Þeir höfðu gætur á honum og sendu njósnarmenn, er létust vera einlægir. Þeir áttu að hafa á orðum hans, svo að þeir mættu framselja hann í hendur og á vald landstjórans. 	 Bdan țɛassan Sidna Ɛisa iwakken ma yeɣli-d deg wawal a t-ṭṭfen. Fkan tajɛelt i kra n yemdanen yerran iman-nsen d wid iḍuɛen Ṛebbi iwakken a t-zenzen ɣer lḥakem n tmurt.


Hvað þá? Eigum vér að syndga, af því að vér erum ekki undir lögmáli, heldur undir náð? Fjarri fer því. 	 Acu ara d-nini ihi ? A neǧǧ ddnub ad idebbeṛ fell-aɣ tura imi nella seddaw n ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi mačči seddaw n ccariɛa ? A ɣ-imneɛ Ṛebbi deg wannect-agi !


Annar lærisveinn hans, Andrés, bróðir Símonar Péturs, segir þá við hann: 	 Andriyus gma-s n Semɛun Buṭrus, yellan seg inelmaden, yenṭeq ɣer Sidna Ɛisa yenna-yas :


En hann biðji í trú, án þess að efast. Sá sem efast er líkur sjávaröldu, er rís og hrekst fyrir vindi. 	 Lameɛna Ilaq a ț-yessuter s liman mbla ccekk ; axaṭer win yețcukkun icuba ɣer lemwaji n lebḥeṛ i greffed yesrusu waḍu.


En Jesús sagði: "Leyfið börnunum að koma til mín, varnið þeim eigi, því að slíkra er himnaríki." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Anfet-asen i warrac a d-asen ɣuṛ-i, ur sen-qeṭṭɛet ara abrid, axaṭer tagelda n igenwan thegga i nutni akk-d wid yellan am nutni !


Þá sögðu nokkrir fræðimenn og farísear við hann: "Meistari, vér viljum sjá þig gjöra tákn." 	 Dɣa kra n lɛulama n ccariɛa akk-d ifariziyen nnan i Sidna Ɛisa : A Sidi, nebɣa a k-nwali txedmeḍ yiwen n lbeṛhan.


Ég er kominn að gjöra ,son andvígan föður sínum, dóttur móður sinni og tengdadóttur tengdamóður sinni. 	 Axaṭer wwiɣ-d lfiṛaq ger weqcic d baba-s, ger teqcict d yemma-s, ger teslit ț-țemɣaṛt-is,


Jesús spyr þá: "Hve mörg brauð hafið þér? Farið og gætið að." Þeir hugðu að og svöruðu: "Fimm brauð og tvo fiska." 	 Dɣa yenna-yasen : Acḥal n teḥbulin n weɣṛum i tesɛam ? Ṛuḥet aț-țwalim . Mi d-ẓran, nnan-as : ?uṛ-nneɣ xemsa n teḥbulin n weɣṛum d sin iḥewtiwen (iselman ).


Hér sannast orðtakið: Einn sáir, og annar sker upp. 	 Axaṭer ț-țideț lemtel-agi i d-yeqqaṛen : « Yiwen izerreɛ wayeḍ imegger » !


Segið þér ekki: Enn eru fjórir mánuðir, þá kemur uppskeran? En ég segi yður: Lítið upp og horfið á akrana, þeir eru hvítir til uppskeru. 	 Kunwi teqqaṛem mazal ṛebɛa wagguren i tmegra ma d nekk a wen-d-iniɣ: ldit allen-nwen aț-țwalim igran weṛṛaɣ-it, wejden i tmegra !


En hvaða svar fær hann hjá Guði? "Sjálfum mér hef ég eftir skilið sjö þúsundir manna, sem hafa ekki beygt kné fyrir Baal." 	 Lameɛna atah wamek i s-d-yerra Sidi Ṛebbi : Xtaṛ-aɣ-ed i yiman-iw sebɛa alaf n yergazen ur nseǧǧed ara zdat lmeṣnuɛ Baɛl.


Undirstöðusteinar borgarmúrsins voru skreyttir alls konar gimsteinum. Fyrsti undirstöðusteinninn var jaspis, annar safír, þriðji kalsedón, fjórði smaragð, 	 Lsisan n leswaṛ-is ṛeqqmen s yezṛa ɣlayen n mkul ṣṣenf. Amezwaru s Lyaman n Jasb, wis sin n Safir, wis tlata s lyaman n Agat, wis ṛebɛa n ?umṛud,


Umskurnin er ekkert og yfirhúðin ekkert, heldur það að halda boðorð Guðs. 	 Yexten walebɛaḍ neɣ ur yextin ara ulac deg-s ; ayen yesɛan azal d ṭṭaɛa n lumuṛat n Sidi Ṛebbi.


Ungmenni eitt, Evtýkus að nafni, sat í glugganum. Seig á hann svefnhöfgi, er Páll ræddi svo lengi, og féll hann sofandi ofan af þriðja lofti. Hann var liðinn, þegar hann var tekinn upp. 	 Yiwen ilemẓi, isem-is Utikus, yella yeqqim ɣef yiri n ṭṭaq. Imi i gɛeṭṭel Bulus deg umeslay, Utikus yewwi-t nuddam ; yeɣli-d si leɛli wis tlata armi d lqaɛa, mi t-id-refden, ufan-t yemmut.


Hann tengir líkamann saman og heldur honum saman með því að láta sérhverja taug inna sína þjónustu af hendi, allt eftir þeim krafti, sem hann úthlutar hverri þeirra. Þannig lætur hann líkamann vaxa og byggjast upp í kærleika. 	 Lǧețța tebna s leɛḍam i cuddent lemfaṣel yal yiwen deg umkan-is ; s Lmasiḥ i tețțimɣuṛ tețnerni di lmaḥibba m'ara xeddmen leɛḍam ccɣel-nsen akken ilaq.


óskynsamir, óáreiðanlegir, kærleikslausir, miskunnarlausir, 	 Ur sɛin lefhama, ur sɛin laman, ulac deg wulawen-nsen ṛṛeḥma neɣ leḥnana.


Höfum vér ekki rétt til að ferðast um með kristna eiginkonu, alveg eins og hinir postularnir og bræður Drottins og Kefas? 	 Ur sɛiɣ ara lḥeqq ad aɣeɣ tameṭṭut yumnen aț-țețțeddu yid-i am akken xeddmen imceggɛen nniḍen n Lmasiḥ d watmaten n Ssid-nneɣ akk-d Buṭrus ?


Þegar hann var risinn upp frá dauðum, minntust lærisveinar hans, að hann hafði sagt þetta, og trúðu ritningunni og orðinu, sem Jesús hafði talað. 	 Asmi i d-yeḥya Sidna Ɛisa si lmut ɣer tudert, inelmaden-is mmektan-d awal-agi i d-yenna, dɣa umnen s wayen yuran di tira iqedsen d wayen i d-yenna Sidna Ɛisa.


Þegar lærisveinar hans, þeir Jakob og Jóhannes, sáu það, sögðu þeir: "Herra, eigum vér að bjóða, að eldur falli af himni og tortími þeim?" 	 Yeɛqub d Yuḥenna mi ẓran ayagi, nnan : A Sidi, tebɣiḍ a nefk lameṛ i tmes n yigenni a d-teɣli fell-asen a ten tessenger ?


Lögvitringur nokkur sté fram, vildi freista hans og mælti: "Meistari, hvað á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?" 	 Ikred yiwen umusnaw n ccariɛa yebɣan ad ijeṛṛeb Sidna Ɛisa, yenna yas : A Sidi, d acu ara xedmeɣ iwakken ad sɛuɣ tudert n dayem ?


Hvort er auðveldara að segja: ,Syndir þínar eru þér fyrirgefnar,' eða segja: ,Statt upp og gakk'? 	 D acu i gsehlen a s-t-iniɣ ? « ?waɛeffan-ak ddnubat-ik» neɣ « ekker telḥuḍ ? »


Því að þessi sonur minn var dauður og er lifnaður aftur. Hann var týndur og er fundinn.' Tóku menn nú að gjöra sér glaðan dag. 	 axaṭer mmi-nni i ḥesbeɣ yemmut yuɣal-ed idder, yella yeɛṛeq tura iban-ed ». Dɣa bdan tameɣṛa.


En mitt er ekki að veita, hver situr mér til hægri handar eða vinstri. Það veitist þeim, sem það er fyrirbúið." 	 Ma yella d ayen yeɛnan imukan ɣer uyeffus-iw neɣ ɣer uzelmaḍ-iw, mačči deg ufus-iw i gella, meɛna ad țțunefken i wid iwumi țwaheggan.


En þar eð þér eruð börn, þá hefur Guð sent anda sonar síns í hjörtu vor, sem hrópar: "Abba, faðir!" 	 Tura imi nuɣal d arraw n Sidi Ṛebbi, ifka-yaɣ-d ɣer wulawen-nneɣ Ṛṛuḥ n Mmi-s s wayes i nessawal i Ṛebbi : « Abba » ! Yeɛni : a Baba !


Því að: Innan harla skamms tíma mun sá koma, sem koma á, og ekki dvelst honum. 	 Drus i mazal, di kra n lweqt a d-yaweḍ win akken ara d-yasen, ur yețɛeṭṭil ara.


Þá fór hann burt úr Kaldealandi og settist að í Haran. En eftir lát föður hans leiddi Guð hann þaðan til þessa lands, sem þér nú byggið. 	 Iffeɣ ihi si tmurt n iqaldiyen, iṛuḥ ad izdeɣ di temdint n Haran. Mi gemmut baba-s, Sidi Ṛebbi yewwi-t-id ɣer tmurt-agi i deg tzedɣem tura.


Skiljið þér ekki, að allt sem inn kemur í munninn, fer í magann og lendir síðan í safnþrónni? 	 Ur tefhimem ara belli ayen ikeččmen seg imi n wemdan yețțara ɣer uɛebbuḍ-is, mbeɛd ad ițwadeggeṛ ɣer beṛṛa.


Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt þetta er komið fram. 	 A wen-d-iniɣ tideț : lǧil-agi ur ițɛeddi ara alamma yedṛa-d wayagi meṛṛa.


,Vér lékum fyrir yður á flautu og ekki vilduð þér dansa. Vér sungum yður sorgarljóð, og ekki vilduð þér syrgja.' 	 Newwet ajewwaq uur tecḍiḥem ara, nnecna cnawi n leḥzen uur tmeǧdem ara.


Sjálfir vitið þér, bræður, að koma vor til yðar varð ekki árangurslaus. 	 Ay atmaten, kunwi s yiman-nwen teẓram mačči mbla lmeɛna i d-nusa ɣuṛ-wen.


Þess vegna varð ég gramur kynslóð þessari og sagði: Án afláts villast þeir í hjörtum sínum. Þeir þekktu ekki vegu mína. 	 ?ef wayagi i rfiɣ ɣef lǧil-agi , dɣa nniɣ : Ulawen-nsen beɛden fell-i, zgan ɛeṛqen, ugin ad fehmen iberdan-iw.


Og hann mældi múr hennar, hundrað fjörutíu og fjórar álnir, eftir kvarða manns, sem er einnig mál engils. 	 Lmelk yektal daɣen leɛli n leswaṛ n temdint s uɣanim-nni, yufa meyya uṛebɛa uṛebɛin alef n iɣallen.


Símon, Símon, Satan krafðist yðar að sælda yður eins og hveiti. 	 Sidna Ɛisa yenna : A Semɛun sel-iyi-d ! Cciṭan yessuter a kkun-isserwet am yirden,


Vitið það umfram allt, að enginn þýðir neinn spádóm Ritningarinnar af sjálfum sér. 	 Uqbel kullec, ẓret belli imeslayen akk i d-nnan lenbiya, yuran di tektabt iqedsen, ur d-kkin ara s ɣuṛ-sen ;


Og ég segi yður: Biðjið, og yður mun gefast, leitið, og þér munuð finna, knýið á, og fyrir yður mun upp lokið verða. 	 Ma d nekk nniɣ-awen : ssutret a wen-d-ițunefk, qellbet aț-țafem, sqerbebbet di tewwurt a wen-d-ldin.


En þeir skildu ekkert af þessu, orð þessi voru þeim hulin, og þeir skynjuðu ekki það, sem sagt var. 	 Inelmaden-is ur fhimen acemma deg wayen i sen-d-yenna, lmeɛna n imeslayen-agi tețwaffer fell-asen. Ur ẓrin ara d acu i gebɣa a t-id-yini.


Og hann bauð, að þeir skyldu skírðir verða í nafni Jesú Krists. Síðan báðu þeir hann að standa við í nokkra daga. 	 Dɣa Yefka lameṛ ad țwaɣeḍsen s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ ; imiren ḥellelen-t ad yeqqim yid-sen kra n wussan.


Og þetta voruð þér, sumir yðar. En þér létuð laugast, þér eruð helgaðir, þér eruð réttlættir fyrir nafn Drottins Jesú Krists og fyrir anda vors Guðs. 	 Akka i llan yakan kra deg-wen uqbel ad amnen. Meɛna ddnub-nwen yurad, tețwaxtaṛem iwakken aț-țilim d ayla n Sidi Ṛebbi, tuɣalem d iḥeqqiyen zdat Ṛebbi s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akk-d Ṛṛuḥ iqedsen n Sidi Ṛebbi, Illu-nneɣ.


Löngu síðar kom húsbóndi þessara þjóna og lét þá gjöra skil. 	 Mi gɛedda lweqt, yuɣal-ed umɛellem-nni, isnejmaɛ-iten-id iwakken ad imḥasab yid-sen.


og allir sjö urðu barnlausir. Síðast allra dó konan. 	 ula d yiwen si sebɛa-nni i gzewǧen yid-es ur d-yeǧǧi dderya. ?er taggara, ula ț-țameṭṭut-nni temmut.


Bræður mínir, farið ekki í manngreinarálit, þér sem trúið á dýrðardrottin vorn Jesú Krist. 	 Ay atmaten, ur xeddmet ara lxilaf ger watmaten, d ayen ur nlaq ara ad yili ɣer wid yețțamnen s Ssid-nneɣ ameqqran, Ɛisa Lmasiḥ.


Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Ég er Kristur!' og marga munu þeir leiða í villu. 	 Axaṭer aṭas n yemdanen ara d-yasen s yisem-iw, a d-inin : «` D nekk i d Lmasiḥ ! » Yerna ad kellxen aṭas n lɣaci.


Sælir eru þeir, sem þvo skikkjur sínar. Þeir fá aðgang að lífsins tré og mega ganga um hliðin inn í borgina. 	 Amarezg n wid yessarden tijellabin-nsen axaṭer a sen-yețțunefk ad ččen si ttejṛa n tudert yerna ad kecmen si tewwura n temdint ;


Engu að síður gjörðuð þér vel í því, að taka þátt með mér í þrengingu minni. 	 Lameɛna d ayen ilhan i txedmem imi tețțekkim di leɛtab-iw.


Fagnið því, þótt þér nú um skamma stund hafið orðið að hryggjast í margs konar raunum. 	 D ayagi i kkun-issefṛaḥen ɣas akken tura sseḥzanent-kkun teswiɛin agi deg ilaq a d-tɛeddim seg ujeṛṛeb.


En Pétur stóð utan dyra. Hinn lærisveinninn, sem var kunnugur æðsta prestinum, kom út aftur, talaði við þernuna, sem dyra gætti, og fór inn með Pétur. 	 ma d Buṭrus yeqqim di beṛṛa ɣer tama n tewwurt. Anelmad-nni yessnen lmuqeddem ameqqran yuɣal yeffeɣ ed, yehdeṛ-as i tɛessast n tewwurt, dɣa tessekcem Buṭrus.


Þeir sögðu því hver við annan: "Rífum hann ekki sundur, köstum heldur hlut um, hver skuli fá hann." Svo rættist ritningin: Þeir skiptu með sér klæðum mínum og köstuðu hlut um kyrtil minn. Þetta gjörðu hermennirnir. 	 Heddṛen wway gar-asen, nnan : Acuɣeṛ ara t-ncerreg, eyyaw axiṛ a nger tasɣaṛt fell-as a nẓer anwa ara t-yawin. S wakka i gennekmal wayen yuran di tira iqedsen : Feṛqen lqecc-iw, gren tasɣaṛt ɣef wubeṛnus-iw.» Akka i xedmen iɛsekṛiyen-nni.


Jesús spurði þá föður hans: "Hve lengi hefur honum liðið svo?" Hann sagði: "Frá bernsku. 	 Sidna Ɛisa yesteqsa baba-s n weqcic-nni yenna-yas : Si melmi i d-ideṛṛu yid-es wayagi ? Yerra-yas-d : Seg wasmi yella d amecṭuḥ.


Rödd heyrðist í Rama, grátur og kveinstafir miklir, Rakel grætur börnin sín og vill ekki huggast láta, því að þau eru ekki framar lífs. 	 Yekker leɛyaḍ di taddart n Rama, nesla i imeṭṭawen d umeǧǧed, d Ṛaḥil i gețrun ɣef warraw-is, tegguma aț-țesbeṛ fell-asen, axaṭer mmuten.


En hinn andlegi dæmir um allt, en um hann sjálfan verður ekki dæmt af neinum. 	 Amdan yesɛan Ṛṛuḥ iqedsen n Sidi Ṛebbi yezmer ad ifhem kullec, ma d nețța, yiwen ur izmir a t-iḥaseb.


Eftir þrjá daga stefndi hann saman helstu mönnum Gyðinga. Þegar þeir voru saman komnir, sagði hann við þá: "Bræður, ekkert hef ég brotið gegn lýðnum eða siðum feðranna, en samt er ég fangi, framseldur Rómverjum í Jerúsalem. 	 Mi ɛeddan tlata wussan, Bulus yessawel i imeqqranen n wat Isṛail. Mi d-nnejmaɛen, Bulus yenna yasen : Ay atmaten, ɣas akken ur xdimeɣ acemma i gxulfen agdud d leɛwayed n lejdud-nneɣ, ṭṭfen-iyi ɣer lḥebs di temdint n Lquds, sellmen-iyi ger ifassen n lɛeskeṛ n Ṛuman.


Þú munt þunguð verða og son ala, og þú skalt láta hann heita JESÚ. 	 Atan aț-țrefdeḍ tadist, a d-tesɛuḍ aqcic, semmi-yas Ɛisa, (yeɛni : « Amsellek »)


Honum sé dýrð um aldir alda, amen. 	 I nețța tamanegt si lǧil ɣer lǧil ! Amin !


Hver sem etur brauðið eða drekkur bikar Drottins óverðuglega, verður þess vegna sekur við líkama og blóð Drottins. 	 Daymi win ara yeččen seg weɣṛum-agi, ara yeswen si teqbuct-agi n usmekti n Lmasiḥ, m'ur sen-yefki ara lqima, yewwi ddnub ɣer yiri-s ɣef ddemma n lǧețța akk-d idammen n Lmasiḥ.


og til Jesú, meðalgangara nýs sáttmála, og til blóðsins, sem hreinsar og talar kröftuglegar en blóð Abels. 	 Tqeṛṛbem daɣen ɣer Ɛisa i ɣ-ildin abrid ɣer Ṛebbi s lemɛahda tajdiṭ akk-d idammen-is yuzzlen, yesɛan azal akteṛ n wid n Habil.


Gott tré getur ekki borið vonda ávöxtu, ekki heldur slæmt tré góða ávöxtu. 	 Ttejṛa yelhan ur tezmir ara a d-tefk yir lfakya, akken daɣen yir ttejṛa ur tezmir ara a d-tefk lfakya yelhan.


Þegar þeir komu til fólksins, gekk til hans maður, féll á kné fyrir honum 	 Mi wwḍen ɣer wanda llan lɣaci, yiwen wergaz iqeṛṛeb-ed ɣer Sidna Ɛisa, yeɣli ɣef tgecrar zdat-es yenna yas :


Verið Drottins vegna undirgefnir allri mannlegri skipan, bæði keisara, hinum æðsta, 	 Ɣef ddemma n Sidi Ṛebbi qadṛet wid iḥekmen. Qadṛet agellid imi d nețța i gḥekmen,


Hver meðal manna veit hvað mannsins er, nema andi mannsins, sem í honum er? Þannig hefur heldur enginn komist að raun um, hvað Guðs er, nema Guðs andi. 	 Anwa i geẓran ayen yellan deg wul n wemdan ? Anagar ṛṛuḥ-ines i geẓran ayen yellan deg wul-is. Yiwen ur yessin daɣen ixemmimen n Ṛebbi anagar Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi.


Jesús svaraði honum: "Ég hef talað opinskátt í áheyrn heimsins. Ég hef ætíð kennt í samkundunni og í helgidóminum, þar sem allir Gyðingar safnast saman, en í leynum hef ég ekkert talað. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Hedṛeɣ ɛinani zdat lɣaci, slemdeɣ di leǧwameɛ n wat Isṛail, slemdeɣ daɣen deg wefrag n lǧameɛ iqedsen anda i gețnejmaɛ lɣaci, ur hdiṛeɣ ara s tuffra.


Jesús hélt nú upp til Jerúsalem, og á leiðinni tók hann þá tólf afsíðis og sagði við þá: 	 Mi țeddun ad alin ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa iṭṭef tnac-nni inelmaden-is weḥḥed-sen, yenna yasen :


Gef oss í dag vort daglegt brauð. 	 Efk-aɣ-d mkul ass tamɛict-nneɣ.


og sérhver tunga játa Guði föður til dýrðar: Jesús Kristur er Drottinn. 	 iwakken yal iles a d-icehhed belli Ɛisa Lmasiḥ, d nețța i gellan sennig kullec i tmanegt n Ṛebbi baba-tneɣ.


Jesús svaraði þeim: "Stundin er komin, að Mannssonurinn verði gjörður dýrlegur. 	 Nețța yerra-yasen-d : Yewweḍ-ed lweqt i Mmi-s n bunadem ad ikcem di tmanegt-is.


Af sama munni gengur fram blessun og bölvun. Þetta má ekki svo vera, bræður mínir. 	 Seg yimi-agi i d-țeffɣent ddeɛwat n lxiṛ d nneɛlat. Ay atmaten-iw, ur ilaq ara ad yili wakka.


Með því sýnir heilagur andi, að vegurinn til hins heilaga er enn eigi kunnur orðinn, á meðan fremri tjaldbúðin enn stendur. 	 Ṛṛuḥ iqedsen issefhem-aɣ-d belli ulac abrid ɣer wemkan iqedsen nezzeh skud mazal aqiḍun n temlilit.


öfund, ofdrykkja, svall og annað þessu líkt. Og það segi ég yður fyrir, eins og ég hef áður sagt, að þeir, sem slíkt gjöra, munu ekki erfa Guðs ríki. 	 ṭṭmeɛ, ssekṛan, at iɛebbaḍ ur nesɛi lqaɛ d wayen akk ițemcabin ɣer wayagi meṛṛa. Ɛeggneɣ-awen-d am akken i wen-d-nniɣ yakan : wid i gxeddmen lecɣal-agi ur seɛɛun ara amkan di tgelda n Sidi Ṛebbi.


Ég mun koma til yðar, er ég hef farið um Makedóníu, því að um Makedóníu legg ég leið mína. 	 Ad zegreɣ qbel tamurt n Masidunya d wamek ara n-aseɣ ɣuṛ-wen, axaṭer ilaq-iyi a n-ɛeddiɣ syenna.


Síðan munum vér, sem eftir lifum, verða ásamt þeim hrifnir burt í skýjum til fundar við Drottin í loftinu. Og síðan munum vér vera með Drottni alla tíma. 	 Ma d nukni ma yella mazal-aɣ nedder, a nețwarfed yid-sen ɣef wusigna, a nemmager Sidna Ɛisa deg igenwan, iwakken a nili yid-es i dayem.


Þeir svara honum: "Vér höfum hér ekki nema fimm brauð og tvo fiska." 	 Nnan-as : Ɣuṛ-nneɣ anagar xemsa teḥbulin n weɣṛum, d sin iselman ( iḥutiwen ).


yður hefur hann nú sátta gjört við sig með dauða Krists í jarðneskum líkama. Hann vildi láta yður koma fram fyrir sig heilaga og lýtalausa og óaðfinnanlega. 	 Tura issemṣaleḥ-ikkun yid-es s lmut n Mmi-s iwakken a d-tbanem zdat-es teṣfam, mbla lɛib.


Hver sem hatar bróður sinn er manndrápari og þér vitið, að enginn manndrápari hefur eilíft líf í sér. 	 Kra n win ikeṛhen gma-s d aqettal, yerna teẓram belli win ineqqen, ulac deg-s tudert n dayem.


En Jósef sendi eftir Jakobi föður sínum og öllu ættfólki sínu, sjötíu og fimm manns, 	 Yusef iceggeɛ a d-awin baba-s Yeɛqub akk-d wat wexxam-is meṛṛa i gellan di xemsa usebɛin yid-sen.


Enn sagði hann við þá: "Listavel gjörið þér að engu boð Guðs, svo þér getið rækt erfikenning yðar. 	 Sidna Ɛisa yenna daɣen : Tețțarram di ṭṭerf lumuṛ n Ṛebbi, iwakken aț-țeṭṭfem di leɛwayed-nwen.


Einhver sagði við hann: "Herra, eru þeir fáir, sem hólpnir verða?" Hann sagði við þá: 	 Isteqsa-t yiwen yenna-yas : A Sidi, drus n yemdanen ara yețțuselken ?


Drýgjum ekki heldur hórdóm, eins og nokkrir þeirra drýgðu hórdóm, og tuttugu og þrjár þúsundir féllu á einum degi. 	 Ur ilaq ara daɣen a nxeddem leɛṛuṛ akken xeddmen kra seg-sen ; daymi deg yiwen n wass, lmut tečča tlata uɛecrin alef deg-sen.


Og hann sagði við lærisveinana: "Þeir dagar munu koma, að þér þráið að sjá einn dag Mannssonarins og munuð eigi sjá. 	 Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : A d-yas lweqt i deg ara tmennim aț-țeẓrem Mmi-s n bunadem ulamma d yiwen wass lameɛna ur kkun-id-ițṣaḥ ara.


Síðast dó og konan. 	 ?er taggara temmut tmeṭṭut-nni ula d nețțat.


Þér vitið og sjálfir, að Drottinn mun veita yður arfleifðina að launum. Þér þjónið Drottni Kristi. 	 mmektit-ed lweṛt i kkun ițṛaǧun s ɣuṛ Sidi Ṛebbi akken i t-id-yewɛed ; axaṭer amɛellem n tideț i ɣef tqeddcem, d Lmasiḥ.


En hann vildi réttlæta sjálfan sig og sagði við Jesú: "Hver er þá náungi minn?" 	 Lɛalem-nni n ccariɛa yebɣan ad yefk lḥeqq i yiman-is, yenna i Sidna Ɛisa : Anwa-ten wiyaḍ-agi ?


Þess vegna beygi ég kné mín fyrir föðurnum, 	 Ɣef wayagi i kerfeɣ tigecrar, seǧǧdeɣ zdat Sidi Ṛebbi baba-tneɣ,


Þá sögðu nokkrir lærisveina hans sín á milli: "Hvað er hann að segja við oss: ,Innan skamms sjáið þér mig ekki, og aftur innan skamms munuð þér sjá mig,' og: ,Ég fer til föðurins'?" 	 Dɣa kra seg inelmaden-is țmesteqsayen, qqaṛen : D acu i gebɣa a ɣ-d-yini mi i d-yeqqaṛ : « Kra n lweqt ur iyi tețwalim ara, kra n lweqt daɣen aț-țuɣalem a yi-twalim », neɣ mi ɣ-d yenna : «Ad ṛuḥeɣ ɣer Baba»?


Þeir kusu heldur heiður manna en heiður frá Guði. 	 ḥemmlen ad sɛun ccan ɣer yemdanen wala ɣer Ṛebbi.


Og auðnist honum að finna hann, þá segi ég yður með sanni, að hann fagnar meir yfir honum en þeim níutíu og níu, sem villtust ekki frá. 	 A wen-iniɣ tideț : ma yufa-ț, ad ifṛeḥ yis akteṛ n țesɛa uțesɛin-nni nniḍen ur neɛṛiq ara.


Jesús mælti: "Ég er upprisan og lífið. Sá sem trúir á mig, mun lifa, þótt hann deyi. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : D nekk i d ḥeggu, d nekk i ț-țudert. Win ara yesɛun laman deg-i, ad yidir ɣas ma yemmut.


þangað sem hann vígði oss veginn, nýjan veg og lifandi inn í gegnum fortjaldið, það er að segja líkama sinn. 	 axaṭer yeldi-yaɣ abrid ajdid ɣer tudert mi gcerreg leḥjab, yeɛni lǧețța-s ițțusemmṛen.


Falsspámennirnir heyra heiminum til. Þess vegna tala þeir eins og heimurinn talar, og heimurinn hlýðir á þá. 	 Nutni n ddunit, daymi i țmeslayen s lɛeqliya n wat ddunit, yerna at ddunit smeḥsisen-asen.


Og ég sá annan engil fljúga um háhvolf himins. Hann hélt á eilífum fagnaðarboðskap, til að boða þeim, sem á jörðunni búa, og sérhverri þjóð og kynkvísl, tungu og lýð, 	 Walaɣ yiwen lmelk yețțafgen deg igenni ; yewwi-d yid-es yiwen lexbaṛ n lxiṛ yețdumun i dayem iwakken a t-ibecceṛ i imezdaɣ n ddunit, i mkul lǧens, i mkul tamurt, i mkul agdud n mkul tutlayt.


Hvað stoðar það manninn að eignast allan heiminn, en týna eða fyrirgjöra sjálfum sér? 	 D acu i d lfayda n wemdan ara irebḥen ddunit meṛṛa ma yesṛuḥ tudert-is neɣ issenger iman-is ?


Bræður, ekki tel ég sjálfan mig enn hafa höndlað það. 	 Ay atmaten, ur ḥsibeɣ ara iman-iw wwḍeɣ ɣer lmeqṣud-agi ; lameɛna tella yiwet lḥaǧa xeddmeɣ-ț : tețțuɣ ayen iɛeddan, ssarameɣ ɣer wayen yellan ɣer zdat,


Reiði Guðs opinberast af himni yfir öllu guðleysi og rangsleitni þeirra manna, er kefja sannleikann með rangsleitni, 	 Sidi Ṛebbi ițbeggin-ed urrif-is seg igenni ɣef ddnub d cceṛ n yemdanen i gețɣummun lḥeqq s lbaṭel ;


Hvers vegna? Af því að þeir ætluðu sér að réttlætast með verkum, ekki af trú. Þeir hnutu um ásteytingarsteininn, 	 Acuɣer ? Axaṭer ur qellben ara ad ɛeǧben i Sidi Ṛebbi s liman, meɛna nutni ɣilen ad uɣalen d iḥeqqiyen s lefɛayel-nsen. Mmugren-d adɣaɣ i sen-yellan d ugur, isseɣli-ten.


Því að syndin sætti lagi, dró mig á tálar með boðorðinu og deyddi mig með því. 	 axaṭer ddnub yufa abrid, s lameṛ-agi n ccariɛa dɣa ixdeɛ-iyi, yewwi-yi ɣer lmut.


Símon Pétur segir við hann: "Herra, hvert ferðu?" Jesús svaraði: "Þú getur ekki fylgt mér nú þangað sem ég fer, en síðar muntu fylgja mér." 	 Semɛun Buṭrus yesteqsa-t yenna-yas : A Sidi, ɣer wanda ara tṛuḥeḍ ? Sidna Ɛisa yenna-yas : Anda ara ṛuḥeɣ ur tezmireḍ ara aț-țedduḍ tura, lameɛna ɣer zdat a yi-d-tebɛeḍ.


Lifið í kærleika, eins og Kristur elskaði oss og lagði sjálfan sig í sölurnar fyrir oss svo sem fórnargjöf, Guði til þægilegs ilms. 	 ddut di tudert-nwen s leḥmala am akken i ɣ-iḥemmel Lmasiḥ i gefkan iman-is ɣef ddemma-nneɣ d asfel i Sidi Ṛebbi, am lweɛda yesɛan rriḥa iɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


Um kvöldið kom hann með þeim tólf. 	 Mi d-teɣli tmeddit, Sidna Ɛisa yusa-d akk-d tnac-nni inelmaden.


Fær þú mér, þegar þú kemur, möttulinn, sem ég skildi eftir í Tróas hjá Karpusi, og bækurnar, einkanlega skinnbækurnar. 	 M'ara d-taseḍ, awi-d yid-ek abeṛnus-nni i ǧǧiɣ deg wexxam n Karbus di temdint n Truwas, awi-d yid-ek daɣen idlisen, abeɛda wid yețwaxedmen s weglim.


Látið yður ekki til hugar koma, að þér getið sagt með sjálfum yður: ,Vér eigum Abraham að föður.' Ég segi yður, að Guð getur vakið Abraham börn af steinum þessum. 	 Ur qqaṛet ara i yiman-nwen : « Sidna Ibṛahim d jeddi-tneɣ » ! Axaṭer, a wen-iniɣ : SSidi Ṛebbi yezmer a d-yefk dderya i Ibṛahim seg idɣaɣen-agi.


Ef lögmálsmennirnir eru erfingjar, er trúin ónýtt og fyrirheitið að engu gjört. 	 Lemmer d wid ittabaɛen ccariɛa ara iweṛten, iwumi ihi liman, iwumi lweɛd n Sidi Ṛebbi.


Það vita þeir um mig, vilji þeir unna mér sannmælis, að ég var farísei frá fyrstu tíð, fylgdi strangasta flokki trúarbragða vorra. 	 Ssnen-iyi si zik ma bɣan ad cehden fell-i. Lliɣ d afarizi, tebɛeɣ leqwanen iweɛṛen yeɛnan ddin-nneɣ di tejmaɛt n ifariziyen.


Þannig kom Jóhannes skírari fram í óbyggðinni og prédikaði iðrunarskírn til fyrirgefningar synda, 	 Iban-ed Yeḥya aɣeṭṭas deg unezṛuf , yesseɣḍas lɣaci deg waman, yeqqaṛ-asen : Beddlet tikli, aset-ed aț-țețwaɣeḍsem iwakken a wen-yeɛfu Sidi Ṛebbi.


Margir munu fylgja ólifnaði þeirra, og sakir þeirra mun vegi sannleikans verða hallmælt. 	 Ɣas akken ffɣen i webrid, aṭas ara ten-iḍefṛen, ɣef ddemma-nsen ara ițwargem webrid n tideț ;


Þannig kemur yfir yður allt saklaust blóð, sem úthellt hefur verið á jörðinni, frá blóði Abels hins réttláta til blóðs Sakaría Barakíasonar, sem þér drápuð milli musterisins og altarisins. 	 Ihi, idammen n iḥeqqiyen yuzzlen di lqaɛa, si Habil aḥeqqi mmi-s n Adem armi d Zakarya mmi-s n Birikya, i tenɣam ger lǧameɛ iqedsen d udekkan iseflawen, a d-uɣalen ɣer yiri-nwen.


Og eins og vér höfum borið mynd hins jarðneska, munum vér einnig bera mynd hins himneska. 	 Akken i ncuba ɣer wemdan n ddunit ara ncabi ɣer wemdan n igenwan.


Takið ekki gull, silfur né eir í belti, 	 Ur țțawit yid-wen ama d ddheb, ama d lfeṭṭa, ama d idrimen ;


Og þeir hrópa hárri röddu: Hjálpræðið heyrir til Guði vorum, sem í hásætinu situr, og lambinu. 	 ?ɛeggiḍen s taɣect ɛlayen qqaṛen : Leslak-nneɣ yekka-d s ɣuṛ Izimer, s ɣuṛ Ṛebbi Illu-nneɣ yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma.


Þess vegna getur hann og til fulls frelsað þá, sem fyrir hann ganga fram fyrir Guð, þar sem hann ávallt lifir til að biðja fyrir þeim. 	 Daymi i gezmer ad isellek di mkul lweqt wid akk yețqeṛṛiben ɣer Ṛebbi s yisem-is, imi nețța yedder i dayem, ideɛɛu fell-asen ɣer Sidi Ṛebbi.


Og mun ekki Guð dæma þá, sem fyrir utan eru? "Útrýmið hinum vonda úr yðar hópi." 	 Wid n beṛṛa d Ṛebbi ara ten-iḥasben. Meɛna akken yura di tira iqedsen : Stixṛet amcum si gar-awen.


Fréttir 	 isallen


Umskurn er gagnleg ef þú heldur lögmálið, en ef þú brýtur lögmálið, er umskurn þín orðin að engu. 	 ?-țideț, ṭṭhaṛa tenfeɛ ma yella tettabaɛeḍ ccariɛa, meɛna ma yella ur txeddmeḍ ara ayen i d-tenna ccariɛa, am akken ur teḍhiṛeḍ ara.


"Þegar einhver býður þér til brúðkaups, þá set þig ekki í hefðarsæti. Svo getur farið, að manni þér fremri að virðingu sé boðið, 	 M'ara k-id-yeɛreḍ yiwen ɣer tmeɣṛa, ɣurek ur țțaṭṭaf ara amkan amezwaru ! Axaṭer yezmer ad yili yiwen ger inebgawen yesɛan leqdeṛ akteṛ-ik ,


Ég þekki verkin þín og kærleikann, trúna, þjónustuna og þolgæði þitt og veit, að verk þín hin síðari eru meiri en hin fyrri. 	 ?riɣ lecɣal-ik, leḥmala d liman i tesɛiḍ akk-d wayen i txeddmeḍ s wul yeṣfan d ṣṣbeṛ. ?riɣ daɣen tura txeddmeḍ akteṛ n wussan imezwura.


Víst er það rétt fyrir mig að bera þennan hug til yðar allra. Ég hef yður í hjarta mínu, og þér eigið allir hlutdeild með mér í náðinni, bæði í fjötrum mínum og þegar ég er að verja fagnaðarerindið og staðfesta það. 	 D lḥeqq imi țxemmimeɣ akkagi fell-awen axaṭer tezgam deg ul-iw yerna tețțekkim irkulli di tejmilt i yi-d-ifka Sidi Ṛebbi, ama mi lliɣ di lḥebs ama mi țbecciṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ s tezmert ț-țissas.


Hann fór aftur inn í höllina og segir við Jesú: "Hvaðan ertu?" En Jesús veitti honum ekkert svar. 	 Yuɣal yekcem ɣer wexxam n ccṛeɛ yesteqsa daɣen Sidna Ɛisa, yenna-yas : Ansi i d-tekkiḍ ? Sidna Ɛisa ur s-d-yerri ara awal.


Verið þrautseigir og þér munuð ávinna sálir yðar. 	 ?ebṛet, axaṭer s ṣṣbeṛ-nwen ara tsellkem tiṛwiḥin-nwen.


í von um eilíft líf. Því hefur Guð, sá er ekki lýgur, heitið frá eilífum tíðum, 	 akken ad țeklen belli sɛan tudert n dayem, tudert i gewɛed Sidi Ṛebbi uqbel a d-tețwaxleq ddunit nețța ur neskiddib ara.


Hinn sjúki svaraði honum: "Herra, ég hef engan til að láta mig í laugina, þegar vatnið hrærist, og meðan ég er að komast, fer annar ofan í á undan mér." 	 Amuḍin-nni yerra-yas-ed : A Sidi, ur sɛiɣ ara win ara yi gren ɣer temda m'ara ḥerken waman ; m'ara ɛeṛdeɣ ad kecmeɣ wayeḍ a yi-izwir.


Lögmál lífsins anda hefur í Kristi Jesú frelsað þig frá lögmáli syndarinnar og dauðans. 	 Axaṭer tazmert n Ṛṛuḥ iqedsen, tin i d-ifkan tudert i wid yumnen s Ɛisa Lmasiḥ, tsellek-iyi-d si tezmert n ddnub akk-d lmut.


Öldungurinn heilsar elskuðum Gajusi, sem ég ann í sannleika. 	 Nekk yellan d ameqqran n tejmaɛt, i Gayus, f+ eɛzizen fell-i, i ḥemmleɣ s tideț.


þá mun verk hvers um sig verða augljóst. Dagurinn mun leiða það í ljós, af því að hann opinberast með eldi og eldurinn mun prófa hvílíkt verk hvers og eins er. 	 mkul yiwen a d-iban ccɣel-is ass n lḥisab, axaṭer mkul ccɣel ad iɛeddi di tmes ; ț-țimes ara d-ibeggnen lecɣal n yal yiwen ma seḥḥan neɣ ur ṣeḥḥan ara.


Meðal þeirra eruð þér einnig, þér sem Jesús Kristur hefur kallað sér til eignar. 	 Yessawel-awen-d ula i kunwi yellan ger leǧnas-agi, iwakken aț-țilim d ayla n Ɛisa Lmasiḥ.


Og honum barst rödd: "Slátra nú, Pétur, og et!" 	 Yesla i yiwen n ṣṣut yenna yas-d : A Buṭrus, ekker ! Ezlu teččeḍ !


sem hann hafði með sjálfum sér ákveðið að framkvæma, er fylling tímans kæmi: Hann ætlaði að safna öllu því, sem er á himnum, og því, sem er á jörðu, undir eitt höfuð í Kristi. 	 ara yessiweḍ ɣer lekmal-is di lweqt i gextaṛ : ad isdukkel ayen akk yellan ama deg igenwan ama di lqaɛa, seddaw lḥekma n Lmasiḥ.


Sá yngri þeirra sagði við föður sinn: ,Faðir, lát mig fá þann hluta eignanna, sem mér ber.' Og hann skipti með þeim eigum sínum. 	 Ameẓyan deg-sen yenna i baba-s : a baba, efk-iyi-d amur i yi-d-iṣaḥen deg wayla-k. Dɣa baba-s yefka-yas amur-is.


Þá sagði Jesús við hundraðshöfðingjann: "Far þú, verði þér sem þú trúir." Og sveinninn varð heill á þeirri stundu. 	 Sidna Ɛisa yenna i umeqqran-nni n lɛeskeṛ : Ṛuḥ, imi tumneḍ atan wayen i tḍelbeḍ a k-id-yaweḍ ! DDi teswiɛt-nni, yeḥla uqeddac-is.


Þeir gengu hver af öðrum fyrir hann og sögðu: "Sæll þú, konungur Gyðinga," og slógu hann í andlitið. 	 imiren țqeṛṛiben ɣer zdat-es qqaṛen : Azul fell-ak ay agellid n wat Isṛail ! Rnan kkaten-t s iṣeṛfiqen ( ibeqqayen ).


Pétur brá við og fór með þeim. Þegar þangað kom, fóru þeir með hann upp í loftstofuna, og allar ekkjurnar komu til hans grátandi og sýndu honum kyrtla og yfirhafnir, sem Dorkas hafði gjört, meðan hún var hjá þeim. 	 Buṭrus ikker yedda yid-sen imiren kan. Mi gewweḍ, ssulin-t ɣer tɣuṛfeț-nni. Tuǧǧal akk țrunt, zzint-as-d i Buṭrus, sseknent-as-d tiqendyaṛ d ibeṛnyas i tzeṭṭ Durka uqbel aț-țemmet.


En vegna saurlifnaðarins hafi hver og einn sína eiginkonu og hver og ein hafi sinn eiginmann. 	 Ț-țideț, meɛna iwakken ur d-yețțili ara leḥṛam, axiṛ-as i wergaz ad yesɛu tameṭṭut-is, axiṛ-as i tmeṭṭut aț-țesɛu argaz-is.


Símon Pétur segir við hann: "Herra, hvert ferðu?" Jesús svaraði: "Þú getur ekki fylgt mér nú þangað sem ég fer, en síðar muntu fylgja mér." 	 Semɛun Buṭrus yesteqsa-t yenna-yas : A Sidi, ɣer wanda ara tṛuḥeḍ ? Sidna Ɛisa yenna-yas : Anda ara ṛuḥeɣ ur tezmireḍ ara aț-țedduḍ tura, lameɛna ɣer zdat a yi-d-tebɛeḍ.


Óvinurinn, sem sáði því, er djöfullinn. Kornskurðurinn er endir veraldar og kornskurðarmennirnir englar. 	 aɛdaw i gzerrɛen aẓekkun, d Cciṭan ; tamegra , ț-țaggara nddunit ; ma d wid imeggren, d lmalayekkat.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem trúir, hefur eilíft líf. 	 S tideț nniɣ-awen : kra n win yumnen, yesɛa tudert n dayem,


því að hann hefur sett dag, er hann mun láta mann, sem hann hefur fyrirhugað, dæma heimsbyggðina með réttvísi. Þetta hefur hann sannað öllum mönnum með því að reisa hann frá dauðum." 	 Axaṭer yextaṛ ass i deg ara iḥaseb imdanen s lḥeqq, s wemdan i gextaṛ yerna yefka-yaɣ-d akk țțbut mi t-id-isseḥya si ger lmegtin.


því ég sé, að þú ert fullur gallbeiskju og í fjötrum ranglætis." 	 Atan walaɣ teččuṛeḍ d ddɣel, imlek-ik lbaṭel !


Hún elti Pál og oss og hrópaði: "Menn þessir eru þjónar Guðs hins hæsta, og boða þeir yður veg til hjálpræðis!" 	 Tettabaɛ-aɣ-d nekk d Bulus, tețɛeggiḍ teqqaṛ : Imdanen-agi d iqeddacen n Ṛebbi ɛlayen, țbecciṛen-awen abrid n leslak.


Í honum var líf, og lífið var ljós mannanna. 	 Deg-s i tella tudert ; tudert-agi tella ț-țafat i yemdanen.


Tafarlaust knúði hann lærisveina sína að fara í bátinn og halda á undan sér yfir um, meðan hann sendi fólkið brott. 	 Imiren kan, Sidna Ɛisa iḥṛes inelmaden-is ad alin ɣer teflukt iwakken ad zwiren ɣer rrif nniḍen n lebḥeṛ, ma d nețța ad yerr lɣaci-nni.


Aftur barst honum rödd: "Eigi skalt þú kalla það vanheilagt, sem Guð hefur lýst hreint!" 	 Sṣut-nni inṭeq-ed tikkelt tis snat yenna-yas-d : Ayen iḥseb Sidi Ṛebbi d leḥlal, ur k-id-iṣaḥ ara a t-tḥesbeḍ d leḥṛam !


Gekk þá annar bróðirinn 	 Wis sin yuɣ taǧǧalt-nni, yemmut ula d nețța.


En sá sem skyggnist inn í hið fullkomna lögmál frelsisins og heldur sér við það og gleymir ekki því, sem hann heyrir, heldur framkvæmir það, hann mun sæll verða í verkum sínum. 	 Ma d win yețmeyyizen akken ilaq ccariɛa iṣeḥḥan, ccariɛa i d yețțaken tilelli, iteṭṭfen deg-s mačči s usmeḥses kan ad yuɣal a ț-yețțu, meɛna ixeddem ayen i d-tenna, wagi ad yili d aseɛdi di lecɣal-is meṛṛa.


Sem samverkamenn hans áminnum vér yður einnig, að þér látið ekki náð Guðs, sem þér hafið þegið, verða til einskis. 	 Imi d iqeddacen n Sidi Ṛebbi i nella, bɣiɣ a kkun-nenhu ur tețḍeggiɛem ara ṛṛeḥma i wen-d ițțunefken s ɣuṛ-es.


"Hlýðið á! Sáðmaður gekk út að sá, 	 Selt-iyi-d ! Yiwen ufellaḥ yeffeɣ ad izreɛ.


Allt þetta stunda heiðingjarnir, og yðar himneski faðir veit, að þér þarfnist alls þessa. 	 Axaṭer ayagi d imejhal i gețḥebbiṛen fell-as. Ma d Baba-twen yellan deg igenwan, yeẓra ayen akk teḥwaǧem !


Þegar hann kom nú til Galíleu, tóku Galíleumenn honum vel, þar eð þeir höfðu séð allt sem hann gjörði á hátíðinni í Jerúsalem, enda höfðu þeir sjálfir sótt hátíðina. 	 Mi gewweḍ ɣer tmurt n Jlili, lɣaci sṭreḥben yis s lfeṛḥ d ameqqran imi ula d nutni ḥedṛen i lɛid n Tfaska di temdint n Lquds, ẓran akk lbeṛhanat i gexdem dinna.


En þegar þeir fundu þá ekki, drógu þeir Jason og nokkra bræður fyrir borgarstjórana og hrópuðu: "Mennirnir, sem komið hafa allri heimsbyggðinni í uppnám, þeir eru nú komnir hingað, 	 Imi ur ten-ufin ara, zuɣṛen-d Yazun d kra n watmaten ɣer lḥukkam n temdint, bdan țɛeggiḍen : D irgazen-agi i gerwin ddunit, atan usan-d armi d ɣuṛ-nneɣ,


Hann svaraði: "Víst kemur Elía og færir allt í lag. 	 Yerra-yasen : Ț-țideț ilaq a d-yas nnbi Ilyas d amezwaru, iwakken ad iseggem kullec.


Þess vegna rita ég þetta fjarverandi, til þess að ég þurfi ekki, þegar ég er kominn, að beita hörku, samkvæmt því valdi, sem Drottinn hefur gefið mér. Það er til uppbyggingar, en ekki til niðurbrots. 	 Atah iwacu i wen-țaruɣ akkagi m'ara beɛdeɣ fell-awen, iwakken asm'ara iliɣ gar-awen, ur țiwɛiṛeɣ ara ɣuṛ-wen s tezmert i yi-d-ifka Sidi Ṛebbi, iwakken a kkun-sǧehdeɣ mačči iwakken a kkun-sseɣliɣ.


Þér líflétuð höfðingja lífsins, en Guð uppvakti hann frá dauðum, og að því erum vér vottar. 	 Tenɣam Mmi-s n ugellid n tudert, meɛna Sidi Ṛebbi yesseḥya-t-id si ger lmegtin , aql-aɣ d inigan.


Já, ég bið einnig þig, trúlyndi samþjónn, hjálpa þú þeim, því að þær börðust með mér við boðun fagnaðarerindisins, ásamt Klemens og öðrum samverkamönnum mínum, og standa nöfn þeirra í lífsins bók. 	 Ula d kečč a gma Sizugus unṣiḥ, ḍelbeɣ-ak a tent-tɛiwneḍ nutenti i ḥurben yid-i ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ, akk-d Klimun d imdukkal-iw nniḍen di leqdic iwumi uran yismawen nsen di tektabt n tudert.


Einkamál 	 anewrik


Þar fann hundraðshöfðinginn skip frá Alexandríu, er sigla átti til Ítalíu, og kom oss á það. 	 Afesyan-nni yufa dinna lbabuṛ n Skandriya ara iṛuḥen ɣer tmurt n Selyan, isserkeb-aɣ deg-s.


þess eiðs, er hann sór Abraham föður vorum 	 i gefka i jeddi-tneɣ Sidna Ibṛahim.


Jesús sagði við hann: "Sannlega segi ég þér: Á þessari nóttu, áður en hani galar, muntu þrisvar afneita mér." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : A k-iniɣ tideț : deg iḍ-agi uqbel ad iskkuɛ uyaziḍ, ad iyi-tnekṛeḍ tlata iberdan.


Takið því alvæpni Guðs, til þess að þér getið veitt mótstöðu á hinum vonda degi og haldið velli, þegar þér hafið sigrað allt. 	 Ɣef wayagi, refdet leslaḥ n Sidi Ṛebbi, iwakken aț-țizmirem aț-țqablem tiswiɛin iweɛṛen, s wakka ɣer taggara n umenuɣ a kkun-id-yaf lḥal mazal tbeddem.


Mannssonurinn er ekki kominn til að tortíma mannslífum, heldur til að frelsa."] Og þeir fóru í annað þorp. 	 Mmi-s n bunadem ur d-yusi ara ad issenger imdanen lameɛna yusa-d a ten-isellek. Dɣa ṛuḥen ɣer taddart nniḍen.


Þegar hann heyrði, að þar færi Jesús frá Nasaret, tók hann að hrópa: "Sonur Davíðs, Jesús, miskunna þú mér!" 	 Mi gesla belli d Ɛisa anaṣari i d-iɛeddan, yebda yețɛeggiḍ yeqqaṛ : A Ɛisa, a Mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i !


Ég var umskorinn á áttunda degi, af kyni Ísraels, ættkvísl Benjamíns, Hebrei af Hebreum, farísei í afstöðunni til lögmálsins, 	 Axaṭer dehṛeɣ ass wis tmanya, kkiɣ-ed si ccetla n wat Isṛail, n wedrum n Benyamin, d aɛibṛani mmi--s n uɛibṛani.


Hver sem eyru hefur, hann heyri." 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen isel-ed !


og mælti: "Ég drýgði synd, ég sveik saklaust blóð." Þeir sögðu: "Hvað varðar oss um það? Það er þitt að sjá fyrir því." 	 yenna yasen : Denbeɣ, nekk i wen-d-izzenzen amdan aḥeqqi. RRran-as-d : Ur aɣ-d-tewqiɛ ara lmeɛna, wagi d ccɣel-ik.


En nokkrir Gyðingar, er fóru um og frömdu andasæringar, tóku og fyrir að nefna nafn Drottins Jesú yfir þeim, er höfðu illa anda. Þeir sögðu: "Ég særi yður við Jesú þann, sem Páll prédikar." 	 Kra iseḥḥaren n wat Isṛail, ileḥḥun seg wemkan ɣer wayeḍ, ɛerden ad ssuffɣen leǧnun seg wid yețwamelken, qqaṛen-asen : S yisem n Sidna Ɛisa, win akken i gețbecciṛ Bulus, effɣet seg-es !


Minnist fyrri daga, er þér höfðuð tekið á móti ljósinu, hvernig þér urðuð að þola mikla raun þjáninga. 	 Mmektit-ed ussan imezwura i deg twalam tafat n Sidi Ṛebbi d wamek tqublem leɛtab di tegniț n ccedda :


Leví bjó honum veislu mikla í húsi sínu, og þar sat að borði með þeim mikill fjöldi tollheimtumanna og annarra. 	 Lewwi yeɛṛeḍ Sidna Ɛisa ɣer wexxam-is, ihegga-yas imensi. Aṭas n yimekkasen d yemdanen nniḍen i geqqimen yid-sen ad ččen.


Taktu þitt og farðu leiðar þinnar. Ég vil gjalda þessum síðasta eins og þér. 	 Awi lḥeqq-ik tṛuḥeḍ. I ma yella bɣiɣ ad fkeɣ i uneggaru annect i k-fkiɣ i kečč ?


Leggið þess vegna alla stund á að auðsýna í trú yðar dyggð, í dyggðinni þekkingu, 	 Ɣef ayagi, ǧehdet, ẓewṛet iwakken aț-țernum i liman-nwen tikli yeṣfan, i tikli yeṣfan tamusni ;


Hann svaraði: "Yður er gefið að þekkja leynda dóma himnaríkis, hinum er það ekki gefið. 	 Yerra-yasen : Kunwi yețțunefk-awen-d aț țissinem lbaḍna n tgelda igenwan, ma d wiyaḍ, ur sen-d-ițțunefk ara.


Þá seldi hann þeim hann í hendur, að hann yrði krossfestur. Þeir tóku þá við Jesú. 	 Dɣa Bilaṭus yefka-yasen-t akken a t-semmṛen ɣef wumidag. ?ṭfen-d Sidna Ɛisa


Ég er góði hirðirinn. Góði hirðirinn leggur líf sitt í sölurnar fyrir sauðina. 	 D nekk i d ameksa n ṣṣeḥ. Ameksa n ṣṣeḥ yețțsebbil tudert-is ɣef wulli-ines.


Jesús sagði: "Til dóms er ég kominn í þennan heim, svo að blindir sjái og hinir sjáandi verði blindir." 	 Sidna Ɛisa yenna : D wagi i d lḥisab ɣef wacu i d-usiɣ ɣer ddunit : wid ur nețwali ara ad walin, wid yețwalin ad uɣalen d iderɣalen.


En Pétur hélt áfram að berja, og þegar þeir luku upp, sáu þeir hann og urðu furðu lostnir. 	 Nnan-as : Ahat d lexyal-is ihi ! Llan țemsteqsayen, ma d Butṛus mazal-it isqeṛbub-ed ; mi d-ldin tawwurt wehmen mi t-walan.


Sá, er hyggst standa, gæti því vel að sér, að hann falli ekki. 	 Ihi win iḥesben iman-is ibedd, ad iɛass iman-is ur iɣelli ara !


Farið því og gjörið allar þjóðir að lærisveinum, skírið þá í nafni föður, sonar og heilags anda, 	 Ṛuḥet ɣer tmura meṛṛa n ddunit, slemdet imdanen iwakken ad uɣalen d inelmaden-iw, ad țwaɣedṣen s yisem n Baba Ṛebbi, s yisem n Mmi-s akk-d yisem n Ṛṛuḥ iqedsen.


Því er í Ritningunni sagt við Faraó: "Einmitt til þess hóf ég þig, að ég fengi sýnt mátt minn á þér og nafn mitt yrði boðað um alla jörðina." 	 Anda nniḍen di tira iqedsen Sidi Ṛebbi yenna i Ferɛun agellid n Maṣer : Sbeddeɣ-k d agellid ameqqran iwakken a d-sbeggneɣ tazmert-iw deg-ek, s wakka di ddunit meṛṛa ad issinen belli d nekk i d Illu.


Lítið ekki aðeins á eigin hag, heldur einnig annarra. 	 Ilaq yal yiwen deg-wen ur ițnadi ara kan ɣef nnfeɛ-ines, lameɛna ilaq ad inadi ɣef nnfeɛ n wiyaḍ.


Þeir fóru og prédikuðu hvarvetna, en Drottinn var í verki með þeim og staðfesti boðun þeirra með táknum, sem henni fylgdu.] 	 Inelmaden ṛuḥen ad beccṛen di mkul amkan ; Sidi Ṛebbi yețțili yid sen, yețbeggin-ed s waṭas lbeṛhanat, tideț n wayen țbecciṛen.


Í för með honum voru þeir Sópater Pýrrusson frá Beroju, Aristarkus og Sekúndus frá Þessaloníku, Gajus frá Derbe, Tímóteus og Asíumennirnir Týkíkus og Trófímus. 	 Ddan yid-es : Subatir, mmi-s n Birus si temdint n Biri ; Arisṭark akk-d Skundus n temdint n Tiṣalunik, Gayus n temdint n Derba ; yedda daɣen Timuti, Tucik akk-d Trufim n tmurt n Asya.


Verið góðviljaðir hver við annan, miskunnsamir, fúsir til að fyrirgefa hver öðrum, eins og Guð hefur í Kristi fyrirgefið yður. 	 Ilit d iḥninen msamaḥet wway gar-awen, akken i wen-isemmeḥ Sidi Ṛebbi s Lmasiḥ.


En margt er það annað, sem Jesús gjörði, og yrði það hvað eina upp skrifað, ætla ég, að öll veröldin mundi ekki rúma þær bækur, sem þá yrðu ritaðar. 	 Sidna Ɛisa yexdem daɣen aṭas n lecɣal nniḍen. Lemmer a ten-id neḥku yiwen yiwen, ur cukkeɣ ara ddunit meṛṛa aț-țawi tiktabin ara naru.


Hann spurði: "Hvað illt hefur hann þá gjört?" En þeir æptu því meir: "Krossfestu hann!" 	 Lḥakem yenna : D acu i gexdem n diri ? RRnan țɛeggiḍen : Semmeṛ-it ɣef wumidag !


En á þeim dögum tók María sig upp og fór með flýti til borgar nokkurrar í fjallbyggðum Júda. 	 Deg wussan-nni, Meryem tekker tṛuḥ s lemɣawla ɣer yiwet n taddart yellan deg idurar n tmurt n Yahuda.


Og enginn, sem drukkið hefur gamalt vín, vill nýtt, því að hann segir: ,Hið gamla er gott.'" 	 Akken daɣen win yennumen d ccṛab aqdim ur issutur ara ajdid axaṭer yeqqaṛ « d aqdim i gelhan. »


Maður hét Nikódemus, af flokki farísea, ráðsherra meðal Gyðinga. 	 Yella yiwen wergaz isem-is Nikudem i gellan si tejmaɛt n ifariziyen, d yiwen seg imeqqranen n wat Isṛail.


En Drottinn stóð með mér og veitti mér kraft, til þess að ég yrði til að fullna prédikunina og allar þjóðir fengju að heyra. Og ég varð frelsaður úr gini ljónsins. 	 D Sidi Ṛebbi i yi-iɛawnen, i yi-isǧehden, iwakken lexbaṛ n lxiṛ ad ițțubecceṛ s lekmal-is i leǧnas nniḍen meṛṛa yerna isellek-iyi-d seg imi n yizmawen.


Á fyrsta degi ósýrðu brauðanna komu lærisveinarnir til Jesú og sögðu: "Hvar vilt þú, að vér búum þér páskamáltíðina?" 	 Ass amezwaru n lɛid n weɣṛum mbla iɣes n temtunt , inelmaden usan-d ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : A Sidi, anda tebɣiḍ a k-nheggi imensi n lɛid n Izimer n leslak ?


En það er augljóst að fyrir Guði réttlætist enginn með lögmáli, því að "hinn réttláti mun lifa fyrir trú." 	 Ula d yiwen ur izmir ad yuɣal d aḥeqqi zdat Ṛebbi s ccariɛa, ayagi d ayen ibanen imi yura : Aḥeqqi ad yidir s liman.


Hann ræddi við menn í samkunduhúsinu hvern hvíldardag og reyndi að sannfæra bæði Gyðinga og Grikki. 	 Mkul ass n westeɛfu, Bulus ițmeslay di lǧameɛ, ițbecciṛ i wat Isṛail akk-d iyunaniyen ttabaɛen ddin n wat Isṛail, iwakken ad amnen.


Í bili virðist allur agi að vísu ekki vera gleðiefni, heldur hryggðar, en eftir á gefur hann þeim, er við hann hafa tamist, ávöxt friðar og réttlætis. 	 S tideț m'ara ɣ-țṛebbin yețɣiḍ aɣ lḥal lameɛna m'ara tɛeddi teswiɛt-nni, a naf belli d ayen yelhan i tudert-nneɣ.


Þeim birtust tungur, eins og af eldi væru, er kvísluðust og settust á hvern og einn þeirra. 	 Sehṛen-asen-d am akken d ilsawen n tmes ițemfaṛaqen wway gar-asen, rsen-d ɣef yal yiwen deg sen.


og konur nokkrar, er læknaðar höfðu verið af illum öndum og sjúkdómum. Það voru þær María, kölluð Magdalena, er sjö illir andar höfðu farið úr, 	 ddant daɣen kra n tilawin i gesseḥla si lehlakat-nsent, tid iwumi yessufeɣ leǧnun. Tella gar-asent Meryem iwumi qqaṛen tamagdalit ițwasellken si sebɛa leǧnun,


Enn gátu þeir ekki trúað fyrir fögnuði og voru furðu lostnir. Þá sagði hann við þá: "Hafið þér hér nokkuð til matar?" 	 Wehmen, ččuṛen wulawen-nsen d lfeṛḥ armi ur zmiren ara ad amnen ayen țwalin, dɣa yenna-yasen : Yella dagi wayen ara ččeɣ ?


Ég hef ritað nokkuð til safnaðarins, en Díótrefes, sem vill vera fremstur meðal þeirra, tekur eigi við oss. 	 Uriɣ kra yimeslayen i tejmaɛt, meɛna Diutrif iḥemmlen ad idebbeṛ ɣef wiyaḍ, yegguma a ɣ-d-iḥess ur aɣ-yeḥsib ara.


Að kvöldi sama dags sagði hann við þá: "Förum yfir um!" 	 Ass-nni kan mi geɣli yiṭij, Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : Eyyaw a nzegret agummaḍ n lebḥeṛ.


Hann sagði við mig: ,Far þú, því að ég mun senda þig til heiðingja langt í burtu.'" 	 Dɣa Sidi Ṛebbi yenna-yi-d : Ṛuḥ a k-ceggɛeɣ ɣer lebɛid ɣer wat leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail.


En hann er verður meiri dýrðar en Móse, eins og sá, er húsið gjörði, á meiri heiður en húsið sjálft. 	 ?-țideț Sidna Ɛisa yesɛa ccan akteṛ n Sidna Musa, imi win yebnan axxam, d nețța i gesɛan ccan akteṛ n wexxam yebna.


Um þessar mundir lét Heródes konungur leggja hendur á nokkra úr söfnuðinum og misþyrma þeim. 	 Di lweqt-nni, agellid Hiṛudus yebda ițqehhiṛ inelmaden n tejmaɛt yellan di temdint n Lquds.


Hyggja holdsins er fjandskapur gegn Guði, með því að hún lýtur ekki lögmáli Guðs, enda getur hún það ekki. 	 Axaṭer wid ittabaɛen lebɣi n wemdan uɣalen d iɛdawen n Sidi Ṛebbi imi ur ḍuɛen ara ccariɛa-ines, axaṭer ṭṭbiɛa n wemdan ur tezmir ara aț-țḍuɛ ccariɛa n Sidi Ṛebbi.


Sáðmaðurinn sáir orðinu. 	 Afellaḥ-nni, d win izerrɛen awal n Ṛebbi.


En hann varð dapur í bragði við þessi orð og fór burt hryggur, enda átti hann miklar eignir. 	 Mi gesla ilemẓi-nni i imeslayen n Sidna Ɛisa, yennuɣna. Iṛuḥ s leḥzen axaṭer yesɛa aṭas n cci.


Þá sagði einn af þjónum æðsta prestsins, frændi þess, sem Pétur sneið af eyrað: "Sá ég þig ekki í grasgarðinum með honum?" 	 Yiwen seg iqeddacen n lmuqeddem ameqqran, yețțilin i win akken iwumi yegzem Semɛun Buṭrus ame??uɣ, iwehha-d ɣuṛ-es yenna-yas : Ur k-ẓriɣ ara yid-es di tmazirt ?


Því mun hún hórkona teljast, ef hún, að manninum lifandi, verður annars manns. En deyi maðurinn er hún laus undan lögmálinu, svo að hún er ekki hórkona, þótt hún verði annars manns. 	 ma tuɣ wayeḍ skud mazal argaz-is idder, yețțusemma tezna ; meɛna ma yemmut wergaz-is tserreḥ-as ccariɛa aț-țɛiwed zzwaǧ, ayagi ur yețțusemma ara d leḥṛam.


Símon Pétur benti honum og bað hann spyrja, hver sá væri, sem Jesús talaði um. 	 Semɛun Buṭrus iwehha-yas akken a t-yesteqsi ɣef wanwa i d-ițmeslay.


Og yfir öllum þeim, sem þessari reglu fylgja, sé friður og miskunn, og yfir Ísrael Guðs. 	 I wid akk itebɛen abrid-agi , a sen-iniɣ: lehna d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi a wen-d țțunefkent i kunwi d wegdud n Sidi Ṛebbi meṛṛa !


Og Jesaja er svo djarfmáll að segja: "Ég hef látið þá finna mig, sem leituðu mín ekki. Ég er orðinn augljós þeim, sem spurðu ekki að mér." 	 Nnbi Iceɛya yessaweḍ armi genna : Ufan-iyi wid ur nennuda ara fell-i, sbeggneɣ-d iman-iw i wid ur nqelleb ara ad iyi-ssinen.


Þess vegna segi ég yður: Guðs ríki verður frá yður tekið og gefið þeirri þjóð, sem ber ávexti þess. 	 Daymi i wen-qqaṛeɣ : Tagelda n igenwan a wen tețwakkes, aț-țețțunefk i leǧnas nniḍen ara d-ifken lɣella.


Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með anda yðar. 	 Ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ aț-țili fell-awen.


En nú erum vér leystir undan lögmálinu, þar sem vér erum dánir því, sem áður hélt oss bundnum, og þjónum í nýjung anda, en ekki í fyrnsku bókstafs. 	 Lameɛna tura nețțusellek si lḥekma n ccariɛa imi nețțusemma nemmut ɣef wayen yeɛnan ccariɛa nni i ɣ-yurzen, s wakka i nezmer tura a nḍuɛ Sidi Ṛebbi s lɛeqliya tajḍiṭ n Ṛṛuḥ iqedsen, mačči am zik s lɛeqliya-nni taqdimt mi nella seddaw n ccariɛa.


Þeim eilíft líf, sem með staðfestu í góðu verki leita vegsemdar, heiðurs og ódauðleika, 	 ad yefk tudert n dayem i wid ixeddmen lxiṛ s ṣṣbeṛ, yețnadin ɣef lɛezz d lḥeṛma akk-d tudert n dayem.


Eru ekki tveir spörvar seldir fyrir smápening? Og ekki fellur einn þeirra til jarðar án vitundar föður yðar. 	 Eɛni ur znuzun ara sin iẓiwcen s uṣuṛdi ? Meɛna ula d yiwen deg-sen ur d-iɣelli ɣer lqaɛa mbla lebɣi n Baba Ṛebbi.


því þeir heyrðu þá tala tungum og mikla Guð. 	 Axaṭer sellen-asen heddṛen yerna țḥemmiden Sidi Ṛebbi s tutlayin ur nețwassen ara. Dɣa Butṛus yenna :


Fyrir því læt ég mér enn annara um að senda hann heim, til þess að þér verðið aftur glaðir, er þér sjáið hann, og mér verði hughægra. 	 Ceggɛeɣ-t-in s lemɣawla, iwakken aț-țfeṛḥem m'ara t-twalim yerna ula d nekk leḥzen-iw ad yifsus.


Margir munu segja við mig á þeim degi: ,Herra, herra, höfum vér ekki kennt í þínu nafni, rekið út illa anda í þínu nafni og gjört í þínu nafni mörg kraftaverk?' 	 Aṭas ara yi-d-yinin ass n lḥisab : « a Sidi a Sidi, s yisem-ik i nbecceṛ imeslayen s ɣuṛ Ṛebbi, s yisem-ik i nessufeɣ leǧnun, s yisem-ik i nexdem aṭas n lbeṛhanat ! »


Þegar því Samverjarnir komu til hans, báðu þeir hann að staldra við hjá sér. Var hann þar um kyrrt tvo daga. 	 Mi wwḍen ɣuṛ-es isamariyen-nni, ḥellelen Sidna Ɛisa ad iqqim yid-sen. Dɣa yeqqim yid-sen sin wussan.


Ég hef þann vitnisburð, sem er meiri en Jóhannesar, því verkin, sem faðir minn fékk mér að fullna, verkin, sem ég vinn, bera mér það vitni, að faðirinn hefur sent mig. 	 Tella fell-i cchada nniḍen yugaren tin n Yeḥya : d lecɣal i yi d-yefka Baba Ṛebbi a ten-xedmeɣ. Lecɣal-agi țcehhiden-d fell-i belli d Baba Ṛebbi i yi-d-iceggɛen.


Eins og ritað er: "Sá, sem hrósar sér, hrósi sér í Drottni." 	 Am akken yura di tira iqedsen : Win yebɣan ad izuxx, ad izuxx s lecɣal n Ṛebbi.


Leikir 	 Uraren


Þessa líkingu sagði Jesús þeim. En þeir skildu ekki hvað það þýddi, sem hann var að tala við þá. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen lemtel agi, lameɛna ur fhimen ara ayen yebɣa a sen-yini.


Þá sagði hann: "Ég segi yður með sanni, þessi fátæka ekkja gaf meira en allir hinir. 	 dɣa yenna : A wen-iniɣ tideț : lweɛda n taǧǧalt-agi taẓawalit tugar akk tiyaḍ ;


Þegar komið var að þrepunum, urðu hermennirnir að bera hann vegna ofsans í fólkinu, 	 Mi gewweḍ Bulus ɣer tseddaṛin, refden-t lɛeskeṛ iwakken a t-sellken si ger ifassen n lɣaci.


Hvað virðist yður? Ef einhver á hundrað sauði og einn þeirra villist frá, skilur hann ekki þá níutíu og níu eftir í fjallinu og fer að leita þess, sem villtur er? 	 D acu twalam ? Ma yella win yesɛan meyya wulli dɣa teɛṛeq-as yiwet deg-sent, ur ițțaǧa ara țesɛa uțesɛin-nni nniḍen di lexla iwakken a d-inadi ɣef tin i s-iɛeṛqen ?


Daglega var ég hjá yður í helgidóminum og kenndi, og þér tókuð mig ekki höndum. En ritningarnar hljóta að rætast." 	 Mkul ass lliɣ yid-wen sselmadeɣ di lǧameɛ, yiwen ur yessers afus-is fell-i. Meɛna ayagi yedṛa-d, iwakken ad nnekmalent tira iqedsen.


Og þú Kapernaum! Verður þú hafin til himins? Nei, til heljar mun þér steypt verða. 	 I kemmini a tamdint n Kafernaḥum, tɣileḍ aț-țaliḍ ɣer yigenni ? Xaṭi ! ?er tesraft lqayen n laxeṛt ara tețwaḍeggṛeḍ.


Sjálfur hefur hann þjáðst og hans verið freistað. Þess vegna er hann fær um að hjálpa þeim, er verða fyrir freistingu. 	 Imi nețța s yiman-is yenneɛtab deg ujeṛṛeb, yezmer ad iɛiwen wid ara yețțujeṛben.


Já, allt til þessa dags hvílir skýla yfir hjörtum þeirra, hvenær sem Móse er lesinn. 	 Ar ass-a, leḥjab-agi ițɣummu ulawen-nsen m'ara qqaṛen ccariɛa n Musa ;


En látum svo vera, að ég hafi ekki verið yður til byrði, en hafi verið slægur og veitt yður með brögðum. 	 ?-țideț ur a wen-lliɣ ara ț țaɛekkumt, lameɛna kra deg-wen qqaṛen, imi ḥeṛceɣ, ṭṭfeɣ-kkun s tḥila !


Ef vér höfum fæði og klæði, þá látum oss það nægja. 	 Ihi ma yella nesɛa ayen ara nečč d wayen ara nels, ilaq a nesteqneɛ.


Jesús sagði þá við hann: "Símon, ég hef nokkuð að segja þér." Hann svaraði: "Seg þú það, meistari." 	 Sidna Ɛisa yenna i ufarizi-nni : A Semɛun ! Bɣiɣ a k-d-iniɣ yiwen wawal ! Afarizi yerra-yas-d : Ini-d a Sidi !


En þau áttu ekki barn, því að Elísabet var óbyrja, og bæði voru þau hnigin að aldri. 	 Ur sɛin ara dderya, meqqṛit i sin di leɛmeṛ yerna Ilicaba ț-țiɛiqeṛt.


og kunngjöra náðarár Drottins. 	 ad beccṛeɣ ɣef wuseggas i deg ara d-issers Sidi Ṛebbi ṛṛeḥma ines .


Með honum fer Onesímus, minn trúi og elskaði bróðir, sem er einn úr yðar hópi. Þeir munu láta yður vita allt, sem hér gjörist. 	 A d-yas nețța d gma-tneɣ eɛzizen Unizim i ɣef nețkel, yellan d yiwen seg-wen ; d nutni ara wen-n-yawin lexbaṛ ɣef wayen meṛṛa ideṛṛun dagi.


Um kvöldið kom auðugur maður frá Arímaþeu, Jósef að nafni, er sjálfur var orðinn lærisveinn Jesú. 	 Mi d-tewweḍ tmeddit, yusa-d yiwen umeṛkanti n temdint n Arimati isem-is Yusef, ula d nețța d anelmad n Sidna Ɛisa.


Enn sendi hann annan, og hann drápu þeir, og marga fleiri ýmist börðu þeir eða drápu. 	 Iceggeɛ-asen aqeddac wis tlata, wagi nɣan-t. Iceggeɛ-asen aṭas iqeddacen nniḍen, kra nɣan-ten kra wten-ten .


sátu þar svo og gættu hans. 	 Imiren qqimen a t-ɛassen,


En Guð hefur útvalið það, sem heimurinn telur heimsku, til að gjöra hinum vitru kinnroða, og Guð hefur útvalið það, sem heimurinn telur veikleika til að gjöra hinu volduga kinnroða. 	 meɛna Sidi Ṛebbi yextaṛ ayen yellan d lehbala ɣer wemdan iwakken ad isneḥcam imusnawen, yextaṛ ayen ur nesɛi tazmert di ddunit iwakken ad isneḥcam wid iǧehden.


Með harðúð þinni og iðrunarlausa hjarta safnar þú sjálfum þér reiði á reiðidegi, er réttlátur dómur Guðs verður opinber. 	 Lameɛna kečč yesɣaṛayen ul-ik tugiḍ aț-țbeddleḍ tikli, tețheggiḍ i yiman-ik lɛiqab ameqqran i wass n lḥisab, ass i deg ara d-ibin wurrif akk-d lḥeqq n Sidi Ṛebbi


Ég ásetti mér að vita ekkert á meðal yðar, nema Jesú Krist og hann krossfestan. 	 Axaṭer ur nudaɣ ara a d mmeslayeɣ gar-awen ɣef wayen nniḍen anagar ɣef Ɛisa Lmasiḥ ; Ɛisa Lmasiḥ i gețwaṣemmṛen ɣef wumidag.


En ég vil, bræður, að þér vitið, að það, sem fram við mig hefur komið, hefur í raun orðið fagnaðarerindinu til eflingar. 	 Ay atmaten, bɣiɣ aț-țeẓrem belli ayen idṛan yid-i, d ayen i gesnernan abecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ.


Þegar ég var á förum til Makedóníu, hvatti ég þig að halda kyrru fyrir í Efesus. Þú áttir að bjóða sumum mönnum að fara ekki með annarlegar kenningar 	 Akken i k-nhiɣ uqbel ad ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Masidunya qqim di temdint n Ifasus f+ iwakken ur tețțaǧǧaḍ ara kra n yemdanen ad slemden ayen i gxulfen tikli di liman,


Minn þá á að vera undirgefnir höfðingjum og yfirvöldum, hlýðnir og reiðubúnir til sérhvers góðs verks, 	 Smekti-ten-id ad qadṛen wid iḥekkmen, ad țțaɣen awal, ad ilin wejden ad xedmen lecɣal yelhan :


Djáknar séu einkvæntir, og hafi góða stjórn á börnum sínum og heimilum. 	 Iqeddacen n tejmaɛt ilaq ad sɛun yiwet n tmeṭṭut kan yerna ad ḍebbṛen ɣef yexxamen-nsen d warraw-nsen akken ilaq.


Er ég ekki frjáls? Er ég ekki postuli? Hef ég ekki séð Jesú, Drottin vorn? Eruð þér ekki verk mitt, sem ég hef unnið fyrir Drottin? 	 Eɛni ur zmireɣ ara ad xedmeɣ akken bɣiɣ ? Mačči d amceggeɛ n Lmasiḥ i lliɣ ? Ur ẓriɣ ara Sidna Ɛisa s wallen-iw ? Mačči d nekk i kkun-id-yewwin ɣer webrid n Lmasiḥ ?


"Meistari, Móse segir: ,Deyi maður barnlaus, þá skal bróðir hans ganga að eiga konu bróður síns og vekja honum niðja.' 	 A Sidi, Sidna Musa yenna-d : ma yella yemmut wergaz d amengur, ilaq gma-s ad yaɣ taǧǧalt-nni iwakken a d-isɛu yid-es dderya ara iweṛten gma-s-nni yemmuten.


En þar var maður, er Sakkeus hét. Hann var yfirtollheimtumaður og auðugur. 	 Yella dinna yiwen umeṛkanti isem-is Zaci, d ameqqran n imekkasen n ddewla.


vegna samfélags yðar um fagnaðarerindið frá hinum fyrsta degi til þessa. 	 ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ i deg tețțekkim seg wass amezwaru armi ț-țura.


og mælti við þá: "Ritað er: Hús mitt á að vera bænahús, en þér hafið gjört það að ræningjabæli." 	 yeqqaṛ-asen : Yura di tira iqedsen : Axxam-iw ad yili d axxam n tẓallit, kunwi terram-t d axxam n imakaren.


En Jesús sagði: "Leyfið börnunum að koma til mín, varnið þeim eigi, því að slíkra er himnaríki." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Anfet-asen i warrac a d-asen ɣuṛ-i, ur sen-qeṭṭɛet ara abrid, axaṭer tagelda n igenwan thegga i nutni akk-d wid yellan am nutni !


Þeir sem sendir voru, fóru og fundu svo sem hann hafði sagt þeim. 	 Imceggɛen-nni ṛuḥen, ufan kullec akken i sen-d-yenna Sidna Ɛisa.


Þetta er það brauð, sem niður steig af himni. Það er ekki eins og brauðið, sem feðurnir átu og dóu. Sá sem etur þetta brauð, mun lifa að eilífu." 	 D wagi i d aɣṛum i d-yekkan seg igenni. Mačči am weɣṛum-nni i ččan lejdud-nwen ; nutni mmuten, ma d win ara yeččen aɣṛum-agi ad yidir i dayem.


En er Jakob heyrði, að korn væri til á Egyptalandi, sendi hann feður vora þangað hið fyrra sinn. 	 Mi gesla Yeɛqub belli llan yirden di tmurt n Maṣer, iceggeɛ ɣer dinna tikkelt tamezwarut, arraw-is yellan d lejdud-nneɣ.


Mundi hinn þá svara inni: ,Gjör mér ekki ónæði. Það er búið að loka dyrum og börn mín og ég komin í rúmið. Ég get ekki farið á fætur að fá þér brauð'? 	 Ma yerra-yas-d si zdaxel n wexxam : « Ur iyi-țɛețțib ara, tawwurt tsekkeṛ, nekk d warraw-iw aql-aɣ neṭṭes, ur zmireɣ ara a d-kkreɣ iwakken a k-d-fkeɣ aɣṛum. »


Nú er hönd Drottins reidd gegn þér, og þú munt verða blindur og ekki sjá sól um tíma." Jafnskjótt féll yfir hann þoka og myrkur, og hann reikaði um og leitaði einhvers til að leiða sig. 	 Tura atan ufus n Sidi Ṛebbi fell-ak : aț-țedderɣleḍ, aț-țeqqimeḍ kra n wussan ur tețwaliḍ ara tafat n yiṭij. Imiren kan, Ilimas idderɣel, yeɣli-d fell-as ṭṭlam ; yeqqim isferfud, ițnadi anwa ara s-yeṭṭfen afus.


Sá gat ekkert borgað, og bauð konungur þá, að hann skyldi seldur ásamt konu og börnum og öllu, sem hann átti, til lúkningar skuldinni. 	 Imi ur yesɛi ara s wacu ara ixelleṣ, agellid-nni ifka lameṛ a ten-zzenzen d aklan, s nețța s tmeṭṭut-is, s warraw-is d wayen akk yesɛa, iwakken ad ixelleṣ ṭṭlaba-ines.


Því að Mannssonurinn er ekki kominn til þess að láta þjóna sér, heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir marga." 	 Axaṭer Mmi-s n bunadem ur d-yusi ara iwakken ad qedcen fell-as wiyaḍ, meɛna d nețța ara iqedcen fell-asen, yerna ad yefk tudert-is d asfel ɣef waṭas n yemdanen.


Eitt sinn, er vér gengum til bænastaðarins, mætti oss ambátt nokkur, sem hafði spásagnaranda og aflaði húsbændum sínum mikils gróða með því að spá. 	 Yiwen wass mi nteddu ɣer wemkan-nni n tẓallit, temmuger-aɣ-d yiwet n tqeddact ițwamelken, ț- țaderwict, tețțawi-d aṭas n lfayda i yemɛellmen i ɣef txeddem.


Hann fór og ræddi við æðstu prestana og varðforingjana um það, hvernig hann skyldi framselja þeim Jesú. 	 Iṛuḥ ad yemcawaṛ d lmuqedmin imeqqranen akk-d lḥekkam iɛessasen n lǧameɛ iqedsen, iwakken a sen izzenz Sidna Ɛisa.


Þar sáu þeir hann og veittu honum lotningu. En sumir voru í vafa. 	 Mi t-walan seǧǧden zdat-es, meɛna kra seg-sen mazal țcukkuten.


Þegar þeir höfðu boðað fagnaðarerindið í þeirri borg og gjört marga að lærisveinum, sneru þeir aftur til Lýstru, Íkóníum og Antíokkíu, 	 Mi beccṛen lexbaṛ n lxiṛ di temdint-nni n Derba, aṭas inelmaden i d-yernan ; dɣa uɣalen ɣer temdinin n Listra, Ikunyum d Antyuc


Daginn eftir hrakti oss mjög undan ofviðrinu. Þá tóku þeir að ryðja skipið. 	 Azekka-nni, imi mazal lebḥeṛ yenhewwal, nessenqes kra n sselɛa yellan deg-s nḍeggeṛ-iț ɣer lebḥeṛ.


Í andanum fór hann einnig og prédikaði fyrir öndunum í varðhaldi. 	 S tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i gṛuḥ ad ibecceṛ i leṛwaḥ ițwaḥebsen,


Því að eitthvað nýstárlegt flytur þú oss til eyrna, og oss fýsir að vita, hvað þetta er." 	 Axaṭer nesla-yak tețmeslayeḍ-ed ɣef temsalin yessewhamen. Nebɣa a nissin lmeɛna-nsent.


Í samræmi við þetta eru orð spámannanna, svo sem ritað er: 	 S wakka, yedṛa-d wayen i d nnan lenbiya am akken yura di tektabt iqedsen :


Fimm dögum síðar fór Ananías æðsti prestur ofan þangað og með honum nokkrir öldungar og Tertúllus nokkur málafærslumaður. Þeir báru sakir á Pál fyrir landstjóranum. 	 Mi ɛeddan xemsa wussan, lmuqeddem ameqqran Ananyas iṣubb-ed ɣer Qiṣarya nețța d kra n lɛuqal n wat Isṛail akk-d yiwen ubugaṭu isem-is Tertulus ; usan-d ɣer lḥakem ad ccetkin ɣef Bulus.


að hann var grafinn, að hann reis upp á þriðja degi samkvæmt ritningunum 	 yețwamḍel, yuɣal-ed ɣer tudert ass wis tlata, akken i t-id-nnant tira iqedsen.


Hann reyndi meira að segja að vanhelga musterið, og þá tókum vér hann höndum. 	 Yeɛṛed ad issenǧes ula d lǧameɛ iqedsen. Mi t-neṭṭef, nebɣa a neḥkem fell-as s ccariɛa-nneɣ,


Nú furðar þá, að þér hlaupið ekki með þeim út í hið sama spillingardíki; og þeir hallmæla yður. 	 Tura wehmen imi teṭṭaxṛem fell-asen ur tețțeddum ara deg webrid nsen i gețțawin ɣer nnger, daymi i kkaten deg-wen.


og sagði: "Allir menn bera fyrst fram góða vínið og síðan hið lakara, er menn gjörast ölvaðir. Þú hefur geymt góða vínið þar til nú." 	 yenna-yas : Di tmeɣṛiwin, medden srusun-d uqbel ccṛab yelhan, mi ḥman inebgawen rennun-asen-d win ṛqiqen, kečč teǧǧiḍ ccṛab yelhan armi ț-țura !


En hann átti við Júdas Símonarson Ískaríots, sem varð til að svíkja hann, einn þeirra tólf. 	 Yenna-d annect-agi ɣef Yudas, mmi-s n Semɛun n taddart n Qeṛyut, yiwen ger tnac inelmaden-is ara t-ixedɛen.


Abraham sagði: ,Minnstu þess, barn, að þú hlaust þín gæði, meðan þú lifðir, og Lasarus böl á sama hátt. Nú er hann hér huggaður, en þú kvelst. 	 Ibṛahim yerra-yas : A mmi, mmekti-d belli tewwiḍ amur-ik di ddunit ; ma d Laɛẓar yeṛwa lehmum. Tura nețța yețțuṣebbeṛ yufa dagi lfeṛḥ, kečč iṣaḥ-ik-id lqeṛḥ.


Vér höfum heyrt hann segja, að þessi Jesús frá Nasaret muni brjóta niður musterið og breyta þeim siðum, sem Móse hefur sett oss." 	 Nesla-yas mi geqqaṛ : « Ɛisa-nni Anaṣari, ad ihudd amkan agi yerna ad ibeddel lɛaddat i ɣ-d yeǧǧa Sidna Musa. »


Sérhver af oss hugsi um náungann og það sem honum er gott og til uppbyggingar. 	 Ilaq yal yiwen deg-nneɣ ad inadi ɣef nnfeɛ n wiyaḍ iwakken ad nnernin di liman.


Ætlið ekki, að ég sé kominn til að afnema lögmálið eða spámennina. Ég kom ekki til að afnema, heldur uppfylla. 	 Ɣuṛ-wat aț-țɣilem usiɣ-ed ad sseɣliɣ ayen i d-tenna ccariɛa d wayen i d-nnan lenbiya ! Ur d-usiɣ ara ad sseɣliɣ, lameɛna usiɣ-ed ad snekmaleɣ.


Kom þá til hans kona og hafði alabastursbuðk með dýrum smyrslum og hellti yfir höfuð honum, þar sem hann sat að borði. 	 ațaya yiwet n tmeṭṭut tewwi-d tabuqalt yețwaxedmen s wedɣaɣ amellal, teččuṛ d leɛṭeṛ ɣlayen. Mi geqqim Sidna Ɛisa ɣer ṭṭabla, tameṭṭut-nni tusa-d tesmar leɛṭeṛ-nni ɣef wuqeṛṛuy-is.


Því að ekki er Guðs ríki matur og drykkur, heldur réttlæti, friður og fögnuður í heilögum anda. 	 Axaṭer tagelda n Sidi Ṛebbi mačči d lmakla neɣ ț-țissit meɛna d lḥeqq, d lehna akk-d lfeṛḥ s Ṛṛuḥ iqedsen.


Út frá hásætinu gengu eldingar, dunur og þrumur, og sjö eldblys brunnu frammi fyrir hásætinu. Það eru þeir sjö andar Guðs. 	 Seg ukersi-agi n lḥekma țeffɣen-d lebruq, tuɣac akk-d ṛṛɛud. Zdat-es ceɛlent sebɛa teftilin ireqqen yellan d sebɛa n Leṛwaḥ n Sidi Ṛebbi.


Þú hefur breytt eftir mér í kenningu, hegðun, ásetningi, trú, langlyndi, kærleika, þolgæði, 	 Ma d kečč tettebɛeḍ akken ilaq ayen i k-slemdeɣ, tikli-inu, ixemmimen-iw, liman-iw, ṣṣbeṛ-iw, leḥmala-inu d ẓẓwara-inu,


Nú sáu menn, að Jesús var ekki þarna fremur en lærisveinar hans. Þeir stigu því í bátana og komu til Kapernaum í leit að Jesú. 	 Mi walan lɣaci ulac dinna Sidna Ɛisa akk-d inelmaden-is, rekben tiflukin, zegren ɣer Kafernaḥum ad qellben fell-as.


Því að hvar sem tveir eða þrír eru saman komnir í mínu nafni, þar er ég mitt á meðal þeirra." 	 Axaṭer anda ara dduklen sin neɣ tlata s yisem-iw, ad ḥedṛeɣ gar-asen !


Maður nokkur, Símon að nafni, var fyrir í borginni. Hann lagði stund á töfra og vakti hrifningu fólksins í Samaríu. Hann þóttist vera næsta mikill. 	 Yuɣ lḥal di temdint-nni yella yiwen wergaz isem-is Semɛun, issewham imezdaɣ n tmurt n Samarya s ssḥur i gxeddem ; iḥețțeb iman-is d win yesɛan tazmert.


Þá varð skyndilega landskjálfti mikill, svo að grunnur fangelsisins riðaði. Jafnskjótt opnuðust allar dyr, og fjötrarnir féllu af öllum. 	 Taswiɛt kan, tezlez tmurt armi yenhezz ula d lsas n lḥebs ; imiren kan ldint tewwura n lḥebs, snasel icudden imeḥbas meṛṛa qelɛent-ed.


Enn er himnaríki líkt neti, sem lagt er í sjó og safnar alls kyns fiski. 	 Tagelda n igenwan tețțemcabi daɣen ɣer ucebbak ițwadeggṛen ɣer lebḥeṛ, iwakken a d-iṭṭef iselman ( lḥut ) n mkul ṣṣenf.


Svo var það og um Krist. Ekki tók hann sér sjálfur þá vegsemd að gjörast æðsti prestur. Hann fékk hana af Guði, er hann sagði við hann: Þú ert sonur minn í dag hef ég fætt þig. 	 Akka daɣen Lmasiḥ, mačči d nețța i gesbedden iman-is d lmuqeddem ameqqran lameɛna d Sidi Ṛebbi i t-isbedden mi s-yenna : Kečč d Mmi, d nekk i k-id-yefkan ɣer ddunit ass-a .


Meðan hann var í Jerúsalem á páskahátíðinni, fóru margir að trúa á nafn hans, því þeir sáu þau tákn, sem hann gjörði. 	 Mi gella Sidna Ɛisa di temdint n Lquds di lweqt n lɛid n Tfaska, aṭas i gumnen yis mi ẓran lbeṛhanat i gxeddem.


Þótt ég því hafi skrifað yður, þá var það ekki vegna hans, sem óréttinn gjörði, ekki heldur vegna hans, sem fyrir óréttinum varð, heldur til þess að yður yrði ljóst fyrir augliti Guðs hversu heilshugar þér standið með oss. 	 Ihi ma uriɣ-awen-d, mačči ɣef ddemma n win iḍelmen neɣ win yețwaḍelmen, lameɛna iwakken a d-iban gar-awen zdat Sidi Ṛebbi, acḥal meqqeṛ leḥmala-nwen ɣuṛ-nneɣ.


Þeir, sem með mér voru, sáu ljósið, en raust þess, er við mig talaði, heyrðu þeir ekki. 	 Wid yellan yid-i walan tafat-nni, lameɛna ur slin ara i ṣṣut i yi-d iheddṛen, dɣa nniɣ : Acu i tebɣiḍ a t-xedmeɣ a Sidi ?


Öðru sinni gekk hann í samkunduhús. Þar var maður með visna hönd, 	 Sidna Ɛisa yuɣal ɣer lǧameɛ. Yella dinna yiwen wergaz iwumi yekref ufus.


En honum, sem megnar að varðveita yður frá hrösun og láta yður koma fram fyrir dýrð sína, lýtalausa í fögnuði, 	 Tanemmirt tameqqrant i win yesɛan tazmert ad iḥader fell-awen iwakken ur tețțecḍem ara, a kkun-id isbedd zdat-es mbla lɛib di tmanegt- ines s lfeṛḥ ameqqran.


En Ananías nokkur, maður guðrækinn eftir lögmálinu og í góðum metum hjá öllum Gyðingum, er þar bjuggu, 	 Yella dinna yiwen wergaz isem-is Ananyas, d argaz iḍuɛen Sidi Ṛebbi, yerna yettabaɛ ccariɛa ; at Isṛail meṛṛa izedɣen di temdint n Dimecq țcehhiden fell-as s lxiṛ.


Og hann kom og boðaði frið yður, sem fjarlægir voruð, og frið hinum, sem nálægir voru. 	 Yusa-d a wen-ibecceṛ lexbaṛ n lxiṛ , yewwi-awen-d lehna ama i kunwi yellan tbeɛdem ɣef Ṛebbi, ama i wat Isṛail iqeṛben ɣuṛ-es ;


Þetta varð hljóðbært um alla Joppe, og margir tóku trú á Drottin. 	 Imezdaɣ meṛṛa n temdint n Jafa slan s wayen yedṛan, daymi aṭas i gumnen s Sidna Ɛisa.


Þegar sterkur maður, alvopnaður, varðveitir hús sitt, þá er allt í friði, sem hann á, 	 Argaz iǧehden yesɛan leslaḥ, ițɛassan ɣef wexxam-is, ṛṛezq-is ad yili di laman.


Og nú er hann að tala á almannafæri, og þeir segja ekkert við hann. Skyldu nú höfðingjarnir hafa komist að raun um, að hann sé Kristur? 	 Atan iheddeṛ ɛinani zdat lɣaci, yiwen ur s-yenni acemma ! Ɛeqlen-t lɛulama-nneɣ d nețța i d Lmasiḥ ?


Þá bar svo við, er þeir voru að tala saman og ræða þetta, að Jesús sjálfur nálgaðist þá og slóst í för með þeim. 	 Akken llan țmeslayen, Sidna Ɛisa iqeṛṛeb ɣuṛ-sen, yedda yid-sen.


fer hann og tekur með sér sjö aðra anda sér verri, og þeir fara inn og setjast þar að, og verður svo hlutur þess manns verri eftir en áður." 	 imiren ad iṛuḥ a d-yawi sebɛa yiṛuḥaniyen nniḍen iweɛṛen akteṛ-is, ad kecmen ad zedɣen deg-s ; s wakka lḥala n wergaz-nni aț-țenṭeṛ akteṛ n tikkelt tamezwarut.


er bæði líflétu Drottin Jesú og spámennina og hafa ofsótt oss. Þeir eru Guði eigi þóknanlegir og öllum mönnum mótsnúnir. 	 D udayen-agi i genɣan Ssid nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akk-d lenbiya, d nutni daɣen i ɣ-iqehṛen. Ɛuṣan Sidi Ṛebbi yerna d iɛdawen n yemdanen.


og sagði: "Ef þú hefðir aðeins vitað á þessum degi, hvað til friðar heyrir! En nú er það hulið sjónum þínum. 	 yenna : A tamdint n Lquds ! Lemmer teẓriḍ ass-agi ayen ara m-d-ifken lehna ! Lameɛna tura ayagi yeffer ɣef wallen-im !


Ef þjónustan, sem sakfellir, var dýrleg, þá er þjónustan, sem réttlætir, enn þá miklu auðugri að dýrð. 	 Ma yella leqdic ɣef ccariɛa yețțawin ɣer lmut yesɛa ccan, acḥal meqqeṛ akteṛ ccan n leqdic ɣef Ṛṛuḥ iqedsen i gețțarran imdanen d iḥeqqiyen.


Enn segi ég: Ekki álíti neinn mig fávísan. En þó svo væri, þá takið samt við mér sem fávísum, til þess að ég geti líka hrósað mér dálítið. 	 A t-id-ɛiwdeɣ, ɣuṛ-wat a yi tḥesbem d amehbul ; neɣ qeblet-iyi am akken d amehbul iwakken ula d nekk ad zuxxeɣ cwiṭ.


auðugir að réttlætis ávexti þeim, er fæst fyrir Jesú Krist til dýrðar og lofs Guði. 	 yerna tudert-nwen aț-țeččaṛ s wayen yellan d lḥeqq i gxeddem yis-wen Ɛisa Lmasiḥ, i tmanegt akk-d lḥemd n Sidi Ṛebbi.


Til þess getið þér og hjálpað með því að biðja fyrir oss. Þá munu margir þakka þá náðargjöf, sem oss er veitt að fyrirbæn margra. 	 Ula d kunwi tețɛawanem-aɣ m'ara tdeɛɛum ɣer Sidi Ṛebbi fell-aɣ. S wakka, ɣef ddemma n tẓallit n waṭas n watmaten, a ɣ-d-țțunefkent lbaṛakat s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ; imiren aṭas ara iḥemden Sidi Ṛebbi ɣef ddemma nneɣ.


Og er þjónustudagar hans voru liðnir, fór hann heim til sín. 	 Mi kfan wussan n lxedma-s di lǧameɛ, Zakarya yuɣal ɣer wexxam-is.


en áhyggjur heimsins, tál auðæfanna og aðrar girndir koma til og kefja orðið, svo það ber engan ávöxt. 	 meɛna iɣeblan, ṭṭmeɛ, lerbaḥ akk-d zzhu n ddunit-agi, skuffuren ( țkemmimen ) awal-nni, ur d-yețțawi ara lfayda.


En nú erum vér leystir undan lögmálinu, þar sem vér erum dánir því, sem áður hélt oss bundnum, og þjónum í nýjung anda, en ekki í fyrnsku bókstafs. 	 Lameɛna tura nețțusellek si lḥekma n ccariɛa imi nețțusemma nemmut ɣef wayen yeɛnan ccariɛa nni i ɣ-yurzen, s wakka i nezmer tura a nḍuɛ Sidi Ṛebbi s lɛeqliya tajḍiṭ n Ṛṛuḥ iqedsen, mačči am zik s lɛeqliya-nni taqdimt mi nella seddaw n ccariɛa.


Þvert á móti, þeir sáu, að mér var trúað fyrir fagnaðarerindinu til óumskorinna manna, eins og Pétri til umskorinna, 	 Lameɛna walan belli Sidi Ṛebbi iwekkel-iyi iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ i wid ur nelli ara n wat Isṛail, am akken i gceggeɛ Buṭrus ad ibecceṛ lexbaṛ n lxiṛ i wat Isṛail.


eins og skrifað er: Sá, sem miklu safnaði, hafði ekki afgangs, og þann skorti ekki, sem litlu safnaði. 	 akken yura di tira iqedsen : Win yesɛan aṭas ur yesɛi ara zzyada, ma d win yesɛan cwiṭ ur t-ixuṣṣ kra .


Og engin bölvun mun framar til vera. Og hásæti Guðs og lambsins mun í borginni vera og þjónar hans munu honum þjóna. 	 Ur tețțuɣal ara a d-ili deɛwessu, akersi n lḥekma n Sidi Ṛebbi d Izimer ad yili di temdint, iqeddacen-is a t-ɛebbden,


En er þeir hófu upp augu sín, sáu þeir engan nema Jesú einan. 	 Mi refden allen-nsen, ur walan ula d yiwen nniḍen anagar Sidna Ɛisa.


Sjá, ég kem skjótt. Sæll er sá, sem varðveitir spádómsorð þessarar bókar." 	 Atan ihi, qṛib a n-aseɣ ! Amarezg n win ara iḥerzen imeslayen i d-yețțuweḥḥan di tektabt agi.


eins og faðirinn þekkir mig og ég þekki föðurinn. Ég legg líf mitt í sölurnar fyrir sauðina. 	 akken i yi-issen Baba Ṛebbi i t-ssneɣ ula d nekk. ?sebbileɣ tudert-iw ɣef wulli-inu.


Þar fann hann mann nokkurn, Eneas að nafni, er í átta ár hafði legið rúmfastur. Hann var lami. 	 Yufa dinna yiwen wergaz isem-is Inyas ; argaz-agi tmanya iseggasen nețța deg usu axaṭer ikref.


Ella má svo fara, að hann leggi undirstöðu, en fái ekki við lokið, og allir, sem það sjá, taki að spotta hann 	 Axaṭer ma yebda lsas yeǧǧa-t akken, kra n wid ara t-iẓren ad stehzin fell-as ad inin :


Sjá, ég kem skjótt, og launin hef ég með mér, til að gjalda hverjum og einum eins og verk hans er. 	 Atan ihi qṛib a n-aseɣ, ad fkeɣ i mkul yiwen akken yuklal.


Sælir eruð þér, sem nú hungrar, því að þér munuð saddir verða. Sælir eruð þér, sem nú grátið, því að þér munuð hlæja. 	 Amarezg-nwen kunwi yelluẓen tura, a d-yas wass i deg ara teṛwum. Amarezg-nwen kunwi yețrun tura, a d-yas wass i deg ara tilim di lfeṛḥ.


Hvað var hann að segja: ,Þér munuð leita mín og eigi finna, og þér getið ekki komist þangað sem ég er'?" 	 D acu i gebɣa a d-yini mi d-iqqaṛ : « aț-țqellbem fell-i, ur iyi-tețțafem ara axaṭer ur tezmirem ara a d-tasem ɣer wanda ara yiliɣ.»


En María stóð úti fyrir gröfinni og grét. Grátandi laut hún inn í gröfina 	 Yuɣ lḥal Meryem tella di beṛṛa, tețru tama n u?ekka. Mi tella tețru, tmuqel ɣer daxel,


En lögmálið spyr ekki um trú. Það segir: "Sá, sem breytir eftir boðum þess, mun lifa fyrir þau." 	 Abrid n ccariɛa d webrid n liman mxalafen, imi yura : d win ara ixedmen ayen akk i d-teqqaṛ ccariɛa ara yesɛun tudert n dayem.


Í hverju voruð þér settir lægra en hinir söfnuðirnir, nema ef vera skyldi í því, að ég sjálfur hef ekki verið yður til byrði? Fyrirgefið mér þennan órétt. 	 D acu i xedmeɣ i tejmuyaɛ nniḍen ur wen-t-xdimeɣ ara i kunwi, anagar imi ugiɣ ad iliɣ ț-țaɛkumt fell-awen ? Semmḥet-iyi ɣef wannect agi !


Festus vildi koma sér vel við Gyðinga og mælti við Pál: "Vilt þú fara upp til Jerúsalem og hlíta þar dómi mínum í máli þessu?" 	 Imi gebɣa ad issefṛeḥ at Isṛail, Fistus yenna i Bulus : Tebɣiḍ aț-țaliḍ ɣer temdint n Lquds iwakken aț-țɛeddiḍ di ccṛeɛ dinna zdat-i ?


Erum vér nú aftur teknir að mæla með sjálfum oss? Eða mundum vér þurfa, eins og sumir, meðmælabréf til yðar eða frá yður? 	 D acekkeṛ i nebɣa a d-ncekkeṛ iman-nneɣ mi d-nenna imeslayen agi ? Eɛni neḥwaǧ ula d nukni a wen-nawi tibṛatin n lewṣaya neɣ a tent-id-nawi s ɣuṛ-wen am akken xeddmen kra n yemdanen ?


Útgáfunúmer 	 Tudemt


Þá gengu farísearnir burt og tóku saman ráð sín, hvernig þeir gætu flækt hann í orðum. 	 Imiren ṛuḥen ifariziyen ad mcawaṛen amek ara d-sseɣlin Sidna Ɛisa deg wawal.


sem bar vitni um orð Guðs og vitnisburð Jesú Krists, um allt það er hann sá. 	 Yuḥenna yeḥka-d ayen akk yeẓra. Iched-ed ɣef wawal n tudert akk ț-țideț i d-yewwi Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Þá hafa og konur nokkrar úr vorum hóp gjört oss forviða. Þær fóru árla til grafarinnar, 	 ?-țideț, kra si tilawin-nneɣ swehment-aɣ ! Mi ṛuḥent ṣṣbeḥ zik ɣer uẓekka


Hann stóð upp frá máltíðinni, lagði af sér yfirhöfnina, tók líndúk og batt um sig. 	 Yekker ɣef yimensi, yekkes abeṛnus-is, yeddem-ed yiwen ubeḥnuq (ucettiḍ) yebges yis.


Og það leiðir afvega þá, sem á jörðunni búa, með táknunum, sem því er lofað að gjöra í augsýn dýrsins. Það segir þeim, sem á jörðunni búa, að þeir skuli gjöra líkneski af dýrinu, sem sárið fékk undan sverðinu, en lifnaði við. 	 Tețɣuṛṛu imezdaɣ n ddunit s lbeṛhanat i s-yețțunefken a ten texdem seddaw lḥekma n leɛqiṛa-nni tamezwarut, teqqaṛ asen : sbeddet yiwen lmeṣnuɛ ɣef ṣṣifa n leɛqiṛa-nni yețțewten s ujenwi tuɣal teḥla.


Alexander koparsmiður gjörði mér margt illt. Drottinn mun gjalda honum eftir verkum hans. 	 Alixandru aḥeddad iḍuṛṛ-iyi, ixdem-iyi aṭas n cceṛ meɛna ayen yexdem a t-yaf ɣer Sidi Ṛebbi.


Drottinn mun frelsa mig frá öllu illu og mig hólpinn leiða inn í sitt himneska ríki. Honum sé dýrð um aldir alda! Amen. 	 Sidi Ṛebbi mazal a yi-iḥader ɣef wayen akk n diri yerna ad iyi-isellek iwakken ad kecmeɣ tagelda-ines yellan deg igenwan. I nețța tamanegt si lǧil ɣer lǧil ! Amin !


Ég fór með hann til lærisveina þinna, en þeir gátu ekki læknað hann." 	 wwiɣ-t-id i inelmaden-ik, meɛna ur zmiren ara a t-sseḥlun.


En ef illur þjónn segir í hjarta sínu: ,Húsbónda mínum dvelst,' 	 Meɛna ma yella axeddam-agi diri-t, ad yini deg ul-is : bab n wexxam iɛeṭṭel, mazal ur d-ițas ara ;


En yður segi ég, hinum sem eruð í Þýatíru, öllum þeim sem hafa ekki kenningu þessa, þar sem þeir hafa ekki kannað djúp Satans, sem þeir svo kalla: Aðra byrði legg ég eigi á yður, 	 Ma d kunwi akk-d wid meṛṛa yellan si tejmaɛt n Tyatir ur neqbil ara aselmed-agi, yugin aț-țkecmem di lbaḍna lqayen yeɛni tin n Cciṭan, a wen-iniɣ : ur wen-sbabbayeɣ ara taɛkumt nniḍen ;


"Hvers vegna brjóta lærisveinar þínir erfikenning forfeðranna? Þeir taka ekki handlaugar, áður en þeir neyta matar." 	 Acuɣeṛ inelmaden-ik țṛuẓun lɛadda i d-ǧǧan lejdud-nneɣ ? M'ara qeṛṛben ɣer lqut, ur ssiriden ara ifassen-nsen.


Jesús svaraði honum: "Lát það nú eftir. Þannig ber okkur að fullnægja öllu réttlæti." Og hann lét það eftir honum. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Anef tura ! Akkagi i glaq a nexdem lebɣi n Sidi Ṛebbi ! DDɣa Yeḥya yunef-as.


Því að hvaða verðleiki er það, að þér sýnið þolgæði, er þér verðið fyrir höggum vegna misgjörða? En ef þér sýnið þolgæði, er þér líðið illt, þótt þér hafið breytt vel, það aflar velþóknunar hjá Guði. 	 Ma tețwaɛaqbem imi txedmem kra n diri, ma tṣebṛem i wannect-agi, anwa ara kkun-icekkṛen ? Meɛna ma iɛedda fell-awen lbaṭel, mi txedmem ayen yelhan, tṣebṛem, d ayen yelhan ɣer Sidi Ṛebbi.


Og hann hrópaði með sterkri röddu og sagði: "Fallin er, fallin er Babýlon hin mikla og orðin að djöfla heimkynni og fangelsi alls konar óhreinna anda og fangelsi alls konar óhreinna og viðbjóðslegra fugla. 	 Iɛeggeḍ s ṣṣut ɛlayen yenna : Teɣli ! Teɣli temdint-nni tameqqrant n Babilun ! Tuɣal ț-țamezduɣt n ccwaṭen, d amkan anda țnejmaɛen leṛwaḥ imeɛfan, anda xeddmen leɛcuc-nsen leṭyuṛ iɛefnen.


Og á skikkju sinni og lend sinni hefur hann ritað nafn: "Konungur konunga og Drottinn drottna." 	 Yura ɣef wubeṛnus-is akk-d umeṣṣaḍ-is : « Agellid n igelliden, Ssid n Ssyadi. »


Eins og elding sem leiftrar frá austri til vesturs, svo mun verða koma Mannssonarins. 	 Axaṭer asm'ara d-yas Mmi-s n bunadem, ad yili am tafat n lbeṛeq m'ara d-tfeǧǧeǧ si cceṛq alamma d lɣeṛb.


Því hvar sem fjársjóður þinn er, þar mun og hjarta þitt vera. 	 Axaṭer anda yella ugerruj-ik, dinna ara yili wul-ik.


Ef vér erum með Kristi dánir, trúum vér því, að vér og munum með honum lifa. 	 imi nemmut akk-d Lmasiḥ, numen daɣen belli a nidir yid-es.


Fyrst Guð skrýðir svo grasið á vellinum, sem í dag stendur, en á morgun verður í ofn kastað, hve miklu fremur mun hann þá klæða yður, þér trúlitlir! 	 Ma yella Sidi Ṛebbi yeslusu akka leḥcic yellan ass-agi di lexla, azekka ad iṛeɣ di tmes, amek ur kkun-islusu ara kunwi, ay imdanen ixuṣṣen di liman !


Því að ef ég biðst fyrir með tungum, þá biður andi minn, en skilningur minn ber engan ávöxt. 	 Axaṭer ma yella deɛɛuɣ s tutlayt ur nețwassen ara, d ṛṛuḥ-iw i gdeɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi mačči d lefhama-inu.


Aðrir urðu að sæta háðsyrðum og húðstrokum og þar á ofan fjötrum og fangelsi. 	 Wiyaḍ daɣen țwaqehṛen s ustehzi, s ujelkkaḍ, s snasel d leḥbus.


En ég vona, að þér komist að raun um, að vér höfum staðist prófið. 	 Lameɛna ssarameɣ aț-țestɛeṛfem belli nukni nbeggen-ed liman-nneɣ di teswiɛt n ujeṛṛeb !


"Drottinn, spámenn þína hafa þeir drepið og rifið niður ölturu þín og ég er einn skilinn eftir, og þeir sitja um líf mitt." 	 A Sidi Ṛebbi ! Nɣan lenbiya i d ceggɛeḍ, hudden idekkanen anda i k-d-țqeddimen lɣaci iseflawen, anagar nekk i d yeqqimen yerna țnadin a yi-nɣen !


En þar var maður, er Sakkeus hét. Hann var yfirtollheimtumaður og auðugur. 	 Yella dinna yiwen umeṛkanti isem-is Zaci, d ameqqran n imekkasen n ddewla.


Þá er hann hafði þetta mælt, bauð farísei nokkur honum til dagverðar hjá sér. Hann kom og settist til borðs. 	 Mi gfukk Sidna Ɛisa ameslay, iɛreḍ-it yiwen wufarizi ɣeṛ imensi.


En ef þér sæjuð Mannssoninn stíga upp þangað, sem hann áður var? 	 D acu ara tinim ihi m'ara teẓrem Mmi-s n bunadem yuɣal ɣer wanda yella di tazwara ?


Látið þá eiga sig! Þeir eru blindir, leiðtogar blindra. Ef blindur leiðir blindan, falla báðir í gryfju." 	 Anfet-asen, d iderɣalen iteṭṭfen afus i iderɣalen nniḍen ; ma yella aderɣal yeṭṭef afus i wayeḍ, ad ɣlin i sin ɣer tesraft.


En Heródes fjórðungsstjóri frétti allt, sem gjörst hafði, og vissi ekki, hvað hann átti að halda, því sumir sögðu, að Jóhannes væri risinn upp frá dauðum, 	 Hiṛudus lḥakem n tmurt n Jlili, yeɛweq mi gesla s wayen yedṛan meṛṛa, axaṭer kra n yemdanen qqaṛen : « d Yeḥya i d-iḥyan si ger lmegtin ! »


En eldri sonur hans var á akri. Þegar hann kom og nálgaðist húsið, heyrði hann hljóðfæraslátt og dans. 	 Mmi-s amenzu yella di lexla. Mi d-yuɣal, akken qṛib a d-yaweḍ ɣer wexxam, yesla i ccna d ccḍeḥ.


En yðar vegna er það nauðsynlegra, að ég haldi áfram að lifa hér á jörðu. 	 di tama nniḍen, ɣef ddemma-nwen yenfeɛ axiṛ ad idireɣ di ddunit ; ayagi tḥeqqeqeɣ deg-s.


En einn af þeim tólf, Tómas, nefndur tvíburi, var ekki með þeim, þegar Jesús kom. 	 ?uma, iwumi qqaṛen Akniw, yellan d yiwen si tnac-nni, ur yelli ara yid-sen mi d-yusa Sidna Ɛisa.


Verðið gjörendur orðsins og eigi aðeins heyrendur þess, ella svíkið þér sjálfa yður. 	 Mačči d asmeḥses kan n wawal n Sidi Ṛebbi i ɣer tella, lameɛna sbeggnet-ț-id di lecɣal-nwen ; neɣ m'ulac ț-țikellax kan i tețkellixem iman-nwen.


Og ég grét stórum af því að enginn reyndist maklegur að ljúka upp bókinni og líta í hana. 	 Dɣa țruɣ aṭas mi ẓriɣ ulac win yuklalen ad ildi adlis-nni neɣ a t-iɣeṛ.


Og ég segi yður: Aflið yður vina með hinum rangláta mammón, svo að þeir taki við yður í eilífar tjaldbúðir, þegar honum sleppir. 	 Ma d nekk atan a wen-d iniɣ: sxedmet adrim n ddunit-agi iwakken aț-țesɛum imdukkal, s wakka asm'ara yefnu cci n ddunit, aț-țețțuqeblem di tmezduɣin n dayem.


Hann settist niður, kallaði á þá tólf og sagði við þá: "Hver sem vill vera fremstur, sé síðastur allra og þjónn allra." 	 Sidna Ɛisa yeqqim, yessawel i tnac-nni inelmaden-is, yenna-yasen : Win yebɣan ad yili d amezwaru, ilaq ad yeqqim d aneggaru, ad yuɣal d aqeddac i mkul yiwen.


Ef vér segjum: "Vér höfum ekki syndgað," þá gjörum vér hann að lygara og orð hans er ekki í oss. 	 Ma neqqaṛ mačči d imednuben i nella, nerra Sidi Ṛebbi d akeddab, awal-is ur yelli ara deg-nneɣ.


Og þótt þér gjörið þeim gott, sem yður gjöra gott, hvaða þökk eigið þér fyrir það? Syndarar gjöra og hið sama. 	 Ma yella txeddmem lxiṛ i wid kan i wen ixeddmen lxiṛ, d acu n lxiṛ i txedmem ? Ula d imcumen xeddmen akka.


En yfir henni voru kerúbar dýrðarinnar og breiddu vængina yfir náðarstólinn. En um þetta hvað fyrir sig á nú ekki að ræða. 	 Sufella n usenduq-agi rsent snat n lmeṣnuɛat imetlen lmalayekkat, ɣumment s tili n wafriwen-nsent amkan-nni i țṛuccun s idammen n iseflawen i leɛfu n ddnubat. Mačči tura i d lweqt i deg ara d-nemmeslay ɣef wayagi meṛṛa.


Jesús segir við hana: "Kona, hví grætur þú? Að hverjum leitar þú?" Hún hélt, að hann væri grasgarðsvörðurinn, og sagði við hann: "Herra, ef þú hefur borið hann burt, þá segðu mér, hvar þú hefur lagt hann, svo að ég geti sótt hann." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Acuɣeṛ i tețruḍ ? ?ef wanwa i tețqellibeḍ ? Meryem tɣil d aɛessas n tmazirt, tenna-yas : Ma yella d kečč i t-iddmen, ini-yi-d ɣer wanda i t-tewwiḍ akken ad ṛuḥeɣ a t-id-awiɣ.


Þér þekkið náð Drottins vors Jesú Krists. Hann gjörðist fátækur yðar vegna, þótt ríkur væri, til þess að þér auðguðust af fátækt hans. 	 Tessnem ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ yellan d Bab n lerbaḥ n ddunit meṛṛa, yuɣal d igellil ɣef ddemma-nwen iwakken a kkun isserbeḥ s tigellelt-ines.


"Ég er hinn sanni vínviður, og faðir minn er vínyrkinn. 	 -- D nekk i ț-țara n tideț, yerna d Baba i ț-ixeddmen.


Hvernig er því þá farið? Ég vil biðja með anda, en ég vil einnig biðja með skilningi. Ég vil lofsyngja með anda, en ég vil einnig lofsyngja með skilningi. 	 D acu ara xedmeɣ ihi ? Ad dɛuɣ s ṛṛuḥ, lameɛna ad dɛuɣ daɣen s lefhama-inu ; ad cnuɣ s ṛṛuḥ, ad cnuɣ daɣen s lefhama-inu.


Þeir æstu upp fólkið, öldungana og fræðimennina, og þeir veittust að honum, gripu hann og færðu hann fyrir ráðið. 	 Sekkren ccwal ger lɣaci d lecyux akk-d lɛulama n ccariɛa , dɣa ṭṭfen Stifan ewwtent, wwin-t ɣer unejmaɛ n usqamu n ccṛeɛ.


Í hægri hendi hans, er í hásætinu sat, sá ég bók, skrifaða innan og utan, innsiglaða sjö innsiglum. 	 Imiren, walaɣ deg ufus ayeffus n Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma, yiwen wedlis yețwakteb si beṛṛa si zdaxel, yețwalṣeq s sebɛa ṭṭwabeɛ.


En Sál blés enn ógnum og manndrápum gegn lærisveinum Drottins. Gekk hann til æðsta prestsins 	 Caɛul mazal ițqehhiṛ inelmaden n Sidna Ɛisa, ițgalla deg-sen a ten-ineɣ. Iṛuḥ ɣer lmuqeddem ameqqran,


en Guði er enginn hlutur um megn." 	 imi ulac wayen iwumi ur izmir Sidi Ṛebbi.


Þá bauð hann þeim að láta alla setjast í grængresið og skipta sér í hópa. 	 Imiren, Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is ad sɣimen lɣaci ț-țirebbaɛ ɣef leḥcic.


Af ávöxtum þeirra skuluð þér því þekkja þá. 	 S wakka, s lecɣal-nsen ara tɛeqlem lenbiya n lekdeb.


En þegar ég var kominn aftur til Jerúsalem og baðst fyrir í helgidóminum, varð ég frá mér numinn 	 Asmi uɣaleɣ ɣer temdint n Lquds, yiwen n wass lliɣ țẓallaɣ deg wefrag n lǧameɛ iqedsen, iweḥḥa-yi-d Sidi Ṛebbi,


til þess að trú yðar væri eigi byggð á vísdómi manna, heldur á krafti Guðs. 	 Akka, liman-nwen ur yețrus ara ɣef tmusni n yemdanen, meɛna ɣef tezmert n Sidi Ṛebbi.


Þeir sáu, að sumir lærisveina hans neyttu matar með vanhelgum, það er óþvegnum höndum. 	 Walan kra seg inelmaden-is tețțen aɣṛum mbla ma ssarden ifassen-nsen, akken tella di lɛadda-nsen.


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér læsið himnaríki fyrir mönnum. Sjálfir gangið þér ekki þar inn, og þeim, sem inn vilja ganga, leyfið þér eigi inn að komast. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin wudmawen ! AAxaṭer tmeddlem tiwwura n igenwan i yemdanen, ur tkeččmem kunwi, ur tețțaǧǧam ad kecmen wid yebɣan !


Hans nánustu fréttu það og fóru út og vildu ná honum, enda sögðu þeir, að hann væri frá sér. 	 Mi gewweḍ lexbaṛ ɣer imawlan is, ṛuḥen-d a t-awin axaṭer ɣilen yedderwec !


Því að hið ósýnilega eðli hans, bæði hans eilífi kraftur og guðdómleiki, er sýnilegt frá sköpun heimsins, með því að það verður skilið af verkum hans. Mennirnir eru því án afsökunar. 	 Seg wasmi i d-yexleq ddunit, ayen akk yeffren ɣef wallen, nețwali-t di lecɣal-is ; nezmer a neɛqel belli d nețța kan i d Ṛebbi yesɛan tazmert ur nfennu ; daymi wigi ulac fell-asen ssmaḥ.


Hann hugði, að bræður hans mundu skilja, að Guð ætlaði að nota hann til að bjarga þeim, en þeir skildu það ekki. 	 Yenwa ad fehmen watmaten-is belli s ufus-is ara ten-isellek Sidi Ṛebbi ; lameɛna nutni ur fhimen ara.


Hátíð páskanna var að ganga í garð. Jesús vissi, að stund hans var kominn og að hann færi burt úr þessum heimi til föðurins. Hann hafði elskað sína, þá sem í heiminum voru. Hann elskaði þá, uns yfir lauk. 	 Uqbel lɛid n Tfaska n Izimer n leslak, Sidna Ɛisa yeẓra belli tewweḍ-ed teswiɛt i deg ara yeffeɣ si ddunit, akken ad iṛuḥ ɣer Baba-s. ?ef wannect-agi, isbeggen-ed leḥmala-ines i inelmaden-is yellan di ddunit, yerna yeǧǧa-yasen-d lmeɛna ț-țameqqrant.


Er þetta ekki smiðurinn, sonur Maríu, bróðir þeirra Jakobs, Jóse, Júdasar og Símonar? Og eru ekki systur hans hér hjá oss?" Og þeir hneyksluðust á honum. 	 Mačči d wagi i d aneǧǧaṛ-nni, mmi-s n Meryem, gma-s n Yeɛqub, n Yuses, n Yuda akk-d Semɛun ? Anaɣ yessetma-s gar-aneɣ i țɛicint ? Ayagi yella-yasen d ugur daymi ur uminen ara yis.


Þannig eruð þér, sýnist hið ytra réttlátir í augum manna, en eruð hið innra fullir hræsni og ranglætis. 	 Akka ula d kunwi, tețbegginem-d iman-nwen telham ɣer yemdanen, lameɛna zdaxel teččuṛem d leɣruṛ d cceṛ.


Jesús fór nú um allar borgir og þorp og kenndi í samkundum þeirra. Hann flutti fagnaðarerindið um ríkið og læknaði hvers kyns sjúkdóm og veikindi. 	 Sidna Ɛisa yekka-d ɣef temdinin ț-țudrin meṛṛa, yesselmad di leǧwameɛ nsen, yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n tgeldit n Sidi Ṛebbi, isseḥlay mkul aṭan d mkul lɛib.


Ég segi það ekki til að áfellast yður. Ég hef áður sagt, að þér eruð í hjörtum vorum, og vér deyjum saman og lifum saman. 	 Ur d-nniɣ ara annect-agi iwakken a kkun-sḍelmeɣ ; axaṭer nniɣ-awen t-id yakan : ama nedder ama newweḍ ɣer lmut, tellam deg wulawen-nneɣ .


Þegar dagur rann, kom öldungaráð lýðsins saman, bæði æðstu prestar og fræðimenn, og létu færa hann fyrir ráðsfund sinn. 	 Mi guli wass, tajmaɛt n lɛuqal n wegdud, lmuqedmin imeqqranen d lɛulama n ccariɛa nnejmaɛen. Wwin-d Sidna Ɛisa ɣer usqamu n ccṛeɛ.


Meðan Pétur var að reyna að ráða í, hvað þessi sýn ætti að merkja, höfðu sendimenn Kornelíusar spurt uppi hús Símonar. Nú stóðu þeir fyrir dyrum úti 	 Akken mazal Buṭrus yețxemmim ɣef lmeɛna n uweḥḥi-nni, wwḍen-d yergazen-nni i d-iceggeɛ Kurnilyus steqsayen ɣef wexxam n Semɛun.


Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt þetta er komið fram. 	 A wen-d-iniɣ tideț : lǧil-agi ur ițɛeddi ara alamma yedṛa-d wayagi meṛṛa.


Ef nokkur eyðir musteri Guðs, mun Guð eyða honum, því að musteri Guðs er heilagt, og þér eruð það musteri. 	 Ihi win yesseɣlin axxam n Sidi Ṛebbi, Sidi Ṛebbi a t-isseɣli axaṭer axxam n Sidi Ṛebbi d imqeddes, d kunwi i d axxam-is.


Eins og því Kristur leið líkamlega, svo skuluð þér og herklæðast sama hugarfari. Sá sem hefur liðið líkamlega, er skilinn við synd, 	 Am akken inneɛtab Lmasiḥ di lǧețța-s, kunwi daɣen ilaq-awen aț-țheggim iman-nwen ; axaṭer win i genneɛtaben di lǧețța-s iṭṭaxeṛ ɣef ddnub ;


Og einn af englunum sjö, sem halda á skálunum sjö, kom til mín og sagði: "Kom hingað, og ég mun sýna þér dóminn yfir skækjunni miklu, sem er við vötnin mörgu. 	 Mbeɛd ayagi, yiwen si sebɛa lmalayekkat-nni yeṭṭfen sebɛa teqbucin yusa-d yenna-yi-d : -- As-ed a k-d-sneɛteɣ amek ara yețwaḥkem ɣef tmenɛult tameqqrant i gebnan ɣef yisaffen imeqqranen.


Því Jónas varð Ninívemönnum tákn, og eins mun Mannssonurinn verða þessari kynslóð. 	 Axaṭer akken yella nnbi Yunes d lbeṛhan i yimezdaɣ n temdint n Ninebi, ara yili Mmi-s n bunadem d lbeṛhan i lǧil-agi.


Nú sér Pílatus, að hann fær ekki að gjört, en ólætin aukast. Hann tók vatn, þvoði hendur sínar frammi fyrir fólkinu og mælti: "Sýkn er ég af blóði þessa manns! Svarið þér sjálfir fyrir!" 	 Mi gwala lɣaci ugin a s-d ḥessen, yerna ccwal simmal yețțimɣuṛ, Bilaṭus yeddem-ed aman, issared ifassen-is zdat lɣaci, yenna : Nekk ur țekkiɣ ara di tazzla n idammen n uḥeqqi-agi, wagi d ccɣel-nwen.


Því að margir afvegaleiðendur eru farnir út í heiminn, sem ekki játa, að Jesús sé Kristur, kominn í holdi. Þetta er afvegaleiðandinn og andkristurinn. 	 Aṭas n wid yesselmaden lekdeb i d-innulfan di ddunit, ur setɛeṛfen ara belli Ɛisa Lmasiḥ yusa-d ɣer ddunit s ṣṣifa n wemdan. D wigi i gețɣuṛṛun, i d iɛdawen n Lmasiḥ.


En þeir spurðu hann: "Meistari, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn þess, að það sé að koma fram?" 	 Steqsan-t nnan-as : A Sidi, melmi ara d-yedṛu wannect-a ? Anta licaṛa ara d isbegnen belli qṛib a d-yedṛu waya ?


Aðrir mæltu: "Hann er Kristur." En sumir sögðu: "Mundi Kristur þá koma frá Galíleu? 	 Wiyaḍ qqaṛen : D nețța i d Lmasiḥ ! Ma d kra nniḍen qqaṛen : Yezmer Lmasiḥ a d-iffeɣ si tmurt n Jlili ?


Því að hvort sem vér höfum orðið frávita, þá var það vegna Guðs, eða vér erum með sjálfum oss, þá er það vegna yðar. 	 Ma yella llant teswiɛin i deg nɛedda tilas deg uselmed-nneɣ, nɛedda tilas iwakken a d-tban tmanegt n Sidi Ṛebbi ; m'ara netɛqqel, i nnfeɛ-nwen i netɛeqqel.


Í fyrsta lagi heyri ég, að flokkadráttur eigi sér stað á meðal yðar, er þér komið saman á safnaðarsamkomum, og því trúi ég að nokkru leyti. 	 Sliɣ belli m'ara tețnejmaɛem yețțili lxilaf gar-awen yerna umneɣ belli tella kra n tideț deg wayagi.


Sjáið, með hversu stórum stöfum ég skrifa yður með eigin hendi. 	 Walit tira-agi : s ufus-iw i wen tent-id-uriɣ.


Hann mælti: "Þetta kyn verður eigi út rekið nema með bæn." 	 Yenna-yasen : Iwakken aț-țessufɣem iṛuḥaniyen am wigi, ilaq aț-țețțuẓumem yerna aț-țețẓallam.


skulu konur þegja á safnaðarsamkomunum, því að ekki er þeim leyft að tala, heldur skulu þær vera undirgefnar, eins og líka lögmálið segir. 	 Am akken xeddmen di tejmuyaɛ n wid iḍuɛen Sidi Ṛebbi, ilaq tilawin ad ssusment di tejmaɛt, ur ilaq ara a d-grent iman-nsent ; meɛna ad qadṛent tajmaɛt, ad aɣent awal akken i t-id-tenna ccariɛa.


Vei yður, þér lögvitringar! Þér hafið tekið brott lykil þekkingarinnar. Sjálfir hafið þér ekki gengið inn, og þeim hafið þér varnað, sem inn vildu ganga." 	 A tawaɣit-nwen a lɛulama n ccariɛa ! Teṭṭfem tasaruț n tmusni, ur tekcimem kunwi, ur teǧǧim ad kecmen wid yebɣan.


Hið fyrra boðorð er þar með ógilt, af því að það var vanmáttugt og gagnslaust. 	 Lameṛ aqdim yeɛnan lmuqedmin yețwabeddel, axaṭer ixuṣṣ yerna ur yenfiɛ ara.


að hrífa oss úr höndum óvina og veita oss að þjóna sér óttalaust 	 M'ara nețțusellek seg ufus n yeɛdawen-nneɣ, a neɛbed Sidi Ṛebbi mbla lxuf,


þangað sem Jesús gekk inn, fyrirrennari vor vegna, þegar hann varð æðsti prestur að eilífu að hætti Melkísedeks. 	 anda akken yekcem Ssid-nneɣ Ɛisa d amezwaru, ɣef ddemma-nneɣ yuɣal d lmuqeddem ameqqran i dayem akken yella Malxisadeq.


Allir hlutir eru hreinum hreinir, en flekkuðum og vantrúuðum er ekkert hreint, heldur er bæði hugur þeirra flekkaður og samviska. 	 Kullec zeddig i wid zeddigen, meɛna ulac ayen zeddigen i wid ur nzeddig ara, ur nețțamen ara s Ṛebbi ; imi xemmimen-nsen d wulawen-nsen neǧsen yerna ur țendemmayen ara.


En þeir hlýddu ekki allir fagnaðarerindinu. Jesaja segir: "Drottinn, hver trúði því, sem vér boðuðum?" 	 Lameɛna ur qbilen ara meṛṛa lexbaṛ-agi n lxiṛ. Nnbi Iceɛya yenna daɣen : A Sidi, anwa i gumnen s wayen i nberreḥ ?


Símon Pétur segir við þá: "Ég fer að fiska." Þeir segja við hann: "Vér komum líka með þér." Þeir fóru og stigu í bátinn. En þá nótt fengu þeir ekkert. 	 Semɛun Buṭrus yenna-yasen : Ad ṛuḥeɣ a d-ṣeggḍeɣ iselman. Nutni nnan-as : Ula d nukkni a neddu yid-ek. Dɣa ṛuḥen rekben taflukt, ṣeggden iḍ kamel ur d-ṭṭifen ula d yiwen uḥewtiw.


Af sama munni gengur fram blessun og bölvun. Þetta má ekki svo vera, bræður mínir. 	 Seg yimi-agi i d-țeffɣent ddeɛwat n lxiṛ d nneɛlat. Ay atmaten-iw, ur ilaq ara ad yili wakka.


Þú veist þetta, að allir Asíumenn sneru við mér bakinu. Í þeirra flokki eru þeir Fýgelus og Hermogenes. 	 Teẓriḍ belli wid akk yellan yid-i di tmurt n Asya ǧǧan-iyi weḥd-i, llan gar-asen Figilus d ?irmujinus.


Söfnuðurinn bjó síðan ferð þeirra, og fóru þeir um Fönikíu og Samaríu og sögðu frá afturhvarfi heiðingjanna og vöktu mikinn fögnuð meðal allra bræðranna. 	 Tajmaɛt-nni n watmaten n temdint n Antyuc tɛawen-iten deg wayen ara ḥwiǧen deg webrid-nsen ; dɣa ṛuḥen, ɛeddan si tmura n Finisya akk-d Samarya, ḥekkun di mkul amkan amek umnen s Sidna Ɛisa leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail. Mi slan i wannect-agi, feṛḥen aṭas watmaten.


Ég tala til yðar sem skynsamra manna. Dæmið þér um það, sem ég segi. 	 Țmeslayeɣ awen-d am akken țmeslayen i wid ifehmen ; meyyzet kunwi s yiman nwen ɣef wayen i d-qqaṛeɣ.


Pétur sagði: "Nei, Drottinn, engan veginn, aldrei hef ég etið neitt vanheilagt né óhreint." 	 Lameɛna Butṛus yenna-yas : Ala a Sidi, di leɛmeṛ-iw ur ččiɣ ayen iḥeṛmen neɣ ayen ur neṣfi.


En þegar hið fullkomna kemur, þá líður það undir lok, sem er í molum. 	 meɛna m'ara d-yaweḍ wayen innekmalen, ayen ixuṣṣen meṛṛa ad imḥu.


því að vopnin, sem vér berjumst með, eru ekki jarðnesk, heldur máttug vopn Guðs til að brjóta niður vígi. 	 axaṭer leslaḥ-nneɣ, mačči d wid i ssexdamen yemdanen lameɛna nețnaɣ s leslaḥ n Sidi Ṛebbi i gzemren ad hudden ula d leswaṛ iǧehden.


Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið þetta verða, að hann er í nánd, fyrir dyrum. 	 Akken ula d kunwi, m'ara twalim ayagi meṛṛa yewweḍ-ed, ḥṣut belli yusa-d lweqt, Mmi-s n bunadem atan ɣer tewwurt.


Ég helga mig fyrir þá, svo að þeir séu einnig helgaðir í sannleika. 	 ?ef yisem-ik ad sebbleɣ iman-iw fell-asen, iwakken ula d nutni ad sebblen iman-nsen ɣef tideț.


Hann laut þá að Jesú og spurði: "Herra, hver er það?" 	 Anelmad-nni yekna ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yas : A Sidi, ɣef wanwa deg-nneɣ i d-tmeslayeḍ ?


Jerúsalem, Jerúsalem! Þú sem líflætur spámennina og grýtir þá, sem sendir eru til þín! Hversu oft vildi ég safna börnum þínum, eins og hænan safnar ungum sínum undir vængi sér, og þér vilduð eigi. 	 A tamdint n Lquds ! A tamdint n Lquds ineqqen lenbiya, ireǧǧmen wid i m-d-ițuceggɛen s ɣuṛ Ṛebbi, acḥal n tikkal i bɣiɣ a d-jemɛeɣ arraw-im akken tjemmeɛ tyaziṭ ifṛax-is ddaw wafriwen-is, meɛna tegummaḍ !


því ég mun gefa yður orð og visku, sem engir mótstöðumenn yðar fá staðið í gegn né hrakið. 	 axaṭer a wen-d-fkeɣ imeslayen d leɛqel s wacu ara tqablem iɛdawen nwen, ur țizmiren ara ad bedden zdat-wen neɣ a kkun-xalfen.


En ekki einungis hún, heldur og vér, sem höfum frumgróða andans, jafnvel vér stynjum með sjálfum oss meðan vér bíðum þess, að Guð gefi oss barnarétt og endurleysi líkami vora. 	 Mačči ț-țaxelqit kan, meɛna ula d nukni yesɛan Ṛṛuḥ iqedsen, yellan d amur amezwaru n tikciwin i ɣ-d-iwɛed Sidi Ṛebbi, nețnazaɛ deg iman-nneɣ, nețṛaǧu a nban s tideț d arraw n Ṛebbi i nella m'ara icafeɛ deg-nneɣ s lekmal.


Þaðan fór Jesús og kom að Galíleuvatni. Og hann gekk upp á fjall og settist þar. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna, yerra ɣer leǧwahi n lebḥeṛ n Jlili, yuli ɣer wedrar yeqqim.


Metið rétt, hvað Drottni þóknast. 	 Meyyzet aț-țfehmem ayen iɛeǧben i Sidi Ṛebbi ;


Þetta varð, svo að rættist það, sem sagt er fyrir munn spámannsins: 	 Ayagi yedṛa-d am akken i t-id yenna nnbi Zakarya di tira iqedsen :


Enginn hefur nokkurn tíma séð Guð. Ef vér elskum hver annan, þá er Guð stöðugur í oss og kærleikur hans er fullkomnaður í oss. 	 Ulac win iwalan Sidi Ṛebbi s wallen-is, meɛna ma yella nemyeḥmal wway gar-aneɣ, Baba Ṛebbi yețțili deg-nneɣ, leḥmala-s tețban-ed deg-nneɣ.


Jafnskjótt stóð hann upp frammi fyrir þeim, tók það, sem hann hafði legið á, fór heim til sín og lofaði Guð. 	 Imiren kan ukrif-nni yekker zdat-sen, yeddem usu i deg yeḍleq, yuɣal ɣer wexxam-is, ițḥemmid Sidi Ṛebbi.


Gift kona er að lögum bundin manni sínum, meðan hann lifir. En deyi maðurinn, er hún leyst undan lögmálinu, sem bindur hana við manninn. 	 A wen-d-fkeɣ yiwen n lemtel : tameṭṭut tețwarez ɣer wergaz-is s ccariɛa skud mazal-it yedder, meɛna ma yemmut wergaz-is tserreḥ-as ccariɛa ma tebɣa aț-țɛiwed zzwaǧ ;


Jesús svarar honum: "Fylg þú mér, en lát hina dauðu jarða sína dauðu." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ddu yid-i eǧǧ wid yemmuten ad meḍlen lmegtin-nsen.


Jafnvel hinir dauðu hlutir, sem gefa hljóð frá sér, hvort heldur er pípa eða harpa, - ef þær gefa ekki mismunandi hljóð frá sér, hvernig ætti þá að skiljast það, sem leikið er á pípuna eða hörpuna? 	 A d-nefk lemtel n dduzan n lmusiqa am tjewwaqt d snitra : ma yella ur yemxalaf ara ṣṣut-nsent, amek ara neɛqel ṣṣut n tjewaqt neɣ win n snitra ?


Þeir tóku þá pálmagreinar, fóru út á móti honum og hrópuðu: "Hósanna! Blessaður sé sá, sem kemur, í nafni Drottins, konungur Ísraels!" 	 Kksen-d tiseḍwa ( ticiṭwin ) n tezdayt, ṛuḥen a t-mmagren, țeddun țɛeggiḍen : ?usana ! Yețțubarek win i d-yusan s yisem n Sidi Ṛebbi ! Yețțubarek ugellid n wat Isṛail !


Þér vitið, að það fór líka svo fyrir honum, að hann var rækur gjör, þegar hann síðar vildi öðlast blessunina, þó að hann grátbændi um hana. Hann fékk ekki færi á að iðrast. 	 Teẓram mbeɛd, mi gebɣa ad iwṛet lbaṛaka s ɣuṛ baba-s ur yețwaqbel ara ɣas akken yețḥellil-it s imeṭṭawen, ur s-yufi ara abrid amek ara s-ibeddel ṛṛay.


Hann kom nú ofan til Kapernaum, borgar í Galíleu, og kenndi þeim á hvíldardegi. 	 Sidna Ɛisa iṣubb ɣer tamdint n Kafernaḥum, illan n at Jlili, anda yesselmad lɣaci deg wass n westeɛfu.


Verðið heldur sjálfir heilagir í allri hegðun, eins og sá er heilagur, sem yður hefur kallað. 	 meɛna ilit teṣfam di tikli-nwen am akken iṣfa Sidi Ṛebbi i wen-d issawlen.


Þegar dagur rann, stóð Jesús á ströndinni. Lærisveinarnir vissu samt ekki, að það var Jesús. 	 Akken yebda yețțali wass, ataya Sidna Ɛisa ibedd-ed ɣef rrif n lebḥeṛ ; inelmaden ur t-eɛqilen ara d nețța.


Sælir eru þeir, sem hungrar og þyrstir eftir réttlætinu, því að þeir munu saddir verða. 	 D iseɛdiyen wid illuẓen, iffuden lḥeqq, axaṭer ad ṛwun !


Af hinu sama skuluð þér einnig gleðjast og samgleðjast mér. 	 Ula d kunwi feṛḥet am nekk, feṛḥet yid-i.


Með því að vér höfum þessa þjónustu á hendi fyrir miskunn Guðs, þá látum vér ekki hugfallast. 	 Ihi, ur ilaq ara a nefcel imi s Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i ɣ-d ițțunefk leqdic-agi ɣef Lmasiḥ.