Semɛun yeḥka-d amek i d-ixtaṛ Sidi Ṛebbi si ger leǧnas si tazwara, lumma ara yeddun s yisem-is. 	 Simeon har fortalt hvorledes Gud fra først av drog omsorg for å få et folk av hedninger for sitt navn.


Axaṭer aɣṛum i d-yekkan s ɣuṛ Ṛebbi, d win i d-iṣubben seg igenni, d nețța i d-yețțaken tudert n ṣṣeḥ i yemdanen. 	 for Guds brød er det som kommer ned fra himmelen og gir verden liv.


Sewṛet ihi ay atmaten ! Țekleɣ ɣef Ṛebbi ad idṛu am akken i d-yenna ; 	 Derfor vær ved godt mot, I menn! for jeg setter min lit til Gud at det skal bli så som det er sagt mig.


Dɣa aɛessas yumeṛ a s-d-ceɛlen tafat, yuzzel ɣer daxel n lḥebs ; yeɣli ɣer idaṛṛen n Bulus d Silas, ițergigi. 	 Han bad da om lys og sprang inn, og han falt skjelvende ned for Paulus og Silas.


neɣ m'ulac, yili yeɛteb aṭas n iberdan seg wasmi i d-texleq ddunit. Lameɛna yusa-d di zzman-agi aneggaru yiwet n tikkelt kan, isebbel iman-is d asfel iwakken ad ikkes ddnub. 	 ellers måtte han jo ha lidt flere ganger fra verden blev grunnlagt; men nu er han åpenbaret en gang ved tidenes ende for å bortta synden ved sitt offer.


At Isṛail ssnen tikli-inu si temẓi-w, axaṭer țțuṛebbaɣ di temdint n Lquds ger warraw n tmurt-iw. 	 Mitt liv fra ungdommen av, som jeg fra første stund har levd iblandt mitt folk og i Jerusalem, kjenner alle jøder,


Mi gwala Sidna Ɛisa yemma-s tbedd ɣer tama n unelmad-nni i gḥemmel, yenna-yas : A tameṭṭut, atan mmi-m. 	 Da nu Jesus så sin mor, og ved siden av henne den disippel han elsket, sa han til sin mor: Kvinne! se, det er din sønn;


Lɣaci kkren-d ɣuṛ-sen s leɛyaḍ, dɣa lḥukkam n Ṛuman umṛen a sen-cerrgen llebsa-nsen, a ten wwten s ujelkkaḍ ( s ucelliṭ ). 	 Folket reiste sig også imot dem; styresmennene rev da klærne av dem og lot dem hudstryke,


axaṭer hednen ul-iw d wulawen nwen. Ilaq a nissin a nefk lqima i yergazen am wigi. 	 for de har vederkveget min og eders ånd. Skjønn derfor på slike!


Neɣ anwa agellid ara yekkren ad innaɣ d ugellid nniḍen, ur ixeddem ara uqbel leḥsab iwakken ad iẓer ma yezmer ad iqabel s ɛecṛa alaf iɛsekṛiwen win i d-iteddun ɣuṛ-es s ɛecrin alef iɛsekriwen ? 	 Eller hvilken konge som drar ut for å møte en annen konge i strid, setter sig ikke først ned og rådslår om han med ti tusen er i stand til å møte den som kommer imot ham med tyve tusen?


A s-fkeɣ tiɣṛit imiren a s-serrḥeɣ. 	 Derfor vil jeg refse ham og så gi ham fri.


Yiwen seg seg imbaṣiyen-nni ițțusemmṛen ɣef lluḥ, ireggem Sidna Ɛisa, yeqqaṛ-as : Ma d Lmasiḥ i telliḍ sellek iman ik tsellkeḍ-aɣ ula d nukkni. 	 En av ugjerningsmennene som hang der, spottet ham og sa: Er ikke du Messias? Frels dig selv og oss!


Yura daɣen : Ur tețțaǧǧaḍ ara ameɛzuz-ik ad yerku zdaxel n uẓekka . 	 Derfor sier han også på et annet sted: Du skal ikke overgi din hellige til å se tilintetgjørelse.


Sbeggneɣ-ed tamanegt-ik di ddunit mi kfiɣ ccɣel-nni i ɣef iyi-twekkleḍ. 	 Jeg har herliggjort dig på jorden idet jeg har fullbyrdet den gjerning som du har gitt mig å gjøre;


Semɛun Buṭrus yesteqsa-t yenna-yas : A Sidi, ɣer wanda ara tṛuḥeḍ ? Sidna Ɛisa yenna-yas : Anda ara ṛuḥeɣ ur tezmireḍ ara aț-țedduḍ tura, lameɛna ɣer zdat a yi-d-tebɛeḍ. 	 Simon Peter sier til ham: Herre! hvor går du hen? Jesus svarte: Dit jeg går, kan du ikke følge mig nu, men du skal følge mig siden.


Kker, ddem usu-inek tṛuḥeḍ ɣer wexxam-ik ! 	 Jeg sier dig: Stå op og ta din seng og gå hjem til ditt hus!


Iceggeɛ imiren kan yiwen uɛessas, yumeṛ-it a s-d-yawi aqeṛṛuy n Yeḥya aɣeṭṭas. Aɛessas-nni iṛuḥ ɣer lḥebs, ikkes-as aqeṛṛuy i Yeḥya. 	 Og straks sendte kongen en av sin livvakt avsted og bød ham hente hans hode.


yenna-yas : Ad a k-d-fkeɣ lḥekma d ccan n ddewlat-agi meṛṛa, axaṭer țțunefkent iyi-d. Zemreɣ a tent-fkeɣ i win i yi-ihwan ; 	 Og djevelen sa til ham: Dig vil jeg gi makten over alt dette og disse rikers herlighet; for mig er det overgitt, og jeg gir det til hvem jeg vil;


Inelmaden-nni ṛuḥen, xedmen ayen i sen-d-yenna Sidna Ɛisa. 	 Disiplene gikk da avsted og gjorde som Jesus bød dem;


Imezdaɣ meṛṛa n temdint n Jafa slan s wayen yedṛan, daymi aṭas i gumnen s Sidna Ɛisa. 	 Dette blev vitterlig over hele Joppe, og mange kom til troen på Herren.


?čan akk armi ṛwan, yerna ččuṛen tnac yiḍellaɛen s wayen i d-yugran. 	 Og de åt og blev mette alle sammen; og da de tok op de stykker som var blitt tilovers efter dem, blev det tolv kurver.


akken yella di leqsed n Sidi Ṛebbi si lebda ; leqsed-agi yessaweḍ-it ɣer lekmal-is s Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ. 	 efter det forsett fra evige tider som han fullførte i Kristus Jesus, vår Herre,


Ayen akk i xeddmen, xeddmen-t iwakken a ten-walin yemdanen, țɛelliqen tiḥerztin ț-țeɣṛisin ɣef yiman-nsen. 	 Men de gjør alle sine gjerninger for å sees av menneskene; for de gjør sine minnesedler brede og sine dusker store,


Am akken i tedṛa di zzman n nnbi Nuḥ, akken daɣen ara tedṛu di lweqt n Mmi-s n bunadem. 	 Og som Noahs dager var, således skal Menneskesønnens komme være;


Ula d kemm a tamdint n Kafernaḥum, tɣileḍ aț-țaliḍ ɣer igenni ? Xaṭi ! Aț-țețwaḍeggreḍ ɣer laxeṛt ; axaṭer lemmer di temdint n Sudum i dṛan lbeṛhanat i gedṛan ɣuṛ-em, tili mazal-iț ar ass-a ! 	 Og du, Kapernaum, som er blitt ophøiet like til himmelen! like til dødsriket skal du bli nedstøtt; for dersom de kraftige gjerninger som er gjort i dig, var gjort i Sodoma, da var det blitt stående til denne dag.


Yella yakan yiwen umeḥbus mechuṛen, ițțusemman Barabas. 	 Nu hadde de dengang en vel kjent fange, som hette Barabbas.


Ikkes-aɣ-d si tezmert n ṭṭlam, iwakken a ɣ-yessiweḍ ɣer tgelda n Mmi-s eɛzizen, 	 han som fridde oss ut av mørkets makt og satte oss over i sin elskede Sønns rike,


Mmekti-d ihi amek tesliḍ d wamek tqebleḍ awal n Ṛebbi, tbeɛ ayen akka i tlemdeḍ, tuɣaleḍ-ed ɣer webrid. Ma tɣefleḍ, a n-aseɣ ɣuṛ-ek am umakar, ur teẓẓareḍ ara anta ssaɛa i deg ara d-kecmeɣ. 	 Kom derfor i hu hvorledes du har lært og hørt, og ta vare på det og omvend dig! Dersom du da ikke våker, skal jeg komme som en tyv, og du skal ikke vite hvad stund jeg kommer over dig.


Sidi Ṛebbi yellan d Bab n lehna, ur yețɛeṭṭil ara ad yemḥeq Cciṭan yerna a t-yerr seddaw iḍaṛṛen nwen. Ṛṛeḥma n Ɛisa Ssid-nneɣ aț-țili yid-wen ! 	 Men fredens Gud skal i hast knuse Satan under eders føtter. Vår Herre Jesu Kristi nåde være med eder!


Ur țemcetkayet ara wway gar-awen iwakken ur kkun-ițḥasab ara Sidi Ṛebbi ; axaṭer Bab n lḥisab, ibedd-ed ɣer tewwurt ! 	 Sukk ikke mot hverandre, brødre, forat I ikke skal dømmes! Se, dommeren står for døren.


Nețța yeɛzizen ɣuṛ-i aṭas, atan a k-t-in-erreɣ ihi. 	 Ta du imot ham, det er mitt eget hjerte!


Sellmet ɣef yimeqqranen akk n tejmaɛt d watmaten meṛṛa. Atan țsellimen-d fell-awen watmaten n ?elyan. 	 Hils alle eders veiledere og alle de hellige! De fra Italia hilser eder.


Nețwaḥṛes si mkul tama meɛna ur nefcil ara ; nella di teswiɛt n ṭṭiq meɛna ur neɣli ara ; 	 idet vi alltid er i trengsel, men ikke kuet, tvilende, men ikke mistvilende,


Yal yiwen deg-sen ilaq ad yili d amdan iwumi ur d-ssukksen acemma, ad yesɛu yiwet tmeṭṭut kan, arraw-is ad ilin d wid iḍuɛen Sidi Ṛebbi, ad sɛun tikli yelhan, ad țțaɣen awal iwakken ur sen-d-ssukkusen ara wiyaḍ kra n diri. 	 om nogen er ulastelig, én kvinnes mann, og har troende barn som ikke har ondt ord på sig for ryggesløshet eller er gjenstridige.


ḥeznen aṭas imi i sen-d-yenna : « Ur tețțuɣalem ara aț-țeẓrem udem- iw. » Syenna ddan yid-es armi d lbabuṛ. 	 men mest sørget de over det ord han hadde sagt, at de aldri mere skulde se hans åsyn. Derefter fulgte de ham til skibet.


Axaṭer si zdaxel n wul-is i d-țeffɣen yir ixemmimen : asefsed, tukerḍa, timegṛaḍ, 	 For innenfra, fra menneskenes hjerte, kommer de onde tanker: utukt, tyveri, mord,


Win ur nelli ara yid-i, d axṣim-iw ; win ur njemmeɛ ara yid-i, yețḍeggiɛ. 	 Den som ikke er med mig, han er imot mig, og den som ikke samler med mig, han spreder.


Yeḥya yelsa llebsa yețwaxedmen s ccɛeṛ n welɣem, tabagust n weglim ɣef wammas-is, tamɛict-is d ibẓaẓ akk-d tament n lexla. 	 Men Johannes hadde klædebon av kamelhår og lærbelte om sin lend, og hans mat var gresshopper og vill honning.


ilaq aț-țeẓrem kunwi d wat Isṛail meṛṛa, belli s yisem n Sidna Ɛisa anaṣari, win akken i tsemmṛem ɣef wumidag, win akken i d-yesseḥya Sidi Ṛebbi si ger lmegtin, s tezmert-is i gbedd wergaz agi tura zdat-wen yeḥla. 	 da være det vitterlig for eder alle og for hele Israels folk at ved Jesu Kristi, nasareerens navn, han som I korsfestet, han som Gud opvakte fra de døde, ved ham står denne helbredet for eders øine.


Lameɛna s ṛṛeḥma-s, Sidi Ṛebbi ixtaṛ-iyi-d uqbel a d-laleɣ yerna yessawel-iyi-d iwakken ad qedceɣ fell-as. 	 Men da han som utvalgte mig fra mors liv og kalte mig ved sin nåde,


Neɣ m'ulac wid yellan dagi, a d-inin d acu ufan deg-i n diri mi beddeɣ zdat unejmaɛ-nsen n ccṛeɛ ; 	 Eller la disse selv si hvad skyld de fant hos mig dengang jeg stod for rådet,


Ma yella iḍlem-ik neɣ tețțalaseḍ-as lḥaǧa, ḥaseb-iyi-d nekkini. 	 og har han gjort dig nogen urett, eller er han dig noget skyldig, da skriv det på min regning.


akken i yi-issen Baba Ṛebbi i t-ssneɣ ula d nekk. ?sebbileɣ tudert-iw ɣef wulli-inu. 	 likesom Faderen kjenner mig, og jeg kjenner Faderen; og jeg setter mitt liv til for fårene.


Mi guli wass, iffeɣ si temdint, yerra ɣer yiwen wemkan yexlan. Aṭas n lɣaci ṛuḥen țqelliben fell-as. Mi t-ufan, ḥellelen-t iwakken ad yeqqim ɣuṛ-sen, ur ițṛuḥu ara. 	 Men da det var blitt dag, gikk han ut og drog til et øde sted, og folket lette efter ham, og de kom like til ham og holdt på ham, forat han ikke skulde gå fra dem.


Bulus, mi gwala deg unejmaɛ-nni azgen deg-sen d isaduqiyen, azgen nniḍen d ifariziyen, iɛeggeḍ gar-asen, yenna : Ay atmaten, nekk d afarizi, d mmi-s n ufarizi ; ɣef ddemma n usirem i nesɛa di ḥeggu n lmegtin i d-beddeɣ ɣer ccṛeɛ ass-agi ! 	 Da nu Paulus visste at den ene del av dem var sadduseere og den andre del fariseere, ropte han i rådet: Brødre! jeg er en fariseer, sønn av fariseere; det er for håp og for de dødes opstandelse at jeg står her for retten.


Dɣa yewwi-d lemtel-agi i lɣaci : Yiwen wergaz yeẓẓa tafeṛṛant ( iger n tẓurin ) issekra-ț i ixemmasen, iṛuḥ ɣer lɣeṛba, iɛeṭṭel dinna. 	 Han begynte da å si denne lignelse til folket: En mann plantet en vingård og leide den ut til vingårdsmenn og drog utenlands for lange tider.


tamɣaṛt am yemma-k, tilmeẓyin am yessetma-k, s wul yeṣfan. 	 gamle kvinner som mødre, unge som søstre, i all renhet!


Ula d win iwumi yefka mitin, ixdem akken, irbeḥ-ed mitin nniḍen. 	 Likeså den som hadde fått de to; han tjente to til.


Ma d wiyaḍ, țbecciṛen Lmasiḥ s wul yeččuṛen ț-țiḥila ; ixemmimen nsen ur ṣfin ara, ɣilen s wakka ara rnun lqeṛḥ i wul-iw m'akka lliɣ di lḥebs. 	 men hine gjør det av trettesyke, ikke med ren hu, idet de mener å legge trengsel til mine lenker.


iwakken ayen i d-iqqimen seg imdanen akk-d leǧnas meṛṛa i geslan s yisem-iw, ad nadin ɣef Sidi Ṛebbi. 	 forat alle andre mennesker skal søke Herren, ja alle hedningefolkene, som mitt navn er blitt nevnt over, sier Herren, som gjør dette


Ay iḥbiben, ațah tebṛaț-iw tis snat i wen-d-uriɣ. Di snat yid-sent nudaɣ amek ara d-ssakiɣ di leɛqel nwen ixemmimen iṣfan s uselmed-agi i wen-d-smektaɣ. 	 Dette er nu alt det annet brev jeg skriver til eder, I elskede, for atter ved påminnelse å vekke eders rene hu


ayen yeffren deg ul-is a d-iban, dɣa ad yeɣli ɣer lqaɛa ɣef wudem, ad yeɛbed Sidi Ṛebbi ad yini : ț-țideț Ṛebbi gar-awen i gella ! 	 hans hjertes skjulte tanker åpenbares, og så vil han falle på sitt ansikt og tilbede Gud, og vidne at Gud sannelig er iblandt eder.


Dɣa imiren kan, ǧǧan icebbaken nsen, ddan yid-es. 	 Og de forlot straks sine garn og fulgte ham.


Mi qṛib ad awḍen ɣer temdint n Lquds, zdat n tuddar n Bitfaji akk-d Bitanya ɣer tama n yiɣil n uzemmur, Sidna Ɛisa iceggeɛ sin seg inelmaden-is 	 Og da de kom nær til Jerusalem, til Betfage og Betania ved Oljeberget, sendte han to av sine disipler avsted og sa til dem:


?erz-iten di tideț ; d awal-ik i ț-țideț. 	 Hellige dem i sannheten! ditt ord er sannhet.


Akken i d-ițțuxebeṛ di tektabt n nnbi Iceɛya : ?-țaɣect n win ițɛeggiḍen deg wunezṛuf : Heggit abrid n Sidi Ṛebbi, ssemsawit iberdan-is ! 	 således som det er skrevet i profeten Esaias' talers bok: Det er en røst av en som roper i ørkenen: Rydd Herrens vei, gjør hans stier jevne!


Nețța ițwaregmen ur d-yerri rregmat, qehṛen-t ur d-irfid afus-is ɣer yiwen ; lameɛna yerra kullec ger ifassen n win i gḥekmen s lḥeqq. 	 han som ikke skjelte igjen når han blev utskjelt, ikke truet når han led, men overlot det til ham som dømmer rettferdig;


yerna yenna i wid yeznuzun itbiren : Kkset syagi ssuq-nwen ! Wagi d axxam n Baba, ur t-țarrat ara d ssuq ! 	 og til due-kremmerne sa han: Ta dette bort herfra! gjør ikke min Faders hus til en handelsbod!


imiren wid i d-iskiddiben ɣef tikli-nwen ilhan deg ubrid n Lmasiḥ, ad nneḥcamen. 	 idet I har en god samvittighet, forat de som laster eders gode ferd i Kristus, må bli til skamme i det som de baktaler eder for som ugjerningsmenn.


Gma-tneɣ Dimas yeǧǧa-yi, yewwi-t zzhu n ddunit, iṛuḥ ɣer temdint n Tisalunik. Gma-tneɣ Krisis iṛuḥ ɣer tmurt n Galasya, ma d gma-tneɣ Tit iṛuḥ ɣer tmurt n Dalmasya. 	 For Demas forlot mig, fordi han fikk kjærlighet til den nuværende verden, og drog til Tessalonika, Kreskens til Galatia, Titus til Dalmatia;


Mi nufa dinna inelmaden, nesɛedda sebɛa wussan yid-sen ; s Ṛṛuḥ iqedsen, inelmaden-nni nnan-as i Bulus : Ur țțali ara ɣer temdint n Lquds. 	 Vi opsøkte da disiplene og blev der i syv dager; de sa til Paulus ved Ånden at han ikke måtte dra til Jerusalem.


Lmuqeddem n lǧameɛ n SSus yellan ɣer tewwurt n temdint, yewwi-d izgaren akk-d ijeǧǧigen zdat tewwura n lǧameɛ ; yebɣa a ten-yezlu d asfel nețța d lɣaci i Bulus akk-d Barnabas. 	 Og presten ved det Jupitertempel som var utenfor byen, kom til porten med okser og kranser og vilde ofre sammen med folket.


Yewweḍ-iyi-d kullec, aql-i di tawant, ur iyi-ixuṣṣ wacemma imi i yi-d-iwweḍ wayen i d-tefkam i gma tneɣ Ibafrudit ; ayen i d-yusan s ɣuṛ-wen am leɛṭeṛ n rriḥa yelhan, am wesfel i geqbel Sidi Ṛebbi yerna iɛǧeb-as. 	 Men nu har jeg fått alt og har overflod; jeg har fullt op efterat jeg av Epafroditus har mottatt eders gave, en yndig duft, et offer til glede og velbehag for Gud.


Sidna Ɛisa yenna-yasen : Uqbel a d-ilal Ibṛahim, lliɣ ! 	 Jesus sa til dem: Sannelig, sannelig sier jeg eder: Før Abraham blev til, er jeg.


Ass n westeɛfu nniḍen, qṛib tamdint meṛṛa i d-innejmaɛen iwakken ad slen i wawal n Ṛebbi. 	 På den næste sabbat samlet da næsten hele byen sig for å høre Herrens ord.


Yudas ara t-ixedɛen yessen mliḥ amkan-nni, axaṭer Sidna Ɛisa yennum ițṛuḥu ɣer dinna nețța d inelmaden-is. 	 Men Judas, som forrådte ham, kjente også stedet; for Jesus samledes ofte der med sine disipler.


axaṭer Lmasiḥ, d nețța i ț-țaggara n ccariɛa, i d lḥeqq n wid yumnen meṛṛa. 	 For Kristus er lovens ende, til rettferdighet for hver den som tror.


Mi sliɣ ḥeyylen-as wat Isṛail, ceggɛeɣ-t-in ɣuṛ-ek. Ma d ixṣimen-is nniɣ-asen a n-ṛuḥen ɣuṛ-ek ad ccetkin fell-as. Sǧiɣ-k di lehna ! 	 Men da det nu er blitt meldt mig at de vil gjøre et overfall på mannen, sender jeg ham uten ophold til dig, efterat jeg har pålagt hans anklagere at også de skal fremføre for dig det de har å si.


Ula d kunwi tuɣalem tețțeddum am nukni deg webrid n Ssid-nneɣ, imi di teswiɛt iweɛṛen i tqeblem awal-is s lfeṛḥ i d-ițțak Ṛṛuḥ iqedsen. 	 og I blev efterfølgere av oss og av Herren, idet I tok imot ordet under megen trengsel med glede i den Hellige Ånd,


Yuda d Silas iwumi yețțunefk a d-țxebbiṛen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, nhan atmaten-nni, sǧehden-ten s waṭas n yimeslayen. 	 Judas og Silas, som selv var profeter, trøstet brødrene med mange ord og styrket dem,


Sidna Ɛisa yerra-yas : Acuɣeṛ i yi-tsemmaḍ « win yelhan » ? Ulac win yelhan, anagar Ṛebbi weḥd-es. 	 Men Jesus sa til ham: Hvorfor kaller du mig god? Ingen er god uten én, det er Gud.


S wakka ihi ay atmaten lebɣi n ṭṭbiɛa-nneɣ ur yeṭebbiṛ ara fell-aɣ tura iwakken a nexdem lebɣi-ines. 	 Derfor, brødre, står vi ikke i gjeld til kjødet, så vi skulde leve efter kjødet;


Di yal taswiɛt deɛɛut ɣer Sidi Ṛebbi s Ṛṛuḥ iqedsen s yal taẓallit d uḥellel. Ɛiwzet ihi, kettṛet di tẓallit, deɛɛut ɣer Sidi Ṛebbi ɣef watmaten meṛṛa ; 	 idet I til enhver tid beder i Ånden med all bønn og påkallelse, og er årvåkne deri med all vedholdenhet og bønn for alle de hellige,


Win iwumi ara tsamḥem, a s-samḥeɣ ula d nekk ; ma yella wayen i ɣef ara samḥeɣ i yiwen, ɣef ddemma-nwen i s-sumḥeɣ zdat Lmasiḥ ; 	 Men den som I tilgir noget, ham tilgir og jeg; for det jeg har tilgitt - om jeg har hatt noget å tilgi - det har jeg gjort for eders skyld, for Kristi åsyn, forat vi ikke skal dåres av Satan;


Mačči fell-asen kan i deɛɛuɣ, deɛɛuɣ daɣen ɣef wid akk ara yamnen yis-i s cchada n inelmaden-iw. 	 Men jeg beder ikke for disse alene, men også for dem som ved deres ord kommer til å tro på mig,


Aru ayagi i lmelk n tejmaɛt n watmaten n temdint n Ludikus : Atah wayen i d-iqqaṛ Win yețțusemman Amin, inigi n ṣṣeḥ ț-țideț, Win s wayes i d-ițwaxleq kra wayen yellan : 	 Og skriv til engelen for menigheten i Laodikea: Dette sier han som er amen, det troverdige og sanndrue vidne, ophavet til Guds skapning:


Iserreḥ-asen, dɣa ffɣen seg wergaz-nni, kecmen deg ilfan-nni, imiren grarben seg wedrar ɣer lebḥeṛ, llan deg wazal n walfin yid-sen, ɣeṛqen meṛṛa. 	 Og han gav dem lov til det. Og de urene ånder fór ut og fór i svinene; og hjorden styrtet sig ut over stupet ned i sjøen, omkring to tusen i tallet, og druknet i sjøen.


Mi ten-yewweḍ lexbaṛ-agi, lqebṭan n lǧameɛ akk-d lmuqedmin imeqqranen ɛewqen ! Ur ẓrin ara ɣer wanda ara taweḍ temsalt-agi. 	 Da høvedsmannen for tempelvakten og yppersteprestene hørte disse ord, visste de ikke hvad de skulde tenke om dem, og hvad dette skulde bli til.


Baba i yi-tent-id-yefkan yugar kullec, win yellan ger ifassen is, yiwen ur izmir a s-t-id-yekkes 	 Min Fader, som har gitt mig dem, er større enn alle, og ingen kan rive dem ut av min Faders hånd;


D nețța i ɣ-d-ifkan tazmert s wayes i nuɣal d iqeddacen n leɛqed ajdid . Leɛqed-agi ur d-yekki ara seg wayen yuran di ccariɛa lameɛna s ɣuṛ Ṛṛuḥ iqedsen. Axaṭer ccariɛa tețțawi ɣer lmut, ma d Ṛṛuḥ iqedsen yețțak-ed tudert. 	 som og gjorde oss duelige til å være tjenere for en ny pakt, ikke for bokstav, men for Ånd; for bokstaven slår ihjel, men Ånden gjør levende.


Nukni yeddren, nețqabal daymen lmut ɣef ddemma n Sidna Ɛisa, iwakken a d-tban tudert n Sidna Ɛisa di lǧețțat nneɣ ifennun. 	 For ennu mens vi lever, overgis vi stadig til døden for Jesu skyld, forat også Jesu liv skal åpenbares i vårt dødelige kjød.


Kra si terbaɛt n ifariziyen i gumnen s Sidna Ɛisa kkren-d nnan : Ilaq aț-ḍehhṛem i watmaten ur nelli ara n wat Isṛail yerna a sen tamṛem ad tebɛen ccariɛa n Sidna Musa. 	 Men det reiste sig nogen av fariseernes parti som hadde tatt ved troen, og sa: De må omskjæres og bydes å holde Mose lov.


Tnac n tewwura-nni țwaxedment s tɛeqcin, mkul tawwurt ț-țaɛeqquct tameqqrant. Abṛaḥ n temdint-nni yessa s ddheb yeṣfan am djaj yețṛeqṛiqen. 	 Og de tolv porter var tolv perler; hver av portene var av én perle; og stadens gate var rent gull, som klart glass.


Mi kfan učči, Sidna Ɛisa yenna i Semɛun Buṭrus : A Semɛun mmi-s n Yunes, tḥemmleḍ-iyi akteṛ n wigi ? Semɛun Buṭrus yenna-yas : Ih a Sidi, teẓriḍ ḥemmleɣ-k. Sidna Ɛisa yenna-yas : ?ḥadar izamaren-iw. 	 Da de nu hadde holdt måltid, sier Jesus til Simon Peter: Simon, Johannes' sønn! elsker du mig mere enn disse? Han sier til ham: Ja, Herre! du vet at jeg har dig kjær. Han sier til ham: Fø mine lam!


Sidna Ɛisa isnejmaɛ-ed tnac yinelmaden-is, yefka-yasen tazmert d lḥekma s wacu ara ssufɣen leǧnun, ara sseḥlun imuḍan. 	 Og han kalte de tolv sammen og gav dem makt og myndighet over alle de onde ånder og til å helbrede sykdommer,


Azlemt aț-ținimt i inelmaden-is belli yeḥya-d si ger lmegtin. Atan a kkun-yezwir ɣer tmurt n Jlili ; dinna ara t-teẓrem. AAtan nniɣ-akunt-ț-id ! 	 Og gå avsted i hast og si til hans disipler at han er opstanden fra de døde. Og se, han går i forveien for eder til Galilea; der skal I se ham. Se, jeg har sagt eder det!


Zik-nni ur tewwiḍem ara ula d lǧens, ma ț-țura tuɣalem d agdud n Sidi Ṛebbi ; tellam zik-nni ur tesɛim ara ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ma ț-țura tețțunefk-awen-d. 	 I som fordum ikke var et folk, men nu er Guds folk, I som ikke hadde funnet miskunn, men nu har fått miskunn.


Mmi-s n bunadem ur d-yusi ara ad issenger imdanen lameɛna yusa-d a ten-isellek. Dɣa ṛuḥen ɣer taddart nniḍen. 	 For Menneskesønnen er ikke kommet for å ødelegge menneskeliv, men for å frelse. Og de gikk til en annen by.


Tserreḥ-aɣ ccariɛa-nneɣ a neḥkem ɣef yiwen uqbel a s-nsel neɣ uqbel a nẓer d acu n cceṛ i gexdem ? 	 Vår lov dømmer da vel ikke nogen uten at de først har hørt ham og fått vite hvad han har gjort?


imidreg GEGL 	 Den mysteriske GEGL


Ɛisa ițțimɣuṛ, yetɛeqqil ; eɛziz ɣer Ṛebbi, eɛziz ɣer yemdanen. 	 Og Jesus gikk frem i visdom og alder og yndest hos Gud og mennesker.


Yenna-yasen daɣen : M'akken i kkun-ceggɛeɣ mbla idrimen, mbla agrab, mbla arkasen, yella kra i kkun-ixuṣṣen ? Rran-as : Ur aɣ-ixuṣṣ wacemma ! 	 Og han sa til dem: Da jeg sendte eder ut uten pung og skreppe og sko, fattedes eder da noget? De sa: Nei, intet.


Mi d-yenna ayagi, yerna yenna yasen : Aḥbib-nneɣ Laɛẓar tewwi-t tnafa, ad ṛuḥeɣ a t-id-ssakiɣ. 	 Dette talte han; og derefter sier han til dem: Lasarus, vår venn, er sovnet inn; men jeg går for å vekke ham.


Leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail feṛḥen mi slan s wannect-agi, țḥemmiden awal n Ṛebbi ; wid akk yețțuheggan i tudert n dayem umnen. 	 Da hedningene hørte det, blev de glade og priste Herrens ord, og de tok ved troen så mange som var utsett til evig liv.


Dinna ara yilin yimeṭṭawen d nndama tameqqrant m'ara twalim Ibṛahim, Isḥaq, Yeɛqub akk-d lenbiya di tgelda n yigenwan, ma d kunwi aț-țeqqimem di beṛṛa. 	 Der skal være gråt og tenners gnidsel når I får se Abraham og Isak og Jakob og alle profetene i Guds rike, men eder selv kastet utenfor.


Sya d asawen ur nețwali yiwen s lɛeqliya n yemdanen ; ɣas akken zik-nni uqbel a namen nella nețwali Lmasiḥ s lɛeqliya n yemdanen, tura mačči akenni i t-nețwali. 	 Derfor kjenner vi fra nu av ikke nogen efter kjødet; har vi og kjent Kristus efter kjødet, så kjenner vi ham dog nu ikke lenger således.


dɣa yenṭeq ɣur-es s ṣṣut ɛlayen yenna-yas : Ekker, bedd ɣef yidaṛṛen-ik ! Imiren kan yekker, yebda ițeddu. 	 Reis dig og stå oprett på dine føtter! Og han sprang op og gikk omkring.


Mačči ț-țaxelqit kan, meɛna ula d nukni yesɛan Ṛṛuḥ iqedsen, yellan d amur amezwaru n tikciwin i ɣ-d-iwɛed Sidi Ṛebbi, nețnazaɛ deg iman-nneɣ, nețṛaǧu a nban s tideț d arraw n Ṛebbi i nella m'ara icafeɛ deg-nneɣ s lekmal. 	 ja, ikke bare det, men også vi som dog har Åndens førstegrøde, også vi sukker med oss selv, idet vi stunder efter vårt barnekår, vårt legemes forløsning.


Deg yiwet n teswiɛt, qqen tiṭ-ik teldiḍ-ț, m'ara d-inṭeq lbuq aneggaru, axaṭer lbuq a d-inṭeq, lmegtin a d-ḥyun ur țțuɣalen ara ad mmten, ma d wid i d-yufa lḥal mazal-iten ddren, ad beddlen ṣṣifa. 	 i et nu, i et øieblikk, ved den siste basun. For basunen skal lyde, og de døde skal opstå uforgjengelige, og vi skal forvandles.


Aṛuḥani ihucc argaz-nni s lǧehd, yeffeɣ seg-s s leɛyaḍ. 	 Og den urene ånd slet i ham og skrek med høi røst og fór ut av ham.


acuɣeṛ ihi ur tessekraḍ ara idrimin-iw iwakken m'ara d-uɣaleɣ a ten-id-erreɣ s lfayda. 	 derfor burde du ha satt mine penger ut hos pengevekslerne, så hadde jeg fått mitt igjen med renter når jeg kom.


Yerna ma yella tețwaḍelmem ɣef lḥeqq, feṛḥet ! Ur țțagadet ara imdanen, ur tḥeyyiṛet ara. 	 Men om I enn skulde lide for rettferdighets skyld, er I salige. Men frykt ikke for dem og forferdes ikke; men hellige Kristus som Herre i eders hjerter,


Meɛna elset tudert tajḍiṭ i gellan di Sidna Ɛisa Lmasiḥ, ur țțaǧat ara iman-nwen a kkun-yawi ṭṭmeɛ n lebɣi n tnefsit-nwen. 	 men iklæ eder den Herre Jesus Kristus, og bær ikke således omsorg for kjødet at det vekkes begjærligheter!


twala-t yesseḥmay, tmuqel-it nezzeh, tenna yas : Ula d kečč telliḍ akk-d Ɛisa anaṣari. 	 og da hun så Peter varme sig, så hun på ham og sa: Også du var med denne nasareer, Jesus.


Yenna-yasen : « Ulac nnbi yesɛan leqdeṛ di tmurt-is. » 	 for Jesus vidnet selv at en profet blir ikke aktet på sitt eget hjemsted.


Eɛni ur zmireɣ ara ad xedmeɣ akken bɣiɣ ? Mačči d amceggeɛ n Lmasiḥ i lliɣ ? Ur ẓriɣ ara Sidna Ɛisa s wallen-iw ? Mačči d nekk i kkun-id-yewwin ɣer webrid n Lmasiḥ ? 	 Er jeg ikke fri? er jeg ikke apostel? har jeg ikke sett Jesus, vår Herre? er ikke I mitt verk i Herren?


Akka ula d kunwi i teṣfam s uselmed i wen-d-fkiɣ. 	 I er alt rene på grunn av det ord som jeg har talt til eder;


S wakka i gebda yețțimɣuṛ lxilaf ger lɣaci ɣef Sidna Ɛisa. 	 Det blev da splid iblandt folket for hans skyld.


Lɣaci akk i gḥedṛen dinna, mi walan ayen yedṛan ḥeznen, uɣalen syenna kkaten deg idmaren-nsen. 	 Og alt folket som var kommet sammen for å se dette syn, slo sig for sitt bryst og vendte tilbake da de så hvad som skjedde.


?sellimet ɣef Meryem i genneɛtaben aṭas fell-awen. 	 Hils Maria, som har arbeidet meget for eder.


Ma yella nnejmaɛen imasiḥiyen meṛṛa deg yiwen wemkan, bdan țḥemmiden akk Sidi Ṛebbi s tutlayin ur nețwassen ara, ma kecmen-d yemdanen ur nessin ara ayagi neɣ wid ur numin ara s Lmasiḥ, eɛni ur d-qqaṛen ara tedrewcem ? 	 Om da hele menigheten kommer sammen, og alle taler med tunger, og det så kommer ukyndige eller vantro inn, vil de da ikke si at I er fra eder selv?


Mazal ṛeṣṣan allen-nsen deg-s ɣer tegnaw, mi sen-d-dehṛen sin yergazen s llebsa tamellalt, nnan-asen : 	 Og mens de stirret op mot himmelen idet han fór bort, se, da stod to menn hos dem i hvite klær,


Axaṭer d Lmasiḥ s yiman-is i d lehna-nneɣ, imi i gesdukkel at Isṛail d leǧnas nniḍen yerra-ten d yiwen n wegdud. Mi gefka iman-is d asfel, ihudd lḥiḍ-nni i ten-ifeṛqen, i ten-yerran d iɛdawen ; 	 For han er vår fred, han som gjorde de to til ett og nedrev gjerdets skillevegg, fiendskapet,


Butṛus ikker itbeɛ-it ; ur ifaq ara belli lmelk nni ț-țideț iḍheṛ-as-ed, inwa d aweḥḥi n Sidi Ṛebbi. 	 Han gikk da ut og fulgte ham, og han forstod ikke at det som engelen gjorde, var virkelig, han trodde han så et syn.


Lweḥc-nni twalaḍ, zik yella yedder, tura ulac-it. A d-yali si tesraft lqayen lameɛna iwakken ad iṛuḥ ɣer nnger. Imezdaɣ n ddunit iwumi ur yețwajerred ara yisem-nsen seg wasmi i d-tebda ddunit di tektabt n tudert, ad tɛeǧǧben m'ara walin lweḥc-nni, axaṭer lweḥc-nni yellan zik yuɣal ulac-it, ițeddu a d-yuɣal. 	 Det dyr du så, var og er ikke, og det skal stige op av avgrunnen og fare bort til undergang; og de som bor på jorden, de hvis navn ikke, fra verdens grunnvoll blev lagt, er skrevet i livsens bok, skal undre sig når de ser at dyret var og ikke er og skal komme igjen.


Yerra-yasen : Nniɣ-awen-t-id yakan meɛna ur iyi-d-semḥessem ara. Iwacu tebɣam a wen-t-id-ɛiwdeɣ ? Ula d kunwi tebɣam aț-țuɣalem d inelmaden-is ? 	 Han svarte dem: Jeg har allerede sagt eder det, og I hørte ikke på det; hvorfor vil I atter høre det? Kanskje også I vil bli hans disipler?


Mbeɛd ayagi, yiwen si sebɛa lmalayekkat-nni yeṭṭfen sebɛa teqbucin yusa-d yenna-yi-d : -- As-ed a k-d-sneɛteɣ amek ara yețwaḥkem ɣef tmenɛult tameqqrant i gebnan ɣef yisaffen imeqqranen. 	 Og en av de syv engler som hadde de syv skåler, kom og talte med mig og sa: Kom, jeg vil vise dig dommen over den store skjøge, som sitter over de mange vann,


Ajṛad-nni yecba iɛewdiwen iheggan i umenɣi, sɛan ɣef yiqeṛṛay nsen am akken ț-țiɛeṣṣabin n ddheb, udmawen-nsen am wid n yemdanen, 	 Og gresshoppenes skikkelse var lik hester, rustet til krig, og på deres hoder var det likesom kroner som så ut som gull, og deres åsyn var som menneskers åsyn.


Ur k-d-ssutreɣ ara akken a ten tekkseḍ si ddunit, meɛna a ten tmenɛeḍ si Cciṭan. 	 Jeg beder ikke at du skal ta dem ut av verden, men at du skal bevare dem fra det onde.


Nekk yellan d aqeddac n Lmasiḥ, a kkun-nhuɣ ihi aț-țeddum akken yebɣa Sidi Ṛebbi mi wen-d-issawel. 	 Jeg formaner eder altså, jeg, den fangne i Herren, at I vandrer så som verdig er for det kall som I er kalt med,


?čan akk armi ṛwan, 	 Og de åt alle og blev mette;


cuddet leslak am tcacit n wuzzal ɣef wuqeṛṛuy-nwen, sxedmet asekkin n Ṛṛuḥ iqedsen yellan d awal n Sidi Ṛebbi. 	 og ta frelsens hjelm og Åndens sverd, som er Guds ord,


armi i s-iɛuhed, a s-yefk ayen ara s-d tessuter. 	 derfor lovte han med ed å gi henne hvad hun vilde be om.


Acu ara d-nini ihi, eɛni ccariɛa deg-s ddnub ? Xaṭi ! Lameɛna lemmer ulac ccariɛa tili ur țissineɣ ara d acu i d ddnub. Axaṭer lemmer ur d-tenni ara ccariɛa : ur ṭṭamaɛ ara , tilli ur ẓriɣ ara belli ṭṭmeɛ d leḥṛam ? 	 Hvad skal vi da si? er loven synd? Langt derifra! men jeg kjente ikke synden uten ved loven; for begjærligheten kjente jeg ikke dersom ikke loven hadde sagt: Du skal ikke begjære.


Ayagi a d-idṛu asm'ara d-yas Sidna Ɛisa ; ass-nni wid yumnen yis ad tɛeǧǧben deg-s, a t-ḥemden m'ara t-walin di lɛaḍima-s ! Ula d kunwi aț-țilim gar-asen axaṭer tumnem s lexbaṛ n lxiṛ i wen-nbecceṛ. 	 når han kommer på hin dag for å vise sig herlig i sine hellige og underfull i alle de troende - for trodd blev vårt vidnesbyrd til eder.


Dɣa nnan i Sidna Ɛisa : Atan ur neẓri ara anwa i t-id iceggɛen. 	 Og de svarte at de ikke visste hvor den var fra.


Iqeddacen daɣen ilaq-asen ad țțaɣen awal yerna ad ɛeǧben bab-nsen, ur sen-țeddun ara di nneqma, 	 Tjenere skal du formane til å være lydige mot sine egne herrer, i alle ting å tekkes dem, ikke å si imot,


Kunemti daɣen a tilawin ḍuɛemt irgazen-nkunt, iwakken ɣas ma llan kra n yergazen ur uminen ara s wawal n Sidi Ṛebbi, s tikli ilhan n tilawin-nsen, 	 Likeså I hustruer: Underordne eder under eders egne menn, så endog de som er vantro mot ordet, kan bli vunnet uten ord ved sine hustruers ferd,


Dɣa sliɣ i yiwen n ṣṣut i yi-d iqqaṛen : a Buṭrus ! Ekker, ezlu teččeḍ ! 	 Jeg hørte også en røst som sa til mig: Stå op, Peter! slakt og et!


Sidna Ɛisa yenna-yas : Ayen akka i d-tenniḍ ț-țideț, exdem akka aț-țesɛuḍ tudert n dayem ! 	 Da sa han til ham: Du svarte rett; gjør dette, så skal du leve!


ma yella teǧǧa-t, ur s-ilaq ara aț-țɛawed zzwaǧ. Neɣ ma tebɣa, tezmer aț-țemṣalaḥ yid-es aț-țuɣal ɣuṛ-es. Argaz daɣen ur s-ilaq ara ad yebru i tmeṭṭut-is. 	 men er hun skilt fra ham, da vedbli hun å være ugift eller forlike sig med sin mann - og at en mann ikke skal skille sig fra sin hustru.


Asmi ara d-ḥyun lmegtin, anwa si sebɛa watmaten-nni ara ț-yesɛun ț-țameṭṭut-is imi i ț-uɣen di sebɛa yid-sen ? 	 Men i opstandelsen, når de står op, hvem av dem skal da få henne til hustru? for alle syv har jo hatt henne til hustru.


aț-țesfehmeḍ agdud-is ɣef leslak n Sidi Ṛebbi s leɛfu n ddnubat-nsen. 	 for å lære hans folk frelse å kjenne ved deres synders forlatelse


Axaṭer yura di tira iqedsen : Yețțak-ed lbaṛakat-is mbla cceḥḥa, irẓeq-ed imeɣban, ṛ ṛeḥma-ines tețdumu i dayem . 	 som skrevet er: Han strødde ut, han gav de fattige; hans rettferdighet blir til evig tid.


Lameɛna mmi-s n taklit-nni, ilul-ed s lebɣi n wemdan, ma d mmi-s n tḥeṛṛit-nni, ilul-ed ɣef ddemma n lemɛahda n Sidi Ṛebbi. 	 men trælkvinnens sønn er født efter kjødet, den frie kvinnes derimot ifølge løftet.


akken yebɣu yili lḥal ad awḍeɣ s wayagi ɣer ḥeggu si ger lmegtin. 	 om jeg dog kan vinne frem til opstandelsen fra de døde.


Imiren yewwi-yasen-d lemtel agi : Yiwen umeṛkanti, yesɛa tamurt tefka-d aṭas n lɣella. 	 Og han fortalte dem en lignelse og sa: Der var en rik mann hvis jord bar godt;


Wwin-ten ɣer lḥakem n tmurt n Ṛuman nnan : Imdanen-agi-nni n wat Isṛail cewwlen tamdint-nneɣ. 	 og de førte dem frem for styresmennene og sa: Disse mennesker forstyrrer rent vår by; de er jøder,


Imdanen wehmen aṭas deg wuselmed-ines axaṭer imeslayen-is sɛan tissas. 	 og de var slått av forundring over hans lære; for hans tale var med myndighet.


Aql-i nniɣ-awen-t : ass n lḥisab, ad țțuḥasben yemdanen ɣef yal awal ur nesɛi lmeɛna i d-iffɣen seg yimi-nsen ; 	 Men jeg sier eder at for hvert unyttig ord som menneskene taler, skal de gjøre regnskap på dommens dag;


Dɣa țḥellilen deg-s rennun iwakken ur ten-yessufuɣ ara si tmurt-nni. 	 Og han bad ham meget at han ikke måtte drive dem ut av bygden.


Yemḥa leɛqed-nni i ɣ-isseḍlamen, imi ur nezmir ara a nexdem ayen d-teqqaṛ ccariɛa ; yemḥa-t mi t-isemmeṛ ɣef wumidag. 	 og utslettet skyldbrevet mot oss, som var skrevet med bud, det som gikk oss imot, og det tok han bort idet han naglet det til korset.


Yura daɣen : Sidi Ṛebbi yessen ixemmimen n imusnawen, yeẓra belli d ixemmimen ur nesɛi azal. 	 og atter: Herren kjenner de vises tanker, at de er tomme.


Mi gesla s lexbaṛ n lmut n Yeḥya, Sidna Ɛisa yuli ɣer teflukt, iṛuḥ iwakken ad iḍeṛṛef iman-is. Akken slan lɣaci s wemkan i ɣer iteddu, ffɣen-d si tudrin, tebɛen-t ɣef wuḍar. 	 Da Jesus hørte det, drog han derfra i en båt avsides til et øde sted, og da folket fikk høre det, fulgte de efter ham til fots fra byene.


Axaṭer nekk s yiman-iw akken sɛiɣ wid iḥekmen fell-i, i sɛiɣ wid yellan seddaw n lḥekma-w. Ad iniɣ i yiwen ṛuḥ ad iṛuḥ, ad iniɣ i wayeḍ aṛwaḥ a d-yas, ad iniɣ daɣen i uqeddac-iw : xdem aya, a t-ixdem. 	 For jeg er også en mann som står under overordnede, men har stridsmenn under mig igjen; og sier jeg til den ene: Gå! så går han, og til en annen: Kom! så kommer han, og til min tjener: Gjør dette! så gjør han det.


Mi slan i wayen i d-yenna Buṭrus, lɣaci meṛṛa saxen wulawen-nsen, nnan i Buṭrus d ṛṛusul nniḍen : Ay atmaten, d acu ara nexdem ? 	 Men da de hørte dette, stakk det dem i hjertet, og de sa til Peter og de andre apostler: Hvad skal vi gjøre, brødre?


Uriɣ-awen tabṛaț-nni s imeṭṭawen d leḥzen ameqqran akk-d wul yetqelqen, mačči iwakken aț țḥeznem lameɛna iwakken aț-țeẓrem acḥal i kkun-ḥemmleɣ. 	 For med megen trengsel og angst i hjertet skrev jeg til eder under mange tårer, ikke for å gjøre eder sorg, men forat I skulde kjenne den kjærlighet som jeg særlig har til eder.


Mi llan tețțen, Sidna Ɛisa yeddem-d aɣṛum, iḥmed Ṛebbi, icekkeṛ-it, dɣa yebḍa-t, ifṛeq-it i inelmaden-is, yenna-yasen : Eččet aɣṛum-agi : d lǧețța-w. 	 Men mens de åt, tok Jesus et brød, velsignet og brøt det, gav disiplene og sa: Ta, et! Dette er mitt legeme.


Ilaq aț-țḥemmleḍ Sidi Ṛebbi s wul-ik, s teṛwiḥt-ik akk, s wayen yellan di tezmert-ik akk-d lɛeqliya-k meṛṛa . 	 og du skal elske Herren din Gud av alt ditt hjerte og av all din sjel og av all din hu og av all din makt; dette er det første bud.


kker fell-ak, bedd ɣef yidaṛṛen-ik, ḍehṛeɣ-ak-d iwakken a k-rreɣ d aqeddac-iw, d inigi ɣef wayen twalaḍ ass-agi d wayen ara k-d-sekneɣ sya d asawen. 	 Men reis dig op og stå på dine føtter! for derfor åpenbarte jeg mig for dig: for å utkåre dig til tjener og vidne både om det som du har sett, og om det for hvis skyld jeg vil åpenbare mig for dig,


?-țideț tḥunnem ɣef yimeḥbas yerna tqeblem s lfeṛḥ a wen-kksen ayla nwen, axaṭer teẓram belli tesɛam ayen yugaren ayagi yerna d ayen yețdumun. 	 For også fangene hadde I medynk med, og fant eder med glede i at eders gods blev røvet, da I visste at I selv hadde en bedre og blivende eiendom.


?sellimen-d daɣen fell-ak atmaten ixeddmen yid-i : Maṛqus, Arisṭark, Dimas akk-d Luqa. 	 likeledes Markus, Aristarkus, Demas, Lukas, mine medarbeidere.


swan meṛṛa si lɛinseṛ n Sidi Ṛebbi i d-iteffɣen seg wezṛu iteddun yid-sen ; azṛu-agi, d Lmasiḥ. 	 og drakk alle den samme åndelige drikk; for de drakk av den åndelige klippe som fulgte dem, og klippen var Kristus;


ma d Bulus yextaṛ Silas ad iddu yid-es. Atmaten n tejmaɛt wekklen-t i ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, dɣa iṛuḥ. 	 men Paulus valgte Silas til sin følgesvenn og drog ut, efterat brødrene hadde overgitt ham til Herrens nåde.


Axaṭer akken i d-tețwaxleq tmeṭṭut seg wergaz, akken daɣen i d-yețlal wergaz si tmeṭṭut, ayagi akk s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-yekka. 	 for likesom kvinnen er av mannen, så er også mannen ved kvinnen, og alt er av Gud.


Kayef d win akken i sen-yennan i wat Isṛail : « Axiṛ ad immet yiwen kan ɣef lumma.» 	 Men det var Kaifas som hadde gitt jødene det råd at det var gagnlig at ett menneske døde for folket.


Axaṭer lɣaci-nni ttabaɛen-t țɛeggiḍen : « Enɣ-it ! Enɣ-it !... » 	 for hele mengden av folket fulgte efter og skrek: Drep ham!


Yerna yenna : D ayen i d-ițeffɣen seg wemdan i t-yessenǧasen. 	 Men han sa: Det som går ut av mennesket, det er det som gjør mennesket urent.


Seg yiwen wemdan i d-ixleq akk leǧnas, yeɛmeṛ yis-sen ddunit ; yefka-yasen lewqat i tudert-nsen akk-d tilisa i tmura-nsen. 	 og han lot alle folkeslag av ett blod bo over hele jorderike, og satte dem faste tider og grenseskjell mellem deres bosteder,


Kra seg-neɣ ṛuḥen ɣer uẓekka ufan kullec akken i t-id-nnant tilawin nni ; lameɛna nețța ur t-ẓrin ara. 	 og nogen av dem som var med oss, gikk bort til graven og fant det så som kvinnene hadde sagt; men ham så de ikke.


Yețkel ɣef Sidi Ṛebbi, ur t-yekcim ara ccekk ɣef wayen i s-yewɛed. D liman yesɛa i t-isǧehden, s wakka i gețḥemmid Sidi Ṛebbi Bab n tezmert. 	 på Guds løfte tvilte han ikke i vantro, men blev sterk i sin tro, idet han gav Gud æren


Yella yiwen umeḥbus isem-is Barabas, yețwaḥbes nețța akk-d imcewwlen nniḍen ɣef ddemma n ccwal i d-yeskker, yerna yenɣa tamgeṛṭ. 	 Nu var det en som hette Barabbas; han var kastet i fengsel sammen med nogen oprørere som hadde gjort et mord under oprøret;


Imi gebɣa ad issefṛeḥ at Isṛail, Fistus yenna i Bulus : Tebɣiḍ aț-țaliḍ ɣer temdint n Lquds iwakken aț-țɛeddiḍ di ccṛeɛ dinna zdat-i ? 	 Men da Festus gjerne vilde vinne takk av jødene, svarte han Paulus og sa: Er du villig til å dra op til Jerusalem og der få dom av mig i denne sak?


A nnger-nwen ay iderɣalen iteṭṭfen afus i wiyaḍ ! Teqqaṛem : « Ma yella yeggul bunadem s lǧameɛ iqedsen, ɣas yeḥnet ulac fell-as ; ma d win ara yegallen s ddheb yellan di lǧameɛ, ur s-ilaq ara ad iḥnet, ilaq ad iṭṭef di limin-ines ! » 	 Ve eder, I blinde veiledere, som sier: Om nogen sverger ved templet, det er intet; men den som sverger ved gullet i templet, han er bundet!


asm'akken i ɣ-iɣleb ddnub ur s-nezmir ara, Lmasiḥ yemmut ɣef ddemma n imednuben di lweqt ilaqen. 	 For mens vi ennu var skrøpelige, døde Kristus til fastsatt tid for ugudelige.


Sidna Ɛisa yefhem belli bɣan a t-steqsin, dɣa yenna-yasen : Tețmesteqsayem ɣef wayen i bɣiɣ a d-iniɣ s imeslayen-agi : « Tallit kan i mazal ur yi-tețwalim ara, tallit daɣen a yi-twalim » ; 	 Jesus visste at de vilde spørre ham, og han sa til dem: Grunder I på dette med hverandre at jeg sa: Om en liten stund ser I mig ikke, og atter om en liten stund skal I se mig?


Dɣa Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi : 	 Da talte han denne lignelse til dem:


Mi zegren akk tigzirt-nni, wwḍen ɣer temdint n Bafus, mlalen-d d yiwen useḥḥar n wat Isṛail i gețțarran iman-is d nnbi, isem-is Barɛisa. 	 Efterat de nu hadde vandret gjennem hele øen like til Pafus, traff de på en trollmann, en falsk profet, en jøde ved navn Barjesus,


A nezhu, a nefṛeḥ, a t-neḥmed axaṭer tewweḍ-ed tmeɣṛa n Izimer, tislit thegga iman-is, 	 La oss glede og fryde oss og gi ham æren! for Lammets bryllup er kommet, og hans brud har gjort sig rede,


D nekk i d alfa d nekk i d umiga yeɛni d nekk i d lḥeṛf amezwaru, d nekk i d lḥeṛf aneggaru, lliɣ si tazwara alamma ț-țaggara. 	 Jeg er Alfa og Omega, begynnelsen og enden, den første og den siste.


Axaṭer tṣebṛem i yimehbal kunwi yesɛan leɛqel ! 	 For I tåler jo gjerne dårene, I som er så kloke;


Ifariziyen d lɛulama steqsan-t, nnan-as : Acuɣer inelmaden-ik ur ṭṭifen ara di lɛaddat i ɣ-d-ǧǧan lejdud nneɣ, atan tețțen s ifassen yumsen ? 	 Og fariseerne og de skriftlærde spurte ham: Hvorfor følger ikke dine disipler de gamles vedtekt, men eter med vanhellige hender?


?țaran iman-nsen d lɛuqal armi uɣalen d imejhal. 	 Mens de gjorde sig til av å være vise, blev de dårer,


D acu i tebɣiḍ ɣuṛ-nneɣ a Ɛisa Anaṣari ? Tusiḍ-ed iwakken ad aɣ tesnegreḍ ? ?riɣ d acu-k , kečč d Imqeddes n Ṛebbi ! 	 Å, hvad har vi med dig å gjøre, Jesus fra Nasaret? Du er kommet for å ødelegge oss; jeg vet hvem du er, du Guds hellige!


Sidi Ṛebbi ur d-ibeggen ara lbaḍna-agi i lejdud-nneɣ, lameɛna tura ibeggen-iț-id s Ṛṛuḥ-is iqedsen i imceggɛen-ines akk-d lenbiya. 	 som i de forrige tidsaldre ikke er blitt kunngjort for menneskenes barn således som den nu er åpenbaret for hans hellige apostler og profeter i Ånden:


Ini-yaɣ-d ihi d acu twalaḍ : d leḥlal neɣ d leḥṛam a nxelleṣ tabzert ( leɣṛama ) i ugellid Qayṣar (yestɛemṛen tamurt-nneɣ) ? 	 Si oss da: Hvad tykkes dig? er det tillatt å gi keiseren skatt, eller ikke?


Axaṭer Yeḥya yusa-d, ur iteț ur itess, tennam : « izdeɣ-it uṛuḥani. » 	 For Johannes kom; han hverken åt eller drakk, og de sier: Han er besatt.


Akken ițeddu ɣer tewwurt, twala-t tqeddact nniḍen, tenna i wid akk yellan dinna : Wagi yella akk-d Ɛisa anaṣari ! 	 Men da han gikk ut i portgangen, så en annen pike ham, og sa til dem som var der: Også denne var med Jesus fra Nasaret.


Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni ur yuri ara di ccariɛa nwen : Nekk, Sidi Ṛebbi nniɣ-awen : Kunwi d iṛebbiten ! 	 Jesus svarte dem: Står det ikke skrevet i eders lov: Jeg har sagt: I er guder?


A wid eɛzizen, aql-aɣ tura d arraw n Ṛebbi, ayen akken ara nuɣal werɛad i d-yedṛi, lameɛna neẓra belli m'ara d-yedṛu, a nili am nețța, axaṭer a t-nwali akken yella. 	 I elskede! nu er vi Guds barn, og det er ennu ikke åpenbaret hvad vi skal bli; vi vet at når han åpenbares, da skal vi bli ham like; for vi skal se ham som han er.


Ula d kunwi tețɛawanem-aɣ m'ara tdeɛɛum ɣer Sidi Ṛebbi fell-aɣ. S wakka, ɣef ddemma n tẓallit n waṭas n watmaten, a ɣ-d-țțunefkent lbaṛakat s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ; imiren aṭas ara iḥemden Sidi Ṛebbi ɣef ddemma nneɣ. 	 idet også I kommer oss til hjelp med bønn, forat det fra manges munn må lyde rikelig takksigelse for oss, for den nåde som er oss gitt.


Axaṭer țekleɣ belli ulac d acu i gzemren a ɣ-ifṛeq ɣef leḥmala n Sidi Ṛebbi s Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ : ama d lmut neɣ ț-țudert, ama d lmalayekkat, ama ț-țigeldiwin, ama d leḥwayeǧ n tura neɣ ț-țid ara d-yasen, ama d ayen ɛlayen, ama d ayen lqayen, ama ț-țizmar n igenwan neɣ ț-țid n lqaɛa neɣ ayen akk yellan di txelqit. 	 For jeg er viss på at hverken død eller liv, hverken engler eller krefter, hverken det som nu er eller det som komme skal, eller nogen makt,


nețwankeṛ, ɣas akken nețwassen ɣer yemdanen meṛṛa ; ḥesben-aɣ nemmut, nukni nedder ; țqehhiṛen-aɣ lameɛna ur nemmut ara ; 	 som ukjente og dog velkjente; som de som dør, og se, vi lever, som de som refses og dog ikke ihjelslåes,


ama d aselmed, neɣ d nehhu. Ilaq daɣen win ițseddiqen, ad iseddeq mbla ṭṭmeɛ, win ițdebbiṛen ad idebbeṛ s ṣṣwab, win ițḥunnun ɣef yimeɣban ilaq ad iḥunn fell-asen s wul-is. 	 eller om en skal formane, på formaningen; den som utdeler, gjøre det med ærlig hu; den som er forstander, være det med iver; den som gjør barmhjertighet, gjøre det med glede!


?ǧiɣ-k di tegzirt n Kritus iwakken aț-țkemmleḍ ccɣel-nni ur nfuk ara, yerna aț-țesbeddeḍ di yal tamdint imeqqranen n tejmuyaɛ n imasiḥiyen akken i k-n-umṛeɣ. 	 Derfor lot jeg dig bli efter på Kreta at du skulde sette det i rette skikk som ennu stod tilbake, og innsette eldste i hver by, således som jeg foreskrev dig,


A Sidi, atah wayen i d-teqqaṛ ccariɛa n Musa : Ma yemmut yiwen wergaz yeǧǧa-d tameṭṭut-is mbla dderya, ilaq gma-s ad yaɣ tameṭṭut-nni, ad yesɛu yid-es dderya iwakken a d-ixlef isem n gma-s yemmuten. 	 Mester! Moses har foreskrevet oss at når en manns gifte bror dør og ikke har barn, da skal hans bror ta hans hustru til ekte og opreise sin bror avkom.


Am akken yura di tektabt n Sabur : Axxam-is ad yexlu, ur t-izeddeɣ yiwen. Yura daɣen : Wayeḍ ad yeṭṭef amkan-is. 	 For det er skrevet i Salmenes bok: Hans bolig bli øde, og ingen bo der, og: La en annen få hans embede!


Ur snusut ara tafat n Ṛṛuḥ iqedsen ; 	 Utslukk ikke Ånden,


A nnger-nwen ay ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ay at sin wudmawen ! Tbennum iẓekwan n lenbiya, tețcebbiḥem iẓekwan n wid iḍuɛen Sidi Ṛebbi, 	 Ve eder, I skriftlærde og fariseere, I hyklere, I som bygger profetenes graver og pryder de rettferdiges gravsteder og sier:


ansi ɛeddan ad ǧǧen axeṣṣar d nnger di lateṛ-nsen. 	 ødeleggelse og usælhet er det på deres veier,


Mi gwala iman-is, iṛuḥ, yețțu imiren kan amek akken i gella. 	 han så på sig selv og gikk bort, og glemte straks hvordan han så ut.


Axaṭer yeẓra s tismin i s-d-wwin Ɛisa. 	 For han visste at det var av avind de hadde overgitt ham til ham.


Sidna Ɛisa yenna yasen : ?ebset ! Dayen tura ! Yessers afus-is ɣef wemkan n umeẓẓuɣ n uqeddac-nni, yerra-yas-t akken yella. 	 Men Jesus svarte og sa: La dem bare gå så vidt! Og han rørte ved hans øre og lægte ham.


Bilaṭus yenna-yas : Ihi d agellid i telliḍ ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id s yiman-ik, d agellid i lliɣ ! Luleɣ-d yerna usiɣ-ed ɣer ddunit-agi akken a d-cehdeɣ ɣef tideț. Win iḥemmlen tideț, yesmeḥsis i wayen i d-qqaṛeɣ. 	 Pilatus sa da til ham: Så er du dog konge? Jesus svarte: Du sier det; jeg er konge. Jeg er dertil født og dertil kommet til verden at jeg skal vidne for sannheten. Hver den som er av sannheten, hører min røst.


Sidna Ɛisa yessawel-asen, ihdeṛ asen s lemtul, yenna-yasen : Amek yezmer Cciṭan ad issufeɣ Cciṭan ? 	 Og han kalte dem til sig og sa til dem i lignelser: Hvorledes kan Satan drive Satan ut?


Gma-tneɣ Irast yeqqim di temdint n Kurintus, ma d Trufim ǧǧiɣ-t di temdint n Milet mazal-it yehlek. 	 Erastus blev i Korint; Trofimus lot jeg syk efter mig i Milet.


Llan kra n yemdanen ffɣen i webrid, țmeslayen kan ɣef wayen ur nesɛi lmeɛna. 	 Fra dette har nogen faret vill og vendt sig bort til tomt snakk,


Ccariɛa n Musa ur d-țbeggin ara tideț akken tella, meɛna d lemtel n lxiṛat i d-iteddun, daymi ur tezmir ara aț-țessiweḍ ɣer tezdeg ikemlen wid yețqeṛṛiben ɣer Ṛebbi s iseflawen i țqeddimen seg useggas ɣer useggas. 	 For da loven bare har en skygge av de kommende goder, men ikke selve billedet av tingene, så kan den aldri ved de offer som de hvert år alltid på ny bærer frem, gjøre dem fullkomne som kommer frem med dem.


A wid eɛzizen, ḥadret iman-nwen ɣef kra n win ara wen-d-yinin heddṛeɣ s Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi, lameɛna jeṛṛbet-țen iwakken aț-țeẓrem ma yella s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i d-kkan axaṭer, aṭas n lenbiya n lekdeb i gellan di ddunit. 	 I elskede! tro ikke enhver ånd, men prøv åndene om de er av Gud! for mange falske profeter er gått ut i verden.


Ur țțaɣ ara awal-nsen, axaṭer akteṛ n ṛebɛin deg-sen ḥeyylen-as, gullen s limin ameqqran ur tețțen ur tessen alamma nɣan-t. Tura heggan iman-nsen, țṛaǧun anagar lebɣi-k. 	 du må da ikke la dig overtale av dem; for mere enn firti menn av dem ligger på lur efter ham, og de har forbannet sig på at de hverken vil ete eller drikke før de har drept ham, og nu holder de sig ferdige og venter på at du skal love det.


Acu i d teqqaṛ ihi ? Awal n tudert atan ɣuṛ-ek, deg imi-k d wul-ik . Awal-agi d awal n liman, d awal i nețbecciṛ. 	 Men hvad sier den? Ordet er dig nær, i din munn og i ditt hjerte; det er troens ord, det som vi forkynner,


Tenɣam Mmi-s n ugellid n tudert, meɛna Sidi Ṛebbi yesseḥya-t-id si ger lmegtin , aql-aɣ d inigan. 	 men livets høvding drepte I, ham som Gud opvakte fra de døde, som vi er vidner om.


nnan-as : A Sidi, necfa ɣef wayen i d-yenna ukeddab-agi asmi yedder, yenna-d : Ad ɛeddin tlata wussan, a d-ḥyuɣ si ger lmegtin . 	 og sa: Herre! vi kommer i hu at mens denne forfører ennu var i live, sa han: Tre dager efter står jeg op.


Ɣuṛ-wat aț-țɣilem usiɣ-ed ad sseɣliɣ ayen i d-tenna ccariɛa d wayen i d-nnan lenbiya ! Ur d-usiɣ ara ad sseɣliɣ, lameɛna usiɣ-ed ad snekmaleɣ. 	 I må ikke tro at jeg er kommet for å opheve loven eller profetene; jeg er ikke kommet for å opheve, men for å opfylle.


Tura issemṣaleḥ-ikkun yid-es s lmut n Mmi-s iwakken a d-tbanem zdat-es teṣfam, mbla lɛib. 	 eder har han nu forlikt i hans jordiske legeme ved døden, for å fremstille eder hellige og ulastelige og ustraffelige for sitt åsyn,


Ma tnedhem ɣer Sidi Ṛebbi am akken d Baba-twen, sbeggnet-ed di tudert-nwen belli tḍuɛem-t s leqdeṛ ameqqran, deg wussan i wen-d iqqimen di ddunit-agi ; nețța ur nxeddem lxilaf ger yemdanen, yețḥasaben yal yiwen s wakken llan lecɣal-is. 	 Og når I påkaller som Fader ham som dømmer uten å gjøre forskjell, efter enhvers gjerning, da ferdes i frykt i eders utlendighets tid,


Xemmemet ihi ɣef yimeḥbas am akken yid-sen i tețwaḥebsem, mmektit-ed wid yenneɛtaben am akken ula d kunwi tenneɛtabem yid-sen. 	 Kom fangene i hu som deres medfanger, dem som lider ondt, siden I og selv er i legemet!


Yebda ițmeslay ɛinani di lǧameɛ n wat Isṛail. Akilas d Brisila mi s-slan wwin-t yid-sen, sfehmen-as tideț n webrid n Sidi Ṛebbi akken tella. 	 Og han begynte å tale frimodig i synagogen. Da Priskilla og Akvilas hadde hørt ham, tok de ham til sig og la Guds vei nøiere ut for ham.


Imiren kan, baba-s n weqcic-nni yenna : Umneɣ ! Meɛna sseǧhed-iyi axaṭer xuṣṣeɣ di liman. 	 Straks ropte barnets far: Jeg tror; hjelp min vantro!


Sidna Ɛisa ijmeɛ-ed ɣuṛ-es tnac-nni inelmaden-is yenna-yasen : Aql-aɣ a nali ɣer temdint n Lquds, ad idṛu wayen akk i d-uran lenbiya ɣef wayen yeɛnan Mmi-s n bunadem. 	 Men han tok de tolv til sig og sa til dem: Se, vi går op til Jerusalem, og alt det som er skrevet av profetene om Menneskesønnen, skal fullbyrdes.


Nekkini ssneɣ-t axaṭer s ɣuṛ-es i d-usiɣ yerna d nețța i yi-d-iceggɛen. 	 Jeg kjenner ham; for fra ham er jeg, og han har utsendt mig.


Tura ur țțaǧat ara ddnub ad iḥkem fell-awen, ur xeddmet ara ccehwat n tnefsit-nwen am zik. 	 La derfor ikke synden herske i eders dødelige legeme, så I lyder dets lyster;


Natanahil yenna i Sidna Ɛisa : Anda i yi-tesneḍ ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Uqbel a k-d-yessiwel Filibus, mi telliḍ ddaw n tneqleț, walaɣ-k-in ! 	 Jesus så Natanael komme bortimot sig, og sa om ham: Se, det er en ekte israelitt, som det ikke er svik i.


Sidi Ṛebbi ur yenkiṛ ara agdud-is i gextaṛ si zik. Ur teẓrim ara d acu i d-qqaṛent tira iqedsen, asmi i geccetka nnbi Ilyas i Sidi Ṛebbi ɣef wat Isṛail ? Yenna : 	 Gud har ikke forkastet sitt folk, som han forut kjente. Eller vet I ikke hvad Skriften sier på det sted om Elias, hvorledes han treder frem for Gud mot Israel:


Sidna Ɛisa yenna-yas : Ma tebɣiḍ ihi aț-țkemleḍ deg webrid n Sidi Ṛebbi , ṛuḥ, zzenz akk ayen i tesɛiḍ, tefkeḍ idrimen-nni i yimeɣban, s wakka aț-țesɛuḍ agerruj deg igenwan ! Imiren as-ed, aț-țedduḍ yid-i. 	 Jesus sa til ham: Vil du være fullkommen, da gå bort og selg det du eier, og gi det til de fattige, så skal du få en skatt i himmelen; kom så og følg mig!


Xaṭi meɛna tbubbem aqiḍun n Mulux akk-d itri n Rufan i tḥesbem d iṛebbiten-nwen ;+ lmeṣnuɛat nni i txedmem iwakken a ten-tɛebdem ! Daymi ara kkun-nfuɣ ɣer lebɛid, akkin i temdint n Babilun ! 	 Nei, I bar med eder Moloks telt og guden Remfans stjerne, de billeder som I gjorde for å tilbede dem, og jeg vil flytte eder bort hinsides Babylon.


Barnabas iṛuḥ ɣer temdint n Sars iwakken ad inadi ɣef Caɛul. 	 Han drog da ut til Tarsus for å opsøke Saulus, og da han hadde funnet ham, førte han ham til Antiokia.


Ilaq a d-yili lxilaf-agi gar-awen iwakken a d-banen wid yeṭṭfen di liman seg wul. 	 for det må være partier iblandt eder, forat de ekte kan bli åpenbare iblandt eder.


Sidna Ɛisa ițmeslay-ed i lɣaci anagar s lemtul. 	 Alt dette talte Jesus i lignelser til folket, og uten lignelser talte han ikke noget til dem,


Meɛna yerra-yas i yiwen seg sen : Ay amdakkel, acuɣeṛ i k-iɣaḍ lḥal ? Eɛni ur nemsefham ara ɣef lexlaṣ-nwen ad yili tawizeț n lfeṭṭa d ssuma n yiwen wass ? 	 Men han svarte en av dem og sa: Min venn! jeg gjør dig ikke urett, blev du ikke enig med mig om en penning?


Ilit d ilelliyen, meɛna ur ssexdamet ara tilelli-nwen iwakken aț-țɣummem cceṛ i txeddmem, ilit d iqeddacen n Sidi Ṛebbi. 	 som frie, og ikke som de som har friheten til ondskaps skjul, men som Guds tjenere.


Mmi-s yenna-yas : « a baba, ɛuṣaɣ Ṛebbi rniɣ-k keččini, ur uklaleɣ ara a yi-tḥesbeḍ d mmi-k ». 	 Men sønnen sa til ham: Far! jeg har syndet mot himmelen og for dig, og jeg er ikke verdig lenger til å kalles din sønn.


Bilaṭus yesteqsa-t yenna yas : D kečč i d agellid n wat Isṛail ? Sidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id. 	 Og Pilatus spurte ham: Er du jødenes konge? Han svarte ham og sa: Du sier det.


D acu ara yefk wemdan iwakken ad icafeɛ taṛwiḥt-is ? 	 For hvad kan vel et menneske gi til vederlag for sin sjel?


Daɣen mačči d wid meṛṛa i d-yeǧǧa Sidna Ibṛahim i gellan d arraw-is n tideț, axaṭer Sidi Ṛebbi inna-yas-d : Seg Isḥaq ara d-teffeɣ dderya i k-weɛdeɣ. 	 heller ikke er alle, fordi de er Abrahams ætt, derfor hans barn; men: I Isak skal det nevnes dig en ætt,


Ma d win ur nelli ara d ameksa n wulli ur nelli ara d bab-nsent, d ameksa kan yețwaxelṣen, ireggel, ițaǧǧa ulli m'ara iwali uccen. Imiren uccen a d-yezḍem ɣef wulli, ad yawi kra seg-sent yerna ad yesserwel akk taqeḍɛit. 	 Men den som er leiesvenn og ikke hyrde, den som ikke eier fårene, han ser ulven komme, og forlater fårene og flyr, og ulven røver dem og jager dem fra hverandre;


Mi fukken taẓallit, amkan-nni anda nnejmaɛen yergagi ; ččuṛen akk s Ṛṛuḥ iqedsen, bdan țbecciṛen awal n Sidi Ṛebbi s ṭṭmana mbla tugdi. 	 Og da de hadde bedt, skalv det sted hvor de var samlet, og de blev alle fylt med den Hellige And, og de talte Guds ord med frimodighet.


Dɣa yenna i usamari-nni : Kker fell-ak uɣal ɣer wexxam ik, imi tumneḍ yis-i, tețțusellkeḍ. 	 Og han sa til ham: Stå op og gå bort! din tro har frelst dig.


M'ara tțedduḍ aț-țefkeḍ lweɛda i Sidi Ṛebbi, temmektaḍ-ed zdat n wemkan n iseflawen belli gma-k iṭṭef-ak cceḥna, 	 Derfor, når du bærer ditt offer frem til alteret, og der kommer i hu at din bror har noget imot dig,


Mi gella ileḥḥu rrif n lebḥeṛ n tmurt n Jlili, iwala Semɛun akk-d gma-s Andriyus ṭeggiṛen acebbak ɣer lebḥeṛ, axaṭer d iṣeggaḍen i llan. 	 Og da han gikk forbi ved den Galileiske Sjø, så han Simon og Andreas, Simons bror, i ferd med å kaste garn i sjøen; for de var fiskere;


Tekcem-ed yelli-s n Hiṛudyad tecḍeḥ, dɣa teɛǧeb-as i Hiṛudus d inebgawen-is. Agellid yenna i teqcict-nni : Ssuter-iyi-d ayen tebɣiḍ a m-t-id fkeɣ. 	 og Herodias' datter kom inn og danset, og Herodes og de som satt til bords med ham, syntes om henne. Og kongen sa til piken: Be mig om hvad du vil, og jeg vil gi dig det!


Ameqqran n lɛeskeṛ yerra-yas : A Sidi, ur uklaleɣ ara aț-țkecmeḍ ɣer wexxam-iw, meɛna ini-d kan yiwen n wawal, aqeddac-iw ad iḥlu. 	 Men høvedsmannen svarte og sa: Herre! Jeg er for ringe til at du skal gå inn under mitt tak; men si bare et ord, så blir min dreng helbredet!


Yiwen ur yezmir ad inkeṛ ayen i d-nnant tira iqedsen. Ma yella ccariɛa-nwen tsemma «iṛebbiten» wid iwumi i d-ițțuceggeɛ wawal n Ṛebbi, 	 Når da loven kaller dem guder som Guds ord utgikk til - og Skriften kan ikke gjøres ugyldig -


Axaṭer Sidi Ṛebbi yefka-d lḥukuma i nnfeɛ-inek, meɛna ma txedmeḍ cceṛ, ɣas aggad-iț axaṭer Sidi Ṛebbi yefka i lḥukkam tazmert s wayes ara k-ɛaqben s lmut. Lḥukkam agi qeddcen ɣef Sidi Ṛebbi iwakken a d-sbanen urrif-is m'ara ɛaqben wid ixeddmen cceṛ. 	 for den er Guds tjener, dig til gode. Men gjør du det som ondt er, da frykt! for den bærer ikke sverdet for intet; for den er Guds tjener, en hevner til straff over den som gjør det som ondt er.


Axaṭer asm'ara d-yas Mmi-s n bunadem, ad yili am tafat n lbeṛeq m'ara d-tfeǧǧeǧ si cceṛq alamma d lɣeṛb. 	 For som lynet går ut fra øst og skinner like til vest, således skal Menneskesønnens komme være.


Iḥunn-ed fell-i nekk yellan d amednub ameqqran iwakken a d-isbeggen ṛṛeḥma-s yerna ad iliɣ d lemtel sya ɣer zdat i wid ara yamnen yis ad sɛun tudert n dayem. 	 men derfor fikk jeg miskunn, forat Jesus Kristus på mig først kunde vise hele sin langmodighet, til et forbillede for dem som skulde tro på ham til et evig liv.


Mmi-s n bunadem yusa-d itețț itess, teqqaṛem : ițxemmim kan ad yečč ad isew, d amdakkul n yimekkasen akk-d yemcumen. 	 Menneskesønnen er kommet; han eter og drikker, og I sier: Se, for en storeter og vindrikker, tolderes og synderes venn!


Wid akk yumnen, țɛicin s tdukli yerna beṭṭun wway gar-asen ayen akk sɛan. 	 Og alle de troende holdt sig sammen og hadde alt felles,


Ma yella win i gteddun deg webrid n ccariɛa, ixulef ulamma d yiwen si lumuṛat-is, ihi yerẓa akk lumuṛat n ccariɛa. 	 For enhver som holder hele loven, men snubler i én ting, han er blitt skyldig i alle.


Nnan-as : A Sidi, mačči aṭas aya segmi țnadin wat Isṛail a k-nɣen s iblaḍen, tura tebɣiḍ aț-țuɣaleḍ ɣer dinna ? 	 Disiplene sa til ham: Rabbi! nu nettop søkte jødene å stene dig, og du går atter dit?


Acḥal imenna ad yečč ulamma d axeṛṛub-nni i tețțen yilfan-nni, meɛna yiwen ur as-d-yefki. 	 og hans attrå var å fylle sin buk med de skolmer som svinene åt, og ingen gav ham noget.


Mi llan tețțen deg wexxam n Matta, aṭas n imekkasen akk-d yir imdanen i d-yusan, qqimen akk-d Sidna Ɛisa d inelmaden-is, tețțen yid-sen. 	 Og det skjedde da han satt til bords i hans hus, se, da kom mange toldere og syndere og satt til bords med Jesus og hans disipler.


Akka i gedṛa wayen d-nnant tira iqedsen fell-as : Ibṛahim yesɛa liman di Ṛebbi, daymi yenneḥsab d aḥeqqi ; yețțusemma d aḥbib n Ṛebbi. 	 og Skriften blev opfylt, som sier: Abraham trodde Gud, og det blev regnet ham til rettferdighet, og han blev kalt Guds venn.


Akken yețxemmim i waya, yers-ed ɣuṛ-es lmelk n Ṛebbi di targit yenna-yas : A Yusef ! A mmi-s n Dawed ! Ur țțaggad ara aț-țesɛuḍ Meryem ț-țameṭṭut-ik, axaṭer llufan yellan di tɛebbuṭ-is, yusa-yas-d s Ṛṛuḥ iqedsen. 	 Mens han nu grundet på dette, se, da åpenbarte Herrens engel sig for ham i en drøm og sa: Josef, Davids sønn! frykt ikke for å ta din hustru Maria til dig! for det som er avlet i henne, er av den Hellige Ånd;


azekka-nni, ssbeḥ zik yuɣal ɣer lǧameɛ iqedsen. Lɣaci meṛṛa uzzlen-d ɣuṛ-es. Sidna Ɛisa yeqqim gar-asen, yebda yesselmad iten deg ufrag n lǧameɛ. 	 Og tidlig om morgenen kom han atter til templet, og alt folket kom til ham, og han satte sig og lærte dem.


Ma temyeḥmalem wway gar awen, lɣaci meṛṛa a kkun-ɛeqlen belli d inelmaden-iw i tellam. 	 Derpå skal alle kjenne at I er mine disipler, om I har innbyrdes kjærlighet.


Nețța yenna-yasen : Acuɣeṛ i tuggadem ? D acu-t ccekk-agi deg ulawen-nwen ? 	 Og han sa til dem: Hvorfor er I forferdet, og hvorfor opstiger tvilende tanker i eders hjerte?


Ma yella terfam ur dennbet ara, ilaq a wen-yekkes wurrif uqbel ad yeɣli yiṭij ; 	 Om I vredes, da synd ikke; la ikke solen gå ned over eders vrede,


Tiwwura-ines ur ɣelqent ara maḍi axaṭer dinna ur d-yețțili ara yiḍ. 	 Og dens porter skal aldri lukkes om dagen; for natt skal ikke være der;


Anelmad-nni i gewwḍen d amezwaru, yekcem ula d nețța ɣer uẓekka. Mi gwala, yumen. 	 Da gikk også den andre disippel inn, han som var kommet først til graven, og han så og trodde;


Iɛsekṛiyen n lḥakem ssufɣen Sidna Ɛisa ɣer ufrag, snejmaɛen-d akk iɛsekṛiyen nniḍen, zzin-as. 	 Da tok landshøvdingens stridsmenn Jesus med sig inn i borgen og samlet hele vakten omkring ham.


Ma yella kunwi yellan d imcumen tessnem aț-țefkem ayen yelhan i warraw-nwen, amek Baba-twen yellan deg igenni ur d-ițțak ara Ṛṛuḥ iqedsen i wid i s-t-issuturen ? 	 Dersom da I, som er onde, vet å gi eders barn gode gaver, hvor meget mere skal da Faderen, som er i himmelen, gi dem den Hellige Ånd som beder ham!


Sidna Ɛisa yenna-d ayagi ɣef lmut n Laɛẓar, nutni nwan ɣef tguni i d-yemmeslay. 	 Jesus hadde talt om hans død; men de tenkte at han talte om almindelig søvn.


Meɛna nețța yețgalla deg-sen iwakken ur d-qqaṛen ara anwa-t. 	 Og han bød dem med mange strenge ord at de ikke skulde gjøre ham kjent.


Ayagi issewhem inelmaden akteṛ, qqaṛen wway gar-asen : Ihi, anwa i gzemren ad ițțusellek ? 	 Da blev de ytterlig forferdet og sa til hverandre: Hvem kan da bli frelst?


Ilaq nețța ad yețțimɣuṛ nekk ad țțim?iyeɣ. 	 Han skal vokse, jeg skal avta.


i d-issers fell-aɣ s tugeț yerna ifka-yaɣ-d lefhama ț-țmusni. 	 som han rikelig gav oss i og med all visdom og forstand,


Ma neqqaṛ ur yelli deg-nneɣ ddnub, atan neskaddeb ɣef yiman-nneɣ, tideț ur telli deg-nneɣ. 	 Dersom vi sier at vi ikke har synd, da dårer vi oss selv, og sannheten er ikke i oss;


Yerna yenna : Aql-iyi usiɣ-ed iwakken ad xedmeɣ lebɣi-k . S wakka Sidi Ṛebbi yekkes akk iseflawen imezwura, yerra-d deg wemkan-nsen asfel n Lmasiḥ. 	 så har han derefter sagt: Se, jeg kommer for å gjøre din vilje. Han tar det første bort for å innsette det annet,


Argaz yelhan issufuɣ-ed ayen yelhan seg wugerruj yellan deg wul-is, ma d amcum d ayen n diri yellan deg ul-is i d-issufuɣ. Axaṭer d ayen yellan deg wul n wemdan i d-ițeffɣen seg imi-s. 	 Et godt menneske bærer det gode frem av sitt hjertes gode forråd, og et ondt menneske bærer det onde frem av sitt onde forråd; for hvad hjertet flyter over av, det taler hans munn.


Yekna daɣen yețțaru di lqaɛa. 	 Og han bukket sig atter ned og skrev på jorden.


Ma d kunwi ay irgazen, ilaq aț-țḥemmlem tilawin-nwen, ur seɛɛut ara ulawen iqesḥen ɣuṛ-sent. 	 I menn! elsk eders hustruer og vær ikke bitre mot dem!


Ɛisa Lmasiḥ yexdem lebɣi n Sidi Ṛebbi, isebbel iman-is d asfel, iṣeffa-yaɣ si ddnub ɣef yiwet n tikkelt. 	 og ved denne vilje er vi helliget ved ofringen av Jesu Kristi legeme en gang for alle.


Mi wwḍen ɣer lmeṛṣa n Salamin, beccṛen awal n Ṛebbi di leǧwameɛ n wat Isṛail ; Yuḥenna yella yid-sen, yețɛawan-iten. 	 og da de var kommet til Salamis, forkynte de Guds ord i jødenes synagoger; de hadde også Johannes med, som skulde gå dem til hånde.


Sidna Ɛisa yerra-yas : Yiwen wergaz iṣubb-ed si temdint n Lquds ɣer temdint n Yiriku ; sqaṭɛen-as yimakaren ɛerran-t rnan wten-t, ṛuḥen ǧǧan-t ur yemmut ur iddir. 	 Jesus svarte og sa: En mann gikk ned fra Jerusalem til Jeriko, og han falt iblandt røvere, som både klædde ham av og slo ham og gikk bort og lot ham ligge halvdød.


Sellmet ɣef watmaten yellan di Ludikus, ɣef Nimfa akk d wid ițnejmaɛen deg wexxam-is. 	 Hils brødrene i Laodikea, og Nymfas og menigheten i hans hus.


D Sidi Ṛebbi i yi-iɛawnen, i yi-isǧehden, iwakken lexbaṛ n lxiṛ ad ițțubecceṛ s lekmal-is i leǧnas nniḍen meṛṛa yerna isellek-iyi-d seg imi n yizmawen. 	 Men Herren stod hos mig og styrket mig, forat forkynnelsen skulde fullbyrdes ved mig og alle folk få høre den, og jeg blev fridd ut av løvens gap.


Ula d imeqqranen n lmuqedmin d lɛulama n ccariɛa țaḍsan fell-as, qqaṛen gar-asen : Isellek wiyaḍ, ur yezmir ad isellek iman-is. 	 Likeså spottet også yppersteprestene ham sig imellem sammen med de skriftlærde og sa: Andre har han frelst, sig selv kan han ikke frelse!


Ma yella ihi Dawed yessawel-as « Sidi » amek ara yili ihi d mmi-s ? 	 Kaller nu David ham herre, hvorledes kan han da være hans sønn?


Kkren ilmeẓyen kefnen-t, wwin-t a t-meḍlen. 	 og de unge menn stod op og la ham til rette og bar ham ut og begravde ham.


Tageldit n Ṛebbi tqeṛṛeb-ed ! Yewweḍ-ed lweqt-is ! Uɣalet-ed ɣer webrid tamnem s lexbaṛ n lxiṛ ! 	 og sa: Tiden er fullkommet, og Guds rike er kommet nær; omvend eder, og tro på evangeliet!


yesseṛwa-yasen leṛẓaq i wid yelluẓen, ma d imeṛkantiyen yerra-ten ifassen d ilmawen. 	 hungrige mettet han med gode gaver, og rikmenn lot han gå bort med tomme hender.


Xaṭi ! Ur k-d-nniɣ ara alamma d sebɛa tikkal, meɛna alamma d sebɛin iberdan sebɛa tikkal ! 	 Jesus sa til ham: Jeg sier dig: Ikke syv ganger, men sytti ganger syv ganger.


ccariɛa tusa-d s ufus n Sidna Musa, ma d ṛṛeḥma ț-țideț usant-ed s Sidna Ɛisa Lmasiḥ 	 for loven blev gitt ved Moses, nåden og sannheten kom ved Jesus Kristus.


Qbel kullec nadit aț-țesɛum leḥmala n tideț. Nadit daɣen ɣef tukciwin n Ṛṛuḥ iqedsen, lameɛna nadit axiṛ a d-țxebbiṛem s wayen i d-ițțasen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi. 	 Jag efter kjærligheten! Streb efter de åndelige gaver, men mest efter å tale profetisk!


Natanahil yerra-yas : Amek, yezmer a d-iffeɣ wayen yelhan si taddart n Naṣaret ? Filibus yerra-yas : Eyya-d aț-țwaliḍ s wallen-ik ! 	 Filip traff Natanael, og sa til ham: Ham som Moses har skrevet om i loven, og likeså profetene, ham har vi funnet: Jesus, Josefs sønn, fra Nasaret!


Yusa-d ɣuṛ-i yenna-yi-d : A Caɛul a gma, Sidi Ṛebbi yerra-yak-d iẓri ! Di teswiɛt-nni, yuɣal-iyi-d yezṛi, dɣa walaɣ-t. 	 kom til mig og stod for mig og sa: Saul, bror, se op! Og samme stund så jeg op på ham.


Yenna daɣen : ?er wacu i tețțemcabi tgeldit n Ṛebbi ? ?er wacu ara ț-metleɣ ? 	 Derfor sa han: Hvad er Guds rike likt, og hvad skal jeg ligne det med?


Sidna Ɛisa yenna-yas : Ad ṛuḥeɣ a t-sseḥluɣ. 	 Jesus sa til ham: Jeg vil komme og helbrede ham.


Kra n win yumnen yis, a s-țwasemmḥen ddnubat-is, ddnubat-nni i ɣef ur tezmirem ara aț-țețwasemmḥem s ccariɛa n Musa. 	 og fra alt det som I ikke kunde rettferdiggjøres fra ved Mose lov, rettferdiggjøres i ham enhver som tror.


Yemmut ɣef medden meṛṛa, iwakken wid yeddren ur țɛicin ara i yiman nsen, lameɛna ad ɛicen i win yemmuten yerna yeḥya-d ɣef ddemma-nsen. 	 idet vi har opgjort dette med oss selv at én er død for alle, derfor er de alle død; og han døde for alle, forat de som lever, ikke lenger skal leve for sig selv, men for ham som er død og opstanden for dem.


axaṭer kunwi d arraw n tafat, tețțeddum deg wass ; nukni ur nelli ara d arraw n ṭṭlam iteddun deg yiḍ. 	 for I er alle lysets barn og dagens barn; vi hører ikke natten eller mørket til.


Axaṭer, di tikli-nneɣ akk-d Ɛisa Lmasiḥ, neḍheṛ neɣ ur neḍhiṛ ara, ayagi ur yesɛi ara azal ; ayen yesɛan azal, d liman i d-țbegginen lecɣal i nxeddem s leḥmala. 	 for i Kristus Jesus gjelder hverken omskjærelse eller forhud noget, men bare tro, virksom ved kjærlighet.


A wen-d-iniɣ tideț, nekk iteddun deg ubrid n Lmasiḥ, ur skiddibeɣ ara ; lxaṭer-iw icehhed-d ɣef wayagi s Ṛṛuḥ iqedsen i yi-sedduyen : 	 Jeg sier sannhet i Kristus, jeg lyver ikke, min samvittighet vidner med mig i den Hellige Ånd,


Yenna-yas : Anwa-k a Sidi ? Sṣut-nni yerra-yas-d : D nekk i d Ɛisa, win akken i tețqehhiṛeḍ ! 	 Han sa: Hvem er du, Herre? Og han svarte: Jeg er Jesus, han som du forfølger.


Mi t-iwala, Buṭrus yesteqsa Sidna Ɛisa yenna-yas : I nețța a Sidi, d acu ara yedṛun yid-es ? 	 Da nu Peter ser denne, sier han til Jesus: Herre! hvorledes skal det da gå denne?


Llan kra n yemdanen țemcabin ɣer webrid-nni anda teɣli zzerriɛa, m'ara slen i wawal, Cciṭan a d-yas a t-iqleɛ seg ulawen-nsen iwakken ur țțamnen ur țwasellaken. 	 De ved veien er de som hører det; så kommer djevelen og tar ordet bort fra deres hjerte, forat de ikke skal tro og bli frelst.


Yerra-yasen : Win yesɛan sin iqendyaṛ ad yefk yiwen i win ur nesɛi ara ; win yesɛan ayen ara yečč, ad yefk i win ur nesɛi ara. 	 Han svarte dem: Den som har to kjortler, skal dele med den som ingen har, og den som har mat, skal gjøre likeså!


Sidi Ṛebbi ad yili yid-ek ! Ṛṛeḥma-s a d-ters fell-awen ! Amin. 	 Den Herre Jesus være med din ånd! Nåden være med eder!


Deg wass, Sidna Ɛisa yesselmad di lǧameɛ iqedsen ma deg iḍ, yețṛuḥu ad yens deg yiwen yiɣil ițțusemman : «Iɣil n uzemmur ». 	 Om dagene lærte han i templet, men om nettene gikk han ut av byen og overnattet på det berg som kalles Oljeberget.


Mi ten-yuɣ lḥal dinna, yewweḍ-d lweqt i deg ara terbu ( tarew ) Meryem. 	 Men det skjedde mens de var der, da kom tiden da hun skulde føde.


Sidi Ṛebbi isbeggen-aɣ-ed lebɣi-s yellan d lbaḍna, lemziya-nni i geqsed a ț-ixdem si tazwara s Lmasiḥ, 	 idet han kunngjorde oss sin viljes hemmelighet efter sitt frie råd, som han fattet hos sig selv


Mi gewweḍ, iwala ayen i texdem dinna ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi dɣa yeččuṛ d lfeṛḥ. Yenha-ten akk iwakken ad ṭṭfen seg wul di liman sɛan di Lmasiḥ. 	 da han kom dit og så Guds nåde, gledet han sig, og han formante alle til at de med hjertets forsett skulde holde fast ved Herren;


Ikker, iṛuḥ. Immuger-ed deg webrid yiwen n wergaz, d aneɣlaf n Kendyas tagellit n tmurt n Ityubya ; d nețța i d lewkil ɣef lmelk-is meṛṛa , lameɛna d argaz ur nesɛi ddunit ; yusa-d ɣer temdint n Lquds iwakken ad iɛbed Sidi Ṛebbi. 	 Han stod da op og gikk dit; og se, der var en etioper, en hoffmann, en høi embedsmann hos Kandake, etiopernes dronning, en som var satt over hele hennes skatt; han var kommet til Jerusalem for å tilbede,


Xedmeɣ yerna nneɛtabeɣ aṭas, acḥal d abrid țțuẓumeɣ, zgiɣ deg uɛawez, di laẓ akk-d fad, deg usemmiḍ akk-d ɛerru. 	 i strev og møie, ofte i nattevåk, i hunger og tørst, ofte i faste, i kulde og nakenhet.


Usan-d nnan-as : A Sidi, neẓra belli theddṛeḍ ṣṣeḥ, ur txeddmeḍ ara lxilaf ger yemdanen, tesselmadeḍ abrid n Ṛebbi s tideț. Ini-yaɣ-d : d leḥlal neɣ d leḥṛam fell-aɣ ma nxelleṣ tabzert i wugellid Qayṣer (yesṭeɛmeṛen tamurt-nneɣ) ? 	 Og de kom og sa til ham: Mester! vi vet at du er sanndru og ikke bryr dig om nogen; for du gjør ikke forskjell på folk, men lærer Guds vei i sannhet: Er det tillatt å gi keiseren skatt, eller ikke? skal vi gi, eller skal vi ikke gi?


Deg-s i gella leslak ; ulac di ddunit meṛṛa isem nniḍen s wayes i nezmer a nețțusellek. 	 Og det er ikke frelse i nogen annen; for det er heller ikke noget annet navn under himmelen, gitt blandt mennesker, ved hvilket vi skal bli frelst.


Mi ɛeddan tmanya n wussan, inelmaden nnejmaɛen daɣen deg wexxam. Tikkelt-agi ?uma yella yid-sen. Ataya Sidna Ɛisa yekcem-ed ɣuṛ-sen ɣas akken ɣelqent tewwura. Ibedd gar-asen, yenna-yasen : Sslam fell-awen ! 	 Og åtte dager derefter var hans disipler atter inne, og Tomas med dem. Jesus kom mens dørene var lukket, og stod midt iblandt dem og sa: Fred være med eder!


Qqaṛeɣ-awen : deg iḍ-nni, ger sin ara yilin deg yiwen wusu, yiwen ad ițwarfed wayeḍ a d-yeqqim. 	 Jeg sier eder: I den natt skal det være to i én seng; den ene skal tas med, og den andre skal lates tilbake.


S tideț amceggeɛ n Ṛebbi iheddeṛ imeslayen i s-d-yefka Ṛebbi, imi i t-yeččuṛ s Ṛṛuḥ iqedsen. 	 For han som Gud har utsendt, taler Guds ord; for Gud gir ikke Ånden efter mål.


Ur țkukru ara, kker, ddu yid-sen axaṭer d nekk i ten-id iceggɛen. 	 stå op og gå ned, og dra med dem uten å tvile! for det er jeg som har sendt dem.


Yiwen umeqqran n lɛeskeṛ ibedd zdat Sidna Ɛisa ; mi gwala amek i gessufeɣ taṛwiḥt, yenna : ?-țideț, argaz-agi d Mmi-s n Ṛebbi ! 	 Men da høvedsmannen, som stod like imot ham, så at han utåndet med et sådant rop, sa han: Sannelig, denne mann var Guds Sønn!


Zdat ukersi-nni, yella daɣen am akken d lebḥeṛ n djaj icuban ɣer wezṛu n lekristal. Di tlemmast-is akk-d leryuf-ines, bedden ṛebɛa lxuluq yeddren ččuṛen d allen ɣer zdat ɣer deffir. 	 Og foran tronen er det likesom et glasshav, likt krystall, og midt for tronen og rundt om tronen er det fire livsvesener, fulle av øine for og bak.


ma yella tjeṛbem acḥal yelha Sidi Ṛebbi ! 	 så sant I har smakt at Herren er god!


Meyyzet ihi ɣef lemtel n tmeɣṛust : mi lqaqit isegman-is, fsan, fkan-d iferrawen, teẓram iqeṛṛeb-ed unebdu. 	 Lær en lignelse av fikentreet: Så snart det kommer saft i dets grener, og dets blader springer ut, da vet I at sommeren er nær;


Buṭrus d unelmad-nni ddukklen, ṛuḥen ɣer u?ekka. 	 Peter og den andre disippel gikk da avsted og kom til graven.


Seg imiren yețṛuḥu yețțuɣal yid-sen di temdint n Lquds, yețbecciṛ ɛinani s yisem n Sidna Ɛisa. 	 Så gikk han da inn og ut med dem i Jerusalem


D acu-k kečč iwakken aț-țḥasbeḍ aqeddac n wayeḍ ? Ma yella ixdem ccɣel-is neɣ yeqqim, ayagi d ccɣel n umɛellem-is ! Meɛna ad ibedd ɣer ccɣel-is, axaṭer Sidi Ṛebbi yesɛa tazmert iwakken a t-iṭṭef ur iɣelli ara. 	 Hvem er du som dømmer en fremmed svenn? Han står eller faller for sin egen herre; dog, han skal bli stående; for Herren er mektig til å holde ham oppe.


Ur ssexzanet ara igerrujen di ddunit anda ara ten-yečč ubeɛɛuc d ṣṣdiḍ, anda ara ten-akren wid ifettken leḥyuḍ. 	 Samle eder ikke skatter på jorden, hvor møll og rust tærer, og hvor tyver bryter inn og stjeler;


Baba-s n weqcic-nni yewwi-d s lexbaṛ belli di ssaɛa-nni i s-d-yenna Sidna Ɛisa « Mmi-k yeḥla » i geḥla mmi-s, seg imiren yumen nețța d wat wexxam-is meṛṛa. 	 Faren skjønte da at det var den time da Jesus sa til ham: Din sønn lever; og han trodde selv, og hele hans hus.


Sidna Ɛisa yerra-yas : Ay at sin wudmawen ! Anwa deg-wen ur d-nețserriḥ i wezger-ines neɣ i weɣyul-is iwakken a t-yawi a d-isew ɣas deg wass n westeɛfu ? 	 Men Herren svarte ham og sa: I hyklere! vil ikke enhver av eder på sabbaten løse sin okse eller sitt asen fra krybben og gå bort og vanne dem?


Azekka nni yellan d ass n uheggi n wass n westeɛfu, imeqqranen n lmuqedmin d ifariziyen ṛuḥen ɣer Bilaṭus 	 Men den næste dag, som var dagen efter beredelses-dagen, kom yppersteprestene og fariseerne sammen hos Pilatus


Akken daɣen taṣebḥit, teqqaṛem a d-iwwet ugeffur ( lehwa ) axaṭer yella usigna. AAmek ! Tesnem aț-țfehmem lḥala n igenni, ur tezmirem ara aț-țfehmem licaṛat yeɛnan lweqt-agi ! 	 og om morgenen: Idag blir det uvær, for himmelen er rød og mørk. Himmelens utseende vet I å tyde, men tidenes tegn kan I ikke tyde.


Daymi, deg yiwen wass ara d-ɣlint fell-as lmuṣibat : lmut, leḥzen, laẓ akk-d tmes ara ț-yeččen. Axaṭer d Sidi Ṛebbi Bab n tezmert i ț-iɛuqben. 	 derfor skal hennes plager komme på én dag: død og sorg og sult; og hun skal bli opbrent med ild; for sterk er Gud Herren, som dømte henne.


Inelmaden n Yeḥya aɣeṭṭas akk-d ifariziyen llan țțuẓummen. Usan-d ad steqsin Sidna Ɛisa nnan-as : Acuɣer inelmaden n Yeḥya d inelmaden n ifariziyen țțuẓummen, ma d inelmaden-ik ur țțuẓummen ara ? 	 Og Johannes' og fariseernes disipler holdt faste, og de kom og sa til ham: Hvorfor faster Johannes' disipler og fariseernes disipler, men dine disipler faster ikke?


Imiren kan ṛuḥen, ufan dinna Meryem d Yusef akk-d llufan-nni yeṭṭes di lmedwed. 	 Og de skyndte sig og kom og fant både Maria og Josef, og barnet som lå i krybben;


Lameɛna ur ufin ula d yiwen deg igenni neɣ di lqaɛa neɣ ddaw lqaɛa i gzemren ad ildi adlis-nni neɣ a t-iɣeṛ. 	 Og det var ingen i himmelen eller på jorden eller under jorden som kunde åpne boken eller se i den.


Anwa i s-yefkan kra d amezwaru iwakken ad yeṛǧu a s-t-id-yerr ? 	 Eller hvem gav ham noget først, så han skulde få vederlag igjen?


Neɣ, anwa deg-wen ara yefken azrem i mmi-s ma yella yessuter-as-d aslem ? 	 eller vil gi ham en orm når han ber om en fisk?


lɣaci wwḍen armi srusun ɣef yimuḍan ula ț-țimucwaṛin neɣ iceṭṭiḍen yennulen Bulus, dɣa imuḍan ḥellun, wid akk yețțumelken țeffɣen ten leǧnun. 	 så at de endog tok svededuker eller forklær som han hadde hatt på sig, og bar til de syke, og sykdommene vek fra dem, og de onde ånder fór ut av dem.


Sidna Ɛisa yerra-yasen : Nniɣ-awen-t-id ur tuminem ara, yerna twalam lecɣal i xeddmeɣ s yisem n Baba : d lecɣal-agi i d yețcehhiden fell-i. 	 Jesus svarte dem: Jeg har sagt eder det, og I tror det ikke; de gjerninger jeg gjør i min Faders navn, de vidner om mig;


Yenṭeq ɣuṛ-es yenna-yas : Amarezg-ik, a Buṭrus a mmi-s n Yunes, axaṭer mačči s tmusni-inek i tfehmeḍ ayagi, meɛna d Baba Ṛebbi yellan deg igenwan i k-t-id-isbegnen. 	 Og Jesus svarte og sa til ham: Salig er du, Simon, Jonas' sønn! for kjød og blod har ikke åpenbaret dig det, men min Fader i himmelen.


Tekcem ɣer wakal s yiwet n ṣṣifa, a d-teḥyu s ṣṣifa nniḍen ; akken tella lǧețța n wemdan, tella daɣen lǧețța n Ṛṛuḥ. 	 der såes et naturlig legeme, der opstår et åndelig legeme. Så visst som det gis et naturlig legeme, gis det og et åndelig legeme.


axaṭer d amdan ur nesɛi ara yiwen n ṛṛay, lecɣal-is ur seḥḥan ara. 	 slik en tvesinnet mann, ustø på alle sine veier.


ma d win iwumi tečča tmes wayen yexdem, a s-iṛuḥ lxiṛ-is ; ma d nețța ad ițțusellek, am win izegren times imneɛ. 	 om ens verk brenner op, da skal han tape lønnen, men selv skal han bli frelst, dog således som gjennem ild.


Akken i gwala Sidna Ɛisa iɛedda-d, yenna-yasen : Atan izimer n Ṛebbi ! 	 og han så Jesus som kom gående, og sa: Se der Guds lam!


d ixeddaɛen, a ten-isderɣel zzux, ad ḥemmlen lebɣi n tnefsit-nsen wala lebɣi n Sidi Ṛebbi ; 	 svikefulle, fremfusende, opblåste, slike som elsker sine lyster høiere enn Gud,


S liman, Isḥaq iburek arraw-is Yeɛqub akk-d Icaɛu ɣef ddemma n wayen i d-iteddun. 	 Ved tro velsignet Isak Jakob og Esau, med syn på det som skulde komme.


ma nnan-awen Lmasiḥ atan deg unezṛuf, ur țṛuḥut ara, neɣ ma nnan-awen walit, atan deg umkan-ihin yeffren, ur țțamnet ara. 	 Om de da sier til eder: Se, han er ute i ørkenen, da gå ikke der ut; se, han er inne i kammerne, da tro det ikke!


d ayen yeɛnan Mmi-s, Ɛisa Lmasiḥ Ssid-nneɣ i d-ilulen d amdan seg wedrum n Dawed, 	 om hans Sønn, som efter kjødet er kommet av Davids ætt,


Elset irkasen, meɛna ur țțawit ara yid-wen aqenduṛ wis sin. 	 men ha sko på, og ikke to kjortler.


Lameɛna wayeḍ ilumm-it yenna yas : Ur tuggadeḍ ara Ṛebbi, kečč ițțusemmṛen am nețța ? 	 Men den andre svarte og irettesatte ham og sa: Frykter du ikke engang for Gud, du som dog er under samme dom?


Mi d-yuli yiṭij, yezlef imɣan-nni dɣa qquṛen, imi izuṛan-nsen ur lqayit ara. 	 og da solen gikk op, blev det avsvidd, og da det ikke hadde rot, visnet det.


_ɣef 	 _Om


Atah wamek ilaq aț-țețẓallam : AA Baba-tneɣ yellan deg igenwan, iisem-ik ad ițwaqeddes, 	 Derfor skal I bede således: Fader vår, du som er i himmelen! Helliget vorde ditt navn;


S lmut-is ɣef wumidag i ten-issemṣaleḥ d Sidi Ṛebbi, ikkes tiɛdawit yellan gar-asen, isdukkel sin leǧnas-agi yerra-ten d yiwen wegdud. 	 og forlike dem begge i ett legeme med Gud ved korset, idet han på dette drepte fiendskapet.


Yebda yesselmad iten s lemtul, yeqqaṛ-asen : 	 Og han lærte dem meget i lignelser, og sa til dem idet han lærte:


A kkun-ibarek Ṛebbi imi i yi-d-tețmektayem di yal taswiɛt yerna teṭṭafaṛem lewṣayat-iw akken i wen-tent-slemdeɣ. 	 Jeg roser eder for at I kommer mig i hu i alle ting og holder fast ved mine forskrifter, således som jeg gav eder dem.


Kra wanda ara t-yeṭṭef, yesseɣlay-it ɣer lqaɛa ; aqcic yessufuɣ-ed tikufta, yețqeṛṛic tuɣmas, yețțuɣal d asemmaḍ. ?elleleɣ inelmaden-ik a t-ssufɣen seg-s meɛna ur zmiren ara. 	 og når den griper ham, sliter den i ham, og han fråder og skjærer tenner og visner bort; og jeg bad dine disipler drive den ut, og de var ikke i stand til det.


S liman i guɣ Ibṛahim awal i Sidi Ṛebbi mi s-d-yessawel ad iṛuḥ ɣer yiwet n tmurt ara s-yefk d lweṛt ; iṛuḥ ɣas akken ur yeẓri ara ɣer wanda ițeddu. 	 Ved tro var Abraham lydig da han blev kalt, så han drog ut til det sted han skulde få til arv, og han drog ut uten å vite hvorhen han skulde komme;


s Lmasiḥ i gemṣalaḥ akk-d txelqit, yessers-ed lehna ama di lqaɛa ama deg igenwan s idammen n Mmi-s yuzzlen ɣef wumidag. 	 og ved ham å forlike alle ting med sig, idet han gjorde fred ved hans korses blod, - ved ham, enten det er de på jorden eller de i himlene.


Kunwi ihi, imi i d-teḥyam akk-d Lmasiḥ, nadit ɣef leḥwayeǧ n igenwan anda yella Lmasiḥ i gḥekmen ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi. 	 Er I da opreist med Kristus, da søk det som er der oppe, der Kristus sitter ved Guds høire hånd!


S wakka, yiwen ur yezmir ad yili d anelmad-iw m'ur yeqbil ara ad yeǧǧ ayen akk yesɛa. 	 Således kan da ingen av eder være min disippel uten at han opgir alt det han eier.


Sidna Ɛisa yenna-yasen : Beṛkat asmermeg gar-awen ! 	 Jesus svarte og sa til dem: Knurr ikke eder imellem!


Imiren Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : Kra win yebɣan ad iddu yid-i, ilaq-as ur yețḥebbiṛ ara ɣef yiman-is, ad iqbel ad inɛețțab ɣef ddemma n yisem-iw, a yi-d-itbeɛ. 	 Da sa Jesus til sine disipler: Vil nogen komme efter mig, da må han fornekte sig selv og ta sitt kors op og følge mig.


Ayen tezmer a t-texdem texdem it : tedhen lǧețța-w thegga-ț i temḍelt. 	 Hun gjorde det hun kunde; hun salvet forut mitt legeme til min jordeferd.


Ass-nni a d-yeɣli am ucebbak ɣef yemdanen n ddunit meṛṛa. 	 for den skal komme over alle dem som bor over den hele jord.


Ț-țazmert yellan deg isem n Sidna Ɛisa i d-yerran lǧehd i wergaz agi i tețwalim, yerna tessnem-t. D Sidna Ɛisa s wayes numen i t-isseḥlan zdat-wen meṛṛa. 	 Og ved troen på hans navn har hans navn styrket denne mann som I ser og kjenner, og troen som virkedes ved ham, har gitt ham denne fulle førlighet for eders alles øine.


Eɛni qquṛen wulawen-nwen ? Tesɛam allen ur tețwalim ara, tesɛam imeẓẓuɣen ur tsellem ara ? 	 Har I øine og ser ikke, har I ører og hører ikke? Kommer I ikke i hu


Taflukt-nni tella di tlemmast n lebḥeṛ, lemwaji kkatent-eț axaṭer aḍu iqubel-iten-id. 	 Men båten var alt midt ute på sjøen og arbeidet hårdt mot bølgene, for vinden var imot.


Nekk ur țkileɣ ara ɣef cchada n wemdan, nniɣ-awen-d annect-agi akken aț-țețwasellkem. 	 jeg tar ikke imot vidnesbyrd av et menneske, men jeg sier dette forat I skal bli frelst.


M'ara teẓrem tamdint n Lquds zzin-as-d lɛeskeṛ n yeɛdawen-is, ḥṣut belli nnger-is yewweḍ-ed. 	 Men når I ser Jerusalem bli kringsatt av krigshærer, da skal I vite at dets ødeleggelse er nær.


axaṭer ayen i nella tura s ɣuṛ Sidi Ṛebbi i ɣ-d-yekka, ixleq-aɣ-ed di Ɛisa Lmasiḥ iwakken a nexdem di tudert-nneɣ lecɣal yelhan i-ɣ-d ihegga si tazwara. 	 For vi er hans verk, skapt i Kristus Jesus til gode gjerninger, som Gud forut har lagt ferdige, at vi skulde vandre i dem.


ur nețțuɣal a nsel i ṣṣut n wid yekkaten snitra d wid i gcennun akk-d wid yekkaten ajewwaq d lbuq. Ur d-yețɣimi deg-em ṣṣaneɛ, ur nețțɣal a nsel i iɣuṛaf n tessirt. 	 Og lyd av harpespillere og sangere og fløitespillere og basunblåsere skal ikke mere høres i dig, og ingen som driver nogen kunst, skal mere finnes i dig, og lyd av kvern skal ikke mere høres i dig,


Yenna-yasent : Ur xellɛemt ara ! Tețnadimt ɣef Ɛisa anaṣari win yețwasemmṛen ɣef wumidag ? Ulac-it dagi, yeḥya-d si ger lmegtin. Muqlemt, atan wemkan anda i t-ssersen. 	 Men han sier til dem: Forferdes ikke! I søker Jesus fra Nasaret, den korsfestede; han er opstanden, han er ikke her; se, der er stedet hvor de la ham.


Mi d-ssawlen i Bulus, Tertulus yebda accetki fell-as s yimeslayen agi : 	 Han blev da kalt frem, og Tertullus begynte på klagen imot ham og sa:


Imdukkal n GNOME 	 Venner av GNOME


S wakka imdanen ad ḥemden isem-is ɣef ddemma n tikli-nwen yelhan, kunwi daɣen aț-țwaɛuzzem s ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi akk-d ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ. 	 forat vår Herre Jesu navn må bli herliggjort i eder, og I i ham, efter vår Guds og den Herre Jesu Kristi nåde.


Ishel i welɣem ad iɛeddi di tiṭ n tissegnit wala i umeṛkanti ad yekcem ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi. 	 For det er lettere for en kamel å gå gjennem et nåleøie enn for en rik å gå inn i Guds rike.


Taswiɛt kan ters-ed yiwet n tagut tɣumm-iten, si tagut-nni tenṭeq-ed yiwet n taɣect tenna-d : Wagi d Mmi ameɛzuz, smeḥsiset as ! 	 Og en sky kom og overskygget dem, og det kom en røst ut av skyen: Dette er min Sønn, den elskede; hør ham!


Nețța yerra-yasen : Ur ẓriɣ ara ma d amednub i gella ; nekk ẓriɣ yiwet lḥaǧa : « Lliɣ d aderɣal, tura țwaliɣ ». 	 Han svarte da: Om han er en synder, vet jeg ikke; én ting vet jeg, at jeg som var blind, nu ser.


Lameɛna tira iqedsen nnant-ed : ddunit meṛṛa tella seddaw tezmert n ddnub ; iwacu ? Iwakken lemɛahda n Sidi Ṛebbi aț-țețțunefk i yemdanen meṛṛa ɣef ddemma n liman-nsen di Ɛisa Lmasiḥ. 	 men Skriften har lagt alt inn under synd, forat det som var lovt, skulde ved tro på Jesus Kristus bli gitt dem som tror.


Yusa-d ɣer lumma-s lameɛna nețțat ur t-teqbil ara. 	 Han kom til sitt eget, og hans egne tok ikke imot ham.


Stehzayen fell-as qqaṛen-as : Azul fell-ak, ay agellid n wat Isṛail ! 	 og begynte å hilse ham: Vær hilset, du jødenes konge!


Sidi Ṛebbi ur aɣ-d-inni ara a neddu di lefsad meɛna iweṣṣa-yaɣ-d a neddu s ṣṣfa. 	 For Gud kalte oss ikke til urenhet, men til helliggjørelse.


Kra win ur neqbil ara ad inɛețțab ɣef ddemma n yisem-iw iwakken ad iyi-itbeɛ, ur yuklal ara ad yili d anelmad-iw. 	 og den som ikke tar sitt kors og følger efter mig, er mig ikke verd.


Sidi Ṛebbi yellan d Bab n usirem a d-issers fell-awen lfeṛḥ d lehna s liman i tesɛam deg-s, iwakken ul-nwen ad iččaṛ d asirem s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen. 	 Men håpets Gud fylle eder med all glede og fred i eders tro, så I kan være rike på håp ved den Hellige Ånds kraft!


Syenna, Sidna Ɛisa yextaṛ-ed tnin usebɛin yinelmaden nniḍen, iceggeɛ-iten sin sin ad ṛuḥen ɣer mkul taddart d mkul amkan anda ilaq ad iṛuḥ ula d nețța. 	 Siden utvalgte Herren også sytti andre og sendte dem ut, to og to, i forveien for sig til hver by og hvert sted hvor han selv skulde komme.


Ula d kra n lḥukkam imeqqranen n tmurt n Asya yellan d imdukkal-is, ceggɛen ɣuṛ-es iwakken a t-ḥellelen ur ițṛuḥ ara ɣer wexxam n umezgun. 	 også nogen av asiarkene, som var hans venner, sendte bud til ham og bad ham at han ikke måtte gå inn i teatret.


Wid akk yumnen s Lmasiḥ, ddukklen akk s yiwen n wul, s yiwen n ṛṛuḥ, ula d yiwen deg-sen ur yeḥsib ayen yesɛa d ayla-s i yiman-is kan, meɛna cerken kullec wway gar-asen. 	 Men hele flokken av dem som var kommet til troen, hadde ett hjerte og en sjel, og ikke en sa om noget av sitt gods at det var hans eget de hadde alt felles.


Dɣa ṛṛusul akk-d imeqqranen n tejmaɛt nnejmaɛen iwakken ad frun taluft-agi. 	 Apostlene og de eldste kom da sammen for å overveie denne sak.


Iɛessasen yellan dinna, ikcem-iten lxuf d ameqqran, qquṛen amzun mmuten. 	 og av frykt for ham skalv de som holdt vakt, og de blev som døde.


Sidna Ɛisa ibedd zdat lḥakem Bilaṭus. Yesteqsa-t lḥakem-nni yenna-yas : D kečč i d agellid n wat Isṛail ? SSidna Ɛisa yerra-yas : Tenniḍ-t-id ! 	 Men Jesus blev stilt frem for landshøvdingen. Og landshøvdingen spurte ham: Er du jødenes konge? Jesus sa til ham: Du sier det.


Deg iḍ, iweḥḥa-yas-ed Ṛebbi i Bulus, iwala yiwen umezdaɣ n Masidunya ibedd-ed ɣuṛ-es, ițḥellil-it ad iɛeddi ɣuṛ-sen ɣer tmurt n Masidunya a ten-iɛiwen. 	 Og et syn viste sig om natten for Paulus: Det stod en mann fra Makedonia og bad ham og sa: Kom over til Makedonia og hjelp oss!


ḥemmdet-eț ɣef kullec. D ayagi i gețṛaǧu Sidi Ṛebbi deg-wen, di tikli-nwen akk-d Ɛisa Lmasiḥ. 	 takk for alt! for dette er Guds vilje i Kristus Jesus til eder.


Aṭas n leqṛun mbeɛd, Sidi Ṛebbi yemmeslay-ed ɣef wass nniḍen iwumi i gsemma « ass-a » mi d-yenna seg yimi n Sidna Dawed : ( am akken yura iwsawen ) Ass-a ma yella teslam i taɣect-is ur sɣaṛayet ara ulawen-nwen. 	 så fastsetter han atter en dag: idag, idet han sier ved David så lang tid efter, således som før er sagt: Idag, om I hører hans røst, da forherd ikke eders hjerter.


A wen-iniɣ daɣen s tideț : ma yella sin seg-wen ddukklen iwakken ad ssutren kra di tẓallit, Baba Ṛebbi yellan deg igenwan, a sen-t-id-yefk. 	 Atter sier jeg eder: Alt det to av eder på jorden blir enige om å bede om, det skal gis dem av min Fader i himmelen.


Syenna, ṛuḥeɣ ɣer tmura n Surya d Silisya ; 	 Derefter kom jeg til Syrias og Kilikias bygder.


Wiyaḍ țemcabin ɣer wakal yeččuṛen d idɣaɣen. M'ara slen i wawal a t-qeblen s lfeṛḥ lameɛna ur t-țaǧǧan ara ad iger izuṛan ; imiren kan ad amnen, m'ara d-yas lweqt n ujeṛṛeb țțuɣalen ɣer deffir. 	 De på stengrunn er de som tar imot ordet med glede når de hører det; men de har ikke rot; de tror til en tid, og i prøvelsens stund faller de fra.


Ula d kunwi ay atmaten, temmutem ɣef wayen yeɛnan ccariɛa s lmut n Lmasiḥ, akken aț-țeṭṭfem deg win i d-yeḥyan si ger lmegtin iwakken aț-țxedmem ayen i s-iɛeǧben i Sidi Ṛebbi. 	 Derfor, mine brødre, døde også I fra loven ved Kristi legeme, forat I skulde høre en annen til, ham som er opstanden fra de døde, så vi kan bære frukt for Gud.


Yessawel-asen yiwen yiwen i wid akk yesɛan ṭṭlaba ɣer umɛellem-is. Yenna i umezwaru : « Acḥal i k-ițalas umɛellem-iw ? » 	 Og han kalte til sig hver især av sin herres skyldnere, og sa til den første: Hvor meget er du min herre skyldig?


Ma nenna-d akka, mačči d lqima n ccariɛa i nebɣa a nesseɣli, meɛna d lqima-ines n ṣṣeḥ i s-nefka. 	 Ophever vi da loven ved troen? Langt derifra! vi stadfester loven.


Kra seg wid yellan dinna slan-as, nnan : Slet-as, atan yessawal i Sidna Ilyas ! 	 Og da nogen av dem som stod der, hørte det, sa de: Se, han roper på Elias!


Mi d-yesseḥya Sidi Ṛebbi Sidna Ɛisa, akken yura di Sabur wis-sin : Kečč d mmi, d nekk i k-id-yefkan ɣer ddunit ass-a ! 	 således som det også er skrevet i den annen salme: Du er min Sønn; jeg har født dig idag.


meɛna ur s-d-ufin ara sebba, ɣas akken aṭas i d-icehden fell-as. 	 men de fant ikke noget, enda mange falske vidner kom frem. Men til sist kom to frem og sa:


a kkun-iṣebber yid-nneɣ, kunwi yețwaqehṛen. Ayagi a d-idṛu asm'ara d-yuɣal Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, m'ara d-iṣubb seg igenwan nețța d lmalayekkat-is 	 men eder som trenges, ro sammen med oss, når vår Herre Jesus åpenbares fra himmelen med sin makts engler,


Nnan-as : Efk-aɣ imukan di lɛaḍima-k, wa ɣer tama-k tayeffust, wa ɣer tama-k taẓelmaṭ. 	 De sa til ham: Gi oss at den ene av oss må sitte ved din høire og den andre ved din venstre side i din herlighet!


Ihi wid akk i grewlen, mfaṛaqen, țṛuḥun seg wemkan ɣer wayeḍ, țbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ n wawal n Sidi Ṛebbi. 	 De som nu var adspredt, drog omkring og forkynte evangeliets ord.


Asm'akken yella Lmasiḥ di ddunit s ṣṣifa n wemdan, acḥal i gedɛa, acḥal i gḥellel s nnhati d imeṭṭawen Sidi Ṛebbi i gzemren a t-isellek si lmut. ?ef ddemma n ṭṭaɛa-ines, yețwaqbel. 	 Og han har i sitt kjøds dager med sterkt skrik og tårer frembåret bønner og nødrop til ham som kunde frelse ham fra døden, og han blev bønnhørt for sin gudsfrykt,


Anda yella umuṛḍus ( lǧifa ), dinna ara nnejmaɛen igudar. 	 Hvor åtselet er, der skal ørnene samles.


At Isṛail yellan dinna, cehden akk belli akka i gella lḥal. 	 Men også jødene holdt med ham og sa at så var det.


s weɣḍas n waman d wawal n Sidi Ṛebbi yerra-ț teṣfa iwakken a ț-iqeddem i Sidi Ṛebbi ; 	 for å hellige den, idet han renset den ved vannbadet i ordet,


Ma d nukni yellan d arraw n tafat, a nɛass ɣef yiman-nneɣ : a nesɛu liman d leḥmala am llebsa n wuzzal ițlusu uɛeskṛi, a nesɛu asirem n leslak, am tcacit n wuzzal ɣef wuqeṛṛuy. 	 men vi som hører dagen til, la oss være edrue, iklædd troens og kjærlighetens brynje og med håpet om frelse som hjelm;


Ɛeddan si tmurt n Misya, ṣubben ɣer temdint n Truwas. 	 så drog de da utenom Mysia og drog ned til Troas.


meɛna iserreḥ i tmelḥeft-nni, yerwel akken d aɛeryan. 	 men han slapp linklædet og flydde naken bort.


Wis sin yuɣ taǧǧalt-nni, yemmut ula d nețța. 	 Og den annen


Win yesɛan imeẓẓuɣen, ad ismeḥses i wayen i d-yeqqaṛ Ṛṛuḥ n Ṛebbi i tejmuyaɛ n watmaten. 	 Den som har øre, han høre hvad Ånden sier til menighetene!


Kkset seg ulawen-nwen cceṛ, tiḥila, tismin ; ur seɛɛut ara sin wudmawen, ur țmeslayet ara ayen n diri ɣef wiyaḍ. 	 Avlegg derfor all ondskap og all svik og også hykleri og avind og all baktalelse,


Acuɣeṛ ur tfehhmem ara ayen i wen-d-qqaṛeɣ ? Axaṭer ur tezmirem ara aț-țqeblem imeslayen-iw. 	 Hvorfor skjønner I ikke min tale? Fordi I ikke tåler å høre mitt ord.


Fell-as i wen-d-nniɣ : « a d-yas yiwen, zwareɣ-t-id meɛna yella uqbel a d iliɣ.» 	 Det er ham om hvem jeg sa: Efter mig kommer en mann som er kommet foran mig, fordi han var før mig.


Sidna Ɛisa yeqqim deg iɣil uzemmur iqublen lǧameɛ iqedsen. Buṭrus, Yeɛqub, Yuḥenna akk-d Andriyus i gellan yid-es, steqsan-t : 	 Og da han satt på Oljeberget rett imot templet, spurte Peter og Jakob og Johannes og Andreas ham i enrum:


Akken ma llan di tejmaɛt ssusmen, dɣa smeḥsisen i Bulus d Barnabas i d-iḥekkun licaṛat d leɛǧayeb i gexdem Sidi Ṛebbi yis-sen ger leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail. 	 Da tidde hele mengden, og de hørte på Barnabas og Paulus, som fortalte hvor store tegn og undergjerninger Gud hadde gjort blandt hedningene ved dem.


Wiyaḍ mmuten s ujenwi-nni i d-yeffɣen seg yimi n Win irekben aɛewdiw, leḍyuṛ n igenni ččan seg uksum-nsen armi ṛwan. 	 Og de andre blev drept med hans sverd som satt på hesten, det sverd som gikk ut av hans munn; og alle fuglene blev mettet av deres kjøtt.


Yewweḍ-ed lweqt n lḥisab n Sidi Ṛebbi ; yerna ad ibdu seg wat wexxam-is. Ihi ma yella seg-neɣ ara ibdu lḥisab, amek ara tili taggara n wid ur numin ara s lexbaṛ n lxiṛ n Sidi Ṛebbi ? 	 For det er nu tiden da dommen skal begynne med Guds hus; men begynner det med oss, hvad blir da enden for dem som ikke vil tro Guds evangelium?


Aṭas seg wat Lewwi i gellan d lmuqedmin axaṭer lmut ur ten-tețțaǧa ara ad dumen di ccɣel-nsen ; 	 Og av hine prester har det vært flere, fordi de ved døden blev hindret fra å holde ved;


Ay atmaten ilaq-iyi a wen d-mmeslayeɣ ɛinani ɣef tideț yeɛnan jeddi-tneɣ Sidna Dawed. Teẓram belli yemmut, yețwamḍel, yerna aẓekka ines mazal-it ar ass-a gar-aneɣ. 	 Brødre! la mig få lov til å tale med frimodighet til eder om patriarken David, at han både døde og blev begravet, og hans grav er iblandt oss den dag idag;


A wen-d-isken yiwet n tɣuṛfeț tameqqrant iwejden, dinna ara theggim imensi n Tfaska. 	 Så skal han vise eder en stor sal med benker og hynder; der skal I gjøre det i stand.


Ad iɛaqeb widak-nni i gxeddmen lefsad, ițnadin anagar lebɣi n tnefsit-nsen, imi ur țțaken ara lqima i lhiba n Sidi Ṛebbi. Ur țqadaṛen ara, qebbḥen, ur uggaden ara ad regmen ula d lmalayekkat. 	 aller mest dem som går efter kjød i uren lyst og forakter herredømme. De selvgode vågehalser! De skjelver ikke for å spotte de høie makter,


Ma ɣef Mmi-s yenna-d : Amkan n lḥekma-k a Ṛebbi ibedd i dayem, t azmert n tgeldit-ik, ț-țazmert taḥeqqit. 	 men om Sønnen: Din trone, Gud, står i all evighet, og rettvishets kongestav er ditt rikes kongestav;


Mi t-sbedden d agellid, yuɣal ed ɣer tmurt-is ; yessawel i iqeddacen nni iwumi yefka tiwiztin iwakken ad isteqsi mkul yiwen deg-sen d acu i d-yerbeḥ yis-sent. 	 Og det skjedde da han hadde fått kongemakten og kom tilbake, da bød han at de tjenere han hadde gitt pengene, skulde kalles for ham, forat han kunde få vite hvad hver av dem hadde vunnet.


Ma yella ihi kra deg-sen ɛuṣan awal-is, eɛni Sidi Ṛebbi a ten-inkeṛ meṛṛa i lmend-nsen ? 	 For hvorledes er det? om somme var utro, skulde da deres utroskap gjøre Guds troskap til intet?


d acu kan, ṭṭfet di liman i tesɛam alamma uɣaleɣ-ed. 	 bare hold fast ved det I har, inntil jeg kommer!


Zzin-as-d leswaṛ ɛlayen yesɛan tnac tewwura, mkul yiwet ibedd zdat-es yiwen lmelk, uran ɣef tewwura-agi yismawen n tnac leɛṛac n wat Isṛail. 	 Og den hadde en stor og høi mur; den hadde tolv porter, og på portene tolv engler og innskrevne navn, navnene på Israels barns tolv stammer;


lameɛna ur feṛṛḥet ara imi i tḥekkmem ɣef leǧnun, feṛḥet imi ismawen-nwen țwajerden deg igenwan. 	 dog, gled eder ikke over dette at åndene er eder lydige, men gled eder over at eders navn er opskrevet i himmelen!


Nukni nesɛa laman deg-k, yerna neẓra belli d kečč i d Imqeddes i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi. 	 og vi tror og vet at du er Guds hellige.


Argaz am wagi zemreɣ ad zuxxeɣ yis, ma d nekk ur sɛiɣ ara s wayes ara zuxxeɣ anagar s lqella n lǧehd-iw. 	 Av dette vil jeg rose mig; men av mig selv vil jeg ikke rose mig, uten av min skrøpelighet.


Lmelk-nni yesɛedda amger-is ɣef ddunit, igzem iguza n tfeṛṛant n ddunit, iḍeggeṛ tizuṛin-nni zdaxel n teḥḍunt n wurrif n Sidi Ṛebbi, wwin-ț ɣer beṛṛa n temdint, iwakken ad ṛekḍen tizuṛin-nni, ffɣen-d seg-s idammen, ulin lqedd n lmitra d wezgen, uzzlen d leḥmali azal n telt-meyya n kilumitrat. 	 Og engelen lot sin sigd gå over jorden og avhøstet vintreet på jorden og kastet frukten i Guds vredes store vinperse.


Ma yella lekdeb-iw ițbeggin-ed tideț n Sidi Ṛebbi yerna isnernay di lɛaḍima-s, acuɣer ihi mazal-iyi țwaḥesbeɣ d amednub ? 	 Ja, men dersom Guds sanndruhet ved min løgn åpenbarte sig rikelig til hans ære, hvorfor blir da jeg enda dømt som en synder?


Lameɛna Bulus d Barnabas nnan-asen ɛinani : I kunwi d imezwura iwumi ilaq ad ițțubecceṛ wawal n Sidi Ṛebbi, meɛna imi ur t-teqbilem ara, tḥusbem iman-nwen ur tuklalem ara tudert n dayem, ihi a nezzi ɣer wid ur nelli ara n wat Isṛail. 	 Da tok Paulus og Barnabas til orde og sa dem rent ut: Det var nødvendig at Guds ord blev talt først til eder; men siden I støter det fra eder og ikke akter eder verdige til det evige liv, så vender vi oss nu til hedningene.


Imiren issuden-iten, yessers ifassen-is fell-asen, dɣa iburek-iten. 	 Og han tok dem i favn og la sine hender på dem og velsignet dem.


Wiyaḍ cban akal yelhan anda teɣli zzerriɛa, sellen i wawal n Ṛebbi, qebblen-t, țțaken-d lfayda. Mkul aɛeqqa yeggar-ed wa tlatin, wa sețțin, wa meyya. 	 Og dette er de som er sådd i den gode jord: de som hører ordet og tar imot det og bærer frukt, tretti fold og seksti fold og hundre fold.


Mkul amdan, ilaq ad iqadeṛ imdebbṛen i gḥekkmen tamurt i deg yețɛici, axaṭer d Sidi Ṛebbi i d-iǧǧan lḥekma di ddunit, d nețța daɣen i gebɣan aț-țuɣal lḥekma-agi ɣer yifassen n yemdanen. 	 Hver sjel være lydig mot de foresatte øvrigheter! for det er ikke øvrighet uten av Gud, men de som er, de er innsatt av Gud,


Nekk, yellan d aneggaru akk di ṛṛusul, ur uklaleɣ ara ad țțusemmiɣ d ṛṛasul axaṭer lliɣ țqehhiṛeɣ tajmaɛt n warraw n Ṛebbi. 	 Men sist av alle blev han og sett av mig som det ufullbårne foster; for jeg er den ringeste av apostlene og er ikke verd å kalles apostel, fordi jeg har forfulgt Guds menighet;


Deg wussan-nni, innejmaɛ-ed daɣen waṭas n lɣaci, ur sɛin ara ayen ara ččen. Sidna Ɛisa yessawel i inelmaden-is, yenna-yasen : 	 I de samme dager, da det atter var meget folk, og de ikke hadde noget å ete, kalte han sine disipler til sig og sa til dem:


nețqellib ayen yelhan ama zdat Sidi Ṛebbi ama zdat yemdanen. 	 da vi legger vinn på det som er godt, ikke alene i Herrens, men og i menneskers øine.


Yenna-yasen : D yiwen seg-wen, yessasnen yid-i talqimt n weɣṛum deg uḍebsi. 	 Han sa til dem: Det er en av de tolv, den som dypper sammen med mig i fatet.


D ayagi i kkun-issefṛaḥen ɣas akken tura sseḥzanent-kkun teswiɛin agi deg ilaq a d-tɛeddim seg ujeṛṛeb. 	 Derover fryder I eder, om I enn nu - når så skal være - har sorg en liten stund ved allehånde fristelser,


Nhu daɣen ilmeẓyen ad sɛun leɛqel ; 	 De unge menn skal du likeledes formane til å være sindige,