Á leiðinni ofan fjallið bauð Jesús þeim og mælti: "Segið engum frá sýninni, fyrr en Mannssonurinn er risinn upp frá dauðum." 	 Akken i d-țadren seg wedrar, Sidna Ɛisa yumeṛ-iten yenna-yasen : Ur qqaṛet i yiwen wayen akka twalam alamma yeḥya-d Mmi-s n bunadem si ger lmegtin.


Vér þekkjum, að vér erum stöðugir í honum og hann í oss, af því að hann hefur gefið oss af sínum anda. 	 Atah wamek ara neɛqel nukni nețțili deg-s nețța yețțili deg-nneɣ : imi i ɣ-d-yefka Ṛṛuḥ-ines.


Saltið er gott, en ef saltið missir seltuna, með hverju viljið þér þá krydda það? Hafið salt í sjálfum yður, og haldið frið yðar á milli." 	 Lmelḥ, d ayen yelhan ; meɛna ma tṛuḥ-as lbenna-s, s wacu ara t-tmellḥem ?


Sökum þessa höfum vér, bræður, huggun hlotið vegna trúar yðar þrátt fyrir alla neyð og þrengingu. 	 Ay atmaten, ɣas akka nella di lmeḥna d iɣeblan, theddnen wulawen nneɣ ɣef wayen yeɛnan liman-nwen.


því hann hrakti skarplega rök Gyðinga í allra áheyrn og sannaði af ritningunum, að Jesús væri Kristur. 	 axaṭer yețṛuẓu ɛinani awal n lecyux n wat Isṛail zdat lɣaci meṛṛa ; yerna ițbeggin-ed s tira iqedsen belli d Ɛisa i d Lmasiḥ.


Hann skóp og af einum allar þjóðir manna og lét þær byggja allt yfirborð jarðar, er hann hafði ákveðið setta tíma og mörk bólstaða þeirra. 	 Seg yiwen wemdan i d-ixleq akk leǧnas, yeɛmeṛ yis-sen ddunit ; yefka-yasen lewqat i tudert-nsen akk-d tilisa i tmura-nsen.


Og er samkomunni var slitið, fylgdu margir Gyðingar og guðræknir menn, sem tekið höfðu trú Gyðinga, þeim Páli og Barnabasi. En þeir töluðu við þá og brýndu fyrir þeim að halda sér fast við náð Guðs. 	 Mi mfaṛaqen, aṭas n wat Isṛail akk-d wid i gkecmen ddin-nsen, tebɛen-d Bulus akk-d Barnabas i sen-ițmeslayen, i ten-inehhun ad ṭṭfen di ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi.


Því var og það, að þegar vér vorum hjá yður, buðum vér yður: Ef einhver vill ekki vinna, þá á hann heldur ekki mat að fá. 	 Asmi nella gar-awen nweṣṣa kkun belli « win ur nebɣi ara ad ixdem ur ilaq ara ad yečč. »


Og nú var nær hádegi og myrkur varð um allt land til nóns, 	 Aț-țili d leǧwahi n tnac, yeɣli-d ṭṭlam ɣef tmurt meṛṛa armi d țlata n tmeddit.


Því að hann hafði boðið óhreina andanum að fara út af manninum. En margsinnis hafði hann gripið hann, og höfðu menn fjötrað hann á höndum og fótum og haft í gæslu, en hann hafði slitið böndin og illi andinn hrakið hann út í óbyggðir. 	 Yenna-yas-d akka axaṭer Sidna Ɛisa yefka lameṛ i uṛuḥani i t-izedɣen ad iffeɣ seg-s. Acḥal d abrid i s-cudden ifassen d iḍaṛṛen s ssnasel, nețța isseɣṛas-itent yerna aṛuḥani-nni yezzuɣuṛ-it ɣer yimukan yexlan.


Og er þeir sáu manninn, sem læknaður hafði verið, standa hjá þeim, máttu þeir ekki í móti mæla. 	 Lameɛna imi walan argaz-nni yeḥlan ibedd zdat-sen, ur ufin d acu ara d-inin.


Og allir, sem heyrðu, undruðust það, er hirðarnir sögðu þeim. 	 Wid akk yeslan s wayen i d-ḥkan imeksawen-nni, dehcen.


En þeir sóttu á með ópi miklu og heimtuðu, að hann yrði krossfestur. Og hróp þeirra tóku yfir. 	 Lameɛna nutni ḥeṛsen-t s leɛyaḍ qqaṛen : Semmeṛ-it ɣef lluḥ ! ?elben-t s leɛyaḍ-nsen


Í Íkóníum gengu þeir á sama hátt inn í samkundu Gyðinga og töluðu þannig, að mikill fjöldi Gyðinga og Grikkja tók trú. 	 Di temdint n Ikunyum, Bulus d Barnabas kecmen daɣen ɣer lǧameɛ n wat Isṛail, beccṛen-asen lexbaṛ n lxiṛ ; aṭas n Iyunaniyen akk-d wat Isṛail i gumnen.


Nei, segi ég yður, en ef þér gjörið ekki iðrun, munuð þér allir farast eins. 	 Xaṭi, meɛna a wen-d-iniɣ : m'ur tbeddlem ara tikli aț-țemtem ula d kunwi.


Minnist bandingjanna, sem væruð þér sambandingjar þeirra. Minnist þeirra er illt líða, þar sem þér sjálfir eruð einnig með líkama. 	 Xemmemet ihi ɣef yimeḥbas am akken yid-sen i tețwaḥebsem, mmektit-ed wid yenneɛtaben am akken ula d kunwi tenneɛtabem yid-sen.


Og allir lofuðu hann og undruðust þau hugnæmu orð, sem fram gengu af munni hans, og sögðu: "Er hann ekki sonur Jósefs?" 	 Wehmen atas, tɛeǧǧben deg yimeslayen i d-ițeffɣen seg yimi-s, qqaṛen : Amek ? Mačči d mmi-s n Yusef wagi ?


En þessi tákn munu fylgja þeim, er trúa: Í mínu nafni munu þeir reka út illa anda, tala nýjum tungum, 	 Atnah lbeṛhanat ara xeddmen wid yețțamnen yis-i : S yisem-iw ad ssufuɣen leǧnun, ad heddṛen timeslayin nniḍen,


en fundu ekki líkama hans og komu og sögðust enda hafa séð engla í sýn, er sögðu hann lifa. 	 ur ufint ara lǧețța-s. Uɣalent-ed nnant-aɣ-ed belli ḍehṛen asent-ed snat n lmalayekkat i sent id-yennan « atan yedder. »


Og hann prédikaði í samkundunum í Júdeu. 	 Imiren iṛuḥ ițbecciṛ di leǧwameɛ n tmurt n Yahuda.


Hvað um það, - sá sem veitir yður andann og framkvæmir máttarverk meðal yðar, gjörir hann það vegna lögmálsverka yðar eða vegna þess að þér heyrið og trúið? 	 Win i wen-d-ifkan Ṛṛuḥ iqedsen, ixeddmen lbeṛhanat gar-awen, eɛni ixeddem-iten imi i tettabaɛem ccariɛa neɣ imi tumnem s lexbaṛ n lxiṛ iwumi teslam ?


En forðist allt illt, í hvaða mynd sem er. 	 ḥadret iman-nwen ɣef wayen n diri.


Auðkenningar krafistYou must log in to acces user@server.com/share domain MYWINDOWSDOMAIN. 	 You must log in to acces user@server.com/share domain MYWINDOWSDOMAIN.


Þær stíga inn í gröfina og sjá ungan mann sitja hægra megin, klæddan hvítri skikkju og þær skelfdust. 	 Kecment ɣer daxel uẓekka , walant yiwen ilemẓi yeqqim ɣer lǧiha tayeffust, yelsa llebsa tamellalt ; dehcent.


Ef sonurinn gjörir yður frjálsa, munuð þér sannarlega verða frjálsir. 	 Ma yella d Mmi-s i wen-d-yefkan tilelli, aț-țilim s tideț di tlelli.


Þegar lambið lauk upp sjöunda innsiglinu, varð þögn á himni hér um bil hálfa stund. 	 Mi gcerreg ṭṭabeɛ wis sebɛa, ters-ed yiwet tsusmi deg igenni azal wezgen n ssaɛa.


Og einn þeirra, sem var lögvitringur, vildi freista hans og spurði: 	 Yiwen seg-sen d lɛalem n ccariɛa, isteqsa-t iwakken a t-ijeṛṛeb :


Ég vissi að sönnu, að þú heyrir mig ávallt, en ég sagði þetta vegna mannfjöldans, sem stendur hér umhverfis, til þess að þeir trúi, að þú hafir sent mig." 	 Nekkini ẓriɣ tqebbleḍ-iyi daymen, lameɛna nniɣ-ed akka ɣef ddemma n wid i yi-d-yezzin dagi iwakken ad amnen belli d kečč i yi-d-iceggɛen.


Það er vilji Guðs, að þér verðið heilagir. Hann vill, að þér haldið yður frá frillulífi, 	 D ṣṣfa n wulawen-nwen i gebɣa Sidi Ṛebbi ; yebɣa aț-țḥadrem iman nwen si lefsad,


En þeir sögðu: "Ekki á hátíðinni, annars verður uppþot með lýðnum." 	 Meɛna nnan : « mačči deg ussan-agi n lɛid n Tuffɣa ara t-neḥbes, neɣ m'ulac ad yekker ccwal ger lɣaci .»


og segja: "Blessaður sé sá sem kemur, konungurinn, í nafni Drottins. Friður á himni og dýrð í upphæðum!" 	 Qqaṛen : Yețțubarek ugellid i d-yusan s yisem n Sidi Ṛebbi ! Lehna deg igenwan, tamanegt i Sidi Ṛebbi deg imukan ɛlayen.


þóknaðist að opinbera mér son sinn, til þess að ég boðaði fagnaðarerindið um hann meðal heiðingjanna, þá ráðgaðist ég eigi við neinn mann, 	 Asmi i yi-d-ibeggen Sidi Ṛebbi Mmi-s iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ i t-iɛnan ger wid ur nelli ara n wat Isṛail, ur cawṛeɣ ula d yiwen ;


og mismunur er á embættum, en Drottinn hinn sami, 	 aṭas n leṣnaf n leqdic i gellan meɛna yiwen n Ssid-nneɣ kan i nesɛa ;


Veginn þangað, sem ég fer, þekkið þér." 	 Tessnem abrid yețțawin ɣer wanda i țedduɣ.


en ég á fimm bræður, til þess að vara þá við, svo þeir komi ekki líka í þennan kvalastað.' 	 ad iɛeggen i xemsa-nni wayetma, iwakken ur d-țțasen ara ula d nutni ɣer wemkan-agi n leɛtab.


Þá fór hann burt úr Kaldealandi og settist að í Haran. En eftir lát föður hans leiddi Guð hann þaðan til þessa lands, sem þér nú byggið. 	 Iffeɣ ihi si tmurt n iqaldiyen, iṛuḥ ad izdeɣ di temdint n Haran. Mi gemmut baba-s, Sidi Ṛebbi yewwi-t-id ɣer tmurt-agi i deg tzedɣem tura.


En Guð lét þannig rætast það, sem hann hafði boðað fyrirfram fyrir munn allra spámannanna, að Kristur hans skyldi líða. 	 Meɛna s wakka i gesnekmal Sidi Ṛebbi ayen i d-yenna si zik seg imawen n lenbiya meṛṛa : yenna-d belli Lmasiḥ-ines ad inɛețțab.


Þess vegna ætluðum vér að koma til yðar, ég, Páll, oftar en einu sinni, en Satan hefur hamlað því. 	 Acḥal n tikkal i nebɣa a nuɣal ɣuṛ-wen, nekk s yiman-iw, yiwet neɣ snat n tikkal i ɛerḍeɣ a n-ruḥeɣ, meɛna Cciṭan ur aɣ yeǧǧi ara, iqḍeɛ-aɣ abrid.


Og hvort heldur einn limur þjáist, þá þjást allir limirnir með honum, eða einn limur er í hávegum hafður, samgleðjast allir limirnir honum. 	 Ma yella yiwen n lmefṣel yețwaqṛeḥ, wiyaḍ meṛṛa ad țwaqeṛḥen yid-es ; ma yella yețțunefk-as ccan i wayeḍ, wiyaḍ akk ad feṛḥen yid-es.


Og hann segir við mig: "Varastu þetta! Ég er samþjónn þinn og bræðra þinna, spámannanna, og þeirra, sem varðveita orð þessarar bókar. Tilbið þú Guð." 	 meɛna yenna-yi-d : ?ader aț-țseǧdeḍ zdat-i axaṭer nekk d aqeddac n Sidi Ṛebbi am kečč am atmaten-ik lenbiya akk-d wid iḥerzen imeslayen n tektabt-agi, d Sidi Ṛebbi kan ara tɛebdeḍ !


Slökkvið ekki andann. 	 Ur snusut ara tafat n Ṛṛuḥ iqedsen ;


Og borgin þarf ekki heldur sólar við eða tungls til að lýsa sér, því að dýrð Guðs skín á hana og lambið er lampi hennar. 	 Tamdint-agi ur teḥwaǧ iṭij, ur teḥwaǧ agur iwakken a s-d-fken tafat axaṭer ț-țamanegt n Sidi Ṛebbi i ț-ițnewwiṛen, yerna d Izimer i d lmeṣbeḥ-ines.


Festus dvaldist þar ekki lengur en í átta daga eða tíu. Síðan fór hann ofan til Sesareu. Daginn eftir settist hann á dómstólinn og bauð að leiða Pál fram. 	 Fistus isɛedda azal n tmanya neɣ ɛecṛa wussan gar-asen, taggara yuɣal ɣer Qiṣarya. Azekka-nni, iṭṭef amkan ɣef wukersi n ccṛeɛ, iceggeɛ a d-awin Bulus.


mér, sem fyrrum var lastmælandi, ofsóknari og smánari. En mér var miskunnað, sökum þess að ég gjörði það í vantrú, án þess að vita, hvað ég gjörði. 	 ɣas akken zik regmeɣ-t yerna qehṛeɣ wid yumnen yis. Meɛna iɛfa-yi axaṭer imiren ur ẓriɣ ara d acu xeddmeɣ imi mazal ur sɛiɣ ara liman deg ul-iw.


Vei yður, þér lögvitringar! Þér hafið tekið brott lykil þekkingarinnar. Sjálfir hafið þér ekki gengið inn, og þeim hafið þér varnað, sem inn vildu ganga." 	 A tawaɣit-nwen a lɛulama n ccariɛa ! Teṭṭfem tasaruț n tmusni, ur tekcimem kunwi, ur teǧǧim ad kecmen wid yebɣan.


En af alþýðu manna tóku margir að trúa á hann og sögðu: "Mun Kristur gjöra fleiri tákn, þegar hann kemur, en þessi maður hefur gjört?" 	 Aṭas n lɣaci si terbaɛt-nni i gumnen yis, qqaṛen : M'ara d-yas Lmasiḥ, eɛni ad ixdem lbeṛhanat yugaren wigi ?


Og hví eruð þér áhyggjufullir um klæði? Hyggið að liljum vallarins, hversu þær vaxa. Hvorki vinna þær né spinna. 	 Iwacu ara tḥebbṛem ɣef llebsa ? Walit amek i gemmun ijeǧǧigen n lexla : ur zeṭṭen, ur țellmen,


Þá söfnuðust Gyðingar um hann og sögðu við hann: "Hve lengi lætur þú oss í óvissu? Ef þú ert Kristur, þá seg oss það berum orðum." 	 Yezzi-yas-d lɣaci, nnan-as : Ar melmi ara ɣ-teǧǧeḍ di ccekk ? Ma d Lmasiḥ i telliḍ ini-aɣ t-id ɛinani !


Nei, þér eruð komnir til Síonfjalls og borgar Guðs lifanda, hinnar himnesku Jerúsalem, til tugþúsunda engla, 	 Lameɛna kunwi tqeṛṛbem ɣer wedrar n Siyun, ɣer temdint n Sidi Ṛebbi bab n tudert, ɣer temdint n Lquds yellan deg igenwan anda llant luluf n lmalayekkat.


En Jesús sagði við þá: "Gjaldið keisaranum það, sem keisarans er, og Guði það, sem Guðs er." Og þá furðaði stórlega á honum. 	 Erret ihi i Qayṣer ayen yellan n Qayṣeṛ, terrem i Ṛebbi ayen yellan n Ṛebbi. Qqimen wehmen deg-s.


En hann fékk ádrepu fyrir glæp sinn. Mállaus eykurinn talaði mannamál og aftraði fásinnu spámannsins. 	 Lameɛna iḥeccem-it Sidi Ṛebbi, mi d-issenṭeq ɣuṛ-es taɣyult tagugamt s ṣṣut n wemdan ; s wakka i t-iḥbes, iwakken ur ițkemmil ara di yir ccɣel-is.


Sælir eru friðflytjendur, því að þeir munu Guðs börn kallaðir verða. 	 D iseɛdiyen wid i d-isrusun talwit, aad țțusemmin d arraw n Sidi Ṛebbi !


En nú kom hentugur dagur; á afmæli sínu gjörði Heródes veislu gæðingum sínum, hershöfðingjum og fyrirmönnum Galíleu. 	 Ațaya teɣli-yas-d sebba i Hiṛudyad... Ass n lɛid n tlalit-is, Hiṛudus iɛreḍ-ed ɣer imensi imeqqranen n tgelda-s, imeqqranen n lɛeskeṛ akk-d imdebbṛen n tmurt n Jlili.


En Jesús mælti: "Vei yður líka, þér lögvitringar! Þér leggið á menn lítt bærar byrðar, og sjálfir snertið þér ekki byrðarnar einum fingri. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : A nnger-nwen ula d kunwi a lɛulama n ccariɛa ! Tețɛebbim i wiyaḍ tiɛekkmin ẓẓayen, ma d kunwi ur tent-tețnalem ara ula s yiwen uḍaḍ.


og íklæðst hinum nýja, sem endurnýjast til fullkominnar þekkingar og verður þannig mynd skapara síns. 	 Tuɣalem d ijdiden, tețnernim di tmusni n Sidi Ṛebbi iwakken aț țemcabim ɣuṛ-es, nețța i kkun-d-ixelqen.


Símon Pétur benti honum og bað hann spyrja, hver sá væri, sem Jesús talaði um. 	 Semɛun Buṭrus iwehha-yas akken a t-yesteqsi ɣef wanwa i d-ițmeslay.


Fyrir því skuluð þér bíða hver eftir öðrum, bræður mínir, þegar þér komið saman til að matast. 	 Ihi ay atmaten, asmi ara tennejmaɛem iwakken aț-țeččem, myeṛǧut wway gar-awen.


Þér dæmið að hætti manna. Ég dæmi engan. 	 Kunwi tḥekkmem ɣef wiyaḍ s lɛeqliya n wemdan, ma d nekk ur ḥekkmeɣ ɣef yiwen.


Er þá lögmálið gegn fyrirheitum Guðs? Fjarri fer því. Ef vér hefðum fengið lögmál, sem veitt gæti líf, þá fengist réttlætið vissulega með lögmáli. 	 Eɛni ccariɛa txulef lemɛahdat n Sidi Ṛebbi ? Xaṭi ! Lemmer ccariɛa tezmer a d-tefk tudert i wemdan, tili yezmer wemdan ad yuɣal d aḥeqqi zdat Ṛebbi s ccariɛa.


sem gaf sjálfan sig fyrir syndir vorar, til þess að frelsa oss frá hinni yfirstandandi vondu öld, samkvæmt vilja Guðs vors og föður. 	 Lmasiḥ isebbel iman-is ɣef ddnubat-nneɣ, iwakken a ɣ-isellek si yir lǧil-agi, s lebɣi n Baba-tneɣ Ṛebbi.


Þeir sögðu: "Ef þú ert Kristur, þá seg oss það." En hann sagði við þá: "Þótt ég segi yður það, munuð þér ekki trúa, 	 Steqsan-t nnan-as : Ma d kečč i d Lmasiḥ, ini yaɣ t-id. Yerra-yasen : Atan ma nniɣ-awen-t-id ur iyi tețțamnem ara,


Með hjartanu er trúað til réttlætis, en með munninum játað til hjálpræðis. 	 Axaṭer ma yella tumneḍ seg wul, Sidi Ṛebbi a k-iḥseb d aḥeqqi ; ma tcehdeḍ s yimi-k aț-țețțuselkeḍ.


En maðurinn, sem læknast hafði með þessu tákni, var yfir fertugt. 	 axaṭer argaz-agi i geḥlan s lbeṛhan di leɛmeṛ-is akteṛ n ṛebɛin iseggasen.


En hver sem heyrir þessi orð mín og breytir ekki eftir þeim, sá er líkur heimskum manni, er byggði hús sitt á sandi. 	 Ma d win ismeḥsisen i wawal iw, ur nxeddem ara wayen i d-qqaṛeɣ, icuba ɣer wemdan ur nețxemmim ara, i gebnan axxam-is ɣef ṛṛmel ;


Svo hlaut að rætast orðið, sem ritað er í lögmáli þeirra: ,Þeir hötuðu mig án saka.' 	 Axaṭer ilaq ad yețwakemmel wayen yuran di ccariɛa : Keṛhen-iyi mbla sebba.


Jesús sagði við hann: "Þú svaraðir rétt. Gjör þú þetta, og þú munt lifa." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ayen akka i d-tenniḍ ț-țideț, exdem akka aț-țesɛuḍ tudert n dayem !


Og hvers sem þér biðjið í mínu nafni, það mun ég gjöra, svo að faðirinn vegsamist í syninum. 	 Ayen akk ara tessutrem s yisem-iw a t-xedmeɣ iwakken tamanegt n Baba Ṛebbi a d-tban s Mmi-s.


Eitt af höfðum þess virtist sært til ólífis, en banasár þess varð heilt. Öll jörðin fylgdi dýrinu með undrun, 	 Walaɣ yiwen seg iqeṛṛay-ines am akken yețwamzel, lameɛna lǧerḥ n tmezliwt-nni yeḥla. Imezdaɣ n ddunit meṛṛa dehcen ɣef wannect-agi, dɣa tebɛen leɛqiṛa-nni.


Eins og ritað er: Ekki er neinn réttlátur, ekki einn. 	 Akken yura di tektabt iqedsen : Ulac amdan aḥeqqi, ulac ula d yiwen,


eins og Mannssonurinn er ekki kominn til þess að láta þjóna sér, heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir marga." 	 Daymi Mmi-s n bunadem ur d-yusi ara iwakken ad qedcen fell-as, meɛna yusa-d iwakken ad yili d aqeddac, yerna ad isebbel tudert-is iwakken ad isellek aṭas n yemdanen.


Þótt ég talaði tungum manna og engla, en hefði ekki kærleika, væri ég hljómandi málmur eða hvellandi bjalla. 	 Ɣas zemreɣ ad mmeslayeɣ timeslayin n ddunit meṛṛa, ad rnuɣ tid n lmalayekkat, m'ur sɛiɣ ara leḥmala n tideț, ad iliɣ am ṭṭbel yeddendunen neɣ nnaqus yeṭṭenṭunen.


Þeir komu til Efesus. Þar skildi hann við þá, en gekk sjálfur inn í samkunduhúsið og ræddi við Gyðinga. 	 Mi wwḍen ɣer temdint n Ifasus, mfaṛaqen : Bulus yeǧǧa iṛfiqen-is Akilas d Brisila, ma d nețța ikcem ɣer lǧameɛ n wat Isṛail, ițmeslay yid-sen.


Og hann bauð lærisveinum sínum að hafa til bát fyrir sig, svo að mannfjöldinn þrengdi eigi að honum. 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa inelmaden-is a s-heggin taflukt, akken ur t-iḥeṛṛes ara lɣaci.


En orð Drottins varir að eilífu. Og þetta orð er fagnaðarerindið, sem yður hefur verið boðað. 	 ma d awal n Sidi Ṛebbi+ ițdumu i dayem+ . Awal-agi, d awal n lexbaṛ n lxiṛ i wen-d-ițțubecṛen.


Þá Pétur og félaga hans sótti mjög svefn, en nú vöknuðu þeir og sáu dýrð hans og mennina tvo, er stóðu hjá honum. 	 Buṭrus d yimdukkal-is yewwi ten yiḍes. Mi d-endekwalen, walan tamanegt n Sidna Ɛisa akk-d wid yellan yid-es.


Þeir settust niður í flokkum, hundrað í sumum, en fimmtíu í öðrum. 	 Qqimen ț-țirebbaɛ n meyya akk d xemsin.


Þegar einn segir: "Ég er Páls," en annar: "Ég er Apollóss," eruð þér þá ekki eins og hverjir aðrir menn? 	 M'ara yini yiwen deg-wen : « nekk ddiɣ d Bulus », wayeḍ ad yini : « Nekk țekkiɣ d Abulus » ; eɛni ayagi mačči d lɛeqliya n ddunit ?


Sækist eins og nýfædd börn eftir hinni andlegu, ósviknu mjólk, til þess að þér af henni getið dafnað til hjálpræðis, 	 Am llufan illuẓen ayefki n yemma-s, nadit ula d kunwi aț-țeṛwum awal n Sidi Ṛebbi iwakken aț-țimɣuṛem, aț-tețțuselkem,


Því að frá hjartanu koma illar hugsanir, manndráp, hórdómur, saurlifnaður, þjófnaður, ljúgvitni, lastmælgi. 	 Axaṭer seg wul i d-tekken : yir ixemmimen, timegṛaḍ, zzna ( lɛaṛ ), yir tikli, tukerḍa, cchada n ẓẓuṛ akk-d rregmat.


Þá er Jesús hélt þaðan, fóru tveir blindir menn eftir honum og kölluðu: "Miskunna þú okkur, sonur Davíðs." 	 Mi gṛuḥ Sidna Ɛisa syenna, tebɛen-t sin iderɣalen, țɛeggiḍen : A mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-aɣ !


Og hann segir við þá: "Þér skiljið eigi þessa dæmisögu. Hvernig fáið þér þá skilið nokkra dæmisögu? 	 Yenna-yasen daɣen : M'ur tefhimem ara lmeɛna n lemtel-agi, amek ara tfehmem lemtul nniḍen ?


Útgáfunúmer 	 Tudemt


Þér segið: ,Ef einhver sver við altarið, þá er það ógilt, en sverji menn við fórnina, sem á því er, þá er það gildur eiður.' 	 Teqqaṛem daɣen : « Win ara yegallen s udekkan n iseflawen, ɣas iḥnet ulac fell-as, ma d win ara yegallen s iseflawen nni, ur s-ilaq ara ad iḥnet, ilaq ad iṭṭef di limin-ines.»


Konungar jarðarinnar hafa drýgt saurlifnað með henni, og þeir, sem á jörðinni búa, hafa orðið drukknir af saurlifnaðar víni hennar." 	 Yid-es i zennun igelliden n ddunit, ɣef ddemma-s i ffɣen imezdaɣ n ddunit seg ubrid n Sidi Ṛebbi.


Og eyru hans opnuðust, og haft tungu hans losnaði, og hann talaði skýrt. 	 Imiren kan, imeẓẓuɣen-is ldin, iles-is iserreḥ, yebda yețmeslay akken ilaq.


þá sé yður öllum kunnugt og öllum Ísraelslýð, að í nafni Jesú Krists frá Nasaret, þess er þér krossfestuð, en Guð uppvakti frá dauðum, í hans nafni stendur þessi maður heilbrigður fyrir augum yðar. 	 ilaq aț-țeẓrem kunwi d wat Isṛail meṛṛa, belli s yisem n Sidna Ɛisa anaṣari, win akken i tsemmṛem ɣef wumidag, win akken i d-yesseḥya Sidi Ṛebbi si ger lmegtin, s tezmert-is i gbedd wergaz agi tura zdat-wen yeḥla.


En eins og kirkjan er undirgefin Kristi, þannig séu og konurnar mönnum sínum undirgefnar í öllu. 	 Am akken i tețḍuɛu tejmaɛt n imasiḥiyen Lmasiḥ, tilawin daɣen ilaq ad ḍuɛent irgazen-nsent di kullec.


Guð iðrar ekki náðargjafa sinna og köllunar. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi ur ineddem ara ɣef wid yextaṛ neɣ deg wayen i d-yețțak.


Jesús tók þá til máls og sagði við lögvitringana og faríseana: "Er leyfilegt að lækna á hvíldardegi eða ekki?" 	 Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer lɛulama n ccariɛa d yifariziyen yenna-yasen : D acu twalam ? D leḥlal win ara isseḥlun deg wass n westeɛfu neɣ ala ?


Þá fóru þeir um Pisidíu og komu til Pamfýlíu. 	 Zegren si tmurt n Bisidya, wwḍen-d ɣer tmurt n Bamfilya,


Fólkið svaraði: "Það er spámaðurinn Jesús frá Nasaret í Galíleu." 	 Lɣaci-nni țțaran-asen : D Sidna Ɛisa, nnbi-nni n taddart n Naṣaret i d-yusan si tmurt n Jlili !


En hann sagði: "Ég trúi, herra," og féll fram fyrir honum. 	 Argaz-nni yenna-yas : Umneɣ a Sidi ! Dɣa yeɣli ɣef tgecrar zdat-es.


Sjá, ég sendi fyrirheit föður míns yfir yður, en verið þér kyrrir í borginni, uns þér íklæðist krafti frá hæðum." 	 Atan a d-ceggɛeɣ fell-awen wayen i wen yewɛed Baba Ṛebbi. Qqimet di temdint-agi alamma ters-ed fell-awen tezmert n Ṛebbi ara d-yasen seg igenni.


Þar sem vér nú erum réttlættir fyrir blóð hans, því fremur mun hann frelsa oss frá reiðinni. 	 Imi nuɣal tura d iḥeqqiyen ɣer Sidi Ṛebbi s idammen n Lmasiḥ yuzzlen fell-aɣ, yis daɣen ara nețțusellek seg urrif n Sidi Ṛebbi.


Varist falsspámenn. Þeir koma til yðar í sauðaklæðum, en innra eru þeir gráðugir vargar. 	 Ḥadret iman-nwen si lenbiya n lekdeb ! Țțasen-d ɣuṛ-wen am izamaren, nutni ɣer daxel d uccanen.


Og hann tók brauð, gjörði þakkir, braut það, gaf þeim og sagði: "Þetta er líkami minn, sem fyrir yður er gefinn. Gjörið þetta í mína minningu." 	 Yeddem-ed daɣen aɣṛum, iḥmed Sidi Ṛebbi, yebḍa-t yefka-yasen-t, yenna : Aɣṛum-agi d lǧețța-w ara fkeɣ fell-awen, feṛqet-eț gar-awen. Sya d asawen xeddmet akkagi akken ad iyi-d-tețmektayem.


Nú hafði fyrri sáttmálinn líka fyrirskipanir um þjónustuna og jarðneskan helgidóm. 	 Leɛqed amezwaru yesɛa leqwanen yesɛan daɣen amkan anda ɛebbden Ṛebbi.


Þegar óhreinn andi fer út af manni, reikar hann um eyðihrjóstur og leitar hælis, en finnur ekki. 	 M'ara yețwaqecceɛ uṛuḥani seg yiwen wemdan, ad ițezzi deg imukan yexlan, ad ițqellib anda ara yaf ṛṛaḥa ur yețțaf ara.


Nokkrir þeirra létu sannfærast og gengu til fylgis við Pál og Sílas, auk þess mikill fjöldi guðrækinna Grikkja og mikilsháttar konur eigi allfáar. 	 Kra deg-sen umnen ; aṭas n iyunaniyen iḍuɛen Sidi Ṛebbi d waṭas n tilawin n laṣel i geddan daɣen d Bulus akk-d Silas.


Konan segir við hann: "Ég veit, að Messías kemur - það er Kristur. Þegar hann kemur, mun hann kunngjöra oss allt." 	 Tameṭṭut-nni tenna-yas : ?riɣ a d-yas win i gextaṛ Sidi Ṛebbi, win ițțusemman « Lmasiḥ ». Asm'ara d-yas a ɣ-d-yessefhem kra yellan.


Hann var í vorum hópi, og honum var falin sama þjónusta. 	 Yudas-agi yella d yiwen seg neɣ, yerna ițekki di leqdic-nneɣ ɣef Sidi Ṛebbi.


Heiðra ekkjur, sem í raun og veru eru ekkjur. 	 Qadeṛ tuǧǧal f+ telhuḍ ț-țid yeḥwaǧen lemɛawna.


En í afturelding fyrsta dag vikunnar komu þær til grafarinnar með ilmsmyrslin, sem þær höfðu búið. 	 Ass n lḥedd ṣṣbeḥ zik, tilawin nni ṛuḥent ɣer uẓekka, wwint yid-sent leɛṭeṛ i d-heggant.


Ljúft er þeim að skipa hefðarsæti í veislum og æðsta bekk í samkundum, 	 Ḥemmlen ad ṭṭfen imukan imezwura ama di tmeɣṛiwin ama di leǧwameɛ, ḥemmlen m'ara țsellimen fell-asen yemdanen di tejmuyaɛ akk-d leswaq ;


Þess vegna mun ég, ef matur verður bróður mínum til falls, um aldur og ævi ekki kjöts neyta, til þess að ég verði bróður mínum ekki til falls. 	 Ihi ma yella ayen ara ččeɣ izmer ad isseɣli gma di ddnub, ur țțuɣaleɣ ara maḍi ad ččeɣ lmakla-nni iwakken ur iɣelli ara.


Í stað þess ættuð þér að segja: "Ef Drottinn vill, þá bæði lifum vér og þá munum vér gjöra þetta eða annað." 	 Meɛna ilaq aț-țeqqaṛem : ma yebɣa Sidi Ṛebbi, a nɛic am akka, ma yebɣa daɣen, a nexdem aya neɣ aya.


Frá Míletus sendi hann til Efesus og boðaði til sín öldunga safnaðarins. 	 Si temdint n Mili, Bulus iceggeɛ ɣer imeqqranen n tejmaɛt n temdint n Ifasus iwakken a d-asen.


Og það sem þú heyrðir mig tala í margra votta viðurvist, það skalt þú fá í hendur trúum mönnum, sem líka munu færir um að kenna öðrum. 	 Ayen tesliḍ s ɣuṛ-i zdat waṭas inigan, sseḥfeḍ-it i wid yeṭṭfen di liman di Ɛisa Lmasiḥ iwakken nutni daɣen ad izmiren a t-slemden i wiyaḍ.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi. 	 Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d țțunefkent s ɣuṛ baba-tneɣ Ṛebbi akk-d Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ !


Og eigi gjörðu þeir iðrun né létu af manndrápum sínum og töfrum, frillulífi sínu og þjófnaði. 	 imdanen-agi ur ndimen ara ɣef tmegṛaḍ i neqqen, ɣef ssḥur ɣef tukeṛdiwin akk țecmatin i xeddmen, lameɛna țkemmilen di lecɣal-agi.


Ég bið hann að upplýsa sálarsjón yðar, svo að þér skiljið, hver sú von er, sem hann hefur kallað oss til, hver ríkdómur hans dýrlegu arfleifðar er, sem hann ætlar oss meðal hinna heilögu, 	 a wen-ildi leɛqel iwakken aț țfehmem d acu n usirem i ɣer wen-d issawel, d acu n lbaṛakat timeqqranin i ghegga i wid yumnen yis ;


Því ef þér hafið þetta til að bera og farið vaxandi í því, munuð þér ekki verða iðjulausir né ávaxtalausir í þekkingunni á Drottni vorum Jesú Kristi. 	 Ma yella wannect-agi deg-wen s tugeț, ur tețțilim ara d imeɛdazen, yerna ur tețɣimim ara mbla tamusni n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Þá reiddist hann og vildi ekki fara inn. En faðir hans fór út og bað hann koma. 	 Mi gesla i yimeslayen-nni, yerfa yugi ad ikcem ɣer wexxam. Baba-s yeffeɣ a t-iḥellel iwakken ad ikcem,


Jesús sneri sér við, sá þá koma á eftir sér og sagði við þá: "Hvers leitið þið?" Þeir svara: "Rabbí (það þýðir meistari), hvar dvelst þú?" 	 Sidna Ɛisa mi geẓra tebɛen-t-id, yezzi-d ɣuṛ-sen, yenna-yasen : D acu tebɣam ? Nutni nnan-as : Ṛabi ( yeɛni : a Sidi ), anda tzedɣeḍ ?


Sakir þessa hef ég kallað yður hingað, að ég mætti sjá yður og tala við yður, því vegna vonar Ísraels ber ég þessa hlekki." 	 Daymi i bɣiɣ a kkun-ẓreɣ, ad mmeslayeɣ yid-wen axaṭer ɣef ddemma n usirem n wat Isṛail i țwarzeɣ s snasel-agi.


En Ananías æðsti prestur skipaði þeim, er hjá stóðu, að ljósta hann á munninn. 	 Lmuqeddem ameqqran Ananyas yumeṛ i wid yellan zdat-es, a t-wten ɣer yimi.


Slík ker erum vér, sem hann hefur kallað, ekki aðeins úr flokki Gyðinga, heldur og úr flokki heiðingja. 	 nukni iwumi i d-yessawel Sidi Ṛebbi mačči seg wat Isṛail kan, meɛna ula si ger leǧnas nniḍen ;


Gætið að sjálfum yður. Menn munu draga yður fyrir dómstóla, í samkundum verðið þér húðstrýktir, og þér munuð leiddir fyrir landshöfðingja og konunga mín vegna, þeim til vitnisburðar. 	 ?adret ɣef yiman-nwen ; atan a kkun-caṛɛen zdat lɛulama n ccariɛa, a kkun-wten di leǧwameɛ. ?ef ddemma-w, a kkun-sbedden zdat wid i gḥekmen tamurt akk-d igelliden iwakken aț-țilim d inigan-iw zdat-nsen.


Já, það sem vér höfum séð og heyrt, það boðum vér yður einnig, til þess að þér getið líka haft samfélag við oss. Og samfélag vort er við föðurinn og við son hans Jesú Krist. 	 Ayen nwala d wayen nesla nxebbeṛ-awen-t-id, iwakken ula d kunwi aț-țekkim di tdukkli-nneɣ, akken nella nukni d Baba-tneɣ Ṛebbi akk-d Mmi-s, Ɛisa Lmasiḥ.


En um leið og ég áminni um þetta, get ég ekki hrósað yður fyrir samkomur yðar, sem eru fremur til ills en góðs. 	 A nɛeddi tura ɣer wayen nniḍen. Ɣef wayen yeɛnan tijmuyaɛ-nwen ur kkun-țcekkiṛeɣ ara, axaṭer ayen i deg ilaq aț-țeddum ɣer zdat, kunwi tețțuɣalem ɣer deffir.


leyndardóminn, sem hefur verið hulinn frá upphafi tíða og kynslóða, en nú hefur hann verið opinberaður Guðs heilögu. 	 Lbaḍna yeffren si zik, si lǧil ɣer lǧil, ibeggen-iț-id tura i wid yellan d ayla-s.


Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með yðar anda, bræður. Amen. 	 Ay atmaten, ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ aț-țili yid-wen meṛṛa ! Amin !


og sagði: "Tíminn er fullnaður og Guðs ríki í nánd. Gjörið iðrun og trúið fagnaðarerindinu." 	 Tageldit n Ṛebbi tqeṛṛeb-ed ! Yewweḍ-ed lweqt-is ! Uɣalet-ed ɣer webrid tamnem s lexbaṛ n lxiṛ !


Möglið ekki heldur eins og nokkrir þeirra mögluðu, þeir fórust fyrir eyðandanum. 	 Ur ilaq ara daɣen aț-țesmermugem ɣef wiyaḍ akken i smermugen kra deg-sen armi i ten-issenger lmelk n lmut.


Allar tegundir dýra og fugla, skriðkvikindi og sjávardýr má temja og hafa mennirnir tamið, 	 Amdan yezmer ad iḥeṛṛeb yal ṣṣenf n lewḥuc : ama d wid iteddun ɣef ṛebɛa iḍaṛṛen, ama d ifṛax, ama d izerman ama d lewḥuc n lebḥeṛ yerna ț-țideț iɣleb-iten meṛṛa.


Þannig hefur lögmálið orðið tyftari vor, þangað til Kristur kom, til þess að vér réttlættumst af trú. 	 S wakka, nețțuṛebba-d s ccariɛa armi d asmi d-yusa Lmasiḥ iwakken a ɣ-yerr d iḥeqqiyen zdat Ṛebbi s liman.


Hann treystir Guði. Nú ætti Guð að frelsa hann, ef hann hefur mætur á honum. Eða sagði hann ekki: ,Ég er sonur Guðs'?" 	 Yețkel ɣef Ṛebbi, a t-isellek ihi Ṛebbi ma iḥemmel-it aaxaṭer yenna-d : « Nekk d Mmi-s n Ṛebbi.»


Hver er sá, sem sigrar heiminn, nema sá sem trúir, að Jesús sé sonur Guðs? 	 Anwa i gɣelben ddunit ? D wid yumnen belli Ɛisa d Mmi-s n Ṛebbi.


Hann sendi þá að boða Guðs ríki og græða sjúka 	 Iceggeɛ-iten ad beccṛen tageldit n Ṛebbi, yerna ad sseḥlun imuḍan.


Náð sé með yður og friður frá Guði föður og Drottni Jesú Kristi. 	 Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d țțunefkent s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Jesús sagði við hann: "Hví spyr þú mig um hið góða? Einn er sá hinn góði. Ef þú vilt inn ganga til lífsins, þá haltu boðorðin." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Acuɣeṛ i yi-testeqsayeḍ ɣef wayen yelhan ? AAnagar yiwen i gelhan ! Ma tebɣiḍ aț-țesɛuḍ tudert-agi, xdem lumuṛat yellan di ccariɛa. YYerra-yas-ed weqcic-nni : Anwi i d lumuṛat ara tebɛeɣ ?


Þá koma til hans lærisveinar Jóhannesar og segja: "Hví föstum vér og farísear, en þínir lærisveinar fasta ekki?" 	 Inelmaden n Yeḥya aɣeṭṭas usan-d ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : Acuɣeṛ nukkni akk-d ifariziyen nețțuẓum ma d inelmaden-ik ur țțuẓumen ara ?


og að upplýsa alla um það, hvernig Guð hefur ráðstafað þessum leyndardómi. Hann hefur frá eilífð verið hulinn í Guði, sem allt hefur skapað. 	 yerna a d-sfehmeɣ lmeɛna n lbaḍna agi i geffer Sidi Ṛebbi si lebda, nețța i gxelqen kullec.


Og um leið og Jesús sté úr bátnum, kom maður á móti honum frá gröfunum, haldinn óhreinum anda. 	 Akken kan i d-yers Sidna Ɛisa si teflukt, ataya yiwen wergaz yezdeɣ uṛuḥani, yeffeɣ-ed si tjebbant iteddu-d ɣuṛ-es.


Eftir nokkra daga komu Agrippa konungur og Berníke til Sesareu að bjóða Festus velkominn. 	 Mi ɛeddan kra wussan, agellid Aɣribas akk-d weltma-s Birinis, usan-d ɣer Qiṣarya ad sellmen ɣef lḥakem Fistus.


Aðveldur aðgangur 	 Addaf ameɣradu


einum Guði, sem frelsar oss fyrir Jesú Krist, Drottin vorn, sé dýrð, hátign, máttur og vald fyrir allar aldir, nú og um allar aldir. Amen. 	 Tamanegt tameqqrant i Sidi Ṛebbi awḥid i gellan d amsellek-nneɣ s Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ ; i Yillu nneɣ lhiba, tazmert, lḥekma akk-d lɛaḍima, uqbel a d-texleq ddunit, di lweqt-agi akk-d lweqat i d-iteddun ! Amin !


svo að þú megir ganga úr skugga um sannindi þeirra frásagna, sem þú hefur fræðst um. 	 iwakken aț-țissineḍ tideț ɣef wayen i tesliḍ meṛṛa.


Títus er félagi minn og starfsbróðir hjá yður, og bræður vorir eru sendiboðar safnaðanna og Kristi til vegsemdar. 	 ?ef wayen yeɛnan gma-tneɣ Titus, d arfiq-iw yerna ixeddem yid-i ɣef ddemma-nwen, ma d atmaten nniḍen, d imceggɛen n tejmuyaɛ n watmaten ; qeddcen iwakken a d tban tmanegt n Lmasiḥ.


Ef hönd þín eða fótur tælir þig til falls, þá sníð hann af og kasta frá þér. Betra er þér handarvana eða höltum inn að ganga til lífsins en hafa báðar hendur og báða fætur og verða kastað í hinn eilífa eld. 	 Ma yella d afus-ik neɣ d aḍaṛ-ik ara k-yesseɣlin di ddnub, gzem-iten, ḍeggeṛ-iten akkin fell-ak, axiṛ-ak aț-țiliḍ di ddunit d aɛiban wala aț-țesɛuḍ sin iḍaṛṛen neɣ sin ifassen, aț-țwaḍeggṛeḍ ɣer tmes ur nxețți.


"þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla. 	 Imiren, wid ara yilin di tmurt n Yahuda ilaq ad rewlen ɣer idurar,


og kölluðu: "Er Símon sá, er nefnist Pétur, gestur hér?" 	 Mi d-wwḍen ɣer tewwurt, ssawlen, steqsan ma deg wexxam-nni i gețțili Semɛun iwumi qqaṛen Butṛus.


Grikkir nokkrir voru meðal þeirra, sem fóru upp eftir til að biðjast fyrir á hátíðinni. 	 Ger widak-nni i d-yusan ad ɛeggden di temdint n Lquds, llan kra n iyunaniyen.


Er þá Kristi skipt í sundur? Mun Páll hafa verið krossfestur fyrir yður? Eða eruð þér skírðir til nafns Páls? 	 Amek akka, tɣilem Lmasiḥ yebḍa ? Eɛni d Bulus i gețwasemmṛen fell-awen neɣ s yisem n Bulus i tețwaɣeḍsem ?


Sumt féll í grýtta jörð, þar sem var lítill jarðvegur, og það rann skjótt upp, því það hafði ekki djúpa jörð. 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin deg wakal yeččuṛen d izṛa, mɣin-d s lemɣawla axaṭer ulac aṭas n wakal.


Ég segi þér, eigi munt þú komast út þaðan, fyrr en þú hefur borgað síðasta eyri." 	 A k-d-iniɣ : ur d-tețțeffɣeḍ ara syenna alamma txellṣeḍ aṣurdi aneggaru n ṭlaba-inek.


Ef allur líkaminn væri auga, hvar væri þá heyrnin? Ef hann væri allur heyrn, hvar væri þá ilmanin? 	 Ma yella lǧețța meṛṛa ț-țiṭ, amek ara tili tmesliwt ? Neɣ ma yella d ameẓẓuɣ kan i tella, amek ara yili wesriḥi ?


Því að lífið er mér Kristur og dauðinn ávinningur. 	 axaṭer ɣuṛ-i, Lmasiḥ ț-țudert-iw ma d lmut d rrbeḥ.


Bræður mínir, ef einhver meðal yðar villist frá sannleikanum og einhver snýr honum aftur, 	 Ay atmaten-iw, ma yella yiwen deg-wen iɛṛeq-as webrid n Sidi Ṛebbi, yerra-t-id wayeḍ ɣer webrid,


Getur nokkur yðar, sem hefur sök móti öðrum, fengið af sér að leggja málið undir dóm heiðinna manna, en ekki hinna heilögu? 	 Ma yella yiwen deg-wen yebɣa ad iccetki ɣef gma-s, amek ara iṛuḥ a t-icaṛeɛ zdat wid ur numin ara s Lmasiḥ, mačči zdat wid yumnen am nețța ?


og ef ég spyr yður, svarið þér ekki. 	 ma steqsaɣ-kkun-id ur iyi-d-țarram ara.


Þá sagði Jesús við þá tólf: "Ætlið þér að fara líka?" 	 Sidna Ɛisa yezzi ɣer tnac inelmaden-is, yenna-yasen : Ur tebɣim ara aț-țṛuḥem ula d kunwi ?


En æðstu prestarnir og öldungarnir fengu múginn til að biðja um Barabbas, en að Jesús yrði deyddur. 	 Imeqqranen n lmuqedmin akk-d imeqqranen n wegdud sḥeṛcen-d lɣaci iwakken ad ssutren a d-serrḥen i Barabas, ad nɣen Sidna Ɛisa.


Þegar dagur rann, kom ekki lítið fát á hermennina út af því, hvað af Pétri væri orðið. 	 Mi guli wass, lɛeskeṛ iɛussen Butṛus tqelqen, țmesteqsayen amek i geffeɣ si lḥebs, anwa i t-yessufɣen ?


til þess að ekki yrði ágreiningur í líkamanum, heldur skyldu limirnir bera sameiginlega umhyggju hver fyrir öðrum. 	 iwakken ur d-yețțili ara lxilaf ger lemfaṣel, meɛna ad țemḥadaren wway gar-asen.


Ef vér svörum: Frá mönnum, mun allur lýðurinn grýta oss, því að hann er sannfærður um, að Jóhannes sé spámaður." 	 Ma nenna-yas d imdanen, lɣaci akk a ɣ-ṛejmen axaṭer umnen meṛṛa belli Yeḥya d nnbi.


Er hann mælti þetta, hóf kona ein í mannfjöldanum upp rödd sína og sagði við hann: "Sæll er sá kviður, er þig bar, og þau brjóst, er þú mylktir." 	 Mi d-yenna Sidna Ɛisa ayagi, yiwet n tmeṭṭut tenṭeq-ed s ṣṣut ɛlayen si ger n lɣaci tenna-yas : ?-țaseɛdit tmeṭṭut i k-id-yurwen, i k-issuṭṭḍen !


Enda dæmir faðirinn engan, heldur hefur hann falið syninum allan dóm, 	 Baba Ṛebbi ur iḥekkem ɣef yiwen, lameɛna yerra lḥekma ger ifassen n Mmi-s


Ekki byggt á verkum, enginn skal geta miklast af því. 	 Mačči s lḥasanat-nwen i tețwasellkem akken yiwen ur ițzuxxu s yiman is ;


Því að hún hefur byrlað öllum þjóðum af reiði-víni saurlifnaðar síns, og konungar jarðarinnar drýgðu saurlifnað með henni og kaupmenn jarðarinnar auðguðust af gnóttum munaðar hennar." 	 Axaṭer tewwi leǧnas meṛṛa ɣer leǧhel s yir tikli-ines, igelliden n ddunit jehlen yid-es, wid yețțaɣen znuzun uɣalen d imeṛkantiyen s sselɛa ifazen i s-znuzun.


Hvatir eru þeir í spori að úthella blóði. 	 Iḍaṛṛen-nsen țɣawalen iwakken ad ssizlen idammen ;