Svo oft sem þér etið þetta brauð og drekkið af bikarnum, boðið þér dauða Drottins, þangað til hann kemur. 	 Axaṭer kra n tikkelt i deg ara teččem seg weɣṛum-agi, i deg ara teswem si teqbuct agi, tețxebbiṛem s lmut n Lmasiḥ alamma d ass i deg ara d-yuɣal.


Úr slíkri dauðans hættu frelsaði hann oss og mun frelsa oss. Til hans höfum vér sett von vora, að hann muni enn frelsa oss. 	 D nețța i ɣ-d-isellken si lmut am tagi yerna nețkel belli mazal a ɣ-isellek sya ɣer zdat.


Og þeim, sem oss virðast vera í óvirðulegra lagi á líkamanum, þeim veitum vér því meiri sæmd, og þeim, sem vér blygðumst vor fyrir, sýnum vér því meiri blygðunarsemi. 	 Lemfaṣel n lǧețța iwumi ur nefki ara lqima, d nutni i nețḥadar akteṛ n wiyaḍ ; ihi d lemfaṣel ur nezmir ara a d-nebder i nețḥadar aṭas,


Ef vér svörum: Frá mönnum, mun allur lýðurinn grýta oss, því að hann er sannfærður um, að Jóhannes sé spámaður." 	 Ma nenna-yas d imdanen, lɣaci akk a ɣ-ṛejmen axaṭer umnen meṛṛa belli Yeḥya d nnbi.


Hann sem þyrmdi ekki sínum eigin syni, heldur framseldi hann fyrir oss alla, hví skyldi hann ekki líka gefa oss allt með honum? 	 Nețța iqeblen ad isebbel Mmi-s eɛzizen, yefka-t d asfel fell-aɣ meṛṛa, amek ur ɣ-d-yețțak ara daɣen kullec yid-es ?


Það bar við, að menn lögðu dúka og flíkur af Páli á sjúka, og hurfu þá veikindi þeirra, og illir andar fóru út af þeim. 	 lɣaci wwḍen armi srusun ɣef yimuḍan ula ț-țimucwaṛin neɣ iceṭṭiḍen yennulen Bulus, dɣa imuḍan ḥellun, wid akk yețțumelken țeffɣen ten leǧnun.


Loks kom sá er fékk eina talentu, og sagði: ,Herra, ég vissi, að þú ert maður harður, sem uppsker þar, sem þú sáðir ekki, og safnar þar, sem þú stráðir ekki. 	 Iwweḍ-ed win akken iwumi yefka meyya twiztin, yenna yas : A Sidi ẓriɣ-k d argaz iweɛṛen, tmeggreḍ anda ur tezriɛeḍ, tjemmɛeḍ seg wennar ayen ur tesrewteḍ ,


Ég segi það yður til blygðunar. Er þá enginn vitur til á meðal yðar, sem skorið geti úr málum milli bræðra? 	 Ur tețneḥcamem ara ! Eɛni ulac ula d yiwen n wergaz ifehmen gar awen, i gzemren ad ifru timsalin ger watmaten ?


Væri hann nú á jörðu, mundi hann alls ekki vera prestur, þar sem þeir eru fyrir, sem samkvæmt lögmálinu bera fram gjafirnar. 	 lemmer Lmuqeddem-nneɣ ameqqran di ddunit i gella, ur yezmir ara ad yili d lmuqeddem nețța ur nelli ara seg wat Lewwi, imi llan wid yețqeddimen lewɛadi akken i d-tenna ccariɛa.


Þrenging og angist kemur yfir sérhverja mannssál, er illt fremur, yfir Gyðinginn fyrst, en einnig hinn gríska. 	 a d-isseɣli daɣen ccedda ț-țwaɣit ɣef yal amdan ixeddmen cceṛ, di tazwara ɣef wat Isṛail, a d-ḍefṛen leǧnas nniḍen.


Allir flykktust til hans, háir og lágir, og sögðu: "Þessi maður er kraftur Guðs, sá hinn mikli." 	 Imdanen akk am umeẓyan am umeqqran, țțaran ddehn-nsen ɣuṛ-es qqaṛen : « Argaz-agi ț-țazmert n Ṛebbi s yiman-is ; ț-țazmert-nni iwumi neqqaṛ tazmert yessewhamen ! »


Jósef, festarmaður hennar, sem var grandvar, vildi ekki gjöra henni opinbera minnkun og hugðist skilja við hana í kyrrþey. 	 Yusef axḍib-is, yellan d argaz n ṣṣwab, ur yebɣi ara a ț-țicemmet, dɣa yeqsed ad imsefṛaq yid-es s tuffra.


Jesús svaraði: "Mitt ríki er ekki af þessum heimi. Væri mitt ríki af þessum heimi, hefðu þjónar mínir barist, svo ég yrði ekki framseldur Gyðingum. En nú er ríki mitt ekki þaðan." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tagelda-w mačči n ddunit-agi. Lemmer tagelda-w n ddunit-agi tili iqeddacen-iw nnuɣen akken ur d-ɣelliɣ ara ger ifassen n imeqqranen n wat Isṛail. S tideț tagelda-w mačči n dagi.


En tak ekki við ungum ekkjum. Þegar þær verða gjálífar afrækja þær Krist, vilja giftast 	 Meɛna ur qebbel ara i tejmaɛt aț-țɛawen tuǧǧal meẓẓiyen di leɛmeṛ, axaṭer m'ara bɣunt ad ɛawdent zzwaǧ zemrent ad ǧǧent abrid n Lmasiḥ ;


En vér, sem heyrum deginum til, skulum vera algáðir, klæddir brynju trúar og kærleika og von hjálpræðis sem hjálmi. 	 Ma d nukni yellan d arraw n tafat, a nɛass ɣef yiman-nneɣ : a nesɛu liman d leḥmala am llebsa n wuzzal ițlusu uɛeskṛi, a nesɛu asirem n leslak, am tcacit n wuzzal ɣef wuqeṛṛuy.


Og röddina, sem ég heyrði af himni, heyrði ég aftur tala við mig. Hún sagði: "Far og tak opnu bókina úr hendi engilsins, sem stendur á hafinu og á jörðunni." 	 Taɣect-nni i d-yekkan seg igenni, terna tenna-yi-d : Ṛuḥ, eddem-ed taktabt tamecṭuḥt yeldin deg ufus n lmelk-nni ibedden ɣef lqaɛa d lebḥeṛ.


Hver er sá trúi og hyggni þjónn, sem húsbóndinn hefur sett yfir hjú sín að gefa þeim mat á réttum tíma? 	 Anwa i d aqeddac aɛeqli i ɣef ara yețkel bab n wexxam ? D win ara iwekkel ɣef wat wexxam-is meṛṛa, iwakken a sen-yefk lqut-nsen di lawan.


Og þarna tóku margir trú á hann. 	 Dinna, aṭas n lɣaci i gumnen yis.


Og lík þeirra munu liggja á strætum borgarinnar miklu, sem andlega heitir Sódóma og Egyptaland, þar sem og Drottinn þeirra var krossfestur. 	 Lǧețțat-nsen ad qqiment ḍelqent deg ubṛaḥ n temdint tameqqrant, i gețțumetlen s temdint n Sudum ț-țmurt n Maṣer, tamdint anda yețwaṣleb Ssid-nsen.


Ég svaraði: ,Hver ert þú, herra?' Og hann sagði við mig: ,Ég er Jesús frá Nasaret, sem þú ofsækir.' 	 Nniɣ-as : Anwa-k, a Sidi ? Yenna-yi-d : Nekk d Ɛisa Anaṣari, win akken i tețqehhiṛeḍ.


Því að enginn af oss lifir sjálfum sér og enginn deyr sjálfum sér. 	 Ihi ulac win yețɛicin i yiman-is, ulac daɣen win yemmuten i yiman-is.


Þér eruð verði keyptir. Vegsamið því Guð með líkama yðar. 	 Axaṭer yella win i kkun-id-ifdan s wazal d ameqqran, ɣlayen. Ɛuzzet ihi Sidi Ṛebbi di lǧețțat-nwen.


Þá munu menn sjá Mannssoninn koma í skýjum með miklum mætti og dýrð. 	 Imiren, ad anwali Mmi-s n bunadem yusa-d s ufella n usigna s tezmert tameqqrant d lɛaḍima.


heldur boðaði ég fyrst þeim í Damaskus og í Jerúsalem, síðan um alla Júdeubyggð og heiðingjunum að iðrast og snúa sér til Guðs og vinna verk samboðin iðruninni. 	 Bdiɣ abecceṛ di temdint n Dimecq akk-d ț-țemdint n Lquds, beccṛeɣ daɣen di tmurt n Yahuda meṛṛa, di taggara, beccṛeɣ i wat leǧnas ur nelli ara seg wat Isṛail, nhiɣ-ten ad tuben, a d-uɣalen ɣer webrid n Ṛebbi, ad xedmen lecɣal i d-ițbegginen belli tuben s wul-nsen.


Ég segi yður: Þessi maður fór réttlættur heim til sín, en hinn ekki, því að hver sem upp hefur sjálfan sig, mun auðmýktur verða, en sá sem auðmýkir sjálfan sig, mun upp hafinn verða." 	 A wen-d-iniɣ : amekkas-nni yuɣal ɣer wexxam-is di lehna, yețwaqbel ɣer Sidi Ṛebbi, ma d afarizi-nni ur yețwaqbel ara. Kra n win yessimɣuṛen iman-is a t-id-isres Sidi Ṛebbi ; ma d win yessimẓiyen iman-is a t-issaɛli.


af Sebúlons ættkvísl tólf þúsund, af Jósefs ættkvísl tólf þúsund, af Benjamíns ættkvísl tólf þúsund menn merktir innsigli. 	 si lɛeṛc n Zabulun, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Yusef, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Benyamin, țwaḍebɛen ṭnac n alef.


Nú er því engin fordæming fyrir þá, sem tilheyra Kristi Jesú. 	 Ihi ass n lḥisab ulac lɛiqab ɣef wid yumnen s Ɛisa Lmasiḥ.


En mér er það fyrir minnstu að verða dæmdur af yður eða af mannlegu dómþingi. Ég dæmi mig ekki einu sinni sjálfur. 	 Nekk, ur iyi-d-tewqiɛ ara ma yella tesḍelmem-iyi kunwi neɣ ma isseḍlem-iyi ccṛeɛ n yemdanen ; nekk daɣen ur sḍelmeɣ ara iman-iw,


Ekki heldur Heródes, því hann sendi hann aftur til vor. Ljóst er, að hann hefur ekkert það drýgt, er dauða sé vert. 	 Ula d Hiṛudus ur s-d yessukkes acemma imi i ɣ-t-id-yerra. Ihi argaz-agi ur yexdim ara ayen yuklalen lmut.


Þegar þér eigið að dæma um tímanleg efni, þá kveðjið þér að dómurum menn, sem að engu eru hafðir í söfnuðinum. 	 Ma d kunwi m'ara yili lxilaf gar-awen, tețṛuḥum ɣer wid ur numin ara s Lmasiḥ iwakken ad frun tilufa-nwen !


Týkíkus hef ég sent til Efesus. 	 Ma d gma-tneɣ Ticik atan ceggɛeɣ-t ɣer temdint n Ifasus.


Jesús hastaði þá á hann og mælti: "Þegi þú, og far út af honum." En illi andinn slengdi honum fram fyrir þá og fór út af honum, en varð honum ekki að meini. 	 Sidna Ɛisa yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : Ssusem ! Effeɣ seg wergaz-agi ! Aṛuḥani iḍeggeṛ argaz-nni ɣer lqaɛa di tlemmast-nsen, dɣa iffeɣ seg-s mbla ma iḍuṛṛ-it.


Fyrir trú blessaði Ísak þá Jakob og Esaú einnig um ókomna tíma. 	 S liman, Isḥaq iburek arraw-is Yeɛqub akk-d Icaɛu ɣef ddemma n wayen i d-iteddun.


Heimurinn getur ekki hatað yður. Mig hatar hann, af því ég vitna um hann, að verk hans eru vond. 	 Medden ur sɛin ara sebba s wayes ara kkun keṛhen, keṛhen-iyi nekk imi d-sbeggneɣ yir lecɣal-nsen.


Gefið oss rúm í hjörtum yðar. Engum höfum vér gjört rangt til, engan skaðað, engan féflett. 	 Qeblet-aɣ deg wulawen-nwen ! Ur neḍlim yiwen, ur nexdim cceṛ ula i yiwen, ur nečči lḥeqq n yiwen.


En felmtur kom á hann og alla þá, sem með honum voru, vegna fiskaflans, er þeir höfðu fengið. 	 Ikcem-it lxuf nețța d wid yellan yid-es, dehcen imi i d-ṭṭfen annect-nni n yiselman.


Eigi átt þú skerf né hlut í þessu, því að hjarta þitt er ekki einlægt gagnvart Guði. 	 Ul-ik ur yeṣfi ara ɣer Sidi Ṛebbi ! Ur k-id-iṣaḥ umur, ur tesɛiḍ lweṛt di ccɣel-agi.


En farísear og lögvitringar gjörðu að engu áform Guðs um þá og létu ekki skírast af honum. 	 Ma d ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ur qbilen ara ayen i sen yebɣa Sidi Ṛebbi, ugin a ten yesseɣḍes Yeḥya.


Sumir létu sannfærast af orðum hans, en aðrir trúðu ekki. 	 Kra umnen s wayen i d-yenna, ma d wiyaḍ ugin ad amnen.


Þegar lærisveinar hans fréttu þetta, komu þeir, tóku lík hans og lögðu í gröf. 	 Mi slan s wayagi, inelmaden n Yeḥya usan-d wwin lǧețța-s meḍlen-ț.


Því að hér höfum vér ekki borg er stendur, heldur leitum vér hinnar komandi. 	 Imi dagi di ddunit ur nesɛi ara tamezduɣt n dayem, nețnadi ɣef tmezduɣt n igenwan.


Því að hjarta lýðs þessa er sljótt orðið, og illa heyra þeir með eyrum sínum, og augunum hafa þeir lokað, svo að þeir sjái ekki með augunum né heyri með eyrunum og skilji með hjartanu og snúi sér, og ég lækni þá. 	 Imi agdud-agi qquṛen wulawen-nsen, qeflen imeẓẓuɣen- sen, qqnen allen-nsen, iwakken ur țwalin, ur sellen ; sseɣṛen ulawen nsen, ugin ad fehmen, axaṭer lemmer tuben, uɣalen-d ɣer webrid, tili sseḥlaɣ ten.


Hvernig er það þá, bræður? Þegar þér komið saman, þá hefur hver sitt fram að færa: Sálm, kenningu, opinberun, tungutal, útlistun. Allt skal miða til uppbyggingar. 	 D acu ihi i glaqen ay atmaten ? M'ara tennejmaɛem akken tellam : wa a d-yawi ccna, wayeḍ d aselmed, wayeḍ d aweḥḥi, wayeḍ timeslayin ur nețwassen ara, wayeḍ a tent-id issefhem ; kullec ad yețwaxdem i wesnerni n tejmaɛt.


Segið Arkippusi: "Gættu embættisins, sem þú hefur tekið að þér í Drottni, og ræktu það vel." 	 Init i Arcibus ad ibedd i ccɣel nni i ɣef t-iwekkel Ssid-nneɣ, a t-ixdem akken ilaq.


Bræður, ég tek dæmi úr mannlegu lífi: Enginn ónýtir eða eykur við staðfesta arfleiðsluskrá, enda þótt hún sé aðeins af manni gjörð. 	 Ay atmaten, a wen-d-fkeɣ lemtel yellan di lɛaddat-nneɣ : m'ara yexdem yiwen leɛqed akken ilaq, yiwen ur izmir a t-inkeṛ neɣ a s-yernu kra.


og segja við hann: "Með hvaða valdi gjörir þú þetta? Hver gaf þér það vald, að þú gjörir þetta?" 	 nnan-as : Ansi i k-d-tekka lḥekma-agi ? Anwa i k-d-yefkan tazmert aț- țxedmeḍ ayagi ?


Ég er mér ekki neins ills meðvitandi, en með því er ég þó ekki sýknaður. Drottinn er sá sem dæmir mig. 	 ɣas akken ur iyi-isseḍlem ara wul-iw, mačči d ayagi ara d-isbeggnen belli d aḥeqqi i lliɣ, axaṭer d Sidi Ṛebbi ara yi-ḥasben.


Þér hafið sent til Jóhannesar. Hann bar sannleikanum vitni. 	 Tceggɛem ɣer Yeḥya testeqsam-t, nețța icehhed-ed ɣef tideț.


Ef ég nú þekki ekki merkingu málsins, verð ég sem útlendingur fyrir þeim, sem talar, og hann útlendingur fyrir mér. 	 Ma yella ur fhimeɣ ara tameslayt n walebɛaḍ, ad iliɣ d abeṛṛani ar ɣuṛ-es, nețța daɣen ad yili ɣuṛ-i d abeṛṛani.


Þeir fóru og prédikuðu hvarvetna, en Drottinn var í verki með þeim og staðfesti boðun þeirra með táknum, sem henni fylgdu.] 	 Inelmaden ṛuḥen ad beccṛen di mkul amkan ; Sidi Ṛebbi yețțili yid sen, yețbeggin-ed s waṭas lbeṛhanat, tideț n wayen țbecciṛen.


Þetta skrifum vér til þess að fögnuður vor verði fullkominn. 	 Uriɣ-awen ayagi iwakken lfeṛḥ nneɣ ad innekmal.


Jafnan berum vér með oss á líkamanum dauða Jesú, til þess að einnig líf Jesú verði opinbert í líkama vorum. 	 Nețțawi daymen di lǧețțat-nneɣ lmut n Sidna Ɛisa iwakken a d-tban daɣen deg-nneɣ tudert-is.


Af slíku vil ég hrósa mér, en af sjálfum mér vil ég ekki hrósa mér, nema þá af veikleika mínum. 	 Argaz am wagi zemreɣ ad zuxxeɣ yis, ma d nekk ur sɛiɣ ara s wayes ara zuxxeɣ anagar s lqella n lǧehd-iw.


þakkað föðurnum, sem hefur gjört yður hæfa til að fá hlutdeild í arfleifð heilagra í ljósinu. 	 Ḥemmdet, cekkṛet s lfeṛḥ Sidi Ṛebbi Baba-tneɣ i wen-d-yefkan amur di lweṛt i d-ihegga i warraw n tafat.


En hann sagði við konuna: "Trú þín hefur frelsað þig, far þú í friði." 	 Sidna Ɛisa yenna i tmeṭṭut-nni : Imi tumneḍ yis-i tețțusellkeḍ, ṛuḥ di lehna.


Síðasta daginn, hátíðardaginn mikla, stóð Jesús þar og kallaði: "Ef nokkurn þyrstir, þá komi hann til mín og drekki. 	 Ass aneggaru n lɛid, yellan d ass yesɛan aṭas n lqima ; Sidna Ɛisa ibedden ger lɣaci iɛeggeḍ, yenna : Win iffuden a d-yas ɣuṛ-i ad isew ; win yumnen yis-i a d-yas ad isew.


Víst hafið þér heyrt um þá ráðstöfun Guðs náðar, sem hann fól mér hjá yður: 	 Ahat teslam s lxedma i yi-d ițțunefken s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ɣef wayen i kkun-yeɛnan.


Hann hefur og sagt oss frá kærleika yðar, sem andinn hefur vakið með yður. 	 ixebbeṛ-aɣ-ed ɣef leḥmala s wayes i kkun-yeččuṛ Ṛṛuḥ iqedsen.


Slíkum mönnum bjóðum vér og áminnum þá vegna Drottins Jesú Krists, að vinna kyrrlátlega og eta eigið brauð. 	 Imdanen-agi a ten-nweṣṣi s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ : ad xedmen akken ilaq iwakken a d-ḥeṛṛen aɣṛum nsen.


hógværð og bindindi. Gegn slíku er lögmálið ekki. 	 ul yeṣfan, aɣlab n tnefsit ; eɛni ccariɛa tugi annect-agi ?


En hann frelsaði Lot, hinn réttláta mann, er mæddist af svívirðilegum lifnaði hinna guðlausu. 	 Issemneɛ anagar Luṭ yellan d aḥeqqi, yemmuɣbnen ɣef yir lecɣal n lɣaci amcum yellan di zzman-is.


Sælir eru þeir þjónar, sem húsbóndinn finnur vakandi, er hann kemur. Sannlega segi ég yður, hann mun gyrða sig belti, láta þá setjast að borði og koma og þjóna þeim. 	 Amarezg n yiqeddacen-agi ara d-yaf wemɛellem-nsen ɛawzen. A wen-d iniɣ tideț, ad ibeddel llebsa, a ten isɣim ɣer ṭṭabla iwakken a sen-yefk ad ččen.


En þar eð þér eruð börn, þá hefur Guð sent anda sonar síns í hjörtu vor, sem hrópar: "Abba, faðir!" 	 Tura imi nuɣal d arraw n Sidi Ṛebbi, ifka-yaɣ-d ɣer wulawen-nneɣ Ṛṛuḥ n Mmi-s s wayes i nessawal i Ṛebbi : « Abba » ! Yeɛni : a Baba !


Þá réðu æðstu prestarnir af að taka einnig Lasarus af lífi, 	 ?ef wannect-a, lmuqedmin imeqqranen qesden ad nɣen ula d Laɛẓar.


Hermennirnir ætluðu að drepa bandingjana, svo að enginn þeirra kæmist undan á sundi. 	 Lɛeskeṛ bɣan ad nɣen imeḥbas-nni axaṭer uggaden a sen-rewlen s lɛum.


Jesús svaraði þeim: "Hvort geta brúðkaupsgestir fastað, meðan brúðguminn er hjá þeim? Alla þá stund, sem brúðguminn er hjá þeim, geta þeir ekki fastað. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni zemren inebgawen n tmeɣṛa ad uẓummen ma yella yid-sen yesli ? Kra ara yekk yesli yid-sen ur zmiren ara ad uẓummen.


En hann dró sig einatt í hlé til óbyggðra staða og var þar á bæn. 	 meɛna nețța iṭeṛṛif iman-is, ițṛuḥu ɣer yimukan yexlan iwakken ad iẓẓall.


Þannig skreyttu sig einnig forðum hinar helgu konur, er settu von sína til Guðs. Þær voru eiginmönnum sínum undirgefnar, 	 Akka i țcebbiḥent iman-nsent tilawin iḍuɛen Sidi Ṛebbi, yețqadaṛen irgazen-nsent ;


Líkt er himnaríki fjársjóði, sem fólginn var í jörðu og maður fann og leyndi. Í fögnuði sínum fór hann, seldi allar eigur sínar og keypti akur þann. 	 Tagelda n igenwan tețțemcabi ɣer ugerruj yeffren deg yiwen n yiger. Yiwen wergaz yufa-t, yuɣal iffer-it. Si lfeṛḥ-nni i gefṛeḥ, iṛuḥ izzenz ayen akk yesɛa iwakken ad yaɣ iger-nni.


Ekki drykkfelldur, ekki ofsafenginn, heldur gæfur, ekki deilugjarn, ekki fégjarn. 	 ur yețțili ara d asekṛan neɣ d amčaqlal meɛna ad yili d aḥnin d imhenni. Ur ilaq ara ad iḥemmel idrimen ;


Þér elskaðir, nú þegar erum vér Guðs börn, og það er enn þá ekki orðið bert, hvað vér munum verða. Vér vitum, að þegar hann birtist, þá munum vér verða honum líkir, því að vér munum sjá hann eins og hann er. 	 A wid eɛzizen, aql-aɣ tura d arraw n Ṛebbi, ayen akken ara nuɣal werɛad i d-yedṛi, lameɛna neẓra belli m'ara d-yedṛu, a nili am nețța, axaṭer a t-nwali akken yella.


Þannig ber sérhvert gott tré góða ávöxtu, en slæmt tré vonda. 	 Ttejṛa yelhan, tețțak-ed lfakya yelhan, yir ttejṛa tețțak-ed lfakya n diri.


Ég bað Títus að fara og sendi bróðurinn með honum. Hefur þá Títus haft eitthvað af yður? Komum við ekki fram í einum og sama anda? Fetuðum við ekki í sömu fótsporin? 	 Asmi ḥelleleɣ Tit a n-yas ɣuṛ-wen akk-d gma-tneɣ nniḍen, yella wayen i d-istenfeɛ seg-wen Titus ? Eɛni ur neddi ara nekk yid-es s yiwet n lɛeqliya akk d yiwet n tikli ?


Ég vil því að ungar ekkjur giftist, ali börn, stjórni heimili og gefi mótstöðumanninum ekkert tilefni til illmælis. 	 Ihi bɣiɣ ad nhuɣ tuǧǧal meẓẓiyen di leɛmeṛ ad ɛawdent zzwaǧ, ad sɛunt dderya, ad lhint d yexxam-nsent iwakken iɛdawen ur țțafen ara ayen n diri ara hedṛen fell-asent.


En þeir hlógu að honum. Þá lét hann alla fara út og tók með sér föður barnsins og móður og þá sem með honum voru, og gekk þar inn, sem barnið var. 	 Stehzayen fell-as. Dɣa yessufeɣ iten akk, yewwi imawlan n teqcict-nni akk-d tlata-nni inelmaden, yekcem ɣer texxamt anda tella teqcict-nni ;


heldur með góðum verkum, eins og sómir konum, er Guð vilja dýrka. 	 meɛna ad cebbḥent iman-nsent s lecɣal yelhan, akken ilaq ad xedment tilawin yețḍuɛun Sidi Ṛebbi.


sonar Enoss, sonar Sets, sonar Adams, sonar Guðs. 	 Inuc, Cit, Adem illan d mmi-s n Ṛebbi.


Kristur dó í eitt skipti fyrir öll fyrir syndir, réttlátur fyrir rangláta, til þess að hann gæti leitt yður til Guðs. Hann var deyddur að líkamanum til, en lifandi gjörður í anda. 	 Lmasiḥ s yiman-is immut ; s lmut-agi-ines i gefra tamsalt n ddnub n yemdanen. Nețța yellan d aḥeqqi, immut ɣef ddemma n imednuben meṛṛa iwakken a kkun-yawi ɣer Sidi Ṛebbi. Nɣan lgețța-s meɛna yuɣal-ed ɣer tudert s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen.


Hann vaknaði, hastaði á vindinn og sagði við vatnið: "Þegi þú, haf hljótt um þig!" Þá lægði vindinn og gerði stillilogn. 	 Sidna Ɛisa yekker-ed iɛeggeḍ ɣef waḍu, yenna i lebḥeṛ : Ssers iman-ik ! Ssusem ! Yers waḍu-nni, dɣa tuɣal-ed talwit.


Nú mun ég varpa henni á sjúkrabeð og þeim í mikla þrengingu, sem hórast með henni, ef þeir gjöra ekki iðrun og láta af verkum hennar. 	 Usu-nni i ɣef txeddem ticmatin, dinna ara d-sseɣliɣ fell-as lehlak icemten nețțat d wid yeznan yid-es anagar ma yella beddlen tikli.


Vér horfum ekki á hið sýnilega, heldur hið ósýnilega. Hið sýnilega er stundlegt, en hið ósýnilega eilíft. 	 Axaṭer nukni ur nețnadi ara ɣef wayen țwalint wallen, lameɛna nețnadi ɣef leḥwayeǧ ur țwalint ara ; axaṭer leḥwayeǧ i țwalint wallen fennunt, ma d ayen ur țwalint ara, yețdumu i dayem.


Þegar hann hafði dvalist þar um hríð, hélt hann af stað og fór eins og leið liggur um Galataland og Frýgíu og styrkti alla lærisveinana. 	 Mi gesɛedda kra n wussan di temdint n Antyuc, yuɣal yeṭṭef abrid ɣer tmura n Galasya d Frijya, di mkul amkan yesseǧhad inelmaden di Liman.


Jesús var á gangi með Galíleuvatni og sá Símon og Andrés, bróður Símonar, vera að kasta netum í vatnið, en þeir voru fiskimenn. 	 Mi gella ileḥḥu rrif n lebḥeṛ n tmurt n Jlili, iwala Semɛun akk-d gma-s Andriyus ṭeggiṛen acebbak ɣer lebḥeṛ, axaṭer d iṣeggaḍen i llan.


Jafnskjótt hvarf af honum líkþráin, og hann varð hreinn. 	 Imiren kan, yeḥla si lbeṛs-nni, yuɣal yeṣfa.


En hinir lærisveinarnir komu á bátnum, enda voru þeir ekki lengra frá landi en svo sem tvö hundruð álnir, og drógu netið með fiskinum. 	 Inelmaden nniḍen uɣalen-d s teflukt ɣer rrif, zzuɣṛen-d yid-sen acebbak nni yeččuṛen d iselman. Llan beɛden ɣef rrif azal n meyya n lmitrat.


En vondir menn og svikarar munu magnast í vonskunni, villandi aðra og villuráfandi sjálfir. 	 Ma d imcumen ixeddaɛen, ad țkemmilen dayem di cceṛ-nsen, ad ɣuṛṛen wiyaḍ, ad rnun iman-nsen.


Og Jesús hastaði á hann og illi andinn fór úr honum. Og sveinninn varð heill frá þeirri stundu. 	 Sidna Ɛisa iɛeggeḍ ɣef lǧen-nni, yumeṛ-as ad iffeɣ seg weqcic-nni. Imiren kan, aqcic-nni yeḥla.


En sá sem er efablandinn og etur þó, hann er dæmdur af því að hann etur ekki af trú. Allt sem ekki er af trú er synd. 	 Meɛna win yețcukkun deg wayen itețț, d leḥṛam fell-as, axaṭer ur itețț ara s nneya. Kra n wayen ur nețwaxdam ara s liman d nneya, d leḥṛam.


Þér vitið, að hann er réttlátur. Þá skiljið þér einnig, að hver sem iðkar réttlætið, er fæddur af honum. 	 Imi teẓram belli Lmasiḥ d aḥeqqi, ilaq aț-țeẓrem daɣen kra n win ixeddmen lḥeqq s ɣuṛ-es i d-ikka.


Þá munuð þér segja: ,Vér höfum þó etið og drukkið með þér, og þú kenndir á götum vorum.' 	 Kunwi ad as-tinim : « anaɣ nečča neswa yid-ek, teslemdeḍ deg yizenqan nneɣ ! »


Þessir menn eru möglarar, umkvörtunarsamir og lifa eftir girndum sínum. Munnur þeirra mælir ofstopaorð og þeir meta menn eftir hagnaði. 	 Imdanen-agi ur steqniɛen ara deg wayen xeddmen, teddun s lebɣi n tnefsit-nsen ; imeslayen-nsen ččuṛen d zzux, sqizziben i yemdanen ɣef ddemma n nnfeɛ-nsen.


Í Kristi Jesú er ekkert komið undir umskurn né yfirhúð, heldur undir trú, sem starfar í kærleika. 	 Axaṭer, di tikli-nneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ, neḍheṛ neɣ ur neḍhiṛ ara, ayagi ur yesɛi ara azal ; ayen yesɛan azal, d liman i d-țbegginen lecɣal i nxeddem s leḥmala.


Og englunum sjö fékk ein af verunum fjórum sjö gullskálar, fullar reiði Guðs, hans sem lifir um aldir alda. 	 Yiwen si ṛebɛa lxuluq-nni, yefka i sebɛa-nni n lmalayekkat sebɛa n teqbucin n ddheb ččuṛent s wurrif n Sidi Ṛebbi yeddren si lǧil ɣer lǧil.


Eins og vér höfum áður sagt, eins segi ég nú aftur: Ef nokkur boðar yður annað fagnaðarerindi en það, sem þér hafið veitt viðtöku, þá sé hann bölvaður. 	 Nenna-yawen-t-id si zik, a s-d ɛiwdeɣ tura : yețwanɛel win ara wen-d ibeccṛen lexbaṛ n lxiṛ yemxalafen ɣef win i tqeblem !


Hann kom til Nasaret, þar sem hann var alinn upp, og fór að vanda sínum á hvíldardegi í samkunduna og stóð upp til að lesa. 	 Iṛuḥ ɣer taddart n Naṣaret anda yețțuṛebba ; akken innum, ikcem ɣer lǧameɛ deg wass n westeɛfu.


En í sömu byggð voru hirðar úti í haga og gættu um nóttina hjarðar sinnar. 	 Di tmurt-nni, llan imeksawen ițnusun di lexlawi, țɛassan lmal-nsen deg yiḍ.


Hver sem illt gjörir hatar ljósið og kemur ekki til ljóssins, svo að verk hans verði ekki uppvís. 	 Kra n win ixeddmen cceṛ, yekṛeh tafat yerna ur ițqeṛṛib ara ɣuṛ-es, ițțaggad a d-tessedheṛ yir lecɣal-is.


og bera þannig úr býtum laun ranglætis. Þeir hafa yndi af að svalla um miðjan dag. Þeir eru skömm og smán, þegar þeir neyta máltíða með yður og svalla. 	 D lbaṭel zerɛen ara d-megren, țțafen lfeṛḥ-nsen mi xeddmen ɛinani lebɣi n tnefsit-nsen. Sčuṛen d lɛib akk-d lḥecma, yerna m' ara qqimen yid-wen ɣer lmakla, ur țsetḥin ara s lehduṛ-nsen d ukellex-nsen.


Þú veist að slíkur maður er rangsnúinn og syndugur. Hann er sjálfdæmdur. 	 amdan am wagi yeṭṭaxeṛ i webrid n tideț, ddnub i yiri-s.


Þeir lentu á rifi, skipið strandaði, stefnið festist og hrærðist hvergi, en skuturinn tók að liðast sundur í hafrótinu. 	 Lameɛna wwḍen ɣer yiwen wemkan n ṛṛmel iwumi d-izzi lebḥeṛ ; rran ɣer dinna lbabuṛ-nni, lǧiha n zdat teḥṣel di ṛṛmel teḥbes ma d lǧiha n deffir tebda tețṛuẓu si lqewwa n lemwaji.


Jesús horfði á þá og sagði: "Fyrir mönnum eru engin ráð til þessa, en fyrir Guði. Guð megnar allt." 	 Sidna Ɛisa imuqel-iten, yenna yasen : Ayen yellan d lmuḥal i wemdan yeshel i Sidi Ṛebbi, imi Sidi Ṛebbi yezmer i kullec.


En þeir ógnuðu þeim enn frekar og slepptu þeim síðan, þar sem þeir sáu enga leið vegna fólksins að hegna þeim, því allir lofuðu Guð fyrir þennan atburð. 	 Rnan gullen deg-sen, lameɛna serrḥen-asen imi ur d-ufin ara sebba s wayes ara ten-ɛaqben, yerna lɣaci akk țḥemmiden Sidi Ṛebbi ɣef wayen yedṛan,


Langaði hann að sjá, hver Jesús væri, en tókst það ekki fyrir mannfjöldanum, því hann var lítill vexti. 	 Yebɣa ad iẓer anwa i d Sidna Ɛisa lameɛna ur yezmir ara a t-iwali imi aṭas lɣaci i gellan, yerna nețța d awezlan.


Ef vér höfum fæði og klæði, þá látum oss það nægja. 	 Ihi ma yella nesɛa ayen ara nečč d wayen ara nels, ilaq a nesteqneɛ.


Og ég sá annað tákn á himni, mikið og undursamlegt: Sjö engla, sem höfðu sjö síðustu plágurnar, því að með þeim fullnaðist reiði Guðs. 	 Walaɣ daɣen deg igenni licaṛa nniḍen tameqqrant yesteɛǧiben ; sebɛa n lmalayekkat ṭṭfent sebɛa n lmuṣibat tineggura, axaṭer yis-sent ara innekmal wurrif n Sidi Ṛebbi.


Þess vegna gekk vatnsflóðið yfir þann heim, sem þá var, svo að hann fórst. 	 S wawal-is daɣen i gessenger ddunit s lḥemla n waman.


Þá gjörði hann sér svipu úr köðlum og rak alla út úr helgidóminum, líka sauðina og nautin. Hann steypti niður peningum víxlaranna og hratt um borðum þeirra, 	 Ixdem-ed ajelkwaḍ ( acelliṭ ) s wemrar, yebda itellif-iten s nutni s wulli-nsen akk-d yezgaren-nsen, iqleb-asen ( ițți-yasen ) daɣen ṭṭwabel i wid yețbeddilen idrimen, iḍeggeṛ asen kullec ɣer lqaɛa, issufeɣ-iten meṛṛa seg ufrag n lǧameɛ iqedsen ,


Faríseinn sté fram og baðst þannig fyrir með sjálfum sér: ,Guð, ég þakka þér, að ég er ekki eins og aðrir menn, ræningjar, ranglátir, hórkarlar eða þá eins og þessi tollheimtumaður. 	 Afarizi ibedd yețẓalla yeqqaṛ deg iman-is : a k-ḥemdeɣ a k-cekkṛeɣ a Sidi Ṛebbi imi ur lliɣ ara am wid yellan d imcumen, d ixeddaɛen, yețɛicin di zzna ; a k-cekkṛeɣ daɣen imi ur lliɣ ara am umekkas-agi.


En Jesús sagði: "Látið hana í friði! Hvað eruð þér að angra hana? Gott verk gjörði hún mér. 	 Sidna Ɛisa yenna : Anfet-as acimi i ț-tesnuɣnayem ? Ayen akka i yi-texdem d ayen yelhan !


Þeir færðu hann þá til Jesú, en um leið og andinn sá hann, teygði hann drenginn ákaflega, hann féll til jarðar, veltist um og froðufelldi. 	 akken kan iwala Sidna Ɛisa, aṛuḥani-nni yebda yețhuccu aqcic-nni, yesseɣli-t ɣer lqaɛa yessemṛareɣ-it armi i s-d yessufeɣ tikufta.


Hann svaraði: "Sérhver jurt, sem faðir minn himneskur hefur eigi gróðursett, mun upprætt verða. 	 Yerra-yasen : Yal imɣi ur yeẓẓi ara Baba yellan deg igenwan, ad yețwaqleɛ.


Frá yður hefur orð Drottins hljómað, ekki einungis í Makedóníu og Akkeu, heldur er trú yðar á Guð kunn orðin alls staðar. Vér þurfum ekkert um það að tala, 	 Axaṭer s ɣuṛ-wen, lexbaṛ n lxiṛ iwweḍ mačči kan ɣer tmura-agi, meɛna slan s liman-nwen di Sidi Ṛebbi di mkul amkan. Daymi fiḥel a d-nemmeslay fell-awen.


Ég mun ekki framar tala margt við yður, því höfðingi heimsins kemur. Í mér á hann ekki neitt. 	 Sya d asawen, ur seɛɛuɣ ara lweqt ad meslayeɣ yid-wen imi Amesbaṭli n ddunit-agi atan iteddu-d. Ur yeḥkim ara deg-i,


Jesús svaraði: "Ó, þú vantrúa og rangsnúna kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður? Hversu lengi á ég að umbera yður? Færið hann hingað til mín." 	 Inṭeq Sidna Ɛisa yenna-yasen : A lǧil ijehlen, iɛewjen ! Ar melmi ara yiliɣ yid-wen ? Ar melmi ara wen-sebṛeɣ ? Awit-iyi-d aqcic-agi ɣer dagi !


Til hvers eru menn annars að láta skírast fyrir hina dánu? Ef dauðir menn rísa alls ekki upp, hvers vegna láta menn þá skíra sig fyrir þá? 	 Kra n yemdanen țnadin ad țwaɣedṣen ɣas lukan ad awḍen ɣer lmut,f+ lemmer ț-țideț lmegtin ur d-ḥeggun ara, acuɣeṛ ihi i țnadin ad țwaɣedṣen ?


Hann sagði þá við hann: ,Barnið mitt, þú ert alltaf hjá mér, og allt mitt er þitt. 	 Ikker baba-s yenna-yas : A mmi, kečč kull ass tețțiliḍ yid-i, ayen akk sɛiɣ d ayla-k.


En ég hef þá von til Drottins Jesú, að ég muni bráðum geta sent Tímóteus til yðar, til þess að mér verði einnig hughægra, þá er ég fæ að vita um hagi yðar. 	 S lețkal i sɛiɣ di Sidna Ɛisa, ssarameɣ qṛib a wen-ceggɛeɣ Timuti iwakken a yi-issefṛeḥ s lexbaṛ ara yi-d-yawi s ɣuṛ-wen.


Þá sá Heródes, að vitringarnir höfðu gabbað hann, og varð afar reiður, sendi menn og lét myrða öll sveinbörn í Betlehem og nágrenni hennar, tvævetur og yngri, en það svaraði þeim tíma, er hann hafði komist að hjá vitringunum. 	 Mi gwala Hiṛudus belli kelxen-t imusnawen-nni, ikcem-it zzɛaf d ameqqran, iceggeɛ ɣer taddart n Bitelḥem akk-d ț-țmura i s-d-izzin, ad nɣen arrac meṛṛa yesɛan si sin iseggasen d akessar, s wakken yella leḥsab i s-d-fkan imusnawen-nni.


En sjónarvottar sögðu þeim, hvað fram hafði farið við haldna manninn, og frá svínunum. 	 Wid i gḥeḍren ḥekkun-d i wiyaḍ ayen yedṛan d win yețwazedɣen akk-d țqeḍɛit-nni n yilfan.


og færðu hann fyrst til Annasar. Hann var tengdafaðir Kaífasar, sem var æðsti prestur það ár. 	 wwin-t yețwarez ɣer wexxam n ?anna aḍeggal n Kayef yellan d lmuqeddem ameqqran aseggas-nni.


Verkfæri fyrir hugbúnaðarþróun 	 Ifecka n tneflit n wagrahil


Sendir voru menn af flokki farísea. 	 Wid i d-yusan ɣuṛ-es i gellan di tejmaɛt n ifariziyen,


Þá kom kona nokkur kanversk úr þeim héruðum og kallaði: "Miskunna þú mér, herra, sonur Davíðs! Dóttir mín er mjög kvalin af illum anda." 	 Yiwet n tmeṭṭut n at Kenɛan i gzedɣen dinna tusa-d ɣuṛ-es tețɛeggiḍ : A Sidi, a mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i ! Ațan yelli izdeɣ-iț uṛuḥani, iɛețțeb-iț aṭas.


Og samkvæmt lögmálinu er það nálega allt, sem hreinsast með blóði, og eigi fæst fyrirgefning án úthellingar blóðs. 	 Axaṭer ccariɛa teqqaṛ-ed kullec ad yeṣfu s idammen, ulac leɛfu mbla tazzla n idammen.


Menn hrópuðu nú sitt hver, því að mannsöfnuðurinn var í uppnámi, og vissu fæstir, hvers vegna þeir voru saman komnir. 	 Anejmaɛ-nni yexṛeb, kra țɛeggiḍen akka, wiyaḍ akken nniḍen yerna aṭas deg-sen ur ẓrin ara acu i d sebba n unejmaɛ-nni.


Og snögglega, þegar þeir litu í kring, sáu þeir engan framar hjá sér nema Jesú einan. 	 Imiren kan, inelmaden muqlen ɣer mkul tama, ur walan ula d yiwen, anagar Sidna Ɛisa yellan yid-sen.


Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Ég er Kristur!' og marga munu þeir leiða í villu. 	 Axaṭer aṭas n yemdanen ara d-yasen s yisem-iw, a d-inin : «` D nekk i d Lmasiḥ ! » Yerna ad kellxen aṭas n lɣaci.


En þótt nokkrar af greinunum hafi verið brotnar af, og hafir þú, sem ert villiolíuviður, verið græddur inn á meðal þeirra og sért orðinn hluttakandi með þeim í rótarsafa olíuviðarins, 	 Akka i tedṛa d wat Isṛail : kra n tṣedwa țwagezment si tzemmurt, kečč a win ur nelli ara n wat Isṛail, yellan d aḥeccad, tețwaleqmeḍ deg umkan-nsent ; ma yella tețțekkiḍ deg izuṛan n tzemmurt d zzit-is,


Hann gengur inn og segir við þá: "Hví hafið þér svo hátt og grátið? Barnið er ekki dáið, það sefur." 	 Yekcem ɣer wexxam yenna-yasen : Iwacu lehwel d imeṭṭawen-agi ? Taqcict ur temmut ara, teṭṭes kan.


"Hvað vilt þú, að ég gjöri fyrir þig?" Hinn svaraði: "Herra, að ég fái aftur sjón." 	 D acu tebɣiḍ a k-t-xedmeɣ ? Yerra-yas-d : A Sidi, bɣiɣ a yi-d-yuɣal yeẓri !


En Gyðingar mæltu á móti, og neyddist ég til að skjóta máli mínu til keisarans, þó eigi svo að skilja, að ég sé að kæra þjóð mína. 	 Imi ur qbilen ara wat Isṛail ad iyi-d-serrḥen iṛumaniyen, iḥettem-iyi lḥal ad rẓeɣ ccṛeɛ ɣer Qayṣer ; lameɛna mačči d acetki i bɣiɣ ad ccetkiɣ ɣef wegdud-iw.


Blindu heimskingjar, hvort er meira gullið eða musterið, sem helgar gullið? 	 Ay imehbal, ay iderɣalen ! D acu i gesɛan azal, d ddheb neɣ d lǧameɛ i gețțarran ddheb-nni d imqeddes ?


Ef hinn réttláti naumlega frelsast, hvar mun þá hinn óguðlegi og syndarinn lenda? 	 Ma yella iwɛeṛ-as i uḥeqqi iwakken ad ițwasellek, amek ara tedṛu ihi d wemcum ur numin ara s Sidi Ṛebbi ?


Þá er Jesús hafði þetta mælt, hélt hann á undan áfram upp til Jerúsalem. 	 Mi gekfa ameslay, Sidna Ɛisa yezwar ɣer zdat lɣaci iwakken ad yali ɣer temdint n Lquds.


En er vínyrkjarnir sáu hann, báru þeir saman ráð sín og sögðu: ,Þetta er erfinginn. Drepum hann, þá fáum vér arfinn.' 	 Lameɛna ixemmasen nni mi t-walan, mcawaṛen wway gar asen nnan : « ataya win ara iweṛten ! Kkret a t-nenneɣ iwakken aț-țuɣal tfeṛṛant d ayla-nneɣ. »


Hver sem ber ekki sinn kross og fylgir mér, getur ekki verið lærisveinn minn. 	 Kra n win ur neqbil ara ad yeɛteb ɣef ddemma n yisem-iw yerna ur iyi-d-itbiɛ ara, ur izmir ara ad yili d anelmad-iw.


En ég segi yður: Elía er þegar kominn, og menn þekktu hann ekki, heldur gjörðu honum allt sem þeir vildu. Eins mun og Mannssonurinn píslir þola af hendi þeirra." 	 Ma d nekk aql-i nniɣ awen-d : nnbi Ilyas yusa-d yakan, lameɛna imdanen ur t-ɛqilen ara yerna xedmen deg-s akken i sen ihwa. Akka daɣen ara inɛețțab Mmi-s n bunadem ger ifassen-nsen !


Þá brast á stormhrina mikil, og féllu öldurnar inn í bátinn, svo við lá, að hann fyllti. 	 Tekker-ed yiwet n tbuciḍant, tessalay-ed lemwaji ɣer teflukt tețțacaṛ-iț.


Húsbóndi hans sagði við hann: ,Gott, þú góði og trúi þjónn. Yfir litlu varstu trúr, yfir mikið mun ég setja þig. Gakk inn í fögnuð herra þíns.' 	 Amɛellem-is yenna-yas : D ayen yelhan i txedmeḍ ay aqeddac unṣiḥ, imi deg-ek laman ɣef tɣawsiwin timecṭuḥin, sya d asawen a k-wekkleɣ ɣef timeqqranin ! Ili-k di lfeṛḥ yid-i !


Fyrir trú blessaði Jakob báða sonu Jósefs, er hann var að dauða kominn og "laut fram á stafshúninn og baðst fyrir". 	 S liman daɣen i gburek Yeɛqub arraw n Yusef uqbel ad yemmet, s liman i gsenned ɣef wuɛekkaz iwakken ad iɛbed Ṛebbi.


Hvort er auðveldara að segja: ,Syndir þínar eru þér fyrirgefnar,' eða segja: ,Statt upp og gakk'? 	 D acu i gsehlen a s-t-iniɣ ? « ?waɛeffan-ak ddnubat-ik» neɣ « ekker telḥuḍ ? »


En er ég kom til Tróas til að boða fagnaðarerindið um Krist og mér stóðu þar opnar dyr í þjónustu Drottins, 	 Mi wwḍeɣ ɣer temdint n Truwas iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ, Sidi Ṛebbi yeldi-yi-d tiwwura iwakken ad beccṛeɣ.


Aftur sendi hann aðra þjóna, fleiri en þá fyrri, og eins fóru þeir með þá. 	 Iceggeɛ-asen daɣen tarbaɛt nniḍen n iqeddacen yugaren tamezwarut. Meɛna tedṛa yid-sen am imezwura-nni.


Lærisveinarnir sáu þetta, undruðust og sögðu: "Hvernig gat fíkjutréð visnað svo fljótt?" 	 Inelmaden-is mi walan ayagi tɛeǧben, nnan : Amek akka teqquṛ tneqleț-agi deg yiwet n teswiɛt ?


Hvort hafa allir hlotið lækningagáfu? Hvort tala allir tungum? Hvort útlista allir tungutal? 	 Eɛni sɛan meṛṛa tazmert ad sseḥlun imuḍan, neɣ ad mmeslayen meṛṛa timeslayin ur nețwassen ara ? Neɣ zemren akk a d-sfehmen timeslayin-agi ?


Þú segir: "Ég er ríkur og orðinn auðugur og þarfnast einskis." Og þú veist ekki, að þú ert vesalingur og aumingi og fátækur og blindur og nakinn. 	 axaṭer teqqaṛeḍ : srebḥeɣ iman-iw, aql-iyi d ameṛkanti, ur uḥwaǧeɣ ula d acemma, ur d-tewwiḍ ara s lexbaṛ belli tețɣiḍeḍ am umeɣbun, ur tesɛiḍ acemma, aqli-k d aɛeryan, d aderɣal.


Og þeir munu fara til eilífrar refsingar, en hinir réttlátu til eilífs lífs." 	 Imiren widak-agi ad kecmen ɣer lɛiqab ur nfennu, ma d iḥeqqiyen ad kecmen ɣer tudert n dayem !


Allir heilagir biðja að heilsa yður. 	 Ṛṛeḥma n Sidna Ɛisa Lmasiḥ, leḥmala n Sidi Ṛebbi ț-țdukli i d-ițțak Ṛṛuḥ iqedsen ad ilin yid-wen meṛṛa !


Hann einn hefur ódauðleika, hann býr í ljósi, sem enginn fær til komist, hann sem enginn maður leit né litið getur. Honum sé heiður og eilífur máttur. Amen. 	 win yeddren i dayem, i gellan di tafat ur yezmir yiwen aț-țyaweḍ, ulac win i t-iwalan neɣ i gzemren a t-iwali. I nețța tamanegt ț-țezmert i dayem ! Amin.


[Því að Mannssonurinn er kominn að frelsa hið týnda.] 	 xaṭer Mmi-s n bunadem yusa-d ad isellek wid i gḍaɛen ! ]


En um heiðingja, sem trú hafa tekið, höfum vér gefið út bréf og ályktað, að þeir skuli varast kjöt fórnað skurðgoðum, blóð, kjöt af köfnuðum dýrum og saurlifnað." 	 Ma d at leǧnas i gumnen s Sidna Ɛisa, nura-yasen : Ad ṭṭixṛen i wučči n weksum ițțunefken d asfel i lmeṣnuɛat d ssadat, i tissit n idammen, i lmal yemmuṛḍsen akk-d yir tikli.


Það bar við, að menn lögðu dúka og flíkur af Páli á sjúka, og hurfu þá veikindi þeirra, og illir andar fóru út af þeim. 	 lɣaci wwḍen armi srusun ɣef yimuḍan ula ț-țimucwaṛin neɣ iceṭṭiḍen yennulen Bulus, dɣa imuḍan ḥellun, wid akk yețțumelken țeffɣen ten leǧnun.


Og hann gat ekki gjört þar neitt kraftaverk, nema hann lagði hendur yfir nokkra sjúka og læknaði þá. 	 Ur yexdim dinna ula d yiwen n lbeṛhan, anagar kra imuḍan i ɣef yessers ifassen-is yesseḥla-ten.


Þér vitið ekki hvernig líf yðar mun verða á morgun. Því að þér eruð gufa, sem sést um stutta stund en hverfur síðan. 	 Kunwi ur neẓri ara d acu ara wen-yedṛun azekka ! Kunwi yecban tagut i d-ițalin tɣelli !


Ég lét þig eftir á Krít, til þess að þú færðir í lag það, sem ógjört var, og skipaðir öldunga í hverri borg, svo sem ég lagði fyrir þig. 	 ?ǧiɣ-k di tegzirt n Kritus iwakken aț-țkemmleḍ ccɣel-nni ur nfuk ara, yerna aț-țesbeddeḍ di yal tamdint imeqqranen n tejmuyaɛ n imasiḥiyen akken i k-n-umṛeɣ.


Jesús sagði við þá: "Ég spyr yður, hvort er heldur leyfilegt að gjöra gott eða gjöra illt á hvíldardegi, bjarga lífi eða granda því?" 	 Sidna Ɛisa yenna : A kkun-steqsiɣ : d acu yellan d leḥlal deg wass n westeɛfu, a nexdem lxiṛ neɣ a nexdem cceṛ ? A nsellek amdan neɣ a t-neǧǧ ad immet ?


Því guð þessarar aldar hefur blindað huga hinna vantrúuðu, til þess að þeir sjái ekki ljósið frá fagnaðarerindinu um dýrð Krists, hans, sem er ímynd Guðs. 	 ur numin ara s Ṛebbi ; axaṭer Cciṭan yerran iman is d ṛebbi n ddunit-agi , yesderɣel ixemmimen nsen, daymi ur walan ara tafat yellan di lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan tamanegt n Lmasiḥ, nețța yellan d ṣṣifa n Sidi Ṛebbi.


og sagði hárri raustu: "Rís upp og stattu í fæturna!" Hann spratt upp og tók að ganga. 	 dɣa yenṭeq ɣur-es s ṣṣut ɛlayen yenna-yas : Ekker, bedd ɣef yidaṛṛen-ik ! Imiren kan yekker, yebda ițeddu.


Daginn eftir, er þeir voru á leiðinni og nálguðust bæinn, gekk Pétur upp á húsþakið um hádegi til að biðjast fyrir. 	 Azekka-nni, mi qṛib ad awḍen wid i gceggeɛ Kurnilyus ɣer temdint n Jafa, Buṭrus yuɣ-it lḥal yuli ɣef ssḍeḥ iwakken ad idɛu ɣer Sidi Ṛebbi, aț-țili d leǧwahi n tnac n wass,


Jafnvel þótt ég vildi hrósa mér í frekara lagi af valdi voru, sem Drottinn hefur gefið til að uppbyggja, en ekki til að niðurbrjóta yður, þá yrði ég mér ekki til skammar. 	 ?as ma zuxxeɣ s tissas i yi-d-ifka Sidi Ṛebbi, ur ssetḥaɣ ara axaṭer tissas-agi ur sseɣlayent ara, lameɛna ad ssemɣuṛent tijmuyaɛ n watmaten di liman.


Auga þitt er lampi líkamans. Þegar auga þitt er heilt, þá er og allur líkami þinn bjartur, en sé það spillt, þá er og líkami þinn dimmur. 	 Tiṭ ț-țaftilt n wemdan. Ma yella tiṭ-ik tṣeḥḥa aț-țiliḍ di tafat, meɛna ma tedderɣel aț-țiliḍ di ṭṭlam.


En svo bar við um þessar mundir, að hann fór til fjalls að biðjast fyrir og var alla nóttina á bæn til Guðs. 	 Deg ussan-nni, Sidna Ɛisa yuli ɣer wedrar akken ad iẓẓall. Yeqqim iḍ kamel nețța ideɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi.


Þeir svara: ,Enginn hefur ráðið oss.' Hann segir við þá: ,Farið þér einnig í víngarðinn.' 	 Nnan-as-ed : Ulac win i ɣ-d-ifkan lxedma ! YYenna-yasen : Ṛuḥet ula d kunwi aț-țxedmem di tfeṛṛant-iw !


[Þá rættist sú ritning, er segir: Með illvirkjum var hann talinn.] 	 S wakka, yețwakemmel wayen yuran di tira iqedsen : Seddan-t di lehṣab n yemcumen.


Með þeim sendum vér annan bróður vorn, sem vér oftsinnis og í mörgu höfum reynt kostgæfinn, en nú miklu fremur en ella vegna hans mikla trausts til yðar. 	 Nceggeɛ yid-sen gma-tneɣ agi i njeṛṛeb acḥal d abrid di yal taswiɛt, nwala amek yebɣa ad iqdec seg ul ; tikkelt-agi ẓẓwaṛa-ines di leqdic ɣef Sidi Ṛebbi tban-ed akteṛ, axaṭer yețkel fell-awen.


En hafi þau ekki taumhald á sjálfum sér, þá gangi þau í hjónaband, því að betra er að ganga í hjónaband en að brenna af girnd. 	 Meɛna m'ur zmiren ara ad ṭṭfen iman-nsen, ad zewǧen axiṛ. Axiṛ-asen ad zewǧen wala aț-țecɛel tmes deg wulawen-nsen.


Það sem ég segi yður, það segi ég öllum: Vakið!" 	 Ayen akka i wen-d-nniɣ, nniɣ t-id i mkul yiwen deg-wen : ɛiwzet !


Þá sá ég og heyrði örn einn fljúga um háhvolf himins. Hann kallaði hárri röddu: "Vei, vei, vei þeim, sem á jörðu búa, vegna lúðurhljóma englanna þriggja, sem eiga eftir að básúna." 	 Walaɣ yerna sliɣ i yiwen lbaz yețțafgen di tlemmast n igenni yeqqaṛ s taɣect ɛlayen : A tawaɣit, a tawaɣit, a nnger n imezdaɣ n ddunit, ɣef wayen ara yedṛun m'ara wten lbuq tlata n lmalayekkat tineggura !


honum sé dýrð í kirkjunni og í Kristi Jesú um öll æviskeið, öld eftir öld. Amen. 	 ad ițțubarek yisem-is si lǧil ɣer lǧil di tejmaɛt n imasiḥiyen akk-d Ɛisa Lmasiḥ i dayem, Amin !


Hann svaraði honum: ",Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni og öllum huga þínum.' 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : -- Aț-țḥemleḍ Illu Sidi Ṛebbi-inek seg wul-ik, s teṛwiḥt-ik, s wayen yellan di tezmert-ik.


Í Lýstru var maður nokkur máttvana í fótum, lami frá móðurlífi, og hafði aldrei getað gengið. 	 Di temdint n Listra, yella yiwen wergaz ikerfen seg-wasmi i d-ilul, di leɛmeṛ-is ur yelḥi.


Því að sá sem helgar og þeir sem helgaðir verða eru allir frá einum komnir. Þess vegna telur hann sér eigi vanvirðu að kalla þá bræður, 	 axaṭer Sidna Ɛisa i gṣeffun si ddnub akk-d wid i gețwaṣeffan, yiwen i ten-id-ifkan. Daymi ur yessetḥa ara yis-sen, isemma-yasen « atmaten-is »


,Vér lékum fyrir yður á flautu og ekki vilduð þér dansa. Vér sungum yður sorgarljóð, og ekki vilduð þér syrgja.' 	 Newwet ajewwaq uur tecḍiḥem ara, nnecna cnawi n leḥzen uur tmeǧdem ara.


Og er illi andinn var út rekinn, tók málleysinginn að mæla. Mannfjöldinn undraðist og sagði: "Aldrei hefur þvílíkt sést í Ísrael." 	 Akken issufeɣ Sidna Ɛisa aṛuḥani-nni, agugam-nni yebda ițmeslay. Lɣaci akk tɛeǧben, qqaṛen : Leɛmeṛ neẓri ayagi di tmurt n wat Isṛail !


Hann spurði þá: "Hvað viljið þið, að ég gjöri fyrir ykkur?" 	 Yenna-yasen : D acu tebɣam a wen-t-xedmeɣ ?


En sá sem gengur um að nóttu, hrasar, því hann hefur ekki ljósið í sér." 	 Lameɛna ma ileḥḥu deg iḍ ad imḍerkal axaṭer ulac tafat.


Guð Abrahams, Ísaks og Jakobs, Guð feðra vorra hefur dýrlegan gjört þjón sinn, Jesú, sem þér framselduð og afneituðuð frammi fyrir Pílatusi, er hann hafði ályktað að láta hann lausan. 	 D Sidi Ṛebbi Illu n Sidna Ibṛahim, n Isḥaq d Yeɛqub, Ṛebbi n lejdud-nneɣ, d nețța i d-isbeggnen lɛaḍima n Sidna Ɛisa aqeddac-is, win akken i tnekṛem, i tsellmem i lḥakem Bilaṭus i gebɣan a s-d-iserreḥ.


Þá spurði Pílatus hann: "Heyrir þú ekki, hve mjög þeir vitna gegn þér?" 	 Bilaṭus yenna i Sidna Ɛisa : Eɛni ur tesliḍ ara ayen akk ɣef i d-țcetkin fell-ak ?


Nú kom líka Símon Pétur á eftir honum og fór inn í gröfina. Hann sá línblæjurnar liggja þar 	 Semɛun Buṭrus i t-id-itebɛen ilḥeq-ed. Yekcem ɣer daxel u?ekka, iwala lekfen di lqaɛa,


En er hirðarnir sáu, hvað orðið var, flýðu þeir og sögðu tíðindin í borginni og sveitinni. 	 Imeksawen-nsen mi walan ayen yedṛan uzzlen ɣer taddart d lexlawi ad ssiwḍen lexbaṛ.


Að svo mæltu fór hún, kallaði á Maríu systur sína og sagði í hljóði: "Meistarinn er hér og vill finna þig." 	 Syenna, Marṭa tṛuḥ tessawel i weltma-s Meryem tenna-yas s tuffra : Sidna Ɛisa yewweḍ-ed, yebɣa a kem-iẓer.


Ef þér biðjið mig einhvers í mínu nafni, mun ég gjöra það. 	 A wen-t-id ɛiwdeɣ : ma tessutrem kra s yisem-iw a t-xedmeɣ.


Þá sögðu Gyðingar sín á milli: "Hvert skyldi hann ætla að fara, svo að vér finnum hann ekki? Hann ætlar þó ekki að fara til Gyðinga, sem dreifðir eru meðal Grikkja og kenna Grikkjum? 	 At Isṛail qqaṛen wway gar-asen : Anda akka ara iṛuḥ armi ur nețțizmir ara a t-naf ? Eɛni ad iṛuḥ ɣer wat Isṛail ițwazerɛen ger leǧnas ? Neɣ ibɣa ad isselmed leǧnas nniḍen ?


Þegar þeir höfðu spottað hann, færðu þeir hann úr kápunni og í hans eigin klæði. Þá leiddu þeir hann út til að krossfesta hann. 	 Mi ɛyan deg ustehzi fell-as, kksen-as abeṛnus-nni, rran-as llebsa-s, wwin-t a t-semmṛen ɣef wumidag.


Þér skuluð ekki kalla neinn föður yðar á jörðu, því einn er faðir yðar, sá sem er á himnum. 	 Ur qqaṛet ula i yiwen di ddunit : « Baba » axaṭer anagar yiwen i d baba-wen, d Baba Ṛebbi yellan deg igenwan.


Og aftur er hann leiðir hinn frumgetna inn í heimsbyggðina segir hann: Og allir englar Guðs skulu tilbiðja hann. 	 Asmi i d-yefka amenzu ɣer ddunit yenna-d : L malayekkat meṛṛa n Sidi Ṛebbi ad seǧǧdent zdat-es a t-ɛebdent.


Enginn þjónn getur þjónað tveimur herrum. Annaðhvort hatar hann annan og elskar hinn eða þýðist annan og afrækir hinn. Þér getið ekki þjónað Guði og mammón." 	 Ulac aqeddac ara iqedcen ɣef sin yemɛellmen : ma iḥemmel yiwen ad ikṛeh wayeḍ neɣ ma yeṭṭef deg yiwen ur yețțak ara lqima i wayeḍ. Ur tezmirem ara aț-țqedcem ɣef Ṛebbi ma yella tettabaɛem leṛẓaq n ddunit agi.


Margir hafa tekið sér fyrir hendur að rekja sögu þeirra viðburða, er gjörst hafa meðal vor, 	 Imi aṭas i gebdan tira ɣef wayen yedṛan gar-aneɣ,


að veita sér að málum gegn honum og gera sér þann greiða að senda hann til Jerúsalem. En þeir hugðust búa honum fyrirsát og vega hann á leiðinni. 	 Ssutren i Fistus a sen-ixdem lemziya, a sen-d-yawi Bulus ɣer temdint n Lquds, nutni heggan-as-d taxazabit iwakken a t-nɣen deg webrid.


En að því er snertir komu Drottins vors Jesú Krists og það, að vér söfnumst til hans, biðjum vér yður, bræður, 	 ?ef wayen yeɛnan tuɣalin n Ssid nneɣ Ɛisa Lmasiḥ ț-țemlilit-nneɣ yid-es, di leɛnaya-nwen ay atmaten :


Með mörgu öðru áminnti hann og flutti lýðnum fagnaðarboðin. 	 Yeḥya ițbecciṛ i lɣaci lexbaṛ n lxiṛ, inehhu-ten s waṭas n yimeslayen nniḍen.


en hann sagði við þá: "Það er ég, óttist eigi." 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Ur țțaggadet ara, d nekk !


Einnig kom fjöldi fólks frá borgunum umhverfis Jerúsalem og flutti með sér sjúka menn og þjáða af óhreinum höndum. Þeir læknuðust allir. 	 Lɣaci țțazzalen-d daɣen ula si temdinin nniḍen iqeṛben tamdint n Lquds ; țțawin-d imuḍan akk-d wid yețwazedɣen, ḥellun akken ma llan.


Jafnvel englarnir, sem eru þeim meiri að mætti og valdi, fara ekki með guðlast, þegar þeir ákæra þá hjá Drottni. 	 Ma d lmalayekkat yesɛan lqeḍra ț-țezmert sennig wid yesselmaden lekdeb, ur sen-țarrant ara rregmat zdat Sidi Ṛebbi.


Nú kom hann aftur til Kana í Galíleu, þar sem hann hafði gjört vatn að víni. Í Kapernaum var konungsmaður nokkur, sem átti sjúkan son. 	 Yuɣal iɛedda ɣef taddart n Kana di tmurt n Jlili anda akken i gerra aman d ccṛab. Yella yiwen lḥakem n ddewla n temdint n Kafernaḥum yesɛa mmi-s yuḍen yenṭer.


vilja skipa æðsta bekk í samkundum og hefðarsæti í veislum. 	 țextiṛin imukan imezwura di leǧwameɛ akk-d imukan lɛali di tmeɣṛiwin, lameɛna


Villist ekki! Guð lætur ekki að sér hæða. Það sem maður sáir, það mun hann og uppskera. 	 ?adret aț-țɣelṭem : yiwen ur yezmir ad istehzi ɣef Ṛebbi ; ayen yezreɛ wemdan, a t-id-imger.


Þá sögðu nokkrir farísear: "Þessi maður er ekki frá Guði, fyrst hann heldur ekki hvíldardaginn." Aðrir sögðu: "Hvernig getur syndugur maður gjört þvílík tákn?" Og ágreiningur varð með þeim. 	 ?ef wakka i nnan kra seg ifariziyen : Argaz-agi ur yezmir ara a d-yekk s ɣuṛ Ṛebbi, imi ur yețqadaṛ ara lqanun n wass n westeɛfu. Ma d wiyaḍ qqaṛen : Lemmer d amednub i gella amek i gezmer ad ixdem lbeṛhanat am wigi ? Yekker lxilaf ger lɣaci-nni,


Þar voru og konur álengdar og horfðu á, meðal þeirra María Magdalena, María, móðir þeirra Jakobs yngra og Jóse, og Salóme. 	 Kra tilawin țmuqulent si lebɛid. Llant gar-asent Meryem tamagdalit, Meryem yemma-s n Yeɛqub ameẓyan, n Yuses akk-d Salumi.


Allt til þessarar stundar þolum vér hungur, þorsta og klæðleysi, oss er misþyrmt, vér höfum engan samastað, 	 Ar tura, aql-aɣ neqqim i laẓ d fad, neɛra, nețwet, nețmenṭar si tama ɣer tayeḍ ;


Og þegar í stað létu þeir eftir netin og fylgdu honum. 	 Imiren kan, ǧǧan icebbaken nsen, ddan yid-es.


En spámaðurinn talar til manna, þeim til uppbyggingar, áminningar og huggunar. 	 Ma d win i d-ițxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, ițmeslay-ed i yemdanen, yesnernay liman-nsen, inehhu-ten, yețṣebbiṛ-iten.


Því að heilagur andi mun kenna yður á þeirri stundu, hvað segja ber." 	 axaṭer d Ṛṛuḥ iqedsen ara wen-d-ifken di teswiɛt-nni ayen ilaqen a t-id-tinim.


Þar sem vér því fáum ríki, sem ekki getur bifast, skulum vér þakka það og þjóna Guði, svo sem honum þóknast, með lotningu og ótta. 	 ?ef wannect-agi imi i ɣ-d tețțunefk tgeldit ibedden ɣef lsas iṣeḥḥan a neḥmed a ncekkeṛ Sidi Ṛebbi s weɛbad i s-iɛeǧben, s liman ț-țugdi.


Konungar jarðarinnar risu upp, og höfðingjarnir söfnuðust saman gegn Drottni og gegn hans Smurða. 	 Igelliden n ddunit heggan iman nsen, imeqqranen ddukklen akk, ffɣen-d d iɛdawen n Sidi Ṛebbi akk-d Lmasiḥ-ines.


Hvar er þá hrósunin? Hún er úti lokuð. Með hvaða lögmáli? Verkanna? Nei, heldur með lögmáli trúar. 	 Anda-ț sebba n zzux ? Ulac ! Axaṭer mačči s lefɛayel ara nzux meɛna s liman.


Og menn lastmæltu Guði himinsins fyrir kvalirnar og fyrir kaun sín og eigi gjörðu þeir iðrun og létu af verkum sínum. 	 reggmen Sidi Ṛebbi Bab n igenwan ɣef lqeṛḥ d ideddiyen-nsen, ur bɣin ara ad tuben seg yir lecɣal-nsen.


En Jesús var í Betaníu, í húsi Símonar líkþráa. 	 Mi gella Sidna Ɛisa di taddart n Bitanya, deg wexxam n Semɛun abeṛsi,


Og enn segir önnur ritning: "Þeir munu horfa til hans, sem þeir stungu." 	 Yura daɣen : Ad ssersen tamuɣli ɣef win i fetken.


Þá sá hann tvo báta við vatnið, en fiskimennirnir voru farnir í land og þvoðu net sín. 	 Iwala snat n teflukin rrif n lebḥeṛ, iḥewwaten rsen-d iwakken ad ssirden icebbaken nsen.


Jesús kenndi í brjósti um þá og snart augu þeirra. Jafnskjótt fengu þeir sjónina og fylgdu honum. 	 Ɣaḍen aṭas Sidna Ɛisa, yennul allen-nsen, imiren kan yuɣal-iten-id yeẓri, dɣa ddan yid-es.


En ef vér vonum það, sem vér sjáum ekki, þá bíðum vér þess með þolinmæði. 	 Meɛna ma nessaram ayen ur nesɛi, nețṛaǧu-t s ṣṣbeṛ.


Og með öðrum fleiri orðum vitnaði hann, áminnti þá og sagði: "Látið frelsast frá þessari rangsnúnu kynslóð." 	 Buṭrus inehhu-ten s waṭas n yimeslayen nniḍen, iwakken ad amnen, yeqqaṛ-asen : Xḍut i lǧil-agi iɛewjen iwakken aț-țețțusellkem !


Og þótt ég hefði spádómsgáfu og vissi alla leyndardóma og ætti alla þekking, og þótt ég hefði svo takmarkalausa trú, að færa mætti fjöll úr stað, en hefði ekki kærleika, væri ég ekki neitt. 	 Ɣas ma yețțunefk-iyi-d ad țxebbiṛeɣ s ɣuṛ Ṛebbi, ad fehmeɣ kra yellan d lbaḍna, ad sɛuɣ tamusni di mkul lḥaǧa, ɣas ad sɛuɣ liman s wayes i zemreɣ ad iniɣ i wedrar qleɛ iman-ik syagi tṛuḥeḍ ɣer wemkan ihina, m'ur sɛiɣ ara leḥmala ɣer wiyaḍ, nekk d ulac.


En hann svaraði þeim: "Gefið þeim sjálfir að eta." Þeir svara honum: "Eigum vér að fara og kaupa brauð fyrir tvö hundruð denara og gefa þeim að eta?" 	 Yerra-yasen : Fket-asen kunwi ayen ara ččen ! Nutni rran-as : Eɛni tebɣiḍ a nṛuḥ a d-naɣ aɣṛum s wazal n mitin alef iwakken a nessečč annect-agi n lɣaci ?


En Jesús sagði við hann: "Varnið þess ekki. Sá sem er ekki á móti yður, er með yður." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ur s-țțagit ara ! Win ur wen-d neffiɣ ara d aɛdaw, yid-wen i gella !


fléttuðu þyrnikórónu og settu á höfuð honum, en reyrsprota í hægri hönd hans. Síðan féllu þeir á kné fyrir honum og höfðu hann að háði og sögðu: "Heill þú, konungur Gyðinga!" 	 Zḍan taɛeṣṣabt s isennanen, ssersen-as-ț ɣef wuqeṛṛuy is, fkan-as aɣanim ɣer ufus-is ayeffus. Bdan kennun zdat-es, stehzayen fell-as, qqaṛen-as : Sslam fell-ak ay agellid n wat Isṛail !


Ekki svo, að vér séum sjálfir hæfir og eitthvað komi frá oss sjálfum, heldur er hæfileiki vor frá Guði, 	 Ur nezmir ara a d-nini belli d nukni i gxeddmen ccɣel-agi s tezmert-nneɣ lameɛna d Sidi Ṛebbi i ɣ-d-ițțaken tazmert deg wayen akk i nxeddem.


Því að í honum þóknaðist Guði að láta alla fyllingu sína búa 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi yufa lfeṛḥ-is s lekmal di Mmi-s,


Hermennirnir tóku þá Pál, eins og þeim var boðið, og fóru með hann um nótt til Antípatris. 	 Akken i ten-d-yewweḍ lameṛ, iɛeskṛiwen wwin Bulus deg yiḍ ɣer temdint n Antibatris.


Að þessum dögum liðnum lögðum vér af stað. Fylgdu þeir oss allir á veg með konum og börnum út fyrir borgina. Vér féllum á kné í fjörunni og báðumst fyrir. 	 Mi ɛeddan wussan-nni, nekker a nṛuḥ, ddan yid-nneɣ armi neffeɣ i temdint, nutni ț-țilawin-nsen d warraw-nsen. Mi newweḍ ɣer rrif n lebḥeṛ nuɣal ɣef tgecrar, nedɛa ɣer Sidi Ṛebbi.


En álítið hann þó ekki óvin, heldur áminnið hann sem bróður. 	 Ur t-ḥețțbet ara d aɛdaw, meɛna nhut-eț am yiwen seg watmaten-nwen.


En fregnin um hann breiddist út því meir, og menn komu hópum saman til að hlýða á hann og læknast af meinum sínum. 	 Simmal ițwassen Sidna Ɛisa, simmal țnejmaɛen-d ɣuṛ-es lɣaci iwakken ad slen i wawal-is yerna a ten-isseḥlu si lehlakat-nsen ;


Þannig er og um upprisu dauðra. Sáð er forgengilegu, en upp rís óforgengilegt. 	 Akka ara tedṛu asm'ara d-ḥyun lmegtin. Lǧețța m'ara tekcem akal, trekku ; meɛna m'ara d-teḥyu ur tețțuɣal ara aț-țerku.


til komi þitt ríki, verði þinn vilji, svo á jörðu sem á himni. 	 lḥekma n tgeldit-ik a d-tass, llebɣi-k ad idṛu di lqaɛa aakken yedṛa deg igenwan.


Þetta er enn miklu bersýnilegra á því, að upp er kominn annar prestur, líkur Melkísedek. 	 Yella wayen i d-ibeggnen annect agi, axaṭer yeffeɣ-ed lmuqeddem nniḍen yecban Malxisadeq.


En maður nokkur átti leið þar hjá og var að koma utan úr sveit. Hann neyða þeir til að bera kross Jesú. Það var Símon frá Kýrene, faðir þeirra Alexanders og Rúfusar. 	 Iɛedda-d syenna yiwen umsebrid i d-yuɣalen si lexla, isem-is Semɛun n Qiṛwan, baba-s n Alexandrus akk-d Rufus ; ḥeṛsen-t lɛeskeṛ iwakken ad ibbib amidag n Sidna Ɛisa.


Aðra dæmisögu sagði hann þeim: "Líkt er himnaríki mustarðskorni, sem maður tók og sáði í akur sinn. 	 Sidna Ɛisa yefka-yasen-d lemtel nniḍen : Tagelda n igenwan tcuba ɣer yiwen uɛeqqa n uxerḍel i d-iddem yiwen wergaz iwakken a t-izreɛ deg iger-is.


Verið rótfestir í honum og byggðir á honum, staðfastir í trúnni, eins og yður hefur verið kennt, og auðugir að þakklátsemi. 	 Sbeddet lsas n tudert-nwen fell-as, sǧehdet liman-nwen akken i kkun nesselmed, țḥemmidet daymen Sidi Ṛebbi.


Þess vegna, mínir elskuðu bræður, verið staðfastir, óbifanlegir, síauðugir í verki Drottins. Þér vitið að erfiði yðar er ekki árangurslaust í Drottni. 	 S wakka ay atmaten eɛzizen, ǧehdet ur ɣellit ara. Țnernit kul ass di lecɣal n Ssid-nneɣ, ẓret belli leɛtab-nwen ɣef ddemma n Ssid-nneɣ ur yețțili ara mbla lfayda.


Þeir spurðu hann þá: "Hvar, herra?" En hann sagði við þá: "Þar munu ernirnir safnast, sem hræið er." 	 Inelmaden-is steqsan-t nnan-as : Anda ara yedṛu wayagi a Sidi ? Yenna-yasen : Anda yella umurḍus, dinna ara a d-nejmaɛen igudar.


En fyrir þá sök var mér miskunnað, að Kristur Jesús skyldi sýna á mér fyrstum gjörvallt langlyndi sitt, þeim til dæmis, er á hann munu trúa til eilífs lífs. 	 Iḥunn-ed fell-i nekk yellan d amednub ameqqran iwakken a d-isbeggen ṛṛeḥma-s yerna ad iliɣ d lemtel sya ɣer zdat i wid ara yamnen yis ad sɛun tudert n dayem.


En Guð, sem huggar hina beygðu, hann huggaði oss með komu Títusar, 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yețṣebbiṛen wid yețwaḥeqṛen, iṣebbeṛ aɣ s gma-tneɣ Titus mi d-yewweḍ.


Því að það var Guð, sem í Kristi sætti heiminn við sig, er hann tilreiknaði þeim ekki afbrot þeirra og fól oss að boða orð sáttargjörðarinnar. 	 axaṭer s Lmasiḥ i gessemṣaleḥ Sidi Ṛebbi imdanen yid-es mbla ma imuqel ɣer ddnubat-nsen yerna iweṣṣa-yaɣ a nbecceṛ amṣaleḥ-agi.


Líkist þeim ekki. Faðir yðar veit, hvers þér þurfið, áður en þér biðjið hann. 	 Ur ten-țɛanadet ara, axaṭer Baba Ṛebbi yeẓra d acu teḥwaǧem uqbel a s-t-tessutrem.


Ef Kristur er í yður, þá er líkaminn að sönnu dauður vegna syndarinnar, en andinn veitir líf vegna réttlætisins. 	 Ma yella Ṛṛuḥ n Lmasiḥ deg-wen, ɣas akken lǧețța-nwen aț-țemmet ɣef ddemma n ddnub, ṛṛuḥ-nwen ad yidir ɣef ddemma n lḥeqq n Sidi Ṛebbi.


enda krefjist þér sönnunar þess, að Kristur tali í mér. Hann er ekki veikur gagnvart yður, heldur máttugur á meðal yðar. 	 imi tebɣam aț-țetḥeqqeqem belli d Lmasiḥ i d-iheddṛen seg-i ; nețța ur nelli ara d win ifeclen ɣuṛ-wen lameɛna isbeggen-ed tazmert-is gar awen.


Nú hef ég athugað kostgæfilega allt þetta frá upphafi og réð því einnig af að rita samfellda sögu fyrir þig, göfugi Þeófílus, 	 Steqsaɣ ula d nekk akken ilaq ɣef wayen akk yedṛan seg wass amezwaru, ufiɣ d ayen yelhan a k-t-id aruɣ a Tawfilus,


En af því að ég segi sannleikann, trúið þér mér ekki. 	 Lameɛna nekk qqaṛeɣ-d tideț, daymi ur iyi-tețțamnem ara.


Ég er hið lifandi brauð, sem steig niður af himni. Hver sem etur af þessu brauði, mun lifa að eilífu. Og brauðið, sem ég mun gefa, er hold mitt, heiminum til lífs." 	 D nekk i d aɣṛum n tudert i d yekkan seg igenni. Kra n win ara yeččen seg weɣṛum-agi ad yidir i dayem. Aɣṛum ara d-fkeɣ d lǧețța w, yis ara tɛic ddunit.


Hver maður prófi sjálfan sig og eti síðan af brauðinu og drekki af bikarnum. 	 Ihi mkul yiwen ad ixemmem deg yiman-is uqbel ad yečč seg weɣṛum-nni neɣ ad isew si teqbuct-nni.


En mér er það fyrir minnstu að verða dæmdur af yður eða af mannlegu dómþingi. Ég dæmi mig ekki einu sinni sjálfur. 	 Nekk, ur iyi-d-tewqiɛ ara ma yella tesḍelmem-iyi kunwi neɣ ma isseḍlem-iyi ccṛeɛ n yemdanen ; nekk daɣen ur sḍelmeɣ ara iman-iw,


sem þó er ekki til; heldur eru einhverjir að trufla yður og vilja umhverfa fagnaðarerindinu um Krist. 	 Ur wen-d-nniɣ ara akka am akken yella lexbaṛ n lxiṛ nniḍen , lameɛna qqaṛeɣ-awen-d akka, axaṭer llan kra lɣaci i kkun-icewwlen yerna bɣan ad sɛewjen lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Lmasiḥ.


Sannlega segi ég yður: Hver sem segir við fjall þetta: ,Lyft þér upp, og steyp þér í hafið,' og efar ekki í hjarta sínu, heldur trúir, að svo fari sem hann mælir, honum mun verða að því. 	 ma yenna walebɛaḍ i wedrar-agi « qleɛ syenna tḍeggṛeḍ iman-ik ɣer lebḥeṛ» ma yumen ur icukket ara, atan a d-yedṛu wayen i d-yenna.


Og því var leyft að heyja stríð við hina heilögu og sigra þá, og því var gefið vald yfir sérhverri kynkvísl og lýð, tungu og þjóð. 	 Serrḥen-as aț-țeskker imenɣi akk-d wid yextaṛ Sidi Ṛebbi yerna a ten-teɣleb. Tețțunefk-as lḥekma ɣef mkul lɛeṛc, ɣef mkul agdud, d mkul lǧens n mkul tutlayt.


En það er auðveldara, að himinn og jörð líði undir lok, en einn stafkrókur lögmálsins falli úr gildi. 	 Yeshel i igenni d lqaɛa ad fnun, ma d ccariɛa n Sidi Ṛebbi ur ițțanqas seg-s ula d yiwen n usekkil.


Páll, Silvanus og Tímóteus heilsa söfnuði Þessaloníkumanna, sem lifa í Guði, föður vorum, og Drottni Jesú Kristi. 	 Nekk Bulus, Silwan akk-d Timuti, i tejmaɛt n watmaten n temdint n Tiṣalunik yumnen s Sidi Ṛebbi d Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Takið þátt í þörfum heilagra, stundið gestrisni. 	 Ɛiwnet atmaten-nwen di liman deg wayen uḥwaǧen, sṭerḥbet s lfeṛḥ s wid i d-yețțasen ɣuṛ-wen.


Ég veit, að þess mun skammt að bíða, að tjaldbúð minni verði svipt. Það hefur Drottinn vor Jesús Kristur birt mér. 	 Axaṭer ẓriɣ belli qṛib ad ṛuḥeɣ si ddunit-agi, am akken i yi-d-ixebbeṛ Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ ;


Hann tók sig upp þaðan og hélt til byggða Júdeu og yfir um Jórdan. Fjöldi fólks safnast enn til hans, og hann kenndi þeim, eins og hann var vanur. 	 Sidna Ɛisa yeṭṭef abrid ɣer tmurt n Yahuda agummaḍ i wasif n Urdun. Nnejmaɛen-d daɣen ɣuṛ-es aṭas n lɣaci. Yebda yesselmad-iten akken yennum.


Efni vort er það sem var frá upphafi, það sem vér höfum heyrt, það sem vér höfum séð með augum vorum, það sem vér horfðum á og hendur vorar þreifuðu á, það er orð lífsins. 	 Ɣef wayen yeɛnan win yellan d awal n tudert, i gellan si tazwara : nesla-yas yerna neẓra-t s wallen-nneɣ, nnulent ifassen-nneɣ yerna nerra ddehn-nneɣ ɣuṛ-es.


Um GNOME 	 ɣef GNOME


En án þíns samþykkis vildi ég ekkert gjöra, til þess að velgjörð þín skyldi ekki koma eins og af nauðung, heldur af fúsum vilja. 	 Meɛna ur bɣiɣ ara ad xedmeɣ ayagi mbla ṛṛay-ik, iwakken ayen ara yi-txedmeḍ n wayen yelhan ur t-txeddmeḍ ara s uḥettem, lameɛna a t-txedmeḍ s wul-ik d lebɣi-k.


_Loka þessum glugga 	 _Mdel a Sfaylu Agi


Konungur kann skil á þessu, og við hann tala ég djarflega. Eigi ætla ég, að honum hafi dulist neitt af þessu, enda hefur það ekki gjörst í neinum afkima. 	 Ula d agellid Aɣribas, yeɛlem s wayagi ; daymi i d-mmeslayeɣ zdat-es ɛinani, imi mačči s tuffra i gedṛa wannect-a.


,Ég er Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.' Ekki er hann Guð dauðra, heldur lifenda." 	 D nekk i d Illu n Ibṛahim, n Isḥaq, n Yeɛqub. Sidi Ṛebbi mačči d Ṛebbi n lmegtin, meɛna d Ṛebbi n wid yeddren.


því að ég gekk hér um og hugði að helgidómum yðar og fann þá meðal annars altari, sem á er ritað: ,Ókunnum guði'. Þetta, sem þér nú dýrkið og þekkið ekki, það boða ég yður. 	 axaṭer ḥewwseɣ akk tamdint-nwen, walaɣ lmeṣnuɛat akk i tɛebdem ; ufiɣ daɣen yiwen n idebder anda yura : « I Ṛebbi-nni ur nețwassen ara. » Win akken i tɛebbdem mbla ma tessnem-t, d nețța i wen-țbecciṛeɣ.


Ég segi yður: Sá sem skilur við konu sína nema sakir hórdóms og kvænist annarri, drýgir hór." 	 Ma d nekk a wen-d-iniɣ : kra n win ara yebrun i tmeṭṭut-is yili ur tezni ara, iwakken ad yaɣ tayeḍ, d nețța i geznan !


og látið sjálfir uppbyggjast sem lifandi steinar í andlegt hús, til heilags prestafélags, til að bera fram andlegar fórnir, Guði velþóknanlegar fyrir Jesú Krist. 	 Ula d kunwi yellan am izṛa yeddren, dduklet iwakken ad ibedd wexxam i deg ara izdeɣ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi. Aț-țilim ț-țajmaɛt n lmuqedmin ara iqeddmen s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, iseflawen iqedsen ara iɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


en þér viljið ekki koma til mín og öðlast lífið. 	 Lameɛna kunwi tugim a d-tasem ɣuṛ-i aț-țesɛum tudert.


Og eins og syndin ríkti í dauðanum, svo skyldi og náðin ríkja fyrir réttlæti til eilífs lífs í Jesú Kristi, Drottni vorum. 	 S wakka ddnub yeḥkem s lmut, ma d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi teḥkem s lḥeqq, tețțawi ɣer tudert n dayem s Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ.


Og ég sá, og sjá: Hvítt ský, og einhvern sá ég sitja á skýinu, líkan mannssyni. Hann hafði gullkórónu á höfðinu og í hendi sér bitra sigð. 	 Walaɣ asigna d amellal, ɣef wusigna-nni yeqqim yiwen lxelq ițemcabi i wemdan. Yesɛa taɛeṣṣabt n ddheb ɣef wuqeṛṛuy-is, yeṭṭef amger iqeḍɛen deg ufus-is.


En á þeim dögum tók María sig upp og fór með flýti til borgar nokkurrar í fjallbyggðum Júda. 	 Deg wussan-nni, Meryem tekker tṛuḥ s lemɣawla ɣer yiwet n taddart yellan deg idurar n tmurt n Yahuda.


En hvað mig snertir, bræður, ef ég er enn þá að prédika umskurn, hví er þá enn verið að ofsækja mig? Þá væri hneyksli krossins tekið burt. 	 Lemmer mazal nehhuɣ ar tura ɣef ṭṭhaṛa, iwacu i yi-mazal țwaqehṛeɣ ? Tili lexbaṛ i nețbecciṛ ɣef Lmasiḥ ițwasemmṛen ɣef wumidag, ur yețțili d ugur ula i yiwen.


Orðstír hans barst um allt Sýrland, og menn færðu til hans alla, sem þjáðust af ýmsum sjúkdómum og kvölum, voru haldnir illum öndum, tunglsjúka menn og lama. Og hann læknaði þá. 	 Slan yis ula di tmurt n Surya meṛṛa ; țțawin-as-ed imuḍan i ghelken si mkul aṭan : wid ițwamelken, wid iwumi yețṛuḥu leɛqel akk-d wukrifen. Sidna Ɛisa isseḥla-ten akk.


og segir: "Allt þetta mun ég gefa þér, ef þú fellur fram og tilbiður mig." 	 A k-tent-fkeɣ meṛṛa ma yella tseǧǧdeḍ zdat-i a yi-tɛebdeḍ.


_Hjálp 	 _Tallalt


því að hann elskar þjóð vora, og hann hefur reist samkunduna handa oss." 	 axaṭer iḥemmel agdud nneɣ ; d nețța i gebnan lǧameɛ-nneɣ.


Mannfjöldinn, sem hjá stóð og hlýddi á, sagði, að þruma hefði riðið yfir. En aðrir sögðu: "Engill var að tala við hann." 	 Wid yuɣ lḥal dinna slan i ṣṣut nni, ɣilen d ṛɛud. Wiyaḍ qqaṛen d lmalayekkat i s-d yemmeslayen.


En nokkrir heimspekingar, Epíkúringar og Stóumenn, áttu og í orðakasti við hann. Sögðu sumir: "Hvað mun skraffinnur sá hafa að flytja?" Aðrir sögðu: "Hann virðist boða ókennda guði," - því að hann flutti fagnaðarerindið um Jesú og upprisuna. 	 Kra n lɛulama yețfelsifen, yeɛni wid ițekkin di tejmaɛt n Ibikur akk-d Stuwis, bdan țmeslayen yid-es. Kra qqaṛen : D acu i gebɣa ad yini bu lehduṛ agi ? Wiyaḍ qqaṛen : Waqila yețbecciṛ iṛebbiten ibeṛṛaniyen ! Axaṭer Bulus yella ițbecciṛ-asen ɣef Sidna Ɛisa akk-d ḥeggu n lmegtin.


Þetta er mikill leyndardómur. Ég hef í huga Krist og kirkjuna. 	 Bɣiɣ a wen-d-iniɣ belli ayagi d lbaḍna tameqqrant yeɛnan Lmasiḥ akk-d tejmaɛt n imasiḥiyen.


Sá sem upp sker, tekur þegar laun og safnar ávexti til eilífs lífs, svo að sá gleðjist, er sáir, og með honum hinn, sem upp sker. 	 Win imeggren yewwi lexlaṣ-is, ijemmeɛ lɣella i tudert n dayem. Akka lfeṛḥ yesdukkel win izerrɛen d win imeggren.


Margir munu þá falla frá og framselja hver annan og hata. 	 Aṭas ara yeǧǧen liman-nsen, ad msekṛahen, ad țemyexdaɛen wway gar-asen.


Þegar Pétur sér hann, segir hann við Jesú: "Drottinn, hvað um þennan?" 	 Mi t-iwala, Buṭrus yesteqsa Sidna Ɛisa yenna-yas : I nețța a Sidi, d acu ara yedṛun yid-es ?


Vér höfum á einum líkama marga limi, en limirnir hafa ekki allir sama starfa. 	 Am akken nesɛa aṭas n lemfaṣel di lǧețța-nneɣ, meɛna mkul yiwen si lemfaṣel-nni s lxedma-ines,


Júda gat Peres og Sara við Tamar, Peres gat Esrom, Esrom gat Ram, 	 Yahuda akk-d Tamaṛ ǧǧan-d Fares, akk-d Ziraḥ ; Fares yeǧǧa-d Ḥesrun, Ḥesrun yeǧǧa-d Aram.


Svo eiga og konur að vera heiðvirðar, ekki rógberar, heldur bindindissamar, trúar í öllu. 	 Ula ț-țiqeddacin n tejmaɛt ilaq ad sɛunt lḥeṛma, ur țmeslayent ara cceṛ ɣef wiyaḍ, ad ilint ț-țiɛeqliyin, ț-țid i ɣef yella lețkal ɣef kullec.


En þegar þeir fundu þá ekki, drógu þeir Jason og nokkra bræður fyrir borgarstjórana og hrópuðu: "Mennirnir, sem komið hafa allri heimsbyggðinni í uppnám, þeir eru nú komnir hingað, 	 Imi ur ten-ufin ara, zuɣṛen-d Yazun d kra n watmaten ɣer lḥukkam n temdint, bdan țɛeggiḍen : D irgazen-agi i gerwin ddunit, atan usan-d armi d ɣuṛ-nneɣ,


Þér munuð leita mín og eigi finna. Þér getið ekki komist þangað sem ég er." 	 Aț-țqellbem fell-i ur iyi-tețțafem ara imi ur tezmirem ara a d-tasem ɣer wanda ara yiliɣ.


Það fer með allt vald fyrra dýrsins fyrir augsýn þess og það lætur jörðina og þá, sem á henni búa, tilbiðja fyrra dýrið, sem varð heilt af banasári sínu. 	 Tessexdam tazmert n leɛqiṛa tamezwarut ɣer tama-ines, teṣṣaweḍ armi terra imezdaɣ n ddunit meṛṛa țseǧǧiden zdat leɛqiṛa-nni tamezwarut i geḥlan si lǧerḥ-is.


Þetta er hrósun vor: Samviska vor vitnar um, að vér höfum lifað í heiminum, og sérstaklega hjá yður, í heilagleika og hreinleika, sem kemur frá Guði, ekki látið stjórnast af mannlegri speki, heldur af náð Guðs. 	 Ațah sebba s wayes i nefṛeḥ s yiman-nneɣ yerna ulawen-nneɣ thennan : nelḥa d yemdanen meṛṛa s wul yeṣfan d neyya, abeɛda yid wen kunwi. Ayagi yusa-yaɣ-d s ɣuṛ Ṛebbi, axaṭer mačči s lɛeqliya n yemdanen i nțeddu meɛna d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i ɣ-ițwellihen.


Og ekki neyta þeir matar, þegar þeir koma frá torgi, nema þeir hreinsi sig áður. Margt annað hafa þeir gengist undir að rækja, svo sem að hreinsa bikara, könnur og eirkatla. 	 M'ara d-uɣalen si ssuq, ur tețțen ara alamma uɣen luḍu. ?ṭfen daɣen deg waṭas n lɛaddat nniḍen : tarda n yeqbac, n tbuqalin, akk-d lḥilat meṛṛa n nnḥas.


Nú tóku Gyðingar að ofsækja Jesú fyrir það, að hann gjörði þetta á hvíldardegi. 	 Lecyux n wat Isṛail bdan accetki ɣef Sidna Ɛisa imi i gexdem ayagi deg wass n westeɛfu.


Þessi orð mælti Jesús hjá fjárhirslunni, þegar hann var að kenna í helgidóminum. Enginn lagði hendur á hann, því stund hans var ekki enn komin. 	 Sidna Ɛisa yenna-d annect-agi mi gesselmad deg wefrag n lǧameɛ iqedsen, zdat wemkan anda srusun lweɛdat. Ula d yiwen ur yesris afus-is fell-as axaṭer urɛad d-yewwiḍ wass-is.


Síðast allra dó konan. 	 Mi mmuten irkulli, temmut ula ț-țameṭṭut-nni ;


Berið yður illa, syrgið og grátið. Breytið hlátri yðar í sorg og gleðinni í hryggð. 	 Walit lɣelṭat-nwen, meǧdet, ilaq taḍsa-nwen aț-țuɣal d imeṭṭi, lfeṛḥ nwen ad yuɣal d leḥzen.


Og þú skalt elska Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni, öllum huga þínum og öllum mætti þínum.' 	 Ilaq aț-țḥemmleḍ Sidi Ṛebbi s wul-ik, s teṛwiḥt-ik akk, s wayen yellan di tezmert-ik akk-d lɛeqliya-k meṛṛa .


Þér börn, verið hlýðin foreldrum yðar í öllu, því að það fer þeim vel, sem Drottni heyra til. 	 Ay arrac țțaɣet awal i imawlan nwen di kullec, axaṭer akka ara tɛeǧbem i Sidi Ṛebbi.


Og er hún hefur fundið hana, kallar hún saman vinkonur sínar og grannkonur og segir: ,Samgleðjist mér, því að ég hef fundið drökmuna, sem ég týndi.' 	 Mi ț-tufa aț-țessiwel i tmeddukal-is ț-țǧiratin-is a sent-tini : ufiɣ tawizeț-nni i yi-ṛuḥen ! Feṛḥemt yid-i !


En þeir töldu orð þeirra markleysu eina og trúðu þeim ekki. 	 Lameɛna ayen i sen-ḥkant iban asen-d am tmacahuț, ur tent-uminen ara.


Enn er það, að vér bjuggum við aga jarðneskra feðra og bárum virðingu fyrir þeim. Skyldum vér þá ekki miklu fremur vera undirgefnir föður andanna og lifa? 	 Imi ibabaten-nneɣ i ɣ-d-isɛan țțaken-aɣ tiyita yerna nqudeṛ-iten, amek ur nețqadaṛ ara Ṛebbi yellan d Baba-tneɣ s Ṛṛuḥ iqedsen, iwakken a nesɛu tudert ?


Heilsið Trýfænu og Trýfósu, sem hafa lagt hart á sig fyrir Drottin. Heilsið Persis, hinni elskuðu, sem mikið hefur starfað fyrir Drottin. 	 ?sellimet ɣef tyessetmatin Trifina akk-d Trifusa i genneɛtaben ɣef lecɣal n Ṛebbi, țsellimet ɣef Bersidya eɛzizen, tin yenneɛtaben aṭas ɣef Lecɣal n Lmasiḥ.


Pétur sneri sér við og sá lærisveininn, sem Jesús elskaði, fylgja á eftir, þann hinn sama, sem hallaðist að brjósti hans við kvöldmáltíðina, og spurði: "Herra, hver er sá, sem svíkur þig?" 	 Buṭrus yezzi ɣer deffir, iwala anelmad-nni i gḥemmel Sidna Ɛisa iteddu-d deffir-nsen. Anelmad-agi d win akken i geknan ɣer Sidna Ɛisa asmi llan tețțen imensi, i s yennan : «A Sidi, anwa ara k ixedɛen ?»


Annar engillinn básúnaði. Þá var sem miklu fjalli, logandi af eldi, væri varpað í hafið. Þriðjungur hafsins varð blóð, 	 Lmelk wis sin yewwet lbuq. Yiwet n lḥaǧa annect-ilaț am akken d adrar ameqqran i deg tecɛel tmes yețțuḍeggeṛ ɣer lebḥeṛ, țelt n lebḥeṛ yuɣal am idammen,


Ef vér nú höfum sáð hjá yður því, sem andlegt er, er það þá of mikið að vér uppskerum hjá yður það, sem líkamlegt er? 	 Ma yella nezreɛ gar-awen lbaṛakat n Sidi Ṛebbi, d acu yellan ma nemger-ed s ɣuṛ-wen tamɛict nneɣ ?


og allt mitt er þitt og þitt er mitt. Í þeim er ég dýrlegur orðinn. 	 Ayen yellan d ayla-w inek, ayen yellan d ayla-k inu. Tamanegt-iw tețfeǧǧiǧ deg-sen.


Þér þjáðust með bandingjum, og tókuð því með gleði, er þér voruð rændir eignum yðar, því að þér vissuð, að þér áttuð sjálfir betri eign og varanlega. 	 ?-țideț tḥunnem ɣef yimeḥbas yerna tqeblem s lfeṛḥ a wen-kksen ayla nwen, axaṭer teẓram belli tesɛam ayen yugaren ayagi yerna d ayen yețdumun.


Komu þá menn með lama mann í rekkju og reyndu að bera hann inn og leggja hann fyrir framan Jesú. 	 Atnaya kra n yemdanen wwin-d yiwen wukrif akken deg wusu-ines. ?qelliben amek ara t-skecmen iwakken a t-ssersen zdat Sidna Ɛisa.


og sagði: "Allir menn bera fyrst fram góða vínið og síðan hið lakara, er menn gjörast ölvaðir. Þú hefur geymt góða vínið þar til nú." 	 yenna-yas : Di tmeɣṛiwin, medden srusun-d uqbel ccṛab yelhan, mi ḥman inebgawen rennun-asen-d win ṛqiqen, kečč teǧǧiḍ ccṛab yelhan armi ț-țura !


Símon Pétur svarar: "Þú ert Kristur, sonur hins lifanda Guðs." 	 Buṭrus yerra-yas : Kečč d Lmasiḥ, Mmi-s n Sidi Ṛebbi yeddren !


Þegar Jesús steig á land, sá hann þar mikinn mannfjölda, og hann kenndi í brjósti um þá, því að þeir voru sem sauðir, er engan hirði hafa. Og hann kenndi þeim margt. 	 Mi d-yers si teflukt, iwala ayendin n lɣaci ; dɣa ɣaḍen-t imi cban taqeḍɛit n wulli ur nesɛi ameksa. Yebda yesselmad-iten deg waṭas n lecɣal.


"til þess að þér vegni vel og þú verðir langlífur á jörðinni." 	 Qadeṛ baba-k d yemma-k iwakken aț-țɛiceḍ di lehna yerna ad yiɣzif leɛmeṛ-ik di ddunit.+


Ef einhver hefur eyru að heyra, hann heyri!" 	 Smeḥset-ed mliḥ, ma tesɛam imeẓẓuɣen isellen !


þá stær þig ekki gegn greinunum. Ef þú stærir þig, þá vit, að þú berð ekki rótina, heldur rótin þig. 	 ur ilaq ara aț-țḥeqṛeḍ tiseḍwa-nni yețwagezmen. ?ader iman-ik ɣef zzux, axaṭer mačči d kečč i geṭṭfen aẓar meɛna d aẓar i k-iṭṭfen.


Trúir þú ekki, að ég er í föðurnum og faðirinn í mér? Orðin, sem ég segi við yður, tala ég ekki af sjálfum mér. Faðirinn, sem í mér er, vinnur sín verk. 	 Mazal ur tumineḍ ara belli nekk lliɣ di Baba, Baba yella deg-i ? Ayen i wen-d qqaṛeɣ ur d-yekki ara s ɣuṛ-i : Baba yella deg-i, d nețța i gxeddmen lecɣal-agi-ines.


"Við hvað á ég þá að líkja mönnum þessarar kynslóðar? Hverju eru þeir líkir? 	 ?er wacu ara metleɣ imdanen n lǧil-agi ? ?er wuɣuṛ i țemcabin ?


Guð vonarinnar fylli yður öllum fögnuði og friði í trúnni, svo að þér séuð auðugir að voninni í krafti heilags anda. 	 Sidi Ṛebbi yellan d Bab n usirem a d-issers fell-awen lfeṛḥ d lehna s liman i tesɛam deg-s, iwakken ul-nwen ad iččaṛ d asirem s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen.


og látið sjálfir uppbyggjast sem lifandi steinar í andlegt hús, til heilags prestafélags, til að bera fram andlegar fórnir, Guði velþóknanlegar fyrir Jesú Krist. 	 Ula d kunwi yellan am izṛa yeddren, dduklet iwakken ad ibedd wexxam i deg ara izdeɣ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi. Aț-țilim ț-țajmaɛt n lmuqedmin ara iqeddmen s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, iseflawen iqedsen ara iɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


Hún var þunguð, og hljóðaði í jóðsótt með hörðum hríðum. 	 Tella s tadist, yewweḍ-ed lweqt i deg ara d-tarew, tebda tețɛeggiḍ seg weqṛaḥ n tarrawt.


Hegðið yður eigi eftir öld þessari, heldur takið háttaskipti með endurnýjung hugarfarsins, svo að þér fáið að reyna, hver sé vilji Guðs, hið góða, fagra og fullkomna. 	 Ur țɛanadet ara lǧil-agi n tura, meɛna ǧǧet Sidi Ṛebbi ad ibeddel ixemmimen-nwen d lɛeqliya-nwen iwakken aț-țissinem lebɣi-ines : ayen yelhan, ayen yeṣfan ur nesɛi lɛib, d wayen akk i t-iɛeǧben.


Bræður, hyggið að köllun yðar: Þér voruð ekki margir vitrir að manna dómi, ekki margir máttugir, ekki margir stórættaðir. 	 Walit ay atmaten, kunwi iwumi d-yessawel Sidi Ṛebbi : ur llin gar-awen aṭas n wid yesɛan tamusni n ddunit, ur llin aṭas n wid yesɛan imukan ɛlayen, ur llin daɣen aṭas inaṣliyen yesɛan lqima tameqqrant ;


Þá hafa og konur nokkrar úr vorum hóp gjört oss forviða. Þær fóru árla til grafarinnar, 	 ?-țideț, kra si tilawin-nneɣ swehment-aɣ ! Mi ṛuḥent ṣṣbeḥ zik ɣer uẓekka


Á þeirri stundu komu nokkrir farísear og sögðu við hann: "Far þú og hald á brott héðan, því að Heródes vill drepa þig." 	 Di teswiɛt-nni, kra n ifariziyen usan-d ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : Ṛuḥ tixxeṛ syagi, atan Hiṛudus ițqellib a k-ineɣ.


Ég fór lengra í Gyðingdóminum en margir jafnaldrar mínir meðal þjóðar minnar og var miklu vandlætingasamari um erfikenningu forfeðra minna. 	 Asmi lliɣ ḍefṛeɣ ddin d leɛwayed n wat Isṛail, ifeɣ akk tizyiwin-iw akk-d wid n laṣel-iw, axaṭer ṭṭfeɣ di leɛwayed n lejdud-iw akken ilaq.


Sannlega, sannlega segi ég þér: Vér tölum um það, sem vér þekkjum, og vitnum um það, sem vér höfum séð, en þér takið ekki á móti vitnisburði vorum. 	 A k- iniɣ tideț: neqqaṛ-ed ayen kan i nessen, nețcehhid-ed s wayen i nwala, lameɛna kunwi ur teqbilem ara cchada-nneɣ.


af Símeons ættkvísl tólf þúsund, af Leví ættkvísl tólf þúsund, af Íssakars ættkvísl tólf þúsund, 	 si lɛeṛc n Semɛun, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Lewwi, ṭnac n alef ; si lɛeṛc n Isakaṛ, ṭnac n alef ;


En það mátt þú eiga, að þú hatar verk Nikólaítanna, sem ég sjálfur hata. 	 Lameɛna atan wayen i yi-iɛeǧben deg-k : tkeṛheḍ lecɣal n inikulaten, akken i ten-keṛheɣ ula d nekk.


En þar sem ég hef fengið bendingu um, að setið sé um líf mannsins, sendi ég hann tafarlaust til þín. Ég hef jafnframt boðið ákærendum hans að flytja mál sitt gegn honum fyrir þér." 	 Mi sliɣ ḥeyylen-as wat Isṛail, ceggɛeɣ-t-in ɣuṛ-ek. Ma d ixṣimen-is nniɣ-asen a n-ṛuḥen ɣuṛ-ek ad ccetkin fell-as. Sǧiɣ-k di lehna !


Hermenn komu því og brutu fótleggi þeirra, sem með honum voru krossfestir, fyrst annars, svo hins. 	 Lɛeskeṛ ṛuḥen, ṛẓan iḍaṛṛen i yiwen seg widak-nni yețwasemmṛen ț-țama n Sidna Ɛisa, syenna uɣalen ɣer wayeḍ.


Jesús kallaði til sín lærisveina sína og sagði: "Ég kenni í brjósti um mannfjöldann. Þeir hafa nú hjá mér verið þrjá daga og hafa ekkert til matar. Ég vil ekki láta þá fara fastandi frá mér, þeir gætu örmagnast á leiðinni." 	 Sidna Ɛisa yessawel-asen i inelmaden-is yenna-yasen : Ɣaḍen-iyi lɣaci-agi axaṭer tlata wussan aya segmi llan yid-i, yerna ur sɛin d acu ara ččen. Ur bɣiɣ ara a ten-rreɣ akka lluẓen neɣ m'ulac ad feclen deg webrid.


Þú sem þannig fræðir aðra, hví fræðir þú ekki sjálfan þig? Prédikar þú, að ekki skuli stela, og stelur þó? 	 Tesselmadeḍ wiyaḍ, meɛna ur tesselmadeḍ ara iman-ik ;


Því hungraður var ég, en þér gáfuð mér ekki að eta, þyrstur var ég, en þér gáfuð mér ekki að drekka, 	 Axaṭer lliɣ lluẓeɣ ur iyi tesseččem ara, ffudeɣ ur iyi-tefkim ara ad sweɣ,


En þeir hlýddu ekki allir fagnaðarerindinu. Jesaja segir: "Drottinn, hver trúði því, sem vér boðuðum?" 	 Lameɛna ur qbilen ara meṛṛa lexbaṛ-agi n lxiṛ. Nnbi Iceɛya yenna daɣen : A Sidi, anwa i gumnen s wayen i nberreḥ ?


En maður nokkur, Ananías að nafni, seldi ásamt Saffíru, konu sinni, eign 	 Yiwen wergaz isem-is Ananyas, nețța ț-țmeṭṭut-is Safira zzenzen yiwen n weḥric seg wakal-nsen ; msefhamen ad kksen yiwen n umur si ssuma n lbiɛ-nni ;


Sá, sem steig niður, er og sá, sem upp sté, upp yfir alla himna til þess að fylla allt.) 	 D win akken iṣubben, i gulin daɣen ɣer igenwan iwakken ad yeɛmeṛ ddunit meṛṛa ;


Hann var trúmaður og dýrkaði Guð og heimafólk hans allt. Gaf hann lýðnum miklar ölmusur og var jafnan á bæn til Guðs. 	 Am nețța am wexxam-is ḍuɛen Sidi Ṛebbi ; ițseddiq i igellilen, yerna am iḍ am ass yezga ideɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi.


Brauð Guðs er sá, sem stígur niður af himni og gefur heiminum líf." 	 Axaṭer aɣṛum i d-yekkan s ɣuṛ Ṛebbi, d win i d-iṣubben seg igenni, d nețța i d-yețțaken tudert n ṣṣeḥ i yemdanen.


Eins er um yður, bræður mínir. Þér eruð dánir lögmálinu fyrir líkama Krists, til þess að verða öðrum gefnir, honum sem var upp vakinn frá dauðum, svo að vér mættum bera Guði ávöxt. 	 Ula d kunwi ay atmaten, temmutem ɣef wayen yeɛnan ccariɛa s lmut n Lmasiḥ, akken aț-țeṭṭfem deg win i d-yeḥyan si ger lmegtin iwakken aț-țxedmem ayen i s-iɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


Úti gista hundarnir og töframennirnir og frillulífismennirnir og manndrápararnir og skurðgoðadýrkendurnir og hver sem elskar og iðkar lygi. 	 ma d iɛdawen n Sidi Ṛebbi, iseḥḥaren, wid ixeddmen cceṛ, wid ineqqen timegṛaḍ, wid iɛebden lmeṣnuɛat d ssadaț, wid ixeddmen ticmatin d wid yeskiddiben ama s imeslayen nsen ama s lecɣal-nsen, ur keččmen ara ɣer temdint.


Þannig látið þér erfikenning yðar, sem þér fylgið fram, ógilda orð Guðs. Og margt annað gjörið þér þessu líkt." 	 Atah wamek i tețbeddilem awal n Ṛebbi s lɛaddat-nwen yerna aṭas n temsalin nniḍen i txeddmem am tigi.


en útvaldir samkvæmt fyrirvitund Guðs föður og helgaðir af anda hans til að hlýðnast Jesú Kristi og verða hreinsaðir með blóði hans. Náð og friður margfaldist með yður. 	 Akken i t-iqsed Baba Ṛebbi, tețwaxtaṛem si tazwara s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen iwakken aț-țḍuɛem Ɛisa Lmasiḥ, a kkun-iṣfu s idammen-is yuzzlen. Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d tețțunefkent s tugeț.


Þeir fluttu orðið í Perge, fóru til Attalíu 	 beccṛen awal n Ṛebbi di temdint n Barja, imiren ṣubben-d ɣer temdint n Aṭalya.


Því að allt fram að lögmálinu var synd í heiminum, en synd tilreiknast ekki meðan ekki er lögmál. 	 Uqbel a d-yefk Sidi Ṛebbi ccariɛa i Musa, ddnub yella yakan di ddunit ; meɛna imdanen ur țțuḥasben ara s ccariɛa imi urɛad i d-tusi.


Þess vegna, mínir elskuðu og þráðu bræður, gleði mín og kóróna, standið þá stöðugir í Drottni, þér elskuðu. 	 Daymi, ay atmaten-iw eɛzizen fell-i, kunwi i ccedhaɣ a kkun ẓreɣ, kunwi yellan d lfeṛḥ-iw, d ccan-iw , akka i glaq aț-țeṭṭfem s lǧehd di Ssid-nneɣ, a wid eɛzizen fell-i !


Tómas segir við hann: "Herra, vér vitum ekki, hvert þú ferð, hvernig getum vér þá þekkt veginn?" 	 ?uma yenna-yas : A Sidi, ur neẓri ara ɣer wanda ara tṛuḥeḍ, amek i tebɣiḍ a nissin abrid ?


Upp úr þessu hurfu margir af lærisveinum hans frá og voru ekki framar með honum. 	 Seg imiren, aṭas i t-yeǧǧan seg inelmaden-is , rewlen fell-as.


Seg oss því, hvað þér líst? Leyfist að gjalda keisaranum skatt eða ekki?" 	 Ini-yaɣ-d ihi d acu twalaḍ : d leḥlal neɣ d leḥṛam a nxelleṣ tabzert ( leɣṛama ) i ugellid Qayṣar (yestɛemṛen tamurt-nneɣ) ?


Hann hegðar sér ekki ósæmilega, leitar ekki síns eigin, hann reiðist ekki, er ekki langrækinn. 	 Win yesɛan leḥmala n tideț ur ițnadi ara ad ixdem cceṛ, ur yețnadi ara ɣef nnfeɛ-ines, ur izeɛɛef ur yețțaṭṭaf cceḥnat ;


Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-yeqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten !


Ég hef verið á sífelldum ferðalögum, komist í hann krappan í ám, lent í háska af völdum ræningja, í háska af völdum samlanda og af völdum heiðingja, í háska í borgum og í óbyggðum, á sjó og meðal falsbræðra. 	 Mmugreɣ-ed acḥal n wuguren m'ara tsafaṛeɣ : isaffen iweɛṛen, imakaren deg iberdan, lxuf di temdinin, deg imukan yexlan, m'ara zegreɣ i lebḥuṛ ; lxuf ger wat n tmurt-iw akk-d wid ur numin ara s Ṛebbi, lxuf ger watmaten n lekdeb.


Natanael spyr: "Hvaðan þekkir þú mig?" Jesús svarar: "Ég sá þig undir fíkjutrénu, áður en Filippus kallaði á þig." 	 Natanahil yenna i Sidna Ɛisa : Anda i yi-tesneḍ ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Uqbel a k-d-yessiwel Filibus, mi telliḍ ddaw n tneqleț, walaɣ-k-in !


Ef þér hafið þekkt mig, munuð þér og þekkja föður minn. Héðan af þekkið þér hann og hafið séð hann." 	 Ma tessnem-iyi, aț-țissinem ula d Baba. Atan tura tessnem-t yakan yerna teẓram-t.


Fátæka hafið þér jafnan hjá yður og getið gjört þeim gott, nær þér viljið, en mig hafið þér ekki ávallt. 	 Igellilen ad ilin daymen gar-awen, tzemrem a ten-tɛiwnem melmi i wen yehwa ; ma d nekkini ur țɣimiɣ ara daymen yid-wen.


Heiðingjarnir eru í Kristi Jesú fyrir fagnaðarerindið orðnir erfingjar með oss, einn líkami með oss, og eiga hlut í sama fyrirheiti og vér. 	 Ațah lbaḍna-agi : imi umnen leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail s lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ i sen-d ițțubeccṛen, ad țekkin di lɛahed i d-ițțunefken i wat Isṛail, ad weṛten yid-sen lbaṛakat yerna ad uɣalen meṛṛa d yiwet n lǧețța.


Hann mun þá sýna ykkur loftsal mikinn, búinn hægindum og til reiðu. Hafið þar viðbúnað fyrir oss." 	 A kkun-yessali ɣer yiwet n tɣuṛfeț tameqqrant iwesɛen, kullec yella deg-s. Dinna ara theggim imensi n Tfaska.


Óvinurinn, sem sáði því, er djöfullinn. Kornskurðurinn er endir veraldar og kornskurðarmennirnir englar. 	 aɛdaw i gzerrɛen aẓekkun, d Cciṭan ; tamegra , ț-țaggara nddunit ; ma d wid imeggren, d lmalayekkat.


Eftir sex daga tekur Jesús með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes, bróður hans og fer með þá upp á hátt fjall, að þeir væru einir saman. 	 Mi ɛeddan sețța wussan, Sidna Ɛisa yewwi yid-es Buṭrus, Yeɛqub akk-d gma-s Yuḥenna, ulin ɣer wedrar eɛlayen, anda qqimen ḍeṛfen iman-nsen.


Sakir þessa gripu Gyðingar mig í helgidóminum og reyndu að ráða mér bana. 	 Ɣef wannect-agi i yi-ṭṭfen wat Isṛail deg wefrag n lǧameɛ iqedsen, ɛeṛden ad iyi-nɣen.


Og ég sá nýjan himin og nýja jörð, því að hinn fyrri himinn og hin fyrri jörð voru horfin og hafið er ekki framar til. 	 Walaɣ igenni d lqaɛa ijdiden, igenni aqdim d lqaɛa taqdimt xfan, lebḥur ur d-qqimen ara.


Eftir þetta fór Jesús um Galíleu. Hann vildi ekki fara um Júdeu, sökum þess að Gyðingar sátu um líf hans. 	 Deffir wayagi, Sidna Ɛisa ikemmel abrid-is iteddu di tmurt n Jlili. Ur yebɣi ara ad iṛuḥ ɣer tmurt n Yahuda, axaṭer imeqqranen n wat Isṛail țqelliben fell-as iwakken a t nɣen.


Þér vitið og, Filippímenn, að þegar ég í upphafi boðaði yður fagnaðarerindið og var farinn burt úr Makedóníu, hafði enginn söfnuður nema þér einir reikning hjá mér yfir gefið og þegið. 	 Kunwi teẓram ay atmaten n temdint n Filibus belli asmi bdiɣ abecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ, mi ṛuḥeɣ si tmurt n Masidunya. Ula d yiwet n tejmaɛt ur temḥasab yid-i deg wayen i ț-id ikeččmen d wayen i tețțak d lemɛawna i wiyaḍ, anagar tajmaɛt-nwen ;


Þá knúði andinn hann út í óbyggðina, 	 Imiren kan, Ṛṛuḥ iqedsen yewwi-t ɣer uneẓruf,


Því að það er betra, ef Guð vill svo vera láta, að þér líðið fyrir að breyta vel, heldur en fyrir að breyta illa. 	 Axiṛ aț-țenṭaṛṛem ma txedmem ayen yelhan di lebɣi n Sidi Ṛebbi, wala aț-țenṭaṛṛem ma txedmem ayen n diri.


Gef þú hverjum sem biður þig, og þann, sem tekur þitt frá þér, skaltu eigi krefja. 	 Efk-as ayen yuḥwaj i win i k-id-yessutren ; win i k-ikksen kra, ur țṛaǧu ara a k-t-id-yerr.


Þegar þeir stigu á land, sáu þeir fisk lagðan á glóðir og brauð. 	 Mi d-rsen ɣer lqaɛa, ufan-d aɣṛum akk-d lḥut s ufella n yirrij n tmes.


Guð er andi, og þeir, sem tilbiðja hann, eiga að tilbiðja í anda og sannleika." 	 Imi Ṛebbi d Ṛṛuḥ i gella, ilaq wid ara t-iɛebden a t-ɛebden s Ṛṛuḥ ț-țideț.


En hann keypti línklæði, tók hann ofan, sveipaði hann línklæðinu og lagði í gröf, höggna í klett, og velti steini fyrir grafarmunnann. 	 Yusef iṛuḥ yuɣ-ed lekfen, iṣubb-ed lǧețța n Sidna Ɛisa, ikfen-it, yewwi-t issers-it deg yiwen uẓekka yeɣzan deg wezṛu am lɣaṛ, imiren yessegrareb azṛu ɣef yimi uẓekka-nni.


Síðan fór hann til fjalls og kallaði til sín þá er hann sjálfur vildi, og þeir komu til hans. 	 Sidna Ɛisa yuli ɣer yiwet n tiɣilt, yessawel i wid yebɣa dɣa usan-d ɣuṛ-es.


En þeir hlógu að honum, þar eð þeir vissu að hún var dáin. 	 Nutni ugin a s-d-ḥessen imi ẓran taqcict temmut.


Þess vegna skulum vér sleppa byrjunar-kenningunum um Krist og sækja fram til fullkomleikans. 	 Ur ilaq ara a neqqim kan deg wayen nelmed di tazwara ɣef wawal n Lmasiḥ. Ilaq-aɣ a neddu ɣer zdat a nesnekmal almud-nneɣ, mbla ma nɛawed-ed i lsas s wadda ɣef wayen yeɛnan : nndama ɣef lecɣal n diri i gețțawin ɣer lmut, liman di Sidi Ṛebbi,


En Jesús sagði: "Einhver snart mig, því að ég fann, að kraftur fór út frá mér." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yella yiwen i yi-d-innulen axaṭer ḥusseɣ i kra n tezmert teffeɣ seg-i.


Hann heyrði, að mannfjöldi gekk hjá, og spurði, hvað um væri að vera. 	 Mi gesla i lɣaci țɛeddayen, yesteqsa d acu i gedṛan ;


Sakaría sagði við engilinn: "Af hverju get ég vitað þetta? Ég er gamall og kona mín hnigin að aldri." 	 Zakarya yenna i lmelk : Amek ara ɛeqleɣ belli ayen akka i d-tenniḍ ț-țideț ? Nekk d amɣaṛ, ula ț-țameṭṭut-iw meqqṛet di leɛmeṛ !


En þeir þorðu ekki framar að spyrja hann neins. 	 Kukran a s-rnun ula d yiwen usteqsi.


og menn streymdu til hans frá allri Júdeubyggð og allir Jerúsalembúar og létu skírast af honum í ánni Jórdan og játuðu syndir sínar. 	 Imezdaɣ meṛṛa n tmurt n Yahuda d wid n temdint n Lquds țṛuḥun-d ɣuṛ-es, țqiṛṛin s ddnubat-nsen zdat lɣaci dɣa Yeḥya yeṣṣeɣḍas-iten deg wasif n Urdun.


Þegar hann hafði dvalist þar um hríð, hélt hann af stað og fór eins og leið liggur um Galataland og Frýgíu og styrkti alla lærisveinana. 	 Mi gesɛedda kra n wussan di temdint n Antyuc, yuɣal yeṭṭef abrid ɣer tmura n Galasya d Frijya, di mkul amkan yesseǧhad inelmaden di Liman.


Þegar hundraðshöfðinginn heyrði um Jesú, sendi hann til hans öldunga Gyðinga og bað hann koma og bjarga lífi þjóns síns. 	 Mi gesla s Sidna Ɛisa, iceggeɛ ɣuṛ-es kra seg yimeqqranen n wat Isṛail iwakken a d-yas ad isseḥlu aqeddac-is.


Því að reiði manns ávinnur ekki það, sem rétt er fyrir Guði. 	 axaṭer amdan ireffun ur ixeddem ara ayen yellan d lḥeqq ɣer Sidi Ṛebbi.


Allir eru þeir fallnir frá, allir saman ófærir orðnir. Ekki er neinn sem auðsýnir gæsku, ekki einn einasti. 	 ulac win ixeddmen lxiṛ, ulac ula d yiwen.


Hold mitt er sönn fæða, og blóð mitt er sannur drykkur. 	 Axaṭer lǧețța-w d lqut n ṣṣeḥ, idammen-iw ț-țissit n ṣṣeḥ.


Þeir eru ekki af heiminum, eins og ég er ekki af heiminum. 	 Nutni mačči n ddunit, akken ula d nekk ur lliɣ ara n ddunit.


Þér hafið tekið á móti Kristi, Drottni Jesú. Lifið því í honum. 	 Ihi imi tqeblem Ɛisa Lmasiḥ d Ssid-nwen, ddut di lebɣi-ines.


Þá sögðu farísearnir: "Létuð þér þá einnig leiðast afvega? 	 Ifariziyen nnan-asen : Iseḥḥer-ikkun ula d kunwi ?


Í kenningu sinni sagði hann: "Varist fræðimennina, sem fýsir að ganga í síðskikkjum og láta heilsa sér á torgum, 	 Sidna Ɛisa yesselmad lɣaci yeqqaṛ-asen : ?adret daɣen iman-nwen ɣef yimusnawen n ccariɛa i gḥemmlen ad ḥewwsen s ijellaben iɣezfanen, ḥemmlen daɣen ad selmen fell-asen medden di leswaq ;


Mannssonurinn fer að sönnu þá leið, sem ákveðin er, en vei þeim manni, sem því veldur, að hann verður framseldur." 	 Mmi-s n bunadem ad immet akken yura fell-as di tira iqedsen, lameɛna a nnger n wemdan agi ara t-izzenzen !


Þér vitið, að þegar þér voruð heiðingjar, þá létuð þér leiða yður til mállausra skurðgoðanna, rétt eins og verkast vildi. 	 Teẓram belli asm'akken ur tuminem ara s Lmasiḥ, țțawwin kkun wiyaḍ tɛebbdem lmeṣnuɛat ur neneṭṭeq ara.


Jesús bannaði þeim að segja þetta neinum, en svo mjög sem hann bannaði þeim, því frekar sögðu þeir frá því. 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten ur țɛawaden i yiwen ayagi ; meɛna simmal yețweṣṣi deg-sen, simmal nutni țberriḥen lexbaṛ.


Og ef þér reynist ekki trúir í því sem annars er, hver gefur yður þá það, sem yðar er? 	 Ma yella ulac daɣen laman deg-wen ɣef wayen i wen-iwekkel walebɛaḍ, amek ara wen-d-yefk Sidi Ṛebbi ayen i wen-ihegga i kunwi ?


Þar settist hann að í borg, sem heitir Nasaret, en það átti að rætast, sem sagt var fyrir munn spámannanna: "Nasarei skal hann kallast." 	 izdeɣ deg yiwet n taddart ițțusemman Naṣaret, iwakken ad yedṛu wayen i d-nnan lenbiya : Ad ițțusemmi Anaṣari.


Þau hafa stofnað lífi sínu í hættu fyrir mig, og fyrir það votta ég þeim ekki einn þakkir, heldur og allir söfnuðir meðal heiðingjanna. 	 wid akken i gqeblen ad sebblen tudert-nsen fell-i ; mačči d nekkini kan i ten icekkṛen meɛna ula ț-țijmuyaɛ n imasiḥiyen n mkul amkan cekkṛent ten.


Og engum leyfði hann að bera neitt um helgidóminn. 	 Ur yeǧǧi ula d yiwen ad yawi yid-es lḥaǧa ɣer daxel n lǧameɛ.


Þó skal hver og einn vera í þeirri stöðu, sem Drottinn hefur úthlutað honum, eins og hann var, þegar Guð kallaði hann. Þannig skipa ég fyrir í öllum söfnuðunum. 	 Ilaq yal yiwen ad yelḥu s wayen i s-d-yefka Sidi Ṛebbi, yerna ad yeqqim di lḥala i deg yella asmi i s-d-yessawel. Akka i țweṣṣiɣ tijmuyaɛ n watmaten meṛṛa.


Sem þeir nú voru saman komnir, sagði Pílatus við þá: "Hvorn viljið þér, að ég gefi yður lausan, Barabbas eða Jesú, sem kallast Kristur?" 	 Mi d-nnejmaɛen akk lɣaci, Bilaṭus isteqsa-ten : Anwa i tebɣam a s-d-serrḥeɣ : i Barabas neɣ i Ɛisa ițțusemman Lmasiḥ ?


til óforgengilegrar, flekklausrar og ófölnandi arfleifðar, sem yður er geymd á himnum. 	 iwakken a newṛet ayen ur nrekku, ur nețțames, ur nfennu. D annect-agi i kkun-ițṛaǧun deg igenwan kunwi yumnen yis.


Sá sem var umskorinn, þegar hann var kallaður, breyti því ekki. Sá sem var óumskorinn, láti ekki umskera sig. 	 Ma yella walebɛaḍ yuɣ-it lḥal yexten mi s-d-yessawel Sidi Ṛebbi, ilaq ad yeqqim akken yella ; ma yella walebɛaḍ ur yextin ara asmi i s-d-yessawel Sidi Ṛebbi, ur ilaq ara ad yexten.


og menn streymdu til hans frá allri Júdeubyggð og allir Jerúsalembúar og létu skírast af honum í ánni Jórdan og játuðu syndir sínar. 	 Imezdaɣ meṛṛa n tmurt n Yahuda d wid n temdint n Lquds țṛuḥun-d ɣuṛ-es, țqiṛṛin s ddnubat-nsen zdat lɣaci dɣa Yeḥya yeṣṣeɣḍas-iten deg wasif n Urdun.


kom til mín, nam staðar hjá mér og sagði: ,Sál, bróðir, fá þú aftur sjón þína!' Á sömu stundu fékk ég sjónina og sá hann. 	 Yusa-d ɣuṛ-i yenna-yi-d : A Caɛul a gma, Sidi Ṛebbi yerra-yak-d iẓri ! Di teswiɛt-nni, yuɣal-iyi-d yezṛi, dɣa walaɣ-t.


Hún heyrði um Jesú og kom nú í mannþrönginni að baki honum og snart klæði hans. 	 Mi tesla heddṛen ɣef Sidna Ɛisa , tṛuḥ-ed deffir-es ger lɣaci, tennul ajellab-is.


En þegar þér spyrjið hernað og upphlaup, þá skelfist ekki. Þetta á undan að fara, en endirinn kemur ekki samstundis." 	 M'ara teslem heddṛen ɣef tegrawliwin d ṭradat ur țțagadet ara, axaṭer ilaq a d-yedṛu uqbel wayagi, lameɛna mačči imiren i ț-țaggara n ddunit.


og sögðu: Amen, lofgjörðin og dýrðin, viskan og þakkargjörðin, heiðurinn og mátturinn og krafturinn sé Guði vorum um aldir alda. Amen. 	 qqaṛent : s tideț, a neḥmed, a neckkeṛ Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ, i nețța lɛaḍima, lekyasa, ccan d lḥekma si lǧil ɣer lǧil ! Amin !


Andinn segir berlega, að á síðari tímum muni sumir ganga af trúnni og gefa sig að villuöndum og lærdómum illra anda. 	 Ṛṛuḥ iqedsen ixebbeṛ-ed ɛinani belli deg ussan ineggura, aṭas ara iwexxṛen ɣef liman di Lmasiḥ, ad tebɛen wid i ten-ițɣuṛṛun s uselmed i d-yețțasen s ɣuṛ leǧnun.


Ég vil ekki, bræður, að yður sé ókunnugt um, að ég hef oftsinnis ásett mér að koma til yðar, en hef verið hindraður allt til þessa. Ég vildi fá einhvern ávöxt einnig á meðal yðar, eins og með öðrum heiðnum þjóðum. 	 Ay atmaten, bɣiɣ aț-țeẓrem belli acḥal n tikkal i ɛerḍeɣ a n-aseɣ ɣuṛ-wen, iwakken lxedma inu a wen-d-teglu s kra n lfayda, am akken i d-tewwi lfayda i leǧnas nniḍen ; meɛna ar tura mazal țmagareɣ-ed uguren.


þá falla öldungarnir tuttugu og fjórir niður frammi fyrir honum, sem í hásætinu situr, og tilbiðja hann, sem lifir um aldir alda, og varpa kórónum sínum niður fyrir hásætinu og segja: 	 ṛebɛa uɛecrin n lecyux-nni țseǧǧiden daɣen zdat-es, srusun tiɛeṣṣabin-nsen zdat Win yeddren, țɛebbiden-t qqaṛen :


Hann sagði þá við hana: "Dóttir, trú þín hefur bjargað þér. Far þú í friði." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : A yell-i, imi tumneḍ yis-i teḥliḍ ! Ṛuḥ di talwit.


Þannig lýsi ljós yðar meðal mannanna, að þeir sjái góð verk yðar og vegsami föður yðar, sem er á himnum. 	 Akka i glaq aț-țecceɛceɛ tafat-nwen zdat yemdanen, iwakken ad walin lecɣal-nwen ilhan, yerna ad ḥemden Baba-twen yellan deg igenwan.


Þeir seldu eignir sínar og fjármuni og skiptu meðal allra eftir því sem hver hafði þörf á. 	 Znuzun ayla-nsen meṛṛa, ayen akken i d-jemɛen, feṛqen-t wway gar-asen mkul yiwen ɣef leḥsab n wakken yeḥwaǧ.


Ekki gaf hann honum óðal hér, ekki eitt fótmál. En hann hét honum að gefa honum landið til eignar og niðjum hans eftir hann, þótt hann væri enn barnlaus. 	 Sidi Ṛebbi ur s-yefki ara di tmurt-agi ula d azal n terdast i deg ara yesres aḍar-is ; meɛna iwɛed-as a s-yefk tamurt-agi i nețța d dderya n dderya-s ɣas akken imiren mazal ur yesɛi ara dderya, Sidi Ṛebbi yenna-yas :


Með því er kærleikurinn orðinn fullkominn hjá oss, að vér höfum djörfung á degi dómsins, því að vér erum í þessum heimi eins og hann er. 	 Ma yella tennekmal leḥmala deg ulawen-nneɣ, a nesɛu lețkal i wass n lḥisab, axaṭer ayen yețɛeddin fell-aɣ di ddunit-a, d ayen yesɛedda Lmasiḥ s yiman-is.


Þá segir Pétur: "Þótt allir hneykslist á þér, skal ég aldrei hneykslast." 	 Buṭrus yenṭeq, yenna : Ɣas a sen-tiliḍ d sebba n tuccḍa i wiyaḍ akk, nekk d lmuḥal ad ccḍeɣ.


Hinn stelvísi hætti að stela, en leggi hart að sér og gjöri það sem gagnlegt er með höndum sínum, svo að hann hafi eitthvað að miðla þeim, sem þurfandi er. 	 Win yellan yețțakar ilaq ad yeǧǧ tukerḍa, ad ixdem s iɣallen-is iwakken a d-isewweṛ aɣṛum-is s leḥlal, s wakka ad izmir ad iɛiwen wid yeḥwaǧen.


Þegar lærisveinarnir fóru yfir um vatnið, höfðu þeir gleymt að taka með sér brauð. 	 Mi zegren agummaḍ i lebḥeṛ, inelmaden-is țțun ur wwin ara yid-sen aɣṛum.


En að því er snertir komu Drottins vors Jesú Krists og það, að vér söfnumst til hans, biðjum vér yður, bræður, 	 ?ef wayen yeɛnan tuɣalin n Ssid nneɣ Ɛisa Lmasiḥ ț-țemlilit-nneɣ yid-es, di leɛnaya-nwen ay atmaten :


Þetta er verk Drottins, og undursamlegt er það í augum vorum." 	 Ayagi yekka-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, yerna ɣer ɣuṛ-nneɣ d ayen i gessewhamen !


En þeir, sem veittu orði hans viðtöku, voru skírðir, og þann dag bættust við um þrjú þúsund sálir. 	 Wid iqeblen ayen i d-yenna Buṭrus, qeblen ad țwaɣedṣen. Ass-nni rnan-d wazal n tlata alaf n yemdanen i gumnen.


En það er auðveldara, að himinn og jörð líði undir lok, en einn stafkrókur lögmálsins falli úr gildi. 	 Yeshel i igenni d lqaɛa ad fnun, ma d ccariɛa n Sidi Ṛebbi ur ițțanqas seg-s ula d yiwen n usekkil.


afmáði hann lögmálið með boðorðum þess og skipunum til þess að setja frið og skapa í sér einn nýjan mann úr báðum. 	 yesseɣli tazmert n ccariɛa yerna lewṣayat akk-d leqwanen-ines, iwakken a d-issufeɣ si snat ccetlat-agi, yiwen kan n wegdud ajdid ara yamnen yis ; s wakka i d-issers lehna.


En ég vildi vita, fyrir hverja sök þeir ákærðu hann, og fór með hann niður í ráð þeirra. 	 bɣiɣ ad ẓreɣ sebba ɣef wacu ccetkan fell-as ; wwiɣ-t ɣer zdat unejmaɛ nsen.


Náð og friður margfaldist yður til handa með þekkingu á Guði og Jesú, Drottni vorum. 	 Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d tețțunefkent s tugeț, s tmusni n Sidi Ṛebbi akk-d Ssid-nneɣ Ɛisa.


Sú þjóð, sem í myrkri sat, sá mikið ljós. Þeim er sátu í skuggalandi dauðans, er ljós upp runnið. 	 agdud-nni yezgan di ṭṭlam, iwala tafat tameqqrant, wid izedɣen di ṭṭlam n lmut, tceṛq-ed fell-asen tafat !


þess eiðs, er hann sór Abraham föður vorum 	 i gefka i jeddi-tneɣ Sidna Ibṛahim.


Og hann lagði hendur yfir þau og fór þaðan. 	 Yessers afus-is fell-asen, iburek iten, dɣa iṛuḥ syenna.


Þá fór Ananías af stað, gekk inn í húsið og lagði hendur yfir hann og mælti: "Sál, bróðir, Drottinn hefur sent mig, Jesús, sá er birtist þér á leið þinni hingað. Þú átt að fá aftur sjón þína og fyllast heilögum anda." 	 Ananyas iṛuḥ ; mi gewweḍ ɣer wexxam-nni, yessers ifassen-is ɣef Caɛul yenna-yas : A Caɛul a gma, d Sidna Ɛisa-nni i k-d-iḍehṛen deg-webrid ansi i d-tusiḍ, i yi-d-iceggɛen iwakken a k-id-yuɣal yeẓri yerna aț-țeččaṛeḍ d Ṛṛuḥ iqedsen.


María Magdalena var þar og María hin, og sátu þær gegnt gröfinni. 	 Meryem tamagdalit akk-d Meryem-nni nniḍen, llant dinna qqiment, qublent-ed aẓekka.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem varðveitir mitt orð, skal aldrei að eilífu deyja." 	 A wen-iniɣ tideț : win iḥerzen awal-iw ur yețmețțat ara maḍi.


En eftir að ég er upp risinn, mun ég fara á undan yður til Galíleu." 	 Yerna-yasen-d : Meɛna m'ara d-ḥyuɣ si ger lmegtin a wen-zwireɣ ɣer tmurt n Jlili.


Því að ef vér syndgum af ásettu ráði, eftir að vér höfum öðlast þekkingu sannleikans, þá er úr því enga fórn að fá fyrir syndirnar, 	 Ma yella nețkemmil nețɛici di ddnub s lebɣi-nneɣ yili nukni nessen tideț, ur d-yeqqim ara wesfel ara ɣ-yekksen ddnub-nneɣ,


En þegar Guði, sem hafði útvalið mig frá móðurlífi og af náð sinni kallað, 	 Lameɛna s ṛṛeḥma-s, Sidi Ṛebbi ixtaṛ-iyi-d uqbel a d-laleɣ yerna yessawel-iyi-d iwakken ad qedceɣ fell-as.


Börnin mín, elskum ekki með tómum orðum, heldur í verki og sannleika. 	 Ay arrac imeẓyanen, ur ḥemmlet ara s wawal kan d yiles aẓidan, lameɛna leḥmala n tideț a d-tban s lecɣal-nwen.


til að halda dóm yfir öllum og til að sanna alla óguðlega menn seka um öll þau óguðlegu verk, sem þeir hafa drýgt, og um öll þau hörðu orð, sem óguðlegir syndarar hafa talað gegn honum." 	 iwakken ad iḥaseb imdanen meṛṛa, ad iɛaqeb imcumen ur ten-tḍuɛ ara, ɣef yir lecɣal-nsen, ɣef rregmat i d-ssufuɣen yemcumen-agi seg yimawen-nsen .


Því að ég mun vera vægur við misgjörðir þeirra og ég mun ekki framar minnast synda þeirra. 	 A sen-semmḥeɣ ddnubat-nsen, ur ten-id-țmektayeɣ ara.


Og þá er hann hafði kvatt það, fór hann til fjalls að biðjast fyrir. 	 Mi gemfaṛaq yid-sen, yuli ɣer wedrar iwakken ad iẓẓall.