Jo̱baˈ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, e contøømˉ ˈnéˉ ñiing˜ óoˊnaˈ e nijméeˆnaˈ nʉ́ʉˈ˜naˈ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ e sɨ́ˈˋ Fidiéeˇ jneaa˜aaˈ, dsʉco̱ˈ ne˜baaˈ e ie˜ malɨɨ˜guɨ do jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ calɨnʉ́ʉˈ˜ júuˆ quiáˈrˉ jaˋ caláaiñˉ jee˜ jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ. Jo̱guɨ jneaa˜aaˈ eáangˊguɨb jaˋ quɨ́ɨˈ˜naaˈ jmɨɨ˜ faˈ e nileángˋnaaˈ jee˜ jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ e catɨ́ɨˉnaaˈ song nijmóˆnaaˈ laangˋnaaˈ lají̱i̱ˈ˜ e júuˆ e sɨ́ˈˋ Fidiéeˇ jneaa˜aaˈ e cangɨ́ɨiñˋ có̱o̱ˈ˜ Jó̱o̱rˊ Jesús fɨˊ jmɨgüíˋ la e jáaˊ tɨˊ ñifɨ́ˉ. 	 Žiūrėkite, kad neatstumtumėte kalbančiojo, nes jeigu anie neištrūko, kai atmetė Tą, kuris žemėje davė įspėjimų, tai juo labiau neištrūksime mes, nusigręžę nuo To, kuris kalba iš dangaus.


Jo̱ e guáˈˉ fɨˊ lɨ˜ jmiféngˈˊ dseaˋ i̱ diée˜ Zeus do, dob nisiˈˊ dseángˈˉ lɨ˜ íˉ jee˜ fɨɨˋ do, jo̱ i̱ jmidseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ e fɨˊ guáˈˉ jo̱ caguijéeiñˋ jaléngˈˋ güɨtáˆ jo̱guɨ caguica̱rˇ jaléˈˋ líˆ fɨˊ lɨ˜ neáangˊ i̱ dseaˋ gángˉ do, co̱ˈ ɨˊ dsíirˊ e nijmifémˈˊbreiñˈ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱ lafaˈ jaangˋ diée˜ quiáˈˉbre; jo̱guɨ lamɨ˜ ɨˊ dsíirˊ e nijngáiñˈˉ i̱ güɨtáˆ do fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ gángˉ do e laco̱ˈ nijmiféngˈˊneiñˈ. 	 Priešais jų miestą esančios Dzeuso šventyklos kunigas atvarė prie vartų jaučių su vainikais ir norėjo kartu su minia juos paaukoti.


Jo̱guɨ nɨcacuøˈˊbɨr jnea˜ e ooˉ ta˜ e niquidsiiˉ íˈˋ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ uii˜ quiáˈˉ jaléˈˋ dseeˉ quiáiñˈˆ, co̱ˈ jneab˜ dseaˋ cagáˉa fɨˊ ñifɨ́ˉ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. 	 ir taip pat suteikė Jam valdžią teisti, nes JisŽmogaus Sūnus.


Dsʉˈ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ néeˊ ni˜ guáˈˉ i̱ sɨˈíˆ ngotéeˋ i̱ dseaˋ apóoˆ i̱ teáangˈ˜ fɨˊ dsíiˊ ˈnʉñíˆ do, jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, joˋ i̱i̱ˋ cadséiñˈˋ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ. Jo̱ caquɨmˈˉbre e quié̱e̱rˋ e júuˆ do fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ sɨseángˈˊ do jo̱ lalab casɨ́ˈˉreiñˈ: 	 Bet tarnai nuėję nerado jų kalėjime ir sugrįžę pranešė:


Jo̱ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e ñiˊ dseaˋ quiáˈˉ i̱ Melquisedec do faˈ i̱˜ calɨ́ngˉ niquiáˈrˆ jo̱guɨ i̱˜ calɨ́ngˉ tiquiáˈrˆ jo̱guɨ i̱˜ jaléngˈˋ ˈlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngˈ˜ quiáˈrˉ caguiaangˉguɨ cajo̱; o̱ˈguɨ ñiˊ dseaˋ lɨ˜ cangáangˈ˜ i̱ Melquisedec do o̱ˈguɨ lɨ˜ cajúiñˉ. Jo̱ latab˜ lɨ́ɨiñˊ jmidseaˋ laniingˉ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ la lɨ́ɨngˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ camɨ́ɨngˈ˜ do e latab˜ lɨ́ɨiñˊ jmidseaˋ dseaˋ féngˈˊ i̱ laniingˉguɨ. 	 be tėvo, be motinos, be kilmės sąrašo, neturintis nei dienų pradžios, nei gyvenimo pabaigos, panašus į Dievo Sūnų. Jis lieka kunigas visam laikui.


Jo̱baˈ calébˈˋ catú̱ˉ caquidsiˊ Jesús guóorˋ fɨˊ ni˜ jminiˇ i̱ dseaˋ do, jo̱ ladsifɨˊ lanab calɨjnéˈˋ i̱ dseaˋ do jo̱ caˈláamˉbre, jo̱ dseángˈˉ røøbˋ nɨjǿørˉ jóng. 	 Jis vėl rankomis palietė jo akis ir liepė apsižvalgyti. Ir šis tapo sveikas ir viską aiškiai matė.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangɨˊ Jesús fɨˊ laˈúngˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Galilea e eˈrˊ jaléngˈˋ dseaˋ Israel júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ fɨˊ dsíiˊ guáˈˉ quiáˈrˉ e té̱e̱ˉ laco̱o̱ˋ fɨɨˋ. Jo̱ guiarˊ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ e nɨjaquiéemˊbaˈ e nicá̱ˋ dseaˋ do nifɨˊ quiáˈˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱guɨ jmiˈleáamˉbɨr jaléngˈˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ lɨ́ˈˆ doñiˊ eeˋ jmohuɨ́ɨˊ o̱si lɨ́ˈˆ doñiˊ jiéˈˋ lɨ˜ cuˈˋ quiáiñˈˉ é. 	 Jėzus vaikščiojo po visą Galilėją, mokydamas sinagogose, pamokslaudamas karalystės Evangeliją ir gydydamas visas žmonių ligas bei negalias.


Jo̱ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngˈ˜ dseamɨ́ˋ i̱ quíingˈ˜ jee˜ jneaˈˆ nɨcaguilíiñˋ ˈmaˈeeˋ e fǿiñˈˋ jneaˈˆ, co̱ˈ nicangolíiñˆ e jaˋ mɨˊ jneáˋ røøˋ fɨˊ lɨ˜ caˈángˉ dseaˋ do, 	 Be to, kai kurios mūsiškės moterys mus labai nustebino. Anksti rytą jos buvo nuėjusios pažiūrėti kapo


Dsʉˈ Tʉ́ˆ Simón cajíñˈˉ caléˈˋ catú̱ˉ e jaˋ cuíiñˋ dseaˋ do. Jo̱ mɨˈmɨ́ɨngˉguɨjiʉ lajo̱ cajíngˈˉ i̱ teáangˉ do cajo̱ casɨ́ˈrˉ Tʉ́ˆ Simón lala: —E jábˈˉ dseángˈˉ ˈnʉbˋ i̱ cangɨˊ có̱o̱ˈ˜ Jesús do, ¿jáˆ jáˈˉ?, co̱ˈ dseaˋ Galileab lɨnˈˊ. 	 Jis vėl išsigynė. Kiek vėliau šalia stovintieji sakė Petrui: “Tu tikrai vienas iš jų, juk tu irgi galilėjietis, ir tarmė tavo tokia”.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ lajo̱, cajmɨngɨ́ˈrˉ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ røøngˋ do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ: “Jo̱guɨ ˈnʉˋ ¿jial tíiˊ røønˈˋ?” Jo̱baˈ cañíiˋ i̱ dseaˋ do: “Cien cuéeˈ˜ mɨcuɨˈieeˋ.” Jo̱baˈ casɨ́ˈˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ: “Lab ró̱o̱ˋ jiˋ lɨ˜ táanˈˋ e røønˈˋ, jo̱ té̱e̱ˊ e røønˈˋ jí̱i̱ˈ˜ ochenta.” 	 Paskui klausė kitą: ‘O kiek tu skolingas?’ Anas atsakė: ‘Šimtą saikų kviečių’. Jis tarė: ‘Imk skolos raštą ir rašyk: aštuoniasdešimt’.


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ góorˋ do e júuˆ jo̱, dsifɨbˊ caˈuøøiñˋ fɨˊ jee˜ fɨɨˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. 	 Ir žmonės iš miesto ėjo pas Jį.


Jo̱guɨ cangɨ́ɨmˋbreˈ fɨˊ cajo̱ e nijméˉreˈ ˈniiˋ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ cartɨˊ nilíˈˋbreˈ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ; jo̱ dseángˈˉ i̱ jóˈˋ dséeˉ dobingˈ i̱ quiʉˈˊ ta˜ lɨ́ˈˆ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ fɨɨˋ cóoˈ˜ o̱si fɨˊ fɨɨˋ píˈˆ é o̱si lɨ́ˈˆ doñiˊ eeˋ jmíiˊ e féˈˋ dseaˋ é. 	 Jam buvo duota kovoti su šventaisiais ir juos nugalėti. Jam buvo suteikta valdžia visoms gentims, kalboms ir tautoms.


Co̱faˈ lɨ˜ lɨ́ɨˊ lala: e co̱o̱ˋ lɨ˜ sɨseángˈˊnaˈ fɨ́ɨngˊnaˈ co̱lɨɨng˜, jo̱ lajeeˇ e sɨseángˈˊnaˈ do niguiéeˊ jaangˋ dseaˋ i̱ seaˋ cuuˉ i̱ quiˈˊ ˈmɨˈˊ e jloˈˆ jo̱guɨ quie̱rˊ ñíˆ iʉ˜ niguooˋ e ˈmoˈˆ eáangˊ, jo̱ jo̱baˈ eáamˊ guiʉ́ˉ niˈíingˈ˜naˈre, jo̱guɨ jaangˋ ˈnʉ́ˈˋ nifɨ́ˈˆnaˈre lala: “Níˋ e fɨˊ lɨ˜ jloˈˆguɨ la.” Dsʉˈ lajeeˇ jo̱b cajo̱ niguiéeˊ jaangˋ dseaˋ tiñíingˉ e fɨˊ lɨ˜ sɨseángˈˊnaˈ do i̱ quiˈˊ ˈmɨˈˊ e sɨto̱ˈˊ, jo̱ jaangˋ ˈnʉ́ˈˋ nifɨ́ˈˆnaˈre lala: “Do güɨnooˋtea ˈnʉˋ lɨ́ˈˆ doguɨjiʉ”, o̱si “Güɨguieengˉtea uøˈˊ lɨ́ˈˉ ni˜ uǿˉ lɨ́ˈˆ do.” 	 Štai į jūsų susirinkimą ateina žmogus su auksiniu žiedu, puikiais drabužiais, taip pat įžengia beturtis apskurusiu apdaru.


Jo̱guɨ íˋbre lɨ́ɨiñˊ dseaˋ mogui˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈrˉ, jo̱guɨ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do lɨ́ɨiñˊ lafaˈ co̱o̱bˋ ngúuˊ táaiñˋ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ do. Jo̱ Dseaˋ Jmáangˉ lají̱i̱ˈ˜ nʉ́ˈˉguɨ nitɨro̱o̱ˇ jmɨgüíˋbaˈ nɨseeiñˋ, jo̱guɨ íˋbɨ cajo̱ i̱ laˈuii˜ i̱ cají̱ˈˊtu̱ jee˜ jaléngˈˋ ˈlɨɨ˜ e laco̱ˈ nicá̱rˋ nifɨˊ quiáˈˉ lajaléˈˋbaˈ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ. 	 Ir Jis yra kūnobažnyčios galva. Jispradžia, pirmagimis iš mirusiųjų, kad visame kame turėtų pirmenybę.


Jo̱ lajeeˇ e jmɨɨ˜ e gøˈˊ dseaˋ Israel iñíˈˆ e jaˋ quie̱ˈˆ quiéengˋ jo̱ tɨ́ɨngˋ i̱ dseata˜ do e láaiñˋ jaangˋ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ ˈnʉñíˆ lɨ́ˈˆ doñiˊ i̱i̱ˋ i̱ niguíngˈˋ dseaˋ fɨɨˋ. 	 Per šventę valdytojas buvo pratęs paleisti miniai vieną kalinį, kurio ji norėdavo.


Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ fɨˊ jo̱, lalab casɨ́ˈrˉ i̱ dseata˜ do jo̱ cajíñˈˉ: —I̱ dseañʉˈˋ dseaˋ góoˊnaaˈ la ngɨrˊ ta˜ jmɨgǿøngˋ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ jial e ˈnéˉ niféngˈˊ dseaˋ Fidiéeˇ, dsʉˈ jaˋ nʉ́ʉˈr˜ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quíˉiiˈ. 	 ir pareiškė: “Šitas įtikinėja žmones garbinti Dievą Įstatymui priešingu būdu”.


Jo̱ e jmɨɨ˜ laˈuii˜ quiáˈˉ semaan˜ caseángˈˊ rúˈˋnaaˈ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ e quiáˈˉ niquiee˜naaˈ iˋnaaˈ co̱lɨɨng˜ e laco̱ˈ jmiguiéngˈˊ dsiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ lajeeˇ jo̱ caféˈˋ Paaˉ güɨ́ˉ quiáˈrˉ fɨˊ quiniˇ dseaˋ i̱ caseángˈˊ e uǿøˋ do. Jo̱ co̱ˈ iuungˉ Paaˉ fɨˊ e nigüɨˈɨ́ɨˊbre mɨ˜ nijneáˋ e uǿøˋ jo̱, jo̱baˈ cueebˋ júuˆ quiáˈrˉ cajméerˋ cartɨˊ uǿøˋ guienʉ́ʉbˊ. 	 Pirmą savaitės dieną, mokiniams susirinkus laužyti duonos, Paulius mokė juos ir, kadangi žadėjo rytojaus dieną iškeliauti, tai užtęsė savo kalbą iki vidurnakčio.


Jo̱baˈ fɨ́ɨˉ jnea˜ ˈnʉ́ˈˋ e tiúungˊnaˈ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ na, jo̱ jaˋ quɨ́ngˈˋnaˈ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ có̱o̱ˈr˜. Co̱ˈ faco̱ˈ e júuˆ la quiáˈˉ lají̱i̱ˈ˜ yaang˜ dseaˋ jmɨgüíˋ, cuǿømˋbɨ ningɨ́ngˉ. 	 Todėl dabar jums sakau: palikite šituos žmones ramybėje ir paleiskite juos. Jei šis sumanymas ir ši veikla iš žmonių,jie žlugs savaime,


Jo̱baˈ casɨ́ˈˉ Jesús jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ: —Jneab˜ dseaˋ lɨ́ɨnˊn e iñíˈˆ e cuøˊ e seengˋ dseaˋ lata˜; jo̱guɨ i̱ dseaˋ i̱ jáˈˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiéˉe jo̱guɨ nɨcajángˈˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóoˋo, jo̱baˈ joˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ faˈ niguiáˋguɨ jmɨˈaaiñˉ o̱ˈguɨ jmɨjmɨɨiñˉ. 	 Jėzus atsakė: “Aš esu gyvenimo duona! Kas ateina pas mane, niekuomet nebealks, ir kas tiki mane, niekuomet nebetrokš.


Jnea˜ Paaˉ, jo̱ lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ apóoˆ i̱ jmóoˋ ta˜ niˈˊ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ Fidiéeˇ i̱ láangˋ jneaa˜aaˈ jee˜ dseeˉ quíˉiiˈ có̱o̱ˈ˜guɨ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ cuøˈˊ jneaa˜aaˈ e nɨta˜ dsiˋnaaˈ có̱o̱ˈr˜, íˋbingˈ caquiʉˈˊ ta˜ lajo̱. 	 Paulius, Jėzaus Kristaus apaštalas, Dievo, mūsų Gelbėtojo, ir Viešpaties Jėzaus Kristaus, mūsų vilties, paliepimu,


Jo̱baˈ cañíiˋtu̱ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáˈˉ Jesús jo̱ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do lala: —Fíiˋi, iim˜baa nicuǿˈˆ jnea˜ e jmɨɨˋ e fóˈˋ na e laco̱ˈ joˋ niguiáˋguɨ jmɨjmɨɨnˉ o̱ˈguɨ ˈnéˉguɨ faˈ e gáaˊa tɨˊ la e gaquie̱e̱ˆ jmɨɨˋ. 	 Tada moteris Jam tarė: “Viešpatie, duok man to vandens, kad aš nebetrokščiau ir nebevaikščiočiau jo semtis čionai”.


Jo̱baˈ cañíiˋ Jesús quiáˈˉ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ: —U̱˜, jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ i̱ ˈlɨngˈˆ jaˋ i̱ iuungˉ dsiiˉ la, co̱ˈ lají̱i̱ˈ˜ e jmóoˋo e lɨco̱ˈ jmɨˈgooˉ Tiquiéˆe Fidiéebˇ; jo̱ dsʉˈ ˈnʉ́ˈˋguɨ jaˋ e jmɨˈgooˋnaˈ jnea˜ jí̱i̱ˈ˜ capíˈˆ. 	 Jėzus jiems atsakė: “Nėra manyje demono. Aš gerbiu savo Tėvą, o jūs negerbiate manęs.


Jo̱guɨ mɨ˜ føngˈˊ rúngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ laˈóˈˋ lɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, féengˈ˜ rúngˈˋnaˈ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ salmos jo̱guɨ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ júuˆ e øˊ dseaˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ cajo̱ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléˈˋ júuˆ e cuøˊ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ. Lajo̱bɨ cajo̱, mɨ˜ øˊnaˈ jo̱guɨ mɨ˜ jmiféngˈˊnaˈ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ, jmeeˉbaˈ carˋ ngocángˋ óoˊnaˈ. 	 kalbėdami vieni kitiems psalmėmis, himnais bei dvasinėmis giesmėmis, giedodami ir šlovindami savo širdyse Viešpatį,


Jo̱ nɨne˜baaˈ røøˋ e laco̱ˈ catɨ́ɨmˉ quidsiˊ Fidiéeˇ íˈˋ quiáˈˉ lajaléngˈˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ e gaˋ lajo̱. 	 Mes žinome, kad Dievas teisingai teis tuos, kurie tokius nusikaltimus daro.


Co̱ˈ lɨ́ˈˆ lɨˊ ˈnéˉ e nijmɨˈgooˋnaˈ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ e carˋ ngocángˋ óoˊbaˈ, jo̱guɨ ˈnéˉ e néebˊ guiʉ́ˉ quíiˉnaˈ contøøngˉ e ningɨɨˉnaˈ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ iing˜ nilɨñiˊ cuaiñ˜ quiáˈˉ lají̱i̱ˈ˜ e nɨsɨtaˇ óoˊnaˈ e nicuǿˈˉ Fidiéeˇ ˈnʉ́ˈˋ. 	 Šventu laikykite Viešpatį Dievą savo širdyse, visada pasiruošę atsakyti kiekvienam klausiančiam apie jumyse esančią viltį romiai ir pagarbiai,


Jo̱ i̱ dseaˋ guitúungˋ do lɨ́ˈˆ caje̱rˊ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ laˈóˈˋ yaam˜bre cuaiñ˜ quiáˈˉ e jaˋ quie̱rˊ iñíˈˆ, 	 Jie svarstė tarpusavy, sakydami: “Tai todėl, kad nepasiėmėme duonos”.


Jo̱guɨ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham laˈeáangˊ e jábˈˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ, jo̱baˈ cajméeˋbre nʉ́ʉˈr˜ mɨ˜ cajíngˈˉ dseaˋ do e ˈnéˉ nitʉ́rˋ góorˋ jo̱ nidsérˉ nidsigüeárˋ fɨˊ guóoˈ˜ uǿˉ fɨˊ lɨ˜ huí̱i̱ˆ fɨˊ lɨ˜ nɨcajíngˈˉ Fidiéeˇ e nicuǿˈˉreiñˈ lamɨ˜ jéengˊguɨ. Jo̱baˈ cagüɨˈɨ́ɨˊbre e fɨˊ góorˋ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáˈrˉ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléˈˋ e seaˋ quiáˈrˉ e jí̱i̱ˈ˜ jaˋ ñirˊ jie˜ fɨˊ lɨ˜ ngóorˊ. 	 Tikėjimu Abraomas pakluso, kai buvo pašauktas keliauti į šalį, kurią turėjo paveldėti, ir išvyko, nežinodamas kur einąs.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, co̱o̱ˋ ya̱ˈˊ guiing˜ Jesús fɨˊ caˈˊ guóoˊ lɨ˜ taˈˊ dseaˋ cuuˉ quiáˈˉ guáˈˉ e siˈˊ fɨˊ Jerusalén, jo̱ jǿørˉ jial dsiteaˈˊ dseaˋ cuuˉ fɨˊ jo̱. Jo̱ lajeeˇ jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ seaˋ cuuˉ eáamˊ dsiteaˈrˊ cuuˉ fɨˊ jo̱. 	 Atsisėdęs ties iždine, Jėzus stebėjo, kaip žmonės metė į ją pinigus. Daugelis turtingųjų aukojo gausiai.


Jo̱baˈ cañíiˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do quiáˈˉ Paaˉ jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ: —¿Su lanab fɨˈˊ dseaˋ mogui˜ quiáˈˉ jaléngˈˋ fii˜ jmidseaˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ? 	 Šalia esantys tarė: “Tu keiki vyriausiąjį Dievo kunigą?!”


Jo̱ e júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ na jaˋ mɨˊ cangángˈˋ dseaˋ røøˋ jéengˊguɨ, dsʉˈ jnea˜guɨ fáˈˋa e júuˆ la lana cuaiñ˜ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáamˉ co̱lɨɨng˜guɨ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ jneaa˜aaˈ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨˈ dseaˋ quiáˈrˉ. 	 Tai didelė paslaptis,aš tai sakau, žvelgdamas į Kristų ir bažnyčią.


Jmeáangˈ˜ yaang˜naˈ laco̱ˈguɨ jiuung˜ i̱ táˋ cangáangˈ˜ e ˈnóˈrˊ yaang˜ fiˈˊ quiáˈˉ niquiáˈrˆ e niˈɨ̱́ˈrˋ, co̱ˈ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ e jo̱baˈ e cuaaiñˋ; jo̱ lajo̱bɨ ˈnʉ́ˈˋ cajo̱, cuǿøˈ˜ fɨˊ yaang˜naˈ e niˈíingˈ˜naˈ layaang˜ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiáˈrˉ e laco̱ˈ nidsicuángˋguɨ quíiˉnaˈ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e júuˆ jo̱, jo̱ lajo̱baˈ niléangˋnaˈ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quíiˉnaˈ. 	 lyg naujagimiai trokškite tyro žodžio pieno, kad nuo jo augtumėte išgelbėjimui,


Jo̱ dsʉˈ laˈuii˜ jaˋ calɨlíˈˆbɨ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáˈrˉ do e˜ guǿngˈˋ jaléˈˋ e do; lɨ́ˈˆ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, mɨ˜ cangɨ́ˋ e cangángˈˉtu̱ Jesús fɨˊ ñifɨ́ˉ, jo̱guɨb calɨlíˈˆ i̱ dseaˋ do e jaléˈˋ e cajméeˋ Jesús do nɨnitó̱o̱bˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e cajmeˈˊ dseaˋ lají̱i̱ˈ˜ malɨɨ˜guɨ eáangˊ lɨ˜ féˈˋ uii˜ quiáˈˉ Jesús. 	 Iš pradžių mokiniai šito nesuprato, bet, kai Jėzus buvo pašlovintas, atsiminė, kad tai buvo apie Jį parašyta ir jie buvo Jam tai padarę.


Jo̱ lajeeˇ táangˋ Jesús fɨˊ jo̱, cangoquiéengˊ fɨˊ lɨ˜ siñˈˊ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngˈ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo e lɨco̱ˈ iiñˈ˜ do e niténgˈˋ dseaˋ do fɨˊ ni˜ dseeˉ, jo̱baˈ cajmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do lala: —¿Su cuǿømˋ quiáˈˉ jaangˋ dseañʉˈˋ e nitiúuiñˉ dseamɨ́ˋ quiáˈrˉ fɨng lɨ́ˈˆ doñiˊ eeˋ cajmiquíngˈˉjiʉ dsíiˊ rúiñˈˋ? 	 Fariziejai taip pat atėjo pas Jį ir, mėgindami Jį, klausė: “Ar galima vyrui dėl kokios nors priežasties atleisti savo žmoną?”


Jo̱ lajeeˇ guiˈnangˈˇ sɨ́ɨmˋbɨ Jesús có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ teáangˉ do ie˜ jo̱, mɨ˜ caguiéˉ niquiáˈrˆ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ rúiñˈˋ, co̱ˈ iiñ˜ nisɨ́iñˉ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ do. Dsʉˈ jaˋ cangɨ́ɨiñˈˊ do cartɨˊ lɨ˜ iuungˉ dseaˋ do. 	 Jam tebekalbant minioms, štai Jo motina ir broliai stovėjo lauke ir norėjo su Juo pasikalbėti.


Fíiˋnaaˈ Fidiéeˇ,ˈnʉbˋ dseángˈˉ dseaˋ féngˈˊ dseaˋ ñíingˊ fɨˊ laˈúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱baˈ ˈnʉbˋ dseaˋ catɨ́ɨngˉ e nijmiféngˈˊ dseaˋ ˈnʉˋ, jo̱guɨ e nijmɨˈgóˋ dseaˋ ˈnʉˋ, jo̱guɨ e niféˈˋ dseaˋ e eáamˊ ˈgønˈˊ cajo̱, co̱ˈ ˈnʉbˋ dseaˋ cajmeeˈˉ lajaléˈˋ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱ jalébˈˋ e cajmeeˉ ˈnʉˋ calɨseáˋ dseángˈˉ laco̱ˈ la iinˈ˜ uøˈˊ. 	 “Vertas esi, o Viešpatie, priimti šlovę, pagarbą ir jėgą, nes Tu visa sutvėreiTavo valia visa yra ir buvo sutverta”.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangolíimˆ i̱ dseaˋ gángˉ quiáˈˉ Jesús do jo̱ cajmiti˜bre laco̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ ta˜ caquiʉˈˊ dseaˋ do quiáˈrˉ. 	 Mokiniai nuėjo ir padarė, kaip Jėzus jiems įsakė.


Jo̱ jnea˜, Fidiéeˇ, nisɨ́nˉn gángˉ lajeeˇ dseaˋ quiéˉe i̱ tíiˊ ni˜, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ quiˈrˊ ˈmɨˈˊ e quiˈˊ dseaˋ mɨ˜ lɨ́ɨiñˊ fɨˈíˆ, jo̱ jneab˜ cajo̱ nicuǿøˆøre e niféˈrˋ cuaiñ˜ quiéˉe lajeeˇ mil doscientos sesenta jmɨɨ˜. 	 Aš duosiu galią savo dviem liudytojams, ir jie, apsivilkę ašutinėmis, pranašaus tūkstantį du šimtus šešiasdešimt dienų”.


Co̱ˈ i̱ lab dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ e jɨˋ e jneáˋ jee˜ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ laˈeáangˊ i̱ lab cajo̱ e nijmɨˈgóˋ dseaˋ jaléngˈˋ dseaˋ quíiˈˉ dseaˋ Israel. 	 šviesą pagonims apšviesti ir Tavo Izraelio tautos šlovę”.


Co̱ˈ song la eeˉbɨ́ɨˈ dseeˉ, jo̱baˈ eáamˊ nisɨjéeˊ quíˉiiˈ lají̱i̱ˈ˜ iihuɨ́ɨˊ e nicuǿˉ Fidiéeˇ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ niquidsirˊ íˈˋ quiáˈˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ mɨ˜ nibíiñˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ ˈníˈˋ níiˉ quiáˈrˉ fɨˊ lɨ˜ cooˋ jɨˋ e jaˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ yʉˈˊ. 	 bet kažkoks baisus laukimas teismo ir liepsnojančio pykčio, kuris praris priešininkus.


Jo̱ lají̱i̱ˈ˜ dseaˋ i̱ jaˋ beángˈˊ dseeˉ yaang˜ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e ˈlɨˈˆ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱guɨ jmɨcó̱o̱ˈr˜ jaléngˈˋ jiuung˜ ˈnɨ́ɨˉ jo̱guɨ jaléngˈˋ dseamɨ́ˋ i̱ ˈnɨ́ɨˉ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ fɨˈíˆ dsíiˊ e seaˋ quiáiñˈˉ do, jo̱ lají̱i̱ˈ˜ dseaˋ íˋbingˈ i̱ dseángˈˉ lajangˈˉ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ jaˋ eeˋ sɨˈlɨiñˈˆ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ cajo̱. 	 Tyras ir nesuteptas pamaldumas prieš Dievą ir Tėvą yra: lankyti našlaičius ir našles jų sielvarte ir saugoti save nesuterštą šiuo pasauliu.


Dsʉˈ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáiñˉ Jesús e huíimˉbɨ, dsifɨˊ lajo̱b cacuí̱i̱rˋ, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ˜ singˈˊ dseaˋ do jo̱ casíˈrˋ uǿˉ jnir˜ e jmiféiñˈˊ dseaˋ do, 	 Iš tolo pamatęs Jėzų, atbėgo, parpuolė prieš Jį


Jo̱ mɨ˜ cangáˉ jaléngˈˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ tɨfaˈˊ quiáˈˉ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈrˉ e Jesús guiiñ˜ gøˈrˊ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do, jo̱baˈ cajmɨngɨ́ˈrˉ i̱ dseaˋ quiáˈˉ Jesús do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ do lala: —¿Jialɨˈˊ gøˈˊ tɨfaˈˊ quíiˉnaˈ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ ˈnáˈˆ nodsicuuˉ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ dseaˋ caguiaangˉguɨ i̱ seaˋ júuˆ i̱ røøngˋ dseeˉ? 	 Rašto žinovai ir fariziejai, išvydę Jį valgantį su muitininkais ir nusidėjėliais, klausė Jo mokinių: “Kodėl Jis valgo su muitininkais ir nusidėjėliais?”


Jo̱ doñiˊ faˈ eáamˊ ˈneáangˋ Jesús i̱ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Marta do jo̱guɨ i̱ siiˋ Yáˆ jo̱guɨ i̱ dseañʉˈˋ i̱ siiˋ Lázaro do, 	 Jėzus mylėjo Mortą, jos seserį ir Lozorių.


Jo̱ jo̱b nijá̱ˈˆ dseaˋ jmɨgüíˋ jaléˈˋ e niguoˈˆ e seaˋ quiáˈrˉ có̱o̱ˈ˜guɨ lajaléˈˋ e jloˈˆ e seaˋ fɨˊ jmɨgüíˋ; 	 ir į jį bus atnešta tautų šlovė ir garbė.


Jo̱ i̱i̱ˋ ˈnʉ́ˈˋ seaˋ loguáˆnaˈ, jo̱baˈ nʉ́ʉˉnaˈ jaléˈˋ e júuˆ na: 	 Kas turi ausis, teklauso.


Jo̱ lajeeˇ guiˈnangˈˇ e teáangˈ˜ Paaˉ fɨˊ có̱o̱ˈ˜guɨ Silas, cangɨ́ɨiñˊ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Anfípolis có̱o̱ˈ˜guɨ Apolonia. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Tesalónica, jo̱ fɨˊ jo̱b siˈˊ co̱o̱ˋ guáˈˉ quiáˈˉ dseaˋ Israel lɨ˜ féiñˈˊ Fidiéeˇ. 	 Perėję Amfipolį ir Apoloniją, jie atvyko į Tesaloniką, kur buvo žydų sinagoga.


Co̱ˈ lajɨˋ gámˉ i̱ dseaˋ na jiʉ˜ jaˋ mɨˊ cajúumˉbre dsʉˈ uíiˈ˜ e nɨcajmɨcó̱o̱ˈr˜ jnea˜. Jo̱ co̱ˈ lajo̱b nɨcajméerˋ có̱o̱ˈ˜ jnea˜, jo̱baˈ cuǿøˉøre guiˈmáangˈˇ; jo̱ dsʉˈ o̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ jnea˜ jmóoˋo lajo̱, co̱ˈ lajo̱b jmóoˋ cajo̱ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel. 	 kurie guldė galvas, gelbėdami mano gyvybę. Jiems dėkoju ne aš vienas, bet ir visos pagonių bažnyčios.


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ tiuungˉ do lado, jo̱ canaaiñˋ áiñˈˋ Jesús jo̱ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do: —¡Jesús, sɨju̱ˇ dseata˜ Davíˈˆ, fɨ́ɨˉ güɨlíinˈˋ jnea˜! 	 Tada jis ėmė šaukti: “Jėzau, Dovydo Sūnau, pasigailėk manęs!”


Co̱ˈ Dseaˋ Jmáangˉ cajúiñˉ cuaiñ˜ quíˉiiˈ e laco̱ˈ nilɨse̱e̱ˉnaaˈ cøøngˋ có̱o̱ˈr˜ lata˜, song se̱e̱ˉnaaˈ táˈˉ saˋ se̱e̱ˉnaaˈ mɨ˜ nijáaˊtu̱r. 	 kuris mirė už mus, kad mes ar budėdami, ar miegodami gyventume kartu su Juo.


Co̱ˈ lalab féˈˋguɨ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e cajíngˈˉ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ Davíˈˆ: Mɨ́ɨˈ˜ɨ ˈnʉˋ, Fidiéeˇ, e lajeeˇ e seángˈˋ rúngˈˋ dseaˋ góoˊo dseaˋ Israel e gøˈrˊ ir˜ co̱lɨɨng˜ jí̱i̱ˈ˜ laco̱ˈ quɨ́ˈˉ tɨ́ɨiñˋ, jo̱ lajeeˇ jo̱, lajeeˇ jí̱i̱ˈ˜ e jaˋ líˈˆbre, mɨɨˉ e niˈuíingˉ gaˋ quiáˈrˉ e laco̱ˈ nitéiñˈˋ fɨˊ ni˜ dseeˉ, jo̱ lajo̱baˈ niˈíñˈˋ iihuɨ́ɨˊ laco̱ˈ catɨ́ɨngˉ. 	 Ir Dovydas sako: “Jų stalas tepavirsta jiems spąstais, žabangais, suklupimo akmeniu ir atpildu.


Jo̱ cuøbˈˊ Fidiéeˇ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ lɨɨng˜ ee˜ tɨɨiñˋ e laco̱ˈ cuøˊ li˜ e seengˋ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ có̱o̱ˈr˜, jo̱ lajo̱baˈ niˈuíingˉ guiʉ́ˉ quiáˈˉ lajaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Bet kiekvienam suteikiamas Dvasios pasireiškimas bendram labui.


Jo̱ cangámˈˉ i̱ dseamɨ́ˋ do fɨˊ quiáˈrˉ, jo̱ mɨ˜ caguiéiñˈˉ fɨˊ jo̱, cadséiñˈˋ i̱ sɨmɨ́ˆ quiáˈrˉ do fɨˊ ni˜ coˈmaˋ e nɨguiúmˉbiñˈ do, co̱ˈ nɨcagüɨˈɨ́ɨbˊ i̱ ˈlɨngˈˆ i̱ lamɨ˜ iuungˉ fɨˊ dsíirˊ do. 	 Parėjusi namo, ji rado dukrelę gulinčią patale ir demoną išėjusį.


Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ lana cajo̱, co̱ˈ seemˋbɨ tú̱ˉ ˈnɨˊ mɨ́ɨngˈ˜ dseaˋ Israel i̱ nɨcaguíngˈˋ Fidiéeˇ e laco̱ˈ nilíiñˈˉ do dseaˋ quiáˈrˉ. Jo̱ nɨcalɨ́ˉ lajo̱ uíiˈ˜ e eáangˊ ˈneáangˋ Fidiéeˇ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ. 	 Ir dabartiniu metu yra malonės išrinktas likutis.


co̱ˈ lafaˈ ngúuˊ táamˋbre lɨ́ɨˊ jneaa˜aaˈ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨˈ dseaˋ quiáˈrˉ. 	 Mes gi esame Jo kūno nariai, iš Jo kūno ir kaulų.


Co̱ˈ jnea˜ jɨˋguɨ cartɨˊ iin˜n e sɨˈlɨnˈˆn fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ e laco̱ˈ sɨˈnaanˉ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ e faco̱ˈ lajo̱guɨ e nilíˈˋi e nijmɨcó̱o̱ˈˇo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ góoˊo do e laco̱ˈ jaˋ niˈíñˈˋ iihuɨ́ɨˊ uíiˈ˜ jaléˈˋ dseeˉ quiáˈrˉ. 	 Man mieliau būtų pačiam būti prakeiktam ir atskirtam nuo Kristaus vietoj savo brolių, tautiečių pagal kūną,


Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caquɨngˈˉtu̱ i̱ dseaˋ i̱ casíingˋ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, jo̱baˈ Jesús canaaiñˋ sɨ́ˈrˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ taang˜ có̱o̱ˈr˜ do jaléˈˋ juguiʉ́ˉ uii˜ quiáˈˉ i̱ Juan do, jo̱ lalab casɨ́ˈˉreiñˈ jo̱ cajíñˈˉ: —¿E˜ caguijǿøˉ ˈnʉ́ˈˋ mɨ˜ canʉ́ʉˉnaˈ e nɨngɨˊ i̱ Juan do fɨˊ jee˜ guóoˈ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋ? ¿Jáˆ leáaˈ˜?, jaˋ caguijøøng˜ ˈnʉ́ˈˋ jaangˋ dseaˋ i̱ uaang˜ júuˆ quiáˈˉ i̱ jmóoˋ lɨ́ˈˆ doñiˊ eeˋ ta˜ quiʉˈˊ dseaˋ jiéngˈˋ i̱ lɨ́ɨngˊ la lɨ́ɨˊ co̱o̱ˋ cuɨñíˈˆ e dséeˊ cataangˋ lɨ́ˈˆ doñiˊ jiéˈˋ fɨˊ lɨ˜ íiˊ guíˋ; 	 Jiems nueinant, Jėzus ėmė kalbėti minioms apie Joną: “Ko išėjote į dykumą pažiūrėti? Ar vėjo linguojamos nendrės?


Dsʉco̱ˈ jaléˈˋ e tɨɨngˋ ngángˈˋ dseaˋ jo̱guɨ jaléˈˋ júuˆ e féˈˋ dseaˋ e íñˈˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ jaˋ iéˈˋ jaléˈˋ e jo̱. 	 nes mes žinome iš dalies ir mes pranašaujame iš dalies.


Dsʉˈ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ dseaˋ jiéngˈˋ jaˋ teáˋ dsíirˊ e nidsitáaiñˉ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ do doñiˊ faˈ eáamˊ jmɨˈgóˋreiñˈ do. 	 Iš kitų nė vienas neišdrįsdavo prie jų prisidėti. Žmonės juos labai gerbė.


’Jo̱ dsʉˈ nʉ́ˈˉguɨ e nidsijéeˊ jaléˈˋ e nɨfáˈˉa na, fɨ́ɨngˊ dseaˋ nilɨˈníˈˋ níiñˉ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ cuíingˋnaˈ jnea˜, jo̱ dsíngˈˉ gaˋ nijmeáiñˈˋ ˈnʉ́ˈˋ uíiˈ˜ jnea˜. Jo̱ nidsijéeiñˋ ˈnʉ́ˈˋ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ e laco̱ˈ niˈnɨ́iñˉ ˈnʉ́ˈˋ fɨˊ quiniˇ jaléngˈˋ dseaˋ, jo̱guɨ nitáiñˈˊ ˈnʉ́ˈˋ fɨˊ dsíiˊ ˈnʉñíˆ, jo̱ lɨ́ˉ jo̱ nidsijéeiñˋ ˈnʉ́ˈˋ fɨˊ quiniˇ jaléngˈˋ dseata˜ dseaˋ cǿøngˈ˜ uíiˈ˜ e lɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ quiéˉe. 	 Bet prieš tai jie pakels prieš jus rankas ir dėl mano vardo jus persekios, tempdami į sinagogas ir kalėjimus, ves pas karalius ir valdytojus.


Jo̱baˈ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉ́ˈˋ e júuˆ la: Fidiéeˇ cacuøˈrˊ júuˆ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham jo̱guɨ cajmɨrǿrˋ júuˆ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ do cajo̱. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ cuatrocientos treinta ji̱i̱ˋ lajo̱, caˈíngˈˋ Moi˜ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ; dsʉˈ e júuˆ jo̱ jaˋ quɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ faˈ niguiéngˉ caˈˊ e júuˆ e cajmɨrǿˋ Fidiéeˇ có̱o̱ˈ˜ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham do lamɨ˜ jéengˊguɨ, o̱ˈguɨ quɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ niˈnángˉ e joˋ ta˜ íingˆ e júuˆ jo̱ cajo̱. 	 Noriu pasakyti, kad Dievo Kristuje anksčiau patvirtinto testamento negali panaikinti po keturių šimtų trisdešimties metų atsiradęs įstatymas, ir jis negali pažado paversti negaliojančiu.


Jo̱guɨ jnea˜, Lucas, cají̱ˈˉ rúˈˋnaaˈ có̱o̱ˈ˜ Paaˉ fɨˊ Filipos, jo̱ fɨˊ jo̱b caˈuøøˉnaaˈ cangóˉnaaˈ e téeˈ˜naaˈ dsíiˊ móoˊ mɨ˜ cangɨ́ˋ jmɨɨ˜ e gøˈˊ dseaˋ iñíˈˆ e jaˋ quie̱ˈˆ quiéengˋ. Jo̱ lajeeˇ ˈñiáˋ jmɨɨ˜guɨbaˈ caguiéˉnaaˈ cartɨˊ Troas, jo̱ fɨˊ jo̱b cataang˜naaˈ guiéˉ jmɨɨ˜; jo̱guɨ fɨˊ jo̱b cajo̱ cají̱ˈˉ rúˈˋnaaˈ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ caguiaangˉ do. 	 Po Neraugintos duonos dienų mes išplaukėme iš Filipų ir per penkias dienas atvykome pas juos į Troadę; ten išbuvome septynias dienas.


Jo̱ nɨñíbˆ ˈnʉ́ˈˋ jial calɨ́ˉ malɨɨ˜, jo̱ dsʉˈ lana iin˜n nijmiguiénˈˊn óoˊnaˈ caléˈˋ catú̱ˉ e doñiˊ faˈ caleáamˋ Fíiˋnaaˈ Fidiéeˇ jaléngˈˋ dseaˋ Israel e fɨˊ Egipto do, jo̱ dsʉˈ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ i̱ jaˋ calɨnʉ́ʉˈ˜ júuˆ quiáˈrˉ ie˜ jo̱ dseángˈˉ caˈíimˉbreiñˈ do conguiaˊ. 	 Aš noriu jums priminti, nors jūs tai jau žinote, kad Viešpats, pirmiau išgelbėjęs tautą iš Egipto žemės, paskui pražudė tuos, kurie netikėjo.


Jo̱guɨ fɨ́ɨmˊbɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jáˈˉ calɨ́ngˉ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ ie˜ jo̱ caguilíiñˉ e rǿøiñˊ dseeˉ quiáˈrˉ fɨˊ quiniˇ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ jaléˈˋ e gaˋ e nɨcajméerˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ. 	 Daug įtikėjusiųjų atėję išpažindavo ir pasisakydavo, ką buvo darę.


lɨfaˈ e dseeˉ quiéˉe do eáamˊ quiʉˈˊ ta˜ jnea˜ jo̱guɨ eáamˊ sɨlɨ́ɨˈˇ jnea˜ cajo̱, co̱ˈ ˈníˈˋ níimˉ rúngˈˋ có̱o̱ˈ˜ lají̱i̱ˈ˜ e ɨˊ dsiiˉ e iin˜n nijmee˜e. 	 Bet savo nariuose matau kitą įstatymą, kovojantį su mano proto įstatymu, ir paverčiantį mane belaisviu nuodėmės įstatymo, kuris yra mano nariuose.


Jo̱ co̱ˈ dseángˈˉ conguiabˊ nɨcaˈíingˉ Fidiéeˇ jaléˈˋ dseeˉ, jo̱baˈ dseángˈˉ joˋ ˈnéˉ faˈ eeˋ lɨɨng˜ feáˈˉ niji̱ˈˉguɨ dseaˋ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do e laco̱ˈ niˈíiñˉ jaléˈˋ dseeˉ. 	 O kur jos atleistos, ten nebereikia atnašos už nuodėmę.


Jo̱ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ cajo̱ e fɨ́ɨmˊ dseaˋ ngɨrˊ ta˜ féˈˋ e o̱ˈ jáˈˉ e cagüéngˉ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íbˋ ngɨˊ ta˜ jmɨgóoˋ jo̱guɨ ˈníˈˋ níimˉbre Dseaˋ Jmáangˉ cajo̱. 	 Po pasaulį pasklido daug suvedžiotojų, kurie neišpažįsta Jėzaus Kristaus, atėjusio kūne. Toks yra apgavikas ir antikristas.


Jo̱ lana nijmɨngɨɨˇtú̱u̱ caléˈˋ catú̱ˉ: Jo̱ mɨ˜ caquiungˈˆ dseaˋ Israel, ¿su dseángˈˉ conguiabˊ caˈnaaiñˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ? U̱˜, dseángˈˉ o̱ˈ lajo̱. Jo̱ dsʉˈ mɨ˜ cajméeˋ dseaˋ Israel saangˋ dsíirˊ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ, jo̱ e jo̱ calɨˈíingˉ ta˜ e laco̱ˈ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel nitɨ́iñˉ e nileángˉ Fidiéeˇ írˋ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quiáiñˈˉ. Jo̱ lajo̱baˈ eáamˊ nilíˋ dsihuɨ́ɨngˊ jaléngˈˋ dseaˋ Israel quiáˈˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ uíiˈ˜ e lajo̱ nɨcajméeˋ Fidiéeˇ có̱o̱iñˈ˜ do. 	 Tad aš klausiu: negi izraelitai taip suklupo, kad pargriūtų? Jokiu būdu! Tik per jų suklupimą pagonims atėjo išgelbėjimas, kad juos paimtų pavydas.


Jo̱ co̱ˈ ˈnʉ́ˈˋ lafaˈ røøbˋ cajúngˉnaˈ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ dseˈˋ crúuˆ, jo̱baˈ joˋ quiʉˈˊ ta˜ quíiˉnaˈ jaléˈˋ ta˜ huɨ̱́ˈˋ e quɨ́ˈˉ tɨ́ɨngˋ dseaˋ e ˈnéˉ jmitir˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la. Jo̱baˈ ¿jialɨˈˊ seengˋnaˈ e eeˉnaˈ laco̱ˈguɨ la éeˋ dseaˋ jmɨgüíˋ e nʉ́ʉˈ˜naˈ jaléˈˋ ta˜ huɨ̱́ˈˋ e jíngˈˉ dseaˋ e ˈnéˉ jméeˆnaˈ, 	 Jei su Kristumi mirėte pasaulio pradmenims, tai kodėl gi, tarsi tebegyvendami pasaulyje, pasiduodate nuostatoms


Jo̱baˈ i̱ fii˜ jmidseaˋ do cangolíimˉbre e cangosiiñˇ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ yʉ́ʉˈ˜ dseaˋ cǿøngˈ˜ quiáˈˉ dseaˋ Israel cuaiñ˜ quiáˈˉ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ e nɨseaˋ quiáˈˉ Jesús do. Jo̱baˈ casɨ́ɨiñˉ e cacuøˈrˊ jmiguiʉˊ cuuˉ i̱ ˈléeˉ do 	 Tie susitiko su vyresniaisiais, pasitarę davė kareiviams daug pinigų


Jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ eáamˊ lɨguíiñˉ dsʉˈ e Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ˈ˜guɨ Juan ngɨrˊ ta˜ eˈˊ dseaˋ e quiáˈˉ jí̱ˈˊtu̱ jaléngˈˋ dseaˋ mɨ˜ ningɨ́ˋ e júuiñˈˉ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ calɨ́ˉ có̱o̱ˈ˜ Jesús. 	 kurie buvo labai pasipiktinę, kad apaštalai mokė žmones ir skelbė mirusiųjų prisikėlimą Jėzuje.


Jo̱ Jacóoˆ calɨsíˋ tiquiáˈˆ Séˆ, jo̱ i̱ Séˆ do íbˋ i̱ calɨ́ˉ dseañʉˈˋ quiáˈˉ Yáˆ; jo̱ i̱ Yáˆ do, íbˋ i̱ lɨ́ɨngˊ niquiáˈˆ Jesús i̱ lɨ́ɨngˊ Mesías e guǿngˈˋ: Dseaˋ i̱ caguíngˈˋ Fidiéeˇ. 	 Jokūbui gimė Juozapasvyras Marijos, iš kurios gimė Jėzus, vadinamas Kristumi.


—Lajo̱b to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e dseángˈˉ nɨsɨˈíˆbaˈ e cajúnˉn, jnea˜ dseaˋ lɨ́ɨnˊn Dseaˋ Jmáangˉ i̱ casíingˋ Fidiéeˇ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ ˈnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, cají̱bˈˊtú̱u̱ caléˈˋ catú̱ˉ; 	 ir pasakė: “Parašyta, kad Kristus kentės ir trečią dieną prisikels iš numirusių


Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángˈˊ fɨˊ guáˈˉjiʉ do casɨ́ˈrˉ Paaˉ e faˈ nijé̱ˉbɨr huǿøˉ có̱o̱iñˈ˜ do, dsʉˈ Paaˉ joˋ calɨˈiiñ˜. 	 Jie prašė jį pasilikti ilgesnį laiką, bet jis nesutiko


Jo̱ mɨ˜ cangáˉ Jesús e jo̱, eáamˊ calɨguíiñˉ jo̱ lalab casɨ́ˈrˉ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do: —Cuǿøˈ˜naˈ fɨˊ e jalíingˉ jaléngˈˋ i̱ jiuung˜ na fɨˊ quiniiˉ jo̱ jaˋ jnɨ́ɨngˈ˜naˈ quiáˈrˉ, dsʉco̱ˈ Fidiéeˇbingˈ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáˈˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ laco̱ˈ i̱ jiuung˜ la. 	 Tai pamatęs, Jėzus pyktelėjo ir tarė jiems: “Leiskite mažutėliams ateiti pas mane ir netrukdykite, nes tokių yra Dievo karalystė.


Jo̱ song jaangˋ dseañʉˈˋ ɨˊ dsíirˊ e dseángˈˉ nɨˈnébˉ e nicúiñˈˋ guóorˋ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ sɨ́ɨngˋ có̱o̱ˈr˜ do, dsʉco̱ˈ tɨˊ lɨ˜ ningángˈˋ íˋ quiáˈˉ i̱ dseamɨ́ˋ do e nicúiñˈˋ guóorˋ, jo̱guɨ song ɨˊ dsíirˊ e jo̱baˈ dseángˈˉ la guíingˋguɨ ˈnéˉ, jo̱baˈ güɨjméeˋbre lají̱i̱ˈ˜ e lɨ́ɨiñˉ e guiʉ́ˉguɨ do, jo̱ güɨcúmˈˋbre guóorˋ, dsʉco̱ˈ jaˋ e dseeˉ e jo̱. 	 Jei kas mano būsiant jam negarbinga, kad jo mergaitė liks senmergė, ir jei taip reikia, tedaro kaip nori,nenusidės,tegul jie susituokia.


Jo̱ co̱ˈ juguiʉ́ˉ júuˆ røøbˋ nɨseengˋ ˈnʉ́ˈˋ laˈóˈˋ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ lɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ, jo̱baˈ jmɨˈúungˋnaˈ e seengˋguɨˈ lajo̱. 	 siekite išsaugoti Dvasios vienybę taikos ryšiais.


Jo̱ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ lɨ́ɨngˊ jnea˜, jo̱baˈ seabˋ uiing˜ quiéˉe e eáangˊ jmiˈiáangˋ dsiiˉ uíiˈ˜ jaléˈˋ e ta˜ e nɨcangɨ́ɨnˋn e jmóoˋo quiáˈˉ Fidiéeˇ. 	 Taigi Kristuje Jėzuje aš galiu pasigirti Dievo darbais.


Jo̱ dseángˈˉ eáamˊ iáangˋ dsiiˉ cartɨˊ øøˉ quiáˈˉ e iáangˋ dsiiˉ do, jo̱ contøømˉ seenˉ e ta˜ dsiiˉ e jéemˋ Fíiˋi jnea˜. 	 Todėl džiūgavo mano širdis, krykštavo mano lūpos, ir mano kūnas ilsėsis viltyje,


Dsʉco̱ˈ jaléngˈˋ jneaˈˆ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ Jerusalén có̱o̱ˈ˜ lajaléngˈˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quíˉiiˈ jaˋ calɨlíˈrˆ i̱˜ dseángˈˉ Jesús i̱ cajíngˈˉ Fidiéeˇ i̱ nisíñˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la e laco̱ˈ nileáiñˉ jneaa˜aaˈ jee˜ dseeˉ quíˉiiˈ, o̱ˈguɨ cangáiñˈˋ jaléˈˋ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ e cajmeˈˊ i̱ dseaˋ i̱ féˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ dseaˋ do e ɨˊ dseaˋ fɨˊ laco̱o̱ˋ fɨˊ dsíiˊ guáˈˉ quíˉiiˈ mɨ˜ jmɨɨ˜ e jmiˈíngˈˊnaaˈ. Dsʉˈ mɨ˜ cateáaiñˋ i̱ Jesús do fɨˊ dseˈˋ crúuˆ, e jí̱i̱ˈ˜ yaaiñ˜ jaˋ calɨlíˈrˆ e jo̱guɨb calɨti˜ jaléˈˋ e cajmeˈˊ i̱ dseaˋ i̱ caféˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈrˉ malɨɨ˜guɨ eáangˊ. 	 Nes Jeruzalės gyventojai ir jų vyresnieji nepažino Jo ir pasmerkdami įvykdė pranašų žodžius, skaitomus kiekvieną sabatą.


Co̱ˈ niˈíimˉ lajaléˈˋ e ˈmoˈˆ e nɨsɨˈmóˈˋnaˈ, jo̱ joˋ e ta˜ nilɨˈíingˆ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ quíiˆnaˈ; jo̱guɨ jaléˈˋ sɨ̱́ɨ̱ˈ˜ quíiˉnaˈ cajo̱ niˈíimˉ e nidǿˈˉ jaléngˈˋ jóˈˋ fɨ˜. 	 Jūsų turtai supuvę ir jūsų drabužiai kandžių sukapoti.


Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e jo̱, lalab cajíngˈˉ Jesús casɨ́ˈrˉ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do: —Ñilíingˉnaˈ ñiquiéˈˋnaˈ íiˊ taˈéˋ. Jo̱ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do jaˋ teáˋ dsíirˊ faˈ eeˋ nijmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do i̱˜ dseángˈˉ lɨ́ɨngˊ dseaˋ do, co̱ˈ ñiˊbre e dseaˋ dob lɨ́ɨngˊ Fíirˋ. 	 Jėzus tarė: “Eikite šen pusryčių!” Ir nė vienas iš mokinių neišdrįso paklausti: “Kas Tu esi?”, nes jie žinojo, jog tai Viešpats.


Jo̱guɨ jnea˜, jaˋ dsiˈgóˋ dsiiˉ fɨng song niquidsiˋnaˈ íˈˋ quiéˉe o̱si e niquidsiˊ íˈˋ quiéˉe é fɨˊ quiniˇ dseata˜ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ jmóoˋ lajo̱. Co̱ˈ jɨˋguɨ ˈñiáˈˋa jaˋ ɨˊ dsiiˉ faˈ e nijmee˜e lajo̱ quiéˉe có̱o̱ˈ˜ lajaléˈˋ e jmóoˋo. 	 Man mažai rūpi, ką jūs ar žmonių teismas spręstų apie mane. Ir aš pats savęs neteisiu.


Jo̱ dseángˈˉ latøøngˉ fɨɨbˋ caseángˈˊ e oˈnʉ́ˆ lɨ˜ iuungˉ Jesús ie˜ jo̱. 	 Visas miestas buvo susirinkęs prie durų.


Jo̱ Tʉ́ˆ Simón co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ laˈóˈˋ ngɨˊ có̱o̱ˈ˜ Jesús cangolíiñˆ cangoˈnéemˈˇbre dseaˋ do, 	 Simonas ir buvę su juo nusekė iš paskos


Jo̱guɨ i̱ Paaˉ do catǿˈrˉ i̱ Silas do i̱ cangóˉ có̱o̱ˈr˜; jo̱ mɨ˜ cangoyúungˈ˜ jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ caguiarˊ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ lají̱i̱ˈ˜ e ta˜ e nidsilíiñˈˉ do, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cataiñˈˉ fɨˊ. 	 o Paulius, pasirinkęs Silą, iškeliavo, brolių patikėtas Viešpaties malonei.


Jo̱ co̱ˈ nɨcajáamˈ˜ yaang˜naˈ fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baˈ quɨ́ɨˈ˜baˈ jmɨɨ˜ nijmɨˈǿngˈˋ yaang˜naˈ jee˜ jaléˈˋ e gaˋ e iing˜ fii˜ i̱ ˈlɨngˈˆ nijmeáiñˈˋ ˈnʉ́ˈˋ; jo̱ e na lɨ́ɨˊ laco̱ˈguɨ mɨ˜ jaangˋ ˈléeˉ quie̱ˊbre có̱o̱ˈ˜ e nijmɨˈǿngˈˋ ˈñiaˈrˊ jee˜ ñisʉ̱ˈˋ. 	 O svarbiausia, pasiimkite tikėjimo skydą, su kuriuo užgesinsite visas liepsnojančias piktojo strėles.


Jo̱ dsʉˈ lají̱i̱ˈ˜ e sɨlɨ́ɨˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ la nɨcalɨ́ˉ e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ jáˈˉ nilíingˋ jaléngˈˋ dseaˋ e dseángˈˉ Jesús lɨ́ɨiñˊ i̱ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nicá̱ˋ nifɨˊ quiáˈˉ dseaˋ Israel jo̱guɨ i̱ lɨ́ɨngˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ i̱ camɨ́ɨngˈ˜ do, jo̱ lajo̱baˈ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jáˈˉ nilíingˋ júuˆ quiáˈˉ dseaˋ do quɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ e nilɨseeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ lata˜. 	 O šitie yra surašyti, kad tikėtumėte, jog Jėzus yra Kristus, Dievo Sūnus, ir kad tikėdami turėtumėte gyvenimą per Jo vardą.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngˈˉ Jesús lajo̱, jo̱ caˈíˉbre fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ féˈˋ e erˊ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ. Jo̱ lajeeˇ iuuiñˉ fɨˊ jo̱b, mɨ˜ cangoquiéengˊ jaléngˈˋ fii˜ jmidseaˋ quiáˈˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel fɨˊ lɨ˜ siñˈˊ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ cǿøngˈ˜ quiáˈrˉ cajo̱, jo̱ cajmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do lala: —¿I̱˜ i̱ quiʉˈˊ ta˜ quíiˈˉ e jmooˈˋ jaléˈˋ e na? Jo̱ ¿i̱˜ i̱ cacuøˈˊ ˈnʉˋ fɨˊ e cuǿøngˋ jmeeˈˉ jaléˈˋ e na? 	 Kai Jėzus atėjo į šventyklą ir pradėjo mokyti, priėjo prie Jo aukštųjų kunigų ir tautos vyresniųjų, kurie klausė: “Kokią teisę turi taip daryti? Ir kas Tau davė šitą valdžią?”


’Jo̱ jmiguiʉˊbɨ jaléˈˋ e seaˋ nifɨ́ɨˆɨ ˈnʉ́ˈˋ, dsʉˈ jaˋ nifɨ́ɨˆɨ ˈnʉ́ˈˋ jaléˈˋ e jo̱ dseángˈˉ lana e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ jaˋ niˈuíingˉ jmiguiʉˊ quíiˉnaˈ. 	 Dar daug ką turiu jums pasakyti, bet dabar negalite pakelti.


Jo̱guɨ dseángˈˉ nɨtab˜ dsiiˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ e jaléˈˋ e jmoˈˊo la dseángˈˉ e jábˈˉ, co̱ˈ jaˋ fáˈˉa júuˆ ta˜ júuˆ. 	 Ką jums rašau, tvirtinu Dievo akivaizdoje, jog nemeluoju.


Jo̱ dsʉˈ lajaléˈˋ e na nidsijéeˊ jmɨɨ˜ na e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ nilɨti˜ laco̱ˈ féˈˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e cajmeˈˊ dseaˋ i̱ caféˈˋ cuaiñ˜ quiáˈrˉ malɨɨ˜guɨ eáangˊ. Jo̱ ie˜ jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do cacuí̱i̱ˋbre, jo̱ ˈñiabˈˊ Jesús caseáangˊguɨr do. 	 Bet viskas šitaip įvyko, kad išsipildytų pranašų Raštai”. Tada visi mokiniai paliko Jį ir pabėgo.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajméeˋtu̱ fii˜ i̱ ˈlɨngˈˆ quijí̱ˉ jial nirǿngˋ Jesús dseeˉ, jo̱ cangojéeiñˋ dseaˋ do fɨˊ yʉ́ˈˆ guáˈˉ féˈˋ e siˈˊ fɨˊ Jerusalén jo̱ cajíñˈˉ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do: —Song jáˈˉ e ˈnʉˋ lɨnˈˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ camɨ́ɨngˈ˜ do, laco̱ˈ té̱e̱ˉe̱e̱ˈ tɨˊ yʉ́ˈˆ la bíingˊ uøˈˊ cartɨˊ uii˜, 	 Velnias nusivedė Jį į Jeruzalę, pastatė ant šventyklos šelmens ir tarė: “Jei Tu Dievo Sūnus, pulk žemyn,


Jo̱ lajalémˈˋ i̱ dseaˋ do jáˈˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáˈˉ i̱ Simón do, co̱ˈ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ e láaiñˋ do nɨcalɨ́ˈˉbre nɨcajmɨgǿøiñˋ dseaˋ lají̱i̱ˈ˜ malɨɨb˜ eáangˊ. 	 Gerbė jį todėl, kad ilgą laiką šis stebino juos savo kerais.


Jo̱ dsʉˈ lana jnea˜ niˈéeˆe ˈnʉ́ˈˋ e jneab˜ dseaˋ cagáaˊa fɨˊ ñifɨ́ˉ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ jo̱ ooˉbaa ta˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la e niˈíin˜n dseeˉ quiáˈˉ dseaˋ. Jo̱baˈ casɨ́ˈˉ Jesús i̱ dseaˋ caang˜ tɨɨˉ do jo̱ cajíñˈˉ: —Ráanˈˉ jo̱ séeˈ˜ lɨ˜ ráanˈˋ jo̱ guǿngˈˊ fɨˊ quíiˈˉ. 	 Ir todėl, kad žinotumėte Žmogaus Sūnų turint galią žemėje atleisti nuodėmes,čia Jis kreipėsi į paralyžiuotąjį:Kelkis, pasiimk savo gultą ir eik namo!”


Jo̱ dsʉˈ jnea˜ ɨˊ dsiiˉ e nijmitiiˉ e júuˆ quiʉˈˊ ta˜ do, dsʉˈ jnea˜, dseaˋ dseeˉ dseaˋ quibˊ lɨ́ɨnˊn, jo̱baˈ jaˋ líˈˆi nijmee˜e lajo̱, co̱ˈ dseeˉ quiéˉbaa quie̱ˊ nifɨˊ quiéˉe. Jo̱ lajo̱b lɨ́ɨˊ, lɨfaˈ guiˈmáangˈˇ Fidiéeˇ e nɨcaleáaiñˋ jnea˜ jee˜ jaléˈˋ e jo̱ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Bet ačiū Dievuiper mūsų Viešpatį Jėzų Kristų! Taigi aš pats protu tarnauju Dievo įstatymui, o kūnunuodėmės įstatymui.


Jo̱baˈ cajmɨngɨ́ˈˉ Jesús i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ: —Janúˈˋ sɨmingˈˋ, jaˋ mɨˊ lɨˈˊnaˈ ˈñʉˋ, ¿jáˆ jáˈˉ? Jo̱baˈ cañíiˋ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do jo̱ cajíñˈˉ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do: —U̱˜, jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ mɨˊ calɨˈˊnaaˈ. 	 O Jėzus jiems tarė: “Vaikeliai, ar neturite ko valgyti?” Jie atsakė: “Ne”.


Co̱ˈ lajɨɨmˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ laˈúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ nɨcadseáˋ íimˊbre có̱o̱ˈ˜ e lafaˈ méeˊ e jmóoˋ e éeˋ dseaˋ dseeˉ e ˈléerˊ có̱o̱ˈ˜ dseañʉˈˋ dseamɨ́ˋ i̱ o̱ˈ quiáˈrˉ; jo̱guɨ jaléngˈˋ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ i̱ quiʉˈˊ ta˜ fɨˊ jmɨgüíˋ nɨcaˈéeˋbre dseeˉ cajo̱ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ ˈlɨngˈˆ do. Jo̱guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ ni˜ guóoˈ˜ uǿˉ jmɨgüíˋ i̱ jmóoˋ ta˜ ˈnɨ́ɨˋ jo̱guɨ ta˜ láaˊ, eáamˊ nicalɨseáˋ cuuˉ quiáˈrˉ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e nɨcalɨ́ˈrˉ lajeeˇ e nɨcajméerˋ jaléˈˋ ta˜ e ˈléeˊ do. 	 Nuo jos ištvirkimo įniršio vyno buvo girtos visos tautos; žemės karaliai su ja ištvirkavo, o žemės pirkliai pralobo iš jos nežabotos prabangos”.


Dsʉˈ jaˋ eeˋ ta˜ íingˆ quiáˈrˉ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ jialco̱ˈ jmiféiñˈˊ jnea˜, co̱ˈ lɨco̱ˈ jmitir˜ lají̱i̱ˈ˜ ta˜ quiʉˈˊ dseaˋ jmɨgüíbˋ. 	 Veltui jie mane garbina, žmogiškus priesakus paversdami mokymu’.


jo̱guɨ guiˊbre ˈnʉ˜ jaléngˈˋ dseamɨ́ˋ i̱ ˈnɨ́ɨˉ, jo̱guɨ jmɨcaaiñ˜ e féˈrˋ faˈˊ e cueeˋ fɨˊ quiniˇ dseaˋ. Dsʉˈ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ laˈíbˋ niˈíngˈˋ iihuɨ́ɨˊ e eáangˊguɨ mɨ˜ nitɨ́ˉ íˈˋ lajo̱. 	 Jie suryja našlių namus ir dedasi kalbą ilgas maldas. Jie gaus dar didesnį pasmerkimą”.


¡I̱ jmɨcaang˜ i̱ la ˈnʉ́ˈˋ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e fóˈˋnaˈ! Co̱ˈ jábˈˉ laco̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ júuˆ e caféˈˋ Saíiˆ, jaangˋ i̱ caféˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ mɨ˜ caféˈrˋ uii˜ quíiˆnaˈ lala: 	 Veidmainiai! Gerai apie jus pranašavo Izaijas:


Jo̱ Fidiéeˇ nɨcajméerˋ e nɨlɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ i̱ jmɨcó̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈrˉ. Jo̱ dseaˋ do nɨcacuøˈrˊ jnea˜ ta˜ e niguiaaˉ laˈiéˈˋ júuˆ quiáˈrˉ, jo̱ lajo̱b niˈuíiingˉ guiʉ́ˉ quíiˉnaˈ. 	 Jos tarnu aš tapau Dievo patvarkymu, kuris duotas man dėl jūsų, kad išpildyčiau Dievo žodį,


Jo̱ cangolíimˋtu̱ i̱ dseaˋ do fɨˊ quiáˈˉ i̱ fii˜ ˈléeˉ do. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ, joˋ eeˋ lɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ dséeˈ˜ do jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ, co̱ˈ nɨnicaˈláamˉbre. 	 Sugrįžę į namus, pasiųstieji rado tarną pasveikusį.


Jo̱guɨ lalab fɨ́ɨˉɨ jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ sɨˈnɨɨngˇ i̱ jmóoˋ ta˜ huɨ̱́ˈˋ i̱ jaˋ ˈléengˈ˜, jmeeˉbaˈ nʉ́ʉˈ˜naˈ jaléˈˋ ta˜ quiʉˈˊ fii˜ quíiˉnaˈ. Jo̱guɨ jmeeˉbaˈ jaléˈˋ ta˜ jo̱ e jmɨˈgooˋbaˈre jo̱guɨ e ngocángˋ óoˊnaˈ cajo̱ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ catɨ́ɨngˉ e ˈnéˉ jméeˆnaˈ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ ˈñiaˈrˊ. 	 Jūs, vergai, klausykite savo žemiškųjų šeimininkų su baime ir drebėjimu, nuoširdžiai kaip Kristaus,


jo̱guɨ guitu̱ˊ mil dseaˋ i̱ teáangˈ˜ jee˜ ˈléˈˋ quiáˈˉ dseaˋ sɨju̱ˇ Zabulón, jo̱guɨ guitu̱ˊ mil dseaˋ i̱ teáangˈ˜ jee˜ ˈléˈˋ quiáˈˉ dseaˋ sɨju̱ˇ Séˆ, jo̱guɨ guitu̱ˊ mil dseaˋ i̱ teáangˈ˜ jee˜ ˈléˈˋ quiáˈˉ dseaˋ sɨju̱ˇ Míing˜. 	 iš Zabulono giminės dvylika tūkstančių, iš Juozapo giminės dvylika tūkstančių, iš Benjamino giminės dvylika tūkstančių paženklintųjų.


Jo̱guɨ dsʉˈ jnea˜ jaˋ cuí̱i̱ˋi̱ e lɨ́ˈˆ táˈˉ cuí̱i̱ˋi̱, o̱ˈguɨ jmóoˋo lafaˈ ta˜ tɨ́ɨngˊ e báˋa fɨˊ guiáˈˆ güíˋ. 	 Todėl aš bėgu nedvejodamas ir grumiuosi ne kaip į orą smūgiuodamas,


Jo̱ ie˜ jmɨɨ˜ laˈuii˜ quiáˈˉ e jmɨɨ˜ e gøˈˊ dseaˋ Israel iñíˈˆ e jaˋ quie̱ˈˆ quiéengˋ do, cangoquiéengˊ i̱ dseaˋ guitúungˋ do fɨˊ lɨ˜ singˈˊ Jesús jo̱ cajmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do: —Fíiˋiiˈ, ¿jie˜ fɨˊ lɨ˜ iing˜ ˈnʉˋ e nidsiguiáˆnaaˈ guiʉ́ˉ e niquiee˜eeˈ co̱lɨɨng˜ e quiáˈˉ e jmɨɨ˜ Pascua? 	 Pirmąją Neraugintos duonos dieną mokiniai priėjo prie Jėzaus ir paklausė: “Kur nori, kad Tau paruoštume valgyti Paschą?”


Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ joˋ ñiˊ dseata˜ Pilato e˜ nijméˉguɨr, co̱ˈ dseángˈˉ gabˋ taˈˊ i̱ dseaˋ do mɨ́ɨˈ˜ e mɨrˊ e nitángˉ Jesús fɨˊ dseˈˋ crúuˆ, jo̱baˈ caquiʉˈrˊ ta˜ dseaˋ quiáˈrˉ e cangoquie̱iñˋ jmɨɨˋ jo̱ caru̱ˈrˊ guóorˋ fɨˊ quiniˇ jaléngˈˋ dseaˋ fɨɨˋ jo̱ cajíñˈˉ: —Jaˋ dseeˉ quiéˉe lají̱i̱ˈ˜ ˈmóˉ nitɨ́ngˉ i̱ dseañʉˈˋ la, co̱ˈ cuaiñ˜ quíiˉ ˈnʉ́ˈˋ yaam˜baˈ na. 	 Pilotas, pamatęs, kad nieko nelaimi, o sąmyšis tik didėja, paėmė vandens, nusiplovė rankas minios akivaizdoje ir tarė: “Aš nekaltas dėl šio teisiojo kraujo. Jūs žinokitės!”


Jo̱guɨ casíˈrˋ uǿˆ jnir˜ fɨˊ quiniˇ Jesús, jo̱ catúuiñˊ carˋ cajnúuˉ nir˜ tɨˊ ni˜ uǿˉ, jo̱ lajo̱b cacuøˈrˊ guiˈmáangˈˇ dseaˋ do e cajmiˈleáangˉneiñˈ. Jo̱ i̱ dseañʉˈˋ do seeiñˋ fɨˊ Samaria, dseaˋ i̱ ˈníˈˋ níingˉ rúngˈˋ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ Israel. 	 Jis dėkodamas parpuolė Jėzui po kojų. Tai buvo samarietis.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caféˈˋ dseata˜ Festo júuˆ quiáˈrˉ, jo̱baˈ casɨ́ˈˉ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ Agripa i̱ Paaˉ do jo̱ cajíñˈˉ: —Cuǿømˋ foˈˆ júuˆ quíiˈˉ lana. Jo̱ dsifɨˊ ladob cajméeˋ Paaˉ li˜ có̱o̱ˈ˜ guóorˋ e quiáˈˉ niféˈrˋ jo̱ lalab canaaiñˋ féˈrˋ: 	 Tada Agripa tarė Pauliui: “Tau leidžiama paaiškinti savo bylą”. Paulius, pamojęs ranka, pradėjo gynimosi kalbą:


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jaléˈˋ e jo̱, caquɨmˈˉtu̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do fɨˊ lɨ˜ cangolíiñˉ e cangoguiar˜ e júuˆ do, jo̱ caseámˈˊtu̱r có̱o̱ˈ˜ Jesús jo̱ caja̱ˈrˊ júuˆ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do cuaiñ˜ quiáˈˉ jaléˈˋ e nɨcajméerˋ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléˈˋ e nɨcaˈerˊ do. 	 Apaštalai susirinko pas Jėzų ir papasakojo Jam viską, ką buvo nuveikę ir ko mokę.


Jo̱guɨ mɨ˜ seenˉ jee˜ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋ mɨˊ ˈgooˋ teáangˉ teáˋ có̱o̱ˈ˜ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baˈ lafaˈ jaangˋ dseaˋ laˈíbˋ jmáangˈ˜ ˈñiáˈˋa cajo̱ e laco̱ˈ lajo̱ nilíˈˋi e niˈuíingˉ i̱ dseaˋ íˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱baˈ cuǿøngˋ feˇeeˈ e nɨcajmeáangˈ˜ ˈñiáˈˋa røøbˋ laco̱ˈ la lɨ́ɨngˊ lɨ́ˈˆ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ lajo̱ cuǿøngˋ nilíˈˋi tú̱ˉ ˈnɨˊ mɨ́ɨngˈ˜ dseaˋ i̱ nileángˋ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quiáˈˉ. 	 Silpniesiems pasidariau kaip silpnas, kad laimėčiau silpnuosius. Visiems tapau viskuo, kad vienaip ar kitaip kai kuriuos išgelbėčiau.


Dsʉˈ i̱ dseamɨ́ˋ la lɨ́ɨiñˊ sɨju̱ˇ Abraham, jo̱ nɨngóoˊ guijñiaˊ ji̱i̱ˋ e cajméeˋ Satanás e calɨdséeˈr˜ jo̱ caje̱rˊ tuiñˈˋ. Jo̱ laco̱ˈ güɨjéengˋ ˈnʉ́ˈˋ jóˈˋ quíiˉnaˈ e dsiˈí̱ˈˋreˈ jmɨɨˋ mɨ˜ jmɨɨ˜ e jmiˈíngˈˊnaaˈ, lajo̱b catɨ́ɨngˉ e nilaangˉ jnea˜ i̱ dseamɨ́ˋ la fɨˊ jaguóˋ Satanás mɨ˜ jmɨɨ˜ e jmiˈíngˈˊnaaˈ cajo̱. 	 Argi šios Abraomo dukters, kurią šėtonas laikė surišęs jau aštuoniolika metų, nereikėjo išvaduoti iš pančių sabato dieną?”


Dsʉˈ co̱o̱ˋ néeˈ˜ lajeeˇ ngɨrˊ ta˜ jmóoˋ lajo̱, jo̱ i̱ ˈlɨngˈˆ i̱ jéeˊ quiáˈˉ i̱ dseaˋ do cañíirˋ quiáiñˈˉ do jo̱ cajíñˈˉ: —Cuíimˋ jnea˜ Jesús, jo̱guɨ ñiˋbɨ́ɨ i̱˜ i̱ siiˋ Paaˉ do, dsʉˈ jaˋ ñiiˉ i̱i̱ˋ ˈnʉ́ˈˋ. 	 Bet piktoji dvasia jiems atsakė: “Pažįstu Jėzų ir žinau Paulių. O kas jūs esate?”


Jo̱ co̱ˈ lajo̱b lɨ́ɨˊ, jo̱baˈ jaˋ fɨˊ seaˋ quíiˈˉ faˈ e niˈéenˈ˜ dseaˋ rúnˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, o̱ˈguɨ faˈ e nijǿønˈ˜re e uǿngˉguɨ cajo̱. Co̱ˈ té̱e̱ˊ óoˊnaˈ e lajaangˋ lajaamˋ jneaa˜aaˈ ˈnéˉ ngɨɨng˜naaˈ fɨˊ quiniˇ Dseaˋ Jmáangˉ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nitɨ́ˉ íˈˋ lajo̱ e laco̱ˈ dseaˋ do niquidsirˊ íˈˋ quíˉiiˈ laco̱ˈ sɨˈíˆ. 	 Tai kodėl gi tu teisi savo brolį? Arba kodėl niekini savo brolį? Juk mes visi stosime prieš Kristaus teismo krasę.


’Juguiʉ́ˉjiʉ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ dsingɨ́ɨngˉ e jmóˈˉ dseaˋ gaˋ quiáˈrˉ uíiˈ˜ e jmóorˋ jaléˈˋ e iing˜ Fidiéeˇ, co̱ˈ i̱ dseaˋ i̱ dsingɨ́ɨngˉ jaléˈˋ e jo̱, Fidiéeˇbingˈ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáˈrˉ. 	 Palaiminti, kurie persekiojami dėl teisumo, nes jų yra dangaus karalystė.


Jo̱ dsʉˈ mɨ˜ cagüɨˈɨ́ɨˊ Zacarías fɨˊ jo̱, joˋ líˋ féˈrˋ. Jo̱baˈ dsifɨˊ lajo̱b calɨlíˈˆ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ caluuˇ do e lɨɨm˜baˈ e cangáiñˈˉ do e fɨˊ dsíiˊ guáˈˉ do. Jo̱ dsifɨˊ ladob canaangˋ Zacarías e jmóorˋ li˜ có̱o̱ˈ˜ guóorˋ quiáˈˉ jial e cangárˉ do, jo̱ cangoca̱ˊbɨ e lɨ́ɨiñˊ lado. 	 Išėjęs jis negalėjo prakalbėti, ir jie suprato, kad jis turėjęs šventykloje regėjimą. Jis aiškinosi jiems ženklais ir pasiliko nebylys.


Jo̱ mɨ˜ canúurˉ jial tíiˊ ˈgøngˈˊ Jesús, jo̱baˈ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ́ˈˉ caluuˇ dseaˋ do lɨ˜ ngolíingˉ dseaˋ i̱ ˈleáangˉ do, jo̱ catɨ́ɨiñˉ capíˈˆ sɨ̱ˈˆ dseaˋ do, 	 Išgirdusi apie Jėzų, ji prasispraudė iš minios galo ir prisilietė prie Jo apsiausto.


Jo̱ gángˉ dseañʉˈˋ taaiñ˜ co̱lɨɨng˜ e jmóorˋ ta˜ quiáˈrˉ; jaaiñˈˋ do nijé̱rˉ, jo̱guɨ i̱ jaangˋguɨ do nidséiñˈˉ có̱o̱ˈ˜ jnea˜. 	 Du bus lauke, ir vienas bus paimtas, kitas paliktas”.


Jo̱ guiʉ́bˉ nɨta˜ dsiˋnaaˈ cuaiñ˜ quíiˉnaˈ, co̱ˈ nɨne˜baaˈ e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ íingˈ˜naˈ iihuɨ́ɨˊ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jneaˈˆ, jo̱guɨ lajo̱b cajo̱ nijmitíiˈ˜ Fidiéeˇ óoˊnaˈ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ jneaˈˆ. 	 Ir mūsų viltis jumis tvirta, nes žinome, kad, būdami kentėjimų dalininkai, būsite ir paguodos dalininkai.


Dsʉˈ ˈñiaˈrˊ cajíñˈˉ e jaˋ iiñ˜ dsérˉ, jo̱guɨ nɨcamɨrˊ e i̱ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Romabingˈ i̱ niquidsiˊ íˈˋ quiáˈrˉ. Jo̱baˈ caquiʉ́ˈˉʉ ta˜ quiáˈrˉ e lamɨ˜ iuumˉbɨr sɨjnɨ́ɨiñˇ cartɨˊ niguiéenˈ˜nre fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ do. 	 Bet Paulius pareikalavo, kad jo byla būtų perduota Augusto žiniai. Todėl įsakiau jį toliau kalinti, kol išsiųsiu pas ciesorių”.


Jo̱ joˋ i̱ dseaˋ seengˋguɨ quiéˉe i̱ jiéngˈˋguɨ laco̱ˈ Timoteo i̱ guiing˜ dsíiˊ dseángˈˉ lajangˈˉ uii˜ quíiˉnaˈ; 	 Mat aš neturiu nė vieno kito tokio, kuris taip nuoširdžiai jumis rūpintųsi.


Jo̱ co̱ˈ lajo̱b lɨ́ɨˊ, jo̱baˈ joˋ ˈnéˉ jmérˉ lají̱i̱ˈ˜ e iing˜ ngúuˊ táaiñˋ laco̱ˈguɨ la jmóoˋ dseaˋ i̱ sɨˈnɨɨmˇbɨ có̱o̱ˈ˜ dseeˉ quiáˈˉ, dsʉˈ lana ˈnéˉ nijmitir˜ lají̱i̱ˈ˜ e iing˜ Fidiéeˇ lata˜ seeiñˋ. 	 kad likusį laiką kūne gyventų nebe žmonių aistromis, o Dievo valia.


Jo̱guɨ cajo̱ faˈ jaangˋ dseaˋ nɨñirˊ e˜ oor˜ niguiéeˊ jaangˋ ɨ̱ɨ̱ˋ fɨˊ quiáˈrˉ, nijé̱ˉbre e joˋ nigüɨ́iñˋ e uǿøˋ jo̱, jo̱ lajo̱baˈ jaˋ nicuǿrˉ fɨˊ e niˈuǿˈˉ i̱ ɨ̱ɨ̱ˋ do jaléˈˋ e seaˋ quiáˈrˉ. 	 Įsidėmėkite: jei šeimininkas žinotų, kurią valandą ateis vagis, budėtų ir neleistų jam įsilaužti į savo namus.


jo̱baˈ cajmɨngɨ́ˈˉtu̱ dseata˜ Pilato Jesús lala: —¿Su jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e iinˈ˜ ngɨɨˈˉ? Co̱ˈ dseángˈˉ jmiguiʉbˊ dseeˉ jmóoˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ la quíiˈˉ. 	 Pilotas vėl klausė Jį: “Tu nieko neatsakai? Žiūrėk, kiek daug kaltinimų jie Tau pateikia”.


Jo̱baˈ caˈíbˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáˈrˉ do fɨˊ co̱o̱ˋ dsíiˊ móoˊ jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ jaˋ ˈgaˈˊ lɨˊ dseaˋ ngɨˊ. 	 Ir jie išplaukė valtimi į negyvenamą vietą.


Jo̱ dsʉˈ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangɨ́ngˉ ieeˋ, lajmɨnábˉ calɨquiʉ̱́ˋ, co̱ˈ jaˋ aˈˊ cangotóoˈ˜ jmóˆ quiáˈˉ. 	 Saulei patekėjus, daigai išdegė ir, neturėdami šaknų, sudžiūvo.


Jo̱ dsʉˈ uíiˈ˜ e lajo̱b lɨ́ɨˊ, jo̱baˈ nɨcaguiaˊ dseaˋ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ jee˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ nɨcajúngˉ do e laco̱ˈ e calɨséiñˋ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ e cajmɨcó̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ quiáˈrˉ, nañiˊ faˈ nɨcatɨdsibˋ íˈˋ quiáˈrˉ lajeeˇ e seeiñˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la. 	 Todėl buvo paskelbta Evangelija ir mirusiems, kad jie, nors ir nuteisti kūne kaip žmonės, gyventų dvasia kaip Dievas.


Jo̱ lɨ́ˈˆ canaangˋ i̱ dseaˋ do sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ laˈóˈˋ yaam˜bre jo̱ sɨ́ˈˋ rúiñˈˋ lala: —Song niféˈˆnaaˈ e Fidiéebˇ casíiˋ quiáˈrˉ, jo̱baˈ lalab niñírˉ quíˉnaaˈ: “¿Jialɨˈˊ jaˋ jáˈˉ calɨ́ngˉnaˈ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ quiáˈˉ i̱ dseaˋ íˋ?” 	 Jie samprotavo tarpusavy: “Jei pasakysimeiš dangaus, Jis mums sakys: ‘Tai kodėl juo netikėjote?’


Jo̱baˈ iin˜n fɨ́ɨˆɨ ˈnʉ́ˈˋ lana, jaléngˈˋ dseaˋ cǿøngˈ˜, e song seengˋ ˈnʉ́ˈˋ i̱ jaˋ cajmicuíingˋ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baˈ o̱ˈ dseeˉ quiéˉe song lajo̱. 	 Todėl šiandien jums liudiju, jog esu švarus nuo visų kraujo.


Co̱ˈ cangoyé̱e̱ˈ˜e̱ fɨˊ lɨ˜ seángˈˊ ˈnʉ́ˈˋ e jmiféngˈˊnaˈ jaléngˈˋ diée˜ quíiˉnaˈ, jo̱ fɨˊ jo̱b cadséˈˋe co̱o̱ˋ nifeˈˋ lɨ˜ to̱o̱˜ júuˆ e féˈˋ lala: “Diée˜ i̱ jaˋ mɨˊ cuíingˋ dseaˋ.” E jábˈˉ e fóˈˋ ˈnʉ́ˈˋ quiáˈˉ jaangˋ Diée˜ i̱ jaˋ cuíingˋnaˈ, quiáˈˉ íbˋ e nifɨ́ɨˆguɨ jnea˜ ˈnʉ́ˈˋ lana. 	 Vaikščiodamas ir apžiūrinėdamas jūsų šventenybes, radau aukurą su užrašu: ‘Nežinomam dievui’. Taigi Tą, kurį nepažindami garbinate, aš jums ir skelbiu.


Jo̱ catǿbˈˉtu̱r i̱ dseaˋ apóoˆ do caléˈˋ catú̱ˉ fɨˊ lɨ˜ sɨseángˈˊ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do; jo̱ mɨ˜ nɨteáaiñˈ˜ do, jo̱ cabǿøngˉneiñˈ jo̱guɨ caˈɨ́ɨˉtu̱r ˈgooˋ quiáiñˈˉ do e joˋ niguiáˉguɨiñˈ do júuˆ quiáˈˉ i̱ Jesús do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱guɨbaˈ caleáangˋneiñˈ do. 	 Pasišaukę apaštalus, nuplakdino juos, uždraudė kalbėti Jėzaus vardu ir paleido.


Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ Jesús fɨˊ jee˜ fɨɨˋ Jerusalén, cangórˉ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ féˈˋ quiáˈˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel e siˈˊ fɨˊ jo̱; jo̱ cajǿørˉ fɨˊ la fɨˊ na e fɨˊ jo̱, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangóˉtu̱r fɨˊ Betania co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáˈrˉ do, co̱ˈ nɨcaˈlóobˉ ie˜ jo̱. 	 Taip Jėzus įžengė į Jeruzalę ir į šventyklą. Viską apžiūrėjęs, kadangi buvo jau vakaro valanda,Jis su dvylika išėjo į Betaniją.


—Jaléngˈˋ tɨfaˈˊ quiáˈˉ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ dseaˋ góoˋnaaˈ dseaˋ Israel có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ dseaˋ góoˋnaaˈ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo óorˋ ta˜ e erˊ e˜ guǿngˈˋ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ. 	 “Į Mozės krasę atsisėdo Rašto žinovai ir fariziejai.


Jo̱ lalab cañíiˋ Lii˜ e casɨ́ˈrˉ Jesús: —Nañiˊ faˈ nilɨˈléeˈ˜ cabøø˜ iñíˈˆ e nidséˉ lajɨˋ cuuˉ e ˈléengˈ˜ dseaˋ lajeeˇ guiángˉ sɨˈˋ, dsʉˈ jaˋ nilíimˋbɨ quiáˈˉ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ na e nitɨ́iñˉ jmáˈˉ capíˈˆ lajaangˋ lajaaiñˋ. 	 Pilypas Jam atsakė: “Už du šimtus denarų duonos neužteks, kad kiekvienas gautų bent gabalėlį”.


Jo̱ song ngámˈˋbaˈ jaléˈˋ e júuˆ na jo̱guɨ jmitíˆbɨˈ e iáangˋ óoˊnaˈ cajo̱, jo̱baˈ juguiʉ́bˉ nilɨseengˋnaˈ jóng. 	 Jeigu tai suprantate, palaiminti esate, taip elgdamiesi.


Jo̱guɨ íingˈ˜naˈ e iáangˋ óoˊnaˈ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ guilíingˉ fɨˊ quíiˉnaˈ i̱ jalíingˉ fɨˊ lɨ˜ jiéˈˋ, co̱ˈ mɨ˜ cajméeˋ dseaˋ lajo̱ lamɨ˜ jéengˊguɨ, i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ i̱ caguilíingˉ fɨˊ quiáˈrˉ do lɨ́ɨiñˊ ángeles e jí̱i̱ˈ˜ jaˋ calɨlíˈrˆ e lɨ́ɨiñˈˊ do lajo̱. 	 Nepamirškite svetingumo, nes per jį kai kurie, patys to nežinodami, priėmė viešnagėn angelus.


Jo̱ ie˜ jo̱ nɨjaquiéengˊ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ e siiˋ Pascua quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ Israel, jo̱ ie˜ jmɨɨ˜ jo̱ gøˈrˊ iñíˈˆ e jaˋ quie̱ˈˆ quiéengˋ. 	 Artėjo Neraugintos duonos šventė, vadinama Pascha.


Jo̱baˈ cañíiˋ Jesús quiáiñˈˉ do lala: —E jábˈˉ, jneab˜ íˋ, jo̱guɨ ˈnʉ́ˈˋ nimáam˜baˈ jnea˜, i̱ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ jáaˊ fɨˊ ñifɨ́ˉ, e guiin˜n lɨ́ˈˆ lɨˊ dséeˊ laco̱ˈguɨ la guiing˜ Fidiéeˇ i̱ quɨ́ɨˈ˜ jmɨɨ˜ jméˉ lɨ́ˈˆ doñiˊ eeˋ, jo̱guɨ e nigáaˊa fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ fɨˊ jee˜ cabøø˜ jníiˊ. 	 Ir Jėzus pasakė: “Aš Esu. Ir jūs išvysite Žmogaus Sūnų, sėdintį Galybės dešinėje ir ateinantį dangaus debesyse”.


Jo̱ ˈñiaˈˊ e uǿøˋ jo̱ jaléngˈˋ i̱ ˈléeˉ do cajéemˋbre Paaˉ fɨˊ e fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Antípatris lɨ́ˈˆ laco̱ˈ ta˜ caquiʉˈˊ i̱ fii˜ quiáˈrˉ do. 	 Kareiviai, vykdydami įsakymą, paėmė ir nugabeno nakčia Paulių į Antipatridę.


Co̱ˈ mɨ˜ cajúngˉ Dseaˋ Jmáangˉ uíiˈ˜ jneaa˜aaˈ, jo̱baˈ caˈuíingˉ e laco̱ˈ joˋ quie̱ˊ nifɨˊ quíˉiiˈ e júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ ˈlɨɨ˜ Moi˜. Jo̱ cajméerˋ lajo̱ e laco̱ˈ caˈuíingˉnaaˈ co̱o̱bˋ ˈléˈˋ e ˈmɨ́ɨˉ lajɨˋ tú̱ˉ íingˈ˜naaˈ do laˈóˈˋ caˈuíingˉnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ lajo̱b cajméerˋ e laco̱ˈ joˋ ˈníˈˋ néengˊ rúˈˋnaaˈ. 	 savo kūnu panaikinęs priešybę įsakymų Įstatymą su jo potvarkiais,kad iš dviejų sutvertų savyje naują žmogų ir atneštų taiką.


Jo̱guɨ faco̱ˈ lajo̱ lɨ́ɨˊ, jo̱baˈ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nɨcajúngˉ lamɨ˜ jéengˊguɨ, fɨˊ lɨ˜ ˈlɨbˈˆ nɨcangolíiñˋ jóng. 	 Tuomet ir užmigusieji Kristuje yra žuvę.


Jo̱ co̱o̱ˋ lajeeˇ e uǿøˋ cangórˉ e cangoˈeerˇ Jesús, jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱ lalab casɨ́ˈrˉ dseaˋ do: —Tɨfaˈˊ, nɨneb˜ jneaˈˆ røøˋ e Fidiéebˇ dseaˋ casíiñˋ ˈnʉˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la e cañiˈéeˈ˜ jneaˈˆ, dsʉco̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ jaˋ quɨ́ɨˈr˜ jmɨɨ˜ faˈ lɨɨng˜ eeˋ li˜ nijmérˉ e dsigáˋ dsíiˊ dseaˋ jí̱i̱ˈ˜ laco̱ˈ quɨ́ɨˈ˜ ˈnʉˋ jmɨɨ˜ e jmooˈˋ fɨng song jaˋ jmɨcó̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ quiáˈrˉ. 	 Jis atėjo naktį pas Jėzų ir kreipėsi į Jį: “Rabi, mes žinome, kad esi mokytojas, atėjęs nuo Dievo, nes niekas negalėtų daryti tokių ženklų, kokius Tu darai, jeigu Dievas nebūtų su juo”.


Jo̱ i̱ dseaˋ ˈléengˈ˜ rúiñˈˋ do casíˈrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniñˈˇ do jo̱ camɨˈrˊ dseaˋ do jmɨˈeeˇ jo̱ casɨ́ˈrˉ lala: “Faˈ nijméeˆbaˈ féngˈˊ oˈˊ e røømˋbɨ́ɨ cateáˋ quíiˈˉ, dsʉˈ niquɨ́ˆbaa lajaléˈˋ mɨ˜ nilɨseengˋ quiéˉe.” 	 Puolęs ant kelių, draugas maldavo: ‘Turėk man kantrybės! Aš viską sumokėsiu’.


Jo̱ i̱ dseañʉˈˋ do güɨje̱˜bre e nicá̱ˋ Fidiéeˇ nifɨˊ quiáˈˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ jaˋ calɨjíiˈr˜ cajo̱ dsʉˈ e cahuɨ̱́ˈˋ ta˜ e nijúungˉ Jesús lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ casɨ́ɨngˉ i̱ dseata˜ caguiaangˉ rúiñˈˋ do. 	 kilęs iš žydų miesto Arimatėjos. Jis nesutiko su tarybos sprendimu ir poelgiu. Jis irgi laukė Dievo karalystės.


Jo̱baˈ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e jnea˜ có̱o̱ˈ˜guɨ i̱ Apolos do lɨ́ɨˊnaaˈ dseaˋ i̱ jmóoˋ lají̱i̱ˈ˜ ta˜ e nɨcangɨ́ɨngˋnaaˈ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ jneaˈˆbaˈ e jáˈˉ nɨcalɨ́ngˉ ˈnʉ́ˈˋ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Co̱ˈ lajaangˋ lajaangˋ jneaˈˆ jmooˉnaaˈ jí̱i̱ˈ˜ laco̱ˈ ta˜ e nɨcacuøˈˊ Fidiéeˇ jneaˈˆ. 	 Kas yra Paulius? Kas yra Apolas? Tarnai, kurių dėka įtikėjote ir kurie tarnavo, kiek Viešpats kiekvienam skyrė.


Jo̱ mɨ˜ calɨlíˈˆ i̱ Tʉ́ˆ Simón do e dseángˈˉ jábˈˉ jaléˈˋ e cangongɨ́ɨiñˉ do jo̱baˈ cajíñˈˉ: —Nab nɨcamóˉo e dseángˈˉ jáˈˉbaˈ nicasíingˋ Fidiéeˇ i̱ ángel do quiáˈrˉ e cajaleaaiñˆ jnea˜ fɨˊ jaguóˋ i̱ dseata˜ Herodes do e laco̱ˈ jaˋ calɨ́ˈrˉ cajmɨcó̱o̱ˈ˜ rúiñˈˋ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ góoˋo dseaˋ Israel faˈ eeˋ cajmeáiñˈˋ jnea˜. 	 Petras atsipeikėjęs tarė: “Dabar tikrai žinau, kad Viešpats atsiuntė savo angelą ir išvadavo mane iš Erodo rankų ir nuo viso to, ko tikėjosi žydų minia”.


Jo̱guɨ jneaa˜aaˈ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, seabˋ lafaˈ feáˈˉ quíˉiiˈ e jí̱i̱ˈ˜naaˈ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ mɨ˜ jmiféngˈˊnaaˈre. Jo̱ dsʉˈ jaˋ fɨˊ seaˋ quiáˈˉ jaléngˈˋ jmidseaˋ i̱ lamɨ˜ ji̱ˈˊ jaléˈˋ feáˈˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ faˈ e nidǿˈrˉ e lafaˈ feáˈˉ quíˉiiˈ do. 	 Mes turime aukurą, nuo kurio valgyti neturi teisės tie, kurie tarnauja palapinei.


jo̱baˈ fɨ́ɨmˊ dseaˋ Israel i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱ cangolíiñˆ e cangoˈeerˇ i̱ Marta do có̱o̱ˈ˜guɨ Yáˆ e laco̱ˈ jaˋ lɨiñˈˊ do fɨˈíˆ uii˜ quiáˈˉ e cajúngˉ i̱ rúiñˈˋ i̱ siiˋ Lázaro do. 	 Daug žydų buvo atėję pas Mortą ir Mariją paguosti jų dėl brolio.


Jo̱baˈ lalab cañíiˋ dseaˋ quiáˈˉ Jesús jo̱ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do lala: —Jo̱ ¿jial nijmóˆooˈ jóng? ¿Jie˜ lɨ˜ nidsiléˆeeˈ e nidǿˈˉ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ na? Co̱ˈ tɨˊ lab la jaˋ i̱i̱ˋ dseaˋ seengˋ có̱ˉ quiá̱ˈˉ la faˈ i̱ niˈnɨ́ˉ. 	 Mokiniai Jam atsakė: “Iš kur mums imti dykumoje tiek duonos, kad galėtume pasotinti tokią didelę minią?”


Jo̱ dsʉˈ lajaangˋ lajaangˋ jneaa˜aaˈ jmiguiʉbˊ guotɨɨˉnaaˈ seaˋ, lɨfaˈ jaamˋ dseaˋ lɨ́ɨˊnaaˈ. 	 Juk kūnas nėra sudėtas iš vieno nario, bet iš daugelio.


Jo̱ dsʉˈ jneaa˜aaˈ, dseaˋ seengˋ ñifɨ́bˉ nɨlɨ́ɨˊnaaˈ, jo̱guɨ fɨˊ jo̱b cajo̱ nijáaˊtu̱ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nɨsɨjeengˇnaaˈ do i̱ nɨcaleáangˋ jneaa˜aaˈ jee˜ dseeˉ quíˉiiˈ. 	 Tuo tarpu mūsų tėvynė danguje, ir iš ten mes karštai laukiame Gelbėtojo, Viešpaties Jėzaus Kristaus,


Jo̱ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ jaˋ nʉ́ʉˈ˜ o̱ˈguɨ seeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ júuˆ e eˊ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baˈ i̱ dseaˋ íˋ jaˋ seeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ; jo̱ dsʉˈ i̱ dseaˋguɨ i̱ seengˋ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ e júuˆ e eˊ Dseaˋ Jmáangˉ do, jo̱baˈ seemˋbre cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ Tiquíˆiiˈ Fidiéeˇ co̱lɨɨng˜guɨ có̱o̱ˈ˜ i̱ Jó̱o̱ˊ dseaˋ do. 	 Kas tik peržengia ribą ir nesilaiko Kristaus mokymo, neturi Dievo. Kas laikosi Kristaus mokymo, tas turi ir Tėvą, ir Sūnų.


Jo̱ jnea˜ jmɨtaaˉ óoˊnaˈ e dseángˈˉ i̱i̱ˋ i̱ jaˋ iing˜ niˈíngˈˋ e Fidiéeˇ nicá̱rˋ nifɨˊ quiáˈrˉ laco̱ˈguɨ íngˈˋ jaangˋ jiuung˜, jo̱baˈ jaˋ to̱o̱˜ jmɨɨ˜ e niˈíngˈˋ Fidiéeˇ dseaˋ do cajo̱. 	 Iš tiesų sakau jums: kas nepriims Dievo karalystės kaip kūdikis, niekaip neįeis į ją!”


Jo̱ ˈnʉ́bˈˋ nɨñíˆnaˈ guiʉ́ˉ e cajáˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la e cajaˈíiñˇ dseeˉ quíˉbaaˈ, jo̱ dseaˋ íbˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ. 	 Jūs žinote, jog Jis pasirodė, kad sunaikintų mūsų nuodėmes, ir Jame nėra nuodėmės.


Dsʉˈ nʉ́ˈˉguɨ e nigüɨˈɨ́ɨrˊ lɨ˜ nidsiˈíiñˈ˜ e ta˜ do, catǿˈrˉ guíngˉ dseaˋ ˈléengˈ˜ quiáˈrˉ, jo̱ cacuøˈˊreiñˈ do jmáˈˉ có̱ˋ cuuˉ e ˈmoˈˆ eáangˊ lajaangˋ lajaaiñˋ jo̱ cajíñˈˉ casɨ́ˈˉreiñˈ: “Jmeeˉnaˈ ta˜ có̱o̱ˈ˜ e cuuˉ la lajeeˇ ninii˜i jo̱ cartɨˊ nigüeángˈˊtú̱u̱.” 	 Pasišaukęs dešimt savo tarnų, padalijo jiems dešimt minų ir tarė: ‘Verskitės, kol sugrįšiu’.


Jo̱baˈ cañíiˋ Jesús quiáˈˉ i̱ Judas do jo̱ cajíñˈˉ: —Jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jmiˈneáangˋ jnea˜, jo̱baˈ jmóoˋbre nʉ́ʉˈr˜ jaléˈˋ júuˆ quiéˉe; jo̱ Tiquiéˆe Fidiéeˇ nijmiˈneáamˋbre i̱ dseaˋ íˋ cajo̱, jo̱ lajo̱b Tiquiéˆe co̱lɨɨng˜guɨ có̱o̱ˈ˜ jnea˜ cøømˋ nilɨse̱e̱ˉnaaˈ có̱o̱ˈ˜ i̱ dseaˋ íˋ. 	 Jėzus jam atsakė: “Jei kas mane myli, laikysis mano žodžio ir mano Tėvas jį mylės; mes pas jį ateisime ir apsigyvensime.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caˈíˉ Jesús fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáˈrˉ, jo̱ fɨˊ jo̱ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do cajmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do lajeeˇ laˈóˈˋ yaaiñ˜: —¿Jialɨˈˊ jneaˈˆ jaˋ calɨ́ˈˉnaaˈ faˈ caguíngˉnaaˈ i̱ ˈlɨngˈˆ i̱ iuungˉ dsíiˊ i̱ sɨmingˈˋ do? 	 Kai Jis sugrįžo namo, mokiniai, pasilikę su Juo vieni, klausė: “Kodėl mes negalėjome jos išvaryti?”


Jo̱baˈ ¿jialɨˈˊ ca̱ˈˋ cuente lají̱i̱ˈ˜ quiˊ iʉ˜ jminiˇ jaangˋ dseaˋ rúnˈˋ, jo̱guɨ jaˋ ca̱ˈˋ cuente uøˈˊ e jiéˈˋ jaˋ latøøngˉ co̱o̱ˋ ˈmabˋ iʉ˜ jminíˈˆ? 	 Kodėl matai krislą savo brolio akyje, o nepastebi rąsto savojoje?


Jo̱baˈ latɨˊ ie˜ jo̱b canaangˋ jaléngˈˋ i̱ dseata˜ quiáˈˉ dseaˋ Israel do e ˈnóˈrˊ jial e nijngáiñˈˉ Jesús. 	 Nuo tos dienos jie buvo nusprendę Jį nužudyti.


Jo̱ co̱ˈ jábˈˉ lɨ́ɨˋnaaˈ e cajúmˉ Jesús jo̱guɨ cají̱bˈˊtu̱r caléˈˋ catú̱ˉ, jo̱baˈ lajo̱b jáˈˉ lɨ́ɨˋnaaˈ cajo̱ e Fidiéeˇ có̱o̱ˈ˜guɨ Jesús nijmérˉ e nijí̱ˈˊtu̱ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈrˉ i̱ cajúngˉ e jáˈˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáˈrˉ. 	 Jeigu tikime, kad Jėzus mirė ir prisikėlė, tai Dievas ir tuos, kurie užmigo su Jėzumi, atves kartu su Juo.


Jo̱ e lab e fɨ́ɨˉtú̱u̱ ˈnʉ́ˈˋ do caléˈˋ catú̱ˉ e˜ ˈnéˉ nijmeeˉnaˈ: nijmiˈneáangˋnaˈ dseaˋ rúngˈˋnaˈ. 	 Aš jums tai įsakau: mylėkite vienas kitą!”


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngˈˉ Jesús e júuˆ na, jo̱ caféˈrˋ teáˋ jo̱ cajíñˈˉ: —¡Júuˊ fɨˊ lɨ˜ iuunˈˉ na, Lázaro! 	 Tai pasakęs, Jis galingu balsu sušuko: “Lozoriau, išeik!”


Jo̱ dsʉˈ jnea˜ iin˜n e nijmicuíimˋbɨ́ɨ Dseaˋ Jmáangˉ jo̱guɨ e niñíinˋn e bíˋ ˈgøngˈˊ quiáˈˉ Fidiéeˇ có̱o̱ˈ˜ e cajmijí̱ˈˊtu̱r Dseaˋ Jmáangˉ jee˜ jaléngˈˋ ˈlɨɨ˜, jo̱guɨ e moo˜o iihuɨ́ɨˊ uíiˈ˜ e lɨ́ɨnˊn dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ cajo̱ caˈˊ guiaaˉ jaléˈˋ e iin˜n jmee˜e ˈñiáˈˋa, co̱ˈ uíiˈ˜ e cajméeˋ Dseaˋ Jmáangˉ lajo̱, jo̱baˈ cajúiñˉ fɨˊ dseˈˋ crúuˆ; 	 kad pažinčiau Jį, Jo prisikėlimo jėgą ir bendravimą Jo kentėjimuose, suaugčiau su Jo mirtimi,


Jo̱baˈ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ lana e ˈnéˉbaˈ cøbˈˆjiʉˈ íˆnaˈ, co̱ˈ la guíimˋ ˈnéˉ quíiˉnaˈ lajo̱, co̱ˈ có̱o̱ˈ˜ e jo̱baˈ cuøˊ bíˋ quíiˉnaˈ e seengˋnaˈ; jo̱ jneaa˜aaˈ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e nilíiˉiiˈ, jí̱i̱ˈ˜ camɨ́ˈˆ jñʉˋ guiˋnaaˈ jaˋ niˈíingˉ. 	 Todėl aš jus prašau valgyti. To reikia jūsų išsigelbėjimui. Nė vienam iš jūsų nenukris nė plaukas nuo galvos!”


’Jo̱baˈ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉˋ, Teaa˜, joˋ nija̱ˋguɨ jnea˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la, dsʉˈ jaléngˈˋguɨ i̱ dseaˋ quiéˉe la nijé̱ˉbɨr fɨˊ jmɨgüíˋ la lajeeˇ e niníngˈˆ jnea˜ e nija̱a̱ˆ có̱o̱ˈ˜ ˈnʉˋ. Jo̱ co̱ˈ ˈnʉbˋ dseaˋ güeanˈˆ, jo̱baˈ mɨ́ɨˈ˜ɨ ˈnʉˋ e nijméeˈˆ íˆ i̱ dseaˋ quiéˉe la laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ e ˈgønˈˊ do lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ e nɨcacuǿøˈ˜ jnea˜ e ˈgønˈˊn cajo̱, jo̱ lajo̱baˈ nilɨseengˋ i̱ dseaˋ quiéˉe la cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ jneaa˜aaˈ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ la seengˋ ˈnʉˋ có̱o̱ˈ˜ jnea˜ dseángˈˉ conrøøˋ. 	 Aš jau nebe pasaulyje, bet jie dar pasaulyje. Aš einu pas Tave. Šventasis Tėve, išlaikyk juos savo vardutuos, kuriuos man davei, kad jie būtų viena kaip ir mes.


Jo̱ dsifɨbˊ cangoquiéengˊ i̱ fii˜ ˈléeˉ do fɨˊ lɨ˜ singˈˊ Paaˉ, jo̱ cajmɨngɨ́ˈˉreiñˈ do jo̱ cajíñˈˉ: —¿Su jábˈˉ e dseaˋ romanob lɨ́ɨngˊ ˈnʉˋ? Jo̱ cañíiˋ Paaˉ quiáˈˉ i̱ fii˜ ˈléeˉ do jo̱ cajíñˈˉ: —E jábˈˉ, íbˋ jnea˜. 	 Tribūnas atėjęs paklausė: “Pasakyk man, ar tu Romos pilietis?” Paulius atsakė: “Taip”.


Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ tɨˊ e yʉ́ˈˆ jiáaˊ do e lɨ˜ ɨˊ dsíirˊ e nibíiñˉ dseaˋ do, jo̱ dsʉˈ Jesús caquɨmˈˉtu̱r jo̱ cangɨ́ɨiñˊ jee˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ joˋ eeˋ cajméeiñˈˋ do quiáˈrˉ. 	 Bet Jėzus, praėjęs tarp jų, pasišalino.


Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ ni˜ guóoˈ˜ uǿˉ jmɨgüíˋ có̱o̱ˈ˜ e jɨˋ jo̱b ningɨ́rˉ, jo̱guɨ jaléngˈˋ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ i̱ seengˋ fɨˊ jmɨgüíˋ, fɨˊ dob nija̱ˈrˊ jaléˈˋ bíˋ quiáˈrˉ fɨˊ quiniˇ Fíiˋnaaˈ Fidiéeˇ e laco̱ˈ e nijmiféiñˈˊ dseaˋ do jo̱guɨ nijmɨˈgóˈˋreiñˈ cajo̱. 	 Ir išgelbėtos tautos vaikščios jo šviesoje, ir žemės karaliai atsineš į jį savo šlovę ir garbę.


Jo̱ lalab casɨ́ˈˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseaˋ do: —Nɨñíbˆ ˈnʉ́ˈˋ e jneaˈˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaˈ dseaˋ Israel, jaˋ cuǿøngˋ e dsitóoˈ˜naaˈ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáˈˉ dseaˋ la ˈnʉ́ˈˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel, o̱ˈguɨ cuǿøngˋ sɨɨng˜naaˈ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ la ˈnʉ́ˈˋ cajo̱. Dsʉˈ lana Fidiéeˇ nɨcaˈeˈrˊ jnea˜ e joˋ cuǿøngˋ e nifáˈˆa e dseaˋ la ˈnʉ́ˈˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel faˈ e uǿngˉnaˈ. 	 prabilo: “Jūs žinote, kad žydui nevalia bendrauti ar užeiti pas svetimtautį. Bet Dievas parodė man, jog negalima jokio žmogaus laikyti suteptu ar netyru.


Dsʉˈ ˈnʉ́ˈˋ, lamɨ˜ jéengˊguɨ, fɨˊ lɨ˜ nʉʉbˋ seengˋnaˈ; dsʉˈ lanaguɨ, co̱ˈ nɨlɨ́ɨngˊnaˈ lafaˈ jaamˋ dseaˋ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baˈ fɨˊ lɨ˜ jneábˋ nɨseengˋnaˈ. Jo̱baˈ güɨlɨseemˋbaˈ laco̱ˈguɨ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ jneáˋ. 	 Juk kadaise buvote tamsa, o dabar esate šviesa Viešpatyje. Elkitės kaip šviesos vaikai,


Jo̱ mɨ˜ cajnéˉ dsíiˊ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ ˈnʉñíˆ do jo̱guɨ cangárˉ e nɨˈóobˊ jaléˈˋ jnɨ́ˆ quiáˈˉ e ˈnʉñíˆ do, jo̱baˈ dsifɨˊ lajo̱b caguirˊ ñisʉ̱ˈˋ quiáˈrˉ e sɨˈíˆ nijngángˈˉ ˈñiaˈrˊ, co̱ˈ ɨˊ dsíirˊ e nɨcaláamˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ sɨjnɨ́ɨngˇ do. 	 Kalėjimo prižiūrėtojas nubudo ir, pamatęs atviras kalėjimo duris, išsitraukė kalaviją norėdamas nusižudyti: jis pamanė, kad kaliniai pabėgo.


Jo̱ e fɨˊ jo̱ niseengˋ jaangˋ fii˜ jaléngˈˋ nodsicuuˉ i̱ siiˋ Zaqueo i̱ seaˋ cuuˉ eáangˊ, 	 Ir štai žmogus, vardu Zachiejus, muitininkų viršininkas ir turtuolis,


Jo̱guɨ dsʉco̱ˈ tiuumˉbaa cajá̱ˋa̱ uíiˈ˜ e jɨˋ e jɨˈˋ e cajnéngˉ do, jo̱baˈ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ˈ˜o̱ do, íˋbingˈ i̱ cajéengˋ jnea˜ cartɨˊ caguiéˉe tɨˊ Damasco. 	 Kadangi tos šviesos šlovės apakintas nieko nebemačiau, palydovų už rankos vedamas pasiekiau Damaską.


Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, jaléngˈˋ fii˜ jmidseaˋ quiáˈˉ dseaˋ Israel caseángˈˋ yaaiñ˜ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ cǿøngˈ˜ quiáˈrˉ có̱o̱ˈ˜guɨ tɨfaˈˊ quiáˈˉ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈˉ dseaˋ Israel, lɨ́ˈˆ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ quie̱ˊ nifɨˊ i̱ quiʉˈˊ ta˜, jo̱ catǿˉbre Jesús e ˈñúuiñˈ˜ fɨˊ quiniˇ dseata˜ Pilato. 	 Tuojau iš ryto aukštieji kunigai pasitarė su vyresniaisiais ir Rašto žinovais bei visu sinedrionu ir, surišę Jėzų, jie Jį nuvedė ir perdavė Pilotui.


Dsʉˈ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do lɨ́ˈˆ cangɨ́ɨmˉbre Jesús mɨ˜ cajíngˈˉ dseaˋ do lado, co̱ˈ ñiˊbre e nɨcajúmˉ i̱ jiuung˜ do. 	 Jie šaipėsi iš Jo, žinodami, kad ji mirusi.


Jo̱ cajmifémˈˊ dseaˋ i̱ jóˈˋ guiéˉ mogui˜ laˈuii˜ do dsʉco̱ˈ cacuøˈˊbreˈ i̱ jóˈˋ dséeˉ do fɨˊ e quiʉiñˈˊ do ta˜, jo̱ cajmifémˈˊbɨ dseaˋ i̱ jóˈˋ dséeˉ do cajo̱, jo̱ lalab casɨ́ˈˉreiñˈ: —Joˋ jiéˈˋ lɨ˜ seengˋ jaangˋguɨ laco̱ˈ i̱ jóˈˋ dséeˉ la, jo̱ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ quɨ́ɨˈ˜ jmɨɨ˜ e nilíˈˋ i̱ jóˈˋ dséeˉ do mɨ˜ i̱i̱ˋ nitíngˉ có̱o̱ˈ˜reˈ. 	 Žmonės garbino slibiną, kuris atidavė valdžią žvėriui. Jie garbino žvėrį, sakydami: “Kas galėtų lygintis su žvėrimi, ir kas galėtų kovoti su juo!”


o̱ˈguɨ caguijøøng˜naˈ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ jloˈˆ sɨ̱ˈˆ i̱ seengˋ juguiʉ́ˉ, co̱ˈ nɨñíbˆ ˈnʉ́ˈˋ e i̱ dseaˋ laˈíˋ neáaiñˊ quiáˈˉ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ. 	 Ko išėjote pamatyti? Ar švelniais drabužiais vilkinčio žmogaus? Antai tie, kurie ištaigingai vilki ir prabangiai gyvena, yra karaliaus rūmuose.


Jo̱baˈ lalab ˈnéˉ sɨɨng˜naˈ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ: Tiquíˆiiˈ, dseaˋ guiinˈ˜ ñifɨ́ˉ, güɨjmifémˈˊ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ ˈnʉˋ, co̱ˈ ˈnʉbˋ dseaˋ fénˈˊ fɨˊ laˈúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ. 	 Todėl melskitės taip: ‘Tėve mūsų, kuris esi danguje, teesie šventas Tavo vardas,


Jo̱ eáamˊ iin˜n e nijmee˜e lajo̱ e laco̱ˈ cuǿøngˋ e nijmɨcó̱o̱ˈ˜o̱ ˈnʉ́ˈˋ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e guiʉ́ˆ e ngɨ́ɨngˋnaaˈ e cuøˈˊ Fidiéeˇ jneaa˜aaˈ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiáˈrˉ. Jo̱ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e jo̱baˈ e nisíngˈˉguɨˈ teáˋ fɨˊ guiʉ́ˉ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ; 	 Trokštu jus pamatyti, kad galėčiau perduoti šiek tiek dvasinių dovanų jums sustiprinti,


Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do fɨˊ jo̱, dob nɨsingˈˊ i̱ Cornelio do oˈnʉ́ˆ e nɨgüɨjeengˇneiñˈ. Jo̱ mɨ˜ cangángˉ rúiñˈˋ, dsifɨˊ ladob casíˈˋ Cornelio uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ i̱ Tʉ́ˆ Simón do e laco̱ˈ nijmiféngˈˊneiñˈ. 	 Įeinantį Petrą Kornelijus pasitiko ir, puldamas po kojų, išreiškė jam pagarbą.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ cangóˉ Jesús fɨˊ co̱o̱ˋ yʉ́ˈˆ móˈˋ, jo̱ fɨˊ jo̱b cateáaiñˋ lata˜ uǿøˋ e sɨ́ɨiñˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ dseaˋ guiing˜ ñifɨ́ˉ. 	 Tomis dienomis Jis užkopė į kalną melstis ir ten praleido visą naktį, melsdamasis Dievui.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, caguilíingˉ Jesús có̱o̱ˈ˜ dseaˋ quiáˈrˉ fɨˊ Betsaida. Jo̱ lajeeˇ e nɨtaaiñ˜ fɨˊ jo̱, caguilíingˉ dseaˋ jéeiñˋ jaangˋ dseaˋ tiuungˉ fɨˊ quiniˇ Jesús, jo̱ mɨˈrˊ dseaˋ do faˈ e nigüɨ́iñˈˉ capíˈˆ i̱ dseaˋ tiuungˉ do. 	 Jie ateina į Betsaidą. Ten atveda pas Jėzų neregį ir prašo jį palytėti.


jo̱guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jáˈˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ quiéˉe jo̱guɨ e seemˋbɨr mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ jo̱, jo̱baˈ jaˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ faˈ niˈnáiñˋ e seeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ cajo̱. Jo̱baˈ ¿su jáˈˉ lɨ́ɨnˈˋ jaléˈˋ e júuˆ e fɨ́ɨˉɨ ˈnʉˋ la? 	 Ir kiekvienas, kuris gyvena ir tiki mane, nemirs per amžius. Ar tai tiki?”


Jo̱ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ níingˉ jnea˜, jo̱baˈ níimˉbre cajo̱ i̱ dseaˋ i̱ casíingˋ jnea˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la. 	 Ir kas mane mato, mato Tą, kuris mane siuntė.


Jo̱baˈ cañíiˋ Jesús quiáiñˈˉ do lala: —Ñiing˜ áaˊnaˈ e jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ nijmɨgǿøngˋ ˈnʉ́ˈˋ. 	 Jėzus, jiems atsakydamas, pradėjo kalbėti: “Žiūrėkite, kad niekas jūsų nesuklaidintų.


Dsʉco̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ i̱ catǿøˉø laˈuii˜ do joˋ nidǿˈrˉ jí̱i̱ˈ˜ capíˈˆ fɨˊ quiéˉe.” 	 Sakau jums,nė vienas iš anų pakviestųjų žmonių neragaus mano vaišių’ ”.


Jo̱ lanaguɨ nɨcatɨ́bˋ íˈˋ e Fidiéeˇ niquidsirˊ íˈˋ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ ninángˋ lajeeˇ laˈóˈˋ jneaa˜aaˈ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaˈ dseaˋ quiáˈrˉ. Jo̱ co̱ˈ lajo̱b lɨ́ɨˊ, jo̱baˈ ¿jialguɨ tíiˊ gaˋ iihuɨ́ɨˊ nidsingɨ́ɨngˉ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋ nʉ́ʉˈ˜ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ? 	 Nes jau metas prasidėti teismui nuo Dievo namų; ir jeigu jis pirmiausia prasideda nuo mūsų, tai koks galas laukia tų, kurie neklauso Dievo Evangelijos?!


Dsʉˈ dsifɨˊ lajo̱b guicaféˈˋ Paaˉ e teáˋ eáangˊ jo̱ guicajíñˈˉ: —¡Jaˋ e jmáangˈ˜ uøˈˊ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ, co̱ˈ lab téeˈ˜naaˈ lajɨɨˉnaaˈ! 	 Bet Paulius garsiai sušuko: “Nedaryk sau pikto! Mes visi esame čia”.


Jo̱ uíiˈ˜ e lajo̱b lɨ́ɨˊ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ i̱ iin˜n eáangˊ, jo̱baˈ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e güɨteáamˉbɨˈ teáˋ lají̱i̱ˈ˜ e fɨˊ lɨ˜ nɨteáangˉnaˈ có̱o̱ˈ˜ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ eáamˊ iin˜n ˈnʉ́ˈˋ jo̱guɨ dsíngˈˉ iin˜n nimáang˜tú̱u̱ ˈnʉ́ˈˋ caléˈˋ catú̱ˉ, co̱ˈ jmiˈiáamˋ dsiiˉ có̱o̱ˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ uíiˈ˜ e nɨcalɨ́ngˉnaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ ta˜ e nɨcajméˉe jee˜ ˈnʉ́ˈˋ. 	 Taigi, mano broliai, mano mylimieji ir išsiilgtieji, mano džiaugsme ir mano vainike,tvirtai stovėkite Viešpatyje, mylimieji!


Jo̱guɨ song dseaˋ jiéngˈˋ seabˋ fɨˊ quiáˈrˉ e mɨˈrˊ ˈnʉ́ˈˋ jaléˈˋ e ˈnérˉ, jo̱baˈ jneaˈˆ eáangˊguɨ catɨ́ɨˉnaaˈ e nijmóˆnaˈ lajo̱ có̱o̱ˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ. Dsʉˈ jneaˈˆ jaˋ mɨˊ camɨ́ɨˈ˜naaˈ ˈnʉ́ˈˋ lají̱i̱ˈ˜ e sɨˈíˆ e catɨ́ɨˉnaaˈ do, co̱ˈ lɨ́ˈˆ lɨˊ nɨcaˈíingˈ˜naaˈ iihuɨ́ɨˊ e nɨcajmóˆnaaˈ ta˜ jiéˈˋ e laco̱ˈ seaˋ jaléˈˋ e ˈnéˉnaaˈ, jo̱ lajo̱baˈ jaˋ nijnɨɨng˜naaˈ quiáˈˉ e júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ e guiaˋnaaˈ do. 	 Jei kiti turi teisių į jus, tai ar ne juo labiau mes? Vis dėlto mes nesinaudojome savo teise, bet viską pakeliame, kad tik Kristaus Evangelijai nedarytume kliūčių.


Jo̱guɨ fɨ́ɨmˊbɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ nɨcajméeˋ ta˜ dseaˋ láangˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ cajo̱ caguilíiñˉ quie̱rˊ jiˋ quiáˈrˉ lɨ˜ to̱o̱˜ jaléˈˋ e ˈlɨˈˆ e jmɨtɨ́ɨiñˋ, jo̱ cajɨ̱́rˋ fɨˊ quiniˇ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱. Jo̱ mɨ˜ caguoˈˉ júuˆ jial tíiˊ ˈmóoˈ˜ téeˈ˜ e jiˋ do, jmiguiʉbˊ eáangˊ cagüɨˈɨ́ɨngˊ, lɨ́ˈˆ lɨˊ cincuenta mil cuteebˋ. 	 Daugelis, užsiiminėjusių magija, sunešė savo knygas ir visų akyse sudegino. Apskaičiuota, kad jos buvo vertos penkiasdešimties tūkstančių sidabro drachmų.


Jo̱ Fidiéebˇ dseaˋ caleáaiñˋ jneaˈˆ ie˜ jo̱ e laco̱ˈ jaˋ cajiʉ́ˈˋnaaˈ fɨˊ ni˜ ˈmóˆ, jo̱guɨ íbˋ cajo̱ i̱ nileángˉguɨ jneaˈˆ lajeeˇ ngóoˊguɨjiʉ. Jo̱guɨ dseángˈˉ nɨtab˜ dsiˋnaaˈ cajo̱ e dseángˈˉ nileámˉbɨr jneaˈˆ jee˜ ˈmóˆ 	 Jis išgelbėjo mus iš mirties nasrų ir tebegelbsti. Juo mes pasitikime, kad Jis mus gelbės toliau,


Jo̱ caquiʉˈrˊ ta˜ dseaˋ quiáˈrˉ e caquiʉˈˊbiñˈ mogui˜ i̱ Juan do catɨˊ lɨ˜ iuuiñˉ dsíiˊ ˈnʉñíˆ; 	 Jis pasiuntė nukirsti kalėjime Jonui galvą.


Jo̱ tú̱ˉ jí̱ˋ cangoca̱ˊ e jmóorˋ lajo̱. Dsʉˈ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cagüɨˈɨ́ɨbˊ i̱ Félix do e lɨ́ɨiñˊ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ, jo̱ caˈíˉ jaangˋguɨ dseaˋ cuaiñ˜ quiáˈrˉ i̱ siiˋ Porcio Festo. Jo̱ co̱ˈ i̱ dseata˜ Félix do iiñ˜ e guiʉ́bˉ nijé̱rˉ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ Israel, jo̱baˈ caseáamˊbre Paaˉ lado la sɨjnɨ́ɨmˇbiñˈ. 	 Prabėgus dvejiems metams, Feliksą pakeitė įpėdinis Porcijus Festas. Norėdamas padaryti žydams malonumą, Feliksas paliko Paulių kalėjime.


Jo̱guɨ jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ lɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, laco̱o̱ˋ ya̱ˈˊ mɨ˜ fǿnˈˋ rúngˈˋnaˈ se̱ˈˊ guooˋ rúngˈˋnaˈ. Jo̱ lajaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ la guiéiñˈˊ júuˆ guicó̱o̱ˈˇ quíiˉnaˈ. 	 Sveikinkite vieni kitus šventu pabučiavimu. Jus sveikina visos Kristaus bažnyčios.


Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ núuˉ Ananías e júuˆ jo̱, dsifɨˊ lajo̱b caquɨ́iñˈˉ jo̱ cajúmˉbre. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguilíingˉ tú̱ˉ ˈnɨˊ mɨ́ɨngˈ˜ sɨmingˈˋ, jo̱ caquɨ́iñˈˋ ˈmɨˈˊ i̱ ˈlɨɨ˜ Ananías do jo̱ cangojéengˋneiñˈ fɨˊ lɨ˜ caˈáamˉbreiñˈ do. Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ calɨñiˊ lají̱i̱ˈ˜ e calɨ́ˉ do ie˜ jo̱ dsíngˈˉ cafǿiñˈˊ. 	 Išgirdęs tuos žodžius, Ananijas krito ant žemės ir mirė. Didelė baimė apėmė visus tai girdėjusius.


Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ nɨlɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Antioquía, eáamˊ iáangˋ dsíirˊ caje̱rˊ, jo̱guɨ eáamˊ jéeˊ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ quiáˈrˉ cajo̱. 	 Mokiniai buvo pilni džiaugsmo ir Šventosios Dvasios.


jo̱ guiarˊ júuˆ jo̱ féˈrˋ lala: —Quɨ́ˈˉ jíingˈ˜ yaang˜naˈ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ uíiˈ˜ dseeˉ quíiˆnaˈ, dsʉco̱ˈ nɨjaquiéemˊbaˈ e nicá̱ˋ dseaˋ do nifɨˊ quiáˈˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. 	 skelbdamas: “Atgailaukite, nes prisiartino dangaus karalystė”.


Jo̱guɨ jaléngˈˋ dseamɨ́ˋ i̱ nɨsɨcúngˈˆ guóˋ, dseángˈˉ la guíimˋ ˈnéˉ e jaˋ nitiúuiñˉ dseañʉˈˋ quiáˈrˉ lajeeˇ e seengˋ íˋ; jo̱ song cajúmˉbɨ i̱ dseañʉˈˋ quiáˈrˉ do, jo̱baˈ cuǿømˋ nicúngˈˋtu̱r guóorˋ caléˈˋ catú̱ˉ có̱o̱ˈ˜ dseañʉˈˋ i̱ jiéngˈˋ, lɨfaˈ i̱ dseañʉˈˋ íˋ ˈnéˉ e lɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáamˉ. 	 Žmona surišta įstatymu, kol jos vyras gyvas. Vyrui mirus, ji laisva ir gali tekėti už ko nori, tik Viešpatyje.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ —jíngˈˉ Juan— camóˉo co̱o̱ˋ é̱e̱ˆ e jloˈˆ teeˋ, jo̱ fɨˊ jo̱ guiing˜ i̱ dseaˋ i̱ quidsiˊ íˈˋ. Jo̱ fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ íˋ camóˉo e dseángˈˉ conguiabˊ caˈíngˉ guóoˈ˜ uǿˉ có̱o̱ˈ˜guɨ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ, jo̱ joˋ jiéˈˋ lɨ˜ cajnéngˉguɨ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ. 	 Paskui mačiau didelį baltą sostą ir jame Sėdintįjį, nuo kurio veido pabėgo žemė ir dangus, ir nebeliko jiems vietos.


Iˈˊ júuˆ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ na, jo̱ güɨdsilíiñˉ lacaangˋ fɨɨˋjiʉ e néeˊ có̱ˉ quiá̱ˈˉ na e laco̱ˈ nidsileáaˊjiʉr e nidǿˈrˉ. 	 Paleisk juos, kad, pasklidę po aplinkinius kiemus bei kaimus, nusipirktų duonos, nes jie neturi ko valgyti”.


jo̱ caleáamˋbreiñˈ do jee˜ jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ e sɨˈíˆ e nidsingɨ́ɨiñˈˉ do, jo̱guɨ cacuøˈˊreiñˈ do e tɨɨmˋbiñˈ eáangˊ, jo̱guɨ cajméerˋ e guiʉ́bˉ caˈéeˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ quiáˈˉ Egipto có̱o̱ˈr˜, jo̱guɨ cacuøˈˊreiñˈ co̱o̱ˋ ta˜ e lɨ́ɨiñˈˊ do dseaˋ nʉˈluu˜ quiáˈˉ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ e fɨˊ Egipto do, jo̱guɨ e néeˊ niñˈ˜ do fɨˊ ˈnʉ˜ i̱ dseata˜ féngˈˊ do có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ fɨˊ jo̱. 	 išgelbėjo Juozapą iš visų jo vargų ir suteikė jam malonės bei išminties Egipto karaliausfaraono akivaizdoje. Tas jį paskyrė Egipto ir visų savo namų valdytoju.


Jo̱ e lab e júuˆ e dseángˈˉ nɨcacuøˈˊ Dseaˋ Jmáangˉ jneaa˜aaˈ, e nilɨse̱e̱ˉnaaˈ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ lata˜. 	 Štai pažadas, kurį Jis pats mums davė,amžinasis gyvenimas.


Jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ núuˋbre jaléˈˋ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ; jo̱ dsʉˈ ˈnʉ́ˈˋguɨ jaˋ lɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ, jo̱baˈ jaˋ iing˜naˈ núuˆnaˈ júuˆ quiáˈˉ dseaˋ do. 	 Kas iš Dievo yra, tas Dievo žodžių klauso. Jūs neklausote todėl, kad nesate iš Dievo”.


Jo̱ lamɨ˜ jéengˊguɨ do, jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ lɨ́ɨngˊnaˈ lafaˈ ˈlɨɨm˜baˈ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ uíiˈ˜ jaléˈˋ e ˈlee˜naˈ jo̱guɨ uíiˈ˜ jaléˈˋ dseeˉ e eeˉnaaˈ, 	 Ir jūs buvote mirę nusikaltimais ir nuodėmėmis,


Jo̱guɨ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ dseaˋ, mɨ˜ nɨcangoyúungˈ˜ e caˈɨ̱́ˈrˉ jmɨ́ˈˆ mɨ́ˈˆ huɨɨngˋ jǿˈˆ e nɨcóˈˊ, iing˜guɨr faˈ niˈɨ̱́ˈrˋ jmɨ́ˈˆ e jaˋ mɨˊ lɨ́ɨˊ lajo̱, co̱ˈ jalémˈˋ dseaˋ féˈrˋ: “Eáangˊguɨ jloˈˆ jmɨ́ˈˆ mɨ́ˈˆ huɨɨngˋ jǿˈˆ e nɨcóˈˊ laco̱ˈguɨ jmɨ́ˈˆ e jaˋ lɨ́ɨˊ lajo̱.” Jo̱ jaléˈˋ e júuˆ na caˈeˈˊ Jesús jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do ie˜ jo̱. 	 Ir niekas, gėręs seno vyno, nenori jauno; jis sako: ‘Senasis geresnis!’ ”


Jo̱ jmóoˋo jaléˈˋ e na e laco̱ˈ niníiˈ˜ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ jo̱guɨ e laco̱ˈ røøbˋ niˈíingˈ˜naaˈ e jloˈˆ e cuøˊ e júuˆ jo̱. 	 Visa tai darau dėl Evangelijos, kad būčiau jos dalininkas.


Dsʉco̱ˈ jaˋ quɨ́ˈˉ jmɨɨ˜ faˈ e nijméˉ dseaˋ co̱o̱ˋguɨ tɨɨˉ fɨɨˋ e jiéˈˋ, co̱ˈ ˈñiabˈˊ Fidiéeˇ dseaˋ nɨcaguiarˊ uiing˜ e tɨɨˉ fɨɨˋ do, jo̱ íbˋ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Juk niekas negali dėti kito pamato, kaip tik tą, kuris jau padėtas, kuris yra Jėzus Kristus.


Jo̱guɨ nijiúmˈˋ jaléngˈˋ nʉ́ʉˊ i̱ sɨtǿngˈˉ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ niguiáˈˉ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ. 	 dangaus žvaigždės kris ir dangaus jėgos bus sudrebintos.


’Jo̱baˈ mɨ˜ jmɨcó̱o̱ˈˇnaˈ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ ˈnéˉ quiáˈˉ lajo̱, jaˋ jmooˋnaˈ lɨ˜ cuǿøngˋ jǿøˉ dseaˋ fɨ́ɨngˊ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ la lɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ jmɨcaang˜ e jmóorˋ jaléˈˋ e iing˜ Fidiéeˇ, dsʉˈ o̱ˈ jáˈˉ e jmóorˋ lajo̱. Co̱ˈ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ jmɨcaaiñ˜ e jmɨcó̱o̱ˈr˜ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ ˈnéˉ quiáˈˉ lajo̱ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ có̱o̱ˈ˜guɨ lacaangˋ jee˜ ˈnʉ́ʉˊ e lɨ́ˈˆ laco̱ˈ niféˈˋ dseaˋ guiʉ́ˉ uii˜ quiáˈˉbre. Jo̱ dsʉˈ jnea˜ jmɨtaaˆ óoˊnaˈ e có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e jmɨcaang˜ i̱ dseaˋ do, nɨcalɨ́ˈˉbre lají̱i̱ˈ˜ e ˈnóˈrˊ do, co̱ˈ joˋ eeˋ niˈíngˈˆguɨr jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ. 	 Todėl, duodamas išmaldą, netrimituok sinagogose ir gatvėse, kaip daro veidmainiai, kad būtų žmonių giriami. Iš tiesų sakau jums: jie jau atsiėmė savo atlygį.


Jo̱baˈ lalab casɨ́ˈˉ Jesús i̱ dseaˋ do: —E labaˈ jmɨtaaˆ óoˊnaˈ, e jaléngˈˋ dseaˋ i̱ beángˈˊ dseeˉ yaang˜ lɨ́ɨiñˊ lafaˈ dseaˋ ˈléengˈ˜, co̱ˈ e dseeˉ quiáˈrˉ dob quiʉˈˊ ta˜ írˋ. 	 Jėzus jiems tarė: “Iš tiesų, iš tiesų sakau jums: kiekvienas, kas daro nuodėmę, yra nuodėmės vergas.


Jo̱ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱ canúurˉ e jo̱, jo̱ cajíñˈˉ: —Fɨng na nʉ́ʉˉnaˈ, lana tǿˈrˋ i̱ caféˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ i̱ calɨsíˋ Líiˆ. 	 Kai kurie ten stovintys išgirdę sakė: “Žiūrėk, Jis šaukiasi Elijo”.


Jo̱ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ, nɨñíˆbaˈ guiʉ́ˉ e lɨɨm˜ ta˜ calɨˈíingˆ jaléˈˋ e cajmóˆnaaˈ lajeeˇ cataang˜naaˈ có̱o̱ˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ fɨˊ Tesalónica. 	 Jūs patys, broliai, žinote, kad mūsų apsilankymas pas jus nebuvo veltui.


jo̱ ¿lɨ˜ caˈíngˈˋ Fidiéeˇ i̱ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham do e lɨiñˈˊ do lajo̱? ¿Su nʉ́ˈˉguɨ e cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñˋ o̱si mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ é? Móˈˆ nʉ́ˈˉguɨ e cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táamˋbre caˈíngˈˋ Fidiéeˇ írˋ e lɨiñˈˊ do jaangˋ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quinirˇ. 	 Kokiu būdu? Jam esant apipjaustytam ar neapipjaustytam? Ne po apipjaustymo, bet prieš apipjaustymą.


Dsʉco̱ˈ Fidiéeˇ lɨ́ɨiñˊ Jmɨguíˋ, jo̱baˈ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jmiféngˈˊ írˋ, ˈnéˉ nijmérˉ lajo̱ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Jmɨguíˋ quiábˈˉ dseaˋ do dseángˈˉ laco̱ˈ sɨˈíˆ. 	 Dievas yra Dvasia, ir Jį garbinantys turi garbinti dvasioje ir tiesoje”.


Jo̱ lajeeˇ jo̱, dobɨ singˈˊ Tʉ́ˆ Simón e ɨˊ dsíirˊ quiáˈˉ jaléˈˋ e cangárˉ do mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caféˈˋ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ jo̱ casɨ́ˈˉ írˋ lala: —Janúˈˋ, Tʉ́ˆ Simón, nab teáangˉ gaangˋ dseañʉˈˋ i̱ ˈnángˈˊ ˈnʉˋ. 	 Petrui, vis tebemąstančiam apie regėjimą, Dvasia tarė: “Štai trys vyrai ieško tavęs.


Jo̱baˈ caguiarˊ íˈˋ jial tíiˊ aˈˊguɨ e jmɨɨˋ do, jo̱ calɨlíˈrˆ e niˈaˈˊguɨ jí̱i̱ˈ˜ guiguiˊ dsíˋ jñʉ́ʉˉ metros. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ tɨˊ doguɨjiʉ, jo̱ caguiaˊtu̱r íˈˋ caléˈˋ catú̱ˉ, jo̱ calɨlíˈrˆ e aˈˊguɨ jí̱i̱ˈ˜ guieguiéeˋ metros. 	 Jie išmetė grimzlę ir nustatė dvidešimties sieksnių gylį; po kiek laiko išmatavo dar kartą ir berado penkiolika.


Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ gǿˈrˋ, lajɨɨiñˋ do caseáamˉbɨ guitu̱ˊguɨ ˈmatáˆ e røøngˋ téeˈ˜ ˈnáˈˆ iñíˈˆ có̱o̱ˈ˜guɨ ˈnángˈˆ i̱ ˈñʉˋ do. 	 Jie pririnko dvylika pilnų pintinių duonos trupinių ir žuvies likučių.


Jo̱ dsifɨˊ lanab catɨ́ɨngˉ Jesús guooˋ Tʉ́ˆ Simón e laco̱ˈ jaˋ nidsiˈaiñˈˊ do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ: —¡Jialɨˈˊ dseángˈˉ jaˋ ˈgaˈˊ lɨˊ jáˈˉ lɨ́ɨnˈˋ júuˆ quiéˉe, jo̱guɨ jialɨˈˊ tú̱ˉ caˈíiˋ oˈˊ! 	 Tuojau ištiesęs ranką, Jėzus sugriebė jį ir tarė: “Mažatiki, ko suabejojai?”


Co̱ˈ e lɨɨng˜ uiim˜baˈ e tó̱o̱ˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ lala: “Fidiéeˇ dseángˈˉ e lajamˈˉbaˈ eáangˊ ˈneáaiñˋ jneaa˜aaˈ, co̱ˈ íˋbingˈ cacuøˈˊ lajaangˋ lajaangˋ jneaa˜aaˈ e jmɨguíˋ có̱o̱ˈ˜ e se̱e̱ˉnaaˈ.” 	 Gal manote, kad Raštas veltui sako: “Pavydžiai trokšta Dvasia, kuri gyvena mumyse”.


Jo̱baˈ dseaˋ rúˈˋnaaˈ, nimɨ́ɨˈ˜ɨ Fíiˋnaaˈ Dseaˋ Jmáangˉ e niˈɨ́rˉ güeaˈˆ quiáˈrˉ jee˜ ˈnʉ́ˈˋ. Jo̱ lajo̱b ˈnéˉ líˋ. Jo̱ lanab jí̱i̱ˈ˜ féˈˋ jiˋ quiáˈˉ Paaˉ e catɨ́ɨngˉ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Galacia. 	 Mūsų Viešpaties Jėzaus Kristaus malonė tebūna, broliai, su jūsų dvasia! Amen.


Co̱ˈ i̱ dseaˋ íˋ nɨcasɨ́ˈrˉ jnea˜ e i̱ lɨɨng˜ ˈnʉ́ˈˋ fóˈˋnaˈ e lɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ quiéˉe, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ ˈnʉ́ˈˋ fóˈˋnaˈ e lɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ quiáˈˉ Apolos, jo̱guɨ i̱ jiéngˈˋguɨ féˈˋ e lɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáˈˉ Tʉ́ˆ, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ dseaˋ ɨˊ dsíirˊ e jí̱i̱ˈ˜ íˋbre lɨ́ɨiñˊ dseángˈˉ jí̱i̱ˈ˜ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Turiu omenyje tai, kad iš jūsų yra tokių, kurie sako: “Aš esu Pauliaus”, “ašApolo”, “ašKefo”, “o ašKristaus”.


Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ núuˋ e júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ e tó̱o̱ˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ la, jo̱baˈ jmiñiimˇbaa dsíirˊ lala: Song i̱ lɨɨng˜ iiñ˜ nijmɨngɨɨ˜guɨr lají̱i̱ˈ˜ e júuˆ e dseángˈˉ féˈˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ la, jo̱baˈ Fidiéeˇ nijmɨngɨɨ˜bre cajo̱ jaléˈˋ iihuɨ́ɨˊ quiáˈˉ i̱ dseaˋ íˋ lɨ́ˈˆ laco̱ˈ la féˈˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ la. 	 Aš sakau kiekvienam, kuris girdi šios knygos pranašystės žodžius: “Jeigu kas prie jų ką pridėsDievas jam pridės aprašytų šioje knygoje negandų.


jo̱ casɨ́ˈrˉ Jesús lala jo̱ cajíñˈˉ: —Jmeeˉ júuˆ i̱˜ quiʉˈˊ ta˜ quíiˈˉ e jmooˈˋ jaléˈˋ e jmooˈˋ na. Jo̱ ¿i̱˜ cacuøˈˊ ˈnʉˋ e ta˜ na? 	 ir klausė Jį: “Pasakyk mums, kokią teisę turi taip daryti? Kas Tau davė šitą valdžią?”


Jo̱baˈ cañíiˋ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do lala: —Jí̱i̱ˈ˜ ˈñiáˋ iñíˈˆ có̱o̱ˈ˜guɨ gángˉ ˈñʉˋ, jí̱i̱ˈ˜ jo̱baˈ seaˋ quíˉnaaˈ lana. 	 Jie atsiliepė: “Mes čia turime tik penkis kepalus duonos ir dvi žuvis”.


Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catóˈˊ e guiaˊ dseaˋ guiʉ́ˉ lajaléˈˋ e niˈnéˉ e fɨˊ dsíiˊ ˈnʉ́ʉˊ ˈmɨˈˊ do, jo̱baˈ jaléngˈˋ jmidseaˋ nɨcuǿømˋ dsitáaiñˈ˜ jóng laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ e fɨˊ e jnɨ́ɨngˈ˜ laˈuii˜ quiáˈˉ e ˈnʉ́ʉˊ ˈmɨˈˊ do e laco̱ˈ niguiárˉ guiʉ́ˉ lají̱i̱ˈ˜ e feáˈˉ e catɨ́ɨngˉ nicuǿˈrˉ Fidiéeˇ. 	 Esant tokiai sąrangai, į priekinę palapinės dalį visada eina kunigai atlikti apeigų,


Jo̱guɨ faˈ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ, jo̱ nilíˋ e ˈníˈˋ níingˉ rúiñˈˋ lajeeˇ laˈóˈˋ yaaiñ˜, jo̱baˈ jaˋ huǿøˉ nitéˈˋ e seengˋ dseaˋ e fɨˊ fɨɨˋ jo̱, ¿jáˆ jáˈˉ? 	 Jei karalystė suskilusi, tokia karalystė negali išsilaikyti.


Jo̱ lalab féˈˋ e jiˋ e quie̱ˊ i̱ dseaˋ do mɨ˜ cangolíiñˆ: “Lajaléˈˋ jneaˈˆ, dseaˋ apóoˆ, có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ dseaˋ cǿøngˈ˜ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén la, guicó̱o̱ˈˇbaaˈ jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ, dseaˋ jaˋ lɨ́ɨngˊnaˈ dseaˋ Israel jo̱guɨ seengˋnaˈ fɨˊ Antioquía có̱o̱ˈ˜guɨ laco̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ se̱ˈˊ Siria có̱o̱ˈ˜guɨ lɨ˜ se̱ˈˊ Cilicia. 	 Jiems įteikė tokį raštą: “Apaštalai, vyresnieji ir broliai siunčia sveikinimą broliams, kilusiems iš pagonių Antiochijoje, Sirijoje bei Kilikijoje.


Co̱ˈ faco̱ˈ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do guiim˜bɨ dsíirˊ uii˜ quiáˈˉ e fɨˊ lɨ˜ caˈuøøiñˋ do, jo̱baˈ caquɨmˈˉtu̱r jóng e fɨˊ jo̱ faco̱ˈ mɨ˜ cajméerˋ lajo̱. 	 Jeigu jie būtų minėję aną, iš kurios iškeliavo, jie būtų turėję laiko sugrįžti atgal.


Jo̱guɨ eáangˊ teáˋ nijǿˈˋ uǿˉ fɨˊ la fɨˊ na, jo̱guɨ nijáaˊ ooˉ, jo̱guɨ nilɨseaˋ jmiguiʉˊ íingˈ˜ jmohuɨ́ɨˊ laˈúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ jmiguiʉˊ íimˈ˜ jaléˈˋ e nijnéngˋ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ, jo̱ dsíngˈˉ niféngˈˊ jaléngˈˋ dseaˋ mɨ˜ ninírˋ jaléˈˋ e jo̱. 	 Įvairiose vietose bus didelių žemės drebėjimų, badmečių, marų, bus baisių įvykių ir didelių ženklų iš dangaus.


Jo̱ dsʉˈ i̱ dseamɨ́ˋ do cangɨ́ɨiñˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e seaˋ tú̱ˉ cuéerˊ e feˈˋ, jo̱ e jo̱ lɨ́ɨˊ laco̱ˈ lɨ́ɨˊ cuéeˊ jaangˋ mɨɨˋ, jo̱ có̱o̱ˈ˜ e jo̱ nilíˈrˋ niˈɨ́iñˉ jo̱ nidsérˉ fɨˊ quiáˈrˉ e fɨˊ ni˜ guóoˈ˜ uǿˆ quiʉ̱́ˋ do, jo̱ lajo̱baˈ nilɨseeiñˋ huí̱i̱ˉguɨ laco̱ˈ seengˋ i̱ jóˈˋ guiéˉ mogui˜ do, jo̱ fɨˊ guóoˈ˜ uǿˆ jo̱b cangɨ́ɨiñˋ jaléˈˋ e ˈnérˉ lajeeˇ ˈnɨˊ ji̱i̱ˋ dsíˋ caˈnáˈˆ. 	 Bet moteriai buvo duoti du didžiojo erelio sparnai skristi nuo gyvatės į dykumą, į savo vietą, kur bus maitinama per laiką, laikus ir pusę laiko.


Co̱ˈ jaˋ bíˋ seaˋ e ningɨ́ngˉ fɨˊ jaguóˋ i̱ dseaˋ i̱ catɨ́ɨngˉ jaléˈˋ e jo̱ lajeeˇ e seemˋbɨ i̱ dseaˋ i̱ nicuǿˉ do, dsʉˈ mɨ˜ ningɨ́ˋ e nijúumˉ i̱ dseaˋ i̱ nicuǿˉ do, jo̱guɨbaˈ nɨseaˋ fɨˊ e niˈíngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ catɨ́ɨngˉ do. 	 Testamentas įgyja galią, mirus jo sudarytojui, o jam tebesant gyvam, testamentas negalioja.


’Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, caguiémˈˉtu̱ i̱ fiir˜ do, jo̱ casɨ́ˈrˉ lajaangˋ lajaangˋ i̱ dseaˋ ˈléengˈ˜ quiáˈrˉ do e niguiéeiñˈˉ do cuente lají̱i̱ˈ˜ e nɨcajméerˋ có̱o̱ˈ˜ cuuˉ e cangɨ́ɨiñˈˋ do. 	 Praėjus nemaža laiko, tų tarnų šeimininkas grįžo ir pradėjo daryti su jais apyskaitą.


Jo̱ jaangˋ dseañʉˈˋ lajeeˇ lajaléngˈˋ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do catǿˈrˉ Jesús e teáˋ eáangˊ jo̱ cajíñˈˉ: —Tɨfaˈˊ, ¿jáˆ jméeˈˆ uíˆ diée˜ faˈ ñijmeeˈ˜ mɨ́ɨˊ quiáˈˉ jó̱o̱ˋo̱? co̱ˈ camɨ́ɨngˈ˜ sɨmingˈˋ labingˈ i̱ seengˋ quiéˉe; 	 Ir štai vienas vyras iš minios ėmė šaukti: “Mokytojau, meldžiu, pažvelk į mano sūnų, jis mano vienturtis.


Jo̱guɨ lanaguɨ nii˜i fɨˊ Jerusalén laco̱ˈ ta˜ quiʉˈˊ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e jí̱i̱ˈ˜ jaˋ ñiiˉ eeˋ nɨsɨjé̱e̱ˇ quiéˉe jo̱guɨ eeˋ nidsingɨ́ɨnˉn fɨˊ jo̱. 	 Ir štai dabar aš, dvasios kalinys, keliauju į Jeruzalę, nežinodamas, kas man ten nutiks,


Jo̱ jaˋ jáˈˉ güɨlíingˋnaˈ jnea˜ song jnea˜ jaˋ jmóoˋo dseángˈˉ laco̱ˈ la jmóoˋ Tiquiéˆe. 	 Jei Aš nedarau savo Tėvo darbų, netikėkite manimi!


Jo̱ lɨ́ˉ jo̱ casɨ́ˈˉ Jesús jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋguɨ júuˆ jo̱ cajíñˈˉ casɨ́ˈˉreiñˈ: —Quie̱ˋnaˈ cuente jial lɨ́ɨˊ jaléˈˋ ˈmaˋ güɨñíˈˆ o̱si lɨ́ˈˆ doñiˊ eeˋ ˈmaˋ é. 	 Ir Jis jiems pasakė palyginimą: “Stebėkite figmedį bei visus kitus medžius.


Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ íˈˋ e carooˋ e mɨ́ˈˆ huɨɨngˋ jǿˈˆ do, jo̱ caguiéiñˈˊ jaangˋ dseaˋ quiáˈrˉ e tɨˊ lɨ˜ táaiñˋ do i̱ cangomɨɨ˜ lají̱i̱ˈ˜ guiéeˆ quiáˈrˉ e catɨ́ɨiñˉ quiáˈˉ e ta˜ jmáˈˉjiʉ e jmóoˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ ni˜ guóoˈ˜ uǿˉ quiáˈrˉ. Jo̱ dsʉˈ mɨ˜ caguiéngˈˉ i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do e lɨ˜ taang˜ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ e uǿˉ do, caquiéˈˊbiñˈ do quiáˈrˉ e lafaˈ e nicuǿˈˉreiñˈ do lají̱i̱ˈ˜ guiéeˆ quiáˈˉ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do, jo̱ caguiémˈˊbreiñˈ do caléˈˋ catú̱ˉ fɨˊ lɨ˜ cajárˉ, jo̱ jaˋ eeˋ cacuøˈˊreiñˈ do jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ. 	 Atėjus metui, jis nusiuntė pas vynininkus tarną, kad tie jam duotų vynuogyno derliaus dalį. Tačiau vynininkai sumušė jį ir paleido tuščiomis.


Jo̱ e fɨˊ Damasco do niseengˋ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nisiiˋ Ananías. Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ cajmijnéengˋ ˈñiaˈˊ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ íˋ lafaˈ mɨ˜ quɨrˊ, jo̱ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do lala: —¡Ananías! Jo̱baˈ cañíiˋ Ananías quiáˈˉ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ: —Lab sínˈˋn, Fíiˋi. 	 Damaske buvo vienas mokinys, vardu Ananijas. Viešpats tarė jam regėjime: “Ananijau!” Šis atsakė: “Štai aš, Viešpatie”.


Jo̱ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ dseaˋ jaˋ cuǿøngˋ líˋ jíñˈˉ e o̱ˈ lajo̱ e na, jo̱baˈ catiiˉnaˈ jo̱ jaˋ e jmooˋnaˈ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ e jaˋ mɨˊ caˈíˋ óoˊnaˈ røøˋ. 	 Šito niekas negali paneigti. Taigi nusiraminkite ir nieko galvotrūkčiais nedarykite.


Jo̱ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Antioquíabingˈ caguiéˈˊ quiáˈrˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ɨiñˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Fenicia có̱o̱ˈ˜guɨ Samaria, cajmeaˈrˊ júuˆ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱ jial nɨcatʉ́ˋ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel e lamɨ˜ quɨ́ˈˉ tɨ́ɨiñˋ e jmiféiñˈˊ diée˜ e laco̱ˈ nɨteáaiñˉ teáˋ fɨˊ guiʉ́ˉ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ. Jo̱ jalémˈˋ i̱ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ do calɨˈiáangˋ dsíirˊ mɨ˜ canúurˉ e júuˆ do. 	 Bažnyčios aprūpinti, jie iškeliavo per Finikiją ir Samariją, pasakodami apie pagonių atsivertimą, ir tuo padarė didelį džiaugsmą visiems broliams.


Jo̱ e fɨˊ jo̱ joˋ nilɨseaˋguɨ uǿøˋ; jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ nigüeáˋ fɨˊ jo̱, joˋ nilɨˈnéˉguɨr jɨˋ o̱ˈguɨ jɨ˜ ieeˋ, co̱ˈ contøømˉ Fíiˋnaaˈ Fidiéeˇ nicuǿrˉ jɨr˜, jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ contøømˉ niquiʉ́ˈrˉ ta˜ carˋ ngongɨ́ɨˋ jmɨɨ˜. 	 Ten nebebus nakties, jiems nereikės nei žiburio, nei saulės šviesos, nes Viešpats Dievas jiems švies, ir jie viešpataus per amžių amžius.


Jo̱ lɨco̱ˈ cajǿømˉ Jesús i̱ dseaˋ quiáˈrˉ do, jo̱ cañíirˋ quiáiñˈˉ do lala jo̱ cajíñˈˉ: —Jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ quɨ́ɨˈr˜ jmɨɨ˜ nileángˉ ˈñiaˈrˊ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quiáˈrˉ, co̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ Fidiéeˇbingˈ quɨ́ɨˈ˜ jmɨɨ˜ jméˉ lajo̱. 	 Jėzus pažvelgė į juos ir tarė: “Žmonėms tai neįmanoma, bet Dievui viskas įmanoma”.


Co̱ˈ lajɨˋ gángˉ i̱ dseañʉˈˋ i̱ nɨcajéengˋ ˈnʉ́ˈˋ fɨˊ la jaˋ e mɨˊ cajmeáiñˈˋ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ guáˈˉ quíˉiiˈ, o̱ˈguɨ mɨˊ caféˈrˋ e gaˋ uii˜ quiáˈˉ i̱ sengfɨ́ˉ quíˉiiˈ do cajo̱. 	 Jūs atitempėte čionai šiuos vyrus, kurie nėra nei šventyklos vagys, nei piktžodžiautojai mūsų deivei.


Co̱ˈ joˋ nijmee˜e e jmɨɨ˜ jo̱ có̱o̱ˈ˜ ˈnʉ́ˈˋ cartɨˊ mɨ˜ nitɨ́ˉ íˈˋ e nijí̱ˈˋtu̱ rúˈˋnaaˈ fɨˊ ñifɨ́ˉ quiéˉe. 	 Sakau jums, nuo šiol daugiau jos nebevalgysiu, kol ji išsipildys Dievo karalystėje”.


Jo̱ e Jmɨguíˋ e niñíingˋnaˈ do quiáˈrˉ catɨ́ɨmˉbaˈ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ jó̱o̱ˋnaˈ cajo̱ có̱o̱ˈ˜guɨ lajɨɨngˋ jaléngˈˋ dseaˋ lɨ́ˈˆ doñiˊ jiéˈˋ fɨˊ seeiñˋ, lɨ́ˈˆ lajaléngˈˋ i̱ nɨsɨˈíingˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ i̱ niˈuíingˉ dseaˋ quiáˈrˉ. 	 Juk jums skirtas pažadas, taip pat ir jūsų vaikams ir visiems toli esantiems, kuriuos tik pasišauks Viešpats, mūsų Dievas”.


Jo̱guɨ jaléngˈˋ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ seengˋnaˈ fɨˊ Capernaum, ¿su lɨ́ɨngˉnaˈ e ˈnʉ́ˈˋbingˈ i̱ nisángˈˊ cartɨˊ yʉ́ˈˆguɨ jee˜ jaléngˈˋ dseaˋ? Jo̱ o̱ˈ lajo̱, co̱ˈ ˈnʉ́ˈˋbingˈ i̱ nijgiáangˋ tɨˊ lɨ˜ ˈlɨˈˆ mɨ˜ nitɨ́ˉ íˈˋ lajo̱. Co̱faˈ mɨ˜ fɨˊ fɨɨˋ Sodoma calɨ́ˉ lajaléˈˋ e quɨ́ɨˈ˜ jmɨɨ˜ laco̱ˈguɨ jí̱i̱ˈ˜ e nɨcajméˉe jee˜ ˈnʉ́ˈˋ, jo̱baˈ jaˋ caˈíngˉ e fɨɨˋ jo̱, jo̱ sɨji̱ˈˆbɨ latɨˊ lana. 	 Ir tu, Kafarnaume, išaukštintas iki dangaus, nugarmėsi iki pragaro! Jeigu Sodomoje būtų įvykę tokių stebuklų, kokių įvyko tavyje, ji būtų išlikusi iki šios dienos.


Jo̱ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ Israel jábˈˉ calɨ́iñˉ júuˆ e guiaˊ i̱ Paaˉ do có̱o̱ˈ˜guɨ Silas, jo̱ røøbˋ canaaiñˋ ngɨrˊ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ do. Jo̱guɨ fɨ́ɨmˊbɨ dseaˋ griego i̱ eáangˊ jmɨˈgóˋ Fidiéeˇ có̱o̱ˈ˜guɨ fɨ́ɨngˊ dseamɨ́ˋ i̱ laniingˉ quiáˈˉ e fɨɨˋ do, jábˈˉ calɨ́iñˉ e júuˆ jo̱ cajo̱. 	 Kai kurie iš jų įtikėjo ir prisidėjo prie Pauliaus ir Silo, taip pat daugybė pamaldžių graikų ir nemaža aukštos kilmės moterų.


Jo̱guɨ jaˋ jmiquíngˈˆ áaˊnaˈ có̱o̱ˈ˜ Fíiˋnaaˈ Fidiéeˇ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ cajméeˋ i̱ lɨɨng˜ i̱ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ do, co̱ˈ uíiˈ˜ e cajméerˋ lajo̱, jo̱baˈ casíingˋ Fidiéeˇ dseaˋ mojɨ́ɨˋ i̱ cajngaˈˊ quiáˈrˉ. 	 Nemurmėkite, kaip kai kurie iš jų murmėjo ir žuvo nuo naikintojo.


Jo̱guɨ catá̱ˈrˉ co̱o̱ˋ lɨ́ˈˆ corona e lɨ́ɨˊ có̱o̱ˈ˜ layaang˜ tó̱o̱ˊ fɨˊ mogui˜ dseaˋ do, jo̱guɨ co̱o̱ˋ sɨɨˉ cacuøˈrˊ dseaˋ do jo̱ casaiñˈˉ do fɨˊ guóorˋ dséeˊ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, casíˈrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ lǿøiñˉ dseaˋ do jo̱ sɨ́ˈrˋ lala: —¡Majmiféngˈˊnaaˈ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ quiáˈˉ dseaˋ Israel! 	 Nupynę erškėčių vainiką, uždėjo Jam ant galvos, o į Jo dešinę įspraudė nendrę. Po to tyčiodamiesi klūpčiojo prieš Jį ir sakė: “Sveikas, žydų karaliau!”


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangoquiéengˊ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ lɨ́ɨngˊ jaangˋ fii˜ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ néeˊ ni˜ guáˈˉ quiáˈˉ dseaˋ Israel, jo̱ cajmɨngɨ́ˈrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ: —Tɨfaˈˊ i̱ guiʉ́ˉ dsíiˊ, ¿e˜ ˈnéˉ nijmee˜e e laco̱ˈ nilíˈˋi e nilɨseenˉ cøøngˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ carˋ ngongɨ́ɨˋ jmɨɨ˜? 	 Vienas valdininkas Jį paklausė: “Gerasis Mokytojau, ką turiu daryti, kad paveldėčiau amžinąjį gyvenimą?”


Jo̱ co̱ˈ dobɨ guiing˜ Tʉ́ˆ Simón e fɨˊ siguiˊ do ie˜ jo̱, jo̱ lajeeˇ jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáˈˉ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do. 	 Petrui esant žemai, kieme, atėjo viena vyriausiojo kunigo tarnaitė


Dsʉˈ jnea˜ fáˈˋa e fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e nɨcajábˉ Líiˆ, jo̱ cajméebˋ dseaˋ la tíiˊ e jáˉ dsíirˊ có̱o̱ˈ˜ dseaˋ do lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ la féˈˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e nɨsɨˈíˆ e nidsingɨ́ɨngˉ dseaˋ do. 	 Todėl sakau jums: Elijas buvo atėjęs, ir jie pasielgė su juo kaip norėjotaip, kaip apie jį parašyta”.


Jo̱baˈ jmɨtaaˆ óoˊnaˈ e i̱ fiir˜ do dsíngˈˉ guiʉ́ˉ nijmérˉ jo̱ nicuǿˈˉreiñˈ do e nineˈˉ niñˈ˜ latøømˉ sɨnʉ́ʉˆ quiáˈrˉ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléˈˋ e seaˋ fɨˊ jo̱. 	 Iš tiesų sakau jums: jį paskirs valdyti visų savo turtų.


Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangóˉ Jesús laco̱o̱ˋ fɨɨˋ e cóoˈ˜ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ fɨɨˋ e píˈˆ quiáˈˉ e guiarˊ jaléˈˋ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ e quiáˈˉ jial quie̱ˊ dseaˋ do nifɨˊ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ. 	 Po to Jėzus keliavo per miestus ir kaimus, pamokslaudamas ir skelbdamas Dievo karalystės Gerąją naujieną. Su Juo buvo dvylika


Co̱ˈ jalébˈˋ e júuˆ quiʉˈˊ ta˜ na quiáˈˉ Fidiéeˇ e cajmeˈˊ Moi˜ nɨcaˈɨ́bˋ jaléngˈˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáˈˉ guáˈˉ quiáˈˉ dseaˋ góoˋooˈ dseaˋ Israel fɨˊ lacaangˋ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ quíˉiiˈ e té̱e̱ˉ fɨˊ laˈúngˉ jee˜ fɨɨˋ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ mɨ˜ tɨˊ e jmiˈíngˈˊnaaˈ. 	 Juk Mozė kiekviename mieste nuo senų laikų turi savo skelbėjų ir kas sabatą yra skaitomas sinagogose”.


Jo̱guɨ lajo̱b lɨ́ɨˊ e júuˆ la cajo̱, co̱ˈ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nidsijéeˊ lajaléˈˋ e nɨcafáˈˉa na, jo̱baˈ nɨñíˆbaˈ jóng e quiá̱bˈˉ nɨjaquiéengˊ e nigáaˊ jnea˜, dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ jáaˊ fɨˊ ñifɨ́ˉ. 	 Taip pat, visa šita išvydę, žinokite, jog tai arti, prie durų.


Jo̱ jaˋ güɨjmeáangˈˇ yee˜naaˈ laco̱ˈ Caín, dseaˋ calɨˈiiñ˜ e calɨ́iñˉ dseaˋ quiáˈˉ fii˜ i̱ ˈlɨngˈˆ; jo̱ uíiˈ˜ e lajo̱baˈ cajngaiñˈˊ jaangˋ rúiñˈˋ dseaˋ ngáangˈ˜ có̱o̱ˈr˜, co̱ˈ jmangˈˉ e guiʉ́bˉ caˈéeˋ i̱ ˈlɨɨ˜ rúiñˈˋ do, jo̱guɨ ˈñiaˈrˊ jmangˈˉ e gabˋ caˈéerˋ. 	 Ne kaip Kainas, kuris buvo iš piktojo ir nužudė savo brolį. Kodėl nužudė? Todėl, kad jo darbai buvo pikti, o brolioteisūs.


Jo̱ co̱ˈ lajo̱b jmóoˋo, jo̱baˈ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉ́ˈˋ, dseaˋ rúˈˋnaaˈ, e ˈnéˉ eeˉnaˈ laco̱ˈ la eeˉ jnea˜, co̱ˈ jnea˜ eeˉ laco̱ˈ caˈéeˋ Dseaˋ Jmáangˉ. 	 Sekite manimi, kaip ir aš seku Kristumi.


Jo̱baˈ casɨ́ˈˉtu̱ Paaˉ i̱ dseaˋ do: —Lajo̱b lɨ́ɨˊ, co̱ˈ i̱ Juan do caseáaiñˋ dseaˋ jmɨɨˋ lají̱i̱ˈ˜ i̱ caquɨ́ˈˉ jíngˈˋ yaang˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéebˇ; jo̱guɨ casɨ́ˈˉbɨr jaléngˈˋ dseaˋ íˋ cajo̱ e ˈnéˉ niˈímˈˋbiñˈ do i̱ dseaˋ i̱ nijáaˊ cøøngˋguɨ do mɨ˜ nisóongˉ írˋ; jo̱ dseaˋ íbˋ Jesús lana. 	 Tada Paulius tarė: “Jonas krikštijo atgailos krikštu, ragindamas žmones tikėti Tą, kuris ateis po jo, būtent Kristų Jėzų”.


Jo̱ lajalémˈˋ dseaˋ teáaiñˉ e jǿørˉ jaléˈˋ e calɨ́ˉ, jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseata˜ do canaaiñˋ lǿøiñˉ Jesús jo̱ sɨ́ˈrˋ dseaˋ do lala jo̱ féˈrˋ: —Caleáamˋbre jaléngˈˋ dseaˋ jiéngˈˋ, jo̱baˈ güɨleáangˋ ˈñiaˈrˊ náng, song dseángˈˉ jáˈˉ e íˋbre lɨ́ɨiñˊ Dseaˋ Jmáangˉ, dseaˋ i̱ casíingˋ Fidiéeˇ fɨˊ jmɨgüíˋ la. 	 Žmonės stovėjo ir žiūrėjo. Vyresnieji kartu su kitais šaipydamiesi kalbėjo: “Kitus išgelbėdavotegul pats išsigelbsti, jei Jis Kristus, Dievo išrinktasis!”


’Juguiʉ́ˉjiʉ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ dsíngˈˉ lɨjiuung˜ dsíiˊ, co̱ˈ Fidiéebˇ nijmiˈiáaiñˋ dsíiˊ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ. 	 Palaiminti, kurie liūdi, nes jie bus paguosti.


Jo̱ Dseaˋ Jmáamˉ i̱ dseaˋ i̱ cajgángˉ do, jo̱ íˋbɨ cajo̱ i̱ cangángˈˉtu̱ cartɨˊ yʉ́ˈˆguɨ lɨ˜ nɨniingˉguɨ eáangˊ e laco̱ˈ íbˋ nilíingˉ Fii˜ quiáˈˉ lajaléˈˋ. 	 Tas, kuris nužengė, yra ir Tas, kuris iškilo aukščiau už visus dangus, kad visa užpildytų.


Jo̱ jee˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do jí̱i̱ˈ˜ jaaiñˋ teáˋ dsíirˊ niféˈrˋ uii˜ quiáˈˉ Jesús, co̱ˈ ˈgóˈˋbre fɨng eeˋ cajméeˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ quie̱ˊ nifɨˊ do quiáˈrˉ song canúurˉ jaléˈˋ e sɨ́ɨiñˈˋ do. 	 Tačiau nė vienas apie Jį viešai nekalbėjo, nes bijojo žydų.


E jáˈˉ e fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ e i̱ lɨɨng˜ lajeeˇ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ la jaˋ mɨˊ júuiñˉ cartɨˊ ninírˋ jial lɨ́ɨˊ mɨ˜ nɨcá̱ˋ Fidiéeˇ nifɨˊ quiáˈˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱ jaléˈˋ e júuˆ na cajíngˈˉ Jesús casɨ́ˈrˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do ie˜ jo̱. 	 Iš tiesų sakau jums: kai kurie iš čia stovinčiųjų neragaus mirties, kol išvys Dievo karalystę”.


’Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ caguíingˈ˜ ˈnʉˋ jee˜ jaléngˈˋ dseaˋ jmɨgüíˋ e laco̱ˈ caˈuíiñˉ dseaˋ quiéˉe, jo̱baˈ nɨcajméˉbaa e nɨcalɨñirˊ i̱˜ dseángˈˉ lɨ́ɨngˊ ˈnʉˋ. Jo̱ lajɨɨngˋ dseaˋ i̱ cacuǿønˈ˜ jnea˜ do, dseaˋ quíiˉbaˈ lɨ́ɨiñˊ, jo̱guɨ lana nɨcaˈímˈˋbre jaléˈˋ júuˆ quíiˈˉ. 	 Aš apreiškiau Tavo vardą žmonėms, kuriuos man davei iš pasaulio. Jie buvo Tavo, ir Tu juos davei man, ir jie laikėsi Tavojo žodžio.


Jo̱baˈ fɨ́ɨˉɨ ˈnʉ́ˈˋ, jmeeˉbaˈ nʉ́ʉˈ˜naˈ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ quiáˈrˉ jo̱guɨ jmitíˆbaˈ lají̱i̱ˈ˜ e sɨ́ˈrˋ ˈnʉ́ˈˋ, jo̱ dsʉˈ jie˜ mɨˊ jmooˋnaˈ laco̱ˈguɨ la jmóorˋ, dsʉco̱ˈ i̱ dseaˋ íˋ jaˋ jmitir˜ lají̱i̱ˈ˜ e júuˆ quiáˈrˉ do. 	 Todėl visko, ko jie liepia jums laikytis, laikykitės ir vykdykite, tačiau nesielkite, kaip jie elgiasi, nes jie kalba, bet nedaro.


Jo̱ mɨ˜ cangáˉ jaléngˈˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ tɨfaˈˊ quiáˈˉ júuˆ quiʉˈˊ ta˜ quiáˈrˉ e ngolíingˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ lɨ˜ singˈˊ Jesús, jo̱baˈ canaaiñˈˋ do éeiñˋ Jesús jo̱ féˈrˋ: —I̱ dseañʉˈˋ na co̱lɨɨm˜ ngɨrˊ jo̱guɨ gøˈrˊ có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ dseaˋ seaˋ júuˆ e dsíngˈˉ røøiñˋ dseeˉ. 	 Fariziejai ir Rašto žinovai murmėjo, sakydami: “Šitas priima nusidėjėlius ir su jais valgo”.


’Jo̱ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉ́ˈˋ cajo̱ e joˋ huǿøˉ táangˋguɨ́ɨ jee˜ ˈnʉ́ˈˋ, jo̱baˈ joˋ nimáang˜guɨˈ jnea˜; jo̱ dsʉˈ mɨ˜ ningɨ́ˋguɨjiʉ lajo̱, jo̱baˈ nimáam˜tu̱ˈ jnea˜ caléˈˋ catú̱ˉ. 	 Prabėgs valandėlėir manęs nematysite, ir dar valandėlėir vėl mane pamatysite, nes Aš pas Tėvą einu”.


’Jo̱ lɨgüeangˈˆ jaléngˈˋ dseaˋ quiéˉe laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e huɨ́ɨngˊ e dsingɨ́ɨiñˉ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ lɨgüeangˈˆ jaléˈˋ feáˈˉ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ ñi˜ jo̱guɨ jɨˋ. 	 Kiekvienas bus pasūdytas ugnimi, ir kiekviena auka bus druska pasūdyta.


Jo̱ casíiñˋ dseaˋ do fɨˊ quiáˈˉ jaangˋ sɨmɨ́ˆ i̱ siiˋ Yáˆ i̱ nɨnéeˊ júuˆ quiáˈˉ có̱o̱ˈ˜ jaangˋ sɨmingˈˋ sɨju̱ˇ Davíˈˆ i̱ siiˋ Séˆ. 	 pas mergelę, sužadėtą su vyru, vardu Juozapas, iš Dovydo namų; o mergelės vardas buvo Marija.


Jo̱ lajeeˇ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ do tíirˊ guitúuiñˋ yaang˜ dseañʉˈˋ. 	 Iš viso jų buvo apie dvylika vyrų.


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo e júuˆ jo̱, jo̱baˈ i̱ lɨɨiñˈ˜ do cajíñˈˉ: —I̱ dseaˋ i̱ cajméeˋ e jo̱ jaˋ líˈˆ dsiˋnaaˈ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ, co̱ˈ jaˋ jmɨˈgórˋ e jmɨɨ˜ e jmiˈíngˈˊ jneaa˜aaˈ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨˈ dseaˋ Israel. Dsʉˈ caguiaangˉguɨ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo do féˈrˋ jo̱ jíñˈˉ: —Jo̱ ¿jial quɨ́ɨˈ˜ i̱ dseañʉˈˋ do jmɨɨ˜ nijmérˉ jaléˈˋ e jo̱ song jaangˋ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quibˊ lɨ́ɨiñˊ? Jo̱ e jo̱ caˈuíingˉ e lajeeˇ laˈóˈˋ íˋbre canaaiñˋ e joˋ sɨ́ɨiñˋ røøˋ. 	 Kai kurie fariziejai kalbėjo: “Tas žmogus ne iš Dievo, nes nesilaiko sabato”. O kiti sakė: “Kaip galėtų nuodėmingas žmogus daryti tokius ženklus?!” Ir jie tarp savęs nesutarė.


Jo̱ jalémˈˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jaléˈˋ fɨɨˋ e néeˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Judea có̱o̱ˈ˜guɨ fɨˊ lacúngˈˊ jo̱, calɨñirˊ e júuˆ jo̱ lají̱i̱ˈ˜ e cajméeˋ Jesús do. 	 Ta žinia apie Jį pasklido po visą Judėją ir visą apylinkę.


¡Jo̱ eáamˊ iin˜n e táanˋn jee˜ ˈnʉ́ˈˋ lana, co̱ˈ jiéˈˋguɨ lɨ́ɨˊ e sɨɨ˜naaˈ dseángˈˉ quiniˇnaˈ lana; co̱ˈ jaˋ ñiiˉ eeˋ niˈɨ́ˆ dsiiˉ uii˜ quíiˉnaˈ! 	 Norėčiau dabar būti pas jus ir prabilti kitaip, nes nežinau, ką man su jumis daryti.


Jo̱ dsʉˈ i̱ ɨ̱ɨ̱ˋ i̱ jaangˋguɨ do caˈgaamˋbre quiáˈˉ i̱ ɨ̱ɨ̱ˋ rúiñˈˋ do jo̱ cajíñˈˉ casɨ́ˈˉreiñˈ: —¿Su jaˋ jáaˊ quíiˈˉ faˈ e ˈgǿngˈˋ Fidiéeˇ dseaˋ guiing˜ ñifɨ́ˉ, ˈnʉˋ dseaˋ táanˈˋ fɨˊ dseˈˋ crúuˆ la cajo̱? 	 Antrasis sudraudė jį: “Ir Dievo tu nebijai, pats būdamas taip pat nuteistas!


Jo̱baˈ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ˈnʉˋ e jaléngˈˋ dseaˋ i̱ ɨˊ dsíiˊ jaléˈˋ e gaˋ, güɨjméeˋbre lají̱i̱ˈ˜ e ˈlɨˈˆ rúiñˈˋ e iiñ˜ jmérˉ; jo̱guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ teáangˉ fɨˊ gaˋ, güɨteáamˉbɨr fɨˊ jo̱; jo̱ dsʉˈ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ seengˋ røøˋ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ, güɨjméeˋbre lají̱i̱ˈ˜ e guiʉ́ˉ e jmóorˋ do; jo̱guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ lají̱i̱ˈ˜ e iing˜ Fidiéeˇ, güɨjméeˋbre lajo̱ cajo̱. 	 Neteisusis toliau tesielgia neteisiai, kas susitepęs, ir toliau tebūna susitepęs, teisusis toliau tevykdo teisumą, ir šventasis dar tepašventėja”.


Jo̱ jnea˜ nɨcaˈéeˉbaa ˈnʉ́ˈˋ jial ˈnéˉ nijmeeˉnaˈ e laco̱ˈ ˈnʉ́ˈˋ nijmeeˉnaˈ røøbˋ laco̱ˈguɨ jí̱i̱ˈ˜ e nɨcajméˉ jnea˜. 	 Aš jums daviau pavyzdį, kad Jūs darytumėte, kaip Aš jums dariau.


Jo̱ caquiʉˈˊ Tʉ́ˆ Simón ta˜ e cajgáamˉ i̱ dseaˋ do jmɨɨˋ e laco̱ˈ cuøˊ li˜ e nɨlɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do camɨˈrˊ Tʉ́ˆ Simón e faˈ nijé̱ˉbɨ dseaˋ do co̱o̱ˋ tú̱ˉ jmɨɨ˜ có̱o̱ˈr˜ fɨˊ jo̱. 	 Ir jis liepė juos pakrikštyti Viešpaties vardu. Po to jie prašė jį pasilikti dar kelias dienas.


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ gaangˋ quiáˈˉ Jesús do lajo̱, dsifɨˊ lanab casɨjníirˆ fɨˊ ni˜ uǿˆ jo̱guɨ catúˋ guir˜, co̱ˈ eáamˊ cafǿiñˈˊ. 	 Tai išgirdę, mokiniai puolė veidais į žemę ir labai išsigando.


e dseángˈˉ ˈnéˉbaˈ e cajúngˉ i̱ Dseaˋ Jmáangˉ do; jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajúiñˉ, dseángˈˉ ˈnéˉ e cají̱bˈˊtu̱r. Jo̱ casɨ́ˈˉguɨr i̱ dseaˋ do cajo̱ jo̱ cajíñˈˉ: —I̱ Jesús nab i̱ lɨ́ɨngˊ Dseaˋ Jmáangˉ, i̱ dseaˋ i̱ laangˋ jneaa˜aaˈ jee˜ dseeˉ quíˉiiˈ, jo̱ júuˆ quiáˈˉ i̱ nab e ngɨˊ jnea˜ guiaaˉ jee˜ ˈnʉ́ˈˋ. 	 dėstydamas ir įrodinėdamas, kad Kristus turėjo kentėti ir prisikelti iš numirusių ir kad: “Kristustai Jėzus, kurį aš jums skelbiu”.


Jo̱ jaˋ e lɨ́ɨˊ e eáamˊ nɨdseáangˉ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canaangˋ e lɨseengˋ jó̱o̱rˊ, dsʉˈ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, i̱ ˈleáamˉ dseaˋ sɨju̱rˇ calɨséngˋ lɨ́ˈˆ laco̱ˈguɨ la fɨ́ɨngˊ nʉ́ʉˊ i̱ sɨtǿngˈˉ fɨˊ yʉ́ˈˆ jmɨgüíˋ mɨ˜ canʉʉˋ, o̱si lɨ́ˈˆ laco̱ˈ la jmiguiʉˊ tóoˈ˜ e néeˊ ˈnɨˈˋ jmɨñíˈˆ e jí̱i̱ˈ˜ jaˋ quɨ́ɨˈ˜ dseaˋ jmɨɨ˜ nijmiˈírˆ. 	 Todėl iš vieno vyro, ir dar apmirusio, gimė palikuonys, gausūs tartum dangaus žvaigždės ir nesuskaitomi kaip jūros pakrantės smiltys.


Jo̱ i̱ dseaˋ lab i̱ éengˊ jnea˜ do ie˜ lamɨ˜ cafáˈˉa lala: “Mɨ˜ nisóongˉ jnea˜, nijáaˊ jaangˋ i̱ niingˉguɨ eáangˊ laco̱ˈ jnea˜, dsʉco̱ˈ i̱ dseaˋ íˋ lají̱i̱ˈ˜ mɨ˜ nʉ́ˈˆguɨ eáangˊ e nilɨseengˋ jnea˜baˈ e nɨseeiñˋ.” 	 Čia Tas, apie kurį pasakiau: po manęs ateina vyras, kuris pirmesnis už mane yra, nes anksčiau už mane buvo.


’Juguiʉ́ˉjiʉ quíiˉnaˈ, ˈnʉ́ˈˋ dseaˋ móoˉnaˈ ooˉ, co̱ˈ Fidiéebˇ nicuǿˈˉ ˈnʉ́ˈˋ lalíingˋ mɨ˜ nitɨ́ˉ íˈˋ lajo̱. ’Juguiʉ́ˉjiʉ quíiˉnaˈ, ˈnʉ́ˈˋ dseaˋ jiuung˜ óoˊnaˈ carˋ quɨˈˋnaˈ, co̱ˈ ˈnʉ́ˈˋbingˈ i̱ ningɨ́ɨˉ mɨ˜ niguiéeˊ jmɨɨ˜. 	 Palaiminti, kurie dabar alkstate, nes būsite pasotinti. Palaiminti, kurie dabar verkiate, nes juoksitės.


jo̱ mɨ˜ cadséiñˈˋ dseaˋ do jo̱ casɨ́ˈrˉ: —Fíiˋnaaˈ, lajɨɨmˋ dseaˋ ngɨrˊ ˈnáiñˈˊ ˈnʉˋ lana. 	 ir, suradę Jį, pasakė: “Visi Tavęs ieško”.


Co̱ˈ jee˜ e júuˆ jo̱ féˈˋ e i̱ ˈlɨɨ˜ yʉ́ʉˈ˜ Abraham do calɨséngˋ gángˉ jó̱o̱rˊ, jaangˋ i̱ calɨséngˋ có̱o̱ˈ˜ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Agar i̱ sɨˈnɨɨngˇ i̱ jmóoˋ ta˜ huɨ̱́ˈˋ e jaˋ ˈléengˈ˜, jo̱guɨ i̱ jaangˋguɨ do calɨséngˋ quiáˈrˉ có̱o̱ˈ˜ dseángˈˉ dseamɨ́ˋ quiáˈrˉ i̱ siiˋ Sara i̱ néeˊ ni˜ jalébˈˋ e óorˋ có̱o̱ˈ˜ dseañʉˈˋ quiáˈrˉ. 	 Juk parašyta, kad Abraomas turėjo du sūnus: vieną iš vergės, o kitą iš laisvosios.


Jo̱ dsʉˈ uíiˈ˜ e jaˋ jáˈˉ calɨ́nˈˉ jaléˈˋ júuˆ quiéˉe, jo̱baˈ latɨˊ lana nijá̱ˈˆ e joˋ líˋ foˈˆ jí̱i̱ˈ˜ camɨ́ˈˆ júuˆ cartɨˊ nilɨti˜ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ e nɨfáˈˉa na, jo̱ jo̱guɨb nifoˈˆtu̱ˈ jóng. 	 Štai tu tapsi nebylys ir negalėsi kalbėti iki tos dienos, kurią tai įvyks, nes nepatikėjai mano žodžiais, kurie išsipildys savo metu”.


Jo̱ canaangˋtu̱ i̱ dseaˋ apóoˆ do e eˈrˊ jaléngˈˋ dseaˋ júuˆ quiáˈˉ Jesús laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜, jo̱guɨ guiarˊ jaléˈˋ e júuˆ do fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáˈˉ féˈˋ quiáˈˉ dseaˋ Israel e siˈˊ fɨˊ Jerusalén jo̱guɨ lajo̱bɨ lacaangˋ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáˈˉ dseaˋ cajo̱. 	 Kiekvieną dieną šventykloje ir po namus jie nesiliovė mokyti bei skelbti Jėzų Kristumi.


Jo̱ dsʉˈ dseángˈˉ jaˋ cuøbˈˊ júuˆ rúngˈˋ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do có̱o̱ˈ˜ lají̱i̱ˈ˜ e sɨ́ɨiñˋ do. 	 Bet ir šie kaltinimai nesutapo.


Jo̱baˈ lalab cañíiˋ Jesús quiáˈˉ i̱ dseaˋ do: —¿E˜ ta˜ caquiʉˈˊ Moi˜ e nijmeeˉnaˈ quiáˈˉ e jo̱? 	 Jis jiems atsakė: “O ką jums įsakė Mozė?”


Jo̱ co̱o̱ˋ uǿøˋ cajmijnéengˋ ˈñiaˈˊ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ quiniˇ Paaˉ, jo̱ e jo̱ cangárˉ lafaˈ mɨ˜ quɨrˊ, jo̱ cajíngˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ casɨ́ˈrˉ dseaˋ do: —Jaˋ jmooˈˋ ˈgóˈˋ jí̱i̱ˈ˜ capíˈˆ, jo̱ guia˜guɨ júuˆ quiéˉe jee˜ jaléngˈˋ dseaˋ jo̱ jaˋ quiunˈˆ e jmooˈˋ lajo̱. 	 Naktį Viešpats regėjime prabilo Pauliui: “Nebijok! Kalbėk ir netylėk!


Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ teáangˉ núuˋ jial ngɨ́ɨˋ i̱ jiuung˜ Jesús do dsíngˈˉ dsigáˋ dsíirˊ, co̱ˈ tɨɨmˋbiñˈ eáangˊ. 	 Visi, kurie Jį girdėjo, stebėjosi Jo išmanymu ir atsakymais.


Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ ˈnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, canaaiñˋ uøˈˊbre có̱o̱ˈ˜ layaang˜ guóorˋ jaléˈˋ ˈnii˜ e guiquíngˈˆ ˈmɨˈˊ quiáˈˉ e móoˊ do. 	 Trečią dieną savo rankomis išmetėme kai kuriuos laivo įrengimus.


Dsʉco̱ˈ lalab féˈˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ: I̱i̱ˋ dseaˋ iing˜ e nilɨseengˋ guiʉ́ˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la jo̱guɨ e seeiñˋ juguiʉ́ˉ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜, ˈnéˉ nijmeáiñˈˋ íˆ nisɨ́ɨˈˇbre e laco̱ˈ jaˋ niféˈrˋ gaˋ, jo̱ lajo̱bɨ losʉʉr˜ cajo̱ e laco̱ˈ jaˋ niféˈrˋ júuˆ adseeˋ. 	 “Kas trokšta mylėti gyvenimą ir matyti gerų dienų, tepažaboja liežuvį nuo pikto ir lūpas nuo klastingų kalbų.


Jo̱ caˈuøømˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do e fɨˊ jo̱ e iáangˋ dsíirˊ, co̱ˈ Fidiéeˇbingˈ i̱ nɨcacuøˊ írˋ e laco̱ˈ nidsingɨ́ɨiñˉ iihuɨ́ɨˊ uíiˈ˜ Jesús. 	 O tie ėjo iš sinedriono džiaugdamiesi, kad buvo palaikyti vertais dėl Jėzaus vardo iškęsti paniekinimą.


Jo̱ lajo̱b cajméeˋ i̱ dseaˋ do; jo̱ laˈuii˜ cangɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ i̱ cangotáangˈ˜ la i̱i̱ˉ ˈñiáˋ e caˈlóoˉ, jo̱ lajaangˋ lajaamˋ i̱ dseaˋ íˋ caˈíñˈˋ e ˈléeiñˈ˜ quiáˈˉ latøøngˉ jmɨɨ˜. 	 Atėję pasamdytieji apie vienuoliktą valandą kiekvienas gavo po denarą.


Jo̱ lɨ́ˈˆ laco̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ e nɨcafɨ́ɨˉɨ ˈnʉˋ, Timoteo, ie˜ cangóˉo fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Macedonia, jo̱ fáˈˋtú̱u̱ lana, e dobɨ nijá̱ˈˆ e fɨˊ fɨɨˋ Éfeso e laco̱ˈ niliúunˈ˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ eˊ júuˆ e jaˋ cǿøngˋ røøˋ có̱o̱ˈ˜ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ e joˋ nijméˉguɨr lajo̱. 	 Dar keliaudamas į Makedoniją, aš prašiau tave pasilikti Efeze, kad įsakytum kai kuriems, jog jie nemokytų kitaip,


Jo̱ e Jmɨguíˋ do niféˈˋ guiʉ́ˉ uii˜ quiéˉe, co̱ˈ nicuǿˈˉ ˈnʉ́ˈˋ lají̱i̱ˈ˜ e niˈíngˈˋ quiéˉbaa e laco̱ˈ nilɨñíˆnaˈ jaléˈˋ e jo̱. 	 Ji pašlovins mane, nes ims iš to, kas mano, ir jums tai paskelbs.


Jo̱ jaangˋ lajeeˇ i̱ quiúungˉ do cacuøˈrˊ lajaangˋ lajaangˋ i̱ ángeles i̱ guiángˉ do jmacó̱ˋ cóoˆ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ˈ˜ layaang˜ cunéeˇ, jo̱ fɨˊ dsíiˊ jo̱b lɨ˜ sɨrǿøngˋ e iihuɨ́ɨˊ quiáˈˉ e guíingˉ Fidiéeˇ i̱ seengˋ carˋ ngongɨ́ɨˋ jmɨɨ˜ do. 	 Viena iš keturių būtybių padavė septyniems angelams septynis aukso dubenis, pilnus Gyvenančiojo per amžių amžius Dievo rūstybės.


Jo̱baˈ i̱ dseaˋ íˋ jmiféiñˈˊ Fidiéeˇ uíiˈ˜ e nɨcalɨsɨ́ɨmˉ jnea˜. 	 Ir jos šlovino Dievą dėl manęs.


Jo̱ mɨ˜ canúuˉ dseaˋ Israel lají̱i̱ˈ˜ e cajíngˈˉ Jesús, jo̱baˈ casɨtɨ́ɨrˊ cu̱u̱˜ caléˈˋ catú̱ˉ e lamɨ˜ iiñ˜ niquiúiñˈˉ dseaˋ do cartɨˊ nijngángˈˉneiñˈ. 	 Tada žydai vėl stvėrėsi akmenų, norėdami Jį užmėtyti.


Jo̱ lajeeˇ lajɨɨngˋ dseaˋ i̱ cagǿˈˋ do ie˜ jo̱ tíirˊ ˈñiáˋ mil yaang˜ dseañʉˈˋ, jo̱ jaˋ lɨˈíingˆ dseamɨ́ˋ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ jiuung˜. 	 O valgytojų buvo apie penkis tūkstančius vyrų, neskaičiuojant moterų ir vaikų.


Dsʉˈ Jesús tiibˉ caje̱rˊ, jaˋ e cañíirˋ jí̱i̱ˈ˜ co̱o̱ˋ. Jo̱baˈ cajíngˈˉtu̱ i̱ jmidseaˋ laniingˉ do: —Laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ Fidiéeˇ dseaˋ jí̱ˈˋ, lana quiʉ́ˈˋʉ ta˜ e nijméeˈˆ júuˆ jáˈˉ su ˈnʉˋ i̱ lɨ́ɨngˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ camɨ́ɨngˈ˜ do i̱ nisíngˉ Fidiéeˇ i̱ nicá̱ˋ nifɨˊ quíˉiiˈ. 	 Bet Jėzus tylėjo. Tuomet vyriausiasis kunigas Jam tarė: “Prisaikdinu Tave gyvuoju Dievu, kad mums pasakytum, ar Tu esi Kristus, Dievo Sūnus?!”