Þegar Marta frétti, að Jesús væri að koma, fór hún á móti honum, en María sat heima. 	 Akken kan i tesla Marṭa belli Sidna Ɛisa iteddu-d ɣer taddart, tuzzel ɣuṛ-es a t-temmager. Ma d Meryem teqqim deg wexxam.


til þess að þér allir saman einum munni vegsamið Guð og föður Drottins vors Jesú Krists. 	 iwakken s yiwen n ṛṛay, s yiwet n taɣect aț-țḥemdem Ṛebbi, baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Þá stóð æðsti presturinn upp og sagði: "Svarar þú því engu, sem þessir vitna gegn þér?" 	 Ameqqran n lmuqedmin ikker, yenna-yas : Ulac ayen ara d-terreḍ ɣef wayen akka i d-ccetkan fell-ak ?


Hann keypti reit fyrir laun ódæðis síns, steyptist á höfuðið og brast sundur í miðju, svo að iðrin öll féllu út. 	 Argaz-agi yuɣ akal s yedrimen-nni n lexdeɛ, yuɣal yeɣli ɣef wudem, ifelleq uɛebbuḍ-is, mmaren-d akk ijuɣdan-is.


Að lokum, verið allir samhuga, hluttekningarsamir, bróðurelskir, miskunnsamir, auðmjúkir. 	 Ihi sɛut akk yiwet n lɛeqliya, myeḥmalet wway gar-awen. Sɛut tagmaț, iḥninet, ddut s wannuz.


Snú því huga þínum frá þessari illsku þinni og bið Drottin, að þér mætti fyrirgefast hugsun hjarta þíns, 	 Endem di yir ṛṛay-ik, tedɛuḍ ɣer Sidi Ṛebbi iwakken ma yella wamek, a k-yeɛfu ɣef yir axemmem-agi i d-yeffɣen seg ul-ik !


En vér höfum það traust til yðar vegna Drottins, að þér bæði gjörið og munuð gjöra það, sem vér leggjum fyrir yður. 	 Nesɛa laman ɣuṛ-es fell-awen belli txeddmem yerna aț-țkemlem aț-țxedmem ayen i ɣef i kkun-nweṣṣa.


Og er Drottinn sá hana, kenndi hann í brjósti um hana og sagði við hana: "Grát þú eigi!" 	 Mi ț-iwala Sidna Ɛisa, tɣaḍ-it, yenna-yas : Ur țru ara !


Og allt fólkið kom árla á morgnana til hans í helgidóminn að hlýða á hann. 	 ?ṣbeḥ zik, lɣaci meṛṛa țṛuḥun ɣuṛ-es ɣer lǧameɛ iqedsen iwakken ad slen i wawal-is.


Þeir koma aftur til Jerúsalem, og þegar hann var á gangi í helgidóminum, koma til hans æðstu prestarnir, fræðimennirnir og öldungarnir 	 Uɣalen ɣer temdint n Lquds. Di teswiɛt-nni, Sidna Ɛisa yella itezzi di Lǧameɛ iqedsen ; lmuqedmin imeqqranen d lɛulama akk-d lecyux, qeṛṛben-d ɣuṛ-es


Og þér mun veitast gleði og fögnuður, og margir munu gleðjast vegna fæðingar hans. 	 Aț-țfeṛḥeḍ yis, a k-yili d sebba n sseɛd ; imdanen meṛṛa ad feṛḥen s tlalit-is.


Og hann bauð fólkinu að setjast í grasið. Þá tók hann brauðin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, þakkaði Guði, braut brauðin og gaf lærisveinunum, en þeir fólkinu. 	 Yenna i lɣaci ad qqimen ɣef leḥcic, iddem-ed xemsa teḥbulin-nni n weɣṛum d sin iselman-nni, yerfed allen-is ɣer igenni, iḥmed Ṛebbi. YYebḍa aɣṛum-nni, yefka-t i inelmaden-is, feṛqen-t i lɣaci.


þá fer ég þó heldur bónarveg vegna kærleika þíns, þar sem ég er eins og ég er, hann Páll gamli, og nú líka bandingi Krists Jesú. 	 bɣiɣ axiṛ a k-ssutreɣ s leḥmala imi nekk Bulus yellan d amɣaṛ yerna tura d ameḥbus ɣef ddemma n Ɛisa Lmasiḥ,


Og þér, yngri menn, verið öldungunum undirgefnir og skrýðist allir lítillætinu hver gagnvart öðrum, því að "Guð stendur gegn dramblátum, en auðmjúkum veitir hann náð". 	 Ula d kunwi daɣen ay ilmeẓyen, qadṛet imeqqranen di liman ! Ddut s leqdeṛ d wannuz, axaṭer Sidi Ṛebbi ur iqebbel ara wid ițzuxxun, meɛna ițțak ṛṛeḥma-s i wid ițțanzen.


Hinn sjúki svaraði honum: "Herra, ég hef engan til að láta mig í laugina, þegar vatnið hrærist, og meðan ég er að komast, fer annar ofan í á undan mér." 	 Amuḍin-nni yerra-yas-ed : A Sidi, ur sɛiɣ ara win ara yi gren ɣer temda m'ara ḥerken waman ; m'ara ɛeṛdeɣ ad kecmeɣ wayeḍ a yi-izwir.


Pétur fylgdi honum álengdar, allt að garði æðsta prestsins. Þar gekk hann inn og settist hjá þjónunum til að sjá, hver yrði endir á. 	 Buṭrus iḍfeṛ-it, ikcem ɣer wefrag n lmuqeddem ameqqran, yeqqim akk-d iɛessasen n lǧameɛ iwakken ad iẓer amek ara tefru temsalt.


Æðstu prestarnir og fyrirmenn Gyðinga báru þá sakir á Pál fyrir honum og báðu hann 	 Dɣa lmuqedmin imeqqranen akk-d imeqqranen n wat Isṛail, ccetkan ɣuṛ-es ɣef Bulus.


En yður segi ég, hinum sem eruð í Þýatíru, öllum þeim sem hafa ekki kenningu þessa, þar sem þeir hafa ekki kannað djúp Satans, sem þeir svo kalla: Aðra byrði legg ég eigi á yður, 	 Ma d kunwi akk-d wid meṛṛa yellan si tejmaɛt n Tyatir ur neqbil ara aselmed-agi, yugin aț-țkecmem di lbaḍna lqayen yeɛni tin n Cciṭan, a wen-iniɣ : ur wen-sbabbayeɣ ara taɛkumt nniḍen ;


En Drottinn leiði hjörtu yðar til kærleika Guðs og þolgæðis Krists. 	 Ndeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi iwakken ad iččaṛ ulawen-nwen s leḥmala-ines, iwakken aț-țesɛum ṣṣbeṛ n Lmasiḥ. f+


Hann gekk að því og leitaði færis að framselja hann þeim, þegar fólkið væri fjarri. 	 Yudas yefra awal yid-sen syenna yebda yețqellib amek ara sen-t-yezzenz s tuffra ɣef lɣaci.


Því að sannarlega söfnuðust saman í borg þessari gegn hinum heilaga þjóni þínum, Jesú, er þú smurðir, þeir Heródes og Pontíus Pílatus ásamt heiðingjunum og lýðum Ísraels 	 Axaṭer ț-țideț, di temdint-agi, Hiṛudus d Bilaṭus mcawaṛen, ddukklen nutni d ibeṛṛaniyen akk-d wat Isṛail, uɣalen d iɛdawen n Sidna Ɛisa imqeddes i textaṛeḍ d Lmasiḥ.


Þegar húsbóndinn stendur upp og lokar dyrum og þér takið þá að standa fyrir utan og knýja á dyr og segja: ,Herra, ljúk þú upp fyrir oss!' mun hann svara yður: ,Ég veit ekki, hvaðan þér eruð.' 	 M'ara d-yekker bab n wexxam ad isekkeṛ tawwurt, wid i d-yufa lḥal di beṛṛa a d-bdun asqeṛbeb ad qqaṛen : « A Sidi ! A Sidi ! Ldi-yaɣ tawwurt» ! Nețța a wen-d-yerr : ur kkun-ssineɣ ur ẓriɣ ansi i d-tekkam !?


Jesús svaraði: "Það er sá sem ég fæ bita þann, er ég dýfi nú í." Þá dýfði hann í bitanum, tók hann og fékk Júdasi Símonarsyni Ískaríots. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ad ssisneɣ ( seyyiɣ ) talqimt n weɣṛum di teṛbut-agi, win iwumi ara ț-fkeɣ, d winna ara yi-ixedɛen. Sidna Ɛisa yessasen talqimt n weɣṛum, dɣa yefka-ț i Yudas mmi-s n Semɛun n Qeṛyut.


Einmitt þetta, að þér hryggðust Guði að skapi, - hvílíka alvöru vakti það hjá yður, já, hvílíkar afsakanir, hvílíka gremju, hvílíkan ótta, hvílíka þrá, hvílíkt kapp, hvílíka refsingu! Í öllu hafið þér nú sannað, að þér voruð vítalausir um þetta. 	 Leḥzen-agi-nwen yeɛǧeb aṭas Sidi Ṛebbi, walit acḥal i gexdem deg-wen : acḥal i tenneḥcamem d wamek i tḍelbem ssmaḥ ! Acḥal tendemmem, tekcem-ikkun tugdi n Sidi Ṛebbi ; acḥal tcedham a yi teẓrem yerna tebɣam a yi tɛiwnem ; amek daɣen tɛuqbem wid ixeddmen cceṛ ! Deg wayagi meṛṛa tesbeggnem-d belli teṣfam di taluft-agi.


Enginn má segja, er hann verður fyrir freistingu: "Guð freistar mín." Guð getur eigi orðið fyrir freistingu af hinu illa, enda freistar hann sjálfur einskis manns. 	 M'ara tețwaɣuṛṛem, ɣuṛ-wat aț-ținim : d Ṛebbi i ɣ-iɣuṛṛen axaṭer Ṛebbi ur yezmir ara a t-iɣuṛṛ wemcum yerna Nețța s yiman-is ur yețɣuṛṛu ula yiwen.


Eftir sex daga tekur Jesús með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes, bróður hans og fer með þá upp á hátt fjall, að þeir væru einir saman. 	 Mi ɛeddan sețța wussan, Sidna Ɛisa yewwi yid-es Buṭrus, Yeɛqub akk-d gma-s Yuḥenna, ulin ɣer wedrar eɛlayen, anda qqimen ḍeṛfen iman-nsen.


Ég megna eigi að gjöra neitt af sjálfum mér. Ég dæmi samkvæmt því, sem ég heyri, og dómur minn er réttvís, því að ég leita ekki míns vilja, heldur vilja þess, sem sendi mig. 	 Ur xeddmeɣ acemma s lebɣi-w lameɛna ḥekkmeɣ s lebɣi n Baba Ṛebbi. Lḥekma-inu d lḥeqq axaṭer ur țqellibeɣ ara ad xedmeɣ lebɣi-w, lameɛna lebɣi n win i yi-d-iceggɛen. »


Þeir eru tilfinningalausir og hafa ofurselt sig lostalífi, svo að þeir fremja alls konar siðleysi af græðgi. 	 Ur țsetḥin ur țneḥcamen, xeddmen anagar leɛṛuṛ yerna ur sɛin ara leqniɛa.


Sem þeir nú voru saman komnir, sagði Pílatus við þá: "Hvorn viljið þér, að ég gefi yður lausan, Barabbas eða Jesú, sem kallast Kristur?" 	 Mi d-nnejmaɛen akk lɣaci, Bilaṭus isteqsa-ten : Anwa i tebɣam a s-d-serrḥeɣ : i Barabas neɣ i Ɛisa ițțusemman Lmasiḥ ?


Jesús elskaði þau Mörtu og systur hennar og Lasarus. 	 Sidna Ɛisa iḥemmel aṭas Marṭa, Meryem akk-d Laɛẓar.


Sá sem þetta er sagt um var af annarri ætt, og af þeirri ætt hefur enginn innt þjónustu af hendi við altarið. 	 Axaṭer Ssid-nneɣ, ur d-yekki ara seg wedrum n at Lewwi, meɛna yekka-d seg wedrum nniḍen. Adrum-nni ulac deg-s ula d yiwen n lmuqeddem i gqedcen deg wudekkan n iseflawen.


eins og ritað er í bók Jesaja spámanns: Rödd hrópanda í eyðimörk: Greiðið veg Drottins, gjörið beinar brautir hans. 	 Akken i d-ițțuxebeṛ di tektabt n nnbi Iceɛya : ?-țaɣect n win ițɛeggiḍen deg wunezṛuf : Heggit abrid n Sidi Ṛebbi, ssemsawit iberdan-is !


Á miðju stræti borgarinnar, beggja vegna móðunnar, var lífsins tré, sem ber tólf sinnum ávöxt. Á mánuði hverjum gefur það ávöxt sinn, og blöð trésins eru til lækningar þjóðunum. 	 Di tlemmast n ubṛaḥ n temdint tella ttejṛa n tudert iwumi d-yezzi wasif tețțak-ed tnac n lɣellat, mkul agur tețțak-ed lfakya. Iferrawen-is d ddwa yesseḥlayen leǧnas.


Bóndinn, sem erfiðar, á fyrstur að fá sinn hlut af ávöxtunum. 	 Afellaḥ ițenɛețțaben, d nețța i gezwar lḥal ad iɣellet.


en þegar kemur að rödd sjöunda engilsins og hann fer að básúna, mun fram koma leyndardómur Guðs, eins og hann hafði boðað þjónum sínum, spámönnunum. 	 M'ara d-yaweḍ wass i deg ara nsel i ṣṣut n lbuq n lmelk wis sebɛa, imiren kra wayen yellan di lbaḍna n Sidi Ṛebbi ad yețwakemmel akken i t-id yenna i lenbiya.


Hann svaraði þeim: "Sá sem læknaði mig, sagði við mig: ,Tak rekkju þína og gakk!'" 	 Nețța yerra-yasen : Win i yi-sseḥlan d nețța i yi-d yennan : « Ddem tagertilt-ik telḥuḍ. »


Veitið henni viðtöku í Drottni eins og heilögum hæfir og liðsinnið henni í hverju því, sem hún þarf yðar við, því að hún hefur verið bjargvættur margra og mín sjálfs. 	 Sṭerḥbet yis s leqdeṛ, s yisem n Sidna Ɛisa, akken i glaq aț-țesṭeṛḥebem s watmaten. Ɛiwnet-eț deg wayen akk i teḥwaǧ, axaṭer aṭas n watmaten i tɛawen ; ula d nekk tɛawen-iyi.


Og ég sá annan engil fljúga um háhvolf himins. Hann hélt á eilífum fagnaðarboðskap, til að boða þeim, sem á jörðunni búa, og sérhverri þjóð og kynkvísl, tungu og lýð, 	 Walaɣ yiwen lmelk yețțafgen deg igenni ; yewwi-d yid-es yiwen lexbaṛ n lxiṛ yețdumun i dayem iwakken a t-ibecceṛ i imezdaɣ n ddunit, i mkul lǧens, i mkul tamurt, i mkul agdud n mkul tutlayt.


Og maðurinn, sem illi andinn var í, flaug á þá, keyrði þá alla undir sig og lék þá svo hart, að þeir flýðu naktir og særðir úr húsinu. 	 Argaz-nni i gezdeɣ lǧen, izḍem fell-asen yekkat-iten armi rewlen seg wexxam d iɛeryanen, yerna jerḥen.


og milli ljósastikanna einhvern, líkan mannssyni, klæddan síðkyrtli og gullbelti var spennt um bringu hans. 	 di tlemmast nsent yella yiwen lxelq icuban amdan ; yelsa ajellab yerna yebges tabagust n ddheb.


en hvern sem drekkur af vatninu, er ég gef honum, mun aldrei þyrsta að eilífu. Því vatnið, sem ég gef honum, verður í honum að lind, sem streymir fram til eilífs lífs." 	 lameɛna win ara yeswen seg waman ara s-d-fkeɣ ur yețțuɣal ara ad iffad. Yerna aman ara s-d-fkeɣ ad uɣalen deg-s ț-țaɛwint ur nețɣaṛ ara, a d-tețfeggiḍ seg-s tudert n dayem.


og mælti: "Farið í þorpið hér fram undan. Þegar þið komið þangað, munuð þið finna fola bundinn, sem enginn hefur enn komið á bak. Leysið hann og komið með hann. 	 yenna-yasen : Ṛuḥet ɣer taddart ihin i ɣ-d iqublen, aț-țafem ajḥiḥ yeqqen, leɛmeṛ ur yerkib fell-as yiwen ; brut-as-ed, tawim-t-id.


Þér eruð ekki þeir sem tala, heldur andi föður yðar, hann talar í yður. 	 Axaṭer mačči d kunwi ara imeslayen, meɛna d Ṛṛuḥ n Baba Ṛebbi ara d-imeslayen seg-wen.


Öldungana yðar á meðal áminni ég, sem einnig er öldungur og vottur písla Krists og einnig mun fá hlutdeild í þeirri dýrð, sem opinberuð mun verða: 	 Ad nhuɣ tura imeqqranen di liman yellan gar-awen. Nekk yellan d ameqqran am nutni, nekk iḥedṛen i leɛtab n Lmasiḥ, ițekkan di tmanegt-is ara d-ibanen ; a ten weṣṣiɣ :


Þetta gjörði hún dögum saman. Páli féll það illa. Loks sneri hann sér við og sagði við andann: "Ég býð þér í nafni Jesú Krists að fara út af henni." Og hann fór út á samri stundu. 	 Acḥal n wussan nețțat tettabaɛ deg-nneɣ, yuɣal Bulus yeɛya deg-s, yezzi ɣuṛ-es, yenna i uṛuḥani i ț-imelken : Umṛeɣ-k s yisem n Ɛisa Lmasiḥ, effeɣ si tmeṭṭut-agi ! Imiren kan, yeffeɣ-it uṛuḥani-nni.


Og rödd kom af himnum: "Þessi er minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á." 	 Tekka-d yiwet n taɣect seg igenwan, tenna-d : «` Wagi d Mmi ameɛzuz, deg-s i gella lfeṛḥ-iw ! »


Nú kom hann aftur til Kana í Galíleu, þar sem hann hafði gjört vatn að víni. Í Kapernaum var konungsmaður nokkur, sem átti sjúkan son. 	 Yuɣal iɛedda ɣef taddart n Kana di tmurt n Jlili anda akken i gerra aman d ccṛab. Yella yiwen lḥakem n ddewla n temdint n Kafernaḥum yesɛa mmi-s yuḍen yenṭer.


Vitið þér ekki, bræður, - ég er hér að tala til þeirra, sem lögmál þekkja, - að lögmálið drottnar yfir manninum svo lengi sem hann lifir. 	 Ay atmaten ur teẓrim ara belli ccariɛa teḥkem ɣef wemdan skud mazal-it idder ? Heddṛeɣ-ed akka i wid yessnen ccariɛa.


En þeir hristu dustið af fótum sér móti þeim og fóru til Íkóníum. 	 Bulus d Barnabas zwin aɣebbaṛ n iḍaṛṛen-nsen , ṛuḥen ɣer temdint n Ikunyum.


Aftur sendi hann annan þjón. Þeir börðu hann einnig og svívirtu og sendu burt tómhentan. 	 Iceggeɛ daɣen aqeddac nniḍen, lameɛna ula d nețța ewten-t, regmen-t, rrant-id ifassen d ilmawen.


Við Sauðahliðið í Jerúsalem er laug, sem kallast á hebresku Betesda. Þar eru fimm súlnagöng. 	 Di temdint-agi, zdat n tewwurt yețțusemman « tawwurt n wulli, »tella yiwet n temda n waman qqaṛen-as s tɛibṛanit : « Bitesda ». Zzin-as-d xemsa ifragen yesɛan ssqef.


Fyrir hendur postulanna gjörðust mörg tákn og undur meðal lýðsins. Allur söfnuðurinn kom einum huga saman í Súlnagöngum Salómons. 	 Aṭas n lbeṛhanat d lmuɛǧizat i xeddmen ṛṛusul ger lɣaci. Wid yumnen țnejmaɛen akk s yiwen ṛṛay deg wesqif n Sidna Sliman.


tók brauðin sjö og fiskana, gjörði þakkir og braut þau og gaf lærisveinunum, en lærisveinarnir fólkinu. 	 Yeddem-ed tiḥbulin-nni n weɣṛum d iselman-nni, iḥmed Ṛebbi, yebḍa-ten, yefka-ten i inelmaden-is iwakken a ten-feṛqen i lɣaci.


heldur áttu þeir í einhverjum deilum við hann um átrúnað sjálfra þeirra og um Jesú nokkurn, látinn mann, sem Páll segir lifa. 	 Țemjadalen anagar ɣef ddin akk-d yiwen ițusemman Ɛisa. Ɛisa-agi yemmut, meɛna Bulus yeqqaṛ-ed yedder.


Hver skyldi ásaka Guðs útvöldu? Guð sýknar. 	 Anwa ara icetkin ɣef wid yextaṛ Ṛebbi ? D Sidi Ṛebbi s yiman-is i ten-iḥesben d iḥeqqiyen !


Fyrir trú leyndu foreldrar Móse honum í þrjá mánuði eftir fæðingu hans, af því að þau sáu, að sveinninn var fríður, og þau létu eigi skelfast af skipun konungsins. 	 S liman, imawlan n Sidna Musa ffren-t tlata n wagguren mi d-ilul axaṭer walan aqcic yecbeḥ dɣa ur uggaden ara lameṛ n ugellid.


Innan skamms sjáið þér mig ekki lengur, og aftur innan skamms munuð þér sjá mig." 	 Di kra n lweqt ur iyi-tețwalim ara, kra n lweqt daɣen aț-țuɣalem a yi-twalim.


Þá sagði Páll við hundraðshöfðingjann og hermennina: "Ef þessir menn eru ekki kyrrir í skipinu, getið þér ekki bjargast." 	 Dɣa Bulus yenna i lqebṭan d lɛeskeṛ-is : M'ur qqimen ara yergazen-agi di lbabuṛ, ur tezmirem ara aț-țmenɛem ! S


Þegar ég kom til Jerúsalem, báru æðstu prestar og öldungar Gyðinga á hann sakir og heimtuðu hann dæmdan. 	 Mi lliɣ di temdint n Lquds, ccetkan fell-as imeqqranen n lmuqedmin d lɛuqal n wat Isṛail ; ssutren-iyi-d ad ḥekmeɣ fell-as.


Því að Jóhannes skírði með vatni, en þér skuluð skírðir verða með heilögum anda, nú innan fárra daga." 	 « Yeḥya isseɣḍas imdanen deg aman, ma d kunwi, di kra n wussan aț-țețwaɣeḍsem s Ṛṛuḥ iqedsen.»


En eins og kirkjan er undirgefin Kristi, þannig séu og konurnar mönnum sínum undirgefnar í öllu. 	 Am akken i tețḍuɛu tejmaɛt n imasiḥiyen Lmasiḥ, tilawin daɣen ilaq ad ḍuɛent irgazen-nsent di kullec.


Verið glaðir í voninni, þolinmóðir í þjáningunni og staðfastir í bæninni. 	 Feṛḥet ɣef ddemma n usirem i tesɛam, sɛut ṣṣbeṛ di tegniț n ccedda, deɛɛut dayem ɣer Sidi Ṛebbi, ur ḥebbset ara.


og réðu með sér að handsama Jesú með svikum og taka hann af lífi. 	 Msefhamen ad ṭṭfen Sidna Ɛisa s tḥila iwakken a t-nɣen.


Ekki svo að skilja, að vér viljum drottna yfir trú yðar, heldur erum vér samverkamenn að gleði yðar. Því að í trúnni standið þér. 	 Ur nețnadi ara a wen-d-nesken ayen s wayes ara tamnem axaṭer neẓra tǧehdem di liman, lameɛna nebɣa a nexdem yid-wen iwakken a ndukkel di lfeṛḥ.


Nei, vér vorum mildir yðar á meðal, eins og móðir, sem hlúir að börnum sínum. 	 Meɛna asmi nella gar-awen, neččuṛ d leḥnana am tyemmaț ițḥadaren ɣef warraw-is.


Því að eins og líkaminn er einn og hefur marga limi, en allir limir líkamans, þótt margir séu, eru einn líkami, þannig er og Kristur. 	 Lǧețța n wemdan d yiwet, ɣas akken tesɛa aṭas n lemfaṣel. Lemfaṣel-agi ɣas deg waṭas yid-sen, d yiwet n lǧețța i llan ; akken daɣen i gella Lmasiḥ.


Þá munu menn segja við fjöllin: Hrynjið yfir oss! og við hálsana: Hyljið oss! 	 Imiren imdanen ad bdun ad qqaṛen : ay idurar ɣlit-ed fell-aɣ, a tiɣaltin ffremt-aɣ.


Jesús sagði aftur við hann öðru sinni: "Símon Jóhannesson, elskar þú mig?" Hann svaraði: "Já, Drottinn, þú veist, að ég elska þig." Jesús segir við hann: "Ver hirðir sauða minna." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas tikkelt tis snat : A Semɛun mmi-s n Yunes, tḥemmleḍ-iyi ? Yerra-yas : Ih teẓriḍ ḥemmleɣ-k a Sidi ! Sidna Ɛisa yenna-yas : Kess ulli-inu.


Þér kallið mig meistara og herra, og þér mælið rétt, því það er ég. 	 Tessawalem-iyi « a Sidi » ; tesɛam lḥeqq axaṭer ț-țideț !


Innra með mér hef ég mætur á lögmáli Guðs, 	 Deg ul-iw ḥemmleɣ ccariɛa n Sidi Ṛebbi,


En er Páll vildi ganga inn í mannþröngina, leyfðu lærisveinarnir honum það ekki. 	 Bulus yebɣa ad ikcem di tlemmast n lɣaci-nni, lameɛna ugin-as inelmaden.


Það skiljið þér, að húsráðandi vekti og léti ekki brjótast inn í hús sitt, ef hann vissi á hvaða stundu nætur þjófurinn kæmi. 	 Rret ddehn-nwen ɣer wayagi : lemmer yeẓri bab n wexxam lweqt i deg ara d-yas umakar, tili ad iɛiwez ur iggan ara, iwakken ur t-țțakren ara.


En ég hef ekki hagnýtt mér neitt af þessu og ég skrifa þetta ekki heldur til þess, að svo verði við mig gjört. Mér væri betra að deyja, - enginn skal ónýta það, sem ég hrósa mér af. 	 Nekk ur d-wwiɣ acemma s ɣuṛ wen, yerna ur d-uriɣ ara tabṛaț-agi iwakken a d-ssutreɣ lḥeqq-iw. Axiṛ-iyi lmut wala a yi-tețwakkes sebba-agi s wayes zemreɣ ad zuxxeɣ !


Því ég segi yður, að enginn þeirra manna, er boðnir voru, mun smakka kvöldmáltíð mína.'" 	 Atan nniɣ-awen : ula d yiwen seg wid-nni yețwaɛerḍen d imezwura ur iɛerreḍ imensi-inu.


Og hinn sjötti hellti úr sinni skál yfir fljótið mikla, Efrat. Og vatnið í því þornaði upp, svo að vegur yrði búinn fyrir konungana, þá er koma úr austri. 	 Lmelk wis sețța yesmar taqbuct is ɣef wasif ameqqran n Lufrat. Yesɣeṛ asif-nni iwakken ad iheggi abrid i igelliden i d-ițeddun si cceṛq.


Mér, sem minnstur er allra heilagra, var veitt sú náð að boða heiðingjunum fagnaðarerindið um hinn órannsakanlega ríkdóm Krists 	 nekk yellan d ulac ger imasiḥiyen meṛṛa, yețțunefk-iyi-d s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ad beccṛeɣ i wid ur nelli ara n wat Isṛail, lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan lbaṛakat ur nkeffu yellan di Lmasiḥ


Sköpunin var undirorpin fallvaltleikanum, ekki sjálfviljug, heldur vegna hans, sem varp henni undir hann, 	 Axaṭer taxelqit teɣli seddaw leḥkum n lbaṭel, mačči s lebɣi-ines, lameɛna s lebɣi n win i ț-yesseɣlin.


Og ég sá, er lambið lauk upp einu af innsiglunum sjö, og ég heyrði eina af verunum fjórum segja eins og með þrumuraust: "Kom!" 	 Walaɣ daɣen mi gcerreg Izimer nni ṭṭabeɛ amezwaru. Sliɣ i taɣect n yiwen si ṛebɛa lxuluq-nni tenṭeq-ed am ṛṛɛud tenna-d : As-ed !


Því skuluð þér gjöra og halda allt, sem þeir segja yður, en eftir breytni þeirra skuluð þér ekki fara, því þeir breyta ekki sem þeir bjóða. 	 Xedmet ayen akk ara wen-d-inin, meɛna ur xeddmet ara wayen xeddmen nutni, axaṭer ayen i d-qqaṛen ur t-xeddmen ara.


Hann kallaði nú á skuldunauta húsbónda síns, hvern og einn. Við þann fyrsta sagði hann: ,Hve mikið skuldar þú húsbónda mínum?' 	 Yessawel-asen yiwen yiwen i wid akk yesɛan ṭṭlaba ɣer umɛellem-is. Yenna i umezwaru : « Acḥal i k-ițalas umɛellem-iw ? »


kom til mín, nam staðar hjá mér og sagði: ,Sál, bróðir, fá þú aftur sjón þína!' Á sömu stundu fékk ég sjónina og sá hann. 	 Yusa-d ɣuṛ-i yenna-yi-d : A Caɛul a gma, Sidi Ṛebbi yerra-yak-d iẓri ! Di teswiɛt-nni, yuɣal-iyi-d yezṛi, dɣa walaɣ-t.


Og frá honum er sú gjöf komin, að sumir eru postular, sumir spámenn, sumir trúboðar, sumir hirðar og kennarar. 	 d nețța i d-ifeṛqen tukciwin i yemdanen : kra yefka-yasen ad ilin d ṛṛusul, kra d lenbiya, kra nniḍen ad beccṛen lexbaṛ n lxiṛ, wiyaḍ d imeksawen n tejmaɛt n imasiḥiyen neɣ d wid yesselmaden agdud n Sidi Ṛebbi.


Þann er sigrar mun ég láta sitja hjá mér í hásæti mínu, eins og ég sjálfur sigraði og settist hjá föður mínum í hásæti hans. 	 Win yeṭṭfen deg-i alamma ț-țaggara, a t-sɣimeɣ yid-i deg umkan n lḥekma-inu, akken i ṭṭfeɣ nekk di Baba Ṛebbi alamma ț-țaggara, tura aql-i qqimeɣ yid-es deg umkan n lḥekma-ines.


En Símon sagði við hann: "Herra, reiðubúinn er ég að fylgja þér bæði í fangelsi og dauða." 	 Buṭrus yenna-yas : Aql-i heggaɣ iman-iw ad kecmeɣ yid-ek ɣer lḥebs, ad dduɣ yid-ek ula ɣer lmut.


Því að ekki megnum vér neitt gegn sannleikanum, heldur fyrir sannleikann. 	 Axaṭer ur nesɛi ara tazmert iwakken a nxalef tideț, lameɛna nesɛa kan tazmert s wayes ara neqdec ɣef tideț.


Hann hefur Guð hafið sér til hægri handar og gjört hann að foringja og frelsara til að veita Ísrael afturhvarf og fyrirgefningu synda sinna. 	 D nețța i gessuli Sidi Ṛebbi ɣer uyeffus-is d Agellid, d Amsellek, iwakken a d-yefk i wat Isṛail leɛfu n ddnubat m'ara beddlen tikli.


og þeir sem nota heiminn, eins og þeir færðu sér hann ekki í nyt. Því að heimurinn í núverandi mynd líður undir lok. 	 Wid yesɛan nnfeɛ di ddunit-agi am akken ur t-sɛin ara axaṭer ddunit-agi ur tețdum ara.


Hann talaði og háði kappræður við grískumælandi Gyðinga, en þeir leituðust við að ráða hann af dögum. 	 Iheddeṛ daɣen nețța d wat Isṛail i d-yusan si tmura i gețmeslayen tayunanit, yețțemjadal yid-sen, meɛna ula d nutni țqelliben a t-nɣen.


Og hann gjörði þar ekki mörg kraftaverk sökum vantrúar þeirra. 	 Sidna Ɛisa ur yexdim ara aṭas n lbeṛhanat dinna, axaṭer ugin ad amnen.


og tók þegar að prédika í samkunduhúsunum, að Jesús væri sonur Guðs. 	 Ur iɛeṭṭel ara, yebda yețbecciṛ di leǧwameɛ n wat Isṛail belli Sidna Ɛisa d Mmi-s n Ṛebbi.


Þetta eru olíuviðirnir tveir og ljósastikurnar tvær, sem standa frammi fyrir Drottni jarðarinnar. 	 Sin inigan-agi d snat n tzemrin akk-d sin n lemṣabeḥ i gbedden zdat Yillu Bab n lqaɛa n ddunit.


Þeir skyldu hafa skó á fótum, en ekki tvo kyrtla. 	 Elset irkasen, meɛna ur țțawit ara yid-wen aqenduṛ wis sin.


Hann segir: "Hvernig getur þá Davíð, innblásinn andanum, kallað hann drottin? Hann segir: 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Amek ihi i s-isemma Dawed s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen « Sidi » mi genna :


Þess vegna sagði ég yður, að þér munduð deyja í syndum yðar. Því ef þér trúið ekki, að ég sé sá sem ég er, munuð þér deyja í syndum yðar." 	 Daymi i wen-d-nniɣ aț-țemtem di ddnub-nwen. Atan m'ur tuminem ara belli nekk « d Win yellan, » aț-țemtem di ddnub-nwen.


En þann dag eða stund veit enginn, hvorki englar á himni né sonurinn, enginn nema faðirinn. 	 ?ef wayen yeɛnan ass akk-d lweqt-nni yiwen ur ten-yessin, ama d lmalayekkat deg igenwan ama d Mmi-s n bunadem, anagar Baba Ṛebbi i ten-isnen.


Þá sá faðirinn, að það var á þeirri stundu, þegar Jesús hafði sagt við hann: "Sonur þinn lifir." Og hann tók trú og allt hans heimafólk. 	 Baba-s n weqcic-nni yewwi-d s lexbaṛ belli di ssaɛa-nni i s-d-yenna Sidna Ɛisa « Mmi-k yeḥla » i geḥla mmi-s, seg imiren yumen nețța d wat wexxam-is meṛṛa.


Og konan, sem þú sást, er borgin mikla, sem heldur ríki yfir konungum jarðarinnar." 	 Ma ț-țameṭṭut-nni tucmiț i twalaḍ, tețmettil-ed tamdint tameqqrant i gḥekmen ɣef yigelliden n ddunit.


Því að ég veit, að þér hafið heyrt um hann og hafið verið um hann fræddir eins og sannleikurinn er í Jesú: 	 Ma yella d ṣṣeḥ teslam yis yerna slemden awen tideț yeɛnan Lmasiḥ,


Svo bar við, er Jesús var á stað einum að biðjast fyrir, að einn lærisveina hans sagði við hann, þá er hann lauk bæn sinni: "Herra, kenn þú oss að biðja, eins og Jóhannes kenndi lærisveinum sínum." 	 Yiwen wass, Sidna Ɛisa yețẓalla deg yiwen wemkan. Mi gfukk, yiwen seg yinelmaden-is yenna-yas : A Sidi, selmed-aɣ amek ara neẓẓal akken yesselmed Yeḥya i yinelmaden-is.


Þeir báðu hann að mega rétt snerta fald klæða hans, og allir, sem snertu hann, urðu alheilir. 	 Ḥellelen-t iwakken a ten-yeǧǧ ad nalen ɣas ula ț-țacḍaṭ uqenduṛ-is. Wid akk i t-innulen, ḥlan.


Hann sagði oss, hvernig hann hefði séð engil standa í húsi sínu, er sagði: ,Send þú til Joppe og lát sækja Símon, er kallast Pétur. 	 Nekcem ɣer wexxam n Kurnilyus, yeḥka-yaɣ-d ayen i s yenna lmelk n Sidi Ṛebbi i d ibedden ɣuṛ-es, mi s-yenna : ceggeɛ ɣer temdint n Jafa a d-awin Semɛun ițusemman Butṛus,


Og marga aðra svívirðu sögðu þeir við hann. 	 Rnan regmen-t s mkul rregmat yellan.


Því að ekki megnum vér neitt gegn sannleikanum, heldur fyrir sannleikann. 	 Axaṭer ur nesɛi ara tazmert iwakken a nxalef tideț, lameɛna nesɛa kan tazmert s wayes ara neqdec ɣef tideț.


Öll gil skulu fyllast, öll fell og hálsar lægjast. Krókar skulu verða beinir og óvegir sléttar götur. 	 Iɣezṛan, idurar ț-țɣaltin ad uɣalen d izuɣaṛ ! Iberdan iɛewjen ad țțuseggmen, wid ixesṛen ad qeɛden .


Í einum anda vorum vér allir skírðir til að vera einn líkami, hvort sem vér erum Gyðingar eða Grikkir, þrælar eða frjálsir, og allir fengum vér einn anda að drekka. 	 Axaṭer s yiwen n Ṛṛuḥ kan i nețwaɣḍes meṛṛa iwakken a nili d yiwet n lǧețța ; ama d at Isṛail neɣ d iyunaniyen, ama d aklan neɣ d iḥeṛṛiyen, seg yiwen n Ṛṛuḥ i neswa meṛṛa.


Fyrir trú skiljum vér, að heimarnir eru gjörðir með orði Guðs og að hið sýnilega hefur ekki orðið til af því, er séð varð. 	 S liman i nefhem belli ddunit tețwaxleq s wawal n Ṛebbi ; ihi ayen nețwali yekka-d seg wayen ur nețwali ara.


En farísear, og reyndar Gyðingar allir, eta ekki nema þeir taki áður handlaugar, og fylgja þeir svo erfðavenju forfeðra sinna. 	 Axaṭer ifariziyen akk-d wat Isṛail ur tețțen ara uqbel ad ssirden ifassen-nsen, imi ṭṭfen di lɛadda n lejdud-nsen.


En bak við annað fortjaldið var tjaldbúð, sem hét "hið allrahelgasta". 	 Deg umkan-agi iqedsen yella yiwen n leḥjab ifeṛqen amkan iqedsen d umkan iqedsen nezzeh,


Ég er hræddur um yður, að ég kunni að hafa haft erfiði fyrir yður til ónýtis. 	 Uggadeɣ ayen i nɛețțabeɣ akk fell-awen iṛuḥ baṭel.


Þér afneituðuð hinum heilaga og réttláta, en beiddust að manndrápari yrði gefinn yður. 	 Kunwi tnekṛem win akken yellan d azedgan, d aḥeqqi ; tessutrem a d-serrḥen i bu tmegṛaḍ deg umkan-is.


Jesús heyrði, hvað þeir sögðu, en gaf ekki um, heldur sagði við samkundustjórann: "Óttast ekki, trú þú aðeins." 	 Lameɛna Sidna Ɛisa mi gesla i imeslayen-nni, yenna i ccix-nni : Ur țțaggad ara, amen kan !


Þá kom fræðimaður einn til hans og sagði: "Meistari, ég vil fylgja þér, hvert sem þú ferð." 	 Yiwen lɛalem n ccariɛa iqeṛṛeb ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yas : A Sidi, anda teddiḍ ad dduɣ.


Þeir nálguðust nú þorpið, sem þeir ætluðu til, en hann lét sem hann vildi halda lengra. 	 Mi qṛib ad awḍen ɣer taddart i ɣer teddun, Sidna Ɛisa yerra iman-is am akken yebɣa ad ikemmel abrid-is.


Flýt þér að koma fyrir vetur. Evbúlus sendir þér kveðju og Púdes og Línus og Kládía og allir bræðurnir. 	 Exdem lmeǧhud-ik iwakken a d taseḍ uqbel ccetwa. Bulus, Buden, Linus, Kludya d watmaten akk nniḍen țsellimen-d fell-ak.


Þannig reynist mér það þá regla fyrir mig, sem vil gjöra hið góða, að hið illa er mér tamast. 	 Ihi atan wayen fehmeɣ deg yiman-iw : mkul m'ara bɣuɣ ad xedmeɣ lxiṛ ad afeɣ d cceṛ kan iwumi zemreɣ.


Verið glaðir og fagnið, því að laun yðar eru mikil á himnum. Þannig ofsóttu þeir spámennina, sem voru á undan yður. 	 Feṛḥet, ilit di lfeṛḥ, axaṭer ṛṛezq-nwen d ameqqran deg igenwan, aakka i țwaqehṛen lenbiya i kkun-id izwaren.


Guð hefur gefið alla óhlýðninni á vald, til þess að hann geti miskunnað öllum. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi yeǧǧa imdanen meṛṛa a t-ɛaṣin iwakken a sen-d-yefk daɣen meṛṛa ṛṛeḥma-ines.


Því hann segir við Móse: "Ég mun miskunna þeim, sem ég vil miskunna, og líkna þeim, sem ég vil líkna." 	 Axaṭer yenna-yas i Sidna Musa : A d-sserseɣ ṛṛeḥma-inu ɣef win i bɣiɣ, ad ḥunneɣ daɣen ɣef win i bɣiɣ.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 Ṛṛeḥma d lehna a wen-d țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi baba-tneɣ akk-d Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


En ég segi yður, er á mig hlýðið: Elskið óvini yðar, gjörið þeim gott, sem hata yður, 	 Ma d nekk a wen-iniɣ i kunwi i d-ițḥessisen : ḥemmlet iɛdawen-nwen, xedmet lxiṛ i wid i kkun-ikeṛhen.


Þegar hann kemur heim, kallar hann saman vini sína og nágranna og segir við þá: ,Samgleðjist mér, því að ég hef fundið sauðinn minn, sem týndur var.' 	 M'ara d-yaweḍ ɣer wexxam, ad issiwel i imdukkal-is d lǧiran-is, a sen-yini : feṛḥet yid-i, atan ufiɣ tixsi-nni i yi-iɛeṛqen.


Og taki einhver ekki við yður né hlýði á orð yðar, farið þá úr því húsi eða þeirri borg og hristið dustið af fótum yðar. 	 M'ur qbilen ara ad sṭreḥben yis-wen neɣ ad semḥessen i wawal, ffɣet seg wexxam-nni neɣ si temdint nni, zwit ula d aɣebbaṛ seg iḍaṛṛen nwen.


og sagði: "Hvar hafið þér lagt hann?" Þeir sögðu: "Herra, kom þú og sjá." 	 Yenna-yasen : Anda i t-tmeḍlem ? Nutni rran-as : Eyya-d aț-țwaliḍ a Sidi.


Því að hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar, héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja. 	 axaṭer iwala-yi-d nekk taqeddact-is tameɣbunt ur nesɛi azal. Sya d asawen si lǧil ɣer lǧil a yi-qqaṛen : « ț-țaseɛdit »,


og ganga fram, þeir, sem gjört hafa hið góða, munu rísa upp til lífsins, en þeir, sem drýgt hafa hið illa, til dómsins. 	 imiren a d-kkren ; wid ixedmen lxiṛ a d-ḥyun ɣer tudert n dayem ma d wid ixedmen cceṛ a d-ḥyun iwakken ad țțuḥasben.


Þegar þeir fóru áfram veginn, komu þeir að vatni nokkru. Þá mælti hirðmaðurinn: "Hér er vatn, hvað hamlar mér að skírast?" 	 Mi teddun deg webrid-nsen, wwḍen ɣer yiwen wemkan i deg llan waman. Aneɣlaf-nni yenna-yas : Atnan waman ! D acu ara yi-d iḥebsen iwakken ad țwaɣedṣeɣ ?


En Símon Pétur stóð og vermdi sig. Hann var þá spurður: "Ert þú ekki líka einn af lærisveinum hans?" Hann neitaði því og sagði: "Ekki er ég það." 	 Semɛun Buṭrus mazal-it yeqqim yeẓẓiẓin deg wemkan-nni, iluɛa-t-id yiwen yenna-yas : I kečč, ur telliḍ ara d yiwen seg inelmaden n wergaz-agi ? Buṭrus inkeṛ yenna-yas : Xaṭi, ur lliɣ ara seg-sen !


Þér eruð bygging, sem hefur að grundvelli postulana og spámennina, en Krist Jesú sjálfan að hyrningarsteini. 	 Tuɣalem d axxam yebnan ɣef lsas i ssersen ṛṛusul akk-d lenbiya, Ɛisa Lmasiḥ s yiman-is i d azṛu alemmas yeṭṭfen lebni.


Því sá hann fyrir upprisu Krists og sagði: Ekki varð hann eftir skilinn í helju, og ekki varð líkami hans rotnun að bráð. 	 Ɣef ḥeggu n Lmasiḥ i d-icar mi d-yenna lehduṛ-agi ; axaṭer ț-țideț, ur t-yeǧǧi di laxeṛt, ur t-yeǧǧi ad yerku.+


Sá, sem talar tungum, byggir upp sjálfan sig, en spámaðurinn byggir upp söfnuðinn. 	 Win yețmeslayen tutlayin ur nețwassen ara, yesseǧhad iman-is di liman, ma d win i d-ițxebbiṛen s wayen i d-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, yesseǧhad tajmaɛt n Sidi Ṛebbi meṛṛa.


Á meðan andvörpum vér og þráum að íklæðast húsi voru frá himnum. 	 Aql-aɣ nenɛețțab zdaxel uqiḍun agi, nețṛaǧu s lḥir melmi ara naweḍ ɣer tnezduɣin n dayem yellan deg igenwan ;


(En "steig upp", hvað merkir það annað en að hann hefur einnig stigið niður í djúp jarðarinnar? 	 D acu i d lmeɛna : « Yuli ɣer igenni ? » Ayagi, yeɛni : uqbel ad yali Lmasiḥ ɣer igenni, iṣubb ɣer imukan lqayen n ddaw tmurt.


Eftir þetta fór Jesús yfir um Galíleuvatn eða Tíberíasvatn. 	 Syenna, Sidna Ɛisa yezger lebḥeṛ n Jlili ( iwumi qqaṛen daɣen lebḥeṛ n Tiberyas ).


Hann kallaði til sín lítið barn, setti það meðal þeirra 	 Sidna Ɛisa yessawel i yiwen weqcic isbedd-it di tlemmast-nsen, yenna :


Fávísi maður! Vilt þú láta þér skiljast, að trúin er ónýt án verkanna? 	 Teggumam aț-țfehmem ay imdanen ! Ilaq aț-țeẓrem belli liman mbla lecɣal n lɛali, ur infiɛ ara.


Jafnskjótt var ég hrifinn í anda. Og sjá: Hásæti stóð á himni og einhver sat í hásætinu. 	 Imiren kan irfed-iyi Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi. Walaɣ yiwen ukersi n lḥekma deg igenni, Win yeqqimen fell-as, yețfeǧǧiǧ am iɛeqcan ɣlayen iwumi qqaṛen azṛu n jasb akk-d sardwan. Tislit n wanẓar tezzi-yas-d i ukersi-nni n lḥekma tețfeǧǧiǧ am tizegzewt n wezṛu n zemṛud.


En ef þér tilheyrið Kristi, þá eruð þér niðjar Abrahams, erfingjar eftir fyrirheitinu. 	 Yerna ma tellam d ayla n Lmasiḥ, aql-ikkun si dderya n Ibṛahim, wid ara iweṛten akken i t-id-iwɛed Sidi Ṛebbi.


Á daginn var hann að kenna í helgidóminum, en fór og dvaldist um nætur á Olíufjallinu, sem svo er nefnt. 	 Deg wass, Sidna Ɛisa yesselmad di lǧameɛ iqedsen ma deg iḍ, yețṛuḥu ad yens deg yiwen yiɣil ițțusemman : «Iɣil n uzemmur ».


Ekki segi ég þetta vegna þess, að ég hafi liðið skort, því að ég hef lært að láta mér nægja það, sem fyrir hendi er. 	 Ur d-nniɣ ara ayagi imi xuṣṣeɣ, axaṭer lemdeɣ ad steqniɛeɣ di yal taswiɛt i deg lliɣ.


En þann sem blygðast sín fyrir mig og mín orð hjá þessari ótrúu, syndugu kynslóð, mun Mannssonurinn blygðast sín fyrir, er hann kemur í dýrð föður síns með heilögum englum." 	 Ma yella win yessetḥan yis-i akk-d imeslayen-iw ger lǧil-agi amednub, ifesden, ula d Mmi-s n bunadem ad issetḥi yis m'ara d-yas akk-d lmalayekkat iqedsen di lɛaḍima n baba-s.


En eftir fyrirheiti hans væntum vér nýs himins og nýrrar jarðar, þar sem réttlæti býr. 	 Meɛna nețṛaǧu am akken i ɣ-t-id-iɛuhed Sidi Ṛebbi : Igenwan d lqaɛa imaynuten ( ijdiden ), i deg ara izdeɣ lḥeqq.


Og alls ekkert óhreint skal inn í hana ganga né sá sem fremur viðurstyggð eða iðkar lygi, engir nema þeir einir, sem ritaðir eru í lífsins bók lambsins. 	 Ur ikeččem ɣuṛ-es wayen ineǧsen, ur ikeččem ɣuṛ-es win ixeddmen cceṛ neɣ win yeskiddiben ; anagar wid yețțujerden di tektabt n tudert n Izimer ara ikecmen ɣer dinna.


En vér skjótum oss ekki undan og glötumst, heldur trúum vér og frelsumst. 	 Ma d nukni ur nelli ara seg wid yeṭṭixiṛen i webrid n Ṛebbi, ur nelli ara seg wid yețțuɣalen ɣer deffir, yețḍiɛen, lameɛna nukni seg wid yesɛan liman, nețțeddu deg ubrid n leslak.


Því að ekki er til gott tré, er beri slæman ávöxt, né heldur slæmt tré, er beri góðan ávöxt. 	 Ulac ttejṛa lɛali i d-ițțaken lfakya n diri. Ulac daɣen ttejṛa n diri i d-ițțaken lfakya lɛali.


Því ég segi yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af ávexti vínviðarins, fyrr en Guðs ríki kemur." 	 a wen-d-iniɣ : sya d asawen ur țțuɣaleɣ ara ad sweɣ seg waman-agi n tẓurin alamma tewweḍ ed tgeldit n Sidi Ṛebbi.


Af Gyðingum hef ég fimm sinnum fengið höggin þrjátíu og níu, 	 Xemsa yiberdan i ččiɣ tiyita s ɣuṛ wudayen ; mkul tikkelt s ṛebɛin tiyita ɣiṛ yiwet ;


Hvað segi ég þá? Að kjöt fórnað skurðgoðum sé nokkuð? Eða skurðgoð sé nokkuð? 	 Eɛni bɣiɣ a d-iniɣ belli asfel nni i zellun i ssadaț neɣ ssadaț-nni i țɛebbiden, sɛan lqima ? Xaṭi !


En hafi þau ekki taumhald á sjálfum sér, þá gangi þau í hjónaband, því að betra er að ganga í hjónaband en að brenna af girnd. 	 Meɛna m'ur zmiren ara ad ṭṭfen iman-nsen, ad zewǧen axiṛ. Axiṛ-asen ad zewǧen wala aț-țecɛel tmes deg wulawen-nsen.


Og á öðrum stað: Þú ert prestur að eilífu að hætti Melkísedeks. 	 Yenna-yas daɣen : Sbeddeɣ-k aț-țiliḍ d lmuqeddem i dayem am akken i sbeddeɣ Malxisadeq.


Hver er sjúkur, án þess að ég sé sjúkur? Hver hrasar, án þess að ég líði? 	 anwa i gfeclen di liman ur iyi-issefcel ara ? Anwa i geɣlin di ddnub ur tecɛil deg-i tmes ?


Sá sem Guð sendi, talar Guðs orð, því ómælt gefur Guð andann. 	 S tideț amceggeɛ n Ṛebbi iheddeṛ imeslayen i s-d-yefka Ṛebbi, imi i t-yeččuṛ s Ṛṛuḥ iqedsen.


Eru ekki fimm spörvar seldir fyrir tvo smápeninga? Og þó er ekki einn þeirra gleymdur Guði. 	 D acu i swan xemsa iẓiwcen ? Anaɣ sin iṣurdiyen kan ! Lameɛna Sidi Ṛebbi ur itețțu ula d yiwen deg-sen.


En Símon Pétur stóð og vermdi sig. Hann var þá spurður: "Ert þú ekki líka einn af lærisveinum hans?" Hann neitaði því og sagði: "Ekki er ég það." 	 Semɛun Buṭrus mazal-it yeqqim yeẓẓiẓin deg wemkan-nni, iluɛa-t-id yiwen yenna-yas : I kečč, ur telliḍ ara d yiwen seg inelmaden n wergaz-agi ? Buṭrus inkeṛ yenna-yas : Xaṭi, ur lliɣ ara seg-sen !


Þá sté Jesús í bát og hélt yfir um og kom til borgar sinnar. 	 Sidna Ɛisa yuli ɣer teflukt, yezger lebḥeṛ yuɣal ɣer temdint n Kafernaḥum.


Þegar samþjónar hans sáu, hvað orðið var, urðu þeir mjög hryggir og sögðu herra sínum allt, sem gjörst hafði. 	 Iqeddacen nniḍen mi walan ayen yedṛan, iɣaḍ-iten lḥal, dɣa ṛuḥen ṣṣawḍen lexbaṛ i ugellid.


Og árla, löngu fyrir dögun, fór hann á fætur og gekk út, vék burt á óbyggðan stað og baðst þar fyrir. 	 ?ṣbeḥ zik uqbel ad yali wass, Sidna Ɛisa yeffeɣ ɣer lexla iwakken ad yedɛu ɣer Sidi Ṛebbi.


Og hann sagði við þá: "En þér, hvern segið þér mig vera?" Pétur svaraði: "Krist Guðs." 	 Yenna-yasen : I kunwi, d acu-yi ɣuṛ-wen ? Yenṭeq Buṭrus yenna-yas : D kečč i d Lmasiḥ n Ṛebbi.


Daginn eftir, er þeir fóru ofan af fjallinu, kom mikill mannfjöldi á móti honum. 	 Azekka-nni mi d-ṣubben seg wedrar, aṭas n lɣaci i d-immugren Sidna Ɛisa.


Farið því og gjörið allar þjóðir að lærisveinum, skírið þá í nafni föður, sonar og heilags anda, 	 Ṛuḥet ɣer tmura meṛṛa n ddunit, slemdet imdanen iwakken ad uɣalen d inelmaden-iw, ad țwaɣedṣen s yisem n Baba Ṛebbi, s yisem n Mmi-s akk-d yisem n Ṛṛuḥ iqedsen.


En það er sáð var í góða jörð, merkir þann, sem heyrir orðið og skilur það. Hann er sá, sem ber ávöxt og gefur af sér hundraðfalt, sextugfalt eða þrítugfalt." 	 Wayeḍ icuba daɣen ɣer zzerriɛa yeɣlin deg wakal yelhan, m'ara isel i wawal n Ṛebbi, ifehhem-it, daymi i d-ițțak lfakya ! YYal aɛeqqa ițțak-ed : wa tlatin, wa sețțin, wa meyya n tɛeqqayin.


Og enn fleiri urðu þeir, sem trúðu á Drottin, fjöldi karla og kvenna. 	 Leḥsab n yergazen ț-țilawin yumnen s Sidna Ɛisa yețzad irennu.


Næsta dag gekk Páll með oss til Jakobs, og allir öldungarnir komu þangað. 	 Azekka-nni, yedda yid-nneɣ Bulus ɣer wexxam n Yeɛqub anda nnejmaɛen imeqqranen n tejmaɛt.


Þar hittum vér á skip, er fara átti til Fönikíu. Stigum vér á það og létum í haf. 	 Mi nufa lbabuṛ ara izegren ɣer tmurt n Finisya, nerkeb deg-s nṛuḥ.


Ég gæti ef til vill vakið afbrýði hjá ættmönnum mínum og frelsað einhverja þeirra. 	 iwakken ma yella wamek, a d ssekkreɣ tismin i watmaten-iw n wat Isṛail, ahat ad țțuselken kra deg-sen.


Þeir gjöra það af kærleika, vegna þess að þeir vita, að ég er settur fagnaðarerindinu til varnar. 	 Widak-agi xeddmen ayagi s lmaḥibba, imi ẓran țwaxtaṛeɣ iwakken ad dafɛeɣ ɣef lexbaṛ n lxiṛ.


Því að enda þótt til séu svo nefndir guðir, hvort heldur er á himni eða á jörðu, - enda eru margir guðir og margir herrar -, 	 Ɣas qqaṛen aṭas n iṛebbiten i gellan ama deg igenni ama di lqaɛa, ( axaṭer ț-țideț ! Ɣuṛ-sen aṭas n iṛebbiten akk-d ssadaț i gellan)


Vér biðjum til Guðs, að þér gjörið ekki neitt illt, ekki til þess að það sýni ágæti vort, heldur til þess að þér gjörið hið góða. Vér gætum eins sýnst óhæfir. 	 Ndeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi iwakken ur txeddmem ara cceṛ, mačči iwakken a d-nbeggen belli nesɛa lḥeqq, lameɛna nebɣa kan aț-țxedmem lxiṛ, ɣas ma nban-ed belli nefcel deg ujeṛṛeb.


"Nú förum vér upp til Jerúsalem. Þar verður Mannssonurinn framseldur æðstu prestum og fræðimönnum. Þeir munu dæma hann til dauða 	 Ḥesset-ed : atan a nali ɣer temdint n Lquds, anda ara ițțusellem Mmi-s n bunadem ger ifassen n lmuqedmin imeqqranen akk-d lɛulama n ccariɛa. Ad ḥekmen fell-as s lmut,


Vertu ekki hrædd, litla hjörð, því að föður yðar hefur þóknast að gefa yður ríkið. 	 Ur țțagad ara a taqeḍɛit illan tamecṭuḥt, axaṭer iɛǧeb-as i Baba Ṛebbi a wen-d-yefk tageldit-is.


Abraham gat Ísak, Ísak gat Jakob, Jakob gat Júda og bræður hans. 	 Sidna Ibṛahim yeǧǧa-d Isḥaq, Isḥaq yeǧǧa-d Yeɛqub, Yeɛqub yeǧǧa-d Yahuda d watmaten-is.


Og ekki átti heimurinn slíka menn skilið. Þeir reikuðu um óbyggðir og fjöll og héldust við í hellum og gjótum. 	 Nutni ur tuklal ara ddunit, țmenṭaren deg unezṛuf, deg idurar, deg ifran d mkul amkan n ddunit.


Þau hafa stofnað lífi sínu í hættu fyrir mig, og fyrir það votta ég þeim ekki einn þakkir, heldur og allir söfnuðir meðal heiðingjanna. 	 wid akken i gqeblen ad sebblen tudert-nsen fell-i ; mačči d nekkini kan i ten icekkṛen meɛna ula ț-țijmuyaɛ n imasiḥiyen n mkul amkan cekkṛent ten.


Breyttu ekki eftir því, sem illt er, minn elskaði, heldur eftir því, sem gott er. Sá sem gott gjörir heyrir Guði til, en sá sem illt gjörir hefur ekki séð Guð. 	 Ay aḥbib, ur țɛanad ara wid ixeddmen cceṛ meɛna ɛaned wid ixeddmen lxiṛ. Win ixeddmen ayen yelhan, n Ṛebbi ; ma d win ixeddmen cceṛ ur yessin ara Ṛebbi.


því að enn þá var hann í lend forföður síns, þegar Melkísedek gekk á móti honum. 	 axaṭer asmi yemmuger Malxisadeq Sidna Ibṛahim, Lewwi urɛad d-ilul.


En Gyðingur nokkur, Apollós að nafni, ættaður frá Alexandríu, kom til Efesus. Hann var maður vel máli farinn og fær í ritningunum. 	 Di lweqt-nni, yiwen wergaz n wat Isṛail yețțusemman Abulus, ilulen di temdint n Skandriya yellan di tmurt n Maṣeṛ, yusa-d ɣer temdint n Ifasus ; yezweṛ deg wawal yerna yessen mliḥ tira iqedsen.


Og hliðum hennar verður aldrei lokað um daga - því að nótt verður þar ekki. 	 Tiwwura-ines ur ɣelqent ara maḍi axaṭer dinna ur d-yețțili ara yiḍ.


Þér skuluð eigi drottna yfir söfnuðunum, heldur vera fyrirmynd hjarðarinnar. 	 Ur ssimɣuṛet ara iman-nwen ɣef wid i wen-d-iwekkel Sidi Ṛebbi, meɛna ilit d lemtel ara tebɛen.


en hann lét eftir línklæðið og flýði nakinn. 	 meɛna iserreḥ i tmelḥeft-nni, yerwel akken d aɛeryan.


Svo er og um yður: Ef þér mælið ekki með tungu yðar fram skilmerkileg orð, hvernig verður það þá skilið, sem talað er? Því að þér talið þá út í bláinn. 	 Kunwi daɣen, ma yella tneṭqem-d s tutlayt ur nețwassen ara, amek ara nefhem d acu i d-teqqaṛem ? Am akken tețmeslayem i waḍu !


og verið líkir þjónum, er bíða þess, að húsbóndi þeirra komi úr brúðkaupi og þeir geti lokið upp fyrir honum um leið og hann kemur og knýr dyra. 	 Ilit am wid yețṛaǧun amɛellem nsen ara d-yuɣalen si tmeɣṛa ; akken kan ara d-yesqeṛbeb a s-ldin tawwurt.


Og ég segi við sálu mína: Sála mín, nú átt þú mikinn auð til margra ára, hvíl þig nú, et og drekk og ver glöð.' 	 Imiren ad iniɣ i yiman-iw : « atan tesxezneḍ leṛẓaq i waṭas n iseggasen ; steɛfu tura, ečč, sew tezhuḍ. »


Verið hver öðrum undirgefnir í ótta Krists: 	 Țemqadaṛet wway gar-awen i lmend n Lmasiḥ.


En að það var honum tilreiknað, það var ekki ritað hans vegna einungis, 	 Mačči fell-as kan i gura di tira iqedsen : Yețwaḥseb d aḥeqqi,


Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni. 	 Sidi Ṛebbi yenna i Ssid-iw : ṭṭef amkan ɣer tama-w tayeffust, alamma rriɣ iɛdawen-ik seddaw iḍaṛṛen-ik.


og gefa sig ekki að ævintýrum og endalausum ættartölum, er fremur efla þrætur en trúarskilning á ráðstöfun Guðs. 	 ini-asen ad xḍun i tmucuha f+ d umeslay n zzux ɣef yizuṛan n tjaddit ur nețfaka, ayagi yețțawi-d lehduṛ ur nesɛi lfayda i ɣ-issebɛaden ɣef liman d lebɣi n Sidi Ṛebbi.


Og hann bætti við: "Vegna þess sagði ég við yður: Enginn getur komið til mín, nema faðirinn veiti honum það." 	 Yenna-yasen daɣen : Daymi i wen-d-nniɣ : ulac win i gzemren a d-yas ɣuṛ-i ma yella mačči d Baba Ṛebbi i s-d-issawlen. »


Þegar þeir sáu hann ganga á vatninu, hugðu þeir, að þar færi vofa, og æptu upp yfir sig. 	 Mi t-walan ileḥḥu ɣef waman, nwan-t d lexyal, bdan țɛeggiḍen,


Ég taldi það og nauðsynlegt að senda til yðar Epafrodítus, bróður minn, samverkamann og samherja, en sendimann yðar og erindreka í því að bæta úr þörf minni. 	 Walaɣ ilaq-iyi a wen-ceggɛeɣ gma-tneɣ Ebafrudit, amdakkul-iw di lxedma d uḥareb ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ, win akken i yi-d-tceggɛem yewwi-yi-d s ɣuṛ-wen ayen akk ḥwaǧeɣ ;


og þegar þær stigu inn, fundu þær ekki líkama Drottins Jesú. 	 Mi kecment ɣer daxel, ur ufint ara lǧețța n Sidna Ɛisa ;


Sjálfur hefur hann þjáðst og hans verið freistað. Þess vegna er hann fær um að hjálpa þeim, er verða fyrir freistingu. 	 Imi nețța s yiman-is yenneɛtab deg ujeṛṛeb, yezmer ad iɛiwen wid ara yețțujeṛben.


Þegar Jesús heyrði þetta, furðaði hann sig á honum, sneri sér að mannfjöldanum, sem fylgdi honum, og mælti: "Ég segi yður, ekki einu sinni í Ísrael hef ég fundið þvílíka trú." 	 Mi gesla Sidna Ɛisa i yimeslayen-agi, itɛeǧǧeb deg-sen. Yezzi ɣer lɣaci yeddan yid-es, yenna-yasen : A wen-d-iniɣ : di tmurt n wat Isṛail meṛṛa ur ufiɣ ara liman yecban wagi.


En þegar hann kemur, andi sannleikans, mun hann leiða yður í allan sannleikann. Hann mun ekki mæla af sjálfum sér, heldur mun hann tala það, sem hann heyrir, og kunngjöra yður það, sem koma á. 	 Asm'ara d-yas Ṛṛuḥ n tideț, a kkun-iseddu di tideț akken tella, ayen ara wen-d-yini mačči s ɣuṛ-es i d-yekka meɛna a d-immeslay ɣef wayen akk i gesla yerna a kkun id-ixebbeṛ ɣef wayen akk ara yedṛun ɣer zdat.


því ég hef flutt þeim þau orð, sem þú gafst mér. Þeir tóku við þeim og vita með sanni, að ég er frá þér út genginn, og trúa því, að þú hafir sent mig. 	 axaṭeṛ ṣṣawḍeɣ-asen-d awal-ik akken yella, yerna qeblen-t. ?ran ț-țideț s ɣuṛ-ek i d-kkiɣ yerna umnen d kečč i yi-d-iceggɛen.


Sá sem fær sig hreinan gjört af slíku, mun verða ker til viðhafnar, helgað og hagfellt húsbóndanum, hæfilegt til sérhvers góðs verks. 	 Win ara yessizdgen iman-is yexḍa i lecɣal-agi n diri, ad yili am weqbuc-nni n ddheb neɣ n lfeṭṭa i sseqdacen deg wass n tmeɣṛa, yewjed ad yenfeɛ i wass m'ara t-yeḥwiǧ umɛellem-is.


Þegar þú gjörir veislu, þá bjóð þú fátækum og örkumla, höltum og blindum, 	 Lameɛna m'ara txedmeḍ tameɣṛa, ɛṛeḍ-ed igellilen, ineɛyuba, iquḍaren d yiderɣalen.


Því að þrír eru þeir sem vitna [í himninum: Faðirinn, orðið og heilagur andi, og þessir þrír eru eitt. Og þeir eru þrír sem vitna á jörðunni:] 	 Ṛṛuḥ iqedsen, aman d idammen, di tlata yid-sen beggnen-d tideț-agi.


Og Jesús hastaði á hann og illi andinn fór úr honum. Og sveinninn varð heill frá þeirri stundu. 	 Sidna Ɛisa iɛeggeḍ ɣef lǧen-nni, yumeṛ-as ad iffeɣ seg weqcic-nni. Imiren kan, aqcic-nni yeḥla.


En Guð sagði við hann: ,Heimskingi, á þessari nóttu verður sál þín af þér heimtuð, og hver fær þá það, sem þú hefur aflað?' 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yenna yas-d : « a win iɣeflen ! Iḍ-agi ad a k-ddmeɣ ṛṛuḥ-ik ! Ayen meṛṛa i tjemɛeḍ, iwumi ara d-yeqqim ? »


Hvíldardag nokkurn kom Jesús í hús eins af höfðingjum farísea til máltíðar, og höfðu þeir gætur á honum. 	 Yiwen wass yellan d ass n westeɛfu, Sidna Ɛisa illa yețwaɛreḍ ɣer wexxam n yiwen seg yimeqqranen n yifariziyen iwakken ad yefteṛ. Wid yellan dinna țɛassan-t d acu ara yexdem.


lenti í Sesareu, fór upp eftir til Jerúsalem og heilsaði söfnuðinum. Síðan hélt hann norður til Antíokkíu. 	 Yerkeb di lbabuṛ si temdint n Ifasus ɣer temdint n Qiṣarya ; syenna iṛuḥ a d-iẓer tajmaɛt n watmaten yellan di temdint n Lquds ; imiren iṣubb ɣer temdint n Antyuc.


En ef fagnaðarerindi vort er hulið, þá er það hulið þeim, sem glatast. 	 Ma mazal lexbaṛ n lxiṛ i wen nbecceṛ ur ițwafhem ara, lmeɛna-ines tețwaffer kan ɣef wid iḍaɛen,


Enginn getur brotist inn í hús hins sterka og rænt föngum hans, nema hann bindi áður hinn sterka, þá getur hann rænt hús hans. 	 Yiwen ur izmir ad ikcem ɣer wexxam n wergaz iǧehden iwakken a d-yaker ayla-s, m'ur t-yuriz ara uqbel ! M'ara t-yarez, imiren yezmer ad yaker axxam-is meṛṛa !


og sór við þann, sem lifir um aldir alda, hann sem himininn skóp og það sem í honum er, jörðina og það sem á henni er, og hafið og það sem í því er: Enginn frestur skal lengur gefinn verða, 	 yeggul s Win yeddren si lǧil ɣer lǧil , Win i d-ixelqen igenni, lqaɛa d lebḥeṛ d wayen yellan deg-sen, a d-yedṛu kullec mbla leɛḍil.


Og þeir tóku tvo til, Jósef, kallaðan Barsabbas, öðru nafni Jústus, og Mattías, 	 Sbedden-d sin yergazen : Yusef yețțusemman Barsaba iwumi qqaṛen daɣen « Aḥeqqi » akk-d Matyas.


En hann horfði til himins, fullur af heilögum anda og leit dýrð Guðs og Jesú standa til hægri handar Guði 	 Lameɛna Stifan yeččuṛen d Ṛṛuḥ iqedsen, yerfed allen-is ɣer igenni, iwala tamanegt n Sidi Ṛebbi akk-d Sidna Ɛisa ibedden ɣer uyeffus-is.


Hann las bréfið og spurði, úr hvaða skattlandi hann væri. Var honum tjáð, að hann væri frá Kilikíu. 	 Lḥakem yeɣṛa tabṛaț-nni, isteqsa anta i ț-țamurt n Bulus. Mi gesla si tmurt n Silisya i gella,


Því saddúkear segja, að ekki sé til upprisa, englar né andar, en farísear játa allt þetta. 	 Axaṭer isaduqiyen qqaṛen ulac ḥeggu, ulac lmalayekkat, ulac leṛwaḥ ; ma d ifariziyen, nutni umnen s wannect agi.


Hvatir eru þeir í spori að úthella blóði. 	 Iḍaṛṛen-nsen țɣawalen iwakken ad ssizlen idammen ;


Hver ert þú, maður, að þú skulir deila á Guð? Hvort mundi smíðisgripurinn segja við smiðinn: "Hví gjörðir þú mig svona?" 	 I kečč ay amdan ur nesɛi azal, d acu i tḥesbeḍ iman-ik iwakken aț-țḥasbeḍ Sidi Ṛebbi ? Eɛni tacmuxt ițwameslen s wakal tezmer aț-țini i win i ț-imeslen acuɣer i yi-tmesleḍ s ṣṣifa-yagi ?


Meðan farísearnir voru saman komnir, spurði Jesús þá: 	 Mi llan ifariziyen nnejmaɛen, Sidna Ɛisa isteqsa-ten yenna :


Guð hefur ekki ætlað oss til að verða reiðinni að bráð, heldur til að öðlast sáluhjálp fyrir Drottin vorn Jesú Krist, 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi ur aɣ-ixtaṛ ara iwakken a nețwaɛaqeb, meɛna yebɣa a nesɛu leslak s Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ


Er ég ekki sjálfur fjár míns ráðandi? Eða sérðu ofsjónum yfir því, að ég er góðgjarn?' 	 Eɛni ur zmireɣ ara ad xedmeɣ akken bɣiɣ s idrimen-iw ? Neɣ iɣaḍ-ik lḥal imi ur lliɣ ara d amecḥaḥ ?


Nokkrum dögum seinna kom Felix með eiginkonu sinni, Drúsillu. Hún var Gyðingur. Hann lét sækja Pál og hlýddi á mál hans um trúna á Krist Jesú. 	 Mi ɛeddan kra wussan, yusa-d Filiks akk-d țmeṭṭut-is Drusila, nețțat yellan n wat Isṛail, iceggeɛ a d-awin Bulus, iwakken a sen-d-ihdeṛ ɣef wayen yeɛnan liman di Ɛisa Lmasiḥ.


Þegar þeir voru komnir með þá, leiddu þeir þá fram fyrir ráðið, og æðsti presturinn tók að yfirheyra þá og sagði: 	 Mi ten-id-wwin ɣer zdat usqamu n ccṛeɛ, lmuqeddem ameqqran isteqsa ten yenna-yasen :


Annar bróðirinn gekk að eiga hana og dó barnlaus. Eins hinn þriðji, 	 Wis sin yuɣ taǧǧalt-nni, yemmut ula d nețța mbla ma yeǧǧa-d dderya. Akken daɣen i tedṛa d wis tlata,


Sjá, hann kemur í skýjunum og hvert auga mun sjá hann, jafnvel þeir, sem stungu hann, og allar kynkvíslir jarðarinnar munu kveina yfir honum. Vissulega, amen. 	 Ataya, iteddu-d ɣef wusigna, mkul tiṭ a t-twali, ula d wid i t-ifetken a t-walin ; dɣa igduden n ddunit meṛṛa ad meǧǧden fell-as. ?-țideț, akka ara tedṛu !


Fyrir því látum vér ekki hugfallast. Jafnvel þótt vor ytri maður hrörni, þá endurnýjast dag frá degi vor innri maður. 	 Daymi ur ilaq ara a nefcel ; axaṭer ɣas akken lǧețța-nneɣ tfennu seg wass ɣer wayeḍ, ṛṛuḥ yellan deg-nneɣ yețnerni seg wass ɣer wayeḍ.


Og hann gekk að og snart líkbörurnar, en þeir, sem báru, námu staðar. Þá sagði hann: "Ungi maður, ég segi þér, rís þú upp!" 	 Iqeṛṛeb ɣer usenduq n lmegget nni, iḍleq afus-is innul-it, dɣa widak i t-irefden ḥebsen. Yenna : Ay aqcic ! Ekker !


Í ljósi fagnaðarerindisins eru þeir óvinir Guðs vegna yðar, en í ljósi útvalningarinnar elskaðir sakir feðranna. 	 ?ef wayen yeɛnan lexbaṛ n lxiṛ, at Isṛail uɣalen d iɛdawen n Ṛebbi, ma d kunwi tesfaydim-d deg wayagi. Meɛna ma nemmuqel ɣer lxetyaṛ n Sidi Ṛebbi, iḥemmel-iten ɣef ddemma n lejdud-nsen.


En um soninn: Hásæti þitt, ó Guð, er um aldir alda, og sproti réttvísinnar er sproti ríkis þíns. 	 Ma ɣef Mmi-s yenna-d : Amkan n lḥekma-k a Ṛebbi ibedd i dayem, t azmert n tgeldit-ik, ț-țazmert taḥeqqit.


Þegar þeir voru að skilja við Jesú, mælti Pétur við hann: "Meistari, gott er, að vér erum hér. Gjörum þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina." Ekki vissi hann, hvað hann sagði. 	 Mi kkren ad ṛuḥen sin-nni yergazen, yenṭeq Buṭrus ɣer Sidna Ɛisa yenna : A Sidi, acḥal yelha m'akka nella dagi ! Ma tebɣiḍ a nesbedd tlata yiqiḍunen, yiwen i kečč, yiwen i Sidna Musa wayeḍ i Sidna Ilyas. Yenna-d akka, axaṭer ur yeẓri d acu i d-iqqaṛ !


Jesús svaraði honum: "Hafi ég illa mælt, þá sanna þú, að svo hafi verið, en hafi ég rétt að mæla, hví slær þú mig?" 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ma nniɣ-ed ayen ixesṛen, ini yi-d d acu-t ; ma yella ț-țideț i d nniɣ, acuɣeṛ i yi-tewteḍ ?


Allt það, sem áður er ritað, er ritað oss til uppfræðingar, til þess að vér fyrir þolgæði og huggun ritninganna héldum von vorri. 	 Ayen akk yuran si zik, yura iwakken a nelmed amek ara nesɛu asirem s ṣṣbeṛ akk-d țmeṛǧiwt i d-țakent tira iqedsen.


Þegar Heródes var dáinn, þá vitrast engill Drottins Jósef í draumi í Egyptalandi 	 Mi gemmut Hiṛudus ameqqran, lmelk n Sidi Ṛebbi iweḥḥa-d i Yusef di targit mi gella di tmurt n Maṣer,


Og aftur: Drottinn þekkir hugsanir vitringanna, að þær eru hégómlegar. 	 Yura daɣen : Sidi Ṛebbi yessen ixemmimen n imusnawen, yeẓra belli d ixemmimen ur nesɛi azal.


Þær sneru aftur og bjuggu ilmjurtir og smyrsl. Hvíldardaginn héldu þær kyrru fyrir samkvæmt boðorðinu. 	 Syenna uɣalent ɣer yexxamen nsent iwakken ad heggint leɛṭeṛ d wayen xeddmen i lmegtin, i lǧețța n Sidna Ɛisa. Azekka-nni n ssebt, steɛfant akken i d-tenna ccariɛa.


Þegar postularnir, Barnabas og Páll, heyrðu þetta, rifu þeir klæði sín, stukku inn í mannþröngina og hrópuðu: 	 Ṛṛusul mi slan s wannect nni cerrgen llebsa-nsen, uzzlen ɣer tlemmast n lɣaci, țɛeggiḍen :


Er ég ekki frjáls? Er ég ekki postuli? Hef ég ekki séð Jesú, Drottin vorn? Eruð þér ekki verk mitt, sem ég hef unnið fyrir Drottin? 	 Eɛni ur zmireɣ ara ad xedmeɣ akken bɣiɣ ? Mačči d amceggeɛ n Lmasiḥ i lliɣ ? Ur ẓriɣ ara Sidna Ɛisa s wallen-iw ? Mačči d nekk i kkun-id-yewwin ɣer webrid n Lmasiḥ ?


Nú kom upp kurr meðal Gyðinga út af því, að hann sagði: "Ég er brauðið, sem niður steig af himni," 	 Lɣaci bdan smermugen gar-asen ɣef Sidna Ɛisa imi d yenna: « d nekk i d aɣṛum i d yekkan seg igenni.»


Ég á við þetta, að sumir yðar segja: "Ég er Páls," og aðrir: "Ég er Apollóss," eða: "Ég er Kefasar," eða: "Ég er Krists." 	 Ayen bɣiɣ a d-iniɣ : sliɣ belli llan gar-awen wid yeqqaṛen :« nekk ddiɣ d Bulus », ma d wayeḍ yeqqaṛ : « nekk țekkiɣ d Abulus », wayeḍ daɣen : « nekk ddiɣ d Buṭrus », llan daɣen wid yeqqaṛen : « nekk țekkiɣ di Lmasiḥ ».


Hún átti systur, er María hét, og settist hún við fætur Drottins og hlýddi á orð hans. 	 Tesɛa weltma-s isem-is Meryem, teqqim-ed ɣer iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa, tesmeḥsis i wawal-is.


Enn sagði hann við þá: "Listavel gjörið þér að engu boð Guðs, svo þér getið rækt erfikenning yðar. 	 Sidna Ɛisa yenna daɣen : Tețțarram di ṭṭerf lumuṛ n Ṛebbi, iwakken aț-țeṭṭfem di leɛwayed-nwen.


Því hvar sem fjársjóður yðar er, þar mun og hjarta yðar vera. 	 Axaṭer anda yella ugerruj-ik, dinna ara yili wul-ik.


Ekki kallaði Guð oss til saurlifnaðar, heldur helgunar. 	 Sidi Ṛebbi ur aɣ-d-inni ara a neddu di lefsad meɛna iweṣṣa-yaɣ-d a neddu s ṣṣfa.


Hafið ekki hugann við, hvað þér eigið að eta og hvað að drekka, og kvíðið engu. 	 Ur țḥebbiṛet ara ihi ! Ur țqellibet ara ɣef wayen ara teččem d wayen ara teswem,


Sá sem elskar líf sitt, glatar því, en sá sem hatar líf sitt í þessum heimi, mun varðveita það til eilífs lífs. 	 Win yețḥadaren ɣef tudert-is ad as-tṛuḥ, ma d win ur nețḥebbiṛ ara fell-as di ddunit-agi a ț-yaf i tudert n dayem.


að ég hef hryggð mikla og sífellda kvöl í hjarta mínu. 	 leḥzen d uɣilif zgan deg ul-iw.


Haf gát á sjálfum þér og fræðslunni. Ver stöðugur við þetta. Þegar þú gjörir það, muntu bæði gjöra sjálfan þig hólpinn og áheyrendur þína. 	 ?ader ɣef yiman-ik d wayen i tesselmadeḍ i wiyaḍ, ma tkemmleḍ akken, d leslak ara d-tawiḍ i keččini akk-d wid i k-yesmeḥsisen.


Gangið inn um þrönga hliðið. Því að vítt er hliðið og vegurinn breiður, sem liggur til glötunar, og margir þeir, sem þar fara inn. 	 Kecmet si tewwurt iḍeyqen ! Axaṭer acḥal tewseɛ tewwurt, acḥal yeshel webrid yețțawin ɣer nnger, yerna aṭas i gețɛeddayen syenna.


Ég varð mjög glaður í Drottni yfir því, að hagur yðar hefur loks batnað svo aftur, að þér gátuð hugsað til mín. Að sönnu hafið þér hugsað til mín, en gátuð ekki sýnt það. 	 Feṛḥeɣ aṭas am akken ț-țukci i yi-d-ifka Ssid-nneɣ mi walaɣ ul-nwen iɛawed iǧǧuǧeg-ed ɣuṛ-i, tețḥebbiṛem fell-i ; ẓriɣ tețḥebbiṛem fell-i , lameɛna ur wen-d-teɣli ara teswiɛt iwakken a yi-t-id-tbeggnem.


og Júdas Jakobsson og Júdas Ískaríot, sem varð svikari. 	 Yahuda mmi-s n Yeɛqub d Yudas n taddart n Qeṛyut win yuɣalen d axeddaɛ.


því hann hrakti skarplega rök Gyðinga í allra áheyrn og sannaði af ritningunum, að Jesús væri Kristur. 	 axaṭer yețṛuẓu ɛinani awal n lecyux n wat Isṛail zdat lɣaci meṛṛa ; yerna ițbeggin-ed s tira iqedsen belli d Ɛisa i d Lmasiḥ.


Og hann kallaði til sín lærisveina sína tólf og gaf þeim vald yfir óhreinum öndum, að þeir gætu rekið þá út og læknað hvers kyns sjúkdóm og veikindi. 	 Sidna Ɛisa yessawel i tnac inelmaden-is, yefka-yasen tazmert s wayes ara ssufuɣen leǧnun, ara seḥluyen mkul aṭan d mkul lɛib.


Ljúft er þeim að skipa hefðarsæti í veislum og æðsta bekk í samkundum, 	 Ḥemmlen ad ṭṭfen imukan imezwura ama di tmeɣṛiwin ama di leǧwameɛ, ḥemmlen m'ara țsellimen fell-asen yemdanen di tejmuyaɛ akk-d leswaq ;


Hann sá, að þeim var þungur róðurinn, því að vindur var á móti þeim, og er langt var liðið nætur kemur hann til þeirra, gangandi á vatninu, og ætlar fram hjá þeim. 	 Iwala ṛwan lḥif mi kkaten imeqdafen, axaṭer aḍu yețțara-ten ɣer deffir. Mi qṛib ad yali wass iṛuḥ ɣuṛ-sen, iteddu ɣef waman, yebɣa a sen-iɛeddi.


Og musteri sá ég ekki í henni, því að Drottinn Guð, hinn alvaldi, er musteri hennar og lambið. 	 Ur walaɣ ara lǧameɛ di temdint-nni axaṭer d Sidi Ṛebbi Bab n tezmert s yiman-is akk-d Izimer i d lǧameɛ-ines.


Nú voru þar sex vatnsker úr steini samkvæmt reglum Gyðinga um hreinsun, og tók hvert þeirra tvo mæla eða þrjá. 	 Llant dinna sețța n tsebbalin ( icmuxen ) yețwaxedmen s wedɣaɣ, țțawint si tmanyin ar meyya uɛecrin n litrat, seg-sent i d-țɛemmiṛen wat Isṛail aman i luḍu.


Hvort eru allir postular? Hvort eru allir spámenn? Hvort eru allir fræðarar? Hvort eru allir kraftaverkamenn? 	 Eɛni țțuceggɛen-d meṛṛa d ṛṛusul ? Neɣ țxebbiṛen-d akk s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ? Sselmaden meṛṛa ? Xeddmen meṛṛa lbeṛhanat ?


Hann var þar um kyrrt þrjú misseri og kenndi þeim orð Guðs. 	 Bulus yeqqim aseggas d sețța wagguren ger wat kurintus, isselmad asen awal n Sidi Ṛebbi.


Hjúskapurinn sé í heiðri hafður í öllum greinum og hjónasængin sé óflekkuð, því að hórkarla og frillulífismenn mun Guð dæma. 	 Ilaq-awen aț-țefkem azal i zzwaǧ, argaz ț-țmeṭṭut-is ur țemyexdaɛen ara axaṭer Sidi Ṛebbi ad iɛaqeb wid izennun ileḥḥun deg yir abrid.


Þar kom líka Nikódemus, er fyrrum hafði komið til hans um nótt, og hafði með sér blöndu af myrru og alóe, nær hundrað pundum. 	 win akken i gṛuḥen deg yiḍ ɣer Sidna Ɛisa. Nikudem yewwi-d yid-es azal n tlatin litrat n leɛṭeṛ ixeddmen i lmegtin.


Hver var sá spámaður, sem feður yðar ofsóttu eigi? Þeir drápu þá, er boðuðu fyrirfram komu hins réttláta, og nú hafið þér svikið hann og myrt. 	 Anwa nnbi ur qhiṛen ara lejdud-nwen ? Nɣan wid akk ițbecciṛen si zik ɣef Uḥeqqi ara d-yasen ; tura d kunwi i t-ixedɛen yerna tenɣam-t.


Manna á meðal var margt um hann talað. Sumir sögðu: "Hann er góður," en aðrir sögðu: "Nei, hann leiðir fjöldann í villu." 	 Lɣaci i d-yusan ad ɛeggden, bdan țmeslayen fell-as. Kra deg-sen qqaṛen : D argaz n lxiṛ ! Wiyaḍ qqaṛen : Awah ! Yețkellix kan ɣef lɣaci !


Jesús mælti: "Ég er upprisan og lífið. Sá sem trúir á mig, mun lifa, þótt hann deyi. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : D nekk i d ḥeggu, d nekk i ț-țudert. Win ara yesɛun laman deg-i, ad yidir ɣas ma yemmut.


Berið sama hug til allra, hreykið yður ekki, en haldið yður að hinum lítilmótlegu. Ætlið yður ekki hyggna með sjálfum yður. 	 Ur xeddmet ara lxilaf wway-gar awen, ur ssimɣuṛet ara iman-nwen meɛna ddut s wannuz, ur ḥețbet ara iman-nwen d wid yesnen.


Ég ritaði yður í bréfinu, að þér skylduð ekki umgangast saurlífismenn. 	 Di tebṛaț-nni i wen-n-uriɣ, nniɣ awen-d ur țeddut ara d wid yețɛicin di leḥṛam.


Einn átti hann eftir enn, elskaðan son. Hann sendi hann síðastan til þeirra og sagði: ,Þeir munu virða son minn.' 	 Yeqqim-as-d anagar mmi-s ameɛzuz. Iceggeɛ-it d aneggaru ɣuṛ-sen, yenna : « ahat a t-qadṛen imi d mmi. »


En af Guðs náð er ég það sem ég er, og náð hans við mig hefur ekki orðið til ónýtis, heldur hef ég erfiðað meira en þeir allir, þó ekki ég, heldur náð Guðs, sem með mér er. 	 S ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i wwḍeɣ ɣer wayen akka i lliɣ tura ; ṛṛeḥma i yi-d-ifka ur tṛuḥ ara deg ulac, lameɛna uɣaleɣ xedmeɣ akteṛ-nsen meṛṛa, mačči s yiman-iw, meɛna s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi yellan yid-i.


Maðurinn, sem illu andarnir höfðu farið úr, bað hann að mega vera með honum, en Jesús lét hann fara og mælti: 	 Argaz-nni i seg d-ffɣen leǧnun, issuter a t-yeǧǧ ad yeddu yid-es, meɛna Sidna Ɛisa yenna-yas :


Þaðan létum vér í haf og sigldum undir Kýpur, því að vindar voru andstæðir. 	 Mi neqleɛ syenna, nɛedda rrif rrif n tegzirt n Qubṛus axaṭer iṣbeḥ-aɣ-d waḍu iǧehden si zdat.


Því að mitt ok er ljúft og byrði mín létt." 	 Azaglu-inu yeshel, taɛekkumt-iw fsuset.


Ég er fús til að verja því, sem ég á, já, leggja sjálfan mig í sölurnar fyrir yður. Ef ég elska yður heitar, verð ég þá elskaður minna? 	 Ma d nekkini, zemreɣ ad ṣeṛṛfeɣ fell-awen seg ul ayen sɛiɣ, ad rnuɣ ad sebbleɣ ula ț-țudert-iw ɣef ddemma-nwen. Eɛni leḥmala-nwen ɣuṛ-i aț-țenqes imi i kkun-ḥemmleɣ aṭas ?


Þér sem áður voruð ekki lýður eruð nú orðnir "Guðs lýður". Þér, sem "ekki nutuð miskunnar", hafið nú "miskunn hlotið". 	 Zik-nni ur tewwiḍem ara ula d lǧens, ma ț-țura tuɣalem d agdud n Sidi Ṛebbi ; tellam zik-nni ur tesɛim ara ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ma ț-țura tețțunefk-awen-d.


Víst er það rétt fyrir mig að bera þennan hug til yðar allra. Ég hef yður í hjarta mínu, og þér eigið allir hlutdeild með mér í náðinni, bæði í fjötrum mínum og þegar ég er að verja fagnaðarerindið og staðfesta það. 	 D lḥeqq imi țxemmimeɣ akkagi fell-awen axaṭer tezgam deg ul-iw yerna tețțekkim irkulli di tejmilt i yi-d-ifka Sidi Ṛebbi, ama mi lliɣ di lḥebs ama mi țbecciṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ s tezmert ț-țissas.


Þótt einhver héldi allt lögmálið, en hrasaði í einu atriði, þá er hann orðinn sekur við öll boðorð þess. 	 Ma yella win i gteddun deg webrid n ccariɛa, ixulef ulamma d yiwen si lumuṛat-is, ihi yerẓa akk lumuṛat n ccariɛa.


Eftir nokkra daga komu Agrippa konungur og Berníke til Sesareu að bjóða Festus velkominn. 	 Mi ɛeddan kra wussan, agellid Aɣribas akk-d weltma-s Birinis, usan-d ɣer Qiṣarya ad sellmen ɣef lḥakem Fistus.


En festið það vel í huga að vera ekki fyrirfram að hugsa um, hvernig þér eigið að verjast, 	 Ur țḥebbiṛet ara amek ara tsellkem iman-nwen,


Um þetta eitt vil ég fræðast af yður: Öðluðust þér andann fyrir lögmálsverk eða við að hlýða á fagnaðarerindið og trúa? 	 ?ef wayagi kan i bɣiɣ a kkun steqsiɣ : amek i wen-d-ițțunefk Ṛṛuḥ iqedsen, imi i txeddmem ayen i d-teqqaṛ ccariɛa neɣ imi teslam yerna tumnem s lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ ?


Þegar Jesús heyrði þetta, undraðist hann og mælti við þá, sem fylgdu honum: "Sannlega segi ég yður, þvílíka trú hef ég ekki fundið hjá neinum í Ísrael. 	 Mi gesla Sidna Ɛisa imeslayen-agi itɛeǧǧeb, yenna i wid yellan dinna : A wen-iniɣ tideț, ger wat Isṛail meṛṛa ur ufiɣ ara liman am wagi.


Réttið því úr máttvana höndum og magnþrota knjám. 	 Sǧehdet ihi iɣallen-nwen yeɛyan akk ț-țgecrar-nwen ifeclen.


og sögðu: Vér þökkum þér, Drottinn Guð, þú alvaldi, þú sem ert og þú sem varst, að þú hefur tekið valdið þitt hið mikla og gjörst konungur. 	 qqaṛen : Nḥemmed-ik a Sidi Ṛebbi, a Bab n tezmert yellan si tazwara, yellan ar ass-a, imi tesxedmeḍ tazmert-ik tameqqrant yerna tesbeddeḍ lḥekma-inek.


Vér sjáum, að sakir vantrúar fengu þeir eigi gengið inn. 	 Nwala ur kcimen ara ɣer westeɛfu n Sidi Ṛebbi axaṭer ugin ad amnen yis.


Og þeir neyttu allir og urðu mettir. En leifarnar eftir þá voru teknar saman, tólf körfur brauðbita. 	 ?čan akk armi ṛwan, yerna ččuṛen tnac yiḍellaɛen s wayen i d-yugran.


akurinn er heimurinn, góða sæðið merkir börn ríkisins, en illgresið börn hins vonda. 	 iger, d ddunit ; irden, d wid ițekkan di tgelda n igenwan ; ma d aẓekkun, d widak ițekkan d Cciṭan ;


Þess vegna hefur Guð ofurselt þá svívirðilegum girndum. Bæði hafa konur breytt eðlilegum mökum í óeðlileg, 	 ?-țagi i d sebba i ɣef ten-yeǧǧa Sidi Ṛebbi di lɛaṛ n ccehwat-nsen ; tilawin țbeddilent irgazen s tilawin.


En Guð er auðugur að miskunn. Af mikilli elsku sinni, sem hann gaf oss, 	 Lameɛna imi i geččuṛ Sidi Ṛebbi d ṛṛeḥma, yerna leḥmala-ines ɣuṛ-nneɣ ț-țameqqrant,


Á þessari sömu næturstund tók hann þá með sér og laugaði meiðsli þeirra eftir höggin, og var hann þegar skírður og allt hans fólk. 	 Deg yiḍ-nni kan, aɛessas-nni yewwi-ten anda ara sen-yessired lejruḥ-nsen ; imiren-nni sɣeḍsen-t deg aman s nețța s twacult-is.


Og hann sagði við þá: "Hvað er það, sem þið ræðið svo mjög á göngu ykkar?" Þeir námu staðar, daprir í bragði, 	 Yenna-yasen : ?ef wacu i tețmeslayem akka deg webrid ? D acu i d yesseɣlin fell-awen leḥzen ?


Einhver af þeim, eigin spámaður þeirra, hefur svo að orði komist: "Krítarmenn eru síljúgandi, óargadýr og letimagar." 	 Yiwen seg-sen i ḥesben d nnbi, yenna-d : « at țegzirt n Kritus si zik-nsen d imeskaddaben, d lewḥuc iweɛṛen, d ifenyanen yețxemmimen kan ad ččen ' ' ;


En þeir, sem neytt höfðu, voru fjórar þúsundir karlmanna auk kvenna og barna. 	 Ger wid yeččan, llan azal n ṛebɛa alaf n yergazen mbla tilawin d warrac.


Ég hef barist góðu baráttunni, hef fullnað skeiðið, hef varðveitt trúna. 	 Kfiɣ ccɣel-iw yerna ṭṭfeɣ di liman ar tura, nnuɣeɣ imenɣi n tideț armi ț-țaggara.


Og þeir gjörðu betur en vér höfðum vonað, þeir gáfu sjálfa sig, fyrst og fremst Drottni, og síðan oss, að vilja Guðs. 	 Zwaren deg iman-nsen mi fkan tudert-nsen i Ṛebbi, imiren s lebɣi n Sidi Ṛebbi, rnan qeddcen fell-aɣ seg ul ; ayagi sennig wayen nessaram !


Fyrsta dag vikunnar, er vér vorum saman komnir til að brjóta brauðið, talaði Páll til þeirra. Hann var á förum daginn eftir. Entist ræða hans allt til miðnættis. 	 Ass amezwaru n dduṛt nennejmaɛ a nebḍu aɣṛum iwakken ad nemekti Lmasiḥ, Bulus ițmeslay nețța d inelmaden. Imi ilaq ad iṛuḥ azekka-nni, ikemmel yid-sen awal armi i gneṣṣef yiḍ ;


Þegar hann hafði hitt oss í Assus, tókum vér hann á skip og héldum til Mitýlene. 	 Mi i ɣ-d-yelḥeq di temdint n Assus, yerkeb yid-nneɣ di lbabuṛ ɣer temdint n Mitilan ;


Heiðra ekkjur, sem í raun og veru eru ekkjur. 	 Qadeṛ tuǧǧal f+ telhuḍ ț-țid yeḥwaǧen lemɛawna.


Jesús fór með lærisveinum sínum út að vatninu, og fylgdi mikill fjöldi úr Galíleu og úr Júdeu, 	 Sidna Ɛisa ijbed iman-is nețța d inelmaden-is ɣer rrif n lebḥeṛ n tmurt n Jlili. Aṭas n lɣaci i t-id-itebɛen. Usan-d si mkul tama n tmurt n Jlili, si tmurt n Yahuda,


Ekki verður honum heldur þjónað með höndum manna, eins og hann þyrfti nokkurs við, þar sem hann sjálfur gefur öllum líf og anda og alla hluti. 	 Ur yeḥwaǧ ara ad xedmen fell-as yemdanen am akken yella wayen i t-ixuṣṣen, nețța i d-ițțaken i yemdanen meṛṛa tudert, ṛṛuḥ d wayen akk yellan.


Þegar kvöld var komið og sólin setst, færðu menn til hans alla þá, er sjúkir voru og haldnir illum öndum, 	 Tameddit mi geɣli yiṭij, wwin-as-d aṭas n imuḍan akk-d wid zedɣen iṛuḥaniyen.


Hann fór frá Nasaret og settist að í Kapernaum við vatnið í byggðum Sebúlons og Naftalí. 	 Iffeɣ si taddart n Naṣaret, iṛuḥ ad izdeɣ di Kafernaḥum ; ț-țamdint yyellan rrif n lebḥeṛ di leǧwahi n tmura n Zabulun d Nefṭali,


Ekki saurgar það manninn, sem inn fer í munninn, hitt saurgar manninn, sem út fer af munni." 	 mačči d ayen i gkeččmen seg imi n wemdan i t-yessamasen, meɛna d ayen i d-ițeffɣen seg-s.


Og ég leit sem glerhaf eldi blandið, og ég sá þá, sem unnið höfðu sigur á dýrinu og líkneski þess og á tölu nafns þess, standa við glerhafið og halda á hörpum Guðs. 	 Walaɣ am akken d lebḥeṛ n djaj ixelḍen akk-d tmes, wid iɣelben leɛqiṛa d lmeṣnuɛ-is akk-d numṛu n isem-is, bedden ɣef lebḥeṛ-nni n djaj. ?ṭfen snitrat i sen-d-yefka Sidi Ṛebbi,


Þegar hinir tíu heyrðu þetta, gramdist þeim við bræðurna tvo. 	 Ɛecṛa n inelmaden-nni mi slan ayagi, ikcem-iten zzɛaf ɣef ddemma n sin-nni watmaten.


Því að baráttan, sem vér eigum í, er ekki við menn af holdi og blóði, heldur við tignirnar og völdin, við heimsdrottna þessa myrkurs, við andaverur vonskunnar í himingeimnum. 	 axaṭer imenɣi-nneɣ mačči akk d yemdanen i gella, lameɛna nețnaɣ ț-țgeldiwin akk-d tnezmarin n ṭṭlam iḥekmen di ddunit-agi, akk-d leṛwaḥ imcumen yellan deg igenwan.


en hafi hún skilið við hann, þá sé hún áfram ógift eða sættist við manninn -, og að maðurinn skuli ekki heldur skilja við konuna. 	 ma yella teǧǧa-t, ur s-ilaq ara aț-țɛawed zzwaǧ. Neɣ ma tebɣa, tezmer aț-țemṣalaḥ yid-es aț-țuɣal ɣuṛ-es. Argaz daɣen ur s-ilaq ara ad yebru i tmeṭṭut-is.


Drottning Suðurlanda mun rísa upp í dóminum ásamt þessari kynslóð og sakfella hana, því að hún kom frá endimörkum jarðar að heyra speki Salómons, og hér er meira en Salómon. 	 Ass n lḥisab, tagellit n tmurt n Ḥabac a d-tekker ɣer yemdanen n lǧil-agi aț-țeccetki fell-asen iwakken ad țțuḥasben, axaṭer tusa-d seg yixef n ddunit iwakken aț-țsel i tmusni n ugellid Sliman. AAtan nniɣ-awen yella dagi win yugaren agellid Sliman !


Þannig verður kynslóð þessi krafin um blóð allra spámannanna, er úthellt hefur verið frá grundvöllun heims, 	 Daymi lǧil-agi ad ițțuḥaseb ɣef tazzla n yidammen n lenbiya seg wasmi i d-texleq ddunit ;


Nei, þér eruð komnir til Síonfjalls og borgar Guðs lifanda, hinnar himnesku Jerúsalem, til tugþúsunda engla, 	 Lameɛna kunwi tqeṛṛbem ɣer wedrar n Siyun, ɣer temdint n Sidi Ṛebbi bab n tudert, ɣer temdint n Lquds yellan deg igenwan anda llant luluf n lmalayekkat.


og sá sem sér mig, sér þann er sendi mig. 	 Win i yi iwalan, iwala win i yi-d-iceggɛen.


Þegar hermennirnir höfðu krossfest Jesú, tóku þeir klæði hans og skiptu í fjóra hluti, og fékk hver sinn hlut. Þeir tóku og kyrtilinn, en hann var saumlaus, ofinn í eitt ofan frá og niður úr. 	 Mi semmṛen Sidna Ɛisa ɣef wumidag, lɛeskeṛ ddmen-d lqecc-is bḍan-ten ɣef ṛebɛa, yal yiwen yewwi amur-is ; yeqqim-ed ujellab-is ur nefṣil ur nxaḍ, mazal-it akken yezḍa seg yixef ɣer wayeḍ.


Fyrir því læt ég yður vita, að enginn, sem talar af Guðs anda, segir: "Bölvaður sé Jesús!" og enginn getur sagt: "Jesús er Drottinn!" nema af heilögum anda. 	 Tura ilaq aț-țeẓrem belli yiwen ur izmir a d-yini : « ad yețwanɛel Ɛisa Lmasiḥ » ma yella s Ṛṛuḥ iqedsen i gețmeslay. Daɣen yiwen ur izmir ad iched belli Ɛisa Lmasiḥ d Ssid-is, ma yella mačči s Ṛṛuḥ iqedsen i t-id-yenna.


Hann sagði við þá: "Farið út um allan heim, og prédikið fagnaðarerindið öllu mannkyni. 	 Dɣa yenna-yasen : Ṛuḥet beccṛet di ddunit meṛṛa, lexbaṛ n lxiṛ i yemdanen di mkul amkan.


þrisvar verið húðstrýktur, einu sinni verið grýttur, þrisvar beðið skipbrot, verið sólarhring í sjó. 	 tlata iberdan i yi-wten iṛumaniyen s ujelkaḍ ; yiwen webrid qṛib i yi-nɣan s weṛjam ; ɣeṛqeɣ tlata iberdan di lebḥeṛ, sɛeddaɣ yiwen wass d yiwen yiḍ deg waman.


Og hann sagði við þá: "Hvar er trú yðar?" En þeir urðu hræddir og undruðust og sögðu hver við annan: "Hver er þessi? Hann skipar bæði vindum og vatni og hvort tveggja hlýðir honum." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Anida-t liman-nwen ? Tɛeǧǧben, țergigin, qqaṛen wway gar-asen : Anwa-t wagi ? Izmer ad yefk lameṛ i waḍu d lebḥeṛ yerna țțaɣen as awal !


Nú kem ég til þín. Þetta tala ég í heiminum, til þess að þeir eigi í sjálfum sér fögnuð minn fullkominn. 	 Tura a n-uɣaleɣ ɣuṛ-ek, qqaṛeɣ-ed akk annect-agi skud mazal-iyi di ddunit, akken ad ččaṛen wulawen-nsen d lfeṛḥ am lfeṛḥ-iw ikemlen.


Allir englarnir stóðu kringum hásætið og öldungana og verurnar fjórar. Og þeir féllu fram fyrir hásætinu á ásjónur sínar, tilbáðu Guð 	 Lmalayekkat meṛṛa zzin-t-ed i ukersi-nni n lḥekma, i lecyux akk-d ṛebɛa lxuluq-nni ; uɣalent ɣef wudem zdat ukersi-nni n lḥekma țɛebbident Sidi Ṛebbi,


Var honum sagt, að Jesús frá Nasaret færi hjá. 	 nnan-as belli d Ɛisa Anaṣari i d-iɛeddan.


Lampaljós skal eigi framar í þér lýsa og raust brúðguma og brúðar skal eigi framar heyrast í þér. Kaupmenn þínir voru höfðingjar jarðarinnar, af því að allar þjóðir leiddust í villu af töfrum þínum. 	 Ur tețțuɣal a d-tban deg-em tafat, ur nețțuɣal a nsel i taɣect n yesli ț-țeslit. Aț-țwaɛaqbeḍ a tamdint n Babilun imi imestujaṛ-im, d nutni i gellan d imeqqranen di ddunit ; leǧnas meṛṛa țwaxedɛen s ssḥur i txeddmeḍ ;


Lærisveinar hans komu, tóku líkið og greftruðu, fóru síðan og sögðu Jesú. 	 Inelmaden n Yeḥya usan-d ad awin lǧețța-s iwakken a ț-meḍlen ; imiren ṛuḥen ssawḍen-as lexbaṛ i Sidna Ɛisa.


Andinn opinberast í sérhverjum til þess, sem gagnlegt er. 	 Yal yiwen tețțunefk-as-d tukci n Ṛṛuḥ iqedsen i nnfeɛ-nneɣ meṛṛa.


Þetta er Guðs eilífa fyrirætlun, sem hann hefur framkvæmt í Kristi Jesú, Drottni vorum. 	 akken yella di leqsed n Sidi Ṛebbi si lebda ; leqsed-agi yessaweḍ-it ɣer lekmal-is s Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ.


Og hann segir við mig: "Vötnin, sem þú sást, þar sem skækjan situr, eru lýðir og fólk, þjóðir og tungur. 	 Lmelk yenna-yi-d daɣen : Aman-agi n isaffen i twalaḍ i ɣef tesbedd lḥekma-s tmeṭṭut-nni tucmiț, țmettilen-d igduden, lɣaci d leǧnas n mkul tutlayt.


Allir spámennirnir, Samúel og þeir sem á eftir komu, allir þeir sem talað hafa, boðuðu og þessa daga. 	 Lenbiya meṛṛa, si zzman n nnbi Samwil d wid meṛṛa i d-yernan deffir-es, caren-d daɣen ɣef wussan agi i deg nețɛici.


Trúir þú, Agrippa konungur, spámönnunum? Ég veit, að þú gjörir það." 	 Ay agellid, tumneḍ s wayen i d-nnan lenbiya ? Sriɣ tumneḍ yis-sen !


En fregnin um hann breiddist út því meir, og menn komu hópum saman til að hlýða á hann og læknast af meinum sínum. 	 Simmal ițwassen Sidna Ɛisa, simmal țnejmaɛen-d ɣuṛ-es lɣaci iwakken ad slen i wawal-is yerna a ten-isseḥlu si lehlakat-nsen ;


Beinum sjónum vorum til Jesú, höfundar og fullkomnara trúarinnar. Vegna gleði þeirrar, er beið hans, leið hann þolinmóðlega á krossi, mat smán einskis og hefur nú setst til hægri handar hásæti Guðs. 	 A nṛeṣṣi tamuɣli-nneɣ di Ɛisa Lmasiḥ, nețța i ɣ-d-ildin abrid n liman yerna yessawaḍ-it ɣer lekmal ; mi geẓra lfeṛḥ i t-yețṛaǧun, yeqbel leɛtab ɣef wumidag, yeqbel tamḥeqṛanit akk-d lḥecma, dɣa yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi.


Nei, heldur að það sem heiðingjarnir blóta, það blóta þeir illum öndum, en ekki Guði. En ég vil ekki, að þér hafið samfélag við illa anda. 	 Meɛna ayen akka i zellun, zellun-t i leǧnun mačči i Ṛebbi ; nekk ur bɣiɣ ara aț-țcerkem akk-d leǧnun.


og veg friðarins þekkja þeir ekki. 	 Ur ssinen ara abrid n lehna ;


Þar dvaldist hann þangað til Heródes var allur. Það sem Drottinn sagði fyrir munn spámannsins, skyldi rætast: "Frá Egyptalandi kallaði ég son minn." 	 Yeqqim dinna armi yemmut Hiṛudus, iwakken ad idṛu wayen i d-yenna Sidi Ṛebbi seg imi n nnbi Huceɛ : Ssawleɣ-as i Mmi a d-iffeɣ si tmurt n Maṣer.


Sá sem trúir á hann, dæmist ekki. Sá sem trúir ekki, er þegar dæmdur, því að hann hefur ekki trúað á nafn Guðs sonarins eina. 	 Win yumnen yis ur yețțuḥaseb ara, ma d win ur numin ara atan yețțuḥaseb yakan, imi ur yumin ara s Mmi-s awḥid n Sidi Ṛebbi.


Vakið því, þér vitið ekki daginn né stundina. 	 Daymi a wen-iniɣ : Ɛasset, imi ur teẓrim ass, ur teẓrim lweqt.


En nú í lok þessara daga hefur hann til vor talað í syni sínum, sem hann setti erfingja allra hluta. Fyrir hann hefur hann líka heimana gjört. 	 ma deg ussan-agi yellan d ussan ineggura, yemmeslay-aɣ-d s Mmi-s, yerra kullec ger ifassen-is, yis i d-ixleq ddunit meṛṛa.


Vitið þér ekki, að þeir, sem keppa á íþróttavelli, hlaupa að sönnu allir, en einn fær sigurlaunin? Hlaupið þannig, að þér hljótið þau. 	 Di temzizla, teẓram belli deg wid akk yețțazalen deg wannar, yiwen kan ara irebḥen. Azzlet ihi iwakken aț-țrebḥem.


Þeir vita nú, að allt, sem þú hefur gefið mér, er frá þér, 	 Tura ẓran belli ayen akk i yi-d-tefkiḍ s ɣuṛ-ek i d-yekka ;


Og hann er höfuð líkamans, kirkjunnar, hann sem er upphafið, frumburðurinn frá hinum dauðu. Þannig skyldi hann verða fremstur í öllu. 	 d aqeṛṛuy n tejmaɛt n imasiḥiyen yellan d lǧețța-s. Yella si tazwara, d nețța i d amenzu i d-iḥyan si ger lmegtin iwakken ad yili d amezwaru di kullec.


En koma munu þeir dagar, er brúðguminn verður frá þeim tekinn, þá munu þeir fasta á þeim dögum." 	 Ad asen wussan i deg ara sen-ițwakkes yesli, ass-nni ad uẓummen.


Þá er Jesús hélt þaðan, fóru tveir blindir menn eftir honum og kölluðu: "Miskunna þú okkur, sonur Davíðs." 	 Mi gṛuḥ Sidna Ɛisa syenna, tebɛen-t sin iderɣalen, țɛeggiḍen : A mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-aɣ !


Og hönd Drottins var með þeim, og mikill fjöldi tók trú og sneri sér til Drottins. 	 Tazmert n Sidi Ṛebbi tețțili yid-sen ; aṭas n yemdanen i gumnen beddlen tikli, tebɛen abrid n Sidna Ɛisa.


og gjöri ávallt í öllum bænum mínum með gleði bæn fyrir yður öllum, 	 Yal ass deɛɛuɣ fell-awen s lxiṛ di tẓallit-iw s lfeṛḥ d ameqqran,


Síðan segir hann við þjóna sína: ,Brúðkaupsveislan er tilbúin, en hinir boðnu voru ekki verðugir. 	 Imiren yenna i iqeddacen-is : Imensi n tmeɣṛa ihegga, meɛna widak-nni ițwaɛeṛḍen ur t-uklalen ara ;


sonar Serúgs, sonar Reú, sonar Pelegs, sonar Ebers, sonar Sela, 	 Saruǧ, Raɛu, Faleǧ, Ɛaber, Salaḥ,


og gefa sig ekki að ævintýrum og endalausum ættartölum, er fremur efla þrætur en trúarskilning á ráðstöfun Guðs. 	 ini-asen ad xḍun i tmucuha f+ d umeslay n zzux ɣef yizuṛan n tjaddit ur nețfaka, ayagi yețțawi-d lehduṛ ur nesɛi lfayda i ɣ-issebɛaden ɣef liman d lebɣi n Sidi Ṛebbi.


Hvar er vitringur? Hvar fræðimaður? Hvar orðkappi þessarar aldar? Hefur Guð ekki gjört speki heimsins að heimsku? 	 Anda-t uɛeqli ? Anda-t umusnaw ? Anda-t uḥṛic ara d-isfehmen ayen ideṛṛun di lǧil-agi ? Ur d-isbeggen ara Sidi Ṛebbi belli tamusni n ddunit-agi d lehbala ?


Nikódemus, sem kom til hans fyrrum og var einn af þeim, segir við þá: 	 Nikudem yellan d yiwen seg-sen, win akken i gṛuḥen deg iḍ ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yasen :


En gætið þess, að þetta frelsi yðar verði ekki hinum óstyrku að falli. 	 Ihi, ɛasset iman-nwen, ɣuṛ-wat tilelli-agi i tesɛam aț-țili d ugur n uɣelluy i wid ur neǧhid ara di liman.


Þér hafið heyrt um háttsemi mína áður fyrri í Gyðingdóminum, hversu ákaflega ég ofsótti söfnuð Guðs og vildi eyða honum. 	 Teslam ɣef tikli-inu n zik asmi lliɣ ttabaɛeɣ ddin n wat Isṛail ; teslam amek i qehṛeɣ tajmaɛt n imasiḥiyen d wamek bɣiɣ a ten-snegreɣ.


En nær þú fastar, þá smyr höfuð þitt og þvo andlit þitt, 	 Ma d kečč, m'ara tuẓumeḍ, ssired udem-ik, tdehneḍ aqeṛṛuy-ik s rriḥa,


Ég hef það traust til yðar í Drottni, að þér verðið sama sinnis og ég. Sá sem truflar yður mun bera sinn dóm, hver sem hann svo er. 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi ihedden ul-iw fell-awen, țekleɣ belli ur tețxemmimem ara akken nniḍen. Lameɛna win i kkun-icewwlen, akken ibɣu yili, a t-iɛaqeb Sidi Ṛebbi.


Þér elskaðir, fyrst Guð hefur svo elskað oss, þá ber einnig oss að elska hver annan. 	 A wid eɛzizen, ma yella Sidi Ṛebbi iḥemmel-aɣ annect-agi, ilaq ula d nukni a nemyeḥmal wway gar-aneɣ.


Að viku liðinni voru lærisveinar hans aftur saman inni og Tómas með þeim. Dyrnar voru læstar. Þá kemur Jesús, stendur mitt á meðal þeirra og segir: "Friður sé með yður!" 	 Mi ɛeddan tmanya n wussan, inelmaden nnejmaɛen daɣen deg wexxam. Tikkelt-agi ?uma yella yid-sen. Ataya Sidna Ɛisa yekcem-ed ɣuṛ-sen ɣas akken ɣelqent tewwura. Ibedd gar-asen, yenna-yasen : Sslam fell-awen !


María Magdalena og María móðir Jóse sáu, hvar hann var lagður. 	 Meryem tamagdalit d Meryem yemma-s n Yeɛqub, țmuqulent iwakken ad ẓren-t anda i t-ssersen.


Hann ræddi við menn í samkunduhúsinu hvern hvíldardag og reyndi að sannfæra bæði Gyðinga og Grikki. 	 Mkul ass n westeɛfu, Bulus ițmeslay di lǧameɛ, ițbecciṛ i wat Isṛail akk-d iyunaniyen ttabaɛen ddin n wat Isṛail, iwakken ad amnen.


Guð talaði fyrrum oftsinnis og með mörgu móti til feðranna fyrir munn spámannanna. 	 Zik-nni, acḥal iberdan i d-ihdeṛ Sidi Ṛebbi seg yimi n lenbiya s țebcirat yemxalafen ;


Þeir komu til Jerúsalem, og hann gekk í helgidóminn og tók að reka út þá, sem voru að selja þar og kaupa, og hratt um borðum víxlaranna og stólum dúfnasalanna. 	 Mi wwḍen ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa yekcem ɣer lǧameɛ iqedsen, yebda itellif wid yețțaɣen znuzun dinna. Yeqleb ṭṭwabel d ikersiyen n wid ițbeddilen idrimen akk-d wid yeznuzun itbiren.


Þá segir Jesús við hann: "Sæll ert þú, Símon Jónasson! Hold og blóð hefur ekki opinberað þér þetta, heldur faðir minn á himnum. 	 Yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : Amarezg-ik, a Buṭrus a mmi-s n Yunes, axaṭer mačči s tmusni-inek i tfehmeḍ ayagi, meɛna d Baba Ṛebbi yellan deg igenwan i k-t-id-isbegnen.


En þegar hann kemur, andi sannleikans, mun hann leiða yður í allan sannleikann. Hann mun ekki mæla af sjálfum sér, heldur mun hann tala það, sem hann heyrir, og kunngjöra yður það, sem koma á. 	 Asm'ara d-yas Ṛṛuḥ n tideț, a kkun-iseddu di tideț akken tella, ayen ara wen-d-yini mačči s ɣuṛ-es i d-yekka meɛna a d-immeslay ɣef wayen akk i gesla yerna a kkun id-ixebbeṛ ɣef wayen akk ara yedṛun ɣer zdat.


"Hví mælir þessi maður svo? Hann guðlastar. Hver getur fyrirgefið syndir nema Guð einn?" 	 Amek armi yessaweḍ a d-yini imeslayen-agi ? Wagi d lekfeṛ ! Anwa i gzemren ad yeɛfu ddnubat anagar Sidi Ṛebbi ?


Jesús horfði á hann með ástúð og sagði við hann: "Eins er þér vant. Far þú, sel allt, sem þú átt, og gef fátækum, og munt þú fjársjóð eiga á himni. Kom síðan, og fylg mér." 	 Sidna Ɛisa imuqel-it s leḥnana yenna-yas : Txuṣṣ-ik kan yiwet n lḥaǧa : ṛuḥ, zzenz akk ayen tesɛiḍ, tseddqeḍ-t i imeɣban iwakken aț-țesɛuḍ agerruj deg igenni ; imiren as-ed tbeɛ-iyi-d.


Leitið heldur ríkis hans, og þá mun þetta veitast yður að auki. 	 Qellbet axiṛ ɣef tgeldit n Ṛebbi, ayen nniḍen meṛṛa d nețța ara wen-t-id ifken.


Ég segi yður: Þannig verður fögnuður með englum Guðs yfir einum syndara, sem gjörir iðrun." 	 S wakka a wen-d-iniɣ : yețțili lfeṛḥ d ameqqran ɣer lmalayekkat ɣef yiwen umednub i d-yuɣalen ɣer webrid.


Sá sem hefur boðorð mín og heldur þau, hann er sá sem elskar mig. En sá sem elskar mig, mun elskaður verða af föður mínum, og ég mun elska hann og birta honum sjálfan mig." 	 Win i yi-ḥemmlen s tideț, d win i geṭṭfen lewṣayat-iw yerna iḥrez-itent. Win i yi-ḥemmlen a t-iḥemmel Baba, nekk daɣen a t-ḥemmleɣ yerna a d-sbeggneɣ iman-iw ɣuṛ-es.


"Meistari, hvert er hið æðsta boðorð í lögmálinu?" 	 A Sidi, anwa i d lameṛ ameqqran meṛṛa di ccariɛa ?


Þannig vitnið þér sjálfir um yður, að þér eruð synir þeirra, sem myrtu spámennina. 	 S wakka tețcehhidem belli kunwi ț-țarwa n wid ineqqen lenbiya


Skrifstofuforrit 	 Tassatin n usirra


Þeir sögðu við hann: "Það getum við." Jesús mælti: "Þann kaleik, sem ég drekk, munuð þið drekka, og þið munuð skírast þeirri skírn, sem ég skírist. 	 Nnan-as : Ih a Sidi, nezmer. Sidna Ɛisa yenna-yasen : ?-țideț, aț-țeswem lkas-agi n lemṛaṛ ara sweɣ, yernu aț-țɛeddim seg weɣḍas s wayes ara țwaɣeḍseɣ.


til þess að ég frelsist frá hinum vantrúuðu í Júdeu, og hjálpin, sem ég fer með til Jerúsalem, verði vel þegin af hinum heilögu. 	 iwakken a yi-ssemneɛ seg ifassen n wid yugin ad amnen di tmurt n Yahuda ; yerna ayen akka ara yawiɣ i watmaten n temdint n Lquds a ten-yaweḍ di laman iwakken ad feṛḥen yis.


Ég hef margt að rita þér, en vil ekki rita þér með bleki og penna. 	 Aṭas i mazal a k-t-id-iniɣ lameɛna ur bɣiɣ ara a k-t-id-aruɣ di tebṛaț.


Hann mun þá sýna ykkur loftsal mikinn, búinn hægindum og til reiðu. Hafið þar viðbúnað fyrir oss." 	 A kkun-yessali ɣer yiwet n tɣuṛfeț tameqqrant iwesɛen, kullec yella deg-s. Dinna ara theggim imensi n Tfaska.


Og talan á herfylkingum riddaraliðsins var tveim sinnum tíu þúsundir tíu þúsunda. Ég heyrði tölu þeirra. 	 Sliɣ i leḥsab n yemnayen, llan di mitin imelyunen yid-sen.


Þannig eruð þér, sýnist hið ytra réttlátir í augum manna, en eruð hið innra fullir hræsni og ranglætis. 	 Akka ula d kunwi, tețbegginem-d iman-nwen telham ɣer yemdanen, lameɛna zdaxel teččuṛem d leɣruṛ d cceṛ.


En taki menn ekki við yður, þá farið úr borg þeirra og hristið dustið af fótum yðar til vitnisburðar gegn þeim." 	 Ma d anda ur stṛeḥben ara yis-wen, m'ara teffɣem si taddart-nni, zwit ula d aɣebbaṛ-is seg yiḍaṛṛen nwen, iwakken aț-țcehdem fell-asen belli d nutni i kkun-yugin.


En séuð þér án aga, sem allir hafa fyrir orðið, þá eruð þér þrælbornir og ekki synir. 	 lameɛna ma yella tmenɛem i tiyita-agi i gețḥazen imdanen meṛṛa, atan ihi ur tellim ara d dderya n leḥlal, meɛna tețțusemmam d arraw n leḥṛam.


Hann hefur frelsað oss og kallað heilagri köllun, ekki eftir verkum vorum, heldur eftir eigin ákvörðun og náð, sem oss var gefin fyrir Krist Jesú frá eilífum tímum, 	 D nețța i ɣ-isellken, i ɣ-d-issawlen ɣer tudert iqedsen, ayagi mačči ɣef ddemma n lecɣal-nneɣ meɛna d nețța i gebɣan s ṛṛeḥma-ines i ɣ-d yețțunefken s Ɛisa Lmasiḥ uqbel a d-texleq ddunit.


og til Jesú, meðalgangara nýs sáttmála, og til blóðsins, sem hreinsar og talar kröftuglegar en blóð Abels. 	 Tqeṛṛbem daɣen ɣer Ɛisa i ɣ-ildin abrid ɣer Ṛebbi s lemɛahda tajdiṭ akk-d idammen-is yuzzlen, yesɛan azal akteṛ n wid n Habil.


Allir tollheimtumenn og bersyndugir komu til Jesú að hlýða á hann, 	 Imekkasen n tebzert akk-d yir imdanen țțasen-d ɣer Sidna Ɛisa iwakken a s-slen.


[En þetta kyn verður eigi út rekið nema með bæn og föstu.]" 	 Sṣenf-agi n leǧnun țeffɣen anagar s tẓallit d uẓummu.


En sú speki, sem að ofan er, hún er í fyrsta lagi hrein, því næst friðsöm, ljúfleg, sáttgjörn, full miskunnar og góðra ávaxta, óhlutdræg, hræsnislaus. 	 Lefhama n bab igenwan uqbel kullec teṣfa, ț-țamhennit, ț-țuṛẓint, teččuṛ d leḥnana akk-d lecɣal yelhan, ur tesɛi timrurit ur tesɛi sin wudmawen.


Meðan Pílatus sat á dómstólnum, sendi kona hans til hans með þessi orð: "Láttu þennan réttláta mann vera, þungir hafa draumar mínir verið í nótt hans vegna." 	 Mi gella Bilaṭus ițcaṛaɛ, tceggeɛ-as-d tmeṭṭut-is, tenna-yas-d : Ur ssekcam ara iman-ik di temsalt n uḥeqqi-agi, axaṭer ass-agi targit urgaɣ fell-as terwi-yi.


Meðan Pétur var að reyna að ráða í, hvað þessi sýn ætti að merkja, höfðu sendimenn Kornelíusar spurt uppi hús Símonar. Nú stóðu þeir fyrir dyrum úti 	 Akken mazal Buṭrus yețxemmim ɣef lmeɛna n uweḥḥi-nni, wwḍen-d yergazen-nni i d-iceggeɛ Kurnilyus steqsayen ɣef wexxam n Semɛun.


Jesús svaraði: "Ef ég vegsama sjálfan mig, er vegsemd mín engin. Faðir minn er sá, sem vegsamar mig, hann sem þér segið vera Guð yðar. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ma fkiɣ ccan i yiman-iw, ccan-iw ur yesɛi ara azal. Win i yi-d-yețțaken ccan d Baba, win akken i teqqaṛem « d Ṛebbi-nneɣ.»


gjörði þakkir, braut það og sagði: "Þetta er minn líkami, sem er fyrir yður. Gjörið þetta í mína minningu." 	 yeḥmed Sidi Ṛebbi yebḍa-t yenna : « Wagi d lgețța-w yețțunefken fell awen, xeddmet ayagi iwakken a yi-d țmektayem. »


Þá komu farísear og saddúkear, vildu freista hans og báðu hann að sýna sér tákn af himni. 	 Ifariziyen d isaduqiyen qeṛṛben ɣer Sidna Ɛisa, ssutren-as lbeṛhan iwakken a t-jeṛben.


Þá gengu farísearnir burt og tóku saman ráð sín, hvernig þeir gætu flækt hann í orðum. 	 Imiren ṛuḥen ifariziyen ad mcawaṛen amek ara d-sseɣlin Sidna Ɛisa deg wawal.


Enn kom einn og sagði: ,Herra, hér er pund þitt. Ég hef haft það geymt í dúki, 	 Yusa-d uqeddac wis tlata yenna : A Sidi, ațah twizeț-inek ! Freɣ-ț deg yiwen uceṭṭiḍ ;


Biðjið, að flótti yðar verði ekki um vetur eða á hvíldardegi. 	 Dɛut ɣer Ṛebbi iwakken tarewla agi-nwen ur d-tdeṛṛu ara di ccetwa neɣ deg wass n westeɛfu.


og þaðan til Filippí. Hún er helsta borg í þessum hluta Makedóníu, rómversk nýlenda. Í þeirri borg dvöldumst vér nokkra daga. 	 Syenna nṛuḥ ɣer temdint n Filibus, illan țamdint tamezwarut n Masidunya i gesteɛmeṛ Ṛuman ; nesɛedda kra n wussan dinna.


Ef þér reiðist, þá syndgið ekki. Sólin má ekki setjast yfir reiði yðar. 	 Ma yella terfam ur dennbet ara, ilaq a wen-yekkes wurrif uqbel ad yeɣli yiṭij ;


En ég hef sagt við yður: Þér hafið séð mig og trúið þó ekki. 	 Nniɣ-awen-t-id yakan : twalam yerna tugim aț-țamnem !


Og þeir neyttu allir og urðu mettir. Og þeir tóku saman brauðbitana, er af gengu, tólf körfur fullar. 	 Sčan akk armi ṛwan, yerna inelmaden-is ččuṛen-d tnac iqecwalen n wayen i d-yegran.


Brauð Guðs er sá, sem stígur niður af himni og gefur heiminum líf." 	 Axaṭer aɣṛum i d-yekkan s ɣuṛ Ṛebbi, d win i d-iṣubben seg igenni, d nețța i d-yețțaken tudert n ṣṣeḥ i yemdanen.


Því að sakir nafnsins lögðu þeir af stað og þiggja ekki neitt af heiðnum mönnum. 	 axaṭer ɣef ddemma n yisem n Lmasiḥ i ṛuḥen, yerna ugin ad qeblen lemɛawna n wid ur numin ara s Sidi Ṛebbi.


réttlætið, að ég fer til föðurins, og þér sjáið mig ekki lengur, 	 ɣef wayen yellan d lḥeqq imi tedduɣ ɣer Baba yerna ur tețțuɣalem ara a yi-twalim ;


Að endingu, bræður: Biðjið fyrir oss, að orð Drottins megi hafa framgang og vegsamast eins og hjá yður, 	 ?ef wayen nniḍen ay atmaten, dɛut Sidi Ṛebbi fell-aneɣ iwakken awal-is ad ițțubecceṛ, ad yaweḍ ɣer yal amkan, ad ițwaɛuzz am akken i t-tɛuzzem kunwi.


Og eins og vér höfum borið mynd hins jarðneska, munum vér einnig bera mynd hins himneska. 	 Akken i ncuba ɣer wemdan n ddunit ara ncabi ɣer wemdan n igenwan.


En þegar þú gefur ölmusu, viti vinstri hönd þín ekki, hvað sú hægri gjörir, 	 Ma d kečč m'ara tseddqeḍ, ilaq afus-ik ayeffus ur ițwali ara wayen ixeddem ufus-ik azelmaḍ ;


Biðji því sá, er talar tungum, um að geta útlagt. 	 Daymi, win yețmeslayen tutlayt ur netwassen ara ilaq ad issuter i Ṛebbi a s-d-yefk ad yessefhem ayen i d-iqqaṛ.


Meðan hann var enn að tala, skyggði yfir þá bjart ský, og rödd úr skýinu sagði: "Þessi er minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á. Hlýðið á hann!" 	 Mazal-it ițmeslay mi d-ters yiwet n tagut ițfeǧǧiǧen tɣumm-iten. Si tagut-nni tenṭeq-ed yiwet n taɣect, tenna-d : Wagi d Mmi eɛzizen deg-s i gella lfeṛḥ-iw, smeḥsiset-as !


"Meistari, Móse segir oss í ritningunum, ,að deyi maður barnlaus, en láti eftir sig konu, skuli bróðir hans ganga að eiga ekkjuna og vekja honum niðja.' 	 A Sidi, atan wayen i ɣ-d yeǧǧa Sidna Musa di ccariɛa : Ma yella yemmut wergaz yeǧǧa-d tameṭṭut-is, m'ur yesɛi ara dderya, ilaq gma-s ad yerr tameṭṭut-nni iwakken a d-yesɛu dderya i gma-s yemmuten.


Gyðingar svöruðu: "Vér höfum lögmál, og samkvæmt lögmálinu á hann að deyja, því hann hefur gjört sjálfan sig að Guðs syni." 	 Lecyux n wat Isṛail rran-as : Nukni nesɛa ccariɛa ; ccariɛa nneɣ teqqaṛ-ed : Argaz am agi ilaq ad yemmet axaṭer yenna-d : « Nekk d Mmi-s n Ṛebbi.»


Meðal þeirra voruð og þér áður, þegar þér lifðuð í þessum syndum. 	 Ula d kunwi akka i tellam zik-nni mi tețɛicim di ddnub.


En vér sjáum, að Jesús, sem "skamma stund var gjörður englunum lægri," er "krýndur vegsemd og heiðri" vegna dauðans sem hann þoldi. Af Guðs náð skyldi hann deyja fyrir alla. 	 Lameɛna Ɛisa, win akken yerra Sidi Ṛebbi seddaw n lmalayekkat i kra n lweqt, nețwali-t tura di tmanegt-is yeččuṛ d lɛezz ɣef ddemma n leɛtab n lmut-is ; s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i gemmut ɣef yemdanen meṛṛa.


Stjörnurnar munu hrapa af himni og kraftar himnanna bifast. 	 itran daɣen a d-ɣlin seg igenni, t inezmarin n igenwan ad rgagint .


Menn báru jafnvel sjúka út á strætin og lögðu þá á rekkjur og börur, ef verða mætti, er Pétur gengi hjá, að alltént skugginn af honum félli á einhvern þeirra. 	 Țțawin-d imuḍan ɣer iberdan, srusun-ten ɣef tgertyal iwakken m'ara d-iɛeddi Buṭrus, ad innal yiwen seg-sen ulamma s tili-ines.


Lát engan líta smáum augum á æsku þína, en ver fyrirmynd trúaðra, í orði, í hegðun, í kærleika, í trú, í hreinleika. 	 ?uṛ-ek a k-iḥqeṛ yiwen imi meẓẓiyeḍ di leɛmeṛ, meɛna ili-k d lemtel ger wid yumnen s yimeslayen-ik, s tikli-inek, s leḥmala-inek, s liman-inek ț-țezdeg n wul-ik.


Jesús svaraði þeim: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Hver sem syndina drýgir, er þræll syndarinnar. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : S tideț qqaṛeɣ-awen : kra n win ixeddmen ddnub d akli n ddnub.


Jesús svaraði þeim: "Trúið þér nú? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Tura tumnem !


Ekki munu menn segja: Sjá, þar er það eða hér er það, því Guðs ríki er innra með yður." 	 Ur nezmir ara a d-nini : ațan dagi neɣ ațan dihin, axaṭer lḥekma n Sidi Ṛebbi ațan gar-wen.


og munt þú sæll verða, því þeir geta ekki endurgoldið þér, en þú færð það endurgoldið í upprisu réttlátra." 	 Ili-k di lfeṛḥ imi ur zmiren ara a k-d-rren lxiṛ-ik, axaṭer lxiṛ-ik a k-id-yuɣal asm'ara d-ḥyun wid yellan d iḥeqqiyen ɣer Ṛebbi.


Dýrið, sem ég sá, var líkt pardusdýri, fætur þess voru sem bjarnarfætur og munnur þess eins og ljónsmunnur. Drekinn gaf því mátt sinn og hásæti sitt og vald mikið. 	 Leɛqiṛa i walaɣ tecba aɣilas, iḍaṛṛen-is am wid n wersel, axenfuc is am uxenfuc n yizem. Llafɛa-nni tefka-yas tazmert aț-țeḥkem deg umkan-is s lḥekma tameqqrant.


Af ávöxtum þeirra skuluð þér þekkja þá. Hvort lesa menn vínber af þyrnum eða fíkjur af þistlum? 	 A ten-tɛeqlem s lecɣal-nsen. UUr d-nțekkes ara tiẓurin seg inijel, neɣ lexṛif seg isennanen.


Og í honum, sem er höfuð hvers konar tignar og valds, hafið þér öðlast hlutdeild í þessari fyllingu. 	 kunwi tesɛam kullec deg-s, nețța yellan sennig lḥekmat ț-țzemmar.


En þegar þér talið, sé já yðar já og nei sé nei. Það sem umfram er, kemur frá hinum vonda. 	 Init « ih » ma ilaq aț-ținim ih, neɣ « xaṭi » ma ilaq aț-ținim xaṭi ; ayen akk ara ternum d zzyada, s ɣuṛ Cciṭan i d-ițas.


Eða ættum vér að svara: Frá mönnum?" - það þorðu þeir ekki fyrir lýðnum, því allir töldu, að Jóhannes hefði verið sannur spámaður. 	 Ma nenna-d : « d imdanen i t-id iceggɛen... » Uggaden ma nnan-d akken, axaṭer lɣaci umnen akk belli Yeḥya d nnbi.


Fagnaðarerindi vort kom eigi til yðar í orðum einum, heldur einnig í krafti og í heilögum anda og með fullkominni sannfæringu. Þér vitið, hvernig vér komum fram hjá yður, yðar vegna. 	 Lexbeṛ-agi n lxiṛ i wen-d newwi mačči d imeslayen kan, lameɛna s țțeḥqiq i wen-d-nbecceṛ lexbaṛ-agi n tideț, s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen. Teẓram amek i nedda gar-awen, asm'akken i nella ɣuṛ-wen ; nexdem ayagi iwakken a kkun-nɛiwen di tikli-nwen.


Og Jesús gekk til þeirra, talaði við þá og sagði: "Allt vald er mér gefið á himni og jörðu. 	 Sidna Ɛisa iqeṛṛeb-ed ɣuṛ-sen, yenna-yasen : Tețțunefk-iyi-d tezmert ama di lqaɛa ama deg igenwan.


Ef hönd þín eða fótur tælir þig til falls, þá sníð hann af og kasta frá þér. Betra er þér handarvana eða höltum inn að ganga til lífsins en hafa báðar hendur og báða fætur og verða kastað í hinn eilífa eld. 	 Ma yella d afus-ik neɣ d aḍaṛ-ik ara k-yesseɣlin di ddnub, gzem-iten, ḍeggeṛ-iten akkin fell-ak, axiṛ-ak aț-țiliḍ di ddunit d aɛiban wala aț-țesɛuḍ sin iḍaṛṛen neɣ sin ifassen, aț-țwaḍeggṛeḍ ɣer tmes ur nxețți.


En Guð sagði við hann: ,Heimskingi, á þessari nóttu verður sál þín af þér heimtuð, og hver fær þá það, sem þú hefur aflað?' 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yenna yas-d : « a win iɣeflen ! Iḍ-agi ad a k-ddmeɣ ṛṛuḥ-ik ! Ayen meṛṛa i tjemɛeḍ, iwumi ara d-yeqqim ? »


Pétur tók til máls og sagði við Jesú: "Herra, gott er, að vér erum hér. Ef þú vilt, skal ég gjöra hér þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina." 	 Buṭrus inṭeq yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, yelha ma neqqim dagi, ma tebɣiḍ ad sbeddeɣ tlata iqiḍunen : yiwen i kečč, yiwen i Sidna Musa, wayeḍ i Sidna Ilyas.


frillulífismönnum, mannhórum, mannaþjófum, lygurum, meinsærismönnum, og hvað sem það er nú annað, sem gagnstætt er hinni heilnæmu kenningu. 	 i wid yeffɣen i webrid, i wat lɛaṛ, i wid itjaṛen deg waklan akk-d i ikeddaben, i wid ur nețțaṭṭaf ara deg wawal-nsen neɣ wid yețxalafen aselmed n tideț i wen-d yețțunefken.


Því að: Innan harla skamms tíma mun sá koma, sem koma á, og ekki dvelst honum. 	 Drus i mazal, di kra n lweqt a d-yaweḍ win akken ara d-yasen, ur yețɛeṭṭil ara.


En ef ég nú gjöri einmitt það, sem ég vil ekki, þá er ég samþykkur lögmálinu, að það sé gott. 	 Ma yella ayen i xeddmeɣ d ayen akken ur bɣiɣ ara a t-xedmeɣ, tḥeqqeqeɣ belli ccariɛa telha.


Pétur segir við hann: "Aldrei að eilífu skaltu þvo fætur mína." Jesús svaraði: "Ef ég þvæ þér ekki, áttu enga samleið með mér." 	 Buṭrus yenna-yas : Ala ! D lmuḥal a yi-tessirdeḍ iḍaṛṛen-iw ! Sidna Ɛisa yenna-yas : M'ur k-ssardeɣ ara iḍaṛṛen-ik ur d-yeqqim wacemma i ɣ-icerken.


Takið því á móti honum í nafni Drottins með öllum fögnuði, og hafið slíka menn í heiðri. 	 Sṭerḥbet yis s lfeṛḥ d ameqqran, s wakken yuklal yal yiwen yellan deg ubrid n Lmasiḥ ; qadṛet imdanen am wigi


Lögðu þeir hendur á þá og settu þá í varðhald til næsta morguns, því að kvöld var komið. 	 Sṭfen-ten, rran-ten ɣer lḥebs armi d azekka-nni axaṭer imiren yeɣli-d yiḍ.


Fjórði engillinn básúnaði. Þá varð þriðjungur sólarinnar lostinn og þriðjungur tunglsins og þriðjungur stjarnanna, svo að þriðjungur þeirra yrði myrkur. Og dagurinn missti þriðjung birtu sinnar og nóttin hið sama. 	 Lmelk wis ṛebɛa yewwet lbuq. Iṭij, agur d yetran, tenqeṣ țelt n tafat-nsen s wakka tenqeṣ țelt n tafat n wass d țelt n tafat n yiḍ di ddunit.


Þeir svöruðu honum: "Ert þú nú líka frá Galíleu? Gáðu að og sjáðu, að enginn spámaður kemur úr Galíleu." 	 Nutni rran-as : Ula d kečč d ajlili ? Qelleb mliḥ di tira iqedsen aț-țafeḍ : « Ulac nnbi ara d-yekken si tmurt n Jlili.»


Þá munu þeir svara: ,Herra, hvenær sáum vér þig hungraðan eða þyrstan, gestkominn eða nakinn, sjúkan eða í fangelsi, og hjálpuðum þér ekki?' 	 Imiren ula d nutni a s-d-rren : A Sidi, melmi i k-neẓra telluẓeḍ neɣ teffudeḍ d abeṛṛani neɣ d aɛeryan, d amuḍin neɣ d ameḥbus, ur d-nelhi ara yid-ek ?


taka upp höggorma, og þó að þeir drekki eitthvað banvænt, mun þeim ekki verða meint af. Yfir sjúka munu þeir leggja hendur, og þeir verða heilir." 	 ɣas ṭṭfen izerman neɣ swan ssem, ur sen-ixeddem acemma ; ad srusun ifassen-nsen ɣef yimuḍan a ten sseḥlun.


En ég veit, að þegar ég kem til yðar, mun ég koma með blessun Krists í fullum mæli. 	 ?riɣ belli m'ara n-ṛuḥeɣ ɣuṛ wen, s lbaṛaka tameqqrant n Lmasiḥ ara n-aseɣ.


Þér þrælar, hlýðið yðar jarðnesku herrum með lotningu og ótta, í einlægni hjartans, eins og það væri Kristur. 	 Ay aklan, ḍuɛet imɛellmen n ddunit-agi, s leqdeṛ, s wul yeṣfan d neyya am akken d Lmasiḥ i tețḍuɛum .


Konan er bundin, meðan maður hennar er á lífi. En ef maðurinn deyr, er henni frjálst að giftast hverjum sem hún vill, aðeins að það sé í Drottni. 	 Tameṭṭut izewǧen ur tezmir ara aț-țeǧǧ argaz-is skud mazal-it yedder, ma yella yemmut, tezmer aț-țɛiwed zzwaǧ d win tebɣa, acu kan ilaq ad yili d win yumnen s Lmasiḥ am nețțat.