er sagði: "Rita þú í bók það sem þú sérð og send það söfnuðunum sjö, í Efesus, Smýrnu, Pergamos, Þýatíru, Sardes, Fíladelfíu og Laódíkeu." 	 teqqaṛ-ed : Ayen akka i tețwaliḍ aru-t di tektabt tceggɛeḍ-ț i sebɛa tejmuyaɛ agi n watmaten : i tejmaɛt n Ifasus, n Smirnus, n Birɣamus, n Tyatir, n Sardas, n Filadilfya akk-d țin n Ludikus.


Jóhannes svaraði þeim: "Enginn getur tekið neitt, nema honum sé gefið það af himni. 	 Yeḥya yerra-yasen : Yiwen ur izmir ad ixdem ccɣel nniḍen sennig wayen i s-d-yefka Sidi Ṛebbi.


En það ásetti ég mér, að koma ekki aftur til yðar með hryggð. 	 Ihi qesdeɣ ur n-țuɣaleɣ ara ɣuṛ wen, imi ur bɣiɣ ara a kkun sḥezneɣ daɣen.


Þér skuluð ekki kalla neinn föður yðar á jörðu, því einn er faðir yðar, sá sem er á himnum. 	 Ur qqaṛet ula i yiwen di ddunit : « Baba » axaṭer anagar yiwen i d baba-wen, d Baba Ṛebbi yellan deg igenwan.


Kærleikurinn gjörir ekki náunganum mein. Þess vegna er kærleikurinn fylling lögmálsins. 	 Win yesɛan leḥmala deg wul-is ur ițḍuṛṛu ara wiyaḍ, ihi win iḥemmlen wiyaḍ, yexdem ayen akk i d-tenna ccariɛa.


Menn höfðu kveikt eld í miðjum garðinum og sátu við hann, og Pétur settist meðal þeirra. 	 Ceɛlen times di tlemmast n wefrag, qqimen. Buṭrus yella yid-sen.


_Opna slóð (URL) 	 _Ldi URL


Á þeim rætist spádómur Jesaja: Með eyrum munuð þér heyra og alls ekki skilja, og sjáandi munuð þér horfa og ekkert sjá. 	 S wakka, yedṛa-d yid-sen wayen i d-ixebbeṛ fell-asen nnbi Iceɛya : Aț-țsellem s imeẓẓuɣen-nwen, ur tfehhmem ara, aț-țmuqulem s wallen-nwen, ur tețwalim ara,


Og þetta boðorð höfum vér frá honum, að sá sem elskar Guð á einnig að elska bróður sinn. 	 Atan ihi lameṛ i ɣ-d-iǧǧa Lmasiḥ : win iḥemmlen Sidi Ṛebbi ad iḥemmel daɣen gma-s. f+


Kærleikur minn er með öllum yður í Kristi Jesú. 	 Ḥemmleɣ-kkun meṛṛa s yisem n Ɛisa Lmasiḥ.


Nú var aðfangadagur, og til þess að líkin væru ekki á krossunum hvíldardaginn, báðu Gyðingar Pílatus að láta brjóta fótleggi þeirra og taka líkin ofan, enda var mikil helgi þess hvíldardags. 	 Tafaska n izimer n leslak yeɣli-d deg wass n westeɛfu. Tameddit n wass uqbel ass n westeɛfu, lecyux n wat Isṛail ur bɣin ara ad ǧǧen lǧețțat-nni ɣef yimidagen di leɛwaceṛ. Ṛuḥen ad ssutren i Bilaṭus a sen-ṛẓen iḍaṛṛen i widak-nni yețwasemmṛen ; iwakken ad kksen lǧețțat-nsen.


Jesús leiddi hann afsíðis frá fólkinu, stakk fingrum sínum í eyru honum og vætti tungu hans með munnvatni sínu. 	 Sidna Ɛisa yewwi-t yid-es, issebɛed-it ɣef lɣaci ; mi gessekcem iḍuḍan-is deg imeẓẓuɣen n wergaz nni, idhen iḍuḍan-is s imetman, yennul-as iles-is yis-sen,


En sá er Gyðingur, sem er það hið innra, og umskurnin er umskurn hjartans í anda, en ekki í bókstaf. Lofstír hans er ekki af mönnum, heldur frá Guði. 	 meɛna mmi-s n wat Isṛail n tideț, d win i t-yellan deg ul-ines, ṭṭhaṛa n ṣṣeḥ d ayen ixeddem Ṛṛuḥ iqedsen deg ul n wemdan, mačči ț-țin ixeddem wemdan s ccariɛa. Amdan am-agi, d Sidi Ṛebbi i t-ițɛuzzun mačči d imdanen.


þegar þeir sjá yðar grandvöru og skírlífu hegðun. 	 ad amnen mbla imeslayen m' ara walin tikli-nsent teṣfa, tesɛa leqdeṛ.


Því að ef það, sem að engu verður, kom fram með dýrð, þá hlýtur miklu fremur hið varanlega að koma fram í dýrð. 	 Ma yella ayen ur nețdum ara yesɛa ccan, acḥal ihi i t-yugar di ccan wayen yețdumun.


Og er djöfullinn hafði lokið allri freistni, vék hann frá honum að sinni. 	 Mi i t-ijeṛṛeb s waṭas n tḥila ur s-yufi ara abrid, Iblis yeṭṭaxeṛ fell-as alamma ț-țikkelt nniḍen.


Mennirnir verða sérgóðir, fégjarnir, raupsamir, hrokafullir, lastmælendur, foreldrum óhlýðnir, vanþakklátir, vanheilagir, 	 Imdanen ad țxemmimen ɣef yiman-nsen kan, ad ṭṭamaɛen deg idrimen, ad ssemɣuṛen iman-nsen, ad țzuxxun, ad reggmen di Ṛebbi, ad țɛaṣin imawlan-nsen, ad nekkṛen lxiṛ, ad tekksen sser ɣef wayen yesɛan lḥeṛma,


Dagana fyrir flóðið átu menn og drukku, kvæntust og giftust allt til þess dags, er Nói gekk í örkina. 	 Axaṭer deg ussan-nni uqbel a d-neflen waman ɣef ddunit, imdanen llan tețțen, tessen, țemyezwaǧen, zeggjen i warraw-nsen, armi d ass i deg yekcem nnbi Nuḥ ɣer lbabuṛ.


Send þú nú menn til Joppe og lát sækja Símon nokkurn, er kallast Pétur. 	 Tura ceggeɛ irgazen ɣer temdint n Jafa, ɣer Semɛun, win iwumi qqaṛen Butṛus, iwakken a d-yas.


Hvað mundi ég gagna yður, bræður, ef ég nú kæmi til yðar og talaði tungum, en flytti yður ekki opinberun eða þekkingu eða spádóm eða kenningu? 	 Tura ay atmaten, lemmer a n-aseɣ ɣuṛ-wen a wen-d mmeslayeɣ s tutlayt ur nețwassen ara, deg wacu ara kkun-nefɛeɣ ? A kkun-nefɛeɣ ma wwiɣ-awen-d ayen i yi-d-ițțuweḥḥan d wayen i yi-d-yețțuxebṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, neɣ țamusni akk-d uselmed !


Nú gátu þeir ekkert borgað, og þá gaf hann báðum upp. Hvor þeirra skyldi nú elska hann meira?" 	 Imi ur sɛin ara i sin s wacu ara xelṣen, isemmeḥ-asen. Anwa deg-sen ara t-iḥemmlen akteṛ ?


Þeir fóru um Frýgíu og Galataland, því heilagur andi varnaði þeim að boða orðið í Asíu. 	 Ṛṛuḥ iqedsen ur sen-iserreḥ ara ad ṛuḥen ad beccṛen awal n Sidi Ṛebbi di tmurt n Asya, dɣa zegren timura n Frijya d Galasya.


Hinn sami andi veitir einum trú, öðrum lækningagáfu 	 Ṛṛuḥ-agi yefka daɣen i wayeḍ liman iǧehden, i wayeḍ tazmert s wayes ara yesseḥlu imuḍan ;


Og hann sagði við lærisveinana: "Þeir dagar munu koma, að þér þráið að sjá einn dag Mannssonarins og munuð eigi sjá. 	 Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : A d-yas lweqt i deg ara tmennim aț-țeẓrem Mmi-s n bunadem ulamma d yiwen wass lameɛna ur kkun-id-ițṣaḥ ara.


Gat ekki tengst ‚%s‘Could you not access "Digital Persona U.are.U 4000/4000B 	 Could you not access "Digital Persona U.are.U 4000/4000B


"Líkt er um himnaríki og konung einn, sem gjörði brúðkaup sonar síns. 	 Tagelda n igenwan tcuba ɣer yiwen ugellid i gxedmen tameɣṛa i mmi-s.


Og er stundin var komin, gekk hann til borðs og postularnir með honum. 	 Mi d-yewweḍ lweqt n imensi, Sidna Ɛisa yeqqim ad yečč nețța d Ṛṛusul-is,


þá fer ég þó heldur bónarveg vegna kærleika þíns, þar sem ég er eins og ég er, hann Páll gamli, og nú líka bandingi Krists Jesú. 	 bɣiɣ axiṛ a k-ssutreɣ s leḥmala imi nekk Bulus yellan d amɣaṛ yerna tura d ameḥbus ɣef ddemma n Ɛisa Lmasiḥ,


Ætli nokkur af höfðingjunum hafi farið að trúa á hann, eða þá af faríseum? 	 Teẓram yiwen si lecyux-nneɣ, neɣ seg ifariziyen i gumnen yis ?


Sannlega segi ég yður: Allt mun þetta koma yfir þessa kynslóð. 	 A wen-d-iniɣ tideț : ayagi meṛṛa a d-yeɣli ɣef lǧil-agi !


En þeir sögðu: "Ekki á hátíðinni, þá gæti orðið uppþot með lýðnum." 	 Qqaṛen : Ur nezmir ara a t-nessekcem ɣer lḥebs deg wass n lɛid, neɣ m'ulac lɣaci ad sekkren ccwal.


Því að þér eruð dánir og líf yðar er fólgið með Kristi í Guði. 	 axaṭer ɣer ddunit tețțusemmam temmutem, meɛna ɣer Sidi Ṛebbi tudert-nwen teffer akk-d Lmasiḥ.


Því að hafi Guð ekki þyrmt hinum náttúrlegu greinum, þá mun hann ekki heldur þyrma þér. 	 Axaṭer akken i gegzem tiseḍwa n laṣel n tzemmurt iwakken a k-ileqqem fell-as, i gezmer a k-igzem ula d kečč.


Hvað eigum vér þá að segja við þessu? Ef Guð er með oss, hver er þá á móti oss? 	 Acu ara d-nernu ihi ? Anwa ara ɣ-izemren ma yella Sidi Ṛebbi yid-nneɣ ?


Og hann vék frá þeim svo sem steinsnar, féll á kné, baðst fyrir og sagði: 	 Dɣa yessebɛed iman-is fell-asen azal n kra n lmitrat, yeqqim ɣef tgecrar ideɛɛu i Ṛebbi yeqqaṛ :


Þú segir: "Ég er ríkur og orðinn auðugur og þarfnast einskis." Og þú veist ekki, að þú ert vesalingur og aumingi og fátækur og blindur og nakinn. 	 axaṭer teqqaṛeḍ : srebḥeɣ iman-iw, aql-iyi d ameṛkanti, ur uḥwaǧeɣ ula d acemma, ur d-tewwiḍ ara s lexbaṛ belli tețɣiḍeḍ am umeɣbun, ur tesɛiḍ acemma, aqli-k d aɛeryan, d aderɣal.


Fannst mér vandi fyrir mig að fást við þetta og spurði Pál, hvort hann vildi fara til Jerúsalem og láta dæma málið þar. 	 Imi ur ẓriɣ ara acu ara xedmeɣ di temsalt-agi, nniɣ-as i Bulus ma yebɣa ad iṛuḥ ɣer temdint n Lquds iwakken ad ițțucaṛeɛ dinna,


Þegar hann var að leggja af stað, kom maður hlaupandi, féll á kné fyrir honum og spurði hann: "Góði meistari, hvað á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?" 	 Akken iteddu Sidna Ɛisa ad iṛuḥ, ataya yiwen ilemẓi yeɣli ɣef tgecrar zdat-es, yenna-yas : A ccix yelhan, d acu ilaqen a t-xedmeɣ iwakken ad sɛuɣ tudert n dayem ?


segið þér þá við mig, sem faðirinn helgaði og sendi í heiminn, að ég guðlasti, af því ég sagði: ,Ég er sonur Guðs'? 	 amek armi teqqaṛem fell-i keffṛeɣ mi d-nniɣ « nekk d Mmi-s n Ṛebbi, » eɛni mačči d Baba i yi-ixtaṛen, i yi-d-iceggɛen ɣer ddunit ?


Þá segir Jesús við þá: "Á þessari nóttu munuð þér allir hneykslast á mér, því að ritað er: ,Ég mun slá hirðinn, og sauðir hjarðarinnar munu tvístrast.' 	 dinna Sidna Ɛisa yenna-yasen : Iḍ-agi ad a wen-iliɣ akk d sebba n tuccḍa, axaṭer yura di tira iqedsen ad wwteɣ ameksa, ulli n tqeḍɛit-is ad rewlent ɣer yal tama .


Nú voru sjö bræður. Sá fyrsti tók sér konu, en dó barnlaus. 	 Llan ihi sebɛa watmaten : amezwaru yezweǧ yuɣal yemmut ur d-yeǧǧi ara dderya.


Þá kom kona nokkur kanversk úr þeim héruðum og kallaði: "Miskunna þú mér, herra, sonur Davíðs! Dóttir mín er mjög kvalin af illum anda." 	 Yiwet n tmeṭṭut n at Kenɛan i gzedɣen dinna tusa-d ɣuṛ-es tețɛeggiḍ : A Sidi, a mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i ! Ațan yelli izdeɣ-iț uṛuḥani, iɛețțeb-iț aṭas.


Þá komu til hans farísear og vildu freista hans. Þeir spurðu: "Leyfist manni að skilja við konu sína fyrir hvaða sök sem er?" 	 Kra ifariziyen qeṛṛben-d ɣuṛ-es iwakken a t-jeṛben, nnan-as : Eɛni ccariɛa-nneɣ tsumeḥ-as i wergaz ad yebru i tmeṭṭut-is ɣef yal sebba yellan ?


Vei þeim sem þungaðar eru eða börn hafa á brjósti á þeim dögum. 	 A tawaɣit n tilawin ara yilin s tadist akk-d țid ara yeṣṣuṭuḍen deg wussan-nni.


En spekin hefur rétt fyrir sér, það staðfesta öll börn hennar." 	 Lameɛna lḥeqq n Sidi Ṛebbi ɛeqlen-t warraw-is, nutni qeblen-t.


Nú sögðu Gyðingar við hann: "Þú ert ekki enn orðinn fimmtugur, og hefur séð Abraham!" 	 At Isṛail nnan-as : Amek, urɛad tesɛiḍ xemsin iseggasen teqqaṛeḍ walaɣ Ibṛahim ?


Þegar Jesús sá hana gráta og Gyðingana gráta, sem með henni komu, komst hann við í anda og varð hrærður mjög 	 Mi ț-iwala tețru nețțat d wid yellan yid-es, Sidna Ɛisa ijreḥ wul-is, tergagi tasa-s.


Og þetta boðorð höfum vér frá honum, að sá sem elskar Guð á einnig að elska bróður sinn. 	 Atan ihi lameṛ i ɣ-d-iǧǧa Lmasiḥ : win iḥemmlen Sidi Ṛebbi ad iḥemmel daɣen gma-s. f+


og að sérhver, er trúir, réttlætist í honum af öllu því, er lögmál Móse gat ekki réttlætt yður af. 	 Kra n win yumnen yis, a s-țwasemmḥen ddnubat-is, ddnubat-nni i ɣef ur tezmirem ara aț-țețwasemmḥem s ccariɛa n Musa.


Vegna þess fór einnig mannfjöldinn á móti honum, því menn höfðu heyrt, að hann hefði gjört þetta tákn. 	 ɣef wannect-agi aṭas n lɣaci i d-yusan ɣuṛ-es imi slan s lbeṛhan i gexdem.


Þér voruð fyrrum óhlýðnir Guði, en hafið nú hlotið miskunn vegna óhlýðni þeirra. 	 Zik-nni tellam tɛuṣam Sidi Ṛebbi, lameɛna tețțunefk-awen-d ṛṛeḥma-ines i kunwi imi i t-ɛuṣan wat Isṛail,


Bræðurnir, sem hjá mér eru, biðja að heilsa yður. Allir hinir heilögu biðja að heilsa yður, en einkanlega þeir, sem eru í þjónustu keisarans. 	 Atmaten akk yellan yid-i țsellimen fell-awen. Wid akk yellan seg ugdud n Sidi Ṛebbi țsellimen fell-awen, abeɛda wid yellan d iqeddacen n Qayṣer.


Þetta varð kunnugt öllum Efesusbúum, bæði Gyðingum og Grikkjum, og ótta sló á þá alla, og nafn Drottins Jesú varð miklað. 	 At Isṛail akk-d iyunaniyen meṛṛa izedɣen tamdint n Ifasus slan s wayagi, ikcem-iten meṛṛa lxuf, ḥemmden isem n Sidna Ɛisa.


Um leið og fara átti með Pál inn í kastalann, segir hann við hersveitarforingjann: "Leyfist mér að tala nokkur orð við þig?" Hann svaraði: "Kannt þú grísku? 	 Mi qṛib a t-skecmen ɣer zdaxel n lbeṛj, Bulus yenna-yas i lqebṭan : Semmeḥ-iyi, zemreɣ a k-d-iniɣ yiwen n wawal ? Yerra-yas : Tessneḍ aț-țhedṛeḍ tayunanit ?


Og æðstu prestarnir og fræðimennirnir leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu ráðið hann af dögum, því að þeir voru hræddir við lýðinn. 	 Lmuqedmin imeqqranen d lɛulama n ccariɛa țqelliben amek ara nɣen Sidna Ɛisa lameɛna uggaden lɣaci.


Fátæka hafið þér jafnan hjá yður, en mig hafið þér ekki ávallt. 	 Axaṭer aț-țesɛum daymen igellilen yid-wen, meɛna nekk ur țțiliɣ ara daymen yid-wen.


Svo er um himnaríki sem mann, er ætlaði úr landi. Hann kallaði þjóna sína og fól þeim eigur sínar. 	 Ass n tuɣalin n Mmi-s n bunadem ad yili daɣen am yiwen wergaz i gțeddun ad iṛuḥ ɣer lɣeṛba, yesnejmaɛ-ed iqeddacen-is, iwekkel iten ɣef wayen akk yesɛa.


Þegar dagarnir sjö voru nær liðnir, sáu Gyðingar frá Asíu Pál í helgidóminum. Þeir komu öllu fólkinu í uppnám, lögðu hendur á hann 	 Mi qṛib ad fakken sebɛa wussan-nni n usizdeg, at Isṛail n tmurt n Asya walan Bulus di lǧameɛ iqedsen. Sekkren ccwal ger lɣaci dɣa ṭṭfen-t.


[Þegar hann var upp risinn árla hinn fyrsta dag vikunnar, birtist hann fyrst Maríu Magdalenu, en út af henni hafði hann rekið sjö illa anda. 	 Sidna Ɛisa yeḥya-d si ger lmegtin ass amezwaru n dduṛt, ass i d-yernan ɣef wass n westeɛfu. Di tazwara isbeggen-ed iman-is i Meryem tamagdalit, seg i d-issufeɣ sebɛa n leǧnun.


Þegar hvíldardagur var kominn, tók hann að kenna í samkundunni, og þeir mörgu, sem á hlýddu, undruðust stórum. Þeir sögðu: "Hvaðan kemur honum þetta? Hver er sú speki, sem honum er gefin, og þau kraftaverk, sem gjörast fyrir hendur hans? 	 Akken i d-yewweḍ wass n westeɛfu, yebda yesselmad di lǧameɛ. Aṭas i gwehmen seg wid i s-isellen, qqaṛen : Ansi i s-d-yekka wayagi ? D acu-ț lefhama-yagi i s-d ițțunefken ? Ansi i s-d-tekka tezmert s wayes ixeddem lbeṛhanat-agi meṛṛa ?


Vertu skjótur til sátta við andstæðing þinn, meðan þú ert enn á vegi með honum, til þess að hann selji þig ekki dómaranum í hendur og dómarinn þjóninum og þér verði varpað í fangelsi. 	 Ma yella iḍlem-ik yiwen, tedduklem di sin ɣer wexxam n ccṛeɛ, ɣiwel msefham kečč yid-es deg ubrid, m'ulac axṣim-ik a k-yawi ɣer lḥakem, lḥakem a k-yefk i wɛessas, aɛessas-nni, a k-yerr ɣer lḥebs.


Ennfremur biður Jesús, að viðurnefni Jústus, að heilsa yður. Þeir eru nú sem stendur einu umskornu samverkamenn mínir fyrir Guðs ríki, og hafa þeir verið mér til huggunar. 	 Ițsellim-ed daɣen fell-awen Ɛisa iwumi qqaṛen Yustus. Ger wat Isṛail anagar tlata watmaten-agi i gxeddmen yid-i i tgeldit n Sidi Ṛebbi, d nutni kan i yufiɣ ɣer tama-w.


Páll, Silvanus og Tímóteus heilsa söfnuði Þessaloníkumanna, sem lifa í Guði, föður vorum, og Drottni Jesú Kristi. 	 Nekk Bulus, Silwan akk-d Timuti, i tejmaɛt n watmaten n temdint n Tiṣalunik yumnen s Sidi Ṛebbi d Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Og aftur laut hann niður og skrifaði á jörðina. 	 Yekna daɣen yețțaru di lqaɛa.


Sá sem hefur eyra, hann heyri. 	 Win yesɛan imeẓẓuɣen isel-ed !


Ég bið yður, bræður: Verðið eins og ég, því að ég er orðinn eins og þér. Í engu hafið þér gjört á hluta minn. 	 Ay atmaten di leɛnaya-nwen, uɣalet am nekkini, imi ula d nekk lliɣ am kunwi. Ur iyi-texdimem acemma n diri.


þjark og þras hugspilltra manna, sem eru sneyddir sannleikanum, en skoða guðhræðsluna sem gróðaveg. 	 imeslayen nsen ur țfakan ara axaṭer ččuṛen s yir ixemmimen teɛṛeq-asen tideț, ɣilen s ṭṭaɛa n Sidi Ṛebbi ara uɣalen d imeṛkantiyen.


Nú rættist það, sem sagt var fyrir munn Jeremía spámanns: 	 Dɣa yețwakemmel wayen i d yenna nnbi Irmiya :


Símon svaraði: "Sá, hygg ég, sem hann gaf meira upp." Jesús sagði við hann: "Þú ályktaðir rétt." 	 Semɛun afarizi yerra-yas : Ahat d win iwumi i gsumeḥ ṭṭlaba tameqqrant. Sidna Ɛisa yenna-yas : Tesɛiḍ lḥeqq !


En hann hristi kvikindið af sér í eldinn og sakaði ekki. 	 Lameɛna Bulus yezwi azrem-nni ɣer tmes, ur t-yuɣ ula d acemma ;


Og dauðanum og Helju var kastað í eldsdíkið. Þetta er hinn annar dauði, eldsdíkið. 	 Lmut d laxeṛt țwaḍeggṛent ɣer temda n tmes, țamda-agi n tmes i d lmut tis snat.


- reyndar skírði Jesús ekki sjálfur, heldur lærisveinar hans - 	 Lameɛna Sidna Ɛisa mačči d nețța s yiman-is i gesseɣḍasen lɣaci, ccɣel-agi yeǧǧa-t i inelmaden-is. Mi geẓra Sidna Ɛisa belli slan yis,


afmáði hann lögmálið með boðorðum þess og skipunum til þess að setja frið og skapa í sér einn nýjan mann úr báðum. 	 yesseɣli tazmert n ccariɛa yerna lewṣayat akk-d leqwanen-ines, iwakken a d-issufeɣ si snat ccetlat-agi, yiwen kan n wegdud ajdid ara yamnen yis ; s wakka i d-issers lehna.


Meðal þeirra var María Magdalena, María, móðir þeirra Jakobs og Jósefs, og móðir Sebedeussona. 	 Tella gar-asent Meryem tamagdalit, Meryem yemma-s n Yeɛqub d Yusef akk-d d yemma-s n warraw n Zabadi.


og er tvískiptur. Hin ógifta kona og mærin ber fyrir brjósti það, sem Drottins er, til þess að hún megi vera heilög, bæði að líkama og anda. En hin gifta kona ber fyrir brjósti það, sem heimsins er, hversu hún megi þóknast manninum. 	 Akken daɣen tameṭṭut ur nezwiǧ ara akk-d țlemẓit ; țxemmiment kan ɣef lecɣal n Sidi Ṛebbi iwakken ad ilint ț-țiqeddacin-ines s lǧețțat-nsent d ṛṛuḥ-nsent ; meɛna tin izewǧen tețxemmim kan ɣef lecɣal n ddunit d wamek ara teɛǧeb i wergaz-is.


Þannig skulu eiginmennirnir elska konur sínar eins og eigin líkami. Sá, sem elskar konu sína, elskar sjálfan sig. 	 Akken daɣen, irgazen ilaq ad ḥemmlen tilawin-nsen am lǧețțat-nsen. Win iḥemmlen tameṭṭut-is d iman-is i gḥemmel.


Umskurnin er ekkert og yfirhúðin ekkert, heldur það að halda boðorð Guðs. 	 Yexten walebɛaḍ neɣ ur yextin ara ulac deg-s ; ayen yesɛan azal d ṭṭaɛa n lumuṛat n Sidi Ṛebbi.


Og hinn þriðji hellti úr sinni skál í fljótin og uppsprettur vatnanna og það varð að blóði. 	 Lmelk wis tlata yesmar taqbuct-is ɣef yisaffen d leɛwanṣer n waman, uɣalen meṛṛa d idammen.


En hvað segir ritningin? "Rek burt ambáttina og son hennar, því að ekki skal ambáttarsonurinn taka arf með syni frjálsu konunnar." 	 Lameɛna d acu yuran di tira iqedsen ? Enfu taklit d mmi-s ;axaṭer mmi-s n taklit ur ilaq ara ad iwṛet akk-d mmi-s n tmeṭṭut taḥeṛṛit .


Fyrir trú yfirgaf hann Egyptaland og óttaðist ekki reiði konungsins, en var öruggur eins og hann sæi hinn ósýnilega. 	 S liman i d-iffeɣ si tmurt n Maṣer ur yuggad ara agellid iweɛṛen, yeṭṭef di liman am win iwalan win akken ur yețwali yiwen.


Elísabet, frændkona þín, er einnig orðin þunguð að syni í elli sinni, og þetta er sjötti mánuður hennar, sem kölluð var óbyrja, 	 Ilicaba i m-ițțilin, ula d nețțat ațan s tadist a d-tesɛu aqcic ɣas akken meqqṛet di leɛmeṛ. Tin akken iwumi semman tiɛiqeṛt, ațan deg waggur wis sețța,


Og er hann þakklátur þjóni sínum fyrir að gjöra það, sem boðið var? 	 Eɛni ad icekkeṛ axeddam-is imi gexdem ayen i s-yumeṛ ?


Því að sjálfur er ég maður, sem verð að lúta valdi og ræð yfir hermönnum, og ég segi við einn: ,Far þú,' og hann fer, og við annan: ,Kom þú,' og hann kemur, og við þjón minn: ,Gjör þetta,' og hann gjörir það." 	 Axaṭer sɛiɣ wid i gṭebbiṛen fell-i, sɛiɣ daɣen lɛeskeṛ seddaw lḥekma-w. Ad iniɣ i yiwen ṛuḥ ad iṛuḥ ; i wayeḍ as-ed, a d-yas ; ad iniɣ i wqeddac-iw xdem ayagi, a t-ixdem.


Hvern þann sem kannast við mig fyrir mönnum, mun og ég við kannast fyrir föður mínum á himnum. 	 Kra win ara yessetḥin s yisem-iw zdat yemdanen, ula d nekk, ad ssetḥiɣ yis zdat Baba yellan deg igenwan.


Þá gekk hann til hins síðara og mælti á sömu leið. Hann svaraði: ,Já, herra,' en fór hvergi. 	 Yenna-yas daɣen i mmi-s wi sin ad iṛuḥ ad ixdem, yerra-yas-d : Ih a baba ad ṛuḥeɣ ! MMeɛna ur iṛuḥ ara.


Og er hann sá trú þeirra, sagði hann: "Maður, syndir þínar eru þér fyrirgefnar." 	 Mi gwala liman-nsen, yenna i umuḍin-nni : Ay argaz, țwaɛeffan-ak ddnubat ik !


Þannig hafa þeir nú líka orðið óhlýðnir, til þess að einnig þeim mætti miskunnað verða fyrir miskunn þá, sem yður er veitt. 	 akken daɣen ara sen-d tețțunefk ula i nutni i t-iɛuṣan tura, ṛṛeḥma i wen-d-ițțunefken i kunwi.


og sagði hárri röddu: "Óttist Guð og gefið honum dýrð, því að komin er stund dóms hans. Tilbiðjið þann, sem gjört hefur himininn og jörðina og hafið og uppsprettur vatnanna." 	 Yeqqaṛ ed s taɣect ɛlayen : Aggadet Ṛebbi, ḥemmdet-eț axaṭer yewweḍ-ed wass n lḥisab. Seǧǧdet, ɛebdet Win i d-ixelqen igenni d lqaɛa, lebḥeṛ akk-d leɛwanseṛ n waman.


Þetta er hrósun vor: Samviska vor vitnar um, að vér höfum lifað í heiminum, og sérstaklega hjá yður, í heilagleika og hreinleika, sem kemur frá Guði, ekki látið stjórnast af mannlegri speki, heldur af náð Guðs. 	 Ațah sebba s wayes i nefṛeḥ s yiman-nneɣ yerna ulawen-nneɣ thennan : nelḥa d yemdanen meṛṛa s wul yeṣfan d neyya, abeɛda yid wen kunwi. Ayagi yusa-yaɣ-d s ɣuṛ Ṛebbi, axaṭer mačči s lɛeqliya n yemdanen i nțeddu meɛna d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi i ɣ-ițwellihen.


Hann kenndi þeim margt í dæmisögum og sagði við þá: 	 Yebda yesselmad iten s lemtul, yeqqaṛ-asen :


Og ritningin rættist, sem segir: "Abraham trúði Guði, og það var honum til réttlætis reiknað," og hann var kallaður Guðs vinur. 	 Akka i gedṛa wayen d-nnant tira iqedsen fell-as : Ibṛahim yesɛa liman di Ṛebbi, daymi yenneḥsab d aḥeqqi ; yețțusemma d aḥbib n Ṛebbi.


Elía var maður sama eðlis og vér, og hann bað þess heitt, að ekki skyldi rigna, og það rigndi ekki yfir landið í þrjú ár og sex mánuði. 	 Nnbi Ilyas yella d argaz am nukni : meɛna mi gessuter ɣer Sidi Ṛebbi s wul-is iwakken ur d-tɣelli ara lehwa, ur d-teɣli ara tlata iseggasen d sețța waguren


Þeir spurðu hann þá: "Hver ert þú?" Jesús svaraði þeim: "Sá sem ég hef sagt yður frá upphafi. 	 Nnan-as : Anwa-k keččini ? Sidna Ɛisa yerra-yasen : D win akken i wen-d-qqaṛeɣ si tazwara.


Allir hlutir urðu fyrir hann, án hans varð ekki neitt, sem til er. 	 kullec yețwaxleq seg-s ; deg wayen meṛṛa yețwaxelqen, ulac ayen ur d-nekki ara s ɣuṛ-es.


Þess vegna eruð þér ekki framar gestir og útlendingar, heldur eruð þér samþegnar hinna heilögu og heimamenn Guðs. 	 Ihi tura, kunwi ur nelli ara seg wat Isṛail, ur tellim ara d ibeṛṛaniyen neɣ d imsebriden, meɛna tețțekkam di tejmaɛt n wegdud n Sidi Ṛebbi, tuɣalem d iɛeyyalen n twacult-is.


Því segi ég yður: Verið ekki áhyggjufullir um líf yðar, hvað þér eigið að eta eða drekka, né heldur um líkama yðar, hverju þér eigið að klæðast. Er lífið ekki meira en fæðan og líkaminn meira en klæðin? 	 Daymi i wen-d-qqaṛeɣ : ur țḥebbiṛet ara i tudert-nwen, ɣef wayen ara teččem d wayen ara teswem akk-d wayen ara telsem. Acu i gesɛan azal, ț-țudert neɣ d lqut ? D lǧețța neɣ d llebsa ? Tudert tugar lqut, lǧețța tugar llebsa !


þá mun húsbóndi þess þjóns kom á þeim degi, er hann væntir ekki, á þeirri stundu, er hann veit ekki, höggva hann og láta hann fá hlut með ótrúum. 	 A d-yas umɛellem-is deg wass i ɣef ur yebni ara, di lweqt ur yessin ara, a t-iɛaqeb s lmut akken țțuɛaqben wid iɛuṣan Ṛebbi.


Og Drottinn vék sér við og leit til Péturs. Þá minntist Pétur orða Drottins, er hann mælti við hann: "Áður en hani galar í dag, muntu þrisvar afneita mér." 	 Sidna Ɛisa yezzi ɣuṛ-es, immuqel-it. Dɣa Buṭrus yemmekta-d wayen i s-d-yenna Sidna Ɛisa : « Ass-agi, uqbel ad iskkuɛ uyaziḍ ad iyi-tnekṛeḍ tlata iberdan.»


Líkt er það súrdeigi, er kona tók og fól í þrem mælum mjöls, uns það sýrðist allt." 	 Tețțemcabi ɣer ciṭṭuḥ yiɣes n temtunt i d-teddem tmeṭṭut, tger-it di tlata lkilat n uwren dɣa teǧǧa-t armi yuli meṛṛa.


Sáð er jarðneskum líkama, en upp rís andlegur líkami. Ef jarðneskur líkami er til, þá er og til andlegur líkami. 	 Tekcem ɣer wakal s yiwet n ṣṣifa, a d-teḥyu s ṣṣifa nniḍen ; akken tella lǧețța n wemdan, tella daɣen lǧețța n Ṛṛuḥ.


heldur tölum vér leynda speki Guðs, sem hulin hefur verið, en Guð hefur frá eilífð fyrirhugað oss til dýrðar. 	 Nețbecciṛ tamusni n Sidi Ṛebbi yellan d lbaḍna yeffren ɣef yemdanen, i ghegga si zik i lɛezz-nneɣ.


Hann svaraði: "Yður er gefið að þekkja leynda dóma himnaríkis, hinum er það ekki gefið. 	 Yerra-yasen : Kunwi yețțunefk-awen-d aț țissinem lbaḍna n tgelda igenwan, ma d wiyaḍ, ur sen-d-ițțunefk ara.


Hann fann náð hjá Guði og bað, að hann mætti finna bústað fyrir Jakobs Guð. 	 Sidna Dawed eɛzizen ɣer Sidi Ṛebbi, yedɛa ɣuṛ-es yenna : A Sidi Ṛebbi ! A Yillu n jeddi-tneɣ Yeɛqub ! Eǧǧ-iyi ad a k-bnuɣ lǧameɛ iqedsen ara yilin ț-țanezduɣt-ik !


Líkt er himnaríki fjársjóði, sem fólginn var í jörðu og maður fann og leyndi. Í fögnuði sínum fór hann, seldi allar eigur sínar og keypti akur þann. 	 Tagelda n igenwan tețțemcabi ɣer ugerruj yeffren deg yiwen n yiger. Yiwen wergaz yufa-t, yuɣal iffer-it. Si lfeṛḥ-nni i gefṛeḥ, iṛuḥ izzenz ayen akk yesɛa iwakken ad yaɣ iger-nni.


Og hann sagði: "Hver sem eyru hefur að heyra, hann heyri!" 	 Yenna-yasen : Win yesɛan imeẓẓuɣen, isel-ed !


Ekki saurgar það manninn, sem inn fer í munninn, hitt saurgar manninn, sem út fer af munni." 	 mačči d ayen i gkeččmen seg imi n wemdan i t-yessamasen, meɛna d ayen i d-ițeffɣen seg-s.


að Kristur ætti að líða og fyrstur rísa upp frá dauðum og boða bæði lýðnum og heiðingjunum ljósið." 	 yeɛni Lmasiḥ ad iɛteb, d nețța i d amezwaru ara d-iḥyun si ger lmegtin, ad ibecceṛ tafat i wegdud n wat Isṛail akk-d leǧnas nniḍen.


Þá langaði hann að seðja sig á drafinu, er svínin átu, en enginn gaf honum. 	 Acḥal imenna ad yečč ulamma d axeṛṛub-nni i tețțen yilfan-nni, meɛna yiwen ur as-d-yefki.


Þegar dagarnir sjö voru nær liðnir, sáu Gyðingar frá Asíu Pál í helgidóminum. Þeir komu öllu fólkinu í uppnám, lögðu hendur á hann 	 Mi qṛib ad fakken sebɛa wussan-nni n usizdeg, at Isṛail n tmurt n Asya walan Bulus di lǧameɛ iqedsen. Sekkren ccwal ger lɣaci dɣa ṭṭfen-t.


Ég fór með hann til lærisveina þinna, en þeir gátu ekki læknað hann." 	 wwiɣ-t-id i inelmaden-ik, meɛna ur zmiren ara a t-sseḥlun.


Ég er mér ekki neins ills meðvitandi, en með því er ég þó ekki sýknaður. Drottinn er sá sem dæmir mig. 	 ɣas akken ur iyi-isseḍlem ara wul-iw, mačči d ayagi ara d-isbeggnen belli d aḥeqqi i lliɣ, axaṭer d Sidi Ṛebbi ara yi-ḥasben.


Jesús segir við hana: "Snertu mig ekki! Ég er ekki enn stiginn upp til föður míns. En farðu til bræðra minna og seg þeim: ,Ég stíg upp til föður míns og föður yðar, til Guðs míns og Guðs yðar.'" 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ur yi-d-țmassa ara, axaṭer urɛad uliɣ ɣer Baba. Lameɛna ṛuḥ ini-yasen i watmaten-iw : aql-iyi ad aliɣ ɣer Baba yellan d Baba-twen, ɣer Yillu-yiw yellan d Illu-nwen.


Hann svarar þeim: "Hver er móðir mín og bræður?" 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Anta i d yemma, anwi i d aytma ?


Hann bauð þeim að taka ekkert til ferðarinnar annað en staf, ekki brauð, mal né peninga í belti. 	 Iweṣṣa-ten, yenna-yasen : Ur țțawit yid-wen acemma i webrid, ama d aɣṛum, ama d agrab ama d aṣurdi deg waggus, anagar aɛekkaz deg ufus.


Seljið eigur yðar og gefið ölmusu, fáið yður pyngjur, er fyrnast ekki, fjársjóð á himnum, er þrýtur ekki, þar sem þjófur fær eigi í nánd komist né mölur spillt. 	 Zzenzet ayen tesɛam, tsedqem-t. Heggit i yiman-nwen deg yigenwan agerruj ur nkeffu, ur nrekku, dinna ulac imakaren ara t-yakren, ulac ibeɛɛac ara t-iččen.


Margir Gyðingar lásu þessa yfirskrift, því staðurinn, þar sem Jesús var krossfestur, var nærri borginni, og þetta var ritað á hebresku, latínu og grísku. 	 Imi amkan-nni anda i t-semmṛen ur yebɛid ara ɣef temdint, aṭas n wat Isṛail i geɣṛan talwiḥt-nni yuran s tɛibṛanit, s tlatinit ț-țyunanit.


Þér hafið gætur á dögum og mánuðum, vissum tíðum og árum. 	 Tețțakem lqima i leɛyudat n kra wussan, kra wagguren, kra lewqat d kra yiseggasen !


eins og Mannssonurinn er ekki kominn til þess að láta þjóna sér, heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir marga." 	 Daymi Mmi-s n bunadem ur d-yusi ara iwakken ad qedcen fell-as, meɛna yusa-d iwakken ad yili d aqeddac, yerna ad isebbel tudert-is iwakken ad isellek aṭas n yemdanen.


þá stær þig ekki gegn greinunum. Ef þú stærir þig, þá vit, að þú berð ekki rótina, heldur rótin þig. 	 ur ilaq ara aț-țḥeqṛeḍ tiseḍwa-nni yețwagezmen. ?ader iman-ik ɣef zzux, axaṭer mačči d kečč i geṭṭfen aẓar meɛna d aẓar i k-iṭṭfen.


Þegar menn taka yður og draga fyrir rétt, hafið þá ekki fyrirfram áhyggjur af því, hvað þér eigið að segja, heldur talið það, sem yður verður gefið á þeirri stundu. Þér eruð ekki þeir sem tala, heldur heilagur andi. 	 M'ara kkun-ẓẓuɣṛen a kkun awin ɣer ccṛeɛ, ur xeddmet ara anezgum ɣef wayen ara tinim ; init-ed kan ayen ara wen-d-yasen di teswiɛt-nni, axaṭer mačči d kunwi ara imeslayen lameɛna d Ṛṛuḥ iqedsen.


Þegar hún hellti þessum smyrslum yfir líkama minn, var hún að búa mig til greftrunar. 	 Mi d-tesmar leɛṭeṛ-agi fell-i, d lǧețța-w i thegga i temḍelt-iw.


Að vér elskum Guðs börn þekkjum vér af því, að vér elskum Guð og breytum eftir boðorðum hans. 	 Atah wamek ara nẓer belli nḥemmel arraw n Ṛebbi : ma nḥemmel Sidi Ṛebbi yerna nxeddem lumuṛat-is.


Ef einhver þykist hafa öðlast þekkingu á einhverju, þá þekkir hann enn ekki eins og þekkja ber. 	 Win i gɣilen yessen kra, urɛad yessin akken i glaq ad yissin.


Hlustið á, þér auðmenn, grátið og kveinið yfir þeim bágindum, sem yfir yður munu koma. 	 Slet-ed tura ula d kunwi ay imeṛkantiyen : meǧdet ɣef ddemma n txeṣṣarin ara d-yeɣlin fell-awen !


lögðu þeir fast að oss og báðu um að mega vera í félagi við oss um samskotin til hinna heilögu. 	 Ssutren-aɣ-d s uḥellel iwakken a sen-nexdem lemziya a d-fken ula d nutni amur-nsen n ssadaqa-agi i njemmeɛ iwakken a ț-țnawi i watmaten n tmurt n Yahuda yellan di lexṣas.


Ég lít svo á, að ekki séu þjáningar þessa tíma neitt í samanburði við þá dýrð, sem á oss mun opinberast. 	 Ihi leɛtab i nesɛedday tura, ur nezmir ara a t-nmettel ɣer lɛaḍima ara d-ibeggen Sidi Ṛebbi deg-nneɣ.


En þér hafið ekki fengið anda, sem gjörir yður að þrælum að lifa aftur í hræðslu, heldur hafið þér fengið anda, sem gefur yður barnarétt. Í þeim anda köllum vér: "Abba, faðir!" 	 Ṛṛuḥ i wen-d-ițțunefken mačči d Ṛṛuḥ ara kkun-irren d aklan iwakken aț-țɛicem di tugdi, meɛna d Ṛṛuḥ iqedsen i kkun-irran d arraw n Ṛebbi, yis i nezmer a nessiwel i Sidi Ṛebbi : « A baba-tneɣ ! »


Nú komu þeir, sem ráðnir voru síðdegis, og fengu hver sinn denar. 	 Usan-d wid yebdan lxedma ɣef lxemsa n tmeddit, ixelleṣ-iten s ssuma n yiwen wass,


Hún mun son ala, og hann skaltu láta heita Jesú, því að hann mun frelsa lýð sinn frá syndum þeirra." 	 A d-tesɛu aqcic, a s-tsemmiḍ Ɛisa, axaṭer d nețța ara iselken lumma-s si ddnubat-nsen.


Orðstír hans barst um allt Sýrland, og menn færðu til hans alla, sem þjáðust af ýmsum sjúkdómum og kvölum, voru haldnir illum öndum, tunglsjúka menn og lama. Og hann læknaði þá. 	 Slan yis ula di tmurt n Surya meṛṛa ; țțawin-as-ed imuḍan i ghelken si mkul aṭan : wid ițwamelken, wid iwumi yețṛuḥu leɛqel akk-d wukrifen. Sidna Ɛisa isseḥla-ten akk.


til þess að þær laði hinar ungu til að elska menn sína og börn, 	 ad țweṣṣint tilawin ad ḥemmlent irgazen-nsent d warraw nsent,


Lærisveinar hans sögðu: "Nú talar þú berum orðum og mælir enga líking. 	 Inelmaden-is nnan-as : Atan tura tețmeslayeḍ-aɣ-d ɛinani mačči s lemtul.


Svo bar við á ferð hans til Jerúsalem, að leið hans lá á mörkum Samaríu og Galíleu. 	 Deg webrid-is ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa iɛedda ger tmurt n Samarya akk ț-țmurt n Jlili.


Hvað eigum vér þá að segja um Abraham, forföður vorn, hvað ávann hann? 	 D acu ara d-nini ihi ɣef Sidna Ibṛahim, jeddi-tneɣ ? Amek i tedṛa yid-es ?


Og aftur var sagt: "Hallelúja! Reykurinn frá henni stígur upp um aldir alda." 	 Nnan daɣen : Halliluya !... Times yesseṛɣen tamdint tameqqrant ur txețți ara, aț-țeqqim i dayem.


Og hann stóð upp, yfirgaf allt og fylgdi honum. 	 Lewwi yekker, yeǧǧa kullec yedda yid-es.


Þess vegna biðjum vér og alla tíma fyrir yður, að Guð vor álíti yður maklega köllunarinnar og fullkomni allt hið góða, sem þér viljið og vinnið í trú og með krafti Guðs, 	 ?ef ayagi i ndeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi fell-awen am iḍ am ass, iwakken a kkun-yerr d wid yuklalen tudert i ɣer wen-d-issawel. Nessutur-as daɣen a wen-d-ifk tazmert, iwakken aț-țxedmem ayen akken tessaramem n wayen yelhan, yerna ad ibarek lecɣal txeddmem deg webrid n Sidna Ɛisa.


Enginn tekur sér sjálfum þennan heiður, heldur er hann kallaður af Guði, eins og Aron. 	 Yiwen ur izmir ad yeṭṭef amkan n lmuqeddem ameqqran ma yella mačči d Sidi Ṛebbi i t-id-isbedden, am akken i gesbedd nnbi Haṛun.


En þeir ræddu sín á milli, að þeir hefðu ekki tekið brauð. 	 Inelmaden xemmemen deg yiman-nsen, nnan : Ahat imi ur d-newwi ara yid-nneɣ aɣṛum i ɣ-d-yenna akka !


Fátæka hafið þér jafnan hjá yður, en mig hafið þér ekki ávallt. 	 Axaṭer aț-țesɛum daymen igellilen yid-wen, meɛna nekk ur țțiliɣ ara daymen yid-wen.


sem hann gaf áður fyrirheit um fyrir munn spámanna sinna í helgum ritningum, 	 Lexbaṛ-agi n lxiṛ i d-yewɛed Sidi Ṛebbi si zik s yimi n lenbiya di tira iqedsen,


Og yður, sem áður fyrri voruð fráhverfir Guði og óvinveittir honum í huga yðar og vondum verkum, 	 Kunwi yellan zik-nni d ibeṛṛaniyen, d iɛdawen n Sidi Ṛebbi s ixemmimen-nwen d yir lecɣal nwen


Hann kom til Nasaret, þar sem hann var alinn upp, og fór að vanda sínum á hvíldardegi í samkunduna og stóð upp til að lesa. 	 Iṛuḥ ɣer taddart n Naṣaret anda yețțuṛebba ; akken innum, ikcem ɣer lǧameɛ deg wass n westeɛfu.


En bölvun hvílir á öllum þeim, sem byggja á lögmálsverkum, því að ritað er: "Bölvaður er sá, sem ekki heldur fast við allt það, sem í lögmálsbókinni er ritað, og breytir eftir því." 	 Axaṭer wid yettabaɛen ccariɛa iwakken ad țwaqeblen ɣer Ṛebbi, deɛwessu tezga fell-asen imi yura : ad ițwanɛel kra n win yettabaɛen ccariɛa, ur nxeddem ara ayen akk yuran deg-s.


Og þetta er sáttmáli minn við þá, þegar ég tek burt syndir þeirra. 	 ț-țagi i d lemɛahda ara xedmeɣ yid-sen m'ara sen-kkseɣ ddnubat-nsen .


Stígi nú Kristur, konungur Ísraels, niður af krossinum, svo að vér getum séð og trúað." Einnig smánuðu hann þeir, sem með honum voru krossfestir. 	 A d-iṣubb ihi tura seg umidag, Lmasiḥ... Agellid n wat Isṛail ! A nwali iwakken a namen. Ula d wid ițțuṣemmṛen yid-es reggmen-t.


Svo er sem ritað er: "Nafn Guðs verður yðar vegna fyrir lasti meðal heiðingjanna." 	 Axaṭer akken yura di tira iqedsen : ?ef ddemma-nwen i gețwargem yisem n Sidi Ṛebbi ger leǧnas.


Og er hann gekk þar, sá hann Leví Alfeusson sitja hjá tollbúðinni, og hann segir við hann: "Fylg þú mér!" Og hann stóð upp og fylgdi honum. 	 Mi gɛedda, iwala yiwen umekkas yeqqim ițeṭṭef leɣṛama, isem-is Lewwi d mmi-s n ?alfi. Sidna Ɛisa yenna-yas : Ddud-d yid-i ! Lewwi yekker, yedda yid-es.


Og víst er leyndardómur guðhræðslunnar mikill: Hann opinberaðist í holdi, var réttlættur í anda, birtist englum, var boðaður með þjóðum, var trúað í heimi, var hafinn upp í dýrð. 	 S tideț acḥal meqqṛet lbaḍna n Lmasiḥ yellan d sebba n liman-nneɣ : win akken i d-yusan s ṣṣifa n wemdan, i ɣef d-icehhed Ṛṛuḥ iqedsen, tɛeǧǧbent deg-s lmalayekkat, yețwabecceṛ i leǧnas, umnen yis di ddunit meṛṛa, yețwarfed s tmanegt tameqqrant ɣer igenwan.


Sannlega, sannlega segi ég yður: Þjónn er ekki meiri en herra hans né sendiboði meiri þeim, er sendi hann. 	 S tideț nniɣ awen : aqeddac ur yugar ara Ssid-is, amceggeɛ ur yugar ara win i t-id iceggɛen.


Hér er að rætast það, sem spámaðurinn Jóel segir: 	 Lameɛna ayagi yedṛan d ayen i d-icar nnbi Yuwil :


og ekki var heldur maðurinn skapaður vegna konunnar, heldur konan vegna mannsins. 	 Daɣen argaz ur d-yețwaxleq ara i tmeṭṭut, lameɛna ț-țameṭṭut i d yețwaxelqen i wergaz.


Ef þér fyrirgefið einhverjum syndirnar, eru þær fyrirgefnar. Ef þér synjið einhverjum fyrirgefningar, er þeim synjað." 	 Wid iwumi ara tsemḥem ddnubat a sen țwasemḥen, ma d wid iwumi ur tețsemmiḥem ara ddnubat-nsen ad qqimen i yirawen-nsen.


En nú er hann aftur kominn til vor frá yður og hefur borið oss gleðifregn um trú yðar og kærleika, að þér ávallt munið eftir oss með hlýjum hug og yður langi til að sjá oss, eins og oss líka til að sjá yður. 	 Mi d-yuɣal Timuti s ɣuṛ-wen, yewwi-yaɣ-d lexbaṛ yelhan fell-awen : iḥka-yaɣ-d amek tḍuɛem Sidi Ṛebbi, d leḥmala yellan wway gar-awen ; yenna-yaɣ-d daɣen amek i ɣ-d țmektayem, ur aɣ-tețțum ara, tḥarem melmi ara ɣ-teẓrem am akken i nxaq fell-awen ula d nukni.


Þannig rættist orð hans, er hann hafði mælt: "Engum glataði ég af þeim, sem þú gafst mér." 	 Akka i gedṛa wawal-nni i d yenna yakan : « Ur sruḥeɣ ula d yiwen seg widak i yi-d-tefkiḍ. »


Og um leið og Jesús sté úr bátnum, kom maður á móti honum frá gröfunum, haldinn óhreinum anda. 	 Akken kan i d-yers Sidna Ɛisa si teflukt, ataya yiwen wergaz yezdeɣ uṛuḥani, yeffeɣ-ed si tjebbant iteddu-d ɣuṛ-es.


Næsta hvíldardag komu nálega allir bæjarmenn saman til að heyra orð Drottins. 	 Ass n westeɛfu nniḍen, qṛib tamdint meṛṛa i d-innejmaɛen iwakken ad slen i wawal n Ṛebbi.


Fyrir því látum vér ekki hugfallast. Jafnvel þótt vor ytri maður hrörni, þá endurnýjast dag frá degi vor innri maður. 	 Daymi ur ilaq ara a nefcel ; axaṭer ɣas akken lǧețța-nneɣ tfennu seg wass ɣer wayeḍ, ṛṛuḥ yellan deg-nneɣ yețnerni seg wass ɣer wayeḍ.


En þér, bræður, eruð fyrirheits börn eins og Ísak. 	 Ma d kunwi ay atmaten, d arraw n lemɛahda i tellam am Isḥaq.


Klæðist alvæpni Guðs, til þess að þér getið staðist vélabrögð djöfulsins. 	 Refdet leslaḥ meṛṛa i d-yețțak Sidi Ṛebbi, iwakken ur kkun-iɣelleb ara Cciṭan s tḥila-ines ;


Jesús kemur og tekur brauðið og gefur þeim, svo og fiskinn. 	 Sidna Ɛisa iqeṛṛeb ɣuṛ-sen, ifṛeq-asen aɣṛum-nni d iselman-nni.


Með því vegsamast faðir minn, að þér berið mikinn ávöxt, og verðið lærisveinar mínir. 	 Ma tețțakem-d lfakya s tugeț tesbegginem-d belli ț-țideț d inelmaden-iw i tellam ; akka ara d-tban tmanegt n Baba i yemdanen.


En þeim var opinberað, að eigi væri það fyrir sjálfa þá, heldur fyrir yður, að þeir þjónuðu að þessu, sem yður er nú kunngjört af þeim, sem boðuðu yður fagnaðarerindið í heilögum anda, sem er sendur frá himni. Inn í þetta fýsir jafnvel englana að skyggnast. 	 Ițțubeggen-asen-d belli mačči i nutni, meɛna i kunwi i d-xebbṛen ayagi. D ayen i wen-d-xebbṛen tura wid ițbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ, s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i d-ițțucegɛen seg igenni. Ula d lmalayekkat bɣant ad walint annect-agi.


Fyrir því stæri enginn sig af mönnum. Því að allt er yðar, 	 Ḥadret ad yili win ara izuxxen s yemdanen, axaṭer kullec d ayla nwen ;


En föðurland vort er á himni og frá himni væntum vér frelsarans, Drottins Jesú Krists. 	 Ma d nukni tanezduɣt-nneɣ deg igenwan, syenna i nețṛaǧu s lḥir amsellek-nneɣ Sidna Ɛisa Lmasiḥ


Andinn sagði þá við Filippus: "Gakk að þessum vagni og vertu sem næst honum." 	 Ṛṛuḥ iqedsen yenna i Filbas : Ṛuḥ qeṛṛeb ɣer tkeṛṛust-ihina.


Gefi lúðurinn óskilmerkilegt hljóð, hver býr sig þá til bardaga? 	 Neɣ daɣen m'ur neɛqil ara mliḥ ṣṣut n lbuq s wayes i țheggin imnayen iman-nsen ɣer imenɣi, anwa ara iheggin iman-is ɣer umenɣi ?


Og ég mun láta undur verða á himnum uppi og tákn á jörðu niðri, blóð og eld og reykjarmökk. 	 Deg igenni ad xedmeɣ leɛǧayeb, di lqaɛa a d-sekneɣ licaṛat yessewhamen : idammen, times d usigna n ddexxan.


Eigi dirfðist einu sinni höfuðengillinn Míkael að leggja lastmælisdóm á djöfulinn, er hann átti í orðadeilu við hann um líkama Móse, heldur sagði: "Drottinn refsi þér!" 	 Ula d lmelk Mixayel ur yexdim ara annect-agi asm'akken i gennuɣ akk-d Cciṭan ɣef lǧețța n Sidna Musa ; yegguma a t-yergem ula d rregmat meɛna yenna-yas kan : a k-iɛaqeb Sidi Ṛebbi.


Heiðingjar og Gyðingar gjörðu ásamt yfirvöldum sínum samblástur um að misþyrma þeim og grýta þá. 	 At Isṛail d iyunaniyen akk-d imeqqranen-nsen ɛewlen ad xedmen lbaṭel i ṛṛusul, bɣan a ten nɣen s weṛjam.


Og er hann kom nær og sá borgina, grét hann yfir henni 	 Mi qṛib ad yaweḍ ɣer temdint n Lquds, akken i ț-iwala, Sidna Ɛisa yețru fell-as,


Læknið sjúka, vekið upp dauða, hreinsið líkþráa, rekið út illa anda. Gefins hafið þér fengið, gefins skuluð þér láta í té. 	 Sseḥlut imuḍan, sseḥyut-ed lmegtin, ssizdeget wid ihelken lbeṛs, ssufɣet leǧnun. Akken i wen-d-ițțunefk mbla idrimen, fket ula d kunwi mbla idrimen.


Aðra söfnuði rúði ég og tók mála af þeim til þess að geta þjónað yður, og er ég var hjá yður og leið þröng, varð ég þó ekki neinum til byrði, 	 Ɛerraɣ tijmuyaɛ nniḍen imi i yi-d-țceggiɛen idrimen iwakken ad qedceɣ fell-awen.


Þegar farísear heyrðu, að hann hafði gjört saddúkea orðlausa, komu þeir saman. 	 Mi slan ifariziyen belli Sidna Ɛisa yeɣleb isaduqiyen deg wawal, nnejmaɛen wway gar-asen.


Hann sagði við þá: "Farið út um allan heim, og prédikið fagnaðarerindið öllu mannkyni. 	 Dɣa yenna-yasen : Ṛuḥet beccṛet di ddunit meṛṛa, lexbaṛ n lxiṛ i yemdanen di mkul amkan.


Sæll er sá þjónn, er húsbóndinn finnur breyta svo, er hann kemur. 	 Amarezg n uqeddac-agi ara d-yaf bab n wexxam m'ara d-yaweḍ, yelha d ccɣel-nni.


Ljúgið ekki hver að öðrum, því þér hafið afklæðst hinum gamla manni með gjörðum hans 	 Ur skiddibet ara wway gar-awen imi tura teǧǧam yir tikli-nwen n zik.


Pétur sagði við þá: "Gjörið iðrun og látið skírast hver og einn í nafni Jesú Krists til fyrirgefningar synda yðar; þá munuð þér öðlast að gjöf heilagan anda. 	 Buṭrus yerra-yasen : Tubet, beddlet tikli ! Mkul yiwen deg-wen ad yețwaɣḍes s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ iwakken a wen-țwasemmḥen ddnubat-nwen, yerna a wen-d yețțunefk Ṛṛuḥ iqedsen.


Látið fætur yðar feta beinar brautir, til þess að hið fatlaða vindist ekki úr liði, en verði heilt. 	 Ṛeṣṣit iḍaṛṛen-nwen, ddut deg ubrid n lewqam, iwakken win isquḍuṛen ur iɣelli ara meɛna ad ibedd.


Og þér, sem eigið þræla, breytið eins við þá. Hættið að ógna þeim. Þér vitið, að þeir eiga í himnunum sama Drottin og þér og hjá honum er ekkert manngreinarálit. 	 Ma d kunwi ay imɛellmen, xedmet daɣen i iqeddacen-nwen akken yella di lebɣi n Sidi Ṛebbi ; ur xeddmet ara deg-sen lbaṭel, imi teẓram belli amɛellem-nsen yellan daɣen d amɛellem-nwen, deg igenwan i gella yerna nețța ur ixeddem ara lxilaf ger yemdanen.


"Öðrum bjargaði hann, sjálfum sér getur hann ekki bjargað. Hann er konungur Ísraels, stígi hann nú niður af krossinum, þá skulum vér trúa á hann. 	 Isellek wiyaḍ ur yezmir ad isellek iman-is ! Ma d agellid n wat Isṛail i gella, a d-yers ihi seg umidag iwakken a namen yis.


Að öðru leyti, bræður, verið glaðir. Verið fullkomnir, áminnið hver annan, verið samhuga, verið friðsamir. Þá mun Guð kærleikans og friðarins vera með yður. 	 Tura ay atmaten ilit di lfeṛḥ, ssimɣuṛet liman-nwen, nadit amek ara tawḍem ɣer lekmal, mseǧhadet wway gar-awen, msefhamet, ɛicet di lehna, imiren Sidi Ṛebbi Bab n talwit akk-d leḥmala ad yili yid-wen.


Verðið þess vegna ekki lagsmenn þeirra. 	 Ɣuṛ-wat ad yili wayen ara kkun icerken yid-sen.


Þetta var annað táknið, sem Jesús gjörði, þegar hann kom frá Júdeu til Galíleu. 	 D wagi i d lbeṛhan wis sin i gexdem Sidna Ɛisa di tmurt n Jlili mi d-yuɣal si tmurt n Yahuda.


allt til þess dags, er hann gaf postulunum, sem hann hafði valið, fyrirmæli sín fyrir heilagan anda og varð upp numinn. 	 Uqbel ad ițwarfed, yefka lumuṛat-is s Ṛṛuḥ iqedsen i wid i gextaṛ ad ilin d ṛṛusul.


Hann sendi tvo aðstoðarmenn sína, þá Tímóteus og Erastus, til Makedóníu, en dvaldist sjálfur um tíma í Asíu. 	 Iceggeɛ ɣer tmurt n Masidunya sin seg imɛawnen-is, Timuti d Irastus ; ma d nețța yerna kra n wussan di tmurt n Asya.


Jesús mælti þá til þeirra: "Vegna harðúðar hjartna yðar ritaði hann yður þetta boðorð, 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : ?ef ddemma n wulawen-nwen yeqquṛen i wen-d-yeǧǧa lameṛ-agi.


Víst verður að vera flokkaskipting á meðal yðar, til þess að þeir yðar þekkist úr, sem hæfir eru. 	 Ilaq a d-yili lxilaf-agi gar-awen iwakken a d-banen wid yeṭṭfen di liman seg wul.


Nú áminni ég sjálfur, Páll, yður með hógværð og mildi Krists, ég, sem í návist yðar á að vera auðmjúkur, en fjarverandi djarfmáll við yður. 	 Nekk Bulus i ɣef qqaṛen țsetḥiɣ m'ara iliɣ zdat-wen meɛna m'ara beɛdeɣ fell-awen weɛṛeɣ ɣuṛ-wen, bɣiɣ a kkun-nhuɣ s leḥnana d ṛṛeḥma n Lmasiḥ.


Einkamál 	 anewrik


Þannig erum vér, bræður, í skuld, ekki við holdið að lifa að hætti holdsins. 	 S wakka ihi ay atmaten lebɣi n ṭṭbiɛa-nneɣ ur yeṭebbiṛ ara fell-aɣ tura iwakken a nexdem lebɣi-ines.


Þá komu til hans Jakob og Jóhannes, synir Sebedeusar, og sögðu við hann: "Meistari, okkur langar, að þú gjörir fyrir okkur það sem við ætlum að biðja þig." 	 Yeɛqub d Yuḥenna yellan d arraw n Zabadi qeṛṛben ɣer Sidna Ɛisa nnan-as : A Sidi, nebɣa a ɣ-txedmeḍ ayen akka ara k-d-nessuter.


Heródes konungur frétti þetta, enda var nafn Jesú orðið víðfrægt. Sögðu sumir: "Jóhannes skírari er risinn upp frá dauðum, þess vegna eru kraftarnir að verki í honum." 	 Yuɣal yisem n Sidna Ɛisa mechuṛ di tmurt meṛṛa, yewweḍ lexbaṛ-is ɣer ugellid Hiṛudus. Kra qqaṛen : D Yeḥya aɣeṭṭas i d-iḥyan si ger lmegtin, daymi i gezmer ad ixdem lbeṛhanat.


Gef þeim, sem biður þig, og snú ekki baki við þeim, sem vill fá lán hjá þér. 	 Efk-as ayen yeḥwaǧ i win i k-d-issutren, ur reggel ara ɣef win ibɣan ad yerḍel s ɣuṛ-ek.


Gætið þess, að enginn gjaldi neinum illt með illu, en keppið ávallt eftir hinu góða, bæði hver við annan og við alla aðra. 	 Ḥadret iman-nwen ur țțarat ara țțaṛ, qellbet ɣef wayen yelhan ama gar-awen ama ɣer imdanen meṛṛa.


Pétur svarar: "Þótt ég ætti að deyja með þér, þá mun ég aldrei afneita þér." Eins töluðu allir lærisveinarnir. 	 Buṭrus yerra-yas : Ɣas lukan d lmut ara mmteɣ yid-ek, d lmuḥal a k-nekkṛeɣ ! UUla d inelmaden nniḍen, nnan-as am nețța.


Berið yður illa, syrgið og grátið. Breytið hlátri yðar í sorg og gleðinni í hryggð. 	 Walit lɣelṭat-nwen, meǧdet, ilaq taḍsa-nwen aț-țuɣal d imeṭṭi, lfeṛḥ nwen ad yuɣal d leḥzen.


Hann á að vaxa, en ég að minnka. 	 Ilaq nețța ad yețțimɣuṛ nekk ad țțim?iyeɣ.


Í Joppe var lærisveinn, kona að nafni Tabíþa, á grísku Dorkas. Hún var mjög góðgerðasöm og örlát við snauða. 	 Di temdint n Jafa, tella yiwet n tmeṭṭut isem-is Tabita ; tețseddiq, tețɛawan igellilen.


Því ég segi yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af ávexti vínviðarins, fyrr en Guðs ríki kemur." 	 a wen-d-iniɣ : sya d asawen ur țțuɣaleɣ ara ad sweɣ seg waman-agi n tẓurin alamma tewweḍ ed tgeldit n Sidi Ṛebbi.


Þeir svöruðu honum: "Faðir vor er Abraham." Jesús segir við þá: "Ef þér væruð börn Abrahams, munduð þér vinna verk Abrahams. 	 At Isṛail rran-as : Baba-tneɣ nukkni, d Sidna Ibṛahim. Sidna Ɛisa yenna-yasen : Lemmer ț-țideț d arraw n Ibṛahim i tellam , tili txeddmem lecɣal i gxeddem Ibṛahim ;


Þá kallaði Heródes vitringana til sín á laun og grófst eftir því hjá þeim, nær stjarnan hefði birst. 	 Hiṛudus yessawel i imusnawen nni s tuffra, isteqsa-ten si melmi i walan itri-nni.


_Opna slóð (URL) 	 _Ldi URL


Þegar þér biðjist fyrir, skuluð þér ekki fara með fánýta mælgi að hætti heiðingja. Þeir hyggja, að þeir verði bænheyrðir fyrir mælgi sína. 	 M'ara tețẓallam, ur sṭuqqutet ara lehduṛ am akken xeddmen at ddunit, ɣilen s lketṛa n imeslayen ara d țwaqeblen.


Að endingu, bræður mínir, verið glaðir í Drottni. Ég tel ekki eftir mér að endurtaka það, sem ég hef skrifað, en yður er það til öryggis. 	 Ihi ay atmaten, feṛḥet imi tedduklem akk-d Ssid-nneɣ. Ur ɛeyyuɣ ara di tira n wayen i wen-n-uriɣ yakan, yerna ayagi a wen-yili d ṭṭmana i liman-nwen.


þá leyfið þér honum ekki framar að gjöra neitt fyrir föður sinn eða móður. 	 S wakka tserrḥem-as ur yețɛawan ara imawlan-is.


Brýn þetta fyrir þeim, til þess að þær séu óaðfinnanlegar. 	 Atah wayen i ɣef ara tweṣṣiḍ tuǧǧal iwakken ur d-yețțili ara wayen ara sent-d-ssukksen.


Fyrir því stæri enginn sig af mönnum. Því að allt er yðar, 	 Ḥadret ad yili win ara izuxxen s yemdanen, axaṭer kullec d ayla nwen ;


En Jesús tók að segja þeim: "Varist að láta nokkurn leiða yður í villu. 	 Imiren, Sidna Ɛisa yebda yețweṣṣi ten : ?uṛ-wat win ara kkun-ikellxen !


Því að alkunnugt er, að Drottinn vor er af Júda upp runninn, en Móse hefur ekkert um presta talað, að því er varðar þá ættkvísl. 	 Ihi neẓra belli Ssid-nneɣ yeffeɣ ed seg wedrum n Yahuda, yerna Sidna Musa ur d-yenni ara a d-yeffeɣ lmuqeddem seg wedrum agi.


Að endingu, bræður, allt sem er satt, allt sem er göfugt, rétt og hreint, allt sem er elskuvert og gott afspurnar, hvað sem er dyggð og hvað sem er lofsvert, hugfestið það. 	 Taggara ay atmaten a wen-d iniɣ : ayen akk yellan d ṣṣeḥ, d lḥeṛma, d lḥeqq, d ṣṣfa, ayen akk yuklalen leḥmala d wayen yuklalen leqdeṛ akk-d leḥmadi, ad ilin d sebba n ixemmimen-nwen.


Menn munu segja við yður: Sjá hér, sjá þar. En farið ekki og hlaupið eftir því. 	 Imiren ma nnan-awen-d : atah dagi neɣ atan dihin ur țṛuḥut ara, ur țțazzalet ara,


Bræður, það er hjartans ósk mín og bæn til Guðs, að þeir megi hólpnir verða. 	 Ay atmaten, ayen i țmenniɣ deg ul-iw, d leslak n wat Isṛail meṛṛa, acḥal i ssutreɣ di Ṛebbi ɣef ddemma-nsen iwakken ad țțuselken.


eða: "Hver mun stíga niður í undirdjúpið?" - það er: til að sækja Krist upp frá dauðum. 	 Neɣ anwa ara iṣubben ɣer laxeṛt ? amakken ur d-yeḥyi ara Lmasiḥ si ger lmegtin .


Hann starði á þá í von um að fá eitthvað hjá þeim. 	 Argaz-nni imuqel-iten, iḍmeɛ deg-sen a s-d-fken kra.


En í honum eru allir fjársjóðir spekinnar og þekkingarinnar fólgnir. 	 deg-s i ffren igerrujen n lefhama ț-țmusni.


Liðið er á nóttina og dagurinn í nánd. Leggjum því af verk myrkursins og klæðumst hertygjum ljóssins. 	 Qṛib ad yekfu yiḍ, ițeddu ad yali wass, a ndeggeṛ akkin ɣef yiman-nneɣ lexdayem n ṭṭlam, a nerfed leslaḥ s wayes ara neddu di tafat.


En ef nokkur hefur orðið til þess að valda hryggð, þá hefur hann ekki hryggt mig, heldur að vissu leyti - að ég gjöri ekki enn meira úr því - hryggt yður alla. 	 Ma yella gar-awen win yellan d sebba n leḥzen, mačči d nekk i gesseḥzen lameɛna d kunwi meṛṛa i gesseḥzen, yeɛni bɣiɣ a d-iniɣ amur ameqqran deg-wen.


Nú gengur dómur yfir þennan heim. Nú skal höfðingja þessa heims út kastað. 	 Tura ara yedṛu lḥisab n ddunit. Tura ara yețwaqceɛ umesbaṭli n ddunit-a.


Jesús sagði þeim: "Ég er brauð lífsins. Þann mun ekki hungra, sem til mín kemur, og þann aldrei þyrsta, sem á mig trúir. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : D Nekk i d aɣṛum yețțaken tudert. Win i d-yusan ɣuṛ-i ur yețțuɣal ara ad illaẓ, win yumnen yis-i ur yețțuɣal ara ad iffad.


Einn gjörir mun á dögum, en annar metur alla daga jafna. Sérhver hafi örugga sannfæringu í huga sínum. 	 Yella yiwen yeqqaṛ llan wussan yesɛan azal akteṛ n wiyaḍ, ma ɣer wayeḍ ussan akk ɛedlen ur mxalafen ara. Mkul yiwen ilaq ad itḥeqqeq deg wayen ițxemmim.


En hann var að tala um musteri líkama síns. 	 Lameɛna « Lǧameɛ » i ɣef d-yehdeṛ Sidna Ɛisa d lǧețța-s.


Ég þrái að sjá þig, minnugur tára þinna, til þess að ég fyllist gleði 	 m'ara d-mmektiɣ imeṭṭawen-ik, țḥiriɣ melmi ara k-ẓreɣ iwakken ad iliɣ di lfeṛḥ.


Hann var í Betaníu, í húsi Símonar líkþráa, og sat að borði. Þá kom þar kona og hafði alabastursbuðk með ómenguðum, dýrum nardussmyrslum. Hún braut buðkinn og hellti yfir höfuð honum. 	 Sidna Ɛisa yella di taddart n Bitanya, deg wexxam n Semɛun ihelken lbeṛs ; mi qqimen ad ččen, ațaya yiwet n tmeṭṭut tekcem-ed, tewwi-d yid-es taqbuct ițwaxedmen s wezṛu amellal, teččuṛ d leɛṭeṛ yeṣfan ɣlayen. Teṛẓa taqbuct-nni, tesmar-iț ɣef wuqeṛṛuy n Sidna Ɛisa.


Ég megna eigi að gjöra neitt af sjálfum mér. Ég dæmi samkvæmt því, sem ég heyri, og dómur minn er réttvís, því að ég leita ekki míns vilja, heldur vilja þess, sem sendi mig. 	 Ur xeddmeɣ acemma s lebɣi-w lameɛna ḥekkmeɣ s lebɣi n Baba Ṛebbi. Lḥekma-inu d lḥeqq axaṭer ur țqellibeɣ ara ad xedmeɣ lebɣi-w, lameɛna lebɣi n win i yi-d-iceggɛen. »


Gjörið allt án þess að mögla og hika, 	 Xedmet kullec mbla asmermeg neɣ asṭuqqet n wawal,


Blindir og haltir komu til hans í helgidóminum, og hann læknaði þá. 	 Di lǧameɛ-nni, qeṛṛben-d ɣuṛ-es iderɣalen d iquḍaren, dɣa yesseḥla ten.


Jesús vissi nú, að þeir mundu koma og taka hann með valdi til að gjöra hann að konungi, og vék því aftur upp til fjallsins einn síns liðs. 	 Sidna Ɛisa mi geẓra lɣaci bɣan a t-rren d agellid fell-asen, iḍeṛṛef iman-is, yuli ɣer wedrar.


Jesús segir við hann: "Statt upp, tak rekkju þína og gakk!" 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ekker fell-ak, ddem tagertilt-ik telḥuḍ !


Yður er í dag frelsari fæddur, sem er Kristur Drottinn, í borg Davíðs. 	 Ass-agi di taddart n Sidna Dawed, ilul-awen-d yiwen wemsellek, d nețța i d Lmasiḥ n Sidi Ṛebbi !


Festus mælti: "Agrippa konungur og þér menn allir, sem hjá oss eruð staddir. Þarna sjáið þér mann, sem veldur því, að allir Gyðingar, bæði í Jerúsalem og hér, hafa leitað til mín. Þeir heimta hástöfum, að hann sé tekinn af lífi. 	 dɣa yenna : Ay agellid Aɣribas akk-d kunwi i gḥedṛen dagi ! Argaz-agi, d win akken i ɣef d-ccetkan wat Isṛail ama di temdint n Lquds ama dagi ; țɛeggiḍen qqaṛen : « ilaq ad immet »!


Eins er líka trúin dauð í sjálfri sér, vanti hana verkin. 	 Liman ɣer Ṛebbi akka i gella : ma yella ur t-id-sbeggnen ara lecɣal nwen, liman-agi yemmut


Þegar þeir voru komnir út úr fangelsinu, fóru þeir heim til Lýdíu, fundu bræðurna og hughreystu þá. Síðan héldu þeir af stað. 	 Mi ffɣen si lḥebs, Bulus d Silas ṛuḥen ɣer wexxam n Lidya, anda nnejmaɛen d watmaten, nhan-ten, imiren ṛuḥen.


en hafa síðan fallið frá, þá er ógerlegt að endurnýja þá til afturhvarfs. Þeir eru að krossfesta Guðs son að nýju og smána hann. 	 ma yella ṭṭaxṛen i webrid n Ṛebbi ulamek ara d-uɣalen imi țɛawaden asemmeṛ i Mmi-s n Ṛebbi, sseɣlayen di lqima-s zdat yemdanen.


Jesús sagði við þá: "Þið vitið ekki, hvers þið biðjið. Getið þið drukkið þann kaleik, sem ég drekk, eða skírst þeirri skírn, sem ég skírist?" 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ur teẓrim ara ayen akka i yi-d tessuturem. Eɛni tzemrem aț-țeswem lkas-agi n lemṛaṛ ara sweɣ ? Neɣ tzemrem a d-tɛeddim seg weɣḍas-agi s wayes ara țwaɣeḍseɣ ?


Þegar hann sagði þetta, varð deila milli farísea og saddúkea, og þingheimur skiptist í flokka. 	 Mi d-yenna ayagi, ikker umennuɣ ger ifariziyen d isaduqiyen ; dɣa yebḍa unejmaɛ-nni.


Þá er þeir komu til Kapernaum, gengu menn þeir, sem heimta inn musterisgjaldið, til Péturs og spurðu: "Geldur meistari yðar eigi musterisgjaldið?" 	 Mi gewweḍ Sidna Ɛisa akk-d inelmaden-is ɣer Kafernaḥum, imekkasen n lǧameɛ qeṛṛben-d ɣer Buṭrus nnan-as : Eɛni Ssid-nwen ur ițxelliṣ ara tabzert n lǧameɛ ?


Fyrir trú hrundu múrar Jeríkóborgar, er menn höfðu gengið í kringum þá í sjö daga. 	 S liman i ɣlin leswaṛ n temdint n Yeriku mi i s-yezzi wegdud n Isṛail sebɛa wussan.


Mannssonurinn kom, át og drakk, og menn segja: ,Hann er mathákur og vínsvelgur, vinur tollheimtumanna og bersyndugra!' En spekin sannast af verkum sínum." 	 Mmi-s n bunadem yusa-d, iteț, itess am wiyaḍ, teqqaṛem : «` Ițxemmim kan ɣef wučči ț-țissit, d amdakkul n imekkasen ixeddaɛen akk-d yir imdanen » lameɛna tideț tban-ed s lecɣal-is.


Líkt er það mustarðskorni. Þegar því er sáð í mold, er það smærra hverju sáðkorni á jörðu. 	 Ițemcabi ɣer uɛeqqa n uxerḍel. M'ara t-nezreɛ, d nețța i d aɛeqqa amecṭuḥ meṛṛa ger zzerriɛat n ddunit.


Síðan féll hann á kné og hrópaði hárri röddu: "Drottinn, lát þá ekki gjalda þessarar syndar." Þegar hann hafði þetta mælt, sofnaði hann. 	 Imiren yeɣli ɣef tgecrar, iɛeggeḍ s lǧehd-is : A baba Ṛebbi ur ten-țḥasab ara ɣef ddnub-agi ! Akken kan i d-yenna imeslayen agi, iffeɣ-it ṛṛuḥ.


Þeir vildu þá taka hann í bátinn, en í sömu svifum rann báturinn að landi, þar sem þeir ætluðu að lenda. 	 Bɣan a t-srekben yid-sen di tefluk meɛna ufan-d iman-nsen wwḍen ɣer wemkan anda țeddun.


En þá er ávöxturinn er fullþroska, lætur hann þegar bera út sigðina, því að uppskeran er komin." 	 Mi wwan yirden, afellaḥ-nni a d-yas a ten-yemger, axaṭer yewweḍ ed lweqt n tmegra.


Þegar María heyrði þetta, reis hún skjótt á fætur og fór til hans. 	 Mi tesla s lexbaṛ-agi, tekker Meryem tuzzel ɣer Sidna Ɛisa.


Dauðinn er síðasti óvinurinn, sem verður að engu gjörður. 	 Aɛdaw aneggaru ara yessenger, d lmut.


Hvað eigum vér þá að segja um Abraham, forföður vorn, hvað ávann hann? 	 D acu ara d-nini ihi ɣef Sidna Ibṛahim, jeddi-tneɣ ? Amek i tedṛa yid-es ?


Hví spyr þú mig? Spyrðu þá, sem heyrt hafa, hvað ég hef við þá talað. Þeir vita hvað ég hef sagt." 	 Iwacu i yi testeqsayeḍ ? Steqsi widak i yi-slan amek i sen-hedṛeɣ, nutni ẓran akk ayen i d-nniɣ.


og Júdas Ískaríot, þann er sveik hann. 	 akk-d Yudas n Qeṛyut, win akken ixedɛen Sidna Ɛisa.


En sérhver rannsaki breytni sjálfs sín og þá mun hann hafa hrósunarefni í samanburði við sjálfan sig, en ekki miðað við aðra, 	 Ilaq mkul yiwen ad imeyyez tikli-ines, imiren ma yufa ayen s wayes ara izux, ad izux i yiman-is kan mačči alamma imettel iman-is ɣer wiyaḍ.


Þá mælti Jesús við lærisveina sína: "Hver sem vill fylgja mér, afneiti sjálfum sér, taki kross sinn og fylgi mér. 	 Imiren Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : Kra win yebɣan ad iddu yid-i, ilaq-as ur yețḥebbiṛ ara ɣef yiman-is, ad iqbel ad inɛețțab ɣef ddemma n yisem-iw, a yi-d-itbeɛ.


Þá sagði hann við þá: "Ó, þér heimskir og tregir í hjarta til þess að trúa öllu því, sem spámennirnir hafa talað! 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : A wid iɣeflen ! Acimi tețɛeṭṭilem aț-țamnem s wayen i d-nnan lenbiya ?


Slík ker erum vér, sem hann hefur kallað, ekki aðeins úr flokki Gyðinga, heldur og úr flokki heiðingja. 	 nukni iwumi i d-yessawel Sidi Ṛebbi mačči seg wat Isṛail kan, meɛna ula si ger leǧnas nniḍen ;


Og ég, Jóhannes, er sá sem heyrði og sá þetta. Og er ég hafði heyrt það og séð, féll ég niður til að tilbiðja fyrir fótum engilsins, sem sýndi mér þetta. 	 D nekk Yuḥenna i geslan yerna walaɣ ayagi meṛṛa ; mi sliɣ yerna walaɣ annect-agi, ɣliɣ ɣer iḍaṛṛen n lmelk i yi-ten-id-yesseknen iwakken a t-ɛebdeɣ ;


Þetta sagði hann, þegar hann var að kenna í samkundunni í Kapernaum. 	 D imeslayen-agi i d-yenna Sidna Ɛisa asmi i gesselmed di lǧameɛ n wat Isṛail di temdint n Kafernaḥum.


Hann verður framseldur heiðingjum, menn munu hæða hann, misþyrma honum og hrækja á hann. 	 Ad ițțusellem ger ifassen n lkeffaṛ, ad ḍsen fell-as, ad kksen fell-as sser, a t-ssusfen.


En á staðnum, þar sem hann var krossfestur, var grasgarður og í garðinum ný gröf, sem enginn hafði enn verið lagður í. 	 Zdat wemkan anda semmṛen Sidna Ɛisa, tella deg yiwet n tmazirt yiwen n yefri yețwaheggan d aẓekka, ulac win i gmeḍlen deg-s.


Og Jesús mælti við þá: "Nú á einhver yðar asna eða naut, sem fellur í brunn, mun hann ekki óðara draga það upp, þótt hvíldardagur sé?" 	 Dɣa yenna i wiyaḍ : Anwa deg-wen ma yeɣli-yas mmi-s neɣ wezger-ines ɣer lbir, ur t-id-ițekkes ara ɣas ma d ass n westeɛfu ?


Allt sem faðirinn á, er mitt. Því sagði ég, að hann tæki af mínu og kunngjörði yður. 	 Ayla n Baba d ayla-w ula d nekk. Daymi i wen-d-nniɣ s ɣuṛ-i ara d-yawi wayen akk ara wen-d-yini.


En heimurinn á að sjá, að ég elska föðurinn og gjöri eins og faðirinn hefur boðið mér. Standið upp, vér skulum fara héðan." 	 meɛna ilaq imdanen n ddunit-a ad ɛeqlen belli ḥemmleɣ Baba yerna xeddmeɣ akken i yi-d-yumeṛ. Ayaw kkret a nṛuḥet syagi.


Nikódemus, sem kom til hans fyrrum og var einn af þeim, segir við þá: 	 Nikudem yellan d yiwen seg-sen, win akken i gṛuḥen deg iḍ ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yasen :


Styrkst þú þá, sonur minn, í náðinni, sem fæst fyrir Krist Jesú. 	 Ihi kečč a mmi, sseǧhed iman-ik s ṛṛeḥma i gellan di Ɛisa Lmasiḥ.


Ótti er ekki í elskunni. Fullkomin elska rekur út óttann. Því að óttinn felur í sér hegningu, en sá sem óttast er ekki fullkominn í elskunni. 	 Win yesɛan leḥmala n tideț ur t-tkeččem ara tugdi ; leḥmala n tideț tessufuɣ tugdi, axaṭer tugdi tețțas-ed si lxuf n lɛiqab, win yețɛicin di tugdi werɛad yessaweḍ ɣer leḥmala n tideț.


Þá mælti Pétur: "Hver getur varnað þess, að þeir verði skírðir í vatni? Þeir hafa fengið heilagan anda sem vér." 	 Eɛni nezmer a nḥeṛṛem seg weɣḍas deg waman wid iwumi i d-yețțunefk Ṛṛuḥ iqedsen am nukkni ?


Ég, Páll, rita með eigin hendi: Ég mun gjalda. Að ég ekki nefni við þig, að þú ert jafnvel í skuld við mig um sjálfan þig. 	 Uriɣ-ak-n ayagi s ufus-iw : « d nekk Bulus ara k-ixellṣen deg wayen i s-tețțalaseḍ » yerna mbla ma smektaɣ-k-id belli d nekk i k-id yewwin ɣer webrid n leslak.


Ég hef opinberað nafn þitt þeim mönnum, sem þú gafst mér úr heiminum. Þeir voru þínir, og þú gafst mér þá, og þeir hafa varðveitt þitt orð. 	 Sbeggneɣ-d isem-ik i yemdanen akk i yi-d-tefkiḍ si ddunit. Llan d ayla-k, tuɣaleḍ tefkiḍ-iyi-ten-id ; nutni ḥerzen awal-ik.


Jesús svaraði honum: "Aftur er ritað: ,Ekki skalt þú freista Drottins, Guðs þíns.'" 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura daɣen : Ur tețjeṛṛibeḍ ara Sidi Ṛebbi IIllu-inek .


Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið allt þetta, að hann er í nánd, fyrir dyrum. 	 Ula d kunwi, m'ara twalim yewweḍ-ed wannect-agi meṛṛa, ḥṣut belli Mmi-s n bunadem ițeddu-d, atan ɣer tewwurt.


Þá tók hann að kenna þeim: "Mannssonurinn á margt að líða, honum mun útskúfað verða af öldungum, æðstu prestum og fræðimönnum, hann mun líflátinn, en upp rísa eftir þrjá daga." 	 Sidna Ɛisa yebda yesselmad-iten yeqqaṛ : Mmi-s n bunadem ilaq ad yenɛețțab aṭas ; a t-nekkṛen lecyux d lmuqedmin imeqqranen akk-d lɛulama n ccariɛa. A t-nɣen, m'ara ɛeddin tlata wussan, a d-iḥyu si ger lmegtin.


Þá var þar frammi fyrir honum maður einn vatnssjúkur. 	 Yella dinna yiwen wergaz yesɛan lehlak n ubezzug.


En það, sem var mér ávinningur, met ég nú vera tjón sakir Krists. 	 Meɛna ayen akken i yi-illan d lfayda, ḥesbeɣ-t tura d lexṣara ɣef ddemma n Lmasiḥ.


Að þessu strita ég og stríði með þeim mætti, sem kröftuglega verkar í mér. 	 Ɣef wayagi i qeddceɣ s tezmert n Lmasiḥ yellan deg-i.


Hvernig má sá, sem ekki hefur vit á að veita heimili sínu forstöðu, veita söfnuði Guðs umsjón? 	 Axaṭer ma yella walebɛaḍ ur yezmir ara ad idebbeṛ ɣef wexxam is, amek ara idebbeṛ di tejmaɛt n Sidi Ṛebbi ?


Þarna átti hann við andann, er þeir skyldu hljóta, sem á hann trúa. Því enn var andinn ekki gefinn, þar eð Jesús var ekki enn dýrlegur orðinn. 	 Sidna Ɛisa yenna-d ayagi ɣef Ṛṛuḥ iqedsen ara yeččaṛen ulawen n wid yumnen yis. Di lweqt-nni, Ṛṛuḥ iqedsen mazal ur d-ițțunefk ara axaṭer Sidna Ɛisa werɛad yekcim tamanegt-is.


Þú ert þolgóður og byrðar hefur þú borið fyrir sakir nafns míns og ekki þreytst. 	 Tṣebṛeḍ, tɛetbeḍ ɣef ddemma n yisem-iw, ur tefcileḍ ara.


og flestir af bræðrunum hafa öðlast meira traust á Drottni við fjötra mína og fengið meiri djörfung til að tala orð Guðs óttalaust. 	 Aṭas n watmaten i gțeklen ɣef Ssid-nneɣ, yerna ɣas akken ẓran-iyi țwarzeɣ s snasel ur kukran ara, țbecciṛen awal n Ṛebbi mbla tugdi.


Þegar átta dagar voru liðnir, skyldi umskera hann, og var hann látinn heita Jesús, eins og engillinn nefndi hann, áður en hann var getinn í móðurlífi. 	 Yewweḍ-ed wass wis tmanya i deg ara s-sḍehṛen i weqcic-nni ; semman-as Ɛisa, isem-nni i s-yefka lmelk uqbel ad yili di tɛebbuṭ n yemma-s.


Samstundis stóðu þrír menn við húsið, sem ég var í, sendir til mín frá Sesareu. 	 Imiren kan wwḍen-d tlata yergazen ɣer wexxam i deg lliɣ, țwaceggɛen-d ɣuṛ-i si temdint n Qiṣarya.


Efni vort er það sem var frá upphafi, það sem vér höfum heyrt, það sem vér höfum séð með augum vorum, það sem vér horfðum á og hendur vorar þreifuðu á, það er orð lífsins. 	 Ɣef wayen yeɛnan win yellan d awal n tudert, i gellan si tazwara : nesla-yas yerna neẓra-t s wallen-nneɣ, nnulent ifassen-nneɣ yerna nerra ddehn-nneɣ ɣuṛ-es.


Þeim, sem gengið hafa í hjónaband, býð ég, þó ekki ég, heldur Drottinn, að konan skuli ekki skilja við mann sinn, - 	 A d-fkeɣ lameṛ i imasiḥiyen izewǧen ; lameṛ-agi mačči s ɣuṛ-i i d-yekka meɛna s ɣuṛ Sidi Ṛebbi : tameṭṭut izewǧen ur ilaq ara aț-țeǧǧ argaz-is :


Þegar Jesús sá hana gráta og Gyðingana gráta, sem með henni komu, komst hann við í anda og varð hrærður mjög 	 Mi ț-iwala tețru nețțat d wid yellan yid-es, Sidna Ɛisa ijreḥ wul-is, tergagi tasa-s.


Og mennirnir stiknuðu í ofurhita og lastmæltu nafni Guðs, sem valdið hefur yfir plágum þessum. Og ekki gjörðu þeir iðrun, svo að þeir gæfu honum dýrðina. 	 dɣa imdanen meṛṛa ṛɣan s yiṭij. Reggmen Sidi Ṛebbi i gḥekmen ɣef lmuṣibat-agi, ugin ad tuben, ad setɛeṛfen yis, akken a t-ḥemmden.


En hann neitaði sem áður og sór þess eið, að hann þekkti ekki þann mann. 	 Inkeṛ daɣen s limin : Qqaṛeɣ-awen ur ssineɣ ara argaz-agi !


Hárin á höfði yðar eru jafnvel öll talin. Verið óhræddir, þér eruð meira verðir en margir spörvar. 	 Ula d anẓaden n iqeṛṛay-nwen țwaḥesben yiwen yiwen. Ur țțagadet ara ihi, teswam akteṛ n iẓiwcen.


Eða eigum vér að reita Drottin til reiði? Munum vér vera máttugri en hann? 	 Eɛni nebɣa a nejreḥ ul n Sidi Ṛebbi a d-neskker tismin-is ? Tɣilem tazmert-nneɣ teɣleb tazmert-is ?


Skírn á ég að skírast. Hversu þungt er mér, uns hún er fullnuð. 	 Yella yiwen n weɣḍas i yi-țṛaǧun... D leɛtab ameqqran yerna ɣeṣbeɣ melmi ara d-yas wass-nni !


Hersveitarforinginn sagði: "Fyrir ærið fé keypti ég þennan þegnrétt." En Páll sagði: "Ég er meira að segja með honum fæddur." 	 Amdebbar ameqqran yenna : Nekk aṭas n yedrimen i fkiɣ iwakken ad uɣaleɣ d aṛumani. Bulus yerra-yas : Nekk, seg wasmi i d-luleɣ i rseɣ di lekwaɣeḍ d aṛumani.


og síðan hinn þriðji að eiga hana og eins allir sjö, og létu þeir engin börn eftir sig, er þeir dóu. 	 Yuɣ-iț daɣen wis tlata, akken armi d wis sebɛa ; mmuten meṛṛa, yiwen ur d-yeǧǧi yid-es dderya.


Þess vegna ætla ég mér ávallt að minna yður á þetta, enda þótt þér vitið það og séuð staðfastir orðnir í þeim sannleika, sem þér nú hafið öðlast. 	 A wen-d-țɛawadeɣ dayem annect-agi meṛṛa ɣas akken tesnem tideț-agi yerna teṭṭfem deg-s.


Þegar þeir heyrðu þetta, trylltust þeir og gnístu tönnum gegn honum. 	 Mi slan i yemslayen-agi, lmuqedmin iffeɣ-iten leɛqel, qeṛcen tuɣmas-nsen fell-as.


Þótt ekki væri ég postuli fyrir aðra, þá er ég það fyrir yður. Þér eruð staðfesting Drottins á postuladómi mínum. 	 Ɣas wiyaḍ ur iyi-ḥsiben ara d amceggeɛ n Lmasiḥ, kunwi ur tezmirem ara a yi-tnekkṛem axaṭer ț-țikli-nwen akk-d Lmasiḥ i d țbut belli d Lmasiḥ i yi-d-iceggɛen.


En sá sem beitti náunga sinn órétti, hratt honum frá sér og sagði: ,Hver skipaði þig höfðingja og dómara yfir okkur? 	 Lameɛna win akken iḍelmen wayeḍ idemmer Musa yenna-yas : Anwa i k-yerran d aqeṛṛuy neɣ d lḥakem fell-aɣ ?


Lærisveinar hans skildu þetta ekki í fyrstu, en þegar Jesús var dýrlegur orðinn, minntust þeir þess, að þetta var ritað um hann og að þeir höfðu gjört þetta fyrir hann. 	 Imiren inelmaden is ur fhimen ara ayen ideṛṛun, lameɛna asmi i gekcem Sidna Ɛisa di tamanegt-is, mmektan-d belli ayen akk yuran fell-as yedṛa yerna yețwakemmel.


Mikill fjöldi manna fylgdi honum, því þeir sáu þau tákn, er hann gjörði á sjúku fólki. 	 Aṭas n yemdanen i geddan yid-es mi walan yesseḥlay imuḍan.


Þess vegna varð ég gramur kynslóð þessari og sagði: Án afláts villast þeir í hjörtum sínum. Þeir þekktu ekki vegu mína. 	 ?ef wayagi i rfiɣ ɣef lǧil-agi , dɣa nniɣ : Ulawen-nsen beɛden fell-i, zgan ɛeṛqen, ugin ad fehmen iberdan-iw.


En "sá sem hrósar sér, hann hrósi sér í Drottni." 	 Win yebɣan ad izuxx, ad izuxx s wayen ixeddem Sidi Ṛebbi.


En margir hinir fyrstu munu verða síðastir og hinir síðustu fyrstir. 	 Aṭas seg wid yellan d imezwura ad uɣalen d ineggura, aṭas daɣen seg wid yellan d ineggura ad uɣalen d imezwura.


Þess boðberi er ég í fjötrum mínum. Biðjið, að ég geti flutt það með djörfung, eins og mér ber að tala. 	 Țțuceggɛeɣ-d ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ ; ɣef ddemma-s i lliɣ d ameḥbus ; dɛut ihi iwakken a t-beccṛeɣ akken ilaq, mbla tugdi.


Þegar þeir heyrðu þetta, létu þeir skírast til nafns Drottins Jesú. 	 Mi slan i yimeslayen-agi, țwaɣeḍsen s yisem n Sidna Ɛisa.


Hræsnari, drag fyrst bjálkann úr auga þér, og þá sérðu glöggt til að draga flísina úr auga bróður þíns. 	 A bu sin wudmawen ! Ekkes uqbel tigejdit yellan di tiṭ-ik, imiren aț-țwaliḍ amek ara d-tekkseḍ axeclaw yellan di tiṭ n gma-k.


Leggið því af hvers konar saurugleik og alla vonsku og takið með hógværð á móti hinu gróðursetta orði, er frelsað getur sálir yðar. 	 Daymi i glaq aț-țḍeggṛem seg ulawen-nwen ayen akk ur nzeddig ara, d wayen yellan d cceṛ deg-wen ; meɛna qeblet s wannuz awal i geẓẓan deg-wen i gzemren ad isellek lerwaḥ nwen.


Esekía gat Manasse, Manasse gat Amos, Amos gat Jósía. 	 Ḥizeqya yeǧǧa-d Mennac ; Mennac yeǧǧa-d Ɛamun ; Ɛamun yeǧǧa-d Yuciya ;


Á leiðinni ofan fjallið bannaði hann þeim að segja nokkrum frá því, er þeir höfðu séð, fyrr en Mannssonurinn væri risinn upp frá dauðum. 	 Mi d-ṣubben seg udrar, Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten : Ur ḥekkut i yiwen ayen teẓram, alamma yeḥya-d Mmi-s n bunadem si ger lmegtin.


Hvert það tré, sem ber ekki góðan ávöxt, verður upp höggvið og í eld kastað. 	 Yal ttejṛa ur d-nețțak ara lfakya lɛali aț-țețwagzem, aț-țețwaḍeggeṛ ɣer tmes.


Festus ræddi þá við ráðunauta sína og mælti síðan: "Til keisarans hefur þú skotið máli þínu, til keisarans skaltu fara." 	 Mi gemcawaṛ Fistus nețța ț-țejmaɛt-nni n ccṛeɛ, yenna i Bulus : Tessutreḍ-ed ccṛeɛ n Qayṣer, aț-țețțucarɛeḍ zdat Qayṣer !


En Jesús svaraði þeim: "Þér villist, því að þér þekkið ekki ritningarnar né mátt Guðs. 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : Tɣelṭem ! Axaṭer ur tefhimem tira iqedsen, ur tessinem tazmert n Ṛebbi.


Nú er því engin fordæming fyrir þá, sem tilheyra Kristi Jesú. 	 Ihi ass n lḥisab ulac lɛiqab ɣef wid yumnen s Ɛisa Lmasiḥ.


Hann las bréfið og spurði, úr hvaða skattlandi hann væri. Var honum tjáð, að hann væri frá Kilikíu. 	 Lḥakem yeɣṛa tabṛaț-nni, isteqsa anta i ț-țamurt n Bulus. Mi gesla si tmurt n Silisya i gella,


Þegar hann var fertugur að aldri, kom honum í hug að vitja bræðra sinna, Ísraelsmanna. 	 Mi geṣṣaweḍ ṛebɛin iseggasen di leɛmeṛ-is, yemmekta-d atmaten-is at Isṛail, iṛuḥ ad iẓer acu n lḥala i deg țɛicin.


Og þeir lögðu bátunum að landi, yfirgáfu allt og fylgdu honum. 	 Imiren rran-d tiflukin-nsen ɣer rrif, ǧǧan kullec dinna, ddan d Sidna Ɛisa.


Sömuleiðis tók hann og bikarinn eftir kvöldmáltíðina og sagði: "Þessi bikar er hinn nýi sáttmáli í mínu blóði. Gjörið þetta, svo oft sem þér drekkið, í mína minningu." 	 Daɣen, mi fukken učči, yeddem ed taqbuct yenna : « Taqbuct-agi d lemɛahda tajḍiṭ s idammen-iw ; xeddmet ayagi iwakken a yi-d-tețmektayem. »


Og hann sagði við þá: "Hvar sem þér fáið inni, þar sé aðsetur yðar, uns þér leggið upp að nýju. 	 Yenna-yasen daɣen : Axxam anda stṛeḥben yis-wen qqimet ɣuṛ-sen alamma tṛuḥem.


Af því að þú hefur varðveitt orðið um þolgæði mitt mun ég og varðveita þig frá reynslustundinni, sem koma mun yfir alla heimsbyggðina, til að reyna þá sem á jörðunni búa. 	 Imi teṭṭfeḍ deg awal-iw s ṣṣbeṛ ur tefcileḍ ara, ula d nekk a k-ḥadreɣ di teswiɛt n ujeṛṛeb ara d-yasen ɣef ddunit meṛṛa iwakken ad țțujeṛben imezdaɣ-is.


Vér eigum ekki að halda áfram að vera börn, sem hrekjast og berast fram og aftur af hverjum kenningarvindi, tæld af slægum mönnum með vélabrögðum villunnar. 	 S wakka ur nețɣimi ara d arrac imeẓyanen i țțawint lemwaji, i gekkat waḍu ɣer mkul lǧiha, iwumi țkellixen yemdanen s tḥila-nsen d uselmed-nsen.


"Kostið kapps um að komast inn um þröngu dyrnar, því margir, segi ég yður, munu reyna að komast inn og ekki geta. 	 Yenna-yasen : Qellbet amek ara tkecmem si tewwurt iḍeyqen ; a wen-d-iniɣ : aṭas ara yebɣun ad kecmen lameɛna ur țțizmiren ara.


En er heiðingjar heyrðu þetta, glöddust þeir og vegsömuðu orð Guðs, og allir þeir, sem ætlaðir voru til eilífs lífs, tóku trú. 	 Leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail feṛḥen mi slan s wannect-agi, țḥemmiden awal n Ṛebbi ; wid akk yețțuheggan i tudert n dayem umnen.


Þegar faríseinn, sem honum hafði boðið, sá þetta, sagði hann við sjálfan sig: "Væri þetta spámaður, mundi hann vita, hver og hvílík sú kona er, sem snertir hann, að hún er bersyndug." 	 Afarizi-nni mi gwala annect-nni, ixemmem deg iman-is yenna : Lemmer argaz-agi d nnbi i gella, yili yeɛqel belli tameṭṭut-agi i t-ițnalen d yir tameṭṭut i tella.


Þeir óttuðust, að oss kynni að bera upp í kletta, og köstuðu því fjórum akkerum úr skutnum og þráðu nú mest, að dagur rynni. 	 Imi uggaden lbabuṛ a t-id-iḥaz kra seddaw-as, ḍeggṛen ṛebɛa imextafen ɣer deffir n lbabuṛ, tqelqen melmi ara yali wass.


En þeir ræddu sín á milli, að þeir hefðu ekki tekið brauð. 	 Inelmaden xemmemen deg yiman-nsen, nnan : Ahat imi ur d-newwi ara yid-nneɣ aɣṛum i ɣ-d-yenna akka !


Náð sé með yður og friður frá Guði föður og Drottni vorum Jesú Kristi, 	 ṛṛeḥma d lehna a wen-d-țțunefkent s ɣuṛ Baba-tneɣ Ṛebbi akk-d Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Stundið frið við alla menn og helgun, því að án hennar fær enginn Drottin litið. 	 Nadit amek ara tilim di lehna d medden meṛṛa, nadit ɣef ṣṣfa axaṭer win ur neṣfi ara ur izmir ara ad iwali Sidi Ṛebbi.


Þegar hann hafði þetta mælt, sýndi hann þeim hendur sínar og síðu. Lærisveinarnir urðu glaðir, er þeir sáu Drottin. 	 Akken i gsellem fell-asen isken asen-d ifassen-is akk-d yidis-is. Inelmaden feṛḥen aṭas imi walan Ssid-nsen.


Og hornin tíu, sem þú sást, eru tíu konungar, sem enn hafa eigi tekið konungdóm, heldur fá vald sem konungar eina stund ásamt dýrinu. 	 Ɛecṛa wacciwen nni i twalaḍ, țmettilen-d ɛecṛa igelliden urɛad nesɛi lḥekma, lameɛna a d-yas lweqt i deg ara ḥekmen azal n ssaɛa akk-d lweḥc.


svo að yður brestur ekki neina náðargjöf meðan þér væntið opinberunar Drottins vors Jesú Krists. 	 Daymi ur kkun-ixuṣṣ wacemma n lxiṛ s ɣuṛ Ṛebbi, kunwi yețṛaǧun ass i deg ara d-yuɣal Ssid-nneɣ.


og mælti: "Mannssonurinn á margt að líða, honum mun útskúfað verða af öldungum, æðstu prestum og fræðimönnum, hann mun líflátinn, en upp rísa á þriðja degi." 	 Yenna-yasen daɣen : Ilaq Mmi-s n bunadem ad yeɛteb aṭas. A t-nekkṛen lecyux d lmuqedmin imeqqranen akk-d lɛulama n ccariɛa yerna a t-nɣen, lameɛna ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin.


Þegar lambið lauk upp öðru innsiglinu, heyrði ég aðra veruna segja: "Kom!" 	 Mi gcerreg ṭṭabeɛ wis sin, sliɣ i lxelq wi sin yenna-d : As-ed !


Og þetta munum vér gjöra, ef Guð lofar. 	 D ayen ara nexdem ma iserreḥ-aɣ Sidi Ṛebbi.


Margt hef ég um yður að tala og fyrir margt að dæma. En sá sem sendi mig, er sannur, og það sem ég heyrði hjá honum, það tala ég til heimsins." 	 ?ef wayen i kkun-yeɛnan sɛiɣ aṭas ara d-iniɣ, aṭas ara ḥasbeɣ ; win i yi-d-iceggɛen d Bab n tideț, d ayen i sliɣ ɣuṛ-es i d-țɛawadeɣ di ddunit.


Annað er þessu líkt: ,Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig.' 	 Atan wayeḍ yesɛan azal annect umezwaru-agi : Aț-țḥemleḍ lɣiṛ-ik am yiman-ik.


Ertu við konu bundinn? Leitast þá ekki við að verða laus. Ertu laus orðinn við konu? Leita þá ekki kvonfangs. 	 Ma txeḍbeḍ tameṭṭut, ur țnadi ara a ț-teǧǧeḍ ; m'ur tezwiǧeḍ ara, ur țnadi ara aț-țzewǧeḍ.


En sæl eru augu yðar, að þau sjá, og eyru yðar, að þau heyra. 	 Ma d kunwi amarezg-nwen ! Axaṭer allen-nwen țwalint, imeẓẓuɣen nwen sellen.


En hvert tré þekkist af ávexti sínum, enda lesa menn ekki fíkjur af þistlum né vínber af þyrnirunni. 	 Ihi mkul ttejṛa, tețwaɛqal s lfakya-ines. Ur d-ntekkes ara lexṛif seg isennanen, ur d-ntekkes ara daɣen tiẓurin seg inijel.


Sælir eru þeir, sem hungrar og þyrstir eftir réttlætinu, því að þeir munu saddir verða. 	 D iseɛdiyen wid illuẓen, iffuden lḥeqq, axaṭer ad ṛwun !


Og verurnar fjórar sögðu: "Amen." Og öldungarnir féllu fram og veittu lotningu. 	 Ṛebɛa lxuluq-nni qqaṛen : Amin ! Ma d lecyux-nni țseǧǧiden zdat-sen.


Og þeir fóru á bátnum einir saman á óbyggðan stað. 	 Rekben di teflukt, ṛuḥen ad stuṛṛfen iman-nsen.


Týkíkus, minn elskaði bróðir og trúi aðstoðarmaður og samverkamaður í þjónustu Drottins, mun láta yður vita allt um mína hagi. 	 Tucik, gma-tneɣ eɛzizen i ɣef țekleɣ, aṛfiq-nneɣ di leqdic ɣef Ssid-nneɣ, a wen-n-yawi lexbaṛ-iw.


Þeir sögðu við konuna: "Það er ekki lengur sakir orða þinna, að vér trúum, því að vér höfum sjálfir heyrt hann og vitum, að hann er sannarlega frelsari heimsins." 	 Nnan-as i tmeṭṭut-nni : Tura numen yis mačči kan ɣef wayen i ɣ-d-tenniḍ fell-as, nesla yas s yiman-nneɣ, neẓra belli d nețța i d amcafeɛ n ddunit.


En lögmálið spyr ekki um trú. Það segir: "Sá, sem breytir eftir boðum þess, mun lifa fyrir þau." 	 Abrid n ccariɛa d webrid n liman mxalafen, imi yura : d win ara ixedmen ayen akk i d-teqqaṛ ccariɛa ara yesɛun tudert n dayem.


Ef fóturinn segði: "Fyrst ég er ekki hönd, heyri ég ekki líkamanum til," þá er hann ekki fyrir það líkamanum óháður. 	 Ma yenna-d uḍar : nekk mačči d afus ur țekkiɣ ara di lǧețța, eɛni imi ur yelli ara d afus ur ițekka ara ula d nețța di lǧețța ?


Þess vegna, mínir elskuðu bræður, verið staðfastir, óbifanlegir, síauðugir í verki Drottins. Þér vitið að erfiði yðar er ekki árangurslaust í Drottni. 	 S wakka ay atmaten eɛzizen, ǧehdet ur ɣellit ara. Țnernit kul ass di lecɣal n Ssid-nneɣ, ẓret belli leɛtab-nwen ɣef ddemma n Ssid-nneɣ ur yețțili ara mbla lfayda.


Þá sagði Páll við hann: "Guð mun ljósta þig, kalkaði veggur. Hér situr þú til að dæma mig samkvæmt lögmálinu og skipar þó þvert ofan í lögmálið að slá mig." 	 Dɣa Bulus yenna : A k-id-iwet Ṛebbi a bu sin wudmawen ! Teqqimeḍ aț-țḥekmeḍ fell-i s ccariɛa, lameɛna kečč s yiman-ik txulfeḍ-ț imi tumreḍ ad iyi wten.


En Símeon blessaði þau og sagði við Maríu móður hans: "Þessi sveinn er settur til falls og til viðreisnar mörgum í Ísrael og til tákns, sem móti verður mælt, 	 Semɛun iburek-iten, yenna i Meryem, yemma-s n weqcic-nni : Atan weqcic-agi ad yili i kra seg wat Isṛail d sebba n tuccḍa, ma d wiyaḍ a ten-id-yerr ɣer webrid. ?ef ddemma-s ara yili lxilaf ger yemdanen ;


Þetta er nú í þriðja sinn, að ég er ferðbúinn að koma til yðar, og ætla ég ekki að verða yður til byrði. Ég sækist ekki eftir eigum yðar, heldur yður sjálfum. Því að ekki eiga börnin að safna fé handa foreldrunum, heldur foreldrarnir handa börnunum. 	 Aql-iyi țedduɣ a n-aseɣ ɣuṛ wen tikkelt tis tlata, yerna ur țțiliɣ ara ț-țaɛekkumt fell-awen. Mačči d idrimen-nwen i bɣiɣ lameɛna d kunwi ; axaṭer mačči d dderya i glaqen ad jemɛen i lwaldin-nsen, lameɛna d lwaldin i glaq ad jemɛen i dderya-nsen.


Raust hans lét jörðina bifast fyrrum. En nú hefur hann lofað: "Enn einu sinni mun ég hræra jörðina og ekki hana eina, heldur og himininn." 	 Zik-nni, s ṣṣut-is yessenhez lqaɛa, ma ț-țura yefka-d lemɛahda-agi : Tikkelt nniḍen ad senhezzeɣ daɣen mačči kan ddunit meɛna ula d igenwan .


sem til yðar er komið, eins og það einnig ber ávöxt og vex í öllum heiminum. Það hefur það líka gjört hjá yður frá þeim degi, er þér heyrðuð það og lærðuð að þekkja náð Guðs í sannleika. 	 Lexbeṛ-agi n lxiṛ yewḍen armi d ɣuṛ-wen, yețnerni di ddunit meṛṛa ; akken daɣen i gețnerni deg-wen ula d kunwi seg wasmi i teslam yerna tessnem tideț ɣef ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi,


Að lokum: Styrkist nú í Drottni og í krafti máttar hans. 	 Sǧehdet ihi iman-nwen s tezmert tameqqrant n Sidi Ṛebbi.


En er þeir heyrðu hann ávarpa sig á hebresku, urðu þeir enn hljóðari. Hann heldur áfram: 	 Mi slan iheddeṛ-asen-d s tɛibṛanit, ssusmen meṛṛa iwakken a s-slen. Dɣa yenna :


Þeir munu leggja þig að velli og börn þín, sem í þér eru, og ekki láta standa stein yfir steini í þér, vegna þess að þú þekktir ekki þinn vitjunartíma." 	 a kem-snegren kemm d warraw-im, ur țțaǧan deg-m azṛu ɣef wayeḍ ; axaṭer ur teɛqileḍ ara usan i deg i d-yusa leslak n Sidi Ṛebbi ɣuṛ-em.


Þegar þeir stigu á land, sáu þeir fisk lagðan á glóðir og brauð. 	 Mi d-rsen ɣer lqaɛa, ufan-d aɣṛum akk-d lḥut s ufella n yirrij n tmes.


en hefur nú birst við komu frelsara vors Krists Jesú. Hann afmáði dauðann, en leiddi í ljós líf og óforgengileika með fagnaðarerindinu. 	 Ṛṛeḥma-agi tban-ed tura s tisin n wemsellek-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, i gɣelben lmut, ibeggen-ed tafat n tudert ur nețfaka s lexbaṛ n lxiṛ.


Þegar dagur rann, kom öldungaráð lýðsins saman, bæði æðstu prestar og fræðimenn, og létu færa hann fyrir ráðsfund sinn. 	 Mi guli wass, tajmaɛt n lɛuqal n wegdud, lmuqedmin imeqqranen d lɛulama n ccariɛa nnejmaɛen. Wwin-d Sidna Ɛisa ɣer usqamu n ccṛeɛ.


Þegar þeir höfðu matast, sagði Jesús við Símon Pétur: "Símon Jóhannesson, elskar þú mig meira en þessir?" Hann svarar: "Já, Drottinn, þú veist, að ég elska þig." Jesús segir við hann: "Gæt þú lamba minna." 	 Mi kfan učči, Sidna Ɛisa yenna i Semɛun Buṭrus : A Semɛun mmi-s n Yunes, tḥemmleḍ-iyi akteṛ n wigi ? Semɛun Buṭrus yenna-yas : Ih a Sidi, teẓriḍ ḥemmleɣ-k. Sidna Ɛisa yenna-yas : ?ḥadar izamaren-iw.


Matteus og Tómas, Jakob Alfeusson og Símon, kallaður vandlætari, 	 Matta, ?uma, Yeɛqub mmi-s n ?alfi, Semɛun iwumi qqaṛen awaṭani,


Enn sá ég sýn: Lambið stóð á Síonfjalli og með því hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir, sem höfðu nafn þess og nafn föður þess skrifað á ennum sér. 	 Walaɣ Izimer-nni ibedd ɣef wedrar n Siyun, llan yid-es meyya uṛebɛa uṛebɛin alef n yemdanen yesɛan isem n Izimer-nni akk-d isem n Baba-s țwaketben ɣef yinyiren-nsen.


Ef þér reiðist, þá syndgið ekki. Sólin má ekki setjast yfir reiði yðar. 	 Ma yella terfam ur dennbet ara, ilaq a wen-yekkes wurrif uqbel ad yeɣli yiṭij ;


Þér hafið, bræður, tekið yður til fyrirmyndar söfnuði Guðs í Júdeu, sem eru í Kristi Jesú. Því að þér hafið þolað hið sama af löndum yðar sem þeir urðu að þola af Gyðingum, 	 Ay atmaten, tedṛa yid-wen am tejmuyaɛ n imasiḥiyen yellan di tmurt n Yahuda : akken i kkun-qehṛen warraw n tmurt-nwen akken daɣen i ten-qehṛen wudayen.


Á þeim dögum verður sú þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi sköpunar, er Guð skapaði, allt til þessa, og mun aldrei verða. 	 axaṭer deg wussan-nni, ad yili yiwen n leɛtab ur neẓri seg wasmi i d-texleq ddunit ar ass-a, yerna d ayen ur nețțuɣal a d-yedṛu.


Þá rættist það, sem sagt var fyrir munn Jeremía spámanns: "Þeir tóku silfurpeningana þrjátíu, það verð, sem sá var metinn á, er til verðs var lagður af Ísraels sonum, 	 S wakka i gedṛa wayen i d-yenna nnbi Irmiya : Ddmen-d tlatin n twiztin n lfeṭṭa, d wagi i d azal i s-fkan warraw n wat Isṛail ;


Þeir munu falla fyrir sverðseggjum og herleiddir verða til allra þjóða, og Jerúsalem verður fótum troðin af heiðingjum, þar til tímar heiðingjanna eru liðnir. 	 imezdaɣ-is ad mmten s ujenwi, a ten-awin d imeḥbas ɣer tmura nniḍen. Tamdint n Lquds a ț-ṛekḍen leǧnas ur nețțamen ara s Sidi Ṛebbi, alamma yețwakemmel lweqt i sen-d-yefka Sidi Ṛebbi, imiren ad yezzi ɣef leǧnas-nni, a ten-iɛaqeb.


Og engli safnaðarins í Pergamos skalt þú rita: Þetta segir sá sem hefur sverðið tvíeggjaða og bitra: 	 Aru ayagi i lmelk n tejmaɛt n temdint n Birɣamus : atah wayen i d-yeqqaṛ Win yesɛan ajenwi iqeḍɛen di snat leǧwahi :


Það orð er satt, og í alla staði þess vert, að við því sé tekið, að Kristur Jesús kom í heiminn til að frelsa synduga menn, og er ég þeirra fremstur. 	 Awal-agi d awal n tideț yuklalen ad ițwaqbel s lekmal-is : « Ɛisa Lmasiḥ yusa-d ɣer ddunit iwakken ad isellek imednuben ».


Svo kemur þá trúin af boðuninni, en boðunin byggist á orði Krists. 	 S wakka liman ițțas-ed seg wayen i nsell yeɛnan awal n Lmasiḥ.


Aðrir mæltu: "Hann er Kristur." En sumir sögðu: "Mundi Kristur þá koma frá Galíleu? 	 Wiyaḍ qqaṛen : D nețța i d Lmasiḥ ! Ma d kra nniḍen qqaṛen : Yezmer Lmasiḥ a d-iffeɣ si tmurt n Jlili ?


Virðið hann fyrir yður, sem þolað hefur slíkan fjandskap gegn sér af syndurum, til þess að þér þreytist ekki og látið hugfallast. 	 Xemmemet ihi ɣuṛ-es aț-țwalim amek i geqbel leɛtab n yemdanen imednuben, iwakken ur tɛeggum ara, ur tfeččlem ara ;


En hún varð hrædd við þessi orð og hugleiddi, hvílík þessi kveðja væri. 	 Meryem tedhec, tenna : D acu i d lmeɛna n imeslayen agi ?


Og hann kallaði þá tólf til sín, tók að senda þá út, tvo og tvo, og gaf þeim vald yfir óhreinum öndum. 	 Sidna Ɛisa yessawel i tnac-nni inelmaden, iceggeɛ-iten sin sin, yefka yasen tazmert ad ssufɣen iṛuḥaniyen.


Við þessi orð flýði Móse og settist að sem útlendingur í Midíanslandi. Þar gat hann tvo sonu. 	 Ɣef ddemma n yimeslayen-agi Sidna Musa yerwel, iṛuḥ ad izdeɣ di tmurt n Madyan. Dinna i gesɛa sin n warrac.


Hvar sem andinn grípur hann, slengir hann honum flötum, og hann froðufellir, gnístir tönnum og stirðnar upp. Ég bað lærisveina þína að reka hann út, en þeir gátu það ekki." 	 Kra wanda ara t-yeṭṭef, yesseɣlay-it ɣer lqaɛa ; aqcic yessufuɣ-ed tikufta, yețqeṛṛic tuɣmas, yețțuɣal d asemmaḍ. ?elleleɣ inelmaden-ik a t-ssufɣen seg-s meɛna ur zmiren ara.


hórdómur, ágirnd, illmennska, sviksemi, taumleysi, öfund, lastmælgi, hroki, heimska. 	 zzna, yir ccehwat, cceṛ, tiḥila, lexdeɛ, tismin, lekfeṛ, zzux, d wayen akk yellan d lehbala.


Sama dag gekk Jesús að heiman og settist við vatnið. 	 Ass-nni kan, Sidna Ɛisa yeffeɣ-ed seg wexxam, iṛuḥ ad iqqim rrif n lebḥeṛ,


Verið góðviljaðir hver við annan, miskunnsamir, fúsir til að fyrirgefa hver öðrum, eins og Guð hefur í Kristi fyrirgefið yður. 	 Ilit d iḥninen msamaḥet wway gar-awen, akken i wen-isemmeḥ Sidi Ṛebbi s Lmasiḥ.


En Heródes varð næsta glaður, er hann sá Jesú, því hann hafði lengi langað að sjá hann, þar eð hann hafði heyrt frá honum sagt. Vænti hann nú að sjá hann gjöra eitthvert tákn. 	 Hiṛudus ifṛeḥ aṭas mi geẓra Sidna Ɛisa, axaṭer acḥal segmi yebɣa a t-iẓer ɣef ddemma n wayen yesla fell-as. Yețmenni a t-iwali yexdem lbeṛhan,


"Þér horfið á þetta, en þeir dagar munu koma, að hér stendur ekki eftir steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn." 	 Deg wayen akka i tețwalim, a d-awḍen wussan anda kullec ad ihudd, ur d-yețɣimi wedɣaɣ ɣef wayeḍ.


Því svo stendur í Ritningunni: Sjá, ég set hornstein í Síon, valinn og dýrmætan. Sá sem trúir á hann mun alls eigi verða til skammar. 	 Axaṭer atan wayen yuran di tira iqedsen : Xtaṛeɣ-ed azṛu+ yesɛan azal d ameqqran+ , sserseɣ-t deg udrar n Siyun,+ d nețța i geṭṭfen lebni,+ win ara yamnen yis ur ineddem ara.+


Svo auðug er náð hans, sem hann gaf oss ríkulega með hvers konar vísdómi og skilningi. 	 i d-issers fell-aɣ s tugeț yerna ifka-yaɣ-d lefhama ț-țmusni.


[Þá rættist sú ritning, er segir: Með illvirkjum var hann talinn.] 	 S wakka, yețwakemmel wayen yuran di tira iqedsen : Seddan-t di lehṣab n yemcumen.


Hann vissi, að þeir höfðu fyrir öfundar sakir framselt hann. 	 Axaṭer yeẓra s tismin i s-d-wwin Ɛisa.


Faðir, ég vil að þeir, sem þú gafst mér, séu hjá mér, þar sem ég er, svo að þeir sjái dýrð mína, sem þú hefur gefið mér, af því að þú elskaðir mig fyrir grundvöllun heims. 	 A Baba bɣiɣ wid meṛṛa i yi-d tefkiḍ ad ilin yid-i anda ara yiliɣ, ad walin tamanegt i yi-d-tefkiḍ axaṭer tḥemmleḍ-iyi uqbel a d-texleq ddunit.


eigi mal til ferðar eða tvo kyrtla og hvorki skó né staf. Verður er verkamaðurinn fæðis síns. 	 ur țțawit yid-wen agrab neɣ sin iqendyaṛ, ur țțawit irkasen neɣ aɛekkaz, axaṭer axeddam yuklal lqut-is.


Og allt skapað, sem er á himni og jörðu og undir jörðunni og á hafinu, allt sem í þeim er, heyrði ég segja: Honum, sem í hásætinu situr, og lambinu, sé lofgjörðin og heiðurinn, dýrðin og krafturinn um aldir alda. 	 Ayen akk i d-ițwaxelqen deg igenni, di lqaɛa, ddaw lqaɛa, di lebḥeṛ d wayen akk yellan deg-sen, sliɣ-asen qqaṛen : A neḥmed a neckkeṛ Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma akk-d Izimer, i nutni lɛaḍima d lḥekma si lǧil ɣer lǧil !


Hann úthellti anda sínum yfir oss ríkulega fyrir Jesú Krist, frelsara vorn, 	 Sidi Ṛebbi yeččuṛ-aɣ s Ṛṛuḥ iqedsen s Ɛisa Lmasiḥ amsellek-nneɣ,


Hinir sögðu: "Sjáum til, hvort Elía kemur að bjarga honum." 	 Wiyaḍ qqaṛen : Anfet-as, a nwali ma yella a d-yas nnbi Ilyas a t-isellek.


Saltið er gott, en ef saltið sjálft dofnar, með hverju á þá að krydda það? 	 Lmelḥ d ayen yelhan, lameɛna ma tṛuḥ-as lbenna-s amek ara s-ț-id-nerr ?


Þá sögðu Gyðingar: "Þetta musteri hefur verið fjörutíu og sex ár í smíðum, og þú ætlar að reisa það á þrem dögum!" 	 At Isṛail nnan-as : Wid yebnan lǧameɛ-agi qqimen deg-s sețța uṛebɛin iseggasen, kečč tzemreḍ a s-tɛiwdeḍ lebni di tlata wussan !


Auðmýkið yður því undir Guðs voldugu hönd, til þess að hann á sínum tíma upphefji yður. 	 Anzet ihi seddaw ufus iǧehden n Sidi Ṛebbi, iwakken a kkun-irfed di teswiɛt ilaqen.


Þá fór hann enn frá þeim og baðst fyrir þriðja sinn með sömu orðum og fyrr. 	 Yeǧǧa-ten, issebɛed iman-is daɣen fell-asen, yedɛa tikkelt tis tlata am tikkelt-nni tamezwarut.


En ávexti réttlætisins verður sáð í friði þeim til handa, er frið semja. 	 Imawlan n lehna țeẓẓun s lehna ayen i d-issemɣayen ayen yellan d lḥeqq ɣer Sidi Ṛebbi.


Þegar að morgni gjörðu æðstu prestarnir samþykkt með öldungunum, fræðimönnunum og öllu ráðinu. Þeir létu binda Jesú og færa brott og framseldu hann Pílatusi. 	 ?ṣbeḥ zik, lmuqedmin imeqqranen ruḥen mcawaṛen akk-d imeqqranen n wegdud, lɛulama n ccariɛa akk dusqamu n ccṛeɛ. Urzen Sidna Ɛisa, wwin-t sellmen-t i Bilaṭus.


Og þeim birtist Elía ásamt Móse, og voru þeir á tali við Jesú. 	 ?ehṛen-asen-d nnbi Ilyas akk-d Sidna Musa, țmeslayen d Sidna Ɛisa.


Erum vér nú aftur teknir að mæla með sjálfum oss? Eða mundum vér þurfa, eins og sumir, meðmælabréf til yðar eða frá yður? 	 D acekkeṛ i nebɣa a d-ncekkeṛ iman-nneɣ mi d-nenna imeslayen agi ? Eɛni neḥwaǧ ula d nukni a wen-nawi tibṛatin n lewṣaya neɣ a tent-id-nawi s ɣuṛ-wen am akken xeddmen kra n yemdanen ?


Vér hleyptum undir litla ey, sem nefnist Káda. Þar gátum vér með naumindum bjargað skipsbátnum. 	 nɛedda seddaw yiwet n tegzirt tamecṭuḥt yeddurin ɣef waḍu, isem-is Kluda. Mi ɣ-teɣli teflukt-nni n leslak, s leɛtab ameqqran i ț-id-nessuli ɣer lbabuṛ.


að sjáandi sjái þeir og skynji ekki, heyrandi heyri þeir og skilji ekki, svo þeir snúi sér eigi og verði fyrirgefið." 	 iwakken : ?as țmuqulen ur țwalin ara, ɣas sellen ur fehhmen ara ; m'ulac a d-uɣalen ɣer webrid dɣa Ṛebbi a sen-yeɛfu ddnubat-nsen !


aldraðar konur sem mæður, ungar konur sem systur í öllum hreinleika. 	 tamɣaṛt am yemma-k, tilmeẓyin am yessetma-k, s wul yeṣfan.


Þér sjáið þá, að þeir sem byggja á trúnni, þeir eru einmitt synir Abrahams. 	 Ilaq aț-țfehmem ihi, wid iteddun s liman, d nutni i d arraw n tideț n Sidna Ibṛahim.


Að liðnum svo sem þrem stundum kom kona hans inn og vissi ekki, hvað við hafði borið. 	 Ɛeddant wazal n tlata sswayeɛ, mi d-tekcem tmeṭṭut n Ananyas, nețțat ur tesli ara s wayen yedṛan.


En lát þú ekki að vilja þeirra, því að menn þeirra, fleiri en fjörutíu, sitja fyrir honum og hafa svarið þess eið að eta hvorki né drekka fyrr en þeir hafi vegið hann. Nú eru þeir viðbúnir og bíða eftir, að svarið komi frá þér." 	 Ur țțaɣ ara awal-nsen, axaṭer akteṛ n ṛebɛin deg-sen ḥeyylen-as, gullen s limin ameqqran ur tețțen ur tessen alamma nɣan-t. Tura heggan iman-nsen, țṛaǧun anagar lebɣi-k.


Er Jesús varð þess vís, að farísear hefðu heyrt, að hann fengi fleiri lærisveina og skírði fleiri en Jóhannes, 	 Ifariziyen slan s Sidna Ɛisa yesɛa aṭas n inelmaden yerna yesseɣḍas imdanen akteṛ n Yeḥya.


Þá snart hann augu þeirra og mælti: "Verði ykkur að trú ykkar." 	 Innul allen-nsen, yenna : A wen-ițwaxdem s wakken yella liman-nwen !


Þá sagði hann þeim dæmisögu um það, hvernig þeir skyldu stöðugt biðja og eigi þreytast: 	 Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi iwakken ad deɛɛun daymen ɣer Sidi Ṛebbi ur feččlen ara.


Blessað sé hið komandi ríki föður vors Davíðs! Hósanna í hæstum hæðum!" 	 Tețțubarek tgeldit i d-yusan, tageldit n Sidna Dawed baba-tneɣ ! ?usana ( tamanegt ) deg imukan ɛlayen. »


Eftir þetta birtist Jesús lærisveinunum aftur og þá við Tíberíasvatn. Hann birtist þannig: 	 Syin akkin, Sidna Ɛisa isbeggen-ed iman-is daɣen i inelmaden-is ɣef rrif n lebḥeṛ n Tiberyas. Atah wamek i tedṛa :


og að upplýsa alla um það, hvernig Guð hefur ráðstafað þessum leyndardómi. Hann hefur frá eilífð verið hulinn í Guði, sem allt hefur skapað. 	 yerna a d-sfehmeɣ lmeɛna n lbaḍna agi i geffer Sidi Ṛebbi si lebda, nețța i gxelqen kullec.


En í sömu byggð voru hirðar úti í haga og gættu um nóttina hjarðar sinnar. 	 Di tmurt-nni, llan imeksawen ițnusun di lexlawi, țɛassan lmal-nsen deg yiḍ.


Ég þigg ekki heiður af mönnum, 	 Ur țqellibeɣ ara ad sɛuɣ cciɛa ɣer yemdanen,


Hann vaknaði, hastaði á vindinn og sagði við vatnið: "Þegi þú, haf hljótt um þig!" Þá lægði vindinn og gerði stillilogn. 	 Sidna Ɛisa yekker-ed iɛeggeḍ ɣef waḍu, yenna i lebḥeṛ : Ssers iman-ik ! Ssusem ! Yers waḍu-nni, dɣa tuɣal-ed talwit.


Og Jesús gekk til þeirra, talaði við þá og sagði: "Allt vald er mér gefið á himni og jörðu. 	 Sidna Ɛisa iqeṛṛeb-ed ɣuṛ-sen, yenna-yasen : Tețțunefk-iyi-d tezmert ama di lqaɛa ama deg igenwan.


Kvarðabackground, style 	 background, style


Þau hugðu, að hann væri með samferðafólkinu, og fóru eina dagleið og leituðu hans meðal frænda og kunningja. 	 ɣilen yedda-d ț-țerbaɛt nniḍen. Lḥan ass kamel dɣa bdan țqelliben fell-as. Steqsan wid akk i sen-yețțilin d wid meṛṛa ssnen,


Þá leiddu þeir fram ljúgvotta, er sögðu: "Þessi maður er alltaf að tala gegn þessum heilaga stað og lögmálinu. 	 Sbedden-d inigan i d-icehden fell-as s ẓẓur, nnan-d : Argaz-agi, yezga yekkat deg wemkan-agi iqedsen akk-d ccariɛa n Sidna Musa !


Gangið ekki undir ósamkynja ok með vantrúuðum. Hvað er sameiginlegt með réttlæti og ranglæti? Hvaða samfélag hefur ljós við myrkur? 	 Ur cerrket ara d wid ur nețțamen ara s Sidi Ṛebbi iwakken aț-țxedmem am nutni. Eɛni lḥeqq d lbaṭel, zemren ad cerken ? Tafat akk-d ṭṭlam, zemren ad ddukklen ?


Og enn vitna ég fyrir hverjum manni, sem lætur umskerast: Hann er skyldur til að halda allt lögmálið. 	 Yerna ad ɛawdeɣ a d-iniɣ i yal argaz i gḍehṛen, belli ilzem ad ixdem ayen akk i d-tenna ccariɛa.


Því getum vér hrósað oss af yður í söfnuðum Guðs fyrir þolgæði yðar og trú í öllum ofsóknum yðar og þrengingum þeim, er þér þolið. 	 Newweḍ armi nețzuxxu yis-wen di yal tajmaɛt n watmaten, nețțawi-kkun d lemtel axaṭer ɣas akken tenneɛtabem tețwaqehṛem, tṣebrem, teṭṭfem di liman-nwen.


Ég álít mér líka skylt, á meðan ég er í þessari tjaldbúð, að halda yður vakandi með því að rifja þetta upp fyrir yður. 	 Skud mazal-iyi ddreɣ, ilaq-iyi a kkun-nhuɣ iwakken ur tɣeflem ara.


Gjaldið öllum það sem skylt er: Þeim skatt, sem skattur ber, þeim toll, sem tollur ber, þeim ótta, sem ótti ber, þeim virðing, sem virðing ber. 	 Rret i mkul yiwen ayen i wen-ițțalas : xellṣet tabzert i kra win i wen-ițțalasen, aggadet win i glaq a t-taggadem, qadṛet win i glaq a t-tqadṛem.


Og hann sagði við hana: "Vegna þessara orða skaltu heim snúa, illi andinn er farinn úr dóttur þinni." 	 Imiren yenna-yas : ?ef wawal-agi i d-tenniḍ, ṛuḥ, yelli-m yeffeɣ-iț uṛuḥani.


Hvað eigum vér þá að segja? Er Guð óréttvís? Fjarri fer því. 	 D acu ara d-nini deg wannect-a ? Eɛni Sidi Ṛebbi ixeddem lbaṭel ? D lmuḥal !


Þegar faríseinn, sem honum hafði boðið, sá þetta, sagði hann við sjálfan sig: "Væri þetta spámaður, mundi hann vita, hver og hvílík sú kona er, sem snertir hann, að hún er bersyndug." 	 Afarizi-nni mi gwala annect-nni, ixemmem deg iman-is yenna : Lemmer argaz-agi d nnbi i gella, yili yeɛqel belli tameṭṭut-agi i t-ițnalen d yir tameṭṭut i tella.


En hafðu líka til gestaherbergi handa mér, því að ég vona, að ég vegna bæna yðar muni verða gefinn yður. 	 Heggit-iyi taxxamt, axaṭer ssarameɣ ɣer Sidi Ṛebbi qṛib a-yi-n yerr ɣuṛ-wen akken i s- tessuturem kull-as di tẓallit-nwen.


Þegar Jesús hafði lokið þessari ræðu, undraðist mannfjöldinn mjög kenningu hans, 	 Mi gfukk Sidna Ɛisa aselmed, lɣaci akk wehmen deg imeslayen-ines,


Eða haldið þér að ritningin fari með hégóma, sem segir: "Þráir Guð ekki með afbrýði andann, sem hann gaf bústað í oss?" 	 Tɣilem ayen akken yuran di tira iqedsen ur yesɛi ara lqima : belli Sidi Ṛebbi iḥemmel Ṛṛuḥ iqedsen i d-iceggeɛ ad izdeɣ deg-wen armi yețțasem seg win ara iṭṭfen amkan-is ?


Felmtri sló á alla, og sögðu þeir hver við annan: "Hvaða orð er þetta? Með valdi og krafti skipar hann óhreinum öndum, og þeir fara." 	 Lɣaci ikcem-iten akk lxuf, qqaṛen wway gar-asen : D acu-ten yimeslayen-agi ? Yesɛa tazmert s wayes iḥekkem ula ɣef leǧnun ! Akken kan ara sen-yefk lameṛ ad ffɣen !


Gleymið ekki gestrisninni, því að vegna hennar hafa sumir hýst engla án þess að vita. 	 ur tețțut ara daɣen belli ilaq-awen aț-țesṭreḥbem s ibeṛṛaniyen axaṭer aṭas i gesṭṛeḥben s lmalayekkat mbla ma ẓran.


Því að þann tíma mun að bera, er menn þola ekki hina heilnæmu kenning, heldur hópa þeir að sér kennurum eftir eigin fýsnum sínum til þess að heyra það, sem kitlar eyrun. 	 Axaṭer a d-yaweḍ lweqt anda kra n yemdanen ur zemmren ara ad slen i uselmed n tideț, lameɛna ad tebɛen lebɣi n tnefsit-nsen, a d-sbedden lecyux ara sen-d-ihedṛen ayen kan i sen-iɛeǧben ;


Símon Pétur fór í bátinn og dró netið á land, fullt af stórum fiskum, eitt hundrað fimmtíu og þremur. Og netið rifnaði ekki, þótt þeir væru svo margir. 	 Semɛun Buṭrus yuli ɣer teflukt, ijebd-ed acebbak-nni, yeẓẓuɣer-it-id ɣer lqaɛa. Ufan deg-s meyya utlata uxemsin iselman imeqqranen ; ɣas akken yeččuṛ ucebbak-nni ur iqqeṛs ara.


Þótt ég því hafi skrifað yður, þá var það ekki vegna hans, sem óréttinn gjörði, ekki heldur vegna hans, sem fyrir óréttinum varð, heldur til þess að yður yrði ljóst fyrir augliti Guðs hversu heilshugar þér standið með oss. 	 Ihi ma uriɣ-awen-d, mačči ɣef ddemma n win iḍelmen neɣ win yețwaḍelmen, lameɛna iwakken a d-iban gar-awen zdat Sidi Ṛebbi, acḥal meqqeṛ leḥmala-nwen ɣuṛ-nneɣ.


Þetta er samkvæmt fagnaðarerindinu um dýrð hins blessaða Guðs, sem mér var trúað fyrir. 	 Akka i gella di lexbaṛ n lxiṛ i yi-d-ițțunefken, i d-isbegginen tamanegt n Sidi Ṛebbi ameɣlal.


Ætlið eigi, að ég muni ákæra yður fyrir föðurnum. Sá sem ákærir yður, er Móse, og á hann vonið þér. 	 ?adret aț-țɣilem d nekk ara iccetkin fell-awen zdat Baba Ṛebbi ! D Musa ara iccetkin fell-awen, d Musa-nni ɣef i tețțeklem.


Ef vér játum syndir vorar, þá er hann trúr og réttlátur, svo að hann fyrirgefur oss syndirnar og hreinsar oss af öllu ranglæti. 	 Meɛna ma nețqiṛṛi s ddnubat-nneɣ i Sidi Ṛebbi, nețța yellan d aḥeqqi, nezmer a nețkel fell-as a ɣ-isameḥ ddnubat-nneɣ, a ɣ-isellek si lbaṭel.


Henni var fengið skínandi og hreint lín til að skrýðast í. Línið er réttlætisverk heilagra." 	 yețțunefk-as aț-țels lkețțan aṛqaq yețfeǧǧiǧen. Lkețțan-agi imettel-ed lecɣal yelhan n wid yextaṛ Sidi Ṛebbi.


Vita skalt þú þetta, að á síðustu dögum munu koma örðugar tíðir. 	 Ilaq aț-țeẓred belli ɣer taggara n ddunit a d-asen wussan iweɛṛen.


Biðjið án afláts. 	 yal ass deɛɛut ɣer Sidi Ṛebbi,


En sérhver rannsaki breytni sjálfs sín og þá mun hann hafa hrósunarefni í samanburði við sjálfan sig, en ekki miðað við aðra, 	 Ilaq mkul yiwen ad imeyyez tikli-ines, imiren ma yufa ayen s wayes ara izux, ad izux i yiman-is kan mačči alamma imettel iman-is ɣer wiyaḍ.


Þegar lærisveinarnir sáu hann ganga á vatninu, varð þeim bilt við. Þeir sögðu: "Þetta er vofa," og æptu af hræðslu. 	 Akken i t-walan ileḥḥu ɣef waman, inelmaden-is xelɛen qqaṛen : D lexyal ! BBdan țɛeggiḍen s lxuf.


Og annar engill kom út úr musterinu. Hann kallaði hárri röddu til þess sem á skýinu sat: "Ber þú út sigð þína og sker upp, því að komin er stundin til að uppskera, sáðland jarðarinnar er fullþroskað." 	 Yiwen lmelk nniḍen yeffeɣ-ed si lǧameɛ iqedsen, yețɛeggiḍ s ṣṣut ɛlayen i win yeqqimen ɣef wusigna yeqqaṛ-as : Ssexdem amger-ik tmegreḍ, axaṭer yewweḍ-ed lweqt n tmegra, imi ddunit tewjed i tmegra.


En syndin er broddur dauðans og lögmálið afl syndarinnar. 	 Tisiqest n lmut, d ddnub ; ma d ddnub, d ccariɛa i d-isbeggnen tazmert-is.


og Jakob fór suður til Egyptalands. Þar andaðist hann og feður vorir. 	 Yeɛqub iṣubb ɣer tmurt n Maṣer ikemmel dinna ussan-is armi yemmut, am nețța am lejdud-nneɣ.