Þér girnist og fáið ekki, þér drepið og öfundið og getið þó ekki öðlast. Þér berjist og stríðið. Þér eigið ekki, af því að þér biðjið ekki. 	 Tețmennim aṭas leḥwayeǧ lameɛna ur tezmirem ara tent-tesɛum ; tneqqem, tețțasmem ur d-tețțawim ayen tebɣam ; tețnaɣem yerna tețțemyenɣam, ur kkun-id-ițțaweḍ ara wayen tebɣam axaṭer ur tessuturem ara ɣer Sidi Ṛebbi.


Þess vegna hefur Guð ofurselt þá fýsnum hjartna þeirra til saurlifnaðar, til þess að þeir svívirtu líkami sína hver með öðrum. 	 daymi i ten-yeǧǧa Sidi Ṛebbi tebɛen lebɣi n wulawen-nsen, xeddmen ticmatin, ṣṣawḍen armi kksen lḥeṛma ɣef yiman-nsen.


En Pétur lét alla fara út, féll á kné og baðst fyrir. Síðan sneri hann sér að líkinu og sagði: "Tabíþa, rís upp." En hún opnaði augun, sá Pétur og settist upp. 	 Buṭrus issufeɣ ɣer beṛṛa wid akk yellan dinna, yeqqim ɣef tgecrar, yedɛa ɣer Sidi Ṛebbi ; izzi ɣer lmegget-nni yenna-yas : Tabita, ekker ! Dɣa teldi-d allen-is, twala-d Buṭrus, imiren teqqim-ed.


og Jakob fór suður til Egyptalands. Þar andaðist hann og feður vorir. 	 Yeɛqub iṣubb ɣer tmurt n Maṣer ikemmel dinna ussan-is armi yemmut, am nețța am lejdud-nneɣ.


Konungur sagði þá við þjóna sína: ,Bindið hann á höndum og fótum og varpið honum í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna.' 	 Agellid-nni yefka lameṛ i iqeddacen-is yenna-yasen : Cuddet-as ifassen d iḍaṛṛen, tḍeggṛem-t ɣer ṭṭlam n beṛṛa, anda llan imeṭṭawen d nndama tameqqrant.


"Hvað vilt þú, að ég gjöri fyrir þig?" Hinn svaraði: "Herra, að ég fái aftur sjón." 	 D acu tebɣiḍ a k-t-xedmeɣ ? Yerra-yas-d : A Sidi, bɣiɣ a yi-d-yuɣal yeẓri !


Þegar kvöld var komið, var báturinn á miðju vatni, en hann einn á landi. 	 Mi d-tewweḍ tmeddit, taflukt nni tella di tlemmast n lebḥeṛ, ma d Sidna Ɛisa yeqqim weḥd-es di lberr.


Þér þrælar, verið hlýðnir í öllu jarðneskum drottnum yðar, ekki með augnaþjónustu, eins og þeir er mönnum vilja þóknast, heldur í einlægni hjartans og í ótta Drottins. 	 Ma d kunwi ay iqeddacen, țțaɣet awal i imɛellmen-nwen di ddunit-agi mačči kan zdat-nsen akken a sen tɛeǧbem meɛna ɣas ulac-iten xedmet ccɣel-nwen seg wul, am akken i Sidi Ṛebbi.


Þeir höfðu og fáeina smáfiska. Hann þakkaði Guði og bauð, að einnig þeir skyldu fram bornir. 	 Sɛan daɣen kra iselman ( iḥewtiwen ) imecṭaḥ. Yeḥmed daɣen Sidi Ṛebbi, yenna-yasen a ten-feṛqen i lɣaci.


En hvernig eiga þeir að ákalla þann, sem þeir trúa ekki á? Og hvernig eiga þeir að trúa á þann, sem þeir hafa ekki heyrt um? Og hvernig eiga þeir að heyra, án þess að einhver prédiki? 	 Amek ara dɛun ɣuṛ-es ma yella ur uminen ara yis ? Amek ara amnen ma yella ur slin ara yis ? Amek daɣen ara slen yis ma ulac win i sen-ihedṛen fell-as ?


Frá Páli, þjóni Guðs, en postula Jesú Krists til að efla trú Guðs útvöldu og þekkingu á sannleikanum, sem leiðir til guðhræðslu 	 Nekk Bulus aqeddac n Sidi Ṛebbi, i d-iceggeɛ Ɛisa Lmasiḥ iwakken ad ssiwleɣ i wid akk yextaṛ Sidi Ṛebbi a d-uɣalen ɣer webrid-is yerna ad issinen tideț,


Sérhver mun eldi saltast. 	 Axaṭer mkul amdan ilaq ad yețwamelleḥ s tmes.


"Sælir eru fátækir í anda, því að þeirra er himnaríki. 	 D iseɛdiyen wid ițeddun s neyya, aaxaṭer tagelda n igenwan d ayla-nsen !


Ertu meiri en Jakob forfaðir vor, sem gaf oss brunninn og drakk sjálfur úr honum og synir hans og fénaður?" 	 Tebɣiḍ eɛni a d-tiniḍ tɛeddaḍ jeddi-tneɣ Yeɛqub i ɣ-d yeǧǧan lbir-agi, i geswan seg-s nețța d warraw-is akk țqeḍɛiyin-is ?


Ég segi það ekki til að áfellast yður. Ég hef áður sagt, að þér eruð í hjörtum vorum, og vér deyjum saman og lifum saman. 	 Ur d-nniɣ ara annect-agi iwakken a kkun-sḍelmeɣ ; axaṭer nniɣ-awen t-id yakan : ama nedder ama newweḍ ɣer lmut, tellam deg wulawen-nneɣ .


En hann sagði við þær: "Skelfist eigi. Þér leitið að Jesú frá Nasaret, hinum krossfesta. Hann er upp risinn, hann er ekki hér. Sjá, þarna er staðurinn, þar sem þeir lögðu hann. 	 Yenna-yasent : Ur xellɛemt ara ! Tețnadimt ɣef Ɛisa anaṣari win yețwasemmṛen ɣef wumidag ? Ulac-it dagi, yeḥya-d si ger lmegtin. Muqlemt, atan wemkan anda i t-ssersen.


Eigi vildu feður vorir hlýðnast honum, heldur hrundu honum frá sér og þráðu í hjörtum sínum Egyptaland. 	 Lameɛna lejdud-nneɣ ugin a s-aɣen awal ; ur t-qbilen ara axaṭer deg ulawen-nsen bɣan ad uɣalen ɣer tmurt n Maṣer.


Tungan er líka eldur. Tungan er ranglætisheimur meðal lima vorra. Hún flekkar allan líkamann og kveikir í hjóli tilverunnar, en er sjálf tendruð af helvíti. 	 Iles daɣen ț-țimes, d bab n lbaṭel, yesɛa amkan di lǧețța-nneɣ yerna yessamas akk taṛwiḥt-nneɣ, yesseṛɣay akk tudert-nneɣ s tmes n ǧahennama i seg d-yuɣ aẓar.


Það er féll á klöppina, merkir þá, sem taka orðinu með fögnuði, er þeir heyra það, en hafa enga rótfestu. Þeir trúa um stund, en falla frá á reynslutíma. 	 Wiyaḍ țemcabin ɣer wakal yeččuṛen d idɣaɣen. M'ara slen i wawal a t-qeblen s lfeṛḥ lameɛna ur t-țaǧǧan ara ad iger izuṛan ; imiren kan ad amnen, m'ara d-yas lweqt n ujeṛṛeb țțuɣalen ɣer deffir.


Því að vér, sem lifum, erum jafnan framseldir til dauða vegna Jesú, til þess að líf Jesú verði opinbert í dauðlegu holdi voru. 	 Nukni yeddren, nețqabal daymen lmut ɣef ddemma n Sidna Ɛisa, iwakken a d-tban tudert n Sidna Ɛisa di lǧețțat nneɣ ifennun.


og Júdas Jakobsson og Júdas Ískaríot, sem varð svikari. 	 Yahuda mmi-s n Yeɛqub d Yudas n taddart n Qeṛyut win yuɣalen d axeddaɛ.


Því að með einni fórn hefur hann um aldur fullkomnað þá, er helgaðir verða. 	 S yiwen wesfel kan yessazdeg i dayem wid yețwaxtaṛen.


og Ísaí gat Davíð konung. Davíð gat Salómon við konu Úría, 	 Yassa yeǧǧa-d Sidna Dawed, Sidna Dawed yuɣal d agellid, yeǧǧa-d ɣer tmeṭṭut n Uryaḥ Sidna Sliman.


Ég ræð þér, að þú kaupir af mér gull, skírt í eldi, til þess að þú verðir auðugur, og hvít klæði til að skýla þér með, að eigi komi í ljós vanvirða nektar þinnar, og smyrsl að smyrja með augu þín, til þess að þú verðir sjáandi. 	 Daymi ad debbṛeɣ fell-ak aț-țaɣeḍ ɣuṛ-i ddheb yeṣfan, iwakken aț-țuɣaleḍ s tideț d amerkanti, aɣ daɣen llebsa tamellalt iwakken lḥecma n ɛerru-inek ur d-tețban ara, ternuḍ lekḥul s wayes ara teddawiḍ allen-ik iwakken aț-țwaliḍ.


Þau voru bæði réttlát fyrir Guði og lifðu vammlaus eftir öllum boðum og ákvæðum Drottins. 	 D iḥeqqiyen i llan i sin, ḥerzen yerna ḍuɛen awal n Sidi Ṛebbi.


En látum svo vera, að ég hafi ekki verið yður til byrði, en hafi verið slægur og veitt yður með brögðum. 	 ?-țideț ur a wen-lliɣ ara ț țaɛekkumt, lameɛna kra deg-wen qqaṛen, imi ḥeṛceɣ, ṭṭfeɣ-kkun s tḥila !


Vér vitum, að vér erum komnir yfir frá dauðanum til lífsins, af því að vér elskum bræður vora. Sá sem ekki elskar er áfram í dauðanum. 	 Nukni nɛedda-d si lmut ɣer tudert axaṭer nḥemmel atmaten. Win ur nḥemmel ara, mazal-it di lmut.


Þá krossfestu þeir hann. Og þeir skiptu með sér klæðum hans og köstuðu hlutum um, hvað hver skyldi fá. 	 Semmṛen-t ɣef lluḥ, gren tasɣaṛt iwakken ad feṛqen llebsa-s.


Í honum var líf, og lífið var ljós mannanna. 	 Deg-s i tella tudert ; tudert-agi tella ț-țafat i yemdanen.


Stillingar sem auðvelda aðgang 	 Imsektayen n waddaf ameɣradu


Þótt þeir fyndu enga dauðasök hjá honum, báðu þeir Pílatus að láta lífláta hann. 	 Ɣas akken ur s-d-ufin ara sebba s wayes ara ḥekmen fell-as s lmut, ssutren i Bilaṭus ad yefk lameṛ iwakken a t-semmṛen ɣef lluḥ.


En þeir féllu fram og tilbáðu hann og sneru aftur til Jerúsalem með miklum fögnuði. 	 ma d nutni ɣlin ɣef tgecrar, țḥemmiden-t ; imiren uɣalen ɣer temdint n Lquds s lfeṛḥ.


Og þér gjörðust þjónar réttlætisins eftir að hafa verið leystir frá syndinni. 	 Tețțusellkem-d si ddnub tuɣalem d aklan n lḥeqq.


og mismunur er á embættum, en Drottinn hinn sami, 	 aṭas n leṣnaf n leqdic i gellan meɛna yiwen n Ssid-nneɣ kan i nesɛa ;


Varð þá skyndilega gnýr af himni eins og aðdynjanda sterkviðris og fyllti allt húsið, þar sem þeir voru. 	 Taswiɛt kan, yekka-d yiwen n lḥess ameqqran seg igenni am waḍu iǧehden, yeččuṛ akk axxam-nni anda qqimen.


Hve miklu þyngri hegning ætlið þér þá ekki að sá muni vera talinn verðskulda, er fótum treður son Guðs og vanhelgar blóð sáttmálans, er hann var helgaður í, og smánar anda náðarinnar? 	 amek ihi ara tedṛu d win ara yewten di Mmi-s n Ṛebbi, ur neḥsib ara idammen n leɛqed i t-iṣeffan, ara iregmen Ṛṛuḥ iqedsen i ɣ-d-yewwin ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi.


En vér höfum ekki hlotið anda heimsins, heldur andann, sem er frá Guði, til þess að vér skulum vita, hvað oss er af Guði gefið. 	 Nukni mačči d ṛṛuḥ n ddunit i neqbel, meɛna d Ṛṛuḥ i d-yekkan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, iwakken a nissin ayen akk i ɣ-d-yefka s ṛṛeḥma-ines.


Með þessum orðum fengu þeir með naumindum fólkið ofan af því að færa þeim fórnir. 	 Ɣas akken ṛṛusul nnan asen imeslayen-agi, s lḥif ameqqran i ḥebsen lɣaci-nni iwakken ur sen zellun ara asfel.


Hann féll til jarðar og heyrði rödd segja við sig: "Sál, Sál, hví ofsækir þú mig?" 	 Yeɣli ɣer lqaɛa, yesla i yiwen n ṣṣut i s-d-yeqqaṛen : Caɛul ! A Caɛul ! Acuɣeṛ i yi tețqehhiṛeḍ ?


og sá hann, og hann sagði við mig: ,Flýt þér og far sem skjótast burt úr Jerúsalem, því að þeir munu ekki veita viðtöku vitnisburði þínum um mig.' 	 walaɣ Sidna Ɛisa yenna-yi-d : Ffeɣ s lemɣawla si temdint n Lquds, axaṭer ur qebblen ara ayen s wayes ara tcehdeḍ fell-i.


Hann var að vinna fyrir Krist. Þess vegna var hann að dauða kominn. Hann lagði líf sitt í hættu til þess að bæta upp það, sem brast á hjálp yðar mér til handa. 	 axaṭer ɣef ddemma n leqdic ɣef Lmasiḥ i gewweḍ ɣer lmut, mi gsebbel ṛṛuḥ-is iwakken ad ixdem ayen akken ur tezmirem ara a yi-t-txedmem kunwi.


hvort heldur er Páll, Apollós eða Kefas, heimurinn, líf eða dauði, hið yfirstandandi eða hið komandi, allt er yðar. 	 Bulus, Abulus neɣ Buṭrus, ddunit, tudert, lmut, lweqt-a d lweqt i d-iteddun, kullec d ayla-nwen ;


sonar Melea, sonar Menna, sonar Mattata, sonar Natans, sonar Davíðs, 	 Melya, Menna, Mattata, Natan, Dawed,


Daginn eftir sér hann Jesú koma til sín og segir: "Sjá, Guðs lamb, sem ber synd heimsins. 	 Azekka-nni, Yeḥya iwala Sidna Ɛisa iteddu-d ɣuṛ-es, yenṭeq s ṣṣut ɛlayen : Atan Izimer n Ṛebbi, d win ițekksen ddnub n ddunit.


Þar hittum vér bræður, og báðu þeir oss að dveljast hjá sér í viku. Síðan héldum vér til Rómar. 	 Nufa dinna atmaten i ɣ iḥellelen a neqqim yid-sen sebɛa wussan, syenna nkemmel abrid ɣer temdint n Ṛuma.


og sé það verðugt, skal friður yðar koma yfir það, en sé það ekki verðugt, skal friður yðar aftur hverfa til yðar. 	 ma sṭerḥben yis-wen, lehna-nwen aț-țers fell-asen ; ma yella ur sṭerḥben ara yis-wen, lehna-nwen aț-țeqqim ɣuṛ-wen.


en frá upphafi sköpunar ,gjörði Guð þau karl og konu. 	 Lameɛna di tazwara, Sidi Ṛebbi ixleq-ed argaz ț-țmeṭṭut .


Þeir, sem fram hjá gengu, hæddu hann, skóku höfuð sín 	 Imsebriden țhuzzun iqeṛṛay-nsen reggmen-t,


Því að af völdum lögmálsins er ég dáinn lögmálinu til þess að lifa Guði. 	 ɣef wayen yeɛnan ccariɛa aql-iyi mmuteɣ, yerna d nețțat i yi-wwin ɣer lmut ; ayagi yedṛa-d iwakken ad sɛuɣ tudert di Sidi Ṛebbi ; aql-iyi țwasemmṛeɣ ɣef wumidag akk-d Lmasiḥ.


af Guði nefndur æðsti prestur að hætti Melkísedeks. 	 Sidi Ṛebbi isbedd-it ad yili d lmuqeddem ameqqran am akken i t-yella Malxisadeq.


Hann fleygði þá silfrinu inn í musterið og hélt brott. Síðan fór hann og hengdi sig. 	 Yudas iḍeggeṛ tiwiztin-nni di lǧameɛ iqedsen, imiren iṛuḥ iɛelleq iman-is.


Hinir lærisveinarnir sögðu honum: "Vér höfum séð Drottin." En hann svaraði: "Sjái ég ekki naglaförin í höndum hans og geti sett fingur minn í naglaförin og lagt hönd mína í síðu hans, mun ég alls ekki trúa." 	 Inelmaden nniḍen nnan-as : Neẓra Sidna Ɛisa ! Meɛna nețța yerra-yasen : Ma yella ur walaɣ ara ccwami n imesmaṛen deg ifassen-is, ma yella ur sriseɣ ara aḍad-iw anda ntan imesmaṛen, ma yella ur sriseɣ ara afus-iw ɣef yidis-is, ur țamneɣ ara.


En halt þú stöðuglega við það, sem þú hefur numið og hefur fest trú á, þar eð þú veist af hverjum þú hefur numið það. 	 Ma d kečč eḥrez ayen i tlemdeḍ s wayes i tesqenɛeḍ ; teẓriḍ anwa i k-islemden.


Þar voru á alls kyns ferfætt dýr, skriðdýr jarðar, svo og fuglar himins. 	 Llan deg-s lewḥuc at ṛebɛa idaṛṛen n mkul ṣṣifa, wid iteddun ɣef wuɛebbuḍ, akk-d yefṛax n igenni s mkul ṣṣifa.


Þetta eru olíuviðirnir tveir og ljósastikurnar tvær, sem standa frammi fyrir Drottni jarðarinnar. 	 Sin inigan-agi d snat n tzemrin akk-d sin n lemṣabeḥ i gbedden zdat Yillu Bab n lqaɛa n ddunit.


Sæll er sá maður, sem stenst freistingu, því að þegar hann hefur reynst hæfur mun hann öðlast kórónu lífsins, sem Guð hefur heitið þeim er elska hann. 	 D aseɛdi wemdan i gteṭṭfen deg ujeṛṛeb ur iɣelli ara ; axaṭer m'ara iɛeddi seg ujeṛṛeb, a s-d-tețțunefk tɛeṣṣabt n tudert i gewɛed Sidi Ṛebbi i wid i t-iḥemmlen.


Eins og hinir mörgu urðu að syndurum fyrir óhlýðni hins eina manns, þannig mun hlýðni hins eina réttlæta hina mörgu. 	 Ihi am akken ɛeṣṣu n yiwen wemdan, yerra aṭas n yemdanen d imednuben, akken daɣen ṭṭaɛa n yiwen wemdan terra aṭas n yemdanen d iḥeqqiyen.


Jesús svaraði þeim: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Hver sem syndina drýgir, er þræll syndarinnar. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : S tideț qqaṛeɣ-awen : kra n win ixeddmen ddnub d akli n ddnub.


En um leið og fólkið sá hann, sló þegar felmtri á alla, og þeir hlupu til og heilsuðu honum. 	 Mi d-walan Sidna Ɛisa, dehcen, uzzlen ad selmen fell-as.


En þá er menn draga yður fyrir rétt, skuluð þér ekki hafa áhyggjur af því, hvernig eða hvað þér eigið að tala. Yður verður gefið á sömu stundu, hvað segja skal. 	 M'ara kkun-ṭṭfen, ur țḥebbiṛet ara ɣef wamek ara temmeslayem, neɣ ɣef wayen ara d-tinim, imeslayen ara d-tinim, a wen-d-țțunefken di teswiɛt nni kan.


Allt er mér leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er mér leyfilegt, en ég má ekki láta neitt fá vald yfir mér. 	 Kra deg-wen qqaṛen : « Ɣuṛ-i kullec d leḥlal », meɛna mačči d kullec i kkun-inefɛen ; zemreɣ a d-iniɣ : kullec d leḥlal ɣuṛ-i, meɛna ur țțaǧaɣ ara lḥaǧa a yi-temlek.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður og Drottni Jesú Kristi. 	 Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


og segið: Ef vér hefðum lifað á dögum feðra vorra, hefðum vér ekki átt hlut með þeim í lífláti spámannanna. 	 teqqaṛem lemmer i nɛac di zzman n lejdud-nneɣ, tili ur neqbil ara a nțekki yid-sen deg ussizel n idammen n lenbiya.


Árla morguns hélt hann aftur til borgarinnar og kenndi hungurs. 	 Azekka-nni taṣebḥit mi d-yuɣal ɣer temdint, Sidna Ɛisa yelluẓ ;


Ég var hrifinn í anda á Drottins degi og heyrði að baki mér raust mikla, sem lúður gylli, 	 Deg wass n westeɛfu iweḥḥa yi-d Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi, sliɣ i yiwet n taɣect ɛlayen i d-yekkan deffir-i am akken d ṣṣut n lbuq,


Hann hafði í hendi sér litla bók opna. Hægra fæti stóð hann á hafinu, en vinstra fæti á jörðinni. 	 Yeṭṭef deg ufus-is yiwet tektabt tamecṭuḥt yeldin. Yessers aḍar-is ayeffus ɣef lebḥeṛ, ma d aḍar azelmaḍ yessers-it ɣef lqaɛa,


Fasta fæðan er fyrir fullorðna, fyrir þá, sem jafnt og þétt hafa tamið skilningarvitin til að greina gott frá illu. 	 Ma d win meqqren yezmer ad yečč ayen yeseḥḥan, imi i gjeṛṛeb, yessen ad yextiṛ ger wayen yelhan d wayen n diri.


Jesaja sagði þetta af því að hann sá dýrð hans og talaði um hann. 	 Nnbi Iceɛya yenna-d ayagi ɣef Sidna Ɛisa mi gwala tamanegt-is.


Þá sá hann álengdar laufgað fíkjutré og fór að gá, hvort hann fyndi nokkuð á því. En þegar hann kom að því, fann hann ekkert nema blöð, enda var ekki fíknatíð. 	 Iwala si lbeɛd tameɣṛust yesɛan iferrawen, iṛuḥ ad iqelleb kra ibakuṛen ara yečč. Mi gqeṛṛeb ɣuṛ-es, yufa deg-s anagar iferrawen, axaṭer mačči d lawan n lexṛif.


Epafras, sambandingi minn vegna Krists Jesú, biður að heilsa þér. Sömuleiðis 	 Gma-tneɣ Ibafras, yețțuḥebsen yid-i ɣef ddemma n Lmasiḥ yețsellim fell-ak aṭas.


Og mitt á meðal veranna fjögurra heyrði ég eins konar rödd er sagði: "Mælir hveitis fyrir daglaun og þrír mælar byggs fyrir daglaun, en eigi skalt þú spilla olíunni og víninu." 	 Imiren kan sliɣ i yiwet taɣect ger ṛebɛa lxuluq-nni teqqaṛ : Kilu n yirden d ssuma i gețțaɣ ufellaḥ i yiwen wass n lxedma, tlata kilu n temẓin daɣen d ssuma n yiwen wass n lxedma ; ma d zzit akk-d ccṛab ad qqimen akken llan.


og sjálf munt þú sverði níst í sálu þinni. Þannig munu hugsanir margra hjartna verða augljósar." 	 s wakka ara d-banen ixemmimen n diri deg wulawen, ma d kemm aț-țejreḥ tasa-m, am akken tețwet s ujenwi.


Einhvers staðar er vitnað: Hvað er maður, að þú minnist hans? Eða mannssonur, að þú vitjir hans? 	 Yella win i d-icehden ɣef wayagi di tira iqedsen, yenna-d : D acu-t wemdan iwakken a t-id-temmektiḍ , a d-terreḍ ddehn-ik ɣuṛ-es ; d acu-t mmi-s n wemdan iwakken a d-telhiḍ yid-es ?


Nú kemur maður inn í samkundu yðar með gullhring á hendi og í skartlegum klæðum, og jafnframt kemur inn fátækur maður í óhreinum fötum, 	 Yezmer lḥal a d-kecmen ɣer tejmaɛt-nwen sin yemdanen, yiwen d ameṛkanti yelsa llebsa ifazen yeqqen taxatemt n ddheb, wayeḍ d igellil llebsa-ines tcerreg ;


Jafnskjótt hrópaði faðir sveinsins: "Ég trúi, hjálpa þú vantrú minni." 	 Imiren kan, baba-s n weqcic-nni yenna : Umneɣ ! Meɛna sseǧhed-iyi axaṭer xuṣṣeɣ di liman.


Hinum ókvæntu og ekkjunum segi ég, að þeim er best að halda áfram að vera ein eins og ég. 	 I wid ur nezwiǧ ara akk-d tuǧǧal a sen-iniɣ : yelha-yasen ma qqimen am nekk.


Þá sagði Jesús við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Ef þér etið ekki hold Mannssonarins og drekkið blóð hans, hafið þér ekki lífið í yður. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen daɣen : S tideț a wen-d-iniɣ: m'ur teččim ara si lǧețța n Mmi-s n bunadem, m'ur teswim ara seg idammen-is ur tețțili ara deg-wen tudert.


Ég bið og brýni yður í Drottins nafni, að þér látið lesa bréf þetta upp fyrir öllum bræðrunum. 	 Di leɛnaya-nwen, s yisem n Ssid-nneɣ, sseɣṛet tabṛaț-agi i watmaten meṛṛa.


Gæt þú boðorðsins lýtalaust, óaðfinnanlega allt til endurkomu Drottins vors Jesú Krists, 	 Tbeɛ lewṣayat-agi, iwakken aț-țeqqimeḍ d azedgan, ur a k-d-issukus yiwen kra alamma d ass n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ


Þegar þér fastið, þá verið ekki daprir í bragði, eins og hræsnarar. Þeir afmynda andlit sín, svo að engum dyljist, að þeir fasta. Sannlega segi ég yður, þeir hafa tekið út laun sín. 	 Asmi ara tuẓummem, ur d tesbegginet ara iman-nwen tḥeznem am at sin wudmawen issexsaṛen udmawen-nsen iwakken a ten-țwalin yemdanen belli uẓamen. A wen-iniɣ tideț : d ayagi kan i d lfayda-nsen.


Og marga aðra svívirðu sögðu þeir við hann. 	 Rnan regmen-t s mkul rregmat yellan.


Þeir fóru og gengu tryggilega frá gröfinni og innsigluðu steininn með aðstoð varðmannanna. 	 Ṛuḥen, zemmemen aken ilaq tawwurt n uẓekka-nni s weblaḍ, imiren sbedden taɛessast zdat-es.


Pétur stóð þó upp og hljóp til grafarinnar, skyggndist inn og sá þar líkklæðin ein. Fór hann heim síðan og undraðist það, sem við hafði borið. 	 Dɣa Buṭrus yekker yuzzel ɣer uẓekka. Mi gewweḍ, imuqel ɣer daxel, iwala anagar lekfen di lqaɛa. Yuɣal syenna, iwhem deg wayen yedṛan.


svo og Appíu systur okkar og Arkippusi samherja okkar og söfnuðinum, sem kemur saman í húsi þínu. 	 i weltma-tneɣ Abya, i Arxibus aṛfiq-nneɣ di lecɣal n Lmasiḥ akk-d tejmaɛt i gețțilin deg wexxam-ik ;


Nú skildi konan eftir skjólu sína, fór inn í borgina og sagði við menn: 	 Dɣa tameṭṭut-nni teǧǧa tacmuxt-is dinna, tuzzel ɣer taddart tenna i lɣaci :


Hann sagði: "Alls þessa hef ég gætt frá æsku." 	 Argaz-nni yenna-yas : Ayagi akk xeddmeɣ-t seg wasmi lliɣ d ameẓyan.


Dæmið ekki, svo að þér verðið ekki dæmdir. 	 Ur țḥasabet ara wiyaḍ iwakken ur kkun-ițḥasab ula d yiwen.


Jesús segir við hana: "Snertu mig ekki! Ég er ekki enn stiginn upp til föður míns. En farðu til bræðra minna og seg þeim: ,Ég stíg upp til föður míns og föður yðar, til Guðs míns og Guðs yðar.'" 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ur yi-d-țmassa ara, axaṭer urɛad uliɣ ɣer Baba. Lameɛna ṛuḥ ini-yasen i watmaten-iw : aql-iyi ad aliɣ ɣer Baba yellan d Baba-twen, ɣer Yillu-yiw yellan d Illu-nwen.


sonar Símeons, sonar Júda, sonar Jósefs, sonar Jónams, sonar Eljakíms, 	 Semɛun, Yahuda, Yusef, Yuna, Elyaqim,


Þegar þeir heyrðu þetta, stilltust þeir, og þeir vegsömuðu Guð og sögðu: "Guð hefur þá einnig gefið heiðingjunum afturhvarf til lífs." 	 Mi slan i wannect-nni, yethedden wul-nsen, ḥemden Ṛebbi nnan : A neḥmed Sidi Ṛebbi i geldin abrid n țțuba ula i wat leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, iwakken ad sɛun tudert !


Sjálfur Guð og faðir vor og Drottinn vor Jesús greiði veg vorn til yðar. 	 Nessutur Sidi Ṛebbi baba-tneɣ d Ssid-nneɣ Ɛisa a ɣ-d-ldin iberdan iwakken a n-nas ɣuṛ-wen.


Varið yður á mönnunum. Þeir munu draga yður fyrir dómstóla og húðstrýkja yður í samkundum sínum. 	 Ḥadret ɣef yiman-nwen, axaṭer kra n yemdanen a kkun-sbedden ɣer ccṛeɛ; yerna a kkun-wten s ujelkaḍ di leǧwameɛ-nsen.


Ég var hrifinn í anda á Drottins degi og heyrði að baki mér raust mikla, sem lúður gylli, 	 Deg wass n westeɛfu iweḥḥa yi-d Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi, sliɣ i yiwet n taɣect ɛlayen i d-yekkan deffir-i am akken d ṣṣut n lbuq,


Og nú bið ég þig, frú mín góð, og er þá ekki að skrifa þér nýtt boðorð, heldur það, er vér höfðum frá upphafi: Vér skulum elska hver annan. 	 Ihi tura a tajmaɛt n Kirya, ayen i nețṛaǧu deg-wen : a nemyeḥmal wway gar-aneɣ, mačči d lameṛ ajdid i wen-d-wwiɣ lameɛna d lameṛ yellan yakan si tazwara.


Því að sjálfir vitið þér, hvernig á að breyta eftir oss. Ekki hegðuðum vér oss óreglulega hjá yður, 	 Teẓram s yiman nwen amek i glaq a ɣ-tɛandem, axaṭer nukni ur nɛac ara deg ussexṛeb asmi nella yid-wen.


því sjálfur elskar faðirinn yður, þar eð þér hafið elskað mig og trúað, að ég sé frá Guði út genginn. 	 Axaṭer Baba iḥemmel-ikkun imi iyi-tḥemmlem, yerna tumnem belli s ɣuṛ-es i d-kkiɣ.


En nú segir einhver: "Einn hefur trú, annar verk." Sýn mér þá trú þína án verkanna, og ég skal sýna þér trúna af verkum mínum. 	 Meɛna ma yenna walebɛaḍ : kečč tesɛiḍ liman ma d nekk xeddmeɣ lecɣal ; nekk a s-rreɣ i wagi : sken-iyi-d liman-inek mbla lecɣal, nekk a k-ed ssekneɣ liman-iw s lecɣal-iw yelhan.


En ef vér nú sjálfir reynumst syndarar þegar vér leitumst við að réttlætast í Kristi, er þá Kristur orðinn þjónn syndarinnar? Fjarri fer því. 	 Nukni nețnadi a nuɣal d iḥeqqiyen s liman di Lmasiḥ ; ma nufa iman-nneɣ d imednuben ula d nukni am leǧnas nniḍen, eɛni d Lmasiḥ i ɣ-ițțawin ɣer ddnub ? Xaṭi !


En það var um dagmál, er þeir krossfestu hann. 	 Aț-țili d țesɛa n ṣṣbeḥ mi t-ṣemmṛen ɣef wumidag.


Það er ávallt gott að láta sér annt um það, sem gott er, og ekki aðeins meðan ég er hjá yður, 	 Yelha ma ixeddem yiwen lxiṛ, mačči kan m'ara iliɣ gar-awen lameɛna di mkul lweqt.


Meðan þeir voru saman, spurðu þeir hann: "Herra, ætlar þú á þessum tíma að endurreisa ríkið handa Ísrael?" 	 Mi llan ṛṛusul nnejmaɛen yid-es, steqsan-t : A Sidi, deg ussan-agi ara d terreḍ tageldit i wegdud n wat Isṛail ?


og vitnar um það, sem hann hefur séð og heyrt, og enginn tekur á móti vitnisburði hans. 	 Icehhed-ed ɣef wayen yeẓra d wayen yesla, lameɛna yiwen ur iqbil cchada-ines.


Hann svaraði þeim: "Ég vil og leggja spurningu fyrir yður. Segið mér: 	 Yerra-yasen : A kkun-steqsiɣ ula d nekkini, init-iyi-d :


En hvert tré þekkist af ávexti sínum, enda lesa menn ekki fíkjur af þistlum né vínber af þyrnirunni. 	 Ihi mkul ttejṛa, tețwaɛqal s lfakya-ines. Ur d-ntekkes ara lexṛif seg isennanen, ur d-ntekkes ara daɣen tiẓurin seg inijel.


Þess vegna er nauðsynlegt að hlýðnast, ekki einungis vegna hegningarinnar, heldur og vegna samviskunnar. 	 ?ef wayagi, ilaq-aɣ a nḍuɛ imdebbṛen n lḥukuma, mačči ɣef ddemma n lɛiqab kan meɛna i lmend n lxaṭer-nneɣ.


Sá með fimm talenturnar gekk þá fram, færði honum aðrar fimm og sagði: ,Herra, fimm talentur seldir þú mér í hendur, hér hef ég grætt aðrar fimm.' 	 Win akken iwumi yefka xemsmeyya twiztin, yusa-d yewwi-d yid-es xemsmeyya twiztin nniḍen, yenna-yas : A Sidi tefkiḍ-iyi-d xemsmeyya twiztin n ddheb, a tent-ih xemsmeyya nniḍen i d-rebḥeɣ yis-sent.


Hann vaknaði, tók barnið og móður þess um nóttina og fór til Egyptalands. 	 Yusef ikker yewwi aqcic-nni akk-d yemma-s deg iḍ, yerwel ɣer tmurt n Maṣeṛ.


til þess að Kristur megi fyrir trúna búa í hjörtum yðar og þér verða rótfestir og grundvallaðir í kærleika. 	 Ssutureɣ-as ad izdeɣ Lmasiḥ deg wulawen-nwen s liman, aț-țesɛum izuṛan ara iṛeṣṣin di leḥmala,


Þegar þeir voru á ferð á veginum, sagði maður nokkur við hann: "Ég vil fylgja þér, hvert sem þú ferð." 	 Mi teddun deg webrid, yiwen wergaz yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, anda teddiḍ ad dduɣ !


Jesús heyrði, að þeir hefðu rekið hann út. Hann fann hann og sagði við hann: "Trúir þú á Mannssoninn?" 	 Sidna Ɛisa yesla belli qecɛen argaz-nni ɣer beṛṛa. Iṛuḥ ɣuṛ-es, yenna-yas : Ini-yi-d, tumneḍ s Mmi-s n bunadem ?


Ég gjöri allt vegna fagnaðarerindisins, til þess að ég fái hlutdeild með því. 	 Ayagi akk xedmeɣ-t ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ iwakken ad sɛuɣ yid-sen amur.


Hann kom til eignar sinnar, en hans eigin menn tóku ekki við honum. 	 Yusa-d ɣer lumma-s lameɛna nețțat ur t-teqbil ara.


Hætta Við 	 Semmet


Heyrið, þér sem segið: "Í dag eða á morgun skulum vér fara til þeirrar eða þeirrar borgar, dveljast þar eitt ár og versla þar og græða!" - 	 Slet-ed tura kunwi i geqqaṛen : ass-a neɣ azekka a nṛuḥ ɣer temdint ihina, a neqqim aseggas, a netjaṛ iwakken a d-nerbeh idrimen !


Vandsveinarnir fluttu höfuðsmönnunum þessi orð. En þeir urðu hræddir, er þeir heyrðu, að þeir væru rómverskir, 	 Wid-nni i d-ițțuceggɛen ssawḍen imeslayen-nni i lḥukkam n Ṛuman. Lḥukkam ikcem-iten lxuf mi slan belli Bulus d Silas d iṛumaniyen i llan. Usan-d ḍelben deg-sen ssmaḥ, serrḥen-asen si lḥebs,


Ef þér biðjið mig einhvers í mínu nafni, mun ég gjöra það. 	 A wen-t-id ɛiwdeɣ : ma tessutrem kra s yisem-iw a t-xedmeɣ.


Höldum því hátíð, ekki með gömlu súrdeigi né með súrdeigi illsku og vonsku, heldur með ósýrðum brauðum hreinleikans og sannleikans. 	 Tura ihi a nkemmel lɛid weɣṛum mbla tamtunt ( iɣes ), mačči s temtunt-nni ixesṛen yellan d ddnub akk-d cceṛ, meɛna s weɣṛum ur nesɛi tamtunt ( iɣes ) yellan d ṣṣfa akk-d tideț.


hófu upp raust sína og kölluðu: "Jesús, meistari, miskunna þú oss!" 	 ɛeggḍen nnan-as : A Sidna Ɛisa ! A Sidi ḥunn fell-aɣ !


Bræður! Ef einhver misgjörð kann að henda mann, þá leiðréttið þér, sem andlegir eruð, þann mann með hógværð. Og haf gát á sjálfum þér, að þú freistist ekki líka. 	 Ay atmaten, kunwi ileḥḥun s Ṛṛuḥ iqedsen, ma teṭṭfem yiwen yeɣleḍ, erret-ț-id ɣer webrid s leḥnana ; ḥadret ɣef yiman-nwen, axaṭer tzemrem aț-țeɣlim ula d kunwi deg ujeṛṛeb.


og mælti: "Þetta er blóð sáttmálans, sem Guð lét gjöra við yður." 	 yenna : Wigi d idammen n leɛqed i gesbedd Sidi Ṛebbi yid-wen.


Sumir prédika að sönnu Krist af öfund og þrætugirni, en sumir gjöra það líka af góðum hug. 	 S tideț, llan kra țbecciṛen Lmasiḥ s ṭṭmeɛ akk-d zzux ; meɛna wiyaḍ țbecciṛen s wul yeṣfan d neyya.


Þess vegna hef ég ekki heldur talið sjálfan mig verðan þess að koma til þín. En mæl þú eitt orð, og mun sveinn minn heill verða. 	 Nekk s yiman-iw daɣen walaɣ ur uklaleɣ ara a n-aseɣ ɣuṛ-ek ; ini-d kan yiwen wawal, aqeddac-iw ad iḥlu.


Þá sögðu þeir við hann: "Hvað gjörði hann við þig? Hvernig opnaði hann augu þín?" 	 Nnan-as daɣen : D acu i k-ixdem ? Amek i k-d-yeldi allen-ik ?


Og hann gekk út og grét beisklega. 	 Yeffeɣ ɣer beṛṛa iṭṭerḍeq s imeṭṭawen axaṭer yendem.


Þá sagði hann við lærisveina sína: "Uppskeran er mikil, en verkamenn fáir. 	 Dɣa yenna i inelmaden-is : Tamegra meqqṛet, meɛna drus ifellaḥen i gellan.


Ég er Alfa og Ómega, segir Drottinn Guð, hann sem er og var og kemur, hinn alvaldi. 	 Sidi Ṛebbi yenna-d : d nekk i d amezwaru i d aneggaru, d Win yellan si tazwara, yellan ass-a, ara d-yuɣalen ; d nekk i d Bab n tezmert. .


Þér vitið, að ég dró ekkert undan, sem yður mátti að gagni verða, heldur boðaði yður það og kenndi opinberlega og í heimahúsum 	 Țbecciṛeɣ-awen rniɣ slemdeɣ kkun ama zdat lɣaci ama deg ixxamen-nwen, mbla ma ffreɣ acemma seg wayen i kkun-inefɛen.


í heilagleik og réttlæti fyrir augum hans alla daga vora. 	 s lḥeqq, s ṭṭaɛa d wannuz deg wussan n ddunit-nneɣ meṛṛa.


Hann fór inn í Jerúsalem og í helgidóminn. Þar leit hann yfir allt, en þar sem komið var kvöld, fór hann til Betaníu með þeim tólf. 	 Sidna Ɛisa yewweḍ ɣer temdint n Lquds, yekcem ɣer lǧameɛ iqedsen. Imuqel ayen akk i gdeṛṛun dina, imiren mi geẓra ifut lḥal, iṛuḥ ɣer taddart n Bitanya nețța d tnac inelmaden-is.


Til einskis dýrka þeir mig, er þeir kenna þá lærdóma, sem eru mannasetningar einar. 	 Aɛebbed-agi i yi-țɛebbiden ur yesɛi ara lqima, imi ayen sselmaden mačči s ɣuṛ-i i d-yekka meɛna d lɛaddat n yemdanen kan.


því vér erum limir á líkama hans. 	 axaṭer d leɛḍam n lǧețța-s i nella ; am akken yura :


En þá er þeir strengdu hann undir höggin, sagði Páll við hundraðshöfðingjann, er hjá stóð: "Leyfist yður að húðstrýkja rómverskan mann og það án dóms og laga?" 	 Mi t-cudden s tɣeggadin, Bulus yenna i lqebṭan yellan dinna : Eɛni iserreḥ-awen lqanun aț țewtem aṛumani s ujelkkaḍ uqbel ad iɛeddi di ccṛeɛ ?


Á dögum Heródesar, konungs í Júdeu, var uppi prestur nokkur að nafni Sakaría, af sveit Abía. Kona hans var og af ætt Arons og hét Elísabet. 	 Di zzman n Hiṛudus, agellid n tmurt n Yahuda, yella yiwen n lmuqeddem si tejmaɛt n Abya, isem-is Zakarya. Tameṭṭut-is Ilicaba, seg izuṛan n Haṛun.


Kerfisstjórnun 	 Tadbelt


Því að ef þér lifið að hætti holdsins, munuð þér deyja, en ef þér deyðið með andanum gjörðir líkamans, munuð þér lifa. 	 Ma yella tɛacem s lebɣi n ṭṭbiɛa nwen atan aț-țemtem, lameɛna ma tɣelbem lebɣi n ṭṭbiɛa-nwen s Ṛṛuḥ iqedsen, aț-țidirem.


Þeir héldu nú brott þaðan og fóru um Galíleu, en hann vildi ekki, að neinn vissi það, 	 Ṛuḥen syenna, zegren tamurt n Jlili. Sidna Ɛisa ur yebɣi ara ad ẓren lɣaci anda i gella,


Þegar hann kom heim, gengu blindu mennirnir til hans. Jesús spyr þá: "Trúið þið, að ég geti gjört þetta?" Þeir sögðu: "Já, herra." 	 Mi gewweḍ ɣer wexxam, iderɣalen-nni kecmen ɣuṛ-es, dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : Tumnem belli zemreɣ a wen xedmeɣ ayen i yi-d-tessutrem ? RRran-as : Ih a Sidi numen !


Konan á að læra í kyrrþey, í allri undirgefni. 	 Ilaq-as i tmeṭṭut aț-țḥesses i uselmed s tsusmi d wannuz.


Þá sagði Jesús: "Faðir, fyrirgef þeim, því að þeir vita ekki, hvað þeir gjöra." En þeir köstuðu hlutum um klæði hans og skiptu með sér. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenṭeq-ed yenna : A Baba eɛfu-yasen imi ur ẓrin ara d acu i xeddmen. Iɛsekṛiwen-nni gren tasɣaṛt ad feṛqen gar-asen llebsa-ines.


Og fregnin um þá barst til eyrna safnaðarins í Jerúsalem, og þeir sendu Barnabas til Antíokkíu. 	 Mi gewweḍ lexbaṛ-agi ɣer tejmaɛt n watmaten n temdint n Lquds, ceggɛen Barnabas armi d Antyuc.


Tákn munu verða á sólu, tungli og stjörnum og á jörðu angist þjóða, ráðalausra við dunur hafs og brimgný. 	 A d-tbanent licaṛat deg iṭij, deg waggur d yitran. Di ddunit, imdanen meṛṛa a ten-iffeɣ leɛqel, ur ẓerren ara d acu ara xedmen m'ara slen i ṣṣut n lemwaji d lebḥuṛ.


Þegar tvö ár voru liðin, tók Porkíus Festus við landstjórn af Felix. Felix vildi koma sér vel við Gyðinga og lét því Pál eftir í haldi. 	 Ɛeddan sin n iseggasen ; dɣa Bursyus Fistus yuɣal d lḥakem deg wemkan n Filiks. Filiks-nni imi i gebɣa ad iɛǧeb i wat Isṛail, yeǧǧa Bulus di lḥebs.


Þá tóku fræðimennirnir og farísearnir að hugsa með sér: "Hver er sá, er fer með slíka guðlöstun? Hver getur fyrirgefið syndir nema Guð einn?" 	 Lɛulama akk-d ifariziyen bdan țxemmimen qqaṛen : Amek yezmer a d-yini imeslayen agi ? Wagi d lekfeṛ ! Anwa i gzemren ad iɛfu ddnubat anagar Sidi Ṛebbi ?


Abraham sagði: ,Minnstu þess, barn, að þú hlaust þín gæði, meðan þú lifðir, og Lasarus böl á sama hátt. Nú er hann hér huggaður, en þú kvelst. 	 Ibṛahim yerra-yas : A mmi, mmekti-d belli tewwiḍ amur-ik di ddunit ; ma d Laɛẓar yeṛwa lehmum. Tura nețța yețțuṣebbeṛ yufa dagi lfeṛḥ, kečč iṣaḥ-ik-id lqeṛḥ.


þeir eru menn, sem þekkja réttdæmi Guðs og vita að þeir er slíkt fremja eru dauðasekir. Samt fremja þeir þetta og gjöra að auki góðan róm að slíkri breytni hjá öðrum. 	 ?as akken ẓran lḥisab n Sidi Ṛebbi yețṛaǧu wid ixeddmen annect-agi yerna uklalen lmut, țkemmilen di tikli-nsen yerna feṛḥen s wid ixeddmen am nutni.


en nú er opinberaður og fyrir spámannlegar ritningar, eftir skipun hins eilífa Guðs, kunngjörður öllum þjóðum til að vekja hlýðni við trúna, 	 meɛna sḍehṛent-ț-id lenbiya s wayen uran akken i sen-t-id-yumeṛ Sidi Ṛebbi, Illu n dayem. Tura leǧnas meṛṛa slan i lexbaṛ-agi n lxiṛ iwakken a ten-id-yawi ɣer ṭṭaɛa-ines s liman.


Þegar Jesús sá það, sárnaði honum, og hann mælti við þá: "Leyfið börnunum að koma til mín, varnið þeim eigi, því að slíkra er Guðs ríki. 	 Mi ten-iwala Sidna Ɛisa, yezɛef fell-asen yenna-yasen : Anfet i warrac a d-asen ɣuṛ-i ! Ur ten-țțarrat ara, axaṭer tagelda n Ṛebbi i wid yellan am nutni.


og sögðu: "Spáðu nú, Kristur, hver var að slá þig?" 	 qqaṛen-as : Eɛqel a Lmasiḥ, ini-yaɣ-d anwa i k-iwwten !


að þér megið eta og drekka við borð mitt í ríki mínu, sitja í hásætum og dæma tólf ættkvíslir Ísraels. 	 iwakken aț-țeččem aț-țeswem yid-i di tgelda-inu. Aț-țeqqimem ɣef yikursiyen n lḥekma, aț-țḥekmem ɣef tnac leɛṛac n wat Isṛail.


Það eitt var til skilið, að við skyldum minnast hinna fátæku, og einmitt þetta hef ég líka kappkostað að gjöra. 	 acu kan, weṣṣan-aɣ iwakken ur ntețțu ara igellilen n tejmuyaɛ-nsen yellan di temdint n Lquds, ayagi ur stehzaɣ ara deg-s, xedmeɣ-t seg-wul.


En felmtur kom á hann og alla þá, sem með honum voru, vegna fiskaflans, er þeir höfðu fengið. 	 Ikcem-it lxuf nețța d wid yellan yid-es, dehcen imi i d-ṭṭfen annect-nni n yiselman.


Í einum anda vorum vér allir skírðir til að vera einn líkami, hvort sem vér erum Gyðingar eða Grikkir, þrælar eða frjálsir, og allir fengum vér einn anda að drekka. 	 Axaṭer s yiwen n Ṛṛuḥ kan i nețwaɣḍes meṛṛa iwakken a nili d yiwet n lǧețța ; ama d at Isṛail neɣ d iyunaniyen, ama d aklan neɣ d iḥeṛṛiyen, seg yiwen n Ṛṛuḥ i neswa meṛṛa.


Það skiljið þér, að húsráðandi vekti og léti ekki brjótast inn í hús sitt, ef hann vissi á hvaða stundu nætur þjófurinn kæmi. 	 Rret ddehn-nwen ɣer wayagi : lemmer yeẓri bab n wexxam lweqt i deg ara d-yas umakar, tili ad iɛiwez ur iggan ara, iwakken ur t-țțakren ara.


Þá fór og Jósef úr Galíleu frá borginni Nasaret upp til Júdeu, til borgar Davíðs, sem heitir Betlehem, en hann var af ætt og kyni Davíðs, 	 Yusef yellan seg izuṛan n Sidna Dawed, yuli ula d nețța si taddart n Naṣaret n tmurt n Jlili ɣer Bitelḥem, taddart n lejdud-is yellan di tmurt n Yahuda.


Þegar dagur rann, stóð Jesús á ströndinni. Lærisveinarnir vissu samt ekki, að það var Jesús. 	 Akken yebda yețțali wass, ataya Sidna Ɛisa ibedd-ed ɣef rrif n lebḥeṛ ; inelmaden ur t-eɛqilen ara d nețța.


Hann er sá, sem um er ritað: Sjá, ég sendi sendiboða minn á undan þér, er greiða mun veg þinn fyrir þér. 	 Axaṭer d nețța i ɣef yura : Atan zewwreɣ zdat-ek amceggeɛ-inu, iwakken ad iheggi abrid zdat-ek.


og hinn lifandi." Ég dó, en sjá, lifandi er ég um aldir alda, og ég hef lykla dauðans og Heljar. 	 nekk d Win yeddren ; lliɣ mmuteɣ, meɛna ḥyiɣ-ed si lmut, tura aql-iyi ddreɣ i dayem. D nekk i geṭṭfen tisura n lmut akk-d tid n laxeṛt.


Sjáið hvílíkan kærleika faðirinn hefur auðsýnt oss, að vér skulum kallast Guðs börn. Og það erum vér. Heimurinn þekkir oss ekki, vegna þess að hann þekkti hann ekki. 	 Walit acḥal i ɣ-iḥemmel Baba Ṛebbi, armi nețțusemma d arraw-is ! yerna ț-țideț d arraw-is i nella. Ddunit ur aɣ-teɛqil ara d arraw n Ṛebbi imi ur tessin ara Sidi Ṛebbi.


Feður vorir hafa tilbeðið Guð á þessu fjalli, en þér segið, að í Jerúsalem sé sá staður, þar sem tilbiðja skuli." 	 Ini-yi-d anwa i gesɛan lḥeqq : lejdud nneɣ isamariyen ɛebbden Ṛebbi ɣef wudrar-agi, ma d kunwi s wat Isṛail teqqaṛem amkan anda i glaq a neɛbed Ṛebbi, d Lquds.


Þá fáið þér ásamt öllum heilögum skilið, hve kærleikur Krists er víður og langur, hár og djúpur, og komist að raun um hann, 	 iwakken kunwi akk-d wid yumnen meṛṛa, aț-țzemrem aț-țfehmem acḥal hraw, acḥal ɣezzif, acḥal lqay, acḥal ɛlay leḥmala n Lmasiḥ,


að Kristur ætti að líða og fyrstur rísa upp frá dauðum og boða bæði lýðnum og heiðingjunum ljósið." 	 yeɛni Lmasiḥ ad iɛteb, d nețța i d amezwaru ara d-iḥyun si ger lmegtin, ad ibecceṛ tafat i wegdud n wat Isṛail akk-d leǧnas nniḍen.


Hann segir: "Færið mér það hingað." 	 Yerra-yasen : Awit-țen-id ɣer dagi !


En því flykktust menn um hann, að hann hafði lengi heillað þá með töfrum. 	 Țțamnen yis axaṭer si zik i ten-issewham s ssḥur i gxeddem ;


og reynst vera í honum. Nú á ég ekki eigið réttlæti, það er fæst af lögmáli, heldur það er fæst fyrir trú á Krist, réttlætið frá Guði með trúnni. - 	 yerna ad sɛuɣ amkan ɣuṛ-es, ad uɣaleɣ d aḥeqqi mačči mi ḍuɛeɣ ccariɛa n Sidna Musa, meɛna imi uɣaleɣ d aḥeqqi s liman yellan di Lmasiḥ, s lḥeqq-nni i d-yețțak Sidi Ṛebbi i wid yesɛan liman deg-s.


Miskunn hans við þá, er óttast hann, varir frá kyni til kyns. 	 Ṛṛeḥma-s tețdum si lǧil ɣer lǧil ɣef wid akk i t-iḍuɛen.


Hann varð þess vís og segir við þá: "Hvað eruð þér að tala um, að þér hafið ekki brauð? Skynjið þér ekki enn né skiljið? Eru hjörtu yðar forhert? 	 Mi geẓra ayen țxemmimen, yenna-yasen : Acuɣer tețxemimem ɣef weɣṛum ? Urɛad tfaqem ? Mazal ur tefhimem ara ?


En þerna nokkur sá hann sitja í bjarmanum, hvessti á hann augun og sagði: "Þessi maður var líka með honum." 	 Yiwet n tqeddact twala-t-id yeqqim yeẓẓiẓin, tmuqel-it tenna : Argaz-agi daɣen yella yid-es.


Og hann kom og boðaði frið yður, sem fjarlægir voruð, og frið hinum, sem nálægir voru. 	 Yusa-d a wen-ibecceṛ lexbaṛ n lxiṛ , yewwi-awen-d lehna ama i kunwi yellan tbeɛdem ɣef Ṛebbi, ama i wat Isṛail iqeṛben ɣuṛ-es ;


Þaðan létum vér í haf og sigldum undir Kýpur, því að vindar voru andstæðir. 	 Mi neqleɛ syenna, nɛedda rrif rrif n tegzirt n Qubṛus axaṭer iṣbeḥ-aɣ-d waḍu iǧehden si zdat.


Jesús kom þá út fyrir með þyrnikórónuna og í purpurakápunni. Pílatus segir við þá: "Sjáið manninn!" 	 Ssufɣen-d Sidna Ɛisa ɣer beṛṛa s tɛeṣṣabt-nni n isennanen akk-d ibidi ( abeṛnus ) azeggaɣ. Bilaṭus yenna-yasen : Atan ɣuṛ-wen !


Páll tók saman hrísvöndul og lagði á eldinn. Skreið þá út naðra undan hitanum og festi sig á hönd hans. 	 Bulus ijmeɛ-ed kra n yesɣaṛen a ten-iger ɣer tmes, si leḥmu-nni n tmes yeffeɣ-ed yiwen n wezrem yenṭed deg ufus-is.


Margir þeirra, sem trú höfðu tekið, komu, gjörðu játningu og sögðu frá athæfi sínu. 	 Aṭas seg wid i gumnen, usan-d ad qiṛṛen zdat wiyaḍ, ḥkan-d ayen xedmen.


En er þeir stóðu í gegn og lastmæltu, hristi hann dustið af klæðum sínum og sagði við þá: "Blóð yðar komi yfir höfuð yðar. Ekki er mér um að kenna. Upp frá þessu fer ég til heiðingjanna." 	 Imi i t-xulfen yerna regmen-t, Bulus yezwi icuḍaḍ-is, yenna-yasen : Cfut ur teqbilem ara leslak-agi, ddnub i yirawen-nwen ! Nekk ayen i yi-d-yewwi lḥal xedmeɣ-t. Ihi sya d asawen, ad ṛuḥeɣ ɣer wat leǧnas ur nelli ara seg warraw n wat Isṛail.


Því að ef einhver kemur og prédikar annan Jesú en vér höfum prédikað, eða þér fáið annan anda en þér hafið fengið, eða annað fagnaðarerindi en þér hafið tekið á móti, þá umberið þér það mætavel. 	 Amek armi tḥessem i wid i wen-ibeccṛen Ɛisa nniḍen ur nelli d win akken i wen-nbecceṛ nukni ; amek tqeblem ṛṛuḥ iqedsen nniḍen ur nelli ara d win s wayes i tesṭerḥbem di tazwara neɣ lexbaṛ n lxiṛ nniḍen ixulfen win akken i wen-nbecceṛ ?


En kona ein í bænum, sem var bersyndug, varð þess vís, að hann sat að borði í húsi faríseans. Kom hún þá með alabastursbuðk með smyrslum, 	 Di taddart-nni tella yiwet n tmeṭṭut yellan d yir tameṭṭut ; mi tesla s Sidna Ɛisa yella deg wexxam n wufarizi-nni, tekcem tewwi yid-es tabuqalt n leɛṭer.


Þá segja þeir við mig: "Enn átt þú að spá um marga lýði og þjóðir og tungur og konunga." 	 Nnan-iyi-d : Ilaq aț-țcireḍ daɣen ɣef wayen twalaḍ i waṭas n yegduden d leǧnas d igelliden n mkul tutlayt.


Nú kölluðu þeir í annað sinn á manninn, sem blindur hafði verið, og sögðu við hann: "Gef þú Guði dýrðina. Vér vitum, að þessi maður er syndari." 	 Ifariziyen ssawlen tikkelt tis snat i wergaz-nni iwumi d-yuɣal yeẓri nnan-as : Ɛuzz Sidi Ṛebbi, ini-d tideț. Nukni neẓra belli argaz-agi d amednub.


En Pétur sagði þeim þá alla söguna frá rótum og mælti: 	 Dɣa Butṛus yebda a sen-d-iḥekku ayen akk yedṛan, yenna-yasen :


Og þér eiginmenn, búið með skynsemi saman við konur yðar sem veikari ker og veitið þeim virðingu, því að þær munu erfa með yður náðina og lífið. Þá hindrast bænir yðar ekki. 	 Ma d kunwi ay irgazen, ḥadret tilawin-nwen imi teẓram ur ǧhident ara am kunwi. Ilaq a tent-tqadṛem axaṭer nutenti daɣen ad weṛtent yid-wen ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ; s wakka ur d-ițili ara ẓẓeṛb i tẓallit-nwen.


Af hinu sama skuluð þér einnig gleðjast og samgleðjast mér. 	 Ula d kunwi feṛḥet am nekk, feṛḥet yid-i.


þá forherðið ekki hjörtu yðar, eins og í uppreisninni á degi freistingarinnar á eyðimörkinni; 	 ur sɣaṛayet ara ulawen-nwen am wasmi i jehlen lejdud-nwen m'akken i yi-sserfan deg unezṛuf


Vér megum nú, bræður, fyrir Jesú blóð með djörfung ganga inn í hið heilaga, 	 Ay atmaten, imi uzzlen idammen n Ɛisa Lmasiḥ fell-aneɣ, nețkel a nekcem ɣer wemkan iqedsen,


Í þriðja sinn sagði Pílatus við þá: "Hvað illt hefur þá þessi maður gjört? Enga dauðasök hef ég fundið hjá honum. Ætla ég því að hirta hann og láta hann lausan." 	 Bilaṭus inṭeq-ed tikkelt tis tlata, yenna-yasen : D acu n cceṛ i gexdem ? Ur ufiɣ ara deg-s ayen yuklalen lmut. Atan ihi a s-fkeɣ tiɣṛit, imiren a s-serrḥeɣ.


Fyrir því gladdist hjarta mitt, og tunga mín fagnaði. Meira að segja mun líkami minn hvílast í von. 	 daymi i gefṛeḥ wul-iw, i tcennu taɣect-iw ; ula d iɣsan-iw ad ṛtiḥen di laman ;


Þar settist hann að í borg, sem heitir Nasaret, en það átti að rætast, sem sagt var fyrir munn spámannanna: "Nasarei skal hann kallast." 	 izdeɣ deg yiwet n taddart ițțusemman Naṣaret, iwakken ad yedṛu wayen i d-nnan lenbiya : Ad ițțusemmi Anaṣari.


Þú Tímóteus, varðveit það, sem þér er trúað fyrir, og forðast hinar vanheilögu hégómaræður og mótsagnir hinnar rangnefndu þekkingar, 	 A Timuti eɛzizen, eḥrez ayen i tlemdeḍ, ssebɛed iman-ik ɣef yimeslayen ur nesɛi lmeɛna, ɣef yimennuɣen yeɛnan tamusni n lekdeb.


Þá fór Jesús upp á fjallið og settist þar niður með lærisveinum sínum. 	 Daymi Sidna Ɛisa yuli ɣer wedrar ad innejmaɛ d inelmaden-is.


"Hvað eigum vér að gjöra við þessa menn? Því að augljóst er öllum Jerúsalembúum, að ótvírætt tákn er orðið af þeirra völdum. Vér getum ekki neitað því. 	 nnan : D acu ara nexdem s yemdanen agi ? Imezdaɣ n temdint n Lquds akk wwin-d s lexbaṛ belli xedmen lbeṛhan yerna ț-țideț ur nezmir ara a nenkeṛ ayagi.


Eftir þetta sá ég sýn: Opnar dyr á himninum og raustin hin fyrri, er ég heyrði sem lúður gylli, talaði við mig og sagði: "Stíg upp hingað, og ég mun sýna þér það, sem verða á eftir þetta." 	 Walaɣ daɣen deg uweḥḥi nniḍen tawwurt n igenni teldi. Taɣect-nni yecban ṣṣut n lbuq iwumi sliɣ tikkelt tamezwarut, tenna-yi-d : Ali-d ɣer dagi a k-d-sekneɣ ayen ara yeḍrun sya ɣer zdat.


eða: "Hver mun stíga niður í undirdjúpið?" - það er: til að sækja Krist upp frá dauðum. 	 Neɣ anwa ara iṣubben ɣer laxeṛt ? amakken ur d-yeḥyi ara Lmasiḥ si ger lmegtin .


Þeir hlupu báðir saman. En hinn lærisveinninn hljóp hraðar, fram úr Pétri, og kom á undan að gröfinni. 	 Uzzlen i sin, lameɛna anelmad-nni yeǧǧa Buṭrus ɣer deffir, yewweḍ d amezwaru.


Vitið þér ekki, að ef þér bjóðið öðrum sjálfa yður fyrir þjóna og hlýðið honum, þá eruð þér þjónar þess, sem þér hlýðið, hvort heldur er syndar til dauða eða hlýðni til réttlætis? 	 Ur teẓrim ara belli ma tuɣalem d aklan n yiwen iwakken ad idebbeṛ fell-awen, ilaq a s-taɣem awal ama d ddnub yețțawin ɣer lmut neɣ d ṭṭaɛa n Ṛebbi yețțawin ɣer tudert taḥeqqit.


Þá sagði Pétur við hann: "Vér yfirgáfum allt og fylgdum þér." 	 Buṭrus yenna-yas : Aql-aɣ neǧǧa kullec yerna netbeɛ-ik.


En fyrir hugdeiga og vantrúaða og viðurstyggilega og manndrápara og frillulífismenn og töframenn, skurðgoðadýrkendur og alla lygara er staður búinn í díkinu, sem logar af eldi og brennisteini. Það er hinn annar dauði." 	 ma d ixeddaɛen, wid ur nețțamen ara, imejhal akk-d wid ineqqen timegṛaḍ, wid ixeddmen ticmatin akk d iseḥḥaren, wid iɛebden lmeṣnuɛat d ssadaț, imeskaddaben, wigi meṛṛa ad yili umur-nsen di temda n tmes ireqqen d ukebri. ?-țagi i d lmut tis snat.


En af því að ég segi sannleikann, trúið þér mér ekki. 	 Lameɛna nekk qqaṛeɣ-d tideț, daymi ur iyi-tețțamnem ara.


Vér trúum þó því, að vér verðum hólpnir fyrir náð Drottins Jesú á sama hátt og þeir." 	 lameɛna s ṛṛeḥma n Sidna Ɛisa swayes i numen, i nețțusellek am akken țțusellken ula d nutni.


Þá gjörði hann sér svipu úr köðlum og rak alla út úr helgidóminum, líka sauðina og nautin. Hann steypti niður peningum víxlaranna og hratt um borðum þeirra, 	 Ixdem-ed ajelkwaḍ ( acelliṭ ) s wemrar, yebda itellif-iten s nutni s wulli-nsen akk-d yezgaren-nsen, iqleb-asen ( ițți-yasen ) daɣen ṭṭwabel i wid yețbeddilen idrimen, iḍeggeṛ asen kullec ɣer lqaɛa, issufeɣ-iten meṛṛa seg ufrag n lǧameɛ iqedsen ,


Þeir héldu nú brott þaðan og fóru um Galíleu, en hann vildi ekki, að neinn vissi það, 	 Ṛuḥen syenna, zegren tamurt n Jlili. Sidna Ɛisa ur yebɣi ara ad ẓren lɣaci anda i gella,


Jesús mælti: "Ég sagði yður, að ég væri hann. Ef þér leitið mín, þá lofið þessum að fara." 	 Sidna Ɛisa yerna yenna-yasen : Nniɣ-awen-d d nekk ! Ma d nekk i ɣef tețnadim, ǧǧet widak-agi ad ṛuḥen.


Enn sagði hann: "Sannlega segi ég yður, engum spámanni er vel tekið í landi sínu. 	 Yenna-yasen daɣen : S tideț a wen-iniɣ : ulac nnbi yețwaqeblen di tmurt-is.


Eigi nú Demetríus og smiðirnir, sem honum fylgja, sök við nokkurn, þá eru þingdagar haldnir, og til eru landstjórar. Eigist þeir lög við. 	 Ihi ma yella Dimitriyus d imdukkal-is sɛan sebba n uccetki ɣef yiwen, llan wussan n ccṛeɛ am akken llan lḥukkam ara ten-icaṛɛen , ad ṛuḥen ad ccetkin fell-asen.


Þegar Jóhannes hafði verið tekinn höndum, kom Jesús til Galíleu og prédikaði fagnaðarerindi Guðs 	 Mi gețwaḥbes Yeḥya, Sidna Ɛisa iṛuḥ ɣer tmurt n Jlili ; yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi, yeqqaṛ :


Og hver yðar getur með áhyggjum aukið einni spönn við aldur sinn? 	 Anwa i gzemren s uḥebbeṛ, ad yernu kra n wussan i leɛmeṛ-is ?


Þeir sem með honum voru, sáu að hverju fór og sögðu: "Herra, eigum vér ekki að bregða sverði?" 	 Wid yellan d Sidna Ɛisa, mi walan ayen ara yedṛun nnan-as : A Sidi, a newwet s ijenwiyen ?


Þeir spurðu hann þá: "Hvaða tákn gjörir þú, svo að vér sjáum og trúum þér? Hvað afrekar þú? 	 Nutni nnan-as : Ihi acu n lbeṛhan ara ɣ-d-tessekneḍ akken a namen yis-ek ? D acu ara txedmeḍ ?


Þá fór hann með hann til Jerúsalem, setti hann á brún musterisins og sagði við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá kasta þér hér ofan, 	 Cciṭan yewwi-t daɣen ɣer temdint n Lquds, yessers-it ɣef yixef n lǧameɛ iqedsen, yenna-yas : Ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ḍeggeṛ iman-ik d akessar,


Sumt féll meðal þyrna, og þyrnarnir uxu og kæfðu það. 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin ger isennanen. Isennanen-nni gman dɣa ɣummen-ten.


Vond og ótrú kynslóð heimtar tákn, en eigi verður henni annað tákn gefið en tákn Jónasar." Síðan skildi hann við þá og fór. 	 Lǧil am agi ijehlen ixedɛen Ṛebbi, yessutur lbeṛhan ! Meɛna ur as-d-ițțunefkay ara lbeṛhan nniḍen anagar win n nnbi Yunes ! DDɣa iṛuḥ, yeǧǧa-ten.


Hann svaraði: ,Það vil ég ekki.' En eftir á sá hann sig um hönd og fór. 	 Yerra-yas : Ur țṛuḥuɣ ara ! MMeɛna yuɣal yendem, iṛuḥ ad ixdem di tfeṛṛant.


Og kaupmenn jarðarinnar gráta og harma yfir henni, því að enginn kaupir nú framar vörur þeirra, 	 Wid yețțaɣen znuzun ad ilin di leḥzen ameqqran ad țrun, axaṭer ulac win ara yaɣen sselɛa-nsen,


En eigi ég áfram að lifa á jörðinni, þá verður meiri árangur af starfi mínu. Veit ég eigi hvort ég á heldur að kjósa. 	 Meɛna ma yella tudert-iw di ddunit, d lfayda ɣef ddemma n leqdic-iw ɣef lexbaṛ n lxiṛ , d acu ara xtiṛeɣ ? Ur ẓriɣ ara !


Á meðan andvörpum vér og þráum að íklæðast húsi voru frá himnum. 	 Aql-aɣ nenɛețțab zdaxel uqiḍun agi, nețṛaǧu s lḥir melmi ara naweḍ ɣer tnezduɣin n dayem yellan deg igenwan ;


Og þeir svöruðu Jesú: "Vér vitum það ekki." Hann sagði við þá: "Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta. 	 Dɣa nnan-as i Sidna Ɛisa : Ur neẓri ara ! YYerra-yasen : Ihi ula d nekk ur wen-d-qqaṛeɣ ara ansi i yi-d-tekka tezmert s wayes i xeddmeɣ ayagi !


Gyðingar urðu forviða og sögðu: "Hvernig hefur þessi maður orðið lærður og hefur þó ekki fræðslu notið?" 	 At Isṛail wehmen, qqaṛen : Ur yeɣṛi ara d lɛulama yerna yessen tira iqedsen, ansi i s-d-tekka tmusni-yagi ?


En þegar hið forgengilega íklæðist óforgengileikanum og hið dauðlega ódauðleikanum, þá mun rætast orð það, sem ritað er: Dauðinn er uppsvelgdur í sigur. 	 Asm'ara tels lǧețța-agi irekkun ayen ur nrekku, asmi ara tels lǧețța-agi ara yemten ayen ur nețmețțat, ad yedṛu wawal-nni yuran di tira iqedsen : Tazmert n Sidi Ṛebbi teɣleb lmut, tessebleɛ-iț. +


Postularnir báru vitni um upprisu Drottins Jesú með miklum krafti, og mikil náð var yfir þeim öllum. 	 Ṛṛusul țcehhiden-d ɣef ḥeggu n Sidna Ɛisa s tezmert tameqqrant yerna ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi txeddem deg-sen s lǧehd.


Er vér vorum komnir til Rómar, var Páli leyft að búa út af fyrir sig með hermanni þeim, sem gætti hans. 	 Mi newweḍ ɣer temdint n Ṛuma, serrḥen-as i Bulus ad izdeɣ deg yiwen wexxam, nețța d yiwen uɛeskṛi i t yețɛassan.


sem hann gaf áður fyrirheit um fyrir munn spámanna sinna í helgum ritningum, 	 Lexbaṛ-agi n lxiṛ i d-yewɛed Sidi Ṛebbi si zik s yimi n lenbiya di tira iqedsen,


Ég þekki verkin þín og kærleikann, trúna, þjónustuna og þolgæði þitt og veit, að verk þín hin síðari eru meiri en hin fyrri. 	 ?riɣ lecɣal-ik, leḥmala d liman i tesɛiḍ akk-d wayen i txeddmeḍ s wul yeṣfan d ṣṣbeṛ. ?riɣ daɣen tura txeddmeḍ akteṛ n wussan imezwura.


Og hann tók kaleik, gjörði þakkir og gaf þeim, og þeir drukku af honum allir. 	 Yeddem-ed daɣen lkas n ccṛab, yeḥmed Ṛebbi, yefka-yasen, swan meṛṛa seg-s.


hógvær er hann agar þá, sem skipast í móti. Guð kynni að gefa þeim sinnaskipti, sem leiddi þá til þekkingar á sannleikanum, 	 ilaq ad issefhem s leɛqel wid i t-yețxalafen, ahat Sidi Ṛebbi a ten-id-yerr ɣer webrid iwakken ad issinen tideț,


og sá, hvar Pétur var að orna sér. Hún horfir á hann og segir: "Þú varst líka með manninum frá Nasaret, þessum Jesú." 	 twala-t yesseḥmay, tmuqel-it nezzeh, tenna yas : Ula d kečč telliḍ akk-d Ɛisa anaṣari.


Vitið þér ekki, að ranglátir munu ekki Guðs ríki erfa? Villist ekki! Hvorki munu saurlífismenn né skurðgoðadýrkendur, hórkarlar né kynvillingar, 	 Eɛni ur teẓrim ara belli wid ixeddmen lbaṭel ur keččmen ara ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi ? Ur țɣuṛṛut ara iman-nwen axaṭer kra n win yețɛicin di leḥṛam neɣ wid iɛebbden lmeṣnuɛat, wid ixeddmen zzna, at leɛṛuṛ,


"Hver sem tekur við einu slíku barni í mínu nafni, tekur við mér, og hver sem tekur við mér, tekur ekki aðeins við mér, heldur og við þeim er sendi mig." 	 Win iqeblen aqcic amecṭuḥ am wagi ɣef ddemma n yisem-iw, d nekk i geqbel, win i yi-qeblen mačči d nekk i geqbel lameɛna yeqbel Win i yi-d iceggɛen.


Enda var allt skapað í honum í himnunum og á jörðinni, hið sýnilega og hið ósýnilega, hásæti og herradómar, tignir og völd. Allt er skapað fyrir hann og til hans. 	 Yis i gețwaxleq wayen nețwali d wayen ur nețwali ara ama deg igenwan ama di lqaɛa, tigeldiwin d igelliden, lḥekmat akk-d tezmar yellan deg igenwan ; kullec yețwaxleq yis, kullec yețwaxleq i nețța.


Þegar farísear heyrðu það, sögðu þeir: "Þessi rekur ekki út illa anda nema með fulltingi Beelsebúls, höfðingja illra anda." 	 Mi sen-slan ifariziyen nnan : Argaz-agi yessufuɣ leǧnun s tezmert n Balzabul iḥekkmen ɣef leǧnun.


Þér munuð leiddir fyrir landshöfðingja og konunga mín vegna þeim og heiðingjunum til vitnisburðar. 	 Ɣef ddemma n yisem-iw, a kkun-sbedden zdat lḥekkam akk-d igelliden, iwakken am nutni am at leǧnas nniḍen, ad slen s yisem-iw.


Andi Drottins er yfir mér, af því að hann hefur smurt mig. Hann hefur sent mig til að flytja fátækum gleðilegan boðskap, boða bandingjum lausn og blindum sýn, láta þjáða lausa 	 Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi yers-ed fell-i, axaṭer yextaṛ-iyi iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ i yimeɣban, ad beccṛeɣ i yimeḥbas tilelli, iwakken a d-rreɣ iẓri i yiderɣalen , a d kkseɣ lḥif ɣef wid ițwaḍelmen,


En Páll og Barnabas héldu kyrru fyrir í Antíokkíu, kenndu og boðuðu ásamt mörgum öðrum orð Drottins. 	 Bulus d Barnabas qqimen di temdint-agi n Antyuc , sselmaden, țbecciṛen awal n Sidi Ṛebbi nutni d waṭas n watmaten nniḍen.


Fangavörðurinn flutti Páli þessi orð: "Höfuðsmennirnir hafa sent boð um, að þið skuluð látnir lausir. Gangið nú út og farið í friði." 	 Aɛessas ixebbeṛ Bulus yenna yas : Lḥukkam umṛen-iyi-d a wen serrḥeɣ ; tura tzemrem aț-țefɣem, ṛuḥet di lehna !


Lærisveinar hans tveir heyrðu orð hans og fóru á eftir Jesú. 	 Mi slan i imeslayen-agi, inelmaden-nni tebɛen Sidna Ɛisa.


Það orð er satt, og á þetta vil ég að þú leggir alla áherslu, til þess að þeir, sem fest hafa trú á Guð, láti sér umhugað um að stunda góð verk. Þetta er gott og mönnum nytsamlegt. 	 Awal-agi ț-țideț yerna bɣiɣ a d tesmektayeḍ ayagi kull-as iwakken wid yumnen s Ṛebbi, ad xeddmen anagar ayen yelhan, d ayagi kan i gelhan yerna yeṣleḥ i yemdanen !


Þegar þeir höfðu lokið máli sínu, sagði Jakob: "Bræður, hlýðið á mig. 	 Mi kfan ameslay, inṭeq Yeɛqub yenna-d : Ay atmaten, ḥesset-iyi-d : Tura


En vér, sem trú höfum tekið, göngum inn til hvíldarinnar eins og hann hefur sagt: "Og ég sór í bræði minni: Eigi skulu þeir inn ganga til hvíldar minnar." Þó voru verk Guðs fullgjör frá grundvöllun heims. 	 Ma d nukni i t-iqeblen a nekcem ɣer westeɛfu-yagi i ɣef d-yenna Sidi Ṛebbi : Deg wurrif i deg lliɣ, gulleɣ ur kcimen asteɛfu-inu . Sidi Ṛebbi yenna-d akka ɣas akken ifuk lecɣal-is seg wasmi i gexleq ddunit,


En þetta traust höfum vér til Guðs fyrir Krist. 	 Lețkal-agi i nesɛa deg wayen i d-nenna, yekka-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, s Lmasiḥ.


Jósía gat Jekonja og bræður hans á tíma herleiðingarinnar til Babýlonar. 	 Yuciya yeǧǧa-d Yixunya akk-d watmaten-is, di lweqt i deg iqaldiyen wwin at Isṛail d imeḥbas ɣer tmurt n Babilun.


En er menn voru í svefni, kom óvinur hans, sáði illgresi meðal hveitisins og fór síðan. 	 Yiwen yiḍ mi ṭṭsen akk medden, yusa-d weɛdaw-is izreɛ aẓekkun ger yirden, imiren iṛuḥ.


báðust fyrir og sögðu: "Drottinn, þú sem þekkir hjörtu allra. Sýn þú, hvorn þessara þú hefur valið 	 Dɛan ɣer Sidi Ṛebbi s imeslayen agi : A Sidi Ṛebbi, kečč yesnen ulawen n yemdanen meṛṛa, sbeggen aɣ-ed anwa deg-sen i gwulmen


Sá sem tekur við spámanni, vegna þess að hann er spámaður, mun fá spámanns laun, og sá sem tekur við réttlátum manni, vegna þess að hann er réttlátur, mun fá laun réttláts manns. 	 Win isṭerḥben s nnbi imi s ɣuṛ Ṛebbi i d-yusa a s-d-ițțunefk wayen yuklal nnbi, win isṭerḥben s uḥeqqi imi d aḥeqqi i gella, a s-d-ițunefk wayen yuklal uḥeqqi.


Myndvinnsla 	 Udlifen


Og hinir mennirnir, sem ekki voru deyddir í þessum plágum, gjörðu eigi iðrun og sneru sér eigi frá handaverkum sínum og vildu ekki hætta að tilbiðja illu andana og skurðgoðin úr gulli, silfri, eiri, steini og tré, sem hvorki geta séð, heyrt né gengið. 	 Imdanen nniḍen ur nemmut ara s twaɣyin-agi, ur ndimen ara seg yir tikli-nsen ; kemmlen ɛebbden leǧnun țṛuḥun ɣer ssadaț anda ɛebbden lmeṣnuɛat yețwanejṛen s ufus n wemdan, s ddheb, s lfeṭṭa akk-d nnḥas, s wezṛu akk-d wesɣaṛ. ?as akken lmeṣnuɛat-nni ur țwalin, ur sellen, ur leḥḥun,


Og er hann hafði sagt þetta, andaði hann á þá og sagði: "Meðtakið heilagan anda. 	 Mi d-yenna annect-agi, isuḍ ɣef yinelmaden-is, yerna yenna-yasen : Stṛeḥbet s Ṛṛuḥ iqedsen.


Ekki prédikum vér sjálfa oss, heldur Krist Jesú sem Drottin, en sjálfa oss sem þjóna yðar vegna Jesú. 	 Axaṭer mačči ɣef yiman-nneɣ i nețbecciṛ, lameɛna nețbecciṛ ɣef Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ ; ma d nukni, nuɣal d iqeddacen-nwen ɣef ddemma n Sidna Ɛisa.


Ef ég vitna sjálfur um mig, er vitnisburður minn ekki gildur. 	 Ma yella d nekk kan i d icehden ɣef yiman-iw cchada-inu ur tețwaqbal ara.


Og þegar þeir héldu áfram að spyrja hann, rétti hann sig upp og sagði við þá: "Sá yðar, sem syndlaus er, kasti fyrstur steini á hana." 	 Imi t-ḥeṛṣen s usteqsi, yekker yenna-yasen : Win deg-wen werǧin yednib a ț-yeṛjem d amezwaru !


Og ég heyrði rödd af himni, sem sagði: "Rita þú: Sælir eru dánir, þeir sem í Drottni deyja upp frá þessu. Já, segir andinn, þeir skulu fá hvíld frá erfiði sínu, því að verk þeirra fylgja þeim." 	 Sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan seg igenni teqqaṛ : Aru ayagi, d iseɛdiyen si tura wid ara yemten yili nutni umnen s Lmasiḥ ! Ṛṛuḥ iqedsen yenna : ?-țideț, tura zemren ad steɛfun si leɛtab-nsen axaṭer lecɣal-nni yelhan i xedmen a ten-afen.


og bera þannig úr býtum laun ranglætis. Þeir hafa yndi af að svalla um miðjan dag. Þeir eru skömm og smán, þegar þeir neyta máltíða með yður og svalla. 	 D lbaṭel zerɛen ara d-megren, țțafen lfeṛḥ-nsen mi xeddmen ɛinani lebɣi n tnefsit-nsen. Sčuṛen d lɛib akk-d lḥecma, yerna m' ara qqimen yid-wen ɣer lmakla, ur țsetḥin ara s lehduṛ-nsen d ukellex-nsen.


En hann sagði við þá: "Þegar þér biðjist fyrir, þá segið: Faðir, helgist þitt nafn, til komi þitt ríki, 	 Yenna-yasen : M'ara tẓallem, init : A Baba Ṛebbi, isem-ik ad ițwaqeddes, lḥekma n tgeldit-ik a d-tas.


Hann svaraði þeim: "Hafið þér eigi lesið, hvað Davíð gjörði, þegar hann hungraði og menn hans? 	 Meɛna Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni ur teɣṛim ara wayen yexdem ugellid Dawed, mi gelluẓ nețța d wid yellan yid-es ?


sem setur sig á móti Guði og rís gegn öllu því, sem kallast Guð eða helgur dómur. Hann sest í musteri Guðs og gjörir sjálfan sig að Guði. 	 Win akken ara yessimɣuṛen iman is sennig wayen meṛṛa iɛebbden yemdanen, ad yekcem ɣer lǧameɛ iqedsen n Ṛebbi ad yerr iman-is deg wemkan n Ṛebbi. f+


En hann sór og sárt við lagði: "Ég þekki ekki þennan mann, sem þér talið um." 	 Yebda yețgalla yeqqaṛ : A yi-inɛel Ṛebbi ma skaddbeɣ ! Ur ssineɣ ara argaz-agi i ɣef tețmeslayem.


svo að ölmusa þín sé í leynum, og faðir þinn, sem sér í leynum, mun umbuna þér. 	 iwakken ssadaqa-inek aț-țeqqim di sser, akka ara tețwaqebleḍ ɣer Baba Ṛebbi yețwalin ayen txeddmeḍ di sser.


Einn þeirra, sem með Jesú voru, greip til sverðs og brá því, hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum eyrað. 	 Yiwen seg wid yeddan d Sidna Ɛisa ijbed-ed ajenwi-ines, yewwet aqeddac n lmuqeddem ameqqran, igzem-as-d ameẓẓuɣ-is.


og klæði hans urðu fannhvít og skínandi, og fær enginn bleikir á jörðu svo hvítt gjört. 	 llebsa-s tuɣal ț-țamellalt tețfeǧǧiǧ, ula d yiwen di ddunit ur izmir a ten yessimlul akken.


Agrippa sagði þá við Festus: "Ég vildi sjálfur fá að heyra manninn." Hinn svaraði: "Á morgun skalt þú hlusta á hann." 	 Agellid Aɣribas yenna i Fistus : Bɣiɣ ula d nekk ad sleɣ i wergaz-agi. Fistus yenna-yas : Azekka a s-tesleḍ !


Nú voru þeir að tala um þetta, og þá stendur hann sjálfur meðal þeirra og segir við þá: "Friður sé með yður!" 	 Mazal-iten țmeslayen, Sidna Ɛisa s yiman-is ibedd-ed gar-asen. Yenna yasen : Sslam fell-awen.


Við Sauðahliðið í Jerúsalem er laug, sem kallast á hebresku Betesda. Þar eru fimm súlnagöng. 	 Di temdint-agi, zdat n tewwurt yețțusemman « tawwurt n wulli, »tella yiwet n temda n waman qqaṛen-as s tɛibṛanit : « Bitesda ». Zzin-as-d xemsa ifragen yesɛan ssqef.


Þess vegna, bræður, erum vér ekki ambáttar börn, heldur börn frjálsu konunnar. 	 Akka ay atmaten, ur nelli ara d arraw n taklit lameɛna d arraw n tmeṭṭut taḥeṛṛit.


En Guð uppvakti hann á þriðja degi og lét hann birtast, 	 meɛna ass wis tlata Sidi Ṛebbi isseḥya-t-id si ger lmegtin ; yefka-yas tazmert s wayes i d-isbeggen iman-is,


Enn hef ég margt að segja yður, en þér getið ekki borið það nú. 	 Aṭas n lewṣayat i mazal a wen tent-id-iniɣ, lameɛna di teswiɛt-agi ur sent-tezmirem ara.


Ég bið ekki einungis fyrir þessum, heldur og fyrir þeim, sem á mig trúa fyrir orð þeirra, 	 Mačči fell-asen kan i deɛɛuɣ, deɛɛuɣ daɣen ɣef wid akk ara yamnen yis-i s cchada n inelmaden-iw.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Ef hveitikornið fellur ekki í jörðina og deyr, verður það áfram eitt. En ef það deyr, ber það mikinn ávöxt. 	 S tideț, nniɣ-awen : aɛeqqa n yired yeɣlin deg wakal m'ur yemmut ara ad iqqim weḥd-es, lameɛna ma yemmut ad yefti, a d-yefk aṭas n iɛeqqayen.


Hvað fóruð þér þá að sjá? Spámann? Já, segi ég yður, og það meira en spámann. 	 Anwa i tṛuḥem a t-id-teẓrem ihi ? D nnbi ? A wen-d-iniɣ ... yugar nnbi !


Þar eð allt þetta ferst þannig, hversu ber yður þá ekki að ganga fram í heilagri breytni og guðrækni, 	 Imi ayagi meṛṛa ad ifnu, acḥal i wen-ilaq aț-țḍuɛem Sidi Ṛebbi, aț-țeṣfum di tikli-nwen !


Hann gekk með Galíleuvatni og sá tvo bræður, Símon, sem kallaður var Pétur, og Andrés, bróður hans, vera að kasta neti í vatnið, en þeir voru fiskimenn. 	 Mi gțeddu Sidna Ɛisa ɣef rrif n lebḥeṛ n Jlili, iwala sin iḥewwaten : SSemɛun ițțusemman Buṭrus akk-d gma-s Andriyus. Llan ṭeggiṛen icebbaken-nsen ɣer lebḥeṛ, țṣeggiḍen.


Blindu leiðtogar, þér síið mýfluguna, en svelgið úlfaldann! 	 Ay iderɣalen iteṭṭfen afus i wiyaḍ ! Tețṣeffim tissit-nwen ɣef yizi, tesseblaɛem alɣem.


En ef einhver hlýðir ekki orðum vorum í bréfi þessu, þá merkið yður þann mann. Hafið ekkert samfélag við hann, til þess að hann blygðist sín. 	 Win ur neqbil ara ayen i d-nenna di tebṛaț-agi, jebdet iman-nwen fell-as, ur țeddut ara yid-es iwakken ad inneḥcam, ad issetḥi.


Fyrst þakka ég Guði mínum sakir Jesú Krists fyrir yður alla, af því að orð fer af trú yðar í öllum heiminum. 	 Di tazwara, ad ḥemdeɣ Sidi Ṛebbi fell-awen meṛṛa s yisem n Ɛisa Lmasiḥ, axaṭer yeffeɣ lexbaṛ di ddunit meṛṛa belli tumnem s Lmasiḥ.


Er þetta hljóð heyrðist, dreif að fjölda manns. Þeim brá mjög við, því að hver og einn heyrði þá mæla á sína tungu. 	 Mi slan i lḥess-nni, lɣaci uzzlen d meṛṛa ; dehcen, axaṭer sellen-asen țmeslayen-d s tutlayt n tmurt i deg țɛicin.


Ég get vottað það, hversu þeir hafa gefið eftir megni, já, um megn fram. Af eigin hvötum 	 fkan-d ayen iwumi zemren ; aql-iyi d inigi, zemreɣ a d-iniɣ fkan-d nnig n tezmert-nsen yerna xedmen ayagi s lebɣi-nsen.


því Jóhannes hafði sagt við hann: "Þú mátt ekki eiga hana." 	 Axaṭer Yeḥya yella yeqqaṛ i Hiṛudus : D leḥṛam fell-ak aț-țesɛuḍ Hiṛudyad ț-țameṭṭut-ik !


En Jesús hrópaði: "Sá sem trúir á mig, trúir ekki á mig, heldur þann sem sendi mig, 	 Sidna Ɛisa yessaɛli taɣect-is yenna : Win yesɛan laman deg-i mačči yis-i kan i gumen, meɛna yumen ula s win i yi-d-iceggɛen.


Ég þekki hann, því ég er frá honum og hann sendi mig." 	 Nekkini ssneɣ-t axaṭer s ɣuṛ-es i d-usiɣ yerna d nețța i yi-d-iceggɛen.


Þar var Jakobsbrunnur. Jesús var vegmóður, og settist hann þarna við brunninn. Þetta var um hádegisbil. 	 dinna i gella lbir n Sidna Yeɛqub. Sidna Ɛisa yeqqim ɣef yiri n lbir akken ad yesteɛfu. Aț-țili d tnac n wass.


Hann úthellti anda sínum yfir oss ríkulega fyrir Jesú Krist, frelsara vorn, 	 Sidi Ṛebbi yeččuṛ-aɣ s Ṛṛuḥ iqedsen s Ɛisa Lmasiḥ amsellek-nneɣ,


Þessi er vitnisburður Jóhannesar, þegar Gyðingar sendu til hans presta og levíta frá Jerúsalem að spyrja hann: "Hver ert þú?" 	 Atah wamek i geched Yeḥya asmi i d-ceggɛen ɣuṛes lḥekkam n wudayen si temdint n Lquds. Ceggɛen-d ɣuṛes tajmaɛt n lmu-qedmin akk-d yemṛabḍen n at Lewwi akken a t-steqsin, nnan-as : Anwa-k keččini ?


Þennan Móse, er þeir afneituðu með því að segja: ,Hver skipaði þig höfðingja og dómara?' hann sendi Guð sem höfðingja og lausnara með fulltingi engilsins, er honum birtist í þyrnirunnanum. 	 Musa-nni i nekṛen m'akken i s-nnan : Anwa i k-yerran d amdebbar neɣ d lḥakem ? D nețța i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi d aqeṛṛuy, d amcafeɛ n wegdud ; s lemɛawna n lmelk i s-d-idehṛen deg udarnu ireqqen.


Og þetta er sú djörfung, sem vér höfum til hans: Ef vér biðjum um eitthvað eftir hans vilja, þá heyrir hann oss. 	 Tura atah lețkal i nesɛa ɣuṛ-es : ma nessuter-as kra yellan di lebɣi-s, yețḥessis-aɣ-d ;


En Drottinn efli yður og auðgi að kærleika hvern til annars og til allra, eins og vér berum kærleika til yðar. 	 Ad isnerni Ṛebbi leḥmala i tesɛam wway gar-awen, aț-țḥemmlem daɣen imdanen meṛṛa am akken i kkun nḥemmel nukni.


En er konan sá, að hún fékk eigi dulist, kom hún skjálfandi, féll til fóta honum og skýrði frá því í áheyrn alls lýðsins, hvers vegna hún snart hann, og hvernig hún hafði jafnskjótt læknast. 	 Tameṭṭut-nni imi twala ulamek ara teffer, tusa-d tețțergigi teɣli ɣer yiḍaṛṛen n Sidna Ɛisa, teḥka-d zdat lɣaci meṛṛa acuɣeṛ i t-tennul d wamek teḥla imiren kan si lehlak-is.


Þannig vildi hann á komandi öldum sýna hinn yfirgnæfandi ríkdóm náðar sinnar með gæsku sinni við oss í Kristi Jesú. 	 iwakken di leqṛun i d-iteddun, a d-tban acḥal meqqṛit ṛṛeḥma-ines akk-d leḥnana-s i ɣ-d-isbeggen s Ɛisa Lmasiḥ.


Og Davíð segir: Verði borðhald þeirra snara og gildra, til falls og til hegningar þeim! 	 Ula d Sidna Dawed yenna : Imensi n tmeɣṛiwin-nsen a sen-yuɣal ț-țasraft anda ara ɣlin, d acebbak ara d-yesseɣlin. fell-asen lɛiqab uklalen


Pétur fór þá út og hinn lærisveinninn, og þeir komu til grafarinnar. 	 Buṭrus d unelmad-nni ddukklen, ṛuḥen ɣer u?ekka.


og allt mitt er þitt og þitt er mitt. Í þeim er ég dýrlegur orðinn. 	 Ayen yellan d ayla-w inek, ayen yellan d ayla-k inu. Tamanegt-iw tețfeǧǧiǧ deg-sen.


Þannig líti menn á oss svo sem þjóna Krists og ráðsmenn yfir leyndardómum Guðs. 	 Ilaq a ɣ-ḥesben yemdanen belli d iqeddacen kan n Lmasiḥ i nella, d wid i gwekkel Sidi Ṛebbi i wessefhem n lbaḍna-ines.


Þegar hann kom á staðinn, sagði hann við þá: "Biðjið, að þér fallið ekki í freistni." 	 Mi gewweḍ ɣer wemkan-nni, yenna-yasen : Dɛut ɣer Ṛebbi akken ur tɣellim ara deg ujeṛṛeb.


Og hann sagði við þá: "Hvar sem þér fáið inni, þar sé aðsetur yðar, uns þér leggið upp að nýju. 	 Yenna-yasen daɣen : Axxam anda stṛeḥben yis-wen qqimet ɣuṛ-sen alamma tṛuḥem.


Jú, ég skírði líka Stefanas og heimamenn hans. Annars veit ég ekki til, að ég hafi skírt neinn annan. 	 Tella daɣen twacult n Stifanas, d nekk i ț-isɣeḍsen meɛna ur ḥsiɣ ara sɣeḍseɣ yiwen nniḍen dinna.


Eftir upprisu Jesú gengu þeir úr gröfum sínum og komu í borgina helgu og birtust mörgum. 	 ffɣen-d seg iẓekwan-nsen. Mi d-iḥya Sidna Ɛisa, kecmen ɣer temdint iqedsen, aṭas n lɣaci iwumi i d-ḍehṛen.


Þegar hann kom aftur, fann hann þá enn sofandi, því drungi var á augum þeirra. Og ekki vissu þeir, hvað þeir ættu að segja við hann. 	 Mi d-yuɣal yufa-ten daɣen ṭsen, iɣleb-iten nuddam. Ur ẓrin d acu ara s-d-erren.


Vitið þér ekki, að líkamir yðar eru limir Krists? Á ég þá að taka limi Krists og gjöra þá að skækjulimum? Fjarri fer því. 	 Ur teẓrim ara belli lǧețțat-nwen d lemfaṣel n Lmasiḥ ? Eɛni zemreɣ a d-ddmeɣ lemfaṣel n Lmasiḥ iwakken a ten-erreɣ d lemfaṣel n tmeṭṭut ixeddmen asekkak yeɛni zzna ? Ur zmireɣ ara !


Hann kenndi þeim margt í dæmisögum og sagði við þá: 	 Yebda yesselmad iten s lemtul, yeqqaṛ-asen :


Sál reis á fætur, en þegar hann lauk upp augunum, sá hann ekkert. Þeir leiddu hann við hönd sér inn í Damaskus. 	 Caɛul ikker-ed si lqaɛa, ɣas akken ldint wallen-is, ur yețwali ara. Sṭfen-as afus, wwin-t ɣer temdint n Dimecq.


og sagði: "Hvað viljið þér gefa mér fyrir að framselja yður Jesú?" En þeir greiddu honum þrjátíu silfurpeninga. 	 yenna yasen : Ma wwiɣ-kkun ɣuṛ-es a t-id teṭṭfem, d acu ara yi-tefkem ? FFkan-as tlatin iṣurdiyen n lfeṭṭa.


"Vei þér, Korasín! Vei þér, Betsaída! Ef gjörst hefðu í Týrus og Sídon kraftaverkin, sem gjörðust í ykkur, hefðu þær löngu iðrast í sekk og ösku. 	 A nnger-im a tamdint n Kurazim ! A nnger-im a tamdint n Bitsayda ! Axaṭer lemmer lbeṛhanat yedṛan deg-kkunt dṛan di temdinin n Sur akk-d Sidun, tili imezdaɣ-nsent aṭas aya i sburren tacekkaṛt n leḥzen, qqimen ɣef yiɣiɣden iwakken a d sbegnen belli ndemmen uɣalen-d ɣer ubrid n Ṛebbi.


Að endingu, bræður mínir, verið glaðir í Drottni. Ég tel ekki eftir mér að endurtaka það, sem ég hef skrifað, en yður er það til öryggis. 	 Ihi ay atmaten, feṛḥet imi tedduklem akk-d Ssid-nneɣ. Ur ɛeyyuɣ ara di tira n wayen i wen-n-uriɣ yakan, yerna ayagi a wen-yili d ṭṭmana i liman-nwen.


En hví kallið þér mig herra, herra, og gjörið ekki það, sem ég segi? 	 Acuɣer i yi-d-tessawalem « A Sidi, a Sidi », ur txeddmem ara ayen i wen-d-qqaṛeɣ ?


Og snögglega, þegar þeir litu í kring, sáu þeir engan framar hjá sér nema Jesú einan. 	 Imiren kan, inelmaden muqlen ɣer mkul tama, ur walan ula d yiwen, anagar Sidna Ɛisa yellan yid-sen.


En ég sagði: ,Hver ert þú, herra?' Og Drottinn sagði: ,Ég er Jesús, sem þú ofsækir. 	 Rriɣ-as : Anwa-k a Sidi ? Yenna-yi-d : Nekkini d Ɛisa-nni i tețqehhiṛeḍ ;


Berið hver annars byrðar og uppfyllið þannig lögmál Krists. 	 ?emɛawanet deg unerfud n tɛekkmin nwen, s wakka ara tḍuɛem ayen i d-tenna ccariɛa n Lmasiḥ.


Ekki sagði hann þetta af því, að hann léti sér annt um fátæka, heldur af því, að hann var þjófur. Hann hafði pyngjuna og tók það, sem í hana var látið. 	 Mi d-yenna annect-agi mačči d igellilen i t-iɣaḍen meɛna yebɣa ad yawi idrimen-nni, axaṭer d amakar i gella. D nețța i d amdebbeṛ ɣef yidrimen-nsen, yețțaker-iten.


Fyrir það verðið þér og hólpnir ef þér haldið fast við orðið, fagnaðarerindið, sem ég boðaði yður, og hafið ekki ófyrirsynju trúna tekið. 	 s Lexbaṛ agi n lxiṛ i tețwasellkem ma yella tettebɛem-t akken i wen-t-id-nniɣ, neɣ m'ulac liman-nwen am akken d aḍu.


Þegar þeir sáu stjörnuna, glöddust þeir harla mjög, 	 Feṛḥen aṭas mi walan itri-nni.


Aðrir bátar komu frá Tíberías í nánd við staðinn, þar sem þeir höfðu etið brauðið, þegar Drottinn gjörði þakkir. 	 Dɣa tiflukin nniḍen i d-yusan si temdint n Tiberyas, wwḍent-ed ɣer wemkan-nni anda akken i sen-yebḍa Sidna Ɛisa aɣṛum mi geḥmed Ṛebbi.


En engillinn mælti við konurnar: "Þér skuluð eigi óttast. Ég veit, að þér leitið að Jesú hinum krossfesta. 	 Yenṭeq lmelk ɣer tilawin-nni, yenna-yasent : Kunemti ur țțaggademt ara, axaṭer ẓriɣ ɣef Ɛisa i yețțusemmṛen ɣef wumidag i tețnadimt.


Þess vegna er hann meðalgangari nýs sáttmála. Hann dó og bætti að fullu fyrir afbrotin undir fyrri sáttmálanum, til þess að hinir kölluðu mættu öðlast hina eilífu arfleifð, sem heitið var. 	 ?ef wannect-agi i gella d amcafeɛ gar-aɣ d Ṛebbi s leɛqed agi ajdid, iwakken wid iwumi d-yessawel Sidi Ṛebbi ad weṛten lxiṛat n dayem i sen-yewɛed. Zemren ad weṛten ayagi s lmut-is i d-yedṛan, lmut-is i gtekksen ɣef yemdanen ddnubat-nsen n wasmi i llan seddaw n leɛqed amezwaru.


Um þetta eitt vil ég fræðast af yður: Öðluðust þér andann fyrir lögmálsverk eða við að hlýða á fagnaðarerindið og trúa? 	 ?ef wayagi kan i bɣiɣ a kkun steqsiɣ : amek i wen-d-ițțunefk Ṛṛuḥ iqedsen, imi i txeddmem ayen i d-teqqaṛ ccariɛa neɣ imi teslam yerna tumnem s lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ ?


til þess að þú skulir vita, ef mér seinkar, hvernig á að haga sér í Guðs húsi, sem er söfnuður lifanda Guðs, stólpi og grundvöllur sannleikans. 	 iwakken ma ɛeṭṭleɣ ur n-usiɣ ara aț-țissineḍ amek i glaq aț-țedduḍ deg wexxam n Sidi Ṛebbi i gellan ț-țajmaɛt n Ṛebbi yeddren. Tajmaɛt-agi, ț-țigejdit i ɣef ters tideț.


Fjarri fer því. Hvernig ætti Guð þá að dæma heiminn? 	 ?-țideț yesɛa lḥeqq ! Neɣ m'ulac amek ara iḥaseb ddunit ?


Því að hafi orðið af englum talað reynst stöðugt og hvert afbrot og óhlýðni hlotið réttlátt endurgjald, 	 Imeslayen i d-wwint lmalayekkat sɛan azal, kra n win ur neqbil ara, ur netbiɛ ara imeslayen-agi yuklal lɛiqab,


Hann tók þá tólf til sín og sagði við þá: "Nú förum vér upp til Jerúsalem, og mun allt það koma fram við Mannssoninn, sem skrifað er hjá spámönnunum. 	 Sidna Ɛisa ijmeɛ-ed ɣuṛ-es tnac-nni inelmaden-is yenna-yasen : Aql-aɣ a nali ɣer temdint n Lquds, ad idṛu wayen akk i d-uran lenbiya ɣef wayen yeɛnan Mmi-s n bunadem.


faðir við son og sonur við föður, móðir við dóttur og dóttir við móður, tengdamóðir við tengdadóttur sína og tengdadóttir við tengdamóður." 	 Ababat a d-innaɣ d mmi-s, mmi-s a d-yekker ɣer baba-s ; tayemmaț aț-țennaɣ d yelli-s, yelli-s akk-d yemma-s ; tamɣaṛt aț-țennaɣ ț-țeslit-is, tislit akk-d temɣaṛt-is.


Og hann mun ganga fyrir honum í anda og krafti Elía til að snúa hjörtum feðra til barna og óhlýðnum til hugarfars réttlátra og búa Drottni altygjaðan lýð." 	 Ad ilḥu s leɛnaya n Sidi Ṛebbi, s ṛṛuḥ ț-țezmert n nnbi Ilyas. Ad issemlil imawlan d warraw-nsen, a d-yerr wid ijehlen ɣer webrid n iḥeqqiyen, akken ad iheggi i Sidi Ṛebbi agdud ara t-iḍuɛen.


Margt hef ég um yður að tala og fyrir margt að dæma. En sá sem sendi mig, er sannur, og það sem ég heyrði hjá honum, það tala ég til heimsins." 	 ?ef wayen i kkun-yeɛnan sɛiɣ aṭas ara d-iniɣ, aṭas ara ḥasbeɣ ; win i yi-d-iceggɛen d Bab n tideț, d ayen i sliɣ ɣuṛ-es i d-țɛawadeɣ di ddunit.


En er þeir heyrðu hann ávarpa sig á hebresku, urðu þeir enn hljóðari. Hann heldur áfram: 	 Mi slan iheddeṛ-asen-d s tɛibṛanit, ssusmen meṛṛa iwakken a s-slen. Dɣa yenna :


Sælir eru þeir, sem ofsóttir eru fyrir réttlætis sakir, því að þeirra er himnaríki. 	 D iseɛdiyen wid ițțuqehṛen ɣef lḥeqq, aaxaṭer ddewla igenwan d ayla-nsen !


Og svo sem þér viljið, að aðrir menn gjöri við yður, svo skuluð þér og þeim gjöra. 	 Xedmet i wiyaḍ ayen i tebɣam a wen-t xedmen i kunwi.


Og er samkomunni var slitið, fylgdu margir Gyðingar og guðræknir menn, sem tekið höfðu trú Gyðinga, þeim Páli og Barnabasi. En þeir töluðu við þá og brýndu fyrir þeim að halda sér fast við náð Guðs. 	 Mi mfaṛaqen, aṭas n wat Isṛail akk-d wid i gkecmen ddin-nsen, tebɛen-d Bulus akk-d Barnabas i sen-ițmeslayen, i ten-inehhun ad ṭṭfen di ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi.


Þetta hef ég talað við yður, svo að þér eigið frið í mér. Í heiminum hafið þér þrenging. En verið hughraustir. Ég hef sigrað heiminn." 	 Ilaq-iyi a wen-d-iniɣ daɣen annect-agi akken aț-țafem deg-i talwit. Aț-țɛeddim si teswiɛin n ddiq di ddunit, aț-țneɛtabem meɛna ṣebṛet ! Nekk ɣelbeɣ ddunit.


Nokkrum dögum síðar kom hann aftur til Kapernaum. Þegar fréttist, að hann væri heima, 	 Ɛeddan kra wussan, Sidna Ɛisa yuɣal-ed ɣer Kafernaḥum ; yeffeɣ lexbaṛ belli deg wexxam-nni i gella.


Biðjið, að það verði ekki um vetur. 	 Dɛut ɣer Ṛebbi iwakken ur d-ideṛṛu ara wannect-nni di ccetwa,


í heiðri og vanheiðri, í lasti og lofi. Vér erum álitnir afvegaleiðendur, en erum sannorðir, 	 ama di teswiɛin n ccan neɣ n lɛaṛ, ama mi heddṛen fell-aɣ medden s lxiṛ neɣ s cceṛ. Nețwaḥseb d ikeddaben ɣas akken ț-țideț i d neqqaṛ,


Síðan föstuðu þeir og báðust fyrir, lögðu hendur yfir þá og létu þá fara. 	 Mi ẓummen, ssersen ifassen-nsen fell-asen, rnan dɛan ɣer Sidi Ṛebbi, dɣa ǧǧan-ten ad ṛuḥen.


en tunguna getur enginn maður tamið, þessa óhemju, sem er full af banvænu eitri. 	 Ma d iles, ulac amdan i gzemren a t-yeɣleb. Yeččuṛ d ssem ineqqen ; d lehlak ur nesɛi ddwa.


En ef þér leiðist af andanum, þá eruð þér ekki undir lögmáli. 	 Lameɛna ma yella tleḥḥum s lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen, atan ihi ur tellim ara seddaw leḥkum n ccariɛa.


Þegar Jesús hafði lokið þessum dæmisögum, hélt hann þaðan. 	 Mi d-yenna lemtul-agi, Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna.


Símon, Símon, Satan krafðist yðar að sælda yður eins og hveiti. 	 Sidna Ɛisa yenna : A Semɛun sel-iyi-d ! Cciṭan yessuter a kkun-isserwet am yirden,


"Tveir menn fóru upp í helgidóminn að biðjast fyrir. Annar var farísei, hinn tollheimtumaður. 	 Sin yergazen ulin ɣer lǧameɛ ad ẓallen ; yiwen (d ccix n lǧameɛ) n ukabar n ifariziyen, wayeḍ d amekkas (ixeddmen ɣer iṛumaniyen istɛemṛen tamurt).


Þeir voru: Símon, sem hann nefndi Pétur, Andrés bróðir hans, Jakob og Jóhannes, Filippus og Bartólómeus, 	 Yella Semɛun iwumi isemma Buṭrus akk-d gma-s Andriyus, Yeɛqub, Yuḥenna, Filbas, Bartelmay,


En til þess að þér vitið, að Mannssonurinn hefur vald á jörðu til að fyrirgefa syndir, þá segi ég þér:" - og nú talar hann við lama manninn - "Statt upp, tak rekkju þína, og far heim til þín." 	 Ilaq-awen aț-țeẓrem belli Mmi-s n bunadem yesɛa tazmert ad yeɛfu ddnubat di ddunit-agi ! Yezzi ɣer wukrif-nni, yenna-yas : Kker ddem usu-inek tuɣaleḍ ɣer wexxam-ik !


Ég er Alfa og Ómega, hinn fyrsti og hinn síðasti, upphafið og endirinn. 	 D nekk i d alfa d nekk i d umiga yeɛni d nekk i d lḥeṛf amezwaru, d nekk i d lḥeṛf aneggaru, lliɣ si tazwara alamma ț-țaggara.


Svo bar við, að Jesús sat að borði í húsi hans, og margir tollheimtumenn og bersyndugir sátu þar með honum og lærisveinum hans, en margir fylgdu honum. 	 Mi llan tețțen deg wexxam n Lewwi nețța d inelmaden-is, qqimen-d yid-sen imekkasen akk-d yir imdanen, axaṭer aṭas i t-ittabaɛen.


Hann svaraði þeim: "Hafið þér aldrei lesið, hvað Davíð gjörði, er honum lá á, þegar hann hungraði og menn hans? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Di leɛmeṛ teɣṛim wayen yexdem ugellid Dawed asmi i ten-yeṭṭef laẓ nețța d irfiqen-is ?


Annað er þessu líkt: ,Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig.' 	 Atan wayeḍ yesɛan azal annect umezwaru-agi : Aț-țḥemleḍ lɣiṛ-ik am yiman-ik.


og verið líkir þjónum, er bíða þess, að húsbóndi þeirra komi úr brúðkaupi og þeir geti lokið upp fyrir honum um leið og hann kemur og knýr dyra. 	 Ilit am wid yețṛaǧun amɛellem nsen ara d-yuɣalen si tmeɣṛa ; akken kan ara d-yesqeṛbeb a s-ldin tawwurt.


Sérhver maður hlýði þeim yfirvöldum, sem hann er undirgefinn. Því ekki er neitt yfirvald til nema frá Guði, og þau sem til eru, þau eru skipuð af Guði. 	 Mkul amdan, ilaq ad iqadeṛ imdebbṛen i gḥekkmen tamurt i deg yețɛici, axaṭer d Sidi Ṛebbi i d-iǧǧan lḥekma di ddunit, d nețța daɣen i gebɣan aț-țuɣal lḥekma-agi ɣer yifassen n yemdanen.


En ef ekki er neinn til að útlista, þá þegi sá á safnaðarsamkomunni, sem talar tungum, en tali við sjálfan sig og við Guð. 	 Ma ulac win ara d-yesfehmen, ad ssusmen axiṛ di tejmaɛt, ad mmeslayen deg iman-nsen kan akk-d Sidi Ṛebbi.


Og ég sór í bræði minni: Eigi skulu þeir inn ganga til hvíldar minnar. 	 Seg wakken i rfiɣ, gulleɣ ur kcimen asteɛfu-inu.


Nú talaði Jesús aftur til þeirra og sagði: "Ég er ljós heimsins. Sá sem fylgir mér, mun ekki ganga í myrkri, heldur hafa ljós lífsins." 	 Sidna Ɛisa iheddeṛ i lɣaci yenna yasen : D nekk i ț-țafat n ddunit, win ara yi-tebɛen ur iteddu ara di ṭṭlam, lameɛna ad yesɛu tafat n tudert.


Vei yður, sem nú eruð saddir, því að yður mun hungra. Vei yður, sem nú hlæið, því að þér munuð sýta og gráta. 	 A tawaɣit-nwen kunwi yeṛwan tura, aț-țuɣalem aț-țellaẓem. A tawaɣit-nwen kunwi yețțaḍṣan tura axaṭer aț-țilim di leḥzen d yimeṭṭawen.


En báturinn var þegar kominn langt frá landi og lá undir áföllum, því að vindur var á móti. 	 Taflukt-nni tella di tlemmast n lebḥeṛ, lemwaji kkatent-eț axaṭer aḍu iqubel-iten-id.


Aftur kallaði hann til sín mannfjöldann og sagði: "Heyrið mig allir, og skiljið. 	 Yessawel daɣen i lɣaci yenna yasen : Smeḥset-iyi-d akk, tfehmem :


Hann féll fram á ásjónu sína að fótum Jesú og þakkaði honum. En hann var Samverji. 	 Yusa-d yeɣli ɣer iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa, iseǧǧed zdat-es, icekkeṛ-it, yerna argaz-agi d aṣamari i gella.


Þegar fólkið þyrptist þar að, tók hann svo til orða: "Þessi kynslóð er vond kynslóð. Hún heimtar tákn, en eigi verður henni annað tákn gefið en tákn Jónasar. 	 Mi d-innejmaɛ ɣuṛ-es waṭas n lɣaci, Sidna Ɛisa yekker yenna-yasen : Lǧil-agi d lǧil amcum, yessutur lbeṛhan ! Ur as-d-ițunefkay ara lbeṛhan anagar win n nnbi Yunes !


en konan, sem vissi, hvað fram við sig hafði farið, kom hrædd og skjálfandi, féll til fóta honum og sagði honum allan sannleikann. 	 Tameṭṭut-nni, mi twala ayen yedṛan yid-es texleɛ, tețțergigi ; tṛuḥ-ed teɣli ɣer iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa tenna-yas akk tideț.


Í þessum þremur plágum varð þriðji hluti mannanna deyddur, af eldinum, reyknum og brennisteininum, sem út gekk af munnum þeirra. 	 ?elt n yemdanen mmuten s tlata n twaɣyin-agi, s tmes, s dexxan akk-d ukubri-nni i d-ițeffɣen seg imawen-nsen.


Þegar þér sjáið þau farin að bruma, þá vitið þér af sjálfum yður, að sumarið er í nánd. 	 M'ara bdunt fessunt, teẓram qṛib a d-yaweḍ unebdu.


Error rewinding file '%s': %snamename 	 namename


Allir flykktust til hans, háir og lágir, og sögðu: "Þessi maður er kraftur Guðs, sá hinn mikli." 	 Imdanen akk am umeẓyan am umeqqran, țțaran ddehn-nsen ɣuṛ-es qqaṛen : « Argaz-agi ț-țazmert n Ṛebbi s yiman-is ; ț-țazmert-nni iwumi neqqaṛ tazmert yessewhamen ! »


Hafið og til fararskjóta handa Páli, svo að þér komið honum heilum til Felixar landstjóra." 	 Heggit daɣen iɛewdiwen iwakken ad ssiwḍen Bulus di laman ɣer lḥakem Filiks.


Fæddi hún þá son sinn frumgetinn, vafði hann reifum og lagði hann í jötu, af því að eigi var rúm handa þeim í gistihúsi. 	 Tesɛa-d mmi-s amenzu, tețțel-it, tessegen-it di lmedwed, imi ur ufin ara amkan deg wexxam n yemsafren.


Ekki getið þér drukkið bikar Drottins og bikar illra anda. Ekki getið þér tekið þátt í borðhaldi Drottins og borðhaldi illra anda. 	 Ur tezmirem ara aț-țeswem si teqbuct n Sidi Ṛebbi ma yella tețțessem si țeqbuct n leǧnun ; ur tezmirem ara daɣen aț-țeččem seg weɣṛum n Sidi Ṛebbi ma yella tețțețțem seg weɣṛum n leǧnun.


Fyrir trú var það, að skækjan Rahab fórst ekki ásamt hinum óhlýðnu, þar sem hún hafði tekið vinsamlega móti njósnarmönnunum. 	 S liman, Ṛaḥab yellan d yir tameṭṭut ur temmut ara akk-d wid ur numin ara s Ṛebbi axaṭer testeṛḥeb akken ilaq s wid i d-yusan ad ssiwḍen lexbaṛ i wat Isṛail a sen-awin lexbaṛ.


Þeir urðu glaðir við og hétu honum fé fyrir. 	 Nutni feṛḥen yerna ɛuhden-t a s-fken idrimen.


Vér höfum sama anda trúarinnar sem skrifað er um í ritningunni: "Ég trúði, þess vegna talaði ég." Vér trúum líka og þess vegna tölum vér. 	 Am akken yura di tira iqedsen : umneɣ, daymi i d-hedṛeɣ ; nukni daɣen nesɛa liman-agi, daymi i d nheddeṛ.


Eins og ritað er: Hann miðlaði mildilega, gaf hinum snauðu, réttlæti hans varir að eilífu. 	 Axaṭer yura di tira iqedsen : Yețțak-ed lbaṛakat-is mbla cceḥḥa, irẓeq-ed imeɣban, ṛ ṛeḥma-ines tețdumu i dayem .


Engu að síður er það nýtt boðorð, er ég rita yður, sem er augljóst í honum og í yður, því að myrkrið er að hverfa og hið sanna ljós er þegar farið að skína. 	 Meɛna zemreɣ a d-iniɣ belli lameṛ-agi d ajdid. Tideț-agi tban-ed di Lmasiḥ, tban-ed daɣen deg-wen ; imi ṭṭlam ițwexxiṛ, tafat n tideț tfeǧǧeǧ yakan.


vera hóglátar, skírlífar, heimilisræknar, góðlátar og eiginmönnum sínum undirgefnar, til þess að orði Guðs verði ekki lastmælt. 	 ad ilint ț-țiɛeqliyin, ad ddunt s ṣṣfa, ad lhint d lecɣal n wexxam, ad lhunt, ad țțaɣent awal i yergazen-nsent iwakken awal n Sidi Ṛebbi ur yețwargam ara.


Meðan Pétur var enn að mæla þessi orð, kom heilagur andi yfir alla þá, er orðið heyrðu. 	 Urɛad ifuk Buṭrus ameslay mi d-yers Ṛṛuḥ iqedsen ɣef wid akk yellan dinna, i gesmeḥsisen i wawal n Sidi Ṛebbi.


Þegar þeir höfðu sungið lofsönginn, fóru þeir til Olíufjallsins. 	 Mi ḥemden Sidi Ṛebbi s ccnawi d isefra, ṛuḥen ulin ɣer yiɣil n uzemmur,


spruttu upp, hröktu hann út úr borginni og fóru með hann fram á brún fjalls þess, sem borg þeirra var reist á, til þess að hrinda honum þar ofan. 	 Kkren ɣuṛ-es, ssufɣen-t si taddart, ssawḍen-t armi d ixef n wedrar i ɣef tebna taddart-nsen iwakken a t-ssegrirben d akessar ;


Þegar sól hækkaði, visnaði það, og sökum þess að það hafði ekki rætur, skrælnaði það. 	 Mi gebda wezɣal, yezlef imɣan nni dɣa qquṛen, axaṭer ur sɛin ara izuṛan lqayen.


Jesús sagði við hann: "Hví kallar þú mig góðan? Enginn er góður nema Guð einn. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Acuɣeṛ i yi-d-tenniḍ « ay argaz lɛali » ? Ulac win yellan d lɛali-t anagar Sidi Ṛebbi !


Þegar þessum látum linnti, sendi Páll eftir lærisveinunum, uppörvaði þá og kvaddi síðan og lagði af stað til Makedóníu. 	 Mi tethedden lḥala ifuk ccwal, imiren Bulus isnejmaɛ-ed inelmaden, yenha-ten, dɣa yeǧǧa-ten di lehna, yeṭṭef abrid ɣer tmurt n Masidunya.


Til þessa eruð þér kallaðir. Því að Kristur leið einnig fyrir yður og lét yður eftir fyrirmynd, til þess að þér skylduð feta í hans fótspor. 	 Ɣer wannect-agi i wen-d-issawel Sidi Ṛebbi, axaṭer Lmasiḥ s yiman-is inneɛtab fell-awen, iǧǧa-yawen-d lemtel iwakken aț țeddum di lateṛ-is.


Brákaðan reyr brýtur hann ekki, og rjúkandi hörkveik mun hann ekki slökkva, uns hann hefur leitt réttinn til sigurs. 	 Ur ițkemmil ara i uɣanim iceqqeqen, ur isnusuy ara taftilt yețmețțaten, alamma yesbedd lḥeqq.


Hermennirnir fóru með hann inn í höllina, aðsetur landshöfðingjans, og kölluðu saman alla hersveitina. 	 Lɛeskeṛ wwin Sidna Ɛisa ɣer wefrag n lbeṛj, ssawlen-d i terbaɛt nsen.


Göngum því til hans út fyrir herbúðirnar og berum vanvirðu hans. 	 A nṛuḥet ihi ɣuṛ-es ɣer beṛṛa, a neqbel a nețwakṛeh am nețța.


Því að þér getið allir, hver á eftir öðrum, talað af spámannlegri andagift, til þess að allir hljóti fræðslu og uppörvun. 	 Tzemrem akk a d tețxebbiṛem s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, meɛna wa deffir wa, iwakken atmaten meṛṛa ad lemden, ad innerni liman-nsen.


Drottinn sagði við hann: "Far þegar í stræti það, sem kallað er Hið beina, og í húsi Júdasar skaltu spyrja eftir manni frá Tarsus, er heitir Sál. Hann er að biðja. 	 Sidi Ṛebbi yenna-yas : Kker tṛuḥeḍ ɣer webrid ițusemman « Abrid ayeffus », ɣer wexxam n Yuda ; dinna steqsi ɣef yiwen wergaz isem-is Caɛul n temdint n Sars. Atan ideɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi,


Þeir svöruðu eins og Jesús hafði sagt, og þeir létu þá fara. 	 Rran-asen akken i sen-d-yenna Sidna Ɛisa, dɣa ǧǧan-ten.


Vei yður, þér farísear! Yður er ljúft að skipa æðsta bekk í samkundum og láta heilsa yður á torgum. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen ! Tḥemmlem imukan imezwura di leǧwameɛ, tḥemmlem ad țsellimen fell-awen yemdanen deg iberdan.


Ekki fylgdum vér uppspunnum skröksögum, er vér kunngjörðum yður mátt og komu Drottins vors Jesú Krists, heldur vorum vér sjónarvottar að hátign hans. 	 Mačči ț-țimucuha i wen-d newwi mi i wen-d-neḥka ɣef tezmert n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ ț-țuɣalin-is, meɛna s wallen-nneɣ i nwala tamanegt-is.


Mismunur er á náðargáfum, en andinn er hinn sami, 	 Llan aṭas n leṣnaf n tukciwin n Ṛebbi, lameɛna yiwen n Ṛṛuḥ kan i gellan ;


Konungur sagði við hann: ,Gott, þú góði þjónn, þú varst trúr í mjög litlu og því skaltu ráða fyrir tíu borgum.' 	 Agellid yenna-yas : D ayen yelhan ay aqeddac lɛali, imi deg-ek laman ɣef lḥaǧa tamecṭuḥt, a k-fkeɣ aț-țḥekmeḍ ɣef ɛecṛa n tudrin.


Þótt ég sé öllum óháður, hef ég gjört sjálfan mig að þræli allra, til þess að ávinna sem flesta. 	 Ɣas akken ur iyi-ițțalas yiwen kra ; rriɣ iman-iw d aqeddac n mkul yiwen iwakken a d-rebḥeɣ aṭas n yemdanen ɣer webrid n Lmasiḥ.


En er Jesús heyrði þetta, sagði hann við hann: "Óttast ekki, trú þú aðeins, og mun hún heil verða." 	 Sidna Ɛisa mi s-yesla i wergaz-nni, yenna i Jayṛus : Ur țțagad ara ! Amen kan, yelli-k aț-țeslek.


Þegar bræðurnir urðu þessa vísir, fóru þeir með hann til Sesareu og sendu hann áfram til Tarsus. 	 Mi slan watmaten s wannect-agi, srewlen-t ɣer temdint n Qiṣarya iwakken ad iṛuḥ syenna ɣer temdint n Sars.


Þetta segi ég sjálfum yður til gagns, ekki til þess að varpa snöru yfir yður, heldur til þess að efla velsæmi og óbifanlega fastheldni við Drottin. 	 Ur wen-d-nniɣ ara ayagi iwakken a kkun-kellxeɣ meɛna nniɣ awen-t-id i nnfeɛ-nwen axaṭer bɣiɣ aț-țeddum s tikli yelhan, yeṣfan iwakken aț-țeṭṭfem deg webrid n Lmasiḥ mačči deg wayen nniḍen.


En nú rita ég yður, að þér skuluð ekki umgangast nokkurn þann, er nefnir sig bróður, en er saurlífismaður eða ásælinn, skurðgoðadýrkari eða lastmáll, ofdrykkjumaður eða ræningi. Þér skuluð jafnvel ekki sitja að borði með slíkum manni. 	 Meɛna nniɣ-awen-d : ur țemxalaḍet ara d win yețțarran iman-is d amasiḥi yili nețța yețɛici di leḥṛam, yeččuṛ d ṭṭmeɛ, d lexdeɛ, iheddeṛ ɣef wiyaḍ, iɛebbed lmeṣnuɛat, d asekṛan, d amakar. Ur țɣimit ara d wergaz am agi ulamma ɣer lqut.


Hið góða, sem ég vil, gjöri ég ekki, en hið vonda, sem ég vil ekki, það gjöri ég. 	 axaṭer ur xeddmeɣ ara lxiṛ i bɣiɣ, meɛna d cceṛ ur bɣiɣ ara i xeddmeɣ ;


Davíð kallar hann drottin, hvernig getur hann þá verið sonur hans?" 	 Ma yella Dawed isemma i Lmasiḥ « Sidi », amek i gezmer ad yili d mmi-s ?


Þá risu upp nokkrir úr flokki farísea, er trú höfðu tekið, og sögðu: "Þá ber að umskera og bjóða þeim að halda lögmál Móse." 	 Kra si terbaɛt n ifariziyen i gumnen s Sidna Ɛisa kkren-d nnan : Ilaq aț-ḍehhṛem i watmaten ur nelli ara n wat Isṛail yerna a sen tamṛem ad tebɛen ccariɛa n Sidna Musa.


Annar sagði: ,Ég hef keypt fimm tvenndir akneyta og er á förum að reyna þau. Ég bið þig, haf mig afsakaðan.' 	 Wayeḍ yenna-yas : « aql-i uɣeɣ-d xemsa n tyugiwin n yezgaren bɣiɣ ad ṛuḥeɣ a tent-ɛerḍeɣ, di leɛnaya-k semmeḥ iyi ».


Forrit 	 Ahil


Þegar hann sá Jesú álengdar, hljóp hann og féll fram fyrir honum 	 Mi gwala Sidna Ɛisa si lebɛid, yuzzel-ed yeɣli ɣef tgecrar zdat-es.


Þær sáu þá, að steininum hafði verið velt frá gröfinni, 	 Ufant azṛu-nni iqeflen aẓekka, yegrareb akkin.


Þá kom freistarinn og sagði við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá bjóð þú, að steinar þessir verði að brauðum." 	 Iqeṛṛeb ɣuṛ-es Yeblis yenna-yas : Ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ini-yasen i yedɣaɣen-agi ad uɣalen d aɣṛum.


En Jesús skynjaði gjörla hugsanir þeirra og sagði við þá: "Hvað hugsið þér í hjörtum yðar? 	 Sidna Ɛisa yeẓran ayen i țxemmimen, yenna-yasen : Acuɣeṛ tețxemmimem akka deg ulawen-nwen ?


En hann lagði ríkt á við þá, að þeir gjörðu hann eigi kunnan. 	 iqqaṛ-asen : Ɣuṛ-wat aț-țessufɣem lexbaṛ !


Hætti... 	 Tufɣa...


"Tveir menn voru skuldugir lánveitanda nokkrum. Annar skuldaði honum fimm hundruð denara, en hinn fimmtíu. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Illa yiwen umeṛkanti issekray idrimen. Ițțalas i sin yergazen, yiwen yețțalas-as xemsmeyyat alef, wayeḍ xemsin.


En hinir lögðu hendur á hann og tóku hann. 	 Imiren lɣaci mmɣen ɣef Sidna Ɛisa, ṭṭfen-t.


Filippus svaraði honum: "Brauð fyrir tvö hundruð denara nægðu þeim ekki, svo að hver fengi lítið eitt." 	 Filibus yerra-yas : A Sidi ur d-keffunt ara mitin alef iwakken mkul yiwen deg-sen a t-id-iṣaḥ ciṭṭuḥ n weɣṛum.


En ef einhver byggir ofan á grundvöllinn gull, silfur, dýra steina, tré, hey eða hálm, 	 Ma yella win yebnan ɣef lsas-agi ama s ddheb, ama s lfeṭṭa, ama s yeẓra ɣlayen, ama s wesɣaṛ neɣ s wusaɣuṛ d walim,


En ef ég rek illu andana út með fingri Guðs, þá er Guðs ríki þegar yfir yður komið. 	 Lameɛna ma yella s ufus n Ṛebbi i ten-ssuffuɣeɣ, ațan ihi tageldit n Ṛebbi tewweḍ-ed ɣuṛ-wen.


Hver sem eyru hefur, hann heyri. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, isel-ed !


Sá sem er af Guði, heyrir Guðs orð. Þér heyrið ekki, vegna þess að þér eruð ekki af Guði." 	 Win yellan n Ṛebbi yesmeḥsis i wawal n Ṛebbi. Kunwi ur tellim ara n Ṛebbi, daymi ur tesmeḥsisem ara i wawal-is.


en sá sem kemur inn um dyrnar, er hirðir sauðanna. 	 Ma d win ikeččmen si tewwurt d nețța i d ameksa n wulli.


Í þessu efni verður jafnvel það, sem áður var dýrlegt, ekki dýrlegt í samanburði við hina yfirgnæfandi dýrð. 	 Nezmer a d-nini : anda ara d tban tmanegt icceɛceɛen zik-nni zdat tin n tura ? Tuɣal d ulac !


Þessi vitnisburður er sannur. Fyrir þá sök skalt þú vanda harðlega um við þá, til þess að þeir verði heilbrigðir í trúnni, 	 ayagi i d-yenna ț-țideț. Daymi, ilaq a ten-tenhuḍ s lewɛaṛa, iwakken ad sɛun liman iseḥḥan ;


Allt þetta stunda heiðingjar heimsins, en faðir yðar veit, að þér þarfnist þessa. 	 axaṭer d imdanen ur nețțamen ara s Ṛebbi i gețqelliben ɣef wayagi meṛṛa. Baba-twen yellan deg yigenwan yeẓra ayen teḥwaǧem.


Og ef auga þitt tælir þig til falls, þá ríf það úr og kasta frá þér. Betra er þér eineygðum inn að ganga til lífsins en hafa bæði augu og verða kastað í eldsvítið. 	 Ma yella daɣen ț-țiṭ-ik ara k-yawin ɣer ddnub, qleɛ-iț ḍeggeṛ-iț akkin fell-ak ; axiṛ-ik aț-țiliḍ di ddunit s yiwet n tiṭ wala aț-țesɛuḍ snat wallen, aț- țwaḍeggṛeḍ ɣer tmes n ǧahennama.


Hann sagði nú: "Hverju er Guðs ríki líkt? Við hvað á ég að líkja því? 	 Yenna daɣen : ?er wacu i tețțemcabi tgeldit n Ṛebbi ? ?er wacu ara ț-metleɣ ?


Feður vorir öguðu oss um fáa daga, eftir því sem þeim leist, en oss til gagns agar hann oss, svo að vér fáum hlutdeild í heilagleika hans. 	 Imawlan-nneɣ țṛebbin-aɣ dagi di ddunit akken i sen yehwa, lameɛna Baba-tneɣ n igenwan yețțak-aɣ tiɣṛit di nnfeɛ-nneɣ iwakken a nuɣal d izedganen am nețța.


Sjálfir vitið þér, að þessar hendur unnu fyrir öllu því, er ég þurfti með og þeir, er með mér voru. 	 Teẓram s yiman-nwen belli s ifassen-iw i xeddmeɣ iwakken ad ɛeyyceɣ iman-iw akk-d wid yellan yid-i.


Verður ert þú, Drottinn vor og Guð, að fá dýrðina og heiðurinn og máttinn, því að þú hefur skapað alla hluti, og fyrir þinn vilja urðu þeir til og voru skapaðir. 	 Tuklaleḍ a Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ, tamanegt d ccan akk-d lḥekma, imi d kečč i d Bab n txelqit, kra yellan s lebɣi-k i d-yețwaxleq.


Hvaðan kemur mér þetta, að móðir Drottins míns kemur til mín? 	 D acu-yi, iwakken a d-terzef ɣuṛ-i yemma-s n Ssid-iw ?


Leitið sæmdar í því að lifa kyrrlátu lífi og stunda hver sitt starf og vinna með höndum yðar, eins og vér höfum boðið yður. 	 Nadit aț-țɛicem di talwit, ur țɛassat ara d acu i xeddmen wiyaḍ. Xedmet s ifassen-nwen, ur ṭṭamaɛet ara aɣṛum-nwen deg wiyaḍ, akken i kkun-nweṣṣa yakan


Hann mun breyta veikum og forgengilegum líkama vorum og gjöra hann líkan dýrðarlíkama sínum. Því hann hefur kraftinn til að leggja allt undir sig. 	 ara ibeddlen lǧețțat-nneɣ timeḥquṛin, a tent-yerr am lǧețța-s yeččuṛen d lɛaḍima, s tezmert s wayes ițțarra kullec seddaw lḥekma-s.


Ég þakka Guði fyrir, að ég hef engan yðar skírt nema Krispus og Gajus, 	 Ad ḥemmdeɣ Ṛebbi imi ur sɣeḍseɣ ula d yiwen deg-wen anagar Krisbus d Gayus.


En þegar eftir þrenging þessara daga mun sólin sortna og tunglið hætta að skína. Stjörnurnar munu hrapa af himni og kraftar himnanna bifast. 	 M'ara ɛeddin wussan-nni n leɛtab, iṭij ad inqes, aggur ur d-ițțak ara tiziri-ines, itran a d-ɣlin seg igenni, tizmar n igenwan ad rgagint.


og íklæðst hinum nýja, sem endurnýjast til fullkominnar þekkingar og verður þannig mynd skapara síns. 	 Tuɣalem d ijdiden, tețnernim di tmusni n Sidi Ṛebbi iwakken aț țemcabim ɣuṛ-es, nețța i kkun-d-ixelqen.


Allir gáfu þeir af allsnægtum sínum, en hún gaf af skorti sínum allt sem hún átti, alla björg sína." 	 Axaṭer wiyaḍ seddqen seg wayen sɛan d zzyada, ma d nețțat tseddeq ciṭṭuh-nni s wacu ara tɛic.


og eins hafa líka karlar hætt eðlilegum mökum við konur og brunnið í losta hver til annars, karlmenn frömdu skömm með karlmönnum og tóku út á sjálfum sér makleg málagjöld villu sinnar. 	 Ula d irgazen țțaǧan tilawin, ițenkkar uḥaṛuq wway gar-asen, țemyexdamen lɛaṛ ; d wagi i d lexlaṣ i yuklalen ɣef tidderɣelt-nsen.


Jesús sagði við hann: "Hví kallar þú mig góðan? Enginn er góður nema Guð einn. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Acuɣeṛ i yi-tsemmaḍ « win yelhan » ? Ulac win yelhan, anagar Ṛebbi weḥd-es.


Þér munið, bræður, eftir erfiði voru og striti: Vér unnum nótt og dag, til þess að vera ekki neinum yðar til þyngsla, um leið og vér prédikuðum fyrir yður fagnaðarerindi Guðs. 	 Ma tecfam ay atmaten ɣef wussan nni mi i wen-d-newwi lexbaṛ n lxiṛ, nenneɛtab, nxeddem iḍ d wass akken ur nețțili ț-țaɛkumt ula i yiwen deg-wen.


Hann sagði þeim einnig líkingu: "Enginn rífur bót af nýju fati og lætur á gamalt fat, því að bæði rífur hann þá nýja fatið og bótin af því hæfir ekki hinu gamla. 	 Yerna-yasen-d lemtel-agi : Yiwen ur d-itekkes tafaweț si llebsa tajdiṭ iwakken a ț-ixiḍ ɣef llebsa taqdimt , neɣ m'ulac llebsa-nni tajdiṭ aț-țcerreg ; tafaweț-nni tajdiṭ ur d-țezgay ara ɣef llebsa-nni taqdimt.


Því hvar sem fjársjóður yðar er, þar mun og hjarta yðar vera. 	 Axaṭer anda yella ugerruj-ik, dinna ara yili wul-ik.


En þó hef ég nokkuð á móti þér. Þú hefur hjá þér menn, sem halda fast við kenningu Bíleams, þess er kenndi Balak að tæla Ísraelsmenn, svo að þeir neyttu kjöts, sem helgað var skurðgoðum, og drýgðu hór. 	 Lameɛna atan wayen yellan deg-ek ur iyi-neɛǧib ara : llan ɣuṛ-ek kra yemdanen mazal-iten ṭṭfen deg uselmed n Belɛam : isselmad i ugellid Balak ayen ara yilin d sebba n tuccḍa n warraw n wat Isṛail, isselmad-asen ad ččen aksum yețțunefken d iseflawen i ssadaț yerna a ten-tawi ccehwat n tnefsit-nsen.


Meðan ég er í heiminum, er ég ljós heimsins." 	 Skud mazal lliɣ di ddunit d nekk i ț-țafat n ddunit.


Ég á úr tvennu vöndu að ráða: Mig langar til að fara héðan og vera með Kristi, því að það væri miklu betra. 	 Di snat lǧihat-agi ɛewqeɣ : deg yiwet n tama, bɣiɣ ad ṛuḥeɣ iwakken ad iliɣ akk-d Lmasiḥ, axaṭer d ayen ifazen aṭas ,


Jesús sagði við hann: "Ef þú vilt vera fullkominn, skaltu fara, selja eigur þínar og gefa fátækum, og munt þú fjársjóð eiga á himnum. Kom síðan, og fylg mér." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ma tebɣiḍ ihi aț-țkemleḍ deg webrid n Sidi Ṛebbi , ṛuḥ, zzenz akk ayen i tesɛiḍ, tefkeḍ idrimen-nni i yimeɣban, s wakka aț-țesɛuḍ agerruj deg igenwan ! Imiren as-ed, aț-țedduḍ yid-i.


Og samkvæmt þessum vilja erum vér helgaðir með því, að líkama Jesú Krists var fórnað í eitt skipti fyrir öll. 	 Ɛisa Lmasiḥ yexdem lebɣi n Sidi Ṛebbi, isebbel iman-is d asfel, iṣeffa-yaɣ si ddnub ɣef yiwet n tikkelt.


Því að náð Guðs hefur opinberast til sáluhjálpar öllum mönnum. 	 Sidi Ṛebbi isbeggen-ed ṛṛeḥma-s i d-yewwin leslak i yemdanen meṛṛa.


Móse gaf yður umskurnina - hún er að vísu ekki frá Móse, heldur feðrunum - og þér umskerið mann jafnvel á hvíldardegi. 	 Meyzet ɣef wayagi : nnbi Musa yeǧǧa-yawen-d lextana (ṭṭhaṛa), lɛadda-agi mačči s ɣuṛ-es i d-tekka meɛna s ɣuṛ lejdud-is. Atan tqeblem tessextanem deg wass n westeɛfu.


Í stað þess ættuð þér að segja: "Ef Drottinn vill, þá bæði lifum vér og þá munum vér gjöra þetta eða annað." 	 Meɛna ilaq aț-țeqqaṛem : ma yebɣa Sidi Ṛebbi, a nɛic am akka, ma yebɣa daɣen, a nexdem aya neɣ aya.


Þér eigið djöfulinn að föður og viljið gjöra það, sem faðir yðar girnist. Hann var manndrápari frá upphafi og aldrei í sannleikanum, því í honum finnst enginn sannleikur. Þegar hann lýgur fer hann að eðli sínu, því hann er lygari og lyginnar faðir. 	 Baba-twen d Cciṭan yerna tebɣam aț-țxedmem lebɣi-s. Nețța d bu-tmegṛaḍ si tazwara, ur yeṭṭif ara di tideț axaṭer ulac deg-s tideț. M'ara yeskiddib, yețmeslay-ed seg ul-is imi d ameskaddab i gella ; d nețța i d bab n lekdeb.


heldur sé það hinn huldi maður hjartans í óforgengilegum búningi hógværs og kyrrláts anda. Það er dýrmætt í augum Guðs. 	 meɛna ccbaḥa-nkunt ilaq aț-țili deg wulawen-nkunt ; axaṭer ayen yesɛan azal ameqqran ɣer Sidi Ṛebbi : ț-țezdeg n wul, lehna d leḥnana, imi ayagi d ayen ițdumun.


En hitt skal ég játa þér, að ég þjóna Guði feðra vorra samkvæmt veginum, sem þeir kalla villu, og trúi öllu því, sem skrifað stendur í lögmálinu og spámönnunum. 	 Zemreɣ a d-iniɣ zdat-ek a lḥakem Filiks : Ṛebbi i ɛebbdeɣ, d win akken ɛebden lejdud-iw ; s tideț umneɣ s webrid-agi ajdid i ɣef d-qqaṛen : « ixulef abrid-nsen » ; lameɛna umneɣ s wayen akk yuran di ccariɛa n Musa akk-d lenbiya.


Og sá er vill fremstur vera meðal yðar, sé allra þræll. 	 Win yebɣan daɣen amkan amezwaru, ilaq ad yili d aqeddac-nwen meṛṛa.