Jósef tók líkið, sveipaði það hreinu línklæði 	 Yusef yeddem-ed lǧețța n Sidna Ɛisa, ițțel-iț di lekfen zeddigen,


"Sjá, ég kem eins og þjófur. Sæll er sá sem vakir og varðveitir klæði sín, til þess að hann gangi ekki nakinn um og menn sjái blygðun hans." 	 Aql-in a n-aseɣ am umakar. D aseɛdi win iɛussen ɣef yiman-is ur yekkis ara llebsa-ines, iwakken ur ițeddu ara ɛeryan, ur ițneḥcam ara m'ara t-id-walin !


En þegar ég var kominn aftur til Jerúsalem og baðst fyrir í helgidóminum, varð ég frá mér numinn 	 Asmi uɣaleɣ ɣer temdint n Lquds, yiwen n wass lliɣ țẓallaɣ deg wefrag n lǧameɛ iqedsen, iweḥḥa-yi-d Sidi Ṛebbi,


Vér erum fæddir Gyðingar, ekki syndarar af heiðnu bergi brotnir. 	 Nukni ur nelli ara d imednuben am leǧnas nniḍen, laṣel-nneɣ seg wat Isṛail.


Hann mun verða mikill og kallaður sonur hins hæsta. Drottinn Guð mun gefa honum hásæti Davíðs föður hans, 	 Ad yesɛu ccan d ameqqran, ad ițțusemmi Mmi-s n Sidi Ṛebbi ɛlayen. Sidi Ṛebbi a t-yerr d agellid akken i t-yella Sidna Dawed, yiwen si lejdud-is.


Skylt er oss, hinum styrku, að bera veikleika hinna óstyrku og hugsa ekki um sjálfa oss. 	 Nukni s wid iǧehden di liman, ilaq a neṣbeṛ i wid ur neǧhid ara, ur nețnadi ara ɣef wayen kan i ɣ-iɛeǧben i nukni.


og ekki var heldur maðurinn skapaður vegna konunnar, heldur konan vegna mannsins. 	 Daɣen argaz ur d-yețwaxleq ara i tmeṭṭut, lameɛna ț-țameṭṭut i d yețwaxelqen i wergaz.


En ég segi yður: Jafnvel Salómon í allri sinni dýrð var ekki svo búinn sem ein þeirra. 	 lameɛna a wen-iniɣ : ula d agellid Sliman s yiman-is di ccan-is ameqqran, ur yelsi am yiwen seg-sen.


En ég hef ekki hagnýtt mér neitt af þessu og ég skrifa þetta ekki heldur til þess, að svo verði við mig gjört. Mér væri betra að deyja, - enginn skal ónýta það, sem ég hrósa mér af. 	 Nekk ur d-wwiɣ acemma s ɣuṛ wen, yerna ur d-uriɣ ara tabṛaț-agi iwakken a d-ssutreɣ lḥeqq-iw. Axiṛ-iyi lmut wala a yi-tețwakkes sebba-agi s wayes zemreɣ ad zuxxeɣ !


En hann var spámaður og vissi, að Guð hafði með eiði heitið honum að setja í hásæti hans einhvern niðja hans. 	 Lameɛna imi d nnbi i gella, yeẓra belli Sidi Ṛebbi ad iṭṭef di lemɛahda i s-d-yefka mi s-d-yenna : D yiwen si tarwa-k ara sbeddeɣ d agellid deg wemkan-ik.


Og með þessum hætti sá ég hestana í sýninni og þá sem á þeim sátu: Þeir höfðu eldrauðar, svartbláar og brennisteinsgular brynjur, og höfuð hestanna voru eins og höfuð ljóna. Af munnum þeirra gekk út eldur, reykur og brennisteinn. 	 Atan wamek i walaɣ deg uweḥḥi iɛewdiwen d wid i ten-irekben : imnayen-nni lsan tiseddariyin n wuzzal ț-țizeggaɣin am tmes, wiyaḍ ț-țizegzawin am lebḥeṛ, kra nniḍen am ukubri. Iqeṛṛay n iɛewdiwen-nni am akken d iqeṛṛay n izmawen ; seg imawen-nsen tețțeffeɣ-ed tmes, dexxan akk-d ukubri.


til óforgengilegrar, flekklausrar og ófölnandi arfleifðar, sem yður er geymd á himnum. 	 iwakken a newṛet ayen ur nrekku, ur nețțames, ur nfennu. D annect-agi i kkun-ițṛaǧun deg igenwan kunwi yumnen yis.


En sumt féll í góða jörð, kom upp, óx og bar ávöxt, það gaf þrítugfaldan, sextugfaldan og hundraðfaldan ávöxt." 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin deg wakal yelhan, mi gman, nnernan fkan-d tigedrin ; ta tefka-d tlatin n tɛeqqayin, tayeḍ sețțin, tayeḍ meyya.


Þá fór Satan í Júdas, sem kallaður var Ískaríot og var í tölu þeirra tólf. 	 Yudas n Qeṛyut yiwen si tnac-nni n inelmadenis, ikcem-it Cciṭan.


En frá hádegi varð myrkur um allt land til nóns. 	 Deg uzzal si tnac armi d țlata n tmeddit, yeɣli-d ṭṭlam ɣef ddunit meṛṛa.


Hvers vegna? Er það af því að ég elska yður ekki? Nei, Guð veit að ég gjöri það. 	 Acuɣeṛ ? Eɛni ur teɛzizem ara fell-i ? Atan Sidi Ṛebbi yezṛa !


Maðurinn fór og sagði Gyðingum, að Jesús væri sá sem læknaði hann. 	 Argaz-nni iṛuḥ ad ixebbeṛ lecyux n wat Isṛail belli d Sidna Ɛisa i t-yesseḥlan.


Filippus segir við hann: "Herra, sýn þú oss föðurinn. Það nægir oss." 	 Filibus inṭeq-ed, yenna-yas : A Sidi, sken-aɣ-ed kan Baba Ṛebbi beṛka-yaɣ.


Jesús svaraði þeim, er við hann mælti: "Hver er móðir mín, og hverjir eru bræður mínir?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Anta i d yemma, anwi i d atmaten-iw ?


Hverjir voru þá þeir, sem heyrt höfðu og gjörðu þó uppreisn? Voru það ekki einmitt allir þeir, sem út höfðu farið af Egyptalandi fyrir tilstilli Móse? 	 Anwa-ten wid i gjehlen ɣer Sidi Ṛebbi mi slan i taɣect-is, mačči d wid i d-yessufeɣ Sidna Musa si tmurt n Maṣer ?


Sú spurning kom fram meðal þeirra, hver þeirra væri mestur. 	 Inelmaden țmeslayen wway gar-asen, țmesteqsayen anwa i d ameqqran deg-sen.


Ef þér tryðuð Móse, munduð þér líka trúa mér, því um mig hefur hann ritað. 	 Lemmer ț-țideț tumnem s Musa tili tumnem yis-i, axaṭer yura-d fell-i di tira iqedsen.


Gyðingar sögðu þá við hann: "Hvaða tákn getur þú sýnt oss um það, að þú megir gjöra þetta?" 	 Kkren wudayen nnan-as : D acu n lbeṛhan ara ɣ-d-tbeggneḍ akken a neɛqel lḥekma s wayes i txeddmeḍ annect-agi ?


Ninívemenn munu koma fram í dóminum ásamt kynslóð þessari og sakfella hana, því að þeir gjörðu iðrun við prédikun Jónasar, og hér er meira en Jónas. 	 Ass n lḥisab a d-kkren daɣen imezdaɣ n temdint n Ninebi ɣer lǧil-agi a ten-sḍelmen, axaṭer nutni uɣalen-d ɣer webrid mi sen-ibecceṛ nnbi Yunes. Kunwi tesɛam dagi gar-awen win yugaren nnbi Yunes !


Þér voruð dauðir sökum afbrota yðar og umskurnarleysis. En Guð lífgaði yður ásamt honum, þegar hann fyrirgaf oss öll afbrotin. 	 Kunwi ur neḍhiṛ ara, tellam temmutem ɣef ddemma n ddnubat nwen ; tura Sidi Ṛebbi yerra-kkun-id ɣer tudert s Lmasiḥ. Sidi Ṛebbi yeɛfa-yaɣ ddnubat-nneɣ meṛṛa.


Láti ég þá fara fastandi heim til sín, örmagnast þeir á leiðinni, en sumir þeirra eru langt að." 	 Ma yella rriɣ-ten ansi i d-kkan i laẓ, ad nezfen deg webrid axaṭer kra deg-sen usan-d si lebɛid.


Þeir svöruðu honum: "Þú ert syndum vafinn frá fæðingu og ætlar að kenna oss!" Og þeir ráku hann út. 	 Rran-as : Amek ! Seg wasmi i d-luleḍ kečč di ddnub seg iḍaṛṛen armi d aqeṛṛuy, tura tusiḍ-ed a ɣ tesfehmeḍ ? Dɣa qecɛen-t ( ḍerqen-t ) ɣer beṛṛa.


Og hann bauð oss að prédika fyrir lýðnum og vitna, að hann er sá dómari lifenda og dauðra, sem Guð hefur fyrirhugað. 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-yaɣ a nbecceṛ i yemdanen meṛṛa, belli d nețța i gextaṛ Sidi Ṛebbi iwakken ad iḥaseb wid yeddren akk-d wid yemmuten.


Þá kallaði Páll hárri raustu: "Gjör þú sjálfum þér ekkert mein, vér erum hér allir!" 	 Lameɛna Bulus iɛeggeḍ s lǧehd is, yenna-yas : Eḥbes ! Ḥader aț-țenɣeḍ iman ik ! Aql-aɣ akk dagi.


Hann er sá, sem um er ritað: Sjá, ég sendi sendiboða minn á undan þér, er greiða mun veg þinn fyrir þér. 	 Axaṭer d nețța i ɣef yura : Atan zewwreɣ zdat-ek amceggeɛ-inu, iwakken ad iheggi abrid zdat-ek.


Í honum eruð þér auðgaðir orðnir í öllu, í hvers konar ræðu og hvers konar þekkingu. 	 axaṭer yis i kkun-id yeṛzeq s mkul lxiṛ, ama s wawal-is ama s tmusni-ines,


Og ég sagði við hann: "Herra minn, þú veist það." Hann sagði við mig: "Þetta eru þeir, sem komnir eru úr þrengingunni miklu og hafa þvegið skikkjur sínar og hvítfágað þær í blóði lambsins. 	 Rriɣ-as : D kečč i geẓran a Sidi. Yerra-yi-d : Wigi, d wid yesɛeddan leqheṛ d ameqqran ; ssarden ijellaben-nsen, ssazdgen-ten deg idammen n Izimer.


Hann leit í kring á þá alla og sagði við manninn: "Réttu fram hönd þína." Hann gjörði svo, og hönd hans varð heil. 	 Yerfed allen-is ɣer wid akk i s-d-yezzin , dɣa yenna i wergaz nni : Eḍleq afus-ik ! Ukrif-nni yeḍleq afus-is, yeḥla.


íklæðast hinum nýja manni, sem skapaður er eftir Guði í réttlæti og heilagleika sannleikans. 	 aț-țuɣalem d imdanen ijdiden akken yella di lebɣi n Sidi Ṛebbi, iwakken aț-țeddum deg webrid n lḥeqq akk-d ṣṣfa i ɣer tessufuɣ tideț.


Móðir hans og bræður komu til hans, en gátu ekki náð fundi hans vegna mannfjöldans. 	 Yemma-s d watmaten n Sidna Ɛisa usan-d a t-ẓren, meɛna ur zmiren ara ad qeṛṛben ɣuṛ-es imi aṭas n lɣaci i gellan dinna.


og ef hann hefur gjört það til þess að auglýsa ríkdóm dýrðar sinnar á kerum miskunnarinnar, sem hann hafði fyrirfram búið til dýrðar? 	 Deg wannect-agi, Sidi Ṛebbi yebɣa a d-isbeggen acḥal meqqṛet tmanegt-is i nukni i ɣef iḥunn, i ghegga si zik iwakken a nili yid-es di tmanegt-is ;


En þetta hef ég yðar vegna, bræður, heimfært til sjálfs mín og Apollóss, til þess að þér af okkar dæmi mættuð læra regluna: "Farið ekki lengra en ritað er," - og til þess að enginn yðar hroki sér upp einum í vil, öðrum til niðrunar. 	 Ay atmaten, ayen akka i d-nniɣ fell-i akk-d Abulus nniɣ-t-id iwakken aț-țfehmem lmeɛna n lemtel-agi : « Ur țɛeddit ara akkin i tilas n wayen yuran » ; ilaq yiwen ur ixeddem lxilaf ger yemdanen, iwakken ad izuxx s yiwen deg-sen.


Jakob, þjónn Guðs og Drottins Jesú Krists, heilsar þeim tólf kynkvíslum í dreifingunni. 	 Nekk Yeɛqub aqeddac n Sidi Ṛebbi akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ, sslam-iw i tnac leɛṛac n wegdud n Sidi Ṛebbi yenwezzaɛen di ddunit meṛṛa !


Biðjið, að ég megi birta hann eins og mér ber að tala. 	 dɛut iwakken ad sfehmeɣ akken ilaq lbaḍna-agi i yemdanen.


Þá talaði Jesús til mannfjöldans og lærisveina sinna: 	 Imiren Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer lɣaci d inelmaden-is yenna yasen :


Tómas segir við hann: "Herra, vér vitum ekki, hvert þú ferð, hvernig getum vér þá þekkt veginn?" 	 ?uma yenna-yas : A Sidi, ur neẓri ara ɣer wanda ara tṛuḥeḍ, amek i tebɣiḍ a nissin abrid ?


Þá sagði Pétur: "Vér yfirgáfum allt, sem vér áttum, og fylgdum þér." 	 Buṭrus yenna-yas : I nukkni yeǧǧan kullec iwakken a neddu yid-ek ?


Þannig rættist það, sem sagt er fyrir munn Jesaja spámanns: 	 Iwakken ad idṛu wayen yenna nnbi Iceɛya :


Að svo mæltu hrópaði hann hárri röddu: "Lasarus, kom út!" 	 Imiren kan iɛeggeḍ s lǧehd yenna : A Laɛẓar, effeɣ-ed syenna !


Ef allir limirnir væru einn limur, hvar væri þá líkaminn? 	 Ma yella lǧețța meṛṛa d yiwen n lmefṣel, anda-ț ihi lǧețța ?


Og ef þér reynist ekki trúir í því sem annars er, hver gefur yður þá það, sem yðar er? 	 Ma yella ulac daɣen laman deg-wen ɣef wayen i wen-iwekkel walebɛaḍ, amek ara wen-d-yefk Sidi Ṛebbi ayen i wen-ihegga i kunwi ?


Þær urðu mjög hræddar og hneigðu andlit til jarðar. En þeir sögðu við þær: "Hví leitið þér hins lifanda meðal dauðra? 	 Ikcem itent lxuf, brant i wallen nsent ɣer lqaɛa ; irgazen-nni nnan-asent : Acuɣeṛ tețqellibemt deg uẓekka win yeddren ?


Lærisveinar hans spurðu hann: "Rabbí, hvort hefur þessi maður syndgað eða foreldrar hans, fyrst hann fæddist blindur?" 	 Inelmaden-is steqsan-t nnan-as : A Sidi, iwacu i d-ilul wergaz-agi d aderɣal ? Anwa i gdenben d nețța neɣ d imawlan-is ?


Ég hef gjört þig dýrlegan á jörðu með því að fullkomna það verk, sem þú fékkst mér að vinna. 	 Sbeggneɣ-ed tamanegt-ik di ddunit mi kfiɣ ccɣel-nni i ɣef iyi-twekkleḍ.


Hljóð og mynd 	 Imesli & Imeẓri


Þér feður, verið ekki vondir við börn yðar, svo að þau verði ekki ístöðulaus. 	 Lameɛna kunwi ay imawlan ur sserfuyet ara dderya-nwen neɣ m'ulac ad feclen.


Filippus og Bartólómeus, Tómas og Matteus tollheimtumaður, Jakob Alfeusson og Taddeus, 	 Filibus d Bartelmay, Suma akk-d Matta amekkas n tebzert, Yeɛqub mmi-s n Ḥalfi akk-d Taddi ;


Sjá, ég segi yður leyndardóm: Vér munum ekki allir sofna, en allir munum vér umbreytast 	 A wen-d-iniɣ yiwet n lbaḍna : ur nețɛedday ara akk si lmut meɛna lǧețțat-nneɣ ad nbeddalent.


Hann segir við þá: "Sál mín er hrygg allt til dauða. Bíðið hér og vakið." 	 Yenna-yasen : ?usseɣ s leḥzen n lmut ; qqimet dagi, ɛiwzet !


Hún kom að á sömu stundu og lofaði Guð. Og hún talaði um barnið við alla, sem væntu lausnar Jerúsalem. 	 Ula d nețțat tewweḍ-ed di teswiɛt-nni, teḥmed Sidi Ṛebbi, theddeṛ ɣef weqcic-nni i wid akk yețṛaǧun leslak n temdint n Lquds.


Jesús segir við hana: "Ég er hann, ég sem við þig tala." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Lmasiḥ, d nekk s yiman-iw !


Að lokum, verið allir samhuga, hluttekningarsamir, bróðurelskir, miskunnsamir, auðmjúkir. 	 Ihi sɛut akk yiwet n lɛeqliya, myeḥmalet wway gar-awen. Sɛut tagmaț, iḥninet, ddut s wannuz.


"Herra, sveinn minn liggur heima lami, mjög þungt haldinn." 	 A Sidi, aqeddac-iw yenṭer, atan iḍleq deg wexxam, yekref !


Allt að þessu orði hlýddu þeir á hann, en nú hófu þeir upp raust sína og hrópuðu: "Burt með slíkan mann af jörðinni! Eigi hæfir, að hann lifi!" 	 Smeḥsisen-as armi d awal-agi imiren ɛeggḍen nnan : Ekkset si ddunit argaz am wagi ! Ur t-țaǧǧat ara ad yidir !


Þegar Jesús sá móður sína standa þar og lærisveininn, sem hann elskaði, segir hann við móður sína: "Kona, nú er hann sonur þinn." 	 Mi gwala Sidna Ɛisa yemma-s tbedd ɣer tama n unelmad-nni i gḥemmel, yenna-yas : A tameṭṭut, atan mmi-m.


En eigi sé svo meðal yðar, heldur sé sá, sem mikill vill verða meðal yðar, þjónn yðar. 	 Ur ilaq ara ad yili wannect-agi gar-awen. Ma yella yiwen seg-wen yebɣa ad yuɣal d ameqqran, ilaq ad yili d aqeddac-nwen.


Hann kallaði hárri röddu, eins og þegar ljón öskrar. Er hann hafði kallað, töluðu þrumurnar sjö sínum raustum. 	 iɛeggeḍ s taɣect ɛlayen am akken d izem i gesreɛreɛen. Mi gesreɛreɛ lmelk-nni, nesla i useqseq n tuɣac n sebɛa ṛṛɛudat.


Annar er sá sem vitnar um mig, og ég veit, að sá vitnisburður er sannur, sem hann ber mér. 	 Lameɛna sɛiɣ inigi nniḍen, yerna cchada-ines tṣeḥḥa.


En ef það er af náð, þá er það ekki framar af verkum, annars væri náðin ekki framar náð. 	 Mačči ɣef ddemma n lefɛayel-nsen i ten-yextaṛ meɛna s ṛṛeḥma-ines. Neɣ m'ulac ma yella s lefɛayel i gțextiṛi Sidi Ṛebbi, ṛṛeḥma-ines ur tețțusemma ara d ṛṛeḥma.


Þá fóru og illir andar út af mörgum og æptu: "Þú ert sonur Guðs." En hann hastaði á þá og bannaði þeim að tala, því að þeir vissu, að hann var Kristur. 	 Llan daɣen leǧnun i d-ițeffɣen seg waṭas n yemdanen, țɛeggiḍen qqaṛen : « Kečč d Mmi-s n Ṛebbi ! » Lameɛna Sidna Ɛisa ițɛeggiḍ fell- asen, ur ten-ițțaga ara a d-hedṛen, axaṭer nutni ẓran d nețța i d Lmasiḥ.


Vér áminnum yður, bræður: Vandið um við þá, sem óreglusamir eru, hughreystið ístöðulitla, takið að yður þá, sem óstyrkir eru, verið langlyndir við alla. 	 Di leɛnaya-nwen ay atmaten : nhut wid iteddun s yir tikli, ṣebbṛet wid iwumi ɣlin ifadden, refdet wid ifeclen, swesɛet ulawen-nwen ɣuṛ-sen meṛṛa.


og Andrés, Filippus og Bartólómeus, Matteus og Tómas, Jakob Alfeusson, Taddeus og Símon vandlætara 	 Andriyus, Filbas, Bartelmay, Matta, Tuma, Yeɛqub mmi-s n ?alfi, Taddi, Semɛun akenɛani ( awaṭani )


Hann er sá sem um er ritað: Sjá, ég sendi sendiboða minn á undan þér, er greiða mun veg þinn fyrir þér. 	 Yeḥya d win i ɣef yura di tira iqedsen : Atan ad zzewreɣ amceggeɛ-inu zdat-ek iwakken a k-iheggi abrid.


En það er eins og ritað er: Það sem auga sá ekki og eyra heyrði ekki og ekki kom upp í hjarta nokkurs manns, allt það sem Guð fyrirbjó þeim, er elska hann. 	 Am akken i t-id-nnant tira iqedsen : Ayen ur twala tiṭ, ayen ur yesli umeẓẓuɣ+ , ayen ɣef ur ixemmem ara wemdan,+ d ayen i ghegga Sidi Ṛebbi i wid i t-iḥemmlen+ .


Nú var eftirvænting vakin hjá lýðnum, og allir voru að hugsa með sjálfum sér, hvort Jóhannes kynni að vera Kristur. 	 Yuɣ lḥal lɣaci meṛṛa llan țṛaǧun qqaṛen deg ulawen-nsen : Ahat d nețța i d Lmasiḥ !


Sá þjónn, sem veit vilja húsbónda síns og hefur ekki viðbúnað né gjörir vilja hans, mun barinn mörg högg. 	 Aqeddac yessnen lebɣi n bab-is yerna ur t-ixdim ara, ad yečč tiɣṛit tameqqrant,


og sagði við þá: "Farið í þorpið hér framundan ykkur, og jafnskjótt munuð þið finna ösnu bundna og fola hjá henni. Leysið þau og færið mér. 	 yenna-yasen : Ṛuḥet ɣer taddart yellan ɣer zdat, dinna aț-țafem taɣyult akk-d mmi-s, brut-asen-d, tawim-iyi-ten-id.


Ritað er: "Verið heilagir, því ég er heilagur." 	 Imi yura : Ilit teṣfam axaṭer nekk ṣfiɣ.


Vér erum því dánir og greftraðir með honum í skírninni, til þess að lifa nýju lífi, eins og Kristur var upp vakinn frá dauðum fyrir dýrð föðurins. 	 S weɣḍas, nețwamḍel yid-es iwakken, nukni daɣen a d-neḥyu akken i d-yeḥya Lmasiḥ si ger lmegtin s tezmert n Ṛebbi, a nekcem di tudert tajḍiṭ.


Nokkrir lærisveinar frá Sesareu urðu oss samferða. Þeir fóru með oss til Mnasons nokkurs frá Kýpur, lærisveins frá elstu tíð, og skyldum vér gista hjá honum. 	 Kra inelmaden n Qiṣarya ddan yid-nneɣ, wwin-aɣ ɣer yiwen wergaz wuɣuṛ ara nili, isem-is Mansun, n tegzirt n Qubṛus, d yiwen seg inelmaden imezwura.


Jesús svaraði: "Hvorki er það af því, að hann hafi syndgað eða foreldrar hans, heldur til þess að verk Guðs verði opinber á honum. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Tidderɣelt-agi ur d-tekki ara si ddnub-is neɣ si ddnub n imawlan-is, lameɛna iwakken medden meṛṛa ad ẓren ayen i gezmer Ṛebbi a t-ixdem.


Það er ályktun heilags anda og vor að leggja ekki frekari byrðar á yður en þetta, sem nauðsynlegt er, 	 Ṛṛuḥ iqedsen akk-d nukkni, nwala d ayen yelhan m'ur nḥettem ara fell-awen ayen nniḍen sennig wayen ilaqen,


Því að slíkir menn þjóna ekki Drottni vorum Kristi, heldur eigin maga, og með blíðmælum og fagurgala blekkja þeir hjörtu hrekklausra manna. 	 Axaṭer imdanen am wigi ur qeddcen ara ɣef Lmasiḥ Ssid-nneɣ meɛna ɣef yiɛebbaḍ-nsen kan i qeddcen ; s ukellex akk-d imeslayen ẓiden, țseḥḥiren ulawen n wid yesɛan neyya.


Hann segir: "Hvernig getur þá Davíð, innblásinn andanum, kallað hann drottin? Hann segir: 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Amek ihi i s-isemma Dawed s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen « Sidi » mi genna :


Nokkrir þeirra, sem með oss voru, fóru til grafarinnar og fundu allt eins og konurnar höfðu sagt, en hann sáu þeir ekki." 	 Kra seg-neɣ ṛuḥen ɣer uẓekka ufan kullec akken i t-id-nnant tilawin nni ; lameɛna nețța ur t-ẓrin ara.


Konungur gekk þá inn að sjá gestina og leit þar mann, sem var ekki búinn brúðkaupsklæðum. 	 Mi d-ikcem ugellid ad iwali inebgawen, iwala yiwen wergaz ur yelsi ara llebsa n tmeɣṛa.


Fangavörðurinn vaknaði við, og er hann sá fangelsisdyrnar opnar, dró hann sverð sitt og vildi fyrirfara sér, þar eð hann hugði fangana flúna. 	 Aɛessas-nni ikker-ed ; mi gwala tiwwura n lḥebs ldint, ijbed-ed asekkin is iwakken ad ineɣ iman-is ; yenwa rewlen imeḥbas-nni.


Meðan hann var enn að tala, kom Júdas, einn þeirra tólf, og með honum mikill flokkur frá æðstu prestunum og öldungum lýðsins, og höfðu þeir sverð og barefli. 	 Mazal-it ițmeslay mi d-iwweḍ Yudas yellan d yiwen si tnac-nni inelmaden. Ddan-d yid-es aṭas n lɣaci s iɛekkzan d ijenwiyen, ceggɛen ten-id imeqqranen n lmuqedmin akk-d imeqqranen n wegdud.


Jesús ansaði: "Ekki hef ég illan anda. Ég heiðra föður minn, en þér smánið mig. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ur iyi-izdiɣ ara uṛuḥani. Nekk țɛuzzuɣ Baba Ṛebbi, kunwi tḥeqṛem-iyi.


Jesús svaraði þeim: "Stundin er komin, að Mannssonurinn verði gjörður dýrlegur. 	 Nețța yerra-yasen-d : Yewweḍ-ed lweqt i Mmi-s n bunadem ad ikcem di tmanegt-is.


Nú, til þess að það stæði stöðugt, að ákvörðun Guðs um útvalningu væri óháð verkunum og öll komin undir vilja þess, er kallar, 	 Meɛna imi Sidi Ṛebbi ițextiri imdanen mačči ɣef ddemma n lecɣal-nsen meɛna akken yella lebɣi-s d usiwel-ines ; mazal urɛad i d-lulen warraw n Rbiḥa, ur xdimen cceṛ, ur xdimen lxiṛ, mi s-d-yenna Sidi Ṛebbi : Amenzu deg warraw-im ad yuɣal d aqeddac ɣef wumecṭuḥ.


og sagði: "Vinnið ekki jörðinni grand og ekki heldur hafinu né trjánum, þar til er vér höfum sett innsigli á enni þjóna Guðs vors." 	 Ur țḍuṛṛut ara lqaɛa d lebḥuṛ neɣ ttjuṛ, alamma neḍbeɛ tiwenziwin n iqeddacen n Ṛebbi Illu-nneɣ.


Guð iðrar ekki náðargjafa sinna og köllunar. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi ur ineddem ara ɣef wid yextaṛ neɣ deg wayen i d-yețțak.


[Sá sem fellur á þennan stein, mun sundur molast, og þann sem hann fellur á, mun hann sundur merja.]" 	 Win ara yeɣlin ɣef wusalas-agi ad yerreẓ, daɣen win i ɣef ara d-yeɣli usalas-agi ad yețwamḥeq.


Skamma stund gjörðir þú hann englunum lægri. Þú hefur krýnt hann vegsemd og heiðri. Og þú hefur skipað hann yfir verk handa þinna. 	 Terriḍ-t seddaw n lmalayekkat i kra n lweqt , mbeɛd tefkiḍ-as lqima d lɛezz,


Höfuðinntak þess, sem sagt hefur verið, er þetta: Vér höfum þann æðsta prest, er settist til hægri handar við hásæti hátignarinnar á himnum. 	 Deg wayen akk i d-nenna atan wayen yesɛan azal : Lmuqeddem nneɣ ameqqran yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi di tgelda n igenwan.


En ekki það eitt: Vér fögnum líka í þrengingunum, með því að vér vitum, að þrengingin veitir þolgæði, 	 Ula di lmeḥnat, nețțili di lfeṛḥ axaṭer neẓra lmeḥna tețțawi-d ṣṣbeṛ,


Jesús sagði við hann: "Sannlega segi ég þér: Nú í nótt, áður en hani galar tvisvar, muntu þrisvar afneita mér." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : A k-d-iniɣ tideț : iḍ-agi uqbel ad yeskkuɛ uyaziḍ snat n tikkal, kečč a i-tnekṛeḍ tlata iberdan.


af Sebúlons ættkvísl tólf þúsund, af Jósefs ættkvísl tólf þúsund, af Benjamíns ættkvísl tólf þúsund menn merktir innsigli. 	 si lɛeṛc n Zabulun, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Yusef, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Benyamin, țwaḍebɛen ṭnac n alef.


Nokkru síðar hitti Jesús hann í helgidóminum og sagði við hann: "Nú ert þú orðinn heill. Syndga ekki framar, svo að eigi hendi þig annað verra." 	 Taswiɛt kan, Sidna Ɛisa yemlal-it-id deg wefrag n lǧameɛ iqedsen yenna yas : Aql-ik teḥliḍ, sya d asawen xḍu i ddnub iwakken ur ideṛṛu ara yid-ek akteṛ n wannect-nni !


Svo bar við, er hann nálgaðist Jeríkó, að blindur maður sat þar við veginn og betlaði. 	 Akken qṛib ad yaweḍ Sidna Ɛisa ɣer temdint n Yiriku, yiwen uderɣal yeqqim rrif n webrid yessutur tin n Ṛebbi.


Þess vegna segi ég yður: Hver synd og guðlöstun verður mönnum fyrirgefin, en guðlast gegn andanum verður ekki fyrirgefið. 	 Daymi i wen-qqaṛeɣ : Mkul ddnub d mkul rregmat zemren ad țwasemmḥen i yemdanen, ma d rregmat ɣef Ṛṛuḥ iqedsen ur țwasemmaḥent ara !


Líði nokkrum illa yðar á meðal, þá biðji hann. Liggi vel á einhverjum, þá syngi hann lofsöng. 	 Ma yella yenneɛtab yiwen deg-wen, ad yedɛu ɣer Sidi Ṛebbi. Ma yella win yellan di lfeṛḥ, ad yeḥmed Sidi Ṛebbi s ccnawi.


En Heródes óvirti hann og spottaði ásamt hermönnum sínum, lagði yfir hann skínandi klæði og sendi hann aftur til Pílatusar. 	 Hiṛudus d lɛeskeṛ-is ḥeqṛen-t, stehzayen fell as, selsen-as yiwen ubeṛnus ifazen, imiren rran-t i Bilaṭus.


Að liðnum þrem mánuðum lögðum vér til hafs á skipi frá Alexandríu, sem legið hafði við eyna um veturinn og bar merki Tvíburanna. 	 Mi ɛeddan tlata waguren, nerkeb yiwen lbabuṛ n temdint n Skandriya iwumi qqaṛen Dyuskuṛ, isɛeddan ccetwa di tegzirt-nni ;


Hann kom til vitnisburðar, til að vitna um ljósið, svo að allir skyldu trúa fyrir hann. 	 yusa-d ad yili d inigi n tafat iwakken imdanen meṛṛa ad amnen s cchada-ines.


Páll heilsar yður, þjónn Jesú Krists, kallaður til postula, kjörinn til að boða fagnaðarerindi Guðs, 	 Nekk Bulus, yellan d aqeddac n Ɛisa Lmasiḥ, țwaxtaṛeɣ ad iliɣ d ṛṛasul, iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi.


Þér elskaðir, ef hjartað dæmir oss ekki, þá höfum vér djörfung til Guðs. 	 A wid eɛzizen, ma yella ur aɣ-isseḍlem ara wul-nneɣ, nesɛa lețkal zdat Sidi Ṛebbi.


Ekki heldur svívirðilegt hjal eða ósæmandi spé. Þess í stað komi miklu fremur þakkargjörð. 	 ur qebbḥet, ur d-qqaṛet imeslayen ur nesɛi lmeɛna, ur stehzayet ara ɣef wiyaḍ, ayagi d ayen n diri ; meɛna d imeslayen ara iḥemden Sidi Ṛebbi i glaqen a d-ffɣen seg imi-nwen ;


Minn á þetta og heit á þá fyrir augliti Guðs að eiga ekki í orðastælum til einskis gagns, áheyrendum til falls. 	 Atah wayen ara sen-d-smektiḍ : nhu-ten zdat Ṛebbi ur țemčeqlalen ara ɣef yimeslayen ur nesɛi lmeɛna, yessufuɣen i webrid wid i sen ismeḥsisen.


Hvernig má sætta musteri Guðs við skurðgoð? Vér erum musteri lifanda Guðs, eins og Guð hefur sagt: Ég mun búa hjá þeim og ganga um meðal þeirra, og ég mun vera Guð þeirra, og þeir munu vera lýður minn. 	 D acu icerken lǧameɛ iqedsen n Sidi Ṛebbi akk-d lmeṣnuɛat ? Axaṭer d nukni i d lǧameɛ iqedsen n Ṛebbi yeddren. Sidi Ṛebbi yenna-t-id di tira iqedsen : Ad zedɣeɣ yerna ad lḥuɣ gar-asen, A d iliɣ d Illu-nsen, ad ilin d agdud iw


Meðan þeir voru að tala til fólksins, komu að þeim prestarnir, varðforingi helgidómsins og saddúkearnir. 	 Buṭrus d Yuḥenna mazal-iten heddṛen i lɣaci mi d-wwḍen kra n lmuqedmin, yedda-d yid-sen umeqqran n iɛessasen n lǧameɛ iqedsen akk-d kra n yergazen si tejmaɛt n isaduqiyen


Pétur mælti: "Ekki skil ég, hvað þú átt við, maður." Og jafnskjótt sem hann sagði þetta, gól hani. 	 Buṭrus yerra-yas : Ur ẓriɣ ara d acu i d-teqqaṛeḍ ay argaz ! Werɛad yekfi ameslay... yeskkuɛ uyaziḍ.


Þetta segi ég þá og vitna í nafni Drottins: Þér megið ekki framar hegða yður eins og heiðingjarnir hegða sér. Hugsun þeirra er allslaus, 	 Atah ihi wayen i d-nniɣ d wayen i d-qqaṛeɣ s yisem n Lmasiḥ : ur țɛicit ara am wid ur nessin ara Sidi Ṛebbi, imi nutni ttabaɛen ixemmimen-nsen ur nesɛi lmeɛna.


Hann sagði við mig: ,Far þú, því að ég mun senda þig til heiðingja langt í burtu.'" 	 Dɣa Sidi Ṛebbi yenna-yi-d : Ṛuḥ a k-ceggɛeɣ ɣer lebɛid ɣer wat leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail.


en fundu eigi, hvað gjöra skyldi, því að allur lýðurinn vildi ákaft hlýða á hann. 	 lameɛna ur s-ufin ara abrid axaṭer lɣaci meṛṛa smeḥsisen-as, yerna tɛeǧǧben deg yimeslayen-is.


Og hann sagði við þá: "Skiljið þér ekki enn?" 	 Dɣa yenna-yasen : Werɛad tefhimem ihi ?


Vind gerði hvassan, og tók vatnið að æsast. 	 Yekker-ed yiwen waḍu iǧehden, lebḥeṛ yerwi.


Því að allir sáu þeir hann og varð þeim bilt við. En Jesús mælti jafnskjótt til þeirra: "Verið hughraustir, það er ég, verið óhræddir." 	 xelɛen axaṭer țwalin-t akk. Imiren iluɛa-ten yenna-yasen : Ur xellɛet ara, d nekk ; ur țțaggadet ara !


Svo bar við, að Jesús sat að borði í húsi hans, og margir tollheimtumenn og bersyndugir sátu þar með honum og lærisveinum hans, en margir fylgdu honum. 	 Mi llan tețțen deg wexxam n Lewwi nețța d inelmaden-is, qqimen-d yid-sen imekkasen akk-d yir imdanen, axaṭer aṭas i t-ittabaɛen.


Hvar sem þér komið í borg eða þorp, spyrjist þá fyrir um, hver þar sé verðugur, og þar sé aðsetur yðar, uns þér leggið upp að nýju. 	 Di yal tamdint neɣ taddart anda ara tkecmem, steqsit ma yella win ara yesṭerḥben yis-wen, qqimet ɣuṛ-es alamma tekkrem aț-țṛuḥem.


Þér heimskingjar, hefur sá, sem gjörði hið ytra, ekki einnig gjört hið innra? 	 A wid iɣeflen ! Eɛni win i d ixelqen ayen yellan s wufella, mačči d nețța i d-ixelqen ayen n daxel ?


Guð feðra vorra hefur upp vakið Jesú, sem þér hengduð á tré og tókuð af lífi. 	 Ṛebbi, Illu n lejdud-nneɣ yesseḥya-d Sidna Ɛisa, win akken i tenɣam, i tsemmṛem ɣef lluḥ.


Sannlega segi ég yður: Hvar sem fagnaðarerindi þetta verður flutt, um heim allan, mun þess og getið verða, sem hún gjörði, til minningar um hana." 	 A wen-iniɣ tideț : di yal amkan n ddunit i deg ara ițțubecceṛ lexbaṛ n lxiṛ, a d țmektayen tameṭṭut-agi d wayen texdem.


Þeir vildu taka hann höndum, en óttuðust fólkið. Þeir skildu, að hann átti við þá með dæmisögunni. Og þeir yfirgáfu hann og gengu burt. 	 Faqen belli fell-asen i d-yewwi lemtel-agi. Bɣan a t-ṭṭfen imiren, lameɛna uggaden lɣaci ; dɣa ǧǧan-t, ṛuḥen.


Barnabas vildi þá líka taka með Jóhannes, er kallaður var Markús. 	 Barnabas yebɣa ad yawi yid-sen Yuḥenna ițusemman Maṛqus,


til þess að fyrir nafni Jesú skuli hvert kné beygja sig á himni, jörðu og undir jörðu 	 iwakken s yisem n Ɛisa, yal tagecrirt aț-țeknu deg igenwan, di lqaɛa, ddaw lqaɛa,


Fyrir því gladdist hjarta mitt, og tunga mín fagnaði. Meira að segja mun líkami minn hvílast í von. 	 daymi i gefṛeḥ wul-iw, i tcennu taɣect-iw ; ula d iɣsan-iw ad ṛtiḥen di laman ;


Þeir birtust í dýrð og ræddu um brottför hans, er hann skyldi fullna í Jerúsalem. 	 Banen-ed di tafat tameqqrant, țmeslayen yid-es ɣef lmut-is ara yedṛun di temdint n Lquds.


En hann svaraði föður sínum: ,Nú er ég búinn að þjóna þér öll þessi ár og hef aldrei breytt út af boðum þínum, og mér hefur þú aldrei gefið kiðling, að ég gæti glatt mig með vinum mínum. 	 lameɛna nețța yenna-yas : « acḥal iseggasen nekk qeddceɣ fell-ak, ula d yiwen webrid ur ɛuṣaɣ awal-ik, leɛmeṛ ur iyi-tefkiḍ ula d yiwen yiɣid a t-zluɣ iwakken ad feṛḥeɣ d imdukkal-iw.


mönnum, er lagt hafa líf sitt í hættu vegna nafns Drottins vors Jesú Krists. 	 nutni i gsebblen tudert nsen ɣef yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ. +


Og þeir syngja nýjan söng frammi fyrir hásætinu og frammi fyrir verunum fjórum og öldungunum. Og enginn gat numið sönginn nema þær hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir, þeir sem út eru leystir frá jörðunni. 	 ?ɣennin yiwen ccna ajdid zdat wemkan n lḥekma, zdat ṛebɛa lexluq zdat lecyux-nni. Yiwen ur izmir ad yeḥfeḍ ccna-nni anagar meyya uṛebɛa uṛebɛin alef-nni i d-yețțuselken si ddunit.


Hann er ímynd hins ósýnilega Guðs, frumburður allrar sköpunar. 	 Lmasiḥ, d ṣṣifa n Sidi Ṛebbi ur nezmir a nwali, d nețța i d amezwaru n txelqit meṛṛa.


Já, allt til þessa dags hvílir skýla yfir hjörtum þeirra, hvenær sem Móse er lesinn. 	 Ar ass-a, leḥjab-agi ițɣummu ulawen-nsen m'ara qqaṛen ccariɛa n Musa ;


Daginn eftir sneru þeir aftur til kastalans, en létu riddarana fara með honum. 	 Azekka-nni uɣalen ɣer lbeṛj, ǧǧan imnayen ad kemmlen abrid yid-es.


Brýn þetta fyrir þeim, til þess að þær séu óaðfinnanlegar. 	 Atah wayen i ɣef ara tweṣṣiḍ tuǧǧal iwakken ur d-yețțili ara wayen ara sent-d-ssukksen.


Hann fór inn í Jerúsalem og í helgidóminn. Þar leit hann yfir allt, en þar sem komið var kvöld, fór hann til Betaníu með þeim tólf. 	 Sidna Ɛisa yewweḍ ɣer temdint n Lquds, yekcem ɣer lǧameɛ iqedsen. Imuqel ayen akk i gdeṛṛun dina, imiren mi geẓra ifut lḥal, iṛuḥ ɣer taddart n Bitanya nețța d tnac inelmaden-is.


En systursonur Páls heyrði um fyrirsátina. Hann gekk inn í kastalann og sagði Páli frá. 	 Lameɛna mmi-s n weltma-s n Bulus imi gesla s tḥileț-nni i s heggan, iṛuḥ ɣer lbeṛj anda yețwaḥbes Bulus, a s-yessiweḍ lexbaṛ.


Allir þeir, sem syndgað hafa án lögmáls, munu og án lögmáls tortímast, og allir þeir, sem syndgað hafa undir lögmáli, munu dæmast af lögmáli. 	 Kra n wid ara idenben, ur nessin ara ccariɛa n Musa, asm'ara mmten ur tḥekkem ara fell-asen ; ma d win ara idenben yili yessen ccariɛa, d ccariɛa ara t-iḥasben.


Taktu þitt og farðu leiðar þinnar. Ég vil gjalda þessum síðasta eins og þér. 	 Awi lḥeqq-ik tṛuḥeḍ. I ma yella bɣiɣ ad fkeɣ i uneggaru annect i k-fkiɣ i kečč ?


Hví freistið þér nú Guðs með því að leggja ok á háls lærisveinanna, er hvorki feður vorir né vér megnuðum að bera? 	 Ihi tura acuɣeṛ i tețjeṛṛibem Sidi Ṛebbi, mi tebɣam aț-țessersem ɣef tuyat n wid yumnen azaglu ur nerfid nukkni, ur rfiden lejdud-nneɣ ;


Kærleikurinn er langlyndur, hann er góðviljaður. Kærleikurinn öfundar ekki. Kærleikurinn er ekki raupsamur, hreykir sér ekki upp. 	 Leḥmala n tideț tețțawi-d ṣṣbeṛ, leḥmala tețɛawan, leḥmala ur tesɛi ara tismin, ur tesɛi ara zzux, win yesɛan leḥmala deg ul-is ur yețcekkiṛ ara iman-is,


svo að nafn Drottins vors Jesú verði dýrlegt í yður og þér í honum fyrir náð Guðs vors og Drottins Jesú Krists. 	 S wakka imdanen ad ḥemden isem-is ɣef ddemma n tikli-nwen yelhan, kunwi daɣen aț-țwaɛuzzem s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi akk-d ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Því af orðum þínum muntu sýknaður, og af orðum þínum muntu sakfelldur verða." 	 axaṭer ɣef leḥsab n imeslayen-ik ara tețțuḥasbeḍ, d imeslayen-ik ara d-isbeggnen ma d aḥeqqi i telliḍ neɣ d amcum.


Þér elskuðu, ég áminni yður sem gesti og útlendinga að halda yður frá holdlegum girndum, sem heyja stríð gegn sálunni. 	 A wid eɛzizen ! Kunwi yellan d ibeṛṛaniyen, d imsebriden di ddunit a kkun-nhuɣ aț-țettixṛem i lebɣi n tnefsit i gețnaɣen d ṛṛuḥ-nwen.


Og með þessum hætti sá ég hestana í sýninni og þá sem á þeim sátu: Þeir höfðu eldrauðar, svartbláar og brennisteinsgular brynjur, og höfuð hestanna voru eins og höfuð ljóna. Af munnum þeirra gekk út eldur, reykur og brennisteinn. 	 Atan wamek i walaɣ deg uweḥḥi iɛewdiwen d wid i ten-irekben : imnayen-nni lsan tiseddariyin n wuzzal ț-țizeggaɣin am tmes, wiyaḍ ț-țizegzawin am lebḥeṛ, kra nniḍen am ukubri. Iqeṛṛay n iɛewdiwen-nni am akken d iqeṛṛay n izmawen ; seg imawen-nsen tețțeffeɣ-ed tmes, dexxan akk-d ukubri.


Þeir höfðu gleymt að taka brauð, höfðu ekki nema eitt brauð með sér í bátnum. 	 Inelmaden țțun ur wwin ara aɣṛum anagar yiwet n teḥbult i gellan ɣuṛ-sen di teflukt.


Hann fór og tók að kunngjöra í Dekapólis, hve mikið Jesús hafði fyrir hann gjört, og undruðust það allir. 	 Iṛuḥ, yebda yețberriḥ di ɛecṛa n temdinin-nni ayen akk i s-yexdem Sidna Ɛisa. Kra win i s-yeslan yetɛeǧǧeb.


en ef kona ber sítt hár, þá er það henni sæmd? Því að síða hárið er gefið henni í höfuðblæju stað. 	 Lameɛna d ccan ameqqran i tmeṭṭut ma tṛebba acebbub-is axaṭer yețțunefk-as-d iwakken a s-yili d asburru.


Sá sem þann dag er á þaki uppi og á muni sína í húsinu, fari ekki ofan að sækja þá. Og sá sem er á akri, skal ekki heldur hverfa aftur. 	 Ass-nni win ara yilin sufella n wexxam ur ilaq ara ad yekcem a d-iddem lqecc-is ; win i d-yufa lḥal di lexla ur ilaq ara ad yuɣal ɣer deffir ;


Hann fór inn í Guðs hús, tók skoðunarbrauðin og át og gaf mönnum sínum, en þau má enginn eta nema prestarnir einir." 	 d wamek i gekcem ɣer wexxam iqedsen anda keččmen anagar lmuqedmin ! Iddem-ed aɣṛum n lweɛda, yečča yerna yefka i wid yellan yid-es ɣas akken aɣṛum-nni i lmuqedmin kan iwumi yeḥlel !


En "þegar einhver snýr sér til Drottins, verður skýlan burtu tekin." 	 meɛna m'ara d-yuɣal wul n wemdan ɣer Sidi Ṛebbi, leḥjab-nni itekkes ;


Takið á yður mitt ok og lærið af mér, því að ég er hógvær og af hjarta lítillátur, og þá munuð þér finna hvíld sálum yðar. 	 Refdet ɣef tuyat-nwen azaglu inu tlemdem s ɣuṛ-i, axaṭer ul-iw yeččuṛ d ṛṛeḥma yerna d aḥnin, aț-țafem talwit i teṛwiḥin-nwen.


Sáð er jarðneskum líkama, en upp rís andlegur líkami. Ef jarðneskur líkami er til, þá er og til andlegur líkami. 	 Tekcem ɣer wakal s yiwet n ṣṣifa, a d-teḥyu s ṣṣifa nniḍen ; akken tella lǧețța n wemdan, tella daɣen lǧețța n Ṛṛuḥ.


Hann knúði hurð fordyrisins, og stúlka að nafni Róde gekk til dyra. 	 Mi gesqeṛbeb di tewwurt n beṛṛa, tusa-d yiwet n tqeddact isem-is Rudya, tqeṛṛeb ɣer tewwurt aț-țesmeḥses ;


Gjörið því iðrun og snúið yður, að syndir yðar verði afmáðar. 	 Ndemmet ihi, beddlet tikli iwakken ad mḥun ddnubat-nwen,


Jesús svaraði: "Ekki segi ég þér sjö sinnum heldur sjötíu sinnum sjö. 	 Xaṭi ! Ur k-d-nniɣ ara alamma d sebɛa tikkal, meɛna alamma d sebɛin iberdan sebɛa tikkal !


Drottinn mælti: "Hver er sá trúi og hyggni ráðsmaður, sem húsbóndinn setur yfir hjú sín að gefa þeim skammtinn á réttum tíma? 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Anwa i d lewkil iḥeṛcen i ɣef yella lețkal, ara iwekkel bab n wexxam ɣef wayla-s, iwakken ad ifṛeq i yiqeddacen amur-nsen n yirden di lweqt ilaqen ?


Ég segi yður: Hann mun skjótt rétta hlut þeirra. En mun Mannssonurinn finna trúna á jörðu, þegar hann kemur?" 	 Meɛna Mmi-s n bunadem asm'ara d-yas, wissen ma d-yaf liman di ddunit ?


Þá sagði Jesús: "Lát hana í friði. Hún hefur geymt þetta til greftrunardags míns. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yas : Anfet-as ! Leɛṭeṛ-agi thegga-t i wass n temḍelt-iw.


Ég hef elskað yður, eins og faðirinn hefur elskað mig. Verið stöðugir í elsku minni. 	 Akken i yi-iḥemmel Baba i kkun ḥemmleɣ ula d nekk ; dumet di tayri-inu.


Hver sem gjörir vilja föður míns, sem er á himnum, sá er bróðir minn, systir og móðir." 	 Axaṭer win ixeddmen lebɣi n Baba yellan deg igenwan, d winna i d gma, i d weltma, i d yemma.


Og komi hann um miðnætti eða síðar og finni þá vakandi, sælir eru þeir þá. 	 Ma yewweḍ-ed di țnaṣfa n yiḍ neɣ akteṛ, amarezg-nsen ma yufa-ten-id mazal țṛaǧun-t !


og færðu hann fyrst til Annasar. Hann var tengdafaðir Kaífasar, sem var æðsti prestur það ár. 	 wwin-t yețwarez ɣer wexxam n ?anna aḍeggal n Kayef yellan d lmuqeddem ameqqran aseggas-nni.


Nú horfir þetta ekki einungis iðn vorri til smánar, heldur einnig til þess, að helgidómur hinnar miklu gyðju, Artemisar, verði einskis virtur og að hún, sem öll Asía og heimsbyggðin dýrkar, verði svipt tign sinni." 	 ur nuggad ara kan aț-țeɣli ṣṣenɛa-nneɣ, lameɛna nuggad ad sseɣlin lqima i lǧameɛ n Artimis tameqqrant, taṛebbiț-nneɣ, qṛib a s-kksen lɛaḍima s wayes tețwaɛbed di tmurt n Asya d ddunit meṛṛa.


Jesús sagði við hann: "Refar eiga greni og fuglar himins hreiður, en Mannssonurinn á hvergi höfði sínu að að halla." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Uccanen ɣuṛ-sen lɣiṛan, ifṛax n yigenni sɛan leɛcuc, ma d Mmi-s n bunadem ur yesɛi ara anda ara yessers aqeṛṛuy-is.


Því að þú skalt honum vottur vera hjá öllum mönnum um það, sem þú hefur séð og heyrt. 	 axaṭer aț-țuɣaleḍ d inigi-ines zdat yemdanen meṛṛa ɣef wayen akk i teẓriḍ d wayen iwumi tesliḍ.


Valdhöfum hefur hann steypt af stóli og upp hafið smælingja, 	 yessers-ed imeqqranen seg imukan eɛlayen, yerfed wid yețwaḥeqṛen ;


Þess vegna er nauðsynlegt að hlýðnast, ekki einungis vegna hegningarinnar, heldur og vegna samviskunnar. 	 ?ef wayagi, ilaq-aɣ a nḍuɛ imdebbṛen n lḥukuma, mačči ɣef ddemma n lɛiqab kan meɛna i lmend n lxaṭer-nneɣ.


En bræðurnir sendu þá Pál og Sílas þegar um nóttina til Beroju. Þegar þeir komu þangað, gengu þeir inn í samkunduhús Gyðinga. 	 Mi d-yewweḍ yiḍ, atmaten srewlen Bulus d Silas ɣer temdint n Biri. Mi wwḍen, kecmen ɣer lǧameɛ n wat Isṛail.


láta heilsa sér á torgum og kallast meistarar af mönnum. 	 ḥemmlen daɣen m'ara sen-qqaṛen yemdanen : « a Sidi ».


Því að þeir sem láta stjórnast af holdinu, hyggja á það sem holdsins er, en þeir, sem láta stjórnast af andanum, hyggja á það sem andans er. 	 Wid yețɛicin s ṭṭbiɛa n wemdan țqelliben kan ɣef wayen yeɛnan lebɣi n wemdan, ma d wid ițɛicin s Ṛṛuḥ iqedsen țqelliben ɣef wayen yeɛnan lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen.


Þannig gjöra þá báðir vel, sá sem kvænist mey sinni, og hinn, sem kvænist henni ekki, hann gjörir betur. 	 Ihi win izewǧen d ayen yelhan i gexdem, win ur nezwiǧ ara d ayen yelhan nezzeh.


Ég kalla Guð til vitnis og legg líf mitt við, að það er af hlífð við yður, að ég hef enn þá ekki komið til Korintu. 	 Atan Sidi Ṛebbi yeẓra belli ț-țideț i d-qqaṛeɣ : mi qesdeɣ ur țțuɣaleɣ ara ɣer temdint n Kurintus, d aḥader i bɣiɣ a kkun-ḥadreɣ.


Allir sem í ráðinu sátu, störðu á hann og sáu, að ásjóna hans var sem engils ásjóna. 	 Wid akk yellan deg unejmaɛ n ccṛeɛ, ṛeṣṣan allen-nsen ɣef Stifan ; țwalin udem-is am akken d udem n lmalayekkat.


Sá sem trúir á hann, dæmist ekki. Sá sem trúir ekki, er þegar dæmdur, því að hann hefur ekki trúað á nafn Guðs sonarins eina. 	 Win yumnen yis ur yețțuḥaseb ara, ma d win ur numin ara atan yețțuḥaseb yakan, imi ur yumin ara s Mmi-s awḥid n Sidi Ṛebbi.


Aftur sendi hann til þeirra annan þjón. Hann lömdu þeir í höfuðið og svívirtu. 	 Iceggeɛ-asen aqeddac wis sin , reggmen-t yerna wwten-t ula d nețța ɣer uqeṛṛuy.


Einmitt þetta, að þér hryggðust Guði að skapi, - hvílíka alvöru vakti það hjá yður, já, hvílíkar afsakanir, hvílíka gremju, hvílíkan ótta, hvílíka þrá, hvílíkt kapp, hvílíka refsingu! Í öllu hafið þér nú sannað, að þér voruð vítalausir um þetta. 	 Leḥzen-agi-nwen yeɛǧeb aṭas Sidi Ṛebbi, walit acḥal i gexdem deg-wen : acḥal i tenneḥcamem d wamek i tḍelbem ssmaḥ ! Acḥal tendemmem, tekcem-ikkun tugdi n Sidi Ṛebbi ; acḥal tcedham a yi teẓrem yerna tebɣam a yi tɛiwnem ; amek daɣen tɛuqbem wid ixeddmen cceṛ ! Deg wayagi meṛṛa tesbeggnem-d belli teṣfam di taluft-agi.


En Barnabas tók hann að sér, fór með hann til postulanna og skýrði þeim frá, hvernig hann hefði séð Drottin á veginum, hvað hann hefði sagt við hann og hversu einarðlega hann hefði talað í Jesú nafni í Damaskus. 	 Dɣa Barnabas yewwi-t ɣer ṛṛusul, yeḥka-yasen amek i s-d-iban Sidna Ɛisa deg webrid, amek i s-d-ihḍeṛ d wamek i gbecceṛ s yisem n Sidna Ɛisa ɛinani mbla akukru di temdint n Dimecq.


en endurnýjast í anda og hugsun og 	 iwakken aț-țesɛum lefhama tajdiṭ i d-yețțak Ṛṛuḥ iqedsen ;


Þangað komu farísear og tóku að þrátta við hann, þeir vildu freista hans og kröfðu hann um tákn af himni. 	 Ṛuḥen-d ifariziyen, bdan țmeslayen d Sidna Ɛisa iwakken a t-jeṛṛben, ssutren-as ad ixdem lbeṛhan ara d-iṣubben seg igenni.


Hver ert þú, sem dæmir annars þjón? Hann stendur og fellur herra sínum. Og hann mun standa, því að megnugur er Drottinn þess að láta hann standa. 	 D acu-k kečč iwakken aț-țḥasbeḍ aqeddac n wayeḍ ? Ma yella ixdem ccɣel-is neɣ yeqqim, ayagi d ccɣel n umɛellem-is ! Meɛna ad ibedd ɣer ccɣel-is, axaṭer Sidi Ṛebbi yesɛa tazmert iwakken a t-iṭṭef ur iɣelli ara.


En lærisveinarnir slógu hring um hann, og reis hann þá upp og gekk inn í borgina. Daginn eftir fór hann þaðan með Barnabasi til Derbe. 	 Lameɛna nnejmaɛen-d ɣuṛ-es inelmaden, ṭṭfen-as afus, yuɣal yekker yekcem ɣer temdint. Azekka-nni, nețța d Barnabas ṛuḥen ɣer temdint n Derba.


Vér vitum, að Guð heyrir ekki syndara. En ef einhver er guðrækinn og gjörir vilja hans, þann heyrir hann. 	 Medden akk ẓran belli Ṛebbi ur d-iqebbel ara ddeɛwat n yemcumen, lameɛna iqebbel-ed win i t-iḍuɛen, ixeddmen lbɣi-is.


En er ég kom til Tróas til að boða fagnaðarerindið um Krist og mér stóðu þar opnar dyr í þjónustu Drottins, 	 Mi wwḍeɣ ɣer temdint n Truwas iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ, Sidi Ṛebbi yeldi-yi-d tiwwura iwakken ad beccṛeɣ.


og sagði hárri raustu: "Rís upp og stattu í fæturna!" Hann spratt upp og tók að ganga. 	 dɣa yenṭeq ɣur-es s ṣṣut ɛlayen yenna-yas : Ekker, bedd ɣef yidaṛṛen-ik ! Imiren kan yekker, yebda ițeddu.


En hann gekk gegnum miðja mannþröngina og fór leiðar sinnar. 	 lameɛna nețța iɛedda gar-asen, iṛuḥ.


Þar voru og margar konur, sem álengdar horfðu á, þær höfðu fylgt Jesú frá Galíleu og þjónað honum. 	 Aṭas n tilawin i gellan dinna, țmuqulent-ed si lebɛid. Ț-țiggad-nni i d-yeddan d Sidna Ɛisa si tmurt n Jlili iwakken a s-qedcent.


Þegar konan fæðir, er hún í nauð, því stund hennar er komin. Þegar hún hefur alið barnið, minnist hún ekki framar þrauta sinna af fögnuði yfir því, að maður er í heiminn borinn. 	 M'ara d-tarew tmeṭṭut tețțenɛețțab aṭas di teswiɛt-nni, lameɛna akken kan ara twali llufan-is ilul-ed tețțu lqeṛḥ-is imi lfeṛḥ-is d ameqqran.


þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki. 	 Dinna awekkiw itețțen lǧețțat ur yețmețțat ara, times ur txețți ara maḍi.


En ef einhver ekkja á börn eða barnabörn, þá læri þau fyrst og fremst að sýna rækt eigin heimili og endurgjalda foreldrum sínum, því að það er þóknanlegt fyrir augliti Guðs. 	 Ma ț-țid yesɛan dderya neɣ dderya n warraw-nsent, ilaq d nutni ara d-yelhun yid-sent, akka ara d-sbeggnen ṭṭaɛa-nsen ɣer Sidi Ṛebbi m'ara rren lxiṛ i imawlan-nsen, ayagi d ayen i gɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


Vakið því allar stundir og biðjið, svo að þér megið umflýja allt þetta, sem koma á, og standast frammi fyrir Mannssyninum." 	 Ɛiwzet ihi, deɛɛut dayem ɣer Sidi Ṛebbi a wen-d-yefk tazmert ara kkun-imenɛen seg wayen i d-iteddun, s wayes ara tbeddem zdat Mmi-s n bunadem.


Lítið á hendur mínar og fætur, að það er ég sjálfur. Þreifið á mér, og gætið að. Ekki hefur andi hold og bein eins og þér sjáið að ég hef." 	 Walit ifassen-iw akk-d iḍaṛṛen iw, d nekk s yiman-iw ! Nnalet-iyi-d, walit ! Lexyal ur yesɛi aksum ur yesɛi iɣsan, akken tețwalim sɛiɣ-ten !


Og hann fór um alla Jórdanbyggð og prédikaði iðrunarskírn til fyrirgefningar synda, 	 Iṛuḥ ițnadi timura i d-izzin i wasif n Urdun, yețberriḥ yeqqaṛ : Beddlet tikli, uɣalet-ed ɣer webrid, aset-ed aț-țețwaɣeḍsem iwakken Sidi Ṛebbi a wen-isemmeḥ ddnubat-nwen !


Hver yðar sest ekki fyrst við, ef hann ætlar að reisa turn, og reiknar kostnaðinn, hvort hann eigi nóg til að ljúka verkinu? 	 Anwa deg-wen ma yebɣa ad ibnu lbeṛǧ, ur yețɣimi ara ad ixdem uqbel leḥsab-is, iwakken ad iẓer ma yezmer a t-ifak ?


Sannlega segi ég yður: Hver sem segir við fjall þetta: ,Lyft þér upp, og steyp þér í hafið,' og efar ekki í hjarta sínu, heldur trúir, að svo fari sem hann mælir, honum mun verða að því. 	 ma yenna walebɛaḍ i wedrar-agi « qleɛ syenna tḍeggṛeḍ iman-ik ɣer lebḥeṛ» ma yumen ur icukket ara, atan a d-yedṛu wayen i d-yenna.


Máttarverk hefur hann unnið með armi sínum og drembilátum í hug og hjarta hefur hann tvístrað. 	 Isken-ed tazmert n yiɣil-is, isseɛṛeq iberdan i wid yețzuxxun ;


Þá krossfestu þeir hann. Og þeir skiptu með sér klæðum hans og köstuðu hlutum um, hvað hver skyldi fá. 	 Semmṛen-t ɣef lluḥ, gren tasɣaṛt iwakken ad feṛqen llebsa-s.


En Sál gjörði sér allt far um að uppræta söfnuðinn. Hann óð inn í hvert hús, dró þaðan bæði karla og konur og lét setja í varðhald. 	 Ma d Caɛul ixeddem akk lmejhud-is iwakken ad ihudd tajmaɛt n wid yumnen s Sidna Ɛisa ; issufuɣ ed seg ixxamen-nsen, irgazen ț-țilawin yumnen s Lmasiḥ, issekcam iten ɣer lḥebs.


En Gyðingar mæltu á móti, og neyddist ég til að skjóta máli mínu til keisarans, þó eigi svo að skilja, að ég sé að kæra þjóð mína. 	 Imi ur qbilen ara wat Isṛail ad iyi-d-serrḥen iṛumaniyen, iḥettem-iyi lḥal ad rẓeɣ ccṛeɛ ɣer Qayṣer ; lameɛna mačči d acetki i bɣiɣ ad ccetkiɣ ɣef wegdud-iw.


Á leið sinni sá hann mann, sem var blindur frá fæðingu. 	 Deg ubrid-is, Sidna Ɛisa iwala yiwen wergaz, d aderɣal seg wasmi i d-ilul.


Jesús svaraði: "Ef Guð væri faðir yðar, munduð þér elska mig, því frá Guði er ég út genginn og kominn. Ekki er ég sendur af sjálfum mér. Það er hann, sem sendi mig. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Lemmer ț-țideț d Ṛebbi i d Baba twen tili tḥemmlem-iyi axaṭer s ɣuṛ-es i d-kkiɣ, s ɣuṛ-es i d-usiɣ ɣuṛ-wen. Ur d-usiɣ ara s yiman-iw lameɛna d nețța i yi-d-iceggɛen.


En dagur Drottins mun koma sem þjófur, og þá munu himnarnir með miklum gný líða undir lok, frumefnin sundurleysast í brennandi hita og jörðin og þau verk, sem á henni eru, upp brenna. 	 Ass n Sidi Ṛebbi a d-yas akken i d-ițțas umakar. Igenwan ad negren s yiwen zzhir d ameqqran, ayen yellan deg igenwan a t-tečč tmes, lqaɛa d wayen i ț-iɛemmṛen ad fnun.


Ég hugðist bæði koma við hjá yður á leiðinni til Makedóníu og aftur á leiðinni þaðan og láta yður búa ferð mína til Júdeu. 	 Qesdeɣ ad ɛeddiɣ fell-awen m'ara ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Masidunya, syinna a d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen iwakken a yi-tɛiwnem ad kemmleɣ abrid-iw ɣer tmurt n Yahuda.


Hún gjörði það, sem í hennar valdi stóð. Hún hefur fyrirfram smurt líkama minn til greftrunar. 	 Ayen tezmer a t-texdem texdem it : tedhen lǧețța-w thegga-ț i temḍelt.


Hver sem eyra hefur, hann heyri, hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar mun sá annar dauði ekki granda. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-yeqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten : win ara yeṭṭfen deg-i alamma ț-țaggara, ur t-tețțawi ara lmut tis snat.


Jesús svaraði þeim: "Eitt verk gjörði ég, og þér undrist það allir. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : ?ef wayen akka xedmeɣ i twehmem ?


Þar dvaldist hann þangað til Heródes var allur. Það sem Drottinn sagði fyrir munn spámannsins, skyldi rætast: "Frá Egyptalandi kallaði ég son minn." 	 Yeqqim dinna armi yemmut Hiṛudus, iwakken ad idṛu wayen i d-yenna Sidi Ṛebbi seg imi n nnbi Huceɛ : Ssawleɣ-as i Mmi a d-iffeɣ si tmurt n Maṣer.


Margir höfðu óhreina anda, og fóru þeir út af þeim með ópi miklu. Og margir lama menn og haltir voru læknaðir. 	 axaṭer leǧnun țeffɣen s leɛyaḍ seg waṭas n yemdanen ițțumelken, aṭas daɣen n iquḍaṛen akk-d wid ikerfen i geḥlan.


Fyrir augliti Guðs og Krists Jesú, sem dæma mun lifendur og dauða, með endurkomu hans fyrir augum og ríki hans heiti ég á þig: 	 A k-n-ssutreɣ ɣef wudem n Ṛebbi d Ɛisa Lmasiḥ ara iḥasben wid yeddren d wid yemmuten, i lmend n wass n tuɣalin-is ț-țgeldit-is.


Enda er hann leiguliði og lætur sér ekki annt um sauðina. 	 Argaz-agi ixeddem akka imi d ameksa kan yețwaxelṣen, ur as tewqiɛ ara deg wulli.


Með öðrum orðum: Alla þá stund, sem erfinginn er ófullveðja, er enginn munur á honum og þræli, þótt hann eigi allt. 	 Atah wayen i bɣiɣ a t-id-iniɣ : qqaṛeɣ-awen skud win ara iweṛten mazal-it meẓẓi, ur yemxalaf ara nețța d win yellan d akli, ɣas akken d nețța ara yuɣalen d bab n kullec ;


Biðjið því herra uppskerunnar að senda verkamenn til uppskeru sinnar." 	 Ḥellelet ihi bab n tmegra a d iceggeɛ ixeddamen ɣer tmegra-s.


Aftur neitaði Pétur, og um leið gól hani. 	 Lameɛna Buṭrus yenkeṛ daɣen. Imiren kan iskkuɛ uyaziḍ.


Þá spurði æðsti presturinn: "Er þessu svo farið?" 	 Lmuqeddem ameqqran isteqsa Stifan yenna-yas : Ț-țideț wayen akka i d-nnan ?


Nóttina eftir kom Drottinn til hans og sagði: "Vertu hughraustur! Svo sem þú hefur vitnað um mig í Jerúsalem eins ber þér og að vitna í Róm." 	 Azekka-nni deg iḍ, Sidna Ɛisa iḍheṛ-as-d i Bulus yenna-yas : Ur țțaggad ara, axaṭer am akken tcehdeḍ fell-i di temdint n Lquds, ilaq daɣen aț-țcehdeḍ fell-i di temdint n Ṛuma.


En Salómon reisti honum hús. 	 Lameɛna d Sidna Sliman i s yebnan lǧameɛ-nni !


Þess vegna skulum vér sleppa byrjunar-kenningunum um Krist og sækja fram til fullkomleikans. 	 Ur ilaq ara a neqqim kan deg wayen nelmed di tazwara ɣef wawal n Lmasiḥ. Ilaq-aɣ a neddu ɣer zdat a nesnekmal almud-nneɣ, mbla ma nɛawed-ed i lsas s wadda ɣef wayen yeɛnan : nndama ɣef lecɣal n diri i gețțawin ɣer lmut, liman di Sidi Ṛebbi,


Og þeim var svo um boðið, að þær skyldu eigi deyða þá, heldur skyldu þeir kvaldir verða í fimm mánuði. Undan þeim svíður eins og undan sporðdreka, er hann stingur mann. 	 Tețțunefk-asen tezmert, mačči iwakken a ten-nɣen, lameɛna iwakken a ten-qehṛen azal n xemsa waguren, leqheṛ ara d-yeɣlin fell-asen, am lqeṛḥ n wemdan m'ara t-teqqes tɣirdemt.


Og ég sá, er lambið lauk upp sjötta innsiglinu. Og mikill landskjálfti varð, og sólin varð svört sem hærusekkur, og allt tunglið varð sem blóð. 	 Walaɣ daɣen mi gcerreg Izimer nni ṭṭabeɛ wis sețța ; tewwet zzelzla tameqqrant di lqaɛa, iṭij yuɣal d aberkan ; agur yuɣal am idammen,


Annar kom og sagði: ,Pund þitt, herra, hefur gefið af sér fimm pund.' 	 Aqeddac wis sin yusa-d yenna : A Sidi, rebḥeɣ-ed xemsa n twiztin s twizeț i yi-d-tefkiḍ.


Er hann sté á land, kom á móti honum maður nokkur úr borginni, sem haldinn var illum öndum. Langan tíma hafði hann ekki farið í föt né dvalist í húsi, heldur í gröfunum. 	 Mi d-yers Sidna Ɛisa, ataya yusa-d ɣuṛ-es yiwen wergaz n taddart nni, melken-t waṭas n leǧnun ; acḥal ur yelsi llebsa, ur yezdiɣ axxam, yețɛici di tmeqbeṛt ger iẓekwan.


Jafnvel hinir dauðu hlutir, sem gefa hljóð frá sér, hvort heldur er pípa eða harpa, - ef þær gefa ekki mismunandi hljóð frá sér, hvernig ætti þá að skiljast það, sem leikið er á pípuna eða hörpuna? 	 A d-nefk lemtel n dduzan n lmusiqa am tjewwaqt d snitra : ma yella ur yemxalaf ara ṣṣut-nsent, amek ara neɛqel ṣṣut n tjewaqt neɣ win n snitra ?


Og enginn mun þá kenna landa sínum og enginn bróður sínum og segja: "Þekktu Drottin!" Allir munu þeir þekkja mig, jafnt smáir sem stórir. 	 Deg ussan-nni, yiwen ur yeqqaṛ i wayeḍ neɣ i gma-s « issin Sidi Ṛebbi » axaṭer ad iyi-issinen meṛṛa seg umeẓyan ar umeqqran.


og sögðu: "Herra, vér minnumst þess, að svikari þessi sagði í lifanda lífi: ,Eftir þrjá daga rís ég upp.' 	 nnan-as : A Sidi, necfa ɣef wayen i d-yenna ukeddab-agi asmi yedder, yenna-d : Ad ɛeddin tlata wussan, a d-ḥyuɣ si ger lmegtin .


Því að vér teygjum oss ekki of langt fram, ella hefðum vér ekki komist til yðar. En vér vorum fyrstir til yðar með fagnaðarerindið um Krist. 	 Asmi i d-nusa ɣuṛ-wen, ur nɛedda ara tilas n ccɣel-nneɣ axaṭer d nukni i wen-ibeccṛen d imezwura lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ.


Því að margir eru þverbrotnir og fara með hégómamál og leiða í villu, allra helst eru það þeir sem halda fram umskurn, 	 Aṭas seg wat Isṛail i gɛuṣan Sidi Ṛebbi yerna țkellixen medden s imeslayen-nsen,


Jesús svaraði þeim: "Er ekki skrifað í lögmáli yðar: ,Ég hef sagt: Þér eruð guðir'? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni ur yuri ara di ccariɛa nwen : Nekk, Sidi Ṛebbi nniɣ-awen : Kunwi d iṛebbiten !


Einn úr mannfjöldanum sagði við hann: "Meistari, seg þú bróður mínum að skipta með mér arfinum." 	 Yiwen wergaz inṭeq-ed si ger n lɣaci yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, ini-yas i gma ad ibḍu yid-i lweṛt i d-iǧǧa baba-tneɣ.


Ef Kristur er í yður, þá er líkaminn að sönnu dauður vegna syndarinnar, en andinn veitir líf vegna réttlætisins. 	 Ma yella Ṛṛuḥ n Lmasiḥ deg-wen, ɣas akken lǧețța-nwen aț-țemmet ɣef ddemma n ddnub, ṛṛuḥ-nwen ad yidir ɣef ddemma n lḥeqq n Sidi Ṛebbi.


Því að ég heyri um trúna, sem þú hefur á Drottni Jesú, og um kærleika þinn til hinna heilögu. 	 axaṭer sliɣ ɣef liman-ik meqṛen di Sidna Ɛisa Lmasiḥ akk-d leḥmala i tesɛiḍ ɣer yemqedsen meṛṛa.


En hver sem á mjólk nærist er barn og skilur ekki boðskap réttlætisins. 	 S kra n win mazal i teṭṭeḍ, d llufan i gella, ur yessin ara ad yextiṛ ger wayen yelhan d wayen n diri.


En þeir himnar, sem nú eru ásamt jörðinni, geymast eldinum fyrir hið sama orð og varðveitast til þess dags, er óguðlegir menn munu dæmdir verða og tortímast. 	 Ula d igenwan d lqaɛa n tura s wawal-is daɣen i ten-ihegga iwakken a ten-issenger s tmes ass n lḥisab asm' ara iɛaqeb wid ur nḍuɛ ara Sidi Ṛebbi.


Mikill fjöldi fólks var honum samferða. Hann sneri sér við og sagði við þá: 	 Aṭas n lɣaci i geddan d Sidna Ɛisa. Yezzi ɣuṛ-sen yenna-yasen :


Þér harðsvíraðir og óumskornir í hjörtum og á eyrum, þér standið ávallt gegn heilögum anda, þér eins og feður yðar. 	 A wid isbeddayen iɛenqiqen nsen ! Tesɣaṛayem ulawen-nwen, tqeflem imeẓẓuɣen-nwen, tețțeddum di nneqma i Ṛṛuḥ iqedsen am kunwi am lejdud-nwen !


Þá sagði Pétur: "Þótt allir hneykslist, geri ég það aldrei." 	 Buṭrus yenna-yas : ?as ad ccḍen akk, nekkini ur țeccḍeɣ ara.


til hátíðarsamkomu og safnaðar frumgetinna, sem á himnum eru skráðir, til Guðs, dómara allra, og til anda réttlátra, sem fullkomnir eru orðnir, 	 Tqeṛṛbem ɣer tejmaɛt n wid yextaṛ Ṛebbi d imezwura yesɛan ismawen-nsen uran deg igenwan. Tqeṛṛbem ɣer Ṛebbi nețța i gḥekkmen ɣef yemdanen meṛṛa, tqeṛṛbem ɣer leṛwaḥ n iḥeqqiyen i gewwḍen ɣer lekmal.


En hann bað um ljós, stökk inn og féll óttasleginn til fóta Páli og Sílasi. 	 Dɣa aɛessas yumeṛ a s-d-ceɛlen tafat, yuzzel ɣer daxel n lḥebs ; yeɣli ɣer idaṛṛen n Bulus d Silas, ițergigi.


Nokkrir þeirra, er hjá stóðu, heyrðu þetta og sögðu: "Heyrið, hann kallar á Elía!" 	 Kra seg wid yellan dinna slan-as, nnan : Slet-as, atan yessawal i Sidna Ilyas !


Fyrir því gjörðist ég, Agrippa konungur, eigi óhlýðinn hinni himnesku vitrun, 	 Daymi, ay agellid Aɣribas, ur ɛuṣaɣ ara aweḥḥi i yi-d-yusan seg igenni.


Allir gáfu þeir af allsnægtum sínum, en hún gaf af skorti sínum allt sem hún átti, alla björg sína." 	 Axaṭer wiyaḍ seddqen seg wayen sɛan d zzyada, ma d nețțat tseddeq ciṭṭuh-nni s wacu ara tɛic.


Þeir svöruðu: "Veit okkur, að við fáum að sitja þér við hlið í dýrð þinni, annar til hægri handar þér og hinn til vinstri." 	 Nnan-as : Efk-aɣ imukan di lɛaḍima-k, wa ɣer tama-k tayeffust, wa ɣer tama-k taẓelmaṭ.


Ég rita yður, þér feður, af því að þér þekkið hann, sem er frá upphafi. Ég rita yður, þér ungu menn, af því að þér hafið sigrað hinn vonda. 	 Uriɣ-awen ay ibabaten, axaṭer tesnem win yellan si tazwara. Uriɣ-awen ay ilmeẓyen, axaṭer tɣelbem amcum. Akken i wen-d-nniɣ yakan ay ilmeẓyen, uriɣ-awen axaṭer tesnem Baba Ṛebbi.


Þegar Jesús kom, varð hann þess vís, að Lasarus hafði verið fjóra daga í gröfinni. 	 Mi qṛib ad yaweḍ ɣer dinna, Sidna Ɛisa yesla belli ṛebɛa wussan aya segmi i meḍlen Laɛẓar.


Saddúkear komu til hans, en þeir neita því, að upprisa sé til, og sögðu við hann: 	 Isaduqiyen yellan d wid ur nețțamen ara s ḥeggu n lmegtin, usan-d ɣer Sidna Ɛisa steqsan-t :


Honum er það að þakka að þér eruð í samfélagi við Krist Jesú. Hann er orðinn oss vísdómur frá Guði, bæði réttlæti, helgun og endurlausn. 	 Imi d Sidi Ṛebbi i kkun-isdukklen d Ɛisa Lmasiḥ, d nețța i ɣ-yuɣalen d lefhama i d yekkan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi. Yis i ɣ yerra Sidi Ṛebbi d iḥeqqiyen, iṣeffa tikli-nneɣ, yefda-yaɣ-d si ddnub.


En ef fagnaðarerindi vort er hulið, þá er það hulið þeim, sem glatast. 	 Ma mazal lexbaṛ n lxiṛ i wen nbecceṛ ur ițwafhem ara, lmeɛna-ines tețwaffer kan ɣef wid iḍaɛen,


og gefi sig ekki að gyðingaævintýrum og boðum manna, sem fráhverfir eru sannleikanum. 	 ur ilaq ara ad țḥessisen i tmucuha n wudayen akk-d lewṣayat n yemdanen ur neqbil ara tideț.


Hann svaraði: "Ég segi yður, ef þeir þegja, munu steinarnir hrópa." 	 Yenna-yasen : A wen-iniɣ : ma ssusmen nutni, d idɣaɣen ara d-iɛeggḍen.


Ég hef engan honum líkan, sem lætur sér eins einlæglega annt um hagi yðar. - 	 Ur sɛiɣ ula d yiwen ara yi-iɛawnen deg ixemmimen-iw, iwakken ad iḥebbeṛ fell-awen seg ul ;


Hann svaraði þeim: "Ég hef mat að eta, sem þér vitið ekki um." 	 Yenna-yasen : Sɛiɣ lqut ara ččeɣ meɛna kunwi ur teẓrim ara d acu-t.


Farísear komu og spurðu hann, hvort maður mætti skilja við konu sína. Þeir vildu freista hans. 	 Ifariziyen qesden-t-id a t-jeṛṛben. Steqsan-t nnan-as : Yeḥlel i wergaz ad yebru i tmeṭṭut-is neɣ ala ?


Því neitaði hann svo allir heyrðu og sagði: "Ekki veit ég, hvað þú ert að fara." 	 Meɛna yenkeṛ zdat-sen meṛṛa yenna-yas : Ur ẓriɣ ara d acu tebɣiḍ a d tiniḍ !


Fyrir trú hafnaði Móse því, er hann var orðinn fulltíða maður, að vera talinn dóttursonur Faraós, 	 S liman, mi meqqeṛ Sidna Musa ur yeqbil ara ad ițțusemmi d mmi-s n yelli-s n Ferɛun,


Jesús svaraði honum: "Sagt hefur verið: ,Ekki skalt þú freista Drottins, Guðs þíns.'" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura daɣen : Ur țjeṛṛib ara Sidi Ṛebbi, Illu-inek.


Símon svaraði: "Meistari, vér höfum stritað í alla nótt og ekkert fengið, en fyrst þú segir það, skal ég leggja netin." 	 Semɛun yenna-yas : A Sidi, iḍ kamel nukni d aṣeggeḍ ur d-neṭṭif acemma ; lameɛna ɣef wawal-ik a nexdem akken i d-tenniḍ, a nḍeggeṛ icebbaken.


Vakið því og verið þess minnugir, að ég áminnti stöðugt sérhvern yðar með tárum dag og nótt í þrjú ár. 	 Ɣuṛ-wat ihi, ɛasset iman-nwen ! Mmektit-ed belli azal n tlata iseggasen, ur ḥbiseɣ am yiḍ am ass, nehhuɣ mkul yiwen seg-wen s imeṭṭawen.


(OMITTED TEXT) 	 Ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ aț-țili yid-wen meṛṛa ! Amin !


Ég fel yður á hendur Föbe, systur vora, sem er þjónn safnaðarins í Kenkreu. 	 A kkun-weṣṣiɣ ɣef weltma tneɣ Fibya, nețțat illan ț-țaqeddact n Sidi Ṛebbi di tejmaɛt n temdint n Senkriya.


Jesús svaraði: "Nú skilur þú ekki, hvað ég er að gjöra, en seinna muntu skilja það." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ayen xedmeɣ akka ur t-tfehhmeḍ ara tura, ɣer zdat ara t-tfehmeḍ.


Ég bið yður þess, að láta mig ekki þurfa að vera djarfmálan, þegar ég kem, og beita þeim myndugleika, sem ég ætla mér að beita gagnvart nokkrum, er álíta, að vér látum stjórnast af mannlegum hvötum. 	 Di leɛnaya-nwen, ur iyi-ḥeṛṛset ara ad iwɛiṛeɣ m'ara iliɣ yid-wen ! Axaṭer lewɛaṛa-inu a ț-id-sbeggneɣ s lețkal yerna mbla lḥecma ɣer wid i ɣ-iḥesben nțeddu s lɛeqliya n ddunit.


Hvenær sáum vér þig gestkominn og hýstum þig, nakinn og klæddum þig? 	 Melmi daɣen i d-tusiḍ d abeṛṛani nesṭeṛḥeb yis-ek, neɣ melmi i k-nwala d aɛeryan, nessels-ik ?


Ég veit, að skæðir vargar munu koma inn á yður, þegar ég er farinn, og eigi þyrma hjörðinni. 	 Sriɣ belli m'ara ṛuḥeɣ, a d-kecmen gar-awen wuccanen iweɛṛen, wid ur nețsamaḥ ara i tqeḍɛit ;


Bræður, sérhver verði frammi fyrir Guði kyrr í þeirri stétt, sem hann var kallaður í. 	 Ihi ay atmaten, ilaq yal yiwen ad yeqqim zdat Ṛebbi di lḥala i deg yella asmi s-d-yessawel.


Og ég sá, og sjá: Bleikur hestur, og sá er á honum sat, hann hét Dauði, og Hel var í för með honum. Þeim var gefið vald yfir fjórða hluta jarðarinnar, til þess að deyða með sverði, með hungri og drepsótt og láta menn farast fyrir villidýrum jarðarinnar. 	 Walaɣ yiwen uɛewdiw d aḥcici. Win i t-id-irekben isem-is lmut, tetbeɛ-it-id laxeṛt ; tețțunefk-asen-d tezmert ɣef ṛṛbeɛ n ddunit, iwakken ad snegren imdanen s ujenwi, s laẓ, s lehlak akk-d lewḥuc n lexla.


Hann sagði við þá: ,Farið þér einnig í víngarðinn, og ég mun greiða yður sanngjörn laun.' 	 yenna-yasen : Ṛuḥet ula d kunwi aț-țxedmem di tfeṛṛant-iw, a wen-fkeɣ ayen tuklalem.


Hann bað um spjald og reit: "Jóhannes er nafn hans," og urðu þeir allir undrandi. 	 Issuter asen-d talwiḥt, yura-yasen-d deg-s : « Yeḥya i d isem-is ». Dɣa wehmen meṛṛa.


Umskurn eða yfirhúð skipta engu, heldur að vera ný sköpun. 	 Axaṭer ayen yesɛan azal, mačči d ṭṭhaṛa, lameɛna ț-țalalit tajḍiṭ i d-itekken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Hann sagði eins við hann: ,Þú skalt og vera yfir fimm borgum.' 	 Agellid yenna-yas : Ula d kečč a k-sbeddeɣ d lḥakem ɣef xemsa tudrin.


Þeir voru fluttir til Síkem og lagðir í grafreitinn, er Abraham hafði keypt fyrir silfur af sonum Hemors í Síkem. 	 Wwin-d iɣsan-nsen ɣer taddart n Sicem, meḍlen-ten deg uẓekka i guɣ Sidna Ibṛahim s yedrimen ɣef warraw n Hamur n taddart n Sicem.


Ég segi yður: Ef réttlæti yðar ber ekki af réttlæti fræðimanna og farísea, komist þér aldrei í himnaríki. 	 Axaṭer a wen-iniɣ, ma yella ur tuɣem ara awal i Sidi Ṛebbi akteṛ n wakken tețțaɣem awal i yimusnawen n ccariɛa d ifariziyen, ur tkeččmem ara tagelda n igenwan.


Þegar Jesús kom aftur yfir um á bátnum, safnaðist að honum mikill mannfjöldi, þar sem hann var við vatnið. 	 Sidna Ɛisa yuɣal s teflukt ɣer ugemmaḍ n lebḥeṛ. Innejmaɛ-ed daɣen lɣaci ɣuṛ-es mi gella rrif n lebḥeṛ.


bað hann ákaft og sagði: "Dóttir mín litla er að dauða komin. Kom og legg hendur yfir hana, að hún læknist og lifi." 	 ițḥellil deg-s irennu, yeqqaṛ-as : A Sidi, di leɛnaya-k ! Yelli tețmețțat, ddu-d yid-i ssers ifassen-ik fell-as iwakken aț-țeslek, ur tețmețțat ara !


Pétur svaraði honum: "Ef það ert þú, herra, þá bjóð mér að koma til þín á vatninu." 	 Dɣa Buṭrus yenna-yas : A Sidi, ma yella d keččini, efk-ed lameṛ a n-aseɣ ɣuṛ-ek ɣef wuḍar s ufella n waman.


frelsaði hann úr öllum þrengingum hans og veitti honum hylli og visku í augum Faraós, Egyptalandskonungs, svo að hann skipaði hann höfðingja yfir Egyptaland og yfir allt sitt hús. 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yella yid-es, ițsellik-it si tegnatin n ccedda ; issers-ed fell-as ṛṛeḥma yerna-yas-d leɛqel s wayes ara yeɛziz ɣer Ferɛun agellid n tmurt n Maṣeṛ. Ferɛun isbedd-it d lḥakem ɣef tmurt-is akk-d wexxam-is meṛṛa.


þá hvarf hann brott úr Júdeu og hélt aftur til Galíleu. 	 yeffeɣ si tmurt n at Yahuda. Iwakken ad yuɣal ɣer tmurt n Jlili,


Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum?" 	 anwa i d-icegn, d Ṛebbi neɣ d imdanen ?


En nú ert þú Gyðingur að nafni og styðst við lögmál og ert hreykinn af Guði. 	 Kečč iḥesben iman-ik si dderya n wat Isṛail, tețțekleḍ ɣef ccariɛa n Musa, tețzuxxuḍ s Ṛebbi ;


en Guði er enginn hlutur um megn." 	 imi ulac wayen iwumi ur izmir Sidi Ṛebbi.


og án dæmisagna talaði hann ekki til þeirra, en fyrir lærisveinum sínum skýrði hann allt, þegar þeir voru einir. 	 Ițmeslay-asen anagar s lemtul, meɛna m'ara yili akk-d inelmaden-is, yessefham-asen kullec.


Og þeir slógu höfuð hans með reyrsprota og hræktu á hann, féllu á kné og hylltu hann. 	 Kkaten-t s uɣanim ɣer uqeṛṛuy, ssusufen-t, kerfen tigecrar iwakken ad seǧǧden zdat-es.


Þeir skulu varðveita leyndardóm trúarinnar í hreinni samvisku. 	 Ilaq ad ḥerzen s wul yeṣfan lbaḍna n liman i d-yețwakecfen.


En ef þér bítist og etið hver annan upp, þá gætið þess, að þér tortímist ekki hver fyrir öðrum. 	 Ma yella tețțemkerracem am lewḥuc yerna wa itețț wa, ḥadret iman-nwen neɣ m'ulac yiwen ad issenger wayeḍ.


En Jesús kallaði þá til sín og mælti við þá í líkingum: "Hvernig getur Satan rekið Satan út? 	 Sidna Ɛisa yessawel-asen, ihdeṛ asen s lemtul, yenna-yasen : Amek yezmer Cciṭan ad issufeɣ Cciṭan ?


sem hinn blessaði og eini alvaldur mun á sínum tíma birtast láta, konungur konunganna og Drottinn drottnanna. 	 ara d-yuɣalen di lweqt i d-ihegga Sidi Ṛebbi awḥid Bab n tezmert, Agellid n igelliden d Ssid n ssyadi,


En án þíns samþykkis vildi ég ekkert gjöra, til þess að velgjörð þín skyldi ekki koma eins og af nauðung, heldur af fúsum vilja. 	 Meɛna ur bɣiɣ ara ad xedmeɣ ayagi mbla ṛṛay-ik, iwakken ayen ara yi-txedmeḍ n wayen yelhan ur t-txeddmeḍ ara s uḥettem, lameɛna a t-txedmeḍ s wul-ik d lebɣi-k.


Hér reynir á þolgæði hinna heilögu, þeirra er varðveita boð Guðs og trúna á Jesú. 	 Deg wannect-agi i d-yețban ṣṣbeṛ n wid yextaṛ Sidi Ṛebbi, wid i gḍuɛen lumuṛ-is yerna ṭṭfen di liman i sɛan di Lmasiḥ.


Jesús svaraði þeim: "Hvort geta brúðkaupsgestir verið hryggir, meðan brúðguminn er hjá þeim? En koma munu þeir dagar, er brúðguminn verður frá þeim tekinn. Þá munu þeir fasta. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni inebgawen n tmeɣṛa zemren ad ilin di leḥzen skud yella yesli yid-sen ? A d-yas wass i deg ara sen-ițwakkes yesli, imiren ad uẓummen.


Þegar lærisveinarnir heyrðu þetta, féllu þeir fram á ásjónur sínar og hræddust mjög. 	 Mi slan i taɣect-nni, inelmaden ikcem-iten lxuf, ɣlin ɣef wudem.


Snú því huga þínum frá þessari illsku þinni og bið Drottin, að þér mætti fyrirgefast hugsun hjarta þíns, 	 Endem di yir ṛṛay-ik, tedɛuḍ ɣer Sidi Ṛebbi iwakken ma yella wamek, a k-yeɛfu ɣef yir axemmem-agi i d-yeffɣen seg ul-ik !


Hann tók með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes. Og nú setti að honum ógn og angist. 	 Yewwi yid-es Buṭrus, Yeɛqub akk-d Yuḥenna. Yetḥeyyeṛ, tekcem-it tugdi.


Og eldingar komu og brestir og þrumur og mikill landskjálfti, svo að slíkur hefur eigi komið frá því menn urðu til á jörðunni. Svo mikill var sá jarðskjálfti. 	 Tebṛeq, terɛeḍ, nesla i tuɣac, tezlez lqaɛa, seg wasmi i d-țwaxelqen imdanen ɣer ddunit ur d-tedṛi zzelzla tameqqrant am tagi.


Fyrir því, mínir elskuðu, flýið skurðgoðadýrkunina. 	 A wid eɛzizen fell-i, xḍut i weɛbad n ssadaț.


Menn neyttu og urðu mettir. Síðan tóku þeir saman leifarnar, sjö körfur. 	 ?čan armi ṛwan. Rnan sagren-d azal n sebɛa iqecwalen.


Leitið heldur ríkis hans, og þá mun þetta veitast yður að auki. 	 Qellbet axiṛ ɣef tgeldit n Ṛebbi, ayen nniḍen meṛṛa d nețța ara wen-t-id ifken.


Og ég féll fram fyrir fætur honum til að tilbiðja hann og hann segir við mig: "Varastu þetta! Ég er samþjónn þinn og bræðra þinna, sem hafa vitnisburð Jesú. Tilbið þú Guð. Vitnisburður Jesú er andi spádómsgáfunnar." 	 Dɣa ɣliɣ ɣer iḍaṛṛen-is iwakken a t-ɛebdeɣ, meɛna yenna-yi-d : ?ader a d-seǧǧdeḍ zdat-i, axaṭer nekk d aqeddac n Sidi Ṛebbi am kečč am atmaten-ik i geṭṭfen di lexbaṛ n lxiṛ n Ɛisa Lmasiḥ, d Sidi Ṛebbi kan ara tɛebdeḍ. Tideț-agi i d-ibeggen Ɛisa Lmasiḥ, ț-țin i gețwellihen lenbiya.


Er þeir höfðu nú vitnað og talað orð Drottins, sneru þeir aftur áleiðis til Jerúsalem og boðuðu fagnaðarerindið í mörgum þorpum Samverja. 	 Buṭrus d Yuḥenna kemmlen cehden ɣef Sidna Ɛisa, beccṛen awal n Sidi Ṛebbi, mbeɛd uɣalen ɣer temdint n Lquds. Deg webrid-nsen, țbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ deg waṭas n tudrin n tmurt n Samarya.


"Komið og sjáið mann, er sagði mér allt, sem ég hef gjört. Skyldi hann vera Kristur?" 	 Eyyaw aț-țe?rem yiwen yenna-yi-d akk ayen xedmeɣ ! Ad yili d nețța i d Lmasiḥ !


Þegar hann hafði þvegið fætur þeirra, tekið yfirhöfn sína og setst aftur niður, sagði hann við þá: "Skiljið þér, hvað ég hef gjört við yður? 	 Mi sen-issared iḍaṛṛen-nsen, yerra abeṛnus-is, yuɣal ɣer wemkan is yenna-yasen : Tfehmem wayen akka i wen xedmeɣ neɣ ala ?


Dögum saman sá hvorki til sólar né stjarna, og ekkert lát varð á ofviðrinu. Tók þá að þrjóta öll von um það, að vér kæmumst af. 	 Acḥal n wussan ur d-iban yiṭij ur d-banen itran, lebḥeṛ mazal-it yerwi, ur numin ara a nțwasellek.


Hinn óstyrki glatast þá vegna þekkingar þinnar, bróðirinn, sem Kristur dó fyrir. 	 S wakka ihi, gma-k-agi ur neǧhid ara di liman, i ɣef yemmut Lmasiḥ , ɣef ddemma n tmusni-nni inek i geɣli.


Öldungurinn heilsar hinni útvöldu frú og börnum hennar, sem ég elska í sannleika. Og ekki ég einn, heldur einnig allir, sem þekkja sannleikann. 	 Nekk yellan d ameqqran n tejmaɛt, i Kirya i gextaṛ Sidi Ṛebbi akk-d warraw-is i ḥemmleɣ s tideț. Mačči d nekk kan i kkun iḥemmlen, meɛna ula d wid akk yesnen tideț ;


Og það lauk upp munni sínum til lastmæla gegn Guði, til að lastmæla nafni hans og tjaldbúð hans og þeim, sem á himni búa. 	 Teldi axenfuc-is, tețqabaḥ Sidi Ṛebbi, treggem isem-is d wemkan i deg yețțili akk-d kra wid i gzedɣen deg igenni.


Þá sagði Jesús við æðstu prestana, varðforingja helgidómsins og öldungana, sem komnir voru á móti honum: "Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja? 	 Dɣa yezzi ɣer wid i d-yusan a t-ḥebsen, ɣer lmuqedmin imeqqranen d lɛuqal akk-d lḥekkam n iɛessasen n lǧameɛ iqedsen yenna yasen : Tusam-d ɣuṛ-i s ijenwiyen d iɛekzan am akken d amakar i lliɣ.


Þessu næst var hátíð Gyðinga. Þá fór Jesús upp til Jerúsalem. 	 Ɛeddan kra n wussan, Sidna Ɛisa yuli ɣer temdint n Lquds akken ad yeḥdeṛ i lɛid n wat Isṛail.


Þeir sögðu við hann: "Hvar er hann?" Hann svaraði: "Það veit ég ekki." 	 Nutni nnan-as : Anda-t wergaz-agi ? Yenna-yasen : Ur ẓriɣ ara anda yerra


Þá er Jesús sér trú þeirra, segir hann við lama manninn: "Barnið mitt, syndir þínar eru fyrirgefnar." 	 Mi gwala liman-nsen, Sidna Ɛisa yenna i wukrif-nni : ?waɛeffan-ak ddnubat-ik a mmi.


Um hjálpina til hinna heilögu er sem sé óþarft fyrir mig að skrifa yður, 	 ?ef wayen yeɛnan lemɛawna n watmaten, fiḥel ma uriɣ awen-d.


Þá var færður til hans maður haldinn illum anda, blindur og mállaus. Hann læknaði hann, svo að hinn dumbi gat talað og séð. 	 Wwin-d i Sidna Ɛisa yiwen wergaz i gesgugem, i gesderɣel uṛuḥani. Yesseḥla-t, yuɣal wergaz-nni iheddeṛ, yețwali.


Jesús mælti við þá: "Haldið þér, að þessir Galíleumenn hafi verið meiri syndarar en allir aðrir Galíleumenn, fyrst þeir urðu að þola þetta? 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Tɣilem belli imezdaɣ-agi n Jlili ițțuɛetben akka d imednuben akteṛ n wiyaḍ ?


Ef frumgróðinn er heilagur, þá er einnig deigið það. Og ef rótin er heilög, þá eru einnig greinarnar það. 	 Ma yella awren i tețqeddimem i Sidi Ṛebbi yeṣfa, ula d arukti yeṣfa ; ma yella izuṛan n ttejṛa ṣeḥḥan, ifurkawen daɣen ad ilin ṣeḥḥan.


Gætið þess, að enginn verði til að hertaka yður með heimspeki og hégómavillu, sem byggist á mannasetningum, er runnið frá heimsvættunum, en ekki frá Kristi. 	 Ḥadret a kkun-kellxen wid ițfelsifen, wid yessexdamen tiḥila ț-țiḥeṛci ; ayagi d lekdubat i gebnan ɣef leɛwayed n yemdanen akk ț-țizemmar n ddunit, mačči ɣef uselmed n Lmasiḥ.


Svo eiga og aldraðar konur að vera í háttalagi sínu eins og heilögum sæmir. Þær skulu ekki vera rógberar og ekki heldur í ánauð ofdrykkjunnar, heldur kenni þær gott frá sér, 	 Ini daɣen i temɣarin ad sɛunt tikli yeṣfan, ur ilaq ara ad ilint ț-țiqeṛṛaḍin, ur ilaq ara ad țḥawalent tissit n ccṛab meɛna ilaq ad nehhunt ɣer wayen yelhan,


En þar var stór svínahjörð á beit í fjallinu. Þeir báðu hann að leyfa sér að fara í þau, og hann leyfði þeim það. 	 Tella dinna yiwet n tqeḍɛit tameqqrant n yilfan kessen deg yiwet n tiɣilt. Leǧnun-nni țḥellilen Sidna Ɛisa a ten-yeǧǧ ad kecmen deg yilfan-nni ; Sidna Ɛisa iserreḥ-asen.


Hann leit upp og mælti: "Ég sé menn, ég greini þá líkt og tré, þeir ganga." 	 Yerfed allen-is yenna : ?waliɣ imdanen am akken d ttjuṛ i gleḥḥun.


Nú skalt þú senda til Joppe eftir Símoni, er kallast Pétur. Hann gistir í húsi Símonar sútara við sjóinn.' 	 Ceggeɛ ɣer temdint n Jafa ɣerSemɛun ițusemman Butṛus iwakken a d-yas ; a t-tafeḍ ɣer yiwen i gxeddmen igelman, ula d nețța isem-is Semɛun ; axxam-is yezga-d ɣef rrif n lebḥeṛ.


og segir við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá kasta þér ofan, því að ritað er: Hann mun fela þig englum sínum, og þeir munu bera þig á höndum sér, að þú steytir ekki fót þinn við steini." 	 yenna-yas : Ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ḍeggeṛ iman-ik d akessar, anaɣ yura : Sidi Ṛebbi ad yefk lameṛ i lmalayekkat-is fell-ak, aa k-awint ger ifassen-nsent iwakken ad ḥadrent aḍar-ik ɣef yedɣaɣe n .


En Sakkeus sté fram og sagði við Drottin: "Herra, helming eigna minna gef ég fátækum, og hafi ég haft nokkuð af nokkrum, gef ég honum ferfalt aftur." 	 Zaci iqeṛṛeb-ed ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yas : A Sidi, atan ad fkeɣ i igellilen azgen n wayen sɛiɣ, yerna ma ḍelmeɣ yiwen a s-rreɣ ṛebɛa imuren.


Sá sem á yður hlýðir, hlýðir á mig, og sá sem yður hafnar, hafnar mér. En sá sem hafnar mér, hafnar þeim er sendi mig." 	 Win i wen-ismeḥsisen ismeḥsis-iyi-d i nekk. Win ur kkun-neqbil d nekk ur geqbil ara, win ur iyi-neqbil ara, ur iqbil ara Win i yi-d-iceggɛen.


Pílatus svaraði: "Er ég þá Gyðingur? Þjóð þín og æðstu prestarnir hafa selt þig mér í hendur. Hvað hefur þú gjört?" 	 Bilaṭus yerra-yas : Tḥesbeḍ-iyi n wat Isṛail nekkini ? D lmuqedmin imeqqranen d wat n tmurt-ik i k-id-yewwin ɣuṛ-i ! D acu i txedmeḍ ?


En hvað varðar neyslu kjöts, sem fórnað hefur verið skurðgoðum, þá vitum vér, að skurðgoð er ekkert í heiminum og að enginn er Guð nema einn. 	 Ɣef wayen yeɛnan učči n weksum n iseflawen immezlen i lmeṣnuɛat, neẓra belli lmeṣnuɛat-agi ț-țikellax di ddunit axaṭer anagar yiwen n Ṛebbi i gellan.


án þess að hann fái hundraðfalt aftur, nú á þessum tíma heimili, bræður og systur, mæður, börn og akra, jafnframt ofsóknum, og í hinum komandi heimi eilíft líf. 	 a s-d-yețțunefk meyya iberdan akteṛ di lweqt-agi : ixxamen, atmaten, tiyestmatin, tiyemmatin, dderya akk-d tferkiwin meɛna s waṭas n uqehheṛ ; di lweqt i d-iteddun a s-d-tețțunefk tudert n dayem.


Jesús sagði við þá: "Minn tími er ekki enn kominn, en yður hentar allur tími. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ma yella ɣuṛ-wen iwweḍ-ed lweqt, nekk ɣuṛ-i mazal.


Á leiðinni hittu þeir mann frá Kýrene, er Símon hét. Hann neyddu þeir til að bera kross Jesú. 	 Mi d-ffɣen, mlalen-d yiwen wergaz n tmurt n Qiṛwan, isem-is semɛun, ḥettmen fell-as ad ibbib amidag n Sidna Ɛisa.


Þeir tóku land í byggð Gerasena, sem er gegnt Galíleu. 	 Wwḍen ɣer tama nniḍen n lebḥeṛ, ɣer tmurt n ijiṛaziyen iqublen tamurt n Jlili.


og höfðu þeir nánar gætur á Jesú, hvort hann læknaði hann á hvíldardegi. Þeir hugðust kæra hann. 	 Wid yellan dinna țɛassan deg-s ad walin m' ad isseḥlu deg wass n westeɛfu, iwakken ad ccetkin fell-as.


en ekki í losta, eins og heiðingjarnir, er ekki þekkja Guð. 	 ur ițmenni ara ayen icemten am akken xeddmen imejhal ur nessin ara Sidi Ṛebbi.


Þér og Guð, eruð vottar þess, hversu heilaglega, réttvíslega og óaðfinnanlega vér hegðuðum oss hjá yður, sem trúið. 	 Ṛebbi yeẓra, kunwi teẓram belli tikli-nneɣ teṣfa, nedda s lḥeqq, yiwen ur aɣ-d-issukkes lɛib gar-awen kunwi s wid yumnen.


Sonurinn við ambáttinni var fæddur á náttúrlegan hátt, en sonurinn við frjálsu konunni var fæddur samkvæmt fyrirheiti. 	 Lameɛna mmi-s n taklit-nni, ilul-ed s lebɣi n wemdan, ma d mmi-s n tḥeṛṛit-nni, ilul-ed ɣef ddemma n lemɛahda n Sidi Ṛebbi.


en heiðingjarnir vegsami Guð sakir miskunnar hans, eins og ritað er: "Þess vegna skal ég játa þig meðal heiðingja og lofsyngja þínu nafni." 	 Yusa-d daɣen iwakken leǧnas nniḍen ad ḥemden Sidi Ṛebbi ɣef ṛṛeḥma-s akken yura di tektabt n ?abur : Daymi ara k-ḥemdeɣ ger leǧnas, yerna ad cnuɣ lɛaḍima n yisem-ik .


Þegar kvöld var komið, sagði eigandi víngarðsins við verkstjóra sinn: ,Kalla þú á verkamennina og greið þeim kaupið. Þú skalt byrja á þeim síðustu og enda á þeim fyrstu.' 	 Mi i d-tewweḍ tmeddit, bab n tfeṛṛant yenna i lewkil-is : Ssiwel i ixeddamen txellseḍ-ten yiwen yiwen. Zwir seg ineggura tessegriḍ imezwura.


Það hefur þannig verið metnaður minn að láta fagnaðarerindið óboðað þar sem Kristur hafði áður nefndur verið, til þess að ég byggði ekki ofan á grundvelli annars, 	 Xedmeɣ meǧhud-iw iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ anagar anda ur yețwassen ara Lmasiḥ iwakken ur bennuɣ ara ɣef lsas sbedden wiyaḍ, xedmeɣ am akken yura di tektabt n nnbi Iceɛya :


Enginn tæli yður með marklausum orðum, því að vegna þessa kemur reiði Guðs yfir þá, sem hlýða honum ekki. 	 Ḥadret ad yili win ara kkun-ikellxen s lehduṛ ur nesɛi lmeɛna ; axaṭer ɣef wayagi i d-ițrusu wurrif n Sidi Ṛebbi ɣef wid i t ițɛuṣun.


Þá getum vér boðað fagnaðarerindið í löndum handan við yður án þess að nota annarra mælistikur eða stæra oss af því, sem þegar er gjört. 	 iwakken mbla ma nɛedda i tlisa n ccɣel-nneɣ , a nbecceṛ daɣen lexbaṛ n lxiṛ i tmura nniḍen, mačči d zzux ara nzuxx s ccɣel i xedmen wiyaḍ. Yura di tira iqedsen :


Hann þarf ekki daglega, eins og hinir æðstu prestarnir, fyrst að bera fram fórnir fyrir eigin syndir, síðan fyrir syndir lýðsins. Það gjörði hann í eitt skipti fyrir öll, er hann fórnfærði sjálfum sér. 	 Ur yeḥwaǧ ara ad yefk iseflawen am lmuqedmin nniḍen ɣef ddnubat-is neɣ ɣef wid n wegdud, lameɛna yefka iman-is d asfel yiwet n tikkelt kan ɣef ddemma n ddnubatnneɣ.


En í þeim fjölda, sem trú hafði tekið, var eitt hjarta og ein sál, og enginn þeirra taldi neitt vera sitt, er hann átti, heldur höfðu þeir allt sameiginlegt. 	 Wid akk yumnen s Lmasiḥ, ddukklen akk s yiwen n wul, s yiwen n ṛṛuḥ, ula d yiwen deg-sen ur yeḥsib ayen yesɛa d ayla-s i yiman-is kan, meɛna cerken kullec wway gar-asen.


og sögðu: "Maður þessi tælir menn til að dýrka Guð gagnstætt lögmálinu." 	 Argaz-agi issamaṛ lɣaci ad ɛebden Ṛebbi s webrid ixulfen ccariɛa.


Páll, að Guðs vilja postuli Krists Jesú, og Tímóteus, bróðir vor, heilsa söfnuði Guðs, sem er í Korintu, ásamt öllum heilögum, í gjörvallri Akkeu. 	 Nekk Bulus amceggeɛ n Sidna Ɛisa Lmasiḥ s lebɣi n Sidi Ṛebbi, akk-d gma-tneɣ Timuti, i watmaten n tejmaɛt n Sidi Ṛebbi yellan di temdint n Kurintus akk-d wid meṛṛa i gextaṛ Sidi Ṛebbi di mkul amkan n tmurt n Akaya.


Um meyjarnar hef ég enga skipun frá Drottni. En álit mitt læt ég í ljós eins og sá, er hlotið hefur þá náð af Drottni að vera trúr. 	 Ɣef wayen yeɛnan wid ur nezwiǧ ara, Sidi Ṛebbi ur d-yenni kra fell-asen, meɛna a wen-d-fkeɣ ṛṛay-iw, nekk yerra Sidi Ṛebbi s ṛṛeḥma-ines tameqqrant d argaz yuklalen lețkal.


Hún fæddi son, sveinbarn, sem stjórna mun öllum þjóðum með járnsprota. Og barn hennar var hrifið til Guðs, til hásætis hans. 	 Tesɛa-d aqcic ara yeksen leǧnas meṛṛa s tɛekkazt n wuzzal. Aqcic-nni yețwarfed ɣer Sidi Ṛebbi, ɣer wemkan n lḥekma-ines.


Eða lítilsvirðir þú ríkdóm gæsku hans og umburðarlyndis og langlyndis? Veist þú ekki, að gæska Guðs vill leiða þig til iðrunar? 	 Eɛni tḥeqṛeḍ leḥnana d ṣṣbeṛ i gesɛa Sidi Ṛebbi mbla ceḥḥa ? Ur teẓriḍ ara belli iṣebber-ak s leḥnana-s iwakken aț-țbeddleḍ tikli ?


En lærisveinar hans spurðu hann, hvað þessi dæmisaga þýddi. 	 Inelmaden-is ssutren-as d acu i d lmeɛna n lemtel-agi.


Frá dögum Jóhannesar skírara og til þessa er ríki himnanna ofríki beitt, og ofríkismenn vilja hremma það. 	 Seg wussan-nni i deg ițbecciṛ Yeḥya aɣeṭṭas armi ț-țura, imdanen țnaɣen ɣef tgelda n igenwan, bɣan a ț-țkecmen s ddreɛ.


Þann vitnisburð gef ég honum, að hann leggur mikið á sig fyrir yður og þá sem eru í Laódíkeu og í Híerapólis. 	 A d-cehdeɣ fell-as acḥal inɛețțab fell-awen, ɣef watmaten n tejmaɛt n Ludikus akk-d wid n Yirabulis.


Hvað var hann að segja: ,Þér munuð leita mín og eigi finna, og þér getið ekki komist þangað sem ég er'?" 	 D acu i gebɣa a d-yini mi d-iqqaṛ : « aț-țqellbem fell-i, ur iyi-tețțafem ara axaṭer ur tezmirem ara a d-tasem ɣer wanda ara yiliɣ.»


Það átti að rætast, sem sagt er fyrir munn spámannsins: Ég mun opna munn minn í dæmisögum, mæla fram það, sem hulið var frá grundvöllun heims. 	 Ițmeslay-asen-d akka iwakken ad yedṛu wayen i d-nnan lenbiya : A sen-mmeslayeɣ s lemtul, a sen-beccṛeɣ tiɣawsiwin yeffren seg wasmi i d-texleq ddunit. cc


En hver sem heyrir þessi orð mín og breytir ekki eftir þeim, sá er líkur heimskum manni, er byggði hús sitt á sandi. 	 Ma d win ismeḥsisen i wawal iw, ur nxeddem ara wayen i d-qqaṛeɣ, icuba ɣer wemdan ur nețxemmim ara, i gebnan axxam-is ɣef ṛṛmel ;


Og hafið þetta til marks: Þér munuð finna ungbarn reifað og lagt í jötu." 	 Atan wamek ara t-tɛeqlem : aț-țafem llufan yețțel, yeṭṭes di lmedwed.


Skrifstofuforrit 	 Tassatin n usirra


Jesús sagði við hann: "Júdas, svíkur þú Mannssoninn með kossi?" 	 Sidna Ɛisa yenna yas : A Yudas, s sslam ara txedɛeḍ Mmi-s n bunadem !


Og enn segir: "Fagnið, þér heiðingjar, með lýð hans," 	 Yenna daɣen : A leǧnas feṛḥet akk-d wegdud n Sidi Ṛebbi !


Enn sagði hann við lærisveina sína: "Maður nokkur ríkur hafði ráðsmann, og var sá sakaður við hann um það, að hann sóaði eigum hans. 	 Sidna Ɛisa yenna daɣen i inelmaden-is : -- Yiwen wergaz d ameṛkanti yesɛa lewkil ; lewkil-agi ccetkan fell-as ɣer umɛellem-is nnan-as : « lewkil-ik ițḍeggiɛ ayla-k ».


Ef nokkur er hungraður, þá eti hann heima, til þess að samkomur yðar verði yður ekki til dóms. Annað mun ég segja til um, þegar ég kem. 	 Ma llan wid yelluẓen, ad ččen uqbel deg wexxam-nsen iwakken ur d-tesseɣlayem ara lɛiqab n Sidi Ṛebbi fell-awen m'ara tennejmaɛem. Timsalin nniḍen a tent-fruɣ m'ara n-aseɣ.


Filippus skundaði þangað og heyrði manninn vera að lesa Jesaja spámann. Hann spurði: "Hvort skilur þú það, sem þú ert að lesa?" 	 Filbas yuzzel ɣuṛ-es, yesla i uneɣlaf-nni n tmurt n Ityubya yeqqaṛ di tektabt n nnbi Iceɛya. Yenna-yas : Tfehmeḍ ayen akka i teqqaṛeḍ ?


Hann sagði: "Abba, faðir! allt megnar þú. Tak þennan kaleik frá mér! Þó ekki sem ég vil, heldur sem þú vilt." 	 Yeqqaṛ-as : A baba, a baba Ṛebbi ! Kečč tzemreḍ i kullec ; ssebɛed fell-i lkas-agi n leɛtab. Lameɛna d lebɣi-k kan ara yedṛun mačči d lebɣi-w.


Og yður fæ ég ríki í hendur, eins og faðir minn hefur fengið mér, 	 Akken i yi-d-ihegga Baba tagelda, ula d nekk a wen-ț-id heggiɣ i kunwi


Eftir þrjá daga fundu þau hann í helgidóminum. Þar sat hann mitt á meðal lærifeðranna, hlýddi á þá og spurði þá. 	 Ass wis tlata, ufan-t di lǧameɛ iqedsen yeqqim ger lecyux, ismeḥsis asen, isteqsay-iten.


En spámaðurinn talar til manna, þeim til uppbyggingar, áminningar og huggunar. 	 Ma d win i d-ițxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, ițmeslay-ed i yemdanen, yesnernay liman-nsen, inehhu-ten, yețṣebbiṛ-iten.


Þó er hún sælli, ef hún heldur áfram að vera eins og hún er, það er mín skoðun. En ég þykist og hafa anda Guðs. 	 Meɛna ɣef wakken walaɣ ma teqqim akken tella axiṛ-as, akken ara tesɛu lehna. Wagi d ṛṛay-iw nekk, ẓriɣ ula d nekk sɛiɣ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi.


Þannig eru alls fjórtán ættliðir frá Abraham til Davíðs, fjórtán ættliðir frá Daví� fram að herleiðingunni til Babýlonar og fjórtán ættliðir frá herleiðingunni til Krists. 	 Si lweqt n Sidna Ibṛahim armi d lweqt n Sidna Dawed, ɛeddan ṛbeɛṭac n leǧyal. Ɛeddan daɣen ṛbeɛṭac n leǧyal si lweqt n Sidna Dawed armi d lweqt n usgiǧǧi ɣer tmurt n Babilun. Si lweqt-agi n usgiǧǧi armi d lweqt n Lmasiḥ ɛeddan daɣen ṛbeɛṭac n leǧyal.


_Loka þessum glugga 	 _Mdel a Sfaylu Agi


Guð vildi kunngjöra þeim, hvílíkan dýrðar ríkdóm heiðnu þjóðirnar eiga í þessum leyndardómi, sem er Kristur meðal yðar, von dýrðarinnar. 	 Yebɣa a d-yesken ccan n lbaḍna agi ifazen i leǧnas nniḍen ur nelli ara n wat Isṛail, iwakken ad walin Lmasiḥ deg-wen, nețța yellan d lsas n lɛaḍima i ɣer nessaram.


Sál lét sér vel líka líflát hans. Á þeim degi hófst mikil ofsókn gegn söfnuðinum í Jerúsalem. Allir dreifðust út um byggðir Júdeu og Samaríu nema postularnir. 	 Caɛul, d yiwen seg wid iqeblen lmut n Stifan. Ass-nni kkren-d wid ibdan țqehhiṛen tajmaɛt n wid yețțamnen s Lmasiḥ yellan di temdint n Lquds. Wid akk yumnen s Lmasiḥ rewlen ɣer tudrin n tmurt n Yahuda armi ț-țamurt n Samarya ; anagar ṛṛusul i d-yeqqimen di temdint n Lquds.


Hvað á ég að orðlengja framar um þetta? Mig mundi skorta tíma, ef ég færi að segja frá Gídeon, Barak, Samson og Jefta, og af Davíð, Samúel og spámönnunum. 	 D acu ara d-iniɣ daɣen ? Aṭas n lweqt i glaqen iwakken a d-hedṛeɣ ɣef Gidɛun, ɣef Baraq, ɣef Samsun, ɣef Jifti, ɣef Sidna Dawed, ɣef Camwil neɣ ɣef lenbiya meṛṛa.


Þegar Júdas, sem sveik hann, sá, að hann var dæmdur sekur, iðraðist hann og skilaði æðstu prestunum og öldungunum silfurpeningunum þrjátíu 	 Mi gwala ḥekmen ɣef Sidna Ɛisa, Yudas-nni i t-ixedɛen yendem. DDi nndama-nni-ines tameqqrant, iṛuḥ ɣer imeqqranen n lmuqedmin d imeqqranen n wegdud, yerra-yasen tlatin-nni twiztin n lfeṭṭa, dɣa


Sá, sem rangt gjörir, skal fá það endurgoldið, sem hann gjörði rangt, og þar er ekki manngreinarálit. 	 Win ixeddmen cceṛ a d-iɣellet ayen yexdem ; axaṭer ɣer Sidi Ṛebbi ulac lxilaf.


Nú komu þeir, sem ráðnir voru síðdegis, og fengu hver sinn denar. 	 Usan-d wid yebdan lxedma ɣef lxemsa n tmeddit, ixelleṣ-iten s ssuma n yiwen wass,


Og hann sagði við þá: "Mannssonurinn er herra hvíldardagsins." 	 Sidna Ɛisa yerna-yasen-d : Mmi-s n bunadem, d nețța i gḥekkmen ɣef wass n westeɛfu !


Sá sem fékk fimm talentur, fór þegar, ávaxtaði þær og græddi aðrar fimm. 	 Imiren kan, aqeddac-nni iwumi yefka xemsmeyya twiztin, iṛuḥ yetjeṛ yis-sent, irbeḥ-ed xemsmeyya nniḍen.


Og hvar sem þér komið í borg og tekið er við yður, þá neytið þess, sem fyrir yður er sett. 	 Mkul taddart ara tkecmem, ma stṛeḥben yis-wen ččet ayen ara wen-d-ssersen.


Ég tala það, sem ég hef séð hjá föður mínum, og þér gjörið það, sem þér hafið heyrt hjá föður yðar." 	 Nekk qqaṛeɣ-ed ayen ẓriɣ ɣer Baba, ma d kunwi txeddmem ayen i tlemdem s ɣuṛ Baba-twen !


Djáknar séu einkvæntir, og hafi góða stjórn á börnum sínum og heimilum. 	 Iqeddacen n tejmaɛt ilaq ad sɛun yiwet n tmeṭṭut kan yerna ad ḍebbṛen ɣef yexxamen-nsen d warraw-nsen akken ilaq.


Þegar ég kem aftur til yðar, getið þér vegna mín enn framar hrósað yður í Kristi Jesú. 	 Tuɣalin-iw ɣuṛ-wen, a wen-d-tefk sebba tajḍiṭ, s wayes ara tzuxxem s Ɛisa Lmasiḥ ɣef ddemma-inu.


Hinn fyrsti maður er frá jörðu, jarðneskur, hinn annar maður er frá himni. 	 Amdan amezwaru yekka-d seg wakal, d amdan n ddunit ; amdan wis sin yusa-d seg igenni.


Og auðnist honum að finna hann, þá segi ég yður með sanni, að hann fagnar meir yfir honum en þeim níutíu og níu, sem villtust ekki frá. 	 A wen-iniɣ tideț : ma yufa-ț, ad ifṛeḥ yis akteṛ n țesɛa uțesɛin-nni nniḍen ur neɛṛiq ara.


Ritað er í Sálmunum: Bústaður hans skal í eyði verða, enginn skal í honum búa, og: Annar taki embætti hans. 	 Am akken yura di tektabt n Sabur : Axxam-is ad yexlu, ur t-izeddeɣ yiwen. Yura daɣen : Wayeḍ ad yeṭṭef amkan-is.


Þá er þeir höfðu etið sig metta, léttu þeir á skipinu með því að kasta kornfarminum í sjóinn. 	 Mi ččan armi ṛwan, ḍeggṛen ɣer lebḥeṛ ticekkaṛin n yirden, iwakken ad yifsus lbabuṛ.


Páll svaraði: "Ekki er ég óður, göfugi Festus, heldur mæli ég sannleiks orð af fullu viti. 	 Bulus yerra-yas : Ur iyi-iffiɣ ara leɛqel a Fistus ameqqran ! Ayen akka i d-qqaṛeɣ d imeslayen n tideț yesɛan ṣṣwab.


Og hann byrjaði á Móse og öllum spámönnunum og útlagði fyrir þeim það, sem um hann er í öllum ritningunum. 	 Dɣa yessefhem-asen ayen meṛṛa yuran fell-as di tira iqedsen ; yebda-d si tektabin n Sidna Musa, armi ț-țid n lenbiya meṛṛa.


Hafa samband 	 Anermis


Hér reynir á skilning og speki. Höfuðin sjö eru sjö fjöll, sem konan situr á. Það eru líka sjö konungar. 	 Dagi, tlaq tmusni d lefhama iwakken ad țwafehment lbaḍnat-agi : sebɛa iqeṛṛay-nni țmettilen-d sebɛa idurar i ɣef tesbedd lḥekma-s tmeṭṭut-nni ; țmettilen-d daɣen sebɛa igelliden :


Ég gæti óskað, að mér væri sjálfum útskúfað frá Kristi, ef það yrði til heilla fyrir bræður mína og ættmenn, 	 Zemreɣ ad qebleɣ ad țțuneɛleɣ neɣ ad țțuḥeṛṛmeɣ ɣef Lmasiḥ ɣef ddemma n watmaten-iw akk-d lumma-inu ;


Verið varir um yður, vakið! Þér vitið ekki, nær tíminn er kominn. 	 Ur gganet ara, ɛasset iman-nwen imi ur teẓrim ara melmi ara d-yaweḍ lweqt-nni.


Eftir þetta heyrði ég sem sterkan ym mikils fjölda á himni. Þeir sögðu: "Hallelúja! Hjálpræðið og dýrðin og mátturinn er Guðs vors. 	 Imiren sliɣ i yiwen ṣṣut eɛlayen deg igenni, d ṣṣut n luluf n yemdanen, qqaṛen : Halliluya lḥemd i Ṛebbi ! Leslak, tamanegt ț-țezmert i Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ,


Það gjörið þér einnig öllum bræðrum í allri Makedóníu. En vér áminnum yður, bræður, að taka enn meiri framförum. 	 Akken daɣen i tḥemmlem atmaten yellan di tmurt n Masidunya meṛṛa. Di leɛnaya nwen ay atmaten, kemmlet deg webrid-agi.


Lögmálið var gefið fyrir Móse, en náðin og sannleikurinn kom fyrir Jesú Krist. 	 ccariɛa tusa-d s ufus n Sidna Musa, ma d ṛṛeḥma ț-țideț usant-ed s Sidna Ɛisa Lmasiḥ


En þegar hann kemur, þessi sonur þinn, sem hefur sóað eigum þínum með skækjum, þá slátrar þú alikálfinum fyrir hann.' 	 ma d mmi-k-agi i gesṛuḥen ayen akk yesɛa ɣef yir tilawin, i nețța tezliḍ agenduz-nni yeṭṭuqten ! »


Og er þú sáir, þá er það ekki sú jurt, er vex upp síðar, sem þú sáir, heldur bert frækornið, hvort sem það nú heldur er hveitikorn eða annað fræ. 	 Ayen akken i tzerɛeḍ mačči d ayen i d-yemɣin meɛna d aɛeqqa kan n yired neɣ n zerriɛa nniḍen.


Það gleður mig, að ég get í öllu borið traust til yðar. 	 Feṛḥeɣ imi zemreɣ ad țekleɣ fell-awen di kullec.


Hvaðan kemur mér þetta, að móðir Drottins míns kemur til mín? 	 D acu-yi, iwakken a d-terzef ɣuṛ-i yemma-s n Ssid-iw ?


En forðast þú heimskulegar þrætur og ættartölur, deilur og lögmálsstælur. Þær eru gagnslausar og til einskis. 	 Ur sṭuqqutet ara awal mbla lmeɛna ɣef wayen yeɛnan izuṛan n lejdud neɣ čaqlalat d umenɣi ɣef ddemma n ccariɛa, axaṭer d ayen ur nesɛi azal, ur neṣliḥ.


Þá er að minnast á kjötið, sem fórnað hefur verið skurðgoðum. Vér vitum, að þekking höfum vér allir. Þekkingin blæs menn upp, en kærleikurinn byggir upp. 	 Ɣef wayen yeɛnan aksum n iseflawen i zellun i ssadaț, ț-țideț nesɛa akk tamusni, d acu kan tamusni tețțawi-d zzux i wemdan ma d leḥmala tesnernay deg-nneɣ laman ɣer Sidi Ṛebbi.


Þessar konur voru þær María Magdalena, Jóhanna og María móðir Jakobs og hinar, sem voru með þeim. Þær sögðu postulunum frá þessu. 	 Llant gar-asent Meryem-nni tamagdalit, Yunna, Meryem yemma-s n Yeɛqub akk-d tidak nniḍen yeddan yid-sent ; ḥkant kullec i inelmaden.


suma skuluð þér frelsa, með því að hrífa þá út úr eldinum. Og suma skuluð þér vera mildir við með ótta, og hatið jafnvel kyrtilinn, sem flekkaður er af holdinu. 	 iwakken ad țțuselken, jebdet-țen-id si tmes. Llan daɣen wiyaḍ ilaq aț-țḥunnem fell-asen meɛna ɣuṛ-wat aț-țennalem ulamma d llebsa-nsen i tessenǧes lǧețța-nsen.


Þér heyrðuð, að ég sagði við yður: ,Ég fer burt og kem til yðar.' Ef þér elskuðuð mig, yrðuð þér glaðir af því, að ég fer til föðurins, því faðirinn er mér meiri. 	 Teslam-d mi wen-d-nniɣ ad ṛuḥeɣ meɛna a d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen. Lemmer tḥemmlem-iyi, tili tfeṛḥem imi teẓram ɣer Baba ara ṛuḥeɣ, axaṭer Baba yugar-iyi.


Af kyni hans sendi Guð Ísrael frelsara, Jesú, samkvæmt fyrirheiti. 	 Tura, si dderya n Sidna Dawed i d-ifka Sidi Ṛebbi amsellek i wat Isṛail akken i t-id-yewɛed ; amsellek-agi d Ɛisa.


Hversu margar tegundir tungumála, sem kunna að vera til í heiminum, ekkert þeirra er þó málleysa. 	 Llant aṭas n tutlayin yemxalafen di ddunit, lameɛna sɛant akk lmeɛna.


Ég hlaut mikla gleði og huggun af kærleika þínum, þar eð þú, bróðir, hefur endurnært hjörtu hinna heilögu. 	 Feṛḥeɣ, yethedden wul-iw ɣef ddemma n leḥmala-inek axaṭer yis-ek a gma theddnen wulawen n yemqedsen.


En Sakaría faðir hans fylltist heilögum anda og mælti af spámannlegri andagift: 	 Zakarya, baba-s n weqcic-nni, iččuṛ d Ṛṛuḥ iqedsen, icar-ed s imeslayen-agi :


En er Gyðingar í Þessaloníku fréttu, að Páll hefði einnig boðað orð Guðs í Beroju, komu þeir og hleyptu líka ólgu og æsingu í múginn þar. 	 Lameɛna mi slan wat Isṛail n Tiṣalunik belli Bulus ițbecciṛ awal n Ṛebbi di temdint n Biri, uzzlen-d ad rwin lɣaci, a ten-cewwlen.


Þeir voru grýttir, sagaðir í sundur, höggnir með sverði. Þeir ráfuðu í gærum og geitskinnum, alls vana, aðþrengdir og illa haldnir. 	 ?waṛejmen, țwajeṛben, țwagezmen s umencaṛ, mmuten s ujenwi, teddun sya ɣer da, llebsa nsen d ibḍanen n wulli ț-țɣeṭṭen, yețwakkes-asen kullec, țwaḥeqṛen, țwaqehṛen.


Nú sér Jesús, að mannfjöldi þyrpist að. Þá hastar hann á óhreina andann og segir: "Þú dumbi, daufi andi, ég býð þér, far út af honum, og kom aldrei framar í hann." 	 Sidna Ɛisa mi gwala lɣaci uzzlen-d ɣuṛ-sen, yumeṛ i uṛuḥani-nni, yenna-yas : Ay aṛuḥani ! yesgugumen yesɛuẓẓugen, effeɣ seg weqcic-agi ur țɛawad ara aț-țkecmeḍ deg-s !


Því að ekkert er hulið, að það verði eigi gjört opinbert, né leynt, að það komi ekki í ljós. 	 Ulac ayen yeffren ur d-nețban, ulac ayen iɣummen ur d-tețbeggin tafat.


Pétur og Jóhannes gengu upp í helgidóminn til síðdegisbæna. 	 Aț-țili d leǧwahi n tlata n tmeddit, Buṭrus d Yuḥenna ddukklen, ulin ɣer lǧameɛ iqedsen iwakken ad dɛun ɣer Sidi Ṛebbi.


Fyrir trú hlýddi Abraham, er hann var kallaður, og fór burt til staðar, sem hann átti að fá til eignar. Hann fór burt og vissi ekki hvert leiðin lá. 	 S liman i guɣ Ibṛahim awal i Sidi Ṛebbi mi s-d-yessawel ad iṛuḥ ɣer yiwet n tmurt ara s-yefk d lweṛt ; iṛuḥ ɣas akken ur yeẓri ara ɣer wanda ițeddu.


og enn: "Lofið Drottin, allar þjóðir, og vegsami hann allir lýðir," 	 Yura daɣen di tektabt n ?abur : ?emmdet Sidi Ṛebbi kunwi akk ay igduden,ḥemmdet Sidi Ṛebbi a leǧnas meṛṛa !


Ég bið ekki, að þú takir þá úr heiminum, heldur að þú varðveitir þá frá hinu illa. 	 Ur k-d-ssutreɣ ara akken a ten tekkseḍ si ddunit, meɛna a ten tmenɛeḍ si Cciṭan.


Foreldrar hans ferðuðust ár hvert til Jerúsalem á páskahátíðinni. 	 Imawlan n Sidna Ɛisa țṛuḥun mkul aseggas ɣer temdint n Lquds iwakken ad sɛeddin Tafaska n izimer n leslak.


Það sem ég tala nú, þegar ég tek upp á að hrósa mér, tala ég ekki að hætti Drottins, heldur eins og í heimsku. 	 Ayen akka ara d-iniɣ, mačči s ɣuṛ Ṛebbi i d-yekka lameɛna a d-hedṛeɣ s timmuhbelt, yerna țekleɣ axaṭer sɛiɣ ayen s wayes ara zuxxeɣ.


Þeir sögðu: ,Þessir síðustu hafa unnið aðeins eina stund, og þú gjörir þá jafna oss, er höfum borið hita og þunga dagsins.' 	 Ixeddamen-agi ineggura xedmen yiwet n ssaɛa kan, txellṣeḍ ten am nukkni yenɛețțaben ass kamel i wezɣal ?


Og mitt á meðal veranna fjögurra heyrði ég eins konar rödd er sagði: "Mælir hveitis fyrir daglaun og þrír mælar byggs fyrir daglaun, en eigi skalt þú spilla olíunni og víninu." 	 Imiren kan sliɣ i yiwet taɣect ger ṛebɛa lxuluq-nni teqqaṛ : Kilu n yirden d ssuma i gețțaɣ ufellaḥ i yiwen wass n lxedma, tlata kilu n temẓin daɣen d ssuma n yiwen wass n lxedma ; ma d zzit akk-d ccṛab ad qqimen akken llan.


Þeir vildu taka hann höndum, en óttuðust fólkið, þar eð menn töldu hann vera spámann. 	 Meɛna ɣas akken bɣan a t-ṭṭfen, ur zmiren ara axaṭer uggaden lɣaci-nni i t-iḥesben d nnbi.


Hver sem tekur ekki sinn kross og fylgir mér, er mín ekki verður. 	 Kra win ur neqbil ara ad inɛețțab ɣef ddemma n yisem-iw iwakken ad iyi-itbeɛ, ur yuklal ara ad yili d anelmad-iw.


Þegar þeir nálguðust Jerúsalem og komu til Betfage við Olíufjallið, sendi Jesús tvo lærisveina 	 Mi qṛib ad kecmen ɣer temdint n Lquds, wwḍen ɣer yiɣil n uzemmur yellan tama n taddart n Bitfaji, Sidna Ɛisa iceggeɛ sin inelmaden-is,


Mál yðar sé ætíð ljúflegt, en salti kryddað, til þess að þér vitið, hvernig þér eigið að svara hverjum manni. 	 Sɛut iles aẓidan, imeslayen yesɛan lfayda, iwakken aț-țețțarram awal i yal yiwen s ṣṣwab.


Allt fólkið varð furðu lostið og sagði: "Hann er þó ekki sonur Davíðs?" 	 Lɣaci meṛṛa wehmen di Sidna Ɛisa qqaṛen : Mačči d wagi i d mmi-s n Sidna Dawed, win akken ara d-yasen ?


Einn þeirra, Agabus að nafni, steig fram, og af gift andans sagði hann fyrir, að mikil hungursneyð mundi koma yfir alla heimsbyggðina. Kom það fram á dögum Kládíusar. 	 Yiwen seg-sen isem-is Agabus, ikker icar-ed s Ṛṛuḥ iqedsen belli a d-yeɣli laẓ d ameqqran di ddunit meṛṛa ; ț-țideț, laẓ-agi yeɣli-d di zzman n ugellid ameqqran : Kludyus


En ef ranglæti vort sannar réttlæti Guðs, hvað eigum vér þá að segja? Hvort mundi Guð vera ranglátur, er hann lætur reiðina yfir dynja? - Ég tala á mannlegan hátt. - 	 Ma yella lbaṭel i nxeddem isban-ed lḥeqq n Sidi Ṛebbi, d acu ara d-nini ? Eɛni Sidi Ṛebbi ur yesɛi ara lḥeqq m'ara ɣ-iɛaqeb ? ( Nniɣ-ed ayagi s lɛeqliya n wemdan. )


Sendimenn sneru þá aftur heim og fundu þjóninn heilan heilsu. 	 Widak-nni i d-ițwaceggɛen, mi uɣalen ɣer wexxam ufan aqeddac-nni yeḥla.


Og hann kenndi þeim og sagði: "Er ekki ritað: ,Hús mitt á að vera bænahús fyrir allar þjóðir?' En þér hafið gjört það að ræningjabæli." 	 Dɣa yesselmed lɣaci s imeslayen-agi : Eɛni ur yețwakteb ara : Axxam-iw ad ițțusemmi d axxam n tẓallit i leǧnas meṛṛa, ma d kunwi terram-t d axxam n imakaren !


En það bar til um þessar mundir, að boð kom frá Ágústus keisara, að skrásetja skyldi alla heimsbyggðina. 	 Deg ussan-nni, yeffeɣ-ed yiwen n lqanun s ɣuṛ Qayṣeṛ ameqqran ; yefka lameṛ ad țțujerrden imezdaɣ meṛṛa yellan di tmura-ines.


Því að lögmálið vekur reiði. En þar sem ekki er lögmál, þar eru ekki heldur lögmálsbrot. 	 Axaṭer d ccariɛa i d-ițawin urrif n Ṛebbi, lemmer ulac ccariɛa ur d-tețțili ara tṛuẓi n ccariɛa.


og látið í engu skelfast af mótstöðumönnunum. Fyrir þá er það merki frá Guði um glötun þeirra, en um hjálpræði yðar. 	 ?uṛ-wat aț-țeǧǧem iɛdawen a kkun-ssagden, ayagi ad yili i nutni d țbut n nnger-nsen, i kunwi d țbut n leslak-nwen ; annect-agi s ɣuṛ Ṛebbi i d-yekka ;


Hann segir við þá: "Sál mín er hrygg allt til dauða. Bíðið hér og vakið með mér." 	 Dɣa yenna-yasen : Ḥusseɣ s leḥzen n lmut, qqimet dagi, ɛiwzet yid-i !


Jesús svaraði: "Ó, þú vantrúa og rangsnúna kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður og umbera yður? Fær þú hingað son þinn." 	 Sidna Ɛisa yenṭeq yenna : A lǧil ijehlen iɛewjen, ar melmi ara yiliɣ yid-wen, ara wen-sebṛeɣ ? Awi-d mmi-k ɣer dagi !


Hann á líka að hafa góðan orðstír hjá þeim, sem standa fyrir utan, til þess að hann verði eigi fyrir álasi og lendi í tálsnöru djöfulsins. 	 Ilaq ula d wid ur numin ara s Ɛisa Lmasiḥ a d-cehden fell-as s lxiṛ ur țțafen ara deg-s wayen ara s-d ssukksen, iwakken ur iɣelli ara di tecṛektin n Cciṭan.


Þannig hljóta þeir, sem byggja á trúnni, blessun ásamt hinum trúaða Abraham. 	 ihi kra n win yumnen s Ṛebbi akken yumen yis Ibṛahim, ad ițțubarek am nețța.


Hann mælti: "Þetta kyn verður eigi út rekið nema með bæn." 	 Yenna-yasen : Iwakken aț-țessufɣem iṛuḥaniyen am wigi, ilaq aț-țețțuẓumem yerna aț-țețẓallam.


Öll borgin varð uppvæg, fólk þusti að, þeir tóku Pál og drógu hann út úr helgidóminum. Jafnskjótt var dyrunum læst. 	 Ikker ccwal di temdint meṛṛa ; uzzlen-d yemdanen si mkul tama. Sṭfen Bulus, zzuɣṛen-t beṛṛa n wefrag n lǧameɛ iqedsen, sekkṛen-d tiwwura.


eins og skrifað er: Sá, sem miklu safnaði, hafði ekki afgangs, og þann skorti ekki, sem litlu safnaði. 	 akken yura di tira iqedsen : Win yesɛan aṭas ur yesɛi ara zzyada, ma d win yesɛan cwiṭ ur t-ixuṣṣ kra .


Hersveitarforinginn tók í hönd honum, leiddi hann afsíðis og spurði: "Hvað er það, sem þú hefur að segja mér?" 	 Lqebṭan ameqqran iddem aqcic-nni seg ufus, ɛezlen iman-nsen ɣer ṭṭeṛf ; yenna-yas : D acu i tebɣiḍ a yi-t-id-tiniḍ ?


Takið að yður hina óstyrku í trúnni, án þess að leggja dóm á skoðanir þeirra. 	 Qeblet gar-awen win ur neǧhid ara di liman, ur kkatet ara deg-s ma ixuṣṣ di lefhama.


Eins og hinn jarðneski var, þannig eru og hinir jarðnesku og eins og hinn himneski, þannig eru og hinir himnesku. 	 Akken yella wemdan n ddunit, ara yilin yemdanen n ddunit ; daɣen akken yella wemdan n igenwan ara yilin yemdanen n igenwan.


Og út gekk annar hestur, rauður, og þeim sem á honum sat var gefið vald að taka burt friðinn af jörðunni, svo að menn brytjuðu hverjir aðra niður. Og honum var fengið sverð mikið. 	 Yeffeɣ-ed yiwen uɛewdiw nniḍen d azeggaɣ am tmes. Win i t-id-irekben, tețțunefk-as tezmert ad ikkes lehna si ddunit iwakken ad țnaɣen yemdanen wway gar-asen ; yețțunefk-as-d yiwen ujenwi d ameqqran.