Zemreɣ i kullec s win i yi-sseǧhaden. 	 jeg formår alt i ham som gjør mig sterk.


Mi t-semmṛen ɣef wumidag, gren tasɣaṛt iwakken ad feṛqen llebsa-ines, s wakka, yedṛa-d wayen yuran di tira iqedsen : feṛqen llebsa-w, gren tasɣart ɣef wuqenduṛ-iw. 	 De korsfestet ham da, og delte hans klær imellem sig ved loddkasting;


Sidna Ɛisa yerra-yasen : A wen-iniɣ s tideț, asm'ara d-ḥyun lmegtin ɣer ddunit tajḍiṭ, asm'ara yeqqim Mmi-s n bunadem ɣef wukersi n lḥekma di lɛaḍima-s, ula d kunwi yeddan yid-i, aț-țeqqimem di tnac yid-wen ɣef yikersiyen n lḥekma iwakken aț-țḥasbem tnac n leɛṛac n wat Isṛail. 	 Da sa Jesus til dem: Sannelig sier jeg eder: I som har fulgt mig, I skal i gjenfødelsen, når Menneskesønnen sitter på sin herlighets trone, også sitte på tolv troner og dømme Israels tolv stammer.


D nețța i d-ifka Sidi Ṛebbi d asfel fell-aɣ iwakken s idammen-is yuzzlen, a d-yawi leɛfu n ddnub i yemdanen meṛṛa ara yamnen yis. Akka i d-ibeggen Sidi Ṛebbi lḥeqq-ines ; axaṭer zik-nni, asm'akken i sen-iṣbeṛ, ur iɛuqeb ara imdanen ɣef ddnubat-nsen ; 	 som Gud stilte til skue i hans blod, som en nådestol ved troen, for å vise sin rettferdighet, fordi han i sin langmodighet hadde båret over med de synder som før var gjort -


meɛna nețța iṭeṛṛif iman-is, ițṛuḥu ɣer yimukan yexlan iwakken ad iẓẓall. 	 men han drog sig tilbake til øde steder og var der i bønn.


Sidna Ɛisa iɛedda si temdint n Yiriku. 	 Og han kom inn i Jeriko og drog igjennem byen.


Yefhem belli leɛtab n Lmasiḥ, d sɛaya tameqqrant yugaren igerrujen n tmurt n Maṣer axaṭer iwala ɣer zdat lerbaḥ i t-yețṛaǧun. 	 og aktet Kristi vanære for en større rikdom enn Egyptens skatter; for han så frem til lønnen.


Di temdint n Lquds yella yiwen wergaz isem-is Semɛun. Argaz-agi d aḥeqqi, iḍuɛ Sidi Ṛebbi, yețṛaǧu amsellek n wat Isṛail, Ṛṛuḥ iqedsen yețțili yid-es. 	 Og se, det var en mann i Jerusalem ved navn Simeon, og denne mann var rettferdig og gudfryktig og ventet på Israels trøst; og den Hellige Ånd var over ham,


A nnger-im a tamdint n Kurazim ! A nnger-im a tamdint n Bitsayda ! Axaṭer lemmer lbeṛhanat yedṛan deg-kkunt dṛan di temdinin n Sur akk-d Sidun, tili imezdaɣ-nsent aṭas aya i sburren tacekkaṛt n leḥzen, qqimen ɣef yiɣiɣden iwakken a d sbegnen belli ndemmen uɣalen-d ɣer ubrid n Ṛebbi. 	 Ve dig, Korasin! ve dig, Betsaida! Dersom de kraftige gjerninger som er gjort i eder, var gjort i Tyrus og Sidon, da hadde de for lenge siden omvendt sig i sekk og aske.


Yeddem-ed tiḥbulin-nni n weɣṛum d iselman-nni, iḥmed Ṛebbi, yebḍa-ten, yefka-ten i inelmaden-is iwakken a ten-feṛqen i lɣaci. 	 og han tok de syv brød og fiskene, takket og brøt dem og gav dem til disiplene, og disiplene til folket.


Qeblet leɛtab, imi Sidi Ṛebbi iḥseb-ikkun d arraw-is ; axaṭeṛ ulac argaz ur nețqassa ara mmi-s ; 	 Det er for tuktens skyld at I tåler lidelser; Gud gjør med eder som med sønner. For hvem er den sønn som hans far ikke tukter?


Eɛni tḥeqṛeḍ leḥnana d ṣṣbeṛ i gesɛa Sidi Ṛebbi mbla ceḥḥa ? Ur teẓriḍ ara belli iṣebber-ak s leḥnana-s iwakken aț-țbeddleḍ tikli ? 	 Eller forakter du hans godhets og tålmods og langmods rikdom, og vet ikke at Guds godhet driver dig til omvendelse?


Akken i d-iffeɣ seg waman, iwala igenwan ldin, Ṛṛuḥ iqedsen iṣubb-ed fell-as s ṣṣifa n tetbirt. 	 og straks da han steg op av vannet, så han himmelen åpne sig og Ånden komme ned over ham som en due.


Ay atmaten, tedṛa yid-wen am tejmuyaɛ n imasiḥiyen yellan di tmurt n Yahuda : akken i kkun-qehṛen warraw n tmurt-nwen akken daɣen i ten-qehṛen wudayen. 	 For I, brødre, er blitt efterfølgere av de Guds menigheter som er i Kristus Jesus i Judea, idet og I har lidt det samme av eders egne landsmenn som de har lidt av jødene,


A wid eɛzizen fell-i, yal ass tețțaɣem awal ; sbeggnet-ed ihi leslak-nwen s lecɣal, s ṭṭaɛa d wannuz, mačči am asm'akken lliɣ yid-wen, meɛna tura akteṛ imi ɣabeɣ fell-awen. 	 Derfor, mine elskede, likesom I alltid har vært lydige, så arbeid, ikke bare som i mitt nærvær, men nu meget mere i mitt fravær, på eders frelse med frykt og beven;


Axaṭer tazmert n iɛewdiwen-nni tella deg imawen-nsen akk-d ijeḥnaḍ-nsen ; tijeḥnaḍ-agi-nsen cubant izerman ; sɛant iqeṛṛay, yis-sen i țḍuṛṛun. 	 For hestenes makt ligger i deres munn og i deres hale; for deres haler er som slanger og har hoder, og med dem gjør de skade.


Lameɛna m'ara txedmeḍ tameɣṛa, ɛṛeḍ-ed igellilen, ineɛyuba, iquḍaren d yiderɣalen. 	 Men når du gjør gjestebud, da be fattige, vanføre, halte, blinde!


Mačči d ayen yețmaččan ara ɣ-iqeṛṛben ɣer Ṛebbi. Ma nečča ur nerbiḥ acemma, m'ur nečči ara, ur aɣ-iṛuḥ wacemma. 	 Men mat gir oss jo ikke verd for Gud; hverken vinner vi noget om vi eter, eller taper noget om vi ikke eter.


ur ḥeqqṛet ara ayen i d-ițweḥḥi Ṛṛuḥ iqedsen i yemdanen. 	 ringeakt ikke profetisk tale;


Lameɛna ixemmasen nni mi t-walan, mcawaṛen wway gar asen nnan : « ataya win ara iweṛten ! Kkret a t-nenneɣ iwakken aț-țuɣal tfeṛṛant d ayla-nneɣ. » 	 Men da vingårdsmennene fikk se ham, la de op råd med hverandre og sa: Dette er arvingen; la oss slå ham ihjel, så arven kan bli vår!


Mi gfukk imensi, yeddem-ed tabuqalt n waman n tẓurin, yefka yasen-ț yenna : Tabuqalt-agi, d leɛqed ajdid s idammen-iw ara yazzlen fell-awen. 	 Likeså kalken, efterat de hadde ett, og sa: Denne kalk er den nye pakt i mitt blod, som utgydes for eder.


Ur seɛɛut ara sin wudmawen, ḥemmlet s wul yeṣfan, keṛhet cceṛ, ṭṭfet deg wayen yelhan. 	 Kjærligheten være uten skrømt; avsky det onde, hold fast ved det gode!


Yeḥya d win i ɣef yura di tira iqedsen : Atan ad zzewreɣ amceggeɛ-inu zdat-ek iwakken a k-iheggi abrid. 	 Det er ham det er skrevet om: Se, jeg sender mitt bud for ditt åsyn; han skal rydde din vei for dig.


Feṛḥeɣ imi zemreɣ ad țekleɣ fell-awen di kullec. 	 Jeg gleder mig over at jeg i alt kan lite på eder.


Yuɣal, awal n Sidi Ṛebbi iffeɣ yețwassen, leḥsab n wid yumnen s Lmasiḥ yețzid irennu di temdint n Lquds yerna aṭas n lmuqedmin i gumnen, qeblen abrid n Lmasiḥ. 	 Og Guds ord hadde fremgang, og tallet på disiplene i Jerusalem øket sterkt, og en stor mengde av prestene blev lydige mot troen.


Rnan gullen deg-sen, lameɛna serrḥen-asen imi ur d-ufin ara sebba s wayes ara ten-ɛaqben, yerna lɣaci akk țḥemmiden Sidi Ṛebbi ɣef wayen yedṛan, 	 De truet dem da enn mere, og så lot de dem gå, da de for folkets skyld ikke fant nogen råd til å straffe dem; for alle priste Gud for det som var skjedd;


Axaṭer ẓriɣ belli ayen yelhan ur yezdiɣ ara deg-i nekk yellan d amdan. ?as akken yebɣa wul-iw ad ixdem lxiṛ, nekk ur zmireɣ ara a t-xedmeɣ, 	 For jeg vet at i mig, det er i mitt kjød, bor intet godt; for viljen har jeg, men å gjøre det gode makter jeg ikke;


Wis sin yuɣ taǧǧalt-nni, yemmut ula d nețța mbla ma yeǧǧa-d dderya. Akken daɣen i tedṛa d wis tlata, 	 Og den annen tok henne, og døde uten å efterlate avkom, og den tredje likeså;


A wid eɛzizen, acḥal aya segmi i bɣiɣ a wen-n-aruɣ ɣef wayen yeɛnan leslak i ɣ-icerken, walaɣ belli ilaq-iyi a kkun-nhuɣ iwakken aț-țesɛum tazmert aț-țḥadrem ɣef liman, liman i d-yețțunefken yiwet n tikkelt i wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi. 	 I elskede! mens jeg gjorde mig all flid for å skrive til eder om vår felles frelse, så jeg mig nødt til å skrive til eder med formaning om å stride for den tro som én gang er overgitt til de hellige.


Imiren kan teɣli ɣer idaṛṛen-is yeffeɣ-iț ṛṛuḥ, temmut. Ilmeẓyen-nni mi d-kecmen ufan-ț-id temmut, wwin-ț meḍlen-ț ɣer tama n wergaz-is. 	 Og straks falt hun om for hans føtter og opgav ånden, og da de unge menn kom inn, fant de henne død; og de bar henne ut og begravde henne hos hennes mann.


Ɣef wayen yeɛnan učči n weksum n iseflawen immezlen i lmeṣnuɛat, neẓra belli lmeṣnuɛat-agi ț-țikellax di ddunit axaṭer anagar yiwen n Ṛebbi i gellan. 	 Hvad nu det vedkommer å ete av avguds-offerne, da vet vi at ingen avgud i verden er til, og at det er ingen Gud uten én.


imi yiwen n Ṛebbi kan i gellan ; ad yerr d iḥeqqiyen zdat-es wid akk yumnen, am wid iḍehṛen am wid ur neḍhiṛ. 	 så sant Gud er én, og han rettferdiggjør de omskårne av troen og de uomskårne ved troen.


axaṭer nɣelleḍ meṛṛa, yal yiwen deg-nneɣ amek i gɣelleḍ. Win ur nɣelleḍ ara deg umeslay-is d amdan ikemlen, ula d lǧețța-s yezmer ad iḥkem deg-s. 	 For vi snubler alle sammen i mange ting; den som ikke snubler i tale, han er en fullkommen mann, i stand til også å holde hele legemet i tømme.


Lɣaci țțazzalen-d daɣen ula si temdinin nniḍen iqeṛben tamdint n Lquds ; țțawin-d imuḍan akk-d wid yețwazedɣen, ḥellun akken ma llan. 	 Ja, også fra de omliggende byer kom de sammen i mengde til Jerusalem og førte med sig syke og folk som var plaget av urene ånder, og de blev alle helbredet.


Ɣef wayagi, qudṛen-aɣ aṭas ; mi nekker a nṛuḥ, fkan-aɣ-d ayen akk neḥwaǧ i webrid. 	 De viste oss også stor ære, og da vi fór derfra, førte de ombord i skibet det vi kunde ha bruk for.


Ma d kunwi ay irgazen, ḥadret tilawin-nwen imi teẓram ur ǧhident ara am kunwi. Ilaq a tent-tqadṛem axaṭer nutenti daɣen ad weṛtent yid-wen ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi ; s wakka ur d-ițili ara ẓẓeṛb i tẓallit-nwen. 	 Likeså I ektemenn: Lev med forstand sammen med eders hustruer som det svakere kar, og vis dem ære, da de og er medarvinger til livets nåde, forat eders bønner ikke skal hindres.


yerna ayen i ssutureɣ di tẓallit-iw d anerni n leḥmala-nwen di tmusni akk-d lefhama. 	 Og dette beder jeg om at eders kjærlighet ennu må bli alt rikere og rikere på kunnskap og all skjønnsomhet,


Zaci iqeṛṛeb-ed ɣer Sidna Ɛisa, yenna-yas : A Sidi, atan ad fkeɣ i igellilen azgen n wayen sɛiɣ, yerna ma ḍelmeɣ yiwen a s-rreɣ ṛebɛa imuren. 	 Men Sakkeus stod frem og sa til Herren: Se, Herre! Halvdelen av mitt gods gir jeg de fattige, og har jeg presset penger ut av nogen, gir jeg det firdobbelt igjen.


Yuɣ lḥal Meryem tella di beṛṛa, tețru tama n u?ekka. Mi tella tețru, tmuqel ɣer daxel, 	 Men Maria stod utenfor ved graven og gråt. Som hun nu gråt, bøide hun sig og så inn i graven,


qqaṛen i idurar d iceṛfan : ɣlit-ed fell-aɣ, ffret-aɣ zdat wudem n Win yeqqimen ɣef wukersi n lḥekma, zdat wurrif n Izimer ; 	 og de sier til fjellene og hamrene: Fall over oss og skjul oss for hans åsyn som sitter på tronen, og for Lammets vrede!


Rnan steqsan-t : Anwa-k ihi ? D kečč i d nnbi Ilyas ? Yeḥya yenna-yasen : Xaṭi mačči d nekk. Nutni rnan nnan-as : D nnbi i telliḍ ? Nețța yerra-yasen : Xaṭi ! 	 Og de spurte ham: Hvad da? Er du Elias? Han sa: Det er jeg ikke. Er du profeten? Og han svarte: Nei.


Ulac win yeẓran Baba Ṛebbi ala win i d-yusan s ɣuṛ-es, nețța yeẓra Baba Ṛebbi. 	 Ikke så at nogen har sett Faderen; bare han som er fra Gud, han har sett Faderen.


Uɣen-as awal, d acu kan țemsteqsayen, qqaṛen : Acu i d lmeɛna n ḥeggu si ger lmegtin ? 	 Og de holdt fast ved det ord, og de talte sig imellem om hvad det er å opstå fra de døde.


Aṭas n lɣaci si terbaɛt-nni i gumnen yis, qqaṛen : M'ara d-yas Lmasiḥ, eɛni ad ixdem lbeṛhanat yugaren wigi ? 	 Men av folket var det mange som trodde på ham, og de sa: Når Messias kommer, mon han da vil gjøre flere tegn enn denne har gjort?


?adret aț-țɣilem d nekk ara iccetkin fell-awen zdat Baba Ṛebbi ! D Musa ara iccetkin fell-awen, d Musa-nni ɣef i tețțeklem. 	 I må ikke tenke at jeg vil anklage eder hos Faderen; det er en som anklager eder, Moses, han som I har satt eders håp til.


Yudas yefra awal yid-sen syenna yebda yețqellib amek ara sen-t-yezzenz s tuffra ɣef lɣaci. 	 og han gav sitt tilsagn og søkte leilighet til å forråde ham til dem uten opstyr.


Yekcem ɣer wexxam n Sidi Ṛebbi deg wussan i deg yella Abyaṭar d lmuqeddem ameqqran, yečča nețța d irfiqen-is tiḥbulin-nni n weɣṛum yețțunefken d lweɛda, ɣas akken aɣṛum-nni i lmuqedmin kan iwumi yeḥlel. 	 hvorledes han gikk inn i Guds hus, da Abjatar var yppersteprest, og åt skuebrødene, som ingen har lov til å ete uten prestene, og gav også dem som var med ham?


Ma ț-țid yesɛan dderya neɣ dderya n warraw-nsent, ilaq d nutni ara d-yelhun yid-sent, akka ara d-sbeggnen ṭṭaɛa-nsen ɣer Sidi Ṛebbi m'ara rren lxiṛ i imawlan-nsen, ayagi d ayen i gɛeǧben i Sidi Ṛebbi. 	 Men har en enke barn eller barnebarn, da skal disse først lære å vise sin gudsfrykt mot sin egen slekt og gi sine foreldre vederlag; for dette er tekkelig i Guds øine.


?ef wannect-a, lmuqedmin imeqqranen qesden ad nɣen ula d Laɛẓar. 	 Men yppersteprestene la råd op om også å drepe Lasarus,


Wid yeṭṭfen deg-i ur fcilen ara, wid ḥerzen yerna ḍuɛen lumuṛat-iw alamma ț-țaggara, a sen-fkeɣ lḥekma ɣef leǧnas. 	 Og den som seirer, og som tar vare på mine gjerninger inntil enden, ham vil jeg gi makt over hedningene,


Axaṭer anda ara dduklen sin neɣ tlata s yisem-iw, ad ḥedṛeɣ gar-asen ! 	 For hvor to eller tre er samlet i mitt navn, der er jeg midt iblandt dem.


Dɣa Buṭrus yeččuṛen d Ṛṛuḥ iqedsen, yenna-yasen : 	 Da sa Peter til dem, fylt av den Hellige Ånd: I folkets rådsherrer og Israels eldste!


Mi d-yuɣal Timuti s ɣuṛ-wen, yewwi-yaɣ-d lexbaṛ yelhan fell-awen : iḥka-yaɣ-d amek tḍuɛem Sidi Ṛebbi, d leḥmala yellan wway gar-awen ; yenna-yaɣ-d daɣen amek i ɣ-d țmektayem, ur aɣ-tețțum ara, tḥarem melmi ara ɣ-teẓrem am akken i nxaq fell-awen ula d nukni. 	 Men nu, da Timoteus er kommet til oss fra eder og har båret oss godt budskap om eders tro og kjærlighet, og om at I alltid har oss i vennlig minne og lenges efter å se oss, likesom vi lenges efter eder,


Asm'ara tessawḍem ṭṭaɛa-nwen ɣer lekmal-is, imiren a nɛaqeb kra n win iɛuṣan Sidi Ṛebbi. 	 og er rede til å straffe all ulydighet, når først eders lydighet er blitt fullkommen.


Kunwi tḥekkmem ɣef wiyaḍ s lɛeqliya n wemdan, ma d nekk ur ḥekkmeɣ ɣef yiwen. 	 I dømmer efter kjødet; jeg dømmer ingen.


Axaṭer imezdaɣ n temdint n Lquds d imeqqranen-nsen, ur fhimen ara d acu-t Ɛisa-agi, ur fhimen ara daɣen imeslayen i d qqaṛen di tektabt n lenbiya mkul ass n westeɛfu ; lameɛna xedmen akken i gura di tira iqedsen, mi ḥekmen ɣef Sidna Ɛisa s lmut. 	 For de som bor i Jerusalem, og deres rådsherrer kjente ham ikke, og ved å dømme ham opfylte de profetenes ord som blir lest hver sabbat,


Inelmaden qqaṛen wway gar asen : Ahat yella win i s-d-yewwin ad yečč. 	 Disiplene sa da til hverandre: Skulde nogen ha båret mat til ham?


Akken kan i geṭṭef Yudas talqimt-nni, Cciṭan yekcem ul-is. Sidna Ɛisa yenna-yas : Ayen ara txedmeḍ ɣiwel xdem-it ! 	 Og efterat han hadde fått stykket, fór Satan inn i ham. Jesus sier da til ham: Hvad du gjør, det gjør snart!


Yewwi-t-id deg uḍebsi, yefka-t i teqcict-nni, ma d nețțat tewwi-t i yemma-s. 	 Han gikk da avsted og halshugget ham i fengslet, og kom med hans hode på et fat og gav det til piken, og piken gav det til sin mor.


Axaṭer yal axxam yella win i t-yebnan, ma d win i d-ixelqen kra yellan, d Sidi Ṛebbi. 	 Hvert hus blir jo gjort av nogen; men den som har gjort alt, er Gud;


Inebgawen nniḍen bdan qqaṛen deg yiman-nsen : « d acu-t wergaz-agi i gessawḍen iman-is ad yeɛfu ula d ddnubat ? » 	 Da begynte de som satt til bords med ham, å si ved sig selv: Hvem er denne mann, som endog forlater synder?


usiɣ-ed uqbel-is, lameɛna ur uklaleɣ ara ad fsiɣ ulamma d lexyuḍ n warkasen-is. 	 han som kommer efter mig, han hvis skorem jeg ikke er verdig til å løse.


Bdan țɛassan Sidna Ɛisa iwakken ma yeɣli-d deg wawal a t-ṭṭfen. Fkan tajɛelt i kra n yemdanen yerran iman-nsen d wid iḍuɛen Ṛebbi iwakken a t-zenzen ɣer lḥakem n tmurt. 	 Og efterat de nogen tid hadde voktet på ham, sendte de lurere, som lot som de var rettferdige, for å fange ham i ord, så de kunde overgi ham til øvrigheten og til landshøvdingens makt.


Iṛuḥ yeɣli ɣef wudem, ibda yețẓalla yeqqaṛ : A Baba Ṛebbi, ma yella wamek , ssebɛed fell-i leɛtab-agi ! Meɛna akken tebɣiḍ keččini, mačči akken bɣiɣ nekkini. 	 Og han gikk et lite stykke frem, falt på sitt ansikt og bad og sa: Min Fader! er det mulig, da la denne kalk gå mig forbi! Dog, ikke som jeg vil, men som du vil!


Axaṭer Yeḥya yusa-d ɣuṛ-wen yesken-awen-d abrid n tideț, meɛna ur t-tuminem ara ; ma d imekkasen d yir tilawin umnen yis. Yerna ɣas akken twalam ayagi, ur d-tuɣalem ara ɣer webrid teggumam aț-țamnem yis. 	 For Johannes kom til eder på rettferdighets vei, og I trodde ham ikke, men tolderne og skjøgene trodde ham; men I, enda I så det, angret I det ikke siden, så I trodde ham.


Ahil 	 Program


Newweḍ armi nețzuxxu yis-wen di yal tajmaɛt n watmaten, nețțawi-kkun d lemtel axaṭer ɣas akken tenneɛtabem tețwaqehṛem, tṣebrem, teṭṭfem di liman-nwen. 	 så vi selv roser oss av eder i Guds menigheter for eders tålmodighet og tro under alle eders forfølgelser og de trengsler som I holder ut


ḥemmlen daɣen m'ara sen-qqaṛen yemdanen : « a Sidi ». 	 og få hilsninger på torvene og kalles rabbi av menneskene.


Sidna Ɛisa yenna-yasen : A wen-d-iniɣ tideț : win yeǧǧan axxam-is, ayetma-s, yessetma-s, yemma-s, baba-s, arraw-is, tiferkiwin-is ( akal-is ), ɣef ddemma-w akk-d ddemma n ubecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ, 	 Jesus svarte og sa: Sannelig sier jeg eder: Det er ingen som har forlatt hus eller brødre eller søstre eller mor eller far eller barn eller akrer for min skyld og for evangeliets skyld,


Dɣa Sidna Ɛisa yessawel i lɣaci yenna-yasen : Semḥesset-d tfehmem ayagi : 	 Og han kalte folket til sig og sa til dem: Hør dette og forstå det:


?ef wannect-agi i geffeɣ lexbaṛ ger watmaten, qqaṛen : « Anelmad-agi ur yețmețțat ara ». S tideț, Sidna Ɛisa ur d-yenni ara belli anelmad-agi ur yețmețțat ara lameɛna yenna-d kan : « Ma bɣiɣ ad yidir alamma asm'ara d uɣaleɣ, d acu i k yecqan ? » 	 Derfor kom det ord ut blandt brødrene: Denne disippel dør ikke. Og dog sa Jesus ikke til ham at han ikke skulde dø, men: Om jeg vil at han skal leve til jeg kommer, hvad kommer det dig ved?


Azekka-nni ṣṣbeḥ mi d-ɛeddan syenna, inelmaden-is walan tameɣṛust nni teqquṛ armi d iẓuran. 	 Og da de gikk forbi tidlig om morgenen, så de at fikentreet var visnet fra roten av.


Nniɣ-awen, ulac di ddunit amdan yugaren Yeḥya aɣeṭṭas. Lameɛna amecṭuḥ maḍi di tgelda n Sidi Ṛebbi, d ameqqran fell-as. 	 Jeg sier eder: Større profet enn Johannes er ingen blandt dem som er født av kvinner; men den minste i Guds rike er større enn han.


Meɛna ilaq ṣṣbeṛ-nwen a kkun issiweḍ aț-țxedmem lecɣal yelhan iwakken aț-țilim d wid yennekmalen, aț-țǧehdem ur kkun-yețxaṣṣa ula d acemma. 	 men tålmodigheten må føre til fullkommen gjerning, forat I kan være fullkomne og hele og ikke mangle noget.


Afesyan-nni yufa dinna lbabuṛ n Skandriya ara iṛuḥen ɣer tmurt n Selyan, isserkeb-aɣ deg-s. 	 Der fant høvedsmannen et skib fra Aleksandria som skulde til Italia, og han førte oss ombord på det.


Iheddeṛ daɣen nețța d wat Isṛail i d-yusan si tmura i gețmeslayen tayunanit, yețțemjadal yid-sen, meɛna ula d nutni țqelliben a t-nɣen. 	 og lærte frimodig i Herrens navn, og han talte med de gresktalende jøder og innlot sig i ordskifte med dem. De søkte da å slå ham ihjel;


ilaq aț-țeẓrem belli win ara d-yerren yiwen umednub ɣer webrid, isellek-it-id si lmut yerna aṭas si ddnubat-is ara yețțusemḥen. 	 han skal vite at den som omvender en synder fra hans villfarende vei, han frelser en sjel fra døden og skjuler en mangfoldighet av synder.


Sidna Ɛisa iṣubb ɣer tamdint n Kafernaḥum, illan n at Jlili, anda yesselmad lɣaci deg wass n westeɛfu. 	 Og han kom ned til Kapernaum, en by i Galilea, og lærte dem på sabbaten,


Axaṭer qqaṛeɣ awen : Ilaq ad yedṛu yid-i wayen yuran. « Ițțuneḥsab seg yembaṣiyen, » yerna ayen yuran fell-i, atan yewweḍ ed. 	 For jeg sier eder at dette som er skrevet, må opfylles på mig, dette ord: Og han blev regnet blandt ugjerningsmenn; for det som er sagt om mig, er til ende.


Nukni mačči d ṛṛuḥ n ddunit i neqbel, meɛna d Ṛṛuḥ i d-yekkan s ɣuṛ Sidi Ṛebbi, iwakken a nissin ayen akk i ɣ-d-yefka s ṛṛeḥma-ines. 	 men vi har ikke fått verdens ånd, vi har fått den Ånd som er av Gud, forat vi skal kjenne det som er gitt oss av Gud,


Mi i d-wwḍent tungifin-nni, bdant țɛeggiḍent : A Sidi, a Sidi ldi-yaɣ-d tawwurt. 	 Til sist kom da også de andre jomfruer og sa: Herre! herre! lukk op for oss!


Nekk sseɣḍaseɣ-kkun deg waman iwakken aț-țetubem, lameɛna a d-yas yiwen yesɛan tazmert akteṛ-iw, ur uklaleɣ ara a s-fsiɣ ula d arkasen is. Nețța a kkun-yesseɣḍes s Ṛṛuḥ iqedsen ț-țmes. 	 Jeg døper eder med vann til omvendelse; men han som kommer efter mig, er sterkere enn jeg, han hvis sko jeg ikke er verdig til å bære; han skal døpe eder med den Hellige Ånd og ild;


Mi t-walan yețru, nnan : Walit acḥal i t-iḥemmel ! 	 Jødene sa da: Se hvor han elsket ham!


S Ɛisa Lmasiḥ i ɣ-yerra Sidi Ṛebbi d ayla-s, am akken i t-iqsed si tazwara di lebɣi-ines, 	 han i hvem vi også har fått arvelodd, efterat vi forut var bestemt til det efter hans forsett som virker alt efter sin viljes råd,


Ay atmaten-iw, mmektit-ed lenbiya i d-iceggeɛ Sidi Ṛebbi tecbum-d ṣṣbeṛ akk-d liman i sɛan di teswiɛin n leɛtab. 	 Mine brødre! ta profetene, som talte i Herrens navn, til eders forbillede i å lide ondt og være tålmodig!


Mazal-it ițmeslay mi d-iwweḍ Yudas yellan d yiwen si tnac-nni inelmaden. Ddan-d yid-es aṭas n lɣaci s iɛekkzan d ijenwiyen, ceggɛen ten-id imeqqranen n lmuqedmin akk-d imeqqranen n wegdud. 	 Og mens han ennu talte, se, da kom Judas, en av de tolv, og med ham fulgte en stor hop med sverd og stokker; de kom fra yppersteprestene og folkets eldste.


Ad kkreɣ kan ad uɣaleɣ ɣer baba, a s-iniɣ : a baba ɛuṣaɣ Ṛebbi erniɣ-k keččini ; 	 Jeg vil stå op og gå til min far og si til ham: Far! jeg har syndet mot himmelen og for dig;


Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : Ḥadret iman-nwen seg iɣes n temtunt n ifariziyen d isaduqiyen ! 	 Da sa Jesus til dem: Se eder for og ta eder i vare for fariseernes og sadduseernes surdeig!


Becceṛ awal n Sidi Ṛebbi ama di teswiɛt yelhan ama di teswiɛt iweɛṛen, ssefhem, lumm, enhu, sselmed s ṣṣbeṛ d leɛqel. 	 Forkynn ordet, vær rede i tide og utide, overbevis, irettesett, forman med all langmodighet og lære!


Sidna Ɛisa yenna-yasen : Sidi Ṛebbi yețṛaǧu deg-wen aț-țamnem s win i d-iceggeɛ ! 	 Jesus svarte og sa til dem: Dette er Guds gjerning at I skal tro på den han har utsendt.


Walaɣ yiwen lmelk yesɛan tazmert tameqqrant, yeqqaṛ-ed s ṣṣut ɛlayen : Anwa yuklalen ad yeldi adlis-agi, yerna a d-iqleɛ ṭṭwabeɛ-ines ? 	 Og jeg så en veldig engel, som ropte med høi røst: Hvem er verdig til å åpne boken og bryte seglene på den?


axaṭeṛ ṣṣawḍeɣ-asen-d awal-ik akken yella, yerna qeblen-t. ?ran ț-țideț s ɣuṛ-ek i d-kkiɣ yerna umnen d kečč i yi-d-iceggɛen. 	 for de ord som du gav mig, har jeg gitt dem, og de har tatt imot dem og kjent i sannhet at jeg er utgått fra dig, og de har trodd at du har utsendt mig.


Ass n lḥedd ṣṣbeḥ zik, tilawin nni ṛuḥent ɣer uẓekka, wwint yid-sent leɛṭeṛ i d-heggant. 	 Men på den første dag i uken, tidlig i dagningen, kom de til graven, og hadde med sig de velluktende urter som de hadde tilberedt.


Azekka-nni nṛuḥ, newweḍ ɣer Qiṣarya ; nekcem ɣer wexxam n Filbas, win ițbecciṛen lexbaṛ n lxiṛ, nețța yellan d yiwen si sebɛa-nni ițwaxtaṛen di temdint n Lquds ; neqqim ɣuṛ-es. 	 Næste dag drog vi derfra og kom til Cesarea; der tok vi inn hos Filip, evangelisten, som var en av de syv, og blev hos ham.


Aset-ed ɣuṛ-i a wid akk yeɛyan, iɛebban taɛekkumt ẓẓayen, a wen-fkeɣ talwit d westeɛfu. 	 Kom til mig, alle I som strever og har tungt å bære, og jeg vil gi eder hvile!


Mi ssufɣen lɣaci, ikcem, yeṭṭef-ed taqcict-nni seg ufus, dɣa tekker-ed. 	 Men da han hadde drevet hopen ut, gikk han inn og tok henne ved hånden; og piken stod op.


Ma d kunwi tḥeqṛem igellil ! Tqudṛem imeṛkantiyen, wid i kkun yeṭṭalamen i kkun-yeẓẓuɣuṛen ɣer yexxamen n ccṛeɛ. 	 Men I har vanæret den fattige. Er det ikke de rike som underkuer eder, og som drar eder for domstolene?


Wwin-d iɣsan-nsen ɣer taddart n Sicem, meḍlen-ten deg uẓekka i guɣ Sidna Ibṛahim s yedrimen ɣef warraw n Hamur n taddart n Sicem. 	 og de blev ført til Sikem og lagt i den grav som Abraham kjøpte for en kjøpesum i sølv av Hemors barn i Sikem.


Fell-asen i d-icar Hinux iɛacen di lǧil wis sebɛa deffir Adem, mi d-yenna : atan a d-yas Sidi Ṛebbi nețța d luluf n lmalayekkat-is 	 Disse var det også Enok, den syvende fra Adam, spådde om da han sa: Se, Herren kommer med sine mange tusen hellige


Axaṭer Baba-s iḥemmel Mmi-s, yesbeggin-as-d lecɣal-is meṛṛa. Ad as-yernu tazmert s wacu ara yexdem ayen yugaren kra n wayen teẓram ar ass-a, aț-țwehmem di lecɣal-is. 	 for Faderen elsker Sønnen, og viser ham alt det han selv gjør; og han skal vise ham større gjerninger enn disse, forat I skal undre eder.


Tajmaɛt n watmaten yumnen s Lmasiḥ, yellan di temdint n Babilun țsellimen-d fell-awen ; ula d mmi Maṛqus ițsellim fell-awen. 	 Den medutvalgte menighet i Babylon hilser eder, likeså Markus, min sønn.


Aru i lmelk n tejmaɛt n temdint n Sardas : atah wayen i d-yeqqaṛ Win yesɛan sebɛa leṛwaḥ, yeṭṭfen sebɛa yitran : ?riɣ lecɣal-ik, qqaṛen belli teddreḍ, lameɛna kečč temmuteḍ. 	 Og skriv til engelen for menigheten i Sardes: Dette sier han som har de syv Guds ånder og de syv stjerner: Jeg vet om dine gjerninger, at du har navn av at du lever, og du er død.


Neẓra belli ccariɛa n Sidi Ṛebbi d ayen yelhan ma yella netbeɛ-iț akken ilaq, 	 Men vi vet at loven er god dersom nogen bruker den på lovlig vis,


Meɛna Sidna Ɛisa iɛeggeḍ imiren kan, dɣa yessufeɣ taṛwiḥt. 	 Men Jesus ropte med høi røst og utåndet.


Yudas-agi yella d yiwen seg neɣ, yerna ițekki di leqdic-nneɣ ɣef Sidi Ṛebbi. 	 han var jo regnet blandt oss og fikk del i denne tjeneste.


Zemreɣ a d-iniɣ zdat-ek a lḥakem Filiks : Ṛebbi i ɛebbdeɣ, d win akken ɛebden lejdud-iw ; s tideț umneɣ s webrid-agi ajdid i ɣef d-qqaṛen : « ixulef abrid-nsen » ; lameɛna umneɣ s wayen akk yuran di ccariɛa n Musa akk-d lenbiya. 	 Men det vedgår jeg for dig at efter den Guds vei som de kaller en sekt-lære, tjener jeg så mine fedres Gud at jeg tror alt det som er skrevet i loven og i profetene,


Sidna Ɛisa mi geẓra lɣaci bɣan a t-rren d agellid fell-asen, iḍeṛṛef iman-is, yuli ɣer wedrar. 	 Da nu Jesus skjønte at de vilde komme og ta ham med makt for å gjøre ham til konge, gikk han fra dem og op i fjellet igjen, han selv alene.


Yal win ara iregmen di Mmi-s n bunadem, a s-ițwasameḥ, ma d win ara iregmen Ṛṛuḥ iqedsen, ur s-ițwasamaḥ ara ama di lweqt-agi, ama di lweqt i d-iteddun. 	 Og om nogen taler et ord mot Menneskesønnen, det skal bli ham forlatt; men om nogen taler mot den Hellige Ånd, det skal ikke bli ham forlatt, hverken i denne verden eller i den kommende.


Ma yusa-d ɣuṛ-es yiwen iǧehden akteṛ-is iɣleb-it, a s-ikkes leslaḥ ɣef wacu yețkel, ad yernu ad ifṛeq i wiyaḍ ayen akk yesɛa. 	 men når en som er sterkere enn han, kommer over ham og overvinner ham, da tar han hans fulle rustning, som han hadde satt sin lit til, og utdeler det rov han har tatt fra ham.


Kurnilyus yerra-yas : Ṛebɛa wussan aya, leǧwahi n tlata n tmeddit, lliɣ deɛɛuɣ ɣer Sidi Ṛebbi deg wexxam-iw ; ataya ibedd-ed zdat-i yiwen wergaz s llebsa yețfeǧǧiǧen, 	 Da sa Kornelius: For fire dager siden - det var da som nu ved den niende time - bad jeg i mitt hus, og se, en mann stod for mig i skinnende klædebon,


Ixdem-ed ajelkwaḍ ( acelliṭ ) s wemrar, yebda itellif-iten s nutni s wulli-nsen akk-d yezgaren-nsen, iqleb-asen ( ițți-yasen ) daɣen ṭṭwabel i wid yețbeddilen idrimen, iḍeggeṛ asen kullec ɣer lqaɛa, issufeɣ-iten meṛṛa seg ufrag n lǧameɛ iqedsen , 	 og han gjorde sig en svepe av rep og drev alle ut av templet, både fårene og oksene, og pengevekslernes penger spilte han, og deres bord veltet han,


?sellimet ɣef Hiṛudiɛun win i yi-ițțilin, țsellimet ɣef wat wexxam n Narsisus, wid yumnen s Lmasiḥ. 	 Hils Herodion, min frende. Hils dem av Narkissus' hus som er i Herren.


Yenna-yasen : Ur țnadit ara sennig wayen i d-yenna lqanun. 	 Han sa til dem: Krev ikke mere enn hvad eder er foreskrevet!


Aț-țissinem tideț, tideț ara kkun isuffɣen ɣer tlelli. 	 og I skal kjenne sannheten, og sannheten skal frigjøre eder.


Di temdint-agi, zdat n tewwurt yețțusemman « tawwurt n wulli, »tella yiwet n temda n waman qqaṛen-as s tɛibṛanit : « Bitesda ». Zzin-as-d xemsa ifragen yesɛan ssqef. 	 Men det er ved Fåreporten i Jerusalem en dam som på hebraisk heter Betesda og har fem bueganger;


Slan kan qqaṛen fell-i : win akken yellan ițqehhiṛ deg-nneɣ, atan tura ițbecciṛ liman i gebɣa zik-nni a t-issenger. 	 de hadde bare hørt si: Han som før forfulgte oss, han forkynner nu den tro som han før vilde utrydde;


Imiren a d-taweḍ taggara, Lmasiḥ ad issenger tizmar, lḥekmat d wid iḥekmen ; ad yerr tagelda i Sidi Ṛebbi Baba-tneɣ. 	 derefter kommer enden, når han overgir riket til Gud og Faderen, efterat han har tilintetgjort all makt og all myndighet og velde.


Mkul yiwen ilaq ad iseddeq akken yenwa deg ul-is, mačči s uḥettem neɣ s nndama axaṭer Sidi Ṛebbi iḥemmel win ițseddiqen s lfeṛḥ. 	 Hver gi så som han setter sig fore i sitt hjerte, ikke med sorg eller av tvang! for Gud elsker en glad giver.


anda i t-ijeṛṛeb Cciṭan ṛebɛin wussan. Yețɛic ger lewḥuc n lɣaba, lmalayekkat qeddcent fell-as. 	 og han var i ørkenen og blev fristet av Satan i firti dager, og han var hos de ville dyr; og englene tjente ham.


Mi sen-slan ifariziyen nnan : Argaz-agi yessufuɣ leǧnun s tezmert n Balzabul iḥekkmen ɣef leǧnun. 	 Men da fariseerne hørte det, sa de: Det er bare ved Be'elsebul, de onde ånders fyrste, han driver de onde ånder ut.


S lețkal i sɛiɣ di Sidna Ɛisa, ssarameɣ qṛib a wen-ceggɛeɣ Timuti iwakken a yi-issefṛeḥ s lexbaṛ ara yi-d-yawi s ɣuṛ-wen. 	 Jeg har det håp i den Herre Jesus at jeg snart kan sende Timoteus til eder, forat også jeg kan bli ved godt mot, når jeg får vite hvorledes det er med eder.


yessers-ed imeqqranen seg imukan eɛlayen, yerfed wid yețwaḥeqṛen ; 	 han støtte stormenn fra deres høiseter og ophøiet de små;


Ur ikeččem ɣuṛ-es wayen ineǧsen, ur ikeččem ɣuṛ-es win ixeddmen cceṛ neɣ win yeskiddiben ; anagar wid yețțujerden di tektabt n tudert n Izimer ara ikecmen ɣer dinna. 	 Og intet urent skal komme inn i den, og ingen som farer med stygghet og løgn, men bare de som er innskrevet i livsens bok hos Lammet.


Igenni yenneḍ am tẓeṛbit yețțlen, idurar ț-țegzirin meṛṛa ḥerrken seg imukan-nsen. 	 Og himmelen vek bort, likesom en bokrull som rulles sammen, og hvert fjell og hver ø blev flyttet fra sitt sted.


ayagi i d-yenna ț-țideț. Daymi, ilaq a ten-tenhuḍ s lewɛaṛa, iwakken ad sɛun liman iseḥḥan ; 	 Dette vidnesbyrd er sant. Derfor skal du tale dem strengt til rette, forat de må bli sunde i troen,


ara yessiweḍ ɣer lekmal-is di lweqt i gextaṛ : ad isdukkel ayen akk yellan ama deg igenwan ama di lqaɛa, seddaw lḥekma n Lmasiḥ. 	 om en husholdning i tidenes fylde: at han atter vilde samle alt til ett i Kristus, både det som er i himlene, og det som er på jorden;


Teslam i wayen i d-qqaṛen : Ḥemmel amdakkel-ik, tkeṛheḍ aɛdaw ik. 	 I har hørt at det er sagt: Du skal elske din næste og hate din fiende.


D acu twalam ? Ma yella win yesɛan meyya wulli dɣa teɛṛeq-as yiwet deg-sent, ur ițțaǧa ara țesɛa uțesɛin-nni nniḍen di lexla iwakken a d-inadi ɣef tin i s-iɛeṛqen ? 	 Hvad tykkes eder? om et menneske har hundre får, og ett av dem forviller sig, forlater han da ikke de ni og nitti i fjellet og går bort og leter efter det som har forvillet sig?


Yuḥenna yeḥka-d ayen akk yeẓra. Iched-ed ɣef wawal n tudert akk ț-țideț i d-yewwi Sidna Ɛisa Lmasiḥ. 	 som har vidnet om Guds ord og Jesu Kristi vidnesbyrd, alt det han så.


Ur nezmir ara a d-nini belli d nukni i gxeddmen ccɣel-agi s tezmert-nneɣ lameɛna d Sidi Ṛebbi i ɣ-d-ițțaken tazmert deg wayen akk i nxeddem. 	 ikke at vi av oss selv duer til å uttenke noget som av oss selv, men vår duelighet er av Gud,


Ma d nekk ur bɣiɣ ad zuxxeɣ s wacemma, anagar s lmut n Ɛisa Lmasiḥ ɣef wumidag ; axaṭer s lmut n Lmasiḥ ɣef wumidag uɣaleɣ ur ḥsibeɣ ara ddunit-agi, akken daɣen ddunit ur iyi-teḥsib ara ula d nekk. 	 Men det være langt fra mig å rose mig uten av vår Herre Jesu Kristi kors; for ved det er verden blitt korsfestet for mig og jeg for verden.


Iwacu i yi testeqsayeḍ ? Steqsi widak i yi-slan amek i sen-hedṛeɣ, nutni ẓran akk ayen i d-nniɣ. 	 Hvorfor spør du mig? Spør dem som har hørt mig, om hvad jeg har talt til dem! se, de vet hvad jeg har sagt.


Bulus d Silas ɛeddan si temdinin n Anfibulis akk-d Abulunis, wwḍen ɣer temdint n Tiṣalunik anda sɛan wat Isṛail lǧameɛ. 	 Efterat de hadde reist igjennem Amfipolis og Apollonia, kom de til Tessalonika, hvor jødene hadde en synagoge.


Di lweqt-is, Sidna Dawed yexdem lebɣi n Sidi Ṛebbi ; mi gemmut, yețwamḍel ger lejdud-is, tura lǧețța-s terka deg uẓekka. 	 For David sov inn, efterat han i sin levetid hadde tjent Guds råd, og han blev samlet med sine fedre og så tilintetgjørelse;


At Isṛail wehmen, qqaṛen : Ur yeɣṛi ara d lɛulama yerna yessen tira iqedsen, ansi i s-d-tekka tmusni-yagi ? 	 Jødene undret sig da og sa: Hvor har han sin lærdom fra, han som ikke er oplært?


meɛna m'ara d-yuɣal wul n wemdan ɣer Sidi Ṛebbi, leḥjab-nni itekkes ; 	 men når det omvender sig til Herren, blir dekket tatt bort.


Nnan-as : Waqila iffeɣ-ikem leɛqel ! Lameɛna teṭṭef deg wayen i d tenna. 	 De sa til henne: Du er fra sans og samling. Men hun forsikret at det var således. Da sa de: Det er hans engel.


Sidi Ṛebbi ixdem annect-agi meṛṛa iwakken ad nadin fell-as ; ahat a t-afen s usferfed, nețța ur nebɛid ara ɣef mkul yiwen deg-nneɣ. 	 forat de skulde lete efter Gud, om de dog kunde føle og finne ham, enda han ikke er langt borte fra nogen eneste av oss.


Mi ɛeddan tlata waguren, nerkeb yiwen lbabuṛ n temdint n Skandriya iwumi qqaṛen Dyuskuṛ, isɛeddan ccetwa di tegzirt-nni ; 	 Da nu tre måneder var gått, fór vi derfra på et skib fra Aleksandria som hadde hatt vinterleie ved øen og hadde tvillingene til merke;


Ayagi akk ara yedṛun, ad yili am lqeṛḥ amezwaru n tmeṭṭut iṭṭfen addud. 	 Men alt dette er begynnelsen til veene.


M'ara d-uɣalen si ssuq, ur tețțen ara alamma uɣen luḍu. ?ṭfen daɣen deg waṭas n lɛaddat nniḍen : tarda n yeqbac, n tbuqalin, akk-d lḥilat meṛṛa n nnḥas. 	 og når de kommer fra torvet, eter de ikke før de har vasket sig, og det er meget annet som de har vedtatt å holde: vaskninger av beger og krus og kobberkar og benker.


ad țweṣṣint tilawin ad ḥemmlent irgazen-nsent d warraw nsent, 	 forat de kan lære de unge kvinner å elske sine menn og sine barn,


M'ara ɛeddin wussan-nni n leɛtab, iṭij ad inqes, aggur ur d-ițțak ara tiziri-ines, itran a d-ɣlin seg igenni, tizmar n igenwan ad rgagint. 	 Men straks efter de dagers trengsel skal solen bli formørket, og månen ikke gi sitt skinn, og stjernene skal falle ned fra himmelen, og himmelens krefter skal rokkes.


Yis i nesɛa tudert, i nteddu, i nețțili ; d ayen i d-nnan daɣen kra seg imedyazen-nwen : « ula d nukkni, darraw-is ! » 	 For i ham er det vi lever og rører oss og er til, som også nogen av eders skalder har sagt: For vi er også hans ætt.


?adret ad yili gar-awen win ara yeṭṭixṛen ɣef ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, ara yesɛun lɣecc, a t-yeǧǧ ad yefk ixulaf deg wul-is alamma yuɣal d ugur ara iḍuṛṛen wiyaḍ. 	 Og gi akt på at ikke nogen viker tilbake fra Guds nåde, at ikke nogen bitter rot skal vokse op og volde men, og mange bli smittet ved den,


Lameɛna kunwi tugim a d-tasem ɣuṛ-i aț-țesɛum tudert. 	 og I vil ikke komme til mig for å få liv.


Ilaq-awen aț-țefkem azal i zzwaǧ, argaz ț-țmeṭṭut-is ur țemyexdaɛen ara axaṭer Sidi Ṛebbi ad iɛaqeb wid izennun ileḥḥun deg yir abrid. 	 Ekteskapet være i akt og ære hos alle, og ektesengen usmittet! for horkarler og ekteskapsbrytere skal Gud dømme.


?ader ihi aț-țuɣal tafat yellan deg-k d ṭṭlam. 	 Se derfor til at lyset i dig ikke er mørke!


Lameɛna feṛḥet imi i tețțekkim di leɛtab n Lmasiḥ, axaṭer asm' ara d-tban tmanegt-is, aț-țfeṛḥem yid-es lfeṛḥ d ameqqran. 	 men i samme mon som I har del i Kristi lidelser, skal I glede eder, forat I også i hans herlighets åpenbarelse kan glede eder med jubel.


Tekker-ed yiwet n tbuciḍant, tessalay-ed lemwaji ɣer teflukt tețțacaṛ-iț. 	 Og det kom en sterk stormvind, og bølgene slo inn i båten, så at den holdt på å fylles.


Ula d kunwi yellan am izṛa yeddren, dduklet iwakken ad ibedd wexxam i deg ara izdeɣ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi. Aț-țilim ț-țajmaɛt n lmuqedmin ara iqeddmen s yisem n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ, iseflawen iqedsen ara iɛeǧben i Sidi Ṛebbi. 	 og bli også I opbygget som levende stener til et åndelig hus, et hellig presteskap til å frembære åndelige offer, som tekkes Gud ved Jesus Kristus.


Nceggeɛ-awen ihi Yuda akk-d Silas ara wen-d-yeṣṣiwḍen s yiman nsen imeslayen-agi : 	 Vi har da sendt Judas og Silas, som også skal forkynne eder det samme muntlig.


Nenna-yawen-t-id si zik, a s-d ɛiwdeɣ tura : yețwanɛel win ara wen-d ibeccṛen lexbaṛ n lxiṛ yemxalafen ɣef win i tqeblem ! 	 Som vi før har sagt, så sier jeg og nu igjen: Om nogen forkynner eder et annet evangelium enn det som I har mottatt, han være forbannet!


Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ur teẓrim ara ayen akka i d tessutrem ! Eɛni tzemrem aț-țeswem si tbuqalt-agi n lemṛaṛ ara sweɣ ? NNnan-as : Ih a Sidi, nezmer ! 	 Men Jesus svarte og sa: I vet ikke hvad det er I ber om. Kan I drikke den kalk jeg skal drikke? De sa til ham: Det kan vi.


Mi d-yenna ayagi, iddem-ed aɣṛum, iḥmed Ṛebbi zdat-sen meṛṛa, yebḍa-t, yebda itețț. 	 Da han hadde sagt dette, tok han et brød, takket Gud for alles øine og brøt det og begynte å ete;


Sidna Ɛisa yenna yasen : Imeqqranen n ddunit ḥekmen s ddreɛ ɣef yigduden-nsen yerna țțusemman d at lxiṛ. 	 Da sa han til dem: Kongene hersker over sine folk, og de som bruker makt over dem, kalles deres velgjørere.


Tafat tețfeǧǧiǧ di ṭṭlam, yerna ṭṭlam ur ț-iqbil ara. 	 Og lyset skinner i mørket, og mørket tok ikke imot det.


Mazal-iten țmeslayen, Sidna Ɛisa s yiman-is ibedd-ed gar-asen. Yenna yasen : Sslam fell-awen. 	 Mens de talte om dette, stod han selv midt iblandt dem og sa til dem: Fred være med eder!


Yassa, Ɛubed, Buɛaz, Salmun, Naḥsun, 	 sønn av Isai, sønn av Obed, sønn av Boas, sønn av Salmon, sønn av Nahson,


Ger wid yellan yid-es, yiwen ur yefhim acuɣeṛ i s-yenna ayagi. 	 Men ingen av dem som satt til bords, skjønte hvad han mente med det han sa til ham;


Akka i tedṛa d wat Isṛail : kra n tṣedwa țwagezment si tzemmurt, kečč a win ur nelli ara n wat Isṛail, yellan d aḥeccad, tețwaleqmeḍ deg umkan-nsent ; ma yella tețțekkiḍ deg izuṛan n tzemmurt d zzit-is, 	 Om nu allikevel nogen av grenene blev avbrutt, og du som var en vill oljekvist, blev innpodet iblandt dem og fikk del med dem i oljetreets rot og fedme,


Sidna Ɛisa yenna-yasen : Anida-t liman-nwen ? Tɛeǧǧben, țergigin, qqaṛen wway gar-asen : Anwa-t wagi ? Izmer ad yefk lameṛ i waḍu d lebḥeṛ yerna țțaɣen as awal ! 	 Og han sa til dem: Hvor er eders tro? Men de blev forferdet og undret sig og sa til hverandre: Hvad er da dette for en, som endog byder vindene og vannet, og de er ham lydige?


ad iliɣ d baba-twen, kunwi aț-țilim d arraw-iw, d yess-i ; akka i d-yenna Ṛebbi Bab n tezmert. 	 og jeg vil være eder en far, og I skal være mig sønner og døtre, sier Herren, den Allmektige.


Imezdaɣ-is setṛeḥben yis-nneɣ, xedmen-aɣ lxiṛ d ameqqran ; ceɛlen times axaṭer yekkat ugeffur ( lehwa ), yerna d asemmiḍ. 	 De innfødte viste ikke liten menneskekjærlighet mot oss; de tendte op en ild og tok sig av oss alle sammen, da det hadde begynt å regne og var koldt.


Imiren agellid ad yini i wid yellan ɣer uyeffus-is : Aset-ed a kunwi iburek Baba, aț-țweṛtem tagelda i wen-ițțuheggan seg wasmi i tebda ddunit. 	 Da skal kongen si til dem ved sin høire side: Kom hit, I min Faders velsignede! arv det rike som er beredt eder fra verdens grunnvoll blev lagt!


Exdem lmeǧhud-ik iwakken a d taseḍ uqbel ccetwa. Bulus, Buden, Linus, Kludya d watmaten akk nniḍen țsellimen-d fell-ak. 	 Gjør dig umak for å komme før vinteren! Eubulus og Pudens og Linus og Klaudia og alle brødrene hilser dig.


Win yebɣan ad izuxx, ad izuxx s wayen ixeddem Sidi Ṛebbi. 	 Men den som roser sig, rose sig i Herren!


Sidna Ɛisa yenna-yas : A yell-i, imi tumneḍ yis-i teḥliḍ ! Ṛuḥ di talwit. 	 Da sa han til henne: Datter! din tro har frelst dig; gå bort i fred!


Ihi d acu i sɛan n wat Isṛail sennig wiyaḍ ? D acu n nnfeɛ yellan di ṭṭhaṛa ? 	 Hvad fortrin har da jøden? eller hvad gagn er det i omskjærelsen?


Inelmaden n Yeḥya xebbṛen-t ɣef wayen akk yedṛan. 	 Og Johannes' disipler fortalte ham om alt dette. Da kalte Johannes to av sine disipler til sig,


Mi gewweḍ lexbaṛ-agi ɣer tejmaɛt n watmaten n temdint n Lquds, ceggɛen Barnabas armi d Antyuc. 	 Denne tidende kom da menigheten i Jerusalem for øre, og de sendte Barnabas ut for å dra til Antiokia;


Ma tessnem-iyi, aț-țissinem ula d Baba. Atan tura tessnem-t yakan yerna teẓram-t. 	 Hadde I kjent mig, da hadde I også kjent Faderen, og fra nu av kjenner I ham og har sett ham.


Ma yella tețțemsalamem d watmaten-nwen kan, d acu n lxiṛ i txedmem ? Ula d imednuben xeddmen akken. 	 Og om I hilser bare på eders brødre, hvad stort gjør I da? Gjør ikke også hedningene det samme?


Akken tețḥasabem wiyaḍ ara kkun-iḥaseb Sidi Ṛebbi. A wen-d-iktil s lkil s wayes tețțektilim i wiyaḍ. 	 og med det samme mål som I måler med, skal eder måles igjen.


ma d iɛdawen n Sidi Ṛebbi, iseḥḥaren, wid ixeddmen cceṛ, wid ineqqen timegṛaḍ, wid iɛebden lmeṣnuɛat d ssadaț, wid ixeddmen ticmatin d wid yeskiddiben ama s imeslayen nsen ama s lecɣal-nsen, ur keččmen ara ɣer temdint. 	 Men utenfor er hundene og trollmennene og horkarlene og manndraperne og avgudsdyrkerne og enhver som elsker og taler løgn.


?ef wayagi Sidna Ɛisa daɣen yemmut beṛṛa n temdint iwakken s idammen-is, ad yessizdeg agdud meṛṛa. 	 derfor led også Jesus utenfor porten, forat han ved sitt eget blod kunde hellige folket.


Ataya lmegget-nni yeffeɣ-ed seg uẓekka, idaṛṛen-is d ifassen-is țțlen, udem-is iɣumm s lekfen. Sidna Ɛisa yenna i wid yellan dinna : Kkset-as lekfen, teǧǧem-t ad iṛuḥ ! 	 Da kom den døde ut, bundet med liksvøp på føtter og hender, og om hans ansikt var bundet en svededuk. Jesus sier til dem: Løs ham og la ham gå!


Ass-nni kan mi geɣli yiṭij, Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is : Eyyaw a nzegret agummaḍ n lebḥeṛ. 	 Og samme dag, da det var blitt aften, sa han til dem: La oss fare over til hin side!


Sidi Ṛebbi mazal a yi-iḥader ɣef wayen akk n diri yerna ad iyi-isellek iwakken ad kecmeɣ tagelda-ines yellan deg igenwan. I nețța tamanegt si lǧil ɣer lǧil ! Amin ! 	 Herren skal fri mig fra all ond gjerning og frelse mig inn i sitt himmelske rike; ham være æren i all evighet! Amen.


Akken yura di tira iqedsen : Sidna Ibṛahim yețkel ɣef Ṛebbi, daymi i gețwaḥseb d aḥeqqi . 	 for hvad sier Skriften? Abraham trodde Gud, og det blev regnet ham til rettferdighet;


Bulus d Barnabas mi ten-yewweḍ lexbaṛ, beddlen amkan ṛuḥen ɣer tmurt n Likawnya, ɣer temdinin n Listra, d Derba akk-d tudrin i sent-id yezzin ; 	 og de merket dette, flydde de til byene i Lykaonia, Lystra og Derbe, og landet deromkring,


Bulus yenna-yasen : Yeḥya yesseɣḍes wid akk iqeblen ad beddlen tikli, yeqqaṛ i wegdud ad amnen s win ara d-yasen deffir-es, yeɛni s Sidna Ɛisa. 	 Da sa Paulus: Johannes, han døpte med omvendelses dåp, idet han sa til folket at de skulde tro på den som kom efter ham, det er på Jesus.


M'ara k-n-ceggɛeɣ gma-tneɣ Artimas neɣ Tucik, ilaq-ak a d-ṛuḥeḍ a nemlil di temdint n Nikubulis, dinna ara sɛeddiɣ ccetwa. 	 Når jeg sender Artemas eller Tykikus til dig, da gjør dig umak for å komme til mig i Nikopolis; for der har jeg tenkt å bli vinteren over.


Sɛut zzwaṛa am warkasen deg yidaṛṛen-nwen, daymen theggam i ubecceṛ n lexbaṛ n lxiṛ. 	 Og ombundet på føttene med den ferdighet til kamp som fredens evangelium gir,


Deg yiwet n teswiɛt, tergagi lqaɛa ; ataya yiwen n lmelk n Sidi Ṛebbi, iṣubb-ed seg igenni, iqeṛṛeb ɣer uẓekka, iswexxeṛ ablaḍ-nni, yeqqim fell-as. 	 Og se, det kom et stort jordskjelv; for en Herrens engel fór ned fra himmelen og trådte til og veltet stenen fra og satte sig på den.


Daymi, win ara yeṣṣemẓin iman-is am weqcic-agi amecṭuḥ, d nețța ara yilin d ameqqran di tgelda n igenwan. 	 Derfor, den som gjør sig liten som dette barn, han er den største i himlenes rike;


Acu ara ɣ-yawin a nḥaseb wid n beṛṛa ? Eɛni mačči d wid yellan gar-awen i glaq aț-țḥasbem ? 	 For hvad har vel jeg med å dømme dem som er utenfor? dømmer ikke også I bare dem som er innenfor?


Tecceɛceɛ am lyaman yeṣfan yețṛeqṛiqen am djaj, ț-țamanegt n Sidi Ṛebbi i gersen fell-as. 	 den hadde Guds herlighet, og dens lys var som den kosteligste sten, som krystallklar jaspis.


Mi yuɣalen iɛessasen i d-yețwaceggɛen a t-ṭṭfen, lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen nnan-asen : Iwacu ur t-id-tewwim ara ? 	 Tjenerne kom da til yppersteprestene og fariseerne, og disse sa til dem: Hvorfor har I ikke ført ham hit?


Sidi Ṛebbi yesɛa tazmert a kkun id yeṛzeq s lbaṛakat n mkul ṣṣenf, ur kkun-ițxaṣṣa wacemma deg wayen akk teḥwaǧem yerna aț-țesɛum s zzyada iwakken aț-țizmirem aț-țseddqem. 	 Og Gud er mektig til å gi eder all nåde i rikelig mål, forat I alltid i alle ting kan ha alt det I trenger til, og således rikelig kan gjøre all god gjerning,


A wen-d-fkeɣ yiwen n lameṛ d ajdid : « myeḥmalet wway gar awen. Akken i kkun-ḥemmleɣ, myeḥmalet wway gar-awen.» 	 Et nytt bud gir jeg eder, at I skal elske hverandre; likesom jeg har elsket eder, skal også I elske hverandre.


D nețța i gessalayen lebni, yesseǧhad-it iwakken ad yuɣal d lǧameɛ iqedsen n Sidi Ṛebbi. 	 i hvem hver bygning føies sammen og vokser til et hellig tempel i Herren,


Axaṭer kra n win yessuturen a s-d ițunefk, win ițqelliben ad yaf, win yesṭebṭuben a s-d-ldin tawwurt. 	 For hver den som beder, han får, og den som leter, han finner, og den som banker på, for ham skal det lukkes op.


Ɣef wayen yeɛnan win yellan d awal n tudert, i gellan si tazwara : nesla-yas yerna neẓra-t s wallen-nneɣ, nnulent ifassen-nneɣ yerna nerra ddehn-nneɣ ɣuṛ-es. 	 Det som var fra begynnelsen, det som vi har hørt, det som vi har sett med våre øine, det som vi skuet og våre hender følte på - om livets Ord


M'ara wen-heggiɣ amkan, a d uɣaleɣ a kkun-awiɣ yid-i akken anda lliɣ aț-țilim ula d kunwi. 	 og når jeg er gått bort og har beredt eder sted, kommer jeg igjen og vil ta eder til mig, forat også I skal være der jeg er.


?sellimet ɣef Ambliyatus gma tneɣ, win eɛzizen fell-i di Lmasiḥ. 	 Hils Amplias, min elskede i Herren.


yeggul s Win yeddren si lǧil ɣer lǧil , Win i d-ixelqen igenni, lqaɛa d lebḥeṛ d wayen yellan deg-sen, a d-yedṛu kullec mbla leɛḍil. 	 og svor ved ham som lever i all evighet, han som skapte himmelen og det som er i den, og jorden og det som er på den, og havet og det som er i det, at det ikke skal være mere tid,


Walaɣ yiwen uɛewdiw d aḥcici. Win i t-id-irekben isem-is lmut, tetbeɛ-it-id laxeṛt ; tețțunefk-asen-d tezmert ɣef ṛṛbeɛ n ddunit, iwakken ad snegren imdanen s ujenwi, s laẓ, s lehlak akk-d lewḥuc n lexla. 	 Og jeg så, og se, en gul hest, og han som satt på den, hans navn var døden, og dødsriket fulgte med ham; og det blev gitt dem makt over fjerdedelen av jorden, til å drepe med sverd og med sult og med pest og ved villdyrene på jorden.


Ur țaǧǧat ara iman-nwen a kkun ɣuṛṛen yedrimen, setqenɛet s wayen tesɛam. Sidi Ṛebbi s yiman-is yenna d : U r k-țaǧǧaɣ ara, ad iliɣ yid-ek. 	 Eders ferd være uten pengekjærhet, så I nøies med det I har; for han har sagt: Jeg vil ingenlunde slippe dig og ingenlunde forlate dig,


imeslayen nsen ur țfakan ara axaṭer ččuṛen s yir ixemmimen teɛṛeq-asen tideț, ɣilen s ṭṭaɛa n Sidi Ṛebbi ara uɣalen d imeṛkantiyen. 	 stadig krangel iblandt mennesker som er fordervet i sitt sinn og har tapt sannheten, idet de akter gudsfrykten for en vei til vinning.


Ayen akk yuran si zik, yura iwakken a nelmed amek ara nesɛu asirem s ṣṣbeṛ akk-d țmeṛǧiwt i d-țakent tira iqedsen. 	 For alt som før er skrevet, det er skrevet oss til lærdom, forat vi skal ha håp ved det tålmod og den trøst som skriftene gir.


Walaɣ daɣen deg igenni licaṛa nniḍen tameqqrant yesteɛǧiben ; sebɛa n lmalayekkat ṭṭfent sebɛa n lmuṣibat tineggura, axaṭer yis-sent ara innekmal wurrif n Sidi Ṛebbi. 	 Og jeg så et annet tegn i himmelen, stort og underfullt: syv engler som hadde de syv siste plager; for med dem er Guds vrede fullendt.


Ṛṛusul n Sidna Ɛisa nnan-as : A Sidi ssemɣeṛ liman-nneɣ ! 	 Og apostlene sa til Herren: Øk vår tro!


Meɛna ṭṭfen aqeddac-nni, wwten-t, qecɛen-t ifassen-is d ilmawen. 	 og de tok og slo ham, og lot ham gå bort med tomme hender.


Yura daɣen : D lmuḥal ad kecmen ɣer westeɛfu-inu. 	 og på dette sted igjen: Sannelig, de skal ikke komme inn til min hvile.


Tban-ed licaṛa ț-țameqqrant deg igenni : walaɣ yiwet tmeṭṭut tesburr-ed iṭij am llebsa, aggur seddaw iḍaṛṛen-is, tesɛa ɣef wuqeṛṛuy-is taɛeṣṣabt n tnac yitran. 	 Og et stort tegn blev sett i himmelen: en kvinne, klædd med solen, og månen under hennes føtter, og på hennes hode en krone av tolv stjerner,


Imiren, Sidna Ɛisa yenna i inelmaden-is ad sɣimen lɣaci ț-țirebbaɛ ɣef leḥcic. 	 Og han bød dem å la alle sette sig ned i det grønne gress, lag ved lag.


Axaṭer ma yella walebɛaḍ ur yezmir ara ad idebbeṛ ɣef wexxam is, amek ara idebbeṛ di tejmaɛt n Sidi Ṛebbi ? 	 - men hvis nogen ikke vet å styre sitt eget hus, hvorledes kan han da ha omsorg for Guds menighet? -


Iyunaniyen-agi ṛuḥen ɣer Filibus ajlili n taddart n Bitsayda, nnan-as : Nebɣa a nẓer Sidna Ɛisa ! 	 Disse gikk da til Filip, som var fra Betsaida i Galilea, og bad ham og sa: Herre! vi vil gjerne se Jesus.


Ma yella ulac ḥeggu n lmegtin, ihi Lmasiḥ daɣen ur d-iḥyi ara. 	 Men er det ikke nogen opstandelse av døde, da er heller ikke Kristus opstanden;


Ma yella gar-awen win iwumi i d-iweḥḥa Sidi Ṛebbi kra, ilaq ad iɛass alamma yessusem win akken yellan yețmeslay. 	 og får en annen en åpenbaring mens han sitter der, da skal den første tie.


Lqebṭan ameqqran iddem aqcic-nni seg ufus, ɛezlen iman-nsen ɣer ṭṭeṛf ; yenna-yas : D acu i tebɣiḍ a yi-t-id-tiniḍ ? 	 Den øverste høvedsmann tok ham da ved hånden og gikk til side og spurte: Hvad er det du har å melde mig?


Nezmer a d-nini : anda ara d tban tmanegt icceɛceɛen zik-nni zdat tin n tura ? Tuɣal d ulac ! 	 for det herlige har i dette stykke ingen herlighet mot hin overvettes rike herlighet.


Skud mazal tafat n wass, ilaq-aɣ a nexdem lecɣal n win i yi-d iceggɛen ; iteddu-d yiḍ anda yiwen ur yezmir ad ixdem. 	 Jeg må gjøre hans gjerninger som har sendt mig, så lenge det er dag; natten kommer da ingen kan arbeide.


Mi gesla belli d Ɛisa anaṣari i d-iɛeddan, yebda yețɛeggiḍ yeqqaṛ : A Ɛisa, a Mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i ! 	 og da han hørte at det var Jesus fra Nasaret, begynte han å rope: Jesus, du Davids sønn! miskunn dig over mig!


Win yesɛan leḥmala n tideț ur ițnadi ara ad ixdem cceṛ, ur yețnadi ara ɣef nnfeɛ-ines, ur izeɛɛef ur yețțaṭṭaf cceḥnat ; 	 den gjør intet usømmelig, søker ikke sitt eget, blir ikke bitter, gjemmer ikke på det onde;


Sidna Ɛisa mi t-iwala ijaweb-ed s tmusni, yenna-yas : Ur tebɛideḍ ara ɣef tgelda n Sidi Ṛebbi. Ulac win i s-d-yernan asteqsi nniḍen. 	 Og da Jesus så at han svarte forstandig, sa han til ham: Du er ikke langt borte fra Guds rike. Og ingen vågde mere å spørre ham.


yenna-yas : A mmi-s n Cciṭan yeččuṛen ț-țiḥila d lexdeɛ ! Ay aɛdaw n lḥeqq ! Ar melmi ara tesseɛwajeḍ akka iberdan n lewqam n Sidi Ṛebbi ? 	 Du som er full av all svik og all ondskap, du djevelens barn, all rettferdighets fiende! vil du ikke holde op med å forvende Herrens rette veier?


Atan wayen yessenǧasen amdan, mačči d učči mbla tarda n ifassen i t-yessenǧasen. 	 Dette er det som gjør mennesket urent; men å ete med uvaskede hender gjør ikke mennesket urent.


Tassatin n udlifen 	 Grafiske programmer


?rez imeslayen iqedsen i tlemdeḍ s ɣuṛ-i, eddu yis-sen s liman d leḥmala i nesɛa di Ɛisa Lmasiḥ. 	 Ha til forbillede de sunde ord som du har hørt av mig, i tro og kjærlighet i Kristus Jesus;


Yeḥya yerra-yasen : Nekk sseɣḍaseɣ-kkun deg waman ; yella gar-awen yiwen ur t-tessinem ara, 	 Johannes svarte dem: Jeg døper med vann; midt iblandt eder står den I ikke kjenner,


Atan ihi, axxam-nwen ad ixlu yerna nniɣ-awen, ur iyi-tẓerrem ara alamma d asmi ara tinim : Ad ițțubarek win i d-yusan s yisem n Sidi Ṛebbi. 	 Se, eders hus skal overlates eder selv. Jeg sier eder at I ikke skal se mig før den stund kommer da I sier: Velsignet være han som kommer i Herrens navn!


Ma yella twalam ilaq ad ṛuḥeɣ nekk s yiman-iw, ad ddun yid-i. 	 men er det verdt at jeg selv reiser, skal de reise i følge med mig.


kunwi d ayla n Lmasiḥ, Lmasiḥ d ayla n Sidi Ṛebbi. 	 men I hører Kristus til, og Kristus hører Gud til.


Ay at Galasya ur nessin leṣlaḥ nsen ! Anwa i kkun-iseḥḥren kunwi iwumi i d-nessefhem akken ilaq lmut n Ɛisa Lmasiḥ ɣef wumidag ? 	 I uforstandige galatere! hvem har forgjort eder, I som har fått Jesus Kristus malt for øinene som korsfestet?


S wakka ihi aṭas n lemfaṣel i gellan, meɛna lǧețța yiwet. 	 Men nu er det mange lemmer, men ett legeme.


Win yesɛan leḥmala n tideț ur t-tkeččem ara tugdi ; leḥmala n tideț tessufuɣ tugdi, axaṭer tugdi tețțas-ed si lxuf n lɛiqab, win yețɛicin di tugdi werɛad yessaweḍ ɣer leḥmala n tideț. 	 Frykt er ikke i kjærligheten, men den fullkomne kjærlighet driver frykten ut; for frykt har straffen i sig; men den som frykter, er ikke blitt fullkommen i kjærligheten.


Ikker-ed ger imaṣriyen, yelmed akk tamusni-nsen ifazen. Yuɣal d argaz amusnaw, izewṛen ama deg yimeslayen ama di lecɣal. 	 Og Moses blev oplært i all egypternes visdom, og han var mektig i ord og gjerninger.


Buṭrus iḍfeṛ-it, ikcem ɣer wefrag n lmuqeddem ameqqran, yeqqim akk-d iɛessasen n lǧameɛ iwakken ad iẓer amek ara tefru temsalt. 	 Og Peter fulgte ham langt bakefter like til yppersteprestens gård, og han gikk inn og satte sig hos tjenerne for å se hvad enden vilde bli.


Gma-tneɣ Ibafras n tmurt-nwen, yellan d aqeddac n Ɛisa Lmasiḥ ițsellim-ed fell-awen ; yezga ideɛɛu ɣer Ṛebbi fell-awen iwakken aț-țeṭṭfem, aț-țennernim di liman yerna aț-țilim twejdem aț-țxedmem lebɣi n Sidi Ṛebbi. 	 Epafras hilser eder, han som er fra eders by, en Kristi Jesu tjener som alltid strider for eder i sine bønner, at I må stå fullkomne og fullvisse i all Guds vilje;


Ɛasset, ṭṭfet di liman, ilit d irgazen, ǧehdet. 	 Vær årvåkne, stå fast i troen, vær mandige, vær sterke!


ur sɣaṛayet ara ulawen-nwen am wasmi i jehlen lejdud-nwen m'akken i yi-sserfan deg unezṛuf 	 da forherd ikke eders hjerter som ved forbitrelsen, på fristelsesdagen i ørkenen,


?as akken ur ssineɣ ara ad mmeslayeɣ, lameɛna ssneɣ Sidi Ṛebbi akken ilaq yerna nbeggen awen-t-id acḥal n tikkal di mkul lḥaǧa ! 	 men er jeg enn ulærd i tale, så er jeg det dog ikke i kunnskap; tvert imot har vi alltid lagt den for dagen for eder i alle stykker.


Nekk ur ẓriɣ ara belli d nețța, meɛna Sidi Ṛebbi i yi-d iceggɛen iwakken ad sɣeḍseɣ deg waman, yenna-yi-d : « Aț-țwaliḍ Ṛṛuḥ iṣubb-ed seg igenni, a d-yers ɣef yiwen wergaz, d nețța ara yesɣeḍsen imdanen s Ṛṛuḥ iqedsen. » 	 Og jeg kjente ham ikke; men han som sendte mig for å døpe med vann, han sa til mig: Den du ser Ånden komme ned og bli over, han er den som døper med den Hellige Ånd;


Yeḥya yenna-yasen : Nekk sseɣḍaseɣ-kkun deg waman, meɛna a d-yas win yesɛan tazmert akteṛ-iw ; ur uklaleɣ ara ad fsiɣ ula d lexyuḍ n warkasen-is. Nețța a kkun-isseɣḍes s Ṛṛuḥ iqedsen ț-țmes. 	 da svarte Johannes og sa til alle: Jeg døper eder med vann; men den kommer som er sterkere enn jeg, han hvis skorem jeg ikke er verdig til å løse; han skal døpe eder med den Hellige Ånd og ild;


Tucik, gma-tneɣ eɛzizen i ɣef țekleɣ, aṛfiq-nneɣ di leqdic ɣef Ssid-nneɣ, a wen-n-yawi lexbaṛ-iw. 	 Hvorledes det går mig, det skal Tykikus fortelle eder alt sammen, han min elskede bror og trofaste hjelper og medtjener i Herren,


Mi ewwḍen ɣer temdint n Kafernaḥum. llan deg wexxam, Sidna Ɛisa yesteqsa-ten : ?ef wacu i tețmeslayem deg webrid ? 	 Og de kom til Kapernaum, og da han var kommet inn i huset, spurte han dem: Hvad var det I talte om på veien?


Semɛun Buṭrus i t-id-itebɛen ilḥeq-ed. Yekcem ɣer daxel u?ekka, iwala lekfen di lqaɛa, 	 Simon Peter kom da bakefter ham, og han gikk inn i graven, og så at linklærne lå der,


Yuda (mačči Yudas n Qeṛyut), yenna-yas : A Sidi, acuɣeṛ i nukkni kan i tebɣiḍ a d-sbeggneḍ iman-ik, mačči i ddunit meṛṛa ? 	 Judas - ikke Iskariot - sier til ham: Herre! hvad kommer det av at du vil åpenbare dig for oss og ikke for verden?


Inelmaden-is tḥeyyṛen, qqimen țemyex?aṛen wway gar-asen. Kull yiwen yeqqaṛ deg wul-is : ?ef anwa i d-yenna imeslayen-agi ? 	 Disiplene så på hverandre, de kunde ikke skjønne hvem det var han talte om.


iwakken ad yedṛu wayen yenna nnbi Iceɛya : 	 forat det skulde opfylles som er talt ved profeten Esaias, som sier:


Mi gerra lɣaci, Sidna Ɛisa yerkeb di teflukt, iṛuḥ ɣer tmurt n Magadan. 	 Og da han hadde latt folket fare, gikk han i båten og kom til landet ved Magadan.


Ɛerraɣ tijmuyaɛ nniḍen imi i yi-d-țceggiɛen idrimen iwakken ad qedceɣ fell-awen. 	 Andre menigheter skattla jeg, idet jeg tok lønn av dem for å tjene eder, og da jeg var hos eder og kom i trang, falt jeg ikke nogen til byrde;


Andriyus gma-s n Semɛun Buṭrus, yellan seg inelmaden, yenṭeq ɣer Sidna Ɛisa yenna-yas : 	 En av hans disipler, Andreas, Simon Peters bror, sier til ham:


Mi qesdeɣ ad xedmeɣ annect-agi, eɛni ur xemmemeɣ ara ? Neɣ m'ara qesdeɣ ad xedmeɣ kra, ma nniɣ-ed anɛam neɣ ala uɣaleɣ beddleɣ ṛṛay, eɛni d lebɣi-inu i țnadiɣ ? 	 Da jeg nu altså vilde dette, gikk jeg da kan hende lettsindig frem? eller hvad jeg foresetter mig, foresetter jeg mig det på kjødelig vis, så at der hos mig skulde være både ja, ja og nei, nei?


Ma txeḍbeḍ tameṭṭut, ur țnadi ara a ț-teǧǧeḍ ; m'ur tezwiǧeḍ ara, ur țnadi ara aț-țzewǧeḍ. 	 Er du bundet til en kvinne, da søk ikke å bli løst fra henne; er du ikke bundet til en kvinne, da søk ikke en kvinne!


lḥekma n tgeldit-ik a d-tass, llebɣi-k ad idṛu di lqaɛa aakken yedṛa deg igenwan. 	 komme ditt rike; skje din vilje, som i himmelen, så og på jorden;


Akken ițwaḥseb ccix ara yețwaḥseb unelmad-is. Daɣen akken yella wemɛellem ara yili uqeddac-is. MMa semman i bab n wexxam Balzabul iḥekkmen ɣef leǧnun, amek ur țsemmin ara akkenni i wat wexxam-is ! 	 det er nok for disippelen at han blir som sin mester, og tjeneren som sin herre; har de kalt husbonden Be'elsebul, hvor meget mere da hans husfolk!


Sidna Ɛisa yewwi-yasen-d lemtel-agi iwakken ad deɛɛun daymen ɣer Sidi Ṛebbi ur feččlen ara. 	 Og han sa en lignelse til dem om at de alltid skulde bede og ikke bli trette.


Ini-yi-d anwa i gesɛan lḥeqq : lejdud nneɣ isamariyen ɛebbden Ṛebbi ɣef wudrar-agi, ma d kunwi s wat Isṛail teqqaṛem amkan anda i glaq a neɛbed Ṛebbi, d Lquds. 	 Våre fedre tilbad på dette fjell, og I sier at i Jerusalem er det sted hvor en skal tilbede.


Ula d Sidna Musa mi i d-yeɣṛa lumuṛ akken llan di Tawṛat, yeddem-ed taciṭa akk-d taḍuṭ tazeggaɣt, yebbeɣ-iten deg idammen n iɛejmiyen d iqelwacen akk-d waman, iṛucc yis-sen taktabt iqedsen akk-d wegdud meṛṛa, 	 for da ethvert bud efter loven var blitt forkynt av Moses for alt folket, tok han blodet av kalvene og bukkene tillikemed vann og skarlagenrød ull og isop og sprengte det både på boken selv og på alt folket, idet han sa:


Nufa dinna atmaten i ɣ iḥellelen a neqqim yid-sen sebɛa wussan, syenna nkemmel abrid ɣer temdint n Ṛuma. 	 Der fant vi brødre, og de bad oss bli syv dager hos dem; og så kom vi til Rom.


Lameɛna kunwi : ḥemmlet iɛdawen-nwen, xedmet lxiṛ, ṛeḍlet mbla ṭṭmeɛ, akka ara tesɛum lfayda tameqqrant, ara tilim d arraw n Sidi Ṛebbi ɛlayen. Axaṭer Ṛebbi d aḥnin ula ɣef yemcumen akk-d wid inekkṛen lxiṛ. 	 Men elsk eders fiender, og gjør vel og lån uten å vente noget igjen! så skal eders lønn være stor, og I skal være den Høiestes barn; for han er god mot de utakknemlige og onde.


M'ara sen-fkeɣ ayen akk i sen-d jemɛen, ad ikfu ccɣel-agi, imiren ad ṛuḥeɣ ɣer tmurt n Sbanya, a n-ɛeddiɣ ɣuṛ-wen. 	 Når jeg da har fullført dette og lagt denne frukt i deres hender, vil jeg dra derfra gjennem eders by til Spania,


Akken yennum, Bulus yekcem ɣer lǧameɛ ; tlata smanat, mkul ass n westeɛfu, ițmeslay yid-sen ɣef wawal n Ṛebbi. 	 Efter sin sedvane gikk Paulus inn til dem, og på tre sabbatsdager holdt han samtale med dem ut av skriftene,


Mi d-ffɣen si temdint n Yiriku, aṭas n lɣaci i d-iḍefṛen Sidna Ɛisa. 	 Og da de gikk ut fra Jeriko, fulgte meget folk ham.


Ufant azṛu-nni iqeflen aẓekka, yegrareb akkin. 	 Men de fant stenen veltet fra graven,


Di temdint n Ikunyum, Bulus d Barnabas kecmen daɣen ɣer lǧameɛ n wat Isṛail, beccṛen-asen lexbaṛ n lxiṛ ; aṭas n Iyunaniyen akk-d wat Isṛail i gumnen. 	 I Ikonium skjedde det da at de sammen gikk inn i jødenes synagoge og talte således at en stor mengde både av jøder og av grekere kom til troen.


axaṭer ɣef leḥsab n imeslayen-ik ara tețțuḥasbeḍ, d imeslayen-ik ara d-isbeggnen ma d aḥeqqi i telliḍ neɣ d amcum. 	 for efter dine ord skal du kjennes rettferdig, og efter dine ord skal du fordømmes.


Xedmet ayen yelhan iwakken aț-țerrem takmamt i imejhal ur nefhim ; d wagi i d lebɣi n Sidi Ṛebbi. 	 For således er det Guds vilje at I ved å gjøre det gode skal målbinde de uvettige menneskers vankundighet,


Axaṭer atmaten-nneɣ n Masidunya akk-d wid n Akaya jemɛen-d ayen ara fken i watmaten-nneɣ imasiḥiyen n temdint n Lquds, i gellan d igellilen. 	 For Makedonia og Akaia har villet gjøre et sammenskudd for de fattige blandt de hellige i Jerusalem.


Fsin imurar i imextafen bran asen ɣer lebḥeṛ, fsin daɣen imurar i imeqdafen s wacu nehṛen lbabuṛ ; dɣa ssulin yiwen ubeḥnuq yellan ɣer zdat n lbabuṛ iwakken a ten-yawi waḍu ɣer rrif n lebḥeṛ. 	 De kappet da ankerne og lot dem falle i havet, og løste tillike de taug som de hadde surret rorene med; så heiste de seilet for vinden og holdt ned på stranden.


Mi d-ṣubben seg udrar, Sidna Ɛisa iweṣṣa-ten : Ur ḥekkut i yiwen ayen teẓram, alamma yeḥya-d Mmi-s n bunadem si ger lmegtin. 	 Og da de gikk ned av fjellet, bød han dem at de ikke skulde fortelle nogen hvad de hadde sett, før Menneskesønnen var opstanden fra de døde.


Sṭerḥbet yis s lfeṛḥ d ameqqran, s wakken yuklal yal yiwen yellan deg ubrid n Lmasiḥ ; qadṛet imdanen am wigi 	 Ta derfor imot ham i Herren med all glede, og hold slike i ære;


Iqeṛṛeb ɣuṛ-es Yeblis yenna-yas : Ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ini-yasen i yedɣaɣen-agi ad uɣalen d aɣṛum. 	 Og fristeren kom til ham og sa: Er du Guds Sønn, da si at disse stener skal bli til brød!


Ur qebbel ara win ara iccetkin ɣef wemdebbeṛ n tejmaɛt anagar ma ḥedṛen sin neɣ tlata inagan ara d-icehden fell-as. 	 Ta ikke imot nogen klage mot en eldste uten efter to eller tre vidner.


Lḥaǧa tamezwarut, myeḥmalet wway gar-awen seg wul, axaṭer leḥmala tețsamaḥ aṭas n ddnubat. 	 og ha fremfor alle ting inderlig kjærlighet til hverandre! for kjærligheten skjuler en mangfoldighet av synder.


yenna : A tamdint n Lquds ! Lemmer teẓriḍ ass-agi ayen ara m-d-ifken lehna ! Lameɛna tura ayagi yeffer ɣef wallen-im ! 	 Visste også du, om enn først på denne din dag, hvad som tjener til din fred! Men nu er det skjult for dine øine.


Kra n tilawin walant wid i sent-yemmuten uɣalen-d si ger lmegtin, wiyaḍ țwaqehṛen meɛna ur qbilen ara ṛṛeḥma n yemdanen iwakken ad sɛun ḥeggu n tideț. 	 kvinner fikk sine døde igjen ved opstandelse; andre blev utspent til pinsel og vilde ikke ta imot utløsning, forat de kunde få del i en bedre opstandelse;


Amdan ițeddun s lɛeqliya n ddunit ur iqebbel ara ayen i d-ițțasen s ɣuṛ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi imi ɣuṛ-es ayagi d lehbala ; ur yezmir ara a t-yissin axaṭer s Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi i nezmer a t-nefhem. 	 Men et naturlig menneske tar ikke imot det som hører Guds Ånd til; for det er ham en dårskap, og han kan ikke kjenne det, for det dømmes åndelig;


Acuɣeṛ tețwaliḍ axeclaw yellan di tiṭ n gma-k ur tețwaliḍ ara tigejdit yellan di tiṭ-ik ? 	 Og hvorfor ser du splinten i din brors øie, men bjelken i ditt eget øie blir du ikke var?


Amakar yețțas-ed kan iwakken ad yaker, ad yezlu, ad yessenger. Nekk usiɣ-ed iwakken ad fkeɣ tudert i wulli-inu, tudert s tugeț (ṭaqa). 	 Tyven kommer bare for å stjele og myrde og ødelegge; jeg er kommet forat de skal ha liv og ha overflod.


M'ara d-yas wass-nni ur tețțuɣalem ara a yi-testeqsim. A wen iniɣ s tideț : ayen akk ara tessutrem i Baba s yisem-iw a wen-t-id-yeqbel. 	 Og på den dag skal I ikke spørre mig om noget. Sannelig, sannelig sier jeg eder: Alt det I beder Faderen om, skal han gi eder i mitt navn.


Lmalayekkat meṛṛa zzin-t-ed i ukersi-nni n lḥekma, i lecyux akk-d ṛebɛa lxuluq-nni ; uɣalent ɣef wudem zdat ukersi-nni n lḥekma țɛebbident Sidi Ṛebbi, 	 Og alle englene stod omkring tronen og om de eldste og om de fire livsvesener, og de falt ned for tronen på sitt åsyn og tilbad Gud og sa:


A nṛeṣṣi tamuɣli-nneɣ di Ɛisa Lmasiḥ, nețța i ɣ-d-ildin abrid n liman yerna yessawaḍ-it ɣer lekmal ; mi geẓra lfeṛḥ i t-yețṛaǧun, yeqbel leɛtab ɣef wumidag, yeqbel tamḥeqṛanit akk-d lḥecma, dɣa yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi. 	 idet vi ser på troens ophavsmann og fullender, Jesus, han som for den glede som ventet ham, led tålmodig korset, uten å akte vanæren, og nu sitter på høire side av Guds trone.


ur yețwaxtaṛ ara kan d aṛfiq, lameɛna ț-țijmuyaɛ n watmaten i t-ixtaṛen iwakken a ɣ-iɛiwen di ccɣel agi yeɛnan ssadaqa ɣef ddemma n tmanegt n Sidi Ṛebbi, s wakka daɣen a d-nbeggen acḥal nebɣa a nɛiwen wiyaḍ. 	 Og ikke bare det, men som også er valgt av menighetene til å reise sammen med oss med denne kjærlighetsgave som kommer i stand ved vår tjeneste, for å fremme Herrens egen ære og vår redebonhet;


A tawaɣit n tilawin ara yilin s tadist akk-d țid ara yeṣṣuṭuḍen deg wussan-nni. 	 Ve de fruktsommelige og dem som gir die, i de dager!


Smeḥset-ed mliḥ, ma tesɛam imeẓẓuɣen isellen ! 	 Om nogen har ører å høre med, han høre!


Yuḥenna yenna i Sidna Ɛisa : A Sidi, nwala yiwen wergaz yessufuɣ leǧnun s yisem-ik ; nugi-yas imi ur iteddu ara yid-nneɣ. 	 Johannes sa til ham: Mester! vi så en som ikke er i følge med oss, drive ut onde ånder i ditt navn, og vi forbød ham det, fordi han ikke var i følge med oss.


iẓekwan ldin, aṭas seg iḥeqqiyen yemmuten, ḥyan-d 	 og gravene åpnedes, og mange av de hensovede helliges legemer stod op,


Sidna Ɛisa yenna-d annect-agi mi gesselmad deg wefrag n lǧameɛ iqedsen, zdat wemkan anda srusun lweɛdat. Ula d yiwen ur yesris afus-is fell-as axaṭer urɛad d-yewwiḍ wass-is. 	 Disse ord talte han ved tempelkisten, mens han lærte i templet, og ingen grep ham; for hans time var ennu ikke kommet.


A ten-aya ṛebɛa yergazen wwin-d yiwen wukrif i Sidna Ɛisa. 	 Og de kom til ham med en verkbrudden, som blev båret av fire mann;


Sidna Ɛisa yessawel i tnac-nni inelmaden, iceggeɛ-iten sin sin, yefka yasen tazmert ad ssufɣen iṛuḥaniyen. 	 Og han kalte de tolv til sig og begynte å sende dem ut, to og to, og gav dem makt over de urene ånder.


Ṛebbi, Illu n lejdud-nneɣ yesseḥya-d Sidna Ɛisa, win akken i tenɣam, i tsemmṛem ɣef lluḥ. 	 Våre fedres Gud opvakte Jesus, som I drepte ved å henge ham på et tre;


Lɛeskeṛ zḍan taɛeṣṣabt s isennanen, ssersen-as-ț ɣef wuqeṛṛuy, selsen-as daɣen abeṛnus azeggaɣ, 	 Og stridsmennene flettet en krone av torner og satte den på hans hode, og de kastet en purpurkappe om ham, og gikk frem for ham og sa:


Lmasiḥ ur iyi-d-iceggeɛ ara iwakken ad sɣeḍseɣ meɛna iceggeɛ iyi-d ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ ; mačči s yimeslayen i d-yekkan si lefhama n wemdan iwakken ur tekkseɣ ara lqima i lmut n Lmasiḥ ɣef wumidag. 	 For Kristus har ikke utsendt mig for å døpe, men for å forkynne evangeliet, ikke med vise ord, for at Kristi kors ikke skulde tape sin kraft.


Win ur nelli ara yid-i, ixulef-iyi ; win ur d-njemmeɛ ara yid-i ițḍeggiɛ ! 	 Den som ikke er med mig, han er imot mig, og den som ikke samler med mig, han spreder.


Ma yella tṛeṭṭlem i wid kan i teẓram a wen-d-rren, d acu i trebḥem ɣer Sidi Ṛebbi ? Imcumen daɣen ṛeṭṭlen i imddukal-nsen iwakken ad afen aṛeṭṭal ula d nutni. 	 Og om I låner til dem som I håper å få igjen av, hvad er det å takke eder for? Også syndere låner til syndere for å få like igjen.


Salmun d Raḥab ǧǧan-d Buɛaz, Buɛaz akk-d Rut sɛan-d Ɛubed, Ɛubed yeǧǧa-d Yassa. 	 Salmon fikk sønnen Boas med Rahab; Boas fikk sønnen Obed med Rut; Obed fikk sønnen Isai;


Seg imiren, Hiṛudus ițqellib ad ineɣ Yeḥya, meɛna ikukra agdud n wat Isṛail axaṭer ḥesben-t akk d nnbi. 	 Og han vilde gjerne slå ham ihjel, men fryktet for folket; for de holdt ham for en profet.


Yefka lameṛ, ad nɣen s usekkin Yeɛqub gma-s n Yuḥenna. 	 Jakob, Johannes' bror, avlivet han med sverd,


?as akken lehlak-iw yeɛfen, ur teɛyim deg-i, ur iyi-teḥqiṛem, lameɛna telham yis-i am akken d lmelk n Sidi Ṛebbi neɣ d Ɛisa Lmasiḥ s yiman-is i lliɣ. 	 og til tross for den fristelse som voldtes eder ved mitt kjød, ringeaktet og avskydde I mig ikke. I tok imot mig som en Guds engel, ja, som Kristus Jesus.


Mi i ɣ-d-yelḥeq di temdint n Assus, yerkeb yid-nneɣ di lbabuṛ ɣer temdint n Mitilan ; 	 Da han nu møtte oss i Assus, tok vi ham ombord, og kom til Mitylene,


Iɛsekṛiyen-nni ṭṭfen idrimen-nni, xedmen ayen akk i sen-d-nnan lmuqedmin. Tamsalt-agi țɛawaden-ț-id wat Isṛail ar ass-a. 	 De tok da pengene, og gjorde som de blev lært; og dette rykte kom ut blandt jødene, og har holdt sig til denne dag.


yenna-yasen : Win iqeblen aqcic am wagi ɣef ddemma n yisem-iw d nekk i geqbel, win i yi-qeblen, yeqbel win i yi-d iceggɛen. Win yessimẓiyen iman-is gar-awen d nețța i d ameqqran. 	 og sa til dem: Den som tar imot dette lille barn for mitt navns skyld, tar imot mig, og den som tar imot mig, tar imot ham som sendte mig; for den som er den minste iblandt eder alle, han er stor.


meɛna m'ara d-yaweḍ wayen innekmalen, ayen ixuṣṣen meṛṛa ad imḥu. 	 men når det fullkomne kommer, da skal det som er stykkevis, få ende.


Ger widak-nni i d-yusan ad ɛeggden di temdint n Lquds, llan kra n iyunaniyen. 	 Men der var nogen grekere blandt dem som pleide å dra op for å tilbede på høitiden;


ixebbeṛ-aɣ-ed ɣef leḥmala s wayes i kkun-yeččuṛ Ṛṛuḥ iqedsen. 	 han som også har fortalt oss om eders kjærlighet i Ånden.


Aṭas seg imezwura ara yuɣalen d ineggura, aṭas seg ineggura ara yuɣalen d imezwura. 	 Men mange som er de første, skal bli de siste, og de siste de første.


Semɛun awaṭani, Yudas n Qeṛyut, win akken ixedɛen Sidna Ɛisa. 	 Simon Kananeus og Judas Iskariot, han som forrådte ham.


Imiren ula d nutni a s-d-rren : A Sidi, melmi i k-neẓra telluẓeḍ neɣ teffudeḍ d abeṛṛani neɣ d aɛeryan, d amuḍin neɣ d ameḥbus, ur d-nelhi ara yid-ek ? 	 Da skal også de svare ham og si: Herre! når så vi dig hungrig eller tørst eller fremmed eller naken eller syk eller i fengsel og tjente dig ikke?


Mi walan annect-nni n lɣaci, at Isṛail usmen, sseɛwajen s rregmat ayen i d-yeqqaṛ Bulus. 	 Men da jødene så folkehopen, blev de fulle av nidkjærhet og motsa det som blev sagt av Paulus, ja motsa og spottet.


Iqeṛṛeb ɣuṛ-es, idhen leǧruḥ-is s zzit d ccṛab, icudd iten ; isserkeb-it ɣef zzayla-s, yewwi-t ɣer yiwen wexxam n yemsafren, ilha-d yid-es. 	 og han gikk bort til ham og forbandt hans sår og helte olje og vin i dem, og han løftet ham op på sitt eget dyr og førte ham til et herberge og pleide ham.


Axaṭer neẓra anwa i d-yennan : ?țaṛ d ayla-w, d nekk ara ten-ixelṣen akken uklalen Yenna daɣen : D nețța ara iḥasben agdud-is. 	 Vi kjenner jo ham som har sagt: Mig hører hevnen til, jeg vil gjengjelde, og atter: Herren skal dømme sitt folk.


Ṛṛuḥ iqedsen ixebbeṛ-ed ɛinani belli deg ussan ineggura, aṭas ara iwexxṛen ɣef liman di Lmasiḥ, ad tebɛen wid i ten-ițɣuṛṛun s uselmed i d-yețțasen s ɣuṛ leǧnun. 	 Men Ånden sier med tydelige ord at i de kommende tider skal nogen falle fra troen, idet de holder sig til forførende ånder og djevlers lærdommer


Yerna a s ssekneɣ acḥal ara yeɛteb ɣef ddemma n yisem-iw. 	 for jeg vil vise ham hvor meget han skal lide for mitt navns skyld.


Tnac ṛṛusul-nni snejmaɛen-d inelmaden meṛṛa, nnan-asen : Mačči d lḥeqq a neǧǧ Awal n Sidi Ṛebbi di rrif iwakken a nelhi d wefṛaq n lqut i mkul yiwen. 	 Da kalte de tolv hele disippelskaren sammen og sa: Det er ikke tilbørlig at vi forlater Guds ord og gjør tjeneste ved bordene;


Yiwen ur izmir ad ikcem ɣer wexxam n wergaz iǧehden iwakken a d-yaker ayla-s, m'ur t-yuriz ara uqbel ! M'ara t-yarez, imiren yezmer ad yaker axxam-is meṛṛa ! 	 Men ingen kan gå inn i den sterkes hus og røve hans gods uten at han først har bundet den sterke; da kan han plyndre hans hus.


qqaṛen-as : A win ițhuddun lǧameɛ iqedsen ibennu-t di tlata wussan, sellek iman-ik ma d Mmi-s n Ṛebbi i telliḍ, ers-ed seg umidag-nni. 	 Du som bryter ned templet og bygger det op igjen på tre dager, frels dig selv! Er du Guds Sønn, da stig ned av korset!


Akka, liman-nwen ur yețrus ara ɣef tmusni n yemdanen, meɛna ɣef tezmert n Sidi Ṛebbi. 	 forat eders tro ikke skulde være grunnet på menneskers visdom, men på Guds kraft.


Ɣaḍen aṭas Sidna Ɛisa, yennul allen-nsen, imiren kan yuɣal-iten-id yeẓri, dɣa ddan yid-es. 	 Da ynkedes Jesus inderlig og rørte ved deres øine; og straks fikk de sitt syn igjen, og de fulgte ham.


Ma llan wid yețmeslayen timeslayin ur nețwassen ara, sin neɣ tlata a d-mmeslayen meɛna yal yiwen s nnuba-s, yerna ilaq ad yili win ara d-yesfehmen ayen i d-qqaṛen. 	 Taler nogen med tunge, da la det være to eller i det høieste tre hver gang, og den ene efter den annen, og la én tyde det!


Si temdint n Mili, Bulus iceggeɛ ɣer imeqqranen n tejmaɛt n temdint n Ifasus iwakken a d-asen. 	 Fra Milet sendte han da bud til Efesus og kalte menighetens eldste til sig.


yeḥmed Sidi Ṛebbi yebḍa-t yenna : « Wagi d lgețța-w yețțunefken fell awen, xeddmet ayagi iwakken a yi-d țmektayem. » 	 takket og brøt det og sa: Dette er mitt legeme, som er for eder; gjør dette til minne om mig!


Yenwa ad fehmen watmaten-is belli s ufus-is ara ten-isellek Sidi Ṛebbi ; lameɛna nutni ur fhimen ara. 	 Han tenkte da at hans brødre skulde forstå at Gud gav dem frelse ved hans hånd; men de forstod det ikke.


Eɛni ur teẓrim ara belli wid ixeddmen lbaṭel ur keččmen ara ɣer tgelda n Sidi Ṛebbi ? Ur țɣuṛṛut ara iman-nwen axaṭer kra n win yețɛicin di leḥṛam neɣ wid iɛebbden lmeṣnuɛat, wid ixeddmen zzna, at leɛṛuṛ, 	 Eller vet I ikke at de som gjør urett, ikke skal arve Guds rike? Far ikke vill! Hverken horkarler eller avgudsdyrkere eller ekteskapsbrytere eller bløtaktige eller de som synder mot naturen,


Mi llan tețțen yenna-yasen : A wen-iniɣ tideț : yiwen seg-wen ad iyi-izzenz. 	 Og mens de åt, sa han: Sannelig sier jeg eder: En av eder skal forråde mig.


Ikker iṛuḥ ɣer baba-s. Akken qṛib ad yaweḍ ɣer wexxam, baba-s iɛqel-it-id si lebɛid, iɣaḍ-it, yuzzel-ed ɣuṛ-es. Yeṭṭef-it ger iɣallen-is isellem fell-as. 	 Og han stod op og kom til sin far. Men da han ennu var langt borte, så hans far ham, og han ynkedes inderlig, og løp til og falt ham om halsen og kysset ham.


Ɣuṛ-wat aț-țɣilem d lehna i d wwiɣ ɣer ddunit ; mačči d lehna i d-wwiɣ, meɛna d ccwal i d-wwiɣ. 	 I må ikke tro at jeg er kommet for å sende fred på jorden; jeg er ikke kommet for å sende fred, men sverd.


Ḥemmleɣ-kkun meṛṛa s yisem n Ɛisa Lmasiḥ. 	 Min kjærlighet er med eder alle i Kristus Jesus.


Lɛalem-nni n ccariɛa yebɣan ad yefk lḥeqq i yiman-is, yenna i Sidna Ɛisa : Anwa-ten wiyaḍ-agi ? 	 Men da han vilde gjøre sig selv rettferdig, sa han til Jesus: Hvem er da min næste?


wid iccetkan fell-as ur d-nnin acemma seg wayen țrajuɣ a t-id-inin. 	 Men da anklagerne stod omkring ham, fremførte de ikke nogen klage for slikt som jeg hadde tenkt;


Axaṭer isaduqiyen qqaṛen ulac ḥeggu, ulac lmalayekkat, ulac leṛwaḥ ; ma d ifariziyen, nutni umnen s wannect agi. 	 For sadduseerne sier at det ikke er nogen opstandelse, heller ikke nogen engel eller ånd; men fariseerne lærer begge deler.


Mi wwin Sidna Ɛisa, mmugren-d yiwen wergaz n temdint n Qiṛwan ițțusemman Semɛun, yuɣal-ed si lexla ; ḥettmen fell-as ad ibbib amidag-nni, ad iddu deffir Sidna Ɛisa. 	 Og da de førte ham bort, tok de fatt på en mann ved navn Simon, fra Kyrene, som kom fra landet, og de la korset på ham, forat han skulde bære det efter Jesus.


Akken i gwala lɣaci iteddu-d ɣuṛ-es, Sidna Ɛisa yenṭeq ɣer Filibus yenna-yas : Ansi ara d-naɣ aɣṛum i wannect agi n lɣaci ? 	 Da nu Jesus løftet sine øine og så at meget folk kom til ham, sa han til Filip: Hvor skal vi kjøpe brød, så disse kan få mat?


Ifariziyen nnan-as : Acuɣer xeddmen inelmaden-ik ayen ur nelli ara d leḥlal deg wass n ssebt ? 	 Og fariseerne sa til ham: Se, hvorfor gjør de på sabbaten det som ikke er tillatt?


Sɛedday lweqt-ik di leqṛaya d ubecceṛ d uselmed n wawal n Ṛebbi i wiyaḍ, alamma usiɣ-en. 	 Legg vinn på oplesningen av Skriften, på formaningen, på læren, inntil jeg kommer!


Yenna-yasen daɣen : Axxam anda stṛeḥben yis-wen qqimet ɣuṛ-sen alamma tṛuḥem. 	 Og han sa til dem: Hvor I kommer inn i et hus, der skal I bli til I drar videre fra det sted.


Sidi Ṛebbi yenna-d : d nekk i d amezwaru i d aneggaru, d Win yellan si tazwara, yellan ass-a, ara d-yuɣalen ; d nekk i d Bab n tezmert. . 	 Jeg er Alfa og Omega, sier Gud Herren, han som er og som var og som kommer, den Allmektige.


Dɣa Bulus yenna : A k-id-iwet Ṛebbi a bu sin wudmawen ! Teqqimeḍ aț-țḥekmeḍ fell-i s ccariɛa, lameɛna kečč s yiman-ik txulfeḍ-ț imi tumreḍ ad iyi wten. 	 Da sa Paulus til ham: Gud skal slå dig, du kalkede vegg! Og du sitter her for å dømme mig efter loven, og du bryter loven ved å byde at de skal slå mig?


Mi d-yeɣli yiḍ, Sidna Ɛisa d inelmaden-is ffɣen si temdint. 	 Og når det blev aften, gikk han ut av byen.


Atmaten-is s yiman-nsen ur uminen ara yis. 	 For heller ikke hans brødre trodde på ham.


Ay atmaten a kkun-nenhu s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ : sbeɛdet iman-nwen ɣef atmaten imeɛdazen, ițɛicin akken bɣan, mačči am akken i wen-t-nesselmed. 	 Men vi byder eder, brødre, i vår Herre Jesu Kristi navn at I skal dra eder tilbake fra enhver bror som vandrer utilbørlig og ikke efter den lærdom som de fikk av oss.


Axaṭer ma xedmen annect-a i wesɣaṛ akken d azegzaw amek ara tedṛu d uquṛan ? 	 For gjør de så med det grønne tre, hvorledes skal det da gå det tørre?


Skud mazal-iyi ddreɣ, ilaq-iyi a kkun-nhuɣ iwakken ur tɣeflem ara. 	 allikevel akter jeg det for riktig, så lenge jeg er i denne hytte, å vekke eder ved påminnelse,


Ay at sin wudmawen ! Imi tessnem aț-țɛeqlem lḥal n yigenni d lqaɛa, amek ur tezmirem ara aț-țɛeqlem zzman-agi ? 	 I hyklere! Jordens og himmelens utseende vet I å tyde; hvorfor kan I da ikke tyde denne tid?


Mi d-teɣli tmeddit, Sidna Ɛisa yusa-d akk-d tnac-nni inelmaden. 	 Og da det var blitt aften, kom han med de tolv.


Wehmen, ččuṛen wulawen-nsen d lfeṛḥ armi ur zmiren ara ad amnen ayen țwalin, dɣa yenna-yasen : Yella dagi wayen ara ččeɣ ? 	 Men da de ennu ikke trodde for glede, og undret sig, sa han til dem: Har I her noget å ete?


Akken llan țmeslayen, Sidna Ɛisa iqeṛṛeb ɣuṛ-sen, yedda yid-sen. 	 Og det skjedde mens de talte sammen og spurte hverandre, da kom Jesus selv nær til dem og vandret sammen med dem;