Enn sagði hann við þá: "Gætið að, hvað þér heyrið. Með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður mælt verða og við yður bætt. 	 Yerna yenna-yasen : ?adret ɣef wayen tsellem ! Axaṭer akken i tețțektilim i wiyaḍ ara wen-d-ițwaktil i kunwi, yerna a wen-d ițwaktil s zzyada.


Og ég sá hásæti og menn settust í þau og dómsvald var þeim fengið, og ég sá sálir þeirra, sem hálshöggnir höfðu verið sakir vitnisburðar Jesú og sakir orðs Guðs. Það voru þeir hinir sömu sem höfðu ekki tilbeðið dýrið né líkneski þess og ekki fengið merki á enni sér og hönd. Og þeir lifnuðu og ríktu með Kristi um þúsund ár. 	 Mbeɛd ayagi, walaɣ ikursiyen n lḥekma, yețțunefk i wid yeqqimen fell-asen ad ḥasben ; walaɣ leṛwaḥ n wid iwumi țwakksen iqeṛṛay ɣef ddemma n tideț n Ɛisa Lmasiḥ akk-d wawal n Sidi Ṛebbi. Walaɣ daɣen wid ur neqbil ara ad seǧǧden zdat leɛqiṛa akk-d lmeṣnuɛ-is, wid ur neqbil ara ticṛeṭ-ines ɣef wunyir-nsen neɣ ɣef yifassen-nsen. Uɣalen-d ɣer tudert, ad ḥekmen akk-d Lmasiḥ alef iseggasen.


Um leið, meðan hann var enn að tala, kemur Júdas, einn þeirra tólf, og með honum flokkur manna frá æðstu prestunum, fræðimönnunum og öldungunum, og höfðu þeir sverð og barefli. 	 Mazal-it iheddeṛ, mi d-yewweḍ Yudas, yiwen si tnac-nni. Ddan-d yid-es aṭas n lɣaci s iɛekkzan d ijenwiyen, ceggɛen-ten-id lɛulama n ccariɛa, imeqqranen n lmuqedmin akk-d imeqqranen n wegdud.


Þá sagði hundraðshöfðinginn: "Herra, ég er ekki verður þess, að þú gangir inn undir þak mitt. Mæl þú aðeins eitt orð, og mun sveinn minn heill verða. 	 Ameqqran n lɛeskeṛ yerra-yas : A Sidi, ur uklaleɣ ara aț-țkecmeḍ ɣer wexxam-iw, meɛna ini-d kan yiwen n wawal, aqeddac-iw ad iḥlu.


og þau tvö skulu verða einn maður.' Þannig eru þau ekki framar tvö, heldur einn maður. 	 Imiren, di sin yid-sen ad uɣalen d yiwet n lǧețța. S wakka, ur llin ara d sin meɛna ad uɣalen d yiwen.


Vér höfum gjört þessa ráðstöfun til þess að enginn geti lastað meðferð vora á hinni miklu gjöf, sem vér höfum gengist fyrir. 	 Nețḥadar iman-nneɣ iwakken ur heddṛen ara fell-aɣ lɣaci ɣef wayen yeɛnan aḍebbeṛ i nețḍebbiṛ di ssadaqa agi, axaṭer aṭas n yedrimen i d nejmeɛ ;


Jesús sagði: "Ég er sá, og þér munuð sjá Mannssoninn sitja til hægri handar máttarins og koma í skýjum himins." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : ?-țideț, d nekk ! Yerna aț-țeẓrem Mmi-s n bunadem yeqqim ɣer tama tayeffust n Bab n tezmert ; a t-twalim asmi ara d-yas seg igenwan ɣef wusigna.


því að kominn er dagurinn, hinn mikli dagur reiði þeirra, og hver mun geta staðist?" 	 axaṭer yusa-d wass ameqqran n wurrif-nsen, anwa ara imenɛen ?


Jesús svarar honum: "Fylg þú mér, en lát hina dauðu jarða sína dauðu." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Ddu yid-i eǧǧ wid yemmuten ad meḍlen lmegtin-nsen.


"Tveir menn voru skuldugir lánveitanda nokkrum. Annar skuldaði honum fimm hundruð denara, en hinn fimmtíu. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Illa yiwen umeṛkanti issekray idrimen. Ițțalas i sin yergazen, yiwen yețțalas-as xemsmeyyat alef, wayeḍ xemsin.


Því að hún hefur byrlað öllum þjóðum af reiði-víni saurlifnaðar síns, og konungar jarðarinnar drýgðu saurlifnað með henni og kaupmenn jarðarinnar auðguðust af gnóttum munaðar hennar." 	 Axaṭer tewwi leǧnas meṛṛa ɣer leǧhel s yir tikli-ines, igelliden n ddunit jehlen yid-es, wid yețțaɣen znuzun uɣalen d imeṛkantiyen s sselɛa ifazen i s-znuzun.


Hafið þér eigi lesið þessa ritningu: Sá steinn, sem smiðirnir höfnuðu, er orðinn hyrningarsteinn. 	 Eɛni ur teɣṛim ara awal-agi n tira iqedsen ? Adɣaɣ i ḍeggṛen wid ibennun, d nețța i guɣalen d azṛu alemmas yeṭṭfen lebni.


Safnið yður heldur fjársjóðum á himni, þar sem hvorki eyðir mölur né ryð og þjófar brjótast ekki inn og stela. 	 Meɛna sxeznet axiṛ igerrujen deg igenwan anda ur llin ibeɛɛac d ṣṣdiḍ isserkuyen, anda ur zmiren ara imakaren ad fetken neɣ ad akren.


Því að samverkamenn Guðs erum vér, og þér eruð Guðs akurlendi, Guðs hús. 	 Axaṭer aql-aɣ neddukkel d iqeddacen ɣef lecɣal n Sidi Ṛebbi. Kunwi d iger i gxeddem Sidi Ṛebbi, d axxam i gbennu.


Því er Mannssonurinn einnig herra hvíldardagsins." 	 Daymi Mmi-s n bunadem yeḥkem ula ɣef wass n westeɛfu.


"Vér heyrðum hann segja: ,Ég mun brjóta niður musteri þetta, sem með höndum er gjört, og reisa annað á þrem dögum, sem ekki er með höndum gjört.' " 	 Nesla-yas mi d-yenna : « ad huddeɣ lǧameɛ-agi iqedsen yebnan s ufus n wemdan ; di tlata wussan, ad bnuɣ wayeḍ ur nețwabennuy ara s ufus n wemdan.»


Bar þér þá ekki einnig að miskunna samþjóni þínum, eins og ég miskunnaði þér?' 	 Acuɣeṛ ihi ur as-tsumḥeḍ ara i wemdakkel-ik akken i k-sumḥeɣ nekkini ? »


Þér biðjið og öðlist ekki af því að þér biðjið illa, þér viljið sóa því í munaði! 	 M'ara tessutrem kra ur a wen-d- țunefk ara, axaṭer ur tessutrem ara akken ilaq, tessutrem kan wayen yellan d nnfeɛ-nwen.


En þeir fóru með sveininn lifandi og hugguðust mikillega. 	 Ilemẓi-nni, wwin-t yedder ; dɣa yers-ed lfeṛḥ deg ulawen-nsen.


En fullgjörið nú og verkið. Þér voruð fúsir að hefjast handa, fullgjörið það nú eftir því sem efnin leyfa. 	 ihi tura kemmlet ccɣel-agi i tebdam, s wayen iwumi tzemrem ; am akken i t-tebdam seg ul, kemmlet-eț s wul.


En ávexti réttlætisins verður sáð í friði þeim til handa, er frið semja. 	 Imawlan n lehna țeẓẓun s lehna ayen i d-issemɣayen ayen yellan d lḥeqq ɣer Sidi Ṛebbi.


En ég hef sums staðar ritað yður full djarflega, til þess að minna yður á sitthvað. Ég hef gjört það vegna þess að Guð hefur gefið mér þá náð 	 Ɛemdeɣ ɣef yimeslayen-agi i wen-uriɣ di tebṛaț-agi iwakken a wen-d-smektiɣ ayen akk i tlemdem. S ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i yi-d ițțunefken,


Því að hver sá öðlast, sem biður, sá finnur, sem leitar, og fyrir þeim, sem á knýr, mun upp lokið verða. 	 Axaṭer kra n win yessuturen a s-d ițunefk, win ițqelliben ad yaf, win yesṭebṭuben a s-d-ldin tawwurt.


Hið sama hafið þér og numið af Epafrasi, vorum elskaða samþjóni, sem er trúr þjónn Krists í vorn stað. 	 akken i wen-ț-isselmed Ibafras, aṛfiq-nneɣ eɛzizen di leqdic ; nețța iqeddcen ɣef Lmasiḥ s wul yeṣfan,


Ég bið yður, bræður, að þér takið vel þessum áminningarorðum. Fáort hef ég ritað yður. 	 Ay atmaten, a wen-ssutreɣ aț-țqeblem s ṣṣbeṛ ayagi akk i ɣef kkun-weṣṣaɣ ; atan tabṛaț-agi i wen-uriɣ ț-țamecṭuḥt.


Og þeir fóru með skyndi og fundu Maríu og Jósef og ungbarnið, sem lá í jötu. 	 Imiren kan ṛuḥen, ufan dinna Meryem d Yusef akk-d llufan-nni yeṭṭes di lmedwed.


En beri hún þyrna og þistla, er hún ónýt. Yfir henni vofir bölvun og hennar bíður að lokum að verða brennd. 	 Meɛna ma yella yefka-d isennanen d ubuneqqaṛ, d akal ur nesɛi azal, ad ițwanɛel yerna qṛib a s-ceɛlen times.


Sá þar á móti, sem er staðfastur í hjarta sínu og óþvingaður, en hefur fullt vald á vilja sínum og hefur afráðið í hjarta sínu að hún verði áfram mey, gjörir vel. 	 Ma d win iqesden s lebɣi-ines ur izeggej ara, ma yella yeẓra iman-is yezmer ad iṣbeṛ, d ayen yelhan i gexdem m'ur yezwiǧ ara.


Að svo mæltu snýr hún sér við og sér Jesú standa þar. En hún vissi ekki, að það var Jesús. 	 Urɛad d-tfuk ameslay tmuqel ɣer deffir, twala Sidna Ɛisa ibedd-ed, lameɛna ur teɛqil ara belli d nețța.


Lærisveinarnir fóru, komu inn í borgina og fundu allt eins og hann hafði sagt og bjuggu til páskamáltíðar. 	 Inelmaden ṛuḥen, mi wwḍen ɣer temdint, ufan kullec akken i sen-t yenna. Dɣa heggan imensi n Tfaska.


Loka núverandi gluggaGame 	 Game


Nú sem vér vorum heilir á land komnir, fengum vér að vita, að eyjan hét Malta. 	 Mi d-nemneɛ si lebḥeṛ, nesla belli tigzirt-nni isem-is Malṭa.


En nú kynni einhver að segja: "Hvernig rísa dauðir upp? Hvaða líkama hafa þeir, þegar þeir koma?" 	 Meɛna alebɛaḍ a d-yini : « amek ara d-ḥyun lmegtin ? Amek ara tili lǧețța s wayes ara d-uɣalen ? »


Til einskis dýrka þeir mig, er þeir kenna þá lærdóma, sem eru mannasetningar einar." 	 L eɛbada-nsen ur tesɛi ara azal axaṭer sselmaden ayen i d-yekkan seg imdanen.


Konungur varð hryggur við, en vegna eiðsins og gesta sinna vildi hann ekki synja henni þessa, 	 Agellid-nni yeḥzen mačči d kra, lameɛna imi s-yeggul zdat inebgawen is, ur yezmir ara ad iḥnet.


Aftur vék hann brott annað sinn og bað: "Faðir minn, ef eigi verður hjá því komist, að ég drekki þennan kaleik, þá verði þinn vilji." 	 Ibɛed akkin tikkelt tis snat iwakken ad iẓẓal, yenna : A Baba, ma yella ulamek ara tesbeɛdeḍ fell-i leɛtab-agi , ma ilaq ad iyi-d-yaweḍ ! Ad yedṛu lebɣi-k !


Jónas var í kviði stórhvelisins þrjá daga og þrjár nætur, og eins mun Mannssonurinn vera þrjá daga og þrjár nætur í skauti jarðar. 	 Axaṭer akken yesɛedda nnbi Yunes tlata wussan d tlata wuḍan deg uɛebbuḍ n uḥewtiw ameqqran di lebḥeṛ, akken daɣen ara yesɛeddi Mmi-s n bunadem tlata wussan d tlata wuḍan zdaxel n wakal.


En að dauðir rísi upp, það hefur jafnvel Móse sýnt í sögunni um þyrnirunninn, er hann kallar ,Drottin Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.' 	 ?ef wayen yeɛnan ḥeggu n lmegtin ula d nnbi Musa ihḍeṛ-ed fell-as mi gessawel i Sidi Ṛebbi zdat udarnu iṛeqqen : a Ṛebbi, Illu n Ibṛahim, Illu n Isḥaq, Illu n Yeɛqub.


Jafnskjótt laust engill Drottins hann, sökum þess að hann gaf ekki Guði dýrðina. Hann varð ormétinn og dó. 	 Imiren kan lmelk n Sidi Ṛebbi yesseɣli-d fell-as aṭan, axaṭer yeqbel a t-ḥesben yemdanen am Ṛebbi, iceggeɛ-as-d abeɛɛuc i t-yeččan dɣa yemmut ;


Því að af náð eruð þér hólpnir orðnir fyrir trú. Þetta er ekki yður að þakka. Það er Guðs gjöf. 	 S ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi kan i tețwasellkem, mi tumnem. Ayagi mačči d ayen i d-ikan s ɣuṛ-wen lameɛna ț-țukci n Sidi Ṛebbi.


Og einn þeirra hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum hægra eyrað. 	 Yiwen deg-sen yewwet aqeddac n lmuqeddem ameqqran, igzem-as ameẓẓuɣ ayeffus.


Leggið því af alla vonsku og alla pretti, hræsni og öfund og allt baktal. 	 Kkset seg ulawen-nwen cceṛ, tiḥila, tismin ; ur seɛɛut ara sin wudmawen, ur țmeslayet ara ayen n diri ɣef wiyaḍ.


Jesús svaraði þeim: "Trúið á Guð. 	 Sidna Ɛisa yenṭeq yenna : A wen-d-iniɣ tideț :


Verið því vonglaðir, góðir menn. Ég treysti Guði, að svo muni fara sem við mig hefur verið mælt. 	 Sewṛet ihi ay atmaten ! Țekleɣ ɣef Ṛebbi ad idṛu am akken i d-yenna ;


Hann svaraði: "Ekki er það yðar að vita tíma eða tíðir, sem faðirinn setti af sjálfs sín valdi. 	 Yerra-yasen : Ur țnadit ara aț-țeẓrem ayen yeɛnan lewqat d wussan i ghegga Baba Ṛebbi s lḥekma-ines si zik, ayagi mačči d ccɣel-nwen.


Þá sá ég og heyrði raust margra engla, sem stóðu hringinn í kringum hásætið og verurnar og öldungana, og tala þeirra var tíu þúsundir tíu þúsunda og þúsundir þúsunda. 	 Walaɣ daɣen, yerna sliɣ i ṣṣut n waṭas n lmalayekkat i d-izzin i ukersi n lḥekma, i lxuluq akk-d lecyux-nni, leḥsab-nsen d ilulufen, d ayen ur nezmir a neḥseb.


Ég vil ekki, bræður mínir, að yður sé ókunnugt um þennan leyndardóm, til þess að þér skuluð ekki með sjálfum yður ætla yður hyggna. Forherðing er komin yfir nokkurn hluta af Ísrael og varir þangað til heiðingjarnir eru allir komnir inn. 	 Ur bɣiɣ ara ay atmaten aț țețwaffer fell-awen lbaḍna-agi, iwakken ur tḥețțbem ara iman-nwen d wid yessnen. Kra seg wat Isṛail, sseɣṛen ulawen-nsen ɣef wawal n Sidi Ṛebbi yerna akka ara kemmlen di taɣaṛt-nsen alamma yewweḍ leslak i leǧnas meṛṛa.


en þér trúið ekki, því að þér eruð ekki úr hópi sauða minna. 	 Kunwi ur tețțamnem ara axaṭer ur tellim ara seg ulli-inu.


Þegar landstjórinn sá þennan atburð, varð hann gagntekinn af kenningu Drottins og tók trú. 	 Lḥakem-nni mi gwala ayen yedṛan, itɛeǧǧeb deg wawal n Sidi Ṛebbi dɣa yumen.


Gefið yður því Guði á vald, standið gegn djöflinum, og þá mun hann flýja yður. 	 Ihi ḍuɛet Sidi Ṛebbi, ur țaǧǧat ara Cciṭan a kkun-yeɣleb dɣa ad yerwel fell-awen.


Og sá er vill fremstur vera meðal yðar, sé allra þræll. 	 Win yebɣan daɣen amkan amezwaru, ilaq ad yili d aqeddac-nwen meṛṛa.


Þar hittum vér á skip, er fara átti til Fönikíu. Stigum vér á það og létum í haf. 	 Mi nufa lbabuṛ ara izegren ɣer tmurt n Finisya, nerkeb deg-s nṛuḥ.


Þegar hann hafði fengið slíka skipun, varpaði hann þeim í innsta fangelsið og felldi stokk á fætur þeim. 	 Akken i t-yewweḍ lameṛ-agi, aɛessas-nni yerra-ten ɣer lḥebs yellan seddaw tmurt, yerna yurez-asen idaṛṛen s snasel.


Nú bar svo við, er Jesús sat að borði í húsi hans, að margir tollheimtumenn og bersyndugir komu og settust þar með honum og lærisveinum hans. 	 Mi llan tețțen deg wexxam n Matta, aṭas n imekkasen akk-d yir imdanen i d-yusan, qqimen akk-d Sidna Ɛisa d inelmaden-is, tețțen yid-sen.


Hann sagði: "Upp á hvað eruð þér þá skírðir?" Þeir sögðu: "Skírn Jóhannesar." 	 Yenna-yasen : Anwa aɣḍas i-s-tețwaɣeḍsem ihi ? Rran-as : S weɣḍas n Yeḥya.


Síðan lauk hann upp huga þeirra, að þeir skildu ritningarnar. 	 Dɣa yeldi-yasen leɛqel iwakken ad fehmen tira iqedsen,


En Guð gefur því líkama eftir vild sinni og hverri sæðistegund sinn líkama. 	 Imiren Sidi Ṛebbi a s-yefk lǧețța akken yebɣa, yal zzerriɛa a s-yefk ṣṣifa i s-ilaqen.


Af því að brauðið er eitt, erum vér hinir mörgu einn líkami, því að vér höfum allir hlutdeild í hinu eina brauði. 	 Imi yiwen n weɣṛum kan i gellan, ula d nukni nuɣal d yiwet n lǧețța ɣas akken deg waṭas yid-nneɣ i nella, axaṭer ntețț meṛṛa seg yiwen n weɣṛum.


Jesús svaraði þeim: "Brjótið þetta musteri, og ég skal reisa það á þrem dögum." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Huddet lǧameɛ-agi iqedsen, a t-id-sbeddeɣ di tlata wussan.


En syndin sætti lagi og vakti í mér alls kyns girnd með boðorðinu. Án lögmáls er syndin dauð. 	 Ddnub ifuṛes tagniț s lameṛ n ccariɛa ; yesnulfa-d deg-i mkul ṣṣenf n ṭṭmeɛ n diri ; axaṭer mbla ccariɛa ur d-ițban ara d acu i d ddnub.


og vér trúum og vitum, að þú ert hinn heilagi Guðs." 	 Nukni nesɛa laman deg-k, yerna neẓra belli d kečč i d Imqeddes i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi.


Hafið gát á sjálfum yður og allri hjörðinni, sem heilagur andi fól yður til umsjónar. Verið hirðar Guðs kirkju, sem hann hefur unnið sér með sínu eigin blóði. 	 Ɛasset ɣef yiman-nwen, ɛasset ɣef tqeḍɛit ɣef i kkun-iwekkel Ṛṛuḥ iqedsen. Ilit d iɛessasen ɣef tejmaɛt n Ṛebbi i d-iḥerr s idammen n Mmi-s.


Og þeir hræktu í andlit honum og slógu hann með hnefunum, en aðrir börðu hann með stöfum 	 Dɣa bdan ssusufen-t, țțaken-as tiyitiwin d ibeqqayen,


til þess að hann keypti lausa þá, sem voru undir lögmáli, - og vér fengjum barnaréttinn. 	 iwakken a d-ifdu wid yellan seddaw leḥkum n ccariɛa, iwakken a nuɣal d arraw-is.


En Filippus kom fram í Asdód, fór um og flutti fagnaðarerindið í hverri borg, uns hann kom til Sesareu. 	 ma d Filbas yufa-d iman-is di temdint n Acdud ; syenna ikemmel abrid-is, ițeddu ițbecciṛ awal n tudert di tudrin meṛṛa i ɣef iɛedda, armi i gewweḍ ɣer temdint n Qiṣarya.


Ég vil ekki, bræður, að yður sé ókunnugt um, að ég hef oftsinnis ásett mér að koma til yðar, en hef verið hindraður allt til þessa. Ég vildi fá einhvern ávöxt einnig á meðal yðar, eins og með öðrum heiðnum þjóðum. 	 Ay atmaten, bɣiɣ aț-țeẓrem belli acḥal n tikkal i ɛerḍeɣ a n-aseɣ ɣuṛ-wen, iwakken lxedma inu a wen-d-teglu s kra n lfayda, am akken i d-tewwi lfayda i leǧnas nniḍen ; meɛna ar tura mazal țmagareɣ-ed uguren.


en hefur nú birst við komu frelsara vors Krists Jesú. Hann afmáði dauðann, en leiddi í ljós líf og óforgengileika með fagnaðarerindinu. 	 Ṛṛeḥma-agi tban-ed tura s tisin n wemsellek-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, i gɣelben lmut, ibeggen-ed tafat n tudert ur nețfaka s lexbaṛ n lxiṛ.


Því að til þess var og dauðum boðað fagnaðarerindið, að þeir, þótt dæmdir væru líkamlega með mönnum, mættu lifa í andanum með Guði. 	 S wakka, lexbaṛ n lxiṛ ițțubecceṛ ula i wid yemmuten iwakken ɣas țțuḥasben am imdanen n ddunit meṛṛa, ad idiren s Ṛṛuḥ iqedsen akken ibɣa Sidi Ṛebbi.


Landstjórinn benti þá Páli að taka til máls. Hann sagði: "Kunnugt er mér um, að þú hefur verið dómari þessarar þjóðar í mörg ár. Mun ég því ótrauður verja mál mitt. 	 Mi i s-iwehha lḥakem i Bulus iwakken a d-ihdeṛ, Bulus yenna : Sriɣ aṭas iseggasen aya i telliḍ d lḥakem ɣef wegdud-agi ; ihi s laman ara d-qeddmeɣ tamsalt-iw zdat-ek.


Þær höfðu brjósthlífar eins og járnbrynjur, og vængjaþyturinn frá þeim var eins og vagnagnýr, þegar margir hestar bruna fram til bardaga. 	 Sɛan ɣef yidmaren-nsen am tseddariyin n wuzzal, zzhir n iferrawen-nsen am zzhir n ikeṛṛusen zzuɣuṛen waṭas n iɛewdiwen m'ara țțazzalen ɣer imenɣi.


Sjónarvottar sögðu þeim frá, hvernig sá, sem haldinn var illum öndum, hafði orðið heill. 	 Wid iḥedṛen i wayen yedṛan, ḥkan amek yețwasellek umeǧnun-nni.


Þegar þeir ofsækja yður í einni borg, þá flýið í aðra. Sannlega segi ég yður: Þér munuð ekki hafa náð til allra borga Ísraels, áður en Mannssonurinn kemur. 	 M'ara tețwaqehṛem deg yiwet n temdint, rewlet ɣer tayeḍ. A wen-iniɣ tideț : Mmi-s n bunadem a d-yuɣal uqbel a d-tekkem tudrin meṛṛa n tmurt n wat Isṛail.


Ekki af því að vér höfum ekki rétt til þess, heldur til þess að vér gæfum yður sjálfa oss sem fyrirmynd til eftirbreytni. 	 Yerna lemmer nessuter-awen a ɣ-tɛiwnem, d lḥeqq fell-aɣ ; meɛna nexdem akkenni iwakken a wen-nili d lemtel.


Nú fóru páskar Gyðinga í hönd, og Jesús hélt upp til Jerúsalem. 	 Akken i d-yeqṛeb wass n Tfaska n izimer n leslak yellan d lɛid n wat Isṛail, Sidna Ɛisa yuli ɣer temdint n Lquds.


En hann vissi hugrenningar þeirra og sagði við þá: "Hvert það ríki, sem er sjálfu sér sundurþykkt, leggst í auðn, og hús fellur á hús. 	 Sidna Ɛisa yessnen ixemmimen-nsen yenna yasen : Yal tagelda i deg ara țnaɣen imezdaɣ-is wway gar-asen tețțeddu ɣer nnger, ixxamen-is ad ɣlin.


Fyrst vér erum umkringdir slíkum fjölda votta, léttum þá af oss allri byrði og viðloðandi synd og þreytum þolgóðir skeið það, sem vér eigum framundan. 	 Ula d nukni ihi imi i ɣ-d zwaren waṭas inagan agi, a nḍeggeṛ taɛkumt-nneɣ akk-d ddnub i ɣ-iɣummen, a nexdem s ṣṣbeṛ ccɣel-agi i ɣ-d-ițțunefken.


Ekki smurðir þú höfuð mitt olíu, en hún hefur smurt fætur mína með smyrslum. 	 Kečč ur tedhineḍ ara aqeṛṛuy-iw ula s zzit, ma d nețțat tesmar-ed leɛṭeṛ ɣef yiḍaṛṛen-iw.


Þannig breiddist orð Drottins út og efldist í krafti hans. 	 S wakka i gewweḍ wawal n Sidi Ṛebbi ɣer mkul amkan, ițnerni s tezmert n Sidi Ṛebbi.


Hann var logandi og skínandi lampi. Þér vilduð um stund gleðjast við ljós hans. 	 Yeḥya yusa-d ț-țaftilt yețfeǧǧiǧen ger yemdanen, ma d kunwi tebɣam aț-țferḥem taswiɛt kan di tafat-is.


og munuð þekkja sannleikann, og sannleikurinn mun gjöra yður frjálsa." 	 Aț-țissinem tideț, tideț ara kkun isuffɣen ɣer tlelli.


Þér hafið tekið á móti Kristi, Drottni Jesú. Lifið því í honum. 	 Ihi imi tqeblem Ɛisa Lmasiḥ d Ssid-nwen, ddut di lebɣi-ines.


Því að margir eru þverbrotnir og fara með hégómamál og leiða í villu, allra helst eru það þeir sem halda fram umskurn, 	 Aṭas seg wat Isṛail i gɛuṣan Sidi Ṛebbi yerna țkellixen medden s imeslayen-nsen,


hve miklu fremur mun þá blóð Krists hreinsa samvisku vora frá dauðum verkum, til að þjóna Guði lifanda, þar sem Kristur fyrir eilífan anda bar fram sjálfan sig sem lýtalausa fórn fyrir Guði. 	 amek ur aɣ-țṣeffin ara idammen n Lmasiḥ yefkan iman-is i Ṛebbi d asfel s tezmert n Ṛṛuḥ n dayem, nețța ur nesɛi lɛib ? Amek ur yessizdig ara ulawen-nneɣ si lecɣal ur nemɛin yețțawin ɣer lmut iwakken a nuɣal d iqeddacen n Sidi Ṛebbi yeddren.


En þeir urðu steini lostnir og sögðu sín á milli: "Hver getur þá orðið hólpinn?" 	 Ayagi issewhem inelmaden akteṛ, qqaṛen wway gar-asen : Ihi, anwa i gzemren ad ițțusellek ?


og hinn lifandi." Ég dó, en sjá, lifandi er ég um aldir alda, og ég hef lykla dauðans og Heljar. 	 nekk d Win yeddren ; lliɣ mmuteɣ, meɛna ḥyiɣ-ed si lmut, tura aql-iyi ddreɣ i dayem. D nekk i geṭṭfen tisura n lmut akk-d tid n laxeṛt.


Vitnisburðurinn um Krist er líka staðfestur orðinn á meðal yðar, 	 imi cchada ɣef Lmasiḥ tṛeṣṣa nezzeh deg-wen.


Það ber ég þeim, að þeir eru kappsfullir Guðs vegna, en ekki með réttum skilningi. 	 Axaṭer zemreɣ ad cehdeɣ fell-asen belli ẓewṛen, bɣan ad ɛeǧben i Sidi Ṛebbi meɛna txuṣṣ-iten tmusni.


Framgöngum sómasamlega eins og á degi, ekki í ofáti né ofdrykkju, ekki í saurlífi né svalli, ekki í þrætu né öfund. 	 A nelḥu ɛinani s tezdeg akk-d ṣṣfa, di tafat n wass ; xḍut i ssikṛan d ccehwat, i leɛdez d lexdayem icemten, i čaqlalat ț-țismin.


Þar var þá kona nokkur. Í átján ár hafði hún verið haldin sjúkleiks anda og var kreppt og alls ófær að rétta sig upp. 	 Tella dinna yiwet n tmeṭṭut ihelken tmenṭac yiseggasen aya ; d yiwen uṛuḥani i ț-ikerfen ur tezmir ara aț-țesbedd lqedd-is.


Þá er hann gekk þaðan, sá hann mann sitja hjá tollbúðinni, Matteus að nafni, og hann segir við hann: "Fylg þú mér!" Og hann stóð upp og fylgdi honum. 	 Mi gɛedda zdat wexxam anda țxelliṣen tabzert, ( leɣṛama ) Sidna Ɛisa iwala yiwen umekkas isem-is Matta, yenna-yas : Ddu-d yid-i ! IImiren kan ikker Matta, yedda yid-es.


en hinir síðan ýmist á plönkum eða braki úr skipinu. Þannig komust allir heilir til lands. 	 Ma d wiyaḍ a ten-tebɛen, ad ṭṭfen di telwiḥin neɣ deg iceqfan n lbabuṛ. S wakka, wwḍen meṛṛa ɣer rrif n lebḥeṛ di laman.


Og þér, sem eigið þræla, breytið eins við þá. Hættið að ógna þeim. Þér vitið, að þeir eiga í himnunum sama Drottin og þér og hjá honum er ekkert manngreinarálit. 	 Ma d kunwi ay imɛellmen, xedmet daɣen i iqeddacen-nwen akken yella di lebɣi n Sidi Ṛebbi ; ur xeddmet ara deg-sen lbaṭel, imi teẓram belli amɛellem-nsen yellan daɣen d amɛellem-nwen, deg igenwan i gella yerna nețța ur ixeddem ara lxilaf ger yemdanen.


En þér, elskaðir, byggið yður sjálfa upp í yðar helgustu trú. Biðjið í heilögum anda. 	 Ma d kunwi ay iḥbiben-iw, snernit liman-nwen yeṣfan, deɛɛut s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen.


Sama dag gekk Jesús að heiman og settist við vatnið. 	 Ass-nni kan, Sidna Ɛisa yeffeɣ-ed seg wexxam, iṛuḥ ad iqqim rrif n lebḥeṛ,


Og þeir fóru að metast um, hver þeirra væri talinn mestur. 	 Inelmaden bdan țemjadalen wway gar-asen iwakken ad ẓren anwa deg-sen ara ițwaḥesben d ameqqran.


Fyrst Guð skrýðir svo grasið á vellinum, sem í dag stendur, en á morgun verður í ofn kastað, hve miklu fremur mun hann þá klæða yður, þér trúlitlir! 	 Ma yella Sidi Ṛebbi yeslusu akka leḥcic yellan ass-agi di lexla, azekka ad iṛeɣ di tmes, amek ur kkun-islusu ara kunwi, ay imdanen ixuṣṣen di liman !


Og hann tók kaleik, gjörði þakkir, gaf þeim og sagði: "Drekkið allir hér af. 	 Iddem-ed daɣen taqbuct, iḥmed Ṛebbi, icekkeṛ-it, yefka-yasen-ț, yenna-yasen : Swet akk si teqbuct-agi,


Átti ég þar ekki við saurlífismenn þessa heims yfirleitt, ásælna og ræningja eða hjáguðadýrkendur, því að þá hefðuð þér orðið að fara út úr heiminum. 	 Ur wen-d-nniɣ ara annect-agi ɣef wat ddunit yețɛicin di leḥṛam, yeččuṛen d ṭṭmeɛ, d lexdeɛ ț-țukeṛda, yețɛebbiden lmeṣnuɛat am Ṛebbi, neɣ m'ulac ilaq-awen aț-țeffɣem si ddunit-agi.


Þegar hann var að koma, slengdi illi andinn honum flötum og teygði hann ákaflega. En Jesús hastaði á óhreina andann, læknaði sveininn og gaf hann aftur föður hans. 	 Akken i d-iqeṛṛeb weqcic-nni, aṛuḥani isseglallez-it di lqaɛa armi i d-țeffɣent tkufta seg yimi-s. Sidna Ɛisa yefka lameṛ i uṛuḥani-nni iwakken a t-iffeɣ. Aqcic-nni yeḥla, Sidna Ɛisa yerra-t i baba-s.


Þegar hundraðshöfðinginn og þeir, sem með honum gættu Jesú, sáu landskjálftann og atburði þessa, hræddust þeir mjög og sögðu: "Sannarlega var þessi maður sonur Guðs." 	 Lḥakem yellan d aqeṛṛuy ɣef meyya iɛsekṛiyen akk-d iɛsekṛiyen iɛussen Sidna Ɛisa, tekcem-iten tugdi mi walan tergagi lqaɛa d wayen akk yedṛan, nnan : Ț-țideț, argaz-agi d Mmi-s n Ṛebbi !


Þeir rituðu með þeim: "Postularnir og öldungarnir, bræður yðar, senda bræðrunum í Antíokkíu, Sýrlandi og Kilikíu, er áður voru heiðnir, kveðju sína. 	 Fkan asen tabṛaț i deg uran : Ay atmaten ur nelli ara n wat Isṛail, i gzedɣen di temdinin n Antyuc, n Surya akk-d Silisya, țsellimen-d fell-awen ṛṛusul akk-d imeqqranen n tejmaɛt akk-d watmaten n temdint n Lquds.


að hann fái nokkuð hjá Drottni. 	 axaṭer d amdan ur nesɛi ara yiwen n ṛṛay, lecɣal-is ur seḥḥan ara.


Hann lét höggva Jakob bróður Jóhannesar með sverði. 	 Yefka lameṛ, ad nɣen s usekkin Yeɛqub gma-s n Yuḥenna.


Frá alda öðli hefur ekki heyrst, að nokkur hafi opnað augu þess, sem blindur var borinn. 	 Seg wasmi i d-texleq ddunit werǧin nesli s yiwen yeldi-d allen i win i d-ilulen d aderɣal.


En hann sneri sér við og ávítaði þá [og sagði: "Ekki vitið þið, hvers anda þið eruð. 	 Sidna Ɛisa yezzi ɣuṛ-sen, iɛeggeḍ fell-asen yenna : Acuɣeṛ i tețxemmimem akka ?


Láti ég þá fara fastandi heim til sín, örmagnast þeir á leiðinni, en sumir þeirra eru langt að." 	 Ma yella rriɣ-ten ansi i d-kkan i laẓ, ad nezfen deg webrid axaṭer kra deg-sen usan-d si lebɛid.


Því að heimska Guðs er mönnum vitrari og veikleiki Guðs mönnum sterkari. 	 Axaṭer ayen akken ḥesben yemdanen d lehbala n Sidi Ṛebbi, ț-țamusni iṣeḥḥan akteṛ n tmusni n yemdanen, ayen ḥesben daɣen d feccal n Sidi Ṛebbi, yeɣleb lǧehd n yemdanen.


því að ég hef boðað yður allt Guðs ráð og ekkert dregið undan. 	 imi i wen-beccṛeɣ ayen akk yellan di leqsed n Sidi Ṛebbi, ur ffireɣ ula d acemma fell-awen.


og sagði: "Vinnið ekki jörðinni grand og ekki heldur hafinu né trjánum, þar til er vér höfum sett innsigli á enni þjóna Guðs vors." 	 Ur țḍuṛṛut ara lqaɛa d lebḥuṛ neɣ ttjuṛ, alamma neḍbeɛ tiwenziwin n iqeddacen n Ṛebbi Illu-nneɣ.


Þeir tóku við fénu og gjörðu sem þeim var sagt. Þessi sögusögn hefur verið borin út meðal Gyðinga allt til þessa dags. 	 Iɛsekṛiyen-nni ṭṭfen idrimen-nni, xedmen ayen akk i sen-d-nnan lmuqedmin. Tamsalt-agi țɛawaden-ț-id wat Isṛail ar ass-a.


Og Drottinn mælti: "Heyrið, hvað rangláti dómarinn segir. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna : Twalam ayen i d-yenna lqaḍi agi amesbaṭli !


en hafa enga rótfestu. Þeir eru hvikulir og er þrenging verður síðan eða ofsókn vegna orðsins, bregðast þeir þegar. 	 lameɛna ur t-țțaǧan ara ad yefk izuṛan deg ulawen-nsen, ṭṭfen deg-s kra lweqt kan. Mi d-yewweḍ leɛtab d uqehheṛ ɣef ddemma n wawal n Ṛebbi, țțuɣalen ɣer deffir, țaǧǧan liman-nsen.


Þér eruð þegar hreinir vegna orðsins, sem ég hef talað til yðar. 	 Akka ula d kunwi i teṣfam s uselmed i wen-d-fkiɣ.


Og sá, sem á skýinu sat, brá sigð sinni á jörðina og upp var skorið á jörðinni. 	 Win akken yeqqimen ɣef wusigna yesɛedda amger-is ɣef ddunit dɣa ddunit meṛṛa tețwamger.


"Þú djöfuls sonur, fullur allra véla og flærðar, óvinur alls réttlætis, ætlar þú aldrei að hætta að rangsnúa réttum vegum Drottins? 	 yenna-yas : A mmi-s n Cciṭan yeččuṛen ț-țiḥila d lexdeɛ ! Ay aɛdaw n lḥeqq ! Ar melmi ara tesseɛwajeḍ akka iberdan n lewqam n Sidi Ṛebbi ?


Þaðan sigldum vér í sveig og komum til Regíum. Að degi liðnum fengum vér sunnanvind og komum á öðrum degi til Púteólí. 	 Syenna nkemmel rrif rrif n lebḥeṛ armi ț-țamdint n Ṛejyu, azekka-nni yekker-ed yiwen n waḍu i d-yekkan seg usamer, sin wussan mbeɛd, newweḍ ɣer temdint n Buzul.


Allir hlutir urðu fyrir hann, án hans varð ekki neitt, sem til er. 	 kullec yețwaxleq seg-s ; deg wayen meṛṛa yețwaxelqen, ulac ayen ur d-nekki ara s ɣuṛ-es.


og sitja um að veiða eitthvað af vörum hans. 	 țqelliben amek ara t-id-sseɣlin deg wawal.


María Magdalena var þar og María hin, og sátu þær gegnt gröfinni. 	 Meryem tamagdalit akk-d Meryem-nni nniḍen, llant dinna qqiment, qublent-ed aẓekka.


Þeir eru tilfinningalausir og hafa ofurselt sig lostalífi, svo að þeir fremja alls konar siðleysi af græðgi. 	 Ur țsetḥin ur țneḥcamen, xeddmen anagar leɛṛuṛ yerna ur sɛin ara leqniɛa.


En þann dag og stund veit enginn, hvorki englar á himnum né sonurinn, enginn nema faðirinn einn. 	 Meɛna ɣef wayen yeɛnan ass neɣ ssaɛa n wannect-agi meṛṛa, yiwen ur ten-issin, ama d lmalayekkat n igenwan, ama d Mmi-s n Ṛebbi, anagar Baba Ṛebbi i geẓran.


En Guð er auðugur að miskunn. Af mikilli elsku sinni, sem hann gaf oss, 	 Lameɛna imi i geččuṛ Sidi Ṛebbi d ṛṛeḥma, yerna leḥmala-ines ɣuṛ-nneɣ ț-țameqqrant,


Því að það segjum vér yður, og það er orð Drottins, að vér, sem verðum eftir á lífi við komu Drottins, munum alls ekki fyrri verða en hinir sofnuðu. 	 Atah wayen ara wen-d-nini akken i t-id-isselmed Ssid-nneɣ : ma yella mazal-aɣ nedder asm'ara d-yuɣal, ur nețțili ara d imezwura ɣef wid yemmuten.


Jesús segir við þá: "Komið og matist." En enginn lærisveinanna dirfðist að spyrja hann: "Hver ert þú?" Enda vissu þeir, að það var Drottinn. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Qeṛṛbet-ed aț-țeččem. Ula d yiwen seg inelmaden-nni ur yezmir a s-yini « anwa-k ? » ?ran akk belli d Sidna Ɛisa.


En hann mælti við þá: "Ég sá Satan hrapa af himni sem eldingu. 	 Yenna-yasen : Walaɣ Cciṭan yeɣli-d am lebṛaq seg yigenni.


Og Jesús svaraði þeim: "Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir sem sjúkir eru. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Mačči d wid iṣeḥḥan i geḥwaǧen ṭṭbib, i t-iḥwaǧen d imuḍan.


Þeir fóru burt frá ráðinu, glaðir yfir því, að þeir höfðu verið virtir þess að þola háðung vegna nafns Jesú. 	 Mi d-ffɣen ṛṛusul seg unejmaɛ n ccṛeɛ, feṛḥen imi țwaḥesben d wid yuklalen ad țewten, ad țwaregmen ɣef ddemma n yisem n Sidna Ɛisa.


En Salómon reisti honum hús. 	 Lameɛna d Sidna Sliman i s yebnan lǧameɛ-nni !


Er ég ekki sjálfur fjár míns ráðandi? Eða sérðu ofsjónum yfir því, að ég er góðgjarn?' 	 Eɛni ur zmireɣ ara ad xedmeɣ akken bɣiɣ s idrimen-iw ? Neɣ iɣaḍ-ik lḥal imi ur lliɣ ara d amecḥaḥ ?


Bræður, óhikað get ég við yður talað um ættföðurinn Davíð. Hann dó og var grafinn, og leiði hans er til hér allt til þessa dags. 	 Ay atmaten ilaq-iyi a wen d-mmeslayeɣ ɛinani ɣef tideț yeɛnan jeddi-tneɣ Sidna Dawed. Teẓram belli yemmut, yețwamḍel, yerna aẓekka ines mazal-it ar ass-a gar-aneɣ.


Fagnaðarerindið var oss boðað eigi síður en þeim. En orðið, sem þeir heyrðu, kom þeim eigi að haldi vegna þess, að þeir tóku ekki við því í trú. 	 Axaṭer lexbaṛ-agi n lxiṛ i ɣ-d ițțubeccṛen, d lexbaṛ-nni i d ițțubeccṛen i lejdud-nneɣ, lameɛna ur stenfɛen ara seg-s axaṭer mi s-slan ur t-qbilen ara.


Hann svaraði þeim: "Víst kemur Elía fyrst og færir allt í lag. En hvernig er ritað um Mannssoninn? Á hann ekki margt að líða og smáður verða? 	 Yerra-yasen : ?-țideț, a d-yas uqbel Ilyas, iwakken ad iseggem kullec. lameɛna acuɣer yețwakteb ɣef Mmi-s n bunadem belli ilaq ad yenɛețțab aṭas yerna ad yețwaqehheṛ ?


Þegar vér vorum hjá yður, þá sögðum vér yður fyrir, að vér mundum verða að þola þrengingar. Það kom líka fram, eins og þér vitið. 	 Asmi nella yid-wen nenna-yawen yakan belli a d-yas wass i deg ara nețwaqehheṛ. Atan tura twalam belli d ayen ideṛṛun.


Og hjartaþel hans til yðar er því hlýrra sem hann minnist hlýðni yðar allra, hversu þér tókuð á móti honum með ugg og ótta. 	 lemḥibba-s ɣuṛ-wen tețnerni mkul m'ara d-immekti amek i tesṭerḥbem yis s leqdeṛ d wannuz.


Ekki er þröngt um yður hjá oss, en í hjörtum yðar er þröngt. 	 ur ten-neɣliq ara ɣuṛ wen, d kunwi i gɣelqen ulawen-nwen ɣuṛ-nneɣ.


Af þessu getið þér þekkt anda Guðs: Sérhver andi, sem játar, að Jesús sé Kristur kominn í holdi, er frá Guði. 	 Atan wamek ara tɛeqlem ma yella yiwen yesɛa Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi : kra n win ara icehden belli Ɛisa Lmasiḥ yusa-d ɣer ddunit s ṣṣifa n wemdan, s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-yusa.


En þeir þjóna eftirmynd og skugga hins himneska, eins og Móse fékk bendingu um frá Guði, er hann var að koma upp tjaldbúðinni: "Gæt þess," segir hann, "að þú gjörir allt eftir þeirri fyrirmynd, sem þér var sýnd á fjallinu." 	 Ccɣel i xeddmen lmuqedemin agi d lemtel, d ccbiha n wayen yellan deg igenwan. Mi gekker Sidna Musa ad isbedd aqiḍun n temlilit, Sidi Ṛebbi yenna yas : -- Muqel ! Xdem kullec am lemtel i k-d-ssekneɣ deg wedrar.


og þá er hann sáði, féll sumt hjá götunni, og fuglar komu og átu það upp. 	 Mi gzerreɛ, ɣlin-as kra n iɛeqqayen rrif n webrid, usan-d igṭaṭ ( ifṛax igenni ) ččan-ten.


Þegar hann var farinn út, sagði Jesús: "Nú er Mannssonurinn dýrlegur orðinn, og Guð er orðinn dýrlegur í honum. 	 Mi geffeɣ Yudas, Sidna Ɛisa yenna : Tura ara d-tban tmanegt n Mmi-s n bunadem, yis ara yețwaɛuzz Ṛebbi.


Minnist konu Lots. 	 mmektit-ed tameṭṭut n Luṭ.


En nær þú biðst fyrir, skaltu ganga inn í herbergi þitt, loka dyrunum og biðja föður þinn, sem er í leynum. Faðir þinn, sem sér í leynum, mun umbuna þér. 	 Ma d kečč m'ara tebɣuḍ aț-țẓalleḍ, ṛuḥ ekcem ɣer texxamt-ik, sekkeṛ tawwurt, tedɛuḍ di sser ɣer Baba Ṛebbi, nețța yețwalin ayen yellan di sser, a k-id-iqbel.


Foreldrar hans svöruðu: "Við vitum, að þessi maður er sonur okkar og að hann fæddist blindur. 	 Imawlan n uderɣal-nni nnan asen : ?-țideț, d mmi-tneɣ yerna ilul-ed d aderɣal.


Þess vegna höfum vér huggun hlotið. En auk huggunar vorrar gladdi það oss allra mest, hve Títus varð glaður. Þér hafið allir róað huga hans. 	 ?ef wannect-agi i theddnen wulawen-nneɣ. Sennig ṣṣbeṛ-agi, lfeṛḥ-nneɣ yennerna mi nwala acḥal yefṛeḥ yis-wen gma-tneɣ Titus, axaṭer tekksem-as anezgum.


Þeir fóru um Frýgíu og Galataland, því heilagur andi varnaði þeim að boða orðið í Asíu. 	 Ṛṛuḥ iqedsen ur sen-iserreḥ ara ad ṛuḥen ad beccṛen awal n Sidi Ṛebbi di tmurt n Asya, dɣa zegren timura n Frijya d Galasya.


Eru þeir þjónar Krists? - Nú tala ég eins og vitfirringur! - Ég fremur. Meira hef ég unnið, oftar verið í fangelsi, fleiri högg þolað og oft dauðans hættu. 	 d iqeddacen n Lmasiḥ i llan ? ?ef wannect-agi daɣen a d hedṛeɣ am umdan yeffeɣ leɛqel : nekk ugareɣ-ten s waṭas, xedmeɣ akteṛ-nsen, kecmeɣ leḥbus acḥal n tikkal, țewwteɣ akteṛ-nsen, acḥal d abrid i wwḍeɣ ɣer lmut !


Jesús sá það og sagði: "Hve torvelt er þeim, sem auðinn hafa, að ganga inn í Guðs ríki. 	 Mi t-iwala yeḥzen, Sidna Ɛisa yenna : Acḥal i sen-yewɛeṛ i wid yesɛan cci ad kecmen ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi !


Nú veit ég, bræður, að þér gjörðuð það af vanþekkingu, sem og höfðingjar yðar. 	 Ay atmaten, ẓriɣ s lqella n lefhama i txedmem annect-nni, am kunwi am imeqranen-nwen.


Drottinn er andinn, og þar sem andi Drottins er, þar er frelsi. 	 axaṭer Ṛṛuḥ iqedsen, d Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi. Anda yella Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi, tella tlelli.


Þú sérð, að trúin var samtaka verkum hans og að trúin fullkomnaðist með verkunum. 	 Twalam belli liman-is d lecɣal is ddukklen, s lecɣal-is i gennekmal liman-is.


þegar þeir sjá yðar grandvöru og skírlífu hegðun. 	 ad amnen mbla imeslayen m' ara walin tikli-nsent teṣfa, tesɛa leqdeṛ.


En engillinn sagði við hann: "Óttast þú eigi, Sakaría, því bæn þín er heyrð. Elísabet kona þín mun fæða þér son, og þú skalt láta hann heita Jóhannes. 	 Lmelk-nni yenna yas -ed : Ur țțagad ara a Zakarya, ayen i tessutreḍ ɣer Sidi Ṛebbi yețwaqbel. Tameṭṭut-ik Ilicaba ad a k-d-tesɛu aqcic, a s-tsemmiḍ Yeḥya.


Og hann fór þaðan og kom í hús manns nokkurs, er hét Títus Jústus og dýrkaði Guð. Hús hans var hjá samkunduhúsinu. 	 Mi d-iffeɣ syenna, ikcem ɣer wexxam n Tit Justus, i gellan d amdan iḍuɛen Sidi Ṛebbi ; axxam-is yezga-d tama n lǧameɛ n wat Isṛail.


Og í trausti þess veit ég, að ég mun lifa og halda áfram að vera hjá yður öllum, yður til framfara og gleði í trúnni. 	 ?riɣ ad idireɣ yerna ad qqimeɣ gar-awen meṛṛa, iwakken aț-tennernim yerna aț-țfeṛḥem di liman.


Þá gengu farísearnir út og tóku saman ráð sín gegn honum, hvernig þeir gætu náð lífi hans. 	 Ifariziyen ffɣen, ṛuḥen mcawaṛen wway gar-asen amek ara a s-d-afen sebba s wayes ara t-nɣen.


Með því að margir hrósa sér af sínum mannlegu afrekum, vil ég einnig hrósa mér svo, 	 Imi aṭas i gețzuxxun s lɛeqliya n ddunit-agi, ula d nekk ad zuxxeɣ.


Þeir, sem sofa, sofa á nóttunni og þeir, sem drekka sig drukkna, drekka á nóttunni. 	 Wid yegganen gganen deg yiḍ, wid iṣekkren țṣekkiren deg yiḍ.


Og þetta er vitnisburðurinn, að Guð hefur gefið oss eilíft líf og þetta líf er í syni hans. 	 Cchada-yagi ț-țudert n dayem i ɣ-d-yefka Sidi Ṛebbi, tudert-agi di Mmi-s i tella.


Konurnar eiginmönnum sínum eins og það væri Drottinn. 	 A tilawin, ḍuɛemt irgazen-nkunt am akken i glaq aț țḍuɛemt Sidi Ṛebbi !


Nú komst allur fjöldi Gyðinga að því, að Jesús væri þarna, og þeir komu þangað, ekki aðeins hans vegna, heldur og til að sjá Lasarus, sem hann hafði vakið frá dauðum. 	 Yuɣ lḥal lɣaci slan belli Sidna Ɛisa di taddart n Bitanya i gella. Dɣa ț-țirebbaɛ i d-iṛuḥen ɣuṛ-es, mačči kan iwakken a t-ẓren nețța, meɛna bɣan ad ẓren Laɛẓar i d yesseḥya si lmut.


Móse sagði: ,Spámann mun Drottinn, Guð yðar, uppvekja yður af bræðrum yðar eins og mig. Á hann skuluð þér hlýða í öllu, er hann talar til yðar. 	 Sidna Musa yenna i wat Isṛail : Sidi Ṛebbi Illu-nwen a wen-d iceggeɛ si ger watmaten-nwen,+ yiwen n nnbi am nekk, a s-tḥessem deg wayen akk ara wen-d-yini.+


Þá munuð þér, þegar hinn æðsti hirðir birtist, öðlast þann dýrðarsveig, sem aldrei fölnar. 	 Imiren asm' ara d-iban win yellan sennig imeqqranen meṛṛa, a wen d-tețțunefk tɛeṣṣabt n tmanegt ur nfennu.


sem þú hefur fyrirbúið í augsýn allra lýða, 	 win akken i theggaḍ i leǧnas meṛṛa,


En hvar sem þér komið í borg og eigi er við yður tekið, þá farið út á strætin og segið: 	 Lameɛna mkul taddart ara tkecmem m'ur stṛeḥben ara yis-wen, effɣet ɣer yizenqan-nsen init :


Enn segi ég yður: Hverja þá bæn, sem tveir yðar verða einhuga um á jörðu, mun faðir minn á himnum veita þeim. 	 A wen-iniɣ daɣen s tideț : ma yella sin seg-wen ddukklen iwakken ad ssutren kra di tẓallit, Baba Ṛebbi yellan deg igenwan, a sen-t-id-yefk.


Þannig vorum vér einnig, er vér vorum ófullveðja, þrælbundnir undir heimsvættirnar. 	 Akken daɣen ula d nukni asmi nella meẓẓiyit, nɛac seddaw leḥkum n leqwanen n ddunit,


Þegar lambið lauk upp fjórða innsiglinu, heyrði ég rödd fjórðu verunnar, er sagði: "Kom!" 	 Mi gcerreg ṭṭabeɛ wis ṛebɛa, sliɣ i taɣect n lxelq wis ṛebɛa tenna-d : As-ed!


Og sá sem sver við himininn, sver við hásæti Guðs og við þann, sem í því situr. 	 Win ara yegallen s igenwan, yeggul daɣen s igenwan akk-d Sidi Ṛebbi iḥekkmen deg-sen.


Allt þetta illa kemur innan að og saurgar manninn." 	 Ayagi akk ițeffeɣ-ed seg ul n wemdan yessenǧas-it.


Hann tengir líkamann saman og heldur honum saman með því að láta sérhverja taug inna sína þjónustu af hendi, allt eftir þeim krafti, sem hann úthlutar hverri þeirra. Þannig lætur hann líkamann vaxa og byggjast upp í kærleika. 	 Lǧețța tebna s leɛḍam i cuddent lemfaṣel yal yiwen deg umkan-is ; s Lmasiḥ i tețțimɣuṛ tețnerni di lmaḥibba m'ara xeddmen leɛḍam ccɣel-nsen akken ilaq.


og af því hann stundaði sömu iðn, settist hann að hjá þeim og vann með þeim. Þeir voru tjaldgjörðarmenn að iðn. 	 Imi Brisila d Akilas xeddmen iqiḍunen am Bulus, yeqqim ɣuṛ-sen xeddmen s tdukli.


Þetta varð kunnugt öllum Jerúsalembúum, og er reitur sá kallaður á tungu þeirra Akeldamak, það er Blóðreitur. 	 Imezdaɣ n temdint n Lquds slan akk s wannect-agi, daymi i semman i wemkan-nni s tmeslayt-nsen : Ḥaqel damma , yeɛni iger n idammen.


Látið þá ekki taka af yður hnossið, sem þykjast af auðmýkt sinni og engladýrkun og státa af sýnum sínum. Þeir hrokast upp af engu í hyggju holds síns 	 Ɣuṛ-wat a wen-kellxen yemdanen ițțarran iman-nsen d wid yunzen, țɛebbiden lmalayekkat, a kkun-id-awin ɣer webrid-nsen iwakken ur tețțawḍem ara ɣer lmeqṣud-nwen ; imdanen am wigi ttabaɛen kan ixemmimen-nsen yerna xeddmen ccan i yiman-nsen.


En nú stærið þér yður í oflátungsskap. Allt slíkt stærilæti er vont. 	 Meɛna kunwi tesɛam ixemmimen n zzux deg ulawen-nwen. Kra yellan d zzux am wagi diri-t.


Nei, vér vitum, hvaðan þessi maður er. Þegar Kristur kemur, veit enginn, hvaðan hann er." 	 Argaz-agi neẓra ansi-t, lameɛna Lmasiḥ asm'ara d-yas yiwen ur iẓerr ansi ara d-yekk.


En þeir gátu ekki staðið gegn visku þeirri og anda, sem hann talaði af. 	 lameɛna ur zmiren ara a t-ɣelben deg awal axaṭer ițmeslay s ṣṣwab d leɛqel i s-d-yefka Ṛṛuḥ iqedsen.


En Guð auðsýnir kærleika sinn til vor, þar sem Kristur er fyrir oss dáinn meðan vér enn vorum í syndum vorum. 	 ma d Lmasiḥ, nețța yemmut fell-aɣ m'akken nella d imednuben ; s wakka i ɣ-d-ibeggen Sidi Ṛebbi leḥmala-ines.


Hann andvarpaði þungan innra með sér og mælti: "Hví heimtar þessi kynslóð tákn? Sannlega segi ég yður: Tákn verður alls ekki gefið þessari kynslóð." 	 Sidna Ɛisa yerra-d nnehta, yenna : Acuɣer i yi-d-ssuturen lbeṛhan yemdanen n lǧil-agi ? S tideț aql-i nniɣ-awen : d lmuḥal a s-d-ițunefk lbeṛhan i lǧil-agi !


Jesús sagði við hann: "Júdas, svíkur þú Mannssoninn með kossi?" 	 Sidna Ɛisa yenna yas : A Yudas, s sslam ara txedɛeḍ Mmi-s n bunadem !


Enn er himnaríki líkt kaupmanni, sem leitaði að fögrum perlum. 	 Tagelda n igenwan tețțemcabi daɣen ɣer yiwen umetjaṛ ițqelliben tiɛeqcin ifazen.


Þegar Símon Pétur sá þetta, féll hann fyrir kné Jesú og sagði: "Far þú frá mér, herra, því að ég er syndugur maður." 	 Semɛun-Buṭrus, mi gwala ayagi, yuɣal ɣef tgecrar zdat Sidna Ɛisa, yenna-yas : Beɛɛed fell-i a Sidi axaṭer d amednub i lliɣ.


Þá biður hann Lúkas að heilsa yður, læknirinn elskaði, og Demas. 	 Luqa aḥbib-nneɣ eɛzizen yellan d ṭṭbib akk-d Dimas, țsellimen-d fell-awen.


Þeir ræddu sín á milli um allt þetta, sem gjörst hafði. 	 ?eddun țmeslayen wway gar-asen ɣef wayen akk yedṛan.


Og hann tók hönd barnsins og sagði: "Talíþa kúm!" Það þýðir: "Stúlka litla, ég segi þér, rís upp!" 	 yeṭṭef afus n teqcict-nni yenna-yas : Talita, qumi ! (Yeɛni : « A taqcict, ekker ! »)


Þrátt fyrir þær miklu þrengingar, sem þeir hafa orðið að reyna, hefur ríkdómur gleði þeirra og hin djúpa fátækt leitt í ljós gnægð örlætis hjá þeim. 	 țwajeṛben s waṭas n lmeḥnat, lameɛna lfeṛḥ-nsen yețnerni. ?as akken d igellilen i llan yerna xuṣṣen aṭas, seddqen mbla cceḥḥa ;


Gyðingarnir tóku undir sakargiftirnar og kváðu þetta rétt vera. 	 At Isṛail yellan dinna, cehden akk belli akka i gella lḥal.


En á afmælisdegi Heródesar dansaði dóttir Heródíasar dans frammi fyrir gestunum og hreif Heródes svo, 	 Ass n lɛid n umulli n Hiṛudus, yelli-s n Hiṛudyad tecḍeḥ zdat inebgawen, teɛǧeb-as aṭas i Hiṛudus,


Hvernig ættu þá ritningarnar að rætast, sem segja, að þetta eigi svo að verða?" 	 Amek ihi ara țwakemlent tira iqedsen i d-ixebbṛen belli ilaq a d-yedṛu wayagi meṛṛa ?


Um leið og hann mælti þetta, kom ský og skyggði yfir þá, og urðu þeir hræddir, er þeir komu inn í skýið. 	 Mazal-it iheddeṛ mi ten-id-tɣumm yiwet n tagut. Buṭrus d imdukkal-is ikcem-iten lxuf d ameqqran.


En alltaf hljótum vér að þakka Guði fyrir yður, bræður, sem Drottinn elskar. Guð hefur frá upphafi útvalið yður til frelsunar í helgun andans og trú á sannleikann. 	 Ay atmaten ɛzizen ɣer Ṛebbi, ilaq-aɣ a nețḥemmid kull ass Sidi Ṛebbi fell-awen, axaṭer ixtaṛ-ikkun d imezwura iwakken aț-țețțusellkem s Ṛṛuḥ iqedsen i kkun-iṣeffan s liman di tideț.


Fagnaðarerindið var oss boðað eigi síður en þeim. En orðið, sem þeir heyrðu, kom þeim eigi að haldi vegna þess, að þeir tóku ekki við því í trú. 	 Axaṭer lexbaṛ-agi n lxiṛ i ɣ-d ițțubeccṛen, d lexbaṛ-nni i d ițțubeccṛen i lejdud-nneɣ, lameɛna ur stenfɛen ara seg-s axaṭer mi s-slan ur t-qbilen ara.


og sigldu þaðan til Antíokkíu, en þar höfðu þeir verið faldir náð Guðs til þess verks, sem þeir höfðu nú fullnað. 	 Syenna rekben lbabuṛ, uɣalen ɣer temdint n Antyuc ansi i ten wekklen i Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ɣef cceɣl-nni xedmen.


Ef bróðir þinn hryggist sökum þess, sem þú etur, þá ertu kominn af kærleikans braut. Hrind ekki með mat þínum í glötun þeim manni, sem Kristur dó fyrir. 	 Ma yella tesḥezneḍ gma-k ɣef ddemma n wayen i tțețțeḍ ur tesɛiḍ ara lmaḥibba. ?ader ihi aț-țiliḍ s lmakla-inek, d sebba n uɣelluy i gma-k i ɣef yemmut Lmasiḥ.


en frá upphafi sköpunar ,gjörði Guð þau karl og konu. 	 Lameɛna di tazwara, Sidi Ṛebbi ixleq-ed argaz ț-țmeṭṭut .


En þeir, sem brauðanna neyttu, voru fimm þúsund karlmenn. 	 Wid yeččan si lqut-nni llan di xemsa alef yid-sen.


Rís nú upp og statt á fætur þína. Til þess birtist ég þér, að ég vel þig til þess að vera þjónn minn og vitni þess, að þú hefur séð mig bæði nú og síðar, er ég mun birtast þér. 	 kker fell-ak, bedd ɣef yidaṛṛen-ik, ḍehṛeɣ-ak-d iwakken a k-rreɣ d aqeddac-iw, d inigi ɣef wayen twalaḍ ass-agi d wayen ara k-d-sekneɣ sya d asawen.


Þar er sá er ég sagði um: ,Eftir mig kemur maður, sem var á undan mér, því hann er fyrri en ég.' 	 Fell-as i wen-d-nniɣ : « a d-yas yiwen, zwareɣ-t-id meɛna yella uqbel a d iliɣ.»


Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum? Svarið mér!" 	 Anwa i d-iceggɛen Yeḥya ad isseɣḍes deg waman, d Ṛebbi neɣ d imdanen ? Erret-iyi-d !


Takið við hjálmi hjálpræðisins og sverði andans, sem er Guðs orð. 	 cuddet leslak am tcacit n wuzzal ɣef wuqeṛṛuy-nwen, sxedmet asekkin n Ṛṛuḥ iqedsen yellan d awal n Sidi Ṛebbi.


Auk alls þessa er mikið djúp staðfest milli vor og yðar, svo að þeir, er héðan vildu fara yfir til yðar, geti það ekki, og eigi verði heldur komist þaðan yfir til vor.' 	 Yerna yella gar-aneɣ yiwen yeɣzeṛ annect ila-t, wid yebɣan ad zegren sya ɣuṛ-wen, ur zmiren ara ; kunwi daɣen ur tezmirem ara a d-zegrem ɣuṛ-nneɣ.


Fimm eru fallnir, einn er nú uppi, annar er ókominn og er hann kemur á hann að vera stutt. 	 xemsa deg-sen ɣlin, yiwen mazal-it, wayeḍ urɛad ur d-yusi, yerna asm'ara d-yas ad yeḥkem kra n lweqt kan.


En Marta lagði allan hug á að veita sem mesta þjónustu. Og hún gekk til hans og mælti: "Herra, hirðir þú eigi um það, að systir mín lætur mig eina um að þjóna gestum? Seg þú henni að hjálpa mér." 	 Marṭa tqeddec yečča-ț ccɣel, tusa-d ɣer Sidna Ɛisa tenna-yas : A Sidi, ur ak-tewqiɛ ara lmeɛna imi iyi-teǧǧa weltma ad qedceɣ weḥd-i ? Ini-yas aț-țekker a yi-tɛiwen.


og Júdas Ískaríot, þann er sveik hann. 	 akk-d Yudas n Qeṛyut, win akken ixedɛen Sidna Ɛisa.


Heyrið þá hvað dæmisagan um sáðmanninn merkir: 	 A wen-d-iniɣ lmeɛna n lemtel n win izerrɛen :


því að ég er hjá yður í andanum, þótt ég sé líkamlega fjarlægur, og ég horfi með fögnuði á góða skipan hjá yður og festu yðar í trúnni á Krist. 	 Ɣas akken ur lliɣ ara yid-wen, leɛqel-iw atan ɣuṛ-wen ; feṛḥeɣ aṭas mi ẓriɣ acḥal i teṭṭfem di liman-nwen di Lmasiḥ yerna tsedduyem kullec akken ilaq.


Af þessu munum vér þekkja, að vér erum sannleikans megin og munum geta friðað hjörtu vor frammi fyrir honum, 	 S wakka ara nẓer belli di tideț i nella, yerna ad yethedden wul-nneɣ zdat Sidi Ṛebbi,


Móse bauð oss í lögmálinu að grýta slíkar konur. Hvað segir þú nú?" 	 Di ccariɛa, Sidna Musa yumeṛ-aɣ-d a neṛjem s yedɣaɣen tameṭṭut am tagi alamma temmut. I keččini d acu ara d-tiniḍ ?


En er Jesús kom aftur, fagnaði mannfjöldinn honum, því að allir væntu hans. 	 Mi d-yuɣal Sidna Ɛisa, lɣaci meṛṛa i t-ițṛaǧun mmugren-t-id.


Og einn sterkur engill tók upp stein, eins og mikinn kvarnarstein, og kastaði í hafið og sagði: "Svo voveiflega mun Babýlon kollvarpast, borgin mikla, svo að engar menjar skulu eftir verða. 	 Imiren yiwen lmelk yesɛan tazmert tameqqrant, yeddem-ed tablaṭ annect n uɣaṛef n tsirt, iḍeggeṛ-iț ɣer lebḥeṛ yenna : Akka ara tețțuḍeggeṛ temdint tameqqrant n Babilun, ur tețțuɣal a d-tban ;


Bróðurkærleikurinn haldist. 	 Kemmlet myeḥmalet wway gar-awen am atmaten,


þeir eru menn, sem þekkja réttdæmi Guðs og vita að þeir er slíkt fremja eru dauðasekir. Samt fremja þeir þetta og gjöra að auki góðan róm að slíkri breytni hjá öðrum. 	 ?as akken ẓran lḥisab n Sidi Ṛebbi yețṛaǧu wid ixeddmen annect-agi yerna uklalen lmut, țkemmilen di tikli-nsen yerna feṛḥen s wid ixeddmen am nutni.


Lágt settur bróðir hrósi sér af upphefð sinni, 	 Lameɛna igellil ilaq ad ifṛeḥ imi i t-irfed Sidi Ṛebbi ;


Sú speki kemur ekki að ofan, heldur er hún jarðnesk, andlaus, djöfulleg. 	 Lefhama am tagi ur d-tekki ara s ɣuṛ Ṛebbi meɛna d lefhama n ddunit akk-d yemdanen, tekka-d daɣen s ɣuṛ Cciṭan.


Pílatus segir við hann: "Hvað er sannleikur?" Að svo mæltu gekk hann aftur út til Gyðinga og sagði við þá: "Ég finn enga sök hjá honum. 	 Bilaṭus yenna-yas : D acu i ț-țideț ? Mi s-d-yenna ayagi, Bilaṭus yuɣal ɣer wat Isṛail yenna-yasen : Nekk, ur ufiɣ ara sebba s wayes ara ḥekmeɣ ɣef wergaz-agi.


Nú lifum vér, ef þér standið stöðugir í Drottni. 	 Tura yuɣal-aɣ-d ṛṛuḥ imi neẓra teṭṭfem di Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Þetta býð ég yður, að þér elskið hver annan. 	 Atan ihi lameṛ ara wen-d-fkeɣ : « Myeḥmalet wway gar-awen».


Jóhannes vitnar um hann og hrópar: "Þetta er sá sem ég átti við, þegar ég sagði: Sá sem kemur eftir mig, var á undan mér, enda fyrri en ég." 	 Yeḥya iched-ed fell-as zdat lɣaci yeqqaṛ : D nețța ɣef i wen-d-nniɣ : win ara d-yasen deffir-iw yezwar-iyi-d axaṭer yella uqbel ad iliɣ.


Minnist þér ekki þess, að ég sagði yður þetta, meðan ég enn þá var hjá yður? 	 Ur tecfim ara belli xebbṛeɣ kkun id yakan ɣef ayagi asm'akken lliɣ yid-wen ?


Þegar sæðið spratt upp og tók að bera ávöxt, kom illgresið og í ljós. 	 Mi d-gman yirden-nni fkan-d tigedrin, aẓekkun-nni ula d nețța igma-d.


Verið eins og hlýðin börn og látið eigi framar lifnað yðar mótast af þeim girndum, er þér áður létuð stjórnast af í vanvisku yðar. 	 Ilit am arrac ițțaɣen awal, ur xeddmet ara ayen akk i txeddmem asm' akken werɛad i kkun-tekcim tmusni,


Hið dularfulla GEGL 	 imidreg GEGL


Þú getur og gengið úr skugga um, að ekki eru nema tólf dagar síðan ég kom upp til Jerúsalem að biðjast fyrir. 	 Ur wwiḍen ara tnac wussan segmi uliɣ ɣer temdint n Lquds iwakken ad ɛebdeɣ Ṛebbi, tzemreḍ aț-țesteqsiḍ s yiman-ik.


Við erum það með réttu og fáum makleg gjöld fyrir gjörðir okkar, en þessi hefur ekkert illt aðhafst." 	 Nukni ma ḥekmen fell-aɣ d lḥeqq axaṭer nuklal lmut s wayen i nexdem ; lameɛna nețța ur yexdim acemma n wayen n diri.


Vér erum því ávallt hughraustir, þótt vér vitum, að meðan vér eigum heima í líkamanum erum vér að heiman frá Drottni, 	 S wakka nesɛa daymen lețkal deg wulawen-nneɣ. Neẓra belli skud mazal-aɣ di lǧețța n ddunit-agi, aql-aɣ mazal nebɛed ɣef Sidi Ṛebbi ;


Á daginn var hann að kenna í helgidóminum, en fór og dvaldist um nætur á Olíufjallinu, sem svo er nefnt. 	 Deg wass, Sidna Ɛisa yesselmad di lǧameɛ iqedsen ma deg iḍ, yețṛuḥu ad yens deg yiwen yiɣil ițțusemman : «Iɣil n uzemmur ».


Gjör því þetta, sem vér nú segjum þér. Hjá oss eru fjórir menn, sem heit hvílir á. 	 ihi exdem ayen ara k-d-nini : llan gar-aneɣ ṛebɛa yergazen i gefkan lemɛahda i Sidi Ṛebbi,


Sá er sigrar mun erfa þetta, og ég mun vera hans Guð og hann mun vera minn sonur. 	 Win yeṭṭfen deg-i ur yeɣli ara a t-kafiɣ s wayen yuklal ; nekk ad iliɣ d Illu-ines, nețța ad yili d mmi ;


að hrífa oss úr höndum óvina og veita oss að þjóna sér óttalaust 	 M'ara nețțusellek seg ufus n yeɛdawen-nneɣ, a neɛbed Sidi Ṛebbi mbla lxuf,


Hver eru þá laun mín? Að ég boða fagnaðarerindið án endurgjalds og hagnýti mér ekki það, sem ég á rétt á. 	 Ihi, d acu i d lexlaṣ-iw ? D lfeṛḥ i seɛɛuɣ m'ara țbecciṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ mbla lexlaṣ, mbla ma ssutreɣ lḥeqq-iw.


Kraftur Guðs varðveitir yður fyrir trúna til þess að þér getið öðlast hjálpræðið, sem er þess albúið að opinberast á síðasta tíma. 	 Sidi Ṛebbi ițḥadar fell-awen s tezmert-is alamma iban-ed leslak nwen di taggara.


til þess að einnig gnægð hinna geti bætt úr skorti yðar og þannig verði jöfnuður, 	 ayen tesɛam d zzyada ad yenfeɛ wid ixuṣṣen tura, iwakken asm'ara txuṣṣem kunwi, a kkun-ɛiwnen s wayen sɛan d zzyada ; s wakka ihi aț-țemɛadalem,


Hlýðni yðar er alkunn orðin. Því gleðst ég yfir yður og ég vil, að þér séuð vitrir í því, sem gott er, en einfaldir í því, sem illt er. 	 Ma d kunwi, medden meṛṛa ẓran tḍuɛem Sidi Ṛebbi, d ayen i yi-sfeṛḥen. ?menniɣ aț-țxedmem ayen yelhan s ṣṣwab, ur s-țaǧǧat ara abrid i cceṛ.


Þeir svara: "Þeim vondu mönnum mun hann vægðarlaust tortíma og selja víngarðinn öðrum vínyrkjum á leigu, sem gjalda honum ávöxtinn á réttum tíma." 	 Rran-as-ed : Ad ineɣ ixemmasen imcumen, ma ț-țafeṛṛant a ț-issekru i ixemmasen nniḍen ara s-d-ifken amur-is di lweqt n lɣella.


og yðar vegna fagna ég því, að ég var þar ekki, til þess að þér skuluð trúa. En förum nú til hans." 	 yerna feṛḥeɣ ɣef ddemma-nwen imi ur lliɣ ara dinna di teswiɛt-nni, axaṭer ayagi d ayen ara yernun di liman-nwen. Eyyaw tura a nṛuḥet ɣuṛ-es.


Og ég segi þér: Þú ert Pétur, kletturinn, og á þessum kletti mun ég byggja kirkju mína, og máttur heljar mun ekki á henni sigrast. 	 Ihi nekk a k-iniɣ : kečč a Buṭrus d azṛu, yerna ɣef wezṛu-agi ara bnuɣ tajmaɛt-iw, ula ț-ținezmarin n lmut ur țțaṭṭafent ara zdat-es !


En svo hafið þér ekki lært að þekkja Krist. 	 Meɛna kunwi, mačči d ayagi i tlemdem ɣef wayen yeɛnan Lmasiḥ.


[Þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.] 	 nna awekkiw itețțen lǧețțat ur yețmețțat ara, times ur txețți ara maḍi.]


Hermenn landshöfðingjans fóru nú með hann inn í höllina og söfnuðu um hann allri hersveitinni. 	 Iɛsekṛiyen n lḥakem ssufɣen Sidna Ɛisa ɣer ufrag, snejmaɛen-d akk iɛsekṛiyen nniḍen, zzin-as.


Þeir hafa farið af rétta veginum og lent í villu. Þeir fara sömu leið og Bíleam, sonur Bósors, sem elskaði ranglætislaun. 	 Sǧan abrid n lewqam, ɛeṛqen mi tebɛen abrid i gewwi Belɛam mmi-s n Biɛuṛ i gḥemmlen ad yerbeḥ idrimen s lexdeɛ.


Jesús sá það og sagði: "Hve torvelt er þeim, sem auðinn hafa, að ganga inn í Guðs ríki. 	 Mi t-iwala yeḥzen, Sidna Ɛisa yenna : Acḥal i sen-yewɛeṛ i wid yesɛan cci ad kecmen ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi !


Kona nokkur guðrækin úr Þýatíruborg, Lýdía að nafni, er verslaði með purpura, hlýddi á. Opnaði Drottinn hjarta hennar, og hún tók við því, sem Páll sagði. 	 Tella dinna yiwet n tmeṭṭut isem-is Lidya n temdint n Tyatir, teznuzu lkețțan azeggaɣ ɣlayen ; ț-țameṭṭut iḍuɛen Sidi Ṛebbi. M'akken i d-tesmeḥsis, Sidi Ṛebbi yeldi-yas ul-is iwakken aț-țerr ddehn is ɣer wayen i d-yeqqaṛ Bulus.


Eins og elding, sem leiftrar og lýsir frá einu skauti himins til annars, svo mun Mannssonurinn verða á degi sínum. 	 axaṭer am lebṛaq m'ara yewwet seg yixef n igenni ɣer wayeḍ, akken ara yili Mmi-s n bunadem ass n tuɣalin-is.


Ég gæti ef til vill vakið afbrýði hjá ættmönnum mínum og frelsað einhverja þeirra. 	 iwakken ma yella wamek, a d ssekkreɣ tismin i watmaten-iw n wat Isṛail, ahat ad țțuselken kra deg-sen.


Hrakyrtir blessum vér, ofsóttir umberum vér, lastaðir áminnum vér. Vér erum orðnir eins og sorp heimsins, afhrak allra allt til þessa. 	 m'ara d-inin ayen n diri fell-aneɣ nenehhu-ten. Ar tura ḥesben-aɣ am iḍumman n ddunit, am ineggura n yemdanen.


En hann svaraði: ,Sannlega segi ég yður, ég þekki yður ekki.' 	 Meɛna nețța yerra-yasent-ed : A kunt-iniɣ tideț : ur kkunt ssineɣ ara !


Ef einhver þykist hafa öðlast þekkingu á einhverju, þá þekkir hann enn ekki eins og þekkja ber. 	 Win i gɣilen yessen kra, urɛad yessin akken i glaq ad yissin.


Þér eruð allir synir ljóssins og synir dagsins. Vér heyrum ekki nóttunni til né myrkrinu. 	 axaṭer kunwi d arraw n tafat, tețțeddum deg wass ; nukni ur nelli ara d arraw n ṭṭlam iteddun deg yiḍ.


Og hann sagði við þá: "Mannssonurinn er herra hvíldardagsins." 	 Sidna Ɛisa yerna-yasen-d : Mmi-s n bunadem, d nețța i gḥekkmen ɣef wass n westeɛfu !


Í kenningu sinni sagði hann: "Varist fræðimennina, sem fýsir að ganga í síðskikkjum og láta heilsa sér á torgum, 	 Sidna Ɛisa yesselmad lɣaci yeqqaṛ-asen : ?adret daɣen iman-nwen ɣef yimusnawen n ccariɛa i gḥemmlen ad ḥewwsen s ijellaben iɣezfanen, ḥemmlen daɣen ad selmen fell-asen medden di leswaq ;


Þá sagði Jesús við þá: "Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja til að handtaka mig? 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Teffɣem-d ɣuṛ-i s ijenwiyen d iɛekzan am akken d amcum i lliɣ ?


Og hann mældi múr hennar, hundrað fjörutíu og fjórar álnir, eftir kvarða manns, sem er einnig mál engils. 	 Lmelk yektal daɣen leɛli n leswaṛ n temdint s uɣanim-nni, yufa meyya uṛebɛa uṛebɛin alef n iɣallen.


Jóhannes svaraði: "Ég skíri með vatni. Mitt á meðal yðar stendur sá, sem þér þekkið ekki, 	 Yeḥya yerra-yasen : Nekk sseɣḍaseɣ-kkun deg waman ; yella gar-awen yiwen ur t-tessinem ara,


Hann svaraði: "Ekki veit ég, hvort hann er syndari. En eitt veit ég, að ég, sem var blindur, er nú sjáandi." 	 Nețța yerra-yasen : Ur ẓriɣ ara ma d amednub i gella ; nekk ẓriɣ yiwet lḥaǧa : « Lliɣ d aderɣal, tura țwaliɣ ».


Þegar þeir gátu ekki komist með hann til Jesú fyrir fólkinu, rufu þeir þekjuna uppi yfir honum, grófu þar í gegn og létu síga ofan rekkjuna, sem hinn lami lá í. 	 Akken walan ur zmiren ara a t-ssiwḍen ɣuṛ-es si lɣaci-nni, kkan-d si ssqef, kksen iqermuden sennig wanda yella Sidna Ɛisa, syenna ssadren-d ukrif-nni deg wusu-ines.


En eftir að ég er upp risinn, mun ég fara á undan yður til Galíleu." 	 Meɛna m'ara d-ḥyuɣ si ger lmegtin, ad iyi-tafem zwareɣ ɣer tmurt n Jlili.


Síðan sagði hann við lærisveininn: "Nú er hún móðir þín." Og frá þeirri stundu tók lærisveinninn hana heim til sín. 	 Yenna daɣen i unelmad-nni : Ațan yemma-k. Seg imiren anelmad-nni yewwi-ț ɣer wexxam-is.


Æðstu prestarnir og öldungar lýðsins söfnuðust nú saman í höll æðsta prestsins, er Kaífas hét, 	 Dɣa lmuqedmin imeqqranen akk-d imeqqranen n wegdud nnejmaɛen deg ufrag n Kayef, i gellan d lmuqeddem ameqqran.


Menn munu gefa upp öndina af ótta og kvíða fyrir því, er koma mun yfir heimsbyggðina, því að kraftar himnanna munu bifast. 	 Ad ilin wid ara yemten si lxuf m'ara walin lmuṣibat ara d-yeɣlin ɣef ddunit ; igenwan d kra yellan deg-sen ad rgagin.


Þér eruð verði keyptir, verðið ekki þrælar manna. 	 Yella win ixelṣen fell-awen iwakken aț-țilim d iḥuṛṛiyen, ihi ur țțuɣalet ara d aklan n yemdanen.


ofsóttir, en þó ekki yfirgefnir, felldir til jarðar, en tortímumst þó ekki. 	 nețwaqheṛ meɛna Sidi Ṛebbi ur aɣ-yeǧǧi ara ; nețwarkeḍ meɛna ur aɣ-nɣin ara.


Möglið ekki heldur eins og nokkrir þeirra mögluðu, þeir fórust fyrir eyðandanum. 	 Ur ilaq ara daɣen aț-țesmermugem ɣef wiyaḍ akken i smermugen kra deg-sen armi i ten-issenger lmelk n lmut.


Engan af hinum postulunum sá ég, heldur aðeins Jakob, bróður Drottins. 	 Lameɛna ur ẓriɣ ula d yiwen nniḍen si ṛṛusul, anagar Yeɛqub, gma-s n Ssid-nneɣ.


Sjá, ég hef sagt yður það fyrir. 	 Atan nniɣ-awen-t-id ihi :


Jesús sagði við hann: "Fá þú aftur sjónina. Trú þín hefur bjargað þér." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Wali ! Imi tumneḍ yis-i atan tețțusellkeḍ.


Verið í mér, þá verð ég í yður. Eins og greinin getur ekki borið ávöxt af sjálfri sér, nema hún sé á vínviðnum, eins getið þér ekki heldur borið ávöxt, nema þér séuð í mér. 	 Ilit deg-i, nekk ad iliɣ deg-wen. Isegmi ur yezmir ara a d-yefk lfakya weḥd-es m'ur yeṭṭif ara ɣer tara. Akken daɣen kunwi, m'ur teṭṭifem ara deg-i ur tețțizmirem ara a d-tefkem lfakya.


Þú kannt boðorðin: ,Þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki bera ljúgvitni, heiðra föður þinn og móður.'" 	 Tessneḍ ayen i d-tenna ccariɛa n Musa : ur xeddem ara zzna, ur neqq ara, ur țțaker ara, ur țcehhid ara s ẓẓur, qadeṛ baba-k d yemma-k.


Jesús heyrði, að þeir hefðu rekið hann út. Hann fann hann og sagði við hann: "Trúir þú á Mannssoninn?" 	 Sidna Ɛisa yesla belli qecɛen argaz-nni ɣer beṛṛa. Iṛuḥ ɣuṛ-es, yenna-yas : Ini-yi-d, tumneḍ s Mmi-s n bunadem ?


Og sú smurning, sem þér fenguð af honum, hún er stöðug í yður, og þér þurfið þess ekki, að neinn kenni yður, því smurning hans fræðir yður um allt, hún er sannleiki, en engin lygi. Verið stöðugir í honum, eins og hún kenndi yður. 	 Ma d kunwi, Ṛṛuḥ iqedsen i d-yesmar fell-awen Lmasiḥ yezga deg-wen, ur teḥwaǧem ara win ara kkun-islemden ; axaṭer d Ṛṛuḥ iqedsen i d-immaren fell-awen i kkun-isselmaden. Ayen i wen-yesselmad ț-țideț, ur yeskiddib ara. Sṭfet ihi di Lmasiḥ am akken i wen-t-isselmed Ṛṛuḥ iqedsen.


Dagsetning 	 Azemz


Sú var tíðin, er þér voruð án Krists, lokaðir úti frá þegnrétti Ísraelsmanna. Þér stóðuð fyrir utan sáttmálana og fyrirheit Guðs, vonlausir og guðvana í heiminum. 	 mmektit-ed amek i tellam zik : di lweqt-nni tellam tbeɛdem ɣef Lmasiḥ, d ibeṛṛaniyen ur nelli ara seg ugdud i gextaṛ Sidi Ṛebbi, ur tețțekkam di lemɛahdat i sen-iwɛed, ur tesɛim asirem, ur tessinem Sidi Ṛebbi.


Þeir sögðu við hann: "Hvar er hann?" Hann svaraði: "Það veit ég ekki." 	 Nutni nnan-as : Anda-t wergaz-agi ? Yenna-yasen : Ur ẓriɣ ara anda yerra


Símon Pétur svaraði honum: "Herra, til hvers ættum vér að fara? Þú hefur orð eilífs lífs, 	 Semɛun Buṭrus yerra-yas : A Sidi, anwa i ɣer ara nṛuḥ ? ?uṛ-ek i gella wawal n tudert.


Til að boða hann er ég skipaður prédikari og postuli, - ég tala sannleika, lýg ekki -, kennari heiðingja í trú og sannleika. 	 daymi i d-țțuceggɛeɣ iwakken ad beccṛeɣ, ad slemdeɣ i leǧnas ibeṛṛaniyen ayen yeɛnan liman ț-țideț. Ayen akka i d-qqaṛeɣ ț-țideț mačči d lekdeb.


Vér vitum, að Guðs sonur er kominn og hefur gefið oss skilning, til þess að vér þekkjum sannan Guð. Vér erum í hinum sanna Guði fyrir samfélag vort við son hans Jesú Krist. Hann er hinn sanni Guð og eilífa lífið. 	 Neẓra daɣen Mmi-s n Ṛebbi yusa-d ɣer ddunit yefka-yaɣ-d lefhama s wayes ara nissin Ṛebbi n țideț. Deg-s i neṭṭef s yisem n Mmi-s Ɛisa Lmasiḥ ; d nețța i d Ṛebbi n ṣṣeḥ, i ț-țudert yețdumun.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Sú stund kemur og er þegar komin, að hinir dauðu munu heyra raust Guðs sonarins, og þeir, sem heyra, munu lifa. 	 S tideț nniɣ-awen : « iteddu-d lweqt yerna yewweḍ-ed anda lmegtin ad slen i ṣṣut n Mmi-s n Ṛebbi, yerna wid akk ara s-yeslen ad idiren.


Vitið þér eigi, að vér eigum að dæma engla? Hvað þá heldur tímanleg efni! 	 Ur teẓrim ara belli a nḥaseb lmalayekkat ? Anda ara d-banent temsalin n ddunit-agi !


Hve miklu er þó maðurinn sauðkindinni fremri! Það er því leyfilegt að gjöra góðverk á hvíldardegi." 	 Eɛni tixsi teswa akteṛ n wemdan ? Ihi, yeḥlel a nexdem lxiṛ deg wass n westeɛfu !


Þér eruð vinir mínir, ef þér gjörið það, sem ég býð yður. 	 Aql-ikkun d iḥbiben-iw ma txeddmem ayen i wen d-umṛeɣ.


Þeir fóru burt frá ráðinu, glaðir yfir því, að þeir höfðu verið virtir þess að þola háðung vegna nafns Jesú. 	 Mi d-ffɣen ṛṛusul seg unejmaɛ n ccṛeɛ, feṛḥen imi țwaḥesben d wid yuklalen ad țewten, ad țwaregmen ɣef ddemma n yisem n Sidna Ɛisa.


Í söfnuðinum í Antíokkíu voru spámenn og kennarar. Þar voru þeir Barnabas, Símeon, nefndur Níger, Lúkíus frá Kýrene, Manaen, samfóstri Heródesar fjórðungsstjóra, og Sál. 	 Di tejmaɛt n temdint n Antyuc llan lenbiya d lɛulama : Barnabas, Semɛun ițusemman Aberkan, Lusyus n temdint n Qiṛwan, Manahen i d-ițțuṛebban d Hiṛudus Antibas, akk-d Caɛul.


Hann sagði oss, hvernig hann hefði séð engil standa í húsi sínu, er sagði: ,Send þú til Joppe og lát sækja Símon, er kallast Pétur. 	 Nekcem ɣer wexxam n Kurnilyus, yeḥka-yaɣ-d ayen i s yenna lmelk n Sidi Ṛebbi i d ibedden ɣuṛ-es, mi s-yenna : ceggeɛ ɣer temdint n Jafa a d-awin Semɛun ițusemman Butṛus,


Því að ég hef meðtekið frá Drottni það, sem ég hef kennt yður: Nóttina, sem Drottinn Jesús var svikinn, tók hann brauð, 	 D ayen i yi-d-ițțunefken s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i wen-slemdeɣ nekkini. Deg iḍ-nni i deg yețțuzenz Sidna Ɛisa, yeddem-ed aɣṛum,


Þeir skildu ekki, að hann var að tala við þá um föðurinn. 	 Imi ur fhimen ara belli ɣef Baba Ṛebbi i sen-d-iheddeṛ,


Og hann mun þerra hvert tár af augum þeirra. Og dauðinn mun ekki framar til vera, hvorki harmur né vein né kvöl er framar til. Hið fyrra er farið." 	 A sen-yesfeḍ imeṭṭawen, ur tețțili lmut, ur yețțili leḥzen, ur yețțili umeǧǧed ur yețțili lqeṛḥ axaṭer leḥwayeǧ timezwura ɛeddant ur țɛawadent ara a d-țuɣalent.


Síðan spyr hann þá: "Hvort er heldur leyfilegt að gjöra gott eða gjöra illt á hvíldardegi, bjarga lífi eða deyða?" En þeir þögðu. 	 Imiren yenna i wid yețmuqulen : D acu i d-teqqaṛ ccariɛa-nneɣ ɣef wayen yeɛnan ass n westeɛfu ? A nexdem lxiṛ neɣ a nexdem cceṛ ? A nsellek taṛwiḥt n wemdan neɣ a t-neǧǧ ad immet ? Lameɛna nutni ssusmen meṛṛa, ur zmiren ara a d-rren awal.


Allt er mér leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er mér leyfilegt, en ég má ekki láta neitt fá vald yfir mér. 	 Kra deg-wen qqaṛen : « Ɣuṛ-i kullec d leḥlal », meɛna mačči d kullec i kkun-inefɛen ; zemreɣ a d-iniɣ : kullec d leḥlal ɣuṛ-i, meɛna ur țțaǧaɣ ara lḥaǧa a yi-temlek.


og framselja hann heiðingjum, að þeir hæði hann, húðstrýki og krossfesti. En á þriðja degi mun hann upp rísa." 	 yerna a t-sellmen ger ifassen nn ikafriwen iwakken ad stehzin fell-as, a t-jelkḍen ( a t-cellṭen ), a t-semmṛen ɣef wumidag, ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin.


vera hóglátar, skírlífar, heimilisræknar, góðlátar og eiginmönnum sínum undirgefnar, til þess að orði Guðs verði ekki lastmælt. 	 ad ilint ț-țiɛeqliyin, ad ddunt s ṣṣfa, ad lhint d lecɣal n wexxam, ad lhunt, ad țțaɣent awal i yergazen-nsent iwakken awal n Sidi Ṛebbi ur yețwargam ara.


og gefi sig ekki að gyðingaævintýrum og boðum manna, sem fráhverfir eru sannleikanum. 	 ur ilaq ara ad țḥessisen i tmucuha n wudayen akk-d lewṣayat n yemdanen ur neqbil ara tideț.


Ég skal sýna yður, hverjum sá er líkur, sem kemur til mín, heyrir orð mín og breytir eftir þeim. 	 A wen-d-iniɣ ar wuɣuṛ ițemcabi wemdan i d-ițțasen ɣuṛ-i, isellen i wawal-iw yerna yeṭṭafaṛ-it :


En Kristur er kominn sem æðsti prestur hinna komandi gæða. Hann gekk inn í gegnum hina stærri og fullkomnari tjaldbúð, sem ekki er með höndum gjörð, það er að segja er ekki af þessari sköpun. 	 Lmasiḥ yusa-d d lmuqeddem ameqqran n lxiṛ i d-iteddun, yezger i wemkan iqedsen yugaren kra n wayen yebna wemdan, yesɛan azal meqqṛen, ur nelli ara n ddunit-agi.


Notið hverja stund, því að dagarnir eru vondir. 	 faṛset lweqt axaṭer ussan d ixeddaɛen.


og segir við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá kasta þér ofan, því að ritað er: Hann mun fela þig englum sínum, og þeir munu bera þig á höndum sér, að þú steytir ekki fót þinn við steini." 	 yenna-yas : Ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ḍeggeṛ iman-ik d akessar, anaɣ yura : Sidi Ṛebbi ad yefk lameṛ i lmalayekkat-is fell-ak, aa k-awint ger ifassen-nsent iwakken ad ḥadrent aḍar-ik ɣef yedɣaɣe n .


Hann kastaði honum í undirdjúpið og læsti og setti innsigli yfir, svo að hann leiddi ekki framar þjóðirnar afvega, allt til þess er fullnuðust þúsund árin. Eftir það á hann að vera leystur um stuttan tíma. 	 Iḍeggeṛ-it ɣer tesraft-nni lqayen, yerra-yas aɣummu izemmem-iț iwakken ur ițkellix ara leǧnas alamma ɛeddan walef iseggasen, imiren a d-yețwaserreḥ i kra n lweqt.


Í þriðja sinn kom hann og sagði við þá: "Sofið þér enn og hvílist? Nú er nóg. Stundin er komin. Mannssonurinn er framseldur í hendur syndugra manna. 	 Yuɣal-ed tikkelt tis tlata yenna yasen : Mazal-ikkun teṭṭsem, testeɛfam ! Dayen tura, tewweḍ-ed teswiɛt-nni ! Mmi-s n bunadem ițusellem ger ifassen n imednuben.


Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists, sem eftir mikilli miskunn sinni hefur endurfætt oss til lifandi vonar fyrir upprisu Jesú Krists frá dauðum, 	 Ad ițțubarek Ṛebbi, Baba-s n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ i ɣ-d-ifkan s ṛṛeḥma-ines tudert tajḍiṭ s ḥeggu n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ si ger lmegtin, s wakka i nesɛa asirem ameqqran,


Og menn munu færa henni dýrð og vegsemd þjóðanna. 	 Leǧnas meṛṛa yesɛan ccan a d-asen ad seǧǧden zdat-es.


eins og skrifað stendur: "Föður margra þjóða hef ég sett þig." Og það er hann frammi fyrir Guði, sem hann trúði á, honum sem lífgar dauða og kallar fram það, sem ekki er til eins og það væri til. 	 Am akken yura di Tawṛat n Sidna Musa : Sbeddeɣ-k iwakken aț-țiliḍ d jedd n waṭas n leǧnas. Yuɣal d jeddi-tneɣ zdat Ṛebbi s wayes i gumen, i d-iḥeggun lmegtin, i d-ixelqen ayen ur nelli ara.


Boðun vor er ekki sprottin af villu né af óhreinum hvötum og vér reynum ekki að blekkja neinn. 	 Lexbeṛ-agi n lxiṛ i wen-d newwi ur ibni ara ɣef lekdeb neɣ ɣef tḥila d lexdeɛ.


Þegar Pílatus heyrði þessi orð, leiddi hann Jesú út og settist í dómstólinn á stað þeim, sem nefnist Steinhlað, á hebresku Gabbata. 	 Mi gesla i imeslayen-agi, Bilaṭus yessufeɣ-ed Sidna Ɛisa ɣer beṛṛa, yeqqim ɣef wukursi n ccṛeɛ deg umkan iwumi qqaṛen s tɛibṛanit «Gabbaṭa» yeɛni «afrag yessan s yeblaḍen».


Því að lífið er mér Kristur og dauðinn ávinningur. 	 axaṭer ɣuṛ-i, Lmasiḥ ț-țudert-iw ma d lmut d rrbeḥ.


Og eru ekki systur hans allar hjá oss? Hvaðan kemur honum þá allt þetta?" 	 Yessetma-s daɣen, mačči gar aneɣ i llant ? Ansi i s-d-ikka ihi wannect-agi ?


Þá mælti móðir hans: "Eigi skal hann svo heita, heldur Jóhannes." 	 Dɣa tenṭeq-ed yemma-s tenna-yasen : Xaṭi ! A s-nsemmi Yeḥya !


honum sé dýrð í kirkjunni og í Kristi Jesú um öll æviskeið, öld eftir öld. Amen. 	 ad ițțubarek yisem-is si lǧil ɣer lǧil di tejmaɛt n imasiḥiyen akk-d Ɛisa Lmasiḥ i dayem, Amin !


Sá réttláti maður bjó á meðal þeirra og mæddist í sinni réttlátu sálu dag frá degi af þeim ólöglegu verkum, er hann sá og heyrði. 	 Argaz-agi aḥeqqi ițɛicin gar-asen, itețț-it wul-is ɣef ayen i gsell d wayen țwalint wallen-is yal ass, ɣef yir tikli nsen d yir lecɣal-nsen.


Ó að þér vilduð umbera dálitla fávisku hjá mér! Jú, vissulega umberið þér mig. 	 Ah ! A lukan aț-țqeblem kra n timmuhbelt si lǧiha-w ! Lameɛna qeblet-eț kan !


Júdas - ekki Ískaríot - sagði við hann: "Herra, hverju sætir það, að þú vilt birtast oss, en eigi heiminum?" 	 Yuda (mačči Yudas n Qeṛyut), yenna-yas : A Sidi, acuɣeṛ i nukkni kan i tebɣiḍ a d-sbeggneḍ iman-ik, mačči i ddunit meṛṛa ?


Því sá er vilji föður míns, að hver sem sér soninn og trúir á hann, hafi eilíft líf, og ég mun reisa hann upp á efsta degi." 	 D wagi i d lebɣi n Baba Ṛebbi: « kra n win yețmuqulen ɣer Mmi-s, yumen yis, ad yesɛu tudert n dayem yerna a t-id-sseḥyuɣ si lmut ass aneggaru.»


Ég helga mig fyrir þá, svo að þeir séu einnig helgaðir í sannleika. 	 ?ef yisem-ik ad sebbleɣ iman-iw fell-asen, iwakken ula d nutni ad sebblen iman-nsen ɣef tideț.


Umgangist viturlega þá, sem fyrir utan eru, og notið hverja stundina. 	 Ddut s ṣṣwab zdat wid ur numin ara s Ɛisa Lmasiḥ ; faṛset tagniț, țbecciṛet awal n Ɛisa Lmasiḥ.


Persónulegar stillingar 	 Izullan inewriken


Ég veit hvar þú býrð, þar sem hásæti Satans er. Þú heldur stöðugt við nafn mitt og afneitar ekki trúnni á mig, jafnvel ekki á dögum Antípasar, míns trúa vottar, sem deyddur var hjá yður, þar sem Satan býr. 	 ?riɣ anda i tzedɣeḍ, dinna i gella wemkan n lḥekma n Cciṭan. Teṭṭfeḍ deg isem-iw, ur tenkiṛeḍ ara liman i tesɛiḍ deg-i ula deg ussan i deg nɣan Antibas, inigi-inu n ṣṣeḥ, dinna ɣuṛ-wen anida yeṭṭef Cciṭan amkan.


En svo viljum vér, bræður, skýra yður frá þeirri náð, sem Guð hefur sýnt söfnuðunum í Makedóníu. 	 Nebɣa a kkun-nesseɛlem ay atmaten ɣef wayen yeɛnan ṛṛeḥma i d-yefka Sidi Ṛebbi i tejmuyaɛ n imasiḥiyen yellan di tmurt n Masidunya ;


Þá stóð æðsti presturinn upp og sagði: "Svarar þú því engu, sem þessir vitna gegn þér?" 	 Ameqqran n lmuqedmin ikker, yenna-yas : Ulac ayen ara d-terreḍ ɣef wayen akka i d-ccetkan fell-ak ?


Og ég sá annan engil stíga upp í austri. Hann hélt á innsigli lifanda Guðs og hrópaði hárri röddu til englanna fjögurra, sem gefið var vald til að granda jörðinni og hafinu, 	 Walaɣ lmelk nniḍen i d-yulin si lǧiha n cceṛq, yeṭṭef deg ufus-is ṭṭabeɛ n Ṛebbi yeddren ; iɛeggeḍ s ṣṣut ɛlayen ɣer ṛebɛa lmalayekkat-nni iwumi yefka Sidi Ṛebbi tazmert iwakken ad ḍuṛṛent lqaɛa d lebḥur, yenna-yasen :


Þeir skyldu hafa skó á fótum, en ekki tvo kyrtla. 	 Elset irkasen, meɛna ur țțawit ara yid-wen aqenduṛ wis sin.


Sá sem veitir yfirvöldunum mótstöðu, hann veitir Guðs tilskipun mótstöðu, og þeir sem veita mótstöðu munu fá dóm sinn. 	 S wakka ihi, win ara ixalfen lḥekma i gesbedd Sidi Ṛebbi, d lameṛ n Sidi Ṛebbi i gɛuṣa, d lɛiqab kan ara d-isseɣli ɣef yiman-is.


Um kvöldið sat hann til borðs með þeim tólf. 	 Mi d-teɣli tmeddit, Sidna Ɛisa yeqqim ad yečč nețța d inelmaden-is.


Leikir 	 Uraren


og hann tók það og neytti þess frammi fyrir þeim. 	 Iddem-it-id, yečča-t zdat-sen.


Eins það sem sáð var í grýtta jörð, það merkir þá sem taka orðinu með fögnuði, um leið og þeir heyra það, 	 Wiyaḍ cban akal yeččuṛen d idɣaɣen, akken ara slen i wawal n Ṛebbi, qebblen-t s lfeṛḥ ;


Enn sagði hann við þá: "Ég fer burt, og þér munuð leita mín, en þér munuð deyja í synd yðar. Þangað sem ég fer, getið þér ekki komist." 	 Sidna Ɛisa yerna yenna-yasen : Atan ad ṛuḥeɣ, aț-țqellbem fell-i lameɛna aț-țemtem di ddnub-nwen, ur tezmirem ara a d-tasem ɣer wanda ara ṛuḥeɣ.


Hann skildi síðan við þá, sté aftur í bátinn og fór yfir um. 	 Dɣa yeǧǧa-ten, yerkeb daɣen di teflukt iwakken ad izger agummaḍ.


Því að líkt er um himnaríki og konung, sem vildi láta þjóna sína gjöra skil. 	 Daymi, tagelda n igenwan tețțemcabi ɣer yiwen ugellid yebɣan ad imḥasab nețța d iqeddacen-is.


Og allir borgarmenn fóru út til móts við Jesú, og þegar þeir sáu hann, báðu þeir hann að fara burt úr héruðum þeirra. 	 Imezdaɣ akk n temdint ffɣen-d ɣer Sidna Ɛisa ; mi d-wwḍen ɣuṛ-es, ḥellelen-t ad iffeɣ si tmurt-nsen.


Og þeir, sem í áliti voru, - hvað þeir einu sinni voru, skiptir mig engu, Guð fer ekki í manngreinarálit, - þeir, sem í áliti voru, lögðu ekkert frekara fyrir mig. 	 d wid yesɛan lqima gar-awen, [ ur iyi-tewqiɛ ara lmeɛna d acu i llan zik, axaṭer Sidi Ṛebbi ur ixeddem ara lxilaf ger yemdanen ] ; wid-nni yesɛan lqima ur ḥețțmen ara fell-i ad xedmeɣ ayen nniḍen.


Hann bar sjálfur syndir vorar á líkama sínum upp á tréð, til þess að vér skyldum deyja frá syndunum og lifa réttlætinu. Fyrir hans benjar eruð þér læknaðir. 	 Nețța i gɛebban ddnubat-nneɣ, ițwasemmeṛ ɣef wumidag iwakken a nili am wid yemmuten ɣef wayen yeɛnan ddnub axaṭer ddnub ur isɛi ara tazmert ɣef wid immuten. S wakka, tura ur nețɛici ara di ddnub meɛna di lḥeqq, akken yura : Di leǧruḥ-is i tufam ḥellu. +


Sá lærisveinn Jesú, sem hann elskaði, sat næstur honum. 	 Yiwen deg-sen, anelmad-nni i gḥemmel Sidna Ɛisa, yeqqim ɣer lmakla ɣer tama-s.


Sá sem talar flytji Guðs orð, sá sem þjónustu hefur skal þjóna eftir þeim mætti, sem Guð gefur, til þess að Guð vegsamist í öllum hlutum fyrir Jesú Krist. Hans er dýrðin og mátturinn um aldir alda. Amen. 	 Win i wumi i d-yețțunefk ad ihḍeṛ, ilaq ad ihḍeṛ s imeslayen i s-d-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi. Akken daɣen ma yella wayeḍ ițțunefk-as-ed ad iqdec, ad iqdec ɣef wiyaḍ s tezmert i s-d-ifka Sidi Ṛebbi. Iwakken di yal ccɣel, ad ițwaḥmed Sidi Ṛebbi s yisem n Ɛisa Lmasiḥ, bab n tezmert ț-țmanegt si lǧil ɣer lǧil. Amin !


Á sömu stundu varð hann glaður í heilögum anda og sagði: "Ég vegsama þig, faðir, herra himins og jarðar, að þú hefur hulið þetta spekingum og hyggindamönnum, en opinberað það smælingjum. Já, faðir, svo var þér þóknanlegt. 	 Imiren kan, Sidna Ɛisa yeččuṛ-it Ṛṛuḥ iqedsen s lfeṛḥ, yenṭeq yenna : Tanemmirt a Baba, kečč yellan d Bab n yigenwan d lqaɛa, imi ayen akk i teffreḍ ɣef lɛuqal d yimusnawen tbeggneḍ-t-id i yimecṭuḥen. Tanemmirt a Baba Ṛebbi aḥnin axaṭer d wagi i d lebɣi-k.


Bjóð því, að grafarinnar sé vandlega gætt allt til þriðja dags, ella gætu lærisveinar hans komið og stolið honum og sagt fólkinu: ,Hann er risinn frá dauðum.' Þá verða síðari svikin verri hinum fyrri." 	 Ceggeɛ iɛessasen ad ɛassen aẓekka-s alamma d ass wis tlata, iwakken inelmaden-is ur d-țasen ara ad akren lǧețța-s, ad inin i wegdud : « iḥya-d si ger lmegtin. » Neɣ m'ulac lekdeb-agi aneggaru ad yaggar amezwaru.


Um miðnætti báðust þeir Páll og Sílas fyrir og lofsungu Guði, en bandingjarnir hlustuðu á þá. 	 Di țnaṣfa n yiḍ, Bulus d Silas deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi, cennun, țḥemmiden-t, imeḥbas nniḍen smeḥsisen-asen.


Nú kom einn af englunum sjö, sem héldu á skálunum sjö, sem fullar voru af síðustu plágunum sjö, og talaði við mig og sagði: "Kom hingað, og ég mun sýna þér brúðina, eiginkonu lambsins." 	 Yiwen si sebɛa lmalayekkat-nni yeṭṭfen sebɛa teqbucin yeččuṛen d sebɛa lmuṣibat tineggura yusa-d yenna-yi-d : Eyya-d a k-d-sekneɣ tislit, tameṭṭut n Izimer.


Páll, postuli Krists Jesú, að boði Guðs frelsara vors og Krists Jesú, vonar vorrar, heilsar 	 Nekk Bulus amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ, s lebɣi n Sidi Ṛebbi amsellek-nneɣ akk-d lebɣi n Ɛisa Lmasiḥ i deg yella usirem-nneɣ,


því heldur sem þú þekkir alla siðu Gyðinga og ágreiningsmál. Því bið ég þig að hlýða þolinmóður á mig. 	 axaṭer tesneḍ akken ilaq leɛwayed akk-d yimeslayen-nsen ; di leɛnaya-k ihi semḥess-iyi-d s leɛqel.


En nú gjörðist það, að fátæki maðurinn dó, og báru hann englar í faðm Abrahams. Ríki maðurinn dó líka og var grafinn. 	 Asmi yemmut uẓawali-nni, ddment-eț lmalayekkat wwint-eț ɣer igenni ɣer wanda yella Ibṛahim. Ameṛkanti-nni yemmut ula d nețța, meḍlen-t.


Páll, að vilja Guðs postuli Krists Jesú og Tímóteus, bróðir vor, heilsa 	 Nekk Bulus, amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ s lebɣi n Sidi Ṛebbi akk-d gma-tneɣ Timuti,


Símon Pétur, þjónn og postuli Jesú Krists, heilsar þeim, sem hlotið hafa hina sömu dýrmætu trú og vér fyrir réttlæti Guðs vors og frelsara vors Jesú Krists. 	 Nekk Semɛun Buṭrus, d aqeddac, d amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ, i wid akk yesɛan liman am nukni, s lḥeqq n Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ akk-d umsellek nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


En nú, eftir að þér þekkið Guð, eða réttara sagt, eftir að Guð þekkir yður, hvernig getið þér snúið aftur til hinna veiku og fátæklegu vætta? Viljið þér þræla undir þeim að nýju? 	 Lameɛna tura mi tessnem Ṛebbi, yerna nețța iḥseb ikkun d arraw-is, amek armi tebɣam aț-țuɣalem ɣer lɛaddat n zik ur nesɛi lmeɛna iwakken aț-țilim seddaw uzaglu-nsent ?


Hinn fyrsti kom og sagði: ,Herra, pund þitt hefur ávaxtast um tíu pund.' 	 Amezwaru yusa-d, yenna : A Sidi, s twizeț-nni i yi-d-tefkiḍ rebḥeɣ-ed ɛecṛa nniḍen.


Davíð kallar hann sjálfur drottin. Hvernig getur hann þá verið sonur hans?" Og hinn mikli mannfjöldi hlýddi fúslega á hann. 	 Dawed s yiman-is issawel-as « a Sidi », amek ihi yezmer ad yili d mmi-s ? Aṭas n lɣaci i s-yesmeḥsisen s lfeṛḥ.


Lærisveinarnir spurðu hann: "Hví segja fræðimennirnir, að Elía eigi fyrst að koma?" 	 Inelmaden steqsan Sidna Ɛisa nnan-as : Iwacu imusnawen n ccariɛa qqaṛen-d : « Ilaq a d-yas nnbi Ilyas d amezwaru ? »


Hví spyr þú mig? Spyrðu þá, sem heyrt hafa, hvað ég hef við þá talað. Þeir vita hvað ég hef sagt." 	 Iwacu i yi testeqsayeḍ ? Steqsi widak i yi-slan amek i sen-hedṛeɣ, nutni ẓran akk ayen i d-nniɣ.


Eða hvernig fær nokkur brotist inn í hús hins sterka og rænt föngum hans, nema hann bindi áður hinn sterka, þá getur hann rænt hús hans. 	 Yiwen ur yezmir ad ikcem ɣer wexxam n wergaz iǧehden iwakken a s-iddem ayla-as ma yella ur t-yuriz ara uqbel, meɛna m'ara t-yarez, imiren ad yizmir ad iddem ayen akk yellan deg wexxam-is.


munnur þeirra er fullur bölvunar og beiskju. 	 Imawen-nsen ččuṛen d ddeɛwat n cceṛ ț-țeṛzeg.


Verið varir um yður, vakið! Þér vitið ekki, nær tíminn er kominn. 	 Ur gganet ara, ɛasset iman-nwen imi ur teẓrim ara melmi ara d-yaweḍ lweqt-nni.


En farið og segið lærisveinum hans og Pétri: ,Hann fer á undan yður til Galíleu. Þar munuð þér sjá hann, eins og hann sagði yður'." 	 Ṛuḥemt tura, inimt-asen i inelmaden-is akk-d Buṭrus : atan yezwar ɣer tmurt n Jlili ; dinna ara t-teẓrem akken i wen-t-yenna.


Undirstöðusteinar borgarmúrsins voru skreyttir alls konar gimsteinum. Fyrsti undirstöðusteinninn var jaspis, annar safír, þriðji kalsedón, fjórði smaragð, 	 Lsisan n leswaṛ-is ṛeqqmen s yezṛa ɣlayen n mkul ṣṣenf. Amezwaru s Lyaman n Jasb, wis sin n Safir, wis tlata s lyaman n Agat, wis ṛebɛa n ?umṛud,


Ég fasta tvisvar í viku og geld tíund af öllu, sem ég eignast.' 	 ?țuẓumeɣ sin wussan di dduṛt, țțakeɣ leɛcuṛ seg wayen sɛiɣ.


Þær höfðu hár sem hár kvenna, og tennur þeirra voru eins og ljónstennur. 	 acebbub-nsen am win n tilawin, tuɣmas-nsen am tid n yizmawen.


Hefði ég ekki komið og talað til þeirra, væru þeir ekki sekir um synd. En nú hafa þeir ekkert til afsökunar synd sinni. 	 Lemmer ur d-usiɣ ara, lemmer ur sen-d-mmeslayeɣ ara tili ulac ddnub fell-asen lameɛna tura ddnub i yirawen-nsen.


Þeir spurðu hann: "Hver er sá maður, sem sagði þér: ,Tak hana og gakk'?" 	 Steqsan-t nnan-as : Anwa i k-d-yennan akka ?


Nokkrir fræðimenn sögðu þá með sjálfum sér: "Hann guðlastar!" 	 Llan dinna kra si lɛulama țxemmimen deg wulawen-nsen qqaṛen : Argaz-agi yekfeṛ !


Gjaldið engum illt fyrir illt. Stundið það sem fagurt er fyrir sjónum allra manna. 	 Ur țțarrat ara țțaṛ seg wid i kkun-iḍuṛṛen, nadit ɣef wayen yelhan zdat yemdanen meṛṛa.


einkum þá, sem í breytni sinni stjórnast af saurlífisfýsn og fyrirlíta drottinvald. Þessir fífldjörfu sjálfbirgingar skirrast ekki við að lastmæla tignum. 	 Ad iɛaqeb widak-nni i gxeddmen lefsad, ițnadin anagar lebɣi n tnefsit-nsen, imi ur țțaken ara lqima i lhiba n Sidi Ṛebbi. Ur țqadaṛen ara, qebbḥen, ur uggaden ara ad regmen ula d lmalayekkat.


Þá kom fræðimaður einn til hans og sagði: "Meistari, ég vil fylgja þér, hvert sem þú ferð." 	 Yiwen lɛalem n ccariɛa iqeṛṛeb ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yas : A Sidi, anda teddiḍ ad dduɣ.


Með hjálp Silvanusar, hins trúa bróður, í mínum augum, hef ég stuttlega ritað yður þetta til þess að minna á og vitna hátíðlega, að þetta er hin sanna náð Guðs. Standið stöðugir í henni. 	 S ufus n gma-tneɣ eɛzizen Silwan i ɣef nețkel, i wen-d-uriɣ kra n imeslayen-agi iwakken a kkun-nhuɣ yerna ad cehdeɣ belli ț-țagi i d ṛṛeḥma n tideț n Sidi Ṛebbi s wayes tumnem.


En áður en hann kom fram, boðaði Jóhannes öllum Ísraelslýð iðrunarskírn. 	 Uqbel a d-yas Sidna Ɛisa, Yeḥya ibecceṛ țțuba s weɣḍas n waman i wegdud n wat Isṛail.


styrktu lærisveinana og hvöttu þá til að vera staðfastir í trúnni. Þeir sögðu: "Vér verðum að ganga inn í Guðs ríki gegnum margar þrengingar." 	 iwakken ad sǧehden ulawen n inelmaden. Nehhun-ten ad ṭṭfen di liman, qqaṛen-asen : S waṭas n leɛtab ara nekcem ɣer ddewla n Sidi Ṛebbi.


En margir hinir fyrstu munu verða síðastir og hinir síðustu fyrstir. 	 Aṭas seg wid yellan d imezwura ad uɣalen d ineggura, aṭas daɣen seg wid yellan d ineggura ad uɣalen d imezwura.


Því að þér getið allir, hver á eftir öðrum, talað af spámannlegri andagift, til þess að allir hljóti fræðslu og uppörvun. 	 Tzemrem akk a d tețxebbiṛem s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, meɛna wa deffir wa, iwakken atmaten meṛṛa ad lemden, ad innerni liman-nsen.


Ef andi hans, sem vakti Jesú frá dauðum, býr í yður, þá mun hann, sem vakti Krist frá dauðum, einnig gjöra dauðlega líkami yðar lifandi með anda sínum, sem í yður býr. 	 Ma yezdeɣ deg-wen Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi i d-yesseḥyan Sidna Ɛisa si ger lmegtin, win i d-yesseḥyan Sidna Ɛisa si ger lmegtin, yezmer daɣen s Ṛṛuḥ-is izedɣen deg-wen, a d-yerr tudert i lǧețța-nwen ara yemten.


Þá mun bróðir selja bróður í dauða og faðir barn sitt. Börn munu rísa gegn foreldrum og valda þeim dauða. 	 Yiwen ad yefk gma-s ɣer lmut, wayeḍ ad yefk mmi-s ; dderya a d-kkren ɣer imawlan-nsen a ten-ssiwḍen ɣer lmut.


Sakir þessa hef ég kallað yður hingað, að ég mætti sjá yður og tala við yður, því vegna vonar Ísraels ber ég þessa hlekki." 	 Daymi i bɣiɣ a kkun-ẓreɣ, ad mmeslayeɣ yid-wen axaṭer ɣef ddemma n usirem n wat Isṛail i țwarzeɣ s snasel-agi.


að fyrirheitið, sem Guð gaf feðrum vorum, hefur hann efnt við oss börn þeirra með því að reisa Jesú upp. Svo er ritað í öðrum sálminum: Þú ert sonur minn, í dag hef ég fætt þig. 	 Mi d-yesseḥya Sidi Ṛebbi Sidna Ɛisa, akken yura di Sabur wis-sin : Kečč d mmi, d nekk i k-id-yefkan ɣer ddunit ass-a !


Hann sagði: "Gjörið iðrun, himnaríki er í nánd." 	 iqqaṛ-ed : Tubet, beddlet tikli, axaṭer tagelda n igenwan tqeṛṛeb-ed.


Verið glaðir og fagnið, því að laun yðar eru mikil á himnum. Þannig ofsóttu þeir spámennina, sem voru á undan yður. 	 Feṛḥet, ilit di lfeṛḥ, axaṭer ṛṛezq-nwen d ameqqran deg igenwan, aakka i țwaqehṛen lenbiya i kkun-id izwaren.


Konur heimtu aftur sína framliðnu upprisna. Aðrir voru pyndaðir og þágu ekki lausn til þess að þeir öðluðust betri upprisu. 	 Kra n tilawin walant wid i sent-yemmuten uɣalen-d si ger lmegtin, wiyaḍ țwaqehṛen meɛna ur qbilen ara ṛṛeḥma n yemdanen iwakken ad sɛun ḥeggu n tideț.


Mikið á allan hátt. Fyrst er þá það, að þeim hefur verið trúað fyrir orðum Guðs. 	 Lfayda tella yerna ț-țameqqrant di mkul tama, axaṭer d nutni iwumi d-yefka Sidi Ṛebbi awal-is d imezwura.


Hann sá og ekkju eina fátæka leggja þar tvo smápeninga. 	 Ațaya yiwet n taǧǧalt taẓawalit tger sin iṣurdiyen ɣer usenduq-nni,


Og lífið var opinberað, og vér höfum séð það og vottum um það og boðum yður lífið eilífa, sem var hjá föðurnum og var opinberað oss. 	 Tudert tban-ed, nwala-ț, nețcehhid fell-as, yerna nețbecciṛ-awen-d tudert n dayem yellan ɣer tama n Sidi Ṛebbi, tura tban-aɣ-ed.


Því að hann mun verða mikill í augliti Drottins. Aldrei mun hann drekka vín né áfengan drykk, en fyllast heilögum anda þegar frá móðurlífi. 	 Ad yesɛu ccan d ameqqran ɣer Sidi Ṛebbi, a d-iččaṛ d Ṛṛuḥ iqedsen si tɛebbuṭ n yemma-s, ur itess ccṛab, ur itess ayen nniḍen isekkṛen.


Þegar Jesús var kominn inn og orðinn einn með lærisveinum sínum, spurðu þeir hann: "Hví gátum vér ekki rekið hann út?" 	 Mi kecmen ɣer wexxam, inelmaden-is steqsan-t : Acuɣer ur nezmir ara nukni a nessufeɣ aṛuḥani-nni ?


Og hér stend ég nú lögsóttur vegna vonarinnar um fyrirheitið, sem Guð gaf feðrum vorum 	 Beddeɣ ass-agi di ccṛeɛ axaṭer ssarmeɣ aț-țwakmel lemɛahda-nni i gefka Sidi Ṛebbi i lejdud-nneɣ.


Fagnið með fagnendum, grátið með grátendum. 	 feṛḥet d wid ifeṛḥen, țrut d win yețrun.


Pílatus gekk þá aftur inn í höllina, kallaði Jesú fyrir sig og sagði við hann: "Ert þú konungur Gyðinga?" 	 Bilaṭus yekcem ɣer wexxam n ccṛeɛ akken ad icaṛeɛ Sidna Ɛisa ; yesteqsa-t, yenna-yas : D kečč i d agellid n wat Isṛail ?


og sagði við hann: "Farðu og þvoðu þér í lauginni Sílóam." (Sílóam þýðir sendur.) Hann fór og þvoði sér og kom sjáandi. 	 yenna-yas : Ṛuḥ aț-țessirdeḍ di tala n Silwi (Silwi lmeɛna-ines «amceggeɛ»). Aderɣal-nni iṛuḥ a d-issired, mi d-yuɣal, yețwali.


Og hann sagði við þá er hjá voru: ,Takið af honum pundið, og fáið þeim, sem hefur tíu pundin.' 	 Dɣa yenna i widak yellan dinna : Kkset-as tawizeț-nni, rnut-as-ț i win yesɛan ɛecṛa.


Jesús svaraði: "Sannlega, sannlega segi ég þér: Enginn getur komist inn í Guðs ríki, nema hann fæðist af vatni og anda. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Nniɣ-ak s tideț : m'ur d-ilul ara yiwen seg waman akk-d Ṛṛuḥ, ur ițțizmir ara ad ikcem tagelda n Ṛebbi.


Og englarnir sjö, sem héldu á básúnunum sjö, bjuggu sig til að blása. 	 Sebɛa lmalayekkat-nni yeṭṭfen sebɛa lbuqat, heggant iman-nsent ad wwtent lbuq.


Hann svarar: "Vegna harðúðar hjartna yðar leyfði Móse yður að skilja við konur yðar, en frá upphafi var þetta eigi þannig. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ɣef ddemma n wulawen-nwen yeqquṛen i wen-iserreḥ nnbi Musa aț-țebrum i tilawin-nwen. Meɛna di tazwara mačči akka i gella lḥal.


Ef einhver er í Kristi, er hann skapaður á ný, hið gamla varð að engu, sjá, nýtt er orðið til. 	 Ihi win iteddun deg webrid n Lmasiḥ, iɛawed ed talalit, yuɣal d amdan ajdid : ayen yellan d aqdim iɛedda, kullec yuɣal d ajdid.


Þetta hef ég skrifað yður, sem trúið á nafn Guðs sonar, til þess að þér vitið, að þér hafið eilíft líf. 	 Ayagi uriɣ-awen-t-id iwakken aț-țeẓrem belli tesɛam tudert n ṣṣeḥ yețdumun, kunwi yumnen s Mmi-s n Ṛebbi.


Velkomin í GNOME skjáborðsumhverfið 	 Ansuf yissek ɣer we Sirra n GNOME


Þær sáu þá, að steininum hafði verið velt frá gröfinni, 	 Ufant azṛu-nni iqeflen aẓekka, yegrareb akkin.


Virðið alla menn, elskið bræðrafélagið, óttist Guð, heiðrið keisarann. 	 Qadṛet imdanen meṛṛa ; ḥemmlet atmaten nwen, ḍuɛet Sidi Ṛebbi, qadṛet agellid.


til þess að eta hold konunga og hold herforingja og hold kappa og hold hesta og þeirra, sem á þeim sitja, og hold allra, bæði frjálsra og ófrjálsra, smárra og stórra." 	 iwakken aț-țeččem aksum n igelliden, aksum n lɛeskeṛ d wid iḥekkmen fell-asen, aksum n iɛewdiwen d wid i ten-irekben, aksum n yemdanen, ama d iḥeṛṛiyen ama d aklan, s umeqqran s umeẓyan.


Að fjörutíu árum liðnum ,birtist honum engill í eyðimörk Sínaífjalls í logandi þyrnirunna.' 	 Mi ɛeddan ṛebɛin n iseggasen, idheṛ-as-ed yiwen n lmelk deg yiwen uḥeǧǧaǧu n tmes iceɛlen deg inijel, mi gella deg unezṛuf n wedrar n Sinay.


Fyrsta dag vikunnar kemur María Magdalena til grafarinnar svo snemma, að enn var myrkur, og sér steininn tekinn frá gröfinni. 	 Ass n lḥedd, ṣṣbeḥ zik qbel ad yali wass, Meryem tamagdalit tṛuḥ ɣer u?ekka. Twala azṛu-nni iqeflen imi n u?ekka yețwakkes.


því að úr skorti mínum bættu bræðurnir, er komu frá Makedóníu. Og í öllu varaðist ég að verða yður til þyngsla og mun varast. 	 Asmi lliɣ ɣuṛ-wen, ɣas akken xuṣṣeɣ ur lliɣ ț-țaɛkumt ɣef yiwen, axaṭer atmaten i d-yusan si tmurt n Masidunya fkan-iyi-d ayen akk i ḥwaǧeɣ. Di yal lḥaǧa, ḥudreɣ iman-iw iwakken ur țțiliɣ ara ț-țaɛekkumt fell-awen, yerna mazal ad ḥadreɣ iman-iw.


Daglega var hann að kenna í helgidóminum, en æðstu prestarnir og fræðimennirnir svo og fyrirmenn þjóðarinnar leituðust við að ráða hann af dögum, 	 Sidna Ɛisa yesselmad mkul ass di lǧameɛ iqedsen. Lmuqedmin imeqqranen, lɛulama d imeqqranen n wegdud țnadin a t-nɣen,


Tortíming og eymd er í slóð þeirra, 	 ansi ɛeddan ad ǧǧen axeṣṣar d nnger di lateṛ-nsen.


Þá sá faðirinn, að það var á þeirri stundu, þegar Jesús hafði sagt við hann: "Sonur þinn lifir." Og hann tók trú og allt hans heimafólk. 	 Baba-s n weqcic-nni yewwi-d s lexbaṛ belli di ssaɛa-nni i s-d-yenna Sidna Ɛisa « Mmi-k yeḥla » i geḥla mmi-s, seg imiren yumen nețța d wat wexxam-is meṛṛa.


Og hann sagði: "Það sem fer út frá manninum, það saurgar manninn. 	 Yerna yenna : D ayen i d-ițeffɣen seg wemdan i t-yessenǧasen.


Demetríusi er borið gott vitni af öllum og af sannleikanum sjálfum. Það gjörum vér líka, og þú veist að vitnisburður vor er sannur. 	 Ma d Dimitriyus țcekkiṛen-t akk medden, yerna tideț tețban-ed deg-s, ula d nukni nenna-t-id yerna teẓriḍ ayen i d-neqqaṛ ț-țideț.


Þá sagði ungi maðurinn: "Alls þessa hef ég gætt. Hvers er mér enn vant?" 	 Aqcic-nni yerra-yas-ed : Ayagi akk xedmeɣ-t, d acu i yi-ixuṣṣen ?


Þegar hann heyrði, að Jóhannes hefði verið tekinn höndum, hélt hann til Galíleu. 	 Mi gesla s Yeḥya yețwaḥbes, Sidna Ɛisa yuɣal ɣer tmurt n Jlili.


Þegar þeir komu til lærisveinanna, sáu þeir mannfjölda mikinn kringum þá og fræðimenn að þrátta við þá. 	 Mi d-ṣubben seg udrar, ufan-d lɣaci akk-d lɛulama n ccariɛa zzin i inelmaden nniḍen, țmeslayen yid-sen.


Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels, því að hann hefur vitjað lýðs síns og búið honum lausn. 	 Ad ițțubarek Sidi Ṛebbi, Illu n wat Isṛail imi d-yerra ddehn-is ɣer wegdud-is iwakken a t-isellek.


Konungsmaður bað hann: "Herra, kom þú áður en barnið mitt andast." 	 Lḥakem n ddewla yenna-yas : A Sidi, di leɛnaya-k ɣiwel uqbel ad yemmet mmi !


Og þér sjáið og heyrið, að Páll þessi hefur með fortölum sínum snúið fjölda fólks, ekki einungis í Efesus, heldur nær um gjörvalla Asíu. Hann segir, að eigi séu það neinir guðir, sem með höndum eru gjörðir. 	 teẓram yerna teslam daɣen ɣef Bulus-agi issamnen aṭas n lɣaci di temdint n Ifasus d waṭas n tmura n Asya. Yessamen lɣaci, yewwi-ten d webrid-is mi sen-iqqaṛ : « Iṛebbiten agi ițwaxedmen s ifassen n wemdan mačči d iṛebbiten n tideț » ;


Ef hönd þín tælir þig til falls, þá sníð hana af. Betra er þér handarvana inn að ganga til lífsins en hafa báðar hendur og fara til helvítis, í hinn óslökkvanda eld. 	 Ma yella d afus-ik i d sebba n tuccḍa, gzem-it ; axiṛ-ak aț-țkecmeḍ ɣer tudert n dayem s yiwen ufus wala aț-țkecmeḍ s sin ifassen ɣer ǧahennama, aț-țețwaḍeggreḍ ɣer tmes ur nxețți.


Pílatus spurði: "Hvað illt hefur hann þá gjört?" En þeir æptu því meir: "Krossfestu hann!" 	 Bilaṭus yenna-yasen : D acu i gexdem n diri ? Rnan țɛeggiḍen akteṛ : ?emmeṛ-it ɣef wumidag !


Og aftur er hann leiðir hinn frumgetna inn í heimsbyggðina segir hann: Og allir englar Guðs skulu tilbiðja hann. 	 Asmi i d-yefka amenzu ɣer ddunit yenna-d : L malayekkat meṛṛa n Sidi Ṛebbi ad seǧǧdent zdat-es a t-ɛebdent.


Verið minnugir leiðtoga yðar, sem Guðs orð hafa til yðar talað. Virðið fyrir yður, hvernig ævi þeirra lauk, og líkið eftir trú þeirra. 	 Mmektit-ed wid i wen-yemlan abrid, i wen d-ibeccṛen awal n Ṛebbi ; meyzet amek tekfa tudert nsen, sɛut liman am nutni.


Þá færðu menn til hans börn, að hann legði hendur yfir þau og bæði fyrir þeim, en lærisveinar hans átöldu þá. 	 Kra yemdanen țawin-d i Sidna Ɛisa arrac imecṭuḥen iwakken ad issers afus-is fell-asen a ten-ibarek, meɛna inelmaden-is țțaran-ten.


Blindir fá sýn og haltir ganga, líkþráir hreinsast og daufir heyra, dauðir rísa upp, og fátækum er flutt fagnaðarerindi. 	 Iderɣalen țwalin, iquḍaren leḥḥun, ibeṛsiyen ṣeffun, iɛeẓẓugen sellen, lmegtin ḥeggun-d, lexbaṛ n lxiṛ ițțubecceṛ i yimeɣban.


Leikir og skemmtun 	 Uraren d ...


umbeðin sýndarstærð passar ekki: umbeðin stærð=(%d, %d), lágmark=(%d, %d), hámark=(%d, %d)MirrorPantallas en Espejo", *not* "Espejar Pantallas 	 MirrorPantallas en Espejo", *not* "Espejar Pantallas


En Sál gjörði sér allt far um að uppræta söfnuðinn. Hann óð inn í hvert hús, dró þaðan bæði karla og konur og lét setja í varðhald. 	 Ma d Caɛul ixeddem akk lmejhud-is iwakken ad ihudd tajmaɛt n wid yumnen s Sidna Ɛisa ; issufuɣ ed seg ixxamen-nsen, irgazen ț-țilawin yumnen s Lmasiḥ, issekcam iten ɣer lḥebs.


En hvað um það! Kristur er allt að einu boðaður, hvort sem það heldur er af uppgerð eða heilum hug. Og þetta gleður mig. Já, það mun áfram gleðja mig. 	 Ur i yi-tewqiɛ ara, axaṭer akken yebɣu yili lḥal, ama s tḥila ama s wul yeṣfan Lmasiḥ yețwabecceṛ ; ɣef wayagi feṛḥeɣ yerna mazal ad feṛḥeɣ,


Mennirnir undruðust og sögðu: "Hvílíkur maður er þetta? Jafnvel vindar og vatn hlýða honum." 	 Wid iḥedṛen, tɛeǧǧben qqaṛen : Anwa-t wagi ? Ula d aḍu d lebḥeṛ țțaɣen-as awal !


Farísear spurðu hann, hvenær Guðs ríki kæmi. Hann svaraði þeim: "Guðs ríki kemur ekki þannig, að á því beri. 	 Ifariziyen steqsan Sidna Ɛisa melmi ara d-tas lḥekma n tgeldit n Sidi Ṛebbi. Sidna Ɛisa yerra-yasen : Lḥekma n Sidi Ṛebbi mačči d ayen țwalint wallen.


Þeir svöruðu: "Sumir Jóhannes skírara, aðrir Elía og enn aðrir Jeremía eða einn af spámönnunum." 	 Rran-as : Kra qqaṛen d Yeḥya aɣeṭṭas, wiyaḍ qqaṛen d nnbi Ilyas, wiyaḍ daɣen d nnbi Irmiya neɣ d yiwen ger lenbiya.


"Fyrir því var það honum og til réttlætis reiknað." 	 ?ef wannect-agi i t-yeḥseb Sidi Ṛebbi d aḥeqqi.


og spurðu þá: "Er þetta sonur ykkar, sem þið segið að hafi fæðst blindur? Hvernig er hann þá orðinn sjáandi?" 	 Steqsan-ten nnan-asen : Argaz-agi, ț-țideț d mmi-twen ? D ṣṣeḥ ilul-ed d aderɣal ? Amek armi i guɣal yețwali tura ?


Einn úr mannfjöldanum sagði við hann: "Meistari, seg þú bróður mínum að skipta með mér arfinum." 	 Yiwen wergaz inṭeq-ed si ger n lɣaci yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, ini-yas i gma ad ibḍu yid-i lweṛt i d-iǧǧa baba-tneɣ.


En hann sneri sér við og ávítaði þá [og sagði: "Ekki vitið þið, hvers anda þið eruð. 	 Sidna Ɛisa yezzi ɣuṛ-sen, iɛeggeḍ fell-asen yenna : Acuɣeṛ i tețxemmimem akka ?


En allt verður þetta til þess, að ritningar spámannanna rætist." Þá yfirgáfu hann lærisveinarnir allir og flýðu. 	 Meɛna annect-agi meṛṛa yedṛa-d iwakken ad țwakemlent tira n lenbiya. IImiren, inelmaden meṛṛa ǧǧan-t, yal yiwen ɣer wanda yerwel.


en engillinn sagði við þá: "Verið óhræddir, því sjá, ég boða yður mikinn fögnuð, sem veitast mun öllum lýðnum: 	 Lmelk yenna-yasen : Ur țțagadet ! Aql-i wwiɣ-awen-d lexbaṛ lxiṛ ara isfeṛḥen wugdud meṛṛa.


Hefði ég ekki unnið meðal þeirra þau verk, sem enginn annar hefur gjört, væru þeir ekki sekir um synd. En nú hafa þeir séð þau og hata þó bæði mig og föður minn. 	 Lemmer ur xdimeɣ ara gar-asen ayen weṛǧin yexdem yiwen, tili ulac ddnub fell-asen. Meɛna tura, ɣas akken ẓran kullec, țkemmilen keṛhen-iyi am nekk am Baba.


Göngum því til hans út fyrir herbúðirnar og berum vanvirðu hans. 	 A nṛuḥet ihi ɣuṛ-es ɣer beṛṛa, a neqbel a nețwakṛeh am nețța.


Ekki dirfumst vér að telja oss til þeirra eða bera oss saman við suma af þeim, er mæla með sjálfum sér. Þeir mæla sig við sjálfa sig og bera sig saman við sjálfa sig og eru óskynsamir. 	 Ur nezmir ara a nesseɛdel neɣ a nmettel iman-nneɣ ɣer wid yețcekkiṛen iman-nsen. ?mettilen iman-nsen ɣer yiman-nsen, ḥesben ulac win yellan sennig-nsen ; xuṣṣen di lefhama.


Þá sagði María við engilinn: "Hvernig má þetta verða, þar eð ég hef ekki karlmanns kennt?" 	 Meryem tenna i lmelk-nni : Amek ara d-idṛu yid-i wayagi nekk ur nezwiǧ ara ?


Það sem lögmálinu var ógerlegt, að því leyti sem það mátti sín einskis fyrir holdinu, það gjörði Guð. Með því að senda sinn eigin son í líkingu syndugs manns gegn syndinni, dæmdi Guð syndina í manninum. 	 Ccariɛa n Musa ur tezmir ara aț-țeɣleb ddnub axaṭer ṭṭbiɛa-nneɣ tekkes-as tazmert. Ayen akken ur tezmir ara ccariɛa n Musa a t texdem, d ayen i gexdem Sidi Ṛebbi mi d-iceggeɛ Mmi-s s ṣṣifa n wemdan, i d-yusan s lǧețța am tin n yemdanen yellan meṛṛa d imednuben, iwakken ad yefk iman-is d asfel s wayes ara yeḥkem ɣef ddnub i ten-izedɣen.


Þeir ætluðu að lífláta hann, en hersveitarforingjanum var tjáð, að öll Jerúsalem væri í uppnámi. 	 Mi țeddun lɣaci a t-nɣen, yewweḍ lexbaṛ ɣer lqebṭan n lɛeskeṛ n Ṛuman tamdint n Lquds meṛṛa tenhewwal.


Filippus svaraði honum: "Brauð fyrir tvö hundruð denara nægðu þeim ekki, svo að hver fengi lítið eitt." 	 Filibus yerra-yas : A Sidi ur d-keffunt ara mitin alef iwakken mkul yiwen deg-sen a t-id-iṣaḥ ciṭṭuḥ n weɣṛum.


Ég áminni yður um, bræður, að hafa gát á þeim, er vekja sundurþykkju og tæla frá þeirri kenningu, sem þér hafið numið. Sneiðið hjá þeim. 	 A kkun-weṣṣiɣ ay atmaten : ḥadret iman-nwen ɣef wid i d-ițțawin beṭṭu yerna skarayen ccwal, bɣan a wen-sɛeṛqen ayen i tlemdem, sbeɛdet iman-nwen fell-asen.


Þeir, sem áttu að kúga hann til sagna, viku nú jafnskjótt frá honum. Og hersveitarforinginn varð hræddur, er hann varð þess vís, að það var rómverskur maður, sem hann hafði látið binda. 	 Imiren widak i d-ikkren a t wten, ṭṭaxṛen-as. Lqebṭan ameqqran s yiman-is yuggad mi geẓra Bulus d aṛumani yerna icudd-it.


Eins og hinn jarðneski var, þannig eru og hinir jarðnesku og eins og hinn himneski, þannig eru og hinir himnesku. 	 Akken yella wemdan n ddunit, ara yilin yemdanen n ddunit ; daɣen akken yella wemdan n igenwan ara yilin yemdanen n igenwan.


Símon Pétur svarar: "Þú ert Kristur, sonur hins lifanda Guðs." 	 Buṭrus yerra-yas : Kečč d Lmasiḥ, Mmi-s n Sidi Ṛebbi yeddren !


og til að færa fórn eins og segir í lögmáli Drottins, "tvær turtildúfur eða tvær ungar dúfur." 	 Yerna ṛuḥen iwakken ad fken d asfel snat n tmilliwin neɣ sin yetbiren imeẓyanen akken yella di ccariɛa n Sidna Musa.


Hvers vegna léstu þá ekki fé mitt í banka? Þá hefði ég fengið það með vöxtum, er ég kom heim.' 	 acuɣeṛ ihi ur tefkiḍ ara idrimen-iw i wid ara ten-isxedmen, iwakken m'ara d-uɣaleɣ a ten-id jebdeɣ s lfayda ?


Nú kemur hann til borgar í Samaríu, er Síkar heitir, nálægt þeirri landspildu, sem Jakob gaf Jósef syni sínum. 	 Yelḥeq ɣer taddart n Sicar iqeṛben akal i d-yeǧǧa Sidna Yeɛqub i mmi-s Yusef ;


Og þegar verurnar gjalda honum, sem í hásætinu situr, dýrð og heiður og þökk, honum sem lifir um aldir alda, 	 Lxuluq-nni, mkul m'ara țcekkiṛen țḥemmiden Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma, Win yeddren si lǧil ɣer lǧil,


undir höggum, í fangelsi, í upphlaupum, í erfiði, í vökum, í föstum, 	 i tiytiwin ; neṣbeṛ mi nella di leḥbus, di teswiɛin n ccwal, leɛtab, aɛawez akk-d laẓ ;


Þeir fluttu orðið í Perge, fóru til Attalíu 	 beccṛen awal n Ṛebbi di temdint n Barja, imiren ṣubben-d ɣer temdint n Aṭalya.