amezwaru.


Hver sem ber ekki sinn kross og fylgir mér, getur ekki verið lærisveinn minn. 	 Kra n win ur neqbil ara ad yeɛteb ɣef ddemma n yisem-iw yerna ur iyi-d-itbiɛ ara, ur izmir ara ad yili d anelmad-iw.


Jesús sagði við hann: "Ef þú getur! Sá getur allt sem trúir." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Teqqaṛeḍ : ma tzemreḍ... ? Win yețțamnen yezmer i kullec !


"Meistari, Móse segir oss í ritningunum, að deyi maður kvæntur, en barnlaus, skuli bróðir hans ganga að eiga ekkjuna og vekja honum niðja. 	 A Sidi, atah wayen i d-teqqaṛ ccariɛa n Musa : Ma yemmut yiwen wergaz yeǧǧa-d tameṭṭut-is mbla dderya, ilaq gma-s ad yaɣ tameṭṭut-nni, ad yesɛu yid-es dderya iwakken a d-ixlef isem n gma-s yemmuten.


Þér eruð vanir því, að ég gefi yður einn mann lausan á páskunum. Viljið þér nú, að ég gefi yður lausan konung Gyðinga?" 	 Meɛna akken i tella lɛadda, di mkul lɛid n Tfaska țserriḥeɣ-awen-d i yiwen umeḥbus ; tebɣam ihi a d-serrḥeɣ i ugellid n wat Isṛail ?


Jesús sagði við þá: "Gætið yðar, varist súrdeig farísea og saddúkea." 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ḥadret iman-nwen seg iɣes n temtunt n ifariziyen d isaduqiyen !


Vakið og biðjið, að þér fallið ekki í freistni. Andinn er reiðubúinn, en holdið veikt." 	 Ɛiwzet tẓallem, iwakken ur tɣellim ara deg ujeṛṛeb. Ṛṛuḥ yeǧhed yerna yebɣa, meɛna lǧețța ur tezmir ara, tulwa.


En aðrir vildu freista hans og kröfðu hann um tákn af himni. 	 Kra nniḍen bɣan a t-jeṛṛben, ssutren-as yiwen n lbeṛhan ara d-yasen seg yigenni.


Af þessu kemur reiði Guðs [yfir þá, sem hlýða honum ekki]. 	 D annect-agi i d-isseɣlayen urrif n Sidi Ṛebbi ɣef wid i t-ițɛaṣin.


Vér vitum, að hver sem af Guði er fæddur syndgar ekki, sá sem af Guði er fæddur varðveitir hann og hinn vondi snertir hann ekki. 	 Neẓra belli kra n wid yellan d arraw n Sidi Ṛebbi ur țɛicin ara di ddnub ; meɛna Mmi-s n Ṛebbi yețɛassa fell-asen yerna Cciṭan ur yezmir ara a ten-yennal.


Látið hvort tveggja vaxa saman fram að kornskurði. Þegar komin er kornskurðartíð, mun ég segja við kornskurðarmenn: Safnið fyrst illgresinu og bindið í bundin til að brenna því, en hirðið hveitið í hlöðu mína.'" 	 Anfet-asen ad gmun di sin alamma ț-țamegra. Ass-nni, a sen iniɣ i wid imeggren : qelɛet-ed uqbel aẓekkun, cuddet-eț ț-țadliwin iwakken a tent-nesseṛɣ ma d irden jemɛet țen-id ɣer ikuffan-iw.


Þegar Heródes heyrði þetta, varð hann skelkaður og öll Jerúsalem með honum. 	 Agellid Hiṛudus akk-d imezdaɣ n temdint n Lquds meṛṛa dehcen, yerwi lxaṭer-nsen mi slan s lexbaṛ-agi.


Og múgur sá, sem á undan fór og eftir fylgdi, hrópaði: "Hósanna syni Davíðs! Blessaður sé sá sem kemur, í nafni Drottins! Hósanna í hæstum hæðum!" 	 Lɣaci yezwaren zdat Sidna Ɛisa d wid i t-id-iḍefṛen, țɛeggiḍen s lfeṛḥ qqaṛen : Ḥusana i mmi-s n Sidna Dawed ! Ițțubarek win i d-yusan s yisem n Sidi Ṛebbi ! Ḥusana deg imukan eɛlayen.


Hús yðar verður í eyði látið. Ég segi yður: Þér munuð eigi sjá mig, fyrr en þar er komið, að þér segið: ,Blessaður sé sá er kemur, í nafni Drottins!'" 	 Atan ihi, axxam-nwen ad ixlu yerna nniɣ-awen, ur iyi-tẓerrem ara alamma d asmi ara tinim : Ad ițțubarek win i d-yusan s yisem n Sidi Ṛebbi.


Eigi girntist ég silfur né gull né klæði nokkurs manns. 	 Ur ḍmiɛeɣ, ama d ddheb ama d idrimen neɣ leḥwayeǧ n yiwen deg-wen.


En Jesús kallaði hárri röddu og gaf upp andann. 	 Meɛna Sidna Ɛisa iɛeggeḍ imiren kan, dɣa yessufeɣ taṛwiḥt.


Og sæll er sá, sem hneykslast ekki á mér." 	 D aseɛdi win iwumi ur țțiliɣ ara d ugur.


Þá er hann gekk þaðan, sá hann mann sitja hjá tollbúðinni, Matteus að nafni, og hann segir við hann: "Fylg þú mér!" Og hann stóð upp og fylgdi honum. 	 Mi gɛedda zdat wexxam anda țxelliṣen tabzert, ( leɣṛama ) Sidna Ɛisa iwala yiwen umekkas isem-is Matta, yenna-yas : Ddu-d yid-i ! IImiren kan ikker Matta, yedda yid-es.


Ef Drottinn hefði ekki stytt þessa daga, kæmist enginn maður af. En hann hefur stytt þá vegna þeirra, sem hann hefur útvalið. 	 Lemmer ur yessenqes ara Sidi Ṛebbi kra seg wussan-nni, yiwen ur yezmir ad imneɛ. Meɛna issenqes seg-sen ɣef ddemma n wid yextaṛ.


Kostum því kapps um að ganga inn til þessarar hvíldar, til þess að enginn óhlýðnist eins og þeir og falli. 	 A newwet ihi amek ara nekcem ɣer westeɛfu-agi, a nḥader akken ur iɣelli yiwen am wegdud n wat Isṛail iɛuṣan Sidi Ṛebbi deg unezṛuf.


Speki tölum vér meðal hinna fullkomnu, þó ekki speki þessarar aldar eða höfðingja þessarar aldar, sem að engu verða, 	 Nesselmad tamusni-agi i wid yesɛan liman iǧehden ; tamusni-agi, mačči ț-țamusni n ddunit-agi neɣ ț-țin n tezmar n igelliden n ddunit-agi iteddun ɣer nnger.


Ekki leituðum vér vegsemdar af mönnum, hvorki yður né öðrum, þótt vér hefðum getað beitt myndugleika sem postular Krists. 	 Leɛmeṛ ur nqelleb ad yali ccan-nneɣ ama ɣuṛ-wen ama ɣer wiyaḍ ; yerna lemmer nebɣi, nezmer a nḥettem iman-nneɣ fell-awen imi d imceggɛen n Lmasiḥ i nella !


kom með höfuð hans á fati og færði stúlkunni, en stúlkan móður sinni. 	 Yewwi-t-id deg uḍebsi, yefka-t i teqcict-nni, ma d nețțat tewwi-t i yemma-s.


Ég hef gjört þig dýrlegan á jörðu með því að fullkomna það verk, sem þú fékkst mér að vinna. 	 Sbeggneɣ-ed tamanegt-ik di ddunit mi kfiɣ ccɣel-nni i ɣef iyi-twekkleḍ.


En ég ber það traust til Drottins, að ég muni og bráðum koma sjálfur. 	 yerna sɛiɣ lețkal di Ssid-nneɣ belli qṛib a n-aseɣ s yiman-iw ɣuṛ-wen.


Að þessum dögum liðnum lögðum vér af stað. Fylgdu þeir oss allir á veg með konum og börnum út fyrir borgina. Vér féllum á kné í fjörunni og báðumst fyrir. 	 Mi ɛeddan wussan-nni, nekker a nṛuḥ, ddan yid-nneɣ armi neffeɣ i temdint, nutni ț-țilawin-nsen d warraw-nsen. Mi newweḍ ɣer rrif n lebḥeṛ nuɣal ɣef tgecrar, nedɛa ɣer Sidi Ṛebbi.


svo að þér reynist börn föður yðar á himnum, er lætur sól sína renna upp yfir vonda sem góða og rigna yfir réttláta sem rangláta. 	 S wakka ara d-tbanem d arraw n Baba-twen yellan deg igenwan, axaṭer nețța icṛeq-ed iṭij-is ama ɣef wid yelhan ama ɣef yemcumen, yețțak-ed ageffur ( lehwa ) ama i wid ixeddmen lxiṛ, ama i wid ixeddmen cceṛ.


Sá yngri þeirra sagði við föður sinn: ,Faðir, lát mig fá þann hluta eignanna, sem mér ber.' Og hann skipti með þeim eigum sínum. 	 Ameẓyan deg-sen yenna i baba-s : a baba, efk-iyi-d amur i yi-d-iṣaḥen deg wayla-k. Dɣa baba-s yefka-yas amur-is.


Vér höfum heyrt, að nokkrir frá oss hafi óróað yður með orðum sínum og komið róti á hugi yðar, án þess vér hefðum þeim neitt um boðið. 	 Nesla belli kra n watmaten-nneɣ ṛuḥen-d ɣuṛ-wen mbla ma nefka-yasen lameṛ, rwin-kkun s yimeslayen-nsen, skecmen-awen ccekk.


Því vér teljum þá sæla, sem þolgóðir hafa verið. Þér hafið heyrt um þolgæði Jobs og vitið, hvaða lyktir Drottinn gjörði á högum hans. Drottinn er mjög miskunnsamur og líknsamur. 	 Ihi amarezg n wid yeṭṭfen ur fcilen ara. Teslam ayen i d-qqaṛen ɣef ṣṣbeṛ n Sidna Yub, yerna twalam daɣen d acu i geqsed Sidi Ṛebbi a s-t-id-yefk, axaṭer Sidi Ṛebbi yeččuṛ d leḥnana akk-d ṛṛeḥma.


Nei, elskið óvini yðar, og gjörið gott og lánið án þess að vænta nokkurs í staðinn, og laun yðar munu verða mikil, og þér verða börn hins hæsta, því að hann er góður við vanþakkláta og vonda. 	 Lameɛna kunwi : ḥemmlet iɛdawen-nwen, xedmet lxiṛ, ṛeḍlet mbla ṭṭmeɛ, akka ara tesɛum lfayda tameqqrant, ara tilim d arraw n Sidi Ṛebbi ɛlayen. Axaṭer Ṛebbi d aḥnin ula ɣef yemcumen akk-d wid inekkṛen lxiṛ.


Auðmýkið yður því undir Guðs voldugu hönd, til þess að hann á sínum tíma upphefji yður. 	 Anzet ihi seddaw ufus iǧehden n Sidi Ṛebbi, iwakken a kkun-irfed di teswiɛt ilaqen.


Hann heyrði, að mannfjöldi gekk hjá, og spurði, hvað um væri að vera. 	 Mi gesla i lɣaci țɛeddayen, yesteqsa d acu i gedṛan ;


Hví dæmið þér ekki af sjálfum yður, hvað rétt sé? 	 Acuɣeṛ ur tețmeyyizem ara s yiman-nwen ɣef wayen yellan d lḥeqq ?


Vér hleyptum undir litla ey, sem nefnist Káda. Þar gátum vér með naumindum bjargað skipsbátnum. 	 nɛedda seddaw yiwet n tegzirt tamecṭuḥt yeddurin ɣef waḍu, isem-is Kluda. Mi ɣ-teɣli teflukt-nni n leslak, s leɛtab ameqqran i ț-id-nessuli ɣer lbabuṛ.


en sá sem lastmælir gegn heilögum anda, fær eigi fyrirgefningu um aldur, hann er sekur um eilífa synd." 	 ma d win ireggmen Ṛṛuḥ iqedsen, d lmuḥal ad yețțusemmeḥ ; ddnub-is ad yeqqim ɣef yir-is i dayem.


Pílatus segir við hann: "Hvað er sannleikur?" Að svo mæltu gekk hann aftur út til Gyðinga og sagði við þá: "Ég finn enga sök hjá honum. 	 Bilaṭus yenna-yas : D acu i ț-țideț ? Mi s-d-yenna ayagi, Bilaṭus yuɣal ɣer wat Isṛail yenna-yasen : Nekk, ur ufiɣ ara sebba s wayes ara ḥekmeɣ ɣef wergaz-agi.


Og hann kallaði til sín mannfjöldann og sagði: "Heyrið og skiljið. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yessawel i lɣaci yenna-yasen : Semḥesset-d tfehmem ayagi :


og dómurinn, að höfðingi þessa heims er dæmdur. 	 ɣelṭen ɣef wayen yeɛnan lḥisab n Ṛebbi, imi amesbaṭli n ddunit-agi yețțuḥaseb yakan.


Þar er ekki grískur maður eða Gyðingur, umskorinn eða óumskorinn, útlendingur, Skýti, þræll eða frjáls maður, þar er Kristur allt og í öllum. 	 Di tudert-agi tajdiṭ ulac lxilaf ger wat Isṛail d leǧnas nniḍen, ger win iḍehṛen d win ur neḍhiṛ, ger wid itqeddmen d wid ur netqeddem, neɣ ger wakli d uḥeṛṛi, imi d Lmasiḥ i gellan d kullec di mkul yiwen.


Lærisveinar hans komu, tóku líkið og greftruðu, fóru síðan og sögðu Jesú. 	 Inelmaden n Yeḥya usan-d ad awin lǧețța-s iwakken a ț-meḍlen ; imiren ṛuḥen ssawḍen-as lexbaṛ i Sidna Ɛisa.


og sá komi, er ykkur bauð, og segi við þig: ,Þoka fyrir manni þessum.' Þá verður þú með kinnroða að taka ysta sæti. 	 a d-yas win i kkun-iɛerḍen i sin a k-yini : « eǧǧ-as amkan-nni i wagi ! » Imiren aț-țenneḥcameḍ, aț-țṛuḥeḍ aț-țeṭṭfeḍ amkan aneggaru.


Verurnar fjórar höfðu hver um sig sex vængi og voru alsettar augum, allt um kring og að innanverðu. Og eigi láta þær af, dag og nótt, að segja: Heilagur, heilagur, heilagur, Drottinn Guð, hinn alvaldi, hann sem var og er og kemur. 	 Ṛebɛa lxuluq-nni mkul yiwen seg-sen yesɛa sețța wafriwen, yerna ččuṛen d allen s wadda s ufella, am yiḍ am ass ur țsusumen ara qqaṛen : D imqeddes, d imqeddes, d imqeddes i gella Yillu, Sidi Ṛebbi Bab n tezmert, Win yellan si tazwara, yellan ass-a, ara d-yasen !


Þeir gjörðu svo og létu alla setjast. 	 Ṛuḥen sɣimen-ten akken i sen-d yenna.


En ef vér göngum í ljósinu, eins og hann er sjálfur í ljósinu, þá höfum vér samfélag hver við annan og blóð Jesú, sonar hans, hreinsar oss af allri synd. 	 Meɛna ma yella nteddu di tafat am akken i gella nețța di tafat, ad ddukklen wulawen-nneɣ, yerna ddnubat-nneɣ ad iriden s idammen n Mmi-s Ɛisa Lmasiḥ.


Þeir hlýddu og fóru í dögun í helgidóminn og kenndu. Nú kom æðsti presturinn og hans menn, kölluðu saman ráðið, alla öldunga Ísraels, og sendu þjóna til fangelsisins að sækja postulana. 	 Mi slan i wayen i sen-d-yenna lmelk-nni, ṛuḥen ṣṣbeḥ zik ɣer lǧameɛ iqedsen, bdan sselmaden. Ma d lmuqeddem ameqqran d wid akk yellan yid-es, snejmaɛen-d lecyux akk-d imeqqranen n wat Isṛail ɣer unejmaɛ n ccṛeɛ ; imiren ceggɛen a d-awin ṛṛusul-nni si lḥebs.


Þar var kona, sem hafði haft blóðlát í tólf ár. Hún hafði leitað lækna og varið til aleigu sinni, en enginn getað læknað hana. 	 Tella dinna yiwet n tmeṭṭut ihelken, tnac iseggasen nețțat tessaq d idammen. Texṣeṛ ayen akk i tesɛa ɣer ṭṭebba, yiwen ur ț-isseḥla.


Ég hef verið Gyðingunum sem Gyðingur, til þess að ávinna Gyðinga. Þeim, sem eru undir lögmálinu, hef ég verið eins og sá, sem er undir lögmálinu, enda þótt ég sjálfur sé ekki undir lögmálinu, til þess að ávinna þá, sem eru undir lögmálinu. 	 Ɣer wat Isṛail rriɣ iman-iw am nutni iwakken a ten-id-rebḥeɣ ; ɣer wid yettabaɛen ccariɛa n Musa tebɛeɣ-ț am nutni iwakken a ten id rebḥeɣ, ɣas akken nekk ur lliɣ ara seddaw leḥkum n ccariɛa.


Jafnskjótt fékk hann sjónina. Og hann fylgdi honum og lofaði Guð. En allt fólkið, er sá þetta, vegsamaði Guð. 	 Imiren kan yuɣal-it-id yeẓri yețwali, yedda d Sidna Ɛisa, iḥemmed Ṛebbi. Mi walan ayagi, lɣaci meṛṛa ḥemden Ṛebbi.


Guði og föður vorum sé dýrðin um aldir alda. Amen. 	 Tamanegt i Sidi Ṛebbi baba tneɣ, si lǧil ɣer lǧil, amin !


Hann svaraði þeim: ,Þetta hefur einhver óvinur gjört.' Þjónarnir sögðu við hann: ,Viltu, að vér förum og tínum það?' 	 Yerra-yasen : D yiwen weɛdaw i gxedmen akka ! IIqeddacen-nni nnan-as : Ihi tebɣiḍ a nṛuḥ a neqleɛ aẓekkun-agi ?


Hvað sem þér gjörið, þá vinnið af heilum huga, eins og Drottinn ætti í hlut, en ekki menn. 	 Kra n wayen ara txedmem, xedmet-eț s wul yeṣfan am akken i Sidi Ṛebbi i t-txeddmem mačči i yemdanen,


Bræðurnir í Lýstru og Íkóníum báru honum gott orð. 	 Atmaten yellan di temdint n Listra ț-țemdint n Ikunyum ḥemmlen-t yerna țcekkiṛen-t.


Eins og faðirinn vekur upp dauða og lífgar, þannig lífgar og sonurinn þá, sem hann vill. 	 Akken Baba Ṛebbi yeskkaray-ed lmegtin ițțarra-yasen tudert, akken daɣen Mmi-s yețțak tudert i win yebɣa.


Góður maður ber gott fram úr góðum sjóði hjarta síns, en vondur maður ber vont fram úr vondum sjóði. Af gnægð hjartans mælir munnur hans. 	 Argaz yelhan issufuɣ-ed ayen yelhan seg wugerruj yellan deg wul-is, ma d amcum d ayen n diri yellan deg ul-is i d-issufuɣ. Axaṭer d ayen yellan deg wul n wemdan i d-ițeffɣen seg imi-s.


Þér biðjið og öðlist ekki af því að þér biðjið illa, þér viljið sóa því í munaði! 	 M'ara tessutrem kra ur a wen-d- țunefk ara, axaṭer ur tessutrem ara akken ilaq, tessutrem kan wayen yellan d nnfeɛ-nwen.


Jesús sagði við hann: "Refar eiga greni og fuglar himins hreiður, en Mannssonurinn á hvergi höfði sínu að að halla." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Uccanen sɛan lɣiṛan, ifṛax n igenni sɛan leɛcuc, ma d Mmi-s n bunadem ur yesɛi ara anda ara yessers aqeṛṛuy-is.


Því ég segi yður: Eigi mun ég framar neyta hennar, fyrr en hún fullkomnast í Guðs ríki." 	 A wen-d-iniɣ : atan ur țțuɣaleɣ ara maḍi a t-ččeɣ alamma tețwakemmel lmeɛna-ines di tgelda n Sidi Ṛebbi.


söfnuði Guðs í Korintu, þeim sem helgaðir eru í Kristi Jesú, heilagir að köllun til, ásamt öllum þeim, sem alls staðar ákalla nafn Drottins vors Jesú Krists, sem er þeirra Drottinn og vor. 	 i tejmaɛt n Sidi Ṛebbi i gellan di temdint n Kurintus, i wid i d-yextaṛ Sidi Ṛebbi s Ɛisa Lmasiḥ ad ilin d imqedsen, d wid akk yellan di mkul amkan ineddhen s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ, i gellan d Ssid-nsen d Ssid nneɣ :


Ég þjónaði Drottni í allri auðmýkt, með tárum og í raunum, sem að mér hafa steðjað af launráðum Gyðinga. 	 Qedceɣ ɣef Sidi Ṛebbi s wannuz d imeṭṭawen ger iɣeblan d lemḥayen i yi-sseṛwan wat Isṛail.


Nú kom Jóhannes skírari, át ekki brauð né drakk vín, og þér segið: ,Hann hefur illan anda.' 	 Yeḥya aɣeṭṭas yusa-d ur itețț aɣṛum ur itess ccṛab, teqqaṛem ițwamlek.


Og þessi fregn um hann barst út um alla Júdeu og allt nágrennið. 	 Slan s wannect-agi di tmurt n Yahuda meṛṛa akk ț-țmura i s-d izzin.


Ég bið fyrir þeim. Ég bið ekki fyrir heiminum, heldur fyrir þeim sem þú hefur gefið mér, því að þeir eru þínir, 	 Deɛɛuɣ ɣuṛ-ek fell-asen. Ur deɛɛuɣ ara ɣef yemdanen nniḍen lameɛna ɣef wid i yi-d-tefkiḍ, axaṭer nutni d ayla-k.


Jesús svaraði: "Ritað er: ,Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði, heldur á hverju því orði, sem fram gengur af Guðs munni.'" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura di tira iqedsen : Mačči s weɣṛum kan ara iɛic wemdan, lameɛna s mkul awal i d-ițasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Þetta skuluð þér þá fyrst vita, að á hinum síðustu dögum munu koma spottarar er stjórnast af eigin girndum 	 Tazwara, ilaq aț-țeẓrem belli deg ussan ineggura a d-kkren yemdanen ara iɛicen s lebɣi n tnefsit-nsen, yerna ad tmesxiṛen fell-awen ;


Var það nú svo mikið hverflyndi af mér, er ég afréð þetta? Eða ræð ég ráðum mínum að hætti heimsins, svo að hjá mér sé "já, já" sama og "nei, nei"? 	 Mi qesdeɣ ad xedmeɣ annect-agi, eɛni ur xemmemeɣ ara ? Neɣ m'ara qesdeɣ ad xedmeɣ kra, ma nniɣ-ed anɛam neɣ ala uɣaleɣ beddleɣ ṛṛay, eɛni d lebɣi-inu i țnadiɣ ?


Og hann undraðist vantrú þeirra. Hann fór nú um þorpin þar í kring og kenndi. 	 Yewhem deg-sen imi ugin ad amnen. Dɣa ileḥḥu, yesselmad di tudrin iqeṛben tamdint n Naṣaret.


Ráðsmaðurinn sagði þá við sjálfan sig: ,Hvað á ég að gjöra, fyrst húsbóndi minn sviptir mig ráðsmennskunni? Ekki orka ég að grafa og skömm þykir mér að betla. 	 Lewkil-agi ixemmem deg iman-is yenna : d acu ara xedmeɣ imi amɛellem-iw ad iyi ikkes amkan-iw ? Ad xedmeɣ akal... Ur zmireɣ ara ! Ad țreɣ.... ssetḥaɣ !


Mikill mannfjöldi fylgdi honum úr Galíleu, Dekapólis, Jerúsalem, Júdeu og landinu handan Jórdanar. 	 D izumal n lɣaci i t-id-itebɛen si tmurt n Jlili, si ɛecṛa n temdinin-nni, si temdint n Lquds, si tmurt n Yahuda akk-d leǧwahi yellan agemmaḍ i wasif n Urdun.


Konur heimtu aftur sína framliðnu upprisna. Aðrir voru pyndaðir og þágu ekki lausn til þess að þeir öðluðust betri upprisu. 	 Kra n tilawin walant wid i sent-yemmuten uɣalen-d si ger lmegtin, wiyaḍ țwaqehṛen meɛna ur qbilen ara ṛṛeḥma n yemdanen iwakken ad sɛun ḥeggu n tideț.


Enginn skapaður hlutur er honum hulinn, allt er bert og öndvert augum hans. Honum eigum vér reikningsskil að gjöra. 	 Ulac ayen yeffren zdat Sidi Ṛebbi deg wayen akk i d-ixleq, kullec iban-ed ɛinani zdat win ara ɣ-iḥasben.


Er ég nú að reyna að sannfæra menn eða Guð? Er ég að leitast við að þóknast mönnum? Ef ég væri enn að þóknast mönnum, þá væri ég ekki þjónn Krists. 	 Ihi tura, eɛni d lemziya n yemdanen i țnadiɣ ? Xaṭi ! D lemziya n Sidi Ṛebbi i țnadiɣ. Neɣ eɛni țnadiɣ ad ɛeǧbeɣ i yemdanen ? Lemmer i mazal țnadiɣ ad ɛeǧbeɣ i yemdanen, tili ur țțilliɣ ara d aqeddac n Lmasiḥ.


Og yfirskriftin um sakargift hans var svo skráð: KONUNGUR GYÐINGA. 	 Uran sebba ɣef wacu i t-semmṛen : « Wagi d agellid n wat Isṛail.»


Öxin er þegar lögð að rótum trjánna og hvert það tré, sem ber ekki góðan ávöxt, verður upp höggvið og í eld kastað." 	 Ațan ihi tcaquṛt thegga ɣer izuṛan n ttjuṛ, yal ttejṛa ur d-nețțak ara lfakya lɛali, aț-țețwagzem, aț-țețwaḍeggeṛ ɣer tmes.


Eins og hann líka segir hjá Hósea: Lýð, sem ekki var minn, mun ég kalla minn, og þá elskaða, sem ekki var elskuð, 	 akken i t-id-yenna Sidi Ṛebbi di tektabt n nnbi Hucaɛ : Lǧens-nni ur nelli ara d agdud-iw a s-semmiɣ agdud-iw, win akken ur nețwaḥemmel ara a s-semmiɣ win eɛzizen fell-i.


Foreldrar hans ferðuðust ár hvert til Jerúsalem á páskahátíðinni. 	 Imawlan n Sidna Ɛisa țṛuḥun mkul aseggas ɣer temdint n Lquds iwakken ad sɛeddin Tafaska n izimer n leslak.


Þessi er leyndardómurinn um stjörnurnar sjö, sem þú hefur séð í hægri hendi minni, og um gullstikurnar sjö. Stjörnurnar sjö eru englar þeirra sjö safnaða, og ljósastikurnar sjö eru söfnuðirnir sjö. 	 ?ef wayen yeɛnan lbaḍna n sebɛa yitran-agi i twalaḍ deg ufus-iw ayeffus, akk-d sebɛa teftilin-agi n ddheb : sebɛa yitran-agi d lmalayekkat n sebɛa tejmuyaɛ n imasiḥiyen, ma d sebɛa teftilin-agi, d sebɛa-nni tejmuyaɛ.


Þá komu lærisveinarnir til hans og spurðu: "Hvers vegna talar þú til þeirra í dæmisögum?" 	 Inelmaden-is qeṛṛben ɣuṛ-es, nnan-as : Acimi i sen-theddṛeḍ s lemtul ?


Í hægri hendi hans, er í hásætinu sat, sá ég bók, skrifaða innan og utan, innsiglaða sjö innsiglum. 	 Imiren, walaɣ deg ufus ayeffus n Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma, yiwen wedlis yețwakteb si beṛṛa si zdaxel, yețwalṣeq s sebɛa ṭṭwabeɛ.


Hann fór aftur burt yfir um Jórdan, þangað sem Jóhannes hafði fyrrum verið að skíra, og var þar um kyrrt. 	 Syenna Sidna Ɛisa iṛuḥ ɣer tama nniḍen n wasif n Urdun, ɣer wemkan nni anda i gesseɣḍes Yeḥya lɣaci, yeqqim dinna kra n wussan.


Ég hef stritað og erfiðað, átt margar svefnlausar nætur, verið hungraður og þyrstur og iðulega fastað, og ég hef verið kaldur og klæðlaus. 	 Xedmeɣ yerna nneɛtabeɣ aṭas, acḥal d abrid țțuẓumeɣ, zgiɣ deg uɛawez, di laẓ akk-d fad, deg usemmiḍ akk-d ɛerru.


Hver mun gjöra oss viðskila við kærleika Krists? Mun þjáning geta það eða þrenging, ofsókn, hungur eða nekt, háski eða sverð? 	 Anwa i gzemren a ɣ-ifṛeq ɣef leḥmala n Lmasiḥ ? Eɛni d ddiq neɣ d ccedda, d leqheṛ neɣ d laẓ, d leɛra neɣ d ayen yessaggaden neɣ d ajenwi ?


hann á ekki að heiðra föður sinn [eða móður]. Þér ógildið orð Guðs með erfikenning yðar. 	 am akken d imawlan-is i gɛawen. SS wakka, tbeddlem awal n Ṛebbi, iwakken aț-țesɛeddim lɛaddat-nwen.


Natanael sagði: "Getur nokkuð gott komið frá Nasaret?" Filippus svaraði: "Kom þú og sjá." 	 Natanahil yerra-yas : Amek, yezmer a d-iffeɣ wayen yelhan si taddart n Naṣaret ? Filibus yerra-yas : Eyya-d aț-țwaliḍ s wallen-ik !


Æðstu prestarnir og fræðimennirnir heyrðu þetta og leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu ráðið hann af dögum. Þeim stóð ótti af honum, því að allur lýðurinn hreifst mjög af kenningu hans. 	 Mi s-slan, lmuqedmin imeqqranen d lɛulama uggaden-t, imiren țnadin amek ara t-nɣen, axaṭer lɣaci meṛṛa wehmen deg uselmed-ines.


Þetta bar við í Betaníu, handan Jórdanar, þar sem Jóhannes var að skíra. 	 Annect-agi meṛṛa yedṛa di taddart n Bitanya ɣer tama n cceṛq n wasif n Urdun anda i gesseɣḍas Yeḥya lɣaci.


Þá komu Gyðingar frá Antíokkíu og Íkóníum. Töldu þeir fólkið á sitt mál, og menn grýttu Pál, drógu hann út úr borginni og hugðu hann dáinn. 	 Dɣa usan-d kra seg wat Isṛail si temdinin n Antyuc akk-d Ikunyum, sekkren ccwal ger lɣaci, sḥeṛcen-ten ad ṛejmen Bulus iwakken a t-nɣen. Mi t-ṛejmen, zzuɣṛen-t ɣer beṛṛa n temdint, axaṭer ɣilen yemmut.


Nokkrum dögum síðar kom hann aftur til Kapernaum. Þegar fréttist, að hann væri heima, 	 Ɛeddan kra wussan, Sidna Ɛisa yuɣal-ed ɣer Kafernaḥum ; yeffeɣ lexbaṛ belli deg wexxam-nni i gella.


ekki lengur eins og þræli, heldur þræli fremri, eins og elskuðum bróður. Mér er hann kær bróðir. Hve miklu fremur þó þér, bæði sem maður og kristinn. 	 imiren ur yețțili ara d akli meɛna axiṛ n wakli imi guɣal d yiwen seg watmaten eɛzizen, abeɛda ɣuṛ-i, ilaq ad yiɛziz fell-ak akteṛ imi tura mačči d aqeddac-ik kan i gella, meɛna d gma-tneɣ di Lmasiḥ.


Þá sagði engillinn við hann: "Gyrð þig og bind á þig skóna!" Hann gjörði svo. Síðan segir engillinn: "Far þú í yfirhöfn þína og fylg mér!" 	 Lmelk-nni yenna-yas : Els-ed arkasen-ik tbeggseḍ ɣef yiman-ik ! Buṭrus ixdem akken i s-d-yenna, lmelk yenna-yas-d daɣen : Sburr-ed abeṛnus-ik tettebɛeḍ-iyi-d !


Fræðimenn af flokki farísea, sem sáu, að hann samneytti bersyndugum og tollheimtumönnum, sögðu þá við lærisveina hans: "Hann etur með tollheimtumönnum og bersyndugum." 	 Lɛulama d ifariziyen mi t-walan itețț d imekkasen akk-d yir imdanen, nnan i inelmaden-is : Acuɣer Ssid-nwen itețț d imekkasen akk-d imednuben ?


En ef þær vilja fræðast um eitthvað, þá skulu þær spyrja eiginmenn sína heima. Því að það er ósæmilegt fyrir konu að tala á safnaðarsamkomu. 	 Ma yella bɣant ad steqsint ɣef wayen ur fhiment ara, ad steqsint irgazen-nsent deg wexxam ; axaṭer ur yessefk ara i tmeṭṭut a d-ger iman-is di tejmaɛt.


Þeir létu leiða postulana fram og spurðu þá: "Með hvaða krafti eða í hvers nafni gjörðuð þið þetta?" 	 Wwin-d Buṭrus d Yuḥenna, sbedden-ten di tlemmast-nsen akken a ten-beḥten, qqaṛen-asen : Ansi i wen-d-tekka tezmert-agi, anwa isem s wayes i tneddhem armi txedmem ayagi ?


Þegar hann hafði þetta mælt, féll hann á kné og baðst fyrir ásamt þeim öllum. 	 Mbeɛd imeslayen-agi, yuɣal ɣef tgecrar, yedɛa ɣer Sidi Ṛebbi yid-sen.


En vér, sem trú höfum tekið, göngum inn til hvíldarinnar eins og hann hefur sagt: "Og ég sór í bræði minni: Eigi skulu þeir inn ganga til hvíldar minnar." Þó voru verk Guðs fullgjör frá grundvöllun heims. 	 Ma d nukni i t-iqeblen a nekcem ɣer westeɛfu-yagi i ɣef d-yenna Sidi Ṛebbi : Deg wurrif i deg lliɣ, gulleɣ ur kcimen asteɛfu-inu . Sidi Ṛebbi yenna-d akka ɣas akken ifuk lecɣal-is seg wasmi i gexleq ddunit,


En um þá dauðu, að þeir rísa upp, hafið þér ekki lesið það í bók Móse, í sögunni um þyrnirunninn? Guð segir við Móse: ,Ég er Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.' 	 Ma d ayen yeɛnan ḥeggu n lmegtin, leɛmeṛ ur teɣṛim di tektabt n Musa, mi t-id-iluɛa Sidi Ṛebbi zdat udarnu ireqqen ? Yenna-yas-d : Nekk d Illu n Ibṛahim, d Illu n Isḥaq, d Illu n Yeɛqub.


"Far aftur heim til þín, og seg þú frá, hve mikið Guð hefur fyrir þig gjört." Hann fór og kunngjörði um alla borgina, hve mikið Jesús hafði fyrir hann gjört. 	 Uɣal ɣer wexxam-ik, teḥkuḍ ayen akk i k-ixdem Ṛebbi. Argaz-nni iṛuḥ, ikcem ɣer taddart, yeḥka meṛṛa wayen i s-ixdem Sidna Ɛisa.


Þér menn, elskið konur yðar eins og Kristur elskaði kirkjuna og lagði sjálfan sig í sölurnar fyrir hana, 	 Ay irgazen, mkul yiwen deg-wen ilaq ad iḥemmel tameṭṭut-is akken iḥemmel Lmasiḥ tajmaɛt n imasiḥiyen yerna isebbel tudert-is fell-as ;


Nú tók degi að halla. Komu þá þeir tólf að máli við hann og sögðu: "Lát þú mannfjöldann fara, að þeir geti náð til þorpa og býla hér í kring og náttað sig og fengið mat, því að hér erum vér á óbyggðum stað." 	 Akken qṛib ad yeɣli yiṭij, tnac-nni n ṛṛusul usan-d ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : Serreḥ i lɣaci ad ṛuḥen ɣer temdinin ț-țudrin iqeṛben iwakken ad afen ayen ara ččen d wanda ara ṭsen, axaṭer aql-aɣ deg wemkan yexlan.


Var honum sagt: "Móðir þín og bræður standa úti og vilja finna þig." 	 Ssawḍen-as lexbaṛ nnan-as : A Sidi, yemma-k d watmaten-ik atnan di beṛṛa, bɣan a k-ẓren.


Um leið og fara átti með Pál inn í kastalann, segir hann við hersveitarforingjann: "Leyfist mér að tala nokkur orð við þig?" Hann svaraði: "Kannt þú grísku? 	 Mi qṛib a t-skecmen ɣer zdaxel n lbeṛj, Bulus yenna-yas i lqebṭan : Semmeḥ-iyi, zemreɣ a k-d-iniɣ yiwen n wawal ? Yerra-yas : Tessneḍ aț-țhedṛeḍ tayunanit ?


Elskið ekki heiminn, ekki heldur þá hluti, sem í heiminum eru. Sá sem elskar heiminn, á ekki í sér kærleika til föðurins. 	 Ur ḥemmlet ara ddunit d wayen yellan deg-s. Ma yella walebɛaḍ ihemmel ddunit, leḥmala n baba Ṛebbi ur telli ara deg-s ;


Því að í voninni erum vér hólpnir orðnir. Von, er sést, er ekki von, því að hver vonar það, sem hann sér? 	 Axaṭer leslak nneɣ d ayen i nessaram ; ma yella nesɛa ayen i nessaram, ayagi mačči d asirem : anwa ara yessirmen ayen yesɛa ?


Þá kom til hans maður og spurði: "Meistari, hvað gott á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?" 	 Imiren yiwen wergaz iqeṛṛeb-ed ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yas : A Sidi, d acu i yi-ilaqen a t xedmeɣ n wayen yelhan iwakken ad sɛuɣ tudert n dayem ?


Ég varð mjög glaður, þegar bræður komu og báru vitni um tryggð þína við sannleikann, hversu þú lifir í sannleika. 	 Feṛḥeɣ aṭas asm'akken i d-usan watmaten, mi d-ḥkan ɣef tideț yellan deg-k, d wamek i teṭṭfeḍ di tideț-agi s wul-ik.


Og ef þetta berst landshöfðingjanum til eyrna, skulum vér sefa hann, svo að þér getið verið áhyggjulausir." 	 Ma yella yewweḍ lexbaṛ-agi ɣer lḥakem, d nukkni ara t-iqablen iwakken ur awen-ixeddem ula d acemma.


Þeir voru nú á leið upp til Jerúsalem. Jesús gekk á undan þeim, en þeir voru skelfdir, og þeir sem eftir fylgdu voru hræddir. Og enn tók hann til sín þá tólf og fór að segja þeim, hvað fram við sig ætti að koma. 	 Llan leḥḥun iwakken ad alin ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa yezwar zdat-nsen. Inelmaden-nni xelɛen, ma d wid i d-itebɛen deffir-sen, ikcem iten lxuf. Sidna Ɛisa yewwi daɣen yid-es tnac-nni n inelmaden, ixebbeṛ- iten s wayen ara yedṛun yid-es.


Sjálfir ákváðu þeir það, enda eru þeir í skuld við þá. Fyrst heiðingjarnir hafa fengið hlutdeild í andlegum gæðum þeirra, þá er þeim og skylt að fulltingja þeim í líkamlegum efnum. 	 ?-țideț ayagi xedmen-t s lebɣi nsen, lameɛna imasiḥiyen n temdint n Lquds uklalen lemɛawna-yagi. Axaṭer akken i weṛten yid-sen lbaṛakat i sen-d-yefka Ṛṛuḥ iqedsen, akken daɣen nutni tura yewwi-d lḥal fell-asen a ten-ɛiwnen di tugniț n lexṣaṣ.


Vér eigum á hættu að verða sakaðir um uppreisn fyrir þetta í dag og getum ekki bent á neitt tilefni, sem gæti afsakað slík ólæti." 	 Atan nuggad ad ccetkin fell-aɣ ɣef wayen yedṛan ass-agi imi ulac sebba ara nefk ɣef wunejmaɛ-agi. Mi gfukk ameslay, iserreḥ i lɣaci, yefra unejmaɛ.


Hann fór með hann til Jesú. Jesús horfði á hann og sagði: "Þú ert Símon Jóhannesson, þú skalt heita Kefas" (Pétur, það þýðir klettur). 	 Andriyus yewwi Semɛun ɣer Sidna Ɛisa. Akken i t-iwala Sidna Ɛisa, imuqel-it yenna-yas : Kečč i d Semɛun mmi-s n Yunes. Sya d asawen aț-tețțusemmiḍ Sifas yeɛni : Buṭrus.


En oss hefur Guð opinberað hana fyrir andann, því að andinn rannsakar allt, jafnvel djúp Guðs. 	 Sidi Ṛebbi ibeggen-aɣ-t-id i nukni s Ṛṛuḥ iqedsen. Axaṭer Ṛṛuḥ iqedsen yezmer ad iẓer ulamma d lecɣal yeffren n Sidi Ṛebbi.


þegar þér eruð að ná takmarki trúar yðar, frelsun sálna yðar. 	 Axaṭeṛ lfayda n liman-nwen, d leslak n teṛwiḥin-nwen.


Þegar ég kem aftur til yðar, getið þér vegna mín enn framar hrósað yður í Kristi Jesú. 	 Tuɣalin-iw ɣuṛ-wen, a wen-d-tefk sebba tajḍiṭ, s wayes ara tzuxxem s Ɛisa Lmasiḥ ɣef ddemma-inu.


"Ef einhver kemur til mín og hatar ekki föður sinn og móður, konu og börn, bræður og systur og enda sitt eigið líf, sá getur ekki verið lærisveinn minn. 	 Kra n win ara d-yasen ɣuṛ-i, ma iḥemmel baba-s d yemma-s neɣ tameṭṭut-is d warraw-is neɣ ayetma-s d yessetma-s neɣ iḥemmel iman-is akteṛ-iw, ur izmir ara ad yili d anelmad-iw.


og sjálf munt þú sverði níst í sálu þinni. Þannig munu hugsanir margra hjartna verða augljósar." 	 s wakka ara d-banen ixemmimen n diri deg wulawen, ma d kemm aț-țejreḥ tasa-m, am akken tețwet s ujenwi.


og segið við húsráðandann: ,Meistarinn spyr þig: Hvar er herbergið, þar sem ég get neytt páskamáltíðarinnar með lærisveinum mínum?' 	 Init i bab n wexxam-nni : yeqqaṛ-ak-d Ssid nneɣ, anda ara nečč imensi n Tfaska nekk d inelmaden-iw ?


Hann varð ekki prestur eftir mannlegum lögmálsboðum, heldur í krafti óhagganlegs lífs. 	 Mačči d ccariɛa i t-yerran d lmuqeddem meɛna yuɣal d lmuqeddem s tezmert n tudert ur nețfaka ;


já, ekki aðeins með komu hans, heldur og með þeirri huggun, sem hann hafði fengið hjá yður. Hann skýrði oss frá þrá yðar, gráti yðar, áhuga yðar mín vegna, svo að ég gladdist við það enn frekar. 	 Mačči kan mi d-yewweḍ gma tneɣ Titus i nețțuṣebbeṛ, lameɛna nețțuṣebbeṛ daɣen s ṣṣbeṛ i d-yewwi s ɣuṛ-wen. Yeḥka-yaɣ-d acḥal tețmennim a yi-teẓrem, acḥal tḥeznem d wamek tebɣam a yi-tɛiwnem seg ul. ?ef wayagi i gzad lfeṛḥ-iw.


Þegar Heródes heyrði þetta, sagði hann: "Jóhannes, sem ég lét hálshöggva, hann er upp risinn." 	 Meɛna mi gesla Hiṛudus s wannect-agi, yeqqaṛ : D Yehya-nni iwumi kkseɣ aqqeṛṛuy, i d-iḥyan !


Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið allt þetta, að hann er í nánd, fyrir dyrum. 	 Ula d kunwi, m'ara twalim yewweḍ-ed wannect-agi meṛṛa, ḥṣut belli Mmi-s n bunadem ițeddu-d, atan ɣer tewwurt.


Þeir er sáu þetta, létu allir illa við og sögðu: "Hann fer til að gista hjá bersyndugum manni." 	 Lɣaci mi walan ayagi smermugen wway gar asen qqaṛen : « ɣer yiwen umekkas (axeddaɛ) am wagi ara yens ! »


Því hann segir við Móse: "Ég mun miskunna þeim, sem ég vil miskunna, og líkna þeim, sem ég vil líkna." 	 Axaṭer yenna-yas i Sidna Musa : A d-sserseɣ ṛṛeḥma-inu ɣef win i bɣiɣ, ad ḥunneɣ daɣen ɣef win i bɣiɣ.


og verði heimili sjálfu sér sundurþykkt, fær það heimili eigi staðist. 	 Ma yella yekker ccwal ger wat wexxam, axxam-nni ad yeɣli ur yețbeddad ara.


En lýðurinn kallaði: "Guðs rödd er þetta, en eigi manns." 	 Mi gebda ameslay, lɣaci meṛṛa qqaṛen : D Ṛebbi i d-ițmeslayen, mačči d amdan !


Þeir voru nú sendir af stað og komu norður til Antíokkíu, kölluðu saman söfnuðinn og skiluðu bréfinu. 	 Imiren wid-nni yețwaxtaṛen ǧǧan atmaten di lehna, ṛuḥen ɣer temdint n Antyuc. Dinna jemɛen-d atmaten, fkan-asen tabṛaț-nni.


En æðstu prestarnir æstu múginn til að heimta, að hann gæfi þeim heldur Barabbas lausan. 	 Lameɛna lmuqedmin imeqqranen sḥeṛcen lɣaci iwakken ad inin i Bilaṭus: « d Barabas iwumi ara d-tserrḥeḍ. »


Hann tók sig upp og fór til Ísraelslands með barnið og móður þess. 	 Yusef iddem aqcic-nni d yemma-s, yuɣal ɣer tmurt n wat Isṛail


Þegar þeir komu til fólksins, gekk til hans maður, féll á kné fyrir honum 	 Mi wwḍen ɣer wanda llan lɣaci, yiwen wergaz iqeṛṛeb-ed ɣer Sidna Ɛisa, yeɣli ɣef tgecrar zdat-es yenna yas :


Því næst birtist hann meira en fimm hundruð bræðrum í einu, sem flestir eru á lífi allt til þessa, en nokkrir eru sofnaðir. 	 Rnan walan-t daɣen akteṛ n xemsmeyya n watmaten deg yiwet n teswiɛt ; aṭas deg-sen mazal-iten ddren ar tura, ma d kra deg-sen mmuten.


Nú fullnaðist brátt sá tími, er hann skyldi upp numinn verða. Beindi hann þá augum til Jerúsalem, einráðinn að fara þangað. 	 Mi qṛib a d-awḍen wussan i deg ara yețwarfed ɣer igenwan, Sidna Ɛisa yeqsed ad iṛuḥ ɣer temdint n Lquds.


Mun Guð þá ekki rétta hlut sinna útvöldu, sem hrópa til hans dag og nótt? Mun hann draga að hjálpa þeim? 	 Amek Sidi Ṛebbi ur d-yețțak ara lḥeqq i wid i gextaṛ, i gețɛeggiḍen ɣuṛ-es am yiḍ am ass ? A wen-d-iniɣ : ur yețɛeṭṭil ara iwakken a ten-iɛiwen, a sen-yefk lḥeqq.


heilnæm og óaðfinnanleg og andstæðingurinn fyrirverði sig, þegar hann hefur ekkert illt um oss að segja. 	 s imeslayen iṣeḥḥan i deg ur yezmir yiwen a d iwwet, iwakken ixṣimen-ik ur țțafen ara ayen n diri ara hedṛen fell-aneɣ yerna ad nneḥcamen.


Hvað fóruð þér að sjá? Prúðbúinn mann? Nei, í konungssölum er þá að finna, sem skartklæðin bera og lifa í sællífi. 	 D acu i tṛuḥem a d-teẓrem ? D amdan yelsan llebsa ifazen ? Wid yețlusun llebsa ifazen, yețɛicin di rrbeḥ atnan di lebṛuj n yigelliden !


og segir: "Allt þetta mun ég gefa þér, ef þú fellur fram og tilbiður mig." 	 A k-tent-fkeɣ meṛṛa ma yella tseǧǧdeḍ zdat-i a yi-tɛebdeḍ.


Jesús sagði við hann: "Vinur, hví ertu hér?" Þá komu hinir, lögðu hendur á Jesú og tóku hann. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ay amdakkel , ayen ɣef i d-tusiḍ a t-txedmeḍ, xdem-it ! DDɣa lɣaci-nni qeṛṛben ɣer Sidna Ɛisa ṭṭfen-t.


Vér höfum heyrt hann segja, að þessi Jesús frá Nasaret muni brjóta niður musterið og breyta þeim siðum, sem Móse hefur sett oss." 	 Nesla-yas mi geqqaṛ : « Ɛisa-nni Anaṣari, ad ihudd amkan agi yerna ad ibeddel lɛaddat i ɣ-d yeǧǧa Sidna Musa. »


Er þeim hafði verið sleppt, fóru þeir til félaga sinna og greindu þeim frá öllu því, sem æðstu prestarnir og öldungarnir höfðu við þá talað. 	 Mi sen-serrḥen, ṛuḥen ɣer watmaten, ḥkan-asen akk ayen i sen-d-nnan lmuqedmin imeqqranen d lecyux.


En til þess að þér vitið, að Mannssonurinn hefur vald á jörðu til að fyrirgefa syndir, þá segi ég þér:" - og nú talar hann við lama manninn - "Statt upp, tak rekkju þína, og far heim til þín." 	 Ilaq-awen aț-țeẓrem belli Mmi-s n bunadem yesɛa tazmert ad yeɛfu ddnubat di ddunit-agi ! Yezzi ɣer wukrif-nni, yenna-yas : Kker ddem usu-inek tuɣaleḍ ɣer wexxam-ik !


Jesús nam staðar, kallaði á þá og sagði: "Hvað viljið þið að ég gjöri fyrir ykkur?" 	 Sidna Ɛisa iḥbes, issawel-asen, yenna-yasen : D acu i tebɣam a wen-t- xedmeɣ ?


Vitið þér eigi, að þér eruð musteri Guðs og að andi Guðs býr í yður? 	 Ur teẓrim ara belli kunwi d lǧameɛ n Sidi Ṛebbi i tellam ? Ur teẓrim ara belli Ṛṛuḥ-is yezdeɣ deg-wen ?


Guðræknir menn greftruðu Stefán og höfðu sorgarathöfn mikla. 	 Kra yergazen iḍuɛen Sidi Ṛebbi, wwin-d Stifan meḍlen-t, ḥeznen aṭas, țrun fell-as.


Síðan kom ég í héruð Sýrlands og Kilikíu. 	 Syenna, ṛuḥeɣ ɣer tmura n Surya d Silisya ;


Þannig er það eigi vilji yðar himneska föður, að nokkur þessara smælingja glatist. 	 Akken daɣen Baba-twen Ṛebbi yellan deg igenwan, ur yebɣi ara a s-iṛuḥ ula d yiwen seg imecṭuḥen-agi.


Þér voruð fyrrum óhlýðnir Guði, en hafið nú hlotið miskunn vegna óhlýðni þeirra. 	 Zik-nni tellam tɛuṣam Sidi Ṛebbi, lameɛna tețțunefk-awen-d ṛṛeḥma-ines i kunwi imi i t-ɛuṣan wat Isṛail,


Sá sem vinnur góð verk þarf ekki að óttast valdsmennina, heldur sá sem vinnur vond verk. En viljir þú eigi þurfa að óttast yfirvöldin, þá gjör það sem gott er, og muntu fá lofstír af þeim. 	 Mačči d wid ixeddmen lxiṛ ara yaggaden imdebbṛen n lḥukuma meɛna d wid ixeddmen cceṛ. M'ur tebɣiḍ ara aț-țaggaḍeḍ lḥukuma, xdem ayen yelhan, a k-fken lehna.


Þú þekkir vilja hans og kannt að meta rétt það, sem máli skiptir, þar eð lögmálið fræðir þig. 	 kečč yessnen lebɣi n Sidi Ṛebbi, teẓriḍ d acu i gelhan imi tesneḍ ccariɛa ;


Leyndardómar hjarta hans verða opinberir, og hann fellur fram á ásjónu sína og tilbiður Guð og lýsir því yfir, að Guð er sannarlega hjá yður. 	 ayen yeffren deg ul-is a d-iban, dɣa ad yeɣli ɣer lqaɛa ɣef wudem, ad yeɛbed Sidi Ṛebbi ad yini : ț-țideț Ṛebbi gar-awen i gella !


Þegar þér þannig syndgið gegn bræðrunum og særið óstyrka samvisku þeirra, þá syndgið þér á móti Kristi. 	 Imi tețțawim ddnub ɣef watmaten-nwen, tessexṛabem neyya-nsen, tdenbem ɣer Lmasiḥ.


Hafið þér eigi lesið þessa ritningu: Sá steinn, sem smiðirnir höfnuðu, er orðinn hyrningarsteinn. 	 Eɛni ur teɣṛim ara awal-agi n tira iqedsen ? Adɣaɣ i ḍeggṛen wid ibennun, d nețța i guɣalen d azṛu alemmas yeṭṭfen lebni.


En enginn var sá á himni eða jörðu eða undir jörðunni, sem lokið gæti upp bókinni og litið í hana. 	 Lameɛna ur ufin ula d yiwen deg igenni neɣ di lqaɛa neɣ ddaw lqaɛa i gzemren ad ildi adlis-nni neɣ a t-iɣeṛ.


Tómas, sem nefndist tvíburi, sagði þá við hina lærisveinana: "Vér skulum fara líka til að deyja með honum." 	 ?uma iwumi qqaṛen Akniw, yenna i inelmaden nniḍen : Eyyaw a neddut ula d nukkni iwakken a nemmet yid-es.


Þegar þú ferð með andstæðingi þínum fyrir yfirvald, þá kostaðu kapps um það á leiðinni að ná sáttum við hann, til þess að hann dragi þig ekki fyrir dómarann, dómarinn afhendi þig böðlinum, og böðullinn varpi þér í fangelsi. 	 M'ara k-yessiweḍ wexṣim-ik ɣer ccṛeɛ, eɛṛeḍ a ț-tefruḍ yid-es uqbel aț-țawḍem ɣer dinna, neɣ m'ulac a k-yawi ɣer lḥakem, lḥakem a k-yefk i uɛessas, aɛessas a k-iḍeggeṛ ɣer lḥebs.


Ef ekki er til upprisa dauðra, þá er Kristur ekki heldur upprisinn. 	 Ma yella ulac ḥeggu n lmegtin, ihi Lmasiḥ daɣen ur d-iḥyi ara.


Þú kannt boðorðin: ,Þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki bera ljúgvitni, heiðra föður þinn og móður.'" 	 Tessneḍ ayen i d-tenna ccariɛa n Musa : ur xeddem ara zzna, ur neqq ara, ur țțaker ara, ur țcehhid ara s ẓẓur, qadeṛ baba-k d yemma-k.


Sjálfur andinn vitnar með vorum anda, að vér erum Guðs börn. 	 D Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi s yiman-is i d-iḥeqqeqen deg wulawen-nneɣ belli nuɣal d arraw n Sidi Ṛebbi.


og lofsamlega kunn að góðum verkum. Hún verður að hafa fóstrað börn, sýnt gestrisni, þvegið fætur heilagra, hjálpað bágstöddum og lagt stund á hvert gott verk. 	 Ilaq aț-țili tețwassen s lecɣal-is yelhan, ț-țin iṛebban arraw-is akken ilaq, isṭerḥiben deg wexxam-is, issarden iḍaṛṛen n iqeddacen n Sidi Ṛebbi ; treffed imeɣban, txeddem lxiṛ.


Fyrir því segi ég yður: Hvers sem þér biðjið í bæn yðar, þá trúið, að þér hafið öðlast það, og yður mun það veitast. 	 Daymi i wen-qqaṛeɣ : kra wayen ara tessutrem i Ṛebbi di tẓallit, amnet belli yewweḍ-ikkun-id yerna a wen-d-ițțunefk.


Ég vildi ég væri nú hjá yður og gæti talað nýjum rómi, því að ég er ráðalaus með yður. 	 Acḥal mennaɣ ad iliɣ gar-awen di teswiɛt-agi i wakken a wen-d mmeslayeɣ akken nniḍen, axaṭer aql-iyi tḥeyyṛeɣ ɣef ddemma-nwen.


Þessar konur voru þær María Magdalena, Jóhanna og María móðir Jakobs og hinar, sem voru með þeim. Þær sögðu postulunum frá þessu. 	 Llant gar-asent Meryem-nni tamagdalit, Yunna, Meryem yemma-s n Yeɛqub akk-d tidak nniḍen yeddan yid-sent ; ḥkant kullec i inelmaden.


Eða hefur ekki leirkerasmiðurinn leirinn á valdi sínu, svo að hann megi gjöra úr sama deiginu ker til sæmdar og annað til vansæmdar? 	 Win imesslen afexxaṛ yezmer ad ixdem ayen i s-ihwan s wakal ; seg wakal-nni yezmer ad imsel tacmuxt izewqen neɣ tin i sseqdacen kull ass.


Hún er ímynd þess tíma, sem nú er. Hér eru fram bornar gjafir og fórnir, sem megna ekki að færa þeim, sem innir þjónustuna af hendi, vissu um að vera fullkominn. 	 Ayagi yella d lemtel i lweqt-agi i deg nella ; lewɛadi d iseflawen i țțaken medden i Sidi Ṛebbi ur zmiren ara ad ssiwḍen ɣer ṣṣfa n wul.


Og nú leyfði hann engum að fylgja sér nema Pétri og þeim bræðrum Jakobi og Jóhannesi. 	 Ur yeǧǧi yiwen ad yeddu yid-es anagar Buṭrus, Yeɛqub akk-d gma-s Yuḥenna.


Síðan segir hann: "Sjá, ég er kominn til að gjöra vilja þinn." Hann tekur burt hið fyrra til þess að staðfesta hið síðara. 	 Yerna yenna : Aql-iyi usiɣ-ed iwakken ad xedmeɣ lebɣi-k . S wakka Sidi Ṛebbi yekkes akk iseflawen imezwura, yerra-d deg wemkan-nsen asfel n Lmasiḥ.


Og það kom og tók við bókinni úr hægri hendi hans, er í hásætinu sat. 	 Izimer-agi iqeṛṛeb ɣer Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma iwakken a d-iṭṭef seg ufus-is ayeffus adlis-nni.


Andinn segir berlega, að á síðari tímum muni sumir ganga af trúnni og gefa sig að villuöndum og lærdómum illra anda. 	 Ṛṛuḥ iqedsen ixebbeṛ-ed ɛinani belli deg ussan ineggura, aṭas ara iwexxṛen ɣef liman di Lmasiḥ, ad tebɛen wid i ten-ițɣuṛṛun s uselmed i d-yețțasen s ɣuṛ leǧnun.


Hann kemur þá að Símoni Pétri, sem segir við hann: "Herra, ætlar þú að þvo mér um fæturna?" 	 Mi gewweḍ ɣer Semɛun Buṭrus yenna-yas-d : A Sidi d kečč ara yi-ssirden iḍaṛṛen ?


Múr hennar var byggður af jaspis og borgin af skíra gulli sem skært gler væri. 	 Leswaṛ-is bnan s lyaman, ma ț-țamdint tebna s ddheb iṣfan yecban djaj yețṛeqṛiqen.