til þess að þér verðið óaðfinnanlegir og hreinir, flekklaus Guðs börn meðal rangsnúinnar og gjörspilltrar kynslóðar. Þér skínið hjá þeim eins og ljós í heiminum. 	 iwakken yiwen ur kkun-ițlumu, aț-țilim teṣfam, d arraw n Ṛebbi, ur tseɛɛum ara lɛib ger lǧil-agi n ixeddaɛen, aț-țfeǧǧeǧem gar-asen am teftilin di ddunit


Þeim er sigrar og varðveitir allt til enda verk mín mun ég gefa vald yfir heiðingjunum. 	 Wid yeṭṭfen deg-i ur fcilen ara, wid ḥerzen yerna ḍuɛen lumuṛat-iw alamma ț-țaggara, a sen-fkeɣ lḥekma ɣef leǧnas.


en þolgæðið fullreynd, en fullreyndin von. 	 ṣṣbeṛ isseǧhad deg ujeṛṛeb, lǧehd deg ujeṛṛeb ițțawi-d asirem.


En helgið Krist sem Drottin í hjörtum yðar. Verið ætíð reiðubúnir að svara hverjum manni sem krefst raka hjá yður fyrir voninni, sem í yður er. 	 Ɛuzzet deg ulawen-nwen Lmasiḥ yellan d Ssid-nwen. Ilit dayem twejdem aț-țǧawbem s leɛqel d leqdeṛ i kra n wid i kkun-id-isteqsan ɣef wusirem nwen di Sidi Ṛebbi, iwakken ad ithedden wul-nwen ;


Í upprisunni kvænast menn hvorki né giftast. Þeir eru sem englar á himni. 	 Ass n ḥeggu n lmegtin, irgazen ț-țilawin ur zeggjen ara, meɛna ad uɣalen am lmalayekkat deg igenni.


Því svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf son sinn eingetinn, til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki, heldur hafi eilíft líf. 	 Sidi Ṛebbi iḥemmel imdanen n ddunit meṛṛa armi i d-yefka Mmi-s awḥid iwakken kra n win yumnen yis ur yețmețțat ara meɛna ad yesɛu tudert n dayem.


Fyrst Davíð kallar hann drottin, hvernig getur hann þá verið sonur hans?" 	 Ma yella ihi Dawed yessawel-as « Sidi » amek ara yili ihi d mmi-s ?


En sá sem hefur tekið á móti vitnisburði hans, hefur staðfest, að Guð sé sannorður. 	 Win ara iqeblen cchada-ines, yetḥeqqeq belli Sidi Ṛebbi yeqqaṛ tideț.


En þeir, sem á hlýddu, spurðu: "Hver getur þá orðið hólpinn?" 	 Wid i s-yeslan, nnan-as : Anwa i gzemren ad ițțusellek ?


Snemma morguns kom hann aftur í helgidóminn, og allur lýður kom til hans, en hann settist og tók að kenna þeim. 	 azekka-nni, ssbeḥ zik yuɣal ɣer lǧameɛ iqedsen. Lɣaci meṛṛa uzzlen-d ɣuṛ-es. Sidna Ɛisa yeqqim gar-asen, yebda yesselmad iten deg ufrag n lǧameɛ.


Og einnig heilagur andi vitnar fyrir oss. Fyrst segir hann: 	 Ula d Ṛṛuḥ iqedsen ibeggen-it-id imi gura di tira iqedsen :


En Jesús vissi hugsanir þeirra og sagði við þá: "Hvert það ríki, sem er sjálfu sér sundurþykkt, leggst í auðn, og hver sú borg eða heimili, sem er sjálfu sér sundurþykkt, fær ekki staðist. 	 Sidna Ɛisa yeẓran ayen i țxemmimen, yenna-yasen : Yal tagelda anda țnaɣen lɣaci wway gar-asen, aț-țuɣal aț-țenger. YYal taddart neɣ yal axxam i deg țnaɣen imezdaɣ wway gar-asen, ur d-yețɣimi ara.


Felix, sem var vel kunnugt um veginn, frestaði nú málinu, og mælti: "Þegar Lýsías hersveitarforingi kemur ofan hingað, skal ég skera úr máli yðar." 	 Filiks yesnen akken ilaq abrid n Lmasiḥ, yenna-yasen : Uɣalet-ed m'ara d-yaweḍ lqebṭan Lizyas, imiren ad ẓreɣ tamsalt-nwen.


því að ég gekk hér um og hugði að helgidómum yðar og fann þá meðal annars altari, sem á er ritað: ,Ókunnum guði'. Þetta, sem þér nú dýrkið og þekkið ekki, það boða ég yður. 	 axaṭer ḥewwseɣ akk tamdint-nwen, walaɣ lmeṣnuɛat akk i tɛebdem ; ufiɣ daɣen yiwen n idebder anda yura : « I Ṛebbi-nni ur nețwassen ara. » Win akken i tɛebbdem mbla ma tessnem-t, d nețța i wen-țbecciṛeɣ.


frá blóði Abels til blóðs Sakaría, sem drepinn var milli altarisins og musterisins. Já, segi ég yður, þess mun krafist verða af þessari kynslóð. 	 seg yidammen n Habil mmi-s n Adem armi d idammen n Zakarya i nɣan ger udekkan n iseflawen d lǧameɛ iqedsen. Lǧil-agi ad ițțuḥaseb ɣef ayagi meṛṛa.


Allt varð þetta til þess, að rætast skyldu orð Drottins fyrir munn spámannsins: 	 Ayagi akk yedṛa iwakken ad ițwakemmel wayen i d-yenna Sidi Ṛebbi seg imi n nnbi Iceɛya :


Hann sagði þá við hann: ,Barnið mitt, þú ert alltaf hjá mér, og allt mitt er þitt. 	 Ikker baba-s yenna-yas : A mmi, kečč kull ass tețțiliḍ yid-i, ayen akk sɛiɣ d ayla-k.


Ég var hræddur og fól talentu þína í jörð. Hér hefur þú þitt.' 	 dɣa uggadeɣ-k, daymi i ṛuḥeɣ ffreɣ deg wakal tiwiztin-nni i yi-tefkiḍ. Atan wayla-k, ddem-it !


Jesús sagði við hann: "Þú hefur séð hann, hann er sá sem er nú að tala við þig." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Aql-ik tețwaliḍ-t s wallen-ik, d nețța s yiman-is i d-yețmeslayen yid-ek tura.


Svo skalt þú og áminna hina yngri menn að vera hóglátir. 	 Nhu daɣen ilmeẓyen ad sɛun leɛqel ;


Og hann sagði við þá: "Hvíldardagurinn varð til mannsins vegna og eigi maðurinn vegna hvíldardagsins. 	 Yenna-yasen : Ass n westeɛfu yețwaxdem i wemdan, mačči d amdan i gețwaxedmen i wass n westeɛfu.


En þessi kona, sem er dóttir Abrahams og Satan hefur fjötrað full átján ár, mátti hún ekki leyst verða úr fjötrum þessum á hvíldardegi?" 	 I tmeṭṭut-agi yellan si dderya n Ibṛahim, i gekref Cciṭan tmenṭac n yiseggasen aya, eɛni ur ilaq ara a s-nekkes akraf ɣas akka d ass n westeɛfu ?


Læknið þá, sem þar eru sjúkir, og segið þeim: ,Guðs ríki er komið í nánd við yður.' 	 Sseḥlut imuḍan-nsen, init-asen : tageldit n Ṛebbi tewweḍ-ed ɣuṛ-wen.


Hann brenndi borgirnar Sódómu og Gómorru til ösku og dæmdi þær til eyðingar og setti þær til viðvörunar þeim, er síðar lifðu óguðlega. 	 Iɛuqeb timdinin n Sudum d Gumuṛ, issenger-itent, isxeḍ-itent s tmes, yerra-tent d iɣed ; ifka-d ayagi d lemtel i yemcumen iwakken ad ẓren d acu i ten-ițṛaǧun.


hversu miklu fremur mun þá þjónusta andans koma fram í dýrð? 	 Ma yella ccariɛa i gețțawin ɣer lmut tban-ed s lɛaḍima am tin, acḥal ihi ara tili meqqṛet tmanegt i d-yewwi Ṛṛuḥ iqedsen i d-ițakken tudert !


Eigi mun þá framar hungra og eigi heldur framar þyrsta og eigi mun heldur sól brenna þá né nokkur hiti. 	 ur țțuɣalen ad llaẓen, ur țțuɣalen ad ffaden, ur ten-yețḥaz yiṭij neɣ l eḥmu .


Hann bauð þeim að taka ekkert til ferðarinnar annað en staf, ekki brauð, mal né peninga í belti. 	 Iweṣṣa-ten, yenna-yasen : Ur țțawit yid-wen acemma i webrid, ama d aɣṛum, ama d agrab ama d aṣurdi deg waggus, anagar aɛekkaz deg ufus.


En Jesús kallaði þau til sín og mælti: "Leyfið börnunum að koma til mín, varnið þeim eigi, því að slíkra er Guðs ríki. 	 Sidna Ɛisa issawel asen-d yenna : Anfet-asen i warrac imeẓyanen a d-asen ɣuṛ-i ur ten-țțarrat ara, axaṭer tagelda n Ṛebbi tețwahegga i wid yellan am nutni.


Og hann segir við mig: "Rita þú: Sælir eru þeir, sem boðnir eru í brúðkaupsveislu lambsins." Og hann segir við mig: "Þetta eru hin sönnu orð Guðs." 	 Lmelk yenna-yi-d : Aru ayagi : d iseɛdiyen wid i d-yețwaɛerḍen ɣer imensi n tmeɣṛa n Izimer. Yenna-yi-d daɣen : Imeslayen-agi, d imeslayen n tideț n Sidi Ṛebbi.


Er hann mælti þetta, hóf kona ein í mannfjöldanum upp rödd sína og sagði við hann: "Sæll er sá kviður, er þig bar, og þau brjóst, er þú mylktir." 	 Mi d-yenna Sidna Ɛisa ayagi, yiwet n tmeṭṭut tenṭeq-ed s ṣṣut ɛlayen si ger n lɣaci tenna-yas : ?-țaseɛdit tmeṭṭut i k-id-yurwen, i k-issuṭṭḍen !


Þegar Jesús hafði fengið edikið, sagði hann: "Það er fullkomnað." Þá hneigði hann höfuðið og gaf upp andann. 	 Akken kan i geɛṛeḍ lxell-nni, Sidna Ɛisa yenna : Kullec yețwakemmel ! Yessekna aqeṛṛuy-is, yessufeɣ ṛṛuḥ.


Þú gafst honum vald yfir öllum mönnum, að hann gefi eilíft líf öllum þeim, sem þú hefur gefið honum. 	 Tefkiḍ-as tazmert ɣef yemdanen n ddunit meṛṛa akken ad yefk tudert n dayem i wid akk i s-d-tefkiḍ.


Hann spurði: "Hver?" Jesús sagði: "Þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki bera ljúgvitni, 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ur tneqqeḍ ara tamgeṛṭ, ur tzennuḍ ara, ur tețțcehhideḍ ara s ẓẓur, ur tețțakkṛreḍ ara,


Hann sendi þá að boða Guðs ríki og græða sjúka 	 Iceggeɛ-iten ad beccṛen tageldit n Ṛebbi, yerna ad sseḥlun imuḍan.


Hann hafði verið fræddur um veg Drottins, og brennandi í andanum talaði hann og kenndi kostgæfilega um Jesú. Þó þekkti hann aðeins skírn Jóhannesar. 	 Argaz-agi yelmed abrid n Sidi Ṛebbi, iǧhed di liman, ițbecciṛ, yesselmad s teḥqiq ayen i d-qqaṛent tira iqedsen ɣef Ɛisa Lmasiḥ , ɣas akken d aɣḍas n Yeḥya kan i gessen.


Vér fórum á undan til skips og sigldum til Assus. Þar ætluðum vér að taka Pál. Svo hafði hann fyrir lagt, því hann vildi fara landveg. 	 Nukni nerkeb lbabuṛ, nezwar Bulus ɣer temdint n Assus anda ara nemyagar yid-es axaṭer yebɣa ad iṛuḥ ɣef wuḍaṛ.


án þess að hann fái hundraðfalt aftur, nú á þessum tíma heimili, bræður og systur, mæður, börn og akra, jafnframt ofsóknum, og í hinum komandi heimi eilíft líf. 	 a s-d-yețțunefk meyya iberdan akteṛ di lweqt-agi : ixxamen, atmaten, tiyestmatin, tiyemmatin, dderya akk-d tferkiwin meɛna s waṭas n uqehheṛ ; di lweqt i d-iteddun a s-d-tețțunefk tudert n dayem.


Þá steig Pétur fram og þeir ellefu, og hann hóf upp rödd sína og mælti til þeirra: "Gyðingar og allir þér Jerúsalembúar! Þetta skuluð þér vita. Ljáið eyru orðum mínum. 	 Buṭrus yellan akk-d ḥdac n ṛṛusul-nni, issaɛli taɣect-is yenna i lɣaci : Ay imezdaɣ n temdint n Lquds akk-d kunwi meṛṛa isɛeddayen ussan di temdint-agi, slet-ed mliḥ i wayen ara wen-d-iniɣ, ilaq aț-țeẓrem ayagi :


Ég veit, að þér eruð niðjar Abrahams. Þó leitist þér við að lífláta mig, því að orð mitt fær ekki rúm hjá yður. 	 ?riɣ belli kunwi ț-țarwa n Ibṛahim, lameɛna tețnadim a yi tenɣem axaṭer awal-iw ur ikeččem ara ulawen-nwen.


María Magdalena og María móðir Jóse sáu, hvar hann var lagður. 	 Meryem tamagdalit d Meryem yemma-s n Yeɛqub, țmuqulent iwakken ad ẓren-t anda i t-ssersen.


Svo er og um yður: Ef þér mælið ekki með tungu yðar fram skilmerkileg orð, hvernig verður það þá skilið, sem talað er? Því að þér talið þá út í bláinn. 	 Kunwi daɣen, ma yella tneṭqem-d s tutlayt ur nețwassen ara, amek ara nefhem d acu i d-teqqaṛem ? Am akken tețmeslayem i waḍu !


Enginn mæði mig héðan í frá, því að ég ber merki Jesú á líkama mínum. 	 Sya ɣer zdat, ur ḥwaǧeɣ yiwen a yi-isseḥzen ; axaṭer ccwami yellan di lǧețța-w țbegginent-ed belli d aqeddac n Sidna Ɛisa i lliɣ.


Og tveir menn voru á tali við hann. Það voru þeir Móse og Elía. 	 Taswiɛt kan bedden-d ɣuṛ-es sin yergazen heddṛen yid-es : d Sidna Musa akk-d Sidna Ilyas.


Þessir hlutir hafa gjörst sem fyrirboðar fyrir oss, til þess að vér verðum ekki sólgnir í það, sem illt er, eins og þeir urðu sólgnir í það. 	 Ayen akken yedṛan yid-sen yeqqim-ed d lemtel i nukni, iwakken ur neṭṭamaɛ ara ayen n diri am akken i t-ṭṭamaɛen nutni.


Rekið þennan ónýta þjón út í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna.' 	 Ma d aqeddac-agi ur nemɛin, ḍeggṛet-eț ɣer ṭṭlam n beṛṛa anda ara yilin imeṭṭawen d nndama tameqqrant.


Þeim eilíft líf, sem með staðfestu í góðu verki leita vegsemdar, heiðurs og ódauðleika, 	 ad yefk tudert n dayem i wid ixeddmen lxiṛ s ṣṣbeṛ, yețnadin ɣef lɛezz d lḥeṛma akk-d tudert n dayem.


Jesús sá Natanael koma til sín og sagði við hann: "Hér er sannur Ísraelíti, sem engin svik eru í." 	 Sidna Ɛisa mi gwala Natanahil iteddu-d ɣuṛ-es, yenna : Atah yiwen n wat Isṛail n tideț, ulac deg-s leɣdeṛ.


Þá sagði Jesús við Gyðingana, sem tekið höfðu trú á hann: "Ef þér eruð stöðugir í orði mínu, eruð þér sannir lærisveinar mínir 	 Sidna Ɛisa yenna i wat Isṛail i gumnen yis : Ma teṭṭfem s tideț deg awal-iw aț-țilim d inelmaden-iw n ṣṣeḥ.


Abraham faðir yðar vænti þess með fögnuði að sjá dag minn, og hann sá hann og gladdist." 	 Baba-twen Ibṛahim yefṛeḥ mi geẓra iteddu-d wass-iw, tura mi t-yeẓra yefṛeḥ aṭas.


Jesús sagði við þá: "Komið og fylgið mér, og mun ég láta yður menn veiða." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ddut-ed yid-i, a kkun-rreɣ d iṣeggaḍen n yemdanen.


Þegar dagur rann, kenndu þeir ekki landið, en greindu vík eina með sandfjöru. Varð það ráð þeirra að reyna að hleypa þar upp skipinu. 	 Mi guli wass, ur eɛqilen ara maḍi tamurt-nni anda wwḍen. Lameɛna walan yiwen wemkan iqeṛben, iban-ed deg-s ṛṛmel, bɣan ad rren lbabuṛ ɣer dinna ma yella wamek.


Þegar hann var að koma þar að, sem farið er ofan af Olíufjallinu, hóf allur flokkur lærisveina hans að lofa Guð fagnandi hárri raustu fyrir öll þau kraftaverk, er þeir höfðu séð, 	 Mi qṛib ad awḍen ɣer temdint n Lquds, di tkessart-nni n yiɣil n uzemmur, inelmaden-is d lɣaci meṛṛa ččuṛen d lfeṛḥ, țḥemmiden Sidi Ṛebbi s ṣṣut eɛlayen ɣef lbeṛhanat akk i walan.


Þá sagði húsbóndinn við þjóninn: ,Far þú út um brautir og gerði og þrýstu þeim að koma inn, svo að hús mitt fyllist. 	 Amɛellem yenna i uqeddac is : « effeɣ ɣer iberdan n tudrin d lexlawi ; wid akk ara tafeḍ, ḥṛeṣ-iten a d asen iwakken ad iččaṛ wexxam-iw. »


Því að þá, sem hann þekkti fyrirfram, hefur hann og fyrirhugað til þess að líkjast mynd sonar síns, svo að hann sé frumburður meðal margra bræðra. 	 Axaṭer wid akk i gextaṛ Sidi Ṛebbi si zik, iqsed si tazwara a ten-yerr am Mmi-s iwakken Mmi-s agi ad yili d amenzu n waṭas n watmaten.


Því sá hann fyrir upprisu Krists og sagði: Ekki varð hann eftir skilinn í helju, og ekki varð líkami hans rotnun að bráð. 	 Ɣef ḥeggu n Lmasiḥ i d-icar mi d-yenna lehduṛ-agi ; axaṭer ț-țideț, ur t-yeǧǧi di laxeṛt, ur t-yeǧǧi ad yerku.+


Jesús svaraði honum: "Ritað er: Drottin, Guð þinn, skalt þú tilbiðja og þjóna honum einum." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura : Anagar Sidi Ṛebbi Illu-inek ara tɛebdeḍ, i nețța kan iwumi ara tseǧǧdeḍ.


Ekki erum vér eins og hinir mörgu, er pranga með Guðs orð, heldur flytjum vér það af hreinum huga frá Guði frammi fyrir augliti Guðs, með því að vér erum í Kristi. 	 Nukni ur nețḥerrif ara awal n Sidi Ṛebbi iwakken a netjaṛ yis am akken xeddmen waṭas n yemdanen, lameɛna zdat Sidi Ṛebbi, ț-țideț i d-neqqaṛ mi nețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ i ɣ-d-yekkan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Því að: Allt hold er sem gras og öll vegsemd þess sem blóm á grasi; grasið skrælnar og blómið fellur. 	 Akken yella di tira iqedsen : Amdan am leḥcic, + ccan-is meṛṛa am ujeǧǧig n lexla,+ leḥcic ițɣaṛ, ajeǧǧig iɣelli,+


Mjólk gaf ég yður að drekka, ekki fasta fæðu, því að enn þolduð þér það ekki. Og þér þolið það jafnvel ekki enn, 	 Fkiɣ-awen ayefki mačči d aɣṛum axaṭer aɣṛum ur as-tezmirem ara, yerna ar tura ur as-tezmirem ara, mazal-ikkun tețɛicim s lebɣi n tnefsit nwen.


En ef þér tilheyrið Kristi, þá eruð þér niðjar Abrahams, erfingjar eftir fyrirheitinu. 	 Yerna ma tellam d ayla n Lmasiḥ, aql-ikkun si dderya n Ibṛahim, wid ara iweṛten akken i t-id-iwɛed Sidi Ṛebbi.


og kaus fremur illt að þola með lýð Guðs en njóta skammvinns unaðar af syndinni. 	 yextaṛ ad yeɛteb d wegdud n Ṛebbi wala ad iqqim di zzhu n ddunit-agi yețțawin ɣer ddnub.


Jesús kom þá út fyrir með þyrnikórónuna og í purpurakápunni. Pílatus segir við þá: "Sjáið manninn!" 	 Ssufɣen-d Sidna Ɛisa ɣer beṛṛa s tɛeṣṣabt-nni n isennanen akk-d ibidi ( abeṛnus ) azeggaɣ. Bilaṭus yenna-yasen : Atan ɣuṛ-wen !


En Jesús vissi hugsanir þeirra og sagði við þá: "Hvert það ríki, sem er sjálfu sér sundurþykkt, leggst í auðn, og hver sú borg eða heimili, sem er sjálfu sér sundurþykkt, fær ekki staðist. 	 Sidna Ɛisa yeẓran ayen i țxemmimen, yenna-yasen : Yal tagelda anda țnaɣen lɣaci wway gar-asen, aț-țuɣal aț-țenger. YYal taddart neɣ yal axxam i deg țnaɣen imezdaɣ wway gar-asen, ur d-yețɣimi ara.


og: þeir munu bera þig á höndum sér, að þú steytir ekki fót þinn við steini." 	 yerna a k-awint ger ifassen-nsent, ad ḥadrent iḍaṛṛen-ik ɣef wedɣaɣ.


Þá var færður til hans maður haldinn illum anda, blindur og mállaus. Hann læknaði hann, svo að hinn dumbi gat talað og séð. 	 Wwin-d i Sidna Ɛisa yiwen wergaz i gesgugem, i gesderɣel uṛuḥani. Yesseḥla-t, yuɣal wergaz-nni iheddeṛ, yețwali.


Jesús sagði við þá: "Ég spyr yður, hvort er heldur leyfilegt að gjöra gott eða gjöra illt á hvíldardegi, bjarga lífi eða granda því?" 	 Sidna Ɛisa yenna : A kkun-steqsiɣ : d acu yellan d leḥlal deg wass n westeɛfu, a nexdem lxiṛ neɣ a nexdem cceṛ ? A nsellek amdan neɣ a t-neǧǧ ad immet ?


Því að hver sem vill bjarga lífi sínu, mun týna því, og hver sem týnir lífi sínu mín vegna, mun finna það. 	 Kra win yebɣan ad isellek taṛwiḥt-is, a s-tṛuḥ ; ma d win iseblen taṛwiḥt-is ɣef ddemma-w ad yuɣal a ț-yaf.


Bræður, standið því stöðugir og haldið fast við þær kenningar, er vér höfum flutt yður munnlega eða með bréfi. 	 Ihi ay atmaten ḥerzet, ṭṭfet deg uselmed i wen-d-newwi, ama s yimi nneɣ ama s tebṛatin-nneɣ.


Það er sagan um Jesú frá Nasaret, hvernig Guð smurði hann heilögum anda og krafti. Hann gekk um, gjörði gott og græddi alla, sem af djöflinum voru undirokaðir, því Guð var með honum. 	 Teslam s Ɛisa Anaṣari amek i t-iččuṛ Sidi Ṛebbi s tezmert akk-d Ṛṛuḥ iqedsen, amek i gteddu seg umkan ɣer wayeḍ, ixeddem lxiṛ, amek isseḥlay wid akk i gemlek Cciṭan, axaṭer Sidi Ṛebbi ițțili yid-es.


Ég gjöri allt vegna fagnaðarerindisins, til þess að ég fái hlutdeild með því. 	 Ayagi akk xedmeɣ-t ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ iwakken ad sɛuɣ yid-sen amur.


En marga hafði hann læknað, og því þustu að honum allir þeir, sem einhver mein höfðu, til að snerta hann. 	 Ladɣa imi yețdawi aṭas n imuḍan, wid akk yuḍnen ẓeddmen fell-as iwakken a t-nnalen.


En ekki það eitt: Vér fögnum líka í þrengingunum, með því að vér vitum, að þrengingin veitir þolgæði, 	 Ula di lmeḥnat, nețțili di lfeṛḥ axaṭer neẓra lmeḥna tețțawi-d ṣṣbeṛ,


Að svo mæltu fór hún, kallaði á Maríu systur sína og sagði í hljóði: "Meistarinn er hér og vill finna þig." 	 Syenna, Marṭa tṛuḥ tessawel i weltma-s Meryem tenna-yas s tuffra : Sidna Ɛisa yewweḍ-ed, yebɣa a kem-iẓer.


Hvað er nú orðið úr blessunarbænum yðar? Það vitni ber ég yður, að augun hefðuð þér stungið úr yður og gefið mér, ef auðið hefði verið. 	 Anda-t lfeṛḥ-nni-nwen n zik ? Acu i gedṛan yid-wen ? Zemreɣ ad cehdeɣ fell-awen belli, lemmer d ayen iwumi tzemrem a t-txedmem, tili tekksem-d allen-nwen iwakken a yi-tent-id-tefkem.


Ef þú játar með munni þínum: Jesús er Drottinn - og trúir í hjarta þínu, að Guð hafi uppvakið hann frá dauðum, muntu hólpinn verða. 	 Ma tcehdeḍ s yimi-k belli Sidna Ɛisa d Ssid-ik, ma tumneḍ deg wul-ik belli Sidi Ṛebbi isseḥya-t-id si ger lmegtin, atan aț-țețțuselkeḍ.


Hér sannast orðtakið: Einn sáir, og annar sker upp. 	 Axaṭer ț-țideț lemtel-agi i d-yeqqaṛen : « Yiwen izerreɛ wayeḍ imegger » !


og þar sem hann fer inn, skuluð þið segja við húsráðandann: ,Meistarinn spyr: Hvar er herbergið, þar sem ég get neytt páskamáltíðarinnar með lærisveinum mínum?' 	 init i bab n wexxam-nni : Ssid-nneɣ yenna-yak : « anda-ț texxamt i deg ara ččeɣ imensi n Tfaska n izimer nekk d inelmaden-iw ? »


Því að hafi ég í nokkru hrósað mér af yður við hann, þá hef ég ekki þurft að blygðast mín. Já, eins og allt var sannleika samkvæmt, sem vér höfum talað við yður, þannig hefur og hrós vort um yður við Títus reynst sannleikur. 	 ?ideț zuxxeɣ yis-wen zdat-es, lameɛna ur nneḥcameɣ ara, axaṭer anagar tideț i wen-d-nheddeṛ yal ass imi ayen akken s wayes nzuxx yis-wen zdat gma-tneɣ Titus, iban-ed belli ț-țideț ;


Öll samkoman gerði góðan róm að máli þeirra, og kusu þeir Stefán, mann fullan af trú og heilögum anda, Filippus, Prókorus, Níkanor, Tímon, Parmenas og Nikolás frá Antíokkíu, sem tekið hafði gyðingatrú. 	 Tajmaɛt akk iɛeǧǧeb-as ṛṛay-agi. Kkren xtaṛen-d Stifan yellan d argaz yeččuṛen d liman akk-d Ṛṛuḥ iqedsen. Xtaṛen daɣen Filbas, Brukurus, Nikanur, Timun, Barmenas, akk-d Nikulus n temdint n Antyuc, i gkecmen si zik di ddin n wat Isṛail.


Þess vegna kostum vér kapps um, hvort sem vér erum heima eða að heiman, að vera honum þóknanlegir. 	 Ama nella di ddunit-agi ama neffeɣ seg-s, nețnadi kan a neɛǧeb i Sidi Ṛebbi.


Það hefur glatt mig mjög, að ég hef fundið nokkur af börnum þínum, er ganga fram í sannleika, samkvæmt því boðorði, sem vér tókum við af föðurnum. 	 Acḥal feṛḥeɣ imi ufiɣ kra seg warraw-im teddun deg webrid n tideț, akken i ɣ-t-id-yumeṛ Baba Ṛebbi.


Þeir urðu glaðir við og hétu honum fé fyrir. 	 Nutni feṛḥen yerna ɛuhden-t a s-fken idrimen.


Gefið djöflinum ekkert færi. 	 ur țțaǧat ara abrid i Cciṭan ad ikcem ulawen nwen.


Frjálslega tölum vér við yður, Korintumenn. Rúmt er um yður í hjarta voru. 	 Ay imezdaɣ n temdint n Kurintus, nemmeslay-awen-d, neldi-yawen mliḥ ulawen-nneɣ,


"Líkt er um himnaríki og konung einn, sem gjörði brúðkaup sonar síns. 	 Tagelda n igenwan tcuba ɣer yiwen ugellid i gxedmen tameɣṛa i mmi-s.


Margir þeirra tóku trú og einnig Grikkir ekki allfáir, tignar konur og karlar. 	 Aṭas seg-sen i gumnen ; ger iyunaniyen, aṭas n tilawin n laṣel d yergazen nniḍen i gumnen daɣen.


Þegar þeir heyrðu það, urðu þeir glaðir við og hétu honum fé fyrir. En hann leitaði færis að framselja hann. 	 Feṛḥen aṭas mi s-slan, ɛuhden-t a s-fken idrimen. Imiren Yudas ițqellib tagniț i deg ara sen-t-yezzenz.


Þannig skyldi heiðingjunum hlotnast blessun Abrahams í Kristi Jesú, og vér öðlast fyrir trúna andann, sem fyrirheitið var. 	 Ayagi yedṛa-d iwakken s Ɛisa Lmasiḥ, leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail ad weṛten lbaṛaka i gefka Sidi Ṛebbi i Ibṛahim ; s liman ara ɣ-d ițțunefk Ṛṛuḥ iqedsen i ɣ-iwɛed Sidi Ṛebbi.


Jesús sneri sér að þeim og mælti: "Jerúsalemsdætur, grátið ekki yfir mér, en grátið yfir sjálfum yður og börnum yðar. 	 Sidna Ɛisa yezzi-d ɣuṛ-sent yenna-yasent : A yessi-s n temdint n Lquds ur țrumt ara fell-i, țrumt ɣef yiman-nkunt d warraw-nkunt,


En nú fer ég á leið til Jerúsalem til að flytja hinum heilögu hjálp. 	 Ma ț-țura ad ṛuḥeɣ ɣer temdint n Lquds, ad awiɣ ayen ara iɛawnen iqeddacen n Sidi Ṛebbi yellan dinna.


Ég minntist þá orða Drottins, er hann sagði: ,Jóhannes skírði með vatni, en þér skuluð skírðir verða með heilögum anda.' 	 Imiren mmektaɣ-ed awal-nni i d-yenna Sidna Ɛisa : « Yeḥya isseɣḍas deg aman, lameɛna kunwi aț-țețwaɣeḍsem di Ṛṛuḥ iqedsen. »


Og Jesús sagði við hann: "Sannlega segi ég þér: Í dag skaltu vera með mér í Paradís." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : A k-iniɣ tideț, ass-agi aț-țiliḍ yid-i di lǧennet.


Eða erum við Barnabas þeir einu, sem eru ekki undanþegnir því að vinna? 	 Neɣ d nekk kan akk-d Barnabas i glaqen a nexdem iwakken a d-nawi aɣṛum nneɣ ?


En þeir sögðu við hann: ,Herra, hann hefur tíu pund.' 	 Nnan-as : A Sidi, yesɛa yakan ɛecṛa !


Svo sannarlega sem Guð er trúr: Það, sem vér segjum yður, er ekki bæði já og nei. 	 Ṛebbi yeẓra belli ayen i wen-d-neqqaṛ mačči d anɛam akk-d ala ɣef yiwet n tikkelt ;


Jesús svaraði þeim: "Þetta er verk Guðs, að þér trúið á þann, sem hann sendi." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Sidi Ṛebbi yețṛaǧu deg-wen aț-țamnem s win i d-iceggeɛ !


En hann lagði ríkt á við þá, að þeir gjörðu hann eigi kunnan. 	 Meɛna nețța yețgalla deg-sen iwakken ur d-qqaṛen ara anwa-t.


Hann litaðist um til að sjá, hver þetta hefði gjört, 	 Nețța yețmuqul di lɣaci i s-d yezzin iwakken ad iwali tameṭṭut-nni.


og þakkið jafnan Guði, föðurnum, fyrir alla hluti í nafni Drottins vors Jesú Krists. 	 Ḥemmdet Sidi Ṛebbi baba-tneɣ ɣef kullec, di mkul lweqt, s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Eftir þetta fór Jesús og lærisveinar hans út í Júdeuhérað. Þar dvaldist hann með þeim og skírði. 	 Syenna Sidna Ɛisa d inelmaden is ṛuḥen ɣer tmurt n Yahuda, qqimen dinna kra n wussan, sseɣḍasen lɣaci deg waman.


Því að Móse ritar um réttlætið, sem lögmálið veitir: "Sá maður, sem breytir eftir lögmálinu, mun lifa fyrir það." 	 Atah wayen yura Sidna Musa ɣef lḥeqq i d-ițekken si ccariɛa : Amdan ara ixedmen ayen i d-tenna ccariɛa, ad yidir yis.


Þegar Páll var hér kominn í vörn sinni, segir Festus hárri raustu: "Óður ert þú, Páll. Þitt mikla bókvit gjörir þig óðan." 	 Akken yella Bulus yețdafaɛ ɣef yiman-is, Fistus yenṭeq-ed s leɛyaḍ, yenna : Iffeɣ-ik leɛqel a Bulus ! Lketṛa n tmusni-inek tessufeɣ-ak leɛqel !


Það var aðfangadagur og hvíldardagurinn fór í hönd. 	 Ass-nni d ass n lǧemɛa i deg țheggin lɣaci iman-nsen i wass n ssebt yellan d ass n westeɛfu.


Því að fyrir hann eigum vér hvorir tveggja aðgang til föðurins í einum anda. 	 axaṭer yis i nezmer am kunwi am nukni, a nqeṛṛeb meṛṛa ɣer Baba Ṛebbi, s yiwen n Ṛṛuḥ iqedsen.


Síðan sagði hann við lærisveininn: "Nú er hún móðir þín." Og frá þeirri stundu tók lærisveinninn hana heim til sín. 	 Yenna daɣen i unelmad-nni : Ațan yemma-k. Seg imiren anelmad-nni yewwi-ț ɣer wexxam-is.


En um þá dauðu, að þeir rísa upp, hafið þér ekki lesið það í bók Móse, í sögunni um þyrnirunninn? Guð segir við Móse: ,Ég er Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.' 	 Ma d ayen yeɛnan ḥeggu n lmegtin, leɛmeṛ ur teɣṛim di tektabt n Musa, mi t-id-iluɛa Sidi Ṛebbi zdat udarnu ireqqen ? Yenna-yas-d : Nekk d Illu n Ibṛahim, d Illu n Isḥaq, d Illu n Yeɛqub.


Páll, kallaður að Guðs vilja til að vera postuli Jesú Krists, og Sósþenes, bróðir vor, heilsa 	 Nekk Bulus, iwumi i d-issawel Sidi Ṛebbi s lebɣi-ines iwakken ad iliɣ d amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ akk-d gma-tneɣ Sustin,


vegna vonar þeirrar, sem yður er geymd í himnunum. Um þá von hafið þér áður heyrt í orði sannleikans, fagnaðarerindinu, 	 ɣef ddemma n usirem i wen-ițțuheggan deg igenwan, asirem nni i wen-d-ițțuxebbṛen s wawal n tideț n lexbaṛ n lxiṛ.


Fyrst þér, sem eruð vondir, hafið vit á að gefa börnum yðar góðar gjafir, hve miklu fremur mun þá faðirinn himneski gefa þeim heilagan anda, sem biðja hann." 	 Ma yella kunwi yellan d imcumen tessnem aț-țefkem ayen yelhan i warraw-nwen, amek Baba-twen yellan deg igenni ur d-ițțak ara Ṛṛuḥ iqedsen i wid i s-t-issuturen ?


Því að mér hefur verið tjáð um yður, bræður mínir, af heimilismönnum Klóe, að þrætur eigi sér stað á meðal yðar. 	 Axaṭer ay atmaten, irgazen n wexxam n Kluwi ṣṣawḍen-iyi-d lexbaṛ belli ițțili-d umennuɣ gar-awen.


Hann flýtti sér ofan og tók á móti honum glaður. 	 Zaci yers-ed s lemɣawla ad yesteṛḥeb s Sidna Ɛisa.


Þegar varðforingi helgidómsins og æðstu prestarnir heyrðu þetta, urðu þeir ráðþrota og spurðu, hvar þetta ætlaði að lenda. 	 Mi ten-yewweḍ lexbaṛ-agi, lqebṭan n lǧameɛ akk-d lmuqedmin imeqqranen ɛewqen ! Ur ẓrin ara ɣer wanda ara taweḍ temsalt-agi.


Ef vér segjum: "Vér höfum ekki synd," þá svíkjum vér sjálfa oss og sannleikurinn er ekki í oss. 	 Ma neqqaṛ ur yelli deg-nneɣ ddnub, atan neskaddeb ɣef yiman-nneɣ, tideț ur telli deg-nneɣ.


Páll, að vilja Guðs postuli Krists Jesú, heilsar hinum heilögu, sem eru í Efesus, þeim sem trúa á Krist Jesú. 	 Nekk Bulus yellan d amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ s lebɣi n Sidi Ṛebbi, uriɣ-ed tabṛaț-agi i watmaten yellan di temdint n Ifasus i gumnen s Ɛisa Lmaṣiḥ.


og þeir sögðu: "Er þetta ekki hann Jesús, sonur Jósefs? Vér þekkjum bæði föður hans og móður. Hvernig getur hann sagt, að hann sé stiginn niður af himni?" 	 Qqaṛen : « Mačči d Ɛisa mmi-s n Yusef wagi ? Nessen baba-s nessen yemma-s, amek i gezmer a d-yini tura : ṣubbeɣ-d seg igenni ? »


Ef einhver þolir móðganir og líður saklaus vegna meðvitundar um Guð, þá er það þakkar vert. 	 D ayen ilhan i win iṣebbṛen m' ara iɛeddi fell-as lbaṭel ilmend n ṭṭaɛa n Sidi Ṛebbi.


Ég hef gefið yður eftirdæmi, að þér breytið eins og ég breytti við yður. 	 Fkiɣ-awen-d lemtel iwakken ula d kunwi aț-țxedmem akken i wen-xedmeɣ.


Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið þetta verða, að hann er í nánd, fyrir dyrum. 	 Akken ula d kunwi, m'ara twalim ayagi meṛṛa yewweḍ-ed, ḥṣut belli yusa-d lweqt, Mmi-s n bunadem atan ɣer tewwurt.


Því að lögleysið er þegar farið að starfa í leyndum og stendur ekki á öðru en að þeim verði burt rýmt, sem nú heldur aftur af. 	 Tazmert n cceṛ yellan d lbaḍna, tebda ccɣel-is, ilaq kan ayen i ț-iṭṭfen ar tura ad ițwakkes.


Þeir geta ekki heldur sannað þér það, sem þeir eru nú að kæra mig um. 	 Ur zmiren ara a d-awin țțbut n wayen akka i ɣef d-ccetkan fell-i.


Síðan neytti hann matar og styrktist. Sál var nokkra daga hjá lærisveinunum í Damaskus 	 Mi gečča, yuɣal-it-id lǧehd ; isɛedda kra wussan ɣer inelmaden i gellan di temdint n Dimecq.


En þeir tóku ekki við honum, því hann var á leið til Jerúsalem. 	 lameɛna ugin ad stṛeḥben yis imi slan ɣer temdint n Lquds i gteddu.


Í þessum þremur plágum varð þriðji hluti mannanna deyddur, af eldinum, reyknum og brennisteininum, sem út gekk af munnum þeirra. 	 ?elt n yemdanen mmuten s tlata n twaɣyin-agi, s tmes, s dexxan akk-d ukubri-nni i d-ițeffɣen seg imawen-nsen.


Því að yður er veitt sú náð fyrir Krists sakir, ekki einungis að trúa á hann, heldur og að þola þjáningar hans vegna. 	 axaṭer tețțunefk-awen-d ṛṛeḥma mačči kan iwakken aț-țamnem s Lmasiḥ, meɛna iwakken aț-țenɛețțabem daɣen ɣef ddemma-ines


Þá sögðu nokkrir Jerúsalembúar: "Er þetta ekki sá, sem þeir sitja um að lífláta? 	 Kra n imezdaɣ n temdint n Lquds wehmen, qqaṛen : Mačči d win akken i țqelliben a t-nɣen ?


Sannlega segi ég yður: Margir spámenn og réttlátir þráðu að sjá það, sem þér sjáið, en sáu það ekki, og heyra það, sem þér heyrið, en heyrðu það ekki. 	 Aql-i nniɣ-awen tideț, aṭas si lenbiya akk-d imdanen iḥeqqiyen i gebɣan ad walin ayen tețwalim, ur t-walan, ad slen ayen tsellem, ur t-slin.


á þeim degi, er hann kemur til að vegsamast meðal sinna heilögu og hljóta lof meðal allra, sem trú hafa tekið. Og þér hafið trúað þeim vitnisburði, sem vér fluttum yður. 	 Ayagi a d-idṛu asm'ara d-yas Sidna Ɛisa ; ass-nni wid yumnen yis ad tɛeǧǧben deg-s, a t-ḥemden m'ara t-walin di lɛaḍima-s ! Ula d kunwi aț-țilim gar-asen axaṭer tumnem s lexbaṛ n lxiṛ i wen-nbecceṛ.


En þú, Guðs maður, forðast þú þetta, en stunda réttlæti, guðhræðslu, trú, kærleika, stöðuglyndi og hógværð. 	 Ma d kečč ay aqeddac n Sidi Ṛebbi ssebɛed iman-ik ɣef wannect agi meṛṛa, nadi ɣef lḥeqq d ṭṭaɛa, liman, lmaḥibba, ṣṣbeṛ d wannuz.


og ávarpið hver annan með sálmum, lofsöngum og andlegum ljóðum. Syngið og leikið fyrir Drottin í hjörtum yðar, 	 țemseǧhadet wway-gar-awen s isefra n Zabuṛ, cnut ɣef Sidi Ṛebbi, țḥemmidet-eț s wulawen-nwen.


Þeir höfðu ekki enn skilið ritninguna, að hann ætti að rísa upp frá dauðum. 	 Axaṭer armi d imiren, urɛad fhimen belli Sidna Ɛisa ilaq a d yeḥyu si ger lmegtin akken yura di tira iqedsen.


En til þess að þér fáið einnig að vita um hagi mína, hvernig mér líður, þá mun Týkíkus, minn elskaði bróðir og trúi aðstoðarmaður í þjónustu Drottins, skýra yður frá öllu. 	 Bɣiɣ aț-țeẓrem ula d kunwi ayen i yi-yeɛnan d wayen i xeddmeɣ, daymi i n-ceggɛeɣ gma-tneɣ ameɛzuz Tucik iqeddcen seg ul ɣef Sidna Ɛisa, d nețța ara kkun-isɛelmen ɣef kullec.


Sæll er sá maður, sem stenst freistingu, því að þegar hann hefur reynst hæfur mun hann öðlast kórónu lífsins, sem Guð hefur heitið þeim er elska hann. 	 D aseɛdi wemdan i gteṭṭfen deg ujeṛṛeb ur iɣelli ara ; axaṭer m'ara iɛeddi seg ujeṛṛeb, a s-d-tețțunefk tɛeṣṣabt n tudert i gewɛed Sidi Ṛebbi i wid i t-iḥemmlen.


Gjörið því hugi yðar viðbúna og vakið. Setjið alla von yðar til þeirrar náðar, sem yður mun veitast við opinberun Jesú Krists. 	 Daymi, sǧehdet leɛqel-nwen, ur ɣefflet ara, ɛasset iman-nwen, sɛut asirem iṣeḥḥan di leslak ara wen d-ițțunefken asm' ara d-yuɣal Ɛisa Lmasiḥ.


Samt sem áður hefur dauðinn ríkt frá Adam til Móse einnig yfir þeim, sem ekki höfðu syndgað á sömu lund og Adam braut, en Adam vísar til hans sem koma átti. 	 ?as akka, si zzman n Adem armi d zzman n Sidna Musa lmut teḥkem ula ɣef yemdanen ur nɛuṣa ara Ṛebbi am akken i t-iɛuṣa Adem, nețța yellan d lemtel n win ara d-yasen.


Ætlið ekki, að ég sé kominn að færa frið á jörð. Ég kom ekki að færa frið, heldur sverð. 	 Ɣuṛ-wat aț-țɣilem d lehna i d wwiɣ ɣer ddunit ; mačči d lehna i d-wwiɣ, meɛna d ccwal i d-wwiɣ.


Þetta var ég að gjöra í helgidóminum og hafði látið hreinsast, og enginn var þá mannsöfnuður né uppþot, þegar menn komu að mér. 	 Atan wamek i yi-d-ufan deg wefrag n lǧameɛ iqedsen : ufan-iyi-d akken kan i ssezdegeɣ iman-iw akken i d-tenna ccariɛa; ur iyi-d zzin imdanen ur yelli ccwal


Ég er kominn að varpa eldi á jörðu. Hversu vildi ég, að hann væri þegar kveiktur! 	 Usiɣ-ed a d-awiɣ yiwet n tmes ɣer ddunit ! Acḥal ɣeṣbeɣ melmi ara tecɛel !


Hann starði á þá í von um að fá eitthvað hjá þeim. 	 Argaz-nni imuqel-iten, iḍmeɛ deg-sen a s-d-fken kra.


Jesús sagði við hann: "Þú svaraðir rétt. Gjör þú þetta, og þú munt lifa." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ayen akka i d-tenniḍ ț-țideț, exdem akka aț-țesɛuḍ tudert n dayem !


Og þegar ég verð hafinn upp frá jörðu, mun ég draga alla til mín." 	 Ma d nekk m'ara țwarefdeɣ sennig lqaɛa, a d-awiɣ imdanen meṛṛa ɣuṛ-i.


Og annar engill gekk út frá altarinu, hann hafði vald yfir eldinum. Hann kallaði hárri röddu til þess, sem hafði bitru sigðina: "Ber þú út bitru sigðina þína, og sker þrúgurnar af vínviði jarðarinnar, því að vínberin á honum eru orðin þroskuð." 	 Lmelk nniḍen iḥekkmen ɣef tmes, yeffeɣ-ed seg wemkan anda yella udekkan n iseflawen, yenna s ṣṣut ɛlayen i lmelk-nni yesɛan amger iqeḍɛen : Ssexdem amger-ik tgezmeḍ iguza n tfeṛṛant n ddunit, axaṭer wwant tẓuṛin.


Svo er um hvern æðsta prest, sem úr flokki manna er tekinn, að hann er settur fyrir menn til þjónustu frammi fyrir Guði, til þess að bera fram gáfur og fórnir fyrir syndir. 	 Yal lmuqeddem ameqqran yețwaxtaṛ-ed iwakken ad iqdec ɣef Sidi Ṛebbi ɣef ddemma n yemdanen, ad yețqeddim lewɛadi d iseflawen ɣef ddemma n ddnubat nsen.


Og eftir þetta sá ég, að upp var lokið musterinu á himni, tjaldbúð vitnisburðarins. 	 Deffir wayagi, walaɣ lǧameɛ iqedsen anda yella uqiḍun n temlilit yeldi deg igenni.


Þetta skrifum vér til þess að fögnuður vor verði fullkominn. 	 Uriɣ-awen ayagi iwakken lfeṛḥ nneɣ ad innekmal.


stigu út í bát og lögðu af stað yfir um vatnið til Kapernaum. Myrkur var skollið á, og Jesús var ekki enn kominn til þeirra. 	 Rekben taflukt ad zegren ɣer ugemmaḍ, ɣer Kafernaḥum. Yeɣli-d yakan ṭṭlam, Sidna Ɛisa urɛad yelḥiq ɣuṛ-sen.


Þetta er mitt boðorð, að þér elskið hver annan, eins og ég hef elskað yður. 	 Atan ihi lameṛ ara wen-d-fkeɣ : « Myeḥmalet wway gar-awen akken i kkun-ḥemmleɣ nekkini.»


Ef þér eruð dánir með Kristi undan valdi heimsvættanna, hvers vegna hagið þér yður þá eins og þér lifðuð í heiminum og látið leggja fyrir yður boð eins og þessi: 	 Ma yella temmutem akk-d Lmasiḥ, teṭṭaxṛem ɣef wayen akk yeɛnan tudert n ddunit, acimi ihi am akken di ddunit i tellam, tqebblem ad ḥețțmen fell-awen leɛwayed n ddunit m'ara wen-qqaṛen :


Við mannfjöldann, sem fór út til að skírast af honum, sagði hann: "Þér nöðru kyn, hver kenndi yður að flýja komandi reiði? 	 Yeḥya yeqqaṛ i lɣaci i d-ițțasen iwakken ad țwaɣeḍsen deg waman : A ccetla n yizerman, anwa i kkun-isfaqen belli tzemrem aț- țrewlem i lɛiqab i d-iteddun ?


Afdrif þeirra eru glötun. Guð þeirra er maginn, þeim þykir sómi að skömminni og þeir hafa hugann á jarðneskum munum. 	 Taggara-nsen d nnger ; ṛebbi-nsen d iɛebbaḍ-nsen, țzuxxun s wayen i glaq ad nneḥcamen, țxemmimen anagar ɣef leḥwayeǧ n ddunit.


En þannig skuluð þér biðja: Faðir vor, þú sem ert á himnum. Helgist þitt nafn, 	 Atah wamek ilaq aț-țețẓallam : AA Baba-tneɣ yellan deg igenwan, iisem-ik ad ițwaqeddes,


Hann svaraði: "Eruð þér líka skilningslausir ennþá? 	 Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : Eɛni ula d kunwi txuṣṣ-ikkun lefhama ?


Nokkrir fræðimenn sögðu þá með sjálfum sér: "Hann guðlastar!" 	 Llan dinna kra si lɛulama țxemmimen deg wulawen-nsen qqaṛen : Argaz-agi yekfeṛ !


En þar í fjallinu var mikil svínahjörð á beit. 	 Yuɣ lḥal tella dinna yiwet n tqeḍɛit n yilfan kessen ;


svo að rættist orð Jesaja spámanns, er hann mælti: Drottinn, hver trúði boðun vorri, og hverjum varð armur Drottins opinber? 	 S wakka i gețwakemmel wayen i d-yenna nnbi Iceɛya : A Ṛebbi, anwa i gumnen s wayen i d-nbecceṛ, iwumi i d-tețwabeggen tezmert-ik ?


Fyrir trú leyndu foreldrar Móse honum í þrjá mánuði eftir fæðingu hans, af því að þau sáu, að sveinninn var fríður, og þau létu eigi skelfast af skipun konungsins. 	 S liman, imawlan n Sidna Musa ffren-t tlata n wagguren mi d-ilul axaṭer walan aqcic yecbeḥ dɣa ur uggaden ara lameṛ n ugellid.


Þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla, þeir sem í borginni eru, flytjist burt, og þeir sem eru á ekrum úti, fari ekki inn í hana. 	 Ass-nni ilaq wid ara yilin di temdint n Lquds ad ffɣen, wid ara yilin di lexla ur keččmen ara ɣer temdint, wid ara yilin di tmurt n Yahuda ad rewlen ɣer idurar.


Og verurnar fjórar sögðu: "Amen." Og öldungarnir féllu fram og veittu lotningu. 	 Ṛebɛa lxuluq-nni qqaṛen : Amin ! Ma d lecyux-nni țseǧǧiden zdat-sen.


Ég bað lærisveina þína að reka hann út, en þeir gátu það ekki." 	 ?elleleɣ inelmaden-ik a t-ssufɣen seg-s, lameɛna ur zmiren ara.


Eyjarskeggjar sýndu oss einstaka góðmennsku. Þeir kyntu bál og hlynntu að oss öllum, en kalt var í veðri og farið að rigna. 	 Imezdaɣ-is setṛeḥben yis-nneɣ, xedmen-aɣ lxiṛ d ameqqran ; ceɛlen times axaṭer yekkat ugeffur ( lehwa ), yerna d asemmiḍ.


Þessir hlutir hafa gjörst sem fyrirboðar fyrir oss, til þess að vér verðum ekki sólgnir í það, sem illt er, eins og þeir urðu sólgnir í það. 	 Ayen akken yedṛan yid-sen yeqqim-ed d lemtel i nukni, iwakken ur neṭṭamaɛ ara ayen n diri am akken i t-ṭṭamaɛen nutni.


Það er til þess að trúarstaðfesta yðar, langtum dýrmætari en forgengilegt gull, sem þó stenst eldraunina, geti orðið yður til lofs og dýrðar og heiðurs við opinberun Jesú Krists. 	 D uguren-agi ara d-isbeggnen lǧehd n liman-nwen i gesɛan azal akteṛ n ddheb ; ɣas akken ddheb-agi ifennu, ilaq-as ad iɛeddi di tmes iwakken ad iṣfu. Akken daɣen ula d liman-nwen ilaq ad ițțujeṛṛeb ; s wakka a wen-yili d sebba n ccan, n ucekkeṛ, akk-d tmanegt asm'ara d-yuɣal Ɛisa Lmasiḥ.


Hann svarar þeim: "Hver er móðir mín og bræður?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Anta i d yemma, anwi i d aytma ?


Og í þessu birtist elskan, að vér lifum eftir boðorðum hans. Þetta er boðorðið, eins og þér heyrðuð það frá upphafi, til þess að þér skylduð lifa í því. 	 Leḥmala, d m'ara nțeddu deg webrid n Sidi Ṛebbi nḥerrez lumuṛat-is. S lameṛ-agi i teslam si tazwara i glaq aț-țeddum.


í eftirvæntingu vorrar sælu vonar, að hinn mikli Guð og frelsari vor Jesús Kristur opinberist í dýrð sinni. 	 akka ihi ara neṛǧu lfeṛḥ n wass i nessaram i deg ara d-tban tmanegt n Yillu-nneɣ ameqqran, amsellek nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Enginn getur þjónað tveimur herrum. Annaðhvort hatar hann annan og elskar hinn eða þýðist annan og afrækir hinn. Þér getið ekki þjónað Guði og mammón. 	 Ur izmir yiwen ad iqdec ɣef sin imɛellmen deg yiwet n tikkelt. Ma iḥemmel yiwen, ad ikṛeh wayeḍ ; ma yeṭṭef deg yiwen, ad iḥqeṛ wayeḍ. Ur tezmirem ara ihi aț-țɛebdem Ṛebbi akk-d idrimen !


Þess vegna hleyp ég ekki stefnulaust. Ég berst eins og hnefaleikamaður, sem engin vindhögg slær. 	 Nekk ur țțazzaleɣ ara am win ur nesɛi ara lmeqsud, ur kkateɣ ara deg ubeḥri m'ara țnaɣeɣ ;


Páll sagði: "Ég er Gyðingur, frá Tarsus í Kilikíu, borgari í ekki ómerkum bæ. Ég bið þig, leyf mér að tala til fólksins." 	 Bulus yenna-yas : Xaṭi ! Nekk n wat Isṛail, luleɣ di temdint n Sars yellan di tmurt n Silisya ; d amezdaɣ n temdint mechuṛen. Di leɛnaya-k serreḥ-iyi ad hedṛeɣ i lɣaci-yagi.


Og til að boða það er ég settur prédikari, postuli og kennari. 	 ?ef ddemma n lexbaṛ-agi n lxiṛ i d-țțucegɛeɣ d ṛṛasul iwakken ad beccṛeɣ, ad slemdeɣ.


Konung hafa þær yfir sér, engil undirdjúpsins. Nafn hans er á hebresku Abaddón og á grísku heitir hann Apollýón. 	 Agellid-nsen, d lmelk-nni iḥekkmen ɣef tesraft lqayen, yețțusemma s tɛibṛanit « Abadun », ma s tyunanit « Abulyun » yeɛni « win yessexṛaben ».


Sérhver, sem tekur þátt í kappleikjum, neitar sér um allt. Þeir sem keppa gjöra það til þess að hljóta forgengilegan sigursveig, en vér óforgengilegan. 	 Wid akk yețțazzalen, m'ara heggin iman-nsen i tazzla, țɛețțiben iman-nsen ; nutni țenɛețțaben iwakken a d-rebḥen cciɛa ur nețdum ara ; lameɛna nukni, nețɛețțib iman-nneɣ iwakken a nerbeḥ cciɛa ara idumen.


Og þeir fluttu honum orð Drottins og öllum á heimili hans. 	 Dɣa beccṛen-as awal n Sidi Ṛebbi i nețța d wat wexxam-is meṛṛa.


Hún er ímynd þess tíma, sem nú er. Hér eru fram bornar gjafir og fórnir, sem megna ekki að færa þeim, sem innir þjónustuna af hendi, vissu um að vera fullkominn. 	 Ayagi yella d lemtel i lweqt-agi i deg nella ; lewɛadi d iseflawen i țțaken medden i Sidi Ṛebbi ur zmiren ara ad ssiwḍen ɣer ṣṣfa n wul.


Virðið nú fyrir yður, hvílíkur maður það var, sem Abraham, sjálfur forfaðirinn, gaf valda tíund af herfanginu. 	 Walit acḥal meqqeṛ ccan n win iwumi yefka Sidna Ibṛahim leɛcuṛ seg wayen i d-yerbeḥ deg umenɣi.


Og heimurinn fyrirferst og fýsn hans, en sá, sem gjörir Guðs vilja, varir að eilífu. 	 Ddunit d wayen yellan deg-s ad iɛeddi, kullec ad ikfu ; ma d win ixeddmen lebɣi n Sidi Ṛebbi ad yidir i dayem.


Laun syndarinnar er dauði, en náðargjöf Guðs er eilíft líf í Kristi Jesú, Drottni vorum. 	 Ddnub yețțawi ɣer lmut, ma d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi tewwi-yaɣ-d tudert n dayem di tikli-nneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ.


Og allar eyjar hurfu og fjöllin voru ekki lengur til. 	 Tigzirin zedrent meṛṛa, ula d idurar ur d-banen ara.


Þessir munu heyja stríð við lambið. Og lambið og þeir, sem með því eru, hinir kölluðu og útvöldu og trúu, munu sigra þá, - því að lambið er Drottinn drottna og konungur konunga." 	 Ad sekkren imenɣi akk-d Izimer meɛna a ten-yeɣleb imi d nețța i d Ssid n Ssyadi, i d agellid n igelliden ; wid i gextaṛ daɣen iwumi i d-yessawel, i t-iḍuɛen a ten-ɣelben ula d nutni.


Pétur svaraði honum: "Ef það ert þú, herra, þá bjóð mér að koma til þín á vatninu." 	 Dɣa Buṭrus yenna-yas : A Sidi, ma yella d keččini, efk-ed lameṛ a n-aseɣ ɣuṛ-ek ɣef wuḍar s ufella n waman.


Kona nokkur guðrækin úr Þýatíruborg, Lýdía að nafni, er verslaði með purpura, hlýddi á. Opnaði Drottinn hjarta hennar, og hún tók við því, sem Páll sagði. 	 Tella dinna yiwet n tmeṭṭut isem-is Lidya n temdint n Tyatir, teznuzu lkețțan azeggaɣ ɣlayen ; ț-țameṭṭut iḍuɛen Sidi Ṛebbi. M'akken i d-tesmeḥsis, Sidi Ṛebbi yeldi-yas ul-is iwakken aț-țerr ddehn is ɣer wayen i d-yeqqaṛ Bulus.


Og ekki átti heimurinn slíka menn skilið. Þeir reikuðu um óbyggðir og fjöll og héldust við í hellum og gjótum. 	 Nutni ur tuklal ara ddunit, țmenṭaren deg unezṛuf, deg idurar, deg ifran d mkul amkan n ddunit.


Það hefði þá verið fyrir tilverknað falsbræðranna, er illu heilli hafði verið hleypt inn og laumast höfðu inn til að njósna um frelsi vort, það er vér höfum í Kristi Jesú, til þess að þeir gætu hneppt oss í þrældóm. 	 ɣas akken llan yir watmaten i d-ikecmen gar-aneɣ s tuffra, bɣan a t-ḥeṛsen ad iḍheṛ. Kecmen-d gar-aneɣ iwakken ad walin tilelli i nesɛa di tikli-nneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ, bɣan a ɣ-rren d aklan-nsen.


En til eru síðastir, er verða munu fyrstir, og til eru fyrstir, er verða munu síðastir." 	 Imiren ad ilin ineggura ara yuɣalen d imezwura, am akken daɣen ara yilin imezwura ara yuɣalen d ineggura.


Jesús svaraði honum: "Hafi ég illa mælt, þá sanna þú, að svo hafi verið, en hafi ég rétt að mæla, hví slær þú mig?" 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ma nniɣ-ed ayen ixesṛen, ini yi-d d acu-t ; ma yella ț-țideț i d nniɣ, acuɣeṛ i yi-tewteḍ ?


Þeir tóku nú líkama Jesú og sveipuðu hann línblæjum með ilmjurtunum, eins og Gyðingar búa lík til greftrunar. 	 Di sin yid-sen, wwin-d lǧețța n Sidna Ɛisa xedmen-as leɛṭeṛ akken i tella lɛadda n wat Isṛail, imiren țțlen-t s lekfen.


Hann mun koma, tortíma vínyrkjum þessum og fá öðrum víngarðinn." Þegar þeir heyrðu þetta, sögðu þeir: "Verði það aldrei." 	 A d-yas ad ineɣ ixemmasen-nni, ad yefk tafeṛṛant i wiyaḍ. Lɣaci mi slan annect-agi, nnan : A ɣ-imneɛ Ṛebbi !


hafið þér þá ekki mismunað mönnum og orðið dómarar með vondum hugsunum? 	 Ma yella akka, atan txeddmem lxilaf wway gar-awen, eɛni mačči d lbaṭel i d itekken seg yir ixemmimen-nwen ?


Þegar Pílatus heyrði þessi orð, leiddi hann Jesú út og settist í dómstólinn á stað þeim, sem nefnist Steinhlað, á hebresku Gabbata. 	 Mi gesla i imeslayen-agi, Bilaṭus yessufeɣ-ed Sidna Ɛisa ɣer beṛṛa, yeqqim ɣef wukursi n ccṛeɛ deg umkan iwumi qqaṛen s tɛibṛanit «Gabbaṭa» yeɛni «afrag yessan s yeblaḍen».


En hann vildi ekki, heldur fór og lét varpa honum í fangelsi, uns hann hefði borgað skuldina. 	 Lameɛna ur yeqbil ara ad isbeṛ, yerra-t ɣer lḥebs, alamma tețwaxelleṣ ṭṭlaba-ines.


Þá munu menn sjá Mannssoninn koma í skýi með mætti og mikilli dýrð. 	 Imiren imdanen ad walin Mmi-s n bunadem iteddu-d ɣef wusigna s tezmert d lɛaḍima tameqqrant.


því að Davíð segir um hann: Ávallt hafði ég Drottin fyrir augum mér, því að hann er mér til hægri hliðar, til þess að ég bifist ekki. 	 Sidna Dawed yenna-d fell-as : Țwaliɣ kull ass Sidi Ṛebbi zdat-i axaṭer yețțili ɣer uyeffus-iw iwakken ur ɣelliɣ ara ;


Þetta veitir yður tækifæri til vitnisburðar. 	 A d-yedṛu wannect-a yid-wen iwakken aț-țilim d inigan-iw zdat-sen.


Og menn munu færa henni dýrð og vegsemd þjóðanna. 	 Leǧnas meṛṛa yesɛan ccan a d-asen ad seǧǧden zdat-es.


Hersveitarforinginn tók í hönd honum, leiddi hann afsíðis og spurði: "Hvað er það, sem þú hefur að segja mér?" 	 Lqebṭan ameqqran iddem aqcic-nni seg ufus, ɛezlen iman-nsen ɣer ṭṭeṛf ; yenna-yas : D acu i tebɣiḍ a yi-t-id-tiniḍ ?


Gyðingar sögðu: "Sjá, hversu hann hefur elskað hann!" 	 Mi t-walan yețru, nnan : Walit acḥal i t-iḥemmel !


En þeir ógnuðu þeim enn frekar og slepptu þeim síðan, þar sem þeir sáu enga leið vegna fólksins að hegna þeim, því allir lofuðu Guð fyrir þennan atburð. 	 Rnan gullen deg-sen, lameɛna serrḥen-asen imi ur d-ufin ara sebba s wayes ara ten-ɛaqben, yerna lɣaci akk țḥemmiden Sidi Ṛebbi ɣef wayen yedṛan,


Þér elskaðir, ef hjartað dæmir oss ekki, þá höfum vér djörfung til Guðs. 	 A wid eɛzizen, ma yella ur aɣ-isseḍlem ara wul-nneɣ, nesɛa lețkal zdat Sidi Ṛebbi.


Og er hann sá trú þeirra, sagði hann: "Maður, syndir þínar eru þér fyrirgefnar." 	 Mi gwala liman-nsen, yenna i umuḍin-nni : Ay argaz, țwaɛeffan-ak ddnubat ik !


Hinir tólf kölluðu þá lærisveinahópinn saman og sögðu: "Ekki hæfir, að vér hverfum frá boðun Guðs orðs til að þjóna fyrir borðum. 	 Tnac ṛṛusul-nni snejmaɛen-d inelmaden meṛṛa, nnan-asen : Mačči d lḥeqq a neǧǧ Awal n Sidi Ṛebbi di rrif iwakken a nelhi d wefṛaq n lqut i mkul yiwen.


Vei þér, Korasín! Vei þér, Betsaída! Ef gjörst hefðu í Týrus og Sídon kraftaverkin, sem gjörðust í ykkur, hefðu þeir löngu iðrast og setið í sekk og ösku. 	 A nnger-im a tamdint n Kurazim, a nnger-im a Bitsayda ! A lukan lbeṛhanat yețwaxedmen deg kkunt țwaxedmen di temdinin n ?ur akk-d Sidun, tili imezdaɣ-nsent acḥal aya segmi sburren ticekkaṛin n leḥzen, sexnunnsen iman-nsen deg iɣiɣden iwakken a d-beggnen belli ndemmen, uɣalen-d ɣer webrid.


Heilsa þú Prisku og Akvílasi og heimili Ónesífórusar. 	 Sellem ɣef Briska d Akilas akk-d țwacult n Unisifur.


Sannlega segi ég yður: Hver sem tekur ekki við Guðs ríki eins og barn, mun aldrei inn í það koma." 	 A wen-iniɣ tideț : kra n win ur neqbil ara tageldit n Sidi Ṛebbi am weqcic ameẓyan, ur ț-ikeččem ara.


Ég sendi yður að skera upp það sem þér hafið ekki unnið við. Aðrir hafa erfiðað, en þér eruð gengnir inn í erfiði þeirra." 	 Nekk ceggɛeɣ-kkun aț-țmegrem anda ur tezriɛem ara, anda i nɛețțaben wiyaḍ ; nutni nɛețțaben, kunwi tɣelltem lɣella n leɛtab-nsen.


Því að betra hefði þeim verið að hafa ekki þekkt veg réttlætisins en að hafa þekkt hann og snúa síðan aftur frá hinu heilaga boðorði, sem þeim hafði verið gefið. 	 Axiṛ-asen i yemdanen-agi lemmer ur ssinen ara abrid n lḥeqq, wala imi i t-ssnen uɣalen ṭṭaxṛen i lameṛ iqedsen i sen-d-ițțucegɛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Jesús sagði við þá: "Minn matur er að gjöra vilja þess, sem sendi mig, og fullna verk hans. 	 Sidna Ɛisa yenna : Lqut-iw, d m'ara xedmeɣ lebɣi n win i yi-d-iceggɛen akken ad kemmleɣ ccɣel i ɣef i yi-iwekkel.


Sælir eru sorgbitnir, því að þeir munu huggaðir verða. 	 D iseɛdiyen wid ițrun, axaṭer ad țwaṣebbṛen !


Á miðnætti, þegar vér höfðum hrakist um Adríahaf í hálfan mánuð, þóttust skipverjar verða þess varir, að land væri í nánd. 	 Iḍ wis ṛbeɛṭac, mazal aḍu yețhuccu-yaɣ ițțawi-yaɣ akkin akka ɣef lebḥeṛ Agrakal ; di țnaṣfa n yiḍ, ibeḥṛiyen ḥussen belli ur bɛiden ara ɣef lberr.


Því hann átti einkadóttur, um tólf ára að aldri, og hún lá fyrir dauðanum. Þegar Jesús var á leiðinni, þrengdi mannfjöldinn að honum. 	 axaṭer yesɛa yelli-s tnac yiseggasen di leɛmeṛ-is, tețmețțat yerna anagar nețțat i gesɛa. Akken ițeddu Sidna Ɛisa ɣer dinna, ḥeṛsen-t-id lɣaci si mkul lǧiha.


Þessir menn voru alls um tólf. 	 Imdanen-agi ad ilin di tnac yid-sen.


Reis þá upp í ráðinu farísei nokkur, Gamalíel að nafni, kennari í lögmálinu, virtur af öllum lýð. Hann bauð, að mennirnir væru látnir fara út stundarkorn. 	 Meɛna Gamalyel, yiwen n lɛalem n ccariɛa yellan d afarizi, ḥemmlen-t akk lɣaci ; ikker-ed deg unejmaɛ-nni, yefka lameṛ ad ssufɣen ṛṛusul-nni kra n lweqt.


Þá leiddi andinn Jesú út í óbyggðina, að hans yrði freistað af djöflinum. 	 Imiren Ṛṛuḥ iqedsen yewwi Sidna Ɛisa ɣer unezṛuf iwakken a t-ijeṛṛeb Cciṭan.


Þessi er leyndardómurinn um stjörnurnar sjö, sem þú hefur séð í hægri hendi minni, og um gullstikurnar sjö. Stjörnurnar sjö eru englar þeirra sjö safnaða, og ljósastikurnar sjö eru söfnuðirnir sjö. 	 ?ef wayen yeɛnan lbaḍna n sebɛa yitran-agi i twalaḍ deg ufus-iw ayeffus, akk-d sebɛa teftilin-agi n ddheb : sebɛa yitran-agi d lmalayekkat n sebɛa tejmuyaɛ n imasiḥiyen, ma d sebɛa teftilin-agi, d sebɛa-nni tejmuyaɛ.


Segir þú, að ekki skuli drýgja hór, og drýgir þó hór? Hefur þú andstyggð á skurðgoðum og rænir þó helgidóma? 	 tnehhuḍ wiyaḍ ur țțakren ara, kečč s yiman-ik tețțakreḍ ; tnehhuḍ wiyaḍ ur zennun ara, kečč s yiman-ik tzennuḍ ! Tkeṛheḍ ssadaț, tețțakreḍ lemqamat-nsen !


Og sumt féll meðal þyrna, og þyrnarnir spruttu einnig og kæfðu það. 	 Amur nniḍen yeɣli daɣen ger isennanen , mi d-temɣi zzerriɛa mɣin-d yid-es isennanen, ɣummen-ț.


Það er féll meðal þyrna, merkir þá er heyra, en kafna síðan undir áhyggjum, auðæfum og nautnum lífsins og bera ekki þroskaðan ávöxt. 	 Ayen yeɣlin ger isennanen, d wid isellen i wawal meɛna m'ara d-imɣi ur igemmu ara deg-sen axaṭer țțaǧan anezgum d rrbeḥ akk-d zzhu n ddunit ad iɣumm awal-nni.


Þegar dagur rann, kom ekki lítið fát á hermennina út af því, hvað af Pétri væri orðið. 	 Mi guli wass, lɛeskeṛ iɛussen Butṛus tqelqen, țmesteqsayen amek i geffeɣ si lḥebs, anwa i t-yessufɣen ?


En meðal yðar eru nokkrir, sem ekki trúa." Jesús vissi frá upphafi, hverjir þeir voru, sem trúðu ekki, og hver sá var, sem mundi svíkja hann. 	 Lexsaṛa : llan kra gar awen ur numin ara ! Si tazwara Sidna Ɛisa yeẓra anwi deg-sen ur numin ara, yeẓra daɣen anwa ara t-ixedɛen.


"Far aftur heim til þín, og seg þú frá, hve mikið Guð hefur fyrir þig gjört." Hann fór og kunngjörði um alla borgina, hve mikið Jesús hafði fyrir hann gjört. 	 Uɣal ɣer wexxam-ik, teḥkuḍ ayen akk i k-ixdem Ṛebbi. Argaz-nni iṛuḥ, ikcem ɣer taddart, yeḥka meṛṛa wayen i s-ixdem Sidna Ɛisa.


og sagði: ,Fyrir því skal maður yfirgefa föður og móður og bindast konu sinni, og þau tvö skulu verða einn maður.' 	 yenna-d : AArgaz ad yeǧǧ baba-s d yemma-s, iiwakken ad iɛic nețța ț-țmeṭṭut-is, ddɣa di sin yid-sen, ad uɣalen d yiwen.


Jóhannes svaraði: "Ég skíri með vatni. Mitt á meðal yðar stendur sá, sem þér þekkið ekki, 	 Yeḥya yerra-yasen : Nekk sseɣḍaseɣ-kkun deg waman ; yella gar-awen yiwen ur t-tessinem ara,


Páll svaraði: "Ég stend nú fyrir dómstóli keisarans, og hér á ég að dæmast. Gyðingum hef ég ekkert rangt gjört, það veistu fullvel. 	 Lameɛna Bulus yenna : Ɣer ccṛeɛ n Qayṣer i beddeɣ, ɣuṛ-es ara țțucaṛɛeɣ. Ur xdimeɣ ula d acemma i gḍuṛṛen at Isṛail, akken teẓriḍ kečč s yiman-ik.


Og er hann varð þess vís hjá hundraðshöfðingjanum, gaf hann Jósef líkið. 	 Mi s-d-yerra lexbaṛ, Bilaṭus iserreḥ-as i Yusef ad yawi lǧețța n Sidna Ɛisa.


Og þótt hann sonur væri, lærði hann hlýðni af því, sem hann leið. 	 ?as akken d Mmi-s n Ṛebbi i gella, yelmed ṭṭaɛa s leɛtab i gɛeddan fell-as.


Pétur sagði: "Silfur og gull á ég ekki, en það sem ég hef, það gef ég þér: Í nafni Jesú Krists frá Nasaret, statt upp og gakk!" 	 Dɣa Buṭrus yenna-yas : Ur sɛiɣ idrimen n lfeṭṭa, ur sɛiɣ wid n ddheb, lameɛna ayen sɛiɣ a k-t-fkeɣ : s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ anaṣari, ekker telḥuḍ !


Hafið gát á sjálfum yður, að hjörtu yðar þyngist ekki við svall og drykkju né áhyggjur þessa lífs og komi svo dagur sá skyndilega yfir yður 	 Ɛasset ɣef yiman-nwen, ḥadret a kkun-iɣuṛṛ zzhu n ddunit ; ɛasset iman-nwen ɣef tissit n ccṛab d iɣeblan, neɣ m'ulac a d-yeɣli fell awen wass-nni ur tebnim fell-as.


En til þess að þér vitið, að Mannssonurinn hefur vald til að fyrirgefa syndir á jörðu, 	 Ihi bɣiɣ aț-țeẓrem belli Mmi-s n bunadem yezmer ad yeɛfu ddnubat di ddunit. Yenna i wukrif-nni :


Jesús svarar: "Ef ég vil, að hann lifi, þangað til ég kem, hverju skiptir það þig? Fylg þú mér." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ma bɣiɣ ad yidir alamma d asm'ara d-uɣaleɣ, d acu i k yecqan ? Kečč tbeɛ-iyi-d !


því vegna hans sneru margir Gyðingar baki við þeim og fóru að trúa á Jesú. 	 Axaṭer ɣef ddemma-ines aṭas n lɣaci i sen iwexxṛen uɣalen umnen s Sidna Ɛisa.


Þá sagði eigandi víngarðsins: ,Hvað á ég að gjöra? Ég sendi son minn elskaðan. Má vera, þeir virði hann.' 	 Amɛellem-nni n tfeṛṛant yenna : « d acu ara xedmeɣ tura ? A sen ceggɛeɣ mmi ameɛzuz , ahat nețța a t-qadṛen ! »


Og fregnin um þá barst til eyrna safnaðarins í Jerúsalem, og þeir sendu Barnabas til Antíokkíu. 	 Mi gewweḍ lexbaṛ-agi ɣer tejmaɛt n watmaten n temdint n Lquds, ceggɛen Barnabas armi d Antyuc.


Meira að segja Símon tók trú. Hann var skírður og gjörðist mjög fylgisamur Filippusi. Og er hann sá tákn og mikil kraftaverk gjörast, var hann frá sér numinn. 	 Semɛun s yiman-is yumen ; ula d nețța yețwaɣḍes deg waman, seg wass-nni ur yettixiṛ ara ɣef Filbas ; ițțawham deg-s mi gețwali leɛǧayeb d lbeṛhanat timeqqranin i gxeddem.


Bræðurnir þar fréttu um oss og komu til móts við oss allt til Appíusartorgs og Þríbúða. Þegar Páll sá þá, gjörði hann Guði þakkir og hresstist í huga. 	 Mi slan yis-nneɣ watmaten n temdint n Ṛuma, usan-d armi d ssuq n Abyus akk-d wemkan yețțusemman « Tlata Țbernat » iwakken a ɣ-d-mmagren. Mi ten iwala Bulus, yefṛeḥ yeḥmed Ṛebbi yerna yuɣal-it-id lǧehd.


Og himinninn sviptist burt eins og þegar bókfell vefst saman, og hvert fjall og ey færðist úr stað sínum. 	 Igenni yenneḍ am tẓeṛbit yețțlen, idurar ț-țegzirin meṛṛa ḥerrken seg imukan-nsen.


Betra væri honum að hafa mylnustein um hálsinn og vera varpað í hafið en að tæla einn af þessum smælingjum til falls. 	 axiṛ a s-ɛelqen aɣaṛef n tsirt ɣer temgeṛṭ-is, a t-ḍeggṛen ɣer lebḥeṛ wala ad yesseɣli di ddnub yiwen seg imecṭuḥen-agi.


En þetta traust höfum vér til Guðs fyrir Krist. 	 Lețkal-agi i nesɛa deg wayen i d-nenna, yekka-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, s Lmasiḥ.


Hafið þér til einskis reynt svo mikið? - ef það þá er til einskis! 	 Eɛni ayen akk i tenɛețțabem iṛuḥ baṭel ? Ur ḥsiɣ ara iṛuḥ baṭel !


Þegar þeir voru farnir, þá vitrast engill Drottins Jósef í draumi og segir: "Rís upp, tak barnið og móður þess og flý til Egyptalands. Þar skaltu vera, uns ég segi þér, því að Heródes mun leita barnsins til að fyrirfara því." 	 Mi ṛuḥen, lmelk n Sidi Ṛebbi idheṛ-as-ed i Yusef di targit, yenna-yas-ed :-- Kker, ddem aqcic akk-d yemma-s, rewlet ɣer tmurt n Maṣeṛ, qqimet dinna alamma nniɣ-ak-ed a d-tuɣaleḍ, axaṭer Hiṛudus ad iqelleb ɣef weqcic-agi iwakken a t-ineɣ.


Heilsið hver öðrum með heilögum kossi. 	 ?emsalamet wway gar-awen s sslam n tegmaț. Atmaten meṛṛa țsellimen fell-awen.


En þeir urðu æfir við og ræddu sín á milli, hvað þeir gætu gjört Jesú. 	 Nutni yenɣa-ten lɣecc, bdan țemcawaṛen wway gar-asen amek ara xedmen i Sidna Ɛisa.


Við hvað á ég að líkja þessari kynslóð? Lík er hún börnum, sem á torgum sitja og kallast á: 	 Ɣer wuɣuṛ ara metleɣ lǧil-agi ? Icuba ɣer warrac yeqqimen deg uzniq, ssawalen i warrac nniḍen, qqaṛen asen :


en heiðingjarnir vegsami Guð sakir miskunnar hans, eins og ritað er: "Þess vegna skal ég játa þig meðal heiðingja og lofsyngja þínu nafni." 	 Yusa-d daɣen iwakken leǧnas nniḍen ad ḥemden Sidi Ṛebbi ɣef ṛṛeḥma-s akken yura di tektabt n ?abur : Daymi ara k-ḥemdeɣ ger leǧnas, yerna ad cnuɣ lɛaḍima n yisem-ik .


Kerfistól 	 Ifecka n unagraw


En gegnum glugga var ég látinn síga út fyrir múrinn í körfu og slapp þannig úr höndum hans. 	 lameɛna ṣubben iyi-d si ṭṭaq, zdaxel uḍellaɛ, lḥiḍ lḥiḍ ; s wakka i d-menɛeɣ seg ifassen-is.


Þá spurði Pétur: "Herra, mælir þú þessa líkingu til vor eða til allra?" 	 Buṭrus inṭeq yenna-yas : A Sidi, i nukkni iwumi d-tenniḍ lemtel-agi neɣ i lɣaci meṛṛa ?


Kona ein frétti þegar af honum og kom og féll honum til fóta, en dóttir hennar hafði óhreinan anda. 	 ?-țideț, akken kan yewweḍ, ațaya yiwet n tmeṭṭut yesɛan yelli-s izdeɣ-iț uṛuḥani ; tesla s Sidna Ɛisa dɣa tusa-d teɣli ɣer idaṛṛen-is.


En Jesús þekkti hugsanir þeirra og sagði: "Hví hugsið þér illt í hjörtum yðar? 	 Dɣa Sidna Ɛisa yeẓran ayen țxemmimen, yenna-yasen : Acuɣeṛ yir axemmem-agi deg ulawen-nwen ?


Vér ályktum því, að maðurinn réttlætist af trú án lögmálsverka. 	 Nukni neẓra amdan ad yuɣal d aḥeqqi zdat Ṛebbi s liman-ines mačči s wayen i d-tenna ccariɛa.


af Símeons ættkvísl tólf þúsund, af Leví ættkvísl tólf þúsund, af Íssakars ættkvísl tólf þúsund, 	 si lɛeṛc n Semɛun, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Lewwi, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Isakaṛ, ṭnac n alef ;


En vegna mannfjöldans sáu þeir engin ráð til að komast inn með hann og fóru því upp á þak og létu hann síga í rekkjunni niður um helluþekjuna beint fram fyrir Jesú. 	 Imi aṭas n lɣaci i gellan, ur ufin ara ansi ara t-sɛeddin ; ulin ɣef ssqef, kksen kra n iqermuden, ṣubben-t-id s wusu-ines ɣer tlemmast n lɣaci, zdat Sidna Ɛisa.


Þeir, sem í Jerúsalem búa, og höfðingjar þeirra þekktu hann eigi né skildu orð spámannanna, sem upp eru lesin hvern hvíldardag, en uppfylltu þau með því að dæma hann. 	 Axaṭer imezdaɣ n temdint n Lquds d imeqqranen-nsen, ur fhimen ara d acu-t Ɛisa-agi, ur fhimen ara daɣen imeslayen i d qqaṛen di tektabt n lenbiya mkul ass n westeɛfu ; lameɛna xedmen akken i gura di tira iqedsen, mi ḥekmen ɣef Sidna Ɛisa s lmut.


Til þess kallaði hann yður fyrir fagnaðarboðskap vorn, að þér skylduð öðlast dýrð Drottins vors Jesú Krists. 	 Sidi Ṛebbi issawel-awen-d aț țekkim di tmanegt n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, s lexbaṛ-agi n lxiṛ i wen-d newwi.


Þegar þú ferð með andstæðingi þínum fyrir yfirvald, þá kostaðu kapps um það á leiðinni að ná sáttum við hann, til þess að hann dragi þig ekki fyrir dómarann, dómarinn afhendi þig böðlinum, og böðullinn varpi þér í fangelsi. 	 M'ara k-yessiweḍ wexṣim-ik ɣer ccṛeɛ, eɛṛeḍ a ț-tefruḍ yid-es uqbel aț-țawḍem ɣer dinna, neɣ m'ulac a k-yawi ɣer lḥakem, lḥakem a k-yefk i uɛessas, aɛessas a k-iḍeggeṛ ɣer lḥebs.


Ég hef ritað yður, börn, af því að þér þekkið föðurinn. Ég hef ritað yður, feður, af því að þér þekkið hann, sem er frá upphafi. Ég hef ritað yður, ungu menn, af því að þér eruð styrkir og Guðs orð er stöðugt í yður og þér hafið sigrað hinn vonda. 	 Uriɣ-awen ay ibabaten, axaṭer tesnem win yellan si tazwara. Uriɣ-awen ay ilmeẓyen, axaṭer tǧehdem, awal n Sidi Ṛebbi yezdeɣ deg-wen yerna tɣelbem amcum.


Aftur sendi hann aðra þjóna og mælti: ,Segið þeim, sem boðnir voru: Veislu mína hef ég búið, uxum mínum og alifé er slátrað, og allt er tilbúið, komið í brúðkaupið.' 	 Yerna iceggeɛ-asen iqeddacen nniḍen a sen-inin : Heggaɣ imensi, zliɣ izgaren-iw d wakraren-iw, kullec ihegga, aset-ed ɣer tmeɣṛa !


Speki tölum vér meðal hinna fullkomnu, þó ekki speki þessarar aldar eða höfðingja þessarar aldar, sem að engu verða, 	 Nesselmad tamusni-agi i wid yesɛan liman iǧehden ; tamusni-agi, mačči ț-țamusni n ddunit-agi neɣ ț-țin n tezmar n igelliden n ddunit-agi iteddun ɣer nnger.


Þeir munu gjöra yður samkunduræka. Já, sú stund kemur, að hver sem líflætur yður þykist veita Guði þjónustu. 	 Axaṭer, a kkun-stixṛen si lǧwameɛ, yerna a d-yas lweqt anda wid ara kkun-inɣen ad ɣilen d asfel i fkan i Ṛebbi.


En þeir tóku ekki við honum, því hann var á leið til Jerúsalem. 	 lameɛna ugin ad stṛeḥben yis imi slan ɣer temdint n Lquds i gteddu.


Heyrið, bræður mínir elskaðir! Hefur Guð ekki útvalið þá, sem fátækir eru í augum heimsins, til þess að þeir verði auðugir í trú og erfingjar þess ríkis, er hann hefur heitið þeim, sem elska hann? 	 Ay atmaten-iw eɛzizen, ḥesset-ed : Sidi Ṛebbi yextaṛ igellilen n ddunit agi iwakken a ten-yerr d imeṛkantiyen di liman, yerna ad weṛten tagelda i gweɛɛed i wid akk i t-iḥemmlen.


Þegar Símon Pétur sá þetta, féll hann fyrir kné Jesú og sagði: "Far þú frá mér, herra, því að ég er syndugur maður." 	 Semɛun-Buṭrus, mi gwala ayagi, yuɣal ɣef tgecrar zdat Sidna Ɛisa, yenna-yas : Beɛɛed fell-i a Sidi axaṭer d amednub i lliɣ.


í heilagleik og réttlæti fyrir augum hans alla daga vora. 	 s lḥeqq, s ṭṭaɛa d wannuz deg wussan n ddunit-nneɣ meṛṛa.


Síðan fór hann til fjalls og kallaði til sín þá er hann sjálfur vildi, og þeir komu til hans. 	 Sidna Ɛisa yuli ɣer yiwet n tiɣilt, yessawel i wid yebɣa dɣa usan-d ɣuṛ-es.


En nokkrir brynjuðu sig og vildu ekki trúa. Þegar þeir tóku að illmæla veginum í áheyrn fólksins, sagði Páll skilið við þá, greindi lærisveinana frá þeim, og síðan talaði hann daglega í skóla Týrannusar. 	 Lameɛna kra deg-sen yeqquṛ wul-nsen ugin ad amnen, rnan kkaten deg webrid n Sidna Ɛisa zdat lɣaci. Mi gwala annect-agi, Bulus iṭṭaxeṛ-asen, yewwi yid-es inelmaden, isselmad-iten kull ass deg wexxam n yiwen wergaz isem-is Tiranus.


Og ásýndum voru engispretturnar svipaðar hestum, búnum til bardaga, og á höfðum þeirra voru eins og kórónur úr gulli, og ásjónur þeirra voru sem ásjónur manna. 	 Ajṛad-nni yecba iɛewdiwen iheggan i umenɣi, sɛan ɣef yiqeṛṛay nsen am akken ț-țiɛeṣṣabin n ddheb, udmawen-nsen am wid n yemdanen,


Ef ég á að hrósa mér, vil ég hrósa mér af veikleika mínum. 	 Ma ilaq ad zuxxeɣ, ad zuxxeɣ s wayen i d-ițbegginen belli ur sɛiɣ ara tazmert.


Og hann rétti út höndina yfir lærisveina sína og sagði: "Hér er móðir mín og bræður mínir. 	 Iwehha s ufus-is ɣer inelmaden is yenna : D wigi i d yemma d watmaten-iw !


En þessa óvini mína, sem vildu ekki að ég yrði konungur yfir sér, færið þá hingað og höggvið þá frammi fyrir mér." 	 Ma d iɛdawen-nni-inu ur neqbil ara ad iliɣ d agellid fell-asen, awit-țen-id ɣer dagi tezlum-ten zdat-i.


Og yður fæ ég ríki í hendur, eins og faðir minn hefur fengið mér, 	 Akken i yi-d-ihegga Baba tagelda, ula d nekk a wen-ț-id heggiɣ i kunwi


Ég segi yður: Á þeirri nóttu verða tveir í einni hvílu, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn. 	 Qqaṛeɣ-awen : deg iḍ-nni, ger sin ara yilin deg yiwen wusu, yiwen ad ițwarfed wayeḍ a d-yeqqim.


en ég mun brátt koma til yðar, ef Drottinn vill, og mun ég þá kynna mér, ekki orð hinna stærilátu, heldur kraft þeirra. 	 Meɛna ma yebɣa Sidi Ṛebbi, qṛib a n-aseɣ ɣuṛ-wen. Ad ẓreɣ widak-agi yețzuxxun, mačči d imeslayen-nsen kan iwumi ara ḥesseɣ meɛna ad waliɣ ayen iwumi izemren.


Og hvenær sáum vér þig sjúkan eða í fangelsi og komum til þín?' 	 Melmi i k-neẓra d amuḍin neɣ di lḥebs nusa-d ɣuṛ-ek ?


Af ágirnd munu þeir með uppspunnum orðum hafa yður að féþúfu. En dómurinn yfir þeim er löngu felldur og fyrnist ekki og glötun þeirra blundar ekki. 	 a ten-yawi ṭṭmeɛ, a wen kellxen s imeslayen n lekdeb ; meɛna nnger-nsen ur ițɛeṭṭil ara, tawaɣit tețṛaǧu-ten.


Allir voru skírðir til Móse í skýinu og hafinu. 	 Țwaɣeḍsen meṛṛa di tagut-nni akk-d lebḥeṛ mi ddan d Sidna Musa,


Sérhver sem fer of langt og er ekki stöðugur í kenningu Krists, hefur ekki Guð. Sá sem er stöðugur í kenningunni, hann hefur bæði föðurinn og soninn. 	 Kra n win ara iɛeddin tilas deg wayen yesselmed Lmasiḥ, ur yeṭṭif ara di Ṛebbi ; ma d win yeṭṭfen deg uselmed n Lmasiḥ yeṭṭef di Baba Ṛebbi akk-d Mmi-s.


og sagði við þá: "Hver sem tekur við þessu barni í mínu nafni, tekur við mér, og hver sem tekur við mér, tekur við þeim, er sendi mig. Því að sá sem minnstur er meðal yðar allra, hann er mestur." 	 yenna-yasen : Win iqeblen aqcic am wagi ɣef ddemma n yisem-iw d nekk i geqbel, win i yi-qeblen, yeqbel win i yi-d iceggɛen. Win yessimẓiyen iman-is gar-awen d nețța i d ameqqran.


því að vér lifum í trú, en sjáum ekki. 	 axaṭer tura aql-aɣ nțeddu s liman, werɛad nwala s wallen.


Þetta er sáttmálinn, sem ég mun gjöra við hús Ísraels eftir þá daga, segir Drottinn: Ég mun leggja lög mín í hugskot þeirra og rita þau á hjörtu þeirra. Ég mun vera Guð þeirra, og þeir munu vera lýður minn. 	 Atan leɛqed ara sbeddeɣ gar-i d wegdud n Isṛail. A wen-iniɣ : M 'ara ɛeddin wussan-agi, a sen-sfehmeɣ lumuṛat-inu, a ten-skecmeɣ deg wulawen-nsen, ad iliɣ d Illu-nsen, ad ilin d agdud-iw.


Svo ógurlegt var það, sem fyrir augu bar, að Móse sagði: "Ég er mjög hræddur og skelfdur." 	 Ayagi d ayen yessexlaɛen armi ula d Sidna Musa yenna : Tekcem-iyi tugdi armi i țergigiɣ.


Annar þeirra illvirkja, sem upp voru festir, hæddi hann og sagði: "Ert þú ekki Kristur? Bjargaðu sjálfum þér og okkur!" 	 Yiwen seg seg imbaṣiyen-nni ițțusemmṛen ɣef lluḥ, ireggem Sidna Ɛisa, yeqqaṛ-as : Ma d Lmasiḥ i telliḍ sellek iman ik tsellkeḍ-aɣ ula d nukkni.


Því að lögmálið vekur reiði. En þar sem ekki er lögmál, þar eru ekki heldur lögmálsbrot. 	 Axaṭer d ccariɛa i d-ițawin urrif n Ṛebbi, lemmer ulac ccariɛa ur d-tețțili ara tṛuẓi n ccariɛa.


Verið eftirbreytendur mínir eins og ég er eftirbreytandi Krists. 	 Ɛandet-iyi am akken țɛanadeɣ Lmasiḥ.


Nú hafði kirkjan frið um alla Júdeu, Galíleu og Samaríu. Hún byggðist upp og gekk fram í ótta Drottins og óx við styrkingu heilags anda. 	 Tajmaɛt n watmaten yellan di tmura n Yahuda d Jlili akk-d Samarya tethenna, tețțimɣuṛ di liman, tețțeddu s tugdi n Sidi Ṛebbi, tețnerni s lemɛawna n Ṛṛuḥ iqedsen.


Lát ekki hið vonda yfirbuga þig, heldur sigra þú illt með góðu. 	 Ur țțaǧa ara cceṛ ad iṭṭef amkan deg ul-ik iwakken ad ixdem lebɣi-s, lameɛna eɣleb cceṛ s lxiṛ.


En Jesús var ekki enn kominn til þorpsins, heldur var hann enn á þeim stað, þar sem Marta hafði mætt honum. 	 Yuɣ lḥal urɛad i d-yekcim ɣer taddart, mazal-it deg umkan-nni anda akken i t-temmuger Marṭa.


Og hann sagði við mig: "Það er fram komið. Ég er Alfa og Ómega, upphafið og endirinn. Ég mun gefa þeim ókeypis, sem þyrstur er, af lind lífsins vatns. 	 Yerna yenna-yi-d : Dayen ! Kullec yețwakemmel ! D nekk i d alfa d nekk i d umiga yeɛni d nekk i d lḥeṛf amezwaru, d nekk i d lḥeṛf aneggaru. Lliɣ si tazwara alamma ț-țaggara. Win iffuden, a s-d-fkeɣ aman si lɛinseṛ n tudert yerna baṭel.


Nær þá sæluboðun þessi aðeins til umskorinna manna? Eða líka til óumskorinna? Vér segjum: "Trúin var Abraham til réttlætis reiknuð." 	 Lfeṛḥ-agi, yella i wid iḍehṛen kan neɣ yella daɣen i wid ur neḍhiṛ-ara ? Nenna-d belli : Ṛebbi iḥseb Sidna Ibṛahim d aḥeqqi ɣef ddemma n liman-ines.


Er ég kom til yðar, bræður, og boðaði yður leyndardóm Guðs, kom ég ekki með frábærri mælskusnilld eða speki. 	 Daymi ay atmaten mi n-ṛuḥeɣ ɣuṛ wen iwakken a wen mmeslayeɣ ɣef lbaḍna n Sidi Ṛebbi, ur a wen mmeslayeɣ ara s yimeslayen yeččuṛen d zzux neɣ s tmusni yessewhamen.


með grandvarleik, með þekkingu, með langlyndi, með góðvild, með heilögum anda, með falslausum kærleika, 	 nedda s wul yeṣfan, s tmusni, s ṣṣbeṛ, s leḥnana, s Ṛṛuḥ iqedsen, s leḥmala n ṣṣeḥ,


Þá stóð upp allur skarinn og færði hann fyrir Pílatus. 	 Tajmaɛt meṛṛa tekker, wwin Sidna Ɛisa ɣer lḥakem Bilaṭus.


[En skylt var honum að gefa þeim lausan einn bandingja á hverri hátíð.] 	 Mkul Tafaska n izimer n leslak Bilaṭus yețserriḥ-ed i yiwen umeḥbus.


því að vinur minn er kominn til mín úr ferð og ég hef ekkert að bera á borð fyrir hann.' 	 atan yusa-yi-d yiwen weḥbib i geṭṭef webrid, ur sɛiɣ d acu ara s-d-sserseɣ. »


Annað er þetta: ,Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig.' Ekkert boðorð annað er þessum meira." 	 Atah wis sin : Ilaq aț-țḥemleḍ lɣiṛ-ik am yiman-ik. Ulac lameṛ yugaren wigi.


Og þeir syngja nýjan söng: Verður ert þú að taka við bókinni og ljúka upp innsiglum hennar, því að þér var slátrað og þú keyptir menn Guði til handa með blóði þínu af sérhverri kynkvísl og tungu, lýð og þjóð. 	 Cennun yiwen ucewwiq d ajdid qqaṛen : tuklaleḍ aț-țedmeḍ adlis, aț-țeldiḍ ṭwabeɛ-ines, axaṭer temmezleḍ, iwakken aț-țcafɛeḍ s idammen-ik yuzzlen, imdanen si mkul lɛeṛc, si mkul tutlayt, si mkul agdud, si mkul tamurt.


Allir þeir, sem á undan mér komu, eru þjófar og ræningjar, enda hlýddu sauðirnir þeim ekki. 	 Wid meṛṛa i d-yusan uqbel-iw d imakaren d iqeṭṭaɛen. Lameɛna ulli ur sen-ḥessent ara.


Pétur sagði: "Silfur og gull á ég ekki, en það sem ég hef, það gef ég þér: Í nafni Jesú Krists frá Nasaret, statt upp og gakk!" 	 Dɣa Buṭrus yenna-yas : Ur sɛiɣ idrimen n lfeṭṭa, ur sɛiɣ wid n ddheb, lameɛna ayen sɛiɣ a k-t-fkeɣ : s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ anaṣari, ekker telḥuḍ !


Þegar hann kom til Kapernaum, gekk til hans hundraðshöfðingi og bað hann: 	 Akken i gekcem Sidna Ɛisa ɣer temdint n Kafernaḥum, ataya yiwen umeqqran n lɛeskeṛ n Ṛuman iqeṛṛeb ed ɣuṛ-es, iḥellel-it, yenna yas :


Eftir nokkra daga sagði Páll við Barnabas: "Förum nú aftur og vitjum bræðranna í hverri borg, þar sem vér höfum boðað orð Drottins, og sjáum, hvað þeim líður." 	 Mi ɛeddan kra n wussan, Bulus yenna-yas i Barnabas : Eyya a nuɣal a nesteqsi ɣef watmaten yellan di temdinin anda nbecceṛ awal n Sidi Ṛebbi, iwakken a nẓer amek i țilin.


Þau voru þar út hátíðisdagana. En þegar þau sneru heimleiðis, varð sveinninn Jesús eftir í Jerúsalem, og vissu foreldrar hans það eigi. 	 Mi tɛedda Tafaska, lɣaci țțuɣalen ɣer yexxamen-nsen, ma d Ɛisa yeqqim di temdint Lquds, imawlan-is ur d-wwin ara s lexbaṛ,


Hvor þeirra tveggja gjörði vilja föðurins?" Þeir svara: "Sá fyrri." Þá mælti Jesús: "Sannlega segi ég yður: Tollheimtumenn og skækjur verða á undan yður inn í Guðs ríki. 	 Anwa deg sen i gxedmen lebɣi n baba-s ? RRran-as-ed : D amezwaru a Sidi ! SSidna Ɛisa yenna-yasen : A wen-d-iniɣ tideț, imekkasen imakaren akk-d yir tilawin a kkun zwiren ɣer tgelda n igenwan !


Hann kom að tillaðan andans í helgidóminn. Og er foreldrarnir færðu þangað sveininn Jesú til að fara með hann eftir venju lögmálsins, 	 Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi iwelleh Semɛun ad iṛuḥ ɣer lǧameɛ iqedsen.Atnaya kecmen-d Yusef d Meryem, wwin-d llufan-nni iwakken ad xedmen wayen i d-tenna ccariɛa n Musa fell-as.


Þá er hann sat á Olíufjallinu gegnt helgidóminum, spurðu hann einslega þeir Pétur, Jakob, Jóhannes og Andrés: 	 Sidna Ɛisa yeqqim deg iɣil uzemmur iqublen lǧameɛ iqedsen. Buṭrus, Yeɛqub, Yuḥenna akk-d Andriyus i gellan yid-es, steqsan-t :


Þá munu þeir svara: ,Herra, hvenær sáum vér þig hungraðan eða þyrstan, gestkominn eða nakinn, sjúkan eða í fangelsi, og hjálpuðum þér ekki?' 	 Imiren ula d nutni a s-d-rren : A Sidi, melmi i k-neẓra telluẓeḍ neɣ teffudeḍ d abeṛṛani neɣ d aɛeryan, d amuḍin neɣ d ameḥbus, ur d-nelhi ara yid-ek ?


Sá sem á yður hlýðir, hlýðir á mig, og sá sem yður hafnar, hafnar mér. En sá sem hafnar mér, hafnar þeim er sendi mig." 	 Win i wen-ismeḥsisen ismeḥsis-iyi-d i nekk. Win ur kkun-neqbil d nekk ur geqbil ara, win ur iyi-neqbil ara, ur iqbil ara Win i yi-d-iceggɛen.


Mig furðar, að þér svo fljótt látið snúast frá honum, sem kallaði yður í náð Krists, til annars konar fagnaðarerindis, 	 Wehmeɣ imi twexxṛem s lemɣawla ɣef win i wen-d-issawlen s ṛṛeḥma n Lmasiḥ, iwakken aț-țḍefṛem lexbaṛ n lxiṛ nniḍen.


Og í sömu svipan var með englinum fjöldi himneskra hersveita, sem lofuðu Guð og sögðu: 	 Imiren kan, ț-țirebbaɛ n lmalayekkat i d-yernan ɣer lmelk nni, cennunt țḥemmident Sidi Ṛebbi, qqaṛent :


Þá spurði Nikódemus: "Hvernig má þetta verða?" 	 Nikudem yenna-yas : Amek ara yedṛu wayagi ?


Nú bar svo við, er Jesús sat að borði í húsi hans, að margir tollheimtumenn og bersyndugir komu og settust þar með honum og lærisveinum hans. 	 Mi llan tețțen deg wexxam n Matta, aṭas n imekkasen akk-d yir imdanen i d-yusan, qqimen akk-d Sidna Ɛisa d inelmaden-is, tețțen yid-sen.


Eigi skalt þú fljótráðið leggja hendur yfir nokkurn mann. Tak eigi heldur þátt í annarra syndum, varðveit sjálfan þig hreinan. 	 Ur țɣawal ara aț-țesserseḍ ifassen ɣef yiwen, ur țekki ara di ddnubat n wiyaḍ ; ḥader iman-ik, qqim d azedgan.


Náð, miskunn og friður frá Guði föður og frá Jesú Kristi, syni föðurins, mun vera með oss í sannleika og kærleika. 	 Ssmaḥ, ṛṛeḥma ț-țalwit a ɣ-d țțunefken s ɣuṛ Baba Ṛebbi d Mmi-s Ɛisa Lmasiḥ, iwakken a nɛic di tideț akk-d leḥmala.


Þar var í samkundu þeirra maður haldinn óhreinum anda. Hann æpti: 	 Yella di lǧameɛ-nni yiwen n wergaz i gezdeɣ uṛuḥani, yebda yețɛeggiḍ yeqqaṛ :


En mér ber að halda áfram ferð minni í dag og á morgun og næsta dag, því að eigi hæfir, að spámaður bíði dauða annars staðar en í Jerúsalem. 	 Lameɛna ilaq ad kemmleɣ tikli-inu ass-a, azekka d sellazekka, axaṭer ur s-ilaq ara i nnbi ad immet beṛṛa n temdint n Lquds.


Eigi mun þá framar hungra og eigi heldur framar þyrsta og eigi mun heldur sól brenna þá né nokkur hiti. 	 ur țțuɣalen ad llaẓen, ur țțuɣalen ad ffaden, ur ten-yețḥaz yiṭij neɣ l eḥmu .


Og þeir sögðu hvor við annan: "Brann ekki hjartað í okkur, meðan hann talaði við okkur á veginum og lauk upp fyrir okkur ritningunum?" 	 Bdan qqaṛen wway gar-asen : Ur nḥuss ara i kra iṛeqqen deg wulawen-nneɣ mi ɣ-d-iheddeṛ deg ubrid yerna yessefham-aɣ-d ayen yellan di tira iqedsen ?


Hann svaraði þeim: "Að kvöldi segið þér: ,Það verður góðviðri, því að roði er á lofti.' 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : M'ara yeɣli yiṭij, twalam igenni d azeggaɣ, teqqaṛem ad yelhu lḥal.


En Drottinn svaraði henni: "Marta, Marta, þú ert áhyggjufull og mæðist í mörgu, 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : A Maṛta, tețḥebbiṛeḍ tețqelliqeḍ iman-im ɣef waṭas n tɣawsiwin ;


Og hafið skilaði hinum dauðu, þeim sem í því voru, og dauðinn og Hel skiluðu þeim dauðu, sem í þeim voru, og sérhver var dæmdur eftir verkum sínum. 	 Lebḥeṛ iḍeggeṛ-ed akk wid yečča, lmut d laxeṛt serrḥent-ed akk i lmegtin. Mkul yiwen yețțuḥaseb akken llan lecɣal-is.


En nú skuluð þér segja skilið við allt þetta: Reiði, bræði, vonsku, lastmæli, svívirðilegt orðbragð. 	 Meɛna tura sbeɛdet iman-nwen ɣef wannect-agi meṛṛa : urrif, zzɛaf, ddɣel ; ḥadret a d-ffɣen seg imawen-nwen rregmat neɣ yir lehduṛ.


Eða hvað gæti maður látið til endurgjalds fyrir sálu sína? 	 D acu ara yefk wemdan iwakken ad icafeɛ taṛwiḥt-is ?


Jesús spurði hann: "Hvað heitir þú?" En hann sagði: "Hersing", því að margir illir andar höfðu farið í hann. 	 Sidna Ɛisa isteqsa-t yenna-yas : Isem-ik ? yerra-yas : Tarbaɛt. Yenna-yas-d akka axaṭer aṭas n leǧnun i t-izedɣen.


Hvernig er því þá farið? Ég vil biðja með anda, en ég vil einnig biðja með skilningi. Ég vil lofsyngja með anda, en ég vil einnig lofsyngja með skilningi. 	 D acu ara xedmeɣ ihi ? Ad dɛuɣ s ṛṛuḥ, lameɛna ad dɛuɣ daɣen s lefhama-inu ; ad cnuɣ s ṛṛuḥ, ad cnuɣ daɣen s lefhama-inu.


Og hann segir við mig: "Innsigla þú ekki spádómsorð þessarar bókar, því að tíminn er í nánd. 	 Yenna-d daɣen : Ur țeffer ara imeslayen i k-d yețțuweḥḥan di tektabt-agi, axaṭer lweqt i deg ara d-dṛun qṛib a d-yaweḍ.


Þeir ræddu sín á milli um allt þetta, sem gjörst hafði. 	 ?eddun țmeslayen wway gar-asen ɣef wayen akk yedṛan.


En sá er samlagar sig Drottni er einn andi ásamt honum. 	 Akka daɣen win ara iḥemmlen Lmasiḥ ad yili yid-es s yiwen n Ṛṛuḥ.


Þegar ég var barn, talaði ég eins og barn, hugsaði eins og barn og ályktaði eins og barn. En þegar ég var orðinn fulltíða maður, lagði ég niður barnaskapinn. 	 Asmi lliɣ d aqcic, țmeslayeɣ am weqcic, țxemmimeɣ, țmeyyizeɣ slɛeqliya n weqcic ; asmi uɣaleɣ d argaz, ǧǧiɣ lɛeqliya n weqcic.


Nú sóttu Gyðingar enn fastar að taka hann af lífi, þar sem hann braut ekki aðeins hvíldardagshelgina, heldur kallaði líka Guð sinn eigin föður og gjörði sjálfan sig þannig Guði jafnan. 	 ?ef wawal-agi lecyux-nni ufan-as-ed sebba nniḍen, țqelliben amek ara t-nɣen, mačči kan imi ur iqudeṛ ara ass n westeɛfu meɛna imi gerra Ṛebbi d Baba-s yerna yesseɛdel iman-is d Ṛebbi.


Því að á þessari nóttu stóð hjá mér engill þess Guðs, sem ég heyri til og þjóna, og mælti: 	 Iḍ iɛeddan, Sidi Ṛebbi i ɛebbdeɣ iceggeɛ-ed yiwen lmelk ibedd-ed ɣuṛ-i


Jesús svaraði: "Það er sá sem ég fæ bita þann, er ég dýfi nú í." Þá dýfði hann í bitanum, tók hann og fékk Júdasi Símonarsyni Ískaríots. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ad ssisneɣ ( seyyiɣ ) talqimt n weɣṛum di teṛbut-agi, win iwumi ara ț-fkeɣ, d winna ara yi-ixedɛen. Sidna Ɛisa yessasen talqimt n weɣṛum, dɣa yefka-ț i Yudas mmi-s n Semɛun n Qeṛyut.


Þannig hefur Drottinn einnig fyrirskipað að þeir, sem prédika fagnaðarerindið, skuli lifa af fagnaðarerindinu. 	 Akka daɣen i d-yenna Sidi Ṛebbi ɣef wid yețbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ : di lexbaṛ n lxiṛ ara afen tamɛict-nsen.


og þeir yfirgáfu jafnskjótt bátinn og föður sinn og fylgdu honum. 	 Yessawel-asen, imiren kan ǧǧan dinna baba-tsen, taflukt-nni, ṛuḥen ddan yid-es.


Verið þér og viðbúnir, því að Mannssonurinn kemur á þeirri stundu, sem þér ætlið eigi. 	 Daymi ula d kunwi heggit iman-nwen axaṭer di lweqt i ɣef ur tebnim ara, ara d-yas Mmi-s n bunadem.


Þeir skildu ekki, að hann var að tala við þá um föðurinn. 	 Imi ur fhimen ara belli ɣef Baba Ṛebbi i sen-d-iheddeṛ,


Hann segir við þá: "Kaleik minn munuð þið drekka. En mitt er ekki að veita, hver situr mér til hægri handar eða vinstri. Það veitist þeim, sem það er fyrirbúið af föður mínum." 	 Yerra-yasen : Ț-țideț, aț-țeswem si tbuqalt-agi, meɛna ɣef wayen yeɛnan imukan ɣer tama-w tayeffust neɣ tazelmaṭ, mačči d nekk ara ten-ifken, ad țțunefken i wid iwumi i ten-ihegga Baba Ṛebbi.


Jesús fór nú um allar borgir og þorp og kenndi í samkundum þeirra. Hann flutti fagnaðarerindið um ríkið og læknaði hvers kyns sjúkdóm og veikindi. 	 Sidna Ɛisa yekka-d ɣef temdinin ț-țudrin meṛṛa, yesselmad di leǧwameɛ nsen, yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n tgeldit n Sidi Ṛebbi, isseḥlay mkul aṭan d mkul lɛib.


Og maðurinn, sem illi andinn var í, flaug á þá, keyrði þá alla undir sig og lék þá svo hart, að þeir flýðu naktir og særðir úr húsinu. 	 Argaz-nni i gezdeɣ lǧen, izḍem fell-asen yekkat-iten armi rewlen seg wexxam d iɛeryanen, yerna jerḥen.


Jesús svaraði þeim: "Hvort geta brúðkaupsgestir verið hryggir, meðan brúðguminn er hjá þeim? En koma munu þeir dagar, er brúðguminn verður frá þeim tekinn. Þá munu þeir fasta. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni inebgawen n tmeɣṛa zemren ad ilin di leḥzen skud yella yesli yid-sen ? A d-yas wass i deg ara sen-ițwakkes yesli, imiren ad uẓummen.


Jesús vissi allt, sem yfir hann mundi koma, gekk fram og sagði við þá: "Að hverjum leitið þér?" 	 Sidna Ɛisa yeẓran akk ayen ara yedṛun yid-es, iqeṛṛeb ɣuṛ-sen yenna yasen : ?ef wanwa i tețnadim ?


Jesús varð þess vís og sagði: "Hvað eruð þér að tala um það, trúlitlir menn, að þér hafið ekki brauð? 	 Sidna Ɛisa iẓra ɣef wacu i țxemmimen yenna-yasen : A wid i gxuṣṣen di liman ! Tɣilem imi ur d-tewwim ara aɣṛum i wen-d-nniɣ akka ?


Hví sér þú flísina í auga bróður þíns, en tekur ekki eftir bjálkanum í auga þínu? 	 Acuɣeṛ tețmuqquleḍ axeclaw yellan di tiṭ n gma-k, kečč ur nețwali ara tigejdit yellan di tiṭ-ik ?


En þegar þetta tekur að koma fram, þá réttið úr yður og lyftið upp höfðum yðar, því að lausn yðar er í nánd." 	 M'ara yebdu wannect-agi iḍeṛṛu, sbeddet lqedd-nwen trefdem iqeṛṛay-nwen axaṭer leslak-nwen yewweḍ-ed.


Hvað eigum vér þá að segja? Er lögmálið synd? Fjarri fer því. En satt er það: Ég þekkti ekki syndina nema fyrir lögmálið. Ég hefði ekki vitað um girndina, hefði ekki lögmálið sagt: "Þú skalt ekki girnast." 	 Acu ara d-nini ihi, eɛni ccariɛa deg-s ddnub ? Xaṭi ! Lameɛna lemmer ulac ccariɛa tili ur țissineɣ ara d acu i d ddnub. Axaṭer lemmer ur d-tenni ara ccariɛa : ur ṭṭamaɛ ara , tilli ur ẓriɣ ara belli ṭṭmeɛ d leḥṛam ?


Þeir voru saman: Símon Pétur, Tómas, kallaður tvíburi, Natanael frá Kana í Galíleu, Sebedeussynirnir og tveir enn af lærisveinum hans. 	 Semɛun Buṭrus, ?uma iwumi qqaṛen Akniw, Natanahil n taddart n Kana yellan di tmurt n Jlili, arraw n Zabadi akk-d sin inelmaden nniḍen ddukklen akken.


Hvað stoðar það, bræður mínir, þótt einhver segist hafa trú, en hefur eigi verk? Mun trúin geta frelsað hann? 	 Ay atmaten, d acu n lfayda ara yesɛu wemdan ma yenna-d umneɣ s Ṛebbi, m'ur t-id-isbeggen ara s lecɣal-is ? Eɛni liman am wagi a t-isellek ?


En er heiðingjar heyrðu þetta, glöddust þeir og vegsömuðu orð Guðs, og allir þeir, sem ætlaðir voru til eilífs lífs, tóku trú. 	 Leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail feṛḥen mi slan s wannect-agi, țḥemmiden awal n Ṛebbi ; wid akk yețțuheggan i tudert n dayem umnen.


Þannig rættist orð hans, er hann hafði mælt: "Engum glataði ég af þeim, sem þú gafst mér." 	 Akka i gedṛa wawal-nni i d yenna yakan : « Ur sruḥeɣ ula d yiwen seg widak i yi-d-tefkiḍ. »


"Hér er piltur, sem er með fimm byggbrauð og tvo fiska, en hvað er það handa svo mörgum?" 	 Yella dagi yiwen weqcic yesɛa xemsa n teḥbulin n weɣṛum n tem?in akk-d sin iselman (iḥutiwen), lameɛna d acu ara d-xedmen i wannect-agi n lɣaci ?


Og eigi skaltu sverja við höfuð þitt, því að þú getur ekki gjört eitt hár hvítt eða svart. 	 Ur țgallat ara daɣen : « s yixef n uqeṛṛuy-nwen » axaṭer ur tezmirem ara aț-țerrem ula d yiwen wenẓad d aberkan neɣ d amellal.


Jesús svaraði þeim: "Kenning mín er ekki mín, heldur hans, er sendi mig. 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Ayen i sselmadeɣ mačči s ɣuṛ-i i d-yekka, yekka-d s ɣuṛ win i yi-d iceggɛen.


í bænum mínum. Ég bið stöðugt um það, að mér mætti loks einhvern tíma auðnast, ef Guð vildi svo verða láta, að koma til yðar. 	 Ssutureɣ mkul ass i Sidi Ṛebbi iwakken ma yebɣa, ad afeɣ abrid amek ara n-aseɣ ɣuṛ-wen.


En sérhver kona, sem biðst fyrir eða flytur spádóma Guðs berhöfðuð, óvirðir höfuð sitt. Það er hið sama sem hún hefði látið krúnuraka sig. 	 Lameɛna tameṭṭut ara ideɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi neɣ ara yețxebbiṛen s wayen i s-d-yețțasen s ɣuṛ Ṛebbi aqeṛṛuy-is ɛeryan, tekkes lḥeṛma ɣef wergaz-is, am akken d aqeṛṛuy-is i tseṭṭel.


Hann svaraði: "Ég segi yður, ef þeir þegja, munu steinarnir hrópa." 	 Yenna-yasen : A wen-iniɣ : ma ssusmen nutni, d idɣaɣen ara d-iɛeggḍen.


Enginn kveikir ljós og setur það í felur né undir mæliker, heldur á ljósastiku, svo að þeir, sem inn koma, sjái ljósið. 	 Yiwen ur iceɛɛel taftilt iwakken a ț-iffer neɣ akken a ț-iɣumm s lḥila, lameɛna a ț-issers ɣef lmeṣbeḥ iwakken kra n win ara d-ikecmen ad iwali tafat.


Flý þú æskunnar girndir, en stunda réttlæti, trú, kærleika og frið við þá, sem ákalla Drottin af hreinu hjarta. 	 Exḍu i ccehwat n temẓi i gețɣuṛṛun, kečč akk-d wid ideɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi s wul yeṣfan, nadi ɣef lḥeqq, liman, leḥmala ț-țalwit,.


Ekki af því að vér höfum ekki rétt til þess, heldur til þess að vér gæfum yður sjálfa oss sem fyrirmynd til eftirbreytni. 	 Yerna lemmer nessuter-awen a ɣ-tɛiwnem, d lḥeqq fell-aɣ ; meɛna nexdem akkenni iwakken a wen-nili d lemtel.


En þrællinn dvelst ekki um aldur í húsinu, sonurinn dvelst þar um aldur og ævi. 	 Aklan ur țwaḥsaben ara n at wexxam ma d mmi-s n wexxam yețwaḥseb dayem n at wexxam.


Óttist þá því eigi. Ekkert er hulið, sem eigi verður opinbert, né leynt, er eigi verður kunnugt. 	 Ur ten-țaggadet ara ihi ! Axaṭer kra n wayen yeffren a d-iḍheṛ, kra n lbaḍna yellan a d-tban.


En Guðs styrki grundvöllur stendur. Hann hefur þetta innsigli: "Drottinn þekkir sína" og "hver sá, sem nefnir nafn Drottins, haldi sér frá ranglæti." 	 Lameɛna d lsas i gessers Sidi Ṛebbi ara idumen : Ssid-nneɣ yeẓra wid yellan d ayla-s ; f+ yura daɣen win ara yinin nekk d ayla-s, ilaq ad yexḍu i wayen n diri. f+


Þegar vér höfðum slitið oss frá þeim, létum vér í haf og héldum beina leið til Kós, næsta dag til Ródus og þaðan til Patara. 	 Mi nemfaṛaq yid-sen, nerkeb lbabuṛ nṛuḥ qbala ɣer temdint n Kus, azekka-nni ɣer temdint n Ṛudus ; syenna nkemmel abrid ɣer temdint n Batara.


Og höggormurinn spjó vatni úr munni sér á eftir konunni, eins og flóði, til þess að hún bærist burt af straumnum. 	 Azrem-nni yessufeɣ-ed seg uqemmuc-is aman, feggḍen-d am asif deffir n tmeṭṭut-nni iwakken aț-țyawi uḥemmal.


Guð er þess megnugur að veita yður allar góðar gjafir ríkulega, til þess að þér í öllu og ávallt hafið allt sem þér þarfnist og getið sjálfir veitt ríkulega til sérhvers góðs verks. 	 Sidi Ṛebbi yesɛa tazmert a kkun id yeṛzeq s lbaṛakat n mkul ṣṣenf, ur kkun-ițxaṣṣa wacemma deg wayen akk teḥwaǧem yerna aț-țesɛum s zzyada iwakken aț-țizmirem aț-țseddqem.


Sá sem sver við musterið, sver við það og við þann, sem í því býr. 	 Win ara yegallen daɣen s lǧameɛ, yeggul s lǧameɛ akk-d Win i gellan deg-s.


Allir þeir sem trúðu héldu hópinn og höfðu allt sameiginlegt. 	 Wid akk yumnen, țɛicin s tdukli yerna beṭṭun wway gar-asen ayen akk sɛan.


Þeir vörpuðu grunnsökku, og reyndist dýpið tuttugu faðmar. Aftur vörpuðu þeir grunnsökku litlu síðar, og reyndist dýpið þá fimmtán faðmar. 	 Ktalen lqaɛ n lebḥeṛ s wemrar, ufan llant


Allt hefur hann lagt undir fætur honum og gefið hann kirkjunni sem höfuðið yfir öllu. 	 Sidi Ṛebbi yerra kullec seddaw iḍaṛṛen n Lmasiḥ, yerra-t daɣen d aqeṛṛuy n tejmaɛt n imasiḥiyen


Og Guð, sem hjörtun þekkir, bar þeim vitni, er hann gaf þeim heilagan anda eins og oss. 	 Sidi Ṛebbi yessnen ulawen, ibeggen-ed belli iqbel-iten imi i sen-yefka Ṛṛuḥ iqedsen am akken i ɣ-t-id-yefka i nukkni ;


Þegar vér lifðum að holdsins hætti, störfuðu ástríður syndanna, sem lögmálið hafði vakið, í limum vorum, svo að vér bærum dauðanum ávöxt. 	 Axaṭer d ccariɛa i d-isbeggnen amek i nțeddu s lebɣi n tnefsit-nneɣ d ccehwat-nneɣ n diri ; d nețțat daɣen i d-isbeggnen amek yexdem ddnub-agi deg-nneɣ, armi i ɣ-yeṣṣaweḍ ɣer lmut.


Þá er hann kom til Jerúsalem, reyndi hann að samlaga sig lærisveinunum, en þeir hræddust hann allir og trúðu ekki, að hann væri lærisveinn. 	 Mi i d-yusa ɣer temdint n Lquds, Caɛul inuda ɣef yinelmaden, lameɛna kukran-t akk axaṭer ur uminen ara belli yuɣal d anelmad n Sidna Ɛisa.


Hann mælti: "Það sem mönnum er um megn, það megnar Guð." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ayen yellan d lmuḥal i wemdan yeshel ɣer Sidi Ṛebbi.


Og honum lét Abraham í té tíund af öllu. Fyrst þýðir nafn hans "réttlætis konungur", en hann heitir enn fremur Salem-konungur, það er "friðar konungur". 	 I nețța i gefka Sidna Ibṛahim amur wis ɛecṛa n wayen akk i d-yerbeḥ seg umenɣi. Malxisadeq lmeɛna n yisem-is « agellid n lḥeqq », yețțusemma daɣen agellid n Salem yeɛni « agellid n lehna ».


Þegar þeir sátu að borði og mötuðust sagði Jesús: "Sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig, einn sem með mér etur." 	 Mi qqimen ad ččen, Sidna Ɛisa yenna yasen : A wen-iniɣ tideț : yiwen seg-wen itețțen yid-i, ad iyi-ixdeɛ.


svo að enginn láti bifast í þrengingum þessum. Þér vitið sjálfir, að þetta er oss ætlað. 	 iwakken yiwen ur ifeččel di teswiɛt-agi n uqehheṛ. Teẓram belli ayagi d ayen i ɣ-ițṛaǧun.


Jesús svaraði honum: "Þú ert lærifaðir í Ísrael og veist ekki þetta? 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tesselmadeḍ ccariɛa i wat Isṛail ur tessineḍ ara annect-agi ?


Berstu trúarinnar góðu baráttu, höndla þú eilífa lífið, sem þú varst kallaður til og þú játaðist með góðu játningunni í viðurvist margra votta. 	 Sseǧhed iman-ik deg umenɣi ɣef liman, eṭṭef di tudert n dayem i ɣer k-d-issawel Sidi Ṛebbi, asm'akken i d-cehdeḍ s wayen tumneḍ zdat yemdanen meṛṛa.


Hvað viljið þér? Á ég að koma til yðar með hirtingarvönd eða í kærleika og hógværðar anda? 	 D acu i tebɣam ? A n-aseɣ ɣuṛ wen s uɛekkaz, neɣ s wul yeččuṛen d leḥmala akk-d leḥnana ?


Landshöfðinginn spurði: "Hvorn þeirra tveggja viljið þér, að ég gefi yður lausan?" Þeir sögðu: "Barabbas." 	 Lḥakem yenna-yasen : Anwa ger sin-agi iwumi tebɣam ad serrḥeɣ ? RRran-as : I Barabas ! Serreḥ-ed i Barabas !


Hús yðar verður í eyði látið. 	 Ihi atan wexxam-im ad yexlu !


Ég bið yður: Verið eftirbreytendur mínir. 	 A kkun-weṣṣiɣ ihi aț-țeddum am akken ddiɣ nekkini.


En Drottinn sagði við hann: ,Leys af þér skó þína, því að staðurinn, sem þú stendur á, er heilög jörð. 	 Sidi Ṛebbi yenna-yas : Kkes arkasen seg iḍaṛṛen-ik axaṭer amkan-agi anda tbeddeḍ d amkan iqedsen.


Postularnir og öldungarnir, ásamt öllum söfnuðinum, samþykktu þá að kjósa menn úr sínum hópi og senda með Páli og Barnabasi til Antíokkíu þá Júdas, er kallaður var Barsabbas, og Sílas, forystumenn meðal bræðranna. 	 Ihi ṛṛusul, imeqqranen n tejmaɛt akk-d watmaten meṛṛa walan belli d ṛṛay yelhan ma yella xtaṛen-d kra n watmaten si gar-asen, iwakken a ten-ceggɛen ɣer temdint n Antyuc nutni d Bulus akk-d Barnabas. Xtaṛen Yuda, ițusemman Barsaba akk-d Silas ; d irgazen i țqadaṛen watmaten.


Sauðunum skipar hann sér til hægri handar, en höfrunum til vinstri. 	 Ad yerr ulli ɣer uyeffus-is, tiɣeṭṭen ɣer uzelmaḍ-is.


En þegar Jesús hafði verið skírður, sté hann jafnskjótt upp úr vatninu. Og þá opnuðust himnarnir, og hann sá anda Guðs stíga niður eins og dúfu og koma yfir sig. 	 Mi gețwaɣḍes Sidna Ɛisa, yeffeɣ-ed seg waman ; imiren kan ldin igenwan, yers-ed fell-as Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi s ṣṣifa n tetbirt.


Gajus, sem ljær mér og öllum söfnuðinum hús, biður að heilsa yður; Erastus, gjaldkeri borgarinnar, og bróðir Kvartus biðja að heilsa yður. 	 Yețsellim-ed fell-awen Gayus win i ɣer țțiliɣ anda țnejmaɛen daɣen watmaten meṛṛa. Erastus, win yeṭṭfen asenduq n yedrimen n temdint akk-d gma-tneɣ Kartus țsellimen-d fell-awen.


Þegar vér lifðum að holdsins hætti, störfuðu ástríður syndanna, sem lögmálið hafði vakið, í limum vorum, svo að vér bærum dauðanum ávöxt. 	 Axaṭer d ccariɛa i d-isbeggnen amek i nțeddu s lebɣi n tnefsit-nneɣ d ccehwat-nneɣ n diri ; d nețțat daɣen i d-isbeggnen amek yexdem ddnub-agi deg-nneɣ, armi i ɣ-yeṣṣaweḍ ɣer lmut.


Það varð til þess, að vér báðum Títus, að hann skyldi og leiða til lykta hjá yður þessa líknarþjónustu, eins og hann hefur byrjað. 	 S wakka ihi, nweṣṣa gma-tneɣ Titus ad ikemmel lxedma-nni i gebda ɣuṛ-wen ɣef wayen yeɛnan ssadaqa agi.


Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns. En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða. 	 A kkun-keṛhen irkul ɣef ddemma n yisem-iw. Lameɛna win ara yeṭṭfen alamma ț-țaggara ad ițwasellek.


Ef vér dæmdum um sjálfa oss, yrðum vér ekki dæmdir. 	 Lemmer nețḥadar ɣef yiman nneɣ, tili ur d-nețțawi ara lɛiqab n Sidi Ṛebbi fell-aneɣ.


og til að færa fórn eins og segir í lögmáli Drottins, "tvær turtildúfur eða tvær ungar dúfur." 	 Yerna ṛuḥen iwakken ad fken d asfel snat n tmilliwin neɣ sin yetbiren imeẓyanen akken yella di ccariɛa n Sidna Musa.


Jesús rétti út höndina, snart hann og mælti: "Ég vil, verð þú hreinn!" Jafnskjótt hvarf af honum líkþráin. 	 Sidna Ɛisa issers afus-is fell-as, yenna-yas : Bɣiɣ ! Ili-k teḥliḍ ! Imiren kan, argaz-nni ikkes-as lbeṛs, yeṣfa weglim-is.


Meðan hann var að segja þetta, koma menn heiman frá samkundustjóranum og segja: "Dóttir þín er látin, hví ómakar þú meistarann lengur?" 	 Mazal-it yețmeslay, a ten-aya usan-d kra yergazen seg wexxam n Jayṛus ccix-nni n lǧameɛ, nnan-as : Yelli-k temmut, ur țɛețțib ara Sidna Ɛisa.


Þá tóku þeir allir Sósþenes samkundustjóra og fóru að berja hann fyrir framan dómstólinn, og lét Gallíón sig það engu skipta. 	 Dɣa lɣaci mmɣen ɣef Sustin, ameqqran n lǧameɛ n wat Isṛail, ewten-t zdat wexxam n ccṛeɛ , Galyun ur s-tewqiɛ ara lmeɛna.


og sagði við hann: ,Far þú burt úr landi þínu og frá ættfólki þínu til landsins, sem ég mun vísa þér á.' 	 Yenna-yas : Ffeɣ si tmurt-ik, si tmurt n imawlan-ik, tṛuḥeḍ ɣer tmurt ara k-d-ssekneɣ.


Ekki kveikja menn heldur ljós og setja undir mæliker, heldur á ljósastiku, og þá lýsir það öllum í húsinu. 	 Akken daɣen, ur nceɛɛel ara taftilt iwakken a ț-nɣumm s kra, meɛna a ț-nessers ɣef lmeṣbeḥ, iwakken aț-țfeǧǧeǧ i wid akk yellan deg wexxam.


Þér vitið, að trúarstaðfesta yðar vekur þolgæði, 	 axaṭer teẓram belli ajeṛṛeb n liman nwen yețțawi-d ṣṣbeṛ.


Allt ranglæti er synd, en til er synd, sem ekki er til dauða. 	 Kra yellan d lbaṭel, d ddnub, meɛna llan ddnubat ur nețțawi ara ɣer lmut.


Og hann ritaði bréf, svo hljóðandi: 	 Yura tabṛaț-agi i lḥakem Filiks :


Þegar sól hækkaði, visnaði það, og sökum þess að það hafði ekki rætur, skrælnaði það. 	 Mi gebda wezɣal, yezlef imɣan nni dɣa qquṛen, axaṭer ur sɛin ara izuṛan lqayen.


Minnst þú því, hvernig þú tókst á móti og heyrðir, og varðveit það og gjör iðrun. Ef þú vakir ekki, mun ég koma eins og þjófur, og þú munt alls ekki vita, á hverri stundu ég kem yfir þig. 	 Mmekti-d ihi amek tesliḍ d wamek tqebleḍ awal n Ṛebbi, tbeɛ ayen akka i tlemdeḍ, tuɣaleḍ-ed ɣer webrid. Ma tɣefleḍ, a n-aseɣ ɣuṛ-ek am umakar, ur teẓẓareḍ ara anta ssaɛa i deg ara d-kecmeɣ.


Síðan munum vér, sem eftir lifum, verða ásamt þeim hrifnir burt í skýjum til fundar við Drottin í loftinu. Og síðan munum vér vera með Drottni alla tíma. 	 Ma d nukni ma yella mazal-aɣ nedder, a nețwarfed yid-sen ɣef wusigna, a nemmager Sidna Ɛisa deg igenwan, iwakken a nili yid-es i dayem.


Ætlið ekki, að ég sé kominn að færa frið á jörð. Ég kom ekki að færa frið, heldur sverð. 	 Ɣuṛ-wat aț-țɣilem d lehna i d wwiɣ ɣer ddunit ; mačči d lehna i d-wwiɣ, meɛna d ccwal i d-wwiɣ.


En Kristur er endalok lögmálsins, svo að nú réttlætist sérhver sá, sem trúir. 	 axaṭer Lmasiḥ, d nețța i ț-țaggara n ccariɛa, i d lḥeqq n wid yumnen meṛṛa.


Því að ef einhver kemur og prédikar annan Jesú en vér höfum prédikað, eða þér fáið annan anda en þér hafið fengið, eða annað fagnaðarerindi en þér hafið tekið á móti, þá umberið þér það mætavel. 	 Amek armi tḥessem i wid i wen-ibeccṛen Ɛisa nniḍen ur nelli d win akken i wen-nbecceṛ nukni ; amek tqeblem ṛṛuḥ iqedsen nniḍen ur nelli ara d win s wayes i tesṭerḥbem di tazwara neɣ lexbaṛ n lxiṛ nniḍen ixulfen win akken i wen-nbecceṛ ?


Gætið þess, bræður, að enginn yðar búi yfir vondu vantrúar hjarta og falli frá lifanda Guði. 	 Ay atmaten, ḥadret ad yili gar-awen win ara yesseɣṛen ul-is, ara yeǧǧen cceṛ ad izdeɣ deg-s alamma issufeɣ-it i webrid n Sidi Ṛebbi yeddren.


En hann átti við Júdas Símonarson Ískaríots, sem varð til að svíkja hann, einn þeirra tólf. 	 Yenna-d annect-agi ɣef Yudas, mmi-s n Semɛun n taddart n Qeṛyut, yiwen ger tnac inelmaden-is ara t-ixedɛen.


Hefnið yðar ekki sjálfir, þér elskaðir, heldur lofið hinni refsandi reiði Guðs að komast að, því að ritað er: "Mín er hefndin, ég mun endurgjalda, segir Drottinn." 	 Ur țțarrat ara țțaṛ ay imeɛzuzen, lameɛna ǧǧet kullec ger ifassen n Sidi Ṛebbi, d nețța ara ixedmen ccɣel-is. Atah wayen yuran di tira iqedsen : D nekk ara yerren țțaṛ, ara yerren i mkul yiwen ayen yukla l, i d-yenna Sidi Ṛebbi .


Og hvers sem þér biðjið í mínu nafni, það mun ég gjöra, svo að faðirinn vegsamist í syninum. 	 Ayen akk ara tessutrem s yisem-iw a t-xedmeɣ iwakken tamanegt n Baba Ṛebbi a d-tban s Mmi-s.


Ég þakka Guði, að ég tala tungum öllum yður fremur, 	 Ad ḥemdeɣ Ṛebbi imi țmeslayeɣ tutlayin ur nețwassen ara akteṛ-nwen meṛṛa.


Hafið þér þá ekki hús til að eta og drekka í? Eða fyrirlítið þér söfnuð Guðs og gjörið þeim kinnroða, sem ekkert eiga? Hvað á ég að segja við yður? Á ég að hæla yður fyrir þetta? Nei, ég hæli yður ekki. 	 Amek ! Ur tesɛim ara ixxamen nwen iwakken aț-țeččem aț-țeswem ? Neɣ tebɣam aț-țesseɣlim lqima n tejmaɛt n Sidi Ṛebbi, aț-țesneḥcamem wid ur nesɛi acemma ? D acu ara wen-d-iniɣ, a kkun cekkṛeɣ ? Ur kkun-țcekkiṛeɣ ara ɣef wayagi !


Jóhannes var líka að skíra í Aínon nálægt Salím, en þar var mikið vatn. Menn komu þangað og létu skírast. 	 Yeḥya daɣen yella yesseɣḍas lɣaci di Ɛinun ț-țama n Salim imi qwan waman dinna. Aṭas lɣaci i d-ițasen ɣuṛ-es iwakken a ten-isseɣḍes.


hef ég þess vegna ekki heldur látið af að þakka fyrir yður, er ég minnist yðar í bænum mínum. 	 kull ass țḥemmideɣ rennuɣ Sidi Ṛebbi ɣef ddemma-nwen, țțadreɣ-kkun-id dayem di tẓallit-iw


Svo eru þá líka á vorum tíma leifar orðnar eftir, sem Guð hefur útvalið af náð. 	 Akka daɣen, di lweqt-agi i deg nella tura, llan kra seg wat Isṛail i geṭṭfen deg-s, d wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi, s ṛṛeḥma-ines.


Á þeim degi munuð þér ekki spyrja mig neins. Sannlega, sannlega segi ég yður: Hvað sem þér biðjið föðurinn um í mínu nafni, mun hann veita yður. 	 M'ara d-yas wass-nni ur tețțuɣalem ara a yi-testeqsim. A wen iniɣ s tideț : ayen akk ara tessutrem i Baba s yisem-iw a wen-t-id-yeqbel.


"Í borg einni var dómari, sem hvorki óttaðist Guð né skeytti um nokkurn mann. 	 Yenna-yasen : Deg yiwet n temdint yella yiwen lqaḍi, ur ițțagad Ṛebbi ur yețqadaṛ imdanen.


Takið því alvæpni Guðs, til þess að þér getið veitt mótstöðu á hinum vonda degi og haldið velli, þegar þér hafið sigrað allt. 	 Ɣef wayagi, refdet leslaḥ n Sidi Ṛebbi, iwakken aț-țizmirem aț-țqablem tiswiɛin iweɛṛen, s wakka ɣer taggara n umenuɣ a kkun-id-yaf lḥal mazal tbeddem.


Og hann segir við mig: "Innsigla þú ekki spádómsorð þessarar bókar, því að tíminn er í nánd. 	 Yenna-d daɣen : Ur țeffer ara imeslayen i k-d yețțuweḥḥan di tektabt-agi, axaṭer lweqt i deg ara d-dṛun qṛib a d-yaweḍ.


En Agrippa sagði við Festus: "Þennan mann hefði mátt láta lausan, ef hann hefði ekki skotið máli sínu til keisarans." 	 Aɣribas yenna i Fistus : Argaz-agi izmer ad ițțuserreḥ lemmer ur yerẓi ara ccṛeɛ ɣer Qayṣer.


Hann tók þá að tala til þeirra: "Í dag hefur rætst þessi ritning í áheyrn yðar." 	 Dɣa yenna-yasen : Ayen i wen-d-ɣṛiɣ akka, atan yedṛa-d gar-awen ass-agi !


Hann tók sig upp þaðan og hélt til byggða Júdeu og yfir um Jórdan. Fjöldi fólks safnast enn til hans, og hann kenndi þeim, eins og hann var vanur. 	 Sidna Ɛisa yeṭṭef abrid ɣer tmurt n Yahuda agummaḍ i wasif n Urdun. Nnejmaɛen-d daɣen ɣuṛ-es aṭas n lɣaci. Yebda yesselmad-iten akken yennum.


Því að allir sáu þeir hann og varð þeim bilt við. En Jesús mælti jafnskjótt til þeirra: "Verið hughraustir, það er ég, verið óhræddir." 	 xelɛen axaṭer țwalin-t akk. Imiren iluɛa-ten yenna-yasen : Ur xellɛet ara, d nekk ; ur țțaggadet ara !


En Páli þótti eigi rétt að taka með þann mann, er skilið hafði við þá í Pamfýlíu og ekki gengið að verki með þeim. 	 lameɛna Bulus ur yeqbil ara ad awin yid-sen win akken i ten yeǧǧan di tmurt n Bamfilya, yerna ur ten-iɛawen ara di ccɣel-nsen.


Þegar Kristur, sem er líf yðar, opinberast, þá munuð þér og ásamt honum opinberast í dýrð. 	 M'ara d-iban Lmasiḥ yellan ț-țudert-nwen, kunwi daɣen a d tbanem yid-es.


Þá sagði hann þeim og líkingu: "Hvort fær blindur leitt blindan? Munu ekki báðir falla í gryfju? 	 Yewwi-yasen-d lemtel nniḍen, yenna-yasen : Aderɣal ur izmir ara ad iṭṭef afus i uderɣal nniḍen, neɣ m'ulac ad grirben i sin ɣer yeɣzeṛ ;


En Guð vakti hann frá dauðum. 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi isseḥya-t-id si ger lmegtin.


Einn þeirra, er hjá stóðu, brá sverði, hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum eyrað. 	 Yiwen seg wid yellan dinna ijbed-ed ajenwi, yewwet aqeddac n lmuqeddem ameqqran, igzem-as ameẓẓuɣ.


Nú var mikill fjöldi saman kominn, og menn komu til hans úr hverri borg af annarri. Þá sagði hann þessa dæmisögu: 	 Lɣaci usan-d seg waṭas n tudrin. Mi d-nnejmaɛen ɣuṛ-es, Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi :