eins og ritað er: Sjá ég set í Síon ásteytingarstein og hrösunarhellu. Sérhver, sem á hann trúir, mun ekki verða til skammar. 	 Am akken yura di tektabt iqedsen : Atan ad sserseɣ ɣef wedrar n Siyun adɣaɣ, d adɣaɣ i ɣef yekkat wugur, d azṛu yesseɣlayen, meɛna win yumnen yis weṛǧin ad yenneḥcam.


sagði hann: "Farið burt! Stúlkan er ekki dáin, hún sefur." En þeir hlógu að honum. 	 Ffɣet syagi, taqcict ur temmut ara, d iḍes kan i teṭṭes. DDɣa țmesxiṛen fell-as.


Þegar það er fullt, draga menn það á land, setjast við og safna þeim góðu í ker, en kasta þeim óætu burt. 	 M'ara yeččaṛ, iḥewwaten a t-id-jebden ɣer rrif n lebḥeṛ, dɣa ad qqimen iwakken ad fernen iselman, ad jemɛen wid yelhan, ad ḍeggṛen wid n diri.


En vér bjóðum yður, bræður, í nafni Drottins vors Jesú Krists, að þér sneiðið hjá hverjum þeim bróður, er lifir óreglulega og ekki eftir þeirri kenningu, sem þeir hafa numið af oss. 	 Ay atmaten a kkun-nenhu s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ : sbeɛdet iman-nwen ɣef atmaten imeɛdazen, ițɛicin akken bɣan, mačči am akken i wen-t-nesselmed.


Kristur hugsaði ekki um sjálfan sig, heldur eins og ritað er: "Lastyrði þeirra, sem löstuðu þig, lentu á mér." 	 Axaṭer Lmasiḥ ur inuda ara ɣef wayen i t-iɛeǧǧben, akken yura di tektabt n ?abur : Rregmat n wid i k-ikeṛhen ɣlint-ed fell-i.


En kona ein í bænum, sem var bersyndug, varð þess vís, að hann sat að borði í húsi faríseans. Kom hún þá með alabastursbuðk með smyrslum, 	 Di taddart-nni tella yiwet n tmeṭṭut yellan d yir tameṭṭut ; mi tesla s Sidna Ɛisa yella deg wexxam n wufarizi-nni, tekcem tewwi yid-es tabuqalt n leɛṭer.


Og er hann hafði látið fólkið fara, gekk hann til fjalls að biðjast fyrir í einrúmi. Þegar kvöld var komið, var hann þar einn. 	 Mi ṛuḥen akk lɣaci-nni, yuli weḥd-es ɣer wedrar iwakken ad iẓẓall, dɣa yeɣli-d yiḍ.


Þá sagði eigandi víngarðsins: ,Hvað á ég að gjöra? Ég sendi son minn elskaðan. Má vera, þeir virði hann.' 	 Amɛellem-nni n tfeṛṛant yenna : « d acu ara xedmeɣ tura ? A sen ceggɛeɣ mmi ameɛzuz , ahat nețța a t-qadṛen ! »


Þessir hafa allir eitt ráð, og máttinn og vald sitt gefa þeir dýrinu. 	 Msefhamen s yiwen ṛṛay, ad ɛawnen lweḥc s tezmert-nsen akk-d lḥekma-nsen.


En þau fundu hann ekki og sneru þá aftur til Jerúsalem og leituðu hans. 	 lameɛna ur t-ufin ara. Uɣalen ɣer temdint n Lquds iwakken ad qellben fell-as.


Guði og föður vorum sé dýrðin um aldir alda. Amen. 	 Tamanegt i Sidi Ṛebbi baba tneɣ, si lǧil ɣer lǧil, amin !


Svo bar við, er hann nálgaðist Jeríkó, að blindur maður sat þar við veginn og betlaði. 	 Akken qṛib ad yaweḍ Sidna Ɛisa ɣer temdint n Yiriku, yiwen uderɣal yeqqim rrif n webrid yessutur tin n Ṛebbi.


Því var og það, er vér komum til Makedóníu, að vér höfðum enga eirð, heldur vorum vér á alla vegu aðþrengdir, barátta hið ytra, ótti hið innra. 	 Seg wasmi i d-nekcem tamurt n Masidunya ur nesteɛfa, nețwaḥṛes si mkul tama : ccwal di beṛṛa, tugdi deg ulawen-nneɣ.


Sérhver æðsti prestur er skipaður til þess að bera fram bæði gjafir og fórnir. Þess vegna er nauðsynlegt, að þessi æðsti prestur hafi líka eitthvað fram að bera. 	 Yal lmuqeddem sbedden-t iwakken ad yețqeddim lewɛadi d iseflawen, daymi i s-ilaq ula d nețța ad yesɛu ayen ara iqeddem ;


Hver tekst nokkurn tíma herþjónustu á hendur á sjálfs sín mála? Hver plantar víngarð og neytir ekki ávaxtar hans? Hver gætir hjarðar og neytir ekki af mjólk hjarðarinnar? 	 Yella wass i deg teslam belli aɛeskṛi ilaq ad ixelleṣ m'ara d-isɛeddi lɛeskeṛ ? Anwa ara yeẓẓun tara ur itețț ara si tẓuṛin-is ? Ulac ameksa ara yeksen taqeḍɛit n lmal ur itess ara seg uyefki-ines !


Guð er þess megnugur að veita yður allar góðar gjafir ríkulega, til þess að þér í öllu og ávallt hafið allt sem þér þarfnist og getið sjálfir veitt ríkulega til sérhvers góðs verks. 	 Sidi Ṛebbi yesɛa tazmert a kkun id yeṛzeq s lbaṛakat n mkul ṣṣenf, ur kkun-ițxaṣṣa wacemma deg wayen akk teḥwaǧem yerna aț-țesɛum s zzyada iwakken aț-țizmirem aț-țseddqem.


En með því að Pílatus vildi gjöra fólkinu til hæfis, gaf hann þeim Barabbas lausan. Hann lét húðstrýkja Jesú og framseldi hann til krossfestingar. 	 Imi i gebɣa Bilaṭus ad yeddu di lebɣi i lɣaci, iserreḥ-ed i Barabas, ma d Sidna Ɛisa yefka lameṛ a t-ewten s ujelkkaḍ, syenna a t-semmṛen ɣef wumidag.


Hvort er auðveldara að segja við lama manninn: ,Syndir þínar eru fyrirgefnar,' eða segja: ,Statt upp, tak rekkju þína og gakk?' 	 D acu i gsehlen a s-t-iniɣ i wukrif-agi : țwaɛfan-ak ddnubat-ik, neɣ kker ddem usu-inek telḥuḍ ?


og segja: ,Þessi maður fór að byggja, en gat ekki lokið.' 	 argaz-agi yebda lsas ur izmir ad ikemmel lebni.


Hver er vitur og skynsamur yðar á meðal? Hann láti með góðri hegðun verk sín lýsa hóglátri speki. 	 Ma yella yiwen deg-wen yefhem yetɛeqqel, ilaq a t-id-isbeggen s tikli-ines yelhan akk-d lecɣal i gxeddem s tmusni d wannuz.


Veiið hið fyrsta er liðið hjá. Sjá, enn koma tvö vei eftir þetta. 	 Tawaɣit tamezwarut tɛedda. Mazal snat n twaɣyin nniḍen țeddunt-ed deffir-es.


Sá sem talar flytji Guðs orð, sá sem þjónustu hefur skal þjóna eftir þeim mætti, sem Guð gefur, til þess að Guð vegsamist í öllum hlutum fyrir Jesú Krist. Hans er dýrðin og mátturinn um aldir alda. Amen. 	 Win i wumi i d-yețțunefk ad ihḍeṛ, ilaq ad ihḍeṛ s imeslayen i s-d-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi. Akken daɣen ma yella wayeḍ ițțunefk-as-ed ad iqdec, ad iqdec ɣef wiyaḍ s tezmert i s-d-ifka Sidi Ṛebbi. Iwakken di yal ccɣel, ad ițwaḥmed Sidi Ṛebbi s yisem n Ɛisa Lmasiḥ, bab n tezmert ț-țmanegt si lǧil ɣer lǧil. Amin !


Hefði ég ekki unnið meðal þeirra þau verk, sem enginn annar hefur gjört, væru þeir ekki sekir um synd. En nú hafa þeir séð þau og hata þó bæði mig og föður minn. 	 Lemmer ur xdimeɣ ara gar-asen ayen weṛǧin yexdem yiwen, tili ulac ddnub fell-asen. Meɛna tura, ɣas akken ẓran kullec, țkemmilen keṛhen-iyi am nekk am Baba.


Hann sagði við þá: "Hvernig geta menn sagt, að Kristur sé sonur Davíðs? 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Amek armi qqaṛen Lmasiḥ d mmi-s n Dawed ?


En hann sagði við þá: "Eflaust munuð þér minna mig á orðtakið: ,Læknir, lækna sjálfan þig!' Vér höfum heyrt um allt, sem gjörst hefur í Kapernaum. Gjör nú hið sama hér í ættborg þinni." 	 Dɣa yenna-yasen : ?riɣ belli a yi-d-tinim lemtel-agi : « A ṭṭbib sseḥlu iman-ik,» neɣ « xdem dagi di tmurt-ik ayen i nesla txedmeḍ-t di temdint n Kafernaḥum.»


Pétur fór þá út og hinn lærisveinninn, og þeir komu til grafarinnar. 	 Buṭrus d unelmad-nni ddukklen, ṛuḥen ɣer u?ekka.


Þér eruð ekki komnir til fjalls, sem á verður þreifað, ekki til brennandi elds og sorta, myrkurs, ofviðris 	 Kunwi ur tqeṛṛbem ara am wegdud n Isṛail ɣer wedrar i gezmer wemdan a t-yennal, i deg tecɛel tmes ; ur twalam ara am nutni asigna d ṭṭlam akk-d țbuciḍant,


og sagði: ,Fyrir því skal maður yfirgefa föður og móður og bindast konu sinni, og þau tvö skulu verða einn maður.' 	 yenna-d : AArgaz ad yeǧǧ baba-s d yemma-s, iiwakken ad iɛic nețța ț-țmeṭṭut-is, ddɣa di sin yid-sen, ad uɣalen d yiwen.


Ljúgið ekki hver að öðrum, því þér hafið afklæðst hinum gamla manni með gjörðum hans 	 Ur skiddibet ara wway gar-awen imi tura teǧǧam yir tikli-nwen n zik.


Jesús svaraði: "Lát hina dauðu jarða sína dauðu, en far þú og boða Guðs ríki." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Eǧǧ wid yemmuten ad meḍlen lmegtin-nsen, ma d kečč eyya-d aț-țbecṛeḍ tageldit n Ṛebbi.


Á fyrsta degi ósýrðu brauðanna, þegar menn slátruðu páskalambinu, sögðu lærisveinar hans við hann: "Hvert vilt þú, að vér förum og búum þér páskamáltíðina?" 	 Ass amenzu n Tfaska n weɣṛum mbla tamtunt ( iɣes ), i deg zellun izimer n leslak, inelmaden nnan i Sidna Ɛisa : Anda tebɣiḍ a nheggi imensi n Tfaska ?


Hver sem er ekki með mér, er á móti mér, og hver sem safnar ekki saman með mér, hann sundurdreifir. 	 Win ur nelli ara yid-i, ixulef-iyi ; win ur d-njemmeɛ ara yid-i ițḍeggiɛ !


Eins mun verða á þeim degi, er Mannssonurinn opinberast. 	 Akken ara d-tedṛu asm'ara d-iban Mmi-s n bunadem.


allt frá skírn Jóhannesar til þess dags, er hann varð upp numinn frá oss, verður nú að gjörast vottur upprisu hans ásamt oss." 	 seg wasmi i t-isseɣḍes Yeḥya aɣeṭṭas armi d ass i deg yețwarfed ɣer igenni ; iwakken ad yili am nukkni d inigi n ḥeggu-ines.


en að anda heilagleikans með krafti auglýstur að vera sonur Guðs fyrir upprisu frá dauðum. 	 yețțusemma d Mmi-s n Ṛebbi s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen, s ḥeggu-ines si ger lmegtin.


Konurnar eiginmönnum sínum eins og það væri Drottinn. 	 A tilawin, ḍuɛemt irgazen-nkunt am akken i glaq aț țḍuɛemt Sidi Ṛebbi !


En hann sagði: "Hví grátið þér og hrellið hjarta mitt? Ég er eigi aðeins reiðubúinn að láta binda mig, heldur og að deyja í Jerúsalem fyrir nafn Drottins Jesú." 	 Dɣa Bulus yerra-yasen : Acu i kkun-yuɣen mi tețrum akka armi tgezmem tasa-w ? Nekk qebleɣ mačči kan ad țwacuddeɣ, lameɛna qebleɣ ula d lmut di temdint n Lquds ɣef ddemma n yisem n Sidna Ɛisa.


Sækið og alikálfinn og slátrið, vér skulum eta og gjöra oss glaðan dag. 	 Awit-ed agenduz-nni yeṭṭuqten tezlum-t a t-nečč, a nexdem tameɣṛa ;


þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni. 	 Sṭef amkan n lḥekma ɣer uyeffus-iw alamma rriɣ iɛdawen-ik seddaw idaṛṛen-ik.+ +


Því að þetta orð er fyrirheit: "Í þetta mund mun ég aftur koma, og þá skal Sara hafa son alið." 	 Axaṭer atnan imeslayen s wayes i gɛuhed Sidi Ṛebbi : A d-uɣaleɣ aseggas i d-iteddun di lweqt-agi, ?ara a d-tesɛu aqcic.


frá blóði Abels til blóðs Sakaría, sem drepinn var milli altarisins og musterisins. Já, segi ég yður, þess mun krafist verða af þessari kynslóð. 	 seg yidammen n Habil mmi-s n Adem armi d idammen n Zakarya i nɣan ger udekkan n iseflawen d lǧameɛ iqedsen. Lǧil-agi ad ițțuḥaseb ɣef ayagi meṛṛa.


En eigi býr hinn hæsti í því, sem með höndum er gjört. Spámaðurinn segir: 	 Ɣas akken Sidi Ṛebbi ɛlayen ur izeddeɣ ara deg ixxamen ițwabnan s ufus n wemdan, akken i d-yenna nnbi Iceɛya :


Eigið engan hlut í verkum myrkursins, sem ekkert gott hlýst af, heldur flettið miklu fremur ofan af þeim. 	 ur țekkayet ara di lecɣal n ṭṭlam ur nesɛi lfayda, meɛna kecfet-ed lecɣal-agi ɣer tafat.


Bræður, niðjar Abrahams, og aðrir yðar á meðal, sem óttist Guð, oss er sent orð þessa hjálpræðis. 	 Ay atmaten ! Ay arraw n Sidna Ibṛahim d wid akk ițțaggaden Sidi Ṛebbi ! I nukkni iwumi i d-ițțuceggeɛ wawal-agi n leslak.


Nú skuluð þér og ráðið leggja til við hersveitarforingjann, að hann láti senda hann niður til yðar, svo sem vilduð þér kynna yður mál hans rækilegar. En vér erum við því búnir að vega hann, áður en hann kemst alla leið." 	 Tura ihi, init-as i lqebṭan ameqqran a t-id-yawi ɣer unejmaɛ n ccṛeɛ zdat-wen, amzun tebɣam a s-tɛiwdem abeḥḥet ; ma d nukkni, a nheggi iman-nneɣ a t-nenɣ uqbel a d-yaweḍ ɣer dagi.


Jesús segir: "Takið steininn frá!" Marta, systir hins dána, segir við hann: "Herra, það er komin nálykt af honum, það er komið á fjórða dag." 	 Sidna Ɛisa yenna : Kkset azṛu-yagi ! Marṭa weltma-s n lmegget-nni tenna : A Sidi, ṛebɛa wussan aya segmi yețwamḍel, ad yili yebda yețriḥ !


Vér vonuðum, að hann væri sá, er leysa mundi Ísrael. En nú er þriðji dagur síðan þetta bar við. 	 Nukni neḍmeɛ d nețța ara isellken wat Isṛail ; ass-agi d ass wis tlata segmi yedṛa wannect-a.


Og englarnir fjórir voru leystir, sem búnir stóðu til stundar þessarar, dags þessa, mánaðar þessa og árs þessa, til þess að deyða þriðjung mannanna. 	 Ṛebɛa lmalayekkat-nni i gețțuheggan i ssaɛa-nni, i wass, i wagur d useggas-nni, țwaserḥent-ed iwakken ad snegrent țelt n yemdanen.


Hann mælti: "Sá sem miskunnarverkið gjörði á honum." Jesús sagði þá við hann: "Far þú og gjör hið sama." 	 Amusnaw n ccariɛa yerra-yas : D win akken iḥunnen fell-as, i s ixedmen lxiṛ. Sidna Ɛisa yenna-yas : Ṛuḥ ula d kečč exdem akken.


Og ekki það eitt, heldur fögnum vér í Guði fyrir Drottin vorn Jesú Krist, sem vér nú höfum öðlast sáttargjörðina fyrir. 	 Mačči d ayagi kan, lameɛna tura lfeṛḥ-nneɣ atan di Sidi Ṛebbi, s Sidna Ɛisa Lmasiḥ i ɣ-issemṣalaḥen yid-es.


láta heilsa sér á torgum og kallast meistarar af mönnum. 	 ḥemmlen daɣen m'ara sen-qqaṛen yemdanen : « a Sidi ».


En er vínyrkjarnir sáu hann, báru þeir saman ráð sín og sögðu: ,Þetta er erfinginn. Drepum hann, þá fáum vér arfinn.' 	 Lameɛna ixemmasen nni mi t-walan, mcawaṛen wway gar asen nnan : « ataya win ara iweṛten ! Kkret a t-nenneɣ iwakken aț-țuɣal tfeṛṛant d ayla-nneɣ. »


Þeir, sem fram hjá gengu, hæddu hann, skóku höfuð sín 	 Imsebriden țhuzzun iqeṛṛay-nsen reggmen-t,


Allt er frá Guði, sem sætti oss við sig fyrir Krist og gaf oss þjónustu sáttargjörðarinnar. 	 Ayagi meṛṛa yekka-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i gessemṣalaḥen imdanen yid-es s Lmasiḥ, yerna iweṣṣa-yaɣ-ed a nbecceṛ amṣaleḥ-agi i yemdanen meṛṛa n ddunit,


Fyrsta dag vikunnar, er vér vorum saman komnir til að brjóta brauðið, talaði Páll til þeirra. Hann var á förum daginn eftir. Entist ræða hans allt til miðnættis. 	 Ass amezwaru n dduṛt nennejmaɛ a nebḍu aɣṛum iwakken ad nemekti Lmasiḥ, Bulus ițmeslay nețța d inelmaden. Imi ilaq ad iṛuḥ azekka-nni, ikemmel yid-sen awal armi i gneṣṣef yiḍ ;


En hún mun hólpin verða, sakir barnburðarins, ef hún stendur stöðug í trú, kærleika og helgun, samfara hóglæti. 	 lameɛna aț-țețțusellek s tarwa-s f+ ma tețțeddu s ṣṣfa d neyya di liman d leḥmala.


Filippus fann Natanael og sagði við hann: "Vér höfum fundið þann, sem Móse skrifar um í lögmálinu og spámennirnir, Jesú frá Nasaret, son Jósefs." 	 Syenna Filibus yeẓra-d Natanahil, yenna-yas : Nufa win ɣef i d-yehdeṛ Sidna Musa di ccariɛa, win akken i ɣef d-xebbṛen lenbiya. D Ɛisa, mmi-s n Yusef n taddart n Naṣaret.


Sjá, hann kemur í skýjunum og hvert auga mun sjá hann, jafnvel þeir, sem stungu hann, og allar kynkvíslir jarðarinnar munu kveina yfir honum. Vissulega, amen. 	 Ataya, iteddu-d ɣef wusigna, mkul tiṭ a t-twali, ula d wid i t-ifetken a t-walin ; dɣa igduden n ddunit meṛṛa ad meǧǧden fell-as. ?-țideț, akka ara tedṛu !


En þeir æptu á móti: "Krossfestu, krossfestu hann!" 	 lameɛna nutni țɛeggiḍen qqaṛen : Semmeṛ-it, semmeṛ-it ɣef wumidag.


Þeir, sem fram hjá gengu, hæddu hann, skóku höfuð sín og sögðu: "Svei, þú, sem brýtur niður musterið og reisir það á þrem dögum! 	 Kra n wid yețɛeddayen syenna reggmen-t, țhuzzun iqeṛṛay-nsen, qqaṛen-as : Hey ! a win yețhuddun lǧameɛ iqedsen, ibennu-t di tlata wussan,


Heródes vildi deyða hann, en óttaðist lýðinn, þar eð menn töldu hann vera spámann. 	 Seg imiren, Hiṛudus ițqellib ad ineɣ Yeḥya, meɛna ikukra agdud n wat Isṛail axaṭer ḥesben-t akk d nnbi.


Og hornin tíu, sem þú sást, og dýrið, munu hata skækjuna og gjöra hana einmana og nakta, eta hold hennar og brenna hana í eldi, 	 Ɛecṛa wacciwen-nni i twalaḍ akk-d lweḥc, ad uɣalen ad keṛhen tameṭṭut-nni tucmiț, a ț-ɛerrin ad ččen aksum-is, imiren ad sseṛɣen ayen i d-yeqqimen seg-s.


Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Það er ég!' og marga munu þeir leiða í villu. 	 Axaṭer aṭas ara d-yasen s yisem-iw, a wen-d-inin : « D nekk i d Lmasiḥ » ad kellxen i waṭas n lɣaci.


Jesús varð aftur hrærður mjög og fór til grafarinnar. Hún var hellir og steinn fyrir. 	 Sidna Ɛisa tejreḥ tasa-s tikkelt tis snat. Mi wwḍen ɣer u?ekka yellan d lɣaṛ imedlen s yiwen wezṛu d ameqqran,


með því safna þeir handa sjálfum sér fjársjóði sem er góð undirstaða til hins ókomna, og munu geta höndlað hið sanna líf. 	 S wakka, ad jemɛen i yiman-nsen agerruj yelhan i wussan i d-iteddun iwakken ad sɛun tudert n tideț.


Því að hvað veist þú, kona, hvort þú munir geta frelsað manninn þinn? Eða hvað veist þú, maður, hvort þú munir geta frelsað konuna þína? 	 Yerna amek i teẓriḍ kemm a tameṭṭut tamasiḥit belli tzemṛeḍ aț-țselkeḍ argaz-im ? Neɣ amek i teẓriḍ kečč ay argaz amasiḥi belli tzemreḍ aț-țselkeḍ tameṭṭut-ik ?


Hún hafði orðið margt að þola hjá mörgum læknum, kostað til aleigu sinni, en engan bata fengið, öllu heldur versnað. 	 Tenɛețțab aṭas ger ifassen n ṭṭeba, texṣeṛ ayen akk i tesɛa, meɛna ur teḥli ara, terna tenṭer akteṛ.


Auðveldara er úlfalda að fara gegnum nálarauga en auðmanni að komast inn í Guðs ríki." 	 Ishel-as i welɣem ad iɛeddi di tiṭ n tissegnit wala i umeṛkanti ad ikcem ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi.


þrisvar verið húðstrýktur, einu sinni verið grýttur, þrisvar beðið skipbrot, verið sólarhring í sjó. 	 tlata iberdan i yi-wten iṛumaniyen s ujelkaḍ ; yiwen webrid qṛib i yi-nɣan s weṛjam ; ɣeṛqeɣ tlata iberdan di lebḥeṛ, sɛeddaɣ yiwen wass d yiwen yiḍ deg waman.


Og ég, Jóhannes, er sá sem heyrði og sá þetta. Og er ég hafði heyrt það og séð, féll ég niður til að tilbiðja fyrir fótum engilsins, sem sýndi mér þetta. 	 D nekk Yuḥenna i geslan yerna walaɣ ayagi meṛṛa ; mi sliɣ yerna walaɣ annect-agi, ɣliɣ ɣer iḍaṛṛen n lmelk i yi-ten-id-yesseknen iwakken a t-ɛebdeɣ ;


Þar stóð ker fullt af ediki. Þeir settu njarðarvött fylltan ediki á ísópslegg og báru að munni honum. 	 Yella dinna ubuqal yeččuṛen d lxell. Dmen-d ameččim n taḍuṭ cudden-t ɣer yixef n uɣanim, sbezgen t-id s lxell-nni, ssawḍen-as-t ɣer yimi-s.


Frið læt ég yður eftir, minn frið gef ég yður. Ekki gef ég yður eins og heimurinn gefur. Hjarta yðar skelfist ekki né hræðist. 	 Ad ṛuḥeɣ meɛna a wen-d ǧǧeɣ lehna, d lehna-w ara wen-d fkeɣ. Lehna ara wen-d-fkeɣ mačči am lehna i d-tețțak ddunit. Daymi i wen-d-qqaṛeɣ ur țțaggadet ara, kkset anezgum seg wulawen-nwen.


Þess vegna lagði Heródías fæð á Jóhannes og vildi deyða hann, en gat ekki, 	 Daymi i t-tekṛeh Hiṛudyad, yerna tețqellib amek ara t-tneɣ lameɛna ur s-tufi ara abrid ;


En hann sagði við þá: "Mér ber og að flytja hinum borgunum fagnaðarerindið um Guðs ríki, því að til þess var ég sendur." 	 Lameɛna nețța yenna-yasen : Ilaq-iyi ad ṛuḥeɣ ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n tgeldit n Ṛebbi i temdinin nniḍen ! ?ef wayagi i d țțuceggɛeɣ !


Þeir komu nú yfir um vatnið í byggð Gerasena. 	 Usan-d seg ugemmaḍ n lebḥeṛ ɣer tmurt n ijiṛaziyen.


Sérhver sem fer of langt og er ekki stöðugur í kenningu Krists, hefur ekki Guð. Sá sem er stöðugur í kenningunni, hann hefur bæði föðurinn og soninn. 	 Kra n win ara iɛeddin tilas deg wayen yesselmed Lmasiḥ, ur yeṭṭif ara di Ṛebbi ; ma d win yeṭṭfen deg uselmed n Lmasiḥ yeṭṭef di Baba Ṛebbi akk-d Mmi-s.


[Tveir verða á akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.]" 	 Ger sin yergazen ara yilin di lexla, yiwen ad ițwarfed wayeḍ a d-yeqqim.


Þá segir Natanael: "Rabbí, þú ert sonur Guðs, þú ert konungur Ísraels." 	 Dɣa Natanahil yenna-yas : A Sidi, kečč d Mmi-s n Ṛebbi ! D agellid n wat Isṛail !


Og hafið þetta til marks: Þér munuð finna ungbarn reifað og lagt í jötu." 	 Atan wamek ara t-tɛeqlem : aț-țafem llufan yețțel, yeṭṭes di lmedwed.


Sá sem elskar mig ekki, varðveitir ekki mín orð. Orðið, sem þér heyrið, er ekki mitt, heldur föðurins, sem sendi mig. 	 Ma d win ur iyi-nḥemmel ara ur ixeddem ara ayen i d-nniɣ. Awal-agi i teslam mačči s ɣuṛ-i i d-yekka meɛna d awal n Baba i yi-d-iceggɛen.


Þeir sem dreifst höfðu, fóru víðs vegar og fluttu fagnaðarerindið. 	 Ihi wid akk i grewlen, mfaṛaqen, țṛuḥun seg wemkan ɣer wayeḍ, țbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ n wawal n Sidi Ṛebbi.


Lærisveinarnir fóru og gjörðu sem Jesús hafði boðið þeim, 	 Inelmaden-nni ṛuḥen, xedmen ayen i sen-d-yenna Sidna Ɛisa.


Þannig metum vér héðan í frá engan að mannlegum hætti. Þótt vér og höfum þekkt Krist að mannlegum hætti, þekkjum vér hann nú ekki framar þannig. 	 Sya d asawen ur nețwali yiwen s lɛeqliya n yemdanen ; ɣas akken zik-nni uqbel a namen nella nețwali Lmasiḥ s lɛeqliya n yemdanen, tura mačči akenni i t-nețwali.


Af þessu kemur reiði Guðs [yfir þá, sem hlýða honum ekki]. 	 D annect-agi i d-isseɣlayen urrif n Sidi Ṛebbi ɣef wid i t-ițɛaṣin.


Þá gekk hann lítið eitt áfram, féll fram á ásjónu sína, baðst fyrir og sagði: "Faðir minn, ef verða má, þá fari þessi kaleikur fram hjá mér. Þó ekki sem ég vil, heldur sem þú vilt." 	 Iṛuḥ yeɣli ɣef wudem, ibda yețẓalla yeqqaṛ : A Baba Ṛebbi, ma yella wamek , ssebɛed fell-i leɛtab-agi ! Meɛna akken tebɣiḍ keččini, mačči akken bɣiɣ nekkini.


En þeir, sem ríkir vilja verða, falla í freistni og snöru og alls kyns óviturlegar og skaðlegar fýsnir, er sökkva mönnunum niður í tortímingu og glötun. 	 Ma d wid yettabaɛen cci n ddunit ɣellin deg ujeṛṛeb akk-d tfextin n yir ccehwat n tnefsit-nsen, i gețțawin imdanen ɣer txeṣṣart akk-d nnger.


Allir neyttu hinnar sömu andlegu fæðu 	 ččan meṛṛa seg yiwen lqut n Sidi Ṛebbi,


Og ekki verður gjöfinni jafnað til þess, sem leiddi af synd hins eina manns. Því að dómurinn vegna þess, sem hinn eini hafði gjört, varð til sakfellingar, en náðargjöfin vegna misgjörða margra til sýknunar. 	 Ṛṛeḥma-agi n Sidi Ṛebbi mačči am ddnub n yiwen wemdan. Axaṭer yiwen n ddnub yewwi-d lḥisab d lɛiqab, ma d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, tețțekkes lḥisab d lɛiqab ɣef waṭas n ddnubat.


Seinna birtist hann þeim ellefu, þegar þeir sátu til borðs, og ávítaði þá fyrir vantrú þeirra og harðúð hjartans, að þeir hefðu ekki trúað þeim, er sáu hann upp risinn. 	 Yesbeggen-ed iman-is i ḥdac-nni inelmaden mi llan tețțen. Ilumm-iten ɣef lqella n liman-nsen d wulawen nsen yeqquṛen, imi ur uminen ara wid akk i t-yeẓran yeḥya-d.


Við þessi orð hans urðu allir mótstöðumenn hans sneyptir, en allur lýður fagnaði yfir öllum þeim dýrðarverkum, er hann gjörði. 	 Mi d-yenna imeslayen-agi, ixṣimen-is meṛṛa nneḥcamen ma d lɣaci feṛḥen s leɛǧayeb i gxeddem.


Þær fóru út og flýðu frá gröfinni, því ótti og ofboð var yfir þær komið. Þær sögðu engum frá neinu, því þær voru hræddar. 	 Ffɣent-ed seg uẓekka-nni, rewlent s tergagit d lxelɛa, iffeɣ-itent leɛqel, daymi ur ɛawdent i yiwen ayen yedṛan.


Þá lét Pílatus taka Jesú og húðstrýkja hann. 	 Bilaṭus yefka lameṛ ad awin Sidna Ɛisa a t-wten s ujelkkaḍ.


þú, sem lést heilagan anda mæla af munni Davíðs, föður vors, þjóns þíns: Hví geisuðu heiðingjarnir, og hví hugðu lýðirnir á hégómleg ráð? 	 D kečč i d-ineṭqen s Ṛṛuḥ-ik iqedsen seg yimi n jeddi-tneɣ Dawed aqeddac-ik, mi d-yenna : Acuɣeṛ ccwal-agi ger leǧnas, acuɣeṛ igduden ggaren-d anagar yir ixemmimen ?


Og yfirskriftin um sakargift hans var svo skráð: KONUNGUR GYÐINGA. 	 Uran sebba ɣef wacu i t-semmṛen : « Wagi d agellid n wat Isṛail.»


Nú var Jesús fluttur frá Kaífasi til hallar landshöfðingjans. Það var snemma morguns. Gyðingar fóru ekki sjálfir inn í höllina, svo að þeir saurguðust ekki, heldur mættu neyta páskamáltíðar. 	 Mi d-ffɣen s ɣuṛ Kayef, lecyux n wat Isṛail wwin Sidna Ɛisa ɣer lḥakem Bilaṭus ; yuɣ lḥal d lefjer. Wid i t-yewwin ur kcimen ara ɣer daxel n lbeṛj (sṛaya) n Bilaṭus, iwakken ad qqimen d izedganen m'ara ččen imensi n lɛid n Tfaska.


Vér skulum þess vegna ekki sofa eins og aðrir, heldur vökum og verum algáðir. 	 Ihi ur ilaq ara a neɣfel am wiyaḍ, meɛna ilaq a nɛass iman-nneɣ yerna a nɛiwez.


Nú vissi Páll, að sumir þeirra voru saddúkear, en aðrir farísear, og hann hrópaði upp í ráðinu: "Bræður, ég er farísei, af faríseum kominn. Ég er lögsóttur fyrir vonina um upprisu dauðra." 	 Bulus, mi gwala deg unejmaɛ-nni azgen deg-sen d isaduqiyen, azgen nniḍen d ifariziyen, iɛeggeḍ gar-asen, yenna : Ay atmaten, nekk d afarizi, d mmi-s n ufarizi ; ɣef ddemma n usirem i nesɛa di ḥeggu n lmegtin i d-beddeɣ ɣer ccṛeɛ ass-agi !


Og hann sagði við alla: "Hver sem vill fylgja mér, afneiti sjálfum sér, taki kross sinn daglega og fylgi mér. 	 Yenna daɣen i lɣaci : Win yebɣan ad iddu yid-i ur ilaq ara ad ixemmem ɣef tudert-is ; ilaq ad iqbel ad yenɛețțab yal ass ɣef ddemma n yisem-iw yerna ad yetbeɛ abrid-iw.


Þegar þeir höfðu matast, sagði Jesús við Símon Pétur: "Símon Jóhannesson, elskar þú mig meira en þessir?" Hann svarar: "Já, Drottinn, þú veist, að ég elska þig." Jesús segir við hann: "Gæt þú lamba minna." 	 Mi kfan učči, Sidna Ɛisa yenna i Semɛun Buṭrus : A Semɛun mmi-s n Yunes, tḥemmleḍ-iyi akteṛ n wigi ? Semɛun Buṭrus yenna-yas : Ih a Sidi, teẓriḍ ḥemmleɣ-k. Sidna Ɛisa yenna-yas : ?ḥadar izamaren-iw.


Fyrst Guð er orðinn dýrlegur í honum, mun Guð og gjöra hann dýrlegan í sér, og skjótt mun hann gjöra hann dýrlegan. 	 Imi yis ara yețwaɛuzz, Ṛebbi daɣen ad iɛuzz Mmi-s n bunadem yerna qṛib a d-yedṛu.


Þá sagði einn af þjónum æðsta prestsins, frændi þess, sem Pétur sneið af eyrað: "Sá ég þig ekki í grasgarðinum með honum?" 	 Yiwen seg iqeddacen n lmuqeddem ameqqran, yețțilin i win akken iwumi yegzem Semɛun Buṭrus ame??uɣ, iwehha-d ɣuṛ-es yenna-yas : Ur k-ẓriɣ ara yid-es di tmazirt ?


En matur mun ekki gjöra oss þóknanlega Guði. Hvorki missum vér neins, þótt vér etum það ekki, né ávinnum vér neitt, þótt vér etum. 	 Mačči d ayen yețmaččan ara ɣ-iqeṛṛben ɣer Ṛebbi. Ma nečča ur nerbiḥ acemma, m'ur nečči ara, ur aɣ-iṛuḥ wacemma.


En þetta sagði hann til að reyna hann, því hann vissi sjálfur, hvað hann ætlaði að gjöra. 	 Yesteqsa-t kan iwakken ad i?er d acu ara s-d-yini, axaṭer nețța yeẓra yakan d acu ara yexdem.


Þegar hann heyrði, að Jóhannes hefði verið tekinn höndum, hélt hann til Galíleu. 	 Mi gesla s Yeḥya yețwaḥbes, Sidna Ɛisa yuɣal ɣer tmurt n Jlili.


Aftur varð ágreiningur með Gyðingum út af þessum orðum. 	 Mi d-yenna imeslayen-agi, yekker daɣen lxilaf ger lɣaci.


og allir bræðurnir, sem með mér eru, heilsa söfnuðunum í Galatalandi. 	 Uriɣ tabṛaț-agi nekk d watmaten meṛṛa yellan yid-i, i tejmuyaɛ n watmaten n tmurt n Galasya :


og gjörum ekki eins og Móse, sem setti skýlu fyrir andlit sér, til þess að Ísraelsmenn skyldu ekki horfa á endalok ljóma þess, sem var að hverfa. 	 nukni ur nelli ara am Sidna Musa yețɣummun udem-is iwakken ur țwalin ara wat Isṛail lɛaḍima-nni ur nețdum ara.


Og í síðara skiptið gaf Jósef sig fram við bræður sína, og Faraó varð kunn ætt Jósefs. 	 Mi uɣalen tikkelt tis snat, Yusef isbeggen-ed iman-is ɣer watmaten-is, ɛeqlen-t d nețța. Yuɣal Ferɛun yeẓra laṣel n Yusef ansi-t.


Fræðimennirnir og æðstu prestarnir vildu leggja hendur á hann á sömu stundu, en óttuðust lýðinn. Þeir skildu, að hann átti við þá með dæmisögu þessari. 	 Lɛulama n ccariɛa d imeqqranen n lmuqedmin țqelliben a t-ṭṭfen imiren kan, axaṭer fehmen fell-asen i d-yenna lemtel-agi, lameɛna uggaden lɣaci.


Meðfram gjörði hann sér von um, að Páll mundi gefa sér fé. Því var það, að hann lét alloft sækja hann og átti tal við hann. 	 Imi i geḍmeɛ di Bulus a s-yefk idrimen, si teswiɛt ɣer tayeḍ issawal-as-ed iwakken ad ihdeṛ yid-es.


eins og hann talaði fyrir munn sinna heilögu spámanna frá öndverðu, 	 am akken i t-id-ixebbeṛ Sidi Ṛebbi si zzman iɛeddan, seg yimi n lenbiya iqedsen :


til þess að helga hana og hreinsa í laug vatnsins með orði. 	 s weɣḍas n waman d wawal n Sidi Ṛebbi yerra-ț teṣfa iwakken a ț-iqeddem i Sidi Ṛebbi ;


Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða. 	 Igenni d lqaɛa ad fnun, ma d imeslayen-iw ur fennun ara !


hefur hann endurlífgað oss með Kristi, þegar vér vorum dauðir vegna misgjörða vorra. Af náð eruð þér hólpnir orðnir. 	 yerra-yaɣ-d ɣer tudert akk-d Lmasiḥ, nukni yellan am wid yemmuten ɣef sebba n ddnubat-nneɣ. S ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i tețwasellkem.


Ekki erum vér enn að mæla með sjálfum oss við yður, heldur gefum vér yður tilefni til að miklast af oss, til þess að þér hafið eitthvað gagnvart þeim, er miklast af hinu ytra, en ekki af hjartaþelinu. 	 Mačči d zzux i nebɣa a nzux s yiman-nneɣ ɣuṛ-wen, nebɣa kan a nili d sebba n lfeṛḥ-nwen. S wakka aț-țissinem amek ara terrem awal i wid ixedmen ccan i wayen i d ițbanen s ufella kan, mačči i wayen yellan deg wulawen.


Fyrst þér nú orkið ekki svo litlu, hví látið þér allt hitt valda yður áhyggjum? 	 Imi ur tezmirem ara i tɣawsiwin timecṭuḥin, acuɣeṛ i tețḥebbiṛem ɣef wayen nniḍen ?


Ætla ég því að hirta hann og láta lausan." 	 A s-fkeɣ tiɣṛit imiren a s-serrḥeɣ.


Þá tók hann kaleik, gjörði þakkir og sagði: "Takið þetta og skiptið með yður. 	 Yeddem-d tabuqalt n waman n tẓurin, yeḥmed Sidi Ṛebbi yenna : Axet tabuqalt-agi, feṛqet-eț wway gar-awen,


Þar munu ernirnir safnast, sem hræið er. 	 Anda yella umuṛḍus ( lǧifa ), dinna ara nnejmaɛen igudar.


Ég mun fá þér lykla himnaríkis, og hvað sem þú bindur á jörðu, mun bundið á himnum, og hvað sem þú leysir á jörðu, mun leyst á himnum." 	 Ad a k-fkeɣ tisura n tgelda n igenwan, ayen ara teqneḍ neɣ ayen iwumi ara tserrḥeḍ di ddunit, ad yețwaqbel deg igenwan.


Að birta mér með opinberun leyndardóminn. Ég hef stuttlega skrifað um það áður. 	 Sidi Ṛebbi ildi-yi-d allen iwakken ad fehmeɣ lbaḍna-ines, am akken i t-id-uriɣ s kra imeslayen ;


Fólkið ansaði: "Þú ert haldinn illum anda. Hver situr um líf þitt?" 	 Lɣaci nnan-as : Anwa akka i gebɣan a k-ineɣ ? Waqila ikcem-ik lǧen !


Þannig munu allir þeir verða dæmdir, sem hafa ekki trúað sannleikanum, en haft velþóknun á ranglætinu. 	 S wakka wid akk ur numin ara s tideț, ad țțuɛaqben imi țțafen lfeṛḥ-nsen anagar di lbaṭel.


Kennsla 	 Asegmi


Hann svaraði þeim: "Víst kemur Elía fyrst og færir allt í lag. En hvernig er ritað um Mannssoninn? Á hann ekki margt að líða og smáður verða? 	 Yerra-yasen : ?-țideț, a d-yas uqbel Ilyas, iwakken ad iseggem kullec. lameɛna acuɣer yețwakteb ɣef Mmi-s n bunadem belli ilaq ad yenɛețțab aṭas yerna ad yețwaqehheṛ ?


En þér segið: Hver sem segir við föður sinn eða móður: ,Það sem þér hefði getað orðið til styrktar frá mér, er musterisfé,' 	 Meɛna kunwi teqqaṛem : win yefkan d lweɛda i Ṛebbi ayen s wacu i glaq ad iɛiwen imawlan-is,


Dvaldist hann nú með þeim í Jerúsalem, gekk þar út og inn og talaði einarðlega í nafni Drottins. 	 Seg imiren yețṛuḥu yețțuɣal yid-sen di temdint n Lquds, yețbecciṛ ɛinani s yisem n Sidna Ɛisa.


En ég spyr: Hafa þeir ekki heyrt? Jú, vissulega, "raust þeirra hefur borist út um alla jörðina og orð þeirra til endimarka heimsbyggðarinnar." 	 Lameɛna ma nenna-d : ahat ur slin ara ? Atah wayen yuran : ?ṣut-nsen inuda ddunit meṛṛa, lehduṛ-nsen wwḍen ɣer ixfawen n ddunit.


Arfleiðsluskrá tekur ekki gildi fyrr en sá er dáinn, er hana gjörði. 	 Ma yella walebɛaḍ yeǧǧa-d lewṣaya weqbel ad yemmet akken ad feṛqen ayla-s, ilaq ad aṛǧun alamma yemmut.


Menn sverja eið við þann, sem æðri er, eiðurinn er þeim staðfesting og bindur enda á öll andmæli. 	 Imdanen țgallan s wayen i ten-yugaren, s limin i ferrun tilufa ;


svo að rættist orð Jesaja spámanns, er hann mælti: Drottinn, hver trúði boðun vorri, og hverjum varð armur Drottins opinber? 	 S wakka i gețwakemmel wayen i d-yenna nnbi Iceɛya : A Ṛebbi, anwa i gumnen s wayen i d-nbecceṛ, iwumi i d-tețwabeggen tezmert-ik ?


Fyrst andinn er líf vort skulum vér lifa í andanum! 	 Imi d Ṛṛuḥ iqedsen i ɣ-d ifkan tudert, ilaq-aɣ ihi a neddu di lebɣi ines.


Fjarri fer því. Hvernig ætti Guð þá að dæma heiminn? 	 ?-țideț yesɛa lḥeqq ! Neɣ m'ulac amek ara iḥaseb ddunit ?


Kristur keypti oss undan bölvun lögmálsins með því að verða bölvun fyrir oss, því að ritað er: "Bölvaður er hver sá, sem á tré hangir." 	 Lmasiḥ icufeɛ-aɣ-d si deɛwessu n ccariɛa, d nețța i gețwaneɛlen deg umkan-nneɣ ; axaṭer yura : ițwanɛel kra n win ițwaɛelqen ɣer ttejṛa.


Því að það er vilji Guðs, að þér skuluð með því að breyta vel þagga niður vanþekkingu heimskra manna. 	 Xedmet ayen yelhan iwakken aț-țerrem takmamt i imejhal ur nefhim ; d wagi i d lebɣi n Sidi Ṛebbi.


Já, ég bið einnig þig, trúlyndi samþjónn, hjálpa þú þeim, því að þær börðust með mér við boðun fagnaðarerindisins, ásamt Klemens og öðrum samverkamönnum mínum, og standa nöfn þeirra í lífsins bók. 	 Ula d kečč a gma Sizugus unṣiḥ, ḍelbeɣ-ak a tent-tɛiwneḍ nutenti i ḥurben yid-i ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ, akk-d Klimun d imdukkal-iw nniḍen di leqdic iwumi uran yismawen nsen di tektabt n tudert.


og viti að það er ekki ætlað réttlátum, heldur lögleysingjum og þverbrotnum, óguðlegum og syndurum, vanheilögum og óhreinum, föðurmorðingjum og móðurmorðingjum, manndrápurum, 	 meɛna ilaq daɣen a nẓer belli ccariɛa n Sidi Ṛebbi ur d-tețțunefk ara ɣef ddemma n iḥeqqiyen meɛna tețțunefk-ed ɣef ddemma n yemcumen, i wid iɛuṣan Ṛebbi, i imejhal, i imednuben akk-d wid ur nețțak ara lqima i wayen iqedsen, wid ur nețqadaṛ ara Ṛebbi, wid ineqqen imawlan-nsen akk-d iqettalen,


Og englarnir fjórir voru leystir, sem búnir stóðu til stundar þessarar, dags þessa, mánaðar þessa og árs þessa, til þess að deyða þriðjung mannanna. 	 Ṛebɛa lmalayekkat-nni i gețțuheggan i ssaɛa-nni, i wass, i wagur d useggas-nni, țwaserḥent-ed iwakken ad snegrent țelt n yemdanen.


En fyrst á hann margt að líða og útskúfaður verða af þessari kynslóð. 	 Tazwara ilaq ad yeɛteb aṭas, yerna lǧil-agi ur t-iqebbel ara.


og réðu með sér að handsama Jesú með svikum og taka hann af lífi. 	 Msefhamen ad ṭṭfen Sidna Ɛisa s tḥila iwakken a t-nɣen.


En einn af öldungunum segir við mig: "Grát þú eigi! Sjá, sigrað hefur ljónið af Júda ættkvísl, rótarkvistur Davíðs, hann getur lokið upp bókinni og innsiglum hennar sjö." 	 Yiwen si lecyux-nni yenna yi-d : Ur țru ara, atan Yizem n lɛeṛc n Yahuda, si dderya n Dawed, yuklal ad ildi adlis-nni yerna ad iqleɛ sebɛa ṭṭwabeɛ-ines, axaṭer d nețța i gɣelben kullec.


Postularnir komu aftur og skýrðu Jesú frá öllu því, er þeir höfðu gjört, en hann tók þá með sér og vék brott til bæjar, sem heitir Betsaída, að þeir væru einir saman. 	 Mi d-uɣalen ṛṛusul n Sidna Ɛisa, bdan ḥekkun-as ayen akk i xedmen. Yewwi-ten yid-es ɣer yiwen wemkan, ɣer tama n taddart n Bitsayda akken ad qqimen weḥḥed-sen.


Þá er hann hafði lokið máli sínu í áheyrn lýðsins, fór hann til Kapernaum. 	 Mi gekfa awal zdat widak i s-d-ismeḥsisen, yekcem ɣer temdint n Kafernaḥum.


Hegðið yður vel meðal heiðingjanna, til þess að þeir, er nú hallmæla yður sem illgjörðamönnum, sjái góðverk yðar og vegsami Guð á tíma vitjunarinnar. 	 Sɛut tikli ilhan ger wid ur nessin ara Sidi Ṛebbi, iwakken ɣas a d-skidben fell-awen, neɣ xedmen awen cceṛ ; m' ara walin lecɣal-nwen ilhan ad ḥemden Sidi Ṛebbi asm' ara d-yerzu ɣuṛ-sen.


En lærisveinar hans höfðu farið inn í borgina að kaupa vistir. 	 Yuɣ lḥal inelmaden-is ṛuḥen ɣer temdint a d-aɣen ayen ara ččen.


En ætli nú einhver sér að gjöra þetta að kappsmáli, þá viti sá, að annað er ekki venja vor eða safnaða Guðs. 	 Ma yella win yebɣan ad iɣanen ɣef wannect-agi, ilaq ad iẓer belli nukni ur nesɛi ara tannumi-agi, ur telli ara daɣen di tejmuyaɛ n Sidi Ṛebbi.


En af Guðs náð er ég það sem ég er, og náð hans við mig hefur ekki orðið til ónýtis, heldur hef ég erfiðað meira en þeir allir, þó ekki ég, heldur náð Guðs, sem með mér er. 	 S ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i wwḍeɣ ɣer wayen akka i lliɣ tura ; ṛṛeḥma i yi-d-ifka ur tṛuḥ ara deg ulac, lameɛna uɣaleɣ xedmeɣ akteṛ-nsen meṛṛa, mačči s yiman-iw, meɛna s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi yellan yid-i.


Ekki er hann Guð dauðra, heldur lifenda, því að honum lifa allir." 	 Ṛebbi mačči d Ṛebbi n wid yemmuten meɛna d Ṛebbi n wid yeddren imi ɣuṛ-es ddren irkulli ɣas akken mmuten.


Sá sem hefur soninn á lífið, sá sem ekki hefur Guðs son á ekki lífið. 	 Win yumnen s Mmi-s n Ṛebbi yesɛa tudert ; win ur numin ara s Mmi-s n Ṛebbi ur yesɛi ara tudert.


Og svo má að orði kveða, að enda Leví, hann sem tíund tekur, hafi greitt tíund, þar sem Abraham gjörði það, 	 Nezmer ihi a d-nini belli Lewwi yețțawin leɛcuṛ ɣef wat Isṛail, yefka leɛcuṛ i Malxisadeq uqbel a d-ilal s ufus n Sidna Ibṛahim yellan si lejdud-is ;


Jósef levíti, frá Kýpur, sem postularnir kölluðu Barnabas, það þýðir huggunar sonur, 	 Yusef illan n at Lewwi iwumi semman ṛṛusul Barnabas, ( yeɛni argaz inehhun ) i glulen di tegzirt n Qubṛus,


Sumir sögðu: "Sá er maðurinn," en aðrir sögðu: "Nei, en líkur er hann honum." Sjálfur sagði hann: "Ég er sá." 	 Kra qqaṛen : D nețța. Wiyaḍ qqaṛen : Mačči d nețța, d wayeḍ i gțemcabin ɣuṛ-es. Ma d nețța yeqqaṛ : D nekk s yiman-iw.


en þér trúið ekki, því að þér eruð ekki úr hópi sauða minna. 	 Kunwi ur tețțamnem ara axaṭer ur tellim ara seg ulli-inu.


Það sem Guð hefur tengt saman, má maður eigi sundur skilja." 	 Ihi, ur feṛqet ara wayen yesdukkel Ṛebbi.


Þá komu lærisveinar hans og sögðu við hann: "Veistu, að farísearnir hneyksluðust, þegar þeir heyrðu orð þín?" 	 Inelmaden qeṛṛben-d ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : Ifariziyen iɣaḍ-iten lḥal ɣef yimeslayen-nni i d-tenniḍ !


Og sem þeir voru komnir að Mýsíu, reyndu þeir að fara til Biþýníu, en andi Jesú leyfði það eigi. 	 Mi wwḍen ɣer tmurt n Misya, ɛeṛden ad ṛuḥen ɣer tmurt n Bitinya ; lameɛna Ṛṛuḥ n Sidna Ɛisa ur sen-iserreḥ ara daɣen ad ṛuḥen ɣer dinna.


Hann var þar um kyrrt þrjú misseri og kenndi þeim orð Guðs. 	 Bulus yeqqim aseggas d sețța wagguren ger wat kurintus, isselmad asen awal n Sidi Ṛebbi.


Hver skyldi ásaka Guðs útvöldu? Guð sýknar. 	 Anwa ara icetkin ɣef wid yextaṛ Ṛebbi ? D Sidi Ṛebbi s yiman-is i ten-iḥesben d iḥeqqiyen !


Það er eigin girnd, sem freistar sérhvers manns og dregur hann og tælir. 	 Lameɛna yal yiwen deg-nneɣ yețɛedday deg ujeṛṛeb axaṭer d ccehwat n tnefsit-nneɣ i ɣ-ițɣuṛṛun.


Og ættfeðurnir öfunduðu Jósef og seldu hann til Egyptalands. En Guð var með honum, 	 Ihi arraw-agi n yeɛqub usmen ɣef gma-tsen Yusef, kkren zenzen-t ɣer tmurt n Maṣer anda yuɣal d akli.


Pétur segir við hann: "Aldrei að eilífu skaltu þvo fætur mína." Jesús svaraði: "Ef ég þvæ þér ekki, áttu enga samleið með mér." 	 Buṭrus yenna-yas : Ala ! D lmuḥal a yi-tessirdeḍ iḍaṛṛen-iw ! Sidna Ɛisa yenna-yas : M'ur k-ssardeɣ ara iḍaṛṛen-ik ur d-yeqqim wacemma i ɣ-icerken.


Maður sá var sjúkur, er Lasarus hét, frá Betaníu, þorpi Maríu og Mörtu, systur hennar. 	 Di taddart n Bitanya, llant snat n tyestmatin, Marṭa d Meryem akk-d gma-tsent Laɛẓar ;


Yfir höfði hans festu þeir sakargift hans svo skráða: ÞESSI ER JESÚS, KONUNGUR GYÐINGA. 	 ɛelqen sennig uqeṛṛuy-is talwiḥt i ɣef uran sebba n lmut-is : Wagi d Ɛisa, agellid n wat Isṛail


Fyrir því elskar faðirinn mig, að ég legg líf mitt í sölurnar, svo að ég fái það aftur. 	 Baba iḥemmel-iyi imi țsebbileɣ tudert-iw meɛna syin akkin a ț-id-rreɣ.


Ég, Jesús, hef sent engil minn til að votta fyrir yður þessa hluti í söfnuðunum. Ég er rótarkvistur af kyni Davíðs, stjarnan skínandi, morgunstjarnan." 	 Nekk Ɛisa Lmasiḥ ceggɛeɣ-ed lmelk-iw iwakken ad ixebbeṛ tijmuyaɛ n imasiḥiyen s wayagi meṛṛa. Nekk seg iẓuṛan n ugellid Dawed, d axalaf i d-ikkan si lǧedra-ines, d itri yețfeǧǧiǧen taṣebḥit.


En Páll kaus sér Sílas og fór af stað, og fólu bræðurnir hann náð Drottins. 	 ma d Bulus yextaṛ Silas ad iddu yid-es. Atmaten n tejmaɛt wekklen-t i ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, dɣa iṛuḥ.


Bjarga nú sjálfum þér, og stíg niður af krossinum." 	 sellek iman-ik ! ers-ed seg umidag- ik !


Og hver sem lifir og trúir á mig, mun aldrei að eilífu deyja. Trúir þú þessu?" 	 Yal amdan yeddren, yumnen yis-i, ur yețmețțat ara maḍi. Tumneḍ s wannect-agi ?


Þá sögðu lærisveinar hans: "Herra, ef hann er sofnaður, batnar honum." 	 ?ef wayagi inelmaden-is nnan as : A Sidi, ma ț-țaguni i geṭṭes ihi a d-yekker.


Hver hefur að fyrra bragði gefið honum, svo að það eigi að verða honum endurgoldið? 	 Anwa i s-yefkan kra d amezwaru iwakken ad yeṛǧu a s-t-id-yerr ?


Undrist þetta ekki. Sú stund kemur, þegar allir þeir, sem í gröfunum eru, munu heyra raust hans 	 Ur țțawhamet ara, axaṭer lweqt iteddu-d, wid akk yellan deg i?ekwan ad slen i ṣṣut n Mmi-s n bunadem,


því að augu mín hafa séð hjálpræði þitt, 	 yewweḍ-ed yerna walaɣ-t s wallen-iw :


Hersveitarforinginn kom þá og sagði við Pál: "Seg mér, ert þú rómverskur borgari?" Páll sagði: "Já." 	 Amdebbar ameqqran mi d-yusa ɣer Bulus, yenna-yas : Ț-țideț kečč d aṛumani ? Ih, d aṛumani i lliɣ !


Þetta hef ég sagt yður í líkingum. Sú stund kemur, að ég tala ekki framar við yður í líkingum, heldur mun ég berum orðum segja yður frá föðurnum. 	 Ayen akk i wen-d-nniɣ, nniɣ awen-t-id s lemtul. A d-yas lweqt ur a wen-d-țmeslayeɣ ara akka, a wend hedṛeɣ ɛinani ɣef wayen yeɛnan Baba.


Jesús svaraði þeim: "Brjótið þetta musteri, og ég skal reisa það á þrem dögum." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Huddet lǧameɛ-agi iqedsen, a t-id-sbeddeɣ di tlata wussan.


En vei yður, þér farísear! Þér gjaldið tíund af myntu og rúðu og alls kyns matjurtum, en hirðið ekki um réttlæti og kærleika Guðs. Þetta ber að gjöra og hitt eigi ógjört að láta. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen ! Kunwi yețɛecciṛen nneɛneɛ d uwermi d wayen i d-ițemɣayen di tebḥirt, ma d lḥeqq d leḥmala n Sidi Ṛebbi tețțarram-ten ɣer deffir ; d annect-agi i gezwaren mbla ma tețțum ayen nniḍen.


Ég bið þess, að trú þín, sem þú átt með oss, verði mikilvirk í þekkingunni á öllu því góða, sem tilheyrir Kristi. 	 Ssutureɣ di Ṛebbi iwakken a d tesbeggneḍ liman-inek di Lmasiḥ s lecɣal yelhan, yerna aț-țɛeqleḍ ayen meṛṛa i ɣ-yelhan i nukni deg webrid n Lmasiḥ.


Sjá því gæsku Guðs og strangleika, - strangleika við þá, sem fallnir eru, en gæsku Guðs við þig, ef þú stendur stöðugur í gæskunni; annars verður þú einnig af höggvinn. 	 Meyyez ihi acḥal ḥnin Sidi Ṛebbi, acḥal daɣen yewɛeṛ : yewɛeṛ ɣer wid yeɣlin, ma d kečč d aḥnin ɣuṛ-ek ma teṭṭfeḍ di leḥnana-ines, neɣ m'ulac aț-țețwagezmeḍ ula d kečč.


Hræsnarar, sannspár var Jesaja um yður, er hann segir: 	 Ay at sin wudmawen ! Ț-țideț i d-yenna nnbi Iceɛya mi d-icar fell awen :


En Pétur lét alla fara út, féll á kné og baðst fyrir. Síðan sneri hann sér að líkinu og sagði: "Tabíþa, rís upp." En hún opnaði augun, sá Pétur og settist upp. 	 Buṭrus issufeɣ ɣer beṛṛa wid akk yellan dinna, yeqqim ɣef tgecrar, yedɛa ɣer Sidi Ṛebbi ; izzi ɣer lmegget-nni yenna-yas : Tabita, ekker ! Dɣa teldi-d allen-is, twala-d Buṭrus, imiren teqqim-ed.


En ef þér fyrirgefið ekki öðrum, mun faðir yðar ekki heldur fyrirgefa misgjörðir yðar. 	 Lameɛna ma yella kkunwi ur tețsamaḥem ara i wiyaḍ, aatan Baba Ṛebbi ur a wen-ițsamaḥ aara ula i kunwi ddnubat-nwen.


Og Jesús sagði við þá: "Þér munuð allir hneykslast, því að ritað er: Ég mun slá hirðinn, og sauðirnir munu tvístrast. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : A kkun-yewwet akk wugur akken yețwakteb : Ad ewwteɣ ameksa, ulli ad rewlent ɣer mkul lǧiha .


Víst hafið þér heyrt um þá ráðstöfun Guðs náðar, sem hann fól mér hjá yður: 	 Ahat teslam s lxedma i yi-d ițțunefken s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ɣef wayen i kkun-yeɛnan.


Vér gleðjumst, þegar vér erum veikir, en þér eruð styrkir. Það, sem vér biðjum um, er að þér verðið fullkomnir. 	 Nfeṛṛeḥ s wefcal-nneɣ ma yella kunwi tǧehdem ; m'ara ndeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi fell-awen, nessaram aț-țennernim di liman.


Ef vér leggjum hestunum beisli í munn, til þess að þeir hlýði oss, þá getum vér stýrt öllum líkama þeirra. 	 Ma yella nerra aleggam deg yimi n uɛewdiw iwakken a ɣ-yaɣ awal, lǧețța-ines meṛṛa txeddem akken nebɣa.


Enginn skyldi því dæma yður fyrir mat eða drykk eða það sem snertir hátíðir, tunglkomur eða hvíldardaga. 	 Ihi ur țțaǧat ara win ara kkun-iḥasben ɣef wayen ara teččem d wayen ara teswem neɣ imi ur tettabaɛem ara ayen yeɛnan leɛyudat, talalit n waggur d wussan n westeɛfu ;


Því að ávöxtur ljóssins er einskær góðvild, réttlæti og sannleikur. - 	 axaṭer tafat tețțawi ɣer wayen yelhan, ɣer lḥeqq akk-d tideț.


Sumir prédika að sönnu Krist af öfund og þrætugirni, en sumir gjöra það líka af góðum hug. 	 S tideț, llan kra țbecciṛen Lmasiḥ s ṭṭmeɛ akk-d zzux ; meɛna wiyaḍ țbecciṛen s wul yeṣfan d neyya.


Þeir, sem slíkt mæla, sýna með því, að þeir eru að leita eigin ættjarðar. 	 Wid iheddṛen akka, iban țnadin tamurt i yiman-nsen.


En þökk sé Guði, sem vakti í hjarta Títusar þessa sömu umhyggju fyrir yður. 	 A neḥmed Sidi Ṛebbi ɣef gma tneɣ Titus imi yețḥebbiṛ fell-awen am nukni.


Þér elskaðir, mér var það ríkt í huga að rita yður um sameiginlegt hjálpræði vort. En nú kemst ég ekki hjá því að skrifa og hvetja yður til að berjast fyrir þeirri trú, sem heilögum hefur í eitt skipti fyrir öll verið í hendur seld. 	 A wid eɛzizen, acḥal aya segmi i bɣiɣ a wen-n-aruɣ ɣef wayen yeɛnan leslak i ɣ-icerken, walaɣ belli ilaq-iyi a kkun-nhuɣ iwakken aț-țesɛum tazmert aț-țḥadrem ɣef liman, liman i d-yețțunefken yiwet n tikkelt i wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi.


Dauðinn er síðasti óvinurinn, sem verður að engu gjörður. 	 Aɛdaw aneggaru ara yessenger, d lmut.


er hann segir: Ég mun kunnugt gjöra nafn þitt bræðrum mínum, ég mun syngja þér lof mitt í söfnuðinum. 	 mi genna : A d beccṛeɣ isem-ik i watmaten-iw, a k-ḥemdeɣ di tlemmast n tejmaɛt n watmaten .


Á þeim degi urðu þeir Heródes og Pílatus vinir, en áður var fjandskapur með þeim. 	 Seg wass-nni, Bilaṭus d Hiṛudus uɣalen d imdukkal nutni yellan zik d iɛdawen.


Og ég sá þá dauðu, stóra og smáa, standa frammi fyrir hásætinu, og bókum var lokið upp. Og annarri bók var lokið upp og það er lífsins bók. Og hinir dauðu voru dæmdir, eftir því sem ritað var í bókunum, samkvæmt verkum þeirra. 	 Dɣa walaɣ lmegtin bedden zdat ukersi-nni n lḥekma am umeqqran am umeẓyan, ldint tektabin, teldi daɣen tektabt nniḍen yellan ț-țaktabt n tudert. Lmegtin țțuḥasben mkul yiwen ɣef leḥsab n wayen yexdem d wayen yuran di tektabin-agi.


Þá sögðu lærisveinarnir sín á milli: "Skyldi nokkur hafa fært honum að eta?" 	 Inelmaden qqaṛen wway gar asen : Ahat yella win i s-d-yewwin ad yečč.


En lát þú ekki að vilja þeirra, því að menn þeirra, fleiri en fjörutíu, sitja fyrir honum og hafa svarið þess eið að eta hvorki né drekka fyrr en þeir hafi vegið hann. Nú eru þeir viðbúnir og bíða eftir, að svarið komi frá þér." 	 Ur țțaɣ ara awal-nsen, axaṭer akteṛ n ṛebɛin deg-sen ḥeyylen-as, gullen s limin ameqqran ur tețțen ur tessen alamma nɣan-t. Tura heggan iman-nsen, țṛaǧun anagar lebɣi-k.


Sonur Guðs, Jesús Kristur, sem vér höfum prédikað á meðal yðar, ég, Silvanus og Tímóteus, var ekki bæði "já" og "nei", heldur er allt í honum "já". 	 axaṭer Ɛisa Lmasiḥ Mmi-s n Ṛebbi i nbecceṛ gar-awen nekk d watmaten Silwan akk-d Timuti, ur d-yusi ara iwakken ad yili d anɛam akk-d ala, meɛna anagar anɛam i gellan deg-s.


En hann sagði þessa dæmisögu: "Maður nokkur átti fíkjutré gróðursett í víngarði sínum. Hann kom og leitaði ávaxtar á því og fann ekki. 	 Yewwi-yasen-d lemtel-agi : Yiwen wergaz yesɛa taneqleț teẓẓa deg yiger n tẓurin. Yusa-d iwakken a d-ikkes tibexsisin lameɛna ur yufi ara.


En þann sem blygðast sín fyrir mig og mín orð, mun Mannssonurinn blygðast sín fyrir, er hann kemur í dýrð sinni og föðurins og heilagra engla. 	 Atan win issetḥan yis-i neɣ s yimeslayen iw, ad issetḥi yis Mmi-s n bunadem m'ara d-yas di tmanegt-is ț-țmanegt n Baba Ṛebbi akk-d lmalayekkat iqedsen.


Hér voru með oss sjö bræður. Sá fyrsti kvæntist og dó. Hann átti engan niðja og eftirlét því bróður sínum konuna. 	 Yuɣ lḥal llan ɣuṛ-nneɣ sebɛa watmaten, amezwaru izewǧen yemmut ur d-yeǧǧi dderya, dɣa gma-s yerra ( yuɣa ) tameṭṭut-nni.


fjörutíu daga, en djöfullinn freistaði hans. Ekki neytti hann neins þá daga, og er þeir voru liðnir, var hann hungraður. 	 Ṛebɛin wussan ur yečči, Cciṭan yețjeṛṛib deg-s. Mi ɛeddan wussan-nni, yuɣal illuẓ.


Biðjið fyrir mér, að mér verði gefin orð að mæla, þá er ég lýk upp munni mínum, til þess að ég kunngjöri með djörfung leyndardóm fagnaðarerindisins. 	 deɛɛut daɣen fell-i iwakken a yi-d-yefk Sidi Ṛebbi imeslayen s wayes ara beccṛeɣ lbaḍna n lexbaṛ n lxiṛ mbla tugdi.


En ég vona, að þér komist að raun um, að vér höfum staðist prófið. 	 Lameɛna ssarameɣ aț-țestɛeṛfem belli nukni nbeggen-ed liman-nneɣ di teswiɛt n ujeṛṛeb !


Ég skal sýna yður, hvern þér eigið að hræðast. Hræðist þann, er hefur vald að deyða og að því búnu varpa í helvíti. Já, ég segi yður, hræðist hann. 	 A wen-d-iniɣ anwa i glaq aț- țaaggadem : aggadet win izemren a kkun-ikkes si ddunit yerna a kkun-iḍeggeṛ ɣer ǧahennama. Atan nniɣ-awen-t-id, d nețța i glaq aț- țaggadem.


En hann merkti flærð þeirra og sagði við þá: 	 Sidna Ɛisa ifaqen i tḥila-nsen, yerra-yasen : Seknet-iyi-d aṣurdi.


Eins eruð þér nú hryggir, en ég mun sjá yður aftur, og hjarta yðar mun fagna, og enginn tekur fögnuð yðar frá yður. 	 Kunwi daɣen aql-ikkun tețwaqeṛḥem tura meɛna a d-uɣaleɣ a kkun-zṛeɣ, imiren ulawen-nwen ad ččaṛen d lfeṛḥ ; lfeṛḥ-agi yiwen ur izmir a wen t-yekkes.


Fyrir alla muni skulum vér ganga þá götu, sem vér höfum komist á. 	 S wakka, imi newweḍ di tudert-nneɣ ɣer tegniț-agi, ilaq a nkemmlet tikli-nneɣ s tdukli.


Þá bætti Heródes einnig því ofan á allt annað, að hann varpaði Jóhannesi í fangelsi. 	 Hiṛudus ikemmel di txeṣṣarin-is, yessekcem Yeḥya ɣer lḥebs !


Og er drekinn sá að honum var varpað niður á jörðina, ofsótti hann konuna, sem alið hafði sveinbarnið. 	 Llafɛa-nni, mi twala iman-is tețwaḍeggeṛ ɣer lqaɛa, tetbeɛ tameṭṭut nni i d-yesɛan aqcic.


Honum er það að þakka að þér eruð í samfélagi við Krist Jesú. Hann er orðinn oss vísdómur frá Guði, bæði réttlæti, helgun og endurlausn. 	 Imi d Sidi Ṛebbi i kkun-isdukklen d Ɛisa Lmasiḥ, d nețța i ɣ-yuɣalen d lefhama i d yekkan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi. Yis i ɣ yerra Sidi Ṛebbi d iḥeqqiyen, iṣeffa tikli-nneɣ, yefda-yaɣ-d si ddnub.


ekki fór ég heldur upp til Jerúsalem til þeirra, sem voru postular á undan mér, heldur fór ég jafnskjótt til Arabíu og sneri svo aftur til Damaskus. 	 yerna ur uliɣ ara ɣer temdint Lquds ɣer wid yellan d ṛṛusul uqbel-iw, lameɛna ṛuḥeɣ ɣer tmurt n waɛṛaben ; syenna uɣaleɣ-ed daɣen ɣer temdint n Dimacq.


Hann kallaði saman þá tólf og gaf þeim mátt og vald yfir öllum illum öndum og til að lækna sjúkdóma. 	 Sidna Ɛisa isnejmaɛ-ed tnac yinelmaden-is, yefka-yasen tazmert d lḥekma s wacu ara ssufɣen leǧnun, ara sseḥlun imuḍan.


Fyrst þér trúið ekki því, sem hann skrifaði, hvernig getið þér þá trúað orðum mínum?" 	 Ma yella ur tuminem ara s wayen i d-yura, amek ara tamnem s wawal-iw ?


En vondir menn og svikarar munu magnast í vonskunni, villandi aðra og villuráfandi sjálfir. 	 Ma d imcumen ixeddaɛen, ad țkemmilen dayem di cceṛ-nsen, ad ɣuṛṛen wiyaḍ, ad rnun iman-nsen.


Jesús svaraði þeim: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér leitið mín ekki af því, að þér sáuð tákn, heldur af því, að þér átuð af brauðunum og urðuð mettir. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : S tideț a wen-d-iniɣ : imi teččam aɣṛum armi teṛwam i tețqellibem fell-i mačči imi tfehmem lbeṛhanat-iw.


Læknið þá, sem þar eru sjúkir, og segið þeim: ,Guðs ríki er komið í nánd við yður.' 	 Sseḥlut imuḍan-nsen, init-asen : tageldit n Ṛebbi tewweḍ-ed ɣuṛ-wen.


Hann kemur í logandi eldi og lætur hegningu koma yfir þá, sem þekkja ekki Guð, og yfir þá, sem hlýða ekki fagnaðarerindinu um Drottin vorn Jesú. 	 di tlemmast n uḥeǧǧaǧu n tmes iwakken ad iɛaqeb wid iɛuṣan Sidi Ṛebbi, ur neqbil ara lexbaṛ n lxiṛ n Sidna Ɛisa.


Ekki láta menn heldur nýtt vín á gamla belgi, því þá springa belgirnir, og vínið fer niður, en belgirnir ónýtast. Menn láta nýtt vín á nýja belgi, og varðveitist þá hvort tveggja." 	 Ur nețɛemmiṛ ara daɣen iyeddiden iqdimen s ccṛab ajdid, neɣ m'ulac ad fellqen, ccṛab ad inɣel, iyeddiden ad xesṛen ; meɛna a nerr ccṛab ajdid deg yeddiden ijdiden, s wakkenni ccṛab d uyeddid ad țwaḥerzen.


Og þær fóru í skyndi frá gröfinni, með ótta og mikilli gleði, og hlupu að flytja lærisveinum hans boðin. 	 Imiren kan, ṛuḥent seg uẓekka-nni s lfeṛḥ d ameqqran ɣas akken uggadent. Uzzlent ad awint lexbaṛ i inelmaden n Sidna Ɛisa.


Trúr er Guð, sem yður hefur kallað til samfélags sonar síns Jesú Krists, Drottins vors. 	 Sidi Ṛebbi yețțaṭaf deg wawal-is ; d nețța i wen-d-issawlen iwakken aț-țɛicem s tdukli akk-d Mmi-s, Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ.


En Jesús fór til Olíufjallsins. 	 Sidna Ɛisa yuli s yiɣil uzemmur ;


og sagði: "Herra, miskunna þú syni mínum. Hann er tunglsjúkur og illa haldinn. Oft fellur hann á eld og oft í vatn. 	 A Sidi, ḥunn ɣef mmi ! Atan kkaten-t imsigman, yenneɛtab aṭas ! Acḥal d abrid i geɣli ɣer tmes neɣ ɣer waman,


Er ég þá orðinn óvinur yðar, vegna þess að ég segi yður sannleikann? 	 Eɛni uɣaleɣ awen tura d aɛdaw imi i wen-d qqaṛeɣ tideț ?


Og hvenær sáum vér þig sjúkan eða í fangelsi og komum til þín?' 	 Melmi i k-neẓra d amuḍin neɣ di lḥebs nusa-d ɣuṛ-ek ?


En einn af hermönnunum stakk spjóti sínu í síðu hans, og rann jafnskjótt út blóð og vatn. 	 Yiwen uɛeskṛi yessenta yas isekkin deg idis, imiren ffɣen-d waman akk-d idammen seg-s.


Ég starði á hann og hugði að og sá þá ferfætt dýr jarðar, villidýr, skriðdýr og fugla himins, 	 Reṣṣaɣ allen-iw fell-as, walaɣ deg-s mkul ṣṣifa n lewḥuc at ṛebɛa idaṛṛen d wid iteddun ɣef wuɛebbuḍ akk-d yefṛax n igenni n mkul ṣṣenf.


Þegar vér höfðum dvalist þar nokkra daga, kom spámaður einn ofan frá Júdeu, Agabus að nafni. 	 Ɛeddan kra n wussan, mi d yewweḍ yiwen seg watmaten isem-is Agabus, ula d nețța ițxebbiṛ-ed s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, iṣubb-ed si tmurt n Yahuda, yusa-d ɣuṛ-nneɣ.


Bræður, biðjið fyrir oss! 	 Ay atmaten, deɛɛut ɣer Sidi Ṛebbi fell-aneɣ.


og hrópuðu: "Ísraelsmenn, veitið nú lið. Þetta er maðurinn, sem alls staðar kennir öllum það, sem er andstætt lýðnum, lögmálinu og þessum stað. Og nú hefur hann auk heldur farið með Grikki inn í helgidóminn og saurgað þennan heilaga stað." 	 Bdan țɛeggiḍen : Ay at Isṛail, ɛiwnet-aɣ ! Atah wergaz-nni ițbecciṛen di mkul amkan i yemdanen meṛṛa. Iheddeṛ ayen n diri ɣef wegdud-nneɣ, ɣef wemkan-agi iqedsen, isselmad ayen ur teqbil ara ccariɛa-nneɣ, yewwi-d iyunaniyen ɣer lǧameɛ, issenǧes amkan-agi iqedsen !


Þær sögðu sín á milli: "Hver mun velta fyrir oss steininum frá grafarmunnanum?" 	 Qqaṛent wway gar-asent : Anwa ara ɣ-yekksen azṛu-nni ɣef yimi uẓekka ?


Hann fór nú um þau héruð og uppörvaði menn með mörgum orðum. Síðan hélt hann til Grikklands. 	 Mi gezger tamurt n Masidunya, inehhu inelmaden, isseǧhad-iten s waṭas yimeslayen ; syenna ikemmel abrid ɣer tmurt n iyunaniyen anda yeqqim tlata wagguren.


Hann sá fíkjutré eitt við veginn og gekk að því, en fann þar ekkert nema blöðin tóm. Hann segir við það: "Aldrei framar vaxi ávöxtur á þér að eilífu." En fíkjutréð visnaði þegar í stað. 	 iwala yiwet n tneqleț rrif n webrid, iqeṛṛeb ɣuṛ-es, ur yufi deg-s acemma anagar afriwen ; dɣa yenna-yas : Seg wass-a, ur tețțuɣaleḍ ara a d-tefkeḍ lfakya ! IImiren kan, taneqleț-nni teqquṛ.


Þeir svöruðu: "Jóhannes skírara, aðrir Elía og aðrir, að einn hinna fornu spámanna sé risinn upp." 	 Rran-as : Kra qqaṛen d Yeḥya aɣeṭṭas ; wiyaḍ d Sidna Ilyas i d-yuɣalen ; ma d kra nniḍen qqaṛen d yiwen si lenbiya n zik i d-iḥyan si ger lmegtin.


Þá snart hann augu þeirra og mælti: "Verði ykkur að trú ykkar." 	 Innul allen-nsen, yenna : A wen-ițwaxdem s wakken yella liman-nwen !


"Segið þetta: ,Lærisveinar hans komu á næturþeli, meðan vér sváfum, og stálu honum.' 	 nnan-asen : Init belli d inelmaden-is i d-yusan deg yiḍ, ukren lǧețța-s mi nella neṭṭes.


en þeir sem verðir þykja að fá hlutdeild í komandi veröld og upprisunni frá dauðum, kvænast hvorki né giftast. 	 Lameɛna wid ara yuklalen a d-ḥyun si lmut ɣer tudert n dayem, ur țemyezwaǧen ara,


þá frelsaði hann oss, ekki vegna réttlætisverkanna, sem vér höfðum unnið, heldur samkvæmt miskunn sinni í þeirri laug, þar sem vér endurfæðumst og heilagur andi gjörir oss nýja. 	 isellek-aɣ mačči axaṭer d iḥeqqiyen i nella meɛna isellek-aɣ s ṛṛeḥma-s tameqqrant ; yessared-aɣ si ddnub-nneɣ s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen iwakken a d-nlal d ijdiden ;


Sá sem trúir og skírist, mun hólpinn verða, en sá sem trúir ekki, mun fyrirdæmdur verða. 	 Win ara yamnen, ara yețwaɣeḍsen, ad ițțusellek ; ma d win ur nețțamen ara, ur yețwasellak ara.


Höldum fast við játningu vonar vorrar án þess að hvika, því að trúr er sá, sem fyrirheitið hefur gefið. 	 Ilaq a neṭṭef deg usirem-nneɣ s wayes i nețcehhid, axaṭer win i ɣ-iɛuhden iteṭṭef deg wawal-is.


Enda tölum vér það ekki með orðum, sem mannlegur vísdómur kennir, heldur með orðum, sem andinn kennir, og útlistum andleg efni á andlegan hátt. 	 Nukni ur nețmeslay ara s yimeslayen i tesselmad tmusni n wemdan, meɛna nețmeslay s yimeslayen i ɣ-isselmad Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi. Akka i nessefham tideț n Ṛṛuḥ iqedsen i wid yesɛan Ṛṛuḥ-agi.


En æðstu prestarnir æstu múginn til að heimta, að hann gæfi þeim heldur Barabbas lausan. 	 Lameɛna lmuqedmin imeqqranen sḥeṛcen lɣaci iwakken ad inin i Bilaṭus: « d Barabas iwumi ara d-tserrḥeḍ. »


Af þessu eru augljós börn Guðs og börn djöfulsins. Sá sem iðkar ekki réttlætið og elskar ekki bróður sinn heyrir ekki Guði til. 	 Atah wayen i d-ițbegginen lxilaf yellan ger warraw n Sidi Ṛebbi d wid n Cciṭan : kra n win ur nteddu ara s lḥeqq neɣ ur nḥemmel ara gma-s ur yelli ara si tarwa n Sidi Ṛebbi.


Og hann fór frá þeim og úr borginni til Betaníu og hafði þar náttstað. 	 Imiren yeǧǧa-ten dinna, yeffeɣ si temdint, iṛuḥ ɣer taddart n Bitanya, dinna i gensa.


og var á heimleið, sat í vagni sínum og las Jesaja spámann. 	 Mi gțeddu ɣef tkeṛṛust-is iwakken ad yuɣal ɣer wexxam-is, yufa-t-id lḥal yeqqaṛ di tektabt n nnbi Iceɛya.


Þeir atyrtu hann og sögðu: "Þú ert lærisveinn hans, vér erum lærisveinar Móse. 	 Regmen-t, nnan-as : D kečč i d anelmad-is, nukkni d inelmaden n Sidna Musa.


Þeir tóku land í byggð Gerasena, sem er gegnt Galíleu. 	 Wwḍen ɣer tama nniḍen n lebḥeṛ, ɣer tmurt n ijiṛaziyen iqublen tamurt n Jlili.


Vei yður, þá er allir menn tala vel um yður, því að á sama veg fórst feðrum þeirra við falsspámennina. 	 A tawaɣit nwen asm'ara kkun-cekkṛen yemdanen, axaṭer akka i xedmen lejdud-nsen i lenbiya n lekdeb.


Ég á við þetta, að sumir yðar segja: "Ég er Páls," og aðrir: "Ég er Apollóss," eða: "Ég er Kefasar," eða: "Ég er Krists." 	 Ayen bɣiɣ a d-iniɣ : sliɣ belli llan gar-awen wid yeqqaṛen :« nekk ddiɣ d Bulus », ma d wayeḍ yeqqaṛ : « nekk țekkiɣ d Abulus », wayeḍ daɣen : « nekk ddiɣ d Buṭrus », llan daɣen wid yeqqaṛen : « nekk țekkiɣ di Lmasiḥ ».


"Bræður, rætast hlaut ritning sú, er heilagur andi sagði fyrir munn Davíðs um Júdas, sem vísaði leið þeim, er tóku Jesú höndum. 	 Ay atmaten, ilaq a d-yedṛu wayen i d-yenna Ṛṛuḥ iqedsen si zik seg yimi n Sidna Dawed, ɣef wayen yeɛnan Yudas i d-yezwaren zdat n wid i geṭṭfen Sidna Ɛisa.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi Baba tneɣ akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Sjáið, þér spottarar, undrist, og verðið að engu, því að verk vinn ég á dögum yðar, verk, sem þér alls ekki munduð trúa, þótt einhver segði yður frá því." 	 Ay imdanen yeččuṛen d zzux, iḥeqqṛen wiyaḍ, dehcet, tenfum syagi ! Axaṭer atan ad xedmeɣ di zzman-nwen yiwet lḥaǧa s wayes ur tețțamnem ara ma yella ḥkan awen-ț-id.


Og lík þeirra munu liggja á strætum borgarinnar miklu, sem andlega heitir Sódóma og Egyptaland, þar sem og Drottinn þeirra var krossfestur. 	 Lǧețțat-nsen ad qqiment ḍelqent deg ubṛaḥ n temdint tameqqrant, i gețțumetlen s temdint n Sudum ț-țmurt n Maṣer, tamdint anda yețwaṣleb Ssid-nsen.


Hann bauð hundraðshöfðingjanum að hafa Pál í vægu varðhaldi og varna engum félaga hans að vitja um hann. 	 Yefka lameṛ i yiwen n lfesyan ad iɛass Bulus, lameɛna a s-yeǧǧ kra n țesriḥ, yerna ad yeǧǧ imdukkal-is a d-reSSun fell-ass.


af Assers ættkvísl tólf þúsund, af Naftalí ættkvísl tólf þúsund, af Manasse ættkvísl tólf þúsund, 	 si lɛeṛc n Azer, tnac n alef ; si lɛeṛc n Naftali, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Manasi, ṭnac n alef ;


Þeir fóru á undan og biðu vor í Tróas. 	 Wigi zwaren ɣer zdat, eṛǧan-aɣ di temdint n Truwas,


Ótta setti að hverjum manni, en mörg undur og tákn gjörðust fyrir hendur postulanna. 	 Tɛeǧǧben, tekcem-iten akk tugdi mi țwalin ṛṛusul xeddmen aṭas n lbeṛhanat d leɛǧayeb.


Hún hugsaði: "Ef ég fæ aðeins snert klæði hans, mun ég heil verða." 	 Axaṭer teqqaṛ deg iman-is : ma nnuleɣ ulamma d icuḍaḍ n ubeṛnus-is, ad ḥluɣ.


en ég sé annað lögmál í limum mínum, sem berst á móti lögmáli hugar míns og hertekur mig undir lögmál syndarinnar í limum mínum. 	 meɛna țțafeɣ deg yiman-iw yiwet n ṭṭbiɛa yețnaɣen d ccariɛa n Ṛebbi i gḥemmel wul-iw ; ṭṭbiɛa-yagi terra-yi seddaw lḥekma n ddnub yellan deg-i.


En ég spyr: Hafa þeir ekki heyrt? Jú, vissulega, "raust þeirra hefur borist út um alla jörðina og orð þeirra til endimarka heimsbyggðarinnar." 	 Lameɛna ma nenna-d : ahat ur slin ara ? Atah wayen yuran : ?ṣut-nsen inuda ddunit meṛṛa, lehduṛ-nsen wwḍen ɣer ixfawen n ddunit.


Þegar þeir komu að Jesú og sáu, að hann var þegar dáinn, brutu þeir ekki fótleggi hans. 	 Mi wwḍen ɣer Sidna Ɛisa, ufan-t yemmut yakan, daymi ur s-ṛzin ara iḍaṛṛen-is.


Demetríus hét maður og var silfursmiður. Bjó hann til Artemisar-musteri úr silfri og veitti smiðum eigi litla atvinnu. 	 Yella yiwen uḥeddad isem-is Dimitriyus, iṣenneɛ s lfeṭṭa leǧwameɛ imecṭaḥ i d-yețmettilen lǧameɛ n Artimis, yesserbeḥ aṭas ixeddamen-is.


Jesús svaraði þeim: "Börn þessarar aldar kvænast og giftast, 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Irgazen akk-d tilawin n ddunit agi țemyezwaǧen wway gar-asen.


Jesús svaraði þeim: "Enda þótt ég vitni um sjálfan mig, er vitnisburður minn gildur, því ég veit hvaðan ég kom og hvert ég fer. En þér vitið ekki, hvaðan ég kem né hvert ég fer. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : ?-țideț, țcehhideɣ ɣef yiman-iw, lameɛna cchada-inu tṣeḥḥa, axaṭer ?riɣ ansi d-kkiɣ, ẓriɣ daɣen ɣer wanda tedduɣ. Ma d kunwi ur te?rim ansi d-kkiɣ ur teẓrim anda tedduɣ.


Ver þú, þangað til ég kem, kostgæfinn að lesa úr Ritningunni, áminna og kenna. 	 Sɛedday lweqt-ik di leqṛaya d ubecceṛ d uselmed n wawal n Ṛebbi i wiyaḍ, alamma usiɣ-en.


Þeir sneru við og kunngjörðu hinum, en þeir trúðu þeim ekki heldur. 	 Uɣalen-d xebbṛen inelmaden nniḍen, lameɛna ula d nutni ur ten uminen ara.


og vitnaði bæði fyrir Gyðingum og Grikkjum um afturhvarf til Guðs og trú á Drottin vorn Jesú. 	 Țbecciṛeɣ i wat Isṛail d iyunaniyen a d-uɣalen ɣer webrid n Sidi Ṛebbi yerna ad amnen s Sidna Ɛisa.


Jesús kom til Jeríkó og gekk gegnum borgina. 	 Sidna Ɛisa iɛedda si temdint n Yiriku.


og höfðu þeir nánar gætur á Jesú, hvort hann læknaði hann á hvíldardegi. Þeir hugðust kæra hann. 	 Wid yellan dinna țɛassan deg-s ad walin m' ad isseḥlu deg wass n westeɛfu, iwakken ad ccetkin fell-as.


Hann tók með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes. Og nú setti að honum ógn og angist. 	 Yewwi yid-es Buṭrus, Yeɛqub akk-d Yuḥenna. Yetḥeyyeṛ, tekcem-it tugdi.


Þegar farísear heyrðu það, sögðu þeir: "Þessi rekur ekki út illa anda nema með fulltingi Beelsebúls, höfðingja illra anda." 	 Mi sen-slan ifariziyen nnan : Argaz-agi yessufuɣ leǧnun s tezmert n Balzabul iḥekkmen ɣef leǧnun.


að láta skrásetja sig ásamt Maríu heitkonu sinni, sem var þunguð. 	 Iṛuḥ ad ițțujerred nețța ț-țxedibt-is Meryem yellan s tadist.


Fóru þá allir til að láta skrásetja sig, hver til sinnar borgar. 	 Imdanen meṛṛa ṛuḥen ad țțujerden mkul yiwen di taddart n lejdud-is.


Nú er ég glaður, ekki yfir því, að þér urðuð hryggir, heldur yfir því, að þér urðuð hryggir til iðrunar. Þér urðuð hryggir Guði að skapi og biðuð því ekki í neinu tjón af oss. 	 Tura aql-i feṛḥeɣ, mačči imi i kkun-sḥezneɣ, meɛna imi s leḥzen-agi tettubem yerna tbeddlem tikli. Axaṭer leḥzen-nni i d-yeɣlin fell awen yusa-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, s wakka ur d-yekki wacemma n diri s ɣuṛ-nneɣ.


Þegar þeir voru þangað komnir, stefndu þeir saman söfnuðinum og greindu frá, hversu mikið Guð hafði látið þá gjöra og að hann hefði upp lokið dyrum trúarinnar fyrir heiðingjum. 	 Mi wwḍen, snejmaɛen-d atmaten, ḥkan-asen ayen akk i gexdem Sidi Ṛebbi yis-sen, d wamek i d-wwin ɣer webrid n Sidi Ṛebbi at leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail.


Nei, segi ég yður, en ef þér gjörið ekki iðrun, munuð þér allir farast eins. 	 Xaṭi, meɛna a wen-d-iniɣ : m'ur tbeddlem ara tikli aț-țemtem ula d kunwi.


Og húsbóndi hans sagði við hann: ,Illi og lati þjónn, þú vissir, að ég uppsker þar, sem ég sáði ekki, og safna þar, sem ég stráði ekki. 	 Amɛellem-is yenna-yas : Ay aqeddac amcum, ameɛdaz ! Imi iyi-teẓriḍ meggreɣ-d anda ur zriɛeɣ, jemmɛeɣ-ed daɣen anda ur srewteɣ,


Engu að síður er það nýtt boðorð, er ég rita yður, sem er augljóst í honum og í yður, því að myrkrið er að hverfa og hið sanna ljós er þegar farið að skína. 	 Meɛna zemreɣ a d-iniɣ belli lameṛ-agi d ajdid. Tideț-agi tban-ed di Lmasiḥ, tban-ed daɣen deg-wen ; imi ṭṭlam ițwexxiṛ, tafat n tideț tfeǧǧeǧ yakan.


En hugur þeirra varð forhertur. Því allt til þessa dags hvílir sama skýlan yfir upplestri hins gamla sáttmála og henni hefur ekki verið svipt burt, því að aðeins í Kristi hverfur hún. 	 Ar ass-a qquṛen iqeṛṛay-nsen, gguman ad fehmen ; imi leḥjab-nni ur yekkis ara m'ara d-ɣṛen di tira iqedsen n leɛqed aqdim, axaṭer leḥdjab-agi itekkes anagar s Ɛisa Lmasiḥ.


Eftir þrjá daga fundu þau hann í helgidóminum. Þar sat hann mitt á meðal lærifeðranna, hlýddi á þá og spurði þá. 	 Ass wis tlata, ufan-t di lǧameɛ iqedsen yeqqim ger lecyux, ismeḥsis asen, isteqsay-iten.


Þetta gjörðu þeir og sendu það til öldunganna með þeim Barnabasi og Sál. 	 D ayen i xedmen ; ceggɛen Barnabas d Caɛul ad awin i imeqqranen n tejmaɛin n tmurt n Yahuda, ayen akk i d-jemɛen.


því að ég er hjá yður í andanum, þótt ég sé líkamlega fjarlægur, og ég horfi með fögnuði á góða skipan hjá yður og festu yðar í trúnni á Krist. 	 Ɣas akken ur lliɣ ara yid-wen, leɛqel-iw atan ɣuṛ-wen ; feṛḥeɣ aṭas mi ẓriɣ acḥal i teṭṭfem di liman-nwen di Lmasiḥ yerna tsedduyem kullec akken ilaq.


með því að við eigum í dag að svara til saka vegna góðverks við sjúkan mann og gera grein fyrir því, hvernig hann sé heill orðinn, 	 A lḥukkam d lecyux n wat Isṛail ! Imi ɣef lxiṛ i nexdem i wergaz-agi aɛiban d wamek i geḥla i ɣ-d-testeqsayem ass-agi,


og þaðan til Filippí. Hún er helsta borg í þessum hluta Makedóníu, rómversk nýlenda. Í þeirri borg dvöldumst vér nokkra daga. 	 Syenna nṛuḥ ɣer temdint n Filibus, illan țamdint tamezwarut n Masidunya i gesteɛmeṛ Ṛuman ; nesɛedda kra n wussan dinna.


,Ég er Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.' Ekki er hann Guð dauðra, heldur lifenda." 	 D nekk i d Illu n Ibṛahim, n Isḥaq, n Yeɛqub. Sidi Ṛebbi mačči d Ṛebbi n lmegtin, meɛna d Ṛebbi n wid yeddren.


Rúlla upp 	 Tili


Og er þeir komu til þess staðar, sem heitir Hauskúpa, krossfestu þeir hann þar og illvirkjana, annan til hægri handar, hinn til vinstri. 	 Mi wwḍen ɣer yiwen wemkan ițțusemman « Iɣil Uqeṛṛuy», semmṛen Sidna Ɛisa ɣef lluḥ, nețța d sin-nni yembaṣiyen, yiwen ɣer tama-s tayeffust wayeḍ ɣer tama-s tazelmaṭ.


Þeir segja við hann: "Hvers vegna bauð þá Móse að gefa konu skilnaðarbréf og skilja svo við hana?" 	 Nnan-as : Acuɣeṛ ihi Sidna Musa yeǧǧa yaɣ-d lqanun belli m'ara yebru wergaz i tmeṭṭut-is, a s-yefk lkaɣeḍ n berru ?


Þá æptu þeir hástöfum, héldu fyrir eyrun og réðust að honum, allir sem einn maður. 	 Qeflen imeẓẓuɣen-nsen, bdan țɛeggiḍen, ẓedmen fell-as akken ma llan.


Í samkunduhúsinu var maður nokkur, er haldinn var óhreinum, illum anda. Hann æpti hárri röddu: 	 Di lǧameɛ, yella yiwen wergaz izdeɣ-it uṛuḥani, iɛeggeḍ s lǧehd n taɣect-is :


Rétt er það. Fyrir sakir vantrúarinnar voru þær brotnar af, en vegna trúarinnar stendur þú. Hreyktu þér ekki upp, heldur óttast þú. 	 Ayagi ț-țideț ; nutni țwagezmen axaṭer ur uminen ara, ma d kečč teṭṭfeḍ amkan-nsen imi tumneḍ. ?ader iman-ik ɣef zzux, aggad Sidi Ṛebbi axiṛ-ik !


En hið andlega kemur ekki fyrst, heldur hið jarðneska, því næst hið andlega. 	 Mačči d amdan n ṛṛuḥ i d-yusan d amezwaru, meɛna d amdan n ddunit, amdan n ṛṛuḥ yerna-d deffir-es.


En nú hefur Guð sett hvern einstakan lim á líkamann eins og honum þóknaðist. 	 Sidi Ṛebbi yebna mkul lmefṣel di lǧețța akken i s-yehwa.


Sá sem etur hold mitt og drekkur blóð mitt, er í mér og ég í honum. 	 Win ara yeččen si lǧețța-w, ara yeswen seg idammen-iw ad yili deg-i nekk ad iliɣ deg-s.


Vér vitum, að þeim, sem Guð elska, samverkar allt til góðs, þeim sem kallaðir eru samkvæmt ákvörðun Guðs. 	 Neẓra belli Sidi Ṛebbi issufuɣ ɣer lxiṛ ayen akk i d-ideṛṛun d wid i t-iḥemmlen, wid yextaṛ s lebɣi-ines.


Pétur fylgdi honum álengdar, allt inn í garð æðsta prestsins. Þar sat hann hjá þjónunum og vermdi sig við eldinn. 	 Buṭrus itbeɛ-it s lebɛid, armi d azniq n wexxam n lmuqeddem ameqqran. Yeqqim ger iɛessasen, yesseḥmuy ɣer tmes.


Þeir láta sér annt um yður, en það er eigi af góðu, heldur vilja þeir einangra yður, til þess að þér látið yður annt um þá. 	 Imdanen-agi țbegginen-awen-d belli ḥemmlen-kkun, lameɛna nutni ččuṛen ț-țiḥila ; bɣan kan a kkun sbeɛden fell-i iwakken a ten-tettebɛem nutni.


En Jesús sneri aftur frá Jórdan, fullur af heilögum anda. Leiddi andinn hann um óbyggðina 	 Mi d- yuɣal Sidna Ɛisa seg wasif n Urdun, Ṛṛuḥ iqedsen yewwi-t ɣer unezṛuf.


Hann hefur reist oss horn hjálpræðis í húsi Davíðs þjóns síns, 	 Yefka-yaɣ-d yiwen wemsellek d ameqqran seg izuṛan n Sidna Dawed aqeddac-is,


Komið til mín, allir þér sem erfiði hafið og þungar byrðar, og ég mun veita yður hvíld. 	 Aset-ed ɣuṛ-i a wid akk yeɛyan, iɛebban taɛekkumt ẓẓayen, a wen-fkeɣ talwit d westeɛfu.


Því að í þeim tilgangi skrifaði ég yður, til þess að komast að raun um staðfestu yðar, hvort þér væruð hlýðnir í öllu. 	 Uriɣ-awen ayagi iwakken ad ẓreɣ ma tețțaɣem awal di kullec.


en sendum Tímóteus, bróður vorn og aðstoðarmann Guðs við fagnaðarerindið um Krist, til að styrkja yður og áminna í trú yðar, 	 ma d gma-tneɣ Timuti, aqeddac n Sidi Ṛebbi, ițbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ, a wen-t-in-nceggeɛ a kkun isseǧhed yerna a kkun-inhu di liman nwen,


Pétur og Jóhannes svöruðu: "Dæmið sjálfir, hvort það sé rétt í augum Guðs að hlýðnast yður fremur en honum. 	 Lameɛna Buṭrus d Yuḥenna nnan-asen : D acu i d lḥeqq zdat Ṛebbi, a wen-naɣ awal i kunwi neɣ a naɣ awal i Sidi Ṛebbi ?


Æðstu prestarnir tóku silfrið og sögðu: "Ekki má láta það í guðskistuna, því þetta eru blóðpeningar." 	 Imeqqranen n lmuqedmin leqḍen-d tiwiztin-nni n lfeṭṭa, nnan : Ur yeḥlil ara a tent-nerr ɣer usenduq n lǧameɛ iqedsen, imi d lexlaṣ n temgeṛt.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem trúir, hefur eilíft líf. 	 S tideț nniɣ-awen : kra n win yumnen, yesɛa tudert n dayem,


Þetta varð kunnugt öllum Efesusbúum, bæði Gyðingum og Grikkjum, og ótta sló á þá alla, og nafn Drottins Jesú varð miklað. 	 At Isṛail akk-d iyunaniyen meṛṛa izedɣen tamdint n Ifasus slan s wayagi, ikcem-iten meṛṛa lxuf, ḥemmden isem n Sidna Ɛisa.


vegna samfélags yðar um fagnaðarerindið frá hinum fyrsta degi til þessa. 	 ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ i deg tețțekkim seg wass amezwaru armi ț-țura.


heldur með góðum verkum, eins og sómir konum, er Guð vilja dýrka. 	 meɛna ad cebbḥent iman-nsent s lecɣal yelhan, akken ilaq ad xedment tilawin yețḍuɛun Sidi Ṛebbi.


Eða hvaða konungur fer með hernaði gegn öðrum konungi og sest ekki fyrst við og ráðgast um, hvort honum sé fært að mæta með tíu þúsundum þeim er fer á móti honum með tuttugu þúsundir? 	 Neɣ anwa agellid ara yekkren ad innaɣ d ugellid nniḍen, ur ixeddem ara uqbel leḥsab iwakken ad iẓer ma yezmer ad iqabel s ɛecṛa alaf iɛsekṛiwen win i d-iteddun ɣuṛ-es s ɛecrin alef iɛsekriwen ?


Þá er hann sat á Olíufjallinu gegnt helgidóminum, spurðu hann einslega þeir Pétur, Jakob, Jóhannes og Andrés: 	 Sidna Ɛisa yeqqim deg iɣil uzemmur iqublen lǧameɛ iqedsen. Buṭrus, Yeɛqub, Yuḥenna akk-d Andriyus i gellan yid-es, steqsan-t :


Þess vegna er það, að ég, Páll, bandingi Krists Jesú vegna yðar, heiðinna manna, beygi kné mín. 	 Daymi nekk Bulus, aql-i d ameḥbus n Lmasiḥ ɣef ddemma nwen kunwi ur nelli ara n wat Isṛail.


Því að það var Guð, sem í Kristi sætti heiminn við sig, er hann tilreiknaði þeim ekki afbrot þeirra og fól oss að boða orð sáttargjörðarinnar. 	 axaṭer s Lmasiḥ i gessemṣaleḥ Sidi Ṛebbi imdanen yid-es mbla ma imuqel ɣer ddnubat-nsen yerna iweṣṣa-yaɣ a nbecceṛ amṣaleḥ-agi.


Ef Satan rekur Satan út, er hann sjálfum sér sundurþykkur. Hvernig fær ríki hans þá staðist? 	 Ma yella Cciṭan issufuɣ Cciṭan, atan yebḍa d yiman-is ! Amek ihi ara d-tdum ddewla-s ?


Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-yeqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten.


Jesús sagði við hana: "Dóttir, trú þín hefur bjargað þér. Far þú í friði, og ver heil meina þinna." 	 Yenna-yas : A yell-i, d liman-im i kkem-yesseḥlan ; ṛuḥ di lehna, aql-ikkem teṣfiḍ si lehlak-im.


Mætti mér auðnast að ná til upprisunnar frá dauðum. 	 akken yebɣu yili lḥal ad awḍeɣ s wayagi ɣer ḥeggu si ger lmegtin.


Þeir þekktu Guð, en hafa samt ekki vegsamað hann eins og Guð né þakkað honum, heldur hafa þeir gjörst hégómlegir í hugsunum sínum, og hið skynlausa hjarta þeirra hefur hjúpast myrkri. 	 ?as akken ẓran yella Ṛebbi, ur setɛeṛfen ara yis ; ur t-ḥmiden, ur t-ckiṛen, lameɛna țkemmilen deg yir ixemmimen-nsen armi iɣumm ṭṭlam ulawen-nsen.


Þess vegna var ekki heldur hinn fyrri sáttmáli vígður án blóðs. 	 Daymi leɛqed amezwaru daɣen yebda s tazzla n idammen.


Guð gjörði óvenjuleg kraftaverk fyrir hendur Páls. 	 Sidi Ṛebbi ixeddem lbeṛhanat imeqqranen s ifassen n Bulus ;


Þetta eru þeir, sem ekki hafa saurgast með konum, því að þeir eru sem meyjar. Þeir fylgja lambinu hvert sem það fer. Þeir voru leystir út úr hóp mannanna, frumgróði handa Guði og handa lambinu. 	 Wigi, d wid ur nezni ara, qqimen ṣfan ; anda iṛuḥ Izimer ad ddun yid-es. ?țuselken si ger yemdanen iwakken ad țțuqeddmen d imezwura i Sidi Ṛebbi akk-d Izimer.


Fólk hafði nú flykkst að í tugum þúsunda, svo að nærri tróð hver annan undir. Jesús tók þá að tala, fyrst til lærisveina sinna: "Varist súrdeig farísea, sem er hræsnin. 	 Di teswiɛt-nni kan, lɣaci yennejmaɛ-ed s luluf armi țemyeɛfasen. Sidna Ɛisa yenna i yinelmaden-is : ?adret iman-nwen ɣef temtunt ( iɣes ) n yifariziyen, axaṭer d at sin wudmawen.


Eða brauðanna sjö handa fjórum þúsundum og hve margar körfur þér tókuð saman? 	 Ur tecfim ara daɣen ɣef sebɛa teḥbulin-nni n weɣṛum i bḍiɣ i ṛebɛa alaf n yemdanen, d wacḥal n tqecwalin i d-yegran ?


Þegar þeir voru saman í Galíleu, sagði Jesús við þá: "Mannssonurinn verður framseldur í manna hendur, 	 Mi llan di tmurt n Jlili, Sidna Ɛisa yenna-yasen : Mmi-s n bunadem ad ițțusellem ger ifassen n yemdanen ;


Þessa líkingu sagði Jesús þeim. En þeir skildu ekki hvað það þýddi, sem hann var að tala við þá. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen lemtel agi, lameɛna ur fhimen ara ayen yebɣa a sen-yini.


þeir sem gráta, eins og þeir grétu ekki, þeir sem fagna, eins og þeir fögnuðu ekki, þeir sem kaupa, eins og þeir héldu ekki því, sem þeir kaupa, 	 wid yețrun ad ilin am akken ur țrun ara, wid ifeṛḥen am akken ur fṛiḥen ara, wid yețțaɣen am akken ur sɛin ara.


Hver sem er ekki með mér, er á móti mér, og hver sem safnar ekki saman með mér, hann sundurdreifir. 	 Win ur nelli ara yid-i, d axṣim-iw ; win ur njemmeɛ ara yid-i, yețḍeggiɛ.


Og þeir neyttu allir og urðu mettir. En leifarnar eftir þá voru teknar saman, tólf körfur brauðbita. 	 ?čan akk armi ṛwan, yerna ččuṛen tnac yiḍellaɛen s wayen i d-yugran.


Hvað mundi ég gagna yður, bræður, ef ég nú kæmi til yðar og talaði tungum, en flytti yður ekki opinberun eða þekkingu eða spádóm eða kenningu? 	 Tura ay atmaten, lemmer a n-aseɣ ɣuṛ-wen a wen-d mmeslayeɣ s tutlayt ur nețwassen ara, deg wacu ara kkun-nefɛeɣ ? A kkun-nefɛeɣ ma wwiɣ-awen-d ayen i yi-d-ițțuweḥḥan d wayen i yi-d-yețțuxebṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, neɣ țamusni akk-d uselmed !


En syndin sætti lagi og vakti í mér alls kyns girnd með boðorðinu. Án lögmáls er syndin dauð. 	 Ddnub ifuṛes tagniț s lameṛ n ccariɛa ; yesnulfa-d deg-i mkul ṣṣenf n ṭṭmeɛ n diri ; axaṭer mbla ccariɛa ur d-ițban ara d acu i d ddnub.


Hann sem þyrmdi ekki sínum eigin syni, heldur framseldi hann fyrir oss alla, hví skyldi hann ekki líka gefa oss allt með honum? 	 Nețța iqeblen ad isebbel Mmi-s eɛzizen, yefka-t d asfel fell-aɣ meṛṛa, amek ur ɣ-d-yețțak ara daɣen kullec yid-es ?


Nú sem vér vorum heilir á land komnir, fengum vér að vita, að eyjan hét Malta. 	 Mi d-nemneɛ si lebḥeṛ, nesla belli tigzirt-nni isem-is Malṭa.


Mér var fenginn reyrleggur, líkur staf, og sagt var: "Rís upp og mæl musteri Guðs og altarið og teldu þá, sem þar tilbiðja. 	 Fkan-iyi-d aɣanim s wayes țektilin, nnan-iyi-d : -- Ekker fell-ak, ektil lǧameɛ iqedsen n Sidi Ṛebbi, ktil daɣen adekkan i deg srusun iseflawen, tḥesbeḍ wid yețɛebbiden di lǧameɛ-agi.


Hann svaraði þeim: "Þetta er ekki á allra færi, heldur þeirra einna, sem það er gefið. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Mačči d imdanen meṛṛa i gzemren ad qeblen aselmed agi lameɛna anagar wid iwumi i d-ifka Sidi Ṛebbi lefhama i gzemren ad qeblen annect-agi.


sonar Jesú, sonar Elíesers, sonar Jóríms, sonar Mattats, sonar Leví, 	 Yusa, Elyazer, Yurim, Matta, Lewwi,


Og er hann hafði sagt þetta, andaði hann á þá og sagði: "Meðtakið heilagan anda. 	 Mi d-yenna annect-agi, isuḍ ɣef yinelmaden-is, yerna yenna-yasen : Stṛeḥbet s Ṛṛuḥ iqedsen.


En nú, með því að þér eruð leystir frá syndinni, en eruð orðnir þjónar Guðs, þá hafið þér ávöxt yðar til helgunar og eilíft líf að lokum. 	 Tura tețwaselkem si ddnub, tuɣalem d iqeddacen n Ṛebbi, lfayda nwen ț-țikli deg webrid yeṣfan akk-d tudert n dayem.


En Jesús kallaði þá til sín og mælti: "Þér vitið, að þeir, sem ráða fyrir þjóðum, drottna yfir þeim, og höfðingjar láta menn kenna á valdi sínu. 	 Sidna Ɛisa yessawel-asen, yenna-yasen : Walit igelliden n yegduden nniḍen akk-d imeqqranen-nsen amek ḥeṛsen yerna ḥeqṛen lɣaci-nsen !


svo að hver sem trúir hafi eilíft líf í honum. 	 iwakken kra n win yumnen yis, ad yesɛu tudert n dayem.


Og hann tók brauð, gjörði þakkir, braut það, gaf þeim og sagði: "Þetta er líkami minn, sem fyrir yður er gefinn. Gjörið þetta í mína minningu." 	 Yeddem-ed daɣen aɣṛum, iḥmed Sidi Ṛebbi, yebḍa-t yefka-yasen-t, yenna : Aɣṛum-agi d lǧețța-w ara fkeɣ fell-awen, feṛqet-eț gar-awen. Sya d asawen xeddmet akkagi akken ad iyi-d-tețmektayem.


Ég rita yður, börnin mín, af því að syndir yðar eru yður fyrirgefnar fyrir sakir nafns hans. 	 Uriɣ-awen ayagi ay ilmeẓyen imi i wen-țwaɛfan ddnubat-nwen ɣef ddemma n yisem-is.


Umberið hver annan og fyrirgefið hver öðrum, ef einhver hefur sök á hendur öðrum. Eins og Drottinn hefur fyrirgefið yður, svo skuluð þér og gjöra. 	 Țemyawit wway gar-awen, ma yella win yesɛan accetki ɣef wayeḍ msamaḥet axiṛ wway gar-awen, akken i wen-isemmeḥ Lmasiḥ, msamaḥet ula d kunwi.


Nokkrir sem stóðu þar, sögðu við þá: "Hvers vegna eruð þið að leysa folann?" 	 Kra seg wid yellan dinna nnan asen : D acu txeddmem akka ? Acuɣer i d-tserḥem i weɣyul-agi ?


Vér þökkum Guði, föður Drottins vors Jesú Krists, ávallt er vér biðjum fyrir yður. 	 Nețḥemmid Sidi Ṛebbi Baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ yerna ndeɛɛu fell-awen ;


Eins er líka trúin dauð í sjálfri sér, vanti hana verkin. 	 Liman ɣer Ṛebbi akka i gella : ma yella ur t-id-sbeggnen ara lecɣal nwen, liman-agi yemmut


Þetta munu þeir gjöra, af því þeir þekkja hvorki föðurinn né mig. 	 Ad ssiwḍen ɣer wannect-agi imi ur iyi-ssinen nekk, ur ssinen Baba.


Nú kem ég til þín. Þetta tala ég í heiminum, til þess að þeir eigi í sjálfum sér fögnuð minn fullkominn. 	 Tura a n-uɣaleɣ ɣuṛ-ek, qqaṛeɣ-ed akk annect-agi skud mazal-iyi di ddunit, akken ad ččaṛen wulawen-nsen d lfeṛḥ am lfeṛḥ-iw ikemlen.


Er hátíðin var þegar hálfnuð, fór Jesús upp í helgidóminn og tók að kenna. 	 Mi gneṣṣef lɛid n iɛecciwen, Sidna Ɛisa yuli ɣer lǧameɛ iqedsen, yebda yesselmad.


Hann gekk út og fylgdi honum. En ekki vissi hann, að það var raunverulegt, sem gjörst hafði við komu engilsins, hann hélt sig sjá sýn. 	 Butṛus ikker itbeɛ-it ; ur ifaq ara belli lmelk nni ț-țideț iḍheṛ-as-ed, inwa d aweḥḥi n Sidi Ṛebbi.


Á þeim tíma tók Jesús svo til orða: "Ég vegsama þig, faðir, herra himins og jarðar, að þú hefur hulið þetta spekingum og hyggindamönnum, en opinberað það smælingjum. 	 Di lweqt-nni, Sidna Ɛisa inṭeq yenna : Ḥemmdeɣ-k a Baba Ṛebbi, a Bab igenwan d lqaɛa, imi i d tessekneḍ i imecṭaḥ ayen i teffreḍ i imusnawen d lɛuqal.


Loka forritiEdit 	 Edit


Þá var þar alræmdur bandingi í haldi, Barabbas að nafni. 	 Yella yakan yiwen umeḥbus mechuṛen, ițțusemman Barabas.


Hún kennir oss að afneita óguðleik og veraldlegum girndum og lifa hóglátlega, réttvíslega og guðrækilega í heimi þessum, 	 Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi tesselmad-aɣ a neṭṭixeṛ ɣef lecɣal-nneɣ ur nelhi d wayen akk n diri yellan di ddunit, a nɛic di ddunit-a s ṣṣwab, s lḥeqq d ṭṭaɛa n Sidi Ṛebbi ;


En hann skaut máli sínu til keisarans og krafðist þess að vera hafður í haldi, þar til hans hátign hefði skorið úr. Því bauð ég að hafa hann í haldi, þangað til ég gæti sent hann til keisarans." 	 lameɛna yerẓa ccṛeɛ iwakken ad ițțucaṛeɛ zdat Qayṣer ; dɣa fkiɣ lameṛ a t-ɛassen alamma d ass i deg ara t-ceggɛeɣ ɣer Qayṣer.S


Hann finnur fyrst bróður sinn, Símon, og segir við hann: "Við höfum fundið Messías!" (Messías þýðir Kristur, Hinn smurði.) 	 iṛuḥ uqbel ɣer gma-s Semɛun, yenna-yas : Nufa Lmasiḥ ! Win i gextaṛ Ṛebbi.


Þeir voru veglyndari þar en í Þessaloníku. Þeir tóku við orðinu með allri góðfýsi og rannsökuðu daglega ritningarnar, hvort þessu væri þannig farið. 	 Lɣaci n dinna sṭerḥben yis-sen axiṛ n wid n temdint n Tiṣalunik , qeblen awal n Ṛebbi s wul yeṣfan. Kull ass țnadin di Tira iqedsen iwakken ad walin ma yella ț-țideț, yella di tira wayen i d-qqaṛen.


Ef blóð hafra og nauta og askan af kvígu, stráð á menn, er óhreinir hafa gjörst, helgar til ytri hreinleika, 	 Axaṭer ma yella idammen n iɛejmiyen d iqelwacen akk-d yiɣed n tgenduzt yeṛɣan d asfel țṣeffin lǧețța n wid idenben m'ara ten ṛuccen yis-sen,


Vakna þú og styrk það sem eftir er og að dauða komið. Því margt hef ég fundið í fari þínu, sem ekki stenst fyrir Guði mínum. 	 Ddekwal-ed, sseǧhed ayen i k-d yeqqimen neɣ m'ulac ad yemmet, axaṭer lecɣal-ik xuṣṣen ɣer Ṛebbi.


Sá sem sver við altarið, sver við það og allt, sem á því er. 	 Win ara yegallen s udekkan n iseflawen, yeggul s udekkan-nni d wayen akk yersen fell-as.


Þegar Jóhannes var að enda skeið sitt, sagði hann: ,Hvern hyggið þér mig vera? Ekki er ég hann. Annar kemur eftir mig, og er ég eigi verður þess að leysa skó af fótum honum.' 	 Uqbel a t-ṭṭfen ɣer lḥebs iwakken a t-nɣen, Yeḥya yenna i lɣaci : Nekk ur lliɣ ara d win akken i tɣilem ; lameɛna a d-yas deffir-i yiwen, ur uklaleɣ ara ad fsiɣ ula d lexyuḍ n warkasen-is.


Hann vildi, að þær leituðu Guðs, ef verða mætti þær þreifuðu sig til hans og fyndu hann. En eigi er hann langt frá neinum af oss. 	 Sidi Ṛebbi ixdem annect-agi meṛṛa iwakken ad nadin fell-as ; ahat a t-afen s usferfed, nețța ur nebɛid ara ɣef mkul yiwen deg-nneɣ.


og hann mun ríkja yfir ætt Jakobs að eilífu, og á ríki hans mun enginn endir verða." 	 Ad iḥkem ɣef tarwa n Yeɛqub i dayem, tageldit-is ur tfennu ara.


Hingað til hafið þér einskis beðið í mínu nafni. Biðjið, og þér munuð öðlast, svo að fögnuður yðar verði fullkominn. 	 Ar tura ur tessutrem acemma s yisem-iw. Ssutret a wen-d-yețțunefk akken lfeṛḥ-nwen ad yețwakemmel.


Þá segir Jesús við þær: "Óttist ekki, farið og segið bræðrum mínum að halda til Galíleu. Þar munu þeir sjá mig." 	 Imiren Sidna Ɛisa yenna-yasent : Ur țțaggademt ! Ṛuḥemt inimt i watmaten-iw ad ṛuḥen ɣer tmurt n Jlili, dinna ara yi-ẓren.


Þetta má ekki berast frekar út meðal lýðsins. Vér skulum því hóta þeim hörðu, að þeir tali aldrei framar í þessu nafni við nokkurn mann." 	 Lameɛna iwakken lexbaṛ-agi ur iteffeɣ ara ger lɣaci, a neggal deg-sen ur țțuɣalen ara ad mmeslayen ula i yiwen s yisem-agi.


Kærleikur minn er með öllum yður í Kristi Jesú. 	 Ḥemmleɣ-kkun meṛṛa s yisem n Ɛisa Lmasiḥ.


Hér reynir á skilning og speki. Höfuðin sjö eru sjö fjöll, sem konan situr á. Það eru líka sjö konungar. 	 Dagi, tlaq tmusni d lefhama iwakken ad țwafehment lbaḍnat-agi : sebɛa iqeṛṛay-nni țmettilen-d sebɛa idurar i ɣef tesbedd lḥekma-s tmeṭṭut-nni ; țmettilen-d daɣen sebɛa igelliden :


Þér eruð auðugir í öllu, í trú, í orði og þekkingu, í allri alúð og í elsku yðar sem vér höfum vakið. Þannig skuluð þér og vera auðugir í þessari líknarþjónustu. 	 Am akken i tẓewṛem di kullec, ama di liman neɣ deg wawal, ama di tmusni neɣ di lemḥibba i tesɛam ɣuṛ-nneɣ, ẓewṛet daɣen di temsalt yeɛnan ssadaqa.


Þá teygði óhreini andinn manninn, rak upp hljóð mikið og fór út af honum. 	 Aṛuḥani ihucc argaz-nni s lǧehd, yeffeɣ seg-s s leɛyaḍ.


Ef þér hafið þekkt mig, munuð þér og þekkja föður minn. Héðan af þekkið þér hann og hafið séð hann." 	 Ma tessnem-iyi, aț-țissinem ula d Baba. Atan tura tessnem-t yakan yerna teẓram-t.


Þeir munu húðstrýkja hann og lífláta, en á þriðja degi mun hann upp rísa." 	 A t-wwten s ujelkkaḍ ( s ucelliṭ ), a t-enɣen ; ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin.


Þér elskuðu, ég áminni yður sem gesti og útlendinga að halda yður frá holdlegum girndum, sem heyja stríð gegn sálunni. 	 A wid eɛzizen ! Kunwi yellan d ibeṛṛaniyen, d imsebriden di ddunit a kkun-nhuɣ aț-țettixṛem i lebɣi n tnefsit i gețnaɣen d ṛṛuḥ-nwen.


En meðal yðar eru nokkrir, sem ekki trúa." Jesús vissi frá upphafi, hverjir þeir voru, sem trúðu ekki, og hver sá var, sem mundi svíkja hann. 	 Lexsaṛa : llan kra gar awen ur numin ara ! Si tazwara Sidna Ɛisa yeẓra anwi deg-sen ur numin ara, yeẓra daɣen anwa ara t-ixedɛen.


Sá bikar blessunarinnar, sem vér blessum, er hann ekki samfélag um blóð Krists? Og brauðið, sem vér brjótum, er það ekki samfélag um líkama Krists? 	 Taqbuct n lbaṛaka i ɣef nețḥemmid Sidi Ṛebbi, eɛni ur aɣ-tecrik ara d idammen n Lmasiḥ ? Neɣ aɣṛum i nbeṭṭu, ur aɣ-yecrik ara d lǧețța n Lmasiḥ ?


Þar var kona, sem hafði haft blóðlát í tólf ár. Hún hafði leitað lækna og varið til aleigu sinni, en enginn getað læknað hana. 	 Tella dinna yiwet n tmeṭṭut ihelken, tnac iseggasen nețțat tessaq d idammen. Texṣeṛ ayen akk i tesɛa ɣer ṭṭebba, yiwen ur ț-isseḥla.


Sannlega segi ég yður: Allt mun þetta koma yfir þessa kynslóð. 	 A wen-d-iniɣ tideț : ayagi meṛṛa a d-yeɣli ɣef lǧil-agi !


Og þetta er boðskapurinn, sem vér höfum heyrt af honum og boðum yður: "Guð er ljós, og myrkur er alls ekki í honum." 	 Ayen nesla s ɣuṛ Ɛisa Lmasiḥ newwi-yawen-t-id : Sidi Ṛebbi ț-țafat, ur yelli ara deg-s ṭṭlam.


Vér beittum þar hjá með naumindum og komumst á stað einn, sem kallast Góðhafnir, í grennd við borgina Laseu. 	 Nkemmel rrif rrif s leɛtab, armi newweḍ ɣer yiwen wemkan isem-is « Lemraṣi icebḥen », zdat temdint n Lazaya.


Margir breyta, - ég hef oft sagt yður það og nú segi ég það jafnvel grátandi -, eins og óvinir kross Krists. 	 axaṭer aṭas i gteddun am iɛdawen n umidag n Lmasiḥ ; nniɣ-awen-t-id acḥal d abrid, tura daɣen a wen-t-id ɛiwdeɣ s imeṭṭawen :


Tak þá með þér, lát hreinsast með þeim og ber kostnaðinn fyrir þá, að þeir geti látið raka höfuð sín. Þá mega allir sjá, að ekkert er hæft í því, sem þeim hefur verið sagt um þig, heldur gætir þú lögmálsins sjálfur í breytni þinni. 	 awi-ten yid-ek, ssizdeg iman-ik yid-sen, seṛṛef fell-asen iwakken ad seṭṭlen iqeṛṛay-nsen ; s wakkagi ad ẓren belli ayen akk slan fell-ak d lekdeb yerna ad walin mazal teṭṭfeḍ di ccariɛa n Musa.


Og til þess að ég skuli ekki hrokast upp af hinum miklu opinberunum, er mér gefinn fleinn í holdið, Satans engill, sem slær mig, til þess að ég skuli ekki hrokast upp. 	 Yenta-yi yiwen usennan s wayes i yi-țmeḥḥin Cciṭan iwakken ur ssimɣuṛeɣ ara iman-iw yerna ur țzuxxuɣ ara s uweḥḥi-nni yesteɛǧiben i yi-d-ibeggen Sidi Ṛebbi.


Því að það, sem slíkir menn fremja í leyndum, er jafnvel svívirðilegt um að tala. 	 S tideț ayen xeddmen imdanen agi s tuffra, d lḥecma a t-id-nebder ;


Hann var þér áður óþarfur, en er nú þarfur bæði þér og mér. 	 Zik ur k-yenfiɛ ara, meɛna tura infeɛ-aɣ di sin am kečč am nekk.


Dæmið ekki eftir útliti, dæmið réttlátan dóm." 	 Beṛkat ! Ur ḥekkmet ara s wayen kan i țwalint wallen-nwen, lemdet aț-țḥekmem s lḥeqq.


Hermenn komu því og brutu fótleggi þeirra, sem með honum voru krossfestir, fyrst annars, svo hins. 	 Lɛeskeṛ ṛuḥen, ṛẓan iḍaṛṛen i yiwen seg widak-nni yețwasemmṛen ț-țama n Sidna Ɛisa, syenna uɣalen ɣer wayeḍ.


Sælir eruð þér, sem nú hungrar, því að þér munuð saddir verða. Sælir eruð þér, sem nú grátið, því að þér munuð hlæja. 	 Amarezg-nwen kunwi yelluẓen tura, a d-yas wass i deg ara teṛwum. Amarezg-nwen kunwi yețrun tura, a d-yas wass i deg ara tilim di lfeṛḥ.


Jesús svaraði: "Ekki segi ég þér sjö sinnum heldur sjötíu sinnum sjö. 	 Xaṭi ! Ur k-d-nniɣ ara alamma d sebɛa tikkal, meɛna alamma d sebɛin iberdan sebɛa tikkal !


Fyrir þá sök líð ég og þetta. En eigi fyrirverð ég mig, því að ég veit á hvern ég trúi. Og ég er sannfærður um, að hann er þess megnugur að varðveita það, sem mér er trúað fyrir, þar til dagurinn kemur. 	 Daymi i țenɛețțabeɣ tura, meɛna ur ssetḥaɣ ara axaṭer ẓriɣ anwa s wayes umneɣ, yerna țekleɣ fell-as yesɛa tazmert ad yeḥrez ayen akken i ɣef iyi-iwekkel alamma d ass n tuɣalin-is.


Og hann kom til lærisveinanna og sagði við þá: "Sofið þér enn og hvílist? Sjá, stundin er komin og Mannssonurinn er framseldur í hendur syndugra manna. 	 Mi d-yuɣal ɣer inelmaden-is, yufa-ten-id mazal-iten ṭṭsen ; yenna yasen : Lweqt i deg ara yețwasellem Mmi-s n bunadem ɣer ifassen n yemcumen iwweḍ-ed, kunwi mazal ikkun teṭṭsem ?


En allt fari sómasamlega fram og með reglu. 	 acu kan xḍut i ussexṛeb, xedmet kullec s țțawil.


Þegar þeir heyrðu þetta, fóru þeir burt, einn af öðrum, öldungarnir fyrstir. Jesús var einn eftir, og konan stóð í sömu sporum. 	 Lɣaci-nni, mi slan annect-agi, bdan tixxiṛen yiwen yiwen, seg umɣaṛ armi d ameẓyan. ?ǧan dinna Sidna Ɛisa weḥd-es di tlemmast n wefrag n lǧameɛ iqedsen, nețța ț-țmeṭṭut-nni.


Pétur stóð þó upp og hljóp til grafarinnar, skyggndist inn og sá þar líkklæðin ein. Fór hann heim síðan og undraðist það, sem við hafði borið. 	 Dɣa Buṭrus yekker yuzzel ɣer uẓekka. Mi gewweḍ, imuqel ɣer daxel, iwala anagar lekfen di lqaɛa. Yuɣal syenna, iwhem deg wayen yedṛan.


Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-yeqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten !


Fimm þeirra voru fávísar, en fimm hyggnar. 	 Xemsa seg-sent ț-țuḥṛicin, xemsa nniḍen ț-țungifin.


Gefið djöflinum ekkert færi. 	 ur țțaǧat ara abrid i Cciṭan ad ikcem ulawen nwen.


Páll tók að sér mennina og lét hreinsast með þeim daginn eftir. Síðan gekk hann inn í helgidóminn og gjörði kunnugt, hvenær hreinsunardagarnir væru á enda og fórnin fyrir hvern þeirra skyldi fram borin. 	 Azekka-nni, Bulus yewwi yid-es ṛebɛa yergazen-nni, issazdeg iman-is yid-sen, ikcem yid-sen ɣer wefrag n lǧameɛ iqedsen iwakken ad ixebbeṛ lmuqeddem ɣef lweqt i deg ara fakken wussan n uzizdeg-nsen, yeɛni ass i deg ara yefk mkul yiwen seg-sen lweɛda-ines.


Það gjörir hann líka í öllum bréfum sínum, hann talar í þeim um þetta. En í þeim er sumt þungskilið, er fáfróðir og staðfestulausir menn rangsnúa, eins og öðrum ritum, sjálfum sér til tortímingar. 	 D ayen i wen-d-iqqaṛ daɣen di mkul tabṛaț i deg i d-immeslay ɣef temsalin-agi. Llan deg-sent imeslayen iweɛṛen i lefhama, daymi imdanen ur neǧhid ara di liman, ixuṣṣen di lefhama, sseɛwajen lmeɛna-nsen akken i sseɛwajen ula ț-țira nniḍen, ayagi xeddmen-t i nnger-nsen.


Hann spurði: "Hvað þá?" Þeir svöruðu: "Þetta um Jesú frá Nasaret, sem var spámaður, máttugur í verki og orði fyrir Guði og öllum lýð, 	 Nețța yenna-yasen : D acu yedṛan akka ? Rran-as : Ayen yedṛan d Ɛisa anaṣari nnbi-nni, yesɛan tazmert tameqqrant deg wayen ixeddem d wayen i d-iqqaṛ zdat Ṛebbi akk-d yemdanen.


Æðstu prestarnir og fræðimennirnir stóðu þar og ákærðu hann harðlega. 	 Lmuqedmin imeqqranen akk-d lɛulama n ccariɛa yellan dinna țcetkayen fell-as s lɣecc.


Dagsetning 	 Azemz


Og borgin mikla fór í þrjá hluta, og borgir þjóðanna hrundu. Og Guð gleymdi ekki hinni miklu Babýlon og gaf henni vínbikar heiftarreiði sinnar. 	 Tamdint tameqqrant tebḍa ɣef tlata. Timdinin n tmura ɣlint, Sidi Ṛebbi yemmekta-d Babilun tameqqrant iwakken a s-yefk aț-țsew lemṛaṛ si teqbuct n wurrif-is ameqqran.


þá segi ég þér" - og nú talar hann við lama manninn: - "Statt upp, tak rekkju þína, og far heim til þín." 	 Kker, ddem usu-inek tṛuḥeḍ ɣer wexxam-ik !


Standið aðeins stöðugir í trúnni, grundvallaðir og fastir fyrir og hvikið ekki frá von fagnaðarerindisins, sem þér hafið heyrt og prédikað hefur verið fyrir öllu, sem skapað er undir himninum, og er ég, Páll, orðinn þjónn þess. 	 Ma yella teṭṭfem di liman-nwen s tideț, ma yella tbeddem, tṛeṣṣam. Ɣuṛ-wat aț-țțwexxṛem ɣef wusirem i wen-d-yewwi lexbaṛ n lxiṛ iwumi teslam, lexbaṛ-agi n lxiṛ i gețțubeccṛen i yemdanen n ddunit meṛṛa, i ɣef uɣaleɣ nekk d aqeddac.


Ég þekki verkin þín, að þú ert hvorki kaldur né heitur. Betur að þú værir kaldur eða heitur. 	 Ssneɣ lecɣal-ik, ur terkimeḍ ur tṣemḍeḍ, a wi yufan aț-țrekmeḍ neɣ aț-țismiḍeḍ !


Drottinn sagði við hann: "Far þegar í stræti það, sem kallað er Hið beina, og í húsi Júdasar skaltu spyrja eftir manni frá Tarsus, er heitir Sál. Hann er að biðja. 	 Sidi Ṛebbi yenna-yas : Kker tṛuḥeḍ ɣer webrid ițusemman « Abrid ayeffus », ɣer wexxam n Yuda ; dinna steqsi ɣef yiwen wergaz isem-is Caɛul n temdint n Sars. Atan ideɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi,


En ef ég rek illu andana út með Guðs anda, þá er Guðs ríki þegar yfir yður komið. 	 Meɛna ma yella nekkini s Ṛṛuḥ n Ṛebbi i ssufuɣeɣ leǧnun, ihi tagelda n Ṛebbi ațan tewweḍ-ed armi d ɣuṛ-wen.


En hann mælti við þá: "Ég sá Satan hrapa af himni sem eldingu. 	 Yenna-yasen : Walaɣ Cciṭan yeɣli-d am lebṛaq seg yigenni.


Sælir eruð þér, þá er menn smána yður, ofsækja og ljúga á yður öllu illu mín vegna. 	 D iseɛdiyen ara tilim, m'ara kkun-regmen, mm'ara tețwaqehṛem, m'ara xedmen deg-wen lbaṭel ɣef ddemma-w.


En á meðan vér erum í tjaldbúðinni, stynjum vér mæddir, af því að vér viljum ekki afklæðast, heldur íklæðast, til þess að hið dauðlega uppsvelgist af lífinu. 	 Skud mazal-aɣ deg uqiḍun n ddunit-agi, yeɛni lǧețțat-nneɣ, nețnazaɛ am akken nbub taɛekkumt ẓẓayen ; mačči d lmut i nebɣa a nemmet, lameɛna nessaram a nels lǧețța n igenwan iwakken ad yețwakkes seg-neɣ wayen ifennun.


Þá kom Jósef frá Arímaþeu, göfugur ráðsherra, er sjálfur vænti Guðs ríkis. Hann dirfðist að fara inn til Pílatusar og biðja um líkama Jesú. 	 ?-țameddit n wass i deg țheggin iman-nsen i wass n westeɛfu, daymi Yusef ur ikukra ara ad iṛuḥ ɣer Bilaṭus iwakken ad issuter lǧețța n Sidna Ɛisa.


Þér elskaðir, það er ekki nýtt boðorð, sem ég rita yður, heldur gamalt boðorð, sem þér hafið haft frá upphafi. Hið gamla boðorð er orðið, sem þér heyrðuð. 	 A wid eɛzizen, di tebṛaț-agi mačči d lameṛ ajdid i wen-d-wwiɣ, meɛna d lexbaṛ-nni i kkun-id-iwḍen si tazwara ; lameṛ-agi d awal-nni i wumi teslam yakan.


Því höfum vér einróma ályktað að kjósa menn og senda til yðar með vorum elskuðu Barnabasi og Páli, 	 Tura mi nemcawaṛ, neqsed s yiwen ṛṛay a d-nextiṛ kra n watmaten, ara wen-nceggeɛ nutni d watmaten nneɣ eɛzizen Bulus d Barnabas ;


Og hinn fjórði hellti úr sinni skál yfir sólina. Og sólinni var gefið vald til að brenna mennina í eldi. 	 Lmelk wis ṛebɛa yesmar taqbuct-is ɣef yiṭij, yețțunefk-as i yiṭij ad yesseṛɣ imdanen,


Jesús segir við hana: "Bróðir þinn mun upp rísa." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Gma-m a d-yuɣal ɣer tudert.


heldur með blóði hins lýtalausa og óflekkaða lambs, með dýrmætu blóði Krists. 	 meɛna s idammen ɣlayen n Lmasiḥ, i gefkan iman-is d asfel am izimer ur nesɛi lɛib, ur nesɛi ccama.


Jesús var að kenna í helgidóminum, og nú kallaði hann: "Bæði þekkið þér mig og vitið hvaðan ég er. Þó er ég ekki kominn af sjálfum mér. En sá er sannur, sem sendi mig, og hann þekkið þér ekki. 	 Sidna Ɛisa yenṭeq s ṣṣut ɛlayen, slan-as-d akk deg wefrag n Lǧameɛ iqedsen, yenna : Tessnem-iyi yerna teẓram ansi i d-kkiɣ ! Ur d-usiɣ ara s lebɣi-w, lameɛna d Bab n lḥeqq i yi-d iceggɛen; kunwi ur t-tessinem ara.


Hvað stoðar það manninn að eignast allan heiminn og fyrirgjöra sálu sinni? Eða hvað gæti maður látið til endurgjalds fyrir sálu sína? 	 D acu n lfayda ara yesɛu wemdan di rrbeḥ n ddunit meṛṛa, ma yella yesṛuḥ taṛwiḥt-is ? Neɣ d acu i gezmer a t-yefk wemdan iwakken a d-ifdu taṛwiḥt-is ?


Það er ávallt gott að láta sér annt um það, sem gott er, og ekki aðeins meðan ég er hjá yður, 	 Yelha ma ixeddem yiwen lxiṛ, mačči kan m'ara iliɣ gar-awen lameɛna di mkul lweqt.


Því næst birtist hann meira en fimm hundruð bræðrum í einu, sem flestir eru á lífi allt til þessa, en nokkrir eru sofnaðir. 	 Rnan walan-t daɣen akteṛ n xemsmeyya n watmaten deg yiwet n teswiɛt ; aṭas deg-sen mazal-iten ddren ar tura, ma d kra deg-sen mmuten.


En á undan öllu þessu munu menn leggja hendur á yður, ofsækja yður, færa yður fyrir samkundur og í fangelsi og draga yður fyrir konunga og landshöfðingja sakir nafns míns. 	 Lameɛna uqbel a d-yedṛu wannect-a, kunwi s inelmaden-iw a kkun-ṭṭfen, a kkun qehṛen, ad ḥekmen fell-awen di leǧwameɛ, a kkun-ḍeggṛen ɣer leḥbus, a kkun-sbedden zdat igelliden d lḥekkam ɣef ddemma n yisem-iw.


Guð setti hann fram, að hann með blóði sínu væri sáttarfórn þeim sem trúa. Þannig sýndi Guð réttlæti sitt, því að hann hafði í umburðarlyndi sínu umborið hinar áður drýgðu syndir, 	 D nețța i d-ifka Sidi Ṛebbi d asfel fell-aɣ iwakken s idammen-is yuzzlen, a d-yawi leɛfu n ddnub i yemdanen meṛṛa ara yamnen yis. Akka i d-ibeggen Sidi Ṛebbi lḥeqq-ines ; axaṭer zik-nni, asm'akken i sen-iṣbeṛ, ur iɛuqeb ara imdanen ɣef ddnubat-nsen ;


Þeir voru frá sér af undrun og sögðu: "Eru þetta ekki allt Galíleumenn, sem hér eru að tala? 	 Wehmen, țɛeǧben, qqaṛen wway gar-asen : Imdanen-agi yețmeslayen mačči n tmurt n Jlili ?


Leiguliðinn, sem hvorki er hirðir né sjálfur á sauðina, sér úlfinn koma og yfirgefur sauðina og flýr, og úlfurinn hremmir þá og tvístrar þeim. 	 Ma d win ur nelli ara d ameksa n wulli ur nelli ara d bab-nsent, d ameksa kan yețwaxelṣen, ireggel, ițaǧǧa ulli m'ara iwali uccen. Imiren uccen a d-yezḍem ɣef wulli, ad yawi kra seg-sent yerna ad yesserwel akk taqeḍɛit.


Einu sinni var maður nokkur ríkur, er klæddist purpura og dýru líni og lifði hvern dag í dýrlegum fagnaði. 	 Yiwen wergaz d ameṛkanti, ițlusu anagar llebsa ifazen n leḥrir aṛqaq ; mkul ass ixeddem tameɣṛa, ițɛici di zzhu d lfeṛḥ.


Þegar þeir gengu út, báðu menn um, að mál þetta yrði rætt við þá aftur næsta hvíldardag. 	 Mi kkren ad ffɣen si lǧameɛ, ḥellelen Bulus d Barnabas iwakken a d-uɣalen ass n ssebt i d-iteddun a d-rnun a d-mmeslayen ɣef wannect nni.


sonar Metúsala, sonar Enoks, sonar Jareds, sonar Mahalalels, sonar Kenans, 	 Matusalaḥ, ?anux, Yared, Mahalalyel, Kenam,


Sérhver ritning er innblásin af Guði og nytsöm til fræðslu, til umvöndunar, til leiðréttingar, til menntunar í réttlæti, 	 Yal tira iqedsen s ɣuṛ Ṛebbi i d-tekka yerna twulem i uselmed, i usefhem, i nehhu akk-d țṛebga deg webrid n lḥeqq,


Ég bið þess, að trú þín, sem þú átt með oss, verði mikilvirk í þekkingunni á öllu því góða, sem tilheyrir Kristi. 	 Ssutureɣ di Ṛebbi iwakken a d tesbeggneḍ liman-inek di Lmasiḥ s lecɣal yelhan, yerna aț-țɛeqleḍ ayen meṛṛa i ɣ-yelhan i nukni deg webrid n Lmasiḥ.


Hann fór nú um þau héruð og uppörvaði menn með mörgum orðum. Síðan hélt hann til Grikklands. 	 Mi gezger tamurt n Masidunya, inehhu inelmaden, isseǧhad-iten s waṭas yimeslayen ; syenna ikemmel abrid ɣer tmurt n iyunaniyen anda yeqqim tlata wagguren.


Er hann leit þá, sagði hann við þá: "Farið og sýnið yður prestunum." Þeir héldu af stað og nú brá svo við, að þeir urðu hreinir. 	 Mi ten-iwala, Sidna Ɛisa yenna yasen : Ṛuḥet a kkun-walin lmuqedmin, a d-cehden belli teḥlam. Deg webrid-nsen mi ṛuḥen, akken walan iman-nsen ḥlan ṣfan,