Þegar þeir Sílas og Tímóteus komu norðan frá Makedóníu, gaf Páll sig allan að boðun orðsins og vitnaði fyrir Gyðingum, að Jesús væri Kristur. 	 Mi d-usan Silas d Timuti si tmurt n Masidunya, Bulus yuɣal ițțelhay kan d ubecceṛ n wawal n Ṛebbi, ițbeggin ed i wat Isṛail belli d Ɛisa i d Lmasiḥ.


Ef Tímóteus kemur, þá sjáið til þess, að hann geti óttalaust hjá yður verið, því að hann starfar að verki Drottins eins og ég. 	 M'ara n-iɛeddi ɣuṛ-wen gma tneɣ Timuti, lhit-ed yid-es a s-ikkes ukukru axaṭer d aqeddac n Sidi Ṛebbi i gella am nekk.


Og hann ritaði bréf, svo hljóðandi: 	 Yura tabṛaț-agi i lḥakem Filiks :


[Ef einhver hefur eyru að heyra, hann heyri!] 	 Ma tesɛam imeẓẓuɣen isellen, slet-ed !


og halda sér ekki við hann, sem er höfuðið og styrkir allan líkamann og samantengir taugum og böndum, svo að hann þróast guðlegum þroska. 	 Ur qbilen ara ad ṭṭfen di Lmasiḥ yellan d aqeṛṛuy, i gesdukklen lǧețța s lemfaṣel meṛṛa d iẓuran i d-icudden ɣuṛ-es ; yis i tețnerni lǧețța, i tețțimɣuṛ s wakken yella di lebɣi n Sidi Ṛebbi.


Þeir fóru inn í Sesareu, skiluðu bréfinu til landstjórans og færðu Pál fyrir hann. 	 Mi wwḍen ɣer temdint n Qiṣarya, wwin Bulus ɣer lḥakem Filiks, rnan fkan-as tabṛaț-nni.


En Guð leysti hann úr nauðum dauðans og reisti hann upp, enda gat það aldrei orðið, að dauðinn fengi haldið honum, 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yesseḥya t-id, isellek-it-id si tesraft n lmut axaṭer d lmuḥal a t-teṭṭef ɣuṛ-es.


Komið til mín, allir þér sem erfiði hafið og þungar byrðar, og ég mun veita yður hvíld. 	 Aset-ed ɣuṛ-i a wid akk yeɛyan, iɛebban taɛekkumt ẓẓayen, a wen-fkeɣ talwit d westeɛfu.


Hefði hinn fyrri sáttmáli verið óaðfinnanlegur, þá hefði ekki verið þörf fyrir annan. 	 Lemmer leɛqed amezwaru ur ixuṣṣ ara tili ur d-yețțili ara wayeḍ.


Þær skildu ekkert í þessu, en þá brá svo við, að hjá þeim stóðu tveir menn í leiftrandi klæðum. 	 qqiment wehment. Atnaya ḍehṛen-asent-id sin yergazen s llebsa yețfeǧǧiǧen.


Eða hver er sá maður meðal yðar, sem gefur syni sínum stein, er hann biður um brauð? 	 Anwa deg-wen ara yefken ablaḍ i mmi-s ma yessuter-as-d aɣṛum ?


En hvað varðar neyslu kjöts, sem fórnað hefur verið skurðgoðum, þá vitum vér, að skurðgoð er ekkert í heiminum og að enginn er Guð nema einn. 	 Ɣef wayen yeɛnan učči n weksum n iseflawen immezlen i lmeṣnuɛat, neẓra belli lmeṣnuɛat-agi ț-țikellax di ddunit axaṭer anagar yiwen n Ṛebbi i gellan.


Þeir báðu hann að mega rétt snerta fald klæða hans, og allir, sem snertu hann, urðu alheilir. 	 Ḥellelen-t iwakken a ten-yeǧǧ ad nalen ɣas ula ț-țacḍaṭ uqenduṛ-is. Wid akk i t-innulen, ḥlan.


Þeir koma til staðar, er heitir Getsemane, og Jesús segir við lærisveina sína: "Setjist hér, meðan ég biðst fyrir." 	 Mi wwḍen ɣer tmazirt n Jitsimani, Sidna Ɛisa yenna-yasen i inelmaden-is : Qqimet dagi, ma d nekk ad ṛuḥeɣ ad ẓalleɣ.


Höggormar og nöðru kyn, hvernig fáið þér umflúið helvítisdóm? 	 A ccetla n izerman ! Amek ara tmenɛem si lɛiqab n ǧahennama ?


Ekkja sé ekki tekin á skrá yfir ekkjur nema hún sé orðin fullra sextíu ára, eingift 	 Taǧǧalt ilaq aț-țesɛu sețțin n iseggasen di leɛmeṛ-is iwakken a ț-tɛawen tejmaɛt, ilaq aț-țili tezweǧ yiwet n tikkelt kan.


En nú hefur Guð sett hvern einstakan lim á líkamann eins og honum þóknaðist. 	 Sidi Ṛebbi yebna mkul lmefṣel di lǧețța akken i s-yehwa.


Hyggið að liljunum, hversu þær vaxa. Hvorki vinna þær né spinna. En ég segi yður: Jafnvel Salómon í allri sinni dýrð var ekki svo búinn sem ein þeirra. 	 Walit amek gemmun ijeǧǧigen n lexla ! Ur țellmen ur ẓeṭṭen ! Atan qqaṛeɣ-awen : ula d agellid Sliman s yiman-is di ccan-is, ur yelsi am yiwen seg yijeǧǧigen-agi.


Því þeir dagar koma, er menn munu segja: Sælar eru óbyrjur og þau móðurlíf, er aldrei fæddu, og þau brjóst, sem engan nærðu. 	 axaṭer atan a d-asen wussan i deg ara yinin : « ț-țiseɛdiyin tid ur nezmir ara a d-sɛunt dderya, ț-țiseɛdiyin tid ur d-nuriw ara, ur nessuṭeḍ ara.»


Á ferð þeirra kom Jesús í þorp nokkurt, og kona að nafni Marta bauð honum heim. 	 Deg webrid-nsen ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa yekcem ɣer yiwet n taddart. Yiwet n tmeṭṭut isem is Marṭa teɛṛeḍ-it ɣer wexxam-nsen.


Því að þér eruð dánir og líf yðar er fólgið með Kristi í Guði. 	 axaṭer ɣer ddunit tețțusemmam temmutem, meɛna ɣer Sidi Ṛebbi tudert-nwen teffer akk-d Lmasiḥ.


Hann rétti sig upp og sagði við hana: "Kona, hvað varð af þeim? Sakfelldi enginn þig?" 	 Dɣa yerfed allen-is, yenna-yas : A tameṭṭut, anda-ten widak-nni i d-icetkan fell-am ? Ulac win iḥekmen fell-am ?


Enginn getur þjónað tveimur herrum. Annaðhvort hatar hann annan og elskar hinn eða þýðist annan og afrækir hinn. Þér getið ekki þjónað Guði og mammón. 	 Ur izmir yiwen ad iqdec ɣef sin imɛellmen deg yiwet n tikkelt. Ma iḥemmel yiwen, ad ikṛeh wayeḍ ; ma yeṭṭef deg yiwen, ad iḥqeṛ wayeḍ. Ur tezmirem ara ihi aț-țɛebdem Ṛebbi akk-d idrimen !


Það er ekki svo sem Guðs orð hafi brugðist. Því að ekki eru allir þeir Ísraelsmenn, sem af Ísrael eru komnir. 	 Acu ara d-nini ? Sidi Ṛebbi yendem deg wawal-is ? Xaṭi ! Meɛna mačči d wid meṛṛa i d-ilulen seg jeddi-tneɣ Isṛail i gellan n wat Isṛail i gextaṛ Sidi Ṛebbi.


En gætið þess, að þetta frelsi yðar verði ekki hinum óstyrku að falli. 	 Ihi, ɛasset iman-nwen, ɣuṛ-wat tilelli-agi i tesɛam aț-țili d ugur n uɣelluy i wid ur neǧhid ara di liman.


[Þá birtist honum engill af himni, sem styrkti hann. 	 Yiwen n lmelk n Sidi Ṛebbi iḍheṛ-as-d a t-yesseǧhed.


Og konungur varð reiður og afhenti hann böðlunum, uns hann hefði goldið allt, sem hann skuldaði honum. 	 Agellid-nni yezɛef aṭas, yerra aqeddac-nni ɣer lḥebs, iwakken ad inɛețțab alamma tețwaxelleṣ ṭṭlaba ines.


En tala þú það, sem sæmir hinni heilnæmu kenningu. 	 Ma d kečč sselmed ayen yellan ț-țideț n Sidi Ṛebbi.


Þá var aðfangadagur páska, um hádegi. Hann sagði við Gyðinga: "Sjáið þar konung yðar!" 	 Ass-nni, d ass uqbel lɛid n Tfaska ; aț-țili d leǧwahi n tnac, Bilaṭus yenna i lecyux n at Isṛail : Atan ugellid-nwen !


En þá er ávöxturinn er fullþroska, lætur hann þegar bera út sigðina, því að uppskeran er komin." 	 Mi wwan yirden, afellaḥ-nni a d-yas a ten-yemger, axaṭer yewweḍ ed lweqt n tmegra.


Þetta allt talaði Jesús í dæmisögum til fólksins, og án dæmisagna talaði hann ekki til þeirra. 	 Sidna Ɛisa ițmeslay-ed i lɣaci anagar s lemtul.


Þeir komu til Jerúsalem, og hann gekk í helgidóminn og tók að reka út þá, sem voru að selja þar og kaupa, og hratt um borðum víxlaranna og stólum dúfnasalanna. 	 Mi wwḍen ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa yekcem ɣer lǧameɛ iqedsen, yebda itellif wid yețțaɣen znuzun dinna. Yeqleb ṭṭwabel d ikersiyen n wid ițbeddilen idrimen akk-d wid yeznuzun itbiren.


Annað tákn birtist á himni: Mikill dreki rauður, er hafði sjö höfuð og tíu horn og á höfðunum sjö ennisdjásn. 	 Tban-ed licaṛa nniḍen deg igenni : walaɣ yiwet llafɛa tazeggaɣt am tmes, tesɛa sebɛa iqeṛṛay akk-d ɛecṛa wacciwen, mkul aqeṛṛuy ters fell-as tɛeṣṣabt.


Þegar ég var barn, talaði ég eins og barn, hugsaði eins og barn og ályktaði eins og barn. En þegar ég var orðinn fulltíða maður, lagði ég niður barnaskapinn. 	 Asmi lliɣ d aqcic, țmeslayeɣ am weqcic, țxemmimeɣ, țmeyyizeɣ slɛeqliya n weqcic ; asmi uɣaleɣ d argaz, ǧǧiɣ lɛeqliya n weqcic.


Gefum gætur hver að öðrum og hvetjum hver annan til kærleika og góðra verka. 	 A nțemḥadar wway gar-aneɣ, a nțemweṣṣi ɣef leḥmala d lecɣal yelhan.


Vér erum fæddir Gyðingar, ekki syndarar af heiðnu bergi brotnir. 	 Nukni ur nelli ara d imednuben am leǧnas nniḍen, laṣel-nneɣ seg wat Isṛail.


komu með ösnuna og folann og lögðu á þau klæði sín, en hann steig á bak. 	 Wwin-d taɣyult-nni d mmi-s, sburren-asen llebsa-nsen, dɣa srekben Sidna Ɛisa.


og ávarpið hver annan með sálmum, lofsöngum og andlegum ljóðum. Syngið og leikið fyrir Drottin í hjörtum yðar, 	 țemseǧhadet wway-gar-awen s isefra n Zabuṛ, cnut ɣef Sidi Ṛebbi, țḥemmidet-eț s wulawen-nwen.


Sæll er sá þjónn, er húsbóndinn finnur breyta svo, er hann kemur. 	 Amarezg n uqeddac-agi ara d-yaf bab n wexxam m'ara d-yaweḍ, yelha d ccɣel-nni.


En þar sem syndirnar eru fyrirgefnar, þar þarf ekki framar fórn fyrir synd. 	 Ma yella Sidi Ṛebbi yeɛfa-yaɣ ddnubat-nneɣ, acuɣeṛ ihi i neḥwaǧ tura iseflawen n lmal ɣef ddnub.


Það reyni ég með því að rifja upp fyrir yður þau orð, sem hinir heilögu spámenn hafa áður talað, og boðorð Drottins vors og frelsara, er postular yðar hafa flutt. 	 Bɣiɣ a d temmektim imeslayen i d-nnan lenbiya iqedsen akk-d lameṛ n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ amsellek nneɣ, i wen-slemden yakan imceggɛen n Sidi Ṛebbi.


alveg eins og ritað er: "Þeir skulu sjá, sem ekkert var um hann sagt, og þeir, sem ekki hafa heyrt, skulu skilja." 	 Wid iwumi ur yețwabecceṛ ara, ad walin ;wid ur nesli ara yis, ad fehmen.


En það er féll í góða jörð, merkir þá sem heyra orðið og geyma það í göfugu, góðu hjarta og bera ávöxt með stöðuglyndi. 	 Ma d ayen yețwazerɛen deg wakal lɛali, d wid isellen i wawal s wul yeṣfan d neyya ḥerzen-t yerna țțaǧan-d lxiṛ s ṣṣbeṛ-nsen.


Þá spurðu þeir allir: "Ert þú þá sonur Guðs?" Og hann sagði við þá: "Þér segið, að ég sé sá." 	 Kkren-d akken ma llan nnan : Ihi kečč d Mmi-s n Ṛebbi ? Nețța yerra-yasen : Tennam-t-id, d nekk !


En María dvaldist hjá henni hér um bil þrjá mánuði og sneri síðan heim til sín. 	 Meryem teqqim ɣer Ilicaba azal n tlata wagguren d wamek i tuɣal ɣer taddart-is.


Þeir hinir sömu hafa villst frá sannleikanum, þar sem þeir segja upprisuna þegar um garð gengna og umhverfa trú sumra manna. 	 i gwexxṛen ɣef webrid n tideț, qqaṛen belli ḥeggu n lmegtin dayen yedṛa-d, s wakka ssufuɣen aṭas n yemdanen seg webrid n liman.


Faríseinn sá, að hann tók ekki handlaugar á undan máltíðinni, og furðaði hann á því. 	 Afarizi-nni yewhem mi gwala Sidna Ɛisa ur issared ara uqbel ad yečč, akken tella di lɛadda-nsen.


Fyrirheitið um það að ganga inn til hvíldar hans stendur enn, vörumst því að nokkur yðar verði til þess að dragast aftur úr. 	 Skud mazal nezmer a nekcem ɣer westeɛfu i ɣ-yewɛed Sidi Ṛebbi, ilaq a naggad ur aɣ-ițfat ara lḥal, iwakken yiwen deg-wen ur s-yeqqaṛ ḍelmeɣ, iɛedda lweqt ur zmireɣ ara ad kecmeɣ.


Þetta er nú í þriðja sinn, að ég er ferðbúinn að koma til yðar, og ætla ég ekki að verða yður til byrði. Ég sækist ekki eftir eigum yðar, heldur yður sjálfum. Því að ekki eiga börnin að safna fé handa foreldrunum, heldur foreldrarnir handa börnunum. 	 Aql-iyi țedduɣ a n-aseɣ ɣuṛ wen tikkelt tis tlata, yerna ur țțiliɣ ara ț-țaɛekkumt fell-awen. Mačči d idrimen-nwen i bɣiɣ lameɛna d kunwi ; axaṭer mačči d dderya i glaqen ad jemɛen i lwaldin-nsen, lameɛna d lwaldin i glaq ad jemɛen i dderya-nsen.


Hann á að vera í himninum allt til þess tíma, þegar Guð endurreisir alla hluti, eins og hann hefur sagt fyrir munn sinna heilögu spámanna frá alda öðli. 	 Tura atan deg igenni alamma yusa-d lweqt i deg ara tuɣal txelqit meṛṛa ț-țajḍiṭ, akken i t-id-yenna Sidi Ṛebbi si zik seg imawen n lenbiya.


En er menn lásu það, urðu þeir glaðir yfir þessari uppörvun. 	 Mi ț-id-ɣṛan, feṛḥen aṭas s lewṣayat yellan deg-s d yimeslayen i ten-isǧehden.


Jesús vissi, að allt var þegar fullkomnað. Þá sagði hann, til þess að ritningin rættist: "Mig þyrstir." 	 Mi geẓra Sidna Ɛisa dayen kullec ifuk, yenna iwakken ad nnekmalent tira iqedsen : Ffudeɣ !


Bræðurnir í Lýstru og Íkóníum báru honum gott orð. 	 Atmaten yellan di temdint n Listra ț-țemdint n Ikunyum ḥemmlen-t yerna țcekkiṛen-t.


Óttist þá því eigi. Ekkert er hulið, sem eigi verður opinbert, né leynt, er eigi verður kunnugt. 	 Ur ten-țaggadet ara ihi ! Axaṭer kra n wayen yeffren a d-iḍheṛ, kra n lbaḍna yellan a d-tban.


Þér börn, hlýðið foreldrum yðar vegna Drottins, því að það er rétt. 	 A dderya, ḍuɛet imawlan-nwen akken yebɣa Sidi Ṛebbi, axaṭer ayagi d ayen yellan d lḥeqq.


Seljendur þessara hluta, sem auðgast hafa á henni, munu standa álengdar af ótta yfir kvöl hennar, grátandi og harmandi 	 Wid yețțaɣen znuzun leḥwayeǧ di temdint-agi yuɣalen d imeṛkantiyen, ad qqimen mebɛid ad aggaden a ten-taweḍ twaɣit, ad țrun, ad ilin di leḥzen ;


En hafna þú vanheilögum kerlingaævintýrum, og æf sjálfan þig í guðhræðslu. 	 Ma ț-țimucuha n temɣaṛin ur nesɛi ara lmeɛna i gxulfen liman, ḍeggeṛ-itent akkin fell-ak. Issin amek ara telḥuḍ deg ubrid n Sidi Ṛebbi .


til að taka þessa þjónustu og postuladóm, sem Júdas vék frá til að fara til síns eigin staðar." 	 iwakken ad iṭṭef amkan di lecɣal n ṛṛusul i ɣef yeṭṭaxeṛ Yudas, imi nețța iṛuḥ ɣer wemkan i s-ilaqen.


Sá sem fékk fimm talentur, fór þegar, ávaxtaði þær og græddi aðrar fimm. 	 Imiren kan, aqeddac-nni iwumi yefka xemsmeyya twiztin, iṛuḥ yetjeṛ yis-sent, irbeḥ-ed xemsmeyya nniḍen.


Takið á yður mitt ok og lærið af mér, því að ég er hógvær og af hjarta lítillátur, og þá munuð þér finna hvíld sálum yðar. 	 Refdet ɣef tuyat-nwen azaglu inu tlemdem s ɣuṛ-i, axaṭer ul-iw yeččuṛ d ṛṛeḥma yerna d aḥnin, aț-țafem talwit i teṛwiḥin-nwen.


Og ég heyrði tölu þeirra, sem merktir voru innsigli, hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir af öllum ættkvíslum Ísraelssona voru merktar innsigli. 	 Imiren sliɣ i leḥsab n wid yețwaḍebɛen, meyya uṛebɛa uṛebɛin alef si leɛṛac n wat Isṛail :


Standið gegn honum, stöðugir í trúnni, og vitið, að bræður yðar um allan heim verða fyrir sömu þjáningum. 	 Ur s-țaǧǧat ara abrid, sɛut liman iǧehden ; axaṭer teẓram belli atmaten nwen di ddunit meṛṛa, akka i tdeṛṛu yid-sen am kunwi.


Enginn dragi sjálfan sig á tálar. Ef nokkur þykist vitur yðar á meðal í þessum heimi, verði hann fyrst heimskur til þess að hann verði vitur. 	 Ḥadret ad yili win ara iɣuṛṛen iman-is ! Ma yella gar-awen win iḥesben iman-is d aɛeqli di ddunit-a, ilaq ad yuɣal d amehbul iwakken ad yili d aɛeqli.


Upp frá þessu tekur Jesús að prédika og segja: "Gjörið iðrun, himnaríki er í nánd." 	 Seg imiren, Sidna Ɛisa yebda yețbecciṛ yeqqaṛ : Tubet, uɣalet-ed ɣer webrid, axaṭer tagelda n igenwan tqeṛṛeb-ed.


Vér viljum ekki, bræður mínir, að yður sé ókunnugt um þrenging þá, sem vér urðum fyrir í Asíu. Vér vorum aðþrengdir langt um megn fram, svo að vér jafnvel örvæntum um lífið. 	 Nebɣa aț-țeẓrem ay atmaten lmeḥna i nesɛedda di tmurt n Asya; ɣlint-ed fell-aɣ lemḥayen iwumi ur nezmir, neɛteb armi nɣil a nemmet.


Enn sagði hann við þá: "Ég fer burt, og þér munuð leita mín, en þér munuð deyja í synd yðar. Þangað sem ég fer, getið þér ekki komist." 	 Sidna Ɛisa yerna yenna-yasen : Atan ad ṛuḥeɣ, aț-țqellbem fell-i lameɛna aț-țemtem di ddnub-nwen, ur tezmirem ara a d-tasem ɣer wanda ara ṛuḥeɣ.


Aðrir sögðu: "Þessi orð mælir enginn sá, sem hefur illan anda. Mundi illur andi geta opnað augu blindra?" 	 Wiyaḍ qqaṛen : Win ițwamelken ur yețmeslay ara akka. Qqaṛen daɣen : Izmer lǧen a d-yerr iẓri i iderɣalen ?


Vei yður, því þér eruð eins og duldar grafir, sem menn ganga yfir án þess að vita." 	 A nnger-nwen, kunwi yecban iẓekwan i gɣumm wakal, ur d-nețban ara, ɛeffsen-ten yemdanen ur d-wwin s lexbaṛ.


Hvar sem þér komið í hús, þá segið fyrst: ,Friður sé með þessu húsi.' 	 Kra n wexxam ara tkecmem init : sslam n Ṛebbi fell-awen ay at wexxam !


Hann lagði ríkt á við þá að segja þetta engum 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten ur qqaṛen i yiwen belli d nețța i d Lmasiḥ.


Kveðjan er skrifuð með minni, Páls, eigin hendi. Minnist fjötra minna. Náð sé með yður! 	 Nekk Bulus, s ufus-iw i wen-n uriɣ. Sslam fell-awen ! Ur tețțut ara belli d ameḥbus i lliɣ. Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi aț-țili yid-wen.


En sjálfur hafði Jesús sagt, að spámaður væri ekki metinn í föðurlandi sínu. 	 Yenna-yasen : « Ulac nnbi yesɛan leqdeṛ di tmurt-is. »


Og hann undraðist vantrú þeirra. Hann fór nú um þorpin þar í kring og kenndi. 	 Yewhem deg-sen imi ugin ad amnen. Dɣa ileḥḥu, yesselmad di tudrin iqeṛben tamdint n Naṣaret.


Á þeim degi munuð þér ekki spyrja mig neins. Sannlega, sannlega segi ég yður: Hvað sem þér biðjið föðurinn um í mínu nafni, mun hann veita yður. 	 M'ara d-yas wass-nni ur tețțuɣalem ara a yi-testeqsim. A wen iniɣ s tideț : ayen akk ara tessutrem i Baba s yisem-iw a wen-t-id-yeqbel.


Lærisveinum hans kom í hug, að ritað er: "Vandlæting vegna húss þíns mun tæra mig upp." 	 inelmaden-is mmektan-d ayen yuran di tektabt n ?abur : Leḥmala i sɛiɣ ɣef wexxam-ik am tmes itețțen ul-iw !


En þeir sögðu: "Hvað þurfum vér nú framar vitnis við? Vér höfum sjálfir heyrt það af munni hans." 	 Imiren ɛeggḍen nnan : Dayen ur neḥwaǧ ara inigan, yenna-t-id s yimi-s, nesla-yas s imeẓẓuɣen-nneɣ.


Guð er réttlátur, hann endurgeldur þeim þrengingu, sem að yður þrengja. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi yellan d Bab n lḥeqq, a d-yerr leqheṛ ɣef wid i kkun-ițqehhiṛen,


Ekki alls fyrir löngu kom Þevdas fram og þóttist vera eitthvað. Hann aðhylltust um fjögur hundruð manns. En hann var drepinn, og allir þeir, sem fylgdu honum, tvístruðust og hurfu. 	 Mmektit-ed, mačči aṭas aya ikker-ed yiwen yețțuseman Tudas yerran iman-is d ameqqran. Azal n ṛebɛa meyya n yergazen i ddan yid-es; asmi i t-nɣan, wid akk i geddan yid-es mfaṛaqen, ur d-yeqqim lateṛ-nsen.


Eftir mikla umræðu reis Pétur upp og sagði við þá: "Bræður, þér vitið, að Guð kaus sér það fyrir löngu yðar á meðal, að heiðingjarnir skyldu fyrir munn minn heyra orð fagnaðarerindisins og taka trú. 	 Mi ketṛen deg wawal, ikker-ed Butṛus yenna-yasen : Ay atmaten, teẓram belli Sidi Ṛebbi yextaṛ-iyi-d gar-awen seg wass amezwaru iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ i leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, akken ad amnen.


Þess vegna uni ég mér vel í veikleika, í misþyrmingum, í nauðum, í ofsóknum, í þrengingum vegna Krists. Þegar ég er veikur, þá er ég máttugur. 	 ?ef wannect-agi, feṛḥeɣ m'ara fecleɣ, m'ara iliɣ di lḥeṛs, di leqheṛ, di leḥzen, di ceddat neɣ m'ara yi-regmen ɣef ddemma n Lmasiḥ, axaṭer m'ara fecleɣ imiren i ǧehdeɣ.


sonar Jakobs, sonar Ísaks, sonar Abrahams, sonar Tara, sonar Nakórs, 	 Yeɛqub, Isḥaq, Ibṛahim, Teraḥ, Naḥur,


Og hann sagði við þá: "Svo er skrifað, að Kristur eigi að líða og rísa upp frá dauðum á þriðja degi, 	 yenna yasen : Atah wayen yuran tira iqedsen: « ilaq Lmasiḥ ad yeɛteb, a d-iḥyu ass wis tlata si ger lmegtin,


Ótti er ekki í elskunni. Fullkomin elska rekur út óttann. Því að óttinn felur í sér hegningu, en sá sem óttast er ekki fullkominn í elskunni. 	 Win yesɛan leḥmala n tideț ur t-tkeččem ara tugdi ; leḥmala n tideț tessufuɣ tugdi, axaṭer tugdi tețțas-ed si lxuf n lɛiqab, win yețɛicin di tugdi werɛad yessaweḍ ɣer leḥmala n tideț.


Hann spurði: "Hver?" Jesús sagði: "Þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki bera ljúgvitni, 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ur tneqqeḍ ara tamgeṛṭ, ur tzennuḍ ara, ur tețțcehhideḍ ara s ẓẓur, ur tețțakkṛreḍ ara,


Hvernig fær þú sagt við bróður þinn: ,Bróðir, lát mig draga flísina úr auga þér,' en sérð þó eigi sjálfur bjálkann í þínu auga? Hræsnari, drag fyrst bjálkann úr auga þér, og þá sérðu glöggt til að draga flísina úr auga bróður þíns. 	 Amek ara tiniḍ i gma-k : eǧǧ-iyi ad kkseɣ axeclaw yellan di tiṭ-ik kečč ur neẓri tigejdit yellan di tiṭ-ik ? A bu sin wudmawen, ekkes uqbel tigejdit yellan di tiṭ-ik, imiren aț-țwaliḍ amek ara tekkseḍ axeclaw yellan di tiṭ n gma-k.


Hver sem gefur yður bikar vatns að drekka, vegna þess að þér eruð Krists, sannlega segi ég yður, hann mun alls ekki missa af launum sínum. 	 Kra win ara wen-d-yefken lkas n waman imi d inelmaden n Lmasiḥ i tellam, a wen-iniɣ s tideț, lxiṛ-is ur s-yețwankaṛ ara .


Mannssonurinn er ekki kominn til að tortíma mannslífum, heldur til að frelsa."] Og þeir fóru í annað þorp. 	 Mmi-s n bunadem ur d-yusi ara ad issenger imdanen lameɛna yusa-d a ten-isellek. Dɣa ṛuḥen ɣer taddart nniḍen.


Því þeir dagar koma, er menn munu segja: Sælar eru óbyrjur og þau móðurlíf, er aldrei fæddu, og þau brjóst, sem engan nærðu. 	 axaṭer atan a d-asen wussan i deg ara yinin : « ț-țiseɛdiyin tid ur nezmir ara a d-sɛunt dderya, ț-țiseɛdiyin tid ur d-nuriw ara, ur nessuṭeḍ ara.»


Jesús sá hana og kallaði hana til sín og sagði við hana: "Kona, þú ert laus við sjúkleik þinn!" 	 Mi ț-iwala Sidna Ɛisa, iluɛa-ț yenna-yas : A tameṭṭut, teḥliḍ seg wekraf-im.


Ef dagar þessir hefðu ekki verið styttir, kæmist enginn maður af. En vegna hinna útvöldu munu þeir dagar styttir verða. 	 Lemmer ur issenqes ara Sidi Ṛebbi deg wussan-nni, tili yiwen ur imenneɛ, meɛna ɣef ddemma n wid yextaṛ ara yeṣṣenqes i wussan-agi.


Látum oss því ganga fram fyrir Guð með einlægum hjörtum, í öruggu trúartrausti, með hjörtum, sem hreinsuð hafa verið og eru laus við meðvitund um synd, og með líkömum, sem laugaðir hafa verið í hreinu vatni. 	 A nqeṛṛeb ihi ɣer Ṛebbi s wul d liman ikemlen, s wulawen-nneɣ zeddigen seg yir ixemmimen, s lǧețțat-nneɣ yuraden s waman yeṣfan.


Hann sagði: "Alls þessa hef ég gætt frá æsku." 	 Argaz-nni yenna-yas : Ayagi akk xeddmeɣ-t seg wasmi lliɣ d ameẓyan.


Jóhannes bar klæði úr úlfaldahári og leðurbelti um lendar sér og hafði til matar engisprettur og villihunang. 	 Yeḥya yelsa llebsa yețwaxedmen s ccɛeṛ n welɣem, tabagust n weglim ɣef wammas-is, tamɛict-is d ibẓaẓ akk-d tament n lexla.


Þeir vilja vera lögmálskennendur, þó að hvorki skilji þeir, hvað þeir sjálfir segja, né hvað þeir eru að fullyrða. 	 Bɣan ad slemden i wiyaḍ ccariɛa n Sidi Ṛebbi, nutni s yiman-nsen ur fhimen d acu i d qqaṛen ur fhimen ayen i sselmaden.


Næsta dag gekk Páll með oss til Jakobs, og allir öldungarnir komu þangað. 	 Azekka-nni, yedda yid-nneɣ Bulus ɣer wexxam n Yeɛqub anda nnejmaɛen imeqqranen n tejmaɛt.


Vér gjörum það sakir sannleikans, sem er stöðugur í oss og mun vera hjá oss til eilífðar. 	 ɣef ddemma n tideț yellan deg-nneɣ ara yeqqimen deg-nneɣ i dayem.


Látið fætur yðar feta beinar brautir, til þess að hið fatlaða vindist ekki úr liði, en verði heilt. 	 Ṛeṣṣit iḍaṛṛen-nwen, ddut deg ubrid n lewqam, iwakken win isquḍuṛen ur iɣelli ara meɛna ad ibedd.


Eitt sinn voruð þér myrkur, en nú eruð þér ljós í Drottni. Hegðið yður eins og börn ljóssins. - 	 Ț-țideț, zik-nni tellam di ṭṭlam, meɛna tura s tikli nwen deg ubrid n Lmasiḥ, teffɣem ɣer tafat. Ddut ihi di tafat imi tellam d arraw n tafat ;


Felix, sem var vel kunnugt um veginn, frestaði nú málinu, og mælti: "Þegar Lýsías hersveitarforingi kemur ofan hingað, skal ég skera úr máli yðar." 	 Filiks yesnen akken ilaq abrid n Lmasiḥ, yenna-yasen : Uɣalet-ed m'ara d-yaweḍ lqebṭan Lizyas, imiren ad ẓreɣ tamsalt-nwen.


Og engli safnaðarins í Þýatíru skalt þú rita: Þetta segir sonur Guðs, sem augun hefur eins og eldsloga og fætur hans eru líkir glómálmi: 	 Aru i lmelk n tejmaɛt n temdint n Tyatir : atah wayen i d-yeqqaṛ Mmi-s n Ṛebbi Win yesɛan allen iceɛɛlen am tmes, iḍaṛṛen-is țfeǧǧiǧen am nnḥas :


Menn streymdu til hans frá Jerúsalem, allri Júdeu og Jórdanbyggð, 	 Imezdaɣ meṛṛa n temdint n Lquds, tamurt n Yahuda akk-d tmura i d-yezzin i wasif n Urdun, țțasen-d ɣuṛ-es


Hinn svaraði honum: "Meistari, alls þessa hef ég gætt frá æsku." 	 Yerra-yas : A Sidi, ayagi akk xedmeɣ-t seg wasmi lliɣ d ameẓyan.


Ritað er: Ég mun eyða speki spekinganna, og hyggindi hyggindamannanna mun ég að engu gjöra. 	 Atan wayen i d-nnant tira iqedsen : Ad snegreɣ tamusni n imusnawen, ad rreɣ d ula+ c lefhama n wid ifehmen+ .


Hann settist niður, kallaði á þá tólf og sagði við þá: "Hver sem vill vera fremstur, sé síðastur allra og þjónn allra." 	 Sidna Ɛisa yeqqim, yessawel i tnac-nni inelmaden-is, yenna-yasen : Win yebɣan ad yili d amezwaru, ilaq ad yeqqim d aneggaru, ad yuɣal d aqeddac i mkul yiwen.


Konungur gekk þá inn að sjá gestina og leit þar mann, sem var ekki búinn brúðkaupsklæðum. 	 Mi d-ikcem ugellid ad iwali inebgawen, iwala yiwen wergaz ur yelsi ara llebsa n tmeɣṛa.


Síðan báðu þeir um konung, og Guð gaf þeim Sál Kísson, mann af Benjamíns ætt. Hann ríkti í fjörutíu ár. 	 Dɣa ssutren i Sidi Ṛebbi a sen-d-yefk agellid ; yefka-yasen-d Caɛul, mmi-s n Qic n wedrum n Benyamin, yuɣal d agellid fell-asen azal n ṛebɛin iseggasen.


En nú kom hann til sjálfs sín og sagði: ,Hve margir eru daglaunamenn föður míns og hafa gnægð matar, en ég ferst hér úr hungri! 	 Ihi yebda yețxemmim deg iman-is yenna : « acḥal n ixeddamen yellan ɣer baba ṛwan aɣṛum, nekk yenɣa-yi laẓ dagi.


En Jesús svaraði þeim: "Þér villist, því að þér þekkið ekki ritningarnar né mátt Guðs. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Tɣelṭem ! Axaṭer ur tefhimem tira iqedsen, ur tessinem tazmert n Ṛebbi.


Drottinn mun gjöra upp reikning sinn á jörðunni, binda enda á hann og ljúka við hann í skyndi," 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi ur ițɛeṭṭil ara ad ixdem di ddunit ayen akken i d-yenna deg wawal-is.


Og hann tók brauðin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, þakkaði Guði, braut brauðin og gaf lærisveinunum til að bera fram fyrir mannfjöldann. Fiskunum tveim skipti hann og meðal allra. 	 Yeddem xemsa n teḥbulin-nni n weɣṛum d sin iḥewtiwen, yerfed allen-is ɣer igenni yeḥmed Ṛebbi. Yebḍa aɣṛum-nni, yefka-t i inelmaden a t-feṛqen i lɣaci. Ifṛeq-asen ula d sin-nni iḥewtiwen.


Hinn svaraði: "Herra, hver er sá, að ég megi trúa á hann?" 	 Yerra-yas : Anwa-t a Sidi ? Ini-yi-t-id iwakken ad amneɣ yis.


Vér höfum altari, og hafa þeir, er tjaldbúðinni þjóna, ekki leyfi til að eta af því. 	 ?uṛ-nneɣ adekkan n tmezliwt anda ur zmiren ara lmuqedmin iqeddcen deg uqiḍun n temlilit ad ččen ayen i d yețțunefken d asfel.


En Pétur kvað enn fastar að: "Þó að ég ætti að deyja með þér, þá mun ég aldrei afneita þér." Eins töluðu þeir allir. 	 Meɛna Buṭrus yenna-yas daɣen : Ad qebleɣ ad dduɣ yid-ek ula ɣer lmut wala a k-nekkṛeɣ. Inelmaden nniḍen nnan-d meṛṛa akken.


Ef þér hefðuð skilið, hvað felst í orðunum: ,Miskunnsemi vil ég, ekki fórnir,' munduð þér ekki hafa sakfellt saklausa menn. 	 Lemmer tfehmem d acu i d lmeɛna n wawal-agi : D ulawen yesɛan ṛṛeḥma i bɣiɣ mačči d isflawen n lmal ttili ur tḥekkmem ara s lmut ɣef wid ur neḍlim ara !


sendi Jesús þá Pétur og Jóhannes og sagði: "Farið og búið til páskamáltíðar fyrir oss." 	 Sidna Ɛisa iceggeɛ Buṭrus d Yuḥenna, yenna-yasen : Ṛuḥet a ɣ-theggim imensi n Tfaska.


En sá sem hatar bróður sinn, hann er í myrkrinu og lifir í myrkrinu og veit ekki hvert hann fer, því að myrkrið hefur blindað augu hans. 	 Ma d win ikeṛhen gma-s, di ṭṭlam i gella ; iteddu di ṭṭlam ur yeẓri anda ileḥḥu, axaṭer ṭṭlam isderɣel-as allen.


Hverjum sem mælir gegn Mannssyninum, verður það fyrirgefið, en þeim sem mælir gegn heilögum anda, verður ekki fyrirgefið, hvorki í þessum heimi né í hinum komanda. 	 Yal win ara iregmen di Mmi-s n bunadem, a s-ițwasameḥ, ma d win ara iregmen Ṛṛuḥ iqedsen, ur s-ițwasamaḥ ara ama di lweqt-agi, ama di lweqt i d-iteddun.


heldur áttu þeir í einhverjum deilum við hann um átrúnað sjálfra þeirra og um Jesú nokkurn, látinn mann, sem Páll segir lifa. 	 Țemjadalen anagar ɣef ddin akk-d yiwen ițusemman Ɛisa. Ɛisa-agi yemmut, meɛna Bulus yeqqaṛ-ed yedder.


Öðru var sáð meðal þyrna. Það merkir þá sem heyra orðið, 	 Wiyaḍ țemcabin ɣer wakal yeččuṛen d isennanen, sellen i wawal n Ṛebbi,


Nú kom hallæri á öllu Egyptalandi og Kanaan og mikil þrenging, og feður vorir höfðu ekki lífsbjörg. 	 Yeɣli-d laẓ ɣef tmurt n Maṣeṛ akk ț-țmurt n Kenɛan, d lweqt n cedda tameqqrant ; lejdud-nneɣ ur ufin ara ayen ara ččen.


Hér reynir á þolgæði hinna heilögu, þeirra er varðveita boð Guðs og trúna á Jesú. 	 Deg wannect-agi i d-yețban ṣṣbeṛ n wid yextaṛ Sidi Ṛebbi, wid i gḍuɛen lumuṛ-is yerna ṭṭfen di liman i sɛan di Lmasiḥ.


Hárin á höfði yðar eru jafnvel öll talin. Verið óhræddir, þér eruð meira verðir en margir spörvar. 	 Ula d anẓaden n iqeṛṛay-nwen țwaḥesben yiwen yiwen. Ur țțagadet ara ihi, teswam akteṛ n iẓiwcen.


Þá gaf hann þeim Barabbas lausan, en lét húðstrýkja Jesú og framseldi hann til krossfestingar. 	 Imiren Bilaṭus iserreḥ-ed i Barabas, jelkḍen Sidna Ɛisa, dɣa yefka lameṛ a t-semmṛen ɣef wumidag.


Og hann fór um alla Jórdanbyggð og prédikaði iðrunarskírn til fyrirgefningar synda, 	 Iṛuḥ ițnadi timura i d-izzin i wasif n Urdun, yețberriḥ yeqqaṛ : Beddlet tikli, uɣalet-ed ɣer webrid, aset-ed aț-țețwaɣeḍsem iwakken Sidi Ṛebbi a wen-isemmeḥ ddnubat-nwen !


Ef vér leyfum honum að halda svo áfram, munu allir trúa á hann, og þá koma Rómverjar og taka bæði helgidóm vorn og þjóð." 	 ma neǧǧa-t ad ikemmel akka, lɣaci akk ad amnen yis ; a d-asen iṛumaniyen a ɣ-hudden lǧameɛ-nneɣ ț-țmurt-nneɣ.


Og hann sagði: ,Þetta gjöri ég: Ég ríf hlöður mínar og reisi aðrar stærri, og þangað safna ég öllu korni mínu og auðæfum. 	 Ad huddeɣ ikuffan-iw, ad bnuɣ wiyaḍ d imeqqranen iwakken ad jemɛeɣ irden-iw d leṛẓaq-iw meṛṛa.


Nú nálguðust páskar Gyðinga, og margir fóru úr sveitinni upp til Jerúsalem fyrir páskana til að hreinsa sig. 	 Akken i d-iqeṛṛeb lɛid n Tfaska, aṭas n lɣaci i d-ițasen si mkul tamurt ɣer temdint n Lquds akken ad ssizedegen iman-nsen.


Og hann sagði við þá: "Uppskeran er mikil, en verkamenn fáir. Biðjið því herra uppskerunnar að senda verkamenn til uppskeru sinnar. 	 Yenna-yasen : Tamegra meqqṛet meɛna drus yixeddamen i gellan. Dɛut ihi ɣer Bab n tmegra iwakken a d-iceggeɛ ixeddamen ɣer yigran-is.


Ég bið þig þá fyrir barnið mitt, sem ég hef getið í fjötrum mínum, hann Onesímus. 	 A k-ḥelleleɣ ɣef ddemma n gma-tneɣ Unizim, i guɣalen d mmi axaṭer wwiɣ-t-id ɣer webrid n Lmasiḥ dagi di lḥebs.


Eftir að hafa heyrt um trú yðar á Drottin Jesú og um kærleika yðar til allra heilagra, 	 Daymi mi sliɣ s liman-nwen yeṛsan di Ɛisa Lmasiḥ d wamek i tḥemmlem wid akk i gextaṛ Sidi Ṛebbi,


Internetið 	 Internet


honum einum, alvitrum Guði, sé fyrir Jesú Krist dýrð um aldir alda. Amen. 	 Lɛaḍima i Sidi Ṛebbi awḥid, Bab n tmusni d leɛqel, s Sidna Ɛisa Lmasiḥ si lǧil ɣer lǧil ! Amin !


Hann leit í kring á þá alla og sagði við manninn: "Réttu fram hönd þína." Hann gjörði svo, og hönd hans varð heil. 	 Yerfed allen-is ɣer wid akk i s-d-yezzin , dɣa yenna i wergaz nni : Eḍleq afus-ik ! Ukrif-nni yeḍleq afus-is, yeḥla.


Á þessum dögum komu spámenn frá Jerúsalem til Antíokkíu. 	 Deg ussan-nni, ṣubben-d kra n lenbiya si temdint n Lquds ɣer temdint n Antyuc.


Flýið saurlifnaðinn! Sérhver önnur synd, sem maðurinn drýgir, er fyrir utan líkama hans. En saurlífismaðurinn syndgar á móti eigin líkama. 	 Xḍut i yir tikli ! Kra n ddnub i gezmer a t-ixdem wemdan ițɣimi beṛṛa n lǧețța-s, ma d win ara ixedmen zzna yessewsex lǧețța-s.


Jesús sagði við hann: "Ef þú vilt vera fullkominn, skaltu fara, selja eigur þínar og gefa fátækum, og munt þú fjársjóð eiga á himnum. Kom síðan, og fylg mér." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ma tebɣiḍ ihi aț-țkemleḍ deg webrid n Sidi Ṛebbi , ṛuḥ, zzenz akk ayen i tesɛiḍ, tefkeḍ idrimen-nni i yimeɣban, s wakka aț-țesɛuḍ agerruj deg igenwan ! Imiren as-ed, aț-țedduḍ yid-i.


Hann varð að fara um Samaríu. 	 ilaq-as ad iɛeddi ɣef tmurt n Samarya.


Þegar einn þeirra, er að borði sátu, heyrði þetta, sagði hann við Jesú: "Sæll er sá, sem neytir brauðs í Guðs ríki." 	 Mi gesla i imeslayen-agi, yiwen seg inebgawen inṭeq-ed yenna i Sidna Ɛisa : Amasseɛd n win ara yeččen tiremt di tgelda n yigenwan!


Vakið því, þér vitið eigi, hvaða dag Drottinn yðar kemur. 	 Ɛasset ihi ur ɣefflet ara ! Axaṭer ur teẓrim ara lweqt i deg ara d-yas Ssid-nwen !


Og ég heyrði altarið segja: "Já, Drottinn Guð, þú alvaldi, sannir og réttlátir eru dómar þínir." 	 Sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan seg udekkan n iseflawen teqqaṛ : Anɛam a Sidi Ṛebbi a Bab n tezmert, lḥekma-inek ț-țideț yerna d lḥeqq.


Þetta varð hljóðbært um alla Joppe, og margir tóku trú á Drottin. 	 Imezdaɣ meṛṛa n temdint n Jafa slan s wayen yedṛan, daymi aṭas i gumnen s Sidna Ɛisa.


Nú var mikill fjöldi saman kominn, og menn komu til hans úr hverri borg af annarri. Þá sagði hann þessa dæmisögu: 	 Lɣaci usan-d seg waṭas n tudrin. Mi d-nnejmaɛen ɣuṛ-es, Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi :


og verður að þagga niður í þeim. Það eru mennirnir, sem kollvarpa heilum heimilum, er þeir kenna það, sem eigi á að kenna, fyrir svívirðilegs gróða sakir. 	 ilaq a sen-terrem tikmamin i yimawen-nsen. Skarayen lhul deg yexxamen m'ara sselmaden ayen ur nlaq ara, iwakken ad rebḥen leḥṛam.


"Allt hefur hann lagt undir fætur honum." Þegar stendur, að allt hafi verið lagt undir hann, er augljóst, að sá er undan skilinn, sem lagði allt undir hann. 	 Axaṭer am akken yura : Sidi Ṛebbi yerra kullec seddaw yiḍaṛṛen-is+ . Meɛna mi gura belli kullec yuɣal seddaw yiḍaṛṛen-is, iban belli Win yerran kullec seddaw yidaṛṛen-is ur ițekki ara.


Og á þeim dögum smíðuðu þeir kálf, færðu skurðgoðinu fórn og kættust af verki handa sinna. 	 Dɣa deg ussan-nni, jemɛen-d ddheb, ssefsin-t xedmen yis yiwen ugenduz. Imiren zlan-as asfel, xedmen-as tameɣṛa, feṛḥen s wayen xedmen yifassen-nsen.


Miðjabackground, style 	 background, style


Í fyrsta lagi heyri ég, að flokkadráttur eigi sér stað á meðal yðar, er þér komið saman á safnaðarsamkomum, og því trúi ég að nokkru leyti. 	 Sliɣ belli m'ara tețnejmaɛem yețțili lxilaf gar-awen yerna umneɣ belli tella kra n tideț deg wayagi.


Þeir hafa vitnað fyrir söfnuðinum um kærleika þinn. Þú gjörir vel, er þú greiðir för þeirra eins og verðugt er fyrir Guði. 	 ḥkan-d zdat n tejmaɛt ɣef leḥmala-inek. ayen yelhan daɣen ma terniḍ tɛawneḍ-ten s wayen i tzemreḍ iwakken ad kemmlen abrid-nsen ;


sonar Kenans, sonar Arpaksads, sonar Sems, sonar Nóa, sonar Lameks, 	 Kenan, Arfaksad, Cam, Nuḥ, Lamek,


Allt fólkið sá hann ganga um og lofa Guð. 	 Lɣaci akk walan-t mi gleḥḥu ițḥemmid Sidi Ṛebbi.


En ég veit, að þegar ég kem til yðar, mun ég koma með blessun Krists í fullum mæli. 	 ?riɣ belli m'ara n-ṛuḥeɣ ɣuṛ wen, s lbaṛaka tameqqrant n Lmasiḥ ara n-aseɣ.


Og vilji einhver þreyta lög við þig og hafa af þér kyrtil þinn, gef honum eftir yfirhöfnina líka. 	 Ma yebɣa yiwen a k-isiweḍ ɣer ccṛeɛ iwakken a k-ikkes aqenduṛ-ik, rnu-yas ula d abeṛnus-ik.


Eins mun verða á þeim degi, er Mannssonurinn opinberast. 	 Akken ara d-tedṛu asm'ara d-iban Mmi-s n bunadem.


Þá fóru þeir um Pisidíu og komu til Pamfýlíu. 	 Zegren si tmurt n Bisidya, wwḍen-d ɣer tmurt n Bamfilya,


og sagði: "Ég sé himnana opna og Mannssoninn standa til hægri handar Guði." 	 Imiren iɛeggeḍ, yenna : Atan țwaliɣ igenwan ldin, țwaliɣ Mmi-s n bunadem ibedd ɣer tama tayeffust n Ṛebbi !


Þú munt nú vilja segja við mig: "Hvað er hann þá að ásaka oss framar? Hver fær staðið gegn vilja hans?" 	 Ahat ad yili win ara d-yinin : imi akka i gella lḥal, acu i mazal ițlumu deg-nneɣ ? Anwa i gzemren a t-iɛaṣi ?


Fagnið á þeim degi og leikið af gleði, því laun yðar eru mikil á himni, og á sama veg fóru feður þeirra með spámennina. 	 Ass-nni ilit di lfeṛḥ, friwset s lfeṛḥ axaṭer d ṛṛezq ameqqran i kkun-ițṛaǧun deg igenni ! Imi akka i xedmen lejdud-nsen i lenbiya.


Sérhver ritning er innblásin af Guði og nytsöm til fræðslu, til umvöndunar, til leiðréttingar, til menntunar í réttlæti, 	 Yal tira iqedsen s ɣuṛ Ṛebbi i d-tekka yerna twulem i uselmed, i usefhem, i nehhu akk-d țṛebga deg webrid n lḥeqq,


Jesús segir við hana: "María!" Hún snýr sér að honum og segir á hebresku: "Rabbúní!" (Rabbúní þýðir meistari.) 	 Sidna Ɛisa iluɛa-ț-id yenna-yas : Meryem ! Tezzi ɣuṛ-es, dɣa tenna-yas s tɛibṛanit : Rabuni ! ( yeɛni : a Sidi ! )


svo að allir heiðri soninn eins og þeir heiðra föðurinn. Sá sem heiðrar ekki soninn, heiðrar ekki föðurinn, sem sendi hann. 	 iwakken imdanen meṛṛa ad qadṛen Mmi-s akken țqadaṛen Baba-s. Win ur nqudeṛ ara Mmi-s ur iqudeṛ ara Baba-s i t-id iceggɛen.


Þegar sá dagur ósýrðu brauðanna kom, er slátra skyldi páskalambinu, 	 Yewweḍ-ed wass n Tfaska n weɣṛum mbla iɣes n tamtunt i deg ilaq ad zlun izimer n leslak.


Þetta er það, sem ég minni þig á, barnið mitt, Tímóteus, með þau spádómsorð í huga, sem áður voru yfir þér töluð. Samkvæmt þeim skalt þú berjast hinni góðu baráttu, 	 A Timuti a mmi, a k-weṣṣiɣ ɣef wayen i d-caren fell-ak s ɣuṛ Ṛebbi si zik. Eṭṭef deg imeslayen-nni, sseǧhed iman-ik di liman s wul yeṣfan tedduḍ akken ilaq,


Hví freistið þér nú Guðs með því að leggja ok á háls lærisveinanna, er hvorki feður vorir né vér megnuðum að bera? 	 Ihi tura acuɣeṛ i tețjeṛṛibem Sidi Ṛebbi, mi tebɣam aț-țessersem ɣef tuyat n wid yumnen azaglu ur nerfid nukkni, ur rfiden lejdud-nneɣ ;


Jesús sagði: "Hver var það, sem snart mig?" En er allir synjuðu fyrir það, sagði Pétur: "Meistari, mannfjöldinn treðst að þér og þrýstir á." 	 Sidna Ɛisa yenṭeq yenna : Anwa akka i yi-d-innulen ? Imi ssusmen meṛṛa, Buṭrus yenna yas : A Sidi, lɣaci yezzi-yak-d yerna iḥṛes-ik-id si mkul tama, kečč teqqaṛeḍ anwa i k-id-innulen !


og drukku allir hinn sama andlega drykk. Þeir drukku af hinum andlega kletti, sem fylgdi þeim. Kletturinn var Kristur. 	 swan meṛṛa si lɛinseṛ n Sidi Ṛebbi i d-iteffɣen seg wezṛu iteddun yid-sen ; azṛu-agi, d Lmasiḥ.


Þessir menn voru alls um tólf. 	 Imdanen-agi ad ilin di tnac yid-sen.


En til þess að þér fáið einnig að vita um hagi mína, hvernig mér líður, þá mun Týkíkus, minn elskaði bróðir og trúi aðstoðarmaður í þjónustu Drottins, skýra yður frá öllu. 	 Bɣiɣ aț-țeẓrem ula d kunwi ayen i yi-yeɛnan d wayen i xeddmeɣ, daymi i n-ceggɛeɣ gma-tneɣ ameɛzuz Tucik iqeddcen seg ul ɣef Sidna Ɛisa, d nețța ara kkun-isɛelmen ɣef kullec.


Og hann sagði við þá: "Þessi er merking orða minna, sem ég talaði við yður, meðan ég var enn meðal yðar, að rætast ætti allt það, sem um mig er ritað í lögmáli Móse, spámönnunum og sálmunum." 	 Yenna yasen : Atah wayen i wen-d-nniɣ mi lliɣ yid-wen : « ilaq ad yedṛu wayen akk yuran fell-i di ccariɛa n Musa, d lenbiya akk-d ?abur ».


Hver er von vor eða gleði vor eða sigursveigurinn, sem vér hrósum oss af? Eruð það ekki einmitt þér, frammi fyrir Drottni vorum Jesú við komu hans? 	 D kunwi i d sebba n usirem d lfeṛḥ-nneɣ ɣer Sidi Ṛebbi, yis-wen ara nzuxx zdat Ssid-nneɣ Ɛisa asm'ara d-yuɣal.


En hann vildi ekki, heldur fór og lét varpa honum í fangelsi, uns hann hefði borgað skuldina. 	 Lameɛna ur yeqbil ara ad isbeṛ, yerra-t ɣer lḥebs, alamma tețwaxelleṣ ṭṭlaba-ines.


Pílatus spurði hann þá: "Ert þú konungur Gyðinga?" Jesús svaraði: "Þú segir það." 	 Bilaṭus isteqsa-t s imeslayen-agi : D kečč i d agellid n wat Isṛail ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id.


Og er þeir höfðu lostið þá mörg högg, vörpuðu þeir þeim í fangelsi og buðu fangaverðinum að gæta þeirra vandlega. 	 Mi sen-sseṛwan tiyitiwin, rran-ten ɣer lḥebs, umṛen i wɛessas n lḥebs a ten-iɛas akken ilaq.


Heyrið, þér sem segið: "Í dag eða á morgun skulum vér fara til þeirrar eða þeirrar borgar, dveljast þar eitt ár og versla þar og græða!" - 	 Slet-ed tura kunwi i geqqaṛen : ass-a neɣ azekka a nṛuḥ ɣer temdint ihina, a neqqim aseggas, a netjaṛ iwakken a d-nerbeh idrimen !


En ég vil, að þér séuð áhyggjulausir. Hinn ókvænti ber fyrir brjósti það, sem Drottins er, hversu hann megi Drottni þóknast. 	 Ur bɣiɣ ara aț-țesɛum iɣeblan. Win ur nezwiǧ ara ițxemmim i lecɣal n Sidi Ṛebbi, yețnadi kan ad yeɛǧeb Sidi Ṛebbi ;


Þér sem eigið þræla, veitið þeim það sem rétt er og sanngjarnt og vitið, að einnig þér eigið Drottin á himni. 	 Ay imɛellmen ddut s lḥeqq, ur xeddmet ara lxilaf ger iqeddacen nwen, axaṭer teẓram belli ula d kunwi tesɛam amɛellem deg igenwan.


Sjáið, þér spottarar, undrist, og verðið að engu, því að verk vinn ég á dögum yðar, verk, sem þér alls ekki munduð trúa, þótt einhver segði yður frá því." 	 Ay imdanen yeččuṛen d zzux, iḥeqqṛen wiyaḍ, dehcet, tenfum syagi ! Axaṭer atan ad xedmeɣ di zzman-nwen yiwet lḥaǧa s wayes ur tețțamnem ara ma yella ḥkan awen-ț-id.


í guðrækninni bróðurelsku og í bróðurelskunni kærleika. 	 i ṭṭaɛa tagmaț, i tegmaț leḥmala.


Enn er himnaríki líkt neti, sem lagt er í sjó og safnar alls kyns fiski. 	 Tagelda n igenwan tețțemcabi daɣen ɣer ucebbak ițwadeggṛen ɣer lebḥeṛ, iwakken a d-iṭṭef iselman ( lḥut ) n mkul ṣṣenf.


Þennan Jesú reisti Guð upp, og erum vér allir vottar þess. 	 Win ɣef i wen-d-țmeslayeɣ, d Ɛisa-agi i d-isseḥya Sidi Ṛebbi si ger lmegtin, aql-aɣ akk d inagan.


Heilsið Andróníkusi og Júníasi, ættmönnum mínum og sambandingjum. Þeir skara fram úr meðal postulanna og hafa á undan mér gengið Kristi á hönd. 	 ?sellimet ɣef Andrunikus akk-d Yunya i yi-ițțilin yerna llan yid-i di lḥebs, wid eɛzizen ger ṛṛusul, nutni yumnen s Sidna Ɛisa uqbel ad amneɣ nekkini.


Hið dularfulla GEGL 	 imidreg GEGL


en Kristur eins og sonur yfir húsi hans. Og hans hús erum vér, ef vér höldum djörfunginni og voninni, sem vér miklumst af. 	 Ma d Lmasiḥ yexdem ayen i glaq a t-yexdem, yesbedd-it am Mmi-s, d aqeṛṛuy n wexxam-is ; d nukni i d axxam-is ma yella neṭṭef, neṣbeṛ yerna nețkel deg wayen i nessaram.


Látið ekkert skaðlegt orð líða yður af munni, heldur það eitt, sem er gott til uppbyggingar, þar sem þörf gjörist, til þess að það verði til góðs þeim, sem heyra. 	 Ur ilaq ara a d-iffeɣ yir wawal seg imi nwen, meɛna init-ed kan imeslayen iṣelḥen s wayes ara sfaydin wid ara sen-islen yerna ad nnernin di liman.


Þá sá ég og heyrði örn einn fljúga um háhvolf himins. Hann kallaði hárri röddu: "Vei, vei, vei þeim, sem á jörðu búa, vegna lúðurhljóma englanna þriggja, sem eiga eftir að básúna." 	 Walaɣ yerna sliɣ i yiwen lbaz yețțafgen di tlemmast n igenni yeqqaṛ s taɣect ɛlayen : A tawaɣit, a tawaɣit, a nnger n imezdaɣ n ddunit, ɣef wayen ara yedṛun m'ara wten lbuq tlata n lmalayekkat tineggura !


Lærisveinarnir sögðu: "Hvar fáum vér nóg brauð til að metta allt þetta fólk hér í óbyggðum?" 	 Inelmaden nnan-as : Ansi ara ɣ-d-yekk deg umkan-agi yexlan, weɣṛum ara isseṛwun annect agi n lɣaci ?


Hann hlýddi og fór. Þá bar að mann frá Eþíópíu. Hann var hirðmaður og höfðingi hjá Kandake, drottningu Eþíópa, og settur yfir alla fjárhirslu hennar. Hann hafði farið til Jerúsalem til að biðjast fyrir 	 Ikker, iṛuḥ. Immuger-ed deg webrid yiwen n wergaz, d aneɣlaf n Kendyas tagellit n tmurt n Ityubya ; d nețța i d lewkil ɣef lmelk-is meṛṛa , lameɛna d argaz ur nesɛi ddunit ; yusa-d ɣer temdint n Lquds iwakken ad iɛbed Sidi Ṛebbi.


En þegar þér sjáið viðurstyggð eyðingarinnar standa þar, er ekki skyldi - lesandinn athugi það - þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla. 	 Ass m'ara twalim lmuṣiba tameqqrant tella deg umkan anda ur ilaq ara aț-țili, « win ara yeɣṛen ayagi ilaq ad imeyyez ! » ass-nni wid ara yilin di tmurt n Yahuda ad rewlen ɣer idurar ;


því vegna hans sneru margir Gyðingar baki við þeim og fóru að trúa á Jesú. 	 Axaṭer ɣef ddemma-ines aṭas n lɣaci i sen iwexxṛen uɣalen umnen s Sidna Ɛisa.


Og er hann hafði áttað sig, gekk hann að húsi Maríu, móður Jóhannesar, er kallast Markús. Þar höfðu margir safnast saman og voru á bæn. 	 Mi gefhem lḥala i deg yella, ikker iṛuḥ ɣer wexxam n Meryem yemma-s n Yuḥenna iwumi qqaṛen daɣen Maṛqus, nnejmaɛen dinna waṭas n watmaten, deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi.


og þeir munu lífláta hann, en á þriðja degi mun hann upp rísa." Þeir urðu mjög hryggir. 	 a t-nɣen, meɛna ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin. DDɣa inelmaden ikcem-iten leḥzen d ameqqran.


En hann svaraði honum: ,Herra, lát það standa enn þetta ár, þar til ég hef grafið um það og borið að áburð. 	 Axeddam-nni yerra-yas : a Sidi, eǧǧ-iț aț-țernu aseggas-a ; aț-țneqceɣ, a s-rreɣ leɣbaṛ,


Hverjum sem er ekki í mér, verður varpað út eins og greinunum, og hann visnar. Þeim er safnað saman og varpað á eld og brennt. 	 Win ur neṭṭif ara deg-i ad yețwaḍeggeṛ ɣer beṛṛa n tfeṛṛant am isegmi yețwagezmen. M'ara qqaṛen isegman, ad țwajemɛen iwakken a sen-ceɛlen times ad ṛɣen.


Svo skalt þú og áminna hina yngri menn að vera hóglátir. 	 Nhu daɣen ilmeẓyen ad sɛun leɛqel ;


Brennifórnir og syndafórnir geðjuðust þér ekki. 	 Ur teqbileḍ iseflawen n lmal i tețțeț tmes, ur teqbileḍ iseflawen itekksen ddnub ;


Jesús spyr hann: "Trúir þú, af því að ég sagði við þig: ,Ég sá þig undir fíkjutrénu'? Þú munt sjá það, sem þessu er meira." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tumneḍ imi i k-d-nniɣ walaɣ k-in seddaw n tneqleț ; sya ɣer zdat aț-țeẓred ayen yugaren annect-a !


En ég segi ykkur: Týrus og Sídon mun bærilegra á dómsdegi en ykkur. 	 Daymi, imezdaɣ n temdinin-agi ad țuɛaqben akteṛ n wid n temdinin n Sur akk-d Sidun.


En hann sagði við þá: "Þér eruð þeir, sem réttlætið sjálfa yður í augum manna, en Guð þekkir hjörtu yðar. Því það, sem hátt er að dómi manna, er viðurstyggð í augum Guðs. 	 ma d nețța yenna-yasen : Tesbegginem-d iman-nwen d iḥeqqiyen zdat medden, meɛna Sidi Ṛebbi yessen ulawen-nwen ; ayen yesɛan ccan ɣer yemdanen di ddunit-agi, d ayen yețwakeṛhen ɣer Sidi Ṛebbi.


og allur bærinn var saman kominn við dyrnar. 	 Lɣaci n temdint meṛṛa nnejmaɛen-d zdat tewwurt.


Þá mun lögleysinginn opinberast, - og honum mun Drottinn Jesús tortíma með anda munns síns og að engu gjöra þegar hann birtist við endurkomu sína. 	 Imiren amcum-nni amejhul a d- ban, dɣa Sidna Ɛisa a t-iṣuḍ s nnefs-is a t-issenger, a t-imḥu s ufeǧǧeǧ n lɛaḍima-s asm'ara d-yuɣal.


Þannig hefur þú líka hjá þér menn, sem halda fast við kenningu Nikólaíta. 	 Llan daɣen ɣuṛ-ek kra yemdanen yeṭṭfen deg uselmed n inikulaten.


Það var því óhjákvæmilegt, að eftirmyndir þeirra hluta, sem á himnum eru, yrðu hreinsaðar með slíku. En sjálft hið himneska krefst betri fórna en þessara. 	 Imi ayagi akk i gmetlen ayen yellan deg igenwan ilaq ad ițwaṣeffi s idammen n iseflawen, ula d ayen yellan deg igenwan ilaq ad ițwaṣeffi s idammen n wesfel yifen iseflawen imezwura.


Þá komu til nokkrir menn úr svonefndri Leysingjasamkundu. Þeir voru frá Kýrene og Alexandríu, en aðrir frá Kilikíu og Asíu, og tóku að þrátta við Stefán. 	 Kra n yemdanen n tejmaɛt n iḥeṛṛiyen i d-yusan si tmurt n Qiṛwan, si tmurt n Skandriya, si tmurt n Silisya akk-d wid i d-yusan si tmurt n Asya, usan-d ad mjadalen nutni d Stifan ;


En hann sagði: "Hver ert þú, herra?" Þá var svarað: "Ég er Jesús, sem þú ofsækir. 	 Yenna-yas : Anwa-k a Sidi ? Sṣut-nni yerra-yas-d : D nekk i d Ɛisa, win akken i tețqehhiṛeḍ !


Móse undraðist sýnina, gekk nær og vildi hyggja að. Þá hljómaði rödd Drottins: 	 Sidna Musa yewhem deg wayen yețwali ; akken kan iqeṛṛeb ɣuṛ-es, Sidi Ṛebbi yessawel-as-d seg uḥeǧǧaǧu-nni n tmes, yenna-yas-d :


Hver er lygari, ef ekki sá sem neitar, að Jesús sé Kristur? Sá er andkristurinn, sem afneitar föðurnum og syninum. 	 Anwa i d akeddab anagar win inekkṛen belli Ɛisa d Lmasiḥ. Aɛdaw n Lmasiḥ, d winna i gnekkṛen Baba Ṛebbi akk-d Mmi-s.


Í þriðja sinn kom hann og sagði við þá: "Sofið þér enn og hvílist? Nú er nóg. Stundin er komin. Mannssonurinn er framseldur í hendur syndugra manna. 	 Yuɣal-ed tikkelt tis tlata yenna yasen : Mazal-ikkun teṭṭsem, testeɛfam ! Dayen tura, tewweḍ-ed teswiɛt-nni ! Mmi-s n bunadem ițusellem ger ifassen n imednuben.


En vér viljum ekki hrósa oss án viðmiðunar, heldur samkvæmt þeirri mælistiku, sem Guð hefur úthlutað oss: Að ná alla leið til yðar. 	 Nukni, ur netzuxxu ara sennig wayen ilaqen, lameɛna nețzuxxu kan s ccɣel i ɣ-d-iwekkel Sidi Ṛebbi ; d ccɣel-agi i ɣ-issawḍen armi d ɣuṛ wen.


Jesús svarar honum: "Þú sagðir það. En ég segi yður: Upp frá þessu munuð þér sjá Mannssoninn sitja til hægri handar máttarins og koma á skýjum himins." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id ! Yerna a wen-iniɣ, ssya d asawen : Mmi-s n bunadem aa d iḥkem ɣɣ er uyeffus n Bab n tezmert, a t-twalim iteddu-d ɣef wusigna seg yigenni.


Júdas tók með sér flokk hermanna og verði frá æðstu prestum og faríseum. Þeir koma þar með blysum, lömpum og vopnum. 	 Yudas yewwi-d yid-es tarbaɛt n lɛeskeṛ akk-d iɛessasen n lǧameɛ ; ceggɛen-ten-id lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen, wwḍen-d ɣer tmazirt-nni. Wwin-d yid-sen tiftilin, isufa akk-d leslaḥ.


Takið ekki gull, silfur né eir í belti, 	 Ur țțawit yid-wen ama d ddheb, ama d lfeṭṭa, ama d idrimen ;


Þér menn, elskið eiginkonur yðar og verið ekki beiskir við þær. 	 Ma d kunwi ay irgazen, ilaq aț-țḥemmlem tilawin-nwen, ur seɛɛut ara ulawen iqesḥen ɣuṛ-sent.


Hann svaraði ótvírætt og játaði: "Ekki er ég Kristur." 	 Yenna-yasen tideț mbla tuffra : Mačči d nekk i d Lmasiḥ !


Einn gjörir mun á dögum, en annar metur alla daga jafna. Sérhver hafi örugga sannfæringu í huga sínum. 	 Yella yiwen yeqqaṛ llan wussan yesɛan azal akteṛ n wiyaḍ, ma ɣer wayeḍ ussan akk ɛedlen ur mxalafen ara. Mkul yiwen ilaq ad itḥeqqeq deg wayen ițxemmim.


En Jesús sagði við þá: "Konungar þjóða drottna yfir þeim og valdhafar þeirra kallast velgjörðamenn. 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Imeqqranen n ddunit ḥekmen s ddreɛ ɣef yigduden-nsen yerna țțusemman d at lxiṛ.


Tortíming og eymd er í slóð þeirra, 	 ansi ɛeddan ad ǧǧen axeṣṣar d nnger di lateṛ-nsen.


Öll gil skulu fyllast, öll fell og hálsar lægjast. Krókar skulu verða beinir og óvegir sléttar götur. 	 Iɣezṛan, idurar ț-țɣaltin ad uɣalen d izuɣaṛ ! Iberdan iɛewjen ad țțuseggmen, wid ixesṛen ad qeɛden .


að þér séuð ekki fljótir til að komast í uppnám eða láta hræða yður, hvorki af nokkrum anda né við orð eða bréf, sem væri það frá oss, eins og dagur Drottins væri þegar fyrir höndum. 	 ḥadret a kkun-iffeɣ leɛqel neɣ a wen-ikcem ukukru, ma yella win i wen-d-yennan belli ass n tuɣalin n Sidna Ɛisa yewweḍ-ed ; yezmer lḥal ad yili win i wen-t-id-yennan neɣ win i t-iwalan deg uweḥḥi, neɣ daɣen a wen-arun tabṛaț am akken d nukni i wen-țin-yuran.


Og er hann hafði áttað sig, gekk hann að húsi Maríu, móður Jóhannesar, er kallast Markús. Þar höfðu margir safnast saman og voru á bæn. 	 Mi gefhem lḥala i deg yella, ikker iṛuḥ ɣer wexxam n Meryem yemma-s n Yuḥenna iwumi qqaṛen daɣen Maṛqus, nnejmaɛen dinna waṭas n watmaten, deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi.


En dæmisagan þýðir þetta: Sæðið er Guðs orð. 	 Atah lmeɛna n lemtel-agi : zzerriɛa d awal n Ṛebbi.


Sá sem ætlaður er til herleiðingar verður herleiddur. Sá sem sverði er ætlaður verður deyddur með sverði. Hér reynir á þolgæði og trú hinna heilögu. 	 Win i gețṛaǧu nnfu, ad yețwanfu ; ma d win yețṛaǧu ujenwi, ad yemmet s ujenwi. Daymi i glaq i wid yextaṛ Sidi Ṛebbi ad ṭṭfen di liman-nsen, ad sɛun ṣṣbeṛ.


Eitt er ljómi sólarinnar og annað ljómi tunglsins og annað ljómi stjarnanna, því að stjarna ber af stjörnu í ljóma. 	 tafat n yiṭij weḥd-es, tafat n waggur weḥd-es, tafat n yitran daɣen weḥd-es ; ula seg itri ɣer wayeḍ temxalaf tafat-nsen.


Hann segir við hann: ,Illi þjónn, eftir orðum þínum dæmi ég þig. Þú vissir, að ég er maður strangur, sem tek það út, sem ég lagði ekki inn, og uppsker það, sem ég sáði ekki. 	 Agellid yerra-yas : ?ef yimeslayen-ik ara k-ḥasbeɣ ay aqeddac amcum ! Teẓriḍ weɛṛeɣ, țeddmeɣ ayen ur sriseɣ, meggreɣ ayen ur zriɛeɣ ;


Ég hef ritað nokkuð til safnaðarins, en Díótrefes, sem vill vera fremstur meðal þeirra, tekur eigi við oss. 	 Uriɣ kra yimeslayen i tejmaɛt, meɛna Diutrif iḥemmlen ad idebbeṛ ɣef wiyaḍ, yegguma a ɣ-d-iḥess ur aɣ-yeḥsib ara.


Allt er frá Guði, sem sætti oss við sig fyrir Krist og gaf oss þjónustu sáttargjörðarinnar. 	 Ayagi meṛṛa yekka-d s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i gessemṣalaḥen imdanen yid-es s Lmasiḥ, yerna iweṣṣa-yaɣ-ed a nbecceṛ amṣaleḥ-agi i yemdanen meṛṛa n ddunit,


heldur boðaði ég fyrst þeim í Damaskus og í Jerúsalem, síðan um alla Júdeubyggð og heiðingjunum að iðrast og snúa sér til Guðs og vinna verk samboðin iðruninni. 	 Bdiɣ abecceṛ di temdint n Dimecq akk-d ț-țemdint n Lquds, beccṛeɣ daɣen di tmurt n Yahuda meṛṛa, di taggara, beccṛeɣ i wat leǧnas ur nelli ara seg wat Isṛail, nhiɣ-ten ad tuben, a d-uɣalen ɣer webrid n Ṛebbi, ad xedmen lecɣal i d-ițbegginen belli tuben s wul-nsen.


Og þegar ég verð hafinn upp frá jörðu, mun ég draga alla til mín." 	 Ma d nekk m'ara țwarefdeɣ sennig lqaɛa, a d-awiɣ imdanen meṛṛa ɣuṛ-i.


Ef ég nú þekki ekki merkingu málsins, verð ég sem útlendingur fyrir þeim, sem talar, og hann útlendingur fyrir mér. 	 Ma yella ur fhimeɣ ara tameslayt n walebɛaḍ, ad iliɣ d abeṛṛani ar ɣuṛ-es, nețța daɣen ad yili ɣuṛ-i d abeṛṛani.


Og þeir tóku tvo til, Jósef, kallaðan Barsabbas, öðru nafni Jústus, og Mattías, 	 Sbedden-d sin yergazen : Yusef yețțusemman Barsaba iwumi qqaṛen daɣen « Aḥeqqi » akk-d Matyas.


En hann svaraði föður sínum: ,Nú er ég búinn að þjóna þér öll þessi ár og hef aldrei breytt út af boðum þínum, og mér hefur þú aldrei gefið kiðling, að ég gæti glatt mig með vinum mínum. 	 lameɛna nețța yenna-yas : « acḥal iseggasen nekk qeddceɣ fell-ak, ula d yiwen webrid ur ɛuṣaɣ awal-ik, leɛmeṛ ur iyi-tefkiḍ ula d yiwen yiɣid a t-zluɣ iwakken ad feṛḥeɣ d imdukkal-iw.


Og eftir dagana þrjá og hálfan fór lífsandi frá Guði í þá, og þeir risu á fætur. Og ótti mikill féll yfir þá, sem sáu þá. 	 Mi ɛeddan tlata wussan-nni d wezgen, Ṛṛuḥ n Ṛebbi yesseḥya-d lǧețțat n lmegtin-nni, bedden ɣef yiḍaṛṛen-nsen. Kra wid yellan țfeṛṛiǧen deg-sen, tekcem-iten lxelɛa ț-țameqqrant.


Það hefði þá verið fyrir tilverknað falsbræðranna, er illu heilli hafði verið hleypt inn og laumast höfðu inn til að njósna um frelsi vort, það er vér höfum í Kristi Jesú, til þess að þeir gætu hneppt oss í þrældóm. 	 ɣas akken llan yir watmaten i d-ikecmen gar-aneɣ s tuffra, bɣan a t-ḥeṛsen ad iḍheṛ. Kecmen-d gar-aneɣ iwakken ad walin tilelli i nesɛa di tikli-nneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ, bɣan a ɣ-rren d aklan-nsen.


Ég segi yður, þannig verður meiri fögnuður á himni yfir einum syndara, sem gjörir iðrun, en yfir níutíu og níu réttlátum, sem ekki hafa iðrunar þörf. 	 S wakka nniɣ-awen : ad yili lfeṛḥ d ameqqran deg igenni ɣef yiwen umednub i d-yuɣalen ɣer webrid wala ɣef țesɛa uțesɛin nniḍen ur neɛṛiq ara.


Fyrir augum þeirra er enginn guðsótti. 	 ur sɛin ara deg ul-nsen tugdi n Sidi Ṛebbi.


Því skal þá sérhver af oss lúka Guði reikning fyrir sjálfan sig. 	 Axaṭer yal yiwen deg-nneɣ ad ițțuḥaseb zdat Ṛebbi ɣef wayen yexdem.


en þegar kemur að rödd sjöunda engilsins og hann fer að básúna, mun fram koma leyndardómur Guðs, eins og hann hafði boðað þjónum sínum, spámönnunum. 	 M'ara d-yaweḍ wass i deg ara nsel i ṣṣut n lbuq n lmelk wis sebɛa, imiren kra wayen yellan di lbaḍna n Sidi Ṛebbi ad yețwakemmel akken i t-id yenna i lenbiya.


Nöfn postulanna tólf eru þessi: Fyrstur Símon, sem kallast Pétur, og Andrés bróðir hans, þá Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróðir hans, 	 Atnan yismawen n tnac-nni inelmaden n Sidna Ɛisa :Amezwaru d Semɛun ițțusemman Buṭrus akk-d gma-s Andriyus, Yeɛqub mmi-s n Zabadi akk-d gma-s Yuḥenna,


Jesús var að reka út illan anda, og var sá mállaus. Þegar illi andinn var út farinn, tók málleysinginn að mæla, og undraðist mannfjöldinn. 	 Yiwen wass ikker Sidna Ɛisa yessuffeɣ lǧen yesgugmen yiwen wergaz. Mi t-iffeɣ lǧen, argaz-nni yebda iheddeṛ ; lɣaci meṛṛa wehmen.


Þér óskynsömu Galatar! Hver hefur töfrað yður? Þér hafið þó fengið skýra mynd af Jesú Kristi á krossinum, málaða fyrir augum yðar. 	 Ay at Galasya ur nessin leṣlaḥ nsen ! Anwa i kkun-iseḥḥren kunwi iwumi i d-nessefhem akken ilaq lmut n Ɛisa Lmasiḥ ɣef wumidag ?


Þér elskaðir, látið yður eigi undra eldraunina, sem yfir yður er komin yður til reynslu, eins og yður hendi eitthvað kynlegt. 	 A wid eɛzizen ! Ur wehhmet ara ɣef wujeṛṛeb i d-iɣellin fell-awen am tmes, ur xellɛet ara, axaṭer ayagi ilaq a d-idṛu.


Langaði hann að sjá, hver Jesús væri, en tókst það ekki fyrir mannfjöldanum, því hann var lítill vexti. 	 Yebɣa ad iẓer anwa i d Sidna Ɛisa lameɛna ur yezmir ara a t-iwali imi aṭas lɣaci i gellan, yerna nețța d awezlan.


Síðan segir hann við Tómas: "Kom hingað með fingur þinn og sjá hendur mínar, og kom með hönd þína og legg í síðu mína, og vertu ekki vantrúaður, vertu trúaður." 	 Sidna Ɛisa yenna i ?uma : Awi-d aḍad-ik atnan ifassen-iw, qeṛṛeb-ed afus-ik tserseḍ-t ɣef yidis-iw. Ur jehhel ara, amen !


Áður en menn nokkrir komu frá Jakob, hafði hann setið að borði með heiðingjunum, en er þeir komu, dró hann sig í hlé og tók sig út úr af ótta við þá, sem héldu fram umskurninni. 	 Uqbel a d-asen kra n yemdanen i d-iceggeɛ Yeɛqub, yella itețț akk-d watmaten ur nelli ara n wat Isṛail, lameɛna akken kan i d-wwḍen, iḥbes lmakla yid-sen iwexxeṛ fell-asen, axaṭer yuggad wid iṭṭfen di lɛaddat n wat Isṛail.


En lærisveinarnir samþykktu þá, að hver þeirra skyldi eftir efnum senda nokkuð til hjálpar bræðrunum, sem bjuggu í Júdeu. 	 Inelmaden n temdint n Antyuc, msefhamen belli mkul yiwen deg-sen a d-yefk ayen iwumi yezmer, iwakken ad ɛiwnen atmaten izedɣen di tmurt n Yahuda.


Jesús sagði við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Áður en Abraham fæddist, er ég." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Uqbel a d-ilal Ibṛahim, lliɣ !


Fram á þeim hefur komið þetta sannmæli: "Hundur snýr aftur til spýju sinnar," og: "Þvegið svín veltir sér í sama saur." 	 Yedṛa yid-sen am akken yella di lemtul : Ițțuɣal weqjun ɣer iriran-is ; qqaṛen daɣen : Ilef iwumi ssarden, yuɣal imiren kan ad ixnunes deg waluḍ.


Eftir upprisu Jesú gengu þeir úr gröfum sínum og komu í borgina helgu og birtust mörgum. 	 ffɣen-d seg iẓekwan-nsen. Mi d-iḥya Sidna Ɛisa, kecmen ɣer temdint iqedsen, aṭas n lɣaci iwumi i d-ḍehṛen.


"Snertu ekki, bragðaðu ekki, taktu ekki á"? - 	 « Ur teddmet ara neɣ ur ɛeṛṛdet ara neɣ ur țnalet ara !»


Á fyrsta degi ósýrðu brauðanna, þegar menn slátruðu páskalambinu, sögðu lærisveinar hans við hann: "Hvert vilt þú, að vér förum og búum þér páskamáltíðina?" 	 Ass amenzu n Tfaska n weɣṛum mbla tamtunt ( iɣes ), i deg zellun izimer n leslak, inelmaden nnan i Sidna Ɛisa : Anda tebɣiḍ a nheggi imensi n Tfaska ?


Vottana mína tvo mun ég láta flytja spádómsorð í eitt þúsund tvö hundruð og sextíu daga, sekkjum klædda." 	 Ad ceggɛeɣ sin inigan-iw ad sburren ticekkaṛin, iwakken ad ciren s wawal n Ṛebbi azal n tnin uṛebɛin wagguren.


En eigi sé svo meðal yðar, heldur sé sá, sem mikill vill verða meðal yðar, þjónn yðar. 	 Ur ilaq ara ad yili wannect-a gar-awen. Meɛna win yebɣan ad yili d ameqqran gar-awen ilaq ad yuɣal d aqeddac-nwen.


Hann sagði: "Upp á hvað eruð þér þá skírðir?" Þeir sögðu: "Skírn Jóhannesar." 	 Yenna-yasen : Anwa aɣḍas i-s-tețwaɣeḍsem ihi ? Rran-as : S weɣḍas n Yeḥya.


Fégirndin er rót alls þess, sem illt er. Við þá fíkn hafa nokkrir villst frá trúnni og valdið sjálfum sér mörgum harmkvælum. 	 Axaṭer ṭṭmeɛ n idrimen d sebba n kra n wayen yellan diri-t. Llan kra i gtebɛen cci-yagi n ddunit, ffɣen i webrid n Lmasiḥ, ḍuṛṛen tiṛwiḥin nsen, sseɣlin-d lhemm ɣef yiman nsen.


"Kládíus Lýsías sendir kveðju hinum göfuga Felix landstjóra. 	 « Nekk Kludyus Lizyas i lḥakem ameqqran Filiks, sslam fell-ak !


Vér reynumst þá vera ljúgvottar um Guð, þar eð vér höfum vitnað um Guð, að hann hafi uppvakið Krist, sem hann hefur ekki uppvakið, svo framarlega sem dauðir rísa ekki upp. 	 Lemmer ț-țideț lmegtin ur d ḥeggun ara, neskaddeb ɣef Sidi Ṛebbi nukni i d-icehden belli yesseḥya-d Lmasiḥ si ger lmegtin. Lemmer ur t-id-isseḥyi ara, ihi lmegtin ur d-ḥeggun ara ;


Enn segi ég: Auðveldara er úlfalda að fara gegnum nálarauga en auðmanni að komast inn í Guðs ríki." 	 A wen-iniɣ daɣen : ma yella iwɛeṛ i welɣem ad iɛeddi di tiṭ n tissegnit, iwɛeṛ akteṛ i umeṛkanti ad ikcem ɣer tgelda n igenwan !


Skynjið þér ekki enn? Minnist þér ekki brauðanna fimm handa fimm þúsundum og hve margar körfur þér tókuð saman? 	 Mazal ur tefhimem ara ? Eɛni tețțum yakan xemsa teḥbulin-nni n weɣṛum i bḍiɣ i xemsa alaf n yergazen ? D wacḥal n tqecwalin i d-yegran ?


Virðið hann fyrir yður, sem þolað hefur slíkan fjandskap gegn sér af syndurum, til þess að þér þreytist ekki og látið hugfallast. 	 Xemmemet ihi ɣuṛ-es aț-țwalim amek i geqbel leɛtab n yemdanen imednuben, iwakken ur tɛeggum ara, ur tfeččlem ara ;


Þegar þeir voru komnir til Salamis, boðuðu þeir orð Guðs í samkunduhúsum Gyðinga. Höfðu þeir og Jóhannes til aðstoðar. 	 Mi wwḍen ɣer lmeṛṣa n Salamin, beccṛen awal n Ṛebbi di leǧwameɛ n wat Isṛail ; Yuḥenna yella yid-sen, yețɛawan-iten.


Faðirinn, sem sendi mig, hann hefur sjálfur vitnað um mig. Þér hafið aldrei heyrt rödd hans né séð ásýnd hans. 	 Ula d Baba Ṛebbi i yi d-iceggɛen icehhed-ed fell-i, meɛna kunwi leɛmeṛ ur teslim i ṣṣut-is, ur teẓrim udem-is.


eða sporðdreka, ef hann biður um egg? 	 Neɣ ma yessuter-as tamellalt a s-yefk tiɣirdemt ?


En það sem út fer af munni, kemur frá hjartanu. Og slíkt saurgar manninn. 	 Lameɛna ayen i d-iteffɣen seg imi itekk-ed seg wul, d annect-agi i gessenǧasen amdan.


Því að Guð fer ekki í manngreinarálit. 	 ?er Sidi Ṛebbi ulac lxilaf ger yemdanen.


Stillingarservice is enabled 	 service is enabled


En vínyrkjar þessir sögðu sín á milli: ,Þetta er erfinginn. Förum og drepum hann, þá fáum vér arfinn.' 	 Meɛna ixemmasen-agi nnan wway gar-asen : « atan win ara iweṛten ! Ekkret a t-nenneɣ iwakken lweṛt nni ad yuɣal d ayla-nneɣ !»


Þaðan hélt Jesús til byggða Týrusar og Sídonar. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna, iteddu ɣer tmura n Sur akk-d Sidun.


Og allir lofuðu hann og undruðust þau hugnæmu orð, sem fram gengu af munni hans, og sögðu: "Er hann ekki sonur Jósefs?" 	 Wehmen atas, tɛeǧǧben deg yimeslayen i d-ițeffɣen seg yimi-s, qqaṛen : Amek ? Mačči d mmi-s n Yusef wagi ?


Sælir eru sorgbitnir, því að þeir munu huggaðir verða. 	 D iseɛdiyen wid ițrun, axaṭer ad țwaṣebbṛen !


Og því var leyft að gefa líkneski dýrsins anda, til þess að líkneski dýrsins gæti einnig talað og komið því til leiðar, að allir yrðu þeir deyddir, sem ekki vildu tilbiðja líkneski dýrsins. 	 Leɛqiṛa tis snat, tețțunefk-as tezmert a s-tefk ṛṛuḥ i lmeṣnuɛ n leɛqiṛa-nni tamezwarut, iwakken lmeṣnuɛ-nni ad yizmir a d-yenṭeq, yerna ad ineɣ meṛṛa wid yugin a t-ɛebbden.


Náð sé með öllum þeim, sem elska Drottin vorn Jesú Krist með ódauðlegum kærleik. 	 Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi a d-ters ɣef wid akk iḥemmlen Sidna Ɛisa Lmasiḥ s lmaḥibba ur nfennu !


Látið því ekki hið góða, sem þér eigið, verða fyrir lasti. 	 Ayen tḥesbem kunwi d ayen yelhan, ur ilaq ara ad yili d sebba s wayes ara wten deg-wen wiyaḍ.


Í honum höfum vér þá líka öðlast arfleifðina, eins og oss var fyrirhugað samkvæmt fyrirætlun hans, er framkvæmir allt eftir ályktun vilja síns, 	 S Ɛisa Lmasiḥ i ɣ-yerra Sidi Ṛebbi d ayla-s, am akken i t-iqsed si tazwara di lebɣi-ines,


Sömuleiðis vil ég, að konur skrýði sig sæmandi búningi, með blygð og hóglæti, ekki með fléttum og gulli eða perlum og skartklæðum, 	 Akken daɣen i glaq ad xedment tilawin, ad ilint s llebsa isseṭren, ad sɛunt lḥeṛma d neyya, ur țzewwiqent acebbub-nsent, ur țcebbiḥent iman-nsent s ddheb, s tɛeqcin akk-d llebsa ifazen,


Ef nokkurs má sín upphvatning í nafni Krists, ef kærleiksávarp, ef samfélag andans, ef ástúð og meðaumkun má sín nokkurs, 	 Eɛni ur tufim ara ṣṣbeṛ di Lmasiḥ, asseǧhed di leḥmala, tagmaț di Ṛṛuḥ iqedsen wway-gar-awen, ur tufim ara leḥnana d ṛṛeḥma ?


Og drekanum mikla var varpað niður, hinum gamla höggormi, sem heitir djöfull og Satan, honum sem afvegaleiðir alla heimsbyggðina, honum var varpað niður á jörðina, og englum hans var varpað niður með honum. 	 Llafɛa-nni tameqqrant tețțuḍeggeṛ ɣer ddunit nețțat d lmalayekkat-is, tin akken yellan d azrem-nni n zik yețțusemman Iblis, Cciṭan, tin i gxedɛen ddunit meṛṛa.


Og þeir tóku að biðja Jesú að fara burt úr héruðum þeirra. 	 Imiren bdan țḥellilen Sidna Ɛisa ad iffeɣ si tmurt-nsen.


Þeir fengu honum stykki af steiktum fiski, 	 Fkan-as-d aftat n lḥut ikenfen.


Jesús sagði við hann: "Refar eiga greni og fuglar himins hreiður, en Mannssonurinn á hvergi höfði sínu að að halla." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Uccanen ɣuṛ-sen lɣiṛan, ifṛax n yigenni sɛan leɛcuc, ma d Mmi-s n bunadem ur yesɛi ara anda ara yessers aqeṛṛuy-is.


En endir allra hluta er í nánd. Verið því gætnir og algáðir til bæna. 	 Taggara n ddunit tețțeddu-d ! Ɣef wannect-a, sɛut leɛqel, ɛasset ɣef yiman-nwen iwakken aț-țizmirem aț-țeẓẓallem.


Þegar hjálparinn kemur, sem ég sendi yður frá föðurnum, sannleiksandinn, er út gengur frá föðurnum, mun hann vitna um mig. 	 M'ara d-yas umɛiwen, win akken ara wen-d-ceggɛeɣ s ɣuṛ Baba Ṛebbi, Ṛṛuḥ n tideț ara d-yasen s ɣuṛ-es, nețța s yiman-is ara d-icehden fell-i.


Þegar Pílatus heyrði þetta, spurði hann, hvort maðurinn væri Galílei. 	 Bilaṭus, mi gesla bedren-d tamurt n Jlili, yesteqsa ɣef Sidna Ɛisa ma d ajlili i gella.


Þú Betlehem, í landi Júda, ekki ertu síst meðal hefðarborga Júda. Því að höfðingi mun frá þér koma, sem verður hirðir lýðs míns, Ísraels." 	 I kemm a taddart n Bitelḥem, ur telliḍ ara ț-țaneggarut ger temdinin n Yahuda, axaṭer seg-em ara d-iffeɣ ugellid ara yeksen at Isṛail agdud-iw.


Eða vitið þér ekki, að hinir heilögu eiga að dæma heiminn? Og ef þér eigið að dæma heiminn, eruð þér þá óverðugir að dæma í hinum minnstu málum? 	 Eɛni ur teẓrim ara d wid yumnen s Lmasiḥ ara iḥasben at ddunit ? Ma yella ihi d kunwi ara iḥasben at ddunit, amek ur tețțizmirem ara aț-țefrum timsalin timecṭuḥin ?


En marga hafði hann læknað, og því þustu að honum allir þeir, sem einhver mein höfðu, til að snerta hann. 	 Ladɣa imi yețdawi aṭas n imuḍan, wid akk yuḍnen ẓeddmen fell-as iwakken a t-nnalen.


Þeir festu orðin í minni og ræddu um, hvað væri að rísa upp frá dauðum. 	 Uɣen-as awal, d acu kan țemsteqsayen, qqaṛen : Acu i d lmeɛna n ḥeggu si ger lmegtin ?


Múgurinn sá, hvað Páll hafði gjört, og tók að hrópa á lýkaónsku: "Guðirnir eru í manna líki stignir niður til vor." 	 Mi walan ayen yexdem Bulus, lɣaci n tmurt n Likawnya țɛeggiḍen s tutlayt nsen : Iṛebbiten ṣubben-d ɣuṛ-nneɣ s ṣṣifa n yemdanen !


Öxin er þegar lögð að rótum trjánna, og hvert það tré, sem ber ekki góðan ávöxt, verður upp höggvið og í eld kastað. 	 Ațan ihi tcaquṛt thegga ɣer izuṛan n ttjuṛ, yal ttejṛa ur d-nețțak ara lfakya lɛali, aț-țețwagzem, aț-țețwaḍeggeṛ ɣer tmes.


Sýnið slíkum mönnum undirgefni og hverjum þeim er starfar með og leggur á sig erfiði. 	 aț-țaɣem awal i yergazen am wigi, aț-țqadṛem wid akk yețțekkin di leqdic yid-sen.


Hann tók þá tólf til sín og sagði við þá: "Nú förum vér upp til Jerúsalem, og mun allt það koma fram við Mannssoninn, sem skrifað er hjá spámönnunum. 	 Sidna Ɛisa ijmeɛ-ed ɣuṛ-es tnac-nni inelmaden-is yenna-yasen : Aql-aɣ a nali ɣer temdint n Lquds, ad idṛu wayen akk i d-uran lenbiya ɣef wayen yeɛnan Mmi-s n bunadem.


Þegar ákærendurnir komu fram, báru þeir ekki á hann sakir fyrir nein þau illræði, sem ég hafði búist við, 	 wid iccetkan fell-as ur d-nnin acemma seg wayen țrajuɣ a t-id-inin.


Sælir eru þeir, sem þvo skikkjur sínar. Þeir fá aðgang að lífsins tré og mega ganga um hliðin inn í borgina. 	 Amarezg n wid yessarden tijellabin-nsen axaṭer a sen-yețțunefk ad ččen si ttejṛa n tudert yerna ad kecmen si tewwura n temdint ;


Vér féllum allir til jarðar, og ég heyrði rödd, er sagði við mig á hebresku: ,Sál, Sál, hví ofsækir þú mig? Erfitt verður þér að spyrna móti broddunum.' 	 neɣli akk ɣer lqaɛa. Sliɣ i ṣṣut i d-iqqaṛen s tmeslayt taɛibṛanit : A Caɛul, a Caɛul ! Acuɣeṛ i yi tețqehhiṛeḍ ? Yewɛeṛ fell-ak aț-țɛaṣiḍ inezlan.


Miskunn, friður og kærleiki margfaldist yður til handa. 	 ṛṛeḥma, talwit d leḥmala a wen-d-tețțunefkent s tugeț !


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér læsið himnaríki fyrir mönnum. Sjálfir gangið þér ekki þar inn, og þeim, sem inn vilja ganga, leyfið þér eigi inn að komast. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin wudmawen ! AAxaṭer tmeddlem tiwwura n igenwan i yemdanen, ur tkeččmem kunwi, ur tețțaǧǧam ad kecmen wid yebɣan !


Páll heilsar yður, þjónn Jesú Krists, kallaður til postula, kjörinn til að boða fagnaðarerindi Guðs, 	 Nekk Bulus, yellan d aqeddac n Ɛisa Lmasiḥ, țwaxtaṛeɣ ad iliɣ d ṛṛasul, iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi.


En þeir æptu allir: "Burt með hann, gef oss Barabbas lausan!" 	 Lɣaci meṛṛa țɛeggiḍen qqaṛen : Enɣ-it , tserḥeḍ-ed i Barabas !


Laun syndarinnar er dauði, en náðargjöf Guðs er eilíft líf í Kristi Jesú, Drottni vorum. 	 Ddnub yețțawi ɣer lmut, ma d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi tewwi-yaɣ-d tudert n dayem di tikli-nneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ.


Þá sagði Agrippa við Pál: "Þú þykist ekki vera lengi að gjöra mig kristinn." 	 Aɣribas yenna i Bulus : Lemmer a yi-d ternuḍ kra yimeslayen ahat ad iyi-tqenɛeḍ ad uɣaleɣ d amasiḥi !


Feginn vildi hann seðja sig á því, er féll af borði ríka mannsins, og jafnvel hundar komu og sleiktu kaun hans. 	 iṭṭamaɛ deg-s ad yečč ɣas d ayen i gɣellin ɣer lqaɛa ; ula d iqjan țțasen-d ad mecḥen ideddiyen-is.


Og enn annar sagði: ,Konu hef ég eignast, ekki get ég komið.' 	 Wayeḍ daɣen yenna-yas : « tura kan i zewǧeɣ, ulamek ara d aseɣ ».


Þær fávísu tóku lampa sína, en höfðu ekki olíu með sér, 	 Mi d-ddment tungifin-nni tiftilin nsent, ur d-wwint ara zzit yid-sent.


En koma munu þeir dagar, er brúðguminn verður frá þeim tekinn, þá munu þeir fasta, á þeim degi. 	 A d-yas lweqt i deg ara sen yețwakkes yesli, deg wass-nni ad uẓummen.


Hann sagði við þá: "Hví eruð þér hræddir, þér trúlitlir?" Síðan reis hann upp og hastaði á vindinn og vatnið, og varð stillilogn. 	 Yenna-yasen : Acimi tuggadem, a wid iwumi ixuṣṣ liman ! IImiren ikker, yumeṛ i waḍu d lebḥeṛ ad rsen dɣa ters-ed talwit ț-țameqqrant.


Og ég veit, að boðorð hans er eilíft líf. Það sem ég tala, það tala ég því eins og faðirinn hefur sagt mér." 	 Daymi nniɣ-awen : aselmed ɣef i yi-d-iweṣṣa Baba ț-țudert n dayem. Nekk sselmadeɣ kan ayen i yi-d-yenna Baba.


Þjónið hver öðrum með þeirri náðargáfu, sem yður hefur verið gefin, sem góðir ráðsmenn margvíslegrar náðar Guðs. 	 Mkul yiwen deg-wen d acu n tikci i s-d-ifka Sidi Ṛebbi, ihi sxedmet-eț iwakken ad sfaydin wiyaḍ seg-s.


Urðu nú allir hressari og fóru líka að matast. 	 Yekkes-asen akk lxuf dɣa ččan.


Annar sagði: ,Ég hef keypt fimm tvenndir akneyta og er á förum að reyna þau. Ég bið þig, haf mig afsakaðan.' 	 Wayeḍ yenna-yas : « aql-i uɣeɣ-d xemsa n tyugiwin n yezgaren bɣiɣ ad ṛuḥeɣ a tent-ɛerḍeɣ, di leɛnaya-k semmeḥ iyi ».


Ég kalla Guð til vitnis og legg líf mitt við, að það er af hlífð við yður, að ég hef enn þá ekki komið til Korintu. 	 Atan Sidi Ṛebbi yeẓra belli ț-țideț i d-qqaṛeɣ : mi qesdeɣ ur țțuɣaleɣ ara ɣer temdint n Kurintus, d aḥader i bɣiɣ a kkun-ḥadreɣ.


En ver þú algáður í öllu, þol illt, gjör verk trúboða, fullna þjónustu þína. 	 Ma d kečč ḥekkem deg iman-ik di kullec, ṣṣbeṛ i cedda d leɛtab, becceṛ lexbaṛ n lxiṛ , txedmeḍ lwaǧeb-ik n uqeddac n Sidi Ṛebbi akken ilaq.


Enn tekur djöfullinn hann með sér upp á ofurhátt fjall, sýnir honum öll ríki heims og dýrð þeirra 	 Cciṭan yewwi-t daɣen ɣef wedrar ɛlayen, isken-as-ed tigeldiwin meṛṛa n ddunit d lɛaḍima-nsent, yenna-yas :


Þeir er þetta frömdu, voru sjö synir Gyðings nokkurs, Skeva æðsta prests. 	 Widak ixeddmen annect-agi llan di sebɛa yid-sen, d arraw n Ciba yellan d yiwen si lmuqedmin imeqqranen n at Isṛail.


Sömuleiðis vil ég, að konur skrýði sig sæmandi búningi, með blygð og hóglæti, ekki með fléttum og gulli eða perlum og skartklæðum, 	 Akken daɣen i glaq ad xedment tilawin, ad ilint s llebsa isseṭren, ad sɛunt lḥeṛma d neyya, ur țzewwiqent acebbub-nsent, ur țcebbiḥent iman-nsent s ddheb, s tɛeqcin akk-d llebsa ifazen,


Ekki er neinn vitur, ekki neinn sem leitar Guðs. 	 Yiwen ur ifhim, yiwen ur yețqellib ɣef Sidi Ṛebbi, ffɣen akk i webrid, uɣalen d imejhal ;


Vér höfum margvíslegar náðargjafir, eftir þeirri náð, sem oss er gefin. Sé það spádómsgáfa, þá notum hana í hlutfalli við trúna. 	 Lameɛna di ṛṛeḥma-ines, Sidi Ṛebbi yefka-yaɣ-d tukciwin yemxalafen : ilaq yal yiwen ad ixdem ayen i s-d-yefka Sidi Ṛebbi, akken ilaq, s wul d liman :


Þegar lambið lauk upp sjöunda innsiglinu, varð þögn á himni hér um bil hálfa stund. 	 Mi gcerreg ṭṭabeɛ wis sebɛa, ters-ed yiwet tsusmi deg igenni azal wezgen n ssaɛa.


Þér eruð ljós heimsins. Borg, sem á fjalli stendur, fær ekki dulist. 	 D kunwi i ț-țafat n ddunit ; taddart yellan ɣef wudrar ulamek ara teffer !


Og nú fel ég yður Guði og orði náðar hans, sem máttugt er að uppbyggja yður og gefa yður arfleifð með öllum þeim, sem helgaðir eru. 	 Tura a kkun-ǧǧeɣ ger ifassen n Sidi Ṛebbi d ṛṛeḥma n wawal-is; D nețța i gzemren a kkun-isseǧhed, a wen-d-yefk lweṛt i kunwi akk yellan d ayla-s.


Ég gæti óskað, að mér væri sjálfum útskúfað frá Kristi, ef það yrði til heilla fyrir bræður mína og ættmenn, 	 Zemreɣ ad qebleɣ ad țțuneɛleɣ neɣ ad țțuḥeṛṛmeɣ ɣef Lmasiḥ ɣef ddemma n watmaten-iw akk-d lumma-inu ;


Jesús segir við þá: "Fyllið kerin vatni." Þeir fylltu þau á barma. 	 Sidna Ɛisa yenna i iqeddacen nni : ?čaṛet ticbayliyin-agi d aman. ?čuṛen-tent armi d imi.


Hjá spámönnunum er skrifað: ,Þeir munu allir verða af Guði fræddir.' Hver sem hlýðir á föðurinn og lærir af honum, kemur til mín. 	 Akken yura deg idlisen n lenbiya : « Ad lemden akk s ɣuṛ Ṛebbi. » Kra n win isellen i wawal n Baba Ṛebbi, ilemden s ɣuṛ-es, a d-yas ɣuṛ-i.


Æðstu prestarnir og fræðimennirnir stóðu þar og ákærðu hann harðlega. 	 Lmuqedmin imeqqranen akk-d lɛulama n ccariɛa yellan dinna țcetkayen fell-as s lɣecc.


Nú gekk Jesús niður af fjallinu, og fylgdi honum mikill mannfjöldi. 	 Mi d-yuder Sidna Ɛisa seg udrar, aṭas n lɣaci i t-id-itebɛen.


Takið af honum talentuna, og fáið þeim, sem hefur tíu talenturnar. 	 Imiren amɛellem-nni yumeṛ i iqeddacen-is yenna-yasen : Kkset-as meyya-nni twiztin ternum-tent i win yesɛan ɛecṛa alef n twiztin !


en farísear og fræðimenn ömuðust við því og sögðu: "Þessi maður tekur að sér syndara og samneytir þeim." 	 Ifariziyen d lɛulama n ccariɛa iɣaḍ-iten lḥal qqaṛen wway garasen : « argaz-agi yesṭerḥib s imednuben yerna yețɣimi yid-sen ɣer lmakla ».


Þegar þú gefur ölmusu, skaltu ekki láta þeyta lúður fyrir þér, eins og hræsnarar gjöra í samkunduhúsum og á strætum til þess að hljóta lof af mönnum. Sannlega segi ég yður, þeir hafa tekið út laun sín. 	 M'ara tseddqeḍ, ur țberriḥ ara am akken xeddmen at sin wudmawen di leǧwameɛ neɣ deg iberdan, iwakken ad sɛun ccan ɣer yemdanen. A wen iniɣ tideț : d ayagi kan i d lfayda-nsen.


farma af gulli og silfri, gimsteinum og perlum, dýru líni og purpura, silki og skarlati og alls konar ilmvið og alls konar muni af fílabeini og alls konar muni af hinum dýrasta viði og af eiri og járni og marmara, 	 sselɛa-nni n ddheb d lfeṭṭa, idɣaɣen ɣlayen d iɛeqcan, lkețțan n lfina akk-d lkețțan azeggaɣ d leḥrir, sselɛa n yal asɣaṛ i d-yețțaken rriḥa taẓiḍant, leḥwayeǧ akk ineǧṛen s wacciwen n lfil, s wesɣaṛ ɣlayen d wayen yețwaxedmen s nnḥas d wuzzal akk-d eṛxem ;


Allt er leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er leyfilegt, en ekki byggir allt upp. 	 Llan wid i d-iqqaṛen : kullec d leḥlal fell-aɣ ; ț-țideț, lameɛna ur aɣ-yenfiɛ ara kullec. Kullec yețțusemmeḥ-aɣ a t-nexdem, meɛna mačči d kullec i ɣ-yesnernayen di liman.


Þér heimskingjar, hefur sá, sem gjörði hið ytra, ekki einnig gjört hið innra? 	 A wid iɣeflen ! Eɛni win i d ixelqen ayen yellan s wufella, mačči d nețța i d-ixelqen ayen n daxel ?


Nú var steinninn tekinn frá. En Jesús hóf upp augu sín og mælti: "Faðir, ég þakka þér, að þú hefur bænheyrt mig. 	 Kksen azṛu-nni, dɣa Sidna Ɛisa yerfed allen-is ɣer igenni yenna : Tanemmirt-ik a Baba Ṛebbi axaṭer tqebleḍ taẓallit-iw.


Jesús spyr þá: "Hve mörg brauð hafið þér? Farið og gætið að." Þeir hugðu að og svöruðu: "Fimm brauð og tvo fiska." 	 Dɣa yenna-yasen : Acḥal n teḥbulin n weɣṛum i tesɛam ? Ṛuḥet aț-țwalim . Mi d-ẓran, nnan-as : ?uṛ-nneɣ xemsa n teḥbulin n weɣṛum d sin iḥewtiwen (iselman ).


Nú kom mannfjöldinn og tók að biðja, að Pílatus veitti þeim hið sama og hann væri vanur. 	 Lɣaci ulin ɣer Bilaṭus iwakken a s-ssutren ayen yennum ixeddem-asen-t.


Því að Móse ritar um réttlætið, sem lögmálið veitir: "Sá maður, sem breytir eftir lögmálinu, mun lifa fyrir það." 	 Atah wayen yura Sidna Musa ɣef lḥeqq i d-ițekken si ccariɛa : Amdan ara ixedmen ayen i d-tenna ccariɛa, ad yidir yis.


Pétur var niðri í garðinum. Þar kom ein af þernum æðsta prestsins 	 Buṭrus mazal-it deg ufrag n wexxam n lmuqeddem ameqqran ; ațaya yiwet n tqeddact,


Tvær munu mala á sömu kvörn, önnur verður tekin, hin eftir skilin. 	 Ger snat n tilawin yeẓẓaden, yiwet aț-țețwarfed tayeḍ a d-teqqim.


Ég þekki þrengingu þína og fátækt - en þú ert samt auðugur. Ég veit hvernig þú ert hrakyrtur af þeim, sem segja sjálfa sig vera Gyðinga, en eru það ekki, heldur samkunda Satans. 	 ?riɣ lmeḥna akk-d leɣben i deg telliḍ, lameɛna ɣer Ṛebbi d ameṛkanti ; ẓriɣ cceṛ i heddṛen fell-ak wid iḥesben iman-nsen d agdud n Ṛebbi ur llin, lameɛna nutni si tejmaɛt n Cciṭan.


Hann fann náð hjá Guði og bað, að hann mætti finna bústað fyrir Jakobs Guð. 	 Sidna Dawed eɛzizen ɣer Sidi Ṛebbi, yedɛa ɣuṛ-es yenna : A Sidi Ṛebbi ! A Yillu n jeddi-tneɣ Yeɛqub ! Eǧǧ-iyi ad a k-bnuɣ lǧameɛ iqedsen ara yilin ț-țanezduɣt-ik !


Og hann mun svara: ,Ég segi yður, ég veit ekki, hvaðan þér eruð, farið frá mér allir illgjörðamenn!' 	 Nețța a wen-d-yerr : Nniɣ-awen ur kkun-ssineɣ ara, beɛdet akkin fell-i a kunwi ixeddmen cceṛ !


Þegar óhreinn andi fer út af manni, reikar hann um eyðihrjóstur og leitar hælis, en finnur ekki. 	 M'ara yețwaqecceɛ uṛuḥani seg yiwen wemdan, ad ițezzi deg imukan yexlan, ad ițqellib anda ara yaf ṛṛaḥa ur yețțaf ara.


En lærisveinarnir voru fylltir fögnuði og heilögum anda. 	 Ma d inelmaden ijdiden, ččuṛen d lfeṛḥ akk-d Ṛṛuḥ iqedsen.


Hann sendi í fangelsið og lét hálshöggva Jóhannes þar. 	 Iceggeɛ a s-d-gezmen aqeṛṛuy i Yeḥya aɣeṭṭas di lḥebs ;


Ekki dirfumst vér að telja oss til þeirra eða bera oss saman við suma af þeim, er mæla með sjálfum sér. Þeir mæla sig við sjálfa sig og bera sig saman við sjálfa sig og eru óskynsamir. 	 Ur nezmir ara a nesseɛdel neɣ a nmettel iman-nneɣ ɣer wid yețcekkiṛen iman-nsen. ?mettilen iman-nsen ɣer yiman-nsen, ḥesben ulac win yellan sennig-nsen ; xuṣṣen di lefhama.


Nú kom hallæri á öllu Egyptalandi og Kanaan og mikil þrenging, og feður vorir höfðu ekki lífsbjörg. 	 Yeɣli-d laẓ ɣef tmurt n Maṣeṛ akk ț-țmurt n Kenɛan, d lweqt n cedda tameqqrant ; lejdud-nneɣ ur ufin ara ayen ara ččen.


En föðurland vort er á himni og frá himni væntum vér frelsarans, Drottins Jesú Krists. 	 Ma d nukni tanezduɣt-nneɣ deg igenwan, syenna i nețṛaǧu s lḥir amsellek-nneɣ Sidna Ɛisa Lmasiḥ


Þeir fóru til æðstu prestanna og öldunganna og sögðu: "Vér höfum svarið þess dýran eið að neyta einskis, fyrr en vér höfum ráðið Pál af dögum. 	 Ṛuḥen ad ẓren imeqqranen d lmuqedmin akk-d lɛuqal nnan asen : Neggul s limin ameqqran, ur nečči acemma alamma nenɣa Bulus.


Og þegar þér eruð að biðja, þá fyrirgefið, ef yður þykir nokkuð við einhvern, til þess að faðir yðar á himnum fyrirgefi einnig yður misgjörðir yðar. 	 M'ara tekkrem aț-țẓallem yili teṭṭfem cceḥna i walebɛaḍ, semmḥet-as, iwakken baba-twen yellan deg igenwan a wen-isemmeḥ ula i kunwi ddnubat nwen.


Sakaría varð hverft við sýn þessa, og ótta sló á hann. 	 Mi t-iwala Zakarya, yedhec ikcem-it lxuf.


Menn hlýddu með athygli á orð Filippusar, þegar þeir heyrðu hann tala og sáu táknin, sem hann gjörði. 	 Lɣaci meṛṛa rran ddehn-nsen ɣer Filbas, mi slan i wayen i d-yeqqaṛ yerna walan lbeṛhanat i gxeddem ;


Svo mikill mannfjöldi safnaðist að honum, að hann varð að stíga í bát og sitja þar. En allt fólkið stóð á ströndinni. 	 d izumal n lɣaci i s-d-izzin, dɣa yuli ɣer teflukt, yeqqim. LLɣaci ibedd ɣef rrif n lebḥeṛ,


Ekki smurðir þú höfuð mitt olíu, en hún hefur smurt fætur mína með smyrslum. 	 Kečč ur tedhineḍ ara aqeṛṛuy-iw ula s zzit, ma d nețțat tesmar-ed leɛṭeṛ ɣef yiḍaṛṛen-iw.


En vantrúa Gyðingar vöktu æsing með heiðingjum og illan hug gegn bræðrunum. 	 Lameɛna kra seg wat Isṛail i gugin ad amnen, ɛemṛen-asen aqeṛṛuy i wat n leǧnas niḍen sḥeṛcen-ten iwakken ad xedmen lbaṭel i watmaten ;


Kona hvers þeirra sjö verður hún í upprisunni? Allir höfðu þeir átt hana." 	 ass n ḥeggu n lmegtin anwa deg-sen ara ț-yesɛun ț-țameṭṭut-is imi i ț-uɣen di sebɛa yid-sen ?


En ef vér sætum þrengingum, þá er það yður til huggunar og hjálpræðis, og ef vér hljótum huggun, þá er það til þess að þér hljótið huggun og kraft til að standast þær þjáningar, sem vér einnig líðum. 	 Nukni ma nenɛețțab di lmeḥnat, nțenɛețțab iwakken aț-țețțusebbṛem yerna aț-țețțuselkem. Ma nețțuṣebbeṛ nukni, aț-țețțuṣebbṛem ula d kunwi iwakken aț-țesɛum ṣṣbeṛ di lemḥayen i deg tețɛeddayem am nukni.


Því var og það, er vér komum til Makedóníu, að vér höfðum enga eirð, heldur vorum vér á alla vegu aðþrengdir, barátta hið ytra, ótti hið innra. 	 Seg wasmi i d-nekcem tamurt n Masidunya ur nesteɛfa, nețwaḥṛes si mkul tama : ccwal di beṛṛa, tugdi deg ulawen-nneɣ.


Jesús svaraði þeim: "Er ekki skrifað í lögmáli yðar: ,Ég hef sagt: Þér eruð guðir'? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni ur yuri ara di ccariɛa nwen : Nekk, Sidi Ṛebbi nniɣ-awen : Kunwi d iṛebbiten !


skal selja slíkan mann Satan á vald til tortímingar holdinu, til þess að andinn megi hólpinn verða á degi Drottins Jesú. 	 ssufɣet akkin argaz am wagi, sellmet-eț i tezmert n Cciṭan ad issenger lǧețța-s iwakken ṛṛuḥ-is ad ițwasellek ass n tuɣalin n Ssid-nneɣ Ɛisa.


Ég fyrirverð mig ekki fyrir fagnaðarerindið. Það er kraftur Guðs til hjálpræðis hverjum þeim sem trúir, Gyðingum fyrst, en einnig Grikkjum. 	 Ur ssetḥaɣ ara s lexbaṛ-agi n lxiṛ, axaṭer ț-țazmert n Sidi Ṛebbi i leslak n kra win yumnen yis ; di tazwara i wat Isṛail, a d-ḍefṛen leǧnas nniḍen.


Og jafnframt temja þær sér iðjuleysi, rápandi hús úr húsi, ekki einungis iðjulausar, heldur einnig málugar og hlutsamar og tala það, sem eigi ber að tala. 	 Yerna m'ur sɛint ara ayen ara xedment, ad țcalint seg wexxam ɣer wayeḍ mačči kan imi ur sɛint ara ccɣel, meɛna ad kettṛent deg yimeslayen ur nesɛi lmeɛna, ad ggarent iman-nsent deg wayen i tent-yexḍan.


Og engli safnaðarins í Pergamos skalt þú rita: Þetta segir sá sem hefur sverðið tvíeggjaða og bitra: 	 Aru ayagi i lmelk n tejmaɛt n temdint n Birɣamus : atah wayen i d-yeqqaṛ Win yesɛan ajenwi iqeḍɛen di snat leǧwahi :


En aðrir dauðir lifnuðu ekki fyrr en þúsund árin voru liðin. Þetta er fyrri upprisan. 	 D wagi i d ḥeggu amezwaru. Ma d lmegtin nniḍen ur d-țuɣalen ara ɣer tudert alamma ɛeddan walef iseggasen.


Faðir, gjör nafn þitt dýrlegt!" Þá kom rödd af himni: "Ég hef gjört það dýrlegt og mun enn gjöra það dýrlegt." 	 A Baba, sbeggen-ed tamanegt-ik ! Dɣa tenṭeq-ed yiwet n taɣect seg igenni, tenna-d : Sbeggneɣ-d yakan tamanegt-iw yerna mazal a ț-id-sbeggneɣ.


Móti austri voru þrjú hlið, móti norðri þrjú hlið, móti suðri þrjú hlið og móti vestri þrjú hlið. 	 Tlata tewwura wehhant ɣer cceṛq, tlata ɣer lɣeṛb, tlata ɣer usammer, tlata nniḍen ɣer umalu.


Nú varð deila um hreinsun milli lærisveina Jóhannesar og Gyðings eins. 	 Yiwen wass kra seg inelmaden n Yeḥya hedṛen d yiwen wergaz n wat Isṛail ɣef luḍu.


Saddúkear komu til hans, en þeir neita því, að upprisa sé til, og sögðu við hann: 	 Isaduqiyen yellan d wid ur nețțamen ara s ḥeggu n lmegtin, usan-d ɣer Sidna Ɛisa steqsan-t :


Ég þakka Guði mínum í hvert skipti, sem ég hugsa til yðar, 	 ?ḥemmideɣ țcekkiṛeɣ Sidi Ṛebbi mkul tikkelt m'ara kkun-id-mmektiɣ.


Og hann sagði við þá: "Ekki bera menn ljós inn og setja það undir mæliker eða bekk? Er það ekki sett á ljósastiku? 	 Yenna-yasen daɣen : Eɛni yella win ara iceɛlen taftilt iwakken a ț-yerr seddaw lḥila neɣ seddaw n wusu ? Mačči iwakken a ț-issers s ufella n lmeṣbeḥ ?


Lærisveinarnir sáu þetta, undruðust og sögðu: "Hvernig gat fíkjutréð visnað svo fljótt?" 	 Inelmaden-is mi walan ayagi tɛeǧben, nnan : Amek akka teqquṛ tneqleț-agi deg yiwet n teswiɛt ?


og þá eru einnig þeir, sem sofnaðir eru í trú á Krist, glataðir. 	 ula d imasiḥiyen yemmuten negren, liman-nsen iṛuḥ d ulac.


Þú áttir því að leggja fé mitt í banka. Þá hefði ég fengið það með vöxtum, þegar ég kom heim. 	 acuɣeṛ ihi ur tessekraḍ ara idrimin-iw iwakken m'ara d-uɣaleɣ a ten-id-erreɣ s lfayda.


Slökkva 	 Snes


Ég hef elskað yður, eins og faðirinn hefur elskað mig. Verið stöðugir í elsku minni. 	 Akken i yi-iḥemmel Baba i kkun ḥemmleɣ ula d nekk ; dumet di tayri-inu.


jafnvel þótt ég hafi einnig þá ytri yfirburði, sem ég gæti treyst. Ef einhver annar þykist geta treyst ytri yfirburðum, þá get ég það fremur. 	 Ula d nekk zemreɣ ad țekleɣ ɣef limaṛat n yemdanen. Ma yella win i gɣilen izmer ad ițkel ɣef limaṛat agi, nekk zemreɣ ad țekleɣ akteṛ !


og sagði: "Sannlega segi ég yður: Nema þér snúið við og verðið eins og börn, komist þér aldrei í himnaríki. 	 A wen-d-iniɣ tideț ; ma yella ur d-tuɣalem ara ɣer webrid, m'ur teqbilem ara aț-țilim .am arrac imecṭuḥen, ur tkeččmem ara ɣer tgelda n igenwan !


En Páll sagði: "Þess bið ég Guð, hvort sem lengur dregst eða skemur, að ekki einungis þú, heldur og allir, sem til mín heyra í dag, verði slíkir sem ég er, að frátöldum fjötrum mínum." 	 Bulus yenna-yas : A wi-yufan a Ṛebbi, mačči d keččini kan, lameɛna ula d wid akk i yi-d-ismeḥsisen ass-agi, aț-țuɣalem am nekk tura neɣ deg ussan i d-iteddun, ḥaca snasel-agi i yi cudden !


Og Móse og Elía birtust þeim, og voru þeir á tali við hann. 	 A ten-aya dehṛen-asen-d Sidna Musa akk-d Sidna Ilyas țmeslayen d Sidna Ɛisa.


Ef þessi maður væri ekki frá Guði, gæti hann ekkert gjört." 	 Lemmer argaz-agi mačči s ɣuṛ Ṛebbi i d-yekka tili ur yezmir ad yexdem acemma.


Og hann bauð honum að segja þetta engum. "En far þú," sagði hann, "sýn þig prestinum, og fórna fyrir hreinsun þína, eins og Móse bauð, þeim til vitnisburðar." 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-t ur iqqaṛ i yiwen ayen yedṛan yid-es. Yenna-yas : Ṛuḥ ɣer lmuqeddem a k-iwali, tefkeḍ lweɛda ɣef ṣeffu-inek, akken yura di ccariɛa n Musa. Lweɛda-nni a sen-tili d țbut ɣef ḥellu-inek.


Hundraðshöfðinginn tók hann með sér, fór með hann til hersveitarforingjans og sagði: "Fanginn Páll kallaði mig til sín og bað mig fara til þín með þennan unga mann. Hann hefur eitthvað að segja þér." 	 Lfesyan yewwi yid-es aqcic-nni ɣer lqebṭan ameqqran, yenna-yas : Bulus ameḥbus-nni yessawel iyi-d iḥellel-iyi iwakken a k-d-awiɣ aqcic-agi, yesɛa awal ara k-d-yini.


Fyrst ég, sem er herra og meistari, hef nú þvegið yður um fæturna, þá ber yður einnig að þvo hver annars fætur. 	 Ma yella nekk yellan d Ssid-nwen ssardeɣ-awen iḍaṛṛen-nwen, ilaq awen aț-țețțemsiridem iḍaṛṛen wway gar-awen.


Þegar Jesús sagði við þá: "Ég er hann," hopuðu þeir á hæl og féllu til jarðar. 	 Imi i sen-yenna Sidna Ɛisa « d nekkini », uɣalen akk ɣer deffir, ɣlin ɣer lqaɛa.


Þegar hann frétti, að Jesús væri kominn frá Júdeu til Galíleu, fór hann til hans og bað hann að koma niður eftir og lækna son sinn. En hann var dauðvona. 	 Mi gesla s Sidna Ɛisa yuɣal-ed si tmurt n Yahuda ɣer tmurt n Jlili, iṛuḥ-ed ɣuṛ-es, iḥellel-it iwakken a d yas ad yesseḥlu mmi-s yețmețțaten.


Þeir koma að húsi samkundustjórans. Þar sér hann, að allt er í uppnámi, grátur mikill og kveinan. 	 Mi wwḍen ɣer wexxam n ccix-nni n lǧameɛ, Sidna Ɛisa yufa lɣaci yenhewwal, țrun, țmeǧǧiden.


Þeir urðu mjög hryggir og sögðu við hann, einn af öðrum: "Ekki er það ég, herra?" 	 Mi d-yenna ayagi, ikcem-iten akk leḥzen d ameqqran, bdan qqaṛen as yiwen yiwen : Neɣ mačči d nekk a Sidi ?


Og hann bar kross sinn og fór út til staðar, sem nefnist Hauskúpa, á hebresku Golgata. 	 sbubben-as amidag, ffɣen si temdint, ulin ɣer wemkan yețțusemman « tiɣilt n uqeṛṛuy » ( iwumi qqaṛen s tɛibṛanit « Gulguṭa »).


Sannlega segi ég yður: Hvað sem þér bindið á jörðu, mun bundið á himni, og hvað sem þér leysið á jörðu, mun leyst á himni. 	 A wen-iniɣ tideț : ayen akk ara teqnem neɣ iwumi ara tserrḥem di ddunit, ad yețwaqbel deg igenwan.


Ég leik líkama minn hart og gjöri hann að þræli mínum, til þess að ég, sem hef prédikað fyrir öðrum, skuli ekki sjálfur verða gjörður rækur. 	 meɛna țɛețțibeɣ lǧețța-inu, țɛassaɣ ɣef yiman-iw, axaṭer uggadeɣ nekk i gbeccṛen i wiyaḍ ad ɣliɣ, ad uɣaleɣ ɣer deffir.


Og er þeir sáu manninn, sem læknaður hafði verið, standa hjá þeim, máttu þeir ekki í móti mæla. 	 Lameɛna imi walan argaz-nni yeḥlan ibedd zdat-sen, ur ufin d acu ara d-inin.


Eins og vér höfum áður sagt, eins segi ég nú aftur: Ef nokkur boðar yður annað fagnaðarerindi en það, sem þér hafið veitt viðtöku, þá sé hann bölvaður. 	 Nenna-yawen-t-id si zik, a s-d ɛiwdeɣ tura : yețwanɛel win ara wen-d ibeccṛen lexbaṛ n lxiṛ yemxalafen ɣef win i tqeblem !


Menn streymdu til hans frá Jerúsalem, allri Júdeu og Jórdanbyggð, 	 Imezdaɣ meṛṛa n temdint n Lquds, tamurt n Yahuda akk-d tmura i d-yezzin i wasif n Urdun, țțasen-d ɣuṛ-es


Eins varð um næsta og þriðja og þá alla sjö. 	 Akkenni i tedṛa d wis sin, d wis tlata, armi d wis sebɛa.


Ættartala Jesú Krists, sonar Davíðs, sonar Abrahams. 	 A ten-an izuṛan n Ɛisa Lmasiḥ yellan si dderya n Sidna Dawed akk-d Sidna Ibṛahim :


Þá kom til hans móðir þeirra Sebedeussona með sonum sínum, laut honum og vildi biðja hann bónar. 	 Imiren yemma-s n Yeɛqub d Yuḥenna, arraw n Zabadi, tqeṛṛeb-ed ɣer Sidna Ɛisa nețțat d warraw-is, tseǧǧed ɣer iḍaṛṛen-is.


Síðan kölluðu þeir þá fyrir sig og skipuðu þeim að hætta með öllu að tala eða kenna í Jesú nafni. 	 Uɣalen ssawlen-asen, gullen deg-sen iwakken ur țțuɣalen ara ad mmeslayen neɣ ad slemden s yisem-agi n Ɛisa.


Þeir fóru og gengu tryggilega frá gröfinni og innsigluðu steininn með aðstoð varðmannanna. 	 Ṛuḥen, zemmemen aken ilaq tawwurt n uẓekka-nni s weblaḍ, imiren sbedden taɛessast zdat-es.


Lögmál lífsins anda hefur í Kristi Jesú frelsað þig frá lögmáli syndarinnar og dauðans. 	 Axaṭer tazmert n Ṛṛuḥ iqedsen, tin i d-ifkan tudert i wid yumnen s Ɛisa Lmasiḥ, tsellek-iyi-d si tezmert n ddnub akk-d lmut.


En eldri sonur hans var á akri. Þegar hann kom og nálgaðist húsið, heyrði hann hljóðfæraslátt og dans. 	 Mmi-s amenzu yella di lexla. Mi d-yuɣal, akken qṛib a d-yaweḍ ɣer wexxam, yesla i ccna d ccḍeḥ.


Símon Pétur segir við hann: "Herra, ekki aðeins fætur mína, líka hendurnar og höfuðið." 	 Semɛun Buṭrus yenna-yas : Ihi ur iyi-issirid ara iḍaṛṛen kan, ssired-iyi ula d ifassen d uqeṛṛuy-iw.


Hér taka dauðlegir menn tíund, en þar tók sá er um var vitnað, að hann lifi áfram. 	 At Lewwi-agi yețțawin leɛcuṛ, d imdanen yețmețțaten, ma d Malxisadeq d win i ɣef d-nnant tira iqedsen : Mazal idder.


Þegar Jesús sagði þetta, rak einn varðmaður, sem þar stóð, honum löðrung og sagði: "Svarar þú æðsta prestinum svona?" 	 Mi d-yenna ayagi, yiwen uɛessas yellan zdat-es, yewwet it s useṛfiq, yenna-yas : Akka ara d-thedṛeḍ i lmuqeddem ameqqran ?


Þá tóku þeir upp steina til að grýta Jesú. En hann duldist og fór út úr helgidóminum. 	 ?ef wannect-agi i d-ddmen wat Isṛail iblaḍen iwakken a t-ṛeǧmen. Sidna Ɛisa yekcem ger lɣaci, yeffeɣ seg wefrag n lǧameɛ iqedsen.


einn Guð og faðir allra, sem er yfir öllum, með öllum og í öllum. 	 yiwen n Ṛebbi kan i gellan, d nețța i d baba-tneɣ meṛṛa ; yella sennig kullec, yella ger yemdanen meṛṛa, yella daɣen deg-sen meṛṛa.


Ég gef þeim eilíft líf, og þeir skulu aldrei að eilífu glatast, og enginn skal slíta þá úr hendi minni. 	 ?țakeɣ-asent tudert n dayem, ur țmețțatent ara maḍi, yiwen ur izmir a tent-yekkes seg ufus-iw.


og mælti: "Þetta er blóð sáttmálans, sem Guð lét gjöra við yður." 	 yenna : Wigi d idammen n leɛqed i gesbedd Sidi Ṛebbi yid-wen.


En postularnir og bræðurnir í Júdeu heyrðu, að heiðingjarnir hefðu einnig tekið við orði Guðs. 	 Ṛṛusul d watmaten yellan di tmurt n Yahuda slan belli ula d leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail qeblen awal n Ṛebbi.


Og engli safnaðarins í Laódíkeu skalt þú rita: Þetta segir hann, sem er amen, votturinn trúi og sanni, upphaf sköpunar Guðs: 	 Aru ayagi i lmelk n tejmaɛt n watmaten n temdint n Ludikus : Atah wayen i d-iqqaṛ Win yețțusemman Amin, inigi n ṣṣeḥ ț-țideț, Win s wayes i d-ițwaxleq kra wayen yellan :


nakinn og þér klædduð mig, sjúkur og þér vitjuðuð mín, í fangelsi var ég, og þér komuð til mín.' 	 lliɣ d aɛeryan tesselsem-iyi, d amuḍin telham-d yid-i, lliɣ daɣen d ameḥbus tusam-d teẓram-iyi.


Nú þar á móti eruð þér, sem eitt sinn voruð fjarlægir, orðnir nálægir í Kristi, fyrir blóð hans. 	 Meɛna imi tumnem s Ɛisa Lmasiḥ, kunwi yellan zik tbeɛdem fell-as, tura tqeṛṛbem-d ɣuṛ-es s idammen-is yuzzlen ɣef ddemma-nwen.


Það sem ég segi yður í myrkri, skuluð þér tala í birtu, og það sem þér heyrið hvíslað í eyra, skuluð þér kunngjöra á þökum uppi. 	 Ayen i wen-qqaṛeɣ deg iḍ, init-eț ɛinani deg wass, ayen slan imeẓẓuɣen-nwen di sser, berrḥet-eț deg iberdan.


Og ekki eru heyrendur lögmálsins réttlátir fyrir Guði, heldur munu gjörendur lögmálsins réttlættir verða. 	 Mačči d wid ismeḥsisen kan i ccariɛa i gețwaḥesben d iḥeqqiyen ɣer Sidi Ṛebbi, meɛna d wid i gxeddmen ayen i d-tenna.


Rödd hrópanda í eyðimörk: Greiðið veg Drottins, gjörið beinar brautir hans. 	 ?-țaɣect n win yețɛeggiḍen deg unezṛuf : heggit abrid i Sidi Ṛebbi, ssemsawit iberdan-is !


Þeir létu leiða postulana fram og spurðu þá: "Með hvaða krafti eða í hvers nafni gjörðuð þið þetta?" 	 Wwin-d Buṭrus d Yuḥenna, sbedden-ten di tlemmast-nsen akken a ten-beḥten, qqaṛen-asen : Ansi i wen-d-tekka tezmert-agi, anwa isem s wayes i tneddhem armi txedmem ayagi ?


Þeir þögðu við. En hann tók á honum, læknaði hann og lét hann fara. 	 Imi yiwen deg-sen ur d-yenṭiq, Sidna Ɛisa iqeṛṛeb ɣer umuḍin-nni, yesseḥla-t, iserreḥ-as ad iṛuḥ.


Ef hægra auga þitt tælir þig til falls, þá ríf það úr og kasta frá þér. Betra er þér, að einn lima þinna glatist, en öllum líkama þínum verði kastað í helvíti. 	 Daymi ma yella ț-țiṭ-ik tayeffust i k-ițawin ɣer leḥṛam, qleɛ-iț, ḍeggeṛ-iț akkin fell-ak. Axaṭer axiṛ-ak a k-iṛuḥ yiwen si lemfaṣel-ik wala aț-țkecmeḍ s lekmal-ik ɣer ǧahennama.


Ég þekki hann, því ég er frá honum og hann sendi mig." 	 Nekkini ssneɣ-t axaṭer s ɣuṛ-es i d-usiɣ yerna d nețța i yi-d-iceggɛen.


Og ég mun láta undur verða á himnum uppi og tákn á jörðu niðri, blóð og eld og reykjarmökk. 	 Deg igenni ad xedmeɣ leɛǧayeb, di lqaɛa a d-sekneɣ licaṛat yessewhamen : idammen, times d usigna n ddexxan.


Ef þér haldið boðorð mín, verðið þér stöðugir í elsku minni, eins og ég hef haldið boðorð föður míns og er stöðugur í elsku hans. 	 Ma tḥerzem lumuṛat-iw aț țdumem di tayri-w, akken ḥerzeɣ lumuṛ n Baba yerna dumeɣ di tayri-s.


Hvort er auðveldara að segja: ,Syndir þínar eru fyrirgefnar' eða: ,Statt upp og gakk'? 	 D acu i gsehlen a t-id-iniɣ : « Țwaɛfan-ak ddnubat-ik neɣ kker telḥuḍ » ?


Þú munt nú vilja segja við mig: "Hvað er hann þá að ásaka oss framar? Hver fær staðið gegn vilja hans?" 	 Ahat ad yili win ara d-yinin : imi akka i gella lḥal, acu i mazal ițlumu deg-nneɣ ? Anwa i gzemren a t-iɛaṣi ?


og sagði: "Gæt þess að segja engum neitt, en far þú, sýn þig prestinum og fórna fyrir hreinsun þína því, sem Móse bauð, þeim til vitnisburðar." 	 Sel-iyi-d mliḥ ! Ur țɛawad i yiwen ayen yedṛan, lameɛna ṛuḥ a k-iẓer lmuqeddem, tawiḍ asfel ɣef ṣeffu-inek akken i t-id-iweṣṣa Musa.


En Jesús svaraði engu framar, og undraðist Pílatus það. 	 Meɛna Sidna Ɛisa ur d-yerri acemma ; Bilaṭus yewhem deg-s.


Vér brjótum niður hugsmíðar og allt, sem hreykir sér gegn þekkingunni á Guði, og hertökum hverja hugsun til hlýðni við Krist. 	 Nețṛuẓu awal n kra n wid yebɣan a d-kken sennig n tmusni n Sidi Ṛebbi ; nebɣa a nessiweḍ imdanen meṛṛa ad beddlen ixemmimen-nsen iwakken ad ḍuɛen Lmasiḥ.


eins og faðirinn þekkir mig og ég þekki föðurinn. Ég legg líf mitt í sölurnar fyrir sauðina. 	 akken i yi-issen Baba Ṛebbi i t-ssneɣ ula d nekk. ?sebbileɣ tudert-iw ɣef wulli-inu.


Það mun verða á efstu dögum, segir Guð, að ég mun úthella anda mínum yfir alla menn. Synir yðar og dætur munu spá, ungmenni yðar munu sjá sýnir og gamalmenni yðar mun drauma dreyma. 	 Sidi Ṛebbi yenna-d : Deg ussan ineggura a d-sserseɣ Ṛṛuḥ-iw ɣef yemdanen meṛṛa ; arrac-nwen d yessi-twen a d-țcirin ayen ara sen-d-țxebbiṛeɣ, ilmeẓyen-nwen a sen-d-țweḥḥiɣ, imɣaṛen-nwen a sen-d-mmeslayeɣ di tirga.


Á einni stundu eyddist allur þessi auður." Og allir skipstjórar, allir farmenn og hásetar og allir þeir, sem atvinnu reka á sjónum, stóðu álengdar 	 deg yiwet n ssaɛa kan, kullec yuɣal d iɣed ! Lqebṭanat n lbabuṛat d ixeddamen nsen, ibeḥṛiyen akk-d wid yețsafaṛen di lebḥuṛ ɣer tmurt-nni qqimen mebɛid,


Þetta er nú annað bréfið, sem ég skrifa yður, þér elskaðir, og í þeim báðum hef ég reynt að halda hinu hreina hugarfari vakandi hjá yður. 	 Ay iḥbiben, ațah tebṛaț-iw tis snat i wen-d-uriɣ. Di snat yid-sent nudaɣ amek ara d-ssakiɣ di leɛqel nwen ixemmimen iṣfan s uselmed-agi i wen-d-smektaɣ.


Á því munu allir þekkja, að þér eruð mínir lærisveinar, ef þér berið elsku hver til annars." 	 Ma temyeḥmalem wway gar awen, lɣaci meṛṛa a kkun-ɛeqlen belli d inelmaden-iw i tellam.


Því að frá hjartanu koma illar hugsanir, manndráp, hórdómur, saurlifnaður, þjófnaður, ljúgvitni, lastmælgi. 	 Axaṭer seg wul i d-tekken : yir ixemmimen, timegṛaḍ, zzna ( lɛaṛ ), yir tikli, tukerḍa, cchada n ẓẓuṛ akk-d rregmat.


En samt hafði Guð enga velþóknun á flestum þeirra og þeir féllu í eyðimörkinni. 	 Ɣas akken, aṭas seg-sen ur neɛǧib ara i Sidi Ṛebbi ; daymi i ten-tesseɣli lmut yiwen yiwen mi teddun deg unezṛuf.


Á sama hátt eru góðverkin augljós, og þau, sem eru það ekki, munu ekki geta dulist. 	 Akken daɣen i d-țbanen lecɣal lɛali, ma d lecɣal n diri ur zmiren ara ad qqimen ffren.


ég er með þér. Enginn skal ráðast að þér og vinna þér mein, því að ég á margt fólk í þessari borg." 	 Axaṭer aqli-n yid-ek ! Yiwen ur izmir ad issers afus-is fell-ak iwakken a k-yexdem cceṛ, axaṭer aṭas i gellan d ayla-w di temdint-agi.


ekki hnuplsamir, heldur skulu þeir auðsýna hvers konar góða trúmennsku, til þess að þeir prýði kenningu Guðs frelsara vors í öllum greinum. 	 ilaq ur ten-țțakren ara meɛna ad ilin d wid imeɛnen i deg yella laman, iwakken aselmed n Sidi Ṛebbi amsellek-nneɣ ad yesɛu ccan.


Gegn þeim stóð Elýmas, töframaðurinn, en svo er nafn hans útlagt. Reyndi hann að gjöra landstjórann fráhverfan trúnni. 	 Meɛna Ilimas aseḥḥar-nni, ( akkagi i gețwaṭerjem yisem-is s tyunanit ) yețxaṣam-iten, yețnadi ad isseɛṛeq abrid n liman i lḥakem-nni.


En þegar þú gefur ölmusu, viti vinstri hönd þín ekki, hvað sú hægri gjörir, 	 Ma d kečč m'ara tseddqeḍ, ilaq afus-ik ayeffus ur ițwali ara wayen ixeddem ufus-ik azelmaḍ ;


Þegar hann var farinn út, sagði Jesús: "Nú er Mannssonurinn dýrlegur orðinn, og Guð er orðinn dýrlegur í honum. 	 Mi geffeɣ Yudas, Sidna Ɛisa yenna : Tura ara d-tban tmanegt n Mmi-s n bunadem, yis ara yețwaɛuzz Ṛebbi.


Allir neyttu og urðu mettir. Síðan tóku þeir saman leifarnar, sjö körfur fullar. 	 Sčan akk armi ṛwan, yerna ččuṛen sebɛa n tqecwalin n wayen i d-yegran.


Hvor þeirra tveggja gjörði vilja föðurins?" Þeir svara: "Sá fyrri." Þá mælti Jesús: "Sannlega segi ég yður: Tollheimtumenn og skækjur verða á undan yður inn í Guðs ríki. 	 Anwa deg sen i gxedmen lebɣi n baba-s ? RRran-as-ed : D amezwaru a Sidi ! SSidna Ɛisa yenna-yasen : A wen-d-iniɣ tideț, imekkasen imakaren akk-d yir tilawin a kkun zwiren ɣer tgelda n igenwan !


Þess vegna var ekki heldur hinn fyrri sáttmáli vígður án blóðs. 	 Daymi leɛqed amezwaru daɣen yebda s tazzla n idammen.


Jesús er steinninn, sem þér, húsasmiðirnir, virtuð einskis, hann er orðinn hyrningarsteinn. 	 D nețța i ɣef d-nnant tira iqedsen : D azṛu-nni i tḍeggṛem kunwi ay ibennayen, i guɣalen d azṛu i geṭṭfen lebni. +


En fyrst Drottinn dæmir oss, þá er hann að aga oss til þess að vér verðum ekki dæmdir sekir ásamt heiminum. 	 S wakka m'ara ɣ-iɛaqeb Sidi Ṛebbi, yețṛebbi-yaɣ iwakken ur aɣ yețḥasab ara d wat n ddunit.