ma neǧǧa-t ad ikemmel akka, lɣaci akk ad amnen yis ; a d-asen iṛumaniyen a ɣ-hudden lǧameɛ-nneɣ ț-țmurt-nneɣ. 	 Lar vi ham holde ved således, da vil alle tro på ham, og romerne vil komme og ta både vårt sted og vårt folk.


Yenna-yasen : ?usseɣ s leḥzen n lmut ; qqimet dagi, ɛiwzet ! 	 og han sier til dem: Min sjel er bedrøvet inntil døden; bli her og våk!


Amdebbeṛ di tejmaɛt ur ilaq ara ad yili d ajdid di liman di Ɛisa Lmasiḥ, m'ulac a t-yekcem zzux, aț-țedṛu yid-es akken tedṛa d Cciṭan. f+ 	 ikke en nyomvendt, forat han ikke skal bli opblåst og falle i djevelens dom.


Inelmaden-nni yellan di teflukt seǧǧden zdat Sidna Ɛisa nnan-as : Ț-țideț, d kečč i d Mmi-s n Ṛebbi ! 	 Men de som var i båten, kom og falt ned for ham og sa: Sannelig, du er Guds Sønn!


Ihi ɣef lǧehd-agi i t-ixuṣṣen i glaq ad yefk iseflawen ɣef yiman-is nețța akk-d yemdanen nniḍen ɣef ddemma n ddnubat-nsen. 	 og for dens skyld må frembære syndoffer, som for folket, så og for sig selv.


Nekk yellan d ameqqran n tejmaɛt, i Kirya i gextaṛ Sidi Ṛebbi akk-d warraw-is i ḥemmleɣ s tideț. Mačči d nekk kan i kkun iḥemmlen, meɛna ula d wid akk yesnen tideț ; 	 Den eldste - til den utvalgte frue og hennes barn, som jeg elsker i sannhet, og ikke bare jeg, men og alle som har lært sannheten å kjenne,


yenna-yasen : Ṛuḥet ɣer taddart yellan ɣer zdat, dinna aț-țafem taɣyult akk-d mmi-s, brut-asen-d, tawim-iyi-ten-id. 	 Gå inn i den by som ligger rett for eder, og straks skal I finne en aseninne bundet og en fole hos den; løs dem, og før dem til mig!


Maḥat, Matatya, Camɛi, Yusef, Yuda, 	 sønn av Ma'at, sønn av Mattatias, sønn av Sime'i, sønn av Josek, sønn av Joda,


Axaṭer yis i d-iqqaṛ Sidi Ṛebbi anɛam i wayen meṛṛa i gewɛed. Ihi s yisem n Ɛisa Lmasiḥ i d-neqqaṛ daɣen amin i Sidi Ṛebbi iwakken a t-neḥmed a t-ncekkeṛ. 	 for så mange som Guds løfter er, i ham har de sitt ja, derfor får de og ved ham sitt amen, Gud til ære ved oss.


S wakka ara nẓer belli di tideț i nella, yerna ad yethedden wul-nneɣ zdat Sidi Ṛebbi, 	 Og på dette skal vi kjenne at vi er av sannheten, og så skal vi stille våre hjerter tilfreds for hans åsyn;


Asmi i yi-d-ibeggen Sidi Ṛebbi Mmi-s iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ i t-iɛnan ger wid ur nelli ara n wat Isṛail, ur cawṛeɣ ula d yiwen ; 	 efter sin vilje åpenbarte sin Sønn i mig, forat jeg skulde forkynne evangeliet om ham blandt hedningene, da samrådde jeg mig ikke med kjød og blod,


Lameɛna nekk qqaṛeɣ-d tideț, daymi ur iyi-tețțamnem ara. 	 Men mig tror I ikke, fordi jeg sier eder sannheten.


Ma d gma-tneɣ Ticik atan ceggɛeɣ-t ɣer temdint n Ifasus. 	 Tykikus har jeg sendt til Efesus.


Mi d-wwḍen ɣer Sidna Ɛisa, walan win akken tezdeɣ terbaɛt n iṛuḥaniyen yeqqim, yelsa llebsa, yuɣal-ed ɣer leɛqel-is ; imiren ikcem-iten lxuf. 	 Og de kom til Jesus og så den besatte sitte påklædd og ved sans og samling, han som hadde vært besatt av legionen, og de blev forferdet.


A wen-iniɣ tideț : ma yufa-ț, ad ifṛeḥ yis akteṛ n țesɛa uțesɛin-nni nniḍen ur neɛṛiq ara. 	 Og hender det at han finner det, sannelig sier jeg eder: Han gleder sig mere over det enn over de ni og nitti som ikke har forvillet sig.


Di temdint n Qiṣarya, yella yiwen wergaz iwumi qqaṛen Kurnilyus, d lqebṭan n yiwet n terbaɛt isem-is « tarbaɛt n Selyan ». 	 Det var en mann i Cesarea ved navn Kornelius, høvedsmann ved den hærdeling som kaltes den italiske;


Tura ṛṛeḥma-s tameqqrant ters-ed fell-i s liman d leḥmala yellan deg-s. 	 og vår Herres nåde blev overvettes stor med tro og kjærlighet i Kristus Jesus.


Eddmeɣ-d taktabt-nni tamecṭuḥt seg ufus n lmelk iwakken aț-țeččeɣ, mi ț-greɣ deg imi-w ufiɣ-ț ț-țaẓidant, lameɛna mi tewweḍ ɣer uɛebbuḍ-iw, ččuṛen iẓerman-iw ț-țeṛzeg. 	 Og jeg tok den lille bok av engelens hånd og åt den; og i min munn var den søt som honning; og da jeg hadde ett den, svidde det i min buk.


Awi amur-ik n leɛtab am uɛsekṛi n Lmasiḥ. 	 Lid ondt med mig som en god Kristi Jesu stridsmann!


Imiren lɛeskeṛ gezmen imurar n teflukt, ǧǧan-ț aț-țeɣli ɣer lebḥeṛ. 	 Da kappet krigsfolket taugene på båten og lot den falle.


Amarezg n uqeddac-agi ara d-yaf bab n wexxam m'ara d-yaweḍ, yelha d ccɣel-nni. 	 Salig er den tjener som hans husbond finner å gjøre så når han kommer.


Argaz-nni i gezdeɣ lǧen, izḍem fell-asen yekkat-iten armi rewlen seg wexxam d iɛeryanen, yerna jerḥen. 	 Og mannen som den onde ånd var i, sprang inn på dem og vant på dem begge to og overmannet dem, så at de måtte fly nakne og sårede ut av huset.


Kunwi daɣen m'ara twalim yewweḍ-ed wannect-agi ḥṣut belli tageldit n Ṛebbi teqṛeb-ed. 	 Således skal også I, når I ser dette skje, vite at Guds rike er nær.


Ur tecfim ara belli xebbṛeɣ kkun id yakan ɣef ayagi asm'akken lliɣ yid-wen ? 	 Minnes I ikke at jeg sa eder dette da jeg ennu var hos eder?


ur ițmenni ara ayen icemten am akken xeddmen imejhal ur nessin ara Sidi Ṛebbi. 	 ikke i lystens brynde, som hedningene, som ikke kjenner Gud;


Lameɛna d lsas i gessers Sidi Ṛebbi ara idumen : Ssid-nneɣ yeẓra wid yellan d ayla-s ; f+ yura daɣen win ara yinin nekk d ayla-s, ilaq ad yexḍu i wayen n diri. f+ 	 Men Guds faste grunnvoll står og har dette segl: Herren kjenner sine, og: Hver den som nevner Herrens navn, skal avstå fra urettferdighet!


Țcuddun tiɛekkmin ẓẓayen țɛebbin-tent ɣef tuyat n yemdanen, ma d nutni țțagin a ten-ɛiwnen ula s yixef n iḍuḍan-nsen. 	 de binder svære byrder, som er vanskelige å bære, og legger dem på menneskenes skuldrer, men selv vil de ikke røre dem med sin finger.


Yusef yellan seg izuṛan n Sidna Dawed, yuli ula d nețța si taddart n Naṣaret n tmurt n Jlili ɣer Bitelḥem, taddart n lejdud-is yellan di tmurt n Yahuda. 	 Men også Josef drog op fra Galilea, fra byen Nasaret, til Judea, til Davids stad, som heter Betlehem, fordi han var av Davids hus og ætt,


yellan d lǧețța n Lmasiḥ ; deg-s i gețțili yerna d nețța i d kullec di ddunit meṛṛa. 	 som er hans legeme, fylt av ham som fyller alt i alle.


Sidna Ɛisa yenna-yasen : Lemmer ț-țideț d Ṛebbi i d Baba twen tili tḥemmlem-iyi axaṭer s ɣuṛ-es i d-kkiɣ, s ɣuṛ-es i d-usiɣ ɣuṛ-wen. Ur d-usiɣ ara s yiman-iw lameɛna d nețța i yi-d-iceggɛen. 	 Jesus sa til dem: Var Gud eders far, da elsket I mig; for jeg er utgått fra Gud og kommer fra ham; for jeg er heller ikke kommet av mig selv, men han har utsendt mig.


S yimeslayen-agi, sḥeṛcen lɣaci akk-d lḥakem n temdint. 	 Da folket og by-dommerne hørte dette, blev de forferdet,


Mi fkan lameṛ a nerkeb lbabuṛ ɣer tmurt n Selyan, ǧǧan Bulus akk-d kra n imeḥbas nniḍen i yiwen ufesyan n terbaɛt n Qayṣer, isem-is Xulyus. 	 Da det nu var avgjort at vi skulde seile avsted til Italia, overgav de både Paulus og nogen andre fanger til en høvedsmann ved navn Julius ved den keiserlige hærdeling.


Buṭrus mi gwala ayagi, yenṭeq ɣer lɣaci yenna : Ay at Isṛail, acuɣeṛ akka twehmem deg wayen yedṛan ? Acuɣeṛ i d-țmuqulem ɣuṛ-nneɣ, am akken d nukkni i gesselḥan argaz-agi s tezmert-nneɣ neɣ s ṭṭaɛa-nneɣ ? 	 Da Peter så dette, svarte han folket: Israelittiske menn! Hvorfor undrer I eder over dette? eller hvorfor stirrer I på oss som om vi av vår egen kraft eller gudsfrykt hadde gjort at han går omkring?


Ur teẓrim ara belli wid ixeddmen di lǧameɛ țțawin-d lqut-nsen si lǧameɛ ? Ur teẓrim ara daɣen lmuqeddem izellun i Ṛebbi iseflawen i d-țțawin medden, yețțawi amur-is seg-sen ? 	 Vet I ikke at de som gjør tjeneste i templet, får sin føde av templet, og de som tjener ved alteret, deler med alteret?


Atan Ṛebbi d inigi, acḥal i kkun ccedhaɣ axaṭer ḥemmleɣ-kkun s leḥnana n Ɛisa Lmasiḥ ; 	 For Gud er mitt vidne hvorledes jeg lenges efter eder alle med Kristi Jesu hjertelag.


D acekkeṛ i nebɣa a d-ncekkeṛ iman-nneɣ mi d-nenna imeslayen agi ? Eɛni neḥwaǧ ula d nukni a wen-nawi tibṛatin n lewṣaya neɣ a tent-id-nawi s ɣuṛ-wen am akken xeddmen kra n yemdanen ? 	 Begynner vi atter å gi oss selv skussmål, eller mon vi, således som visse folk, trenger til skussmålsbrev til eder eller fra eder?


Ma yella lǧețța meṛṛa ț-țiṭ, amek ara tili tmesliwt ? Neɣ ma yella d ameẓẓuɣ kan i tella, amek ara yili wesriḥi ? 	 Dersom hele legemet var øie, hvor blev det da av hørselen? dersom det hele var hørsel, hvor blev det da av lukten?


Yuɣ lḥal tella dinna yiwet n tqeḍɛit n yilfan kessen ; 	 Men det gikk en stor svinehjord og beitet der ved fjellet,


Imi t-ḥeṛṣen s usteqsi, yekker yenna-yasen : Win deg-wen werǧin yednib a ț-yeṛjem d amezwaru ! 	 Og da de blev ved å spørre, rettet han sig op og sa: Den av eder som er uten synd, han kaste den første sten på henne!


Ulin ɣer teflukt di sin, dɣa yers waḍu-nni. 	 Og da de steg i båten, la vinden sig.


Lɛeskeṛ ṛuḥen, ṛẓan iḍaṛṛen i yiwen seg widak-nni yețwasemmṛen ț-țama n Sidna Ɛisa, syenna uɣalen ɣer wayeḍ. 	 Stridsmennene kom da og brøt benene på den første og på den andre som var korsfestet sammen med ham;


Kunwi teqqaṛem mazal ṛebɛa wagguren i tmegra ma d nekk a wen-d-iniɣ: ldit allen-nwen aț-țwalim igran weṛṛaɣ-it, wejden i tmegra ! 	 Sier ikke I at det ennu er fire måneder, så kommer høsten? Se, jeg sier eder: Løft eders øine og se markene, de er alt hvite til høsten!


A kkun-keṛhen irkul ɣef ddemma n yisem-iw. Lameɛna win ara yeṭṭfen alamma ț-țaggara ad ițwasellek. 	 Og I skal hates av alle for mitt navns skyld; men den som holder ut inntil enden, han skal bli frelst.


yerna ayagi yedṛa-d s limin n Sidi Ṛebbi, mačči am at Lewwi yuɣalen d lmuqedmin mbla limin ; 	 Og så visst som det ikke gikk for sig uten ed -


?adret aț-țɣelṭem : yiwen ur yezmir ad istehzi ɣef Ṛebbi ; ayen yezreɛ wemdan, a t-id-imger. 	 Far ikke vill! Gud lar sig ikke spotte; for det som et menneske sår, det skal han og høste.


Nețta ur neḍhiṛ ara di lǧețța-s, ixeddmen ayen i d-tenna ccariɛa, izmer a k-iḥaseb kečč iḍehṛen, yesnen ccariɛa meɛna ur txeddmeḍ ara ayen i d-teqqaṛ. 	 Og den av naturen uomskårne som opfyller loven, skal dømme dig, du som med bokstav og omskjærelse er en lov-bryter.


Wwin daɣen sin n yemcumen iwakken a ten-semmṛen akk-d Sidna Ɛisa. 	 Også to andre, to ugjerningsmenn, blev ført bort med ham for å avlives.


Ur nețɛemmiṛ ara daɣen iyeddiden iqdimen s ccṛab ajdid, neɣ m'ulac ad fellqen, ccṛab ad inɣel, iyeddiden ad xesṛen ; meɛna a nerr ccṛab ajdid deg yeddiden ijdiden, s wakkenni ccṛab d uyeddid ad țwaḥerzen. 	 Heller ikke fyller de ny vin i gamle skinnsekker; ellers revner sekkene, og vinen spilles, og sekkene ødelegges; men de fyller ny vin i nye skinnsekker, så blir begge deler berget.


Mi d-yuder Sidna Ɛisa seg udrar, aṭas n lɣaci i t-id-itebɛen. 	 Da han gikk ned av fjellet, fulgte meget folk ham.


axaṭer ddunit d wayen akk yellan deg-s d ayla n Sidi Ṛebbi. 	 for jorden og alt det som fyller den, hører Herren til.


Ɣuṛ-wat ad yili wayen ara kkun icerken yid-sen. 	 ha derfor ikke noget med dem å gjøre!


Jemɛen-d daɣen idɣaɣen akken a t-nɣen. 	 Jødene tok da atter op stener for å stene ham.


Mkul ass n westeɛfu, Bulus ițmeslay di lǧameɛ, ițbecciṛ i wat Isṛail akk-d iyunaniyen ttabaɛen ddin n wat Isṛail, iwakken ad amnen. 	 Men hver sabbat holdt han samtaler i synagogen, og han overbeviste jøder og grekere.


Azekka-nni uɣalen ɣer lbeṛj, ǧǧan imnayen ad kemmlen abrid yid-es. 	 og dagen efter lot de hestfolket dra videre med ham og vendte selv tilbake til festningen.


Ula d kunwi ṣebṛet, sǧehdet iman nwen, axaṭer tuɣalin n Ssid-nneɣ teqṛeb-ed. 	 vær og I tålmodige, styrk eders hjerter! for Herrens komme er nær.


newweḍ ɣer temdint n Sirakuz, anda neqqim tlata wussan. 	 og vi løp inn til Syrakus og blev der i tre dager;


yerna a d-sfehmeɣ lmeɛna n lbaḍna agi i geffer Sidi Ṛebbi si lebda, nețța i gxelqen kullec. 	 og å oplyse alle om hvorledes husholdningen er med den hemmelighet som har vært skjult fra evige tider i Gud, som har skapt alt,


Ay imehbal, ay iderɣalen ! D acu i gesɛan azal, d ddheb neɣ d lǧameɛ i gețțarran ddheb-nni d imqeddes ? 	 I dårer og blinde! hvad er størst, gullet, eller templet som helliger gullet?


Seg ukersi-agi n lḥekma țeffɣen-d lebruq, tuɣac akk-d ṛṛɛud. Zdat-es ceɛlent sebɛa teftilin ireqqen yellan d sebɛa n Leṛwaḥ n Sidi Ṛebbi. 	 Og fra tronen går det ut lyn og røster og tordener, og foran tronen brenner syv ildfakler, som er de syv Guds ånder.


Amek ihi ? Ayen i nudan wat Isṛail ur t-wwiḍen ara, anagar wid i gextaṛ Sidi Ṛebbi i t-yewwḍen ; ma d wiyaḍ qquṛen wulawen-nsen. 	 Hvorledes altså? Det som Israel attrår, det har det ikke nådd; men de utvalgte har nådd det, de andre er blitt forherdet,


Mi d-ffɣen s ɣuṛ Kayef, lecyux n wat Isṛail wwin Sidna Ɛisa ɣer lḥakem Bilaṭus ; yuɣ lḥal d lefjer. Wid i t-yewwin ur kcimen ara ɣer daxel n lbeṛj (sṛaya) n Bilaṭus, iwakken ad qqimen d izedganen m'ara ččen imensi n lɛid n Tfaska. 	 De førte da Jesus fra Kaifas til borgen. Det var tidlig på morgenen, og de gikk ikke selv inn i borgen, forat de ikke skulde bli urene, men kunde ete påske.


Bilaṭus yenna i lmuqedmin imeqqranen d lɣaci : Ur s-d-ssukkseɣ acemma i wergaz-agi. 	 Da sa Pilatus til yppersteprestene og folket: Jeg finner ingen skyld hos denne mann.


Daymi i bɣiɣ ad beccṛeɣ daɣen lexbaṛ-agi n lxiṛ, i kunwi yellan di temdint n Ṛuma. 	 således er jeg for min del villig til å forkynne evangeliet også for eder i Rom.


Sidna Ɛisa yerra-yas : Anwa i d lewkil iḥeṛcen i ɣef yella lețkal, ara iwekkel bab n wexxam ɣef wayla-s, iwakken ad ifṛeq i yiqeddacen amur-nsen n yirden di lweqt ilaqen ? 	 Og Herren sa: Hvem er da den tro og kloke husholder, som hans husbond vil sette over sine tjenestefolk for å gi dem deres mat i rette tid?


Nețța i gɛebban ddnubat-nneɣ, ițwasemmeṛ ɣef wumidag iwakken a nili am wid yemmuten ɣef wayen yeɛnan ddnub axaṭer ddnub ur isɛi ara tazmert ɣef wid immuten. S wakka, tura ur nețɛici ara di ddnub meɛna di lḥeqq, akken yura : Di leǧruḥ-is i tufam ḥellu. + 	 han som bar våre synder på sitt legeme op på treet, forat vi skal avdø fra våre synder og leve for rettferdigheten, han ved hvis sår I er lægt.


Baba yerra kullec ger ifassen-iw. Yiwen ur yeẓri d acu-yi anagar Baba Ṛebbi, yiwen ur issin Baba Ṛebbi anagar Mmi-s akk-d win iwumi yebɣa Mmi-s a t-id-isbeggen. 	 Alle ting er mig overgitt av min Fader, og ingen kjenner til hvem Sønnen er, uten Faderen, og hvem Faderen er, uten Sønnen og den som Sønnen vil åpenbare det for.


Eɛni ayen akk i tenɛețțabem iṛuḥ baṭel ? Ur ḥsiɣ ara iṛuḥ baṭel ! 	 Så meget har I oplevd forgjeves! - om det da virkelig er forgjeves.


Mi gekfa yid-sen ameslay, Sidna Ɛisa yețwarfed ɣer igenni, yeqqim ɣer uyeffus n Sidi Ṛebbi. 	 Så blev den Herre Jesus, efterat han hadde talt til dem, optatt til himmelen, og satte sig ved Guds høire hånd.


Yerra-yasen : Ur țnadit ara aț-țeẓrem ayen yeɛnan lewqat d wussan i ghegga Baba Ṛebbi s lḥekma-ines si zik, ayagi mačči d ccɣel-nwen. 	 Han sa til dem: Det tilkommer ikke eder å vite tider eller timer som min Fader har fastsatt av sin egen makt;


Ur yelhi i wakal, ur yelhi i leɣbaṛ, ilaq kan a t-nḍeggeṛ ɣer beṛṛa. Win yesɛan imeẓẓuɣen isellen, isel-ed !.. 	 Det duer hverken i jord eller i gjødsel; det blir kastet ut. Den som har ører å høre med, han høre!


Ikker baba-s yenna-yas : A mmi, kečč kull ass tețțiliḍ yid-i, ayen akk sɛiɣ d ayla-k. 	 Men han sa til ham: Barn! du er alltid hos mig, og alt mitt er ditt;


Tceggɛem ɣer Yeḥya testeqsam-t, nețța icehhed-ed ɣef tideț. 	 I har sendt bud til Johannes, og han har vidnet for sannheten;


Imi uggaden lbabuṛ a t-id-iḥaz kra seddaw-as, ḍeggṛen ṛebɛa imextafen ɣer deffir n lbabuṛ, tqelqen melmi ara yali wass. 	 og da de fryktet for at de kanskje kunde støte på skjær, kastet de fire anker ut fra bakstavnen, og ønsket at det vilde bli dag.


Lfeṛḥ-agi, yella i wid iḍehṛen kan neɣ yella daɣen i wid ur neḍhiṛ-ara ? Nenna-d belli : Ṛebbi iḥseb Sidna Ibṛahim d aḥeqqi ɣef ddemma n liman-ines. 	 Gjelder nu denne saligprisning de omskårne, eller også de uomskårne? Vi sier jo at troen blev regnet Abraham til rettferdighet;


Sidna Ɛisa yerra-yasen : Yemma d watmaten-iw d widak ismeḥsisen i wawal n Ṛebbi yerna ttabaɛen-t. 	 Men han svarte og sa til dem: Min mor og mine brødre er disse som hører Guds ord og gjør efter det.


nniɣ-awen s tideț : kunwi aț-țețrum, aț-țmeǧdem, ma d imdanen n ddunit-a ad feṛḥen aṭas. Kunwi aț-țeṛwum lqeṛḥ meɛna lqeṛḥ-nwen ad yuɣal d lfeṛḥ. 	 Sannelig, sannelig sier jeg eder: I skal gråte og jamre eder, men verden skal glede sig; I skal ha sorg, men eders sorg skal bli til glede.


Llan aṭas n leṣnaf n tukciwin n Ṛebbi, lameɛna yiwen n Ṛṛuḥ kan i gellan ; 	 Det er forskjell på nådegaver, men Ånden er den samme;


Imiren Sidna Ɛisa iṛuḥ yid-sen ɣer yiwen wemkan ițțusemman Jitsimani, yenna i inelmaden-is : Qqimet dagi, nekk ad ṛuḥeɣ ad dɛuɣ ɣer Sidi Ṛebbi. 	 Da kom Jesus med dem til et sted som heter Getsemane, og han sa til disiplene: Sett eder her, mens jeg går der bort og beder!


Si tazwara, yella akk-d Ṛebbi, 	 Han var i begynnelsen hos Gud.


Imiren lmuqedmin imeqqranen akk-d usqamu n imeqqranen n ccariɛa, țnadin inigan ara icehden fell-as s ẓẓuṛ, iwakken ad ḥekmen fell-as s lmut, 	 Men yppersteprestene og hele rådet søkte falskt vidnesbyrd mot Jesus, forat de kunde drepe ham;


iwakken aț-țesɛum lefhama tajdiṭ i d-yețțak Ṛṛuḥ iqedsen ; 	 men fornyes i eders sinns ånd


Walit tideț akken ilaq lḥal : ma yella win itḥeqqeqen belli d ayla n Lmasiḥ i gella, ilaq ad iẓer belli akken yella nețța d ayla n Lmasiḥ i nella ula d nukni. 	 I ser bare på det utvortes! Om nogen er viss med sig selv at han hører Kristus til, han dømme atter hos sig selv at likesom han hører Kristus til, således og vi.


Ihi ma uriɣ-awen-d, mačči ɣef ddemma n win iḍelmen neɣ win yețwaḍelmen, lameɛna iwakken a d-iban gar-awen zdat Sidi Ṛebbi, acḥal meqqeṛ leḥmala-nwen ɣuṛ-nneɣ. 	 Derfor, om jeg enn skrev til eder, så var det ikke for hans skyld som gjorde uretten, heller ikke for hans skyld som uretten blev gjort imot, men forat eders iver for oss kunde bli åpenbaret hos eder for Guds åsyn.


Meɛna ayen akken i yi-illan d lfayda, ḥesbeɣ-t tura d lexṣara ɣef ddemma n Lmasiḥ. 	 Men det som var mig en vinning, det har jeg for Kristi skyld aktet for tap;


iwakken aț-țissineḍ tideț ɣef wayen i tesliḍ meṛṛa. 	 forat du kan lære å kjenne hvor pålitelige de lærdommer er som du er oplært i.


Di tazwara tewwim abrid ilaqen, anwa i kkun-issufɣen i webrid n tideț ? 	 I løp godt; hvem hindret eder fra å lyde sannheten?


Mi t-cudden s tɣeggadin, Bulus yenna i lqebṭan yellan dinna : Eɛni iserreḥ-awen lqanun aț țewtem aṛumani s ujelkkaḍ uqbel ad iɛeddi di ccṛeɛ ? 	 Men da de nu hadde bundet ham for å hudstryke ham, sa Paulus til høvedsmannen, som stod hos: Har I lov til å hudstryke en romersk borger og det uten dom?


Aɣribas yenna i Bulus : Lemmer a yi-d ternuḍ kra yimeslayen ahat ad iyi-tqenɛeḍ ad uɣaleɣ d amasiḥi ! 	 Men Agrippa sa til Paulus: Det mangler lite i at du overtaler mig til å bli en kristen.


Sidna Ɛisa yessawel asen yenna-yasen : Twalam ayen iḍeṛṛun di ddunit : wid nețwali d igelliden akk-d d imeqqranen n yegduden țqehhiṛen lɣaci-nsen yerna ḥekkmen fell-asen s ẓẓur ! 	 Da kalte Jesus dem til sig og sa: I vet at de som gjelder for å være fyrster, hersker over sine folk, og deres stormenn bruker makt over dem.


Nnan-as : Anwa-k keččini ? Sidna Ɛisa yerra-yasen : D win akken i wen-d-qqaṛeɣ si tazwara. 	 De sa da til ham: Hvem er du? Jesus sa til dem: Nettop det jeg sier eder.


Deɛɛut daɣen fell-aɣ ɣer Sidi Ṛebbi iwakken a ɣ-d-ildi tiwwura a nbecceṛ awal-is, a nxebbeṛ ɣef lbaḍna n Lmasiḥ i ɣef lliɣ di lḥebs, 	 og bed også for oss at Gud må oplate oss en dør for ordet så vi kan forkynne Kristi hemmelighet, den for hvis skyld jeg og er i lenker,


Ma yella tețsamaḥem i yemdanen ii wen-ixeddmen cceṛ, Baba Ṛebbi yyellan deg igenwan a wen-isameḥ uula i kunwi. 	 For dersom I forlater menneskene deres overtredelser, da skal eders himmelske Fader også forlate eder;


Kečč ur tedhineḍ ara aqeṛṛuy-iw ula s zzit, ma d nețțat tesmar-ed leɛṭeṛ ɣef yiḍaṛṛen-iw. 	 du salvet ikke mitt hode med olje, men hun salvet mine føtter med salve.


?as akken d Mmi-s n Ṛebbi i gella, yelmed ṭṭaɛa s leɛtab i gɛeddan fell-as. 	 og således lærte han, skjønt han var Sønn, lydighet av det han led,


Aql-ikkun d iḥbiben-iw ma txeddmem ayen i wen d-umṛeɣ. 	 I er mine venner dersom I gjør det jeg byder eder.


Sɛant tijeḥnaḍ ț-țsuqas am tid n tɣerdmiwin ; di tjeḥnaḍ-agi i tella tezmert ara iḍuṛṛen imdanen azal n xemsa wagguren. 	 Og de har stjerter som skorpioner, og brodder, og i deres stjerter ligger deres makt til å skade menneskene i fem måneder.


Ulac win iwalan Sidi Ṛebbi s wallen-is, meɛna ma yella nemyeḥmal wway gar-aneɣ, Baba Ṛebbi yețțili deg-nneɣ, leḥmala-s tețban-ed deg-nneɣ. 	 Ingen har nogensinne sett Gud; dersom vi elsker hverandre, blir Gud i oss, og kjærligheten til ham er blitt fullkommen i oss.


Imezdaɣ n temdint n Lquds slan akk s wannect-agi, daymi i semman i wemkan-nni s tmeslayt-nsen : Ḥaqel damma , yeɛni iger n idammen. 	 og det blev vitterlig for alle dem som bor i Jerusalem, så at hin aker på deres eget mål fikk navnet Hakeldama, det er blodaker.


S liman, i gumen nnbi Nuḥ ayen i s-d-iweḥḥa Sidi Ṛebbi ɣef wayen ara yedṛun, ɣas akken mazal ur iwala acemma s wallen-is, yebna lbabuṛ iwakken ad isellek at wexxam-is. S wakka i gḥuseb at ddunit imi yuɣ awal i Sidi Ṛebbi, yuɣal d aḥeqqi ɣuṛ-es ɣef ddemma n liman yesɛa. 	 Ved tro bygget Noah, varslet av Gud om det som ennu ikke var sett, i hellig frykt en ark til frelse for sitt hus; ved den fordømte han verden og blev arving til rettferdigheten av tro.


Di teswiɛt-nni kan, lɣaci yennejmaɛ-ed s luluf armi țemyeɛfasen. Sidna Ɛisa yenna i yinelmaden-is : ?adret iman-nwen ɣef temtunt ( iɣes ) n yifariziyen, axaṭer d at sin wudmawen. 	 Da folket imens hadde samlet sig i tusentall, så de trådte på hverandre, tok han til orde og sa til sine disipler: Ta eder først og fremst i vare for fariseernes surdeig, som er hykleri!


Mi kecment ɣer daxel, ur ufint ara lǧețța n Sidna Ɛisa ; 	 og da de gikk inn i den, fant de ikke den Herre Jesu legeme.


Imiren ṛuḥen ifariziyen ad mcawaṛen amek ara d-sseɣlin Sidna Ɛisa deg wawal. 	 Da gikk fariseerne bort og holdt råd om hvorledes de kunde fange ham i ord.


Lbaḍna yeffren si zik, si lǧil ɣer lǧil, ibeggen-iț-id tura i wid yellan d ayla-s. 	 den hemmelighet som har vært skjult fra alle tiders og slekters ophav, men nu er blitt åpenbaret for hans hellige,


Daymi mi i gțeddu a d-yas Lmasiḥ ɣer ddunit yenna i Sidi Ṛebbi : Ur tebɣiḍ iseflawen, ur tebɣiḍ lewɛadi ; lameɛna tefkiḍ-iyi-d ɣer ddunit s ṣṣifa n wemdan. 	 Derfor sier han idet han treder inn i verden: Offer og gave vilde du ikke ha, men et legeme laget du for mig;


D ayen i wen-d-iqqaṛ daɣen di mkul tabṛaț i deg i d-immeslay ɣef temsalin-agi. Llan deg-sent imeslayen iweɛṛen i lefhama, daymi imdanen ur neǧhid ara di liman, ixuṣṣen di lefhama, sseɛwajen lmeɛna-nsen akken i sseɛwajen ula ț-țira nniḍen, ayagi xeddmen-t i nnger-nsen. 	 likesom og i alle sine brev når han i dem taler om dette; i dem er det noget som er svært å skjønne, og som de ulærde og ubefestede tyder vrangt, som de og gjør med de andre skrifter, til sin egen undergang.


Imi aṭas n lɣaci i gellan, ur ufin ara ansi ara t-sɛeddin ; ulin ɣef ssqef, kksen kra n iqermuden, ṣubben-t-id s wusu-ines ɣer tlemmast n lɣaci, zdat Sidna Ɛisa. 	 Og da de for folketrengselen ikke fant nogen vei til å få ham inn, steg de op på taket og firte ham med sengen ned mellem takstenene midt foran Jesus.


Deg webrid-is ɣer temdint n Lquds, Sidna Ɛisa iɛedda ger tmurt n Samarya akk ț-țmurt n Jlili. 	 Og det skjedde på vandringen til Jerusalem at han drog midt imellem Samaria og Galilea;


Mi qṛib a d-awḍen wussan i deg ara yețwarfed ɣer igenwan, Sidna Ɛisa yeqsed ad iṛuḥ ɣer temdint n Lquds. 	 Og det skjedde da det led mot tiden at han skulde optas, da vendte han sitt åsyn mot Jerusalem for å dra der op,


yețwali deg uweḥḥi ikcem ɣuṛ-es yiwen wergaz isem-is Ananyas, yessers ifassen-is fell-as iwakken a t-id-yuɣal yeẓri. 	 og han har i et syn sett en mann ved navn Ananias, som kom inn til ham og la hånden på ham forat han skulde få sitt syn igjen.


Yenna-yasen : A d-uɣaleɣ ɣuṛ-wen ma yebɣa Ṛebbi. 	 men sa farvel til dem og sa: Jeg vil komme til eder en annen gang, om Gud så vil. Så seilte han fra Efesus


Akka i gedṛa wawal-nni i d yenna yakan : « Ur sruḥeɣ ula d yiwen seg widak i yi-d-tefkiḍ. » 	 - forat det ord skulde opfylles som han hadde sagt: Jeg mistet ikke en av dem som du har gitt mig.


Ur wen-d-nniɣ ara annect-agi ɣef wat ddunit yețɛicin di leḥṛam, yeččuṛen d ṭṭmeɛ, d lexdeɛ ț-țukeṛda, yețɛebbiden lmeṣnuɛat am Ṛebbi, neɣ m'ulac ilaq-awen aț-țeffɣem si ddunit-agi. 	 jeg mente ikke i almindelighet horkarlene i denne verden eller de havesyke og røverne eller avgudsdyrkerne, ellers måtte I jo gå ut av verden;


Sṣut-nni inṭeq-ed tikkelt tis snat yenna-yas-d : Ayen iḥseb Sidi Ṛebbi d leḥlal, ur k-id-iṣaḥ ara a t-tḥesbeḍ d leḥṛam ! 	 Og det kom atter en røst, for annen gang, til ham: Det som Gud har renset, det må ikke du gjøre til urent.


M'ara teslem heddṛen ɣef tegrawliwin d ṭradat ur țțagadet ara, axaṭer ilaq a d-yedṛu uqbel wayagi, lameɛna mačči imiren i ț-țaggara n ddunit. 	 Og når I får høre om krig og oprør, da la eder ikke skremme! for dette må først skje, men enden kommer ikke med det samme.


Mi d-ddment tungifin-nni tiftilin nsent, ur d-wwint ara zzit yid-sent. 	 de dårlige tok sine lamper, men tok ikke olje med sig;


Arraw n tmurt-is i t-ikeṛhen, ceggɛen deffir-es kra n yemdanen ara yinin : « ur nebɣi ara ad yili wergaz agi d agellid fell-aneɣ. » 	 Men hans landsmenn hatet ham, og skikket sendemenn avsted efter ham og lot si: Vi vil ikke at denne mann skal være konge over oss.


Sidna Ɛisa yerra-yasen : Ur iyi-izdiɣ ara uṛuḥani. Nekk țɛuzzuɣ Baba Ṛebbi, kunwi tḥeqṛem-iyi. 	 Jesus svarte: Jeg er ikke besatt, men jeg ærer min Fader, og I vanærer mig.


Atah wamek ara neɛqel nukni nețțili deg-s nețța yețțili deg-nneɣ : imi i ɣ-d-yefka Ṛṛuḥ-ines. 	 På dette kjenner vi at vi blir i ham og han i oss, at han har gitt oss av sin Ånd.


Ma yella yiwen deg-wen yebɣa ad iccetki ɣef gma-s, amek ara iṛuḥ a t-icaṛeɛ zdat wid ur numin ara s Lmasiḥ, mačči zdat wid yumnen am nețța ? 	 Våger nogen av eder, når han har sak mot sin næste, da å søke dom hos de urettferdige og ikke hos de hellige?


Lewṣaya-agi ur tṣeḥḥa ara ma yella mazal bab-is yedder lameɛna m'ara yemmet aț-țuɣal tṣeḥḥa. 	 for et testament kommer først til å gjelde efter døden, da det aldri har kraft så lenge den lever som oprettet det.


taɣuṛfeț anda i nennejmaɛ, ceɛlent deg-s aṭas n teftilin. 	 Det var mange lamper i salen hvor vi var samlet.


dɣa yenna-yasen : Acuɣeṛ i tegnem ? Kkret, dɛut ɣer Ṛebbi akken ur tɣellim ara deg ujeṛṛeb. 	 og han sa til dem: Hvorfor sover I? Stå op og bed at I ikke må komme i fristelse!


Imiren kan, ț-țirebbaɛ n lmalayekkat i d-yernan ɣer lmelk nni, cennunt țḥemmident Sidi Ṛebbi, qqaṛent : 	 Og straks var det hos engelen en himmelsk hærskare, som lovet Gud og sa:


Ikeččem ɣer leǧwameɛ n wat Isṛail yesselmad, imdanen meṛṛa țcekkiṛen-t. 	 Og han lærte i deres synagoger, og blev prist av alle.


Mi ɛeddan sețța wussan, Sidna Ɛisa yewwi yid-es Buṭrus, Yeɛqub akk-d gma-s Yuḥenna, ulin ɣer wedrar eɛlayen, anda qqimen ḍeṛfen iman-nsen. 	 Og seks dager derefter tok Jesus med sig Peter, Jakob og hans bror Johannes og førte dem avsides op på et høit fjell.


Dehcen akk, ur ẓrin d acu ara xemmemen, qqaṛen wway gar-asen : D acu-t wayagi ? 	 Men de blev alle forferdet og var rådville, og de sa til hverandre: Hvad kan dette være?


Annect-agi meṛṛa yedṛa di taddart n Bitanya ɣer tama n cceṛq n wasif n Urdun anda i gesseɣḍas Yeḥya lɣaci. 	 Dette skjedde i Betania på hin side Jordan, hvor Johannes døpte.


Sidna Ɛisa yerra-yasen-d : Ṛuḥet ssiwḍet-as lexbaṛ i Yeḥya ɣef wayen twalam d wayen teslam : 	 Og Jesus svarte og sa til dem: Gå bort og fortell Johannes det som I hører og ser:


Fell-as i d-immeslay nnbi Iceɛya mi d-yenna : Ț-țaɣect n win ițɛeggiḍen di lxali : Heggit abrid n Sidi Ṛebbi, ssemsawit iberdan-is. 	 For det er ham profeten Esaias taler om når han sier: Det er en røst av en som roper i ørkenen: Rydd Herrens vei, gjør hans stier jevne!


Yudas n Qeṛyut yiwen si tnac inelmaden, iṛuḥ ɣer imeqqranen n lmuqedmin, yemsefham yid-sen amek ara sen yezzenz Sidna Ɛisa. 	 Og Judas Iskariot, en av de tolv, gikk til yppersteprestene for å forråde ham til dem.


Akken i d-yenna imeslayen-agi, Sidna Ɛisa yețwarfed ɣer igenni nutni țmuqulen deg-s armi i t-tɣumm tagut. 	 Og da han hadde sagt dette, fór han op mens de så på, og en sky tok ham bort fra deres øine.


lameɛna yiwet kan i gṣeḥḥan ! Meryem textaṛ ayen ilaqen yerna yiwen ur as-t-ițekkes. 	 men ett er nødvendig. Maria har valgt den gode del, som ikke skal tas fra henne.


Lɛeskeṛ akk-d iɛessasen n lǧameɛ ṭṭfen Sidna Ɛisa, 	 Vakten og den øverste krigshøvedsmann og jødenes tjenere grep da Jesus og bandt ham,


Dɣa yenna-asen : Ɛemmṛet-ed tura kra n waman seg-sent tawim-ten i bab n tmeɣṛa. Kkren xedmen akken i sen-d-yenna. 	 Så sa han til dem: Øs nu op og bær det til kjøkemesteren! Og de bar det til ham.


win ara yilin s ufella n ssqef, ur ikeččem ara ɣer wexxam-is iwakken a d-iddem leḥwayeǧ-is. 	 og den som er på taket, ikke stige ned i huset og ikke gå inn for å hente noget fra sitt hus,


Lameɛna baba-s ikker yenna i iqeddacen-is : « ɣiwlet awit-ed abeṛnus-nni n leḥrir selset-as-t, qnet-as taxatemt i uḍaḍ-is ternum-as isebbaḍen i iḍaṛṛen-is. 	 Men faren sa til sine tjenere: Ta frem den beste klædning og ha den på ham, og gi ham en ring på hans hånd og sko på hans føtter,


Atah iwacu i wen-țaruɣ akkagi m'ara beɛdeɣ fell-awen, iwakken asm'ara iliɣ gar-awen, ur țiwɛiṛeɣ ara ɣuṛ-wen s tezmert i yi-d-ifka Sidi Ṛebbi, iwakken a kkun-sǧehdeɣ mačči iwakken a kkun-sseɣliɣ. 	 Derfor skriver jeg dette i mitt fravær, forat jeg ikke under mitt nærvær skal fare strengt frem efter den makt som Herren har gitt mig til å opbygge og ikke til å nedbryte.


Yeṭṭef tazzart deg wufus-is, ad yessizdeg tirect deg wennar-is, a d-ijmeɛ irden ɣer yikufan, ma d alim a t-isseṛɣ di tmes ur nxețți. 	 han har sin kasteskovl i sin hånd, og han skal rense sin låve og samle hveten i sin lade, men agnene skal han brenne op med uslukkelig ild.


Daymi Sidna Ɛisa yuli ɣer wedrar ad innejmaɛ d inelmaden-is. 	 Men Jesus gikk op i fjellet, og han satte sig der med sine disipler.


Imi walan akkenni, ifariziyen nnan wway gar-asen : Twalam tura : ur nezmir i wacemma, lɣaci akk ttabaɛen-t ! 	 Fariseerne sa da til hverandre: I ser at I intet utretter; se, all verden løper efter ham!


ddut di tudert-nwen s leḥmala am akken i ɣ-iḥemmel Lmasiḥ i gefkan iman-is ɣef ddemma-nneɣ d asfel i Sidi Ṛebbi, am lweɛda yesɛan rriḥa iɛeǧben i Sidi Ṛebbi. 	 og vandre i kjærlighet, likesom Kristus elsket eder og gav sig selv for oss som en gave og et offer, Gud til en velbehagelig duft.


Yuɣ lḥal lmuqedmin imeqqranen d ifariziyen nebhen-d nnan : Win yeẓran anda yella Ɛisa-nni, ilaq a d-yessiweḍ lexbaṛ i yiɛessasen akken a t-ṭṭfen. 	 Men yppersteprestene og fariseerne hadde påbudt at om nogen fikk vite hvor han var, skulde han melde det, så de kunde gripe ham.


lameɛna ur zmiren ara a t-ɣelben deg awal axaṭer ițmeslay s ṣṣwab d leɛqel i s-d-yefka Ṛṛuḥ iqedsen. 	 og de var ikke i stand til å stå sig mot den visdom og den Ånd han talte av.


Iffeɣ-ed yiwen n ṣṣut si tagut-nni yenna-d : Wagi d Mmi, d nețța i xtaṛeɣ, smeḥsiset-as. 	 Og det kom en røst ut av skyen: Dette er min Sønn, den utvalgte; ham skal I høre!


Leswaṛ-is bnan s lyaman, ma ț-țamdint tebna s ddheb iṣfan yecban djaj yețṛeqṛiqen. 	 Og dens mur var bygget av jaspis, og staden var av rent gull, lik rent glass.


Tura mi nemcawaṛ, neqsed s yiwen ṛṛay a d-nextiṛ kra n watmaten, ara wen-nceggeɛ nutni d watmaten nneɣ eɛzizen Bulus d Barnabas ; 	 så har vi, efterat vi var kommet til enighet i denne sak, vedtatt å velge nogen menn og sende dem til eder sammen med våre elskede brødre Barnabas og Paulus,


s Lexbaṛ agi n lxiṛ i tețwasellkem ma yella tettebɛem-t akken i wen-t-id-nniɣ, neɣ m'ulac liman-nwen am akken d aḍu. 	 som I og blir frelst ved dersom I holder fast ved det ord hvormed jeg forkynte eder det, såfremt I ikke forgjeves er kommet til troen.


Nnbi Iceɛya yenna-d ayagi ɣef Sidna Ɛisa mi gwala tamanegt-is. 	 Dette sa Esaias fordi han så hans herlighet og talte om ham.


Ma d nukni nețɛețțib iman-nneɣ iwakken a neǧhed di liman, imi nețkel ɣef Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ yeddren yellan d amsellek n yemdanen meṛṛa abeɛda wid yumnen yis. 	 For derfor arbeider vi og lider hån, fordi vi har satt vårt håp til den levende Gud, som er alle menneskers frelser, mest deres som tror.


Ihi, skud yella wamek, a nexdem lxiṛ i yemdanen meṛṛa, abeɛda atmaten di liman ! 	 La oss derfor, mens vi har leilighet til det, gjøre det gode mot alle, men mest mot troens egne folk!


Buṭrus itbeɛ-it s lebɛid, armi d azniq n wexxam n lmuqeddem ameqqran. Yeqqim ger iɛessasen, yesseḥmuy ɣer tmes. 	 Og Peter fulgte ham langt bakefter like inn i yppersteprestens gård, og han satt der sammen med tjenerne og varmet sig ved ilden.


Ma yella awren i tețqeddimem i Sidi Ṛebbi yeṣfa, ula d arukti yeṣfa ; ma yella izuṛan n ttejṛa ṣeḥḥan, ifurkawen daɣen ad ilin ṣeḥḥan. 	 Men er førstegrøden hellig, da er deigen det også, og er roten hellig, da er grenene det også.


Sidna Ɛisa yerra-yasen : I kunwi, acimi tețṛuẓum lumuṛat n Ṛebbi iwakken aț-țxedmem ṛṛay nwen ? 	 Men han svarte og sa til dem: Og I, hvorfor bryter I Guds bud for eders vedtekts skyld?


Seg wasmi i d-yexleq ddunit, ayen akk yeffren ɣef wallen, nețwali-t di lecɣal-is ; nezmer a neɛqel belli d nețța kan i d Ṛebbi yesɛan tazmert ur nfennu ; daymi wigi ulac fell-asen ssmaḥ. 	 For hans usynlige vesen, både hans evige kraft og hans guddommelighet, er synlig fra verdens skapelse av, idet det kjennes av hans gjerninger, forat de skal være uten undskyldning,


Sidi Ṛebbi i d-ițakken lǧehd d ṣṣbeṛ, a wen-d-yefk aț-țesɛum yiwen uxemmem wway gar-awen akken i t-id-isselmed Sidna Ɛisa Lmasiḥ, 	 Men tålmodets og trøstens Gud gi eder å ha ett sinn innbyrdes efter Kristi Jesu forbillede,


?emsalamet wway gar-awen s sslam n tegmaț. Atmaten meṛṛa țsellimen fell-awen. 	 Hils hverandre med et hellig kyss! Alle de hellige hilser eder.


Ṛuḥet ɣer tmura meṛṛa n ddunit, slemdet imdanen iwakken ad uɣalen d inelmaden-iw, ad țwaɣedṣen s yisem n Baba Ṛebbi, s yisem n Mmi-s akk-d yisem n Ṛṛuḥ iqedsen. 	 gå derfor ut og gjør alle folkeslag til disipler, idet I døper dem til Faderens og Sønnens og den Hellige Ånds navn,


Igelliden n ddunit meṛṛa i gɛacen deg-s di zzhu d zzna, ad țrun, ad meǧden fell-as, m'ara walin dexxan i gețțalin si tmes iceɛlen deg-s. 	 Og kongene på jorden, som har drevet hor og levd i vellevnet med henne, skal gråte og jamre sig over henne når de ser røken av hennes brand,


Axaṭer ma yella yiwen deg-wen yečča neɣ yeswa tiremt n usmekti n Lmasiḥ, mbla ma yefka lqima i lǧețța n Lmasiḥ, yewwi-d lɛiqab i yiman-is. 	 for den som eter og drikker, han eter og drikker sig selv til dom dersom han ikke gjør forskjell på Herrens legeme.


Imiren ceggɛeɣ-en ɣuṛ-ek ; tanemmirt-ik imi d-tusiḍ. Tura ihi aql-aɣ akk dagi zdat Sidi Ṛebbi iwakken a nsel s ɣuṛ-ek, ayen akk i k-d-yumeṛ Sidi Ṛebbi a ɣ-t-id-tiniḍ. 	 Derfor sendte jeg straks bud til dig, og du gjorde vel at du kom. Nu er vi da alle til stede for Guds åsyn for å høre alt som er dig pålagt av Herren.


Lameɛna tura nețțusellek si lḥekma n ccariɛa imi nețțusemma nemmut ɣef wayen yeɛnan ccariɛa nni i ɣ-yurzen, s wakka i nezmer tura a nḍuɛ Sidi Ṛebbi s lɛeqliya tajḍiṭ n Ṛṛuḥ iqedsen, mačči am zik s lɛeqliya-nni taqdimt mi nella seddaw n ccariɛa. 	 men nu er vi løst fra loven, idet vi er død fra det som vi var fanget under, så vi tjener i Åndens nye vesen, og ikke i bokstavens gamle vesen.


Ula seg imeqqranen n wat Isṛail aṭas i gumnen yis ; lameɛna ɣef ddemma n ifariziyen, ur bɣin ara a d-sbeggnen liman-nsen, axaṭer uggaden a ten-sṭixxṛen si lǧameɛ. 	 Allikevel var det mange som trodde på ham, også av rådsherrene, men for fariseernes skyld bekjente de det ikke, forat de ikke skulde bli utstøtt av synagogen;


Imi i t-xulfen yerna regmen-t, Bulus yezwi icuḍaḍ-is, yenna-yasen : Cfut ur teqbilem ara leslak-agi, ddnub i yirawen-nwen ! Nekk ayen i yi-d-yewwi lḥal xedmeɣ-t. Ihi sya d asawen, ad ṛuḥeɣ ɣer wat leǧnas ur nelli ara seg warraw n wat Isṛail. 	 Men da de stod imot og spottet, rystet han støvet av sine klær og sa til dem: Eders blod komme over eders eget hode! Jeg er ren; fra nu av går jeg til hedningene.


ur sɛin ara deg ul-nsen tugdi n Sidi Ṛebbi. 	 Det er ikke gudsfrykt for deres øine.


S lmut n Sidna Ɛisa i ɣ-d-icufeɛ Sidi Ṛebbi, s idammen-is yuzzlen i ɣ-țwaɛfan ddnubat-nneɣ ; s wakka isbeggen-aɣ-d acḥal meqqṛet ṛṛeḥma ines 	 i hvem vi har forløsningen ved hans blod, syndenes forlatelse, efter hans nådes rikdom,


Buṭrus yerra-yas : Kečč d Lmasiḥ, Mmi-s n Sidi Ṛebbi yeddren ! 	 Da svarte Simon Peter og sa: Du er Messias, den levende Guds Sønn.


Ur sɛin ara dderya, meqqṛit i sin di leɛmeṛ yerna Ilicaba ț-țiɛiqeṛt. 	 Og de hadde ikke barn; for Elisabet var ufruktbar, og de var begge kommet langt ut i årene.


Ur țḍuṛṛut ara lqaɛa d lebḥuṛ neɣ ttjuṛ, alamma neḍbeɛ tiwenziwin n iqeddacen n Ṛebbi Illu-nneɣ. 	 Skad ikke jorden eller havet eller trærne før vi har satt innsegl på vår Guds tjenere i deres panner!


S liman i d-iffeɣ si tmurt n Maṣer ur yuggad ara agellid iweɛṛen, yeṭṭef di liman am win iwalan win akken ur yețwali yiwen. 	 Ved tro forlot han Egypten, uten å frykte for kongens vrede; for han holdt ut, som om han så den usynlige.


Lameɛna ẓriɣ ula ț-țura, ayen akk ara tessutreḍ i Ṛebbi a k-t-id-yeqbel. 	 men også nu vet jeg at alt det du beder Gud om, vil Gud gi dig.


m'ara d-mmektiɣ imeṭṭawen-ik, țḥiriɣ melmi ara k-ẓreɣ iwakken ad iliɣ di lfeṛḥ. 	 full av lengsel efter å se dig - idet jeg minnes dine tårer - forat jeg kan bli fylt med glede,


Uggadeɣ m'ara n-aseɣ ɣuṛ-wen, ad ssetḥiɣ yis-wen zdat Sidi Ṛebbi ; uggadeɣ ad țruɣ ɣef waṭas deg-wen iɛacen zik-nni di ddnub yerna ar ass-a ur tuben, ur rrin aḍar ɣef lefsed-nsen, ɣef yir tikli-nsen akk-d ticmatin i xeddmen. 	 at når jeg kommer, skal min Gud atter ydmyke mig hos eder, og jeg skal komme til å sørge over mange av dem som før har syndet og ikke har omvendt sig fra den urenhet og utukt og skamløshet som de har drevet.


Ur yeḥwaǧ ara ad yefk iseflawen am lmuqedmin nniḍen ɣef ddnubat-is neɣ ɣef wid n wegdud, lameɛna yefka iman-is d asfel yiwet n tikkelt kan ɣef ddemma n ddnubatnneɣ. 	 en som ikke hver dag trenger til, likesom yppersteprestene, først å frembære offer for sine egne synder, derefter for folkets; for dette gjorde han en gang for alle da han ofret sig selv.


?esset-iyi-d ! Nekk Bulus, nniɣ awen-d : ma yella tḍehṛem, Lmasiḥ ur kkun-infiɛ ara. 	 Se, jeg, Paulus, sier eder at dersom I lar eder omskjære, så vil Kristus intet gagne eder.


Ilaq aț-țeẓred belli ɣer taggara n ddunit a d-asen wussan iweɛṛen. 	 Men dette skal du vite at i de siste dager skal det komme vanskelige tider.


Sidna Ɛisa yerra-yas : Anta i d yemma, anwi i d atmaten-iw ? 	 Men han svarte den som sa det til ham: Hvem er min mor, og hvem er mine brødre?


bɣiɣ ad ẓreɣ sebba ɣef wacu ccetkan fell-as ; wwiɣ-t ɣer zdat unejmaɛ nsen. 	 og da jeg vilde vite hvad det var de hadde å klage på ham, førte jeg ham ned for deres råd.


Semɛun Buṭrus iwehha-yas akken a t-yesteqsi ɣef wanwa i d-ițmeslay. 	 til ham nikker da Simon Peter og sier til ham: Si hvem det er han taler om!


Kra deg-sen kkren-d ad cehden fell-as s ẓẓur, nnan : 	 Da stod nogen op og vidnet falsk mot ham og sa:


Akka i gers kullec deg wemkan-agi iqedsen, lmuqedmin keččmen ɣuṛ-es mkul lweqt iwakken ad xedmen ccɣel-nsen ; 	 Men da nu dette er laget således, går prestene alltid inn i det forreste telt når de utfører sin tjeneste;


S tideț, nniɣ-awen : aɛeqqa n yired yeɣlin deg wakal m'ur yemmut ara ad iqqim weḥd-es, lameɛna ma yemmut ad yefti, a d-yefk aṭas n iɛeqqayen. 	 Sannelig, sannelig sier jeg eder: Hvis ikke hvetekornet faller i jorden og dør, blir det bare det ene korn; men hvis det dør, bærer det megen frukt.


Azaglu-inu yeshel, taɛekkumt-iw fsuset. 	 For mitt åk er gagnlig, og min byrde er lett.


amek ur aɣ-țṣeffin ara idammen n Lmasiḥ yefkan iman-is i Ṛebbi d asfel s tezmert n Ṛṛuḥ n dayem, nețța ur nesɛi lɛib ? Amek ur yessizdig ara ulawen-nneɣ si lecɣal ur nemɛin yețțawin ɣer lmut iwakken a nuɣal d iqeddacen n Sidi Ṛebbi yeddren. 	 hvor meget mere skal da Kristi blod, han som ved en evig ånd bar sig selv frem som et ulastelig offer for Gud, rense eders samvittighet fra døde gjerninger til å tjene den levende Gud!


Wid akk iḥemmlen Sidna Ɛisa qqimen deg lebɛid țmuqulen ayen yedṛan, llant gar-asen tilawin i d yeddan yid-es si tmurt n Jlili. 	 Men alle hans kjenninger og de kvinner som hadde fulgt ham fra Galilea, stod langt borte og så dette.


Meɛna mkul yiwen deg-nneɣ tețțunefk-as-d ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi s wakken yella umur i s-d-yefka Lmasiḥ. 	 Men hver og en av oss er nåden gitt efter det mål som Kristi gave tilmåles med.


Dɣa yenna-yasen : Werɛad tefhimem ihi ? 	 Og han sa til dem: Hvorledes går det da til at I ennu ikke forstår?


Ilit dayem di lfeṛḥ, 	 Vær alltid glade,


axaṭer teqqaṛ deg ul-is : « lemmer zemreɣ ad nnaleɣ ɣas ula ț-țacḍaṭ n ubeṛnus-is, ad ḥluɣ. » 	 for hun sa ved sig selv: Kan jeg bare få røre ved hans klædebon, så blir jeg helbredet.


Mi gedṛa wayen akk ițwaketben fell-as, ṣubben-t-id seg umidag, rran-t ɣer uẓekka. 	 Og da de hadde fullbyrdet alt som er skrevet om ham, tok de ham ned av treet og la ham i en grav.


Yewweḍ-ed lweqt anda i țɛeggiden di temdint n Lquds lɛid n weɛzal n Lǧameɛ iqedsen ; imiren d ccetwa. 	 Men det var tempelvielsens fest i Jerusalem. Det var vinter,


Ur wen-d-nniɣ ara akka am akken yella lexbaṛ n lxiṛ nniḍen , lameɛna qqaṛeɣ-awen-d akka, axaṭer llan kra lɣaci i kkun-icewwlen yerna bɣan ad sɛewjen lexbaṛ n lxiṛ yeɛnan Lmasiḥ. 	 skjønt der ikke er noget annet; det er bare nogen som forvirrer eder og vil forvrenge Kristi evangelium.


Mi d-tewweḍ tmeddit, taflukt nni tella di tlemmast n lebḥeṛ, ma d Sidna Ɛisa yeqqim weḥd-es di lberr. 	 Og da det var blitt aften, var båten midt på sjøen, og han var alene på land.


Ḥellelet ihi bab n tmegra a d iceggeɛ ixeddamen ɣer tmegra-s. 	 bed derfor høstens herre at han vil drive arbeidere ut til sin høst!


Teẓram s yiman-nwen belli ass-nni, Sidna Ɛisa a d-yuɣal am umakar deg iḍ. 	 I vet jo selv grant at Herrens dag kommer som en tyv om natten.


Ihi, ɛasset iman-nwen, ɣuṛ-wat tilelli-agi i tesɛam aț-țili d ugur n uɣelluy i wid ur neǧhid ara di liman. 	 Men se til at ikke denne eders frihet blir til anstøt for de skrøpelige!


D nețța i ten-id-issufɣen si tmurt n Maṣer. Yexdem aṭas n lbeṛhanat d leɛǧayeb di tmurt-nni, di lebḥeṛ azeggaɣ, deg unezṛuf n Sinay, anda akken qqimen ṛebɛin iseggasen. 	 Han var den som førte dem ut, idet han gjorde undergjerninger og tegn i Egyptens land og i det Røde Hav og i ørkenen i firti år.


Tikkelt-agi, ur bɣiɣ ara a n-ɛeddiɣ d abrid kan, meɛna ssarameɣ ad qqimeɣ kra n lweqt ɣuṛ-wen, ma yebɣa Sidi Ṛebbi. 	 For jeg tenker ikke å se eder nu på gjennemreisen; for jeg håper å bli nogen tid hos eder, om Herren tillater det.


Ma d kunwi ay atmaten, d arraw n lemɛahda i tellam am Isḥaq. 	 Men vi, brødre, er løftets barn, likesom Isak.


Yessufeɣ-iten-id si lḥebs, yenna yasen : A ssyad-i, d acu i glaqen a t xedmeɣ iwakken ad țțusellkeɣ ? 	 Og han førte dem utenfor og sa: Herrer! hvad skal jeg gjøre for å bli frelst?


Iḍeggeṛ-it ɣer tesraft-nni lqayen, yerra-yas aɣummu izemmem-iț iwakken ur ițkellix ara leǧnas alamma ɛeddan walef iseggasen, imiren a d-yețwaserreḥ i kra n lweqt. 	 og kastet ham i avgrunnen og lukket til og satte segl over ham, forat han ikke lenger skulde forføre folkene, inntil de tusen år var til ende; og efter den tid skal han løses en kort stund.


Yenna-yas : Ffeɣ si tmurt-ik, si tmurt n imawlan-ik, tṛuḥeḍ ɣer tmurt ara k-d-ssekneɣ. 	 og sa til ham: Dra ut fra ditt land og fra din slekt, og gå til det land som jeg vil vise dig!


Lmelk wis sețța yesmar taqbuct is ɣef wasif ameqqran n Lufrat. Yesɣeṛ asif-nni iwakken ad iheggi abrid i igelliden i d-ițeddun si cceṛq. 	 Og den sjette engel tømte sin skål ut i den store elv Eufrat; og vannet i den tørket bort, forat der skulde ryddes vei for kongene fra Østen.


Anfet-asen, d iderɣalen iteṭṭfen afus i iderɣalen nniḍen ; ma yella aderɣal yeṭṭef afus i wayeḍ, ad ɣlin i sin ɣer tesraft. 	 La dem fare! de er blinde veiledere for blinde; men når en blind leder en blind, faller de begge i grøften.


m'ara tețḥarabem akken twalam țḥarabeɣ nekkini, yerna mazal țḥarabeɣ ar tura am akken i teslam yis. 	 idet I har den samme strid som I så på mig og nu hører om mig.


Axaṭer ma yella idammen n iɛejmiyen d iqelwacen akk-d yiɣed n tgenduzt yeṛɣan d asfel țṣeffin lǧețța n wid idenben m'ara ten ṛuccen yis-sen, 	 For så sant blodet av bukker og okser og asken av en kvige, når den sprenges på de urene, helliger til kjødets renhet,


Imiren lɣaci mmɣen ɣef Sidna Ɛisa, ṭṭfen-t. 	 Men de la hånd på ham og grep ham.


Win ițeẓẓun d win yesswayen ɛedlen ; mkul yiwen a s-yerr Sidi Ṛebbi s wakken yuklal di lxedma-s. 	 Men den som planter, og den som vanner, er ett; dog skal enhver av dem få sin egen lønn efter sitt eget arbeid.


Nukni ur nelli ara d imednuben am leǧnas nniḍen, laṣel-nneɣ seg wat Isṛail. 	 Vi er jøder av fødsel og ikke syndere av hedensk ætt;


iḍaṛṛen-is țfeǧǧiǧen am nnḥas yefsin di tmes, ṣṣut-is yecba zzhir n waman yețseqsiqen deg udrar. 	 og hans føtter var lik skinnende kobber, som om de var gjort glødende i en ovn, og hans røst som en lyd av mange vann.


Meyyzet aț-țfehmem ayen iɛeǧben i Sidi Ṛebbi ; 	 idet I prøver hvad som er velbehagelig for Herren,


Ssneɣ lecɣal-ik, ur terkimeḍ ur tṣemḍeḍ, a wi yufan aț-țrekmeḍ neɣ aț-țismiḍeḍ ! 	 Jeg vet om dine gjerninger, at du hverken er kold eller varm; gid du var kold eller varm!


yenna yasen : Ma wwiɣ-kkun ɣuṛ-es a t-id teṭṭfem, d acu ara yi-tefkem ? FFkan-as tlatin iṣurdiyen n lfeṭṭa. 	 og sa: Hvad vil I gi mig, så skal jeg gi ham i eders vold? De gav ham da tretti sølvpenninger.


Uggadeɣ ayen i nɛețțabeɣ akk fell-awen iṛuḥ baṭel. 	 jeg frykter for eder at jeg kanskje forgjeves har gjort mig møie med eder.


Afellaḥ ițenɛețțaben, d nețța i gezwar lḥal ad iɣellet. 	 Den bonde som arbeider, bør først nyte fruktene.


Mi refdent allen-nsent, walant azṛu-nni ameqqran yegrareb akkin. 	 Og da de så op, blev de var at stenen var veltet bort; for den var meget stor.


Bdiɣ abecceṛ di temdint n Dimecq akk-d ț-țemdint n Lquds, beccṛeɣ daɣen di tmurt n Yahuda meṛṛa, di taggara, beccṛeɣ i wat leǧnas ur nelli ara seg wat Isṛail, nhiɣ-ten ad tuben, a d-uɣalen ɣer webrid n Ṛebbi, ad xedmen lecɣal i d-ițbegginen belli tuben s wul-nsen. 	 men både for dem i Damaskus først og for Jerusalem og i hele Judeas land og for hedningene forkynte jeg at de skulde omvende sig og komme tilbake til Gud og gjøre gjerninger som er omvendelsen verdige.


Lqebṭan-nni i gebɣan ad isellek Bulus, ur ten-yeǧǧi ara ad xedmen lebɣi-nsen. Yefka lameṛ i wid yessnen ad ɛummen, ad ḍeggṛen iman-nsen d imezwura ɣer waman iwakken ad awḍen ɣer rrif. 	 men høvedsmannen, som vilde frelse Paulus, hindret dem i deres råd, og bød at de som kunde svømme, skulde først kaste sig ut og komme i land,


Mi qṛib ad awḍen ɣer taddart i ɣer teddun, Sidna Ɛisa yerra iman-is am akken yebɣa ad ikemmel abrid-is. 	 Og de var nær ved byen som de gikk til, og han lot som han vilde gå videre.


ur țgallat s lqaɛa axaṭer fell-as i gesrusu iḍaṛṛen-is, neɣ s Lquds imi ț-țamdint n ugellid ameqqran. 	 eller ved jorden, for den er hans fotskammel, eller ved Jerusalem, for det er den store konges stad.


?er taggara temmut tmeṭṭut-nni ula d nețțat. 	 Til sist døde også kvinnen.


S wakka, yedṛa-d yid-sen wayen i d-ixebbeṛ fell-asen nnbi Iceɛya : Aț-țsellem s imeẓẓuɣen-nwen, ur tfehhmem ara, aț-țmuqulem s wallen-nwen, ur tețwalim ara, 	 Og på dem opfylles Esaias' spådom, som sier: I skal høre og høre og ikke forstå, og se og se og ikke skjelne;


A wen-d-iniɣ anwa i glaq aț- țaaggadem : aggadet win izemren a kkun-ikkes si ddunit yerna a kkun-iḍeggeṛ ɣer ǧahennama. Atan nniɣ-awen-t-id, d nețța i glaq aț- țaggadem. 	 men jeg vil vise eder hvem I skal frykte for: Frykt for ham som har makt både til å slå ihjel og til derefter å kaste i helvede! Ja, sier jeg eder, for ham skal I frykte.


Awit-ed agenduz-nni yeṭṭuqten tezlum-t a t-nečč, a nexdem tameɣṛa ; 	 og hent gjøkalven og slakt den, og la oss ete og være glade!


Ad ițțubarek Sidi Ṛebbi, Illu n wat Isṛail imi d-yerra ddehn-is ɣer wegdud-is iwakken a t-isellek. 	 Lovet være Herren, Israels Gud, han som så til sitt folk og forløste det!


S ufus n gma-tneɣ eɛzizen Silwan i ɣef nețkel, i wen-d-uriɣ kra n imeslayen-agi iwakken a kkun-nhuɣ yerna ad cehdeɣ belli ț-țagi i d ṛṛeḥma n tideț n Sidi Ṛebbi s wayes tumnem. 	 Med Silvanus, den trofaste bror - det holder jeg ham for - skriver jeg kortelig til eder for å formane og vidne at dette er Guds sanne nåde som I står i.


Sidna Ɛisa mi gwala lɣaci uzzlen-d ɣuṛ-sen, yumeṛ i uṛuḥani-nni, yenna-yas : Ay aṛuḥani ! yesgugumen yesɛuẓẓugen, effeɣ seg weqcic-agi ur țɛawad ara aț-țkecmeḍ deg-s ! 	 Men da Jesus så at folket løp til, truet han den urene ånd og sa til den: Du målløse og døve ånd! jeg byder dig: Far ut av ham, og far aldri mere inn i ham!


qqaṛent : s tideț, a neḥmed, a neckkeṛ Sidi Ṛebbi Illu-nneɣ, i nețța lɛaḍima, lekyasa, ccan d lḥekma si lǧil ɣer lǧil ! Amin ! 	 Amen! Velsignelsen og prisen og visdommen og takken og æren og makten og styrken tilhører vår Gud i all evighet! Amen.


Ma d ifariziyen d lɛulama n ccariɛa, ur qbilen ara ayen i sen yebɣa Sidi Ṛebbi, ugin a ten yesseɣḍes Yeḥya. 	 men fariseerne og de lovkyndige gjorde Guds råd til intet for sig og lot sig ikke døpe av ham.


Cbut Sidi Ṛebbi baba-twen imi tellam d arraw-is eɛzizen ; 	 Bli derfor Guds efterfølgere som hans elskede barn,


Yiwen seg inelmaden-is, yenna-yas : A Sidi, semmeḥ-iyi ad ṛuḥeɣ ad meḍleɣ baba. 	 Men en annen, en av hans disipler, sa til ham: Herre! gi mig først lov til å gå bort og begrave min far!


Asmi uɣaleɣ ɣer temdint n Lquds, yiwen n wass lliɣ țẓallaɣ deg wefrag n lǧameɛ iqedsen, iweḥḥa-yi-d Sidi Ṛebbi, 	 Da jeg så var vendt tilbake til Jerusalem og bad i templet, hendte det mig at jeg kom i en henrykkelse,


Sidna Ɛisa yenna-yas : Ur yi-d-țmassa ara, axaṭer urɛad uliɣ ɣer Baba. Lameɛna ṛuḥ ini-yasen i watmaten-iw : aql-iyi ad aliɣ ɣer Baba yellan d Baba-twen, ɣer Yillu-yiw yellan d Illu-nwen. 	 Jesus sier til henne: Rør ikke ved mig! for jeg er ennu ikke faret op til Faderen; men gå til mine brødre og si til dem: Jeg farer op til min Fader og eders Fader, og til min Gud og eders Gud!


Ulli-inu smeḥsisent i ṣṣut-iw, ssneɣ-tent yerna ttabaɛent iyi-d. 	 Mine får hører min røst, og jeg kjenner dem, og de følger mig,


iwakken yiwen ur kkun-ițlumu, aț-țilim teṣfam, d arraw n Ṛebbi, ur tseɛɛum ara lɛib ger lǧil-agi n ixeddaɛen, aț-țfeǧǧeǧem gar-asen am teftilin di ddunit 	 forat I kan være ustraffelige og rene, Guds ulastelige barn midt iblandt en vanartet og vrang slekt, iblandt hvilken I viser eder som lys i verden,


Ur țḥebbiṛet ara ɣef yiɛebbaḍ-nwen, ḥebbṛet ɣef tudert yețdumun i dayem. Tudert-agi, d Mmi-s n bunadem ara wen-ț-id-yefken, Baba Ṛebbi yefka-yas tazmert imi i t-iɛellem s ṭṭabeɛ-ines. 	 Arbeid ikke for den mat som forgår, men for den mat som varer ved til evig liv, den som Menneskesønnen skal gi eder! for på ham har hans Fader, Gud, satt sitt innsegl.


Anda-t lfeṛḥ-nni-nwen n zik ? Acu i gedṛan yid-wen ? Zemreɣ ad cehdeɣ fell-awen belli, lemmer d ayen iwumi tzemrem a t-txedmem, tili tekksem-d allen-nwen iwakken a yi-tent-id-tefkem. 	 Hvor I dengang priste eder salige! for jeg gir eder det vidnesbyrd at hadde det vært mulig, så hadde I revet eders øine ut og gitt mig dem.


iwakken mbla ma nɛedda i tlisa n ccɣel-nneɣ , a nbecceṛ daɣen lexbaṛ n lxiṛ i tmura nniḍen, mačči d zzux ara nzuxx s ccɣel i xedmen wiyaḍ. Yura di tira iqedsen : 	 så vi kan føre evangeliet frem til de land som ligger på hin side av eder, og ikke innenfor andres område rose oss av det som alt er virket.


Sidna Ɛisa yeḥya-d si ger lmegtin ass amezwaru n dduṛt, ass i d-yernan ɣef wass n westeɛfu. Di tazwara isbeggen-ed iman-is i Meryem tamagdalit, seg i d-issufeɣ sebɛa n leǧnun. 	 Men efterat han var opstanden tidlig den første dag i uken, åpenbarte han sig først for Maria Magdalena, som han hadde utdrevet syv onde ånder av.


Mačči s lḥasanat-nwen i tețwasellkem akken yiwen ur ițzuxxu s yiman is ; 	 ikke av gjerninger, forat ikke nogen skal rose sig.


Lexbeṛ-agi n lxiṛ yewḍen armi d ɣuṛ-wen, yețnerni di ddunit meṛṛa ; akken daɣen i gețnerni deg-wen ula d kunwi seg wasmi i teslam yerna tessnem tideț ɣef ṛṛeḥma n Sidi Ṛebbi, 	 som er kommet til eder, likesom det og er i hele verden og bærer frukt og vokser som hos eder, fra den dag I hørte det og lærte å kjenne Guds nåde i sannhet,


ma d nukni mi gɛedda Lɛid n weɣṛum mbla iɣes ( tamtunt ), nerkeb lbabuṛ si temdint n Filibus ; xemsa wussan mbeɛd, nelḥeq-iten ɣer temdint n Truwas, anda nesɛedda sebɛa wussan. 	 men vi seilte ut fra Filippi efter de usyrede brøds dager, og kom fem dager efter til dem i Troas; der blev vi i syv dager.


Nutni ugin a s-d-ḥessen imi ẓran taqcict temmut. 	 Og de lo ham ut; for de visste at hun var død.


Ma d nekkini, di tazwara ɛeṛdeɣ ad xaṣmeɣ s wayen yellan di tezmert-iw, isem-agi n Ɛisa Anaṣari ; 	 Jeg for min del trodde nu at jeg burde gjøre meget imot Jesu, nasareerens navn;


Ma d kečč eḥrez ayen i tlemdeḍ s wayes i tesqenɛeḍ ; teẓriḍ anwa i k-islemden. 	 Men bli du i det som du har lært, og som du er blitt overbevist om, da du vet hvem du har lært det av,


Filibus, d yiwen si taddart n Bitsayda, anda akken zedɣen Buṭrus d Andriyus. 	 Dagen efter vilde han dra derfra til Galilea, og han traff Filip. Og Jesus sa til ham: Følg mig!


A d-isbeggen tamanegt-iw axaṭer s ɣuṛ-i ara d-yawi wayen akk ara wen-d-yini. 	 Han skal herliggjøre mig; for han skal ta av mitt og forkynne eder.


Ass n lḥedd tameddit, inelmaden llan deg yiwen wexxam ɣelqen tiwwura axaṭer uggaden at Isṛail. Ataya Sidna Ɛisa ibedd-ed gar-asen, yenna-yasen : Sslam fell-awen ! 	 Da det nu var aften den dag, den første dag i uken, og dørene var lukket der hvor disiplene var, av frykt for jødene, kom Jesus og stod midt iblandt dem og sa til dem: Fred være med eder!


Yenṭeq lmelk ɣer tilawin-nni, yenna-yasent : Kunemti ur țțaggademt ara, axaṭer ẓriɣ ɣef Ɛisa i yețțusemmṛen ɣef wumidag i tețnadimt. 	 Men engelen tok til orde og sa til kvinnene: Frykt ikke! jeg vet at I søker efter Jesus, den korsfestede;


Ma yella nekk yellan d Ssid-nwen ssardeɣ-awen iḍaṛṛen-nwen, ilaq awen aț-țețțemsiridem iḍaṛṛen wway gar-awen. 	 Har nu jeg, eders herre og mester, vasket eders føtter, så er også I skyldige å vaske hverandres føtter.


Yenna-d annect-agi ɣef Yudas, mmi-s n Semɛun n taddart n Qeṛyut, yiwen ger tnac inelmaden-is ara t-ixedɛen. 	 Men han talte om Judas, Simon Iskariots sønn; for det var han som skulde forråde ham, enda han var en av de tolv.


Mi gewweḍ Sidna Ɛisa ɣer wexxam n ccix-nni, yufa lɣaci țmeǧǧiden, yerna nhewwalen meṛṛa. Yenna-yasen : 	 Og da Jesus kom inn i synagoge-forstanderens hus og så fløitespillerne og hopen som larmet, sa han til dem:


Ur nezmir ara a d-nini : ațan dagi neɣ ațan dihin, axaṭer lḥekma n Sidi Ṛebbi ațan gar-wen. 	 heller ikke skal de si: Se her eller se der er det! For se, Guds rike er inneni eder.


Zik, asmi ulac ccariɛa lliɣ țɛiciɣ s nneya, mi d-iffeɣ lameṛ n ccariɛa, ddnub yuki-d deg-i, yeṣṣaweḍ-iyi ɣer lmut. 	 Jeg levde en tid uten lov; men da budet kom, blev synden levende igjen,


Yella di lǧameɛ-nni yiwen n wergaz i gezdeɣ uṛuḥani, yebda yețɛeggiḍ yeqqaṛ : 	 Og det var i deres synagoge en mann med en uren ånd, og han ropte:


Akken yella Bulus yețdafaɛ ɣef yiman-is, Fistus yenṭeq-ed s leɛyaḍ, yenna : Iffeɣ-ik leɛqel a Bulus ! Lketṛa n tmusni-inek tessufeɣ-ak leɛqel ! 	 Men da han forsvarte sig således, sier Festus med høi røst: Du er vanvittig, Paulus! din megen lærdom driver dig til vanvidd.


A wen-d-iniɣ tideț : lǧil-agi ur ițɛeddi ara alamma yedṛa-d wayagi meṛṛa. 	 Sannelig sier jeg eder: Denne slekt skal ingenlunde forgå før alt dette skjer.


Ceggɛen-as kra seg inelmaden-nsen akk-d kra si terbaɛt n Hiṛudus, nnan-as : A Sidi, neẓra-k d bab n lḥeqq i telliḍ, tesselmadeḍ iberdan n Ṛebbi s tideț, ur tuggadeḍ ula d yiwen, ur txeddmeḍ ara lxilaf ger yemdanen. 	 Og de sendte sine disipler avsted til ham sammen med herodianerne og lot dem si: Mester! vi vet at du er sanndru og lærer Guds vei i sannhet, og ikke bryr dig om nogen, for du gjør ikke forskjell på folk;


Kra n isaduqiyen ur nețțamen ara s ḥeggu n lmegtin, qeṛṛben-d ɣer Sidna Ɛisa, steqsan-t nnan-as : 	 Men det kom nogen av sadduseerne til ham, de som nekter at det er nogen opstandelse, og de spurte ham og sa:


Yiwet n tqeddact twala-t-id yeqqim yeẓẓiẓin, tmuqel-it tenna : Argaz-agi daɣen yella yid-es. 	 Men en tjenestepike fikk se ham sitte mot lyset, og stirret på ham og sa: Også denne var med ham.


Ad ḥemmdeɣ Ṛebbi imi ur sɣeḍseɣ ula d yiwen deg-wen anagar Krisbus d Gayus. 	 Jeg takker Gud at jeg ikke har døpt nogen av eder uten Krispus og Gajus,


Sidna Ɛisa yedda yid-sen. Mi qṛib ad yaweḍ ɣer wexxam, lqebṭan-nni iceggeɛ imdukkal-is a s-inin : A Sidi, ur țɛețțib ara iman-ik, ur uklaleɣ ara a d-tkecmeḍ axxam-iw. 	 Jesus gikk da med dem. Men da han ikke hadde langt igjen til huset, sendte høvedsmannen nogen venner til ham og lot si: Herre, umak dig ikke! for jeg er for ringe til at du skal gå inn under mitt tak;


Kull ass, s yiwen ṛṛay, țnejmaɛen di lǧameɛ iqedsen, țnejmaɛen daɣen deg ixxamen-nsen, beṭṭun aɣṛum iwakken ad mektin Lmasiḥ, tețțen lqut-nsen s nneya d lfeṛḥ ; 	 og idet de samdrektig hver dag stadig søkte templet og brøt brødet hjemme, nøt de sin mat med fryd og hjertets enfold,


Meɛna, tura bɣiɣ aț-țissinem ayagi : Lmasiḥ d aqeṛṛuy ɣef yemdanen meṛṛa, argaz d aqeṛṛuy ɣef tmeṭṭut-is, ma d Ṛebbi d aqeṛṛuy ɣef Lmasiḥ. 	 Men jeg vil at I skal vite at Kristus er enhver manns hoved, og mannen er kvinnens hoved, og Gud er Kristi hoved.


Tessnem ṛṛeḥma n Ssid-nneɣ Ɛisa Lmasiḥ yellan d Bab n lerbaḥ n ddunit meṛṛa, yuɣal d igellil ɣef ddemma-nwen iwakken a kkun isserbeḥ s tigellelt-ines. 	 For I kjenner vår Herre Jesu Kristi nåde, at han for eders skyld blev fattig da han var rik, forat I ved hans fattigdom skulde bli rike.


imiren ad iṛuḥ a d-yawi sebɛa yiṛuḥaniyen nniḍen iweɛṛen akteṛ-is, ad kecmen ad zedɣen deg-s ; s wakka lḥala n wergaz-nni aț-țenṭeṛ akteṛ n tikkelt tamezwarut. 	 Så går den bort og tar med sig syv andre ånder, verre enn den selv, og de går inn og bor der, og det siste blir verre med det menneske enn det første.


?ef wawal-agi lecyux-nni ufan-as-ed sebba nniḍen, țqelliben amek ara t-nɣen, mačči kan imi ur iqudeṛ ara ass n westeɛfu meɛna imi gerra Ṛebbi d Baba-s yerna yesseɛdel iman-is d Ṛebbi. 	 Derfor stod da jødene ham enn mere efter livet, fordi han ikke bare brøt sabbaten, men også kalte Gud sin Fader og gjorde sig selv Gud lik.


Bilaṭus yeffeɣ-ed daɣen ɣer imeqqranen n wat Isṛail yenna-yasen : Atan a wen-t-id-awiɣ ɣer dagi akken aț-țeẓrem belli ur ufiɣ ara deg-s sebba s wayes ara ḥekmeɣ fell-as. 	 Pilatus gikk da atter ut og sa til dem: Se, jeg fører ham ut til eder, forat I skal vite at jeg ikke finner nogen skyld hos ham.


Meɛna lɣaci-nni, kra țɛeggiḍen akka, wiyaḍ akken nniḍen. Imi ur ifhim ara wayen i s-d-nnan si leɛyaḍ-nni, yumeṛ a t-awin ɣer lbeṛj. 	 Nogen i hopen ropte da ett, andre et annet; og da han på grunn av larmen ikke kunde få noget sikkert å vite, bød han at han skulde føres inn i festningen.


yefka daɣen i wayeḍ tazmert ad ixdem lbeṛhanat, ma d wayeḍ ad ițxebbiṛ s wayen i s-d-yețțassen s ɣuṛ Sidi Ṛebbi ; wayeḍ daɣen yefka-yas-ed tazmert s wayes ara yeɛqel ayen i d-ițțasen s ɣuṛ Ṛṛuḥ n Sidi Ṛebbi d wayen i d-ițțasen s ɣuṛ leṛwaḥ n diri ; wayeḍ yețțunefk-as-d ad immeslay timeslayin ur nețwassen ara ; wayeḍ daɣen yețțunefk-as-d a d-yessefhem timeslayin-agi ur nețwassen ara. 	 en annen kraft til å gjøre undergjerninger; en annen profetisk gave, en annen evne til å prøve ånder, en annen forskjellige slags tunger, en annen tydning av tunger.


Walit amek gemmun ijeǧǧigen n lexla ! Ur țellmen ur ẓeṭṭen ! Atan qqaṛeɣ-awen : ula d agellid Sliman s yiman-is di ccan-is, ur yelsi am yiwen seg yijeǧǧigen-agi. 	 Gi akt på liljene, hvorledes de vokser: de arbeider ikke, de spinner ikke; men jeg sier eder: Enn ikke Salomo i all sin herlighet var klædd som én av dem.


Tameddit mi geɣli yiṭij, wwin-as-d aṭas n imuḍan akk-d wid zedɣen iṛuḥaniyen. 	 Men da det var blitt aften og solen gikk ned, førte de til ham alle dem som hadde ondt, og de besatte;


Ḥadret a d-yili gar-awen win ara ițwaqehṛen axaṭer yenɣa tamgeṛṭ neɣ yuker, neɣ iger iman-is di lecɣal n wiyaḍ ; 	 For ingen av eder må lide som morder eller tyv eller ugjerningsmann eller som en som blander sig i andres saker;


Rriɣ-as : Anwa-k a Sidi ? Yenna-yi-d : Nekkini d Ɛisa-nni i tețqehhiṛeḍ ; 	 Jeg sa da: Hvem er du, Herre? Og Herren sa: Jeg er Jesus, han som du forfølger.


Udem-agi d wayen yuran ɣef wuṣuṛdi-agi wi ten-ilan ? Rran-as : D udem n Qayṣer! 	 Vis mig en penning! Hvis billede og påskrift har den? De svarte: Keiserens.


Akken daɣen Ṛṛuḥ iqedsen ițțas-ed a ɣ iɛiwen nukni ixuṣṣen di tezmert, axaṭer ur nessin ara a neẓẓal akken ilaq ; lameɛna Ṛṛuḥ iqedsen s yiman-is ideɛɛu ɣer Ṛebbi ɣef ddemma-nneɣ, s nnehtat iwumi ur yezmir yimi a tent-id-yini s imeslayen ; 	 Men i like måte kommer også Ånden vår skrøpelighet til hjelp; for vi vet ikke hvad vi skal bede om, slik som vi trenger det; men Ånden selv går i forbønn for oss med usigelige sukk,


D Ṛṛuḥ i d-yețțaken tudert amdan ur yețțaweḍ ɣer wacemma ma yețkel ɣef yiman-is. Imeslayen-agi i wen-d-nniɣ, d wigi i d Ṛṛuḥ, d wigi i ț-țudert. 	 Det er Ånden som gjør levende, kjødet gagner intet; de ord som jeg har talt til eder, er ånd og er liv.


Kra n wayen ara nessuter, ițțak-aɣ-t-id axaṭer neḥrez lumuṛat-is yerna nxeddem lebɣi-s. 	 og det vi beder om, det får vi av ham; for vi holder hans bud og gjør det som er ham til behag.


Aț-țqellbem fell-i ur iyi-tețțafem ara imi ur tezmirem ara a d-tasem ɣer wanda ara yiliɣ. 	 I skal lete efter mig og ikke finne mig, og der hvor jeg er, kan I ikke komme.


Iwakken ad idṛu wayen yenna nnbi Iceɛya : 	 forat det skulde opfylles som er talt ved profeten Esaias, som sier:


Teččam lḥeqq n wid imegren igran-nwen, slet-asen i wigi ițcetkin ɣef lbaṭel-nwen, Sidi Ṛebbi Bab n tezmert yesla-d i leɛyaḍ-nsen. 	 Se, den lønn I har forholdt arbeiderne som har skåret eders akrer, den skriker, og høstfolkenes rop er kommet inn for den Herre Sebaots ører.


Yenṭeq yiwen lɛalem n ccariɛa, yenna-yas : A Sidi, atan tregmeḍ-aɣ ula d nukkni s wayen i d-tenniḍ akka ! 	 Da svarte en av de lovkyndige og sa til ham: Mester! ved å si dette krenker du også oss.


Ilaq aț-țili tețwassen s lecɣal-is yelhan, ț-țin iṛebban arraw-is akken ilaq, isṭerḥiben deg wexxam-is, issarden iḍaṛṛen n iqeddacen n Sidi Ṛebbi ; treffed imeɣban, txeddem lxiṛ. 	 har vidnesbyrd om gode gjerninger, har opfostret barn, har vært gjestfri, har vasket de helliges føtter, er kommet de nødlidende til hjelp, har lagt vinn på all god gjerning.


Tețzuxxuḍ s ccariɛa, meɛna tesseɣlayeḍ lqima n yisem n Sidi Ṛebbi imi ur txeddmeḍ ara ayen i d-teqqaṛ ! 	 Du som roser dig av loven, du vanærer Gud ved å bryte loven!


Ikred yiwen umusnaw n ccariɛa yebɣan ad ijeṛṛeb Sidna Ɛisa, yenna yas : A Sidi, d acu ara xedmeɣ iwakken ad sɛuɣ tudert n dayem ? 	 Og se, en lovkyndig stod op og fristet ham og sa: Mester! hvad skal jeg gjøre forat jeg kan arve evig liv?


Lmelk yenna-yas : Ur țțaggad ara a Meryem ! S ṛṛeḥma-s tameqqrant, Sidi Ṛebbi yextaṛ-ikem. 	 Og engelen sa til henne: Frykt ikke, Maria! for du har funnet nåde hos Gud;


Ur xeddmet ara lxilaf wway-gar awen, ur ssimɣuṛet ara iman-nwen meɛna ddut s wannuz, ur ḥețbet ara iman-nwen d wid yesnen. 	 Ha ett sinnelag mot hverandre; attrå ikke det høie, men hold eder gjerne til det lave; vær ikke selvkloke!


Mi s-d-yerra lexbaṛ, Bilaṭus iserreḥ-as i Yusef ad yawi lǧețța n Sidna Ɛisa. 	 og han kalte høvedsmannen for sig og spurte ham om det var lenge siden han døde; og da han hadde fått det å vite av høvedsmannen, gav han liket til Josef.


Qqaṛent wway gar-asent : Anwa ara ɣ-yekksen azṛu-nni ɣef yimi uẓekka ? 	 Og de sa til hverandre: Hvem skal velte bort stenen fra døren til graven for oss?


Win yumnen s Mmi-s yesɛa tudert ur nfennu ; ma d win ur numin ara s Mmi-s ur yețwali ara tudert, urrif n Ṛebbi yezga fell-as. 	 Den som tror på Sønnen, har evig liv; men den som ikke vil tro på Sønnen, skal ikke se livet, men Guds vrede blir over ham.


țextiṛin imukan imezwura di leǧwameɛ akk-d imukan lɛali di tmeɣṛiwin, lameɛna 	 og ha de øverste seter i synagogene og sitte øverst ved gjestebudene;


Eɛni ccariɛa txulef lemɛahdat n Sidi Ṛebbi ? Xaṭi ! Lemmer ccariɛa tezmer a d-tefk tudert i wemdan, tili yezmer wemdan ad yuɣal d aḥeqqi zdat Ṛebbi s ccariɛa. 	 Er da loven imot Guds løfter? Langt derifra! for var det gitt nogen lov som kunde gjøre levende, da kom rettferdigheten virkelig av loven;


Daymi, sǧehdet leɛqel-nwen, ur ɣefflet ara, ɛasset iman-nwen, sɛut asirem iṣeḥḥan di leslak ara wen d-ițțunefken asm' ara d-yuɣal Ɛisa Lmasiḥ. 	 Derfor, omgjord eders sinns lender, vær edrue, og sett eders håp fullt og fast til den nåde som blir eder til del i Jesu Kristi åpenbarelse!


Akken daɣen ara wen-yexdem Baba Ṛebbi yellan deg igenwan ma ur tețsamaḥem ara i watmaten-nwen seg ul. 	 Således skal også min himmelske Fader gjøre med eder om ikke enhver av eder av hjertet tilgir sin bror.


Yella daɣen d jedd n wid akk iḍehṛen, ur nețkil ara ɣef ṭṭhaṛa-nsen kan meɛna tebɛen lateṛ-is, sɛan liman i gesɛa uqbel ad yeḍheṛ. 	 og far til de omskårne som ikke bare har omskjærelsen, men også vandrer i fotsporene av den tro som vår far Abraham hadde da han var uomskåret.


Nutni n ddunit, daymi i țmeslayen s lɛeqliya n wat ddunit, yerna at ddunit smeḥsisen-asen. 	 De er av verden; derfor taler de av verden, og verden hører dem;


Di temdint-nni tella daɣen yiwet n taǧǧalt tețṛuḥu ɣuṛ-es, teqqaṛ-as : « eḥkem s lḥeqq gar-i d wexṣim-iw. » 	 Og det var en enke der i byen, og hun kom til ham og sa: Hjelp mig til å få rett over min motstander!


Axaṭer Lmasiḥ ur inuda ara ɣef wayen i t-iɛeǧǧben, akken yura di tektabt n ?abur : Rregmat n wid i k-ikeṛhen ɣlint-ed fell-i. 	 For Kristus levde heller ikke sig selv til behag, men, som skrevet er: Deres hån som hånte dig, falt på mig.


Dɣa atmaten is nnan-as : Kker aț-țṛuḥeḍ ɣer tmurt n Yahuda akken inelmaden-ik yellan dinna ad ẓren ayen i txeddmeḍ. 	 Hans brødre sa da til ham: Dra bort herfra og gå til Judea, forat også dine disipler kan få se de gjerninger som du gjør!


?-țideț, kra si tilawin-nneɣ swehment-aɣ ! Mi ṛuḥent ṣṣbeḥ zik ɣer uẓekka 	 Men så har og nogen av våre kvinner forferdet oss; de kom tidlig imorges til graven,


Axaṭer tiswiɛin yețṣubbu-d yiwen n lmelk ɣer temda, yețḥerrik aman-nni ; win ara ikecmen d amezwaru ɣer temda m'ara ḥerrken waman ad yeḥlu si lehlak-is akken yebɣu yili. 	 For en engel steg til visse tider ned i dammen og oprørte vannet. Den som da først steg ned efterat vannet var blitt oprørt, han blev helbredet, hvad sykdom han så led av.


Win iheddṛen s yisem-is yețqellib ad yawi cciɛa i yiman-is. Ma d win yețqelliben a d-yawi cciɛa i win i t-id iceggɛen yeqqaṛ tideț, ulac deg-s lexdeɛ. 	 Den som taler av sig selv, søker sin egen ære; men den som søker hans ære som har sendt ham, han er sanndru, og det er ikke urettferdighet i ham.


Mi walan aqcic-nni, ḥkan-d wayen i sen-d-yenna lmelk fell-as. 	 og da de hadde sett det, fortalte de dem det ord som var sagt dem om dette barn.


Kra n win ara iɛeddin tilas deg wayen yesselmed Lmasiḥ, ur yeṭṭif ara di Ṛebbi ; ma d win yeṭṭfen deg uselmed n Lmasiḥ yeṭṭef di Baba Ṛebbi akk-d Mmi-s. 	 Hver den som slår inn på avveie og ikke blir i Kristi lære, han har ikke Gud; den som blir i læren, han har både Faderen og Sønnen.


Imdanen akk am umeẓyan am umeqqran, țțaran ddehn-nsen ɣuṛ-es qqaṛen : « Argaz-agi ț-țazmert n Ṛebbi s yiman-is ; ț-țazmert-nni iwumi neqqaṛ tazmert yessewhamen ! » 	 ham gav de akt på, både små og store, de sa: Han er Guds kraft som kalles den store.


Mi s-slan inelmaden-is, aṭas deg-sen nnan : Imeslayen-agi weɛṛen, anwa i gzemren a ten-yeqbel ? 	 Mange av hans disipler sa nu, da de hørte det: Dette er en hård tale; hvem kan høre den?


axaṭer akken ma llan țnadin ɣef nnfeɛ-nsen, mačči ɣef nnfeɛ n Ɛisa Lmasiḥ. 	 for de søker alle sitt eget, ikke det som hører Kristus Jesus til;


Akken i gekcem Sidna Ɛisa ɣer temdint n Kafernaḥum, ataya yiwen umeqqran n lɛeskeṛ n Ṛuman iqeṛṛeb ed ɣuṛ-es, iḥellel-it, yenna yas : 	 Men da han gikk inn i Kapernaum, kom en høvedsmann til ham og bad ham og sa:


Inelmaden-is nnan-as : Atan tura tețmeslayeḍ-aɣ-d ɛinani mačči s lemtul. 	 Hans disipler sa: Se, nu taler du fritt ut og sier ingen lignelse;


Lmelk wis sebɛa yewwet lbuq. Kra n tuɣac ɛlayen țɛeggiḍent deg igenni qqaṛent-ed : Lḥekma n ddunit tuɣal ɣer ifassen n Sidi Ṛebbi akk-d Lmasiḥ ines ; ad yeḥkem si lǧil ɣer lǧil. 	 Og den syvende engel blåste, og høie røster lot sig høre i himmelen, som sa: Kongedømmet over verden er tilfalt vår Herre og hans salvede, og han skal være konge i all evighet.


Yerra-yas : Ur țṛuḥuɣ ara ! MMeɛna yuɣal yendem, iṛuḥ ad ixdem di tfeṛṛant. 	 Men han svarte: Jeg vil ikke. Men siden angret han det og gikk.


Tweṣṣa-ț yemma-s a s-tini : Awi-yi-d ɣer dagi aqeṛṛuy n Yeḥya aɣeṭṭas deg uḍebsi. 	 Men hun sa efter sin mors råd: Gi mig hit døperen Johannes' hode på et fat!


Sidna Ɛisa yenna i ufarizi-nni : A Semɛun ! Bɣiɣ a k-d-iniɣ yiwen wawal ! Afarizi yerra-yas-d : Ini-d a Sidi ! 	 Og Jesus svarte og sa til ham: Simon! jeg har noget å si dig. Han sier: Mester, si frem!


Tura ẓran belli ayen akk i yi-d-tefkiḍ s ɣuṛ-ek i d-yekka ; 	 Nu vet de at alt det du har gitt mig, er fra dig;


Ma d kunwi akk-d wid meṛṛa yellan si tejmaɛt n Tyatir ur neqbil ara aselmed-agi, yugin aț-țkecmem di lbaḍna lqayen yeɛni tin n Cciṭan, a wen-iniɣ : ur wen-sbabbayeɣ ara taɛkumt nniḍen ; 	 Men til eder sier jeg, I andre som er i Tyatira, alle de som ikke har denne lære, de som ikke kjenner Satans dybder, som de sier: Jeg vil ikke legge nogen annen tyngsel på eder;


Ikcem lmelk ɣuṛ-es yenna-yas : Sslam fell-am a tin iburek Sidi Ṛebbi ! Sidi Ṛebbi yella yid-em. 	 Og engelen kom inn til henne og sa: Vær hilset, du benådede! Herren er med dig; velsignet er du blandt kvinner!


Annect-a mačči d ayen issewhamen, imi ula d Cciṭan yezmer ad yerr iman-is d lmelk yețfeǧǧiǧen am tafat. 	 Og det er intet under; for Satan selv skaper sig om til en lysets engel;


Ay atmaten, kunwi ileḥḥun s Ṛṛuḥ iqedsen, ma teṭṭfem yiwen yeɣleḍ, erret-ț-id ɣer webrid s leḥnana ; ḥadret ɣef yiman-nwen, axaṭer tzemrem aț-țeɣlim ula d kunwi deg ujeṛṛeb. 	 Brødre! om også et menneske blir overlistet av nogen synd, da hjelp ham til rette, I åndelige, med saktmodighets ånd; men se til dig selv at ikke du og blir fristet!


I wasmi bḍiɣ sebɛa teḥbulin n weɣṛum i ṛebɛa alaf n yemdanen, acḥal n tqecwalin yeččuṛen ț-țisigar i d-tjemɛem ? Nnan-as : Sebɛa n tqecwalin. 	 Og da jeg brøt de syv til de fire tusen, hvor mange kurver fulle av stykker tok I da op? De sa: Syv.


axaṭer Sidi Ṛebbi yețqassa wid i gḥemmel, yețțak tiɣṛit i wid i geḥseb d arraw-is . 	 for den Herren elsker, den tukter han, og han hudstryker hver sønn som han tar sig av.


Ifecka n tneflit n wagrahil 	 Verktøy for programvareutvikling


Ṛeṣṣit iḍaṛṛen-nwen, ddut deg ubrid n lewqam, iwakken win isquḍuṛen ur iɣelli ara meɛna ad ibedd. 	 og gjør rette stier for eders føtter, forat ikke det halte skal komme rent i ulag, men heller må bli helbredet!


Ma yella Ṛṛuḥ n Lmasiḥ deg-wen, ɣas akken lǧețța-nwen aț-țemmet ɣef ddemma n ddnub, ṛṛuḥ-nwen ad yidir ɣef ddemma n lḥeqq n Sidi Ṛebbi. 	 Men er Kristus i eder, da er vel legemet dødt på grunn av synd, men ånden er liv på grunn av rettferdighet.


fkan-as ad isew ccṛab i deg yexleḍ yiwen uɛeqqaṛ aṛzagan. Iɛreḍ-it, yugi a t-isew. 	 gav de ham vin å drikke, blandet med galle; men da han smakte det, vilde han ikke drikke.


Mi țwaɣeḍsen lɣaci deg waman, Sidna Ɛisa yețwaɣḍes ula d nețța. Akken i gdeɛɛu ɣer Sidi Ṛebbi, igenni yeldi-d, 	 Men det skjedde da alt folket lot sig døpe, og Jesus var blitt døpt og bad, da åpnet himmelen sig,


Imiren kan, inelmaden muqlen ɣer mkul tama, ur walan ula d yiwen, anagar Sidna Ɛisa yellan yid-sen. 	 Og med ett, da de så sig om, så de ikke lenger nogen hos sig uten Jesus alene.


Tikkelt tis snat, ṣṣut-nni i d-yusan seg igenni yenna-yi-d : ayen iḥseb Sidi Ṛebbi d leḥlal, ur k-id iṣaḥ ara a t-tḥesbeḍ d leḥṛam ! 	 En røst fra himmelen svarte mig da annen gang: Det som Gud har renset, det må ikke du gjøre til urent.


Lameɛna Sidi Ṛebbi isseḥya-t-id si ger lmegtin. 	 Men Gud opvakte ham fra de døde,


Abrid n ccariɛa d webrid n liman mxalafen, imi yura : d win ara ixedmen ayen akk i d-teqqaṛ ccariɛa ara yesɛun tudert n dayem. 	 men loven har ikke noget med troen å gjøre, men: Den som gjør det, skal leve derved.


D Sidi Ṛebbi i ɣ-iheggan ɣer tudert-agi, ifka-yaɣ-d Ṛṛuḥ iqedsen d aɛeṛbun n lbaṛakat ara ɣ-d ițțunefken. 	 Men den som har satt oss i stand just til dette, er Gud, han som og har gitt oss Ånden til pant.


Am akken i tețḍuɛu tejmaɛt n imasiḥiyen Lmasiḥ, tilawin daɣen ilaq ad ḍuɛent irgazen-nsent di kullec. 	 Men likesom menigheten underordner sig under Kristus, således skal også hustruene underordne sig under sine menn i alle ting.


Imiren kan sliɣ i yiwet taɣect ger ṛebɛa lxuluq-nni teqqaṛ : Kilu n yirden d ssuma i gețțaɣ ufellaḥ i yiwen wass n lxedma, tlata kilu n temẓin daɣen d ssuma n yiwen wass n lxedma ; ma d zzit akk-d ccṛab ad qqimen akken llan. 	 Og jeg hørte likesom en røst midt iblandt de fire livsvesener, som sa: Et mål hvete for en penning, og tre mål bygg for en penning; men oljen og vinen skal du ikke skade.


Sidna Ɛisa iheddeṛ i lɣaci yenna yasen : D nekk i ț-țafat n ddunit, win ara yi-tebɛen ur iteddu ara di ṭṭlam, lameɛna ad yesɛu tafat n tudert. 	 Atter talte da Jesus til dem og sa: Jeg er verdens lys; den som følger mig, skal ikke vandre i mørket, men ha livsens lys.


Asm'akken nella d iɛdawen-is, yefka-d Mmi-s iwakken s lmut-is a ɣ-issemṣaleḥ yid-es. Tura imi nemṣalaḥ d Sidi Ṛebbi, a nețțusellek daɣen s tudert n Mmi-s. 	 For så sant vi blev forlikt med Gud ved hans Sønns død da vi var fiender, så skal vi så meget mere bli frelst ved hans liv efterat vi er blitt forlikt;


Kra deg-wen qqaṛen : « Ɣuṛ-i kullec d leḥlal », meɛna mačči d kullec i kkun-inefɛen ; zemreɣ a d-iniɣ : kullec d leḥlal ɣuṛ-i, meɛna ur țțaǧaɣ ara lḥaǧa a yi-temlek. 	 Jeg har lov til alt - men ikke alt gagner; jeg har lov til alt - men jeg skal ikke la noget få makten over mig.


Ur teẓrim ara belli win ara yeznun nețța akk-d yir tameṭṭut ad yuɣal yid-es d yiwen ? Akken yura di tira iqedsen : Di sin ad uɣalen d yiwet n lǧețța. 	 Eller vet I ikke at den som holder sig til skjøgen, er ett legeme med henne? For det er sagt: De to skal være ett kjød.


Meɛna Mmi-s n bunadem asm'ara d-yas, wissen ma d-yaf liman di ddunit ? 	 Jeg sier eder at han skal skynde sig å hjelpe dem til deres rett. Men når Menneskesønnen kommer, mon han da vil finne troen på jorden?


Akken yebɣu yili lḥal ur țțaǧat yiwen a kkun-ikellex, axaṭer ass-nni ur d-ițaweḍ ara uqbel ussan n tijehli, uqbel a d-iban wemcum ijehlen i gețṛaǧu nnger. 	 La ingen dåre eder på nogen måte! for først må frafallet komme, og syndens menneske åpenbares, fortapelsens sønn,


?-țideț, ṭṭhaṛa tenfeɛ ma yella tettabaɛeḍ ccariɛa, meɛna ma yella ur txeddmeḍ ara ayen i d-tenna ccariɛa, am akken ur teḍhiṛeḍ ara. 	 For omskjærelsen har vel sin nytte om du holder loven; men er du en lov-bryter, da er din omskjærelse blitt til forhud.


Bulus yenna-yas : A wi-yufan a Ṛebbi, mačči d keččini kan, lameɛna ula d wid akk i yi-d-ismeḥsisen ass-agi, aț-țuɣalem am nekk tura neɣ deg ussan i d-iteddun, ḥaca snasel-agi i yi cudden ! 	 Paulus sa da: Jeg vilde ønske til Gud, enten det mangler lite eller meget, at ikke alene du, men også alle som hører mig idag, måtte bli slik som jeg er, bare uten disse lenker.


Tabṛaț-nneɣ, d kunwi s yiman nwen ; ț-țabṛaț yuran deg ulawen nneɣ, tețwassen yerna ɣṛan-ț akk yemdanen. 	 I er vårt brev, innskrevet i våre hjerter, kjent og lest av alle mennesker,


Ad yesɛu ccan d ameqqran ɣer Sidi Ṛebbi, a d-iččaṛ d Ṛṛuḥ iqedsen si tɛebbuṭ n yemma-s, ur itess ccṛab, ur itess ayen nniḍen isekkṛen. 	 For han skal være stor for Herren, og han skal ikke drikke vin og sterk drikk, og han skal fylles med den Hellige Ånd like fra mors liv;


Xedmeɣ meǧhud-iw iwakken ad beccṛeɣ lexbaṛ n lxiṛ anagar anda ur yețwassen ara Lmasiḥ iwakken ur bennuɣ ara ɣef lsas sbedden wiyaḍ, xedmeɣ am akken yura di tektabt n nnbi Iceɛya : 	 dog så at jeg satte min ære i å forkynne evangeliet, ikke der hvor Kristus allerede var nevnt, forat jeg ikke skulde bygge på fremmed grunnvoll,


Mi slan iheddeṛ-ed ɣef ḥeggu n lmegtin, kra țmesxiṛen, wiyaḍ qqaṛen-as : A k-nḥess ɣef wannect-agi tikkelt nniḍen... 	 Da de hørte om dødes opstandelse, spottet nogen, men andre sa: Vi vil høre dig ennu en gang om dette.


S tideț qqaṛeɣ-awen : aț-țwalim igenni yeldi, lmalayekkat n Sidi Ṛebbi țțalint țṣubbunt sennig Mmi-s n bunadem. 	 Jesus svarte og sa til ham: Fordi jeg sa dig at jeg så dig under fikentreet, derfor tror du? Du skal få se det som er større enn dette.


?-țideț yețwaṣleb ɣef ddemma n wefcal-ines, lameɛna yedder s tezmert n Sidi Ṛebbi ; ula d nukni nefcel imi nella di Lmasiḥ lameɛna a nidir yid-es s tezmert n Sidi Ṛebbi di leqdic-nneɣ gar-awen. 	 for blev han enn korsfestet i skrøpelighet, så lever han dog i Guds kraft; for også vi er skrøpelige i ham; men vi skal leve med ham i Guds kraft hos eder.


A tamurt n Zabulun akk-d Nefṭali, a timura iqeṛben lebḥeṛ akkin i wasif n Urdun , a tamurt n Jlili i deg zedɣen leǧnas ur nelli ara n wat Isṛail, 	 Sebulons land og Naftalis land ved sjøen, landet på hin side Jordan, hedningenes Galilea,


Znuzun ayla-nsen meṛṛa, ayen akken i d-jemɛen, feṛqen-t wway gar-asen mkul yiwen ɣef leḥsab n wakken yeḥwaǧ. 	 og sine eiendeler og sitt gods solgte de og delte det ut til alle, efter som nogen hadde trang til,


Dɣa iɛeggeḍ yenna : A Ɛisa, a mmi-s n Sidna Dawed, ḥunn fell-i ! 	 Og han ropte: Jesus, du Davids sønn! miskunn dig over mig!


i tejmaɛt n Sidi Ṛebbi i gellan di temdint n Kurintus, i wid i d-yextaṛ Sidi Ṛebbi s Ɛisa Lmasiḥ ad ilin d imqedsen, d wid akk yellan di mkul amkan ineddhen s yisem n Sidna Ɛisa Lmasiḥ, i gellan d Ssid-nsen d Ssid nneɣ : 	 - til den Guds menighet som er i Korint, helligede i Kristus Jesus, kalte, hellige, tillikemed alle dem som på ethvert sted påkaller vår Herre Jesu Kristi navn, deres og vår:


Aṭas wussan i neqqim mbla lmakla ; dɣa Bulus ibedd-ed gar-asen yenna : Ay irgazen, lemmer i yi-tuɣem awal m'akken i wen-d-nniɣ : a neqqim axiṛ di lmeṛṣa n Kritus, tili ur d-tdeṛṛu ara lexsaṛa akk-d lxuf-agi ! 	 Og da de ikke hadde fått mat på lenge, stod Paulus frem midt iblandt dem og sa: I menn! I burde ha lydt mitt råd og ikke faret ut fra Kreta, så I hadde spart eder for dette vågestykke og denne skade.


yextaṛ ad yeɛteb d wegdud n Ṛebbi wala ad iqqim di zzhu n ddunit-agi yețțawin ɣer ddnub. 	 idet han heller valgte å lide ondt sammen med Guds folk enn å ha en kortvarig nydelse av synden,


Lecyux n wat Isṛail ccetkan ɣer Bilaṭus, nnan-as : Ur ilaq ara aț-țaruḍ ɣef telwiḥt nni «Agellid n wat Isṛail,» lameɛna ilaq aț-țaruḍ «Argaz-agi yenna d : nekk d agellid n wat Isṛail.» 	 Jødenes yppersteprester sa da til Pilatus: Skriv ikke: Jødenes konge, men at han sa: Jeg er jødenes konge!


Mi walaɣ ur teddun ara akken ilaq am akken i d-yeqqaṛ lexbaṛ n lxiṛ , nniɣ i Buṭrus zdat lɣaci meṛṛa : ma yella kečč yellan seg wat Isṛail tețɛiceḍ am wid ur nelli ara n wat Isṛail, amek ara tḥeṛṣeḍ wid ur nelli ara n wat Isṛail ad ɛicen am wat Isṛail ? 	 Men da jeg så at de ikke gikk rett frem efter evangeliets sannhet, sa jeg til Kefas så alle hørte på det: Når du som er jøde, lever som hedning og ikke som jøde, hvorledes kan du da tvinge hedningene til å leve som jøder?


Ma tella tin yumnen tesɛa tuǧǧal i s-yețțilin, d nețțat i glaq a tent tɛiwen iwakken ur țțilint ara ț țaɛkumt i tejmaɛt, akken daɣen tajmaɛt aț-țizmir aț-țɛiwen tid ur nesɛi ara win ara tent-irefden. 	 Dersom nogen troende mann eller kvinne har enker, da skal de sørge for dem og ikke la dem falle menigheten til byrde, forat den kan sørge for de virkelige enker.


Kullec zeddig i wid zeddigen, meɛna ulac ayen zeddigen i wid ur nzeddig ara, ur nețțamen ara s Ṛebbi ; imi xemmimen-nsen d wulawen-nsen neǧsen yerna ur țendemmayen ara. 	 Alt er rent for de rene; men for de urene og vantro er intet rent; både deres sinn og deres samvittighet er urene.


Melmi daɣen i d-tusiḍ d abeṛṛani nesṭeṛḥeb yis-ek, neɣ melmi i k-nwala d aɛeryan, nessels-ik ? 	 Når så vi dig fremmed og tok imot dig, eller naken og klædde dig?


axaṭer aț-țuɣaleḍ d inigi-ines zdat yemdanen meṛṛa ɣef wayen akk i teẓriḍ d wayen iwumi tesliḍ. 	 for du skal være ham et vidne for alle mennesker om det du har sett og hørt.


Dɣa beccṛen-as awal n Sidi Ṛebbi i nețța d wat wexxam-is meṛṛa. 	 Og de talte Herrens ord til ham og til alle som var i hans hus


Msalamet wway-gar-awen s sslam yeṣfan. Tijmuyaɛ akk n Lmasiḥ țselliment-ed fell-awen. 	 Hils hverandre med et hellig kyss! Alle Kristi menigheter hilser eder.


Usan-d ula d imekkasen itețțen ayla n medden iwakken ad țwaɣeḍsen deg wasif, nnan-as : A Sidi, i nukkni yellan d imekkasen n tebzert ( leɣṛama ) d acu ara nexdem ? 	 Men også toldere kom for å døpes, og de sa til ham: Mester! hvad skal vi gjøre?


Lameɛna ma yella win i wen-d yennan : ayagi yețțunefk d asfel i ssadaț, ur tețțet ara imi i kkun-id ixebbeṛ iwakken ad yethedden wul nwen. 	 Men dersom nogen sier til eder: Dette er avguds-offer, da la være å ete det, for hans skyld som sa eder det, og for samvittighetens skyld!


Tessneḍ ccariɛa n Musa : Ur tneqqeḍ ara, ur tzennuḍ ara, ur tețțakṛeḍ ara, ur tețcehhiḍeḍ ara s ẓẓur, ur txeddɛeḍ ( tețḍuṛuḍ ) ara, aț-țqadṛeḍ baba-k d yemma-k. 	 Budene kjenner du: Du skal ikke drive hor, du skal ikke slå ihjel, du skal ikke stjele, du skal ikke si falskt vidnesbyrd, du skal ikke frata nogen hvad hans er, hedre din far og din mor.


Axaṭer tewwi leǧnas meṛṛa ɣer leǧhel s yir tikli-ines, igelliden n ddunit jehlen yid-es, wid yețțaɣen znuzun uɣalen d imeṛkantiyen s sselɛa ifazen i s-znuzun. 	 for av hennes horelevnets vredes-vin har alle folk drukket, og kongene på jorden har drevet hor med henne, og kjøbmennene på jorden er blitt rike av hennes vellevnets fylde.


Mi gella ideɛɛu yenbeddal wudem-is, llebsa-s tuɣal ț-țamellalt tețfeǧǧiǧ am yiṭij. 	 Og mens han bad, blev hans åsyn anderledes å se til, og hans klædning blev hvit og skinte som lynet.


Imiren nnan i Sidna Ɛisa : Tesliḍ d acu i d-qqaṛen ? SSidna Ɛisa yerra-yasen : Sliɣ ih ! Eɛni ur teɣṛim ara imeslayen-agi yuran di tira iqedsen : Tessufɣeḍ-ed leḥmadi seg imawen n warrac akk-d wid n llufanat iteṭṭḍen . 	 Hører du hvad disse sier? Men Jesus sa til dem: Ja! Har I aldri lest: Av umyndiges og diendes munn har du beredt dig lovprisning?


Akken daɣen i d-țbanen lecɣal lɛali, ma d lecɣal n diri ur zmiren ara ad qqimen ffren. 	 Likeså er og de gode gjerninger åpenbare, og de som det ikke er således med, kan dog ikke skjules.


Ma d kunwi ay iḥbiben-iw, snernit liman-nwen yeṣfan, deɛɛut s tezmert n Ṛṛuḥ iqedsen. 	 Men I, elskede, opbygg eder på eders høihellige tro, bed i den Hellige Ånd,


Lmuqeddem ameqqran icerreg aqenduṛ-is yenna : Ur nuḥwaǧ ara inigan nniḍen ! 	 Da sønderrev ypperstepresten sine klær og sa: Hvad skal vi mere med vidner?


Beggnen-d s tikli-nsen belli ayen i d-tenna ccariɛa, deg ulawen-nsen i gura. D ulawen-nsen i d-ițbegginen annect-a axaṭer axemmem nsen tikwal ițḥasab-iten, tikwal yețḥuddu fell-asen. 	 de viser at lovens gjerning er skrevet i deres hjerter, idet også deres samvittighet gir sitt vidnesbyrd, og deres tanker innbyrdes anklager eller også forsvarer dem -


S wakka, ad jemɛen i yiman-nsen agerruj yelhan i wussan i d-iteddun iwakken ad sɛun tudert n tideț. 	 så de legger sig op en god grunnvoll for den kommende tid, at de kan gripe det sanne liv.


Deg wayen akk i d-nenna atan wayen yesɛan azal : Lmuqeddem nneɣ ameqqran yeṭṭef amkan n lḥekma ɣer tama tayeffust n Sidi Ṛebbi di tgelda n igenwan. 	 Men en hovedsak ved det som her sies, er dette: Vi har en sådan yppersteprest som satte sig ved høire side av Majestetens trone i himlene,


akka ihi ara neṛǧu lfeṛḥ n wass i nessaram i deg ara d-tban tmanegt n Yillu-nneɣ ameqqran, amsellek nneɣ Ɛisa Lmasiḥ. 	 mens vi venter på det salige håp og åpenbarelsen av den store Guds og vår frelser Jesu Kristi herlighet,


ffɣen-d seg iẓekwan-nsen. Mi d-iḥya Sidna Ɛisa, kecmen ɣer temdint iqedsen, aṭas n lɣaci iwumi i d-ḍehṛen. 	 og de gikk ut av gravene efter hans opstandelse, og kom inn i den hellige stad og viste sig for mange.


Argaz ur ilaq ara ad yesburr i wqeṛṛuy-is axaṭer d nețța i gmetlen Sidi Ṛebbi d lɛaḍima-ines ; ma ț-țameṭṭut d nețțat i d lḥeṛma n wergaz. 	 For en mann skal ikke tildekke sitt hode, eftersom han er Guds billede og ære; men kvinnen er mannens ære.


Ayen tḥesbem kunwi d ayen yelhan, ur ilaq ara ad yili d sebba s wayes ara wten deg-wen wiyaḍ. 	 La da ikke eders gode bli spottet!


axaṭer Sidi Ṛebbi ṛeṣṣant wallen-is ɣef yiḥeqqiyen, + + isell-ed i tiɣṛi-nsen ; + meɛna ițeffer udem-is + ɣef wid ixeddmen cceṛ. 	 For Herrens øine er over de rettferdige, og hans ører vendt til deres bønn; men Herrens åsyn er over dem som gjør ondt.


A wen-iniɣ tideț : win yumnen yis-i, ad ixdem ula d nețța lecɣal i xedmeɣ, yerna ad ixdem akteṛ axaṭer ad ṛuḥeɣ ɣer Baba. 	 Sannelig, sannelig sier jeg eder: Den som tror på mig, han skal også gjøre de gjerninger jeg gjør; og han skal gjøre større enn disse; for jeg går til min Fader,


Sidi Ṛebbi isbeggen-ed ṛṛeḥma-s i d-yewwin leslak i yemdanen meṛṛa. 	 For Guds nåde er åpenbaret til frelse for alle mennesker,


Lmuqeddem ameqqran yebda yesteqsay Sidna Ɛisa ɣef wayen yeɛnan inelmaden-is d uselmed-ines. 	 Ypperstepresten spurte da Jesus om hans disipler og om hans lære.


serreḥ i lɣaci ad ṛuḥen ɣer leɛzayeb ț-țudrin i d-iqeṛben iwakken a d-aɣen ayen ara ččen. 	 la dem fare, så de kan gå bort i bygdene og byene heromkring og kjøpe sig noget å ete!


Dɣa nniɣ : Aql-iyi-n ay Illu-yiw, usiɣ-ed ad xedmeɣ lebɣi-k, akken yura fell-i di tektabt iqedsen. 	 Da sa jeg: Se, jeg kommer - i bokrullen er det skrevet om mig - for å gjøre, Gud, din vilje.


Axaṭer wwiɣ-d lfiṛaq ger weqcic d baba-s, ger teqcict d yemma-s, ger teslit ț-țemɣaṛt-is, 	 For jeg er kommet for å sette splid mellem en mann og hans far, og mellem en datter og hennes mor, og mellem en svigerdatter og hennes svigermor,


Eɛni nebɣa a nejreḥ ul n Sidi Ṛebbi a d-neskker tismin-is ? Tɣilem tazmert-nneɣ teɣleb tazmert-is ? 	 Eller tør vi egge Herren til nidkjærhet? vi er vel ikke sterkere enn han?


Ma yella iḥṛes-ik walebɛaḍ a s-tbibbeḍ taɛkumt azgen webrid-is, kečč awi-yas-ț armi d axxam. 	 og om nogen tvinger dig til å gå en mil, da gå to med ham.


Tețțemcabi ɣer ciṭṭuḥ yiɣes n temtunt i d-teddem tmeṭṭut, tger-it di tlata lkilat n uwren dɣa teǧǧa-t armi yuli meṛṛa. 	 Det er likt en surdeig som en kvinne tok og skjulte i tre skjepper mel, til det blev syret alt sammen.


Seknet-iyi-d aṣurdi s wacu țxelliṣen tabzert ! FFkan-as-d aṣurdi n lfeṭṭa. 	 Vis mig skattens mynt! De rakte ham da en penning.


Teẓram daɣen nella i mkul yiwen deg-wen am ubabat ɣer warraw-is. 	 likesom I vet hvorledes vi formante hver og en av eder, som en far sine barn, og la eder på hjerte


Deg ussan-nni, llan nnejmaɛen azal n meyya uɛecrin n wayetmaten, yekker-ed Buṭrus gar-asen, yenna-d : 	 Og i disse dager stod Peter op midt iblandt brødrene der var samlet en flokk på omkring et hundre og tyve og han sa:


Lɛalem-nni yenna-yas : ?-țideț a Sidi ! Ayen i d-tenniḍ d ṣṣeḥ ; Ṛebbi d yiwen ulac wayeḍ. 	 Og den skriftlærde sa til ham: I sannhet, mester! med rette har du sagt at han er én, og at det ikke er nogen annen foruten ham.


Ma yewweḍ-ed di țnaṣfa n yiḍ neɣ akteṛ, amarezg-nsen ma yufa-ten-id mazal țṛaǧun-t ! 	 Og om han kommer i den annen vakt, og om han kommer i den tredje og finner det så, salige er de.


Iṛuḥ-ed ɣuṛ-sen yiwen yenna yasen : Irgazen-nni i terram ɣer lḥebs, atnan deg ufrag n lǧameɛ iqedsen yerna sselmaden lɣaci. 	 Da kom det en og meldte dem: Se, de menn som I kastet i fengsel, står i templet og lærer folket.


?emɛawanet deg unerfud n tɛekkmin nwen, s wakka ara tḍuɛem ayen i d-tenna ccariɛa n Lmasiḥ. 	 Bær hverandres byrder, og opfyll på den måte Kristi lov!


Ihi mkul yiwen ad ixemmem deg yiman-is uqbel ad yečč seg weɣṛum-nni neɣ ad isew si teqbuct-nni. 	 Men hvert menneske prøve sig selv, og så ete han av brødet og drikke av kalken!


Lebḥeṛ iḍeggeṛ-ed akk wid yečča, lmut d laxeṛt serrḥent-ed akk i lmegtin. Mkul yiwen yețțuḥaseb akken llan lecɣal-is. 	 Og havet gav tilbake de døde som var i det, og døden og dødsriket gav tilbake de døde som var i dem; og de blev dømt, enhver efter sine gjerninger.


D acu i xedmeɣ i tejmuyaɛ nniḍen ur wen-t-xdimeɣ ara i kunwi, anagar imi ugiɣ ad iliɣ ț-țaɛkumt fell-awen ? Semmḥet-iyi ɣef wannect agi ! 	 For hvad var det I blev tilsidesatt i for de andre menigheter uten i det at jeg ikke falt eder til byrde? Tilgi mig denne urett!


i gwexxṛen ɣef webrid n tideț, qqaṛen belli ḥeggu n lmegtin dayen yedṛa-d, s wakka ssufuɣen aṭas n yemdanen seg webrid n liman. 	 som har faret vill fra sannheten, idet de sier at opstandelsen allerede har vært, og de nedbryter troen hos somme.


Meryem tenna i lmelk-nni : Amek ara d-idṛu yid-i wayagi nekk ur nezwiǧ ara ? 	 Men Maria sa til engelen: Hvorledes skal dette gå til, da jeg ikke vet av mann?


ṣṣbeṛ isseǧhad deg ujeṛṛeb, lǧehd deg ujeṛṛeb ițțawi-d asirem. 	 og tålmodigheten et prøvet sinn, og det prøvede sinn håp,


M'ara kkun-ẓẓuɣṛen a kkun awin ɣer ccṛeɛ, ur xeddmet ara anezgum ɣef wayen ara tinim ; init-ed kan ayen ara wen-d-yasen di teswiɛt-nni, axaṭer mačči d kunwi ara imeslayen lameɛna d Ṛṛuḥ iqedsen. 	 Og når de fører eder frem og overgir eder, da vær ikke forut bekymret for hvad I skal tale! men det som gis eder i samme stund, det skal I tale; for det er ikke I som taler, men den Hellige Ånd.


Buṭrus yenna-yas : I nukkni yeǧǧan kullec iwakken a neddu yid-ek ? 	 Og Peter sa: Se, vi har forlatt alt vårt og fulgt dig.


Yella yiwen yeqqaṛ llan wussan yesɛan azal akteṛ n wiyaḍ, ma ɣer wayeḍ ussan akk ɛedlen ur mxalafen ara. Mkul yiwen ilaq ad itḥeqqeq deg wayen ițxemmim. 	 Den ene akter en dag fremfor en annen, den andre akter alle dager like; enhver være fullt sikker i sitt eget sinn!


Eɛni mačči d afus-iw i d-ixelqen kullec ? 	 Har ikke min hånd gjort alt dette?


Anwa-ten wid i ɣef yeggul ur kcimen amkan anda ara steɛfun, mačči d wid i t-iɛuṣan ? 	 Og om hvem var det han svor at de ikke skulde komme inn til hans hvile, uten om dem som ikke hadde villet tro?


Ay iderɣalen ! Anwa i gesɛan azal, d iseflawen neɣ d udekkan-nni i gerran iseflawen d imqedsen ? 	 I blinde! hvad er størst, offergaven, eller alteret som helliger gaven?


Bilaṭus yekcem ɣer wexxam n ccṛeɛ akken ad icaṛeɛ Sidna Ɛisa ; yesteqsa-t, yenna-yas : D kečč i d agellid n wat Isṛail ? 	 Pilatus gikk da inn i borgen igjen og kalte Jesus for sig og sa til ham: Er du jødenes konge?


Wid akk i gḥedṛen akk-d Sidna Ɛisa asmi i gessawel i Laɛẓar a d-iffeɣ seg u?ekka mi i t-id-yesseḥya si lmut, cehden-d ɣef wayen ẓran ; 	 Den hop som var i følge med ham, vidnet da at han hadde kalt Lasarus ut av graven og opvakt ham fra de døde;


Sidi Ṛebbi ur yețḥunnu ara ɣef win ur nețḥunnu ɣef wiyaḍ meɛna win yețḥunnun ɣef wiyaḍ, ur yețțagad ara ass n lḥisab. 	 For dommen skal være ubarmhjertlg mot den som ikke har gjort barmhjertighet; men barmhjertighet roser sig mot dommen.


Lɛaḍima i Sidi Ṛebbi awḥid, Bab n tmusni d leɛqel, s Sidna Ɛisa Lmasiḥ si lǧil ɣer lǧil ! Amin ! 	 ham, den ene vise Gud ved Jesus Kristus, være æren i all evighet! Amen.


Yeffeɣ-ed seg imi-s yiwen ujenwi qeṭṭiɛen, iwakken ad yewwet leǧnas ; ad yeḥkem fell-asen s tɛekkazt n wuzzal. A ten-yeṛkeḍ am akken ṛekkḍen tiẓurin zdaxel n lemɛinsṛa, akka ara d-ibeggen urrif n Sidi Ṛebbi Bab n tezmert. 	 Og av hans munn går det ut et skarpt sverd, forat han med det skal slå hedningene; og han skal styre dem med jernstav, og han treder vinpersen med Guds, den allmektiges, strenge vredes vin.


Ger snat n tilawin yeẓẓaden, yiwet aț-țețwarfed tayeḍ a d-teqqim. 	 To kvinner skal male på samme kvern; den ene skal tas med, og den andre skal lates tilbake.


Ass-nni kan, Sidna Ɛisa yeffeɣ-ed seg wexxam, iṛuḥ ad iqqim rrif n lebḥeṛ, 	 Samme dag gikk Jesus ut av huset og satte sig ved sjøen,


Ihi anwa i k-yessulin ccan sennig wiyaḍ ? Acu ur k-d-nekki ara s ɣuṛ Ṛebbi deg wayen akk tesɛiḍ ? Imi d nețța i k-d-yefkan, acuɣeṛ i tețcekkiṛeḍ iman-ik am akken mačči s ɣuṛ-es i k-d-yekka ? 	 For hvem gir vel dig fortrin? Og hvad har du, som du ikke har fått? Men om du nu har fått noget, hvorfor roser du dig da som om du ikke hadde fått det?


Init i wat wedrar n Siyun : AA taya ugellid-nwen iteddu-d ɣuṛ-wen s wannuz, irkeb-ed ɣef weɣyul amecṭuḥ mmi-s n teɣyult. 	 Si til Sions datter: Se, din konge kommer til dig, saktmodig og ridende på et asen, på trældyrets fole.


Mi s-slan, lɣaci qqimen țweḥḥiden deg imeslayen-is ! 	 Og da folket hørte det, var de slått av forundring over hans lære.


Dɣa Sidna Ɛisa yenna-yasen : A wid iɣeflen ! Acimi tețɛeṭṭilem aț-țamnem s wayen i d-nnan lenbiya ? 	 Da sa han til dem: I dårer og senhjertede til å tro alt det profetene har talt!


Sya ɣer zdat ma llan xemsa deg yiwen wexxam, ad bḍun ; tlata a d-kkren ɣer sin, sin a d-kkren ɣer tlata. 	 For fra nu av skal fem være i strid i ett hus, tre mot to og to mot tre,


Argaz-nni yenna-yas : Ayagi akk xeddmeɣ-t seg wasmi lliɣ d ameẓyan. 	 Men han sa: Alt dette har jeg holdt fra min ungdom av.


?uma yenna-yas : A Sidi, ur neẓri ara ɣer wanda ara tṛuḥeḍ, amek i tebɣiḍ a nissin abrid ? 	 Tomas sier til ham: Herre! vi vet ikke hvor du går hen; hvorledes skulde vi da vite veien?


Akken walan ur zmiren ara a t-ssiwḍen ɣuṛ-es si lɣaci-nni, kkan-d si ssqef, kksen iqermuden sennig wanda yella Sidna Ɛisa, syenna ssadren-d ukrif-nni deg wusu-ines. 	 og da de ikke kunde komme frem til ham for folketrengselen, tok de taket av der hvor han var, og brøt hull og firte ned sengen som den verkbrudne lå på.


Ihi win yesseɣlin axxam n Sidi Ṛebbi, Sidi Ṛebbi a t-isseɣli axaṭer axxam n Sidi Ṛebbi d imqeddes, d kunwi i d axxam-is. 	 Om nogen ødelegger Guds tempel, ham skal Gud ødelegge; for Guds tempel er hellig, og det er I.


Sidna Ɛisa yerra-yasen : Eɛni zemren inebgawen n tmeɣṛa ad uẓummen ma yella yid-sen yesli ? Kra ara yekk yesli yid-sen ur zmiren ara ad uẓummen. 	 Og Jesus sa til dem: Kan vel brudesvennene faste så lenge brudgommen er hos dem? Så lenge de har brudgommen hos sig, kan de ikke faste.


Lameɛna ma yella kkunwi ur tețsamaḥem ara i wiyaḍ, aatan Baba Ṛebbi ur a wen-ițsamaḥ aara ula i kunwi ddnubat-nwen. 	 men dersom I ikke forlater menneskene deres overtredelser, da skal heller ikke eders Fader forlate eders overtredelser.


Yiwen seg lecyux n lǧameɛ, isem-is Jayṛus, akken i gwala Sidna Ɛisa, yeɣli ɣer iḍaṛṛen-is, 	 Og det kom en av synagoge-forstanderne ved navn Jairus; og da han så ham, falt han ned for hans føtter,


Win yumnen s Mmi-s n Ṛebbi yesɛa tudert ; win ur numin ara s Mmi-s n Ṛebbi ur yesɛi ara tudert. 	 Den som har Sønnen, han har livet; den som ikke har Guds Sønn, han har ikke livet.


Yeqqaṛ ed s taɣect ɛlayen : Aggadet Ṛebbi, ḥemmdet-eț axaṭer yewweḍ-ed wass n lḥisab. Seǧǧdet, ɛebdet Win i d-ixelqen igenni d lqaɛa, lebḥeṛ akk-d leɛwanseṛ n waman. 	 og han sa med høi røst: Frykt Gud og gi ham ære! for timen for hans dom er kommet; og tilbed ham som gjorde himmelen og jorden og havet og vannkildene!


D iseɛdiyen wid ițrun, axaṭer ad țwaṣebbṛen ! 	 Salige er de som sørger; for de skal trøstes.


Bdan qqaṛen wway gar-asen : Ur nḥuss ara i kra iṛeqqen deg wulawen-nneɣ mi ɣ-d-iheddeṛ deg ubrid yerna yessefham-aɣ-d ayen yellan di tira iqedsen ? 	 Og de sa til hverandre: Brente ikke vårt hjerte i oss da han talte til oss på veien og oplot skriftene for oss?


A Baba, Kečč yellan d aḥeqqi at ddunit ur k-ssinen ara ma d nekk ssneɣ-k, wigi ẓran belli d kečč i yi-d-iceggɛen. 	 Rettferdige Fader! verden har ikke kjent dig; men jeg har kjent dig, og disse har kjent at du har utsendt mig,


Lmelk wis tlata yewwet lbuq. Yeɣli-d seg igenni ɣer lqaɛa yiwen yitri d ameqqran i gṛeqqen am uḥeǧǧaǧu n tmes, itri-nni isem-is : Terẓeg ; țelt n isaffen d leɛwanseṛ n waman uɣalen d irẓaganen am ilili, aṭas n yemdanen i gemmuten imi swan seg waman-nni rẓagen. 	 Og den tredje engel blåste, og en stor stjerne falt ned fra himmelen, brennende som en fakkel, og den falt på tredjedelen av elvene og på vannkildene.


Teffeɣ tenna i yemma-s : D acu ara s-ssutreɣ ? Terra-yas : Ssuter-as aqeṛṛuy n Yeḥya. 	 Hun gikk da ut og sa til sin mor: Hvad skal jeg be om? Hun sa: Om døperen Johannes' hode.


Ar ass-a, leḥjab-agi ițɣummu ulawen-nsen m'ara qqaṛen ccariɛa n Musa ; 	 Men til denne dag ligger et dekke over deres hjerte når Moses leses;


Lameɛna Fistus yerra-yasen : Bulus ițwaḥbes di Qiṣarya, nekk s yiman-iw qṛib ad uɣaleɣ ɣer dinna. 	 Men Festus svarte da at Paulus blev holdt i varetekt i Cesarea, og at han selv snart vilde dra dit;