Drottinn sagði við hann: "Far þú, því að þennan mann hef ég valið mér að verkfæri til þess að bera nafn mitt fram fyrir heiðingja, konunga og börn Ísraels, 	 Lameɛna Sidna Ɛisa yenna-yas : Ṛuḥ, axaṭer argaz-agi d nekk i t-yextaṛen iwakken ad ibecceṛ isem-iw i wat Isṛail, i leǧnas nniḍen akk-d igelliden-nsen.


Hann segir við þá: "Kaleik minn munuð þið drekka. En mitt er ekki að veita, hver situr mér til hægri handar eða vinstri. Það veitist þeim, sem það er fyrirbúið af föður mínum." 	 Yerra-yasen : Ț-țideț, aț-țeswem si tbuqalt-agi, meɛna ɣef wayen yeɛnan imukan ɣer tama-w tayeffust neɣ tazelmaṭ, mačči d nekk ara ten-ifken, ad țțunefken i wid iwumi i ten-ihegga Baba Ṛebbi.


Þjónarnir fóru út á vegina og söfnuðu öllum, sem þeir fundu, vondum og góðum, svo að brúðkaupssalurinn varð alskipaður gestum. 	 Iqeddacen-nni ṛuḥen ɣer izenqan jemɛen-d wid akk ufan, ama d amcum ama d win yelhan, s wakka axxam n tmeɣṛa yeččuṛ-ed d lɣaci.


Sælir eruð þér, þá er menn smána yður, ofsækja og ljúga á yður öllu illu mín vegna. 	 D iseɛdiyen ara tilim, m'ara kkun-regmen, mm'ara tețwaqehṛem, m'ara xedmen deg-wen lbaṭel ɣef ddemma-w.


Hann sendi í fangelsið og lét hálshöggva Jóhannes þar. 	 Iceggeɛ a s-d-gezmen aqeṛṛuy i Yeḥya aɣeṭṭas di lḥebs ;


til þess að þér skylduð breyta eins og samboðið er Guði, er kallar yður til ríkis síns og dýrðar. 	 Nenha-kkun, nesseǧhed-ikkun, nḥellel-ikkun iwakken aț-țeddum akken yebɣa Sidi Ṛebbi i wen-d issawlen ɣer tgeldit-is d lɛaḍima-s.


Hann fletti vopnum tignirnar og völdin, leiddi þau opinberlega fram til háðungar og hrósaði sigri yfir þeim í Kristi. 	 Sidi Ṛebbi yekkes tazmert i lḥekmat ț-țzemmar n igenwan, ikcef itent-id zdat txelqit meṛṛa, iɣleb-itent s lmut n Mmi-s ɣef wumidag.


En vér vitum, að maðurinn réttlætist ekki af lögmálsverkum, heldur fyrir trú á Jesú Krist. Og vér tókum trú á Krist Jesú, til þess að vér réttlættumst af trú á Krist, en ekki af lögmálsverkum. Enda réttlætist enginn lifandi maður af lögmálsverkum. 	 Lameɛna neẓra belli amdan yețțuɣal d aḥeqqi zdat Sidi Ṛebbi s liman-ines di Ɛisa Lmasiḥ, mačči imi gxeddem ayen i d-teqqaṛ ccariɛa ; daymi ula d nukni numen s Ɛisa Lmasiḥ, iwakken a nuɣal d iḥeqqiyen zdat Sidi Ṛebbi s liman di Ɛisa Lmasiḥ, mačči imi nxeddem ayen i d-teqqaṛ ccariɛa n Musa. Axaṭer ula d yiwen ur izmir ad yuɣal d aḥeqqi zdat Ṛebbi imi i gettabaɛ ccariɛa n Musa.


Trúin á nafn Jesú gjörði þennan mann, sem þér sjáið og þekkið, styrkan. Nafnið hans og trúin, sem hann gefur, veitti honum þennan albata fyrir augum yðar allra. 	 Ț-țazmert yellan deg isem n Sidna Ɛisa i d-yerran lǧehd i wergaz agi i tețwalim, yerna tessnem-t. D Sidna Ɛisa s wayes numen i t-isseḥlan zdat-wen meṛṛa.


Fyrir því læt ég mér enn annara um að senda hann heim, til þess að þér verðið aftur glaðir, er þér sjáið hann, og mér verði hughægra. 	 Ceggɛeɣ-t-in s lemɣawla, iwakken aț-țfeṛḥem m'ara t-twalim yerna ula d nekk leḥzen-iw ad yifsus.


Og sæll er sá, sem hneykslast ekki á mér." 	 D aseɛdi win iwumi ur țțiliɣ ara d ugur.


Og hann tók sig upp og fór til föður síns. En er hann var enn langt í burtu, sá faðir hans hann og kenndi í brjósti um hann, hljóp og féll um háls honum og kyssti hann. 	 Ikker iṛuḥ ɣer baba-s. Akken qṛib ad yaweḍ ɣer wexxam, baba-s iɛqel-it-id si lebɛid, iɣaḍ-it, yuzzel-ed ɣuṛ-es. Yeṭṭef-it ger iɣallen-is isellem fell-as.


Og hinn þriðji hellti úr sinni skál í fljótin og uppsprettur vatnanna og það varð að blóði. 	 Lmelk wis tlata yesmar taqbuct-is ɣef yisaffen d leɛwanṣer n waman, uɣalen meṛṛa d idammen.


Nú vitnaði fólkið, sem með honum var, þegar hann kallaði Lasarus út úr gröfinni og vakti hann frá dauðum. 	 Wid akk i gḥedṛen akk-d Sidna Ɛisa asmi i gessawel i Laɛẓar a d-iffeɣ seg u?ekka mi i t-id-yesseḥya si lmut, cehden-d ɣef wayen ẓran ;


til þess að vér, réttlættir fyrir náð hans, yrðum í voninni erfingjar eilífs lífs. 	 iwakken s ṛṛeḥma-ines a nuɣal d iḥeqqiyen zdat Sidi Ṛebbi, a ɣ-d tețțunefk tudert n dayem i nețṛaǧu.


Standið gegn honum, stöðugir í trúnni, og vitið, að bræður yðar um allan heim verða fyrir sömu þjáningum. 	 Ur s-țaǧǧat ara abrid, sɛut liman iǧehden ; axaṭer teẓram belli atmaten nwen di ddunit meṛṛa, akka i tdeṛṛu yid-sen am kunwi.


Því að Mannssonurinn er kominn að leita að hinu týnda og frelsa það." 	 Axaṭer Mmi-s n bunadem yusa-d ad inadi ɣef wid iḍaɛen, a ten-isellek.


Aftur tók hann að kenna við vatnið. Svo mikill mannfjöldi safnaðist að honum, að hann varð að stíga í bát og sitja þar, úti á vatninu. En allt fólkið var á landi við vatnið. 	 Sidna Ɛisa yebda daɣen yețbecciṛ rrif n lebḥeṛ n tmurt n Jlili. Imi i d-innejmaɛ ɣuṛ-es waṭas n lɣaci, yuli ɣer teflukt yeqqim. Taflukt-nni tella s ufella n waman, lɣaci yeqqim ɣer lqaɛa, rrif n lebḥeṛ.


svo að allir heiðri soninn eins og þeir heiðra föðurinn. Sá sem heiðrar ekki soninn, heiðrar ekki föðurinn, sem sendi hann. 	 iwakken imdanen meṛṛa ad qadṛen Mmi-s akken țqadaṛen Baba-s. Win ur nqudeṛ ara Mmi-s ur iqudeṛ ara Baba-s i t-id iceggɛen.


svo að þér hegðið yður eins og Drottni er samboðið, honum til þóknunar á allan hátt, og fáið borið ávöxt í öllu góðu verki og vaxið að þekkingu á Guði. 	 S wakka, aț-țleḥḥum s tikli yebɣa Sidi Ṛebbi iwakken a s tɛeǧbem di kullec, a d-tefkem lfakya yelhan, yerna aț-țnernim di tmusni n Sidi Ṛebbi,


En þeir hristu dustið af fótum sér móti þeim og fóru til Íkóníum. 	 Bulus d Barnabas zwin aɣebbaṛ n iḍaṛṛen-nsen , ṛuḥen ɣer temdint n Ikunyum.


"Hvað virðist yður um Krist? Hvers son er hann?" Þeir svara: "Davíðs." 	 D acu ara d-tinim ɣef Lmasiḥ ? Ansi ara d-yekk, yeɛni anwi i d lejdud-is ? NNnan-as : D mmi-s n Sidna Dawed.


Hann hljóp þá á undan og klifraði upp í mórberjatré til að sjá Jesú, en leið hans lá þar hjá. 	 Yuzzel ɣer zdat, yuli ɣef ttejṛa iwakken a t-iwali m'ara d-iɛeddi syenna.


"Ég kenni í brjósti um mannfjöldann. Þeir hafa nú hjá mér verið þrjá daga og hafa ekkert til matar. 	 Tejreḥ tasa-w ɣef lɣaci-agi, tlata wussan aya i qqimen yid-i, yerna ulac ayen ara ččen.


Vaknið fyrir alvöru og syndgið ekki. Nokkrir hafa enga þekkingu á Guði. Yður til blygðunar segi ég það. 	 Uɣalet-ed ɣer leɛqel nwen, xḍut i yir abrid ; axaṭer kra deg-wen țeddun am akken ur ssinen ara Ṛebbi ; ayagi nniɣ-t-id iwakken aț-țenneḥcamem.


En hann neitaði sem áður. Litlu síðar sögðu þeir, er hjá stóðu enn við Pétur: "Víst ertu einn af þeim, enda ertu Galíleumaður." 	 Taswiɛt kan, wid yellan dinna nnan daɣen i Buṭrus : Mbla ccekk ula d kečč telliḍ seg-sen, axaṭer d ajlili i telliḍ.


Svo mikill mannfjöldi safnaðist að honum, að hann varð að stíga í bát og sitja þar. En allt fólkið stóð á ströndinni. 	 d izumal n lɣaci i s-d-izzin, dɣa yuli ɣer teflukt, yeqqim. LLɣaci ibedd ɣef rrif n lebḥeṛ,


í einni svipan, á einu augabragði, við hinn síðasta lúður. Því lúðurinn mun gjalla og þá munu hinir dauðu upp rísa óforgengilegir, og vér munum umbreytast. 	 Deg yiwet n teswiɛt, qqen tiṭ-ik teldiḍ-ț, m'ara d-inṭeq lbuq aneggaru, axaṭer lbuq a d-inṭeq, lmegtin a d-ḥyun ur țțuɣalen ara ad mmten, ma d wid i d-yufa lḥal mazal-iten ddren, ad beddlen ṣṣifa.


Sértu því að færa fórn þína á altarið og minnist þess þar, að bróðir þinn hefur eitthvað á móti þér, 	 M'ara tțedduḍ aț-țefkeḍ lweɛda i Sidi Ṛebbi, temmektaḍ-ed zdat n wemkan n iseflawen belli gma-k iṭṭef-ak cceḥna,


Lítið súrdeig sýrir allt deigið. 	 Akken qqaṛen : « Ciṭṭuḥ n temtunt ( iɣes n temtunt ) yessalay akk arukti.»


og öðrum kraft til að framkvæma undur. Einn fær spádómsgáfu, annar hæfileika að greina anda, einn að tala tungum og annar að útleggja tungutal. 	 yefka daɣen i wayeḍ tazmert ad ixdem lbeṛhanat, ma d wayeḍ ad ițxebbiṛ s wayen i s-d-yețțassen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ; wayeḍ daɣen yefka-yas-ed tazmert s wayes ara yeɛqel ayen i d-ițțasen s ɣuṛ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi d wayen i d-ițțasen s ɣuṛ leṛwaḥ n diri ; wayeḍ yețțunefk-as-d ad immeslay timeslayin ur nețwassen ara ; wayeḍ daɣen yețțunefk-as-d a d-yessefhem timeslayin-agi ur nețwassen ara.


Um kvöldið þennan fyrsta dag vikunnar voru lærisveinarnir saman og höfðu læst dyrum af ótta við Gyðinga. Þá kom Jesús, stóð mitt á meðal þeirra og sagði við þá: "Friður sé með yður!" 	 Ass n lḥedd tameddit, inelmaden llan deg yiwen wexxam ɣelqen tiwwura axaṭer uggaden at Isṛail. Ataya Sidna Ɛisa ibedd-ed gar-asen, yenna-yasen : Sslam fell-awen !


En lærisveinarnir voru fylltir fögnuði og heilögum anda. 	 Ma d inelmaden ijdiden, ččuṛen d lfeṛḥ akk-d Ṛṛuḥ iqedsen.


Síðan mælti Jesús við hann: "Statt upp, og far leiðar þinnar. Trú þín hefur bjargað þér." 	 Dɣa yenna i usamari-nni : Kker fell-ak uɣal ɣer wexxam ik, imi tumneḍ yis-i, tețțusellkeḍ.


Andinn sagði þá við Filippus: "Gakk að þessum vagni og vertu sem næst honum." 	 Ṛṛuḥ iqedsen yenna i Filbas : Ṛuḥ qeṛṛeb ɣer tkeṛṛust-ihina.


Þær stíga inn í gröfina og sjá ungan mann sitja hægra megin, klæddan hvítri skikkju og þær skelfdust. 	 Kecment ɣer daxel uẓekka , walant yiwen ilemẓi yeqqim ɣer lǧiha tayeffust, yelsa llebsa tamellalt ; dehcent.


Þá sagði ég: "Sjá, ég er kominn - í bókinni er það ritað um mig - ég er kominn til að gjöra þinn vilja, Guð minn!" 	 Dɣa nniɣ : Aql-iyi-n ay Illu-yiw, usiɣ-ed ad xedmeɣ lebɣi-k, akken yura fell-i di tektabt iqedsen.


Því að Makedónía og Akkea hafa ákveðið að gangast fyrir samskotum handa fátæklingum meðal hinna heilögu í Jerúsalem. 	 Axaṭer atmaten-nneɣ n Masidunya akk-d wid n Akaya jemɛen-d ayen ara fken i watmaten-nneɣ imasiḥiyen n temdint n Lquds, i gellan d igellilen.


Sá sem elskar mig ekki, varðveitir ekki mín orð. Orðið, sem þér heyrið, er ekki mitt, heldur föðurins, sem sendi mig. 	 Ma d win ur iyi-nḥemmel ara ur ixeddem ara ayen i d-nniɣ. Awal-agi i teslam mačči s ɣuṛ-i i d-yekka meɛna d awal n Baba i yi-d-iceggɛen.


Jesús segir við hann: "Þú trúir, af því þú hefur séð mig. Sælir eru þeir, sem hafa ekki séð og trúa þó." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Armi i yi-twalaḍ i tumneḍ ! Amarezg n win ara yamnen mbla ma iwala.


Vita skuluð þér, að bróðir vor Tímóteus hefur verið látinn laus og ásamt honum mun ég heimsækja yður, komi hann bráðum. 	 A kkun xebbṛeɣ belli gma-tneɣ Timuti yeffeɣ-ed si lḥebs, ma yella ilḥeq-ed zik, atan a d-nṛuḥ ɣuṛ-wen nekk yid-es.


En allt þetta munu þeir yður gjöra vegna nafns míns, af því að þeir þekkja eigi þann, sem sendi mig. 	 ?ef ddemma-w ara xedmen akka, axaṭer ur ssinen ara win i yi-d-iceggɛen.


Þegar postularnir, Barnabas og Páll, heyrðu þetta, rifu þeir klæði sín, stukku inn í mannþröngina og hrópuðu: 	 Ṛṛusul mi slan s wannect nni cerrgen llebsa-nsen, uzzlen ɣer tlemmast n lɣaci, țɛeggiḍen :


Og hann lét sendiboða fara á undan sér. Þeir fóru og komu í Samverjaþorp nokkurt til að búa honum gistingu. 	 Yessezwer imceggɛen zdat-es iwakken a s-heggin ayen ilaqen. Kecmen ɣer yiwet n taddart n yisamariyen,


Þeir svöruðu eins og Jesús hafði sagt, og þeir létu þá fara. 	 Rran-asen akken i sen-d-yenna Sidna Ɛisa, dɣa ǧǧan-ten.


Eða er Guðs orð frá yður komið? Eða er það komið til yðar einna? 	 Eɛni s ɣuṛ-wen i d-yekka wawal n Ṛebbi ? Neɣ ɣuṛ-wen kan i gella ?


því sjálfur elskar faðirinn yður, þar eð þér hafið elskað mig og trúað, að ég sé frá Guði út genginn. 	 Axaṭer Baba iḥemmel-ikkun imi iyi-tḥemmlem, yerna tumnem belli s ɣuṛ-es i d-kkiɣ.


Eins og faðirinn hefur líf í sjálfum sér, þannig hefur hann og veitt syninum að hafa líf í sjálfum sér. 	 Akken yesɛa Baba Ṛebbi tudert deg yiman-is i gefka daɣen i Mmi-s ad yesɛu tudert deg yiman-is.


En þar í fjallinu var mikil svínahjörð á beit. 	 Yuɣ lḥal tella dinna yiwet n tqeḍɛit n yilfan kessen ;


Gjörist ekki sljóir. Breytið heldur eftir þeim, sem vegna trúar og stöðuglyndis erfa fyrirheitin. 	 Ur țțilit ara d imeɛdazen meɛna ɛandet wid iweṛten s liman d ṣṣbeṛ nsen lweṛt i gewɛed Sidi Ṛebbi.


En Jerúsalem, sem í hæðum er, er frjáls, og hún er móðir vor, 	 Lameɛna tamdint n Lquds yellan deg igenwan ț-țaḥeṛṛit, d nețțat i d yemma-tneɣ.


Því svaraði Jesús svo: "Maður nokkur fór frá Jerúsalem ofan til Jeríkó og féll í hendur ræningjum. Þeir flettu hann klæðum og börðu hann, hurfu brott síðan og létu hann eftir dauðvona. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yiwen wergaz iṣubb-ed si temdint n Lquds ɣer temdint n Yiriku ; sqaṭɛen-as yimakaren ɛerran-t rnan wten-t, ṛuḥen ǧǧan-t ur yemmut ur iddir.


Menn fóru þá að sjá, hvað gjörst hafði, komu til Jesú og fundu manninn, sem illu andarnir höfðu farið úr, sitja klæddan og heilvita við fætur Jesú. Og þeir urðu hræddir. 	 Usan-d lɣaci ɣer Sidna Ɛisa, ufan-d argaz-nni i seg d-ffɣen leǧnun yeqqim ɣer iḍaṛṛen-is, yuɣal-ed ɣer leɛqel-is, yelsa llebsa. Wehmen akk, tekcem-iten tugdi.


Því er það, að mér hefur hvað eftir annað verið meinað að koma til yðar. 	 D annect-a i yi-ṭṭfen acḥal d abrid ur n-usiɣ ara ɣuṛ-wen.


En vér höfum ekki hlotið anda heimsins, heldur andann, sem er frá Guði, til þess að vér skulum vita, hvað oss er af Guði gefið. 	 Nukni mačči d ṛṛuḥ n ddunit i neqbel, meɛna d Ṛṛuḥ i d-yekkan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, iwakken a nissin ayen akk i ɣ-d-yefka s ṛṛeḥma-ines.


Um GNOME skjáborðsumhverfið 	 ɣef we Sirra n GNOME


Hafa samband 	 Anermis


þá frelsaði hann oss, ekki vegna réttlætisverkanna, sem vér höfðum unnið, heldur samkvæmt miskunn sinni í þeirri laug, þar sem vér endurfæðumst og heilagur andi gjörir oss nýja. 	 isellek-aɣ mačči axaṭer d iḥeqqiyen i nella meɛna isellek-aɣ s ṛṛeḥma-s tameqqrant ; yessared-aɣ si ddnub-nneɣ s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen iwakken a d-nlal d ijdiden ;


Umfram allt hafið brennandi kærleika hver til annars, því að kærleikur hylur fjölda synda. 	 Lḥaǧa tamezwarut, myeḥmalet wway gar-awen seg wul, axaṭer leḥmala tețsamaḥ aṭas n ddnubat.


Þeir voru grýttir, sagaðir í sundur, höggnir með sverði. Þeir ráfuðu í gærum og geitskinnum, alls vana, aðþrengdir og illa haldnir. 	 ?waṛejmen, țwajeṛben, țwagezmen s umencaṛ, mmuten s ujenwi, teddun sya ɣer da, llebsa nsen d ibḍanen n wulli ț-țɣeṭṭen, yețwakkes-asen kullec, țwaḥeqṛen, țwaqehṛen.


Maðurinn gæti skyldu sinnar gagnvart konunni og sömuleiðis konan gagnvart manninum. 	 Argaz ilaq ad ixdem lebɣi i tmeṭṭut-is, tameṭṭut daɣen ilaq aț-țexdem lebɣi i wergaz-is.


Nú tóku Gyðingar að ofsækja Jesú fyrir það, að hann gjörði þetta á hvíldardegi. 	 Lecyux n wat Isṛail bdan accetki ɣef Sidna Ɛisa imi i gexdem ayagi deg wass n westeɛfu.


Þér hlupuð vel. Hver hefur hindrað yður í að hlýða sannleikanum? 	 Di tazwara tewwim abrid ilaqen, anwa i kkun-issufɣen i webrid n tideț ?


En margir hinir fyrstu munu verða síðastir og hinir síðustu fyrstir." 	 Aṭas seg imezwura ara yuɣalen d ineggura, aṭas seg ineggura ara yuɣalen d imezwura.


En farísearnir sögðu: "Með fulltingi höfðingja illra anda rekur hann út illu andana." 	 Lameɛna ifariziyen qqaṛen : S tezmert n ugellid n leǧnun i ten-issufuɣ.


Og hvar sem hann kom í þorp, borgir eða á bæi, lögðu menn sjúka á torgin og báðu hann, að þeir fengju rétt að snerta fald klæða hans, og allir þeir, sem snertu hann, urðu heilir. 	 Di mkul amkan anda iṛuḥ, ama ț-țaddart ama ț-țamdint neɣ d izuɣaṛ, țțawin-as-ed imuḍan ɣer imukan n tejmaɛin, țḥellilen-t iwakken a ten-yeǧǧ ad nnalen ulamma d icuḍaḍ n ujellab-is. Wid akk i t-ițnalen ḥellun


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér hreinsið bikarinn og diskinn utan, en innan eru þeir fullir yfirgangs og óhófs. 	 A nnger-wen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin wudmawen ! Axaṭer tessizdigem taqbuct d uḍebsi s ufella kan, meɛna ɣer daxel-nsen ččuṛen ț-țukeṛdiwin d ṭṭmeɛ.


Sá sem vill elska lífið og sjá góða daga, haldi tungu sinni frá vondu og vörum sínum frá að mæla svik. 	 Win iḥemmlen tudert, + ibɣan ad yili d aseɛdi deg ussan-is :+ + + Ad iḥader iles-is ɣef wayen n diri+ d yimi-s seg yimeslayen ițɣuṛṛun+ .


Þeir komu í fangelsið og fundu þá ekki, sneru aftur og skýrðu svo frá: 	 Mi wwḍen iɛessasen ɣer lḥebs, ur ten-ufin ara dinna ; uɣalen-d ɣer unejmaɛ, nnan-asen :


Verði ríki sjálfu sér sundurþykkt, fær það ríki eigi staðist, 	 Ma yella țnaɣen imezdaɣ n tmurt wway gar-asen, tamurt-nni ur tețdum ara.


Hið sanna ljós, sem upplýsir hvern mann, kom nú í heiminn. 	 Tafat-agi ț-țafat n tideț, tusa-d ɣer ddunit iwakken aț-țecṛeq ɣef yal amdan.


Boðorðin: "Þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki girnast," og hvert annað boðorð er innifalið í þessari grein: "Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig." 	 Axaṭer lumuṛat n ccariɛa i d yeqqaṛen : Ur txeddmeḍ ara lɛaṛ, ur tneqqeḍ ara, ur tețțakreḍ ara, ur teṭṭamaɛeḍ ara , akk-d lumuṛ nniḍen meṛṛa nnejmaɛen deg yiwen n lameṛ-agi : Ilaq aț-țḥemleḍ wiyaḍ am yiman-ik .


Gjörið það með bæn og beiðni og biðjið á hverri tíð í anda. Verið því árvakrir og staðfastir í bæn fyrir öllum heilögum. 	 Di yal taswiɛt deɛɛut ɣer Sidi Ṛebbi s Ṛṛuḥ iqedsen s yal taẓallit d uḥellel. Ɛiwzet ihi, kettṛet di tẓallit, deɛɛut ɣer Sidi Ṛebbi ɣef watmaten meṛṛa ;


Og ásýndum voru engispretturnar svipaðar hestum, búnum til bardaga, og á höfðum þeirra voru eins og kórónur úr gulli, og ásjónur þeirra voru sem ásjónur manna. 	 Ajṛad-nni yecba iɛewdiwen iheggan i umenɣi, sɛan ɣef yiqeṛṛay nsen am akken ț-țiɛeṣṣabin n ddheb, udmawen-nsen am wid n yemdanen,


Því að hér höfum vér ekki borg er stendur, heldur leitum vér hinnar komandi. 	 Imi dagi di ddunit ur nesɛi ara tamezduɣt n dayem, nețnadi ɣef tmezduɣt n igenwan.


Hverjum þeim, sem tælir til falls einn af þessum smælingjum, sem trúa, væri betra að vera varpað í hafið með mylnustein um hálsinn. 	 Win ara yilin d sebba n tuccḍa i yiwen seg imecṭuḥen-agi yumnen yis-i, axiṛ-as a s-ɛelqen ɣer temgeṛṭ aɣaṛef n tsirt, a t-ḍeggṛen ɣer lebḥeṛ.


Og þjónninn sagði: ,Herra, það er gjört, sem þú bauðst, og enn er rúm.' 	 Mi d-yuɣal uqeddac-nni yenna-yas : a Sidi, ayen i yi-d-tenniḍ xedmeɣ-t yerna mazal llan imukan.


Þá stóðu nokkrir upp og báru ljúgvitni gegn honum og sögðu: 	 Kra deg-sen kkren-d ad cehden fell-as s ẓẓur, nnan :


Hann spyr hana: "Hvað viltu?" Hún segir: "Lát þú þessa tvo syni mína sitja þér við hlið í ríki þínu, annan til hægri handar þér og hinn til vinstri." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : D acu i tebɣiḍ ? Tenna-yas : Di leɛnaya-k a Sidi, efk-asen imukan i sin-agi n warraw-iw di tgelda-inek, iwakken ad qqimen wa ɣer uyeffus-ik, wa ɣer uzelmaḍ-ik.


Þegar farísear sáu það, sögðu þeir við hann: "Lít á, lærisveinar þínir gjöra það, sem ekki er leyft að gjöra á hvíldardegi." 	 Ifariziyen mi ten-walan, nnan i Sidna Ɛisa : Acuɣeṛ inelmaden-ik xeddmen ayen iḥeṛmen deg wass n westeɛfu ?


Menn átu og drukku, kvæntust og giftust allt til þess dags, er Nói gekk í örkina, og flóðið kom og tortímdi öllum. 	 Imdanen llan tețțen, țessen, țemyezwaǧen, zeggjen i dderya-nsen, armi d asmi yekcem Nuḥ ɣer lbabuṛ ; yewwet-ed uḥemmal, neflen-d waman ɣef ddunit, imdanen meṛṛa mmuten.


Við þessa sjón urðu lærisveinarnir gramir og sögðu: "Til hvers er þessi sóun? 	 Mi walan ayagi, inelmaden iɣaḍ-iten lḥal, nnan : Iwumi lexsaṛa-yagi ?


En hinn, sem veit hann ekki, en vinnur til refsingar, mun barinn fá högg. Hver sem mikið er gefið, verður mikils krafinn, og af þeim verður meira heimtað, sem meira er léð. 	 ma d win ur nessin ara lebɣi n bab-is, ixdem ayen yuklalen tiɣṛit, ad yečč tiɣṛit tamecṭuḥt. Win iwumi nefka aṭas a s-nessuter aṭas, ma d win i ɣef nețkel aṭas a neṛǧu deg-s akteṛ.


Hann hóf reikningsskilin, og var færður til hans maður, er skuldaði tíu þúsund talentur. 	 Akken yebda leḥsab, wwin-as-d yiwen uqeddac iwumi yețțalas imelyunen.


Jesús kemur og tekur brauðið og gefur þeim, svo og fiskinn. 	 Sidna Ɛisa iqeṛṛeb ɣuṛ-sen, ifṛeq-asen aɣṛum-nni d iselman-nni.


Þegar farísear sáu það, sögðu þeir við lærisveina hans: "Hvers vegna etur meistari yðar með tollheimtumönnum og bersyndugum?" 	 Ifariziyen mi walan ayagi nnan i inelmaden-is : Acuɣeṛ Ssid-nwen iteț akk-d imekkasen d yir imdanen ?


og þó var Elía til engrar þeirra sendur, heldur aðeins til ekkju í Sarepta í Sídonlandi. 	 ?as akken, Sidi Ṛebbi ur iceggeɛ ara nnbi Ilyas ɣer yiwet deg-sent, anagar ɣ er yiwet n taǧǧalt yellan di taddart n ?urfat di tmurt n Sidun .


Þeir komu úr vorum hópi, en heyrðu oss ekki til. Ef þeir hefðu heyrt oss til, þá hefðu þeir áfram verið með oss. En þetta varð til þess að augljóst yrði, að enginn þeirra heyrði oss til. 	 Sṭaxṛen fell-aɣ axaṭer ur llin ara seg-neɣ ; lemmer llin seg-neɣ, tili qqimen yid-nneɣ ; ṭṭaxṛen fell-aneɣ iwakken a d-iban belli ur llin ara seg-neɣ.


Kvöldmáltíð stóð yfir. Djöfullinn hafði þegar blásið því í brjóst Júdasi Símonarsyni Ískaríots að svíkja Jesú. 	 Llan tețțen imensi n Tfaska, Cciṭan yekcem yakan deg wul n Yudas, mmi-s n Semɛun n Qeṛyut, iwelleh-it ad ixdeɛ Sidna Ɛisa, a t-yezzenz.


Hann, sem er ljómi dýrðar hans og ímynd veru hans og ber allt með orði máttar síns, hreinsaði oss af syndum vorum og settist til hægri handar hátigninni á hæðum. 	 D nețța i d-isbeggnen ccbiha n tideț akk-d tmanegt tameqqrant n Sidi Ṛebbi akken tella, s tezmert n wawal-is i gbedd lsas n ddunit meṛṛa. Mi gessazdeg imdanen si ddnubat-nsen, yeṭṭef amkan n lḥekma deg igenwan ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi ;


Allt lögmálið er uppfyllt með þessu eina boðorði: "Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig." 	 Axaṭer lameṛ i gesdukklen meṛṛa ccariɛa d wagi : ḥemmel lɣiṛ-ik am yiman-ik .


En vinir hans allir sem og konurnar, er fylgdu honum frá Galíleu, stóðu álengdar og horfðu á þetta. 	 Wid akk iḥemmlen Sidna Ɛisa qqimen deg lebɛid țmuqulen ayen yedṛan, llant gar-asen tilawin i d yeddan yid-es si tmurt n Jlili.


Sá sem segist vera í ljósinu og hatar bróður sinn, hann er enn þá í myrkrinu. 	 Win yeqqaṛen leḥḥuɣ di tafat, yili nețța yekṛeh gma-s, mazal-it di ṭṭlam.


Hann tók í hönd hins blinda, leiddi hann út úr þorpinu, skyrpti í augu hans, lagði hendur yfir hann og spurði: "Sér þú nokkuð?" 	 Sidna Ɛisa yeṭṭef afus i uderɣal-nni, yewwi-t beṛṛa n taddart. Yessers imetman ɣef wallen n uderɣal-nni, yessers ifassen is fell-as yesteqsa-t : Yella kra tețwaliḍ ?


Því mun allt það, sem þér hafið talað í myrkri, heyrast í birtu, og það, sem þér hafið hvíslað í herbergjum, mun kunngjört á þökum uppi. 	 Ayen i thedṛem di ṭṭlam a t-slen di tafat, ayen i tennam ɣer umeẓẓuɣ di texxamt ad ițțuberreḥ deg yizenqan.


Látið ekkert skaðlegt orð líða yður af munni, heldur það eitt, sem er gott til uppbyggingar, þar sem þörf gjörist, til þess að það verði til góðs þeim, sem heyra. 	 Ur ilaq ara a d-iffeɣ yir wawal seg imi nwen, meɛna init-ed kan imeslayen iṣelḥen s wayes ara sfaydin wid ara sen-islen yerna ad nnernin di liman.


Því ekki er maðurinn af konunni kominn, heldur konan af manninum, 	 Axaṭer mačči d argaz i d- yețwaxelqen si tmeṭṭut meɛna ț- țameṭṭut i d-ițwaxelqen seg wergaz.


Hver er samhljóðan Krists við Belíar? Hver hlutdeild er trúuðum með vantrúuðum? 	 Amek ! Yezmer Lmasiḥ ad imsefham akk-d Cciṭan ? Acu n tdukli yellan ger win yețțamnen s Ṛebbi d win ur nețțamen ara ?


Þú kannt boðorðin: ,Þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki bera ljúgvitni, þú skalt ekki pretta, heiðra föður þinn og móður.'" 	 Tessneḍ ccariɛa n Musa : Ur tneqqeḍ ara, ur tzennuḍ ara, ur tețțakṛeḍ ara, ur tețcehhiḍeḍ ara s ẓẓur, ur txeddɛeḍ ( tețḍuṛuḍ ) ara, aț-țqadṛeḍ baba-k d yemma-k.


Tveir þeirra fóru þann sama dag til þorps nokkurs, sem er um sextíu skeiðrúm frá Jerúsalem og heitir Emmaus. 	 Ass-nni, sin inelmaden teddun ɣer yiwet n taddart isem-is Amawes, taddart-agi tebɛed ɣef temdint n Lquds azal n snat sswayeɛ n tikli.


Þeir fóru nú um Amfípólis og Apollóníu og komu til Þessaloníku. Þar áttu Gyðingar samkundu. 	 Bulus d Silas ɛeddan si temdinin n Anfibulis akk-d Abulunis, wwḍen ɣer temdint n Tiṣalunik anda sɛan wat Isṛail lǧameɛ.


Ég lít því svo á, að eigi skuli íþyngja heiðingjum þeim, er snúa sér til Guðs, 	 Ihi a wen-d-iniɣ : lemmer ufiɣ, ur nrennu ara aɣilif i wid ur nelli ara n wat Isṛail, i gumnen s Sidna Ɛisa.


Verið hvorki Gyðingum né Grikkjum né kirkju Guðs til ásteytingar. 	 Ur țțilit ara d sebba n uɣelluy ama i wat Isṛail, ama i iyunaniyen, ama i tejmaɛt n Sidi Ṛebbi,


Frá alda öðli hefur ekki heyrst, að nokkur hafi opnað augu þess, sem blindur var borinn. 	 Seg wasmi i d-texleq ddunit werǧin nesli s yiwen yeldi-d allen i win i d-ilulen d aderɣal.


Fólkið svaraði: "Það er spámaðurinn Jesús frá Nasaret í Galíleu." 	 Lɣaci-nni țțaran-asen : D Sidna Ɛisa, nnbi-nni n taddart n Naṣaret i d-yusan si tmurt n Jlili !


,Óttast þú eigi, Páll, fyrir keisarann átt þú að koma. Og sjá, Guð hefur gefið þér alla þá, sem þér eru samskipa.' 	 yenna-yi-d : « a Bulus, ur țțaggad ara ! Ilaq aț-țbeddeḍ zdat Qayṣer, atan Sidi Ṛebbi a kkun isellek s kečč s wid yellan yid-ek ».


Því að það, sem slíkir menn fremja í leyndum, er jafnvel svívirðilegt um að tala. 	 S tideț ayen xeddmen imdanen agi s tuffra, d lḥecma a t-id-nebder ;


Er þeir störðu til himins á eftir honum, þegar hann hvarf, þá stóðu hjá þeim allt í einu tveir menn í hvítum klæðum 	 Mazal ṛeṣṣan allen-nsen deg-s ɣer tegnaw, mi sen-d-dehṛen sin yergazen s llebsa tamellalt, nnan-asen :


Og fimmti engillinn básúnaði. Þá sá ég stjörnu, er fallið hafði af himni ofan á jörðina, og henni var fenginn lykillinn að brunni undirdjúpsins. 	 Lmelk wis xemsa yewwet lbuq. Walaɣ yiwen yetri yeɣli-d seg igenni ɣer lqaɛa. Tețțunefk-as tsaruț n tesraft lqayen.


Drottinn sagði þá við hann: "Þér farísear, þér hreinsið bikarinn og fatið utan, en hið innra eruð þér fullir yfirgangs og illsku. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Kunwi s yifariziyen tessiridem taqbuct d uḍebṣi s wufella kan ma zdaxel n wulawen teččuṛem d ṭṭmeɛ akk-d ddɣel.


Eins skuluð þér segja, þá er þér hafið gjört allt, sem yður var boðið: ,Ónýtir þjónar erum vér, vér höfum gjört það eitt, sem vér vorum skyldir að gjöra.'" 	 Kunwi daɣen m'ara txedmem ayen i wen-d yețwamṛen, init : d iqeddacen kan i nella, nexdem ayen ilaqen a t-nexdem.


Því að vantrúaði maðurinn er helgaður í konunni og vantrúaða konan er helguð í bróðurnum. Annars væru börn yðar óhrein, en nú eru þau heilög. 	 Axaṭer argaz ur numin ara s Lmasiḥ yella seddaw leɛnaya n Sidi Ṛebbi s tmeṭṭut-is yumnen ; daɣen tameṭṭut ur numin ara s Lmasiḥ, tella seddaw leɛnaya n Sidi Ṛebbi s wergaz-is yumnen ; neɣ m'ulac dderya-nsen ad țwaḥesben d dderya n leḥṛam nutni yellan d dderya n leḥlal.


Þeir, sem eru holdsins menn, geta ekki þóknast Guði. 	 Wid temlek ṭṭbiɛa-nsen ulamek ara ɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


Drottinn mun gjöra upp reikning sinn á jörðunni, binda enda á hann og ljúka við hann í skyndi," 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi ur ițɛeṭṭil ara ad ixdem di ddunit ayen akken i d-yenna deg wawal-is.


En vei yður, þér auðmenn, því að þér hafið tekið út huggun yðar. 	 Ma d kunwi ay imeṛkantiyen, a tawaɣit-nwen axaṭer rrbeḥ-nwen tesɛam-t tura.


Þegar þeir heyrðu þetta, undruðust þeir, og þeir yfirgáfu hann og gengu burt. 	 Mi slan i imeslayen-agi, wehmen, dɣa ṛuḥen ǧǧan-t.


Og hann hefur veitt honum vald til að halda dóm, því að hann er Mannssonur. 	 Yerra ger ifassen-is lḥekma imi d Mmi-s n bunadem i gella.


Hver er sá, sem sigrar heiminn, nema sá sem trúir, að Jesús sé sonur Guðs? 	 Anwa i gɣelben ddunit ? D wid yumnen belli Ɛisa d Mmi-s n Ṛebbi.


Skuldið ekki neinum neitt, nema það eitt að elska hver annan, því að sá, sem elskar náunga sinn, hefur uppfyllt lögmálið. 	 ?uṛ-wat a wen-ițalas yiwen lḥaǧa anagar leḥmala n wway gar-awen, axaṭer win iḥemmlen wiyaḍ, ixdem ayen akk i d-tenna ccariɛa.


Og þeir vissu ekki, fyrr en flóðið kom og hreif þá alla burt. Eins verður við komu Mannssonarins. 	 Yiwen ur ifaq s wacemma armi d-ḥemlen waman i ten-yewwin, snegren-ten akk. AAkken ara tedṛu di lweqt n tuɣalin n Mmi-s n bunadem !


Slíkt kærleiksþel bárum vér til yðar, að vér vildum glaðir gefa yður ekki einungis fagnaðarerindi Guðs, heldur og vort eigið líf því að þér voruð orðnir oss ástfólgnir. 	 Imi tellam deg wulawen-nneɣ, mačči kan d lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi i nebɣa a wen-nbecceṛ, meɛna nezmer a nsebbel ula ț-țiṛwiḥin-nneɣ fell-awen, axaṭer teɛzizem fell-aɣ aṭas.


Þeir urðu hryggir við og sögðu við hann, einn af öðrum: "Ekki er það ég?" 	 Yeɣli-d leḥzen fell-asen, bdan steqsayen-t yiwen yiwen qqaṛen-as : A Sidi, neɣ mačči d nekk ?


Um þessa menn spáði líka Enok, sjöundi maður frá Adam, er hann segir: "Sjá, Drottinn er kominn með sínum þúsundum heilagra 	 Fell-asen i d-icar Hinux iɛacen di lǧil wis sebɛa deffir Adem, mi d-yenna : atan a d-yas Sidi Ṛebbi nețța d luluf n lmalayekkat-is


Nú sjáum vér svo sem í skuggsjá, í ráðgátu, en þá munum vér sjá augliti til auglitis. Nú er þekking mín í molum, en þá mun ég gjörþekkja, eins og ég er sjálfur gjörþekktur orðinn. 	 Ass-agi, nețwali am akken di lemri yumsen, meɛna imiren a nuɣal a nwali akken ilaq ; ass-agi tamusni inu mazal txuṣṣ lameɛna ad uɣaleɣ ad issineɣ akken i yi-issen Sidi Ṛebbi.


Hyggur þú, að ég geti ekki beðið föður minn að senda mér nú meira en tólf sveitir engla? 	 Eɛni tɣileḍ ur zmireɣ ara ad ssutreɣ i Baba ad iyi-d-iceggeɛ luluf n lmalayekkat ?


að þér haldið yður frá kjöti fórnuðu skurðgoðum, blóði, kjöti af köfnuðum dýrum og saurlifnaði. Ef þér varist þetta, gjörið þér vel. Verið sælir." 	 yeɛni aț-țettixṛem i wučči n iseflawen yemmezlen i lmeṣnuɛat, i tissit n idammen, i lmal yemmuṛdsen d zzna. D ayen yelhan ma tḥudrem iman-nwen ɣef wannect-agi. Qqimet di lehna.


Þá er hann hafði tekið við bitanum, gekk hann jafnskjótt út. Þá var nótt. 	 Akken kan i geṭṭef talqimt-nni, Yudas yeffeɣ seg wexxam ; yuɣ lḥal yeɣli-d yiḍ.


Og þótt hann misgjöri við þig sjö sinnum á dag og snúi sjö sinnum aftur til þín og segi: ,Ég iðrast,' þá skalt þú fyrirgefa honum." 	 ?as ma yeḍlem-ik sebɛa iberdan deg wass, ma yusa-d ɣuṛ-ek sebɛa tikkal a k-d-yini : « aql-i ndemmeɣ deg wayen xedmeɣ », ilaq a s tsemmḥeḍ.


Og húsbóndinn hrósaði rangláta ráðsmanninum fyrir að hafa breytt kænlega. Því að börn þessa heims eru kænni í skiptum við sína kynslóð en börn ljóssins. 	 Amɛellem n lewkil-nni axeddaɛ icekkeṛ-it ɣef tiḥeṛci-ines axaṭer arraw n ddunit-agi ḥeṛcen di lecɣal wway gar-asen akteṛ n warraw n tafat.


Þetta hef ég talað til yðar, til þess að fögnuður minn sé í yður og fögnuður yðar sé fullkominn. 	 Nniɣ-awen-d akk ayagi iwakken lfeṛḥ-iw a kkun-yeččaṛ ula d kunwi, dɣa lfeṛḥ-nwen ad yennekmal.


Já, allir, sem lifa vilja guðrækilega í samfélagi við Krist Jesú, munu ofsóttir verða. 	 Kra n win yebɣan ad iddu di liman n Ɛisa Lmasiḥ ad ițțuqehheṛ.


Og fortjald musterisins rifnaði í tvennt, ofan frá allt niður úr. 	 Leḥjab n wemkan iqedsen n lǧameɛ, icerreg ɣef sin seg yixef ufella, armi d ixef n wadda.


Verið með sama hugarfari sem Jesús Kristur var. 	 Sɛut deg ulawen nwen ixemmimen yellan di Ɛisa Lmasiḥ :


Þá er þeir höfðu etið sig metta, léttu þeir á skipinu með því að kasta kornfarminum í sjóinn. 	 Mi ččan armi ṛwan, ḍeggṛen ɣer lebḥeṛ ticekkaṛin n yirden, iwakken ad yifsus lbabuṛ.


Hann segir við hann í þriðja sinn: "Símon Jóhannesson, elskar þú mig?" Pétur hryggðist við, að hann skyldi spyrja hann þriðja sinni: "Elskar þú mig?" Hann svaraði: "Drottinn, þú veist allt. Þú veist, að ég elska þig." Jesús segir við hann: "Gæt þú sauða minna. 	 Sidna Ɛisa yesteqsa-t tikkelt tis tlata, yenna-yas : A Semɛun mmi-s n Yunes, tḥemmleḍ-iyi ? Semɛun Buṭrus iɣaḍ-it lḥal, axaṭer ț-țikkelt tis tlata i t-id-yesteqsa : « Ma tḥemmleḍ-iyi ?». Dɣa yenna-yas : A Sidi, teẓriḍ kullec, teẓriḍ belli ḥemmleɣ-k ! Sidna Ɛisa yenna-yas : ?ḥadar ulli-inu.


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér hreinsið bikarinn og diskinn utan, en innan eru þeir fullir yfirgangs og óhófs. 	 A nnger-wen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin wudmawen ! Axaṭer tessizdigem taqbuct d uḍebsi s ufella kan, meɛna ɣer daxel-nsen ččuṛen ț-țukeṛdiwin d ṭṭmeɛ.


Ég fyrir mitt leyti reyni í öllu að þóknast öllum og hygg ekki að eigin hag, heldur hag hinna mörgu, til þess að þeir verði hólpnir. 	 am akken xeddmeɣ nekk, țnadiɣ a wen-ɛeǧbeɣ meṛṛa di kullec, ur țqellibeɣ ara ɣef nnfeɛ-inu, meɛna țqellibeɣ ɣef nnfeɛ n umur ameqqran deg-wen iwakken ad țwaselken.


til þess að þú skulir vita, ef mér seinkar, hvernig á að haga sér í Guðs húsi, sem er söfnuður lifanda Guðs, stólpi og grundvöllur sannleikans. 	 iwakken ma ɛeṭṭleɣ ur n-usiɣ ara aț-țissineḍ amek i glaq aț-țedduḍ deg wexxam n Sidi Ṛebbi i gellan ț-țajmaɛt n Ṛebbi yeddren. Tajmaɛt-agi, ț-țigejdit i ɣef ters tideț.


En vegsemd, heiður og frið hlýtur sérhver sá er gjörir hið góða, Gyðingurinn fyrst, en einnig hinn gríski. 	 Meɛna a d-ițțunefk lɛezz d lḥeṛma akk-d lehna i kra n win ixeddmen lxiṛ, i wat Isṛail uqbel, a d-ḍefṛen leǧnas nniḍen.


Sá sem vill sjá lífi sínu borgið, mun týna því, en sá sem týnir því, mun öðlast líf. 	 Win ara yebɣun ad isellek tudert-is ad a s-tṛuḥ, win iwumi ara tṛuḥ ɣef ddemma n yisem-iw a ț-isellek.


Menn fóru þá að sjá, hvað gjörst hafði, komu til Jesú og fundu manninn, sem illu andarnir höfðu farið úr, sitja klæddan og heilvita við fætur Jesú. Og þeir urðu hræddir. 	 Usan-d lɣaci ɣer Sidna Ɛisa, ufan-d argaz-nni i seg d-ffɣen leǧnun yeqqim ɣer iḍaṛṛen-is, yuɣal-ed ɣer leɛqel-is, yelsa llebsa. Wehmen akk, tekcem-iten tugdi.


Hann svaraði þeim: "Hvers vegna brjótið þér sjálfir boðorð Guðs sakir erfikenningar yðar? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : I kunwi, acimi tețṛuẓum lumuṛat n Ṛebbi iwakken aț-țxedmem ṛṛay nwen ?


Og það sem þú heyrðir mig tala í margra votta viðurvist, það skalt þú fá í hendur trúum mönnum, sem líka munu færir um að kenna öðrum. 	 Ayen tesliḍ s ɣuṛ-i zdat waṭas inigan, sseḥfeḍ-it i wid yeṭṭfen di liman di Ɛisa Lmasiḥ iwakken nutni daɣen ad izmiren a t-slemden i wiyaḍ.


Þá lagði hann hendur yfir hana, og jafnskjótt réttist hún og lofaði Guð. 	 Issers ifassen-is fell-as , imiren kan tesbedd lqedd-is, teḥmed Sidi Ṛebbi.


Þetta rita ég þér, þó að ég voni að koma bráðum til þín, 	 Uriɣ-ak-n meṛṛa annect-agi ɣas akken ssarameɣ a n-aseɣ ɣuṛ-ek,


Hann svaraði: "Ekki sæmir að taka brauð barnanna og kasta því fyrir hundana." 	 Yenna-yas : Ur ilaq ara ad ițwakkes weɣṛum i warrac, ad ițwadeggeṛ i yeqjan.


og láta hann koma öllu í sátt við sig, öllu bæði á jörðu og himnum, með því að semja frið með blóði sínu úthelltu á krossi. 	 s Lmasiḥ i gemṣalaḥ akk-d txelqit, yessers-ed lehna ama di lqaɛa ama deg igenwan s idammen n Mmi-s yuzzlen ɣef wumidag.


Hann vissi, hver mundi svíkja hann, og því sagði hann: "Þér eruð ekki allir hreinir." 	 Sidna Ɛisa yeẓra yakan win akken ara t-ixedɛen, daymi i genna i inelmaden-is : « kunwi ur zeddigit ara irkul. »


Þeir munu farast, en þú varir. Allir munu þeir fyrnast sem fat, 	 nutni ad fnun ma d kečč aț-țdumeḍ , ad uɣalen meṛṛa d iqdime n am llebsa taqdimt,


En þar sem hann fór, breiddu menn klæði sín á veginn. 	 Akken i gteddu, lɣaci tessun-as-d ibeṛnyas-nsen deg webrid.


Því að ef það, sem að engu verður, kom fram með dýrð, þá hlýtur miklu fremur hið varanlega að koma fram í dýrð. 	 Ma yella ayen ur nețdum ara yesɛa ccan, acḥal ihi i t-yugar di ccan wayen yețdumun.


Send þú nú menn til Joppe og lát sækja Símon nokkurn, er kallast Pétur. 	 Tura ceggeɛ irgazen ɣer temdint n Jafa, ɣer Semɛun, win iwumi qqaṛen Butṛus, iwakken a d-yas.


Þú ert þá ekki framar þræll, heldur sonur. En ef þú ert sonur, þá ert þú líka erfingi að ráði Guðs. 	 S wakka, ikkes fell-awen uzaglu n tkelwa, tuɣalem seg warraw-is ; ma tellam seg warraw-is, d kunwi ara iweṛten ayen i wen-iwɛed Sidi Ṛebbi s ṛṛeḥma-ines.


Sýnið því söfnuðunum merki elsku yðar, svo að það verði þeim ljóst, að það var ekki að ástæðulausu, að vér hrósuðum yður við þá. 	 Sbeggnet-ed ihi belli tḥemmlem ten s tideț iwakken tijmuyaɛ n watmaten ad ẓrent belli nesɛa lḥeqq imi nețzuxxu yis-wen.


Komst ég þá að raun um, að hann var kærður vegna ágreinings um lögmál þeirra, en engin sök var honum gefin, er sætir dauða eða fangelsi. 	 Ufiɣ belli sebba ɣef wacu i ccetkan fell-as, d ayen yeɛnan ccariɛa-nsen, lameɛna ur ixdim acemma yuklalen lmut neɣ lḥebs.


Þessa tólf sendi Jesús út og mælti svo fyrir: "Haldið ekki til heiðinna manna og farið ekki í samverska borg. 	 Sidna Ɛisa iceggeɛ tnac inelmaden-is, iweṣṣa-ten : Ur țṛuḥut ara ɣer tmura tibeṛṛaniyin, ur keččmet ara ɣer temdinin n at Samarya ;


Því að hjarta lýðs þessa er sljótt orðið, og illa heyra þeir með eyrum sínum, og augunum hafa þeir lokað, svo að þeir sjái ekki með augunum né heyri með eyrunum og skilji með hjartanu og snúi sér, og ég lækni þá. 	 Imi agdud-agi qquṛen wulawen-nsen, qeflen imeẓẓuɣen- sen, qqnen allen-nsen, iwakken ur țwalin, ur sellen ; sseɣṛen ulawen nsen, ugin ad fehmen, axaṭer lemmer tuben, uɣalen-d ɣer webrid, tili sseḥlaɣ ten.


Og sem þeir voru komnir að Mýsíu, reyndu þeir að fara til Biþýníu, en andi Jesú leyfði það eigi. 	 Mi wwḍen ɣer tmurt n Misya, ɛeṛden ad ṛuḥen ɣer tmurt n Bitinya ; lameɛna Ṛṛuḥ n Sidna Ɛisa ur sen-iserreḥ ara daɣen ad ṛuḥen ɣer dinna.


Þeir sögðu við hann: "Hvar vilt þú, að við búum hana?" 	 Nnan-as : Anda tebɣiḍ a t-nheggi a Sidi ?


Ef sonurinn gjörir yður frjálsa, munuð þér sannarlega verða frjálsir. 	 Ma yella d Mmi-s i wen-d-yefkan tilelli, aț-țilim s tideț di tlelli.


En Júdas, sem sveik hann, sagði: "Rabbí, ekki er það ég?" Jesús svaraði: "Þú sagðir það." 	 Yudas ara t-ixedɛen yenṭeq yenna-yas : Eɛni d nekk a Sidi ? SSidna Ɛisa yerra-yas : Atan tenniḍ-t-id !


Annars skulu þessir, sem hér eru, segja til, hvað saknæmt þeir fundu, þegar ég stóð fyrir ráðinu. 	 Neɣ m'ulac wid yellan dagi, a d-inin d acu ufan deg-i n diri mi beddeɣ zdat unejmaɛ-nsen n ccṛeɛ ;


Hann tók sig upp þaðan og hélt til byggða Týrusar. Þar fór hann inn í hús og vildi engan láta vita. En eigi fékk hann dulist. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna ɣer leǧwahi n temdint n ?ur. Yekcem ɣer yiwen wexxam. Ur yebɣi ara a t-ẓren medden anda yella, lameɛna ur yezmir ara ad iffer fell-asen.


þangað til vér verðum allir einhuga í trúnni og þekkingunni á syni Guðs, verðum fullþroska og náum vaxtartakmarki Krists fyllingar. 	 s wakka a ndukkel deg yiwen n liman akk-d yiwet n tmusni ɣef wayen yeɛnan Mmi-s n Sidi Ṛebbi, alamma nuɣal d imeqqranen di liman, imiren s tdukli-nneɣ a naweḍ ɣer lekmal yellan di Lmasiḥ.


Þú óvitri maður! Það sem þú sáir lifnar ekki aftur nema það deyi. 	 A win ur nefhim ! Ayen ara tzerɛeḍ m'ur yemmut ara deg wakal, ur d-ițamɣay ara.


Hefur ekki hönd mín skapað allt þetta? 	 Eɛni mačči d afus-iw i d-ixelqen kullec ?


Þeir mæltu: "Herra, lát augu okkar opnast." 	 Rran-as : Nebɣa a ɣ-d-yuɣal yeẓri a Sidi !


Eftir þeirri náð, sem Guð hefur veitt mér, hef ég eins og vitur húsameistari lagt grundvöll, er annar byggir ofan á. En sérhver athugi, hvernig hann byggir. 	 S ṛṛeḥma i yi-d-yefka Sidi Ṛebbi, am umusnaw n lebni, nekk sserseɣ lsas, wayeḍ yebna fell-as ; meɛna yal yiwen ad iḥader amek ara yebnu.


Nær þá sæluboðun þessi aðeins til umskorinna manna? Eða líka til óumskorinna? Vér segjum: "Trúin var Abraham til réttlætis reiknuð." 	 Lfeṛḥ-agi, yella i wid iḍehṛen kan neɣ yella daɣen i wid ur neḍhiṛ-ara ? Nenna-d belli : Ṛebbi iḥseb Sidna Ibṛahim d aḥeqqi ɣef ddemma n liman-ines.


Þér hafið heyrt, að sagt var: ,Auga fyrir auga og tönn fyrir tönn.' 	 Teslam s wayen i d-qqaṛen : Tiṭ s tiṭ, tuɣmest s tuɣmest.


Bróðurkærleikurinn haldist. 	 Kemmlet myeḥmalet wway gar-awen am atmaten,


Enn sagði hann við þá: "Gætið að, hvað þér heyrið. Með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður mælt verða og við yður bætt. 	 Yerna yenna-yasen : ?adret ɣef wayen tsellem ! Axaṭer akken i tețțektilim i wiyaḍ ara wen-d-ițwaktil i kunwi, yerna a wen-d ițwaktil s zzyada.


En ég segi yður: Hvert ónytjuorð, sem menn mæla, munu þeir verða að svara fyrir á dómsdegi. 	 Aql-i nniɣ-awen-t : ass n lḥisab, ad țțuḥasben yemdanen ɣef yal awal ur nesɛi lmeɛna i d-iffɣen seg yimi-nsen ;


Sannlega segi ég yður: Nokkrir þeirra, sem hér standa, munu eigi dauða bíða, fyrr en þeir sjá Mannssoninn koma í ríki sínu." 	 A wen-iniɣ tideț : llan kra seg wid yellan dagi, ur țmețțaten ara alamma ẓran Mmi-s n bunadem yusa-d am ugellid.


Kvöldmáltíð stóð yfir. Djöfullinn hafði þegar blásið því í brjóst Júdasi Símonarsyni Ískaríots að svíkja Jesú. 	 Llan tețțen imensi n Tfaska, Cciṭan yekcem yakan deg wul n Yudas, mmi-s n Semɛun n Qeṛyut, iwelleh-it ad ixdeɛ Sidna Ɛisa, a t-yezzenz.


En aðrir höfðu að spotti og sögðu: "Þeir eru drukknir af sætu víni." 	 Ma d wiyaḍ stehzayen fell-asen qqaṛen : D askaṛ i sekkṛen !


Sá er brúðguminn, sem á brúðina, en vinur brúðgumans, sem stendur hjá og hlýðir á hann, gleðst mjög við rödd hans. Þessi gleði er nú mín að fullu. 	 Iwumi tewjed teslit ? Anaɣ i yesli ! Ma d aḥbib n yesli d win yețɣimin ɣer tama-s, ifeṛṛeḥ m'ara isel i ṣṣut n yesli. Ula d nekk tura lfeṛḥ-iw yennekmal.


Hann á ekki að vera nýr í trúnni, til þess að hann ofmetnist ekki og verði fyrir sama dómi og djöfullinn. 	 Amdebbeṛ di tejmaɛt ur ilaq ara ad yili d ajdid di liman di Ɛisa Lmasiḥ, m'ulac a t-yekcem zzux, aț-țedṛu yid-es akken tedṛa d Cciṭan. f+


Sá, sem slíkt segir, festi það í huga sér, að eins og vér fjarstaddir tölum til yðar í bréfunum, þannig munum vér koma fram, þegar vér erum hjá yður. 	 Win i d-yennan annect-a, ilaq ad iẓer belli akken newɛeṛ m'ara wen naru tibṛatin ara newɛeṛ daɣen m'ara nili gar-awen.


Samviskunnar, segi ég, ekki eigin samvisku, heldur samvisku hins. En hvers vegna skyldi frelsi mitt eiga að dæmast af samvisku annars? 	 Mačči ɣef neyya-nwen i d-nniɣ akka, lameɛna ɣef neyya n win i kkun-iɛerḍen. Ihi, acimi ara ǧǧeɣ wayeḍ ad idebbeṛ deg ixemmimen-iw ?


Svo sannarlega sem Guð er trúr: Það, sem vér segjum yður, er ekki bæði já og nei. 	 Ṛebbi yeẓra belli ayen i wen-d-neqqaṛ mačči d anɛam akk-d ala ɣef yiwet n tikkelt ;


Aftur barst honum rödd: "Eigi skalt þú kalla það vanheilagt, sem Guð hefur lýst hreint!" 	 Sṣut-nni inṭeq-ed tikkelt tis snat yenna-yas-d : Ayen iḥseb Sidi Ṛebbi d leḥlal, ur k-id-iṣaḥ ara a t-tḥesbeḍ d leḥṛam !


Og hann tók drekann, þann gamla höggorm, sem er djöfull og Satan, og batt hann um þúsund ár. 	 yeṭṭef-ed llafɛa yellan d azrem nni n zik, yellan d Cciṭan d Iblis, yeqqen-iț s ssnesla iwakken a t yeḥbes alef iseggasen.


Sjálfur mælti Davíð af heilögum anda: Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni. 	 S Ṛṛuḥ iqedsen i d-yenna Dawed s yiman-is : Sidi Ṛebbi yenna-d i Sidi : Qqim ɣer tama-w tayeffust alamma rriɣ iɛdawen-ik seddaw iḍaṛṛen-ik.


Því að réttlæti Guðs opinberast í því fyrir trú til trúar, eins og ritað er: "Hinn réttláti mun lifa fyrir trú." 	 Lexbaṛ-agi n lxiṛ ibeggen-ed amek i gețțarra Sidi Ṛebbi imdanen d iḥeqqiyen s liman, axaṭer s liman kan i nezmer a nuɣal d iḥeqqiyen si tazwara alamma ț-țaggara. Akken yura di tira iqedsen : Aḥeqqi ad yidir s liman.


létu skírast af honum í ánni Jórdan og játuðu syndir sínar. 	 iwakken a d-qiṛṛen s ddnubat nsen, nețța yesseɣḍas-iten deg wasif nni n Urdun.


Fyrir hann hef ég öðlast náð og postuladóm til að vekja hlýðni við trúna meðal allra heiðingjanna, vegna nafns hans. 	 Yis i ɣ-ixdem Sidi Ṛebbi lemziya a nili d imceggɛen, iwakken a d-nawi s yisem-is imdanen n leǧnas meṛṛa ad amnen yis yerna ad aɣen awal-is.


Höfuð hans var borið inn á fati og fengið stúlkunni, en hún færði móður sinni. 	 wwin-as-t-id i teqcict-nni deg uḍebsi, nețțat tefka-t i yemma-s.


Jesús áminnti þá og sagði: "Gætið yðar, varist súrdeig farísea og súrdeig Heródesar." 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten, yenna-yasen : ?adret iman-nwen ɣef temtunt ( iɣes ) n ifariziyen akk-d win n Hiṛudus.


því að sá, sem hefur eflt Pétur til postuladóms meðal hinna umskornu, hefur einnig eflt mig til postuladóms meðal heiðingjanna. 	 Axaṭer, Sidi Ṛebbi i gerran Buṭrus d ṛṛasul n wid yellan n wat Isṛail, yerra-yi ula d nekk d ṛṛasul n wid ur nelli ara n wat Isṛail.


Og allar eyjar hurfu og fjöllin voru ekki lengur til. 	 Tigzirin zedrent meṛṛa, ula d idurar ur d-banen ara.


Ég hef verið Gyðingunum sem Gyðingur, til þess að ávinna Gyðinga. Þeim, sem eru undir lögmálinu, hef ég verið eins og sá, sem er undir lögmálinu, enda þótt ég sjálfur sé ekki undir lögmálinu, til þess að ávinna þá, sem eru undir lögmálinu. 	 Ɣer wat Isṛail rriɣ iman-iw am nutni iwakken a ten-id-rebḥeɣ ; ɣer wid yettabaɛen ccariɛa n Musa tebɛeɣ-ț am nutni iwakken a ten id rebḥeɣ, ɣas akken nekk ur lliɣ ara seddaw leḥkum n ccariɛa.


Þess vegna mun ég, ef matur verður bróður mínum til falls, um aldur og ævi ekki kjöts neyta, til þess að ég verði bróður mínum ekki til falls. 	 Ihi ma yella ayen ara ččeɣ izmer ad isseɣli gma di ddnub, ur țțuɣaleɣ ara maḍi ad ččeɣ lmakla-nni iwakken ur iɣelli ara.


Og í lögmáli yðar er ritað, að vitnisburður tveggja manna sé gildur. 	 Yura di ccariɛa-nwen belli ma ddukklen sin inigan ɣef yiwet n cchada, cchada-nsen tețwaqbel.


Mínir sauðir heyra raust mína, og ég þekki þá, og þeir fylgja mér. 	 Ulli-inu smeḥsisent i ṣṣut-iw, ssneɣ-tent yerna ttabaɛent iyi-d.


Æðstu prestarnir og allt ráðið leituðu vitnis gegn Jesú til að geta líflátið hann, en fundu eigi. 	 Lmuqedmin imeqqranen akk-d tejmaɛt n ccṛeɛ, țnadin cchada iṣṣeḥan s wacu ara ḥekmen fell-as s lmut, lameɛna ur ufin ara.


Og þeir tóku að spyrjast á um það, hver þeirra mundi verða til þess að gjöra þetta. 	 Ṛṛusul bdan țmesteqsayen wway gar-asen anwa-t wagi ara t-ixedɛen.


Þegar dagur rann, sendu höfuðsmennirnir vandsveina og sögðu: "Lát þú menn þessa lausa." 	 Akken yuli wass, lḥukkam n Ṛuman ceggɛen wid ara yinin i uɛessas n lḥebs : Serreḥ-asen i imeḥbas-nni !


Við hvað á ég að líkja þessari kynslóð? Lík er hún börnum, sem á torgum sitja og kallast á: 	 Ɣer wuɣuṛ ara metleɣ lǧil-agi ? Icuba ɣer warrac yeqqimen deg uzniq, ssawalen i warrac nniḍen, qqaṛen asen :


Þá sögðu æðstu prestar Gyðinga við Pílatus: "Skrifaðu ekki ,konungur Gyðinga', heldur að hann hafi sagt: ,Ég er konungur Gyðinga'." 	 Lecyux n wat Isṛail ccetkan ɣer Bilaṭus, nnan-as : Ur ilaq ara aț-țaruḍ ɣef telwiḥt nni «Agellid n wat Isṛail,» lameɛna ilaq aț-țaruḍ «Argaz-agi yenna d : nekk d agellid n wat Isṛail.»


og sögðu: "Maður þessi tælir menn til að dýrka Guð gagnstætt lögmálinu." 	 Argaz-agi issamaṛ lɣaci ad ɛebden Ṛebbi s webrid ixulfen ccariɛa.


og þegar þeir fundu hann, sögðu þeir við hann: "Allir eru að leita að þér." 	 mi t-ufan, nnan-as : A Sidi, medden akk țnadin fell-ak.


Jesús horfði á þá og mælti: "Hvað merkir þá ritning þessi: Sá steinn, sem smiðirnir höfnuðu, er orðinn hyrningarsteinn? 	 Lameɛna Sidna Ɛisa imuqel-iten yenna : D acu i d lmeɛna n wawal-agi yuran : adɣaɣ i ḍeggṛen wid ibennun, yuɣal d win yeṭṭfen lebni .


Þegar bræðurnir urðu þessa vísir, fóru þeir með hann til Sesareu og sendu hann áfram til Tarsus. 	 Mi slan watmaten s wannect-agi, srewlen-t ɣer temdint n Qiṣarya iwakken ad iṛuḥ syenna ɣer temdint n Sars.


Biðjið jafnframt fyrir oss, að Guð opni oss dyr fyrir orðið og vér getum boðað leyndardóm Krists. Hans vegna er ég nú bundinn. 	 Deɛɛut daɣen fell-aɣ ɣer Sidi Ṛebbi iwakken a ɣ-d-ildi tiwwura a nbecceṛ awal-is, a nxebbeṛ ɣef lbaḍna n Lmasiḥ i ɣef lliɣ di lḥebs,


Því að svo mörg sem fyrirheit Guðs eru, þá er játun þeirra í honum. Þess vegna segjum vér og fyrir hann amen Guði til dýrðar. 	 Axaṭer yis i d-iqqaṛ Sidi Ṛebbi anɛam i wayen meṛṛa i gewɛed. Ihi s yisem n Ɛisa Lmasiḥ i d-neqqaṛ daɣen amin i Sidi Ṛebbi iwakken a t-neḥmed a t-ncekkeṛ.


En svo ég minnist á gáfur andans, bræður, þá vil ég ekki að þér séuð fáfróðir um þær. 	 Ay atmaten, ur bɣiɣ ara aț-țeqqimem mbla tamusni ɣef wayen yeɛnan ayen i d-yețțak Ṛṛuḥ iqedsen.


Síðan segir hann: "Ausið nú af og færið veislustjóra." Þeir gjörðu svo. 	 Dɣa yenna-asen : Ɛemmṛet-ed tura kra n waman seg-sent tawim-ten i bab n tmeɣṛa. Kkren xedmen akken i sen-d-yenna.


Standið því gyrtir sannleika um lendar yðar og klæddir brynju réttlætisins 	 Heggit iman-nwen am iɛsekṛiwen, beggset tideț, lset lḥeqq ɣef yidmaren-nwen am tidemmar n wuzzal.


Lærisveinar Jóhannesar og farísear héldu nú föstu. Þá koma menn til Jesú og spyrja hann: "Hví fasta lærisveinar Jóhannesar og lærisveinar farísea, en þínir lærisveinar fasta ekki?" 	 Inelmaden n Yeḥya aɣeṭṭas akk-d ifariziyen llan țțuẓummen. Usan-d ad steqsin Sidna Ɛisa nnan-as : Acuɣer inelmaden n Yeḥya d inelmaden n ifariziyen țțuẓummen, ma d inelmaden-ik ur țțuẓummen ara ?


Þeir lögðu af stað og fóru um þorpin, fluttu fagnaðarerindið og læknuðu hvarvetna. 	 Ṛuḥen, țeddun si taddart ɣer tayeḍ, țbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ, sseḥlayen imuḍan di mkul amkan.


Heilsið öllum bræðrunum með heilögum kossi. 	 Sṣiwḍet sslam-iw i watmaten meṛṛa.


Hann fór inn í Guðs hús, þegar Abíatar var æðsti prestur, og át skoðunarbrauðin, en þau má enginn eta nema prestarnir, og gaf líka mönnum sínum." 	 Yekcem ɣer wexxam n Sidi Ṛebbi deg wussan i deg yella Abyaṭar d lmuqeddem ameqqran, yečča nețța d irfiqen-is tiḥbulin-nni n weɣṛum yețțunefken d lweɛda, ɣas akken aɣṛum-nni i lmuqedmin kan iwumi yeḥlel.


Og fimmti engillinn básúnaði. Þá sá ég stjörnu, er fallið hafði af himni ofan á jörðina, og henni var fenginn lykillinn að brunni undirdjúpsins. 	 Lmelk wis xemsa yewwet lbuq. Walaɣ yiwen yetri yeɣli-d seg igenni ɣer lqaɛa. Tețțunefk-as tsaruț n tesraft lqayen.


En sú stund kemur, já, hún er nú komin, er hinir sönnu tilbiðjendur munu tilbiðja föðurinn í anda og sannleika. Faðirinn leitar slíkra, er þannig tilbiðja hann. 	 Lameɛna iteddu-d lweqt yerna yewweḍ-ed, anda lmumnin n ṣṣeḥ ad ɛebbden Baba Ṛebbi s Ṛṛuḥ, s tideț, axaṭer d lmumnin-agi n ṣṣeḥ i gebɣa Baba Ṛebbi.


Hann fýsti að fara yfir til Akkeu. Bræðurnir hvöttu hann til þess og rituðu lærisveinunum þar að taka honum vel. Hann kom þangað og varð til mikillar hjálpar þeim, sem fyrir Guðs náð höfðu tekið trú, 	 Imi i gebɣa Abulus ad iɛeddi ɣer tmurt n Akaya, atmaten kksen-as akukru, uran tabṛaț i inelmaden n temdint n Kurintus iwakken ad stṛeḥben yis. Mi gewweḍ ɣer dinna, s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi iɛawen aṭas widak yumnen ;


Með því vegsamast faðir minn, að þér berið mikinn ávöxt, og verðið lærisveinar mínir. 	 Ma tețțakem-d lfakya s tugeț tesbegginem-d belli ț-țideț d inelmaden-iw i tellam ; akka ara d-tban tmanegt n Baba i yemdanen.


Menn leituðu að Jesú og sögðu sín á milli í helgidóminum: "Hvað haldið þér? Skyldi hann ekki koma til hátíðarinnar?" 	 Lɣaci-nni țqelliben ɣef Sidna Ɛisa, țmesteqsayen deg ufrag n lǧameɛ, qqaṛen : D acu i twalam ? A d-yas ad iɛeggeḍ ?


auðugir að réttlætis ávexti þeim, er fæst fyrir Jesú Krist til dýrðar og lofs Guði. 	 yerna tudert-nwen aț-țeččaṛ s wayen yellan d lḥeqq i gxeddem yis-wen Ɛisa Lmasiḥ, i tmanegt akk-d lḥemd n Sidi Ṛebbi.


Hingað til hafið þér einskis beðið í mínu nafni. Biðjið, og þér munuð öðlast, svo að fögnuður yðar verði fullkominn. 	 Ar tura ur tessutrem acemma s yisem-iw. Ssutret a wen-d-yețțunefk akken lfeṛḥ-nwen ad yețwakemmel.


Og þeir vöktu óhug með fólkinu og einnig borgarstjórunum með þessum orðum. 	 S yimeslayen-agi, sḥeṛcen lɣaci akk-d lḥakem n temdint.


En, þér elskaðir, minnist þeirra orða, sem áður hafa töluð verið af postulum Drottins vors Jesú Krists. 	 Ma d kunwi a wid eɛzizen, mmektit-ed ayen i wen-d-nnan yakan ṛṛusul n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ


Margir munu segja við mig á þeim degi: ,Herra, herra, höfum vér ekki kennt í þínu nafni, rekið út illa anda í þínu nafni og gjört í þínu nafni mörg kraftaverk?' 	 Aṭas ara yi-d-yinin ass n lḥisab : « a Sidi a Sidi, s yisem-ik i nbecceṛ imeslayen s ɣuṛ Ṛebbi, s yisem-ik i nessufeɣ leǧnun, s yisem-ik i nexdem aṭas n lbeṛhanat ! »


Og þeir hafa sigrað hann fyrir blóð lambsins og fyrir orð vitnisburðar síns, og eigi var þeim lífið svo kært, að þeim ægði dauði. 	 ?elben-t watmaten-nneɣ s idammen n Izimer i ten-id-yefdan akk-d cchada-nsen fell-as yerna ur ɛuzzen ara tudert-nsen lameɛna sebblen-ț fell-as.


Og hið ógöfuga í heiminum og hið fyrirlitna hefur Guð útvalið, það sem ekkert er, til þess að gjöra að engu það, sem eitthvað er, 	 Sidi Ṛebbi yextaṛ ayen ur nesɛi azal, yețwaḥeqṛen di ddunit akk-d wayen yețwaḥesben d ulac, iwakken ad isseɣli lqima n wayen yesɛan azal ɣer yemdanen.


Ég er ekki lengur í heiminum. Þeir eru í heiminum, en ég kem til þín. Heilagi faðir, varðveit þá í þínu nafni, því nafni, sem þú hefur gefið mér, svo að þeir verði eitt eins og við. 	 Qṛib tura ad ffɣeɣ si ddunit, a n-ṛuḥeɣ ɣuṛ-ek meɛna nutni ad qqimen di ddunit. A Baba, ay Imqeddes ! ?erz-iten s tezmert n yisem-ik, isem-nni i yi-d-tefkiḍ iwakken ad uɣalen d yiwen, akken nella nekk yid-ek d yiwen.


en þolgæðið á að birtast í fullkomnu verki, til þess að þér séuð fullkomnir og algjörir og yður sé í engu ábótavant. 	 Meɛna ilaq ṣṣbeṛ-nwen a kkun issiweḍ aț-țxedmem lecɣal yelhan iwakken aț-țilim d wid yennekmalen, aț-țǧehdem ur kkun-yețxaṣṣa ula d acemma.


Þeir fóru. Aftur gekk hann út um hádegi og nón og gjörði sem fyrr. 	 Dɣa ṛuḥen. Bab n tfeṛṛant-nni yexdem akken daɣen ɣef tnac n wass akk-d ț-țlata n tmeddit.


Hvað eigum vér þá að segja? Eigum vér að halda áfram í syndinni til þess að náðin aukist? 	 Acu ara d-nini ihi ? A nkemmel a nețɛici di ddnub iwakken ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi aț-țimɣuṛ ?


Hver mun gjöra oss viðskila við kærleika Krists? Mun þjáning geta það eða þrenging, ofsókn, hungur eða nekt, háski eða sverð? 	 Anwa i gzemren a ɣ-ifṛeq ɣef leḥmala n Lmasiḥ ? Eɛni d ddiq neɣ d ccedda, d leqheṛ neɣ d laẓ, d leɛra neɣ d ayen yessaggaden neɣ d ajenwi ?


En til eru síðastir, er verða munu fyrstir, og til eru fyrstir, er verða munu síðastir." 	 Imiren ad ilin ineggura ara yuɣalen d imezwura, am akken daɣen ara yilin imezwura ara yuɣalen d ineggura.


Þeir höfðu gleymt að taka brauð, höfðu ekki nema eitt brauð með sér í bátnum. 	 Inelmaden țțun ur wwin ara aɣṛum anagar yiwet n teḥbult i gellan ɣuṛ-sen di teflukt.


Ég á líka aðra sauði, sem eru ekki úr þessu sauðabyrgi. Þá ber mér einnig að leiða, þeir munu heyra raust mína. Og það verður ein hjörð, einn hirðir. 	 Sɛiɣ daɣen ulli nniḍen ur nelli ara seg wemṛaḥ agi. Tigi daɣen ilaq a tent-id-awiɣ, a d-ḥessent i ṣṣut-iw, s wakka aț-țili anagar yiwet n tqeḍɛit s yiwen umeksa.


En Jesús talaði um dauða hans. Þeir héldu hins vegar, að hann ætti við venjulegan svefn. 	 Sidna Ɛisa yenna-d ayagi ɣef lmut n Laɛẓar, nutni nwan ɣef tguni i d-yemmeslay.


Sannlega segi ég yður: Þar til himinn og jörð líða undir lok, mun ekki einn smástafur eða stafkrókur falla úr lögmálinu, uns allt er komið fram. 	 A wen-iniɣ tideț : skud mazal igenwan d lqaɛa, ula d yiwen wawal neɣ usekkil n ccariɛa ur imeḥḥu, alamma yedṛa wayen akk yuran deg-s.


En Pétur tók hann á einmæli og fór að átelja hann: "Guð náði þig, herra, þetta má aldrei fyrir þig koma." 	 Buṭrus ijbed-it weḥd-es, yenna yas : A k-imneɛ Ṛebbi a Sidi, a wer d-yedṛu wayagi yid-ek !


Jóhannes kom, át hvorki né drakk, og menn segja: ,Hann hefur illan anda.' 	 Axaṭer Yeḥya yusa-d, ur iteț ur itess, tennam : « izdeɣ-it uṛuḥani. »


Og nótt mun ekki framar til vera og þeir þurfa ekki lampaljós né sólarljós, því að Drottinn Guð skín á þá og þeir munu ríkja um aldir alda. 	 Ur yețțuɣal a d-yili ṭṭlam ur țeḥwiǧin tafat n teftilt, ur țeḥwiǧin tafat n yiṭij axaṭer d Sidi Ṛebbi s yiman-is ara ten-inewwṛen s tafat-is, yerna ad ḥekmen yid-es i dayem.


Hver yðar getur sannað á mig synd? Ef ég segi sannleikann, hví trúið þér mér ekki? 	 Anwa deg-wen ara yi-d-issuksen ula yiwet n lɣelṭa ? Ma nniɣ-ed tideț, iwacu ur iyi-tețțamnem ara ?


Það eru þeir, sem meina hjúskap og bjóða mönnum að halda sér frá þeirri fæðu, er Guð hefur skapað til þess að við henni sé tekið með þakkargjörð af trúuðum mönnum, er þekkja sannleikann. 	 Imdanen-agi bɣan ad ḥeṛṛmen zzwaǧ akk-d kra n leṣnaf n lmakla, lameɛna Sidi Ṛebbi ixleq-ed kullec iwakken wid yumnen yis yessnen tideț, a t-ḥemden a t-cekkṛen.


Þegar þau höfðu dvalist þar nokkra daga, lagði Festus mál Páls fyrir konung og sagði: "Hér er fangi nokkur, sem Felix skildi eftir. 	 Imi qqimen dinna kra wussan, Fistus iḥka-yas i ugellid-nni taqsiṭ n Bulus, yenna-yas : Yella yiwen wergaz i geǧǧa Filiks dagi d ameḥbus.


En þeir, sem neytt höfðu, voru fjórar þúsundir karlmanna auk kvenna og barna. 	 Ger wid yeččan, llan azal n ṛebɛa alaf n yergazen mbla tilawin d warrac.


Jesús sagði við hann: "Hvað er ritað í lögmálinu? Hvernig lest þú?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : D acu yuran di ccariɛa n Musa ? D acu i tfehmeḍ deg-s mi ț-teɣriḍ ?


En Jesús kallaði þá til sín og mælti við þá í líkingum: "Hvernig getur Satan rekið Satan út? 	 Sidna Ɛisa yessawel-asen, ihdeṛ asen s lemtul, yenna-yasen : Amek yezmer Cciṭan ad issufeɣ Cciṭan ?


Svo er sem ritað er: "Nafn Guðs verður yðar vegna fyrir lasti meðal heiðingjanna." 	 Axaṭer akken yura di tira iqedsen : ?ef ddemma-nwen i gețwargem yisem n Sidi Ṛebbi ger leǧnas.


En er hann kom út, gat hann ekki talað við þá, og skildu þeir, að hann hafði séð sýn í musterinu. Hann gaf þeim bendingar og var mállaus áfram. 	 Mi d-iffeɣ, yeggugem, ur izmir ara a d-yessufeɣ awal ; lɣaci-nni fehmen belli iweḥḥa-yas-ed kra Sidi Ṛebbi. Yebda ițwehhi-yasen-d s ifassen-is, yeqqim d agugam.


Hann svaraði honum: ",Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni og öllum huga þínum.' 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : -- Aț-țḥemleḍ Illu Sidi Ṛebbi-inek seg wul-ik, s teṛwiḥt-ik, s wayen yellan di tezmert-ik.


Þar voru Gyðingar nokkrir frá Asíu. Þeir hefðu átt að koma fyrir þig og bera fram kæru, hefðu þeir fundið mér eitthvað til saka. 	 yerna d at Isṛail n tmurt n Asya i gellan dinna, d nutni i glaq ad bedden zdat-ek ma sɛan kra ɣef wacu ara ccetkin fell-i.


Og hann mun senda út englana og safna sínum útvöldu úr áttunum fjórum, frá skautum jarðar til himinskauta. 	 A d-iceggeɛ lmalayekkat-is ɣer yal amkan n ddunit, a d-snejmaɛen seg yixfawen n ddunit wid i gextaṛ meṛṛa.


Þá segir samverska konan við hann: "Hverju sætir, að þú, sem ert Gyðingur, biður mig um að drekka, samverska konu?" [En Gyðingar hafa ekki samneyti við Samverja.] 	 Tameṭṭut-nni tasamarit tenna-yas : Amek, kečč yellan n wat Isṛail tessutreḍ-iyi-d aț-țesweḍ i nekk yellan ț-țasamarit ? (axaṭer at Isṛail ur țemsaɛaden ara yerna ur țemxalaḍen ara d isamariyen).


En þó hefur hann vitnað um sjálfan sig með velgjörðum sínum. Hann hefur gefið yður regn af himni og uppskerutíðir. Hann hefur veitt yður fæðu og fyllt hjörtu yðar gleði." 	 nețța yețbeggin-ed iman-is s lxiṛat i gxeddem : d nețța i wen-d-ițțaken ageffur ( lehwa ), d nețța i wen-d ițțaken lɣellat di lweqt-nsent, d nețța daɣen i wen-d-ițakken tamɛict-nwen, ula d ulawen-nwen d nețța i ten issefṛaḥen.


Pílatus talaði enn til þeirra og vildi láta Jesú lausan. 	 Bilaṭus yebɣan a d-iserreḥ i Sidna Ɛisa ihḍeṛ-ed tikkelt nniḍen i lɣaci,


Hlýðni yðar er alkunn orðin. Því gleðst ég yfir yður og ég vil, að þér séuð vitrir í því, sem gott er, en einfaldir í því, sem illt er. 	 Ma d kunwi, medden meṛṛa ẓran tḍuɛem Sidi Ṛebbi, d ayen i yi-sfeṛḥen. ?menniɣ aț-țxedmem ayen yelhan s ṣṣwab, ur s-țaǧǧat ara abrid i cceṛ.


Þá fór hann til Tarsus að leita Sál uppi. 	 Barnabas iṛuḥ ɣer temdint n Sars iwakken ad inadi ɣef Caɛul.


En því meiri er náðin, sem hann gefur. Þess vegna segir ritningin: "Guð stendur í gegn dramblátum, en auðmjúkum veitir hann náð." 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yețțak-ed ṛṛeḥma tameqqrant, akken yura di tira iqedsen : S idi Ṛebbi ur iqebbel ara wid yessemɣaṛen iman-nsen meɛna yețțak-ed ṛṛeḥma-s i wid yessanazen iman-nsen.


Þannig er dauðinn að verki í oss, en lífið í yður. 	 S wakka lmut txeddem deg-nneɣ, ma ț-țudert txeddem deg-wen.


Þeir sögðu því hver við annan: "Rífum hann ekki sundur, köstum heldur hlut um, hver skuli fá hann." Svo rættist ritningin: Þeir skiptu með sér klæðum mínum og köstuðu hlut um kyrtil minn. Þetta gjörðu hermennirnir. 	 Heddṛen wway gar-asen, nnan : Acuɣeṛ ara t-ncerreg, eyyaw axiṛ a nger tasɣaṛt fell-as a nẓer anwa ara t-yawin. S wakka i gennekmal wayen yuran di tira iqedsen : Feṛqen lqecc-iw, gren tasɣaṛt ɣef wubeṛnus-iw.» Akka i xedmen iɛsekṛiyen-nni.


Ég segi það mér til minnkunar, að í þessu höfum vér sýnt oss veika. En þar sem aðrir láta drýgindalega, - ég tala fávíslega -, þar gjöri ég það líka. 	 Ssetḥaɣ a t-id-iniɣ meɛna a t-id iniɣ : nukni ur nezmir ara a nexdem akka, meɛna s timmuhbelt zemreɣ a d-iniɣ : ma yella win yesɛan sebba s wayes ara izuxx, ula d nekk ad zuxxeɣ :


Loks kom sá er fékk eina talentu, og sagði: ,Herra, ég vissi, að þú ert maður harður, sem uppsker þar, sem þú sáðir ekki, og safnar þar, sem þú stráðir ekki. 	 Iwweḍ-ed win akken iwumi yefka meyya twiztin, yenna yas : A Sidi ẓriɣ-k d argaz iweɛṛen, tmeggreḍ anda ur tezriɛeḍ, tjemmɛeḍ seg wennar ayen ur tesrewteḍ ,


Fyrst vér erum umkringdir slíkum fjölda votta, léttum þá af oss allri byrði og viðloðandi synd og þreytum þolgóðir skeið það, sem vér eigum framundan. 	 Ula d nukni ihi imi i ɣ-d zwaren waṭas inagan agi, a nḍeggeṛ taɛkumt-nneɣ akk-d ddnub i ɣ-iɣummen, a nexdem s ṣṣbeṛ ccɣel-agi i ɣ-d-ițțunefken.


Reynið yður sjálfa, hvort þér eruð í trúnni, prófið yður sjálfa. Gjörið þér yður ekki grein fyrir, að Jesús Kristur er í yður? Það skyldi vera, að þér stæðust ekki prófið. 	 Jeṛṛbet tmeyyzem deg iman-nwen iwakken aț-țwalim ma tețțeddum s liman neɣ ala ; eɛni ur teɛqilem ara belli Ɛisa Lmasiḥ yella deg-wen ? Neɣ ahat tfeclem mi tețțujeṛbem ?


Eins tók hann kaleikinn eftir kvöldmáltíðina og sagði: "Þessi kaleikur er hinn nýi sáttmáli í mínu blóði, sem fyrir yður er úthellt. 	 Mi gfukk imensi, yeddem-ed tabuqalt n waman n tẓurin, yefka yasen-ț yenna : Tabuqalt-agi, d leɛqed ajdid s idammen-iw ara yazzlen fell-awen.


Og þá mun konungurinn segja við þá til hægri: ,Komið þér, hinir blessuðu föður míns, og takið að erfð ríkið, sem yður var búið frá grundvöllun heims. 	 Imiren agellid ad yini i wid yellan ɣer uyeffus-is : Aset-ed a kunwi iburek Baba, aț-țweṛtem tagelda i wen-ițțuheggan seg wasmi i tebda ddunit.


Þetta sagði hann, þegar hann var að kenna í samkundunni í Kapernaum. 	 D imeslayen-agi i d-yenna Sidna Ɛisa asmi i gesselmed di lǧameɛ n wat Isṛail di temdint n Kafernaḥum.


Einn er Drottinn, ein trú, ein skírn, 	 Yiwen kan i d Ssid-nneɣ, yiwen n liman akk-d yiwen n weɣḍas i gellan,


Vér sjáum, að sakir vantrúar fengu þeir eigi gengið inn. 	 Nwala ur kcimen ara ɣer westeɛfu n Sidi Ṛebbi axaṭer ugin ad amnen yis.


Því þetta eru refsingardagar, þá er allt það rætist, sem ritað er. 	 Axaṭer ussan-nni d ussan n twaɣit deg wacu ara yedṛu meṛṛa wayen yuran.


Menn undruðust næsta mjög og sögðu: "Allt gjörir hann vel, daufa lætur hann heyra og mállausa mæla." 	 Lɣaci wehmen, tɛeǧǧben deg wayen ixeddem, qqaṛen-as : Ayen ixeddem akk igerrez ; yețțarra-d ula ț-țimesliwt i iɛeẓẓugen yessenṭaq-ed ula d igugamen !


En hryggð hefur fyllt hjarta yðar, af því að ég sagði yður þetta. 	 Imi i wen-d-nniɣ akka, leḥzen yeččuṛ ulawen-nwen.


Því að þeim, sem hefur, mun gefið verða, og frá þeim, sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það sem hann hefur." 	 Axaṭer win yesɛan a s-rnun, ma d win ur nesɛi ara a s-yețwakkes ula d ayen yesɛa.


Og hann tók að tala til þeirra í dæmisögum: "Maður plantaði víngarð. Hann hlóð garð um hann, gróf fyrir vínþröng og reisti turn, seldi hann síðan vínyrkjum á leigu og fór úr landi. 	 Sidna Ɛisa yebda ițmeslay-asen s lemtul : Yiwen wergaz yeẓẓa tafeṛṛant, izeṛṛeb-iț, yeɣza amkan i tɛeṣṣart n tẓurin yerna yebna taxxamt n tɛessast. Issekra-ț i ixemmasen n tfeṛṛant imiren iṛuḥ ad yinig.


með sannleiksorði, með krafti Guðs, með vopnum réttlætisins til sóknar og varnar, 	 s wawal n tideț, s tezmert n Sidi Ṛebbi, s leslaḥ n lḥeqq s wayes nețnaɣ yerna nețdafaɛ ɣef yiman-nneɣ ;


Þá gekk einnig inn hinn lærisveinninn, sem komið hafði fyrr til grafarinnar. Hann sá og trúði. 	 Anelmad-nni i gewwḍen d amezwaru, yekcem ula d nețța ɣer uẓekka. Mi gwala, yumen.


Kveðjan er með eigin hendi minni, Páls. 	 Nekk Bulus, s ufus-iw i d-uriɣ imeslayen-agi n sslam.


Og hinir voru drepnir með sverði þess, er á hestinum sat, sverðinu, sem út gekk af munni hans, og allir fuglarnir söddust af hræjum þeirra. 	 Wiyaḍ mmuten s ujenwi-nni i d-yeffɣen seg yimi n Win irekben aɛewdiw, leḍyuṛ n igenni ččan seg uksum-nsen armi ṛwan.


Tafarlaust knúði hann lærisveina sína að fara í bátinn og halda á undan sér yfir um, meðan hann sendi fólkið brott. 	 Imiren kan, Sidna Ɛisa iḥṛes inelmaden-is ad alin ɣer teflukt iwakken ad zwiren ɣer rrif nniḍen n lebḥeṛ, ma d nețța ad yerr lɣaci-nni.


Þeir settust niður í flokkum, hundrað í sumum, en fimmtíu í öðrum. 	 Qqimen ț-țirebbaɛ n meyya akk d xemsin.


"Tveir menn fóru upp í helgidóminn að biðjast fyrir. Annar var farísei, hinn tollheimtumaður. 	 Sin yergazen ulin ɣer lǧameɛ ad ẓallen ; yiwen (d ccix n lǧameɛ) n ukabar n ifariziyen, wayeḍ d amekkas (ixeddmen ɣer iṛumaniyen istɛemṛen tamurt).


tók Símeon hann í fangið, lofaði Guð og sagði: 	 Semɛun yeṭṭef aqcic-nni ger ifassen-is, iḥmed Sidi Ṛebbi yenna :


En þegar þetta tekur að koma fram, þá réttið úr yður og lyftið upp höfðum yðar, því að lausn yðar er í nánd." 	 M'ara yebdu wannect-agi iḍeṛṛu, sbeddet lqedd-nwen trefdem iqeṛṛay-nwen axaṭer leslak-nwen yewweḍ-ed.


Hún hafði mikinn og háan múr og tólf hlið og við hliðin stóðu tólf englar og nöfn þeirra tólf kynkvísla Ísraelssona voru rituð á hliðin tólf. 	 Zzin-as-d leswaṛ ɛlayen yesɛan tnac tewwura, mkul yiwet ibedd zdat-es yiwen lmelk, uran ɣef tewwura-agi yismawen n tnac leɛṛac n wat Isṛail.


Eins og af misgjörð eins leiddi sakfellingu fyrir alla menn, þannig leiðir og af réttlætisverki eins sýknun og líf fyrir alla menn. 	 S wakka, ddnub n yiwen wemdan yesseɣli-d lɛiqab ɣef yemdanen meṛṛa, akken daɣen lḥeqq i gexdem yiwen wemdan, yewwi-d leslak i gessidiren imdanen meṛṛa.


Guð friðarins mun bráðlega sundurmola Satan undir fótum yðar. Náðin Drottins vors Jesú Krist sé með yður. 	 Sidi Ṛebbi yellan d Bab n lehna, ur yețɛeṭṭil ara ad yemḥeq Cciṭan yerna a t-yerr seddaw iḍaṛṛen nwen. Ṛṛeḥma n Ɛisa Ssid-nneɣ aț-țili yid-wen !


Verið hver öðrum undirgefnir í ótta Krists: 	 Țemqadaṛet wway gar-awen i lmend n Lmasiḥ.


Hví sérð þú flísina í auga bróður þíns, en tekur ekki eftir bjálkanum í auga sjálfs þín? 	 Acuɣeṛ tețwaliḍ axeclaw yellan di tiṭ n gma-k ur tețwaliḍ ara tigejdit yellan di tiṭ-ik ?


Ég vil þekkja Krist og kraft upprisu hans og samfélag písla hans með því að mótast eftir honum í dauða hans. 	 S wakka ad issineɣ Lmasiḥ, ad issineɣ tazmert n ḥeggu-ines, ad țekkiɣ di leɛtab-is, ad iliɣ am nețța di lmut-is iwakken


Trúir þú ekki, að ég er í föðurnum og faðirinn í mér? Orðin, sem ég segi við yður, tala ég ekki af sjálfum mér. Faðirinn, sem í mér er, vinnur sín verk. 	 Mazal ur tumineḍ ara belli nekk lliɣ di Baba, Baba yella deg-i ? Ayen i wen-d qqaṛeɣ ur d-yekki ara s ɣuṛ-i : Baba yella deg-i, d nețța i gxeddmen lecɣal-agi-ines.


Guð hefur sett nokkra í kirkjunni, fyrst postula, í öðru lagi spámenn, í þriðja lagi fræðara, sumum hefur hann veitt gáfu að gjöra kraftaverk, lækna, vinna líknarstörf, stjórna og tala tungum. 	 Di tejmaɛt n Lmasiḥ, Sidi Ṛebbi yesbedd uqbel ṛṛusul, deffir-nsen wid i d-yețxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, rnan-d wid yesselmaden, rnan-d daɣen wid yesɛan tazmert ad xedmen lbeṛhanat, wid yesɛan tazmert ad sseḥlun imuḍan, wid ara iɛiwnen wiyaḍ, wid ara yilin d imdebbṛen akk-d wid ara yemmeslayen timeslayin ur nețwassen ara.


En hann sagði: ,Þá bið ég þig, faðir, að þú sendir hann í hús föður míns, 	 Ameṛkanti-nni yenna-yas : Ihi a baba Ibṛahim di leɛnaya-k ceggeɛ Laɛẓar ɣer wexxam n baba ;


Eins eruð þér nú hryggir, en ég mun sjá yður aftur, og hjarta yðar mun fagna, og enginn tekur fögnuð yðar frá yður. 	 Kunwi daɣen aql-ikkun tețwaqeṛḥem tura meɛna a d-uɣaleɣ a kkun-zṛeɣ, imiren ulawen-nwen ad ččaṛen d lfeṛḥ ; lfeṛḥ-agi yiwen ur izmir a wen t-yekkes.


Lærisveinunum brá mjög við orð Jesú, en hann sagði aftur við þá: "Börn, hve torvelt er að komast inn í Guðs ríki. 	 Inelmaden-is dehcen mi slan imeslayen-agi. Sidna Ɛisa yenna-yasen daɣen : Acḥal i gewɛeṛ unekcum ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi a tarwa !


Og hann bað Jesú ákaft að senda þá ekki brott úr héraðinu. 	 Dɣa țḥellilen deg-s rennun iwakken ur ten-yessufuɣ ara si tmurt-nni.


Og enn segir: "Fagnið, þér heiðingjar, með lýð hans," 	 Yenna daɣen : A leǧnas feṛḥet akk-d wegdud n Sidi Ṛebbi !


Gætið því að, hvernig þér heyrið. Því að þeim sem hefur, mun gefið verða, og frá þeim sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann ætlar sig hafa." 	 Ɛasset iman-nwen ihi ɣef wayen i tsellem, axaṭer win i gḥerzen ayen yesɛa a s-nernu, ma d win ur nḥerrez ara a s-ițwakkes ula d ayen i gɣil yesɛa-t.


Þá sagði Jesús við þá tólf: "Ætlið þér að fara líka?" 	 Sidna Ɛisa yezzi ɣer tnac inelmaden-is, yenna-yasen : Ur tebɣim ara aț-țṛuḥem ula d kunwi ?


Margmiðlun 	 Umuγ n ugetmedia


Þá æptu þeir: "Burt með hann! Burt með hann! Krossfestu hann!" Pílatus segir við þá: "Á ég að krossfesta konung yðar?" Æðstu prestarnir svöruðu: "Vér höfum engan konung nema keisarann." 	 Meɛna nutni rnan ɛeggḍen : Enɣ-it ! Enɣ-it ! Semmeṛ-it ɣef wumidag ! Bilaṭus yenna-yasen : Amek ! Ad semmṛeɣ agellid nwen ? Lecyux n wat Isṛail rran-as : D Qayṣer i d agellid-nneɣ, ur nesɛi ara agellid nniḍen.


Og láttu forgarðinn, sem er fyrir utan musterið, vera fyrir utan og mæl hann ekki, því að hann er fenginn heiðingjunum, og þeir munu fótum troða borgina helgu í fjörutíu og tvo mánuði. 	 Lameɛna afrag n lǧameɛ iqedsen, eǧǧ-it ur t-țektili ara, axaṭer yețțunefk i leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, ara iṛekḍen tamdint n Lquds azal n tnin uṛebɛin wagguren.


Síðan segir hann við Tómas: "Kom hingað með fingur þinn og sjá hendur mínar, og kom með hönd þína og legg í síðu mína, og vertu ekki vantrúaður, vertu trúaður." 	 Sidna Ɛisa yenna i ?uma : Awi-d aḍad-ik atnan ifassen-iw, qeṛṛeb-ed afus-ik tserseḍ-t ɣef yidis-iw. Ur jehhel ara, amen !


Ég veit, að ekki býr neitt gott í mér, það er, í holdi mínu. Að vilja veitist mér auðvelt, en ekki að framkvæma hið góða. 	 Axaṭer ẓriɣ belli ayen yelhan ur yezdiɣ ara deg-i nekk yellan d amdan. ?as akken yebɣa wul-iw ad ixdem lxiṛ, nekk ur zmireɣ ara a t-xedmeɣ,


Þá sagði hann við lærisveina sína: "Uppskeran er mikil, en verkamenn fáir. 	 Dɣa yenna i inelmaden-is : Tamegra meqqṛet, meɛna drus ifellaḥen i gellan.


Það hjá götunni, þar sem orðinu er sáð, merkir þá sem heyra, en Satan kemur jafnskjótt og tekur burt orðið, sem í þá var sáð. 	 Kra yemdanen cban iri n webrid anda yețwazreɛ wawal n Ṛebbi. Akken kan i s-slan, yusa-d Cciṭan iqleɛ-ed awal-nni i gețwazerɛen deg ulawen-nsen.


Hún kom að á sömu stundu og lofaði Guð. Og hún talaði um barnið við alla, sem væntu lausnar Jerúsalem. 	 Ula d nețțat tewweḍ-ed di teswiɛt-nni, teḥmed Sidi Ṛebbi, theddeṛ ɣef weqcic-nni i wid akk yețṛaǧun leslak n temdint n Lquds.


Því að sá sem helgar og þeir sem helgaðir verða eru allir frá einum komnir. Þess vegna telur hann sér eigi vanvirðu að kalla þá bræður, 	 axaṭer Sidna Ɛisa i gṣeffun si ddnub akk-d wid i gețwaṣeffan, yiwen i ten-id-ifkan. Daymi ur yessetḥa ara yis-sen, isemma-yasen « atmaten-is »


Vegna þessa sögðu foreldrar hans: "Hann hefur aldur til, spyrjið hann sjálfan." 	 Daymi i sen-nnan imawlan is : « D argaz i gella, yezmer ad yerr s yiman-is.»


Þeir hlupu báðir saman. En hinn lærisveinninn hljóp hraðar, fram úr Pétri, og kom á undan að gröfinni. 	 Uzzlen i sin, lameɛna anelmad-nni yeǧǧa Buṭrus ɣer deffir, yewweḍ d amezwaru.


Takið því á móti honum í nafni Drottins með öllum fögnuði, og hafið slíka menn í heiðri. 	 Sṭerḥbet yis s lfeṛḥ d ameqqran, s wakken yuklal yal yiwen yellan deg ubrid n Lmasiḥ ; qadṛet imdanen am wigi


Þeir höfðu einungis heyrt sagt: "Sá sem áður ofsótti oss, boðar nú trúna, sem hann áður vildi eyða." 	 Slan kan qqaṛen fell-i : win akken yellan ițqehhiṛ deg-nneɣ, atan tura ițbecciṛ liman i gebɣa zik-nni a t-issenger.


Jesús svaraði: "Sá sem elskar mig, varðveitir mitt orð, og faðir minn mun elska hann. Til hans munum við koma og gjöra okkur bústað hjá honum. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Win i yi-ḥemmlen ad ixdem ayen i d-nniɣ, ula d Baba a t iḥemmel ! A d-nas i sin ɣuṛ-es, a nezdeɣ ɣuṛ-es.


Páll sagði: "Ég er Gyðingur, frá Tarsus í Kilikíu, borgari í ekki ómerkum bæ. Ég bið þig, leyf mér að tala til fólksins." 	 Bulus yenna-yas : Xaṭi ! Nekk n wat Isṛail, luleɣ di temdint n Sars yellan di tmurt n Silisya ; d amezdaɣ n temdint mechuṛen. Di leɛnaya-k serreḥ-iyi ad hedṛeɣ i lɣaci-yagi.


Vér erum því erindrekar Krists, eins og það væri Guð, sem áminnti, þegar vér áminnum. Vér biðjum í Krists stað: Látið sættast við Guð. 	 Ihi nukni d imceggɛen n Lmasiḥ, am akken d Ṛebbi s yiman-is i wen-d-issawalen yis nneɣ : Nețḥellil-ikkun s yisem n Lmasiḥ aț-țemṣalaḥem akk-d Ṛebbi.


Þess boðberi er ég í fjötrum mínum. Biðjið, að ég geti flutt það með djörfung, eins og mér ber að tala. 	 Țțuceggɛeɣ-d ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ ; ɣef ddemma-s i lliɣ d ameḥbus ; dɛut ihi iwakken a t-beccṛeɣ akken ilaq, mbla tugdi.


Í sama mund komu einhverjir og sögðu honum frá Galíleumönnunum, að Pílatus hefði blandað blóði þeirra í fórnir þeirra. 	 Di lweqt-nni, kra n yemdanen usan-d a s-ḥkun i Sidna Ɛisa ɣef kra n yergazen n tmurt n Jlili i genɣa Bilaṭus, d wamek issexleḍ dammen-nsen d idammen n iseflawen nsen.


Þú hefur frá blautu barnsbeini þekkt heilagar ritningar. Þær geta veitt þér speki til sáluhjálpar fyrir trúna á Krist Jesú. 	 Seg asmi telliḍ d ameẓyan i tessneḍ tira iqedsen ; yis-sent ara tesɛuḍ lefhama yețțawin ɣer leslak s liman di Ɛisa Lmasiḥ.


Hvað á nú að gjöra? Víst mun það spyrjast, að þú ert kominn. 	 Acu ara nexdem tura ? Mbla ccekk ad slen belli tusiḍ-ed ;


Í Íkóníum gengu þeir á sama hátt inn í samkundu Gyðinga og töluðu þannig, að mikill fjöldi Gyðinga og Grikkja tók trú. 	 Di temdint n Ikunyum, Bulus d Barnabas kecmen daɣen ɣer lǧameɛ n wat Isṛail, beccṛen-asen lexbaṛ n lxiṛ ; aṭas n Iyunaniyen akk-d wat Isṛail i gumnen.


Sjálfur taldi ég mér skylt að vinna af öllu megni gegn nafni Jesú frá Nasaret. 	 Ma d nekkini, di tazwara ɛeṛdeɣ ad xaṣmeɣ s wayen yellan di tezmert-iw, isem-agi n Ɛisa Anaṣari ;


Hann gekk í helgidóminn. Þá komu æðstu prestarnir og öldungar lýðsins til hans, þar sem hann var að kenna, og spurðu: "Með hvaða valdi gjörir þú þetta? Hver gaf þér þetta vald?" 	 Sidna Ɛisa yekcem ɣer lǧameɛ ibda yesselmad. Lmuqedmin akk-d imeqqranen n wegdud qeṛṛben ɣuṛ-es nnan-as : Ansi i k-d-tekka tezmert s wayes i txeddmeḍ ayagi ? Anwa i k-d-yefkan tazmert-agi ?


Jafnskjótt laukst upp munnur hans og tunga, og hann fór að tala og lofaði Guð. 	 Imiren kan iserreḥ yiles-is, yebda iheddeṛ, yețḥemmid Ṛebbi ițcekkiṛ-it.


Þessa frelsun könnuðu spámennirnir og rannsökuðu vandlega þegar þeir töluðu um þá náð, sem yður mundi hlotnast. 	 Lenbiya caren-d ɣef wayen yeɛnan leslak i wen-d-ihegga Sidi Ṛebbi. Meyzen, qellben a d-afen lawan d wamek ara d-idṛu wayen i d-ixebbeṛ Ṛṛuḥ n Lmasiḥ yellan deg-sen ; axaṭer d Ṛṛuḥ-agi n Lmasiḥ i d-ixebbṛen ɣef wayen ara inneɛtab Lmasiḥ akk-d tmanegt ara d-yasen deffir leɛtab-agi.


og kunngjöra náðarár Drottins. 	 ad beccṛeɣ ɣef wuseggas i deg ara d-issers Sidi Ṛebbi ṛṛeḥma ines .


Þegar hann kom, umkringdu hann Gyðingar þeir, sem komnir voru ofan frá Jerúsalem, og báru á hann margar þungar sakir, sem þeir gátu ekki sannað. 	 Mi d-yewweḍ Bulus, at Isṛail i d-yusan si temdint n Lquds zzin-as, gren-d fell-as lbaṭel, lameɛna ur zmiren ara a d-tebten wayen i d qqaṛen.


Þetta gjörðist þrem sinnum, og aftur var allt dregið upp til himins. 	 Ayagi yedṛa-d tlata n tikkal, dɣa kullec ițwarfed ɣer igenni.


Áminnið heldur hver annan hvern dag, á meðan enn heitir "í dag", til þess að enginn yðar forherðist af táli syndarinnar. 	 ?emyenhut wway gar-awen yal ass, skud nezmer a d-nini « ass-a » am akken i gura di tira iqedsen iwakken yiwen deg-wen ur t-ițkellix ddnub, ur yesɣaṛay ul-is.


Jesús svaraði: "Ef Guð væri faðir yðar, munduð þér elska mig, því frá Guði er ég út genginn og kominn. Ekki er ég sendur af sjálfum mér. Það er hann, sem sendi mig. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Lemmer ț-țideț d Ṛebbi i d Baba twen tili tḥemmlem-iyi axaṭer s ɣuṛ-es i d-kkiɣ, s ɣuṛ-es i d-usiɣ ɣuṛ-wen. Ur d-usiɣ ara s yiman-iw lameɛna d nețța i yi-d-iceggɛen.


Og vilji einhver þreyta lög við þig og hafa af þér kyrtil þinn, gef honum eftir yfirhöfnina líka. 	 Ma yebɣa yiwen a k-isiweḍ ɣer ccṛeɛ iwakken a k-ikkes aqenduṛ-ik, rnu-yas ula d abeṛnus-ik.


"Þú hefur farið inn til óumskorinna manna og etið með þeim." 	 Amek armi tkecmeḍ ɣer wexxam n wid ur neḍhiṛ ara yerna teččiḍ yid-sen ?


Ég hef gjörst frávita. Þér hafið neytt mig til þess. Ég átti heimtingu á að hljóta meðmæli af yður. Því að í engu stóð ég hinum stórmiklu postulum að baki, enda þótt ég sé ekki neitt. 	 D kunwi i yi-ḥeṛsen armi heddṛeɣ am umehbul ; d kunwi i glaqen a yi-tcekkṛem, axaṭer ɣas akken ur swiɣ acemma, ur iyi-ifen deg wacemma wid iḥețțben iman-nsen d ṛṛusul.


Vei yður, þér farísear! Yður er ljúft að skipa æðsta bekk í samkundum og láta heilsa yður á torgum. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen ! Tḥemmlem imukan imezwura di leǧwameɛ, tḥemmlem ad țsellimen fell-awen yemdanen deg iberdan.


En nú kom hann til sjálfs sín og sagði: ,Hve margir eru daglaunamenn föður míns og hafa gnægð matar, en ég ferst hér úr hungri! 	 Ihi yebda yețxemmim deg iman-is yenna : « acḥal n ixeddamen yellan ɣer baba ṛwan aɣṛum, nekk yenɣa-yi laẓ dagi.


En ég segi yður: Hvert ónytjuorð, sem menn mæla, munu þeir verða að svara fyrir á dómsdegi. 	 Aql-i nniɣ-awen-t : ass n lḥisab, ad țțuḥasben yemdanen ɣef yal awal ur nesɛi lmeɛna i d-iffɣen seg yimi-nsen ;


Fram munu koma margir falsspámenn og leiða marga í villu. 	 A d-nnulfun lenbiya n lekdeb, ad ɣuṛṛen aṭas n lɣaci,


Einnig kom fjöldi fólks frá borgunum umhverfis Jerúsalem og flutti með sér sjúka menn og þjáða af óhreinum höndum. Þeir læknuðust allir. 	 Lɣaci țțazzalen-d daɣen ula si temdinin nniḍen iqeṛben tamdint n Lquds ; țțawin-d imuḍan akk-d wid yețwazedɣen, ḥellun akken ma llan.


en engillinn sagði við þá: "Verið óhræddir, því sjá, ég boða yður mikinn fögnuð, sem veitast mun öllum lýðnum: 	 Lmelk yenna-yasen : Ur țțagadet ! Aql-i wwiɣ-awen-d lexbaṛ lxiṛ ara isfeṛḥen wugdud meṛṛa.


Vér þökkum Guði, föður Drottins vors Jesú Krists, ávallt er vér biðjum fyrir yður. 	 Nețḥemmid Sidi Ṛebbi Baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ yerna ndeɛɛu fell-awen ;


Sú þjóð, sem í myrkri sat, sá mikið ljós. Þeim er sátu í skuggalandi dauðans, er ljós upp runnið. 	 agdud-nni yezgan di ṭṭlam, iwala tafat tameqqrant, wid izedɣen di ṭṭlam n lmut, tceṛq-ed fell-asen tafat !


Þér hafið ekki séð hann, en elskið hann þó. Þér hafið hann ekki nú fyrir augum yðar, en trúið samt á hann og fagnið með óumræðilegri og dýrlegri gleði, 	 Tḥemmlem-t mbla ma twalam-t, tumnem yis ɣas akken ar tura ur t-teẓrim ara. Daymi lfeṛḥ-nwen d ameqqran armi ur tezmirem ara a t-id-tesfehmem s imeslayen.


Því ákveður Guð aftur dag einn, er hann segir löngu síðar fyrir munn Davíðs: "Í dag." Eins og fyrr hefur sagt verið: "Ef þér heyrið raust hans í dag, þá forherðið ekki hjörtu yðar." 	 Aṭas n leqṛun mbeɛd, Sidi Ṛebbi yemmeslay-ed ɣef wass nniḍen iwumi i gsemma « ass-a » mi d-yenna seg yimi n Sidna Dawed : ( am akken yura iwsawen ) Ass-a ma yella teslam i taɣect-is ur sɣaṛayet ara ulawen-nwen.


Eins var og á dögum Lots: Menn átu og drukku, keyptu og seldu, gróðursettu og byggðu. 	 D ayen yedṛan di zzman n Luṭ ara yedṛun daɣen : imdanen tețțen tessen, țțaɣen znuzun, țeẓẓun, bennun ;


Ekki mun ég skilja yður eftir munaðarlausa. Ég kem til yðar. 	 Ur kkun-țțaǧǧaɣ ara d igujilen, a d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen.


Nokkrir þeirra, sem með oss voru, fóru til grafarinnar og fundu allt eins og konurnar höfðu sagt, en hann sáu þeir ekki." 	 Kra seg-neɣ ṛuḥen ɣer uẓekka ufan kullec akken i t-id-nnant tilawin nni ; lameɛna nețța ur t-ẓrin ara.


Því að ef dauðir rísa ekki upp, er Kristur ekki heldur upprisinn. 	 axaṭer ma yella lmegtin ur d-ḥeggun ara, Lmasiḥ daɣen ur d-iḥyi ara.


Haf þér til fyrirmyndar heilnæmu orðin, sem þú heyrðir mig flytja. Stattu stöðugur í þeirri trú og þeim kærleika, sem veitist í Kristi Jesú. 	 ?rez imeslayen iqedsen i tlemdeḍ s ɣuṛ-i, eddu yis-sen s liman d leḥmala i nesɛa di Ɛisa Lmasiḥ.


En það er augljóst að fyrir Guði réttlætist enginn með lögmáli, því að "hinn réttláti mun lifa fyrir trú." 	 Ula d yiwen ur izmir ad yuɣal d aḥeqqi zdat Ṛebbi s ccariɛa, ayagi d ayen ibanen imi yura : Aḥeqqi ad yidir s liman.


Adam lét ekki tælast, heldur lét konan tælast og gjörðist brotleg. 	 mačči d Adem i geɣwa Cciṭan meɛna d ?ewwa i wumi ikellex f+ armi i tɛuṣṣa Sidi Ṛebbi,


Prédika þú orðið, gef þig að því í tíma og ótíma. Vanda um, ávíta, áminn með öllu langlyndi og fræðslu. 	 Becceṛ awal n Sidi Ṛebbi ama di teswiɛt yelhan ama di teswiɛt iweɛṛen, ssefhem, lumm, enhu, sselmed s ṣṣbeṛ d leɛqel.


Þá er þeir heyrðu, að hann væri lifandi og hún hefði séð hann, trúðu þeir ekki. 	 Mi slan yis yeḥya-d si ger lmegtin yerna twala-t, ur ț-uminen ara.


Jesús kom til Jeríkó og gekk gegnum borgina. 	 Sidna Ɛisa iɛedda si temdint n Yiriku.


Þá sögðu æðstu prestar Gyðinga við Pílatus: "Skrifaðu ekki ,konungur Gyðinga', heldur að hann hafi sagt: ,Ég er konungur Gyðinga'." 	 Lecyux n wat Isṛail ccetkan ɣer Bilaṭus, nnan-as : Ur ilaq ara aț-țaruḍ ɣef telwiḥt nni «Agellid n wat Isṛail,» lameɛna ilaq aț-țaruḍ «Argaz-agi yenna d : nekk d agellid n wat Isṛail.»


Og nú er ég á leið til Jerúsalem, knúinn af andanum. Ekki veit ég, hvað þar mætir mér, 	 Tura, Ṛṛuḥ iqedsen iḥṛes-iyi ad ṭṭfeɣ abrid ɣer temdint n Lquds, ur ẓriɣ ara d acu ara yedṛun yid-i.


Því að ekki fer það inn í hjarta hans, heldur maga og út síðan í safnþróna." Þannig lýsti hann alla fæðu hreina. 	 Axaṭer ayagi ur ikeččem ara ɣer wul-is, meɛna ɣer uɛebbuḍ-is, dɣa ad ițwadeggeṛ ɣer beṛṛa. S wakka, i gesseḥlel Sidna Ɛisa yal lqut.


Bjóð ríkismönnum þessarar aldar að hreykja sér ekki né treysta fallvöltum auði, heldur Guði, sem lætur oss allt ríkulega í té til nautnar. 	 Weṣṣi imeṛkantiyen n ddunit-agi iwakken ur ssemɣaṛen ara iman-nsen, ur țkalayen ara ɣef cci n ddunit ur nesɛi laman, meɛna ad țeklen ɣef Sidi Ṛebbi i ɣ-d-ițțaken lxiṛ s tugeț iwakken a nili di lfeṛḥ.


Þá mun ég votta þetta: ,Aldrei þekkti ég yður. Farið frá mér, illgjörðamenn.' 	 Dɣa a sen-d-rreɣ : beɛdet akkin fell-i a wid ixeddmen cceṛ, ur kkun ssineɣ ara !


Allir þeir, sem eru ánauðugir þrælar, skulu sýna húsbændum sínum allan skyldugan heiður, til þess að ekki verði lastmælt nafni Guðs og kenningunni. 	 Wid yellan d aklan yumnen s Lmasiḥ ilaq ad ẓren belli imɛellmen-nsen uklalen leqdeṛ, iwakken ur ițwargam f+ ara yisem n Sidi Ṛebbi, ur kkaten ara medden deg wayen i nesselmad.


Dagana fyrir flóðið átu menn og drukku, kvæntust og giftust allt til þess dags, er Nói gekk í örkina. 	 Axaṭer deg ussan-nni uqbel a d-neflen waman ɣef ddunit, imdanen llan tețțen, tessen, țemyezwaǧen, zeggjen i warraw-nsen, armi d ass i deg yekcem nnbi Nuḥ ɣer lbabuṛ.


Og engli safnaðarins í Laódíkeu skalt þú rita: Þetta segir hann, sem er amen, votturinn trúi og sanni, upphaf sköpunar Guðs: 	 Aru ayagi i lmelk n tejmaɛt n watmaten n temdint n Ludikus : Atah wayen i d-iqqaṛ Win yețțusemman Amin, inigi n ṣṣeḥ ț-țideț, Win s wayes i d-ițwaxleq kra wayen yellan :


En þau skildu ekki það er hann talaði við þau. 	 Lameɛna nutni ur fhimen ara ayen i sen-d-yenna.


Þegar menn segja: "Friður og engin hætta", þá kemur snögglega tortíming yfir þá, eins og jóðsótt yfir þungaða konu. Og þeir munu alls ekki undan komast. 	 M'ara yinin yemdanen : « aql-aɣ di lehna ț-țalwit, » ass-nni ur țfiqen ara alamma yeɣli-d fell-asen nnger, am lewjaɛ m'ara ṭṭfen tameṭṭut yellan s tadist, yernu yiwen ur imenneɛ.


Mætti mér auðnast að ná til upprisunnar frá dauðum. 	 akken yebɣu yili lḥal ad awḍeɣ s wayagi ɣer ḥeggu si ger lmegtin.


Hann svaraði: "Víst kemur Elía og færir allt í lag. 	 Yerra-yasen : Ț-țideț ilaq a d-yas nnbi Ilyas d amezwaru, iwakken ad iseggem kullec.


Fagnið því himnar og þér sem í þeim búið. Vei sé jörðunni og hafinu, því að djöfullinn er stiginn niður til yðar í miklum móð, því að hann veit, að hann hefur nauman tíma." 	 ?ef wayagi feṛḥet ay igenwan, a wid i gzedɣen igenwan ! A nnger-im a lqaɛa ! A nnger-ik a lebḥeṛ ! Imi i d-iṣubb ɣuṛ-wen Cciṭan s wurrif ameqqran, axaṭer yeẓra drus n lweqt i s-d-iqqimen.


Þá féll þjónninn til fóta honum og sagði: ,Haf biðlund við mig, og ég mun borga þér allt.' 	 Aqeddac-nni yeɣli ɣer iḍaṛṛen n ugellid, iḥellel-it yenna-yas : «` A Sidi, ṣṣbeṛ kra wussan, ad uɣaleɣ a k-xellṣeɣ ayen akk i yi tețțalaseḍ. »


Þeir fóru nú um Amfípólis og Apollóníu og komu til Þessaloníku. Þar áttu Gyðingar samkundu. 	 Bulus d Silas ɛeddan si temdinin n Anfibulis akk-d Abulunis, wwḍen ɣer temdint n Tiṣalunik anda sɛan wat Isṛail lǧameɛ.


En Páll sagði við þá: "Þeir hafa opinberlega látið húðstrýkja okkur, rómverska menn, án dóms og laga og varpa í fangelsi, og nú ætla þeir leynilega að hleypa okkur út. Ég held nú síður. Þeir skulu koma sjálfir og leiða okkur út." 	 Lameɛna Bulus yenna-yas : Amek ! Ewten-aɣ zdat medden s ujelkaḍ ( s ucelliḍ ) mbla ma nɛedda di ccṛeɛ nukni yellan d iṛumaniyen yerna skecmen-aɣ ɣer lḥebs tura bɣan a ɣ-ssufɣen s tuffra ? Awah ! A d-asen nutni s yiman-nsen a ɣ-serrḥen.


Með því að yfirheyra hann mátt þú sjálfur ganga úr skugga um öll sakarefni vor gegn honum." 	 yerna yumeṛ i wid iccetkan fell-as a d-asen ad ccetkin ɣuṛ-ek. Tura tzemreḍ s yiman-ik a t-tbeḥteḍ, iwakken aț-țesleḍ seg yimi-s wayen akk i ɣef neccetka fell-as.


En hann sá hræsni þeirra og sagði við þá: "Hví freistið þér mín? Fáið mér denar, látið mig sjá." 	 Sidna Ɛisa ifaq i tḥila-nsen, yenna-yasen : Acuɣer i yi-d-tneddim tifxeț ? Awit-iyi-d aṣurdi iwakken a t-ẓreɣ.


Vér tókum höfn í Sýrakúsu og dvöldumst þar þrjá daga. 	 newweḍ ɣer temdint n Sirakuz, anda neqqim tlata wussan.


Enginn gat svarað honum einu orði, og frá þeim degi þorði enginn að spyrja hann neins framar. 	 Yiwen deg-sen ur izmir a s-d yerr awal, seg wass-nni țțaggaden a t-steqsin.


Þá fór Ananías af stað, gekk inn í húsið og lagði hendur yfir hann og mælti: "Sál, bróðir, Drottinn hefur sent mig, Jesús, sá er birtist þér á leið þinni hingað. Þú átt að fá aftur sjón þína og fyllast heilögum anda." 	 Ananyas iṛuḥ ; mi gewweḍ ɣer wexxam-nni, yessers ifassen-is ɣef Caɛul yenna-yas : A Caɛul a gma, d Sidna Ɛisa-nni i k-d-iḍehṛen deg-webrid ansi i d-tusiḍ, i yi-d-iceggɛen iwakken a k-id-yuɣal yeẓri yerna aț-țeččaṛeḍ d Ṛṛuḥ iqedsen.


Vér vitum, að dómur Guðs er sannarlega yfir þeim er slíkt fremja. 	 Neẓra belli Sidi Ṛebbi iḥekkem s lḥeqq ɣef wid ixeddmen lecɣal-agi.


Daginn eftir hrakti oss mjög undan ofviðrinu. Þá tóku þeir að ryðja skipið. 	 Azekka-nni, imi mazal lebḥeṛ yenhewwal, nessenqes kra n sselɛa yellan deg-s nḍeggeṛ-iț ɣer lebḥeṛ.


Þeir svöruðu honum: "Ert þú nú líka frá Galíleu? Gáðu að og sjáðu, að enginn spámaður kemur úr Galíleu." 	 Nutni rran-as : Ula d kečč d ajlili ? Qelleb mliḥ di tira iqedsen aț-țafeḍ : « Ulac nnbi ara d-yekken si tmurt n Jlili.»


Fjöldamargir breiddu klæði sín á veginn, en aðrir hjuggu lim af trjánum og stráðu á veginn. 	 Aṭas n lɣaci ssan iceṭṭiḍen-nsen deg ubrid, wiyaḍ țṛuẓun-d tiseḍwa si ttjuṛ, țessun-tent ula d nutni deg ubrid.


Vér höfum komist að raun um, að maður þessi er skaðræði, kveikir ófrið með öllum Gyðingum um víða veröld og er forsprakki villuflokks Nasarea. 	 Argaz-agi d țerka, iskker ccwal ger wat Isṛail n ddunit meṛṛa, d nețța i d ameqqran n tejmaɛt n inaṣariyen.


Þetta er blóð mitt, blóð sáttmálans, úthellt fyrir marga til fyrirgefningar synda. 	 axaṭer ayagi d idammen-iw, d idammen n lemɛahda ara yazzlen ɣef yizumal n lɣaci ɣef ddemma n leɛfu n ddnubat-nsen.


Fyrir trú fórnfærði Abraham Ísak, er hann var reyndur. Og Abraham, sem fengið hafði fyrirheitin, var reiðubúinn að fórnfæra einkasyni sínum. 	 S liman i gefka Ibṛahim mmi-s Isḥaq d asfel mi i t-ijeṛṛeb Sidi Ṛebbi, nețța iwumi d-țunefkent lemɛahdat, yeqbel ad yefk mmi-s awḥid d asfel,


Og hann sagði við þau: "Hvers vegna voruð þið að leita að mér? Vissuð þið ekki, að mér ber að vera í húsi föður míns?" 	 Nețța yenna-yasen : Acuɣeṛ i tețqellibem fell-i ? Eɛni ur teẓrim ara ilaq-iyi ad xedmeɣ lecɣal n baba ?


En þeim var opinberað, að eigi væri það fyrir sjálfa þá, heldur fyrir yður, að þeir þjónuðu að þessu, sem yður er nú kunngjört af þeim, sem boðuðu yður fagnaðarerindið í heilögum anda, sem er sendur frá himni. Inn í þetta fýsir jafnvel englana að skyggnast. 	 Ițțubeggen-asen-d belli mačči i nutni, meɛna i kunwi i d-xebbṛen ayagi. D ayen i wen-d-xebbṛen tura wid ițbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ, s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i d-ițțucegɛen seg igenni. Ula d lmalayekkat bɣant ad walint annect-agi.


Samversk kona kemur að sækja vatn. Jesús segir við hana: "Gef mér að drekka." 	 Yiwet n tmeṭṭut n Samarya tusa-d aț-țagem ; Sidna Ɛisa iluɛa-ț, yenna yas : A tameṭṭut, ma ulac aɣilif efk- yi-d ad sweɣ !


En meðalgangara gjörist ekki þörf þar sem einn á í hlut, en Guð er einn. 	 Sidi Ṛebbi iceggeɛ-ed amdan iwakken a d-yessiweḍ ccariɛa i wiyaḍ, meɛna ur iḥwaǧ ara amdan iwakken ad isbedd leɛqed yid-sen.


Jafnskjótt hvarf af honum líkþráin, og hann varð hreinn. 	 Imiren kan, yeḥla si lbeṛs-nni, yuɣal yeṣfa.


En hinn andlegi dæmir um allt, en um hann sjálfan verður ekki dæmt af neinum. 	 Amdan yesɛan Ṛṛuḥ iqedsen n Sidi Ṛebbi yezmer ad ifhem kullec, ma d nețța, yiwen ur izmir a t-iḥaseb.


Ég lifði einu sinni án lögmáls, en er boðorðið kom lifnaði syndin við, 	 Zik, asmi ulac ccariɛa lliɣ țɛiciɣ s nneya, mi d-iffeɣ lameṛ n ccariɛa, ddnub yuki-d deg-i, yeṣṣaweḍ-iyi ɣer lmut.


Að morgni gjörðu allir æðstu prestarnir og öldungar lýðsins samþykkt gegn Jesú, að hann skyldi af lífi tekinn. 	 Taṣebḥit, nnejmaɛen-d akk imeqqranen n lmuqedmin akk-d imeqqranen n wegdud, mcawaṛen iwakken ad nɣen Sidna Ɛisa.


Og er hann fann eina dýrmæta perlu, fór hann, seldi allt, sem hann átti, og keypti hana. 	 Mi gufa yiwet ifazen ɣef tiyaḍ, iṛuḥ izzenz ayen akk yesɛa, yuɣal-ed yuɣ-iț.


En einn úr mannfjöldanum svaraði honum: "Meistari, ég færði til þín son minn, sem málleysis andi er í. 	 Yiwen wergaz si lɣaci-nni yerra-yas-d : A Sidi, wwiɣ-ak-d mmi axaṭer yesgugem-it uṛuḥani.


Fyrst Guð gaf þeim nú sömu gjöf og oss, er vér tókum trú á Drottin Jesú Krist, hvernig var ég þá þess umkominn að standa gegn Guði?" 	 Ihi imi sen-d yefka Sidi Ṛebbi tikci am nukkni yumnen s Sidna Ɛisa Lmasiḥ, d acu-yi nekk iwakken ad xalfeɣ lebɣi n Sidi Ṛebbi ?


En þeir sem á undan fóru, höstuðu á hann, að hann þegði. En hann hrópaði því meir: "Sonur Davíðs, miskunna þú mér!" 	 Wid yezwaren țdemmiren-t ɣer deffir qqaṛen-as : Ssusem a k-ihdu Ṛebbi ! Meɛna nețța yețɛeggiḍ akteṛ : A mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i !


Og miklum ótta sló á allan söfnuðinn og alla, sem heyrðu þetta. 	 Yeɣli-d ṛṛɛac ( lxuf ) d ameqqran ɣef tejmaɛt n watmaten d wid akk yeslan s wayen yedṛan.


Og í honum, sem er höfuð hvers konar tignar og valds, hafið þér öðlast hlutdeild í þessari fyllingu. 	 kunwi tesɛam kullec deg-s, nețța yellan sennig lḥekmat ț-țzemmar.


Daginn eftir komu Agrippa og Berníke með mikilli viðhöfn og gengu ásamt hersveitarforingjum og æðstu mönnum borgarinnar inn í málstofuna. Var þá Páll leiddur inn að boði Festusar. 	 Azekka-nni agellid Aɣribas d weltma-s Birinis usan-d, cebbḥen-d iman-nsen, ṭṭfen amkan deg wexxam n ccṛeɛ nutni d lqebṭanat akk-d imeqqranen n temdint ; lḥakem Fistus yefka lameṛ a d-skecmen Bulus,


En eitt gjöri ég. Ég gleymi því, sem að baki er, en seilist eftir því, sem framundan er, og keppi þannig að markinu, til verðlaunanna á himnum, sem Guð hefur kallað oss til fyrir Krist Jesú. 	 țțazzaleɣ ɣer lmeqṣud-agi iwakken ad awḍeɣ ɣer wayen i ɣ-ihegga Sidi Ṛebbi deg igenwan s Ɛisa Lmasiḥ.


Hirðmaðurinn mælti þá við Filippus: "Seg þú mér: Um hvern segir spámaðurinn þetta, sjálfan sig eða einhvern annan?" 	 Aneɣlaf-nni yenna-yas i Filbas : Di leɛnaya-k ssefhem-iyi-d ɣef wanwa i d-ițmeslay nnbi-yagi, ɣef yiman-is neɣ ɣef wayeḍ ?


Skipið hrakti, og varð ekki beitt upp í vindinn. Slógum vér undan og létum reka. 	 Imi lbabuṛ ur s-izmir ara i tbuciḍant-nni, neǧǧa-t a t-yawi waḍu ɣer wanda i s-yehwa,


Vélbúnaður 	 Angawi


Æðstu prestarnir og fræðimennirnir sáu dásemdarverkin, sem hann gjörði, og heyrðu börnin hrópa í helgidóminum: "Hósanna syni Davíðs!" Þeir urðu gramir við 	 Lmuqedmin imeqqranen d lɛulama n ccariɛa rfan mi walan leɛǧayeb i gxeddem akk-d warrac ițɛeggiḍen di lǧameɛ : Ḥusana i mmi-s n Sidna Dawed !


Þá var ekki enn búið að varpa Jóhannesi í fangelsi. 	 Di lweqt-nni urɛad i skecmen Yeḥya ɣer lḥebs.


Því að til þess var og dauðum boðað fagnaðarerindið, að þeir, þótt dæmdir væru líkamlega með mönnum, mættu lifa í andanum með Guði. 	 S wakka, lexbaṛ n lxiṛ ițțubecceṛ ula i wid yemmuten iwakken ɣas țțuḥasben am imdanen n ddunit meṛṛa, ad idiren s Ṛṛuḥ iqedsen akken ibɣa Sidi Ṛebbi.


Þá kom ekkja ein fátæk og lét þar tvo smápeninga, eins eyris virði. 	 Tusa-d yiwet n taǧǧalt tigellilt tessers sin iṣurdiyen yesɛan azal n ṛebɛa twiztin n lfeṭṭa.


Og æðstu prestarnir og fræðimennirnir leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu ráðið hann af dögum, því að þeir voru hræddir við lýðinn. 	 Lmuqedmin imeqqranen d lɛulama n ccariɛa țqelliben amek ara nɣen Sidna Ɛisa lameɛna uggaden lɣaci.


heldur líka vor vegna. Oss mun það tilreiknað verða, sem trúum á hann, sem uppvakti Jesú, Drottin vorn, frá dauðum, 	 lameɛna fell-aɣ ula d nukni, imi numen s win i d-isseḥyan Ɛisa Ssid nneɣ si ger lmegtin.


Hverjum sem mælir gegn Mannssyninum, verður það fyrirgefið, en þeim sem lastmælir gegn heilögum anda, verður ekki fyrirgefið. 	 Kra n win ara yewten di Mmi-s n bunadem a s-ițusemmeḥ, ma d win ara iregmen Ṛṛuḥ iqedsen ulac fell-as ssmaḥ.


Tími 	 Akud


Og hann rétti út höndina yfir lærisveina sína og sagði: "Hér er móðir mín og bræður mínir. 	 Iwehha s ufus-is ɣer inelmaden is yenna : D wigi i d yemma d watmaten-iw !


Þá mælti Páll: "Jóhannes skírði iðrunarskírn og sagði lýðnum að trúa á þann, sem eftir sig kæmi, það er á Jesú." 	 Bulus yenna-yasen : Yeḥya yesseɣḍes wid akk iqeblen ad beddlen tikli, yeqqaṛ i wegdud ad amnen s win ara d-yasen deffir-es, yeɛni s Sidna Ɛisa.


Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar, honum mun ég gefa að eta af lífsins tré, sem er í Paradís Guðs. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-iqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten : win ara yeṭṭfen deg-i alamma ț-țaggara, a s-fkeɣ ad yečč si ttejṛa n tudert yellan di lǧennet.


Ef heimurinn hatar yður, þá vitið, að hann hefur hatað mig fyrr en yður. 	 Ma yella tekṛeh-ikkun ddunit ilaq aț-țeẓrem belli tekṛeh-iyi uqbel-nwen.


Og Mannssonurinn er kominn, etur og drekkur, og þér segið: ,Hann er mathákur og vínsvelgur, vinur tollheimtumanna og bersyndugra!' 	 Mmi-s n bunadem yusa-d itețț itess, teqqaṛem : ițxemmim kan ad yečč ad isew, d amdakkul n yimekkasen akk-d yemcumen.


Þeir færðu þá til höfuðsmannanna og sögðu: "Menn þessir gjöra mestu óspektir í borg vorri. Þeir eru Gyðingar 	 Wwin-ten ɣer lḥakem n tmurt n Ṛuman nnan : Imdanen-agi-nni n wat Isṛail cewwlen tamdint-nneɣ.


Þeir skildu þá við mannfjöldann og tóku hann með sér, þar sem hann var, í bátnum, en aðrir bátar voru með honum. 	 Mi gerra lɣaci-nni, iṛuḥ yid-sen di teflukt i deg yella. Ddant yid-es kra teflukin nniḍen.


Þessi vitnisburður er sannur. Fyrir þá sök skalt þú vanda harðlega um við þá, til þess að þeir verði heilbrigðir í trúnni, 	 ayagi i d-yenna ț-țideț. Daymi, ilaq a ten-tenhuḍ s lewɛaṛa, iwakken ad sɛun liman iseḥḥan ;


Þá er hann sat á Olíufjallinu, gengu lærisveinarnir til hans og spurðu hann einslega: "Seg þú oss, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn komu þinnar og endaloka veraldar?" 	 Yuli ɣer yiɣil n uzemmur iqqim weḥd-es, inelmaden-is usan-d a t-steqsin nnan-as : Melmi ara d-idṛu wayen i d tenniḍ, amek ara neɛqel ass ameqqran n tuɣalin-ik akk-d taggara n ddunit ?


Því sjúkur varð hann, að dauða kominn, en Guð miskunnaði honum og ekki einungis honum, heldur og mér, til þess að ég skyldi eigi hafa hryggð á hryggð ofan. 	 ?-țideț ihlek armi yewweḍ lmut ; meɛna iɣaḍ Sidi Ṛebbi yerna mačči kan d nețța i t-iɣaḍen, ɣaḍeɣ-t ula d nekk iwakken ur d-iɣelli ara fell-i leḥzen ɣef wayeḍ.


Mikla djörfung hef ég gagnvart yður, mikillega get ég hrósað mér af yður. Ég er fullur af huggun, ég er stórríkur af gleði í allri þrenging vorri. 	 Lețkal-iw fell-awen meqqeṛ, țzuxxuɣ aṭas yis-wen ; yethedden wul-iw yerna yeččuṛ d lfeṛḥ ɣas akken nesɛedda aṭas n leɛtab.


Þeir, sem í Jerúsalem búa, og höfðingjar þeirra þekktu hann eigi né skildu orð spámannanna, sem upp eru lesin hvern hvíldardag, en uppfylltu þau með því að dæma hann. 	 Axaṭer imezdaɣ n temdint n Lquds d imeqqranen-nsen, ur fhimen ara d acu-t Ɛisa-agi, ur fhimen ara daɣen imeslayen i d qqaṛen di tektabt n lenbiya mkul ass n westeɛfu ; lameɛna xedmen akken i gura di tira iqedsen, mi ḥekmen ɣef Sidna Ɛisa s lmut.


Ef fóturinn segði: "Fyrst ég er ekki hönd, heyri ég ekki líkamanum til," þá er hann ekki fyrir það líkamanum óháður. 	 Ma yenna-d uḍar : nekk mačči d afus ur țekkiɣ ara di lǧețța, eɛni imi ur yelli ara d afus ur ițekka ara ula d nețța di lǧețța ?


Þá er hann kom til Jerúsalem, reyndi hann að samlaga sig lærisveinunum, en þeir hræddust hann allir og trúðu ekki, að hann væri lærisveinn. 	 Mi i d-yusa ɣer temdint n Lquds, Caɛul inuda ɣef yinelmaden, lameɛna kukran-t akk axaṭer ur uminen ara belli yuɣal d anelmad n Sidna Ɛisa.


þjófar né ásælnir, drykkjumenn, lastmálir né ræningjar Guðs ríki erfa. 	 wid yețțakren, wid itețțen ayla n medden, wid ireggmen, ixeddaɛen akk-d isekṛanen, ur keččmen ara tagelda n Sidi Ṛebbi.


Hann vildi leiða hana fram fyrir sig í dýrð án þess hún hefði blett eða hrukku né neitt þess háttar. Heilög skyldi hún og lýtalaus. 	 yebɣa a d-tban tejmaɛt-agi n imasiḥiyen zdat-es, teṣfa mbla ccwami, mbla akmac, mbla lɛib, aț-țili ț țimqeddest, ulac deg-s ayen ara s-d-nessukkes.


Jesús svaraði: "Eru ekki stundir dagsins tólf? Sá sem gengur um að degi, hrasar ekki, því hann sér ljós þessa heims. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni ur llint ara tnac n swayeɛ deg wass ? Ma ileḥḥu yiwen deg wass ur t-kkaten ara wuguren axaṭer tella tafat, yețwali abrid.


Tafarlaust knúði hann lærisveina sína að fara í bátinn og halda á undan yfir til Betsaídu, meðan hann sendi fólkið brott. 	 Imiren kan, iḥettem ɣef yinelmaden-is ad zegren s teflukt agummaḍ i lebḥeṛ, ad zwiren ɣer temdint n Bitsayda, ma d nețța ad iqqim ad yerr lɣaci.