Þær sögðu sín á milli: "Hver mun velta fyrir oss steininum frá grafarmunnanum?" 	 Qqaṛent wway gar-asent : Anwa ara ɣ-yekksen azṛu-nni ɣef yimi uẓekka ?


Í Damaskus setti landshöfðingi Areta konungs vörð um borgina til þess að handtaka mig. 	 Di temdint n Dimecq, ameqqran n ineɣlafen n ugellid Ariṭas yesbedd taɛessast ɣef tewwurt n temdint iwakken a yi-ṭṭfen,


Gjör því þetta, sem vér nú segjum þér. Hjá oss eru fjórir menn, sem heit hvílir á. 	 ihi exdem ayen ara k-d-nini : llan gar-aneɣ ṛebɛa yergazen i gefkan lemɛahda i Sidi Ṛebbi,


Ef vér segjum: "Vér höfum samfélag við hann," og göngum þó í myrkrinu, þá ljúgum vér og iðkum ekki sannleikann. 	 Ma neqqaṛ deg webrid n Ṛebbi i nella yili mazal-aɣ nteddu di ṭṭlam, neskaddeb nexḍa i webrid n tideț.


Og þótt ég deildi út öllum eigum mínum, og þótt ég framseldi líkama minn, til þess að verða brenndur, en hefði ekki kærleika, væri ég engu bættari. 	 Ɣas daɣen ad feṛqeɣ ayen akk sɛiɣ i wid yelluẓen, ad rnuɣ ad sebbleɣ tudert-iw alamma d lmut ɣef ddemma n wiyaḍ, m'ur sɛiɣ ara leḥmala deg ul-iw, ayagi ur iyi-infiɛ ara.


En Sál fékk vitneskju um ráðagjörð þeirra. Þeir gættu borgarhliðanna nótt og dag til að ná lífi hans. 	 lameɛna Caɛul yesla s txazabit i bɣan a s xedmen, am yiḍ am ass țɛassan ula ț-țiwura n temdint iwakken a t-nɣen.


því að Demas hefur yfirgefið mig vegna þess að hann elskaði þennan heim. Hann er farinn til Þessaloníku. Kreskes er farinn til Galatíu og Títus til Dalmatíu. 	 Gma-tneɣ Dimas yeǧǧa-yi, yewwi-t zzhu n ddunit, iṛuḥ ɣer temdint n Tisalunik. Gma-tneɣ Krisis iṛuḥ ɣer tmurt n Galasya, ma d gma-tneɣ Tit iṛuḥ ɣer tmurt n Dalmasya.


Og á þriðja degi vörpuðu þeir út með eigin höndum búnaði skipsins. 	 Ass wis tlata, ixeddamen n lbabuṛ rnan ḍeggṛen sselɛa-nni i d-iqqimen.


og vér stöndum í erfiði og verðum að vinna með eigin höndum. 	 nețɛețțib iman nneɣ a nexdem iwakken a d-nawi aɣṛum-nneɣ s ifassen-nneɣ. M'ara ɣ-reggmen nukni nețbarak-iten, m'ara ɣ-țqehhiṛen nukni nețțawi-yasen,


Honum varð eigi talið hughvarf. Þá létum vér kyrrt og sögðum: "Verði Drottins vilji." 	 Imi yugi ad yaɣ awal-nneɣ, ur nketteṛ ara fell-as lehduṛ nenna : A neǧǧ lebɣi n Sidi Ṛebbi ad yedṛu !


Guð, sem ég þjóna í anda mínum með fagnaðarerindinu um son hans, er mér vottur þess, hve óaflátanlega ég minnist yðar 	 Sidi Ṛebbi i ɛebbdeɣ seg ul-iw, i ɣef qeddceɣ imi țbecciṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Mmi-s, yeẓra belli țțadreɣ-kkun-id dima m'ara deɛɛuɣ ɣuṛ-es.


Því að mikla hluti hefur hinn voldugi við mig gjört, og heilagt er nafn hans. 	 imi Sidi Ṛebbi Bab n tezmert, yexdem yis-i ayen issewhamen. Isem-is d imqeddes.


Jesús hélt nú upp til Jerúsalem, og á leiðinni tók hann þá tólf afsíðis og sagði við þá: 	 Mi țeddun ad alin ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa iṭṭef tnac-nni inelmaden-is weḥḥed-sen, yenna yasen :


Hann sendi þjóna sína að kalla til brúðkaupsins þá, sem boðnir voru, en þeir vildu ekki koma. 	 Iceggeɛ iqeddacen-is ad ssiwlen i wid yețwaɛeṛden, meɛna ugin a d-asen.


Þá lauk hann upp munni sínum, kenndi þeim og sagði: 	 dɣa ibda isselmad-iten :


En með þessum fórnum er minnt á syndirnar ár hvert. 	 Meɛna s iseflawen-agi țmektayen-d yal aseggas belli mazal-iten d imednuben.


Og ég sá að konan var drukkin af blóði hinna heilögu og af blóði Jesú votta. Og ég undraðist stórlega, er ég leit hana. 	 Walaɣ tameṭṭut-nni teskeṛ s idammen n wid yextaṛ Sidi Ṛebbi, d idammen n inigan n Lmasiḥ. Mi ț-walaɣ, wehmeɣ deg-s.


Nú kom líka Símon Pétur á eftir honum og fór inn í gröfina. Hann sá línblæjurnar liggja þar 	 Semɛun Buṭrus i t-id-itebɛen ilḥeq-ed. Yekcem ɣer daxel u?ekka, iwala lekfen di lqaɛa,


Þangað komu farísear og tóku að þrátta við hann, þeir vildu freista hans og kröfðu hann um tákn af himni. 	 Ṛuḥen-d ifariziyen, bdan țmeslayen d Sidna Ɛisa iwakken a t-jeṛṛben, ssutren-as ad ixdem lbeṛhan ara d-iṣubben seg igenni.


Var Pétur um kyrrt í Joppe allmarga daga hjá Símoni nokkrum sútara. 	 Buṭrus yeqqim kra n wussan di temdint n Jafa, ɣer yiwen wergaz isem-is Semɛun, d axeddam deg uɣerruz ( aglim ).


Og þeir báðu hann: "Send oss í svínin, lát oss fara í þau!" 	 ḥellelent nnan-as : Di leɛnaya-k, ǧǧaɣ a nekcem deg yilfan-agi .


Þá sagði Jesús: "Faðir, fyrirgef þeim, því að þeir vita ekki, hvað þeir gjöra." En þeir köstuðu hlutum um klæði hans og skiptu með sér. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenṭeq-ed yenna : A Baba eɛfu-yasen imi ur ẓrin ara d acu i xeddmen. Iɛsekṛiwen-nni gren tasɣaṛt ad feṛqen gar-asen llebsa-ines.


þá skal sá hinn sami drekka af reiði-víni Guðs, sem byrlað er óblandað í reiðibikar hans, og hann mun kvalinn verða í eldi og brennisteini í augsýn heilagra engla og í augsýn lambsins. 	 a d-yemmir fell-as wurrif n Sidi Ṛebbi, ad isew lemṛaṛ, ad inɛețțab di tmes d ukubri zdat lmalayekkat iqedsen, zdat Izimer.


Þá hófst æðsti presturinn handa og allur sá flokkur, sem fylgdi honum, saddúkearnir. Fullir ofsa 	 Ɣef ddemma n wayen ideṛṛun kkrent-asen-d tismin i lmuqeddem ameqqran akk-d isaduqiyen-nni yellan yid-es,


Og hann sté í bátinn til þeirra og lægði þá vindinn. Og þeir urðu öldungis agndofa, 	 Akken kan yekcem ɣer teflukt ɣuṛ-sen, yers waḍu-nni.


Síðan kemur endirinn, er hann selur ríkið Guði föður í hendur, er hann hefur að engu gjört sérhverja tign, sérhvert veldi og kraft. 	 Imiren a d-taweḍ taggara, Lmasiḥ ad issenger tizmar, lḥekmat d wid iḥekmen ; ad yerr tagelda i Sidi Ṛebbi Baba-tneɣ.


Því ef þú vegsamar með anda, hvernig á þá sá, er skipar sess hins fáfróða, að segja amen við þakkargjörð þinni, þar sem hann veit ekki, hvað þú ert að segja? 	 Axaṭer ma yella tḥemdeḍ Ṛebbi s ṛṛuḥ-ik kan s tutlayt ur nețwassen ara, win yeqqimen gar-awen, ur nessin ara, amek ara d-yini « amin » i yimeslayen-ik, m'ur yefhim ara d acu i d-teqqaṛeḍ ?


Pétur var enn að hugsa um sýnina, þegar andinn sagði við hann: "Menn eru að leita þín. 	 Mazal Buṭrus ițxemmim ɣef wuweḥḥi-nni, mi s-d-yenna Ṛṛuḥ iqedsen : Atnaya tlata yergazen țnadin fell-ak.


Þetta segi ég sjálfum yður til gagns, ekki til þess að varpa snöru yfir yður, heldur til þess að efla velsæmi og óbifanlega fastheldni við Drottin. 	 Ur wen-d-nniɣ ara ayagi iwakken a kkun-kellxeɣ meɛna nniɣ awen-t-id i nnfeɛ-nwen axaṭer bɣiɣ aț-țeddum s tikli yelhan, yeṣfan iwakken aț-țeṭṭfem deg webrid n Lmasiḥ mačči deg wayen nniḍen.


Þér óskynsömu Galatar! Hver hefur töfrað yður? Þér hafið þó fengið skýra mynd af Jesú Kristi á krossinum, málaða fyrir augum yðar. 	 Ay at Galasya ur nessin leṣlaḥ nsen ! Anwa i kkun-iseḥḥren kunwi iwumi i d-nessefhem akken ilaq lmut n Ɛisa Lmasiḥ ɣef wumidag ?


Hver maður prófi sjálfan sig og eti síðan af brauðinu og drekki af bikarnum. 	 Ihi mkul yiwen ad ixemmem deg yiman-is uqbel ad yečč seg weɣṛum-nni neɣ ad isew si teqbuct-nni.


Ekki mun ég dirfast að tala um neitt annað en það, sem Kristur hefur látið mig framkvæma, til að leiða heiðingjana til hlýðni, með orði og verki, 	 Axaṭer ma yella wayen i ɣef ara d-ḥkuɣ, a d-ḥkuɣ kan ɣef wayen i gexdem Sidna Ɛisa yis-i, ama s imeslayen ama s lecɣal iwakken igduden ur nelli ara n wat Isṛail ad ḍuɛen Sidi Ṛebbi.


Úti gista hundarnir og töframennirnir og frillulífismennirnir og manndrápararnir og skurðgoðadýrkendurnir og hver sem elskar og iðkar lygi. 	 ma d iɛdawen n Sidi Ṛebbi, iseḥḥaren, wid ixeddmen cceṛ, wid ineqqen timegṛaḍ, wid iɛebden lmeṣnuɛat d ssadaț, wid ixeddmen ticmatin d wid yeskiddiben ama s imeslayen nsen ama s lecɣal-nsen, ur keččmen ara ɣer temdint.


Hann hefur blindað augu þeirra og forhert hjarta þeirra, að þeir sjái ekki með augunum né skilji með hjartanu og snúi sér og ég lækni þá. 	 Ṛebbi yesderɣel-iten , yesɣeṛ ulawen-nsen, daymi allen-nsen ur țwalint ara, lefhama-nsen teqfel , ugin a d-uɣalen ɣer webrid, a kken a ten-sseḥluɣ.


Allt er leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er leyfilegt, en ekki byggir allt upp. 	 Llan wid i d-iqqaṛen : kullec d leḥlal fell-aɣ ; ț-țideț, lameɛna ur aɣ-yenfiɛ ara kullec. Kullec yețțusemmeḥ-aɣ a t-nexdem, meɛna mačči d kullec i ɣ-yesnernayen di liman.


Hvað segir það svo? "Nálægt þér er orðið, í munni þínum og í hjarta þínu." Það er: Orð trúarinnar, sem vér prédikum. 	 Acu i d teqqaṛ ihi ? Awal n tudert atan ɣuṛ-ek, deg imi-k d wul-ik . Awal-agi d awal n liman, d awal i nețbecciṛ.


En nú hefur Jesús fengið þeim mun ágætari helgiþjónustu sem hann er meðalgangari betri sáttmála, sem byggist á betri fyrirheitum. 	 Meɛna tura Lmasiḥ yețțunefk as-d ccɣel yugaren wagi s waṭas, d nețța i d amcafeɛ-nneɣ ɣer Sidi Ṛebbi di leɛqed yifen amezwaru, ibedden ɣef lweɛd iṣeḥḥan.


Þetta sagði Jesús til að kynna, með hvílíkum dauðdaga Pétur mundi vegsama Guð. Og er hann hafði þetta mælt, sagði hann við hann: "Fylg þú mér." 	 S imeslayen-agi, issemɛen-ed amek ara yemmet Semɛun Buṭrus ɣef ddemma n tmanegt n Sidi Ṛebbi. Mi d-yenna ayagi, yenna-yas daɣen : Ddu-d yid-i !


Þá er þetta var um garð gengið, tók Páll þá ákvörðun að ferðast um Makedóníu og Akkeu og fara síðan til Jerúsalem. Hann sagði: "Þegar ég hef verið þar, ber mér líka að sjá Róm." 	 Mi gɛedda wayagi akk, Bulus yeqsed ad iṛuḥ ɣer temdint n Lquds, ad iɛeddi si tmura n Masidunya akk-d Akaya ; ixemmem deg iman-is yenna : « M'ara awḍeɣ ɣer dinna, ilaq-iyi daɣen ad ṛuḥeɣ ɣer temdint n Ṛuma.»


En ég segi yður með sanni: Nokkrir þeirra, sem hér standa, munu eigi dauða bíða, fyrr en þeir sjá Guðs ríki." 	 A wen-d-iniɣ tideț, llan gar-awen wid ur nețmețțat ara alamma walan Tageldit n Ṛebbi.


Þér harðsvíraðir og óumskornir í hjörtum og á eyrum, þér standið ávallt gegn heilögum anda, þér eins og feður yðar. 	 A wid isbeddayen iɛenqiqen nsen ! Tesɣaṛayem ulawen-nwen, tqeflem imeẓẓuɣen-nwen, tețțeddum di nneqma i Ṛṛuḥ iqedsen am kunwi am lejdud-nwen !


Berið kveðju öllum leiðtogum yðar og öllum heilögum. Mennirnir frá Ítalíu senda yður kveðju. 	 Sellmet ɣef yimeqqranen akk n tejmaɛt d watmaten meṛṛa. Atan țsellimen-d fell-awen watmaten n ?elyan.


ofar hverri tign og valdi og mætti, ofar öllum herradómi og sérhverju nafni, sem nefnt er, ekki aðeins í þessari veröld, heldur og í hinni komandi. 	 sennig igelliden meṛṛa n ddunit, sennig imdebbṛen ț-țnezmarin, sennig tgeldiwin akk-d yismawen meṛṛa yellan mačči kan di lǧil-agi meɛna ula di lǧil i d-iteddun.


Vér þekkjum, að vér erum stöðugir í honum og hann í oss, af því að hann hefur gefið oss af sínum anda. 	 Atah wamek ara neɛqel nukni nețțili deg-s nețța yețțili deg-nneɣ : imi i ɣ-d-yefka Ṛṛuḥ-ines.


Því vér teljum þá sæla, sem þolgóðir hafa verið. Þér hafið heyrt um þolgæði Jobs og vitið, hvaða lyktir Drottinn gjörði á högum hans. Drottinn er mjög miskunnsamur og líknsamur. 	 Ihi amarezg n wid yeṭṭfen ur fcilen ara. Teslam ayen i d-qqaṛen ɣef ṣṣbeṛ n Sidna Yub, yerna twalam daɣen d acu i geqsed Sidi Ṛebbi a s-t-id-yefk, axaṭer Sidi Ṛebbi yeččuṛ d leḥnana akk-d ṛṛeḥma.


Eða hvaða konungur fer með hernaði gegn öðrum konungi og sest ekki fyrst við og ráðgast um, hvort honum sé fært að mæta með tíu þúsundum þeim er fer á móti honum með tuttugu þúsundir? 	 Neɣ anwa agellid ara yekkren ad innaɣ d ugellid nniḍen, ur ixeddem ara uqbel leḥsab iwakken ad iẓer ma yezmer ad iqabel s ɛecṛa alaf iɛsekṛiwen win i d-iteddun ɣuṛ-es s ɛecrin alef iɛsekriwen ?


Og Jesús svaraði honum: "Ritað er: ,Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði.'" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura di tektabt iqedsen : amdan ur yețɛic ara s weɣṛum kan meɛna s mkul awal i d-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Því að hverjum sem hefur, mun gefið verða, og hann mun hafa gnægð, en frá þeim, sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann hefur. 	 Axaṭer kra win yesɛan, a s-nernu ad yili di tawant, ma d win ur nesɛi ara, a s-nekkes ula d ayen yesɛa.


Sumir eru viknir frá þessu og hafa snúið sér til hégómamáls. 	 Llan kra n yemdanen ffɣen i webrid, țmeslayen kan ɣef wayen ur nesɛi lmeɛna.


Jesús sagði: "Ég kem og lækna hann." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ad ṛuḥeɣ a t-sseḥluɣ.


En ef Kristur er ekki upprisinn, er trú yðar fánýt, þér eruð þá enn í syndum yðar, 	 Ma yella Lmasiḥ ur d-iḥyi ara, ihi liman-nwen am akken d aḍu, mazal-ikkun di ddnub-nwen,


en ekki mun týnast eitt hár á höfði yðar. 	 lameɛna yiwen wenẓad n uqeṛṛuy-nwen ur yețṛuḥu.


og hrópuðu, er þeir sáu reykinn af brennu hennar, og sögðu: "Hvaða borg jafnast við borgina miklu?" 	 țɛeggiḍen mi walan dexxan n tmes yeččan tamdint-nni, qqaṛen : Anta tamdint yecban tamdint agi ?


Þér eruð orðnir viðskila við Krist, þér sem ætlið að réttlætast með lögmáli. Þér eruð fallnir úr náðinni. 	 Kunwi yețnadin aț-țuɣalem d iḥeqqiyen zdat Ṛebbi s ccariɛa, ur d-yeqqim wacemma gar-awen d Lmasiḥ, tețwaḥeṛmem si ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi.


Hvernig er það þá, bræður? Þegar þér komið saman, þá hefur hver sitt fram að færa: Sálm, kenningu, opinberun, tungutal, útlistun. Allt skal miða til uppbyggingar. 	 D acu ihi i glaqen ay atmaten ? M'ara tennejmaɛem akken tellam : wa a d-yawi ccna, wayeḍ d aselmed, wayeḍ d aweḥḥi, wayeḍ timeslayin ur nețwassen ara, wayeḍ a tent-id issefhem ; kullec ad yețwaxdem i wesnerni n tejmaɛt.


Bjóð þú þetta og kenn það. 	 Atan wayen i ɣef ara tweṣṣiḍ imdanen d wayen ara sen-teslemḍeḍ.


En ef nú er prédikað, að Kristur sé upprisinn frá dauðum, hvernig geta þá nokkrir yðar sagt, að dauðir rísi ekki upp? 	 Ma neqqaṛ belli Lmasiḥ yeḥya-d si ger lmegtin, amek ihi kra deg-wen qqaṛen ulac ḥeggu n lmegtin ?


Ég þekki verkin þín. Sjá, ég hef látið dyr standa opnar fyrir þér, sem enginn getur lokað. Þú hefur lítinn mátt, en hefur varðveitt orð mitt og ekki afneitað nafni mínu. 	 Ssneɣ lecɣal-ik, atan ldiɣ tawwurt zdat-ek, ulac win izemren a ț-țiɣleq, axaṭer ẓriɣ tḥerzeḍ awal-iw ur tenkiṛeḍ ara isem-iw, ɣas akken lḥekma-inek ț-țamecṭuḥt ;


Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn. Lát mig vera sem einn af daglaunamönnum þínum.' 	 ur uklaleɣ ara ad iliɣ d mmi-k, ḥseb-iyi am yiwen seg ixeddamen-ik »


Þess vegna lítilsvirði enginn hann, greiðið heldur ferð hans í friði, til þess að hann geti komist til mín. Því að ég vænti hans með bræðrunum. 	 Ḥadret ad yili win ara t-iḥeqṛen. Ɛiwnet-eț ad ikemmel abrid-is iwakken a d-yaweḍ ɣuṛ-i di lehna ; aql-aɣ nețṛaǧu-t nekk d watmaten.


til þess að vér, réttlættir fyrir náð hans, yrðum í voninni erfingjar eilífs lífs. 	 iwakken s ṛṛeḥma-ines a nuɣal d iḥeqqiyen zdat Sidi Ṛebbi, a ɣ-d tețțunefk tudert n dayem i nețṛaǧu.


Nokkrir lærisveinar frá Sesareu urðu oss samferða. Þeir fóru með oss til Mnasons nokkurs frá Kýpur, lærisveins frá elstu tíð, og skyldum vér gista hjá honum. 	 Kra inelmaden n Qiṣarya ddan yid-nneɣ, wwin-aɣ ɣer yiwen wergaz wuɣuṛ ara nili, isem-is Mansun, n tegzirt n Qubṛus, d yiwen seg inelmaden imezwura.


Því að sjálfur Drottinn mun stíga niður af himni með kalli, með höfuðengils raust og með básúnu Guðs, og þeir, sem dánir eru í trú á Krist, munu fyrst upp rísa. 	 Axaṭer m'ara d-iffeɣ lameṛ, m'ara d-tenṭeq taɣect n lmelk akk-d ṣṣut n lbuq n Sidi Ṛebbi, Sidna Ɛisa s yiman-is a d-iṣubb seg igenni, imiren widak-nni yemmuten, llan umnen yis, a d-ḥyun d imezwura si ger lmegtin.


Syndirnar hjá sumum mönnum eru í augum uppi og eru komnar á undan, þegar dæma skal. En hjá sumum koma þær líka á eftir. 	 Llan kra n yemdanen ddnubat-nsen țbanen-d uqbel ad țțuḥasben, llan wiyaḍ ddnubat-nsen ur d-țbanen ara imiren kan.


Með því þeir þekkja ekki réttlæti Guðs og leitast við að koma til vegar eigin réttlæti, hafa þeir ekki gefið sig undir réttlæti Guðs. 	 Imi ur ḥsiben ara lḥeqq i d yețțasen s ɣuṛ Ṛebbi yerna țnadin ad sbedden lḥeqq-nsen iman-nsen, ur ḍuɛen ara lḥeqq i d-yețțasen s ɣuṛ Ṛebbi ;


þangað sem Jesús gekk inn, fyrirrennari vor vegna, þegar hann varð æðsti prestur að eilífu að hætti Melkísedeks. 	 anda akken yekcem Ssid-nneɣ Ɛisa d amezwaru, ɣef ddemma-nneɣ yuɣal d lmuqeddem ameqqran i dayem akken yella Malxisadeq.


Sá með fimm talenturnar gekk þá fram, færði honum aðrar fimm og sagði: ,Herra, fimm talentur seldir þú mér í hendur, hér hef ég grætt aðrar fimm.' 	 Win akken iwumi yefka xemsmeyya twiztin, yusa-d yewwi-d yid-es xemsmeyya twiztin nniḍen, yenna-yas : A Sidi tefkiḍ-iyi-d xemsmeyya twiztin n ddheb, a tent-ih xemsmeyya nniḍen i d-rebḥeɣ yis-sent.


Þá knúði andinn hann út í óbyggðina, 	 Imiren kan, Ṛṛuḥ iqedsen yewwi-t ɣer uneẓruf,


Á þeim dögum verður sú þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi sköpunar, er Guð skapaði, allt til þessa, og mun aldrei verða. 	 axaṭer deg wussan-nni, ad yili yiwen n leɛtab ur neẓri seg wasmi i d-texleq ddunit ar ass-a, yerna d ayen ur nețțuɣal a d-yedṛu.


Tvær munu mala á sömu kvörn, önnur verður tekin, hin eftir skilin. 	 Ger snat n tilawin yeẓẓaden, yiwet aț-țețwarfed tayeḍ a d-teqqim.


En Sál efldist æ meir og gjörði þá Gyðinga, sem bjuggu í Damaskus, rökþrota, er hann sannaði, að Jesús væri Kristur. 	 Lameɛna Caɛul simmal yețnerni di liman ; isseɛweq at Isṛail izedɣen di temdint n Dimecq mi sen-d-ițbeggin belli d Ɛisa i d Lmasiḥ.


Festus ræddi þá við ráðunauta sína og mælti síðan: "Til keisarans hefur þú skotið máli þínu, til keisarans skaltu fara." 	 Mi gemcawaṛ Fistus nețța ț-țejmaɛt-nni n ccṛeɛ, yenna i Bulus : Tessutreḍ-ed ccṛeɛ n Qayṣer, aț-țețțucarɛeḍ zdat Qayṣer !


Hinir prédika Krist af eigingirni og ekki af hreinum hug, heldur í þeim tilgangi að bæta þrengingu ofan á fjötra mína. 	 Ma d wiyaḍ, țbecciṛen Lmasiḥ s wul yeččuṛen ț-țiḥila ; ixemmimen nsen ur ṣfin ara, ɣilen s wakka ara rnun lqeṛḥ i wul-iw m'akka lliɣ di lḥebs.


Þér rannsakið ritningarnar, því í þeim hyggist þér eiga eilíft líf. Og það eru þær, sem vitna um mig, 	 Tețnadim di tektabin iqedsen tɣilem aț-țafem deg-sent tudert n dayem. Tiktabin-agi d nutenti i-d-icehden fell-i.


Vindurinn blæs þar sem hann vill, og þú heyrir þyt hans. Samt veistu ekki, hvaðan hann kemur né hvert hann fer. Svo er um þann, sem af andanum er fæddur." 	 Aḍu yețsuḍu ɣer wanda i s-yehwa, tselleḍ i ṣṣut-is lameɛna ur tẓerreḍ ara ansi d-yekka neɣ anda iteddu. Akka daɣen i gella ɣef kra n win i d-ilulen s Ṛṛuḥ iqedsen.


Bræður, standið því stöðugir og haldið fast við þær kenningar, er vér höfum flutt yður munnlega eða með bréfi. 	 Ihi ay atmaten ḥerzet, ṭṭfet deg uselmed i wen-d-newwi, ama s yimi nneɣ ama s tebṛatin-nneɣ.


Festus svaraði, að Páll væri í varðhaldi í Sesareu, en sjálfur mundi hann bráðlega fara þangað. 	 Lameɛna Fistus yerra-yasen : Bulus ițwaḥbes di Qiṣarya, nekk s yiman-iw qṛib ad uɣaleɣ ɣer dinna.


Fégirndin er rót alls þess, sem illt er. Við þá fíkn hafa nokkrir villst frá trúnni og valdið sjálfum sér mörgum harmkvælum. 	 Axaṭer ṭṭmeɛ n idrimen d sebba n kra n wayen yellan diri-t. Llan kra i gtebɛen cci-yagi n ddunit, ffɣen i webrid n Lmasiḥ, ḍuṛṛen tiṛwiḥin nsen, sseɣlin-d lhemm ɣef yiman nsen.


En er Símon sá, að heilagur andi veittist fyrir handayfirlagning postulanna, bauð hann þeim fé og sagði: 	 Mi gwala Semɛun yețțunefk-ed Ṛṛuḥ iqedsen i lɣaci imi ssersen ṛṛusul ifassen-nsen fell-asen, yewwi-yasen-d idrimen yenna-yasen :


Þeir féllust á mál hans, kölluðu á postulana, húðstrýktu þá, fyrirbuðu þeim að tala í Jesú nafni og létu þá síðan lausa. 	 Mi mcawaṛen, uɣen ṛṛay-is. Uɣalen skecmen ṛṛusul-nni, fkan lameṛ a ten-wwten s iɛekkzan, rnan gullen deg-sen ur țțuɣalen ara ad mmeslayen s yisem-agi n Ɛisa, dɣa serrḥen-asen.


Lögðu þeir hendur á þá og settu þá í varðhald til næsta morguns, því að kvöld var komið. 	 Sṭfen-ten, rran-ten ɣer lḥebs armi d azekka-nni axaṭer imiren yeɣli-d yiḍ.


"Sjá, mærin mun þunguð verða og son ala. Nafn hans mun vera Immanúel," það þýðir: Guð með oss. 	 Ațan tɛezrit aț-țerfed tadist, a d-tesɛu aqcic ad ițțusemmi Imanuwil yeɛni :« Ṛebbi yid-nneɣ.»


Páll heilsaði þeim og lýsti síðan nákvæmlega öllu, sem Guð hafði gjört meðal heiðingjanna með þjónustu hans. 	 Mi gsellem fell-asen, Bulus yeḥka-yasen ayen akk ixdem yis Sidi Ṛebbi ger leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail.


með því að enginn lifandi maður réttlætist fyrir honum af lögmálsverkum. En fyrir lögmál kemur þekking syndar. 	 Ur yezmir yiwen ad yili d aḥeqqi ɣer Sidi Ṛebbi imi i gexdem ayen i d-teqqaṛ ccariɛa ; axaṭer ccariɛa tețbeggin-ed kan i wemdan belli d amednub i gella.


Hann varð ekki prestur eftir mannlegum lögmálsboðum, heldur í krafti óhagganlegs lífs. 	 Mačči d ccariɛa i t-yerran d lmuqeddem meɛna yuɣal d lmuqeddem s tezmert n tudert ur nețfaka ;


Þegar þeir voru saman í Galíleu, sagði Jesús við þá: "Mannssonurinn verður framseldur í manna hendur, 	 Mi llan di tmurt n Jlili, Sidna Ɛisa yenna-yasen : Mmi-s n bunadem ad ițțusellem ger ifassen n yemdanen ;


Og ég sá þá dauðu, stóra og smáa, standa frammi fyrir hásætinu, og bókum var lokið upp. Og annarri bók var lokið upp og það er lífsins bók. Og hinir dauðu voru dæmdir, eftir því sem ritað var í bókunum, samkvæmt verkum þeirra. 	 Dɣa walaɣ lmegtin bedden zdat ukersi-nni n lḥekma am umeqqran am umeẓyan, ldint tektabin, teldi daɣen tektabt nniḍen yellan ț-țaktabt n tudert. Lmegtin țțuḥasben mkul yiwen ɣef leḥsab n wayen yexdem d wayen yuran di tektabin-agi.


Og þetta er boðskapurinn, sem vér höfum heyrt af honum og boðum yður: "Guð er ljós, og myrkur er alls ekki í honum." 	 Ayen nesla s ɣuṛ Ɛisa Lmasiḥ newwi-yawen-t-id : Sidi Ṛebbi ț-țafat, ur yelli ara deg-s ṭṭlam.


Og enn annar sagði: ,Konu hef ég eignast, ekki get ég komið.' 	 Wayeḍ daɣen yenna-yas : « tura kan i zewǧeɣ, ulamek ara d aseɣ ».


Eins er um yður, bræður mínir. Þér eruð dánir lögmálinu fyrir líkama Krists, til þess að verða öðrum gefnir, honum sem var upp vakinn frá dauðum, svo að vér mættum bera Guði ávöxt. 	 Ula d kunwi ay atmaten, temmutem ɣef wayen yeɛnan ccariɛa s lmut n Lmasiḥ, akken aț-țeṭṭfem deg win i d-yeḥyan si ger lmegtin iwakken aț-țxedmem ayen i s-iɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


Ég hef gjörst frávita. Þér hafið neytt mig til þess. Ég átti heimtingu á að hljóta meðmæli af yður. Því að í engu stóð ég hinum stórmiklu postulum að baki, enda þótt ég sé ekki neitt. 	 D kunwi i yi-ḥeṛsen armi heddṛeɣ am umehbul ; d kunwi i glaqen a yi-tcekkṛem, axaṭer ɣas akken ur swiɣ acemma, ur iyi-ifen deg wacemma wid iḥețțben iman-nsen d ṛṛusul.


Og hann gjörði oss að konungsríki og prestum, Guði sínum og föður til handa. Hans er dýrðin og mátturinn um aldir alda. Amen. 	 yerra-yaɣ d lmuqedmin iqeddcen ɣef Sidi Ṛebbi, Baba-s. Tamanegt tameqqrant d lḥekma i Sidna Ɛisa Lmasiḥ i dayem ! Amin !


Nú er ég glaður í þjáningum mínum yðar vegna. Það, sem enn vantar á þjáningar Krists, uppfylli ég með líkamlegum þjáningum mínum til heilla fyrir líkama hans, sem er kirkjan. 	 Tura feṛḥeɣ aṭas imi nɛețțabeɣ fell-awen, axaṭer țkemmileɣ ayen ixuṣṣen i leɛtab n Lmasiḥ ɣef ddemma n imasiḥiyen meṛṛa, yellan d lǧețța-s, i ɣef uɣaleɣ d aqeddac.


sem gaf sig sjálfan til lausnargjalds fyrir alla. Það var vitnisburður hans á settum tíma. 	 i gefkan iman-is d asfel i leslak n yemdanen meṛṛa. D wagi i d țțbut i d-yefka Sidi Ṛebbi di lweqt-is ;


Já, meira að segja met ég allt vera tjón hjá þeim yfirburðum að þekkja Krist Jesú, Drottin minn. Sakir hans hef ég misst allt og met það sem sorp, til þess að ég geti áunnið Krist 	 Zemreɣ a d iniɣ : ḥesbeɣ kullec d lexṣara ɣef ddemma n wayen ifazen, yellan ț-țamusni n Ɛisa Lmasiḥ Ssid-iw. ?ef ddemma-s qebleɣ a yi-iṛuḥ kullec, ḥesbeɣ kullec d afṛaden, iwakken a d-rebḥeɣ Lmasiḥ


Þolgæðis hafið þér þörf, til þess að þér gjörið Guðs vilja og öðlist fyrirheitið. 	 Ilaq-awen aț-țesɛum ṣṣbeṛ iwakken aț-țxedmem lebɣi n Ṛebbi iwakken a wen-d-yefk ayen i wen yewɛed.


Pílatus svaraði þeim: "Viljið þér, að ég gefi yður lausan konung Gyðinga?" 	 Bilaṭus yerra-yasen-d : Tebɣam a wen-d-serrḥeɣ i ugellid n wat Isṛail ?


En þess óska ég, að allir menn væru eins og ég er sjálfur, en hver hefur sína náðargjöf frá Guði, einn þessa og annar hina. 	 Lemmer ufiɣ medden akk ad ilin am nekk, meɛna mkul yiwen d acu i s-d-ifka Sidi Ṛebbi, wa yefka-yas-d aya, wayeḍ yefka-yas-d ayen nniḍen.


Og allir þeir, sem á jörðunni búa, munu tilbiðja það, hver og einn sá er eigi á nafn sitt ritað frá grundvöllun veraldar í lífsins bók lambsins, sem slátrað var. 	 Kra win ur nețwajerred ara di tektabt n tudert yellan seg wasmi tebda ddunit, di tektabt n Izimer immezlen, ad seǧǧden zdat-es.


Allt þetta stunda heiðingjar heimsins, en faðir yðar veit, að þér þarfnist þessa. 	 axaṭer d imdanen ur nețțamen ara s Ṛebbi i gețqelliben ɣef wayagi meṛṛa. Baba-twen yellan deg yigenwan yeẓra ayen teḥwaǧem.


Og hann sagði við þá: "Hví sofið þér? Rísið upp og biðjið, að þér fallið ekki í freistni." 	 dɣa yenna-yasen : Acuɣeṛ i tegnem ? Kkret, dɛut ɣer Ṛebbi akken ur tɣellim ara deg ujeṛṛeb.


Þegar Júdas, sem sveik hann, sá, að hann var dæmdur sekur, iðraðist hann og skilaði æðstu prestunum og öldungunum silfurpeningunum þrjátíu 	 Mi gwala ḥekmen ɣef Sidna Ɛisa, Yudas-nni i t-ixedɛen yendem. DDi nndama-nni-ines tameqqrant, iṛuḥ ɣer imeqqranen n lmuqedmin d imeqqranen n wegdud, yerra-yasen tlatin-nni twiztin n lfeṭṭa, dɣa


Þá komu menn sunnan frá Júdeu og kenndu bræðrunum svo: "Eigi getið þér hólpnir orðið, nema þér látið umskerast að sið Móse." 	 Kra n yemdanen i d-yusan si tmurt n Yahuda ɣer temdint n Antyuc, bɣan ad slemden atmaten, qqaṛen-asen : Ma yella ur teḍhiṛem ara am akken i d-tenna ccariɛa n Musa, ur tezmirem ara aț-țețwasellkem


Ég þekki verkin þín og erfiðið og þolgæði þitt og veit, að eigi getur þú sætt þig við vonda menn. Þú hefur reynt þá, sem segja sjálfa sig vera postula, en eru það ekki, og þú hefur komist að því, að þeir eru lygarar. 	 ssneɣ tikli-inek d lecɣal-ik, ẓriɣ leɛtab-ik d ṣṣbeṛ i tṣebṛeḍ ; ẓriɣ ur tezmireḍ ara aț-țawiḍ i yemcumen, tjeṛbeḍ wid ițțarran iman-nsen d ṛṛusul ur llin, tkecfeḍ-ten-id belli d ikeddaben i llan.


Ef ég hryggi yður, hver er þá sá sem gleður mig? Sá sem ég er að hryggja? 	 Axaṭer ma sḥezneɣ kkun, anwa ara yi-isfeṛḥen ma yella mačči d kunwi ?


slökktu eldsbál, komust undan sverðseggjum. Þeir urðu styrkir, þótt áður væru þeir veikir, gjörðust öflugir í stríði og stökktu fylkingum óvina á flótta. 	 ɣelben tazmert n tmes, menɛen i ujenwi qeṭṭiɛen, ḥlan si lehlakat-nsen, zewṛen deg umenɣi, lɛeskeṛ n tmura nniḍen rewlen zdat-sen.


Og til þess að ég skuli ekki hrokast upp af hinum miklu opinberunum, er mér gefinn fleinn í holdið, Satans engill, sem slær mig, til þess að ég skuli ekki hrokast upp. 	 Yenta-yi yiwen usennan s wayes i yi-țmeḥḥin Cciṭan iwakken ur ssimɣuṛeɣ ara iman-iw yerna ur țzuxxuɣ ara s uweḥḥi-nni yesteɛǧiben i yi-d-ibeggen Sidi Ṛebbi.


til meyjar, er var föstnuð manni, sem Jósef hét, af ætt Davíðs, en mærin hét María. 	 Iceggeɛ-it-id ɣer yiwet n tlemẓit i gexḍeb yiwen wergaz isem-is Yusef, yellan seg izuṛan n Sidna Dawed. Tilemẓit-agi isem-is Meryem.


Allir bræðurnir biðja að heilsa yður. Heilsið hver öðrum með heilögum kossi. 	 Atmaten akk yellan dagi țsellimen-d fell-awen. Msalamet wway gar-awen s sslam n tegmaț.


Þegar vínyrkjarnir sáu soninn, sögðu þeir sín á milli: ,Þetta er erfinginn. Förum og drepum hann, og náum arfi hans.' 	 Lameɛna mi walan mmi-s, ixemmasen-nni nnan wway gar-asen : Ataya win ara iweṛten, kkret a t-nenneɣ iwakken a nawi lweṛt-is.


Feginn vildi ég hafa haldið honum hjá mér, til þess að hann í þinn stað veitti mér þjónustu í fjötrum mínum vegna fagnaðarerindisins. 	 Acḥal bɣiɣ ad iqqim dagi ɣuṛ-i iwakken ad iyi-iqdec deg umkan-ik, m'akka țwaḥebseɣ ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ.


Ekki er það svo, að nokkur hafi séð föðurinn. Sá einn, sem er frá Guði, hefur séð föðurinn. 	 Ulac win yeẓran Baba Ṛebbi ala win i d-yusan s ɣuṛ-es, nețța yeẓra Baba Ṛebbi.


En honum hafði verið varpað í fangelsi fyrir upphlaup nokkurt, sem varð í borginni, og manndráp. 	 Barabas-agi yețwaḥbes ɣef ccwal i gexdem di temdint-nni akk ț-țemgeṛṭ i genɣa.


Fyrir trú minntist Jósef við ævilokin á brottför Ísraelssona og gjörði ráðstöfun fyrir beinum sínum. 	 S liman i gcar Sidna Yusef uqbel ad immet ɣef tuffɣa n wat Isṛail si tmurt n Maṣer, i gweṣṣa ad awin iɣsan-is yid-sen.


Þá heyrði ég raddir sem frá miklum mannfjölda og sem nið margra vatna og sem gný frá sterkum þrumum. Þær sögðu: "Hallelúja, Drottinn Guð vor, hinn alvaldi, er konungur orðinn. 	 Rniɣ sliɣ i luluf n yemdanen am akken d ṣṣut n lebḥeṛ m'ara yekker, am tiyita n ṛṛɛud, i geqqaṛen : Halliluya ! Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ Bab n tezmert yesbedd lḥekma-s.


En ef einhver ekkja á börn eða barnabörn, þá læri þau fyrst og fremst að sýna rækt eigin heimili og endurgjalda foreldrum sínum, því að það er þóknanlegt fyrir augliti Guðs. 	 Ma ț-țid yesɛan dderya neɣ dderya n warraw-nsent, ilaq d nutni ara d-yelhun yid-sent, akka ara d-sbeggnen ṭṭaɛa-nsen ɣer Sidi Ṛebbi m'ara rren lxiṛ i imawlan-nsen, ayagi d ayen i gɛeǧben i Sidi Ṛebbi.


En Jesús svaraði engu framar, og undraðist Pílatus það. 	 Meɛna Sidna Ɛisa ur d-yerri acemma ; Bilaṭus yewhem deg-s.


Þá leiddi andinn Jesú út í óbyggðina, að hans yrði freistað af djöflinum. 	 Imiren Ṛṛuḥ iqedsen yewwi Sidna Ɛisa ɣer unezṛuf iwakken a t-ijeṛṛeb Cciṭan.


Þetta rita ég þér, þó að ég voni að koma bráðum til þín, 	 Uriɣ-ak-n meṛṛa annect-agi ɣas akken ssarameɣ a n-aseɣ ɣuṛ-ek,


Því að aldrei var nokkur spádómur borinn fram að vilja manns, heldur töluðu menn orð frá Guði, knúðir af heilögum anda. 	 axaṭeṛ ulac ayen i d-xebbṛen s tmusni-nsen nutni, meɛna s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i d-nnan imeslayen i d-ikkan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


En er hirðarnir sáu, hvað orðið var, flýðu þeir og sögðu tíðindin í borginni og sveitinni. 	 Imeksawen-nsen mi walan ayen yedṛan uzzlen ɣer taddart d lexlawi ad ssiwḍen lexbaṛ.


Og er þau sáu hann þar, brá þeim mjög, og móðir hans sagði við hann: "Barn, hví gjörðir þú okkur þetta? Við faðir þinn höfum leitað þín harmþrungin." 	 Mi t-walan imawlan-is, qqimen wehmen, dɣa tenna-yas yemma-s : A mmi, acuɣeṛ i ɣ-txedmeḍ akka ? Nekk d baba-k neṛwa aḥebbeṛ, acḥal i nqelleb fell-ak !


Því jafnvel bræður hans trúðu ekki á hann. 	 Atmaten-is s yiman-nsen ur uminen ara yis.


Pílatus gekk þá aftur inn í höllina, kallaði Jesú fyrir sig og sagði við hann: "Ert þú konungur Gyðinga?" 	 Bilaṭus yekcem ɣer wexxam n ccṛeɛ akken ad icaṛeɛ Sidna Ɛisa ; yesteqsa-t, yenna-yas : D kečč i d agellid n wat Isṛail ?


Þeir þóttust vera vitrir, en urðu heimskingjar. 	 ?țaran iman-nsen d lɛuqal armi uɣalen d imejhal.


Lógó 	 Logo


Hans er mátturinn um aldir alda. Amen. 	 I nețța lḥekma si lǧil ɣer lǧil. Amin !


Þegar hann kom inn í Jerúsalem, varð öll borgin í uppnámi, og menn spurðu: "Hver er hann?" 	 Mi gekcem Sidna Ɛisa ɣer temdint n Lquds, imezdaɣ meṛṛa nhewwalen, qqaṛen : Anwa-t wagi ?


Þeir urðu nú samferða hingað, og lét ég engan drátt á verða, heldur settist daginn eftir á dómstólinn og bauð að leiða fram manninn. 	 Ihi usan-d ɣer dagi. Ur ɛeṭṭleɣ ara, azekka-nni fkiɣ lameṛ a d-awin argaz-nni iwakken a t-sɛeddiɣ di ccṛeɛ ;


Nú tek ég mig upp, fer til föður míns og segi við hann: Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. 	 Ad kkreɣ kan ad uɣaleɣ ɣer baba, a s-iniɣ : a baba ɛuṣaɣ Ṛebbi erniɣ-k keččini ;


Minn á þetta og heit á þá fyrir augliti Guðs að eiga ekki í orðastælum til einskis gagns, áheyrendum til falls. 	 Atah wayen ara sen-d-smektiḍ : nhu-ten zdat Ṛebbi ur țemčeqlalen ara ɣef yimeslayen ur nesɛi lmeɛna, yessufuɣen i webrid wid i sen ismeḥsisen.


svo að ölmusa þín sé í leynum, og faðir þinn, sem sér í leynum, mun umbuna þér. 	 iwakken ssadaqa-inek aț-țeqqim di sser, akka ara tețwaqebleḍ ɣer Baba Ṛebbi yețwalin ayen txeddmeḍ di sser.


Því að frá honum og fyrir hann og til hans eru allir hlutir. Honum sé dýrð um aldir alda! Amen. 	 Kullec yekka-d s ɣuṛ-es, kullec yella-d yis, kullec d ayla-s. I nețța lɛaḍima si lǧil ɣer lǧil, amin !


Þá sagði Jesús: "Hvergi er spámaður minna metinn en í landi sínu, með frændum og heimamönnum." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Anagar di tmurt-is ger imawlan is d wat wexxam-is i gețwaḥqeṛ nnbi.


Svo eru þá líka á vorum tíma leifar orðnar eftir, sem Guð hefur útvalið af náð. 	 Akka daɣen, di lweqt-agi i deg nella tura, llan kra seg wat Isṛail i geṭṭfen deg-s, d wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi, s ṛṛeḥma-ines.


Lögmálið og spámennirnir ná fram til Jóhannesar. Þaðan í frá er flutt fagnaðarerindi Guðs ríkis, og hver maður vill ryðjast þar inn. 	 Uqbel lweqt n Yeḥya aɣeṭṭas, kullec iteddu s ccariɛa n Musa d wayen i d-xebbṛen lenbiya. Tura, lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan tgelda n Ṛebbi ițțubecceṛ ; mkul yiwen yekkat amek ara ț-ikcem s ddreɛ.


Vér höfnum allri skammarlegri launung, vér framgöngum ekki með fláttskap né fölsum Guðs orð, heldur birtum vér sannleikann, og fyrir augliti Guðs skírskot um vér til samvisku hvers manns um sjálfa oss. 	 Ur neqbil ara ayen yellan d lɛib d wayen yețwaxedmen s tuffra, ur nteddu s tḥila, ur nețḥerrif awal n Ṛebbi. Meɛna nețbeggin-ed awal n Sidi Ṛebbi s tideț, iwakken imdanen meṛṛa ad slen i wawal n Ṛebbi, a t-fehmen akken yella.


Þeir ætluðu að lífláta hann, en hersveitarforingjanum var tjáð, að öll Jerúsalem væri í uppnámi. 	 Mi țeddun lɣaci a t-nɣen, yewweḍ lexbaṛ ɣer lqebṭan n lɛeskeṛ n Ṛuman tamdint n Lquds meṛṛa tenhewwal.


Ef þú því telur mig félaga þinn, þá tak þú á móti honum, eins og væri það ég sjálfur. 	 Ma yella ț-țidet tḥesbeḍ-iyi d aḥbib-ik tḥemmleḍ-iyi, sṭerḥeb yis am akken ara tesṭerḥbeḍ yis-i.


Og sérhver sá, sem hlýðir ekki á þennan spámann, skal upprættur verða úr lýðnum.' 	 Kra n win ur nețḥessis ara i nnbi-yagi, ad yețwakkes si ddunit ger watmaten-is.


Þegar það er fullt, draga menn það á land, setjast við og safna þeim góðu í ker, en kasta þeim óætu burt. 	 M'ara yeččaṛ, iḥewwaten a t-id-jebden ɣer rrif n lebḥeṛ, dɣa ad qqimen iwakken ad fernen iselman, ad jemɛen wid yelhan, ad ḍeggṛen wid n diri.


Nú vitum vér, að þú veist allt og þarft eigi, að nokkur spyrji þig. Þess vegna trúum vér, að þú sért út genginn frá Guði." 	 Tura neẓra belli tessneḍ kullec imi uqbel a d-nehdeṛ teẓriḍ ɣef wacu i nebɣa a k-nesteqsi. ?ef wayagi i numen belli s ɣuṛ Ṛebbi i d-tusiḍ.


Því að sjálfur er ég maður, sem verð að lúta valdi og ræð yfir hermönnum, og ég segi við einn: ,Far þú,' og hann fer, og við annan: ,Kom þú,' og hann kemur, og við þjón minn: ,Gjör þetta,' og hann gjörir það." 	 Axaṭer nekk s yiman-iw akken sɛiɣ wid iḥekmen fell-i, i sɛiɣ wid yellan seddaw n lḥekma-w. Ad iniɣ i yiwen ṛuḥ ad iṛuḥ, ad iniɣ i wayeḍ aṛwaḥ a d-yas, ad iniɣ daɣen i uqeddac-iw : xdem aya, a t-ixdem.


Allt er þetta yðar vegna, til þess að náðin verði sem mest og láti sem flesta flytja þakkargjörð Guði til dýrðar. 	 Ayen akk ideṛṛun yid-nneɣ, ideṛṛu ɣef ddemma-nwen, iwakken ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi aț-țaweḍ ɣer waṭas n yemdanen ; s wakka aṭas ara iketṛen di leḥmada n Sidi Ṛebbi, a t-cekkṛen ɣef tmanegt-is.


Veiið hið annað er liðið hjá. Sjá, veiið hið þriðja kemur brátt. 	 Tawaɣit tis snat tɛedda, ataya tețțeddu-d twaɣit tis tlata.


Vér óskum, að sérhver yðar sýni sömu ástundan allt til enda, þar til von yðar fullkomnast. 	 Nebɣa ihi yal yiwen deg-wen ad iṭṭef deg webrid-agi alamma ț-țaggara iwakken aț-țawḍem ɣer wayen i tessaramem.


Og enn sendi hann hinn þriðja, en þeir veittu honum einnig áverka og köstuðu honum út. 	 Iceggeɛ-asen daɣen wis tlata, jerḥen-t rnan qecɛen-t-id syenna.


Hans guðdómlegi máttur hefur veitt oss allt, sem leiðir til lífs og guðrækni með þekkingunni á honum, sem kallaði oss með sinni eigin dýrð og dáð. 	 Tazmert n Sidi Ṛebbi tefka yaɣ-ed ayen akk ilaqen i tudert d ṭṭaɛa ; yis i ɣ-d-isbeggen win akken i ɣ-ixtaṛen s ṛṛeḥma-s ț-țmanegt-is.


Jesús sneri sér við og mælti til Péturs: "Vík frá mér, Satan, þú ert mér til ásteytingar, þú hugsar ekki um það, sem Guðs er, heldur það, sem manna er." 	 Sidna Ɛisa idewweṛ ɣuṛ-es, yenna-yas : Beɛɛed akkin fell-i a Cciṭan ! Tebɣiḍ aț-țiliḍ d ugur deg webrid-iw ! Ixemmimen-ik ur d-kkan ara s ɣuṛ Ṛebbi, lameɛna d ixemmimen n yemdanen.


Og hann tók að tala til þeirra í dæmisögum: "Maður plantaði víngarð. Hann hlóð garð um hann, gróf fyrir vínþröng og reisti turn, seldi hann síðan vínyrkjum á leigu og fór úr landi. 	 Sidna Ɛisa yebda ițmeslay-asen s lemtul : Yiwen wergaz yeẓẓa tafeṛṛant, izeṛṛeb-iț, yeɣza amkan i tɛeṣṣart n tẓurin yerna yebna taxxamt n tɛessast. Issekra-ț i ixemmasen n tfeṛṛant imiren iṛuḥ ad yinig.


En ekki hafið þér þess þörf, að ég skrifi yður um bróðurkærleikann, því Guð hefur sjálfur kennt yður að elska hver annan. 	 Ɣef wayen yeɛnan tagmaț, fiḥel ma nemmeslay-awen-d fell-as, imi temyeḥmalem wway gar-awen akken i tlemdem s ɣuṛ Sidi Ṛebbi.


Og taki nokkur burt nokkuð af orðum spádómsbókar þessarar, þá mun Guð burt taka hlut hans í tré lífsins og í borginni helgu, sem um er ritað í þessari bók. 	 Ma yella win i gesneqsen seg wayen i d-yețțuweḥḥan di tektabt-agi, Sidi Ṛebbi a s-ikkes amur-is si ttejṛa n tudert, ur ikeččem ara ɣer temdint iqedsen i ɣef d-țmeslay tektabt-agi.


Biðjið fyrir oss, því að vér erum þess fullvissir, að vér höfum góða samvisku og viljum í öllum greinum breyta vel. 	 Deɛɛut ɣer Ṛebbi s lxiṛ fell aneɣ, axaṭer neẓra nesɛa ul yethennan, nḥemmel a neddu akken ilaq di mkul taswiɛt.


Hans er mátturinn um aldir alda. Amen. 	 I nețța lḥekma si lǧil ɣer lǧil. Amin !


Og musterið fylltist af reyknum af dýrð Guðs og mætti hans, og enginn mátti inn ganga í musterið, uns fullnaðar væru þær sjö plágur englanna sjö. 	 Lɛaḍima akk-d lḥekma n Sidi Ṛebbi ččuṛen lǧameɛ iqedsen s dexxan, yiwen ur izmir ad yekcem ɣer lǧameɛ-nni alamma nnekmalent lmuṣibat n sebɛa lmalayekkat-nni.


Þeir hlýddu á konung og fóru. Og stjarnan, sem þeir sáu austur þar, fór fyrir þeim, uns hana bar þar yfir, sem barnið var. 	 Mi slan i ugellid, ṛuḥen. AAkken kan i ffɣen, walan itri-nni i ẓran di cceṛq yezwar, iteddu zdat-sen. MMi gewweḍ sennig wemkan anda yella weqcic-nni, yeḥbes.


Því að í voninni erum vér hólpnir orðnir. Von, er sést, er ekki von, því að hver vonar það, sem hann sér? 	 Axaṭer leslak nneɣ d ayen i nessaram ; ma yella nesɛa ayen i nessaram, ayagi mačči d asirem : anwa ara yessirmen ayen yesɛa ?


Þeir svöruðu: "Herrann þarf hans við," 	 Rran-as : Yeḥwaǧ-it Ssid-nneɣ.


Þeir ráðguðust hver við annan um þetta og sögðu: "Ef vér svörum: Frá himni, spyr hann: Hví trúðuð þér honum þá ekki? 	 Bdan țemcawaṛen wway gar-asen, qqaṛen : Ma nenna-yas d Ṛebbi, a ɣ-d yini iwacu ihi ur tuminem ara yis ?


til hátíðarsamkomu og safnaðar frumgetinna, sem á himnum eru skráðir, til Guðs, dómara allra, og til anda réttlátra, sem fullkomnir eru orðnir, 	 Tqeṛṛbem ɣer tejmaɛt n wid yextaṛ Ṛebbi d imezwura yesɛan ismawen-nsen uran deg igenwan. Tqeṛṛbem ɣer Ṛebbi nețța i gḥekkmen ɣef yemdanen meṛṛa, tqeṛṛbem ɣer leṛwaḥ n iḥeqqiyen i gewwḍen ɣer lekmal.


Ávallt þakka ég Guði mínum yðar vegna fyrir þá náð, sem hann hefur gefið yður í Kristi Jesú. 	 Zgiɣ țḥemmideɣ Sidi Ṛebbi fell-awen ɣef ṛṛeḥma i wen-d-yefka s Ɛisa Lmasiḥ,


Hann mun gjalda sérhverjum eftir verkum hans: 	 ara yerren i mkul yiwen ayen yexdem .


,Þá hófst til ríkis þar annar konungur, er eigi vissi skyn á Jósef.' 	 imiren ikker-ed ugellid nniḍen ur nessin ara Yusef.


Er ég kom til yðar, bræður, og boðaði yður leyndardóm Guðs, kom ég ekki með frábærri mælskusnilld eða speki. 	 Daymi ay atmaten mi n-ṛuḥeɣ ɣuṛ wen iwakken a wen mmeslayeɣ ɣef lbaḍna n Sidi Ṛebbi, ur a wen mmeslayeɣ ara s yimeslayen yeččuṛen d zzux neɣ s tmusni yessewhamen.


Konungur varð hryggur við, en vegna eiðsins og gesta sinna vildi hann ekki synja henni þessa, 	 Agellid-nni yeḥzen mačči d kra, lameɛna imi s-yeggul zdat inebgawen is, ur yezmir ara ad iḥnet.


"Bræður og feður, hlustið á það, sem ég ætla að flytja yður mér til varnar." 	 Ay atmaten akken ma tellam dagi meẓẓi meqqeṛ, semḥesset ed tura a wen-d-iniɣ ayen s wayes ara dafɛeɣ ɣef yiman-iw !


En nú hefur réttlæti Guðs, sem lögmálið og spámennirnir vitna um, verið opinberað án lögmáls. 	 Tura Sidi Ṛebbi isbeggen-aɣ-d amek ara nuɣal d iḥeqqiyen zdat-es mbla ccariɛa. Ayagi yella di ccariɛa n Musa akk-d tektabin n lenbiya.


og frelsað alla þá, sem af ótta við dauðann voru undir þrælkun seldir alla sína ævi. 	 ad ikkes lxuf i wid akk yezgan d aklan seddaw uzaglu n lmut, a ten-isellek ;


Syndirnar hjá sumum mönnum eru í augum uppi og eru komnar á undan, þegar dæma skal. En hjá sumum koma þær líka á eftir. 	 Llan kra n yemdanen ddnubat-nsen țbanen-d uqbel ad țțuḥasben, llan wiyaḍ ddnubat-nsen ur d-țbanen ara imiren kan.


Og hann tók drekann, þann gamla höggorm, sem er djöfull og Satan, og batt hann um þúsund ár. 	 yeṭṭef-ed llafɛa yellan d azrem nni n zik, yellan d Cciṭan d Iblis, yeqqen-iț s ssnesla iwakken a t yeḥbes alef iseggasen.


Á þriðja degi var brúðkaup í Kana í Galíleu. Móðir Jesú var þar. 	 Mi ɛeddan sin wussan, tella-d tmeɣṛa di tmurt n Jlili di taddart Kana, tella dinna yemma-s n Sidna Ɛisa.


Heilsið Asýnkritusi, Flegon, Hermes, Patróbasi, Hermasi og bræðrunum, sem hjá þeim eru. 	 ?sellimet ɣef Asinkritus, Flegun, Hermis, Batrubas, Hermas akk-d watmaten nniḍen yellan yid-sen.


Fyrir augliti Guðs og Krists Jesú, sem dæma mun lifendur og dauða, með endurkomu hans fyrir augum og ríki hans heiti ég á þig: 	 A k-n-ssutreɣ ɣef wudem n Ṛebbi d Ɛisa Lmasiḥ ara iḥasben wid yeddren d wid yemmuten, i lmend n wass n tuɣalin-is ț-țgeldit-is.


Og jafnframt temja þær sér iðjuleysi, rápandi hús úr húsi, ekki einungis iðjulausar, heldur einnig málugar og hlutsamar og tala það, sem eigi ber að tala. 	 Yerna m'ur sɛint ara ayen ara xedment, ad țcalint seg wexxam ɣer wayeḍ mačči kan imi ur sɛint ara ccɣel, meɛna ad kettṛent deg yimeslayen ur nesɛi lmeɛna, ad ggarent iman-nsent deg wayen i tent-yexḍan.


Þeir fóru á undan og biðu vor í Tróas. 	 Wigi zwaren ɣer zdat, eṛǧan-aɣ di temdint n Truwas,


Pétur segir við hann: "Herra, hví get ég ekki fylgt þér nú? Ég vil leggja líf mitt í sölurnar fyrir þig." 	 Buṭrus yenna-yas : A Sidi, acuɣeṛ ur zmireɣ ara ad dduɣ tura ? Aql-iyi wejdeɣ ad sebbleɣ iman-iw fell-ak.


Og englana, sem ekki gættu tignar sinnar, heldur yfirgáfu eigin bústað, hefur hann í myrkri geymt í ævarandi fjötrum til dóms hins mikla dags. 	 daɣen, lmalayekkat-nni ur neṭṭif ara di ccan i sent-id-ițțunefken, meɛna ǧǧant imukan-nsent eɛlayen, Sidi Ṛebbi yeqqen-itent di ṭṭlam i dayem alamma d ass ameqqran n lḥisab.


Hvernig getum vér nógsamlega þakkað Guði fyrir alla þá gleði, er vér höfum af yður frammi fyrir Guði vorum? 	 Lfeṛḥ-nneɣ d ameqqran zdat Sidi Ṛebbi ɣef ddemma-nwen. Akken nebɣu neḥmed-it fell-awen drus.


Þegar menn sjá, hvers eðlis þessi þjónusta er, munu þeir lofa Guð fyrir að þér haldið játningu yðar við fagnaðarerindi Krists og gefið með yður af örlæti, bæði þeim og öllum. 	 Imi i d-tbeggnem belli tqeddcem ɣef lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ yerna tfeṛṛqem ayen akk tesɛam akk-d watmaten nniḍen, țḥemmiden Sidi Ṛebbi țcekkiṛen-t ɣef liman d ṭṭaɛa nwen.


Á miðnætti, þegar vér höfðum hrakist um Adríahaf í hálfan mánuð, þóttust skipverjar verða þess varir, að land væri í nánd. 	 Iḍ wis ṛbeɛṭac, mazal aḍu yețhuccu-yaɣ ițțawi-yaɣ akkin akka ɣef lebḥeṛ Agrakal ; di țnaṣfa n yiḍ, ibeḥṛiyen ḥussen belli ur bɛiden ara ɣef lberr.


Heilsið öllum bræðrunum með heilögum kossi. 	 Sṣiwḍet sslam-iw i watmaten meṛṛa.


Stillingar 	 Izullan


gestur var ég, en þér hýstuð mig ekki, nakinn, en þér klædduð mig ekki, ég var sjúkur og í fangelsi, en ekki vitjuðuð þér mín.' 	 usiɣ-ed d abeṛṛani ur tesṭerḥbem ara yis-i, lliɣ d aɛeryan ur iyi tesselsem ara, lliɣ daɣen d amuḍin, d ameḥbus, ur d-tusim ara aț-țesteqsim fell-i.


Og þeir voru stöðugt í helgidóminum og lofuðu Guð. 	 Yal ass țțilin deg wufrag n lǧameɛ iqedsen, țḥemmiden Sidi Ṛebbi.


Hve þröngt er það hlið og mjór sá vegur, er liggur til lífsins, og fáir þeir, sem finna hann. 	 Meɛna acḥal teḍyeq tewwurt, acḥal yewɛeṛ webrid yețțawin ɣer tudert yerna drus i gețɛeddayen syenna.


En um heiðingja, sem trú hafa tekið, höfum vér gefið út bréf og ályktað, að þeir skuli varast kjöt fórnað skurðgoðum, blóð, kjöt af köfnuðum dýrum og saurlifnað." 	 Ma d at leǧnas i gumnen s Sidna Ɛisa, nura-yasen : Ad ṭṭixṛen i wučči n weksum ițțunefken d asfel i lmeṣnuɛat d ssadat, i tissit n idammen, i lmal yemmuṛḍsen akk-d yir tikli.


Þeir spurðu hann: "Hvað þá? Ertu Elía?" Hann svarar: "Ekki er ég hann." "Ertu spámaðurinn?" Hann kvað nei við. 	 Rnan steqsan-t : Anwa-k ihi ? D kečč i d nnbi Ilyas ? Yeḥya yenna-yasen : Xaṭi mačči d nekk. Nutni rnan nnan-as : D nnbi i telliḍ ? Nețța yerra-yasen : Xaṭi !


En Agrippa sagði við Pál: "Nú er þér leyft að tala þínu máli." Páll rétti þá út höndina og bar fram vörn sína: 	 Aɣribas yenna i Bulus : -- Atan ɣuṛ-ek wawal, tzemreḍ aț-țdafɛeḍ ɣef yiman-ik. Bulus yerfed afus-is iwakken ad idafeɛ ɣef yiman-is, yenna :


Við annan sagði hann: "Fylg þú mér!" Sá mælti: "Herra, leyf mér fyrst að fara og jarða föður minn." 	 Dɣa yenna i yiwen nniḍen : Eyya-d aț-țedduḍ yid-i. Yerra-yas : A Sidi, serreḥ-iyi uqbel ad ṛuḥeɣ ad meḍleɣ baba.


Eigi vildu feður vorir hlýðnast honum, heldur hrundu honum frá sér og þráðu í hjörtum sínum Egyptaland. 	 Lameɛna lejdud-nneɣ ugin a s-aɣen awal ; ur t-qbilen ara axaṭer deg ulawen-nsen bɣan ad uɣalen ɣer tmurt n Maṣer.


Litlu síðar komu þeir, er þar stóðu, og sögðu við Pétur: "Víst ertu líka einn af þeim, enda segir málfæri þitt til þín." 	 Taswiɛt kan, wid yellan dinna qeṛṛben daɣen ɣer Buṭrus nnan-as : Mbla ccekk, kečč telliḍ seg-sen, tameslayt-ik tbeggen-ed belli d ajlili i telliḍ !


Hann gleðst ekki yfir óréttvísinni, en samgleðst sannleikanum. 	 Win yesɛan leḥmala ur ifeṛṛeḥ ara s lbaṭel meɛna ifeṛṛeḥ s lḥeqq;


Þá komu farísear og saddúkear, vildu freista hans og báðu hann að sýna sér tákn af himni. 	 Ifariziyen d isaduqiyen qeṛṛben ɣer Sidna Ɛisa, ssutren-as lbeṛhan iwakken a t-jeṛben.


En af alþýðu manna tóku margir að trúa á hann og sögðu: "Mun Kristur gjöra fleiri tákn, þegar hann kemur, en þessi maður hefur gjört?" 	 Aṭas n lɣaci si terbaɛt-nni i gumnen yis, qqaṛen : M'ara d-yas Lmasiḥ, eɛni ad ixdem lbeṛhanat yugaren wigi ?


Hann getur verið mildur við fáfróða og villuráfandi, þar sem hann sjálfur er veikleika vafinn. 	 Yezmer ad ifhem wid ur nessin ara akk-d wid iḍaɛen, imi ula d nețța s yiman-is ur yeǧhid ara, yezmer ad yeɣleḍ.


Hann gaf lausan þann, er þeir báðu um og varpað hafði verið í fangelsi fyrir upphlaup og manndráp, en Jesú framseldi hann, að þeir færu með hann sem þeir vildu. 	 Iserreḥ-as-d i umeḥbus-nni issekren ccwal yerna yenɣa tamgeṛṭ ; ma d Sidna Ɛisa yefka-yasen-t ad xedmen yis ayen bɣan.


Í honum, fyrir hans blóð eigum vér endurlausnina og fyrirgefningu afbrota vorra. 	 S lmut n Sidna Ɛisa i ɣ-d-icufeɛ Sidi Ṛebbi, s idammen-is yuzzlen i ɣ-țwaɛfan ddnubat-nneɣ ; s wakka isbeggen-aɣ-d acḥal meqqṛet ṛṛeḥma ines


Þeir létu binda hann og færa brott og framseldu hann Pílatusi landshöfðingja. 	 Dɣa urzen-t, wwin-t i Bilaṭus, yellan d lḥakem n Ṛuman yesteɛemṛen tamurt.


Eftir ráðsályktun sinni fæddi hann oss með orði sannleikans, til þess að vér skyldum vera frumgróði sköpunar hans. 	 Yehwa-yas a ɣ-d-yefk tudert s wawal-is n tideț, iwakken a nili d imezwura deg wayen akk i d-yexleq.


Því að sá, sem talar tungum, talar ekki við menn, heldur við Guð. Enginn skilur hann, í anda talar hann leyndardóma. 	 Win yețmeslayen tutlayin ur nețwassen ara, mačči i yemdanen i gețmeslay lameɛna i Ṛebbi, imi yiwen ur ifehhem acu i d-yeqqaṛ ; axaṭer s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i d-iqqaṛ ayen ur nezmir a t-nefhem.


Þá sagði hann við gestgjafa sinn: "Þegar þú heldur miðdegisverð eða kvöldverð, bjóð þá hvorki vinum þínum né bræðrum, ættingjum né ríkum nágrönnum. Þeir bjóða þér aftur, og þú færð endurgjald. 	 Yenna daɣen i win i t-id iɛeṛḍen : M'ara tebɣuḍ aț-țseččeḍ, ur d-ɛeṛṛeḍ ara imdukkal-ik neɣ atmaten ik, ur d-ɛeṛṛeḍ ara imawlan-ik neɣ lǧiran-ik imeṛkantiyen ; m'ulac a k ɛerḍen ula d nutni iwakken a k-d-rren lxiṛ-ik.


Því að Mannssonurinn er herra hvíldardagsins." 	 Axaṭer Mmi-s n bunadem, d nețța i gḥekmen ɣef wass n westeɛfu.


Því að ef vér trúum því að Jesús sé dáinn og upprisinn, þá mun Guð fyrir Jesú leiða ásamt honum fram þá, sem sofnaðir eru. 	 Axaṭer akken numen belli Sidna Ɛisa yemmut yuɣal yeḥya-d, numen daɣen belli Sidi Ṛebbi a d-isseḥyu wid yemmuten, imi umnen s Sidna Ɛisa.


Og Drottinn mælti: "Heyrið, hvað rangláti dómarinn segir. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna : Twalam ayen i d-yenna lqaḍi agi amesbaṭli !


Því að það er Guð, sem verkar í yður bæði að vilja og framkvæma sér til velþóknunar. 	 Axaṭeṛ d Ṛebbi i wen-d-ițțaken lebɣi akk-d tezmert s wayes ara txedmem lebɣi-s yelhan.


Í sama mund komu einhverjir og sögðu honum frá Galíleumönnunum, að Pílatus hefði blandað blóði þeirra í fórnir þeirra. 	 Di lweqt-nni, kra n yemdanen usan-d a s-ḥkun i Sidna Ɛisa ɣef kra n yergazen n tmurt n Jlili i genɣa Bilaṭus, d wamek issexleḍ dammen-nsen d idammen n iseflawen nsen.


Menn sáu þá fara, og margir þekktu þá, og nú streymdi fólk þangað gangandi úr öllum borgunum og varð á undan þeim. 	 Aṭas i ten-iwalan mi ṛuḥen, ɛeqlen-ten, imiren uzzlen-d ɣef wuḍar si mkul tamdint. Zwaren-ten ɣer wanda akken i teddun.


Í Jerúsalem dvöldust Gyðingar, guðræknir menn, frá öllum löndum undir himninum. 	 Deg ussan-nni, di temdint n Lquds, llan yemdanen n wat Isṛail yețḍuɛun Sidi Ṛebbi, i d-yusan si mkul tamurt n ddunit.


Hvað á ég að orðlengja framar um þetta? Mig mundi skorta tíma, ef ég færi að segja frá Gídeon, Barak, Samson og Jefta, og af Davíð, Samúel og spámönnunum. 	 D acu ara d-iniɣ daɣen ? Aṭas n lweqt i glaqen iwakken a d-hedṛeɣ ɣef Gidɛun, ɣef Baraq, ɣef Samsun, ɣef Jifti, ɣef Sidna Dawed, ɣef Camwil neɣ ɣef lenbiya meṛṛa.


Og hví eruð þér áhyggjufullir um klæði? Hyggið að liljum vallarins, hversu þær vaxa. Hvorki vinna þær né spinna. 	 Iwacu ara tḥebbṛem ɣef llebsa ? Walit amek i gemmun ijeǧǧigen n lexla : ur zeṭṭen, ur țellmen,


Ekki segi ég þetta vegna þess, að ég hafi liðið skort, því að ég hef lært að láta mér nægja það, sem fyrir hendi er. 	 Ur d-nniɣ ara ayagi imi xuṣṣeɣ, axaṭer lemdeɣ ad steqniɛeɣ di yal taswiɛt i deg lliɣ.


En það er féll í góða jörð, merkir þá sem heyra orðið og geyma það í göfugu, góðu hjarta og bera ávöxt með stöðuglyndi. 	 Ma d ayen yețwazerɛen deg wakal lɛali, d wid isellen i wawal s wul yeṣfan d neyya ḥerzen-t yerna țțaǧan-d lxiṛ s ṣṣbeṛ-nsen.


Þrenging vor er skammvinn og léttbær og aflar oss eilífrar dýrðar sem stórum yfirgnæfir allt. 	 Leɛtab-agi i nesɛedday tura xfif yerna ur ițdum ara ; ițheggi-yaɣ-ed tamanegt tameqqrant ur nfennu.


Hann sagði, að Mannssonurinn skyldi framseldur verða í hendur syndugra manna og krossfestur, en rísa upp á þriðja degi." 	 « Ilaq Mmi-s n bunadem ad ițwasellem ger ifassen n yemcumen, ad ițusemmeṛ ɣef wumidag, ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin. »


Þeir skulu varðveita leyndardóm trúarinnar í hreinni samvisku. 	 Ilaq ad ḥerzen s wul yeṣfan lbaḍna n liman i d-yețwakecfen.


Forritun 	 Asihel


Þess vegna kallast hann enn í dag Blóðreitur. 	 Daymi iger-agi ițțusemma ar ass-a : « Iger n idammen ».


en ég á fimm bræður, til þess að vara þá við, svo þeir komi ekki líka í þennan kvalastað.' 	 ad iɛeggen i xemsa-nni wayetma, iwakken ur d-țțasen ara ula d nutni ɣer wemkan-agi n leɛtab.


Og hersveitirnar, sem á himni eru, fylgdu honum á hvítum hestum, klæddar hvítu og hreinu líni. 	 Lɛeskeṛ n igenwan lsan llebsa tamellalt n lfina yețfeǧǧiǧen yerna ttabaɛen-t ɣef yiɛewdiwen imellalen.


Konan segir við hann: "Herra, nú sé ég, að þú ert spámaður. 	 Nețțat tenna-yas : A Sidi, ɛeqleɣ-k d nnbi i telliḍ.


Og ég vil einnig leggja kapp á, að þér ætíð eftir burtför mína getið minnst þessa. 	 daymi i xeddmeɣ ayen iwumi zemreɣ iwakken ɣas mmuteɣ, a d-temmektim ayen akk i wen slemdeɣ.


En þér eruð þeir sem hafið verið stöðugir með mér í freistingum mínum. 	 Kunwi aql-ikkun tṣebṛem yid-i di lmeḥnat-iw.


Lærisveinar Jóhannesar sögðu honum frá öllu þessu. Hann kallaði þá til sín tvo lærisveina sína, 	 Inelmaden n Yeḥya xebbṛen-t ɣef wayen akk yedṛan.


Jesús vissi, hvað þeir hugsuðu í hjörtum sínum, og tók lítið barn, setti það hjá sér 	 Sidna Ɛisa yeẓran ayen țxemmimen deg ulawen-nsen, ikker yeddem-ed yiwen weqcic isbedd-it zdat-es,


Nokkrir þeirra, er þar stóðu, heyrðu þetta og sögðu: "Hann kallar á Elía!" 	 Kra seg wid iḥedṛen dinna slan d acu i genna, qqaṛen : Issawal i nnbi Ilyas !


Nú koma móðir hans og bræður, standa úti og gera honum orð að koma. 	 Wwḍen-d watmaten n Sidna Ɛisa akk-d yemma-s. Qqimen di beṛṛa, ceggɛen ɣuṛ-es a d-yas.


Og þeir hrópa hárri röddu: Hjálpræðið heyrir til Guði vorum, sem í hásætinu situr, og lambinu. 	 ?ɛeggiḍen s taɣect ɛlayen qqaṛen : Leslak-nneɣ yekka-d s ɣuṛ Izimer, s ɣuṛ Ṛebbi Illu-nneɣ yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma.


En þeir urðu því ákafari og sögðu: "Hann æsir upp lýðinn með því, sem hann kennir í allri Júdeu, hann byrjaði í Galíleu og er nú kominn hingað." 	 Nutni țkemmilen qqaṛen : Yeskker ccwal ger lɣaci s wayen yesselmad ; yebda-d si tmurt n Jlili, yuɣal ɣer tmurt n Yahuda meṛṛa, tura yewweḍ-ed ɣer dagi.


Og hann hefur svarað mér: "Náð mín nægir þér; því að mátturinn fullkomnast í veikleika." Því vil ég helst hrósa mér af veikleika mínum, til þess að kraftur Krists megi taka sér bústað í mér. 	 lameɛna yenna-yi-d : « steqneɛ kan s ṛṛeḥma-inu, axaṭer m'ara tfecleḍ imiren i d-tețban deg-k tezmert-iw ». Ihi bɣiɣ ad zuxxeɣ axiṛ s lqella n tezmert-iw iwakken tazmert n Lmasiḥ aț-țezdeɣ deg-i.


Er nokkur sá faðir yðar á meðal, að hann gefi syni sínum, er biður um fisk, höggorm í staðinn, 	 Anwa deg-wen ara yefken i mmi-s adɣaɣ ma yessuter-as aɣṛum ? Neɣ a s-yefk azrem ma yessuter-as aslem ?


Hann fór frá Nasaret og settist að í Kapernaum við vatnið í byggðum Sebúlons og Naftalí. 	 Iffeɣ si taddart n Naṣaret, iṛuḥ ad izdeɣ di Kafernaḥum ; ț-țamdint yyellan rrif n lebḥeṛ di leǧwahi n tmura n Zabulun d Nefṭali,


Spámennirnir allir og lögmálið, allt fram að Jóhannesi, sögðu fyrir um þetta. 	 Axaṭer ccariɛa n Musa d lenbiya hedṛen-d ɣef tgelda n igenwan armi d lweqt n Yeḥya aɣeṭṭas.


og allir sjö urðu barnlausir. Síðast allra dó konan. 	 ula d yiwen si sebɛa-nni i gzewǧen yid-es ur d-yeǧǧi dderya. ?er taggara, ula ț-țameṭṭut-nni temmut.


Þá munu koma endurlífgunartímar frá augliti Drottins, og hann mun senda Krist, sem yður er fyrirhugaður, sem er Jesús. 	 iwakken a kkun-id-asen wussan n ṛṛaḥa s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, a wen-d iceggeɛ Ɛisa Lmasiḥ, win akken i wen-ihegga.


Og hann gjörði þar ekki mörg kraftaverk sökum vantrúar þeirra. 	 Sidna Ɛisa ur yexdim ara aṭas n lbeṛhanat dinna, axaṭer ugin ad amnen.


Páll, postuli Krists Jesú, að boði Guðs frelsara vors og Krists Jesú, vonar vorrar, heilsar 	 Nekk Bulus amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ, s lebɣi n Sidi Ṛebbi amsellek-nneɣ akk-d lebɣi n Ɛisa Lmasiḥ i deg yella usirem-nneɣ,


En nokkrir þeirra sögðu: "Gat ekki sá maður, sem opnaði augu hins blinda, einnig varnað því, að þessi maður dæi?" 	 Ma d kra deg-sen qqaṛen : Nețța i d-yerran iẓri i uderɣal, ur yezmir ara ad issemneɛ Laɛẓar si lmut !


Og fólk tók að streyma fram og aftur um allt það hérað og bera sjúklinga í burðarrekkjum hvert þangað, sem þeir heyrðu, að hann væri. 	 dɣa uzzlen di mkul amkan n tmurt, bdan țțawin-as-ed imuḍan deg wusu-nsen ɣer yal amkan anda yella.


En þeir skeyttu því ekki. Einn fór á akur sinn, annar til kaupskapar síns, 	 Meɛna widak-nni ițwaɛeṛḍen ur s-fkin ara azal, yal yiwen yelha d ccɣel-is, wa iṛuḥ ɣer yiger-is, wa ɣer ssuq-is.


Því ég hef ekki talað af sjálfum mér, heldur hefur faðirinn, sem sendi mig, boðið mér, hvað ég skuli segja og hvað ég skuli tala. 	 Imeslayen-agi mačči s ɣuṛ-i i d-kkan : Baba i yi-d-iceggɛen, d nețța i yi-d-yefkan ayen i glaqen a t-id-iniɣ d wayen ara slemdeɣ.


Þá segir Pétur: "Þótt allir hneykslist á þér, skal ég aldrei hneykslast." 	 Buṭrus yenṭeq, yenna : Ɣas a sen-tiliḍ d sebba n tuccḍa i wiyaḍ akk, nekk d lmuḥal ad ccḍeɣ.


Aðrir bátar komu frá Tíberías í nánd við staðinn, þar sem þeir höfðu etið brauðið, þegar Drottinn gjörði þakkir. 	 Dɣa tiflukin nniḍen i d-yusan si temdint n Tiberyas, wwḍent-ed ɣer wemkan-nni anda akken i sen-yebḍa Sidna Ɛisa aɣṛum mi geḥmed Ṛebbi.


Holdið girnist gegn andanum, og andinn gegn holdinu. Þau standa hvort gegn öðru, til þess að þér gjörið ekki það, sem þér viljið. 	 Axaṭer lebɣi n tnefsit ixulef lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen, akken daɣen lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen ixulef lebɣi n tnefsit ; d iɛdawen wway gar-asen, daymi ur tezmirem ara aț-țxedmem akken tebɣam.


Fóru þá allir til að láta skrásetja sig, hver til sinnar borgar. 	 Imdanen meṛṛa ṛuḥen ad țțujerden mkul yiwen di taddart n lejdud-is.


Og er hann kom inn í þorp nokkurt, mættu honum tíu menn líkþráir. Þeir stóðu álengdar, 	 Mi gekcem ɣer yiwet n taddart, mmugren t-id ɛecṛa imuḍan ihelken lbeṛs, bedden mebɛid


Þegar þeir höfðu sungið lofsönginn, fóru þeir til Olíufjallsins. 	 Mi ḥemden Sidi Ṛebbi s ccnawi d isefra, ṛuḥen ulin ɣer yiɣil n uzemmur,


Vaknið fyrir alvöru og syndgið ekki. Nokkrir hafa enga þekkingu á Guði. Yður til blygðunar segi ég það. 	 Uɣalet-ed ɣer leɛqel nwen, xḍut i yir abrid ; axaṭer kra deg-wen țeddun am akken ur ssinen ara Ṛebbi ; ayagi nniɣ-t-id iwakken aț-țenneḥcamem.


Ég segi yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af þessum vínviðar ávexti til þess dags, er ég drekk hann nýjan með yður í ríki föður míns." 	 A wen-d-iniɣ : ur țțuɣaleɣ ara ad sweɣ seg waman-agi n tẓurin alamma d ass i deg ara ten-sweɣ d ijdiden yid-wen, di tgelda n Baba Ṛebbi.


Og þær fóru í skyndi frá gröfinni, með ótta og mikilli gleði, og hlupu að flytja lærisveinum hans boðin. 	 Imiren kan, ṛuḥent seg uẓekka-nni s lfeṛḥ d ameqqran ɣas akken uggadent. Uzzlent ad awint lexbaṛ i inelmaden n Sidna Ɛisa.


Þá sá ég fyrir miðju hásætinu og fyrir verunum fjórum og öldungunum lamb standa, sem slátrað væri. Það hafði sjö horn og sjö augu, og eru það sjö andar Guðs, sendir út um alla jörðina. 	 Walaɣ daɣen di tlemmast n ukersi-nni n lḥekma, ger lxuluq-nni, ger lecyux-nni, yiwen Izimer ibedden, iban-ed am akken yemzel. Yesɛa sebɛa wacciwen akk-d sebɛa wallen yellan d sebɛa leṛwaḥ n Ṛebbi yețțuceggɛen i ddunit meṛṛa.


Honum hafði heilagur andi vitrað, að hann skyldi ekki dauðann sjá, fyrr en hann hefði séð Krist Drottins. 	 Iweḥḥa-yas-ed belli ur ițmețțat ara alamma yeẓra Lmasiḥ n Sidi Ṛebbi.


Nemið líkingu af fíkjutrénu. Þegar greinar þess fara að mýkjast og laufið að springa út, þá vitið þér, að sumar er í nánd. 	 Meyyzet ihi ɣef lemtel n tmeɣṛust : mi lqaqit isegman-is, fsan, fkan-d iferrawen, teẓram iqeṛṛeb-ed unebdu.


En hvaða svar fær hann hjá Guði? "Sjálfum mér hef ég eftir skilið sjö þúsundir manna, sem hafa ekki beygt kné fyrir Baal." 	 Lameɛna atah wamek i s-d-yerra Sidi Ṛebbi : Xtaṛ-aɣ-ed i yiman-iw sebɛa alaf n yergazen ur nseǧǧed ara zdat lmeṣnuɛ Baɛl.


Í upprisunni, þegar menn rísa upp, kona hvers þeirra verður hún þá? Allir sjö höfðu átt hana." 	 Asmi ara d-ḥyun lmegtin, anwa si sebɛa watmaten-nni ara ț-yesɛun ț-țameṭṭut-is imi i ț-uɣen di sebɛa yid-sen ?


Þeir komu til Kapernaum. Þegar hann var kominn inn, spurði hann þá: "Hvað voruð þér að ræða á leiðinni?" 	 Mi ewwḍen ɣer temdint n Kafernaḥum. llan deg wexxam, Sidna Ɛisa yesteqsa-ten : ?ef wacu i tețmeslayem deg webrid ?


Jesús sagði við hann: "Ef þú getur! Sá getur allt sem trúir." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Teqqaṛeḍ : ma tzemreḍ... ? Win yețțamnen yezmer i kullec !


kunnugt frá eilífð. 	 Akka i d-yenna Sidi Ṛebbi i gxeddmen lecɣal-agi i d-ihegga si zik.


Varðmennirnir skulfu af hræðslu við hann og urðu sem örendir. 	 Iɛessasen yellan dinna, ikcem-iten lxuf d ameqqran, qquṛen amzun mmuten.


Hafi einhver yðar þjón, er plægir eða hirðir fénað, segir hann þá við hann, þegar hann kemur inn af akri: ,Kom þegar og set þig til borðs'? 	 Anwa deg-wen ara yesɛun axeddam ikerrzen neɣ ikessen lmal, ara s-yinin m'ara d-yuɣal si lexla : « lɛeslama-inek, qqim aț-țesteɛfuḍ, tura a k-d-awiɣ aț-țeččeḍ ».


Því að ég veit ekki, hvað ég aðhefst. Það sem ég vil, það gjöri ég ekki, en það sem ég hata, það gjöri ég. 	 Ur ẓriɣ ara acu i xeddmeɣ, ayen bɣiɣ a t-xedmeɣ ur t-xeddmeɣ ara lameɛna d ayen akken keṛheɣ i xeddmeɣ.


Páll var þar enn um kyrrt allmarga daga, kvaddi síðan bræðurna og sigldi til Sýrlands og með honum Priskilla og Akvílas. Lét hann áður skera hár sitt í Kenkreu, því að heit hafði hvílt á honum. 	 Bulus yerna aṭas n wussan di temdint n Kurintus ; syenna yeǧǧa atmaten di lehna, yerkeb lbabuṛ ɣer tmurt n Surya ; Brisila d Akilas ddan yid-es. Uqbel ad iṛuḥ si lmeṛṣa n temdint n Senkriya, iseṭṭel aqeṛṛuy-is axaṭer yefka lemɛahda i Sidi Ṛebbi.


Þeir lögðu þá fast að honum og sögðu: "Vertu hjá oss, því að kvölda tekur og degi hallar." Og hann fór inn til að vera hjá þeim. 	 Lameɛna nutni ḥellelen-t nnan-as : Qqim yid-nneɣ, atan ț-țameddit, qṛib a d-yeɣli yiḍ. Sidna Ɛisa ikcem ad yeqqim yid-sen.


Ráðsmaðurinn sagði þá við sjálfan sig: ,Hvað á ég að gjöra, fyrst húsbóndi minn sviptir mig ráðsmennskunni? Ekki orka ég að grafa og skömm þykir mér að betla. 	 Lewkil-agi ixemmem deg iman-is yenna : d acu ara xedmeɣ imi amɛellem-iw ad iyi ikkes amkan-iw ? Ad xedmeɣ akal... Ur zmireɣ ara ! Ad țreɣ.... ssetḥaɣ !


Vér erum vottar alls þessa, og heilagur andi, sem Guð hefur gefið þeim, er honum hlýða." 	 Aql-aɣ d inagan ɣef wayagi, nukkni akk-d Ṛṛuḥ iqedsen i d-yefka Sidi Ṛebbi i wid i t-iḍuɛen.


Fyrir því elskar faðirinn mig, að ég legg líf mitt í sölurnar, svo að ég fái það aftur. 	 Baba iḥemmel-iyi imi țsebbileɣ tudert-iw meɛna syin akkin a ț-id-rreɣ.


Í för með honum voru þeir Sópater Pýrrusson frá Beroju, Aristarkus og Sekúndus frá Þessaloníku, Gajus frá Derbe, Tímóteus og Asíumennirnir Týkíkus og Trófímus. 	 Ddan yid-es : Subatir, mmi-s n Birus si temdint n Biri ; Arisṭark akk-d Skundus n temdint n Tiṣalunik, Gayus n temdint n Derba ; yedda daɣen Timuti, Tucik akk-d Trufim n tmurt n Asya.


Og hvað er það, þótt þér heilsið bræðrum yðar einum. Gjöra heiðnir menn ekki hið sama? 	 Ma yella tețțemsalamem d watmaten-nwen kan, d acu n lxiṛ i txedmem ? Ula d imednuben xeddmen akken.


Þegar þjónn þessi kom út, hitti hann einn samþjón sinn, sem skuldaði honum hundrað denara. Hann greip hann, tók fyrir kverkar honum og sagði: ,Borga það, sem þú skuldar!' 	 Akken kan i d-iffeɣ uqeddac-nni immuger-ed yiwen seg imdukkal-is ixeddmen yid-es, iwumi yețțalas kra n iṣurdiyen. IIkker ɣuṛ-es yeṭṭef-it si temgeṛṭ yeqqaṛ-as : « Err-iyi-d ayen i k țțalaseɣ ! »


Eftir herleiðinguna til Babýlonar gat Jekonja Sealtíel, Sealtíel gat Serúbabel, 	 Mbeɛd lweqt n usgiǧǧi ɣer tmurtn Babilun, Yixunya yeǧǧa-d Calatyel ; Calatyel yeǧǧa-d Zurubabil .


Enda tölum vér það ekki með orðum, sem mannlegur vísdómur kennir, heldur með orðum, sem andinn kennir, og útlistum andleg efni á andlegan hátt. 	 Nukni ur nețmeslay ara s yimeslayen i tesselmad tmusni n wemdan, meɛna nețmeslay s yimeslayen i ɣ-isselmad Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi. Akka i nessefham tideț n Ṛṛuḥ iqedsen i wid yesɛan Ṛṛuḥ-agi.


Gefið, og yður mun gefið verða. Góður mælir, troðinn, skekinn, fleytifullur mun lagður í skaut yðar. Því með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður aftur mælt verða." 	 Seddqet, a wen d-yuɣal s ɣuṛ Ṛebbi. Ma tseddqem mbla lkil, a wen-d yuɣal s ɣuṛ Ṛebbi mbla lkil ; axaṭer a wen-d-ițwaktal s lkil s wacu tektalem.


Ég hef ekki skrifað yður vegna þess, að þér þekkið ekki sannleikann, heldur af því að þér þekkið hann og af því að engin lygi getur komið frá sannleikanum. 	 Uriɣ-awen mačči imi ur tessinem ara tideț, lameɛna imi ț-tesnem axaṭer ulac lekdeb i d itekken si tideț.


En Páll varði sig og sagði: "Ekkert hef ég brotið, hvorki gegn lögmáli Gyðinga, helgidóminum né keisaranum." 	 Bulus iḥudd iman-is yenna : Ur ɛuṣaɣ ccariɛa n wat Isṛail, ur skecmeɣ leḥṛam ɣer lǧameɛ iqedsen, ur xulfeɣ Qayṣer.


Hver sem skilur við konu sína og gengur að eiga aðra, drýgir hór, og hver sem gengur að eiga konu, sem skilin er við mann, drýgir hór. 	 Kra n win ara yebrun i tmeṭṭut-is iɛawed zzwaǧ, yezna ; kra n win ara yaɣen tameṭṭut yennebran, yezna daɣen.


Er þeir heyrðu þetta, var sem stungið væri í hjörtu þeirra, og þeir sögðu við Pétur og hina postulana: "Hvað eigum vér að gjöra, bræður?" 	 Mi slan i wayen i d-yenna Buṭrus, lɣaci meṛṛa saxen wulawen-nsen, nnan i Buṭrus d ṛṛusul nniḍen : Ay atmaten, d acu ara nexdem ?


Þá sagði Jesús við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Ef þér etið ekki hold Mannssonarins og drekkið blóð hans, hafið þér ekki lífið í yður. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen daɣen : S tideț a wen-d-iniɣ: m'ur teččim ara si lǧețța n Mmi-s n bunadem, m'ur teswim ara seg idammen-is ur tețțili ara deg-wen tudert.


Vér gjörum það sakir sannleikans, sem er stöðugur í oss og mun vera hjá oss til eilífðar. 	 ɣef ddemma n tideț yellan deg-nneɣ ara yeqqimen deg-nneɣ i dayem.


Skylt er oss, bræður, og maklegt að þakka Guði ætíð fyrir yður, því að trú yðar eykst stórum og kærleiki yðar allra hvers til annars fer vaxandi. 	 Ay atmaten eɛzizen, imi liman-nwen simmal yețnerni, simmal tețțemyeḥmalem wway gar-awen, eɛni mačči d lḥeqq ma nețḥemmid Sidi Ṛebbi fell-awen am iḍ am ass ?


Þér eruð vanir því, að ég gefi yður einn mann lausan á páskunum. Viljið þér nú, að ég gefi yður lausan konung Gyðinga?" 	 Meɛna akken i tella lɛadda, di mkul lɛid n Tfaska țserriḥeɣ-awen-d i yiwen umeḥbus ; tebɣam ihi a d-serrḥeɣ i ugellid n wat Isṛail ?


Seljið eigur yðar og gefið ölmusu, fáið yður pyngjur, er fyrnast ekki, fjársjóð á himnum, er þrýtur ekki, þar sem þjófur fær eigi í nánd komist né mölur spillt. 	 Zzenzet ayen tesɛam, tsedqem-t. Heggit i yiman-nwen deg yigenwan agerruj ur nkeffu, ur nrekku, dinna ulac imakaren ara t-yakren, ulac ibeɛɛac ara t-iččen.


En þessi ekkja lætur mig aldrei í friði. Því vil ég rétta hlut hennar, áður en hún gjörir út af við mig með nauði sínu.'" 	 a s-fkeɣ lḥeqq akken ur d-tețțuɣal ara a yi-teṛṛeẓ aqeṛṛuy-iw. »


Og tákn mikið birtist á himni: Kona klædd sólinni og tunglið var undir fótum hennar, og á höfði hennar var kóróna af tólf stjörnum. 	 Tban-ed licaṛa ț-țameqqrant deg igenni : walaɣ yiwet tmeṭṭut tesburr-ed iṭij am llebsa, aggur seddaw iḍaṛṛen-is, tesɛa ɣef wuqeṛṛuy-is taɛeṣṣabt n tnac yitran.


Þegar þeir heyrðu það, hófu þeir einum huga raust sína til Guðs og sögðu: "Herra, þú sem gjörðir himin, jörð og haf og allt, sem í þeim er, 	 Mi slan watmaten-nni i wayen i d-yenna Buṭrus, akken ma llan serrḥen i taɣect-nsen, nedhen ɣer Sidi Ṛebbi nnan : A Sidi Ṛebbi, kečč i gxelqen igenni, lqaɛa, lebḥeṛ d wayen akk yellan.


En Jesús gaf þeim ekki trúnað sinn, því hann þekkti alla. 	 Lameɛna Sidna Ɛisa ur yesɛi ara deg-sen laman axaṭer yessen-iten akken ma llan.


Þá sögðu farísear nokkrir: "Hví gjörið þér það, sem er ekki leyfilegt á hvíldardegi?" 	 Kra n ifariziyen nnan-asen : Acuɣeṛ i txeddmem ayen ur neḥlil deg wass n westeɛfu ?


Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða. 	 Igenni d lqaɛa ad fnun ma d awal-iw ur ifennu ara.


En það hef ég á móti þér, að þú líður Jessabel, konuna, sem segir sjálfa sig vera spákonu og kennir þjónum mínum og afvegaleiðir þá til að drýgja hór og eta kjöt helgað skurðgoðum. 	 Lameɛna tella yiwet lḥaǧa ur iyi-neɛǧib ara deg-k : teǧǧiḍ Yisabil yerran iman-is d nnbi aț-țkellex iqeddacen-iw s uselmed-ines, iwakken ad ččen aksum yețțunefken d iseflawen i ssadaț yerna a ten-awint ccehwat n tnefsit-nsen.


Og ég heyrði raust mikla frá musterinu segja við englana sjö: "Farið og hellið úr þeim sjö skálum Guðs reiði yfir jörðina." 	 Sliɣ i yiwen ṣṣut ɛlayen i d-yekkan si lǧameɛ iqedsen yeqqaṛ i sebɛa-nni n lmalayekkat : -- Ṛuḥemt, smiremt ɣef ddunit sebɛa teqbucin n wurrif n Sidi Ṛebbi !


En þér skuluð ekki láta kalla yður meistara, því einn er yðar meistari og þér allir bræður. 	 Ma d kunwi ɣuṛ-wat a wen qqaṛen : « a Sidi » axaṭer d atmaten i tellam yerna yiwen kan i d Ssid-nwen.


Þetta bar við í Betaníu, handan Jórdanar, þar sem Jóhannes var að skíra. 	 Annect-agi meṛṛa yedṛa di taddart n Bitanya ɣer tama n cceṛq n wasif n Urdun anda i gesseɣḍas Yeḥya lɣaci.


Þér hafið hreinsað yður með því að hlýða sannleikanum og berið hræsnislausa bróðurelsku í brjósti. Elskið því hver annan af heilu hjarta. 	 Imi tessazdgem ulawen-nwen, teddam di tideț, akken aț-țḥemmlem seg wul atmaten-nwen, myeḥmalet ihi wway gar-awen s wul yeṣfan


Og það leiðir afvega þá, sem á jörðunni búa, með táknunum, sem því er lofað að gjöra í augsýn dýrsins. Það segir þeim, sem á jörðunni búa, að þeir skuli gjöra líkneski af dýrinu, sem sárið fékk undan sverðinu, en lifnaði við. 	 Tețɣuṛṛu imezdaɣ n ddunit s lbeṛhanat i s-yețțunefken a ten texdem seddaw lḥekma n leɛqiṛa-nni tamezwarut, teqqaṛ asen : sbeddet yiwen lmeṣnuɛ ɣef ṣṣifa n leɛqiṛa-nni yețțewten s ujenwi tuɣal teḥla.


Jóhannes tók til máls: "Meistari, vér sáum mann reka út illa anda í þínu nafni, og vildum vér varna honum þess, af því að hann fylgir oss ekki." 	 Yuḥenna yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, neẓra yiwen wergaz yessuffuɣ leǧnun s yisem-ik, nebɣa a s-neqḍeɛ imi ur k-itbiɛ ara am nukni.


En við yður, þér heiðingjar, segi ég: Að því leyti sem ég er postuli heiðingja, vegsama ég þjónustu mína. 	 Nekk i d-ițwaceggɛen d ṛṛasul i leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, fkiɣ aṭas n lqima i ccɣel-agi i yi-d ițțunefken


Hvaðan var skírn Jóhannesar? Frá himni eða frá mönnum?" Þeir ráðguðust hver við annan og sögðu: "Ef vér svörum: ,Frá himni,' spyr hann: ,Hví trúðuð þér honum þá ekki?' 	 Aɣḍas n Yeḥya, s ɣuṛ Ṛebbi i d-ikka neɣ s ɣuṛ yemdanen ? DDɣa bdan qqaṛen wway gar-asen : Ma nenna-yas seg igenwan, a ɣ-d-yini acuɣeṛ ihi ur tuminem ara yis,


Lífið er meira en fæðan og líkaminn meira en klæðin. 	 Axaṭer tudert-nwen tugar lqut, lǧețța-nwen tugar llebsa.


En Guðs styrki grundvöllur stendur. Hann hefur þetta innsigli: "Drottinn þekkir sína" og "hver sá, sem nefnir nafn Drottins, haldi sér frá ranglæti." 	 Lameɛna d lsas i gessers Sidi Ṛebbi ara idumen : Ssid-nneɣ yeẓra wid yellan d ayla-s ; f+ yura daɣen win ara yinin nekk d ayla-s, ilaq ad yexḍu i wayen n diri. f+


Þér vitið og, Filippímenn, að þegar ég í upphafi boðaði yður fagnaðarerindið og var farinn burt úr Makedóníu, hafði enginn söfnuður nema þér einir reikning hjá mér yfir gefið og þegið. 	 Kunwi teẓram ay atmaten n temdint n Filibus belli asmi bdiɣ abecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ, mi ṛuḥeɣ si tmurt n Masidunya. Ula d yiwet n tejmaɛt ur temḥasab yid-i deg wayen i ț-id ikeččmen d wayen i tețțak d lemɛawna i wiyaḍ, anagar tajmaɛt-nwen ;


Þá segir Pílatus við hann: "Þú ert þá konungur?" Jesús svaraði: "Rétt segir þú. Ég er konungur. Til þess er ég fæddur og til þess er ég kominn í heiminn, að ég beri sannleikanum vitni. Hver sem er af sannleikanum, heyrir mína rödd." 	 Bilaṭus yenna-yas : Ihi d agellid i telliḍ ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id s yiman-ik, d agellid i lliɣ ! Luleɣ-d yerna usiɣ-ed ɣer ddunit-agi akken a d-cehdeɣ ɣef tideț. Win iḥemmlen tideț, yesmeḥsis i wayen i d-qqaṛeɣ.


Hann gekk með Galíleuvatni og sá tvo bræður, Símon, sem kallaður var Pétur, og Andrés, bróður hans, vera að kasta neti í vatnið, en þeir voru fiskimenn. 	 Mi gțeddu Sidna Ɛisa ɣef rrif n lebḥeṛ n Jlili, iwala sin iḥewwaten : SSemɛun ițțusemman Buṭrus akk-d gma-s Andriyus. Llan ṭeggiṛen icebbaken-nsen ɣer lebḥeṛ, țṣeggiḍen.


Hvort sem þér því etið eða drekkið eða hvað sem þér gjörið, þá gjörið það allt Guði til dýrðar. 	 Ama teččam neɣ teswam, neɣ kra n wayen ara txedmem, xedmet-eț i tmanegt n Sidi Ṛebbi.


Því að heimska Guðs er mönnum vitrari og veikleiki Guðs mönnum sterkari. 	 Axaṭer ayen akken ḥesben yemdanen d lehbala n Sidi Ṛebbi, ț-țamusni iṣeḥḥan akteṛ n tmusni n yemdanen, ayen ḥesben daɣen d feccal n Sidi Ṛebbi, yeɣleb lǧehd n yemdanen.


Slepptu þeir ekki þeim Jasoni fyrr en þeir höfðu látið þá setja tryggingu. 	 Ugin a sen-serrḥen i Yazun d watmaten nniḍen armi xellṣen lexṭiya.


svo að mennirnir, sem eftir eru, leiti Drottins, allir heiðingjarnir, sem nafn mitt hefur verið nefnt yfir, segir Drottinn, sem gjörir þetta 	 iwakken ayen i d-iqqimen seg imdanen akk-d leǧnas meṛṛa i geslan s yisem-iw, ad nadin ɣef Sidi Ṛebbi.


Því að svo mörg sem fyrirheit Guðs eru, þá er játun þeirra í honum. Þess vegna segjum vér og fyrir hann amen Guði til dýrðar. 	 Axaṭer yis i d-iqqaṛ Sidi Ṛebbi anɛam i wayen meṛṛa i gewɛed. Ihi s yisem n Ɛisa Lmasiḥ i d-neqqaṛ daɣen amin i Sidi Ṛebbi iwakken a t-neḥmed a t-ncekkeṛ.


Á settum tíma sendi hann þjón til vínyrkjanna að fá hjá þeim hlut af ávexti víngarðsins. 	 Mi d-yewweḍ lweqt n tẓurin, iceggeɛ aqeddac-is ɣer ixemmasen-nni iwakken a s-d-fken amur-is.


Þannig er og ritað: "Hinn fyrsti maður, Adam, varð að lifandi sál," hinn síðari Adam að lífgandi anda. 	 Daymi i d-nnant tira iqedsen : Adem yellan d amdan amezwaru yuɣal d amdan yeddren, meɛna Adam aneggaru, d Ṛṛuḥ i d-yețțaken tudert.


Hann sagði við þá: "Vér skulum fara annað, í þorpin hér í grennd, svo að ég geti einnig prédikað þar, því að til þess er ég kominn." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eyyaw a nṛuḥet ɣer tudrin iqeṛben axaṭer ilaq ad beccṛeɣ daɣen dinna. ?ef wannect-agi i d-usiɣ.


Ég, Jesús, hef sent engil minn til að votta fyrir yður þessa hluti í söfnuðunum. Ég er rótarkvistur af kyni Davíðs, stjarnan skínandi, morgunstjarnan." 	 Nekk Ɛisa Lmasiḥ ceggɛeɣ-ed lmelk-iw iwakken ad ixebbeṛ tijmuyaɛ n imasiḥiyen s wayagi meṛṛa. Nekk seg iẓuṛan n ugellid Dawed, d axalaf i d-ikkan si lǧedra-ines, d itri yețfeǧǧiǧen taṣebḥit.


Hyggur þú, að ég geti ekki beðið föður minn að senda mér nú meira en tólf sveitir engla? 	 Eɛni tɣileḍ ur zmireɣ ara ad ssutreɣ i Baba ad iyi-d-iceggeɛ luluf n lmalayekkat ?


Hann sér Jesú á gangi og segir: "Sjá, Guðs lamb." 	 Akken i gwala Sidna Ɛisa iɛedda-d, yenna-yasen : Atan izimer n Ṛebbi !


Og hinn annar hellti úr sinni skál í hafið, og það varð að blóði eins og blóð úr dauðum manni, og sérhver lifandi sál dó, sú er í hafinu var. 	 Lmelk wis sin yesmar taqbuct-is ɣer lebḥeṛ, yuɣal d idammen am idammen n lmegget, imiren kra wayen yețɛicen di lebḥeṛ yemmut.


Nokkrir farísear í mannfjöldanum sögðu við hann: "Meistari, hasta þú á lærisveina þína." 	 Kra ifariziyen di tlemmast lɣaci nnan i Sidna Ɛisa : A Sidi, ini-yasen i inelmaden-ik ad ssusmen.


En þegar Kefas kom til Antíokkíu, andmælti ég honum upp í opið geðið, því hann var sannur að sök. 	 Asmi i d-yusa Buṭrus ɣer temdint n Antyuc, qubleɣ-t ɣer wudem-is zdat lɣaci, axaṭer yeɣleḍ.


Kunna gjörðir þú mér lífsins vegu. Þú munt mig fögnuði fylla fyrir þínu augliti. 	 Teldiḍ-iyi iberdan n tudert ; ul-iw yeččuṛ d lfeṛḥ imi tețțiliḍ yid-i.


En er þeir stigu upp úr vatninu, hreif andi Drottins Filippus burt. Hirðmaðurinn sá hann ekki framar og fór fagnandi leiðar sinnar. 	 Mi d-ffɣen seg waman, Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi yerfed Filbas, yexfa ger wallen uneɣlaf-nni. Aneɣlaf-nni ikemmel abrid-is s lfeṛḥ ;


Menn færðu börn til hans, að hann snerti þau, en lærisveinarnir átöldu þá. 	 Kra yemdanen wwin-as-d arrac imecṭuḥen iwakken ad yessers ifassen-is fell-asen, meɛna inelmaden țțaran-ten.


En sveinninn óx og varð þróttmikill í anda. Hann dvaldist í óbyggðum til þess dags, er hann skyldi koma fram fyrir Ísrael. 	 Aqcic-nni ițțimɣuṛ yețnerni di leɛqel. Iɛac deg unezṛuf armi d ass i deg i d-ibeggen iman-is i wat Isṛail.


Þegar María heyrði þetta, reis hún skjótt á fætur og fór til hans. 	 Mi tesla s lexbaṛ-agi, tekker Meryem tuzzel ɣer Sidna Ɛisa.


Kerfið 	 Anagraw


Á einni stundu eyddist allur þessi auður." Og allir skipstjórar, allir farmenn og hásetar og allir þeir, sem atvinnu reka á sjónum, stóðu álengdar 	 deg yiwet n ssaɛa kan, kullec yuɣal d iɣed ! Lqebṭanat n lbabuṛat d ixeddamen nsen, ibeḥṛiyen akk-d wid yețsafaṛen di lebḥuṛ ɣer tmurt-nni qqimen mebɛid,


Hver sem trúir, að Jesús sé Kristur, er af Guði fæddur, og hver sem elskar föðurinn elskar einnig barn hans. 	 Kra n wid yumnen belli d Ɛisa i d Lmasiḥ, uɣalen d arraw n Ṛebbi ; daɣen wid iḥemmlen Baba Ṛebbi, ḥemmlen ula d arraw-is.


Í honum verðið þér líka bústaður handa Guði fyrir anda hans. 	 S tdukli-nwen akk-d Lmasiḥ, ula d kunwi tețțekkam di lebni-agi, iwakken aț-țilim d axxam anda yezdeɣ Sidi Ṛebbi s Ṛṛuḥ-is.


Fyrir þá náð, sem mér er gefin, segi ég yður hverjum og einum að hugsa ekki hærra um sig en hugsa ber, heldur í réttu hófi, og halda sér hver og einn við þann mæli trúar, sem Guð hefur úthlutað honum. 	 S ṛṛeḥma i yi-d-ițțunefken, a d iniɣ i mkul yiwen deg-wen : ur ssimɣuṛet ara iman-nwen, sqenɛet s wakken tellam, ddut s neyya ɣef leḥsab n liman i wen-d-yefka Sidi Ṛebbi.


Þér líflétuð höfðingja lífsins, en Guð uppvakti hann frá dauðum, og að því erum vér vottar. 	 Tenɣam Mmi-s n ugellid n tudert, meɛna Sidi Ṛebbi yesseḥya-t-id si ger lmegtin , aql-aɣ d inigan.


Beinum sjónum vorum til Jesú, höfundar og fullkomnara trúarinnar. Vegna gleði þeirrar, er beið hans, leið hann þolinmóðlega á krossi, mat smán einskis og hefur nú setst til hægri handar hásæti Guðs. 	 A nṛeṣṣi tamuɣli-nneɣ di Ɛisa Lmasiḥ, nețța i ɣ-d-ildin abrid n liman yerna yessawaḍ-it ɣer lekmal ; mi geẓra lfeṛḥ i t-yețṛaǧun, yeqbel leɛtab ɣef wumidag, yeqbel tamḥeqṛanit akk-d lḥecma, dɣa yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi.


Minnst þú því, hvernig þú tókst á móti og heyrðir, og varðveit það og gjör iðrun. Ef þú vakir ekki, mun ég koma eins og þjófur, og þú munt alls ekki vita, á hverri stundu ég kem yfir þig. 	 Mmekti-d ihi amek tesliḍ d wamek tqebleḍ awal n Ṛebbi, tbeɛ ayen akka i tlemdeḍ, tuɣaleḍ-ed ɣer webrid. Ma tɣefleḍ, a n-aseɣ ɣuṛ-ek am umakar, ur teẓẓareḍ ara anta ssaɛa i deg ara d-kecmeɣ.


Ekki láta menn heldur nýtt vín á gamla belgi, því þá springa belgirnir, og vínið fer niður, en belgirnir ónýtast. Menn láta nýtt vín á nýja belgi, og varðveitist þá hvort tveggja." 	 Ur nețɛemmiṛ ara daɣen iyeddiden iqdimen s ccṛab ajdid, neɣ m'ulac ad fellqen, ccṛab ad inɣel, iyeddiden ad xesṛen ; meɛna a nerr ccṛab ajdid deg yeddiden ijdiden, s wakkenni ccṛab d uyeddid ad țwaḥerzen.


Dag einn fór hann út í bát og lærisveinar hans. Hann sagði við þá: "Förum yfir um vatnið." Og þeir létu frá landi. 	 Yiwen wass, Sidna Ɛisa yuli ɣer yiwet n teflukt nețța d yinelmaden-is. Yenna-yasen : Eyyaw a nzegret ɣer tama nniḍen n lebḥeṛ n Jlili. Dɣa ṛuḥen.


sonar Mattatíass, sonar Amoss, sonar Naúms, sonar Eslí, sonar Naggaí, 	 Matatya, Ɛamus, Naḥun, ?esli, Naggay,


Jesús svaraði þeim: "Eitt verk gjörði ég, og þér undrist það allir. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : ?ef wayen akka xedmeɣ i twehmem ?


Jú, þér eruð vegsemd vor og gleði. 	 Ț-țideț, d kunwi i d can nneɣ i d lfeṛḥ-nneɣ.


Þér þjónar, verið undirgefnir húsbændum yðar með allri lotningu, ekki einungis hinum góðu og sanngjörnu, heldur einnig hinum ósanngjörnu. 	 Ay iqeddacen ! Ilaq aț-qadṛem imɛellmen nwen, aɣet-asen awal ama i wid ilhan ḥninen, ama i wid iweɛṛen.


Og er þeir komu til þess staðar, sem heitir Hauskúpa, krossfestu þeir hann þar og illvirkjana, annan til hægri handar, hinn til vinstri. 	 Mi wwḍen ɣer yiwen wemkan ițțusemman « Iɣil Uqeṛṛuy», semmṛen Sidna Ɛisa ɣef lluḥ, nețța d sin-nni yembaṣiyen, yiwen ɣer tama-s tayeffust wayeḍ ɣer tama-s tazelmaṭ.


Hann beitti kyn vort slægð og lék feður vora illa. Hann lét þá bera út ungbörn sín, til þess að þjóðin skyldi eigi lífi halda. 	 Agellid-nni iḥqeṛ lɣaci-nneɣ, yețqehhiṛ lejdud nneɣ, yeṣṣaweḍ armi i gefka lameṛ ad ǧǧen arraw-nsen i cceṛ akken kan ara d-lalen, iwakken ur țidiren ara.


En dæmisagan þýðir þetta: Sæðið er Guðs orð. 	 Atah lmeɛna n lemtel-agi : zzerriɛa d awal n Ṛebbi.


Þá varð skyndilega landskjálfti mikill, svo að grunnur fangelsisins riðaði. Jafnskjótt opnuðust allar dyr, og fjötrarnir féllu af öllum. 	 Taswiɛt kan, tezlez tmurt armi yenhezz ula d lsas n lḥebs ; imiren kan ldint tewwura n lḥebs, snasel icudden imeḥbas meṛṛa qelɛent-ed.


Þá tóku þeir allir Sósþenes samkundustjóra og fóru að berja hann fyrir framan dómstólinn, og lét Gallíón sig það engu skipta. 	 Dɣa lɣaci mmɣen ɣef Sustin, ameqqran n lǧameɛ n wat Isṛail, ewten-t zdat wexxam n ccṛeɛ , Galyun ur s-tewqiɛ ara lmeɛna.


Þá kom Jósef frá Arímaþeu, göfugur ráðsherra, er sjálfur vænti Guðs ríkis. Hann dirfðist að fara inn til Pílatusar og biðja um líkama Jesú. 	 ?-țameddit n wass i deg țheggin iman-nsen i wass n westeɛfu, daymi Yusef ur ikukra ara ad iṛuḥ ɣer Bilaṭus iwakken ad issuter lǧețța n Sidna Ɛisa.


Jesús gekk því ekki lengur um meðal Gyðinga á almannafæri, heldur fór hann þaðan til staðar í grennd við eyðimörkina, í þorp sem heitir Efraím, og þar dvaldist hann með lærisveinum sínum. 	 Seg wass-nni, Sidna Ɛisa yejbed iman-is ɣef lɣaci. Iṛuḥ Syenna ɣer taddart n Ifṛahim i d-yezgan ț-țama unezṛuf, yesɛedda dinna kra n wussan nețța d inelmaden is.


Svikarinn hafði sagt þeim þetta til marks: "Sá sem ég kyssi, hann er það. Takið hann höndum." 	 Win akken i t-izzenzen, imsefham yid-sen, yenna-yasen : Win i ɣef ara selmeɣ, d win ara teṭṭfem !


Þannig kemur yfir yður allt saklaust blóð, sem úthellt hefur verið á jörðinni, frá blóði Abels hins réttláta til blóðs Sakaría Barakíasonar, sem þér drápuð milli musterisins og altarisins. 	 Ihi, idammen n iḥeqqiyen yuzzlen di lqaɛa, si Habil aḥeqqi mmi-s n Adem armi d Zakarya mmi-s n Birikya, i tenɣam ger lǧameɛ iqedsen d udekkan iseflawen, a d-uɣalen ɣer yiri-nwen.


En af því að Júdas hafði pyngjuna, héldu sumir þeirra, að Jesús hefði sagt við hann: "Kauptu það, sem vér þurfum til hátíðarinnar," - eða að hann skyldi gefa eitthvað fátækum. 	 Imi d Yudas i gțsewwiqen fell-asen, kra seg inelmaden nwan iwekkel-it akken a d-iqḍu i lɛid neɣ ad iseddeq i igellilen.


Síðan gekk hann út um dagmál og sá aðra menn standa á torginu iðjulausa. 	 Iffeɣ daɣen ɣef țesɛa n ṣṣbeḥ, iwala wiyaḍ qqimen di beṛṛa mbla lxedma.


Að vísu getur þakkargjörð þín verið fögur, en hinn uppbyggist ekki. 	 Ɣas yimeslayen-ik s wayes i tḥemdeḍ Ṛebbi gerrzen aṭas, ur nfiɛen ara win ur nefhim ara d acu i d-teqqaṛeḍ.


Vinir GNOME 	 Imdukkal n GNOME


Og aftur sagði hann: "Við hvað á ég að líkja Guðs ríki? 	 Yenna daɣen : ?er wacu i zemreɣ ad metleɣ tageldit n Ṛebbi ?


Seinna komu hinar meyjarnar og sögðu: ,Herra, herra, ljúk upp fyrir oss.' 	 Mi i d-wwḍent tungifin-nni, bdant țɛeggiḍent : A Sidi, a Sidi ldi-yaɣ-d tawwurt.


En ef allir töluðu af spámannlegri gáfu, og inn kæmi einhver vantrúaður eða fáfróður þá sannfærðist hann og dæmdist af öllum. 	 Meɛna ma yella țxebbiṛen-d akk s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, ma ikcem-ed win ur numin ara neɣ win ur nessin ara, a d-yawi s lexbaṛ belli d amednub i gella ɣef ddemma n wayen yesla, ad iḥuss deg iman-is belli ad ițțuḥaseb ;


og mælti við þá: "Þér hafið fært mér þennan mann og sagt hann leiða fólkið afvega. Nú hef ég yfirheyrt manninn í yðar viðurvist, en enga þá sök fundið hjá honum, er þér ákærið hann um. 	 yenna-yasen : Tewwim-iyi-d argaz-agi, tennam d yeskker ccwal ger lɣaci ; atan steqsaɣ-t zdat-wen ur ufiɣ ara deg-s ayen akka s wayes i d-teccetkam fell as.


Út úr reyknum komu engisprettur á jörðina og þær fengu sama mátt og sporðdrekar jarðarinnar. 	 Si dexxan-nni yeffeɣ-ed wejṛad ɣer ddunit, tețțunefk-as tazmert am tezmert sɛant tɣerdmiwin n lqaɛa.


Þegar hann kemur, mun hann sanna heiminum, hvað er synd og réttlæti og dómur, - 	 M'ara d-yas, a d-isbeggen i yemdanen belli ɣelṭen ɣef wayen yeɛnan ddnub, lḥeqq, d lḥisab n Ṛebbi.


Og hann sagði við hana: "Vegna þessara orða skaltu heim snúa, illi andinn er farinn úr dóttur þinni." 	 Imiren yenna-yas : ?ef wawal-agi i d-tenniḍ, ṛuḥ, yelli-m yeffeɣ-iț uṛuḥani.


Jóhannes vildi varna honum þess og sagði: "Mér er þörf að skírast af þér, og þú kemur til mín!" 	 Yeḥya yugi, yenna-yas : D nekk i geḥwaǧen ad iyi- tesɣeḍseḍ, kečč tusiḍ-ed ɣuṛ-i iwakken a k-sɣeḍseɣ !


En sú speki, sem að ofan er, hún er í fyrsta lagi hrein, því næst friðsöm, ljúfleg, sáttgjörn, full miskunnar og góðra ávaxta, óhlutdræg, hræsnislaus. 	 Lefhama n bab igenwan uqbel kullec teṣfa, ț-țamhennit, ț-țuṛẓint, teččuṛ d leḥnana akk-d lecɣal yelhan, ur tesɛi timrurit ur tesɛi sin wudmawen.


og kasta þeim í eldsofninn. Þar verður grátur og gnístran tanna. 	 dɣa a ten-ḍeggṛen ɣer tmes anda ara yilin imeṭṭawen d nndama tameqqrant ;


Faðir, ég vil að þeir, sem þú gafst mér, séu hjá mér, þar sem ég er, svo að þeir sjái dýrð mína, sem þú hefur gefið mér, af því að þú elskaðir mig fyrir grundvöllun heims. 	 A Baba bɣiɣ wid meṛṛa i yi-d tefkiḍ ad ilin yid-i anda ara yiliɣ, ad walin tamanegt i yi-d-tefkiḍ axaṭer tḥemmleḍ-iyi uqbel a d-texleq ddunit.


Hverjum sem er ekki í mér, verður varpað út eins og greinunum, og hann visnar. Þeim er safnað saman og varpað á eld og brennt. 	 Win ur neṭṭif ara deg-i ad yețwaḍeggeṛ ɣer beṛṛa n tfeṛṛant am isegmi yețwagezmen. M'ara qqaṛen isegman, ad țwajemɛen iwakken a sen-ceɛlen times ad ṛɣen.


Annars er það nú yfirleitt galli á yður, að þér eigið í málaferlum hver við annan. Hví líðið þér ekki heldur órétt? Hví látið þér ekki heldur hafa af yður? 	 Ihi amennuɣ i d-yețțilin gar awen, ițbeggin-ed lɛib-nwen. Acuɣeṛ ur tṣebbṛem ara axiṛ ad iɛeddi fell-awen lbaṭel, acuɣeṛ ur tețțaǧǧam ara iman-nwen aț-țețțuɛerrim ?


sem dó fyrir oss, til þess að vér mættum lifa með honum, hvort sem vér vökum eða sofum. 	 i gemmuten fell-aɣ, iwakken ama nedder ama nemmut a nili yid-es.


því að þeir eru djöfla andar, sem gjöra tákn. Þeir ganga út til konunga allrar heimsbyggðarinnar til að safna þeim saman til stríðsins á hinum mikla degi Guðs hins alvalda. 	 Widak-nni, d leṛwaḥ n leǧnun i gxeddmen licaṛat, țṛuḥun ɣer igelliden n ddunit meṛṛa, iwakken a ten-id-snejmaɛen i wumenɣi n wass ameqqran n Sidi Ṛebbi Bab n tezmert.


Þess vegna ber oss að taka þvílíka menn að oss, til þess að vér verðum samverkamenn sannleikans. 	 Ilaq-aɣ ihi a nesṭerḥeb yerna a nɛiwen imdanen yecban wigi, iwakken a nili d iqeddacen ara yemɛawanen yid-sen ɣef ddemma n tideț.


"Sannlega mun ég ríkulega blessa þig og stórum margfalda kyn þitt." 	 dɣa yenna : Gulleɣ a k-barkeɣ, ad sseftiɣ dderya-k.


Þetta er það, sem saurgar manninn. En að eta með óþvegnum höndum saurgar engan mann." 	 Atan wayen yessenǧasen amdan, mačči d učči mbla tarda n ifassen i t-yessenǧasen.


Pílatus spurði hann aftur: "Svarar þú engu? Þú heyrir, hve þungar sakir þeir bera á þig." 	 Bilaṭus yerna yesteqsa-t : Ur d-tețțaraḍ ara awal ? Ur tesliḍ ara ayen akk s wayes i d-țcetkin fell-ak ?


Ég hef verið á sífelldum ferðalögum, komist í hann krappan í ám, lent í háska af völdum ræningja, í háska af völdum samlanda og af völdum heiðingja, í háska í borgum og í óbyggðum, á sjó og meðal falsbræðra. 	 Mmugreɣ-ed acḥal n wuguren m'ara tsafaṛeɣ : isaffen iweɛṛen, imakaren deg iberdan, lxuf di temdinin, deg imukan yexlan, m'ara zegreɣ i lebḥuṛ ; lxuf ger wat n tmurt-iw akk-d wid ur numin ara s Ṛebbi, lxuf ger watmaten n lekdeb.


En aðrir vildu freista hans og kröfðu hann um tákn af himni. 	 Kra nniḍen bɣan a t-jeṛṛben, ssutren-as yiwen n lbeṛhan ara d-yasen seg yigenni.


Það er til þess að trúarstaðfesta yðar, langtum dýrmætari en forgengilegt gull, sem þó stenst eldraunina, geti orðið yður til lofs og dýrðar og heiðurs við opinberun Jesú Krists. 	 D uguren-agi ara d-isbeggnen lǧehd n liman-nwen i gesɛan azal akteṛ n ddheb ; ɣas akken ddheb-agi ifennu, ilaq-as ad iɛeddi di tmes iwakken ad iṣfu. Akken daɣen ula d liman-nwen ilaq ad ițțujeṛṛeb ; s wakka a wen-yili d sebba n ccan, n ucekkeṛ, akk-d tmanegt asm'ara d-yuɣal Ɛisa Lmasiḥ.


Ég hef skírt yður með vatni, en hann mun skíra yður með heilögum anda." 	 Nekk sseɣḍaseɣ-kkun deg waman, lameɛna nețța a kkun-isseɣḍes s Ṛṛuḥ iqedsen.


Eins var og á dögum Lots: Menn átu og drukku, keyptu og seldu, gróðursettu og byggðu. 	 D ayen yedṛan di zzman n Luṭ ara yedṛun daɣen : imdanen tețțen tessen, țțaɣen znuzun, țeẓẓun, bennun ;


Því hvað segir ritningin: "Abraham trúði Guði, og það var reiknað honum til réttlætis." 	 Akken yura di tira iqedsen : Sidna Ibṛahim yețkel ɣef Ṛebbi, daymi i gețwaḥseb d aḥeqqi .


Því að innan frá, úr hjarta mannsins, koma hinar illu hugsanir, saurlifnaður, þjófnaður, manndráp, 	 Axaṭer si zdaxel n wul-is i d-țeffɣen yir ixemmimen : asefsed, tukerḍa, timegṛaḍ,


En nokkrir heimspekingar, Epíkúringar og Stóumenn, áttu og í orðakasti við hann. Sögðu sumir: "Hvað mun skraffinnur sá hafa að flytja?" Aðrir sögðu: "Hann virðist boða ókennda guði," - því að hann flutti fagnaðarerindið um Jesú og upprisuna. 	 Kra n lɛulama yețfelsifen, yeɛni wid ițekkin di tejmaɛt n Ibikur akk-d Stuwis, bdan țmeslayen yid-es. Kra qqaṛen : D acu i gebɣa ad yini bu lehduṛ agi ? Wiyaḍ qqaṛen : Waqila yețbecciṛ iṛebbiten ibeṛṛaniyen ! Axaṭer Bulus yella ițbecciṛ-asen ɣef Sidna Ɛisa akk-d ḥeggu n lmegtin.


En hirðarnir flýðu, komu til borgarinnar og sögðu öll tíðindin, líka frá mönnunum, sem haldnir voru illum öndum. 	 Imeksawen-nni rewlen, ṛuḥen ɣer temdint ad ḥkun ayen akk yedṛan d yergazen-nni yețwamelken.


Og þér vitið, hvað aftrar honum nú, til þess að hann opinberist á sínum tíma. 	 Teẓram acu i t-iṭṭfen ur d-ițban ara tura alamma yewweḍ-ed lweqt-is !


Það læt ég yður vita, bræður, að fagnaðarerindið, sem ég hef boðað, er ekki mannaverk. 	 A wen-d-iniɣ ay atmaten belli lexbaṛ-agi n lxiṛ i wen-d-beccṛeɣ mačči s ɣuṛ wemdan i d-yekka ;


Þá sögðu nokkrir farísear: "Þessi maður er ekki frá Guði, fyrst hann heldur ekki hvíldardaginn." Aðrir sögðu: "Hvernig getur syndugur maður gjört þvílík tákn?" Og ágreiningur varð með þeim. 	 ?ef wakka i nnan kra seg ifariziyen : Argaz-agi ur yezmir ara a d-yekk s ɣuṛ Ṛebbi, imi ur yețqadaṛ ara lqanun n wass n westeɛfu. Ma d wiyaḍ qqaṛen : Lemmer d amednub i gella amek i gezmer ad ixdem lbeṛhanat am wigi ? Yekker lxilaf ger lɣaci-nni,


En þegar hann var á ferð sinni kominn í nánd við Damaskus, leiftraði skyndilega um hann ljós af himni. 	 Yella iteddu deg webrid, qṛib ad yaweḍ ɣer temdint n Dimecq. Taswiɛt kan, tekka-d yiwet n tafat seg igenni tfeǧǧeǧ-ed fell-as, tezzi yas-d.


Vér erum heimskir sökum Krists, en þér vitrir fyrir samfélag yðar við Krist! Vér erum veikir, en þér sterkir, þér eruð í hávegum hafðir, en vér óvirtir. 	 Nukni d imehbal ɣef ddemma n Lmasiḥ, ma d kunwi d iɛeqliyen di tikli-nwen akk-d Lmasiḥ ! Nukni nefcel, kunwi tesɛam tazmert ; nukni nețwaḥqeṛ ma d kunwi tesɛam ccan !


Verið þér og viðbúnir, því að Mannssonurinn kemur á þeirri stundu, sem þér ætlið eigi." 	 Heggit iman-nwen ula d kunwi imi di lweqt i ɣef ur tebnim (tedmim) ara a d-yas Mmi-s n bunadem.


Ekki mun hver sá, sem við mig segir: ,Herra, herra,' ganga inn í himnaríki, heldur sá einn, er gjörir vilja föður míns, sem er á himnum. 	 Mačči d wid kan i yi-d-iqqaṛen : « A Sidi, a Sidi » ara ikecmen ɣer tgelda n igenwan, meɛna d wid ixeddmen lebɣi n Baba yellan deg igenwan.


Og Orðið varð hold, hann bjó með oss, fullur náðar og sannleika, og vér sáum dýrð hans, dýrð, sem sonurinn eini á frá föðurnum. 	 Win akken yellan d Awal, yuɣal-ed d amdan, iɛac gar-aneɣ, yeččuṛ ț-țideț akk-d ṛṛeḥma. Nețweḥḥid di lqeḍra i d-yefka Baba Ṛebbi i Mmi-s awḥid.


Vér höfum komist að raun um, að maður þessi er skaðræði, kveikir ófrið með öllum Gyðingum um víða veröld og er forsprakki villuflokks Nasarea. 	 Argaz-agi d țerka, iskker ccwal ger wat Isṛail n ddunit meṛṛa, d nețța i d ameqqran n tejmaɛt n inaṣariyen.


Og þeir tóku hann, köstuðu honum út fyrir víngarðinn og drápu hann. 	 Sṭfen-t, ḍeggṛen-t ɣer beṛṛa n tfeṛṛant, dɣa nɣan-t.


en nú er opinberaður og fyrir spámannlegar ritningar, eftir skipun hins eilífa Guðs, kunngjörður öllum þjóðum til að vekja hlýðni við trúna, 	 meɛna sḍehṛent-ț-id lenbiya s wayen uran akken i sen-t-id-yumeṛ Sidi Ṛebbi, Illu n dayem. Tura leǧnas meṛṛa slan i lexbaṛ-agi n lxiṛ iwakken a ten-id-yawi ɣer ṭṭaɛa-ines s liman.


Verið varir um yður. Ég hef sagt yður allt fyrir. 	 Atah nniɣ-awen-d annect-agi uqbel a d-yeḍru. --


Hún kom inn í hús Sakaría og heilsaði Elísabetu. 	 Tekcem ɣer wexxam n Zakarya, tsellem ɣef Ilicaba.


"Festið þessi orð í huga: ,Mannssonurinn verður framseldur í manna hendur.'" 	 ?esset-ed mliḥ i wayen ara wen-d-iniɣ tura : « Mmi-s n bunadem ad ițțusellem ger ifassen n yemdanen. »


Hann sér Jesú á gangi og segir: "Sjá, Guðs lamb." 	 Akken i gwala Sidna Ɛisa iɛedda-d, yenna-yasen : Atan izimer n Ṛebbi !


En síðast allra birtist hann einnig mér, eins og ótímaburði. 	 Mi t-walan akk, walaɣ-t idheṛ-iyi-d daɣen i nekkini yellan d ulac.


sendi þá til Drottins og lét spyrja: "Ert þú sá sem koma skal, eða eigum vér að vænta annars?" 	 Yeḥya iceggeɛ sin seg yinelmaden-is ɣer Sidna Ɛisa iwakken a s-inin ma d nețța i d win akken ara d-yasen, neɣ ilaq ad ṛǧun wayeḍ.


Þaðan sigldum vér daginn eftir og komumst til móts við Kíos. Á öðrum degi fórum vér til Samos og komum næsta dag til Míletus. 	 syenna nkemmel abrid di lebḥeṛ, newweḍ azekka-nni zdat temdint n Ciyu, sellazekka-nni newweḍ ɣer temdint n Samus ; ass wis ṛebɛa newweḍ ɣer temdint n Mili.


Frá þeim degi, er vér heyrðum þetta, höfum vér því ekki látið af að biðja fyrir yður. Vér biðjum þess, að þér mættuð fyllast þekkingu á vilja Guðs með allri speki og skilningi andans, 	 Daymi nezga ndeɛɛu fell-awen ɣer Sidi Ṛebbi seg wasmi nesla yis-wen, nessutur-as a wen-d-yefk amek ara tissinem akken ilaq lebɣi ines, s lɛeqliya d lefhama i d-ițțak Ṛṛuḥ iqedsen.


Því Jónas varð Ninívemönnum tákn, og eins mun Mannssonurinn verða þessari kynslóð. 	 Axaṭer akken yella nnbi Yunes d lbeṛhan i yimezdaɣ n temdint n Ninebi, ara yili Mmi-s n bunadem d lbeṛhan i lǧil-agi.


Þá bauð hann þeim að láta alla setjast í grængresið og skipta sér í hópa. 	 Imiren, Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is ad sɣimen lɣaci ț-țirebbaɛ ɣef leḥcic.


En farísearnir, sem voru menn fégjarnir, heyrðu þetta og gjörðu gys að honum. 	 Ifariziyen i gesmeḥsisen i wayen i d-iqqaṛ Sidna Ɛisa, stehzayen fell-as axaṭer nutni ḥemmlen idrimen ;


Takið eftir því, sem ég, Páll, segi yður: Ef þér látið umskerast, þá gagnar Kristur yður ekkert. 	 ?esset-iyi-d ! Nekk Bulus, nniɣ awen-d : ma yella tḍehṛem, Lmasiḥ ur kkun-infiɛ ara.


Og enginn skyldi gjöra bróður sínum rangt til né blekkja hann í slíkum sökum. Því að Drottinn hegnir fyrir allt þvílíkt, eins og vér höfum áður sagt yður og brýnt fyrir yður. 	 Deg wannect-agi ilaq yiwen ur ițkellix gma-s di tlufa yeɛnan idrimen. Acḥal n tikkal i kkun-nweṣṣa iwakken aț-țḥadrem iman-nwen axaṭer Sidi Ṛebbi ad yerr țțar akken i wen-t-id-nenna !


Annars gengur varla nokkur í dauðann fyrir réttlátan mann, - fyrir góðan mann kynni ef til vill einhver að vilja deyja. - 	 Iwɛeṛ i wemdan ad iqbel ad immet ɣef ddemma n uḥeqqi ; ahat ad yili win ara iqeblen ad immet ɣef ddemma n wemdan yelhan ;


Vel mættu þeir, sem koma yður í uppnám, aflima sig. 	 Wid-nni i kkun-icewwlen ɣef ṭṭhaṛa ad ṛuḥen ihi ad ɛegben iman-nsen.


Hirðmaðurinn mælti þá við Filippus: "Seg þú mér: Um hvern segir spámaðurinn þetta, sjálfan sig eða einhvern annan?" 	 Aneɣlaf-nni yenna-yas i Filbas : Di leɛnaya-k ssefhem-iyi-d ɣef wanwa i d-ițmeslay nnbi-yagi, ɣef yiman-is neɣ ɣef wayeḍ ?


Sælir eru þeir, sem afbrotin eru fyrirgefin og syndir þeirra huldar. 	 D iseɛdiyen wid iwumi țwasemḥent seyyat-nsen, iwumi țwamḥan ddnubat -nsen !


Jesús svaraði: "Þú hefðir ekkert vald yfir mér, ef þér væri ekki gefið það að ofan. Fyrir því ber sá þyngri sök, sem hefur selt mig þér í hendur." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ur tezmireḍ i wacemma fell-i anagar ayen i k-d-yețțunefken seg igenni. Daymi win i yi-d-yewwin ger ifassen-ik yewwi ddnub akteṛ-ik.


Síðan lét hann fólkið fara, sté í bátinn og kom í Magadanbyggðir. 	 Mi gerra lɣaci, Sidna Ɛisa yerkeb di teflukt, iṛuḥ ɣer tmurt n Magadan.


Því skal þá sérhver af oss lúka Guði reikning fyrir sjálfan sig. 	 Axaṭer yal yiwen deg-nneɣ ad ițțuḥaseb zdat Ṛebbi ɣef wayen yexdem.


Réttláti faðir, heimurinn þekkir þig ekki, en ég þekki þig, og þessir vita, að þú sendir mig. 	 A Baba, Kečč yellan d aḥeqqi at ddunit ur k-ssinen ara ma d nekk ssneɣ-k, wigi ẓran belli d kečč i yi-d-iceggɛen.


Ég kem skjótt. Haltu fast því, sem þú hefur, til þess að enginn taki kórónu þína. 	 Qṛib a d-uɣaleɣ. Eṭṭef di liman i tesɛiḍ deg-i iwakken yiwen ur ițizmir a k-yekkes taɛeṣṣabt n tudert i k-yețṛaǧun.


Því að yður er ætlað fyrirheitið, börnum yðar og öllum þeim, sem í fjarlægð eru, öllum þeim, sem Drottinn Guð vor kallar til sín." 	 Axaṭer lweɛd-agi n Sidi Ṛebbi, yețțunefk-ed i kunwi d warraw-nwen akk-d wid meṛṛa n leǧnas nniḍen iwumi ara d-issiwel Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ.


Síðan fór hann með þá upp í hús sitt, bar þeim mat, og var hann og allt heimafólk hans fagnandi yfir því að hafa tekið trú á Guð. 	 Yuɣal nețța d Bulus d Silas ɣer wexxam-is, issers-asen-d ad ččen. Yefṛeḥ aṭas nețța d wat wexxam-is imi umnen s Sidi Ṛebbi.


sonar Jóhanans, sonar Hresa, sonar Serúbabels, sonar Sealtíels, sonar Nerí, 	 Yuḥanan, Rica, Zurubabil, Calatyel, Niri,


Nú kom einn af englunum sjö, sem héldu á skálunum sjö, sem fullar voru af síðustu plágunum sjö, og talaði við mig og sagði: "Kom hingað, og ég mun sýna þér brúðina, eiginkonu lambsins." 	 Yiwen si sebɛa lmalayekkat-nni yeṭṭfen sebɛa teqbucin yeččuṛen d sebɛa lmuṣibat tineggura yusa-d yenna-yi-d : Eyya-d a k-d-sekneɣ tislit, tameṭṭut n Izimer.


Og hersveitirnar, sem á himni eru, fylgdu honum á hvítum hestum, klæddar hvítu og hreinu líni. 	 Lɛeskeṛ n igenwan lsan llebsa tamellalt n lfina yețfeǧǧiǧen yerna ttabaɛen-t ɣef yiɛewdiwen imellalen.


Mun fíkjutré, bræður mínir, geta af sér gefið olífur eða vínviður fíkjur? Eigi getur heldur saltur brunnur gefið ferskt vatn. 	 Ay atmaten-iw, ulac taneqleț ara d-yefken azemmur, neɣ tara ara d-yefken tibexsisin, lɛinseṛ meṛṛiɣen ur yezmir ara a d-yefk aman yelhan.


Áminnið því hver annan og uppbyggið hver annan, eins og þér og gjörið. 	 S wakka ihi, țemseǧhadet, țemṣebbaṛet wway gar-awen akken i txeddmem yakan.


Hermennirnir fóru með hann inn í höllina, aðsetur landshöfðingjans, og kölluðu saman alla hersveitina. 	 Lɛeskeṛ wwin Sidna Ɛisa ɣer wefrag n lbeṛj, ssawlen-d i terbaɛt nsen.


Og þeir, sem á jörðunni búa, gleðjast yfir þeim og fagna og senda hver öðrum gjafir, því að þessir tveir spámenn kvöldu þá, sem á jörðunni búa. 	 Imdanen n ddunit meṛṛa ad ilin di lfeṛḥ ameqqran imi mmuten. Ad țemceggaɛen tirezfin wway gar-asen, axaṭer sin inigan-agi ḍuṛṛen-ten aṭas.


þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni. 	 Sṭef amkan n lḥekma ɣer uyeffus-iw alamma rriɣ iɛdawen-ik seddaw idaṛṛen-ik.+ +


Og þeim var fengin, hverjum og einum, hvít skikkja. Og þeim var sagt, að þeir skyldu enn hvílast litla hríð, þangað til samþjónar þeirra og bræður þeirra, sem áttu að deyðast eins og sjálfir þeir, einnig fylltu töluna. 	 Mkul yiwen deg-sen yețțunefk as uqenduṛ d ammellal ; nnan-asen ad rnun ad ṛǧun kra lweqt alamma rnan-d ɣuṛ-sen yeṛfiqen-nsen di leqdic d watmaten-nsen ara nɣen am nutni.