Fyrst maður er umskorinn á hvíldardegi, til þess að lögmál Móse verði ekki brotið, hví reiðist þér mér, að ég gjörði manninn allan heilan á hvíldardegi? 	 Ma yella tqeblem aț-țesxetnem i weqcic deg ass n westeɛfu, iwakken ur tețxalafem ara ccariɛa n Musa, acuɣeṛ terfam fell-i imi sseḥlaɣ amdan s lekmal-is deg wass n westeɛfu ?


Drýgjum ekki heldur hórdóm, eins og nokkrir þeirra drýgðu hórdóm, og tuttugu og þrjár þúsundir féllu á einum degi. 	 Ur ilaq ara daɣen a nxeddem leɛṛuṛ akken xeddmen kra seg-sen ; daymi deg yiwen n wass, lmut tečča tlata uɛecrin alef deg-sen.


Þernan við dyrnar sagði þá við Pétur: "Ert þú ekki líka einn af lærisveinum þessa manns?" Hann sagði: "Ekki er ég það." 	 Taqeddact-nni yețɛassan tawwurt, tenna i Buṭrus : Ur telliḍ ara ula d kečč seg inelmaden n wergaz-agi ? Buṭrus yerra-yas : Xaṭi, ur lliɣ ara seg-sen !


Þá sagði Pétur við þá, fylltur heilögum anda: "Þér höfðingjar lýðsins og öldungar, 	 Dɣa Buṭrus yeččuṛen d Ṛṛuḥ iqedsen, yenna-yasen :


Einmitt þess vegna gjaldið þér og skatta, því að valdsmennirnir eru Guðs þjónar, sem annast þetta. 	 Daymi daɣen i glaq aț-țxelṣem tabzert i lḥukuma, axaṭer wid ițdebbiṛen deg wannect-agi, xeddmen ccɣel-nsen akken i t-id yenna Sidi Ṛebbi.


Þeir eta upp heimili ekkna og flytja langar bænir að yfirskini. Þeir munu fá því þyngri dóm." 	 Tețțen ayla n tuǧǧal, ssiɣzifen taẓallit iwakken a ten-id-walin wiyaḍ. ?ef wannect-agi, Sidi Ṛebbi ihegga-yasen-d lɛiqab d ameqqran.


Dauði, hvar er sigur þinn? Dauði, hvar er broddur þinn? 	 A lmut, anida-ț tezmert-im ? A lmut, anda-ț tsiqest-im + ?


En þar sem syndirnar eru fyrirgefnar, þar þarf ekki framar fórn fyrir synd. 	 Ma yella Sidi Ṛebbi yeɛfa-yaɣ ddnubat-nneɣ, acuɣeṛ ihi i neḥwaǧ tura iseflawen n lmal ɣef ddnub.


Jesús segir við hann: "Ég er vegurinn, sannleikurinn og lífið. Enginn kemur til föðurins, nema fyrir mig. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : D nekk i d abrid axaṭer d nekk i ț-țideț, d nekk i ț-țudert. Yiwen ur yezmir ad iṛuḥ ɣer Baba m'ur yekki ara seg-i.


vegna vonar þeirrar, sem yður er geymd í himnunum. Um þá von hafið þér áður heyrt í orði sannleikans, fagnaðarerindinu, 	 ɣef ddemma n usirem i wen-ițțuheggan deg igenwan, asirem nni i wen-d-ițțuxebbṛen s wawal n tideț n lexbaṛ n lxiṛ.


Dæmum því ekki framar hver annan. Ásetjið yður öllu heldur að verða bróður yðar ekki til ásteytingar eða falls. 	 Ur țemḥasabet ara ihi wway-gar awen, meɛna ḥadret iman-nwen iwakken ur txeddmem ara ayen ara yesseɣlin atmaten-nwen di ddnub.


Með þessu vildi ég sagt hafa: Sáttmála, sem áður var staðfestur af Guði, getur lögmálið, sem kom fjögur hundruð og þrjátíu árum síðar, ekki ónýtt, svo að það felli fyrirheitið úr gildi. 	 Atah wayen bɣiɣ a d-iniɣ : di tazwara Sidi Ṛebbi yesbedd leɛqed akken ilaq, ccariɛa i d-yusan ṛebɛa meyya utlatin iseggasen deffir-es, ur tezmir ara aț-țemḥu leɛqed-agi, neɣ m'ulac aț-țeɣli lqima n lemɛahda n Sidi Ṛebbi.


Þá verður sú mikla þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi heims allt til þessa og mun aldrei verða. 	 Axaṭer « ad yili yiwen n leɛtab ur d-nelli seg wasmi d-tebda ddunit ar ass-a yerna ur ițțuɣal ara a d-yili ! »


Hver og einn sé kyrr í þeirri stöðu, sem hann var kallaður í. 	 Ilaq yal yiwen ad iqqim akken i t-id-yufa lḥal asmi i s-d-yessawel Sidi Ṛebbi.


Því að syndin sætti lagi, dró mig á tálar með boðorðinu og deyddi mig með því. 	 axaṭer ddnub yufa abrid, s lameṛ-agi n ccariɛa dɣa ixdeɛ-iyi, yewwi-yi ɣer lmut.


Mismunur er á náðargáfum, en andinn er hinn sami, 	 Llan aṭas n leṣnaf n tukciwin n Ṛebbi, lameɛna yiwen n Ṛṛuḥ kan i gellan ;


Pétur minntist þess, sem gerst hafði, og segir við hann: "Rabbí, sjáðu! fíkjutréð, sem þú formæltir, er visnað." 	 Buṭrus yemmekta-d ayen iɛeddan, yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, muqel ! Tameɣṛust-nni iwumi tedɛiḍ teqquṛ !


Svo bar við einn dag, er hann var að kenna lýðnum í helgidóminum og flutti fagnaðarerindið, að æðstu prestarnir og fræðimennirnir ásamt öldungunum gengu til hans 	 Yiwen wass deg ussan-nni, Sidna Ɛisa yella yesselmad lɣaci deg wefrag n lǧameɛ iqedsen yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ ; leḥqen-d lmuqedmin d lɛulama n ccariɛa akk d imeqqranen n wegdud,


Þegar Ananías heyrði þetta, féll hann niður og gaf upp öndina, og miklum ótta sló á alla þá, sem heyrðu. 	 Mi gesla i yimeslayen-nni, Ananyas yeɣli, yeffeɣ-it ṛṛuḥ, yemmut. Wid akk yellan dinna, ikcem-iten akk lxuf, țergigin.


En nú hvet ég yður að vera vonglaðir, því enginn yðar mun lífi týna, en skipið mun farast. 	 Tura ur țțagadet ara, sǧehdet iman-nwen axaṭer ula d yiwen deg-wen ur ițmețțat ; ur d-tețțili lexsaṛa anagar lbabuṛ-agi ara iɣeṛqen.


Til eru himneskir líkamir og jarðneskir líkamir. En vegsemd hinna himnesku er eitt og hinna jarðnesku annað. 	 Llant daɣen ṣṣifat n igenwan akk-d ṣṣifat n ddunit, yal yiwet s tafat-is ;


Ef sá, sem hefur heimsins gæði, horfir á bróður sinn vera þurfandi og lýkur aftur hjarta sínu fyrir honum, hvernig getur kærleikur til Guðs verið stöðugur í honum? 	 Ma yella walebɛaḍ yesɛan cci, iwala gma-s di lexṣaṣ ur d-iḥunn ara fell-as, amek ara tezdeɣ leḥmala n Sidi Ṛebbi deg wul-is.


Nú vitum vér, að þú veist allt og þarft eigi, að nokkur spyrji þig. Þess vegna trúum vér, að þú sért út genginn frá Guði." 	 Tura neẓra belli tessneḍ kullec imi uqbel a d-nehdeṛ teẓriḍ ɣef wacu i nebɣa a k-nesteqsi. ?ef wayagi i numen belli s ɣuṛ Ṛebbi i d-tusiḍ.


Álítið það, bræður mínir, eintómt gleðiefni, er þér ratið í ýmiss konar raunir. 	 Ay atmaten, feṛḥet m'ara țɛeddayent fell-awen teswiɛin ujeṛṛeb,


Hafið ekki pyngju, ekki mal né skó, og heilsið engum á leiðinni. 	 Ur țțawit yid-wen idrimen, ur țțawit aɛwin neɣ tayuga nniḍen n yerkasen. Deg webrid-nwen ur sṛuḥuyet ara lweqt di sslam.


Og rödd kom af himnum: "Þú ert minn elskaði sonur, á þér hef ég velþóknun." 	 Yiwet n taɣect tekka-d seg igenwan tenna-d : Kečč d Mmi eɛzizen ; deg-k i gella lfeṛḥ-iw !


Þetta er það, sem saurgar manninn. En að eta með óþvegnum höndum saurgar engan mann." 	 Atan wayen yessenǧasen amdan, mačči d učči mbla tarda n ifassen i t-yessenǧasen.


En Guð allrar náðar, sem hefur kallað yður í Kristi til sinnar eilífu dýrðar, mun sjálfur, er þér hafið þjáðst um lítinn tíma, fullkomna yður, styrkja og öfluga gjöra. 	 M'ara tenneɛtabem kra n wussan, Sidi Ṛebbi Bab n mkul ṛṛeḥma i kkun-ixtaṛen s Ɛisa Lmasiḥ iwakken aț-țilim di tmanegt-is ițdumun, a kkun-iheggi, a kkun iseggem, a kkun-isseǧhed, iwakken ur tɣellim ara.


Þá gekk Pétur til hans og spurði: "Herra, hve oft á ég að fyrirgefa bróður mínum, ef hann misgjörir við mig? Svo sem sjö sinnum?" 	 Imiren Buṭrus iqeṛṛeb ɣuṛ-es yenna-yas : A Sidi, acḥal n tikkal ilaq ad semḥeɣ i gma ma yeḍlem-iyi, armi d sebɛa n tikkal ? SSidna Ɛisa yerra yas :


Þetta hef ég talað til yðar, til þess að þér minnist þess, að ég sagði yður það, þegar stund þeirra kemur. Ég hef ekki sagt yður þetta frá öndverðu, af því ég var með yður. 	 Nniɣ-awen-d akk ayagi tura iwakken asm'ara ssiwḍen ɣer wannect-agi, a d-mektim belli nniɣ-awen-t-id uqbel a d-yedṛu. Ur a wen-t-id-nniɣ ara si tazwara axaṭer mazal-iyi lliɣ yid-wen.


Hann svaraði: "Ekki veit ég, hvort hann er syndari. En eitt veit ég, að ég, sem var blindur, er nú sjáandi." 	 Nețța yerra-yasen : Ur ẓriɣ ara ma d amednub i gella ; nekk ẓriɣ yiwet lḥaǧa : « Lliɣ d aderɣal, tura țwaliɣ ».


Jesús svaraði þeim: "Farið og kunngjörið Jóhannesi það, sem þér heyrið og sjáið: 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen-d : Ṛuḥet ssiwḍet-as lexbaṛ i Yeḥya ɣef wayen twalam d wayen teslam :


Þannig er þá tungutalið til tákns, ekki þeim sem trúa, heldur hinum vantrúuðu. En spámannlega gáfan er ekki til tákns fyrir hina vantrúuðu, heldur þá sem trúa. 	 Ihi tutlayin-agi ur nețwassen ara, d licaṛa i wid ur numin ara mačči i wid yumnen ; ma d win i d ițxebbiṛen s ɣuṛ Ṛebbi, d licaṛa i wid yumnen mačči i wid ur numin ara.


Og vegna þess að lögleysi magnast, mun kærleikur flestra kólna. 	 simmal ad yețzad lbaṭel, simmal lmaḥibba n waṭas n yemdanen aț-țenqes.


Hann segir:Á hagkvæmri tíð bænheyrði ég þig, og á hjálpræðis degi hjálpaði ég þér.Nú er hagkvæm tíð, nú er hjálpræðis dagur. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi yenna-d : Di lweqt ilaqen, qebleɣ-ed taẓallit-ik, di lweqt n leslak, sellkeɣ-k. Ihi tura, atan yewweḍ-ed lweqt ilaqen, yewweḍ-ed wass n leslak.


Þá tók lögvitringur einn til orða: "Meistari, þú meiðir oss líka með því, sem þú segir." 	 Yenṭeq yiwen lɛalem n ccariɛa, yenna-yas : A Sidi, atan tregmeḍ-aɣ ula d nukkni s wayen i d-tenniḍ akka !


Lærisveinar Jóhannesar sögðu honum frá öllu þessu. Hann kallaði þá til sín tvo lærisveina sína, 	 Inelmaden n Yeḥya xebbṛen-t ɣef wayen akk yedṛan.


sviksamir, framhleypnir, ofmetnaðarfullir, elskandi munaðarlífið meira en Guð. 	 d ixeddaɛen, a ten-isderɣel zzux, ad ḥemmlen lebɣi n tnefsit-nsen wala lebɣi n Sidi Ṛebbi ;


Nú höfðu menn lengi einskis matar neytt. Þá stóð Páll upp meðal þeirra og mælti: "Góðir menn, þér hefðuð átt að hlíta mínu ráði og leggja ekki út frá Krít. Þá hefðuð þér komist hjá hrakningum þessum og tjóni. 	 Aṭas wussan i neqqim mbla lmakla ; dɣa Bulus ibedd-ed gar-asen yenna : Ay irgazen, lemmer i yi-tuɣem awal m'akken i wen-d-nniɣ : a neqqim axiṛ di lmeṛṣa n Kritus, tili ur d-tdeṛṛu ara lexsaṛa akk-d lxuf-agi !


Fyrir hann skulum vér því án afláts bera fram lofgjörðarfórn fyrir Guð, ávöxt vara, er játa nafn hans. 	 A neḥmed Ṛebbi di mkul lweqt, s yisem n Sidna Ɛisa ; d wagi i d asfel ara s-nqeddem i Sidi Ṛebbi, m'ara nețberriḥ isem-is.


Filippus skundaði þangað og heyrði manninn vera að lesa Jesaja spámann. Hann spurði: "Hvort skilur þú það, sem þú ert að lesa?" 	 Filbas yuzzel ɣuṛ-es, yesla i uneɣlaf-nni n tmurt n Ityubya yeqqaṛ di tektabt n nnbi Iceɛya. Yenna-yas : Tfehmeḍ ayen akka i teqqaṛeḍ ?


Á miðju stræti borgarinnar, beggja vegna móðunnar, var lífsins tré, sem ber tólf sinnum ávöxt. Á mánuði hverjum gefur það ávöxt sinn, og blöð trésins eru til lækningar þjóðunum. 	 Di tlemmast n ubṛaḥ n temdint tella ttejṛa n tudert iwumi d-yezzi wasif tețțak-ed tnac n lɣellat, mkul agur tețțak-ed lfakya. Iferrawen-is d ddwa yesseḥlayen leǧnas.


En hann svaraði þeim: "Faðir minn starfar til þessarar stundar, og ég starfa einnig." 	 Sidna Ɛisa yenna yasen : Baba Ṛebbi ixeddem ar tura, nekk daɣen aql-i xeddmeɣ !


Þannig hegðið þér yður með sóma gagnvart þeim, sem fyrir utan eru, og eruð upp á engan komnir. 	 iwakken a kkun-qadṛen medden ɣef ddemma n tikli nwen yeṣfan, yerna ur tețțilim ț-țaɛkumt ula i yiwen.


Pílatus kallaði nú saman æðstu prestana, höfðingjana og fólkið 	 Imiren Bilaṭus yesnejmaɛ-ed lmuqedmin imeqqranen d lɛulama akk-d lɣaci,


og sögðu þeir: "Sannarlega er Drottinn upp risinn og hefur birst Símoni." 	 Nnan-asen-d : ?-țideț Sidna Ɛisa iḥya-d, yesban ed iman-is i Semɛun.


Þetta hef ég talað til yðar, til þess að fögnuður minn sé í yður og fögnuður yðar sé fullkominn. 	 Nniɣ-awen-d akk ayagi iwakken lfeṛḥ-iw a kkun-yeččaṛ ula d kunwi, dɣa lfeṛḥ-nwen ad yennekmal.


og segja: "Vei, vei, borgin mikla, sem klæddist dýru líni, purpura og skarlati og var gulli roðin og gimsteinum og perlum. 	 ad inin : A tawaɣit ! A tawaɣit ! Tamdint nni yellan am tmeṭṭut yețlusun lkețțan eṛqiqen d llebsa tazeggaɣt ifazen, yețɛelliqen iɛeqcan ɣlayen, idɣaɣen n lyaman n mkul ṣṣenf akk-d ddheb,


En eftir að því er sáð tekur það að spretta, það verður öllum jurtum meira og fær svo stórar greinar, að fuglar himins geta hreiðrað sig í skugga þess." 	 Mi gețwazreɛ, igemmu yețțali alamma yekka-d sennig akk yemɣan n tebḥirt, yeggar ed ifurkawen imeqqranen, ula d igṭaṭ ( ifṛax ) n igenni, țruḥun-d ad ddarin ( ddurqen ) seddaw tili-ines.


En þeir fóru og víðfrægðu hann í öllu því héraði. 	 Meɛna akken kan ffɣen, bdan aberreḥ, lexbaṛ-nni yekka-d meṛṛa tamurt.


Því að alkunnugt er, að Drottinn vor er af Júda upp runninn, en Móse hefur ekkert um presta talað, að því er varðar þá ættkvísl. 	 Ihi neẓra belli Ssid-nneɣ yeffeɣ ed seg wedrum n Yahuda, yerna Sidna Musa ur d-yenni ara a d-yeffeɣ lmuqeddem seg wedrum agi.


Í sama bili komu lærisveinar hans og furðuðu sig á því, að hann var að tala við konu. Þó sagði enginn: "Hvað viltu?" eða: "Hvað ertu að tala við hana?" 	 Imiren kan wwḍen-d inelmaden is. Wehmen imi i t-id-ufan yețmeslay ț-țmeṭṭut ; lameɛna yiwen deg-sen ur s-yenni : d acu i tebɣiḍ ɣuṛ-es, neɣ iwacu i tețmeslayeḍ yid-es ?


Á hádegi varð myrkur um allt land til nóns. 	 Aț-țili d leǧwahi n tnac mi d yeɣli ṭṭlam ɣef ddunit meṛṛa, armi d tlata n tmeddit.


Í honum er öll byggingin samantengd og vex svo, að hún verður heilagt musteri í Drottni. 	 D nețța i gessalayen lebni, yesseǧhad-it iwakken ad yuɣal d lǧameɛ iqedsen n Sidi Ṛebbi.


heiðra föður þinn og móður, og þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig." 	 qadeṛ baba-k d yemma-k, tḥemmleḍ lɣiṛ-ik am yiman-ik !


Ég hef engan honum líkan, sem lætur sér eins einlæglega annt um hagi yðar. - 	 Ur sɛiɣ ula d yiwen ara yi-iɛawnen deg ixemmimen-iw, iwakken ad iḥebbeṛ fell-awen seg ul ;


En Guð, sem veitir þolgæðið og huggunina, gefi yður að vera samhuga að vilja Krists Jesú, 	 Sidi Ṛebbi i d-ițakken lǧehd d ṣṣbeṛ, a wen-d-yefk aț-țesɛum yiwen uxemmem wway gar-awen akken i t-id-isselmed Sidna Ɛisa Lmasiḥ,


Því að öllum oss ber að birtast fyrir dómstóli Krists, til þess að sérhver fái það endurgoldið, sem hann hefur aðhafst í líkamanum, hvort sem það er gott eða illt. 	 Axaṭer a nɛeddi meṛṛa di ccṛeɛ n Lmasiḥ, iwakken mkul yiwen ad ițțuḥaseb ɣef lxiṛ neɣ cceṛ i gexdem asmi yella di ddunit.


Því getum vér öruggir sagt: Drottinn er minn hjálpari, eigi mun ég óttast. Hvað geta mennirnir gjört mér? 	 Daymi i nețkel, nezmer a d-nini : Sidi Ṛebbi d amɛawen-inu, ulac ayen ara aggadeɣ ;d acu i gezmer a yi-t-ixdem wemdan ?


Ég vil, að karlmenn biðjist hvarvetna fyrir, með upplyftum heilögum höndum, án reiði og þrætu. 	 Bɣiɣ ihi ad ilin di mkul amkan yergazen ireffden ifassen ɣer Ṛebbi s wul yeṣfan, mbla lɣecc d yir axemmem.


"Þess vegna skal maður yfirgefa föður og móður og búa við eiginkonu sína, og munu þau tvö verða einn maður." 	 daymi argaz ilaq ad yeǧǧ baba-s d yemma-s iwakken ad iɛic ț-țmeṭṭut-is, dɣa di sin yid-sen ad uɣalen d yiwen.


Hver sem hefur þessa von til hans hreinsar sjálfan sig, eins og Kristur er hreinn. 	 Kra n win yessaramen deg-s ad yeṣfu akken yeṣfa Lmasiḥ.


að hann sór þess eið að veita henni hvað sem hún bæði um. 	 armi i s-iɛuhed, a s-yefk ayen ara s-d tessuter.


En þessi tákn munu fylgja þeim, er trúa: Í mínu nafni munu þeir reka út illa anda, tala nýjum tungum, 	 Atnah lbeṛhanat ara xeddmen wid yețțamnen yis-i : S yisem-iw ad ssufuɣen leǧnun, ad heddṛen timeslayin nniḍen,


eins og ritað er: Guð gaf þeim sljóan anda, augu sem sjá ekki, eyru sem heyra ekki, allt fram á þennan dag. 	 Akken yura di tektabt iqedsen : Sidi Ṛebbi yeqfel lɛeqliya-nsen, allen-nsen ur țwalint ara, i meẓẓuɣen-nsen ur sellen ara, ar ass-agi.


Vér skrifum yður ekki annað en það, sem þér getið lesið og skilið. Ég vona, að þér munið til fulls skilja það, 	 Ayen i wen-nura di tebṛatin- nneɣ, nenna-t-id s wul yeṣfan d neyya, ulac deg-sent lmeɛna nniḍen anagar ayen i teɣṛam d wayen i tfehmem deg-sent. Ssarameɣ aț-țfehmem ayagi akken ilaq am akken i tebdam tfehmem-t, yeɛni ass n tuɣalin n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ a nili d sebba n lfeṛḥ-nwen, kunwi aț-țilim d sebba n lfeṛḥ-nneɣ.


Og andi hennar kom aftur, og hún reis þegar upp, en hann bauð að gefa henni að eta. 	 Imiren kan yuɣal-iț-id ṛṛuḥ, tekker-ed. Sidna Ɛisa yumeṛ a s-fken ayen ara tečč.


En æðstu prestar og farísear höfðu gefið út skipun um það, að ef nokkur vissi hvar hann væri, skyldi hann segja til, svo að þeir gætu tekið hann. 	 Yuɣ lḥal lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen nebhen-d nnan : Win yeẓran anda yella Ɛisa-nni, ilaq a d-yessiweḍ lexbaṛ i yiɛessasen akken a t-ṭṭfen.


Nokkrar hafa þegar horfið frá til fylgis við Satan. 	 Axaṭer llant seg-sent tid i geffɣen i webrid n Ṛebbi tebɛent abrid n Cciṭan.


nema það að þér haldið því, sem þér hafið, þangað til ég kem. 	 d acu kan, ṭṭfet di liman i tesɛam alamma uɣaleɣ-ed.


Ninívemenn munu koma fram í dóminum ásamt kynslóð þessari og sakfella hana, því að þeir gjörðu iðrun við prédikun Jónasar, og hér er meira en Jónas. 	 Ass n lḥisab a d-kkren daɣen imezdaɣ n temdint n Ninebi ɣer lǧil-agi a ten-sḍelmen, axaṭer nutni uɣalen-d ɣer webrid mi sen-ibecceṛ nnbi Yunes. Kunwi tesɛam dagi gar-awen win yugaren nnbi Yunes !


Stefán var fullur af náð og krafti og gjörði undur og tákn mikil meðal fólksins. 	 Stifan yeččuṛen d ṛṛeḥma ț-țezmert n Sidi Ṛebbi, ixeddem lbeṛhanat d leɛǧayeb timeqqranin ger lɣaci.


Hann þarf ekki daglega, eins og hinir æðstu prestarnir, fyrst að bera fram fórnir fyrir eigin syndir, síðan fyrir syndir lýðsins. Það gjörði hann í eitt skipti fyrir öll, er hann fórnfærði sjálfum sér. 	 Ur yeḥwaǧ ara ad yefk iseflawen am lmuqedmin nniḍen ɣef ddnubat-is neɣ ɣef wid n wegdud, lameɛna yefka iman-is d asfel yiwet n tikkelt kan ɣef ddemma n ddnubatnneɣ.


Vér beittum þar hjá með naumindum og komumst á stað einn, sem kallast Góðhafnir, í grennd við borgina Laseu. 	 Nkemmel rrif rrif s leɛtab, armi newweḍ ɣer yiwen wemkan isem-is « Lemraṣi icebḥen », zdat temdint n Lazaya.


Þegar leið að kvöldi, fóru þeir úr borginni. 	 Mi d-yeɣli yiḍ, Sidna Ɛisa d inelmaden-is ffɣen si temdint.


Þetta er brauðið, sem niður stígur af himni. Sá sem etur af því, deyr ekki. 	 Atan weɣṛum i d-yekkan seg igenni : win ara yeččen seg-s ur yețmețțat ara.


Eins og líkaminn er dauður án anda, eins er og trúin dauð án verka. 	 Lǧețța ur nesɛi ara Ṛṛuḥ, temmut, akken daɣen, liman ur nesɛi ara lecɣal yelhan yemmut.


að hann fái nokkuð hjá Drottni. 	 axaṭer d amdan ur nesɛi ara yiwen n ṛṛay, lecɣal-is ur seḥḥan ara.


Annars er það nú yfirleitt galli á yður, að þér eigið í málaferlum hver við annan. Hví líðið þér ekki heldur órétt? Hví látið þér ekki heldur hafa af yður? 	 Ihi amennuɣ i d-yețțilin gar awen, ițbeggin-ed lɛib-nwen. Acuɣeṛ ur tṣebbṛem ara axiṛ ad iɛeddi fell-awen lbaṭel, acuɣeṛ ur tețțaǧǧam ara iman-nwen aț-țețțuɛerrim ?


Áður en trúin kom, vorum vér í gæslu lögmálsins innilokaðir, þangað til trúin, sem í vændum var, opinberaðist. 	 Uqbel a d-yas lweqt i deg ara namen s Lmasiḥ, nella seddaw leḥkum n ccariɛa, armi d ass i deg i d-yedheṛ webrid n liman.


Því að þeir voru tímarnir, að vér vorum einnig óskynsamir, óhlýðnir, villuráfandi, í ánauð hvers konar fýsna og lostasemda. Vér ólum aldur vorn í illsku og öfund, vorum andstyggilegir, hötuðum hver annan. 	 Axaṭer ula d nukni zik txuṣṣ-aɣ tmusni, ur nețțaɣ ara awal ; nella nḍaɛ, nella d aklan n zzhu d wayen akk s wayes i ɣ-tesseḍmeɛ ddunit, nella d imcumen, nɛac di tismin, nekṛeh wiyaḍ, wiyaḍ keṛhen-aɣ.


Eins og Sódóma og Gómorra og borgirnar umhverfis þær, sem drýgt höfðu saurlifnað á líkan hátt og þeir og stunduðu óleyfilegar lystisemdir, þær liggja fyrir sem dæmi, líðandi hegningu eilífs elds. 	 Akken daɣen i tedṛa d imezdaɣ n temdinin n Sudum d Gumuṛ akk-d tudrin i sent-id-yezzin, ixeddmen anagar ticmatin d zzna, qqiment-ed d lemtel mi tent-yessenger Sidi Ṛebbi s tmes yecban times n ǧahennama ;


Hann er með varpskófluna í hendi sér til þess að gjörhreinsa láfa sinn og safna hveitinu í hlöðu sína, en hismið mun hann brenna í óslökkvanda eldi." 	 Yeṭṭef tazzart deg wufus-is, ad yessizdeg tirect deg wennar-is, a d-ijmeɛ irden ɣer yikufan, ma d alim a t-isseṛɣ di tmes ur nxețți.


Hvað mun nú eigandi víngarðsins gjöra við vínyrkja þessa, þegar hann kemur?" 	 Sidna Ɛisa yenna i lɣaci : Ihi tura, m'ara d-yas bab n tfeṛṛant-nni, d acu ara sen-yexdem i ixemmasen-agi ?


Og hinn sjötti hellti úr sinni skál yfir fljótið mikla, Efrat. Og vatnið í því þornaði upp, svo að vegur yrði búinn fyrir konungana, þá er koma úr austri. 	 Lmelk wis sețța yesmar taqbuct is ɣef wasif ameqqran n Lufrat. Yesɣeṛ asif-nni iwakken ad iheggi abrid i igelliden i d-ițeddun si cceṛq.


Verðið ekki skurðgoðadýrkendur, eins og nokkrir þeirra. Ritað er: "Lýðurinn settist niður til að eta og drekka, og þeir stóðu upp til að leika." 	 Ur țțilit ara am wid iɛebbden ssadaț akken xeddmen kra seg-sen, axaṭer am akken yura di tira iqedsen : Yeqqim wegdud ad yečč ad isew, mi gfukk yekker ad yezhu, ad yecḍeḥ.


Og eigi gjörðu þeir iðrun né létu af manndrápum sínum og töfrum, frillulífi sínu og þjófnaði. 	 imdanen-agi ur ndimen ara ɣef tmegṛaḍ i neqqen, ɣef ssḥur ɣef tukeṛdiwin akk țecmatin i xeddmen, lameɛna țkemmilen di lecɣal-agi.


En þér eruð "útvalin kynslóð, konunglegt prestafélag, heilög þjóð, eignarlýður, til þess að þér skuluð víðfrægja dáðir hans," sem kallaði yður frá myrkrinu til síns undursamlega ljóss. 	 Kunwi d arraw n laṣel ițwaxtaṛen, d lmuqedmin n ugellid, d lǧens iṣfan, d agdud i d-ițwacefɛen. Tețwaxtaṛem iwakken aț-țbecṛem lecɣal yelhan n Sidi Ṛebbi, i kkun-id issufɣen si ṭṭlam yewwi-kkun-id ɣer tafat-is isteɛǧiben.


Þegar hann hafði lokið ræðu sinni, sagði hann við Símon: "Legg þú út á djúpið, og leggið net yðar til fiskjar." 	 Mi gfukk aselmed yenna i Semɛun : Sbeɛdet taflukt ɣer wemkan lqayen, tḍeggṛem icebbaken-nwen aț-țṣeggdem.


og sögðu: "Þessi maður sagði: ,Ég get brotið niður musteri Guðs og reist það aftur á þrem dögum.'" 	 A ten-aya sin yergazen qeṛṛben d nnan : D wagi i d-yennan : « zemreɣ ad huddeɣ lǧameɛ iqedsen n Sidi Ṛebbi, a s-ɛiwdeɣ lebni di tlata wussan.»


hann fullkomni yður í öllu góðu til að gjöra vilja hans og komi því til leiðar í oss, sem þóknanlegt er í hans augum, fyrir Jesú Krist. Honum sé dýrð um aldir alda. Amen. 	 a kkun-yawi d webrid yelhan, aț-țxedmem kra yellan d lebɣi-s. Ad yexdem deg-neɣ lebɣi-s s yisem n Ɛisa Lmasiḥ, nețța yesɛan tamanegt i dayem. Amin.


Og sá, sem í hásætinu sat, sagði: "Sjá, ég gjöri alla hluti nýja," og hann segir: "Rita þú, því að þetta eru orðin trúu og sönnu." 	 Win akken yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma yenna : Tura rriɣ-ed kullec d ajdid. Yenna daɣen : Aru imeslayen-agi, axaṭer imeslayen-iw ṣeḥḥan yerna deg-sen lețkal.


því að ég þekki góðan vilja yðar og hrósa mér af yður meðal Makedóna og segi, að Akkea hefur verið reiðubúin síðan í fyrra. Áhugi yðar hefur verið hvatning fyrir fjöldamarga. 	 ?riɣ acḥal tebɣam aț țqedcem, daymi i țzuxxuɣ yis-wen zdat n tejmuyaɛ n Masidunya qqaṛeɣ asen : atmaten n tmurt n Akaya heggan iman-nsen ad ɛiwnen seg useggas iɛeddan. ?ẓwaṛa-nwen di leqdic tessaki aṭas deg-sen.


Heródes sagði: "Jóhannes lét ég hálshöggva, en hver er þessi, er ég heyri þvílíkt um?" Og hann leitaði færis að sjá hann. 	 Lameɛna Hiṛudus yeqqaṛ : « Yeḥya kkseɣ-as aqeṛṛuy ! Anwa-t ihi wagi i ɣef selleɣ annect-agi ? » Dɣa ițqellib ad iẓer Sidna Ɛisa.


Því að ritningin segir: "Þú skalt ekki múlbinda uxann, er hann þreskir" og "verður er verkamaðurinn launa sinna." 	 Axaṭer tira iqedsen nnant-ed : Ur țțara ara takmamt i wezger yesserwaten, f+ yura daɣen : Axeddam yuklal lexlaṣ-is. f+


En ég vona að sjá þig bráðum og munum við þá talast við munnlega. Friður sé með þér. Vinirnir biðja að heilsa þér. Heilsa þú vinunum hverjum fyrir sig. 	 Ssarameɣ qṛib a nemẓer iwakken a nehḍer.


Ef hann skeytir þeim ekki, þá seg það söfnuðinum, og skeyti hann ekki söfnuðinum heldur, þá sé hann þér sem heiðingi eða tollheimtumaður. 	 Ma yugi a sen-isel, ssiweḍ tamsalt ɣer tejmaɛt n watmaten, m'ur iḥess ara ula i tejmaɛt-nni, ḥseb-it am akken d akafriw neɣ d amekkas axabit !


og síðan hinn þriðji að eiga hana og eins allir sjö, og létu þeir engin börn eftir sig, er þeir dóu. 	 Yuɣ-iț daɣen wis tlata, akken armi d wis sebɛa ; mmuten meṛṛa, yiwen ur d-yeǧǧi yid-es dderya.


Og hvað sem vér biðjum um fáum vér hjá honum, af því að vér höldum boðorð hans og gjörum það, sem honum er þóknanlegt. 	 Kra n wayen ara nessuter, ițțak-aɣ-t-id axaṭer neḥrez lumuṛat-is yerna nxeddem lebɣi-s.


Pílatus sagði við þá: "Hér hafið þér varðmenn, farið og búið svo tryggilega um sem best þér kunnið." 	 Bilaṭus yenna-yasen-d : Awit iɛessasen, ṛuḥet ɛasset-ț akken tebɣam.


Því enginn starfar í leynum, ef hann vill verða alkunnur. Fyrst þú vinnur slík verk, þá opinbera sjálfan þig heiminum." 	 Win yebɣan ad yețwassen, ur ilaq ara ad iffer wayen i gxeddem. Imi tzemreḍ i lecɣal imeqqranen, sbeggen-ed iman-ik a k-walin akk yemdanen.


Því hvar sem fjársjóður þinn er, þar mun og hjarta þitt vera. 	 Axaṭer anda yella ugerruj-ik, dinna ara yili wul-ik.


En mér er líf mitt einskis virði, fái ég aðeins að fullna skeið mitt og þá þjónustu, sem Drottinn Jesús fól mér: Að bera vitni fagnaðarerindinu um Guðs náð. 	 Lameɛna tudert-iw ur s-fkiɣ ara lqima, ur ț-ḥsibeɣ ara eɛzizet fell-i ; a wi yufan kan ad kemmleɣ tikli-inu akk-d Ṛebbi, ad xedmeɣ s lfeṛḥ ayen i yi-d-ifka Sidna Ɛisa, iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi.


Og djöflinum, sem leiðir þá afvega, var kastað í díkið elds og brennisteins, þar sem bæði dýrið er og falsspámaðurinn. Og þeir munu kvaldir verða dag og nótt um aldir alda. 	 Imiren yețwaḍeggeṛ Cciṭan-nni i ten-iɣuṛṛen ɣer daxel n temda-nni n tmes d ukubri anda tella leɛqiṛa d nnbi n lekdeb, ad țwaɛedben am yiḍ am wass i dayem.


Jesús gjörði einnig mörg önnur tákn í augsýn lærisveina sinna, sem eigi eru skráð á þessa bók. 	 Aṭas n lbeṛhanat i gexdem daɣen Sidna Ɛisa zdat inelmaden-is, ur d-temmeslay ara fell-asen tektabt-agi.


Og hann sagði við þá: "Hví eruð þér hræddir, hafið þér enn enga trú?" 	 Yenna i inelmaden-is : Acuɣer i tuggadem akka ? Mazal ur tuminem ara ?


Og er hann hafði látið fólkið fara, gekk hann til fjalls að biðjast fyrir í einrúmi. Þegar kvöld var komið, var hann þar einn. 	 Mi ṛuḥen akk lɣaci-nni, yuli weḥd-es ɣer wedrar iwakken ad iẓẓall, dɣa yeɣli-d yiḍ.


Annar kom og sagði: ,Pund þitt, herra, hefur gefið af sér fimm pund.' 	 Aqeddac wis sin yusa-d yenna : A Sidi, rebḥeɣ-ed xemsa n twiztin s twizeț i yi-d-tefkiḍ.


En umfram allt, bræður mínir, sverjið ekki, hvorki við himininn né við jörðina né nokkurn annan eið. En já yðar sé já, nei yðar sé nei, til þess að þér fallið ekki undir dóm. 	 Ay atmaten-iw, ur țgallat s igenni, ur țgallat s lqaɛa neɣ s wayen nniḍen, meɛna init kan ih neɣ ala, iwakken ur kkun-ițḥasab ara Sidi Ṛebbi.


Því að þekking vor er í molum og spádómur vor er í molum. 	 axaṭer tamusni-nneɣ txuṣṣ, ayen nețbecciṛ s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ur innekmal ara,


Jesús sagði við hann: "Gæt þess að segja þetta engum, en far þú, sýn þig prestinum, og færðu þá fórn, sem Móse bauð, þeim til vitnisburðar." 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yas : Ḥader aț-țeḥkuḍ ula i yiwen ɣef wayagi, meɛna ṛuḥ ɣer yiwen si lmuqedmin a k-iẓer, ad iwali belli teṣfiḍ, tefkeḍ lweɛda-nni n tezdeg s wayes i wen-d-yumeṛ nnbi Musa, iwakken ayagi a sen-yili d țbut.


Hann laut inn og sá línblæjurnar liggjandi, en fór samt ekki inn. 	 Imuqel ɣer daxel n u?ekka, iwala lekfen di lqaɛa, lameɛna ur yekcim ara.


Sjálfur Guð og faðir vor og Drottinn vor Jesús greiði veg vorn til yðar. 	 Nessutur Sidi Ṛebbi baba-tneɣ d Ssid-nneɣ Ɛisa a ɣ-d-ldin iberdan iwakken a n-nas ɣuṛ-wen.


Ég gat ekki, bræður, talað við yður eins og við andlega menn, heldur eins og við holdlega, eins og við ómálga í Kristi. 	 Ay atmaten, ur ufiɣ ara amek ara wen-mmeslayeɣ am akken țmeslayeɣ i yemdanen yesɛan Ṛṛuḥ iqedsen, meɛna mmeslayeɣ-awen am yemdanen n ddunit, am wid yellan d arrac deg ubrid n Lmasiḥ.


Þegar kveðja þín hljómaði í eyrum mér, tók barnið viðbragð af gleði í lífi mínu. 	 Akken kan i sliɣ i sslam-im, llufan yellan di tɛebbuṭ-iw yefrawes s lfeṛḥ.


En ávöxtur andans er: Kærleiki, gleði, friður, langlyndi, gæska, góðvild, trúmennska, 	 Lameɛna atan wayen i d-itekken si Ṛṛuḥ iqedsen : leḥmala, lfeṛḥ, lehna, ṣṣbeṛ, lehhu, leḥnana, liman,


Í tölu þeirra eru þeir Hýmeneus og Alexander, sem ég hef selt Satan á vald, til þess að hirtingin kenni þeim að hætta að guðlasta. 	 Llan gar-asen ?imni d Alixandru f+ sellmeɣ-ten i Cciṭan iwakken ad ẓren amek i tdeṛṛu d wid ireggmen Sidi Ṛebbi.


Sá sem hatar mig, hatar og föður minn. 	 Win i yi-keṛhen yekṛeh daɣen Baba.


Þeir hafa úthellt blóði heilagra og spámanna, og því hefur þú gefið þeim blóð að drekka. Maklegir eru þeir þess." 	 Axaṭer nutni ssazlen idammen n yimqedsen akk-d lenbiya, daymi i sen-tefkiḍ ula d kečč ad swen idammen, axaṭer d ayen uklalen.


Ég er dyrnar. Sá sem kemur inn um mig, mun frelsast, og hann mun ganga inn og út og finna haga. 	 D nekk i ț-țawwurt. Win ara ikecmen yis-i ad yețțusellek : ad ikcem ad yeffeɣ akken i s-ihwa, ad yaf ayen ara yečč.


Þá sá hann tvo báta við vatnið, en fiskimennirnir voru farnir í land og þvoðu net sín. 	 Iwala snat n teflukin rrif n lebḥeṛ, iḥewwaten rsen-d iwakken ad ssirden icebbaken nsen.


"Seg þú oss, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn þess, að allt þetta sé að koma fram?" 	 Ini-yaɣ-d melmi ara d-yedṛu wayagi ; d acu ara ɣ-d-isbeggnen lweqt i deg ara yedṛu wannect-a.


Ekki eru allir líkamir eins, heldur hafa mennirnir einn, kvikféð annan, fuglarnir einn og fiskarnir annan. 	 Seg wayen akk yețțidiren ur sɛin ara irkul yiwet n ṣṣifa ; ṣṣifa n wemdan weḥd-es, tin n lmal weḥd-es, tin n yefṛax weḥd-es, tin n iselman daɣen weḥd-es.


Og í henni fannst blóð spámanna og heilagra og allra þeirra, sem hafa drepnir verið á jörðinni." 	 axaṭer deg-em i yuzzlen idammen n lenbiya d wid yextaṛ Sidi Ṛebbi akk-d wid meṛṛa yemmezlen di ddunit.


Og ég sá annað dýr stíga upp af jörðinni og það hafði tvö horn lík lambshornum, en það talaði eins og dreki. 	 Walaɣ daɣen yiwet leɛqiṛa nniḍen teffeɣ-ed seddaw n tmurt. Tesɛa sin wacciwen am wid n izimer, tețmeslay am llafɛa.


En svo bar við um þessar mundir, að hann fór til fjalls að biðjast fyrir og var alla nóttina á bæn til Guðs. 	 Deg ussan-nni, Sidna Ɛisa yuli ɣer wedrar akken ad iẓẓall. Yeqqim iḍ kamel nețța ideɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi.


Verið í mér, þá verð ég í yður. Eins og greinin getur ekki borið ávöxt af sjálfri sér, nema hún sé á vínviðnum, eins getið þér ekki heldur borið ávöxt, nema þér séuð í mér. 	 Ilit deg-i, nekk ad iliɣ deg-wen. Isegmi ur yezmir ara a d-yefk lfakya weḥd-es m'ur yeṭṭif ara ɣer tara. Akken daɣen kunwi, m'ur teṭṭifem ara deg-i ur tețțizmirem ara a d-tefkem lfakya.


Látið ekki afvegaleiða yður af ýmislegum framandi kenningum. Það er gott að hjartað styrkist við náð, ekki mataræði. Þeir, sem sinntu slíku, höfðu eigi happ af því. 	 ?uṛ-wat aț-tebɛem ddyanat tibeṛṛaniyin ; axaṭer d ul yeččuṛen d ṛṛeḥma i gelhan mačči d win yeččuṛen d leqwanen yeɛnan lmakla ; wid yettabaɛen ayagi ur stenfɛen acemma.


Filippus tók þá til orða, hóf máls á ritningu þessari og boðaði honum fagnaðarerindið um Jesú. 	 Dɣa Filbas s wawal-agi i gebda a s-ițbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Sidna Ɛisa.


Á þeirri stundu komu nokkrir farísear og sögðu við hann: "Far þú og hald á brott héðan, því að Heródes vill drepa þig." 	 Di teswiɛt-nni, kra n ifariziyen usan-d ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : Ṛuḥ tixxeṛ syagi, atan Hiṛudus ițqellib a k-ineɣ.


Ég þrái að sjá þig, minnugur tára þinna, til þess að ég fyllist gleði 	 m'ara d-mmektiɣ imeṭṭawen-ik, țḥiriɣ melmi ara k-ẓreɣ iwakken ad iliɣ di lfeṛḥ.


Enginn yðar líði sem manndrápari, þjófur eða illvirki eða fyrir að hlutast til um það, er öðrum kemur við. 	 Ḥadret a d-yili gar-awen win ara ițwaqehṛen axaṭer yenɣa tamgeṛṭ neɣ yuker, neɣ iger iman-is di lecɣal n wiyaḍ ;


Menn færðu og til hans ungbörnin, að hann snerti þau. Lærisveinarnir sáu það og átöldu þá. 	 Lɣaci țțawin-as-ed ula d llufanat iwakken ad issers afus-is fell-asen a ten-ibarek. Inelmaden-is mi walan ayagi, țnaɣen-ten.


Og hann kallaði til sín lærisveina sína og sagði við þá: "Sannlega segi ég yður, þessi fátæka ekkja gaf meira en allir hinir, er lögðu í fjárhirsluna. 	 Sidna Ɛisa yessawel i inelmaden-is, yenna yasen : A wen-d-iniɣ tideț : lweɛda i tessers taǧǧalt-agi taẓawalit, tugar akk lewɛadi i ssersen wiyaḍ.


Þrem dögum eftir að Festus hafði tekið við umdæmi sínu, fór hann frá Sesareu upp til Jerúsalem. 	 Mi ɛeddan tlata wussan segmi yuɣal d lḥakem, Fistus yuli si temdint n Qiṣarya ɣer temdint n Lquds.


því að vinur minn er kominn til mín úr ferð og ég hef ekkert að bera á borð fyrir hann.' 	 atan yusa-yi-d yiwen weḥbib i geṭṭef webrid, ur sɛiɣ d acu ara s-d-sserseɣ. »


Svikarinn hafði sagt þeim þetta til marks: "Sá sem ég kyssi, hann er það. Takið hann höndum og færið brott í tryggri vörslu." 	 Win akken i gzenzen Sidna Ɛisa yemsefham yid-sen, yenna-yasen : Win i ɣef ara selmeɣ, d nețța ; ṭṭfet-eț tefkem-t i iɛessasen a t-awin.


Vitið þér ekki, að ranglátir munu ekki Guðs ríki erfa? Villist ekki! Hvorki munu saurlífismenn né skurðgoðadýrkendur, hórkarlar né kynvillingar, 	 Eɛni ur teẓrim ara belli wid ixeddmen lbaṭel ur keččmen ara ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi ? Ur țɣuṛṛut ara iman-nwen axaṭer kra n win yețɛicin di leḥṛam neɣ wid iɛebbden lmeṣnuɛat, wid ixeddmen zzna, at leɛṛuṛ,


Hann prédikaði svo: "Sá kemur eftir mig, sem mér er máttugri, og er ég ekki verður þess að krjúpa niður og leysa skóþveng hans. 	 Yețbecciṛ yeqqaṛ : Win ara d-yasen deffir-i yugar iyi, yesɛa tazmert akteṛ-iw ; ur uklaleɣ ara ad knuɣ a s-fsiɣ ula d lexyuḍ n warkasen-is.


Fyrir trú var það, að skækjan Rahab fórst ekki ásamt hinum óhlýðnu, þar sem hún hafði tekið vinsamlega móti njósnarmönnunum. 	 S liman, Ṛaḥab yellan d yir tameṭṭut ur temmut ara akk-d wid ur numin ara s Ṛebbi axaṭer testeṛḥeb akken ilaq s wid i d-yusan ad ssiwḍen lexbaṛ i wat Isṛail a sen-awin lexbaṛ.


Því hvað segir ritningin: "Abraham trúði Guði, og það var reiknað honum til réttlætis." 	 Akken yura di tira iqedsen : Sidna Ibṛahim yețkel ɣef Ṛebbi, daymi i gețwaḥseb d aḥeqqi .


lenti í Sesareu, fór upp eftir til Jerúsalem og heilsaði söfnuðinum. Síðan hélt hann norður til Antíokkíu. 	 Yerkeb di lbabuṛ si temdint n Ifasus ɣer temdint n Qiṣarya ; syenna iṛuḥ a d-iẓer tajmaɛt n watmaten yellan di temdint n Lquds ; imiren iṣubb ɣer temdint n Antyuc.


Standið upp, förum! Sá er í nánd, er mig svíkur." 	 Kkret fell awen a nṛuḥet ! Win i yi-izzenzen yewweḍ-ed.


Flý þú æskunnar girndir, en stunda réttlæti, trú, kærleika og frið við þá, sem ákalla Drottin af hreinu hjarta. 	 Exḍu i ccehwat n temẓi i gețɣuṛṛun, kečč akk-d wid ideɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi s wul yeṣfan, nadi ɣef lḥeqq, liman, leḥmala ț-țalwit,.


Dvaldist hann nú með þeim í Jerúsalem, gekk þar út og inn og talaði einarðlega í nafni Drottins. 	 Seg imiren yețṛuḥu yețțuɣal yid-sen di temdint n Lquds, yețbecciṛ ɛinani s yisem n Sidna Ɛisa.


Gefið gætur að hundunum, gefið gætur að hinum vondu verkamönnum, gefið gætur að hinum sundurskornu. 	 ?adret iman nwen deg wuccanen, ḥadret iman nwen ɣef yemcumen-nni iḍehṛen s lekdeb.


Hinum lögmálslausu hef ég verið sem lögmálslaus, þótt ég sé ekki laus við lögmál Guðs, heldur bundinn lögmáli Krists, til þess að ávinna hina lögmálslausu. 	 Akka daɣen, m'ara iliɣ d wid ur nesɛi ara ccariɛa, țțaraɣ iman-iw am akken ur sɛiɣ ara ccariɛa iwakken a ten-id-rebḥeɣ, ɣas akken nekk sɛiɣ ccariɛa n Ṛebbi imi d Lmasiḥ i d ccariɛa-inu.


En Guði séu þakkir, sem fer með oss í óslitinni sigurför Krists og lætur oss útbreiða ilm þekkingarinnar á honum á hverjum stað. 	 A neḥmed Sidi Ṛebbi a t-ncekkeṛ imi s Lmasiḥ i nɣelleb kullec yerna yerra-yaɣ d iqeddacen-is iwakken a nbecceṛ Lmasiḥ di mkul amkan am rriḥa taẓiḍant.


Þess vegna er það, að ég, Páll, bandingi Krists Jesú vegna yðar, heiðinna manna, beygi kné mín. 	 Daymi nekk Bulus, aql-i d ameḥbus n Lmasiḥ ɣef ddemma nwen kunwi ur nelli ara n wat Isṛail.


Þrátt fyrir þær miklu þrengingar, sem þeir hafa orðið að reyna, hefur ríkdómur gleði þeirra og hin djúpa fátækt leitt í ljós gnægð örlætis hjá þeim. 	 țwajeṛben s waṭas n lmeḥnat, lameɛna lfeṛḥ-nsen yețnerni. ?as akken d igellilen i llan yerna xuṣṣen aṭas, seddqen mbla cceḥḥa ;


En hann þagði og svaraði engu. Enn spurði æðsti presturinn hann: "Ertu Kristur, sonur hins blessaða?" 	 Sidna Ɛisa yessusem ur d-yerri acemma. Ameqqran n lmuqedmin iɛawed isteqsa-t yenna-yas : Kečč, d Lmasiḥ Mmi-s n Ṛebbi yețțubarken ?


Þeir komu til Efesus. Þar skildi hann við þá, en gekk sjálfur inn í samkunduhúsið og ræddi við Gyðinga. 	 Mi wwḍen ɣer temdint n Ifasus, mfaṛaqen : Bulus yeǧǧa iṛfiqen-is Akilas d Brisila, ma d nețța ikcem ɣer lǧameɛ n wat Isṛail, ițmeslay yid-sen.


En þér eruð Krists og Kristur Guðs. 	 kunwi d ayla n Lmasiḥ, Lmasiḥ d ayla n Sidi Ṛebbi.


Ekki hafið þér ástæðu til að stæra yður! Vitið þér ekki, að lítið súrdeig sýrir allt deigið? 	 A wen-d-iniɣ : zzux-agi-nwen ur imɛin ara ! Eɛni ur tessinem ara lemtel i d-yeqqaṛen belli cwiṭ n yiɣes n temtunt yessalay arukti meṛṛa ?


En nú þráðu þeir betri ættjörð, það er að segja himneska. Þess vegna blygðast Guð sín ekki fyrir þá, að kallast Guð þeirra, því að borg bjó hann þeim. 	 meɛna nutni țqelliben ɣef tmurt ifazen yeɛni tin n igenwan, daymi Sidi Ṛebbi ur issetḥa ara ad ițțusemmi d Illu-nsen axaṭer ihegga yasen tamurt.


Sjálfir vitið þér, að þessar hendur unnu fyrir öllu því, er ég þurfti með og þeir, er með mér voru. 	 Teẓram s yiman-nwen belli s ifassen-iw i xeddmeɣ iwakken ad ɛeyyceɣ iman-iw akk-d wid yellan yid-i.


Og engillinn sagði við hana: "Óttast þú eigi, María, því að þú hefur fundið náð hjá Guði. 	 Lmelk yenna-yas : Ur țțaggad ara a Meryem ! S ṛṛeḥma-s tameqqrant, Sidi Ṛebbi yextaṛ-ikem.


Sá sem ann föður eða móður meir en mér, er mín ekki verður, og sá sem ann syni eða dóttur meir en mér, er mín ekki verður. 	 Win iḥemmlen baba-s d yemma-s neɣ mmi-s d yelli-s akteṛ iw ur yuklal ara ad yili d anelmad-iw.


og segið: Ef vér hefðum lifað á dögum feðra vorra, hefðum vér ekki átt hlut með þeim í lífláti spámannanna. 	 teqqaṛem lemmer i nɛac di zzman n lejdud-nneɣ, tili ur neqbil ara a nțekki yid-sen deg ussizel n idammen n lenbiya.


Þannig skreyttu sig einnig forðum hinar helgu konur, er settu von sína til Guðs. Þær voru eiginmönnum sínum undirgefnar, 	 Akka i țcebbiḥent iman-nsent tilawin iḍuɛen Sidi Ṛebbi, yețqadaṛen irgazen-nsent ;


Því að ekki er til gott tré, er beri slæman ávöxt, né heldur slæmt tré, er beri góðan ávöxt. 	 Ulac ttejṛa lɛali i d-ițțaken lfakya n diri. Ulac daɣen ttejṛa n diri i d-ițțaken lfakya lɛali.


Jesús sagði: "Látið fólkið setjast niður." Þarna var gras mikið. Menn settust nú niður, um fimm þúsund karlmenn að tölu. 	 Sidna Ɛisa issendeh-iten ad sɣimen lɣaci. Deg wemkan-nni yeqwa leḥcic, lɣaci yeqqim ɣer lqaɛa, ad ilin azal n xemsa alaf n yergazen.


Sumt féll í grýtta jörð, þar sem var lítill jarðvegur, og það rann skjótt upp, því það hafði ekki djúpa jörð. 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin ger idɣaɣen anda ulac aṭas n wakal, dɣa mɣin-d imiren, axaṭer tissi n wakal ur lqayet ara.


Eins og ritað er: Ekki er neinn réttlátur, ekki einn. 	 Akken yura di tektabt iqedsen : Ulac amdan aḥeqqi, ulac ula d yiwen,


En eftir upplestur úr lögmálinu og spámönnunum sendu samkundustjórarnir til þeirra og sögðu: "Bræður, ef þér hafið einhver hvatningarorð til fólksins, takið þá til máls." 	 Mi d-ɣṛan tiktabin n Sidna Musa akk-d Lenbiya, imeqqranen n lǧameɛ nni nnan-asen : Ay atmaten, ma yella tesɛam kra n wawal s wayes ara tenhum lɣaci-agi, ɛeddit-ed aț-țhedṛem !


Þá yfirgáfu hann allir lærisveinar hans og flýðu. 	 Imiren ǧǧan-t akk inelmaden-is, rewlen.


Bræður! Ef einhver misgjörð kann að henda mann, þá leiðréttið þér, sem andlegir eruð, þann mann með hógværð. Og haf gát á sjálfum þér, að þú freistist ekki líka. 	 Ay atmaten, kunwi ileḥḥun s Ṛṛuḥ iqedsen, ma teṭṭfem yiwen yeɣleḍ, erret-ț-id ɣer webrid s leḥnana ; ḥadret ɣef yiman-nwen, axaṭer tzemrem aț-țeɣlim ula d kunwi deg ujeṛṛeb.


Hver sem upp hefur sjálfan sig, mun auðmýktur verða, en sá sem auðmýkir sjálfan sig, mun upp hafinn verða. 	 Kra n win issimɣuṛen iman-is a d-yers, ma d win issimẓiyen iman is ad ițwarfed !


En borgarritarinn gat sefað fólkið og mælti: "Efesusmenn, hver er sá maður, að hann viti ekki, að borg Efesusmanna geymir musteri hinnar miklu Artemisar og steininn helga af himni? 	 Lameɛna lamin n temdint ihedden lɣaci, yenna-yasen : Ay at Ifasus, anwa ur neẓri ara belli tamdint n Ifasus ț-țaɛessast n lǧameɛ Artimis tameqqrant akk-d lmeṣnuɛ-ines i d-iɣlin seg igenni ?


Umfram allt hafið brennandi kærleika hver til annars, því að kærleikur hylur fjölda synda. 	 Lḥaǧa tamezwarut, myeḥmalet wway gar-awen seg wul, axaṭer leḥmala tețsamaḥ aṭas n ddnubat.


Ekki var hann ljósið, hann kom til að vitna um ljósið. 	 Mačči d nețța i ț-țafat, nețța yusa-d d inigi n tafat.


Söfnuðurinn bjó síðan ferð þeirra, og fóru þeir um Fönikíu og Samaríu og sögðu frá afturhvarfi heiðingjanna og vöktu mikinn fögnuð meðal allra bræðranna. 	 Tajmaɛt-nni n watmaten n temdint n Antyuc tɛawen-iten deg wayen ara ḥwiǧen deg webrid-nsen ; dɣa ṛuḥen, ɛeddan si tmura n Finisya akk-d Samarya, ḥekkun di mkul amkan amek umnen s Sidna Ɛisa leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail. Mi slan i wannect-agi, feṛḥen aṭas watmaten.


Þegar þeir voru komnir til Salamis, boðuðu þeir orð Guðs í samkunduhúsum Gyðinga. Höfðu þeir og Jóhannes til aðstoðar. 	 Mi wwḍen ɣer lmeṛṣa n Salamin, beccṛen awal n Ṛebbi di leǧwameɛ n wat Isṛail ; Yuḥenna yella yid-sen, yețɛawan-iten.


Hann mælti: "Ég er ekki sendur nema til týndra sauða af Ísraelsætt." 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Țțuceggɛeɣ-ed anagar ɣer wulli iḍaɛen n wat Isṛail !


En mannfjöldinn hlýddi á og undraðist mjög kenningu hans. 	 Mi s-slan, lɣaci qqimen țweḥḥiden deg imeslayen-is !


Og svo er því farið um hvern prest, að hann er dag hvern bundinn við helgiþjónustu sína og ber fram margsinnis hinar sömu fórnir, þær sem þó geta aldrei afmáð syndir. 	 Lmuqedmin țqeddimen mkul ass iseflawen n lmal ur nezmir ad kksen ddnub.


Þeir fóru. Aftur gekk hann út um hádegi og nón og gjörði sem fyrr. 	 Dɣa ṛuḥen. Bab n tfeṛṛant-nni yexdem akken daɣen ɣef tnac n wass akk-d ț-țlata n tmeddit.


og sagði: "Hvar hafið þér lagt hann?" Þeir sögðu: "Herra, kom þú og sjá." 	 Yenna-yasen : Anda i t-tmeḍlem ? Nutni rran-as : Eyya-d aț-țwaliḍ a Sidi.


Hann svaraði þeim: "Yður er gefinn leyndardómur Guðs ríkis. Hinir, sem fyrir utan eru, fá allt í dæmisögum, 	 Yerra-yasen : Kunwi yețțunefk-awen aț- țissinem sser n tgeldit n Ṛebbi, ma d wiyaḍ sellen i mkul lḥaǧa s lemtul,


En áður en hann kom fram, boðaði Jóhannes öllum Ísraelslýð iðrunarskírn. 	 Uqbel a d-yas Sidna Ɛisa, Yeḥya ibecceṛ țțuba s weɣḍas n waman i wegdud n wat Isṛail.


En Jesús var ekki enn kominn til þorpsins, heldur var hann enn á þeim stað, þar sem Marta hafði mætt honum. 	 Yuɣ lḥal urɛad i d-yekcim ɣer taddart, mazal-it deg umkan-nni anda akken i t-temmuger Marṭa.


Vei yður! Þér hlaðið upp grafir spámannanna, sem feður yðar líflétu. 	 A tawaɣit-nwen ! Lejdud-nwen nɣan lenbiya, kunwi tbennum-asen iẓekwan.


Tveir þeirra fóru þann sama dag til þorps nokkurs, sem er um sextíu skeiðrúm frá Jerúsalem og heitir Emmaus. 	 Ass-nni, sin inelmaden teddun ɣer yiwet n taddart isem-is Amawes, taddart-agi tebɛed ɣef temdint n Lquds azal n snat sswayeɛ n tikli.


Svo fer þeim er safnar sér fé, en er ekki ríkur hjá Guði." 	 Akka i tdeṛṛu d win ijemɛen leṛẓaq i yiman-is, wala ad ixdem ɣef laxeṛt-is, ad yili d ameṛkanti ɣer Ṛebbi.


En þeir tóku hann höndum og leiddu brott og fóru með hann í hús æðsta prestsins. Pétur fylgdi eftir álengdar. 	 Mi ṭṭfen Sidna Ɛisa, wwin-t ɣer wexxam n lmuqeddem ameqqran. Buṭrus itbeɛ-iten s lebɛid.


Þá söfnuðust Gyðingar um hann og sögðu við hann: "Hve lengi lætur þú oss í óvissu? Ef þú ert Kristur, þá seg oss það berum orðum." 	 Yezzi-yas-d lɣaci, nnan-as : Ar melmi ara ɣ-teǧǧeḍ di ccekk ? Ma d Lmasiḥ i telliḍ ini-aɣ t-id ɛinani !


Vér vitum, að Guðs sonur er kominn og hefur gefið oss skilning, til þess að vér þekkjum sannan Guð. Vér erum í hinum sanna Guði fyrir samfélag vort við son hans Jesú Krist. Hann er hinn sanni Guð og eilífa lífið. 	 Neẓra daɣen Mmi-s n Ṛebbi yusa-d ɣer ddunit yefka-yaɣ-d lefhama s wayes ara nissin Ṛebbi n țideț. Deg-s i neṭṭef s yisem n Mmi-s Ɛisa Lmasiḥ ; d nețța i d Ṛebbi n ṣṣeḥ, i ț-țudert yețdumun.


Hið sanna ljós, sem upplýsir hvern mann, kom nú í heiminn. 	 Tafat-agi ț-țafat n tideț, tusa-d ɣer ddunit iwakken aț-țecṛeq ɣef yal amdan.


Hann leyfði þeim það, og fóru þá óhreinu andarnir út og í svínin, og hjörðin, nær tveim þúsundum, ruddist fram af hamrinum í vatnið og drukknaði þar. 	 Iserreḥ-asen, dɣa ffɣen seg wergaz-nni, kecmen deg ilfan-nni, imiren grarben seg wedrar ɣer lebḥeṛ, llan deg wazal n walfin yid-sen, ɣeṛqen meṛṛa.


Og hjartaþel hans til yðar er því hlýrra sem hann minnist hlýðni yðar allra, hversu þér tókuð á móti honum með ugg og ótta. 	 lemḥibba-s ɣuṛ-wen tețnerni mkul m'ara d-immekti amek i tesṭerḥbem yis s leqdeṛ d wannuz.


Um eitt bið ég yður, bræður. Þér vitið að Stefanas og heimili hans er frumgróði Akkeu og að þeir hafa helgað sig þjónustu heilagra. 	 Tessnem Stifanas ț-țwacult-is, teẓram belli di tmurt n Akaya d nutni i gumnen d imezwura, yerna uɣalen d iqeddacen ɣef wegdud n Sidi Ṛebbi. Ad ssutreɣ deg-wen ay atmaten,


Hann er skrýddur skikkju, blóði drifinni, og nafn hans er: Orðið Guðs. 	 Yelsa abeṛnus yeččuṛ d idammen. Ma d nețța isem-is : « Awal n Ṛebbi » .


Og þeir köstuðu honum út fyrir víngarðinn og drápu hann. Hvað mun nú eigandi víngarðsins gjöra við þá? 	 ?eggṛen-t beṛṛa n tfeṛṛant, nɣan-t. D acu ara sen-yexdem tura bab n tfeṛṛant-agi ?


Því að ef vér vorum óvinir Guðs og urðum sættir við hann með dauða sonar hans, því fremur munum vér frelsaðir verða með lífi sonar hans, nú er vér erum í sátt teknir. 	 Asm'akken nella d iɛdawen-is, yefka-d Mmi-s iwakken s lmut-is a ɣ-issemṣaleḥ yid-es. Tura imi nemṣalaḥ d Sidi Ṛebbi, a nețțusellek daɣen s tudert n Mmi-s.


Biskup á að vera óaðfinnanlegur, einkvæntur, bindindissamur, hóglátur, háttprúður, gestrisinn, góður fræðari. 	 Lameɛna amdebbeṛ di tejmaɛt ur ilaq ara ad afen deg-s lɣaci wayen ara s-d-ssukksen, ilaq ad yesɛu yiwet n tmeṭṭut kan, ad yili d win iḥekkmen deg iman-is, d aɛeqli, d win iteddun s ṣṣwab. Ilaq ad yili d win yesṭerḥiben deg wexxam-is, d win izemren ad isselmed awal n Ṛebbi ;


Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með yður öllum. 	 Ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ a d-ters fell-awen meṛṛa !


Menn munu gefa upp öndina af ótta og kvíða fyrir því, er koma mun yfir heimsbyggðina, því að kraftar himnanna munu bifast. 	 Ad ilin wid ara yemten si lxuf m'ara walin lmuṣibat ara d-yeɣlin ɣef ddunit ; igenwan d kra yellan deg-sen ad rgagin.


Hann læknaði marga, er þjáðust af ýmsum sjúkdómum, og rak út marga illa anda, en illu öndunum bannaði hann að tala, því að þeir vissu hver hann var. 	 Sidna Ɛisa yesseḥla aṭas n imuḍan i ghelken yal aṭan ; yessufeɣ aṭas n iṛuḥaniyen yerna ur ten-yețțaǧa ara a d-mmeslayen, axaṭer nutni ẓran d acu-t.


Hann segir: "Komið og sjáið." Þeir komu og sáu, hvar hann dvaldist, og voru hjá honum þann dag. Þetta var síðdegis. 	 Yenna-yasen : Ddut yid-i aț-țeẓrem. Inelmaden-nni ddan yid-es, ẓran anda yezdeɣ. Aț-țili d ṛebɛa n tmeddit, qqimen yid-es armi yekfa wass.


Þegar þeir leiddu hann út, tóku þeir Símon nokkurn frá Kýrene, er kom utan úr sveit, og lögðu krossinn á hann, að hann bæri hann eftir Jesú. 	 Mi wwin Sidna Ɛisa, mmugren-d yiwen wergaz n temdint n Qiṛwan ițțusemman Semɛun, yuɣal-ed si lexla ; ḥettmen fell-as ad ibbib amidag-nni, ad iddu deffir Sidna Ɛisa.


Þér vitið það sjálfir gjörla, að dagur Drottins kemur sem þjófur á nóttu. 	 Teẓram s yiman-nwen belli ass-nni, Sidna Ɛisa a d-yuɣal am umakar deg iḍ.


Börnin mín, látið engan villa yður. Sá sem iðkar réttlætið er réttlátur, eins og Kristur er réttlátur. 	 Ay arrac imeẓyanen, ɣuṛ-wat win ara kkun-iɣuṛṛen. Win iteddun s lḥeqq d aḥeqqi akken yella Sidna Ɛisa d aḥeqqi.


Lítið til fugla himinsins. Hvorki sá þeir né uppskera né safna í hlöður og faðir yðar himneskur fæðir þá. Eruð þér ekki miklu fremri þeim? 	 Walit igṭaṭ ( ifṛax ) deg igenwan : ur zerrɛen, ur meggren, ur jemmɛen ula d acemma ɣer ikuffan, meɛna Baba-twen yellan deg igenwan, yețțak-asen-d tamɛict-nsen. Eɛni ur teswim ara akteṛ n yefṛax ?


Hver yðar getur sannað á mig synd? Ef ég segi sannleikann, hví trúið þér mér ekki? 	 Anwa deg-wen ara yi-d-issuksen ula yiwet n lɣelṭa ? Ma nniɣ-ed tideț, iwacu ur iyi-tețțamnem ara ?


Hvað virðist yður? Maður nokkur átti tvo sonu. Hann gekk til hins fyrra og sagði: ,Sonur minn, far þú og vinn í dag í víngarði mínum.' 	 D acu twalam ? Yiwen wergaz yesɛa sin warraw-is, yenṭeq ɣer umezwaru, yenna-yas : A mmi, ṛuḥ aț-țxedmeḍ ass-agi di tfeṛṛant-iw.


Ver þú ekki lengur að drekka vatn, heldur skalt þú neyta lítils eins af víni vegna magans og veikinda þinna, sem eru svo tíð. 	 ?ef ddemma n weqṛaḥ n tɛebbuṭ-ik i k-issefcalen, ur tess ara kan aman lameɛna sew ciṭṭuḥ n ccṛab.


Sá sem er trúr í því smæsta, er einnig trúr í miklu, og sá sem er ótrúr í því smæsta, er og ótrúr í miklu. 	 Ma nesɛa laman deg yiwen ɣef tɣawsiwin timecṭuḥin, a nețkel fell-as ula ɣef tmeqqranin ; win yellan d axeddaɛ di tɣawsiwin timecṭuḥin, ad yili d axeddaɛ ula di tmeqqranin.


Ég, Tertíus, sem hef ritað bréfið, bið að heilsa yður í Drottni. 	 Nekk Tertius i guran tabṛaț-agi țsellimeɣ daɣen fell-awen s yisem n Ɛisa Lmasiḥ.


Og þú Kapernaum! Verður þú hafin til himins? Nei, til heljar mun þér steypt verða. 	 I kemmini a tamdint n Kafernaḥum, tɣileḍ aț-țaliḍ ɣer yigenni ? Xaṭi ! ?er tesraft lqayen n laxeṛt ara tețwaḍeggṛeḍ.


Vei yður! Þér hlaðið upp grafir spámannanna, sem feður yðar líflétu. 	 A tawaɣit-nwen ! Lejdud-nwen nɣan lenbiya, kunwi tbennum-asen iẓekwan.


Þér eruð bygging, sem hefur að grundvelli postulana og spámennina, en Krist Jesú sjálfan að hyrningarsteini. 	 Tuɣalem d axxam yebnan ɣef lsas i ssersen ṛṛusul akk-d lenbiya, Ɛisa Lmasiḥ s yiman-is i d azṛu alemmas yeṭṭfen lebni.


En engill Drottins fór öðru hverju niður í laugina og hrærði vatnið. Sá sem fyrstur fór ofan í eftir hræring vatnsins, varð heill, hvaða sjúkdómur sem þjáði hann.] 	 Axaṭer tiswiɛin yețṣubbu-d yiwen n lmelk ɣer temda, yețḥerrik aman-nni ; win ara ikecmen d amezwaru ɣer temda m'ara ḥerrken waman ad yeḥlu si lehlak-is akken yebɣu yili.


Þeir færa hann í purpuraskikkju, flétta þyrnikórónu og setja á höfuð honum. 	 Sburren-as abeṛnus azeggaɣ, xedmen-d taɛeṣṣabt s isennanen ssersen-ț ɣef wuqeṛṛuy-is.


En einn af öldungunum segir við mig: "Grát þú eigi! Sjá, sigrað hefur ljónið af Júda ættkvísl, rótarkvistur Davíðs, hann getur lokið upp bókinni og innsiglum hennar sjö." 	 Yiwen si lecyux-nni yenna yi-d : Ur țru ara, atan Yizem n lɛeṛc n Yahuda, si dderya n Dawed, yuklal ad ildi adlis-nni yerna ad iqleɛ sebɛa ṭṭwabeɛ-ines, axaṭer d nețța i gɣelben kullec.


Konan svaraði: "Ég á engan mann." Jesús segir við hana: "Rétt er það, að þú eigir engan mann, 	 Tameṭṭut-nni terra-yas : Ur sɛiɣ ara argaz ! Sidna Ɛisa yenna-yas : Tesɛiḍ lḥeqq imi d-tenniḍ ur sɛiɣ ara argaz.


Þá leit hann upp og sá auðmenn leggja gjafir sínar í fjárhirsluna. 	 Sidna Ɛisa yerfed allen-is, iwala imeṛkantiyen srusun lewɛadi deg usenduq n lǧameɛ.


Svo bar við um átta dögum eftir ræðu þessa, að hann tók með sér þá Pétur, Jóhannes og Jakob og gekk upp á fjallið að biðjast fyrir. 	 Ɛeddan azal n tmanya wussan segmi i d-yenna imeslayen-agi. Sidna Ɛisa yewwi yid-es Buṭrus, Yuḥenna d Yeɛqub, yuli ɣer wedrar ad iẓẓall.


Vitið þér ekki, að sá er samlagar sig skækjunni verður ásamt henni einn líkami? Því að sagt er: "Þau tvö munu verða eitt hold." 	 Ur teẓrim ara belli win ara yeznun nețța akk-d yir tameṭṭut ad yuɣal yid-es d yiwen ? Akken yura di tira iqedsen : Di sin ad uɣalen d yiwet n lǧețța.


En með þessum fórnum er minnt á syndirnar ár hvert. 	 Meɛna s iseflawen-agi țmektayen-d yal aseggas belli mazal-iten d imednuben.


Minnst þú því, úr hvaða hæð þú hefur hrapað, og gjör iðrun og breyttu eins og fyrrum. Að öðrum kosti kem ég til þín og færi ljósastiku þína úr stað, ef þú gjörir ekki iðrun. 	 Mmekti-d seg wansi i d-teɣliḍ, endem deg wayen txedmeḍ tuɣaleḍ ɣer lecɣal-ik imezwura, ma yella ur tendimeḍ ara, atan a n-aseɣ ɣuṛ-ek, ad kkseɣ taftilt-ik seg umkan-is.


En enginn var sá á himni eða jörðu eða undir jörðunni, sem lokið gæti upp bókinni og litið í hana. 	 Lameɛna ur ufin ula d yiwen deg igenni neɣ di lqaɛa neɣ ddaw lqaɛa i gzemren ad ildi adlis-nni neɣ a t-iɣeṛ.


Jesús svaraði: "Sannlega, sannlega segi ég þér: Enginn getur komist inn í Guðs ríki, nema hann fæðist af vatni og anda. 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Nniɣ-ak s tideț : m'ur d-ilul ara yiwen seg waman akk-d Ṛṛuḥ, ur ițțizmir ara ad ikcem tagelda n Ṛebbi.


Og þeir lögðu bátunum að landi, yfirgáfu allt og fylgdu honum. 	 Imiren rran-d tiflukin-nsen ɣer rrif, ǧǧan kullec dinna, ddan d Sidna Ɛisa.


Þér nöðru kyn, hvernig getið þér, sem eruð vondir, talað gott? Af gnægð hjartans mælir munnurinn. 	 A ccetla n izerman, amek ara d-tinim ayen yelhan ma yella kunwi diri-kkun ? Axaṭer d ayen yellan deg ul i d-ițeffɣen seg imi !


En ég er líka sjálfur sannfærður um yður, bræður mínir, að þér og sjálfir eruð fullir góðgirni, auðgaðir alls konar þekkingu og færir um að áminna hver annan. 	 ?ef wayen i kkun-yeɛnan ay atmaten, tḥeqqeqeɣ belli teččuṛem d leḥnana akk-d lefhama yerna tzemrem aț-țemyenhum wway gar awen.


Jesús sá hann, þar sem hann lá, og vissi, að hann hafði lengi verið sjúkur. Hann segir við manninn: "Viltu verða heill?" 	 Sidna Ɛisa mi t-iwala yeḍleq, yeẓra belli aṭas aya segmi yuḍen, yenna-yas: Tebɣiḍ aț-țeḥluḍ ?


Ég tala það, sem ég hef séð hjá föður mínum, og þér gjörið það, sem þér hafið heyrt hjá föður yðar." 	 Nekk qqaṛeɣ-ed ayen ẓriɣ ɣer Baba, ma d kunwi txeddmem ayen i tlemdem s ɣuṛ Baba-twen !


Þegar þeir komu til lærisveinanna, sáu þeir mannfjölda mikinn kringum þá og fræðimenn að þrátta við þá. 	 Mi d-ṣubben seg udrar, ufan-d lɣaci akk-d lɛulama n ccariɛa zzin i inelmaden nniḍen, țmeslayen yid-sen.


Þannig eruð þér orðnir fyrirmynd öllum trúuðum í Makedóníu og í Akkeu. 	 S wakka tuɣalem d lemtel i wid akk yumnen, i gellan di tmura n Masidunya akk-d Akaya.


Og þótt ég hefði spádómsgáfu og vissi alla leyndardóma og ætti alla þekking, og þótt ég hefði svo takmarkalausa trú, að færa mætti fjöll úr stað, en hefði ekki kærleika, væri ég ekki neitt. 	 Ɣas ma yețțunefk-iyi-d ad țxebbiṛeɣ s ɣuṛ Ṛebbi, ad fehmeɣ kra yellan d lbaḍna, ad sɛuɣ tamusni di mkul lḥaǧa, ɣas ad sɛuɣ liman s wayes i zemreɣ ad iniɣ i wedrar qleɛ iman-ik syagi tṛuḥeḍ ɣer wemkan ihina, m'ur sɛiɣ ara leḥmala ɣer wiyaḍ, nekk d ulac.


Þegar lærisveinarnir heyrðu þetta, urðu þeir steini lostnir og sögðu: "Hver getur þá orðið hólpinn?" 	 Mi slan i imeslayen-agi, inelmaden-is dehcen aṭas, nnan-as : Anwa i gzemren ad ițțusellek ihi ?


Ef von vor til Krists nær aðeins til þessa lífs, þá erum vér aumkunarverðastir allra manna. 	 Ma yella asirem-nneɣ di Lmasiḥ di ddunit-agi kan i gella, d nukni i gețɣiḍen akteṛ n yemdanen n ddunit meṛṛa.


Ætlið þér, að ég sé kominn að færa frið á jörðu? Nei, segi ég yður, heldur sundurþykki. 	 Tɣilem d lehna i d-wwiɣ ɣer ddunit ? Xaṭi, d beṭṭu i d-wwiɣ !


Með því að vér nú vitum, hvað það er að óttast Drottin, leitumst vér við að sannfæra menn. En Guði erum vér kunnir orðnir, já, ég vona, að vér séum einnig kunnir orðnir yður í hjörtum yðar. 	 Neẓra d acu i d lmeɛna n tugdi n Sidi Ṛebbi, daymi i nețnadi a d nehdu wiyaḍ. Sidi Ṛebbi yessen ulawen-nneɣ akken ilaq, ssarameɣ ula d kunwi tessnem-aɣ, teẓram ayen yellan deg ulawen-nneɣ.


Rétt þú út hönd þína til að lækna og lát tákn og undur verða fyrir nafn þíns heilaga þjóns, Jesú." 	 Ssers-ed afus-ik iwakken ad ḥlun imuḍan, iwakken a d-ilint licaṛat d lbeṛhanat s yisem n Sidna Ɛisa aqeddac-ik imqeddes.


svo að menn verði ekki varir við, að þú fastar, heldur faðir þinn, sem er í leynum. Og faðir þinn, sem sér í leynum, mun umbuna þér. 	 iwakken yiwen ur k-iɛeqqel belli tuẓameḍ. Ilaq ayagi ad iqqim gar-ak d Baba Ṛebbi ițwalin ayen yellan di sser, nețța a k-id-iqbel.


Og múr borgarinnar hafði tólf undirstöðusteina og á þeim nöfn hinna tólf postula lambsins. 	 Leswaṛ-nni ersen ɣef tnac lsisan i ɣef uran tnac yismawen n ṛṛusul n Izimer n Ṛebbi.


En hvað snertir samskotin til hinna heilögu, þá skuluð einnig þér fara með þau eins og ég hef fyrirskipað söfnuðunum í Galatíu. 	 Ɣef wayen yeɛnan ajmaɛ n yedrimen i watmaten n temdint n Lquds yellan di lexṣaṣ, xedmet akken i weṣṣaɣ ad xedmen di tejmuyaɛ n tmurt n Galasya.


Farið í skyndi og segið lærisveinum hans: ,Hann er upp risinn frá dauðum, sjá hann fer á undan yður til Galíleu. Þar munuð þér sjá hann.' Þetta hef ég sagt yður." 	 Azlemt aț-ținimt i inelmaden-is belli yeḥya-d si ger lmegtin. Atan a kkun-yezwir ɣer tmurt n Jlili ; dinna ara t-teẓrem. AAtan nniɣ-akunt-ț-id !


En statt upp og gakk inn í borgina, og þér mun verða sagt, hvað þú átt að gjöra." 	 Kker fell-ak ! Ṛuḥ ɣer temdint n Dimecq, dinna ara k-d-inin acu ara txedmeḍ.


En Jesús sagði við lærisveina sína: "Sannlega segi ég yður: Torvelt verður auðmanni inn að ganga í himnaríki. 	 Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : A wen-iniɣ s tideț : iwɛeṛ aṭas i umeṛkanti ad ikcem ɣer tgelda n igenwan !


Náð sé með yður og friður frá Guði föður og Drottni vorum Jesú Kristi, 	 ṛṛeḥma d lehna a wen-d-țțunefkent s ɣuṛ Baba-tneɣ Ṛebbi akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Þeir svöruðu honum: "Þú ert syndum vafinn frá fæðingu og ætlar að kenna oss!" Og þeir ráku hann út. 	 Rran-as : Amek ! Seg wasmi i d-luleḍ kečč di ddnub seg iḍaṛṛen armi d aqeṛṛuy, tura tusiḍ-ed a ɣ tesfehmeḍ ? Dɣa qecɛen-t ( ḍerqen-t ) ɣer beṛṛa.


En ef hann líður sem kristinn maður, þá fyrirverði hann sig ekki, heldur gjöri Guð vegsamlegan með þessu nafni. 	 lameɛna ma yella ițwaqheṛ imi yumen s Lmasiḥ, ur ilaq ara ad inneḥcam ; ilaq ad iḥmed Sidi Ṛebbi ɣef yisem-agi.


Þeir lentu á rifi, skipið strandaði, stefnið festist og hrærðist hvergi, en skuturinn tók að liðast sundur í hafrótinu. 	 Lameɛna wwḍen ɣer yiwen wemkan n ṛṛmel iwumi d-izzi lebḥeṛ ; rran ɣer dinna lbabuṛ-nni, lǧiha n zdat teḥṣel di ṛṛmel teḥbes ma d lǧiha n deffir tebda tețṛuẓu si lqewwa n lemwaji.


Jónas var í kviði stórhvelisins þrjá daga og þrjár nætur, og eins mun Mannssonurinn vera þrjá daga og þrjár nætur í skauti jarðar. 	 Axaṭer akken yesɛedda nnbi Yunes tlata wussan d tlata wuḍan deg uɛebbuḍ n uḥewtiw ameqqran di lebḥeṛ, akken daɣen ara yesɛeddi Mmi-s n bunadem tlata wussan d tlata wuḍan zdaxel n wakal.


Því að sá, sem dauður er, er leystur frá syndinni. 	 Axaṭer win yemmuten islek si ddnub,


Þá er þeir mötuðust, tók Jesús brauð, þakkaði Guði, braut það og gaf lærisveinunum og sagði: "Takið og etið, þetta er líkami minn." 	 Mi llan tețțen, Sidna Ɛisa yeddem-d aɣṛum, iḥmed Ṛebbi, icekkeṛ-it, dɣa yebḍa-t, ifṛeq-it i inelmaden-is, yenna-yasen : Eččet aɣṛum-agi : d lǧețța-w.


nema að heilagur andi birtir mér í hverri borg, að fjötrar og þrengingar bíði mín. 	 Si temdint ɣer tayeḍ, Ṛṛuḥ iqedsen ițxebbiṛ-iyi-d belli țṛaǧun-iyi leḥbus d wussan n ddiq.


Skömmu síðar bar svo við, að Jesús hélt til borgar, sem heitir Nain, og lærisveinar hans fóru með honum og mikill mannfjöldi. 	 Azekka-nni, Sidna Ɛisa iṛuḥ ɣer yiwet n taddart isem-is Naɛim. Ddan yid-es inelmaden-is d waṭas n lɣaci.


Gjörið ekkert af eigingirni eða hégómagirnd. Verið lítillátir og metið aðra meira en sjálfa yður. 	 Ur xeddmet acemma s umḥizwer neɣ iwakken aț-țesɛum ccan ur nesɛi lqima, meɛna anzet, ḥesbet wiyaḍ am akken sɛan lqima akteṛ-nwen.


Þér eruð ekki komnir til fjalls, sem á verður þreifað, ekki til brennandi elds og sorta, myrkurs, ofviðris 	 Kunwi ur tqeṛṛbem ara am wegdud n Isṛail ɣer wedrar i gezmer wemdan a t-yennal, i deg tecɛel tmes ; ur twalam ara am nutni asigna d ṭṭlam akk-d țbuciḍant,


EndurstillaWi-Fi/Ethernet security 	 Wi-Fi/Ethernet security


Ég taldi það og nauðsynlegt að senda til yðar Epafrodítus, bróður minn, samverkamann og samherja, en sendimann yðar og erindreka í því að bæta úr þörf minni. 	 Walaɣ ilaq-iyi a wen-ceggɛeɣ gma-tneɣ Ebafrudit, amdakkul-iw di lxedma d uḥareb ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ, win akken i yi-d-tceggɛem yewwi-yi-d s ɣuṛ-wen ayen akk ḥwaǧeɣ ;


Guð veit, að ég lýg því ekki, sem ég skrifa yður. 	 Ayen i wen-d-uriɣ akka ț-țideț, zdat Ṛebbi ur skiddibeɣ ara.


Ég segi yður: Hverjum sem hefur, mun gefið verða, og frá þeim sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann hefur. 	 Yerra-yasen : Nniɣ-awen : win yesɛan a s nernu, ma d win ur nesɛi ara a s nekkes ula d ayen i gɣil yesɛa-t.


En þessi ekkja lætur mig aldrei í friði. Því vil ég rétta hlut hennar, áður en hún gjörir út af við mig með nauði sínu.'" 	 a s-fkeɣ lḥeqq akken ur d-tețțuɣal ara a yi-teṛṛeẓ aqeṛṛuy-iw. »


Þar lögðu þeir Jesú, því það var aðfangadagur Gyðinga, og gröfin var nærri. 	 Imi i geqṛeb yefri-nni, rran lǧețța n Sidna Ɛisa ɣer daxel, axaṭer ass i d-iteddun d ass n westeɛfu n wat Isṛail.


Þegar vér vorum hjá yður, þá sögðum vér yður fyrir, að vér mundum verða að þola þrengingar. Það kom líka fram, eins og þér vitið. 	 Asmi nella yid-wen nenna-yawen yakan belli a d-yas wass i deg ara nețwaqehheṛ. Atan tura twalam belli d ayen ideṛṛun.


Þeir kusu heldur heiður manna en heiður frá Guði. 	 ḥemmlen ad sɛun ccan ɣer yemdanen wala ɣer Ṛebbi.


Auga þitt er lampi líkamans. Þegar auga þitt er heilt, þá er og allur líkami þinn bjartur, en sé það spillt, þá er og líkami þinn dimmur. 	 Tiṭ ț-țaftilt n wemdan. Ma yella tiṭ-ik tṣeḥḥa aț-țiliḍ di tafat, meɛna ma tedderɣel aț-țiliḍ di ṭṭlam.


Þá sögðu lærisveinar hans: "Fyrst svo er háttað stöðu karls gagnvart konu, þá er ekki vænlegt að kvænast." 	 Inelmaden nnan-as : Ma yella akka i d lḥala n wergaz ɣer tmeṭṭut, ulac lfayda di zzwaǧ !


Og er þeir hafa lokið vitnisburði sínum, mun dýrið, sem upp stígur úr undirdjúpinu, heyja stríð við þá og mun sigra þá og deyða þá. 	 M'ara faken aciri nsen, llafɛa ara d-yalin si tesraft lqayen, aț-țennaɣ yid-sen a ten teɣleb, yerna a ten-tneɣ.


Ef þjónustan, sem sakfellir, var dýrleg, þá er þjónustan, sem réttlætir, enn þá miklu auðugri að dýrð. 	 Ma yella leqdic ɣef ccariɛa yețțawin ɣer lmut yesɛa ccan, acḥal meqqeṛ akteṛ ccan n leqdic ɣef Ṛṛuḥ iqedsen i gețțarran imdanen d iḥeqqiyen.


Símon Pétur fylgdi Jesú og annar lærisveinn. Sá lærisveinn var kunnugur æðsta prestinum og fór með Jesú inn í hallargarð æðsta prestsins. 	 Semɛun Buṭrus, nețța d yiwen unelmad nniḍen tebɛen Sidna Ɛisa. Anelmad-agi yessen lmuqeddem ameqqran s yiman-is ; itbeɛ Sidna Ɛisa mi t-wwin ɣer wefrag n wexxam n lmuqeddem ameqqran,


Hinn rangláti haldi áfram að fremja ranglæti og hinn saurugi saurgi sig áfram og hinn réttláti stundi áfram réttlæti og hinn heilagi helgist áfram. 	 Win ixeddmen lbaṭel ad ikemmel di lbaṭel-ines, win ineǧsen ad ikemmel di nǧasa-ines, aḥeqqi ad ikemmel ad iteddu s lḥeqq, win iwumi yeṣfa wul ad ikemmel tikli-ines s wul yeṣfan.


En báturinn var þegar kominn langt frá landi og lá undir áföllum, því að vindur var á móti. 	 Taflukt-nni tella di tlemmast n lebḥeṛ, lemwaji kkatent-eț axaṭer aḍu iqubel-iten-id.


Og þeim var fengin, hverjum og einum, hvít skikkja. Og þeim var sagt, að þeir skyldu enn hvílast litla hríð, þangað til samþjónar þeirra og bræður þeirra, sem áttu að deyðast eins og sjálfir þeir, einnig fylltu töluna. 	 Mkul yiwen deg-sen yețțunefk as uqenduṛ d ammellal ; nnan-asen ad rnun ad ṛǧun kra lweqt alamma rnan-d ɣuṛ-sen yeṛfiqen-nsen di leqdic d watmaten-nsen ara nɣen am nutni.


Aftur fór hann út og gekk með vatninu, og allur mannfjöldinn kom til hans, og hann kenndi þeim. 	 Sidna Ɛisa yuɣal ɣer rrif n lebḥeṛ. Aṭas n lɣaci i d-ițasen ɣuṛ-es dɣa yesselmad-iten.


til þess að vér yrðum ekki vélaðir af Satan, því að ekki er oss ókunnugt um vélráð hans. 	 s wakka ur nețțaǧa ara Cciṭan a ɣ-iɣleb, axaṭer nessen lmeqṣud-is.


En sá sem fékk eina, fór og gróf fé húsbónda síns í jörð og faldi það. 	 Ma d win iwumi yefka meyya, iṛuḥ yeɣza di lqaɛa, yeffer tiwiztin-nni i s-d-ifka umɛellem-is.


En sæl eru augu yðar, að þau sjá, og eyru yðar, að þau heyra. 	 Ma d kunwi amarezg-nwen ! Axaṭer allen-nwen țwalint, imeẓẓuɣen nwen sellen.


Hér voru með oss sjö bræður. Sá fyrsti kvæntist og dó. Hann átti engan niðja og eftirlét því bróður sínum konuna. 	 Yuɣ lḥal llan ɣuṛ-nneɣ sebɛa watmaten, amezwaru izewǧen yemmut ur d-yeǧǧi dderya, dɣa gma-s yerra ( yuɣa ) tameṭṭut-nni.


Jesús sagði við hann: "Sannlega segi ég þér: Nú í nótt, áður en hani galar tvisvar, muntu þrisvar afneita mér." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : A k-d-iniɣ tideț : iḍ-agi uqbel ad yeskkuɛ uyaziḍ snat n tikkal, kečč a i-tnekṛeḍ tlata iberdan.


"Þú djöfuls sonur, fullur allra véla og flærðar, óvinur alls réttlætis, ætlar þú aldrei að hætta að rangsnúa réttum vegum Drottins? 	 yenna-yas : A mmi-s n Cciṭan yeččuṛen ț-țiḥila d lexdeɛ ! Ay aɛdaw n lḥeqq ! Ar melmi ara tesseɛwajeḍ akka iberdan n lewqam n Sidi Ṛebbi ?


Rétt þykir oss að heyra hjá þér, hvað þér býr í huga, en það er oss kunnugt um flokk þennan, að honum er alls staðar mótmælt." 	 Lameɛna nebɣa a nsel s ɣuṛ-ek ayen akka s wacu i tumneḍ, ma d ayen yeɛnan tajmaɛt-agi seg i d-tekkiḍ, neẓra belli di yal amkan tețmagar-ed uguren.


Þá gekk hann inn í helgidóminn og tók að reka út þá er voru að selja 	 Sidna Ɛisa yekcem ɣer wefrag n lǧameɛ iqedsen, yebda ițqecciɛ wid yeznuzun,


Því að hver hefur þekkt huga Drottins, að hann geti frætt hann? En vér höfum huga Krists. 	 Akken yura di tira iqedsen : Anwa i gessnen ixemmimen n+ Sidi Ṛebbi,+ anwa i gzemren a t-yenhu + ? Ma d nukni, nesɛa axemmem n Lmasiḥ.


En þeir sem í bátnum voru, tilbáðu hann og sögðu: "Sannarlega ert þú sonur Guðs." 	 Inelmaden-nni yellan di teflukt seǧǧden zdat Sidna Ɛisa nnan-as : Ț-țideț, d kečč i d Mmi-s n Ṛebbi !


Hvað fóruð þér að sjá? Prúðbúinn mann? Nei, prúðbúna menn er að finna í sölum konunga. 	 Ɣer wacu i tṛuḥem aț-țfeṛǧem ? ƔƔer yiwen wergaz yelsan llebsa ifazen ? Wid yețlusun llebsa ifazen, deg ixxamen n igelliden i țțilin.


Þótt ekki væri ég postuli fyrir aðra, þá er ég það fyrir yður. Þér eruð staðfesting Drottins á postuladómi mínum. 	 Ɣas wiyaḍ ur iyi-ḥsiben ara d amceggeɛ n Lmasiḥ, kunwi ur tezmirem ara a yi-tnekkṛem axaṭer ț-țikli-nwen akk-d Lmasiḥ i d țbut belli d Lmasiḥ i yi-d-iceggɛen.


En Jesús sagði við hann: "Enginn, sem leggur hönd á plóginn og horfir aftur, er hæfur í Guðs ríki." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Kra n win yeṭṭfen lmaɛun, yețmuqul ɣer deffir, ur yenfiɛ ara i tgelda n Ṛebbi.


En sitt kallaði hver í mannfjöldanum. Þegar hann gat ekki orðið neins vísari sökum óróans, bauð hann að fara með hann upp í kastalann. 	 Meɛna lɣaci-nni, kra țɛeggiḍen akka, wiyaḍ akken nniḍen. Imi ur ifhim ara wayen i s-d-nnan si leɛyaḍ-nni, yumeṛ a t-awin ɣer lbeṛj.


Litlu síðar sá hann annar maður og sagði: "Þú ert líka einn af þeim." En Pétur svaraði: "Nei, maður minn, það er ég ekki." 	 Cwiṭ akka, iwala-t-id yiwen nniḍen, yenna : Kečč daɣen d yiwen seg-sen. Buṭrus yerra-yas, yenna : Ur lliɣ ara seg-sen ay argaz !


En Páll sagði við þá: "Þeir hafa opinberlega látið húðstrýkja okkur, rómverska menn, án dóms og laga og varpa í fangelsi, og nú ætla þeir leynilega að hleypa okkur út. Ég held nú síður. Þeir skulu koma sjálfir og leiða okkur út." 	 Lameɛna Bulus yenna-yas : Amek ! Ewten-aɣ zdat medden s ujelkaḍ ( s ucelliḍ ) mbla ma nɛedda di ccṛeɛ nukni yellan d iṛumaniyen yerna skecmen-aɣ ɣer lḥebs tura bɣan a ɣ-ssufɣen s tuffra ? Awah ! A d-asen nutni s yiman-nsen a ɣ-serrḥen.


Gjörist ekki sljóir. Breytið heldur eftir þeim, sem vegna trúar og stöðuglyndis erfa fyrirheitin. 	 Ur țțilit ara d imeɛdazen meɛna ɛandet wid iweṛten s liman d ṣṣbeṛ nsen lweṛt i gewɛed Sidi Ṛebbi.


Eins og var á dögum Nóa, svo mun og verða á dögum Mannssonarins: 	 D ayen yedṛan di zzman n Nuḥ ara yedṛun deg ussan n tuɣalin n Mmi-s n bunadem.


Þá tóku sumir að hrækja á hann, þeir huldu andlit hans, slógu hann með hnefunum og sögðu við hann: "Spáðu!" Eins börðu þjónarnir hann. 	 Kra seg-sen ssusufen-t, țɣummun-as udem-is, kkaten-t s lbunyat qqaṛen-as : Eɛqel anwa i k-id-yewten ! Iɛessasen-nni wwin-t, kkaten-t s ibeqqayen.


Þegar kveðja þín hljómaði í eyrum mér, tók barnið viðbragð af gleði í lífi mínu. 	 Akken kan i sliɣ i sslam-im, llufan yellan di tɛebbuṭ-iw yefrawes s lfeṛḥ.


Þú Betlehem, í landi Júda, ekki ertu síst meðal hefðarborga Júda. Því að höfðingi mun frá þér koma, sem verður hirðir lýðs míns, Ísraels." 	 I kemm a taddart n Bitelḥem, ur telliḍ ara ț-țaneggarut ger temdinin n Yahuda, axaṭer seg-em ara d-iffeɣ ugellid ara yeksen at Isṛail agdud-iw.


Hann hefur auðsýnt feðrum vorum miskunn og minnst síns heilaga sáttmála, 	 Isbeggen ṛṛeḥma-s i lejdud-nneɣ, yemmekta-d lemɛahda-s iqedsen


Annar lærisveinn hans, Andrés, bróðir Símonar Péturs, segir þá við hann: 	 Andriyus gma-s n Semɛun Buṭrus, yellan seg inelmaden, yenṭeq ɣer Sidna Ɛisa yenna-yas :


Guð hefur gefið alla óhlýðninni á vald, til þess að hann geti miskunnað öllum. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi yeǧǧa imdanen meṛṛa a t-ɛaṣin iwakken a sen-d-yefk daɣen meṛṛa ṛṛeḥma-ines.


Símon vandlætari og Júdas Ískaríot, sá er sveik hann. 	 Semɛun awaṭani, Yudas n Qeṛyut, win akken ixedɛen Sidna Ɛisa.


Því að þeim, sem hefur, mun gefið verða, og hann mun hafa gnægð, en frá þeim, sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann hefur. 	 Axaṭer win yesɛan a s-d-nernu alamma yella di tawant, ma d win ur nesɛi ara, a s-nekkes ula d ayen yesɛa.


Þér getið sjálfir vitnað um, að ég sagði: ,Ég er ekki Kristur, heldur er ég sendur á undan honum.' 	 Aql-ikkun s yiman-nwen d inigan, acḥal d abrid i wen-d nniɣ : mačči d nekk i d Lmasiḥ, țwaceggɛeɣ d kan uqbel-is .


Blindu menn, hvort er meira fórnin eða altarið, sem helgar fórnina? 	 Ay iderɣalen ! Anwa i gesɛan azal, d iseflawen neɣ d udekkan-nni i gerran iseflawen d imqedsen ?


Vér trúum þó því, að vér verðum hólpnir fyrir náð Drottins Jesú á sama hátt og þeir." 	 lameɛna s ṛṛeḥma n Sidna Ɛisa swayes i numen, i nețțusellek am akken țțusellken ula d nutni.


Þegar hann mælti þetta, fóru margir að trúa á hann. 	 Mi d-yenna imeslayen-agi, aṭas i gumnen yis.


Hver sem þjónar Kristi á þann hátt, hann er Guði velþóknanlegur og vel metinn manna á meðal. 	 Win iteddun akka deg webrid n Lmasiḥ, ad yeɛǧeb i Ṛebbi, yerna ad yeɛziz ɣer yemdanen.


Ég er stiginn niður af himni, ekki til að gjöra vilja minn, heldur vilja þess, er sendi mig. 	 Ur d-ṣubbeɣ ara seg igenni akken ad xedmeɣ lebɣi-w, ṣubbeɣ-d ad xedmeɣ lebɣi nwin i yi-d-iceggɛen.


Hvað stoðar það manninn að eignast allan heiminn, en fyrirgjöra sálu sinni? 	 Ma yella irbeḥ-ed wemdan ddunit meṛṛa, acu n lfayda i gesɛa ma yesṛuḥ tudert-is ?


Þótt ég sé öllum óháður, hef ég gjört sjálfan mig að þræli allra, til þess að ávinna sem flesta. 	 Ɣas akken ur iyi-ițțalas yiwen kra ; rriɣ iman-iw d aqeddac n mkul yiwen iwakken a d-rebḥeɣ aṭas n yemdanen ɣer webrid n Lmasiḥ.


Þegar þér komið í hús, þá árnið því góðs, 	 M'ara tkecmem ɣer yiwen wexxam, sellmet fell-asen,


Því hann átti einkadóttur, um tólf ára að aldri, og hún lá fyrir dauðanum. Þegar Jesús var á leiðinni, þrengdi mannfjöldinn að honum. 	 axaṭer yesɛa yelli-s tnac yiseggasen di leɛmeṛ-is, tețmețțat yerna anagar nețțat i gesɛa. Akken ițeddu Sidna Ɛisa ɣer dinna, ḥeṛsen-t-id lɣaci si mkul lǧiha.


Og Mannssonurinn er kominn, etur og drekkur, og þér segið: ,Hann er mathákur og vínsvelgur, vinur tollheimtumanna og bersyndugra!' 	 Mmi-s n bunadem yusa-d itețț itess, teqqaṛem : ițxemmim kan ad yečč ad isew, d amdakkul n yimekkasen akk-d yemcumen.


og ég mun sýna honum, hversu mikið hann verður að þola vegna nafns míns." 	 Yerna a s ssekneɣ acḥal ara yeɛteb ɣef ddemma n yisem-iw.


Guð sagði, að niðjar hans mundu búa sem útlendingar í ókunnu landi og verða þjáðir og þrælkaðir í fjögur hundruð ár. 	 Dderya n dderya-k aț-țezdeɣ deg yiwet n tmurt tabeṛṛanit, dinna a ten-erren d aklan, ad sɛeddin fell-asen lḥif azal n ṛebɛa meyya iseggasen.


og segja með spotti: "Hvað verður úr fyrirheitinu um komu hans? Því að frá því feðurnir sofnuðu stendur allt við sama eins og frá upphafi veraldar." 	 a wen-d-qqaṛen : anaɣ yenna-yawen a d-uɣaleɣ, ihi anda yella tura ? Lejdud-nneɣ ɛeddan mmuten, ulac ayen i gbeddlen seg wasmi i d-texleq ddunit.


Með halanum dró hann þriðja hlutann af stjörnum himinsins og varpaði þeim ofan á jörðina. Drekinn stóð frammi fyrir konunni, sem komin var að því að fæða, til þess að gleypa barn hennar, þá er hún hefði fætt. 	 Ajelkkiḍ-is yezzuɣeṛ-ed țelt n yitran n igenni, ideggeṛ-iten-id ɣer ddunit. Llafɛa-nni tbedd zdat tmeṭṭut-nni ara d-yarwen, iwakken aț-țessebleɛ lṭufan-ines akken kan ara d-ilal.


Og þeir urðu ásáttir um að kaupa fyrir þá leirkerasmiðs akurinn til grafreits handa útlendingum. 	 Mi mcawaṛen d acu ara xedmen s twiztin-nni, msefhamen iwakken ad aɣen iger n yiwen wergaz ixeddmen afexxaṛ, iwakken a t-erren ț-țimeqbeṛt i ibeṛṛaniyen.


Sendir voru menn af flokki farísea. 	 Wid i d-yusan ɣuṛ-es i gellan di tejmaɛt n ifariziyen,


Og það lætur alla, smáa og stóra, auðuga og fátæka og frjálsa og ófrjálsa, setja merki á hægri hönd sér eða á enni sín 	 Leɛqiṛa-nni tḥețțem ɣef yemdanen, meẓẓi neɣ meqqeṛ, d igellil neɣ d ameṛkanti, d akli neɣ d aḥeṛṛi, ad wwten ticṛaḍ deg ufus ayeffus neɣ deg unyir-nsen,


Þrenging vor er skammvinn og léttbær og aflar oss eilífrar dýrðar sem stórum yfirgnæfir allt. 	 Leɛtab-agi i nesɛedday tura xfif yerna ur ițdum ara ; ițheggi-yaɣ-ed tamanegt tameqqrant ur nfennu.


En Jesús gaf þeim ekki trúnað sinn, því hann þekkti alla. 	 Lameɛna Sidna Ɛisa ur yesɛi ara deg-sen laman axaṭer yessen-iten akken ma llan.


Þeir spurðu: "Hvað merkir þetta: ,Innan skamms'? Vér vitum ekki, hvað hann er að fara." 	 Nnan daɣen : D acu i d lmeɛna n «Kra n tallit kan» i ɣef i ɣ-d-yemmeslay ? Ur nefhim ara d acu i gebɣa a d-yini !


Engan mun gjörði hann á oss og þeim, er hann hreinsaði hjörtu þeirra með trúnni. 	 ur yexdim ara lxilaf gar-aɣ d yid-sen, imi i gṣeffa ulawen-nsen s liman ula d nutni.


Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða. 	 Igenni d lqaɛa ad fnun ma d awal-iw ur ifennu ara.


Þeir hafa farið af rétta veginum og lent í villu. Þeir fara sömu leið og Bíleam, sonur Bósors, sem elskaði ranglætislaun. 	 Sǧan abrid n lewqam, ɛeṛqen mi tebɛen abrid i gewwi Belɛam mmi-s n Biɛuṛ i gḥemmlen ad yerbeḥ idrimen s lexdeɛ.


Hann hefur um liðnar aldir leyft, að sérhver þjóð gengi sína vegu. 	 Ɣas akken di zzmanat iɛeddan yeǧǧa imdanen n leǧnas meṛṛa ad tebɛen abrid i sen-yehwan ;


Mikill mannfjöldi fylgdi honum úr Galíleu, Dekapólis, Jerúsalem, Júdeu og landinu handan Jórdanar. 	 D izumal n lɣaci i t-id-itebɛen si tmurt n Jlili, si ɛecṛa n temdinin-nni, si temdint n Lquds, si tmurt n Yahuda akk-d leǧwahi yellan agemmaḍ i wasif n Urdun.


Konur þær, er komið höfðu með Jesú frá Galíleu, fylgdu eftir og sáu gröfina og hvernig líkami hans var lagður. 	 Tilawin-nni i d-yeddan d Sidna Ɛisa si tmurt n Jlili, ddant d Yusef ɣer uẓekka, walant amek i ssersen lǧețța-s.


Einum er fyrir andann gefið að mæla af speki, öðrum að mæla af þekkingu í krafti sama anda. 	 Ihi Ṛṛuḥ iqedsen yefka-d i yiwen ad immeslay s ṣṣwab d lefhama, yefka-d i wayeḍ ad immeslay s tmusni.


sem þó er ekki til; heldur eru einhverjir að trufla yður og vilja umhverfa fagnaðarerindinu um Krist. 	 Ur wen-d-nniɣ ara akka am akken yella lexbaṛ n lxiṛ nniḍen , lameɛna qqaṛeɣ-awen-d akka, axaṭer llan kra lɣaci i kkun-icewwlen yerna bɣan ad sɛewjen lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Lmasiḥ.


Enn hef ég margt að segja yður, en þér getið ekki borið það nú. 	 Aṭas n lewṣayat i mazal a wen tent-id-iniɣ, lameɛna di teswiɛt-agi ur sent-tezmirem ara.


En ef Kristur er ekki upprisinn, þá er ónýt prédikun vor, ónýt líka trú yðar. 	 Ma yella ihi Lmasiḥ ur d-iḥyi ara, ayen i nețbecciṛ d aḍu, ayen s wayes tumnem daɣen d aḍu.


En með öllu er það ómótmælanlegt, að sá sem er meiri blessar þann sem minni er. 	 Mbla ccekk win yețbaraken yugar win yețțubarken.


Þessi er lærisveinninn, sem vitnar um allt þetta og hefur skrifað þetta. Og vér vitum, að vitnisburður hans er sannur. 	 D anelmad-agi i d-ixebbṛen ɣef wannect-agi yerna yura-t-id. Neẓra belli cchada-ines tṣeḥḥa.


Bentu þeir þá föður hans, að hann léti þá vita, hvað sveinninn skyldi heita. 	 Steqsan baba-s s uwehhi amek yebɣa ad isemmi i mmi-s.


en hann lét eftir línklæðið og flýði nakinn. 	 meɛna iserreḥ i tmelḥeft-nni, yerwel akken d aɛeryan.


Þegar fólkið hafði verið látið fara, gekk hann inn og tók hönd hennar, og reis þá stúlkan upp. 	 Mi ssufɣen lɣaci, ikcem, yeṭṭef-ed taqcict-nni seg ufus, dɣa tekker-ed.


Því að eins og þjáningar Krists koma í ríkum mæli yfir oss, þannig hljótum vér og huggun í ríkum mæli fyrir Krist. 	 Axaṭer am akken i d-țeɣlayent fell-aɣ lemḥayen ɣef ddemma n Lmasiḥ, akken daɣen i ɣ-d-ițțas ṣṣbeṛ s ɣuṛ-es.


Ég lít því svo á, að eigi skuli íþyngja heiðingjum þeim, er snúa sér til Guðs, 	 Ihi a wen-d-iniɣ : lemmer ufiɣ, ur nrennu ara aɣilif i wid ur nelli ara n wat Isṛail, i gumnen s Sidna Ɛisa.


Þeir gátu engu svarað þessu. 	 Yiwen ur izmir a s-d-yerr awal.


Þeir vildu þá taka hann í bátinn, en í sömu svifum rann báturinn að landi, þar sem þeir ætluðu að lenda. 	 Bɣan a t-srekben yid-sen di tefluk meɛna ufan-d iman-nsen wwḍen ɣer wemkan anda țeddun.


Nú voru tveir dagar til páska og hátíðar ósýrðu brauðanna. Og æðstu prestarnir og fræðimennirnir leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu handsamað Jesú með svikum og tekið hann af lífi. 	 Qqimen-d sin wussan i Tfaska n izimer n leslak i deg xeddmen aɣṛum mbla tamtunt ( iɣes ). Lmuqedmin imeqqranen d lɛulama, țnadin s tḥila, sebba s wayes ara ḥebbsen Sidna Ɛisa iwakken a t-nɣen.


Uppörvið því hver annan með þessum orðum. 	 Ihi mseǧhadet, mṣebbaṛet wway gar-awen s yimeslayen-agi.


Hann svaraði þeim: "Vegna þess að yður skortir trú. Sannlega segi ég yður: Ef þér hafið trú eins og mustarðskorn, getið þér sagt við fjall þetta: Flyt þig héðan og þangað, og það mun flytja sig. Ekkert verður yður um megn. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Axaṭer txuṣṣem di liman ! Aql-i nniɣ-awen, lemmer tesɛim liman annect n uɛeqqa n uxerḍel, tili a s tinim i wedrar-agi, qleɛ iman-ik sya ɣer dihin ad iqleɛ. Ulac wayen iwumi ur tețțizmirem ara.


Svo er þetta sem maður fari úr landi, skilji við hús sitt og feli þjónum sínum umráðin, hverjum sitt verk. Dyraverðinum býður hann að vaka. 	 Ad yili wass-nni am yiwen wergaz ara yinigen ɣer lebɛid, ad iwekkel axxam-is i iqeddacen-is, yal yiwen s ccɣel-is, imiren ad iweṣṣi aɛessas n tewwurt ad iɛiwez.


Fyrirlítið ekki spádómsorð. 	 ur ḥeqqṛet ara ayen i d-ițweḥḥi Ṛṛuḥ iqedsen i yemdanen.


Og hann tók í hægri hönd honum og reisti hann upp. Jafnskjótt urðu fætur hans og ökklar styrkir, 	 Iṭṭef-it-id seg ufus ayeffus, issekker-it-id. Imiren kan iḍaṛṛen-is ț-țkeɛburin n idaṛṛen-is ḥlan.


Og hann sagði við þá: "Þegar ég sendi yður út án pyngju og mals og skólausa, brast yður þá nokkuð?" Þeir svöruðu: "Nei, ekkert." 	 Yenna-yasen daɣen : M'akken i kkun-ceggɛeɣ mbla idrimen, mbla agrab, mbla arkasen, yella kra i kkun-ixuṣṣen ? Rran-as : Ur aɣ-ixuṣṣ wacemma !


Jesús ansaði: "Ekki hef ég illan anda. Ég heiðra föður minn, en þér smánið mig. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ur iyi-izdiɣ ara uṛuḥani. Nekk țɛuzzuɣ Baba Ṛebbi, kunwi tḥeqṛem-iyi.


En hjálparinn, andinn heilagi, sem faðirinn mun senda í mínu nafni, mun kenna yður allt og minna yður á allt það, sem ég hef sagt yður. 	 Lameɛna Amɛiwen, Ṛṛuḥ iqedsen ara d-iceggeɛ Baba s yisem-iw, a wen-isselmed kullec yerna a wen-d-ismekti ayen akk i wen-d-nniɣ.


Enn segi ég: Auðveldara er úlfalda að fara gegnum nálarauga en auðmanni að komast inn í Guðs ríki." 	 A wen-iniɣ daɣen : ma yella iwɛeṛ i welɣem ad iɛeddi di tiṭ n tissegnit, iwɛeṛ akteṛ i umeṛkanti ad ikcem ɣer tgelda n igenwan !


Jesús kom í hús Péturs og sá, að tengdamóðir hans lá með sótthita. 	 Sidna Ɛisa iṛuḥ ɣer wexxam n Buṭrus, yufa taḍeggalt n Buṭrus deg usu tuɣ-iț tawla.


Nú gjörðu systurnar Jesú orðsending: "Herra, sá sem þú elskar, er sjúkur." 	 Yessetma-s ceggɛent ɣer Sidna Ɛisa a s-inin : A Sidi, atan weḥbib-ik yuḍen.


til þess að sá, sem tilheyrir Guði, sé albúinn og hæfur gjör til sérhvers góðs verks. 	 iwakken yal aqeddac n Sidi Ṛebbi ad yili d amdan ikemlen i gwulmen i yal ccɣel yelhan.


En Samverji nokkur, er var á ferð, kom að honum, og er hann sá hann, kenndi hann í brjósti um hann, 	 Ataya yiwen wubeṛṛani n tmurt n Samarya, iwweḍ-ed ɣuṛ-es, mi t-iwala iɣaḍ-it.


Og hver sem gefur einum þessara smælingja svaladrykk vegna þess eins, að hann er lærisveinn, sannlega segi ég yður, hann mun alls ekki missa af launum sínum." 	 Kra win ara yefken lkas n waman isemmaḍen i yiwen seg imecṭuḥen-agi imi d anelmad-iw i gella, a wen-iniɣ tideț : ur a s-ițṛuḥ ara lḥeqq yuklal.


Ekkert er hulið, sem eigi verður opinbert, né leynt, er eigi verður kunnugt. 	 Kra n wayen iɣummen a d-iban, kra n wayen yeffren ad yemẓer.


Þess vegna skulum vér, meðan tími er til, gjöra öllum gott og einkum trúbræðrum vorum. 	 Ihi, skud yella wamek, a nexdem lxiṛ i yemdanen meṛṛa, abeɛda atmaten di liman !


Hundraðshöfðinginn tók hann með sér, fór með hann til hersveitarforingjans og sagði: "Fanginn Páll kallaði mig til sín og bað mig fara til þín með þennan unga mann. Hann hefur eitthvað að segja þér." 	 Lfesyan yewwi yid-es aqcic-nni ɣer lqebṭan ameqqran, yenna-yas : Bulus ameḥbus-nni yessawel iyi-d iḥellel-iyi iwakken a k-d-awiɣ aqcic-agi, yesɛa awal ara k-d-yini.


Og allmargir er farið höfðu með kukl, komu með bækur sínar og brenndu þær að öllum ásjáandi. Þær voru samtals virtar á fimmtíu þúsundir silfurpeninga. 	 Aṭas seg wid yellan xeddmen ssḥur, wwin-d tiktabin-nsen s wayes xeddmen ssḥur, sseṛɣen-tent zdat medden. Ufan belli azal n xemsin alef n twiztin i d ssuma-nsent.


Þér hafið heyrt um háttsemi mína áður fyrri í Gyðingdóminum, hversu ákaflega ég ofsótti söfnuð Guðs og vildi eyða honum. 	 Teslam ɣef tikli-inu n zik asmi lliɣ ttabaɛeɣ ddin n wat Isṛail ; teslam amek i qehṛeɣ tajmaɛt n imasiḥiyen d wamek bɣiɣ a ten-snegreɣ.


Feður vorir hafa tilbeðið Guð á þessu fjalli, en þér segið, að í Jerúsalem sé sá staður, þar sem tilbiðja skuli." 	 Ini-yi-d anwa i gesɛan lḥeqq : lejdud nneɣ isamariyen ɛebbden Ṛebbi ɣef wudrar-agi, ma d kunwi s wat Isṛail teqqaṛem amkan anda i glaq a neɛbed Ṛebbi, d Lquds.


Þá sagði hann: "Svo er Guðs ríki sem maður sái sæði í jörð. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen daɣen : Tageldit n Sidi Ṛebbi tețțemcabi ɣer yiwen ufellaḥ i gzerɛen iger.


En ef nú er prédikað, að Kristur sé upprisinn frá dauðum, hvernig geta þá nokkrir yðar sagt, að dauðir rísi ekki upp? 	 Ma neqqaṛ belli Lmasiḥ yeḥya-d si ger lmegtin, amek ihi kra deg-wen qqaṛen ulac ḥeggu n lmegtin ?


Nú lögðum vér út frá Tróas og sigldum beint til Samóþrake, en næsta dag til Neapólis 	 Mi nerkeb di lbabuṛ si temdint n Truwas, nṛuḥ qbala ɣer tegzirt n Samutras. Azekka-nni nkemmel ɣer temdint n Nabulis.


Holdið girnist gegn andanum, og andinn gegn holdinu. Þau standa hvort gegn öðru, til þess að þér gjörið ekki það, sem þér viljið. 	 Axaṭer lebɣi n tnefsit ixulef lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen, akken daɣen lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen ixulef lebɣi n tnefsit ; d iɛdawen wway gar-asen, daymi ur tezmirem ara aț-țxedmem akken tebɣam.


En hann lagði ríkt á við þá að láta engan vita þetta og bauð að gefa henni að eta. 	 Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten ur țɛawaden i yiwen ayen yedṛan ; dɣa yenna-yasen : Fket-as aț-țečč.


En þeir höfðu sagt: "Óhreinn andi er í honum." 	 Yenna-d annect-agi axaṭer qqaṛen-as: Izdeɣ-it Cciṭan.


Þegar hann var kominn inn frá fólkinu, spurðu lærisveinar hans hann um líkinguna. 	 Mi geǧǧa lɣaci-nni, yekcem ɣer yiwen wexxam, inelmaden-is ssutren as a sen-d-issefhem lemtel nni.


Þá segir hann: ,Ég vil hverfa aftur í hús mitt, þaðan sem ég fór.' Og er hann kemur og finnur það tómt, sópað og prýtt, 	 Dɣa ad yini : Ad uɣaleɣ ɣer umkan ansi i d-ffɣeɣ ! MMi guɣal ɣer wemdan-nni, ad yaf amkan d ilem, zeddig yerna iseggem.


Svo mun verða, þegar veröld endar: Englarnir munu fara til, skilja vonda menn frá réttlátum 	 Akka ara tedṛu di taggara n ddunit : lmalayekkat a d-asent a d ddment imcumen si ger iḥeqqiyen,


Þér voruð eitt sinn dauðir vegna afbrota yðar og synda, 	 Zik-nni, tellam am wid yemmuten ɣef ddemma n tuccḍa-nwen akk-d ddnubat-nwen ;


Þeir þögðu við. En hann tók á honum, læknaði hann og lét hann fara. 	 Imi yiwen deg-sen ur d-yenṭiq, Sidna Ɛisa iqeṛṛeb ɣer umuḍin-nni, yesseḥla-t, iserreḥ-as ad iṛuḥ.


er komið hafði til að hlýða á hann og fá lækning meina sinna. Einnig voru þeir læknaðir, er þjáðir voru af óhreinum öndum. 	 Usan-d iwakken ad slen i wawal-is yerna a ten-isseḥlu si lehlakat-nsen ; wid akk zedɣen leǧnun, ḥlan.


En sá, sem uppfræðist í orðinu, veiti þeim, sem uppfræðir, hlutdeild með sér í öllum gæðum. 	 Win iwumi sselmaden awal n Ṛebbi ilaq ad yeǧǧ amur deg wayen akk yesɛa i win i t-isselmaden.


því að eins og konan er komin af manninum, svo er og maðurinn fæddur af konunni, en allt er frá Guði. 	 Axaṭer akken i d-tețwaxleq tmeṭṭut seg wergaz, akken daɣen i d-yețlal wergaz si tmeṭṭut, ayagi akk s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-yekka.


Úr samkundunni fór hann í hús Símonar. En tengdamóðir Símonar var altekin sótthita, og báðu þeir hann að hjálpa henni. 	 Iffeɣ-ed si lǧameɛ, yerra ɣer wexxam n Semɛun. Yuɣ lḥal taḍeggalt n Semɛun tuɣ-iț tawla ț-țameqqrant, ḥellelen Sidna Ɛisa iwakken a ț-yesseḥlu.


Vér förum ekki að byrja aftur á undirstöðuatriðum eins og afturhvarfi frá dauðum verkum og trú á Guð, kenningunni um skírnir og handayfirlagningar, upprisu dauðra og eilífan dóm. 	 ayen yeɛnan aɣḍas akk-d țrusi n ifassen, ḥeggu n lmegtin neɣ lḥisab aneggaru.


En bak við annað fortjaldið var tjaldbúð, sem hét "hið allrahelgasta". 	 Deg umkan-agi iqedsen yella yiwen n leḥjab ifeṛqen amkan iqedsen d umkan iqedsen nezzeh,


Og dýrið var handtekið og ásamt því falsspámaðurinn, sem táknin gjörði í augsýn þess, en með þeim leiddi hann afvega þá, sem tekið höfðu við merki dýrsins, og þá, sem tilbeðið höfðu líkneski þess. Báðum þeim var kastað lifandi í eldsdíkið, sem logar af brennisteini. 	 Leɛqiṛa tețwaṭṭef nețțat d nnbi nni n lekdeb i gxeddmen lbeṛhanat seddaw n lḥekma-s, s wayes ikellex imdanen meṛṛa yețwaḍebɛen s ṭṭabeɛ n leɛqiṛa yerna țseǧǧiden zdat lmeṣnuɛ ines. ?waḍeggṛen i sin d imuddiren ɣer temda tameqqrant n tmes i deg iṛeqq ukubri.


Því að á þessari nóttu stóð hjá mér engill þess Guðs, sem ég heyri til og þjóna, og mælti: 	 Iḍ iɛeddan, Sidi Ṛebbi i ɛebbdeɣ iceggeɛ-ed yiwen lmelk ibedd-ed ɣuṛ-i


Því þoldi ég ekki lengur við og sendi Tímóteus til að fá að vita um trú yðar, hvort freistarinn kynni að hafa freistað yðar og erfiði vort orðið til einskis. 	 Imi xaqeɣ fell-awen, ur zmireɣ ara ad ṣebṛeɣ, ceggɛeɣ-awen gma tneɣ Timuti iwakken a yi-d-yawi lexbaṛ ma mazal teṭṭfem di liman nwen ; axaṭer uggadeɣ a kkun iɣuṛṛ Cciṭan, aț-țețțum ayen akk i wen-nesselmed, uggadeɣ lxedma nneɣ aț-țuɣal d ulac.


svo að mennirnir, sem eftir eru, leiti Drottins, allir heiðingjarnir, sem nafn mitt hefur verið nefnt yfir, segir Drottinn, sem gjörir þetta 	 iwakken ayen i d-iqqimen seg imdanen akk-d leǧnas meṛṛa i geslan s yisem-iw, ad nadin ɣef Sidi Ṛebbi.


Hann svaraði: "Ekki sæmir að taka brauð barnanna og kasta því fyrir hundana." 	 Yenna-yas : Ur ilaq ara ad ițwakkes weɣṛum i warrac, ad ițwadeggeṛ i yeqjan.


Fyrst andinn er líf vort skulum vér lifa í andanum! 	 Imi d Ṛṛuḥ iqedsen i ɣ-d ifkan tudert, ilaq-aɣ ihi a neddu di lebɣi ines.


Hann laut inn og sá línblæjurnar liggjandi, en fór samt ekki inn. 	 Imuqel ɣer daxel n u?ekka, iwala lekfen di lqaɛa, lameɛna ur yekcim ara.


Vér vitum, að lögmálið er andlegt, en ég er holdlegur, seldur undir syndina. 	 Neẓra belli ccariɛa n Musa tețțunefk-ed s Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi. Ma d nekk, d amdan kan i lliɣ yerna imlek-iyi ddnub.


Faðir hans og móðir undruðust það, er sagt var um hann. 	 Baba-s d yemma-s n weqcic-nni tɛeǧǧben ɣef wayen i d-qqaṛen fell-as.


Og þeir tóku að biðja Jesú að fara burt úr héruðum þeirra. 	 Imiren bdan țḥellilen Sidna Ɛisa ad iffeɣ si tmurt-nsen.


Hann er sá sem kom með vatni og blóði, Jesús Kristur. Ekki með vatninu einungis, heldur með vatninu og með blóðinu. Og andinn er sá sem vitnar, því að andinn er sannleikurinn. 	 Ɛisa Lmasiḥ, d win akken i d-yusan ɣer ddunit s waman d idammen, mačči kan s waman n weɣḍas-is lameɛna s waman akk-d idammen-is yuzzlen mi gemmut fell-aneɣ ; yerna d Ṛṛuḥ iqedsen i d-icehden fell-as axaṭer Ṛṛuḥ iqedsen, d Ṛṛuḥ n tideț.


því að þeir segja sjálfir, á hvern hátt vér komum til yðar og hvernig þér sneruð yður til Guðs frá skurðgoðunum, til þess að þjóna lifandi og sönnum Guði, 	 Imdanen meṛṛa ḥekkun amek i tesṭerḥbem yis-nneɣ, amek i d-tuɣalem ɣer webrid n Sidi Ṛebbi, teǧǧam aɛbad n ssadaț, iwakken aț-țḍuɛem Sidi Ṛebbi n tideț, Sidi Ṛebbi yeddren.


Þú treystir sjálfum þér til að vera leiðtogi blindra, ljós þeirra sem eru í myrkri, 	 kečč i gɣilen tzemreḍ aț-țeṭṭfeḍ afus i iderɣalen, aț-țiliḍ ț-țafat n wid yellan di ṭṭlam ;


Enn segi ég: Ekki álíti neinn mig fávísan. En þó svo væri, þá takið samt við mér sem fávísum, til þess að ég geti líka hrósað mér dálítið. 	 A t-id-ɛiwdeɣ, ɣuṛ-wat a yi tḥesbem d amehbul ; neɣ qeblet-iyi am akken d amehbul iwakken ula d nekk ad zuxxeɣ cwiṭ.


Betanía var nálægt Jerúsalem, hér um bil fimmtán skeiðrúm þaðan. 	 Ad ilin wazal n tlata alaf kilumitrat ger taddart n Bitanya ț-țemdint n Lquds.


Svo vildi til, að prestur nokkur fór ofan sama veg og sá manninn, en sveigði fram hjá. 	 Iɛedda-d syenna yiwen lmuqeddem n ccariɛa ; mi t-iwala iwwet iɛedda si tama nniḍen.


Því að slíkir menn eru falspostular, svikulir verkamenn, er taka á sig mynd postula Krists. 	 Imdanen-agi, d ṛṛusul n lekdeb, d ixeddaɛen, țțaran iman-nsen d imceggɛen n Lmasiḥ.


En sveinninn óx og styrktist, fylltur visku, og náð Guðs var yfir honum. 	 Aqcic-nni yețțimɣuṛ yețnerni di tmusni, lbaṛaka n Sidi Ṛebbi tella fell-as.


Þessu næst var hátíð Gyðinga. Þá fór Jesús upp til Jerúsalem. 	 Ɛeddan kra n wussan, Sidna Ɛisa yuli ɣer temdint n Lquds akken ad yeḥdeṛ i lɛid n wat Isṛail.


Þegar hann nálgaðist borgarhliðið, þá var verið að bera út látinn mann, einkason móður sinnar, sem var ekkja, og mikill fjöldi úr borginni var með henni. 	 Mi gewweḍ ɣer tewwurt n taddart, atnaya lɣaci wwin-d lmegget a t-meḍlen, d mmi-s n yiwet n taǧǧalt, anagar nețța i tesɛa. Aṭas n imezdaɣ n taddart-nni i d-iddan yid-es.


Næsta morgun komu höfðingjarnir, öldungarnir og fræðimennirnir saman í Jerúsalem. 	 Azekka-nni, lḥukkam, lecyux akk-d lɛulama n ccariɛa yellan di temdint n Lquds, nnejmaɛen.


"Heiðra föður þinn og móður," - það er hið fyrsta boðorð með fyrirheiti: 	 Di ccariɛa i d-yefka Sidi Ṛebbi i Sidna Musa, d wagi i d lameṛ amezwaru yesɛan lemɛahda :


Jesús sagði við þá: "Sannlega segi ég yður, að enginn hefur yfirgefið heimili, konu, bræður, foreldra eða börn Guðs ríkis vegna 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : A wen-iniɣ tideț : kra n win yeǧǧan axxam-is, tameṭṭut-is, ayetma- s, imawlan-is neɣ arraw-is ɣef ddemma n tgeldit n Ṛebbi,


Því að ekkert höfum vér inn í heiminn flutt og ekki getum vér heldur flutt neitt út þaðan. 	 Axaṭer ur d-newwi yid-nneɣ acemma ɣer ddunit, akken daɣen ur nezmir a nawi acemma yid-nneɣ m'ara nemmet.


Og þeir tóku hann, köstuðu honum út fyrir víngarðinn og drápu hann. 	 Sṭfen-t, ḍeggṛen-t ɣer beṛṛa n tfeṛṛant, dɣa nɣan-t.


Hitt, sem sáð var í góða jörð, merkir þá sem heyra orðið, taka við því og bera þrítugfaldan, sextugfaldan og hundraðfaldan ávöxt." 	 Wiyaḍ cban akal yelhan anda teɣli zzerriɛa, sellen i wawal n Ṛebbi, qebblen-t, țțaken-d lfayda. Mkul aɛeqqa yeggar-ed wa tlatin, wa sețțin, wa meyya.


Jesús sagði við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Móse gaf yður ekki brauðið af himni, heldur gefur faðir minn yður hið sanna brauð af himni. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : S tideț nniɣ-awen, mačči d Musa i wen-d-yefkan aɣṛum i d-yekkan seg igenni, lameɛna d Baba Ṛebbi ! D nețța i wen-d-yețțaken aɣṛum n ṣṣeḥ i d-itekken seg igenni.


ekki öllum lýðnum, heldur þeim vottum, sem Guð hafði áður kjörið, oss, sem átum og drukkum með honum, eftir að hann var risinn upp frá dauðum. 	 mačči i yemdanen meṛṛa meɛna i nukkni kan i gextaṛ Sidi Ṛebbi a nili d inagan-is ; nukkni yeččan, yeswan yid-es mi d-iḥya si ger lmegtin.


Eftir þetta sá ég fjóra engla, er stóðu á fjórum skautum jarðarinnar. Þeir héldu fjórum vindum jarðarinnar, til þess að eigi skyldi vindur blása yfir jörðina né hafið né yfir nokkurt tré. 	 Mbeɛd ayagi, walaɣ ṛebɛa n lmalayekkat beddent di ṛebɛa tɣemmaṛ n ddunit ; sḥebsent aḍu n ṛebɛa tɣemmaṛ n ddunit iwakken ur d-ițṣuḍu ara waḍu ɣef lqaɛa d lebḥur, neɣ ula ɣef yiwet ttejṛa.


Náð sé með yður öllum. 	 Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi aț-țili yid-wen meṛṛa.


Því að orð Guðs er lifandi og kröftugt og beittara hverju tvíeggjuðu sverði og smýgur inn í innstu fylgsni sálar og anda, liðamóta og mergjar, það dæmir hugsanir og hugrenningar hjartans. 	 Axaṭer awal n Sidi Ṛebbi d awal n tudert yesɛan tazmert, qeṭṭiɛ akteṛ n ujenwi yesɛan snat n leǧwahi qeṭṭiɛen, ikeččem armi d lqaɛ n teṛwiḥt d ṛṛuḥ, armi d ger lemfaṣel d wadif, yețbeggin-ed ixemmimen n wul d wayen yețḥussu wemdan.


Og hvar sem þér fáið inni, þar sé aðsetur yðar og þaðan skuluð þér leggja upp að nýju. 	 Kra n win ara yestṛeḥben yis wen, qqimet deg wexxam-is alamma tṛuḥem.


Eru þeir Hebrear? Ég líka. Eru þeir Ísraelítar? Ég líka. Eru þeir Abrahams niðjar? Ég líka. 	 d iɛebṛaniyen i llan ? Ula d nekk d aɛibṛani ; seg wat Isṛail i llan ? Ula d nekk n wat Isṛail ; ț-țarwa n Sidna Ibṛahim ? Ula d nekk si tarwa-s ;


En upp frá þessu mun Mannssonurinn sitja til hægri handar Guðs kraftar." 	 Lameɛna a wen-d-iniɣ, sya ɣer zdat, Mmi-s n bunadem ad yeḥkem ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi Bab n tezmert.


Og þetta fagnaðarerindi um ríkið verður prédikað um alla heimsbyggðina öllum þjóðum til vitnisburðar. Og þá mun endirinn koma. 	 Lexbaṛ-agi n lxiṛ ɣef tgelda n Sidi Ṛebbi, ad ițțubecceṛ di ddunit meṛṛa iwakken leǧnas ad slen yis. Imiren ara d-taweḍ taggara n ddunit.


En hvar sem ekki er tekið við yður né á yður hlýtt, þaðan skuluð þér fara og hrista dustið af fótum yðar þeim til vitnisburðar." 	 Ma yella wanda ur sṭerḥben ara yis-wen, ur bɣin ara a wen-slen, ṛuḥet syenna, zwit aɣebbaṛ n warkasen-nwen, ddnub i yirawen-nsen.


en þolgæðið fullreynd, en fullreyndin von. 	 ṣṣbeṛ isseǧhad deg ujeṛṛeb, lǧehd deg ujeṛṛeb ițțawi-d asirem.


Þegar Heródes heyrði þetta, sagði hann: "Jóhannes, sem ég lét hálshöggva, hann er upp risinn." 	 Meɛna mi gesla Hiṛudus s wannect-agi, yeqqaṛ : D Yehya-nni iwumi kkseɣ aqqeṛṛuy, i d-iḥyan !


Dæmum því ekki framar hver annan. Ásetjið yður öllu heldur að verða bróður yðar ekki til ásteytingar eða falls. 	 Ur țemḥasabet ara ihi wway-gar awen, meɛna ḥadret iman-nwen iwakken ur txeddmem ara ayen ara yesseɣlin atmaten-nwen di ddnub.


fer hann og tekur með sér sjö aðra anda sér verri, og þeir fara inn og setjast þar að, og verður svo hlutur þess manns verri eftir en áður." 	 imiren ad iṛuḥ a d-yawi sebɛa yiṛuḥaniyen nniḍen iweɛṛen akteṛ-is, ad kecmen ad zedɣen deg-s ; s wakka lḥala n wergaz-nni aț-țenṭeṛ akteṛ n tikkelt tamezwarut.


Minnist orðanna, sem ég sagði við yður: Þjónn er ekki meiri en herra hans. Hafi þeir ofsótt mig, þá munu þeir líka ofsækja yður. Hafi þeir varðveitt orð mitt, munu þeir líka varðveita yðar. 	 Mmektit-ed ayen i wen-d nniɣ : aqeddac werǧin yugar Bab-is. Ma qehṛen-iyi a kkun-qehṛen ula d kunwi ; ma ḥerzen imeslayen-iw ad ḥerzen imeslayen-nwen.


Þá hrópaði hann: "Jesús, sonur Davíðs, miskunna þú mér!" 	 Dɣa iɛeggeḍ yenna : A Ɛisa, a mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i !


Nei, segi ég yður, en ef þér gjörið ekki iðrun, munuð þér allir farast eins." 	 Xaṭi, meɛna nniɣ-awen : m'ur tbeddlem ara tikli aț-țemtem ula d kunwi.


mönnum, er lagt hafa líf sitt í hættu vegna nafns Drottins vors Jesú Krists. 	 nutni i gsebblen tudert nsen ɣef yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ. +


Þá mælti hann: "Ég mun rannsaka mál þitt, þegar kærendur þínir koma." Og hann bauð að geyma hann í höll Heródesar. 	 yenna-yas : M'ara d-awḍen yexṣimen iccetkan fell-ak, a k-sleɣ . Dɣa yumeṛ a t-ɛassen di lbeṛj n Hiṛudus. At Isṛail cccetkan ɣef Bulus


Á sömu stundu varð hann glaður í heilögum anda og sagði: "Ég vegsama þig, faðir, herra himins og jarðar, að þú hefur hulið þetta spekingum og hyggindamönnum, en opinberað það smælingjum. Já, faðir, svo var þér þóknanlegt. 	 Imiren kan, Sidna Ɛisa yeččuṛ-it Ṛṛuḥ iqedsen s lfeṛḥ, yenṭeq yenna : Tanemmirt a Baba, kečč yellan d Bab n yigenwan d lqaɛa, imi ayen akk i teffreḍ ɣef lɛuqal d yimusnawen tbeggneḍ-t-id i yimecṭuḥen. Tanemmirt a Baba Ṛebbi aḥnin axaṭer d wagi i d lebɣi-k.


Þér eruð vort bréf, ritað á hjörtu vor, þekkt og lesið af öllum mönnum. 	 Tabṛaț-nneɣ, d kunwi s yiman nwen ; ț-țabṛaț yuran deg ulawen nneɣ, tețwassen yerna ɣṛan-ț akk yemdanen.


Ef þeir segja við yður: ,Sjá, hann er í óbyggðum,' þá farið ekki þangað. Ef þeir segja: ,Sjá, hann er í leynum,' þá trúið því ekki. 	 ma nnan-awen Lmasiḥ atan deg unezṛuf, ur țṛuḥut ara, neɣ ma nnan-awen walit, atan deg umkan-ihin yeffren, ur țțamnet ara.


Einum fékk hann fimm talentur, öðrum tvær og þeim þriðja eina, hverjum eftir hæfni. Síðan fór hann úr landi. 	 Ifka i umezwaru xemsmeyya twiztin n ddheb, wi sin yefka-yas mitin, wis tlata yefka-yas meyya ; yefka i yal yiwen s wakken tella tezmert-is, dɣa iṛuḥ.


En ég ber það traust til Drottins, að ég muni og bráðum koma sjálfur. 	 yerna sɛiɣ lețkal di Ssid-nneɣ belli qṛib a n-aseɣ s yiman-iw ɣuṛ-wen.


Vei yður, þá er allir menn tala vel um yður, því að á sama veg fórst feðrum þeirra við falsspámennina. 	 A tawaɣit nwen asm'ara kkun-cekkṛen yemdanen, axaṭer akka i xedmen lejdud-nsen i lenbiya n lekdeb.


Heilsið Prisku og Akvílasi, samverkamönnum mínum í Kristi Jesú. 	 ?ṣiwḍet sslam i gma-tneɣ Akilas akk-d Briska, wid akken iqeddcen yid-i ɣef Sidna Ɛisa Lmasiḥ,


Þar sá hann í helgidóminum þá, er seldu naut, sauði og dúfur, og víxlarana, sem sátu þar. 	 Yufa deg wefrag n lǧameɛ iqedsen wid yeznuzun izgaren, ulli d yetbiren, yufa daɣen dinna wid yețbeddilen idrimen ; rran lǧameɛ iqedsen d ssuq.


Þér eigið djöfulinn að föður og viljið gjöra það, sem faðir yðar girnist. Hann var manndrápari frá upphafi og aldrei í sannleikanum, því í honum finnst enginn sannleikur. Þegar hann lýgur fer hann að eðli sínu, því hann er lygari og lyginnar faðir. 	 Baba-twen d Cciṭan yerna tebɣam aț-țxedmem lebɣi-s. Nețța d bu-tmegṛaḍ si tazwara, ur yeṭṭif ara di tideț axaṭer ulac deg-s tideț. M'ara yeskiddib, yețmeslay-ed seg ul-is imi d ameskaddab i gella ; d nețța i d bab n lekdeb.


Og konan, sem þú sást, er borgin mikla, sem heldur ríki yfir konungum jarðarinnar." 	 Ma ț-țameṭṭut-nni tucmiț i twalaḍ, tețmettil-ed tamdint tameqqrant i gḥekmen ɣef yigelliden n ddunit.


Sælir eru hjartahreinir, því að þeir munu Guð sjá. 	 D iseɛdiyen wid iwumi yeṣfa wul, axaṭer ad walin Sidi Ṛebbi !