En gleymið ekki velgjörðaseminni og hjálpseminni, því að slíkar fórnir eru Guði þóknanlegar. 	 Ur stehzayet ara, xedmet ayen yelhan, țemɛawanet : d wigi i d iseflawen iɛeǧben Sidi Ṛebbi.


Ég sagði: ,Drottinn, þeir vita, að ég hef verið að hneppa í fangelsi þá, sem trúðu á þig, og láta húðstrýkja þá í samkunduhúsunum. 	 Nniɣ : A Sidi, ssnen-iyi ! Sran s yiman nsen belli ttabaɛeɣ si lǧameɛ ɣer wayeḍ wid yumnen yis-ek iwakken a ten-erreɣ ɣer lḥebs ad țewten.


En þessa óvini mína, sem vildu ekki að ég yrði konungur yfir sér, færið þá hingað og höggvið þá frammi fyrir mér." 	 Ma d iɛdawen-nni-inu ur neqbil ara ad iliɣ d agellid fell-asen, awit-țen-id ɣer dagi tezlum-ten zdat-i.


Og húsbóndi hans sagði við hann: ,Illi og lati þjónn, þú vissir, að ég uppsker þar, sem ég sáði ekki, og safna þar, sem ég stráði ekki. 	 Amɛellem-is yenna-yas : Ay aqeddac amcum, ameɛdaz ! Imi iyi-teẓriḍ meggreɣ-d anda ur zriɛeɣ, jemmɛeɣ-ed daɣen anda ur srewteɣ,


Hann kemur í logandi eldi og lætur hegningu koma yfir þá, sem þekkja ekki Guð, og yfir þá, sem hlýða ekki fagnaðarerindinu um Drottin vorn Jesú. 	 di tlemmast n uḥeǧǧaǧu n tmes iwakken ad iɛaqeb wid iɛuṣan Sidi Ṛebbi, ur neqbil ara lexbaṛ n lxiṛ n Sidna Ɛisa.


Allir Gyðingar þekkja líf mitt frá upphafi, hvernig ég hef lifað með þjóð minni, fyrst í æsku og síðan í Jerúsalem. 	 At Isṛail ssnen tikli-inu si temẓi-w, axaṭer țțuṛebbaɣ di temdint n Lquds ger warraw n tmurt-iw.


En nú varir trú, von og kærleikur, þetta þrennt, en þeirra er kærleikurinn mestur. 	 Tura ihi tlata n leḥwayeǧ-agi i gesɛan lqima : liman, asirem d leḥmala ; lameɛna di tlata-agi, d lehmala i ț-țameqqrant.


Því að ég þrái að sjá yður, til þess að ég fái veitt yður hlutdeild í andlegri náðargjöf, svo að þér styrkist, 	 Acḥal i bɣiɣ a kkun-ẓreɣ, akken a kkun-slemdeɣ ɣef kra n tukciwin i d-ițțak Ṛṛuḥ iqedsen iwakken aț țǧehdem ;


Hún gekk þá út og spurði móður sína: "Um hvað á ég að biðja?" Hún svaraði: "Höfuð Jóhannesar skírara." 	 Teffeɣ tenna i yemma-s : D acu ara s-ssutreɣ ? Terra-yas : Ssuter-as aqeṛṛuy n Yeḥya.


En nú er Kristur upprisinn frá dauðum sem frumgróði þeirra, sem sofnaðir eru. 	 Meɛna Lmasiḥ iḥya-d si lmut, d nețța i d amezwaru i d-iḥyan ɣef wid akk yemmuten ;


Enn hafið þér heyrt, að sagt var við forfeðurna: ,Þú skalt ekki vinna rangan eið, en halda skaltu eiða þína við Drottin.' 	 Teslam daɣen s wayen i d-nnan i lejdud-nneɣ : Ur ḥennet ara, lameɛna ayen i tɛuhdeḍ s limin zdat Sidi Ṛebbi, ilaq a t-txedmeḍ.


En er hann heyrði þetta, varð hann hryggur við, enda auðugur mjög. 	 Argaz-nni mi gesla i yimeslayen-agi yeɣli-d fell-as leḥzen imi d ameṛkanti i gella.


Samviskunnar, segi ég, ekki eigin samvisku, heldur samvisku hins. En hvers vegna skyldi frelsi mitt eiga að dæmast af samvisku annars? 	 Mačči ɣef neyya-nwen i d-nniɣ akka, lameɛna ɣef neyya n win i kkun-iɛerḍen. Ihi, acimi ara ǧǧeɣ wayeḍ ad idebbeṛ deg ixemmimen-iw ?


Þær hafa hala og brodda eins og sporðdrekar. Og í hölum þeirra er máttur þeirra til að skaða menn í fimm mánuði. 	 Sɛant tijeḥnaḍ ț-țsuqas am tid n tɣerdmiwin ; di tjeḥnaḍ-agi i tella tezmert ara iḍuṛṛen imdanen azal n xemsa wagguren.


Hvað þá? Höfum vér þá nokkuð fram yfir? Nei, alls ekki. Vér höfum áður gefið bæði Gyðingum og Grikkjum að sök, að þeir væru allir undir synd. 	 Amek ihi ? Eɛni Nukni s wat Isṛail axiṛ n wiyaḍ ? Xaṭi ! Nniɣ-ed yakan belli am wat Isṛail am leǧnas nniḍen, d aklan n ddnub meṛṛa.


Gleðjist heldur er þér takið þátt í píslum Krists, til þess að þér einnig megið gleðjast miklum fögnuði við opinberun dýrðar hans. 	 Lameɛna feṛḥet imi i tețțekkim di leɛtab n Lmasiḥ, axaṭer asm' ara d-tban tmanegt-is, aț-țfeṛḥem yid-es lfeṛḥ d ameqqran.


Sæll og heilagur er sá, sem á hlut í fyrri upprisunni. Yfir þeim hefur hinn annar dauði ekki vald, heldur munu þeir vera prestar Guðs og Krists og þeir munu ríkja með honum um þúsund ár. 	 Amarezg-nsen wid ara d-iḥyun d imezwura ; lmut tis snat ur sen tzemmer ara, ad ilin d lmuqedmin n Sidi Ṛebbi akk-d Lmasiḥ, ad ḥekmen akk-d Lmasiḥ alef n iseggasen.


En ég sagði: ,Hver ert þú, herra?' Og Drottinn sagði: ,Ég er Jesús, sem þú ofsækir. 	 Rriɣ-as : Anwa-k a Sidi ? Yenna-yi-d : Nekkini d Ɛisa-nni i tețqehhiṛeḍ ;


Og ég segi yður: Aflið yður vina með hinum rangláta mammón, svo að þeir taki við yður í eilífar tjaldbúðir, þegar honum sleppir. 	 Ma d nekk atan a wen-d iniɣ: sxedmet adrim n ddunit-agi iwakken aț-țesɛum imdukkal, s wakka asm'ara yefnu cci n ddunit, aț-țețțuqeblem di tmezduɣin n dayem.


Og hann sagði við mig: "Þessi orð eru trú og sönn. Og Drottinn, Guð anda spámannanna, sendi engil sinn til að sýna þjónum sínum það, sem verða á innan skamms. 	 Lmelk-nni yenna-yi-d : Imeslayen-agi, d imeslayen iṣeḥḥan yerna deg-sen lețkal ; Sidi Ṛebbi yețwellihen lenbiya iceggeɛ-ed lmelk-is iwakken a d-isken i iqeddacen-is ayen ur nețɛeṭṭil ara a d-yedṛu.


Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með anda yðar. 	 Ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ aț-țili fell-awen.


Þeir tóku að ákæra hann og sögðu: "Vér höfum komist að raun um, að þessi maður leiðir þjóð vora afvega, hann bannar að gjalda keisaranum skatt og segist sjálfur vera Kristur, konungur." 	 Bdan țcetkin fell-as, qqaṛen : -- Nufa argaz-agi yeskker ccwal ger lɣaci-nneɣ, yeqqaṛ-asen : « ur țxelliṣet ara leɣṛama i Qayṣer », yeqqaṛ daɣen : « d nețța i d Lmasiḥ, i d agellid ».


svo að þér getið metið þá hluti rétt, sem máli skipta, og séuð hreinir og ámælislausir til dags Krists, 	 S wakka aț-țissinem amek ara textiṛem ayen ifazen, iwakken aț-țilim teṣfam, ulac ayen ara wen-ssukksen i wass n tuɣalin n Lmasiḥ ;


Hafið gát á, að enginn missi af Guðs náð, að engin beiskjurót renni upp, sem truflun valdi, og margir saurgist af. 	 ?adret ad yili gar-awen win ara yeṭṭixṛen ɣef ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, ara yesɛun lɣecc, a t-yeǧǧ ad yefk ixulaf deg wul-is alamma yuɣal d ugur ara iḍuṛṛen wiyaḍ.


Því að vald hestanna er í munni þeirra og í töglum þeirra, því að tögl þeirra eru lík höggormum. Eru höfuð á, og með þeim granda þeir. 	 Axaṭer tazmert n iɛewdiwen-nni tella deg imawen-nsen akk-d ijeḥnaḍ-nsen ; tijeḥnaḍ-agi-nsen cubant izerman ; sɛant iqeṛṛay, yis-sen i țḍuṛṛun.


Þegar Jesús hafði mælt þessum orðum, fór hann úr Galíleu og hélt til byggða Júdeu handan Jórdanar. 	 Mi gekfa lewṣayat-agi, Sidna Ɛisa iṛuḥ si tmurt n Jlili ɣer tmurt n Yahuda ɣer leǧwahi n wasif n Urdun.


og sögðu: "Galíleumenn, hví standið þér og horfið til himins? Þessi Jesús, sem varð upp numinn frá yður til himins, mun koma á sama hátt og þér sáuð hann fara til himins." 	 Ay imezdaɣ n tmurt n Jlili, acuɣeṛ mazal-ikkun tețmuqqulem ɣer tegnaw ? Akken i twalam Sidna Ɛisa yuli ɣer igenni, akken daɣen ara t-twalim asmi ara d-yuɣal.


Hver sem er stöðugur í honum syndgar ekki, hver sem syndgar hefur ekki séð hann og þekkir hann ekki heldur. 	 Kra n win yeṭṭfen deg-s ixeṭṭu i ddnub ; kra n win yețɛicin di ddnub ur t-iwala ur t-yessin.


Fimm þeirra voru fávísar, en fimm hyggnar. 	 Xemsa seg-sent ț-țuḥṛicin, xemsa nniḍen ț-țungifin.


Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists, faðir miskunnsemdanna og Guð allrar huggunar, 	 Ad ițțubarek Sidi Ṛebbi, Baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ yellan di yal taswiɛt d Bab n leḥnana d ṣṣbeṛ.


Þegar þeir komu til Jerúsalem, tók söfnuðurinn á móti þeim og postularnir og öldungarnir, og skýrðu þeir frá, hversu mikið Guð hefði látið þá gjöra. 	 Mi wwḍen ɣer temdint n Lquds, tesṭerḥeb yis-sen tejmaɛt n watmaten d ṛṛusul akk-d imeqqranen n tejmaɛt ; nutni ḥkan-asen lecɣal imeqqranen i gexdem Sidi Ṛebbi gar-asen.


Eða segir hann það ekki að öllu leyti vor vegna? Jú, vor vegna stendur skrifað, að sá sem plægir og sá sem þreskir eigi að gjöra það með von um hlutdeild í uppskerunni. 	 Mačči ɣef ddemma-nneɣ i d-yenna akka ? Ț-țideț, d nukni iwumi i d-yenna imeslayen-agi ! Ilaq win ikerrzen akk-d win yesserwaten ad ssirmen ad sɛun amur di lɣella nsen.


Um leið og þeir stigu úr bátnum, þekktu menn hann. 	 Mi d-ṣubben si teflukt, lɣaci yeɛqel Sidna Ɛisa imiren kan,


Er Jesús varð þess vís, að farísear hefðu heyrt, að hann fengi fleiri lærisveina og skírði fleiri en Jóhannes, 	 Ifariziyen slan s Sidna Ɛisa yesɛa aṭas n inelmaden yerna yesseɣḍas imdanen akteṛ n Yeḥya.


Þeir báru honum vín, blandað myrru, en hann þáði ekki. 	 Fkan-as ad isew ccṛab ixelḍen s uselɣaɣ n lmuṛ, lameɛna yugi a t-isew.


En hún mun hólpin verða, sakir barnburðarins, ef hún stendur stöðug í trú, kærleika og helgun, samfara hóglæti. 	 lameɛna aț-țețțusellek s tarwa-s f+ ma tețțeddu s ṣṣfa d neyya di liman d leḥmala.


Biðjið, að ég megi birta hann eins og mér ber að tala. 	 dɛut iwakken ad sfehmeɣ akken ilaq lbaḍna-agi i yemdanen.


Verurnar fjórar höfðu hver um sig sex vængi og voru alsettar augum, allt um kring og að innanverðu. Og eigi láta þær af, dag og nótt, að segja: Heilagur, heilagur, heilagur, Drottinn Guð, hinn alvaldi, hann sem var og er og kemur. 	 Ṛebɛa lxuluq-nni mkul yiwen seg-sen yesɛa sețța wafriwen, yerna ččuṛen d allen s wadda s ufella, am yiḍ am ass ur țsusumen ara qqaṛen : D imqeddes, d imqeddes, d imqeddes i gella Yillu, Sidi Ṛebbi Bab n tezmert, Win yellan si tazwara, yellan ass-a, ara d-yasen !


Fagnið því himnar og þér sem í þeim búið. Vei sé jörðunni og hafinu, því að djöfullinn er stiginn niður til yðar í miklum móð, því að hann veit, að hann hefur nauman tíma." 	 ?ef wayagi feṛḥet ay igenwan, a wid i gzedɣen igenwan ! A nnger-im a lqaɛa ! A nnger-ik a lebḥeṛ ! Imi i d-iṣubb ɣuṛ-wen Cciṭan s wurrif ameqqran, axaṭer yeẓra drus n lweqt i s-d-iqqimen.


í einni svipan, á einu augabragði, við hinn síðasta lúður. Því lúðurinn mun gjalla og þá munu hinir dauðu upp rísa óforgengilegir, og vér munum umbreytast. 	 Deg yiwet n teswiɛt, qqen tiṭ-ik teldiḍ-ț, m'ara d-inṭeq lbuq aneggaru, axaṭer lbuq a d-inṭeq, lmegtin a d-ḥyun ur țțuɣalen ara ad mmten, ma d wid i d-yufa lḥal mazal-iten ddren, ad beddlen ṣṣifa.


Og hann mun stjórna þeim með járnsprota, eins og leirker eru moluð. Það vald hef ég fengið frá föður mínum. 	 A sen-fkeɣ lḥekma i yi-d ițțunefken s ɣuṛ Baba, ad ḥekmen fell-asen s uɛekkaz n wuzzal, a ten ṛzen am akken țṛuẓun ibuqalen n talaxt. A sen-fkeɣ tafat n yitri n ṣṣbeḥ.


Ekki þyrmdi hann hinum forna heimi, en varðveitti Nóa, prédikara réttlætisins, við áttunda mann, er hann lét vatnsflóð koma yfir heim hinna óguðlegu. 	 Ur iḥunn ara daɣen ɣef yemdanen n zzman aqdim asm' akken i sen-d iceggeɛ lḥemla n waman i lɣaci amcum ; issemneɛ seg-sen anagar Sidna Nuḥ ițbecciṛen lḥeqq n Sidi Ṛebbi, akk-d sebɛa n yemdanen yid-es.


til þess að þér allir saman einum munni vegsamið Guð og föður Drottins vors Jesú Krists. 	 iwakken s yiwen n ṛṛay, s yiwet n taɣect aț-țḥemdem Ṛebbi, baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


En hann sagði við þá: "Þér eruð þeir, sem réttlætið sjálfa yður í augum manna, en Guð þekkir hjörtu yðar. Því það, sem hátt er að dómi manna, er viðurstyggð í augum Guðs. 	 ma d nețța yenna-yasen : Tesbegginem-d iman-nwen d iḥeqqiyen zdat medden, meɛna Sidi Ṛebbi yessen ulawen-nwen ; ayen yesɛan ccan ɣer yemdanen di ddunit-agi, d ayen yețwakeṛhen ɣer Sidi Ṛebbi.


Minnist fyrri daga, er þér höfðuð tekið á móti ljósinu, hvernig þér urðuð að þola mikla raun þjáninga. 	 Mmektit-ed ussan imezwura i deg twalam tafat n Sidi Ṛebbi d wamek tqublem leɛtab di tegniț n ccedda :


En vonin bregst oss ekki, því að kærleika Guðs er úthellt í hjörtum vorum fyrir heilagan anda, sem oss er gefinn. 	 Asirem-agi ulac deg-s lexdeɛ, axaṭer leḥmala n Sidi Ṛebbi teẓẓa deg ulawen-nneɣ s Ṛṛuḥ iqedsen i ɣ-d-yețțunefken ;


Þær skildu ekkert í þessu, en þá brá svo við, að hjá þeim stóðu tveir menn í leiftrandi klæðum. 	 qqiment wehment. Atnaya ḍehṛen-asent-id sin yergazen s llebsa yețfeǧǧiǧen.


En þá kom maður og bar þeim þessa frétt: "Mennirnir, sem þér settuð í fangelsið, standa í helgidóminum og eru að kenna lýðnum." 	 Iṛuḥ-ed ɣuṛ-sen yiwen yenna yasen : Irgazen-nni i terram ɣer lḥebs, atnan deg ufrag n lǧameɛ iqedsen yerna sselmaden lɣaci.


Aflið yður eigi þeirrar fæðu, sem eyðist, heldur þeirrar fæðu, sem varir til eilífs lífs og Mannssonurinn mun gefa yður. Því á hann hefur faðirinn, Guð sjálfur, sett innsigli sitt." 	 Ur țḥebbiṛet ara ɣef yiɛebbaḍ-nwen, ḥebbṛet ɣef tudert yețdumun i dayem. Tudert-agi, d Mmi-s n bunadem ara wen-ț-id-yefken, Baba Ṛebbi yefka-yas tazmert imi i t-iɛellem s ṭṭabeɛ-ines.


Síðan sagði hann við þá: "Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, 	 Yenna-yasen daɣen : A d-yekker wegdud ɣer wayeḍ, a d-tekker tagelda ɣer tayeḍ.


Einn þeirra, sem með Jesú voru, greip til sverðs og brá því, hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum eyrað. 	 Yiwen seg wid yeddan d Sidna Ɛisa ijbed-ed ajenwi-ines, yewwet aqeddac n lmuqeddem ameqqran, igzem-as-d ameẓẓuɣ-is.


Lærisveinarnir gjörðu sem Jesús bauð þeim og bjuggu til páskamáltíðar. 	 Inelmaden-nni xedmen ayen i sen-yenna Sidna Ɛisa, heggan imensi n lɛid n Izimer n leslak.


Því að Guð, sem sagði: "Ljós skal skína fram úr myrkri!" - hann lét það skína í hjörtu vor, til þess að birtu legði af þekkingunni á dýrð Guðs, eins og hún skín frá ásjónu Jesú Krists. 	 Ṛebbi i d-yennan : Tafat aț-țecceɛceɛ di ṭṭlam, d nețța daɣen i d-ifkan tafat tfeǧǧeǧ deg ulawen-nneɣ iwakken a ɣ-d ibeggen tamanegt-is yețfeǧǧiǧen ɣef wudem n Lmasiḥ.


Þú gafst honum vald yfir öllum mönnum, að hann gefi eilíft líf öllum þeim, sem þú hefur gefið honum. 	 Tefkiḍ-as tazmert ɣef yemdanen n ddunit meṛṛa akken ad yefk tudert n dayem i wid akk i s-d-tefkiḍ.


Haldið fast við orð lífsins, mér til hróss á degi Krists. Þá hef ég ekki hlaupið til einskis né erfiðað til ónýtis. 	 aț-țețbecciṛem awal n tudert ; s wakka, ass n tuɣalin n Lmasiḥ, ayagi ad yili d sebba n ccan-iw imi ur uzzileɣ ur nɛețțabeɣ baṭel.


En er vín þraut segir móðir Jesú við hann: "Þeir hafa ekki vín." 	 Imi i ten-ixuṣṣ ccṛab, yemma-s n Sidna Ɛisa tusa-d ɣuṛ-es tenna-yas : Ifuk-asen ccṛab !


Því að ekki munt þú skilja sálu mína eftir í helju og eigi láta þinn heilaga verða rotnun að bráð. 	 axaṭer ur iyi-tețțaǧǧaḍ ara di laxeṛt,ur tețțaǧaḍ ara win i k-iḍuɛen ad yerku deg uẓekka.


Frá dögum Jóhannesar skírara og til þessa er ríki himnanna ofríki beitt, og ofríkismenn vilja hremma það. 	 Seg wussan-nni i deg ițbecciṛ Yeḥya aɣeṭṭas armi ț-țura, imdanen țnaɣen ɣef tgelda n igenwan, bɣan a ț-țkecmen s ddreɛ.


Þeir vilja vera lögmálskennendur, þó að hvorki skilji þeir, hvað þeir sjálfir segja, né hvað þeir eru að fullyrða. 	 Bɣan ad slemden i wiyaḍ ccariɛa n Sidi Ṛebbi, nutni s yiman-nsen ur fhimen d acu i d qqaṛen ur fhimen ayen i sselmaden.


Ég aumur maður! Hver mun frelsa mig frá þessum dauðans líkama? 	 A nnger-iw ! Anwa ara yi sellken si ṭṭbiɛa-agi n wemdan i yi-țțawin ɣer lmut ?


Þegar þeir fóru áfram veginn, komu þeir að vatni nokkru. Þá mælti hirðmaðurinn: "Hér er vatn, hvað hamlar mér að skírast?" 	 Mi teddun deg webrid-nsen, wwḍen ɣer yiwen wemkan i deg llan waman. Aneɣlaf-nni yenna-yas : Atnan waman ! D acu ara yi-d iḥebsen iwakken ad țwaɣedṣeɣ ?


Smæst er það allra sáðkorna, en nær það vex, er það öllum jurtum meira, það verður tré, og fuglar himins koma og hreiðra sig í greinum þess." 	 Aɛeqqa-yagi d nețța i d amecṭuḥ meṛṛa ger zzerriɛat yellan, lameɛna mi gețwazreɛ, igemmu yețțali alamma yekka-d sennig akk yemɣan n tebḥirt, yeggar-ed ifurkawen d imeqqranen, ula d ifṛax n igenni , bennun leɛcuc-nsen s ufella-s.


Úr samkundunni fór hann í hús Símonar. En tengdamóðir Símonar var altekin sótthita, og báðu þeir hann að hjálpa henni. 	 Iffeɣ-ed si lǧameɛ, yerra ɣer wexxam n Semɛun. Yuɣ lḥal taḍeggalt n Semɛun tuɣ-iț tawla ț-țameqqrant, ḥellelen Sidna Ɛisa iwakken a ț-yesseḥlu.


Af gnægð hans höfum vér allir þegið, náð á náð ofan. 	 Yesseṛwa-yaɣ s lxiṛat-is, lbaṛaka ɣef tayeḍ.


Ég veit hvar þú býrð, þar sem hásæti Satans er. Þú heldur stöðugt við nafn mitt og afneitar ekki trúnni á mig, jafnvel ekki á dögum Antípasar, míns trúa vottar, sem deyddur var hjá yður, þar sem Satan býr. 	 ?riɣ anda i tzedɣeḍ, dinna i gella wemkan n lḥekma n Cciṭan. Teṭṭfeḍ deg isem-iw, ur tenkiṛeḍ ara liman i tesɛiḍ deg-i ula deg ussan i deg nɣan Antibas, inigi-inu n ṣṣeḥ, dinna ɣuṛ-wen anida yeṭṭef Cciṭan amkan.


Nú voru sjö bræður. Sá fyrsti tók sér konu og dó barnlaus. 	 Ihi llan sebɛa watmaten : amezwaru yezweǧ, yemmut ur d yeǧǧi dderya.


Hann svaraði þeim: "Hvers vegna brjótið þér sjálfir boðorð Guðs sakir erfikenningar yðar? 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : I kunwi, acimi tețṛuẓum lumuṛat n Ṛebbi iwakken aț-țxedmem ṛṛay nwen ?


Farísearnir og fræðimennirnir spyrja hann: "Hvers vegna fylgja lærisveinar þínir ekki erfðavenju forfeðranna, heldur neyta matar með vanhelgum höndum?" 	 Ifariziyen d lɛulama steqsan-t, nnan-as : Acuɣer inelmaden-ik ur ṭṭifen ara di lɛaddat i ɣ-d-ǧǧan lejdud nneɣ, atan tețțen s ifassen yumsen ?


Maðurinn, sem illu andarnir höfðu farið úr, bað hann að mega vera með honum, en Jesús lét hann fara og mælti: 	 Argaz-nni i seg d-ffɣen leǧnun, issuter a t-yeǧǧ ad yeddu yid-es, meɛna Sidna Ɛisa yenna-yas :


En maður nokkur ungur fylgdist með honum. Hann hafði línklæði eitt á berum sér. Þeir vildu taka hann, 	 Yiwen ilemẓi yelsan anagar timelḥeft itbeɛ-it. Emmɣen fell-as a t-ṭṭfen,


Síðan birtist hann Jakobi, því næst postulunum öllum. 	 Yerna iwala-t Yeɛqub akk-d ṛṛusul meṛṛa.


En nú þráðu þeir betri ættjörð, það er að segja himneska. Þess vegna blygðast Guð sín ekki fyrir þá, að kallast Guð þeirra, því að borg bjó hann þeim. 	 meɛna nutni țqelliben ɣef tmurt ifazen yeɛni tin n igenwan, daymi Sidi Ṛebbi ur issetḥa ara ad ițțusemmi d Illu-nsen axaṭer ihegga yasen tamurt.


En fyrst á hann margt að líða og útskúfaður verða af þessari kynslóð. 	 Tazwara ilaq ad yeɛteb aṭas, yerna lǧil-agi ur t-iqebbel ara.


En þér, látið það vera stöðugt í yður, sem þér hafið heyrt frá upphafi. Ef það er stöðugt í yður, sem þér frá upphafi hafið heyrt, þá munuð þér einnig vera stöðugir í syninum og í föðurnum. 	 Ma d kunwi, ayen teslam si tazwara ilaq aț-țeṭṭfem deg-s ; ma yella tjemɛem-t deg ulawen-nwen, ula d kunwi aț-țilim di tdukkli akk-d Baba Ṛebbi d Mmi-s.


Veitið þjónustu yðar af fúsu geði, eins og Drottinn ætti í hlut og ekki menn. 	 Qedcet fell-asen am akken d Lmasiḥ s yiman-is i ɣef tqeddcem mačči ɣef yemdanen.


Múgurinn réðst og gegn þeim, og höfuðsmennirnir létu fletta þá klæðum og skipuðu að húðstrýkja þá. 	 Lɣaci kkren-d ɣuṛ-sen s leɛyaḍ, dɣa lḥukkam n Ṛuman umṛen a sen-cerrgen llebsa-nsen, a ten wwten s ujelkkaḍ ( s ucelliṭ ).


Allir þeir, sem heyrðu það, undruðust stórum og sögðu: "Er þetta ekki maðurinn, sem í Jerúsalem hugðist eyða þeim, er ákölluðu þetta nafn? Kom hann ekki hingað til að fara með þá í böndum til æðstu prestanna?" 	 Wid akk i s isellen, wehmen qqaṛen : Eɛni mačči d win akken i gețqehhiṛen di temdint n Lquds wid ineddhen s yisem-agi n Ɛisa ? Eɛni ur d-yusi ara ɣer dagi iwakken a ten-yawi țwarzen ɣer lmuqedmin imeqqranen ?


Nöfn postulanna tólf eru þessi: Fyrstur Símon, sem kallast Pétur, og Andrés bróðir hans, þá Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróðir hans, 	 Atnan yismawen n tnac-nni inelmaden n Sidna Ɛisa :Amezwaru d Semɛun ițțusemman Buṭrus akk-d gma-s Andriyus, Yeɛqub mmi-s n Zabadi akk-d gma-s Yuḥenna,


Þetta er vörn mín gagnvart þeim, sem dæma um mig. 	 Atan wamek țțaraɣ i wid i yi-sseḍlamen :


Stunda þetta, ver allur í þessu, til þess að framför þín sé öllum augljós. 	 Err ddehn-ik ɣer wayagi txedmeḍ-t akken ilaq, iwakken imdanen meṛṛa ad walin amek i tețnerniḍ di tikli-inek di Lmasiḥ.


"Hver sem tekur við einu slíku barni í mínu nafni, tekur við mér, og hver sem tekur við mér, tekur ekki aðeins við mér, heldur og við þeim er sendi mig." 	 Win iqeblen aqcic amecṭuḥ am wagi ɣef ddemma n yisem-iw, d nekk i geqbel, win i yi-qeblen mačči d nekk i geqbel lameɛna yeqbel Win i yi-d iceggɛen.


Því ég segi yður, að þessi ritning á að rætast á mér: ,með illvirkjum var hann talinn.' Og nú er að fullnast það sem um mig er ritað." 	 Axaṭer qqaṛeɣ awen : Ilaq ad yedṛu yid-i wayen yuran. « Ițțuneḥsab seg yembaṣiyen, » yerna ayen yuran fell-i, atan yewweḍ ed.


Þess vegna kostum vér kapps um, hvort sem vér erum heima eða að heiman, að vera honum þóknanlegir. 	 Ama nella di ddunit-agi ama neffeɣ seg-s, nețnadi kan a neɛǧeb i Sidi Ṛebbi.


Sjálfur þekkti ég hann ekki, en sá er sendi mig að skíra með vatni, sagði mér: ,Sá sem þú sérð andann koma yfir og nema staðar á, hann er sá sem skírir með heilögum anda.' 	 Nekk ur ẓriɣ ara belli d nețța, meɛna Sidi Ṛebbi i yi-d iceggɛen iwakken ad sɣeḍseɣ deg waman, yenna-yi-d : « Aț-țwaliḍ Ṛṛuḥ iṣubb-ed seg igenni, a d-yers ɣef yiwen wergaz, d nețța ara yesɣeḍsen imdanen s Ṛṛuḥ iqedsen. »


Brjóttu ekki niður verk Guðs vegna matar! Allt er að sönnu hreint, en það er þó illt þeim manni, sem etur öðrum til ásteytingar. 	 Ur ssexṛab ara ccɣel n Sidi Ṛebbi deg wul n gma-k ɣef ddemma n lmakla. S tideț, ayen akk yețmaččan d leḥlal, lameɛna d leḥṛam fell-ak ma telliḍ d sebba n uɣelluy n gma-k ɣef ddemma n wayen i tțețțeḍ.


Enn stendur þá til boða sabbatshvíld fyrir lýð Guðs. 	 Ar ass-a yeqqim-ed wass n westeɛfu i wegdud n Sidi Ṛebbi.


Vér töldum því nauðsynlegt að biðja bræðurna að fara á undan til yðar og undirbúa þá gjöf yðar, sem heitin var áður, svo að hún mætti vera á reiðum höndum eins og blessun, en ekki nauðung. 	 ?ef ddemma n wannect-agi i wen-ceggɛeɣ kra seg watmaten a n-zwiren ɣuṛ-wen iwakken a d jemɛen ssadaqa-nni i ɣ-tweɛdem. S wakka m'ara n-awḍeɣ ad afeɣ theggam kullec yerna a d-iban belli ayen i tseddqem tefkam-t-id seg ul, ur kkun-iḥettem yiwen.


Hverja þá grein á mér, sem ber ekki ávöxt, sníður hann af, og hverja þá, sem ávöxt ber, hreinsar hann, svo að hún beri meiri ávöxt. 	 Yal isegmi yeṭṭfen deg-i ur d-nețțak ara lfakya, ige??em-it, ma d isegman i d-ițakken lfakya, iferres iten akken a d-efken lfakya s waṭas.


En eftir að því er sáð tekur það að spretta, það verður öllum jurtum meira og fær svo stórar greinar, að fuglar himins geta hreiðrað sig í skugga þess." 	 Mi gețwazreɛ, igemmu yețțali alamma yekka-d sennig akk yemɣan n tebḥirt, yeggar ed ifurkawen imeqqranen, ula d igṭaṭ ( ifṛax ) n igenni, țruḥun-d ad ddarin ( ddurqen ) seddaw tili-ines.


Vér erum smíð Guðs, skapaðir í Kristi Jesú til góðra verka, sem hann hefur áður fyrirbúið, til þess að vér skyldum leggja stund á þau. 	 axaṭer ayen i nella tura s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i ɣ-d-yekka, ixleq-aɣ-ed di Ɛisa Lmasiḥ iwakken a nexdem di tudert-nneɣ lecɣal yelhan i-ɣ-d ihegga si tazwara.


til vegsemdar dýrð hans og náð, sem hann lét oss í té í sínum elskaða syni. 	 iwakken a t-neḥmed a t-ncekkeṛ ɣef ṛṛeḥma-s tameqqrant i ɣ-d-ifka s Mmi-s eɛzizen.


Fyrir því læt ég yður vita, að enginn, sem talar af Guðs anda, segir: "Bölvaður sé Jesús!" og enginn getur sagt: "Jesús er Drottinn!" nema af heilögum anda. 	 Tura ilaq aț-țeẓrem belli yiwen ur izmir a d-yini : « ad yețwanɛel Ɛisa Lmasiḥ » ma yella s Ṛṛuḥ iqedsen i gețmeslay. Daɣen yiwen ur izmir ad iched belli Ɛisa Lmasiḥ d Ssid-is, ma yella mačči s Ṛṛuḥ iqedsen i t-id-yenna.


Segið Arkippusi: "Gættu embættisins, sem þú hefur tekið að þér í Drottni, og ræktu það vel." 	 Init i Arcibus ad ibedd i ccɣel nni i ɣef t-iwekkel Ssid-nneɣ, a t-ixdem akken ilaq.


Jafnskjótt hrópaði faðir sveinsins: "Ég trúi, hjálpa þú vantrú minni." 	 Imiren kan, baba-s n weqcic-nni yenna : Umneɣ ! Meɛna sseǧhed-iyi axaṭer xuṣṣeɣ di liman.


Sannlega segi ég yður: Bærilegra mun landi Sódómu og Gómorru á dómsdegi en þeirri borg. 	 A wen-iniɣ tideț : ass n lḥisab, imezdaɣ n temdint-agi ad țțuɛaqben akteṛ n temdinin n Sudum akk-d Gumuṛ.


Eins skuluð þér, eiginkonur, vera undirgefnar eiginmönnum yðar, til þess að jafnvel þeir, sem vilja ekki hlýða orðinu, geti unnist orðalaust við hegðun kvenna sinna, 	 Kunemti daɣen a tilawin ḍuɛemt irgazen-nkunt, iwakken ɣas ma llan kra n yergazen ur uminen ara s wawal n Sidi Ṛebbi, s tikli ilhan n tilawin-nsen,


Þannig hafa þeir nú líka orðið óhlýðnir, til þess að einnig þeim mætti miskunnað verða fyrir miskunn þá, sem yður er veitt. 	 akken daɣen ara sen-d tețțunefk ula i nutni i t-iɛuṣan tura, ṛṛeḥma i wen-d-ițțunefken i kunwi.


Það sem sáð var í grýtta jörð, merkir þann, sem tekur orðinu með fögnuði, um leið og hann heyrir það, 	 Wayeḍ ițemcabi ɣer wakal-nni yeččuṛen d izṛa anda teɣli zzerriɛa. M'ara isel i wawal n Ṛebbi, iqebbel-it s lfeṛḥ,


Gefið, og yður mun gefið verða. Góður mælir, troðinn, skekinn, fleytifullur mun lagður í skaut yðar. Því með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður aftur mælt verða." 	 Seddqet, a wen d-yuɣal s ɣuṛ Ṛebbi. Ma tseddqem mbla lkil, a wen-d yuɣal s ɣuṛ Ṛebbi mbla lkil ; axaṭer a wen-d-ițwaktal s lkil s wacu tektalem.


Ef vér segjum: "Vér höfum samfélag við hann," og göngum þó í myrkrinu, þá ljúgum vér og iðkum ekki sannleikann. 	 Ma neqqaṛ deg webrid n Ṛebbi i nella yili mazal-aɣ nteddu di ṭṭlam, neskaddeb nexḍa i webrid n tideț.


Því að það er augljóst orðið í allri lífvarðarhöllinni og fyrir öllum öðrum, að ég er í fjötrum vegna Krists, 	 Axaṭer deg ufrag n ccṛeɛ akk-d imukan nniḍen meṛṛa, ẓran akk ɣef ddemma n Lmasiḥ i țwaḥebseɣ.


Á þriðja degi var brúðkaup í Kana í Galíleu. Móðir Jesú var þar. 	 Mi ɛeddan sin wussan, tella-d tmeɣṛa di tmurt n Jlili di taddart Kana, tella dinna yemma-s n Sidna Ɛisa.


óþekktir, en þó alþekktir, komnir í dauðann og samt lifum vér, tyftaðir og þó ekki deyddir, 	 nețwankeṛ, ɣas akken nețwassen ɣer yemdanen meṛṛa ; ḥesben-aɣ nemmut, nukni nedder ; țqehhiṛen-aɣ lameɛna ur nemmut ara ;


En ef sá þjónn segir í hjarta sínu: ,Það dregst, að húsbóndi minn komi,' og tekur að berja þjóna og þernur, eta og drekka og verða ölvaður, 	 Lameɛna aqeddac-nni ma yeqqaṛ deg wul-is : « amɛellem-iw iɛeṭṭel ur d yuɣal ara» ! Yebda iḥeqqeṛ iqeddacen ț-țqeddacin, yekkat-iten, iteț itess alamma yeskkeṛ.


Og á öðrum stað: Þú ert prestur að eilífu að hætti Melkísedeks. 	 Yenna-yas daɣen : Sbeddeɣ-k aț-țiliḍ d lmuqeddem i dayem am akken i sbeddeɣ Malxisadeq.


Þá gekk Pétur til hans og spurði: "Herra, hve oft á ég að fyrirgefa bróður mínum, ef hann misgjörir við mig? Svo sem sjö sinnum?" 	 Imiren Buṭrus iqeṛṛeb ɣuṛ-es yenna-yas : A Sidi, acḥal n tikkal ilaq ad semḥeɣ i gma ma yeḍlem-iyi, armi d sebɛa n tikkal ? SSidna Ɛisa yerra yas :


Keppum þess vegna eftir því, sem til friðarins heyrir og til hinnar sameiginlegu uppbyggingar. 	 S wakka ihi, a nennadit ɣef wayen ara ɣ-d-yawin lehna, d wayen ara ɣ-isnernin di liman.


Hvort er auðveldara að segja við lama manninn: ,Syndir þínar eru fyrirgefnar,' eða segja: ,Statt upp, tak rekkju þína og gakk?' 	 D acu i gsehlen a s-t-iniɣ i wukrif-agi : țwaɛfan-ak ddnubat-ik, neɣ kker ddem usu-inek telḥuḍ ?


Þá fáið þér ásamt öllum heilögum skilið, hve kærleikur Krists er víður og langur, hár og djúpur, og komist að raun um hann, 	 iwakken kunwi akk-d wid yumnen meṛṛa, aț-țzemrem aț-țfehmem acḥal hraw, acḥal ɣezzif, acḥal lqay, acḥal ɛlay leḥmala n Lmasiḥ,


"Sáðmaður gekk út að sá sæði sínu. Og þá er hann sáði, féll sumt hjá götunni og varð fótum troðið, og fuglar himins átu það upp. 	 Yiwen ufellaḥ iffeɣ ad izreɛ irden. Mi gzerreɛ, kra n iɛeqqayen ɣlin ɣer webrid , țwaṛekḍen yerna ččan-ten yefṛax n igenni.


Og þegar búið er að lesa þetta bréf upp hjá yður, þá látið líka lesa það í söfnuði Laódíkeumanna. Lesið þér og bréfið frá Laódíkeu. 	 M'ara teɣṛem tabṛaț-agi, fket-eț i watmaten n tejmaɛt n Ludikus a ț-ɣṛen, kunwi daɣen ɣṛet tabṛaț ara kkun-id-yawḍen s ɣuṛ-sen.


Þar færa menn honum lama mann, sem lá í rekkju. Þegar Jesús sá trú þeirra, sagði hann við lama manninn: "Vertu hughraustur, barnið mitt, syndir þínar eru fyrirgefnar." 	 Wwin-as-d yiwen wukrif iḍleq ɣef wusu. MMi gwala liman n yemdanen-agi, yenna i wukrif-nni : Ur țțaggad ara a mmi, țwaɛeffan ak ddnubat-ik.


Ég fór þangað eftir opinberun og lagði fram fyrir þá fagnaðarerindið, sem ég prédika meðal heiðingjanna. Ég lagði það einslega fyrir þá, sem í áliti voru; það mátti eigi henda, að ég hlypi og hefði hlaupið til einskis. 	 Uliɣ, axaṭer d Sidi Ṛebbi i yi-t-id yumṛen deg uweḥḥi. Sfehmeɣ-asen lexbaṛ n lxiṛ i țbecciṛeɣ ger wid ur nelli ara n wat Isṛail ; mliɣ-asen-t weḥḥed-sen i yimeqqranen n tejmaɛt iwakken ayen xedmeɣ armi d ass-a ur ițṛuḥ ara baṭel.


Slíks æðsta prests höfðum vér þörf, sem er heilagur, svikalaus, óflekkaður, greindur frá syndurum og orðinn himnunum hærri. 	 D wagi i d lmuqeddem ameqqran i ɣ-ilaqen, d imqeddes, d azedgan, ur yesɛi ara lɛib, yemxalaf d imdanen idenben yerna ițwarfed sennig igenwan.


Hvað er þá lögmálið? Vegna afbrotanna var því bætt við, þangað til afkvæmið kæmi, sem fyrirheitið hljóðaði um. Fyrir umsýslan engla er það til orðið, fyrir tilstilli meðalgangara. 	 Acuɣeṛ ihi i d-tețțunefk ccariɛa ? Tețțunefk-ed iwakken a d-tesbeggen belli nɛuṣa lumuṛ n Sidi Ṛebbi, alamma yusa-d win akken ara d ilalen si dderya n Ibṛahim iwumi d tețțunefk lemɛahda. D lmalayekkat i d-yewwin ccariɛa ɣer ufus n Sidna Musa iwakken a ț-id-issiweḍ i yemdanen.


En er menn voru í svefni, kom óvinur hans, sáði illgresi meðal hveitisins og fór síðan. 	 Yiwen yiḍ mi ṭṭsen akk medden, yusa-d weɛdaw-is izreɛ aẓekkun ger yirden, imiren iṛuḥ.


Jesús spurði hann þá: "Hvað heitir þú?" Hinn svaraði: "Hersing heiti ég, vér erum margir." 	 Yesteqsa-t yenna-yas : Isem-ik ? Yerra-yas-d : Isem-iw tarbaɛt, axaṭer deg waṭas yid-nneɣ i nella.


Og hann bauð honum að segja þetta engum. "En far þú," sagði hann, "sýn þig prestinum, og fórna fyrir hreinsun þína, eins og Móse bauð, þeim til vitnisburðar." 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-t ur iqqaṛ i yiwen ayen yedṛan yid-es. Yenna-yas : Ṛuḥ ɣer lmuqeddem a k-iwali, tefkeḍ lweɛda ɣef ṣeffu-inek, akken yura di ccariɛa n Musa. Lweɛda-nni a sen-tili d țbut ɣef ḥellu-inek.


Þetta, sem þér hafið bæði lært og numið, heyrt og séð til mín, það skuluð þér gjöra. Og Guð friðarins mun vera með yður. 	 Ayen tlemdem s ɣuṛ-i yerna tqeblem-t, ayen twalam xeddmeɣ-t d wayen teslam nniɣ-t-id xedmet-eț ula d kunwi, dɣa Sidi Ṛebbi Bab n lehna ad yili yid-wen.


En Guð gefur því líkama eftir vild sinni og hverri sæðistegund sinn líkama. 	 Imiren Sidi Ṛebbi a s-yefk lǧețța akken yebɣa, yal zzerriɛa a s-yefk ṣṣifa i s-ilaqen.


En ef einhver segir við yður: "Þetta er fórnarkjöt!" þá etið ekki, vegna þess, er gjörði viðvart, og vegna samviskunnar. 	 Lameɛna ma yella win i wen-d yennan : ayagi yețțunefk d asfel i ssadaț, ur tețțet ara imi i kkun-id ixebbeṛ iwakken ad yethedden wul nwen.


Það átti að rætast, sem sagt er fyrir munn Jesaja spámanns: "Hann tók á sig mein vor og bar sjúkdóma vora." 	 Ixdem ayagi iwakken ad ițwakemmel wawal i d-yenna nnbi Iceɛya : Yewwi leɛyub-nneɣ , iɛebba lehlakat-nneɣ .


Þér eruð ekki þeir sem tala, heldur andi föður yðar, hann talar í yður. 	 Axaṭer mačči d kunwi ara imeslayen, meɛna d Ṛṛuḥ n Baba Ṛebbi ara d-imeslayen seg-wen.


Í stað þess hafið þér rangsleitni í frammi og hafið af öðrum og það af bræðrum! 	 Meɛna d kunwi i d imesbaṭliyen, tețɛerrim wiyaḍ ɣas akken d atmaten-nwen !


Drottinn mælti: "Hver er sá trúi og hyggni ráðsmaður, sem húsbóndinn setur yfir hjú sín að gefa þeim skammtinn á réttum tíma? 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Anwa i d lewkil iḥeṛcen i ɣef yella lețkal, ara iwekkel bab n wexxam ɣef wayla-s, iwakken ad ifṛeq i yiqeddacen amur-nsen n yirden di lweqt ilaqen ?


Ef einhver telur sig ekki geta vansalaust búið með heitmey sinni, enda á manndómsskeiði, þá gjöri hann sem hann vill, ef ekki verður hjá því komist. Hann syndgar ekki. Giftist þau. 	 Ma yella yiwen deg-wen ixḍeb tilemẓit, iḥar ur yezmir ara ad yeṛǧu ibɣa ad yezweǧ, mačči d ddnub ma yella yezweǧ.


en svo er ritað í lögmáli Drottins: "Allt karlkyns, er fyrst fæðist af móðurlífi, skal helgað Drottni," - 	 akken yura di ccariɛa n Sidna Musa : yal aqcic amenzu, ilaq ad ițțuqeddem i Sidi Ṛebbi.


Ef það nefnir þá guði, sem Guðs orð kom til, - og ritningin verður ekki felld úr gildi, - 	 Yiwen ur yezmir ad inkeṛ ayen i d-nnant tira iqedsen. Ma yella ccariɛa-nwen tsemma «iṛebbiten» wid iwumi i d-ițțuceggeɛ wawal n Ṛebbi,


En hugur þeirra varð forhertur. Því allt til þessa dags hvílir sama skýlan yfir upplestri hins gamla sáttmála og henni hefur ekki verið svipt burt, því að aðeins í Kristi hverfur hún. 	 Ar ass-a qquṛen iqeṛṛay-nsen, gguman ad fehmen ; imi leḥjab-nni ur yekkis ara m'ara d-ɣṛen di tira iqedsen n leɛqed aqdim, axaṭer leḥdjab-agi itekkes anagar s Ɛisa Lmasiḥ.


Hann gaf lausan þann, er þeir báðu um og varpað hafði verið í fangelsi fyrir upphlaup og manndráp, en Jesú framseldi hann, að þeir færu með hann sem þeir vildu. 	 Iserreḥ-as-d i umeḥbus-nni issekren ccwal yerna yenɣa tamgeṛṭ ; ma d Sidna Ɛisa yefka-yasen-t ad xedmen yis ayen bɣan.


Nú sér Pílatus, að hann fær ekki að gjört, en ólætin aukast. Hann tók vatn, þvoði hendur sínar frammi fyrir fólkinu og mælti: "Sýkn er ég af blóði þessa manns! Svarið þér sjálfir fyrir!" 	 Mi gwala lɣaci ugin a s-d ḥessen, yerna ccwal simmal yețțimɣuṛ, Bilaṭus yeddem-ed aman, issared ifassen-is zdat lɣaci, yenna : Nekk ur țekkiɣ ara di tazzla n idammen n uḥeqqi-agi, wagi d ccɣel-nwen.


Allar þjóðir munu safnast frammi fyrir honum, og hann mun skilja hvern frá öðrum, eins og hirðir skilur sauði frá höfrum. 	 leǧnas meṛṛa a d-nnejmaɛen zdat-es, a ten-ifṛeq am umeksa iɛeSlen ulli ɣef tɣeṭṭen.


Þrjá daga var hann sjónlaus og át hvorki né drakk. 	 Yeqqim tlata wussan ur iwala, ur ičči, ur yeswi. Caɛul yumen s Ɛisa Lmasiḥ


og kennið þeim að halda allt það, sem ég hef boðið yður. Sjá, ég er með yður alla daga allt til enda veraldar." 	 Slemdet-asen ad tebɛen ayen akk i wen-slemdeɣ. MMa d nekk ad iliɣ yid-wen yal ass alamma ț-țaggara n ddunit.


En nú eru limirnir margir, en líkaminn einn. 	 S wakka ihi aṭas n lemfaṣel i gellan, meɛna lǧețța yiwet.


Jesús svaraði þeim: "Varist að láta nokkurn leiða yður í villu. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ɣuṛ-wat win ara wen-ikellxen !


Þeir fóru þá um Mýsíu og komu niður til Tróas. 	 Ɛeddan si tmurt n Misya, ṣubben ɣer temdint n Truwas.


Sannlega segi ég yður: Hver sem tekur ekki við Guðs ríki eins og barn, mun aldrei inn í það koma." 	 A wen-iniɣ tideț : kra win ur neqbil ara tagelda n Ṛebbi am weqcic amecṭuḥ, ur ț-ikeččem ara.


Annan hvíldardag gekk hann í samkunduna og kenndi. Þar var maður nokkur með visna hægri hönd. 	 Ass n westeɛfu nniḍen, Sidna Ɛisa yekcem ɣer lǧameɛ, yebda yesselmad. Yella dinna yiwen wergaz iwumi yekref ufus ayeffus.


En einn af þeim tólf, Tómas, nefndur tvíburi, var ekki með þeim, þegar Jesús kom. 	 ?uma, iwumi qqaṛen Akniw, yellan d yiwen si tnac-nni, ur yelli ara yid-sen mi d-yusa Sidna Ɛisa.


Fagnið með fagnendum, grátið með grátendum. 	 feṛḥet d wid ifeṛḥen, țrut d win yețrun.


Konungsmaður bað hann: "Herra, kom þú áður en barnið mitt andast." 	 Lḥakem n ddewla yenna-yas : A Sidi, di leɛnaya-k ɣiwel uqbel ad yemmet mmi !


Þetta segi ég þá og vitna í nafni Drottins: Þér megið ekki framar hegða yður eins og heiðingjarnir hegða sér. Hugsun þeirra er allslaus, 	 Atah ihi wayen i d-nniɣ d wayen i d-qqaṛeɣ s yisem n Lmasiḥ : ur țɛicit ara am wid ur nessin ara Sidi Ṛebbi, imi nutni ttabaɛen ixemmimen-nsen ur nesɛi lmeɛna.


og hrópaði hárri röddu: "Blessuð ert þú meðal kvenna og blessaður ávöxtur lífs þíns. 	 tɛeggeḍ tenna : A Meryem, tețțubarkeḍ ger tilawin meṛṛa, ițțubarek daɣen win yellan di tɛebbuṭ-im.


Og hann mun senda út englana og safna sínum útvöldu úr áttunum fjórum, frá skautum jarðar til himinskauta. 	 A d-iceggeɛ lmalayekkat-is ɣer yal amkan n ddunit, a d-snejmaɛen seg yixfawen n ddunit wid i gextaṛ meṛṛa.


Því að inn hafa læðst nokkrir menn, sem fyrir löngu var ritað um að þessi dómur biði þeirra. Þeir eru óguðlegir menn, sem misnota náð Guðs vors til taumleysis og afneita vorum einasta lávarði og Drottni, Jesú Kristi. 	 Axaṭer kra n yemdanen skecmen-d iman-nsen gar-awen, sseɛwajen lmeɛna n ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi iwakken ad ffren yir tikli-nsen, nekṛen ula d Ɛisa Lmasiḥ, win yellan d Ssid-nneɣ ; lɛiqab i ten-yețṛaǧun d ameqqran akken i d-ițwaxebbeṛ si zik di tira iqedsen.


Þá sögðu farísearnir: "Létuð þér þá einnig leiðast afvega? 	 Ifariziyen nnan-asen : Iseḥḥer-ikkun ula d kunwi ?


Hafið gát á sjálfum yður. Ef bróðir þinn syndgar, þá ávíta hann, og ef hann iðrast, þá fyrirgef honum. 	 ?adret ɣef yiman-nwen ! Ma yeḍlem gma-k ssefhem-it, ma yendem deg wayen ixdem semmeḥ as.


,Þá hófst til ríkis þar annar konungur, er eigi vissi skyn á Jósef.' 	 imiren ikker-ed ugellid nniḍen ur nessin ara Yusef.


Vér tökum manna vitnisburð gildan, en vitnisburður Guðs er meiri. Þetta er vitnisburður Guðs, hann hefur vitnað um son sinn. 	 Ma yella cchada n yemdanen tețwaqbel, cchada n Sidi Ṛebbi tugar tin n yemdanen ; axaṭer d Sidi Ṛebbi s yiman-is i d-icehden ɣef Mmi-s.


Ritningin segir: "Hver sem trúir á hann, mun ekki til skammar verða." 	 Akken i t-id-nnant tira iqedsen : Kra n win yumnen yis weṛǧin ad inneḥcam.


Postularnir og öldungarnir komu nú saman til að líta á þetta mál. 	 Dɣa ṛṛusul akk-d imeqqranen n tejmaɛt nnejmaɛen iwakken ad frun taluft-agi.


Þegar hann hafði lokið ræðu sinni, sagði hann við Símon: "Legg þú út á djúpið, og leggið net yðar til fiskjar." 	 Mi gfukk aselmed yenna i Semɛun : Sbeɛdet taflukt ɣer wemkan lqayen, tḍeggṛem icebbaken-nwen aț-țṣeggdem.


Þegar vér íklæðumst því, munum vér ekki standa uppi naktir. 	 lameɛna ilaq a nili nhegga iman-nneɣ di ddunit-agi, mačči alamma tusa-d lmut a ɣ-tawi.


Fyrir það líð ég illt og það jafnvel að vera í fjötrum eins og illvirki. En orð Guðs verður ekki fjötrað. 	 lexbaṛ-agi i ɣef nneɛtabeɣ armi țwarzeɣ s snasel am akken d amcum i lliɣ, meɛna awal n Sidi Ṛebbi ur yețwacekkal ara.


Þá sagði Jesús við þá: "Skamma stund er ljósið enn á meðal yðar. Gangið, meðan þér hafið ljósið, svo að myrkrið hremmi yður ekki. Sá sem gengur í myrkri, veit ekki, hvert hann fer. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Tafat mazal-iț gar-awen i kra n lweqt kan, lḥut skud tella uqbel a kkun-iṭṭef ṭṭlam, axaṭer win ileḥḥun di ṭṭlam ur yeẓri ara anda iteddu.


Jóhannes er sá sem svo er um mælt hjá Jesaja spámanni: Rödd hrópanda í eyðimörk: Greiðið veg Drottins, gjörið beinar brautir hans. 	 Fell-as i d-immeslay nnbi Iceɛya mi d-yenna : Ț-țaɣect n win ițɛeggiḍen di lxali : Heggit abrid n Sidi Ṛebbi, ssemsawit iberdan-is.


Síðan gekk hann út um dagmál og sá aðra menn standa á torginu iðjulausa. 	 Iffeɣ daɣen ɣef țesɛa n ṣṣbeḥ, iwala wiyaḍ qqimen di beṛṛa mbla lxedma.


En Jesús talaði um dauða hans. Þeir héldu hins vegar, að hann ætti við venjulegan svefn. 	 Sidna Ɛisa yenna-d ayagi ɣef lmut n Laɛẓar, nutni nwan ɣef tguni i d-yemmeslay.


Með öruggri vissu viti þá öll Ísraels ætt, að þennan Jesú, sem þér krossfestuð, hefur Guð gjört bæði að Drottni og Kristi." 	 Ilaq ihi at Isṛail meṛṛa ad ẓren s tideț belli Ɛisa-nni i tsemmṛem ɣef lluḥ, d nețța i gerra Sidi Ṛebbi d Agellid ameqqran, d Lmasiḥ.


Þá sagði Pétur við hann: "Skýrðu fyrir oss líkinguna." 	 Buṭrus yenṭeq-ed yenna-yas : Ssefhem-aɣ-d lemtel-agi.


Hann sagði við þá: "Vér skulum fara annað, í þorpin hér í grennd, svo að ég geti einnig prédikað þar, því að til þess er ég kominn." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eyyaw a nṛuḥet ɣer tudrin iqeṛben axaṭer ilaq ad beccṛeɣ daɣen dinna. ?ef wannect-agi i d-usiɣ.


En þær fávísu sögðu við þær hyggnu: ,Gefið oss af olíu yðar, það er að slokkna á lömpum vorum.' 	 Tungifin-nni nnant i tuḥṛicin : Fkemt-aɣ-d kra si zzit-nkunt, tiftilin-nneɣ qṛib ad xsint.


Þess vegna rita ég þetta fjarverandi, til þess að ég þurfi ekki, þegar ég er kominn, að beita hörku, samkvæmt því valdi, sem Drottinn hefur gefið mér. Það er til uppbyggingar, en ekki til niðurbrots. 	 Atah iwacu i wen-țaruɣ akkagi m'ara beɛdeɣ fell-awen, iwakken asm'ara iliɣ gar-awen, ur țiwɛiṛeɣ ara ɣuṛ-wen s tezmert i yi-d-ifka Sidi Ṛebbi, iwakken a kkun-sǧehdeɣ mačči iwakken a kkun-sseɣliɣ.


Þetta forgengilega á að íklæðast óforgengileikanum og þetta dauðlega að íklæðast ódauðleikanum. 	 Ilaq lǧețța-yagi irekkun aț-țels ayen ur nrekku ara, lǧețța ara yemten aț-țels ayen ur nețmețțat ara.


Jesús fór með honum. Og mikill mannfjöldi fylgdi honum, og var þröng um hann. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ yid-es. Aṭas n lɣaci i t-itebɛen, ḥerṣen-t si mkul tama.


En hinir lærisveinarnir komu á bátnum, enda voru þeir ekki lengra frá landi en svo sem tvö hundruð álnir, og drógu netið með fiskinum. 	 Inelmaden nniḍen uɣalen-d s teflukt ɣer rrif, zzuɣṛen-d yid-sen acebbak nni yeččuṛen d iselman. Llan beɛden ɣef rrif azal n meyya n lmitrat.


Hvað segi ég þá? Að kjöt fórnað skurðgoðum sé nokkuð? Eða skurðgoð sé nokkuð? 	 Eɛni bɣiɣ a d-iniɣ belli asfel nni i zellun i ssadaț neɣ ssadaț-nni i țɛebbiden, sɛan lqima ? Xaṭi !


Þegar hann kom aftur, fann hann þá enn sofandi, því drungi var á augum þeirra. 	 Mi d-yuɣal, yufa-ten-id daɣen ṭṭsen, iɣleb-iten nuddam.


En fyrst það eru þrætur um orð og nöfn og lögmál yðar, þá ráðið sjálfir fram úr því. Dómari í þeim sökum vil ég ekki vera." 	 meɛna imi d amjadel ɣef yimeslayen, ɣef yismawen akk-d ccariɛa n Musa, ayagi d ccɣel-nwen ! Ur bɣiɣ ara ad ḥekmeɣ ɣef wannect-a.


Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar mun ég gefa af hinu hulda "manna", og ég mun gefa honum hvítan stein, og á steininn ritað nýtt nafn, sem enginn þekkir nema sá, er við tekur. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-iqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten ! Win yeṭṭfen deg-i alamma ț țaggara, a t-id-ṛezqeɣ s tmana-nni yețwaḥerzen, a s-fkeɣ daɣen ablaḍ acebḥan i ɣef yura isem ajdid ur yessin yiwen, anagar win iwumi ara d-yețțunefk ublaḍ-nni.


Sá sem þetta er sagt um var af annarri ætt, og af þeirri ætt hefur enginn innt þjónustu af hendi við altarið. 	 Axaṭer Ssid-nneɣ, ur d-yekki ara seg wedrum n at Lewwi, meɛna yekka-d seg wedrum nniḍen. Adrum-nni ulac deg-s ula d yiwen n lmuqeddem i gqedcen deg wudekkan n iseflawen.


Júdas Ískaríot, einn þeirra tólf, fór þá til æðstu prestanna að framselja þeim hann. 	 Yudas n Qeṛyut yiwen si tnac inelmaden, iṛuḥ ɣer imeqqranen n lmuqedmin, yemsefham yid-sen amek ara sen yezzenz Sidna Ɛisa.


Og ef þetta berst landshöfðingjanum til eyrna, skulum vér sefa hann, svo að þér getið verið áhyggjulausir." 	 Ma yella yewweḍ lexbaṛ-agi ɣer lḥakem, d nukkni ara t-iqablen iwakken ur awen-ixeddem ula d acemma.


sá sem áminnir, hann áminni. Sá sem útbýtir gjöfum, gjöri það í einlægni. Sá sem veitir forstöðu, sé kostgæfinn og sá sem iðkar miskunnsemi, gjöri það með gleði. 	 ama d aselmed, neɣ d nehhu. Ilaq daɣen win ițseddiqen, ad iseddeq mbla ṭṭmeɛ, win ițdebbiṛen ad idebbeṛ s ṣṣwab, win ițḥunnun ɣef yimeɣban ilaq ad iḥunn fell-asen s wul-is.


Til hvers eru menn annars að láta skírast fyrir hina dánu? Ef dauðir menn rísa alls ekki upp, hvers vegna láta menn þá skíra sig fyrir þá? 	 Kra n yemdanen țnadin ad țwaɣedṣen ɣas lukan ad awḍen ɣer lmut,f+ lemmer ț-țideț lmegtin ur d-ḥeggun ara, acuɣeṛ ihi i țnadin ad țwaɣedṣen ?


Á þeirri stundu sagði Jesús við flokkinn: "Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja til að handtaka mig? Daglega sat ég í helgidóminum og kenndi, og þér tókuð mig ekki höndum. 	 Imiren Sidna Ɛisa yenna i lɣaci : Kull ass țțiliɣ yid-wen di lǧameɛ sselmadeɣ, ur iyi-teṭṭifem ara, ass-agi tusam-d ɣuṛ-i s iɛekkzan d ijenwiyen am akken d bu tmegṛaḍ i lliɣ !


Jesús sagði: "Hver var það, sem snart mig?" En er allir synjuðu fyrir það, sagði Pétur: "Meistari, mannfjöldinn treðst að þér og þrýstir á." 	 Sidna Ɛisa yenṭeq yenna : Anwa akka i yi-d-innulen ? Imi ssusmen meṛṛa, Buṭrus yenna yas : A Sidi, lɣaci yezzi-yak-d yerna iḥṛes-ik-id si mkul tama, kečč teqqaṛeḍ anwa i k-id-innulen !


Forritun 	 Asihel


En Jesús hrópaði aftur hárri röddu og gaf upp andann. 	 Sidna Ɛisa iɛeggeḍ tikkelt nniḍen, dɣa iffeɣ-it Ṛṛuḥ.


Þegar hann sá, að margir farísear og saddúkear komu til skírnar, sagði hann við þá: "Þér nöðru kyn, hver kenndi yður að flýja komandi reiði? 	 Mi gwala aṭas n at ifariziyen d isaduqiyen i d-ițasen ad țwaɣeḍsen, yenna-yasen : A ccetla n izerman, anwa i kkun isfaqen belli tzemrem aț-țrewlem i lḥisab i d-iteddun ?


Það orð er satt, og á þetta vil ég að þú leggir alla áherslu, til þess að þeir, sem fest hafa trú á Guð, láti sér umhugað um að stunda góð verk. Þetta er gott og mönnum nytsamlegt. 	 Awal-agi ț-țideț yerna bɣiɣ a d tesmektayeḍ ayagi kull-as iwakken wid yumnen s Ṛebbi, ad xeddmen anagar ayen yelhan, d ayagi kan i gelhan yerna yeṣleḥ i yemdanen !


Þeir svöruðu honum: "Jóhannes skírara, aðrir Elía og aðrir einn af spámönnunum." 	 Rran-as-d : Kra deg-sen qqaṛen d Yeḥya aɣeṭṭas i telliḍ, wiyaḍ qqaṛen d Sidna Ilyas, ma d wiyaḍ ḥesben-k d yiwen si lenbiya.


Áminn þræla, að þeir séu undirgefnir húsbændum sínum og í öllu geðþekkir, ekki svörulir, 	 Iqeddacen daɣen ilaq-asen ad țțaɣen awal yerna ad ɛeǧben bab-nsen, ur sen-țeddun ara di nneqma,


Til þess getið þér og hjálpað með því að biðja fyrir oss. Þá munu margir þakka þá náðargjöf, sem oss er veitt að fyrirbæn margra. 	 Ula d kunwi tețɛawanem-aɣ m'ara tdeɛɛum ɣer Sidi Ṛebbi fell-aɣ. S wakka, ɣef ddemma n tẓallit n waṭas n watmaten, a ɣ-d-țțunefkent lbaṛakat s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ; imiren aṭas ara iḥemden Sidi Ṛebbi ɣef ddemma nneɣ.


Þriðji engillinn básúnaði. Þá féll stór stjarna af himni, logandi sem blys, og hún féll ofan á þriðjung fljótanna og á lindir vatnanna. 	 Lmelk wis tlata yewwet lbuq. Yeɣli-d seg igenni ɣer lqaɛa yiwen yitri d ameqqran i gṛeqqen am uḥeǧǧaǧu n tmes, itri-nni isem-is : Terẓeg ; țelt n isaffen d leɛwanseṛ n waman uɣalen d irẓaganen am ilili, aṭas n yemdanen i gemmuten imi swan seg waman-nni rẓagen.


Leikir og skemmtun 	 Uraren d ...


Hann sagði og við fólkið: "Þá er þér sjáið ský draga upp í vestri, segið þér jafnskjótt: ,Nú fer að rigna.' Og svo verður. 	 Sidna Ɛisa yenna daɣen i lɣaci : M'ara twalim asigna yekka-d si lɣeṛb, teqqaṛem atan a d-tewwet lehwa ; d ayen i gdeṛṛun.


Þeir hlutuðu um þá, og kom upp hlutur Mattíasar. Var hann tekinn í tölu postulanna með þeim ellefu. 	 Gren tasɣaṛt, tṣaḥ-ed i Matyas ; dɣa rnan-t-id ɣer ḥdac-nni n ṛṛusul.


Takið því hver annan að yður, eins og Kristur tók yður að sér, Guði til dýrðar. 	 ?emyeqbalet wway gar-awen akken i kkun-iqbel Lmasiḥ i lɛaḍima n Sidi Ṛebbi.


Hvert það tré, sem ber ekki góðan ávöxt, verður upp höggvið og í eld kastað. 	 Yal ttejṛa ur d-nețțak ara lfakya lɛali aț-țețwagzem, aț-țețwaḍeggeṛ ɣer tmes.


En Jesús mælti jafnskjótt til þeirra: "Verið hughraustir, það er ég, verið óhræddir." 	 Meɛna imiren kan Sidna Ɛisa yenna-yasen-d : Ur xellɛet ara, d nekk ! Ur țțaggadet ara !


Verkfæri fyrir hugbúnaðarþróun 	 Ifecka n tneflit n wagrahil


Borgin liggur í ferhyrning, jöfn á lengd og breidd. Og hann mældi borgina með stafnum, tólf þúsund skeið. Lengd hennar og breidd og hæð eru jafnar. 	 Tuɣzi ț-țehri n leḥyuḍ n temdint-nni ɛedlen. Yektal tamdint-nni, yufa lqis n tnac alef n wannaren ama di tuɣzi-ines, ama di tehri-ines, ama di leɛli-ines.


Því neitaði hann og sagði: "Ekki veit ég né skil, hvað þú ert að fara." Og hann gekk út í forgarðinn, [en þá gól hani.] 	 Inkeṛ yenna : Ur ẓriɣ, ur fhimeɣ ayen i d-teqqaṛeḍ. Dɣa yeffeɣ, iṛuḥ ɣer wesqif. Imiren kan yeskkuɛ uyaziḍ .


Og ekki eru heyrendur lögmálsins réttlátir fyrir Guði, heldur munu gjörendur lögmálsins réttlættir verða. 	 Mačči d wid ismeḥsisen kan i ccariɛa i gețwaḥesben d iḥeqqiyen ɣer Sidi Ṛebbi, meɛna d wid i gxeddmen ayen i d-tenna.


Samt trúðu margir á hann, jafnvel höfðingjar, en gengust ekki við því vegna faríseanna, svo að þeir yrðu ekki samkundurækir. 	 Ula seg imeqqranen n wat Isṛail aṭas i gumnen yis ; lameɛna ɣef ddemma n ifariziyen, ur bɣin ara a d-sbeggnen liman-nsen, axaṭer uggaden a ten-sṭixxṛen si lǧameɛ.


Fyrir því bið ég, að þér látið eigi hugfallast út af þrengingum mínum yðar vegna. Þær eru yður til vegsemdar. 	 Daymi i wen-qqaṛeɣ tura : ur țțaǧat ara uguren i d-țmagareɣ ɣef ddemma-nwen a kkun-sfeclen axaṭer d ayen ara kkun-iqeṛṛben ɣer Sidi Ṛebbi.


Að endingu biðjum vér yður, bræður, og áminnum í Drottni Jesú. Þér hafið numið af oss, hvernig yður ber að breyta og þóknast Guði, og þannig breytið þér líka. En takið enn meiri framförum. 	 Ay atmaten, tlemdem s ɣuṛ-nneɣ amek ara teddum iwakken aț-țɛeǧbem i Sidi Ṛebbi ; a kkun nenhu s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ kemmlet ɣer zdat iwakken aț țimɣuṛem.


Þá stóð æðsti presturinn upp og spurði Jesú: "Svarar þú því engu, sem þessir vitna gegn þér?" 	 Lmuqeddem ameqqran ibedd di tlemmast n tejmaɛt, yesteqsa Sidna Ɛisa yenna-yas : Ur d-tețțaraḍ ara awal ? Acu akka i d-qqaṛen yemdanen-agi i d-icehden fell-ak ?


Þeir tóku við honum og fóru að mögla gegn húsbónda sínum. 	 Mi ṭṭfen lexlaṣ-nsen, iɣaḍ-iten lḥal, nnan i bab n tfeṛṛant-nni :


Þess vegna hefur Guð ofurselt þá svívirðilegum girndum. Bæði hafa konur breytt eðlilegum mökum í óeðlileg, 	 ?-țagi i d sebba i ɣef ten-yeǧǧa Sidi Ṛebbi di lɛaṛ n ccehwat-nsen ; tilawin țbeddilent irgazen s tilawin.


Hvað eigum vér þá að segja? Er lögmálið synd? Fjarri fer því. En satt er það: Ég þekkti ekki syndina nema fyrir lögmálið. Ég hefði ekki vitað um girndina, hefði ekki lögmálið sagt: "Þú skalt ekki girnast." 	 Acu ara d-nini ihi, eɛni ccariɛa deg-s ddnub ? Xaṭi ! Lameɛna lemmer ulac ccariɛa tili ur țissineɣ ara d acu i d ddnub. Axaṭer lemmer ur d-tenni ara ccariɛa : ur ṭṭamaɛ ara , tilli ur ẓriɣ ara belli ṭṭmeɛ d leḥṛam ?


Varist að forsmá nokkurn þessara smælingja. Ég segi yður, að englar þeirra á himnum sjá jafnan auglit míns himneska föður. 	 Ɣuṛ-wat aț-țḥeqṛem yiwen seg imecṭuḥen-agi axaṭer aql-i nniɣ awen-t : lmalayekkat-nsen deg igenwan, zgant daymen zdat Baba Ṛebbi.


Sá sem vill gjöra vilja hans, mun komast að raun um, hvort kenningin er frá Guði eða ég tala af sjálfum mér. 	 Win iqesden ad yexdem lebɣi n Ṛebbi ad yeɛqel ma yella wayen i sselmadeɣ yekka-d s ɣuṛ Ṛebbi neɣ d imeslayen-iw kan.


Hann sagði þeim og líkingu: "Gætið að fíkjutrénu og öðrum trjám. 	 Yewwi-yasen-d lemtel-agi : Walit taneqleț neɣ ttjuṛ nniḍen !


Mannssonurinn fer að sönnu héðan, svo sem um hann er ritað, en vei þeim manni, sem því veldur, að Mannssonurinn verður framseldur. Betra væri þeim manni að hafa aldrei fæðst." 	 ?-țideț, Mmi-s n bunadem ad iṛuḥ akken yețwakteb fell-as di tira iqedsen ; meɛna a nnger n wergaz-nni ara t-ixedɛen. Axiṛ-as lemmer ur d-ilul ara ɣer ddunit !


Ég vil að þér vitið, hversu hörð er barátta mín vegna yðar og þeirra í Laódíkeu og allra þeirra, sem ekki hafa séð mig sjálfan. 	 Bɣiɣ aț-țeẓrem acḥal meqqeṛ imenɣi i deg lliɣ ɣef ddemma nwen, ɣef watmaten n temdint n Ludikus akk-d wid meṛṛa i geslan yis-i meɛna leɛmeṛ ur ẓrin udem-iw.


En þeir féllu fram og tilbáðu hann og sneru aftur til Jerúsalem með miklum fögnuði. 	 ma d nutni ɣlin ɣef tgecrar, țḥemmiden-t ; imiren uɣalen ɣer temdint n Lquds s lfeṛḥ.


Er hátíðin var þegar hálfnuð, fór Jesús upp í helgidóminn og tók að kenna. 	 Mi gneṣṣef lɛid n iɛecciwen, Sidna Ɛisa yuli ɣer lǧameɛ iqedsen, yebda yesselmad.


Og allmargir er farið höfðu með kukl, komu með bækur sínar og brenndu þær að öllum ásjáandi. Þær voru samtals virtar á fimmtíu þúsundir silfurpeninga. 	 Aṭas seg wid yellan xeddmen ssḥur, wwin-d tiktabin-nsen s wayes xeddmen ssḥur, sseṛɣen-tent zdat medden. Ufan belli azal n xemsin alef n twiztin i d ssuma-nsent.


Í fyrstu málsvörn minni kom enginn mér til aðstoðar, heldur yfirgáfu mig allir. Verði þeim það ekki tilreiknað! 	 Ass amezwaru i deg d-beddeɣ ɣer ccṛeɛ ur ufiɣ ula d yiwen ɣer tama-w, ǧǧan-iyi akk ; lameɛna a wer ten-iḥaseb Ṛebbi ɣef wayagi !


En ég áminni yður, bræður, í nafni Drottins vors Jesú Krists, að þér séuð allir samhuga og ekki séu flokkadrættir á meðal yðar, heldur að þér séuð fullkomlega sameinaðir í sama hugarfari og í sömu skoðun. 	 Ay atmaten, a kkun-nhuɣ s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ : msefhamet wway gar-awen, ur ilaq ara a d-yili beṭṭu gar-awen, ddukklet, sɛut yiwen uxemmem d yiwen n ṛṛay.


Auk alls þessa er mikið djúp staðfest milli vor og yðar, svo að þeir, er héðan vildu fara yfir til yðar, geti það ekki, og eigi verði heldur komist þaðan yfir til vor.' 	 Yerna yella gar-aneɣ yiwen yeɣzeṛ annect ila-t, wid yebɣan ad zegren sya ɣuṛ-wen, ur zmiren ara ; kunwi daɣen ur tezmirem ara a d-zegrem ɣuṛ-nneɣ.


Víst verður að vera flokkaskipting á meðal yðar, til þess að þeir yðar þekkist úr, sem hæfir eru. 	 Ilaq a d-yili lxilaf-agi gar-awen iwakken a d-banen wid yeṭṭfen di liman seg wul.


með krafti tákna og undra, með krafti heilags anda. Þannig hef ég lokið við að flytja fagnaðarerindið um Krist frá Jerúsalem og allt í kring til Illyríu. 	 S licaṛat d lbeṛhanat i d-ideṛṛun s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen, i beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ si temdint n Lquds armi ț-țamurt n Illirya di mkul amkan.


Sæll er sá, er les þessi spádómsorð, og þeir, sem heyra þau og varðveita það, sem í þeim er ritað, því að tíminn er í nánd. 	 D iseɛdiyen wid ara yeɣṛen, ara yessemḥessen i lehḍuṛ n uweḥḥi-agi yerna ḥerzen-ten, axaṭer lweqt i deg ara yedṛu wannect-agi iqeṛṛeb-ed.


Verið gestrisnir hver við annan án möglunar. 	 Țmesṭerḥabet wway gar-awen s wul iṣfan.


Þegar Jesús kom aftur yfir um á bátnum, safnaðist að honum mikill mannfjöldi, þar sem hann var við vatnið. 	 Sidna Ɛisa yuɣal s teflukt ɣer ugemmaḍ n lebḥeṛ. Innejmaɛ-ed daɣen lɣaci ɣuṛ-es mi gella rrif n lebḥeṛ.


Og rödd kom af himnum: "Þú ert minn elskaði sonur, á þér hef ég velþóknun." 	 Yiwet n taɣect tekka-d seg igenwan tenna-d : Kečč d Mmi eɛzizen ; deg-k i gella lfeṛḥ-iw !


En þeim sem afneitar mér fyrir mönnum, mun afneitað verða fyrir englum Guðs. 	 ma d win ara yi-nekṛen zdat yemdanen, ula d nekk a t-nekkṛeɣ zdat lmalayekkat n Ṛebbi.


Því að orð krossins er heimska þeim er glatast, en oss, sem hólpnir verðum, er það kraftur Guðs. 	 Ț-țideț, abecceṛ n lmut n Lmasiḥ ɣef wumidag ț-țidderwect i wid iḍaɛen ; meɛna ɣuṛ-nneɣ nukni yellan deg webrid n leslak, ț-țazmert n Ṛebbi.


Því að einhvers staðar er svo að orði kveðið um hinn sjöunda dag: "Og Guð hvíldist hinn sjöunda dag eftir öll verk sín." 	 akken yura di tira iqedsen ɣef wass wis sebɛa : Sidi Ṛebbi yesteɛfa deg wass wis sebɛa seg wayen akk yexdem .


En er hann sá mannfjöldann, kenndi hann í brjósti um þá, því þeir voru hrjáðir og umkomulausir eins og sauðir, er engan hirði hafa. 	 Sidna Ɛisa tegzem tasa-s mi gwala annect-nni n lɣaci ɛyan, feclen, ḥeznen am ulli ur nesɛi ameksa .


Því að nú vil ég ekki sjá yður rétt í svip. Ég vona sem sé, ef Drottinn lofar, að standa við hjá yður nokkra stund. 	 Tikkelt-agi, ur bɣiɣ ara a n-ɛeddiɣ d abrid kan, meɛna ssarameɣ ad qqimeɣ kra n lweqt ɣuṛ-wen, ma yebɣa Sidi Ṛebbi.


Ég er góði hirðirinn og þekki mína, og mínir þekkja mig, 	 Nekk d ameksa n ṣṣeḥ, ssneɣ ulli-inu nutenti ssnent-iyi,


Trúin á nafn Jesú gjörði þennan mann, sem þér sjáið og þekkið, styrkan. Nafnið hans og trúin, sem hann gefur, veitti honum þennan albata fyrir augum yðar allra. 	 Ț-țazmert yellan deg isem n Sidna Ɛisa i d-yerran lǧehd i wergaz agi i tețwalim, yerna tessnem-t. D Sidna Ɛisa s wayes numen i t-isseḥlan zdat-wen meṛṛa.


Náðin Drottins Jesú sé með öllum. 	 Ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa a d ters ɣef mkul yiwen.


Því að fram munu koma falskristar og falsspámenn, og þeir munu gjöra stór tákn og undur til að leiða afvega jafnvel hina útvöldu, ef orðið gæti. 	 Axaṭer a d-asen wid ara yerren iman-nsen d Lmasiḥ neɣ d lenbiya, ad xedmen lbeṛhanat d leɛǧayeb akk-d licaṛat iwakken ad kelxen ma zemren ula d wid yextaṛ Sidi Ṛebbi.


Með hjálp Silvanusar, hins trúa bróður, í mínum augum, hef ég stuttlega ritað yður þetta til þess að minna á og vitna hátíðlega, að þetta er hin sanna náð Guðs. Standið stöðugir í henni. 	 S ufus n gma-tneɣ eɛzizen Silwan i ɣef nețkel, i wen-d-uriɣ kra n imeslayen-agi iwakken a kkun-nhuɣ yerna ad cehdeɣ belli ț-țagi i d ṛṛeḥma n tideț n Sidi Ṛebbi s wayes tumnem.


En Júdas, sem sveik hann, sagði: "Rabbí, ekki er það ég?" Jesús svaraði: "Þú sagðir það." 	 Yudas ara t-ixedɛen yenṭeq yenna-yas : Eɛni d nekk a Sidi ? SSidna Ɛisa yerra-yas : Atan tenniḍ-t-id !


Og vér erum þess albúnir að refsa sérhverri óhlýðni, þegar hlýðni yðar er fullkomin orðin. 	 Asm'ara tessawḍem ṭṭaɛa-nwen ɣer lekmal-is, imiren a nɛaqeb kra n win iɛuṣan Sidi Ṛebbi.


[Þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.] 	 nna awekkiw itețțen lǧețțat ur yețmețțat ara, times ur txețți ara maḍi.]


Með honum krossfestu þeir tvo ræningja, annan til hægri handar honum, en hinn til vinstri. 	 Semmṛen daɣen sin yemcumen, yiwen ɣer uyeffus-is wayeḍ ɣer uẓelmaḍ-is.


Jesús segir við hann: "Statt upp, tak rekkju þína og gakk!" 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ekker fell-ak, ddem tagertilt-ik telḥuḍ !


Slíks æðsta prests höfðum vér þörf, sem er heilagur, svikalaus, óflekkaður, greindur frá syndurum og orðinn himnunum hærri. 	 D wagi i d lmuqeddem ameqqran i ɣ-ilaqen, d imqeddes, d azedgan, ur yesɛi ara lɛib, yemxalaf d imdanen idenben yerna ițwarfed sennig igenwan.


Það sem Guð hefur tengt saman, má maður eigi sundur skilja." 	 Ihi, ur feṛqet ara wayen yesdukkel Ṛebbi.


Þeir skiptu á vegsemd hins ódauðlega Guðs og myndum, sem líktust dauðlegum manni, fuglum, ferfætlingum og skriðkvikindum. 	 Beddlen lɛaḍima n Sidi Ṛebbi yeddren s lmeṣnuɛat yesɛan ṣṣifa n wemdan ifennun, ṣṣifa n leḍyuṛ, n lewḥuc yesɛan ṛebɛa iḍaṛṛen, d wayen akk ileḥḥun ɣef wuɛebbuḍ ;


Vei þér, Korasín! Vei þér, Betsaída! Ef gjörst hefðu í Týrus og Sídon kraftaverkin, sem gjörðust í ykkur, hefðu þeir löngu iðrast og setið í sekk og ösku. 	 A nnger-im a tamdint n Kurazim, a nnger-im a Bitsayda ! A lukan lbeṛhanat yețwaxedmen deg kkunt țwaxedmen di temdinin n ?ur akk-d Sidun, tili imezdaɣ-nsent acḥal aya segmi sburren ticekkaṛin n leḥzen, sexnunnsen iman-nsen deg iɣiɣden iwakken a d-beggnen belli ndemmen, uɣalen-d ɣer webrid.


Sérhver góð gjöf og sérhver fullkomin gáfa er ofan að og kemur niður frá föður ljósanna. Hjá honum er engin umbreyting né skuggar, sem koma og fara. 	 kra n tikci yelhan tețțas-ed seg igenwan, s ɣuṛ baba Ṛebbi i d-ixelqen tafat n igenwan, win akken ur nețbeddil, ur nețɣab am yiṭij iwakken a d-yeǧǧ ṭṭlam.


Þeir sem á undan fóru og eftir fylgdu, hrópuðu: "Hósanna! Blessaður sé sá sem kemur, í nafni Drottins! 	 Wid yezwaren d wid yettabaɛen țɛeggiḍen : « ?usana, ad yețțubarek win i d-yusan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi !


Lúkas er einn hjá mér. Tak þú Markús og lát hann koma með þér, því að hann er mér þarfur til þjónustu. 	 Anagar gma-tneɣ Luqa i geqqimen yid-i. Awi-d yid-ek gma tneɣ Maṛqus iwakken ad iyi-iɛawen di lxedma-w.


Þetta eru þeir, sem ekki hafa saurgast með konum, því að þeir eru sem meyjar. Þeir fylgja lambinu hvert sem það fer. Þeir voru leystir út úr hóp mannanna, frumgróði handa Guði og handa lambinu. 	 Wigi, d wid ur nezni ara, qqimen ṣfan ; anda iṛuḥ Izimer ad ddun yid-es. ?țuselken si ger yemdanen iwakken ad țțuqeddmen d imezwura i Sidi Ṛebbi akk-d Izimer.


Ekki prédikum vér sjálfa oss, heldur Krist Jesú sem Drottin, en sjálfa oss sem þjóna yðar vegna Jesú. 	 Axaṭer mačči ɣef yiman-nneɣ i nețbecciṛ, lameɛna nețbecciṛ ɣef Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ ; ma d nukni, nuɣal d iqeddacen-nwen ɣef ddemma n Sidna Ɛisa.


Ef vér leggjum hestunum beisli í munn, til þess að þeir hlýði oss, þá getum vér stýrt öllum líkama þeirra. 	 Ma yella nerra aleggam deg yimi n uɛewdiw iwakken a ɣ-yaɣ awal, lǧețța-ines meṛṛa txeddem akken nebɣa.


Þeir tóku til dag við hann, og komu þá mjög margir til hans í herbergi hans. Frá morgni til kvölds skýrði hann og vitnaði fyrir þeim um Guðs ríki og reyndi að sannfæra þá um Jesú, bæði eftir lögmáli Móse og spámönnunum. 	 Dɣa msefhamen ɣef wass nniḍen i deg ara mlilen. Mi d yewweḍ wass-nni, usan-d deg waṭas yid-sen ɣer wexxam n Bulus. Si ṣṣbeḥ armi ț-țameddit, Bulus yețbecciṛ-asen ɣef tgeldit n Ṛebbi s ccariɛa n Musa ț-țektabin n lenbiya, yețqellib a ten-iqenneɛ iwakken ad amnen s Sidna Ɛisa.


Þetta er kærleikurinn: Ekki að vér elskuðum Guð, heldur að hann elskaði oss og sendi son sinn til að vera friðþæging fyrir syndir vorar. 	 Ațah d acu i d leḥmala : mačči d nukni i gḥemmlen Sidi Ṛebbi lameɛna d nețța i ɣ-iḥemmlen armi i d iceggeɛ Mmi-s ad yefk iman-is d asfel i leɛfu n ddnubat-nneɣ.


Þá tekur Pétur til máls og segir við Jesú: "Rabbí, gott er, að vér erum hér. Gjörum þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina." 	 Yenṭeq Buṭrus yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, yelha imi nella dagi. A nesbedd tlata iqiḍunen ; yiwen i kečč, wayeḍ i Sidna Musa wayeḍ i Sidna Ilyas.


,Jafnvel það dust, sem loðir við fætur vora úr borg yðar, þurrkum vér af oss handa yður. Vitið samt þetta, að Guðs ríki er komið í nánd.' 	 « a nezwi ula d aɣebbaṛ n taddart-nwen i d-ineṭḍen deg yiḍaṛṛen nneɣ, meɛna ḥṣut belli tageldit n Ṛebbi tewweḍ-ed ɣuṛ-wen.


Ég er brauð lífsins. 	 axaṭer d nekk i d aɣṛum i d yețțaken tudert.


Hefðu þeir nú átt við ættjörðina, sem þeir fóru frá, þá hefðu þeir haft tíma til að snúa þangað aftur. 	 Lemmer ndemmen imi ǧǧan tamurt-nsen tili uɣalen ɣuṛ-es,


Því að hver sem upp hefur sjálfan sig, mun auðmýktur verða, en sá sem auðmýkir sjálfan sig, mun upp hafinn verða." 	 Axaṭer kra n win yessalayen iman-is a t-id-yessers Ṛebbi , ma d win yesrusuyen iman-is a t-yerfed.


Ég hef kunngjört þeim nafn þitt og mun kunngjöra, svo að kærleikur þinn, sem þú hefur auðsýnt mér, sé í þeim og ég sé í þeim." 	 Sbeggneɣ-k-id ɣuṛ-sen yerna mazal a k-id-sbeggneɣ, iwakken tayri akk i yi-d-tefkiḍ aț-țili deg-sen, nekk daɣen ad iliɣ deg-sen.


Og ef einhver segir þá við yður: ,Hér er Kristur,' eða: ,Þar,' þá trúið því ekki. 	 Di lweqt-nni ma yenna-yawen walebɛaḍ : « Lmasiḥ atah dagi » neɣ «atan dihin», ur t-țțamnet ara.


Hvaðan var skírn Jóhannesar? Frá himni eða frá mönnum?" Þeir ráðguðust hver við annan og sögðu: "Ef vér svörum: ,Frá himni,' spyr hann: ,Hví trúðuð þér honum þá ekki?' 	 Aɣḍas n Yeḥya, s ɣuṛ Ṛebbi i d-ikka neɣ s ɣuṛ yemdanen ? DDɣa bdan qqaṛen wway gar-asen : Ma nenna-yas seg igenwan, a ɣ-d-yini acuɣeṛ ihi ur tuminem ara yis,


Þriðji engillinn básúnaði. Þá féll stór stjarna af himni, logandi sem blys, og hún féll ofan á þriðjung fljótanna og á lindir vatnanna. 	 Lmelk wis tlata yewwet lbuq. Yeɣli-d seg igenni ɣer lqaɛa yiwen yitri d ameqqran i gṛeqqen am uḥeǧǧaǧu n tmes, itri-nni isem-is : Terẓeg ; țelt n isaffen d leɛwanseṛ n waman uɣalen d irẓaganen am ilili, aṭas n yemdanen i gemmuten imi swan seg waman-nni rẓagen.


Því enginn starfar í leynum, ef hann vill verða alkunnur. Fyrst þú vinnur slík verk, þá opinbera sjálfan þig heiminum." 	 Win yebɣan ad yețwassen, ur ilaq ara ad iffer wayen i gxeddem. Imi tzemreḍ i lecɣal imeqqranen, sbeggen-ed iman-ik a k-walin akk yemdanen.


Æðsti presturinn og allt öldungaráðið geta borið mér vitni um þetta. Hjá þeim fékk ég bréf til bræðranna í Damaskus og fór þangað til að flytja einnig þá, er þar voru, í böndum til Jerúsalem, að þeim yrði refsað. 	 Lmuqeddem ameqqran ț-țejmaɛt n lɛuqal atnan d inigan ma bɣan a d-cehden ; d nutni s yiman-nsen i yi-d-yefkan tibṛatin i watmaten n Dimecq, syenna a d-awiɣ țwarzen ɣer temdint n Lquds, wid akk yumnen s webrid-agi, iwakken a ten-ɛaqben.


Þá sagði Pétur við hann: "Vér yfirgáfum allt og fylgdum þér." 	 Buṭrus yenna-yas : Aql-aɣ neǧǧa kullec yerna netbeɛ-ik.


Bjóð þeim að gjöra gott, vera ríkir af góðum verkum, örlátir, fúsir að miðla öðrum, 	 Weṣṣi-ten ad xeddmen lxiṛ, ad ilin d imeṛkantiyen s lecɣal lɛali, ad țseddiqen mbla cceḥḥa, ad bḍun d wiyaḍ ayen sɛan.


Og ég sór í bræði minni: Eigi skulu þeir inn ganga til hvíldar minnar. 	 Seg wakken i rfiɣ, gulleɣ ur kcimen asteɛfu-inu.


Þeir er sáu þetta, létu allir illa við og sögðu: "Hann fer til að gista hjá bersyndugum manni." 	 Lɣaci mi walan ayagi smermugen wway gar asen qqaṛen : « ɣer yiwen umekkas (axeddaɛ) am wagi ara yens ! »


Sakaría sagði við engilinn: "Af hverju get ég vitað þetta? Ég er gamall og kona mín hnigin að aldri." 	 Zakarya yenna i lmelk : Amek ara ɛeqleɣ belli ayen akka i d-tenniḍ ț-țideț ? Nekk d amɣaṛ, ula ț-țameṭṭut-iw meqqṛet di leɛmeṛ !


Og hann stóð upp og fór heim til sín. 	 Imiren, argaz-nni yekker, iṛuḥ ɣer wexxam-is.


En þann sem blygðast sín fyrir mig og mín orð hjá þessari ótrúu, syndugu kynslóð, mun Mannssonurinn blygðast sín fyrir, er hann kemur í dýrð föður síns með heilögum englum." 	 Ma yella win yessetḥan yis-i akk-d imeslayen-iw ger lǧil-agi amednub, ifesden, ula d Mmi-s n bunadem ad issetḥi yis m'ara d-yas akk-d lmalayekkat iqedsen di lɛaḍima n baba-s.


og þá eru einnig þeir, sem sofnaðir eru í trú á Krist, glataðir. 	 ula d imasiḥiyen yemmuten negren, liman-nsen iṛuḥ d ulac.


sá himininn opinn og hlut nokkurn koma niður, líkan stórum dúki. Var hann látinn síga til jarðar á fjórum skautum. 	 iwala igenni yeldi, yiwet lḥaǧa icuban ɣer tẓeṛbit tameqqrant icudden si ṛebɛa tɣemmaṛ, tețṣubbu-d ɣer lqaɛa.


En Pétur og hinir postularnir svöruðu: "Framar ber að hlýða Guði en mönnum. 	 Buṭrus d ṛṛusul nniḍen erran asen : Ilaq a naɣ awal i Sidi Ṛebbi, mačči i yemdanen !


Pétur gekk þá niður til mannanna og sagði: "Ég er sá sem þér leitið að. Hvers vegna eruð þér komnir hér?" 	 Butṛus iṣubb-ed ɣuṛ-sen, yenna yasen : Aql-i ! D nekk i d Buṭrus ! D acu akka i kkun-id-yewwin ɣuṛ-i ?


Þann er sigrar mun ég gjöra að stólpa í musteri Guðs míns, og hann skal aldrei þaðan út fara. Á hann mun ég rita nafn Guðs míns og nafn borgar Guðs míns, hinnar nýju Jerúsalem, er kemur af himni ofan frá Guði mínum, og nafnið mitt hið nýja. 	 Win yeṭṭfen deg-i alamma ț-țaggara, a t-sbeddeɣ am tgejdit di lǧameɛ n Sidi Ṛebbi Illu-yiw, ad yili dinna i dayem. Ad jerdeɣ fell-as isem n Illu-yiw, isem n temdint n Illu-yiw, win n temdint n Lquds tajdiṭ ara d-iṣubben seg igenni s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, ad aruɣ daɣen fell-as isem-iw ajdid.


Þá sagði Pétur við hann: "Vér yfirgáfum allt og fylgdum þér. Hvað munum vér hljóta?" 	 Buṭrus inṭeq, yenna-yas : Aql-aɣ nukkni neǧǧa kullec iwakken a k-netbeɛ, d acu ara yedṛun yid-nneɣ ?


Enn er himnaríki líkt kaupmanni, sem leitaði að fögrum perlum. 	 Tagelda n igenwan tețțemcabi daɣen ɣer yiwen umetjaṛ ițqelliben tiɛeqcin ifazen.


En sjálfur hafði Jesús sagt, að spámaður væri ekki metinn í föðurlandi sínu. 	 Yenna-yasen : « Ulac nnbi yesɛan leqdeṛ di tmurt-is. »


Farísearnir sögðu þá við hann: "Lít á, hví gjöra þeir það, sem er ekki leyfilegt á hvíldardegi?" 	 Ifariziyen nnan-as : Acuɣer xeddmen inelmaden-ik ayen ur nelli ara d leḥlal deg wass n ssebt ?


Hver sem af Guði er fæddur drýgir ekki synd, því að það, sem Guð hefur í hann sáð, varir í honum. Hann getur ekki syndgað, af því að hann er fæddur af Guði. 	 Kra n wid yellan d arraw n Ṛebbi ur țɛicin ara di ddnub, axaṭer tudert i d-itekken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi tella deg-sen ; ur zmiren ara ad ɛicen di ddnub imi s ɣuṛ Ṛebbi i d-ɛawden talalit.


Ávíta þú ekki aldraðan mann harðlega, heldur áminn hann sem föður, yngri menn sem bræður, 	 Ur țlummu ara ɣef wemɣaṛ s leɛyaḍ, meɛna nhu-t am akken d baba-k ; enhu daɣen ilmeẓyen am akken d atmaten-ik,


Hún er óhagganleg, þegar um látna er að ræða, en er í engu gildi meðan arfleiðandi lifir. 	 Lewṣaya-agi ur tṣeḥḥa ara ma yella mazal bab-is yedder lameɛna m'ara yemmet aț-țuɣal tṣeḥḥa.


Og þú Kapernaum. Verður þú hafin til himins? Nei, til heljar mun þér steypt verða. Ef gjörst hefðu í Sódómu kraftaverkin, sem gjörðust í þér, þá stæði hún enn í dag. 	 Ula d kemm a tamdint n Kafernaḥum, tɣileḍ aț-țaliḍ ɣer igenni ? Xaṭi ! Aț-țețwaḍeggreḍ ɣer laxeṛt ; axaṭer lemmer di temdint n Sudum i dṛan lbeṛhanat i gedṛan ɣuṛ-em, tili mazal-iț ar ass-a !


Farið því út á vegamót, og bjóðið í brúðkaupið hverjum þeim sem þér finnið.' 	 ṛuḥet ɣer izenqan, tɛeṛḍem-d ɣer tmeɣṛa wid akk ara tafem deg iberdan.


Sá, sem fyrirlítur þetta, fyrirlítur þess vegna ekki mann, heldur Guð, sem hefur gefið yður sinn heilaga anda. 	 S wakka win ur neqbil ara lewṣayat-agi, mačči d amdan i gɛuṣa, meɛna iɛuṣa Sidi Ṛebbi i wen-d-ițțaken Ṛṛuḥ-is iqedsen.


Þessa raust heyrðum vér sjálfir, koma frá himni, þá er vér vorum með honum á fjallinu helga. 	 Sṣut-agi i d-ikkan seg igenni, nesla-yas s yiman-nneɣ mi nella yid-es deg udrar iqedsen,


En sem sagt, þér skuluð hver og einn elska eiginkonu sína eins og sjálfan sig, en konan beri lotningu fyrir manni sínum. 	 Ihi, mkul yiwen deg-wen ilaq ad iḥemmel tameṭṭut-is am yiman-is, ma ț-țameṭṭut ilaq aț-țqadeṛ argaz-is.


Ég skíri yður með vatni til iðrunar, en sá sem kemur eftir mig, er mér máttugri, og er ég ekki verður að bera skó hans. Hann mun skíra yður með heilögum anda og eldi. 	 Nekk sseɣḍaseɣ-kkun deg waman iwakken aț-țetubem, lameɛna a d-yas yiwen yesɛan tazmert akteṛ-iw, ur uklaleɣ ara a s-fsiɣ ula d arkasen is. Nețța a kkun-yesseɣḍes s Ṛṛuḥ iqedsen ț-țmes.


Þú trúir, að Guð sé einn. Þú gjörir vel. En illu andarnir trúa því líka og skelfast. 	 Tumneḍ belli yiwen n Ṛebbi kan i gellan ? d ayen yelhan ; ula d ccwaṭen umnen yis yerna țergigin seg-s.


Og yfir öllum þeim, sem þessari reglu fylgja, sé friður og miskunn, og yfir Ísrael Guðs. 	 I wid akk itebɛen abrid-agi , a sen-iniɣ: lehna d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi a wen-d țțunefkent i kunwi d wegdud n Sidi Ṛebbi meṛṛa !


Það er andi, sem grípur hann, og þá æpir hann skyndilega. Hann teygir hann svo að hann froðufellir, og víkur varla frá honum og er að gjöra út af við hann. 	 Ikcem-it uṛuḥani, tiswiɛin m'ara t-ițhuccu, yețɛeggiḍ alamma ffɣent-ed tkufta seg imi-s, ur as-ițserriḥ ara alamma yerẓa-t akk.


Þar fann hundraðshöfðinginn skip frá Alexandríu, er sigla átti til Ítalíu, og kom oss á það. 	 Afesyan-nni yufa dinna lbabuṛ n Skandriya ara iṛuḥen ɣer tmurt n Selyan, isserkeb-aɣ deg-s.


Þér vitið, hver boðorð vér gáfum yður frá Drottni Jesú. 	 Ay atmaten teẓram belli lewṣayat i wen-nesselmed, kkant-ed s ɣuṛ Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Þannig rættist orð Jesú, þegar hann gaf til kynna, með hvaða hætti hann átti að deyja. 	 Ayagi, iwakken ad yedṛu wayen i d-yenna Sidna Ɛisa ɣef lmut i t-yețṛaǧun.


og vitnaði bæði fyrir Gyðingum og Grikkjum um afturhvarf til Guðs og trú á Drottin vorn Jesú. 	 Țbecciṛeɣ i wat Isṛail d iyunaniyen a d-uɣalen ɣer webrid n Sidi Ṛebbi yerna ad amnen s Sidna Ɛisa.


þá falla öldungarnir tuttugu og fjórir niður frammi fyrir honum, sem í hásætinu situr, og tilbiðja hann, sem lifir um aldir alda, og varpa kórónum sínum niður fyrir hásætinu og segja: 	 ṛebɛa uɛecrin n lecyux-nni țseǧǧiden daɣen zdat-es, srusun tiɛeṣṣabin-nsen zdat Win yeddren, țɛebbiden-t qqaṛen :


Engan mun gjörði hann á oss og þeim, er hann hreinsaði hjörtu þeirra með trúnni. 	 ur yexdim ara lxilaf gar-aɣ d yid-sen, imi i gṣeffa ulawen-nsen s liman ula d nutni.


Þegar lambið lauk upp þriðja innsiglinu, heyrði ég þriðju veruna segja: "Kom!" Og ég sá, og sjá: Svartur hestur, og sá er á honum sat hafði vog í hendi sér. 	 Mi gcerreg Izimer-nni ṭṭabeɛ wis tlata, sliɣ i lxelq wis tlata yenna-d : As-ed ! Ataya daɣen yiwen uɛewdiw d aberkan. Win i t-id-irekben yeṭṭef lmizan deg ufus-is.


Þá munu menn framselja yður til pyndinga og taka af lífi, og allar þjóðir munu hata yður vegna nafns míns. 	 Imiren a kkun-fken iwakken aț-țețțuɛetbem, a kkun-nɣen, leǧnas meṛṛa a kkun-keṛhen ɣef ddemma n yisem-iw.


Þeir komu til Kapernaum. Og hvíldardaginn gekk Jesús í samkunduna og kenndi. 	 Sidna Ɛisa d inelmaden-is wwḍen ɣer temdint n Kafernaḥum. Deg wass n ssebt yellan d ass n westeɛfu, Sidna Ɛisa yekcem ɣer lǧameɛ yebda yesselmad.


Því að margir eru kallaðir, en fáir útvaldir." 	 Axaṭer aṭas i gețwaɛerḍen, meɛna drus ara yețwaqeblen.


fagnaðarerindið um son hans, Jesú Krist, Drottin vorn, sem að holdinu er fæddur af kyni Davíðs, 	 d ayen yeɛnan Mmi-s, Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ i d-ilulen d amdan seg wedrum n Dawed,


Þá risu upp nokkrir úr flokki farísea, er trú höfðu tekið, og sögðu: "Þá ber að umskera og bjóða þeim að halda lögmál Móse." 	 Kra si terbaɛt n ifariziyen i gumnen s Sidna Ɛisa kkren-d nnan : Ilaq aț-ḍehhṛem i watmaten ur nelli ara n wat Isṛail yerna a sen tamṛem ad tebɛen ccariɛa n Sidna Musa.


Heilsið Trýfænu og Trýfósu, sem hafa lagt hart á sig fyrir Drottin. Heilsið Persis, hinni elskuðu, sem mikið hefur starfað fyrir Drottin. 	 ?sellimet ɣef tyessetmatin Trifina akk-d Trifusa i genneɛtaben ɣef lecɣal n Ṛebbi, țsellimet ɣef Bersidya eɛzizen, tin yenneɛtaben aṭas ɣef Lecɣal n Lmasiḥ.


Forrit 	 Tassatin


Þá tóku þeir upp steina til að grýta Jesú. En hann duldist og fór út úr helgidóminum. 	 ?ef wannect-agi i d-ddmen wat Isṛail iblaḍen iwakken a t-ṛeǧmen. Sidna Ɛisa yekcem ger lɣaci, yeffeɣ seg wefrag n lǧameɛ iqedsen.


Þökk sé Guði fyrir sína óumræðilegu gjöf! 	 Ad ițțubarek Sidi Ṛebbi ɣef ṛṛeḥma-ines ur nesɛi lemtel !


Vér biðjum yður, bræður, að sýna þeim viðurkenningu, sem erfiða á meðal yðar og veita yður forstöðu í Drottni og áminna yður. 	 Di leɛnaya-nwen ay atmaten, qadṛet wid iqeddcen gar-awen, axaṭer s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ i kkun nehhun, i kkun-sselmaden.


En vinir hans allir sem og konurnar, er fylgdu honum frá Galíleu, stóðu álengdar og horfðu á þetta. 	 Wid akk iḥemmlen Sidna Ɛisa qqimen deg lebɛid țmuqulen ayen yedṛan, llant gar-asen tilawin i d yeddan yid-es si tmurt n Jlili.


og á þeim stað, þar sem við þá var sagt: þér eruð ekki minn lýður, þar munu þeir verða kallaðir synir Guðs lifanda. 	 Anda akken i sen-qqaṛen : « Ur tellim ara d agdud n Sidi Ṛebbi», dinna ara țțusemmin d arraw n Sidi Ṛebbi yeddren.


Heilsið Amplíatusi, mínum elskaða í Drottni. 	 ?sellimet ɣef Ambliyatus gma tneɣ, win eɛzizen fell-i di Lmasiḥ.


Því að ég segi yður: Margir spámenn og konungar vildu sjá það sem þér sjáið, en sáu það ekki, og heyra það sem þér heyrið, en heyrðu það ekki." 	 Aql-i nniɣ-awen : aṭas n lenbiya d waṭas n yigelliden i gebɣan ad ẓren ayen i tẓerrem ur t-ẓrin, i gebɣan ad slen ayen i tsellem ur t-slin.


Verið um kyrrt í sama húsi, neytið þess, sem þar er fram boðið í mat og drykk. Verður er verkamaðurinn launa sinna. Eigi skuluð þér flytjast hús úr húsi. 	 Qqimet deg wexxam-nni, ččet swet ayen ara wen-d-fken, axaṭer axeddam yuklal lexlaṣ-is. Ur țṛuḥut ara seg wexxam ɣer wayeḍ.


Af Gyðingum hef ég fimm sinnum fengið höggin þrjátíu og níu, 	 Xemsa yiberdan i ččiɣ tiyita s ɣuṛ wudayen ; mkul tikkelt s ṛebɛin tiyita ɣiṛ yiwet ;


Heilsið hver öðrum með heilögum kossi. Allir söfnuðir Krists senda yður kveðju. 	 Msalamet wway-gar-awen s sslam yeṣfan. Tijmuyaɛ akk n Lmasiḥ țselliment-ed fell-awen.


Þar eð allt þetta ferst þannig, hversu ber yður þá ekki að ganga fram í heilagri breytni og guðrækni, 	 Imi ayagi meṛṛa ad ifnu, acḥal i wen-ilaq aț-țḍuɛem Sidi Ṛebbi, aț-țeṣfum di tikli-nwen !


og að vér mættum frelsast frá spilltum og vondum mönnum. Því að ekki er trúin allra. 	 Dɛut daɣen iwakken a ɣ-isellek si ger ifassen n yemcumen i ɣ-ibɣan cceṛ, axaṭer llan wid ur nețțamen ara.


En þeim sem afneitar mér fyrir mönnum, mun og ég afneita fyrir föður mínum á himnum. 	 Kra win ara yi-nekṛen zdat yemdanen, a t-nekkṛeɣ ula d nekk zdat Baba yellan deg igenwan.


Þeir ráðguðust hver við annan um þetta og sögðu: "Ef vér svörum: Frá himni, spyr hann: Hví trúðuð þér honum þá ekki? 	 Bdan țemcawaṛen wway gar-asen, qqaṛen : Ma nenna-yas d Ṛebbi, a ɣ-d yini iwacu ihi ur tuminem ara yis ?


Og sá er vill fremstur vera meðal yðar, sé þræll yðar, 	 Akken daɣen, win yebɣan ad yili d amezwaru, ilaq ad yuɣal d akli-nwen.


Því að þar eð dauðinn kom fyrir mann, kemur og upprisa dauðra fyrir mann. 	 axaṭer, am akken i d-tekcem lmut ɣer ddunit s yiwen wergaz, s yiwen wergaz daɣen i d-yusa ḥeggu n lmegtin.


Börnin mín, elskum ekki með tómum orðum, heldur í verki og sannleika. 	 Ay arrac imeẓyanen, ur ḥemmlet ara s wawal kan d yiles aẓidan, lameɛna leḥmala n tideț a d-tban s lecɣal-nwen.


Í engu viljum vér vera neinum til ásteytingar, til þess að þjónustan verði ekki fyrir lasti. 	 Di yal lḥaǧa, ur nebɣi ara a nili d ugur ula i yiwen deg-wen iwakken ur d-tețțekksem ara kra n diri di lxedma-nneɣ,


Jósef tók líkið, sveipaði það hreinu línklæði 	 Yusef yeddem-ed lǧețța n Sidna Ɛisa, ițțel-iț di lekfen zeddigen,


Og múr borgarinnar hafði tólf undirstöðusteina og á þeim nöfn hinna tólf postula lambsins. 	 Leswaṛ-nni ersen ɣef tnac lsisan i ɣef uran tnac yismawen n ṛṛusul n Izimer n Ṛebbi.


Jesús sagði við þá: "Þið vitið ekki, hvers þið biðjið. Getið þið drukkið þann kaleik, sem ég drekk, eða skírst þeirri skírn, sem ég skírist?" 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ur teẓrim ara ayen akka i yi-d tessuturem. Eɛni tzemrem aț-țeswem lkas-agi n lemṛaṛ ara sweɣ ? Neɣ tzemrem a d-tɛeddim seg weɣḍas-agi s wayes ara țwaɣeḍseɣ ?


Og hann kunngjörði oss leyndardóm vilja síns, þá ákvörðun, 	 Sidi Ṛebbi isbeggen-aɣ-ed lebɣi-s yellan d lbaḍna, lemziya-nni i geqsed a ț-ixdem si tazwara s Lmasiḥ,


Og á nóni kallaði Jesús hárri röddu: "Elóí, Elóí, lama sabaktaní!" Það þýðir: Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig? 	 ?ef tlata n tmeddit, Sidna Ɛisa iɛeggeḍ s ṣṣut ɛlayen : Eluwa, Eluwa, Lama sabaqtani ? Yeɛni : Illu-iw ! Illu-iw ! acuɣer i yi teǧǧiḍ ?


Guð veit, að ég lýg því ekki, sem ég skrifa yður. 	 Ayen i wen-d-uriɣ akka ț-țideț, zdat Ṛebbi ur skiddibeɣ ara.


"Ég kenni í brjósti um mannfjöldann. Þeir hafa nú hjá mér verið þrjá daga og hafa ekkert til matar. 	 Tejreḥ tasa-w ɣef lɣaci-agi, tlata wussan aya i qqimen yid-i, yerna ulac ayen ara ččen.


Og hann lagði ríkt á við þá að segja engum frá sér. 	 Yumeṛ-iten iwakken ur țɛawaden i yiwen ayagi.


[En þetta kyn verður eigi út rekið nema með bæn og föstu.]" 	 Sṣenf-agi n leǧnun țeffɣen anagar s tẓallit d uẓummu.


"Þér vitið, að eftir tvo daga eru páskar. Þá verður Mannssonurinn framseldur til krossfestingar." 	 Mazal sin wussan i lɛid n Tuffɣa, Mmi-s n bunadem ad ițțuzenz iwakken ad ițuṣemmer ɣef wumidag.


Og hann bauð oss að prédika fyrir lýðnum og vitna, að hann er sá dómari lifenda og dauðra, sem Guð hefur fyrirhugað. 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-yaɣ a nbecceṛ i yemdanen meṛṛa, belli d nețța i gextaṛ Sidi Ṛebbi iwakken ad iḥaseb wid yeddren akk-d wid yemmuten.


Þess vegna sendir Guð þeim megna villu, til þess að þeir trúi lyginni. 	 Daymi Sidi Ṛebbi iceggeɛ-asen-d tazmert n ṭṭlam aț-țexdem deg-sen, iwakken ad amnen s wayen yellan d lekdeb.


Villist ekki! Guð lætur ekki að sér hæða. Það sem maður sáir, það mun hann og uppskera. 	 ?adret aț-țɣelṭem : yiwen ur yezmir ad istehzi ɣef Ṛebbi ; ayen yezreɛ wemdan, a t-id-imger.


Sælir eru þeir þjónar, sem húsbóndinn finnur vakandi, er hann kemur. Sannlega segi ég yður, hann mun gyrða sig belti, láta þá setjast að borði og koma og þjóna þeim. 	 Amarezg n yiqeddacen-agi ara d-yaf wemɛellem-nsen ɛawzen. A wen-d iniɣ tideț, ad ibeddel llebsa, a ten isɣim ɣer ṭṭabla iwakken a sen-yefk ad ččen.


Eftir þetta mun ég aftur koma og endurreisa hina föllnu tjaldbúð Davíðs. Ég mun reisa hana úr rústum og gjöra hana upp aftur, 	 Deg ussan-nni, a d-uɣaleɣ a s-ɛiwdeɣ lebni i wexxam n Dawed ; axxam-nni yeɣlin, ad sbeddeɣ leḥyuḍ-is ihudden,


Nú fór hann í bátinn og lærisveinar hans fylgdu honum. 	 Sidna Ɛisa yuli ɣer teflukt, ddan yid-es inelmaden-is.


Við mannfjöldann, sem fór út til að skírast af honum, sagði hann: "Þér nöðru kyn, hver kenndi yður að flýja komandi reiði? 	 Yeḥya yeqqaṛ i lɣaci i d-ițțasen iwakken ad țwaɣeḍsen deg waman : A ccetla n yizerman, anwa i kkun-isfaqen belli tzemrem aț- țrewlem i lɛiqab i d-iteddun ?


Jesús sagði við hann: "Far þú, trú þín hefur bjargað þér." Jafnskjótt fékk hann sjónina og fylgdi honum á ferðinni. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yas : Ṛuḥ, liman-ik isellek-ik. Imiren kan, yuɣal-it-id yeẓri, yetḍfer Sidna Ɛisa deg webrid.


Fyrir trú blessaði Jakob báða sonu Jósefs, er hann var að dauða kominn og "laut fram á stafshúninn og baðst fyrir". 	 S liman daɣen i gburek Yeɛqub arraw n Yusef uqbel ad yemmet, s liman i gsenned ɣef wuɛekkaz iwakken ad iɛbed Ṛebbi.


Um hjálpina til hinna heilögu er sem sé óþarft fyrir mig að skrifa yður, 	 ?ef wayen yeɛnan lemɛawna n watmaten, fiḥel ma uriɣ awen-d.


Því að ef dauðir rísa ekki upp, er Kristur ekki heldur upprisinn. 	 axaṭer ma yella lmegtin ur d-ḥeggun ara, Lmasiḥ daɣen ur d-iḥyi ara.


því að þeir segja sjálfir, á hvern hátt vér komum til yðar og hvernig þér sneruð yður til Guðs frá skurðgoðunum, til þess að þjóna lifandi og sönnum Guði, 	 Imdanen meṛṛa ḥekkun amek i tesṭerḥbem yis-nneɣ, amek i d-tuɣalem ɣer webrid n Sidi Ṛebbi, teǧǧam aɛbad n ssadaț, iwakken aț-țḍuɛem Sidi Ṛebbi n tideț, Sidi Ṛebbi yeddren.


Næsta dag hugðist Jesús fara til Galíleu. Hann hitti þá Filippus og sagði við hann: "Fylg þú mér!" 	 Azekka-nni, Sidna Ɛisa yeqsed ad iṛuḥ ɣer tmurt n Jlili. Deg ubrid yemmuger-ed Filibus, yenna-yas : Ddu-d yid-i !


Vei þeim, því að þeir hafa gengið á vegi Kains og hrapað í villu Bíleams fyrir ávinnings sakir og tortímst í þverúð Kóra. 	 A tawaɣit-nsen ! Axaṭer tebɛen lǧeṛṛa n Kahin, sṛuḥen iman-nsen di leɣlaḍ, yewwi-ten ṭṭmeɛ n yedrimen am Belɛam, negren am akken yenger Kuri asm'akken i d-yekker ɣer ccwal.


Þær hyggnu svöruðu: ,Nei, hún nægir aldrei handa öllum. Farið heldur til kaupmanna og kaupið handa yður.' 	 Tuḥṛicin rrant-asent : Ulamek, ur aɣ-d-tkeffu ara i nekkunti d kunemti, ṛuḥemt a d taɣemt i yiman-nkunt ɣer wid yeznuzun.


í von um eilíft líf. Því hefur Guð, sá er ekki lýgur, heitið frá eilífum tíðum, 	 akken ad țeklen belli sɛan tudert n dayem, tudert i gewɛed Sidi Ṛebbi uqbel a d-tețwaxleq ddunit nețța ur neskiddib ara.


Enginn kveikir ljós og byrgir það með keri eða setur undir bekk, heldur láta menn það á ljósastiku, að þeir, sem inn koma, sjái ljósið. 	 Yiwen ur iceɛɛel taftilt iwakken a ț-iɣum s lḥila neɣ a ț-issedreg; lameɛna a ț-issers ɣef lmeṣbeḥ iwakken kra n win ara d-ikecmen ad iwali tafat.


Því að hver hefur þekkt huga Drottins, að hann geti frætt hann? En vér höfum huga Krists. 	 Akken yura di tira iqedsen : Anwa i gessnen ixemmimen n+ Sidi Ṛebbi,+ anwa i gzemren a t-yenhu + ? Ma d nukni, nesɛa axemmem n Lmasiḥ.


Þeir fundu hann hinum megin við vatnið og spurðu hann: "Rabbí, nær komstu hingað?" 	 Mi t-ufan dinna, nnan-as : A Sidi, melmi d-tusiḍ ɣer dagi ?


Sjálfir héldu þeir áfram frá Perge og komu til Antíokkíu í Pisidíu, gengu á hvíldardegi inn í samkunduhúsið og settust. 	 Mi wwḍen ɣer dinna, Yuḥenna yeǧǧa-ten yuɣal ɣer temdint n Lquds ; ma d nutni kemmlen abrid-nsen si temdint n Barja, wwḍen ɣer temdint n Antyuc yellan di tmurt n Bisidya. Deg wass n westeɛfu, i deg țnejmaɛen wat Isṛail di leǧwameɛ, kecmen ɣer lǧameɛ, qqimen.


Að allmörgum dögum liðnum réðu Gyðingar með sér að taka hann af lífi. 	 Mi Ɛeddan kra wussan, at Isṛail mcawaṛen akken a t-nɣen ;


En á meðan vér erum í tjaldbúðinni, stynjum vér mæddir, af því að vér viljum ekki afklæðast, heldur íklæðast, til þess að hið dauðlega uppsvelgist af lífinu. 	 Skud mazal-aɣ deg uqiḍun n ddunit-agi, yeɛni lǧețțat-nneɣ, nețnazaɛ am akken nbub taɛekkumt ẓẓayen ; mačči d lmut i nebɣa a nemmet, lameɛna nessaram a nels lǧețța n igenwan iwakken ad yețwakkes seg-neɣ wayen ifennun.


Húsbóndi hans sagði við hann: ,Gott, þú góði og trúi þjónn. Yfir litlu varstu trúr, yfir mikið mun ég setja þig. Gakk inn í fögnuð herra þíns.' 	 Amɛellem-is yenna-yas : D ayen yelhan i txedmeḍ ay aqeddac unṣiḥ, imi deg-ek laman ɣef tɣawsiwin timecṭuḥin, sya d asawen a k-wekkleɣ ɣef timeqqranin ! Ili-k di lfeṛḥ yid-i !


En hvað mig snertir, bræður, ef ég er enn þá að prédika umskurn, hví er þá enn verið að ofsækja mig? Þá væri hneyksli krossins tekið burt. 	 Lemmer mazal nehhuɣ ar tura ɣef ṭṭhaṛa, iwacu i yi-mazal țwaqehṛeɣ ? Tili lexbaṛ i nețbecciṛ ɣef Lmasiḥ ițwasemmṛen ɣef wumidag, ur yețțili d ugur ula i yiwen.


Sendimenn sneru þá aftur heim og fundu þjóninn heilan heilsu. 	 Widak-nni i d-ițwaceggɛen, mi uɣalen ɣer wexxam ufan aqeddac-nni yeḥla.


Ég þekki þrengingu þína og fátækt - en þú ert samt auðugur. Ég veit hvernig þú ert hrakyrtur af þeim, sem segja sjálfa sig vera Gyðinga, en eru það ekki, heldur samkunda Satans. 	 ?riɣ lmeḥna akk-d leɣben i deg telliḍ, lameɛna ɣer Ṛebbi d ameṛkanti ; ẓriɣ cceṛ i heddṛen fell-ak wid iḥesben iman-nsen d agdud n Ṛebbi ur llin, lameɛna nutni si tejmaɛt n Cciṭan.


Þarna átti hann við andann, er þeir skyldu hljóta, sem á hann trúa. Því enn var andinn ekki gefinn, þar eð Jesús var ekki enn dýrlegur orðinn. 	 Sidna Ɛisa yenna-d ayagi ɣef Ṛṛuḥ iqedsen ara yeččaṛen ulawen n wid yumnen yis. Di lweqt-nni, Ṛṛuḥ iqedsen mazal ur d-ițțunefk ara axaṭer Sidna Ɛisa werɛad yekcim tamanegt-is.


Og einn sterkur engill tók upp stein, eins og mikinn kvarnarstein, og kastaði í hafið og sagði: "Svo voveiflega mun Babýlon kollvarpast, borgin mikla, svo að engar menjar skulu eftir verða. 	 Imiren yiwen lmelk yesɛan tazmert tameqqrant, yeddem-ed tablaṭ annect n uɣaṛef n tsirt, iḍeggeṛ-iț ɣer lebḥeṛ yenna : Akka ara tețțuḍeggeṛ temdint tameqqrant n Babilun, ur tețțuɣal a d-tban ;


Ekki getið þér drukkið bikar Drottins og bikar illra anda. Ekki getið þér tekið þátt í borðhaldi Drottins og borðhaldi illra anda. 	 Ur tezmirem ara aț-țeswem si teqbuct n Sidi Ṛebbi ma yella tețțessem si țeqbuct n leǧnun ; ur tezmirem ara daɣen aț-țeččem seg weɣṛum n Sidi Ṛebbi ma yella tețțețțem seg weɣṛum n leǧnun.


En um tíma og tíðir hafið þér, bræður, ekki þörf á að yður sé skrifað. 	 Ɣef wayen yeɛnan ussan akk d lweqt, fiḥel ma nura-yawen fell-asen.


Þér skuluð því minnast þessa: Þér voruð forðum fæddir heiðingjar og kallaðir óumskornir af mönnum, sem kalla sig umskorna og eru umskornir á holdi með höndum manna. 	 Kunwi ur nelli ara seg wegdud n wat Isṛail, iwumi qqaṛen wat Isṛail : « A wid ur neḍhiṛ » axaṭer nutni ḥesben iman-nsen ḍehṛen ɣef ddemma n ṭṭhaṛa-nni i sɛan di lɛadda-nsen,


Eftir þetta fór hann um, borg úr borg og þorp úr þorpi, prédikaði og flutti fagnaðarerindið um Guðs ríki. Með honum voru þeir tólf 	 Sidna Ɛisa iteddu yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n tgeldit n Ṛebbi si temdint ɣer tayeḍ, si taddart ɣer tayeḍ. Tnac-nni yinelmaden-is ddan yid-es,


Því að Jóhannes kom til yðar og vísaði veg réttlætis, og þér trúðuð honum ekki, en tollheimtumenn og skækjur trúðu honum. Það sáuð þér, en snerust samt ekki síðar og trúðuð honum. 	 Axaṭer Yeḥya yusa-d ɣuṛ-wen yesken-awen-d abrid n tideț, meɛna ur t-tuminem ara ; ma d imekkasen d yir tilawin umnen yis. Yerna ɣas akken twalam ayagi, ur d-tuɣalem ara ɣer webrid teggumam aț-țamnem yis.


Nóttina áður en Heródes ætlaði að leiða hann fram svaf Pétur milli tveggja hermanna, bundinn tveim fjötrum, og varðmenn fyrir dyrum úti gættu fangelsisins. 	 Iḍ-nni uqbel a t-icaṛeɛ Hiṛudus, Butṛus ițwarzen s snat snasel, yella iṭṭes ger sin iɛeskṛiwen , wiyaḍ ɛussen tawwurt n lḥebs.


Ekkert er hulið, sem eigi verður opinbert, né leynt, er eigi verður kunnugt. 	 Kra n wayen iɣummen a d-iban, kra n wayen yeffren ad yemẓer.


En frá hádegi varð myrkur um allt land til nóns. 	 Deg uzzal si tnac armi d țlata n tmeddit, yeɣli-d ṭṭlam ɣef ddunit meṛṛa.


Þá opnuðust augu þeirra, og þeir þekktu hann, en hann hvarf þeim sjónum. 	 Dɣa ldint-ed wallen nsen, ɛeqlen-t, imiren kan yețwaṛfeɛ gar-asen.


Hann er ímynd hins ósýnilega Guðs, frumburður allrar sköpunar. 	 Lmasiḥ, d ṣṣifa n Sidi Ṛebbi ur nezmir a nwali, d nețța i d amezwaru n txelqit meṛṛa.


Þetta hef ég talað til yðar, meðan ég var hjá yður. 	 Qqaṛeɣ-awen-d akk annect-agi skud mazal-iyi yid-wen.


Faðirinn elskar soninn og sýnir honum allt, sem hann gjörir sjálfur. Hann mun sýna honum meiri verk en þessi, svo að þér verðið furðu lostnir. 	 Axaṭer Baba-s iḥemmel Mmi-s, yesbeggin-as-d lecɣal-is meṛṛa. Ad as-yernu tazmert s wacu ara yexdem ayen yugaren kra n wayen teẓram ar ass-a, aț-țwehmem di lecɣal-is.


Ef þér trúið eigi, þegar ég ræði við yður jarðnesk efni, hvernig skylduð þér þá trúa, er ég ræði við yður um hin himnesku? 	 M'ur tuminem ara mi wen-d-hedṛeɣ ɣef temsalin n ddunit-agi amek ara tamnem s tid n igenwan ?


og sá sem sér mig, sér þann er sendi mig. 	 Win i yi iwalan, iwala win i yi-d-iceggɛen.


Allir, sem hjá mér eru, senda þér kveðju. Heilsa þeim, sem oss elska í trú. Náð sé með yður öllum. 	 Wid akk yellan yid-i țsellimen-d fell-ak. Sellem ɣef wid i ɣ-ihemmlen i gḍuɛen Sidi Ṛebbi. Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi a d-ters fell-awen !


Jesús svaraði: "Eru ekki stundir dagsins tólf? Sá sem gengur um að degi, hrasar ekki, því hann sér ljós þessa heims. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni ur llint ara tnac n swayeɛ deg wass ? Ma ileḥḥu yiwen deg wass ur t-kkaten ara wuguren axaṭer tella tafat, yețwali abrid.


Þér hafið heyrt, að sagt var: ,Þú skalt ekki drýgja hór.' 	 Teslam belli qqaṛen-d : ur xeddem ara asekkak yeɛni zzna.


Um þetta höfum vér langt mál að segja og torskilið, af því að þér hafið gjörst heyrnarsljóir. 	 Nezmer a d-nernu aṭas ɣef wannect-agi meɛna d ayen i weɛṛen i wsefhem, axaṭer tweɛṛem i lefhama.


En hann sagði við þá: "Gefið þeim sjálfir að eta." Þeir svöruðu: "Vér eigum ekki meira en fimm brauð og tvo fiska, nema þá vér förum og kaupum vistir handa öllu þessu fólki." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Fket-asen kunwi s yiman-nwen ayen ara ččen. Erran-as : ?uṛ-nneɣ anagar xemsa teḥbulin n weɣṛum d sin yiselman. Neɣ tebɣiḍ a nṛuḥ nukni a d-naɣ ayen ara ččen lɣaci-agi ?


Í mörgum slíkum dæmisögum flutti hann þeim orðið, svo sem þeir gátu numið, 	 S waṭas n lemtul am wigi i sen ițbecciṛ awal n Ṛebbi, akken i tella lefhama n mkul yiwen.


"Á stóli Móse sitja fræðimenn og farísear. 	 Lɛulama d ifariziyen sselmaden ccariɛa n Musa.


Hann skipaði þá tólf: Símon, er hann gaf nafnið Pétur, 	 A ten-ah tnac-nni yextaṛ : Semɛun iwumi isemma Buṭrus,


Nú komst allur fjöldi Gyðinga að því, að Jesús væri þarna, og þeir komu þangað, ekki aðeins hans vegna, heldur og til að sjá Lasarus, sem hann hafði vakið frá dauðum. 	 Yuɣ lḥal lɣaci slan belli Sidna Ɛisa di taddart n Bitanya i gella. Dɣa ț-țirebbaɛ i d-iṛuḥen ɣuṛ-es, mačči kan iwakken a t-ẓren nețța, meɛna bɣan ad ẓren Laɛẓar i d yesseḥya si lmut.


og sveitadúkinn, sem verið hafði um höfuð hans. Hann lá ekki með línblæjunum, heldur sér samanvafinn á öðrum stað. 	 ma d aceṭṭiḍ s wayes yețțel uqeṛṛuy n Sidna Ɛisa ur yelli ara akk-d lekfen-nni, meɛna yers ɣer rrif, mazal-it deg wemkan-is akken yețțel.


Þá lauk hann upp munni sínum, kenndi þeim og sagði: 	 dɣa ibda isselmad-iten :


Hyggið að hröfnunum. Hvorki sá þeir né uppskera, eigi hafa þeir forðabúr eða hlöðu, og Guð fæðir þá. Hve miklum mun eruð þér fremri fuglunum! 	 Walit tigerfiwin , ur zerrɛent ur meggrent , ur sɛint akufi ur sɛint acbayli meɛna Sidi Ṛebbi ițɛeyyic itent. Acḥal teswam akteṛ n yefṛax n igenni !


En nokkrir hafa gjörst hrokafullir, rétt eins og ég ætlaði ekki að koma til yðar, 	 Kra deg-wen ikcem-iten zzux, ɣilen ur n-țṛuḥuɣ ara a kkun-ẓreɣ ?


með sannleiksorði, með krafti Guðs, með vopnum réttlætisins til sóknar og varnar, 	 s wawal n tideț, s tezmert n Sidi Ṛebbi, s leslaḥ n lḥeqq s wayes nețnaɣ yerna nețdafaɛ ɣef yiman-nneɣ ;


Hver sem afneitar syninum hefur ekki heldur fundið föðurinn. Sá sem játar soninn hefur og fundið föðurinn. 	 Win ara inekṛen Mmi-s n Ṛebbi yenkeṛ daɣen Baba Ṛebbi, ma d win iqeblen Mmi-s n Ṛebbi yeqbel Baba Ṛebbi.


Því að ef einhver er heyrandi orðsins og ekki gjörandi, þá er hann líkur manni, er skoðar andlit sitt í spegli. 	 Axaṭer win yesmeḥsisen i wawal n Sidi Ṛebbi ur t-yexdim ara, icuba ɣer wemdan yețwalin udem-is di lemri akken yella.


Og hann tók að segja lýðnum dæmisögu þessa: "Maður nokkur plantaði víngarð og seldi hann vínyrkjum á leigu, fór síðan úr landi til langdvala. 	 Dɣa yewwi-d lemtel-agi i lɣaci : Yiwen wergaz yeẓẓa tafeṛṛant ( iger n tẓurin ) issekra-ț i ixemmasen, iṛuḥ ɣer lɣeṛba, iɛeṭṭel dinna.


Því brýni ég yður, bræður, að þér, vegna miskunnar Guðs, bjóðið fram sjálfa yður að lifandi, heilagri, Guði þóknanlegri fórn. Það er sönn og rétt guðsdýrkun af yðar hendi. 	 A kkun-nhuɣ ihi ay atmaten s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi iwakken aț-țsebblem lǧețțat-nwen d leɛqliya nwen am wesfel yeddren, zeddigen, yeṣfan ara iɛeǧben i Sidi Ṛebbi ; ț-țagi i d ṭṭaɛa i gețṛaǧu deg-wen Sidi Ṛebbi.


lögðu þeir fast að oss og báðu um að mega vera í félagi við oss um samskotin til hinna heilögu. 	 Ssutren-aɣ-d s uḥellel iwakken a sen-nexdem lemziya a d-fken ula d nutni amur-nsen n ssadaqa-agi i njemmeɛ iwakken a ț-țnawi i watmaten n tmurt n Yahuda yellan di lexṣas.


Sælir eru miskunnsamir, því að þeim mun miskunnað verða. 	 D iseɛdiyen wid yesɛan ṛṛeḥma deg wulawen-nsen, aaxaṭer ad iḥunn fell-asen Sidi Ṛebbi !


Ekki er lærisveinn meistaranum fremri né þjónn herra sínum. 	 Ulac anelmad yugaren ccix-is neɣ aqeddac yellan sennig umɛellem is.


Á allar hliðar erum vér aðþrengdir, en þó ekki ofþrengdir, vér erum efablandnir, en örvæntum þó ekki, 	 Nețwaḥṛes si mkul tama meɛna ur nefcil ara ; nella di teswiɛt n ṭṭiq meɛna ur neɣli ara ;


Sannlega, sannlega segi ég yður: Ef hveitikornið fellur ekki í jörðina og deyr, verður það áfram eitt. En ef það deyr, ber það mikinn ávöxt. 	 S tideț, nniɣ-awen : aɛeqqa n yired yeɣlin deg wakal m'ur yemmut ara ad iqqim weḥd-es, lameɛna ma yemmut ad yefti, a d-yefk aṭas n iɛeqqayen.


Pílatus segir þá við hann: "Viltu ekki tala við mig? Veistu ekki, að ég hef vald til að láta þig lausan, og ég hef vald til að krossfesta þig?" 	 Bilaṭus yenna-yas : Amek ! Ur iyi-d-țarraḍ ara awal ? Ur teẓriḍ ara belli zemreɣ a k-serḥeɣ, zemreɣ daɣen ad fkeɣ lameṛ a k-semmṛeɣ ɣef wumidag ?


Þér eruð frjálsir menn, hafið ekki frelsið fyrir hjúp yfir vonskuna, breytið heldur sem þjónar Guðs. 	 Ilit d ilelliyen, meɛna ur ssexdamet ara tilelli-nwen iwakken aț-țɣummem cceṛ i txeddmem, ilit d iqeddacen n Sidi Ṛebbi.


Og margir breiddu klæði sín á veginn, en aðrir lim, sem þeir höfðu skorið á völlunum. 	 Aṭas i s-ițessun llebsa-nsen deg webrid, ma d wiyaḍ țessun-as tiseḍwa i d-ge?men si lexla.


Þetta eru aðeins ytri fyrirmæli, ásamt reglum um mat og drykk og ýmiss konar þvotta, sem mönnum eru á herðar lagðar allt til tíma viðreisnarinnar. 	 D ayen yeɛnan kan lɛaddat n ccariɛa ɣef wučči ț-țissit akk-d luḍu ; lɛaddat-agi llant-ed d lemtel kan armi d asmi yerra Sidi Ṛebbi kullec d ajdid.


Einn er Guð. Einn er og meðalgangarinn milli Guðs og manna, maðurinn Kristur Jesús, 	 Yiwen n Ṛebbi i gellan, yiwen umcafeɛ daɣen i gellan ger yemdanen d Ṛebbi ; amcafeɛ-agi, d Ɛisa Lmasiḥ


Og þér þekkið hann ekki, en ég þekki hann. Ef ég segðist ekki þekkja hann, væri ég lygari eins og þér. En ég þekki hann og varðveiti orð hans. 	 Kunwi ur t-tessinem ara, nekkini ssneɣ-t. Ma nniɣ-ed ur t-ssineɣ ara ad uɣaleɣ d akeddab am kunwi. Lameɛna ssneɣ-t yerna xeddmeɣ lebɣi-s.


Jesús horfði á þá og sagði: "Fyrir mönnum eru engin ráð til þessa, en fyrir Guði. Guð megnar allt." 	 Sidna Ɛisa imuqel-iten, yenna yasen : Ayen yellan d lmuḥal i wemdan yeshel i Sidi Ṛebbi, imi Sidi Ṛebbi yezmer i kullec.


Gæt þín líka fyrir honum, því að mjög stóð hann í gegn orðum vorum. 	 Ula d kečč ḥader iman-ik seg-s, axaṭer yețxaṣam-aɣ-d daymen deg wayen i nețbecciṛ.


Fyrir það verðið þér og hólpnir ef þér haldið fast við orðið, fagnaðarerindið, sem ég boðaði yður, og hafið ekki ófyrirsynju trúna tekið. 	 s Lexbaṛ agi n lxiṛ i tețwasellkem ma yella tettebɛem-t akken i wen-t-id-nniɣ, neɣ m'ulac liman-nwen am akken d aḍu.


En þegar ég svo kem, mun ég senda þá, sem þér teljið hæfa, með líknargjöf yðar til Jerúsalem, og skrifa með þeim. 	 M'ara n-awḍeɣ, ad ceggɛeɣ wid ara d-textiṛem, a sen-fkeɣ tibṛatin, ad ṛuḥen ad awin ayen akken i d-tjemɛem ɣer temdint n Lquds.


Enginn þjónn getur þjónað tveimur herrum. Annaðhvort hatar hann annan og elskar hinn eða þýðist annan og afrækir hinn. Þér getið ekki þjónað Guði og mammón." 	 Ulac aqeddac ara iqedcen ɣef sin yemɛellmen : ma iḥemmel yiwen ad ikṛeh wayeḍ neɣ ma yeṭṭef deg yiwen ur yețțak ara lqima i wayeḍ. Ur tezmirem ara aț-țqedcem ɣef Ṛebbi ma yella tettabaɛem leṛẓaq n ddunit agi.


Og þetta voruð þér, sumir yðar. En þér létuð laugast, þér eruð helgaðir, þér eruð réttlættir fyrir nafn Drottins Jesú Krists og fyrir anda vors Guðs. 	 Akka i llan yakan kra deg-wen uqbel ad amnen. Meɛna ddnub-nwen yurad, tețwaxtaṛem iwakken aț-țilim d ayla n Sidi Ṛebbi, tuɣalem d iḥeqqiyen zdat Ṛebbi s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akk-d Ṛṛuḥ iqedsen n Sidi Ṛebbi, Illu-nneɣ.


Já, vér erum hughraustir og langar öllu fremur til að hverfa burt úr líkamanum og vera heima hjá Drottni. 	 S tideț nesɛa lețkal deg wulawen nneɣ, lameɛna a wi-yufan a neffeɣ si ddunit-agi iwakken a nili ɣer tama n Sidi Ṛebbi.


Rétt er það. Fyrir sakir vantrúarinnar voru þær brotnar af, en vegna trúarinnar stendur þú. Hreyktu þér ekki upp, heldur óttast þú. 	 Ayagi ț-țideț ; nutni țwagezmen axaṭer ur uminen ara, ma d kečč teṭṭfeḍ amkan-nsen imi tumneḍ. ?ader iman-ik ɣef zzux, aggad Sidi Ṛebbi axiṛ-ik !


Heilsið öllum heilögum í Kristi Jesú. 	 Sellmet ɣef wegdud n Sidi Ṛebbi, wid akk yumnen s Ɛisa Lmasiḥ.


Með harðúð þinni og iðrunarlausa hjarta safnar þú sjálfum þér reiði á reiðidegi, er réttlátur dómur Guðs verður opinber. 	 Lameɛna kečč yesɣaṛayen ul-ik tugiḍ aț-țbeddleḍ tikli, tețheggiḍ i yiman-ik lɛiqab ameqqran i wass n lḥisab, ass i deg ara d-ibin wurrif akk-d lḥeqq n Sidi Ṛebbi


Sannlega segi ég yður: Þar til himinn og jörð líða undir lok, mun ekki einn smástafur eða stafkrókur falla úr lögmálinu, uns allt er komið fram. 	 A wen-iniɣ tideț : skud mazal igenwan d lqaɛa, ula d yiwen wawal neɣ usekkil n ccariɛa ur imeḥḥu, alamma yedṛa wayen akk yuran deg-s.


En satt segi ég yður, að margar voru ekkjur í Ísrael á dögum Elía, þegar himinninn var luktur í þrjú ár og sex mánuði, og mikið hungur í öllu landinu, 	 A wen-iniɣ tideț : Di zzman n nnbi Ilyas, tlata yiseggasen d wezgen ur d-tewwit lehwa dɣa yeɣli-d laẓ d ameqqran ɣef tmurt meṛṛa. Deg wussan-nni, aṭas n tuǧǧal i gellan di tmurt n wat Isṛail.


Hann stóð upp frá bæn sinni, kom til lærisveinanna og fann þá sofandi, örmagna af hryggð. 	 Mi gekfa, yuɣal-ed ɣer inelmaden-is, yufa-ten-id yewwi-ten yiḍes axaṭer yeɣli-d fell-asen leḥzen ameqqran ;


Og orðstír hans barst þegar um alla Galíleu. 	 Seg imiren, Sidna Ɛisa yețwassen di tmurt n Jlili meṛṛa.


Er stundin kom, að veislan skyldi vera, sendi hann þjón sinn að segja þeim, er boðnir voru: ,Komið, nú er allt tilbúið.' 	 Lweqt n imensi, iceggeɛ aqeddac-is iwakken ad yini i inebgawen : aset-ed ! Kullec iwjed !


Og einn þeirra, sem var lögvitringur, vildi freista hans og spurði: 	 Yiwen seg-sen d lɛalem n ccariɛa, isteqsa-t iwakken a t-ijeṛṛeb :


Ég álít mér líka skylt, á meðan ég er í þessari tjaldbúð, að halda yður vakandi með því að rifja þetta upp fyrir yður. 	 Skud mazal-iyi ddreɣ, ilaq-iyi a kkun-nhuɣ iwakken ur tɣeflem ara.


Nú skuluð þér vita, að þetta hjálpræði Guðs hefur verið sent heiðingjunum, og þeir munu hlusta." 	 Atan ihi tura leslak n Sidi Ṛebbi ad ițțunefk i leǧnas nniḍenur nelli ara n wat Isṛail axaṭer nutni a s-semḥessen yerna a t-qeblen.