Þegar þúsund árin eru liðin, mun Satan verða leystur úr fangelsi sínu. 	 M'ara ɛeddin walef iseggasen agi, Cciṭan a d-yețwaserreḥ si lḥebs,


Álítið langlyndi Drottins vors vera hjálpræði. Þetta er það, sem hinn elskaði bróðir vor, Páll, hefur ritað yður, eftir þeirri speki, sem honum er gefin. 	 Ḥṣut belli ṣṣbeṛ ameqqran n Sidi Ṛebbi, d leslak-nwen ! Am akken i wen-t-id-yura gma-tneɣ eɛzizen Bulus s tmusni i s-d-ițțunefken.


Það orð er satt, og í alla staði þess vert, að við því sé tekið, að Kristur Jesús kom í heiminn til að frelsa synduga menn, og er ég þeirra fremstur. 	 Awal-agi d awal n tideț yuklalen ad ițwaqbel s lekmal-is : « Ɛisa Lmasiḥ yusa-d ɣer ddunit iwakken ad isellek imednuben ».


Þeir yfirheyrðu mig og vildu láta mig lausan, af því á mér hvíldi engin dauðasök. 	 Mi yi-beḥten, bɣan ad iyi serrḥen axaṭer ur ufin ara deg-i sebba s wayes ara ḥekmen fell-i s lmut.


Þreytumst ekki að gjöra það sem gott er, því að á sínum tíma munum vér uppskera, ef vér gefumst ekki upp. 	 Ilaq a nxeddem lxiṛ mbla ɛeyyu ; axaṭer m'ur nefcil ara, a d-nemger m'ara d-yaweḍ lweqt.


Gleðjist samt ekki af því, að andarnir eru yður undirgefnir, gleðjist öllu heldur af hinu, að nöfn yðar eru skráð í himnunum." 	 lameɛna ur feṛṛḥet ara imi i tḥekkmem ɣef leǧnun, feṛḥet imi ismawen-nwen țwajerden deg igenwan.


Jesús gaf því gætur, hvernig þeir, sem boðnir voru, völdu sér hefðarsætin, tók dæmi og sagði við þá: 	 Mi gwala wid yețwaɛerḍen bdan țextiṛin imukan imezwura, Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi yenna yasen :


Þeir völdu þeim öldunga í hverjum söfnuði, fólu þá síðan með föstum og bænahaldi Drottni, sem þeir höfðu fest trú á. 	 Sbedden imḍebbṛen di mkul tajmaɛt ; mi uẓamen, rnan dɛan ɣer Sidi Ṛebbi, ǧǧan-ten seddaw leɛnaya n Sidi Ṛebbi s wayes umnen.


Síðan mun hann segja við þá til vinstri handar: ,Farið frá mér, bölvaðir, í þann eilífa eld, sem búinn er djöflinum og árum hans. 	 Imiren ad yini i wid yellan ɣer uẓelmaḍ-is : Beɛdet akkin fell-i a kunwi yețwaneɛlen, ṛuḥet ɣer tmes n dayem yețwaheggan i Cciṭan d wid i t- tebɛen.


Í Kristi Jesú er ekkert komið undir umskurn né yfirhúð, heldur undir trú, sem starfar í kærleika. 	 Axaṭer, di tikli-nneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ, neḍheṛ neɣ ur neḍhiṛ ara, ayagi ur yesɛi ara azal ; ayen yesɛan azal, d liman i d-țbegginen lecɣal i nxeddem s leḥmala.


hinum heilögu og trúuðu bræðrum í Kólossu, sem eru í Kristi. Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum. 	 i watmaten yellan di temdint n Kulus, wid iteddun s ṣṣfa deg webrid n Lmasiḥ. Ṛṛeḥma ț-țalwit a wen-d-țțunefkent s ɣuṛ Ṛebbi Baba-tneɣ !


Um þessar mundir bar enn svo við, að mikill mannfjöldi var saman kominn og hafði ekkert til matar. Jesús kallar þá til sín lærisveinana og segir við þá: 	 Deg wussan-nni, innejmaɛ-ed daɣen waṭas n lɣaci, ur sɛin ara ayen ara ččen. Sidna Ɛisa yessawel i inelmaden-is, yenna-yasen :


Ef þér elskið mig, munuð þér halda boðorð mín. 	 Ma tḥemmlem-iyi, ḥerzet lewṣayat-iw.


sem huggar oss í sérhverri þrenging vorri, svo að vér getum huggað alla aðra í þrengingum þeirra með þeirri huggun, sem vér höfum sjálfir af Guði hlotið. 	 Ițṣebbiṛ-aɣ di lemḥayen-nneɣ iwakken s ṣṣbeṛ i ɣ-d-ifka, a nizmir ula d nukni a nṣebbeṛ wid yellan di lemḥayen.


Sannlega segi ég yður: Allt verður mannanna börnum fyrirgefið, allar syndir þeirra og lastmælin, hve mjög sem þeir kunna að lastmæla, 	 A wen-d-iniɣ tideț : a sen țwasemmḥen i yemdanen meṛṛa ddnubat-nsen d rregmat-nsen,


En Guð sneri sér frá þeim og lét þeim eftir að dýrka her himinsins, eins og ritað er í spámannabókinni: Hvort færðuð þér mér, Ísraels ætt, sláturdýr og fórnir árin fjörutíu í eyðimörkinni? 	 Sidi Ṛebbi yeṭṭaxeṛ fell-asen, yeǧǧa-ten ad ɛebden itran n yigenni , d ayen i guran di tektabt n lenbiya : Ay agdud n wat Isṛail, eɛni i nekk iwumi d-tefkam lewɛadi d iseflawen, di ṛebɛin iseggasen-nni i tesɛeddam deg unezṛuf ?


Og ekki veiklaðist hann í trúnni þótt hann minntist þess, að hann var kominn að fótum fram - hann var nálega tíræður, - og að Sara gat ekki orðið barnshafandi sakir elli. 	 Liman n Sidna Ibṛahim ur yenqis ara ɣas akken qṛib ad issiweḍ meyya iseggasen, iwala iman-is dayen ur yezmir ara ad isɛu dderya, yerna tameṭṭut-is Saṛa teǧǧa-ț dderya.


En þeir urðu miklum ótta lostnir og sögðu hver við annan: "Hver er þessi? Jafnvel vindur og vatn hlýða honum." 	 Meɛna ikcem-iten akk lxuf d ameqqran, qqaṛen wway gar-asen : Anwa-t wagi iwumi țțaɣen awal ula d aḍu d lebḥeṛ ?


og sagði við þá: "Takið ekkert til ferðarinnar, hvorki staf né mal, brauð né silfur, og enginn hafi tvo kyrtla. 	 Yenna-yasen : Ur țțawit acemma yid-wen d aɛwin, ur țțawit aɛekkaz neɣ agrab (aqwrab), ur țțawit aɣṛum neɣ idrimen, ur țțawit ara daɣen sin yiqendyaṛ.


Og hann fór heim með þeim og kom til Nasaret og var þeim hlýðinn. En móðir hans geymdi allt þetta í hjarta sér. 	 Ɛisa yedda d imawlan-is ɣer temdint n Naṣaret, yețțaɣ-asen awal. Yemma-s teḥrez annect-agi meṛṛa deg wul-is.


en þeir fengu eigi staðist og eigi héldust þeir heldur lengur við á himni. 	 lameɛna ur ten-ɣliben ara, daymi i sen-yețwakkes wemkan-nsen deg igenni.


Vér erum Partar, Medar og Elamítar, vér erum frá Mesópótamíu, Júdeu, Kappadókíu, Pontus og Asíu, 	 Llan gar-aneɣ yemdanen i d yusan si tmurt n Bartas, si tmurt n Midyas, si tmurt n Ilam, kra nniḍen si tmurt n Mizubuṭamya, si tmurt n Yahuda akk-d tmurt n Kafadusya, wiyaḍ si tmurt n Tqenṭert, si tmurt n Asya,


Berið sama hug til allra, hreykið yður ekki, en haldið yður að hinum lítilmótlegu. Ætlið yður ekki hyggna með sjálfum yður. 	 Ur xeddmet ara lxilaf wway-gar awen, ur ssimɣuṛet ara iman-nwen meɛna ddut s wannuz, ur ḥețbet ara iman-nwen d wid yesnen.


Jesús sneri sér við, og er hann sá hana, sagði hann: "Vertu hughraust, dóttir, trú þín hefur bjargað þér." Og konan varð heil frá þeirri stundu. 	 Sidna Ɛisa yezzi ɣer deffir, mi ț-iwala yenna-yas : Ur țțaggad a yell-i, liman-im isseḥla-kkem. SSeg imiren tameṭṭut-nni teḥla.


Og mun þá ekki sá, sem er óumskorinn og heldur lögmálið, dæma þig, sem þrátt fyrir bókstaf og umskurn brýtur lögmálið? 	 Nețta ur neḍhiṛ ara di lǧețța-s, ixeddmen ayen i d-tenna ccariɛa, izmer a k-iḥaseb kečč iḍehṛen, yesnen ccariɛa meɛna ur txeddmeḍ ara ayen i d-teqqaṛ.


Ef einhver kemur til yðar og er ekki með þessa kenningu, þá takið hann ekki á heimili yðar og biðjið hann ekki vera velkominn. 	 Kra n win ara d-yasen ɣuṛ-wen m'ur wen-d-yewwi ara aselmed-agi n Lmasiḥ ur sṭerḥibet ara yis ɣer yexxamen-nwen, ur țsellimet ara ula d sslam fell-as !


Þú Tímóteus, varðveit það, sem þér er trúað fyrir, og forðast hinar vanheilögu hégómaræður og mótsagnir hinnar rangnefndu þekkingar, 	 A Timuti eɛzizen, eḥrez ayen i tlemdeḍ, ssebɛed iman-ik ɣef yimeslayen ur nesɛi lmeɛna, ɣef yimennuɣen yeɛnan tamusni n lekdeb.


Á yður eru jafnvel höfuðhárin öll talin. 	 Ula d anẓaden uqeṛṛuy-nwen țwaḥesben irkulli.


Hvort er auðveldara að segja: ,Syndir þínar eru fyrirgefnar' eða: ,Statt upp og gakk'? 	 D acu i gsehlen a t-id-iniɣ : « Țwaɛfan-ak ddnubat-ik neɣ kker telḥuḍ » ?


En tak ekki við ungum ekkjum. Þegar þær verða gjálífar afrækja þær Krist, vilja giftast 	 Meɛna ur qebbel ara i tejmaɛt aț-țɛawen tuǧǧal meẓẓiyen di leɛmeṛ, axaṭer m'ara bɣunt ad ɛawdent zzwaǧ zemrent ad ǧǧent abrid n Lmasiḥ ;


Og sjöundi engillinn básúnaði. Þá heyrðust raddir miklar á himni er sögðu: "Drottinn og Kristur hans hafa fengið vald yfir heiminum og hann mun ríkja um aldir alda." 	 Lmelk wis sebɛa yewwet lbuq. Kra n tuɣac ɛlayen țɛeggiḍent deg igenni qqaṛent-ed : Lḥekma n ddunit tuɣal ɣer ifassen n Sidi Ṛebbi akk-d Lmasiḥ ines ; ad yeḥkem si lǧil ɣer lǧil.


Þess vegna hefur og speki Guðs sagt: ,Ég mun senda þeim spámenn og postula, og suma þeirra munu þeir lífláta og ofsækja.' 	 ?ef wayagi Sidi Ṛebbi yeẓran kullec yenna : a sen-ceggɛeɣ lenbiya d ṛṛusul, kra a ten-nɣen kra a ten qehṛen.


Hann svaraði: "Eruð þér líka skilningslausir ennþá? 	 Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : Eɛni ula d kunwi txuṣṣ-ikkun lefhama ?


Og Pétur minntist þess, er Jesús hafði mælt: "Áður en hani galar, muntu þrisvar afneita mér." Og hann gekk út og grét beisklega. 	 Dɣa Buṭrus immekta-d imeslayen-nni i s-d-yenna Sidna Ɛisa : uqbel ad iskkuɛ uyaziḍ, ad iyi-tnekṛeḍ tlata n tikkal . Yeffeɣ ɣer beṛṛa s nndama tameqqrant, iṭṭerḍeq d imeṭṭawen.


ég í þeim og þú í mér, svo að þeir verði fullkomlega eitt, til þess að heimurinn viti, að þú hefur sent mig og að þú hefur elskað þá, eins og þú hefur elskað mig. 	 nekk deg-sen, kečč deg-i. Ad uɣalen akk d yiwen, iwakken at ddunit meṛṛa ad setɛeṛfen belli d kečč i yi-d-iceggɛen, yerna tḥemmleḍ-ten akken i yi tḥemmleḍ !


Og hver getur prédikað, nema hann sé sendur? Svo er og ritað: "Hversu fagurt er fótatak þeirra, sem færa fagnaðarboðin góðu." 	 Amek ara yilin wid ara d-ihedṛen fell-as ma yella ur țțuceggɛen ara ? Akken yura di tira iqedsen : Acḥal yelha m'ara nwali teddun-d ɣuṛ-nneɣ wid ițbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ.


Þar ummyndaðist hann fyrir augum þeirra, ásjóna hans skein sem sól, og klæði hans urðu björt eins og ljós. 	 Taswiɛt kan ibeddel ṣṣifa zdat sen, walan udem-is yețfeǧǧiǧ am yiṭij, llebsa-s tuɣal ț-țamellalt, tecceɛceɛ am tafat.


Ég þakka Guði, að ég tala tungum öllum yður fremur, 	 Ad ḥemdeɣ Ṛebbi imi țmeslayeɣ tutlayin ur nețwassen ara akteṛ-nwen meṛṛa.


Þér börn, verið hlýðin foreldrum yðar í öllu, því að það fer þeim vel, sem Drottni heyra til. 	 Ay arrac țțaɣet awal i imawlan nwen di kullec, axaṭer akka ara tɛeǧbem i Sidi Ṛebbi.


Mannfjöldinn varð þess var og fór á eftir honum. Hann tók þeim vel og talaði við þá um Guðs ríki og læknaði þá, er lækningar þurftu. 	 Mi slan anda yella lɣaci tebɛen-t. Nețța yesteṛḥeb yis-sen, yebda iheddeṛ-asen ɣef tgeldit n Ṛebbi, yesseḥla daɣen wid ihelken.


Ella má svo fara, að hann leggi undirstöðu, en fái ekki við lokið, og allir, sem það sjá, taki að spotta hann 	 Axaṭer ma yebda lsas yeǧǧa-t akken, kra n wid ara t-iẓren ad stehzin fell-as ad inin :


Ekki er hjálpræðið í neinum öðrum. Og ekkert annað nafn er mönnum gefið um víða veröld, sem getur frelsað oss." 	 Deg-s i gella leslak ; ulac di ddunit meṛṛa isem nniḍen s wayes i nezmer a nețțusellek.


Páll vildi hafa hann með sér og umskar hann sökum Gyðinga, er voru í þeim byggðum, því að allir vissu þeir, að faðir hans var grískur. 	 Bulus yebɣa ad yawi yid-es Timuti, daymi i s-iḍehheṛ ɣef ddemma n wat Isṛail yellan dinna, axaṭer ẓran akk belli baba-s d ayunani.


Ritað er: Ég mun eyða speki spekinganna, og hyggindi hyggindamannanna mun ég að engu gjöra. 	 Atan wayen i d-nnant tira iqedsen : Ad snegreɣ tamusni n imusnawen, ad rreɣ d ula+ c lefhama n wid ifehmen+ .


Sál lét sér vel líka líflát hans. Á þeim degi hófst mikil ofsókn gegn söfnuðinum í Jerúsalem. Allir dreifðust út um byggðir Júdeu og Samaríu nema postularnir. 	 Caɛul, d yiwen seg wid iqeblen lmut n Stifan. Ass-nni kkren-d wid ibdan țqehhiṛen tajmaɛt n wid yețțamnen s Lmasiḥ yellan di temdint n Lquds. Wid akk yumnen s Lmasiḥ rewlen ɣer tudrin n tmurt n Yahuda armi ț-țamurt n Samarya ; anagar ṛṛusul i d-yeqqimen di temdint n Lquds.


Þetta hefði mátt selja dýru verði og gefa fátækum." 	 Lemmer nezzenz leɛṭeṛ-nni, tili yewwi-d ssuma tameqqrant ara nefṛeq i igellilen !


Hvað dvelur þig nú? Rís upp, ákalla nafn hans og lát skírast og laugast af syndum þínum.' 	 Tura d acu i tețṛaǧuḍ ? Kker aț-tețwaɣeḍseḍ, aț-țizdigeḍ seg ddnubat-ik m'ara tedɛuḍ s yisem-is.


Ég rita yður, þér feður, af því að þér þekkið hann, sem er frá upphafi. Ég rita yður, þér ungu menn, af því að þér hafið sigrað hinn vonda. 	 Uriɣ-awen ay ibabaten, axaṭer tesnem win yellan si tazwara. Uriɣ-awen ay ilmeẓyen, axaṭer tɣelbem amcum. Akken i wen-d-nniɣ yakan ay ilmeẓyen, uriɣ-awen axaṭer tesnem Baba Ṛebbi.


Tómas svaraði: "Drottinn minn og Guð minn!" 	 ?uma yerra-yas : A Ssid-iw ! Ay Illu-yiw !


Hann sagði: "Já, því sælir eru þeir, sem heyra Guðs orð og varðveita það." 	 Lameɛna nețța yerra-yas : Iseɛdiyen, d wid ismeḥsisen i wawal n Ṛebbi, yerna ḥerzen-t.


Eins og hinn lifandi faðir sendi mig og ég lifi fyrir föðurinn, svo mun sá lifa fyrir mig, sem mig etur. 	 Baba Ṛebbi i yi-d-iceggɛen deg-s i tella tudert, d nețța i yi ssidiren. Akken daɣen win ara yeččen seg-i ad yidir yis-i.


Því að sé þetta gjört við hið græna tréð, hvað mun þá verða um hið visna?" 	 Axaṭer ma xedmen annect-a i wesɣaṛ akken d azegzaw amek ara tedṛu d uquṛan ?


Þjónarnir svöruðu: "Aldrei hefur nokkur maður talað þannig." 	 Nutni rran-asen : Di leɛmeṛ ur nesli i yiwen iheddeṛ am nețța.


En Páll varði sig og sagði: "Ekkert hef ég brotið, hvorki gegn lögmáli Gyðinga, helgidóminum né keisaranum." 	 Bulus iḥudd iman-is yenna : Ur ɛuṣaɣ ccariɛa n wat Isṛail, ur skecmeɣ leḥṛam ɣer lǧameɛ iqedsen, ur xulfeɣ Qayṣer.


Mig langar, að þeir uppörvist í hjörtum sínum, sameinist í kærleika og öðlist gjörvalla auðlegð þeirrar sannfæringar og skilnings, sem veitir þekkinguna á leyndardómi Guðs, Kristi. 	 Qebleɣ imenɣi-agi iwakken ad theddnen wulawen-nsen, ad ddukklen s leḥmala, ad ččaṛen d lefhama iwakken ad issinen lbaḍna n Sidi Ṛebbi Ṛebbi yellan di Lmasiḥ ;


Þeir sögðu: "Móse leyfði að ,rita skilnaðarbréf og skilja við hana.'" 	 Nnan-as : Sidna Musa issereḥ-aɣ a nebru i tmeṭṭut-nneɣ ma nefka-yas leɛqed n berru.


Þess vegna sendi ég til yðar spámenn, spekinga og fræðimenn. Suma þeirra munuð þér lífláta og krossfesta, aðra húðstrýkja í samkundum yðar og ofsækja borg úr borg. 	 Daymi ara wen-d-ceggɛeɣ lenbiya, imusnawen akk-d lɛulama. KKra seg-sen a ten-tenɣem, kra a ten-tsemmṛem ɣef wumidag, kra nniḍen a ten-tejlekḍem di leǧwameɛ nwen yerna a ten-tețqehhiṛem si temdint ɣer tayeḍ.


Því að ég þrái að sjá yður, til þess að ég fái veitt yður hlutdeild í andlegri náðargjöf, svo að þér styrkist, 	 Acḥal i bɣiɣ a kkun-ẓreɣ, akken a kkun-slemdeɣ ɣef kra n tukciwin i d-ițțak Ṛṛuḥ iqedsen iwakken aț țǧehdem ;


Og konungur varð reiður og afhenti hann böðlunum, uns hann hefði goldið allt, sem hann skuldaði honum. 	 Agellid-nni yezɛef aṭas, yerra aqeddac-nni ɣer lḥebs, iwakken ad inɛețțab alamma tețwaxelleṣ ṭṭlaba ines.


En með honum sendum vér þann bróður, sem orð fer af í öllum söfnuðunum fyrir starf hans í þjónustu fagnaðarerindisins. 	 A nceggeɛ yid-es yiwen seg watmaten-nneɣ i cekkṛent akk tejmuyaɛ n watmaten ɣef lxedma-ines deg ubecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ ;


Borgin liggur í ferhyrning, jöfn á lengd og breidd. Og hann mældi borgina með stafnum, tólf þúsund skeið. Lengd hennar og breidd og hæð eru jafnar. 	 Tuɣzi ț-țehri n leḥyuḍ n temdint-nni ɛedlen. Yektal tamdint-nni, yufa lqis n tnac alef n wannaren ama di tuɣzi-ines, ama di tehri-ines, ama di leɛli-ines.


En Gyðingar æstu upp guðræknar hefðarkonur og fyrirmenn borgarinnar og vöktu ofsókn gegn Páli og Barnabasi og ráku þá burt úr byggðum sínum. 	 Lameɛna at Isṛail sḥeṛcen imeqqranen n temdint akk-d d kra n tilawin timeṛkantiyin i gettabaɛen ddin n wat Isṛail ; sekkren-d aqehheṛ ameqqran ɣef Bulus d Barnabas, ssufɣen-ten si tmurt-nsen.


Ávíta brotlega í viðurvist allra, til þess að hinir megi hafa ótta. 	 Ma d wid idenben, lumm-iten zdat medden meṛṛa iwakken ula d wiyaḍ ad aggaden.


En nú ávítar Guð þá og segir: Sjá, dagar koma, segir Drottinn, er ég mun gjöra nýjan sáttmála við hús Ísraels og við hús Júda, 	 Axaṭer asmi i glum Sidi Ṛebbi ɣef wegdud-is yenna : A d-asen wussan i deg ara sbeddeɣ leɛqed ajdid akk-d wegdud n Isṛail d wegdud n Yahuda.


Guð talaði fyrrum oftsinnis og með mörgu móti til feðranna fyrir munn spámannanna. 	 Zik-nni, acḥal iberdan i d-ihdeṛ Sidi Ṛebbi seg yimi n lenbiya s țebcirat yemxalafen ;


Þeir svöruðu: "Ef þetta væri ekki illvirki, hefðum vér ekki selt hann þér í hendur." 	 Rran-as : Lemmer ur yexdim ara ayen n diri, tili ur k-t-id-nețțawi ara.


Og hann sagði við þá: "Hjartanlega hef ég þráð að neyta þessarar páskamáltíðar með yður, áður en ég líð. 	 yenna-yasen : Acḥal i mennaɣ ad ččeɣ imensi n Tfaska-agi yid-wen uqbel ad nneɛtabeɣ !


Svo bar við á þeim dögum, að Jesús kom frá Nasaret í Galíleu og var skírður af Jóhannesi í Jórdan. 	 Deg wussan-nni, Sidna Ɛisa yusa-d si taddart n Naṣaret ɣer tmurt n Jlili. Yesseɣḍes-it Yeḥya deg wasif n Urdun.


Þeir svöruðu honum: "Að Jesú frá Nasaret." Hann segir við þá: "Ég er hann." En Júdas, sem sveik hann, stóð líka hjá þeim. 	 Nutni rran-as : Nețnadi ɣef Ɛisa anaṣari ! Sidna Ɛisa yenna-yasen : D nekkini. Yudas, win akken ara t-ixedɛen yuɣ-it lḥal gar-asen.


Síðan lét hann fólkið fara, sté í bátinn og kom í Magadanbyggðir. 	 Mi gerra lɣaci, Sidna Ɛisa yerkeb di teflukt, iṛuḥ ɣer tmurt n Magadan.


Ekki munu menn segja: Sjá, þar er það eða hér er það, því Guðs ríki er innra með yður." 	 Ur nezmir ara a d-nini : ațan dagi neɣ ațan dihin, axaṭer lḥekma n Sidi Ṛebbi ațan gar-wen.


Þá sögðu farísear við hann: "Þú vitnar um sjálfan þig. Vitnisburður þinn er ekki gildur." 	 Ifariziyen nnan-as : Tețcehhiḍeḍ ɣef yiman-ik, cchada-inek ur tṣeḥḥa ara.


Því sagði Jesús: "Þegar þér hefjið upp Mannssoninn, munuð þér skilja, að ég er sá sem ég er, og að ég gjöri ekkert af sjálfum mér, heldur tala ég það eitt, sem faðirinn hefur kennt mér. 	 yenna-yasen daɣen : Asm'ara tessaɛlim Mmi-s n bunadem, imiren aț-țfiqem belli nekk « d Win yellan !» Aț-țɛeqlem belli ur xeddmeɣ acemma s yiman-iw, lameɛna qqaṛeɣ-ed ayen i yi-iselmed Baba Ṛebbi.


Hvenær sáum vér þig gestkominn og hýstum þig, nakinn og klæddum þig? 	 Melmi daɣen i d-tusiḍ d abeṛṛani nesṭeṛḥeb yis-ek, neɣ melmi i k-nwala d aɛeryan, nessels-ik ?


Og hver sem lifir og trúir á mig, mun aldrei að eilífu deyja. Trúir þú þessu?" 	 Yal amdan yeddren, yumnen yis-i, ur yețmețțat ara maḍi. Tumneḍ s wannect-agi ?


En vér höfum það traust til yðar vegna Drottins, að þér bæði gjörið og munuð gjöra það, sem vér leggjum fyrir yður. 	 Nesɛa laman ɣuṛ-es fell-awen belli txeddmem yerna aț-țkemlem aț-țxedmem ayen i ɣef i kkun-nweṣṣa.


En þessir menn lastmæla öllu því, sem þeir þekkja ekki, en spilla sér á því sem þeir skilja af eðlisávísun eins og skynlausar skepnur. 	 Meɛna imdanen-agi reggmen ayen ur ssinen ara, ula d ayen akken ssnen i gessen ula d lmal ur nefhim ara, yețțawi-ten anagar ɣer nnger-nsen.


Blindi farísei, hreinsaðu fyrst bikarinn innan, að hann verði líka hreinn að utan. 	 Ay afarizi aderɣal ! Ssizdeg uqbel daxel n teqbuct d uḍebsi, iwakken ula s ufella-nsen ad izdigen !


En allir voru furðu lostnir og lofuðu Guð. Og þeir urðu ótta slegnir og sögðu: "Óskiljanlegt er það, sem vér höfum séð í dag." 	 Wehmen meṛṛa lɣaci, țḥemmiden Sidi Ṛebbi, ikcem-iten lxuf qqaṛen : Ass-agi neẓra ayen werǧin neẓri !


Allir tóku að gráta sáran, féllu um háls Páli og kysstu hann. 	 Sṭeṛḍqen s imeṭṭawen, ṭṭfen-t ger iɣallen-nsen, selmen akk fell-as ;


Ég segi yður, þannig verður meiri fögnuður á himni yfir einum syndara, sem gjörir iðrun, en yfir níutíu og níu réttlátum, sem ekki hafa iðrunar þörf. 	 S wakka nniɣ-awen : ad yili lfeṛḥ d ameqqran deg igenni ɣef yiwen umednub i d-yuɣalen ɣer webrid wala ɣef țesɛa uțesɛin nniḍen ur neɛṛiq ara.


Fyrir því bið ég, að þér látið eigi hugfallast út af þrengingum mínum yðar vegna. Þær eru yður til vegsemdar. 	 Daymi i wen-qqaṛeɣ tura : ur țțaǧat ara uguren i d-țmagareɣ ɣef ddemma-nwen a kkun-sfeclen axaṭer d ayen ara kkun-iqeṛṛben ɣer Sidi Ṛebbi.


sá ég, konungur, á veginum um miðjan dag ljós af himni sólu bjartara leiftra um mig og þá, sem mér voru samferða. 	 Taswiɛt kan di țnaṣfa wass ay agellid, walaɣ deg webrid yiwet n tafat i d-yekkan seg igenni, tețfeǧǧiǧ akteṛ n yiṭij, tezzi-yi-d i nekk akk-d wid yellan yid-i,


Og aftur á þessum stað: "Eigi skulu þeir inn ganga til hvíldar minnar." 	 Yura daɣen : D lmuḥal ad kecmen ɣer westeɛfu-inu.


Þeir gjöra það af kærleika, vegna þess að þeir vita, að ég er settur fagnaðarerindinu til varnar. 	 Widak-agi xeddmen ayagi s lmaḥibba, imi ẓran țwaxtaṛeɣ iwakken ad dafɛeɣ ɣef lexbaṛ n lxiṛ.


Og enda þótt blóði mínu verði úthellt við fórnarþjónustu mína, þegar ég ber trú yðar fram fyrir Guð, þá gleðst ég og samgleðst yður öllum. 	 ?as akken ad țțusebbleɣ d asfel ara yernun ɣef wesfel n liman-nwen yețțunefken d lweɛda i Sidi Ṛebbi, d ayen i yi isfeṛḥen yerna feṛḥeɣ yid-wen meṛṛa .


Þá sagði hann þeim dæmisögu þessa: "Maður nokkur ríkur átti land, er hafði borið mikinn ávöxt. 	 Imiren yewwi-yasen-d lemtel agi : Yiwen umeṛkanti, yesɛa tamurt tefka-d aṭas n lɣella.


því að enn var hann ekki kominn yfir neinn þeirra. Þeir voru aðeins skírðir til nafns Drottins Jesú. 	 axaṭer mazal ur d-iris ula ɣef yiwen deg-sen, țwaɣeḍsen kan deg aman s yisem n Sidna Ɛisa.


Tjaldbúð var gjörð, hin fremri, og í henni voru bæði ljósastikan, borðið og skoðunarbrauðin, og heitir hún "hið heilaga". 	 Axaṭer sbedden yiwen uqiḍun n temlilit i deg llan sin imukan : Deg umkan amezwaru yețțusemman amkan iqedsen, yella lmeṣbeḥ akk-d ṭṭabla anda yețrusu weɣṛum yețțunefken d lweɛda.


Þess vegna gátu þeir ekki trúað, enda segir Jesaja á öðrum stað: 	 Acuɣeṛ ugin ad amnen ? D nnbi Iceɛya i d-yennan daɣen :


Þá var þar frammi fyrir honum maður einn vatnssjúkur. 	 Yella dinna yiwen wergaz yesɛan lehlak n ubezzug.


Það sem ég tala nú, þegar ég tek upp á að hrósa mér, tala ég ekki að hætti Drottins, heldur eins og í heimsku. 	 Ayen akka ara d-iniɣ, mačči s ɣuṛ Ṛebbi i d-yekka lameɛna a d-hedṛeɣ s timmuhbelt, yerna țekleɣ axaṭer sɛiɣ ayen s wayes ara zuxxeɣ.


Þá sagði Jesús við Pétur: "Sting sverðinu í slíðrin. Á ég ekki að drekka kaleikinn, sem faðirinn hefur fengið mér?" 	 Sidna Ɛisa yenna i Buṭrus : Err ajenwi-inek ɣer titar-is (teɣlaft-is). Eɛni ur ilaq ara ad sweɣ taqbuct n leɛtab i yi-d-yefka Baba ?


Eigi var heldur neinn þurfandi meðal þeirra, því að allir landeigendur og húseigendur seldu eign sína, komu með andvirðið 	 Ulac gar-asen win ixuṣṣen ; wid akk yesɛan igran neɣ ixxamen zzenzen-ten,


Og þegar hann var tólf ára gamall, fóru þau upp þangað eins og siður var á hátíðinni. 	 Asmi yesɛa Ɛisa tnac yiseggasen, yedda akk-d imawlan-is ɣer temdint n Lquds, akken tella di lɛadda n lɛid.


Allir þeir, sem áttu heima í Lýddu og Saron, sáu hann, og þeir sneru sér til Drottins. 	 Mi t-walan yeḥla, imezdaɣ akk n temdint n Lud d wid n uzaɣaṛ n tmurt n Sarun beddlen tikli, qeblen abrid n Sidna Ɛisa.


En nokkrir hafa gjörst hrokafullir, rétt eins og ég ætlaði ekki að koma til yðar, 	 Kra deg-wen ikcem-iten zzux, ɣilen ur n-țṛuḥuɣ ara a kkun-ẓreɣ ?


Þess vegna, mínir elskuðu, þér sem ætíð hafið verið hlýðnir, vinnið nú að sáluhjálp yðar með ugg og ótta eins og þegar ég var hjá yður, því fremur nú, þegar ég er fjarri. 	 A wid eɛzizen fell-i, yal ass tețțaɣem awal ; sbeggnet-ed ihi leslak-nwen s lecɣal, s ṭṭaɛa d wannuz, mačči am asm'akken lliɣ yid-wen, meɛna tura akteṛ imi ɣabeɣ fell-awen.


(Og hann nam staðar á sandinum við sjóinn.) Þá sá ég dýr stíga upp af hafinu. Það hafði tíu horn og sjö höfuð, og á hornum þess voru tíu ennisdjásn og á höfðum þess voru guðlöstunar nöfn. 	 Walaɣ yiwet leɛqiṛa tuli-d si lebḥeṛ, tesɛa sebɛa iqeṛṛay d ɛecṛa wacciwen, tesɛa ɣef wacciwen-is ɛecṛa tɛeṣṣabin, ma ɣef yiqeṛṛay-ines uran yismawen n rregmat.


Holdsins verk eru augljós: Frillulífi, óhreinleiki, saurlífi, 	 Axaṭer, lefɛayel n tnefsit țbanen : zzna, leḥṛam, lefsad,


Sá sem þykist vera guðrækinn, en hefur ekki taumhald á tungu sinni, blekkir sjálfan sig og guðrækni hans er fánýt. 	 Ma yella win iḥesben iman-is yetbeɛ abrid n Sidi Ṛebbi yili ur yețțaṭṭaf ara iles-is, yesseɣlaḍ deg iman-is, abrid-agi i gewwi ur iṣeḥḥa ara.


Þá er Jesús sér trú þeirra, segir hann við lama manninn: "Barnið mitt, syndir þínar eru fyrirgefnar." 	 Mi gwala liman-nsen, Sidna Ɛisa yenna i wukrif-nni : ?waɛeffan-ak ddnubat-ik a mmi.


Því brýni ég yður, bræður, að þér, vegna miskunnar Guðs, bjóðið fram sjálfa yður að lifandi, heilagri, Guði þóknanlegri fórn. Það er sönn og rétt guðsdýrkun af yðar hendi. 	 A kkun-nhuɣ ihi ay atmaten s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi iwakken aț-țsebblem lǧețțat-nwen d leɛqliya nwen am wesfel yeddren, zeddigen, yeṣfan ara iɛeǧben i Sidi Ṛebbi ; ț-țagi i d ṭṭaɛa i gețṛaǧu deg-wen Sidi Ṛebbi.


Ekki heldur Heródes, því hann sendi hann aftur til vor. Ljóst er, að hann hefur ekkert það drýgt, er dauða sé vert. 	 Ula d Hiṛudus ur s-d yessukkes acemma imi i ɣ-t-id-yerra. Ihi argaz-agi ur yexdim ara ayen yuklalen lmut.


Hvernig má það vera, að þér skynjið ekki, að ég var ekki að tala um brauð við yður. Varist súrdeig farísea og saddúkea." 	 Amek akka ur tefhimem ara belli mačči ɣef weɣṛum i wen-d-țmeslayeɣ ? ḤḤadret iman-nwen seg iɣes n temtunt n ifariziyen d isaduqiyen !


Þessir hafa allir eitt ráð, og máttinn og vald sitt gefa þeir dýrinu. 	 Msefhamen s yiwen ṛṛay, ad ɛawnen lweḥc s tezmert-nsen akk-d lḥekma-nsen.


Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér farið um láð og lög til að snúa einum til yðar trúar, og þegar það tekst, gjörið þér hann hálfu verra vítisbarn en þér sjálfir eruð. 	 A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin udmawen ! Tețnadim timura, tzeggrem lebḥuṛ iwakken a d-rebḥem ɣas ula d yiwen ɣer ddin i tettabaɛem; mi t-id-rnam ɣuṛ-wen, tețțaram-t d win yuklalen ǧahennama akteṛ-nwen !


Það sem ég segi yður, það segi ég öllum: Vakið!" 	 Ayen akka i wen-d-nniɣ, nniɣ t-id i mkul yiwen deg-wen : ɛiwzet !


Gætið að sjálfum yður. Menn munu draga yður fyrir dómstóla, í samkundum verðið þér húðstrýktir, og þér munuð leiddir fyrir landshöfðingja og konunga mín vegna, þeim til vitnisburðar. 	 ?adret ɣef yiman-nwen ; atan a kkun-caṛɛen zdat lɛulama n ccariɛa, a kkun-wten di leǧwameɛ. ?ef ddemma-w, a kkun-sbedden zdat wid i gḥekmen tamurt akk-d igelliden iwakken aț-țilim d inigan-iw zdat-nsen.


Hann hefur frelsað oss og kallað heilagri köllun, ekki eftir verkum vorum, heldur eftir eigin ákvörðun og náð, sem oss var gefin fyrir Krist Jesú frá eilífum tímum, 	 D nețța i ɣ-isellken, i ɣ-d-issawlen ɣer tudert iqedsen, ayagi mačči ɣef ddemma n lecɣal-nneɣ meɛna d nețța i gebɣan s ṛṛeḥma-ines i ɣ-d yețțunefken s Ɛisa Lmasiḥ uqbel a d-texleq ddunit.


Páll, að vilja Guðs postuli Krists Jesú, heilsar hinum heilögu, sem eru í Efesus, þeim sem trúa á Krist Jesú. 	 Nekk Bulus yellan d amceggeɛ n Ɛisa Lmasiḥ s lebɣi n Sidi Ṛebbi, uriɣ-ed tabṛaț-agi i watmaten yellan di temdint n Ifasus i gumnen s Ɛisa Lmaṣiḥ.


Eins og hinir mörgu urðu að syndurum fyrir óhlýðni hins eina manns, þannig mun hlýðni hins eina réttlæta hina mörgu. 	 Ihi am akken ɛeṣṣu n yiwen wemdan, yerra aṭas n yemdanen d imednuben, akken daɣen ṭṭaɛa n yiwen wemdan terra aṭas n yemdanen d iḥeqqiyen.


Bróðir mun selja bróður í dauða og faðir barn sitt. Börn munu rísa gegn foreldrum og valda þeim dauða. 	 Amdan ad yefk gma-s ɣer lmut, ababat ad yefk mmi-s, dderya a d kkren ɣer imawlan-nsen, a ten ssiwḍen ɣer lmut.


sem nokkrir hafa játast undir og orðið frávillingar í trúnni. Náð sé með yður. 	 Wid i gtebɛen tamusni-agi, sṛuḥen liman-nni i sɛan di Lmasiḥ. Ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi aț-țili yid-wen !


Þann er sigrar mun ég gjöra að stólpa í musteri Guðs míns, og hann skal aldrei þaðan út fara. Á hann mun ég rita nafn Guðs míns og nafn borgar Guðs míns, hinnar nýju Jerúsalem, er kemur af himni ofan frá Guði mínum, og nafnið mitt hið nýja. 	 Win yeṭṭfen deg-i alamma ț-țaggara, a t-sbeddeɣ am tgejdit di lǧameɛ n Sidi Ṛebbi Illu-yiw, ad yili dinna i dayem. Ad jerdeɣ fell-as isem n Illu-yiw, isem n temdint n Illu-yiw, win n temdint n Lquds tajdiṭ ara d-iṣubben seg igenni s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, ad aruɣ daɣen fell-as isem-iw ajdid.


Ætlið ekki, að ég sé kominn til að afnema lögmálið eða spámennina. Ég kom ekki til að afnema, heldur uppfylla. 	 Ɣuṛ-wat aț-țɣilem usiɣ-ed ad sseɣliɣ ayen i d-tenna ccariɛa d wayen i d-nnan lenbiya ! Ur d-usiɣ ara ad sseɣliɣ, lameɛna usiɣ-ed ad snekmaleɣ.


En þegar þér talið, sé já yðar já og nei sé nei. Það sem umfram er, kemur frá hinum vonda. 	 Init « ih » ma ilaq aț-ținim ih, neɣ « xaṭi » ma ilaq aț-ținim xaṭi ; ayen akk ara ternum d zzyada, s ɣuṛ Cciṭan i d-ițas.


En ef þær vilja fræðast um eitthvað, þá skulu þær spyrja eiginmenn sína heima. Því að það er ósæmilegt fyrir konu að tala á safnaðarsamkomu. 	 Ma yella bɣant ad steqsint ɣef wayen ur fhiment ara, ad steqsint irgazen-nsent deg wexxam ; axaṭer ur yessefk ara i tmeṭṭut a d-ger iman-is di tejmaɛt.


Þess vegna bið ég yður að sýna honum kærleika í reynd. 	 Ihi a kkun-nhuɣ a s-d-beggnem belli tḥemmlem-t.


Haldið yður eigi hvort frá öðru, nema þá eftir samkomulagi um stundarsakir, til þess að þér getið haft næði til bænahalds, og takið svo saman aftur, til þess að Satan freisti yðar ekki vegna ístöðuleysis yðar. 	 Ur țemyagit ara gar-awen anagar ma yella temsefhamem iwakken aț-țeǧǧem kra n wussan i tẓallit ; imiren ddukklet daɣen ; ḥadret a wen-yaf Cciṭan abrid a kkun-iɣuṛṛ ma yella ur tezmirem ara aț-țeṭṭfem iman-nwen.


Það átti að rætast, sem sagt er fyrir munn spámannsins: Ég mun opna munn minn í dæmisögum, mæla fram það, sem hulið var frá grundvöllun heims. 	 Ițmeslay-asen-d akka iwakken ad yedṛu wayen i d-nnan lenbiya : A sen-mmeslayeɣ s lemtul, a sen-beccṛeɣ tiɣawsiwin yeffren seg wasmi i d-texleq ddunit. cc


Jesús sagði þá við hann: "Í dag hefur hjálpræði hlotnast húsi þessu, enda er þessi maður líka Abrahams sonur. 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : Ass-agi leslak ikcem-ed axxam agi, imi argaz-agi ula d nețța d mmi-s n Ibṛahim.


En þegar Jesús sá mikinn mannfjölda kringum sig, bauð hann að fara yfir um vatnið. 	 Sidna Ɛisa mi gwala annect-nni n lɣaci yezzi-yas-d, yumeṛ i inelmaden-is ad zegren ɣer ugemmaḍ n lebḥeṛ.


Maður að nafni Barabbas var þá í böndum ásamt upphlaupsmönnum. Höfðu þeir framið manndráp í upphlaupinu. 	 Yella yiwen umeḥbus isem-is Barabas, yețwaḥbes nețța akk-d imcewwlen nniḍen ɣef ddemma n ccwal i d-yeskker, yerna yenɣa tamgeṛṭ.


Ég hef sannlega séð áþján lýðs míns á Egyptalandi og heyrt andvörp þeirra og er ofan kominn að frelsa þá. Kom nú, ég vil senda þig til Egyptalands.' 	 Walaɣ lbaṭel ideṛṛun d wegdud-iw di tmurt n Maṣer ; sliɣ-ed i unazeɛ-nsen ; ṣubbeɣ-d iwakken a ten-sellkeɣ. Ṛuḥ tura a k-ceggɛeɣ ɣer tmurt n Maṣeṛ.


Þessu veldur hjartans miskunn Guðs vors. Hún lætur upp renna sól af hæðum að vitja vor 	 Axaṭer Ṛebbi-nneɣ d aḥnin, s Ṛṛeḥma-ines a d-icṛeq fell-aɣ tafat-is am tin n yiṭij seg yigenwan.


Gætið þess, að enginn verði til að hertaka yður með heimspeki og hégómavillu, sem byggist á mannasetningum, er runnið frá heimsvættunum, en ekki frá Kristi. 	 Ḥadret a kkun-kellxen wid ițfelsifen, wid yessexdamen tiḥila ț-țiḥeṛci ; ayagi d lekdubat i gebnan ɣef leɛwayed n yemdanen akk ț-țizemmar n ddunit, mačči ɣef uselmed n Lmasiḥ.


Þannig skuluð þér líka álíta yður sjálfa vera dauða syndinni, en lifandi Guði í Kristi Jesú. 	 Ula d kunwi ḥesbet iman-nwen am akken temmutem ɣef wayen yeɛnan ddnub. Ɛicet i Ṛebbi di tdukkli akk-d Ɛisa Lmasiḥ.


Þá sagði Jesús þeim berum orðum: "Lasarus er dáinn, 	 Dɣa yenna-yasen ɛinani : Laɛẓar yemmut,


Á eftir þeim kom hinn þriðji engill og sagði hárri röddu: "Ef einhver tilbiður dýrið og líkneski þess og fær merki á enni sitt eða hönd sína, 	 Lmelk wis tlata, yetbeɛ-iten yeqqaṛ s ṣṣut ɛlayen : Win ara iseǧden zdat leɛqiṛa akk-d lmeṣnuɛ-ines yerna yeqbel ticṛeṭ ɣef wunyir-is neɣ ɣef wufus-is,


Voru þeir fleiri en fjörutíu, sem þetta samsæri gjörðu. 	 Wid akk i s-ixedmen taxazabit agi, llan akteṛ n ṛebɛin yid-sen.


Þá munu menn framselja yður til pyndinga og taka af lífi, og allar þjóðir munu hata yður vegna nafns míns. 	 Imiren a kkun-fken iwakken aț-țețțuɛetbem, a kkun-nɣen, leǧnas meṛṛa a kkun-keṛhen ɣef ddemma n yisem-iw.


Og eins og það liggur fyrir mönnunum eitt sinn að deyja og eftir það að fá sinn dóm, 	 Lmut tețțawi imdanen yiwet n tikkelt kan imiren a d-yili lḥisab.


Markmið þessarar hvatningar er kærleikur af hreinu hjarta, góðri samvisku og hræsnislausri trú. 	 A sen-tiniḍ annect-agi iwakken a d-tessakiḍ deg wulawen-nsen leḥmala yeṣfan, ad ithedden lxaṭer-nsen yerna ad sɛun liman n tideț ɣer Sidi Ṛebbi.


Gjaldið engum illt fyrir illt. Stundið það sem fagurt er fyrir sjónum allra manna. 	 Ur țțarrat ara țțaṛ seg wid i kkun-iḍuṛṛen, nadit ɣef wayen yelhan zdat yemdanen meṛṛa.


En lærisveinarnir tóku hann um nótt og komu honum út fyrir borgarmúrinn með því að láta hann síga ofan í körfu. 	 Yiwen yiḍ, inelmaden gren-t zdaxel n uqecwal, ṣubben-t-id si ṣṣuṛ i d-izzin i temdint.


Gætið þess, að eigi sé neinn hórkarl eða vanheilagur, eins og Esaú, sem fyrir einn málsverð lét af hendi frumburðarrétt sinn. 	 ?uṛ-wat ad yili gar-awen win ara ijehlen, ad iffeɣ i iberdan n Ṛebbi am Icaɛu yezzenzen lḥeqq-is n umenzu s uḍebsi n lmakla.


Þeir sögðu við hana: "Þú ert frávita." En hún stóð fast á því, að svo væri sem hún sagði. "Það er þá engill hans," sögðu þeir. 	 Nnan-as : Waqila iffeɣ-ikem leɛqel ! Lameɛna teṭṭef deg wayen i d tenna.


Í einum líkama sætti hann þá báða við Guð á krossinum, þar sem hann deyddi fjandskapinn. 	 S lmut-is ɣef wumidag i ten-issemṣaleḥ d Sidi Ṛebbi, ikkes tiɛdawit yellan gar-asen, isdukkel sin leǧnas-agi yerra-ten d yiwen wegdud.


Þá rættist það, sem sagt var fyrir munn Jeremía spámanns: "Þeir tóku silfurpeningana þrjátíu, það verð, sem sá var metinn á, er til verðs var lagður af Ísraels sonum, 	 S wakka i gedṛa wayen i d-yenna nnbi Irmiya : Ddmen-d tlatin n twiztin n lfeṭṭa, d wagi i d azal i s-fkan warraw n wat Isṛail ;


En maðurinn gekk burt og ræddi margt um þetta og víðfrægði mjög, svo að Jesús gat ekki framar komið opinberlega í neina borg, heldur hafðist við úti á óbyggðum stöðum. En menn komu til hans hvaðanæva. 	 Meɛna akken kan iṛuḥ, argaz-nni yebda yețberriḥ di mkul amkan, ayen yedṛan yid-es. Daymi Sidna Ɛisa ur yezmir ara a d-isbeggen iman-is di temdint, meɛna yețɣimi di beṛṛa deg imukan iḍeṛfen. Lɣaci țțasen-d ɣuṛ-es si mkul tama.


Hinir prédika Krist af eigingirni og ekki af hreinum hug, heldur í þeim tilgangi að bæta þrengingu ofan á fjötra mína. 	 Ma d wiyaḍ, țbecciṛen Lmasiḥ s wul yeččuṛen ț-țiḥila ; ixemmimen nsen ur ṣfin ara, ɣilen s wakka ara rnun lqeṛḥ i wul-iw m'akka lliɣ di lḥebs.


Hún svaraði honum: "Satt er það, herra, þó eta hundarnir undir borðinu af molum barnanna." 	 Terra-yas : Ih a Sidi, meɛna iqjan imecṭaḥ ddaw ṭṭabla, tețțen tifețțitin iɣellin i warrac.


Við þessi orð flýði Móse og settist að sem útlendingur í Midíanslandi. Þar gat hann tvo sonu. 	 Ɣef ddemma n yimeslayen-agi Sidna Musa yerwel, iṛuḥ ad izdeɣ di tmurt n Madyan. Dinna i gesɛa sin n warrac.


Fyrir þá sök minni ég þig á að glæða hjá þér þá náðargjöf, sem Guð gaf þér við yfirlagningu handa minna. 	 Daymi bɣiɣ a k-weṣṣiɣ a d tessakiḍ tikci-nni i k-d-yețțunefken s ɣuṛ Ṛebbi asm'akken i sserseɣ ifassen-iw fell-ak.


Ef menn eru eitt sinn orðnir upplýstir og hafa smakkað hina himnesku gjöf, fengið hlutdeild í heilögum anda 	 Ma d wid i d-yusan ɣer tafat, i gessefhem Ṛṛuḥ iqedsen, i gɛerḍen lbaṛakat n Ṛebbi,


Þeir komu til Jóhannesar og sögðu við hann: "Rabbí, sá sem var hjá þér handan við Jórdan og þú barst vitni um, hann er að skíra, og allir koma til hans." 	 Ṛuḥen ɣer Yeḥya, nnan-as : A Sidi, win yellan yid-ek mi telliḍ agemmaḍ i wasif n Urdun, win akken i ɣef d-tcehdeḍ, atan yesseɣḍas ula d nețța, lɣaci meṛṛa țṛuḥun ɣuṛ-es.


En Guð auðsýnir kærleika sinn til vor, þar sem Kristur er fyrir oss dáinn meðan vér enn vorum í syndum vorum. 	 ma d Lmasiḥ, nețța yemmut fell-aɣ m'akken nella d imednuben ; s wakka i ɣ-d-ibeggen Sidi Ṛebbi leḥmala-ines.


Pétur og Jóhannes gengu upp í helgidóminn til síðdegisbæna. 	 Aț-țili d leǧwahi n tlata n tmeddit, Buṭrus d Yuḥenna ddukklen, ulin ɣer lǧameɛ iqedsen iwakken ad dɛun ɣer Sidi Ṛebbi.


Þá fór varðforinginn með þjónunum og sótti þá. Beittu þeir samt ekki ofbeldi, því þeir óttuðust, að fólkið grýtti þá. 	 Lqebṭan n lǧameɛ d iɛessasen ṛuḥen wwin-ten-id lameɛna ḥudren ten axaṭer uggaden a ten-ṛejmen lɣaci.


Og hann prédikaði í samkundunum í Júdeu. 	 Imiren iṛuḥ ițbecciṛ di leǧwameɛ n tmurt n Yahuda.


Því sagði Jesús aftur: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Ég er dyr sauðanna. 	 Yenna yasen daɣen : S tideț qqaṛeɣ-awen, d nekk i ț-țawwurt ansi țɛeddayent wulli.


Síðan sagði hann við annan: ,En hvað skuldar þú?' Hann svaraði: ,Hundrað tunnur hveitis.' Og hann sagði honum: ,Tak þú skuldabréf þitt og skrifa áttatíu.' 	 Yenna daɣen i wayeḍ : « i keččini, acḥal i k-ițalas ? » Yenna-yas-d : « meyya tcekkaṛin n yirden. » Yenna-yas : « awi-d leḥsab-ik, qqim taruḍ tmanyin».


Einnig þessir menn séu fyrst reyndir, síðan takist þeir þjónustuna á hendur, ef þeir eru óaðfinnanlegir. 	 Ilaq ula d nutni ad țwajeṛben di leqdic-nsen, m'ur ufin ara ayen ara sen-d-ssukksen imiren zemren ad qedcen di tejmaɛt.


Þeir tóku til dag við hann, og komu þá mjög margir til hans í herbergi hans. Frá morgni til kvölds skýrði hann og vitnaði fyrir þeim um Guðs ríki og reyndi að sannfæra þá um Jesú, bæði eftir lögmáli Móse og spámönnunum. 	 Dɣa msefhamen ɣef wass nniḍen i deg ara mlilen. Mi d yewweḍ wass-nni, usan-d deg waṭas yid-sen ɣer wexxam n Bulus. Si ṣṣbeḥ armi ț-țameddit, Bulus yețbecciṛ-asen ɣef tgeldit n Ṛebbi s ccariɛa n Musa ț-țektabin n lenbiya, yețqellib a ten-iqenneɛ iwakken ad amnen s Sidna Ɛisa.


En hann sór og sárt við lagði, að hann þekkti ekki manninn. Um leið gól hani. 	 Ibda yețgalla irennu : Di leɛmeṛ ur ssineɣ argaz-agi ! IImiren kan yeskkuɛ uyaziḍ.


Jesús hastaði þá á hann og mælti: "Þegi þú, og far út af honum." 	 Sidna Ɛisa iɛeggeḍ fell-as yenna : Ssusem ! Effeɣ seg wergaz-agi !


Og ég sá að konan var drukkin af blóði hinna heilögu og af blóði Jesú votta. Og ég undraðist stórlega, er ég leit hana. 	 Walaɣ tameṭṭut-nni teskeṛ s idammen n wid yextaṛ Sidi Ṛebbi, d idammen n inigan n Lmasiḥ. Mi ț-walaɣ, wehmeɣ deg-s.


Þegar þúsund árin eru liðin, mun Satan verða leystur úr fangelsi sínu. 	 M'ara ɛeddin walef iseggasen agi, Cciṭan a d-yețwaserreḥ si lḥebs,


Nú talaði Jesús aftur til þeirra og sagði: "Ég er ljós heimsins. Sá sem fylgir mér, mun ekki ganga í myrkri, heldur hafa ljós lífsins." 	 Sidna Ɛisa iheddeṛ i lɣaci yenna yasen : D nekk i ț-țafat n ddunit, win ara yi-tebɛen ur iteddu ara di ṭṭlam, lameɛna ad yesɛu tafat n tudert.


[Nú fór hver heim til sín. 	 Imiren, mkul yiwen yuɣal ɣer wexxam-is.


Pílatus sagði við þá: "Hér hafið þér varðmenn, farið og búið svo tryggilega um sem best þér kunnið." 	 Bilaṭus yenna-yasen-d : Awit iɛessasen, ṛuḥet ɛasset-ț akken tebɣam.


En það hef ég á móti þér, að þú hefur afrækt þinn fyrri kærleika. 	 Lameɛna tella yiwet lḥaǧa i ɣef ara k-lumeɣ : leḥmala i tesɛiḍ ɣuṛ-i tura mačči am leḥmala n wussan imezwura.


En hundraðshöfðinginn treysti betur skipstjóra og skipseiganda en því, er Páll sagði. 	 Afesyan-nni aṛumani yuɣ awal i bab n lbabuṛ akk-d win i t-inehṛen wala ad yaɣ awal i Bulus.


En ég hef sagt við yður: Þér hafið séð mig og trúið þó ekki. 	 Nniɣ-awen-t-id yakan : twalam yerna tugim aț-țamnem !


Ég er hræddur um, að mér muni þykja þér öðruvísi en ég óska, er ég kem, og að yður muni þykja ég öðruvísi en þér óskið og á meðal yðar kunni að vera deilur, öfund, reiði, eigingirni, bakmælgi, rógburður, hroki og óeirðir. 	 Axaṭer uggadeɣ m'ara n-aseɣ ɣuṛ-wen, ur kkun-țțafeɣ ara akken bɣiɣ, kunwi daɣen ur iyi-tețțafem ara akken tenwam ; uggadeɣ a n-afeɣ gar-awen amennuɣ, tismin, zzɛaf, amḥezwer, zzux, ccwal, aqeṛṛeḍ, wid yekkaten deg wiyaḍ.


Þetta varð ekki án eiðs. Hinir urðu prestar án eiðs, 	 yerna ayagi yedṛa-d s limin n Sidi Ṛebbi, mačči am at Lewwi yuɣalen d lmuqedmin mbla limin ;


Þá mælti hann: "Ég mun rannsaka mál þitt, þegar kærendur þínir koma." Og hann bauð að geyma hann í höll Heródesar. 	 yenna-yas : M'ara d-awḍen yexṣimen iccetkan fell-ak, a k-sleɣ . Dɣa yumeṛ a t-ɛassen di lbeṛj n Hiṛudus. At Isṛail cccetkan ɣef Bulus


Leggið nú af lygina og talið sannleika hver við sinn náunga, því að vér erum hver annars limir. 	 Daymi, xḍut i lekdeb, ilaq mkul yiwen deg-wen ad immeslay s tideț i lɣiṛ-is, axaṭer d leɛḍam n yiwet n lǧețța i nella.


og þeir yfirgáfu jafnskjótt bátinn og föður sinn og fylgdu honum. 	 Yessawel-asen, imiren kan ǧǧan dinna baba-tsen, taflukt-nni, ṛuḥen ddan yid-es.


En hitt skal ég játa þér, að ég þjóna Guði feðra vorra samkvæmt veginum, sem þeir kalla villu, og trúi öllu því, sem skrifað stendur í lögmálinu og spámönnunum. 	 Zemreɣ a d-iniɣ zdat-ek a lḥakem Filiks : Ṛebbi i ɛebbdeɣ, d win akken ɛebden lejdud-iw ; s tideț umneɣ s webrid-agi ajdid i ɣef d-qqaṛen : « ixulef abrid-nsen » ; lameɛna umneɣ s wayen akk yuran di ccariɛa n Musa akk-d lenbiya.


með valdi að reka út illa anda. 	 a sen-yefk tazmert akken ad ssuffuɣen leǧnun.


Og hann stefndi saman öllum æðstu prestum og fræðimönnum lýðsins og spurði þá: "Hvar á Kristur að fæðast?" 	 Hiṛudus yesnejmaɛ-ed akk lmuqedmin d lɛulama n wegdud, isteqsa-ten ɣef wemkan anda ara d-ilal Lmasiḥ ara d-yasen.


"Kostið kapps um að komast inn um þröngu dyrnar, því margir, segi ég yður, munu reyna að komast inn og ekki geta. 	 Yenna-yasen : Qellbet amek ara tkecmem si tewwurt iḍeyqen ; a wen-d-iniɣ : aṭas ara yebɣun ad kecmen lameɛna ur țțizmiren ara.


Það fer með allt vald fyrra dýrsins fyrir augsýn þess og það lætur jörðina og þá, sem á henni búa, tilbiðja fyrra dýrið, sem varð heilt af banasári sínu. 	 Tessexdam tazmert n leɛqiṛa tamezwarut ɣer tama-ines, teṣṣaweḍ armi terra imezdaɣ n ddunit meṛṛa țseǧǧiden zdat leɛqiṛa-nni tamezwarut i geḥlan si lǧerḥ-is.


En forðist allt illt, í hvaða mynd sem er. 	 ḥadret iman-nwen ɣef wayen n diri.


Fræðimenn af flokki farísea, sem sáu, að hann samneytti bersyndugum og tollheimtumönnum, sögðu þá við lærisveina hans: "Hann etur með tollheimtumönnum og bersyndugum." 	 Lɛulama d ifariziyen mi t-walan itețț d imekkasen akk-d yir imdanen, nnan i inelmaden-is : Acuɣer Ssid-nwen itețț d imekkasen akk-d imednuben ?


Þá reiddist drekinn konunni og fór burt til þess að heyja stríð við aðra afkomendur hennar, þá er varðveita boð Guðs og hafa vitnisburð Jesú. 	 Llafɛa terfa ɣef tmeṭṭut-nni, tṛuḥ aț-țeskker imenɣi akk-d wid i d yeqqimen si dderya-s, wid i gḍuɛen lumuṛ n Sidi Ṛebbi yerna ṭṭfen di tideț n Sidna Ɛisa.


hann spratt upp, stóð í fætur og tók að ganga. Hann fór inn með þeim í helgidóminn, gekk um og stökk og lofaði Guð. 	 Ibedd ɣef yidaṛṛen-is, ineggez, yebda ileḥḥu. Ikcem yid-sen ɣer lǧameɛ, ileḥḥu ițjellib, ițḥemmid Sidi Ṛebbi.


En postularnir og bræðurnir í Júdeu heyrðu, að heiðingjarnir hefðu einnig tekið við orði Guðs. 	 Ṛṛusul d watmaten yellan di tmurt n Yahuda slan belli ula d leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail qeblen awal n Ṛebbi.


Verið glaðir í voninni, þolinmóðir í þjáningunni og staðfastir í bæninni. 	 Feṛḥet ɣef ddemma n usirem i tesɛam, sɛut ṣṣbeṛ di tegniț n ccedda, deɛɛut dayem ɣer Sidi Ṛebbi, ur ḥebbset ara.


En þegar þér spyrjið hernað og ófriðartíðindi, þá skelfist ekki. Þetta á að verða, en endirinn er ekki þar með kominn. 	 M'ara teslem s tegrawliwin i d-ideṛṛun di mkul amkan akk-d țid i d-iteddun, ur țțaggadet ara axaṭer ilaq a d-yedṛu wannect-nni, lameɛna mačči ț-țaggara n ddunit i d-yewḍen.


og allir bræðurnir, sem með mér eru, heilsa söfnuðunum í Galatalandi. 	 Uriɣ tabṛaț-agi nekk d watmaten meṛṛa yellan yid-i, i tejmuyaɛ n watmaten n tmurt n Galasya :


Hafið og til fararskjóta handa Páli, svo að þér komið honum heilum til Felixar landstjóra." 	 Heggit daɣen iɛewdiwen iwakken ad ssiwḍen Bulus di laman ɣer lḥakem Filiks.


Konungur varð hryggur við, en vegna eiðsins og gesta sinna bauð hann að veita henni þetta. 	 Agellid Hiṛudus iḥzen aṭas, yemmuɣben, lameɛna ɣef ddemma n limin i geggul zdat inebgawen-is, issendeh a s-t-id-awin.


Pílatus kom út til þeirra og sagði: "Hvaða ákæru berið þér fram gegn þessum manni?" 	 Daymi i d-iffeɣ ɣuṛ-sen Bilaṭus, yesteqsa-ten yenna : D acu i gexdem wergaz-agi ?


Og þeir tóku hann og drápu og köstuðu honum út fyrir víngarðinn. 	 ?ṭfen-t-id wwten-t armi yemmut, imiren ḍeggṛen-t ɣer beṛṛa n tfeṛṛant.


fer hann og tekur með sér sjö aðra anda sér verri, og þeir fara inn og setjast þar að, og verður svo hlutur þess manns verri eftir en áður. Eins mun fara fyrir þessari vondu kynslóð." 	 Imiren ad iṛuḥ a d-yawi sebɛa iṛuḥaniyen nniḍen i gweɛṛen akteṛ-is, ad kecmen ɣer dinna, ad zedɣen. Lḥala n wergaz-nni aț-țenṭaṛ akteṛ n tikkelt tamezwarut. Akka ara tedṛu d lǧil-agi ijehlen.


Þegar farísear sáu það, sögðu þeir við hann: "Lít á, lærisveinar þínir gjöra það, sem ekki er leyft að gjöra á hvíldardegi." 	 Ifariziyen mi ten-walan, nnan i Sidna Ɛisa : Acuɣeṛ inelmaden-ik xeddmen ayen iḥeṛmen deg wass n westeɛfu ?


Og þær minntust orða hans, 	 Dɣa mmektant-ed imeslayen n Sidna Ɛisa.


Ég bið Guð Drottins vors Jesú Krists, föður dýrðarinnar, að gefa yður anda speki og opinberunar, svo að þér fáið þekkt hann. 	 iwakken Sidi Ṛebbi, Illu n Ssid nneɣ Ɛisa Lmasiḥ yellan d bab n tmanegt, a wen-d-yefk s Ṛṛuḥ iqedsen tamusni d lefhama s wayes ara t-tissinem akken ilaq ;


Þessir menn eru blindsker við kærleiksmáltíðir yðar, er þeir sitja að veislum með yður og háma í sig blygðunarlaust. Þeir eru vatnslaus ský, sem rekast fyrir vindum, tré, sem bera ekki ávöxt að hausti, tvisvar dauð og rifin upp með rótum. 	 D ugur ameqqran m'ara ṭṭfen imukan gar-awen ɣer imensi n tegmaț, zehhun mbla lḥecma, țxemmimen kan ɣef yiman-nsen. Cban asigna yețțawi waḍu, ur d-yețțak lehwa ; cban ttjuṛ ur d-nețțak ara lfakya di lawan-nsent, mmutent, qquṛent dɣa țwaqelɛent.


Því hann var góður maður, fullur af heilögum anda og trú. Og mikill fjöldi manna gafst Drottni. 	 Axaṭer Barnabas d argaz ixeddmen lxiṛ, iččuṛ d Ṛṛuḥ iqedsen akk-d liman. S wakka, aṭas n yemdanen i d-yernan ɣer Sidna Ɛisa.


En Jerúsalem, sem í hæðum er, er frjáls, og hún er móðir vor, 	 Lameɛna tamdint n Lquds yellan deg igenwan ț-țaḥeṛṛit, d nețțat i d yemma-tneɣ.


Hann sagði: "Já, því sælir eru þeir, sem heyra Guðs orð og varðveita það." 	 Lameɛna nețța yerra-yas : Iseɛdiyen, d wid ismeḥsisen i wawal n Ṛebbi, yerna ḥerzen-t.


Ég er í skuld bæði við Grikki og útlendinga, vitra og fávísa. 	 Ilaq-iyi ad ṛuḥeɣ ɣer yemdanen n ddunit meṛṛa, ɣer leǧnas itqeddmen akk-d wid ur netqeddem ara, ɣer wid yeɣṛan d wid ur neɣṛi ara.


Vér vitum, að þótt vor jarðneska tjaldbúð verði rifin niður, þá höfum vér hús frá Guði, eilíft hús á himnum, sem eigi er með höndum gjört. 	 Lǧețțat i nesɛa di ddunit-agi am iqiḍunen ara yefnun, meɛna neẓra belli Sidi Ṛebbi ihegga-yaɣ deg igenwan tinezduɣin n dayem, mačči d ayen yexdem ufus n wemdan, meɛna d ayen yexdem nețța s yiman-is.


En um soninn: Hásæti þitt, ó Guð, er um aldir alda, og sproti réttvísinnar er sproti ríkis þíns. 	 Ma ɣef Mmi-s yenna-d : Amkan n lḥekma-k a Ṛebbi ibedd i dayem, t azmert n tgeldit-ik, ț-țazmert taḥeqqit.


En sérhver í sinni röð: Kristur sem frumgróðinn, því næst, við komu hans, þeir sem honum tilheyra. 	 ḥeggu-agi ilaq a d-idṛu di lweqt-is : Lmasiḥ iḥya-d d amezwaru, ass n tuɣalin-is a d-ḥyun meṛṛa wid yellan d ayla-s.


Nú kemur hann til borgar í Samaríu, er Síkar heitir, nálægt þeirri landspildu, sem Jakob gaf Jósef syni sínum. 	 Yelḥeq ɣer taddart n Sicar iqeṛben akal i d-yeǧǧa Sidna Yeɛqub i mmi-s Yusef ;


Þegar þeir fóru frá Jeríkó, fylgdi honum mikill mannfjöldi. 	 Mi d-ffɣen si temdint n Yiriku, aṭas n lɣaci i d-iḍefṛen Sidna Ɛisa.


Þrjá daga var hann sjónlaus og át hvorki né drakk. 	 Yeqqim tlata wussan ur iwala, ur ičči, ur yeswi. Caɛul yumen s Ɛisa Lmasiḥ


Þeir hrópuðu á móti: "Ekki hann, heldur Barabbas." En Barabbas var ræningi. 	 Dɣa nutni bdan țɛeggiḍen, qqaṛen : Ala ! Ur as-d-țserriḥ ara i nețța ! Serreḥ-ed i Baṛabas ! Baṛabas-agi, d argaz bu tmegṛaḍ.


Það merkir: Ekki eru líkamlegir afkomendur hans Guðs börn, heldur teljast fyrirheitsbörnin sannir niðjar. 	 S wakka ihi nezmer ad ini mačči d dderya i d ilulen s lebɣi n wemdan ara ițțusemmin d arraw n Sidi Ṛebbi meɛna anagar wid i d-ilulen s lebɣi n Sidi Ṛebbi akken i t-id-yewɛed.


Að svo mæltu snýr hún sér við og sér Jesú standa þar. En hún vissi ekki, að það var Jesús. 	 Urɛad d-tfuk ameslay tmuqel ɣer deffir, twala Sidna Ɛisa ibedd-ed, lameɛna ur teɛqil ara belli d nețța.


Frá fornu fari hafa menn prédikað Móse í öllum borgum. Hann er lesinn upp í samkundunum hvern hvíldardag." 	 axaṭer si zzman aqdim llan yemdanen ițbecciṛen ccariɛa n Musa di mkul tamdint, yerna mkul ass n westeɛfu qqaṛen taktabt-is di leǧwameɛ n wat Isṛail.


En einn þeirra, Kaífas, sem það ár var æðsti prestur, sagði við þá: "Þér vitið ekkert 	 Kayef yellan aseggas-nni d lmuqeddem ameqqran fell-asen,


Þá sá ég himininn opinn, og sjá: Hvítur hestur. Sá, sem á honum sat, heitir Trúr og Sannur, hann dæmir og berst með réttvísi. 	 Walaɣ daɣen igenni yeldi, iban-ed yiwen uɛewdiw d amellal. Win i t-irekben isem-is « Aḥeqqi ț-țideț », iḥekkem s lḥeqq, yețnaɣ ɣef tideț.


Eins gjörðu æðstu prestarnir gys að honum og fræðimennirnir og öldungarnir og sögðu: 	 Imeqqranen n lmuqedmin, lɛulama n ccariɛa akk-d imeqqranen n wegdud, stehzayen fell-as ula d nutni, qqaṛen :


Hverja þá grein á mér, sem ber ekki ávöxt, sníður hann af, og hverja þá, sem ávöxt ber, hreinsar hann, svo að hún beri meiri ávöxt. 	 Yal isegmi yeṭṭfen deg-i ur d-nețțak ara lfakya, ige??em-it, ma d isegman i d-ițakken lfakya, iferres iten akken a d-efken lfakya s waṭas.


Með því að yfirheyra hann mátt þú sjálfur ganga úr skugga um öll sakarefni vor gegn honum." 	 yerna yumeṛ i wid iccetkan fell-as a d-asen ad ccetkin ɣuṛ-ek. Tura tzemreḍ s yiman-ik a t-tbeḥteḍ, iwakken aț-țesleḍ seg yimi-s wayen akk i ɣef neccetka fell-as.


Enn gátu þeir ekki trúað fyrir fögnuði og voru furðu lostnir. Þá sagði hann við þá: "Hafið þér hér nokkuð til matar?" 	 Wehmen, ččuṛen wulawen-nsen d lfeṛḥ armi ur zmiren ara ad amnen ayen țwalin, dɣa yenna-yasen : Yella dagi wayen ara ččeɣ ?


og heilagur andi steig niður yfir hann í líkamlegri mynd, eins og dúfa, og rödd kom af himni: "Þú ert minn elskaði sonur, á þér hef ég velþóknun." 	 Ṛṛuḥ iqedsen yers-ed fell-as s ṣṣifa icuban titbirt. Yiwet n taɣect tekka-d seg yigenni tenna-d : Kečč, d mmi eɛzizen, deg-k i gella lfeṛḥ-iw.


frá Jerúsalem, Ídúmeu, landinu handan Jórdanar, og úr byggðum Týrusar og Sídonar kom til hans fjöldi manna, er heyrt höfðu, hve mikið hann gjörði. 	 si temdint n Lquds, si tmurt n Idum, si tmurt akkin i wasif n Urdun, si leǧwahi n temdinin n ?ur akk-d Sidun. Mi slan s wayen ixeddem, aṭas n lɣaci i d-yețțasen ɣuṛ-es.


sem uppstiginn til himna, situr Guði á hægri hönd, en englar, völd og kraftar eru undir hann lagðir. 	 i gulin ɣer igenni, yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi, sennig n lmalayekkat, sennig n tezmar d lḥekmat meṛṛa.


Sérhver æðsti prestur er skipaður til þess að bera fram bæði gjafir og fórnir. Þess vegna er nauðsynlegt, að þessi æðsti prestur hafi líka eitthvað fram að bera. 	 Yal lmuqeddem sbedden-t iwakken ad yețqeddim lewɛadi d iseflawen, daymi i s-ilaq ula d nețța ad yesɛu ayen ara iqeddem ;


Og þótt þér elskið þá, sem yður elska, hvaða þökk eigið þér fyrir það? Syndarar elska þá líka, sem þá elska. 	 Ma yella tḥemmlem kan wid i kkun-iḥemmlen, d acu n lxiṛ i txedmem ? Ula d imcumen ḥemmlen wid i ten-iḥemmlen.


Hinn svaraði: "Hvernig ætti ég að geta það, ef enginn leiðbeinir mér?" Og hann bað Filippus stíga upp í og setjast hjá sér. 	 Yerra-yas : Amek ara fehmeɣ ma ulac win ara yi-d-isfehmen ? Dɣa yesserkeb-ed Filbas ɣer tama-s.


Þá krossfestu þeir hann. Og þeir köstuðu hlutum um klæði hans og skiptu með sér, 	 Mi t-semmṛen ɣef wumidag, gren tasɣaṛt iwakken ad feṛqen llebsa-ines, s wakka, yedṛa-d wayen yuran di tira iqedsen : feṛqen llebsa-w, gren tasɣart ɣef wuqenduṛ-iw.


Um þetta höfum vér langt mál að segja og torskilið, af því að þér hafið gjörst heyrnarsljóir. 	 Nezmer a d-nernu aṭas ɣef wannect-agi meɛna d ayen i weɛṛen i wsefhem, axaṭer tweɛṛem i lefhama.


Því að þeir dagar munu koma yfir þig, að óvinir þínir munu gjöra virki um þig, setjast um þig og þröngva þér á alla vegu. 	 A d-asen wussan anda ara d-zeḍmen fell-am yeɛdawen-im, a d-kecmen a m-d-zzin si mkul tama, a kem-ḥeṛsen ;


Adam lét ekki tælast, heldur lét konan tælast og gjörðist brotleg. 	 mačči d Adem i geɣwa Cciṭan meɛna d ?ewwa i wumi ikellex f+ armi i tɛuṣṣa Sidi Ṛebbi,


Þegar hann nálgaðist Betfage og Betaníu við Olíufjallið, sem svo er nefnt, sendi hann tvo lærisveina sína 	 Mi qṛib ad yaweḍ ɣer tuddar n Bitfaji akk-d Bitani, ɣer tama n yiwen yiɣil ițțusemman « Iɣil Uzemmur, » Sidna Ɛisa iceggeɛ sin seg inelmaden-is,


og verði heimili sjálfu sér sundurþykkt, fær það heimili eigi staðist. 	 Ma yella yekker ccwal ger wat wexxam, axxam-nni ad yeɣli ur yețbeddad ara.


sem dó fyrir oss, til þess að vér mættum lifa með honum, hvort sem vér vökum eða sofum. 	 i gemmuten fell-aɣ, iwakken ama nedder ama nemmut a nili yid-es.


eða réttara sagt: Svo að vér getum uppörvast saman fyrir hina sameiginlegu trú, yðar og mína. 	 yerna m'ara n-awḍeɣ ɣuṛ-wen, a nemseǧhad wway gar aneɣ ; kunwi s liman-nwen, nekk s liman-inu, imi yiwen n liman i ɣ-isdukklen.


Mannfjöldinn spurði hann: "Hvað eigum vér þá að gjöra?" 	 Lɣaci steqsan-t nnan-as : D acu i ɣ-ilaqen a t-nexdem ihi ?


En æðstu prestar og farísear höfðu gefið út skipun um það, að ef nokkur vissi hvar hann væri, skyldi hann segja til, svo að þeir gætu tekið hann. 	 Yuɣ lḥal lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen nebhen-d nnan : Win yeẓran anda yella Ɛisa-nni, ilaq a d-yessiweḍ lexbaṛ i yiɛessasen akken a t-ṭṭfen.


Þess vegna á konan vegna englanna að bera tákn um yfirráð mannsins á höfði sér. 	 Daymi ɣef ddemma n lmalayekkat, tameṭṭut ilaq aț-țesbur i uqeṛṛuy-is iwakken a d-tbeggen belli seddaw lḥekma n wergaz-is i tella.


Þér elskaðir, trúið ekki sérhverjum anda, heldur reynið andana, hvort þeir séu frá Guði. Því margir falsspámenn eru farnir út í heiminn. 	 A wid eɛzizen, ḥadret iman-nwen ɣef kra n win ara wen-d-yinin heddṛeɣ s Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi, lameɛna jeṛṛbet-țen iwakken aț-țeẓrem ma yella s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-kkan axaṭer, aṭas n lenbiya n lekdeb i gellan di ddunit.


í von um að jafnvel sjálf sköpunin muni verða leyst úr ánauð forgengileikans til dýrðarfrelsis Guðs barna. 	 Meɛna taxelqit-agi tessaram aț-țețwasellek si twaɣit i ț-isfesden, iwakken aț-țekki di lɛaḍima n tlelli n warraw n Sidi Ṛebbi.


Já, oss sýndist sjálfum, að vér hefðum þegar fengið vorn dauðadóm. Því að oss átti að lærast það að treysta ekki sjálfum oss, heldur Guði, sem uppvekur hina dauðu. 	 Nețwali deg iman-nneɣ belli ḥekmen fell-aɣ s lmut, iwakken ur nețkal ara ɣef yiman-nneɣ lameɛna a nețkel ɣef Ṛebbi i d-iḥeggun lmegtin.


Jesús mælti þá til þeirra: "Vegna harðúðar hjartna yðar ritaði hann yður þetta boðorð, 	 Sidna Ɛisa yerra-yasen : ?ef ddemma n wulawen-nwen yeqquṛen i wen-d-yeǧǧa lameṛ-agi.


En öllu þessu kemur til leiðar eini og sami andinn, og hann útbýtir hverjum einum eftir vild sinni. 	 Ayagi akk itekk-ed seg yiwen n Ṛṛuḥ. Ṛṛuḥ iqedsen yețțak-ed ayagi meṛṛa akken yebɣa, i yal yiwen deg nneɣ.


Jesús sagði við hann: "Gæt þess að segja þetta engum, en far þú, sýn þig prestinum, og færðu þá fórn, sem Móse bauð, þeim til vitnisburðar." 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yas : Ḥader aț-țeḥkuḍ ula i yiwen ɣef wayagi, meɛna ṛuḥ ɣer yiwen si lmuqedmin a k-iẓer, ad iwali belli teṣfiḍ, tefkeḍ lweɛda-nni n tezdeg s wayes i wen-d-yumeṛ nnbi Musa, iwakken ayagi a sen-yili d țbut.


Væruð þér af heiminum, mundi heimurinn elska sitt eigið. Heimurinn hatar yður af því að þér eruð ekki af heiminum, heldur hef ég útvalið yður úr heiminum. 	 Lemmer n ddunit i tellam tili tḥemmel-ikkun imi d ayla-s. Lameɛna kunwi mačči n ddunit, axaṭer d nekk i kkun-id yextaṛen si tlemmast n ddunit, daymi i kkun-tekṛeh.


Með henni vegsömum vér Drottin vorn og föður og með henni formælum vér mönnum, sem skapaðir eru í líkingu Guðs. 	 Yis i nḥemmed Sidi Ṛebbi baba tneɣ, yis daɣen i nenneɛɛel imdanen i d-ixleq Sidi Ṛebbi ɣer ccbiha-s.


Syndin kom inn í heiminn fyrir einn mann og dauðinn fyrir syndina, og þannig er dauðinn runninn til allra manna, af því að allir hafa syndgað. 	 S wakka ihi, ddnub ikcem-ed ɣer ddunit s yiwen wemdan, amdan agi d Adem ; ddnub-agi yewwi-d lmut, lmut tețțawi akk imdanen, axaṭer imdanen meṛṛa denben.


Svo bar við, er Jesús var á stað einum að biðjast fyrir, að einn lærisveina hans sagði við hann, þá er hann lauk bæn sinni: "Herra, kenn þú oss að biðja, eins og Jóhannes kenndi lærisveinum sínum." 	 Yiwen wass, Sidna Ɛisa yețẓalla deg yiwen wemkan. Mi gfukk, yiwen seg yinelmaden-is yenna-yas : A Sidi, selmed-aɣ amek ara neẓẓal akken yesselmed Yeḥya i yinelmaden-is.


Þegar hann kom og sá verk Guðs náðar, gladdist hann, og hann áminnti alla um að halda sér fast við Drottin af öllu hjarta. 	 Mi gewweḍ, iwala ayen i texdem dinna ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi dɣa yeččuṛ d lfeṛḥ. Yenha-ten akk iwakken ad ṭṭfen seg wul di liman sɛan di Lmasiḥ.


En orð þeirrar ritningar, sem hann var að lesa, voru þessi: Eins og sauður til slátrunar leiddur, og sem lamb þegir hjá þeim, er klippir það, svo lauk hann ekki upp munni sínum. 	 Atah wayen akken yella yeqqaṛ di tektabt-nni : Am izimer m'ara t-awin a t-zlun, am tixsi iggugmen zdat win i ț-ițellsen, ur d-yeldi imi-is.


Hví skiljið þér ekki mál mitt? Af því að þér getið ekki hlustað á orð mitt. 	 Acuɣeṛ ur tfehhmem ara ayen i wen-d-qqaṛeɣ ? Axaṭer ur tezmirem ara aț-țqeblem imeslayen-iw.


Hann talaði margt til þeirra í dæmisögum. Hann sagði: "Sáðmaður gekk út að sá, 	 nețța yebda isselmad-iten s lemtul iqqaṛ-asen : Yiwen ufellaḥ yeffeɣ ad izreɛ.


Þá grét Jesús. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yețru.


Og á enni hennar var ritað nafn, sem er leyndardómur: Babýlon hin mikla, móðir hórkvenna og viðurstyggða jarðarinnar. 	 Yețwakteb ɣef wunyir-is yiwen yisem iwumi yețwaffer lmeɛna-s : Babilun tucmiț tameqqrant i seg d-kkant tecmatin akk-d leḥṛamat meṛṛa n ddunit.


Jesús leit upp og sá, að mikill mannfjöldi kom til hans. Hann segir þá við Filippus: "Hvar eigum vér að kaupa brauð, að þessir menn fái að eta?" 	 Akken i gwala lɣaci iteddu-d ɣuṛ-es, Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer Filibus yenna-yas : Ansi ara d-naɣ aɣṛum i wannect agi n lɣaci ?


Því að þeir sem láta stjórnast af holdinu, hyggja á það sem holdsins er, en þeir, sem láta stjórnast af andanum, hyggja á það sem andans er. 	 Wid yețɛicin s ṭṭbiɛa n wemdan țqelliben kan ɣef wayen yeɛnan lebɣi n wemdan, ma d wid ițɛicin s Ṛṛuḥ iqedsen țqelliben ɣef wayen yeɛnan lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen.


Lögmálið var gefið fyrir Móse, en náðin og sannleikurinn kom fyrir Jesú Krist. 	 ccariɛa tusa-d s ufus n Sidna Musa, ma d ṛṛeḥma ț-țideț usant-ed s Sidna Ɛisa Lmasiḥ


Ég hrósa yður fyrir það, að þér í öllu minnist mín og haldið fast við kenningarnar, eins og ég flutti yður þær. 	 A kkun-ibarek Ṛebbi imi i yi-d-tețmektayem di yal taswiɛt yerna teṭṭafaṛem lewṣayat-iw akken i wen-tent-slemdeɣ.


Pílatus spyr: "Hvað á ég þá að gjöra við Jesú, sem kallast Kristur?" Þeir segja allir: "Krossfestu hann." 	 Bilaṭus yenna-yasen : D acu ara xedmeɣ ihi i Ɛisa ițțusemman Lmasiḥ ? RRran-as-d akk : Ad ițțusemmeṛ ɣef wumidag !


Hann hefur blindað augu þeirra og forhert hjarta þeirra, að þeir sjái ekki með augunum né skilji með hjartanu og snúi sér og ég lækni þá. 	 Ṛebbi yesderɣel-iten , yesɣeṛ ulawen-nsen, daymi allen-nsen ur țwalint ara, lefhama-nsen teqfel , ugin a d-uɣalen ɣer webrid, a kken a ten-sseḥluɣ.


Er þá lögmálið gegn fyrirheitum Guðs? Fjarri fer því. Ef vér hefðum fengið lögmál, sem veitt gæti líf, þá fengist réttlætið vissulega með lögmáli. 	 Eɛni ccariɛa txulef lemɛahdat n Sidi Ṛebbi ? Xaṭi ! Lemmer ccariɛa tezmer a d-tefk tudert i wemdan, tili yezmer wemdan ad yuɣal d aḥeqqi zdat Ṛebbi s ccariɛa.


Því að syndir hennar hlóðust allt upp til himins og Guð minntist ranglætis hennar. 	 Axaṭer ddnubat-is ɛeddan tilas wwḍen ɣer igenni, amek ara yețțu Sidi Ṛebbi lbaṭel i texdem.


Á þessum dögum, er lærisveinum fjölgaði, fóru grískumælandi menn að kvarta út af því, að hebreskir settu ekkjur þeirra hjá við daglega úthlutun. 	 Deg ussan-nni, leḥsab n widak yumnen s Sidna Ɛisa yețzid irennu. At Isṛail i d-yusan si tmura nniḍen, yețmeslayen s tyunanit, ccetkan ɣef wat Isṛail yellan di tmurt, axaṭer m'ara feṛqen lmakla, ur d-țelhayen ara ț-țuǧǧal-nsen.


Því að Makedónía og Akkea hafa ákveðið að gangast fyrir samskotum handa fátæklingum meðal hinna heilögu í Jerúsalem. 	 Axaṭer atmaten-nneɣ n Masidunya akk-d wid n Akaya jemɛen-d ayen ara fken i watmaten-nneɣ imasiḥiyen n temdint n Lquds, i gellan d igellilen.


Nágrannar hans og þeir, sem höfðu áður séð hann ölmusumann, sögðu þá: "Er þetta ekki sá, er setið hefur og beðið sér ölmusu?" 	 Lǧiran-is akk-d wid i t-yessnen itețțer, qqaṛen : Argaz-agi mačči d win akken yețɣimin ɣer lqaɛa yezga yessutur tin n Ṛebbi ?


Þess vegna ætla ég mér ávallt að minna yður á þetta, enda þótt þér vitið það og séuð staðfastir orðnir í þeim sannleika, sem þér nú hafið öðlast. 	 A wen-d-țɛawadeɣ dayem annect-agi meṛṛa ɣas akken tesnem tideț-agi yerna teṭṭfem deg-s.


Hann kemur þá að Símoni Pétri, sem segir við hann: "Herra, ætlar þú að þvo mér um fæturna?" 	 Mi gewweḍ ɣer Semɛun Buṭrus yenna-yas-d : A Sidi d kečč ara yi-ssirden iḍaṛṛen ?


Af hverju koma stríð og af hverju sennur meðal yðar? Af hverju öðru en girndum yðar, sem heyja stríð í limum yðar? 	 Seg uxemmem i tețxemmimem ɣef yiman-nwen kan i d-itekk umennuɣ akk-d imenɣi gar-awen.


Og láttu forgarðinn, sem er fyrir utan musterið, vera fyrir utan og mæl hann ekki, því að hann er fenginn heiðingjunum, og þeir munu fótum troða borgina helgu í fjörutíu og tvo mánuði. 	 Lameɛna afrag n lǧameɛ iqedsen, eǧǧ-it ur t-țektili ara, axaṭer yețțunefk i leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, ara iṛekḍen tamdint n Lquds azal n tnin uṛebɛin wagguren.


Þá gaf hann honum sáttmála umskurnarinnar. Síðan gat Abraham Ísak og umskar hann á áttunda degi, og Ísak gat Jakob og Jakob ættfeðurna tólf. 	 Dɣa Sidi Ṛebbi yefka-d i Sidna Ibṛahim leɛqed yeɛnan ṭṭhaṛa. S wakka, mi d-yesɛa mmi-s Isḥaq, Sidna Ibṛahim iṭeḥheṛ-as deg wass wis tmanya n tlalit-is. Isḥaq daɣen yexdem akken i mmi-s yeɛqub ; ula d Yeɛqub iṭeḥheṛ i tnac-nni warraw-is yellan d lejdud-nneɣ.


Jesús spyr: "Hve mörg brauð hafið þér?" Þeir svara: "Sjö, og fáeina smáfiska." 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Acḥal n teḥbulin n weɣṛum i tesɛam ɣuṛ-wen ? RRran-as : Sebɛa n teḥbulin akk-d kra n iselman ( iḥutiwen ).


En sá sem beitti náunga sinn órétti, hratt honum frá sér og sagði: ,Hver skipaði þig höfðingja og dómara yfir okkur? 	 Lameɛna win akken iḍelmen wayeḍ idemmer Musa yenna-yas : Anwa i k-yerran d aqeṛṛuy neɣ d lḥakem fell-aɣ ?


Þegar ákveðið var, að vér skyldum sigla til Ítalíu, voru Páll og nokkrir bandingjar aðrir seldir í hendur hundraðshöfðingja, er Júlíus hét, úr hersveit keisarans. 	 Mi fkan lameṛ a nerkeb lbabuṛ ɣer tmurt n Selyan, ǧǧan Bulus akk-d kra n imeḥbas nniḍen i yiwen ufesyan n terbaɛt n Qayṣer, isem-is Xulyus.


Þá tóku þeir, sem til borðs sátu með honum, að segja með sjálfum sér: "Hver er sá, er fyrirgefur syndir?" 	 Inebgawen nniḍen bdan qqaṛen deg yiman-nsen : « d acu-t wergaz-agi i gessawḍen iman-is ad yeɛfu ula d ddnubat ? »


Og hann sýndi mér móðu lífsvatnsins, skínandi sem kristall. Hún rann frá hásæti Guðs og lambsins. 	 Lmelk-nni yesken-iyi-d daɣen asif anda țazzalen waman n tudert, yeṣfan am djaj yețṛeqṛiqen, i d-ițfeggiḍen seg ukersi n lḥekma n Sidi Ṛebbi akk-d Izimer.


Jesús vissi með sjálfum sér, að kurr var með lærisveinum hans út af þessu, og sagði við þá: "Hneykslar þetta yður? 	 Sidna Ɛisa, mi geẓra inelmaden is sgermuden wway gar-asen ɣef wayen i d-yenna, yenna-yasen : Iqṛeḥ-ikkun lḥal ?


Hann mun þá sýna ykkur loftsal mikinn, búinn hægindum. Hafið þar viðbúnað." 	 A wen-d-isken yiwet n tɣuṛfeț tameqqrant iwejden, dinna ara theggim imensi n Tfaska.


En honum, sem megnar að varðveita yður frá hrösun og láta yður koma fram fyrir dýrð sína, lýtalausa í fögnuði, 	 Tanemmirt tameqqrant i win yesɛan tazmert ad iḥader fell-awen iwakken ur tețțecḍem ara, a kkun-id isbedd zdat-es mbla lɛib di tmanegt- ines s lfeṛḥ ameqqran.


Höldum því hátíð, ekki með gömlu súrdeigi né með súrdeigi illsku og vonsku, heldur með ósýrðum brauðum hreinleikans og sannleikans. 	 Tura ihi a nkemmel lɛid weɣṛum mbla tamtunt ( iɣes ), mačči s temtunt-nni ixesṛen yellan d ddnub akk-d cceṛ, meɛna s weɣṛum ur nesɛi tamtunt ( iɣes ) yellan d ṣṣfa akk-d tideț.


Jesús varð þess vís og sagði við þá: "Hvað eruð þér að angra konuna? Gott verk gjörði hún mér. 	 Sidna Ɛisa yeẓran wayen nnan wway-gar-asen, yenna-yasen : Acuɣeṛ i tesḥeznem tameṭṭut agi ? D ayen yelhan i yi-texdem !


Jú, ég skírði líka Stefanas og heimamenn hans. Annars veit ég ekki til, að ég hafi skírt neinn annan. 	 Tella daɣen twacult n Stifanas, d nekk i ț-isɣeḍsen meɛna ur ḥsiɣ ara sɣeḍseɣ yiwen nniḍen dinna.


Hann vona ég þá að geta sent, jafnskjótt og ég sé, hvað um mig verður. 	 Ihi akken kan ara tefru temsalt-iw, a wen-t-in-ceggɛeɣ


Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með yðar anda, bræður. Amen. 	 Ay atmaten, ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ aț-țili yid-wen meṛṛa ! Amin !


Vér elskum, því að hann elskaði oss að fyrra bragði. 	 Ma d nukni, nḥemmel Sidi Ṛebbi axaṭer d nețța i ɣ-iḥemmlen d amezwaru.


En ég segi yður: Elía er kominn, og þeir gjörðu honum allt, sem þeir vildu, eins og ritað er um hann." 	 Aql-i nniɣ-awen : Ilyas yusa-d, xedmen deg-s akken bɣan, am akken yețwakteb fell-as di tira iqedsen.


En þér hafið smurning frá hinum heilaga og vitið þetta allir. 	 Ma d kunwi, yesmar-ed fell awen Lmasiḥ Ṛṛuḥ iqedsen, yerna tessnem akk tideț.


Því að ef viljinn er góður, þá er hver þóknanlegur með það, sem hann á til, og ekki farið fram á það, sem hann á ekki til. 	 Sidi Ṛebbi iqebbel ssadaqa-nneɣ, lameɛna s wakken tella tezmert-nneɣ, mačči sennig wayen nezmer.


Allt þetta er upphaf fæðingarhríðanna. 	 Ayagi akk ara yedṛun, ad yili am lqeṛḥ amezwaru n tmeṭṭut iṭṭfen addud.


Og augu þeirra lukust upp. Jesús lagði ríkt á við þá og sagði: "Gætið þess, að enginn fái að vita þetta." 	 Dɣa yuɣal-asen-d yeẓri. Sidna Ɛisa yeggul deg-sen : Ɣuṛ-wat ad iffeɣ lexbaṛ ɣef wayagi !


Því að Adam var fyrst myndaður, síðan Eva. 	 Axaṭer d Adem i d-yețwaxelqen d amezwaru d wamek i d-terna ?ewwa ; f+


Enginn af höfðingjum þessarar aldar þekkti hana, því að ef þeir hefðu þekkt hana, hefðu þeir ekki krossfest Drottin dýrðarinnar. 	 Ula d yiwen deg igelliden n zzman-agi ur ț-yessin, lemmer ssnen-ț tili ur semmṛen ara Bab n tmanegt ɣef wumidag.


Ef ég neyti fæðunnar með þakklæti, hvers vegna skyldi ég sæta lasti fyrir það, sem ég þakka fyrir? 	 Ma yella ḥemdeɣ Sidi Ṛebbi ɣef wayen i tețțeɣ, acimi ara ǧǧeɣ iman-iw ad wwten deg-i ɣef lqut i ɣef ḥemdeɣ Sidi Ṛebbi ?


Hafið þér skilið allt þetta?" "Já," svöruðu þeir. 	 Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : Tfehmem ayagi meṛṛa ? RRran-as : Anɛam a Sidi, nefhem !


Þeim sem vinnur verða launin ekki reiknuð af náð, heldur eftir verðleika. 	 Axeddam yuklal lexlaṣ-is, lexlaṣ ines ur s-ițwaḥseb ara d lemziya meɛna d lḥeqq-is.


Því að þau eru þjónn Guðs þér til góðs. En ef þú gjörir það sem illt er, þá skaltu óttast. Yfirvöldin bera ekki sverðið ófyrirsynju, þau eru Guðs þjónn, hegnari til refsingar þeim er aðhefst hið illa. 	 Axaṭer Sidi Ṛebbi yefka-d lḥukuma i nnfeɛ-inek, meɛna ma txedmeḍ cceṛ, ɣas aggad-iț axaṭer Sidi Ṛebbi yefka i lḥukkam tazmert s wayes ara k-ɛaqben s lmut. Lḥukkam agi qeddcen ɣef Sidi Ṛebbi iwakken a d-sbanen urrif-is m'ara ɛaqben wid ixeddmen cceṛ.


Þá sagði hann við þá: "En nú skal sá, er pyngju hefur, taka hana með sér og eins sá, er mal hefur, og hinn, sem ekkert á, selji yfirhöfn sína og kaupi sverð. 	 Yenna-yasen : Ihi tura win yesɛan idrimen neɣ agrab yawi-ten, win ur nesɛi ara ajenwi ad izzenz abeṛnus-is iwakken a d-yaɣ yiwen.


Svo bar við, að Jesús fór um sáðlönd á hvíldardegi, og lærisveinar hans tóku að tína kornöx á leiðinni. 	 Yiwen wass n ssebt yellan d ass n westeɛfu , Sidna Ɛisa yezger igran n yirden. Inelmaden-is teddun țekksen tigedrin.


og flestir af bræðrunum hafa öðlast meira traust á Drottni við fjötra mína og fengið meiri djörfung til að tala orð Guðs óttalaust. 	 Aṭas n watmaten i gțeklen ɣef Ssid-nneɣ, yerna ɣas akken ẓran-iyi țwarzeɣ s snasel ur kukran ara, țbecciṛen awal n Ṛebbi mbla tugdi.


Þér hafið ekki reynt nema mannlega freistingu. Guð er trúr og lætur ekki freista yðar um megn fram, heldur mun hann, þegar hann reynir yður, einnig sjá um, að þér fáið staðist. 	 Ayen akk s wayes i tețwajeṛbem, d ayen iwumi yezmer wemdan. Sidi Ṛebbi d bab n lḥeqq, ur yețɛemmid ara aț-țenɛețțabem sennig n tezmert nwen ; lameɛna m'ara tețwajeṛbem, a wen-d-yefk tazmert s wayes ara tṣebṛem d wamek ara teffɣem si tegniț n leɛtab.


Fyrirverð þig því ekki fyrir vitnisburðinn um Drottin vorn, né fyrir mig, bandingja hans, heldur skalt þú með mér illt þola vegna fagnaðarerindisins, svo sem Guð gefur máttinn til. 	 Ihi ur țsetḥi ara aț-țcehdeḍ ɣef Ssid-nneɣ, ur țsetḥi ara daɣen yis-i nekk yellan d ameḥbus ɣef ddemma-s. Meɛna eqbel leɛtab yid-i ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ, țkel ɣef tezmert i d-yețțak Sidi Ṛebbi.


Og þetta er sáttmáli minn við þá, þegar ég tek burt syndir þeirra. 	 ț-țagi i d lemɛahda ara xedmeɣ yid-sen m'ara sen-kkseɣ ddnubat-nsen .


En ef þér farið í manngreinarálit, þá drýgið þér synd og lögmálið sannar upp á yður að þér séuð brotamenn. 	 Meɛna ma yella txeddmem lxilaf ger yemdanen, tdenbem yerna ccariɛa n Sidi Ṛebbi teḥkem fell-awen axaṭer tɛuṣam-ț.


Bjarga nú sjálfum þér, og stíg niður af krossinum." 	 sellek iman-ik ! ers-ed seg umidag- ik !


Þeim tilheyra og feðurnir, og af þeim er Kristur kominn sem maður, hann sem er yfir öllu, Guð, blessaður um aldir. Amen. 	 Seg-sen i d-ffɣen lejdud-nneɣ i gellan d iqeddacen imezwura n Sidi Ṛebbi, ula d Lmasiḥ seg-sen i d-iffeɣ mi d-ilul s ṣṣifa n wemdan, nețța i gellan sennig kra yellan, d Illu yețwaḥemden i dayem. Amin !


Ég hugðist bæði koma við hjá yður á leiðinni til Makedóníu og aftur á leiðinni þaðan og láta yður búa ferð mína til Júdeu. 	 Qesdeɣ ad ɛeddiɣ fell-awen m'ara ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Masidunya, syinna a d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen iwakken a yi-tɛiwnem ad kemmleɣ abrid-iw ɣer tmurt n Yahuda.


Verið algáðir, vakið. Óvinur yðar, djöfullinn, gengur um sem öskrandi ljón, leitandi að þeim, sem hann geti gleypt. 	 Ḥadret, Ɛasset iman-nwen axaṭer aɛdaw-nwen d Cciṭan, ițezzi iṛeɛɛed am yizem, ițqellib anwa ara issebleɛ.


Hann brenndi borgirnar Sódómu og Gómorru til ösku og dæmdi þær til eyðingar og setti þær til viðvörunar þeim, er síðar lifðu óguðlega. 	 Iɛuqeb timdinin n Sudum d Gumuṛ, issenger-itent, isxeḍ-itent s tmes, yerra-tent d iɣed ; ifka-d ayagi d lemtel i yemcumen iwakken ad ẓren d acu i ten-ițṛaǧun.


Jóhannes tók til máls: "Meistari, vér sáum mann reka út illa anda í þínu nafni, og vildum vér varna honum þess, af því að hann fylgir oss ekki." 	 Yuḥenna yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, neẓra yiwen wergaz yessuffuɣ leǧnun s yisem-ik, nebɣa a s-neqḍeɛ imi ur k-itbiɛ ara am nukni.


Ef þér reynist ekki trúir í hinum rangláta mammón, hver trúir yður þá fyrir sönnum auði? 	 Ma yella tețḍeggiɛem leṛẓaq n ddunit-agi, anwa ara kkun-iwekklen ɣef leṛẓaq n tideț ?


En við Ísrael segir hann: "Allan daginn breiddi ég út hendur mínar móti óhlýðnum og þverbrotnum lýð." 	 Meɛna ɣef wat Isṛail yenna : ?elqeɣ ifassen-iw ṭul n wass ɣer wegdud i yi-ixulfen, i yi-iɛuṣan.


En hvað snertir bróður Apollós, þá hef ég mikillega hvatt hann til að verða bræðrunum samferða til yðar. En hann var alls ófáanlegur til að fara nú, en koma mun hann, er hentugleikar hans leyfa. 	 Ma d gma-tneɣ Abulus, nhiɣ-t aṭas iwakken a n-iddu d watmaten nniḍen ara n-yuɣalen ɣuṛ-wen, meɛna ur yebɣi ara a n-iṛuḥ tura ; a n-yas m'ara s-iserreḥ lḥal.


Jesús mælti: "Ég segi þér, Pétur: Áður en hani galar í dag, munt þú þrisvar hafa neitað því, að þú þekkir mig." 	 Sidna Ɛisa yenna-yas : A k-d-iniɣ a Buṭrus , ass-a uqbel ad iskkuɛ uyaziḍ ad iyi-tnekṛeḍ tlata iberdan, aț-ținiḍ ur iyi-tessineḍ ara !


Og til að boða það er ég settur prédikari, postuli og kennari. 	 ?ef ddemma n lexbaṛ-agi n lxiṛ i d-țțucegɛeɣ d ṛṛasul iwakken ad beccṛeɣ, ad slemdeɣ.


En samkundustjórinn reiddist því, að Jesús læknaði á hvíldardegi, og mælti til fólksins: "Sex daga skal vinna, komið þá og látið lækna yður og ekki á hvíldardegi." 	 Ccix-nni n lǧameɛ iɣaḍ-it lḥal imi i ț-isseḥla Sidna Ɛisa deg wass n westeɛfu, yenna i lɣaci : Llan sețța wussan i deg ilaq a nexdem ; aset-ed ihi deg ussan-nni iwakken a kkun-isseḥlu mačči deg wass n westeɛfu !


Hann kallaði saman þá tólf og gaf þeim mátt og vald yfir öllum illum öndum og til að lækna sjúkdóma. 	 Sidna Ɛisa isnejmaɛ-ed tnac yinelmaden-is, yefka-yasen tazmert d lḥekma s wacu ara ssufɣen leǧnun, ara sseḥlun imuḍan.


Og þeir söfnuðu þeim saman á þann stað, sem á hebresku kallast Harmagedón. 	 Leṛwaḥ-nni n leǧnun snejmaɛen-d igelliden n ddunit deg yiwen wemkan iwumi qqaṛen s tɛibṛanit « Harmagidun ».


Sælir eruð þér, þá er menn hata yður, þá er þeir útskúfa yður og smána og bera út óhróður um yður vegna Mannssonarins. 	 D iseɛdiyen ara tilim m'ara kkun-keṛhen yemdanen, m'ara kkun-qecɛen, m'ara kkun-regmen, ad rren isem-nwen amzun d lɛaṛ ɣef ddemma n Mmi-s n bunadem.


Augað getur ekki sagt við höndina: "Ég þarfnast þín ekki!" né heldur höfuðið við fæturna: "Ég þarfnast ykkar ekki!" 	 Tiṭ ur tezmir ara aț-țini i ufus : ur k-uḥwaǧeɣ ara ! Aqeṛṛuy ur yezmir ara ad yini i uḍaṛ : ur k-uḥwaǧeɣ ara.


Jesús vissi, hvað þeir hugsuðu í hjörtum sínum, og tók lítið barn, setti það hjá sér 	 Sidna Ɛisa yeẓran ayen țxemmimen deg ulawen-nsen, ikker yeddem-ed yiwen weqcic isbedd-it zdat-es,


Og ef einhver vill granda þeim, gengur eldur út úr munni þeirra og eyðir óvinum þeirra. Ef einhver skyldi vilja granda þeim, skal hann með sama hætti deyddur verða. 	 Ma yeɛṛeḍ yiwen a ten-iḍuṛṛ, tețțeffeɣ-ed tmes seg imawen-nsen tețțeț iɛdawen-nsen, akka ara yemmet kra win ara iɛerḍen a ten-iḍuṛṛ.


Svo eiga og konur að vera heiðvirðar, ekki rógberar, heldur bindindissamar, trúar í öllu. 	 Ula ț-țiqeddacin n tejmaɛt ilaq ad sɛunt lḥeṛma, ur țmeslayent ara cceṛ ɣef wiyaḍ, ad ilint ț-țiɛeqliyin, ț-țid i ɣef yella lețkal ɣef kullec.


Þér eruð orðnir viðskila við Krist, þér sem ætlið að réttlætast með lögmáli. Þér eruð fallnir úr náðinni. 	 Kunwi yețnadin aț-țuɣalem d iḥeqqiyen zdat Ṛebbi s ccariɛa, ur d-yeqqim wacemma gar-awen d Lmasiḥ, tețwaḥeṛmem si ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi.


Þá er að minnast á kjötið, sem fórnað hefur verið skurðgoðum. Vér vitum, að þekking höfum vér allir. Þekkingin blæs menn upp, en kærleikurinn byggir upp. 	 Ɣef wayen yeɛnan aksum n iseflawen i zellun i ssadaț, ț-țideț nesɛa akk tamusni, d acu kan tamusni tețțawi-d zzux i wemdan ma d leḥmala tesnernay deg-nneɣ laman ɣer Sidi Ṛebbi.


Einn er þeirrar trúar, að alls megi neyta en hinn óstyrki neytir einungis jurtafæðu. 	 Axaṭer yiwen yumen belli yezmer ad yečč kullec, wayeḍ ixuṣṣen di liman ițkukru, itețț kan lxedṛa.


Því að hver gefur þér yfirburði? Og hvað hefur þú, sem þú hefur ekki þegið? En hafir þú nú þegið það, hví stærir þú þig þá eins og þú hefðir ekki fengið það að gjöf? 	 Ihi anwa i k-yessulin ccan sennig wiyaḍ ? Acu ur k-d-nekki ara s ɣuṛ Ṛebbi deg wayen akk tesɛiḍ ? Imi d nețța i k-d-yefkan, acuɣeṛ i tețcekkiṛeḍ iman-ik am akken mačči s ɣuṛ-es i k-d-yekka ?


Varðveittu hið góða, sem þér er trúað fyrir, með hjálp heilags anda, sem í oss býr. 	 ?rez mliḥ deg ul-ik ayen akken i tlemḍeḍ, s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen i gzedɣen deg-nneɣ.


Maður er nefndur Jósef. Hann var ráðsherra, góður maður og réttvís 	 Yella yiwen wergaz ger lmuqedmin imeqqranen n usqamu n ccṛeɛ, isem-is Yusef, n taddart n Arimati n at Yahuda. Ur iqbil ṛṛay-nsen, ur iqbil lecɣal-nsen, d argaz n lɛali yerna d aḥeqqi, yețṛaǧu tageldit n Ṛebbi.


En þar sem þeir fengu bendingu í draumi að snúa ekki aftur til Heródesar, fóru þeir aðra leið heim í land sitt. 	 Sidi Ṛebbi ixebbeṛ-iten-id di targit ur țțuɣalen ara ɣer Hiṛudus, dɣa uɣalen ɣer tmurt-nsen seg ubrid nniḍen.


Á þeirri stundu varð landskjálfti mikill, og tíundi hluti borgarinnar hrundi og í landskjálftanum deyddust sjö þúsundir manna. Og þeir, sem eftir voru, urðu ótta slegnir og gáfu Guði himinsins dýrðina. 	 Di teswiɛt-nni tewwet zzelzla tameqqrant, amur wis ɛecṛa n temdint yegrurej, mmuten sebɛa alaf yemdanen. Wid i gmenɛen si zzelzla-nni tekcem-iten tugdi, imiren setɛeṛfen s tezmert n Sidi Ṛebbi Bab n igenwan, ḥemden-t.


til að halda dóm yfir öllum og til að sanna alla óguðlega menn seka um öll þau óguðlegu verk, sem þeir hafa drýgt, og um öll þau hörðu orð, sem óguðlegir syndarar hafa talað gegn honum." 	 iwakken ad iḥaseb imdanen meṛṛa, ad iɛaqeb imcumen ur ten-tḍuɛ ara, ɣef yir lecɣal-nsen, ɣef rregmat i d-ssufuɣen yemcumen-agi seg yimawen-nsen .


Í annað sinn sagði rödd af himni: ,Eigi skalt þú kalla það vanheilagt, sem Guð hefur lýst hreint!' 	 Tikkelt tis snat, ṣṣut-nni i d-yusan seg igenni yenna-yi-d : ayen iḥseb Sidi Ṛebbi d leḥlal, ur k-id iṣaḥ ara a t-tḥesbeḍ d leḥṛam !


Eru það ekki þeir, sem lastmæla hinu góða nafni, sem nefnt var yfir yður? 	 D nutni daɣen i greggmen isem eɛzizen s wayes i tneddhem ɣer Sidi Ṛebbi.


Hann sagði við þá: "Komið þér nú á óbyggðan stað, svo að vér séum einir saman, og hvílist um stund." En fjöldi fólks var stöðugt að koma og fara, svo að þeir höfðu ekki einu sinni næði til að matast. 	 Imi aṭas n lɣaci i gețṛuḥun țțuɣalen-d, ur sɛin ara lweqt ad ččen, dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : Eyyaw a nṛuḥet ɣer wemkan iḍeṛfen iwakken aț-țesteɛfum.


Því ættuð þér nú öllu heldur að fyrirgefa honum og hugga hann til þess að hann sökkvi ekki niður í allt of mikla hryggð. 	 Tura, ilaq-awen kan a s-tsamḥem yerna a t-tesǧehdem, neɣ m'ulac a d iɣli fell-as leḥzen d ameqqran ara t-isfeclen.


Síðast dó og konan. 	 ?er taggara temmut tmeṭṭut-nni ula d nețțat.


Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, þá verða landskjálftar á ýmsum stöðum og hungur. Þetta er upphaf fæðingarhríðanna. 	 Agdud a d-yekker ɣer wayeḍ, tageldit aț-țennaɣ ț-țayeḍ, a d-ilint zzelzlat di kra imukan, a d-yili laẓ ; akkagi ara d-yebdu leɛtab di ddunit.


Því er það, að þótt ég gæti með fullri djörfung í Kristi boðið þér að gera það, sem skylt er, 	 ?as Lmasiḥ iserreḥ-iyi iwakken ad ḍebbṛeɣ fell-ak ɣef wayen i glaq aț-țxedmeḍ,


Hersveitarforinginn kom þá að, tók hann og skipaði að binda hann tvennum fjötrum og spurði, hver hann væri og hvað hann hefði gjört. 	 Dɣa lqebṭan iqeṛṛeb ɣer Bulus, yefka lameṛ a t-ṭṭfen, a t-cudden s snat snasel ; dɣa isteqsa anwa-t, d acu i gexdem.


Þegar Jesús var að kenna í helgidóminum, sagði hann: "Hvernig geta fræðimennirnir sagt, að Kristur sé sonur Davíðs? 	 Mi gella Sidna Ɛisa yesselmad di lǧameɛ iqedsen yenna : Amek armi imusnawen n ccariɛa qqaṛen-d belli Lmasiḥ d mmi-s n Sidna Dawed ?


Hverjir voru þá þeir, sem heyrt höfðu og gjörðu þó uppreisn? Voru það ekki einmitt allir þeir, sem út höfðu farið af Egyptalandi fyrir tilstilli Móse? 	 Anwa-ten wid i gjehlen ɣer Sidi Ṛebbi mi slan i taɣect-is, mačči d wid i d-yessufeɣ Sidna Musa si tmurt n Maṣer ?


Ég er fús til að verja því, sem ég á, já, leggja sjálfan mig í sölurnar fyrir yður. Ef ég elska yður heitar, verð ég þá elskaður minna? 	 Ma d nekkini, zemreɣ ad ṣeṛṛfeɣ fell-awen seg ul ayen sɛiɣ, ad rnuɣ ad sebbleɣ ula ț-țudert-iw ɣef ddemma-nwen. Eɛni leḥmala-nwen ɣuṛ-i aț-țenqes imi i kkun-ḥemmleɣ aṭas ?


Og Jesús segir við þá: "Hafið þér aldrei lesið í ritningunum: Sá steinn, sem smiðirnir höfnuðu, er orðinn hyrningarsteinn. Þetta er verk Drottins, og undursamlegt er það í augum vorum. 	 Sidna Ɛisa yenna-yasen : Leɛmeṛ teɣṛim imeslayen-agi i d-nnant tira iqedsen : Adɣaɣ-nni i ḍeggṛen wid ibennun, d nețța i guɣalen d azṛu alemmas , WWin yeṭṭfen lebni. AA yagi yekka-d s ɣuṛ Ṛebbi, d ayen i ɣ-istɛeǧben .


Móse undraðist sýnina, gekk nær og vildi hyggja að. Þá hljómaði rödd Drottins: 	 Sidna Musa yewhem deg wayen yețwali ; akken kan iqeṛṛeb ɣuṛ-es, Sidi Ṛebbi yessawel-as-d seg uḥeǧǧaǧu-nni n tmes, yenna-yas-d :


Þeir spurðu hann þá: "Hvaða tákn gjörir þú, svo að vér sjáum og trúum þér? Hvað afrekar þú? 	 Nutni nnan-as : Ihi acu n lbeṛhan ara ɣ-d-tessekneḍ akken a namen yis-ek ? D acu ara txedmeḍ ?


Og engillinn, sem ég sá standa á hafinu og á jörðinni, hóf upp hægri hönd sína til himins 	 Lmelk-nni i walaɣ ibedd ɣef lebḥeṛ akk-d lqaɛa, yerfed afus-is ayeffus ɣer igenni,


Og rödd kom úr skýinu og sagði: "Þessi er sonur minn, útvalinn, hlýðið á hann!" 	 Iffeɣ-ed yiwen n ṣṣut si tagut-nni yenna-d : Wagi d Mmi, d nețța i xtaṛeɣ, smeḥsiset-as.


Enginn lætur bót af óþæfðum dúk á gamalt fat, því þá rífur bótin út frá sér og verður af verri rifa. 	 Ur nezmir ara a nxiḍ tafaweț tajḍiṭ i uceṭṭiḍ aqdim, axaṭer tafaweț-nni tajḍiṭ aț-țejbed aceṭṭiḍ-nni aqdim, acerrig-nni ad innerni.


Jafnskjótt þvarr blóðlát hennar, og hún fann það á sér, að hún var heil af meini sínu. 	 Imiren kan ḥebsen idammen-nni, tḥulfa ( tḥuss ) i yiman-is teḥla seg waṭan-is.


Þegar Guð hafði sett hann af, hóf hann Davíð til konungs yfir þeim. Um hann vitnaði hann: ,Ég hef fundið Davíð, son Ísaí, mann eftir mínu hjarta, er gjöra mun allan vilja minn.' 	 Lameɛna Sidi Ṛebbi yekkes leḥkum i Caɛul, yerra Sidna Dawed d agellid deg umkan-is. Atan wayen i d-yenna fell-as : Ufiɣ Dawed, mmi-s n Yassa, d argaz yellan akken i t-yebɣa wul-iw, ara ixedmen lebɣi-w.


Tengdamóðir Símonar lá með sótthita, og sögðu þeir Jesú þegar frá henni. 	 Taḍeggalt n Semɛun tuḍen, tuɣ-iț tawla ; hedṛen-as fell-as i Sidna Ɛisa.


og sitja um að veiða eitthvað af vörum hans. 	 țqelliben amek ara t-id-sseɣlin deg wawal.


Sá sem er uppi á þaki, fari ekki ofan og inn í húsið að sækja neitt. 	 win ara yilin s ufella n ssqef, ur ikeččem ara ɣer wexxam-is iwakken a d-iddem leḥwayeǧ-is.


En ég segi: Lifið í andanum, og þá fullnægið þér alls ekki girnd holdsins. 	 Ddut ihi s lebɣi n Ṛṛuḥ iqedsen, iwakken ur txeddmem ara lebɣi n tnefsit-nwen.


Og allir undruðust stórum veldi Guðs. 	 Lɣaci meṛṛa wehmen di tezmert n Sidi Ṛebbi. Imi tɛeǧǧben akk s wayen i gxeddem, Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer yinelmaden-is yenna :


Og herra þjónsins kenndi í brjósti um hann, lét hann lausan og gaf honum upp skuldina. 	 Imi i t-iɣaḍ aṭas, agellid-nni isumeḥ-as ṭṭlaba-ines iserreḥ-as ad iṛuḥ.


Hann kom fram sem maður, lægði sjálfan sig og varð hlýðinn allt til dauða, já, dauðans á krossi. 	 yessanez iman-is mi gedda s ṭṭaɛa armi d lmut, lmut ɣef wumidag.


Aðra söfnuði rúði ég og tók mála af þeim til þess að geta þjónað yður, og er ég var hjá yður og leið þröng, varð ég þó ekki neinum til byrði, 	 Ɛerraɣ tijmuyaɛ nniḍen imi i yi-d-țceggiɛen idrimen iwakken ad qedceɣ fell-awen.


Og hann sagði við þau: "Hvers vegna voruð þið að leita að mér? Vissuð þið ekki, að mér ber að vera í húsi föður míns?" 	 Nețța yenna-yasen : Acuɣeṛ i tețqellibem fell-i ? Eɛni ur teẓrim ara ilaq-iyi ad xedmeɣ lecɣal n baba ?


Því að það er augljóst orðið í allri lífvarðarhöllinni og fyrir öllum öðrum, að ég er í fjötrum vegna Krists, 	 Axaṭer deg ufrag n ccṛeɛ akk-d imukan nniḍen meṛṛa, ẓran akk ɣef ddemma n Lmasiḥ i țwaḥebseɣ.


Þetta hefur að sönnu orð á sér um speki, slík sjálfvalin dýrkun og auðmýking og harðneskja við líkamann, en hefur ekkert gildi, heldur er til þess eins að fullnægja holdinu. 	 ț-țideț, lumuṛat-agi sselmaden leɛbada, annuz akk-d uɛețțeb n lǧețțat nneɣ, țbanen-d amakken d ayen yelhan, lameɛna d ayen ur nezmir ad iɛawen bunadem ad iṭṭef iman-is.


Þegar Jóhannes hafði verið tekinn höndum, kom Jesús til Galíleu og prédikaði fagnaðarerindi Guðs 	 Mi gețwaḥbes Yeḥya, Sidna Ɛisa iṛuḥ ɣer tmurt n Jlili ; yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi, yeqqaṛ :


En æðstu prestarnir báru á hann margar sakir. 	 Lmuqedmin imeqqranen ccetkan fell-as ɣef waṭas n temsalin.


Þá kom til hans fræðimaður einn. Hann hafði hlýtt á orðaskipti þeirra og fann, að Jesús hafði svarað þeim vel. Hann spurði: "Hvert er æðst allra boðorða?" 	 Yiwen n umusnaw n ccariɛa mi geẓra Sidna Ɛisa ijaweb akken ilaq, iqeṛṛeb ɣuṛ-es yenna-yas : Anwa i d lameṛ ameqqran di ccariɛa ?


En þótt þú kvongist, syndgar þú ekki, og ef mærin giftist, syndgar hún ekki. En þrenging munu slíkir hljóta hér á jörð, en ég vildi hlífa yður. 	 Tura ma yella ilemẓi neɣ tilemẓit zewǧen, ur wwin ara ddnub ; meɛna wid ara izewǧen ad ṛwun lḥif di tudert-nsen ; nekk mačči d ayen i wen-mennaɣ.


Því við hvern af englunum hefur hann nokkru sinni sagt: Þú ert sonur minn, í dag hef ég fætt þig. Eða: Ég vil vera honum faðir, og hann skal vera mér sonur! 	 Anwa lmelk iwumi yenna Sidi Ṛebbi : Kečč d Mmi, d nekk i k-id-yefkan ɣer ddunit ass-a . Anwa lmelk i ɣef i d-yenna : Nekk ad iliɣ d Baba-s, nețța ad yili d Mm i.


Hver sem hefur þessa von til hans hreinsar sjálfan sig, eins og Kristur er hreinn. 	 Kra n win yessaramen deg-s ad yeṣfu akken yeṣfa Lmasiḥ.


Allir þeir, sem eru ánauðugir þrælar, skulu sýna húsbændum sínum allan skyldugan heiður, til þess að ekki verði lastmælt nafni Guðs og kenningunni. 	 Wid yellan d aklan yumnen s Lmasiḥ ilaq ad ẓren belli imɛellmen-nsen uklalen leqdeṛ, iwakken ur ițwargam f+ ara yisem n Sidi Ṛebbi, ur kkaten ara medden deg wayen i nesselmad.


Notið hverja stund, því að dagarnir eru vondir. 	 faṛset lweqt axaṭer ussan d ixeddaɛen.


Og Jesús lét hann fara, lagði ríkt á við hann 	 Sidna Ɛisa iserreḥ-as ad iṛuḥ, iweṣṣa-t s lḥeṛs yenna-yas :


Ef þeir segja við yður: ,Sjá, hann er í óbyggðum,' þá farið ekki þangað. Ef þeir segja: ,Sjá, hann er í leynum,' þá trúið því ekki. 	 ma nnan-awen Lmasiḥ atan deg unezṛuf, ur țṛuḥut ara, neɣ ma nnan-awen walit, atan deg umkan-ihin yeffren, ur țțamnet ara.


Þegar Jesús heyrði þetta, undraðist hann og mælti við þá, sem fylgdu honum: "Sannlega segi ég yður, þvílíka trú hef ég ekki fundið hjá neinum í Ísrael. 	 Mi gesla Sidna Ɛisa imeslayen-agi itɛeǧǧeb, yenna i wid yellan dinna : A wen-iniɣ tideț, ger wat Isṛail meṛṛa ur ufiɣ ara liman am wagi.


Ég sendi hann til þín aftur, og er hann þó sem hjartað í brjósti mér. 	 Nețța yeɛzizen ɣuṛ-i aṭas, atan a k-t-in-erreɣ ihi.


Hann er orðinn englunum þeim mun meiri sem hann hefur að erfðum tekið ágætara nafn en þeir. 	 yekka-d sennig n lmalayekkat, axaṭer Sidi Ṛebbi yefka-yas isem yugaren isem-nsent.


Ég er góði hirðirinn og þekki mína, og mínir þekkja mig, 	 Nekk d ameksa n ṣṣeḥ, ssneɣ ulli-inu nutenti ssnent-iyi,


Jesús sagði: "Til dóms er ég kominn í þennan heim, svo að blindir sjái og hinir sjáandi verði blindir." 	 Sidna Ɛisa yenna : D wagi i d lḥisab ɣef wacu i d-usiɣ ɣer ddunit : wid ur nețwali ara ad walin, wid yețwalin ad uɣalen d iderɣalen.


Augað er lampi líkamans. Sé auga þitt heilt, mun allur líkami þinn bjartur. 	 Allen, ț-țiftilin n lǧețța, ma yella seḥḥant wallen-ik, aț-țilliḍ s lekmal-ik di tafat.


Fyrir trú fékk Nói bendingu um það, sem enn þá var ekki auðið að sjá. Hann óttaðist Guð og smíðaði örk til björgunar heimilisfólki sínu. Með trú sinni dæmdi hann heiminn og varð erfingi réttlætisins af trúnni. 	 S liman, i gumen nnbi Nuḥ ayen i s-d-iweḥḥa Sidi Ṛebbi ɣef wayen ara yedṛun, ɣas akken mazal ur iwala acemma s wallen-is, yebna lbabuṛ iwakken ad isellek at wexxam-is. S wakka i gḥuseb at ddunit imi yuɣ awal i Sidi Ṛebbi, yuɣal d aḥeqqi ɣuṛ-es ɣef ddemma n liman yesɛa.


Ekki sagði hann þetta af því, að hann léti sér annt um fátæka, heldur af því, að hann var þjófur. Hann hafði pyngjuna og tók það, sem í hana var látið. 	 Mi d-yenna annect-agi mačči d igellilen i t-iɣaḍen meɛna yebɣa ad yawi idrimen-nni, axaṭer d amakar i gella. D nețța i d amdebbeṛ ɣef yidrimen-nsen, yețțaker-iten.


Jesús sá, að hann svaraði viturlega, og sagði við hann: "Þú ert ekki fjarri Guðs ríki." Og enginn þorði framar að spyrja hann. 	 Sidna Ɛisa mi t-iwala ijaweb-ed s tmusni, yenna-yas : Ur tebɛideḍ ara ɣef tgelda n Sidi Ṛebbi. Ulac win i s-d-yernan asteqsi nniḍen.


Ef vér segjum: "Vér höfum ekki synd," þá svíkjum vér sjálfa oss og sannleikurinn er ekki í oss. 	 Ma neqqaṛ ur yelli deg-nneɣ ddnub, atan neskaddeb ɣef yiman-nneɣ, tideț ur telli deg-nneɣ.


Þessir menn eru möglarar, umkvörtunarsamir og lifa eftir girndum sínum. Munnur þeirra mælir ofstopaorð og þeir meta menn eftir hagnaði. 	 Imdanen-agi ur steqniɛen ara deg wayen xeddmen, teddun s lebɣi n tnefsit-nsen ; imeslayen-nsen ččuṛen d zzux, sqizziben i yemdanen ɣef ddemma n nnfeɛ-nsen.


Sannlega segi ég þér: Eigi munt þú komast út þaðan, fyrr en þú hefur borgað síðasta eyri. 	 A k-iniɣ tideț : ur d-țeffɣeḍ ara syenna alamma txellṣeḍ aṣurdi aneggaru n ṭṭlaba-inek.


Það sem af holdinu fæðist, er hold, en það sem af andanum fæðist, er andi. 	 Win i d-ilulen seg wemdan ț-țaṛwiḥt n wemdan, win i d-ilulen s Ṛṛuḥ iqedsen d Ṛṛuḥ.


Og engli safnaðarins í Fíladelfíu skalt þú rita: Þetta segir sá heilagi, sá sanni, sem hefur lykil Davíðs, hann sem lýkur upp, svo að enginn læsir, og læsir, svo að enginn lýkur upp. 	 Aru ayagi i lmelk n tejmaɛt n watmaten yellan di temdint n Filadelfya : atah wayen i d-yeqqaṛ Win yeṣfan, yellan ț-țideț, Win yeṭṭfen tasaruț n Dawed, ayen ara yeldi ur yezmir yiwen a t-iɣleq, ayen ara yeɣleq ulac win izemren a t-ildi :


Þegar girndin síðan er orðin þunguð, elur hún synd, og þegar syndin er orðin fullþroskuð, fæðir hún dauða. 	 Lebɣi n tnefsit yețțawi-d ddnub, ddnub mi gețwaxdem, yețțawi-d lmut.


Prédika þú orðið, gef þig að því í tíma og ótíma. Vanda um, ávíta, áminn með öllu langlyndi og fræðslu. 	 Becceṛ awal n Sidi Ṛebbi ama di teswiɛt yelhan ama di teswiɛt iweɛṛen, ssefhem, lumm, enhu, sselmed s ṣṣbeṛ d leɛqel.


fylltir alls konar rangsleitni, vonsku, ágirnd, illsku, fullir öfundar, manndrápa, deilu, sviksemi, illmennsku. Þeir eru rógberar, 	 ?čuṛen d lbaṭel akk-d wayen n diri : d ṭṭmeɛ, d cceṛ, ț-țismin ; d at tmegṛaḍ, d at ccwal, d at tḥila, d at tiḥeṛci, d iqeṛṛaḍen.


Þegar hann kemur, mun hann sanna heiminum, hvað er synd og réttlæti og dómur, - 	 M'ara d-yas, a d-isbeggen i yemdanen belli ɣelṭen ɣef wayen yeɛnan ddnub, lḥeqq, d lḥisab n Ṛebbi.


Að svo mæltu tók hann brauð, gjörði Guði þakkir í allra augsýn, braut það og tók að eta. 	 Mi d-yenna ayagi, iddem-ed aɣṛum, iḥmed Ṛebbi zdat-sen meṛṛa, yebḍa-t, yebda itețț.


"Ég er Gyðingur, fæddur í Tarsus í Kilikíu, en alinn upp í þessari borg. Við fætur Gamalíels hlaut ég fyllstu uppfræðslu í lögmáli feðra vorra. Guðs stríðsmaður vildi ég vera ekki síður en þér allir í dag. 	 Nekk n wat Isṛail, ț-țideț luleɣ di temdint n Sars n tmurt n Silisya, lameɛna țțuṛebbaɣ di temdint-agi n Lquds. Lliɣ d anelmad n ccix Gamalyel s yiman-is ; yesselmed-iyi akken ilaq amek ara tebɛeɣ ccariɛa i d-ǧǧan lejdud-nneɣ. Ttabaɛeɣ seg ul-iw abrid n Sidi Ṛebbi, am kunwi ass-agi.


Segir þá Júdas Ískaríot, einn lærisveina hans, sá er mundi svíkja hann: 	 Yudas n Qeṛyut, yiwen seg inelmaden-is, win akken ara t-ixedɛen inṭeq-ed yenna :


Páll svaraði: "Ég stend nú fyrir dómstóli keisarans, og hér á ég að dæmast. Gyðingum hef ég ekkert rangt gjört, það veistu fullvel. 	 Lameɛna Bulus yenna : Ɣer ccṛeɛ n Qayṣer i beddeɣ, ɣuṛ-es ara țțucaṛɛeɣ. Ur xdimeɣ ula d acemma i gḍuṛṛen at Isṛail, akken teẓriḍ kečč s yiman-ik.


En ég hef þá von til Drottins Jesú, að ég muni bráðum geta sent Tímóteus til yðar, til þess að mér verði einnig hughægra, þá er ég fæ að vita um hagi yðar. 	 S lețkal i sɛiɣ di Sidna Ɛisa, ssarameɣ qṛib a wen-ceggɛeɣ Timuti iwakken a yi-issefṛeḥ s lexbaṛ ara yi-d-yawi s ɣuṛ-wen.


Og enginn hefur staðið mig að því að vera að stæla við neinn eða æsa fólk til óspekta, hvorki í samkunduhúsunum né neins staðar í borginni. 	 Ulac win i yi-d-yufan deg wefrag n lǧameɛ iqedsen țemjadaleɣ nekk d walebɛaḍ, ulac daɣen win i yi-d-yufan di leǧwameɛ n wat Isṛail neɣ di temdint sekkreɣ ccwal ger lɣaci.


Eins hæddu hann hermennirnir, komu og báru honum edik 	 Iɛsekṛiwen daɣen țmesxiṛen fell as, qeṛṛben ɣuṛ-es bɣan a s-sswen lxell,


En hinir munu og verða græddir við, ef þeir halda ekki áfram í vantrúnni, því að megnugur er Guð þess að græða þá aftur við. 	 Ula d at Isṛail m'ur kemmlen ara di leǧhel-nsen, zemren ad țțuleqmen, axaṭer Sidi Ṛebbi yezmer a ten ileqqem, a ten-yerr ɣer tzemmurt nsen.


kunnugt frá eilífð. 	 Akka i d-yenna Sidi Ṛebbi i gxeddmen lecɣal-agi i d-ihegga si zik.


En upp frá þessu mun Mannssonurinn sitja til hægri handar Guðs kraftar." 	 Lameɛna a wen-d-iniɣ, sya ɣer zdat, Mmi-s n bunadem ad yeḥkem ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi Bab n tezmert.


Og hann leit á þá, er kringum hann sátu, og segir: "Hér er móðir mín og bræður mínir! 	 Dɣa imuqel meṛṛa wid i s-d yezzin yenna : Ațah yemma, atnah wayetma.


En langt frá þeim var mikil svínahjörð á beit. 	 Di leǧwahi-nni, tella yiwet n tqeḍɛit tameqqrant n yilfan i gkessen dinna.


Sá sem segir: "Ég þekki hann," og heldur ekki boðorð hans, er lygari og sannleikurinn er ekki í honum. 	 Win ara yinin : ssneɣ Ṛebbi yili ur yeṭṭif ara di lumuṛat-is, d akeddab, ulac deg-s tideț.


Hann segir við þá: "Sál mín er hrygg allt til dauða. Bíðið hér og vakið með mér." 	 Dɣa yenna-yasen : Ḥusseɣ s leḥzen n lmut, qqimet dagi, ɛiwzet yid-i !


En María geymdi allt þetta í hjarta sér og hugleiddi það. 	 Meryem teḥrez imeslayen-nni deg wul-is, tețxemmim fell-asen.


Þar fann hann mann nokkurn, Eneas að nafni, er í átta ár hafði legið rúmfastur. Hann var lami. 	 Yufa dinna yiwen wergaz isem-is Inyas ; argaz-agi tmanya iseggasen nețța deg usu axaṭer ikref.


og skóaðir á fótunum með fúsleik til að flytja fagnaðarboðskap friðarins. 	 Sɛut zzwaṛa am warkasen deg yidaṛṛen-nwen, daymen theggam i ubecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ.


Og þetta munum vér gjöra, ef Guð lofar. 	 D ayen ara nexdem ma iserreḥ-aɣ Sidi Ṛebbi.


Eftir þetta fór hann ofan til Kapernaum ásamt móður sinni, bræðrum og lærisveinum. Þar voru þau nokkra daga. 	 Deffir wayagi Sidna Ɛisa iṣubb ɣer temdint n Kafernaḥum. Tedda yid-es yemma-s, atmaten-is akk-d inelmaden-is ; qqimen dinna anagar kra n wussan.


Sjálfur þekkti ég hann ekki. En til þess kom ég og skíri með vatni, að hann opinberist Ísrael." 	 Nekk s yiman-iw ur ẓriɣ ara anwa-t meɛna usiɣ-ed ad sɣeḍseɣ deg waman akken a t-issinen wat Isṛail .


Þannig grýttu þeir Stefán. En hann ákallaði Drottin og sagði: "Drottinn Jesús, meðtak þú anda minn." 	 M'akken i t-ṛeǧmen, Stifan ideɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi yeqqaṛ : A Sidna Ɛisa, atan ṛṛuḥ-iw ger ifassen-ik !


En þeir skildu ekki þessi orð, og þetta var þeim hulið, svo að þeir skynjuðu það ekki. Og þeir þorðu ekki að spyrja hann um þetta. 	 Inelmaden-is ur fhimen ara imeslayen-agi, lmeɛna-ines tețwaffer fell-asen iwakken ur t-fehmen ara yerna kukran a t-steqsin.


Lúkas er einn hjá mér. Tak þú Markús og lát hann koma með þér, því að hann er mér þarfur til þjónustu. 	 Anagar gma-tneɣ Luqa i geqqimen yid-i. Awi-d yid-ek gma tneɣ Maṛqus iwakken ad iyi-iɛawen di lxedma-w.


Og hann sagði við lærisveina sína: "Því segi ég yður: Verið ekki áhyggjufullir um líf yðar, hvað þér eigið að eta, né heldur um líkama yðar, hverju þér eigið að klæðast. 	 Sidna Ɛisa yenna daɣen i yinelmaden-is : ?ef wayagi i wen-d-qqaṛeɣ ur țḥebbiṛet ara ɣef tudert-nwen, ɣef wayen ara teččem d wayen ara telsem.


Pílatus segir við þá: "Takið þér hann, og dæmið hann eftir yðar lögum." Gyðingar svöruðu: "Oss leyfist ekki að taka neinn af lífi." 	 Bilaṭus yenna-yasen : Atan ɣuṛ-wen, ḥekmet fell-as s ccariɛa-nwen ! Nutni nnan-as : Nukni ur nezmir ara a neḥkem ɣef yiwen s lmut !


Þá fóru og illir andar út af mörgum og æptu: "Þú ert sonur Guðs." En hann hastaði á þá og bannaði þeim að tala, því að þeir vissu, að hann var Kristur. 	 Llan daɣen leǧnun i d-ițeffɣen seg waṭas n yemdanen, țɛeggiḍen qqaṛen : « Kečč d Mmi-s n Ṛebbi ! » Lameɛna Sidna Ɛisa ițɛeggiḍ fell- asen, ur ten-ițțaga ara a d-hedṛen, axaṭer nutni ẓran d nețța i d Lmasiḥ.


Ég er hið lifandi brauð, sem steig niður af himni. Hver sem etur af þessu brauði, mun lifa að eilífu. Og brauðið, sem ég mun gefa, er hold mitt, heiminum til lífs." 	 D nekk i d aɣṛum n tudert i d yekkan seg igenni. Kra n win ara yeččen seg weɣṛum-agi ad yidir i dayem. Aɣṛum ara d-fkeɣ d lǧețța w, yis ara tɛic ddunit.


En þeir skildu ekkert af þessu, orð þessi voru þeim hulin, og þeir skynjuðu ekki það, sem sagt var. 	 Inelmaden-is ur fhimen acemma deg wayen i sen-d-yenna, lmeɛna n imeslayen-agi tețwaffer fell-asen. Ur ẓrin ara d acu i gebɣa a t-id-yini.


Þá skildu þeir, að hann hafði ekki talað um að varast súrdeig í brauði, heldur kenningu farísea og saddúkea. 	 Imiren inelmaden-is fehmen belli mačči ɣef yiɣes n temtunt i sen-d-immeslay, lameɛna ad ḥadren iman-nsen ɣef wuselmed n ifariziyen d isaduqiyen.


Maðurinn svaraði þeim: "Þetta er furðulegt, að þér vitið ekki, hvaðan hann er, og þó opnaði hann augu mín. 	 Argaz-nni yerra-yasen : D ayen yessewhamen ! Argaz yeldi-yi-d allen, kunwi ur te?rim ara ansi i d-yekka !


Jesús svaraði honum: "Sannlega, sannlega segi ég þér: Enginn getur séð Guðs ríki, nema hann fæðist að nýju." 	 Sidna Ɛisa yerra-yas : S tideț a k-d-iniɣ : yiwen ur izmir ad iẓer tagelda n Ṛebbi m'ur d-iɛawed ara talalit.


Postulatákn voru gjörð á meðal yðar af mikilli þrautseigju, tákn, undur og kraftaverk. 	 Ayen akk i d-ițbegginen belli d ṛṛasul i lliɣ, yedṛa-d gar-awen : s ṣṣbeṛ ameqqran, s tezmert, s beṛhanat d licaṛat.


Hann var útvalinn, áður en veröldin var grundvölluð, en var opinberaður í lok tímanna vegna yðar. 	 Ihegga-t-id Sidi Ṛebbi uqbel a d-texleq ddunit, meɛna armi d ussan-agi ineggura i t-id-isbeggen ɣef ddemma-nwen.


Þegar fólkið hafði verið látið fara, gekk hann inn og tók hönd hennar, og reis þá stúlkan upp. 	 Mi ssufɣen lɣaci, ikcem, yeṭṭef-ed taqcict-nni seg ufus, dɣa tekker-ed.


að hann sór þess eið að veita henni hvað sem hún bæði um. 	 armi i s-iɛuhed, a s-yefk ayen ara s-d tessuter.


Því ef þér hafið þetta til að bera og farið vaxandi í því, munuð þér ekki verða iðjulausir né ávaxtalausir í þekkingunni á Drottni vorum Jesú Kristi. 	 Ma yella wannect-agi deg-wen s tugeț, ur tețțilim ara d imeɛdazen, yerna ur tețɣimim ara mbla tamusni n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ.


Þetta hefur óeiginlega merkingu: Konurnar merkja tvo sáttmála: Annar er sá frá Sínaífjalli og elur börn til ánauðar, það er Hagar; 	 Taqsiṭ-agi tesɛa lmeɛna nniḍen : snat n tilawin-agi țusemmant d sin leɛqud : yiwen n leɛqed d win n wedrar n Sinay i d-ițaǧǧan aklan, yeɛni : d Haǧiṛa.


Á þeim degi munuð þér skilja, að ég er í föður mínum og þér í mér og ég í yður. 	 Ass-nni aț-țfehmem belli nekk lliɣ di Baba, aț-țeẓrem daɣen belli kunwi tellam deg-i nekk lliɣ deg-wen.


Sérhverjum af oss var náðin veitt eftir því, sem Kristur úthlutaði honum. 	 Meɛna mkul yiwen deg-nneɣ tețțunefk-as-d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi s wakken yella umur i s-d-yefka Lmasiḥ.