Ikuna bas dä shki̱le tuläka̱niña Cristo ra, jera bas ku̱ ji tso̱ ka̱sha̱ka ne yulö rä, mai Cristo katke je̱tkelewa̱ Säkeklä jula wämo kja̱ne ska. 	 Fyrst þér því eruð uppvaktir með Kristi, þá keppist eftir því, sem er hið efra, þar sem Kristur situr við hægri hönd Guðs.


Iwa rä jí ji biköle o̱rke̱ sá ukä ja̱mi rä bas kju̱ei, je wà wekte yinaklä ki̱ta si̱ Säkeklä oloi kanakläka̱, chu̱li̱i̱ ia̱ ije̱r bäi shäke̱ ki̱ta ki̱ta oloi ja̱mi. 	 Allt er þetta yðar vegna, til þess að náðin verði sem mest og láti sem flesta flytja þakkargjörð Guði til dýrðar.


Je ne ki̱ka ke bas yuletenak, ata ji sherke̱ Säkekewa ki̱ je ku̱ bas je̱r ku̱opa. 	 Verið því ekki óskynsamir, heldur reynið að skilja, hver sé vilji Drottins.


Jera ije mineju̱ ibata shäk Jesús da shkäk wa je̱r iarte jela, ji̱áte jela jewa ia̱. 	 Hún fór og kunngjörði þetta þeim, er með honum höfðu verið og hörmuðu nú og grétu.


Se̱lewa̱ wa kiana rä dälätsalewa̱ biköle wa̱; ikäpäklä shena rä sikii ka yakei tele ta. Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä te ka̱wakblewa̱k wa irä, manenak wa irä, ktei wabiketsemiksa̱. 	 Hjúskapurinn sé í heiðri hafður í öllum greinum og hjónasængin sé óflekkuð, því að hórkarla og frillulífismenn mun Guð dæma.


Jera Jesús te ikúka: —¿Bas ia̱ ra julakolone diei ye ska tso̱ wa je̱r iarmiwa̱ jula kolonak kaldu ji̱a ijewa ra bala na ra na? Ata ike̱i dämiwa̱ ji̱a je jula kolonak minaklätse̱ ijewa yika, je ne kjepa ijewa bätsämi rä. 	 Jesús svaraði þeim: "Hvort geta brúðkaupsgestir verið hryggir, meðan brúðguminn er hjá þeim? En koma munu þeir dagar, er brúðguminn verður frá þeim tekinn. Þá munu þeir fasta.


Je rä ji bäi yile o̱nak Abraham ia̱ je däkläksa̱ ka Judío kuna wa ia̱ Cristo Jesús ja̱mi, je wà Säkeklä kablele iwikblu ma̱k je däkläksa̱ sa̱ ia̱, sa te ji biketsa etkabä oloi ja̱mi. 	 Þannig skyldi heiðingjunum hlotnast blessun Abrahams í Kristi Jesú, og vér öðlast fyrir trúna andann, sem fyrirheitið var.


Jekäi ite ikukawa̱ jiawa̱ sä wätiäklä ska ra, jera ite iju̱aksa̱ kjänanenak guardia wa eyaka cuatro eyaka cuatro däka̱ cuatro jewa wa̱. Jekäi ite ibiketsa tse̱nakksa̱ni Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä kjaju̱ ukä ska wabiketsanakksa̱ ditsä wäkata ska. 	 Þegar hann hafði handtekið hann, lét hann setja hann í fangelsi og fól fjórum fjögurra hermanna varðflokkum að gæta hans. Ætlaði hann eftir páska að leiða hann fram fyrir lýðinn.


Jekäi ba yis tsa̱tkäkña bäi, je ia̱ yie ishe ba ku̱ ijewa ki̱mo̱. Ijewa te kte baa wetsaña yis da, ñakäi Clemente irä yis da shka̱bläkña saka kie yöle tso̱ se̱nak kseka wa äyëí ki̱ wa irä ra ñara. 	 Já, ég bið einnig þig, trúlyndi samþjónn, hjálpa þú þeim, því að þær börðust með mér við boðun fagnaðarerindisins, ásamt Klemens og öðrum samverkamönnum mínum, og standa nöfn þeirra í lífsins bók.


Jera Säkekewa te isha: “Bas ku̱ ji sha sä ktei wabiketsäk yakei te je ssö. 	 Og Drottinn mælti: "Heyrið, hvað rangláti dómarinn segir.


Ata bena yi me̱ke̱ Sa Ká te yis ia̱, jewa ne rä däkwa̱ yis ja̱mi. Ñakäi yi däke̱wa̱ yis ja̱mi, je ka ju̱naksa̱ yis wa̱ mik a̱ni. 	 Allt sem faðirinn gefur mér, mun koma til mín, og þann sem kemur til mín, mun ég alls eigi brott reka.


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yi te yis biketsa je se̱rmi jekjeye. 	 Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem trúir, hefur eilíft líf.


“Jekäi bas ka̱kiäke̱ ra, ke kte etkabä sha jirä jirä ka wata, jishtä ka Säkeklä ja̱mi wa te iwe̱ käi, ijewa te ibiketse iktä ssërmi ite ishe jaree ki̱ka ni. 	 Þegar þér biðjist fyrir, skuluð þér ekki fara með fánýta mælgi að hætti heiðingja. Þeir hyggja, að þeir verði bænheyrðir fyrir mælgi sína.


Ka irä jiye kuna ta, mikle Teudas je̱kaka̱ ishäk: Ije rä bäi si̱. Jekäi cuatrociento kjena minemi ije ja̱mi. Ata mika̱ ije ko̱ta̱nawa̱ ra, je shkäk ira wa butsa̱nami kju̱awa kju̱awa. Jekäi iwäshawa̱. 	 Ekki alls fyrir löngu kom Þevdas fram og þóttist vera eitthvað. Hann aðhylltust um fjögur hundruð manns. En hann var drepinn, og allir þeir, sem fylgdu honum, tvístruðust og hurfu.


Jera ite ikúka: ‘Kai, Papá Abraham, ikuna rä dulecha̱wa̱ wa sha̱ ekla delemipa iwäki̱ ra, ijewa ñamanewa̱miksa̱.” 	 Hinn svaraði: ,Nei, faðir Abraham, en ef einhver kæmi til þeirra frá hinum dauðu, mundu þeir gjöra iðrun.'


Je ne ki̱ka el wa, bas ku̱ ji wäkukö je̱r baa wà ma rä Säkekewa däke̱ni kje. Jishtä däli tkäk te ishäkä ki̱ka ka̱li̱ säkätä irä ka̱li̱ bata irä ja̱rke̱ je te ishäkä wawäwe̱ke̱ kianak bäi si̱ je ki̱ssë je̱r baa wà käi. 	 Þreyið því, bræður, þangað til Drottinn kemur. Sjáið akuryrkjumanninn, hann bíður eftir hinum dýrmæta ávexti jarðarinnar og þreyir eftir honum, þangað til hann hefur fengið haustregn og vorregn.


Ata ka iwa̱ iko̱ne, jeiräta ikjatiäk ka̱yue wà wa de ta̱i, bata ska ra bol dejulu, 	 en fundu ekkert, þótt margir ljúgvottar kæmu. Loks komu tveir


Ñerä ijewa te issa ra Pedro irä Juan irä ka suar, ñakäi ite issa ra ijewa rä ditsä emana wa ka yöle kuna ra, jera imale̱te̱nacha̱wa̱. Ijewa je̱r ku̱a ite ra ijewa rä shkeleña Jesús da. 	 Þegar þeir sáu djörfung Péturs og Jóhannesar og skildu, að þeir voru ólærðir leikmenn, undruðust þeir. Þeir könnuðust og við, að þeir höfðu verið með Jesú.


Jekäi ale pokolemi Esteban ko̱tälewa̱ ke̱i ska weikane dewa̱ kju̱ei jewa minemi Fenicia ska, Chipre ska, Antioquía ska. Jekäi ka ijewa wa̱ Jesús ktei pakane yi a̱ni ia̱, ata Judío wa ebä ia̱ ite ipaka rä. 	 Þeir, sem dreifst höfðu vegna ofsóknarinnar, sem varð út af Stefáni, fóru allt til Fönikíu, Kýpur og Antíokkíu. En Gyðingum einum fluttu þeir orðið.


Ka bas ia̱ yis biketsanak. Ka irä jiye kuna ta, bas wakwa ñakjeishäke̱ je kieke̱wa̱ bas te, ata Säkeklä eklabä me sä kjeishäpa, ka je payule kuna bas te. 	 Hvernig getið þér trúað, þegar þér þiggið heiður hver af öðrum, en leitið ekki þess heiðurs, sem er frá einum Guði?


Ijewa kju̱atkewe̱ke̱ ji biköle te, ñakäi ijewa te biköle dälänetseke̱. Idami ji yakei tkerke̱ iwakwa ki̱ ebä wa̱k. Ikjäbata wà iktäke̱ je̱k ssë wà, ite sä kjeisheke̱ sä däkläwa̱pa ijewa ja̱mi jile däkläksa̱ iwakwa ia̱. 	 Þessir menn eru möglarar, umkvörtunarsamir og lifa eftir girndum sínum. Munnur þeirra mælir ofstopaorð og þeir meta menn eftir hagnaði.


Ata mika̱ ba ka̱kiäke̱ ra, ma cho̱ ju ja̱r etkä na, je̱k kjäshtöwa̱; jeska ma ka̱kiö ba Ká ka juenak kuna ia̱. Jera ba Ká, ji blelewa̱ su̱ak, te ba ia̱ ji me̱mi isäkei. 	 En nær þú biðst fyrir, skaltu ganga inn í herbergi þitt, loka dyrunum og biðja föður þinn, sem er í leynum. Faðir þinn, sem sér í leynum, mun umbuna þér.


Je ia̱ ka̱ me̱na ikju̱atkäklä sä sikii wa ra, itunakläka̱ ijewa ki̱ka. Ñakäi iia̱ ka̱wei me̱na, ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa wa, pa ta kju̱awa kju̱awa wa, ktä ta kju̱awa kju̱awa wa, ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle patkäklä. 	 Og því var leyft að heyja stríð við hina heilögu og sigra þá, og því var gefið vald yfir sérhverri kynkvísl og lýð, tungu og þjóð.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —¡Issö! Bas se̱no je̱r ki̱i̱ fariseo wa irä Saduceo wa irä jewa levadura yika. 	 Jesús sagði við þá: "Gætið yðar, varist súrdeig farísea og saddúkea."


Därërë si̱ yilé duäwa̱ sä wämo ki̱ka rä. Bäräle sä bäi ki̱ka ra, tsile sa̱ je̱k ma̱ksa̱ duäkwa̱. 	 Annars gengur varla nokkur í dauðann fyrir réttlátan mann, - fyrir góðan mann kynni ef til vill einhver að vilja deyja. -


Jera yie isha: ‘Säkeklä, yis deju̱ e̱ná ba ki̱ ji sherke̱ je wa̱k, jishtä äyë butälewa̱ ki̱ yis ktei yöle katke käi.’ ” 	 Þá sagði ég: "Sjá, ég er kominn - í bókinni er það ritað um mig - ég er kominn til að gjöra þinn vilja, Guð minn!"


Jera Jesús te isha iia̱: —Bä wä wajueno. Ba te ji biketsa etkabä wà ba tsa̱tkenaksa̱. 	 Jesús sagði við hann: "Fá þú aftur sjónina. Trú þín hefur bjargað þér."


El wa, sá kiana Säkeklä ia̱ wekte shäk maitjä bas ki̱ka jishtä ishena o̱nak käi. Je rä bas te ji biketse damika̱ etkabä jöikwä ta ki̱ka, ñakäi bas biköle ñashka̱li̱blä dami ki̱ta ki̱ka. 	 Skylt er oss, bræður, og maklegt að þakka Guði ætíð fyrir yður, því að trú yðar eykst stórum og kærleiki yðar allra hvers til annars fer vaxandi.


Iwa rä Herodes ne wa̱ Juan yile kolonakwa̱ rä, je mu̱awa̱ ite cadena wà sä wätiäklä ska Herodías kju̱ei, je rä iel Felipe se̱naklä, je ra ise̱nawa̱ ki̱ka. 	 En Heródes hafði sent menn að taka Jóhannes höndum, fjötra hann og varpa í fangelsi vegna Heródíasar, konu Filippusar, bróður síns. Hann hafði gengið að eiga hana,


Ikuna ijewa shirinacha̱wa̱ bata ki̱ka ka̱jiska wa bluna tulaka̱, ñakäi ijewa weikanacha̱wa̱ ki̱ka ka Israel wa kuna bluna tulaka̱ ra, je tsa̱ta si̱ ijewa dewa̱ni kalabe ra sä blurmi. 	 En ef fall þeirra er heiminum auður og tjón þeirra heiðingjum auður, hve miklu fremur þá ef þeir koma allir?


Je ne ki̱ka Judío wa te isha je bäinani ia̱: —Jir dä sábado. Ka ka̱ kuna bä je̱katashuäklä tsa̱klämi. 	 og Gyðingarnir sögðu við hinn læknaða: "Í dag er hvíldardagur. Þú mátt ekki bera rekkjuna."


Jekäi ijewa deksa̱julu sä wätiäklä ska ra, iminemi Lidia juka. Jekäi ijewa ñasu̱a sa el wa ra, jekäi ite ijewa paka chatkäkwa̱, kjepa iminejulumi. 	 Þegar þeir voru komnir út úr fangelsinu, fóru þeir heim til Lýdíu, fundu bræðurna og hughreystu þá. Síðan héldu þeir af stað.


Jekäi bas ku̱ je wo̱, bas wa̱ jibä rä o̱nak ke̱i dewa̱ ju̱ñer ki̱ka; je rä bas tso̱ käpelecha̱wa̱ jewa shki̱naklä horaí dewa̱. Ka irä jiye kuna ta, jira sa̱ tsa̱tkenakläksa̱ sika̱nawa̱ kja alemana si̱, ale sa te Jesús biketsa säkätä ra ike̱i sher ji̱a, je katäbäka. 	 Gjörið þetta því heldur sem þér þekkið tímann, að yður er mál að rísa af svefni, því að nú er oss hjálpræðið nær en þá er vér tókum trú.


Je itäki̱ rä jikäi: ‘Ba ku̱ ba saka shka̱li̱blö jishtä ba wakei je̱k shka̱l käi.’ Jí sa pakale ji wa̱k botkä je tsa̱ta ka isaka kuna. 	 Annað er þetta: ,Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig.' Ekkert boðorð annað er þessum meira."


jishtä ikabla sa ká wa ia̱ käi, Abraham irä ibatala irä jewa ia̱ del käi.” 	 eins og hann talaði til feðra vorra, við Abraham og niðja hans ævinlega.


Tuina ra ije käpäke̱wa̱, ka̱ñinawa̱ ra ije̱käke̱ka̱ni, jera je däli wä tsikirte kibirte, maikäi iräle ka ke̱i ta ije wa̱, 	 Hann sefur síðan og vakir, nætur og daga, en sæðið grær og vex, hann veit ekki með hverjum hætti.


“Yi a̱ni ka deleka̱ ka̱jöir ska. Ata ale biteleju̱ ka̱jöir ska je ebä, je rä ditsä yäbei. 	 Enginn hefur stigið upp til himins, nema sá er steig niður frá himni, Mannssonurinn.


Ka irä jiye kuna ta, yis yuläk deju̱, je bite rä ka̱mii, ata ka yis wa̱ ji kuna me̱nak iia̱.’ 	 því að vinur minn er kominn til mín úr ferð og ég hef ekkert að bera á borð fyrir hann.'


Jekäi jishtä sa yaka rä ka wikblu ta ra, sä rä dulewa̱, je su̱ta ji biketse etkabä ka ji o̱le iwà ra, je rä dulewa̱. 	 Eins og líkaminn er dauður án anda, eins er og trúin dauð án verka.


Ñerä alaklä ekla duäke̱ pi ju̱ne e̱e̱na te, bitewa̱ doce año kje. 	 Þar var kona, sem hafði haft blóðlát í tólf ár.


Säkeklä sa̱ je̱r ssëwa̱k baa, je ku̱ bas biköle wapeblöpa. Amén. 	 Guð friðarins sé með yður öllum. Amen.


Jekäi Jesús kjawa̱ju̱ Jericó ska, jera je sha̱na idamiju̱. 	 Jesús kom til Jeríkó og gekk gegnum borgina.


Jera Judas iju̱akksa̱ te ikúka te isha: —¿Rabí, jera yis le irä? Jera ite isha ia̱: —Ba te je shaka̱. 	 En Júdas, sem sveik hann, sagði: "Rabbí, ekki er það ég?" Jesús svaraði: "Þú sagðir það."


Ata yi te ibiketse etkabä ka se̱nakwa̱ kuna busi ale ira kablele ra, ka je ia̱ ji ssër ta, ata je ia̱ ji ssërke̱ je wätker iia̱ ki̱ka iwa̱ iwabiketsaleksa̱ ka se̱nakwa̱ ra, je te iwá̱ rä bäi. 	 Sá þar á móti, sem er staðfastur í hjarta sínu og óþvingaður, en hefur fullt vald á vilja sínum og hefur afráðið í hjarta sínu að hún verði áfram mey, gjörir vel.


Jera ite ishani ijewa ia̱: —Bas manele yaba iräle buey iräle ja̱nami ishäkä ja̱rna ra, ¿ka ije wa̱ je tse̱nakka̱ni plaa sábado wà ji wà na? 	 Og Jesús mælti við þá: "Nú á einhver yðar asna eða naut, sem fellur í brunn, mun hann ekki óðara draga það upp, þótt hvíldardagur sé?"


Jeska biköle minejulumi ijukani ekla ekla. 	 [Nú fór hver heim til sín.


¡Yi rä kukä ta ra, je ku̱ issö ji sheke̱ Säkeklä wikblu te tapanak eyaka eyaka wa ia̱ rä käi! Yi tu̱naka̱, je ka meräk sä duäkläwa̱ etäbä kicha wa̱.’ 	 Hver sem eyra hefur, hann heyri, hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar mun sá annar dauði ekki granda.


Je ne kju̱ei yie Timoteo patkami bas wäki̱ rä. Ije rä yis yaba shka̱ta, chatkelewa̱ Säkekewa ja̱mi. Ije te bas je̱r ja̱we̱mi jishtä yis te ji we̱ Cristo Jesús ja̱mi rä je wà, jishtä yis te ka̱biköle ska tapanak eyaka eyaka wa pakteke̱ käi. 	 Þess vegna sendi ég Tímóteus til yðar, sem er elskað og trútt barn mitt í Drottni. Hann mun minna yður á vegu mína í Kristi, eins og ég kenni alls staðar í hverjum söfnuði.


Ata ije̱r bäi sha wà ijewa wabiketsanaksa̱ kjermita wämo ye, sä rä to̱leksa̱ Cristo Jesús wa̱ ki̱ka. 	 og þeir réttlætast án verðskuldunar af náð hans fyrir endurlausnina, sem er í Kristi Jesú.


Je rä iyaba ne ktei. Ditsä ja̱mi ra, je rä David yäbei. 	 fagnaðarerindið um son hans, Jesú Krist, Drottin vorn, sem að holdinu er fæddur af kyni Davíðs,


Ñera yis te wekte sha je ñanak ki̱ka ra, ¿jiye yis yirke̱ yakei ji ki̱ yis te Säkeklä kjeisha kju̱ei rä na? 	 Ef ég neyti fæðunnar með þakklæti, hvers vegna skyldi ég sæta lasti fyrir það, sem ég þakka fyrir?


je minetse̱ iwa̱ säkätä rä Anás wäki̱, je rä Caifás nuakji ki̱ka. Jera je Caifás ne rä je año wà ra chui wa tsa̱ku̱i rä. 	 og færðu hann fyrst til Annasar. Hann var tengdafaðir Kaífasar, sem var æðsti prestur það ár.


Jera Jesús wa̱ ka ijewa pakane ishäk kuna yi a̱ni ia̱. 	 Og hann lagði ríkt á við þá að segja engum frá sér.


Jekjepa ite ijewa ia̱ isha: —Yis te bas patkami ka inaklä tsa̱klä jui ta, ka jile tsa̱klä ta, ka sandalia saka ta ra, jera ¿jile shena ji̱a bas ki̱ na? Jera ijewa te ikúka: —Ji a̱ni. 	 Og hann sagði við þá: "Þegar ég sendi yður út án pyngju og mals og skólausa, brast yður þá nokkuð?" Þeir svöruðu: "Nei, ekkert."


Ñera je rä ka kjäkwa̱ kuna däkmi sa̱ je̱r ska, ata je däke̱mi rä sa̱ ñabäli ska, kjäkksa̱ni ñá jui na. Jekäi je wà ite sa̱ je̱r ku̱a ñanak biköle rä sikina. 	 Því að ekki fer það inn í hjarta hans, heldur maga og út síðan í safnþróna." Þannig lýsti hann alla fæðu hreina.


Elías rä ditsä saje wa käi ñaebä, ata ika̱kia e̱e̱na si̱ ka ka̱li̱ ja̱naklä kuna. Jekäi ka ka̱li̱ ja̱ne ka̱ biköle ska däka̱ tres año y seis mes bala na kje. 	 Elía var maður sama eðlis og vér, og hann bað þess heitt, að ekki skyldi rigna, og það rigndi ekki yfir landið í þrjú ár og sex mánuði.


Jera bulirishtä ra ijewa demi Cesarea ska, jeska Cornelio te iki̱ssë kate, je te isaka wa irä isalibä wa irä tapawa̱wa̱ kja iyika. 	 Næsta dag komu þeir til Sesareu. Kornelíus bjóst við þeim og hafði boðið til sín frændum og virktavinum.


Jekäi bitäbä kicha bas te je pan ñeke̱ käi, je copa wayeke̱ käi, jera je wà bas te Säkekewa dulewa̱ bata sheke̱ marä ije däni kje. 	 Svo oft sem þér etið þetta brauð og drekkið af bikarnum, boðið þér dauða Drottins, þangað til hann kemur.


Yis wa̱ iju̱ñer ba te yis ktä ssë maitjä. Ata yie ishe jikäi, yis säkätä ja̱mi tapar tso̱ wa wa̱ issäklä, ijewa wa̱ ibiketsäklä iyina si̱ ba ne wa̱ yis patkeleté rä. 	 Ég vissi að sönnu, að þú heyrir mig ávallt, en ég sagði þetta vegna mannfjöldans, sem stendur hér umhverfis, til þess að þeir trúi, að þú hafir sent mig."


Jekäi biköle te ishkäke̱ su̱a, ite Säkeklä kjeisheke̱ su̱a. 	 Allt fólkið sá hann ganga um og lofa Guð.


Jebä ra tso̱ kja ikpäk wa ñatsa̱tulami iyika. Ñakäi guardia wa tsa̱ku̱i je̱r ku̱a ite ra Pablo rä Roma wa, je ne mu̱awa̱ ite rä, je te isuawa̱wa̱. 	 Þeir, sem áttu að kúga hann til sagna, viku nú jafnskjótt frá honum. Og hersveitarforinginn varð hræddur, er hann varð þess vís, að það var rómverskur maður, sem hann hafði látið binda.


Ñaebä ite Lot ale wämo je wetsaksa̱. Je dokonawa̱ ka ka̱wei dälätsäk kuna wa te ji äina tker sa̱ ja̱mi ka wätkelewa̱ ta we̱ke̱ je yika. 	 En hann frelsaði Lot, hinn réttláta mann, er mæddist af svívirðilegum lifnaði hinna guðlausu.


Jekäi iianacha̱wa̱ ji biköle wakbläk, ji ka wämo kuna käi, ji shi̱ana käi, ji ki̱tker sa̱ ja̱mi käi, ji we̱ wäsi̱wa käi, je̱r ki̱ sa saka iane ijile ki̱ käi; ñakäi ñaktewa̱ wa̱, kju̱atke wa̱, ñawäyue wa̱, ñaweike wa̱, ñaki̱yue wa̱, je ebä wa̱ ijewa rä kololecha̱wa̱. 	 fylltir alls konar rangsleitni, vonsku, ágirnd, illsku, fullir öfundar, manndrápa, deilu, sviksemi, illmennsku. Þeir eru rógberar,


Jera Pablo te ñe cuatro wa kiami ira. Ñerä bulirishtä ije̱k siki tewa̱ña ijewa ra e̱ná ra, imineju̱ Temploka ibata shäk bikökje iñasikitewa̱ke̱ díaí e̱rke̱wa̱ rä, jera idäklä ji rä me̱nak ijewa ñasikitewa̱ ki̱ je ma̱k ekla ekla Säkeklä ia̱. 	 Páll tók að sér mennina og lét hreinsast með þeim daginn eftir. Síðan gekk hann inn í helgidóminn og gjörði kunnugt, hvenær hreinsunardagarnir væru á enda og fórnin fyrir hvern þeirra skyldi fram borin.


Ata ji biketse etkabä ka ke̱i däwa̱ba yikaba ra, sa̱ tso̱ rä kololewa̱ ka̱wei wa̱, kjäitälewa̱ ji biketse etkabä kjayir mar ki̱ssäk. 	 Áður en trúin kom, vorum vér í gæslu lögmálsins innilokaðir, þangað til trúin, sem í vændum var, opinberaðist.


Tsa̱na, ke bas ku̱ ale ktäke̱ bas da je ju̱akksa̱. Ka irä jiye kuna ta, ijewa je̱r ku̱ak ka̱jiska ka ssëne ijewa wa̱ ki̱ka ijewa ka baka̱ne shiri ra, jera saje wa si̱ ka kjäk shiri ji shäk ka̱jöir skaté yika ikuna sa te iktä ju̱aksa̱ ra. 	 Gætið þess, að þér hafnið ekki þeim sem talar. Þeir, sem höfnuðu þeim er gaf guðlega bendingu á jörðu, komust ekki undan. Miklu síður munum vér undan komast, ef vér gjörumst fráhverfir honum, er guðlega bendingu gefur frá himnum.


Jera ibiteju̱ iitäki̱. Ata ka ije̱r ko̱ne iyina si̱ ángel te je we̱ke̱ rä ia̱. Ata ite ibiketsa jile kjayirke̱ iia̱ irä. 	 Hann gekk út og fylgdi honum. En ekki vissi hann, að það var raunverulegt, sem gjörst hafði við komu engilsins, hann hélt sig sjá sýn.


¿Jera maikäi irä na? ¿Saje wa rä Griego wa tsa̱ta na? ¡Ka irä jekäi kuna! Ata je rä jishtä sa te isha kja käi; Judío wa irä, Griego wa irä, jewa rä kololewa̱ ji yakei wakble wa̱, 	 Hvað þá? Höfum vér þá nokkuð fram yfir? Nei, alls ekki. Vér höfum áður gefið bæði Gyðingum og Grikkjum að sök, að þeir væru allir undir synd.


Ata bas je̱r ianacha̱wa̱ yie isha jekäi ki̱ka. 	 En hryggð hefur fyllt hjarta yðar, af því að ég sagði yður þetta.


Jewa je̱r bata ki̱tiäklä rä jishtä tabeli yaka yöle je̱r bata ki̱tiäklä käi. Jewa pik bular dä jishtä caballo chu̱li̱i̱ julur carreta wäkse ñakpe ska bular ssëta. 	 Þær höfðu brjósthlífar eins og járnbrynjur, og vængjaþyturinn frá þeim var eins og vagnagnýr, þegar margir hestar bruna fram til bardaga.


Jera je busi wa biköle ñaja tulaka̱, te itsi̱ni bäi wa̱mi. 	 Þá vöknuðu meyjarnar allar og tóku til lampa sína.


Iwa rä bas wa̱ jí ju̱ñer bäi: Ka̱wakbläk iräle, ji shi̱ana wa̱k iräle, ji ki̱tker sa̱ ja̱mi biketsäk iräle, je shtä rä jile kekläí me̱i kja̱nei wa̱k käi, jewa mane a̱ni ia̱ ka däli ukä kuna Cristo irä Säkeklä irä jewa gobierno ska. 	 Því að það skuluð þér vita og festa yður í minni, að enginn frillulífismaður eða saurugur eða ágjarn, - sem er sama og að dýrka hjáguði -, á sér arfsvon í ríki Krists og Guðs.


Jeiräta Judío wa chu̱li̱i̱ te Jesús biketsa. Ñakäi itsa̱ku̱i wa sha̱ manele te ibiketsa. Ata ka iwa̱ iyineka̱ kuna yi a̱ni ia̱, isuanacha̱wa̱ fariseo wa yika iö itulurksa̱ ñapaktäklä jui ska ki̱ka. 	 Samt trúðu margir á hann, jafnvel höfðingjar, en gengust ekki við því vegna faríseanna, svo að þeir yrðu ekki samkundurækir.


Ñerä ijewa wa̱ je burro detse̱ iyaba ra, jewa ki̱shuawa̱ ijewa te iwakwa wa̱ shönak je̱k ki̱ wa, jewa ki̱ ije̱tkaka̱. 	 komu með ösnuna og folann og lögðu á þau klæði sín, en hann steig á bak.


Jera ekla tu̱nami, te esponja nu̱wa̱ uva diä jäi wà, tkaka̱ ite kal bata ki̱ka, ma̱ ite iia̱ iwa̱ kuyanak, te isha: —Sa̱ ku̱ ijöwa̱ sa̱ wa̱ isu̱aklä Elías dajuena iwäyä ja̱wa̱kksa̱ í̱ ki̱ka. 	 Hljóp þá einn til, fyllti njarðarvött ediki, stakk á reyrstaf og gaf honum að drekka. Hann mælti: "Látum sjá, hvort Elía kemur að taka hann ofan."


Jera je ángel te ikúka: —Yis dä Gabriel, je kaldu rä Säkeklä wäkata ska. Je te yis patkaté ktäk ba ra, ñakäi je kte baa bata shäk ba ia̱. 	 En engillinn svaraði honum: "Ég er Gabríel, sem stend frammi fyrir Guði, ég var sendur til að tala við þig og flytja þér þessa gleðifregn.


Chui wa biköle käjäklä rä buliri buliri ikja̱nei wa̱k, bewak me̱nakka̱ ka̱raa ebä ma̱kka̱, ata je ia̱ mik a̱ni ka sa̱ nui tse̱nak ju̱nami kuna. 	 Og svo er því farið um hvern prest, að hann er dag hvern bundinn við helgiþjónustu sína og ber fram margsinnis hinar sömu fórnir, þær sem þó geta aldrei afmáð syndir.


Ji tso̱ me̱le sa̱ ia̱ rä kju̱awa kju̱awa, ata wikblu ima̱k rä eklabä. 	 Mismunur er á náðargáfum, en andinn er hinn sami,


Säkätä ra Kte ne tso̱ rä. Je Kte katke rä Säkeklä ra, ñakäi je Kte rä Säkeklä. 	 Í upphafi var Orðið, og Orðið var hjá Guði, og Orðið var Guð.


Weikane irä je̱r iane irä, ja̱rmika̱ ji yakei wa̱k wa biköle ki̱, säkätä Judío wa ki̱ka, ñaebä Griego wa ki̱ka. 	 Þrenging og angist kemur yfir sérhverja mannssál, er illt fremur, yfir Gyðinginn fyrst, en einnig hinn gríska.


Ijewa demijulu ka̱ kie “Sa̱tsa̱ku̱ Chichei” ni ska ra, jeska ijewa te iwätiaka̱ cruz ja̱mi, ñakäi je ji yakei wakbläk wa wätia tulaka̱ ijewa te, ekla ijula wämo kja̱ne, ekla ijula shule kja̱ne. 	 Og er þeir komu til þess staðar, sem heitir Hauskúpa, krossfestu þeir hann þar og illvirkjana, annan til hægri handar, hinn til vinstri.


Bata ska ra ijewa rä weikanakcha̱wa̱. Ijewa kekläí rä iñabäli ebä. Ijewa ñassäke̱ rä iji äina ebä wà, ijewa te ji ka̱jiska ebä biketseke̱ rä. 	 Afdrif þeirra eru glötun. Guð þeirra er maginn, þeim þykir sómi að skömminni og þeir hafa hugann á jarðneskum munum.


Ata ije rä Judío wa, je te ijewa je̱r ku̱a ra, iñajaka̱ kjoyinak etka yebä, elkje ra dos hora kje: “Diana Éfeso wa kekläí, je ne rä oloi ta rä.” 	 Þegar menn urðu þess vísir, að hann var Gyðingur, lustu allir upp einu ópi og hrópuðu í nærfellt tvær stundir: "Mikil er Artemis Efesusmanna!"


Jekjepa ite Barrabás wäyaksa̱ni ijewa ia̱. Ata ite Jesús ju̱aksa̱ buka̱nak ksa bata wà, kjepa wätenakka̱ cruz ja̱mi. 	 Þá gaf hann þeim Barabbas lausan, en lét húðstrýkja Jesú og framseldi hann til krossfestingar.


Jewa ia̱ ite isha: ‘Bas cho̱ña yis uva yäkä sha̱na, jera yie bas tju̱emi sa̱ to̱r käi bulee.’ Jera ijewa minejulu. 	 Hann sagði við þá: ,Farið þér einnig í víngarðinn, og ég mun greiða yður sanngjörn laun.'


ka däkwa̱ni ba kjanaklä ye kuna, ata ba kjanaklä wa tsa̱ta, je rä idäkläwa̱ bä el ma wa̱ shka̱ta ye. Yis wakei ia̱ ije rä jekäi, ata bäiwa̱ si̱ ba ia̱ ra, iyaka ska irä Säkekewa ja̱mi ska irä. 	 ekki lengur eins og þræli, heldur þræli fremri, eins og elskuðum bróður. Mér er hann kær bróðir. Hve miklu fremur þó þér, bæði sem maður og kristinn.


Säkekewa wäkata ska yie bas pake jí äyë washäk sa el wa biköle ia̱. 	 Ég bið og brýni yður í Drottins nafni, að þér látið lesa bréf þetta upp fyrir öllum bræðrunum.


Jekjepa iko̱na ukäki̱ ocho día ra, idejulu je yaba matsu kjuä tiäk. Jera ijewa te ikie mar Zacarías ni, iká kie wà. 	 Á áttunda degi komu þeir að umskera sveininn, og vildu þeir láta hann heita Sakaría í höfuðið á föður sínum.


Bas je̱r ja̱no bas wäsikäk wa ska. Jewa te bas pakta Säkeklä ktä wà. Jekäi jishtä ijewa se̱le bakle je biketsö bas ku̱, ñakäi jishtä ijewa te ji biketse etkabä rä mablö bas ku̱. 	 Verið minnugir leiðtoga yðar, sem Guðs orð hafa til yðar talað. Virðið fyrir yður, hvernig ævi þeirra lauk, og líkið eftir trú þeirra.


Ka imiju̱ba ra ite ikjanaklä wa kiaté diez, jewa ia̱ ite mina ma diez, kjepa jewa ia̱ ite isha: ‘Bas ji wo̱ iwa ka yis däba dälei ja̱mi.’ 	 Hann kallaði tíu þjóna sína, seldi þeim í hendur tíu pund og sagði við þá: ,Verslið með þetta, þangað til ég kem.'


Bata ska ra, biköle ssëno etka ye ebä, je̱r shka̱nak ñara, ñashka̱li̱bläk ñaje̱keta wa käi, je̱r ja̱mi ñadälänak, ñajäkwa̱ ñayika, 	 Að lokum, verið allir samhuga, hluttekningarsamir, bróðurelskir, miskunnsamir, auðmjúkir.


El wa, bas wakwa wa̱ iju̱ñer, sá dasta̱na bas ska ka deneksa̱ rä kje ka wata käi kuna. 	 Sjálfir vitið þér, bræður, að koma vor til yðar varð ekki árangurslaus.


Je rä ijewa wa̱ isu̱aklä su̱le, ata ka iwäna ijuenaklä, ñakäi ijewa wa̱ issäklä ssële, ata ka ije̱r na idäkläwa̱. Je rä ka ijewa ñamanewa̱kläksa̱ ijewa nui janakläwa̱ bitaba.” 	 að sjáandi sjái þeir og skynji ekki, heyrandi heyri þeir og skilji ekki, svo þeir snúi sér eigi og verði fyrirgefið."


Ñerä Saulo ra dami wa ñawäkukacha̱wa̱ male̱te̱nacha̱wa̱, ka ijewa ia̱ uta̱ner ji̱a kje. Ijewa te kte ssa, ata yi a̱ni ka juena. 	 Förunautar hans stóðu orðlausir. Þeir heyrðu að vísu raustina, en sáu engan.


Jekäi ka Cristo wa̱ yis patkene sä wäukewa̱k, ata kte baa bata ne shäk, ka je kte rä sa wakwa ka̱biketsä wà kuna, ka cruz pake ianakläwa̱ ka kianak kuna käi. 	 Ekki sendi Kristur mig til að skíra, heldur til að boða fagnaðarerindið, - og ekki með orðspeki, til þess að kross Krists missti ekki gildi sitt.


El wa, ke bas shtirinak ji bäi wa̱k. 	 En þér, bræður, þreytist ekki gott að gjöra.


Jera Judío wa te ikúka: —Jirje sa te isu̱a ra ba rä kololewa̱ be wa̱. Abraham duawa̱, ñaebä jile bata shäk wa duacha̱wa̱, ata ba te ishe yi te ba ktä wawá̱ ra, mik a̱ni ka je wa̱ duewa̱ shka̱l ssënak. 	 Þá sögðu Gyðingar við hann: "Nú vitum vér, að þú hefur illan anda. Abraham dó og spámennirnir, og þú segir, að sá sem varðveitir orð þitt, skuli aldrei að eilífu deyja.


Je ukä ska ra yie ji ssa chu̱li̱i̱wa̱ kjoyir täkii ka̱jöir ska ssër käi, te ishe: “¡ Aleluya! Tsa̱tkeneksa̱ irä, oloi kaneka̱ irä, täkili irä, tso̱ rä sa jewa Kekläí wa̱. 	 Eftir þetta heyrði ég sem sterkan ym mikils fjölda á himni. Þeir sögðu: "Hallelúja! Hjálpræðið og dýrðin og mátturinn er Guðs vors.


Yis te ishe bas ia̱, ka irä jekäi kuna; ata ka bas wakwa ñamaneneksa̱ ra, bas bena weikarcha̱miwa̱ je su̱ta.” 	 Nei, segi ég yður, en ef þér gjörið ekki iðrun, munuð þér allir farast eins."


Ibata ska ra, el wa, bas ka̱kiö sá ki̱ka Säkekewa ktei minaklämi mane mane, ñakäi ioloi kanakläka̱, jishtä io̱na bas sha̱na käi, 	 Að endingu, bræður: Biðjið fyrir oss, að orð Drottins megi hafa framgang og vegsamast eins og hjá yður,


Ata ia̱mi te isha: —Kai. Ije kir mar dä Juan ni. 	 Þá mælti móðir hans: "Eigi skal hann svo heita, heldur Jóhannes."


“¡Jikäi issö! Sa damika̱ rä Jerusalén ka, jeska ditsä yäbei ju̱rmiksa̱ chui tsa̱ku̱i wa irä, ñayöle ka̱wei wà wa irä ia̱, jewa te iktei wabiketsemiksa̱ duäkwa̱, kjepa ijewa te je ju̱emiksa̱ ka̱ etkä wa ia̱. 	 "Nú förum vér upp til Jerúsalem. Þar verður Mannssonurinn framseldur æðstu prestum og fræðimönnum. Þeir munu dæma hann til dauða og framselja hann heiðingjum.


Je rä ka bas wa̱ ditsä ka̱biketsä biketsäklä kuna, ata bas wa̱ Säkeklä täkili ne biketsäklä. 	 til þess að trú yðar væri eigi byggð á vísdómi manna, heldur á krafti Guðs.


Ñerä iwa̱ dulanak wa minemi kjawa̱julu jukläyäkä naka, te iku̱a jishtä ite isha iia̱ käi. Jera ijewa te Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä je äliwa̱. 	 Lærisveinarnir fóru, komu inn í borgina og fundu allt eins og hann hafði sagt og bjuggu til páskamáltíðar.


Ka irä jiye kuna ta, sä wäyuäk sä bäkäkksa̱ ye wa irä, jile bata shäk ye wa irä, ñajämika̱ te ijuenaklä shtä irä, ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä irä kjashemi, sä kolole wa kuna wäyönak ra, jewa wäyönakläwa̱pa ye. 	 Því að fram munu koma falskristar og falsspámenn, og þeir munu gjöra tákn og undur til að leiða afvega hina útvöldu ef orðið gæti.


Jera ite ijewa kúka: —¿Jiye bas te yis yula rä na? ¿Ata ka bas wa̱ iju̱ñer yis kiana yis Ká wa̱ ji tso̱ o̱nak je wa̱k na? 	 Og hann sagði við þau: "Hvers vegna voruð þið að leita að mér? Vissuð þið ekki, að mér ber að vera í húsi föður míns?"


Jira yis weikarte bas kju̱ei te yis ssëwe̱ke̱ a̱naa. Ñakäi Cristo weikarke̱ ki̱sher ji̱a, je wäjieke̱ksa̱ yis te yis yaka ska ije yaka kju̱ei. Je iyaka rä tapanak wa. 	 Nú er ég glaður í þjáningum mínum yðar vegna. Það, sem enn vantar á þjáningar Krists, uppfylli ég með líkamlegum þjáningum mínum til heilla fyrir líkama hans, sem er kirkjan.


Bas wa̱ bas wäsikäk Cristo ja̱mi wa kuna diez mil da, del bas ká rä ka chu̱li̱i̱ kuna. Je rä yis ne rä bas wätsikiwa̱k Cristo Jesús ja̱mi kte baa oloi ja̱mi rä ki̱ka. 	 Enda þótt þér hefðuð tíu þúsund fræðara í Kristi, þá hafið þér þó eigi marga feður. Ég hef í Kristi Jesú fætt yður með því að flytja yður fagnaðarerindið.


Ata yi ka ñashka̱li̱bläk kuna, je wa̱ ka Säkeklä ju̱ñer. Ka je rä jiye kuna ta, Säkeklä ne rä ñashka̱li̱ble. 	 Sá sem ekki elskar þekkir ekki Guð, því að Guð er kærleikur.


Je o̱na ukä ska Pablo te ibiketsa ije̱r ska minak Jerusalénka, kjäkju̱ säkätä Macedonia irä Acaya irä wà, te isha: “Yis ñayula e̱ná Jerusalén ska ra, yis kiana ji̱a minak Roma wa su̱ak.” 	 Þá er þetta var um garð gengið, tók Páll þá ákvörðun að ferðast um Makedóníu og Akkeu og fara síðan til Jerúsalem. Hann sagði: "Þegar ég hef verið þar, ber mér líka að sjá Róm."


Ka irä maikäi kuna ta, sa dami rä ji biketse etkabä ja̱mi, ka irä ji juerke̱ sä wäna ja̱mi kuna. 	 því að vér lifum í trú, en sjáum ekki.


Je palei ju̱ña Jope wa biköle te. Je ki̱ka chu̱li̱i̱ te Säkekewa biketsa. 	 Þetta varð hljóðbært um alla Joppe, og margir tóku trú á Drottin.


Jera ite ijewa kúka te isha: —Je rä bas ia̱ ka̱ me̱na bas wa̱ ka̱jöir gobiernoí ktei blelewa̱ je ju̱ñakläwa̱ ki̱ka, ata ijewa ia̱ ka ka̱ me̱ne jekäi. 	 Hann svaraði: "Yður er gefið að þekkja leynda dóma himnaríkis, hinum er það ekki gefið.


Jekäi yi ja̱naka̱ je jak ki̱ka ra, je pa̱rtkämiwa̱; ñaebä yi ki̱ka je jak ja̱naka̱ ra, je te iwëtkemiwa̱. 	 [Sá sem fellur á þennan stein, mun sundur molast, og þann sem hann fellur á, mun hann sundur merja.]"


Ata ji ne bata ki̱ka Säkeklä je̱r bäi sha yis ia̱. Je rä Jesucristo wa̱ yis ie̱e̱na si̱ ja̱mi ikjashäklä bikö ite sa katableke̱ rä käi. Je rä je juenaklä yi te ije biketsemi ji̱a ise̱naklä jekjeye jewa biköle wäna. 	 En fyrir þá sök var mér miskunnað, að Kristur Jesús skyldi sýna á mér fyrstum gjörvallt langlyndi sitt, þeim til dæmis, er á hann munu trúa til eilífs lífs.


Ñakäi yis kuna bas wächakewa̱k ra, ka bas wa̱ yis kúkanak. 	 og ef ég spyr yður, svarið þér ekki.


Pablo kile Cristo Jesús ktei bata shäk ye Säkeklä ki̱ jekäi ishena ki̱ka, je te sä el Sóstenes da jí äyë yue mar, 	 Páll, kallaður að Guðs vilja til að vera postuli Jesú Krists, og Sósþenes, bróðir vor, heilsa


Ñerä alaklä ekla jeska wa kjanaklä te ije su̱a ikalme yökö kjä ja̱mi. Jera ite isu̱a jaree te isha: —Ñera ije ne kalduña Jesús da rä. 	 En þerna nokkur sá hann sitja í bjarmanum, hvessti á hann augun og sagði: "Þessi maður var líka með honum."


Ñerä yie kte ssaté täkii Templo ska, te ishe ángel wa siete ia̱: “Bas cho̱ Säkeklä kju̱atkawa̱ tazaí siete watkä tulämi ishäkä ki̱ka.” 	 Og ég heyrði raust mikla frá musterinu segja við englana sjö: "Farið og hellið úr þeim sjö skálum Guðs reiði yfir jörðina."


Jekäi je o̱na rä kable etkabä wà. 	 Þetta varð ekki án eiðs. Hinir urðu prestar án eiðs,


Je skaté Jesús te iwa̱ dulanak wa je̱r ku̱ami ije kiana minakju̱ Jerusalén ska weikanak ta̱i, sä wäkiri wa wa̱, chui tsa̱ku̱i wa wa̱, ñayöle ka̱wei wà wa wa̱, ñakäi kota̱nakwa̱, ñakäi tres día ra shki̱nakka̱ni je wà. 	 Upp frá þessu tók Jesús að sýna lærisveinum sínum fram á, að hann ætti að fara til Jerúsalem, líða þar margt af hendi öldunga, æðstu presta og fræðimanna og verða líflátinn, en rísa upp á þriðja degi.


Jera Jesús te isha: —Yis wa̱ bas doce kolole yis wa̱ dulanak wa ye, ata bas sha̱ ekla rä be. 	 Jesús svaraði þeim: "Hef ég eigi sjálfur útvalið yður tólf? Þó er einn yðar djöfull."


Ka irä jiye kuna ta, ijewa ki̱ ishena ditsä me sä kjeishäpa Säkeklä me sä kjeishäpa je tsa̱ta. 	 Þeir kusu heldur heiður manna en heiður frá Guði.


Jera ikjänanak shki̱naka̱ te isu̱a sä wätiäklä jui kjäyena tulami ra, ite iespada sikaksa̱ ije̱k ktäkläwa̱, ite ibiketsa wätelecha̱wa̱ wa biköle kjaksa̱julu ki̱ka. 	 Fangavörðurinn vaknaði við, og er hann sá fangelsisdyrnar opnar, dró hann sverð sitt og vildi fyrirfara sér, þar eð hann hugði fangana flúna.


Jera ditsä dami chu̱li̱i̱ iitä ki̱, ñakäi alaklä wa damiña jewa te iji̱etse dami, kjoyir dami. 	 En honum fylgdi mikill fjöldi fólks og kvenna, er hörmuðu hann og grétu.


Juan te sä wäukewa̱, ¿je datse̱ rä mai ska? ¿Ka̱jöir ska na, ata ditsä ska na? Jera ijewa te ipaka ñaia̱ te isha: “Sa te ikúkemi ka̱jöir ska ni ra, tsi ite ishe sa̱ ia̱ rä: ‘Jekäi irä ra, ¿jiye ka bas wa̱ iktä kolone rä na?’ 	 Hvaðan var skírn Jóhannesar? Frá himni eða frá mönnum?" Þeir ráðguðust hver við annan og sögðu: "Ef vér svörum: ,Frá himni,' spyr hann: ,Hví trúðuð þér honum þá ekki?'


Je te jí äyë yue mar ba Tito yis yaba si̱, sä rä ji biketsäk etkabä ki̱ka je ia̱. Säkeklä Sa Ká irä, Sa̱tsa̱tkäkksa̱ Cristo Jesús irä, je̱r bäi shöpa ba ia̱, ijewa ku̱ ba je̱r ssëwo̱pa baa. 	 Til Títusar, skilgetins sonar míns í sameiginlegri trú. Náð og friður frá Guði föður og Kristi Jesú, frelsara vorum.


Biköle yi te iel dokoitse ra, je rä sä ktäkwa̱. Jekäi bas wa̱ iju̱ñer sä ktäkwa̱ wa mane a̱ni ja̱mi ka se̱ne jekjeye kuna. 	 Hver sem hatar bróður sinn er manndrápari og þér vitið, að enginn manndrápari hefur eilíft líf í sér.


Jekäi ijewa te isha Jesús ia̱: —Sapaktäk, jí alaklä ko̱nawa̱ ika̱wakblewa̱ke̱ ska. 	 og sögðu við hann: "Meistari, kona þessi var staðin að verki, þar sem hún var að drýgja hór.


jera ite Jesús su̱a idamaju̱, jera Juan te isha ijewa ia̱: —¡Issö, a̱mi ne rä Säkeklä Oveja yaba rä! 	 Hann sér Jesú á gangi og segir: "Sjá, Guðs lamb."


Ata yis je̱k yaka weikäke̱ ije̱k jäkläwa̱ yis ktä ssäk, ka yis wakei ju̱nakläksa̱ kuna biköle pautäle yis wa̱ je ukä ska. 	 Ég leik líkama minn hart og gjöri hann að þræli mínum, til þess að ég, sem hef prédikað fyrir öðrum, skuli ekki sjálfur verða gjörður rækur.


‘Ka yi a̱ni wa̱ isaka wa pauta̱nak ji̱a, ñakäi ka yi a̱ni wa̱ iyinak iel ia̱: “Ba ku̱ Säkekewa biketsöpa.” Ka irä jiye kuna ta, biköle te yis biketsemi, sa̱ emana wa marä sä bakleka̱ waje. 	 Og enginn mun þá kenna landa sínum og enginn bróður sínum og segja: "Þekktu Drottin!" Allir munu þeir þekkja mig, jafnt smáir sem stórir.


Je kalme su̱a Jesús te ra, ite iju̱ña mikle iduaté rä. Jera ite ichaka iia̱: —¿Ba ki̱ ishena ma me bäirpa na? 	 Jesús sá hann, þar sem hann lá, og vissi, að hann hafði lengi verið sjúkur. Hann segir við manninn: "Viltu verða heill?"


Jesús wäoka̱naju̱mi ra, plaa ideksa̱ju̱ diklä na. Jera ije wäna ka̱jöir kjä buka̱naju̱mi. Jeska ite Säkeklä wikblu su̱a idawa̱ju̱té namala käi, dewa̱ iwakei ki̱. 	 En þegar Jesús hafði verið skírður, sté hann jafnskjótt upp úr vatninu. Og þá opnuðust himnarnir, og hann sá anda Guðs stíga niður eins og dúfu og koma yfir sig.


Je sha ite ukä ska ra, ikjali tjua ishäkä ki̱ je wäjabawa̱ ite, je dölií wà ite je ka wä wajuenak kuna wäbala pacha̱. 	 Að svo mæltu skyrpti hann á jörðina, gjörði leðju úr munnvatninu, strauk leðju á augu hans


Bas se̱no jishtä yeleksa̱ wa käi; ata ka je rä yeleksa̱ sa̱ wa̱ ishäklä ka̱ tso̱ ji yakei wa̱kläni kuna, ata jishtä Säkeklä kjanaklä wa käi. 	 Þér eruð frjálsir menn, hafið ekki frelsið fyrir hjúp yfir vonskuna, breytið heldur sem þjónar Guðs.


Ke bas je̱r iana ji a̱ni ki̱, ata ji biköle ska, ka̱kie wà, ji kie wà, wekte she wà, ji sherke̱ bas ki̱ ktei shöpa Säkeklä ia̱. 	 Verið ekki hugsjúkir um neitt, heldur gjörið í öllum hlutum óskir yðar kunnar Guði með bæn og beiðni og þakkargjörð.


Jera ijewa klä papjoi kpata̱na ji o̱naklä ijewa ukä ja̱mi. Jekäi iminejulu Iconio ska. 	 En þeir hristu dustið af fótum sér móti þeim og fóru til Íkóníum.


Je ne ki̱ka ijewa ia̱ ikjashö iyina si̱ bas wa̱ sa̱ shka̱l je su̱aklä tapanak eyaka eyaka wa wa̱, ñakäi jewa wa̱ isu̱aklä sá te bas kjeisha je ki̱ka je rä iyina si̱ ni. 	 Sýnið því söfnuðunum merki elsku yðar, svo að það verði þeim ljóst, að það var ekki að ástæðulausu, að vér hrósuðum yður við þá.


Jekäi bas dä ijula bäile kja, kte yile yis wa̱ bas ia̱ oloi ja̱mi. 	 Þér eruð þegar hreinir vegna orðsins, sem ég hef talað til yðar.


Ke bä jula ma̱ka̱ yilé ki̱ka plaa ikukäkwa̱ sä wäkiri ye, je rä ije te ji yakei wakbla ra, ka je nui ja̱nakläka̱ña ba ki̱ka. Ma je̱k tso̱ksa̱ se̱nak wämo. 	 Eigi skalt þú fljótráðið leggja hendur yfir nokkurn mann. Tak eigi heldur þátt í annarra syndum, varðveit sjálfan þig hreinan.


Ata saje wa Säkekewaí je̱r bäi shä deksa̱ yis ia̱ e̱e̱na si̱, Cristo Jesús ja̱mi ji biketse etkabä irä, ñashka̱li̱ble irä tso̱, jera ñara. 	 Og náðin Drottins vors varð stórlega rík með trúnni og kærleikanum, sem veitist í Kristi Jesú.


Jera ijewa te ichaka iia̱: —¿Jí rä bas yaba na? ¿Jí ne rä bas wa̱ yinak iko̱le rä ka wä wajuenak kuna ni rä na? Jera ¿maikäi jira iwä wajuerke̱ na? 	 og spurðu þá: "Er þetta sonur ykkar, sem þið segið að hafi fæðst blindur? Hvernig er hann þá orðinn sjáandi?"


Mika̱ jeska se̱nak wa te tkäbe kalmo ijula ja̱mi su̱a ra, jewa te isha ñaia̱: —Je ditsä rä sä ktäk si̱wa̱. Ije tsa̱tkenaksa̱ däyë naka, jeiräta sä kpäk sa̱ nui ki̱ka te ka ka̱ me̱ iia̱ ise̱naklä ji̱a. 	 Þegar eyjarskeggjar sáu kvikindið hanga á hendi hans, sögðu þeir hver við annan: "Það er víst, að þessi maður er manndrápari, fyrst refsinornin lofar honum ekki að lifa, þótt hann hafi bjargast úr sjónum."


Bas te ji we̱ke̱ sa saka ukä ja̱mi, bas te sa saka wañeke̱, je rä ka bäi kuna. Jeiräta je we̱ke̱ bas te rä sä el wa ebä ukä ja̱mi, je ne rä shi̱ana si̱ rä. 	 Í stað þess hafið þér rangsleitni í frammi og hafið af öðrum og það af bræðrum!


Ata yis te ishe bas ia̱, sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska ra, Sodoma ke̱i ska wa buka̱nami ja̱lewa̱ bas buka̱nami katäbäka.” 	 En ég segi yður: Landi Sódómu mun bærilegra á dómsdegi en þér."


Je rä ijewa te yis irä bas irä je̱r pabla ki̱ka. Jekäi yi rä ijewa käi wa kjeishöpa. 	 Þeir hafa bæði glatt mig og yður. Hafið mætur á slíkum mönnum.


Ata ije mineju̱ te ji o̱na ktei sha, je pakani ite ta̱i. Je kju̱ei Jesús ka däkleiwa̱ ji̱a jukläyäkä na juenakwa̱ käi, ata ise̱na je ektaka ka yi kuna shtä ska. Ata ka̱ biköle ska wa däke̱ ije wäki̱. 	 En maðurinn gekk burt og ræddi margt um þetta og víðfrægði mjög, svo að Jesús gat ekki framar komið opinberlega í neina borg, heldur hafðist við úti á óbyggðum stöðum. En menn komu til hans hvaðanæva.


Ñerä idamijulu kja jukläyäkä kjäshtäklä ska ra, sa̱ nu̱l damitse̱ itäbinakwa̱. Je rä ia̱mi yaba eklabä, je ia̱mi rä chichö. Ije ra jukläyäkä wakwa dami chu̱li̱i̱. 	 Þegar hann nálgaðist borgarhliðið, þá var verið að bera út látinn mann, einkason móður sinnar, sem var ekkja, og mikill fjöldi úr borginni var með henni.


Je patkeke̱ yie sä el shka̱ta chatkelewa̱ bäi Onésimo ale bas wa ekla je ra. Jewa te ji o̱rte jiska rä je biköle pakemi bas ia̱. 	 Með honum fer Onesímus, minn trúi og elskaði bróðir, sem er einn úr yðar hópi. Þeir munu láta yður vita allt, sem hér gjörist.


Jekäi bas kiana rä kte wawa̱k, ka issäk ssële ebä kuna. Ata ka jekäi kuna ra, je rä bas wakwa je̱k wäyuä. 	 Verðið gjörendur orðsins og eigi aðeins heyrendur þess, ella svíkið þér sjálfa yður.


Jekäi ije̱k duaka̱ iyäkä tso̱ ska te ije̱k ki̱ shönak ya ju̱ami, jekäi ite paño mu̱awa̱ ikipa ja̱mi. 	 Hann stóð upp frá máltíðinni, lagði af sér yfirhöfnina, tók líndúk og batt um sig.


Templo siki teleni mikle je ke̱i kjewa̱klä dewa̱ni. Je rä ka̱ tse̱l ke̱i wà. 	 Nú var vígsluhátíðin í Jerúsalem og kominn vetur.


Ata Jesús mineju̱mi Olivo Yäkä Bata ska. 	 En Jesús fór til Olíufjallsins.


Ata jira bas je̱k ssäke̱ bas je̱k ki̱käke̱ka̱ wà. Ata je shtä je̱k ssë biköle rä yakei. 	 En nú stærið þér yður í oflátungsskap. Allt slíkt stærilæti er vont.


Ka irä jiye kuna ta, del ka jita wa tso̱ bas sha̱na rä, ata yis je ka se̱nak del bas sha̱na. 	 Fátæka hafið þér jafnan hjá yður, en mig hafið þér ekki ávallt.


Jekäi ijewa te nima kúkle kaku ma iia̱, ñakäi bul ña ma ite iia̱. 	 Þeir fengu honum stykki af steiktum fiski,


Sá te iju̱ña sá sha̱ minemi bas wäki̱, jewa ka patkene sá wa̱. Jewa te bas je̱r iawa̱wa̱ ijewa te ji sha wà, je wà ite bas je̱r shewa̱cha̱wa̱. 	 Vér höfum heyrt, að nokkrir frá oss hafi óróað yður með orðum sínum og komið róti á hugi yðar, án þess vér hefðum þeim neitt um boðið.


Säkekewa ku̱ ba tsa̱tköpa ba je̱rikä ska. Je̱r bäi yinopa bas ia̱. 	 Drottinn sé með þínum anda. Náð sé með yður.


Jeiräta ite ji we̱ke̱ bäi iwakei je̱k kjashäklä ye ka janewa̱ iwa̱, bas ia̱ ka̱li̱ patkäk ka̱jöir ska käi, däli wäwa̱k iwänaklä ke̱i ska käi, ji ñanak yanak biköle ma̱k käi, ñakäi bas je̱r ssëwa̱k a̱naa käi. 	 En þó hefur hann vitnað um sjálfan sig með velgjörðum sínum. Hann hefur gefið yður regn af himni og uppskerutíðir. Hann hefur veitt yður fæðu og fyllt hjörtu yðar gleði."


‘Ata jikäi yis kablämini Israel ju ska tso̱ wa ra je ke̱i kjaju̱ ukä ska ra rä: Yis te yis ka̱wei tkemiwa̱ ijewa je̱rike ska, yie je yuetkemi ijewa je̱r ska. Jekäi yis dämiwa̱ ijewa Kekläí ye, ijewa dämiwa̱ yis ia̱ wa ye.’ Jekäi Säkekewa te ishe rä. 	 Þetta er sáttmálinn, sem ég mun gjöra við hús Ísraels eftir þá daga, segir Drottinn: Ég mun leggja lög mín í hugskot þeirra og rita þau á hjörtu þeirra. Ég mun vera Guð þeirra, og þeir munu vera lýður minn.


kju̱atkäk ira wa paruäk je̱r baa wà. Jekäi ra bäräle Säkeklä te ijewa manewe̱miksa̱pa, iwa̱ kte si̱ ssäklä, 	 hógvær er hann agar þá, sem skipast í móti. Guð kynni að gefa þeim sinnaskipti, sem leiddi þá til þekkingar á sannleikanum,


Jikäi yie ishe: Yi te ji tka elkje ra, je ia̱ iwä dämiksa̱ elkjebä; ata yi te ji tka shka̱ja̱ ra, je ia̱ iwä dämiksa̱ shka̱ja̱. 	 En þetta segi ég: Sá sem sáir sparlega mun og sparlega uppskera, og sá sem sáir ríflega mun og ríflega uppskera.


“¡Issö! Yis däju̱ rä plaa. Yis wa̱ ji säkei shkä me̱nak biköle ia̱ ekla ekla, ji wá̱ ite ja̱mi. 	 Sjá, ég kem skjótt, og launin hef ég með mér, til að gjalda hverjum og einum eins og verk hans er.


Iwa rä ka sa̱ wa̱ jiska jukläyäkä kuna tkelewa̱ jekjeye, ata saje wa te rä idäke̱wa̱ ji̱a ne yule kate rä. 	 Því að hér höfum vér ekki borg er stendur, heldur leitum vér hinnar komandi.


Jekäi io̱na jishtä iyile jile bata shäk Jeremías ja̱mi te ishe käi: 	 Nú rættist það, sem sagt var fyrir munn Jeremía spámanns:


Ije yina kte yakei wà ra, ka iwa̱ ijewa kúkane kte yakei wà. Ije te ji dälär ssa ra, ka iwa̱ ijewa pawi̱ne, ata ije je̱k ju̱aksa̱ sä ktei wabiketsäkksa̱ bulee ia̱. 	 Hann illmælti eigi aftur, er honum var illmælt, og hótaði eigi, er hann leið, heldur gaf það í hans vald, sem réttvíslega dæmir.


Bas dikäla, jira sajewa rä Säkeklä yabala. Jeiräta ka ijuerba jishtä sa̱ manermiksa̱ rä; ata sa̱ wa̱ iju̱ñer, mika̱ ije juena ni ra, sa̱ manermiksa̱ ije su̱ta, je rä sa te isu̱emi jishtä ije rä käi ki̱ka. 	 Þér elskaðir, nú þegar erum vér Guðs börn, og það er enn þá ekki orðið bert, hvað vér munum verða. Vér vitum, að þegar hann birtist, þá munum vér verða honum líkir, því að vér munum sjá hann eins og hann er.


Ñerä Pablo kinaté ra, Tértulo te ikjatiami te isha: —Ba ktä wà sa̱ se̱rke̱ bitaba, ba te ji biketse tsa̱na, je wà ba te ji bäiwa̱ ta̱i jí sa̱ ke̱i ska, 	 Hann var nú kallaður fyrir, en Tertúllus hóf málsóknina og sagði: "Fyrir þitt tilstilli, göfugi Felix, sitjum vér í góðum friði, og þjóð vor hefur sakir þinnar forsjár öðlast umbætur í öllum greinum og alls staðar.


Jekäi ka Säkeklä wa̱ ángel wa kolone kuna sa̱ ke̱i datse̱ ji̱a, ale sa̱ wa̱ pakanak, je ke̱i ska sa patkäk ye. 	 Því ekki lagði hann undir engla hinn komandi heim, sem vér tölum um.


Jekäi idamiju̱ ra, ite Leví Alfeo yaba su̱a je̱tkelewa̱ inaklä bäkäklä ska, je ia̱ ite isha: —Sä shkä yis da. Jera je je̱kaka̱ mineju̱ ira. 	 Og er hann gekk þar, sá hann Leví Alfeusson sitja hjá tollbúðinni, og hann segir við hann: "Fylg þú mér!" Og hann stóð upp og fylgdi honum.


Jekäi ka yis kiar ji̱a kinak ba yaba ni, ata we yis kukö ba ia̱ shka̱bläk wa käi ebä.’ 	 Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn. Lát mig vera sem einn af daglaunamönnum þínum.'


Jekäi bas yis saka wa, sá te bas ia̱ isheke̱, bas pakeke̱ Säkekewa Jesús ja̱mi, ji kolole bas wa̱ sá ja̱mi, je rä jishtä bas kiana se̱nak käi, Säkeklä ssëwa̱k bäi käi, je wa̱k ki̱ta jishtä bas te iwe̱ kate käi, 	 Að endingu biðjum vér yður, bræður, og áminnum í Drottni Jesú. Þér hafið numið af oss, hvernig yður ber að breyta og þóknast Guði, og þannig breytið þér líka. En takið enn meiri framförum.


däkwa̱ jí Jesús ktei bata she jí ikja̱nei we̱ je wa̱kña. Je jawa̱ Judas te iminaklä mai ije shena minak rä jeska.” 	 til að taka þessa þjónustu og postuladóm, sem Júdas vék frá til að fara til síns eigin staðar."


Jera ka̱wä deka̱ las doce ra, ka̱ wätuinawa̱ itjä yee ka̱ biköle ska, mine rämi las tres kje. 	 En frá hádegi varð myrkur um allt land til nóns.


Ñerä Pilato te isu̱a ra ka ije ia̱ ditsä wätker ji̱a, ata e̱e̱na si̱ iwätji̱r daka̱, jera ite diklä kukawa̱ wà ijula skua je chu̱li̱i̱ wa wänaka, te isha: —Ka yis dä nuita, jí wämo pi tkermi ukä ja̱mi, ata bas wakwa ne ki̱ je nui ja̱rmi rä. 	 Nú sér Pílatus, að hann fær ekki að gjört, en ólætin aukast. Hann tók vatn, þvoði hendur sínar frammi fyrir fólkinu og mælti: "Sýkn er ég af blóði þessa manns! Svarið þér sjálfir fyrir!"


Jera Jesús te ijewa ia̱ isha: —¿Bas ia̱ ra sä te julakolone diei ye ska tso̱ wa pakemi bätsäk jula kolonak kaldu ji̱a ijewa ra bala na ra na? 	 Jesús sagði við þá: "Hvort getið þér ætlað brúðkaupsgestum að fasta, meðan brúðguminn er hjá þeim?


Je ki̱ka ijula ju̱a isaka tso̱ ko̱no etäbä ki̱ jewa bitäklä itsa̱tkäk. Jekäi jewa bite iwäki̱, je botäbä we pshiwa̱cha̱wa̱ ijewa te nima wà, yewa̱ je te iwä itäbiecha̱rawa̱ kje. 	 Bentu þeir þá félögum sínum á hinum bátnum að koma og hjálpa sér. Þeir komu og hlóðu báða bátana, svo að nær voru sokknir.


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, bas ji̱ami bas kjoyirmi, ata ka̱jiska wa ssërmi a̱naa. Jekäi bas je̱r iarcha̱miwa̱, ata je je̱r iane rä tse̱nakju̱mi, jekäi bas je̱r ssërmini a̱naa. 	 Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér munuð gráta og kveina, en heimurinn mun fagna. Þér munuð verða hryggir, en hryggð yðar mun snúast í fögnuð.


Ije ne rä saje wa wa̱ ji yakei wakblele nui wäshewa̱kwa̱ rä; ka je rä saje wa ebä nui wäshewa̱kwa̱ kuna, ata je rä ñaebä ka̱jiska wa biköle nui wäshewa̱kwa̱. 	 Hann er friðþæging fyrir syndir vorar og ekki einungis fyrir vorar syndir, heldur líka fyrir syndir alls heimsins.


Ka ba wa̱ je ka̱ wato̱rju̱ba yika ra, jera ¿ka irä ba cha kuna na? Ñakäi ba te iwatju̱a ju̱ami itä ska ra, jera ¿ka je säkei rä ba wakei ji wá̱ iwà käi kuna na? ¿Jiye ba te ibiketsa jekäi ma je̱r ska iwa̱k rä na? Ka ba ka̱yöne rä ditsä ukä ja̱mi kuna, ata Säkeklä ne ukä ja̱mi ba ka̱yua rä. 	 Var landið ekki þitt, meðan þú áttir það, og var ekki andvirði þess á þínu valdi? Hvernig gastu þá látið þér hugkvæmast slíkt tiltæki? Ekki hefur þú logið að mönnum, heldur Guði."


ñakäi ije duawa̱ sä biköle ki̱ka, je rä sa̱ tso̱ kseka wa ka se̱naklä ji̱a iwakwa ia̱ kuna, ata ise̱naklä ale ijewa ki̱ka dulewa̱ shki̱leka̱ni je ia̱. 	 því að vér höfum ályktað svo: Ef einn er dáinn fyrir alla, þá eru þeir allir dánir. Og hann er dáinn fyrir alla, til þess að þeir, sem lifa, lifi ekki framar sjálfum sér, heldur honum, sem fyrir þá er dáinn og upprisinn.


Je ki̱ka ka Jesús shkene ji̱a su̱nak yile wa̱ käi Judío wa sha̱na, ata ije̱k tsa̱ju̱ami kju̱awa demi jukläyäkä kie Efraín ska. Je ke̱i rä alemana ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska. Jeska ise̱na iwa̱ dulanak wa ra. 	 Jesús gekk því ekki lengur um meðal Gyðinga á almannafæri, heldur fór hann þaðan til staðar í grennd við eyðimörkina, í þorp sem heitir Efraím, og þar dvaldist hann með lærisveinum sínum.


Jera se̱nak ka̱jiska wa biköle ka kie yölewa̱ kuna ka̱jiska yöleksa̱ skaté, äyë kalme ale Oveja yaba ko̱tälewa̱ wa̱ se̱nak kseka wa kie yuäklä je äyëí ki̱, jewa biköle te ije oloitsemi. 	 Og allir þeir, sem á jörðunni búa, munu tilbiðja það, hver og einn sá er eigi á nafn sitt ritað frá grundvöllun veraldar í lífsins bók lambsins, sem slátrað var.


Jekäi sá kajali ji̱a bas da ra, sá te bas pakta jí kte wà: Yi ka kiane shka̱bläk ra, ke je yaka. 	 Því var og það, að þegar vér vorum hjá yður, buðum vér yður: Ef einhver vill ekki vinna, þá á hann heldur ekki mat að fá.


Jekäi Säkeklä ka meräk kuna je oloi baa manewa̱ksa̱ ijewa te jile me̱i ebä wà, ditsä duäkwa̱ käi, du iá käi, bewak iá käi, je̱k sikäk iá käi ebä wà. 	 Þeir skiptu á vegsemd hins ódauðlega Guðs og myndum, sem líktust dauðlegum manni, fuglum, ferfætlingum og skriðkvikindum.


Jera ale iel weikäk je te Moisés tia ju̱a. Jekäi ite isha iia̱: ‘¿Yi te ba kuka sa̱ tsa̱ku̱i ye sä ktei wabiketsäkksa̱ ye rä na? 	 En sá sem beitti náunga sinn órétti, hratt honum frá sér og sagði: ,Hver skipaði þig höfðingja og dómara yfir okkur?


Jira yis ssëna a̱naa. Ka je rä bas je̱r ianacha̱wa̱ ki̱ka kuna, ata je rä bas je̱r ianacha̱wa̱ bas ñamanewa̱ tulaksa̱ kje ki̱ka, je rä bas je̱r ianacha̱wa̱ jishtä Säkeklä ki̱ ishena käi ki̱ka, je wà ka sá wa̱ bas mewa̱klä kuna. 	 Nú er ég glaður, ekki yfir því, að þér urðuð hryggir, heldur yfir því, að þér urðuð hryggir til iðrunar. Þér urðuð hryggir Guði að skapi og biðuð því ekki í neinu tjón af oss.


Je su̱ta jäiyi wa bas se̱no bas alaklä wa ra je̱r ko̱le, ijewa rä jishtä jile jui ko̱nak tjabana käi, ijewa dälätsö jishtä se̱ne kseka me̱rke̱ däli ukä ye kukäkña wa käi, je rä ji kieke̱ bas te ka̱kie wà ka wätkenaklä kuna. 	 Og þér eiginmenn, búið með skynsemi saman við konur yðar sem veikari ker og veitið þeim virðingu, því að þær munu erfa með yður náðina og lífið. Þá hindrast bænir yðar ekki.


Jera ñawäsaka ka̱jöir guardia wa juena chu̱li̱i̱ je ángel da. Jewa te Säkeklä kjeishe kate baa jikäi: 	 Og í sömu svipan var með englinum fjöldi himneskra hersveita, sem lofuðu Guð og sögðu:


Je kju̱ei ijewa ñajaka̱ te iju̱aksa̱ jukläyäkä ektaka. Je jukläyäkä rä yöle ka̱ ukä ki̱ka. Jekäi ite itsa̱mi ju̱nakmi ka̱ ktäka. 	 spruttu upp, hröktu hann út úr borginni og fóru með hann fram á brún fjalls þess, sem borg þeirra var reist á, til þess að hrinda honum þar ofan.


Je ki̱ka ietkä ska iyöle te ishe rä: ‘Ba wa̱ je wämo kolole ka janakwa̱ ba wa̱ yaka tjabanakwa̱.’ 	 Á öðrum stað segir: Eigi munt þú láta þinn heilaga verða rotnun að bráð.


Yis dasta̱na Jerusalénka ra, chui tsa̱ku̱i wa irä, Judío wäkiri wa irä dejulu yis wäki̱, te ka̱kia ije wabiketsäkläksa̱ weikanak. 	 Þegar ég kom til Jerúsalem, báru æðstu prestar og öldungar Gyðinga á hann sakir og heimtuðu hann dæmdan.


Jekäi chui wa tsa̱ku̱i si̱ irä sä wäkiri wa biköle irä jewa rä je su̱ak wa. Ñakäi jewa ne te yis ia̱ äyë ma̱ te̱nakmi sa el wa ia̱. Jekäi yis mineju̱ Damasco ska yis wa̱ jeska tso̱ wa kukä jäkläté buka̱nak jí Jerusalénka. 	 Æðsti presturinn og allt öldungaráðið geta borið mér vitni um þetta. Hjá þeim fékk ég bréf til bræðranna í Damaskus og fór þangað til að flytja einnig þá, er þar voru, í böndum til Jerúsalem, að þeim yrði refsað.


Ka irä jiye kuna ta, ije te iwa̱ dulanak wa pakteke̱, te isheke̱ ijewa ia̱: —Ditsä yäbei rä ju̱nakksa̱ ditsä jula na, jeska jewa te iktemiwa̱, ata iduawa̱ ukä ska tres día ra ishki̱rmika̱ni. 	 því að hann var að kenna lærisveinum sínum. Hann sagði þeim: "Mannssonurinn verður framseldur í manna hendur, og þeir munu lífláta hann, en þá er hann hefur líflátinn verið, mun hann upp rísa eftir þrjá daga."


Yis te Tito paka minak, jekäi yie sä el patka ije ra. Jera ¿Tito te bas wäyua na? Ata ¿ka sá te ji we̱ rä ñaebä kuna na, je̱rikä ta ñaebä kuna na? 	 Ég bað Títus að fara og sendi bróðurinn með honum. Hefur þá Títus haft eitthvað af yður? Komum við ekki fram í einum og sama anda? Fetuðum við ekki í sömu fótsporin?


Ata jile tso̱ yis ktei shäk Juan te yis ktei sha tsa̱ta. ¿Ka je rä maikäi kuna ta? Yis te iwe̱te jishtä Sa Ká te iju̱ata̱na yis wa̱ o̱nak käi, je ne te ikjasheke̱ Sa Ká wa̱ yis patkeleté rä. 	 Ég hef þann vitnisburð, sem er meiri en Jóhannesar, því verkin, sem faðir minn fékk mér að fullna, verkin, sem ég vinn, bera mér það vitni, að faðirinn hefur sent mig.


Jekjepa Säkekewa ktei bata shäk wa te isha iia̱: —Ba ku̱ sá tsa̱tkö ji biketsäk etkabä ki̱ta. 	 Postularnir sögðu við Drottin: "Auk oss trú!"


Jera ideksa̱julu ñapaktäklä jui ska ra, ñawäsaka iminejulu Jacobo irä Juan irä ra, Simón irä Andrés irä juka. 	 Úr samkundunni fóru þeir rakleitt í hús Símonar og Andrésar og með þeim Jakob og Jóhannes.


Yie isha yis dä Sa Ká ja̱mi, ñakäi Sa Ká rä yis ja̱mi, je kukö bas ku̱ kte si̱ ye. Ata ka bas wa̱ ikolone kte si̱ ye ra, bas ku̱ yis ktä kukö kte si̱ ye ji o̱le yis wa̱ kju̱awa je ki̱ka. 	 Trúið mér, að ég er í föðurnum og faðirinn í mér. Ef þér gerið það ekki, trúið þá vegna sjálfra verkanna.


Yis ssëna a̱naa si̱ yis te ba yabala moska ku̱a idami rä ji rä iyina si̱ ja̱mi ki̱ka, jishtä Sa Ká wa̱ sa pakale iwa̱k käi. 	 Það hefur glatt mig mjög, að ég hef fundið nokkur af börnum þínum, er ganga fram í sannleika, samkvæmt því boðorði, sem vér tókum við af föðurnum.


Ikuna yis ia̱ Säkeklä wa̱ ji tso̱ yinak bata yir da, ñakäi yis je̱r ko̱r ji biköle blelewa̱ ia̱, jile ju̱ñe biköle ia̱, ñakäi ikuna yis dä ji biketsäk etkabä bäi si̱ je wà yis ia̱ ka̱tsä patkerju̱mi kju̱awa ra, ata ka yis wa̱ sa̱ shka̱l da, ka yis kiar ji a̱ni ye. 	 Og þótt ég hefði spádómsgáfu og vissi alla leyndardóma og ætti alla þekking, og þótt ég hefði svo takmarkalausa trú, að færa mætti fjöll úr stað, en hefði ekki kærleika, væri ég ekki neitt.


Jekäi ite ibiketsa: ‘Jikäi yis ma iwa̱k. Yis ma yis däli bläklä jui tso̱ mia̱tkäkwa̱, je itäki̱ yis ma isäkei yuäk tuläkka̱ni ta̱i ta̱i. Jeska yie yis däli wä deke̱ksa̱ bena tapawe̱mi, ñakäi yis jile saka tso̱ tapawe̱mi.’ 	 Og hann sagði: ,Þetta gjöri ég: Ég ríf hlöður mínar og reisi aðrar stærri, og þangað safna ég öllu korni mínu og auðæfum.


Jishtä Sa Ká wa̱ yis shka̱l, je su̱ta yis wa̱ bas shka̱l. Jekäi bas se̱no balewa̱ yis wa̱ bas shka̱l ja̱mi. 	 Ég hef elskað yður, eins og faðirinn hefur elskað mig. Verið stöðugir í elsku minni.


Yi wa̱ ka yis shka̱l da, ije wa̱ ka yis ktä wao̱nak. Jí kte ssënak bas wa̱ je rä ka yis ktä kuna, ata je rä Sa Ká yis patkäkté je ne ktä. 	 Sá sem elskar mig ekki, varðveitir ekki mín orð. Orðið, sem þér heyrið, er ekki mitt, heldur föðurins, sem sendi mig.


Je biköle o̱na rä, io̱naklä jishtä iyile jile bata shäk ja̱mi te ishe käi: 	 Þetta varð, svo að rættist það, sem sagt er fyrir munn spámannsins:


Templo ska ideksa̱ju̱ ra, iwa̱ dulanak wa ekla te isha iia̱: —Sapaktäk, ¡Jí kje kje jak tso̱ su̱o! ¡Jí kje kje ju tso̱ su̱o! 	 Þegar Jesús gekk út úr helgidóminum, segir einn lærisveina hans við hann: "Meistari, lít á, hvílíkir steinar, hvílíkar byggingar!"


Jera chui tsa̱ku̱i wa irä sä wäkiri wa irä, jewa te ije kjatia ra, ka iwa̱ ikúkane jini a̱ni. 	 Æðstu prestarnir og öldungarnir báru á hann sakir, en hann svaraði engu.


Jekäi Säkeklä saje wa Säkekewaí Jesús Ká, ale kjeiyinak bäi jekjeyemi wa̱ iju̱ñer ka irä yis ka̱yuä kuna. 	 Guð og faðir Drottins Jesú, hann sem blessaður er að eilífu, veit að ég lýg ekki.


Ata yi te ije wa̱ ktei yinak kuka kte si̱ ye ra, je wà ijuena ite ibiketse Säkeklä ktä rä iyina si̱. 	 En sá sem hefur tekið á móti vitnisburði hans, hefur staðfest, að Guð sé sannorður.


“Je ne ki̱ka bas se̱no je̱r ki̱i̱, ka bas wa̱ je díaí iräle je horaí iräle ju̱ñer ki̱ka. 	 Vakið því, þér vitið ekki daginn né stundina.


“Bas se̱no je̱r ki̱i̱ je̱k ki̱, ka bas je̱r ssëwa̱klä shtirilewa̱ ji wakble ka wata di ye sha̱na käi wa̱, se̱ne diyëë käi wa̱, je̱k se̱newa̱klä te sa̱ je̱r ia̱we̱ käi wa̱, ka je día däklä wa̱ bas ki̱ plaa jishtä ji kuke ja̱ma te käi. 	 Hafið gát á sjálfum yður, að hjörtu yðar þyngist ekki við svall og drykkju né áhyggjur þessa lífs og komi svo dagur sá skyndilega yfir yður


Bas tso̱ ji̱a dulecha̱wa̱ shirinak ebä, ka tene shkiri ta bas yaka ska, jera ite se̱ne kseka ma̱ bas ia̱ ije raña, ñakäi ite bas shirile biköle jawa̱ bitaba. 	 Þér voruð dauðir sökum afbrota yðar og umskurnarleysis. En Guð lífgaði yður ásamt honum, þegar hann fyrirgaf oss öll afbrotin.


Ata kte kukäk wa ssëna a̱naawa̱ si̱, ñakäi ijewa rä pshilewa̱ Wikblu Sikina wa̱ bäi si̱. 	 En lærisveinarnir voru fylltir fögnuði og heilögum anda.


Jera ite chu̱li̱i̱ wa kia jaté iwa̱ dulanak wa ra ñara, jewa ia̱ ite isha: —Yilé shkakle yis ja̱mi ra, ke je je̱k biketsa, ata je cruz kpöka̱, minak yis da. 	 Og hann kallaði til sín mannfjöldann ásamt lærisveinum sínum og sagði við þá: "Hver sem vill fylgja mér, afneiti sjálfum sér, taki kross sinn og fylgi mér.


Je ssa Jesús te ra, ite isha ijewa ia̱: —Sa̱ tso̱ bäi wa ki̱ ka sä bäiwa̱k sher kuna, ata sä duäke̱ wa ne ki̱ isherke̱ rä. Ka yis dene rä sä wämo wa kiäk kuna, ata yis de rä ji yakei wakbläk wa ne kiäk. 	 Jesús heyrði þetta og svaraði þeim: "Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir, sem sjúkir eru. Ég er ekki kominn til að kalla réttláta, heldur syndara."


Jera isäkätä deju̱, te isha: ‘Säkekewa, ba te mina ma yis ia̱ je ki̱tapana deka̱ diez.’ 	 Hinn fyrsti kom og sagði: ,Herra, pund þitt hefur ávaxtast um tíu pund.'


Ñerä ñayöle ka̱wei wà ekla je̱k duaka̱ te iwächakewa̱ wäsi̱wa: —Sapaktäk, ¿jibä wa̱k yis kiana ra, yis ia̱ se̱ne jekjeye dämiksa̱ rä na? 	 Lögvitringur nokkur sté fram, vildi freista hans og mælti: "Meistari, hvað á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?"


Jera Jesús te ichaka iwa̱ dulanak wa doce ia̱: —¿Je su̱ta bas je̱r ssëna yis jäkwa̱ na? 	 Þá sagði Jesús við þá tólf: "Ætlið þér að fara líka?"


Jesús te jekäi issa ra, ite isha Jairo ia̱: —Ke bä male̱te̱nak; ba ku̱ ji biketsö etka ebä, jera ba yaba tsa̱kermiksa̱. 	 En er Jesús heyrði þetta, sagði hann við hann: "Óttast ekki, trú þú aðeins, og mun hún heil verða."


Ijalemi Babilonia ska ukä ska Jeconías te Salatiel wätsikiwa̱. Salatiel te Zorobabel wätsikiwa̱. 	 Eftir herleiðinguna til Babýlonar gat Jekonja Sealtíel, Sealtíel gat Serúbabel,


Je itä ki̱ José Arimatea wa te Pilato ia̱ ka̱kia iwa̱ Jesús nu̱l tsa̱klämi. Je José rä je̱k patkele Jesús ja̱mi jakika, isuarke̱ Judío wa yika ki̱ka. Jekäi Pilato te ka̱ ma̱ iia̱, jera imineju̱ te inu̱l tsa̱mi. 	 Jósef frá Arímaþeu, sem var lærisveinn Jesú, en á laun af ótta við Gyðinga, bað síðan Pílatus að mega taka ofan líkama Jesú. Pílatus leyfði það. Hann kom þá og tók ofan líkama hans.


Jí ne kiana bas wa̱ ju̱ñenak bäi si̱ rä, ji yile jile bata shäk wa wa̱ yöle, je mane a̱ni rä ka wabiketsanak kuna sa wakwa je̱rikä ja̱mi jiräni iwa rä käi. 	 Vitið það umfram allt, að enginn þýðir neinn spádóm Ritningarinnar af sjálfum sér.


Je su̱ta ka̱jöir ska wa yaka irä, ka̱jiska wa yaka irä tso̱ rä. Ka̱jöir cha juer dä baa, ata kju̱awa, ka̱jiska cha juer dä baa, ata kju̱awa. 	 Til eru himneskir líkamir og jarðneskir líkamir. En vegsemd hinna himnesku er eitt og hinna jarðnesku annað.


Bata ska ra, el wa, ji rä iyina käi, ji rä kianak käi, ji rä wämo käi, ji rä sikii käi, ji rä sä ssëwa̱k bäi käi, ji rä palei ta bäi käi, jekäi ikuna ji baa tso̱ ra, ikuna ji kjeiyinak bäi tso̱ ra, je ne biketsö bas ku̱ rä. 	 Að endingu, bræður, allt sem er satt, allt sem er göfugt, rétt og hreint, allt sem er elskuvert og gott afspurnar, hvað sem er dyggð og hvað sem er lofsvert, hugfestið það.


Yi wa̱ iel shka̱l da, je dami rä ka̱ oloi ka, ñakäi ka ije ja̱mi ji kuna ishirinewa̱k käi. 	 Sá sem elskar bróður sinn, hann er stöðugur í ljósinu og í honum er ekkert, er leitt geti hann til falls.


Jera ite ibata shäk wa patkamiba iwätsa̱k, jewa minejulu kjawa̱julu Samaria ke̱i sha̱na ju tso̱ elkje shtä etka ska jile wa̱k kja iyika. 	 Og hann lét sendiboða fara á undan sér. Þeir fóru og komu í Samverjaþorp nokkurt til að búa honum gistingu.


Jekäi jeska ije̱kaka̱ mineju̱ Tiro irä Sidón irä ke̱i sha̱na, jera ikjawa̱ju̱ ju na. Jera ka ije ki̱ yi a̱ni shene ijuñakwa̱, jeiräta ka ibler a̱ni. 	 Hann tók sig upp þaðan og hélt til byggða Týrusar. Þar fór hann inn í hús og vildi engan láta vita. En eigi fékk hann dulist.


Je ki̱ka je̱r baa wà yis wakei ji e̱wa̱miwa̱, ñakäi yis wakei je̱k e̱wa̱miwa̱ bas wakwa ki̱ka. Jekäi yis te bas shka̱li̱bla ki̱ta ra, ¿yis dä shka̱li̱blenak ja̱lewa̱ na? 	 Ég er fús til að verja því, sem ég á, já, leggja sjálfan mig í sölurnar fyrir yður. Ef ég elska yður heitar, verð ég þá elskaður minna?


ñakäi bas manenakläksa̱ spa̱na ka̱biketse ska, 	 en endurnýjast í anda og hugsun og


ata ka jishtä yis kablele iká wa ra, yis te ikukawa̱ ijulaka ijäkläksa̱ Egipto ska ra käi kuna. Ka ijewa chatkenewa̱ yis kablele ja̱mi, je ki̱ka ka yis wa̱ ijewa biketsane ji̱a.’ Jekäi Säkekewa te ishe rä. 	 ekki eins og sáttmálann, er ég gjörði við feður þeirra á þeim degi, er ég tók í hönd þeirra til að leiða þá út af Egyptalandi, því að þeir héldu ekki minn sáttmála, og ég hirti eigi um þá, segir Drottinn.


“Je ji paka yie jile she ja̱mi, je wà rä jikäi: Säkeklä ktä ne rä je däli wä rä. 	 En dæmisagan þýðir þetta: Sæðið er Guðs orð.


Jekäi jishtä je yabala rä yaka ta pi ta, je su̱ta ije dewa̱ña jekäi ñaebä. Je rä duewa̱ oloi ja̱mi iwa̱ ale täki ta sä weikäk duewa̱ wà je weikäkläwa̱, je rä be tsa̱ku̱i, 	 Þar sem nú börnin eru af holdi og blóði, þá hefur hann og sjálfur fengið hlutdeild í mannlegu eðli á sama hátt, til þess að hann með dauða sínum gæti að engu gjört þann, sem hefur mátt dauðans, það er að segja djöfulinn,


Ñakäi be tsa̱ku̱i ijewa wäyuäk ju̱nami yökö tipei azufre ra ja̱rka, mai bewak irä, ji bata shäk ka iyina kuna irä tso̱ ska. Jekäi ijewa te ji shka̱l ssëmi ka̱piana tuina sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi. 	 Og djöflinum, sem leiðir þá afvega, var kastað í díkið elds og brennisteins, þar sem bæði dýrið er og falsspámaðurinn. Og þeir munu kvaldir verða dag og nótt um aldir alda.


Je ne ktei waje̱rku̱ak ye, je ne ktei shäk ye yis kolole rä, ñakäi ka Judío kuna wa paktäk ji biketse etkabä wà ji rä iyina si̱ wà. Je rä yis ktä si̱, ka yis ka̱yuä kuna. 	 Til að boða hann er ég skipaður prédikari og postuli, - ég tala sannleika, lýg ekki -, kennari heiðingja í trú og sannleika.


Santiago, Säkeklä irä Säkekewa Jesucristo irä kjanaklä, te ji yue mar ditsei wä däka̱ doce minelemi kju̱awa kju̱awa wa ia̱. Bas ssënopa bäi. 	 Jakob, þjónn Guðs og Drottins Jesú Krists, heilsar þeim tólf kynkvíslum í dreifingunni.


Sä wäkiri te jí yue mar Gayo rikä ia̱, ale yis wa̱ shka̱ta si̱. 	 Öldungurinn heilsar elskuðum Gajusi, sem ég ann í sannleika.


Ata jir yie isheni bas ia̱, bas ssëno täkii. Bas sha̱ mane a̱ni ka duäkwa̱, ata ko̱no ebä ne weikarmiwa̱ rä. 	 En nú hvet ég yður að vera vonglaðir, því enginn yðar mun lífi týna, en skipið mun farast.


Ka irä jiye kuna ta, jishtä Jonás se̱na nima ta̱i ña na ka̱piana tuina däka̱ tres día, je su̱ta ditsä yäbei se̱rmi ishäkä na ka̱piana tuina däka̱ tres día. 	 Jónas var í kviði stórhvelisins þrjá daga og þrjár nætur, og eins mun Mannssonurinn vera þrjá daga og þrjár nætur í skauti jarðar.


Je te chu̱li̱i̱ wa biköle male̱cha̱cha̱wa̱, te isha: “¿Baishe ije ne rä ale David yäbei rä na?” 	 Allt fólkið varð furðu lostið og sagði: "Hann er þó ekki sonur Davíðs?"


Jeska imineju̱ shka̱ble kiäk ekla se̱nak je ke̱i ska ia̱. Jekäi je te ipatkami ika̱ka köchi chewa̱k. 	 Fór hann þá og settist upp hjá manni einum í því landi. Sá sendi hann út á lendur sínar að gæta svína.


Ata el wa, ikuna yis te sa pakteke̱ ji̱a tene shkiri ktei wà ra, ¿jiye yis yolorke̱ ji̱a weikanak na? Ikuna jekäi ra, cruz pake te sa̱ kju̱atkewe̱, je rä tse̱leju̱mi. 	 En hvað mig snertir, bræður, ef ég er enn þá að prédika umskurn, hví er þá enn verið að ofsækja mig? Þá væri hneyksli krossins tekið burt.


Jera ka̱wei yöle irä, jile bata shäk wa wa̱ iyöle irä je wayina e̱ná ra, je ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i wa te isha ijewa ia̱ yinak: —El wa bas wa̱ kte sä täkiwa̱klä tso̱ yinak ra, jera ishö. 	 En eftir upplestur úr lögmálinu og spámönnunum sendu samkundustjórarnir til þeirra og sögðu: "Bræður, ef þér hafið einhver hvatningarorð til fólksins, takið þá til máls."


Ikuna bas yirke̱ yakei Cristo kie ki̱ka, jera bäije bas dä. Ka irä jiye kuna ta, jekäi ne ra Säkeklä wikblu baa si̱ je katke bas ja̱mi rä. 	 Sælir eruð þér, er þér eruð smánaðir vegna nafns Krists, því að andi dýrðarinnar, andi Guðs hvílir þá yfir yður.


Je ne ki̱ka yis el wa yis wa̱ shka̱ta wa, yis je̱r ja̱mi dälänak wa, yis ssëwa̱k a̱naa wa, ñakäi yis ia̱ corona ye wa, bas dikäla, bas chatköwa̱ därërë jekäi ebä Säkekewa ja̱mi. 	 Þess vegna, mínir elskuðu og þráðu bræður, gleði mín og kóróna, standið þá stöðugir í Drottni, þér elskuðu.


Jera fariseo ka̱ju̱ñe ja̱mi wa manele rä Jesús biketsäk jewa ñajaklaka̱ te isha: —Sa kiana ijewa ia̱ tene shkiri wa̱k, ñakäi ijewa pakäk Moisés wa̱ ka̱wei me̱leta̱na je wawa̱k. 	 Þá risu upp nokkrir úr flokki farísea, er trú höfðu tekið, og sögðu: "Þá ber að umskera og bjóða þeim að halda lögmál Móse."


Jera jewa ka pakane iwa̱ yi ije rä je shäkka̱. 	 En hann lagði ríkt á við þá, að þeir gjörðu hann eigi kunnan.


Ñerä je burro yaba detse̱ ijewa wa̱ Jesús wäki̱, je ki̱shuawa̱ ijewa te iwakwa wa̱ shönak je̱k ki̱ wà, je ki̱ ije̱tkaka̱. 	 Síðan færðu þeir Jesú folann og lögðu á hann klæði sín, en hann settist á bak.


Jí ne rä ñashka̱li̱ble rä: Ka irä saje wa te Säkeklä shka̱li̱bla kuna, ata ije ne te saje wa shka̱li̱bla rä, je ki̱ka ite iyaba patkaté sa̱ wa̱ ji yakei wakblele je nui wäshewa̱kwa̱ ye. 	 Þetta er kærleikurinn: Ekki að vér elskuðum Guð, heldur að hann elskaði oss og sendi son sinn til að vera friðþæging fyrir syndir vorar.


Jekäi bas ñawätkewo̱ därërë, kipa mo̱lecha̱wa̱ ji rä iyina si̱ wà kipa mu̱aklä ye, pajielecha̱wa̱ ji wämo wà je̱r bata ki̱tiäklä ye, 	 Standið því gyrtir sannleika um lendar yðar og klæddir brynju réttlætisins


Yie jí yua bas ia̱, bas wäyuäk wa ktei pakäklä. 	 Þetta hef ég skrifað yður um þá, sem eru að leiða yður afvega.


Jekäi chu̱li̱i̱ däke̱ Juan wäki̱ iwa̱ wäoka̱nak ra, ite isheke̱ ijewa ia̱: “¡Tkäbe si̱ yäbeila! ¿Yi te bas je̱r ku̱a Säkeklä kju̱atkämiwa̱ ke̱i däke̱wa̱ je cha̱k rä na? 	 Við mannfjöldann, sem fór út til að skírast af honum, sagði hann: "Þér nöðru kyn, hver kenndi yður að flýja komandi reiði?


Yis wa̱ ji we̱ ba te käi, ba wa̱ sa̱ shka̱l käi, ba chatkäke̱wa̱ käi, ba te ji kja̱nei we̱ käi, ba te ji katable käi je ju̱ñer. Ñakäi ba ji wá̱mika̱ bäi si̱, isäkätä tsa̱ta je ju̱ñer yis wa̱. 	 Ég þekki verkin þín og kærleikann, trúna, þjónustuna og þolgæði þitt og veit, að verk þín hin síðari eru meiri en hin fyrri.


Bas te yis kie Sapaktäk ni, Säkekewa ni. Jera je sha bas te rä bäi, yis dä jekäi ki̱ka. 	 Þér kallið mig meistara og herra, og þér mælið rétt, því það er ég.


Ka irä jiye kuna ta, ba wa̱ yis wikblu ka janakwa̱ sä wikblu bläklä ska. Je wämo kolole ba wa̱ ka janakwa̱ ba wa̱ yaka tjabanakwa̱. 	 Því að ekki munt þú skilja sálu mína eftir í helju og eigi láta þinn heilaga verða rotnun að bráð.


“Ñerä ekla ebä a̱ta̱na iwakei ia̱, je rä iyaba iwa̱ shka̱ta; bata jekje ra ite je patkaté ijewa wäki̱, te isha: ‘Yis yaba je dälätsemiwa̱ ijewa te.’ 	 Einn átti hann eftir enn, elskaðan son. Hann sendi hann síðastan til þeirra og sagði: ,Þeir munu virða son minn.'


Jekäi sa̱ je̱rike su̱akksa̱, je wa̱ ji sherke̱ iwikblu ki̱ ju̱ñer. Ka irä jiye kuna ta, je te sä sikii wa ktei sheke̱ Säkeklä ki̱ ji shena je ja̱mi. 	 En hann, sem hjörtun rannsakar, veit hver er hyggja andans, að hann biður fyrir heilögum eftir vilja Guðs.


Ñerä Jesús dami kja alemana Jericó ska ra, ekla ka wä wajuenak kuna katke ña̱la kjä ja̱mi inaklä kaku kiäk, 	 Svo bar við, er hann nálgaðist Jeríkó, að blindur maður sat þar við veginn og betlaði.


Ata ka iwa̱ iktewa̱ tuläkläka̱ kuna ki̱ka, ma cho̱ tipä kjä ja̱mi biklö ja̱wa̱k. Jera ba te nima kukaka̱ säkätä ra, je kuköwa̱, kjä ji̱atkö; jeska ba te inaklä wäka ku̱emi. Je tso̱ksa̱, cho̱mi ijewa ia̱ yis dä ba irä ñatsa̱tju̱aklä. 	 En til þess vér hneykslum þá ekki, skaltu fara niður að vatni og renna öngli, taktu síðan fyrsta fiskinn, sem þú dregur, opna munn hans og muntu finna pening. Tak hann og greið þeim fyrir mig og þig."


ñakäi: “Je jak ianawa̱ rä iklasku tkenaklä ye, ijolowa̱kcha̱wa̱ ye.” Ijewa klasku tkerke̱, ijewa rä ka kte ssäk kuna ki̱ka. Je ne ye ijewa bitele rä. 	 og: ásteytingarsteini og hrösunarhellu. Þeir steyta sig á honum, af því að þeir óhlýðnast boðskapnum. Það var þeim ætlað.


Je tkaju̱até ite shka̱ja̱ si̱ saje wa ki̱ka, Jesucristo Sa̱tsa̱tkäkksa̱ oloi ja̱mi. 	 Hann úthellti anda sínum yfir oss ríkulega fyrir Jesú Krist, frelsara vorn,


Ka suane kuna ñashka̱li̱ble ska. Ata ñashka̱li̱ble si̱ te su̱ane ju̱eksa̱. Iwa rä sa suarke̱ rä, sä rä buka̱nak ki̱ka. Jekäi yi suanawa̱ ra, ka irä deleksa̱ kuna bäi ñashka̱li̱ble ska. 	 Ótti er ekki í elskunni. Fullkomin elska rekur út óttann. Því að óttinn felur í sér hegningu, en sá sem óttast er ekki fullkominn í elskunni.


Jera iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ ishki̱wa̱k te isha: —¡Säkekewa, Säkekewa! ¡Sa tuar dawa̱ irä! Jekäi ishki̱naka̱ te si̱wa̱ irä tipä tjuäke̱ irä je uña. Jera ñawäsaka iwäkolonawa̱ bitaba. 	 Þeir fóru þá til hans, vöktu hann og sögðu: "Meistari, meistari, vér förumst!" En hann vaknaði og hastaði á vindinn og öldurótið og slotaði þegar og gerði logn.


Ata Sardis ska sa̱ tso̱ elkje, jewa pajiele ka pate̱neka̱ iwa̱ kuna. Jewa shkämi yis da pajiele suruu, ijewa ia̱ jekäi rä o̱nak ki̱ka. 	 En þú átt fáein nöfn í Sardes, sem ekki hafa saurgað klæði sín, og þeir munu ganga með mér í hvítum klæðum, því að þeir eru maklegir.


Ata ji biköle wo̱ rä bäi tsa̱na. 	 En allt fari sómasamlega fram og með reglu.


Jera ite isaka paka ijewa wäukewa̱k tulämi Säkekewa Jesucristo kie ja̱mi. Je ukä ska ijewa te Pedro kuka ji̱a se̱nak elkje ijewa kjäka. 	 Og hann bauð, að þeir skyldu skírðir verða í nafni Jesú Krists. Síðan báðu þeir hann að standa við í nokkra daga.


Jekäi imine te Judío wa ia̱ ishani Jesús ne te ibäiwa̱ni rä. 	 Maðurinn fór og sagði Gyðingum, að Jesús væri sá sem læknaði hann.


Ata iwakei ke̱i ska tso̱ wa je̱r ki̱ iianawa̱ ta̱i. Je ki̱ka ijewa te isaka patkami ije itäki̱ ibata shäk: ‘Ka sá ki̱ ije shene däkwa̱ sá tsa̱ku̱i ye.’ 	 En landar hans hötuðu hann og gerðu sendimann á eftir honum til að segja: ,Vér viljum ekki, að þessi maður verði konungur yfir oss.'


Bas mar da, sa paktö, ishö: Yëwa̱ ka̱jöir gobierno kjäkläwa̱ dewa̱. 	 Farið og prédikið: ,Himnaríki er í nánd.'


Jera ijewa te ikúka: —Iyina si̱ je rä sá yaba, iyina si̱ je ko̱le rä ka wä wajuenak kuna. 	 Foreldrar hans svöruðu: "Við vitum, að þessi maður er sonur okkar og að hann fæddist blindur.


Ata Herodes wa̱ itsa̱kläksa̱ kja ra, je tuinei wà Pedro kapawa̱ guardia wa bol moska mo̱lewa̱ ijewa ja̱mi cadena botäbä wà. Ata guardia wa saka kajali sä wätiäklä jui kjä ska ikjänanak. 	 Nóttina áður en Heródes ætlaði að leiða hann fram svaf Pétur milli tveggja hermanna, bundinn tveim fjötrum, og varðmenn fyrir dyrum úti gættu fangelsisins.


ji wämo ebä wa̱k Cristo Jesús oloi ja̱mi Säkeklä oloi kanakläka̱ ikjeiyinaklä. 	 auðugir að réttlætis ávexti þeim, er fæst fyrir Jesú Krist til dýrðar og lofs Guði.


Ke bas wakwa ebä ji biketsa, ata sa saka ki̱ ji sherke̱ je biketsö ñaebä. 	 Lítið ekki aðeins á eigin hag, heldur einnig annarra.


Je ki̱ yi Jesús rä shena su̱nak pjoo, ata ka iwä deneka̱ isu̱akwa̱ isaka chu̱li̱i̱ sha̱naka, ije rä tsi̱nekla ki̱ka. 	 Langaði hann að sjá, hver Jesús væri, en tókst það ekki fyrir mannfjöldanum, því hann var lítill vexti.


Jera yie ji ssa, jishtä chu̱li̱i̱wa̱ kjoyir ssër käi, jishtä diklä ta̱i bular käi, jishtä tala bular täkii käi, je te ishe: “¡Aleluya! Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa saje wa Kekläí ji biköle tsa̱ta, je te sa patke kate. 	 Þá heyrði ég raddir sem frá miklum mannfjölda og sem nið margra vatna og sem gný frá sterkum þrumum. Þær sögðu: "Hallelúja, Drottinn Guð vor, hinn alvaldi, er konungur orðinn.


ñakäi iwa̱ Säbäkäkksa̱ patkäkläté. Je rä kolole kja Säkeklä wa̱ säkätäba bas ia̱, je ne rä Jesús dä. 	 Þá munu koma endurlífgunartímar frá augliti Drottins, og hann mun senda Krist, sem yður er fyrirhugaður, sem er Jesús.


ijewa te kte kukäk wa ki̱täkiwa̱, iki̱pakta ji biketsäk etkabä maitjä. Ijewa te isha: —Bäi si̱ ra sa kiana weikane ta̱i dälär ssäk, sä kjäkläwa̱ Säkeklä gobiernoí ja̱mi. 	 styrktu lærisveinana og hvöttu þá til að vera staðfastir í trúnni. Þeir sögðu: "Vér verðum að ganga inn í Guðs ríki gegnum margar þrengingar."


Ñerä ijewa ñajiaka̱ ko̱no ja̱rka ra, si̱wa̱ wätkenawa̱. 	 Þeir stigu í bátinn, og þá lægði vindinn.


Ije wa̱ itrigo wäkpäklä kala kja ijula na, iwa̱ ikpäklä ke̱i ska iboroi tuläkläkksa̱, iwa̱ iwä tapawa̱klä ibläklä jui ska. Ata ite iboroi tulemiksa̱ dälänakcha̱wa̱ yökö ka wäita̱nak kuna mik a̱ni ja̱rka.” 	 Hann er með varpskófluna í hendi sér til þess að gjörhreinsa láfa sinn og safna hveitinu í hlöðu sína, en hismið mun hann brenna í óslökkvanda eldi."


—¿Jiye ka je perfume wato̱neju̱mi tresciento denario kjena säkei me̱nak ka jita wa ia̱ rä na? 	 "Hví voru þessi smyrsl ekki seld fyrir þrjú hundruð denara og gefin fátækum?"


“Papá, je me̱le ba wa̱ yis ia̱ wa, sherke̱ yis ki̱ se̱nakña yis da mai yis kätkä ska, je rä ijewa wa̱ yis oloi su̱aklä. Je oloi rä me̱le ba wa̱ yis ia̱. Ka irä jiye kuna ta, ba wa̱ yis shka̱l ka̱jiska ka yörksa̱ba yika. 	 Faðir, ég vil að þeir, sem þú gafst mér, séu hjá mér, þar sem ég er, svo að þeir sjái dýrð mína, sem þú hefur gefið mér, af því að þú elskaðir mig fyrir grundvöllun heims.


Bas ku̱ ji wo̱ tsa̱na biköle se̱naklä bitaba bas da, bikö bas ia̱ io̱r käi. 	 Hafið frið við alla menn að því leyti sem það er unnt og á yðar valdi.


Jekäi bas wa̱ iju̱ñer jishtä yabala pakte iká te käi, sá te bas je̱r täkiwa̱, bas je̱r pabla, 	 Þér vitið, hvernig vér áminntum og hvöttum og grátbændum hvern og einn yðar, eins og faðir börn sín,


a̱ni ka je̱k ssë wà kuna, je̱k jalewa̱ ebä, ñakatabläk je̱r baa wà, ñashka̱li̱blele, 	 Verið í hvívetna lítillátir og hógværir. Verið þolinmóðir, langlyndir og umberið hver annan í kærleika.


Jewa te ka̱ju̱ñe kju̱awa bata sheke̱, ka ka̱wei kuna sa̱ wa̱ je kukäklä iräle, je wawa̱klä iräle, sajewa rä Roma wa ki̱ka. 	 og boða siði, sem oss, rómverskum mönnum, leyfist hvorki að þýðast né fylgja."


Ale ji yakei wakbläk wa wäter tkete je ekla te Jesús weika te isha: —¡Ba ne rä Säbäkäkksa̱ rä ra, ba wakei je̱k tsa̱tköksa̱, ñaebä sá tsa̱tköksa̱! 	 Annar þeirra illvirkja, sem upp voru festir, hæddi hann og sagði: "Ert þú ekki Kristur? Bjargaðu sjálfum þér og okkur!"


Ñaebä kte yile jile bata shäk wa wa̱ rä iyina si̱, je tso̱ sa̱ wa̱. Bas kiana je ssäk tsa̱na, jishtä tsi̱ni oloi ñirka̱ ka̱ tuii shtä ska ma rä ka̱ñinawa̱ kje käi, bekwä bäli deka̱ju̱ bas je̱r ska kje. 	 Enn þá áreiðanlegra er oss því nú hið spámannlega orð. Og það er rétt af yður að gefa gaum að því eins og ljósi, sem skín á myrkum stað, þangað til dagur ljómar og morgunstjarna rennur upp í hjörtum yðar.


Jekjepa ite Canaán ke̱i ska ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa wa däka̱ siete tuawa̱cha̱wa̱, jewa ke̱i ma̱ksa̱ ite ijewa ia̱ däli ukä ye. 	 Hann stökkti burt sjö þjóðum úr Kanaanslandi og gaf þeim land þeirra til eignar.


Je itäki̱ka je busi wa saka dejuluni te isha jela: ‘Säkekewa, Säkekewa, sá kjäyöpa.’ 	 Seinna komu hinar meyjarnar og sögðu: ,Herra, herra, ljúk upp fyrir oss.'


Ñakäi Asia ke̱i wäkiri wa sha̱ Pablo salibä wa te ishaté iia̱: “Dunasi̱ ka ma miwa̱ kuna ijewa tapanaklä jui ska.” 	 Nokkrir höfðingjar skattlandsins, sem voru vinir hans, sendu einnig til hans og báðu hann að hætta sér ekki inn á leikvanginn.


Jekäi yie isu̱a ra, ángel saka ekla daka̱ju̱ ka̱wä däkläka̱ wà, Säkeklä kseka ia̱ sa̱ nia̱klä ta. Je a̱naa täkii ale ángel wa cuatro ia̱ ka̱wei me̱le ka̱jiska irä däyë irä je weikäklä jewa tsa̱ka, 	 Og ég sá annan engil stíga upp í austri. Hann hélt á innsigli lifanda Guðs og hrópaði hárri röddu til englanna fjögurra, sem gefið var vald til að granda jörðinni og hafinu,


Ka irä jiye kuna ta, sa kablä etkabä rä yi rä bakleka̱ sa̱ tsa̱ta ne ktä wà. Jekäi sa kablä etkabä ijuenaklä iyina si̱ irä, je rä ka ji ki̱ sa̱ ñaktewa̱klä kuna ji̱a ki̱ka. 	 Menn sverja eið við þann, sem æðri er, eiðurinn er þeim staðfesting og bindur enda á öll andmæli.


Je ke̱i ebä na oveja kjänanak wa wäñir kajali tuina ioveja kjänanak. 	 En í sömu byggð voru hirðar úti í haga og gættu um nóttina hjarðar sinnar.


Ata yi te ka yis sheka̱ ditsä wäkata ska ra, jera je wakei ka yinakka̱ Säkeklä ángel wa wäkata ska. 	 En þeim sem afneitar mér fyrir mönnum, mun afneitað verða fyrir englum Guðs.


jewa tulemi ite tabeli yaka diawa̱klä yökö wà jui na; jeska rä sa̱ ji̱ami, sä kà wätiämi.” 	 og kasta þeim í eldsofninn. Þar verður grátur og gnístran tanna.


Jera Jesús te ikúka te isha ijewa ia̱: —Bas se̱no tsa̱na ka yi a̱ni wa̱ bas wäyuäkläwa̱. 	 Jesús svaraði þeim: "Varist að láta nokkurn leiða yður í villu.


Säkeklä te ji we̱ rä wämo ki̱ka ije te bas weikäk wa kpemi nui ki̱, 	 Guð er réttlátur, hann endurgeldur þeim þrengingu, sem að yður þrengja.


ñakäi ditsä ia̱ ibata shäk Säkekewa je̱r ssënaklä bäi sa ra, je añoí dewa̱.” 	 og kunngjöra náðarár Drottins.


“Issö, bas ji ja̱ñetsäk wa, bas male̱te̱nopa, bas weikanowa̱pa. Ka irä jiye kuna ta, yis te ji we̱ mar bas tso̱ ji̱a kseka ke̱i sha̱na. Yilé kuna je ji o̱rmi pakäkba bas ia̱, jera ka bas wa̱ ikolonak iyina ye.” 	 Sjáið, þér spottarar, undrist, og verðið að engu, því að verk vinn ég á dögum yðar, verk, sem þér alls ekki munduð trúa, þótt einhver segði yður frá því."


Jeska chu̱li̱i̱ date iwäki̱. Jera ijewa te isha: —Ñera Juan säwäukewa̱k wa̱ ka ji o̱le kju̱awa kuna ijuenaklä ye. Ata jini ije te Jesús ktei sha je biköle rä iyina si̱. 	 Margir komu til hans. Þeir sögðu: "Víst gjörði Jóhannes ekkert tákn, en allt er það satt, sem hann sagði um þennan mann."


Jeska ijewa se̱na ta̱i kte kukäk wa sha̱na. 	 Dvöldust þeir nú alllengi hjá lærisveinunum.


Jekjepa Jesús je̱k tsa̱ju̱ami tipä kjäka iwa̱ dulanak wa ra. Jera chu̱li̱i̱wa̱ dar Galilea ska minemi ira. Ñakäi Judea ska wa, 	 Jesús fór með lærisveinum sínum út að vatninu, og fylgdi mikill fjöldi úr Galíleu og úr Júdeu,


Ñerä ikjanaklä te isha: ‘Säkekewa, ñekja io̱na ba te isha käi, ata ñera ka̱ tso̱ ji̱a.’ 	 Og þjónninn sagði: ,Herra, það er gjört, sem þú bauðst, og enn er rúm.'


¡Issö, ije daju̱ mo̱ ra! Biköle te je su̱emi wäbala wà, itkäkksa̱ wa te isu̱emi ñaebä. Ñakäi sä ditsei wä tso̱ ishäkä ki̱ka wa biköle ji̱ami ije kju̱ei. Jekäi irä. Amén. 	 Sjá, hann kemur í skýjunum og hvert auga mun sjá hann, jafnvel þeir, sem stungu hann, og allar kynkvíslir jarðarinnar munu kveina yfir honum. Vissulega, amen.


Ata Pablo te ijewa ia̱ isha: —Sá rä Roma wa, ata ijewa te sá kpa ditsä wäna ka ktei wabiketsale kuna, jekäi ite sá wätiacha̱wa̱. ¿Ata jir ijewa te sá jetuleke̱ksa̱ni jakika käi na? Ka irä jekäi kuna, iwakwa ne kiana bitäk sá jätuläksa̱ni rä. 	 En Páll sagði við þá: "Þeir hafa opinberlega látið húðstrýkja okkur, rómverska menn, án dóms og laga og varpa í fangelsi, og nú ætla þeir leynilega að hleypa okkur út. Ég held nú síður. Þeir skulu koma sjálfir og leiða okkur út."


Jekäi ji wà yis dä je̱r ko̱le, je ne wà yie bas pakta säkätä rä. Je rä Cristo duawa̱ rä sa̱ wa̱ ji yakei wakblele nui ki̱ka, jiräni kte yöle wa̱ iyile käi; 	 Því það kenndi ég yður fyrst og fremst, sem ég einnig hef meðtekið, að Kristur dó vegna vorra synda samkvæmt ritningunum,


Chu̱li̱i̱ wa dami Jesús da, jera iwämanewa̱té je te isha ijewa ia̱: 	 Mikill fjöldi fólks var honum samferða. Hann sneri sér við og sagði við þá:


Jera Jesús wa̱ dulanak shka̱ta iwa̱ te isha Pedro ia̱: —¡Säkekewa ne irä! Simón Pedro te issa Säkekewa ne irä ni ra, jera ite ipaiklä jiani plaa, irä je̱k payeleju̱mi ki̱ka. Jekäi ije̱tka ja̱wa̱mi diklä ki̱ka. 	 Lærisveinninn, sem Jesús elskaði, segir við Pétur: "Þetta er Drottinn." Þegar Símon Pétur heyrði, að það væri Drottinn, brá hann yfir sig flík - hann var fáklæddur - og stökk út í vatnið.


bas wa̱ ji rä bäi si̱ su̱akläksa̱, bas däkläwa̱ bulee ka nui ta Cristo díaí ska ra, 	 svo að þér getið metið þá hluti rétt, sem máli skipta, og séuð hreinir og ámælislausir til dags Krists,


Silas irä Timoteo irä bitejulu Macedonia ska dejulu Corinto ska, jera Pablo je̱k tsa̱ksa̱ kte wapaktäk ebä. Je te Judío wa ia̱ Jesús ne rä Säbäkäkksa̱ je ktei pakeke̱. 	 Þegar þeir Sílas og Tímóteus komu norðan frá Makedóníu, gaf Páll sig allan að boðun orðsins og vitnaði fyrir Gyðingum, að Jesús væri Kristur.


Jera sá kjajulu Cilicia irä, Panfilia irä wäsaka, däyë wakei ebä ki̱ demijulu Mira ska, je rä Licia jukläyäkäí. 	 Þá sigldum vér yfir hafið undan Kilikíu og Pamfýlíu og komum til Mýru í Lýkíu.


Ka irä maikäi kuna ta, je ke̱i ska ka Juan jierwa̱ba sä wätiäklä ska. 	 Þá var ekki enn búið að varpa Jóhannesi í fangelsi.


Ata ikuna chichö wa manele rä yabala ta iräle, mikö wata iräle ra, säkätä jewa ne kiana dulanak iwakwa ju ska tso̱ wa ia̱ ji bäi wa̱k rä, ñakäi iká wa tsa̱tkäk nui ki̱ rä, je käi ne rä baa si̱ Säkeklä wäna rä ki̱ka. 	 En ef einhver ekkja á börn eða barnabörn, þá læri þau fyrst og fremst að sýna rækt eigin heimili og endurgjalda foreldrum sínum, því að það er þóknanlegt fyrir augliti Guðs.


Ata sá dewa̱ yabala dulunala käi bas sha̱na. Jishtä yabala a̱mi wa te tsu me̱ iyabala ia̱ käi, 	 Nei, vér vorum mildir yðar á meðal, eins og móðir, sem hlúir að börnum sínum.


Jekjepa Jesús te ijewa ia̱ isha: —Kje sä te ishe ra, bas sha̱ ekla kuna salibä ta je wäki̱ ije kuna minak tuina ka̱ sha̱sha̱ ishäk iia̱: ‘Salibä, pan peitö 'sia̱ mañatäbä. 	 Og hann sagði við þá: "Nú á einhver yðar vin og fer til hans um miðnætti og segir við hann: ,Vinur, lánaðu mér þrjú brauð,


ije te sa̱ tsa̱tkaksa̱. Ka je rä sa wakwa te ji wá̱ wämo ki̱ka kuna, ata ije rä je̱r bäi shäk ki̱ka, sa̱ ko̱nani spa̱na sa pasuka̱naju̱mi oloi ja̱mi, ñakäi Wikblu Sikina te sa̱ spa̱na tewa̱ oloi ja̱mi. 	 þá frelsaði hann oss, ekki vegna réttlætisverkanna, sem vér höfðum unnið, heldur samkvæmt miskunn sinni í þeirri laug, þar sem vér endurfæðumst og heilagur andi gjörir oss nýja.


Juan wätenawa̱ itä ska, Jesús deju̱ni Galilea ska. Je te sa pakta Säkeklä ktei baa wà, 	 Þegar Jóhannes hafði verið tekinn höndum, kom Jesús til Galíleu og prédikaði fagnaðarerindi Guðs


Ñaebä chui wa te jile we̱ Templo naka sábado wà, je wà ka iwa̱ sábado dälätsane, jeiräta ka irä nuita, ¿ka je rä wayile kuna bas wa̱ ka̱wei ki̱ka na? 	 Eða hafið þér ekki lesið í lögmálinu, að prestar vanhelga hvíldardaginn í musterinu á hvíldardögum, og eru þó án saka?


Jeska ijewa te kte baa bata sha. 	 Þar héldu þeir áfram að flytja fagnaðarerindið.


Je ne ki̱ka el wa, bas chatköwa̱ därërë, sá wa̱ bas dulale kte wà käi äyë wà käi je kuköwa̱ därërë. 	 Bræður, standið því stöðugir og haldið fast við þær kenningar, er vér höfum flutt yður munnlega eða með bréfi.


Jekäi ija̱nawa̱ i̱ski̱ka, te kte ssa, te ishe iia̱: —Saulo, Saulo, ¿jiye ba te yis yuleke̱ weikanak rä na? 	 Hann féll til jarðar og heyrði rödd segja við sig: "Sál, Sál, hví ofsækir þú mig?"


Jera etäbä kicha be tsa̱ku̱i wa̱ imineka̱tse̱ ka̱tsä kaleka̱ ka̱sha̱a̱ si̱ bata ki̱ka. Jeska ite ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa ke̱i biköle irä, ji baa tso̱ iska biköle irä kjasha iia̱. 	 Enn tekur djöfullinn hann með sér upp á ofurhátt fjall, sýnir honum öll ríki heims og dýrð þeirra


Ata ijewa wätka isu̱ak ra, je jak rä buleleju̱mi e̱ná; jera je jak rä ta̱iwa̱. 	 En þegar þær líta upp, sjá þær, að steininum hafði verið velt frá, en hann var mjög stór.


Jera ko̱no dami kja tipä kjä ska ra ka̱mii, je tie rami itjuaka̱ yölí te, si̱wa̱ te ijewa patke kate shäbeka ki̱ka. 	 En báturinn var þegar kominn langt frá landi og lá undir áföllum, því að vindur var á móti.


Jera je ke̱i wà iwa̱ dulanak wa chu̱li̱i̱ te ijawa̱ta̱na ka shkene ji̱a ira. 	 Upp úr þessu hurfu margir af lærisveinum hans frá og voru ekki framar með honum.


Je ki̱ka sa̱ ku̱ je ke̱i kjewo̱ ka levadura mikle ta, ji we̱ wäsi̱wa, ji we̱ yakei, ka je levaduraí ta. Ata sa̱ ku̱ ike̱i kjewo̱ pan ka levadura ta wà. Je rä se̱ne je̱rike bulee wà, kte yina si̱ wà. 	 Höldum því hátíð, ekki með gömlu súrdeigi né með súrdeigi illsku og vonsku, heldur með ósýrðum brauðum hreinleikans og sannleikans.


Ñakäi ite ijewa ia̱ isha: —Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱: Bas te ka̱jöir su̱emi kjä bukleju̱mi, ñakäi Säkeklä ángel wa marka̱, darwa̱ ditsä yäbei bata ki̱, je su̱emi bas te. 	 Og hann segir við hann: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér munuð sjá himininn opinn og engla Guðs stíga upp og stíga niður yfir Mannssoninn."


Je ji̱a kaldu Jesús shäbe kja̱ne iklä säkätä ja̱mi. Je iwä riä wà ite ije klä nu̱we̱ke̱, je pjowe̱ke̱ni ite itsa̱ku̱ kä wà, te ikläka iwä jalassëke̱, je ki̱ ite perfume tkeke̱. 	 nam staðar að baki honum til fóta hans grátandi, tók að væta fætur hans með tárum sínum, þerraði þá með höfuðhári sínu, kyssti þá og smurði með smyrslunum.


Jekäi je día skami ijewa te ibiketsaksa̱ Jesús ktäkwa̱. 	 Upp frá þeim degi voru þeir ráðnir í að taka hann af lífi.


Jeska ite iki̱sha ji̱a: “Ijewa ji yakei wakblele, ijewa ji o̱le ka ka̱wei ja̱mi kuna, jeska ka yis je̱r ja̱nak ji̱a a̱ni.” 	 Síðan segir hann: Ég mun aldrei framar minnast synda þeirra eða lögmálsbrota.


Ñerä ijewa ka̱kia e̱ná ra, jera iwäbuka̱naka̱ ta̱i itapar tso̱ ska. Jera ijewa biköle pshiwa̱ Wikblu Sikina te. Jekäi ijewa te Säkeklä ktä wapakta ka suale ta kuna. 	 Þegar þeir höfðu beðist fyrir, hrærðist staðurinn, þar sem þeir voru saman komnir, og þeir fylltust allir heilögum anda og töluðu orð Guðs af djörfung.


Juan te isha ijewa biköle ia̱: “Yis te bas wäukewe̱ke̱ diklä wà; jeiräta ekla daju̱ ji̱a oloi ta yis tsa̱ta. Jekäi ka yis dä bäi si̱ kuna isandalia wämu̱aklä wäyäkksa̱bä jibä. Ije te bas wäukewe̱mi Wikblu Sikina wà, ñakäi yökö wà. 	 En Jóhannes svaraði öllum og sagði: "Ég skíri yður með vatni, en sá kemur, sem mér er máttugri, og er ég ekki verður að leysa skóþveng hans. Hann mun skíra yður með heilögum anda og eldi.


jera iminejulu jukläyäkä tsi̱ne saka ska. 	 Mannssonurinn er ekki kominn til að tortíma mannslífum, heldur til að frelsa."] Og þeir fóru í annað þorp.


Jera ijewa te ichaka kjayile jula wà iká ia̱, jiräni ite ikieke̱ rä käi. 	 Bentu þeir þá föður hans, að hann léti þá vita, hvað sveinninn skyldi heita.


Ata ite si̱wa̱ täkii su̱a ra, isuanawa̱, ñakäi iwä itäbinami, jera ia̱na te isha: —¡Säkekewa, yis tsa̱tköksa̱pa! 	 En sem hann sá rokið, varð hann hræddur og tók að sökkva. Þá kallaði hann: "Herra, bjarga þú mér!"


Jera ijewa te isha iia̱: —Ka̱ mo̱ sá ia̱, ba oloi kanaka̱ ra sá ñajäkläkläwa̱, ekla bä jula wämo kja̱ne, ekla bä jula shule kja̱ne. 	 Þeir svöruðu: "Veit okkur, að við fáum að sitja þér við hlið í dýrð þinni, annar til hægri handar þér og hinn til vinstri."


Jekäi Säkeklä kabla Abraham ia̱ ra, ikabla etkabä iwakei ktä wà, je rä ka isaka kuna bakleka̱ ije tsa̱ta ikabläklä je ktä wà ki̱ka. 	 Þegar Guð gaf Abraham fyrirheitið, þá "sór hann við sjálfan sig," þar sem hann hafði við engan æðri að sverja, og sagði:


Jekäi ite sa pakte rami, Judea ke̱i ska ñapaktäklä jui etkä etkä na. 	 Og hann prédikaði í samkundunum í Júdeu.


César Tiberio deka̱ quince año sa̱ tsa̱ku̱i ye ra, jera Poncio Pilato tso̱ kja patkele Judea ska ka̱ wäkiri ye, ata Herodes dä Galilea ke̱i tsa̱ku̱i, ñakäi itsi̱se̱k Felipe rä Iturea ke̱i irä Traconite ke̱i irä je tsa̱ku̱i, ata Lisanias dä Abilinia ke̱i tsa̱ku̱i. 	 Á fimmtánda stjórnarári Tíberíusar keisara, þegar Pontíus Pílatus var landstjóri í Júdeu, en Heródes fjórðungsstjóri í Galíleu, Filippus bróðir hans í Ítúreu og Trakónítishéraði og Lýsanías í Abílene,


Matat dä Leví yaba, Leví rä Simeón yaba, Simeón rä Judá yaba, Judá rä José yaba, José rä Jonán yaba, Jonán rä Eliaquim yaba, 	 sonar Símeons, sonar Júda, sonar Jósefs, sonar Jónams, sonar Eljakíms,


Yi te yis dokoitsawa̱ ra, je te yis Ká dokoitsawa̱ ñaebä. 	 Sá sem hatar mig, hatar og föður minn.


Jekäi kjanaklä ka se̱nak iblui ju na jekjeye, ata blu yaba se̱rmi iju na jekjeye. 	 En þrællinn dvelst ekki um aldur í húsinu, sonurinn dvelst þar um aldur og ævi.


Jekäi bulirishtä ra je guardia wa tsa̱ku̱i ssëna iju̱ñete ji si̱ kju̱ei Judío wa te ikjatiawa̱ rä käi. Je ki̱ka ite iwäyaksa̱, te chui tsa̱ku̱i wa irä Sanedrín wa biköle irä paka ñatapawa̱kwa̱. Jera ite Pablo tsa̱ksa̱, tsa̱mi ijewa wäki̱. 	 Daginn eftir vildi hann ganga úr skugga um, fyrir hvað Gyðingar kærðu hann, lét leysa hann og bauð, að æðstu prestarnir og allt ráðið kæmi saman. Síðan kom hann ofan með Pál og leiddi hann fram fyrir þá.


ñakäi sá wetsanakläksa̱ ditsä sälwii yakei shtä wa yika. Iwa rä biköle rä ka ji biketsäk etkabä kuna ki̱ka. 	 og að vér mættum frelsast frá spilltum og vondum mönnum. Því að ekki er trúin allra.


Ata yis ju̱akksa̱ je wakei kalmeña yis da mesa ska. 	 En sjá, hönd þess, er mig svíkur, er á borðinu hjá mér.


Jewa te isheke̱ ka̱tsä ia̱, jak ker ia̱: “Bas minoka̱ sá ki̱ka, sá blöpa ale je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ je wä yika, ñakäi Oveja Yaba kju̱atkawa̱ yika. 	 Og þeir segja við fjöllin og hamrana: "Hrynjið yfir oss og felið oss fyrir ásjónu hans, sem í hásætinu situr, og fyrir reiði lambsins;


Ñera, bas wakwa ne rä sá äyëí rä, yöle sá je̱r ska rä. Je rä su̱le, wayile ditsä biköle wa̱. 	 Þér eruð vort bréf, ritað á hjörtu vor, þekkt og lesið af öllum mönnum.


Ite isaka pakani ijewa ia̱ jile she ja̱mi: “Ka̱jöir gobiernoí rä jishtä levadura kukewa̱ alaklä te je wà ite harina mableleksa̱ mañatkä wätueka̱, je te je yaka kalabe papu̱we̱ka̱ käi.” 	 Aðra dæmisögu sagði hann þeim: "Líkt er himnaríki súrdeigi, er kona tók og fól í þrem mælum mjöls, uns það sýrðist allt."


¿Yi ba rä je te kju̱awa kjanaklä wabiketseksa̱ rä na? Ata iblui ne wa̱ iju̱ñer ikjanaklä kiar iräle kai iräle. Ata je kiarmi bäi Säkekewa rä täkili ta itsa̱tkäk idäkläwa̱ bäi ki̱ka. 	 Hver ert þú, sem dæmir annars þjón? Hann stendur og fellur herra sínum. Og hann mun standa, því að megnugur er Drottinn þess að láta hann standa.


Yis je̱r ssëna baa sajewa Säkekewaí Cristo Jesús ale yis täkiwa̱k ra. Ka irä jiye kuna ta, ije te yis biketsa chatkelewa̱ bäi, je ki̱ka ite yis tkawa̱ ikja̱nei wa̱k ye. 	 Ég þakka honum, sem mig styrkan gjörði, Kristi Jesú, Drottni vorum, fyrir það að hann sýndi mér það traust að fela mér þjónustu,


Ba te jewa kuka ka̱ tsa̱ku̱i wa ye, chui wa ye saje wa Kekläí ia̱; jekäi ijewa te ishäkä ki̱ka wa patkemi.” 	 Og þú gjörðir þá, Guði vorum til handa, að konungsríki og prestum. Og þeir munu ríkja á jörðunni.


Bas däwo̱pani je̱r ta, jishtä ikiana o̱nak bäi käi. Ke ji yakei wakbla ji̱a. Ka irä jiye kuna ta, bas manele rä ka delewa̱ kuna Säkeklä ja̱mi. Je sheke̱ yis te rä bas äinaklä. 	 Vaknið fyrir alvöru og syndgið ekki. Nokkrir hafa enga þekkingu á Guði. Yður til blygðunar segi ég það.


Watalé itu̱nami ba yika berbena bala ta rä, je rä idäkläwa̱ni ba ia̱ jekjeye, 	 Vísast hefur hann þess vegna orðið viðskila við þig um stundarsakir, að þú síðan skyldir fá að halda honum eilíflega,


Je alaklä su̱a ba te je ne rä ale jukläyäkä palei ta ta̱i, sa̱ tsa̱ku̱i wa tso̱ ishäkä ki̱ka wa patkäk rä.” 	 Og konan, sem þú sást, er borgin mikla, sem heldur ríki yfir konungum jarðarinnar."


busi ekla ka se̱le kuna wäki̱, je kie rä María. Ije rä kablele e̱ná je̱k jula kukäkwa̱ jäiyi ekla kie José ra; je rä David yäbei ekla. 	 til meyjar, er var föstnuð manni, sem Jósef hét, af ætt Davíðs, en mærin hét María.


Ka yis wa̱ iju̱ñer ije ne irä, ata Säkeklä yis patkäk sä wäukewa̱k diklä na je wa̱ iyile yis ia̱: “Yi ja̱mi ba te isu̱e Säkeklä Wikblu dawa̱ju̱ se̱nak iki̱ka ra, je ne rä sä wäukewa̱k Wikblu Sikina wà rä.” 	 Sjálfur þekkti ég hann ekki, en sá er sendi mig að skíra með vatni, sagði mér: ,Sá sem þú sérð andann koma yfir og nema staðar á, hann er sá sem skírir með heilögum anda.'


Jesús te jekäi isha te Judío wa kju̱atkewa̱ka̱ ñara. Jekäi ijewa te isha ñaia̱: —¿Maikäi ije te iwakei yaka me̱mi sa̱ ia̱ kata̱nak rä na? 	 Nú deildu Gyðingar sín á milli og sögðu: "Hvernig getur þessi maður gefið oss hold sitt að eta?"


Ka irä maikäi kuna ta, Juan deju̱ wa̱ ka ji ñane, ji yane, ata je yirke̱ rä: ‘Ije rä kololewa̱ be wa̱’ ni. 	 Jóhannes kom, át hvorki né drakk, og menn segja: ,Hann hefur illan anda.'


Jekäi Jacob mineju̱ Egipto ska. Jeska ije irä saje wa kalí wa irä duacha̱wa̱. 	 og Jakob fór suður til Egyptalands. Þar andaðist hann og feður vorir.


Wë ditsä patkö iminaklä sa pája̱mi ka̱ tso̱ shtä ska, jukläyäkä tsi̱dala shtä ska, jile tju̱ak iwakwa wa̱ ñanak. 	 Lát þá fara, að þeir geti náð til býla og þorpa hér í kring og keypt sér eitthvað til matar."


Ata jira yis maju̱ Jerusalén, sä sikii wa ki̱ma̱k jile wà. 	 En nú fer ég á leið til Jerúsalem til að flytja hinum heilögu hjálp.


Ata ije te ikúka te isha: —Iyöle katke rä: ‘Ka pan ebä oloi ja̱mi sa̱ se̱r dä kuna, ata kte biköle däkksa̱ Säkeklä kjä na je ne oloi ja̱mi sa̱ se̱r dä.’ 	 Jesús svaraði: "Ritað er: ,Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði, heldur á hverju því orði, sem fram gengur af Guðs munni.'"


Ñera mikté bas dä tsi bas kianawa̱ sa paktäk ye, jeiräta bas sher ji̱a pauta̱nakni yilé wa̱ Säkeklä wa̱ ji yile je ñak säkätä wà. Bas ianacha̱wa̱ ki̱ rä tsu ne sherke̱, ka ji ñanak därërë shtä kuna. 	 Þó að þér tímans vegna ættuð að vera kennarar, þá hafið þér þess enn á ný þörf, að einhver kenni yður undirstöðuatriði Guðs orða. Svo er komið fyrir yður, að þér hafið þörf á mjólk, en ekki fastri fæðu.


Jekäi ka̱wei kja rä sä kjänanak ye Cristo dewa̱ kje, Cristo oloi ja̱mi sa wabiketsäkläksa̱ wämo ye sa te ji biketse etkabä ki̱ka. 	 Þannig hefur lögmálið orðið tyftari vor, þangað til Kristur kom, til þess að vér réttlættumst af trú.


Jera kajali jeska wa te isha iia̱: —¿Ba te chui wa tsa̱ku̱i kolole Säkeklä wa̱ she yakei na? 	 Þeir, sem hjá stóðu sögðu: "Smánar þú æðsta prest Guðs?"


Jera ijewa dejuluni te ji jalanak ja̱ma̱a̱ shtä yula saka saka irä perfume irä. Ata ijewa je̱racha̱wa̱ sábado wà jishtä sa pakale ji wa̱k rä ja̱mi. 	 Þær sneru aftur og bjuggu ilmjurtir og smyrsl. Hvíldardaginn héldu þær kyrru fyrir samkvæmt boðorðinu.


¡Säli ijewa rä! Ka irä jiye kuna ta, ijewa minemi Caín itäri wà; ijewa ñatulaksa̱ sa̱ je̱r ma̱k Balaam käi, to̱ne bata ki̱ka; ijewa weikanacha̱wa̱ Coré je̱kaka̱ kju̱atkäk ra, sä weikalecha̱wa̱ käi. 	 Vei þeim, því að þeir hafa gengið á vegi Kains og hrapað í villu Bíleams fyrir ávinnings sakir og tortímst í þverúð Kóra.


Ata ite iwakei oloi jawa̱ta̱na, je̱k kukawa̱ kjanaklä käi, je̱k iawa̱wa̱ ditsä ye, kolonawa̱ ditsä käi, 	 Hann svipti sig öllu, tók á sig þjóns mynd og varð mönnum líkur.


Jekäi bas te jile kia yis ia̱ yis kie ja̱mi ra, yie je we̱mi. 	 Ef þér biðjið mig einhvers í mínu nafni, mun ég gjöra það.


Je ukä ska Jesús je̱kaka̱ mineksa̱ju̱ ñapaktäklä jui ska, minewa̱ju̱ Simón ju na. Jeska Simón yak kalme wäkalewa̱ oloowa̱, jekäi ijewa te Jesús payula je kju̱ei. 	 Úr samkundunni fór hann í hús Símonar. En tengdamóðir Símonar var altekin sótthita, og báðu þeir hann að hjálpa henni.


Jekäi ka ijewa wa̱ iwächakewa̱klei ji̱a. 	 En þeir þorðu ekki framar að spyrja hann neins.


Ji bena wá̱ yis te käi, je wà yis te ikjasha bas ia̱ shka̱ble jekäi ne wà sa kiana ka jita wa tsa̱tkäk rä. Je rä sa̱ je̱r ja̱naklä jini Säkekewa Jesús wakei wa̱ iyile ska: ‘Bäi si̱ ra ji me̱ ne rä, ji kuke tsa̱ta rä.’ ” 	 Í öllu sýndi ég yður, að með því að vinna þannig ber oss að annast óstyrka og minnast orða Drottins Jesú, að hann sjálfur sagði: ,Sælla er að gefa en þiggja.'"


Jera Jesús te isha iia̱: —Ba espada patköwa̱ni ikjuä na. Ka irä maikäi kuna ta, biköle espada sikäkksa̱ wa rä kota̱nakcha̱wa̱ espada wà. 	 Jesús sagði við hann: "Slíðra sverð þitt! Allir, sem sverði bregða, munu fyrir sverði falla.


Ata ka irä sä däwa̱ bäi Säkeklä ia̱ rä ñanak ki̱ka kuna. Jekäi ka sä rä ja̱lewa̱ kuna ka sa̱ wa̱ ji ñane ki̱ka, ñaebä ka sä rä bakleka̱ kuna sä te ji ña ki̱ka. 	 En matur mun ekki gjöra oss þóknanlega Guði. Hvorki missum vér neins, þótt vér etum það ekki, né ávinnum vér neitt, þótt vér etum.


Jekäi bulirishtä ra Pablo kjawa̱ju̱ña sá ra Jacobo su̱ak. Jeska ñatapawa̱k wa wäkiri wa biköle tapanawa̱. 	 Næsta dag gekk Páll með oss til Jakobs, og allir öldungarnir komu þangað.


Ñakäi ijewa minemi jile ma̱kka̱ jishtä Säkekewa ka̱wei te ishe käi: tórtola botkä, etka jäyiri etka alaki, je iräle namala yabala botkä iräle, je rä me̱nakka̱ iwäna. 	 og til að færa fórn eins og segir í lögmáli Drottins, "tvær turtildúfur eða tvær ungar dúfur."


Ñerä ijewa te itsa̱té Jesús wäki̱, je ki̱shuawa̱ ijewa te iwakwa wa̱ shönak je̱k ki̱ wà, kjepa ijewa te Jesús paka je̱tkäkka̱ iki̱. 	 og fóru síðan með hann til Jesú. Þeir lögðu klæði sín á folann og settu Jesú á bak.


Jera ite ikúka te isha ijewa ia̱: —¿Jini Moisés wa̱ bas pakaleta̱na iwa̱k rä? 	 Hann svaraði þeim: "Hvað hefur Móse boðið yður?"


“Je ke̱i wà yi kaldu ju tsi̱bata yöle shpatke ki̱ ra, ke je bitawa̱ni iwa̱ jile tso̱ ju na tsa̱kksa̱. Yi kaldu shka̱bläklä ska ra, ke ibitani shäbeka. 	 Sá sem þann dag er á þaki uppi og á muni sína í húsinu, fari ekki ofan að sækja þá. Og sá sem er á akri, skal ekki heldur hverfa aftur.


Tapanak Antioquía ska jile bata shäk wa irä sa paktäk wa irä tso̱. Jewa sha̱ rä Bernabé irä, Simón kinak Dolona ni irä, Lucio cirene wa irä, Manaén ale kibile Herodes ka̱ bala pa̱le cuatro je eyaka tsa̱ku̱i ra ñara irä, Saulo irä. 	 Í söfnuðinum í Antíokkíu voru spámenn og kennarar. Þar voru þeir Barnabas, Símeon, nefndur Níger, Lúkíus frá Kýrene, Manaen, samfóstri Heródesar fjórðungsstjóra, og Sál.


Jera Jesús te ikúka: —Ba rä Israel wa paktäk, ata ¿ka ba wa̱ je ju̱ñer na? 	 Jesús svaraði honum: "Þú ert lærifaðir í Ísrael og veist ekki þetta?


Saje wa Säkekewaí Jesucristo Keklä iKá, Sa Ká je̱r bäi shäk, Säkeklä sa̱ je̱r pabläk ji biköle ska, je kjeiyinopa. 	 Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists, faðir miskunnsemdanna og Guð allrar huggunar,


Iwa rä sa wakwa käi sa kiana sä ji kirii tsa̱kmi rä. 	 því að sérhver mun verða að bera sína byrði.


Jekäi ije̱k jiaka̱ ko̱no na, dateksa̱ni jíkata, deju̱ ni iwakei jukläyäkäí ska. 	 Þá sté Jesús í bát og hélt yfir um og kom til borgar sinnar.


Ka ba te säkekewa shtä uñe kuna täkili wà, ata iparuö tsa̱na, jishtä sa ká wa ia̱ ji she käi, ñaebä dulaklei wa ia̱ ji shö jishtä sä el wa ia̱ ji she käi. 	 Ávíta þú ekki aldraðan mann harðlega, heldur áminn hann sem föður, yngri menn sem bræður,


Jera ñawäsaka ije̱kaka̱ ijewa wäna, te ije̱katashuäklä kukawa̱, mineju̱ni ijuka. Je te Säkeklä kjeishe rami ña̱la wà kte baa wà. 	 Jafnskjótt stóð hann upp frammi fyrir þeim, tók það, sem hann hafði legið á, fór heim til sín og lofaði Guð.


shka̱ble ta̱i sha̱na, chichane jaree sha̱na, wäñine ta̱i sha̱na, bäli irä je̱r ba ne irä ssë sha̱na, ka ji ña̱le kuna sha̱na, ka̱ tse̱e̱ irä ka pajiele kuna irä sha̱na. 	 Ég hef stritað og erfiðað, átt margar svefnlausar nætur, verið hungraður og þyrstur og iðulega fastað, og ég hef verið kaldur og klæðlaus.


Je su̱a Simón Pedro te ra, ije̱tkawa̱ wakte Jesús klä kicha ja̱mi, jera ite isha iia̱: —¡Säkekewa, ma je̱k sikö yis yika, yis dä ji yakei wakbläk ki̱ka! 	 Þegar Símon Pétur sá þetta, féll hann fyrir kné Jesú og sagði: "Far þú frá mér, herra, því að ég er syndugur maður."


Jera je ssäk wa biköle male̱cha̱cha̱wa̱ oveja kjänanak wa te isha te. 	 Og allir, sem heyrðu, undruðust það, er hirðarnir sögðu þeim.


Jera jile biköle yöleksa̱ tso̱ ka̱jöir irä, ishäkä ki̱ irä, ishäkä niki̱ka irä, däyë ki̱ irä, ñakäi ji biköle tso̱ jeska irä, jewa ktä ssa yie te ishe: “¡Ale je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ka irä, Oveja Yaba irä, jewa ia̱ kjeiyine irä, dälätsane irä, oloi kaneka̱ irä, ka̱wei ta sa patkäk irä je rä däkksa̱, sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi.” 	 Og allt skapað, sem er á himni og jörðu og undir jörðunni og á hafinu, allt sem í þeim er, heyrði ég segja: Honum, sem í hásætinu situr, og lambinu, sé lofgjörðin og heiðurinn, dýrðin og krafturinn um aldir alda.


Ata Juan ssëna iwätkewa̱k te isha ia̱: —Yis ki̱ ba ne shena yis wäukewa̱k rä; ¿maikäi je bite yis wäki̱ rä na? 	 Jóhannes vildi varna honum þess og sagði: "Mér er þörf að skírast af þér, og þú kemur til mín!"


Jera yie kte saka ssani ka̱jöir ska, je te ishe: “Bas yis cha wa ñatso̱ksa̱ ije ska, ije te ji yakei wakbleke̱ ka wa̱kläña kuna bas wa̱, ñakäi ije ki̱ka sa tuawa̱kläwa̱ ja̱rke̱ka̱, je sha̱ ka ja̱nakläka̱ kuna bas ki̱ka. 	 Og ég heyrði aðra rödd af himni, sem sagði: "Gangið út, mitt fólk, út úr henni, svo að þér eigið engan hlut í syndum hennar og hreppið ekki plágur hennar.


Ñakäi bas te yis ktei shemi. Ka irä jiye kuna ta, bas kja yis da säkätä ska bite rä jira kje ki̱ka. 	 Þér skuluð einnig vitni bera, því þér hafið verið með mér frá upphafi.


Ka irä jiye kuna ta, saje wa Säkekewaí Jesucristo je̱r bäi sha ju̱ñer bas wa̱. Ije rä blu, ata bas shka̱l iwa̱ ki̱ka ije̱k iawa̱wa̱ ka ji ta, je rä bas däkläwa̱ blu wa ye, ije̱k iawa̱wa̱ ka jita oloi ja̱mi. 	 Þér þekkið náð Drottins vors Jesú Krists. Hann gjörðist fátækur yðar vegna, þótt ríkur væri, til þess að þér auðguðust af fátækt hans.


Ka irä jiye kuna ta, yis wa̱ iju̱ñer kukjunabä ra jí yis ju wäjienak rä janakwa̱ta̱na yis wa̱, jishtä saje wa Säkekewaí Jesucristo wa̱ yis je̱r ko̱le käi. 	 Ég veit, að þess mun skammt að bíða, að tjaldbúð minni verði svipt. Það hefur Drottinn vor Jesús Kristur birt mér.


Sá te je yue kate bas ia̱, je rä sá ssënaklä a̱naawa̱ si̱. 	 Þetta skrifum vér til þess að fögnuður vor verði fullkominn.