Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ lajo̱, cangóˉ Jesús fɨˊ lɨ˜ néeˊ co̱o̱ˋ guiéeˊ e siiˋ Galilea. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, lajeeˇ e ngɨrˊ fɨˊ lɨ́ˈˉ lɨˊ ˈnɨˈˋ e guiéeˊ do, jo̱baˈ cangáiñˉ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ siiˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ˈ˜guɨ jaangˋ rúiñˈˋ do i̱ siiˋ Dɨ́ˆ. Jo̱ dob táaiñˈ˜ do lajɨˋ huáaiñˉ e jmóorˋ ta˜ bíˋ ˈmáaˊ fɨˊ é̱ˈˋ guiéeˊ e quiáˈˉ e sáiñˈˊ ˈñʉˋ. 	 Eidamas palei Galilėjos ežerą, Jėzus pamatė Simoną ir jo brolį Andriejų, metančius tinklą į ežerą; mat jie buvo žvejai.


Jo̱guɨ Jesús casɨ́ˈˉreiñˈ do lala: —¿I̱˜ i̱ táangˋ fɨˊ ni˜ e cuuˉ la jo̱guɨ jial siirˋ? 	 Jis paklausė: “Kieno čia atvaizdas ir įrašas?”


Jo̱ uíiˈ˜ e jo̱baˈ e caˈnáangˉ Fidiéeˇ jnea˜ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ apóoˆ i̱ quie̱ˊ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ jo̱guɨ i̱ niˈˊ júuˆ quiáˈˉ dseaˋ do. Jo̱ casíiñˋ jnea˜ e laco̱ˈ niˈéeˆe jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel e júuˆ seaˋ contøøngˉ e catɨ́ɨngˉ Dseaˋ Jmáangˉ jo̱guɨ jial nijángˈˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ cajo̱. Jo̱ dseángˈˉ jáˈˉ e júuˆ e cafáˈˉa na, co̱ˈ jaˋ jmɨgóoˋo. 	 Tam aš esu paskirtas pamokslininkas ir apaštalas,sakau tiesą Kristuje, nemeluoju,tikėjimo ir tiesos mokytojas pagonims.


Jo̱ ˈnéˉ e nitʉ́ˆnaˈ e jmooˋnaˈ jaléˈˋ e gaˋ, jo̱ ˈnéˉ nijméeˆnaˈ jmangˈˉ e guiʉ́ˉ jo̱guɨ ˈnéˉ nijmɨˈúungˋnaˈ e seengˋnaˈ juguiʉ́ˉ júuˆ røøˋ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ rúngˈˋnaˈ. 	 Tegu jis nusigręžia nuo pikto ir daro gera, teieško ramybės ir tesiveja ją.


Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱ jaangˋguɨ dseaˋ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ: —Fíiˋi, iim˜ jnea˜ ninii˜i có̱o̱ˈ˜ ˈnʉˋ, dsʉˈ lɨfaˈ laˈuii˜ cuǿøˈ˜ jnea˜ fɨˊ e jangˈˉ niˈíˈˆi júuˆ jaléngˈˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiéˉe. 	 Dar vienas tarė: “Aš seksiu paskui Tave, Viešpatie, bet leisk man pirmiau atsisveikinti su savo namiškiais”.


Dsʉˈ e jábˈˉ, e lajeeˇ e jmáangˋ ta˜ e júuˆ tɨguaˇ laˈuii˜ e cacuøˊ Fidiéeˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ do, ie˜ lamɨ˜ jmáangˋ ta˜ jaléˈˋ jmɨˈøøngˉ güɨtáˆ jiuung˜ có̱o̱ˈ˜guɨ joˈchíˈˆ co̱lɨɨng˜guɨ có̱o̱ˈ˜ faˋ quiáˈˉ jaangˋ güɨtáˆ iee˜ mɨ˜ ningɨ́ˋ e cángˋneˈ fɨˊ nifeˈˋ, jo̱baˈ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e jo̱ seabˋjiʉ capíˈˆ bíˋ e laco̱ˈ nijlɨ́ɨbˉ Fidiéeˇ dseeˉ quiáˈˉ dseaˋ, jo̱ lajo̱baˈ nilɨguiúiñˉ lajeeˇ cateáˋ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do. 	 Jeigu jaučių bei ožių kraujas ir telyčios pelenai per apšlakstymą pašventina susitepusius, kad kūnas būtų švarus,


Jo̱ co̱ˈ nɨcalaamˉbaaˈ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quíˉiiˈ, jo̱baˈ nɨtab˜ dsiˋnaaˈ e niˈíimˈ˜baaˈ lají̱i̱ˈ˜ e nɨsɨjeengˇnaaˈ do e catɨ́ɨˉnaaˈ quiáˈˉ Fidiéeˇ. Jo̱ song nɨjǿøˉbaaˈ lají̱i̱ˈ˜ e nɨsɨjeengˇnaaˈ do, jo̱baˈ joˋ eeˋ ta˜guɨ jóng e sɨjeengˇguɨ́ɨˈ e jo̱. Co̱ˈ doñiˊ eeˋ e nɨníˋ dseaˋ, joˋ ˈnéˉguɨ faˈ e nijéngˉguɨr e niˈíñˈˋ e jo̱. 	 Šia viltimi mes esame išgelbėti, bet regima viltis nėra viltis. Jeigu kas mato, tai kam jam viltis?


Dsʉˈ mɨ˜ nitɨ́ˉ íˈˋ e nijmiˈiéˈˋ Fidiéeˇ lajaléˈˋ, jo̱baˈ niguiábˋ lajaléˈˋ e jaˋ caˈiéˈˋ do. 	 Bet kai ateis tobulumas, tai, kas iš dalies, pasibaigs.


Jo̱ uiing˜ lajo̱baˈ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e nijúumˉbaˈ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quíiˉnaˈ; co̱ˈ song jaˋ jáˈˉ lɨ́ɨngˋnaˈ e jneab˜ dseángˈˉ lɨ́ɨnˊn jí̱i̱ˈ˜ laco̱ˈ fáˈˋa e lɨ́ɨnˊn, jo̱baˈ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quíiˉbaˈ nijúungˉnaˈ. 	 Dėl to Aš jums sakiau, kad mirsite savo nuodėmėse. Jeigu netikėsite, kad Aš Esu,mirsite savo nuodėmėse”.


Jo̱ jo̱guɨb niˈéˉ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ ˈnʉ́ʉˊ yʉ́ˈˆ e nɨsɨlɨɨngˇ guiʉ́ˉ, jo̱ fɨˊ jo̱b niguiáˆnaˈ guiʉ́ˉ e niquiee˜naaˈ do. 	 Jis parodys jums didelį apstatytą aukštutinį kambarį. Ten ir paruoškite mums”.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cangolíingˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do, caˈíbˉ Jesús fɨˊ e cangórˉ fɨˊ co̱o̱ˋ yʉ́ˈˆ móˈˋ e siiˋ Olivos. 	 Jėzus nuėjo į Alyvų kalną.


Jo̱ dsʉˈ mɨ˜ caguiéngˈˉ i̱ sɨmingˈˋ do lɨ˜ taang˜ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ do, jo̱ dsifɨˊ ladob canaaiñˈˋ do sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñˇ: “Jí̱i̱ˈ˜ i̱ nabingˈ i̱ seengˋ i̱ nilíingˉ fii˜ e uǿˉ la mɨ˜ nijúungˉ tiquiáˈrˆ. Jo̱baˈ majngáangˈˇnaaˈr lana, ná la cagüéiñˉ fɨˊ la, jo̱ jneaˈˆ dseaˋ nilíiˉiiˈ fii˜ latøøngˉ e uǿˉ la.” 	 Bet, išvydę sūnų, vynininkai ėmė tartis tarpusavyje: ‘Tai paveldėtojas. Užmuškime jį, kad mums atitektų palikimas’.


Jo̱ dsʉˈ lajeeˇ ngóorˊ ngɨrˊ ni˜ jmɨɨbˋ mɨ˜ calɨlíˈrˆ e dsíngˈˉ bíingˉ guíˋ e íiˊ do, jo̱baˈ cafǿmˈˊbre; jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ ninaangˋ dsiˈamˈˊbre jóng, jo̱baˈ caˈóorˋ jo̱ cajíñˈˉ: —¡Leaangˉ jnea˜, Fíiˋi! 	 Bet, pamatęs vėjo smarkumą, jis išsigando ir, pradėjęs skęsti, sušuko: “Viešpatie, gelbėk mane!”


Jo̱ ¿e˜ guǿngˈˋ e nisórˋ fɨˊ yʉ́ˈˆ do? Co̱ˈ guǿngˈˋ e laˈuii˜ nijgiáaiñˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la cartɨˊ fɨˊ nʉ́ˈˉ uǿˉ. 	 Ką reiškia “Jis pakilo”, jeigu ne tai, kad Jis pirma ir nusileido į žemesniąsias žemės vietas.


Jo̱ dsʉˈ jneaˈˆ lɨ́ˈˆ lɨˊ jmooˉnaaˈ li˜ e lɨ́ɨˊnaaˈ dseaˋ i̱ jmooˋ lají̱i̱ˈ˜ e iing˜ Fidiéeˇ, co̱ˈ jneaˈˆ eáamˊ jmooˉnaaˈ téˈˋnaaˈ e féngˈˊ dsiˋnaaˈ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ e dsingɨ́ɨngˉnaaˈ jo̱guɨ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e ˈnéˉnaaˈ jo̱guɨ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ fɨˈíˆ dsíiˊ e dsingɨ́ɨngˉnaaˈ. 	 Bet visame kame pasirodome Dievo tarnai: su didele kantrybe, skausmuose, sunkumuose, suspaudimuose,


Jo̱guɨ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ jnɨ́ˆ e lɨ˜ teáangˈ˜ i̱ joˈseˈˋ do, náaˊbre oˈiáˋ e laco̱ˈ ningɨ́ngˉ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ guiʉ́ˉ i̱ joˈseˈˋ do. Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ guiʉ́ˉ i̱ joˈseˈˋ do nitǿˈrˋ lajaangˋ lajaangˋ i̱ joˈseˈˋ do quiáˈrˉ lɨ́ˈˆ laco̱ˈ la siiñˈˋ do, jo̱ jaléngˈˋ i̱ joˈseˈˋ do nɨcuíiˋbreˈ luu˜ i̱ fii˜reˈ do. Jo̱ i̱ fii˜reˈ do uǿømˋbre i̱ joˈseˈˋ do e laco̱ˈ dsijéengˊneiñˈ fɨˊ jee˜ móˈˋ. 	 Jam sargas atidaro, ir avys klauso jo balso. Jis šaukia savąsias avis vardais ir jas išveda.


Co̱ˈ jnea˜ nɨcaseánˉn jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ jmɨɨˋ có̱o̱ˈ˜ layaang˜ jmɨɨˋ e laco̱ˈ cuøˊ li˜ e nɨcaquɨ́ˈˉ jíngˈˋ yaang˜naˈ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ; dsʉˈ írˋ mɨ˜ nigüéeiñˉ, niseáiñˉ ˈnʉ́ˈˋ jmɨɨˋ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e laco̱ˈ cuøˊ li˜ e nɨcangɨ́ɨngˋnaˈ Jmɨguíˋ quiáˈˉ dseaˋ do. 	 Aš jus krikštijau vandeniu, o Jis krikštys jus Šventąja Dvasia”.


Jo̱baˈ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨtaang˜ i̱ dseaˋ do guiʉ́ˉ, lalab cajíngˈˉ Jesús casɨ́ˈrˉ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do: —Sɨtɨ́ɨˇnaˈ jaléˈˋ ˈnáˈˆ e caseángˉguɨ na, jo̱ teaˈˊnaˈ lɨ́ɨngˊ, co̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ caˈnáˈˆ jaˋ ˈnéˉ nidsitøngˈˊ. 	 Kai žmonės pasisotino, Jis pasakė savo mokiniams: “Surinkite trupinius, kad niekas nepražūtų”.


Jo̱guɨ jmeeˉbaˈ ta˜ røøˋ laco̱ˈ sɨˈíˆ, jo̱ o̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ mɨ˜ níˋ fii˜ quíiˉnaˈ ˈnéˉ jméeˆnaˈ ta˜ e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ nijá̱ˆnaˈ guiʉ́ˉ có̱o̱ˈr˜. Jo̱ co̱ˈ ˈnʉ́ˈˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ lají̱i̱ˈ˜ e iing˜ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáamˉ nɨlɨ́ɨngˊnaˈ, jo̱baˈ carˋ ngocángˋ áaˊbaˈ ˈnéˉ jmitíˆnaˈ e ta˜ do, jo̱ lajo̱baˈ iáangˋ dsíiˊ Fidiéeˇ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e jmooˋnaˈ do. 	 ne dėl akių tarnaudami, lyg žmonėms įtinkantys, bet kaip Kristaus vergai, iš širdies vykdantys Dievo valią.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ caje̱ˊ Jesús ˈñiaˈrˊ, jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ neáangˊ cáangˋ laco̱ˈ guiiñˈ˜ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ guitúungˋ quiáˈrˉ cajmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do e˜ guǿngˈˋ e júuˆ e cajíñˈˉ do e lɨ́ɨˊ lafaˈ júuˆ cuento. 	 Kai Jėzus pasiliko vienas, aplink Jį esantys kartu su dvylika paklausė apie palyginimą.


Jo̱ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáˈˉ jaléngˈˋ fii˜ jmidseaˋ quiáˈˉ dseaˋ Israel có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ saduceo eáangˊ calɨ́ˉ dsihuɨ́ɨiñˊ quiáˈˉ i̱ dseaˋ apóoˆ do có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e jmóoiñˈˋ do. 	 Tuomet sujudo vyriausiasis kunigas ir visi jo šalininkai iš sadukiejų partijos. Degdami pavydu,


Jo̱ uíiˈ˜ e júuˆ na, jo̱baˈ cuǿømˋ seaˋ líˋ jmɨngɨ́ɨˈ˜ ˈnʉˋ jnea˜ lala: “¿Jialɨˈˊ cuøˈˊ Fidiéeˇ jneaa˜aaˈ dseeˉ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ dseeˉ e eeˉnaaˈ? Co̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ cuǿøngˋ líˋ jníngˉ jaléˈˋ e iing˜ dseaˋ do e nijmérˉ.” 	 Gal man pasakysi: “O už ką tada Jis kaltina? Kas gi galėtų atsispirti Jo valiai?”


Dsʉˈ e jáˈˉ, jaˋ cuøˊ e iáangˋ dsiˋnaaˈ dseángˈˉ ladsifɨˊ mɨ˜ ɨ́ɨˋ Fidiéeˇ ˈgooˋ quíˉiiˈ, co̱ˈ huɨ́ɨmˊjiʉ lɨ́ɨˊ lajeeˇ jo̱; jo̱ dsʉˈ song niˈíingˈ˜naaˈ e jo̱ e jaˋ séeˈ˜naaˈ dseeˉ, jo̱baˈ guiʉ́bˉ niˈuíingˉ quíˉiiˈ jóng, co̱ˈ lajo̱baˈ e niñíingˋnaaˈ e nilɨse̱e̱ˉnaaˈ juguiʉ́ˉ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ e jmooˉnaaˈ lají̱i̱ˈ˜ e iing˜ dseaˋ do. 	 Beje, kiekviena auklyba tam kartui atrodo ne linksma, o karti, bet vėliau ji atneša taikingų teisumo vaisių auklėtiniams.


Jo̱ co̱ˈ eáamˊ ˈgøngˈˊ i̱ Tée˜ do laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ güeaˈˆ ˈgøngˈˊ quiáˈˉ Fidiéeˇ, jo̱baˈ jmóoˋbre jaléˈˋ e quɨ́ɨˈ˜ jmɨɨ˜ jo̱guɨ jaléˈˋ e li˜ fɨˊ jee˜ dseaˋ seengˋ fɨˊ jo̱. 	 Steponas, pilnas tikėjimo ir jėgos, darė žmonėse didžių stebuklų ir ženklų.


Jo̱ dsʉˈ Jesús jaˋ cañíirˋ jí̱i̱ˈ˜ camɨ́ˈˆ júuˆ quiáˈˉ dseata˜ do; jo̱baˈ i̱ dseata˜ do eáamˊ cangogáˋ dsíirˊ jo̱ joˋ ñirˊ e˜ nijméˉguɨr. 	 Bet Jis neatsakė jam nė žodžio ir tuo labai nustebino valdytoją.


Dsʉˈ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ cuøˈˊnaˈ dseeˉ jaléngˈˋ dseaˋ rúngˈˋnaˈ, jaˋ güɨˈɨ́ˆ óoˊnaˈ faˈ e jaˋ niquidsiˊ Fidiéeˇ íˈˋ quíiˉnaˈ laco̱ˈ catɨ́ɨngˉ, co̱ˈ ˈnʉ́ˈˋ, røøbˋ jmooˋnaˈ cajo̱ laco̱ˈ jmóoˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ e gaˋ lajo̱. 	 Nejaugi manai, žmogau, pats taip darydamas ir teisdamas taip darančius, išvengsiąs Dievo teismo?!


Jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ íˋ canaaiñˋ tɨˈleáamˊbre caluuˇnaaˈ jo̱ féˈrˋ teáˋ jo̱ jíñˈˉ: —Jaléngˈˋ i̱ dseañʉˈˋ la lɨ́ɨiñˊ dseaˋ i̱ jmóoˋ lají̱i̱ˈ˜ e iing˜ Fidiéeˇ dseaˋ féngˈˊ dseaˋ ñíingˊ, jo̱guɨ guiarˊ júuˆ sɨ́ˈrˋ jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ jial nileángˋ dseaˋ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quiáˈrˉ. 	 Ji ėmė sekti paskui Paulių bei mus, šaukdama: “Šitie vyrai yra aukščiausiojo Dievo tarnai ir skelbia mums išgelbėjimo kelią”.


Jo̱ lajo̱b ˈnéˉ líˋ e laco̱ˈ jaˋ sɨˈnaangˋ quiáˈˉ rúngˈˋ jaléˈˋ guotɨɨˉ dseaˋ, co̱ˈ lɨ́ˈˆ lɨˊ ˈnéˉ e laco̱o̱bˋ guotɨɨˉ dseaˋ ˈnéˉ jméˉ íˆ quiáˈˉ rúngˈˋ. 	 kad kūne nebūtų susiskaldymų, bet patys nariai rūpintųsi vieni kitais.


Jo̱baˈ dsifɨˊ mɨ˜ canúuˉ Yáˆ e júuˆ jo̱, ladsifɨˊ lanab cagüɨˈɨ́ɨrˊ jo̱ cangórˉ fɨˊ lɨ˜ tǿˈˋ Jesús írˋ. 	 Išgirdusi ši greitai pakilo ir nuėjo pas Jį.


Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e féˈˋ Jesús júuˆ quiáˈˉ mɨ˜ bíˋ dseaˋ mɨjú̱ˋ, jo̱ cajíngˈˉguɨr casɨ́ˈrˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do: —Jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ dseaˋ jaˋ ˈguiˈrˊ cajlɨ́ɨˈ˜ quɨ́ɨˋ e mɨ˜ nɨcooˋ jo̱ nijlɨ́ɨrˉ o̱ˈguɨ nisíˈrˋ co̱o̱ˋ lɨ˜ cǿøngˈ˜, co̱ˈ iiñ˜ e jneáˋ fɨˊ laˈúngˉ sɨnʉ́ʉˆ quiáˈˉbre. Co̱ˈ ˈnéˉ niquidsirˊ e quɨ́ɨˋ do co̱o̱ˋ lɨ˜ ñíiˊ e laco̱ˈ jneáˋ mɨ˜ dsitáaiñˈ˜, jo̱ lajo̱baˈ jnéˈˋ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ dsitáangˈ˜ e sɨnʉ́ʉˆ do. 	 “Nė vienas, uždegęs žiburį, neapvožia jo indu ir nekiša po lova, bet stato į žibintuvą, kad įeinantys matytų šviesą.


Jo̱ mɨ˜ caguiéngˈˉtu̱ Jesús fɨˊ Galilea, jo̱ dsíngˈˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ nɨteáangˉ güɨjé̱e̱ˇ quiáˈrˉ. Jo̱ dsíngˈˉ iáangˋ dsíiˊ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do dsʉˈ caguiéngˈˉtu̱ Jesús fɨˊ do. 	 Grįžtantį Jėzų pasitiko minia, nes visi Jo laukė.


Jo̱ mɨˈmɨ́ɨngˉguɨjiʉ lajo̱ cangóbˉtu̱ Jesús e fɨˊ jo̱ e catɨˊ tú̱ˉ ya̱ˈˊ e féiñˈˊ Fidiéeˇ jo̱ cajíñˈˉ lala: —Teaa˜, song jaˋ niquɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ faˈ e nileánˋn jee˜ jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ e nɨjaquiéengˊ quiéˉe, jo̱baˈ lɨ́ˈˆ güɨlíbˋ laco̱ˈ iing˜ ˈnʉˋ e nilíˋ. 	 Ir vėl nuėjęs antrą kartą, meldėsi: “Mano Tėve, jei ši taurė negali praeiti mano negerta, tebūnie Tavo valia!”


jo̱ jaˋ cuǿøngˋ faˈ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ íingˊ o̱ˈguɨ e jmóorˋ ta˜ tɨ́ɨngˊ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ rúiñˈˋ, co̱ˈ ˈnéˉ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ i̱ jmɨcó̱o̱ˈ˜ dseaˋ rúngˈˋ, jo̱guɨ e jaˋ ˈnóorˋ mɨ́ɨˈ˜; jo̱guɨ ˈnéˉ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ dsináangˊ cuuˉ cajo̱. 	 ne girtuoklis, ne kivirčius, ne geidžiantis nešvaraus pelno, bet švelnus, nemėgstantis vaidytis, negodus pinigų,


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáˈˉ dseaˋ Israel e jo̱, jo̱ ladsifɨˊ lanab canaaiñˋ e jmɨngɨ́ˈˉ rúiñˈˋ lala jo̱ féˈrˋ: —¿Jie˜ fɨˊ lɨ˜ nidséngˈˉ i̱ dseañʉˈˋ na e joˋ quɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ faˈ e niguiéngˈˊnaaˈre? Jo̱ jangámˉ song nidsérˉ fɨˊ guóoˈ˜ uǿˉ lɨ˜ huí̱i̱ˉ fɨˊ lɨ˜ neáangˊ jaléngˈˋ dseaˋ góoˋnaaˈ dseaˋ Israel e nidsiˈéeˈr˜ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góoˋnaaˈ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱. 	 Tuomet žydai ėmė kalbėtis tarp savęs: “Kurgi Jis žada keliauti, kad mes negalėsime Jo rasti? Gal Jis rengiasi išvykti pas išsisklaidžiusius tarp graikų ir mokyti graikus?


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajé̱bˈˋ i̱ dseaˋ do e cu̱u̱˜ e sɨjnɨˊ fɨˊ oˈnʉ́ˆ é̱e̱ˋ quiáˈˉ i̱ Lázaro do, jo̱guɨ Jesús dsifɨˊ lanab cajǿørˉ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ jo̱ cajíñˈˉ: —Teaa˜, lana cuǿøˉø ˈnʉˋ guiˈmáangˈˇ, co̱ˈ jábˈˉ canʉ́ʉˈˉ júuˆ quiéˉe. 	 Jie nurito akmenį nuo ten, kur gulėjo numirėlis. Jėzus pakėlė akis aukštyn ir prabilo: “Tėve, dėkoju Tau, kad mane išgirdai.


Jo̱guɨ jmoˈˊguɨ́ɨ e júuˆ la quíiˉ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ lɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ cǿøngˈ˜ jee˜ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, quiáˈˉ e jmiguiéngˈˊ áaˊnaˈ e nɨcuíimˋbaˈ i̱ nɨseengˋ lají̱i̱ˈ˜ mɨ˜ nʉ́ˈˉguɨ nitɨro̱o̱ˇ jmɨgüíˋ do. Jo̱guɨ jmoˈˊguɨ́ɨ e júuˆ la quíiˉ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ i̱ nɨˈléˈˋ cuíingˋnaˈ Dseaˋ Jmáangˉ, quiáˈˉ e jmiguiéngˈˊ áaˊnaˈ e nɨcalɨ́ˈˉbaˈ e joˋ lɨˈˋ fii˜ i̱ ˈlɨngˈˆ jmɨgǿøiñˋ ˈnʉ́ˈˋ. 	 Rašau jums, tėvai, nes pažinote Tą, kuris yra nuo pradžios. Ir jums, jaunuoliai, rašau, nes nugalėjote piktąjį. Rašau jums, vaikeliai, nes pažinote Tėvą.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ fɨ́ɨngˊguɨ dseaˋ ˈléengˈ˜ caguiéngˈˊtu̱ i̱ fii˜ do laco̱ˈguɨ i̱ caguiéiñˈˊ lamɨ˜ uii˜ do. Jo̱ dsʉˈ lajo̱b cajméeˋtu̱ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do, cajmeámˈˋtu̱r jaléngˈˋ i̱ dseaˋ ˈléengˈ˜ i̱ caguiéngˈˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˆ do. 	 Jis vėl nusiuntė tarnų, daugiau negu pirma. Bet vynininkai ir su šitais pasielgė kaip su anais.


Jo̱ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ i̱ ˈneáanˋn eáangˊ, e dseángˈˉ ˈnéˉ e nijmiˈneáangˋnaaˈ dseaˋ rúˈˋnaaˈ, dsʉco̱ˈ lajo̱b cangɨ́ɨngˋnaaˈ cacuøˈˊ Fidiéeˇ jneaa˜aaˈ. Jo̱ jalémˈˋ dseaˋ i̱ jmiˈneáangˋ rúngˈˋ, dseángˈˉ jáˈˉbaˈ nɨcuíimˋbre Fidiéeˇ, jo̱baˈ jó̱o̱ˊ dseaˋ dob nɨlɨ́ɨiñˊ. 	 Mylimieji, mylėkime vieni kitus, nes meilė yra iš Dievo. Kiekvienas, kuris myli, yra gimęs iš Dievo ir pažįsta Dievą.


Co̱ˈ jábˈˉ e jnea˜, dseaˋ lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ cajáˉ fɨˊ ñifɨ́ˉ, dseángˈˉ ˈnéˉ e nidsingɨ́ɨmˉbaa lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ la féˈˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ; dsʉˈ jnea˜ fáˈˋa, ¡e ngɨ˜ fɨ́ɨbˆ i̱ dseaˋ i̱ niˈléˉ do! Co̱ˈ guiʉ́ˉguɨb quiáˈˉ i̱ dseañʉˈˋ íˋ faˈ mɨˊ jaˋ calɨséiñˋ. 	 Žmogaus Sūnus, tiesa, eina, kaip apie Jį parašyta, bet vargas tam žmogui, per kurį Žmogaus Sūnus išduodamas. Geriau būtų buvę tam žmogui negimti”.


Jo̱baˈ fɨ́ɨˉtú̱u̱ ˈnʉ́ˈˋ e Fidiéeˇ íimˉbɨr dseeˉ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ mɨ˜ eeˋgo̱ gaˋ féˈrˋ uii˜ quiéˉe, jnea˜ dseaˋ gáaˊa fɨˊ ñifɨ́ˉ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ; dsʉˈ song i̱i̱ˋguɨ caféˈˋ gaˋ uii˜ quiáˈˉ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ, jo̱baˈ joˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ faˈ niˈíingˉ dseaˋ do dseeˉ quiáˈˉ i̱ dseaˋ íˋ lata˜ seeiñˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la o̱ˈguɨ fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ cajo̱. 	 Jei kas tartų žodį prieš Žmogaus Sūnų, tam bus atleista, o kas kalbėtų prieš Šventąją Dvasią, tam nebus atleista nei šiame, nei būsimajame amžiuje.


Jo̱ guiguiˊ ji̱i̱ˋ nɨngóoˊ Jesús mɨ˜ canaaiñˋ jmóorˋ ta˜ e sɨˈíiñˆ. Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ lɨ́ɨiñˉ e i̱ Séˆ do tiquiáˈˆ Jesús. Jo̱ tiyʉ́ʉˈ˜ quiáˈˉ Jesús siirˋ Elí, 	 Jėzui buvo apie trisdešimt metų, kai Jis pradėjo veikti. Jis buvo laikomas sūnumi Juozapo, Helio,


Dsʉˈ jnea˜guɨ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ lɨguíingˉ quiáˈˉ jaangˋguɨ dseaˋ rúngˈˋ, jo̱baˈ fɨˊ quiniˇ dseatab˜ catɨ́ɨngˉ dséˉ i̱ dseaˋ íˋ e laco̱ˈ nitɨdsiˊ íˈˋ quiáˈrˉ. Jo̱ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ jmineangˈˆ jaangˋ dseaˋ rúngˈˋ, jo̱baˈ i̱ dseaˋ íˋ, dseaˋ cǿøngˈ˜ i̱ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ dseaˋ Israel catɨ́ɨngˉ niquidsiˊ íˈˋ quiáˈrˉ. Jo̱guɨ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ cuǿøngˋ júuˆ ˈlɨˈˆ jaangˋguɨ dseaˋ rúngˈˋ, jo̱baˈ fɨˊ lɨ˜ ˈlɨbˈˆ catɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ íˋ fɨˊ lɨ˜ cooˋ jɨˋ e jaˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ yʉˈˊ. 	 O Aš jums sakau: kas be reikalo pyksta ant savo brolio, turės atsakyti teisme. Kas sako savo broliui: ‘Pusgalvi’, turės stoti prieš sinedrioną. O kas sako: ‘Beproti’, tas smerktinas į pragaro ugnį.


Jo̱ mɨ˜ cangáˉ sejmiiˋ i̱ jiuung˜ do e cají̱bˈˊtu̱iñˈ do, jo̱baˈ dsíngˈˉ cangogáˋ dsíiñˈˊ; dsʉˈ Jesús caquiʉˈrˊ ta˜ sejmiiˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do e jaˋ i̱i̱ˋ nisɨ́iñˈˋ do jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ lají̱i̱ˈ˜ e cajméerˋ e sɨnʉ́ʉˆ do ie˜ jmɨɨ˜ jo̱. 	 Jos tėvai be galo stebėjosi, o Jis įsakė niekam nesakyti, kas buvo įvykę.


Jo̱baˈ cañíiˋ Jesús casɨ́ˈrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do: —ˈNʉ́bˈˋ ˈnéˉ cuǿˆnaˈ e nidǿˈˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ la. Jo̱ cañíiˋtu̱ i̱ dseaˋ guitúungˋ do: —¿Jial nilíˋguɨ jo̱? Co̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ ˈñiáˋ iñíˈˆbaˈ seaˋ có̱o̱ˈ˜guɨ gángˉ ˈñʉˋ, jo̱ fɨng jaˋ ˈnéˉ dséˆbaaˈ e dsileáˆnaaˈ e nidǿˈˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ na. 	 Bet Jėzus tarė: “Jūs duokite jiems valgyti”. Jie atsakė: “Mes nieko daugiau neturime, tik penkis kepalus duonos ir dvi žuvis. Nebent nueitume ir nupirktume maisto visiems šitiems žmonėms”.


Co̱ˈ Fidiéebˇ dseaˋ ˈgøiñˈˊ fɨˊ laˈúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ jmiguiʉbˊ jaléˈˋ e nɨcajméerˋ có̱o̱ˈ˜ jnea˜ cajo̱, co̱ˈ íˋbre dseaˋ güeaiñˈˆ fɨˊ latøøngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ. 	 nes didžių dalykų padarė man Galingasis, ir šventas yra Jo vardas!


Jo̱baˈ cajméebˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do laco̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ ta˜ caquiʉˈˊ Jesús e nijmérˉ, jo̱ caguiaˊbre guiʉ́ˉ lají̱i̱ˈ˜ e nidǿˈrˉ do quiáˈˉ lají̱i̱ˈ˜ e jmɨɨ˜ e nɨjaquiéengˊ do. 	 Mokiniai padarė, kaip Jėzus nurodė, ir paruošė Paschą.


—Juguiʉ́ˉjiʉ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ ñiˊ e ˈneáiñˉ Fidiéeˇ, co̱ˈ dseaˋ íbˋ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáˈrˉ. 	 “Palaiminti vargšai dvasia, nes jų yra dangaus karalystė.


Jo̱ jie˜ jaˋ mɨˊ cajúmˉbre dsʉˈ uíiˈ˜ e jmóorˋ ta˜ e nɨcangɨ́ɨiñˉ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Co̱ˈ caguiaˊ dsíirˊ doñiˊ eeˋ calɨ́mˉbre e laco̱ˈ cajméerˋ ta˜ jmɨcó̱o̱ˈ˜ jnea˜ uíiˈ˜ e ˈnʉ́ˈˋ jaˋ dsitíingˈ˜ quíiˉnaˈ jméeˆnaˈ lajo̱. 	 nes dėl Kristaus darbo jis buvo atsidūręs prie mirties, nebrangindamas savo gyvybės, kad užpildytų spragą jūsų patarnavime man.


Jo̱ lajeeˇ guiing˜ i̱ dseata˜ Pilato do fɨˊ lɨ˜ quiʉˈrˊ ta˜, lajeeˇ jo̱b caguiéˉ júuˆ quiáˈˉ i̱ dseamɨ́ˋ quiáˈrˉ do jo̱ sɨ́ˈˋreiñˈ: “Jaˋ e jmooˈˋ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseañʉˈˋ i̱ jaˋ dseeˉ røøngˋ na, dsʉco̱ˈ dsiˈlóoˆbɨ gabˋ caquɨ́ˋɨ uíiˈ˜ quiáˈrˉ.” 	 Sėdinčiam teismo krėsle Pilotui žmona atsiuntė įspėjimą: “Nieko nedaryk šitam teisiajam, nes šiąnakt sapne labai dėl Jo kentėjau”.


Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ féˈˋ Jesús jaléˈˋ e júuˆ na, lajɨɨmˋ dseaˋ i̱ sɨseángˈˊ do dsíngˈˉ cangogáˋ dsíirˊ laco̱ˈ eˊ dseaˋ do, 	 Kai Jėzus baigė šiuos žodžius, minios stebėjosi Jo mokymu,


Co̱ˈ jɨˋguɨ Dseaˋ Jmáangˉ jaˋ caˈnoˈrˉ jial laco̱ˈ nijmiˈiáangˋ dsíirˊ ˈñiaˈrˊ, co̱ˈ lɨ́ˈˆ lɨˊ cangongɨ́ɨiñˉ jí̱i̱ˈ˜ laco̱ˈ féˈˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ lɨ˜ féˈˋ lala: “Jaléˈˋ e gaˋ e caféˈˋ dseaˋ uii˜ quíiˈˉ, jneab˜ cangongɨ́ɨngˉ jaléˈˋ e jo̱.” 	 Nes ir Kristus gyveno ne savo malonumui, bet, kaip parašyta: “Tave keikiančiųjų keiksmai krito ant manęs”.


Jo̱ eáamˊ dsigáˋ dsíiˊ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ cangáˉ jaléˈˋ e jo̱, jo̱ lalab féˈrˋ: —Lajalébˈˋ e jmóoˋ i̱ dseaˋ na eáamˊ guiʉ́ˉ, co̱ˈ líˈˋbre jmérˉ e ninúˉtu̱ jaléngˈˋ dseaˋ güɨɨng˜ jo̱guɨ jmérˉ cajo̱ e niféˈˋtu̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋ líˋ féˈˋ. 	 Žmonės labai stebėjosi ir kalbėjo: “Jis visa gerai padarė! Jis daro, kad kurtieji girdi ir nebyliai kalba!”


Jo̱ co̱ˈ jaˋ ñiˋguɨ́ɨ e˜ dseángˈˉ e nifɨ́ɨˆɨ i̱ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ do cuaiñ˜ quiáˈˉ i̱ dseañʉˈˋ na, jo̱baˈ catǿøˉøre laˈuii˜ fɨˊ quiníˆ ˈnʉˋ, dseata˜ dseaˋ féngˈˊ Agripa, e laco̱ˈ niquidsiˈˋ íˈˋ quiáˈrˉ. Jo̱ lajo̱baˈ seaˋ e nitó̱o̱˜ jnea˜ fɨˊ ni˜ jiˋ e niguiéenˈ˜n quiáˈˉ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma. 	 Tačiau nežinau nieko tikro, ką turėčiau parašyti valdovui. Todėl iškviečiau jį jūsų akivaizdon, ypač tavo, karaliau Agripa, kad, jį apklausęs, žinočiau, ką turiu parašyti.


Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caˈuøøiñˋ fɨˊ Betania, cadseáˉ jmɨˈaangˉ Jesús. 	 Rytojaus dieną, jiems keliaujant iš Betanijos, Jėzus išalko.


Jo̱baˈ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e nɨcangɨ́ɨngˋnaaˈ do, nɨcacuøbˊ Fidiéeˇ júuˆ quiáˈrˉ e niñíingˋnaaˈ jaléˈˋ e jloˈˆ niguoˈˆ quiáˈrˉ, jo̱ jaléˈˋ e júuˆ e nɨcacuøˊ Fidiéeˇ do eáamˊ ˈgøngˈˊ jo̱guɨ eáamˊ quíingˊ cajo̱, co̱ˈ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ e júuˆ jo̱baˈ e nɨcangɨ́ɨngˋnaˈ e nɨcaˈnaamˉbaˈ jee˜ jaléˈˋ e ˈlɨˈˆ, faˈ jaléˈˋ e lɨ́ˋ dsíiˊ yaang˜ dseaˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱guɨ nɨcangɨ́ɨngˋnaˈ e nɨlɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ i̱ seengˋ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ do. 	 Drauge Jis davė mums be galo didžius bei brangius pažadus, kad per juos taptume dieviškosios prigimties dalininkais, ištrūkę iš sugedimo, kuris sklinda pasaulyje geiduliais.


Jo̱baˈ cangóbˉ i̱ ˈléeˉ do fɨˊ dsíiˊ ˈnʉñíˆ, jo̱ cangoquiʉ́ʉˈˇbre mogui˜ i̱ Juan do, jo̱ cacó̱rˉ e iʉ˜ fɨˊ co̱o̱ˋ dsíiˊ huɨ̱́ɨ̱ˊ, jo̱ cajá̱ˈˋbre i̱ sɨmɨ́ˆ do, jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ doguɨ cajá̱ˈrˋ niquiáˈrˆ. 	 ir, atnešęs ją dubenyje, padavė mergaitei, o mergaitė atidavė ją savo motinai.


Jo̱ fɨng mɨˈˊ dseaˋ ˈnʉ́ˈˋ lɨ́ˈˆ doñiˊ eeˋ, jo̱baˈ cuǿøˈ˜naˈr jóng; jo̱guɨ song i̱i̱ˋ mɨˈˊ ˈnʉ́ˈˋ e lɨɨng˜ eeˋ nijmɨˈǿøngˋnaˈre cateáˋ, jo̱baˈ jmɨˈǿøngˋnaˈr jóng. 	 Prašančiam duok ir nuo norinčio iš tavęs pasiskolinti nenusigręžk.


Jo̱ nijalíingˋ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ laˈúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ e nigüeárˋ e nidǿˈrˉ ir˜ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ fɨˊ ñifɨ́ˉ. 	 Ir ateis iš rytų ir vakarų, iš šiaurės ir pietų ir sėsis prie stalo Dievo karalystėje.


’Jo̱ co̱o̱ˋ ya̱ˈˊ, lajeeˇ e iuunˉ fɨˊ ngóoˊo fɨˊ Damasco cuaiñ˜ quiáˈˉ e jmáanˈ˜n gaˋ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ do, jo̱ ie˜ jo̱ nɨngóoˊo quie̱e̱ˉ ta˜ có̱o̱ˈ˜guɨ júuˆ quiáˈˉ jaléngˈˋ fii˜ jmidseaˋ quiáˈˉ dseaˋ góoˊooˈ dseaˋ Israel e nijmeáanˈ˜n gaˋ jaléngˈˋ dseaˋ cuíingˋ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Tais pačiais tikslais keliavau į Damaską, turėdamas aukštųjų kunigų įgaliojimus ir leidimą.


Jo̱guɨ jnea˜ Tercio, dseaˋ jmoˈˊo e fɨˊ ni˜ jiˋ lajaléˈˋ júuˆ quiáˈˉ Paaˉ, guiéemˈ˜baa júuˆ guicó̱o̱ˈˇ quíiˉnaˈ cajo̱, co̱ˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ lɨ́ɨnˊn cajo̱. 	 Aš, Tercijus, šio laiško surašytojas, sveikinu jus Viešpatyje.


Jo̱guɨ ñíˆbɨ ˈnʉ́ˈˋ guiʉ́ˉ e nɨcacuǿøˈ˜baaˈ ˈnʉ́ˈˋ bíˋ jo̱guɨ nɨcajmitiiˉbaaˈ óoˊnaˈ lajaangˋ lajaangˋnaˈ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ la jmóoˋ jaangˋ tiquiáˈˆ dseaˋ có̱o̱ˈ˜ jó̱o̱rˊ. Jo̱guɨ síiˈ˜naaˈ ˈnʉ́ˈˋ e eeˉbaˈ røøˋ laco̱ˈguɨ catɨ́ɨngˉ e jmóoˋ dseaˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ, co̱ˈ íbˋ catǿˈrˉ ˈnʉ́ˈˋ e nimóˆnaˈ jial tíiˊ niingˉ ˈgøiñˈˊ jo̱guɨ jial quiʉˈrˊ ta˜ fɨˊ laˈúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ. 	 Jūs žinote, kaip kiekvieną iš jūsų raginome, kalbinome, maldavome, tarsi tėvas savo vaikus,


Jo̱ Fidiéeˇ cajméerˋ e lafaˈ røøbˋ cají̱ˈˊtú̱u̱ˈ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ mɨ˜ cají̱ˈˊtu̱ dseaˋ do, jo̱guɨ lafaˈ caguiéeiñˋ jneaa˜aaˈ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ do fɨˊ ñifɨ́ˉ quiáˈrˉ. 	 kartu prikėlė ir pasodino danguje Kristuje Jėzuje,


Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caˈíˉ nʉ́ʉˆ, cagüɨˈɨ́ɨbˊ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ quiáˈrˉ e fɨˊ jee˜ fɨɨˋ jo̱. 	 Atėjus vakarui, Jėzus su mokiniais išėjo iš miesto.


Jo̱ dsʉˈ jaamˋ Fidiéeˇ i̱ seengˋ, jo̱guɨ íbˋ i̱ nɨcaleáangˋ jneaa˜aaˈ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quíˉiiˈ, jo̱guɨ íbˋ i̱ jmóoˋ íˆ jneaa˜aaˈ cajo̱ e laco̱ˈ jaˋ nijiʉ́ˈˋnaaˈ fɨˊ ni˜ dseeˉ, co̱ˈ eáamˊ ˈgøiñˈˊ, jo̱ jmóorˋ lajo̱ e laco̱ˈ niguiéiñˈˊ jneaa˜aaˈ fɨˊ quinirˇ e jaˋ sɨˈlɨngˈˆnaaˈ có̱o̱ˈ˜ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ. Jo̱baˈ eáangˊ iáangˋ dsiˋnaaˈ mɨ˜ nitɨ́ˉ fɨˊ lɨ˜ jloˈˆ niiñˉ fɨˊ ñifɨ́ˉ quiáˈrˉ. 	 Tam, kuris gali išlaikyti jus nenupuolusius ir savo šlovės akivaizdon pastatyti nepriekaištingus su didžiausiu džiaugsmu,


Jo̱baˈ Jesús cagüɨiñˈˊ capíˈˆ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ casɨ́ˈˉreiñˈ: —Iim˜baa jmiˈleáanˆn ˈnʉˋ, jo̱ lana caˈláamˉbaˈ lají̱i̱ˈ˜ jmohuɨ́ɨˊ e lɨnˈˊ. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caˈláangˉ i̱ dseaˋ dséeˈ˜ do lají̱i̱ˈ˜ jmohuɨ́ɨˊ lɨ́ɨiñˊ. 	 Jėzus ištiesė ranką, palietė jį ir tarė: “Noriu, būk švarus!” Ir tuojau raupsai išnyko.


Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, dob niˈiuungˉ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ caang˜ co̱o̱ˋ guooˋ. Jo̱ ie˜ jo̱, dob niteáangˉ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngˈ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo e sɨteeiñˆ Jesús e iiñ˜ ninírˋ su nijmiˈleáangˉ dseaˋ do i̱ dseaˋ i̱ caang˜ guooˋ do ˈñiaˈˊ ie˜ jmɨɨ˜ e jmiˈíngˈˊ dseaˋ Israel, jo̱ lajo̱baˈ e niguiéˈrˊ jial e niˈnɨ́iñˉ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ dseata˜. Jo̱baˈ cajmɨngɨ́ˈrˉ Jesús lala: —¿Su seabˋ fɨˊ e nijmiˈleáangˉ jaangˋ dseaˋ dséeˈ˜ lajeeˇ mɨ˜ jmɨɨ˜ e jmiˈíngˈˊnaaˈ? 	 Ir štai ten buvo žmogus padžiūvusia ranka. Jie paklausė Jėzų (kad galėtų apkaltinti): “Ar leistina sabato dieną gydyti?”


Jo̱guɨ jmooˉbaaˈ téˈˋnaaˈ cajo̱ mɨ˜ bǿøngˉ dseaˋ jneaˈˆ có̱o̱ˈ˜ sɨɨˉ, jo̱guɨ mɨ˜ tángˈˊ dseaˋ jneaˈˆ fɨˊ dsíiˊ ˈnʉñíˆ, jo̱guɨ mɨ˜ tángˈˊ dseaˋ jneaˈˆ mɨ́ɨˈ˜, jo̱guɨ mɨ˜ jmooˉnaaˈ ta˜ iiˋ, jo̱guɨ mɨ˜ jaˋ ˈgaˈˊ lɨˊ güɨɨˉnaaˈ uǿøˋ, jo̱guɨ cajo̱ mɨ˜ ngɨɨngˇnaaˈ ooˉ. 	 plakimuose, įkalinimuose, sąmyšiuose, darbuose, budėjimuose, pasninkuose;


’Jo̱ uíiˈ˜ jo̱baˈ caˈnáamˉ ˈñiaˈˊ Fidiéeˇ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈrˉ dseaˋ Israel dseaˋ áangˊ quíˉiiˈ, jo̱ jaˋ cajnirˊ fɨˊ quiáiñˈˉ do e nijmiféiñˈˊ jaléngˈˋ nʉ́ʉˊ i̱ sɨtǿngˈˉ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ; co̱ˈ lajo̱b to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e cajmeˈˊ i̱ dseaˋ i̱ caféˈˋ cuaiñ˜ quiáˈrˉ malɨɨ˜guɨ eáangˊ mɨ˜ cajíñˈˉ lala: Dseaˋ Israel: ˈNʉ́ˈˋ, lajeeˇ tu̱lóˉ ji̱i̱ˋ e cangɨ́ˆnaˈ fɨˊ ni˜ guóoˈ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋ, jaˋ cajmɨˈgooˋnaˈ jnea˜ faˈ cajngangˈˊnaˈ jóˈˋ i̱ cacuǿøngˈ˜naˈ jnea˜. 	 Tada Dievas nusigręžė nuo jų ir paliko juos garbinti dangaus kariauną, kaip parašyta pranašų knygoje: ‘Ar jūs, Izraelio namai, man atnešėte aukų bei atnašų, keturiasdešimt metų būdami dykumoje?


jo̱guɨ jaˋ quɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ faˈ e nijúungˉguɨr, co̱ˈ lajo̱b lɨ́ɨngˊ jaléngˈˋ ángeles quiáˈˉ Fidiéeˇ fɨˊ ñifɨ́ˉ, jaˋ cúngˈˋ guóorˋ o̱ˈguɨ júuiñˉ; jo̱guɨ jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ nilíingˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do uíiˈ˜ e nɨcají̱ˈˊtu̱r caléˈˋ catú̱ˉ. 	 Jie taip pat nebegalės ir mirti, nes, būdami prisikėlimo vaikai, bus lygūs angelams ir bus Dievo vaikai.


’¡E ngɨ˜ fɨ́ɨbˆ ˈnʉ́ˈˋ, jaléngˈˋ tɨfaˈˊ quiáˈˉ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ dseaˋ Israel có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo, co̱ˈ jmangˈˆ i̱ jmɨcaam˜ ˈnʉ́ˈˋ! Co̱ˈ jmooˋnaˈ ɨ̱ɨ̱ˋ ˈnʉ˜ jaléngˈˋ dseamɨ́ˋ ˈnɨ́ɨˉ i̱ tiñíingˉ, jo̱guɨ jmɨcaangˇnaˈ e jaˋ lɨ́ɨˊ lajo̱, jo̱guɨ jmooˋnaˈ e cueeˋ faˈˊ quíiˉnaˈ mɨ˜ güɨlíingˉnaˈ fɨˊ guáˈˉ. Jo̱ uíiˈ˜ e lajo̱b jmooˋnaˈ, jo̱baˈ ˈnʉ́ˈˋbingˈ i̱ gaˋguɨ eáangˊ niˈíngˈˋ iihuɨ́ɨˊ mɨ˜ nitɨ́ˉ íˈˋ lajo̱. 	 Vargas jums, veidmainiai Rašto žinovai ir fariziejai! Nes jūs suryjate našlių namus ir dedatės kalbą ilgas maldas, todėl gausite dar didesnį pasmerkimą.


Jo̱ lajeeˇ nɨteáaiñˉ fɨˊ jo̱, lalab casɨ́ˈrˉ Jesús jo̱ cajíñˈˉ: —Song jáˈˉ e lɨnˈˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ camɨ́ɨngˈ˜ do, bíingˊ uøˈˊ cartɨˊ uii˜ quiáˈˉ e guáˈˉ la; dsʉco̱ˈ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ féˈˋ lala: Fidiéeˇ niquiʉ́ˈrˉ ta˜ jaléngˈˋ ángeles i̱ lɨ́ɨngˊ guotɨɨrˉ e nijmérˉ íˆ ˈnʉˋ, jo̱ nisáiñˈˊ ˈnʉˋ có̱o̱ˈ˜ guoorˋ lajeeˇ guiáangˈ˜ guoˈˊ guiáˈˆ güíˋ e laco̱ˈ jaˋ nitɨtaanˈ˜ cartɨˊ ni˜ uǿˆ. 	 ir tarė Jam: “Jei Tu Dievo Sūnus, pulk žemyn, nes parašyta: ‘Jis lieps savo angelams globoti Tave, ir jie nešios Tave ant rankų, kad neužsigautum kojos į akmenį’ ”.


Jo̱baˈ lalab casɨ́ˈˉ Jesús jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ: —Doñiˊ jiébˈˋ jmɨˈgóˋ dseaˋ jaangˋ dseaˋ i̱ féˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ, lɨfaˈ jaˋ jmɨˈgórˋ dseaˋ do fɨˊ lɨ˜ lɨ́ɨˊ góoiñˈˋ fɨˊ lɨ˜ calɨséiñˋ fɨˊ lɨ˜ neáangˊ jaléngˈˋ rúiñˈˋ o̱si jaléngˈˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáˈrˉ é. 	 O Jėzus jiems tarė: “Pranašas nebūna be pagarbos, nebent savo tėviškėje tarp savo giminių ir savo namuose”.


Jo̱ co̱ˈ nɨñibˊ Jesús lají̱i̱ˈ˜ e éeˊ i̱ dseaˋ do quiáˈrˉ, jo̱baˈ cajmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do lala: —¿Su ˈníˈˋ máamˊ ˈnʉ́ˈˋ e júuˆ quiéˉe la? 	 Jėzus, žinodamas, kad mokiniai dėl to murma, paklausė: “Jus tai piktina?


Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e ɨˊ Jesús e júuˆ do, jo̱ cajníibˊtu̱r e jiˋ do jo̱ cajá̱ˈrˋ i̱ dseaˋ néeˊ ni˜ e guáˈˉ do, jo̱ caguábˋtu̱r. Jo̱ jalémˈˋ i̱ dseaˋ teáangˈ˜ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ do teáaiñˉ jǿøiñˉ Jesús. 	 Suvyniojęs knygos ritinį, Jėzus grąžino jį patarnautojui ir atsisėdo; visų sinagogoje esančių akys buvo įsmeigtos į Jį.


Jo̱ nɨñíˈˆ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ: “Jaˋ jnganˈˊ dseaˋ rúnˈˋ; jaˋ ˈleeˈ˜ e nigüɨ́nˈˋ có̱o̱ˈ˜ dseañʉˈˋ o̱si dseamɨ́ˋ i̱ o̱ˈ quíiˈˉ; jaˋ jméeˈˆ ɨ̱ɨ̱ˋ; jaˋ cá̱ˈˆ júuˆ e o̱ˈ jáˈˉ e enˈˊ jaléngˈˋ dseaˋ rúnˈˋ; jaˋ jmɨgǿønˈˋ dseaˋ rúnˈˋ; jo̱guɨ jmɨˈgooˋ tiquíiˈˆ có̱o̱ˈ˜ niquíiˈˆ.” 	 Žinai įsakymus: ‘Nesvetimauk, nežudyk, nevok, melagingai neliudyk, neapgaudinėk, gerbk savo tėvą ir motiną’ ”.


Jo̱guɨ lana nɨjáarˊ fɨˊ la e nɨquie̱rˊ júuˆ quiáˈˉ jaléngˈˋ fii˜ jmidseaˋ e nisáiñˈˊ jaléngˈˋ dseaˋ quíiˈˉ jo̱ nidsiteángˈˊneiñˈ fɨˊ dsíiˊ ˈnʉñíˆ. 	 Ir čia jis turi aukštųjų kunigų įgaliojimus suiminėti visus, kurie šaukiasi Tavo vardo”.


Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ ngɨ́ɨngˊ lajeeˇ e táangˋ Jesús fɨˊ dseˈˋ crúuˆ lɨco̱ˈ guiaˈrˊ gui˜bre e jǿøiñˉ dseaˋ do jo̱ féˈrˋ lala: —¡Ja̱a̱ˉ! ¿Su o̱ˈ ˈnʉˋbɨ i̱ féˈˋ i̱ líˈˋ quɨˈˆ guáˈˉ féˈˋ quiáˈˉ dseaˋ góoˈˋ, jo̱guɨ có̱o̱ˈ˜ ˈnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱ líˈˋ jméeˈ˜tu̱ˈ? 	 Einantys pro šalį plūdo Jėzų, kraipydami galvas ir sakydami: “Še Tau, kuris sugriauni šventyklą ir per tris dienas ją atstatai.


jo̱ cajíñˈˉ casɨ́ˈrˉ jnea˜: “Cornelio, nɨcanúubˉ Fidiéeˇ jaléˈˋ júuˆ quíiˈˉ, jo̱guɨ nɨcalɨñiˊbre jaléˈˋ e guiʉ́ˉ e nɨcajmeeˈˉ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋ seaˋ jaléˈˋ e ˈnéˉ. 	 ir prabilo: ‘Kornelijau, tavo maldos išklausytos, ir Dievas prisiminė tavo gailestingumo aukas.


Jo̱guɨ song jnea˜ jaˋ ñiiˉ e˜ guǿngˈˋ e júuˆ e sɨ́ˈˋ dseaˋ jnea˜, jo̱baˈ jnea˜ lɨ́ɨnˊn lafaˈ jaangˋ dseaˋ i̱ jáaˊ fɨˊ lɨ˜ huí̱i̱bˉ quiáˈˉ i̱ dseaˋ i̱ féngˈˊ jnea˜ do, co̱ˈ jaˋ ngánˈˋn jmíiˊ quiáˈrˉ, jo̱guɨ lajo̱bɨ lɨ́ɨngˊ jnea˜ quiáˈˉ i̱ dseaˋ íˋ cajo̱, co̱ˈ jaˋ ngáiñˈˋ jmíiˊ quiéˉe. 	 Todėl jei nesuprantu kalbos prasmės, būsiu kalbėtojui svetimšalis, ir kalbėtojas bus man svetimšalis.


Jo̱ majmifémˈˊbaaˈ Fidiéeˇ, Tiquiáˈˆ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ, dsʉco̱ˈ laˈeáangˊ e eáamˊ guiúiñˉ có̱o̱ˈ˜ jneaa˜aaˈ, jo̱baˈ nɨcajméerˋ e lafaˈ nɨcangáangˈ˜naaˈ caléˈˋ catú̱ˉ laˈeáangˊ e cají̱ˈˊtu̱ Dseaˋ Jmáangˉ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajúiñˉ. Jo̱ e jo̱ nɨcuøˊ júuˆ ta˜ dsíibˊ quíˉnaaˈ e se̱e̱ˉnaaˈ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ 	 Tebūnie palaimintas Dievas, mūsų Viešpaties Jėzaus Kristaus Tėvas, kuris iš savo didžio gailestingumo Jėzaus Kristaus prikėlimu iš numirusių atgimdė mus gyvai vilčiai,


Jo̱ lajeeˇ jo̱, caguiéˉ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ siiˋ Jairo i̱ lɨ́ɨngˊ fii˜ féngˈˊ quiáˈˉ guáˈˉ quiáˈˉ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ quiniˇ Jesús, jo̱ casíˈrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ camɨrˊ jmɨˈeeˇ faˈ e nidséˉ dseaˋ do fɨˊ quiáˈrˉ, co̱ˈ seengˋ camɨ́ɨngˈ˜ sɨmɨ́ˆ jiuung˜ quiáˈrˉ i̱ nɨngóoˊ guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ jo̱ niráaiñˈˋ do dséeˈr˜ eáangˊ e dseángˈˉ tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre. 	 Ir štai atėjo vyras, vardu Jayras, sinagogos vyresnysis. Jis puolė Jėzui po kojų, maldaudamas ateiti į jo namus.


Jo̱ fɨˊ jo̱b téeˈ˜naaˈ lajɨɨˉnaaˈ fɨˊ co̱o̱ˋ ˈnʉ́ʉˊ yʉ́ˈˆ, jo̱ fɨˊ jo̱b seaˋ jmiguiʉˊ jɨˋ e jneáˋ. 	 Aukštutiniame kambaryje, kur jie buvo susirinkę, degė daug žibintų.


Jo̱ guicanʉ́ˈˋ co̱o̱ˋ luu˜ e jáaˊ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ jo̱ guicajíngˈˉ lala: —I̱ nab Jó̱o̱ˋo̱ i̱ ˈneáanˋn eáangˊ, jo̱ dsíngˈˉ iáangˋ dsiiˉ có̱o̱ˈr˜. 	 Ir štai balsas iš dangaus prabilo: “Šitas yra mano mylimas Sūnus, kuriuo Aš gėriuosi”.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, fɨ́ɨngˊ dseaˋ caguilíiñˉ e jéeiñˋ jaléngˈˋ jiuung˜ quiáˈrˉ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús e iiñ˜ e nijmigüeangˈˆ dseaˋ do jaléngˈˋ i̱ jiuung˜ do. Jo̱ mɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do e jmóoˋ dseaˋ lajo̱, jo̱baˈ canaaiñˋ ˈgaamˋbre quiáˈˉ jaléngˈˋ i̱ sejmiiˋ i̱ jiuung˜ do. 	 Jėzui atnešdavo kūdikių, kad Jis juos paliestų. Mokiniai, tai matydami, draudė.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ jmiguiʉˊ ji̱i̱ˋ lajo̱, jo̱ ie˜ jo̱ cangɨˊ jaangˋ dseaˋ i̱ siiˋ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ fɨˊ ni˜ guóoˈ˜ uǿˆ quiʉ̱́ˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Judea, 	 Anomis dienomis pasirodė Jonas Krikštytojas ir pamokslavo Judėjos dykumoje,


Jo̱ fɨˊ jo̱b casɨ́ˈˉ Jesús i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do lala: —Lajɨɨmˋ ˈnʉ́ˈˋ nitiúung˜naˈ jnea˜ e uǿøˋ na lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ la féˈˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ: “Nijngámˈˉ dseaˋ i̱ fii˜ i̱ jmóoˋ íˆ joˈseˈˋ, jo̱guɨ jaléngˈˋ joˈseˈˋ quiáˈrˉ lɨ́ˈˆ nisojǿmˉbreˈ.” 	 Jėzus jiems tarė: “Šią naktį jūs visi manimi pasipiktinsite, nes parašyta: ‘Ištiksiu piemenį, ir avys išsisklaidys’.


Jo̱guɨ jmeeˉnaˈ úungˋ e laco̱ˈ ningángˈˋ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋguɨ mɨˊ ngángˈˋ røøˋ laco̱ˈ sɨˈíˆ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Vieniems, kurie abejoja, būkite gailestingi,


Dseaˋ rúˈˋnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ na fɨˊ Roma, lana fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Febe i̱ jmóoˋ ta˜ jmɨcó̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Cencrea. 	 Pavedu jums mūsų sesę Febę, kuri yra Kenchrėjos bažnyčios tarnautoja;


Jo̱baˈ i̱ dseaˋ do cajmɨngɨ́ˈˉtu̱r i̱ dseaˋ i̱ caˈláangˉ do jo̱ cajíñˈˉ: —¿E˜ jí̱i̱ˈ˜ e cajméeˋ i̱ dseaˋ do quíiˈˉ e calɨjnéˈˋ? 	 Jie vėl klausė: “Ką Jis tau darė? Kaip Jis tau atvėrė akis?”


’Jo̱ lajo̱b cajméeˋ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ quíˉiiˈ Abraham, cagüɨˈɨ́ɨˊbre e fɨˊ Caldea do jo̱ fɨˊ dob cangogüeárˋ fɨˊ Harán. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajúmˉ tiquiáˈrˆ. Jo̱ Fidiéebˇ catǿˉ quiáˈˉ i̱ Abraham do fɨˊ Canaán fɨˊ lɨ˜ néeˊ jneaa˜aaˈ lana. 	 Tada jis paliko chaldėjų kraštą ir apsigyveno Charane. Iš ten, jo tėvui mirus, Dievas atvedė jį į šitą šalį, kurioje jūs dabar gyvenate.


Jo̱baˈ cangóbˉ jnea˜ fɨˊ lɨ˜ singˈˊ i̱ ángel do, jo̱ camɨ́ɨˈ˜ɨre e jiˋjiʉ e óoˋ do, jo̱ lalab cañíirˋ quiéˉe: —Jó̱ˈˉo̱ jo̱ quiéˈˋ. Jo̱ lɨfaˈ fɨˊ moˈooˈ˜ nilɨróobˉ laco̱ˈguɨ la róoˉ taˈˊ, jo̱ dsʉˈ fɨˊ dsíiˊ túˈˋ nilɨguíbˈˆ. 	 Aš nuėjau pas angelą ir paprašiau, kad duotų man knygelę. O jis man tarė: “Imk ir suvalgyk ją! Ji bus karti viduriuose, bet burnoje ji bus saldi kaip medus”.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e féˈˋ Paaˉ lajo̱, jo̱ catɨ́ɨiñˉ co̱o̱ˋ iñíˈˆ jo̱ cacuøˈrˊ guiˈmáangˈˇ Fidiéeˇ fɨˊ quiniˇ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱ cafíiñˋ e iñíˈˆ do jo̱ canaaiñˋ gøˈˊbre. 	 Tai pasakęs, jis paėmė duonos, visų akivaizdoje padėkojo Dievui, sulaužė ir pradėjo valgyti.


Jo̱ dsʉˈ song mɨˊ ˈnooˋbɨˈ seengˋ ˈnʉ́ˈˋ e jmooˋnaˈ lají̱i̱ˈ˜ e lɨ́ˋ óoˊnaˈ yaang˜naˈ, jo̱baˈ dseángˈˉ conguiabˊ jóng niˈnángˋnaˈ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ. Jo̱guɨ dsʉˈ song laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ niquiungˈˆnaˈ conguiaˊ e jmooˋnaˈ jaléˈˋ e jo̱, jo̱baˈ latab˜ nilɨseengˋnaˈ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ jóng. 	 Jei jūs gyvenate pagal kūną mirsite. Bet jei dvasia marinate kūniškus darbusgyvensite.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨteáaiñˉ quiá̱ˈˉ jee˜ fɨɨˋ Jerusalén jo̱ e fɨˊ lɨ˜ néeˊ e fɨɨˋ e siiˋ Betfagé có̱o̱ˈ˜guɨ e fɨɨˋ e siiˋ Betania, quiá̱ˈˉ fɨˊ móˈˋ e siiˋ Olivos, jo̱ fɨˊ jo̱ casíingˋ Jesús gángˉ lajeeˇ dseaˋ guitúungˋ quiáˈrˉ, 	 Prisiartinęs prie Jeruzalės pro Betfagę ir Betaniją, ties Alyvų kalnu, Jėzus pasiuntė du savo mokinius,


Jo̱ jaangˋ dseaˋ i̱ guiúngˉ féˈrˋ jaléˈˋ e guiʉ́ˉ, co̱ˈ jmangˈˉ e guiʉ́bˉ ɨˊ dsíirˊ. Jo̱guɨ jaangˋ dseaˋ i̱ sooˋ dsíiˊ jmangˈˉ e gabˋ féˈrˋ, co̱ˈ jmangˈˉ e gabˋ ɨˊ dsíirˊ. Co̱ˈ dseángˈˉ lají̱i̱ˈ˜ e ɨˊ dsíibˊ dseaˋ e féˈrˋ. 	 Geras žmogus iš gero savo širdies lobyno iškelia gera, o blogas iš blogo savo širdies lobyno iškelia bloga. Jo lūpos kalba tai, ko pertekusi širdis”.


Jo̱guɨ song i̱ lɨɨng˜ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáˈˉ dseaˋ do seengˋ fiir˜ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ cajo̱, jo̱ jie˜ mɨˊ tʉ́rˋ e jmɨˈgóˋreiñˈ, dsʉco̱ˈ røøbˋ teáaiñˉ fɨˊ guiʉ́ˉ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ. Co̱ˈ lɨ́ˈˆ lɨˊ ˈnéˉ e nijmitir˜ røøˋguɨ jaléˈˋ ta˜ quiʉˈˊ i̱ fiir˜ do, dsʉco̱ˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ ˈneáangˋ rúngˈˋ lɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ i̱ íngˈˋ e ta˜ e jmóoˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáˈrˉ do. Jo̱baˈ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉˋ, Timoteo, éeˈ˜guɨ dseaˋ jaléˈˋ e júuˆ na jo̱guɨ síiˈ˜guɨr cajo̱ e güɨjmiti˜bre lají̱i̱ˈ˜ e júuˆ jo̱. 	 O tie, kurie turi tikinčius šeimininkus, tegul jų neniekina, kadangi jie yra broliai; geriau tegul jiems dar uoliau tarnauja, nes, gaunantys naudą, yra tikintys ir mylimi. Taip mokyk ir taip ragink!


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseamɨ́ˋ do e júuˆ na, jo̱guɨbaˈ cadsengˈˉ dsíirˊ jaléˈˋ júuˆ quiáˈˉ Jesús. 	 Tuomet jos prisiminė Jėzaus žodžius


Jo̱ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jméeˆnaˈ féngˈˊ óoˊnaˈ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e dsingɨ́ɨngˉnaˈ cartɨˊ mɨ˜ nigüéengˉtu̱ Fíiˋnaaˈ fɨˊ jmɨgüíˋ la. Jo̱ ˈnéˉ jméeˆnaˈ e jo̱ laco̱ˈ jaangˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ jenuuˋ e sɨjeemˇbre lají̱i̱ˈ˜ e niróˋ fɨˊ guóoˈ˜ uǿˉ quiáˈrˉ carˋ mɨ˜ nitɨ́ˉ ji̱i̱ˋ jmɨ́ɨˊ, co̱ˈ lajo̱guɨbaˈ e nicuángˋ laco̱ˈ sɨˈíˆ lajaléˈˋ e cajnírˋ do. 	 Tad būkite kantrūs, broliai, iki Viešpaties atėjimo. Antai žemdirbys ilgai ir kantriai laukia brangaus žemės vaisiaus, kol šis gauna ankstyvojo ir vėlyvojo lietaus.


Jo̱baˈ cajíngˈˉguɨ Jesús casɨ́ˈrˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do: —Faˈ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ óoˋ guíˉ cunéeˇ, jo̱ calɨngɨɨiñ˜ e cangoˈíingˊ co̱o̱ˋ e cuuˉ do fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáˈrˉ. Jo̱baˈ dsifɨbˊ nijmijneárˋ co̱o̱ˋ jɨˋ jo̱ niˈírˋ niquiáaiñˉ røøˋ laˈúngˉ e sɨnʉ́ʉˆ do, jo̱ niˈnóˈrˊ e cuuˉ do carˋ niguiéˈrˊ. 	 Arba kuri moteris, turėdama dešimtį drachmų ir vieną pametusi, neužsidega žiburio, nešluoja namų ir rūpestingai neieško, kol suranda?


Jo̱baˈ guiʉ́ˉguɨ e jaˋ cøˈˆnaˈ ngúuˊ o̱ˈguɨ uˈˆnaˈ jmɨ́ˈˆ mɨ́ˈˆ huɨɨngˋ jǿˈˆ o̱ˈguɨ jméeˆnaˈ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ e laco̱ˈ dseáangˈ˜ e niténgˈˋ dseaˋ rúngˈˋnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ ni˜ dseeˉ. 	 Gera yra nevalgyti mėsos, negerti vyno ir vengti visko, kas tavo brolį piktina, žeidžia ar silpnina.


Jo̱ jí̱i̱ˈ˜ latɨˊ mɨ˜ uiim˜ nɨseaˋ e siiˋ Júuˆ do, jo̱ e jo̱ lɨ́ɨngˊ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ; jo̱ cøømˋ seengˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ, co̱ˈ íbˋ dseángˈˉ Fidiéeˇ cajo̱. 	 Pradžioje buvo Žodis, tas Žodis buvo pas Dievą, ir Žodis buvo Dievas.


Jo̱guɨ cajángˈˋ dseaˋ Jesús fɨˊ jaguóoˋnaˈ lɨ́ˈˆ laco̱ˈ nɨsɨˈíˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ, co̱ˈ lajo̱b nɨsɨˈíiñˆ quiáˈˉ dseaˋ do. Jo̱guɨ ˈnʉ́ˈˋ caséngˈˊnaˈre cartɨˊ cajngangˈˊnaˈre e cateáangˊnaˈr fɨˊ dseˈˋ crúuˆ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ sooˋ dsíiˊ rúngˈˋnaˈ. 	 Jį, išankstiniu Dievo sprendimu bei numatymu atiduotą, jūs piktadarių rankomis nužudėte, prikaldami prie kryžiaus.


Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ nɨsɨˈíingˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ jí̱i̱ˈ˜ latɨˊ mɨ˜ uiing˜ do, nɨcatǿˈˉbre jaléngˈˋ íˋ e laco̱ˈ niˈuíiñˈˉ do dseaˋ quiáˈrˉ. Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ nɨcatǿˈrˉ do nɨcaˈíngˈˋneiñˈ e nɨlɨ́ɨiñˊ dseaˋ i̱ jaˋ røøiñˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ. Jo̱guɨ jaléngˈˋ íˋ nɨcangɨ́ɨiñˋ quiáˈˉ dseaˋ do e nɨcuǿøngˋ e nilɨseeiñˋ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ do fɨˊ ñifɨ́ˉ quiáˈrˉ fɨˊ lɨ˜ niingˉ ˈgøiñˈˊ. 	 O kuriuos Jis iš anksto paskyrė, tuos ir pašaukė; kuriuos pašaukė, tuos ir išteisino; kuriuos išteisino, tuos ir pašlovino.


Jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ quiáˈˉ Jesús do fɨˊ jo̱, jaˋ caˈíngˈˋneiñˈ do o̱ˈguɨ cacuørˊ lɨ˜ nijéiñˈˉ do, co̱ˈ calɨlíˈrˆ e iuungˉ Jesús fɨˊ e ngóorˊ fɨˊ Jerusalén. 	 Bet tie nesutiko Jo priimti, nes Jis keliavo Jeruzalės link.


Jo̱ ie˜ jo̱ dseángˈˉ guatɨˈlóˉ jmɨɨ˜ Pascua quiáˈˉ dseaˋ Israel, jo̱ nʉ́ˈˉ guieñíbˈˉ nɨngóoˊ mɨ˜ cajíngˈˉ dseata˜ Pilato e casɨ́ˈrˉ i̱ dseaˋ Israel do: —¡Lab singˈˊ i̱ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quíiˉnaˈ! 	 Buvo diena prieš Paschą, apie šeštą valandą. Jis tarė žydams: “Štai jūsų karalius!”


Jo̱ mɨ˜ catáiñˈˆ dseaˋ do jo̱ caquiʉˈrˊ ta˜ e dsíiˊ ˈnʉñíbˆ caˈíñˈˉ do ladsifɨˊ lado. Jo̱guɨ mɨfɨ́ɨngˋ caquiʉˈrˊ ta˜ guijñúungˉ ˈléeˉ quiáˈrˉ i̱ nidsijméeˉ íˆ i̱ Tʉ́ˆ Simón do, jo̱guɨ e nijmérˉ dsiguiéengˊ táˈˉ la quiúungˉ dseaˋ e laco̱ˈ jaˋ sɨtúungˋ; jo̱ ɨˊ dsíirˊ e mɨ˜ ningɨ́ˋ e jmɨɨ˜ dobaˈ nisíñˈˋ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ jaléngˈˋ dseaˋ fɨɨˋ. 	 Suėmęs jį, įmesdino į kalėjimą ir pavedė saugoti keturgubai sargybai po keturis kareivius, o po Paschos ketino išvesti jį prieš minią.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ ángel do cajmɨrǿøiñˋ e úuˊ do có̱o̱ˈ˜ mɨ́ˈˆ jɨtoˈˋ quiáˈˉ nifeˈˋ, jo̱ ngɨ́ˋ jo̱ co̱o̱ˋ cafeáˋbre fɨˊ ni˜ guóoˈ˜ uǿˉ; jo̱ jo̱b mɨ˜ canʉ́ˈˋ e gabˋ caniiˋ jo̱guɨ catáˈˉ mɨ́ɨˈ˜ eáangˊ jo̱guɨ caquieˈˋ güɨˈñiáˆ jo̱ cajǿˈˋ uǿˉ e eáangˊ cajo̱. 	 Po to angelas paėmė smilkytuvą, pripildė jį aukuro ugnies ir sviedė į žemę. Sugriaudė griausmai, pakilo šauksmai, sublyksėjo žaibai, sudrebėjo žemė.


Jo̱baˈ cajmɨngɨ́ɨˋtu̱ dseata˜ Pilato lala: —Jo̱ ¿e˜ iing˜ ˈnʉ́ˈˋ e nijmee˜e có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ i̱ fɨˈˊ ˈnʉ́ˈˋ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ quiáˈˉ dseaˋ góoˋnaˈ dseaˋ Israel? 	 Tada Pilotas vėl kreipėsi į juos: “O kaip jūs norite, kad aš pasielgčiau su Tuo, kurį vadinate žydų karaliumi?”


Jo̱ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉˋ, Timoteo, ˈnʉˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ, jmihuíingˆ uøˈˊ quiáˈˉ jaléˈˋ e ˈlɨˈˆ na. Jo̱ güɨlɨseemˋbaˈ fɨˊ jmɨgüíˋ la e eeˈˇ jmangˈˉ e guiʉ́ˉ, jo̱guɨ contøømˉ ˈnéˉ guiing˜ oˈˊ e jmeˈˆ jí̱i̱ˈ˜ e iáangˋ dsíiˊ Fidiéeˇ jo̱guɨ e sinˈˊ teáˋ có̱o̱ˈ˜ júuˆ quiáˈrˉ jo̱guɨ e jmiˈneáanˈˋ dseaˋ rúnˈˋ jo̱guɨ e féngˈˊ oˈˊ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ e íinˈ˜ jo̱guɨ e jaˋ jmɨjløngˈˆ uøˈˊ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ rúnˈˋ. 	 Bet tu, Dievo žmogau, bėk nuo tų dalykų ir vykis teisumą, maldingumą, tikėjimą, meilę, kantrumą, romumą.


Jo̱guɨ jnea˜ nijmee˜e e jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˈ˜ jee˜ ˈléˈˋ quiáˈˉ Satanás, jaléngˈˋ i̱ adseeˋ i̱ féˈˋ e lɨ́ɨiñˊ dseaˋ Israel jo̱ dsʉˈ o̱ˈ jáˈˉ e lɨ́ɨiñˊ lajo̱, jo̱ nijmee˜e e nisíˈˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiníˈˆ, jo̱ lajo̱b nilɨñirˊ e eáamˊ ˈneáangˋ jnea˜ ˈnʉˋ. 	 Štai Aš tau duodu tuos iš šėtono sinagogos, kurie tvirtina, jog jie žydai, bet nėra, nes jie meluoja. Taigi padarysiu, kad jie ateitų, pultų tau po kojų ir suprastų, jog Aš pamilau tave.


jo̱ nijmɨhuɨ́ɨiñˋ jnea˜ la tíiˊ e jáˉ dsíirˊ cartɨˊ nijngáiñˈˉ jnea˜; jo̱ dsʉˈ mɨ˜ nitɨ́ˉ ˈnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱ e nijngángˈˉ dseaˋ do jnea˜, jo̱baˈ nijí̱bˈˊtú̱u̱ caléˈˋ catú̱ˉ. 	 Tie nuplaks Jį ir nužudys, bet trečią dieną Jis prisikels”.


Jo̱guɨ i̱ dseaˋ sɨmɨ́ɨngˇ caguiaangˉguɨ do caquiémˈˊbre i̱ dseaˋ ˈléengˈ˜ quiáˈˉ i̱ dseata˜ do cartɨˊ cajngamˈˊbreiñˈ do. 	 o kiti tarnus nutvėrę išniekino ir užmušė.


Jo̱ lajaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ nɨjáˈˉ calɨ́ngˉ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, eáamˊ guiʉ́ˉ conrøøˋ seeiñˋ, jo̱guɨ jmóorˋ jmáˈˉjiʉ lají̱i̱ˈ˜ e seaˋ quiáˈrˉ lajaangˋ lajaaiñˋ; 	 Visi tikintieji laikėsi drauge ir turėjo visa bendra.


Dsʉco̱ˈ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ na nɨcacuøˈˊbre jnea˜ bíˋ e laco̱ˈ nilɨˈiáangˋguɨ dsiiˉ lɨ́ˈˆ laco̱ˈ la nɨcajméerˋ có̱o̱ˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ. Jo̱baˈ catɨ́ɨmˉbaˈ e nijmɨˈgooˋnaˈ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ laco̱ˈ i̱ na. 	 atgaivino mano ir jūsų dvasią. Todėl pripažinkite tokius žmones!


Jo̱ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ, i̱i̱ˋ ˈnʉ́ˈˋ dseaˋ dsi˜ loguáˆnaˈ, nʉ́ʉˉnaˈ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ e jíngˈˉ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e catɨ́ɨngˉ lajɨˋ guiéˉ ˈléˈˋ dseaˋ quiéˉe.” 	 Kas turi ausis, teklauso, ką Dvasia sako bažnyčioms!”


Jo̱baˈ dsifɨˊ ladob casíiñˋ jaangˋ ˈléeˉ fɨˊ lɨ˜ iuungˉ i̱ Juan do fɨˊ dsíiˊ ˈnʉñíˆ, jo̱ caquiʉˈrˊ ta˜ i̱ ˈléeˉ do e niquiʉ́iñˈˉ mogui˜ i̱ Juan do. 	 Jis tuoj pat pasiuntė budelį ir įsakė jam atnešti Jono galvą. Šis nuėjęs nukirto jam kalėjime galvą


Jo̱ mɨ˜ canaˊ ooˉ luuˇ Zacarías, dsifɨˊ lajo̱b caˈíñˈˋ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ jo̱ canaaiñˋ féˈrˋ jaléˈˋ júuˆ e cangɨ́ɨiñˋ cacuøˊ Fidiéeˇ ladsifɨˊ lado jo̱ cajíñˈˉ: 	 Kūdikio tėvas Zacharijas tapo pilnas Šventosios Dvasios ir pranašavo:


Jo̱ jaléngˈˋ jmidseaˋ laniingˉ sɨˈneaaiñˇ e nicuǿrˉ lají̱i̱ˈ˜ feáˈˉ e catɨ́ɨngˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ e nijngáiñˈˉ jaléngˈˋ jóˈˋ e laco̱ˈ nicuǿiñˈˉ dseaˋ do; jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ có̱o̱ˈ˜ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ, co̱ˈ la guíimˋbaˈ ˈnéˉ lɨɨng˜ eeˋ nɨcacuørˊ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ uíiˈ˜ dseeˉ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. 	 Kiekvienas vyriausiasis kunigas skiriamas aukoti dovanas ir aukas, tad ir šis privalo turėti, ką aukoti.


Jo̱ lalab féˈˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ lɨ˜ guiˈnáˈˆ ɨrˊ do: Cangojéengˋ dseaˋ írˋ fɨˊ lɨ˜ nijúuiñˉ laco̱ˈguɨ la jéengˋ dseaˋ jaangˋ joˈseˈˋ i̱ dsijngáaiñˈ˜; jo̱ jí̱i̱ˈ˜ capíˈˆ jaˋ eeˋ caˈóorˋ laco̱ˈguɨ jaˋ óoˋ jaangˋ joˈseˈˋ mɨ˜ sɨtɨ́ɨngˊ dseaˋ jñʉ́ˆreˈ. 	 Rašto vieta, kurią jis skaitė, buvo ši: “Tarsi avį vedė Jį į pjovyklą, ir kaip ėriukas, kuris tyli kerpamas, Jis neatvėrė savo lūpų.


Jo̱baˈ fáˈˋguɨ́ɨ e fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e lajaléˈˋ e mɨˋ ˈnʉ́ˈˋ lajeeˇ e føngˈˊnaˈ Fidiéeˇ, jo̱ song jáˈˉ lɨ́ɨngˋnaˈ e nɨcaˈíimˈ˜baˈ e jo̱, jo̱baˈ lajo̱b nilíˋ jóng. 	 Todėl sakau jums: ko tik prašote melsdamiesi, tikėkite, kad gaunate, ir jūs turėsite.


Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ có̱o̱ˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ cajo̱, co̱ˈ song jaˋ fóˈˋnaˈ júuˆ e laco̱ˈ ningángˈˋ dseaˋ rúngˈˋnaˈ, jo̱baˈ ¿jial ningáiñˈˋ lají̱i̱ˈ˜ e fóˈˋnaˈ do? ¡Co̱ˈ mɨ˜ jmooˋnaˈ lajo̱, jo̱baˈ lafaˈ fóˈˋnaˈ fɨˊ guiáˈˆ güíˋ! 	 Tas pat ir su jumis. Jei kalbėsite nesuprantamus žodžius, kaip bus galima suprasti, ką sakote? Jūs kalbėsite vėjams!


Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, cajmɨngɨ́ˈˉ Jesús jaléngˈˋ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do jo̱ cajíñˈˉ casɨ́ˈˉreiñˈ: —Mɨ˜ casɨ́ɨnˉn ˈnʉ́ˈˋ e jaˋ quié̱ˆnaˈ nosʉ́ʉˊ quíiˉnaˈ o̱ˈguɨ cuuˉ, jo̱guɨ jí̱i̱ˈ˜ lomɨɨ˜naˈ e ǿˈˋbaˈ, jo̱baˈ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ calɨˈnéˉguɨˈ, ¿jáˆ leáaˈ˜? Jo̱baˈ cañíiˋ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ˈrˉ Jesús: —Dseángˈˉ lajo̱b lɨ́ɨˊ, Fíiˋiiˈ. 	 Jis paklausė juos: “Ar jums ko nors trūko, kai buvau jus išsiuntęs be piniginės, be krepšio ir be sandalų?” Jie atsakė: “Nieko”.


co̱ˈ ˈñiabˈˊ Tiquíˆiiˈ ˈneáaiñˋ ˈnʉ́ˈˋ cajo̱ uíiˈ˜ e ˈneáamˋbaˈ jnea˜ jo̱guɨ e jáˈˉ nɨlɨ́ɨngˋnaˈ e Fidiéeˇ dseaˋ casíiñˋ jnea˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la cuaiñ˜ quiáˈrˉ. 	 juk pats Tėvas jus myli, nes jūs mane pamilote ir įtikėjote, jog Aš esu iš Dievo išėjęs.


Dseaˋ rúˈˋnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jmɨˈúungˋnaˈ e seengˋnaˈ røøˋ laco̱ˈguɨ la seengˋ jnea˜, jo̱guɨ jǿøˉnaˈ røøˋ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ nɨseengˋ lají̱i̱ˈ˜ laco̱ˈ e nɨcaˈéeˉ jneaˈˆ ˈnʉ́ˈˋ. 	 Broliai, būkite mano sekėjai ir žiūrėkite į tuos, kurie elgiasi pagal pavyzdį, kurį matote mumyse.


Jo̱ mɨ˜ calɨlíˈˉ Jesús e guiʉ́bˉ cañíiˋ i̱ dseaˋ do, jo̱baˈ casɨ́ˈˉreiñˈ do lala: —Na jaquiéemˉ e tɨˊ lɨ˜ nicá̱ˋ Fidiéeˇ nifɨˊ quíiˈˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jí̱i̱ˈ˜ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ do faˈ cateáˉguɨ dsíirˊ eeˋ nijmɨngɨ́ˈˉguɨr Jesús. 	 Matydamas, kaip išmintingai jis atsakė, Jėzus jam tarė: “Tu netoli nuo Dievo karalystės!” Ir niekas daugiau nebedrįso Jo klausti.


Jo̱ féˈˋbɨ Fidiéeˇ: Jo̱ ie˜ jo̱ jaléngˈˋ ˈlɨɨ˜ dseaˋ áangˊ quíiˉnaˈ contøømˉ cajméerˋ e calɨˈiiñ˜ e calɨñirˊ e su dseángˈˉ jáˈˉbaˈ e quɨ́ɨˈ˜ɨ jmɨɨ˜ e nijmɨcó̱o̱ˈˇo̱re, doñiˊ faˈ lajeeˇ e cangɨˊ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ jee˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋ cangáˉbre jaléˈˋ e guiʉ́ˉ e quɨ́ɨˈ˜ɨ jmɨɨ˜ e cajméˉe có̱o̱ˈr˜ lajeeˇ tu̱lóˉ ji̱i̱ˋ. 	 kur jūsų tėvai gundė mane, mėgino ir matė mano darbus per keturiasdešimt metų.


Jo̱baˈ cañíiˋ dseaˋ Israel quiáˈˉ dseaˋ do: —Lanaguɨb dseángˈˉ nɨcalɨta˜ dsiˋnaaˈ e i̱ ˈlɨmˈˆ iuungˉ áaˊ ˈnʉˋ. Co̱ˈ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ caféˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ cajúmˉbre, jo̱guɨ dsʉˈ ˈnʉˋ fóˈˋ e doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ nʉ́ʉˈ˜ júuˆ quíiˈˉ, jo̱baˈ jaˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ faˈ e nijúuiñˉ. 	 Žydai Jam pasakė: “Dabar mes žinome, kad Tu demono apsėstas! Juk mirė Abraomas ir pranašai, o Tu sakai: ‘Kas laikysis mano žodžio, tas neragaus mirties per amžius’.


Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cafíingˋ i̱ Joˈseˈˋ Jiuung˜ do e sello e catɨ́ˋ ˈnɨˊ do, jo̱baˈ canúˉu e guicajíngˈˉ i̱ catɨ́ˋ ˈnɨˊ lajeeˇ i̱ quiúungˉ do, jo̱ lalab cajíñˈˉ do: —¡Neaˊ jo̱ jǿøˉ e la! Jo̱baˈ cajǿøˉ jnea˜ ladsifɨˊ lana, jo̱ camánˉn jaangˋ cuea˜ i̱ uíngˈˉ, jo̱ i̱ dseaˋ i̱ guiing˜ fɨˊ mocóoˈ˜reˈ do se̱ˈrˊ co̱o̱ˋ cueˈíˈˋ. 	 Kai Avinėlis atplėšė trečiąjį antspaudą, išgirdau trečiąją būtybę sakant: “Ateik ir žiūrėk!” Aš pažiūrėjau, ir štai pasirodė juodas žirgas, o raitelis turėjo savo rankoje svarstykles.


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngˈˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo e cajíngˈˉ Jesús jaléˈˋ e júuˆ na, jo̱baˈ dsifɨˊ lajo̱b canaaiñˋ e lǿøiñˉ dseaˋ do, co̱ˈ eáamˊ lɨ́ˋ dsíiñˈˊ jaléˈˋ cuuˉ quiáˈrˉ. 	 Visa tai girdėjo mėgstantys pinigus fariziejai ir šaipėsi iš Jėzaus.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, jaléngˈˋ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ i̱ quiʉˈˊ ta˜ i̱ cajméeˋ ta˜ ˈléeˊ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱guɨ eáangˊ cajmiˈiáangˋ dsíirˊ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e ˈlɨˈˆ e seaˋ quiáiñˈˉ do, eáamˊ nijmérˉ fɨˈíˆ jo̱guɨ ta˜ quɨˈˊ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ ninírˋ jaléˈˋ jmiñiˇ quiáˈˉ mɨ˜ nɨcáiñˈˋ do. 	 Jos verks ir raudos žemės karaliai, kurie su ja ištvirkavo bei lėbavo, kai pamatys jos gaisro dūmus.


Jo̱baˈ mɨ˜ cajíngˈˊ i̱ Marta do Jesús, lalab casɨ́ˈrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ: —Faˈ jiʉ˜guɨ mɨ˜ cagüénˈˉ jéengˊguɨjiʉ fɨˊ la, jo̱baˈ jaˋ cajúngˉ i̱ rúnˈˋn do jóng faco̱ˈ lajo̱. 	 Morta tarė Jėzui: “Viešpatie, jei būtum čia buvęs, mano brolis nebūtų miręs.


jo̱guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˈíˆ lɨ́ˈˆ lɨˊ ˈnéˉ seeiñˋ e lafaˈ teáaiñˈ˜ jmɨɨ˜; jo̱guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ lafaˈ teáangˈ˜ jmɨɨ˜ ˈnéˉ e jmeángˈˋ yaaiñ˜ e lafaˈ seeiñˋ fɨˈíˆ; jo̱guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ láaˊ lɨ́ˈˆ doñiˊ eeˋ, jo̱baˈ ˈnéˉ seeiñˋ e lafaˈ o̱ˈ quiáˈˉbre e jo̱; 	 ir kurie verkia, tarsi neverktų, ir kurie džiaugiasi, tarsi nesidžiaugtų, ir kurie perka, tarsi neįsigytų,


Jo̱ cangóbˉ Jesús cartɨˊ doguɨ capíˈˆ laco̱ˈ caje̱ˊ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do, jo̱ fɨˊ jo̱b catúuiñˊ cartɨˊ cajnúuˉ nir˜ fɨˊ ni˜ uǿˆ jo̱ canaaiñˋ féiñˈˊ Fidiéeˇ lala: —Teaa˜, leaangˉ jnea˜ lají̱i̱ˈ˜ iihuɨ́ɨˊ e nɨjaquiéengˊ quiéˉe; jo̱ dsʉˈ jaˋ güɨlíˋ laco̱ˈ iing˜ jnea˜, co̱ˈ güɨlíbˋ dseángˈˉ laco̱ˈ iing˜ ˈnʉˋ e nilíˋ. 	 Paėjęs kiek toliau, Jėzus parpuolė veidu į žemę ir meldėsi: “Mano Tėve, jeigu įmanoma, teaplenkia mane ši taurė. Tačiau ne kaip Aš noriu, bet kaip Tu!”


Jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ jáˈˉ nilíingˋ júuˆ quiéˉe jo̱guɨ e nisáiñˋ jmɨɨˋ e laco̱ˈ cuøˊ li˜ e nɨcaˈuíiñˉ dseaˋ quiéˉe, jo̱baˈ i̱ dseaˋ íˋ nileámˋbre jóng jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quiáˈrˉ; dsʉˈ i̱ dseaˋguɨ i̱ jaˋ jáˈˉ nilíingˋ júuˆ quiéˉe, jo̱baˈ i̱ dseaˋ íˋ latab˜ niˈnaaiñˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ. 	 Kas įtikės ir krikštysis, bus išgelbėtas, o kas netikės, bus pasmerktas.


’Jo̱ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ jaléˈˋ e júuˆ la lajeeˇ e táamˋbɨ́ɨ có̱o̱ˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la; 	 Aš jums tai pasakiau, būdamas su jumis,


Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ dseaˋ rúngˈˋ Jesús e jo̱, jo̱baˈ cangolíiñˆ e cangotéerˋ dseaˋ do ladsifɨˊ lado, co̱ˈ féˈrˋ e nɨngaamˋbiñˈ. 	 Saviškiai, apie tai išgirdę, ėjo sulaikyti Jo, sakydami, kad Jis išėjęs iš proto.


Jo̱ lajaléˈˋ e féˈrˋ do jmangˈˉ júuˆ guíibˉ, jo̱ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e jo̱ eáamˊ bíiñˉ jaléngˈˋ dseaˋ rúiñˈˋ. 	 Jų burna pilna keiksmų ir kartumo,


’Jo̱ co̱ˈ nɨcangɨ́ˆbaˈ có̱o̱ˈ˜ jnea˜ contøøngˉ lajeeˇ nɨcangongɨ́ɨnˉn jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ fɨˊ jmɨgüíˋ la, 	 Jūs ištvėrėte su manimi mano išbandymuose,


Jo̱ Dseaˋ Jmáamˉbingˈ i̱ cacuǿøngˋ ˈñiaˈˊ e cajúiñˉ fɨˊ dseˈˋ crúuˆ uíiˈ˜ dseeˉ quíˉnaaˈ e laco̱ˈ jaˋ nisíngˈˆ yee˜naaˈ fɨˊ gaˋ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e ˈlɨˈˆ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la, co̱ˈ lajo̱b calɨˈiing˜ Tiquíˆiiˈ Fidiéeˇ e cajméerˋ. 	 kuris atidavė save už mūsų nuodėmes, kad išgelbėtų mus nuo dabartinio blogo amžiaus pagal mūsų Dievo ir Tėvo valią,


jo̱guɨ guitu̱ˊ mil dseaˋ i̱ teáangˈ˜ jee˜ ˈléˈˋ quiáˈˉ dseaˋ sɨju̱ˇ Simeón, jo̱guɨ guitu̱ˊ mil dseaˋ i̱ teáangˈ˜ jee˜ ˈléˈˋ quiáˈˉ dseaˋ sɨju̱ˇ Leví, jo̱guɨ guitu̱ˊ mil dseaˋ i̱ teáangˈ˜ jee˜ ˈléˈˋ quiáˈˉ dseaˋ sɨju̱ˇ Isacar, 	 iš Simeono giminės dvylika tūkstančių, iš Levio giminės dvylika tūkstančių, iš Isacharo giminės dvylika tūkstančių,


Dsʉco̱ˈ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ nilɨseengˋ ie˜ jo̱ lɨco̱ˈ nijmijíiñˉ jí̱i̱ˈ˜ yaam˜bre jo̱ joˋ jmijíiñˉ jaléngˈˋ dseaˋ jiéngˈˋguɨ, jo̱guɨ eáamˊ nilíˋ dsináaiñˊ cuuˉ, jo̱guɨ nijmɨjløngˈˆ yaaiñ˜, jo̱guɨ eáangˊ nijmɨráangˉ yaaiñ˜ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e nɨcajméerˋ. Jo̱guɨ gabˋ niféˈrˋ quiáˈˉ dseaˋ jo̱guɨ quiáˈˉ Fidiéeˇ cajo̱, jo̱guɨ jaˋ nijmérˉ nʉ́ʉˈr˜ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ ta˜ quiʉˈˊ sejmiirˋ, jo̱guɨ jaˋ nicuǿˈrˉ guiˈmáangˈˇ dseaˋ mɨ˜ eeˋgo̱ ngɨ́ɨiñˋ o̱ˈguɨ nijmɨˈgórˋ Dseaˋ Jmáangˉ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ júuˆ quiáˈˉ dseaˋ do cajo̱. 	 nes žmonės bus savimylos, pinigų mylėtojai, pagyrūnai, išdidūs, piktžodžiautojai, neklusnūs tėvams, nedėkingi, nešventi,


Jo̱ eáamˊ sɨ́ɨngˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ sɨseángˈˊ do cuaiñ˜ quiáˈˉ jaléˈˋ e jmóoˋ Jesús. Jo̱ jee˜ do quiéengˋ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ i̱ féˈˋ lala: “Jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ guiúmˉ lɨiñˈˊ do”; jo̱guɨ jee˜ dobɨ quiéengˋ dseaˋ i̱ féˈˋ cajo̱: “I̱ dseañʉˈˋ íˋ jaˋ dseengˋ éerˋ, jo̱guɨ lɨco̱ˈ ngɨrˊ ta˜ jmɨgǿøngˋ jaléngˈˋ dseabˋ.” 	 Apie Jį taip pat ėjo kalbos miniose. Vieni sakė: “Jis geras!” Kiti neigė: “Visai ne. Jis tik klaidina žmones”.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, canúˉu co̱o̱ˋ e guicaˈi̱i̱ˉ e jáaˊ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ, jo̱ e jo̱ nʉ́ˈˋ laco̱ˈ nʉ́ˈˋ lɨ˜ íiˊ co̱o̱ˋ lóoˈ˜ e féˈˋ jo̱guɨ canʉ́ˈˋ caˈi̱i̱ˉ laco̱ˈguɨ la nʉ́ˈˋ mɨ˜ quieˈˋ güɨˈñiáˆ e teáˋ eáangˊ, jo̱ nʉ́ˈˋbɨ cajo̱ laco̱ˈ la nʉ́ˈˋ faˈ mɨ˜ teáangˈ˜ dseaˋ fɨ́ɨngˊ i̱ bóˈˋ jaléˈˋ lúuˊ quiáˈrˉ e siiˋ arpa. 	 Aš išgirdau iš dangaus garsą, tarsi daugybės vandenų šniokštimą ir tarsi galingo griaustinio dundėjimą. Garsas, kurį girdėjau, buvo tarytum arfininkų, skambinančių savo arfomis.


Jnea˜ Lucas nɨcajméeˈ˜e laˈuii˜ co̱o̱ˋ jiˋ e catɨ́ɨngˉ ˈnʉˋ, Teófilo, lɨ˜ féˈˋ jaléˈˋ e cajméeˋ Jesús jo̱guɨ jaléˈˋ e caˈerˊ latɨˊ mɨ˜ canaaiñˋ jmóorˋ ta˜ quiáˈrˉ 	 Pirmoje knygoje, Teofiliau, aš parašiau apie viską, ką Jėzus pradėjo daryti ir mokyti


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caˈeˊguɨ Jesús e júuˆ la jo̱ cajíñˈˉ: —Jo̱ mɨ˜ sɨɨng˜ ˈnʉ́ˈˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ, jaˋ jmooˋnaˈ laco̱ˈguɨ la jmóoˋ i̱ dseaˋ i̱ jmɨcaang˜. Co̱ˈ i̱ dseaˋ íˋ tɨˊ dsíirˊ síngˈˋ yaaiñ˜ e sɨ́ɨiñˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ jo̱guɨ lacaangˋ lɨ˜ seángˈˊ dseaˋ fɨ́ɨngˊ i̱ jǿøngˉ írˋ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e jmóorˋ do. Jo̱ dsʉˈ jnea˜ jmɨtaaˆ óoˊnaˈ e có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e jmɨcaang˜ i̱ dseaˋ do nɨcalɨ́ˈˉbre lají̱i̱ˈ˜ e ˈnóˈrˊ do, jo̱baˈ joˋ eeˋ niˈíngˈˆguɨr jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ. 	 “Kai meldžiatės, nebūkite kaip veidmainiai, kurie mėgsta melstis, stovėdami sinagogose ir gatvių kampuose, kad būtų žmonių matomi. Iš tiesų sakau jums: jie jau atsiėmė savo atlygį.


Jo̱guɨ lajo̱bɨ Gayo guiémˈˊbre júuˆ guicó̱o̱ˈˇ quíiˉnaˈ cajo̱, co̱ˈ fɨˊ quiáˈˉbre guiing˜ jnea˜ lana, jo̱ fɨˊ jo̱b cajo̱ lɨ˜ seángˈˊ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ e jmiféiñˈˊ Fidiéeˇ. Jo̱guɨ Erasto guiémˈˊbre júuˆ guicó̱o̱ˈˇ quíiˉnaˈ cajo̱, jo̱ lana lɨ́ɨiñˊ dseaˋ i̱ ˈmeaˊ cuuˉ quiáˈˉ fɨ́ˋ; jo̱guɨ lajo̱bɨ jaangˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ siiˋ Cuarto guiémˈˊbre júuˆ guicó̱o̱ˈˇ quíiˉnaˈ cajo̱. 	 Jus sveikina Gajus, mano ir visos bažnyčios šeimininkas. Jus sveikina Erastas, miesto iždininkas, ir mano brolis Kvartas.


Jo̱baˈ cajǿøngˉ Jesús i̱ dseaˋ do, jo̱ cañíirˋ quiáiñˈˉ lala: —Huɨ́ɨmˊ lɨ́ɨˊ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, dsʉˈ jaˋ lɨ́ɨˊ lajo̱ quiáˈˉ Fidiéeˇ, co̱ˈ lajɨbˋ quɨ́ɨˈ˜ dseaˋ do jmɨɨ˜ líˋ jmérˉ. 	 Jėzus pažvelgė į juos ir tarė: “Žmonėms tai neįmanoma, bet ne Dievui, nes Dievui viskas įmanoma”.


Jo̱ dsʉˈ jangámˉ niˈɨ́ˆ oˈˊ jo̱ nifoˈˆ lala: “Cahuɨ̱́bˈˋ e guoˈˋ quiáˈˉ e ˈmaˋ do e laco̱ˈ nija̱ˋ jnea˜ é̱e̱ˆ quiáˈˉ e lɨ˜ cahuɨ̱́ˈˋ do.” 	 Gal pasakysi: “Šakos nulaužtos tam, kad aš būčiau įskiepytas?”


Jo̱ dsʉˈ jnea˜ jaˋ ˈneánˉn dseaˋ jiéngˈˋ i̱ nijméˉ júuˆ uii˜ quiéˉe i̱˜ dseaˋ lɨ́ɨngˊ jnea˜; jo̱ fáˈˋa e júuˆ la e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ ˈnʉ́ˈˋ nilíˈˋnaˈ leángˋnaˈ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quíiˆnaˈ. 	 Aš neieškau žmogaus liudijimo, bet šitai kalbu tam, kad būtumėte išgelbėti.


Jo̱ fɨˊ jo̱b caguiéˉ Judas Iscariote ie˜ jo̱, jo̱ nɨjéeiñˋ i̱ fɨ́ɨngˊ ˈléeˉ quiáˈˉ dseaˋ romano có̱o̱ˈ˜guɨ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngˈ˜ dseaˋ i̱ néeˊ ni˜ guáˈˉ quiáˈˉ dseaˋ Israel i̱ casíingˋ fii˜ jmidseaˋ quiáˈˉ dseaˋ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ góorˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo cajo̱. Jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do quie̱rˊ jaléˈˋ ñisʉ̱ˈˋ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléˈˋ quɨ́ɨˋ e cooˋ e laco̱ˈ cuøˊ jɨˋ e jnéˈrˋ. 	 Taigi Judas, gavęs kareivių būrį ir aukštųjų kunigų bei fariziejų tarnų, atėjo ten su žibintais, deglais ir ginklais.


Jo̱ i̱ dseaˋ Israel do caléˈˋ catú̱ˉ catǿˈrˉ i̱ dseaˋ i̱ lamɨ˜ tiuungˉ do jo̱ lalab casɨ́ˈˉreiñˈ: —Féeˈ˜ júuˆ jáˈˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ, co̱ˈ nɨneb˜ jneaˈˆ røøˋ e i̱ Jesús do lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quibˊ. 	 Tada jie antrą kartą pasišaukė buvusį neregį ir pasakė jam: “Šlovink Dievą! Mes žinome, kad Tas žmogus nusidėjėlis”.


Jo̱ mɨ˜ carǿngˉ e ˈmáaˊ do e teáangˈ˜ ˈñʉˋ, jo̱baˈ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ sángˈˊ ˈñʉˋ do niˈǿmˉbre e ˈmáaˊ do fɨˊ ˈnɨˈˋ jmɨɨˋ, jo̱ fɨˊ jo̱b niˈuǿiñˉ jaléngˈˋ i̱ ˈñʉˋ i̱ calɨ́ˈrˉ do jo̱ nitáiñˈˊ fɨˊ dsíiˊ ˈmatáˆ la li˜ i̱ guiúngˉguɨ jo̱guɨ nibíimˉbre jaléngˈˋ i̱ jaˋ dseengˋ. 	 Kai jis pilnas, jį išvelka į krantą, susėda ir surenka gerąsias į indus, o blogąsias išmeta.


Jo̱baˈ cajíngˈˉ i̱ sɨmingˈˋ do casɨ́ˈrˉ tiquiáˈrˆ: “Teaa˜, dsíngˈˉ nɨcaˈlee˜e fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ jo̱guɨ nɨcaˈlee˜baa fɨˊ quiníˈˆ cajo̱, jo̱ joˋ jméeˈ˜ cuente e jó̱o̱ˈˋ jnea˜.” 	 O sūnus jam tarė: ‘Tėve, nusidėjau dangui ir tau, nebesu vertas vadintis tavo sūnumi’.


Jo̱ dsʉˈ jneaˈˆ jaˋ nijmɨjløngˈˆ yee˜naaˈ lɨ́ɨˊguɨ jí̱i̱ˈ˜ laco̱ˈ sɨˈíˆ có̱o̱ˈ˜ e ta˜ e ooˉnaaˈ. Dsʉco̱ˈ Fidiéeˇbingˈ i̱ quiʉˈˊ ta˜ quíˉnaaˈ jie˜ jí̱i̱ˈ˜ lɨ˜ catɨ́ɨˉnaaˈ e nijmóˆnaaˈ ta˜, jo̱ jee˜ jo̱ quíingˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ seengˋnaˈ fɨˊ na fɨˊ Corinto. 	 Mes nesigiriame be saiko, o tik iki tų ribų, kurias mums Dievas užbrėžė ir kurios siekia net ligi jūsų.


Jo̱ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ uíiˈ˜ e eáangˊ guiúngˉ Fidiéeˇ, jo̱baˈ cacuøˈrˊ jnea˜ e ta˜ laniingˉ la e caˈuíinˉn jaangˋ dseaˋ apóoˆ quiáˈrˉ. Jo̱ lɨ́ɨnˊn lajo̱ e laco̱ˈ niguiaaˉ júuˆ quiáˈrˉ jee˜ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱ lajo̱baˈ nijáˈˉ líingˋ dseaˋ jo̱guɨ nijmérˉ nʉ́ʉˈr˜ e júuˆ quiáˈˉ dseaˋ do. 	 Per Jį gavome malonę ir apaštalystę, kad Jo vardu padarytume klusnias tikėjimui visas tautas,


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lajaléngˈˋ i̱ dseaˋ do caquɨiñˈˉ cangolíiñˋ fɨˊ quiáˈrˉ. 	 Ir taip išsiskirstė kiekvienas po namus.


Jo̱ cajángˈˋ ˈñiaˈˊ dseaˋ do e cajúiñˉ e laco̱ˈ nisíñˈˋ jaléngˈˋ jneaa˜aaˈ fɨˊ quinirˇ laco̱ˈ jaangˋ dseaˋ i̱ sɨjgɨ́ɨngˆ jo̱guɨ i̱ sɨguiúngˉ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱guɨ i̱ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ jaˋ seaˋ quiáˈˉ. 	 kad pristatytų sau šlovingą bažnyčią, neturinčią dėmės nei raukšlės, nei nieko tokio, bet šventą ir nesuteptą.


Jo̱ mɨ˜ jmooˋnaˈ e tú̱ˉ niˈɨ́ˉ dsíiˊ i̱ dseaˋ rúngˈˋnaˈ i̱ jaˋ mɨˊ ˈgooˋ singˈˊ teáˋ có̱o̱ˈ˜ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baˈ dseebˉ eeˉ ˈnʉ́ˈˋ cajo̱ fɨˊ quiniˇ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Šitaip nusidėdami broliams ir sužeisdami jų silpnas sąžines, nusidedate Kristui.


Dsʉˈ mɨ˜ cangárˉ røøˋ, e cu̱u̱˜ e cajlɨ́ɨˉ ni˜ otooˋ quiáˈˉ e é̱e̱ˋ do joˋ ró̱o̱ˋ é̱e̱ˆ quiáˈˉ. 	 Bet pažvelgusios pamatė, kad akmuo nuristas. O jis buvo labai didelis.


Jo̱baˈ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, eáangˊguɨ huɨ́ɨngˊ nɨˈíiˊ guíˋ jo̱guɨ eáangˊguɨ nɨró̱o̱ˉ jmɨɨˋ cajo̱, jo̱baˈ canaaiñˋ uøˈrˊ e lee˜ e téeˈ˜ dsíiˊ e móoˊ do jo̱ cabírˋ fɨˊ é̱ˈˋ jmɨñíˈˆ. 	 Mus baisiai vargino audra. Todėl rytojaus dieną teko išmesti į jūrą dalį krovinio.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cajíngˈˉguɨ Jesús e júuˆ la: —Faˈ ˈnʉ́ˈˋ seengˋ jaangˋ dseaˋ ˈléengˈ˜ quíiˆnaˈ i̱ jmóoˋ jaléˈˋ ta˜ caluuˇ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ ta˜ sɨnʉ́ʉˆ quíiˉnaˈ, jo̱ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ mɨ˜ niniúiñˈˊ ta˜ jɨ́ɨˋ o̱si ta˜ níˋ güɨtáˆ é, jaˋ nitøøˉnaˈr e niˈɨ̱́ˈˋ nidǿˈrˉ có̱o̱ˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ, 	 “Kas iš jūsų, turėdamas ariantį ar ganantį vergą, jam grįžus iš lauko, sakys: ‘Tuojau sėsk prie stalo’?


Jo̱ casɨ́ˈˉguɨ Jesús i̱ ˈlɨngˈˆ do: —¿Jial siiˈˋ? Jo̱ cañíiˋ i̱ ˈlɨngˈˆ i̱ teáangˈ˜ dsíiˊ i̱ dseañʉˈˋ do: —Legióm siiˉ, co̱ˈ fɨ́ɨˊbaaˈ. 	 Jėzus dar paklausė: “O kaip tu vadiniesi?” Ji atsakė: “Mano vardasLegionas, nes mūsų daug”.


Jo̱ nɨñíbˆ ˈnʉ́ˈˋ guiʉ́ˉ e jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ néeˈ˜ jaˋ caféengˈ˜naaˈ ˈnʉ́ˈˋ có̱o̱ˈ˜ júuˆ ˈgooˋ e laco̱ˈ nijmɨcǿøngˈˇnaaˈ ˈnʉ́ˈˋ lajeeˇ e ngɨˋnaaˈ guiaˋnaaˈ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, o̱ˈguɨ cajmóˆnaaˈ faˈ e cajmɨgǿøngˋnaaˈ ˈnʉ́ˈˋ e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ nilíˈˋnaaˈ cuuˉ quíˉnaaˈ; lɨ́ˈˆ Fidiéeˇbɨguɨ nɨnírˋ lajaléˈˋ e la. 	 Kaip žinote, niekada nepasižymėjome pataikaujančiomis kalbomis ir paslėptu godumu,Dievas yra liudytojas,


Jo̱ song guiʉ́bˉ niˈíngˈˋ i̱ dseaˋ lɨ˜ niguilíingˉnaˈ do ˈnʉ́ˈˋ, jo̱baˈ juguiʉ́bˉ nilɨseeiñˋ; jo̱ dsʉˈ song jaˋ niˈíñˈˋ ˈnʉ́ˈˋ có̱o̱ˈ˜ juguiʉ́ˉ, jo̱baˈ lajo̱b jaˋ juguiʉ́ˉ nilɨseeiñˋ yaaiñ˜ cajo̱. 	 Ir jei ten bus ramybės sūnus, jūsų ramybė nužengs ant jo, o jei ne,sugrįš pas jus.


Guiˈmáamˈˇbaˈ Fíiˋnaaˈ Fidiéeˇ, co̱ˈ nɨcalɨtib˜ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ quíiˈˉ e cajméeˈ˜ jnea˜ jéengˊguɨ. Jo̱baˈ dsíngˈˉ iáangˋ dsiiˉ lana, jo̱ nɨcuǿømˋ nitøøˈˉ jnea˜ fɨˊ ñifɨ́ˉ quíiˈˉ, jnea˜ dseaˋ i̱ jmóoˋ lají̱i̱ˈ˜ e iing˜ ˈnʉˋ; 	 “Dabar, Valdove, leidi, kaip žadėjai, savo tarnui ramiai iškeliauti,


Jo̱ jnea˜ ñiˋbaa guiʉ́ˉ lajaléˈˋ e jmooˈˋ. Jo̱guɨ lana lafaˈ nɨcanáˋa co̱o̱ˋ jnɨ́ˆ fɨˊ quiníˈˆ e jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ quɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ faˈ nijníˉtu̱, jo̱ nañiˊ faˈ jaˋ ˈleáangˉ bíˋ quíiˈˉ seaˋ, dsʉˈ nɨcajmeeˉbaˈ nʉ́ʉˈ˜ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ quiéˉe, jo̱ jaˋ mɨˊ cajmeeˈˉ faˈ e jaˋ jmicuíinˈˋ jnea˜. 	 Aš žinau tavo darbus. Štai Aš atvėriau prieš tave duris, ir niekas nebegali jų uždaryti; nedaug turi jėgų, bet išsaugojai mano žodį ir neatsižadėjai mano vardo.


Jo̱ e fɨˊ dsíiˊ e tooˋ é̱e̱ˋ do cangojéeiñˋ Jesús e niˈáiñˉ, dsʉco̱ˈ quiá̱bˈˉ lɨ˜ nilɨ́ɨˊ e tooˋ é̱e̱ˋ do, jo̱guɨ co̱ˈ nɨjaquiéemˊ cajo̱ e jmɨɨ˜ e jmiˈíngˈˊ dseaˋ Israel. 	 Ten jie ir paguldė Jėzų, nes buvo žydų Prisirengimo diena, o kapas arti.


Jo̱ dsʉˈ jaˋ jiéˈˋ lɨ˜ seengˋ jaangˋ i̱ catɨ́ɨngˉ i̱ nijméˉ lajo̱, o̱ˈguɨ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ o̱ˈguɨ fɨˊ guóoˈ˜ uǿˉ o̱ˈguɨ fɨˊ nʉ́ˈˉ uǿˉ cajo̱ faˈ seengˋ jaangˋ i̱ catɨ́ɨngˉ i̱ nineáˉ e jiˋ do o̱ˈguɨ e ɨ́rˉ cajo̱. 	 Bet niekas nei danguje, nei žemėje, nei po žeme negalėjo atversti knygos nei pažiūrėti į ją.


Dsʉˈ jaˋ iing˜ jnea˜ jmeeˉ laco̱ˈ tɨ́ɨnˋn ˈñiáˈˋa faˈ e nijé̱ˉguɨr có̱o̱ˈ˜ jnea˜ fɨˊ la, co̱ˈ jangˈˉ iing˜ jnea˜ e nɨsɨɨ˜naaˈ røøˋ, jo̱ lajo̱baˈ jaˋ cuǿøngˋ foˈˆ faˈ e nijmɨcó̱o̱ˈ˜ jnea˜ e laguidseaangˆ, co̱ˈ iing˜ jnea˜ e nijmeˈˆ jiéˈˋ jí̱i̱ˈ˜ e iáangˋ óoˊbaˈ. 	 tačiau be tavo sutikimo nenorėjau nieko daryti, kad tavo geras darbas būtų atliktas laisva valia, o ne tartum iš prievartos.


Jo̱ jnea˜ ɨˊ dsiiˉ e jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ e quíingˊ e niingˉguɨ eáangˊ laco̱ˈ e quíingˊ e lɨcuíingˋguɨ́ɨ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ jaléˈˋ e lamɨ˜ ɨˊ dsiiˉ e eáamˊ quíingˊ quiéˉe do, dseángˈˉ joˋ e ta˜ íingˆ quiéˉe lana, co̱ˈ lafaˈ quibˊ calɨ́ˉ; dsʉco̱ˈ niingˉguɨ eáangˊ quiéˉe e nilɨcuíingˋguɨ́ɨ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ 	 O taip! Aš iš tikrųjų visa laikau nuostoliu dėl Kristaus Jėzaus, mano Viešpaties, pažinimo didybės. Dėl Jo aš praradau viską ir viską laikau sąšlavomis, kad laimėčiau Kristų


Jo̱ jo̱b mɨ˜ canaangˋ e ngɨˊ júuˆ jee˜ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ e i̱ dseaˋ i̱ iing˜ Jesús eáangˊ do jaˋ nijúuiñˉ. Jo̱ dsʉˈ jaˋ cajíngˈˉ Jesús faˈ dseángˈˉ e jaˋ nijúungˉ i̱ dseaˋ do, co̱ˈ lalabaˈ cajíñˈˉ: “Song jnea˜ iin˜n e seeiñˋ cartɨˊ mɨ˜ nigüéengˉtú̱u̱ fɨˊ jmɨgüíˋ la caléˈˋ catú̱ˉ, jo̱baˈ ¿e˜ cuaiñ˜ quíiˉ ˈnʉˋ faco̱ˈ lajo̱?” 	 Todėl pasklido šis žodis tarp brolių, jog tas mokinys nemirsiąs. Bet Jėzus nesakė, kad Jis nemirs, tik: “Jei noriu, kad jis pasiliktų, kol ateisiu, kas gi tau?”


Jo̱guɨ jí̱i̱ˈ˜ ngúuˊ táamˋ dseaˋ e niˈángˉ fɨˊ nʉ́ˈˉ uǿˉ, jo̱ dsʉˈ mɨ˜ nijí̱ˈˊtu̱ caléˈˋ catú̱ˉ, nɨlɨ́ɨˊ ngúuˊ táangˋ dseaˋ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ. Dsʉco̱ˈ song seaˋ ngúuˊ táangˋ dseaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱baˈ seabˋ cajo̱ fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ. 	 Sėjamas sielinis kūnas, prikeliamas dvasinis kūnas. Yra sielinis kūnas ir yra dvasinis kūnas.


jo̱guɨ erˊ jaléˈˋ e jaˋ cuǿøngˋ niˈíingˈ˜naaˈ o̱ˈguɨ nijmitíˆnaaˈ, jneaa˜aaˈ dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨˈ dseaˋ romano. 	 ir skelbia papročius, kurių mums, romėnams, nevalia nei priimti, nei laikytis”.


Jo̱ lajo̱b cangɨ́ɨiñˊ lacueeˋ lɨ˜ se̱ˈˊ Misia cartɨˊ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Troas. 	 Perėję Myziją, jie nuėjo į Troadę.


Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ siiˋ Gólgota e guǿngˈˋ Cuo̱ˈˋ Mogui˜ ˈLɨɨ˜, 	 Atėję į vietą, vadinamą Golgota (tai yra: “Kaukolės vieta”),


Jo̱baˈ cañíiˋ Jesús quiáˈˉ Tʉ́ˆ Simón jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ: —Jaˋ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉˋ, Tʉ́ˆ Simón, e jí̱i̱ˈ˜ guiéˉ néeˈ˜, co̱ˈ cartɨˊ setenta ya̱ˈˊ siete néeˈ˜ ˈnéˉ íinˈ˜ dseeˉ quiáˈˉ i̱ dseaˋ rúnˈˋ do song li˜ ˈnéˉ lajo̱. 	 Jėzus jam atsakė: “Aš nesakau tau iki septynių kartų, bet iki septyniasdešimt septynių”.


Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do calɨjiuung˜ dsíirˊ jo̱guɨ canaaiñˋ rǿøiñˋ Paaˉ jo̱guɨ casá̱ˈrˉ guooˋ dseaˋ do, 	 Visi pradėjo graudžiai verkti ir, puldami Pauliui ant kaklo, jį bučiavo.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, co̱o̱ˋ e laˈeeˋ lajeeˇ e nɨˈiuungˉ Jesús fɨˊ e nɨngáiñˈˋ fɨˊ Jerusalén, cadseáˉ jmɨˈaaiñˉ. 	 Rytą, grįždamas į miestą, Jis išalko.


Jo̱ caquiʉˈrˊ e ˈnii˜ e guineaangˇ ˈloˈˆ ñíˆ do, jo̱ dob cajiʉ́ˈrˋ fɨˊ é̱ˈˋ jmɨɨˋ. Jo̱guɨ cajléiñˈˋ e ˈmaˋ e íingˆ ta˜ e quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ fɨˊ e móoˊ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caséerˋ fɨˊ yʉ́ˈˆ e ˈmɨˈˊ e íiˊ fɨˊ quiniˇ e móoˊ do, jo̱ cacá̱ˉ guíˋ e laco̱ˈ cuǿøngˋ ngɨ́ˉ jmɨnáˉguɨ e móoˊ do. Jo̱ lajo̱guɨb canaangˋ dsiquiéengˊ e móoˊ do fɨˊ ˈnɨˈˋ lɨ˜ nɨlɨ́ɨˊ guóoˈ˜ uǿˉ. 	 Nupjovė inkarus, paliko juos jūroje, atleido vairo diržus ir, iškėlę prieš vėją priekinę burę, leidosi į krantą.


’Co̱ˈ ie˜ latɨˊ mɨ˜ canaangˋ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ e guiarˊ júuˆ e nijáaˊ Dseaˋ Jmáangˉ jo̱ cartɨˊ lana, eáangˊ huɨ́ɨngˊ nɨcangojéeˊ có̱o̱ˈ˜ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ e quiáˈˉ e quie̱rˊ nifɨˊ quiáˈˉ dseaˋ jmɨgüíˋ; jo̱guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ ˈníˈˋ níiˉ, cuøˈˊ bíˋ yaaiñ˜ e laco̱ˈ iiñ˜ nijmiguiéeiñˋ có̱o̱ˈ˜ e júuˆ jo̱. 	 Nuo Jono Krikštytojo dienų iki dabar dangaus karalystė grobiama, ir stiprieji ją jėga ima.


jo̱guɨ ˈnéˉ éˈˆbaˈ jaléngˈˋ dseamɨ́ˋ i̱ lɨˈeáangˆguɨ e ˈnéˉ nijmiˈneáaiñˋ jaléngˈˋ dseañʉˈˋ quiáˈrˉ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ jó̱o̱rˊ; 	 skatintų jaunąsias mylėti savo vyrus ir vaikus,


E lɨɨng˜ uiimˇbaˈ e taang˜ jneaˈˆ la, co̱ˈ laguɨb quiˋnaaˈ quiáˈˉ jaléˈˋ e nɨcaˈlee˜naaˈ, dsʉˈ i̱ dseañʉˈˋ la jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ mɨˊ caˈléerˊ. 	 Mudu teisingai gavome, ko verti mūsų darbai, o šitas nieko blogo nepadarė”.


jo̱baˈ i̱ dseaˋ do iihuɨ́ɨbˊ nicuǿˈrˉ i̱ dseaˋ ˈléengˈ˜ do, co̱ˈ nibíimˉbreiñˈ do jee˜ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jmɨcaang˜ e jmóorˋ jaléˈˋ e iing˜ Fidiéeˇ fɨˊ lɨ˜ nijmérˉ ta˜ quɨˈˊ jo̱guɨ ta˜ tʉˊ maja̱˜ uíiˈ˜ jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ e niˈíñˈˋ do. 	 Jis perkirs jį pusiau ir paskirs jam dalį su veidmainiais. Ten bus verksmas ir dantų griežimas”.


Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cajíngˈˉ fii˜ i̱ ˈlɨngˈˆ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do: —¡Song jáˈˉ e ˈnʉˋ lɨnˈˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ camɨ́ɨngˈ˜ do, jo̱baˈ jmeeˉ e niˈuíingˉ iñíˈˆ e cu̱u̱˜ néeˊ la! 	 Tada velnias Jam tarė: “Jei Tu Dievo Sūnus, liepk, kad šitas akmuo pavirstų duona”.


jo̱guɨ canaaiñˋ sɨ́ˈrˋ jaléˈˋ e móˈˋ do có̱o̱ˈ˜guɨ jaléˈˋ e jiáaˊ do: —Jlɨɨng˜ jneaˈˆ jo̱ ˈmeengˉ jneaˈˆ quiáˈˉ i̱ dseaˋ i̱ laniingˉ i̱ guiing˜ quiʉˈˊ ta˜ do jo̱guɨ quiáˈˉ i̱ Joˈseˈˋ Jiuung˜ do cajo̱, co̱ˈ eáamˊ nɨguíiñˉ quíˉnaaˈ jo̱baˈ iihuɨ́ɨˊ eáamˊ nicuǿrˉ lana. 	 Jie šaukė kalnams ir uoloms: “Griūkite ant mūsų ir paslėpkite mus nuo Sėdinčiojo soste veido ir nuo Avinėlio rūstybės,


Jo̱ ˈnɨˊ néeˈ˜ catɨ́ˋ e jgóoˋ e ˈmɨˈˊ do; jo̱ mɨ˜ cangoyúungˈ˜, jo̱ cajgóobˉtu̱ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ. 	 Taip atsitiko tris kartus, ir vėl viskas pakilo į dangų.


Co̱faˈ gángˉ o̱si gaangˋ dseaˋ sɨseáiñˈˊ e jnea˜ quie̱e̱ˉ nifɨˊ quiáˈrˉ, jo̱baˈ dob seengˋ jnea˜ jee˜ írˋ fɨˊ lɨ˜ sɨseáiñˈˊ do cajo̱. 	 Kur du ar trys susirinkę mano vardu, ten ir Aš esu tarp jų”.


Co̱ˈ lalab caféeˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ mɨ˜ cajáˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, caˈeengˉnaˈr e iuungˉ i̱ ˈlɨngˈˆ dsíirˊ dsʉˈ uíiˈ˜ e jaˋ ˈleáangˉ gøˈrˊ jo̱guɨ jí̱i̱ˈ˜ capíˈˆ méeˊ jaˋ ɨ̱́ˈrˋ. 	 Atėjo Jonas, nevalgus ir negeriantis, tai jie sako: ‘Jis demono apsėstas’.


—Tɨfaˈˊ, ¿e˜ e júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ e niingˉguɨ? 	 “Mokytojau, koks įsakymas yra didžiausias Įstatyme?”


Jo̱ jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, nɨcuíiˋbaˈ røøˋ jial lɨ́ɨˊ jaléˈˋ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ nɨñíˆbɨˈ cajo̱ e e júuˆ quiʉˈˊ ta˜ do quiʉˈˊ ta˜ dseaˋ jí̱i̱ˈ˜ lajeeˇ e seengˋ dseaˋ fɨˊ jmɨgüíbˋ. 	 Ar nežinote, broliai,aš kalbu žinantiems įstatymą,kad įstatymas galioja žmogui, kol jis gyvas?


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, fɨ́ɨmˊ dseaˋ i̱ laˈóˈˋ ngɨˊ có̱o̱ˈ˜ Jesús teáaiñˉ sɨ́ɨiñˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ e guáˈˉ féˈˋ e siˈˊ fɨˊ Jerusalén jo̱guɨ dsigáˋ dsíirˊ e dsíngˈˉ jloˈˆ e guáˈˉ do, co̱ˈ dsíngˈˉ niguoˈˆ jaléˈˋ cu̱u̱˜ có̱o̱ˈ˜ e sɨˈieengˋ e guáˈˉ do, jo̱guɨ sɨ́ɨmˋbɨr cajo̱ quiáˈˉ jaléˈˋ e jloˈˆ e nɨcacuøˊ dseaˋ quiáˈˉ e sɨlɨ́ɨˋ e guáˈˉ do. Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús e sɨ́ɨngˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do lado, jo̱baˈ cajíñˈˉ casɨ́ˈˉreiñˈ: 	 Kai kuriems kalbant apie šventyklą, kad ji išpuošta gražiais akmenimis bei dovanomis, Jėzus prabilo:


Jo̱baˈ cajmɨngɨ́ˈˉ i̱ dseaˋ do Jesús jo̱ cajíñˈˉ: —Jo̱ ¿jnang˜guɨ Tiquíiˈˆ jóng? Jo̱baˈ cañíiˋ Jesús quiáˈˉ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ: —ˈNʉ́ˈˋ jaˋ cuíingˋnaˈ jnea˜, o̱ˈguɨ cuíingˋnaˈ Tiquiéˆe cajo̱; co̱ˈ faco̱ˈ cuíingˋnaˈ jnea˜, jo̱baˈ cuíimˋbaˈ la quie̱ˊ Tiquiéˆe cajo̱. 	 Jie paklausė: “Kur yra Tavo Tėvas?” Jėzus atsakė: “Jūs nepažįstate nei manęs, nei mano Tėvo. Jei pažintumėte mane, pažintumėte ir mano Tėvą”.


Jo̱ dsíngˈˉ cafǿngˈˊ jaléngˈˋ dseaˋ jo̱ jmɨngɨˈˊ rúiñˈˋ lala: —¿I̱˜ i̱ dseaˋ na, faa˜aaˈ, e quiʉˈrˊ ta˜ laco̱ˈ jaangˋ dseaˋ i̱ óoˋ ta˜, jo̱guɨ quɨ́ɨˈ˜bre jmɨɨ˜ e jmihuíiñˉ jaléngˈˋ i̱ ˈlɨngˈˆ i̱ jéeˊ quiáˈˉ dseaˋ, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b dsihuíingˉ jaléngˈˋ i̱ ˈlɨngˈˆ do? 	 Visi nustėro ir kalbėjosi: “Kas tai per žodis: Jis su valdžia ir jėga įsakinėja netyrosioms dvasioms, ir tos pasitraukia?!”


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ caseángˈˊtu̱ dseaˋ caléˈˋ catú̱ˉ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱ co̱ˈ jaˋ seaˋ e nidǿˈˉguɨiñˈ do, jo̱baˈ catǿˈˉ Jesús i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáˈrˉ do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ lala: 	 Anomis dienomis, susirinkus gausiai miniai ir žmonėms neturint ko valgyti, Jėzus, pasišaukęs savo mokinius, tarė:


Jo̱ nɨñíbˆ ˈnʉˋ guiʉ́ˉ e jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Asia catiúumˉbre jnea˜; jo̱ jee˜ íˋ quíingˈ˜ i̱ dseaˋ i̱ siiˋ Figelo có̱o̱ˈ˜guɨ Hermógenes. 	 Tu žinai, kad nuo manęs nusigręžė visi, kurie yra Azijoje, tarp jų Figelas ir Hermogenas.


Jo̱ jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ neáangˊnaˈ fɨˊ Colosas, jaˋ tiúungˊnaˈ e fǿngˈˋnaˈ Fidiéeˇ, jo̱ lajeeˇ jo̱ ˈnéˉ e sɨñiimˇ áaˊnaˈ cajo̱, jo̱guɨ yejí̱ˉ cuǿøˈ˜baˈ guiˈmáangˈˇ Fidiéeˇ. 	 Nuolat melskitės, budėdami ir dėkodami;


Jo̱ có̱o̱ˈ˜ jí̱i̱ˈ˜ e júuˆ nab cuøˋnaˈ li˜ e dseaˋ sɨjú̱ˆbaˈ lɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ i̱ cajngangˈˊ i̱ dseaˋ i̱ caféˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ do. 	 Taigi jūs patys prieš save liudijate, jog esate pranašų žudytojų vaikai.


Jo̱ ˈñiaˈˊ ie˜ ngóoˊ cadséngˉ jmɨɨ˜ e jmóoˋ dseaˋ Israel ie˜ jo̱, jo̱ dseángˈˉ ie˜ jmɨɨ˜ jo̱b e ɨˊ dsíirˊ e niingˉguɨ lajeeˇ e jmɨɨ˜ e jmóorˋ do. Jo̱ ie˜ jo̱b casíngˈˋ ˈñiaˈˊ Jesús fɨˊ quiniˇ jaléngˈˋ dseaˋ jo̱ caféˈrˋ teáˋ jo̱ cajíñˈˉ: —Song i̱i̱ˋ ˈnʉ́ˈˋ líˈˆnaˈ e jmɨjmɨɨngˉnaˈ, jo̱baˈ ñilíingˉnaˈ fɨˊ lɨ˜ sínˈˋn la, jo̱ nilíˈˋbaˈ jmɨɨˋ e uˈˆnaˈ. 	 Paskutinę, didžiąją šventės dieną Jėzus stovėjo ir šaukė: “Jei kas trokšta, teateina pas mane ir tegeria!


Dsʉˈ lanaguɨ e nɨcajáangˈ˜ yee˜naaˈ fɨˊ jaguóˋ dseaˋ do, jo̱baˈ joˋ ˈgaˈˊ lɨˊ quie̱ˊ nifɨˊ quíˉnaaˈ e júuˆ quiʉˈˊ ta˜ do. 	 Bet, tikėjimui atėjus, jau nesame auklėtojo globoje.


Jo̱ cañíiˋ Tʉ́ˆ Simón quiáˈˉ Jesús: —Dsʉˈ song i̱ caguiaangˉ do nitiúuiñˉ ˈnʉˋ, Fíiˋi, dsʉˈ jnea˜ jaˋ nijmee˜e lajo̱. Jo̱baˈ cañíiˋtu̱ Jesús quiáiñˈˉ do: 	 Petras atsiliepė: “Jei net visi Tavimi pasipiktins, aš niekuomet nepasipiktinsiu!”


Jo̱ quie̱ˋnaˈ cuente e mɨ˜ gøˈˊ jaléngˈˋ dseaˋ Israel jaléˈˋ ngu˜ jóˈˋ e lɨ́ɨˊ feáˈˉ e nɨcacuøˈrˊ Fidiéeˇ fɨˊ nifeˈˋ, jo̱baˈ lɨ́ɨˊ lafaˈ co̱o̱ˋ cøømˋ uíingˉ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ fɨˊ nifeˈˋ do. 	 Pažiūrėkite į Izraelį pagal kūną: argi tie, kurie valgo aukas, nėra aukuro bendrininkai?


Jo̱ lajo̱b nɨcalɨ́ˉ có̱o̱ˈ˜ gángˉ dseañʉˈˋ, jaangˋ i̱ siiˋ Himeneo jo̱guɨ jaangˋguɨ i̱ siiˋ Jaangˉ, jo̱ nɨcajáanˈ˜n i̱ dseaˋ la fɨˊ jaguóˋ fii˜ i̱ ˈlɨngˈˆ e laco̱ˈ nijmɨtɨ́ɨiñˋ e jaˋ cá̱rˋ júuˆ gaˋ uii˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ. 	 Iš jų yra Himenėjas ir Aleksandras, kuriuos atidaviau šėtonui, kad jie pasimokytų nebepiktžodžiauti.


¿Su dseángˈˉ jaˋ cuante ca̱ˋbaˈ e o̱ˈ cuaiñ˜ quiáˈˉ iñíˈˆ e júuˆ e fáˈˋa na? Jo̱baˈ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e jmeáangˈ˜ íˆ yaang˜naˈ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e eˊ dseaˋ fariseo có̱o̱ˈ˜guɨ dseaˋ saduceo, co̱ˈ jaléˈˋ e jo̱ lɨ́ɨˊ lafaˈ quie̱ˈˆ quiáˈˉ iñíˈˆ. 	 Tad kaip nesuprantate, jog kalbėjau jums ne apie duoną. Fariziejų ir sadukiejų raugo saugokitės!”


Jo̱guɨ dsʉˈ song jaˋ téˈˋnaˈ e iing˜naˈ güɨ́ngˋnaˈ có̱o̱ˈ˜ dseañʉˈˋ o̱si dseamɨ́ˋ é, jo̱baˈ ˈnéˉ cúumˈ˜baˈ guóoˋnaˈ jóng, co̱ˈ guiʉ́ˉguɨ quíiˉnaˈ e nijméeˆnaˈ lajo̱ e laco̱ˈguɨ e ngɨˋnaˈ suungˋnaˈ e iing˜naˈ e nigüɨ́ngˋnaˈ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ. 	 Bet, jei negali susilaikyti, tegul tuokiasi. Geriau tuoktis negu degti.


Jo̱guɨ song Fíiˋnaaˈ Fidiéeˇ nicuǿˈrˉ jnea˜ fɨˊ lajo̱, jo̱baˈ ngóoˊbaa fɨˊ na e niˈee˜e ˈnʉ́ˈˋ lajmɨnábˉjiʉ jóng, jo̱ lajo̱baˈ nimoo˜o quiáˈˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ jmɨjløngˈˆ yaang˜ do jie˜ jí̱i̱ˈ˜ quɨ́ɨˈr˜ jmɨɨ˜ e nijmérˉ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e féˈrˋ do o̱si lɨco̱ˈ eáangˊ jloˈˆ moˈoorˉ jí̱i̱ˈ˜ quiáˈˉ e féˈˋbre é. 	 Jei Viešpats panorės, veikiai atvyksiu pas jus ir patikrinsiu ne pasipūtusių kalbas, bet jėgą.


Teaa˜, dseángˈˉ eáamˊ guiúngˉ ˈnʉˋ, jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la jaˋ cuíiñˋ ˈnʉˋ; jo̱ dsʉˈ jnea˜ dseángˈˉ lajamˈˉ cuíinˋn ˈnʉˋ, jo̱guɨ nɨñiˊbɨ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ quiéˉe la e ˈnʉbˋ dseaˋ casíinˈˋ jnea˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la. 	 Teisingasis Tėve, pasaulis Tavęs nepažino, o Aš Tave pažinau. Ir šitie pažino, kad Tu mane siuntei.


Jo̱ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ, ñiing˜ áaˊnaˈ jial niˈeeˉnaˈ jmangˈˉ e guiʉ́ˉ, jo̱ jaˋ güɨlɨseengˋnaˈ e jmooˋnaˈ jaléˈˋ e jaˋ uiing˜ seaˋ, co̱ˈ lɨ́ˈˆ lɨˊ ˈnéˉ ɨ́ˆ áaˊnaˈ laco̱ˈ catɨ́ɨmˉ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e jmooˋnaˈ do. 	 Todėl rūpestingai žiūrėkite, kaip elgiatės: kad nebūtumėte kaip kvailiai, bet kaip išmintingi,


Jo̱ mɨ˜ nɨngóoˊ nijneáˋ e uǿøˋ jo̱, jo̱ cajmijnéengˋ ˈñiaˈˊ Jesús fɨˊ quiá̱ˈˉ e guiéeˊ do, jo̱ dsʉˈ mɨ˜ cangángˉ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do írˋ, jí̱i̱ˈ˜ jaˋ calɨcuíiñˋ dseaˋ do lajmɨnáˉ. 	 Rytui auštant, ant kranto pasirodė bestovįs Jėzus. Bet mokiniai nepažino, kad tai buvo Jėzus.


Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangángˉtu̱ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseaˋ do, jo̱baˈ lalab cajmɨngɨ́ˈrˉ Jesús jo̱ cajíñˈˉ: —Fíiˋi, jo̱ i̱ dseañʉˈˋ i̱ singˈˊ la, ¿e˜ nidsingɨ́ɨiñˉ? 	 Pamatęs jį, Petras tarė Jėzui: “Viešpatie, o kas bus šitam?”


Jo̱ lajeeˇ ngóorˊ jnirˊ jma˜ quiáˈrˉ, e lɨɨng˜ e mɨjú̱ˋ do cajiʉ́ˈˋ fɨˊ lɨ˜ ngóoˊ fɨˊ, jo̱ jiʉb˜ cøøngˋ lajo̱ caguilíingˉ ta̱ˊ jo̱ cagǿˈˋbreˈ e mɨjú̱ˋ do. 	 Jam besėjant, dalis grūdų nukrito palei kelią, ir atskridę padangių paukščiai juos sulesė.


Jo̱ lajo̱b cajo̱ lamɨ˜ se̱e̱ˉ jneaa˜aaˈ lajɨɨˉnaaˈ lamɨ˜ jéengˊguɨ e jmooˉnaaˈ lají̱i̱ˈ˜ e jaˋ dseengˋ e ii˜naaˈ yee˜baaˈ, co̱ˈ jmooˉnaaˈ doñiˊ eeˋ jáˉ dsiˋnaaˈ jo̱guɨ ɨˊ dsiˋnaaˈ. Jo̱ co̱ˈ lajo̱b jmooˉnaaˈ, jo̱baˈ catɨ́ɨˉbaaˈ e niˈíingˈ˜naaˈ iihuɨ́ɨˊ eáangˊ quiáˈˉ Fidiéeˇ uii˜ quiáˈˉ jaléˈˋ e jaˋ dseengˋ e jmooˉnaaˈ do lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ iihuɨ́ɨˊ e íngˈˋ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ jmóoˋ jialco̱ˈ nirǿiñˋ dseeˉ. 	 Tarp jų kadaise ir mes visi gyvenome, sekdami savo kūno geiduliais, vykdydami kūno ir minčių troškimus, ir iš prigimties buvome rūstybės vaikai kaip ir kiti.


Jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱ jí̱i̱ˈ˜ camɨ́ˈˆ júuˆ jaˋ cadséˈrˋ faˈ cañíirˋ quiáˈˉ Jesús, jo̱ latɨˊ ie˜ jo̱b jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ dseaˋ faˈ cateáˉguɨ dsíirˊ eeˋ nijmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do. 	 Ir nė vienas negalėjo Jam atsakyti nė žodžio, ir niekas nedrįso nuo tos dienos Jį klausinėti.


Jo̱ mɨ˜ caˈíngˈˋ i̱ dseamɨ́ˋ do júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ cajgáamˉbre jmɨɨˋ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáˈrˉ e laco̱ˈ cuøˊ li˜ e caˈuíiñˉ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajíngˈˉ i̱ dseamɨ́ˋ do sɨ́ˈrˋ jneaˈˆ: —Song ˈnʉ́ˈˋ dseángˈˉ jáˈˉ lɨ́ɨngˋnaˈ e jnea˜ lɨ́ɨnˊn dseaˋ quiáˈˉ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ, ñilíingˉnaˈ fɨˊ quiéˉe jo̱ fɨˊ jo̱b nijá̱ˆnaˈ. Jo̱ camɨˈrˊ jneaˈˆ jmɨˈeeˇ e cajé̱ˆbaaˈ fɨˊ quiáˈrˉ. 	 Kai ji su savo namiškiais buvo pakrikštyta, ėmė mūsų prašyti: “Jei mane laikote Viešpaties tikinčiąja, ateikite ir pasilikite mano namuose”. Ji tiesiog mus privertė.


Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ; jo̱ laˈuii˜, mɨ˜ canaangˋ e calɨseáˋ dseeˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la, calɨ́ˉ lajo̱ uíiˈ˜ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ calɨsíˋ Adán. Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caˈéerˋ dseeˉ, jo̱b mɨ˜ canaangˋ e calɨseáˋ ˈmóˉ; jo̱ co̱ˈ lajo̱b cajméeiñˈˋ do lamɨ˜ uii˜, jo̱baˈ lajɨɨmˋ dseaˋ latɨˊ lana seaˋ ˈmóˉ quiáˈrˉ uíiˈ˜ jaléˈˋ e dseeˉ e éerˋ. 	 Todėl, kaip per vieną žmogų nuodėmė įėjo į pasaulį, o per nuodėmę mirtis, taip ir mirtis pasiekė visus žmones, nes visi nusidėjo.


Jo̱ uíiˈ˜ e lajo̱b jmooˋnaˈ, jo̱baˈ mɨ˜ seáangˈ˜ rúngˈˋnaˈ e cǿˈˋnaˈ co̱lɨɨng˜, jaˋ jmooˋnaˈ faˈ dseángˈˉ e jmiguiéngˈˊ áaˊnaˈ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Jūs susirenkate kartu, bet ne Viešpaties vakarienės valgyti,


Jo̱baˈ mɨ́ɨˈ˜ɨ ˈnʉ́ˈˋ e jaˋ jmɨtúngˉ óoˊnaˈ uii˜ quiáˈˉ jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ e íingˈ˜ jnea˜ uíiˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ, dsʉˈ íinˈ˜n e iihuɨ́ɨˊ la e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ nidsijéeˊ guiʉ́ˉ quíiˉnaˈ. 	 Todėl prašau nenusiminti dėl mano vargų jūsų dėlei, nes jie yra jūsų šlovė.


Jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ catɨ́ɨiñˉ casá̱ˈrˉ e guiéˉ iñíˈˆ do có̱o̱ˈ˜guɨ i̱ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngˈ˜ ˈñʉˋ do jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ cacuøˈrˊ guiˈmáangˈˇ Fidiéeˇ. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱ cafíimˋbre e iñíˈˆ do jo̱ cangɨ́ɨiñˋ fɨˊ jaguóˋ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do, jo̱ íˋguɨb cajméeˋ guiéeˆ jee˜ lajaléngˈˋ i̱ dseaˋ do. 	 Tada paėmė septynis duonos kepalus ir žuvis, padėkojo, sulaužė ir davė savo mokiniams, o mokiniai miniai.


Jo̱guɨ song jaangˋ dseaˋ jmóorˋ ˈniiñˋ lajeeˇ laˈóˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baˈ tú̱ˉ ˈnɨˊ ya̱ˈˊ síiˈ˜go̱r e jaˋ güɨjméerˋ lajo̱. Jo̱guɨ song jaˋ nʉ́ʉˈr˜ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ e júuˆ quíiˈˉ do, jo̱baˈ guiiñˉ jee˜ ˈnʉ́ˈˋ. 	 Atskalūno, vieną kitą kartą įspėjęs, šalinkis,


Jo̱ Fidiéeˇ calɨˈiiñ˜ e nijmijnéeiñˋ jial tíiˊ ˈgøiñˈˊ jo̱guɨ jial e nicuǿˈrˉ iihuɨ́ɨˊ jaléngˈˋ dseaˋ uíiˈ˜ quiáˈˉ jaléˈˋ dseeˉ quiáiñˈˉ; jo̱ dsʉˈ jaˋ mɨˊ cajméerˋ lajo̱ uíiˈ˜ e eáangˊ jmóorˋ téˈrˋ e féngˈˊ dsíirˊ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ catɨ́ɨngˉ niˈíngˈˋ e iihuɨ́ɨˊ jo̱ jo̱guɨ i̱ catɨ́ɨngˉ niˈíingˉ conguiaˊ fɨˊ lɨ˜ ˈlɨˈˆ. 	 O jeigu Dievas, norėdamas parodyti savo rūstybę ir apreikšti savo jėgą, didžiu kantrumu pakentė pražūčiai nužiestus rūstybės indus,


Jo̱ fɨˊ jo̱b caˈuøøˉtú̱u̱ˈ e téeˈ˜naaˈ dsíiˊ móoˊ, jo̱ cangóˉnaaˈ la tó̱o̱ˋ ˈnɨˈˋ jmɨñíˈˆ cartɨˊ caguiéˉnaaˈ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Regio. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, co̱ˈ lɨ́ˈˆ lɨˊ uǿøbˉ jóˈˋ guíˋ, jo̱ mɨ˜ cajneáˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ lajo̱b caguiéˉnaaˈ co̱o̱ˋguɨ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Puteoli. 	 Iš ten plaukdami, esant nepalankiam vėjui, pasiekėme Regijų ir dar po dienos, ėmus pūsti pietų vėjui, kitą dieną atvykome į Puteolus.


Jo̱ casɨ́ˈˉguɨ Jesús jaléngˈˋ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do có̱o̱ˈ˜ e júuˆ lajo̱b cajo̱ jo̱ cajíñˈˉ: —Jo̱ lalab lɨ́ɨˊ mɨ˜ Fidiéeˇ quie̱rˊ nifɨˊ quiáˈˉ dseaˋ: Jo̱ e jo̱ lɨ́ɨˊ la lɨ́ɨˊ quie̱ˈˆ e cángˈˋ jaangˋ dseamɨ́ˋ fɨˊ jee˜ ca̱˜ iñíˈˆ quiáˈrˉ. Jo̱ có̱o̱ˈ˜ jí̱i̱ˈ˜ capíˈˆ e quie̱ˈˆ dob jmóoˋ e ró̱o̱ˉ jaléˈˋ e ca̱˜ iñíˈˆ do. 	 Jis pasakė ir dar kitą palyginimą: “Dangaus karalystė yra kaip raugas, kurį moteris įmaišė trijuose saikuose miltų, ir nuo jo viskas įrūgo”.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, catɨ́ɨmˉbaaˈ e jiˋjiʉ do e fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ i̱ ángel do jo̱ cagǿˈˉbaa; jo̱ jáˈˉbaˈ e fɨˊ moˈóoˋo jlobˈˆ róoˉ e do, lɨfaˈ mɨ˜ catɨ́ˋ fɨˊ dsíiˊ túˈˋu, gabˋ guíˈˆ e do. 	 Ir aš paėmiau knygelę iš angelo rankos ir ją suvalgiau. Ji buvo mano burnoje saldi tarytum medus, bet kai prarijau, mano viduriuose ji apkarto.


jo̱guɨ có̱o̱ˈ˜ e jo̱baˈ niˈíing˜naaˈ cajo̱ jaléˈˋ júuˆ róoˉ e jaˋ cuøˊ fɨˊ e nilɨñiˊ dseaˋ júuˆ quiáˈˉ dseaˋ do. Jo̱guɨ jaléˈˋ e ɨˊ dsíiˊ dseaˋ jmɨgüíˋ, fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ guiaˋnaaˈ e jo̱ e laco̱ˈ nijméˉ nʉ́ʉˈ˜ jaléˈˋ ta˜ quiʉˈˊ dseaˋ do. 	 Jais mes nugalime samprotavimus ir bet kokią puikybę, kuri sukyla prieš Dievo pažinimą, ir paimame nelaisvėn kiekvieną mintį, kad paklustų Kristui,


Jo̱baˈ i̱ dseata˜ do casɨ́ˈrˉ i̱ dseaˋ íˋ: “Ruuˈˇ, ¿jial caˈíˋ oˈˊ caˈuˈˊ fɨˊ la jaˋguɨ sɨ̱́ˈˋ quíiˈ˜ quiáˈˉ lɨ˜ cungˈˊ guóˋ dseaˋ?” Jo̱ tiibˉ caje̱ˊ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ quie̱ˊ sɨ̱ˈˆ laco̱ˈ sɨˈíˆ do. 	 Jis tarė jam: ‘Bičiuli, kaip čia įėjai, neturėdamas vestuvių drabužio?’ Tasai tylėjo.


Jo̱ mɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ do e cacuˈˋ i̱ mɨˈˋ do luguooˋ Paaˉ, jo̱baˈ canaangˋ sɨ́ˈˋ rúiñˈˋ lajeeˇ laˈóˈˋ teáaiñˉ do jo̱ jíñˈˉ: —Lɨ́ɨˊ fɨng o̱ˈ jaangˋ dseaˋ ˈmóbˉ i̱ dseañʉˈˋ na, co̱ˈ caláamˉbre fɨˊ ni˜ jmɨñíˈˆ, dsʉˈ có̱o̱ˈ˜ e calɨ́iñˉ naguɨ joˋ cuǿøngˋ i̱i̱ˋ nileángˉ írˋ, co̱ˈ joˋ catɨ́ɨngˉ e seeiñˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ. 	 Pamatę prie rankos prikibusią gyvatę, barbarai ėmė vienas kitam kalbėti: “Tas žmogus tikriausiai žmogžudys: išsigelbėjo iš jūros, o keršto deivė vis tiek neduoda jam gyventi”.


Jo̱ e fɨˊ ni˜ jiˋ quiéˉe e nɨcajméˈˆe quíiˉnaˈ lamɨ˜ jéengˊguɨ do fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e jaˋ quɨ́ngˈˋnaˈ jee˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ ˈléeˊ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e lɨ́ˋ dsíiˊ ngúuˊ táaiñˋ. 	 Jums rašiau savo laiške, kad nebendrautumėte su ištvirkėliais.


Jaangˋ sɨmɨ́ˆ nidsiquieeiñ˜ jaangˋ yʉ̱ʉ̱ˋ sɨñʉʉˆ, jo̱ mɨ˜ nilɨseengˋ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do, nité̱rˉ e nilɨsiiñˋ Emanuel e guǿngˈˋ: Fidiéeˇ seeiñˋ có̱o̱ˈ˜ jneaa˜aaˈ. 	 “Štai mergelė pradės įsčiose ir pagimdys Sūnų, ir Jį pavadins Emanueliu”, tai reiškia: “Dievas su mumis”.


Jo̱baˈ cajǿøngˉ Paaˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáˈˉ dseaˋ Israel i̱ caseángˈˊ do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ: —Dseaˋ rúˈˋuuˈ, eáamˊ guiʉ́ˉ nɨcaˈeeˉ jnea˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ latɨˊ lana, co̱ˈ ñiˋbaa e jmangˈˉ e guiʉ́ˉbaˈ nɨcajméˉe fɨˊ quiniˇ dseaˋ do. 	 Skvarbiu žvilgsniu permetęs sinedrioną, Paulius prabilo: “Vyrai broliai! Iki šios dienos elgiausi Dievo akivaizdoje visiškai gryna sąžine”.


Jo̱ jí̱i̱ˈ˜ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ˈ˜guɨ Tiáa˜ jo̱guɨ Juan, jí̱i̱ˈ˜ íˋbingˈ cajéeiñˋ, jo̱ Jesús mɨfɨ́ɨngˋ e nɨnaangˋ e lɨ́ɨiñˊ fɨˈíˆ e eáangˊ jo̱guɨ e jiuung˜ dsíirˊ cajo̱. 	 Pasiėmęs su savimi Petrą, Jokūbą ir Joną, Jis pradėjo nuogąstauti ir sielvartauti.


Jo̱ mɨ˜ caˈíngˈˋ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham e júuˆ jo̱, jo̱baˈ cajéemˋbre e féngˈˊ dsíirˊ e nijmiti˜ Fidiéeˇ lají̱i̱ˈ˜ e nɨcajíñˈˉ; jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caˈímˈˋ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham lají̱i̱ˈ˜ e nɨcajíngˈˉ Fidiéeˇ e nicuǿˈˉreiñˈ lamɨ˜ jéengˊguɨ do. 	 Ir Abraomas, kantriai laukdamas, gavo, kas buvo pažadėta.


Jo̱ nɨngóoˊ nijneábˋ mɨ˜ cangoquiéengˊ Jesús fɨˊ ni˜ jmɨɨˋ fɨˊ lɨ˜ nɨngoˈˊ e móoˊ e lɨ˜ teáangˈ˜ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do jo̱ e ngɨˊbre cangáiñˈˉ e fɨˊ ni˜ jmɨɨˋ do. 	 Ketvirtos nakties sargybos metu Jėzus atėjo pas juos, žengdamas ežero paviršiumi.


Jo̱ síngˈˋnaˈ teáˋ yaang˜naˈ có̱o̱ˈ˜ júuˆ quiáˈrˉ, jo̱guɨ güɨlɨseemˋbaˈ laˈeáangˊ có̱o̱ˈr˜, jo̱guɨ jaˋ jmɨtúngˉ óoˊnaˈ lají̱i̱ˈ˜ fɨˊ nɨteáangˉnaˈ có̱o̱ˈr˜, co̱ˈ nɨcajáamˈ˜ yaang˜naˈ fɨˊ jaguórˋ lɨ́ˈˆ laco̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ júuˆ e nɨcaˈeˈˊ dseaˋ ˈnʉ́ˈˋ. Jo̱guɨ cuǿøˈ˜baˈ guiˈmáangˈˇ Fidiéeˇ contøøngˉ. 	 įsišakniję bei statydindamiesi Jame ir įsitvirtinę tikėjime, kaip esate išmokyti, kupini dėkingumo.


Jo̱ dsʉˈ i̱ dseaˋ do jaˋ cangáiñˈˋ e Jesús féˈrˋ uii˜ quiáˈˉ Tiquiáˈrˆ. 	 Jie nesuprato, kad Jis kalbėjo jiems apie Tėvą.


Jo̱guɨ lana, dseaˋ rúˈˋnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, nʉ́ʉˉnaˈ jaléˈˋ e nifɨ́ɨˆɨ ˈnʉ́ˈˋ la, jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ jmɨcǿøngˈ˜ yaang˜naˈ e fóˈˋnaˈ lala: “Dsaˈóˋ iéeˊ nidséˆnaaˈ fɨˊ fɨɨˋ la o̱si fɨˊ fɨɨˋ do é, jo̱ fɨˊ jo̱b nitaang˜naaˈ co̱o̱ˋ ji̱i̱ˋ e jmóˆnaaˈ ta˜ lɨˈˋ cuuˉ.” 	 Nagi jūs, kurie sakote: “Šiandien arba rytoj keliausime į tą ir tą miestą, tenai išbūsime metus, versimės prekyba ir pasipelnysime”,


Jo̱ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quibˊ lɨ́ɨnˊn song jáˈˉ nilíingˋtú̱u̱ e jaˋ dseeˉ røønˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ dsʉˈ uíiˈ˜ e jmitiiˆ e júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ Moi˜ do mɨ˜ cangɨ́ˋ e nɨcajáangˈ˜ ˈñiáˈˋa fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Nes jeigu aš vėl atstatau, ką buvau išgriovęs, tai tampu nusikaltėliu.


Jo̱ eeˉbaˈ jmangˈˉ e guiʉ́ˉ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ rúngˈˋnaˈ, jo̱guɨ jmeeˉbaˈ fɨˈˋ lɨ́ɨngˉnaˈ jaléngˈˋ dseaˋ rúngˈˋnaˈ, jo̱guɨ íingˊnaˈ dseeˉ quiáˈˉ dseaˋ rúngˈˋnaˈ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ la jmóoˋ Fidiéeˇ e íiñˉ dseeˉ quíiˉ ˈnʉ́ˈˋ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Būkite malonūs, gailestingi, atlaidūs vieni kitiems, kaip ir Dievas Kristuje atleido jums.


Dsʉˈ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ beángˈˊ dseeˉ yaang˜, jo̱baˈ jmóorˋ laco̱ˈguɨ dseaˋ i̱ ˈlɨngˈˆ i̱ ˈníˈˋ níingˆ Fidiéeˇ, dsʉco̱ˈ dseebˉ mɨ˜ ˈníˈˋ níingˉ dseaˋ Fidiéeˇ. 	 Kiekvienas, kuris daro nuodėmę, laužo įstatymą. Nuodėmė tai įstatymo laužymas.


Jo̱baˈ cajíngˈˉ Jesús casɨ́ˈˉreiñˈ: —Co̱o̱ˋ néeˈ˜ calɨséngˋ gángˉ dseaˋ i̱ røøngˋ cuuˉ quiáˈˉ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ jmóoˋ ta˜ jmɨˈǿøˋ cuuˉ. Jo̱ jaaiñˈˋ do røøiñˋ ˈñiáˋ ciento cuteeˋ, jo̱ jaangˋguɨiñˈ do røøiñˋ jí̱i̱ˈ˜ cincuenta cuteeˋ. 	 “Skolintojas turėjo du skolininkus. Vienas buvo skolingas penkis šimtus denarų, o kitaspenkiasdešimt.


Jo̱ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ caˈéeˉe ˈnʉ́ˈˋ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ fɨˊ guáˈˉ quíˉnaaˈ, jo̱ dsʉˈ jaˋ cateáˉ óoˊnaˈ faˈ e caséngˈˊnaˈ jnea˜ lajeeˇ jo̱; jo̱ dsʉˈ lanaguɨ cagüeáˉ oor˜ e güɨjé̱ˆ ˈnʉ́ˈˋ, co̱ˈ Fidiéebˇ dseaˋ nɨcacuørˊ fɨˊ lajo̱ e i̱ ˈlɨmˈˆ niquiʉ́ˈrˉ ta˜ e uǿøˋ lana. 	 Kai buvau kasdien su jumis šventykloje, jūs nepakėlėte prieš mane rankos. Bet ši valanda jūsų, tamsos valdžia”.


Jo̱ dsifɨbˊ calɨlíˈˆ Jesús e i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do lɨɨm˜ eeˋ iiñ˜ nijmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do, jo̱baˈ lalab cañíirˋ quiáˈˉ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do jo̱ cajíñˈˉ: —Jnea˜ nɨcafɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e joˋ huǿøˉ dséˉ e máangˊguɨˈ jnea˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱ dsʉˈ mɨ˜ ningɨ́ˋguɨjiʉ lajo̱, nimáam˜tu̱ˈ jnea˜ caléˈˋ catú̱ˉ. Jo̱ ¿su e nab e iing˜naˈ e ñíˆnaˈ do e˜ guǿngˈˋ? 	 Supratęs, kad jie norėjo Jį klausti, Jėzus tarė: “Klausinėjate vieni kitus dėl mano žodžių: ‘Prabėgs valandėlėir manęs nematysite, ir dar valandėlėir vėl mane pamatysite’?


Jo̱guɨ co̱ˈ jmiguiʉbˊ jmɨɨ˜ nɨngóoˊ e jaˋ quiee˜naaˈ iˋnaaˈ, jo̱baˈ caró̱o̱ˉ Paaˉ jee˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ casɨ́ˈˉreiñˈ: —Dseaˋ rúˈˋuuˈ, guiʉ́ˉguɨb caˈuíingˉ quíˉiiˈ faˈ mɨ˜ cajmeeˉnaˈ nʉ́ʉˈ˜naˈ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ quiéˉe e jaˋ caˈuøøˉnaaˈ fɨˊ ooˉ jmɨɨˋ Buenos Puertos fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Creta, jo̱ jaˋ cangongɨ́ɨˉnaaˈ e lana, o̱ˈguɨ caˈíngˉ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ quíˉiiˈ faco̱ˈ mɨ˜ canʉ́ʉˈ˜naˈ júuˆ quiéˉe. 	 Žmonės jau ilgą laiką nieko nevalgė. Paulius, atsistojęs tarp jų, tarė: “Vyrai! Reikėjo paklausyti manęs ir neplaukti nuo Kretos į jūrą. Būtų išvengta šių pavojų ir nuostolių.


E guóoˈ˜ uǿˉ quiáˈˉ dseaˋ sɨju̱ˇ Zabulón có̱o̱ˈ˜guɨ Neftalí néeˊ cáangˋ guaˋ Jordán fɨˊ ˈnɨˈˋ guiéeˊ Galilea fɨˊ dsíiˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Galilea cajo̱. Jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ seengˋ dseaˋ i̱ jaˋ cuíingˋ Fidiéeˇ. 	 “Zabulono ir Neftalio žeme! Paežerės juosta, žeme už Jordanopagonių Galilėja!


Jo̱ e lab e niingˉguɨ e ˈnéˉ e nɨtó̱ˉ áaˊnaˈ nifɨˊ quiáˈˉ e júuˆ la, e mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨjaquiéengˊ e niˈíingˉ jmɨgüíˋ, nijalíingˉ jaléngˈˋ dseaˋ e lɨ́ˈˆ nilɨseeiñˋ e jmóorˋ lají̱i̱ˈ˜ e gaˋ e lɨ́ˋ dsíirˊ yaam˜bre, jo̱guɨ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ laˈíˋ nijmérˉ ta˜ lǿøˆ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ júuˆ güeangˈˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ quiáˈrˉ cajo̱, 	 Pirmiausia žinokite, kad paskutinėmis dienomis pasirodys šaipūnai, gyvenantys savo geiduliais


jo̱baˈ ˈnéˉ e jaˋ sɨjlɨ́ɨˆ jminíˆnaˈ laco̱ˈguɨ la lɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ jaˋ cuíingˋ Dseaˋ Jmáangˉ, dsʉˈ ˈnéˉ e sɨjnéebˋ dsiˋnaaˈ contøøngˉ jo̱guɨ ˈnéˉ e ɨˊ dsiˋnaaˈ dseángˈˉ laco̱ˈ catɨ́ɨmˉ cajo̱. 	 Todėl nemiegokime kaip kiti, bet budėkime ir būkime blaivūs!


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, co̱o̱ˋ néeˈ˜ cangɨ́ɨngˊ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do fɨˊ quiá̱ˈˉ lɨ˜ guiing˜ jaangˋ dseaˋ i̱ tiuungˉ latɨˊ mɨ˜ cangáangˈ˜. 	 Eidamas pro šalį, Jėzus pamatė žmogų, aklą gimusį.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, jo̱ cajǿˉø jo̱ canúˉu luu˜ dseángˈˉ i̱ ˈleáangˉ eáangˊ ángeles i̱ teáangˉ lacúngˈˊ lajíingˋ e lɨ˜ guiing˜ i̱ dseaˋ niingˉ quiʉˈˊ ta˜ do jo̱guɨ lacúngˈˊ lajíingˋ e lɨ˜ neáangˊ i̱ quiúungˉ do jo̱guɨ i̱ dseaˋ cǿøngˈ˜ i̱ tíiˊ guiequiúungˋ do, 	 Aš pažvelgiau ir išgirdau balsą daugybės angelų aplinkui sostą, būtybių ir vyresniųjų; jų skaičius buvo miriadų miriadai ir tūkstančių tūkstančiai.


Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caˈuøøngˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ fariseo do e fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ do, jo̱ canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ quiáˈˉ jial niguiéˈrˊ e nijngáiñˈˉ Jesús. 	 Tuomet išėję fariziejai tarėsi, kaip Jėzų pražudyti.


Jo̱ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉ́ˈˋ, jie˜ mɨˊ tʉ́ˋnaˈ e júuˆ jáˈˉ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ e canʉ́ʉˉnaˈ latɨˊ mɨ˜ uiing˜ do. Jo̱ song jaˋ catiúungˊnaˈ e júuˆ jo̱, jo̱baˈ cøømˋ nilɨseengˋnaˈ có̱o̱ˈ˜ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ jo̱guɨ lajo̱bɨ có̱o̱ˈ˜ Tiquiáˈˆ dseaˋ do cajo̱. 	 Todėl tepasilieka jumyse tai, ką girdėjote nuo pradžios. Jeigu tai, ką girdėjote nuo pradžios, pasilieka jumyse, tada ir jūs pasiliksite Sūnuje ir Tėve.


Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caquɨ́ngˈˉ Saulo fɨˊ ni˜ uǿˉ, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ canúurˉ e lɨɨng˜ i̱i̱ˋ guicaféˈˋ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ jo̱ guicajíñˈˉ sɨ́ˈrˋ Saulo: —Saulo, Saulo, ¿jialɨˈˊ jmáanˈ˜ gaˋ jnea˜? 	 Jis krito ant žemės ir išgirdo balsą, sakantį jam: “Sauliau, Sauliau, kam mane persekioji?”


Jo̱baˈ liúunˈ˜n ˈnʉ́ˈˋ e dseángˈˉ la guíimˋbaˈ ˈnéˉ e neáangˊnaˈ e néeˊ guiʉ́ˉ quíiˉnaˈ contøøngˉ, jo̱ contøøngˉ ˈnéˉ mɨ́ɨˈ˜naˈ jmɨˈeeˇ Fidiéeˇ uii˜ quíiˆnaˈ e laco̱ˈ jaˋ güɨtíingˋnaˈ jaléˈˋ e nilíˋ ie˜ jo̱ jo̱guɨ e laco̱ˈ cuǿøngˋ nigüɨquiéengˊnaˈ fɨˊ quiniiˉ, jnea˜ dseaˋ lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ jáaˊ fɨˊ ñifɨ́ˉ. Jo̱ jaléˈˋ e júuˆ na caˈeˊ Jesús caˈeˈrˊ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do ie˜ jmɨɨ˜ jo̱. 	 Todėl visą laiką budėkite ir melskitės, kad būtumėt palaikyti vertais išvengti visko, kas įvyks, ir stoti prieš Žmogaus Sūnų”.


Jo̱ ie˜ malɨɨ˜guɨ eáangˊ Fidiéeˇ cacuøˈrˊ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham júuˆ quiáˈrˉ, jo̱ e jo̱ dseángˈˉ cajmitir˜ ˈñiaˈrˋ, co̱ˈ jaˋ i̱i̱ˋ seengˋ i̱ ˈgøngˈˊguɨ laco̱ˈ írˋ i̱ nicuǿˈrˉ júuˆ quiáˈrˉ ˈñiaˈrˊ. 	 Kai Dievas davė Abraomui pažadą, neturėdamas kuo aukštesniu prisiekti, prisiekė savimi,


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ Israel i̱ sɨseángˈˊ do lají̱i̱ˈ˜ júuˆ quiáˈˉ i̱ dseaˋ góorˋ Tʉ́ˆ Simón do, dsifɨˊ ladob calɨguíiñˉ jo̱ cartɨˊ mɨ˜ iiñ˜ nijngámˈˉbreiñˈ do. 	 Girdėdami šituos žodžius, jie baisiai įtūžo ir ketino juos užmušti.


Jo̱ nɨne˜baaˈ røøˋ e jaléngˈˋ dseaˋ i̱ féˈˋ e jáˈˉbaˈ Fidiéebˇ dseángˈˉ lɨ́ɨngˊ Tiquiáˈrˆ, jo̱baˈ joˋ beángˈˋguɨ dseeˉ yaaiñ˜, dsʉco̱ˈ ˈñiaˈˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ dob nɨjmóoˋ íˆ írˋ, jo̱ lajo̱baˈ joˋ dsiquiéengˊ fii˜ i̱ ˈlɨngˈˆ cáaiñˋ e nijmeángˈˋneiñˈ gaˋ. 	 Mes žinome, jog kiekvienas, gimęs iš Dievo, nenusideda. Kas gimęs iš Dievo, saugo save, ir piktasis jo nepaliečia.


Jo̱ lalab cajíngˈˉ Jesús quiáˈˉ i̱ dseaˋ Israel do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ: —Jmiguiʉbˊ jaléˈˋ e quɨ́ɨˈ˜ɨ jmɨɨ˜ e nɨcajméˉe jee˜ ˈnʉ́ˈˋ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ güeaˈˆ quiáˈˉ Tiquiéˆe. Jo̱ lajeeˇ lajaléˈˋ e jo̱, ¿jnang˜ e catɨ́ɨngˉ e nijngángˈˆnaˈ jnea˜ có̱o̱ˈ˜ layaang˜ cu̱u̱˜? 	 O Jėzus paklausė jų: “Daug gerų darbų esu jums parodęs iš savo Tėvo. Už kurį gi darbą užmėtysite mane akmenimis?”


Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ jo̱, jo̱ caˈeˈˊguɨ Jesús jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋguɨ júuˆ jáˈˉ e lafaˈ júuˆ cuento jo̱ cajíñˈˉ: —Co̱o̱ˋ néeˈ˜ calɨséngˋ jaangˋ dseañʉˈˋ, jo̱ calɨséngˋ gángˉ jó̱o̱rˊ dseañʉˈˋ. 	 Jis kalbėjo toliau: “Vienas žmogus turėjo du sūnus.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, e jmɨɨ˜ jo̱b cagǿˈˋ Jesús fɨˊ quiáˈˉ Mateo. Jo̱ lajeeˇ guiiñ˜ gøˈrˊ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈrˉ, caguilíingˉ i̱ fɨ́ɨngˊ nodsicuuˉ i̱ jmóoˋ ta˜ có̱o̱ˈ˜ i̱ Mateo do có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ seaˋ júuˆ e dsíngˈˉ røøiñˋ dseeˉ, jo̱ caguárˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ Jesús e cagǿˈrˋ ni˜ mes˜ lɨ˜ guiing˜ dseaˋ do. 	 Kai Jėzus sėdėjo namuose prie stalo, ten susirinko daug muitininkų bei nusidėjėlių, kurie susėdo šalia Jo ir Jo mokinių.


Jo̱ co̱ˈ eáamˊ guiúngˉ Fidiéeˇ, jo̱baˈ cacuøˈrˊ jneaˈˆ e jmooˉnaaˈ e ta˜ la. Jo̱ co̱ˈ lajo̱b lɨ́ɨˊguɨ, jo̱baˈ dseángˈˉ jaˋ lɨtúngˉ dsiˋnaaˈ. 	 Todėl, suprasdami, kad turime šį tarnavimą iš gailestingumo, mes nepailstame.


Jo̱ dsʉˈ lajeeˇ jo̱b mɨ˜ cangáiñˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ ˈnɨ́ɨˉ i̱ tiñíingˉ eáangˊ i̱ catá̱ˈˉ dsíiˊ e guóoˊ do tú̱ˉ cuuˉ e jiáangˋ eáangˊ e quíingˊ co̱o̱ˋ ñinéeˉ. 	 Jis pamatė ir vieną beturtę našlę, kuri įmetė du smulkius pinigėlius.


’Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caˈíˉ i̱ dseata˜ do fɨˊ lɨ˜ nɨteáangˈ˜ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do, jo̱b cangáiñˉ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ niquíingˈ˜ jee˜ do i̱ jaˋ quiˈˊ sɨ̱ˈˆ laco̱ˈ catɨ́ɨngˉ quiáˈˉ mɨ˜ tɨˊ jmɨɨ˜ e cungˈˊ guóˋ dseaˋ. 	 Karalius atėjo pasižiūrėti svečių ir pamatė žmogų, neapsirengusį vestuviniu drabužiu.


Jo̱ uíiˈ˜ e ngɨɨˉ ta˜ guiaˊ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baˈ jaˋ mɨˊ cacuøˊ fɨˊ quiéˉe faˈ e ninii˜i e niˈeeˇe ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ na fɨˊ Roma, nañiˊ faˈ jmiguiʉbˊ ya̱ˈˊ nɨcaˈɨ́ˋ dsiiˉ e nijmee˜e lajo̱, dsʉˈ jaˋ mɨˊ calɨ́ˉ quiéˉe lajo̱. 	 Todėl aš ir buvau daug kartų sutrukdytas pas jus atvykti.


Jo̱ lalab cajíngˈˉguɨ Fidiéeˇ cajo̱ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈrˉ cuaiñ˜ quiáˈˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ cajméeˋ saangˋ dsíiˊ có̱o̱ˈr˜ do: Jaˋ niñíingˋ i̱ dseaˋ na e nijmiˈíñˈˊ e seeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ jnea˜ laco̱ˈ ngóoˊ jmɨɨ˜. 	 Ir vėl anoje vietoje: “Jie neįeis į mano poilsį”.


Jo̱ lalab casíiˈ˜ ˈnʉˋ i̱ dseata˜ Davíˈˆ i̱ cajméeˋ lají̱i̱ˈ˜ e iing˜ ˈnʉˋ do, jo̱ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quíiˈˉ cajmeˈrˊ lala: Jaˋ dseengˋ e nilɨguíingˉ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ. Jaˋ e ta˜ íingˆ e nijméˉ dseaˋ Israel e niˈɨ́ˉ dsíirˊ jaléˈˋ e jaˋ ta˜ íingˆ. 	 Tu kalbėjai savo tarno Dovydo lūpomis: ‘Kodėl niršta pagonys, kam veltui tautos sąmokslus rengia?


Jo̱baˈ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e jí̱i̱ˈ˜ yaam˜baˈ ˈnéˉ ñíˆnaˈ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ jial tíiˊ jáˈˉ lɨ́ɨngˋnaˈ cuaiñ˜ quiáˈˉ e jo̱. Jo̱ eáamˊ juguiʉ́ˉ quiáˈˉ i̱ dseaˋ i̱ ta˜ dsíiˊ e guiʉ́bˉ jaléˈˋ e jmóorˋ, co̱ˈ jaˋ cuøˈˊ dseeˉ ˈñiaˈrˊ lajeeˇ e jmóorˋ lajo̱. 	 Turi tikėjimą? Turėk jį sau, prieš Dievą. Laimingas tas, kuris nesmerkia savęs už tai, ką pasirenka.


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˈ˜ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ do jaléˈˋ júuˆ quiáˈˉ Jesús jo̱ dsíngˈˉ calɨguíiñˉ. 	 Visi, kurie buvo sinagogoje, tai išgirdę, labai užsirūstino;


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, dob ngɨˊ Jesús fɨˊ jaléˈˋ fɨɨˋ e téeˈ˜ lɨ˜ se̱ˈˊ Galilea e jmóorˋ lají̱i̱ˈ˜ ta˜ sɨnʉ́ˈrˆ. Jo̱ ie˜ jo̱ jaˋ iiñ˜ dsérˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Judea, co̱ˈ jaléngˈˋ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel i̱ teáangˉ nifɨˊ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱ ˈnáiñˈˊ dseaˋ do e iiñ˜ nijngámˈˉbreiñˈ. 	 Tada Jėzus vaikščiojo po Galilėją. Jis nenorėjo eiti Judėjon, nes žydai ieškojo progos Jį nužudyti.


Jo̱ nañiˊ faˈ lamɨ˜ jéengˊguɨ jaˋ cajníingˊ Fidiéeˇ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ e cajméebˋ dseaˋ lɨ́ˈˆ doñiˊ eeˋ jáˉ dsíirˊ, 	 Praėjusiais amžiais Jis leido eiti visoms tautoms savais keliais.


Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ gángˉ do lají̱i̱ˈ˜ e cajíngˈˉ i̱ Juan do, jo̱baˈ lajmɨnábˉ cangolíiñˉ tɨˈleáaiñˊ laco̱ˈ ngóoˊ Jesús. 	 Išgirdę tuos žodžius, abu mokiniai nusekė paskui Jėzų.


Jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ eˊ jaléˈˋ e júuˆ jo̱ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ i̱ jmɨcaang˜ jo̱guɨ i̱ adseeˋ cajo̱, jo̱ lají̱i̱ˈ˜ e ɨˊ dsíirˊ do jaˋ quɨ́ɨˈ˜ jmɨɨ˜ e nilɨñirˊ su guiʉ́ˉ o̱si jaˋ dseengˋ é, co̱ˈ contøømˉ jmóorˋ jaléˈˋ e jaˋ dseengˋ e co̱o̱bˋ mɨ˜ jábˈˉ nilíiñˋ e guiʉ́bˉ jaléˈˋ e jmóorˋ do. 	 veidmainingiems melo skelbėjams, turintiems sudegintą sąžinę,


Jo̱ dsʉˈ mɨ˜ ningɨ́ˋ e niteángˉ dseaˋ jnea˜ fɨˊ dseˈˋ crúuˆ e laco̱ˈ nijúunˉn, jo̱ lajo̱baˈ nitǿøˆø jaléngˈˋ dseaˋ e laco̱ˈ niˈuíiñˉ dseaˋ quiéˉe. 	 O Aš, kai būsiu pakeltas nuo žemės, visus patrauksiu prie savęs”.


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel júuˆ quiáˈˉ i̱ Paaˉ do, sóongˆ calɨˈiáangˋ dsíirˊ, jo̱ canaaiñˋ féˈrˋ e eáamˊ guiʉ́ˉ júuˆ quiáˈˉ Fíiˋnaaˈ Fidiéeˇ e guiaˊ dseaˋ do, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b jáˈˉ calɨ́ngˉ e júuˆ jo̱ lají̱i̱ˈ˜ dseaˋ i̱ nɨsɨˈíingˆ i̱ nilɨseengˋ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ lata˜. 	 Tai girdėdami, pagonys džiaugėsi ir šlovino Viešpaties žodį; ir įtikėjo visi skirtieji amžinajam gyvenimui.


Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ nɨcacuøngˈˊ Fidiéeˇ jnea˜, jo̱baˈ jaléngˈˋ dseaˋ íˋ ímˈˋbre jnea˜; jo̱guɨ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ niˈíimˈ˜baare cajo̱. 	 Visi, kuriuos man duoda Tėvas, ateis pas mane, ir ateinančio pas mane Aš neišvarysiu lauk,


’Jo̱ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ dseaˋ to̱ˈrˊ co̱o̱ˋ ˈmɨˈˊ e yʉ́ʉˈ˜ có̱o̱ˈ˜ caˈnáˈˆ ˈmɨˈˊ e ˈmɨ́ɨˉ, dsʉco̱ˈ song cajméerˋ lajo̱, jo̱baˈ nijǿmˈˋ e ˈmɨˈˊ ˈmɨ́ɨˉ do jo̱guɨ niˈguíˋbɨ e ˈmɨˈˊ yʉ́ʉˈ˜ do cajo̱, jo̱baˈ lɨ́ˈˆ lɨˊ jmiguiʉˊguɨ niˈguíbˋ jóng. 	 Niekas sudėvėto drabužio nelopo naujo audinio lopu, nes toks lopinys atplėšia drabužio gabalą, ir pasidaro dar didesnė skylė.


Jo̱ i̱ jóˈˋ guiéˉ mogui˜ do canaangˋneˈ ñʉ́ˋreˈ jmiguiʉˊ jmɨɨˋ e fɨˊ lɨ˜ taang˜ i̱ dseamɨ́ˋ do e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ nijúungˉ i̱ dseamɨ́ˋ do e nijgiéˈrˋ jmɨɨˋ; 	 Gyvatė išliejo iš savo nasrų paskui moterį vandenį lyg upę, kad nuplukdytų ją bangomis.


Jo̱ uíiˈ˜ jo̱baˈ jaléngˈˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ i̱ tɨfaˈˊ do cajmɨngɨ́ˈrˉ Jesús jo̱ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do lala: —¿Jialɨˈˊ jaléngˈˋ dseaˋ quíiˈˉ jaˋ nʉ́ʉˈr˜ faˈ e jmitir˜ lají̱i̱ˈ˜ e quɨ́ˈˉ tɨ́ɨngˋ ˈlɨɨ˜ dseaˋ áangˊ quíˉnaaˈ, dseaˋ Israel, co̱ˈ jaˋ ru̱ˈrˊ guóorˋ laco̱ˈ sɨˈíˆ nʉ́ˈˉguɨ e nidǿˈrˉ ir˜? 	 Taigi fariziejai ir Rašto žinovai Jį klausė: “Kodėl Tavo mokiniai nesilaiko prosenių tradicijos ir valgo duoną neplautomis rankomis?”


Jo̱ calɨséngˋ Jesús fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Belén e néeˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Judea. Jo̱ ie˜ jo̱ lɨ́ɨngˊ jaangˋ dseaˋ i̱ siiˋ Herodes dseata˜ dseaˋ féngˈˊ quiáˈˉ jaléˈˋ fɨɨˋ e seaˋ fɨˊ jo̱. Jo̱ ie˜ jo̱b cajo̱ caguilíingˉ fɨˊ Jerusalén tú̱ˉ ˈnɨˊ mɨ́ɨngˈ˜ dseaˋ i̱ jmɨtɨ́ɨngˋ quiáˈˉ jaléngˈˋ nʉ́ʉˊ, jo̱ i̱ dseaˋ do huí̱i̱bˉ eáangˊ jalíiñˉ fɨˊ lɨ́ˈˆ lɨˊ guoˈˋ ieeˋ. 	 Jėzui gimus Judėjos Betliejuje karaliaus Erodo dienomis, štai atkeliavo į Jeruzalę išminčiai iš Rytų ir klausinėjo:


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caféˈˋ Jesús e júuˆ na, jo̱ caˈñíirˊ fɨˊ ni˜ uǿˆ, jo̱ có̱o̱ˈ˜ e jmeˈeˈrˊ do cacáiñˈˋ jee˜ ˈleeˋ, jo̱ cajméerˋ capíˈˆ jí̱i̱ˋ, jo̱ có̱o̱ˈ˜ e jo̱b casú̱u̱rˉ jminiˇ i̱ dseaˋ tiuungˉ do. 	 Tai taręs, Jis spjovė žemėn, padarė purvo iš seilių, patepė juo neregio akis


Jo̱ e Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéebˇ e cuøˊ e seengˋ dseaˋ lata˜, jo̱ dsʉˈ jaˋ quɨ́ɨˈ˜ dseaˋ jmɨgüíˋ jmɨɨ˜ faˈ e nijmérˉ e nilɨseengˋ dseaˋ lata˜; jo̱guɨ jaléˈˋ júuˆ e nɨcafɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ na lɨ́ɨˊ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ cajo̱ cuøˊ e lɨseengˋ dseaˋ lata˜. 	 Dvasia teikia gyvybę, o kūnas nieko neduoda. Žodžiai, kuriuos jums kalbu, yra dvasia ir gyvenimas.


Jo̱ e jo̱ nidsijéeˊ dseángˈˉ lajeeˇ cateábˋ dseángˈˉ, lafaˈ mɨ˜ báangˈ˜naaˈ jminiˇnaaˈ. Jo̱ mɨ˜ niˈi̱i̱˜ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ e lúuˊ trompéˈˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ lɨ˜ cadséngˉ, jo̱b mɨ˜ nijí̱ˈˊtu̱ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nɨcajúngˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ. Jo̱ dsʉˈ joˋ quɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ faˈ e nijúungˉtu̱ jaléngˈˋ íˋ caléˈˋ catú̱ˉ. Jo̱guɨ lajaléngˈˋ jneaa˜aaˈ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, niˈuíingˉnaaˈ dseaˋ i̱ ˈmɨ́ɨngˉ. 	 staiga, viena akimirka, skambant paskutiniam trimitui. Trimitas nuskambės, ir mirusieji bus prikelti negendantys, o mes būsime pakeisti.


Dsʉˈ jaˋ e lɨ́ɨˊ quiéˉe e seenˉ táˈˉ e júunˉn dsʉˈ lɨfaˈ e jmiti˜baa jaléˈˋ e ta˜ na e iáangˋ dsiiˉ, lají̱i̱ˈ˜ ta˜ e caˈíinˈ˜n quiáˈˉ Fíiˋnaaˈ Jesús e nijmiti˜baa carˋ catóˈˊ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ ta˜ guiaˊ júuˆ e Fidiéebˇ dseaˋ nijmiˈneáaiñˋ jneaa˜aaˈ nañiˊ faˈ jaˋ catɨ́ɨˉnaaˈ e jo̱. 	 Bet tai man nesvarbu, ir aš nebranginu savo gyvybės. Svarbu, kad tik su džiaugsmu baigčiau savo bėgimą ir tarnavimą, kurį gavau iš Viešpaties Jėzaus: liudyti Dievo malonės Evangeliją.


Jo̱ jaˋ ˈnéˉ cá̱ˆnaˈ jaléˈˋ nosʉ́ʉˊ o̱ˈguɨ ñinéeˉ o̱ˈguɨ ˈnéˉ cá̱ˆnaˈ tú̱ˉ neáangˊ lomɨɨ˜naˈ, jo̱guɨ jí̱i̱ˈ˜ sɨ̱́ˈˋnaˈ e quíiˈ˜baˈ cá̱ˆnaˈ. Jo̱guɨ jaˋ jmɨˈɨɨng˜ yaang˜naˈ e sɨɨng˜naˈ có̱o̱ˈ˜ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ nijíngˈˊnaˈ guiáˈˆ fɨˊ. 	 Nesineškite nei piniginės, nei krepšio, nei sandalų ir nieko kelyje nesveikinkite.


Jo̱ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do jaˋ cateáˉ dsíirˊ faˈ eeˋ cañíirˋ quiáˈˉ Jesús cuaiñ˜ quiáˈˉ i̱ Juan do, jo̱ lɨ́ˈˆ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do e jaˋ ñiˊbre. 	 Ir jie atsakė, kad nežino iš kur.


Jo̱baˈ eáamˊ tɨ́ɨngˊ júuˆ quiáˈrˉ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ dseaˋ caguiaangˉguɨ i̱ jmɨˈgóˋ Fidiéeˇ fɨˊ dsíiˊ guáˈˉ quiáˈˉ dseaˋ Israel. Jo̱ dseángˈˉ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ sɨ́ɨiñˋ e júuˆ do cajo̱ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ seángˈˊ fɨˊ guiáˈˆ jóoˋ fɨɨˋ quiáˈˉ fɨɨˋ Atenas. 	 Jis aiškinosi sinagogoje su žydais ir pamaldžiaisiais, o aikštėje kasdien su tais, kurie ten būdavo.


Jo̱ jnea˜ nicuǿøˆø ˈnʉ́ˈˋ e cajíngˈˉ Tiquiéˆe lamɨ˜ jéengˊguɨ e nicuǿˈrˉ ˈnʉ́ˈˋ, dsʉˈ fɨˊ Jerusalén labɨ ˈnéˉ já̱ˆnaˈ cartɨˊ niˈíingˈ˜naˈ e Jmɨguíˋ ˈgøngˈˊ quiáˈˉ Fidiéeˇ e jáaˊ fɨˊ ñifɨ́ˉ, jo̱ e jo̱b e nijmɨcó̱o̱ˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ lata˜. 	 Ir štai Aš atsiųsiu jums savo Tėvo pažadą. Jūs pasilikite Jeruzalės mieste, kol būsite apgaubti jėga iš aukštybių”.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ casá̱ˈrˉ co̱o̱ˋ iñíˈˆ jo̱ cacuøˈrˊ guiˈmáangˈˇ Fidiéeˇ. Jo̱ mɨ˜ cangoyúungˈ˜ jo̱, jo̱ cajméerˋ jmáˈˉjiʉ e iñíˈˆ do lajeeˇ lajaléngˈˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ jo̱ cajíñˈˉ: —Quiéˈˋnaˈ e iñíˈˆ la, co̱ˈ e la lɨ́ɨˊ e ngúuˊ táanˋn la, dseaˋ nijúunˉn uii˜ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱ jaléˈˋ e la ˈnéˉ nijmeeˉnaˈ e laco̱ˈ niguiéngˈˊ óoˊnaˈ jnea˜. 	 Ir, paėmęs duoną, Jis padėkojo, laužė ją ir davė jiems, sakydamas: “Tai yra mano kūnas, kuris už jus atiduodamas. Tai darykite mano atminimui”.


Jo̱ dsʉˈ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do joˋ calɨˈiiñ˜ faˈ cangolíiñˉ. Jo̱ i̱ laˈuii˜ do cajíñˈˉ: “Síiˈ˜go̱ fíiˈˋ güɨjméeˋgo̱r féngˈˊ dsíirˊ e jaˋ nilíˋ nii˜i, co̱ˈ nabɨ nɨcaláˋa co̱o̱ˋ jmáangˈ˜ uǿˆ, jo̱ jo̱bɨ ˈnéˉ nijǿøˆø lajmɨnáˉ.” 	 Tada jie visi kaip vienas pradėjo atsiprašinėti. Vienas jam tarė: ‘Nusipirkau dirvą ir būtinai turiu eiti jos apžiūrėti. Prašau mane pateisinti’.


Jo̱guɨ lana nifɨ́ɨˆɨ ˈnʉ́ˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ jaléˈˋ jmiñiˇ e lɨ́ɨˊ feáˈˉ e cuøˈˊ dseaˋ jaléngˈˋ diée˜ i̱ o̱ˈ jáˈˉ. Jo̱ e jábˈˉ laco̱ˈguɨ féˈˋ dseaˋ e lajɨɨˉbaaˈ nɨne˜naaˈ cuaiñ˜ quiáˈˉ jaléˈˋ e jo̱; jo̱ dsʉˈ có̱o̱ˈ˜ e nɨne˜naaˈ do jmóoˋ e ɨˊ dsiˋnaaˈ e nɨlɨ́ɨˊnaaˈ dseaˋ niingˉ, jo̱ dsʉˈ e jmiˈneáangˋ rúˈˋnaaˈ e jo̱baˈ eáangˊguɨ íingˆ ta˜ e nidsicuángˋ quíˉiiˈ có̱o̱ˈ˜ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Dėl aukų stabams mums aišku: mes visi turime pažinimą. Pažinimas išpučia, bet meilė ugdo.


Jo̱ jaˋ quɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ faˈ e niˈíingˉ e Fidiéeˇ quie̱rˊ nifɨˊ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈrˉ, jo̱baˈ lana ˈnéˉ nicuǿøˈ˜baaˈ guiˈmáangˈˇ dseaˋ do jo̱guɨ e nijmiféngˈˊnaaˈr e ngocángˋ dsiˋnaaˈ jo̱guɨ e nijmɨˈgooˉnaaˈr e nijmóˆooˈ jmangˈˉ jaléˈˋ e tɨˊ dsíirˊ. 	 Todėl, gaudami nesudrebinamą karalystę, tvirtai laikykimės malonės, kuria galime deramai tarnauti Dievui su pagarba ir baime,


Jo̱guɨ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ niˈíingˇnaˈ dseeˉ quiáˈˉ, jo̱baˈ niˈíimˉ dseeˉ quiáˈˉ i̱ dseaˋ íˋ; jo̱guɨ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ jaˋ niˈíingˇnaˈ dseeˉ quiáˈˉ, jo̱baˈ jaˋ niˈíingˉ dseeˉ quiáˈˉ i̱ dseaˋ íˋ cajo̱. 	 Kam atleisite nuodėmes, tiems jos bus atleistos, o kam sulaikysite,sulaikytos”.


Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ co̱o̱ˋguɨ do, jaléngˈˋ i̱ ˈléeˉ i̱ cangolíingˆ e ngɨˊ do caquɨmˈˉtu̱r fɨˊ Jerusalén fɨˊ lɨ˜ siˈˊ ˈnʉr˜ do. Jo̱guɨ jaléngˈˋ i̱ ˈléeˉ i̱ dsiing˜ cuea˜ do cangolíimˉbre có̱o̱ˈ˜ Paaˉ cartɨˊ Cesarea. 	 Rytojaus dieną jie pasiuntė su juo raitelius, o patys sugrįžo į kareivines.


Jo̱guɨ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáˈˉ dseaˋ ˈnéˉ e eáamˊ nijmɨˈgórˋ fiir˜ e lɨ˜ jmóorˋ ta˜ do, jo̱ lajo̱baˈ jaˋ niˈuíingˉ e niféˈˋ dseaˋ gaˋ uii˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ uii˜ quiáˈˉ júuˆ quiáˈrˉ cajo̱. 	 Vergai, esantys po jungu, telaiko savo šeimininkus vertais visokeriopos pagarbos, kad nebūtų piktžodžiaujama Dievo vardui ir mokymui.


Jo̱ fɨˊ yʉ́ˈˆ gui˜ dseaˋ do caté̱e̱rˋ co̱o̱ˋ lɨ˜ tó̱o̱ˋ júuˆ e féˈˋ e˜ uiing˜ quiáˈˉ e jmángˈˋ dseaˋ írˋ lado, jo̱ lalab tó̱o̱ˋ: “I̱ lab Jesús, dseata˜ dseaˋ féngˈˊ quiáˈˉ dseaˋ Israel.” 	 Viršum Jo galvos jie prisegė užrašytą Jo kaltinimą: “Šitas yra Jėzus, žydų karalius”.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, catɨ́ɨiñˉ co̱o̱ˋ cóoˆ e a˜ jmɨ́ˈˆ mɨ́ˈˆ huɨɨngˋ jǿˈˆ, jo̱ cacuøˈrˊ guiˈmáangˈˇ Fidiéeˇ cajo̱ mɨfɨ́ɨngˋ cajméerˋ guiéeˆ, jo̱baˈ lajɨɨmˋbre caˈɨ̱́ˈrˉ e a˜ dsíiˊ e cóoˆ do. 	 Po to paėmė taurę, padėkojo, davė jiems, ir visi gėrė iš jos.


Jo̱ mɨ˜ catɨguaˇ júuˆ quiáˈrˉ e niguiéiñˈˊ jaléngˈˋ jneaˈˆ fɨˊ Roma lɨ˜ se̱ˈˊ Italia, jo̱baˈ Paaˉ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ caguiaangˉguɨ do cangolíiñˋ e jéeˊ jaangˋ fii˜ ˈléeˉ i̱ siiˋ Julio; jo̱ i̱ dseaˋ íˋ iuuiñˉ jee˜ co̱o̱ˋ íingˈ˜ ˈléeˉ quiáˈˉ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma. 	 Kai buvo nuspręsta, kad mes turime išplaukti į Italiją, Paulių ir kelis kitus kalinius perdavė Augusto kohortos šimtininkui Julijui.