en ég mun brátt koma til yðar, ef Drottinn vill, og mun ég þá kynna mér, ekki orð hinna stærilátu, heldur kraft þeirra. 	 Meɛna ma yebɣa Sidi Ṛebbi, qṛib a n-aseɣ ɣuṛ-wen. Ad ẓreɣ widak-agi yețzuxxun, mačči d imeslayen-nsen kan iwumi ara ḥesseɣ meɛna ad waliɣ ayen iwumi izemren.


En ótti greip alla, og þeir vegsömuðu Guð og sögðu: "Spámaður mikill er risinn upp meðal vor," og "Guð hefur vitjað lýðs síns." 	 Ikcem-iten akk lxuf, bdan țḥemmiden Ṛebbi qqaṛen : « Sidi Ṛebbi yerra-d ddehn-is ɣer wegdud is, nnbi ameqqran ikker-ed gar-aneɣ. »


Hann kallaði tíu þjóna sína, seldi þeim í hendur tíu pund og sagði við þá: ,Verslið með þetta, þangað til ég kem.' 	 Qbel ad iṛuḥ, yessawel i ɛecṛa seg iqeddacen-is ; yefka tawizeț i mkul yiwen deg-sen, yenna-yasen : « xedmet yis-sent tjaṛa alamma uɣaleɣ-ed ».


Móse sagði: ,Heiðra föður þinn og móður þína.' og ,Hver sem formælir föður eða móður, skal dauða deyja.' 	 Axaṭer Musa yenna-d qadeṛ baba-k d yemma-k. Yenna-d daɣen : Win ara ineɛlen baba-s d yemma-s, ad ițwaḥkem fell-as s lmut.


Flýið saurlifnaðinn! Sérhver önnur synd, sem maðurinn drýgir, er fyrir utan líkama hans. En saurlífismaðurinn syndgar á móti eigin líkama. 	 Xḍut i yir tikli ! Kra n ddnub i gezmer a t-ixdem wemdan ițɣimi beṛṛa n lǧețța-s, ma d win ara ixedmen zzna yessewsex lǧețța-s.


Sömuleiðis stökkti hann blóðinu á tjaldbúðina og öll áhöldin við helgiþjónustuna. 	 Iṛucc daɣen s idammen-nni aqiḍun akk-d wayen yellan deg-s.


Hann kom til Jesú um nótt og sagði við hann: "Rabbí, vér vitum, að þú ert lærifaðir kominn frá Guði. Enginn getur gjört þessi tákn, sem þú gjörir, nema Guð sé með honum." 	 Iṛuḥ-ed deg iḍ ɣer Sidna Ɛisa yenna-yas : A Sidi neẓra belli d Sidi Ṛebbi i k-id-iceggɛen iwakken a ɣ-teslemdeḍ, axaṭer yiwen ur izmir ad yexdem lbeṛhanat i txeddmeḍ m'ur yelli ara Ṛebbi yid-es.


Og hann mun út ganga til að leiða þjóðirnar afvega, þær sem eru á fjórum skautum jarðarinnar, Góg og Magóg, og safna þeim saman til stríðs, og tala þeirra er sem sandur sjávarins. 	 iwakken ad ikellex leǧnas meṛṛa yellan di ṛebɛa yixfawen n ddunit, Haǧuǧ Maǧuǧ yeɛni wid yellan d iɛdawen n Ṛebbi, a ten-id-ijmeɛ i umenɣi ț-țirebbaɛ ur nezmir a neḥseb, am ṛṛmel n lebḥeṛ.


sendi Jesús þá Pétur og Jóhannes og sagði: "Farið og búið til páskamáltíðar fyrir oss." 	 Sidna Ɛisa iceggeɛ Buṭrus d Yuḥenna, yenna-yasen : Ṛuḥet a ɣ-theggim imensi n Tfaska.


Því að ekkert er hulið, að það verði eigi gjört opinbert, né leynt, að það komi ekki í ljós. 	 Ulac ayen yeffren ur d-nețban, ulac ayen iɣummen ur d-tețbeggin tafat.


Þegar hann hafði hitt oss í Assus, tókum vér hann á skip og héldum til Mitýlene. 	 Mi i ɣ-d-yelḥeq di temdint n Assus, yerkeb yid-nneɣ di lbabuṛ ɣer temdint n Mitilan ;


Páll svaraði: "Ekki vissi ég, bræður, að hann væri æðsti prestur, því ritað er: ,Þú skalt ekki illmæla höfðingja lýðs þíns.'" 	 Bulus yenna-yasen : Ur ẓriɣ ara ay atmaten belli d nețța i d lmuqeddem ameqqran, axaṭer yura di ccariɛa : Ur țekkes ara leqdeṛ ɣef lḥakem n wegdud-ik.


Orðræða mín og prédikun studdist ekki við sannfærandi vísdómsorð, heldur við sönnun anda og kraftar, 	 Ayen i wen-slemdeɣ d wayen i wen-beccṛeɣ ur yebni ara ɣef tmusni n wemdan, lameɛna d ayen yebnan ɣef tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen.


Þegar þeir fyrstu komu, bjuggust þeir við að fá meira, en fengu sinn denarinn hver. 	 mi i d-tewweḍ nnuba n wid ibdan lxedma ɣef țesɛa n ṣṣbeḥ, ɣilen ad țwaxelṣen akteṛ n wiyaḍ, meɛna ula d nutni țwaxellṣen s ssuma n yiwen wass.


Hann svipti sig öllu, tók á sig þjóns mynd og varð mönnum líkur. 	 Meɛna isellem kullec s yiman-is mi guɣal d aqeddac. Isseɛdel iman-is d yemdanen mi d-iban s ṣṣifa n wemdan ;


Safnið yður ekki fjársjóðum á jörðu, þar sem mölur og ryð eyðir og þjófar brjótast inn og stela. 	 Ur ssexzanet ara igerrujen di ddunit anda ara ten-yečč ubeɛɛuc d ṣṣdiḍ, anda ara ten-akren wid ifettken leḥyuḍ.


Á leiðinni ofan fjallið bauð Jesús þeim og mælti: "Segið engum frá sýninni, fyrr en Mannssonurinn er risinn upp frá dauðum." 	 Akken i d-țadren seg wedrar, Sidna Ɛisa yumeṛ-iten yenna-yasen : Ur qqaṛet i yiwen wayen akka twalam alamma yeḥya-d Mmi-s n bunadem si ger lmegtin.


Þér heyrðuð guðlastið. Hvað líst yður?" Og þeir dæmdu hann allir sekan og dauða verðan. 	 Teslam akken yekfeṛ ? D acu twalam ? ?ekmen fell-as s lmut akken ma llan.


Þú getur og gengið úr skugga um, að ekki eru nema tólf dagar síðan ég kom upp til Jerúsalem að biðjast fyrir. 	 Ur wwiḍen ara tnac wussan segmi uliɣ ɣer temdint n Lquds iwakken ad ɛebdeɣ Ṛebbi, tzemreḍ aț-țesteqsiḍ s yiman-ik.


En nú ert þú Gyðingur að nafni og styðst við lögmál og ert hreykinn af Guði. 	 Kečč iḥesben iman-ik si dderya n wat Isṛail, tețțekleḍ ɣef ccariɛa n Musa, tețzuxxuḍ s Ṛebbi ;


Og ef kona skilur við mann sinn og giftist öðrum, drýgir hún hór." 	 Akken daɣen, tameṭṭut ara yebrun i wergaz-is aț-țaɣ wayeḍ, tezna.


Lágt settur bróðir hrósi sér af upphefð sinni, 	 Lameɛna igellil ilaq ad ifṛeḥ imi i t-irfed Sidi Ṛebbi ;


Þá spurðu þeir allir: "Ert þú þá sonur Guðs?" Og hann sagði við þá: "Þér segið, að ég sé sá." 	 Kkren-d akken ma llan nnan : Ihi kečč d Mmi-s n Ṛebbi ? Nețța yerra-yasen : Tennam-t-id, d nekk !


Pétur postuli Jesú Krists heilsar hinum útvöldu, sem eru dreifðir sem útlendingar í Pontus, Galatíu, Kappadókíu, Asíu og Biþýníu, 	 Nekk Buṭrus, amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ, i yeɣṛiben ițɛicin di tmurt n Galasya, n Kafadusya, n Asya, n Bitinya akk-d wid yellan di tmurt n tqenṭert.


Því að sá, sem gengur inn til hvíldar hans, fær hvíld frá verkum sínum, eins og Guð hvíldist eftir sín verk. 	 Axaṭer win ara ikecmen deg westeɛfu n Sidi Ṛebbi ad isteɛfu daɣen si lecɣal-is am akken yesteɛfa nețța.


Hvernig var hún þá tilreiknuð honum? Umskornum eða óumskornum? Hann var ekki umskorinn, heldur óumskorinn. 	 Melmi ițwaḥseb Sidna Ibṛahim d aḥeqqi, uqbel ad yeḍheṛ neɣ armi geḍheṛ ? Mačči armi geḍheṛ meɛna uqbel !


Börn systur þinnar, hinnar útvöldu, biðja að heilsa þér. 	 Arraw n weltma-m yextaṛ Ṛebbi, țsellimen fell-am.


Og hann hrópaði með sterkri röddu og sagði: "Fallin er, fallin er Babýlon hin mikla og orðin að djöfla heimkynni og fangelsi alls konar óhreinna anda og fangelsi alls konar óhreinna og viðbjóðslegra fugla. 	 Iɛeggeḍ s ṣṣut ɛlayen yenna : Teɣli ! Teɣli temdint-nni tameqqrant n Babilun ! Tuɣal ț-țamezduɣt n ccwaṭen, d amkan anda țnejmaɛen leṛwaḥ imeɛfan, anda xeddmen leɛcuc-nsen leṭyuṛ iɛefnen.


Og hann ræddi við hann og gekk inn og fann þar marga menn saman komna. 	 Leḥḥun, țmeslayen armi kecmen ɣer wexxam, yufa dinna aṭas n yemdanen i gennejmaɛen.


Hann sagði nú: "Hverju er Guðs ríki líkt? Við hvað á ég að líkja því? 	 Yenna daɣen : ?er wacu i tețțemcabi tgeldit n Ṛebbi ? ?er wacu ara ț-metleɣ ?


Hegðið yður eigi eftir öld þessari, heldur takið háttaskipti með endurnýjung hugarfarsins, svo að þér fáið að reyna, hver sé vilji Guðs, hið góða, fagra og fullkomna. 	 Ur țɛanadet ara lǧil-agi n tura, meɛna ǧǧet Sidi Ṛebbi ad ibeddel ixemmimen-nwen d lɛeqliya-nwen iwakken aț-țissinem lebɣi-ines : ayen yelhan, ayen yeṣfan ur nesɛi lɛib, d wayen akk i t-iɛeǧben.


Ég er ekki lengur í heiminum. Þeir eru í heiminum, en ég kem til þín. Heilagi faðir, varðveit þá í þínu nafni, því nafni, sem þú hefur gefið mér, svo að þeir verði eitt eins og við. 	 Qṛib tura ad ffɣeɣ si ddunit, a n-ṛuḥeɣ ɣuṛ-ek meɛna nutni ad qqimen di ddunit. A Baba, ay Imqeddes ! ?erz-iten s tezmert n yisem-ik, isem-nni i yi-d-tefkiḍ iwakken ad uɣalen d yiwen, akken nella nekk yid-ek d yiwen.


Þegar lærisveinarnir voru komnir inn, spurðu þeir hann aftur um þetta. 	 Mi llan deg wexxam, steqsan-t daɣen inelmaden-is ɣef wannect-nni.


Andar spámanna eru spámönnum undirgefnir, 	 Win i d-ițxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi yeḥkem deg wayen i d-iqqaṛ,


Þeir leiddu þá fram fyrir postulana, sem báðust fyrir og lögðu hendur yfir þá. 	 Wwin-ten-id, sbedden-ten zdat n ṛṛusul. Ṛṛusul ssersen ifassen-nsen fell-asen, dɛan-asen s lxiṛ ɣer Sidi Ṛebbi.


Þá vöknuðu meyjarnar allar og tóku til lampa sína. 	 Imiren kan ukint-ed akk telmeẓyin-nni, heggant tiftilin-nsent.


Hver var sá spámaður, sem feður yðar ofsóttu eigi? Þeir drápu þá, er boðuðu fyrirfram komu hins réttláta, og nú hafið þér svikið hann og myrt. 	 Anwa nnbi ur qhiṛen ara lejdud-nwen ? Nɣan wid akk ițbecciṛen si zik ɣef Uḥeqqi ara d-yasen ; tura d kunwi i t-ixedɛen yerna tenɣam-t.


Því ég segi yður, að þessi ritning á að rætast á mér: ,með illvirkjum var hann talinn.' Og nú er að fullnast það sem um mig er ritað." 	 Axaṭer qqaṛeɣ awen : Ilaq ad yedṛu yid-i wayen yuran. « Ițțuneḥsab seg yembaṣiyen, » yerna ayen yuran fell-i, atan yewweḍ ed.


Sérhver, sem tekur þátt í kappleikjum, neitar sér um allt. Þeir sem keppa gjöra það til þess að hljóta forgengilegan sigursveig, en vér óforgengilegan. 	 Wid akk yețțazzalen, m'ara heggin iman-nsen i tazzla, țɛețțiben iman-nsen ; nutni țenɛețțaben iwakken a d-rebḥen cciɛa ur nețdum ara ; lameɛna nukni, nețɛețțib iman-nneɣ iwakken a nerbeḥ cciɛa ara idumen.


Og hann kenndi þeim og sagði: "Er ekki ritað: ,Hús mitt á að vera bænahús fyrir allar þjóðir?' En þér hafið gjört það að ræningjabæli." 	 Dɣa yesselmed lɣaci s imeslayen-agi : Eɛni ur yețwakteb ara : Axxam-iw ad ițțusemmi d axxam n tẓallit i leǧnas meṛṛa, ma d kunwi terram-t d axxam n imakaren !


Þá er hann hafði tekið við bitanum, gekk hann jafnskjótt út. Þá var nótt. 	 Akken kan i geṭṭef talqimt-nni, Yudas yeffeɣ seg wexxam ; yuɣ lḥal yeɣli-d yiḍ.


Og hann bauð lærisveinum sínum að hafa til bát fyrir sig, svo að mannfjöldinn þrengdi eigi að honum. 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa inelmaden-is a s-heggin taflukt, akken ur t-iḥeṛṛes ara lɣaci.


og dómurinn, að höfðingi þessa heims er dæmdur. 	 ɣelṭen ɣef wayen yeɛnan lḥisab n Ṛebbi, imi amesbaṭli n ddunit-agi yețțuḥaseb yakan.


Þaðan hélt Jesús til byggða Týrusar og Sídonar. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna, iteddu ɣer tmura n Sur akk-d Sidun.


Mannfjöldinn varð þess var og fór á eftir honum. Hann tók þeim vel og talaði við þá um Guðs ríki og læknaði þá, er lækningar þurftu. 	 Mi slan anda yella lɣaci tebɛen-t. Nețța yesteṛḥeb yis-sen, yebda iheddeṛ-asen ɣef tgeldit n Ṛebbi, yesseḥla daɣen wid ihelken.


því að fúslega umberið þér hina fávísu, svo vitrir sem þér eruð. 	 Axaṭer tṣebṛem i yimehbal kunwi yesɛan leɛqel !


Ef Drottinn hefði ekki stytt þessa daga, kæmist enginn maður af. En hann hefur stytt þá vegna þeirra, sem hann hefur útvalið. 	 Lemmer ur yessenqes ara Sidi Ṛebbi kra seg wussan-nni, yiwen ur yezmir ad imneɛ. Meɛna issenqes seg-sen ɣef ddemma n wid yextaṛ.


Og honum lét Abraham í té tíund af öllu. Fyrst þýðir nafn hans "réttlætis konungur", en hann heitir enn fremur Salem-konungur, það er "friðar konungur". 	 I nețța i gefka Sidna Ibṛahim amur wis ɛecṛa n wayen akk i d-yerbeḥ seg umenɣi. Malxisadeq lmeɛna n yisem-is « agellid n lḥeqq », yețțusemma daɣen agellid n Salem yeɛni « agellid n lehna ».


Vaxið í náð og þekkingu Drottins vors og frelsara Jesú Krists. Honum sé dýrðin nú og til eilífðardags. Amen. 	 Lameɛna nnernit di tmusni d ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, Amsellek-nneɣ. I nețța tamanegt am ass-a am ussan i d-iteddun i dayem. Amin !


Bjóð ríkismönnum þessarar aldar að hreykja sér ekki né treysta fallvöltum auði, heldur Guði, sem lætur oss allt ríkulega í té til nautnar. 	 Weṣṣi imeṛkantiyen n ddunit-agi iwakken ur ssemɣaṛen ara iman-nsen, ur țkalayen ara ɣef cci n ddunit ur nesɛi laman, meɛna ad țeklen ɣef Sidi Ṛebbi i ɣ-d-ițțaken lxiṛ s tugeț iwakken a nili di lfeṛḥ.


Hann er sá, sem var í söfnuðinum í eyðimörkinni, með englinum, er við hann talaði á Sínaífjalli, og með feðrum vorum. Hann tók á móti lifandi orðum að gefa oss. 	 Asm'akken i gennejmaɛ wegdud deg unezṛuf, d nețța iwumi d yemmeslay lmelk-nni deg wedrar n Sinay, d nețța iwumi d-yefka Sidi Ṛebbi awal n tudert iwakken a ɣ-t-id issiweḍ.


Þá sendu bræðurnir jafnskjótt með Pál af stað til sjávar, en Sílas og Tímóteus urðu eftir. 	 Dɣa atmaten srewlen imiren Bulus ɣer lǧiha n lebḥeṛ, ma d Silas d Timuti qqimen di temdint n Biri.


Þar var í samkundu þeirra maður haldinn óhreinum anda. Hann æpti: 	 Yella di lǧameɛ-nni yiwen n wergaz i gezdeɣ uṛuḥani, yebda yețɛeggiḍ yeqqaṛ :


En Jesús sagði við hann: "Vík brott, Satan! Ritað er: ,Drottin, Guð þinn, skalt þú tilbiðja og þjóna honum einum.'" 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Beɛɛed akkin fell-i a Cciṭan, axaṭer yura : Anagar Sidi Ṛebbi-inek ara tɛebdeḍ , i nețța kan iwumi ara tseǧdeḍ .


Maðurinn án anda veitir ekki viðtöku því, sem Guðs anda er, því að honum er það heimska og hann getur ekki skilið það, af því að það dæmist andlega. 	 Amdan ițeddun s lɛeqliya n ddunit ur iqebbel ara ayen i d-ițțasen s ɣuṛ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi imi ɣuṛ-es ayagi d lehbala ; ur yezmir ara a t-yissin axaṭer s Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi i nezmer a t-nefhem.


Því að fram munu koma falskristar og falsspámenn, og þeir munu gjöra tákn og undur til að leiða afvega hina útvöldu ef orðið gæti. 	 Axaṭer a d-asen wid ara yerren iman-nsen d Lmasiḥ neɣ d lenbiya, ad xeddmen lbeṛhanat akk-d licaṛat, iwakken ad kellxen ma zemren ula d wid yextaṛ Sidi Ṛebbi.


Þér vitið, að sjúkleiki minn varð tilefni til þess, að ég fyrst boðaði yður fagnaðarerindið. 	 Ur tecfim ara belli d lehlak i yi-ṭṭfen ɣuṛ-wen mi wen-beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ ass amezwaru.


Nú skuluð þér fylla mæli feðra yðar. 	 yerna kunwi tețkemmilem ayen xedmen lejdud-nwen !


Sjálfur mælti Davíð af heilögum anda: Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni. 	 S Ṛṛuḥ iqedsen i d-yenna Dawed s yiman-is : Sidi Ṛebbi yenna-d i Sidi : Qqim ɣer tama-w tayeffust alamma rriɣ iɛdawen-ik seddaw iḍaṛṛen-ik.


Þá er þeir heyrðu, að hann væri lifandi og hún hefði séð hann, trúðu þeir ekki. 	 Mi slan yis yeḥya-d si ger lmegtin yerna twala-t, ur ț-uminen ara.


Þarna var maður nokkur, sem hafði verið sjúkur í þrjátíu og átta ár. 	 Yella dinna yiwen wergaz tmanya utlatin iseggasen nețța di lehlak.


Eða segir hann það ekki að öllu leyti vor vegna? Jú, vor vegna stendur skrifað, að sá sem plægir og sá sem þreskir eigi að gjöra það með von um hlutdeild í uppskerunni. 	 Mačči ɣef ddemma-nneɣ i d-yenna akka ? Ț-țideț, d nukni iwumi i d-yenna imeslayen-agi ! Ilaq win ikerrzen akk-d win yesserwaten ad ssirmen ad sɛun amur di lɣella nsen.


Þessi samanburður sýnir, að Jesús er orðinn ábyrgðarmaður betri sáttmála. 	 Ɛisa, d nețța i ɣ-iḍemnen lɛahed yifen amezwaru.


Nú kom sá tími, að Elísabet skyldi verða léttari, og ól hún son. 	 Yewweḍ-ed lweqt i deg ara d-tarew Ilicaba, tesɛa-d aqcic.


Þeir fara með hann til þess staðar, er heitir Golgata, það þýðir "hauskúpustaður." 	 ?ẓuɣṛen Sidna Ɛisa armi d yiwen n wemkan ițțusemman Gulguṭa, yeɛni « tiɣilt n uqeṛṛuy.»


Konungurinn mun þá svara þeim: ,Sannlega segi ég yður, það allt, sem þér gjörðuð einum minna minnstu bræðra, það hafið þér gjört mér.' 	 Agellid a sen-d-yerr : A wen-iniɣ tideț, yal tikkelt i deg txedmem ayagi i yiwen seg imecṭuḥen-agi yellan d atmaten-iw, i nekk iwumi t-txedmem.


En á þeim dögum tók hún sótt og andaðist. Var hún lauguð og lögð í loftstofu. 	 Di lweqt-nni, yeɣli-d fell-as lehlak dɣa temmut. Ssarden-ț, ssersen-ț di tɣuṛfeț.


Þegar hann kom að húsinu, leyfði hann engum að fara inn með sér nema Pétri, Jóhannesi og Jakobi og föður stúlkunnar og móður. 	 Mi gewweḍ ɣer wexxam, ur yeǧǧi yiwen ad ikcem yid-es anagar Buṭrus, Yuḥenna, Yeɛqub akk-d baba-s d yemma-s n teqcict-nni.


Og hann hefur svarað mér: "Náð mín nægir þér; því að mátturinn fullkomnast í veikleika." Því vil ég helst hrósa mér af veikleika mínum, til þess að kraftur Krists megi taka sér bústað í mér. 	 lameɛna yenna-yi-d : « steqneɛ kan s ṛṛeḥma-inu, axaṭer m'ara tfecleḍ imiren i d-tețban deg-k tezmert-iw ». Ihi bɣiɣ ad zuxxeɣ axiṛ s lqella n tezmert-iw iwakken tazmert n Lmasiḥ aț-țezdeɣ deg-i.


Því að Guð fer ekki í manngreinarálit. 	 ?er Sidi Ṛebbi ulac lxilaf ger yemdanen.


Konungur reiddist, sendi út her sinn og lét tortíma morðingjum þessum og brenna borg þeirra. 	 Agellid-nni ikcem-it zzɛaf d ameqqran, dɣa iceggeɛ lɛeskeṛ-is nɣan iqettalen-nni, sseṛɣen tamdint-nsen.


Enn segi ég yður: Hverja þá bæn, sem tveir yðar verða einhuga um á jörðu, mun faðir minn á himnum veita þeim. 	 A wen-iniɣ daɣen s tideț : ma yella sin seg-wen ddukklen iwakken ad ssutren kra di tẓallit, Baba Ṛebbi yellan deg igenwan, a sen-t-id-yefk.


Páll, að vilja Guðs postuli Krists Jesú og Tímóteus, bróðir vor, heilsa 	 Nekk Bulus, amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ s lebɣi n Sidi Ṛebbi akk-d gma-tneɣ Timuti,


því að vér lifum í trú, en sjáum ekki. 	 axaṭer tura aql-aɣ nțeddu s liman, werɛad nwala s wallen.


En Drottinn sagði við hann: ,Leys af þér skó þína, því að staðurinn, sem þú stendur á, er heilög jörð. 	 Sidi Ṛebbi yenna-yas : Kkes arkasen seg iḍaṛṛen-ik axaṭer amkan-agi anda tbeddeḍ d amkan iqedsen.


Er allur lýðurinn lét skírast, var Jesús einnig skírður. Þá bar svo við, er hann gjörði bæn sína, að himinninn opnaðist, 	 Mi țwaɣeḍsen lɣaci deg waman, Sidna Ɛisa yețwaɣḍes ula d nețța. Akken i gdeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi, igenni yeldi-d,


Miskunn hans við þá, er óttast hann, varir frá kyni til kyns. 	 Ṛṛeḥma-s tețdum si lǧil ɣer lǧil ɣef wid akk i t-iḍuɛen.


Og þeir syngja nýjan söng: Verður ert þú að taka við bókinni og ljúka upp innsiglum hennar, því að þér var slátrað og þú keyptir menn Guði til handa með blóði þínu af sérhverri kynkvísl og tungu, lýð og þjóð. 	 Cennun yiwen ucewwiq d ajdid qqaṛen : tuklaleḍ aț-țedmeḍ adlis, aț-țeldiḍ ṭwabeɛ-ines, axaṭer temmezleḍ, iwakken aț-țcafɛeḍ s idammen-ik yuzzlen, imdanen si mkul lɛeṛc, si mkul tutlayt, si mkul agdud, si mkul tamurt.


og munuð þekkja sannleikann, og sannleikurinn mun gjöra yður frjálsa." 	 Aț-țissinem tideț, tideț ara kkun isuffɣen ɣer tlelli.


Jesús mælti við þá: "Ég hef sýnt yður mörg góð verk frá föður mínum. Fyrir hvert þeirra verka viljið þér grýta mig?" 	 Yekker Sidna Ɛisa yenna-yasen : Xedmeɣ zdat-wen aṭas n lecɣal yelhan yessewhamen, s tezmert n Baba ; ɣef wanwa deg-sen i tebɣam a yi-tenɣem s iblaḍen ?


Þann sem þekkti ekki synd, gjörði hann að synd vor vegna, til þess að vér skyldum verða réttlæti Guðs í honum. 	 Win akken yellan d azedgan leɛmeṛ yednib, Sidi Ṛebbi yeḥkem fell-as deg umkan-nneɣ am akken d amednub i gella iwakken s tikli-nneɣ akk-d Lmasiḥ, a nili d iḥeqqiyen zdat Sidi Ṛebbi.


Ég áminni yður um, bræður, að hafa gát á þeim, er vekja sundurþykkju og tæla frá þeirri kenningu, sem þér hafið numið. Sneiðið hjá þeim. 	 A kkun-weṣṣiɣ ay atmaten : ḥadret iman-nwen ɣef wid i d-ițțawin beṭṭu yerna skarayen ccwal, bɣan a wen-sɛeṛqen ayen i tlemdem, sbeɛdet iman-nwen fell-asen.


og einhver yðar segði við þau: "Farið í friði, vermið yður og mettið!" en þér gefið þeim ekki það, sem líkaminn þarfnast, hvað stoðar það? 	 ma yella yiwen deg-wen yenna-yasen kan : « qqimet di lehna, sseḥmut teččem aț-țeṛwum » yili nețța ur sen-yefki ara ayen ḥwaǧen, d acu n lfayda yellan deg imeslayen-agi ?


En nú í lok þessara daga hefur hann til vor talað í syni sínum, sem hann setti erfingja allra hluta. Fyrir hann hefur hann líka heimana gjört. 	 ma deg ussan-agi yellan d ussan ineggura, yemmeslay-aɣ-d s Mmi-s, yerra kullec ger ifassen-is, yis i d-ixleq ddunit meṛṛa.


Fyrir því þoli ég allt sakir hinna útvöldu, til þess að þeir einnig hljóti hjálpræðið, í Kristi Jesú með eilífri dýrð. 	 Daymi ṣebṛeɣ i kullec ɣef ddemma n wid yețwaxtaṛen iwakken ula d nutni ad sɛun leslak i gellan di Ɛisa Lmasiḥ akk-d țmanegt n dayem.


Ekki kveikja menn heldur ljós og setja undir mæliker, heldur á ljósastiku, og þá lýsir það öllum í húsinu. 	 Akken daɣen, ur nceɛɛel ara taftilt iwakken a ț-nɣumm s kra, meɛna a ț-nessers ɣef lmeṣbeḥ, iwakken aț-țfeǧǧeǧ i wid akk yellan deg wexxam.


En vér sigldum eftir daga ósýrðu brauðanna frá Filippí og komum til þeirra í Tróas á fimmta degi. Þar stóðum vér við í sjö daga. 	 ma d nukni mi gɛedda Lɛid n weɣṛum mbla iɣes ( tamtunt ), nerkeb lbabuṛ si temdint n Filibus ; xemsa wussan mbeɛd, nelḥeq-iten ɣer temdint n Truwas, anda nesɛedda sebɛa wussan.


Vér biðjum yður, bræður, að sýna þeim viðurkenningu, sem erfiða á meðal yðar og veita yður forstöðu í Drottni og áminna yður. 	 Di leɛnaya-nwen ay atmaten, qadṛet wid iqeddcen gar-awen, axaṭer s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ i kkun nehhun, i kkun-sselmaden.


Þá tekur djöfullinn hann með sér í borgina helgu, setur hann á brún musterisins 	 Cciṭan yewwi-t ɣer temdint n Lquds issers-it ɣef yixef n lǧameɛ iqedsen,


Hver sem synd drýgir heyrir djöflinum til, því að djöfullinn syndgar frá upphafi. Til þess birtist Guðs sonur, að hann skyldi brjóta niður verk djöfulsins. 	 Win yețɛicin di ddnub yedda d Cciṭan, axaṭer d nețța i d amednub amezwaru. Ɣef ddemma n wayagi i d-yusa Mmi-s n Ṛebbi iwakken ad yessenger lecɣal n Cciṭan.


Þér munuð leita mín og eigi finna. Þér getið ekki komist þangað sem ég er." 	 Aț-țqellbem fell-i ur iyi-tețțafem ara imi ur tezmirem ara a d-tasem ɣer wanda ara yiliɣ.


Daginn eftir tók hann upp tvo denara, fékk gestgjafanum og mælti: ,Lát þér annt um hann og það sem þú kostar meiru til, skal ég borga þér, þegar ég kem aftur.' 	 Azekka-nni yefka sin yiṣurdiyen i bab n wexxam-nni, yenna-yas : « Bedd ɣuṛ-es, ayen ara tṣeṛṛfeḍ n zzyada fell-as, a k-t-id-kemmleɣ asm'ara d-uɣaleɣ. »


Því að líkaminn er ekki einn limur, heldur margir. 	 Lǧețța ur tebni ara ɣef yiwen n lmefṣel, lameɛna tebna ɣef waṭas n lemfaṣel.


Þér hafið sent til Jóhannesar. Hann bar sannleikanum vitni. 	 Tceggɛem ɣer Yeḥya testeqsam-t, nețța icehhed-ed ɣef tideț.


En þó hefur hann vitnað um sjálfan sig með velgjörðum sínum. Hann hefur gefið yður regn af himni og uppskerutíðir. Hann hefur veitt yður fæðu og fyllt hjörtu yðar gleði." 	 nețța yețbeggin-ed iman-is s lxiṛat i gxeddem : d nețța i wen-d-ițțaken ageffur ( lehwa ), d nețța i wen-d ițțaken lɣellat di lweqt-nsent, d nețța daɣen i wen-d-ițakken tamɛict-nwen, ula d ulawen-nwen d nețța i ten issefṛaḥen.


Þá sneru þeir aftur til Jerúsalem frá Olíufjallinu, sem svo er nefnt og er í nánd við Jerúsalem, hvíldardagsleið þaðan. 	 Seg iɣil uzemmur, uɣalen ɣer temdint n Lquds ibeɛden azal n tikli n wass n westeɛfu.


Reyndar fékk hann áskorun frá mér, en áhugi hans var svo mikill, að hann fór til yðar af eigin hvötum. 	 Yeqbel mi t-in-nceggeɛ, yerna uqbel a s-nini yella iqsed a n-iruḥ ɣuṛ wen s lfeṛḥ d ameqqran.


Ef þér eruð í mér og orð mín eru í yður, þá biðjið um hvað sem þér viljið, og yður mun veitast það. 	 Ma teṭṭfem deg-i yerna awal-iw yezdeɣ deg-wen, ssutret ayen i tebɣam a kkun-id-yaweḍ.


Og allir grétu og syrgðu hana. Hann sagði: "Grátið ekki, hún er ekki dáin, hún sefur." 	 Wid yellan dinna țrun akk, țɣerriden ( țmeǧǧiden ) fell-as. Sidna Ɛisa yenna-yasen : Beṛka-kkun imeṭṭawen ! taqcict ur temmut ara ! D iḍes i teṭṭes.


Fáum dögum síðar tók yngri sonurinn allt fé sitt og fór burt í fjarlægt land. Þar sóaði hann eigum sínum í óhófsömum lifnaði. 	 Mi Ɛeddan kra n wussan, ikker ameẓyan-nni ijmeɛ-ed akk amur-is, izzenz-it, ibeddel tamurt, iṛuḥ ɣer yiwet n tmurt ibeɛden. Dinna yewwi-t zzhu, yesṛuḥ ayen akk yesɛa.


Þannig er þá lögmálið heilagt og boðorðið heilagt, réttlátt og gott. 	 Ihi, ccariɛa s yiman-is teṣfa, lumuṛat yellan deg-s ṣfan, lhan yerna d lḥeqq.


Og yður, sem áður fyrri voruð fráhverfir Guði og óvinveittir honum í huga yðar og vondum verkum, 	 Kunwi yellan zik-nni d ibeṛṛaniyen, d iɛdawen n Sidi Ṛebbi s ixemmimen-nwen d yir lecɣal nwen


En hann neitaði sem áður og sór þess eið, að hann þekkti ekki þann mann. 	 Inkeṛ daɣen s limin : Qqaṛeɣ-awen ur ssineɣ ara argaz-agi !


Með halanum dró hann þriðja hlutann af stjörnum himinsins og varpaði þeim ofan á jörðina. Drekinn stóð frammi fyrir konunni, sem komin var að því að fæða, til þess að gleypa barn hennar, þá er hún hefði fætt. 	 Ajelkkiḍ-is yezzuɣeṛ-ed țelt n yitran n igenni, ideggeṛ-iten-id ɣer ddunit. Llafɛa-nni tbedd zdat tmeṭṭut-nni ara d-yarwen, iwakken aț-țessebleɛ lṭufan-ines akken kan ara d-ilal.


og þeir réttlætast án verðskuldunar af náð hans fyrir endurlausnina, sem er í Kristi Jesú. 	 Lameɛna s ṛṛeḥma-ines, yerra-ten d iḥeqqiyen mbla lexlaṣ, s Ɛisa Lmasiḥ i ten-id-icufeɛ.


Marta segir: "Ég veit, að hann rís upp í upprisunni á efsta degi." 	 Marṭa terra-yas : ?riɣ a d-yuɣal ɣer tudert ass aneggaru, ass n ḥeggu n lmegtin.


Hvernig má sætta musteri Guðs við skurðgoð? Vér erum musteri lifanda Guðs, eins og Guð hefur sagt: Ég mun búa hjá þeim og ganga um meðal þeirra, og ég mun vera Guð þeirra, og þeir munu vera lýður minn. 	 D acu icerken lǧameɛ iqedsen n Sidi Ṛebbi akk-d lmeṣnuɛat ? Axaṭer d nukni i d lǧameɛ iqedsen n Ṛebbi yeddren. Sidi Ṛebbi yenna-t-id di tira iqedsen : Ad zedɣeɣ yerna ad lḥuɣ gar-asen, A d iliɣ d Illu-nsen, ad ilin d agdud iw


Sé svo ekki, gerir hann menn á fund hans, meðan hann er enn langt undan, og spyr um friðarkosti. 	 Ma iwala ur s-izmir ara, ad iceggeɛ ɣuṛ-es uqbel a d-yaweḍ, iwakken ad ifru yid-es tamsalt s lehna.


Hann spyr: "Hvers mynd og yfirskrift er þetta?" 	 Dɣa isteqsa-ten : Udem akk-d tira yellan deg uṣuṛdi-agi, wi ten-ilan ?


Nú trúðu menn Filippusi, þegar hann flutti fagnaðarerindið um Guðs ríki og nafn Jesú Krists, og létu skírast, bæði karlar og konur. 	 lameɛna, asmi umnen s wayen i sen-ibecceṛ Filbas ɣef wayen yeɛnan tagelda n Sidi Ṛebbi d yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ, usan-d akk ad țwaɣeḍsen deg waman am yergazen am tlawin.


Og hið ógöfuga í heiminum og hið fyrirlitna hefur Guð útvalið, það sem ekkert er, til þess að gjöra að engu það, sem eitthvað er, 	 Sidi Ṛebbi yextaṛ ayen ur nesɛi azal, yețwaḥeqṛen di ddunit akk-d wayen yețwaḥesben d ulac, iwakken ad isseɣli lqima n wayen yesɛan azal ɣer yemdanen.


Ég mun ef til vill staldra við hjá yður, eða jafnvel dveljast vetrarlangt, til þess að þér getið búið ferð mína, hvert sem ég þá kann að fara. 	 Ad qqimeɣ kra n wussan, neɣ ahat ad sɛeddiɣ ccetwa ɣuṛ-wen, s wakka aț-țzemrem a yi-tɛiwnem iwakken ad kemleɣ abrid-iw.


Hann sagði við þá: "Komið þér nú á óbyggðan stað, svo að vér séum einir saman, og hvílist um stund." En fjöldi fólks var stöðugt að koma og fara, svo að þeir höfðu ekki einu sinni næði til að matast. 	 Imi aṭas n lɣaci i gețṛuḥun țțuɣalen-d, ur sɛin ara lweqt ad ččen, dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : Eyyaw a nṛuḥet ɣer wemkan iḍeṛfen iwakken aț-țesteɛfum.


Þá sagði Agrippa við Pál: "Þú þykist ekki vera lengi að gjöra mig kristinn." 	 Aɣribas yenna i Bulus : Lemmer a yi-d ternuḍ kra yimeslayen ahat ad iyi-tqenɛeḍ ad uɣaleɣ d amasiḥi !


Sumt féll í grýtta jörð, þar sem var lítill jarðvegur, og það rann skjótt upp, því það hafði ekki djúpa jörð. 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin deg wakal yeččuṛen d izṛa, mɣin-d s lemɣawla axaṭer ulac aṭas n wakal.


Og reykurinn frá kvalastað þeirra stígur upp um aldir alda, og eigi hafa þeir hvíld dag eða nótt, þeir sem dýrið tilbiðja og líkneski þess, hver sá sem ber merki nafns þess." 	 Dexxan n tmes s wayes ara nɛețțaben ad yeqqim si lǧil ɣer lǧil ; wid yețseǧǧiden zdat leɛqiṛa d lmeṣuɛ ines akk-d kra win iqeblen ticṛeṭ n isem-is, ur steɛfayen ara iḍ d wass.


Blindi farísei, hreinsaðu fyrst bikarinn innan, að hann verði líka hreinn að utan. 	 Ay afarizi aderɣal ! Ssizdeg uqbel daxel n teqbuct d uḍebsi, iwakken ula s ufella-nsen ad izdigen !


Þjónarnir fóru út á vegina og söfnuðu öllum, sem þeir fundu, vondum og góðum, svo að brúðkaupssalurinn varð alskipaður gestum. 	 Iqeddacen-nni ṛuḥen ɣer izenqan jemɛen-d wid akk ufan, ama d amcum ama d win yelhan, s wakka axxam n tmeɣṛa yeččuṛ-ed d lɣaci.


Jesús þekkti illsku þeirra og sagði: "Hví freistið þér mín, hræsnarar? 	 Meɛna Sidna Ɛisa yeẓran ayen i țxemmimen, yenna-yasen : Ay at sin wudmawen ! Acuɣeṛ tebɣam a yi-tjeṛbem ?


þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki. 	 Dinna awekkiw itețțen lǧețțat ur yețmețțat ara, times ur txețți ara maḍi.


Hann tók þá að tala til þeirra: "Í dag hefur rætst þessi ritning í áheyrn yðar." 	 Dɣa yenna-yasen : Ayen i wen-d-ɣṛiɣ akka, atan yedṛa-d gar-awen ass-agi !


En Jesús þagði. Þá sagði æðsti presturinn við hann: "Ég særi þig við lifandi Guð, segðu oss: Ertu Kristur, sonur Guðs?" 	 Sidna Ɛisa yessusem. Dɣa ameqqran n lmuqedmin yenna-yas : Wekkleɣ-ak Sidi Ṛebbi yeddren, m'ur aɣ-d-tenniḍ ma d kečč i d Lmasiḥ, Mmi-s n Sidi Ṛebbi !


Hvað mun nú eigandi víngarðsins gjöra við vínyrkja þessa, þegar hann kemur?" 	 Sidna Ɛisa yenna i lɣaci : Ihi tura, m'ara d-yas bab n tfeṛṛant-nni, d acu ara sen-yexdem i ixemmasen-agi ?


Daginn eftir vildi hann ganga úr skugga um, fyrir hvað Gyðingar kærðu hann, lét leysa hann og bauð, að æðstu prestarnir og allt ráðið kæmi saman. Síðan kom hann ofan með Pál og leiddi hann fram fyrir þá. 	 Azekka-nni, imi i gebɣa ad yissin wemdebbar ameqqran ɣef wacu i d-ccetkan fell-as wat Isṛail, iserreḥ i Bulus, yumeṛ i lmuqedmin akk-d usqamu n ccṛeɛ ad nnejmaɛen. Dɣa yewwi-d Bulus isbedd-it-id zdat-nsen.


Nokkrir höfðingjar skattlandsins, sem voru vinir hans, sendu einnig til hans og báðu hann að hætta sér ekki inn á leikvanginn. 	 Ula d kra n lḥukkam imeqqranen n tmurt n Asya yellan d imdukkal-is, ceggɛen ɣuṛ-es iwakken a t-ḥellelen ur ițṛuḥ ara ɣer wexxam n umezgun.


Þann vitnisburð gef ég honum, að hann leggur mikið á sig fyrir yður og þá sem eru í Laódíkeu og í Híerapólis. 	 A d-cehdeɣ fell-as acḥal inɛețțab fell-awen, ɣef watmaten n tejmaɛt n Ludikus akk-d wid n Yirabulis.


Og þeir söfnuðu þeim saman á þann stað, sem á hebresku kallast Harmagedón. 	 Leṛwaḥ-nni n leǧnun snejmaɛen-d igelliden n ddunit deg yiwen wemkan iwumi qqaṛen s tɛibṛanit « Harmagidun ».


Móse var að sönnu trúr í öllu hans húsi, eins og þjónn, til vitnisburðar um það, sem átti að verða talað, 	 Sidna Musa yexdem ayen i glaqen a t-yexdem, yella am uqeddac ɣef wexxam n Sidi Ṛebbi iwakken a d ibeggen ayen ara d-ițțubeccṛen sya ɣer zdat.


Hann spurði Jesú á marga vegu, en hann svaraði honum engu. 	 isteqsa-t aṭas, lameɛna Sidna Ɛisa ur as-d-yerri acemma.


Þess vegna vitna ég fyrir yður nú í dag, að ekki er mig um að saka, þótt einhver glatist, 	 Daymi i wen-d-qqaṛeɣ ass-agi, ma yella yiwen yeffeɣ i webrid n Sidi Ṛebbi, ddnub i yiri-s,


Því að vér teygjum oss ekki of langt fram, ella hefðum vér ekki komist til yðar. En vér vorum fyrstir til yðar með fagnaðarerindið um Krist. 	 Asmi i d-nusa ɣuṛ-wen, ur nɛedda ara tilas n ccɣel-nneɣ axaṭer d nukni i wen-ibeccṛen d imezwura lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d țțunefkent s ɣuṛ Ṛebbi Baba-tneɣ akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


En þeir sögðu: "Trú þú á Drottin Jesú, og þú munt verða hólpinn og heimili þitt." 	 Rran-as : Amen s Sidna Ɛisa, aț-țețusellkeḍ s kečč s wat wexxam-ik.


Dag nokkurn var hann að kenna. Þar sátu farísear og lögmálskennendur, komnir úr hverju þorpi í Galíleu og Júdeu og frá Jerúsalem, og kraftur Drottins var með honum til þess að lækna. 	 Yiwen wass Sidna Ɛisa yella yesselmad. Llan dinna ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, usan-d si tuddar n at Jlili, n at Yahuda akk ț-țemdint n Lquds, qqimen smeḥsisen-as. Tazmert n Sidi Ṛebbi yellan yid-es tesseḥlay imuḍan.


En hann vissi hugsanir þeirra og sagði við manninn með visnu höndina: "Statt upp, og kom hér fram." Og hann stóð upp og kom. 	 Lameɛna Sidna Ɛisa yessnen ixemmimen-nsen, yekker yenna i wergaz-nni iwumi yekref ufus : Ekker tbeddeḍ dagi di tlemmast n lɣaci. Argaz-nni yekker ibedd.


Óttast ekki, dóttir Síon. Sjá, konungur þinn kemur, ríðandi á ösnufola. 	 Ur țțaggad a tamdint n Siyun, atan ugellid-im yusa-d, irkeb-ed ɣef weɣyul amecṭuḥ.


en fundu ekkert, þótt margir ljúgvottar kæmu. Loks komu tveir 	 meɛna ur s-d-ufin ara sebba, ɣas akken aṭas i d-icehden fell-as.


Á stóru heimili eru ekki einungis gullker og silfurker, heldur og tréker og leirker. Sum eru til viðhafnar, önnur til óþriflegri nota. 	 Deg wexxam n imeṛkantiyen mačči d iqbucen n ddheb neɣ n lfeṭṭa kan i gellan meɛna llan daɣen wid n wesɣaṛ d wid n wakal ; wid n ddheb d lfeṭṭa țțaǧan-ten i leqdic n wussan n tmeɣṛa ma d wiyaḍ i leqdic n mkul ass.


Farið því út á vegamót, og bjóðið í brúðkaupið hverjum þeim sem þér finnið.' 	 ṛuḥet ɣer izenqan, tɛeṛḍem-d ɣer tmeɣṛa wid akk ara tafem deg iberdan.


Ljósið skín í myrkrinu, og myrkrið tók ekki á móti því. 	 Tafat tețfeǧǧiǧ di ṭṭlam, yerna ṭṭlam ur ț-iqbil ara.


Eftir þetta fór Jesús yfir um Galíleuvatn eða Tíberíasvatn. 	 Syenna, Sidna Ɛisa yezger lebḥeṛ n Jlili ( iwumi qqaṛen daɣen lebḥeṛ n Tiberyas ).


Ekki ert þú þá Egyptinn, sem æsti til uppreisnar á dögunum og fór með morðvargana fjögur þúsund út í óbyggðir." 	 Mačči d kečč i d amaṣri-nni i gsekkren ccwal ussan-agi iɛeddan, i gessufɣen yid-es ṛebɛa alaf n iqettalen ɣer lxali ?


Kostið þess vegna því fremur kapps um, bræður, að gjöra köllun yðar og útvalning vissa. Ef þér gjörið þetta, munuð þér aldrei hrasa. 	 Ay atmaten, ẓewṛet, sǧehdet iman-nwen deg wannect-agi imi d Sidi Ṛebbi i wen-d-issawlen, d nețța i kkun-ixtaṛen. Ma txedmem ayagi, ur tɣellim ara.


En þeir, sem trúaða húsbændur eiga, skulu ekki lítilsvirða þá, vegna þess að þeir eru bræður, heldur þjóni þeim því betur sem þeir eru trúaðir og elskaðir og kappkosta að gjöra góðverk. Kenn þú þetta og áminn um það. 	 Wid yesɛan imɛellmen i gețțamnen s Lmasiḥ ur ilaq ara ad kksen fell-asen leqdeṛ imi d atmaten-nsen i llan, lameɛna ad qedcen fell-asen seg ul imi d wid yumnen s Lmasiḥ, d wid eɛzizen ara yesfayden si leqdic-nsen. Atah wayen ara tweṣṣiḍ d wayen ara teslemdeḍ :


Það er sáð var meðal þyrna, merkir þann, sem heyrir orðið, en áhyggjur heimsins og tál auðæfanna kefja orðið, svo það ber engan ávöxt. 	 Wayeḍ daɣen ițemcabi ɣer zzerriɛa yeɣlin ger isennanen. M'ara isel i wawal n Ṛebbi, iɣeblan n ddunit d ṭṭmeɛ n rrbeḥ țɣummun awal-nni, dɣa ur d-ițțak ara lfakya.


,Ég er Guð feðra þinna, Guð Abrahams, Ísaks og Jakobs.' En Móse skelfdist og þorði ekki að hyggja frekar að. 	 D nekk i d Illu n lejdud-ik, d Illu n Ibṛahim, n Isḥaq akk-d Yeɛqub. Sidna Musa yeqqim ițergigi, yuggad ad yerfed ula d allen-is.


Af ávöxtum þeirra skuluð þér þekkja þá. Hvort lesa menn vínber af þyrnum eða fíkjur af þistlum? 	 A ten-tɛeqlem s lecɣal-nsen. UUr d-nțekkes ara tiẓurin seg inijel, neɣ lexṛif seg isennanen.


Þeir fara til faríseanna með manninn, sem áður var blindur. 	 Wwin argaz-nni yellan zik d aderɣal ɣer ifariziyen.


Þegar þér voruð þjónar syndarinnar, þá voruð þér lausir við réttlætið. 	 Asmi tellam d aklan n ddnub texḍam i lḥeqq.


Hinn svaraði honum: "Meistari, alls þessa hef ég gætt frá æsku." 	 Yerra-yas : A Sidi, ayagi akk xedmeɣ-t seg wasmi lliɣ d ameẓyan.


Og hann svaraði þeim: "Farið og kunngjörið Jóhannesi það, sem þið hafið séð og heyrt: Blindir fá sýn, haltir ganga, líkþráir hreinsast og daufir heyra, dauðir rísa upp og fátækum er flutt fagnaðarerindi. 	 Sidna Ɛisa yenna i yinelmaden n Yeḥya : Ṛuḥet erret lexbaṛ i Yeḥya ɣef wayen teẓram d wayen teslam : iderɣalen țwalin, wid ikerfen teddun, wid ihelken lbeṛs ṣeffun, iɛeẓẓugen sellen, lmegtin ḥeggun-d, le xbaṛ n lxiṛ ițwabecceṛ i yigellilen .


Þá sagði Jesús: "Enn verð ég hjá yður skamma stund, og þá fer ég aftur til þess, sem sendi mig. 	 Sidna Ɛisa yenna i lɣaci : Mazal-iyi kra n lweqt yid-wen, syin akkin ad uɣaleɣ ɣer win i yi-d iceggɛen.


En sjálfur Drottinn vor Jesús Kristur og Guð, faðir vor, sem elskaði oss og gaf oss í náð eilífa huggun og góða von, 	 Nessutur di Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akk-d baba-tneɣ Ṛebbi i ɣ-iḥemmlen, i ɣ-d-ifkan s ṛṛeḥma ines ṣṣbeṛ d usirem ițdumun,


Því að hver gefur þér yfirburði? Og hvað hefur þú, sem þú hefur ekki þegið? En hafir þú nú þegið það, hví stærir þú þig þá eins og þú hefðir ekki fengið það að gjöf? 	 Ihi anwa i k-yessulin ccan sennig wiyaḍ ? Acu ur k-d-nekki ara s ɣuṛ Ṛebbi deg wayen akk tesɛiḍ ? Imi d nețța i k-d-yefkan, acuɣeṛ i tețcekkiṛeḍ iman-ik am akken mačči s ɣuṛ-es i k-d-yekka ?


Lögmálið gjörði ekkert fullkomið. En jafnframt er leidd inn betri von. Fyrir hana nálgumst vér Guð. 	 Ccariɛa n Musa ur tezmir ara a ɣ-terr d iḥeqqiyen zdat Sidi Ṛebbi, meɛna yella yiwen usirem s wayes ara nqeṛṛeb ɣuṛ-es ;


Því að þeir þoldu ekki það, sem fyrir var skipað: "Þó að það sé ekki nema skepna, sem kemur við fjallið, skal hún grýtt verða." 	 Axaṭer ur qbilen ara imeslayen-agi : ?as d yiwen si lmal ara d-iqeṛṛben ɣer wedrar-agi, ad immet s weṛjam.


Meðan þeir hlýddu á, bætti hann við dæmisögu, því að hann var í nánd við Jerúsalem, og þeir ætluðu, að Guðs ríki mundi þegar birtast. 	 Sidna Ɛisa yerna-d yiwen n lemtel i wid i s ismeḥsisen, axaṭer qṛib ad awḍen ɣer temdint n Lquds, lɣaci ɣilen imiren kan ara d-tas tgeldit n Sidi Ṛebbi.


Heilsið Fílólógusi og Júlíu, Nerevs og systur hans og Ólympasi og öllum heilögum, sem með þeim eru. 	 ?sellimet ɣef Filulugus akk-d Julya, Niryus akk-d weltma-s, Ulimbas akk-d wid yumnen s Lmasiḥ yellan yid-sen.


Sjálfur þekkti ég hann ekki, en sá er sendi mig að skíra með vatni, sagði mér: ,Sá sem þú sérð andann koma yfir og nema staðar á, hann er sá sem skírir með heilögum anda.' 	 Nekk ur ẓriɣ ara belli d nețța, meɛna Sidi Ṛebbi i yi-d iceggɛen iwakken ad sɣeḍseɣ deg waman, yenna-yi-d : « Aț-țwaliḍ Ṛṛuḥ iṣubb-ed seg igenni, a d-yers ɣef yiwen wergaz, d nețța ara yesɣeḍsen imdanen s Ṛṛuḥ iqedsen. »


Dóttir Heródíasar gekk þar inn og sté dans. Hún hreif Heródes og gesti hans, og konungur sagði við stúlkuna: "Bið mig hvers þú vilt, og mun ég veita þér." 	 Tekcem-ed yelli-s n Hiṛudyad tecḍeḥ, dɣa teɛǧeb-as i Hiṛudus d inebgawen-is. Agellid yenna i teqcict-nni : Ssuter-iyi-d ayen tebɣiḍ a m-t-id fkeɣ.


Fyrirgef oss vorar syndir, enda fyrirgefum vér öllum vorum skuldunautum. Og eigi leið þú oss í freistni." 	 Semmeḥ-aɣ ddnubat-nneɣ akken i nețsamaḥ ula d nukkni i wid i ɣ-ixedmen cceṛ, ur aɣ-țaǧǧa ara a neɣli deg wujeṛṛeb.


Sex dögum fyrir páska kom Jesús til Betaníu, þar sem Lasarus var, sá er hann vakti frá dauðum. 	 Sețța wussan uqbel lɛid n Tfaska, Sidna Ɛisa iṛuḥ ɣer Bitani, taddart n Laɛẓar win akken i d-yesseḥya si lmut.


Ekki viljum vér, bræður, láta yður vera ókunnugt um þá, sem sofnaðir eru, til þess að þér séuð ekki hryggir eins og hinir, sem ekki hafa von. 	 Ay atmaten, ur nebɣi ara a kkun-neǧǧ di ccekk ɣef wayen yeɛnan wid yemmuten, iwakken ur tețțilim ara di leḥzen am wid ur nesɛi ara asirem n leslak n Sidna Ɛisa.


Fái einhver annar, sem þar situr, opinberun, þá þagni hinn fyrri. 	 Ma yella gar-awen win iwumi i d-iweḥḥa Sidi Ṛebbi kra, ilaq ad iɛass alamma yessusem win akken yellan yețmeslay.


Þeir seldu eignir sínar og fjármuni og skiptu meðal allra eftir því sem hver hafði þörf á. 	 Znuzun ayla-nsen meṛṛa, ayen akken i d-jemɛen, feṛqen-t wway gar-asen mkul yiwen ɣef leḥsab n wakken yeḥwaǧ.


Þegar hann hafði fengið slíka skipun, varpaði hann þeim í innsta fangelsið og felldi stokk á fætur þeim. 	 Akken i t-yewweḍ lameṛ-agi, aɛessas-nni yerra-ten ɣer lḥebs yellan seddaw tmurt, yerna yurez-asen idaṛṛen s snasel.


Hann svaraði ótvírætt og játaði: "Ekki er ég Kristur." 	 Yenna-yasen tideț mbla tuffra : Mačči d nekk i d Lmasiḥ !


Þess vegna leggjum vér á oss erfiði og þreytum stríð, því að vér höfum fest von vora á lifanda Guði, sem er frelsari allra manna, einkum trúaðra. 	 Ma d nukni nețɛețțib iman-nneɣ iwakken a neǧhed di liman, imi nețkel ɣef Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ yeddren yellan d amsellek n yemdanen meṛṛa abeɛda wid yumnen yis.


Jóhanna, kona Kúsa, ráðsmanns Heródesar, Súsanna og margar aðrar. Þær hjálpuðu þeim með fjármunum sínum. 	 akk-d Yunna tameṭṭut n Cuza lewkil n ugellid Hiṛudus, Suzana akk ț-țilawin nniḍen i ten-ițɛawanen s wayen sɛant.


"Eða brauðin sjö handa fjórum þúsundunum, hve margar körfur fullar af brauðbitum tókuð þér þá saman?" Þeir svara: "Sjö." 	 I wasmi bḍiɣ sebɛa teḥbulin n weɣṛum i ṛebɛa alaf n yemdanen, acḥal n tqecwalin yeččuṛen ț-țisigar i d-tjemɛem ? Nnan-as : Sebɛa n tqecwalin.


Þér hafið sakfellt og drepið hinn réttláta. Hann veitir yður ekki viðnám. 	 Tḥekmem, tenɣam iḥeqqiyen yerna ur kkun-xuṣmen ara.


En það sé fjarri mér að hrósa mér af öðru en krossi Drottins vors Jesú Krists. Sakir hans er ég krossfestur heiminum og heimurinn mér. 	 Ma d nekk ur bɣiɣ ad zuxxeɣ s wacemma, anagar s lmut n Ɛisa Lmasiḥ ɣef wumidag ; axaṭer s lmut n Lmasiḥ ɣef wumidag uɣaleɣ ur ḥsibeɣ ara ddunit-agi, akken daɣen ddunit ur iyi-teḥsib ara ula d nekk.


hann fullkomni yður í öllu góðu til að gjöra vilja hans og komi því til leiðar í oss, sem þóknanlegt er í hans augum, fyrir Jesú Krist. Honum sé dýrð um aldir alda. Amen. 	 a kkun-yawi d webrid yelhan, aț-țxedmem kra yellan d lebɣi-s. Ad yexdem deg-neɣ lebɣi-s s yisem n Ɛisa Lmasiḥ, nețța yesɛan tamanegt i dayem. Amin.


Sá sem tekur við yður, tekur við mér, og sá sem tekur við mér, tekur við þeim, er sendi mig. 	 Win isṭerḥben yis-wen, yis-i i gesṭerḥeb, win isṭerḥben yis-i, isṭerḥeb s win i yi-d-iceggɛen.


Fyrir hann trúið þér á Guð, er vakti hann upp frá dauðum og gaf honum dýrð, svo að trú yðar skyldi jafnframt vera von til Guðs. 	 Imi yis i tesɛam liman ɣer Sidi Ṛebbi i t-id-isseḥyan si ger lmegtin, i s-ifkan tamanegt tameqqrant, iwakken lsas n usirem-nwen akk-d liman-nwen ad ilin di Sidi Ṛebbi.


Mun fíkjutré, bræður mínir, geta af sér gefið olífur eða vínviður fíkjur? Eigi getur heldur saltur brunnur gefið ferskt vatn. 	 Ay atmaten-iw, ulac taneqleț ara d-yefken azemmur, neɣ tara ara d-yefken tibexsisin, lɛinseṛ meṛṛiɣen ur yezmir ara a d-yefk aman yelhan.


Með þeim sendum vér annan bróður vorn, sem vér oftsinnis og í mörgu höfum reynt kostgæfinn, en nú miklu fremur en ella vegna hans mikla trausts til yðar. 	 Nceggeɛ yid-sen gma-tneɣ agi i njeṛṛeb acḥal d abrid di yal taswiɛt, nwala amek yebɣa ad iqdec seg ul ; tikkelt-agi ẓẓwaṛa-ines di leqdic ɣef Sidi Ṛebbi tban-ed akteṛ, axaṭer yețkel fell-awen.


Því sá er vilji föður míns, að hver sem sér soninn og trúir á hann, hafi eilíft líf, og ég mun reisa hann upp á efsta degi." 	 D wagi i d lebɣi n Baba Ṛebbi: « kra n win yețmuqulen ɣer Mmi-s, yumen yis, ad yesɛu tudert n dayem yerna a t-id-sseḥyuɣ si lmut ass aneggaru.»


Með honum fer Onesímus, minn trúi og elskaði bróðir, sem er einn úr yðar hópi. Þeir munu láta yður vita allt, sem hér gjörist. 	 A d-yas nețța d gma-tneɣ eɛzizen Unizim i ɣef nețkel, yellan d yiwen seg-wen ; d nutni ara wen-n-yawin lexbaṛ ɣef wayen meṛṛa ideṛṛun dagi.


Þá gekk fram sá með tvær talenturnar og mælti: ,Herra, tvær talentur seldir þú mér í hendur, hér hef ég grætt aðrar tvær.' 	 Aqeddac-nni iwumi yefka mitin twiztin n ddheb, iqeṛṛeb-ed ula d nețța, yenna-yas : A Sidi tefkiḍ-iyi mitin twiztin n ddheb, a tent-ih mitin nniḍen i d-rebḥeɣ yis-sent.


Prófið allt, haldið því, sem gott er. 	 Meɛna meyzet, qeblet ayen yelhan,


Og þeir jusu mold yfir höfuð sér og hrópuðu grátandi og harmandi: "Vei, vei, borgin mikla, sem allir þeir, er skip eiga á sjónum, auðguðust á vegna auðæfa hennar. Á einni stundu var hún í eyði lögð." 	 Bdan ṭeggiṛen aɣebbaṛ ɣef yiqeṛṛay-nsen, țrun țmeǧǧiden, țɛeggiḍen qqaṛen : A tawaɣit-im ! A tawaɣit-im a tamdint tameqqrant, isrebḥen wid akk yesɛan lbabuṛat di lebḥur, deg yiwet teswiɛt kan tnegreḍ tuɣaleḍ d iɣed.


Þegar lærisveinarnir sáu hann ganga á vatninu, varð þeim bilt við. Þeir sögðu: "Þetta er vofa," og æptu af hræðslu. 	 Akken i t-walan ileḥḥu ɣef waman, inelmaden-is xelɛen qqaṛen : D lexyal ! BBdan țɛeggiḍen s lxuf.


Þá er sendimenn Jóhannesar voru burt farnir, tók hann að tala til mannfjöldans um Jóhannes: "Hvað fóruð þér að sjá í óbyggðum? Reyr af vindi skekinn? 	 Mi ṛuḥen inelmaden-nni i d-iceggeɛ Yeḥya, Sidna Ɛisa yebda iheddeṛ i lɣaci ɣef Yeḥya yenna : D acu i tṛuḥem a d-teẓrem deg unezṛuf ? D aɣanim yețhuzzu waḍu ?


sneru frá gröfinni og kunngjörðu allt þetta þeim ellefu og öllum hinum. 	 Fɣent seg uẓekka iwakken ad ssiwḍent lexbaṛ ɣef wayen yedṛan, i ḥdac-nni yinelmaden d wid yellan yid-sen.


Sá sem ekki elskar þekkir ekki Guð, því að Guð er kærleikur. 	 Kra n win ur nesɛi ara leḥmala deg wul-is ur yessin ara Sidi Ṛebbi, axaṭer leḥmala s ɣuṛ-es i d-tekk.


Jesús gekk um í súlnagöngum Salómons í helgidóminum. 	 Sidna Ɛisa yella yețṛuḥu ițțuɣal deg wefrag n Lǧameɛ iqedsen seddaw n wesqif n Sidna Sliman.


Hann sendi þá síðan til Betlehem og sagði: "Farið og spyrjist vandlega fyrir um barnið, og er þér finnið það látið mig vita, til þess að ég geti einnig komið og veitt því lotningu." 	 Dɣa iceggeɛ-iten ɣer Bitelḥem, yenna-yasen : Nadit lexbaṛ n ṣṣeḥ ɣef weqcic-agi, m'ara t-tafem, init-iyi-d iwakken ad ṛuḥeɣ ula d nekk a t-ɛabdeɣ.


Og ég sá einn engil, sem stóð á sólunni. Hann hrópaði hárri röddu til allra fuglanna, sem flugu um himinhvolfið: "Komið, safnist saman til hinnar miklu máltíðar Guðs 	 Walaɣ daɣen yiwen lmelk ibedd ɣef yiṭij, yessawel s taɣect eɛlayen i leḍyuṛ meṛṛa yețferfiren deg igenni : Aset-ed, nnejmaɛet-ed aț țeččem imensi ameqqran i d-ihegga Sidi Ṛebbi,


"Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem kemur ekki um dyrnar inn í sauðabyrgið, heldur fer yfir annars staðar, hann er þjófur og ræningi, 	 -- S tideț a wen-d-iniɣ, win ur nkeččem ara si tewwurt ɣer wemṛaḥ ( leɛzib ) n wulli, iɛedda si ẓẓeṛb, winna d amakar yerna d aqeṭṭaɛ.


En þeir sögðu: "Hvað þurfum vér nú framar vitnis við? Vér höfum sjálfir heyrt það af munni hans." 	 Imiren ɛeggḍen nnan : Dayen ur neḥwaǧ ara inigan, yenna-t-id s yimi-s, nesla-yas s imeẓẓuɣen-nneɣ.


Hver, sem gjörir vilja Guðs, sá er bróðir minn, systir og móðir." 	 Axaṭer win ixeddmen lebɣi n Sidi Ṛebbi, d win i d gma, i d weltma, i d yemma !


Síðan kemur endirinn, er hann selur ríkið Guði föður í hendur, er hann hefur að engu gjört sérhverja tign, sérhvert veldi og kraft. 	 Imiren a d-taweḍ taggara, Lmasiḥ ad issenger tizmar, lḥekmat d wid iḥekmen ; ad yerr tagelda i Sidi Ṛebbi Baba-tneɣ.


þjark og þras hugspilltra manna, sem eru sneyddir sannleikanum, en skoða guðhræðsluna sem gróðaveg. 	 imeslayen nsen ur țfakan ara axaṭer ččuṛen s yir ixemmimen teɛṛeq-asen tideț, ɣilen s ṭṭaɛa n Sidi Ṛebbi ara uɣalen d imeṛkantiyen.


Nei, þér báruð búð Móloks og stjörnu guðsins Refans, myndirnar, sem þér smíðuðuð til þess að tilbiðja þær. Ég mun herleiða yður austur fyrir Babýlon. 	 Xaṭi meɛna tbubbem aqiḍun n Mulux akk-d itri n Rufan i tḥesbem d iṛebbiten-nwen ;+ lmeṣnuɛat nni i txedmem iwakken a ten-tɛebdem ! Daymi ara kkun-nfuɣ ɣer lebɛid, akkin i temdint n Babilun !


Jesús Kristur er í gær og í dag hinn sami og um aldir. 	 Ɛisa Lmasiḥ, d win yellan iḍelli, i gellan ass-a, ara yilin i dayem.


Þegar hann sá mannfjöldann, gekk hann upp á fjallið. Þar settist hann, og lærisveinar hans komu til hans. 	 Mi gwala annect-nni n lɣaci, Sidna Ɛisa yuli ɣer wedrar iqqim. Inelmaden-is qeṛṛben ɣuṛ-es,


Heilsa þú Prisku og Akvílasi og heimili Ónesífórusar. 	 Sellem ɣef Briska d Akilas akk-d țwacult n Unisifur.


Þá sá ég fyrir miðju hásætinu og fyrir verunum fjórum og öldungunum lamb standa, sem slátrað væri. Það hafði sjö horn og sjö augu, og eru það sjö andar Guðs, sendir út um alla jörðina. 	 Walaɣ daɣen di tlemmast n ukersi-nni n lḥekma, ger lxuluq-nni, ger lecyux-nni, yiwen Izimer ibedden, iban-ed am akken yemzel. Yesɛa sebɛa wacciwen akk-d sebɛa wallen yellan d sebɛa leṛwaḥ n Ṛebbi yețțuceggɛen i ddunit meṛṛa.


Jesús svaraði þeim: "Kenning mín er ekki mín, heldur hans, er sendi mig. 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Ayen i sselmadeɣ mačči s ɣuṛ-i i d-yekka, yekka-d s ɣuṛ win i yi-d iceggɛen.


sem hann lét koma fram í Kristi, er hann vakti hann frá dauðum og lét hann setjast sér til hægri handar í himinhæðum, 	 Tazmert nni i d-ibeggen s Ɛisa Lmasiḥ, mi t-id-yesseḥya si ger lmegtin, yerna yesɣim-it ɣer tama-s tayeffust deg igenwan iwakken ad yeḥkem,


En augu þeirra voru svo haldin, að þeir þekktu hann ekki. 	 Lameɛna nutni ur t-eɛqilen ara.


Vér erum vottar alls þess, er hann gjörði, bæði í landi Gyðinga og í Jerúsalem. Og hann hengdu þeir upp á tré og tóku af lífi. 	 Aql-aɣ d inigan n wayen akk i gexdem di tmurt n wat Isṛail ț-țemdint n Lquds anda i t-nɣan mi t-semmṛen ɣef wumidag,


Því að þeir, sem vel hafa staðið í djáknastöðu, koma sér vel í veg og öðlast mikla djörfung í trúnni á Krist Jesú. 	 Axaṭer wid iqeddcen ɣef tejmaɛt akken ilaq, ad yali leqdeṛ-nsen ad nnernin di liman yerna ad sɛun lețkal d ameqqran di Ɛisa Lmasiḥ.


segið þér þá við mig, sem faðirinn helgaði og sendi í heiminn, að ég guðlasti, af því ég sagði: ,Ég er sonur Guðs'? 	 amek armi teqqaṛem fell-i keffṛeɣ mi d-nniɣ « nekk d Mmi-s n Ṛebbi, » eɛni mačči d Baba i yi-ixtaṛen, i yi-d-iceggɛen ɣer ddunit ?


Þegar þessum látum linnti, sendi Páll eftir lærisveinunum, uppörvaði þá og kvaddi síðan og lagði af stað til Makedóníu. 	 Mi tethedden lḥala ifuk ccwal, imiren Bulus isnejmaɛ-ed inelmaden, yenha-ten, dɣa yeǧǧa-ten di lehna, yeṭṭef abrid ɣer tmurt n Masidunya.


Deilan harðnaði og hersveitarforinginn fór að óttast, að þeir ætluðu að rífa Pál í sundur. Því skipaði hann herliðinu að koma ofan, taka hann af þeim og færa hann inn í kastalann. 	 Imi ițțimɣuṛ umenɣi, lqebṭan ameqqran yugad ad feṛqen Bulus d iftaten. Yumeṛ i lɛeskeṛ ad ṛuḥen a t-id-kksen si tlemmast-nsen, a t awin ɣer lbeṛj.


Börnin mín, gætið yðar fyrir skurðgoðunum. 	 Ay ilmeẓyen, ḥadret aț-țɛebdem iṛebbiten n lekdeb.


Hann mælti: "Það sem mönnum er um megn, það megnar Guð." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ayen yellan d lmuḥal i wemdan yeshel ɣer Sidi Ṛebbi.


Undan þeim létum vér ekki einu sinni eitt andartak, til þess að sannleiki fagnaðarerindisins skyldi haldast við hjá yður. 	 Ula d yiwet n tikkelt ur nekni zdat-sen, iwakken tideț yellan di lexbaṛ n lxiṛ aț-țeqqim gar-awen.


Jesús nam staðar og bauð að leiða hann til sín. Er hann kom nær, spurði Jesús hann: 	 Sidna Ɛisa yeḥbes, yefka lameṛ a s-t-id-awin. Mi d-yewweḍ ɣuṛ-es, yenna-yas :


Þá segir Pílatus við hann: "Þú ert þá konungur?" Jesús svaraði: "Rétt segir þú. Ég er konungur. Til þess er ég fæddur og til þess er ég kominn í heiminn, að ég beri sannleikanum vitni. Hver sem er af sannleikanum, heyrir mína rödd." 	 Bilaṭus yenna-yas : Ihi d agellid i telliḍ ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id s yiman-ik, d agellid i lliɣ ! Luleɣ-d yerna usiɣ-ed ɣer ddunit-agi akken a d-cehdeɣ ɣef tideț. Win iḥemmlen tideț, yesmeḥsis i wayen i d-qqaṛeɣ.


Jörð sú, er drukkið hefur í sig regnið, sem á hana fellur hvað eftir annað, og ber gróður til gagns fyrir þá, sem yrkja hana, fær blessun frá Guði. 	 Akal yeṛwan aman i d-yețțaken lerẓaq i wid i t-izerɛen, lbaṛaka n Sidi Ṛebbi tețrusu-d fell-as.


Deyðið því hið jarðneska í fari yðar: Hórdóm, saurlifnað, losta, vonda fýsn og ágirnd, sem ekki er annað en skurðgoðadýrkun. 	 Ɣef ddemma n wayagi, xḍut i yir tikli n ddunit-agi s wayes tețțeddum zik : leḥṛam, ayen iɛefnen, lebɣi n tnefsit, ccehwat n diri akk-d ṭṭmeɛ, ayagi meṛṛa am win ițɛebbiden ayen ixulfen Sidi Ṛebbi.


Og musterið fylltist af reyknum af dýrð Guðs og mætti hans, og enginn mátti inn ganga í musterið, uns fullnaðar væru þær sjö plágur englanna sjö. 	 Lɛaḍima akk-d lḥekma n Sidi Ṛebbi ččuṛen lǧameɛ iqedsen s dexxan, yiwen ur izmir ad yekcem ɣer lǧameɛ-nni alamma nnekmalent lmuṣibat n sebɛa lmalayekkat-nni.


"Gefið einnig mér þetta vald, að hver sá, er ég legg hendur yfir, fái heilagan anda." 	 Ffket-iyi ula d nekk tazmert agi iwakken kra n win i ɣef ara sserseɣ ifassen-iw, a t-ikcem Ṛṛuḥ iqedsen.


Þjónið hver öðrum með þeirri náðargáfu, sem yður hefur verið gefin, sem góðir ráðsmenn margvíslegrar náðar Guðs. 	 Mkul yiwen deg-wen d acu n tikci i s-d-ifka Sidi Ṛebbi, ihi sxedmet-eț iwakken ad sfaydin wiyaḍ seg-s.


Vottana mína tvo mun ég láta flytja spádómsorð í eitt þúsund tvö hundruð og sextíu daga, sekkjum klædda." 	 Ad ceggɛeɣ sin inigan-iw ad sburren ticekkaṛin, iwakken ad ciren s wawal n Ṛebbi azal n tnin uṛebɛin wagguren.


Og ég segi yður: Biðjið, og yður mun gefast, leitið, og þér munuð finna, knýið á, og fyrir yður mun upp lokið verða. 	 Ma d nekk nniɣ-awen : ssutret a wen-d-ițunefk, qellbet aț-țafem, sqerbebbet di tewwurt a wen-d-ldin.


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér gjaldið tíund af myntu, anís og kúmeni, en hirðið ekki um það, sem mikilvægast er í lögmálinu, réttlæti, miskunn og trúfesti. Þetta ber að gjöra og hitt eigi ógjört að láta. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin udmawen ! tețțakem leɛcuṛ ɣef nneɛneɛ, abesbas d lkemmun, lameɛna tețțaǧǧam ɣer deffir lḥeqq, ṛṛeḥma d laman. DD annect-agi i gețṛaǧu deg-wen Sidi Ṛebbi aț-țezwirem deg-sen a ten-txedmem, mbla ma terram deg idis ayen nniḍen.


Fólkið undraðist, þegar það sá mállausa mæla, fatlaða heila, halta ganga og blinda sjá. Og þeir lofuðu Guð Ísraels. 	 Imdanen meṛṛa tɛeǧben mi walan igugamen heddṛen, ineɛyuba ḥlan, iquḍaren leḥḥun, iderɣalen țwalin, dɣa bdan țḥemmiden Sidi Ṛebbi Illu n wat Isṛail.


Og árla, löngu fyrir dögun, fór hann á fætur og gekk út, vék burt á óbyggðan stað og baðst þar fyrir. 	 ?ṣbeḥ zik uqbel ad yali wass, Sidna Ɛisa yeffeɣ ɣer lexla iwakken ad yedɛu ɣer Sidi Ṛebbi.


Og með öðrum fleiri orðum vitnaði hann, áminnti þá og sagði: "Látið frelsast frá þessari rangsnúnu kynslóð." 	 Buṭrus inehhu-ten s waṭas n yimeslayen nniḍen, iwakken ad amnen, yeqqaṛ-asen : Xḍut i lǧil-agi iɛewjen iwakken aț-țețțusellkem !


Faðir, gjör nafn þitt dýrlegt!" Þá kom rödd af himni: "Ég hef gjört það dýrlegt og mun enn gjöra það dýrlegt." 	 A Baba, sbeggen-ed tamanegt-ik ! Dɣa tenṭeq-ed yiwet n taɣect seg igenni, tenna-d : Sbeggneɣ-d yakan tamanegt-iw yerna mazal a ț-id-sbeggneɣ.


Þeir senda til hans lærisveina sína ásamt Heródesarsinnum, og þeir segja: "Meistari, vér vitum, að þú ert sannorður og kennir Guðs veg í sannleika, þú hirðir ekki um álit neins, enda gjörir þú þér engan mannamun. 	 Ceggɛen-as kra seg inelmaden-nsen akk-d kra si terbaɛt n Hiṛudus, nnan-as : A Sidi, neẓra-k d bab n lḥeqq i telliḍ, tesselmadeḍ iberdan n Ṛebbi s tideț, ur tuggadeḍ ula d yiwen, ur txeddmeḍ ara lxilaf ger yemdanen.


Einn er Guð. Einn er og meðalgangarinn milli Guðs og manna, maðurinn Kristur Jesús, 	 Yiwen n Ṛebbi i gellan, yiwen umcafeɛ daɣen i gellan ger yemdanen d Ṛebbi ; amcafeɛ-agi, d Ɛisa Lmasiḥ


Varst þú þræll, er þú varst kallaður? Set það ekki fyrir þig, en gjör þér gott úr því, en ef þú getur orðið frjáls, þá kjós það heldur. 	 D akli i telliḍ asmi i k-d yessawel Sidi Ṛebbi ? Ur țxemmim ara, meɛna ma tusa-yak-ed teswiɛt i deg tzemreḍ aț-țesɛuḍ tilelli, faṛes-iț.


Jesús varð þess vís og sagði: "Hvað eruð þér að tala um það, trúlitlir menn, að þér hafið ekki brauð? 	 Sidna Ɛisa iẓra ɣef wacu i țxemmimen yenna-yasen : A wid i gxuṣṣen di liman ! Tɣilem imi ur d-tewwim ara aɣṛum i wen-d-nniɣ akka ?


Þá tók hann kaleik, gjörði þakkir og sagði: "Takið þetta og skiptið með yður. 	 Yeddem-d tabuqalt n waman n tẓurin, yeḥmed Sidi Ṛebbi yenna : Axet tabuqalt-agi, feṛqet-eț wway gar-awen,


Þeir fara til, vekja hann og segja: "Herra, bjarga þú, vér förumst." 	 Qeṛṛben-d ɣuṛ-es inelmaden-is, ssakin-t-id, nnan-as : A Sidi, sellek-aɣ m'ulac a nemmet !


Nú sáu menn, að Jesús var ekki þarna fremur en lærisveinar hans. Þeir stigu því í bátana og komu til Kapernaum í leit að Jesú. 	 Mi walan lɣaci ulac dinna Sidna Ɛisa akk-d inelmaden-is, rekben tiflukin, zegren ɣer Kafernaḥum ad qellben fell-as.


Feður vorir öguðu oss um fáa daga, eftir því sem þeim leist, en oss til gagns agar hann oss, svo að vér fáum hlutdeild í heilagleika hans. 	 Imawlan-nneɣ țṛebbin-aɣ dagi di ddunit akken i sen yehwa, lameɛna Baba-tneɣ n igenwan yețțak-aɣ tiɣṛit di nnfeɛ-nneɣ iwakken a nuɣal d izedganen am nețța.


Ef einhver hefur orð um, þá svarið: ,Herrann þarf þeirra við,' og mun hann jafnskjótt senda þau." 	 Ma yella win i wen-d-yennan kra, init-as : d Ssid-nneɣ i ten-iḥwaǧen, imiren a sen-d-iserreḥ.


Dæmið ekki eftir útliti, dæmið réttlátan dóm." 	 Beṛkat ! Ur ḥekkmet ara s wayen kan i țwalint wallen-nwen, lemdet aț-țḥekmem s lḥeqq.


Sannlega, sannlega segi ég þér: Þegar þú varst ungur, bjóstu þig sjálfur og fórst hvert sem þú vildir, en þegar þú ert orðinn gamall, munt þú rétta út hendurnar, og annar býr þig og leiðir þig þangað sem þú vilt ekki." 	 Qqaṛeɣ-ak s tideț : asmi me??iyeḍ, tețbeggiseḍ i yiman-ik weḥd-ek, tețṛuḥuḍ anda tebɣiḍ. Lameɛna asm'ara tuɣaleḍ d amɣaṛ, aț-țḍelqeḍ iɣallen-ik i wayeḍ akken a k-yebges yerna a k yawi ɣer wanda ur tebɣiḍ ara aț-țṛuḥeḍ.


Foreldrar hennar urðu frá sér numdir, en hann bauð þeim að segja engum frá þessum atburði. 	 Imawlan-is wehmen. Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten ur țɛawaden i yiwen ayen yedṛan.


Kona hvers þeirra verður hún í upprisunni? Allir sjö höfðu þeir átt hana." 	 Ass n ḥeggu n lmegtin, anwa ara ț-yesɛun ț-țameṭṭut-is imi ț-uɣen yiwen yiwen di sebɛa yid-sen ?


Trúið mér, að ég er í föðurnum og faðirinn í mér. Ef þér gerið það ekki, trúið þá vegna sjálfra verkanna. 	 Amnet-iyi, nekk lliɣ di Baba, Baba yella deg-i ; neɣ m'ulac, amnet xeṛsum ɣef ddemma n lecɣal i twalam xedmeɣ-ten.


Einn af öldungunum tók þá til máls og sagði við mig: "Þessir, sem skrýddir eru hvítu skikkjunum, hverjir eru þeir og hvaðan eru þeir komnir?" 	 Yiwen si lecyux-nni yenṭeq-ed yenna-yi-d : Wid yelsan ijellaben icebḥanen, anwa-ten ? Ansi i d-usan ?


Farið! Ég sendi yður eins og lömb meðal úlfa. 	 Atan a kkun-ceggɛeɣ am izamaren ger wuccanen.


Þá gengu farísearnir út og tóku saman ráð sín gegn honum, hvernig þeir gætu náð lífi hans. 	 Ifariziyen ffɣen, ṛuḥen mcawaṛen wway gar-asen amek ara a s-d-afen sebba s wayes ara t-nɣen.


Forrit til að nálgast netið eða senda tölvupóst 	 ahilen i waddaf ɣer internet am web akk d email


Þess vegna leið og Jesús fyrir utan hliðið, til þess að hann helgaði lýðinn með blóði sínu. 	 ?ef wayagi Sidna Ɛisa daɣen yemmut beṛṛa n temdint iwakken s idammen-is, ad yessizdeg agdud meṛṛa.


Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með yður. 	 Ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ a d-ters fell-awen.


Ég er kominn að varpa eldi á jörðu. Hversu vildi ég, að hann væri þegar kveiktur! 	 Usiɣ-ed a d-awiɣ yiwet n tmes ɣer ddunit ! Acḥal ɣeṣbeɣ melmi ara tecɛel !


Hvað viljið þér? Á ég að koma til yðar með hirtingarvönd eða í kærleika og hógværðar anda? 	 D acu i tebɣam ? A n-aseɣ ɣuṛ wen s uɛekkaz, neɣ s wul yeččuṛen d leḥmala akk-d leḥnana ?


Ef einhver elskar ekki Drottin, hann sé bölvaður. Marana ta! 	 Win ur nḥemmel ara Ssid-nneɣ atan ad yețwanɛel ! Marana-ta, Ssid-nneɣ iteddu-d.


"Meistari, Móse segir oss í ritningunum, að deyi maður kvæntur, en barnlaus, skuli bróðir hans ganga að eiga ekkjuna og vekja honum niðja. 	 A Sidi, atah wayen i d-teqqaṛ ccariɛa n Musa : Ma yemmut yiwen wergaz yeǧǧa-d tameṭṭut-is mbla dderya, ilaq gma-s ad yaɣ tameṭṭut-nni, ad yesɛu yid-es dderya iwakken a d-ixlef isem n gma-s yemmuten.


Verið ætíð glaðir. 	 Ilit dayem di lfeṛḥ,


Fyrir því gjörðist ég, Agrippa konungur, eigi óhlýðinn hinni himnesku vitrun, 	 Daymi, ay agellid Aɣribas, ur ɛuṣaɣ ara aweḥḥi i yi-d-yusan seg igenni.


Vér áminnum yður, bræður: Vandið um við þá, sem óreglusamir eru, hughreystið ístöðulitla, takið að yður þá, sem óstyrkir eru, verið langlyndir við alla. 	 Di leɛnaya-nwen ay atmaten : nhut wid iteddun s yir tikli, ṣebbṛet wid iwumi ɣlin ifadden, refdet wid ifeclen, swesɛet ulawen-nwen ɣuṛ-sen meṛṛa.


þannig að þér væntið eftir og flýtið fyrir komu Guðs dags, en vegna hans munu himnarnir leysast sundur í eldi og frumefnin bráðna af brennandi hita. 	 Aṛǧut, xedmet lmeǧhud-nwen iwakken a d-yeɛjel wass n Sidi Ṛebbi. Ass-nni i deg ara tekker tmes deg igenwan, i deg ara yefsi kra n wayen yellan deg-sen.


Jesús sagði aftur við hann öðru sinni: "Símon Jóhannesson, elskar þú mig?" Hann svaraði: "Já, Drottinn, þú veist, að ég elska þig." Jesús segir við hann: "Ver hirðir sauða minna." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas tikkelt tis snat : A Semɛun mmi-s n Yunes, tḥemmleḍ-iyi ? Yerra-yas : Ih teẓriḍ ḥemmleɣ-k a Sidi ! Sidna Ɛisa yenna-yas : Kess ulli-inu.


Sá, sem neytir kjöts, fyrirlíti ekki hinn, sem lætur þess óneytt, og sá, sem lætur þess óneytt, dæmi ekki þann, sem neytir þess, því að Guð hefur tekið hann að sér. 	 Win itețțen kullec ur ilaq ara ad iḥqeṛ win ur ntețț ara, win ur ntețț ara ur ilaq ara daɣen ad iḥaseb win itețțen, axaṭer Sidi Ṛebbi iqbel-it akken yella.


En er langt var liðið nætur kom hann til þeirra, gangandi á vatninu. 	 Mi qṛib ad yali wass, ataya Sidna Ɛisa iteddu-d ɣef wuḍar s ufella n waman.


Og fólkið allt, sem komið hafði saman að horfa á, sá nú, hvað gjörðist, og barði sér á brjóst og hvarf frá. 	 Lɣaci akk i gḥedṛen dinna, mi walan ayen yedṛan ḥeznen, uɣalen syenna kkaten deg idmaren-nsen.


Á þeirri stundu læknaði hann marga af sjúkdómum, meinum og illum öndum og gaf mörgum blindum sýn. 	 Di teswiɛt-nni ufan Sidna Ɛisa isseḥla aṭas n yemdanen si lehlakat nsen d leɛyubat-nsen, issufeɣ leǧnun seg wid yețwamelken, yerra-d iẓri i waṭas n yiderɣalen.


Jesús fór með þeim. Þegar hann átti skammt til hússins, sendi hundraðshöfðinginn vini sína til hans og lét segja við hann: "Ómaka þig ekki, herra, því að ég er ekki verður þess, að þú gangir inn undir þak mitt. 	 Sidna Ɛisa yedda yid-sen. Mi qṛib ad yaweḍ ɣer wexxam, lqebṭan-nni iceggeɛ imdukkal-is a s-inin : A Sidi, ur țɛețțib ara iman-ik, ur uklaleɣ ara a d-tkecmeḍ axxam-iw.


Nú sá ég engil stíga niður af himni. Hann hélt á lykli undirdjúpsins og stórum fjötri í hendi sér. 	 Walaɣ daɣen yiwen lmelk iṣubb-ed seg igenni, yewwi-d deg ufus-is tasaruț n tesraft lqayen akk-d yiwet ssnesla tameqqrant.


Þar hittum vér bræður, og báðu þeir oss að dveljast hjá sér í viku. Síðan héldum vér til Rómar. 	 Nufa dinna atmaten i ɣ iḥellelen a neqqim yid-sen sebɛa wussan, syenna nkemmel abrid ɣer temdint n Ṛuma.


Þegar þér voruð þjónar syndarinnar, þá voruð þér lausir við réttlætið. 	 Asmi tellam d aklan n ddnub texḍam i lḥeqq.


Vér erum því ávallt hughraustir, þótt vér vitum, að meðan vér eigum heima í líkamanum erum vér að heiman frá Drottni, 	 S wakka nesɛa daymen lețkal deg wulawen-nneɣ. Neẓra belli skud mazal-aɣ di lǧețța n ddunit-agi, aql-aɣ mazal nebɛed ɣef Sidi Ṛebbi ;


til þess að ekki yrði ágreiningur í líkamanum, heldur skyldu limirnir bera sameiginlega umhyggju hver fyrir öðrum. 	 iwakken ur d-yețțili ara lxilaf ger lemfaṣel, meɛna ad țemḥadaren wway gar-asen.


Þeir fara til faríseanna með manninn, sem áður var blindur. 	 Wwin argaz-nni yellan zik d aderɣal ɣer ifariziyen.


Allt lögmálið er uppfyllt með þessu eina boðorði: "Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig." 	 Axaṭer lameṛ i gesdukklen meṛṛa ccariɛa d wagi : ḥemmel lɣiṛ-ik am yiman-ik .


og segir: "Rís upp, tak barnið og móður þess og far til Ísraelslands. Nú eru þeir dánir, sem sátu um líf barnsins." 	 yenna-yas : Kker, ddem aqcic d yemma-s tuɣaleḍ ɣer tmurt n wat Isṛail, axaṭer wid yebɣan ad nɣen aqcic-nni, mmuten.


Svo bar við einn dag, er hann var að kenna lýðnum í helgidóminum og flutti fagnaðarerindið, að æðstu prestarnir og fræðimennirnir ásamt öldungunum gengu til hans 	 Yiwen wass deg ussan-nni, Sidna Ɛisa yella yesselmad lɣaci deg wefrag n lǧameɛ iqedsen yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ ; leḥqen-d lmuqedmin d lɛulama n ccariɛa akk d imeqqranen n wegdud,


samkvæmt því, sem oss hafa flutt þeir menn, er frá öndverðu voru sjónarvottar og þjónar orðsins. 	 akken i ɣ-t-id ɛawden wid yellan d inigan si tazwara, iwalan kullec s wallen-nsen ; uɣalen d iqeddacen n wawal n Sidi Ṛebbi.


En bölvun hvílir á öllum þeim, sem byggja á lögmálsverkum, því að ritað er: "Bölvaður er sá, sem ekki heldur fast við allt það, sem í lögmálsbókinni er ritað, og breytir eftir því." 	 Axaṭer wid yettabaɛen ccariɛa iwakken ad țwaqeblen ɣer Ṛebbi, deɛwessu tezga fell-asen imi yura : ad ițwanɛel kra n win yettabaɛen ccariɛa, ur nxeddem ara ayen akk yuran deg-s.


Ekki alls fyrir löngu kom Þevdas fram og þóttist vera eitthvað. Hann aðhylltust um fjögur hundruð manns. En hann var drepinn, og allir þeir, sem fylgdu honum, tvístruðust og hurfu. 	 Mmektit-ed, mačči aṭas aya ikker-ed yiwen yețțuseman Tudas yerran iman-is d ameqqran. Azal n ṛebɛa meyya n yergazen i ddan yid-es; asmi i t-nɣan, wid akk i geddan yid-es mfaṛaqen, ur d-yeqqim lateṛ-nsen.


Undruðust menn mjög kenningu hans, því að vald fylgdi orðum hans. 	 Imdanen wehmen aṭas deg wuselmed-ines axaṭer imeslayen-is sɛan tissas.


Þeir sögðu með hárri röddu: Maklegt er lambið hið slátraða að fá máttinn og ríkdóminn, visku og kraft, heiður og dýrð og lofgjörð. 	 Qqaṛen s ṣṣut ɛlayen : Izimer yemmezlen yuklal tazmert d lekyasa, lerbaḥ d lǧehd, ccan d lɛaḍima akk-d ucekkeṛ.


En sá, sem Guð uppvakti, varð ekki rotnun að bráð. 	 Lameɛna win i d-yesseḥya Sidi Ṛebbi, ur t-yeǧǧi ara ad yerku deg uẓekka.


Tímóteusi, elskuðum syni sínum. Náð, miskunn og friður frá Guði föður og Kristi Jesú, Drottni vorum. 	 A Timuti a mmi eɛzizen : leɛfu, ṛṛeḥma ț-țalwit a k-d-țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ.


Nei, vér vitum, hvaðan þessi maður er. Þegar Kristur kemur, veit enginn, hvaðan hann er." 	 Argaz-agi neẓra ansi-t, lameɛna Lmasiḥ asm'ara d-yas yiwen ur iẓerr ansi ara d-yekk.


Og talan á herfylkingum riddaraliðsins var tveim sinnum tíu þúsundir tíu þúsunda. Ég heyrði tölu þeirra. 	 Sliɣ i leḥsab n yemnayen, llan di mitin imelyunen yid-sen.


En Jesaja hrópar yfir Ísrael: "Þótt tala Ísraels sona væri eins og sandur sjávarins, þá skulu leifar einar frelsaðar verða. 	 Si lǧiha-s, nnbi Iceɛya icar-ed ɣef wayen yeɛnan agdud n wat Isṛail : ?as ad ketṛen wat Isṛail am ṛṛmel ɣef yiri n lebḥeṛ, kra deg-sen kan ara yețțuselken.


Af því þekkjum vér kærleikann, að Jesús lét lífið fyrir oss. Svo eigum vér og að láta lífið fyrir bræðurna. 	 Leḥmala n tideț, nessen-iț s Ɛisa Lmasiḥ yefkan tudert-is fell-aneɣ. Ilaq-aɣ ula d nukni, a nefk tudert nneɣ ɣef watmaten-nneɣ.


Berið þá ávexti samboðna iðruninni, og farið ekki að segja með sjálfum yður: ,Vér eigum Abraham að föður.' Ég segi yður, að Guð getur vakið Abraham börn af steinum þessum. 	 Deg wayen akk txeddmem, sbeggnet-ed belli ṣfan wulawen nwen ! Ur qqaṛet ara kan deg yiman-nwen : jeddi-tneɣ d Sidna Ibṛahim, axaṭer a wen-iniɣ : seg idɣaɣen-agi, Sidi Ṛebbi yezmer a d-issufeɣ dderya i Ibṛahim.


Tilbúið!Could you not access "Digital Persona U.are.U 4000/4000B 	 Could you not access "Digital Persona U.are.U 4000/4000B


En Jóhannes var í klæðum úr úlfaldahári, með leðurbelti um lendar sér og át engisprettur og villihunang. 	 Yelsa llebsa yețwaxedmen s ccɛeṛ n welɣem, yebges tabagust n weglim ɣef wammas-is. Lqut-is d ajṛad akk-d țament n lexla.


Barnabas vildi þá líka taka með Jóhannes, er kallaður var Markús. 	 Barnabas yebɣa ad yawi yid-sen Yuḥenna ițusemman Maṛqus,


Allir þessir voru með einum huga stöðugir í bæninni ásamt konunum. María, móðir Jesú, var líka með þeim og bræður hans. 	 Țnejmaɛen s yiwen n ṛṛay iwakken ad deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi nutni d kra n tlawin, llan yid-sen daɣen watmaten n Sidna Ɛisa akk-d yemma-s, Meryem.


Og hornin tíu, sem þú sást, eru tíu konungar, sem enn hafa eigi tekið konungdóm, heldur fá vald sem konungar eina stund ásamt dýrinu. 	 Ɛecṛa wacciwen nni i twalaḍ, țmettilen-d ɛecṛa igelliden urɛad nesɛi lḥekma, lameɛna a d-yas lweqt i deg ara ḥekmen azal n ssaɛa akk-d lweḥc.


Og djöfullinn sagði við hann: "Þér mun ég gefa allt þetta veldi og dýrð þess, því að mér er það í hendur fengið, og ég get gefið það hverjum sem ég vil. 	 yenna-yas : Ad a k-d-fkeɣ lḥekma d ccan n ddewlat-agi meṛṛa, axaṭer țțunefkent iyi-d. Zemreɣ a tent-fkeɣ i win i yi-ihwan ;


Ver þú, þangað til ég kem, kostgæfinn að lesa úr Ritningunni, áminna og kenna. 	 Sɛedday lweqt-ik di leqṛaya d ubecceṛ d uselmed n wawal n Ṛebbi i wiyaḍ, alamma usiɣ-en.


Og sökum þess á hann að bera fram syndafórn, eigi síður fyrir sjálfan sig en fyrir lýðinn. 	 Ihi ɣef lǧehd-agi i t-ixuṣṣen i glaq ad yefk iseflawen ɣef yiman-is nețța akk-d yemdanen nniḍen ɣef ddemma n ddnubat-nsen.


Jesús sagði: "Ég kem og lækna hann." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ad ṛuḥeɣ a t-sseḥluɣ.


Margir komu til hans. Þeir sögðu: "Víst gjörði Jóhannes ekkert tákn, en allt er það satt, sem hann sagði um þennan mann." 	 Aṭas i d-yusan ɣuṛ-es, qqaṛen wway gar-asen : Yeḥya ur yexdim ula d yiwen lbeṛhan, lameɛna ayen akk i d-yenna ɣef wergaz-agi ț-țideț.


Og þetta er fyrirheitið, sem hann gaf oss: Hið eilífa líf. 	 Atan lweɛd i ɣ-d-ifka Lmasiḥ : ț-țudert yețdumun.


Er þá Kristi skipt í sundur? Mun Páll hafa verið krossfestur fyrir yður? Eða eruð þér skírðir til nafns Páls? 	 Amek akka, tɣilem Lmasiḥ yebḍa ? Eɛni d Bulus i gețwasemmṛen fell-awen neɣ s yisem n Bulus i tețwaɣeḍsem ?


Heiðingjarnir reiddust, en reiði þín kom, sá tími, er dauðir skulu dæmdir verða, og tíminn til að gefa laun þjónum þínum, spámönnunum og hinum heilögu og þeim, sem óttast nafn þitt, smáum og stórum, og til að eyða þeim, sem jörðina eyða. 	 Leǧnas llan kkren-d ɣuṛ-ek, lameɛna tura d urrif-ik i d-yewḍen, yusa-d lweqt i deg ara tḥasbeḍ lmegtin, ass i deg ara tkafiḍ iqeddacen-ik lenbiya, wid textaṛeḍ akk-d wid yețqadaṛen isem-ik, ama d imeẓyanen ama d imeqqranen s wayen uklalen ; ma d wid yessexṛaben ddunit a ten-tesnegreḍ.


"Drottinn, spámenn þína hafa þeir drepið og rifið niður ölturu þín og ég er einn skilinn eftir, og þeir sitja um líf mitt." 	 A Sidi Ṛebbi ! Nɣan lenbiya i d ceggɛeḍ, hudden idekkanen anda i k-d-țqeddimen lɣaci iseflawen, anagar nekk i d yeqqimen yerna țnadin a yi-nɣen !


Hvað eigum vér þá að segja? Heiðingjarnir, sem ekki sóttust eftir réttlæti, hafa öðlast réttlæti, - réttlæti, sem er af trú. 	 D acu ara d-nini ihi ? Igduden nniḍen ur nețnadi ara ɣef lḥeqq uɣalen d iḥeqqiyen zdat Sidi Ṛebbi, uɣalen d iḥeqqiyen imi umnen yis.


Um leið gól hani annað sinn, og Pétur minntist þess, er Jesús hafði mælt við hann: "Áður en hani galar tvisvar muntu þrisvar afneita mér." Þá fór hann að gráta. 	 Imiren kan yeskkuɛ uyaziḍ tikkelt tis snat, imiren Buṭrus yemmekta-d awal i s-d-yenna Sidna Ɛisa : « uqbel ad yeskuɛ uyaziḍ tikkelt tis snat, a yi-tnekkṛeḍ tlata iberdan. » Dɣa yeṭṭerḍeq d imeṭṭawen.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d-tețțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Eins og líkaminn er dauður án anda, eins er og trúin dauð án verka. 	 Lǧețța ur nesɛi ara Ṛṛuḥ, temmut, akken daɣen, liman ur nesɛi ara lecɣal yelhan yemmut.


Sérhver góð gjöf og sérhver fullkomin gáfa er ofan að og kemur niður frá föður ljósanna. Hjá honum er engin umbreyting né skuggar, sem koma og fara. 	 kra n tikci yelhan tețțas-ed seg igenwan, s ɣuṛ baba Ṛebbi i d-ixelqen tafat n igenwan, win akken ur nețbeddil, ur nețɣab am yiṭij iwakken a d-yeǧǧ ṭṭlam.


Með því að vér höfum þessa þjónustu á hendi fyrir miskunn Guðs, þá látum vér ekki hugfallast. 	 Ihi, ur ilaq ara a nefcel imi s Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i ɣ-d ițțunefk leqdic-agi ɣef Lmasiḥ.


Ég tala til yðar sem skynsamra manna. Dæmið þér um það, sem ég segi. 	 Țmeslayeɣ awen-d am akken țmeslayen i wid ifehmen ; meyyzet kunwi s yiman nwen ɣef wayen i d-qqaṛeɣ.


þá mun húsbóndi þess þjóns kom á þeim degi, er hann væntir ekki, á þeirri stundu, er hann veit ekki, höggva hann og láta hann fá hlut með ótrúum. 	 A d-yas umɛellem-is deg wass i ɣef ur yebni ara, di lweqt ur yessin ara, a t-iɛaqeb s lmut akken țțuɛaqben wid iɛuṣan Ṛebbi.


"Sýnið mér denar. Hvers mynd og yfirskrift er á honum?" Þeir sögðu: "Keisarans." 	 Udem-agi d wayen yuran ɣef wuṣuṛdi-agi wi ten-ilan ? Rran-as : D udem n Qayṣer!


Gefið ekki hundum það sem heilagt er, og kastið eigi perlum yðar fyrir svín. Þau mundu troða þær undir fótum, og þeir snúa sér við og rífa yður í sig. 	 Ur țțaket ara ayen yeṣfan i yeqjan, ur ṭeggiṛet ara tiɛeqcin ɣlayen zdat yilfan, m'ulac a ten ṛekḍen yerna a d-zzin fell-awen a kkun-gezren.


Eftir þessa tvo daga fór hann þaðan til Galíleu. 	 Mi ɛeddan sin wussan, Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna ɣer tmurt n Jlili.


Vér vitum, að hann, sem vakti upp Drottin Jesú, mun einnig uppvekja oss ásamt Jesú og leiða oss fram ásamt yður. 	 Axaṭer neẓra belli Sidi Ṛebbi i d-isseḥyan Sidna Ɛisa si ger lmegtin, a ɣ-d-isseḥyu ula d nukni akk-d Sidna Ɛisa, iwakken a ɣ issemlil yid-wen m'ara nuɣal ɣuṛ-es.


Þegar þau höfðu dvalist þar nokkra daga, lagði Festus mál Páls fyrir konung og sagði: "Hér er fangi nokkur, sem Felix skildi eftir. 	 Imi qqimen dinna kra wussan, Fistus iḥka-yas i ugellid-nni taqsiṭ n Bulus, yenna-yas : Yella yiwen wergaz i geǧǧa Filiks dagi d ameḥbus.


Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, þá verður hungur og landskjálftar á ýmsum stöðum. 	 Agdud ad yennaɣ d wayeḍ, tagelda aț-țeẓdem ɣef tayeḍ, a d-yili laẓ d zzelzlat deg waṭas n imukan.


Nú varð hróp mikið, og nokkrir fræðimenn af flokki farísea risu upp og fullyrtu: "Vér sjáum ekki, að þessi maður hafi brotið af sér. Gæti ekki hugsast, að andi hafi talað við hann eða engill?" 	 Ikker umennuɣ gar-asen ; kra n lɛulama n ccariɛa n tejmaɛt n ifariziyen kkren iwakken ad ḥudden Bulus, nnan : Ur nufi ara ayen n diri deg wemdan-agi. Yezmer lḥal ihdeṛ-as-d Ṛebbi neɣ lmelk !


Enn sagði hann: "Maður nokkur átti tvo sonu. 	 Yenna-yasen daɣen : Yiwen wergaz yesɛa sin warrac.


Sonurinn við ambáttinni var fæddur á náttúrlegan hátt, en sonurinn við frjálsu konunni var fæddur samkvæmt fyrirheiti. 	 Lameɛna mmi-s n taklit-nni, ilul-ed s lebɣi n wemdan, ma d mmi-s n tḥeṛṛit-nni, ilul-ed ɣef ddemma n lemɛahda n Sidi Ṛebbi.


Pílatus furðaði á, að hann skyldi þegar vera andaður. Hann kallaði til sín hundraðshöfðingjann og spurði, hvort hann væri þegar látinn. 	 Mi gesla s Sidna Ɛisa yemmut, Bilaṭus yewhem. Yessawel i umeqqran n meyya iɛsekṛiwen, isteqsa-t ma yella aṭas aya segmi yemmut.


Og hann tók lítið barn, setti það meðal þeirra, tók það sér í faðm og sagði við þá: 	 Yeddem-ed yiwen weqcic amecṭuḥ, yesbedd-it zdat-sen dɣa yerfed-it ger ifassen-is, yenna-yasen :


Ritað er, að Abraham átti tvo sonu, annan við ambáttinni, en hinn við frjálsu konunni. 	 Atah wayen i d-teqqaṛ : Sidna Ibṛahim yesɛa sin warraw-is, yiwen seg Haǧiṛa yellan ț-țaklit, wayeḍ seg Saṛa yellan ț-țaḥeṛṛit.


Í þann tíma urðu miklar æsingar út af veginum. 	 Di lweqt-nni, ɣef ddemma n webrid n Sidi Ṛebbi ikker ccwal d ameqqran di temdint n Ifasus.


En Týrus og Sídon mun bærilegra í dóminum en ykkur. 	 ?ef wannect-agi, ass n lḥisab a ț-țețțuɛaqbemt akteṛ n temdinin n ?ur d Sidun.


Hann á að vera maður fastheldinn við hið áreiðanlega orð, sem samkvæmt er kenningunni, til þess að hann sé fær um bæði að áminna með hinni heilnæmu kenningu og hrekja þá, sem móti mæla. 	 ilaq ad yeṭṭef deg awal n Sidi Ṛebbi yellan ț-țideț akken i t-yelmed, iwakken ad yizmir ad isselmed, ad inhu wiyaḍ yerna a d-isbeggen i wid i d-yekkaten deg awal-agi, belli ɣelṭen.


Og hann komst í dauðans angist og baðst enn ákafar fyrir, en sveiti hans varð eins og blóðdropar, er féllu á jörðina.] 	 Iḍaq wul-is, ikețțeṛ di tẓallit armi tuɣal tidi-ines d idammen yețqiṭṭiren ɣer lqaɛa.


Því að þann tíma mun að bera, er menn þola ekki hina heilnæmu kenning, heldur hópa þeir að sér kennurum eftir eigin fýsnum sínum til þess að heyra það, sem kitlar eyrun. 	 Axaṭer a d-yaweḍ lweqt anda kra n yemdanen ur zemmren ara ad slen i uselmed n tideț, lameɛna ad tebɛen lebɣi n tnefsit-nsen, a d-sbedden lecyux ara sen-d-ihedṛen ayen kan i sen-iɛeǧben ;


Jesús fór með honum. Og mikill mannfjöldi fylgdi honum, og var þröng um hann. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ yid-es. Aṭas n lɣaci i t-itebɛen, ḥerṣen-t si mkul tama.


Og hann sagði við lærisveina sína: "Því segi ég yður: Verið ekki áhyggjufullir um líf yðar, hvað þér eigið að eta, né heldur um líkama yðar, hverju þér eigið að klæðast. 	 Sidna Ɛisa yenna daɣen i yinelmaden-is : ?ef wayagi i wen-d-qqaṛeɣ ur țḥebbiṛet ara ɣef tudert-nwen, ɣef wayen ara teččem d wayen ara telsem.


Og er þú sáir, þá er það ekki sú jurt, er vex upp síðar, sem þú sáir, heldur bert frækornið, hvort sem það nú heldur er hveitikorn eða annað fræ. 	 Ayen akken i tzerɛeḍ mačči d ayen i d-yemɣin meɛna d aɛeqqa kan n yired neɣ n zerriɛa nniḍen.


Lát ekki hið vonda yfirbuga þig, heldur sigra þú illt með góðu. 	 Ur țțaǧa ara cceṛ ad iṭṭef amkan deg ul-ik iwakken ad ixdem lebɣi-s, lameɛna eɣleb cceṛ s lxiṛ.


Hið fyrra boðorð er þar með ógilt, af því að það var vanmáttugt og gagnslaust. 	 Lameṛ aqdim yeɛnan lmuqedmin yețwabeddel, axaṭer ixuṣṣ yerna ur yenfiɛ ara.


En hann sagði þessa dæmisögu: "Maður nokkur átti fíkjutré gróðursett í víngarði sínum. Hann kom og leitaði ávaxtar á því og fann ekki. 	 Yewwi-yasen-d lemtel-agi : Yiwen wergaz yesɛa taneqleț teẓẓa deg yiger n tẓurin. Yusa-d iwakken a d-ikkes tibexsisin lameɛna ur yufi ara.


En ef Kristur er ekki upprisinn, þá er ónýt prédikun vor, ónýt líka trú yðar. 	 Ma yella ihi Lmasiḥ ur d-iḥyi ara, ayen i nețbecciṛ d aḍu, ayen s wayes tumnem daɣen d aḍu.


Þá munu menn koma frá austri og vestri, frá norðri og suðri og sitja til borðs í Guðs ríki. 	 A d-asen si cceṛq d lɣeṛb, seg umalu d usammer, ad ṭṭfen imukan di tmeɣṛa n tgelda n igenwan.


Nú komu þjónarnir til æðstu prestanna og faríseanna, sem sögðu við þá: "Hvers vegna komuð þér ekki með hann?" 	 Mi yuɣalen iɛessasen i d-yețwaceggɛen a t-ṭṭfen, lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen nnan-asen : Iwacu ur t-id-tewwim ara ?


Opinberun Jesú Krists, sem Guð gaf honum til að sýna þjónum sínum það sem verða á innan skamms. Hann sendi engil sinn og lét hann kynna það Jóhannesi, þjóni sínum, 	 Wagi d aweḥḥi n Sidna Ɛisa Lmasiḥ, i s-d-ifka Ṛebbi iwakken ad ixebbeṛ iqeddacen-is ɣef wayen ara d-yedṛun ; leḥwayeǧ-agi i d-ițeddun ixebbeṛ-itent-id s lmelk i d-iceggeɛ i uqeddac-is Yuḥenna.


Gyðingar trúðu því ekki, að hann, sem sjónina fékk, hefði verið blindur, og kölluðu fyrst á foreldra hans 	 Lameɛna imeqqranen n wat Isṛail ugin ad amnen belli argaz-nni yella si zik d aderɣal, yuɣal yețwali. Uɣalen ceggɛen ɣer imawlan-is, usan-d.


Þegar þeir sáu stjörnuna, glöddust þeir harla mjög, 	 Feṛḥen aṭas mi walan itri-nni.


Ég er í skuld bæði við Grikki og útlendinga, vitra og fávísa. 	 Ilaq-iyi ad ṛuḥeɣ ɣer yemdanen n ddunit meṛṛa, ɣer leǧnas itqeddmen akk-d wid ur netqeddem ara, ɣer wid yeɣṛan d wid ur neɣṛi ara.


En hann sagði við þá: "Gjaldið þá keisaranum það sem keisarans er og Guði það sem Guðs er." 	 Dɣa yenna-yasen : Ihi erret i Qayṣer ayen yellan n Qayṣer, terrem i Ṛebbi ayen yellan n Ṛebbi.


Hann var í vorum hópi, og honum var falin sama þjónusta. 	 Yudas-agi yella d yiwen seg neɣ, yerna ițekki di leqdic-nneɣ ɣef Sidi Ṛebbi.


Þegar lambið lauk upp fimmta innsiglinu, sá ég undir altarinu sálir þeirra manna, sem drepnir höfðu verið fyrir sakir Guðs orðs og fyrir sakir vitnisburðarins, sem þeir höfðu. 	 Mi gcerreg ṭṭabeɛ wis xemsa, walaɣ seddaw n udekkan i deg srusun iseflawen i Sidi Ṛebbi, leṛwaḥ n wid yemmezlen imi ugin ad nekṛen awal n Ṛebbi yerna cehden fell-as.


Við erum það með réttu og fáum makleg gjöld fyrir gjörðir okkar, en þessi hefur ekkert illt aðhafst." 	 Nukni ma ḥekmen fell-aɣ d lḥeqq axaṭer nuklal lmut s wayen i nexdem ; lameɛna nețța ur yexdim acemma n wayen n diri.


Því að Jóhannes kom til yðar og vísaði veg réttlætis, og þér trúðuð honum ekki, en tollheimtumenn og skækjur trúðu honum. Það sáuð þér, en snerust samt ekki síðar og trúðuð honum. 	 Axaṭer Yeḥya yusa-d ɣuṛ-wen yesken-awen-d abrid n tideț, meɛna ur t-tuminem ara ; ma d imekkasen d yir tilawin umnen yis. Yerna ɣas akken twalam ayagi, ur d-tuɣalem ara ɣer webrid teggumam aț-țamnem yis.


SKRÁ 	 AFAYLU


Þá gekk hann lítið eitt áfram, féll til jarðar og bað, að sú stund færi fram hjá sér, ef verða mætti. 	 Issebɛed iman-is fell-asen, iḍeggeṛ iman-is ɣer lqaɛa, yedɛa ɣer Sidi Ṛebbi ma yella wamek ara yessebɛed fell-as taswiɛt-nni n leɛtab.


Því að réttlæti Guðs opinberast í því fyrir trú til trúar, eins og ritað er: "Hinn réttláti mun lifa fyrir trú." 	 Lexbaṛ-agi n lxiṛ ibeggen-ed amek i gețțarra Sidi Ṛebbi imdanen d iḥeqqiyen s liman, axaṭer s liman kan i nezmer a nuɣal d iḥeqqiyen si tazwara alamma ț-țaggara. Akken yura di tira iqedsen : Aḥeqqi ad yidir s liman.


En ef ég gjöri það, sem ég vil ekki, þá er það ekki lengur ég sjálfur, sem framkvæmi það, heldur syndin, sem í mér býr. 	 ma yella xeddmeɣ ayen ur bɣiɣ ara ihi mačči d nekk i t-ixeddmen meɛna d ddnub-nni izedɣen deg-i.


Tímóteusi, skilgetnum syni sínum í trúnni. Náð, miskunn og friður frá Guði föður og Kristi Jesú, Drottni vorum. 	 i gma-tneɣ Timuti f+ i d-ṛebbaɣ di liman am mmi n tideț, lbaṛaka, ṛṛeḥma ț-țalwit a k-d-țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi Baba-tneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ.


En oss hefur Guð opinberað hana fyrir andann, því að andinn rannsakar allt, jafnvel djúp Guðs. 	 Sidi Ṛebbi ibeggen-aɣ-t-id i nukni s Ṛṛuḥ iqedsen. Axaṭer Ṛṛuḥ iqedsen yezmer ad iẓer ulamma d lecɣal yeffren n Sidi Ṛebbi.


Í baráttu yðar við syndina hafið þér ekki enn þá staðið í gegn, svo að blóð hafi runnið. 	 axaṭer kunwi mazal ur tennuɣem ara akk-d ddnub armi d lmut,


En ef ekki er neinn til að útlista, þá þegi sá á safnaðarsamkomunni, sem talar tungum, en tali við sjálfan sig og við Guð. 	 Ma ulac win ara d-yesfehmen, ad ssusmen axiṛ di tejmaɛt, ad mmeslayen deg iman-nsen kan akk-d Sidi Ṛebbi.


Lítið á hendur mínar og fætur, að það er ég sjálfur. Þreifið á mér, og gætið að. Ekki hefur andi hold og bein eins og þér sjáið að ég hef." 	 Walit ifassen-iw akk-d iḍaṛṛen iw, d nekk s yiman-iw ! Nnalet-iyi-d, walit ! Lexyal ur yesɛi aksum ur yesɛi iɣsan, akken tețwalim sɛiɣ-ten !


Því hungraður var ég, og þér gáfuð mér að eta, þyrstur var ég, og þér gáfuð mér að drekka, gestur var ég, og þér hýstuð mig, 	 Axaṭer lliɣ lluẓeɣ tefkam-iyi ččiɣ, ffudeɣ tefkam-iyi swiɣ, usiɣ-ed d abeṛṛani testeṛḥbem yis-i,


En þótt þér skylduð líða illt fyrir réttlætis sakir, þá eruð þér sælir. Hræðist eigi og skelfist eigi fyrir neinum. 	 Yerna ma yella tețwaḍelmem ɣef lḥeqq, feṛḥet ! Ur țțagadet ara imdanen, ur tḥeyyiṛet ara.


Jesús spurði þá föður hans: "Hve lengi hefur honum liðið svo?" Hann sagði: "Frá bernsku. 	 Sidna Ɛisa yesteqsa baba-s n weqcic-nni yenna-yas : Si melmi i d-ideṛṛu yid-es wayagi ? Yerra-yas-d : Seg wasmi yella d amecṭuḥ.


Þetta segi ég í tilhliðrunarskyni, ekki sem skipun. 	 Ayagi mačči d lameṛ i wen-fkiɣ, meɛna d aweṣṣi kan i kkun-weṣṣaɣ.


Með því að margir hrósa sér af sínum mannlegu afrekum, vil ég einnig hrósa mér svo, 	 Imi aṭas i gețzuxxun s lɛeqliya n ddunit-agi, ula d nekk ad zuxxeɣ.


En lærisveinarnir ellefu fóru til Galíleu, til fjallsins, sem Jesús hafði stefnt þeim til. 	 Ḥdac inelmaden-nni ṛuḥen ɣer tmurt n Jlili, ɣer wedrar-nni anda i sen-yenna Sidna Ɛisa ad mlilen.


og andi minn gleðst í Guði, frelsara mínum. 	 ul-iw yeččuṛ d lfeṛḥ imi d nețța i d amsellek-iw,


Er þeir komu þangað, fóru þeir upp í loftstofuna, þar sem þeir dvöldust: Pétur og Jóhannes, Jakob og Andrés, Filippus, Tómas, Bartólómeus, Matteus, Jakob Alfeusson, Símon vandlætari og Júdas Jakobsson. 	 Mi wwḍen ɣer temdint n Lquds, ulin ɣer texxamt anda nnumen țnejmaɛen. Yella gar-asen Buṭrus, Yuḥenna, Yeɛqub, Andriyus, Filibas, Suma, Bartelmay, Matta, Yeɛqub mmi-s n Ḥalfi, Semɛun awaṭani akk-d Yahuda mmi-s n Yeɛqub.


Aftur vék hann brott annað sinn og bað: "Faðir minn, ef eigi verður hjá því komist, að ég drekki þennan kaleik, þá verði þinn vilji." 	 Ibɛed akkin tikkelt tis snat iwakken ad iẓẓal, yenna : A Baba, ma yella ulamek ara tesbeɛdeḍ fell-i leɛtab-agi , ma ilaq ad iyi-d-yaweḍ ! Ad yedṛu lebɣi-k !


Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt er komið fram. 	 A wen-iniɣ tideț: lǧil-agi ur yețmețțat ara alamma yedṛa wannect-agi meṛṛa.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér munuð gráta og kveina, en heimurinn mun fagna. Þér munuð verða hryggir, en hryggð yðar mun snúast í fögnuð. 	 nniɣ-awen s tideț : kunwi aț-țețrum, aț-țmeǧdem, ma d imdanen n ddunit-a ad feṛḥen aṭas. Kunwi aț-țeṛwum lqeṛḥ meɛna lqeṛḥ-nwen ad yuɣal d lfeṛḥ.


Hann spurði þá: "Hve mörg brauð hafið þér?" Þeir sögðu: "Sjö." 	 Sidna Ɛisa yesteqsa-ten : Acḥal n teḥbulin n weɣṛum i tesɛam ? Rran-as-ed : ?uṛ-nneɣ sebɛa teḥbulin !


En honum, sem í oss verkar með krafti sínum og megnar að gjöra langt fram yfir allt það, sem vér biðjum eða skynjum, 	 Sidi Ṛebbi ixeddem deg-nneɣ s tezmert-is, yețțak-aɣ-d akteṛ n wayen akk i s-neṭṭalab d wayen akk i nețxemmim ;


Og ekki verður gjöfinni jafnað til þess, sem leiddi af synd hins eina manns. Því að dómurinn vegna þess, sem hinn eini hafði gjört, varð til sakfellingar, en náðargjöfin vegna misgjörða margra til sýknunar. 	 Ṛṛeḥma-agi n Sidi Ṛebbi mačči am ddnub n yiwen wemdan. Axaṭer yiwen n ddnub yewwi-d lḥisab d lɛiqab, ma d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, tețțekkes lḥisab d lɛiqab ɣef waṭas n ddnubat.


Deilan harðnaði og hersveitarforinginn fór að óttast, að þeir ætluðu að rífa Pál í sundur. Því skipaði hann herliðinu að koma ofan, taka hann af þeim og færa hann inn í kastalann. 	 Imi ițțimɣuṛ umenɣi, lqebṭan ameqqran yugad ad feṛqen Bulus d iftaten. Yumeṛ i lɛeskeṛ ad ṛuḥen a t-id-kksen si tlemmast-nsen, a t awin ɣer lbeṛj.


Hafið frið við alla menn að því leyti sem það er unnt og á yðar valdi. 	 Ma yella wamek ara d-tekk s ɣuṛ-wen lehna, ilit di lehna akk-d yemdanen meṛṛa.


Og í munni þeirra var enga lygi að finna, þeir eru lýtalausir. 	 Ur d-yeffiɣ lekdeb seg imawen nsen, ur yelli deg-sen wayen ara sen-d yețwassukksen.


Og er hann varð þess vís hjá hundraðshöfðingjanum, gaf hann Jósef líkið. 	 Mi s-d-yerra lexbaṛ, Bilaṭus iserreḥ-as i Yusef ad yawi lǧețța n Sidna Ɛisa.


En Drottinn sagði við Pál um nótt í sýn: "Óttast þú eigi, heldur tala þú og þagna ekki, 	 Yiwen n yiḍ, Sidi Ṛebbi iweḥḥa yas-ed di targit i Bulus yenna-yas-d : Ur țțaggad ara, kemmel ehdeṛ ur țsusum ara !


Og hann kallaði til sín lærisveina sína tólf og gaf þeim vald yfir óhreinum öndum, að þeir gætu rekið þá út og læknað hvers kyns sjúkdóm og veikindi. 	 Sidna Ɛisa yessawel i tnac inelmaden-is, yefka-yasen tazmert s wayes ara ssufuɣen leǧnun, ara seḥluyen mkul aṭan d mkul lɛib.


Ekki erum vér enn að mæla með sjálfum oss við yður, heldur gefum vér yður tilefni til að miklast af oss, til þess að þér hafið eitthvað gagnvart þeim, er miklast af hinu ytra, en ekki af hjartaþelinu. 	 Mačči d zzux i nebɣa a nzux s yiman-nneɣ ɣuṛ-wen, nebɣa kan a nili d sebba n lfeṛḥ-nwen. S wakka aț-țissinem amek ara terrem awal i wid ixedmen ccan i wayen i d ițbanen s ufella kan, mačči i wayen yellan deg wulawen.


Allir englarnir stóðu kringum hásætið og öldungana og verurnar fjórar. Og þeir féllu fram fyrir hásætinu á ásjónur sínar, tilbáðu Guð 	 Lmalayekkat meṛṛa zzin-t-ed i ukersi-nni n lḥekma, i lecyux akk-d ṛebɛa lxuluq-nni ; uɣalent ɣef wudem zdat ukersi-nni n lḥekma țɛebbident Sidi Ṛebbi,


Og augu þeirra lukust upp. Jesús lagði ríkt á við þá og sagði: "Gætið þess, að enginn fái að vita þetta." 	 Dɣa yuɣal-asen-d yeẓri. Sidna Ɛisa yeggul deg-sen : Ɣuṛ-wat ad iffeɣ lexbaṛ ɣef wayagi !


Síðast allra dó konan. 	 Mi mmuten irkulli, temmut ula ț-țameṭṭut-nni ;


Og er hann kemur og finnur það sópað og prýtt, 	 M'ara yaweḍ ɣer tnezduɣt-nni, a ț-yaf zeddiget, tqeɛɛed ;


Nú færðu þeir Jesú til æðsta prestsins. Þar komu saman allir æðstu prestarnir, öldungarnir og fræðimennirnir. 	 Wwin Sidna Ɛisa ɣer wexxam n lmuqeddem ameqqran, anda nnejmaɛen imeqqranen n lmuqedmin, lɛulama n ccariɛa akk-d imeqqranen n wegdud.


Jesús sagði við þá: "Sannlega segi ég yður: Þegar allt er orðið endurfætt og Mannssonurinn situr í dýrðarhásæti sínu, munuð þér, sem fylgið mér, einnig sitja í tólf hásætum og dæma tólf ættkvíslir Ísraels. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : A wen-iniɣ s tideț, asm'ara d-ḥyun lmegtin ɣer ddunit tajḍiṭ, asm'ara yeqqim Mmi-s n bunadem ɣef wukersi n lḥekma di lɛaḍima-s, ula d kunwi yeddan yid-i, aț-țeqqimem di tnac yid-wen ɣef yikersiyen n lḥekma iwakken aț-țḥasbem tnac n leɛṛac n wat Isṛail.


Þá sneru þeir aftur til Jerúsalem frá Olíufjallinu, sem svo er nefnt og er í nánd við Jerúsalem, hvíldardagsleið þaðan. 	 Seg iɣil uzemmur, uɣalen ɣer temdint n Lquds ibeɛden azal n tikli n wass n westeɛfu.


Júdas tók með sér flokk hermanna og verði frá æðstu prestum og faríseum. Þeir koma þar með blysum, lömpum og vopnum. 	 Yudas yewwi-d yid-es tarbaɛt n lɛeskeṛ akk-d iɛessasen n lǧameɛ ; ceggɛen-ten-id lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen, wwḍen-d ɣer tmazirt-nni. Wwin-d yid-sen tiftilin, isufa akk-d leslaḥ.


Þegar þeir voru komnir út úr fangelsinu, fóru þeir heim til Lýdíu, fundu bræðurna og hughreystu þá. Síðan héldu þeir af stað. 	 Mi ffɣen si lḥebs, Bulus d Silas ṛuḥen ɣer wexxam n Lidya, anda nnejmaɛen d watmaten, nhan-ten, imiren ṛuḥen.


Hann gekk út í fordyrið. Þar sá hann önnur þerna og sagði við þá, sem þar voru: "Þessi var með Jesú frá Nasaret." 	 Akken ițeddu ɣer tewwurt, twala-t tqeddact nniḍen, tenna i wid akk yellan dinna : Wagi yella akk-d Ɛisa anaṣari !


Eins gjörði sá er tvær fékk. Hann græddi aðrar tvær. 	 Ula d win iwumi yefka mitin, ixdem akken, irbeḥ-ed mitin nniḍen.


Því að Jesús hafði sagt við hann: "Þú óhreini andi, far út af manninum." 	 Axaṭer Sidna Ɛisa yeqqaṛ-as : Effeɣ seg umdan-agi ay aṛuḥani !


Og þeir hræktu á hann, tóku reyrsprotann og slógu hann í höfuðið. 	 Ssusufen-t, kkaten-t s uɣanim ɣer uqeṛṛuy.


Þá kallaði Jesús hárri röddu: "Faðir, í þínar hendur fel ég anda minn!" Og er hann hafði þetta mælt, gaf hann upp andann. 	 Sidna Ɛisa iɛeggeḍ s ṣṣut ɛlayen : A Baba Ṛebbi, atan ṛṛuḥ-iw ger ifassen-ik. Mi genna imeslayen-agi, yeffeɣ-it ṛṛuḥ.


Nema það sé þetta eina, sem ég hrópaði, þegar ég stóð meðal þeirra: ,Fyrir upprisu dauðra er ég lögsóttur í dag frammi fyrir yður.'" 	 anagar ma yella ɣef wawal-nni i d-nniɣ s leɛyaḍ gar-asen : « imi umneɣ s ḥeggu n lmegtin, i d-beddeɣ ass-agi ɣer ccṛeɛ zdat-wen ! »


Fyrir hann trúið þér á Guð, er vakti hann upp frá dauðum og gaf honum dýrð, svo að trú yðar skyldi jafnframt vera von til Guðs. 	 Imi yis i tesɛam liman ɣer Sidi Ṛebbi i t-id-isseḥyan si ger lmegtin, i s-ifkan tamanegt tameqqrant, iwakken lsas n usirem-nwen akk-d liman-nwen ad ilin di Sidi Ṛebbi.


En það sé fjarri mér að hrósa mér af öðru en krossi Drottins vors Jesú Krists. Sakir hans er ég krossfestur heiminum og heimurinn mér. 	 Ma d nekk ur bɣiɣ ad zuxxeɣ s wacemma, anagar s lmut n Ɛisa Lmasiḥ ɣef wumidag ; axaṭer s lmut n Lmasiḥ ɣef wumidag uɣaleɣ ur ḥsibeɣ ara ddunit-agi, akken daɣen ddunit ur iyi-teḥsib ara ula d nekk.


Nú vissi Páll, að sumir þeirra voru saddúkear, en aðrir farísear, og hann hrópaði upp í ráðinu: "Bræður, ég er farísei, af faríseum kominn. Ég er lögsóttur fyrir vonina um upprisu dauðra." 	 Bulus, mi gwala deg unejmaɛ-nni azgen deg-sen d isaduqiyen, azgen nniḍen d ifariziyen, iɛeggeḍ gar-asen, yenna : Ay atmaten, nekk d afarizi, d mmi-s n ufarizi ; ɣef ddemma n usirem i nesɛa di ḥeggu n lmegtin i d-beddeɣ ɣer ccṛeɛ ass-agi !


Jesús spurði hann: "Hvað vilt þú, að ég gjöri fyrir þig?" Blindi maðurinn svaraði honum: "Rabbúní, að ég fái aftur sjón." 	 Sidna Ɛisa yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : D acu tebɣiḍ a k-t-xedmeɣ ? Aderɣal-nni yenna-yas : A Sidi, bɣiɣ a yi-d-yuɣal yeẓri.


Það gleður mig, að ég get í öllu borið traust til yðar. 	 Feṛḥeɣ imi zemreɣ ad țekleɣ fell-awen di kullec.


En þeir þjóna eftirmynd og skugga hins himneska, eins og Móse fékk bendingu um frá Guði, er hann var að koma upp tjaldbúðinni: "Gæt þess," segir hann, "að þú gjörir allt eftir þeirri fyrirmynd, sem þér var sýnd á fjallinu." 	 Ccɣel i xeddmen lmuqedemin agi d lemtel, d ccbiha n wayen yellan deg igenwan. Mi gekker Sidna Musa ad isbedd aqiḍun n temlilit, Sidi Ṛebbi yenna yas : -- Muqel ! Xdem kullec am lemtel i k-d-ssekneɣ deg wedrar.


Þreyið og þér, styrkið hjörtu yðar, því að koma Drottins er í nánd. 	 Ula d kunwi ṣebṛet, sǧehdet iman nwen, axaṭer tuɣalin n Ssid-nneɣ teqṛeb-ed.


Ég féll til jarðar og heyrði raust, er sagði við mig: ,Sál, Sál, hví ofsækir þú mig?' 	 Ɣliɣ ɣer lqaɛa, sliɣ i yiwen n ṣṣut i yi-d-iqqaṛen : Caɛul, a Caɛul, acuɣeṛ i yi tețqehhiṛeḍ ?


Jesús kom nú fyrir landshöfðingjann. Landshöfðinginn spurði hann: "Ert þú konungur Gyðinga?" Jesús svaraði: "Þú segir það." 	 Sidna Ɛisa ibedd zdat lḥakem Bilaṭus. Yesteqsa-t lḥakem-nni yenna-yas : D kečč i d agellid n wat Isṛail ? SSidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id !


Því að mitt ok er ljúft og byrði mín létt." 	 Azaglu-inu yeshel, taɛekkumt-iw fsuset.


Jesús svaraði þeim: "Hef ég eigi sjálfur útvalið yður tólf? Þó er einn yðar djöfull." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Mačči d nekk i kkun-ixtaṛen di tnac yid-wen ? ?as akken yiwen gar awen d Cciṭan .


Minn réttláti mun lifa fyrir trúna, en skjóti hann sér undan, þá hefur sála mín ekki velþóknun á honum. 	 Aḥeqqi ɣer ɣuṛ-i d win i gțeklen fell-i, yesɛan liman deg wul-is meɛna ma iwexxeṛ fell-i ad zziɣ udem-iw fell-as.


Þegar hundraðshöfðinginn heyrði þetta, fór hann til hersveitarforingjans, skýrði honum frá og sagði: "Hvað ert þú að gjöra? Maður þessi er rómverskur." 	 Ɣef yimeslayen-agi, lqebṭan-nni iṛuḥ ɣer wemdebbar ameqqran yenna-yas : Ḥader aț-țewteḍ argaz-agi ! D aṛumani !


Oss ber að vinna verk þess, er sendi mig, meðan dagur er. Það kemur nótt, þegar enginn getur unnið. 	 Skud mazal tafat n wass, ilaq-aɣ a nexdem lecɣal n win i yi-d iceggɛen ; iteddu-d yiḍ anda yiwen ur yezmir ad ixdem.


Hinn rangláti haldi áfram að fremja ranglæti og hinn saurugi saurgi sig áfram og hinn réttláti stundi áfram réttlæti og hinn heilagi helgist áfram. 	 Win ixeddmen lbaṭel ad ikemmel di lbaṭel-ines, win ineǧsen ad ikemmel di nǧasa-ines, aḥeqqi ad ikemmel ad iteddu s lḥeqq, win iwumi yeṣfa wul ad ikemmel tikli-ines s wul yeṣfan.


Áminn þræla, að þeir séu undirgefnir húsbændum sínum og í öllu geðþekkir, ekki svörulir, 	 Iqeddacen daɣen ilaq-asen ad țțaɣen awal yerna ad ɛeǧben bab-nsen, ur sen-țeddun ara di nneqma,


En Páll hafði sett sér að sigla fram hjá Efesus, svo að hann tefðist ekki í Asíu. Hann hraðaði ferð sinni, ef verða mætti, að hann kæmist til Jerúsalem á hvítasunnudag. 	 Bulus yebɣa ad iɛeddi rrif n temdint n Ifasus mbla ma yeḥbes, iwakken ur isṛuḥuy ara lweqt di tmurt n Asya. Ițɣawal iwakken ma yella wamek, ad yaweḍ ɣer temdint n Lquds ass n lɛid n wass wis xemsin.


Undrist þetta ekki. Sú stund kemur, þegar allir þeir, sem í gröfunum eru, munu heyra raust hans 	 Ur țțawhamet ara, axaṭer lweqt iteddu-d, wid akk yellan deg i?ekwan ad slen i ṣṣut n Mmi-s n bunadem,


Þér skuluð ekki heldur láta kalla yður leiðtoga, því einn er leiðtogi yðar, Kristur. 	 Ur qebblet ara aț-țețțusemmim : « imeqqranen » axaṭer anagar yiwen i d ameqqran : d Lmasiḥ !


En Guð hefur hjálpað mér, og því stend ég allt til þessa dags og vitna bæði fyrir háum og lágum. Mæli ég ekki annað en það, sem bæði spámennirnir og Móse hafa sagt að verða mundi, 	 Lameɛna s lemɛawna n Sidi Ṛebbi, ddreɣ armi d ass-a, țbecciṛeɣ i yemdanen meṛṛa, ama d ameɣbun ama d ameṛkanti ; yerna ayen i d-qqaṛeɣ, d ayen akken i ɣef d-caren lenbiya akk-d Sidna Musa :


að veita sér að málum gegn honum og gera sér þann greiða að senda hann til Jerúsalem. En þeir hugðust búa honum fyrirsát og vega hann á leiðinni. 	 Ssutren i Fistus a sen-ixdem lemziya, a sen-d-yawi Bulus ɣer temdint n Lquds, nutni heggan-as-d taxazabit iwakken a t-nɣen deg webrid.


Pílatus kallaði nú saman æðstu prestana, höfðingjana og fólkið 	 Imiren Bilaṭus yesnejmaɛ-ed lmuqedmin imeqqranen d lɛulama akk-d lɣaci,


En þeir munu verða að gjöra reikningsskil þeim, sem reiðubúinn er að dæma lifendur og dauða. 	 Lameɛna a ten-iḥaseb Sidi Ṛebbi, nețța yețḥasaben wid iddren d wid yemmuten.


Jafnskjótt stóð hann upp frammi fyrir þeim, tók það, sem hann hafði legið á, fór heim til sín og lofaði Guð. 	 Imiren kan ukrif-nni yekker zdat-sen, yeddem usu i deg yeḍleq, yuɣal ɣer wexxam-is, ițḥemmid Sidi Ṛebbi.


Þannig hjálpar og andinn oss í veikleika vorum. Vér vitum ekki, hvers vér eigum að biðja eins og ber, en sjálfur andinn biður fyrir oss með andvörpum, sem ekki verður orðum að komið. 	 Akken daɣen Ṛṛuḥ iqedsen ițțas-ed a ɣ iɛiwen nukni ixuṣṣen di tezmert, axaṭer ur nessin ara a neẓẓal akken ilaq ; lameɛna Ṛṛuḥ iqedsen s yiman-is ideɛɛu ɣer Ṛebbi ɣef ddemma-nneɣ, s nnehtat iwumi ur yezmir yimi a tent-id-yini s imeslayen ;


Gefum gætur hver að öðrum og hvetjum hver annan til kærleika og góðra verka. 	 A nțemḥadar wway gar-aneɣ, a nțemweṣṣi ɣef leḥmala d lecɣal yelhan.


[Því að Mannssonurinn er kominn að frelsa hið týnda.] 	 xaṭer Mmi-s n bunadem yusa-d ad isellek wid i gḍaɛen ! ]


Hann var nú kallaður fyrir, en Tertúllus hóf málsóknina og sagði: "Fyrir þitt tilstilli, göfugi Felix, sitjum vér í góðum friði, og þjóð vor hefur sakir þinnar forsjár öðlast umbætur í öllum greinum og alls staðar. 	 Mi d-ssawlen i Bulus, Tertulus yebda accetki fell-as s yimeslayen agi :


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi Baba tneɣ akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Og aftur var sagt: "Hallelúja! Reykurinn frá henni stígur upp um aldir alda." 	 Nnan daɣen : Halliluya !... Times yesseṛɣen tamdint tameqqrant ur txețți ara, aț-țeqqim i dayem.


Hann hugsaði með sér: ,Hvað á ég að gjöra? Nú get ég hvergi komið fyrir afurðum mínum.' 	 Ixemmem deg iman-is, yenna : « amek ara xedmeɣ imi ur sɛiɣ ara amkan anda ara jemɛeɣ leṛẓaq-iw ?


En þeir, sem ríkir vilja verða, falla í freistni og snöru og alls kyns óviturlegar og skaðlegar fýsnir, er sökkva mönnunum niður í tortímingu og glötun. 	 Ma d wid yettabaɛen cci n ddunit ɣellin deg ujeṛṛeb akk-d tfextin n yir ccehwat n tnefsit-nsen, i gețțawin imdanen ɣer txeṣṣart akk-d nnger.


Fyrir löngu eruð þér farnir að halda, að vér séum að verja oss gagnvart yður. Nei, vér tölum fyrir augliti Guðs, eins og þeir, sem tilheyra Kristi. Allt er það yður til uppbyggingar, mínir elskuðu. 	 Acḥal aya kunwi tɣilem nețnadi amek ara ndafeɛ ɣef yiman-nneɣ zdat-nwen. Lameɛna zdat Sidi Ṛebbi, nukni nheddeṛ-awen-d s lebɣi n Lmasiḥ. Annect-agi meṛṛa a wid eɛzizen fell-aɣ, nxeddem-it iwakken aț-țennernim di liman.


Ekki er Drottinn seinn á sér með fyrirheitið, þótt sumir álíti það seinlæti, heldur er hann langlyndur við yður, þar eð hann vill ekki að neinir glatist, heldur að allir komist til iðrunar. 	 Sidi Ṛebbi ur ițɛeṭṭil ara ad ixdem ayen i d-yenna ; ɣas akken kra n yemdanen ɣilen iɛeṭṭel ; meɛna nețța d ṣṣbeṛ i wen-iṣebbeṛ iwakken ur inegger ula yiwen deg-wen, yebɣa a d-tuɣalem akk ɣer ubrid-is.


Hvíldardag nokkurn kom Jesús í hús eins af höfðingjum farísea til máltíðar, og höfðu þeir gætur á honum. 	 Yiwen wass yellan d ass n westeɛfu, Sidna Ɛisa illa yețwaɛreḍ ɣer wexxam n yiwen seg yimeqqranen n yifariziyen iwakken ad yefteṛ. Wid yellan dinna țɛassan-t d acu ara yexdem.