Imiren Ṛṛuḥ iqedsen yewwi Sidna Ɛisa ɣer unezṛuf iwakken a t-ijeṛṛeb Cciṭan. 	 Da blev Jesus av Ånden ført ut i ørkenen for å fristes av djevelen.


Ad qqimeɣ kra n wussan, neɣ ahat ad sɛeddiɣ ccetwa ɣuṛ-wen, s wakka aț-țzemrem a yi-tɛiwnem iwakken ad kemleɣ abrid-iw. 	 men hos eder blir jeg kan hende nogen tid, eller endog vinteren over, forat jeg kan få følge av eder dit jeg siden skal reise.


Sidna Ɛisa yenṭeq yenna : A wen-d-iniɣ tideț : 	 Og Jesus svarte og sa til dem: Ha tro til Gud!


Nezmer a d-nini : ahat ur ẓrin ara wat Isṛail ? Lameɛna d Musa i d-ixebbṛen d amezwaru s ɣuṛ Sidi Ṛebbi mi d-yenna : A wen-d-ssekkreɣ tismin ɣef win ur nelli ara d agdud ; a kkun-id-yas wurrif ɣef wegdud ur nesɛi lefhama. 	 Men jeg sier: Kjente da Israel ikke til det? Først sier Moses: Jeg vil gjøre eder nidkjære på det som ikke er et folk; på et uforstandig folk vil jeg gjøre eder harme;


Imdanen meṛṛa tɛeǧben mi walan igugamen heddṛen, ineɛyuba ḥlan, iquḍaren leḥḥun, iderɣalen țwalin, dɣa bdan țḥemmiden Sidi Ṛebbi Illu n wat Isṛail. 	 så at folket undret sig da de så stumme tale, vanføre helbredes, halte gå og blinde se; og de priste Israels Gud.


Ihi ur ilaq ara a neɣfel am wiyaḍ, meɛna ilaq a nɛass iman-nneɣ yerna a nɛiwez. 	 La oss derfor ikke sove, som de andre, men la oss våke og være edrue!


Buṭrus yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : Ini-yi-d, ma s ssuma-yagi i tezzenzem akal-nwen ? Terra-yas-d : Ih, s ssuma-yagi i t-nezzenz. 	 Peter tok da til orde og sa til henne: Si mig: Var det for denne pris I solgte akeren? Hun sa: Ja, for denne pris.


?ideț zuxxeɣ yis-wen zdat-es, lameɛna ur nneḥcameɣ ara, axaṭer anagar tideț i wen-d-nheddeṛ yal ass imi ayen akken s wayes nzuxx yis-wen zdat gma-tneɣ Titus, iban-ed belli ț-țideț ; 	 For om jeg til ham har uttalt nogen ros over eder, så er jeg ikke blitt til skamme; men likesom vi i alt har talt sannhet til eder, så er og vår ros for Titus blitt sannhet,


Ccɣel i xeddmen lmuqedemin agi d lemtel, d ccbiha n wayen yellan deg igenwan. Mi gekker Sidna Musa ad isbedd aqiḍun n temlilit, Sidi Ṛebbi yenna yas : -- Muqel ! Xdem kullec am lemtel i k-d-ssekneɣ deg wedrar. 	 de som tjener ved et avbillede og en skygge av det himmelske, efter den forskrift som Moses fikk da han skulde gjøre tabernaklet; for han sier; Se til at du gjør alt efter det billede som blev vist dig på fjellet.


Sidna Ɛisa yenna-yas : Ekker fell-ak, ddem tagertilt-ik telḥuḍ ! 	 Jesus sier til ham: Stå op, ta din seng og gå!


nɛedda seddaw yiwet n tegzirt tamecṭuḥt yeddurin ɣef waḍu, isem-is Kluda. Mi ɣ-teɣli teflukt-nni n leslak, s leɛtab ameqqran i ț-id-nessuli ɣer lbabuṛ. 	 Vi løp da under en liten ø som kalles Klauda, og det var med nød at vi fikk berget båten;


Qadeṛ baba-k d yemma-k iwakken aț-țɛiceḍ di lehna yerna ad yiɣzif leɛmeṛ-ik di ddunit.+ 	 forat det må gå dig vel, og du må lenge leve i landet.


Steqsan-t nnan-as : Ma d kečč i d Lmasiḥ, ini yaɣ t-id. Yerra-yasen : Atan ma nniɣ-awen-t-id ur iyi tețțamnem ara, 	 og sa: Er du Messias, da si oss det! Men han sa til dem: Om jeg sier eder det, tror I det ikke;


Mi kfan wussan n lxedma-s di lǧameɛ, Zakarya yuɣal ɣer wexxam-is. 	 Og det skjedde da hans tjenestedager var til ende, da drog han hjem til sitt hus.


Yenna-yasen : Iwakken aț-țessufɣem iṛuḥaniyen am wigi, ilaq aț-țețțuẓumem yerna aț-țețẓallam. 	 Og han sa til dem: Dette slag kan ikke drives ut uten ved bønn og faste.


nețța yețbeggin-ed iman-is s lxiṛat i gxeddem : d nețța i wen-d-ițțaken ageffur ( lehwa ), d nețța i wen-d ițțaken lɣellat di lweqt-nsent, d nețța daɣen i wen-d-ițakken tamɛict-nwen, ula d ulawen-nwen d nețța i ten issefṛaḥen. 	 enda han ikke lot sig uten vidnesbyrd, idet han gjorde godt, gav eder regn og fruktbare tider fra himmelen, og mettet eders hjerter med føde og glede.


Mi qṛib ad yeɣli wass, usan-d inelmaden-is nnan-as : Amkan-agi yexla yerna iṛuḥ lḥal, 	 Og da det alt var sent på dagen, gikk hans disipler til ham og sa: Stedet er øde, og det er alt sent på dagen;


Sidna Ɛisa imuqel-iten s wurrif, yerna yeḥzen aṭas fell-asen imi qquṛen wulawen nsen. Yenna i wergaz-nni : ?leq-ed ( eẓẓel-ed ) afus-ik ! Iḍleq-it dɣa yeḥla ufus-is. 	 Og han så omkring på dem med harme, full av sorg over deres hjertes forherdelse, og sa til mannen: Rekk din hånd ut! Og han rakte den ut, og hans hånd blev frisk igjen.


D acu-tent lmalayekkat ? D leṛwaḥ iqeddcen ɣef Sidi Ṛebbi, i d-ițceggiɛ iwakken ad ɛiwnent wid iwumi i d-yețțunefk leslak n Sidi Ṛebbi, d lweṛt ! 	 Er de ikke alle tjenende ånder, som sendes ut til tjeneste for deres skyld som skal arve frelse?


Ddunit d wayen yellan deg-s ad iɛeddi, kullec ad ikfu ; ma d win ixeddmen lebɣi n Sidi Ṛebbi ad yidir i dayem. 	 Og verden forgår og dens lyst; men den som gjør Guds vilje, blir til evig tid.


Mi gebda Bulus iheddeṛ ɣef lḥeqq, ɣef wamek ilaq ad iḥkem wemdan deg iman-is, ɣef wass n lḥisab i d-iteddun, Filiks ikcem-it lxuf, yenna-yas : Dayen, tzemreḍ aț-țṛuḥeḍ tura. M'ara d-stifeɣ, a k-d-ssiwleɣ. 	 Men da han talte om rettferd og avhold og den kommende dom, blev Feliks forferdet og sa: Gå bort for denne gang! når jeg får god tid, vil jeg kalle dig til mig igjen.


Dɛut daɣen iwakken a ɣ-isellek si ger ifassen n yemcumen i ɣ-ibɣan cceṛ, axaṭer llan wid ur nețțamen ara. 	 og at vi må bli fridd fra de vrange og onde mennesker; for troen er ikke alles sak.


Lmasiḥ icufeɛ-aɣ-d si deɛwessu n ccariɛa, d nețța i gețwaneɛlen deg umkan-nneɣ ; axaṭer yura : ițwanɛel kra n win ițwaɛelqen ɣer ttejṛa. 	 Kristus kjøpte oss fri fra lovens forbannelse, idet han blev en forbannelse for oss - for det er skrevet: Forbannet er hver den som henger på et tre -


Axiṛ aț-țenṭaṛṛem ma txedmem ayen yelhan di lebɣi n Sidi Ṛebbi, wala aț-țenṭaṛṛem ma txedmem ayen n diri. 	 For det er bedre, om så er Guds vilje, å lide når en gjør godt, enn når en gjør ondt.


Deg wayen akk txeddmem, sbeggnet-ed belli ṣfan wulawen nwen ! Ur qqaṛet ara kan deg yiman-nwen : jeddi-tneɣ d Sidna Ibṛahim, axaṭer a wen-iniɣ : seg idɣaɣen-agi, Sidi Ṛebbi yezmer a d-issufeɣ dderya i Ibṛahim. 	 Bær derfor frukter som er omvendelsen verdige, og gi eder ikke til å si ved eder selv: Vi har Abraham til far! for jeg sier eder at Gud kan opvekke Abraham barn av disse stener.


Yerra-yasen : Fket-asen kunwi ayen ara ččen ! Nutni rran-as : Eɛni tebɣiḍ a nṛuḥ a d-naɣ aɣṛum s wazal n mitin alef iwakken a nessečč annect-agi n lɣaci ? 	 Men han svarte og sa til dem: Gi I dem å ete! Og de sa til ham: Skal vi gå bort og kjøpe brød for to hundre penninger og gi dem å ete?


Ilaq-iyi a wen-d-iniɣ daɣen annect-agi akken aț-țafem deg-i talwit. Aț-țɛeddim si teswiɛin n ddiq di ddunit, aț-țneɛtabem meɛna ṣebṛet ! Nekk ɣelbeɣ ddunit. 	 Dette har jeg talt til eder forat I skal ha fred i mig. I verden har I trengsel; men vær frimodige! jeg har overvunnet verden.


Yerra-yasen : Anwa deg-wen yesɛan yiwet n tixsi kan, ma yella teɣli ɣer tesraft deg wass n westeɛfu ur ț-id-issalay ara ? 	 Men han sa til dem: Hvem er det vel iblandt eder som har ett får, og om det på sabbaten faller i en grøft, da ikke tar fatt i det og drar det op?


Ass n lɛid n umulli n Hiṛudus, yelli-s n Hiṛudyad tecḍeḥ zdat inebgawen, teɛǧeb-as aṭas i Hiṛudus, 	 Men da det var Herodes' fødselsdag, danset Herodias' datter for dem, og Herodes syntes om henne;


Mi gɛedda lweqt, yuɣal-ed umɛellem-nni, isnejmaɛ-iten-id iwakken ad imḥasab yid-sen. 	 Lang tid derefter kom da disse tjeneres herre og holdt regnskap med dem.


Ad ḥemdeɣ Ṛebbi imi țmeslayeɣ tutlayin ur nețwassen ara akteṛ-nwen meṛṛa. 	 Jeg takker Gud: jeg taler mere med tunge enn I alle;


Lɣaci mi walan azrem-nni yeckenṭeḍ deg ufus-is, qqaṛen wway gar-asen : « Argaz-agi iban d bu tmegṛaḍ, axaṭer ɣas akken yemneɛ-ed si lebḥeṛ, Sidi Ṛebbi yellan d Bab n lḥeqq ur t-yețțaǧa ara ad yidir. » 	 Da nu de innfødte så dyret henge ved hans hånd, sa de til hverandre: Dette menneske er visselig en morder, som den hevnende rettferdighet ikke gir lov til å leve, skjønt han er berget fra havet.


Aṭas ur nessin ara tideț-agi. Kra deg-sen i guɣen tannumi tețțen asfel n ssadaț, tura m'ara tețțen aksum-nni mazal ḥesben-t belli ț-țideț d asfel i ssadaț, neyya-nsen tenquqel, ḥussen am akken denben. 	 Dog, den kunnskap er ikke hos alle; men somme gjør sig ennu samvittighet for avgudens skyld og eter det derfor som avguds-offer, og deres samvittighet, som er skrøpelig, blir uren.


Bulus, Abulus neɣ Buṭrus, ddunit, tudert, lmut, lweqt-a d lweqt i d-iteddun, kullec d ayla-nwen ; 	 enten det er Paulus eller Apollos eller Kefas, enten det er verden eller liv eller død, enten det er det som nu er, eller det som komme skal - alt hører eder til,


A wen-d-iniɣ i kunwi yellan d iḥbiben-iw : ur țțagadet ara wid ineqqen lǧețța, sennig lmut ur zmiren ad xedmen acemma nniḍen. 	 Men jeg sier til eder, mine venner: Frykt ikke for dem som slår legemet ihjel og derefter ikke kan gjøre mere;


Mi slan watmaten-nni i wayen i d-yenna Buṭrus, akken ma llan serrḥen i taɣect-nsen, nedhen ɣer Sidi Ṛebbi nnan : A Sidi Ṛebbi, kečč i gxelqen igenni, lqaɛa, lebḥeṛ d wayen akk yellan. 	 Da de hørte det, løftet de samdrektig sin røst til Gud og sa: Herre! du som gjorde himmelen og jorden og havet og alt det som i dem er,


Ṛṛuḥ iqedsen yers-ed fell-as s ṣṣifa icuban titbirt. Yiwet n taɣect tekka-d seg yigenni tenna-d : Kečč, d mmi eɛzizen, deg-k i gella lfeṛḥ-iw. 	 og den Hellige Ånd kom ned over ham i legemlig skikkelse, som en due, og en røst kom fra himmelen: Du er min Sønn, den elskede; i dig har jeg velbehag.


Mi geɣli yiṭij, inelmaden-is uɣalen ṣubben ɣer rrif n lebḥeṛ. 	 Men da det blev aften, gikk hans disipler ned til sjøen,


Sidna Ɛisa yessusem, ur as-d yerri ula d yiwen wawal, ayagi d ayen iswehmen lḥakem. 	 Og han svarte ham ikke på et eneste ord, så landshøvdingen undret sig storlig.


Steqsan-t nnan-as : Anwa i k-d-yennan akka ? 	 De spurte ham: Hvem er det menneske som sa til dig: Ta den og gå?


a d-ldint wallen-nsen a d-snesren iman-nsen si tifextin n Cciṭan i ten-yeṭṭfen ad xedmen lebɣi-s. 	 og våkne igjen av sitt rus i djevelens snare, han som de er fanget av, så de må gjøre hans vilje.


Nnan-as : Ahat di tmurt n Yahuda di taddart n Bitelḥem ! Axaṭer atan wayen i gura nnbi Mixa : 	 De sa til ham: I Betlehem i Judea; for så er skrevet ved profeten:


A t-id-ɛiwdeɣ, ɣuṛ-wat a yi tḥesbem d amehbul ; neɣ qeblet-iyi am akken d amehbul iwakken ula d nekk ad zuxxeɣ cwiṭ. 	 Atter sier jeg: Ingen akte mig for en dåre! men selv om så er, da ta imot mig, om enn som en dåre, forat også jeg kan få rose mig litt!


Dɣa Buṭrus immekta-d imeslayen-nni i s-d-yenna Sidna Ɛisa : uqbel ad iskkuɛ uyaziḍ, ad iyi-tnekṛeḍ tlata n tikkal . Yeffeɣ ɣer beṛṛa s nndama tameqqrant, iṭṭerḍeq d imeṭṭawen. 	 Da kom Peter Jesu ord i hu, at han hadde sagt til ham: Før hanen galer, skal du fornekte mig tre ganger; og han gikk ut og gråt bitterlig.


Mi ɛeddan ṛbeɛṭac iseggasen, ɛawdeɣ uliɣ ɣer temdint n Lquds akk-d Barnabas, wwiɣ daɣen yid-i gma-tneɣ Tit. 	 Fjorten år efter gikk jeg atter op til Jerusalem med Barnabas og tok også Titus med;


Nețḥadar iman-nneɣ iwakken ur heddṛen ara fell-aɣ lɣaci ɣef wayen yeɛnan aḍebbeṛ i nețḍebbiṛ di ssadaqa agi, axaṭer aṭas n yedrimen i d nejmeɛ ; 	 for derved undgår vi at nogen skal kunne laste oss for noget som vedkommer denne rike gave som kommer i stand ved vår tjeneste,


Iwacu ara tḥebbṛem ɣef llebsa ? Walit amek i gemmun ijeǧǧigen n lexla : ur zeṭṭen, ur țellmen, 	 Og hvorfor er I bekymret for klærne? Akt på liljene på marken, hvorledes de vokser: de arbeider ikke, de spinner ikke;


acuɣeṛ ihi ur tefkiḍ ara idrimen-iw i wid ara ten-isxedmen, iwakken m'ara d-uɣaleɣ a ten-id jebdeɣ s lfayda ? 	 hvorfor satte du da ikke mine penger ut hos pengevekslerne? Så hadde jeg, når jeg kom, fått dem tilbake med renter.


Ifariziyen d kra lɛulama n ccariɛa i d-yusan si temdint n Lquds, nnejmaɛen-d ɣer Sidna Ɛisa. 	 Og fariseerne og nogen av de skriftlærde, som var kommet fra Jerusalem, samlet sig om ham.


Nutni feṛḥen yerna ɛuhden-t a s-fken idrimen. 	 Og de blev glade, og lovte å gi ham penger,


Ur țḥasabet ara wiyaḍ iwakken ur kkun-ițḥasab ula d yiwen. 	 Døm ikke, forat I ikke skal dømmes! for med den samme dom som I dømmer med, skal I dømmes,


Imeslayen i d-wwint lmalayekkat sɛan azal, kra n win ur neqbil ara, ur netbiɛ ara imeslayen-agi yuklal lɛiqab, 	 For dersom det ord som var talt ved engler, stod fast, og hver overtredelse og ulydighet fikk sin fortjente lønn,


Sidna Ɛisa yenna-yas : Ma nniɣ-ed ayen ixesṛen, ini yi-d d acu-t ; ma yella ț-țideț i d nniɣ, acuɣeṛ i yi-tewteḍ ? 	 Jesus svarte ham: Har jeg talt ille, da bevis at det er ondt! men har jeg talt rett, hvorfor slår du mig da?


Taswiɛt kan, tezlez tmurt armi yenhezz ula d lsas n lḥebs ; imiren kan ldint tewwura n lḥebs, snasel icudden imeḥbas meṛṛa qelɛent-ed. 	 Da kom det med ett et sterkt jordskjelv, så fengslets grunnvoller rystet, og straks sprang alle dører op, og alles lenker løstes.


Nekk Tertius i guran tabṛaț-agi țsellimeɣ daɣen fell-awen s yisem n Ɛisa Lmasiḥ. 	 Jeg Tertius, som nedskriver brevet, hilser eder i Herren.


mi genna : A d beccṛeɣ isem-ik i watmaten-iw, a k-ḥemdeɣ di tlemmast n tejmaɛt n watmaten . 	 når han sier: Jeg vil kunngjøre ditt navn for mine brødre, midt i menigheten vil jeg lovsynge dig.


Tebɣiḍ eɛni a d-tiniḍ tɛeddaḍ jeddi-tneɣ Yeɛqub i ɣ-d yeǧǧan lbir-agi, i geswan seg-s nețța d warraw-is akk țqeḍɛiyin-is ? 	 Du er da vel ikke større enn vår far Jakob, som gav oss brønnen og selv drakk av den, han og hans sønner og hans fe?


Axaṭer llan wid yeqqaṛen : tibṛatin n Bulus qeṛṛḥent, sɛant tissas lameɛna m'ara yili gar-aneɣ ur yesɛi lhiba ur yesɛi tissas di lehduṛ-is. 	 For brevene, sier de, er myndige og djerve; men det legemlige nærvær er skrøpelig, og hans tale aktes for intet.


Mi nesla annect-agi, nukkni d watmaten n Sizari nḥellel Bulus iwakken ur ițțali ara ɣer temdint n Lquds. 	 Da vi hørte dette, bad vi ham, både vi og de der på stedet, at han ikke måtte dra op til Jerusalem.


Ddnub ur yețțuɣal ara ad iḥkem fell-awen axaṭer ur tellim ara seddaw n ccariɛa lameɛna seddaw n ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi. 	 For synden skal ikke herske over eder; I er jo ikke under loven, men under nåden.


Axaṭer win yesmeḥsisen i wawal n Sidi Ṛebbi ur t-yexdim ara, icuba ɣer wemdan yețwalin udem-is di lemri akken yella. 	 For dersom en er ordets hører og ikke dets gjører, da ligner han en mann som ser på sitt naturlige åsyn i et speil:


Lmelḥ d ayen yelhan, lameɛna ma tṛuḥ-as lbenna-s amek ara s-ț-id-nerr ? 	 Salt er en god ting, men når også saltet mister sin kraft, hvad skal det da saltes med?


Amdebbar ameqqran iserreḥ-as i weqcic-nni ad iṛuḥ, yenna-yas : Ur qqaṛ i yiwen belli tessaweḍed iyi-d lexbaṛ-agi. 	 Den øverste høvedsmann lot da den unge mann gå og bød ham: Du må ikke si til nogen at du har latt mig få vite dette.


Lenbiya meṛṛa, si zzman n nnbi Samwil d wid meṛṛa i d-yernan deffir-es, caren-d daɣen ɣef wussan agi i deg nețɛici. 	 Men også alle profetene fra Samuel av og derefter, så mange som har talt, har også forkynt om disse dager.


Bulus yessawel-ed i yiwen si lfesyanat, yenna-yas : Awi aqcic-agi ɣer lqebṭan ameqqran, axaṭer yesɛa awal ara s-yini. 	 Paulus kalte da en av høvedsmennene til sig og sa: Før denne unge mann til den øverste høvedsmann! for han har noget å melde ham.


Taswiɛt kan, ataya lmelk n Sidi Ṛebbi iḍheṛ-as-d ; yiwet n tafat tameqqrant tceɛceɛ-ed di lḥebs-nni. Lmelk-nni yennul idis n Buṭrus, issendekwal-it-id yenna-yas : Ɣiwel Kker ! Imiren kan, qqeṛsent snasel-nni ɣlint-ed seg ifassen-is. 	 Og se, en Herrens engel stod der, og et lys skinte i fangerummet, og han støtte Peter i siden og vekket ham op og sa: Skynd dig og stå op! Og lenkene falt av hans hender.


Axaṭer lumuṛat n ccariɛa i d yeqqaṛen : Ur txeddmeḍ ara lɛaṛ, ur tneqqeḍ ara, ur tețțakreḍ ara, ur teṭṭamaɛeḍ ara , akk-d lumuṛ nniḍen meṛṛa nnejmaɛen deg yiwen n lameṛ-agi : Ilaq aț-țḥemleḍ wiyaḍ am yiman-ik . 	 For det ord: Du skal ikke drive hor, du skal ikke slå ihjel, du skal ikke stjele, du skal ikke begjære, og hvad andre bud det kan være, det samles til ett i dette ord: Du skal elske din næste som dig selv.


M'ara yaweḍ ɣer tnezduɣt-nni, a ț-yaf zeddiget, tqeɛɛed ; 	 Og når den kommer dit, finner den det feiet og pyntet.


Mi gewweḍ ɣer tmurt n Jlili, lɣaci sṭreḥben yis s lfeṛḥ d ameqqran imi ula d nutni ḥedṛen i lɛid n Tfaska di temdint n Lquds, ẓran akk lbeṛhanat i gexdem dinna. 	 Da han nu kom til Galilea, tok galileerne imot ham, fordi de hadde sett alt det han hadde gjort i Jerusalem på høitiden; for også de var kommet til høitiden.


Ulac win i yi-d-yufan deg wefrag n lǧameɛ iqedsen țemjadaleɣ nekk d walebɛaḍ, ulac daɣen win i yi-d-yufan di leǧwameɛ n wat Isṛail neɣ di temdint sekkreɣ ccwal ger lɣaci. 	 Og hverken i templet eller i synagogene eller omkring i byen har de funnet at jeg talte til nogen eller opviglet folket;


Ț-țideț, zik-nni tellam di ṭṭlam, meɛna tura s tikli nwen deg ubrid n Lmasiḥ, teffɣem ɣer tafat. Ddut ihi di tafat imi tellam d arraw n tafat ; 	 For I var fordum mørke, men nu er I lys i Herren; vandre som lysets barn -


A Baba, sbeggen-ed tamanegt-ik ! Dɣa tenṭeq-ed yiwet n taɣect seg igenni, tenna-d : Sbeggneɣ-d yakan tamanegt-iw yerna mazal a ț-id-sbeggneɣ. 	 Fader, herliggjør ditt navn! Da kom en røst fra himmelen: Både har jeg herliggjort det og skal atter herliggjøre det.


Imiren yemma-s n Yeɛqub d Yuḥenna, arraw n Zabadi, tqeṛṛeb-ed ɣer Sidna Ɛisa nețțat d warraw-is, tseǧǧed ɣer iḍaṛṛen-is. 	 Da gikk Sebedeus-sønnenes mor til ham med sine sønner, falt ned for ham og bad ham om noget.


Ffɣet syagi, taqcict ur temmut ara, d iḍes kan i teṭṭes. DDɣa țmesxiṛen fell-as. 	 Gå bort! Piken er ikke død; hun sover. Og de lo ham ut.


Meɛna nekk a wen-iniɣ : ma yella win i wen-ixedmen cceṛ ur țțarat ara țțaṛ. Ma iwwet-ik yiwen ɣer lḥenk ayeffus, sken-as lḥenk nniḍen. 	 Men jeg sier eder at I ikke skal sette eder imot den som er ond mot eder; men om nogen slår dig på ditt høire kinn, da vend også det andre til ham,


Ad ițțubarek Sidi Ṛebbi ɣef ṛṛeḥma-ines ur nesɛi lemtel ! 	 Gud være takk for sin usigelige gave!


Issers ifassen-is fell-as , imiren kan tesbedd lqedd-is, teḥmed Sidi Ṛebbi. 	 Og han la sine hender på henne, og straks rettet hun sig op og priste Gud.


Lɛulama n ccariɛa d ifariziyen țɛassan Sidna Ɛisa, ad ẓren ma ad isseḥlu deg wass n westeɛfu iwakken a s-d-afen sebba s wacu ara ccetkin fell-as. 	 Men de skriftlærde og fariseerne lurte på ham, om han vilde helbrede på sabbaten, forat de kunde finne klagemål imot ham.


S wakka tețcehhidem belli kunwi ț-țarwa n wid ineqqen lenbiya 	 Så gir I da eder selv det vidnesbyrd at I er deres barn som slo profetene ihjel;


Ad a k-fkeɣ tisura n tgelda n igenwan, ayen ara teqneḍ neɣ ayen iwumi ara tserrḥeḍ di ddunit, ad yețwaqbel deg igenwan. 	 Og jeg vil gi dig nøklene til himlenes rike, og det du binder på jorden, skal være bundet i himmelen, og det du løser på jorden, skal være løst i himmelen.


Kra n wayen yeffren a d-iban, kra n wayen yellan di ṭṭlam a t-id-tesban tafat. 	 For det er ingen ting skjult som ikke skal bli åpenbar, og ingen ting dulgt som ikke skal bli kjent og komme for dagen.


S liman, Hanux yețwarfed ɣer igenni mbla ma tɛedda fell-as lmut, iɣab ɣef wallen, ur d-iban ara axaṭer irfed-it Sidi Ṛebbi ɣuṛ-es. Uqbel ad yețwarfed yeẓra belli yeɛǧeb i Sidi Ṛebbi. 	 Ved tro blev Enok bortrykket, så han ikke skulde se døden, og han blev ikke funnet, fordi Gud hadde bortrykket ham. For før han blev bortrykket, fikk han det vidnesbyrd at han tektes Gud;


mačči i yemdanen meṛṛa meɛna i nukkni kan i gextaṛ Sidi Ṛebbi a nili d inagan-is ; nukkni yeččan, yeswan yid-es mi d-iḥya si ger lmegtin. 	 ikke for hele folket, men for de vidner som var forut valgt av Gud, for oss, vi som åt og drakk sammen med ham efterat han var opstanden fra de døde.


Sidna Ɛisa yenṭeq yenna : Anwa akka i yi-d-innulen ? Imi ssusmen meṛṛa, Buṭrus yenna yas : A Sidi, lɣaci yezzi-yak-d yerna iḥṛes-ik-id si mkul tama, kečč teqqaṛeḍ anwa i k-id-innulen ! 	 Og Jesus sa: Hvem var det som rørte ved mig? Men da alle nektet, sa Peter og de som var med ham: Mester! Folket trykker og trenger dig jo!


Sidna Ɛisa imeslay-asen-d daɣen s lemtel, yenna-yasen : -- 	 Og Jesus tok atter til orde og talte til dem i lignelser og sa:


Meɛna ma yella ul-nwen yeččuṛ ț-țismin tirẓaganin yerna tebɣam a d-tekkem sennig wiyaḍ ; ur xeddmet ara ccan i yiman-nwen, ur skiddibet ara, ur nekkṛet ara tideț. 	 Men har I besk avind og trettesyke i eders hjerter, da ros eder ikke mot sannheten og lyv ikke mot den!


Ɣas akken ur iyi-ițțalas yiwen kra ; rriɣ iman-iw d aqeddac n mkul yiwen iwakken a d-rebḥeɣ aṭas n yemdanen ɣer webrid n Lmasiḥ. 	 For om jeg enn er fri fra alle, har jeg dog selv gjort mig til tjener for alle, for å vinne de fleste,


Ma neqqaṛ deg webrid n Ṛebbi i nella yili mazal-aɣ nteddu di ṭṭlam, neskaddeb nexḍa i webrid n tideț. 	 Dersom vi sier at vi har samfund med ham, og vandrer i mørket, da lyver vi og gjør ikke sannheten;


?uṛ-wat aț-tebɛem ddyanat tibeṛṛaniyin ; axaṭer d ul yeččuṛen d ṛṛeḥma i gelhan mačči d win yeččuṛen d leqwanen yeɛnan lmakla ; wid yettabaɛen ayagi ur stenfɛen acemma. 	 La eder ikke føre på avveie ved mange forskjellige og fremmede lærdommer! for det er godt at hjertet blir styrket ved nåden, ikke ved mat, som ikke har gagnet dem som gav sig av dermed.


Iceggeɛ-asen daɣen tarbaɛt nniḍen n iqeddacen yugaren tamezwarut. Meɛna tedṛa yid-sen am imezwura-nni. 	 Atter sendte han andre tjenere, flere enn de første, og de gjorde likeså med dem.


Mi ẓummen, ssersen ifassen-nsen fell-asen, rnan dɛan ɣer Sidi Ṛebbi, dɣa ǧǧan-ten ad ṛuḥen. 	 Da lot de dem dra ut efterat de hadde fastet og bedt og lagt hendene på dem.


D Lmasiḥ agi i nețbecciṛ i yemdanen, nețweṣṣi-ten, nesselmad iten s tmusni d leɛqel, iwakken yal amdan ad innekmal di Lmasiḥ zdat Sidi Ṛebbi. 	 Og ham forkynner vi, idet vi formaner hvert menneske og lærer hvert menneske med all visdom for å fremstille hvert menneske fullkomment i Kristus.


Ḥdac inelmaden-nni ṛuḥen ɣer tmurt n Jlili, ɣer wedrar-nni anda i sen-yenna Sidna Ɛisa ad mlilen. 	 Men de elleve disipler drog til Galilea til det fjell hvor Jesus hadde satt dem stevne.


D acu ara xedmeɣ ihi ? Ad dɛuɣ s ṛṛuḥ, lameɛna ad dɛuɣ daɣen s lefhama-inu ; ad cnuɣ s ṛṛuḥ, ad cnuɣ daɣen s lefhama-inu. 	 Hvorledes er det altså? Jeg vil bede med ånden, men jeg vil også bede med forstanden; jeg vil lovsynge med ånden, men jeg vil også lovsynge med forstanden.


yekka-d sennig n lmalayekkat, axaṭer Sidi Ṛebbi yefka-yas isem yugaren isem-nsent. 	 og er blitt så meget større enn englene som han har arvet et herligere navn fremfor dem.


?ef wayagi, ilaq a neṭṭef deg uselmed n tideț i nesla, a t neḥrez iwakken ur nțeffeɣ ara i webrid. 	 Derfor må vi så meget mere gi akt på det vi har hørt, forat vi ikke skal drive bort derfra.


Imi yugi ad yaɣ awal-nneɣ, ur nketteṛ ara fell-as lehduṛ nenna : A neǧǧ lebɣi n Sidi Ṛebbi ad yedṛu ! 	 Da han nu ikke lot sig overtale, slo vi oss til ro og sa: Skje Herrens vilje!


Ayen akken yedṛan yid-sen yeqqim-ed d lemtel i nukni, iwakken ur neṭṭamaɛ ara ayen n diri am akken i t-ṭṭamaɛen nutni. 	 Men disse ting skjedde som forbilleder for oss, forat ikke vi skal ha lyst til det onde, likesom de hadde lyst til det.


Ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ aț-țili yid-wen meṛṛa ! Amin ! 	 Vår Herre Jesu Kristi nåde være med eder alle! Amen.


Bɣiɣ aț-țeẓrem acḥal meqqeṛ imenɣi i deg lliɣ ɣef ddemma nwen, ɣef watmaten n temdint n Ludikus akk-d wid meṛṛa i geslan yis-i meɛna leɛmeṛ ur ẓrin udem-iw. 	 For jeg vil at I skal vite hvor stor strid jeg har for eder og dem i Laodikea og så mange som ikke har sett mitt åsyn i kjødet,


Atan slan wat Isṛail n temdint n Lquds belli tesselmadeḍ i wat Isṛail yellan ger leǧnas ad ǧǧen ccariɛa n Musa ; slan daɣen teqqaṛeḍ asen : « ur seḍhaṛet ara i warrac nwen, ur ttabaɛet ara leɛwayed i ɣ-d-ǧǧan lejdud ». 	 men nu har de hørt si om dig at ute blandt hedningene lærer du alle jøder frafall fra Moses og sier at de ikke skal omskjære sine barn eller vandre efter de gamle skikker.


D wagi i d lebɣi n Baba Ṛebbi: « kra n win yețmuqulen ɣer Mmi-s, yumen yis, ad yesɛu tudert n dayem yerna a t-id-sseḥyuɣ si lmut ass aneggaru.» 	 For dette er min Faders vilje at hver den som ser Sønnen og tror på ham, skal ha evig liv, og at jeg skal opreise ham på den ytterste dag.


s wakka ad xedɛent lɛahed-nni i fkant i Sidi Ṛebbi. 	 og dermed har de den dom at de har brutt sin første tro.


Yezzi-yas-d lɣaci, nnan-as : Ar melmi ara ɣ-teǧǧeḍ di ccekk ? Ma d Lmasiḥ i telliḍ ini-aɣ t-id ɛinani ! 	 Jødene flokket sig da om ham og sa til ham: Hvor lenge vil du holde oss i uvisshet? Er du Messias, da si oss det rent ut!


Lɣaci-nni mi walan lbeṛhan-agi n Sidna Ɛisa, țɛeggiḍen qqaṛen : Mbla ccekk argaz-agi d nețța i d nnbi-nni ara d-yasen ɣer ddunit. 	 Da nu folket så det tegn han gjorde, sa de: Dette er i sannhet profeten som skal komme til verden.


Sidna Ɛisa yuli ɣer teflukt, ddan yid-es inelmaden-is. 	 Han gikk da i båten, og hans disipler fulgte ham.


Di lweqt-nni urɛad i skecmen Yeḥya ɣer lḥebs. 	 for Johannes var enda ikke kastet i fengsel.


Ma d nekk atan a wen-d iniɣ: sxedmet adrim n ddunit-agi iwakken aț-țesɛum imdukkal, s wakka asm'ara yefnu cci n ddunit, aț-țețțuqeblem di tmezduɣin n dayem. 	 Og jeg sier eder: Gjør eder venner ved den urettferdige mammon, forat de, når den svikter, må ta imot eder i de evige boliger!


Sidna Ɛisa yerra-yasen : Lemmer ț-țideț d iderɣalen i tellam tili ulac ddnub fell-awen, lameɛna tura imi teqqaṛem nețwali, ddnub i yirawen-nwen. 	 Jesus sa til dem: Var I blinde, da hadde I ikke synd; men nu sier I: Vi ser; derfor blir eders synd.


Ihi ma yella d arraw-is i nella, d nukni daɣen ara iweṛten : a newṛet ɣer Sidi Ṛebbi nukni akk-d Lmasiḥ, axaṭer ma nenɛețțab yid-es, a nili daɣen yid-es di lɛaḍima-ines. 	 men er vi barn, da er vi også arvinger, Guds arvinger og Kristi medarvinger, såfremt vi lider med ham, forat vi også skal herliggjøres med ham.


Axaṭer Sidi Ṛebbi yeǧǧa imdanen meṛṛa a t-ɛaṣin iwakken a sen-d-yefk daɣen meṛṛa ṛṛeḥma-ines. 	 for Gud har overgitt dem alle til ulydighet forat han kunde miskunne sig over dem alle.


Ay irgazen, mkul yiwen deg-wen ilaq ad iḥemmel tameṭṭut-is akken iḥemmel Lmasiḥ tajmaɛt n imasiḥiyen yerna isebbel tudert-is fell-as ; 	 I menn! elsk eders hustruer, likesom Kristus elsket menigheten og gav sig selv for den,


Lɣaci usan-d seg waṭas n tudrin. Mi d-nnejmaɛen ɣuṛ-es, Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi : 	 Da nu meget folk strømmet sammen, og de som bodde omkring i byene, drog ut til ham, sa han i en lignelse:


Widak-agi iḍehṛen, nutni s yiman nsen ur ttabaɛen ara ccariɛa ; lameɛna bɣan aț-țḍehṛem iwakken ad zuxxen imi ḥettmen fell-awen ṭṭhaṛa-agi. 	 For ikke engang de som lar sig omskjære, holder selv loven; men de vil at I skal la eder omskjære, forat de kan rose sig av eders kjød.


Yextaṛ tnac deg-sen ad ilin d ṛṛusul ad țeddun daymen yid-es, iwakken a ten-iceggeɛ ad beccṛen lexbaṛ n lxiṛ, 	 Og han utvalgte tolv, som skulde være med ham, og som han kunde sende ut for å forkynne ordet


Ma yella nekkini ssufuɣeɣ leǧnun s tezmert n Balzabul, i warraw nwen s wacu i ten ssufuɣen ? Daymi, d arraw-nwen ara kkun-iḥasben ! 	 Og driver jeg de onde ånder ut ved Be'elsebul, ved hvem er det da eders barn driver dem ut? Derfor skal de være eders dommere.


Yețkel ɣef Ṛebbi bab n tezmert belli yezmer a d-isseḥyu ula si ger lmegtin daymi i s-d-yerra mmi-s : ayagi yella-d d lemtel. 	 for han tenkte at Gud er mektig endog til å opvekke fra de døde, og derfra fikk han ham og likesom tilbake.


Ɣef ddemma n wayen ideṛṛun kkrent-asen-d tismin i lmuqeddem ameqqran akk-d isaduqiyen-nni yellan yid-es, 	 Da stod ypperstepresten op og alle de som holdt med ham, det var sadduseernes parti, og de blev fulle av nidkjærhet


Dɣa nutni bdan țɛeggiḍen, qqaṛen : Ala ! Ur as-d-țserriḥ ara i nețța ! Serreḥ-ed i Baṛabas ! Baṛabas-agi, d argaz bu tmegṛaḍ. 	 De ropte da atter alle sammen og sa: Ikke ham, men Barabbas! Men Barabbas var en røver.


Di tejmaɛt n Lmasiḥ, Sidi Ṛebbi yesbedd uqbel ṛṛusul, deffir-nsen wid i d-yețxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, rnan-d wid yesselmaden, rnan-d daɣen wid yesɛan tazmert ad xedmen lbeṛhanat, wid yesɛan tazmert ad sseḥlun imuḍan, wid ara iɛiwnen wiyaḍ, wid ara yilin d imdebbṛen akk-d wid ara yemmeslayen timeslayin ur nețwassen ara. 	 Og Gud satte i menigheten først nogen til apostler, for det annet profeter, for det tredje lærere, så kraftige gjerninger, så nådegaver til å helbrede, til å hjelpe, til å styre, forskjellige slags tunger.


Lɣaci meṛṛa llan smeḥsisen, Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : 	 Men i hele folkets påhør sa han til sine disipler:


Deɛɛuɣ ɣuṛ-ek fell-asen. Ur deɛɛuɣ ara ɣef yemdanen nniḍen lameɛna ɣef wid i yi-d-tefkiḍ, axaṭer nutni d ayla-k. 	 Jeg beder for dem; jeg beder ikke for verden, men for dem som du har gitt mig, fordi de er dine;


axaṭer d Ṛṛuḥ iqedsen ara wen-d-ifken di teswiɛt-nni ayen ilaqen a t-id-tinim. 	 for den Hellige Ånd skal lære eder i samme stund hvad I skal si.


Win yellan d Awal n Ṛebbi yella yakan si tazwara di ddunit, imi d nețța i ț-ixelqen lameɛna ddunit ur t- teɛqil ara. 	 Han var i verden, og verden er blitt til ved ham, og verden kjente ham ikke.


?ḥemmideɣ țcekkiṛeɣ Sidi Ṛebbi mkul tikkelt m'ara kkun-id-mmektiɣ. 	 Jeg takker min Gud så ofte jeg kommer eder i hu,


Axaṭer llant seg-sent tid i geffɣen i webrid n Ṛebbi tebɛent abrid n Cciṭan. 	 For allerede har somme vendt sig bort efter Satan.


A wid eɛzizen ! Kunwi yellan d ibeṛṛaniyen, d imsebriden di ddunit a kkun-nhuɣ aț-țettixṛem i lebɣi n tnefsit i gețnaɣen d ṛṛuḥ-nwen. 	 I elskede! jeg formaner eder som fremmede og utlendinger at I avholder eder fra de kjødelige lyster, som strider mot sjelen,


Lmelk-nni yesken-iyi-d daɣen asif anda țazzalen waman n tudert, yeṣfan am djaj yețṛeqṛiqen, i d-ițfeggiḍen seg ukersi n lḥekma n Sidi Ṛebbi akk-d Izimer. 	 Og han viste mig en elv med livsens vann, som rant, klar som krystall, ut fra Guds og Lammets trone.


Iṛucc daɣen s idammen-nni aqiḍun akk-d wayen yellan deg-s. 	 Men også teltet og alle gudstjenestens redskaper oversprengte han i like måte med blod.


Issebɛed iman-is daɣen, iɛawed i tẓallit-nni. 	 Og atter gikk han bort og bad, og sa de samme ord.


Amarezg-nwen ma tessnem ayagi, awi-d kan a t-txedmem. 	 Vet I dette, da er I salige, så sant I gjør det.


Semmeḥ-aɣ ddnubat-nneɣ aakken i nețsamaḥ i wid i ɣ-iḍelmen. 	 og forlat oss vår skyld, som vi og forlater våre skyldnere;


Sin yergazen ulin ɣer lǧameɛ ad ẓallen ; yiwen (d ccix n lǧameɛ) n ukabar n ifariziyen, wayeḍ d amekkas (ixeddmen ɣer iṛumaniyen istɛemṛen tamurt). 	 To menn gikk op til templet for å bede; den ene var en fariseer og den andre en tolder.


Tura a kkun-ǧǧeɣ ger ifassen n Sidi Ṛebbi d ṛṛeḥma n wawal-is; D nețța i gzemren a kkun-isseǧhed, a wen-d-yefk lweṛt i kunwi akk yellan d ayla-s. 	 Og nu overgir jeg eder til Gud og hans nådes ord, han som er mektig til å opbygge eder og gi eder arvelodd blandt alle dem som er blitt helliget.


Ilaq-aɣ a nẓer belli amdan-nni i nella zik, yemmut, ițwasemmeṛ akk-d Lmasiḥ iwakken aț-țemmet lǧețța yeččuṛen d ddnub, ur nețțili ara d aklan n ddnub. 	 da vi jo vet dette at vårt gamle menneske blev korsfestet med ham forat synde-legemet skulde bli til intet, så vi ikke mere skal tjene synden;


Anwa deg-wen ara yesɛun axeddam ikerrzen neɣ ikessen lmal, ara s-yinin m'ara d-yuɣal si lexla : « lɛeslama-inek, qqim aț-țesteɛfuḍ, tura a k-d-awiɣ aț-țeččeḍ ». 	 Men hvem av eder som har en tjener som pløier eller gjæter, vil si til ham når han kommer inn fra marken: Kom straks hit og sett dig til bords?


Ay arrac țțaɣet awal i imawlan nwen di kullec, axaṭer akka ara tɛeǧbem i Sidi Ṛebbi. 	 I barn! vær lydige mot eders foreldre i alle ting! for dette er velbehagelig i Herren.


Tajmaɛt-nni n watmaten n temdint n Antyuc tɛawen-iten deg wayen ara ḥwiǧen deg webrid-nsen ; dɣa ṛuḥen, ɛeddan si tmura n Finisya akk-d Samarya, ḥekkun di mkul amkan amek umnen s Sidna Ɛisa leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail. Mi slan i wannect-agi, feṛḥen aṭas watmaten. 	 Menigheten fulgte dem da et stykke på veien, og så drog de gjennem Fønikia og Samaria, idet de fortalte om hedningenes omvendelse, og de vakte stor glede hos alle brødrene.


Kra n wid ara idenben, ur nessin ara ccariɛa n Musa, asm'ara mmten ur tḥekkem ara fell-asen ; ma d win ara idenben yili yessen ccariɛa, d ccariɛa ara t-iḥasben. 	 alle som syndet uten loven, skal også gå fortapt uten loven, og alle som syndet under loven, skal dømmes ved loven;


i tmusni rnut ḥekmet deg yiman nwen, ṣebṛet, i ṣṣbeṛ rnut ṭṭaɛa, 	 og i skjønnsomheten avhold, og i avholdet tålmod, og i tålmodet gudsfrykt,


axaṭer tețțunefk-awen-d ṛṛeḥma mačči kan iwakken aț-țamnem s Lmasiḥ, meɛna iwakken aț-țenɛețțabem daɣen ɣef ddemma-ines 	 For eder blev det unt, for Kristi skyld - ikke bare å tro på ham, men og å lide for hans skyld,


Mi d-ṣubben seg udrar, ufan-d lɣaci akk-d lɛulama n ccariɛa zzin i inelmaden nniḍen, țmeslayen yid-sen. 	 Og da de kom til disiplene, så de meget folk om dem, og nogen skriftlærde som trettet med dem.


Lecyux n wat Isṛail rran-as : Nukni nesɛa ccariɛa ; ccariɛa nneɣ teqqaṛ-ed : Argaz am agi ilaq ad yemmet axaṭer yenna-d : « Nekk d Mmi-s n Ṛebbi.» 	 Jødene svarte ham: Vi har en lov, og efter den lov er han skyldig til å dø, fordi han har gjort sig selv til Guds Sønn.


?as akken ur d-iqqim usirem, Sidna Ibṛahim yuṛǧa s lețkal d ameqqran armi yuɣal d jedd n waṭas n yegduden akken i s-yenna Sidi Ṛebbi : Akka ara tili dderya n dderya-k. 	 Mot håp trodde han med håp, forat han skulde bli mange folks far efter det som sagt var: Så skal din ætt bli;


nețɛețțib iman nneɣ a nexdem iwakken a d-nawi aɣṛum-nneɣ s ifassen-nneɣ. M'ara ɣ-reggmen nukni nețbarak-iten, m'ara ɣ-țqehhiṛen nukni nețțawi-yasen, 	 idet vi arbeider med våre egne hender; vi blir utskjelt - og vi velsigner; vi blir forfulgt - og vi tåler det;


iwala yiwet n tneqleț rrif n webrid, iqeṛṛeb ɣuṛ-es, ur yufi deg-s acemma anagar afriwen ; dɣa yenna-yas : Seg wass-a, ur tețțuɣaleḍ ara a d-tefkeḍ lfakya ! IImiren kan, taneqleț-nni teqquṛ. 	 og da han så et fikentre ved veien, gikk han bort til det, men fant ikke noget på det uten bare blad. Da sa han til det: Aldri i evighet skal det mere vokse frukt på dig. Og straks visnet fikentreet.


Wwin-ten-id, sbedden-ten zdat n ṛṛusul. Ṛṛusul ssersen ifassen-nsen fell-asen, dɛan-asen s lxiṛ ɣer Sidi Ṛebbi. 	 dem stilte de frem for apostlene, og disse bad og la sine hender på dem.


Rran-as-ed : Ad ineɣ ixemmasen imcumen, ma ț-țafeṛṛant a ț-issekru i ixemmasen nniḍen ara s-d-ifken amur-is di lweqt n lɣella. 	 De sier til ham: Ille skal han ødelegge disse illgjerningsmenn, og vingården skal han leie ut til andre vingårdsmenn, som gir ham frukten i rette tid.


_Mdel a Sfaylu Agi 	 L_ukk dette vinduet


Di tazwara, ad ḥemdeɣ Sidi Ṛebbi fell-awen meṛṛa s yisem n Ɛisa Lmasiḥ, axaṭer yeffeɣ lexbaṛ di ddunit meṛṛa belli tumnem s Lmasiḥ. 	 Først takker jeg min Gud ved Jesus Kristus for eder alle, fordi eders tro er navnkundig i hele verden.


Sidna Ɛisa yerra-yas : Acuɣeṛ i yi-testeqsayeḍ ɣef wayen yelhan ? AAnagar yiwen i gelhan ! Ma tebɣiḍ aț-țesɛuḍ tudert-agi, xdem lumuṛat yellan di ccariɛa. YYerra-yas-ed weqcic-nni : Anwi i d lumuṛat ara tebɛeɣ ? 	 Men han sa til ham: Hvorfor spør du mig om det gode? Det er bare en som er god. Men vil du gå inn til livet, da hold budene!


Yenna i lɣaci ad qqimen ɣer lqaɛa. Dɣa yeddem-ed sebɛa teḥbulin-nni n weɣṛum, yeḥmed Sidi Ṛebbi, yebḍa-tent, yefka-tent i inelmaden-is feṛqen-tent i lɣaci. 	 Da bød han folket sette sig ned på jorden, og han tok de syv brød, takket og brøt dem og gav dem til sine disipler, forat de skulde dele dem ut; og de delte ut til folket.


Yenna-yasen daɣen : Eɛni yella win ara iceɛlen taftilt iwakken a ț-yerr seddaw lḥila neɣ seddaw n wusu ? Mačči iwakken a ț-issers s ufella n lmeṣbeḥ ? 	 Og han sa til dem: Kommer vel lyset inn for å settes under en skjeppe eller under en seng? Kommer det ikke for å settes i staken?


D nekk i d aɣṛum n tudert i d yekkan seg igenni. Kra n win ara yeččen seg weɣṛum-agi ad yidir i dayem. Aɣṛum ara d-fkeɣ d lǧețța w, yis ara tɛic ddunit. 	 Jeg er det levende brød, som er kommet ned fra himmelen; om nogen eter av dette brød, skal han leve evindelig; og det brød jeg vil gi, er mitt kjød, som jeg vil gi for verdens liv.


Yal ttejṛa ur d-nețțak ara lfakya lɛali aț-țețwagzem, aț-țețwaḍeggeṛ ɣer tmes. 	 Hvert tre som ikke bærer god frukt, blir hugget ned og kastet på ilden.


Deg wexxam n imeṛkantiyen mačči d iqbucen n ddheb neɣ n lfeṭṭa kan i gellan meɛna llan daɣen wid n wesɣaṛ d wid n wakal ; wid n ddheb d lfeṭṭa țțaǧan-ten i leqdic n wussan n tmeɣṛa ma d wiyaḍ i leqdic n mkul ass. 	 Men i et stort hus er det ikke bare kar av gull og sølv, men også kar av tre og ler, og nogen til ære, andre til vanære.


Lameɛna Sidna Ɛisa imuqel-iten yenna : D acu i d lmeɛna n wawal-agi yuran : adɣaɣ i ḍeggṛen wid ibennun, yuɣal d win yeṭṭfen lebni . 	 Men han så på dem og sa: Hvad er da dette som er skrevet: Den sten som bygningsmennene forkastet, den er blitt hjørnesten?


imi tebɣam aț-țetḥeqqeqem belli d Lmasiḥ i d-iheddṛen seg-i ; nețța ur nelli ara d win ifeclen ɣuṛ-wen lameɛna isbeggen-ed tazmert-is gar awen. 	 siden I krever et bevis på at Kristus taler i mig, han som ikke er skrøpelig hos eder, men er sterk iblandt eder;


Kunwi d arraw n laṣel ițwaxtaṛen, d lmuqedmin n ugellid, d lǧens iṣfan, d agdud i d-ițwacefɛen. Tețwaxtaṛem iwakken aț-țbecṛem lecɣal yelhan n Sidi Ṛebbi, i kkun-id issufɣen si ṭṭlam yewwi-kkun-id ɣer tafat-is isteɛǧiben. 	 Men I er en utvalgt ætt, et kongelig presteskap, et hellig folk, et folk til eiendom, forat I skal forkynne hans dyder som kalte eder fra mørke til sitt underfulle lys,


aț-țaɣem awal i yergazen am wigi, aț-țqadṛem wid akk yețțekkin di leqdic yid-sen. 	 vis og I ærbødighet mot dem og mot enhver som hjelper til og gjør sig møie!


iɛeggeḍ s taɣect ɛlayen am akken d izem i gesreɛreɛen. Mi gesreɛreɛ lmelk-nni, nesla i useqseq n tuɣac n sebɛa ṛṛɛudat. 	 og ropte med høi røst, som en løve brøler, og da han hadde ropt, talte de syv tordener med sine røster.


Win yettabaɛen lebɣi n tnefsit-is, a t-tessiweḍ ɣer lmut ; ma d win iteddun s Ṛṛuḥ iqedsen ad isɛu tudert n dayem. 	 For den som sår i sitt kjød, skal høste fordervelse av kjødet; men den som sår i Ånden, skal høste evig liv av Ånden.


I kečč ay amdan ur nesɛi azal, d acu i tḥesbeḍ iman-ik iwakken aț-țḥasbeḍ Sidi Ṛebbi ? Eɛni tacmuxt ițwameslen s wakal tezmer aț-țini i win i ț-imeslen acuɣer i yi-tmesleḍ s ṣṣifa-yagi ? 	 Men hvem er da du, menneske, som tar til gjenmæle mot Gud? Vil da verket si til virkeren: Hvorfor gjorde du mig slik?


imi cchada ɣef Lmasiḥ tṛeṣṣa nezzeh deg-wen. 	 likesom Kristi vidnesbyrd er blitt rotfestet i eder,


Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ɣef ddemma n wulawen-nwen yeqquṛen i wen-iserreḥ nnbi Musa aț-țebrum i tilawin-nwen. Meɛna di tazwara mačči akka i gella lḥal. 	 Han sa til dem: For eders hårde hjertes skyld gav Moses eder lov til å skilles fra eders hustruer; men fra begynnelsen av har det ikke vært således.


Mi gekfa lewṣayat-agi, Sidna Ɛisa iṛuḥ si tmurt n Jlili ɣer tmurt n Yahuda ɣer leǧwahi n wasif n Urdun. 	 Og det skjedde da Jesus hadde endt denne tale, da drog han bort fra Galilea og kom til Judeas landemerker på hin side Jordan.


?ef wayen yeɛnan gma-tneɣ Titus, d arfiq-iw yerna ixeddem yid-i ɣef ddemma-nwen, ma d atmaten nniḍen, d imceggɛen n tejmuyaɛ n watmaten ; qeddcen iwakken a d tban tmanegt n Lmasiḥ. 	 Hvad enten det da gjelder Titus, så er han min medbroder og medarbeider hos eder, eller det gjelder våre brødre, så er de menighetsutsendinger, Kristi ære.


Aqeddac wis sin yusa-d yenna : A Sidi, rebḥeɣ-ed xemsa n twiztin s twizeț i yi-d-tefkiḍ. 	 Og den annen kom og sa: Herre! ditt pund har gitt fem pund.


ama di teswiɛin n ccan neɣ n lɛaṛ, ama mi heddṛen fell-aɣ medden s lxiṛ neɣ s cceṛ. Nețwaḥseb d ikeddaben ɣas akken ț-țideț i d neqqaṛ, 	 i ære og vanære, med ondt rykte og godt rykte, som forførere og dog sanndrue,


Ttejṛa yelhan ur tezmir ara a d-tefk yir lfakya, akken daɣen yir ttejṛa ur tezmir ara a d-tefk lfakya yelhan. 	 Et godt tre kan ikke bære onde frukter, og et dårlig tre kan ikke bære gode frukter.


Inelmaden qeṛṛben ɣuṛ-es, sekkren-t-id nnan-as : A Sidi, a Sidi, atan a neɣṛeq. Yekker-ed, dɣa yumeṛ i waḍu d lemwaji ad ḥebsen, imiren kan ters-ed talwit. 	 Da gikk de til ham og vekket ham op og sa: Mester! mester! vi går under! Men han stod op og truet vinden og bølgene; og de la sig, og det blev blikkstille.


Ay atmaten, ur ḥsibeɣ ara iman-iw wwḍeɣ ɣer lmeqṣud-agi ; lameɛna tella yiwet lḥaǧa xeddmeɣ-ț : tețțuɣ ayen iɛeddan, ssarameɣ ɣer wayen yellan ɣer zdat, 	 Brødre! jeg tror ikke om mig selv at jeg har grepet det.


iwakken yal iles a d-icehhed belli Ɛisa Lmasiḥ, d nețța i gellan sennig kullec i tmanegt n Ṛebbi baba-tneɣ. 	 Og hver tunge bekjenne at Jesus Kristus er Herre, til Gud Faders ære.


M'akken i gețṛaǧu Silas akk-d Timuti di temdint n Atinya, Bulus iɣaḍ-it lḥal mi gwala tamdint-nni teččuṛ d lmeṣnuɛat i țɛebbiden imezdaɣ-is. 	 Mens nu Paulus ventet på dem i Aten, harmedes hans ånd i ham, da han så at byen var full av avgudsbilleder.


Axaṭer mačči d argaz i d- yețwaxelqen si tmeṭṭut meɛna ț- țameṭṭut i d-ițwaxelqen seg wergaz. 	 For mannen er ikke av kvinnen, men kvinnen er av mannen;


ḥellelent nnan-as : Di leɛnaya-k, ǧǧaɣ a nekcem deg yilfan-agi . 	 Og de bad ham: Send oss inn i svinene, så vi kan fare i dem!


nutni i gsebblen tudert nsen ɣef yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ. + 	 menn som har våget sitt liv for vår Herre Jesu Kristi navns skyld.


Mi d-wwḍen ɣuṛ-es, yenna-yasen : Tesnem si zik tikli-inu yid-wen seg wass amezwaru mi d-kecmeɣ tamurt n Asya. 	 Da de var kommet til ham, sa han til dem: I vet hvordan min ferd iblandt eder var hele tiden fra den første dag jeg kom til Asia,


Meɛna m'ur zmiren ara ad ṭṭfen iman-nsen, ad zewǧen axiṛ. Axiṛ-asen ad zewǧen wala aț-țecɛel tmes deg wulawen-nsen. 	 men kan de ikke være avholdende, da la dem gifte sig! for det er bedre å gifte sig enn å lide brynde.


Hiṛudus yesnejmaɛ-ed akk lmuqedmin d lɛulama n wegdud, isteqsa-ten ɣef wemkan anda ara d-ilal Lmasiḥ ara d-yasen. 	 Og han sammenkalte alle yppersteprestene og de skriftlærde blandt folket og spurte dem hvor Messias skulde fødes.


Mi slan i imeslayen-agi, inelmaden-is dehcen aṭas, nnan-as : Anwa i gzemren ad ițțusellek ihi ? 	 Men da disiplene hørte det, blev de meget forferdet og sa: Hvem kan da bli frelst?


Ṛuḥen inelmaden-nni ufan aɣyul deg webrid yeqqen ɣer tewwurt n yiwen n wexxam, fsin-as ccedd. 	 Og de gikk avsted, og fant folen bundet ved døren utenfor på gaten og løste den.


Bdan ṭeggiṛen aɣebbaṛ ɣef yiqeṛṛay-nsen, țrun țmeǧǧiden, țɛeggiḍen qqaṛen : A tawaɣit-im ! A tawaɣit-im a tamdint tameqqrant, isrebḥen wid akk yesɛan lbabuṛat di lebḥur, deg yiwet teswiɛt kan tnegreḍ tuɣaleḍ d iɣed. 	 Og de kastet støv på sine hoder og ropte med gråt og sorg og sa: Ve, ve den store by, hvor alle som har skib i sjøen, er blitt rike av dens kostbarheter, at den er lagt øde i en time!


iwakken s yisem n Ɛisa, yal tagecrirt aț-țeknu deg igenwan, di lqaɛa, ddaw lqaɛa, 	 så at i Jesu navn skal hvert kne bøie sig, deres som er i himmelen og på jorden og under jorden,


uɣalen rran-t zdaxel n tqecwalt, serrḥen-as deg wasif ; d yelli-s n Ferɛun i t-id-ijemɛen, tṛebba-t-id am mmi-s. 	 og da han var blitt utsatt, tok Faraos datter ham op, og fostret ham og tok ham i sønns sted.


Azekka-nni, lɣaci yeqqimen agummaḍ i lebḥeṛ wwin-d s lexbaṛ belli anagar yiwet n teflukt i gellan dinna, yerna Sidna Ɛisa ur yeddi ara d inelmaden-is mi ṛuḥen di teflukt. 	 Den næste dag så folket som stod på hin side av sjøen, at det ikke var nogen annen båt der, og visste at det bare hadde vært én, og at Jesus ikke var gått i båten sammen med sine disipler, men at hans disipler hadde faret bort alene.


Ayagi akk xedmeɣ-t ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ iwakken ad sɛuɣ yid-sen amur. 	 Men alt gjør jeg for evangeliets skyld, forat også jeg kan få del i det.


Mi ḥemden Sidi Ṛebbi s ccnawi d isefra, ṛuḥen ulin ɣer yiɣil n uzemmur, 	 Og da de hadde sunget lovsangen, gikk de ut til Oljeberget.


Imiren yumeṛ ad ḥebsen takeṛṛust-is. Filbas d uneɣlaf-nni rsen-d, kecmen i sin ɣer waman, dɣa Filbas isseɣḍes-it. 	 Og han bød vognen holde, og de steg ned i vannet, både Filip og hoffmannen, og han døpte ham.


?ef wayagi kan i bɣiɣ a kkun steqsiɣ : amek i wen-d-ițțunefk Ṛṛuḥ iqedsen, imi i txeddmem ayen i d-teqqaṛ ccariɛa neɣ imi teslam yerna tumnem s lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ ? 	 Bare dette vil jeg få vite av eder: Var det ved lov-gjerninger I fikk Ånden, eller ved troens forkynnelse?


Beṛkat ! Ur ḥekkmet ara s wayen kan i țwalint wallen-nwen, lemdet aț-țḥekmem s lḥeqq. 	 Døm ikke efter synet, men døm en rettferdig dom!


Kra seg-sen keččmen ɣer kra n yexxamen, țkellixen tilawin ur nesɛi ara lḥeṛma i gețțawi zzhu n ddunit ; 	 For til dem hører de som lurer sig inn i husene og fanger kvinnfolk som er tynget av synder og drives av mangehånde lyster


Mi wwḍeɣ ɣer temdint n Truwas iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ, Sidi Ṛebbi yeldi-yi-d tiwwura iwakken ad beccṛeɣ. 	 Da jeg kom til Troas for Kristi evangeliums skyld, og en dør var mig oplatt i Herren, hadde jeg ingen ro i min ånd, fordi jeg ikke fant Titus, min bror,


Ɛandet-iyi ay atmaten, țmuqulet ɣer wid i twalam leḥḥun di liman am nukni, 	 Bli også I mine efterfølgere, brødre, og akt på dem som vandrer saledes som I har oss til forbillede!


Wehmen s wayen i sen-d-yerra dɣa ssusmen irkul, axaṭer ur ufin ara amek ara t-id-sseɣlin deg wawal zdat lɣaci. 	 Og de var ikke i stand til å fange ham i ord i folkets påhør, og de undret sig over hans svar, og tidde.


Ihi tura a wen-d-iniɣ : ur ceɣlet ara d yemdanen-agi, anfet-asen ad ṛuḥen. Ma yella aselmed-agi-nsen yekka-d s ɣuṛ-sen, ur yețdumu ara ; 	 Og nu sier jeg eder: Hold eder fra disse menn og la dem være i fred! for er dette råd eller dette verk av mennesker, da skal det gå til grunne,


Tessnem abrid yețțawin ɣer wanda i țedduɣ. 	 Og hvor jeg går hen, dit vet I veien.


d iqeddacen n Lmasiḥ i llan ? ?ef wannect-agi daɣen a d hedṛeɣ am umdan yeffeɣ leɛqel : nekk ugareɣ-ten s waṭas, xedmeɣ akteṛ-nsen, kecmeɣ leḥbus acḥal n tikkal, țewwteɣ akteṛ-nsen, acḥal d abrid i wwḍeɣ ɣer lmut ! 	 Er de Kristi tjenere? Jeg taler i vanvidd: Jeg er det mere; jeg har arbeidet mere, fått flere slag, vært flere ganger i fengsel, ofte i dødsfare.


Nadit uqbel ɣef tgeldit n Sidi Ṛebbi d wayen yellan d lḥeqq, ayen nniḍen meṛṛa d nețța ara wen-t-id yefken. 	 Men søk først Guds rike og hans rettferdighet, så skal I få alt dette i tilgift!


Sidna Ɛisa, mi geẓra inelmaden is sgermuden wway gar-asen ɣef wayen i d-yenna, yenna-yasen : Iqṛeḥ-ikkun lḥal ? 	 Men da Jesus visste med sig selv at hans disipler knurret over dette, sa han til dem: Volder dette eder anstøt?


Lemmer bɣiɣ ad zuxxeɣ, ur țțiliɣ ara d amehbul axaṭer anagar tideț ara d-iniɣ ; lameɛna ad ssusmeɣ, imi ur bɣiɣ ara imdanen a yi-ssalin ccan sennig n wayen țwalin xeddmeɣ-t neɣ ayen sellen qqaṛeɣ t-id. 	 For om jeg vil rose mig, blir jeg ikke en dåre; for det er sannhet jeg vil tale; men jeg lar det være, forat ingen skal tenke større om mig enn som han ser mig eller hører av mig.


Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-iqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten : win ara yeṭṭfen deg-i alamma ț-țaggara, a s-fkeɣ ad yečč si ttejṛa n tudert yellan di lǧennet. 	 Den som har øre, han høre hvad Ånden sier til menighetene: Den som seirer, ham vil jeg gi å ete av livsens tre, som er i Guds Paradis!


Mi slan belli lɣaci n tmurt n Samarya qeblen awal n Sidi Ṛebbi, ṛṛusul yeqqimen di temdint n Lquds ceggɛen-asen Buṭrus d Yuḥenna. 	 Da nu apostlene i Jerusalem fikk høre at Samaria hadde tatt imot Guds ord, sendte de Peter og Johannes til dem;


A d-ceggɛeɣ lmut i warraw-is ; s wakka tijmuyaɛ n watmaten meṛṛa ad setɛeṛfen belli ẓriɣ ayen yellan deg yixemmimen d wulawen n yemdanen, ad rreɣ i mkul yiwen ayen yuklal. 	 Og hennes barn vil jeg rykke bort ved død, og alle menighetene skal kjenne at jeg er den som ransaker nyrer og hjerter, og jeg vil gi hver av eder efter hans gjerninger.


Ay afarizi aderɣal ! Ssizdeg uqbel daxel n teqbuct d uḍebsi, iwakken ula s ufella-nsen ad izdigen ! 	 Du blinde fariseer! rens først begeret og fatet innvendig, forat det også kan bli rent utvendig!


Mi ɛeddan kra wussan, agellid Aɣribas akk-d weltma-s Birinis, usan-d ɣer Qiṣarya ad sellmen ɣef lḥakem Fistus. 	 Men da nogen dager var til ende, kom kong Agrippa og Berenike til Cesarea for å hilse på Festus.


Anzet i Sidi Ṛebbi, nețța a kkun yerfed. 	 Ydmyk eder for Herren, og han skal ophøie eder!


Mi gesɛedda kra n wussan di temdint n Antyuc, yuɣal yeṭṭef abrid ɣer tmura n Galasya d Frijya, di mkul amkan yesseǧhad inelmaden di Liman. 	 Da han hadde vært der nogen tid, drog han ut, og vandret gjennem det galatiske land og Frygia fra ende til annen og styrket alle disiplene.


Kra nniḍen bɣan a t-jeṛṛben, ssutren-as yiwen n lbeṛhan ara d-yasen seg yigenni. 	 Andre igjen fristet ham og krevde et tegn fra himmelen av ham.


Fkiɣ-asen awal-ik meɛna at ddunit keṛhen-ten axaṭer am nekk am inelmaden-iw ur nelli ara n at ddunit. 	 Jeg har gitt dem ditt ord, og verden har hatet dem fordi de ikke er av verden, likesom jeg ikke er av verden.


Dɣa nnan-as i Sidna Ɛisa : Ur neẓri ara ! YYerra-yasen : Ihi ula d nekk ur wen-d-qqaṛeɣ ara ansi i yi-d-tekka tezmert s wayes i xeddmeɣ ayagi ! 	 De svarte da Jesus og sa: Vi vet det ikke. Da sa også han til dem: Så sier heller ikke jeg eder med hvad myndighet jeg gjør dette.


Aru ayagi i lmelk n tejmaɛt n temdint n Birɣamus : atah wayen i d-yeqqaṛ Win yesɛan ajenwi iqeḍɛen di snat leǧwahi : 	 Og skriv til engelen for menigheten i Pergamum: Dette sier han som har det tveeggede skarpe sverd:


Sidna Ɛisa yenna-yasen : A wen-iniɣ tideț : kra n win yeǧǧan axxam-is, tameṭṭut-is, ayetma- s, imawlan-is neɣ arraw-is ɣef ddemma n tgeldit n Ṛebbi, 	 Da sa han til dem: Sannelig sier jeg eder: Det er ingen som har forlatt hus eller hustru eller brødre eller foreldre eller barn for Guds rikes skyld


Atah wayen i ɣef ara tweṣṣiḍ tuǧǧal iwakken ur d-yețțili ara wayen ara sent-d-ssukksen. 	 Og dette skal du byde, forat de kan være ulastelige.


s wakka ur nețțaǧa ara Cciṭan a ɣ-iɣleb, axaṭer nessen lmeqṣud-is. 	 for ikke er vi uvitende om hans tanker.


Lameɛna nniɣ-as : ala a Sidi ! Leɛmeṛ yekcim ɣer yimi-w wayen iḥeṛmen neɣ wayen ur neṣfi. 	 Men jeg sa: Ingenlunde, Herre! aldri er noget vanhellig eller urent kommet i min munn.


Sliɣ i yiwet taɣect i d-yekkan seg igenni teqqaṛ : Effɣet seg-s ay agdud-iw, iwakken ur tɣellim ara di ddnub-is, iwakken ur kkun-id-țawḍent ara lmuṣibat ara d-yeɣlin fell-as. 	 Og jeg hørte en annen røst fra himmelen si: Gå ut fra henne, mitt folk, forat I ikke skal ha del i hennes synder, og forat I ikke skal få noget av hennes plager!


Ɣer wacu i tṛuḥem aț-țfeṛǧem ? ƔƔer yiwen wergaz yelsan llebsa ifazen ? Wid yețlusun llebsa ifazen, deg ixxamen n igelliden i țțilin. 	 Eller hvorfor var det I gikk der ut? for å se et menneske klædd i fine klær? Se, de som går i fine klær, er i kongenes hus.


Sidna Ɛisa yenna-yas : Eǧǧ uqbel arrac n wexxam ad ṛwun, axaṭer ur ilaq ara a nḍeggeṛ aɣṛum n warrac i yeqjan imecṭaḥ. 	 Og han sa til henne: La først barna bli mette! for det er ikke vakkert å ta brødet fra barna og kaste det for de små hunder.


Di leɛnaya-k ɣef wudem n Ṛebbi d Sid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ akk-d lmalayekkat yețwaxtaṛen, deg wannect-agi meṛṛa ur xeddem ara lxilaf ger yemdanen. 	 Jeg vidner for Gud og Kristus Jesus og de utvalgte engler at du skal ta vare på dette uten fordom, så du ikke gjør noget av tilbøielighet.


Sidna Ɛisa iweṣṣa-yaɣ a nbecceṛ i yemdanen meṛṛa, belli d nețța i gextaṛ Sidi Ṛebbi iwakken ad iḥaseb wid yeddren akk-d wid yemmuten. 	 Og han bød oss å forkynne for folket og vidne at han er den som av Gud er bestemt til å være dommer over levende og døde.


Liman n Sidna Ibṛahim ur yenqis ara ɣas akken qṛib ad issiweḍ meyya iseggasen, iwala iman-is dayen ur yezmir ara ad isɛu dderya, yerna tameṭṭut-is Saṛa teǧǧa-ț dderya. 	 og uten å bli svak i troen så han på sitt eget legeme, som var utlevd, han var næsten hundre år gammel, og på Saras utdødde morsliv;


?sellimet ɣef gma-tneɣ Urban, win iqeddcen yid-nneɣ ɣef Lmasiḥ ; țsellimet daɣen ɣef Stakyis aḥbib-iw. 	 Hils Urbanus, vår medarbeider i Kristus, og Stakys, min elskede.


Yenna-yasen daɣen : Ma yella yiwen deg-wen yesɛa aḥbib, iṛuḥ ɣuṛ-es di țnaṣfa n yiḍ a s-yini : « Ay aḥbib ṛḍel-iyi-d tlata teḥbulin n weɣṛum , 	 Og han sa til dem: Om nogen av eder har en venn og kommer til ham midt på natten og sier til ham: Kjære, lån mig tre brød!


Nukni, ur netzuxxu ara sennig wayen ilaqen, lameɛna nețzuxxu kan s ccɣel i ɣ-d-iwekkel Sidi Ṛebbi ; d ccɣel-agi i ɣ-issawḍen armi d ɣuṛ wen. 	 vi derimot vil ikke rose oss over all måte, men efter målet av det område Gud har tildelt oss som mål: at vi skulde nå frem like til eder.


Azekka-nni, aṭas n lɣaci i d yusan ad ɛeggden di temdint n Lquds. Slan belli Sidna Ɛisa iteddu-d ɣer temdint. 	 Den følgende dag, da meget folk som var kommet til høitiden, fikk høre at Jesus kom til Jerusalem,


Mi d-yenna ayagi, ikcem-iten akk leḥzen d ameqqran, bdan qqaṛen as yiwen yiwen : Neɣ mačči d nekk a Sidi ? 	 Og de blev meget bedrøvet, og begynte å si til ham hver for sig: Det er da vel ikke mig, Herre?


i gefkan iman-is d asfel i leslak n yemdanen meṛṛa. D wagi i d țțbut i d-yefka Sidi Ṛebbi di lweqt-is ; 	 han som gav sig selv til en løsepenge for alle, et vidnesbyrd i sin tid,


?ef wayen yeɛnan ass akk-d lweqt-nni yiwen ur ten-yessin, ama d lmalayekkat deg igenwan ama d Mmi-s n bunadem, anagar Baba Ṛebbi i ten-isnen. 	 Men hin dag eller time vet ingen, ikke engang englene i himmelen, ikke engang Sønnen, men alene min Fader.


Azekka-nni, newweḍ ɣer temdint n Sidun , Xulyus yețqadaṛen Bulus, ixdem-as lemziya, iserreḥ-as ad iṛuḥ ɣer imdukkal-is iwakken a s-d-fken ayen yeḥwaǧ. 	 Den annen dag løp vi inn til Sidon, og Julius, som var menneskekjærlig mot Paulus, gav ham lov til å gå til sine venner og nyte godt av deres omsorg.


Am nețța am wexxam-is ḍuɛen Sidi Ṛebbi ; ițseddiq i igellilen, yerna am iḍ am ass yezga ideɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi. 	 han var en from mann og fryktet Gud med hele sitt hus og gav mange almisser til folket og bad alltid til Gud.


Axaṭer ma yella wayen i ɣef ara d-ḥkuɣ, a d-ḥkuɣ kan ɣef wayen i gexdem Sidna Ɛisa yis-i, ama s imeslayen ama s lecɣal iwakken igduden ur nelli ara n wat Isṛail ad ḍuɛen Sidi Ṛebbi. 	 for jeg vil ikke driste mig til å tale om annet enn det som Kristus har virket ved mig for å føre hedningene til lydighet, ved ord og gjerning,


Dɣa Filbas s wawal-agi i gebda a s-ițbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Sidna Ɛisa. 	 Da oplot Filip sin munn, og idet han gikk ut fra dette skriftsted, forkynte han ham evangeliet om Jesus.


Imi ur tezmirem ara i tɣawsiwin timecṭuḥin, acuɣeṛ i tețḥebbiṛem ɣef wayen nniḍen ? 	 Formår I da ikke engang det minste, hvorfor er I da bekymret for det andre?


Sidna Ɛisa iɣaḍ-it wergaz-nni, dɣa yeẓẓel afus-is innul-it, yenna yas : Bɣiɣ, ili-k teḥliḍ ! 	 Og han ynkedes inderlig over ham, Og rakte sin hånd ut og rørte ved ham og sa: Jeg vil; bli ren!


Imiren ameqqran n lmuqedmin icerreg aqenduṛ-is yenna : Ikfeṛ ! Iwumi neḥwaǧ inigan tura ? Teslam akk d acu i d-yenna ! D acu tennam ? 	 Da sønderrev ypperstepresten sine klær og sa: Han har spottet Gud; hvad skal vi mere med vidner? Se, nu har I hørt gudsbespottelsen!


Imdebbṛen n tejmaɛt ixeddmen ccɣel-nsen akken ilaq uklalen ad țwaxelṣen s zzyada abeɛda wid yenneɛtaben deg ubecceṛ d uselmed. 	 De eldste som er gode forstandere, skal aktes dobbelt ære verd, mest de som arbeider i tale og lære.


Win i yi iwalan, iwala win i yi-d-iceggɛen. 	 og den som ser mig, ser ham som har sendt mig.


anagar ma yella ɣef wawal-nni i d-nniɣ s leɛyaḍ gar-asen : « imi umneɣ s ḥeggu n lmegtin, i d-beddeɣ ass-agi ɣer ccṛeɛ zdat-wen ! » 	 uten det skulde være for dette ene ord som jeg ropte da jeg stod iblandt dem: For de dødes opstandelse står jeg idag for retten iblandt eder.


Ccix-nni n lǧameɛ iɣaḍ-it lḥal imi i ț-isseḥla Sidna Ɛisa deg wass n westeɛfu, yenna i lɣaci : Llan sețța wussan i deg ilaq a nexdem ; aset-ed ihi deg ussan-nni iwakken a kkun-isseḥlu mačči deg wass n westeɛfu ! 	 Da tok synagoge-forstanderen til orde - han var vred over at Jesus helbredet på sabbaten - og han sa til folket: Det er seks dager til å arbeide i; kom derfor på dem og la eder helbrede, og ikke på sabbatsdagen!


A neḥmed Sidi Ṛebbi a t-ncekkeṛ imi s Lmasiḥ i nɣelleb kullec yerna yerra-yaɣ d iqeddacen-is iwakken a nbecceṛ Lmasiḥ di mkul amkan am rriḥa taẓiḍant. 	 Men Gud være takk, som alltid lar oss vinne seier i Kristus og ved oss åpenbarer sin kunnskaps duft på hvert sted!


Amek armi tkecmeḍ ɣer wexxam n wid ur neḍhiṛ ara yerna teččiḍ yid-sen ? 	 Du gikk inn til uomskårne menn og åt med dem.


Mi ɛeddan xemsa wussan, lmuqeddem ameqqran Ananyas iṣubb-ed ɣer Qiṣarya nețța d kra n lɛuqal n wat Isṛail akk-d yiwen ubugaṭu isem-is Tertulus ; usan-d ɣer lḥakem ad ccetkin ɣef Bulus. 	 Fem dager efter kom ypperstepresten Ananias der ned med nogen av de eldste og en taler, Tertullus; disse fremførte sin klage imot Paulus for landshøvdingen.


Daymi ur kkun-ixuṣṣ wacemma n lxiṛ s ɣuṛ Ṛebbi, kunwi yețṛaǧun ass i deg ara d-yuɣal Ssid-nneɣ. 	 så at det ikke fattes eder på nogen nådegave mens I venter på vår Herre Jesu Kristi åpenbarelse,


Țțun belli di zzman aqdim asmi i d-ixleq Sidi Ṛebbi igenwan d lqaɛa ; s wawal-is i d-issufeɣ lqaɛa seg waman ; 	 For de som påstår dette, er blinde for at det fra gammel tid var himler og en jord som var blitt til ut av vann og gjennem vann ved Guds ord,


A ten-tɛeqlem s lecɣal-nsen. UUr d-nțekkes ara tiẓurin seg inijel, neɣ lexṛif seg isennanen. 	 Av deres frukter skal I kjenne dem; kan en vel sanke vindruer av tornebusker eller fiken av tistler?


Ɣef ddemma n Sidi Ṛebbi qadṛet wid iḥekmen. Qadṛet agellid imi d nețța i gḥekmen, 	 Vær derfor all menneskelig ordning undergitt for Herrens skyld, enten det nu er kongen som den høieste,


Ula d nekk asmi lliɣ ɣuṛ-wen, lliɣ fecleɣ, kukraɣ yerna tekcem-iyi tugdi. 	 Og jeg var hos eder i skrøpelighet og i frykt og i megen beven,


Sidna Ɛisa yenṭeq yenna-yas : Err ajenwi-inek ɣer wemkan-is, axaṭer kra win ara irefden ajenwi, ad immet s ujenwi ! 	 Da sa Jesus til ham: Stikk ditt sverd i skjeden! for alle som griper til sverd, skal falle for sverd.


Mmekti-d Ɛisa Lmasiḥ i d-iḥyan si ger lmegtin, win akken i d-iffɣen seg uẓaṛ n Sidna Dawed akken i t-id-yenna lexbaṛ n lxiṛ n Lmasiḥ i ɣ ɣ ecciṛeɣ ; 	 Kom Jesus Kristus i hu, som er opstanden fra de døde, av Davids ætt, efter mitt evangelium,


wwiɣ-t-id i inelmaden-ik, meɛna ur zmiren ara a t-sseḥlun. 	 Og jeg førte ham til dine disipler; men de kunde ikke helbrede ham.


Tameṭṭut izewǧen ur tezmir ara aț-țeǧǧ argaz-is skud mazal-it yedder, ma yella yemmut, tezmer aț-țɛiwed zzwaǧ d win tebɣa, acu kan ilaq ad yili d win yumnen s Lmasiḥ am nețțat. 	 En hustru er bundet så lenge hennes mann lever; men når hennes mann er hensovet, da har hun frihet til å gifte sig med hvem hun vil, bare det skjer i Herren.


imdanen-agi daɣen i d-ikecmen gar-aneɣ xeddmen am nutni, tirga-nsen ssawaḍent-țen ad xedmen ticmatin, ur setɛeṛfen ara s lḥekma n Sidi Ṛebbi, reggmen ula d lmalayekkat yellan deg igenwan. 	 Og dog gjør også disse like ens: idet de går i drømme, gjør de kjødet urent, ringeakter herredømme, spotter høie makter.


Sidna Ɛisa yerra-yas : Ur tneqqeḍ ara tamgeṛṭ, ur tzennuḍ ara, ur tețțcehhideḍ ara s ẓẓur, ur tețțakkṛreḍ ara, 	 Han sa til ham: Hvilke? Jesus sa: Du skal ikke slå ihjel, du skal ikke drive hor, du skal ikke stjele, du skal ikke si falskt vidnesbyrd,


Filibus d Bartelmay, Suma akk-d Matta amekkas n tebzert, Yeɛqub mmi-s n Ḥalfi akk-d Taddi ; 	 Filip og Bartolomeus; Tomas og Matteus, tolderen; Jakob, Alfeus' sønn, og Lebbeus med tilnavnet Taddeus;


meɛna ad cebbḥent iman-nsent s lecɣal yelhan, akken ilaq ad xedment tilawin yețḍuɛun Sidi Ṛebbi. 	 men som det sømmer sig for kvinner som bekjenner sig til gudsfrykt, med gode gjerninger.


Walit tigerfiwin , ur zerrɛent ur meggrent , ur sɛint akufi ur sɛint acbayli meɛna Sidi Ṛebbi ițɛeyyic itent. Acḥal teswam akteṛ n yefṛax n igenni ! 	 Gi akt på ravnene: de hverken sår eller høster, de har ikke matbod eller lade, og Gud før dem allikevel. Hvor meget mere er ikke I enn fuglene!


axaṭer kra n yemdanen nniḍen wexxṛen i tikli yeṣfan armi i sṛuḥen liman-nsen. 	 idet du har tro og en god samvittighet; den har somme kastet fra sig og lidt skibbrudd på sin tro;


Akken i k-nhiɣ uqbel ad ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Masidunya qqim di temdint n Ifasus f+ iwakken ur tețțaǧǧaḍ ara kra n yemdanen ad slemden ayen i gxulfen tikli di liman, 	 Som jeg bad dig da jeg drog til Makedonia, å bli i Efesus, forat du skulde byde visse folk ikke å fare med fremmed lære


Sidna Ɛisa iḥbes, issawel-asen, yenna-yasen : D acu i tebɣam a wen-t- xedmeɣ ? 	 Og Jesus stod stille og kalte på dem og sa: Hvad vil I jeg skal gjøre for eder?


Win imesslen afexxaṛ yezmer ad ixdem ayen i s-ihwan s wakal ; seg wakal-nni yezmer ad imsel tacmuxt izewqen neɣ tin i sseqdacen kull ass. 	 Eller har ikke pottemakeren makt over leret, så han av samme deig kan arbeide det ene kar til ære, det andre til vanære?


Aql-ikkun s yiman-nwen d inigan, acḥal d abrid i wen-d nniɣ : mačči d nekk i d Lmasiḥ, țwaceggɛeɣ d kan uqbel-is . 	 I er selv mine vidner at jeg sa: Jeg er ikke Messias, men: Jeg er utsendt foran ham.


Mi gesla s Sidna Ɛisa, iceggeɛ ɣuṛ-es kra seg yimeqqranen n wat Isṛail iwakken a d-yas ad isseḥlu aqeddac-is. 	 Da han nu hørte om Jesus, sendte han nogen av jødenes eldste til ham og bad ham at han vilde komme og helbrede hans tjener.


Akken i tesla Ilicaba i sslam n Meryem, yefrawes llufan yellan di tɛebbuṭ-is ; imiren teččuṛ d Ṛṛuḥ iqedsen, 	 Og det skjedde da Elisabet hørte Marias hilsen, da sprang fosteret i hennes liv, og Elisabet blev fylt med den Hellige Ånd


ma d wid yesɛan lqima, ur uḥwaǧen ara lemḥadra. Sidi Ṛebbi yebna lǧețța akken ara izegged lqima i lemfaṣel ixuṣṣen, 	 men våre edlere lemmer trenger ikke til det. Men Gud satte legemet sammen således at han gav det ringeste størst ære,


Ataya Sidna Ɛisa imuger-itent-id, yenna-yasent : Sslam fell-akunt ! QQeṛṛbent, seǧǧdent zdat-es, ssudnent iḍaṛṛen-is. 	 Og se, Jesus møtte dem og sa: Fred være med eder! Men de gikk frem og omfavnet hans føtter og tilbad ham.


Imdanen-agi bɣan ad ḥeṛṛmen zzwaǧ akk-d kra n leṣnaf n lmakla, lameɛna Sidi Ṛebbi ixleq-ed kullec iwakken wid yumnen yis yessnen tideț, a t-ḥemden a t-cekkṛen. 	 som forbyder å gifte sig og byder å avholde sig fra mat, den Gud har skapt til å nytes med takk av dem som tror og har lært sannheten å kjenne.


ma d amkan iqedsen nezzeh, anagar lmuqeddem ameqqran i gkeččmen ɣuṛ-es yiwet n tikkelt i useggas, iwakken ad iqeddem idammen n iseflawen ɣef ddemma n ddnubat-is akk-d wid n wegdud. 	 men i det annet telt går bare ypperstepresten inn en gang om året, ikke uten blod, som han bærer frem for sig selv og for folkets forseelser,


S wakka ihi, ddnub ikcem-ed ɣer ddunit s yiwen wemdan, amdan agi d Adem ; ddnub-agi yewwi-d lmut, lmut tețțawi akk imdanen, axaṭer imdanen meṛṛa denben. 	 Derfor, likesom synden kom inn i verden ved ett menneske, og døden ved synden, og døden således trengte igjennem til alle mennesker, fordi de syndet alle -


?ef wayen i kkun-yeɛnan sɛiɣ aṭas ara d-iniɣ, aṭas ara ḥasbeɣ ; win i yi-d-iceggɛen d Bab n tideț, d ayen i sliɣ ɣuṛ-es i d-țɛawadeɣ di ddunit. 	 Jeg har meget å si og å dømme om eder; men han som har sendt mig, er sanndru, og det jeg har hørt av ham, det taler jeg til verden.


Sɛeddan aṭas n wussan akk-d inelmaden. 	 Og så blev de en ikke så kort tid hos disiplene.


Sidi Ṛebbi yerra kullec seddaw iḍaṛṛen n Lmasiḥ, yerra-t daɣen d aqeṛṛuy n tejmaɛt n imasiḥiyen 	 og han la alt under hans føtter og gav ham som hoved over alle ting til menigheten,


Lețkal-iw fell-awen meqqeṛ, țzuxxuɣ aṭas yis-wen ; yethedden wul-iw yerna yeččuṛ d lfeṛḥ ɣas akken nesɛedda aṭas n leɛtab. 	 Jeg har stor tiltro til eder; jeg roser mig storlig av eder; jeg er full av trøst, jeg er overvettes rik på glede under all vår trengsel.


Imdanen n ddunit meṛṛa ad ilin di lfeṛḥ ameqqran imi mmuten. Ad țemceggaɛen tirezfin wway gar-asen, axaṭer sin inigan-agi ḍuṛṛen-ten aṭas. 	 Og de som bor på jorden, skal glede sig over dem og fryde sig, og de skal sende gaver til hverandre, fordi disse to profeter var til plage for dem som bor på jorden.


Tazwara, ilaq aț-țeẓrem belli deg ussan ineggura a d-kkren yemdanen ara iɛicen s lebɣi n tnefsit-nsen, yerna ad tmesxiṛen fell-awen ; 	 idet I først og fremst vet dette at i de siste dager skal det komme spottere med spott, som farer frem efter sine egne lyster


Axaṭer atah wayen i d-yenna Sidi Ṛebbi : Sbeddeɣ-k aț-țiliḍ ț-țafat i leǧnas, aț-țessiwḍeḍ leslak alamma d ixfawen n ddunit. 	 For så er Herrens bud til oss: Jeg har satt dig til et lys for hedninger, forat du skal være til frelse inntil jordens ende.


Ay atmaten, ur kkatet ara wa deg wa, win ara yewten di gma-s neɣ iḥuseb-it, yewwet-ed di ccariɛa yerna iḥuseb-iț. Ihi ma yella tewtem di ccariɛa, ur tellim ara seg wid ixeddmen wayen i d-tenna, meɛna seg wid yekkaten deg-s. 	 Baktal ikke hverandre, brødre! Den som baktaler en bror eller dømmer sin bror, han baktaler loven og dømmer loven; men dømmer du loven, da er du ikke lovens gjører, men dens dommer.


Ur țțawhamet ara, axaṭer lweqt iteddu-d, wid akk yellan deg i?ekwan ad slen i ṣṣut n Mmi-s n bunadem, 	 Undre eder ikke over dette! For den time kommer da alle de som er i gravene, skal høre hans røst,


Ma yeɛṛeḍ-ikkun walebɛad ur numin ara s Lmasiḥ, ma tṛuḥem, ččet s neyya mbla asteqsi seg wayen akk ara wen-d-issers. 	 Og dersom nogen av de vantro ber eder til gjest, og I vil gå dit, da kan I ete alt som settes frem for eder, uten at I for samvittighetens skyld spør mere efter det.


D Sidi Ṛebbi s yiman-is i ɣ isǧehden yid-wen di tikli-nneɣ akk-d Lmasiḥ, d nețța i ɣ-ixtaṛen. 	 Men den som binder oss tillikemed eder fast til Kristus, og som salvet oss, det er Gud,


Nniɣ-asen mačči di lɛadda n iṛumaniyen ad ḥekmen ɣef wemdan uqbel a t-semqabalen nețța d wid i d-iccetkan fell-as, iwakken ad yaf abrid amek ara idafeɛ ɣef yiman-is. 	 Jeg svarte dem da at det ikke er sedvane hos romerne å utlevere et menneske for å gjøre nogen til lags; men den som klagen gjelder, må først stilles frem for sine anklagere og få adgang til å forsvare sig mot klagemålet.


Ameṛkanti-nni yenna-yas-d : A baba Ibṛahim, ur țḥessisen ara i ccariɛa d lenbiya lameɛna ma yuɣal ɣuṛ-sen yiwen syagi, ad beddlen tikli. 	 Men han sa: Nei, fader Abraham! men om nogen fra de døde kommer til dem, da omvender de sig.


Init i Arcibus ad ibedd i ccɣel nni i ɣef t-iwekkel Ssid-nneɣ, a t-ixdem akken ilaq. 	 Og si til Arkippus: Gi akt på den tjeneste som du har mottatt i Herren, at du fullbyrder den!


Mi gzerreɛ, ɣlin-as kra n iɛeqqayen rrif n webrid, usan-d igṭaṭ ( ifṛax igenni ) ččan-ten. 	 og da han sådde, falt noget ved veien; og fuglene kom og åt det op.


Atan lameṛ i wumi teslam si tazwara : ilaq a nemyeḥmal wway gar-aneɣ. 	 For dette er det budskap som I hørte fra begynnelsen, at vi skal elske hverandre,


Tesɛa weltma-s isem-is Meryem, teqqim-ed ɣer iḍaṛṛen n Sidna Ɛisa, tesmeḥsis i wawal-is. 	 Og hun hadde en søster som hette Maria; hun satte sig ved Jesu føtter og hørte på hans ord.


Sidna Ɛisa yerra-yasen : Acuɣeṛ ara ṛuḥen, fket-asen kunwi ad ččen ! 	 Men Jesus sa til dem: De har ikke nødig å gå bort; gi I dem å ete!


Țɛeggiḍen, ṭeggiṛen leḥwayeǧ nsen, ssafagen aɣebbaṛ ɣer igenni. 	 Da de nu skrek og rev klærne av sig og kastet støv op i luften,


?-țideț Sidna Ɛisa yesɛa ccan akteṛ n Sidna Musa, imi win yebnan axxam, d nețța i gesɛan ccan akteṛ n wexxam yebna. 	 For denne er aktet så meget større ære verd enn Moses, som den som har gjort huset, har større ære enn huset selv.


Akken daɣen i tedṛa d imezdaɣ n temdinin n Sudum d Gumuṛ akk-d tudrin i sent-id-yezzin, ixeddmen anagar ticmatin d zzna, qqiment-ed d lemtel mi tent-yessenger Sidi Ṛebbi s tmes yecban times n ǧahennama ; 	 likesom Sodoma og Gomorra og byene deromkring, som på samme måte som disse drev hor og gikk efter fremmed kjød, ligger for våre øine som et eksempel, idet de lider en evig ilds straff.


Iḍ wis ṛbeɛṭac, mazal aḍu yețhuccu-yaɣ ițțawi-yaɣ akkin akka ɣef lebḥeṛ Agrakal ; di țnaṣfa n yiḍ, ibeḥṛiyen ḥussen belli ur bɛiden ara ɣef lberr. 	 Da nu den fjortende natt kom, mens vi drev omkring i Adriaterhavet, skjønte sjøfolkene midt på natten at det bar nær mot land.


Bulus yeqqim sin iseggasen deg wexxam-nni i gekra. Isṭerḥib s kra n win i d-yețțasen a t-iẓer. 	 Han blev da to fulle år i sitt leide herberge, og tok imot alle som kom til ham,


ilaq ur ten-țțakren ara meɛna ad ilin d wid imeɛnen i deg yella laman, iwakken aselmed n Sidi Ṛebbi amsellek-nneɣ ad yesɛu ccan. 	 ikke å være utro, men vise all god troskap, forat de i alt kan være en pryd for Guds, vår frelsers lære.


Di yal lḥaǧa, ur nebɣi ara a nili d ugur ula i yiwen deg-wen iwakken ur d-tețțekksem ara kra n diri di lxedma-nneɣ, 	 Og vi gir ikke i noget stykke noget anstøt, forat ikke tjenesten skal bli lastet,


Meɛna ma yenna walebɛaḍ : kečč tesɛiḍ liman ma d nekk xeddmeɣ lecɣal ; nekk a s-rreɣ i wagi : sken-iyi-d liman-inek mbla lecɣal, nekk a k-ed ssekneɣ liman-iw s lecɣal-iw yelhan. 	 Men en kan si: Du har tro, og jeg har gjerninger. Vis mig din tro uten gjerninger, og jeg vil vise dig min tro av mine gjerninger!


Lameɛna lamin n temdint ihedden lɣaci, yenna-yasen : Ay at Ifasus, anwa ur neẓri ara belli tamdint n Ifasus ț-țaɛessast n lǧameɛ Artimis tameqqrant akk-d lmeṣnuɛ-ines i d-iɣlin seg igenni ? 	 Men by-skriveren fikk hopen til å være rolig, og sa derefter: I menn fra Efesus! Hvilket menneske er det vel som ikke vet at efesernes by er tempelvokter for den store Diana og hennes himmelfalne billede?


Axaṭer win i gesṭerḥben yis, yețțekki di lecɣal-is n diri. 	 for den som byr ham velkommen, blir medskyldig med ham i hans onde gjerninger.


Semɛun Buṭrus mazal-it yeqqim yeẓẓiẓin deg wemkan-nni, iluɛa-t-id yiwen yenna-yas : I kečč, ur telliḍ ara d yiwen seg inelmaden n wergaz-agi ? Buṭrus inkeṛ yenna-yas : Xaṭi, ur lliɣ ara seg-sen ! 	 Men Simon Peter stod og varmet sig. Da sa de til ham: Du skulde vel ikke være en av hans disipler du også? Han nektet og sa: Nei, jeg er ikke.


Atah lḥisab yellan fell-as : « tafat tusa-d ɣer ddunit meɛna imdanen ḥemmlen ṭṭlam axiṛ n tafat, axaṭer lecɣal-nsen diri-ten. » 	 Og dette er dommen, at lyset er kommet til verden, og menneskene elsket mørket fremfor lyset; for deres gjerninger var onde.


fkan-d ayen iwumi zemren ; aql-iyi d inigi, zemreɣ a d-iniɣ fkan-d nnig n tezmert-nsen yerna xedmen ayagi s lebɣi-nsen. 	 For efter evne gav de, det vidner jeg, ja over evne, av egen drift;


Ur sɛiɣ ula d yiwen ara yi-iɛawnen deg ixemmimen-iw, iwakken ad iḥebbeṛ fell-awen seg ul ; 	 For jeg har ingen likesinnet, som opriktig kan ha omsorg for eder;


Meɛna kra iɛeqqayen ɣlin deg wakal yelhan : fkan-d tigedrin, ta tefka-d meyya iɛeqqayen, ta sețțin, tayeḍ tlatin. 	 Og noget falt i god jord; og det bar frukt, noget hundre fold, og noget seksti fold, og noget tretti fold.


Daymi, ay agellid Aɣribas, ur ɛuṣaɣ ara aweḥḥi i yi-d-yusan seg igenni. 	 Derfor, kong Agrippa, blev jeg ikke ulydig mot det himmelske syn;


Malxisadeq-agi yella d agellid n Salem, d lmuqeddem n Sidi Ṛebbi ɛlayen. D nețța i gemmugren Sidna Ibṛahim mi d-yuɣal seg umenɣi i deg yeɣleb igelliden nniḍen, iwakken a t-ibarek. 	 For denne Melkisedek, konge i Salem, den høieste Guds prest, han som gikk Abraham i møte da han vendte tilbake fra sin seier over kongene, og som velsignet ham,


Irgazen-nni i gɛussen Sidna Ɛisa, stehzayen fell-as kkaten-t. 	 Og mennene som holdt Jesus, spottet ham og slo ham,


Nniɣ-awen-d akk ayagi iwakken lfeṛḥ-iw a kkun-yeččaṛ ula d kunwi, dɣa lfeṛḥ-nwen ad yennekmal. 	 Dette har jeg talt til eder forat min glede kan være i eder, og eders glede kan bli fullkommen.


Axaṭer aql-aɣ neddukkel d iqeddacen ɣef lecɣal n Sidi Ṛebbi. Kunwi d iger i gxeddem Sidi Ṛebbi, d axxam i gbennu. 	 For vi er Guds medarbeidere; I er Guds akerland, Guds bygning.


Aɛebbed-agi i yi-țɛebbiden ur yesɛi ara lqima, imi ayen sselmaden mačči s ɣuṛ-i i d-yekka meɛna d lɛaddat n yemdanen kan. 	 men de dyrker mig forgjeves, idet de lærer lærdommer som er menneskebud.


Sidna Ɛisa yenna-yasen : Tafat mazal-iț gar-awen i kra n lweqt kan, lḥut skud tella uqbel a kkun-iṭṭef ṭṭlam, axaṭer win ileḥḥun di ṭṭlam ur yeẓri ara anda iteddu. 	 Jesus sa da til dem: Ennu en kort stund er lyset iblandt eder; vandre den stund I har lyset, forat ikke mørket skal komme over eder; den som vandrer i mørket, vet ikke hvor han går hen.


Ṛebɛa uɛecrin-nni n lecyux yellan zdat Sidi Ṛebbi ɣef yimukan nsen n lḥekma, țseǧǧiden zdat Sidi Ṛebbi, țɛebbiden-t 	 Og de fire og tyve eldste, som sitter for Guds åsyn på sine troner, falt på sitt åsyn og tilbad Gud og sa:


Agellid yerra-yas : ?ef yimeslayen-ik ara k-ḥasbeɣ ay aqeddac amcum ! Teẓriḍ weɛṛeɣ, țeddmeɣ ayen ur sriseɣ, meggreɣ ayen ur zriɛeɣ ; 	 Han sier til ham: Efter din egen munn dømmer jeg dig, du dårlige tjener! Du visste at jeg er en streng mann, som tar op det jeg ikke la ned, og høster det jeg ikke sådde;


Mi s-d-bran i wejḥiḥ-nni, bab-is yenna-yasen : I wacu i s-d-tebram ? 	 Og da de løste folen, sa dens eiermenn til dem: Hvorfor løser I folen?


Imiren kan iɛeggeḍ s lǧehd yenna : A Laɛẓar, effeɣ-ed syenna ! 	 Og da han hadde sagt dette, ropte han med høi røst: Lasarus, kom ut!


Ma d kunwi m'ara yili lxilaf gar-awen, tețṛuḥum ɣer wid ur numin ara s Lmasiḥ iwakken ad frun tilufa-nwen ! 	 Når I da har saker om timelige ting, så setter I dem til dommere som ikke aktes for noget i menigheten!


qehṛeɣ-ten acḥal d abrid si lǧameɛ ɣer wayeḍ, ḥeṛseɣ-ten ad ṭṭixṛen i webrid-agi n Ɛisa ; deg urrif-iw ameqqran, țṛuḥeɣ armi ț-țimdinin tibeṛṛaniyin iwakken a ten-qehhṛeɣ. 	 og omkring i alle synagogene tvang jeg dem ofte ved straff til å spotte, og jeg raste enn mere mot dem og forfulgte dem like til de utenlandske byer.


Ṛuḥen țbecciṛen i yemdanen iwakken a d-uɣalen ɣer webrid. 	 Og de gikk ut og forkynte for folket at de skulde omvende sig,


Iḍaq wul-is, ikețțeṛ di tẓallit armi tuɣal tidi-ines d idammen yețqiṭṭiren ɣer lqaɛa. 	 Og han kom i dødsangst og bad enda heftigere, og hans sved blev som blodsdråper, som falt ned på jorden.


Syenna, Sidna Ɛisa yekka-d tamurt n Jlili meṛṛa, yesselmad di leǧwameɛ n wat Isṛail, yețbecciṛ lexbaṛ n lxiṛ n tgeldit n Ṛebbi, isseḥlay yal aṭan d yal leɛyubat n lɣaci. 	 Og Jesus gikk omkring i hele Galilea og lærte folket i deres synagoger og forkynte evangeliet om riket og helbredet all sykdom og all skrøpelighet blandt folket,


axaṭer ur xeddmeɣ ara lxiṛ i bɣiɣ, meɛna d cceṛ ur bɣiɣ ara i xeddmeɣ ; 	 for jeg gjør ikke det gode som jeg vil, men det onde som jeg ikke vil, det gjør jeg.


Tura Sidi Ṛebbi isbeggen-aɣ-d amek ara nuɣal d iḥeqqiyen zdat-es mbla ccariɛa. Ayagi yella di ccariɛa n Musa akk-d tektabin n lenbiya. 	 Men nu er Guds rettferdighet, som loven og profetene vidner om, åpenbaret uten loven,


Mi d-yuɣal, yufa-ten-id daɣen ṭṭsen, iɣleb-iten nuddam. 	 Og han kom og fant dem atter sovende; for deres øine var tunge.


Ass amezwaru n dduṛt nennejmaɛ a nebḍu aɣṛum iwakken ad nemekti Lmasiḥ, Bulus ițmeslay nețța d inelmaden. Imi ilaq ad iṛuḥ azekka-nni, ikemmel yid-sen awal armi i gneṣṣef yiḍ ; 	 På den første dag i uken var vi samlet for å bryte brødet; Paulus holdt da samtaler med dem, for han skulde fare derfra den næste dag, og han drog sin tale ut like til midt på natten.


ur uklaleɣ ara ad iliɣ d mmi-k, ḥseb-iyi am yiwen seg ixeddamen-ik » 	 jeg er ikke verdig lenger til å kalles din sønn; la mig få være som en av dine leiefolk!


Lemfaṣel-nni n lǧețța i d-yețbanen d imecṭaḥ, nefɛen aṭas. 	 men tvert imot: de lemmer på legemet som synes å være de skrøpeligste, de er nødvendige.


Mi guɣal Butṛus ɣer temdint n Lquds, at Isṛail yumnen s Ɛisa Lmasiḥ ur ten-iɛǧib ara lḥal ; lummen fell-as, nnan-as : 	 Da nu Peter kom op til Jerusalem, gikk de av omskjærelsen i rette med ham og sa:


Yerna tețṛaǧum a d-yuɣal Ssid nneɣ Ɛisa seg igenwan, Mmi-s-nni i d-isseḥya si ger lmegtin ; d nețța ara ɣ-isellken ass n lḥisab. 	 og vente på hans Sønn fra himlene som han opvakte fra de døde, Jesus, han som frir oss fra den kommende vrede.


Imi at ddunit s lefhama-nsen ur ɛqilen ara tamusni n Sidi Ṛebbi, nețța yebɣa ad isellek wid yumnen yis s lexbaṛ-agi n lxiṛ i ḥesben wiyaḍ d lehbala. 	 For eftersom verden ikke ved sin visdom kjente Gud i Guds visdom, var det Guds vilje ved forkynnelsens dårskap å frelse dem som tror,


Ur izmir yiwen ad iqdec ɣef sin imɛellmen deg yiwet n tikkelt. Ma iḥemmel yiwen, ad ikṛeh wayeḍ ; ma yeṭṭef deg yiwen, ad iḥqeṛ wayeḍ. Ur tezmirem ara ihi aț-țɛebdem Ṛebbi akk-d idrimen ! 	 Ingen kan tjene to herrer; for han vil enten hate den ene og elske den andre, eller holde sig til den ene og forakte den andre; I kan ikke tjene Gud og mammon.


Imɛellmen-is mi walan dayen ur sen-d-tețțawi ara lfayda, ṭṭfen Bulus d Silas, zzuɣṛen-ten ɣer wezniq n temdint anda țnejmaɛen lɣaci zdat lḥukkam. 	 Men da hennes herrer så at deres håp om inntekt var ute, tok de fatt på Paulus og Silas og slepte dem avsted til torvet for å stille dem for retten,


Imi ur sɛin ara i sin s wacu ara xelṣen, isemmeḥ-asen. Anwa deg-sen ara t-iḥemmlen akteṛ ? 	 da de ikke hadde noget å betale med, eftergav han dem begge gjelden. Hvem av dem vil da elske ham mest?


Meyzet ɣef wayagi : nnbi Musa yeǧǧa-yawen-d lextana (ṭṭhaṛa), lɛadda-agi mačči s ɣuṛ-es i d-tekka meɛna s ɣuṛ lejdud-is. Atan tqeblem tessextanem deg wass n westeɛfu. 	 Moses har gitt eder omskjærelsen - ikke så at den er fra Moses, men fra fedrene - og I omskjærer et menneske på sabbaten;


Di lweqt-nni, yiwen wergaz n wat Isṛail yețțusemman Abulus, ilulen di temdint n Skandriya yellan di tmurt n Maṣeṛ, yusa-d ɣer temdint n Ifasus ; yezweṛ deg wawal yerna yessen mliḥ tira iqedsen. 	 Men det var en jøde ved navn Apollos, født i Aleksandria, en vel talende mann, som kom til Efesus; han var sterk i skriftene.


Ananyas iṛuḥ ; mi gewweḍ ɣer wexxam-nni, yessers ifassen-is ɣef Caɛul yenna-yas : A Caɛul a gma, d Sidna Ɛisa-nni i k-d-iḍehṛen deg-webrid ansi i d-tusiḍ, i yi-d-iceggɛen iwakken a k-id-yuɣal yeẓri yerna aț-țeččaṛeḍ d Ṛṛuḥ iqedsen. 	 Så gikk Ananias avsted og kom inn i huset og la hendene på ham og sa: Saul, bror! Herren har sendt mig, Jesus, han som åpenbarte sig for dig på veien hvor du kom, forat du skal få ditt syn igjen og bli fylt med den Hellige Ånd.


Mi d-yewweḍ Bulus, at Isṛail i d-yusan si temdint n Lquds zzin-as, gren-d fell-as lbaṭel, lameɛna ur zmiren ara a d-tebten wayen i d qqaṛen. 	 Da han var kommet, stilte de jøder som var kommet fra Jerusalem, sig rundt omkring ham og førte mange svære klager imot ham; men de var ikke i stand til å bevise dem,


Ifariziyen ssawlen tikkelt tis snat i wergaz-nni iwumi d-yuɣal yeẓri nnan-as : Ɛuzz Sidi Ṛebbi, ini-d tideț. Nukni neẓra belli argaz-agi d amednub. 	 De kalte da annen gang den mann for sig som hadde vært blind, og sa til ham: Gi Gud ære! Vi vet at dette menneske er en synder.


Ɣef wayagi i wen-ceggɛeɣ Timuti, mmi eɛzizen di Lmasiḥ, iḍuɛen Sidi Ṛebbi iwakken a wen-d-yesmekti amek i leḥḥuɣ deg webrid n Lmasiḥ, akken i t-sselmadeɣ di mkul tajmaɛt n watmaten. 	 Derfor har jeg sendt Timoteus til eder, han som er mitt elskede og trofaste barn i Herren, forat han skal minne eder om mine veier i Kristus, således som jeg lærer overalt i hver menighet.


Teslam-d mi wen-d-nniɣ ad ṛuḥeɣ meɛna a d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen. Lemmer tḥemmlem-iyi, tili tfeṛḥem imi teẓram ɣer Baba ara ṛuḥeɣ, axaṭer Baba yugar-iyi. 	 I hørte at jeg sa til eder: Jeg går bort og kommer til eder igjen. Dersom I elsket mig, da gledet I eder over at jeg går til Faderen; for Faderen er større enn jeg.


Mi slan i lḥess-nni, lɣaci uzzlen d meṛṛa ; dehcen, axaṭer sellen-asen țmeslayen-d s tutlayt n tmurt i deg țɛicin. 	 Da nu denne lyd kom, strømmet hopen sammen og blev forvirret, fordi de hørte dem tale enhver på sitt eget mål;


Mi ɛeddan tlata wussan, Bulus yessawel i imeqqranen n wat Isṛail. Mi d-nnejmaɛen, Bulus yenna yasen : Ay atmaten, ɣas akken ur xdimeɣ acemma i gxulfen agdud d leɛwayed n lejdud-nneɣ, ṭṭfen-iyi ɣer lḥebs di temdint n Lquds, sellmen-iyi ger ifassen n lɛeskeṛ n Ṛuman. 	 Og da tre dager var gått, skjedde det at han kalte sammen de første menn blandt jødene der i byen, og da de var kommet sammen, sa han til dem: Mine brødre! jeg som ikke har gjort noget imot vårt folk eller våre fedres skikker, blev fra Jerusalem av overgitt som fange i romernes hender;


Atnah lbeṛhanat ara xeddmen wid yețțamnen yis-i : S yisem-iw ad ssufuɣen leǧnun, ad heddṛen timeslayin nniḍen, 	 Og disse tegn skal følge dem som tror: I mitt navn skal de drive ut onde ånder, de skal tale med tunger,


Kksen azṛu-nni, dɣa Sidna Ɛisa yerfed allen-is ɣer igenni yenna : Tanemmirt-ik a Baba Ṛebbi axaṭer tqebleḍ taẓallit-iw. 	 De tok da stenen bort. Men Jesus løftet sine øine mot himmelen og sa: Fader! jeg takker dig fordi du har hørt mig.


Sidna Ɛisa yerra-yas : Deg wayagi irkul i tețwaliḍ, ur d-yețɣimi yiwen wedɣaɣ ɣef wayeḍ ; kullec ad ihudd. 	 Og Jesus sa til ham: Ser du disse store bygninger? Det skal ikke levnes sten på sten som ikke skal brytes ned.


Dɣa isteqsa-ten : Udem akk-d tira yellan deg uṣuṛdi-agi, wi ten-ilan ? 	 Og han sier til dem: Hvis billede og påskrift er dette?


Sidna Ɛisa yella yețṛuḥu ițțuɣal deg wefrag n Lǧameɛ iqedsen seddaw n wesqif n Sidna Sliman. 	 og Jesus gikk omkring i templet i Salomos buegang.


Internet 	 Internett


Teẓram belli asm'akken ur tuminem ara s Lmasiḥ, țțawwin kkun wiyaḍ tɛebbdem lmeṣnuɛat ur neneṭṭeq ara. 	 I vet at dengang da I var hedninger, lot I eder drage til de stumme avguder, alt efter som I blev draget.


Wid akk yeslan imeslayen-nni, ḥerzen-ten deg wulawen-nsen, qqaṛen : d acu ara d-iffeɣ weqcic-agi ? Axaṭer s tideț afus n Sidi Ṛebbi yella fell-as. 	 og alle som hørte det, la det på hjerte og sa: Hvad skal det da bli av dette barn? For Herrens hånd var med ham.


Wid yegganen gganen deg yiḍ, wid iṣekkren țṣekkiren deg yiḍ. 	 De som sover, sover jo om natten, og de som drikker sig drukne, er drukne om natten;


Dɣa ssutren i Sidi Ṛebbi a sen-d-yefk agellid ; yefka-yasen-d Caɛul, mmi-s n Qic n wedrum n Benyamin, yuɣal d agellid fell-asen azal n ṛebɛin iseggasen. 	 Og derefter krevde de en konge, og Gud gav dem Saul, Kis' sønn, en mann av Benjamins stamme, i firti år,


A kkun-yessali ɣer yiwet n tɣuṛfeț tameqqrant iwesɛen, kullec yella deg-s. Dinna ara theggim imensi n Tfaska. 	 Og han skal vise eder en stor sal, som står ferdig med benker og hynder, og der skal I gjøre det i stand for oss.


Mi d-yuɣal yufa-ten daɣen ṭsen, iɣleb-iten nuddam. Ur ẓrin d acu ara s-d-erren. 	 Og da han kom igjen, fant han dem atter sovende; for deres øine var tunge, og de visste ikke hvad de skulde svare ham.


Xaṭi, meɛna a wen-d-iniɣ : m'ur tbeddlem ara tikli aț-țemtem ula d kunwi. 	 Nei, sier jeg eder; men dersom I ikke omvender eder, skal I alle omkomme likedan.


A wen-iniɣ tideț : Di zzman n nnbi Ilyas, tlata yiseggasen d wezgen ur d-tewwit lehwa dɣa yeɣli-d laẓ d ameqqran ɣef tmurt meṛṛa. Deg wussan-nni, aṭas n tuǧǧal i gellan di tmurt n wat Isṛail. 	 Og i sannhet sier jeg eder: Det var mange enker i Israel i Elias' dager, dengang da himmelen blev lukket for tre år og seks måneder, da det blev en stor hunger over hele landet,


Mi slan anda yella lɣaci tebɛen-t. Nețța yesteṛḥeb yis-sen, yebda iheddeṛ-asen ɣef tgeldit n Ṛebbi, yesseḥla daɣen wid ihelken. 	 Men da folket fikk det å vite, fulgte de efter ham; og han tok imot dem og talte til dem om Guds rike, og helbredet dem som trengte til lægedom.


Syenna nkemmel rrif rrif n lebḥeṛ armi ț-țamdint n Ṛejyu, azekka-nni yekker-ed yiwen n waḍu i d-yekkan seg usamer, sin wussan mbeɛd, newweḍ ɣer temdint n Buzul. 	 og efterat vi derfra hadde seilt rundt kysten, kom vi til Regium. Dagen efter blev det sønnenvind, så vi efter to dagers fart kom til Puteoli.


Ar ass-a yeqqim-ed wass n westeɛfu i wegdud n Sidi Ṛebbi. 	 Altså står det en sabbatshelg tilbake for Guds folk.


Aqeddac-nni yeɣli ɣer iḍaṛṛen n ugellid, iḥellel-it yenna-yas : «` A Sidi, ṣṣbeṛ kra wussan, ad uɣaleɣ a k-xellṣeɣ ayen akk i yi tețțalaseḍ. » 	 Da falt denne tjener ned for ham og sa: Vær langmodig med mig, så skal jeg betale dig alt sammen!


Nukni s wid iǧehden di liman, ilaq a neṣbeṛ i wid ur neǧhid ara, ur nețnadi ara ɣef wayen kan i ɣ-iɛeǧben i nukni. 	 Vi som er sterke, er skyldige til å bære de svakes skrøpeligheter og ikke være oss selv til behag;


Ayen nesla s ɣuṛ Ɛisa Lmasiḥ newwi-yawen-t-id : Sidi Ṛebbi ț-țafat, ur yelli ara deg-s ṭṭlam. 	 Og dette er det budskap som vi har hørt av ham og forkynner eder, at Gud er lys, og det er intet mørke i ham.


Mačči d kunwi i yi-ixtaṛen meɛna d nekk i kkun ixtaṛen ; ceggɛeɣ-kkun iwakken a d-tefkem lfakya, lfakya ara idumen. S wakka, Baba Ṛebbi a wen-yeqbel kra n wayen ara s-tessutrem s yisem-iw. 	 I har ikke utvalgt mig, men jeg har utvalgt eder, og jeg har satt eder til å gå ut og bære frukt, frukt som varer, forat Faderen skal gi eder alt det I beder ham om i mitt navn.


ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ i deg tețțekkim seg wass amezwaru armi ț-țura. 	 på grunn av eders samfund med mig i arbeidet for evangeliet fra den første dag inntil nu.


Si dexxan-nni yeffeɣ-ed wejṛad ɣer ddunit, tețțunefk-as tazmert am tezmert sɛant tɣerdmiwin n lqaɛa. 	 Og ut av røken kom det gresshopper over jorden, og det blev gitt dem makt, slik som skorpionene på jorden har,


Iqeddacen n tejmaɛt ilaq ad sɛun yiwet n tmeṭṭut kan yerna ad ḍebbṛen ɣef yexxamen-nsen d warraw-nsen akken ilaq. 	 Menighets-tjenerne skal være hver én kvinnes mann og styre vel sine barn og sine egne hus.


Iqeddacen n bab n iger-nni, usan-d ɣuṛ-es nnan-as : A Sidi, eɛni mačči d irden i tzerɛeḍ deg iger-ik ? Ansi i d-ikka ihi uẓekkun-agi ? 	 Da gikk husbondens tjenere til ham og sa: Herre! sådde du ikke god sæd i din aker? hvorfra kommer det da ugress i den?


Meɛna di tejmaɛt, axiṛ-iyi a d-iniɣ xemsa yimeslayen yețwafehmen iwakken ad lemden wiyaḍ, wala ɛecṛa alaf imeslayen s tutlayt ur nețwassen ara. 	 men i en menighets-samling vil jeg heller tale fem ord med min forstand, for derved å lære andre, enn ti tusen ord med tunge.


Eɛni sɛan meṛṛa tazmert ad sseḥlun imuḍan, neɣ ad mmeslayen meṛṛa timeslayin ur nețwassen ara ? Neɣ zemren akk a d-sfehmen timeslayin-agi ? 	 har vel alle nådegaver til å helbrede? taler vel alle med tunger? kan vel alle tyde dem?


Ṛṛuḥ iqedsen ț-țeslit qqaṛen : As-ed ! Kra n win ara yeslen i yimeslayen agi a d-yini : As-ed ! Win yeffuden a d-yas. Win yebɣan aman yessidiren, ad issew baṭel ! 	 Og Ånden og bruden sier: Kom! og den som hører det, si: Kom! og den som tørster, han komme, og den som vil, han ta livsens vann uforskyldt!


Neɣ ur teẓrim ara belli nukni akk i gețwaɣeḍsen iwakken a neddukel d Ɛisa Lmasiḥ, nețwaɣḍeṣ yid-es di lmut-is ? 	 Eller vet I ikke at alle vi som blev døpt til Kristus Jesus, blev døpt til hans død?


imiren lehna n Sidi Ṛebbi i gugaren yal tamusni, aț-țeḥrez ulawen-nwen d ixemmimen nwen di Ɛisa Lmasiḥ. 	 og Guds fred, som overgår all forstand, skal bevare eders hjerter og eders tanker i Kristus Jesus.


Ay atmaten eɛzizen, imi liman-nwen simmal yețnerni, simmal tețțemyeḥmalem wway gar-awen, eɛni mačči d lḥeqq ma nețḥemmid Sidi Ṛebbi fell-awen am iḍ am ass ? 	 Vi er skyldige til å takke Gud alltid for eder, brødre, som tilbørlig er, fordi eders tro vokser rikelig, og kjærligheten til hverandre tar til hos hver og en iblandt eder alle,


Tazzert deg ufus-is, ad yebrez annar-is, ad ijmeɛ irden-is ɣer ikuffan, ma d alim a t-yesseṛɣ di tmes ur nxețți. 	 han har sin kasteskovl i sin hånd, og han skal rense sin låve og samle sin hvete i laden, men agnene skal han brenne op med uslukkelig ild.


S wakka, yețwakemmel wayen yuran di tira iqedsen : Seddan-t di lehṣab n yemcumen. 	 og Skriften blev opfylt, som sier: Og han blev regnet blandt ugjerningsmenn.


Sidna Ɛisa yerra-yas : Ad ssisneɣ ( seyyiɣ ) talqimt n weɣṛum di teṛbut-agi, win iwumi ara ț-fkeɣ, d winna ara yi-ixedɛen. Sidna Ɛisa yessasen talqimt n weɣṛum, dɣa yefka-ț i Yudas mmi-s n Semɛun n Qeṛyut. 	 Jesus svarer: Det er han som jeg gir det stykke jeg nu dypper. Han dypper da stykket, og tar og gir det til Judas, Simon Iskariots sønn.


Sya d asawen, ur seɛɛuɣ ara lweqt ad meslayeɣ yid-wen imi Amesbaṭli n ddunit-agi atan iteddu-d. Ur yeḥkim ara deg-i, 	 Jeg skal herefter ikke tale meget med eder; for verdens fyrste kommer, og han har intet i mig,


Mi wwḍen ɣer yiwen wemkan ițțusemman Gulguṭa, yeɛni « amkan n uxecxuc », 	 Og da de kom til et sted som kalles Golgata, det er Hodeskallestedet,


?er Sidi Ṛebbi, d nukni i d rriḥa taẓiḍant n Lmasiḥ ger wid ițwasellken yellan deg webrid n Sidna Ɛisa akk-d wid iḍaɛen. 	 For vi er en Kristi vellukt for Gud, blandt dem som blir frelst, og blandt dem som går fortapt,


Axaṭer Sidna Ɛisa yeqqaṛ-as : Effeɣ seg umdan-agi ay aṛuḥani ! 	 For han sa til ham: Far ut av mannen, du urene ånd!


Kra n wayen ara txedmem, xedmet-eț s wul yeṣfan am akken i Sidi Ṛebbi i t-txeddmem mačči i yemdanen, 	 Det I gjør, gjør det av hjertet, som for Herren og ikke for mennesker,


yenna-yasen : Ṛuḥet ɣer taddart-nni yellan zdat-wen, m'ara tawḍem aț-țafem aɣyul d amecṭuḥ yeqqen, leɛmeṛ yerkeb fell-as ula d yiwen. Fsit-as-ed cced tawim-t-id. 	 Gå bort til den by som ligger rett for eder, og straks I kommer inn i den, skal I finne en fole bundet, som ennu aldri noget menneske har sittet på; løs den, og før den hit!


Nnbi Musa yeǧǧa-yawen-d ccariɛa, lameɛna ulac gar-awen win i ț-itebɛen ! Acuɣeṛ i tețqellibem a yi tenɣem ? 	 Har ikke Moses gitt eder loven? Og ingen av eder holder loven. Hvorfor står I mig efter livet?


Aqcic-nni yerra-yas-ed : Ayagi akk xedmeɣ-t, d acu i yi-ixuṣṣen ? 	 Den unge mann sa til ham: Alt dette har jeg holdt; hvad fattes mig ennu?


Azekka-nni, Bulus yewwi yid-es ṛebɛa yergazen-nni, issazdeg iman-is yid-sen, ikcem yid-sen ɣer wefrag n lǧameɛ iqedsen iwakken ad ixebbeṛ lmuqeddem ɣef lweqt i deg ara fakken wussan n uzizdeg-nsen, yeɛni ass i deg ara yefk mkul yiwen seg-sen lweɛda-ines. 	 Da slo Paulus sig sammen med mennene, og den næste dag lot han sig rense med dem og gikk inn i templet for å melde utløpet av renselsesdagene, da offeret skulde frembæres for enhver av dem.


Win imeggren yewwi lexlaṣ-is, ijemmeɛ lɣella i tudert n dayem. Akka lfeṛḥ yesdukkel win izerrɛen d win imeggren. 	 Den som høster, får lønn og samler frukt til evig liv, forat både den som sår og den som høster, kan glede sig sammen;


M'ara ț-țerren ɣer wakal tețțuɣal d ulac, meɛna m'ara d-teḥyu, a d-teḥyu s ccan d ameqqran. M'ara ț-țerren ɣer wakal teffeɣ-iț tezmert, m'ara d-teḥyu a d-teḥyu s lǧehd d ameqqran. 	 det såes i vanære, det opstår i herlighet; det såes i skrøpelighet, det opstår i kraft;


Mmektit-ed wid i wen-yemlan abrid, i wen d-ibeccṛen awal n Ṛebbi ; meyzet amek tekfa tudert nsen, sɛut liman am nutni. 	 Kom i hu eders veiledere, som har talt Guds ord til eder! gi akt på utgangen av deres ferd, og efterfølg så deres tro!


Ula d kečč a gma Sizugus unṣiḥ, ḍelbeɣ-ak a tent-tɛiwneḍ nutenti i ḥurben yid-i ɣef ddemma n lexbaṛ n lxiṛ, akk-d Klimun d imdukkal-iw nniḍen di leqdic iwumi uran yismawen nsen di tektabt n tudert. 	 ja, jeg ber også dig, du som med rette kalles Synzygus, kom dem til hjelp! for de har kjempet med mig i evangeliet tillikemed Klemens og mine andre medarbeidere, hvis navn står i livsens bok.


Ur nezmir ara a nesseɛdel neɣ a nmettel iman-nneɣ ɣer wid yețcekkiṛen iman-nsen. ?mettilen iman-nsen ɣer yiman-nsen, ḥesben ulac win yellan sennig-nsen ; xuṣṣen di lefhama. 	 For vi tør ikke regne oss iblandt eller ligne oss med visse folk som gir sig selv skussmål; men når disse måler sig med sig selv og ligner sig med sig selv, så mangler de forstand;


Imawen-nsen ldin am iẓekwan, Ilsawen-nsen d ixeddaɛen. ?čuṛen d ssem am izerman. 	 Deres strupe er en åpnet grav; med sine tunger gjorde de svik, ormegift er under deres leber.


Kra iɛeqqayen nniḍen ɣlin deg wakal yeččuṛen d izṛa, mɣin-d s lemɣawla axaṭer ulac aṭas n wakal. 	 Og noget falt på stengrunn, hvor det ikke hadde meget jord; og det kom snart op, fordi det ikke hadde dyp jord;


Ț-țideț, meɛna iwakken ur d-yețțili ara leḥṛam, axiṛ-as i wergaz ad yesɛu tameṭṭut-is, axiṛ-as i tmeṭṭut aț-țesɛu argaz-is. 	 men for hors skyld skal hver mann ha sin egen hustru, og hver kvinne sin egen mann.


Ḥeṛset iman-nwen aț-țeṭṭfem di tdukkli n Ṛṛuḥ iqedsen, s lehna wway gar-awen. 	 idet I legger vinn på å bevare Åndens enhet i fredens sambånd.


Ihi tura lemmer wid yețqeddimen iseflawen-agi, țwaṣeffan si ddnubat nsen, tili ur țțuɣalen ara ad fken iseflawen ɣef ddnubat-nsen, imi ad ḥṣun deg wulawen-nsen belli ṣfan. 	 Ellers vilde de jo ha ophørt med å frembære dem, da de ofrende ikke lenger vilde ha synder på samvittigheten når de en gang var renset.


Imdanen-agi ur steqniɛen ara deg wayen xeddmen, teddun s lebɣi n tnefsit-nsen ; imeslayen-nsen ččuṛen d zzux, sqizziben i yemdanen ɣef ddemma n nnfeɛ-nsen. 	 Disse er folk som knurrer og klager over sin skjebne, enda de farer frem efter sine lyster, og deres munn taler skrytende ord, enda de smigrer for folk for vinnings skyld.


Axaṭer ma yella deɛɛuɣ s tutlayt ur nețwassen ara, d ṛṛuḥ-iw i gdeɛɛun ɣer Sidi Ṛebbi mačči d lefhama-inu. 	 For dersom jeg beder med tunge, da beder min ånd, men min forstand er uten frukt.


Wid yețțaɣen znuzun leḥwayeǧ di temdint-agi yuɣalen d imeṛkantiyen, ad qqimen mebɛid ad aggaden a ten-taweḍ twaɣit, ad țrun, ad ilin di leḥzen ; 	 De som handler med slikt, de som er blitt rike ved henne, skal stå langt borte av frykt for hennes pine og gråte og sørge og si:


Akken qṛib ad yaweḍ Sidna Ɛisa ɣer temdint n Yiriku, yiwen uderɣal yeqqim rrif n webrid yessutur tin n Ṛebbi. 	 Og det skjedde da han kom nær til Jeriko, at en blind mann satt ved veien og tigget.


« Ilaq Mmi-s n bunadem ad ițwasellem ger ifassen n yemcumen, ad ițusemmeṛ ɣef wumidag, ass wis tlata a d-iḥyu si ger lmegtin. » 	 at Menneskesønnen skulde overgis i syndige menneskers hender og korsfestes og opstå på den tredje dag!


Ihi, xedmet i wiyaḍ ayen i tebɣam a wen-t-xedmen i kunwi, axaṭer akka i ɣ-d-tweṣṣa ccariɛa n Musa akk-d lenbiya. 	 Derfor, alt det I vil at menneskene skal gjøre imot eder, det skal også I gjøre imot dem; for dette er loven og profetene.


Ur țlummu ara ɣef wemɣaṛ s leɛyaḍ, meɛna nhu-t am akken d baba-k ; enhu daɣen ilmeẓyen am akken d atmaten-ik, 	 Tal ikke hårdt til en gammel mann, men forman ham som en far, unge menn som brødre,


Ikcem-iten akk lxuf, bdan țḥemmiden Ṛebbi qqaṛen : « Sidi Ṛebbi yerra-d ddehn-is ɣer wegdud is, nnbi ameqqran ikker-ed gar-aneɣ. » 	 Da kom det frykt over dem alle, og de priste Gud og sa: En stor profet er opreist blandt oss, og Gud har gjestet sitt folk.


Yețkel belli Sidi Ṛebbi yezmer a s-d-yefk ayen i s-yewɛed. 	 og var fullt viss på at det han hadde lovt, det var han også mektig til å gjøre.


Tessneḍ ayen i d-tenna ccariɛa n Musa : ur xeddem ara zzna, ur neqq ara, ur țțaker ara, ur țcehhid ara s ẓẓur, qadeṛ baba-k d yemma-k. 	 Budene kjenner du: Du skal ikke drive hor, du skal ikke slå ihjel, du skal ikke stjele, du skal ikke si falskt vidnesbyrd, hedre din far og din mor.


Nekk a wen-iniɣ : ḥemmlet iɛdawen-nwen i kkun ițqehhiṛen. BBarket wid i kkun-ineɛlen, xedmet lxiṛ i wid i kkun-ikeṛhen, dɛut s lxiṛ i wid i kkun-iḍelmen, akk-d wid i kkun-ițqehhiṛen. 	 Men jeg sier eder: Elsk eders fiender, velsign dem som forbanner eder, gjør vel imot dem som hater eder, og bed for dem som forfølger eder,


iwakken ur d-yețțili ara lxilaf ger lemfaṣel, meɛna ad țemḥadaren wway gar-asen. 	 forat det ikke skal være splid i legemet, men lemmene ha samme omsorg for hverandre.


_Mdel 	 L_ukk


leḥmala tețsamaḥ kullec, tețțamen, tessaram tsebbeṛ i kullec. 	 den utholder alt, tror alt, håper alt, tåler alt.


Iderɣalen țwalin, iquḍaren leḥḥun, ibeṛsiyen ṣeffun, iɛeẓẓugen sellen, lmegtin ḥeggun-d, lexbaṛ n lxiṛ ițțubecceṛ i yimeɣban. 	 blinde ser og halte går, spedalske renses og døve hører og døde står op, og evangeliet forkynnes for fattige;


Ihi tura, kunwi ur nelli ara seg wat Isṛail, ur tellim ara d ibeṛṛaniyen neɣ d imsebriden, meɛna tețțekkam di tejmaɛt n wegdud n Sidi Ṛebbi, tuɣalem d iɛeyyalen n twacult-is. 	 Så er I da ikke lenger fremmede og utlendinger, men I er de helliges medborgere og Guds husfolk,


Tella dinna yiwet n tmeṭṭut tehlek, tnac iseggasen nețțat tețțazal d idammen. 	 Og der var en kvinne som hadde hatt blodsott i tolv år;


Sidi Ṛebbi ad issefti leṛzaq-nwen, s wakka aț-țizmirem aț-țseddqem mbla cceḥḥa ; imiren aṭas ara iḥemden Sidi Ṛebbi a t-cekkṛen ɣef wayen i sen-tseddqem. 	 idet I blir rike i alle ting til all opriktig kjærlighet, som ved oss virker takksigelse til Gud.


Atan lweɛd i ɣ-d-ifka Lmasiḥ : ț-țudert yețdumun. 	 Og dette er det løfte han lovte oss: det evige liv.


Imawlan n Sidna Ɛisa țṛuḥun mkul aseggas ɣer temdint n Lquds iwakken ad sɛeddin Tafaska n izimer n leslak. 	 Og hans foreldre drog hvert år til Jerusalem til påskefesten.