Hér er enginn Gyðingur né grískur, þræll né frjáls maður, karl né kona. Þér eruð allir eitt í Kristi Jesú. 	 Tura ulac lxilaf ger wat Isṛail d iyunaniyen, ger waklan d iḥeṛṛiyen, ger yergazen ț-țilawin, axaṭer kunwi akk tuɣalem d yiwen di Ɛisa Lmasiḥ.


Í öllu sýndi ég yður, að með því að vinna þannig ber oss að annast óstyrka og minnast orða Drottins Jesú, að hann sjálfur sagði: ,Sælla er að gefa en þiggja.'" 	 Di mkul lḥaǧa, ssekneɣ-awen amek ara txedmem iwakken aț-țɛiwnem wid ur nezmir ara. Mmektit-ed imeslayen n Sidna Ɛisa mi d-yenna : « Win ițseddiqen ițțubarek akteṛ n win iteṭṭfen ssadaqa ».


Annan grundvöll getur enginn lagt en þann, sem lagður er, sem er Jesús Kristur. 	 Yiwen ur izmir ad issers lsas nniḍen deg wemkan n win yersen yakan : Ɛisa Lmasiḥ.


En ég vil, bræður, að þér vitið, að það, sem fram við mig hefur komið, hefur í raun orðið fagnaðarerindinu til eflingar. 	 Ay atmaten, bɣiɣ aț-țeẓrem belli ayen idṛan yid-i, d ayen i gesnernan abecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ.


og eins faðir þeirra umskornu manna, sem eru ekki aðeins umskornir heldur feta veg þeirrar trúar, er faðir vor Abraham hafði óumskorinn. 	 Yella daɣen d jedd n wid akk iḍehṛen, ur nețkil ara ɣef ṭṭhaṛa-nsen kan meɛna tebɛen lateṛ-is, sɛan liman i gesɛa uqbel ad yeḍheṛ.


Af Júda ættkvísl voru tólf þúsund merkt innsigli, af Rúbens ættkvísl tólf þúsund, af Gaðs ættkvísl tólf þúsund, 	 si lɛeṛc n Yahuda țwaḍebɛen tnac n alef ; si lɛeṛc n Ruben, țwaḍebɛen ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Gad, ṭnac n alef ;


og sögðu: "Herra, vér minnumst þess, að svikari þessi sagði í lifanda lífi: ,Eftir þrjá daga rís ég upp.' 	 nnan-as : A Sidi, necfa ɣef wayen i d-yenna ukeddab-agi asmi yedder, yenna-d : Ad ɛeddin tlata wussan, a d-ḥyuɣ si ger lmegtin .


Þetta hefur óeiginlega merkingu: Konurnar merkja tvo sáttmála: Annar er sá frá Sínaífjalli og elur börn til ánauðar, það er Hagar; 	 Taqsiṭ-agi tesɛa lmeɛna nniḍen : snat n tilawin-agi țusemmant d sin leɛqud : yiwen n leɛqed d win n wedrar n Sinay i d-ițaǧǧan aklan, yeɛni : d Haǧiṛa.


En spámenn tali tveir eða þrír og hinir skulu dæma um. 	 Ma llan wid i d-ițxebbiṛen s wayen i d-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, sin neɣ tlata a d-mmeslayen, wiyaḍ ad meyzen ɣef wayen i d-nnan.


Vei þeim, því að þeir hafa gengið á vegi Kains og hrapað í villu Bíleams fyrir ávinnings sakir og tortímst í þverúð Kóra. 	 A tawaɣit-nsen ! Axaṭer tebɛen lǧeṛṛa n Kahin, sṛuḥen iman-nsen di leɣlaḍ, yewwi-ten ṭṭmeɛ n yedrimen am Belɛam, negren am akken yenger Kuri asm'akken i d-yekker ɣer ccwal.


Tvær munu mala á kvörn, önnur verður tekin, hin eftir skilin. 	 Ger snat n tilawin yeẓẓaden s tsirt, yiwet aț-țețwarfed tayeḍ a d-teqqim !


Þegar varðforingi helgidómsins og æðstu prestarnir heyrðu þetta, urðu þeir ráðþrota og spurðu, hvar þetta ætlaði að lenda. 	 Mi ten-yewweḍ lexbaṛ-agi, lqebṭan n lǧameɛ akk-d lmuqedmin imeqqranen ɛewqen ! Ur ẓrin ara ɣer wanda ara taweḍ temsalt-agi.


Nokkrir þeirra, er þar stóðu, heyrðu þetta og sögðu: "Hann kallar á Elía!" 	 Kra seg wid iḥedṛen dinna slan d acu i genna, qqaṛen : Issawal i nnbi Ilyas !


En þótt jafnvel vér eða engill frá himni færi að boða yður annað fagnaðarerindi en það, sem vér höfum boðað yður, þá sé hann bölvaður. 	 ?as a lukan d nukni, neɣ d lmelk ara d-yasen seg igenni a wen-d ibbecceṛ lexbaṛ n lxiṛ yemxalafen ɣef win i wen-d-nbecceṛ si tazwara, atan ad yețwanɛel !


Jafnskjótt varð maðurinn heill, tók rekkju sína og gekk. En þessi dagur var hvíldardagur, 	 Imiren kan argaz-nni yeḥla, yeddem tagertilt-is yebda tikli. Ayagi yedṛa deg wass n ssebt yellan d ass n westeɛfu.


því að ritað er: Ver glöð, óbyrja, sem ekkert barn hefur átt! Hrópa og kalla hátt, þú sem ekki hefur jóðsjúk orðið! Því að börn hinnar yfirgefnu eru fleiri en hinnar, sem manninn á. 	 Axaṭer yura : Efṛeḥ kemm a tiɛiqeṛt ur nețțarew ara ! Ɛeggeḍ s lfeṛḥ kemm ur nessin lewjaɛ n tarrawt ! Axaṭer tameṭṭut yețwaḥeqṛen, aț-țes ɛu dderya akteṛ n tin yesɛan argaz-is .


Í honum eruð og þér, eftir að hafa heyrt orð sannleikans, fagnaðarerindið um sáluhjálp yðar og tekið trú á hann og verið merktir innsigli heilags anda, sem yður var fyrirheitið. 	 Kunwi daɣen mi teslam s lexbaṛ n lxiṛ i wen-d-yewwin leslak, tumnem s Lmasiḥ ; dɣa Sidi Ṛebbi iḍbeɛ-ikkun s ṭṭabeɛ-ines yellan d Ṛṛuḥ iqedsen i gewɛed a wen-t-id yefk.


Tafarlaust knúði hann lærisveina sína að fara í bátinn og halda á undan yfir til Betsaídu, meðan hann sendi fólkið brott. 	 Imiren kan, iḥettem ɣef yinelmaden-is ad zegren s teflukt agummaḍ i lebḥeṛ, ad zwiren ɣer temdint n Bitsayda, ma d nețța ad iqqim ad yerr lɣaci.


Hvað þá? Það sem Ísrael sækist eftir, það hlotnaðist honum ekki, en hinum útvöldu hlotnaðist það. Hinir urðu forhertir, 	 Amek ihi ? Ayen i nudan wat Isṛail ur t-wwiḍen ara, anagar wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi i t-yewwḍen ; ma d wiyaḍ qquṛen wulawen-nsen.


Sá, sem gróðursetur, og sá, sem vökvar, eru eitt. En sérhver mun fá laun eftir sínu erfiði. 	 Win ițeẓẓun d win yesswayen ɛedlen ; mkul yiwen a s-yerr Sidi Ṛebbi s wakken yuklal di lxedma-s.


Konungurinn kallar þá þjóninn fyrir sig og segir við hann: ,Illi þjónn, alla þessa skuld gaf ég þér upp, af því að þú baðst mig. 	 Agellid iceggeɛ ɣer uqeddac-nni akken a d-yas, dɣa yenna-yas : « A yir amdan ! Mi tețḥellileḍ deg-i, eɛni ur k-sumḥeɣ ara akk ṭṭlaba-inek ?


Og þeir hneyksluðust á honum. En Jesús sagði við þá: "Hvergi er spámaður minna metinn en í landi sínu og með heimamönnum." 	 Ɣef wayagi akk i sen-yella d sebba n tuccḍa, ugin ad amnen yis. DDɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : Nnbi yețwaḥqeṛ anagar di tmurt-is akk-d wexxam-is.


Meðal þeirra eruð þér einnig, þér sem Jesús Kristur hefur kallað sér til eignar. 	 Yessawel-awen-d ula i kunwi yellan ger leǧnas-agi, iwakken aț-țilim d ayla n Ɛisa Lmasiḥ.


Guð feðra vorra hefur upp vakið Jesú, sem þér hengduð á tré og tókuð af lífi. 	 Ṛebbi, Illu n lejdud-nneɣ yesseḥya-d Sidna Ɛisa, win akken i tenɣam, i tsemmṛem ɣef lluḥ.


Ekki er hann Guð dauðra heldur lifenda. Þér villist stórlega." 	 Ihi Ṛebbi mačči d Illu n lmegtin i gella, lameɛna d Illu n wid yeddren. S tideț, atan tɣelṭem aṭas.


Eins og var á dögum Nóa, svo mun verða við komu Mannssonarins. 	 Am akken i tedṛa di zzman n nnbi Nuḥ, akken daɣen ara tedṛu di lweqt n Mmi-s n bunadem.


Ekki steig Davíð upp til himna, en hann segir: Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, 	 Mačči d Sidna Dawed i gulin ɣer igenni, axaṭer d nețța i d-yennan : Sidi Ṛebbi yenna-d i Ssid-iw :


Ég var umskorinn á áttunda degi, af kyni Ísraels, ættkvísl Benjamíns, Hebrei af Hebreum, farísei í afstöðunni til lögmálsins, 	 Axaṭer dehṛeɣ ass wis tmanya, kkiɣ-ed si ccetla n wat Isṛail, n wedrum n Benyamin, d aɛibṛani mmi--s n uɛibṛani.


Og enn annar engill kom á eftir og sagði: "Fallin er, fallin er Babýlon hin mikla, sem byrlað hefur öllum þjóðum af reiði-víni saurlifnaðar síns." 	 Lmelk wis sin yetbeɛ amezwaru yeqqaṛ : Teɣli, teɣli temdint-nni n Babilun tameqqrant, tin i gesderɛen ( yessenṭḍen ) i leǧnas meṛṛa leḥṛam ines.


Hann fór þaðan og kom í samkundu þeirra. 	 Syenna, yerra ɣer yiwen n lǧameɛ,


Áður en heimurinn var grundvallaður hefur hann útvalið oss í Kristi, til þess að vér værum heilagir og lýtalausir fyrir honum. Í kærleika sínum 	 Yis i ɣ-d-ixtaṛ Sidi Ṛebbi uqbel a d-ixleq ddunit, iwakken a nili zdat-es d izedganen mbla lɛib.


Þér voruð eitt sinn dauðir vegna afbrota yðar og synda, 	 Zik-nni, tellam am wid yemmuten ɣef ddemma n tuccḍa-nwen akk-d ddnubat-nwen ;


Þar sem hann nú kallar þetta nýjan sáttmála, þá hefur hann lýst hinn fyrri úreltan. En það, sem er að úreldast og fyrnast, er að því komið að verða að engu. 	 Imi d-yehdeṛ ɣef leɛqed ajdid, leɛqed amezwaru yuɣal d aqdim ; ayen yellan d aqdim qṛib ad ițwakkes.


Og hann sagði við þá: "Svo er skrifað, að Kristur eigi að líða og rísa upp frá dauðum á þriðja degi, 	 yenna yasen : Atah wayen yuran tira iqedsen: « ilaq Lmasiḥ ad yeɛteb, a d-iḥyu ass wis tlata si ger lmegtin,


Þeir gátu engu svarað þessu. 	 Yiwen ur izmir a s-d-yerr awal.


En í þeim fjölda, sem trú hafði tekið, var eitt hjarta og ein sál, og enginn þeirra taldi neitt vera sitt, er hann átti, heldur höfðu þeir allt sameiginlegt. 	 Wid akk yumnen s Lmasiḥ, ddukklen akk s yiwen n wul, s yiwen n ṛṛuḥ, ula d yiwen deg-sen ur yeḥsib ayen yesɛa d ayla-s i yiman-is kan, meɛna cerken kullec wway gar-asen.


Aftur tók hann að kenna við vatnið. Svo mikill mannfjöldi safnaðist að honum, að hann varð að stíga í bát og sitja þar, úti á vatninu. En allt fólkið var á landi við vatnið. 	 Sidna Ɛisa yebda daɣen yețbecciṛ rrif n lebḥeṛ n tmurt n Jlili. Imi i d-innejmaɛ ɣuṛ-es waṭas n lɣaci, yuli ɣer teflukt yeqqim. Taflukt-nni tella s ufella n waman, lɣaci yeqqim ɣer lqaɛa, rrif n lebḥeṛ.


En nokkrir brynjuðu sig og vildu ekki trúa. Þegar þeir tóku að illmæla veginum í áheyrn fólksins, sagði Páll skilið við þá, greindi lærisveinana frá þeim, og síðan talaði hann daglega í skóla Týrannusar. 	 Lameɛna kra deg-sen yeqquṛ wul-nsen ugin ad amnen, rnan kkaten deg webrid n Sidna Ɛisa zdat lɣaci. Mi gwala annect-agi, Bulus iṭṭaxeṛ-asen, yewwi yid-es inelmaden, isselmad-iten kull ass deg wexxam n yiwen wergaz isem-is Tiranus.


Ég hef skírt yður með vatni, en hann mun skíra yður með heilögum anda." 	 Nekk sseɣḍaseɣ-kkun deg waman, lameɛna nețța a kkun-isseɣḍes s Ṛṛuḥ iqedsen.


Þessir menn eru eins og skynlausar skepnur, sem eru fæddar til að veiðast og tortímast. Þeir lastmæla því, sem þeir þekkja ekki, og munu þess vegna í spillingu sinni undir lok líða 	 Meɛna imdanen-agi țɛicin am lmal n lexla, lhan kan i ṣṣyada, ur țxemmimen ara, reggmen ayen ur ssinen ; ad ɣlin di tesraft n ddnubat nsen, ad mmuṛdsen akken ițmuṛdus lmal.


Þá komu nokkrir saddúkear, en þeir neita því, að upprisa sé til, og sögðu við hann: 	 Kra n isaduqiyen ur nețțamen ara s ḥeggu n lmegtin, qeṛṛben-d ɣer Sidna Ɛisa, steqsan-t nnan-as :


Hræðist ekki þá, sem líkamann deyða, en fá ekki deytt sálina. Hræðist heldur þann, sem megnar að tortíma bæði sálu og líkama í helvíti. 	 Ur țțaggadet ara wid ineqqen lǧețța lameɛna ur zmiren ara ad nnɣen ṛṛuḥ, aggadet win izemren ad iḍeggeṛ ṛṛuḥ akk-d lǧețța ɣer ǧahennama.


Símon Pétur fór í bátinn og dró netið á land, fullt af stórum fiskum, eitt hundrað fimmtíu og þremur. Og netið rifnaði ekki, þótt þeir væru svo margir. 	 Semɛun Buṭrus yuli ɣer teflukt, ijebd-ed acebbak-nni, yeẓẓuɣer-it-id ɣer lqaɛa. Ufan deg-s meyya utlata uxemsin iselman imeqqranen ; ɣas akken yeččuṛ ucebbak-nni ur iqqeṛs ara.


Dvöldust þeir þar alllangan tíma og töluðu djarflega í trausti til Drottins, sem staðfesti orð náðar sinnar með því að láta tákn og undur gerast fyrir hendur þeirra. 	 ɣas akken, Bulus d Barnabas ɛeṭṭlen di temdint n Ikunyum , țeklen ɣef Sidi Ṛebbi, heddṛen s țțbut mbla akukru ɣef ṛṛeḥma-ines. Sidi Ṛebbi ițbeggin-ed s lbeṛhanat d licaṛat belli ayen țbecciṛen ț-țideț.


Hann kallaði tíu þjóna sína, seldi þeim í hendur tíu pund og sagði við þá: ,Verslið með þetta, þangað til ég kem.' 	 Qbel ad iṛuḥ, yessawel i ɛecṛa seg iqeddacen-is ; yefka tawizeț i mkul yiwen deg-sen, yenna-yasen : « xedmet yis-sent tjaṛa alamma uɣaleɣ-ed ».


En sjónarvottar sögðu þeim, hvað fram hafði farið við haldna manninn, og frá svínunum. 	 Wid i gḥeḍren ḥekkun-d i wiyaḍ ayen yedṛan d win yețwazedɣen akk-d țqeḍɛit-nni n yilfan.


Upp frá þeim degi voru þeir ráðnir í að taka hann af lífi. 	 Ass-nni dɣa i ɛewwlen ( qesden ) lmuqedmin imeqqranen ad nɣen Sidna Ɛisa.


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér líkist hvítum kölkuðum gröfum, sem sýnast fagrar utan, en innan eru fullar af dauðra manna beinum og alls kyns óþverra. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin udmawen ! TTețțemcabim ɣer iẓekwan isebɣen s lǧir ; s ufella cebḥen, ɣer daxel ččuṛen d iɣsan n lmegtin d rekku.


Sólin kemur upp með steikjandi hita og brennir grasið, og blóm þess dettur af og fegurð þess verður að engu. Þannig mun og hinn auðugi maður visna upp á vegum sínum. 	 M'ara d-yali yiṭij s leḥmu-ines yesseṛɣayen, imɣi ad iqqaṛ, ajeǧǧig-is ad iɣli, ccbaḥa-ines a s-tṛuḥ. Akka ara tedṛu d umeṛkanti , ad iṛuḥ a d-yeǧǧ deffir-es wayen akk yesɛa.


Dæmið ekki, svo að þér verðið ekki dæmdir. 	 Ur țḥasabet ara wiyaḍ iwakken ur kkun-ițḥasab ula d yiwen.


og sögðu: "Seg þú oss, með hvaða valdi gjörir þú þetta? Hver hefur gefið þér þetta vald?" 	 nnan-as : Di leɛnaya-k ! ansi i k-d-tekka lḥekma s wacu i txeddmeḍ annect agi ? Anwa i k-ț-id-yefkan ?


En Gyðingur nokkur, Apollós að nafni, ættaður frá Alexandríu, kom til Efesus. Hann var maður vel máli farinn og fær í ritningunum. 	 Di lweqt-nni, yiwen wergaz n wat Isṛail yețțusemman Abulus, ilulen di temdint n Skandriya yellan di tmurt n Maṣeṛ, yusa-d ɣer temdint n Ifasus ; yezweṛ deg wawal yerna yessen mliḥ tira iqedsen.


Og fætur hans voru líkir málmi glóandi í deiglu og raust hans sem niður margra vatna. 	 iḍaṛṛen-is țfeǧǧiǧen am nnḥas yefsin di tmes, ṣṣut-is yecba zzhir n waman yețseqsiqen deg udrar.


Guð hefur reist upp þjón sinn og sent hann yður fyrst til að blessa yður og snúa hverjum yðar frá vondri breytni sinni." 	 I kunwi d imezwura iwumi i d iceggeɛ Sidi Ṛebbi aqeddac-is, isseḥya t-id iwakken a kkun-ibarek yerna a d-issebɛed mkul yiwen deg-wen seg yir n lecɣal-is.


Ég fel yður á hendur Föbe, systur vora, sem er þjónn safnaðarins í Kenkreu. 	 A kkun-weṣṣiɣ ɣef weltma tneɣ Fibya, nețțat illan ț-țaqeddact n Sidi Ṛebbi di tejmaɛt n temdint n Senkriya.


Ef ég vinn ekki verk föður míns, trúið mér þá ekki, 	 Lemmer ur xeddmeɣ ara lecɣal n Baba tili ur teḥwaǧem ara aț țamnem yis-i.


og Jason hefur tekið á móti þeim. Allir þessir breyta gegn boðum keisarans, því þeir segja, að annar sé konungur og það sé Jesús." 	 Yazun isṭerḥeb yis-sen. Xulfen lumuṛ n Qayṣer, qqaṛen belli yella ugellid nniḍen ițusemman Ɛisa.


En er gæska Guðs frelsara vors birtist og elska hans til mannanna, 	 Meɛna asmi i d-ibeggen Sidi Ṛebbi leḥnana-s d leḥmala-s i yemdanen,


Jesús er steinninn, sem þér, húsasmiðirnir, virtuð einskis, hann er orðinn hyrningarsteinn. 	 D nețța i ɣef d-nnant tira iqedsen : D azṛu-nni i tḍeggṛem kunwi ay ibennayen, i guɣalen d azṛu i geṭṭfen lebni. +


Maðurinn svaraði þeim: "Þetta er furðulegt, að þér vitið ekki, hvaðan hann er, og þó opnaði hann augu mín. 	 Argaz-nni yerra-yasen : D ayen yessewhamen ! Argaz yeldi-yi-d allen, kunwi ur te?rim ara ansi i d-yekka !


Jesús svaraði þeim: "Þetta er verk Guðs, að þér trúið á þann, sem hann sendi." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Sidi Ṛebbi yețṛaǧu deg-wen aț-țamnem s win i d-iceggeɛ !


En ég segi yður: Elskið óvini yðar, og biðjið fyrir þeim, sem ofsækja yður, 	 Nekk a wen-iniɣ : ḥemmlet iɛdawen-nwen i kkun ițqehhiṛen. BBarket wid i kkun-ineɛlen, xedmet lxiṛ i wid i kkun-ikeṛhen, dɛut s lxiṛ i wid i kkun-iḍelmen, akk-d wid i kkun-ițqehhiṛen.


Og rödd kom úr skýinu og sagði: "Þessi er sonur minn, útvalinn, hlýðið á hann!" 	 Iffeɣ-ed yiwen n ṣṣut si tagut-nni yenna-d : Wagi d Mmi, d nețța i xtaṛeɣ, smeḥsiset-as.


Bræður, takið spámennina til fyrirmyndar, sem talað hafa í nafni Drottins og liðið illt með þolinmæði. 	 Ay atmaten-iw, mmektit-ed lenbiya i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi tecbum-d ṣṣbeṛ akk-d liman i sɛan di teswiɛin n leɛtab.


Bræður, verið ekki börn í dómgreind, heldur sem ungbörn í illskunni, en fullorðnir í dómgreind. 	 Ay atmaten, ur țțilit ara am arrac m'ara tmeyyzem ɣef kra, lameɛna sɛut lɛeqliya n imeqqranen ; ma ɣef wayen yeɛnan cceṛ, ilit am arrac.


En Jesús sneri aftur frá Jórdan, fullur af heilögum anda. Leiddi andinn hann um óbyggðina 	 Mi d- yuɣal Sidna Ɛisa seg wasif n Urdun, Ṛṛuḥ iqedsen yewwi-t ɣer unezṛuf.


Landstjórinn benti þá Páli að taka til máls. Hann sagði: "Kunnugt er mér um, að þú hefur verið dómari þessarar þjóðar í mörg ár. Mun ég því ótrauður verja mál mitt. 	 Mi i s-iwehha lḥakem i Bulus iwakken a d-ihdeṛ, Bulus yenna : Sriɣ aṭas iseggasen aya i telliḍ d lḥakem ɣef wegdud-agi ; ihi s laman ara d-qeddmeɣ tamsalt-iw zdat-ek.


Þeir báðu hann að standa lengur við, en hann varð ekki við því, 	 Ḥellelen-t ad yernu kra wussan yid-sen, lameɛna ur yeqbil ara.


Konungur varð hryggur við, en vegna eiðsins og gesta sinna bauð hann að veita henni þetta. 	 Agellid Hiṛudus iḥzen aṭas, yemmuɣben, lameɛna ɣef ddemma n limin i geggul zdat inebgawen-is, issendeh a s-t-id-awin.


því að Guð hefur lagt þeim í brjóst að gjöra vilja sinn og vera samráða og gefa ríki þeirra dýrinu, allt til þess er orð Guðs koma fram. 	 D Sidi Ṛebbi i ten-iwellhen akken ad xedmen lebɣi-s, ddukklen ɣef yiwen ṛṛay iwakken ad fken lḥekma i lweḥc alamma yedṛa-d lebɣi n Sidi Ṛebbi.


Meðan farísearnir voru saman komnir, spurði Jesús þá: 	 Mi llan ifariziyen nnejmaɛen, Sidna Ɛisa isteqsa-ten yenna :


Hann sendi þjóna sína að kalla til brúðkaupsins þá, sem boðnir voru, en þeir vildu ekki koma. 	 Iceggeɛ iqeddacen-is ad ssiwlen i wid yețwaɛeṛden, meɛna ugin a d-asen.


Farísearnir spurðu hann nú líka, hvernig hann hefði fengið sjónina. Hann svaraði þeim: "Hann lagði leðju á augu mín, ég þvoði mér, og nú sé ég." 	 Ifariziyen steqsan-t amek armi i t-id-yuɣal yeẓri. Nețța yenna-yasen : Yexleḍ akal s tsusaf-is, yeḍla-t ɣef wallen-iw, ṛuḥeɣ ssardeɣ udem-iw, imiren kan uɣaleɣ țwaliɣ.


einum Guði, sem frelsar oss fyrir Jesú Krist, Drottin vorn, sé dýrð, hátign, máttur og vald fyrir allar aldir, nú og um allar aldir. Amen. 	 Tamanegt tameqqrant i Sidi Ṛebbi awḥid i gellan d amsellek-nneɣ s Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ ; i Yillu nneɣ lhiba, tazmert, lḥekma akk-d lɛaḍima, uqbel a d-texleq ddunit, di lweqt-agi akk-d lweqat i d-iteddun ! Amin !


Og heimamenn manns verða óvinir hans.' 	 a d-kkren yeɛdawen seg at wexxam.


Þannig veit Drottinn, hvernig hann á að hrífa hina guðhræddu úr freistingu, en refsa hinum ranglátu og geyma þá til dómsdags, 	 S wakka Sidi Ṛebbi yeẓra amek ara isellek di teswiɛin iweɛṛen imdanen i gțeklen fell-as ; ma d imcumen a ten-yerr ɣer rrif i lɛiqab i d-iteddun ass n lḥisab.


sagði þeim frá öllu og sendi þá til Joppe. 	 iḥka-yasen-d ayen akk yedṛan; dɣa iceggeɛ-iten ɣer temdint n Jafa.


frelsun frá óvinum vorum og úr höndum allra, er hata oss. 	 Ad yili d amsellek ara ɣ-imenɛen seg yiɛdawen-nneɣ, si ger ifassen n wid akk i ɣ-ikeṛhen.


Ég vildi að þér töluðuð allir tungum, en þó enn meir, að þér hefðuð spádómsgáfu. Það er meira vert en að tala tungum, nema það sé útlagt, til þess að söfnuðurinn hljóti uppbygging. 	 Bɣiɣ aț-țemmeslayem meṛṛa s tutlayin ur nețwassen ara, lameɛna bɣiɣ axiṛ ma tețxebbiṛem s ɣuṛ Sidi Ṛebbi. Win yețxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi yenfeɛ akteṛ n win yețmeslayen tutlayin-agi, anagar ma yella izmer a d-yessefhem ayen i d-yenna, iwakken tajmaɛt meṛṛa aț-țestenfeɛ.


En þeir sögðu við hann: ,Herra, hann hefur tíu pund.' 	 Nnan-as : A Sidi, yesɛa yakan ɛecṛa !


Í þessum tveim óraskanlegu athöfnum Guðs, þar sem óhugsandi er að hann fari með lygi, eigum vér sterka uppörvun, vér sem höfum leitað hælis í þeirri sælu von, sem vér eigum. 	 Lɛahed-agi i d-yefka Sidi Ṛebbi akk-d limin i geggul d ayen ur nețbeddil yerna ur yezmir ara a ten-inkkeṛ. Ma d nukni yeddurin ɣuṛ-es, d annect-agi i ɣ-isseǧhaden a neṭṭef mliḥ deg usirem i ɣ-d ițțunefken.


Þegar þeir sátu að borði og mötuðust sagði Jesús: "Sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig, einn sem með mér etur." 	 Mi qqimen ad ččen, Sidna Ɛisa yenna yasen : A wen-iniɣ tideț : yiwen seg-wen itețțen yid-i, ad iyi-ixdeɛ.


Vér vonuðum, að hann væri sá, er leysa mundi Ísrael. En nú er þriðji dagur síðan þetta bar við. 	 Nukni neḍmeɛ d nețța ara isellken wat Isṛail ; ass-agi d ass wis tlata segmi yedṛa wannect-a.


Þetta er aðeins skuggi þess, sem koma átti, en líkaminn er Krists. 	 ayagi akk yezwar-ed d lemtel kan n wayen i d-iteddun, axaṭer tideț di Lmasiḥ i tella.


Hann er fyrri en allt, og allt á tilveru sína í honum. 	 Yella-d uqbel a d-yețwaxleq kra yellan, d nețța i d lsas n txelqit,


Haf gát á sjálfum þér og fræðslunni. Ver stöðugur við þetta. Þegar þú gjörir það, muntu bæði gjöra sjálfan þig hólpinn og áheyrendur þína. 	 ?ader ɣef yiman-ik d wayen i tesselmadeḍ i wiyaḍ, ma tkemmleḍ akken, d leslak ara d-tawiḍ i keččini akk-d wid i k-yesmeḥsisen.


Vér erum vottar alls þessa, og heilagur andi, sem Guð hefur gefið þeim, er honum hlýða." 	 Aql-aɣ d inagan ɣef wayagi, nukkni akk-d Ṛṛuḥ iqedsen i d-yefka Sidi Ṛebbi i wid i t-iḍuɛen.


En vér vitum, að maðurinn réttlætist ekki af lögmálsverkum, heldur fyrir trú á Jesú Krist. Og vér tókum trú á Krist Jesú, til þess að vér réttlættumst af trú á Krist, en ekki af lögmálsverkum. Enda réttlætist enginn lifandi maður af lögmálsverkum. 	 Lameɛna neẓra belli amdan yețțuɣal d aḥeqqi zdat Sidi Ṛebbi s liman-ines di Ɛisa Lmasiḥ, mačči imi gxeddem ayen i d-teqqaṛ ccariɛa ; daymi ula d nukni numen s Ɛisa Lmasiḥ, iwakken a nuɣal d iḥeqqiyen zdat Sidi Ṛebbi s liman di Ɛisa Lmasiḥ, mačči imi nxeddem ayen i d-teqqaṛ ccariɛa n Musa. Axaṭer ula d yiwen ur izmir ad yuɣal d aḥeqqi zdat Ṛebbi imi i gettabaɛ ccariɛa n Musa.


Lógó 	 Logo


Hús yðar verður í eyði látið. 	 Ihi atan wexxam-im ad yexlu !


Því að fram munu koma falskristar og falsspámenn, og þeir munu gjöra tákn og undur til að leiða afvega hina útvöldu ef orðið gæti. 	 Axaṭer a d-asen wid ara yerren iman-nsen d Lmasiḥ neɣ d lenbiya, ad xeddmen lbeṛhanat akk-d licaṛat, iwakken ad kellxen ma zemren ula d wid yextaṛ Sidi Ṛebbi.


Kappkostið að varðveita einingu andans í bandi friðarins. 	 Ḥeṛset iman-nwen aț-țeṭṭfem di tdukkli n Ṛṛuḥ iqedsen, s lehna wway gar-awen.


Allir hlutir eru hreinum hreinir, en flekkuðum og vantrúuðum er ekkert hreint, heldur er bæði hugur þeirra flekkaður og samviska. 	 Kullec zeddig i wid zeddigen, meɛna ulac ayen zeddigen i wid ur nzeddig ara, ur nețțamen ara s Ṛebbi ; imi xemmimen-nsen d wulawen-nsen neǧsen yerna ur țendemmayen ara.


Mörg ljós voru í loftstofunni, þar sem vér vorum saman komnir. 	 taɣuṛfeț anda i nennejmaɛ, ceɛlent deg-s aṭas n teftilin.


Og þegar verurnar gjalda honum, sem í hásætinu situr, dýrð og heiður og þökk, honum sem lifir um aldir alda, 	 Lxuluq-nni, mkul m'ara țcekkiṛen țḥemmiden Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma, Win yeddren si lǧil ɣer lǧil,


Því að það skuluð þér vita og festa yður í minni, að enginn frillulífismaður eða saurugur eða ágjarn, - sem er sama og að dýrka hjáguði -, á sér arfsvon í ríki Krists og Guðs. 	 axaṭer ilaq aț-țeẓrem belli wid izennun neɣ wid ixeddmen ayen ur neṣfi akk-d wid ur nesteqniɛ ara, imi wid ur nesteqniɛ ara cban wid iɛebbden lmeṣnuɛat, widak-agi meṛṛa ur țekkayen ara di tgeldit n Lmasiḥ akk-d Sidi Ṛebbi.


Þessu fór fram í tvö ár, svo að allir þeir, sem í Asíu bjuggu, heyrðu orð Drottins, bæði Gyðingar og Grikkir. 	 Yeqqim dinna sin iseggasen armi imezdaɣ meṛṛa n tmurt n Asya, ama d at Isṛail ama d iyunaniyen, slan i wawal n Sidi Ṛebbi.


En sá sem hatar bróður sinn, hann er í myrkrinu og lifir í myrkrinu og veit ekki hvert hann fer, því að myrkrið hefur blindað augu hans. 	 Ma d win ikeṛhen gma-s, di ṭṭlam i gella ; iteddu di ṭṭlam ur yeẓri anda ileḥḥu, axaṭer ṭṭlam isderɣel-as allen.


En sá er vilji þess, sem sendi mig, að ég glati engu af öllu því, sem hann hefur gefið mér, heldur reisi það upp á efsta degi. 	 Win i yi-d iceggɛen ur yebɣi ara ad yeɛṛeq ula d yiwen seg wid i yi-d-yefka, lameɛna a ten-id-sseḥyuɣ si lmut deg wass aneggaru.


Þessir munu heyja stríð við lambið. Og lambið og þeir, sem með því eru, hinir kölluðu og útvöldu og trúu, munu sigra þá, - því að lambið er Drottinn drottna og konungur konunga." 	 Ad sekkren imenɣi akk-d Izimer meɛna a ten-yeɣleb imi d nețța i d Ssid n Ssyadi, i d agellid n igelliden ; wid i gextaṛ daɣen iwumi i d-yessawel, i t-iḍuɛen a ten-ɣelben ula d nutni.


Þar lögðu þeir Jesú, því það var aðfangadagur Gyðinga, og gröfin var nærri. 	 Imi i geqṛeb yefri-nni, rran lǧețța n Sidna Ɛisa ɣer daxel, axaṭer ass i d-iteddun d ass n westeɛfu n wat Isṛail.


Þegar það hafði tekið við henni, féllu verurnar fjórar og öldungarnir tuttugu og fjórir niður frammi fyrir lambinu. Þeir höfðu hver um sig hörpu og gullskálar, fullar af reykelsi, það eru bænir hinna heilögu. 	 Mi d-iṭṭef adlis-nni, ṛebɛa lxuluq akk-d ṛebɛa uɛecrin n lecyux nni seǧǧden zdat-es, mkul yiwen seg-sen yeṭṭef snitra d iqbucen n ddheb iččuṛen d leɛṭeṛ i d ițmettilen ddeɛwat n wegdud n Ṛebbi.


Ef allur líkaminn væri auga, hvar væri þá heyrnin? Ef hann væri allur heyrn, hvar væri þá ilmanin? 	 Ma yella lǧețța meṛṛa ț-țiṭ, amek ara tili tmesliwt ? Neɣ ma yella d ameẓẓuɣ kan i tella, amek ara yili wesriḥi ?


Nú skildi konan eftir skjólu sína, fór inn í borgina og sagði við menn: 	 Dɣa tameṭṭut-nni teǧǧa tacmuxt-is dinna, tuzzel ɣer taddart tenna i lɣaci :


Illu andarnir báðu hann og sögðu: "Ef þú rekur okkur út, sendu okkur þá í svínahjörðina." 	 Leǧnun-nni țḥellilen Sidna Ɛisa, qqaṛen-as : Ma tessufɣeḍ-aɣ, ceggeɛ-aɣ ɣer tqeḍɛit-ihina n yilfan.


Sannir og réttlátir eru dómar hans. Hann hefur dæmt skækjuna miklu, sem jörðunni spillti með saurlifnaði sínum, og hann hefur látið hana sæta hefnd fyrir blóð þjóna sinna." 	 axaṭer yeḥkem s lḥeqq ț-țideț ɣef tucmiț-nni tameqqrant i gɣuṛṛen imezdaɣ n ddunit, yerra-d țțaṛ n iqeddacen-is yemmezlen.


"Hví voru þessi smyrsl ekki seld fyrir þrjú hundruð denara og gefin fátækum?" 	 Acuɣeṛ ur nezzenz ara leɛṭeṛ agi ? Lemmer nezzenz-it tili yewwi-d azal n telt meyya twiztin n lfeṭṭa ara nefṛeq i igellilen.


Launin hrópa, þau sem þér hafið haft af verkamönnunum, sem slógu lönd yðar, og köll kornskurðarmannanna eru komin til eyrna Drottins hersveitanna. 	 Teččam lḥeqq n wid imegren igran-nwen, slet-asen i wigi ițcetkin ɣef lbaṭel-nwen, Sidi Ṛebbi Bab n tezmert yesla-d i leɛyaḍ-nsen.


Eyjarskeggjar sýndu oss einstaka góðmennsku. Þeir kyntu bál og hlynntu að oss öllum, en kalt var í veðri og farið að rigna. 	 Imezdaɣ-is setṛeḥben yis-nneɣ, xedmen-aɣ lxiṛ d ameqqran ; ceɛlen times axaṭer yekkat ugeffur ( lehwa ), yerna d asemmiḍ.


Og hann kallaði til sín lærisveina sína og sagði við þá: "Sannlega segi ég yður, þessi fátæka ekkja gaf meira en allir hinir, er lögðu í fjárhirsluna. 	 Sidna Ɛisa yessawel i inelmaden-is, yenna yasen : A wen-d-iniɣ tideț : lweɛda i tessers taǧǧalt-agi taẓawalit, tugar akk lewɛadi i ssersen wiyaḍ.


En er langt var liðið nætur kom hann til þeirra, gangandi á vatninu. 	 Mi qṛib ad yali wass, ataya Sidna Ɛisa iteddu-d ɣef wuḍar s ufella n waman.


Fyrir því eru svo margir sjúkir og krankir á meðal yðar, og allmargir deyja. 	 Ɣef wayagi i llan gar-awen aṭas n wid ihelken akk-d ineɛyuba, yerna aṭas deg-sen i gemmuten.


Hann sagði við þá: "Þannig er sérhver fræðimaður, sem orðinn er lærisveinn himnaríkis, líkur húsföður, sem ber fram nýtt og gamalt úr forðabúri sínu." 	 Yerna-yasen : Ihi, yal amusnaw n ccariɛa ara ifehmen tagelda n igenwan, icuba ɣer bab n wexxam i d-ițekksen seg ugerruj-is tiɣawsiwin tijdidin, akk-d ț-țɣawsiwin tiqdimin.


"Heiðra föður þinn og móður," - það er hið fyrsta boðorð með fyrirheiti: 	 Di ccariɛa i d-yefka Sidi Ṛebbi i Sidna Musa, d wagi i d lameṛ amezwaru yesɛan lemɛahda :


Og hafið skilaði hinum dauðu, þeim sem í því voru, og dauðinn og Hel skiluðu þeim dauðu, sem í þeim voru, og sérhver var dæmdur eftir verkum sínum. 	 Lebḥeṛ iḍeggeṛ-ed akk wid yečča, lmut d laxeṛt serrḥent-ed akk i lmegtin. Mkul yiwen yețțuḥaseb akken llan lecɣal-is.


Og oft hefur hann kastað honum bæði í eld og vatn til að fyrirfara honum. En ef þú getur nokkuð, þá sjá aumur á okkur og hjálpa okkur." 	 Acḥal d abrid i t-idemmer uṛuḥani-agi ɣer tmes d waman iwakken a t-ineɣ. Tura, ma yella wayen iwumi tzemreḍ, ḥunn fell-aɣ, ɛiwen-aɣ !


Eitt sinn er þeir voru að þjóna Drottni og föstuðu sagði heilagur andi: "Skiljið frá mér til handa þá Barnabas og Sál til þess verks, sem ég hef kallað þá til." 	 Yiwen wass atmaten nnejmaɛen iwakken ad uẓummen yerna ad dɛun ɣer Sidi Ṛebbi. Ṛṛuḥ iqedsen yenna-yasen-d : Swejdet-iyi-d Barnabas akk-d Caɛul i ccɣel-nni iwumi i ten-heggaɣ.


Æðstu prestarnir og öldungarnir báru á hann sakir, en hann svaraði engu. 	 Lmuqedmin imeqqranen akk-d imeqqranen n wegdud sseḍlamen deg-s, ma d nețța ur sen-d-yerri ula d acemma.


Keppið eftir kærleikanum. Sækist eftir gáfum andans, en einkum eftir spádómsgáfu. 	 Qbel kullec nadit aț-țesɛum leḥmala n tideț. Nadit daɣen ɣef tukciwin n Ṛṛuḥ iqedsen, lameɛna nadit axiṛ a d-țxebbiṛem s wayen i d-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


En hinn ávítaði hann og sagði: "Hræðist þú ekki einu sinni Guð, og ert þó undir sama dómi? 	 Lameɛna wayeḍ ilumm-it yenna yas : Ur tuggadeḍ ara Ṛebbi, kečč ițțusemmṛen am nețța ?


Allt megna ég fyrir hjálp hans, sem mig styrkan gjörir. 	 Zemreɣ i kullec s win i yi-sseǧhaden.


En nú, eftir að trúin er komin, erum vér ekki lengur undir tyftara. 	 Tura yusa-d lweqt i deg ara namen s Lmasiḥ, ifuk fell-aneɣ leḥkum n ccariɛa.


Jesús svaraði þeim: "Þessi rödd kom ekki mín vegna, heldur yðar vegna. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Mačči ɣuṛ-i i d-tenṭeq taɣect agi, tenṭeq-ed ɣuṛ-wen.


Þegar kvöld var komið, fóru lærisveinar hans niður að vatninu, 	 Mi geɣli yiṭij, inelmaden-is uɣalen ṣubben ɣer rrif n lebḥeṛ.


En læknaði maðurinn vissi ekki, hver hann var, því að Jesús hafði leynst brott, enda var þröng á staðnum. 	 Lameɛna argaz-nni yeḥlan ur yeẓri ara anwa-t, axaṭer Sidna Ɛisa yekcem ger lɣaci ițemdeḥḥasen dinna.


Hann hefur frelsað oss frá valdi myrkursins og flutt oss inn í ríki síns elskaða sonar. 	 Ikkes-aɣ-d si tezmert n ṭṭlam, iwakken a ɣ-yessiweḍ ɣer tgelda n Mmi-s eɛzizen,


Þá sagði Jesús við hann: "Þér trúið ekki, nema þér sjáið tákn og stórmerki." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : M'ur twalam ara licaṛat d lbeṛhanat ur tețțamnem ara ?


Þannig reynist mér það þá regla fyrir mig, sem vil gjöra hið góða, að hið illa er mér tamast. 	 Ihi atan wayen fehmeɣ deg yiman-iw : mkul m'ara bɣuɣ ad xedmeɣ lxiṛ ad afeɣ d cceṛ kan iwumi zemreɣ.


Og aftur: Ég mun treysta á hann. Og enn fremur: Sjá, hér er ég og börnin, er Guð gaf mér. 	 Yenna daɣen : Ad țekleɣ ɣef Sidi Ṛebbi . Yerna yenna : Aql-iyi nekk d warrac i yi-d-ifka Sidi Ṛebbi.


því að ritað er: Ver glöð, óbyrja, sem ekkert barn hefur átt! Hrópa og kalla hátt, þú sem ekki hefur jóðsjúk orðið! Því að börn hinnar yfirgefnu eru fleiri en hinnar, sem manninn á. 	 Axaṭer yura : Efṛeḥ kemm a tiɛiqeṛt ur nețțarew ara ! Ɛeggeḍ s lfeṛḥ kemm ur nessin lewjaɛ n tarrawt ! Axaṭer tameṭṭut yețwaḥeqṛen, aț-țes ɛu dderya akteṛ n tin yesɛan argaz-is .


Þær fóru út og flýðu frá gröfinni, því ótti og ofboð var yfir þær komið. Þær sögðu engum frá neinu, því þær voru hræddar. 	 Ffɣent-ed seg uẓekka-nni, rewlent s tergagit d lxelɛa, iffeɣ-itent leɛqel, daymi ur ɛawdent i yiwen ayen yedṛan.


Verið varir um yður. Ég hef sagt yður allt fyrir. 	 Atah nniɣ-awen-d annect-agi uqbel a d-yeḍru. --


Heilsið Heródíon, ættingja mínum. Heilsið þeim á heimili Narkissusar, sem tilheyra Drottni. 	 ?sellimet ɣef Hiṛudiɛun win i yi-ițțilin, țsellimet ɣef wat wexxam n Narsisus, wid yumnen s Lmasiḥ.


Jesús svaraði honum: "Þú ert lærifaðir í Ísrael og veist ekki þetta? 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tesselmadeḍ ccariɛa i wat Isṛail ur tessineḍ ara annect-agi ?


Lítið á Ísraelsþjóðina. Eiga þeir, sem fórnirnar eta, ekki hlut í altarinu? 	 Walit at Isṛail : wid itețțen seg weksum n iseflawen s weɛbad-nsen, eɛni ur criken ara d wemkan-nni anda i zellun iseflawen ?


En Drottinn sagði: "Ef þér hefðuð trú eins og mustarðskorn, gætuð þér sagt við mórberjatré þetta: ,Ríf þig upp með rótum og fest rætur í sjónum,' og það mundi hlýða yður. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Lemmer tesɛam liman ulamma annect n uɛeqqa n yired, aț-țizmirem aț-ținim i ttejṛa-yagi n țut qleɛ sya tṛuḥeḍ aț-țeẓẓuḍ iman-im di lebḥeṛ, a wen-taɣ awal.


Spámennirnir allir og lögmálið, allt fram að Jóhannesi, sögðu fyrir um þetta. 	 Axaṭer ccariɛa n Musa d lenbiya hedṛen-d ɣef tgelda n igenwan armi d lweqt n Yeḥya aɣeṭṭas.


mér, sem fyrrum var lastmælandi, ofsóknari og smánari. En mér var miskunnað, sökum þess að ég gjörði það í vantrú, án þess að vita, hvað ég gjörði. 	 ɣas akken zik regmeɣ-t yerna qehṛeɣ wid yumnen yis. Meɛna iɛfa-yi axaṭer imiren ur ẓriɣ ara d acu xeddmeɣ imi mazal ur sɛiɣ ara liman deg ul-iw.


Þetta hef ég sagt yður í líkingum. Sú stund kemur, að ég tala ekki framar við yður í líkingum, heldur mun ég berum orðum segja yður frá föðurnum. 	 Ayen akk i wen-d-nniɣ, nniɣ awen-t-id s lemtul. A d-yas lweqt ur a wen-d-țmeslayeɣ ara akka, a wend hedṛeɣ ɛinani ɣef wayen yeɛnan Baba.


Þegar þeir sáu það, skýrðu þeir frá því, er þeim hafði verið sagt um barn þetta. 	 Mi walan aqcic-nni, ḥkan-d wayen i sen-d-yenna lmelk fell-as.


Hann fór með hann til Jesú. Jesús horfði á hann og sagði: "Þú ert Símon Jóhannesson, þú skalt heita Kefas" (Pétur, það þýðir klettur). 	 Andriyus yewwi Semɛun ɣer Sidna Ɛisa. Akken i t-iwala Sidna Ɛisa, imuqel-it yenna-yas : Kečč i d Semɛun mmi-s n Yunes. Sya d asawen aț-tețțusemmiḍ Sifas yeɛni : Buṭrus.


Þetta er hið æðsta og fremsta boðorð. 	 D wagi i d lameṛ yellan d amezwaru yerna d ameqqran akk di ccariɛa.


Þá sigldum vér yfir hafið undan Kilikíu og Pamfýlíu og komum til Mýru í Lýkíu. 	 Nezger lebḥeṛ n Silisya akk-d Bamfilya, newweḍ ɣer lmeṛṣa n Mira yellan di tmurt n Lizya.


Fyrri sögu mína, Þeófílus, samdi ég um allt, sem Jesús gjörði og kenndi frá upphafi, 	 A Tawfilus, di tektabt-inu tamezwarut, ḥkiɣ-ed ayen ixdem Sidna Ɛisa d wayen yesselmed seg wass amezwaru armi d ass i deg yețwarfed ɣer igenni.


Þá kom til hans fræðimaður einn. Hann hafði hlýtt á orðaskipti þeirra og fann, að Jesús hafði svarað þeim vel. Hann spurði: "Hvert er æðst allra boðorða?" 	 Yiwen n umusnaw n ccariɛa mi geẓra Sidna Ɛisa ijaweb akken ilaq, iqeṛṛeb ɣuṛ-es yenna-yas : Anwa i d lameṛ ameqqran di ccariɛa ?


Þess vegna sagði ég yður, að þér munduð deyja í syndum yðar. Því ef þér trúið ekki, að ég sé sá sem ég er, munuð þér deyja í syndum yðar." 	 Daymi i wen-d-nniɣ aț-țemtem di ddnub-nwen. Atan m'ur tuminem ara belli nekk « d Win yellan, » aț-țemtem di ddnub-nwen.


Þegar þú gjörir veislu, þá bjóð þú fátækum og örkumla, höltum og blindum, 	 Lameɛna m'ara txedmeḍ tameɣṛa, ɛṛeḍ-ed igellilen, ineɛyuba, iquḍaren d yiderɣalen.


Þegar hundraðshöfðinginn heyrði þetta, fór hann til hersveitarforingjans, skýrði honum frá og sagði: "Hvað ert þú að gjöra? Maður þessi er rómverskur." 	 Ɣef yimeslayen-agi, lqebṭan-nni iṛuḥ ɣer wemdebbar ameqqran yenna-yas : Ḥader aț-țewteḍ argaz-agi ! D aṛumani !


Hver sem tekur við einu slíku barni í mínu nafni, tekur við mér. 	 Kra win ara yestṛeḥben s weqcic am-agi ɣef ddemma n yisem-iw, yis-i i gesṭerḥeb.


Daginn eftir komu Agrippa og Berníke með mikilli viðhöfn og gengu ásamt hersveitarforingjum og æðstu mönnum borgarinnar inn í málstofuna. Var þá Páll leiddur inn að boði Festusar. 	 Azekka-nni agellid Aɣribas d weltma-s Birinis usan-d, cebbḥen-d iman-nsen, ṭṭfen amkan deg wexxam n ccṛeɛ nutni d lqebṭanat akk-d imeqqranen n temdint ; lḥakem Fistus yefka lameṛ a d-skecmen Bulus,


Jesús kallaði þá, og þeir yfirgáfu Sebedeus föður sinn hjá daglaunamönnunum í bátnum og fylgdu honum. 	 Yessawel-asen, imiren kan ǧǧan baba-tsen akk-d ixeddamen-is di teflukt, ddan d Sidna Ɛisa.


Og allur lýðurinn, sem á hlýddi, og enda tollheimtumenn, viðurkenndu réttlæti Guðs og létu skírast af Jóhannesi. 	 Lɣaci meṛṛa mi slan i Yeḥya, setɛeṛfen s lḥeqq n Sidi Ṛebbi, qeblen ad țwaɣeḍsen deg waman, llan gar-asen ula d imekkasen n tebzert ( n leɣṛama ).


og þá er hann sáði, féll sumt hjá götunni, og fuglar komu og átu það upp. 	 Mi gella izerreɛ, ɣlin kra iɛeqqayen deg webrid : ṛuḥen-d igṭat ( ifṛax ) leqḍen-ten.


Hann hefur og sagt oss frá kærleika yðar, sem andinn hefur vakið með yður. 	 ixebbeṛ-aɣ-ed ɣef leḥmala s wayes i kkun-yeččuṛ Ṛṛuḥ iqedsen.


En Guð lét þannig rætast það, sem hann hafði boðað fyrirfram fyrir munn allra spámannanna, að Kristur hans skyldi líða. 	 Meɛna s wakka i gesnekmal Sidi Ṛebbi ayen i d-yenna si zik seg imawen n lenbiya meṛṛa : yenna-d belli Lmasiḥ-ines ad inɛețțab.


Þá tóku þeir, sem til borðs sátu með honum, að segja með sjálfum sér: "Hver er sá, er fyrirgefur syndir?" 	 Inebgawen nniḍen bdan qqaṛen deg yiman-nsen : « d acu-t wergaz-agi i gessawḍen iman-is ad yeɛfu ula d ddnubat ? »


Allir þessir menn dóu í trú, án þess að hafa öðlast fyrirheitin. Þeir sáu þau álengdar og fögnuðu þeim og játuðu, að þeir væru gestir og útlendingar á jörðinni. 	 Di liman, i mmuten akk yemdanen-agi uqbel a ten-id-yaweḍ wayen i sen-yewɛed Sidi Ṛebbi, lameɛna walan-t si lebɛid feṛḥen yis yerna setɛeṛfen belli d ibeṛṛaniyen, d imsebriden di ddunit.


Með því að þér vitið þetta fyrirfram, þér elskaðir, þá hafið gát á yður, að þér látið eigi dragast með af villu þverbrotinna manna og fallið frá staðfestu yðar. 	 A wid eɛzizen, kunwi yeslan s wannect-agi meṛṛa, ḥadret ɣef yiman-nwen, ɣuṛ-wat a kkun-ɣuṛṛen yemcumen ur numin ara s Sidi Ṛebbi, a kkun-sbeɛden ɣef ubrid-is i deg teṭṭfem.


Hann stefndi þeim saman og öðrum, sem að slíku unnu, og sagði: "Góðir menn, þér vitið, að velmegun vor hvílir á þessari atvinnu. 	 Isnejmaɛ-iten nutni d wid i gxeddmen lfeṭṭa am nețța, yenna yasen : Ay atmaten ! Teẓram belli rrbeḥ-nneɣ itekk-ed si lxedma-agi ;


því ég sé, að þú ert fullur gallbeiskju og í fjötrum ranglætis." 	 Atan walaɣ teččuṛeḍ d ddɣel, imlek-ik lbaṭel !


nam staðar að baki honum til fóta hans grátandi, tók að væta fætur hans með tárum sínum, þerraði þá með höfuðhári sínu, kyssti þá og smurði með smyrslunum. 	 Tekka-d deffir Sidna Ɛisa, teɣli ɣer idaṛṛen-is tețru. Tessebzeg (tesselxes) iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa s yimeṭṭawen-is, tesfeḍ-iten s ucebbub-is, tessudun-iten yerna tdehhin-iten s leɛṭeṛ-nni.


Þegar óhreinn andi fer út af manni, reikar hann um eyðihrjóstur og leitar hælis. Og er hann finnur það ekki, segir hann: ,Ég vil hverfa aftur í hús mitt, þaðan sem ég fór.' 	 M'ara yeffeɣ uṛuḥani seg yiwen wergaz, ad iṛuḥ ɣer yimukan yexlan akken ad iqelleb ɣef ṛṛaḥa. M'ur yufi ara, ad yini : « ad uɣaleɣ ɣer tnezduɣt-iw ansi i d-ffɣeɣ. »


bakmálugir, guðshatarar, smánarar, hrokafullir, gortarar, hrekkvísir, foreldrum óhlýðnir, 	 Wa yekkat deg wa, d iɛdawen n Ṛebbi, ur țneḥcamen ara, d imzuxiyen, d ikeddaben ; snulfuyen-d cceṛ, țɛaṣin lwaldin-nsen.


Hann er ekki hér, hann er upp risinn. Minnist þess, hvernig hann talaði við yður, meðan hann var enn í Galíleu. 	 Ulac-it dagi, yeḥya-d si ger lmegtin. Ur tecfimt ara ɣef wayen i wen-d-yenna di tmurt n Jlili ?


Símon hefur skýrt frá, hvernig Guð sá til þess í fyrstu, að hann eignaðist lýð meðal heiðinna þjóða, er bæri nafn hans. 	 Semɛun yeḥka-d amek i d-ixtaṛ Sidi Ṛebbi si ger leǧnas si tazwara, lumma ara yeddun s yisem-is.


Í annað sinn sagði rödd af himni: ,Eigi skalt þú kalla það vanheilagt, sem Guð hefur lýst hreint!' 	 Tikkelt tis snat, ṣṣut-nni i d-yusan seg igenni yenna-yi-d : ayen iḥseb Sidi Ṛebbi d leḥlal, ur k-id iṣaḥ ara a t-tḥesbeḍ d leḥṛam !


Þegar þeir voru mettir, segir hann við lærisveina sína: "Safnið saman leifunum, svo ekkert spillist." 	 Mi ččan ṛwan, Sidna Ɛisa iluɛa inelmaden-is yenna-yasen : Jemɛet-ed ayen i d-yeqqimen akken ur ixețțeṛ ula d acemma.


Þá segir Jesús við þá: "Á þessari nóttu munuð þér allir hneykslast á mér, því að ritað er: ,Ég mun slá hirðinn, og sauðir hjarðarinnar munu tvístrast.' 	 dinna Sidna Ɛisa yenna-yasen : Iḍ-agi ad a wen-iliɣ akk d sebba n tuccḍa, axaṭer yura di tira iqedsen ad wwteɣ ameksa, ulli n tqeḍɛit-is ad rewlent ɣer yal tama .


Því að víst er um það, að ekki tekur hann að sér englana, en hann tekur að sér afsprengi Abrahams. 	 axaṭer ur d-yusi ara ad iɛiwen lmalayekkat meɛna yusa-d ad iɛiwen tarwa n Sidna Ibṛahim.


Enn leið drjúgur tími, og sjóferðir voru orðnar hættulegar, enda komið fram yfir föstu. Páll vildi því vara þá við 	 Nesṛuḥ aṭas n lweqt, lweqt n usafer di lebḥeṛ yuɣal yewɛeṛ aṭas, imi ass i deg țțuẓummen wat Isṛail di taggara n lexṛif iɛedda.


og sögðu: "Þú sem brýtur niður musterið og reisir það á þrem dögum. Bjarga nú sjálfum þér, ef þú ert sonur Guðs, og stíg niður af krossinum!" 	 qqaṛen-as : A win ițhuddun lǧameɛ iqedsen ibennu-t di tlata wussan, sellek iman-ik ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ers-ed seg umidag-nni.


En vorir menn eiga og að læra að stunda góð verk til nauðsynjaþarfa, til þess að þeir séu ekki ávaxtalausir. 	 Axaṭer ilaq daɣen atmaten-nneɣ ad lemden ad xedmen i wiyaḍ lecɣal yelhan, iwakken ad sɛun ayen ara ḥwiǧen, ur țțilin ara mbla lfayda.


Stillingar á ýmsum vélbúnaðiPersonal settings 	 Personal settings


Af því að þú hefur varðveitt orðið um þolgæði mitt mun ég og varðveita þig frá reynslustundinni, sem koma mun yfir alla heimsbyggðina, til að reyna þá sem á jörðunni búa. 	 Imi teṭṭfeḍ deg awal-iw s ṣṣbeṛ ur tefcileḍ ara, ula d nekk a k-ḥadreɣ di teswiɛt n ujeṛṛeb ara d-yasen ɣef ddunit meṛṛa iwakken ad țțujeṛben imezdaɣ-is.


Þú varst höggvinn af þeim olíuviði, sem eftir eðli sínu var villiviður, og ert gegn eðli náttúrunnar græddur við ræktaðan olíuvið. Hve miklu fremur munu þá þessar náttúrlegu greinar verða græddar við eigin olíuvið? 	 Ma yella kečč i d-ițwagezmen seg uḥeccad, tețțuleqmeḍ ɣef tzemmurt n lɛali ɣas akken d aḥeccad i telliḍ, acḥal ihi i sen-ishel i nutni yellan ț-țiṣeḍwa n tzemmurt iwakken ad uɣalen ad țțuleqmen ɣef tzemmurt-nsen.


Þá er hann hafði þetta mælt, bauð farísei nokkur honum til dagverðar hjá sér. Hann kom og settist til borðs. 	 Mi gfukk Sidna Ɛisa ameslay, iɛreḍ-it yiwen wufarizi ɣeṛ imensi.


Það varð til þess, að vér báðum Títus, að hann skyldi og leiða til lykta hjá yður þessa líknarþjónustu, eins og hann hefur byrjað. 	 S wakka ihi, nweṣṣa gma-tneɣ Titus ad ikemmel lxedma-nni i gebda ɣuṛ-wen ɣef wayen yeɛnan ssadaqa agi.


En Guð, sem veitir þolgæðið og huggunina, gefi yður að vera samhuga að vilja Krists Jesú, 	 Sidi Ṛebbi i d-ițakken lǧehd d ṣṣbeṛ, a wen-d-yefk aț-țesɛum yiwen uxemmem wway gar-awen akken i t-id-isselmed Sidna Ɛisa Lmasiḥ,


Og að liðinni um það bil einni stund fullyrti enn annar þetta og sagði: "Víst var þessi líka með honum, enda Galíleumaður." 	 Iɛedda wazal n ssaɛa, yenṭeq-ed yiwen nniḍen yenna : Mbla ccekk argaz-agi yella yid-es axaṭer d ajlili.


Leiðsögumenn Páls fylgdu honum allt til Aþenu og sneru aftur með boð til Sílasar og Tímóteusar að koma hið bráðasta til hans. 	 Widak yewwin Bulus, ssawḍen-t armi ț-țamdint n Atinya, syenna uɣalen-d ɣer temdint n Biri. Iweṣṣa-ten Bulus ad inin i Silas d Timuti, ur țɛeṭṭilen ara a t-leḥqen.


Enda þótt þér hefðuð tíu þúsund fræðara í Kristi, þá hafið þér þó eigi marga feður. Ég hef í Kristi Jesú fætt yður með því að flytja yður fagnaðarerindið. 	 Ɣas ma llan ɛecṛa alaf yemdanen i kkun isselmaden deg webrid n Lmasiḥ, yiwen n baba-twen kan i tesɛam di Lmasiḥ, imi d nekk i kkun-id-yewwin ɣer webrid n Lmasiḥ s Lexbaṛ n lxiṛ.


Segir hann ekki fremur við hann: ,Bú þú mér kvöldverð, gyrð þig og þjóna mér, meðan ég et og drekk, síðan getur þú etið og drukkið.' 	 Mačči akka ara s-yini, meɛna a s-yini : « ɣiwel beddel lqecc-ik tawiḍ-iyi-d ad ččeɣ ad sweɣ, mi ččiɣ ṛwiɣ, imiren aț-țeččeḍ aț-țesweḍ ula d keččini. »


[Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér etið upp heimili ekkna og flytjið langar bænir að yfirskini. Þér munuð fá því þyngri dóm.] 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin wudmawen ! Axaṭer tettețțem ayla n tuǧǧal, tesṭuqqutem awal di tẓallit-nwen iwakken a d-tesbegnem iman-nwen telham. Ɣef wayagi, lɛiqab i kkun-ițṛaǧun d ameqqran !


átti sáðland og seldi, kom með verðið og lagði fyrir fætur postulanna. 	 yesɛa yiwen n yiger, izzenz-it, yewwi-d idrimen-nni, yefka-ten i ṛṛusul.


En það bar til um þessar mundir, að boð kom frá Ágústus keisara, að skrásetja skyldi alla heimsbyggðina. 	 Deg ussan-nni, yeffeɣ-ed yiwen n lqanun s ɣuṛ Qayṣeṛ ameqqran ; yefka lameṛ ad țțujerrden imezdaɣ meṛṛa yellan di tmura-ines.


Um kvöldið komu lærisveinarnir að máli við hann og sögðu: "Hér er engin mannabyggð og dagur liðinn. Lát nú fólkið fara, að þeir geti náð til þorpanna og keypt sér vistir." 	 Mi geɣli yiṭij, inelmaden n Sidna Ɛisa qeṛṛben ɣuṛ-es, nnan-as : Amkan-agi yexla yerna iṛuḥ lḥal ; ini-yasen i lɣaci-yagi ad ṛuḥen ɣer tudrin iwakken a d-aɣen ayen ara ččen.


En ef fall þeirra er heiminum auður og tjón þeirra heiðingjum auður, hve miklu fremur þá ef þeir koma allir? 	 Ma yella tuccḍa-nsen tesserbeḥ at ddunit, teṣṣaweḍ-iten ɣer leslak, ma yella lexsaṛa-nsen tewwi-d rrbeḥ i yegduden nniḍen, ihi acḥal meqqṛet lbaṛaka ara d-iffɣen seg-sen m'ara d-uɣalen ɣer webrid n Sidi Ṛebbi, iwakken ad țțuselken.


og dró undan af verðinu með vitund konu sinnar, en kom með nokkuð af því og lagði fyrir fætur postulanna. 	 amur nniḍen yewwi-t-id ɣer ifassen n ṛṛusul.


Og er þeir höfðu komist að raun um, hvílík náð mér var veitt, þá réttu þeir Jakob, Kefas og Jóhannes, sem álitnir voru máttarstólparnir, mér og Barnabasi hönd sína til bræðralags: Við skyldum fara til heiðingjanna, en þeir til hinna umskornu. 	 Yeɛqub, Buṭrus akk-d Yuḥenna yețwaḥesben d imeqqranen n tejmaɛt, setɛeṛfen belli d Sidi Ṛebbi i yi-d ifkan ccɣel-agi, dɣa selmen fell-aneɣ afus deg ufus iwakken a ɣ-d-beggnen belli qeblen ayagi. Imiren nemsefham : nutni ad ṛuḥen ad beccṛen i wat Isṛail, ma d nekk akk-d Barnabas, a nṛuḥ a nbecceṛ i wid ur nelli ara n wat Isṛail ;


Þar hitti hann Gyðing nokkurn, Akvílas að nafni, ættaðan frá Pontus, nýkominn frá Ítalíu, og Priskillu konu hans, en Kládíus hafði skipað svo fyrir, að allir Gyðingar skyldu fara burt úr Róm. Páll fór til þeirra, 	 Yufa dinna yiwen wergaz n wat Isṛail, isem-is Akilas, laṣel-is n tmurt n Tqenṭert ; yewweḍ-ed deg ussan-nni kan si tmurt n Selyan nețța ț-țmeṭṭut-is Brisila, axaṭer Qayṣer Kludyus yumeṛ i wat Isṛail meṛṛa ad ffɣen si temdint n Ṛuma.


Jesús sagði við hann: "Hví kallar þú mig góðan? Enginn er góður nema Guð einn. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Acuɣeṛ i yi-d-tenniḍ « ay argaz lɛali » ? Ulac win yellan d lɛali-t anagar Sidi Ṛebbi !


Síðan báðu þeir um konung, og Guð gaf þeim Sál Kísson, mann af Benjamíns ætt. Hann ríkti í fjörutíu ár. 	 Dɣa ssutren i Sidi Ṛebbi a sen-d-yefk agellid ; yefka-yasen-d Caɛul, mmi-s n Qic n wedrum n Benyamin, yuɣal d agellid fell-asen azal n ṛebɛin iseggasen.


Hundraðshöfðingi nokkur hafði þjón, sem hann mat mikils. Þjónninn var sjúkur og dauðvona. 	 Yiwen lqebṭan aṛumani yesɛa aqeddac i gḥemmel aṭas ; aqeddac-agi yuḍen, ițmețțat.


Verið Drottins vegna undirgefnir allri mannlegri skipan, bæði keisara, hinum æðsta, 	 Ɣef ddemma n Sidi Ṛebbi qadṛet wid iḥekmen. Qadṛet agellid imi d nețța i gḥekmen,


En Jesús sagði við hann: "Varnið þess ekki. Sá sem er ekki á móti yður, er með yður." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ur s-țțagit ara ! Win ur wen-d neffiɣ ara d aɛdaw, yid-wen i gella !


Eins gjörði sá er tvær fékk. Hann græddi aðrar tvær. 	 Ula d win iwumi yefka mitin, ixdem akken, irbeḥ-ed mitin nniḍen.


Launchpad Contributions: Andri Thorlacius https://launchpad.net/~chipcius Baldur https://launchpad.net/~baldurpet Olafur Arason https://launchpad.net/~olafra Sigurpáll Sigurðsson https://launchpad.net/~icekhaos Tómas Árnason https://launchpad.net/~arnason hhg https://launchpad.net/~hhg 	 Launchpad Contributions: Kabyle https://launchpad.net/~dezairs


Fyrir því hefur og Guð hátt upp hafið hann og gefið honum nafnið, sem hverju nafni er æðra, 	 Daymi Sidi Ṛebbi issuli-t sennig n kra wayen yellan yerna ifka-yas isem yellan sennig n yismawen meṛṛa,


En allt verður þetta til þess, að ritningar spámannanna rætist." Þá yfirgáfu hann lærisveinarnir allir og flýðu. 	 Meɛna annect-agi meṛṛa yedṛa-d iwakken ad țwakemlent tira n lenbiya. IImiren, inelmaden meṛṛa ǧǧan-t, yal yiwen ɣer wanda yerwel.


Þá reif æðsti presturinn klæði sín og sagði: "Hann guðlastar, hvað þurfum vér nú framar votta við? Þér heyrðuð guðlastið. 	 Imiren ameqqran n lmuqedmin icerreg aqenduṛ-is yenna : Ikfeṛ ! Iwumi neḥwaǧ inigan tura ? Teslam akk d acu i d-yenna ! D acu tennam ?


Jóhannes vildi varna honum þess og sagði: "Mér er þörf að skírast af þér, og þú kemur til mín!" 	 Yeḥya yugi, yenna-yas : D nekk i geḥwaǧen ad iyi- tesɣeḍseḍ, kečč tusiḍ-ed ɣuṛ-i iwakken a k-sɣeḍseɣ !


Titill 	 Azwel


Þegar vér heyrðum þetta, lögðum vér og heimamenn að Páli að fara ekki upp til Jerúsalem. 	 Mi nesla annect-agi, nukkni d watmaten n Sizari nḥellel Bulus iwakken ur ițțali ara ɣer temdint n Lquds.


En hann sagði þeim þessa dæmisögu: 	 Dɣa Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi :


Þér verðið í öllu auðugir og getið jafnan sýnt örlæti sem kemur til leiðar þakklæti við Guð fyrir vort tilstilli. 	 Sidi Ṛebbi ad issefti leṛzaq-nwen, s wakka aț-țizmirem aț-țseddqem mbla cceḥḥa ; imiren aṭas ara iḥemden Sidi Ṛebbi a t-cekkṛen ɣef wayen i sen-tseddqem.


Ég var persónulega ókunnur kristnu söfnuðunum í Júdeu. 	 kra wayen kkiɣ dinna, imasiḥiyen n tejmuyaɛ n tmurt n Yahuda leɛmeṛ ẓrin udem-iw.


Og sá sem sver við himininn, sver við hásæti Guðs og við þann, sem í því situr. 	 Win ara yegallen s igenwan, yeggul daɣen s igenwan akk-d Sidi Ṛebbi iḥekkmen deg-sen.


Enn fremur urðu hinir prestarnir margir af því að dauðinn meinaði þeim að vera áfram. 	 Aṭas seg wat Lewwi i gellan d lmuqedmin axaṭer lmut ur ten-tețțaǧa ara ad dumen di ccɣel-nsen ;


Hvers vegna? Af því að þeir ætluðu sér að réttlætast með verkum, ekki af trú. Þeir hnutu um ásteytingarsteininn, 	 Acuɣer ? Axaṭer ur qellben ara ad ɛeǧben i Sidi Ṛebbi s liman, meɛna nutni ɣilen ad uɣalen d iḥeqqiyen s lefɛayel-nsen. Mmugren-d adɣaɣ i sen-yellan d ugur, isseɣli-ten.


Og hinir voru drepnir með sverði þess, er á hestinum sat, sverðinu, sem út gekk af munni hans, og allir fuglarnir söddust af hræjum þeirra. 	 Wiyaḍ mmuten s ujenwi-nni i d-yeffɣen seg yimi n Win irekben aɛewdiw, leḍyuṛ n igenni ččan seg uksum-nsen armi ṛwan.


létu skírast af honum í ánni Jórdan og játuðu syndir sínar. 	 iwakken a d-qiṛṛen s ddnubat nsen, nețța yesseɣḍas-iten deg wasif nni n Urdun.


Augu þeirra eru full hórdóms, og þeim verður ekki frá syndinni haldið. Þeir fleka óstyrkar sálir, hjarta þeirra hefur tamið sér ágirnd. Það er bölvun yfir þeim. 	 Sṭamaɛen anagar yir tilawin iwakken ad znun yid-sent ; ur ɛeggun ara di ddnubat i xeddmen, țɣuṛṛun imdanen ur neǧhid ara di liman, ččuṛen d ṭṭmeɛ, ț-țarwa n deɛwessu.


Því hungraður var ég, en þér gáfuð mér ekki að eta, þyrstur var ég, en þér gáfuð mér ekki að drekka, 	 Axaṭer lliɣ lluẓeɣ ur iyi tesseččem ara, ffudeɣ ur iyi-tefkim ara ad sweɣ,


Síðan segir hann: "Sjá, ég er kominn til að gjöra vilja þinn." Hann tekur burt hið fyrra til þess að staðfesta hið síðara. 	 Yerna yenna : Aql-iyi usiɣ-ed iwakken ad xedmeɣ lebɣi-k . S wakka Sidi Ṛebbi yekkes akk iseflawen imezwura, yerra-d deg wemkan-nsen asfel n Lmasiḥ.


Svo oft sem þér etið þetta brauð og drekkið af bikarnum, boðið þér dauða Drottins, þangað til hann kemur. 	 Axaṭer kra n tikkelt i deg ara teččem seg weɣṛum-agi, i deg ara teswem si teqbuct agi, tețxebbiṛem s lmut n Lmasiḥ alamma d ass i deg ara d-yuɣal.


En alla, sem heyrðu til hans, furðaði stórum á skilningi hans og andsvörum. 	 Wid akk i s isellen wehmen di lefhama-s d wayen i d-ițarra i yesteqsiyen-nsen.


Og ég segi þér: Þú ert Pétur, kletturinn, og á þessum kletti mun ég byggja kirkju mína, og máttur heljar mun ekki á henni sigrast. 	 Ihi nekk a k-iniɣ : kečč a Buṭrus d azṛu, yerna ɣef wezṛu-agi ara bnuɣ tajmaɛt-iw, ula ț-ținezmarin n lmut ur țțaṭṭafent ara zdat-es !


og lögðu fyrir fætur postulanna. Og sérhverjum var úthlutað eftir því sem hann hafði þörf til. 	 idrimen-nni i d-țțawin deg-sen, țțawin-ten ɣer ifassen n ṛṛusul i ten-ifeṛṛqen i mkul yiwen ɣef leḥsab n wakken yeḥwaǧ.


Um kvöldið komu lærisveinarnir að máli við hann og sögðu: "Hér er engin mannabyggð og dagur liðinn. Lát nú fólkið fara, að þeir geti náð til þorpanna og keypt sér vistir." 	 Mi geɣli yiṭij, inelmaden n Sidna Ɛisa qeṛṛben ɣuṛ-es, nnan-as : Amkan-agi yexla yerna iṛuḥ lḥal ; ini-yasen i lɣaci-yagi ad ṛuḥen ɣer tudrin iwakken a d-aɣen ayen ara ččen.


Þegar Kristur, sem er líf yðar, opinberast, þá munuð þér og ásamt honum opinberast í dýrð. 	 M'ara d-iban Lmasiḥ yellan ț-țudert-nwen, kunwi daɣen a d tbanem yid-es.


Hinir sögðu þá frá því, sem við hafði borið á veginum, og hvernig þeir höfðu þekkt hann, þegar hann braut brauðið. 	 Nutni daɣen bdan ḥekkun-asen ayen yedṛan yid-sen deg webrid d wamek i t-ɛeqlen mi sen-ifṛeq aɣṛum.


Og er Drottinn sá hana, kenndi hann í brjósti um hana og sagði við hana: "Grát þú eigi!" 	 Mi ț-iwala Sidna Ɛisa, tɣaḍ-it, yenna-yas : Ur țru ara !


Eins og þeir Jannes og Jambres stóðu í gegn Móse, þannig standa og þessir menn í gegn sannleikanum. Þeir eru menn hugspilltir og óhæfir í trúnni. 	 Am akken i xulfen Yanes d Yambris Sidna Musa, f+ akken daɣen ara xalfen tideț yemdanen-agi, aț-țeɛwej lefhama-nsen, ad ffɣen i webrid n liman.


Dvaldist hann þar þrjá mánuði. Þá bjóst hann til að sigla til Sýrlands, en þar eð Gyðingar brugguðu honum launráð, tók hann til bragðs að hverfa aftur um Makedóníu. 	 Mi gțeddu ad yerkeb di lbabuṛ ɣer tmurt n Surya, yesla belli at Isṛail mcawaṛen iwakken a t-xedɛen ; dɣa ibeddel ṛṛay, iṭṭef abrid ad yuɣal ɣer tmurt n Masidunya.


Ver þú ekki lengur að drekka vatn, heldur skalt þú neyta lítils eins af víni vegna magans og veikinda þinna, sem eru svo tíð. 	 ?ef ddemma n weqṛaḥ n tɛebbuṭ-ik i k-issefcalen, ur tess ara kan aman lameɛna sew ciṭṭuḥ n ccṛab.


Fagnið því, þótt þér nú um skamma stund hafið orðið að hryggjast í margs konar raunum. 	 D ayagi i kkun-issefṛaḥen ɣas akken tura sseḥzanent-kkun teswiɛin agi deg ilaq a d-tɛeddim seg ujeṛṛeb.


og veg friðarins þekkja þeir ekki. 	 Ur ssinen ara abrid n lehna ;


En ef sá þjónn segir í hjarta sínu: ,Það dregst, að húsbóndi minn komi,' og tekur að berja þjóna og þernur, eta og drekka og verða ölvaður, 	 Lameɛna aqeddac-nni ma yeqqaṛ deg wul-is : « amɛellem-iw iɛeṭṭel ur d yuɣal ara» ! Yebda iḥeqqeṛ iqeddacen ț-țqeddacin, yekkat-iten, iteț itess alamma yeskkeṛ.


Þegar Jesús sá móður sína standa þar og lærisveininn, sem hann elskaði, segir hann við móður sína: "Kona, nú er hann sonur þinn." 	 Mi gwala Sidna Ɛisa yemma-s tbedd ɣer tama n unelmad-nni i gḥemmel, yenna-yas : A tameṭṭut, atan mmi-m.


"Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem kemur ekki um dyrnar inn í sauðabyrgið, heldur fer yfir annars staðar, hann er þjófur og ræningi, 	 -- S tideț a wen-d-iniɣ, win ur nkeččem ara si tewwurt ɣer wemṛaḥ ( leɛzib ) n wulli, iɛedda si ẓẓeṛb, winna d amakar yerna d aqeṭṭaɛ.


Umhverfis hásætið voru tuttugu og fjögur hásæti, og í þeim hásætum sá ég sitja tuttugu og fjóra öldunga, skrýdda hvítum klæðum og á höfðum þeirra gullkórónur. 	 Akersi-nni n lḥekma, zzin-as-d ṛebɛa uɛecrin ikursiyen nniḍen i ɣef qqimen ṛebɛa uɛecrin n lecyux yelsan llebsa tamellalt, sɛan ɣef yiqeṛṛay-nsen tiɛeṣṣabin n ddheb.


Þegar þeir sáu djörfung Péturs og Jóhannesar og skildu, að þeir voru ólærðir leikmenn, undruðust þeir. Þeir könnuðust og við, að þeir höfðu verið með Jesú. 	 Mi walan belli Buṭrus d Yuḥenna heddṛen s laman mbla akukru, wehmen axaṭer ẓran d imdanen ur neɣṛi ara ; ɛeqlen-ten seg wid yeddan d Sidna Ɛisa.


Hinn, er heyrir og gjörir ekki, er líkur manni, sem byggði hús á jörðinni án undirstöðu. Flaumurinn skall á því, og það hús féll þegar, og fall þess varð mikið." 	 Ma d win isellen i wawal-iw ur netbiɛ ara ayen i d-nniɣ, ițemcabi ɣer wemdan yebnan axxam ɣef ṛṛmel mbla lsas : iḥmel-ed wasif, infel-ed ɣef wexxam-nni, imiren kan yeɣli , lexsaṛa-s ț-țameqqrant !


Jóhannes sagði við hann: "Meistari, vér sáum mann reka út illa anda í þínu nafni, og vildum vér varna honum þess, af því að hann fylgdi oss ekki." 	 Yuḥenna yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, nwala yiwen wergaz yessufuɣ leǧnun s yisem-ik ; nugi-yas imi ur iteddu ara yid-nneɣ.


En ég er hræddur um, að eins og höggormurinn tældi Evu með flærð sinni, svo kunni og hugsanir yðar að spillast og leiðast burt frá einlægri og hreinni tryggð við Krist. 	 Uggadeɣ a wen-sxeṛben ixemmimen nwen, aț-țettixṛem i neyya d ṣṣfa n wul-nwen di Lmasiḥ, aț-țedṛu yid-wen am ?ewwa i gexdeɛ wezrem s tḥila-ines.


Þeir kváðust því ekki vita, hvaðan hún væri. 	 Dɣa nnan i Sidna Ɛisa : Atan ur neẓri ara anwa i t-id iceggɛen.


Hver sem eyru hefur, hann heyri. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, isel-ed !


Vei heiminum vegna ginninga hans. Hjá ginningum verður eigi komist, en vei þeim manni, sem veldur. 	 A tawaɣit n ddunit-a, imi qwant tsebbiwin n tuccḍa ! Axaṭer tisebbiwin n tuccḍa ulamek ur d-țilint ara. Meɛna a nnger n win ara yilin d sebba-nsent.


Mig furðar, að þér svo fljótt látið snúast frá honum, sem kallaði yður í náð Krists, til annars konar fagnaðarerindis, 	 Wehmeɣ imi twexxṛem s lemɣawla ɣef win i wen-d-issawlen s ṛṛeḥma n Lmasiḥ, iwakken aț-țḍefṛem lexbaṛ n lxiṛ nniḍen.


Hann vissi, að þeir höfðu fyrir öfundar sakir framselt hann. 	 Axaṭer yeẓra s tismin i s-d-wwin Ɛisa.


Ekki hefur konan vald yfir eigin líkama, heldur maðurinn. Sömuleiðis hefur og maðurinn ekki heldur vald yfir eigin líkama, heldur konan. 	 Tameṭṭut ur tezmir ara aț-țexdem ayen tebɣa s lǧețța-s, axaṭer lǧețța-s d ayla n wergaz-is ; argaz daɣen ur yezmir ara ad yexdem ayen i gebɣa s lǧețța-s, axaṭer lǧețța-s d ayla n tmeṭṭut-is.


Og ég heyrði aðra rödd af himni, sem sagði: "Gangið út, mitt fólk, út úr henni, svo að þér eigið engan hlut í syndum hennar og hreppið ekki plágur hennar. 	 Sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan seg igenni teqqaṛ : Effɣet seg-s ay agdud-iw, iwakken ur tɣellim ara di ddnub-is, iwakken ur kkun-id-țawḍent ara lmuṣibat ara d-yeɣlin fell-as.


Er þeir störðu til himins á eftir honum, þegar hann hvarf, þá stóðu hjá þeim allt í einu tveir menn í hvítum klæðum 	 Mazal ṛeṣṣan allen-nsen deg-s ɣer tegnaw, mi sen-d-dehṛen sin yergazen s llebsa tamellalt, nnan-asen :


Og þegar úthellt var blóði Stefáns, vottar þíns, stóð ég sjálfur þar hjá og lét mér vel líka og varðveitti klæði þeirra, sem tóku hann af lífi.' 	 Ula d Stifan inigi-inek, mi ssuzlen idammen-is lliɣ dinna, qebleɣ at nɣen yerna ɛusseɣ leḥwayeǧ n wid i t-yenɣan.


Jesús sendi hann síðan heim til sín og sagði: "Inn í þorpið máttu ekki fara." 	 Dɣa Sidna Ɛisa iceggeɛ-it ɣer wexxam-is, yenna-yas : Ur keččem ara ɣer taddart.


Drottinn sé með þínum anda. Náð sé með yður. 	 Sidi Ṛebbi ad yili yid-ek ! Ṛṛeḥma-s a d-ters fell-awen ! Amin.


Þú treystir sjálfum þér til að vera leiðtogi blindra, ljós þeirra sem eru í myrkri, 	 kečč i gɣilen tzemreḍ aț-țeṭṭfeḍ afus i iderɣalen, aț-țiliḍ ț-țafat n wid yellan di ṭṭlam ;


En nú á ég ekki lengur neitt ógjört á þessum slóðum, og mig hefur auk þess í mörg ár langað til að koma til yðar, 	 Tura imi kfiɣ lxedma-w di tmura-agi, yerna acḥal iseggasen aya i țmenniɣ a kkun-ẓreɣ, ssarmeɣ a n-ɛeddiɣ ɣuṛ-wen m'ara ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Spenyul. Ur țṛuḥuɣ ara alamma sɛeddaɣ kra wussan yid-wen iwakken a nemyussan ; yerna ma yella wamek, a yi-tɛiwnem ad kemleɣ abrid-iw.


Og mun ekki Guð dæma þá, sem fyrir utan eru? "Útrýmið hinum vonda úr yðar hópi." 	 Wid n beṛṛa d Ṛebbi ara ten-iḥasben. Meɛna akken yura di tira iqedsen : Stixṛet amcum si gar-awen.


Því að sá, sem biður hann vera velkominn, verður hluttakandi í hans vondu verkum. 	 Axaṭer win i gesṭerḥben yis, yețțekki di lecɣal-is n diri.


Séu einhverjir, sem tala tungum, mega þeir vera tveir eða í mesta lagi þrír, hver á eftir öðrum, og einn útlisti. 	 Ma llan wid yețmeslayen timeslayin ur nețwassen ara, sin neɣ tlata a d-mmeslayen meɛna yal yiwen s nnuba-s, yerna ilaq ad yili win ara d-yesfehmen ayen i d-qqaṛen.


Mannssonurinn mun senda engla sína, og þeir munu safna úr ríki hans öllum, sem hneykslunum valda og ranglæti fremja, 	 Mmi-s n bunadem a d-iceggeɛ lmalayekkat-is, ad ssufɣen si tgelda-s wid akk yesseɣlayen wiyaḍ di ddnub akk-d wid ixeddmen cceṛ,


Þegar þér sjáið viðurstyggð eyðingarinnar, sem Daníel spámaður talar um, standa á helgum stað," - lesandinn athugi það - 	 M'ara twalim deg wemkan iqedsen win iwumi semman lmuṣiba issengaren i ɣef d-ihḍeṛ nnbi Danyel ; ( win ara yeɣṛen taktabt-agi n nnbi Danyel ad ifhem !)


Þegar heiðingjar, sem hafa ekki lögmál, gjöra að eðlisboði það sem lögmálið býður, þá eru þeir, þótt þeir hafi ekki neitt lögmál, sjálfum sér lögmál. 	 Leǧnas ur nessin ara ccariɛa, i gxeddmen s nneya-nsen ayen i d-tenna, uɣalen d ccariɛa i yiman-nsen ɣas akken ur ț-sɛin ara.


En þeim hefur verið sagt, að þú kennir öllum Gyðingum, sem eru meðal heiðingja, að hverfa frá Móse og segir, að þeir skuli hvorki umskera börn sín né fylgja siðum vorum. 	 Atan slan wat Isṛail n temdint n Lquds belli tesselmadeḍ i wat Isṛail yellan ger leǧnas ad ǧǧen ccariɛa n Musa ; slan daɣen teqqaṛeḍ asen : « ur seḍhaṛet ara i warrac nwen, ur ttabaɛet ara leɛwayed i ɣ-d-ǧǧan lejdud ».


Þú áttir því að leggja fé mitt í banka. Þá hefði ég fengið það með vöxtum, þegar ég kom heim. 	 acuɣeṛ ihi ur tessekraḍ ara idrimin-iw iwakken m'ara d-uɣaleɣ a ten-id-erreɣ s lfayda.


Veginn þangað, sem ég fer, þekkið þér." 	 Tessnem abrid yețțawin ɣer wanda i țedduɣ.


Um kvöldið kom hann með þeim tólf. 	 Mi d-teɣli tmeddit, Sidna Ɛisa yusa-d akk-d tnac-nni inelmaden.


Því sögðu farísear sín á milli: "Þér sjáið, að þér ráðið ekki við neitt. Allur heimurinn eltir hann." 	 Imi walan akkenni, ifariziyen nnan wway gar-asen : Twalam tura : ur nezmir i wacemma, lɣaci akk ttabaɛen-t !


Síðast sendi hann til þeirra son sinn og sagði: "Þeir munu virða son minn. 	 Taggara, iceggeɛ-asen mmi-s, yenna : Ahat imi d mmi a t-qadṛen !


og þeir munu lífláta hann, en á þriðja degi mun hann upp rísa." Þeir urðu mjög hryggir. 	 a t-nɣen, meɛna ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin. DDɣa inelmaden ikcem-iten leḥzen d ameqqran.


Því að þekking vor er í molum og spádómur vor er í molum. 	 axaṭer tamusni-nneɣ txuṣṣ, ayen nețbecciṛ s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ur innekmal ara,


Þannig erum vér, bræður, í skuld, ekki við holdið að lifa að hætti holdsins. 	 S wakka ihi ay atmaten lebɣi n ṭṭbiɛa-nneɣ ur yeṭebbiṛ ara fell-aɣ tura iwakken a nexdem lebɣi-ines.


Varist að forsmá nokkurn þessara smælingja. Ég segi yður, að englar þeirra á himnum sjá jafnan auglit míns himneska föður. 	 Ɣuṛ-wat aț-țḥeqṛem yiwen seg imecṭuḥen-agi axaṭer aql-i nniɣ awen-t : lmalayekkat-nsen deg igenwan, zgant daymen zdat Baba Ṛebbi.


Verið staðfastir í bæninni. Vakið og biðjið með þakkargjörð. 	 Ur ɣefflet ara, meɛna deɛɛut țḥemmidet daymen Sidi Ṛebbi.


Af ótta fyrir kvöl hennar munu þeir standa langt frá og segja: "Vei, vei, borgin mikla, Babýlon, borgin volduga, á einni stundu kom dómur þinn." 	 Imi uggaden a ten-taweḍ txeṣṣart, bedden mebɛid qqaṛen : A tawaɣit-im, a tawaɣit-im a tamdint n Babilun, tamdint tameqqrant yesɛan tazmert, deg yiwet n ssaɛa kan yeɣli-d fell-am lɛiqab.


Farísear heyrðu, að fólk var að skrafa þetta um hann, og æðstu prestar og farísear sendu þjóna að taka hann höndum. 	 Ifariziyen wwin-d s lexbaṛ s wayen heddṛen lɣaci ɣef Sidna Ɛisa, dɣa lmuqedmin imeqqranen akk-d ifariziyen ceggɛen iɛessasen a t-id ṭṭfen.


Allar tegundir dýra og fugla, skriðkvikindi og sjávardýr má temja og hafa mennirnir tamið, 	 Amdan yezmer ad iḥeṛṛeb yal ṣṣenf n lewḥuc : ama d wid iteddun ɣef ṛebɛa iḍaṛṛen, ama d ifṛax, ama d izerman ama d lewḥuc n lebḥeṛ yerna ț-țideț iɣleb-iten meṛṛa.


Og hann lagði ríkt á við þá að segja engum frá sér. 	 Yumeṛ-iten iwakken ur țɛawaden i yiwen ayagi.


Þegar Jesús kom að húsi forstöðumannsins og sá pípuleikara og fólkið í uppnámi, 	 Mi gewweḍ Sidna Ɛisa ɣer wexxam n ccix-nni, yufa lɣaci țmeǧǧiden, yerna nhewwalen meṛṛa. Yenna-yasen :


Sebúlonsland og Naftalíland við vatnið, landið handan Jórdanar, Galílea heiðingjanna. 	 A tamurt n Zabulun akk-d Nefṭali, a timura iqeṛben lebḥeṛ akkin i wasif n Urdun , a tamurt n Jlili i deg zedɣen leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail,


í þekkingunni sjálfsögun, í sjálfsöguninni þolgæði, í þolgæðinu guðrækni, 	 i tmusni rnut ḥekmet deg yiman nwen, ṣebṛet, i ṣṣbeṛ rnut ṭṭaɛa,


Jesús svaraði þeim: "Sannlega segi ég yður: Ef þér eigið trú og efist ekki, getið þér ekki aðeins gjört slíkt sem fram kom við fíkjutréð. Þér gætuð enda sagt við fjall þetta: ,Lyft þér upp, og steyp þér í hafið,' og svo mundi fara. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : A wen-iniɣ tideț, ma yella tesɛam liman ur tețcukkum ara, aț-țizmirem aț-țxedmem akteṛ n wayen xedmeɣ i tneqleț-agi ! AAț-ținim i wedrar-agi qleɛ iman-ik syagi tḍeggṛeḍ iman-ik ɣer lebḥeṛ, ayagi a d-yedṛu !


Og öll borgin komst í uppnám, menn þustu hver um annan til leikvangsins og þrifu með sér þá Gajus og Aristarkus, förunauta Páls úr Makedóníu. 	 Tețțucewwel akk temdint, lɣaci uzzlen ɣer wexxam n umezgun, seddan yid-sen Gayus akk-d Aristark yellan d imasiduniyen, d iṛfiqen n Bulus, ițṣafaṛen yid-es.


Það er rétt að eta hvorki kjöt né drekka vín né gjöra neitt, sem bróðir þinn steytir sig á. 	 Iwakken ur tețțiliḍ ara d sebba n uɣelluy n gma-k, xḍu i lmakla n weksum immezlen i ssadaț neɣ tissit n ccṛab, d wayen akk izemren ad yesseɣli gma-k di ddnub.


Og þeir urðu ásáttir um að kaupa fyrir þá leirkerasmiðs akurinn til grafreits handa útlendingum. 	 Mi mcawaṛen d acu ara xedmen s twiztin-nni, msefhamen iwakken ad aɣen iger n yiwen wergaz ixeddmen afexxaṛ, iwakken a t-erren ț-țimeqbeṛt i ibeṛṛaniyen.


Því að þrír eru þeir sem vitna [í himninum: Faðirinn, orðið og heilagur andi, og þessir þrír eru eitt. Og þeir eru þrír sem vitna á jörðunni:] 	 Ṛṛuḥ iqedsen, aman d idammen, di tlata yid-sen beggnen-d tideț-agi.


Hinum ókvæntu og ekkjunum segi ég, að þeim er best að halda áfram að vera ein eins og ég. 	 I wid ur nezwiǧ ara akk-d tuǧǧal a sen-iniɣ : yelha-yasen ma qqimen am nekk.


Öldungur á að vera óaðfinnanlegur, einkvæntur, á að eiga trúuð börn, sem eigi eru sökuð um gjálífi eða óhlýðni. 	 Yal yiwen deg-sen ilaq ad yili d amdan iwumi ur d-ssukksen acemma, ad yesɛu yiwet tmeṭṭut kan, arraw-is ad ilin d wid iḍuɛen Sidi Ṛebbi, ad sɛun tikli yelhan, ad țțaɣen awal iwakken ur sen-d-ssukkusen ara wiyaḍ kra n diri.


Fyllabackground, style 	 background, style


Hann sagði við hana: "Lofaðu börnunum að seðjast fyrst, ekki sæmir að taka brauð barnanna og kasta því fyrir hundana." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Eǧǧ uqbel arrac n wexxam ad ṛwun, axaṭer ur ilaq ara a nḍeggeṛ aɣṛum n warrac i yeqjan imecṭaḥ.


Móse var fræddur í allri speki Egypta, og hann var máttugur í orðum sínum og verkum. 	 Ikker-ed ger imaṣriyen, yelmed akk tamusni-nsen ifazen. Yuɣal d argaz amusnaw, izewṛen ama deg yimeslayen ama di lecɣal.


Fjöldamargir breiddu klæði sín á veginn, en aðrir hjuggu lim af trjánum og stráðu á veginn. 	 Aṭas n lɣaci ssan iceṭṭiḍen-nsen deg ubrid, wiyaḍ țṛuẓun-d tiseḍwa si ttjuṛ, țessun-tent ula d nutni deg ubrid.


Hvað er þá Apollós? Já, hvað er þá Páll? Þjónar, sem hafa leitt yður til trúar, og það eins og Drottinn hefur gefið hvorum um sig. 	 D acu-t Abulus, d acu-t Bulus ? D iqeddacen kan i kkun-id-yewwin aț-țamnem s Lmasiḥ ! Yal yiwen deg-nneɣ ixeddem ayen i s-d-yefka Sidi Ṛebbi a t-yexdem.


og látið í engu skelfast af mótstöðumönnunum. Fyrir þá er það merki frá Guði um glötun þeirra, en um hjálpræði yðar. 	 ?uṛ-wat aț-țeǧǧem iɛdawen a kkun-ssagden, ayagi ad yili i nutni d țbut n nnger-nsen, i kunwi d țbut n leslak-nwen ; annect-agi s ɣuṛ Ṛebbi i d-yekka ;


Og mörgum af Ísraels sonum mun hann snúa til Drottins, Guðs þeirra. 	 A d-yerr aṭas n wat Isṛail ɣer webrid n Sidi Ṛebbi.


því ég hef flutt þeim þau orð, sem þú gafst mér. Þeir tóku við þeim og vita með sanni, að ég er frá þér út genginn, og trúa því, að þú hafir sent mig. 	 axaṭeṛ ṣṣawḍeɣ-asen-d awal-ik akken yella, yerna qeblen-t. ?ran ț-țideț s ɣuṛ-ek i d-kkiɣ yerna umnen d kečč i yi-d-iceggɛen.


Þegar þeir komu til Jerúsalem, tók söfnuðurinn á móti þeim og postularnir og öldungarnir, og skýrðu þeir frá, hversu mikið Guð hefði látið þá gjöra. 	 Mi wwḍen ɣer temdint n Lquds, tesṭerḥeb yis-sen tejmaɛt n watmaten d ṛṛusul akk-d imeqqranen n tejmaɛt ; nutni ḥkan-asen lecɣal imeqqranen i gexdem Sidi Ṛebbi gar-asen.


Og hann sagði við þá: "Uppskeran er mikil, en verkamenn fáir. Biðjið því herra uppskerunnar að senda verkamenn til uppskeru sinnar. 	 Yenna-yasen : Tamegra meqqṛet meɛna drus yixeddamen i gellan. Dɛut ihi ɣer Bab n tmegra iwakken a d-iceggeɛ ixeddamen ɣer yigran-is.


Hann illmælti eigi aftur, er honum var illmælt, og hótaði eigi, er hann leið, heldur gaf það í hans vald, sem réttvíslega dæmir. 	 Nețța ițwaregmen ur d-yerri rregmat, qehṛen-t ur d-irfid afus-is ɣer yiwen ; lameɛna yerra kullec ger ifassen n win i gḥekmen s lḥeqq.


Lögmálið gjörði ekkert fullkomið. En jafnframt er leidd inn betri von. Fyrir hana nálgumst vér Guð. 	 Ccariɛa n Musa ur tezmir ara a ɣ-terr d iḥeqqiyen zdat Sidi Ṛebbi, meɛna yella yiwen usirem s wayes ara nqeṛṛeb ɣuṛ-es ;


"Farið og gangið fram í helgidóminum og talið til lýðsins öll þessi lífsins orð." 	 Ṛuḥet beccṛet di lǧameɛ iqedsen, slemdet i lɣaci awal n tudert.


því að hann elskar þjóð vora, og hann hefur reist samkunduna handa oss." 	 axaṭer iḥemmel agdud nneɣ ; d nețța i gebnan lǧameɛ-nneɣ.


Hann boðum vér, er vér áminnum sérhvern mann og fræðum með allri speki, til þess að vér getum leitt hvern mann fram fullkominn í Kristi. 	 D Lmasiḥ agi i nețbecciṛ i yemdanen, nețweṣṣi-ten, nesselmad iten s tmusni d leɛqel, iwakken yal amdan ad innekmal di Lmasiḥ zdat Sidi Ṛebbi.


En er hann var út borinn, tók dóttir Faraós hann og fóstraði sem sinn son. 	 uɣalen rran-t zdaxel n tqecwalt, serrḥen-as deg wasif ; d yelli-s n Ferɛun i t-id-ijemɛen, tṛebba-t-id am mmi-s.


Á jarðvistardögum sínum bar hann fram með sárum kveinstöfum og táraföllum bænir og auðmjúk andvörp fyrir þann, sem megnaði að frelsa hann frá dauða, og fékk bænheyrslu vegna guðhræðslu sinnar. 	 Asm'akken yella Lmasiḥ di ddunit s ṣṣifa n wemdan, acḥal i gedɛa, acḥal i gḥellel s nnhati d imeṭṭawen Sidi Ṛebbi i gzemren a t-isellek si lmut. ?ef ddemma n ṭṭaɛa-ines, yețwaqbel.


Jafnskjótt reis stúlkan upp og fór að ganga um, en hún var tólf ára. Og menn urðu frá sér numdir af undrun. 	 Imiren kan, tekker-ed teqcict-nni tebda tleḥḥu. Fell-as tnac iseggasen. Wid yellan dinna xelɛen tɛeǧǧben deg wayen walan.


Og enn fleiri urðu þeir, sem trúðu á Drottin, fjöldi karla og kvenna. 	 Leḥsab n yergazen ț-țilawin yumnen s Sidna Ɛisa yețzad irennu.


Jósef levíti, frá Kýpur, sem postularnir kölluðu Barnabas, það þýðir huggunar sonur, 	 Yusef illan n at Lewwi iwumi semman ṛṛusul Barnabas, ( yeɛni argaz inehhun ) i glulen di tegzirt n Qubṛus,


Þér horfið á hið ytra. Ef einhver treystir því, að hann sé Krists, þá hyggi hann betur að og sjái, að eins og hann er Krists, þannig erum vér það einnig. 	 Walit tideț akken ilaq lḥal : ma yella win itḥeqqeqen belli d ayla n Lmasiḥ i gella, ilaq ad iẓer belli akken yella nețța d ayla n Lmasiḥ i nella ula d nukni.


Með því þeir þekkja ekki réttlæti Guðs og leitast við að koma til vegar eigin réttlæti, hafa þeir ekki gefið sig undir réttlæti Guðs. 	 Imi ur ḥsiben ara lḥeqq i d yețțasen s ɣuṛ Ṛebbi yerna țnadin ad sbedden lḥeqq-nsen iman-nsen, ur ḍuɛen ara lḥeqq i d-yețțasen s ɣuṛ Ṛebbi ;


Og í munni þeirra var enga lygi að finna, þeir eru lýtalausir. 	 Ur d-yeffiɣ lekdeb seg imawen nsen, ur yelli deg-sen wayen ara sen-d yețwassukksen.


Látið því ekki syndina ríkja í dauðlegum líkama yðar, svo að þér hlýðnist girndum hans. 	 Tura ur țțaǧat ara ddnub ad iḥkem fell-awen, ur xeddmet ara ccehwat n tnefsit-nwen am zik.


"Ég er hinn sanni vínviður, og faðir minn er vínyrkinn. 	 -- D nekk i ț-țara n tideț, yerna d Baba i ț-ixeddmen.


Þar verður grátur og gnístran tanna, er þér sjáið Abraham, Ísak og Jakob og alla spámennina í Guðs ríki, en yður út rekna. 	 Dinna ara yilin yimeṭṭawen d nndama tameqqrant m'ara twalim Ibṛahim, Isḥaq, Yeɛqub akk-d lenbiya di tgelda n yigenwan, ma d kunwi aț-țeqqimem di beṛṛa.


Hafið þér þá ekki hús til að eta og drekka í? Eða fyrirlítið þér söfnuð Guðs og gjörið þeim kinnroða, sem ekkert eiga? Hvað á ég að segja við yður? Á ég að hæla yður fyrir þetta? Nei, ég hæli yður ekki. 	 Amek ! Ur tesɛim ara ixxamen nwen iwakken aț-țeččem aț-țeswem ? Neɣ tebɣam aț-țesseɣlim lqima n tejmaɛt n Sidi Ṛebbi, aț-țesneḥcamem wid ur nesɛi acemma ? D acu ara wen-d-iniɣ, a kkun cekkṛeɣ ? Ur kkun-țcekkiṛeɣ ara ɣef wayagi !


Páll, kallaður að Guðs vilja til að vera postuli Jesú Krists, og Sósþenes, bróðir vor, heilsa 	 Nekk Bulus, iwumi i d-issawel Sidi Ṛebbi s lebɣi-ines iwakken ad iliɣ d amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ akk-d gma-tneɣ Sustin,


Sýnið mér peninginn, sem goldinn er í skatt." Þeir fengu honum denar. 	 Seknet-iyi-d aṣurdi s wacu țxelliṣen tabzert ! FFkan-as-d aṣurdi n lfeṭṭa.


Ég bið ekki einungis fyrir þessum, heldur og fyrir þeim, sem á mig trúa fyrir orð þeirra, 	 Mačči fell-asen kan i deɛɛuɣ, deɛɛuɣ daɣen ɣef wid akk ara yamnen yis-i s cchada n inelmaden-iw.


Eigi dirfðist einu sinni höfuðengillinn Míkael að leggja lastmælisdóm á djöfulinn, er hann átti í orðadeilu við hann um líkama Móse, heldur sagði: "Drottinn refsi þér!" 	 Ula d lmelk Mixayel ur yexdim ara annect-agi asm'akken i gennuɣ akk-d Cciṭan ɣef lǧețța n Sidna Musa ; yegguma a t-yergem ula d rregmat meɛna yenna-yas kan : a k-iɛaqeb Sidi Ṛebbi.


Hefur ekki ritningin sagt, að Kristur komi af kyni Davíðs og frá Betlehem, þorpinu þar sem Davíð var?" 	 Ur yuri ara di tira iqedsen : Lmasiḥ a d-yeffeɣ si dderya n Sidna Dawed, si taddart n Bitlḥem ?


Davíð segir sjálfur í sálmunum: Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, 	 Dawed s yiman-is yenna-d di tektabt n ?abur : Sidi Ṛebbi yenna i Ssid-iw : qqim aț-țḥekmeḍ ɣer tama- w tayeffust


Þeir fóru og fundu folann bundinn við dyr úti á strætinu og leystu hann. 	 Ṛuḥen inelmaden-nni ufan aɣyul deg webrid yeqqen ɣer tewwurt n yiwen n wexxam, fsin-as ccedd.


Þetta var laust fyrir páska, hátíð Gyðinga. 	 Lɛid n wat Isṛail iwumi qqaṛen Tafaska n izimer n leslak tqeṛb-ed.


Og er hann varð þess vís, að hann var úr umdæmi Heródesar, sendi hann hann til Heródesar, er þá var og í Jerúsalem á þeim dögum. 	 Mi geẓra belli Sidna Ɛisa ajlili, n tmurt i ɣef yeḥkem Hiṛudus, iceggeɛ-as-t i Hiṛudus yellan ula d nețța di temdint n Lquds ussan-nni.


Þegar dagur rann, gekk hann burt á óbyggðan stað, en mannfjöldinn leitaði hans. Þeir fundu hann og vildu aftra því, að hann færi frá þeim. 	 Mi guli wass, iffeɣ si temdint, yerra ɣer yiwen wemkan yexlan. Aṭas n lɣaci ṛuḥen țqelliben fell-as. Mi t-ufan, ḥellelen-t iwakken ad yeqqim ɣuṛ-sen, ur ițṛuḥu ara.


Vér heyrum, að nokkrir meðal yðar lifi óreglulega, vinni ekkert, heldur gefi sig alla að því, sem þeim kemur eigi við. 	 Axaṭer nesla belli llan gar-awen imeɛdazen ur nebɣi ara ad xedmen meɛna ggaren iman-nsen di lecɣal i ten-ixḍan.


Að undirlagi móður sinnar segir hún: "Gef mér hér á fati höfuð Jóhannesar skírara." 	 Tweṣṣa-ț yemma-s a s-tini : Awi-yi-d ɣer dagi aqeṛṛuy n Yeḥya aɣeṭṭas deg uḍebsi.


Þetta sagði hann þeim og var kyrr í Galíleu. 	 Mi sen-d-yenna ayagi, yeǧǧa-ten ṛuḥen, nețța yeqqim di tmurt n Jlili.


Enn stendur því til boða, að nokkrir gangi inn til hvíldar Guðs. Þeir, sem fagnaðarerindið var fyrr boðað, gengu ekki inn sakir óhlýðni. 	 Imezwura i geslan i lexbaṛ-agi n lxiṛ ur kcimen ara ɣer westeɛfu yagi axaṭer ur t-qbilen ara, meɛna yella wamek ara kecmen wiyaḍ.


"Herra, sveinn minn liggur heima lami, mjög þungt haldinn." 	 A Sidi, aqeddac-iw yenṭer, atan iḍleq deg wexxam, yekref !


Og ég heyrði rödd af himni sem nið margra vatna og sem gný mikillar þrumu, og röddin, sem ég heyrði, var eins og hörpuhljómur hörpuleikara, sem slá hörpur sínar. 	 Sliɣ i ṣṣut n tuɣac i d-yekkan seg igenni, am akken d ṣṣut n lebḥeṛ m'ara yekker, am tiyita n ṛṛɛud ; ṣṣut n tuɣac-nni, yecba ṣṣut i d-ițeffɣen seg waṭas n snitrat.


En þeir tóku allir að afsaka sig einum munni. Hinn fyrsti sagði við hann: ,Ég hef keypt akur og verð að fara og líta á hann. Ég bið þig, haf mig afsakaðan.' 	 Akken ma llan ufan-d sebba. Amezwaru yenna-yas : « aql-i uɣeɣ iger, ilaq ad ṛuḥeɣ a t-id-ẓreɣ , di leɛnaya-k semmeḥ-iyi ».


Jesús sá hann, þar sem hann lá, og vissi, að hann hafði lengi verið sjúkur. Hann segir við manninn: "Viltu verða heill?" 	 Sidna Ɛisa mi t-iwala yeḍleq, yeẓra belli aṭas aya segmi yuḍen, yenna-yas: Tebɣiḍ aț-țeḥluḍ ?


Allir hrösum vér margvíslega. Hrasi einhver ekki í orði, þá er hann maður fullkominn, fær um að hafa stjórn á öllum líkama sínum. 	 axaṭer nɣelleḍ meṛṛa, yal yiwen deg-nneɣ amek i gɣelleḍ. Win ur nɣelleḍ ara deg umeslay-is d amdan ikemlen, ula d lǧețța-s yezmer ad iḥkem deg-s.


Sjálfur taldi ég mér skylt að vinna af öllu megni gegn nafni Jesú frá Nasaret. 	 Ma d nekkini, di tazwara ɛeṛdeɣ ad xaṣmeɣ s wayen yellan di tezmert-iw, isem-agi n Ɛisa Anaṣari ;


Ég er sá, sem vitna um sjálfan mig, og faðirinn, sem sendi mig, vitnar um mig." 	 Atan nekk cehdeɣ-ed ɣef yiman-iw, Baba i yi-d-iceggɛen d inigi fell-i.


Jesús sagði við hann: "Þú hefur séð hann, hann er sá sem er nú að tala við þig." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Aql-ik tețwaliḍ-t s wallen-ik, d nețța s yiman-is i d-yețmeslayen yid-ek tura.


,Óttast þú eigi, Páll, fyrir keisarann átt þú að koma. Og sjá, Guð hefur gefið þér alla þá, sem þér eru samskipa.' 	 yenna-yi-d : « a Bulus, ur țțaggad ara ! Ilaq aț-țbeddeḍ zdat Qayṣer, atan Sidi Ṛebbi a kkun isellek s kečč s wid yellan yid-ek ».


Hún hleypur því og kemur til Símonar Péturs og hins lærisveinsins, sem Jesús elskaði, og segir við þá: "Þeir hafa tekið Drottin úr gröfinni, og vér vitum ekki, hvar þeir hafa lagt hann." 	 Imiren kan tuzzel aț-țessiweḍ lexbaṛ i Semɛun Buṭrus akk-d unelmad-nni i gḥemmel Sidna Ɛisa. Tenna-yasen : Kksen-d Ssid-nneɣ seg u?ekka, ur neẓri ara anda i t-rran.


Hann þurfti þess ekki, að neinn bæri öðrum manni vitni; hann vissi sjálfur, hvað í manni býr. 	 Ur yeḥwaǧ ara a s-d-ḥkun ɣef yemdanen imi yessen ayen yellan deg wulawen-nsen.


Allt fólkið sá hann ganga um og lofa Guð. 	 Lɣaci akk walan-t mi gleḥḥu ițḥemmid Sidi Ṛebbi.


Veiið hið annað er liðið hjá. Sjá, veiið hið þriðja kemur brátt. 	 Tawaɣit tis snat tɛedda, ataya tețțeddu-d twaɣit tis tlata.


Kunna gjörðir þú mér lífsins vegu. Þú munt mig fögnuði fylla fyrir þínu augliti. 	 Teldiḍ-iyi iberdan n tudert ; ul-iw yeččuṛ d lfeṛḥ imi tețțiliḍ yid-i.


þá mun húsbóndi þess þjóns koma á þeim degi, sem hann væntir ekki, á þeirri stundu, sem hann veit ekki, 	 Bab n wexxam a d-yas deg wass i ɣef ur ibni ara uqeddac-nni, di lawan ur yeẓri.


Páll kallaði til sín einn hundraðshöfðingjann og mælti: "Far þú með þennan unga mann til hersveitarforingjans, því að hann hefur nokkuð að segja honum." 	 Bulus yessawel-ed i yiwen si lfesyanat, yenna-yas : Awi aqcic-agi ɣer lqebṭan ameqqran, axaṭer yesɛa awal ara s-yini.


Þá er ég var á leið til Damaskus slíkra erinda með vald og umboð frá æðstu prestunum, 	 Ɣef wannect-nni lmuqedmin imeqqranen fkan-iyi tazmert s wayes ṛuḥeɣ ɣer temdint n Dimecq.


Nú gjörðu þeir svo, og fengu þeir þá mikinn fjölda fiska, en net þeirra tóku að rifna. 	 Mi xedmen akken i sen-yenna Sidna Ɛisa, ṭṭfen-d aṭas n iselman ( lḥut ), armi qṛib ad qeṛsen icebbaken nsen.


Margir þeirra sögðu: "Hann hefur illan anda og er genginn af vitinu. Hvað eruð þér að hlusta á hann?" 	 Aṭas deg-sen qqaṛen : Argaz-agi yezdeɣ-it lǧen, yedderwec, acuɣeṛ i s-tesmeḥsisem ?


Öldungurinn heilsar elskuðum Gajusi, sem ég ann í sannleika. 	 Nekk yellan d ameqqran n tejmaɛt, i Gayus, f+ eɛzizen fell-i, i ḥemmleɣ s tideț.


En þeim sem afneitar mér fyrir mönnum, mun og ég afneita fyrir föður mínum á himnum. 	 Kra win ara yi-nekṛen zdat yemdanen, a t-nekkṛeɣ ula d nekk zdat Baba yellan deg igenwan.


Jesús svaraði þeim: "Sannlega segi ég yður: Ef þér eigið trú og efist ekki, getið þér ekki aðeins gjört slíkt sem fram kom við fíkjutréð. Þér gætuð enda sagt við fjall þetta: ,Lyft þér upp, og steyp þér í hafið,' og svo mundi fara. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : A wen-iniɣ tideț, ma yella tesɛam liman ur tețcukkum ara, aț-țizmirem aț-țxedmem akteṛ n wayen xedmeɣ i tneqleț-agi ! AAț-ținim i wedrar-agi qleɛ iman-ik syagi tḍeggṛeḍ iman-ik ɣer lebḥeṛ, ayagi a d-yedṛu !


Hann svaraði þeim: "Ég er búinn að segja yður það, og þér hlustuðuð ekki á það. Hví viljið þér heyra það aftur? Viljið þér líka verða lærisveinar hans?" 	 Yerra-yasen : Nniɣ-awen-t-id yakan meɛna ur iyi-d-semḥessem ara. Iwacu tebɣam a wen-t-id-ɛiwdeɣ ? Ula d kunwi tebɣam aț-țuɣalem d inelmaden-is ?


Þjófurinn kemur ekki nema til að stela og slátra og eyða. Ég er kominn til þess, að þeir hafi líf, líf í fullri gnægð. 	 Amakar yețțas-ed kan iwakken ad yaker, ad yezlu, ad yessenger. Nekk usiɣ-ed iwakken ad fkeɣ tudert i wulli-inu, tudert s tugeț (ṭaqa).


Þannig hegðið þér yður með sóma gagnvart þeim, sem fyrir utan eru, og eruð upp á engan komnir. 	 iwakken a kkun-qadṛen medden ɣef ddemma n tikli nwen yeṣfan, yerna ur tețțilim ț-țaɛkumt ula i yiwen.


En gjörið það með hógværð og virðingu, og hafið góða samvisku, til þess að þeir, sem lasta góða hegðun yðar sem kristinna manna, verði sér til skammar í því, sem þeir mæla gegn yður. 	 imiren wid i d-iskiddiben ɣef tikli-nwen ilhan deg ubrid n Lmasiḥ, ad nneḥcamen.


En þetta er ritað til þess að þér trúið, að Jesús sé Kristur, sonur Guðs, og að þér í trúnni eigið líf í hans nafni. 	 Lameɛna ayen akk i d-yețwajemɛen deg-s yura-d iwakken aț-țamnem belli d Ɛisa i d Lmasiḥ, d Mmi-s n Ṛebbi yerna ma tumnem yis aț-țesɛum tudert s yisem-is.


Og hann sagði: "Það sem fer út frá manninum, það saurgar manninn. 	 Yerna yenna : D ayen i d-ițeffɣen seg wemdan i t-yessenǧasen.


Maður þessi heyrði á mál Páls, en Páll horfði á hann og sá, að hann hafði trú til þess að verða heill, 	 Yesmeḥsis i wayen i d-yeqqaṛ Bulus ; Bulus iṛeṣṣa allen-is fell-as, iwala belli yesɛa liman iwakken ad yeḥlu,


blessið þá, sem bölva yður, og biðjið fyrir þeim, er misþyrma yður. 	 Barket wid i kkun-ineɛlen, dɛut s lxiṛ i wid i kkun-iḍelmen.


En hvað segir ritningin? "Rek burt ambáttina og son hennar, því að ekki skal ambáttarsonurinn taka arf með syni frjálsu konunnar." 	 Lameɛna d acu yuran di tira iqedsen ? Enfu taklit d mmi-s ;axaṭer mmi-s n taklit ur ilaq ara ad iwṛet akk-d mmi-s n tmeṭṭut taḥeṛṛit .


Og þeir vegsömuðu Guð vegna mín. 	 Dɣa țḥemmiden Ṛebbi ɣef ddemma-w.


Allt er til vegna Guðs og fyrir Guð. Því varð hann, er hann leiðir marga syni til dýrðar, að fullkomna með þjáningum þann, er leiðir þá til hjálpræðis. 	 Sidi Ṛebbi i d-ixelqen kullec yerna kullec d ayla-s, yehwa-yas ad issiweḍ ccan n Ɛisa amsellek n yemdanen ɣer lekmal, mi t-id isɛedda si leɛtab ameqqran, iwakken a d-yawi aṭas n yemdanen ɣer lɛaḍima-s ;


þar sem feður yðar freistuðu mín og reyndu mig, þótt þeir fengju að sjá verkin mín í fjörutíu ár. 	 anda ɛeṛden ad iyi-jeṛṛben ɣas akken walan lecɣal akk i xedmeɣ di ṛebɛin iseggasen.


Fyrir því þoli ég allt sakir hinna útvöldu, til þess að þeir einnig hljóti hjálpræðið, í Kristi Jesú með eilífri dýrð. 	 Daymi ṣebṛeɣ i kullec ɣef ddemma n wid yețwaxtaṛen iwakken ula d nutni ad sɛun leslak i gellan di Ɛisa Lmasiḥ akk-d țmanegt n dayem.


En þar voru um fimm þúsund karlmenn. Hann sagði þá við lærisveina sína: "Látið þá setjast í hópa, um fimmtíu í hverjum." 	 Llan dinna azal n xemsa alaf n yergazen. Sidna Ɛisa yenna i yinelmaden-is : Feṛqet lɣaci ț-țirebbaɛ n xemsin xemsin, tesɣimem-ten.


Þeir stigu í bátinn, og þá lægði vindinn. 	 Ulin ɣer teflukt di sin, dɣa yers waḍu-nni.


Hún gjörði það, sem í hennar valdi stóð. Hún hefur fyrirfram smurt líkama minn til greftrunar. 	 Ayen tezmer a t-texdem texdem it : tedhen lǧețța-w thegga-ț i temḍelt.


Ég veit, að ekki býr neitt gott í mér, það er, í holdi mínu. Að vilja veitist mér auðvelt, en ekki að framkvæma hið góða. 	 Axaṭer ẓriɣ belli ayen yelhan ur yezdiɣ ara deg-i nekk yellan d amdan. ?as akken yebɣa wul-iw ad ixdem lxiṛ, nekk ur zmireɣ ara a t-xedmeɣ,


Skynjið þér ekki enn? Minnist þér ekki brauðanna fimm handa fimm þúsundum og hve margar körfur þér tókuð saman? 	 Mazal ur tefhimem ara ? Eɛni tețțum yakan xemsa teḥbulin-nni n weɣṛum i bḍiɣ i xemsa alaf n yergazen ? D wacḥal n tqecwalin i d-yegran ?


Þar sáu þeir hann og veittu honum lotningu. En sumir voru í vafa. 	 Mi t-walan seǧǧden zdat-es, meɛna kra seg-sen mazal țcukkuten.


Er vér þá höfum mikinn æðsta prest, sem farið hefur í gegnum himnana, Jesú Guðs son, skulum vér halda fast við játninguna. 	 Imi d Ɛisa Mmi-s n Ṛebbi i nesɛa d lmuqeddem ameqqran, nețța i gzemren i kullec, i gzegren igenwan ɣer Sidi Ṛebbi, ilaq-aɣ ihi a neḥrez ayen i nețbecciṛ ɣef liman-nneɣ.


En nú er það ekki framar ég sjálfur, sem gjöri þetta, heldur syndin, sem í mér býr. 	 Tura ihi mačči d nekk i gxeddmen ayagi, meɛna d ddnub izedɣen deg-i.


Því tem ég mér og sjálfur að hafa jafnan hreina samvisku fyrir Guði og mönnum. 	 Daymi țɛassaɣ iman-iw kull ass, iwakken ad sɛuɣ ul yeṣfan zdat Ṛebbi akk-d yemdanen.


Þar krossfestu þeir hann og með honum tvo aðra sinn til hvorrar handar; Jesús í miðið. 	 Dinna i t-semmṛen ɣef lluḥ nețța akk-d sin nniḍen. Sbedden imidagen yiwen sya wayeḍ sya, Sidna Ɛisa di tlemmast.


Því að það er betra, ef Guð vill svo vera láta, að þér líðið fyrir að breyta vel, heldur en fyrir að breyta illa. 	 Axiṛ aț-țenṭaṛṛem ma txedmem ayen yelhan di lebɣi n Sidi Ṛebbi, wala aț-țenṭaṛṛem ma txedmem ayen n diri.


hann, sem kemur eftir mig, og skóþveng hans er ég ekki verður að leysa." 	 usiɣ-ed uqbel-is, lameɛna ur uklaleɣ ara ad fsiɣ ulamma d lexyuḍ n warkasen-is.


Sú hryggð, sem er Guði að skapi, vekur afturhvarf til hjálpræðis, sem engan iðrar, en hryggð heimsins veldur dauða. 	 Leḥzen i d-itekken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ițbeddil tikli n wemdan, yețțawi ɣer leslak yerna ur nțendemmay ara deg-s ; ma d leḥzen i d-itekken si ddunit, yețțawi ɣer lmut.


Nú gátu þeir ekkert borgað, og þá gaf hann báðum upp. Hvor þeirra skyldi nú elska hann meira?" 	 Imi ur sɛin ara i sin s wacu ara xelṣen, isemmeḥ-asen. Anwa deg-sen ara t-iḥemmlen akteṛ ?


Allir í samkunduhúsinu fylltust reiði, er þeir heyrðu þetta, 	 Mi slan imeslayen-agi, lɣaci meṛṛa yellan di lǧameɛ yenɣa-ten lɣecc.


en auðugur af lægingu sinni, því hann mun líða undir lok eins og blóm á engi. 	 ma d ameṛkanti ad ifṛeḥ imi t-id-issers Sidi Ṛebbi axaṭer ad ifnu akken ifennu ujeǧǧig n lexla.


Þegar Pílatus heyrði þetta, spurði hann, hvort maðurinn væri Galílei. 	 Bilaṭus, mi gesla bedren-d tamurt n Jlili, yesteqsa ɣef Sidna Ɛisa ma d ajlili i gella.


Þá kemur Jesús frá Galíleu að Jórdan til Jóhannesar að taka skírn hjá honum. 	 Sidna Ɛisa yusa-d si tmurt n Jlili ɣer wasif n Urdun iwakken a t- yesseɣḍes Yeḥya.


Nú veit ég, bræður, að þér gjörðuð það af vanþekkingu, sem og höfðingjar yðar. 	 Ay atmaten, ẓriɣ s lqella n lefhama i txedmem annect-nni, am kunwi am imeqranen-nwen.


Pílatus svaraði: "Það sem ég hef skrifað, það hef ég skrifað." 	 Bilaṭus yerra-yasen : Ayen uriɣ ad yeqqim akken i t-uriɣ.


En er sól hækkaði, visnaði það, og sökum þess að það hafði ekki rætur, skrælnaði það. 	 Mi d-yuli yiṭij, yezlef imɣan-nni dɣa qquṛen, imi izuṛan-nsen ur lqayit ara.


Berstu trúarinnar góðu baráttu, höndla þú eilífa lífið, sem þú varst kallaður til og þú játaðist með góðu játningunni í viðurvist margra votta. 	 Sseǧhed iman-ik deg umenɣi ɣef liman, eṭṭef di tudert n dayem i ɣer k-d-issawel Sidi Ṛebbi, asm'akken i d-cehdeḍ s wayen tumneḍ zdat yemdanen meṛṛa.


Þá bauð hann fólkinu að setjast á jörðina, 	 Imiren yenna i lɣaci ad qqimen ɣer lqaɛa.


Þér voruð sem villuráfandi sauðir, en nú hafið þér snúið yður til hans, sem er hirðir og biskup sálna yðar. 	 Zik tellam am ulli iɛeṛqen, ma ț-țura, tuɣalem ɣer umeksa ițɛassan ɣef teṛwiḥin-nwen.


En um upprisu dauðra hafið þér ekki lesið það sem Guð segir við yður: 	 Ɣef wayen yeɛnan ḥeggu n lmegtin, ur teɣṛim ara acu i d-yenna Sidi Ṛebbi ? :


Þegar kvöld var komið, færðu menn til hans marga, er haldnir voru illum öndum. Illu andana rak hann út með orði einu, og alla þá, er sjúkir voru, læknaði hann. 	 Mi geɣli yiṭij, wwin-d i Sidna Ɛisa aṭas n yemdanen ițwamelken. S wawal-is, issufeɣ seg-sen leǧnun yerna yesseḥla imuḍan meṛṛa.


Hann var framseldur að fyrirhuguðu ráði Guðs og fyrirvitund, og þér létuð heiðna menn negla hann á kross og tókuð hann af lífi. 	 Akken yella si zik di leqsed n Sidi Ṛebbi ; argaz-agi tezzenzem-t, d kunwi i t-yenɣan mi t-tsellmem ger ifassen n ikafriwen i t-isemmṛen ɣef lluḥ.


að þér haldið yður frá kjöti fórnuðu skurðgoðum, blóði, kjöti af köfnuðum dýrum og saurlifnaði. Ef þér varist þetta, gjörið þér vel. Verið sælir." 	 yeɛni aț-țettixṛem i wučči n iseflawen yemmezlen i lmeṣnuɛat, i tissit n idammen, i lmal yemmuṛdsen d zzna. D ayen yelhan ma tḥudrem iman-nwen ɣef wannect-agi. Qqimet di lehna.


Margir hafa tekið sér fyrir hendur að rekja sögu þeirra viðburða, er gjörst hafa meðal vor, 	 Imi aṭas i gebdan tira ɣef wayen yedṛan gar-aneɣ,


En sá, sem Guð uppvakti, varð ekki rotnun að bráð. 	 Lameɛna win i d-yesseḥya Sidi Ṛebbi, ur t-yeǧǧi ara ad yerku deg uẓekka.


Þeir gengu nú fram hjá innri og ytri verðinum og komu að járnhliðinu, sem farið er um til borgarinnar. Laukst það upp af sjálfu sér fyrir þeim. Þeir fóru út um það og gengu eitt stræti, en þá hvarf engillinn allt í einu frá honum. 	 Ɛeddan zdat tɛessast tamezwarut, rnan tis snat, wwḍen ɣer tewwurt n wuzzal yessufuɣen ɣer temdint, teldi weḥd-es ; ffɣen ɛeddan deg yiwet n tezniqt, imiren lmelk yexfa ger wallen n Buṭrus.


Hvern fyrsta dag vikunnar skal hver yðar leggja í sjóð heima hjá sér það, sem efni leyfa, til þess að ekki verði fyrst farið að efna til samskota, þegar ég kem. 	 Mkul ass amezwaru n dduṛt, ilaq yal yiwen deg-wen ad yerr di rrif ayen iwumi yezmer n yedrimen, ur țṛaǧut ara a n-awḍeɣ d wamek ara ten-id jemɛem.


Þá var og sagt: ,Sá sem skilur við konu sína, skal gefa henni skilnaðarbréf.' 	 Qqaṛen-d daɣen : Win ara yebrun i tmeṭṭut-is, a s-yefk lkaɣeḍ n berru .


Þá verða tveir á akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn. 	 Imiren, ger sin yergazen ara yilin deg iger, yiwen ad ițwarfed wayeḍ a d-iqqim.


og ég heyrði rödd segja við mig: ,Slátra nú, Pétur, og et!' 	 Dɣa sliɣ i yiwen n ṣṣut i yi-d iqqaṛen : a Buṭrus ! Ekker, ezlu teččeḍ !


Síðast sendi hann til þeirra son sinn og sagði: "Þeir munu virða son minn. 	 Taggara, iceggeɛ-asen mmi-s, yenna : Ahat imi d mmi a t-qadṛen !


Því að ég veit, að þér hafið heyrt um hann og hafið verið um hann fræddir eins og sannleikurinn er í Jesú: 	 Ma yella d ṣṣeḥ teslam yis yerna slemden awen tideț yeɛnan Lmasiḥ,


Enn fremur urðu hinir prestarnir margir af því að dauðinn meinaði þeim að vera áfram. 	 Aṭas seg wat Lewwi i gellan d lmuqedmin axaṭer lmut ur ten-tețțaǧa ara ad dumen di ccɣel-nsen ;


Nei, í öllu þessu vinnum vér fullan sigur fyrir fulltingi hans, sem elskaði oss. 	 Meɛna deg wannect-agi meṛṛa d nukni i gɣelben s Lmasiḥ i ɣ- iḥemmlen.


Ef allir limirnir væru einn limur, hvar væri þá líkaminn? 	 Ma yella lǧețța meṛṛa d yiwen n lmefṣel, anda-ț ihi lǧețța ?


Enginn tekur það frá mér, heldur legg ég það sjálfur í sölurnar. Ég hef vald til að leggja það í sölurnar og vald til að taka það aftur. Þessa skipan fékk ég frá föður mínum." 	 Yiwen ur izmir a yi-ikkes tudert, țsebbileɣ-ț s lebɣi-inu. Sɛiɣ tazmert a ț-sebbleɣ, sɛiɣ daɣen tazmert a ț-id-rreɣ. D wagi i d lameṛ i yi-d yefka Baba Ṛebbi.


Þeir höfðu ekki enn skilið ritninguna, að hann ætti að rísa upp frá dauðum. 	 Axaṭer armi d imiren, urɛad fhimen belli Sidna Ɛisa ilaq a d yeḥyu si ger lmegtin akken yura di tira iqedsen.


er bæði líflétu Drottin Jesú og spámennina og hafa ofsótt oss. Þeir eru Guði eigi þóknanlegir og öllum mönnum mótsnúnir. 	 D udayen-agi i genɣan Ssid nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akk-d lenbiya, d nutni daɣen i ɣ-iqehṛen. Ɛuṣan Sidi Ṛebbi yerna d iɛdawen n yemdanen.


Og þú skalt elska Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni, öllum huga þínum og öllum mætti þínum.' 	 Ilaq aț-țḥemmleḍ Sidi Ṛebbi s wul-ik, s teṛwiḥt-ik akk, s wayen yellan di tezmert-ik akk-d lɛeqliya-k meṛṛa .


En þér hafið óvirt hinn fátæka. Eru það þó ekki hinir ríku, sem undiroka yður og draga yður fyrir dómstóla? 	 Ma d kunwi tḥeqṛem igellil ! Tqudṛem imeṛkantiyen, wid i kkun yeṭṭalamen i kkun-yeẓẓuɣuṛen ɣer yexxamen n ccṛeɛ.


Þegar kvöld var komið, var báturinn á miðju vatni, en hann einn á landi. 	 Mi d-tewweḍ tmeddit, taflukt nni tella di tlemmast n lebḥeṛ, ma d Sidna Ɛisa yeqqim weḥd-es di lberr.


Hann vissi, að æðstu prestarnir höfðu fyrir öfundar sakir framselt hann. 	 Axaṭer ifaq belli s tismin i s-t-id-wwin lmuqedmin imeqqranen.


Þeir voru: Símon, sem hann nefndi Pétur, Andrés bróðir hans, Jakob og Jóhannes, Filippus og Bartólómeus, 	 Yella Semɛun iwumi isemma Buṭrus akk-d gma-s Andriyus, Yeɛqub, Yuḥenna, Filbas, Bartelmay,


Vitið, bræður mínir elskaðir: Hver maður skal vera fljótur til að heyra, seinn til að tala, seinn til reiði. 	 Ay atmaten-iw eɛzizen, teẓram belli yal yiwen deg-wen ilaq ad yesmeḥsis, ur ilaq ara ad ireffu neɣ ad yețḥawal ameslay ;


Hann sagði við þá: "Fenguð þér heilagan anda, er þér tókuð trú?" Þeir svöruðu: "Nei, vér höfum ekki einu sinni heyrt, að heilagur andi sé til." 	 Yers-ed fell-awen Ṛṛuḥ iqedsen asmi i tumnem ? Rran-as : Leɛmeṛ nesli s Ṛṛuḥ-agi iqedsen.


Gjörið allt án þess að mögla og hika, 	 Xedmet kullec mbla asmermeg neɣ asṭuqqet n wawal,


Þetta sagði hann þeim og var kyrr í Galíleu. 	 Mi sen-d-yenna ayagi, yeǧǧa-ten ṛuḥen, nețța yeqqim di tmurt n Jlili.


María Magdalena kemur og boðar lærisveinunum: "Ég hef séð Drottin." Og hún flutti þeim það, sem hann hafði sagt henni. 	 Meryem tamagdalit tṛuḥ aț țessiweḍ lexbaṛ i inelmaden. Tenna yasen : ?riɣ Ssid-nneɣ, atah wayen i yi-d-yenna ...


Náð, miskunn og friður frá Guði föður og frá Jesú Kristi, syni föðurins, mun vera með oss í sannleika og kærleika. 	 Ssmaḥ, ṛṛeḥma ț-țalwit a ɣ-d țțunefken s ɣuṛ Baba Ṛebbi d Mmi-s Ɛisa Lmasiḥ, iwakken a nɛic di tideț akk-d leḥmala.


Og hann sagði við þá: "Gætið yðar, og varist alla ágirnd. Enginn þiggur líf af eigum sínum, þótt auðugur sé." 	 Dɣa yenna i lɣaci : ?adret iman-nwen ɣef ṭṭmeɛ imi tudert n wemdan ur d-tekki ara seg wayen yesɛa ɣas akken di rrbeḥ ameqqran i gella.


því að enn þá var hann í lend forföður síns, þegar Melkísedek gekk á móti honum. 	 axaṭer asmi yemmuger Malxisadeq Sidna Ibṛahim, Lewwi urɛad d-ilul.


Þá fór varðforinginn með þjónunum og sótti þá. Beittu þeir samt ekki ofbeldi, því þeir óttuðust, að fólkið grýtti þá. 	 Lqebṭan n lǧameɛ d iɛessasen ṛuḥen wwin-ten-id lameɛna ḥudren ten axaṭer uggaden a ten-ṛejmen lɣaci.


Pílatus furðaði á, að hann skyldi þegar vera andaður. Hann kallaði til sín hundraðshöfðingjann og spurði, hvort hann væri þegar látinn. 	 Mi gesla s Sidna Ɛisa yemmut, Bilaṭus yewhem. Yessawel i umeqqran n meyya iɛsekṛiwen, isteqsa-t ma yella aṭas aya segmi yemmut.


Þeir lögðu af stað og fóru um þorpin, fluttu fagnaðarerindið og læknuðu hvarvetna. 	 Ṛuḥen, țeddun si taddart ɣer tayeḍ, țbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ, sseḥlayen imuḍan di mkul amkan.


Hersveitarforinginn kom þá og sagði við Pál: "Seg mér, ert þú rómverskur borgari?" Páll sagði: "Já." 	 Amdebbar ameqqran mi d-yusa ɣer Bulus, yenna-yas : Ț-țideț kečč d aṛumani ? Ih, d aṛumani i lliɣ !


En sem hann sá rokið, varð hann hræddur og tók að sökkva. Þá kallaði hann: "Herra, bjarga þú mér!" 	 Meɛna mi gwala yekker-ed waḍu, ikcem-it lxuf, yebda izedder, dɣa iɛeggeḍ : A Sidi, sellek-iyi !


Og eftir dagana þrjá og hálfan fór lífsandi frá Guði í þá, og þeir risu á fætur. Og ótti mikill féll yfir þá, sem sáu þá. 	 Mi ɛeddan tlata wussan-nni d wezgen, Ṛṛuḥ n Ṛebbi yesseḥya-d lǧețțat n lmegtin-nni, bedden ɣef yiḍaṛṛen-nsen. Kra wid yellan țfeṛṛiǧen deg-sen, tekcem-iten lxelɛa ț-țameqqrant.


Blindist augu þeirra, til þess að þeir sjái ekki, og gjör bak þeirra bogið um aldur. 	 A d-yeɣli ṭṭlam ɣef wallen-nsen iwakken ur țwalin ara, lqedd-nsen ad yeknu i dayem !


Þar stóð ker fullt af ediki. Þeir settu njarðarvött fylltan ediki á ísópslegg og báru að munni honum. 	 Yella dinna ubuqal yeččuṛen d lxell. Dmen-d ameččim n taḍuṭ cudden-t ɣer yixef n uɣanim, sbezgen t-id s lxell-nni, ssawḍen-as-t ɣer yimi-s.


Hann stökkti burt sjö þjóðum úr Kanaanslandi og gaf þeim land þeirra til eignar. 	 Issenger sebɛa leǧnas di tmurt n Kenɛan, iwakken a sen-yefk tamurt-nni i lejdud-nneɣ.


Sjá, ég kem skjótt, og launin hef ég með mér, til að gjalda hverjum og einum eins og verk hans er. 	 Atan ihi qṛib a n-aseɣ, ad fkeɣ i mkul yiwen akken yuklal.


Hann ræddi þá í samkundunni við Gyðinga og guðrækna menn, og hvern dag á torginu við þá, sem urðu á vegi hans. 	 Di lǧameɛ, yebda ițmeslay d wat Isṛail akk-d iyunaniyen iḍuɛen Sidi Ṛebbi. Ițmeslay daɣen akk-d wid i d-ițemlili kull ass di tejmaɛt n temdint.


Pílatus spurði: "Hvað illt hefur hann þá gjört?" En þeir æptu því meir: "Krossfestu hann!" 	 Bilaṭus yenna-yasen : D acu i gexdem n diri ? Rnan țɛeggiḍen akteṛ : ?emmeṛ-it ɣef wumidag !


Þegar einn þeirra, er að borði sátu, heyrði þetta, sagði hann við Jesú: "Sæll er sá, sem neytir brauðs í Guðs ríki." 	 Mi gesla i imeslayen-agi, yiwen seg inebgawen inṭeq-ed yenna i Sidna Ɛisa : Amasseɛd n win ara yeččen tiremt di tgelda n yigenwan!


Síðan hellti hann vatni í mundlaug og tók að þvo fætur lærisveinanna og þerra með líndúknum, sem hann hafði um sig. 	 Syenna, yesmar-ed aman ɣer yiwet n tbaqit, yebda yessirid iḍaṛṛen n inelmaden-is, yesfeḍ-iten s ubeḥnuq-nni i gcudd ɣef wammas-is.


Og röddina, sem ég heyrði af himni, heyrði ég aftur tala við mig. Hún sagði: "Far og tak opnu bókina úr hendi engilsins, sem stendur á hafinu og á jörðunni." 	 Taɣect-nni i d-yekkan seg igenni, terna tenna-yi-d : Ṛuḥ, eddem-ed taktabt tamecṭuḥt yeldin deg ufus n lmelk-nni ibedden ɣef lqaɛa d lebḥeṛ.


Yfirskrift var yfir honum: ÞESSI ER KONUNGUR GYÐINGA. 	 Ddmen-d daɣen yiwet n telwiḥt, semmṛen-ț sennig uqeṛṛuy-is, uran deg-s : « wagi d agellid n wat Isṛail ».


Þess vegna hefur Guð ofurselt þá fýsnum hjartna þeirra til saurlifnaðar, til þess að þeir svívirtu líkami sína hver með öðrum. 	 daymi i ten-yeǧǧa Sidi Ṛebbi tebɛen lebɣi n wulawen-nsen, xeddmen ticmatin, ṣṣawḍen armi kksen lḥeṛma ɣef yiman-nsen.


Gangið inn um þrönga hliðið. Því að vítt er hliðið og vegurinn breiður, sem liggur til glötunar, og margir þeir, sem þar fara inn. 	 Kecmet si tewwurt iḍeyqen ! Axaṭer acḥal tewseɛ tewwurt, acḥal yeshel webrid yețțawin ɣer nnger, yerna aṭas i gețɛeddayen syenna.


Jesús svaraði: "Lát hina dauðu jarða sína dauðu, en far þú og boða Guðs ríki." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Eǧǧ wid yemmuten ad meḍlen lmegtin-nsen, ma d kečč eyya-d aț-țbecṛeḍ tageldit n Ṛebbi.