Vér vitum, að allt sem lögmálið segir, það talar það til þeirra sem eru undir lögmálinu, til þess að sérhver munnur þagni og allur heimurinn verði sekur fyrir Guði, 	 Neẓra belli ayen akk i d-tenna ccariɛa, tenna-t-id i wid yellan seddaw leḥkum n ccariɛa iwakken imdanen meṛṛa ad zemmemen yimawen-nsen, ad ẓren belli d imednuben i llan zdat Sidi Ṛebbi.


En fræðimenn og farísear höfðu nánar gætur á Jesú, hvort hann læknaði á hvíldardegi, svo að þeir fengju tilefni að kæra hann. 	 Lɛulama n ccariɛa d ifariziyen țɛassan Sidna Ɛisa, ad ẓren ma ad isseḥlu deg wass n westeɛfu iwakken a s-d-afen sebba s wacu ara ccetkin fell-as.


hvernig fáum vér þá undan komist, ef vér vanrækjum slíkt hjálpræði sem Drottinn flutti fyrst og var staðfest fyrir oss af þeim, er heyrðu? 	 amek ara nemneɛ ma yella ur neḥsib ara leslak ameqqran yecban wagi ? Leslak-agi i d-ibecceṛ Ssid-nneɣ si tazwara, ɛawden-aɣ-t-id daɣen wid i s-yeslan.


Ekki ert þú þá Egyptinn, sem æsti til uppreisnar á dögunum og fór með morðvargana fjögur þúsund út í óbyggðir." 	 Mačči d kečč i d amaṣri-nni i gsekkren ccwal ussan-agi iɛeddan, i gessufɣen yid-es ṛebɛa alaf n iqettalen ɣer lxali ?


Sumt féll á klöpp. Það spratt, en skrælnaði, af því að það hafði ekki raka. 	 Amur nniḍen n zzerriɛa yeɣli ger yedɣaɣen , mi d-temɣi teqquṛ imi xuṣṣen waman.


Sá sem ætlaður er til herleiðingar verður herleiddur. Sá sem sverði er ætlaður verður deyddur með sverði. Hér reynir á þolgæði og trú hinna heilögu. 	 Win i gețṛaǧu nnfu, ad yețwanfu ; ma d win yețṛaǧu ujenwi, ad yemmet s ujenwi. Daymi i glaq i wid yextaṛ Sidi Ṛebbi ad ṭṭfen di liman-nsen, ad sɛun ṣṣbeṛ.


Þar verður grátur og gnístran tanna, er þér sjáið Abraham, Ísak og Jakob og alla spámennina í Guðs ríki, en yður út rekna. 	 Dinna ara yilin yimeṭṭawen d nndama tameqqrant m'ara twalim Ibṛahim, Isḥaq, Yeɛqub akk-d lenbiya di tgelda n yigenwan, ma d kunwi aț-țeqqimem di beṛṛa.


Þess vegna gátu þeir ekki trúað, enda segir Jesaja á öðrum stað: 	 Acuɣeṛ ugin ad amnen ? D nnbi Iceɛya i d-yennan daɣen :


Melkísedek þessi var konungur í Salem og prestur Guðs hins hæsta. Hann gekk á móti Abraham og blessaði hann, þegar hann sneri heimleiðis eftir að hafa unnið sigur á konungunum. 	 Malxisadeq-agi yella d agellid n Salem, d lmuqeddem n Sidi Ṛebbi ɛlayen. D nețța i gemmugren Sidna Ibṛahim mi d-yuɣal seg umenɣi i deg yeɣleb igelliden nniḍen, iwakken a t-ibarek.


Á tilsettum degi klæddist Heródes konungsskrúða, settist í hásæti og flutti þeim ræðu. 	 Yewweḍ-ed wass i deg ara d-yini Hiṛudus lxeṭba i lɣaci. Mi d-yewweḍ wass n temlilit, Hiṛudus yelsa llebsa n ugellid, yuli ɣer wemkan n lxeṭba ad immeslay i lɣaci.


Nálægið yður Guði, og þá mun hann nálgast yður. Hreinsið hendur yðar, þér syndarar, og gjörið hjörtun flekklaus, þér tvílyndu. 	 Qeṛṛbet ɣer Sidi Ṛebbi, nețța a d-iqeṛṛeb ɣuṛ-wen. Ssizdeget ifassen-nwen ay imednuben, ṣṣfut ulawen-nwen, ay at sin udmawen.


Þú munt þó ekki vilja drepa mig, eins og þú drapst Egyptann í gær?' 	 Eɛni tebɣiḍ a yi-tenɣeḍ akken tenɣiḍ iḍelli amaṣri-nni ?


Þeim birtust tungur, eins og af eldi væru, er kvísluðust og settust á hvern og einn þeirra. 	 Sehṛen-asen-d am akken d ilsawen n tmes ițemfaṛaqen wway gar-asen, rsen-d ɣef yal yiwen deg sen.


Hann er sótttekinn af þrætum og orðastælum. Af þessu fæðist öfund, deilur, lastmæli, vondar hugsanir, 	 yeččuṛ d zzux ur yessin kra ; iḥemmel ad ikețțeṛ awal, yețnaɣ ɣef ddemma n yimeslayen. Seg wannect-agi i d-itekk umennuɣ, tismin, lekfeṛ d ccekk,


Bjóð þú þetta og kenn það. 	 Atan wayen i ɣef ara tweṣṣiḍ imdanen d wayen ara sen-teslemḍeḍ.


Sú var tíðin, er þér voruð án Krists, lokaðir úti frá þegnrétti Ísraelsmanna. Þér stóðuð fyrir utan sáttmálana og fyrirheit Guðs, vonlausir og guðvana í heiminum. 	 mmektit-ed amek i tellam zik : di lweqt-nni tellam tbeɛdem ɣef Lmasiḥ, d ibeṛṛaniyen ur nelli ara seg ugdud i gextaṛ Sidi Ṛebbi, ur tețțekkam di lemɛahdat i sen-iwɛed, ur tesɛim asirem, ur tessinem Sidi Ṛebbi.


Og svo bar við, er hann sat til borðs með þeim, að hann tók brauðið, þakkaði Guði, braut það og fékk þeim. 	 Mi qqimen ɣer imensi, yeddem ed aɣṛum, yeḥmed Ṛebbi, yebḍa-t, ifṛeq-asen-t.


Síðan segir hann við þjóna sína: ,Brúðkaupsveislan er tilbúin, en hinir boðnu voru ekki verðugir. 	 Imiren yenna i iqeddacen-is : Imensi n tmeɣṛa ihegga, meɛna widak-nni ițwaɛeṛḍen ur t-uklalen ara ;


Hugsið um það, sem er hið efra, en ekki um það, sem á jörðinni er. 	 Țḥebbiṛet ɣef wayen yellan deg igenwan mačči ɣef wayen yellan di ddunit-agi,


Þá sagði hundraðshöfðinginn: "Herra, ég er ekki verður þess, að þú gangir inn undir þak mitt. Mæl þú aðeins eitt orð, og mun sveinn minn heill verða. 	 Ameqqran n lɛeskeṛ yerra-yas : A Sidi, ur uklaleɣ ara aț-țkecmeḍ ɣer wexxam-iw, meɛna ini-d kan yiwen n wawal, aqeddac-iw ad iḥlu.


Nú veit ég, að þér munuð ekki framar sjá mig, engir þér, sem ég hef komið til og boðað ríkið. 	 Tura ẓriɣ belli ur tețțuɣalem ara aț-țeẓrem udem-iw, kunwi iwumi beccṛeɣ tageldit n Sidi Ṛebbi.


Hann sagði: "Ég er rödd hrópanda í eyðimörk: Gjörið beinan veg Drottins, eins og Jesaja spámaður segir." 	 Yeḥya yenna-yasen : Nekk d win akken ɣef i d-yenna nnbi Iceɛya : ț-țaɣect tețɛeggiḍ deg unezṛuf : Heggit abrid i Sidi Ṛebbi !


Þá sagði hann: "Svo er Guðs ríki sem maður sái sæði í jörð. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen daɣen : Tageldit n Sidi Ṛebbi tețțemcabi ɣer yiwen ufellaḥ i gzerɛen iger.


En þeir skelfdust og urðu hræddir og hugðust sjá anda. 	 Ikcem-iten akk lxuf, ɣilen d lexyal i d-ibedden ɣuṛ-sen.


Nokkrum dögum seinna kom Felix með eiginkonu sinni, Drúsillu. Hún var Gyðingur. Hann lét sækja Pál og hlýddi á mál hans um trúna á Krist Jesú. 	 Mi ɛeddan kra wussan, yusa-d Filiks akk-d țmeṭṭut-is Drusila, nețțat yellan n wat Isṛail, iceggeɛ a d-awin Bulus, iwakken a sen-d-ihdeṛ ɣef wayen yeɛnan liman di Ɛisa Lmasiḥ.


Og engillinn brá sigð sinni á jörðina, skar af vínvið jarðarinnar og kastaði honum í reiði-vínþröng Guðs hina miklu. 	 Lmelk-nni yesɛedda amger-is ɣef ddunit, igzem iguza n tfeṛṛant n ddunit, iḍeggeṛ tizuṛin-nni zdaxel n teḥḍunt n wurrif n Sidi Ṛebbi, wwin-ț ɣer beṛṛa n temdint, iwakken ad ṛekḍen tizuṛin-nni, ffɣen-d seg-s idammen, ulin lqedd n lmitra d wezgen, uzzlen d leḥmali azal n telt-meyya n kilumitrat.


En sá, er eigi var ættfærður til þeirra, tók tíund af Abraham og blessaði þann, er fyrirheitin hafði. 	 Ma d Malxisadeq ur nelli ara n at Lewwi, yewwi leɛcuṛ s ɣuṛ Sidna Ibṛahim yerna iburek-it.


Er þeir heyrðu þetta, var sem stungið væri í hjörtu þeirra, og þeir sögðu við Pétur og hina postulana: "Hvað eigum vér að gjöra, bræður?" 	 Mi slan i wayen i d-yenna Buṭrus, lɣaci meṛṛa saxen wulawen-nsen, nnan i Buṭrus d ṛṛusul nniḍen : Ay atmaten, d acu ara nexdem ?


Þegar hann kom og sá verk Guðs náðar, gladdist hann, og hann áminnti alla um að halda sér fast við Drottin af öllu hjarta. 	 Mi gewweḍ, iwala ayen i texdem dinna ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi dɣa yeččuṛ d lfeṛḥ. Yenha-ten akk iwakken ad ṭṭfen seg wul di liman sɛan di Lmasiḥ.


Og hann sagði við þá: "Hvar er trú yðar?" En þeir urðu hræddir og undruðust og sögðu hver við annan: "Hver er þessi? Hann skipar bæði vindum og vatni og hvort tveggja hlýðir honum." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Anida-t liman-nwen ? Tɛeǧǧben, țergigin, qqaṛen wway gar-asen : Anwa-t wagi ? Izmer ad yefk lameṛ i waḍu d lebḥeṛ yerna țțaɣen as awal !


Reyndu að koma sem fyrst til mín, 	 Exdem lmeǧhud-ik iwakken ur tețɛeṭṭileḍ ara a d-taseḍ ɣuṛ-i.


Hann bar sjálfur syndir vorar á líkama sínum upp á tréð, til þess að vér skyldum deyja frá syndunum og lifa réttlætinu. Fyrir hans benjar eruð þér læknaðir. 	 Nețța i gɛebban ddnubat-nneɣ, ițwasemmeṛ ɣef wumidag iwakken a nili am wid yemmuten ɣef wayen yeɛnan ddnub axaṭer ddnub ur isɛi ara tazmert ɣef wid immuten. S wakka, tura ur nețɛici ara di ddnub meɛna di lḥeqq, akken yura : Di leǧruḥ-is i tufam ḥellu. +


en þér viljið ekki koma til mín og öðlast lífið. 	 Lameɛna kunwi tugim a d-tasem ɣuṛ-i aț-țesɛum tudert.


Og þar var Anna spákona Fanúelsdóttir af ætt Assers, kona háöldruð. Hafði hún lifað sjö ár með manni sínum frá því hún var mær 	 Tella daɣen yiwet n tmeṭṭut isem-is ?anna, meqqṛet di leɛmeṛ, ula d nețțat si lenbiya, d yelli-s n Fanwil n wedrum n Azir. Seg wasmi i tedda ț-țislit, tɛac d wergaz is sebɛa n yiseggasen


Þá sagði faðir hans við þjóna sína: ,Komið fljótt með hina bestu skikkju og færið hann í, dragið hring á hönd hans og skó á fætur honum. 	 Lameɛna baba-s ikker yenna i iqeddacen-is : « ɣiwlet awit-ed abeṛnus-nni n leḥrir selset-as-t, qnet-as taxatemt i uḍaḍ-is ternum-as isebbaḍen i iḍaṛṛen-is.


Kerfisstillingar 	 Imsektayen n unagraw


En allir Aþeningar og aðkomumenn þar gáfu sér ekki tóm til annars fremur en að segja eða heyra einhver nýmæli. 	 Imezdaɣ n temdint n Atinya akk-d ibeṛṛaniyen i gzedɣen dinna, ḥemmlen ad sɛeddin lweqt-nsen anagar deg umeslay d usmeḥses i lexbaṛat ijdiden i d-ițeffɣen.


En Jesús sneri aftur til Galíleu í krafti andans, og fóru fregnir af honum um allt nágrennið. 	 Sidna Ɛisa yuɣal ɣer tmurt n Jlili yeččuṛ ț-țazmert n Ṛṛuḥ iqedsen, slan yis di mkul tama n tmurt-agi.


Þjónarnir og varðmennirnir höfðu kveikt kolaeld, því kalt var, og stóðu við hann og vermdu sig. Pétur stóð hjá þeim og ornaði sér. 	 Iqeddacen akk-d iɛessasen ceɛlen times di lkanun, zzin-as iwakken ad sseḥmun axaṭer d asemmiḍ. Buṭrus iqeṛṛeb ɣuṛ-sen ad yeẓẓiẓen ( ad isseḥmu ) ula d nețța.


Jesús nam staðar, kallaði á þá og sagði: "Hvað viljið þið að ég gjöri fyrir ykkur?" 	 Sidna Ɛisa iḥbes, issawel-asen, yenna-yasen : D acu i tebɣam a wen-t- xedmeɣ ?


Þér vitið ekki hvernig líf yðar mun verða á morgun. Því að þér eruð gufa, sem sést um stutta stund en hverfur síðan. 	 Kunwi ur neẓri ara d acu ara wen-yedṛun azekka ! Kunwi yecban tagut i d-ițalin tɣelli !


Lítið á Ísraelsþjóðina. Eiga þeir, sem fórnirnar eta, ekki hlut í altarinu? 	 Walit at Isṛail : wid itețțen seg weksum n iseflawen s weɛbad-nsen, eɛni ur criken ara d wemkan-nni anda i zellun iseflawen ?


Hryggið ekki Guðs heilaga anda, sem þér eruð innsiglaðir með til endurlausnardagsins. 	 Ur sseḥzanet ara Ṛṛuḥ iqedsen, axaṭer yis i kkun-iḍbeɛ Sidi Ṛebbi i wass i deg ara innekmal leslak-nwen.


En þeir munu verða að gjöra reikningsskil þeim, sem reiðubúinn er að dæma lifendur og dauða. 	 Lameɛna a ten-iḥaseb Sidi Ṛebbi, nețța yețḥasaben wid iddren d wid yemmuten.


Hvort eru allir postular? Hvort eru allir spámenn? Hvort eru allir fræðarar? Hvort eru allir kraftaverkamenn? 	 Eɛni țțuceggɛen-d meṛṛa d ṛṛusul ? Neɣ țxebbiṛen-d akk s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ? Sselmaden meṛṛa ? Xeddmen meṛṛa lbeṛhanat ?


En svo að ég tefji þig sem minnst, bið ég, að þú af mildi þinni viljir heyra oss litla hríð. 	 lameɛna iwakken ur k-nețɛeṭṭil ara aṭas, di leɛnaya-k semḥess-ed i kra n yimeslayen-agi ara k-d-nini :


En eftir fyrirheiti hans væntum vér nýs himins og nýrrar jarðar, þar sem réttlæti býr. 	 Meɛna nețṛaǧu am akken i ɣ-t-id-iɛuhed Sidi Ṛebbi : Igenwan d lqaɛa imaynuten ( ijdiden ), i deg ara izdeɣ lḥeqq.


eins og Sara hlýddi Abraham og kallaði hann herra. Og börn hennar eruð þér orðnar, er þér hegðið yður vel og látið ekkert skelfa yður. 	 am Saṛa iḍuɛen argaz-is Ibṛahim, tessawal-as « A Sidi. » Aț-țuɣalemt d yessi-s ma txeddmemt ayen yelhan mbla tugdi.


Og nú segi ég yður: Látið þessa menn eiga sig og sleppið þeim. Sé þetta ráð eða verk frá mönnum, verður það að engu, 	 Ihi tura a wen-d-iniɣ : ur ceɣlet ara d yemdanen-agi, anfet-asen ad ṛuḥen. Ma yella aselmed-agi-nsen yekka-d s ɣuṛ-sen, ur yețdumu ara ;


Heródes vildi deyða hann, en óttaðist lýðinn, þar eð menn töldu hann vera spámann. 	 Seg imiren, Hiṛudus ițqellib ad ineɣ Yeḥya, meɛna ikukra agdud n wat Isṛail axaṭer ḥesben-t akk d nnbi.


og sé það verðugt, skal friður yðar koma yfir það, en sé það ekki verðugt, skal friður yðar aftur hverfa til yðar. 	 ma sṭerḥben yis-wen, lehna-nwen aț-țers fell-asen ; ma yella ur sṭerḥben ara yis-wen, lehna-nwen aț-țeqqim ɣuṛ-wen.


Þá tók engillinn reykelsiskerið og fyllti það eldi af altarinu og varpaði ofan á jörðina. Og þrumur komu og dunur og eldingar og landskjálfti. 	 Lmelk-nni yeddem-ed timbexxeṛt nni n ddheb, yeččuṛ-iț-id ț-țirgin iṛeqqen yellan ɣef wudekkan-nni n ddheb, ideggeṛ-iț ɣer ddunit ; tebṛeq, terɛeḍ, sliɣ i tuɣac, tezlez lqaɛa.


Með því var skírnin fyrirmynduð, sem nú einnig frelsar yður, hún sem ekki er hreinsun óhreininda á líkamanum, heldur bæn til Guðs um góða samvisku fyrir upprisu Jesú Krists, 	 Aman-agi, d lemtel n weɣḍas i kkun-ițselliken ass-a ula d kunwi. Aɣḍas-agi n waman mačči d ayen i gessizdigen lǧețța n wemdan, lameɛna ițbeggin-ed belli nefka tudert-nneɣ i Sidi Ṛebbi s wul yeṣfan. Ayagi yezmer a d-yedṛu i lmend n ḥeggu n Sidna Ɛisa Lmasiḥ


Mikill fögnuður varð í þeirri borg. 	 Dɣa imezdaɣ n temdint-nni meṛṛa feṛḥen mačči d kra.


Því neitaði hann og sagði: "Ekki veit ég né skil, hvað þú ert að fara." Og hann gekk út í forgarðinn, [en þá gól hani.] 	 Inkeṛ yenna : Ur ẓriɣ, ur fhimeɣ ayen i d-teqqaṛeḍ. Dɣa yeffeɣ, iṛuḥ ɣer wesqif. Imiren kan yeskkuɛ uyaziḍ .


Það átti að rætast, sem sagt er fyrir munn Jesaja spámanns: "Hann tók á sig mein vor og bar sjúkdóma vora." 	 Ixdem ayagi iwakken ad ițwakemmel wawal i d-yenna nnbi Iceɛya : Yewwi leɛyub-nneɣ , iɛebba lehlakat-nneɣ .


Jesús svaraði: "Hvern sem drekkur af þessu vatni mun aftur þyrsta, 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Kra n win ara yeswen seg waman-agi ad yuɣal ad iffad,


Þegar Jesús hafði lokið öllum þessum orðum, sagði hann við lærisveina sína: 	 Mi gfukk Sidna Ɛisa imeslayen-agi, yenna i inelmaden-is : --


og þeir sögðu: "Er þetta ekki hann Jesús, sonur Jósefs? Vér þekkjum bæði föður hans og móður. Hvernig getur hann sagt, að hann sé stiginn niður af himni?" 	 Qqaṛen : « Mačči d Ɛisa mmi-s n Yusef wagi ? Nessen baba-s nessen yemma-s, amek i gezmer a d-yini tura : ṣubbeɣ-d seg igenni ? »


Þeir sögðu við hann: "Hvar er faðir þinn?" Jesús svaraði: "Hvorki þekkið þér mig né föður minn. Ef þér þekktuð mig, þá þekktuð þér líka föður minn." 	 Nutni nnan-as : Anda yella Baba-k ? Yerra-yasen : Ur iyi-tessinem, ur tessinem Baba. Lemmer i yi-tessinem, tili tesnem Baba.


Og hann sagði við þá: "Farið og segið ref þeim: ,Í dag og á morgun rek ég út illa anda og lækna og á þriðja degi mun ég marki ná.' 	 Yenna-yasen : Ṛuḥet init-as i wuccen-agi : ass-a d uzekka ad ssufɣeɣ leǧnun, ad sseḥluɣ imuḍan , ass wis tlata ad fakeɣ cceɣl-iw.


Hundraðshöfðingi nokkur hafði þjón, sem hann mat mikils. Þjónninn var sjúkur og dauðvona. 	 Yiwen lqebṭan aṛumani yesɛa aqeddac i gḥemmel aṭas ; aqeddac-agi yuḍen, ițmețțat.


Hann er friðþæging fyrir syndir vorar og ekki einungis fyrir vorar syndir, heldur líka fyrir syndir alls heimsins. 	 Mačči ɣef ddemma n ddnubat nneɣ kan i gefka iman-is d asfel meɛna ula ɣef ddemma n ddnubat n yemdanen n ddunit meṛṛa.


Þér hafið heyrt, að sagt var: ,Þú skalt elska náunga þinn og hata óvin þinn.' 	 Teslam i wayen i d-qqaṛen : Ḥemmel amdakkel-ik, tkeṛheḍ aɛdaw ik.


því að kominn er dagurinn, hinn mikli dagur reiði þeirra, og hver mun geta staðist?" 	 axaṭer yusa-d wass ameqqran n wurrif-nsen, anwa ara imenɛen ?


Því að fyrir hann eigum vér hvorir tveggja aðgang til föðurins í einum anda. 	 axaṭer yis i nezmer am kunwi am nukni, a nqeṛṛeb meṛṛa ɣer Baba Ṛebbi, s yiwen n Ṛṛuḥ iqedsen.


Múgurinn réðst og gegn þeim, og höfuðsmennirnir létu fletta þá klæðum og skipuðu að húðstrýkja þá. 	 Lɣaci kkren-d ɣuṛ-sen s leɛyaḍ, dɣa lḥukkam n Ṛuman umṛen a sen-cerrgen llebsa-nsen, a ten wwten s ujelkkaḍ ( s ucelliṭ ).


Hann tók sig upp og fór til Ísraelslands með barnið og móður þess. 	 Yusef iddem aqcic-nni d yemma-s, yuɣal ɣer tmurt n wat Isṛail


Ég á úr tvennu vöndu að ráða: Mig langar til að fara héðan og vera með Kristi, því að það væri miklu betra. 	 Di snat lǧihat-agi ɛewqeɣ : deg yiwet n tama, bɣiɣ ad ṛuḥeɣ iwakken ad iliɣ akk-d Lmasiḥ, axaṭer d ayen ifazen aṭas ,


Því að vér, sem lifum, erum jafnan framseldir til dauða vegna Jesú, til þess að líf Jesú verði opinbert í dauðlegu holdi voru. 	 Nukni yeddren, nețqabal daymen lmut ɣef ddemma n Sidna Ɛisa, iwakken a d-tban tudert n Sidna Ɛisa di lǧețțat nneɣ ifennun.


Ég hef margt að rita þér, en vil ekki rita þér með bleki og penna. 	 Aṭas i mazal a k-t-id-iniɣ lameɛna ur bɣiɣ ara a k-t-id-aruɣ di tebṛaț.


og komu og friðmæltust við þá, leiddu þá út og báðu þá að fara burt úr borginni. 	 ḥellelen-ten ad ffɣen si temdint.


Þér dæmið að hætti manna. Ég dæmi engan. 	 Kunwi tḥekkmem ɣef wiyaḍ s lɛeqliya n wemdan, ma d nekk ur ḥekkmeɣ ɣef yiwen.


Steypiregn skall á, vatnið flæddi, stormar blésu og buldu á því húsi. Það féll, og fall þess var mikið." 	 yeɣli-d ugeffur, ḥemlen-d isaffen, ihubb-ed waḍu ɣef wexxam-nni, imiren yeɣli. Lexsaṛa-s ț-țameqqrant !


Það er því ekki mikið, þótt þjónar hans taki á sig mynd réttlætisþjóna. Afdrif þeirra munu verða samkvæmt verkum þeirra. 	 Ihi daɣen, mačči d ayen yessewhamen ma yella iqeddacen-is țțaran iman-nsen d iqeddacen n webrid n lḥeqq ; lameɛna taggara-nsen aț-țili akken llan lecɣal nsen.


Eru ekki tveir spörvar seldir fyrir smápening? Og ekki fellur einn þeirra til jarðar án vitundar föður yðar. 	 Eɛni ur znuzun ara sin iẓiwcen s uṣuṛdi ? Meɛna ula d yiwen deg-sen ur d-iɣelli ɣer lqaɛa mbla lebɣi n Baba Ṛebbi.


Þegar hundraðshöfðinginn, sem stóð gegnt honum, sá hann gefa upp andann á þennan hátt, sagði hann: "Sannarlega var þessi maður sonur Guðs." 	 Yiwen umeqqran n lɛeskeṛ ibedd zdat Sidna Ɛisa ; mi gwala amek i gessufeɣ taṛwiḥt, yenna : ?-țideț, argaz-agi d Mmi-s n Ṛebbi !


Júdas og Sílas, sem sjálfir voru spámenn, hvöttu bræðurna með mörgum orðum og styrktu þá. 	 Yuda d Silas iwumi yețțunefk a d-țxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, nhan atmaten-nni, sǧehden-ten s waṭas n yimeslayen.


Þegar Jesús var að kenna í helgidóminum, sagði hann: "Hvernig geta fræðimennirnir sagt, að Kristur sé sonur Davíðs? 	 Mi gella Sidna Ɛisa yesselmad di lǧameɛ iqedsen yenna : Amek armi imusnawen n ccariɛa qqaṛen-d belli Lmasiḥ d mmi-s n Sidna Dawed ?


Og er þau höfðu lokið öllu eftir lögmáli Drottins, sneru þau aftur til Galíleu, til borgar sinnar Nasaret. 	 Mi fukken imawlan n Ɛisa ayen akk i d-tenna ccariɛa n Sidi Ṛebbi, uɣalen ɣer taddart-nsen Naṣaret yellan di tmurt n Jlili.


Og sumt féll meðal þyrna, og þyrnarnir spruttu einnig og kæfðu það. 	 Amur nniḍen yeɣli daɣen ger isennanen , mi d-temɣi zzerriɛa mɣin-d yid-es isennanen, ɣummen-ț.


En fyrst á að prédika öllum þjóðum fagnaðarerindið. 	 Lameɛna di tazwara ilaq lexbaṛ n lxiṛ ad ițwabecceṛ uqbel i leǧnas meṛṛa.


Þeir sem tóku Jesú höndum, færðu hann til Kaífasar, æðsta prests, en þar voru saman komnir fræðimennirnir og öldungarnir. 	 Wid yeṭṭfen Sidna Ɛisa wwin-t ɣer Kayef, ameqqran n lmuqedmin, anda i nnejmaɛen lɛulama n ccariɛa d imeqqranen n wegdud.


Eftir margra ára fjarveru kom ég til að færa fólki mínu ölmusugjafir og til að fórna. 	 Acḥal n iseggasen, nekk ɛaceɣ di lɣeṛba ; usiɣ-ed iwakken a d-awiɣ kra n yedrimen i d-jemɛeɣ d lemɛawna i igellilen n tmurt-iw yerna wwiɣ-ed daɣen lweɛdat i Sidi Ṛebbi.


Þegar Mannssonurinn kemur í dýrð sinni og allir englar með honum, þá mun hann sitja í dýrðarhásæti sínu. 	 Asm'ara d-yas Mmi-s n bunadem di tmanegt-is nețța d lmalayekkat meṛṛa, ad iḥkem di lɛaḍima-s ;


Vei yður, blindir leiðtogar! Þér segið: ,Ef einhver sver við musterið, þá er það ógilt, en sverji menn við gullið í musterinu, þá er það gildur eiður.' 	 A nnger-nwen ay iderɣalen iteṭṭfen afus i wiyaḍ ! Teqqaṛem : « Ma yella yeggul bunadem s lǧameɛ iqedsen, ɣas yeḥnet ulac fell-as ; ma d win ara yegallen s ddheb yellan di lǧameɛ, ur s-ilaq ara ad iḥnet, ilaq ad iṭṭef di limin-ines ! »


Blindir fá sýn og haltir ganga, líkþráir hreinsast og daufir heyra, dauðir rísa upp, og fátækum er flutt fagnaðarerindi. 	 Iderɣalen țwalin, iquḍaren leḥḥun, ibeṛsiyen ṣeffun, iɛeẓẓugen sellen, lmegtin ḥeggun-d, lexbaṛ n lxiṛ ițțubecceṛ i yimeɣban.


Hann kallaði til sín lítið barn, setti það meðal þeirra 	 Sidna Ɛisa yessawel i yiwen weqcic isbedd-it di tlemmast-nsen, yenna :


Deyðið því hið jarðneska í fari yðar: Hórdóm, saurlifnað, losta, vonda fýsn og ágirnd, sem ekki er annað en skurðgoðadýrkun. 	 Ɣef ddemma n wayagi, xḍut i yir tikli n ddunit-agi s wayes tețțeddum zik : leḥṛam, ayen iɛefnen, lebɣi n tnefsit, ccehwat n diri akk-d ṭṭmeɛ, ayagi meṛṛa am win ițɛebbiden ayen ixulfen Sidi Ṛebbi.


Fyrirverð þig því ekki fyrir vitnisburðinn um Drottin vorn, né fyrir mig, bandingja hans, heldur skalt þú með mér illt þola vegna fagnaðarerindisins, svo sem Guð gefur máttinn til. 	 Ihi ur țsetḥi ara aț-țcehdeḍ ɣef Ssid-nneɣ, ur țsetḥi ara daɣen yis-i nekk yellan d ameḥbus ɣef ddemma-s. Meɛna eqbel leɛtab yid-i ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ, țkel ɣef tezmert i d-yețțak Sidi Ṛebbi.


Hann vona ég þá að geta sent, jafnskjótt og ég sé, hvað um mig verður. 	 Ihi akken kan ara tefru temsalt-iw, a wen-t-in-ceggɛeɣ


Steypiregn skall á, vatnið flæddi, stormar blésu og buldu á því húsi. Það féll, og fall þess var mikið." 	 yeɣli-d ugeffur, ḥemlen-d isaffen, ihubb-ed waḍu ɣef wexxam-nni, imiren yeɣli. Lexsaṛa-s ț-țameqqrant !


Hann mælti: "Sá er sáir góða sæðinu, er Mannssonurinn, 	 Yerra-yasen-d : Win izerrɛen irden d Mmi-s n bunadem ;


En það segi ég, bræður, tíminn er orðinn stuttur. Hér eftir skulu jafnvel þeir, sem kvæntir eru, vera eins og þeir væru það ekki, 	 Atan wayen ara d-iniɣ ay atmaten : lweqt ițțazal, drus i d iqqimen, wid izewǧen ilaq ad ilin am akken ur zwiǧen ara,


Sá sem trúir á soninn, hefur eilíft líf, en sá sem óhlýðnast syninum, mun ekki sjá líf, heldur varir reiði Guðs yfir honum." 	 Win yumnen s Mmi-s yesɛa tudert ur nfennu ; ma d win ur numin ara s Mmi-s ur yețwali ara tudert, urrif n Ṛebbi yezga fell-as.


Svo bar við á þeim dögum, að Jesús kom frá Nasaret í Galíleu og var skírður af Jóhannesi í Jórdan. 	 Deg wussan-nni, Sidna Ɛisa yusa-d si taddart n Naṣaret ɣer tmurt n Jlili. Yesseɣḍes-it Yeḥya deg wasif n Urdun.


Með því hefur hann veitt oss hin dýrmætu og háleitu fyrirheit, til þess að þér fyrir þau skylduð verða hluttakendur í guðlegu eðli, er þér hafið komist undan spillingunni í heiminum, sem girndin veldur. 	 Yis-sent daɣen i ɣ-d-tețțunefkent lemɛahdat yesɛan azal d ameqqran, iwakken s tmanegt-agi-ines akk-d ṛṛeḥma-s, aț-țekkim di lecɣal n Sidi Ṛebbi, aț-țbeɛdem ɣef ṭṭmeɛ ițțawin ɣer lefsad n ddunit.


Þeir eta upp heimili ekkna og flytja langar bænir að yfirskini. Þeir munu fá því þyngri dóm." 	 tețțen ayla n tuǧǧal ; ssiɣzifen taẓallit iwakken a ten-id-walin yemdanen. Lɛiqab-nsen ad yili d ameqqran !


Annar bróðirinn gekk að eiga hana og dó barnlaus. Eins hinn þriðji, 	 Wis sin yuɣ taǧǧalt-nni, yemmut ula d nețța mbla ma yeǧǧa-d dderya. Akken daɣen i tedṛa d wis tlata,


"Stranglega bönnuðum vér yður að kenna í þessu nafni, og nú hafið þér fyllt Jerúsalem með kenningu yðar og viljið steypa yfir oss blóði þessa manns." 	 Neggul deg-wen ur tețțuɣalem aț-țeslemdem s yisem-agi ; lameɛna kunwi tessufɣem aselmed nwen di temdint n Lquds meṛṛa ! Tura tebɣam a d-terrem ɣer yirawen nneɣ tamgeṛṭ n wergaz-agi !


Og hliðin tólf voru tólf perlur, og hvert hlið úr einni perlu. Og stræti borgarinnar var af skíru gulli sem gagnsætt gler. 	 Tnac n tewwura-nni țwaxedment s tɛeqcin, mkul tawwurt ț-țaɛeqquct tameqqrant. Abṛaḥ n temdint-nni yessa s ddheb yeṣfan am djaj yețṛeqṛiqen.


Já, það sem vér höfum séð og heyrt, það boðum vér yður einnig, til þess að þér getið líka haft samfélag við oss. Og samfélag vort er við föðurinn og við son hans Jesú Krist. 	 Ayen nwala d wayen nesla nxebbeṛ-awen-t-id, iwakken ula d kunwi aț-țekkim di tdukkli-nneɣ, akken nella nukni d Baba-tneɣ Ṛebbi akk-d Mmi-s, Ɛisa Lmasiḥ.


Ef þér trúið eigi, þegar ég ræði við yður jarðnesk efni, hvernig skylduð þér þá trúa, er ég ræði við yður um hin himnesku? 	 M'ur tuminem ara mi wen-d-hedṛeɣ ɣef temsalin n ddunit-agi amek ara tamnem s tid n igenwan ?


Símon Pétur segir við þá: "Ég fer að fiska." Þeir segja við hann: "Vér komum líka með þér." Þeir fóru og stigu í bátinn. En þá nótt fengu þeir ekkert. 	 Semɛun Buṭrus yenna-yasen : Ad ṛuḥeɣ a d-ṣeggḍeɣ iselman. Nutni nnan-as : Ula d nukkni a neddu yid-ek. Dɣa ṛuḥen rekben taflukt, ṣeggden iḍ kamel ur d-ṭṭifen ula d yiwen uḥewtiw.


Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt þetta er komið fram. 	 A wen-d-iniɣ tideț : lǧil-agi ur ițɛedday ara alamma ideṛṛu-d wannect agi meṛṛa.


Hann tók þá hönd hennar og kallaði: "Stúlka, rís upp!" 	 Sidna Ɛisa yeṭṭef-iț-id seg wufus yenna-yas s taɣect ɛlayen : A taqcict, ekker !


Og þjóðirnar munu ganga í ljósi hennar og konungar jarðarinnar færa henni dýrð sína. 	 Leǧnas meṛṛa ad lḥun di tafat-is, igelliden n ddunit a d-asen ad seǧǧden, ad anzen zdat-es.


Dvaldist hann þar þrjá mánuði. Þá bjóst hann til að sigla til Sýrlands, en þar eð Gyðingar brugguðu honum launráð, tók hann til bragðs að hverfa aftur um Makedóníu. 	 Mi gțeddu ad yerkeb di lbabuṛ ɣer tmurt n Surya, yesla belli at Isṛail mcawaṛen iwakken a t-xedɛen ; dɣa ibeddel ṛṛay, iṭṭef abrid ad yuɣal ɣer tmurt n Masidunya.


Og sumt féll meðal þyrna, og þyrnarnir uxu og kæfðu það, og það bar ekki ávöxt. 	 Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin ger isennanen ; mi gman isennanen-nni ɣummen-ten dɣa ur d-fkin ara lfakya.


Hef ég notað nokkurn þeirra, sem ég hef sent til yðar, til þess að hafa eitthvað af yður? 	 Eɛni kellxeɣ-awen mi wen-ceggɛeɣ kra seg watmaten ?


Hinn dáni kom út vafinn líkblæjum á fótum og höndum og með sveitadúk bundinn um andlitið. Jesús segir við þá: "Leysið hann og látið hann fara." 	 Ataya lmegget-nni yeffeɣ-ed seg uẓekka, idaṛṛen-is d ifassen-is țțlen, udem-is iɣumm s lekfen. Sidna Ɛisa yenna i wid yellan dinna : Kkset-as lekfen, teǧǧem-t ad iṛuḥ !


Eða er Guð einungis Guð Gyðinga? Ekki líka heiðingja? Jú, líka heiðingja; 	 Eɛni Sidi Ṛebbi, d Illu n wat Isṛail kan ? Ur yelli ara d Illu n leǧnas nniḍen ? Ula d nutni d Illu-nsen


Jesús svaraði honum: "Sérðu þessar miklu byggingar? Ekki mun eftir látinn steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Deg wayagi irkul i tețwaliḍ, ur d-yețɣimi yiwen wedɣaɣ ɣef wayeḍ ; kullec ad ihudd.


En ég segi yður: Hver sem reiðist bróður sínum, skal svara til saka fyrir dómi. Sá sem hrakyrðir bróður sinn skal svara til saka fyrir ráðinu og hver sem svívirðir hann, hefur unnið til eldsvítis. 	 Ma d nekk a wen-iniɣ : kra n win ara izeɛfen ɣef gma-s, ad iɛeddi di ccṛeɛ. Win ara yinin i gma-s : « ay abuhal, » ad ibedd zdat wesqamu n ccraɛ. Win ara yinin i gma-s : « ay amehbul, » yuklal ad ikcem ɣer ǧahennama.


En spámenn tali tveir eða þrír og hinir skulu dæma um. 	 Ma llan wid i d-ițxebbiṛen s wayen i d-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, sin neɣ tlata a d-mmeslayen, wiyaḍ ad meyzen ɣef wayen i d-nnan.


Vind gerði hvassan, og tók vatnið að æsast. 	 Yekker-ed yiwen waḍu iǧehden, lebḥeṛ yerwi.


Því að vér erum góðilmur Krists fyrir Guði meðal þeirra, er hólpnir verða, og meðal þeirra, sem glatast; 	 ?er Sidi Ṛebbi, d nukni i d rriḥa taẓiḍant n Lmasiḥ ger wid ițwasellken yellan deg webrid n Sidna Ɛisa akk-d wid iḍaɛen.


Til þess kallaði hann yður fyrir fagnaðarboðskap vorn, að þér skylduð öðlast dýrð Drottins vors Jesú Krists. 	 Sidi Ṛebbi issawel-awen-d aț țekkim di tmanegt n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, s lexbaṛ-agi n lxiṛ i wen-d newwi.


Eins og faðirinn vekur upp dauða og lífgar, þannig lífgar og sonurinn þá, sem hann vill. 	 Akken Baba Ṛebbi yeskkaray-ed lmegtin ițțarra-yasen tudert, akken daɣen Mmi-s yețțak tudert i win yebɣa.


Þegar Pétur kom upp til Jerúsalem, deildu umskurnarmennirnir á hann og sögðu: 	 Mi guɣal Butṛus ɣer temdint n Lquds, at Isṛail yumnen s Ɛisa Lmasiḥ ur ten-iɛǧib ara lḥal ; lummen fell-as, nnan-as :


En ef hinn vantrúaði vill skilja, þá fái hann skilnað. Hvorki bróðir né systir eru þrælbundin í slíkum efnum. Guð hefur kallað yður að lifa í friði. 	 Ma yella win ur numin ara s Lmasiḥ yebɣa ad imfaṛaq akk-d tmeṭṭut-is i gumnen, neɣ tameṭṭut ur numin ara s Lmasiḥ tebɣa aț-țemfaṛaq akk-d wergaz-is i gumnen, zemren ad mfaṛaqen ; argaz-nni neɣ tameṭṭut-nni yellan d imasiḥiyen ur d-yeqqim wayen i ten-icerken, axaṭer Sidi Ṛebbi yessawel aɣ-d iwakken a nɛic di lehna.


Og það gjörir tákn mikil, svo að það lætur jafnvel eld falla af himni ofan á jörðina fyrir augum mannanna. 	 Txeddem lbeṛhanat imeqqranen zdat yemdanen, tesseɣlay-ed times seg igenni ɣer lqaɛa.


þeir sem gráta, eins og þeir grétu ekki, þeir sem fagna, eins og þeir fögnuðu ekki, þeir sem kaupa, eins og þeir héldu ekki því, sem þeir kaupa, 	 wid yețrun ad ilin am akken ur țrun ara, wid ifeṛḥen am akken ur fṛiḥen ara, wid yețțaɣen am akken ur sɛin ara.


Jesús sneri sér við, leit til lærisveina sinna, ávítaði Pétur og sagði: "Vík frá mér, Satan, eigi hugsar þú um það, sem Guðs er, heldur það, sem manna er." 	 Sidna Ɛisa yezzi, imuqel inelmaden-is, yenna i Buṭrus : Wexxeṛ akkin fell-i a Cciṭan ! Ixemmimen-ik mačči n Ṛebbi, meɛna n yemdanen !


Nema það sé þetta eina, sem ég hrópaði, þegar ég stóð meðal þeirra: ,Fyrir upprisu dauðra er ég lögsóttur í dag frammi fyrir yður.'" 	 anagar ma yella ɣef wawal-nni i d-nniɣ s leɛyaḍ gar-asen : « imi umneɣ s ḥeggu n lmegtin, i d-beddeɣ ass-agi ɣer ccṛeɛ zdat-wen ! »


Enginn hefur stigið upp til himins, nema sá er steig niður frá himni, Mannssonurinn. 	 Yiwen ur yuli ɣer igenwan anagar Mmi-s n bunadem i d-iṣubben seg igenwan.


Það merkir: Ekki eru líkamlegir afkomendur hans Guðs börn, heldur teljast fyrirheitsbörnin sannir niðjar. 	 S wakka ihi nezmer ad ini mačči d dderya i d ilulen s lebɣi n wemdan ara ițțusemmin d arraw n Sidi Ṛebbi meɛna anagar wid i d-ilulen s lebɣi n Sidi Ṛebbi akken i t-id-yewɛed.


En er Páll vildi ganga inn í mannþröngina, leyfðu lærisveinarnir honum það ekki. 	 Bulus yebɣa ad ikcem di tlemmast n lɣaci-nni, lameɛna ugin-as inelmaden.


Og þeir gjörðu betur en vér höfðum vonað, þeir gáfu sjálfa sig, fyrst og fremst Drottni, og síðan oss, að vilja Guðs. 	 Zwaren deg iman-nsen mi fkan tudert-nsen i Ṛebbi, imiren s lebɣi n Sidi Ṛebbi, rnan qeddcen fell-aɣ seg ul ; ayagi sennig wayen nessaram !


En allt fari sómasamlega fram og með reglu. 	 acu kan xḍut i ussexṛeb, xedmet kullec s țțawil.


En sonurinn sagði við hann: ,Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn.' 	 Mmi-s yenna-yas : « a baba, ɛuṣaɣ Ṛebbi rniɣ-k keččini, ur uklaleɣ ara a yi-tḥesbeḍ d mmi-k ».


Fyrst Guð skrýðir svo gras vallarins, sem í dag stendur, en á morgun verður í ofn kastað, skyldi hann þá ekki miklu fremur klæða yður, þér trúlitlir! 	 Ma yella Ṛebbi islusuy akka leḥcic yellan di lexla ass-agi, azekka ad ițwadeggeṛ ɣer tmes, amek ur kkun-islusu ara ula d kunwi ay imdanen ixuṣṣen di liman ?


Fyrst þér, sem eruð vondir, hafið vit á að gefa börnum yðar góðar gjafir, hve miklu fremur mun þá faðir yðar á himnum gefa þeim góðar gjafir, sem biðja hann? 	 Ma yella kunwi yellan d imcumen tessnem aț-țefkem ayen yelhan i warraw-nwen, amek Baba twen yellan deg igenwan ur d-ițțak ara ayen yelhan i wid ara s-t-issutren ?


Hann er ekki hér. Hann er upp risinn, eins og hann sagði. Komið og sjáið staðinn, þar sem hann lá. 	 Ulac-it dagi, iḥya-d si ger lmegtin akken i t-id-yenna. Asemt-ed aț-țwalimt amkan anda akken yeḍleq !


Af slíku vil ég hrósa mér, en af sjálfum mér vil ég ekki hrósa mér, nema þá af veikleika mínum. 	 Argaz am wagi zemreɣ ad zuxxeɣ yis, ma d nekk ur sɛiɣ ara s wayes ara zuxxeɣ anagar s lqella n lǧehd-iw.


og hann tekur að berja samþjóna sína og eta og drekka með svöllurum, 	 dɣa ad ibdu ad ikkat iqeddacen n wexxam-nni, ad iteț, ad itess nețța d isekṛanen.


Þeir spurðu hann: "Hvers vegna skírir þú, fyrst þú ert hvorki Kristur, Elía né spámaðurinn?" 	 rnan steqsan-t nnan-as : Imi ur telliḍ ara d Lmasiḥ neɣ d nnbi Ilyas neɣ d nnbi nniḍen, iwacu ihi i tesseɣḍaseḍ lɣaci deg waman ?


aðrir, að Elía væri kominn fram, enn aðrir, að einn hinna fornu spámanna væri risinn upp. 	 Wiyaḍ qqaṛen : « d Sidna Ilyas i d-yuɣalen ! » Neɣ : « ahat d yiwen si lenbiya n zik i d-iḥyan ! »


Þess vegna kallast hann enn í dag Blóðreitur. 	 Daymi iger-agi ițțusemma ar ass-a : « Iger n idammen ».


Hefði hinn fyrri sáttmáli verið óaðfinnanlegur, þá hefði ekki verið þörf fyrir annan. 	 Lemmer leɛqed amezwaru ur ixuṣṣ ara tili ur d-yețțili ara wayeḍ.


Þá varð landskjálfti mikill, því engill Drottins sté niður af himni, kom og velti steininum og settist á hann. 	 Deg yiwet n teswiɛt, tergagi lqaɛa ; ataya yiwen n lmelk n Sidi Ṛebbi, iṣubb-ed seg igenni, iqeṛṛeb ɣer uẓekka, iswexxeṛ ablaḍ-nni, yeqqim fell-as.


Fávísi maður! Vilt þú láta þér skiljast, að trúin er ónýt án verkanna? 	 Teggumam aț-țfehmem ay imdanen ! Ilaq aț-țeẓrem belli liman mbla lecɣal n lɛali, ur infiɛ ara.


Tala þú þetta og áminn og vanda um með allri röggsemi. Lát engan lítilsvirða þig. 	 Akka i glaq aț-țețmeslayeḍ, aț-țnehhuḍ, aț-țețweṣṣiḍ s lewɛaṛa, ur țțaǧa yiwen a k-yeḥqeṛ.


Páll og Barnabas svöruðu þá einarðlega: "Svo hlaut að vera, að orð Guðs væri fyrst flutt yður. Þar sem þér nú vísið því á bug og metið sjálfa yður ekki verða eilífs lífs, þá snúum vér oss nú til heiðingjanna. 	 Lameɛna Bulus d Barnabas nnan-asen ɛinani : I kunwi d imezwura iwumi ilaq ad ițțubecceṛ wawal n Sidi Ṛebbi, meɛna imi ur t-teqbilem ara, tḥusbem iman-nwen ur tuklalem ara tudert n dayem, ihi a nezzi ɣer wid ur nelli ara n wat Isṛail.


því að vér höfum ályktað svo: Ef einn er dáinn fyrir alla, þá eru þeir allir dánir. Og hann er dáinn fyrir alla, til þess að þeir, sem lifa, lifi ekki framar sjálfum sér, heldur honum, sem fyrir þá er dáinn og upprisinn. 	 Yemmut ɣef medden meṛṛa, iwakken wid yeddren ur țɛicin ara i yiman nsen, lameɛna ad ɛicen i win yemmuten yerna yeḥya-d ɣef ddemma-nsen.


Vér þekkjum þann, er sagt hefur: "Mín er hefndin, ég mun endurgjalda." Og á öðrum stað: "Drottinn mun dæma lýð sinn." 	 Axaṭer neẓra anwa i d-yennan : ?țaṛ d ayla-w, d nekk ara ten-ixelṣen akken uklalen Yenna daɣen : D nețța ara iḥasben agdud-is.


Og þegar þeir leiða yður fyrir samkundur, höfðingja og yfirvöld, hafið þá ekki áhyggjur af því, hvernig eða með hverju þér eigið að verja yður eða hvað þér eigið að segja. 	 M'ara kkun-awin ad ḥekmen fell-awen di leǧwameɛ zdat lecyux d lḥekkam, ur țxemmimet ara amek ara tsellkem iman-nwen neɣ ɣef wayen ara d-tinim,


Sjá, ég hef sagt yður það fyrir. 	 Atan nniɣ-awen-t-id ihi :


Og þeir hræktu á hann, tóku reyrsprotann og slógu hann í höfuðið. 	 Ssusufen-t, kkaten-t s uɣanim ɣer uqeṛṛuy.


Hefðu þeir nú átt við ættjörðina, sem þeir fóru frá, þá hefðu þeir haft tíma til að snúa þangað aftur. 	 Lemmer ndemmen imi ǧǧan tamurt-nsen tili uɣalen ɣuṛ-es,


Filippus segir við hann: "Herra, sýn þú oss föðurinn. Það nægir oss." 	 Filibus inṭeq-ed, yenna-yas : A Sidi, sken-aɣ-ed kan Baba Ṛebbi beṛka-yaɣ.


Hann hegðar sér ekki ósæmilega, leitar ekki síns eigin, hann reiðist ekki, er ekki langrækinn. 	 Win yesɛan leḥmala n tideț ur ițnadi ara ad ixdem cceṛ, ur yețnadi ara ɣef nnfeɛ-ines, ur izeɛɛef ur yețțaṭṭaf cceḥnat ;


Faðir, gjör mig nú dýrlegan hjá þér með þeirri dýrð, sem ég hafði hjá þér, áður en heimur var til. 	 Tura a Baba, ɛuzz-iyi s tmanegt-ik, tin akken i sɛiɣ asmi lliɣ ɣuṛ-ek uqbel a d-texleq ddunit !


Enn er það, að vér bjuggum við aga jarðneskra feðra og bárum virðingu fyrir þeim. Skyldum vér þá ekki miklu fremur vera undirgefnir föður andanna og lifa? 	 Imi ibabaten-nneɣ i ɣ-d-isɛan țțaken-aɣ tiyita yerna nqudeṛ-iten, amek ur nețqadaṛ ara Ṛebbi yellan d Baba-tneɣ s Ṛṛuḥ iqedsen, iwakken a nesɛu tudert ?


Gjaldið henni eins og hún hefur goldið og tvígjaldið henni eftir verkum hennar, byrlið henni tvöfalt í bikarinn, sem hún hefur byrlað. 	 Xedmet as akken i wen-txeddem, ɛețțbet-eț akteṛ wayen i kkun-tɛețțeb, taqbuct nni n lemṛaṛ i tessew i wiyaḍ, ɛemmṛet-as-ț d lemṛaṛ yugaren win tessew nețțat.


Jesús svaraði þeim: "Hef ég eigi sjálfur útvalið yður tólf? Þó er einn yðar djöfull." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Mačči d nekk i kkun-ixtaṛen di tnac yid-wen ? ?as akken yiwen gar awen d Cciṭan .


Ekki rita ég þetta til þess að gjöra yður kinnroða, heldur til að áminna yður eins og elskuleg börn mín. 	 Ur wen-d-uriɣ ara ayagi iwakken a kkun-sneḥcameɣ, meɛna iwakken a kkun-sfehmeɣ am arraw iw i ḥemmleɣ.


Ég segi yður: Bærilegra mun Sódómu á þeim degi en þeirri borg. 	 Aql-i nniɣ-awen, ass n lḥisab taddart-agi aț-țețțuɛaqeb akteṛ n temdint n ?udum.


Allir þessir voru með einum huga stöðugir í bæninni ásamt konunum. María, móðir Jesú, var líka með þeim og bræður hans. 	 Țnejmaɛen s yiwen n ṛṛay iwakken ad deɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi nutni d kra n tlawin, llan yid-sen daɣen watmaten n Sidna Ɛisa akk-d yemma-s, Meryem.


En er þeir hófu upp augu sín, sáu þeir engan nema Jesú einan. 	 Mi refden allen-nsen, ur walan ula d yiwen nniḍen anagar Sidna Ɛisa.


Þegar þeir voru á ferð á veginum, sagði maður nokkur við hann: "Ég vil fylgja þér, hvert sem þú ferð." 	 Mi teddun deg webrid, yiwen wergaz yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, anda teddiḍ ad dduɣ !


Og hann gjörði oss að konungsríki og prestum, Guði sínum og föður til handa. Hans er dýrðin og mátturinn um aldir alda. Amen. 	 yerra-yaɣ d lmuqedmin iqeddcen ɣef Sidi Ṛebbi, Baba-s. Tamanegt tameqqrant d lḥekma i Sidna Ɛisa Lmasiḥ i dayem ! Amin !


Sagt er: "Ef þér heyrið raust hans í dag, þá forherðið ekki hjörtu yðar eins og í uppreisninni" - 	 akken yura di tira iqedsen : Ass-a ma yella teslam i taɣect n Sidi Ṛebbi, ur sɣaṛayet ara ulawen-nwen am asmi i jehlen lejdud-nwen deg unezṛuf.


Jesús svaraði honum: "Ritað er: Drottin, Guð þinn, skalt þú tilbiðja og þjóna honum einum." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : Yura : Anagar Sidi Ṛebbi Illu-inek ara tɛebdeḍ, i nețța kan iwumi ara tseǧǧdeḍ.


Þú munt þá segja: "Greinarnar voru brotnar af, til þess að ég yrði græddur við." 	 A d-tiniḍ ihi : « țwagezment kra n tṣedwa iwakken ad țțuleqmeɣ nekkini ».


í æðstapreststíð Annasar og Kaífasar, kom orð Guðs til Jóhannesar Sakaríasonar í óbyggðinni. 	 Di lweqt-nni, ?ennan akk-d Qayif llan d lmuqedmin imeqqranen. Awal n Sidi Ṛebbi ițwaxebbeṛ-as-ed i Yeḥya, mmi-s n Zakarya, deg unezṛuf.


Eða hvernig fær þú sagt við bróður þinn: ,Lát mig draga flísina úr auga þér?' Og þó er bjálki í auga sjálfs þín. 	 Amek ara tiniḍ i gma-k : « Eǧǧ-iyi ad kkseɣ axeclaw-nni yellan di tiṭ-ik, » kečč yesɛan tigejdit di tiṭ-ik ?


Þeir sögðu: "Kornelíus hundraðshöfðingi, réttlátur maður og guðhræddur og orðsæll af allri Gyðinga þjóð, fékk bendingu frá heilögum engli að senda eftir þér og fá þig heim til sín og heyra, hvað þú hefðir að flytja." 	 Nutni rran-as : D lqebṭan-nneɣ Kurnilyus, i ɣ-d iceggɛen ɣuṛ-ek ! D argaz țcekkiṛen akk wat Isṛail yerna ḥemmlen-t axaṭer d amdan aḥeqqi iḍuɛen Sidi Ṛebbi. Ibedd-ed ɣuṛ-es lmelk n Sidi Ṛebbi yenna-yas-d a d-iceggeɛ ɣuṛ-ek, a d-taseḍ ɣer wexxam-is iwakken ad isel i wayen i tesɛiḍ a s-t-id-tiniḍ.


Nokkrir farísear í mannfjöldanum sögðu við hann: "Meistari, hasta þú á lærisveina þína." 	 Kra ifariziyen di tlemmast lɣaci nnan i Sidna Ɛisa : A Sidi, ini-yasen i inelmaden-ik ad ssusmen.


Þér vitið, hvað gjörst hefur um alla Júdeu, en hófst í Galíleu eftir skírnina, sem Jóhannes prédikaði. 	 Ahat teslam s wayen yedṛan di tmurt n Yahuda meṛṛa ; yebda-d si tmurt n Jlili seg wasmi ițbecciṛ Yeḥya aɣeṭṭas, aɣḍas n waman.


með því safna þeir handa sjálfum sér fjársjóði sem er góð undirstaða til hins ókomna, og munu geta höndlað hið sanna líf. 	 S wakka, ad jemɛen i yiman-nsen agerruj yelhan i wussan i d-iteddun iwakken ad sɛun tudert n tideț.


Ég gróðursetti, Apollós vökvaði, en Guð gaf vöxtinn. 	 Nekk ẓẓiɣ imɣi, Abulus issew-it, meɛna d Sidi Ṛebbi i t-issegman.


sonar Jesú, sonar Elíesers, sonar Jóríms, sonar Mattats, sonar Leví, 	 Yusa, Elyazer, Yurim, Matta, Lewwi,


Hann var ekki birtur mannanna sonum fyrr á tímum. Nú hefur hann verið opinberaður heilögum postulum hans og spámönnum í andanum: 	 Sidi Ṛebbi ur d-ibeggen ara lbaḍna-agi i lejdud-nneɣ, lameɛna tura ibeggen-iț-id s Ṛṛuḥ-is iqedsen i imceggɛen-ines akk-d lenbiya.


og mælti: "Ég drýgði synd, ég sveik saklaust blóð." Þeir sögðu: "Hvað varðar oss um það? Það er þitt að sjá fyrir því." 	 yenna yasen : Denbeɣ, nekk i wen-d-izzenzen amdan aḥeqqi. RRran-as-d : Ur aɣ-d-tewqiɛ ara lmeɛna, wagi d ccɣel-ik.


Og engillinn sagði við hana: "Heilagur andi mun koma yfir þig og kraftur hins hæsta mun yfirskyggja þig. Fyrir því mun og barnið verða kallað heilagt, sonur Guðs. 	 Lmelk yerra-yas : Atan a d-yers fell-am Ṛṛuḥ iqedsen ; tazmert n Sidi Ṛebbi ɛlayen a kem-tɣumm am tili, daymi aqcic-agi imqeddes ara d-ilalen ad ițțsemmi « Mmi-s n Ṛebbi ».


Andar spámanna eru spámönnum undirgefnir, 	 Win i d-ițxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi yeḥkem deg wayen i d-iqqaṛ,


Þetta er gott og þóknanlegt fyrir frelsara vorum Guði, 	 Ayagi d ayen yelhan, d ayen iɛeǧben i Sidi Ṛebbi amsellek-nneɣ,


Og hann sagði við mig: "Það er fram komið. Ég er Alfa og Ómega, upphafið og endirinn. Ég mun gefa þeim ókeypis, sem þyrstur er, af lind lífsins vatns. 	 Yerna yenna-yi-d : Dayen ! Kullec yețwakemmel ! D nekk i d alfa d nekk i d umiga yeɛni d nekk i d lḥeṛf amezwaru, d nekk i d lḥeṛf aneggaru. Lliɣ si tazwara alamma ț-țaggara. Win iffuden, a s-d-fkeɣ aman si lɛinseṛ n tudert yerna baṭel.


Þegar hann hafði þetta mælt, sýndi hann þeim hendur sínar og fætur. 	 Mi sen-yenna ayagi, yesken-asen ifassen-is d iḍaṛṛen-is.


Allir þér, sem eruð skírðir til samfélags við Krist, þér hafið íklæðst Kristi. 	 Kunwi akk yețwaɣeḍsen s yisem n Lmasiḥ, tețɛicim tudert tajḍiṭ yellan di Lmasiḥ.


og þakkið jafnan Guði, föðurnum, fyrir alla hluti í nafni Drottins vors Jesú Krists. 	 Ḥemmdet Sidi Ṛebbi baba-tneɣ ɣef kullec, di mkul lweqt, s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Þannig hefur þú líka hjá þér menn, sem halda fast við kenningu Nikólaíta. 	 Llan daɣen ɣuṛ-ek kra yemdanen yeṭṭfen deg uselmed n inikulaten.


Þegar hann kom að húsinu, leyfði hann engum að fara inn með sér nema Pétri, Jóhannesi og Jakobi og föður stúlkunnar og móður. 	 Mi gewweḍ ɣer wexxam, ur yeǧǧi yiwen ad ikcem yid-es anagar Buṭrus, Yuḥenna, Yeɛqub akk-d baba-s d yemma-s n teqcict-nni.


Þá er Jesús hafði mælt svo fyrir við lærisveina sína tólf, hélt hann þaðan að kenna og prédika í borgum þeirra. 	 Mi gweṣṣa tnac-nni inelmaden is, Sidna Ɛisa iṛuḥ syenna ad ibecceṛ di tudrin n leǧwahi-nni.


Að vísu hef ég hryggt yður með bréfinu, en ég iðrast þess ekki nú, þótt ég iðraðist þess áður, þar sem ég sá að þetta bréf hafði hryggt yður, þótt ekki væri nema um stund. 	 ?riɣ belli sḥezneɣ-kkun s tebṛaț iw tamezwarut, lameɛna ur ndimeɣ ara ; ɣas akken ndemmeɣ, ndemmeɣ kan mi ẓriɣ sḥezneɣ-kkun kra n lweqt.


Enn annar sagði: "Ég vil fylgja þér, herra, en leyf mér fyrst að kveðja fólk mitt heima." 	 Wayeḍ yenṭeq yenna-yas : Ad dduɣ yid-ek a Sidi, lameɛna eǧǧ-iyi ad ṛuḥeɣ ad sellmeɣ ɣef wat wexxam-iw.


Því að nú vil ég ekki sjá yður rétt í svip. Ég vona sem sé, ef Drottinn lofar, að standa við hjá yður nokkra stund. 	 Tikkelt-agi, ur bɣiɣ ara a n-ɛeddiɣ d abrid kan, meɛna ssarameɣ ad qqimeɣ kra n lweqt ɣuṛ-wen, ma yebɣa Sidi Ṛebbi.


Allt til þessarar stundar þolum vér hungur, þorsta og klæðleysi, oss er misþyrmt, vér höfum engan samastað, 	 Ar tura, aql-aɣ neqqim i laẓ d fad, neɛra, nețwet, nețmenṭar si tama ɣer tayeḍ ;


Sá mesti meðal yðar sé þjónn yðar. 	 Ameqqran deg-wen, d win iqeddcen fell-awen.


Gyðingar voru að leita að honum á hátíðinni og spurðu, hvar hann væri. 	 Deg ussan n lɛid, imeqqranen n wat Isṛail țnadin fell-as, steqsayen anda yella.


Biskup á að vera óaðfinnanlegur, einkvæntur, bindindissamur, hóglátur, háttprúður, gestrisinn, góður fræðari. 	 Lameɛna amdebbeṛ di tejmaɛt ur ilaq ara ad afen deg-s lɣaci wayen ara s-d-ssukksen, ilaq ad yesɛu yiwet n tmeṭṭut kan, ad yili d win iḥekkmen deg iman-is, d aɛeqli, d win iteddun s ṣṣwab. Ilaq ad yili d win yesṭerḥiben deg wexxam-is, d win izemren ad isselmed awal n Ṛebbi ;


Þér vitið, hver boðorð vér gáfum yður frá Drottni Jesú. 	 Ay atmaten teẓram belli lewṣayat i wen-nesselmed, kkant-ed s ɣuṛ Sidna Ɛisa Lmasiḥ.


Gæt því þess, að ljósið í þér sé ekki myrkur. 	 ?ader ihi aț-țuɣal tafat yellan deg-k d ṭṭlam.


Þeir afklæddu hann og færðu hann í skarlatsrauða kápu, 	 Imiren kksen-as llebsa-s, sselsen as abeṛnus azeggaɣ.


Þá sögðu bræður hans við hann: "Flyt þig héðan og farðu til Júdeu, til þess að lærisveinar þínir sjái líka verkin þín, sem þú gjörir. 	 Dɣa atmaten is nnan-as : Kker aț-țṛuḥeḍ ɣer tmurt n Yahuda akken inelmaden-ik yellan dinna ad ẓren ayen i txeddmeḍ.


En allir Aþeningar og aðkomumenn þar gáfu sér ekki tóm til annars fremur en að segja eða heyra einhver nýmæli. 	 Imezdaɣ n temdint n Atinya akk-d ibeṛṛaniyen i gzedɣen dinna, ḥemmlen ad sɛeddin lweqt-nsen anagar deg umeslay d usmeḥses i lexbaṛat ijdiden i d-ițeffɣen.


Þannig er og um upprisu dauðra. Sáð er forgengilegu, en upp rís óforgengilegt. 	 Akka ara tedṛu asm'ara d-ḥyun lmegtin. Lǧețța m'ara tekcem akal, trekku ; meɛna m'ara d-teḥyu ur tețțuɣal ara aț-țerku.


Ef ég vitna sjálfur um mig, er vitnisburður minn ekki gildur. 	 Ma yella d nekk kan i d icehden ɣef yiman-iw cchada-inu ur tețwaqbal ara.


Nú fór að hátíð Gyðinga, laufskálahátíðin. 	 Lɛid i deg xeddmen wat Isṛail tiɛecciwin iqeṛṛeb-ed.


Og ég heyrði altarið segja: "Já, Drottinn Guð, þú alvaldi, sannir og réttlátir eru dómar þínir." 	 Sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan seg udekkan n iseflawen teqqaṛ : Anɛam a Sidi Ṛebbi a Bab n tezmert, lḥekma-inek ț-țideț yerna d lḥeqq.


Frá Jóhannesi til safnaðanna sjö, sem í Asíu eru. Náð sé með yður og friður frá honum, sem er og var og kemur, og frá öndunum sjö, sem eru frammi fyrir hásæti hans, 	 S ɣuṛ Yuḥenna, i sebɛa tejmuyaɛ yellan di tmurt n Asya : ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d-țțunefkent s ɣuṛ Win yellan si tazwara, yellan ass-a, ara d-yuɣalen, s ɣuṛ sebɛa leṛwaḥ n Ṛebbi yețțilin zdat wemkan n lḥekma-ines,


Látið orð Krists búa ríkulega hjá yður með allri speki. Fræðið og áminnið hver annan með sálmum, lofsöngum og andlegum ljóðum og syngið Guði sætlega lof í hjörtum yðar. 	 Awal n Lmasiḥ ad izdeɣ gar-awen s lbaṛakat-is meṛṛa iwakken wa ad isselmad wa, wa ad inehhu wayeḍ s ṣṣwab. Ccnut s wulawen-nwen, ḥemmdet Sidi Ṛebbi s isefra n Zabuṛ akk-d ccnawi i d-ițțak Ṛṛuḥ iqedsen.


Þeir náðu honum upp og gripu til þeirra ráða, sem helst máttu til bjargar verða, og reyrðu skipið köðlum. Þeir óttuðust, að þá mundi bera inn í Syrtuflóa; því felldu þeir segl og létu reka. 	 Imi nuggad a ɣ-yawi waḍu ɣer leryuf iweɛṛen n tmurt n Libya, ncudd lbabuṛ s imurar ; nerna nṣubb-ed lbac-nni s wayes i t-yețțawi waḍu, neǧǧa iman-nneɣ a ɣ-yawi ɣer wanda yebɣa.


Pílatus hafði ritað yfirskrift og sett hana á krossinn. Þar stóð skrifað: JESÚS FRÁ NASARET, KONUNGUR GYÐINGA. 	 Bilaṭus yumeṛ ad semmṛen yiwet n telwiḥt sennig uqeṛṛuy n Sidna Ɛisa, yura deg-s : « Ɛisa anaṣari, agellid n wat Isṛail.»


Þegar þeir heyrðu þetta, fylltust þeir bræði og hugðust deyða þá. 	 Mi sen-slan, ikcem-iten wurrif d ameqqran armi bɣan a ten-nɣen.


En aðrir dauðir lifnuðu ekki fyrr en þúsund árin voru liðin. Þetta er fyrri upprisan. 	 D wagi i d ḥeggu amezwaru. Ma d lmegtin nniḍen ur d-țuɣalen ara ɣer tudert alamma ɛeddan walef iseggasen.


"Sannlega mun ég ríkulega blessa þig og stórum margfalda kyn þitt." 	 dɣa yenna : Gulleɣ a k-barkeɣ, ad sseftiɣ dderya-k.


Festus mælti: "Agrippa konungur og þér menn allir, sem hjá oss eruð staddir. Þarna sjáið þér mann, sem veldur því, að allir Gyðingar, bæði í Jerúsalem og hér, hafa leitað til mín. Þeir heimta hástöfum, að hann sé tekinn af lífi. 	 dɣa yenna : Ay agellid Aɣribas akk-d kunwi i gḥedṛen dagi ! Argaz-agi, d win akken i ɣef d-ccetkan wat Isṛail ama di temdint n Lquds ama dagi ; țɛeggiḍen qqaṛen : « ilaq ad immet »!


En sá sem iðkar sannleikann kemur til ljóssins, svo að augljóst verði, að verk hans eru í Guði gjörð." 	 Ma d win iteddun di tideț yețțas-ed ɣer tafat akken a d-iban belli kra n wayen ixeddem, ixeddem it di lebɣi n Sidi Ṛebbi.


Ég segi yður: Hverjum sem hefur, mun gefið verða, og frá þeim sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann hefur. 	 Yerra-yasen : Nniɣ-awen : win yesɛan a s nernu, ma d win ur nesɛi ara a s nekkes ula d ayen i gɣil yesɛa-t.


Þér vitið, að það fór líka svo fyrir honum, að hann var rækur gjör, þegar hann síðar vildi öðlast blessunina, þó að hann grátbændi um hana. Hann fékk ekki færi á að iðrast. 	 Teẓram mbeɛd, mi gebɣa ad iwṛet lbaṛaka s ɣuṛ baba-s ur yețwaqbel ara ɣas akken yețḥellil-it s imeṭṭawen, ur s-yufi ara abrid amek ara s-ibeddel ṛṛay.


og sögðu: "Þessi maður sagði: ,Ég get brotið niður musteri Guðs og reist það aftur á þrem dögum.'" 	 A ten-aya sin yergazen qeṛṛben d nnan : D wagi i d-yennan : « zemreɣ ad huddeɣ lǧameɛ iqedsen n Sidi Ṛebbi, a s-ɛiwdeɣ lebni di tlata wussan.»


Fóru þeir burt, ósamþykkir sín í milli, en Páll sagði þetta eitt: "Rétt er það, sem heilagur andi mælti við feður yðar fyrir munn Jesaja spámanns: 	 Mi țeddun ad ṛuḥen mazal lxilaf gar-asen, dɣa Bulus yerna-yasen imeslayen-agi : Ț-țideț ayen i d-yenna Ṛṛuḥ iqedsen i lejdud-nwen s yimi n nnbi Iceɛya


Gyðingar svöruðu honum: "Er það ekki rétt, sem vér segjum, að þú sért Samverji og hafir illan anda?" 	 At Isṛail nnan-as : Nesɛa lḥeqq mi d-nenna kečč d asamari, yerna izdeɣ-ik uṛuḥani !


Kveðjan er með minni, Páls, eigin hendi, og það er merki á hverju bréfi. Þannig skrifa ég. 	 Nekk Bulus, uriɣ-awen sslam-agi s ufus-iw, ț-țagi i ț-țira-inu di yal tabṛaț i wen-ceggɛeɣ.


Daginn eftir sneru þeir aftur til kastalans, en létu riddarana fara með honum. 	 Azekka-nni uɣalen ɣer lbeṛj, ǧǧan imnayen ad kemmlen abrid yid-es.


Jesús segir við hana: "Kona, hví grætur þú? Að hverjum leitar þú?" Hún hélt, að hann væri grasgarðsvörðurinn, og sagði við hann: "Herra, ef þú hefur borið hann burt, þá segðu mér, hvar þú hefur lagt hann, svo að ég geti sótt hann." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Acuɣeṛ i tețruḍ ? ?ef wanwa i tețqellibeḍ ? Meryem tɣil d aɛessas n tmazirt, tenna-yas : Ma yella d kečč i t-iddmen, ini-yi-d ɣer wanda i t-tewwiḍ akken ad ṛuḥeɣ a t-id-awiɣ.


Sá, er að engu hefur lögmál Móse, verður vægðarlaust líflátinn, ef tveir eða þrír vottar bera. 	 Kra n win i gxulfen ccariɛa n Musa, ma yella cehden-d fell-as sin neɣ tlata inigan belli yuklal lmut ad immet mbla ṛṛeḥma ;


Þá kemur Jesús frá Galíleu að Jórdan til Jóhannesar að taka skírn hjá honum. 	 Sidna Ɛisa yusa-d si tmurt n Jlili ɣer wasif n Urdun iwakken a t- yesseɣḍes Yeḥya.


"Menn, hví gjörið þér þetta? Menn erum vér sem þér, yðar líkar, og flytjum yður þau fagnaðarboð, að þér skuluð hverfa frá þessum fánýtu goðum til lifanda Guðs, sem skapaði himin, jörð og haf og allt, sem í þeim er. 	 Ay irgazen, acuɣeṛ i txeddmem akka ? Nukni d imdanen kan i nella am kunwi ! D lexbaṛ n lxiṛ i wen-d newwi iwakken aț-țeṭṭixṛem i leɛbada n wayen ur nesɛi lmeɛna ; aț-tebɛem abrid n Sidi Ṛebbi, Bab n tudert i d-ixelqen igenni d lqaɛa, lebḥeṛ d wayen akk yellan deg-s.


Símon sagði: "Biðjið þér fyrir mér til Drottins, að ekkert komi það yfir mig, sem þér hafið mælt." 	 Semɛun yerra-yasen : Dɛut kunwi s yiman-nwen fell-i ɣer Sidi Ṛebbi iwakken ur d-ideṛṛu ara yid-i wayen akka i d-tennam.


Daginn eftir sá fólkið, sem eftir var handan vatnsins, að þar hafði ekki verið nema einn bátur og að Jesús hafði ekki stigið í bátinn með lærisveinum sínum, heldur höfðu þeir farið burt einir saman. 	 Azekka-nni, lɣaci yeqqimen agummaḍ i lebḥeṛ wwin-d s lexbaṛ belli anagar yiwet n teflukt i gellan dinna, yerna Sidna Ɛisa ur yeddi ara d inelmaden-is mi ṛuḥen di teflukt.


En hans þjónn er ég orðinn samkvæmt því hlutverki, sem Guð hefur mér á hendur falið yðar vegna: Að flytja Guðs orð óskorað, 	 Iceggeɛ-iyi-d Sidi Ṛebbi iwakken a wen-d-beccṛeɣ awal-is s lekmal.


Enginn af höfðingjum þessarar aldar þekkti hana, því að ef þeir hefðu þekkt hana, hefðu þeir ekki krossfest Drottin dýrðarinnar. 	 Ula d yiwen deg igelliden n zzman-agi ur ț-yessin, lemmer ssnen-ț tili ur semmṛen ara Bab n tmanegt ɣef wumidag.


sonar Ísaí, sonar Óbeðs, sonar Bóasar, sonar Salmons, sonar Naksons, 	 Yassa, Ɛubed, Buɛaz, Salmun, Naḥsun,


Látið því ekki syndina ríkja í dauðlegum líkama yðar, svo að þér hlýðnist girndum hans. 	 Tura ur țțaǧat ara ddnub ad iḥkem fell-awen, ur xeddmet ara ccehwat n tnefsit-nwen am zik.


En hjá krossi Jesú stóðu móðir hans og móðursystir, María, kona Klópa, og María Magdalena. 	 Zdat umidag, tbedd yemma-s n Sidna Ɛisa, weltma-s n yemma-s, Meryem tameṭṭut n Klufas akk-d Meryem tamagdalit.


Jesús sagði við hana: "Dóttir, trú þín hefur bjargað þér. Far þú í friði, og ver heil meina þinna." 	 Yenna-yas : A yell-i, d liman-im i kkem-yesseḥlan ; ṛuḥ di lehna, aql-ikkem teṣfiḍ si lehlak-im.


Réttlættist ekki Abraham faðir vor af verkum, er hann lagði son sinn Ísak á altarið? 	 Mmektit-ed Ibṛahim baba-tneɣ yețwaḥesben d aḥeqqi ɣef ddemma n lecɣal-is m'akken i d-iddem mmi-s Isḥaq a t-yezlu d asfel i Sidi Ṛebbi.


Festus vildi koma sér vel við Gyðinga og mælti við Pál: "Vilt þú fara upp til Jerúsalem og hlíta þar dómi mínum í máli þessu?" 	 Imi gebɣa ad issefṛeḥ at Isṛail, Fistus yenna i Bulus : Tebɣiḍ aț-țaliḍ ɣer temdint n Lquds iwakken aț-țɛeddiḍ di ccṛeɛ dinna zdat-i ?


Því að ekki halda einu sinni sjálfir umskurnarmennirnir lögmálið, heldur vilja þeir að þér látið umskerast, til þess að þeir geti stært sig af holdi yðar. 	 Widak-agi iḍehṛen, nutni s yiman nsen ur ttabaɛen ara ccariɛa ; lameɛna bɣan aț-țḍehṛem iwakken ad zuxxen imi ḥettmen fell-awen ṭṭhaṛa-agi.


Síðan birtist hann Jakobi, því næst postulunum öllum. 	 Yerna iwala-t Yeɛqub akk-d ṛṛusul meṛṛa.


Hinir tólf kölluðu þá lærisveinahópinn saman og sögðu: "Ekki hæfir, að vér hverfum frá boðun Guðs orðs til að þjóna fyrir borðum. 	 Tnac ṛṛusul-nni snejmaɛen-d inelmaden meṛṛa, nnan-asen : Mačči d lḥeqq a neǧǧ Awal n Sidi Ṛebbi di rrif iwakken a nelhi d wefṛaq n lqut i mkul yiwen.


Hann gekk þá að, tók í hönd henni og reisti hana á fætur. Sótthitinn fór úr henni, og hún gekk þeim fyrir beina. 	 Iqeṛṛeb ɣuṛ-es, yeṭṭef-as afus, yeskker-iț-id. Imiren kan teffeɣ-iț tawla-nni, tekker tqeddec-asen.


Vélbúnaður 	 Angawi


En hann gekk gegnum miðja mannþröngina og fór leiðar sinnar. 	 lameɛna nețța iɛedda gar-asen, iṛuḥ.


Þá tók Pétur til máls og sagði: "Sannlega skil ég nú, að Guð fer ekki í manngreinarálit. 	 Butṛus yebda ameslay yenna : Armi ț-țura i fehmeɣ belli ț-țideț, Sidi Ṛebbi ur ixeddem ara lxilaf ger yemdanen.


Enginn hefur nokkurn tíma séð Guð. Sonurinn eini, Guð, sem er í faðmi föðurins, hann hefur birt hann. 	 Yiwen ur yeẓri Sidi Ṛebbi, Mmi-s awḥid yellan ɣuṛ-es, d nețța i ɣ-t-id isbeggnen.


Þér vitið, að ég dró ekkert undan, sem yður mátti að gagni verða, heldur boðaði yður það og kenndi opinberlega og í heimahúsum 	 Țbecciṛeɣ-awen rniɣ slemdeɣ kkun ama zdat lɣaci ama deg ixxamen-nwen, mbla ma ffreɣ acemma seg wayen i kkun-inefɛen.


Mest varð þeim um þau orð hans, að þeir mundu aldrei framar sjá hann. Síðan fylgdu þeir honum til skips. 	 ḥeznen aṭas imi i sen-d-yenna : « Ur tețțuɣalem ara aț-țeẓrem udem- iw. » Syenna ddan yid-es armi d lbabuṛ.


Þegar ég sá hann, féll ég fyrir fætur honum sem dauður væri. Og hann lagði hægri hönd sína yfir mig og sagði: "Vertu ekki hræddur, ég er hinn fyrsti og hinn síðasti 	 Mi t-walaɣ, fecleɣ, ɣliɣ ɣer iḍaṛṛen-is. Yessers fell-i afus-is ayeffus yenna : Ur țțagad ara ! D nekk i gellan si tazwara alamma ț-țaggara ,


Ég segi yður: Enginn er sá af konu fæddur, sem meiri sé en Jóhannes. En hinn minnsti í Guðs ríki er honum meiri." 	 Nniɣ-awen, ulac di ddunit amdan yugaren Yeḥya aɣeṭṭas. Lameɛna amecṭuḥ maḍi di tgelda n Sidi Ṛebbi, d ameqqran fell-as.


Ritningin segir: "Hver sem trúir á hann, mun ekki til skammar verða." 	 Akken i t-id-nnant tira iqedsen : Kra n win yumnen yis weṛǧin ad inneḥcam.


Og ekki það eitt, heldur fögnum vér í Guði fyrir Drottin vorn Jesú Krist, sem vér nú höfum öðlast sáttargjörðina fyrir. 	 Mačči d ayagi kan, lameɛna tura lfeṛḥ-nneɣ atan di Sidi Ṛebbi, s Sidna Ɛisa Lmasiḥ i ɣ-issemṣalaḥen yid-es.


Leyndardómar hjarta hans verða opinberir, og hann fellur fram á ásjónu sína og tilbiður Guð og lýsir því yfir, að Guð er sannarlega hjá yður. 	 ayen yeffren deg ul-is a d-iban, dɣa ad yeɣli ɣer lqaɛa ɣef wudem, ad yeɛbed Sidi Ṛebbi ad yini : ț-țideț Ṛebbi gar-awen i gella !


En þér munuð öðlast kraft, er heilagur andi kemur yfir yður, og þér munuð verða vottar mínir í Jerúsalem og allri Júdeu, í Samaríu og allt til endimarka jarðarinnar." 	 Kunwi a wen-d-tețțunefk tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen ara d-yersen fell-awen, imiren aț-țilim d inigan-iw di temdint n Lquds, di tmurt n Yahuda ț-țmurt n Samarya, aț-țawḍem alamma d ixfawen n ddunit.


En svo að ég tefji þig sem minnst, bið ég, að þú af mildi þinni viljir heyra oss litla hríð. 	 lameɛna iwakken ur k-nețɛeṭṭil ara aṭas, di leɛnaya-k semḥess-ed i kra n yimeslayen-agi ara k-d-nini :


en ég dó. Og boðorðið, sem átti að verða til lífs, það reyndist mér vera til dauða. 	 S wakka, lameṛ i glaqen ad iyi-ssiweḍ ɣer tudert, yewwi-yi ɣer lmut


Fólkið undraðist, þegar það sá mállausa mæla, fatlaða heila, halta ganga og blinda sjá. Og þeir lofuðu Guð Ísraels. 	 Imdanen meṛṛa tɛeǧben mi walan igugamen heddṛen, ineɛyuba ḥlan, iquḍaren leḥḥun, iderɣalen țwalin, dɣa bdan țḥemmiden Sidi Ṛebbi Illu n wat Isṛail.


Gyðingar svöruðu honum: "Vér grýtum þig ekki fyrir góð verk, heldur fyrir guðlast, að þú, sem ert maður, gjörir sjálfan þig að Guði." 	 At Isṛail nnan-as : Mačči ɣef ccɣel yelhan i nebɣa a k-neṛjem, lameɛna imi i tkeffreḍ ! Axaṭer kečč yellan d amdan terriḍ iman-ik d Ṛebbi.


Nú var vígsluhátíðin í Jerúsalem og kominn vetur. 	 Yewweḍ-ed lweqt anda i țɛeggiden di temdint n Lquds lɛid n weɛzal n Lǧameɛ iqedsen ; imiren d ccetwa.


Í andanum fór hann einnig og prédikaði fyrir öndunum í varðhaldi. 	 S tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i gṛuḥ ad ibecceṛ i leṛwaḥ ițwaḥebsen,


Gyðingarnir, sem voru heima hjá Maríu að hugga hana, sáu, að hún stóð upp í skyndi og gekk út, og fóru þeir á eftir henni. Þeir hugðu, að hún hefði farið til grafarinnar að gráta þar. 	 Wid yellan țṣebbiṛen deg-s deg wexxam, mi ț-walan tekker teffeɣ s tazzla, ḍefṛen-ț, nwan ɣer u?ekka i tṛuḥ iwakken aț-țețru ɣef gma-s.


Þegar Jesús sagði þetta, rak einn varðmaður, sem þar stóð, honum löðrung og sagði: "Svarar þú æðsta prestinum svona?" 	 Mi d-yenna ayagi, yiwen uɛessas yellan zdat-es, yewwet it s useṛfiq, yenna-yas : Akka ara d-thedṛeḍ i lmuqeddem ameqqran ?


Verið gyrtir um lendar, og látið ljós yðar loga, 	 Heggit iman-nwen, ɛiwzet, beggset ɣef yiman-nwen tceɛlem tiftilin-nwen !


Sömuleiðis stökkti hann blóðinu á tjaldbúðina og öll áhöldin við helgiþjónustuna. 	 Iṛucc daɣen s idammen-nni aqiḍun akk-d wayen yellan deg-s.


En Agrippa sagði við Pál: "Nú er þér leyft að tala þínu máli." Páll rétti þá út höndina og bar fram vörn sína: 	 Aɣribas yenna i Bulus : -- Atan ɣuṛ-ek wawal, tzemreḍ aț-țdafɛeḍ ɣef yiman-ik. Bulus yerfed afus-is iwakken ad idafeɛ ɣef yiman-is, yenna :


og lýsa þeim, sem sitja í myrkri og skugga dauðans, og beina fótum vorum á friðar veg. 	 Tafat-is a d-tecṛeq ɣef wid yellan di ṭṭlam n lmut, ad aɣ-yawi deg webrid n lehna.


Ekki svo að skilja, að öðrum sé hlíft, en þrengt sé að yður, heldur er það til þess að jöfnuður verði. Nú sem stendur bætir gnægð yðar úr skorti hinna, 	 Ur nebɣi ara a d-nini xlut ixxamen-nwen iwakken aț-țɛiwnem wiyaḍ, lameɛna iwakken aț-țemɛadalem ;


Um fyrirheit Guðs efaðist hann ekki með vantrú, heldur gjörðist styrkur í trúnni. Hann gaf Guði dýrðina, 	 Yețkel ɣef Sidi Ṛebbi, ur t-yekcim ara ccekk ɣef wayen i s-yewɛed. D liman yesɛa i t-isǧehden, s wakka i gețḥemmid Sidi Ṛebbi Bab n tezmert.


Mannfjöldinn svaraði honum: "Lögmálið segir oss, að Kristur muni verða til eilífðar. Hvernig getur þú sagt, að Mannssonurinn eigi að verða upp hafinn? Hver er þessi Mannssonur?" 	 Lɣaci nnan-as : Ccariɛa tenna-d belli Lmasiḥ ad yidir i dayem. Amek i d-tenniḍ « Mmi-s n bunadem ilaq ad yețwarfed sennig lqaɛa » ? Ini-yaɣ-d ihi anwa i d Mmi-s n bunadem ?


En þeir gátu ekki staðið gegn visku þeirri og anda, sem hann talaði af. 	 lameɛna ur zmiren ara a t-ɣelben deg awal axaṭer ițmeslay s ṣṣwab d leɛqel i s-d-yefka Ṛṛuḥ iqedsen.


Og enginn, sem drukkið hefur gamalt vín, vill nýtt, því að hann segir: ,Hið gamla er gott.'" 	 Akken daɣen win yennumen d ccṛab aqdim ur issutur ara ajdid axaṭer yeqqaṛ « d aqdim i gelhan. »


Því að Mannssonurinn er herra hvíldardagsins." 	 Axaṭer Mmi-s n bunadem, d nețța i gḥekmen ɣef wass n westeɛfu.


Drottning Suðurlanda mun rísa upp í dóminum ásamt mönnum þessarar kynslóðar og sakfella þá, því að hún kom frá endimörkum jarðar að heyra speki Salómons, og hér er meira en Salómon. 	 Ass n lḥisab tagellit n tmurt n usammer a d-tekker ɣer yemdanen n lǧil-agi a ten-tesseḍlem imi nețțat tusa-d seg yixef n ddunit iwakken aț-țsel i tmusni n ugellid Sliman. Atah yella gar-awen win yugaren agellid Sliman !


Þetta munu þeir gjöra, af því þeir þekkja hvorki föðurinn né mig. 	 Ad ssiwḍen ɣer wannect-agi imi ur iyi-ssinen nekk, ur ssinen Baba.


Þá sagði ég: ,Hvað á ég að gjöra, herra?' En Drottinn sagði við mig: ,Rís upp og far til Damaskus. Þar mun þér verða sagt allt, sem þér er ætlað að gjöra.' 	 Sidna Ɛisa yenna-yi-d : Ekker, ṛuḥ ɣer Dimecq, dinna ara k-d-inin ayen akk ilaqen a t-txedmeḍ.


sonar Ísaí, sonar Óbeðs, sonar Bóasar, sonar Salmons, sonar Naksons, 	 Yassa, Ɛubed, Buɛaz, Salmun, Naḥsun,


Og mörgum af Ísraels sonum mun hann snúa til Drottins, Guðs þeirra. 	 A d-yerr aṭas n wat Isṛail ɣer webrid n Sidi Ṛebbi.


en hefur enga rótfestu. Hann er hvikull, og er þrenging verður eða ofsókn vegna orðsins, bregst hann þegar. 	 meɛna ur t-yețțaǧǧa ara ad iger izuṛan deg-s, ur yețțaṭṭaf ara. MM'ara d-tass lmeḥna neɣ aqehheṛ ɣef ddemma n wawal n Ṛebbi, ad yeǧǧ imiren kan liman-is.


Minnst þú Jesú Krists, hans sem risinn er upp frá dauðum, af kyni Davíðs, eins og boðað er í fagnaðarerindi mínu. 	 Mmekti-d Ɛisa Lmasiḥ i d-iḥyan si ger lmegtin, win akken i d-iffɣen seg uẓaṛ n Sidna Dawed akken i t-id-yenna lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ i ɣ ɣ ecciṛeɣ ;


Þegar þeir gátu ekki komist með hann til Jesú fyrir fólkinu, rufu þeir þekjuna uppi yfir honum, grófu þar í gegn og létu síga ofan rekkjuna, sem hinn lami lá í. 	 Akken walan ur zmiren ara a t-ssiwḍen ɣuṛ-es si lɣaci-nni, kkan-d si ssqef, kksen iqermuden sennig wanda yella Sidna Ɛisa, syenna ssadren-d ukrif-nni deg wusu-ines.


Farísear heyrðu, að fólk var að skrafa þetta um hann, og æðstu prestar og farísear sendu þjóna að taka hann höndum. 	 Ifariziyen wwin-d s lexbaṛ s wayen heddṛen lɣaci ɣef Sidna Ɛisa, dɣa lmuqedmin imeqqranen akk-d ifariziyen ceggɛen iɛessasen a t-id ṭṭfen.


En hún varð hrædd við þessi orð og hugleiddi, hvílík þessi kveðja væri. 	 Meryem tedhec, tenna : D acu i d lmeɛna n imeslayen agi ?


Hver sem synd drýgir fremur og lögmálsbrot. Syndin er lögmálsbrot. 	 Kra n win idenben yerẓa ccariɛa n Sidi Ṛebbi, axaṭer ddnub ț-țaṛuẓi n ccariɛa.


En um það, að hann reisti hann frá dauðum, svo að hann hverfur aldrei aftur í greipar dauðans, hefur hann talað þannig: Yður mun ég veita heilögu, óbrigðulu fyrirheitin, sem Davíð voru gefin. 	 Ihi Sidi Ṛebbi isseḥya-t-id si ger lmegtin iwakken ur irekku ara, akken i t-id-yenna di tira iqedsen : Si Dawed ara wen-d-fkeɣ lbaṛakat yeṣfan, lbaṛakat n tideț i wen weɛdeɣ. +


Fátæka hafið þér ætíð hjá yður, en mig hafið þér ekki ávallt." 	 Igellilen a ten-tesɛum daymen gar-awen ! Ma d nekk, ur iyi-tseɛɛum ara daymen yid-wen.


Slökkvið ekki andann. 	 Ur snusut ara tafat n Ṛṛuḥ iqedsen ;


Til að boða hann er ég skipaður prédikari og postuli, - ég tala sannleika, lýg ekki -, kennari heiðingja í trú og sannleika. 	 daymi i d-țțuceggɛeɣ iwakken ad beccṛeɣ, ad slemdeɣ i leǧnas ibeṛṛaniyen ayen yeɛnan liman ț-țideț. Ayen akka i d-qqaṛeɣ ț-țideț mačči d lekdeb.


Frá Míletus sendi hann til Efesus og boðaði til sín öldunga safnaðarins. 	 Si temdint n Mili, Bulus iceggeɛ ɣer imeqqranen n tejmaɛt n temdint n Ifasus iwakken a d-asen.


En þeir tóku hann og börðu og sendu burt tómhentan. 	 Meɛna ṭṭfen aqeddac-nni, wwten-t, qecɛen-t ifassen-is d ilmawen.


Nú komu þjónarnir til æðstu prestanna og faríseanna, sem sögðu við þá: "Hvers vegna komuð þér ekki með hann?" 	 Mi yuɣalen iɛessasen i d-yețwaceggɛen a t-ṭṭfen, lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen nnan-asen : Iwacu ur t-id-tewwim ara ?


Ég hef það traust til yðar í Drottni, að þér verðið sama sinnis og ég. Sá sem truflar yður mun bera sinn dóm, hver sem hann svo er. 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi ihedden ul-iw fell-awen, țekleɣ belli ur tețxemmimem ara akken nniḍen. Lameɛna win i kkun-icewwlen, akken ibɣu yili, a t-iɛaqeb Sidi Ṛebbi.


Og nú, börnin mín, verið stöðug í honum, til þess að vér getum, þegar hann birtist, átt djörfung og blygðumst vor ekki fyrir honum, þegar hann kemur. 	 Ihi tura ay arrac imeẓyanen ṭṭfet di Lmasiḥ iwakken asm'ara d-iban a nesɛu lețkal, ur nțeffer ara fell-as si lḥecma ass n tuɣalin-is.


Hrósa mér verð ég, þótt gagnlegt sé það ekki. En ég mun nú snúa mér að vitrunum og opinberunum Drottins. 	 Eɛni ilaq ad zuxxeɣ ? Ayagi ur infiɛ ara ! Lameɛna a d-ḥkuɣ ɣef kra n leḥwayeǧ i yi-d-iweḥḥa Sidi Ṛebbi.


Vér vitum, að Guð talaði við Móse, en um þennan vitum vér ekki, hvaðan hann er." 	 Neẓra belli Ṛebbi ihḍeṛ-ed i Sidna Musa, ma d wagi ur neẓri ara ansi i d-yekka.


Og hann sagði við alla: "Hver sem vill fylgja mér, afneiti sjálfum sér, taki kross sinn daglega og fylgi mér. 	 Yenna daɣen i lɣaci : Win yebɣan ad iddu yid-i ur ilaq ara ad ixemmem ɣef tudert-is ; ilaq ad iqbel ad yenɛețțab yal ass ɣef ddemma n yisem-iw yerna ad yetbeɛ abrid-iw.


Æðstu prestarnir og öldungar lýðsins söfnuðust nú saman í höll æðsta prestsins, er Kaífas hét, 	 Dɣa lmuqedmin imeqqranen akk-d imeqqranen n wegdud nnejmaɛen deg ufrag n Kayef, i gellan d lmuqeddem ameqqran.


Heimurinn getur ekki hatað yður. Mig hatar hann, af því ég vitna um hann, að verk hans eru vond. 	 Medden ur sɛin ara sebba s wayes ara kkun keṛhen, keṛhen-iyi nekk imi d-sbeggneɣ yir lecɣal-nsen.


Hraði á endurtekningu lyklakeyboard, delay 	 keyboard, delay


því heldur sem þú þekkir alla siðu Gyðinga og ágreiningsmál. Því bið ég þig að hlýða þolinmóður á mig. 	 axaṭer tesneḍ akken ilaq leɛwayed akk-d yimeslayen-nsen ; di leɛnaya-k ihi semḥess-iyi-d s leɛqel.


Nú var vígsluhátíðin í Jerúsalem og kominn vetur. 	 Yewweḍ-ed lweqt anda i țɛeggiden di temdint n Lquds lɛid n weɛzal n Lǧameɛ iqedsen ; imiren d ccetwa.


Því að dómurinn verður miskunnarlaus þeim, sem ekki auðsýndi miskunn, en miskunnsemin gengur sigri hrósandi að dómi. 	 Sidi Ṛebbi ur yețḥunnu ara ɣef win ur nețḥunnu ɣef wiyaḍ meɛna win yețḥunnun ɣef wiyaḍ, ur yețțagad ara ass n lḥisab.


Þá sögðu þeir við hann: "Hvað eigum vér að gjöra, svo að vér vinnum verk Guðs?" 	 Nnan-as : D acu ara nexdem ihi, d acu i gețṛaǧu Ṛebbi deg-nneɣ ?


Smæst er það allra sáðkorna, en nær það vex, er það öllum jurtum meira, það verður tré, og fuglar himins koma og hreiðra sig í greinum þess." 	 Aɛeqqa-yagi d nețța i d amecṭuḥ meṛṛa ger zzerriɛat yellan, lameɛna mi gețwazreɛ, igemmu yețțali alamma yekka-d sennig akk yemɣan n tebḥirt, yeggar-ed ifurkawen d imeqqranen, ula d ifṛax n igenni , bennun leɛcuc-nsen s ufella-s.


Álítið það, bræður mínir, eintómt gleðiefni, er þér ratið í ýmiss konar raunir. 	 Ay atmaten, feṛḥet m'ara țɛeddayent fell-awen teswiɛin ujeṛṛeb,


þeim síðarnefndu ilmur af dauða til dauða, en hinum ilmur af lífi til lífs. Og hver er til þessa hæfur? 	 I wid iḍaɛen, d ṛṛiḥa n lmut i d-ițțaken lmut ; i wid yellan deg webrid n leslak, d rriḥa n tudert i d ițțaken tudert. Anwa ihi i gzemren ad ixdem ccɣel am wagi ?


En þeir sögðu: "Ekki á hátíðinni, þá gæti orðið uppþot með lýðnum." 	 Qqaṛen : Ur nezmir ara a t-nessekcem ɣer lḥebs deg wass n lɛid, neɣ m'ulac lɣaci ad sekkren ccwal.


Og sæll er sá, sem hneykslast ekki á mér." 	 D aseɛdi win iwumi ur țțiliɣ ara d sebba n tuccḍa ( ugur ) !


Þeir þóttust vera vitrir, en urðu heimskingjar. 	 ?țaran iman-nsen d lɛuqal armi uɣalen d imejhal.


En hann hristi kvikindið af sér í eldinn og sakaði ekki. 	 Lameɛna Bulus yezwi azrem-nni ɣer tmes, ur t-yuɣ ula d acemma ;


Allt megna ég fyrir hjálp hans, sem mig styrkan gjörir. 	 Zemreɣ i kullec s win i yi-sseǧhaden.


eða réttara sagt: Svo að vér getum uppörvast saman fyrir hina sameiginlegu trú, yðar og mína. 	 yerna m'ara n-awḍeɣ ɣuṛ-wen, a nemseǧhad wway gar aneɣ ; kunwi s liman-nwen, nekk s liman-inu, imi yiwen n liman i ɣ-isdukklen.


Og annar engill gekk út frá altarinu, hann hafði vald yfir eldinum. Hann kallaði hárri röddu til þess, sem hafði bitru sigðina: "Ber þú út bitru sigðina þína, og sker þrúgurnar af vínviði jarðarinnar, því að vínberin á honum eru orðin þroskuð." 	 Lmelk nniḍen iḥekkmen ɣef tmes, yeffeɣ-ed seg wemkan anda yella udekkan n iseflawen, yenna s ṣṣut ɛlayen i lmelk-nni yesɛan amger iqeḍɛen : Ssexdem amger-ik tgezmeḍ iguza n tfeṛṛant n ddunit, axaṭer wwant tẓuṛin.


Þá bauð hann fólkinu að setjast á jörðina, tók brauðin sjö, gjörði þakkir og braut þau og gaf lærisveinum sínum, að þeir bæru þau fram. En þeir báru þau fram fyrir fólkið. 	 Yenna i lɣaci ad qqimen ɣer lqaɛa. Dɣa yeddem-ed sebɛa teḥbulin-nni n weɣṛum, yeḥmed Sidi Ṛebbi, yebḍa-tent, yefka-tent i inelmaden-is feṛqen-tent i lɣaci.


En þér létuð ekki líkamsásigkomulag mitt verða yður til ásteytingar og óvirtuð mig ekki né sýnduð mér óbeit, heldur tókuð þér á móti mér eins og engli Guðs, eins og Kristi Jesú sjálfum. 	 ?as akken lehlak-iw yeɛfen, ur teɛyim deg-i, ur iyi-teḥqiṛem, lameɛna telham yis-i am akken d lmelk n Sidi Ṛebbi neɣ d Ɛisa Lmasiḥ s yiman-is i lliɣ.


Og oft hefur hann kastað honum bæði í eld og vatn til að fyrirfara honum. En ef þú getur nokkuð, þá sjá aumur á okkur og hjálpa okkur." 	 Acḥal d abrid i t-idemmer uṛuḥani-agi ɣer tmes d waman iwakken a t-ineɣ. Tura, ma yella wayen iwumi tzemreḍ, ḥunn fell-aɣ, ɛiwen-aɣ !


Þess vegna sendi ég Tímóteus til yðar, sem er elskað og trútt barn mitt í Drottni. Hann mun minna yður á vegu mína í Kristi, eins og ég kenni alls staðar í hverjum söfnuði. 	 Ɣef wayagi i wen-ceggɛeɣ Timuti, mmi eɛzizen di Lmasiḥ, iḍuɛen Sidi Ṛebbi iwakken a wen-d-yesmekti amek i leḥḥuɣ deg webrid n Lmasiḥ, akken i t-sselmadeɣ di mkul tajmaɛt n watmaten.


En nú segir einhver: "Einn hefur trú, annar verk." Sýn mér þá trú þína án verkanna, og ég skal sýna þér trúna af verkum mínum. 	 Meɛna ma yenna walebɛaḍ : kečč tesɛiḍ liman ma d nekk xeddmeɣ lecɣal ; nekk a s-rreɣ i wagi : sken-iyi-d liman-inek mbla lecɣal, nekk a k-ed ssekneɣ liman-iw s lecɣal-iw yelhan.


Lærisveinar hans sögðu við hann: "Þú sérð, að mannfjöldinn þrengir að þér, og spyrð þó: Hver snart mig?" 	 Inelmaden-is rran-as : Aql-ik ger lɣaci ḥeṛsen-k-id si mkul tama, teqqaṛeḍ anwa i yi-d innulen ?


Jesús svarar þeim: "Sannspár var Jesaja um yður hræsnara, þar sem ritað er: Þessi lýður heiðrar mig með vörunum, en hjarta þeirra er langt frá mér. 	 Yerra-yasen : Ay at sin wudmawen ! Fell-awen i d-yura nnbi Iceɛya mi d-yenna : Lǧil-agi țɛebbiden-iyi s yimi-nsen kan, lameɛna deg ulawen-nsen beɛden fell-i aṭas.


Jesús svaraði þeim: "Farið og kunngjörið Jóhannesi það, sem þér heyrið og sjáið: 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen-d : Ṛuḥet ssiwḍet-as lexbaṛ i Yeḥya ɣef wayen twalam d wayen teslam :


og hugsið ekkert um það, að yður er betra, að einn maður deyi fyrir lýðinn, en að öll þjóðin tortímist." 	 yenṭeq yenna-yasen : Ur teẓrim ara belli ad yemmet axiṛ yiwen ɣef lumma wala ad yenger wegdud-nneɣ ?


En er þeir stóðu í gegn og lastmæltu, hristi hann dustið af klæðum sínum og sagði við þá: "Blóð yðar komi yfir höfuð yðar. Ekki er mér um að kenna. Upp frá þessu fer ég til heiðingjanna." 	 Imi i t-xulfen yerna regmen-t, Bulus yezwi icuḍaḍ-is, yenna-yasen : Cfut ur teqbilem ara leslak-agi, ddnub i yirawen-nwen ! Nekk ayen i yi-d-yewwi lḥal xedmeɣ-t. Ihi sya d asawen, ad ṛuḥeɣ ɣer wat leǧnas ur nelli ara seg warraw n wat Isṛail.


Hún segir við hann: "Já, herra. Ég trúi, að þú sért Kristur, Guðs sonur, sem koma skal í heiminn." 	 Marṭa tenna-yas : Umneɣ a Sidi, d kečč i d Lmasiḥ, d kečč i d Mmi-s n Ṛebbi, win akken ara d-yasen ɣer ddunit.


Þetta er aðeins skuggi þess, sem koma átti, en líkaminn er Krists. 	 ayagi akk yezwar-ed d lemtel kan n wayen i d-iteddun, axaṭer tideț di Lmasiḥ i tella.


Eins gjörðu æðstu prestarnir gys að honum og fræðimennirnir og sögðu hver við annan: "Öðrum bjargaði hann, sjálfum sér getur hann ekki bjargað. 	 Ula d imeqqranen n lmuqedmin d lɛulama n ccariɛa țaḍsan fell-as, qqaṛen gar-asen : Isellek wiyaḍ, ur yezmir ad isellek iman-is.


Og hann sagði við þá: "Skiljið þér ekki enn?" 	 Dɣa yenna-yasen : Werɛad tefhimem ihi ?


Hinn svaraði: "Gyðingar hafa komið sér saman um að biðja þig að senda Pál niður í ráðið á morgun, þar eð þeir ætli að rannsaka mál hans rækilegar. 	 Yerra-yas : At Isṛail msefhamen a k-d ḍelben aț-țawiḍ Bulus azekka ɣer zdat unejmaɛ n ccṛeɛ, ufan-d sebba a s-ɛiwden abeḥḥet ɣef temsalt-is.


Þá talaði Jesús til mannfjöldans og lærisveina sinna: 	 Imiren Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer lɣaci d inelmaden-is yenna yasen :


Þess vegna eru þeir frammi fyrir hásæti Guðs og þjóna honum dag og nótt í musteri hans, og sá, sem í hásætinu situr, mun tjalda yfir þá. 	 Daymi i bedden zdat ukersi n lḥekma n Sidi Ṛebbi, țɛebbiden-t iḍ d wass deg wexxam-is. Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma, a ten-iḥader ;


Fyrir því skuluð þér bíða hver eftir öðrum, bræður mínir, þegar þér komið saman til að matast. 	 Ihi ay atmaten, asmi ara tennejmaɛem iwakken aț-țeččem, myeṛǧut wway gar-awen.


Þegar þeir heyrðu þetta, undruðust þeir, og þeir yfirgáfu hann og gengu burt. 	 Mi slan i imeslayen-agi, wehmen, dɣa ṛuḥen ǧǧan-t.


Konungur kann skil á þessu, og við hann tala ég djarflega. Eigi ætla ég, að honum hafi dulist neitt af þessu, enda hefur það ekki gjörst í neinum afkima. 	 Ula d agellid Aɣribas, yeɛlem s wayagi ; daymi i d-mmeslayeɣ zdat-es ɛinani, imi mačči s tuffra i gedṛa wannect-a.


Þessi er sá Móse, sem sagði við Ísraelsmenn: ,Spámann eins og mig mun Guð upp vekja yður, einn af bræðrum yðar.' 	 D nețța daɣen i gennan i wat Isṛail : Sidi Ṛebbi a wen-d-yefk si ger watmaten-nwen yiwen n nnbi am nekk.


Synd skal ekki drottna yfir yður, því að ekki eruð þér undir lögmáli, heldur undir náð. 	 Ddnub ur yețțuɣal ara ad iḥkem fell-awen axaṭer ur tellim ara seddaw n ccariɛa lameɛna seddaw n ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi.


Vér förum ekki að byrja aftur á undirstöðuatriðum eins og afturhvarfi frá dauðum verkum og trú á Guð, kenningunni um skírnir og handayfirlagningar, upprisu dauðra og eilífan dóm. 	 ayen yeɛnan aɣḍas akk-d țrusi n ifassen, ḥeggu n lmegtin neɣ lḥisab aneggaru.


og kanelbörk og balsam, ilmjurtir og smyrsl, reykelsi, vín og olíu og fínt mjöl, og hveiti og eyki og sauði og hesta og vagna og man og mannasálir. 	 ulac daɣen win ara yaɣen lqeṛfa, leɛqaqeṛ, leɛṭeṛ, lmuṛ, lebxuṛ, ccṛab, zzit, awren eṛqiqen akk-d yirden, izgaren, ulli, iɛewdiwen, ikeṛṛusen n umenɣi akk-d yemdanen i rran d aklan.


En þeir skildu ekki þessi orð, og þetta var þeim hulið, svo að þeir skynjuðu það ekki. Og þeir þorðu ekki að spyrja hann um þetta. 	 Inelmaden-is ur fhimen ara imeslayen-agi, lmeɛna-ines tețwaffer fell-asen iwakken ur t-fehmen ara yerna kukran a t-steqsin.


Enn sagði hann: "Sannlega segi ég yður, engum spámanni er vel tekið í landi sínu. 	 Yenna-yasen daɣen : S tideț a wen-iniɣ : ulac nnbi yețwaqeblen di tmurt-is.


í ofsóknum og þjáningum, slíkum sem fyrir mig komu í Antíokkíu, í Íkóníum og í Lýstru. Slíkar ofsóknir þoldi ég, og Drottinn frelsaði mig úr þeim öllum. 	 leqheṛ i țwaqehṛeɣ akk-d leɛtab-iw. Teẓriḍ lemḥayen i gɛeddan fell-i di temdinin n Antyuc, n Ikunyum d Listra ? Anwa leqheṛ iwumi ur ṣbiṛeɣ ara ? Meɛna Sidi Ṛebbi isellek-iyi seg-sen meṛṛa.


Fyrirgef oss vorar skuldir, svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum. 	 Semmeḥ-aɣ ddnubat-nneɣ aakken i nețsamaḥ i wid i ɣ-iḍelmen.


Þá mælti Pétur: "Hver getur varnað þess, að þeir verði skírðir í vatni? Þeir hafa fengið heilagan anda sem vér." 	 Eɛni nezmer a nḥeṛṛem seg weɣḍas deg waman wid iwumi i d-yețțunefk Ṛṛuḥ iqedsen am nukkni ?


Og sé þar friðar sonur, mun friður yðar hvíla yfir honum, ella hverfa aftur til yðar. 	 Ma yella dinna walebɛaḍ d imhenni, sslam-nwen ad yers fell-as, neɣ m'ulac lehna-nwen aț-țeqqim ɣuṛ-wen.


Jesús gekk til þeirra, snart þá og mælti: "Rísið upp, og óttist ekki." 	 Sidna Ɛisa yessers afus-is fell-asen, yenna-yasen : Ur țțaggadet ara, kkret !


Þegar hann kom aftur, fann hann þá enn sofandi, því drungi var á augum þeirra. Og ekki vissu þeir, hvað þeir ættu að segja við hann. 	 Mi d-yuɣal yufa-ten daɣen ṭsen, iɣleb-iten nuddam. Ur ẓrin d acu ara s-d-erren.


og eins hafa líka karlar hætt eðlilegum mökum við konur og brunnið í losta hver til annars, karlmenn frömdu skömm með karlmönnum og tóku út á sjálfum sér makleg málagjöld villu sinnar. 	 Ula d irgazen țțaǧan tilawin, ițenkkar uḥaṛuq wway gar-asen, țemyexdamen lɛaṛ ; d wagi i d lexlaṣ i yuklalen ɣef tidderɣelt-nsen.


Guð er mér þess vitni, hvernig ég þrái yður alla með ástúð Krists Jesú. 	 Atan Ṛebbi d inigi, acḥal i kkun ccedhaɣ axaṭer ḥemmleɣ-kkun s leḥnana n Ɛisa Lmasiḥ ;


Símon svaraði: "Meistari, vér höfum stritað í alla nótt og ekkert fengið, en fyrst þú segir það, skal ég leggja netin." 	 Semɛun yenna-yas : A Sidi, iḍ kamel nukni d aṣeggeḍ ur d-neṭṭif acemma ; lameɛna ɣef wawal-ik a nexdem akken i d-tenniḍ, a nḍeggeṛ icebbaken.


Þetta hefur að sönnu orð á sér um speki, slík sjálfvalin dýrkun og auðmýking og harðneskja við líkamann, en hefur ekkert gildi, heldur er til þess eins að fullnægja holdinu. 	 ț-țideț, lumuṛat-agi sselmaden leɛbada, annuz akk-d uɛețțeb n lǧețțat nneɣ, țbanen-d amakken d ayen yelhan, lameɛna d ayen ur nezmir ad iɛawen bunadem ad iṭṭef iman-is.


Leiguliðinn, sem hvorki er hirðir né sjálfur á sauðina, sér úlfinn koma og yfirgefur sauðina og flýr, og úlfurinn hremmir þá og tvístrar þeim. 	 Ma d win ur nelli ara d ameksa n wulli ur nelli ara d bab-nsent, d ameksa kan yețwaxelṣen, ireggel, ițaǧǧa ulli m'ara iwali uccen. Imiren uccen a d-yezḍem ɣef wulli, ad yawi kra seg-sent yerna ad yesserwel akk taqeḍɛit.


Ef einhver spyr ykkur: ,Hvers vegna leysið þið hann?' þá svarið svo: ,Herrann þarf hans við'." 	 Ma yella win i wen-d yennan : « acuɣeṛ i s-d-tebram ? » Init-as : yeḥwaǧ-it Ssid-nneɣ.


Börnin mín, stutta stund verð ég enn með yður. Þér munuð leita mín, og eins og ég sagði Gyðingum, segi ég yður nú: Þangað sem ég fer, getið þér ekki komist. 	 Ay arrac ɛzizen, aql-i mazal-iyi gar-awen meɛna ur țɛeṭṭileɣ ara. Aț-țnadim fell-i, atan ayen i nniɣ i lɣaci tura a wen-t-id-iniɣ daɣen i kunwi : «Ur tezmirem ara aț țeddum ɣer wanda ara ṛuḥeɣ » !


Það sem ég sagði yður við aðra komu mína, það segi ég yður nú aftur fjarstaddur, bæði þeim, sem hafa brotlegir orðið, og öðrum: Næsta sinn, sem ég kem, mun ég ekki hlífa neinum, 	 Asmi i n-usiɣ ɣuṛ-wen tikkelt tis snat nniɣ-awen-t-id, tura daɣen ɣas ur lliɣ ara yid-wen, a t-id-ɛiwdeɣ ama i wid-nni yeɣlin di ddnub deg wayen iɛeddan, ama i wiyaḍ : asm'ara n-aseɣ ɣuṛ-wen ur țqileɣ ula d yiwen,


Þegar hann hafði þetta mælt, féll hann á kné og baðst fyrir ásamt þeim öllum. 	 Mbeɛd imeslayen-agi, yuɣal ɣef tgecrar, yedɛa ɣer Sidi Ṛebbi yid-sen.


Þess vegna skulu þeir, sem líða eftir vilja Guðs, fela sálir sínar á hendur hinum trúa skapara og halda áfram að gjöra hið góða. 	 Ma yella s lebɣi n Sidi Ṛebbi i genneɛtab yiwen ; ilaq ad yerr kullec ger ifassen n win i t-id-ixelqen, ad ițkel fell-as, ad ikemmel di lecɣal-is ilhan.


En vér sigldum eftir daga ósýrðu brauðanna frá Filippí og komum til þeirra í Tróas á fimmta degi. Þar stóðum vér við í sjö daga. 	 ma d nukni mi gɛedda Lɛid n weɣṛum mbla iɣes ( tamtunt ), nerkeb lbabuṛ si temdint n Filibus ; xemsa wussan mbeɛd, nelḥeq-iten ɣer temdint n Truwas, anda nesɛedda sebɛa wussan.


Sá sem trúir á mig, - frá hjarta hans munu renna lækir lifandi vatns, eins og ritningin segir." 	 Akken yura di lkutub : D isaffen n waman ara d-ițfeggiḍen seg-s.


Eftir mikla umræðu reis Pétur upp og sagði við þá: "Bræður, þér vitið, að Guð kaus sér það fyrir löngu yðar á meðal, að heiðingjarnir skyldu fyrir munn minn heyra orð fagnaðarerindisins og taka trú. 	 Mi ketṛen deg wawal, ikker-ed Butṛus yenna-yasen : Ay atmaten, teẓram belli Sidi Ṛebbi yextaṛ-iyi-d gar-awen seg wass amezwaru iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ i leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, akken ad amnen.


Sérhver mun eldi saltast. 	 Axaṭer mkul amdan ilaq ad yețwamelleḥ s tmes.


Hann boðum vér, er vér áminnum sérhvern mann og fræðum með allri speki, til þess að vér getum leitt hvern mann fram fullkominn í Kristi. 	 D Lmasiḥ agi i nețbecciṛ i yemdanen, nețweṣṣi-ten, nesselmad iten s tmusni d leɛqel, iwakken yal amdan ad innekmal di Lmasiḥ zdat Sidi Ṛebbi.


Hann sá fíkjutré eitt við veginn og gekk að því, en fann þar ekkert nema blöðin tóm. Hann segir við það: "Aldrei framar vaxi ávöxtur á þér að eilífu." En fíkjutréð visnaði þegar í stað. 	 iwala yiwet n tneqleț rrif n webrid, iqeṛṛeb ɣuṛ-es, ur yufi deg-s acemma anagar afriwen ; dɣa yenna-yas : Seg wass-a, ur tețțuɣaleḍ ara a d-tefkeḍ lfakya ! IImiren kan, taneqleț-nni teqquṛ.


Þetta hef ég talað til yðar, meðan ég var hjá yður. 	 Qqaṛeɣ-awen-d akk annect-agi skud mazal-iyi yid-wen.


En vantrúa Gyðingar vöktu æsing með heiðingjum og illan hug gegn bræðrunum. 	 Lameɛna kra seg wat Isṛail i gugin ad amnen, ɛemṛen-asen aqeṛṛuy i wat n leǧnas niḍen sḥeṛcen-ten iwakken ad xedmen lbaṭel i watmaten ;


Farísearnir spurðu hann nú líka, hvernig hann hefði fengið sjónina. Hann svaraði þeim: "Hann lagði leðju á augu mín, ég þvoði mér, og nú sé ég." 	 Ifariziyen steqsan-t amek armi i t-id-yuɣal yeẓri. Nețța yenna-yasen : Yexleḍ akal s tsusaf-is, yeḍla-t ɣef wallen-iw, ṛuḥeɣ ssardeɣ udem-iw, imiren kan uɣaleɣ țwaliɣ.


Ég segi yður: Ef réttlæti yðar ber ekki af réttlæti fræðimanna og farísea, komist þér aldrei í himnaríki. 	 Axaṭer a wen-iniɣ, ma yella ur tuɣem ara awal i Sidi Ṛebbi akteṛ n wakken tețțaɣem awal i yimusnawen n ccariɛa d ifariziyen, ur tkeččmem ara tagelda n igenwan.


því að við borðhaldið hrifsar hver sína máltíð, svo einn er hungraður, en annar drekkur sig ölvaðan. 	 Axaṭer wa yețḥiri ad yečč lqut-is, wa mazal-it yelluẓ wayeḍ yeṛwa, yeskkeṛ.


Öll sín verk gjöra þeir til að sýnast fyrir mönnum, þeir breikka minnisborða sína og stækka skúfana. 	 Ayen akk i xeddmen, xeddmen-t iwakken a ten-walin yemdanen, țɛelliqen tiḥerztin ț-țeɣṛisin ɣef yiman-nsen.


Þeir munu sæta hegningu, eilífri glötun, fjarri augliti Drottins og fjarri dýrð hans og mætti, 	 Lɛiqab ara ten-id-yasen, ț-țawaɣit ur nețfaka, Sidi Ṛebbi a ten-iḥeṛṛem ɣef udem-is, ur țwalin ara lɛaḍima-s.


Ef einhver spyr ykkur: ,Hvers vegna gjörið þið þetta?' Þá svarið: ,Herrann þarf hans við, hann sendir hann jafnskjótt aftur hingað.'" 	 Ma yella win i wen-d-yennan : « acimi txeddmem ayagi ? » Innit-as : « yeḥwaǧ-it Ssid-nneɣ, taswiɛt kan a wen-t id-yerr. »


Ég bað Títus að fara og sendi bróðurinn með honum. Hefur þá Títus haft eitthvað af yður? Komum við ekki fram í einum og sama anda? Fetuðum við ekki í sömu fótsporin? 	 Asmi ḥelleleɣ Tit a n-yas ɣuṛ-wen akk-d gma-tneɣ nniḍen, yella wayen i d-istenfeɛ seg-wen Titus ? Eɛni ur neddi ara nekk yid-es s yiwet n lɛeqliya akk d yiwet n tikli ?


Jesús sagði: "Urðu ekki allir tíu hreinir? Hvar eru hinir níu? 	 Sidna Ɛisa yenna i lɣaci : Eɛni ur ḥlin ara di ɛecṛa yid-sen ? I țesɛa nniḍen anda llan ?


Þá kom freistarinn og sagði við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá bjóð þú, að steinar þessir verði að brauðum." 	 Iqeṛṛeb ɣuṛ-es Yeblis yenna-yas : Ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ini-yasen i yedɣaɣen-agi ad uɣalen d aɣṛum.


Æðstu prestarnir og allt ráðið leituðu ljúgvitnis gegn Jesú til að geta líflátið hann, 	 Imiren lmuqedmin imeqqranen akk-d usqamu n imeqqranen n ccariɛa, țnadin inigan ara icehden fell-as s ẓẓuṛ, iwakken ad ḥekmen fell-as s lmut,


Þér eruð líkami Krists og limir hans hver um sig. 	 Kunwi meṛṛa d lǧețța n Lmasiḥ, yal yiwen deg-wen d lmefṣel di lǧețța-s, mkul yiwen deg umkan-is.


Annan grundvöll getur enginn lagt en þann, sem lagður er, sem er Jesús Kristur. 	 Yiwen ur izmir ad issers lsas nniḍen deg wemkan n win yersen yakan : Ɛisa Lmasiḥ.


Guð, sem hefur umborið tíðir vanviskunnar, boðar nú mönnunum, að þeir skuli allir hvarvetna taka sinnaskiptum, 	 Sidi Ṛebbi isemmeḥ-asen i yemdanen asmi akken ur t-ssinen ara; tura issawel-asen-d akk di mkul amkan iwakken ad beddlen tikli, a d-uɣalen ɣuṛ-es.


Og sjötti engillinn básúnaði. Þá heyrði ég rödd eina frá hornunum á gullaltarinu, sem er frammi fyrir Guði. 	 Lmelk wis sețța iwwet lbuq. Sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan si ṛebɛa wacciwen yellan ɣef ṛebɛa tɣemmaṛ n udekkan n ddheb i gellan zdat Ṛebbi,


,En þjóðina, sem þrælkar þá, mun ég dæma,' sagði Guð, ,og eftir það munu þeir fara þaðan og þjóna mér á þessum stað.' 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yenna-d : Ad uɣalen a d-ffɣen si tmurt-nni, ad iyi-ɛebden deg wemkan-agi ; ma d lǧens-nni i ten-yerran d aklan, d nekk ara ten-iḥasben.


Og sú smurning, sem þér fenguð af honum, hún er stöðug í yður, og þér þurfið þess ekki, að neinn kenni yður, því smurning hans fræðir yður um allt, hún er sannleiki, en engin lygi. Verið stöðugir í honum, eins og hún kenndi yður. 	 Ma d kunwi, Ṛṛuḥ iqedsen i d-yesmar fell-awen Lmasiḥ yezga deg-wen, ur teḥwaǧem ara win ara kkun-islemden ; axaṭer d Ṛṛuḥ iqedsen i d-immaren fell-awen i kkun-isselmaden. Ayen i wen-yesselmad ț-țideț, ur yeskiddib ara. Sṭfet ihi di Lmasiḥ am akken i wen-t-isselmed Ṛṛuḥ iqedsen.


Þeir voru nú á leið upp til Jerúsalem. Jesús gekk á undan þeim, en þeir voru skelfdir, og þeir sem eftir fylgdu voru hræddir. Og enn tók hann til sín þá tólf og fór að segja þeim, hvað fram við sig ætti að koma. 	 Llan leḥḥun iwakken ad alin ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa yezwar zdat-nsen. Inelmaden-nni xelɛen, ma d wid i d-itebɛen deffir-sen, ikcem iten lxuf. Sidna Ɛisa yewwi daɣen yid-es tnac-nni n inelmaden, ixebbeṛ- iten s wayen ara yedṛun yid-es.


Æðstu prestarnir og farísearnir kölluðu þá saman ráðið og sögðu: "Hvað eigum vér að gjöra? Þessi maður gjörir mörg tákn. 	 Lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen nnejmaɛen deg wexxam n ccṛeɛ, nnan : D acu ara nexdem ? Argaz-agi yexdem aṭas n lbeṛhanat,


Þannig styrkir hann hjörtu yðar, svo að þér verðið óaðfinnanlegir og heilagir frammi fyrir Guði, föður vorum, við komu Drottins vors Jesú ásamt öllum hans heilögu. 	 Ad isseǧhed Ṛebbi ulawen nwen, iwakken aț-țeṣfum, aț-țilim mbla lɛib zdat Sidi Ṛebbi baba-tneɣ i wass i deg ara d-yuɣal Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ nețța d lmalayekkat.


Þá kom til hans líkþrár maður, laut honum og sagði: "Herra, ef þú vilt, getur þú hreinsað mig." 	 Ataya yiwen wemdan ihelken lbeṛs yusa-d ɣuṛ-es, iseǧǧed zdat-es, yenna-yas : A Sidi, ma yella tebɣiḍ, tzemreḍ a yi-tseḥluḍ.


Postularnir báru vitni um upprisu Drottins Jesú með miklum krafti, og mikil náð var yfir þeim öllum. 	 Ṛṛusul țcehhiden-d ɣef ḥeggu n Sidna Ɛisa s tezmert tameqqrant yerna ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi txeddem deg-sen s lǧehd.


Meðan þeir voru saman, spurðu þeir hann: "Herra, ætlar þú á þessum tíma að endurreisa ríkið handa Ísrael?" 	 Mi llan ṛṛusul nnejmaɛen yid-es, steqsan-t : A Sidi, deg ussan-agi ara d terreḍ tageldit i wegdud n wat Isṛail ?


hvað sem hjarta vort kann að dæma oss fyrir. Því að Guð er meiri en hjarta vort og þekkir alla hluti. 	 ɣas yesseḍlem-aɣ wul-nneɣ : Sidi Ṛebbi sennig wul nneɣ i gella yerna yeẓra kullec.


Og ekki nóg með það. Því var líka svo farið með Rebekku. Hún var þunguð að tveim sveinum af eins manns völdum, Ísaks föður vors. 	 Mačči d ayagi kan : arraw n Rbiḥa daɣen i gellan d akniwen, sɛan yiwen n baba-tsen yellan d jeddi-tneɣ Isḥaq.


Daginn eftir sá fólkið, sem eftir var handan vatnsins, að þar hafði ekki verið nema einn bátur og að Jesús hafði ekki stigið í bátinn með lærisveinum sínum, heldur höfðu þeir farið burt einir saman. 	 Azekka-nni, lɣaci yeqqimen agummaḍ i lebḥeṛ wwin-d s lexbaṛ belli anagar yiwet n teflukt i gellan dinna, yerna Sidna Ɛisa ur yeddi ara d inelmaden-is mi ṛuḥen di teflukt.


Og þeir, sem á jörðunni búa, gleðjast yfir þeim og fagna og senda hver öðrum gjafir, því að þessir tveir spámenn kvöldu þá, sem á jörðunni búa. 	 Imdanen n ddunit meṛṛa ad ilin di lfeṛḥ ameqqran imi mmuten. Ad țemceggaɛen tirezfin wway gar-asen, axaṭer sin inigan-agi ḍuṛṛen-ten aṭas.


Því að margir eru kallaðir, en fáir útvaldir." 	 Axaṭer aṭas i gețwaɛerḍen, meɛna drus ara yețwaqeblen.


"Fangelsið fundum vér að öllu tryggilega læst, og varðmennirnir stóðu fyrir dyrum, en er vér lukum upp, fundum vér engan inni." 	 Nufa lḥebs isekkeṛ, iɛessasen bedden zdat n tewwurt, lameɛna mi nekcem, ur nufi ula d yiwen zdaxel.


Biðjið því herra uppskerunnar að senda verkamenn til uppskeru sinnar." 	 Ḥellelet ihi bab n tmegra a d iceggeɛ ixeddamen ɣer tmegra-s.


Þetta allt talaði Jesús í dæmisögum til fólksins, og án dæmisagna talaði hann ekki til þeirra. 	 Sidna Ɛisa ițmeslay-ed i lɣaci anagar s lemtul.


En Kristur er endalok lögmálsins, svo að nú réttlætist sérhver sá, sem trúir. 	 axaṭer Lmasiḥ, d nețța i ț-țaggara n ccariɛa, i d lḥeqq n wid yumnen meṛṛa.


kærleikslausir, ósáttfúsir, rógberandi, taumlausir, grimmir, ekki elskandi það sem gott er, 	 ur seɛɛun ṛṛeḥma ur seɛɛun leḥnana deg ulawen-nsen, ad skiddiben ɣef wiyaḍ, ur zemmren ara ad ḥekmen deg iman-nsen, ulawen nsen qquṛen, d iɛdawen n lxiṛ,


Sæll er sá, er les þessi spádómsorð, og þeir, sem heyra þau og varðveita það, sem í þeim er ritað, því að tíminn er í nánd. 	 D iseɛdiyen wid ara yeɣṛen, ara yessemḥessen i lehḍuṛ n uweḥḥi-agi yerna ḥerzen-ten, axaṭer lweqt i deg ara yedṛu wannect-agi iqeṛṛeb-ed.


Sé nú Satan risinn gegn sjálfum sér og orðinn sér sundurþykkur, fær hann ekki staðist, þá er úti um hann. 	 Ihi ma yella Cciṭan yețnaɣ d yiman-is tebḍa tgeldit-is, tazmert-is aț-țeɣli dɣa aț-țefnu.


Ég mun biðja föðurinn, og hann mun gefa yður annan hjálpara, að hann sé hjá yður að eilífu, 	 Nekk ad ssutreɣ i Baba a wen-d-yefk Amɛiwen nniḍen ara yilin yid-wen i dayem :


Ég skal sýna yður, hvern þér eigið að hræðast. Hræðist þann, er hefur vald að deyða og að því búnu varpa í helvíti. Já, ég segi yður, hræðist hann. 	 A wen-d-iniɣ anwa i glaq aț- țaaggadem : aggadet win izemren a kkun-ikkes si ddunit yerna a kkun-iḍeggeṛ ɣer ǧahennama. Atan nniɣ-awen-t-id, d nețța i glaq aț- țaggadem.


Frá yður hefur orð Drottins hljómað, ekki einungis í Makedóníu og Akkeu, heldur er trú yðar á Guð kunn orðin alls staðar. Vér þurfum ekkert um það að tala, 	 Axaṭer s ɣuṛ-wen, lexbaṛ n lxiṛ iwweḍ mačči kan ɣer tmura-agi, meɛna slan s liman-nwen di Sidi Ṛebbi di mkul amkan. Daymi fiḥel a d-nemmeslay fell-awen.


Hvar er þá hrósunin? Hún er úti lokuð. Með hvaða lögmáli? Verkanna? Nei, heldur með lögmáli trúar. 	 Anda-ț sebba n zzux ? Ulac ! Axaṭer mačči s lefɛayel ara nzux meɛna s liman.


Pílatus tók enn til máls og sagði við þá: "Hvað á ég þá að gjöra við þann, sem þér kallið konung Gyðinga?" 	 Bilaṭus yenna-yasen daɣen : D acu tebɣam ad xedmeɣ s win iwumi teqqaṛem agellid n wat Isṛail ?


Þér elskaðir, látið yður eigi undra eldraunina, sem yfir yður er komin yður til reynslu, eins og yður hendi eitthvað kynlegt. 	 A wid eɛzizen ! Ur wehhmet ara ɣef wujeṛṛeb i d-iɣellin fell-awen am tmes, ur xellɛet ara, axaṭer ayagi ilaq a d-idṛu.


Heilsið Rúfusi, hinum útvalda í Drottni, og móður hans, sem er mér einnig móðir. 	 ?sellimet ɣef Rufus win yextaṛ Sidi Ṛebbi akk-d yemma-s i yi iḥesben am mmi-s.


því að sá, sem hefur eflt Pétur til postuladóms meðal hinna umskornu, hefur einnig eflt mig til postuladóms meðal heiðingjanna. 	 Axaṭer, Sidi Ṛebbi i gerran Buṭrus d ṛṛasul n wid yellan n wat Isṛail, yerra-yi ula d nekk d ṛṛasul n wid ur nelli ara n wat Isṛail.


Þér eruð vort bréf, ritað á hjörtu vor, þekkt og lesið af öllum mönnum. 	 Tabṛaț-nneɣ, d kunwi s yiman nwen ; ț-țabṛaț yuran deg ulawen nneɣ, tețwassen yerna ɣṛan-ț akk yemdanen.


og Jakob gat Jósef, mann Maríu, en hún ól Jesú, sem kallast Kristur. 	 Yeɛqub yeǧǧa-d Yusef, d Yusef agi i d argaz n Meryem i d-yeǧǧan Sidna Ɛisa i gețțusemman Lmasiḥ.


Á þann hátt mun yður ríkulega veitast inngangur í hið eilífa ríki Drottins vors og frelsara Jesú Krists. 	 S wakka daɣen ara wen-teldi tewwurt iwakken aț-țkecmem ɣer tgeldit ițdumun n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, amsellek-nneɣ.


Og nú segi ég yður: Látið þessa menn eiga sig og sleppið þeim. Sé þetta ráð eða verk frá mönnum, verður það að engu, 	 Ihi tura a wen-d-iniɣ : ur ceɣlet ara d yemdanen-agi, anfet-asen ad ṛuḥen. Ma yella aselmed-agi-nsen yekka-d s ɣuṛ-sen, ur yețdumu ara ;


Aflið yður eigi þeirrar fæðu, sem eyðist, heldur þeirrar fæðu, sem varir til eilífs lífs og Mannssonurinn mun gefa yður. Því á hann hefur faðirinn, Guð sjálfur, sett innsigli sitt." 	 Ur țḥebbiṛet ara ɣef yiɛebbaḍ-nwen, ḥebbṛet ɣef tudert yețdumun i dayem. Tudert-agi, d Mmi-s n bunadem ara wen-ț-id-yefken, Baba Ṛebbi yefka-yas tazmert imi i t-iɛellem s ṭṭabeɛ-ines.


Fari ég að byggja upp aftur það, sem ég braut niður, þá sýni ég og sanna, að ég er sjálfur brotlegur. 	 Axaṭer ma uɣaleɣ ɣer ccariɛa nni i ǧǧiɣ, ihi rriɣ iman-iw d amɛaṣi ;


Bræður, breytið allir eftir mér og festið sjónir yðar á þeim, sem breyta eftir þeirri fyrirmynd, er vér höfum yður gefið. 	 Ɛandet-iyi ay atmaten, țmuqulet ɣer wid i twalam leḥḥun di liman am nukni,


Einum er fyrir andann gefið að mæla af speki, öðrum að mæla af þekkingu í krafti sama anda. 	 Ihi Ṛṛuḥ iqedsen yefka-d i yiwen ad immeslay s ṣṣwab d lefhama, yefka-d i wayeḍ ad immeslay s tmusni.


Og hann rétti henni höndina og reisti hana á fætur, kallaði síðan á hina heilögu og ekkjurnar og leiddi hana fram lifandi. 	 Buṭrus yefka-yas afus-is iskker-iț-id, dɣa issawel i inelmaden nni akk-d tuǧǧal, ufan-ț-id tedder.


Ég er ekki kominn til að kalla réttláta, heldur syndara til iðrunar." 	 Ur d-usiɣ ara ad ssiwleɣ i iḥeqqiyen, usiɣ-ed ɣer yimednuben iwakken a d-uɣalen ɣer webrid.


Hver sem fellur á þennan stein, mun sundur molast, og þann sem hann fellur á, mun hann sundur merja." 	 Kra n win ara yeɣlin ɣef wedɣaɣ-agi ad yeṛṛez ; ma d win i ɣef ara d-yeɣli, ad ițwanɣed.


Verðið ekki skurðgoðadýrkendur, eins og nokkrir þeirra. Ritað er: "Lýðurinn settist niður til að eta og drekka, og þeir stóðu upp til að leika." 	 Ur țțilit ara am wid iɛebbden ssadaț akken xeddmen kra seg-sen, axaṭer am akken yura di tira iqedsen : Yeqqim wegdud ad yečč ad isew, mi gfukk yekker ad yezhu, ad yecḍeḥ.


Meðan þeir voru að tala til fólksins, komu að þeim prestarnir, varðforingi helgidómsins og saddúkearnir. 	 Buṭrus d Yuḥenna mazal-iten heddṛen i lɣaci mi d-wwḍen kra n lmuqedmin, yedda-d yid-sen umeqqran n iɛessasen n lǧameɛ iqedsen akk-d kra n yergazen si tejmaɛt n isaduqiyen


Og fólkið beið eftir Sakaría og undraðist, hve honum dvaldist í musterinu. 	 Lɣaci-nni yețṛaǧun Zakarya deg ufrag, wehmen acuɣeṛ iɛeṭṭel deg umkan iqedsen n lǧameɛ.


Hvers vegna teljið þér það ótrúlegt, að Guð veki upp dauða? 	 Ay agellid Aɣribas, acuɣeṛ i tɣilem d lmuḥal a d-isseḥyu Sidi Ṛebbi lmegtin ?


Hann segir við hana: "Farðu, kallaðu á manninn þinn, og komdu hingað." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ṛuḥ ssiwel-as i wergaz-im tuɣaleḍ-ed ɣer dagi !


Þegar þér lesið það, getið þér skynjað, hvað ég veit um leyndardóm Krists. 	 m'ara ten-teɣṛem, aț-țeẓrem ayen fehmeɣ ɣef lbaḍna n Lmasiḥ.


Nú tók að nálgast sá tími, er rætast skyldi fyrirheitið, sem Guð hafði gefið Abraham. Fólkið hafði vaxið og margfaldast í Egyptalandi. 	 Mi d-yewweḍ lweqt i deg ara yedṛu wayen i gewɛed Sidi Ṛebbi i Sidna Ibṛahim s limin, agdud-nneɣ yufa-t-id lḥal innerna s waṭas di tmurt n Maṣer ;


sem hinn blessaði og eini alvaldur mun á sínum tíma birtast láta, konungur konunganna og Drottinn drottnanna. 	 ara d-yuɣalen di lweqt i d-ihegga Sidi Ṛebbi awḥid Bab n tezmert, Agellid n igelliden d Ssid n ssyadi,


Ég segi þetta ekki sem skipun, heldur bendi ég á áhuga annarra til þess að reyna, hvort kærleiki yðar er einnig einlægur. 	 Mačči d lameṛ i bɣiɣ a wen-d fkeɣ ; ḥkiɣ-awen amek i zewṛen wiyaḍ, iwakken a kkun-jeṛṛbeɣ ma tesɛam leḥmala n tideț neɣ ala.


Sá sem þjónar mér, fylgi mér eftir, og hvar sem ég er, þar mun og þjónn minn vera. Þann sem þjónar mér, mun faðirinn heiðra. 	 Win yebɣan ad iqdec fell-i, a yi-d-yetbeɛ. Anda bɣuɣ iliɣ, aqeddac-iw ad yili yid-i. Win iqeddcen fell-i, Ṛebbi a t-iɛuzz.


Þetta hef ég skrifað yður, sem trúið á nafn Guðs sonar, til þess að þér vitið, að þér hafið eilíft líf. 	 Ayagi uriɣ-awen-t-id iwakken aț-țeẓrem belli tesɛam tudert n ṣṣeḥ yețdumun, kunwi yumnen s Mmi-s n Ṛebbi.


Hann var trúr þeim, er hafði skipað hann, eins og Móse var það líka í öllu hans húsi. 	 Yexdem lebɣi n win i t-id iceggɛen am akken i gexdem Sidna Musa i wexxam n Sidi Ṛebbi.


Því við hvern af englunum hefur hann nokkru sinni sagt: Þú ert sonur minn, í dag hef ég fætt þig. Eða: Ég vil vera honum faðir, og hann skal vera mér sonur! 	 Anwa lmelk iwumi yenna Sidi Ṛebbi : Kečč d Mmi, d nekk i k-id-yefkan ɣer ddunit ass-a . Anwa lmelk i ɣef i d-yenna : Nekk ad iliɣ d Baba-s, nețța ad yili d Mm i.


Þegar kvöld var komið og sólin setst, færðu menn til hans alla þá, er sjúkir voru og haldnir illum öndum, 	 Tameddit mi geɣli yiṭij, wwin-as-d aṭas n imuḍan akk-d wid zedɣen iṛuḥaniyen.


Sælir eru hógværir, því að þeir munu jörðina erfa. 	 D iseɛdiyen wid ḥninen, aaxaṭer ad weṛten tamurt i sen-iwɛed Sidi Ṛebbi !


Þess vegna leggjum vér á oss erfiði og þreytum stríð, því að vér höfum fest von vora á lifanda Guði, sem er frelsari allra manna, einkum trúaðra. 	 Ma d nukni nețɛețțib iman-nneɣ iwakken a neǧhed di liman, imi nețkel ɣef Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ yeddren yellan d amsellek n yemdanen meṛṛa abeɛda wid yumnen yis.


Orð Guðs breiddist út, og tala lærisveinanna í Jerúsalem fór stórum vaxandi, einnig snerist mikill fjöldi presta til hlýðni við trúna. 	 Yuɣal, awal n Sidi Ṛebbi iffeɣ yețwassen, leḥsab n wid yumnen s Lmasiḥ yețzid irennu di temdint n Lquds yerna aṭas n lmuqedmin i gumnen, qeblen abrid n Lmasiḥ.


Þá sem hann fyrirhugaði, þá hefur hann og kallað, og þá sem hann kallaði, hefur hann og réttlætt, en þá sem hann réttlætti, hefur hann einnig vegsamlega gjört. 	 Wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi si zik, d wid iwumi i d-issawel ; wid-nni iwumi yessawel yerra-ten d iḥeqqiyen zdat-es, wid yerra d iḥeqqiyen yefka-yasen amkan di lɛaḍima-s.


Allir voru skírðir til Móse í skýinu og hafinu. 	 Țwaɣeḍsen meṛṛa di tagut-nni akk-d lebḥeṛ mi ddan d Sidna Musa,