Je ne ki̱ka el wa, ka sä rä je kjanaklä yabala kuna, ata ka kololewa̱ kuna kjanaklä ye ne yabala. 	 Þess vegna, bræður, erum vér ekki ambáttar börn, heldur börn frjálsu konunnar.


Ijewa ktä jè̱r mar dä jishtä sa yaka tjabawa̱k käi. Jewa sha̱ rä Himeneo irä Fileto irä. 	 og lærdómur þeirra etur um sig eins og helbruni. Í hópi þeirra eru þeir Hýmeneus og Fíletus.


Jesús je̱r ku̱a ite ra, iwa̱ dulanak wa ktewe̱ kate je te, jera ite isha ijewa ia̱: —¿Je ne te bas ktewe̱ kate rä na? 	 Jesús vissi með sjálfum sér, að kurr var með lærisveinum hans út af þessu, og sagði við þá: "Hneykslar þetta yður?


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Ike̱i dewa̱ kja ditsä yäbei oloi kanakläka̱. 	 Jesús svaraði þeim: "Stundin er komin, að Mannssonurinn verði gjörður dýrlegur.


Ije je̱r bäi sha sa̱ ia̱ ukä bakleka̱ ka̱biketse bena wà je̱rike bena wà. 	 Svo auðug er náð hans, sem hann gaf oss ríkulega með hvers konar vísdómi og skilningi.


Jera ikjanaklä wa ñasikawa̱ je ka̱ wakei wäja̱mi te ichaka iia̱: ‘Säkekewa, ¿ka irä ba te däli wä bäi ne tula ma shka̱bläklä ska rä na? Jera ¿maka cizaña tsöna rä na?’ 	 Þá komu þjónar húsbóndans til hans og sögðu við hann: ,Herra, sáðir þú ekki góðu sæði í akur þinn? Hvaðan kemur illgresið?'


Ata yie ishe bas ia̱, jiska ekla kaldu Templo tsa̱ta. 	 En ég segi yður: Hér er meira en musterið.


Yis Ká ijewa ma̱k yis ia̱, je rä biköle tsa̱ta. Je ki̱ka yi a̱ni ia̱ ijewa ka bakanakksa̱ Sa Ká jula na. 	 Faðir minn, sem hefur gefið mér þá, er meiri en allir, og enginn getur slitið þá úr hendi föðurins.


Je ne ki̱ka yis ia̱ ji wämo coronaí tso̱ blele e̱ná. Je me̱mi Säkekewa sä ktei wabiketsäkksa̱ wämo te yis ia̱ je díaí dewa̱ ra; ka yis ebä ia̱ kuna, ata biköle yi ja̱mi ijuermini tkerke̱ pjoo jewa ia̱ ñaebä. 	 Og nú er mér geymdur sveigur réttlætisins, sem Drottinn, hinn réttláti dómari, mun gefa mér á þeim degi. Og ekki einungis mér, heldur og öllum, sem þráð hafa endurkomu hans.


Jera ka̱tuir dawa̱ ra ije je̱k baklawa̱ yäkäk ale doce wa ra. 	 Um kvöldið sat hann til borðs með þeim tólf.


Jekjepa ijewa te ditsä yäbei dawa̱ju̱ mo̱ ja̱rka oloi ta, wäñileka̱ ta̱i su̱emi. 	 Þá munu menn sjá Mannssoninn koma í skýi með mætti og mikilli dýrð.


bas wa̱ ka̱ kjäke̱ wawa̱klä bäi, sa̱ ke̱i rä yakei ki̱ka. 	 Notið hverja stund, því að dagarnir eru vondir.


jeiräta jí chichö te yis weikeke̱ ta̱i. Je ne ki̱ka yis ma itsa̱tkäk ka ibitäklä ji̱a yis wäki̱ka ka jalewa̱ ta, yis shtiriwa̱k.’ ” 	 En þessi ekkja lætur mig aldrei í friði. Því vil ég rétta hlut hennar, áður en hún gjörir út af við mig með nauði sínu.'"


Ata jekäi bas pakana, je rä sa̱ ñashka̱li̱bläklä iyina si̱, je̱r ssële ka nui ta käi, ji biketsale etkabä ka ime̱i ye kuna. 	 Markmið þessarar hvatningar er kærleikur af hreinu hjarta, góðri samvisku og hræsnislausri trú.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Yis te ji wá̱ bäi ta̱i bas wäna jishtä Sa Ká te yis paka iwa̱k käi. ¿Je sha̱ mane bata ki̱ka bas te yis kteke̱wa̱ jak wà rä na? 	 Jesús mælti við þá: "Ég hef sýnt yður mörg góð verk frá föður mínum. Fyrir hvert þeirra verka viljið þér grýta mig?"


Je ne ki̱ka ijewa te jak katulaka̱ iwa̱ itiäklä. Ata ije je̱k blawa̱ ijewa yika. Jekäi Templo ska imineju̱mi. 	 Þá tóku þeir upp steina til að grýta Jesú. En hann duldist og fór út úr helgidóminum.


Ñakäi bas te ji we̱ke̱ bäi ji wa̱k bäi bas ia̱ jewa ebä ia̱ ra, ¿je wa̱ ji tso̱ bäi bas ia̱ na? Ñera je su̱ta ji yakei wakbläk wa te iwe̱ rä. 	 Og þótt þér gjörið þeim gott, sem yður gjöra gott, hvaða þökk eigið þér fyrir það? Syndarar gjöra og hið sama.


Je ne duawa̱ saje wa ki̱ rä, je rä sa̱ tso̱ ji̱a kseka iräle, sa kapacha̱wa̱ iräle ra, sa̱ se̱naklä etkayebä iwakei ra. 	 sem dó fyrir oss, til þess að vér mættum lifa með honum, hvort sem vér vökum eða sofum.


Je María ne rä ale Säkekewa klä ki̱ka perfume tkäkju̱mi rä, ñakäi iklä pasikäk itsa̱ku̱ kä wà rä. Lázaro, ale duärawa̱, je rä ijewa jäke. 	 En María var sú er smurði Drottin smyrslum og þerraði fætur hans með hári sínu. Bróðir hennar, Lasarus, var sjúkur.


Je ki̱ka sá te Judas irä Silas irä patkami bas wäki̱, jewa te ji shemi bas ia̱ jini jí äyë patkami sá te je te ishe ssë ta. 	 Vér sendum því Júdas og Sílas, og boða þeir yður munnlega hið sama.


Je ñashtawe̱ säkätä o̱na rä Cirenio kaldu gobernador ye Siria ke̱i ska ke̱i kje. 	 Þetta var fyrsta skrásetningin og var gjörð þá er Kýreníus var landstjóri á Sýrlandi.


Säkeklä te ishki̱wa̱ka̱ni kseka dulecha̱wa̱ wa sha̱na ka tjabanakwa̱ ji̱a kuna. Je sha ite jikäi: ‘Yis kablele David ia̱ ji wa̱k bäi ka jalewa̱ ta, je su̱ta yie iwe̱mi bas ia̱.’ 	 En um það, að hann reisti hann frá dauðum, svo að hann hverfur aldrei aftur í greipar dauðans, hefur hann talað þannig: Yður mun ég veita heilögu, óbrigðulu fyrirheitin, sem Davíð voru gefin.


Bas ssëno a̱naa maitjä. 	 Verið ætíð glaðir.


Jekäi Agar ne rä Sinaí bata rä, je rä Arabia ska. Je rä jira Jerusalén käi, je rä kololewa̱ kjanaklä ye iyabala ra ñara ki̱ka, jishtä Agar bakle käi. 	 en Hagar merkir Sínaífjall í Arabíu og samsvarar hinni núverandi Jerúsalem, því að hún er í ánauð ásamt börnum sínum.


Je ra ite ishemi ka̱tsä ia̱: ‘¡Ma minoté sá ki̱ka!’, ñakäi ka̱ ukäla ia̱: ‘¡Sá ki̱ kuköwa̱!’ 	 Þá munu menn segja við fjöllin: Hrynjið yfir oss! og við hálsana: Hyljið oss!


Jera Jesús da kajali wa te ji o̱r mar su̱a ra, ijewa te ichaka iia̱: —Säkekewa, ¿sä te ijewa bike espada wà na? 	 Þeir sem með honum voru, sáu að hverju fór og sögðu: "Herra, eigum vér ekki að bregða sverði?"


Bas te Andrónico irä Junias irä ia̱ ishe yie ichakami. Ijewa rä yis saka wa, ñaebä yis da wätelewa̱ña. Ijewa ne rä Jesús ktei bata shäk wa ia̱ ra palei ta bäi rä, ñakäi Jesús biketsäk yis wätsa̱kba rä. 	 Heilsið Andróníkusi og Júníasi, ættmönnum mínum og sambandingjum. Þeir skara fram úr meðal postulanna og hafa á undan mér gengið Kristi á hönd.


Ije wa̱ sä rä to̱leksa̱, jalecha̱wa̱ bitaba ji yakei wakble nui ki̱ka. 	 Í honum eigum vér endurlausnina, fyrirgefningu synda vorra.


ju̱ñelewa̱ Säkekewa te bas ia̱ däli ukä me̱mi isäkei ye, bas te rä Säkekewa Cristo ne kja̱nei we̱ke̱ ki̱ka. 	 Þér vitið og sjálfir, að Drottinn mun veita yður arfleifðina að launum. Þér þjónið Drottni Kristi.


Ezequías te Manasés wätsikiwa̱, Manasés te Amón wätsikiwa̱, Amón te Josías wätsikiwa̱. 	 Esekía gat Manasse, Manasse gat Amos, Amos gat Jósía.


Jekäi sa yaka wäjienaklä rä chu̱li̱i̱, ata je kalabe ka wao̱r dä ñaebä kuna. 	 Vér höfum á einum líkama marga limi, en limirnir hafa ekki allir sama starfa.


Jera ¿maikäi ba te ishemi bä el ia̱: ‘Ka̱ mo yis ia̱ je ka̱ pjoi tsa̱kläksa̱ bä wäbala na’ ni, ata jera ba wakei wäbala na kal kuklei kate rä na? 	 Eða hvernig fær þú sagt við bróður þinn: ,Lát mig draga flísina úr auga þér?' Og þó er bjálki í auga sjálfs þín.


Je biköle o̱na ijewa ukä ja̱mi rä sä wäji̱atkäklä ye, je katke yöle rä saje wa tso̱ jí sa̱ ke̱i etkä etkä bakle bata jekje ska wa je̱r ko̱naklä. 	 Allt þetta kom yfir þá sem fyrirboði, og það er ritað til viðvörunar oss, sem endir aldanna er kominn yfir.


Yis wätka isu̱ak ra, yie je ja̱rka bewak klä ta jula ta wa tso̱ ka̱jiska käi, bewak sälwii käi, je̱k sikäk i̱ski̱ka wa käi, du ju̱nak ka̱sha̱ka wa käi je shtä su̱a. 	 Ég starði á hann og hugði að og sá þá ferfætt dýr jarðar, villidýr, skriðdýr og fugla himins,


El wa, bas manele ko̱nawa̱ jile ska ishirir kate käi ra, jera bas ji rä wikblu iá ja̱mi wa ku̱ iparuöpa je̱r bäi wà. Ata tsa̱na si̱, iö ba wakei je̱r ki̱we̱ ite ñaebä. 	 Bræður! Ef einhver misgjörð kann að henda mann, þá leiðréttið þér, sem andlegir eruð, þann mann með hógværð. Og haf gát á sjálfum þér, að þú freistist ekki líka.


Ka̱ dochoi biköle wätermika̱ ñakjee. ka̱ bata biköle ka̱ ukä biköle paja̱rmiwa̱ ñakjee, ña̱la wäbutälewa̱ parurmiksa̱ bulee, ña̱la wäkuchi ebä birmiksa̱ ñakjee. 	 Öll gil skulu fyllast, öll fell og hálsar lægjast. Krókar skulu verða beinir og óvegir sléttar götur.


Ata mika̱ Säkeklä, ale yis kukäk yis a̱mi sha̱ ska raté, yis kiäk ije̱r bäi sha ki̱ka, je ssëna 	 En þegar Guði, sem hafði útvalið mig frá móðurlífi og af náð sinni kallað,


ka wä wajuenak kuna wa wä wajuerke̱ni, klä ialewa̱ wa shkäke̱ni, paiale lepra wa̱ wa bäirke̱ni yëë, kukä balewa̱ wa kukä wassërke̱ni, dulecha̱wa̱ wa shki̱r tuläke̱ka̱ni, ñakäi ka jita wa ia̱ kte baa bata yirte. 	 Blindir fá sýn og haltir ganga, líkþráir hreinsast og daufir heyra, dauðir rísa upp, og fátækum er flutt fagnaðarerindi.


Jera ije te isha iia̱: —‘Ba ku̱ Säkekewa ba Kekläí shka̱li̱blö ma je̱r ska ji tso̱ kalabe wà, ba wakei kalabe wà, bä ka̱biketsä kalabe wà.’ 	 Hann svaraði honum: ",Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni og öllum huga þínum.'


Jera ite isaka pakani jile she ja̱mi ijewa ia̱, te isha: “Ka̱jöir gobiernoí rä jishtä mostaza wä kukewa̱ ekla te tkeme̱ ite ishka̱bläklä ska käi. 	 Aðra dæmisögu sagði hann þeim: "Líkt er himnaríki mustarðskorni, sem maður tók og sáði í akur sinn.


Je kjelabä ka o̱nak bas ia̱ ra, jera jiye bas je̱r iawe̱ke̱ jile saka te na? 	 Fyrst þér nú orkið ekki svo litlu, hví látið þér allt hitt valda yður áhyggjum?


¡Issö! Sa jewa te ji wäkukäk wa she rä bäije ijewa rä. Bas wa̱ Job wa̱ ji katablele pake ssële, ñakäi bas wa̱ iju̱ñer ibata ska ra ji wá̱ Säkekewa te iia̱ rä käi. Je wà ra sa̱ wa̱ iju̱ñer Säkekewa je̱r ja̱mi sä rä dälänak ta̱i, ñakäi irä je̱r bäi shäk. 	 Því vér teljum þá sæla, sem þolgóðir hafa verið. Þér hafið heyrt um þolgæði Jobs og vitið, hvaða lyktir Drottinn gjörði á högum hans. Drottinn er mjög miskunnsamur og líknsamur.


Iwakei el wabä jibä wa̱ ka ije biketsane kuna, je ki̱ka ite isha jekäi iia̱. 	 Því jafnvel bræður hans trúðu ekki á hann.


Ata je ángel te isha iia̱: —Zacarías, ke ba suana. Ka irä jiye kuna ta, ba wa̱ kinak Säkeklä ia̱ je rä ssële e̱ná. Ma se̱naklä Elisabet te ba ia̱ yaba su̱emi jäiyi; ba te ikiemi rä Juan ni. 	 En engillinn sagði við hann: "Óttast þú eigi, Sakaría, því bæn þín er heyrð. Elísabet kona þín mun fæða þér son, og þú skalt láta hann heita Jóhannes.


Ka̱sha̱ka irä i̱ski̱ka irä ji kinak säkeklä ni wa tso̱. Jekäi ji kekläí wa irä, sä säkekewaí wa irä tso̱ chu̱li̱i̱, 	 Því að enda þótt til séu svo nefndir guðir, hvort heldur er á himni eða á jörðu, - enda eru margir guðir og margir herrar -,


ka̱wakblewa̱k wa ia̱, jäiyi wa se̱r jäiyi wa ra wa ia̱, sa jakibläk wato̱nak wa ia̱, ka̱yuelbi wa ia̱, ka̱yue wà ji shäk Säkeklä wäkata ska wa ia̱, sa pautäle bäi ukä ja̱mi jile saka wa̱k wa ia̱, 	 frillulífismönnum, mannhórum, mannaþjófum, lygurum, meinsærismönnum, og hvað sem það er nú annað, sem gagnstætt er hinni heilnæmu kenningu.


Jera Jesús te isha iia̱: —Ma cho̱ni. Ba te ji biketsa etkabä wà ba tsa̱tkenaksa̱. Jera plaa ra ije wä wajuena, jekäi imineju̱ ira ña̱la wà. 	 Jesús sagði við hann: "Far þú, trú þín hefur bjargað þér." Jafnskjótt fékk hann sjónina og fylgdi honum á ferðinni.


Je ki̱ka bäi si̱ ra bas kiana ijäkwa̱ bitaba, ñakäi ije̱r pabläk, je rä je̱r iane e̱e̱na wa̱ ka iweikäkläwa̱. 	 Því ættuð þér nú öllu heldur að fyrirgefa honum og hugga hann til þess að hann sökkvi ekki niður í allt of mikla hryggð.


Jera Jesús te ipája̱mi wa su̱a, jera ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Blu wa ia̱ ra därërë si̱ dewa̱ Säkeklä gobiernoí ja̱mi rä. 	 Þá leit Jesús í kring og sagði við lærisveina sína: "Hve torvelt verður þeim, sem auðinn hafa, að ganga inn í Guðs ríki."


Ale ssërke̱ sä ssëwa̱k bäi ira ji rä sa yaka ja̱mi ebä wà, jewa te bas pakeke̱ tene shkiri wa̱k, je rä ka ijewa kolonakläwa̱ weikanak Cristo cruz kju̱ei, je ebä ki̱ka. 	 Allir þeir, sem vilja líta vel út að holdinu til, það eru þeir, sem eru að þröngva yður til að láta umskerast, einungis til þess að þeir verði eigi ofsóttir vegna kross Krists.


Jekäi jeska chu̱li̱i̱ te Jesús biketsa. 	 Og þarna tóku margir trú á hann.


Je ki̱ka ikuna sä te jira ji tso̱ ebä ki̱ka Cristo biketse ra, sä rä kshanala si̱ ditsä biköle sha̱na. 	 Ef von vor til Krists nær aðeins til þessa lífs, þá erum vér aumkunarverðastir allra manna.


¡Issö! Yis kaldu minakju̱mi kja bas ska idäkläka̱ mañatäbä kicha. Ata ka yis wa̱ bas jile kinak. Ka irä jiye kuna ta, ka yie bas jile payule kuna, ata bas wakwa ne sherke̱ yis ki̱ rä. Yabala ka shene rä iká wa ia̱ jile ki̱tapawa̱k kuna, ata iká wa ne rä je wa̱k iyabala ia̱ rä. 	 Þetta er nú í þriðja sinn, að ég er ferðbúinn að koma til yðar, og ætla ég ekki að verða yður til byrði. Ég sækist ekki eftir eigum yðar, heldur yður sjálfum. Því að ekki eiga börnin að safna fé handa foreldrunum, heldur foreldrarnir handa börnunum.


ije kablele ka̱mikle jile bata shäk wa wa̱ iyile ja̱mi, kte dälätsalewa̱ yöle ska. 	 sem hann gaf áður fyrirheit um fyrir munn spámanna sinna í helgum ritningum,


Je bata ki̱ka iwabiketsanaksa̱ wämo ye to̱ne käi. 	 "Fyrir því var það honum og til réttlætis reiknað."


ata saje wa ia̱ irä däkksa̱ to̱ne käi, je sha ite ñaebä. Je rä saje wa, ale sä Säkekewaí Jesús shki̱wa̱kka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na je biketsäk wa. 	 heldur líka vor vegna. Oss mun það tilreiknað verða, sem trúum á hann, sem uppvakti Jesú, Drottin vorn, frá dauðum,


Je su̱ta mika̱ bas te jekäi ji o̱rke̱ su̱a ra, jera je ku̱ bas je̱r ku̱opa ike̱i tkenawa̱ kja alemana ju kjä ska irä. 	 Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið þetta verða, að hann er í nánd, fyrir dyrum.


Bas ñakuäke̱ bas ñakätäke̱ ra, tsa̱na ata iö bas wakwa ñaweikäwa̱. 	 En ef þér bítist og etið hver annan upp, þá gætið þess, að þér tortímist ekki hver fyrir öðrum.


Ke ji a̱ni wa̱k je̱k oloi keka̱ wà, je̱k ssë wà, ata ji wo̱ rä je̱k jalewa̱ wà, ibiketsäk sa saka rä sa wakei tsa̱ta. 	 Gjörið ekkert af eigingirni eða hégómagirnd. Verið lítillátir og metið aðra meira en sjálfa yður.


jera ka bas te ka̱ me̱ kuna ji̱a iia̱ jile wa̱klä iká irä ia̱mi irä ia̱. 	 þá leyfið þér honum ekki framar að gjöra neitt fyrir föður sinn eða móður.


Jeska Säkekewa jula täkili te ijewa tsa̱tka ki̱ka chu̱li̱i̱ te je ktei kuka iyina ye, jewa ñamanewa̱ksa̱ Säkekewa ia̱. 	 Og hönd Drottins var með þeim, og mikill fjöldi tók trú og sneri sér til Drottins.


Yie isha, bas duämiwa̱ ji yakei wakblele bas wa̱ je nuije. Ka irä jiye kuna ta, ka bas wa̱ ibiketsane yis ne ije rä ra, bas duämiwa̱ ji yakei wakblele bas wa̱ je nuije. 	 Þess vegna sagði ég yður, að þér munduð deyja í syndum yðar. Því ef þér trúið ekki, að ég sé sá sem ég er, munuð þér deyja í syndum yðar."


Jekäi ijewa jile watju̱ake̱ ka̱ käi, däli käi, je säkei bala pje̱ke̱ ite ñaia̱, yi ka jita ki̱ ji sherke̱ käi, je ja̱mi. 	 Þeir seldu eignir sínar og fjármuni og skiptu meðal allra eftir því sem hver hafði þörf á.


Jera ka Judío kuna wa irä Judío wa irä ñaje̱rku̱a iwäkiri wa ra ijewa weikäk diekjela irä, itiäk jak wà irä. 	 Heiðingjar og Gyðingar gjörðu ásamt yfirvöldum sínum samblástur um að misþyrma þeim og grýta þá.


Ñerä ijewa deni iwa̱ dulanak wa wäki̱ ra, jera ijewa te isu̱a chu̱li̱i̱wa̱ taparte ijewa pája̱mi, ñakäi ñayöle ka̱wei wà wa te ijewa wächakewe̱ kate ta̱i. 	 Þegar þeir komu til lærisveinanna, sáu þeir mannfjölda mikinn kringum þá og fræðimenn að þrátta við þá.


Jera jeska köchi ka̱biä tso̱ chu̱li̱i̱ ka̱tsä ja̱mi. Jekäi ijewa ka̱kia iia̱ iwa̱ ka̱ ma̱klä iñapatkäkläwa̱ jewa ja̱rka. Jekäi ijewa ia̱ ite ka̱ ma̱. 	 En þar var stór svínahjörð á beit í fjallinu. Þeir báðu hann að leyfa sér að fara í þau, og hann leyfði þeim það.


Je ne ki̱ka bas cho̱ sä ditsei wä kju̱awa wa biköle kukäk bas wa̱ dulanak, jekäi ijewa wäukewa̱k Sa Ká irä, iyaba irä, Wikblu Sikina irä kie ja̱mi, 	 Farið því og gjörið allar þjóðir að lærisveinum, skírið þá í nafni föður, sonar og heilags anda,


Jekäi ka yis wa̱ iju̱ñer me yie je we̱ke̱ räle. Je ne ki̱ka yie ichaka Pablo ia̱: ‘¿Ma je̱r ssëna minak Jerusalénka ktei wabiketsanakksa̱ je ktei ki̱ka na?’ 	 Fannst mér vandi fyrir mig að fást við þetta og spurði Pál, hvort hann vildi fara til Jerúsalem og láta dæma málið þar.


Jekäi el wa, sa pakana ji̱a ji wa̱k, ata ka je rä sa yaka te kuna, sa̱ se̱naklä sa yaka ki̱ isherke̱ käi kuna. 	 Þannig erum vér, bræður, í skuld, ekki við holdið að lifa að hætti holdsins.


Ata ka̱jöir ska iräle ishäkä ki̱ iräle ishäkä niki̱ka iräle, ka yi a̱ni ia̱ je äyë kjäyene ja̱ne, isu̱nebä jibä. 	 En enginn var sá á himni eða jörðu eða undir jörðunni, sem lokið gæti upp bókinni og litið í hana.


Jekäi ka yi a̱ni täki ta ikúkäk jini a̱ni, ñakäi je ke̱i skaté ka yi a̱ni wa̱ iwächakewa̱klei ji̱a. 	 Enginn gat svarað honum einu orði, og frá þeim degi þorði enginn að spyrja hann neins framar.


Ata ije̱k manewa̱té iwa̱ dulanak wa su̱ak, te Pedro uña, te isha iia̱: —Satanás, ma je̱k tso̱ kju̱awa yis yika. Ka ba wa̱ ibiketsane Säkeklä käi, ata ditsä käi ebä. 	 Jesús sneri sér við, leit til lærisveina sinna, ávítaði Pétur og sagði: "Vík frá mér, Satan, eigi hugsar þú um það, sem Guðs er, heldur það, sem manna er."


Ka irä jiye kuna ta, ka̱wei biköle ñak rä jí kte etka: “Ba saka shka̱li̱blö jishtä ba wakei je̱k shka̱l käi.” 	 Allt lögmálið er uppfyllt með þessu eina boðorði: "Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig."


Seis mes deka̱ ra, Säkeklä te ángel kie Gabriel patkami Galilea ke̱i ki̱ jukläyäkä tso̱ etka kie Nazaret ni ska, 	 En á sjötta mánuði var Gabríel engill sendur frá Guði til borgar í Galíleu, sem heitir Nasaret,


Je rä el ta je kie rä María. Je je̱tkawa̱ Säkekewa klä kicha ja̱mi te iktä ssë katke. 	 Hún átti systur, er María hét, og settist hún við fætur Drottins og hlýddi á orð hans.


Je ne ki̱ka yie ichake, ¿baishe, Säkeklä te iwakei cha wa tulaksa̱ na? ¡Ka irä jekäi kuna! Ñera yis rä ñaebä Israel wa, Abraham batala, Benjamín ditsei wä wa. 	 Ég spyr nú: Hefur Guð útskúfað lýð sínum? Fjarri fer því. Sjálfur er ég Ísraelsmaður, af kyni Abrahams, ættkvísl Benjamíns.


Ka irä jiye kuna ta, bas ñakpäke̱ ji yakei ra, ka bas wa̱ je wäkolorba sä pi kjaju̱ kje. 	 Í baráttu yðar við syndina hafið þér ekki enn þá staðið í gegn, svo að blóð hafi runnið.


Ka irä maikäi kuna ta, alaklä se̱lewa̱ rä kololewa̱ ka̱wei wa̱ se̱nak ijäiyi ra je katke ji̱a kseka bala na. Ata ijäiyi duawa̱ ra, ije deksa̱ni kjermita ijäiyi ka̱wei yika. 	 Gift kona er að lögum bundin manni sínum, meðan hann lifir. En deyi maðurinn, er hún leyst undan lögmálinu, sem bindur hana við manninn.


Jekäi ra ijewa te ji säkei ta ta̱i blemi iwakwa ia̱ kianak je̱nanapa. Je rä ijewa wa̱ se̱ne kseka si̱ kukäkläwa̱pa. 	 með því safna þeir handa sjálfum sér fjársjóði sem er góð undirstaða til hins ókomna, og munu geta höndlað hið sanna líf.


Ka irä jiye kuna ta, saje wa Säkekewaí bitele rä Judá ditsei wä ja̱mi je ju̱ñer sa̱ wa̱ rä bäi, jewa ka yine Moisés wa̱ däkwa̱ chui ye. 	 Því að alkunnugt er, að Drottinn vor er af Júda upp runninn, en Móse hefur ekkert um presta talað, að því er varðar þá ættkvísl.


Mikle ra bas dä ka yi cha wa kuna, ata jira bas dä Säkeklä cha wa. Bas ia̱ ka je̱r bäi rä yile kuna, ata jira bas ia̱ je̱r bäi yina. 	 Þér sem áður voruð ekki lýður eruð nú orðnir "Guðs lýður". Þér, sem "ekki nutuð miskunnar", hafið nú "miskunn hlotið".


Jekäi Cristo wa̱ sa̱ shka̱l, je ne te sá ssëwe̱ ibiketsäk jikäi rä: Eklabä duawa̱ sä biköle ki̱ka, jekjepa biköle duacha̱wa̱, 	 Kærleiki Krists knýr oss,


Je wakei ku̱ ke ibiketsa Säkekewa te ji me̱mi iia̱ ni. 	 Sá maður, tvílyndur og reikull á öllum vegum sínum, má eigi ætla,


Jekäi ije mawa̱ju̱ kja ko̱no ja̱rka ra, ale säkätä ra wäialeksa̱ be wa̱ te ka̱kia pjoo iia̱ iminakläña ira. 	 Þá er hann sté í bátinn, bað sá, er haldinn hafði verið, að fá að vera með honum.


Iwa rä ijewa shki̱rke̱ka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na ra, ka jewa rä se̱nakwa̱ kuna, ñakäi ka jewa rä me̱nak kuna se̱nakwa̱, ata jewa rä jishtä ángel wa tso̱ ka̱jöir ska käi. 	 Þegar menn rísa upp frá dauðum, kvænast þeir hvorki né giftast. Þeir eru sem englar á himnum.


Jekjepa ijewa te ditsä yäbei dawa̱ju̱té mo̱ ja̱rka oloi ta ta̱i, wäñileka̱ oloo su̱emi. 	 Þá munu menn sjá Mannssoninn koma í skýjum með miklum mætti og dýrð.


ñakäi yis je̱r ssëna a̱naa Säkeklä yis Tsa̱tkäkksa̱ ki̱ka. 	 og andi minn gleðst í Guði, frelsara mínum.


Je su̱ta Cristo wakei ka je̱k oloi kaneka̱ idäkläwa̱ chui tsa̱ku̱i ye kuna. Ata ije oloi käkka̱ rä ale ishäk iia̱: “Ba ne rä yis yaba rä, jir yis ne te ba wätsikiwa̱ rä.” 	 Svo var það og um Krist. Ekki tók hann sér sjálfur þá vegsemd að gjörast æðsti prestur. Hann fékk hana af Guði, er hann sagði við hann: Þú ert sonur minn í dag hef ég fætt þig.


Jekäi ite ka̱wei ma Juan el Jacobo ktäkläwa̱ espada wà. 	 Hann lét höggva Jakob bróður Jóhannesar með sverði.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —¿Bas bite espada ta, kal wälbe ta yis kukäkwa̱ jishtä jakbläk wa kukewa̱ käi na? 	 Þá sagði Jesús við þá: "Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja til að handtaka mig?


Jesús deksa̱ju̱ ko̱no ja̱rka ka̱ pjota ki̱ka ra, jeska jäiyi ekla dar je jukläyäkä ska deju̱té iwäki̱. Je rä wäialeksa̱ be wa̱. Jekäi mikleté ka ije̱k pajiä kuna, ka ise̱r ji̱a ju na, ata ise̱r dä sa̱ nu̱l bläklä ska ebä. 	 Er hann sté á land, kom á móti honum maður nokkur úr borginni, sem haldinn var illum öndum. Langan tíma hafði hann ekki farið í föt né dvalist í húsi, heldur í gröfunum.


Jekäi David te ikia Säkekewa ni ra, ¿maikäi jera je rä iyäbei rä na? 	 Fyrst Davíð kallar hann drottin, hvernig getur hann þá verið sonur hans?"


¿Jera maikäi irä na? Ka sa̱ kuna kololewa̱ ka̱wei wa̱, ata je̱r bäi she ne wa̱, jera ¿sa te ji yakei wakblemi ji̱a na? ¡Ka irä jekäi kuna! 	 Hvað þá? Eigum vér að syndga, af því að vér erum ekki undir lögmáli, heldur undir náð? Fjarri fer því.


Jeska ite sä bäiwa̱ni chu̱li̱i̱ ki̱ka duë ta wa biköle ñapatkäke̱ täkili wà iwa̱ ipassäkläwa̱pa. 	 En marga hafði hann læknað, og því þustu að honum allir þeir, sem einhver mein höfðu, til að snerta hann.


Jera Jesús te iuña, te isha: —¡Ma si̱wa̱tiö, ma je̱k tso̱ksa̱ ije ska! 	 Jesús hastaði þá á hann og mælti: "Þegi þú, og far út af honum."


Ijewa te sä sikii wa irä, ji bata shäk wa irä, jewa pi kjewa̱ tulami, je kju̱ei ba te ijewa paka pi yäk, je ne rä bäi ijewa ia̱ rä.” 	 Þeir hafa úthellt blóði heilagra og spámanna, og því hefur þú gefið þeim blóð að drekka. Maklegir eru þeir þess."


Jekäi sá te ibiketsa ji wa̱k tsa̱na ka Säkekewa ebä wäna kuna, ata ñakäi ditsä wäna. 	 Því að vér ástundum það sem gott er, ekki aðeins fyrir Drottni, heldur og fyrir mönnum.


Jikäi yie bas pakeke̱ iwa̱k rä: Bas ñashka̱li̱blö. 	 Þetta býð ég yður, að þér elskið hver annan.


Je ki̱ka el wa, bas sha̱na jäiyi wa su̱le bas wa̱ palei ta bäi kukö siete, Wikblu Sikina ta bäi si̱wa̱ käi, ka̱biketsä ta bäi si̱wa̱ käi. Jewa kuke sá te je wakja̱neiwa̱k ye. 	 Finnið því, bræður, sjö vel kynnta menn úr yðar hópi, sem fullir eru anda og visku. Munum vér setja þá yfir þetta starf.


Je ki̱ka yie jikäi ishe, je sheke̱ yie täkili wà Säkekewa ja̱mi: Ke bas shka ji̱a ka Säkeklä ja̱mi kuna wa käi, jishtä ijewa shkä ji ka wata biketse ja̱mi käi. 	 Þetta segi ég þá og vitna í nafni Drottins: Þér megið ekki framar hegða yður eins og heiðingjarnir hegða sér. Hugsun þeirra er allslaus,


“Yi rä janakmi ra, je ma rä janakmi, yi rä ko̱ta̱nakwa̱ espada wà ra, je rä ko̱ta̱nakwa̱ espada wà.” Je ne ska sä sikii wa shena ji katabläk rä, ji biketsäk etkabä rä. 	 Sá sem ætlaður er til herleiðingar verður herleiddur. Sá sem sverði er ætlaður verður deyddur með sverði. Hér reynir á þolgæði og trú hinna heilögu.


Jekäi ale ktäk yis da je wa̱ kata ji mabläklä yöle oro wà kala, je rä iwa̱ jukläyäkä irä, ikjäshtäklä irä, ikjätkele irä mabläklä. 	 Og sá, sem við mig talaði, hélt á kvarða, gullstaf, til að mæla borgina og hlið hennar og múr hennar.


Jekäi ji wa̱klä tso̱ sa̱ wa̱ kju̱awa kju̱awa me̱le ije̱r bäi shäke̱ ja̱mi. Sa̱ ia̱ ime̱le sä ktäklä jile bata shäk ye ra, sa̱ ku̱ ji shö bikö sa ia̱ ji biketsar etkabä ja̱mi; 	 Vér höfum margvíslegar náðargjafir, eftir þeirri náð, sem oss er gefin. Sé það spádómsgáfa, þá notum hana í hlutfalli við trúna.


Jera Pedro irä Jesús wa̱ dulanak el irä jewa minejulu inu̱l blenawa̱ ska. 	 Pétur fór þá út og hinn lærisveinninn, og þeir komu til grafarinnar.


Yi a̱ni wa̱ ka ishäklei ka̱yue irä ni. Je ne ki̱ka bas kiana si̱wa̱tiäkcha̱wa̱, ke ji wa̱k pa pa käi. 	 Þar sem enginn má gegn því mæla, ber yður að vera stilltir og hrapa ekki að neinu.


Ike̱i dewa̱ ijewa siki tenakläni Moisés ka̱wei ja̱mi ra, ijewa te je yaba tsa̱mi Jerusalénka kjayinak Säkekewa ia̱, 	 En er hreinsunardagar þeirra voru úti eftir lögmáli Móse, fóru þau með hann upp til Jerúsalem til að færa hann Drottni, -


Yis te ishe bas ia̱, ije bitewa̱ju̱ni ijuka wabiketsaleksa̱ wämo ye, je iel säkei ye. Ka irä jiye kuna ta, yi je̱k oloi kaka̱ ra, je rä ja̱nakwa̱ni; ata yi je̱k jawa̱ ra, je rä oloi kanakka̱.’ 	 Ég segi yður: Þessi maður fór réttlættur heim til sín, en hinn ekki, því að hver sem upp hefur sjálfan sig, mun auðmýktur verða, en sá sem auðmýkir sjálfan sig, mun upp hafinn verða."


Sá rä je ji su̱le sá wa̱ je ktei pakäk wa, ñaebä Wikblu Sikina rä je ktei pakäk. Je rä me̱le Säkeklä wa̱ mane wa te iktä ssëke̱ jewa ia̱. 	 Vér erum vottar alls þessa, og heilagur andi, sem Guð hefur gefið þeim, er honum hlýða."


“Ata, ¿jishtä bas ia̱ irä na? Ekla yabala ta bol, je je̱k sika wa̱ te isha ikibi ia̱: ‘Yaba, jir ba ma shka̱bläk uva yäkä sha̱na.’ 	 Hvað virðist yður? Maður nokkur átti tvo sonu. Hann gekk til hins fyrra og sagði: ,Sonur minn, far þú og vinn í dag í víngarði mínum.'


Jera ite jukläyäkä mai iwa̱ ji täkili ta o̱le ta̱i ska wa uña, ka ijewa ñamaneneksa̱ kuna ki̱ka: 	 Þá tók hann að ávíta borgirnar, þar sem hann hafði gjört flest kraftaverk sín, fyrir að hafa ekki gjört iðrun.


Je tala siete kta e̱ná, jera yie je yue mar kja. Ata yie kte ssa ka̱jöir te ishe: “Je ji yile tala siete wa̱ blöwa̱, ke je yua.” 	 Og er þrumurnar sjö höfðu talað, ætlaði ég að fara að rita. Þá heyrði ég rödd af himni, sem sagði: "Innsigla þú það, sem þrumurnar sjö töluðu, og rita það ekki."


Ijewa ksa kse spa̱na wà te ishe: “Ba ne rä kianak je äyë kukäkwa̱ rä, ikjä bale kshäk tulämi rä. Ka irä jiye kuna ta, ba rä ko̱tälewa̱. Ba pi wà ba te sa̱ tju̱aksa̱ Säkeklä ia̱ ye, ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa käi, ktä ta kju̱awa kju̱awa käi, pa ta kju̱awa kju̱awa käi, ke̱i ta kju̱awa kju̱awa käi, jewa biköle sha̱na. 	 Og þeir syngja nýjan söng: Verður ert þú að taka við bókinni og ljúka upp innsiglum hennar, því að þér var slátrað og þú keyptir menn Guði til handa með blóði þínu af sérhverri kynkvísl og tungu, lýð og þjóð.


Jera Pedro te ikúka te isha iia̱: —Bena te bä jawa̱ ra, yis je wa̱ mik a̱ni ka ba ja̱nakwa̱. 	 Þá segir Pétur: "Þótt allir hneykslist á þér, skal ég aldrei hneykslast."


Je wà ijuena Cristo ktei yile bas sha̱na je rä iyina si̱. 	 Vitnisburðurinn um Krist er líka staðfestur orðinn á meðal yðar,


Ñaebä ikuna ijewa ka se̱ne ji̱a ka ji biketsale etkabä käi ra, ijewa tkermiwa̱ni ikalí ja̱mi. Je rä Säkeklä rä täkili ta ijewa tkäkwa̱ni spa̱na ki̱ka. 	 En hinir munu og verða græddir við, ef þeir halda ekki áfram í vantrúnni, því að megnugur er Guð þess að græða þá aftur við.


“Ata je yikaba, bas kolormiwa̱, bas yolormi weikanak, bas tulurmiksa̱ ñapaktäklä jui ska tso̱ wa ia̱, sä wätiäk wa ia̱, ñakäi bas dä janakmi ka̱ tsa̱ku̱i wa wäki̱ ka̱ wäkiri wa wäki̱ yis kie kju̱ei. 	 En á undan öllu þessu munu menn leggja hendur á yður, ofsækja yður, færa yður fyrir samkundur og í fangelsi og draga yður fyrir konunga og landshöfðingja sakir nafns míns.


Wikblu Sikina te je ktei she sa̱ ia̱ ñaebä. Ka irä maikäi kuna ta, ite jikäi isha: 	 Og einnig heilagur andi vitnar fyrir oss. Fyrst segir hann:


je̱r ialecha̱wa̱ käi, ata del ssële a̱naa; jishtä ka jita wa käi, ata sá te chu̱li̱i̱ bluwe̱te; ka sá wa̱ ji a̱ni kuna käi, ata sá wa̱ ji biköle tso̱. 	 hryggir, en þó ávallt glaðir, fátækir, en auðgum þó marga, öreigar, en eigum þó allt.


Jera ijewa ñapaktäklä jui na ekla kololewa̱ wikblu ñá shtä wa̱ katke, je a̱na täkii, 	 Þar var í samkundu þeirra maður haldinn óhreinum anda. Hann æpti:


ata ishäkä te je tsikiwe̱ke̱ rä je̱r wà; säkätäba itäbä, itäki̱ iwärukjei, itä ska iwä täle. 	 Sjálfkrafa ber jörðin ávöxt, fyrst stráið, þá axið og síðan fullvaxið hveiti í axinu.


¿Ata ije̱r bäi shäke̱ e̱e̱na si̱ irä, sa katableke̱ ite e̱e̱na si̱ irä, ije̱r dä bäi si̱ irä, je dokoitsawa̱ ba te na? ¿Ka ba je̱r ko̱ne Säkeklä je̱r bäi shä rami ma ia̱ rä ba je̱k manewa̱kläksa̱ je ia̱ na? 	 Eða lítilsvirðir þú ríkdóm gæsku hans og umburðarlyndis og langlyndis? Veist þú ekki, að gæska Guðs vill leiða þig til iðrunar?


Jekäi si̱wa̱ ju̱nami sur wami ra, jera ijewa te ibiketsa je rä bäi sá minaklämi. Jera ijewa te tabeli yaka ko̱no wäkukäklä je sikaka̱, te ko̱no ju̱ami Creta säkätä ja̱mi alemana. 	 Nú rann á hægur sunnanvindur. Hugðust þeir þá hafa ráð þetta í hendi sér, léttu akkerum og sigldu fram með Krít nærri landi.


Jekäi alaklä wa bitele Jesús da Galilea ska wa minemiña José ra te sa̱ nu̱l bläklä su̱a, ñakäi maikäi inu̱l me̱naka̱ rä käi je su̱a. 	 Konur þær, er komið höfðu með Jesú frá Galíleu, fylgdu eftir og sáu gröfina og hvernig líkami hans var lagður.


Yilé je̱r ssëna iwa̱k Säkeklä ki̱ ishena käi ra, jera je je̱r ku̱emi ite yis ka̱ju̱ñe rä me̱le Säkeklä wa̱ iräle, ata ji sheke̱ yie rä yis wakei je̱r wà iräle. 	 Sá sem vill gjöra vilja hans, mun komast að raun um, hvort kenningin er frá Guði eða ég tala af sjálfum mér.


Jirä bäi o̱nak sa̱ je̱k manewa̱ksa̱ ra, je ja̱mi bas wäno. 	 Berið þá ávöxt samboðinn iðruninni!


Betania rä alemana Jerusalén ska tres kilómetro kjena. 	 Betanía var nálægt Jerúsalem, hér um bil fimmtán skeiðrúm þaðan.


Ñerä jeska ekla jula ssi̱lewa̱ katke. Jera ijewa te Jesús chaka iwa̱ ikjatiäkläwa̱pa, te isha: —¿Ka̱ tso̱ sä bäiwa̱klä sábado wà na? 	 Þar var maður með visna hönd. Og þeir spurðu Jesú: "Er leyfilegt að lækna á hvíldardegi?" Þeir hugðust kæra hann.


Sa̱ wa̱ iju̱ñer mai je Jesús dar dä, ata mika̱ Säbäkäkksa̱ de ra, yi a̱ni wa̱ ka iju̱ñer mai idar dä. 	 Nei, vér vitum, hvaðan þessi maður er. Þegar Kristur kemur, veit enginn, hvaðan hann er."


Sá te ibiketse Säkekewa ki̱ka, jini sá te bas paka iwa̱k käi, je we̱te bas te, je we̱mi ji̱a bas te. 	 En vér höfum það traust til yðar vegna Drottins, að þér bæði gjörið og munuð gjöra það, sem vér leggjum fyrir yður.


Je su̱ta ji bäi o̱rke̱ rä juenakwa̱ tjabana. Ata ka ijuenewa̱ ra, del ka je blenakwa̱. 	 Á sama hátt eru góðverkin augljós, og þau, sem eru það ekki, munu ekki geta dulist.


Jera ijewa te isha ñaia̱: —¿Jiye sa̱ ki̱ ikjatiäk wa shena ji̱a na? Ñera sa wakwa te ji sha ite iwakei kjäbata wa rä je ssa. 	 En þeir sögðu: "Hvað þurfum vér nú framar vitnis við? Vér höfum sjálfir heyrt það af munni hans."


Ka irä jiye kuna ta, ji kiäk wa biköle ia̱ ji me̱rmi; ji yuläk wa ia̱ ji ko̱rmi; ju kjä bulawa̱k wa ia̱ ikjä yermi. 	 Því að hver sá öðlast, sem biður, sá finnur, sem leitar, og fyrir þeim, sem á knýr, mun upp lokið verða.


Ka irä jiye kuna ta, ijewa kju̱atkäklä je ke̱i e̱e̱na si̱ dewa̱, ¿yi ia̱ je wäkolormi na?” 	 því að kominn er dagurinn, hinn mikli dagur reiði þeirra, og hver mun geta staðist?"


Ke bas je̱r shenak ji bäi we̱ ska, ñatsa̱tke jile wà ska. Ka irä jiye kuna ta, ji me̱ka̱ jekäi ne wà Säkeklä wäbätsä rä. 	 En gleymið ekki velgjörðaseminni og hjálpseminni, því að slíkar fórnir eru Guði þóknanlegar.


Ikuna bas wa̱ a̱netsanak Papá ni rä sä ktei wabiketsäkksa̱ ji o̱le sa̱ wa̱ ekla ekla ja̱mi ka kju̱awa kju̱awa kuna ra, jera bas shkä dami ji̱a berbena bala na, bas ñawäsike̱wo̱ ekla ekla sualecha̱wa̱. 	 Fyrst þér ákallið þann sem föður, er dæmir án manngreinarálits eftir verkum hvers eins, þá gangið fram í guðsótta útlegðartíma yðar.


Iblui deju̱ni ra ite ikjanaklä wa ku̱a ji̱a kseka ra, bäije ijewa rä. Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je iblui je̱k pajiämini ijile wa̱klä. Jera ite ijewa pakemi ñatuläkwa̱ yäkäk, jeska idämi ijewa chewa̱k. 	 Sælir eru þeir þjónar, sem húsbóndinn finnur vakandi, er hann kemur. Sannlega segi ég yður, hann mun gyrða sig belti, láta þá setjast að borði og koma og þjóna þeim.


Jera Pedro te isha iia̱: —Bena te bä jawa̱ ra, yis je wa̱ ka ba janakwa̱. 	 Þá sagði Pétur: "Þótt allir hneykslist, geri ég það aldrei."


Jera fariseo wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi te isha iia̱ wäsi̱wa: —¿Ka̱ tso̱ jäiyi wa wa̱ ise̱naklä jäkläwa̱, kje jile ka wata ki̱ka na? 	 Þá komu til hans farísear og vildu freista hans. Þeir spurðu: "Leyfist manni að skilja við konu sína fyrir hvaða sök sem er?"


Bas sä wäsikewa̱k ka wä wajuenak kuna wa, bas te yanak na ka̱wak tsi̱la kukeke̱ksa̱, ata bas te camello male̱ ja̱we̱ke̱mi. 	 Blindu leiðtogar, þér síið mýfluguna, en svelgið úlfaldann!


Ji rä ba cha kuköwa̱, ma cho̱ ni, ata yis ssëna jí ibata jekje tju̱ak ba käi ñaebä. 	 Taktu þitt og farðu leiðar þinnar. Ég vil gjalda þessum síðasta eins og þér.


Jekäi ijewa biköle pshiwa̱cha̱wa̱ Wikblu Sikina te. Jera ekla ekla iktami kte kju̱awa kju̱awa shtä wà, jiräni Säkeklä Wikblu te iktewe̱ke̱ je ja̱mi. 	 Þeir fylltust allir heilögum anda og tóku að tala öðrum tungum, eins og andinn gaf þeim að mæla.


Jekäi Israel wa biköle tsa̱tkermiksa̱ jishtä iyöle katke te ishe käi: “Säbäkäkksa̱ bitämi Sión ska. Ji ka bäi kuna tse̱ ju̱emi ite Jacob ki̱ka. 	 Og þannig mun allur Ísrael frelsaður verða, eins og ritað er: Frá Síon mun frelsarinn koma og útrýma guðleysi frá Jakob.


Ikjäshtäklä doce, je rä yöle perla wà doce; je ikjäshtäklä etka etka yöle rä perla etkabä wà. Je jukläyäkä ña̱la rä yöle oro wak si̱ wà, jishtä vidrio jalána käi. 	 Og hliðin tólf voru tólf perlur, og hvert hlið úr einni perlu. Og stræti borgarinnar var af skíru gulli sem gagnsætt gler.


jewa te ishe: ‘Sá bulana bas ia̱ kabe wà, ta ka bas klä ju̱a ta; sá kjoyina sä dulewa̱ ji̱etsäklä shtä wà, ta ka bas ji̱á ta.’ 	 ,Vér lékum fyrir yður á flautu og ekki vilduð þér dansa. Vér sungum yður sorgarljóð, og ekki vilduð þér syrgja.'


Jera Juan te Jesús ktei sha jikäi: —Yis te Säkeklä wikblu dawa̱ju̱ ka̱jöir namala käi su̱a, se̱ná iki̱ka. 	 Og Jóhannes vitnaði: "Ég sá andann koma af himni ofan eins og dúfu, og hann nam staðar yfir honum.


Jera ikibi kju̱atkawa̱, ka miwa̱ ju na. Je ki̱ka iká deksa̱ju̱ iwäki̱ka je te ikia pjoo minakwa̱ ju naka. 	 Þá reiddist hann og vildi ekki fara inn. En faðir hans fór út og bað hann koma.


Jera ije te jile shami je̱k ukä ja̱mi o̱nak shi̱ana, te isha etkabä: —Ka yis wa̱ yi sheke̱ ba te je su̱le. 	 En hann sór og sárt við lagði: "Ég þekki ekki þennan mann, sem þér talið um."


¡Wekte je ke̱i ska alaklä wa tso̱ kjä ye wa rä, ñakäi tsu ma̱ke̱ ji̱a wa rä! 	 Vei þeim sem þungaðar eru eða börn hafa á brjósti á þeim dögum.


Jera ka iwa̱ ipakane je shäk kuna yi a̱ni ia̱, ata ite isha iia̱: —Ma cho̱ chui ia̱ je̱k kjashäk. Jeska bä siki tenaklä je mo̱ Säkeklä wäna, jiräni Moisés wa̱ sa pakale iwa̱k käi, ijewa wa̱ isu̱aklä. 	 Og hann bauð honum að segja þetta engum. "En far þú," sagði hann, "sýn þig prestinum, og fórna fyrir hreinsun þína, eins og Móse bauð, þeim til vitnisburðar."


Je te ña̱la spa̱na kseka kjäya ja̱wa̱ sa̱ ia̱, sä kjäkläwa̱julu ija̱r bala tkele sua wà ekta wà. Je ne rä iwakei yaka rä. 	 þangað sem hann vígði oss veginn, nýjan veg og lifandi inn í gegnum fortjaldið, það er að segja líkama sinn.


Jera eunuco te isha Felipe ia̱: —Dunasi̱ ishö 'sia̱. Jí kte yile jile bata shäk wa̱, ¿je te yibä paka rä na? ¿Iwakei na, ata kju̱awa na? 	 Hirðmaðurinn mælti þá við Filippus: "Seg þú mér: Um hvern segir spámaðurinn þetta, sjálfan sig eða einhvern annan?"


Ata jira bas ku̱ je shtä we̱ jöwa̱ kalabe: kju̱atke käi, sälwi tkewe̱ käi, ji we̱ wäsi̱wa käi, ji wämo she yakei käi, kte yakei she bas kjäbata ska käi. 	 En nú skuluð þér segja skilið við allt þetta: Reiði, bræði, vonsku, lastmæli, svívirðilegt orðbragð.


Ijewa ñaje̱rku̱a iwa̱k jekäi je ju̱ñawa̱ Saulo te. Jekäi ka̱piana irä tuina irä ijewa te jukläyäkä kjätkeleksa̱ kjäshtäklä ska iki̱ssëke̱ ko̱ta̱nakwa̱. 	 En Sál fékk vitneskju um ráðagjörð þeirra. Þeir gættu borgarhliðanna nótt og dag til að ná lífi hans.


El wa shka̱ta yis wa̱, ke bas ñawäyuawa̱. 	 Villist ekki, bræður mínir elskaðir!


¿Bas ia̱ ra, sä kolole Säkeklä wa̱ iwakei ia̱ wa te iwakei a̱netse ka̱piana irä tuina irä jewa ka tsa̱tkenak iwa̱ na? ¿Ite ijewa pakemi iki̱ssäk jaree na? 	 Mun Guð þá ekki rétta hlut sinna útvöldu, sem hrópa til hans dag og nótt? Mun hann draga að hjálpa þeim?


Je rä ijewa wa̱ alaklä wa paktäklä ise̱naklä wa irä iyabala irä shka̱li̱bläk, 	 til þess að þær laði hinar ungu til að elska menn sína og börn,


Mika̱ ite ikjä bale etkä kjäyaksa̱ ra, yie kseka wa el ktä ssa te ishe: “¡Bä kute!” 	 Þegar lambið lauk upp öðru innsiglinu, heyrði ég aðra veruna segja: "Kom!"


Jera ijewa te ishe yis ia̱: “Ba kiana ji saka o̱rmi ji̱a, pa ta kju̱awa kju̱awa wa, ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa, ktä ta kju̱awa kju̱awa wa, ka̱ tsa̱ku̱i kju̱awa kju̱awa wa chu̱li̱i̱ ukä ja̱mi, je bata shäk ji̱a.” 	 Þá segja þeir við mig: "Enn átt þú að spá um marga lýði og þjóðir og tungur og konunga."


Ata ale Cristo bata shäk kjäte̱ne wà, ka bulee wà kuna, jewa te ibiketsa yis weikäk wäsi̱wa yis kate wätelewa̱ dälei ja̱mi. 	 Hinir prédika Krist af eigingirni og ekki af hreinum hug, heldur í þeim tilgangi að bæta þrengingu ofan á fjötra mína.


Je ki̱ka bas dikäla, bas te je o̱rmi ki̱ssëke̱ dälei ja̱mi ra, bas ku̱ ji wo̱ tkelewa̱ tsa̱na, bas ko̱naklä je̱r ssële baa, ka pate̱leka̱ ta, ka yile ta jini le ije wäna. 	 Með því að þér nú, þér elskuðu, væntið slíkra hluta, þá kappkostið að vera flekklausir og lýtalausir frammi fyrir honum í friði.


Ije wakei te manele ma̱ rä iktei bata shäk wa ye, isaka Säkeklä wa̱ ji tso̱ yinak bata shäk wa ye, isaka kte baa bata shäk wa ye, isaka tapanak wa kjänanak wa ye, isaka sa paktäk wa ye. 	 Og frá honum er sú gjöf komin, að sumir eru postular, sumir spámenn, sumir trúboðar, sumir hirðar og kennarar.


Ata yie ichake, ¿baishe ra, ka ijewa wa̱ je ssëne na? Ñera je ssa ite. “Ka̱biköle ska ijewa ktä ssëna demi, ji sha ite demi ishäkä wätkenawa̱ kje.” 	 En ég spyr: Hafa þeir ekki heyrt? Jú, vissulega, "raust þeirra hefur borist út um alla jörðina og orð þeirra til endimarka heimsbyggðarinnar."


ka se̱nak diyëë kuna, ka sälwii kuna, ata se̱nak bitaba, ka kju̱atkäk kuna, ka inaklä ki̱biketsäk kuna, 	 Ekki drykkfelldur, ekki ofsafenginn, heldur gæfur, ekki deilugjarn, ekki fégjarn.


Ke bas ianakcha̱wa̱ jile kekläí me̱i kja̱nei wa̱k, jishtä ijewa sha̱ käi, jishtä iyöle katke käi: “Ditsä ñajaklawa̱ yäkäk ji yäk, jekäi iñajaka̱ inak.” 	 Verðið ekki skurðgoðadýrkendur, eins og nokkrir þeirra. Ritað er: "Lýðurinn settist niður til að eta og drekka, og þeir stóðu upp til að leika."


Jekäi bas taparke̱ ji ke̱i kjewa̱k ñashka̱li̱ble wà ra, ijewa rä ji däläna ka juer ta käi, yäkäkña ka ji dälätsale ta, je̱k pasu̱ak oveja pasu̱e ye iwakwa skabä. Ijewa rä mo̱ ka ka̱li̱ ta ju̱e si̱wa̱ te käi. Ijewa rä kal wänaklä ke̱i ska ra ka iwä ta käi, dulewa̱ botäbä kicha, yeleka̱ käi. 	 Þessir menn eru blindsker við kærleiksmáltíðir yðar, er þeir sitja að veislum með yður og háma í sig blygðunarlaust. Þeir eru vatnslaus ský, sem rekast fyrir vindum, tré, sem bera ekki ávöxt að hausti, tvisvar dauð og rifin upp með rótum.


Ñera, bas wakwa ñakjatiäke̱ ebä wà bas weikanawa̱ e̱ná. Wë ¿jiye ka sä te ji yakei o̱rke̱ sä ukä ja̱mi dälässë na? ¿Jiye ka sa̱ je̱k jäwa̱ wañanak na? 	 Annars er það nú yfirleitt galli á yður, að þér eigið í málaferlum hver við annan. Hví líðið þér ekki heldur órétt? Hví látið þér ekki heldur hafa af yður?


Jera je wäsaka oshkoro a̱naka̱ni etäbä kicha, jera Pedro je̱r ja̱na jiräni Jesús te isha iia̱ rä ska: “Ka oshkoro a̱rka̱ba botäbä kicha yikaba, ba ka̱yuämiwa̱ mañatäbä kicha, ka ba wa̱ yis su̱le ni.” Ñerä Pedro je̱r ja̱na jeska ra, iji̱aksa̱. 	 Um leið gól hani annað sinn, og Pétur minntist þess, er Jesús hafði mælt við hann: "Áður en hani galar tvisvar muntu þrisvar afneita mér." Þá fór hann að gráta.


Ñerä Ananías te je ssa ra, idua ja̱nami. Jekäi je palei ssäk wa biköle suanacha̱wa̱ ta̱i. 	 Þegar Ananías heyrði þetta, féll hann niður og gaf upp öndina, og miklum ótta sló á alla þá, sem heyrðu.


Yi a̱ni ia̱ ka yis kota̱nakwa̱ kuna, ata yis wakei je̱k ju̱ake̱ksa̱ duäkwa̱. Jekäi yis ia̱ ka̱ tso̱ yis je̱k ju̱akläksa̱ duäkwa̱, ñakäi yis ia̱ ka̱ tso̱ yis je̱käkläka̱ni se̱nakni. Yis ia̱ je ka̱wei ma̱ rä yis Ká te. 	 Enginn tekur það frá mér, heldur legg ég það sjálfur í sölurnar. Ég hef vald til að leggja það í sölurnar og vald til að taka það aftur. Þessa skipan fékk ég frá föður mínum."


Jesús ktei bata shäk wa irä, sa el wa tso̱ Judea ska wa irä te issa ka Judío kuna wa te Säkeklä ktä kukawa̱. 	 En postularnir og bræðurnir í Júdeu heyrðu, að heiðingjarnir hefðu einnig tekið við orði Guðs.


Ka̱raa je te ija̱we̱ke̱mi yökö na, ñakäi diklä naka, iwa̱ iktäkläwa̱ ye. Ata ba ia̱ ji o̱nopa ra, ¡ma je̱r ja̱mi sá dälänopa, sá tsa̱tkäk! 	 Og oft hefur hann kastað honum bæði í eld og vatn til að fyrirfara honum. En ef þú getur nokkuð, þá sjá aumur á okkur og hjálpa okkur."


Ñerä idamijulu ña̱la wà ra, ekla te isha iia̱: —Yis maju̱ ba ra mai ma mike̱ käi. 	 Þegar þeir voru á ferð á veginum, sagði maður nokkur við hann: "Ég vil fylgja þér, hvert sem þú ferð."


Ata säkätä ji yönaksa̱ ra, Säkeklä te sa yuaksa̱ rä ‘jäiyi irä alaklä irä.’ 	 en frá upphafi sköpunar ,gjörði Guð þau karl og konu.


Ka̱tuir dawa̱, ka̱wä minewa̱ju̱ kja ra, ije wäki̱ duë ta wa irä kololewa̱ be wa̱ wa irä biköle de ja. 	 Þegar kvöld var komið og sólin setst, færðu menn til hans alla þá, er sjúkir voru og haldnir illum öndum,


Jera iwa̱ dulanak Tomás kie etkä Ko̱lo̱ ni, je te isha isaka Jesús wa̱ dulanak wa ia̱: —Sä shkä ira duäkcha̱wa̱ña. 	 Tómas, sem nefndist tvíburi, sagði þá við hina lærisveinana: "Vér skulum fara líka til að deyja með honum."


Ije del dä jishtä Säkeklä rä käi, ata irä Säkeklä ra ñaebä je ka biketsane iwa̱ kolonakwa̱ ka ime̱ ijäwa̱ta̱na käi. 	 Hann var í Guðs mynd. En hann fór ekki með það sem feng sinn að vera Guði líkur.


Je tsi̱ni duäkläka̱ wa sha̱na yie ekla su̱a ditsä yäbei su̱ta, je̱k pajiele so̱lo̱o̱ delemi iklasku bataka, je̱r bata pamu̱aklä ta yöle oro wà. 	 og milli ljósastikanna einhvern, líkan mannssyni, klæddan síðkyrtli og gullbelti var spennt um bringu hans.


¡Ji däläna si̱ rä sä däwa̱ Säkeklä kseka jula na buka̱nak! 	 Óttalegt er að falla í hendur lifanda Guðs.


ji biketse etkabä ktei blelewa̱ wawa̱k je̱r ssële ka nui ta käi. 	 Þeir skulu varðveita leyndardóm trúarinnar í hreinni samvisku.


Jera ijewa te isu̱a ra yökö käi bala butsa̱nami juer ta kjäktä iá ja̱na iwakwa ki̱ ekla ekla. 	 Þeim birtust tungur, eins og af eldi væru, er kvísluðust og settust á hvern og einn þeirra.


Je ju wäjienak yöle rä jikäi: Je ja̱r säkätä kie rä Dälätsalewa̱ ni, jeska tsi̱ni wäkanak tuläkka̱ kaldu, ñakäi mesa pan kjayinak ma̱ tuläkläka̱ katke. 	 Tjaldbúð var gjörð, hin fremri, og í henni voru bæði ljósastikan, borðið og skoðunarbrauðin, og heitir hún "hið heilaga".


Ijewa te ipaya ju̱ami, te shönak je̱k ki̱ bätsëë shtä ju̱aka̱ iki̱. 	 Þeir afklæddu hann og færðu hann í skarlatsrauða kápu,


Jekäi je ka je̱r ta wa wa̱ tsi̱ni minemi ra, ka iwa̱ idiä mineneña. 	 Þær fávísu tóku lampa sína, en höfðu ekki olíu með sér,


Je ssa ijewa te ra, ijewa je̱r ssënawa̱ shi̱ana si̱. Je ne ki̱ka ijewa te ichaka Pedro irä isaka Jesús ktei bata shäk wa irä, jewa ia̱: —El wa, ¿ji we̱ sá te na? 	 Er þeir heyrðu þetta, var sem stungið væri í hjörtu þeirra, og þeir sögðu við Pétur og hina postulana: "Hvað eigum vér að gjöra, bræður?"


bas wa̱ iyaba däke̱ ka̱jöir ki̱ssäklä, ale shki̱leka̱ni iwa̱ dulecha̱wa̱ wa sha̱na. Je rä Jesús, je ne te sä bäkeksa̱ Säkeklä kju̱atkawa̱ ke̱i däke̱wa̱ yika rä. 	 og væntið nú sonar hans frá himnum, sem hann vakti upp frá dauðum, Jesú, er frelsar oss frá hinni komandi reiði.


Jera Nicodemo, ale delesta̱na tuina Jesús wäki̱ je demiña. Je wa̱ mirra irä áloes irä ji̱akaleka̱ je demi cien libra käi. 	 Þar kom líka Nikódemus, er fyrrum hafði komið til hans um nótt, og hafði með sér blöndu af myrru og alóe, nær hundrað pundum.


Ikuna yilé dami bas wäki̱, ata ka iwa̱ jí sa pautäle shä ta ra, ke ikiawa̱ ju naka, ñakäi ke isha: “Bäije bä deju̱ rä ni.” 	 Ef einhver kemur til yðar og er ekki með þessa kenningu, þá takið hann ekki á heimili yðar og biðjið hann ekki vera velkominn.


Jekäi rale tsi yis shki̱rka̱ni sä dulewa̱ wa sha̱na. 	 Mætti mér auðnast að ná til upprisunnar frá dauðum.


Ata iyöle te ji biköle kjäshtawa̱ ji yakei wakble ia̱. Je rä jini ikablele käi io̱naklä Jesucristo biketsäk wa ia̱, yi te ibiketseke̱ käi. 	 En ritningin segir, að allt sé hneppt undir vald syndarinnar, til þess að fyrirheitið veitist þeim, sem trúa, fyrir trú á Jesú Krist.


Je je̱r ssëna ime ji jolorke̱ blu mesa niki̱ka je ñakwa̱ käi. Ata ñakäi jeska chichi däke̱ iwäli pakuyäk. 	 Feginn vildi hann seðja sig á því, er féll af borði ríka mannsins, og jafnvel hundar komu og sleiktu kaun hans.


¿Ata ka bas je̱r ko̱r sä wäoka̱na Cristo Jesús ja̱mi ra, sä wäoka̱na rä sä duäkläwa̱ña ira na? 	 Eða vitið þér ekki, að allir vér, sem skírðir erum til Krists Jesú, erum skírðir til dauða hans?


Jera ije je̱r ssënawa̱ ime jile wä ñeke̱ köchi te ñawa̱ käi, ata ka yi a̱ni te ji me̱ iia̱. 	 Þá langaði hann að seðja sig á drafinu, er svínin átu, en enginn gaf honum.


¿Mane yila tjabana rä na: ‘Ma nui rä jalewa̱ bitaba’ ni iräle, ta ‘ma je̱köka̱ shkäk’ ni iräle? 	 Hvort er auðveldara að segja: ,Syndir þínar eru þér fyrirgefnar,' eða segja: ,Statt upp og gakk'?


Ka irä jiye kuna ta, Cristo Jesús ja̱mi se̱ne kseka tso̱ Säkeklä wikblu oloi ja̱mi, je ka̱wei te yis bakaksa̱ ji yakei wakble kju̱ei sä rä duäkwa̱, je ka̱wei yika. 	 Lögmál lífsins anda hefur í Kristi Jesú frelsað þig frá lögmáli syndarinnar og dauðans.


“Yie ba oloi kaka̱ ka̱jiska. Ji ma̱ ba te yis ia̱ o̱nak je e̱wa̱wa̱ yis te. 	 Ég hef gjört þig dýrlegan á jörðu með því að fullkomna það verk, sem þú fékkst mér að vinna.


Jera ite isha ijewa ia̱: —Jí rä yis pi, sa kabläklä ñaia̱ spa̱na je pií; je rä tkenakju̱mi sä chu̱li̱i̱ wa kju̱ei. 	 Og hann sagði við þá: "Þetta er blóð mitt, blóð sáttmálans, úthellt fyrir marga.


Yile rä kukäta wassënak ra, ¡issö! 	 Ef einhver hefur eyru að heyra, hann heyri!"


Ata ale jäiyi ska be mineleksa̱julu je wakei te ka̱kia pjoo Jesús ia̱ iminakläña ira. Ata ite ipatkamini te isha iia̱: 	 Maðurinn, sem illu andarnir höfðu farið úr, bað hann að mega vera með honum, en Jesús lét hann fara og mælti:


Ka irä maikäi kuna ta, ije rä biketsale ka̱jiska ka yörksa̱ba yikaté, ata jira sa̱ ke̱i etkä etkä bata jekje kjepa je kjayina bas kju̱ei. 	 Hann var útvalinn, áður en veröldin var grundvölluð, en var opinberaður í lok tímanna vegna yðar.


Jera iwa̱ dulanak wa te ikúka: —Ba te isu̱a chu̱li̱i̱ wa ne tenacha̱wa̱ ma ja̱mi rä, ¿je chaké ba te: ‘Yi te yis passa rä í̱’ ni rä na? 	 Lærisveinar hans sögðu við hann: "Þú sérð, að mannfjöldinn þrengir að þér, og spyrð þó: Hver snart mig?"


Jera ángel el idäkläka̱ mañal ju̱r dami isaka itäki̱, je te ishe täkii: “Yilé te bewak irä, ime̱i irä oloitseke̱, ite ka̱ ma̱ iniaklä iwätsa̱ ki̱ iräle, ijula ki̱ iräle ra, 	 Á eftir þeim kom hinn þriðji engill og sagði hárri röddu: "Ef einhver tilbiður dýrið og líkneski þess og fær merki á enni sitt eða hönd sína,


Jera ite isha uva yäkä pasu̱ak ia̱: ‘Issö, jí higuera wä yuläk yis shkaté tres año bala na, ata yis wa̱ ka iwä ko̱ne. Je ki̱ka itiö ju̱omi. ¿Jiye je kate ji̱a ka̱ këwa̱k na?’ 	 Hann sagði þá við víngarðsmanninn: ,Í þrjú ár hef ég nú komið og leitað ávaxtar á fíkjutré þessu og ekki fundið. Högg það upp. Hví á það að spilla jörðinni?'


Jera iwätsa̱k dami wa irä iitäki̱ datse̱ wa irä kjoyir dami: “¡Hosana! ¡Bäije ale daju̱ Säkekewa kie ja̱mi rä! 	 Þeir sem á undan fóru og eftir fylgdu, hrópuðu: "Hósanna! Blessaður sé sá sem kemur, í nafni Drottins!


Jera ijewa minemi je ke̱i biköle sha̱na duë ta wa jäkté ikatashuäklä na mai ije kaldu rä ju̱ñer ijewa wa̱ ska. 	 Og fólk tók að streyma fram og aftur um allt það hérað og bera sjúklinga í burðarrekkjum hvert þangað, sem þeir heyrðu, að hann væri.


Ka ba wa̱ yis chakane wäjalassële, ata yis dewa̱ju bä ju na je bala na ije te yis kläka yis wäjalassa jirä jirä. 	 Ekki gafst þú mér koss, en hún hefur ekki látið af að kyssa fætur mína, allt frá því ég kom.


Je su̱ta io̱rmi ditsä yäbei kjayinaklä díaí wà rä. 	 Eins mun verða á þeim degi, er Mannssonurinn opinberast.


Jera iblui te isha ikjanaklä ia̱: ‘Ma cho̱ jukläyäkä ektaka ña̱la ta̱i wà irä ña̱la tsi̱ne wà irä, sa kukäk täkili wà patkenakcha̱wa̱ yis ju pshinakläwa̱. 	 Þá sagði húsbóndinn við þjóninn: ,Far þú út um brautir og gerði og þrýstu þeim að koma inn, svo að hús mitt fyllist.


Ka irä jiye kuna ta, je wäsaka ra Wikblu Sikina te bas je̱r ku̱emi jiräni bas kiana ishäk rä käi.” 	 Því að heilagur andi mun kenna yður á þeirri stundu, hvað segja ber."


Säkeklä kja̱nei we̱ke̱ ite je e̱nawa̱ ra, imineju̱ni iwakei juka. 	 Og er þjónustudagar hans voru liðnir, fór hann heim til sín.


iju ska tso̱ wa wäsikewa̱k bäi, iyabala dulawa̱k iktä ssäk dälätsale ji biköle ska. 	 Hann á að vera maður, sem veitir góða forstöðu heimili sínu og heldur börnum sínum í hlýðni með allri siðprýði.


Ñakäi ka̱ me̱na iia̱ iwa̱ je bewak me̱i ia̱ si̱we̱i ma̱klä, je rä je bewak me̱i ktäkläka̱, ñakäi iwa̱ ka̱wei ma̱klä biköle yi te je bewak me̱i ka oloitse ra, jewa ktächa̱kläwa̱. 	 Og því var leyft að gefa líkneski dýrsins anda, til þess að líkneski dýrsins gæti einnig talað og komið því til leiðar, að allir yrðu þeir deyddir, sem ekki vildu tilbiðja líkneski dýrsins.


Jera ijewa te isu̱a ra je ne rä ale kätkä Templo kjäshtäklä kie Baa Si̱ ni ska inaklä kaku kiäk rä. Ñerä ji o̱na ije ia̱ te biköle male̱cha̱cha̱wa̱, ije̱r shewa̱ kajakla. 	 Þeir þekktu, að hann var sá er hafði setið fyrir Fögrudyrum helgidómsins til að beiðast ölmusu. Urðu þeir furðu lostnir og frá sér numdir af því, sem fram við hann hafði komið.


¿ka irä ba kiana ñaebä kjanaklä saka ia̱ je̱r bäi shäk, jishtä yis je̱r bäi sha ba ia̱ käi na?’ 	 Bar þér þá ekki einnig að miskunna samþjóni þínum, eins og ég miskunnaði þér?'


Jekäi ijewa ekla kie Cleofas ni te ikúka te isha iia̱: —¿Ka̱ etkä wa déle Jerusalén ska wa sha̱na, ba ebä ne wa̱ ji o̱na jeska jí bala na ka ju̱ñer dä na? 	 og annar þeirra, Kleófas að nafni, sagði við hann: "Þú ert víst sá eini aðkomumaður í Jerúsalem, sem veist ekki, hvað þar hefur gjörst þessa dagana."


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yi ka baka̱newa̱ oveja kjätkeleksa̱ kjäshtäklä si̱ ska ra, ata ikjawa̱ju̱ kju̱awa ska ra, je wakei rä jakbläk, sa̱ ki̱ssäk jakiblenak ña̱la ki̱. 	 "Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem kemur ekki um dyrnar inn í sauðabyrgið, heldur fer yfir annars staðar, hann er þjófur og ræningi,


Jakbläk ke jakbla ji̱a, ata je shka̱blö ji rä bäi wa̱k iwakei jula wà jile däkläksa̱ iia̱ iwa̱ me̱nak yi ki̱ ji sherke̱ ia̱. 	 Hinn stelvísi hætti að stela, en leggi hart að sér og gjöri það sem gagnlegt er með höndum sínum, svo að hann hafi eitthvað að miðla þeim, sem þurfandi er.


Ji kte rä bulee: Ikuna sa duawa̱ ije ra, jera sa̱ se̱rmini ije raña. 	 Það orð er satt: Ef vér höfum dáið með honum, þá munum vér og lifa með honum.


Jekjepa ite je chu̱li̱i̱ wa patkami ra, ijewa te je ikatke ko̱no na käi itsa̱mi. Ñakäi ko̱no saka shkäteña ira. 	 Þeir skildu þá við mannfjöldann og tóku hann með sér, þar sem hann var, í bátnum, en aðrir bátar voru með honum.


“Yi te bas ktä ssa ra, je rä ite yis ne ktä ssa rä; ñakäi yi te bas ju̱aksa̱ ra, je rä ite yis ne ju̱aksa̱ rä; jekäi yi te yis ju̱aksa̱ ra, je rä ite yis patkäkté ne ju̱aksa̱ rä.” 	 Sá sem á yður hlýðir, hlýðir á mig, og sá sem yður hafnar, hafnar mér. En sá sem hafnar mér, hafnar þeim er sendi mig."


Je te issa Jesús Nazaret wa ne irä ra, ia̱nami te isha: —¡Jesús, David yäbei, ma je̱r ja̱mi yis dälänopa! 	 Þegar hann heyrði, að þar færi Jesús frá Nasaret, tók hann að hrópa: "Sonur Davíðs, Jesús, miskunna þú mér!"


Jera imineju̱ a̱mikwäta, jeska ije̱tkawa̱ wakteka, je ka̱kia te isha: “Papá rikä, io̱nopa ra, jí copa kjäju̱pa yis ki̱ka. Ata ka je rä yis wakei ki̱ ishena käi kuna, ata jishtä ba ki̱ ishena käi.” 	 Þá gekk hann lítið eitt áfram, féll fram á ásjónu sína, baðst fyrir og sagði: "Faðir minn, ef verða má, þá fari þessi kaleikur fram hjá mér. Þó ekki sem ég vil, heldur sem þú vilt."


Jewa ksäte kse spa̱na wà sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä wäja̱mi, ñakäi kseka wa cuatro wäja̱mi, ñakäi säkekewa tso̱ wa wäja̱mi. Yi a̱ni ia̱ je kse ka kolor, ata to̱leksa̱ ka̱jiska wa sha̱na ciento cuarenta y cuatro mil ebä ia̱. 	 Og þeir syngja nýjan söng frammi fyrir hásætinu og frammi fyrir verunum fjórum og öldungunum. Og enginn gat numið sönginn nema þær hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir, þeir sem út eru leystir frá jörðunni.


Jera ite ikúka: —Ba ku̱ Säkekewa ba Kekläí shka̱li̱blö ma je̱r ska ji tso̱ kalabe wà, ba wakei kalabe wà, bä täkili kalabe wà, bä ka̱biketsä kalabe wà; ñakäi ba saka shka̱li̱blö jishtä ba wakei je̱k shka̱l käi. 	 Hann svaraði: "Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni, öllum mætti þínum og öllum huga þínum, og náunga þinn eins og sjálfan þig."


Jera biköle te ije pake rami bäi, ñakäi iktäke̱ rä baa, je te imale̱cha̱cha̱wa̱. Je ki̱ka ijewa te isheke̱ ñaia̱: —¿Ka je rä José yaba kuna na? 	 Og allir lofuðu hann og undruðust þau hugnæmu orð, sem fram gengu af munni hans, og sögðu: "Er hann ekki sonur Jósefs?"


Jera ite isha bena ia̱: —Yilé shkakle yis ja̱mi ra, ke je je̱k biketsa, ata je cruz kpöka̱ buliri buliri, minak yis da. 	 Og hann sagði við alla: "Hver sem vill fylgja mér, afneiti sjálfum sér, taki kross sinn daglega og fylgi mér.


Je ia̱ ka̱wä wà las tres käi, Säkeklä ángel ekla kjayina je su̱a ite su̱lewa̱ si̱, je dewa̱ ije wäja̱mi te isha iia̱: —¡Cornelio! 	 Dag einn um nón sá hann berlega í sýn engil Guðs koma inn til sín, er sagði við hann: "Kornelíus!"


Jekäi ijewa bitejuluté ishäkä ki̱ shkiritkeksa̱, je te sä sikii wa ju ji̱atkele tso̱ kjä butraksa̱, je rä ale jukläyäkä shka̱ta. Ata yökö bitewa̱ju̱té ka̱jöir ska, je te ijewa däläwa̱cha̱wa̱. 	 Og þeir stigu upp á víðan völl jarðar og umkringdu herbúðir heilagra og borgina elskuðu. En eldur féll af himni ofan og eyddi þeim.


Jera ite isha iia̱: —Ba rä Säkeklä yaba ra, ma je̱k psö ju̱omi i̱ski̱. Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke rä: ‘Ba bata ki̱ka ite iángel wa patkemi, jewa te ma tse̱mi ijula na, ka bä klä tkenaklä kuna jak ja̱mi.’ 	 og segir við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá kasta þér ofan, því að ritað er: Hann mun fela þig englum sínum, og þeir munu bera þig á höndum sér, að þú steytir ekki fót þinn við steini."


Je ki̱ka sa̱ ke̱i etkä etkä bakle Tsa̱ku̱i, ka duäk kuna, ka juenak kuna, je rä Säkeklä eklabä, je oloitsanopa je oloi kanoka̱pa sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi. ¡Amén! 	 Konungi eilífðar, ódauðlegum, ósýnilegum, einum Guði sé heiður og dýrð um aldir alda. Amen.


Jera biköle suanacha̱wa̱ ta̱i, Jesús ktei bata shäk wa te ji ka su̱le sa̱ wa̱ wá̱ rä ta̱i ijuenaklä ye ki̱ka. 	 Ótta setti að hverjum manni, en mörg undur og tákn gjörðust fyrir hendur postulanna.


Sá rä ialewa̱ ka je̱r ta wa käi Cristo bata ki̱ka, ata bas ssër dä je̱r ta wa käi Cristo oloi ja̱mi. Sá rä ja̱lma̱lecha̱wa̱, ata bas dä täkii. Bas dä ibäi si̱wa̱ wa, ata sá rä dokoitsalecha̱wa̱ wa. 	 Vér erum heimskir sökum Krists, en þér vitrir fyrir samfélag yðar við Krist! Vér erum veikir, en þér sterkir, þér eruð í hávegum hafðir, en vér óvirtir.


Jekäi bä jula te bä shiriwa̱wa̱ ra, je tiö ju̱omi. Bäi si̱ ba ia̱ ra rä bä kjäwa̱ sa̱ se̱naklä kseka ska jula medelewa̱, ata ka minakju̱ kuna jula botkäwe sä tuläklämi ska, yökö ka wäita̱nak kuna ja̱rka, 	 Ef hönd þín tælir þig til falls, þá sníð hana af. Betra er þér handarvana inn að ganga til lífsins en hafa báðar hendur og fara til helvítis, í hinn óslökkvanda eld.


Jera etäbä kicha imineju̱ni ka̱kiäk, te isha: “Papá, ikuna jí copa ka kjeneju̱ yis ki̱ka ka yis wa̱ yale kuna käi ra, jishtä ba ki̱ isherke̱ käi io̱nopa.” 	 Aftur vék hann brott annað sinn og bað: "Faðir minn, ef eigi verður hjá því komist, að ég drekki þennan kaleik, þá verði þinn vilji."


¡Yi rä kukä ta ra, issö! 	 Sá sem hefur eyra, hann heyri.


Ata je rä jishtä yis te isha bas ia̱ käi, bas wa̱ yis su̱le, ata ka bas wa̱ yis biketsane kuna. 	 En ég hef sagt við yður: Þér hafið séð mig og trúið þó ekki.


Ñerä ije̱k kpaka̱ plaa klä ki̱ka shkami, jekäi ikjawa̱ju̱ ijewa ra Templo ska, shkami klä wà, tu̱rke̱ psupsuu, te Säkeklä kjeishami. 	 hann spratt upp, stóð í fætur og tók að ganga. Hann fór inn með þeim í helgidóminn, gekk um og stökk og lofaði Guð.


“Je ke̱i wà ra ka̱jöir gobiernoí rä jishtä busi wa diez te itsi̱ni kukeche̱wa̱ mijulu dulaklei jula kolonak ña̱le̱i tsa̱k käi. 	 Þá er líkt um himnaríki og tíu meyjar, sem fóru til móts við brúðgumann með lampa sína.


Ijewa te ikterawa̱ kja ra, guardia wa eyaka wa tsa̱ku̱i ia̱ ibata yina, Jerusalén wa biköle wätji̱naka̱ ni. 	 Þeir ætluðu að lífláta hann, en hersveitarforingjanum var tjáð, að öll Jerúsalem væri í uppnámi.


Jekäi bas te Säkeklä ktä wäshewa̱wa̱ bas wakwa wädular patkawa̱ bas te ebä wà. Je su̱ta bas te jile saka we̱ rami ta̱i. 	 Þannig látið þér erfikenning yðar, sem þér fylgið fram, ógilda orð Guðs. Og margt annað gjörið þér þessu líkt."


Jekäi pan ñaklä ka levadura ta je díaí dewa̱, je ke̱i wà oveja yaba kiana kota̱nakwa̱ Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä. 	 Þegar sá dagur ósýrðu brauðanna kom, er slátra skyldi páskalambinu,


Jera Pablo je̱kaka̱ jula tkacha̱ ijewa wa̱ iktä ssäklä, te isha: —Bas Israel wa irä bas Säkeklä dälätsäk wa irä, jikäi issö. 	 Þá stóð Páll upp, benti til hljóðs með hendinni og sagði: "Ísraelsmenn og aðrir þér, sem óttist Guð, hlýðið á.


Bas ku̱ ji biketsö Israel wa te iwe̱ ja̱mi. Yi te jile me̱leka̱ käte ra, ¿ka jewa rä wäjielewa̱ña ikja̱nei o̱rke̱ jile däläwa̱klä ska ra na? 	 Lítið á Ísraelsþjóðina. Eiga þeir, sem fórnirnar eta, ekki hlut í altarinu?


Jera Felipe te ipaktami je iyöle skaté. Jekäi ite Jesús ktei baa sha iia̱. 	 Filippus tók þá til orða, hóf máls á ritningu þessari og boðaði honum fagnaðarerindið um Jesú.


Je ki̱ka ijewa juermi bas wäna rä iwärke̱ ne wà. 	 Af ávöxtum þeirra skuluð þér því þekkja þá.


Jera imineju̱ te Decápolis ska ji e̱e̱na wá̱ Jesús te iia̱ je pakami; je te biköle male̱cha̱cha̱wa̱. 	 Hann fór og tók að kunngjöra í Dekapólis, hve mikið Jesús hafði fyrir hann gjört, og undruðust það allir.


Ata ka yi a̱ni kuna kte wapakäkka̱ ra, je si̱wa̱tiöwa̱ sa tapar tso̱ ska; wë iwakei ktö je̱k ra ñakäi Säkeklä ra. 	 En ef ekki er neinn til að útlista, þá þegi sá á safnaðarsamkomunni, sem talar tungum, en tali við sjálfan sig og við Guð.


Ata ke iktä kuka. Ka jiye kuna ta, ijewa sha̱ jäiyi wa cuarenta tsa̱ta te iki̱ssë kate kota̱nakwa̱. Ijewa kabla etkabä ñashaksa̱ weikanakwa̱ Säkeklä wa̱, iji ñawa̱ iji yawa̱ ka iwa̱ Pablo kota̱nawa̱ba yika ra. Jekäi ijewa rä kukale kja iwa̱k, ata ijewa te rä ba kabläke̱ ipatkäkmi ebä ne ki̱ssëke̱. 	 En lát þú ekki að vilja þeirra, því að menn þeirra, fleiri en fjörutíu, sitja fyrir honum og hafa svarið þess eið að eta hvorki né drekka fyrr en þeir hafi vegið hann. Nú eru þeir viðbúnir og bíða eftir, að svarið komi frá þér."


“Jishtä Noé bakle ke̱i ska io̱le käi, je su̱ta io̱rmi ditsä yäbei däke̱ni ra rä. 	 Eins og var á dögum Nóa, svo mun verða við komu Mannssonarins.


jewa te isha: —¿Jiye ba dasta̱na ka tene shkiri ta wa ju na rä na? ¿Jiye ba yaká ijewa ra rä na? 	 "Þú hefur farið inn til óumskorinna manna og etið með þeim."


El wa, ke bas kta yakei ñaukä ja̱mi. Yi ktäke̱ yakei iel ukä ja̱mi iräle, yi te iel wabiketseke̱ksa̱ iräle ra, je kta yakei rä ka̱wei ne ukä ja̱mi, je te ka̱wei ne wabiketsaksa̱ rä. Ata ikuna ba te ka̱wei wabiketsaksa̱ ra, ka ba rä ka̱wei wawa̱k kuna, ata iwabiketsäksa̱bä. 	 Talið ekki illa hver um annan, bræður. Sá sem talar illa um bróður sinn eða dæmir bróður sinn, talar illa um lögmálið og dæmir lögmálið. En ef þú dæmir lögmálið, þá ert þú ekki gjörandi lögmálsins, heldur dómari.


Ata ñanak därërë rä sä këlecha̱wa̱ kja wa ia̱, sä dulale ji ssër sa̱ ia̱ wà je̱r ko̱nak ji rä bäi ji rä yakei ia̱ jewa ia̱. 	 Fasta fæðan er fyrir fullorðna, fyrir þá, sem jafnt og þétt hafa tamið skilningarvitin til að greina gott frá illu.


bas ñajäkläwa̱ ñayika, Cristo dälätse bata ki̱ka, 	 Verið hver öðrum undirgefnir í ótta Krists:


Jekäi ra, ¿jiye bas te Säkeklä wätjiwe̱ kte kukäk wa kuli kicha ki̱ka bas wa̱ yugo ja̱wa̱kläka̱ rä na? Ñera sa kalí wa irä saje wa irä ka donak je ja̱mi. 	 Hví freistið þér nú Guðs með því að leggja ok á háls lærisveinanna, er hvorki feður vorir né vér megnuðum að bera?


“Yaba busi Sión, ke ba suana ji yika; isu̱o, ba tsa̱ku̱i daju̱té je̱tkeleka̱ burro yaba ki̱ka.” 	 Óttast ekki, dóttir Síon. Sjá, konungur þinn kemur, ríðandi á ösnufola.


Jekäi jewa demijulu Juan wäki̱ te isha iia̱: —Rabí, ale shkele ba ra Jordán a̱mi kata ktei yile ba wa̱, ñera je te sä wäukewe̱ kate. Jebä ja̱mi biköle marmi. 	 Þeir komu til Jóhannesar og sögðu við hann: "Rabbí, sá sem var hjá þér handan við Jórdan og þú barst vitni um, hann er að skíra, og allir koma til hans."


Bas wakwa se̱no tsa̱na je̱k ki̱, ñakäi oveja kalabe ki̱. Jewa ne ia̱ Wikblu Sikina wa̱ bas kolole ikjänanak wa ye rä, je rä bas wa̱ tapanak Säkeklä ia̱ wa to̱leksa̱ iwa̱ iwakei pi wà, jewa kjänanaklä. 	 Hafið gát á sjálfum yður og allri hjörðinni, sem heilagur andi fól yður til umsjónar. Verið hirðar Guðs kirkju, sem hann hefur unnið sér með sínu eigin blóði.


Jekäi sá demijulu Siracusa ska ra, jeska sá se̱na tres día. 	 Vér tókum höfn í Sýrakúsu og dvöldumst þar þrjá daga.