Sa̱tsa̱ku̱i Agripa, je ikablele ki̱ssënak sá ditsei wä doce wa wa̱, je däkläksa̱ sá ia̱ ki̱ka sá te ikja̱nei we̱ke̱ tkenawa̱ tuina, ka̱piana. Je ki̱ssë ebä ki̱ka Judío wa te yis kjatie kate rä, 	 og vorar tólf kynkvíslir vona að öðlast með því að dýrka Guð án afláts nótt sem dag. Fyrir þessa von er ég nú ákærður, konungur, og það af Gyðingum.


“Etäbä kicha yie isheni bas ia̱, bas bol ñaje̱rku̱a ka̱jiska jile kiäk ji kieke̱ ite käi, jera yis Ká ale se̱nak ka̱jöir te je we̱mi ijewa ia̱. 	 Enn segi ég yður: Hverja þá bæn, sem tveir yðar verða einhuga um á jörðu, mun faðir minn á himnum veita þeim.


Säkeklä kju̱atkawa̱ ji ka bäi kuna, ji ka wämo kuna je wakbläk wa biköle ra, je kjayinaté ka̱jöir ska, jewa te ji ka wämo wà ji rä iyina si̱ wätkewe̱ke̱ ki̱ka. 	 Reiði Guðs opinberast af himni yfir öllu guðleysi og rangsleitni þeirra manna, er kefja sannleikann með rangsleitni,


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä te ji me̱ irä ite sä kie irä, je rä ka tse̱nakju̱mi kuna mik a̱ni. 	 Guð iðrar ekki náðargjafa sinna og köllunar.


Jera ite ñajäklelewa̱ tso̱ ipája̱mi shkiritkeksa̱ wa su̱a, jekäi ite isha: —¡Isu̱o! Jí wa ne rä yis a̱mi, yis el wa rä. 	 Og hann leit á þá, er kringum hann sátu, og segir: "Hér er móðir mín og bræður mínir!


Semana día säkätä sa̱ñireebä ra, ijewa minejulu sa̱ nu̱l bläklä ska, jewa wa̱ ji jalanak ja̱ma̱a̱ shtä yolole iwa̱ saka saka je shkä. 	 En í afturelding fyrsta dag vikunnar komu þær til grafarinnar með ilmsmyrslin, sem þær höfðu búið.


Je ka̱wei wa̱ sä rä weikalewa̱, je yika Cristo te sa bakaksa̱, ije̱k iawawa̱ weikalewa̱ saje wa ki̱ je wà, jishtä iyöle katke käi: “Bena yi rä tkeleka̱ kal ja̱mi je rä weikalewa̱.” 	 Kristur keypti oss undan bölvun lögmálsins með því að verða bölvun fyrir oss, því að ritað er: "Bölvaður er hver sá, sem á tré hangir."


Yie ba wetsemiksa̱ Judío wa yika, ka Judío kuna wa yika, jewa ne ska jira yie ba patke mar dä, 	 Ég mun frelsa þig frá lýðnum og frá heiðingjunum, og til þeirra sendi ég þig


Bas te she sä el wa tso̱ Laodicea ska wa ia̱ irä Ninfas ia̱ irä tapanak ije ju ska wa irä ia̱ sá te ijewa chakami ni. 	 Berið kveðju bræðrunum í Laódíkeu. Einnig Nýmfu og söfnuðinum sem kemur saman í húsi hennar.


Ka irä jiye kuna ta, saje wa kekläí rä yökö ji däläwa̱kwa̱ itjä. 	 Því að vor Guð er eyðandi eldur.


¡Wekte je ke̱i wà alaklä wa tso̱ kjä ye wa rä, ñakäi tsu ma̱ke̱ ji̱a wa rä! Ka irä jiye kuna ta, sä weikarmi ka̱jiska e̱e̱na si̱, ñakäi Säkeklä kju̱atkämiwa̱ jí sa̱ tso̱ wa ra. 	 Vei þeim, sem þungaðar eru, og þeim sem börn hafa á brjósti á þeim dögum, því að mikil neyð mun þá verða í landinu og reiði yfir lýð þessum.


Ka bas wa̱ ibiketsane saje wa ia̱ ra bäi si̱ rä eklabä me duäwa̱ sajewa biköle säkei ye, ka saje ditsei wä kalabe tuanakläwa̱ ye. 	 og hugsið ekkert um það, að yður er betra, að einn maður deyi fyrir lýðinn, en að öll þjóðin tortímist."


Chatkäkwa̱ del ji wa̱k bäi, ikjeiyinaklä ioloi kanakläka̱, ñakäi ka iduäkläwa̱, jewa ia̱ se̱ne jekjeye me̱rmi. 	 Þeim eilíft líf, sem með staðfestu í góðu verki leita vegsemdar, heiðurs og ódauðleika,


Yis wa̱ bas biköle shka̱l sä rä Cristo Jesús ja̱mi ki̱ka. Amén. 	 Kærleikur minn er með öllum yður í Kristi Jesú.


Ata je Sa̱tsa̱ku̱i te ikúkemi te ishemi: ‘Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, bas te ji wá̱ jí yis saka wa manele emana si̱ ia̱ ra, jera je rä yis ne ia̱ bas te je wá̱.’ 	 Konungurinn mun þá svara þeim: ,Sannlega segi ég yður, það allt, sem þér gjörðuð einum minna minnstu bræðra, það hafið þér gjört mér.'


Je sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ska ka̱wä ju̱rke̱té, ka̱ bularke̱té, tala bularke̱té. Je sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä wäja̱mi tsi̱ni wäkaleka̱ oloo tso̱ siete, jewa ne rä Säkeklä wikblu siete wa rä. 	 Út frá hásætinu gengu eldingar, dunur og þrumur, og sjö eldblys brunnu frammi fyrir hásætinu. Það eru þeir sjö andar Guðs.


Jera, ¿me ka̱biketsäk wa re na? ¿Me ka̱wei wà ñayöle wa re na? ¿Me jí ke̱i ska ji tso̱ pakäk wa re na? ¿Ka irä Säkeklä te ka̱jiska ka̱biketse iawa̱wa̱ ka wata ye na? 	 Hvar er vitringur? Hvar fræðimaður? Hvar orðkappi þessarar aldar? Hefur Guð ekki gjört speki heimsins að heimsku?


Jera ite ijewa kúka te isha: —Ata ñe bas, ¿jiye bas te Säkeklä wa̱ sa pakale ji wa̱k je weikawa̱ bas wakwa wädular ebä kju̱ei rä na? 	 Hann svaraði þeim: "Hvers vegna brjótið þér sjálfir boðorð Guðs sakir erfikenningar yðar?


Ka irä jiye kuna ta, ijewa käi wa te ka Cristo saje wa Säkekewaí kja̱nei we̱ si̱ kuna, ata iwakwa ñabäli ebä kja̱nei we̱ke̱ ite rä. Jekäi ijewa ktäke̱ baa, sä kjeisheke̱ ite ta̱i, je wà ite ka je̱r ta wa wäyueke̱. 	 Því að slíkir menn þjóna ekki Drottni vorum Kristi, heldur eigin maga, og með blíðmælum og fagurgala blekkja þeir hjörtu hrekklausra manna.


Ke sa̱ ku̱ Cristo wätji̱wa̱k jishtä ijewa sha̱ manele te iwätji̱wa̱ käi, je bata ki̱ka ijewa tuawa̱cha̱wa̱ tkäbe te. 	 Freistum ekki heldur Drottins, eins og nokkrir þeirra freistuðu hans, þeir biðu bana af höggormum.


Ka irä jiye kuna ta, Demas te yis jawa̱ta̱na, ije wäbatsa jí ke̱i ska ji tso̱ wà ki̱ka. Jekäi imineju̱ Tesalónica ska; Crescente mineju̱ Galacia ska; Tito mineju̱ Dalmacia ska. 	 því að Demas hefur yfirgefið mig vegna þess að hann elskaði þennan heim. Hann er farinn til Þessaloníku. Kreskes er farinn til Galatíu og Títus til Dalmatíu.


Ikjawa̱ju̱ Säkeklä ju na, te pan tso̱ me̱leka̱ je ñacha̱wa̱. Ata ka ka̱ kuna ije irä, ira shkäk wa irä ia̱ je ñaklä, ata je ñe rä chui wa ebä te. 	 Hann fór inn í Guðs hús, og þeir átu skoðunarbrauðin, sem hvorki hann né menn hans og engir nema prestarnir máttu eta.


Sá se̱na ta̱i ka yakle kuna. Je ki̱ka Pablo je̱k duaka̱ ijewa sha̱na te isha: —Bas dikäla, bas ku̱ yis ktä ssöpa ra, ka sä bitenejulu Creta ska, jera ka sä weikar kate kuna, ñakäi ka däli weikanewa̱. 	 Nú höfðu menn lengi einskis matar neytt. Þá stóð Páll upp meðal þeirra og mælti: "Góðir menn, þér hefðuð átt að hlíta mínu ráði og leggja ekki út frá Krít. Þá hefðuð þér komist hjá hrakningum þessum og tjóni.


Ñashka̱li̱ble rä mik a̱ni ka e̱nakwa̱ kuna. Ata Säkeklä wa̱ ji tso̱ yinak bata she, je e̱rmiwa̱. Sä ktä kte kju̱awa wà, je wätkermiwa̱. Ji ju̱ñe je e̱rmiwa̱ ñaebä. 	 Kærleikurinn fellur aldrei úr gildi. En spádómsgáfur, þær munu líða undir lok, og tungur, þær munu þagna, og þekking, hún mun líða undir lok.


Mika̱ je te äyë kukawa̱ ra, je kseka wa cuatro irä, je säkekewa veinticuatro wa irä ñatulawa̱ wakte Oveja Yaba wäja̱mi. Jewa rä arpa ta, taza oro shtä ta ekla ekla, pshilecha̱wa̱ ji dälänak jalar ta ja̱ma̱a̱ wà; je ne rä sä sikii wa ka̱kiäke̱ rä. 	 Þegar það hafði tekið við henni, féllu verurnar fjórar og öldungarnir tuttugu og fjórir niður frammi fyrir lambinu. Þeir höfðu hver um sig hörpu og gullskálar, fullar af reykelsi, það eru bænir hinna heilögu.


Ñerä alaklä ekla ka̱ se̱newa̱k yakei se̱nak je jukläyäkä na, je te iju̱ña Jesús kalme yäkäk je fariseo ju ska ra, jera iwa̱ perfume detse̱ jui ta yöle alabastro wà. 	 En kona ein í bænum, sem var bersyndug, varð þess vís, að hann sat að borði í húsi faríseans. Kom hún þá með alabastursbuðk með smyrslum,


Jera ijula tkacha̱ iwa̱ dulanak wa kja̱ne te isha: —¡Isu̱o! Jí wa ne rä yis a̱mi rä, yis el wa rä. 	 Og hann rétti út höndina yfir lærisveina sína og sagði: "Hér er móðir mín og bræður mínir.


Je ne te ji yile Säkeklä wa̱, ji yile Jesucristo wa̱ isu̱ak ye, ji su̱a ite biköle käi, je she iyina si̱ irä. 	 sem bar vitni um orð Guðs og vitnisburð Jesú Krists, um allt það er hann sá.


Jekäi Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä sher ji̱a seis día ra, Jesús demiju̱ Betania ska mai Lázaro katke ska. Ije ne rä ale shki̱leka̱ni Jesús wa̱ dulecha̱wa̱ wa sha̱na rä. 	 Sex dögum fyrir páska kom Jesús til Betaníu, þar sem Lasarus var, sá er hann vakti frá dauðum.


Yis patkäkté ki̱ isherke̱ rä jikäi: Yi me̱le ije wa̱ yis ia̱, ka jewa mane a̱ni weikanakläwa̱ kuna yis ukä ja̱mi, ata sa̱ ke̱i bata jekje ra yis wa̱ ijewa shki̱wa̱kläka̱ni kseka. 	 En sá er vilji þess, sem sendi mig, að ég glati engu af öllu því, sem hann hefur gefið mér, heldur reisi það upp á efsta degi.


Yabala rikäla, yie jí yueke̱ bas ia̱, je rä bas wa̱ ji yakei wakblele rä jalewa̱ bitaba ije kie kju̱ei ki̱ka. 	 Ég rita yður, börnin mín, af því að syndir yðar eru yður fyrirgefnar fyrir sakir nafns hans.


Yis wa̱ ji tso̱ yönak ji̱a ta̱i ba ia̱, ata ka yis ssër ta je yuäk ba ia̱ tinta wà lápiz wà. 	 Ég hef margt að rita þér, en vil ekki rita þér með bleki og penna.


Je se̱r dä sa̱ nu̱l bläklä ska. Yi a̱ni ia̱ ka imo̱r, cadena wà ji wà a̱ni. 	 Hann hafðist við í gröfunum, og enginn gat lengur bundið hann, ekki einu sinni með hlekkjum.


Säkätä ra je katke rä Säkeklä ra. 	 Hann var í upphafi hjá Guði.


je te Pablo ktä ssë kalme. Je wanana Pablo te jaree, ite isu̱a ra je te ji biketsa etkabä wà tsi ibäirka̱ni. 	 Maður þessi heyrði á mál Páls, en Páll horfði á hann og sá, að hann hafði trú til þess að verða heill,


Jewa te ishe rami: “¡Bäije Sa̱ tsa̱ku̱i daju̱ Säkekewa kie ja̱mi rä! ¡Ka̱jöir ska wa ssënopa baa! ¡Iwakei oloitsanopa ka̱sha̱a̱ si̱ ska!” 	 og segja: "Blessaður sé sá sem kemur, konungurinn, í nafni Drottins. Friður á himni og dýrð í upphæðum!"


Sä ktä tso̱ ta̱i saka saka ka̱biköle ska, ata mane a̱ni ka kuna ka wata käi. 	 Hversu margar tegundir tungumála, sem kunna að vera til í heiminum, ekkert þeirra er þó málleysa.


Ekla bakle patkele Säkeklä wa̱, je kie rä Juan. 	 Maður kom fram, sendur af Guði. Hann hét Jóhannes.


Je ne ki̱ka ije rä sa kablele ñaia̱ Säkeklä ra spa̱na ktei shäk a̱miki̱ jiki̱. Je rä sä kile wa wa̱ Säkeklä kablele däli ukä jekjeye ma̱k je kukäkläwa̱. Cristo duawa̱ wà ijewa bakanaksa̱ sa kablele ñaia̱ säkätä je ja̱mi ijewa dami ji̱a ra ishirile, je nui yika. 	 Þess vegna er hann meðalgangari nýs sáttmála. Hann dó og bætti að fullu fyrir afbrotin undir fyrri sáttmálanum, til þess að hinir kölluðu mættu öðlast hina eilífu arfleifð, sem heitið var.


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe ba ia̱, ma ji̱a dulaklei ra, ba je̱k pajiäke̱ ma mike̱ maka ba shkakle käi; ata mika̱ bä dewa̱ säkibii ra, jera ba jula ji̱atkämi jekjepa kju̱awa te ba pajiemi ba tse̱mi mai ka bä shkakle ska. 	 Sannlega, sannlega segi ég þér: Þegar þú varst ungur, bjóstu þig sjálfur og fórst hvert sem þú vildir, en þegar þú ert orðinn gamall, munt þú rétta út hendurnar, og annar býr þig og leiðir þig þangað sem þú vilt ekki."


Je ne ki̱ka ji we̱ ka̱jiska ja̱mi ktöwa̱ bas ku̱ bas yaka wäjienaklä ska, ka̱wakblewe̱ käi, ji rä shi̱ana käi, tärene käi, ji yakei ebä sherke̱ sa̱ ki̱ käi, ji ki̱tker sa̱ ja̱mi käi. Je rä jile kekläí me̱i kja̱nei we̱ ebä. 	 Deyðið því hið jarðneska í fari yðar: Hórdóm, saurlifnað, losta, vonda fýsn og ágirnd, sem ekki er annað en skurðgoðadýrkun.


“Isu̱o, jí ne rä yis kjanaklä, yis wa̱ kolole rä, jí ne rä yis wa̱ shka̱ta, yis ssëwa̱k a̱naa rä. Yis wikblu tkämiwa̱ ije ja̱mi, jekäi ije te ka̱ biköle ska wa ia̱ ji we̱ bulee bata shemi. 	 Sjá þjón minn, sem ég hef útvalið, minn elskaða, sem sál mín hefur þóknun á. Ég mun láta anda minn koma yfir hann, og hann mun boða þjóðunum rétt.


Je wa̱ äyë tsi̱ne kjä yeleju̱mi kala ijula na. Je klä wämo tkawa̱ däyë ki̱ka, iklä shule tkawa̱ ishäkä ki̱ka. 	 Hann hafði í hendi sér litla bók opna. Hægra fæti stóð hann á hafinu, en vinstra fæti á jörðinni.


Sa te ishe sä rä delewa̱ etka yebä ije ra, ata sa dami rä ka̱tuil na ra, je rä sa̱ ka̱yuä, je rä ka sa̱ wa̱ ji rä iyina si̱ wao̱ne. 	 Ef vér segjum: "Vér höfum samfélag við hann," og göngum þó í myrkrinu, þá ljúgum vér og iðkum ekki sannleikann.


Bulirishtä ra je chu̱li̱i̱wa̱ dele Jerusalén ska ike̱i kjewa̱k jewa te iju̱ña Jesús daju̱. 	 Sá mikli mannfjöldi, sem kominn var til hátíðarinnar, frétti degi síðar, að Jesús væri að koma til Jerúsalem.


Ata yis te sa el wa patkami, je rä ka je sá ña ssäke̱ bas wà däkläksa̱ kuna ka wata käi, ata je rä bas wa̱ inaklä yuläklä kja, jishtä yie bas pake dami käi. 	 En bræðurna hef ég sent, til þess að hrós vort um yður skyldi ekki reynast fánýtt í þessu efni og til þess að þér, eins og ég sagði, mættuð vera reiðubúnir.


Ñerä ekla karalewa̱ detse̱ ditsä wa̱ je̱k katashuäklä ja̱rka. Jera ijewa kiana itsa̱kmiwa̱ bäklenakwa̱ Jesús wäja̱mi. 	 Komu þá menn með lama mann í rekkju og reyndu að bera hann inn og leggja hann fyrir framan Jesú.


Iwa̱ dulanak wa te je ssa ra, ijewa ñatulacha̱wa̱ wakte, isuanacha̱wa̱ e̱e̱na. 	 Þegar lærisveinarnir heyrðu þetta, féllu þeir fram á ásjónur sínar og hræddust mjög.


Etaba kicha Jesús te sa pakte kaldu Templo ska, ñakäi ite kte baa bata she kate. Ñerä chui tsa̱ku̱i wa irä, ñayöle ka̱wei wà wa irä, sä wäkiri wa irä jewa demijulu Jesús wäki̱. 	 Svo bar við einn dag, er hann var að kenna lýðnum í helgidóminum og flutti fagnaðarerindið, að æðstu prestarnir og fræðimennirnir ásamt öldungunum gengu til hans


Ka irä jiye kuna ta, je ka̱wei yile wa̱ ka ji parunepa bulee, ata ji bäi si̱ ki̱ssënak sa̱ wa̱ kjawa̱, je ne wà sa̱ ñasikäke̱wa̱ Säkeklä ja̱mi rä. 	 Lögmálið gjörði ekkert fullkomið. En jafnframt er leidd inn betri von. Fyrir hana nálgumst vér Guð.


Je su̱ta ite pi tula je ju wäjienak ki̱ka, ñakäi ji biköle tso̱ jeska ikja̱nei wa̱klä je ki̱ka. 	 Sömuleiðis stökkti hann blóðinu á tjaldbúðina og öll áhöldin við helgiþjónustuna.


Mika̱ sábado dewa̱ ra, ije te sa paktami ñapaktäklä jui ska. Jera chu̱li̱i̱ te ije ktä ssa ra, jewa male̱cha̱cha̱wa̱ je te, ki̱ka ijewa te isha: —¿Mai je te jekäi ji tsa̱ rä na? ¿Je rä mane shtä je̱rike me̱na iia̱ rä na? ¿Je rä ji täkili ta o̱na ijula wa rä na? 	 Þegar hvíldardagur var kominn, tók hann að kenna í samkundunni, og þeir mörgu, sem á hlýddu, undruðust stórum. Þeir sögðu: "Hvaðan kemur honum þetta? Hver er sú speki, sem honum er gefin, og þau kraftaverk, sem gjörast fyrir hendur hans?


Ka irä jiye kuna ta, ditsä yäbei de rä ji shelewa̱, yuläkksa̱, tsa̱tkäkksa̱. 	 Því að Mannssonurinn er kominn að leita að hinu týnda og frelsa það."


Jekäi bas ñadulawa̱wa̱ sá irä Säkekewa irä mabläk. Bas te kte kuka weikane ta̱i sha̱na ssële a̱naa Wikblu Sikina oloi ja̱mi. 	 Og þér hafið gjörst eftirbreytendur vorir og Drottins, er þér tókuð á móti orðinu með fögnuði heilags anda, þrátt fyrir mikla þrengingu.


Ata ijewa kukä kjäshtacha̱wa̱ iyika. Jera ijewa kjoyina ta̱i minaka̱ iki̱. 	 Þá æptu þeir hástöfum, héldu fyrir eyrun og réðust að honum, allir sem einn maður.


“Je ne ki̱ka bas se̱no je̱r ki̱i̱, ka bas wa̱ ijuñer mane horaí wà bas blui däju̱ni rä ki̱ka. 	 Vakið því, þér vitið eigi, hvaða dag Drottinn yðar kemur.


Jekäi bas te sá tsa̱tke kate ka̱kie wà. Je rä chu̱li̱i̱ wa̱ Säkeklä kjeishäklä sá ki̱ka, ije̱r bäi sha sá ia̱ chu̱li̱i̱ wa ka̱kia oloi ja̱mi ki̱ka. 	 Til þess getið þér og hjálpað með því að biðja fyrir oss. Þá munu margir þakka þá náðargjöf, sem oss er veitt að fyrirbæn margra.


Ikjawa̱ju̱ Säkeklä ju na, te pan tso̱ me̱leka̱ je kukacha̱wa̱, ñawa̱ ite, ma ite shkäk ira wa ia̱. Ata ka ka̱ kuna je ñaklä, ata je ñe rä chui wa ebä te. 	 Hann fór inn í Guðs hús, tók skoðunarbrauðin og át og gaf mönnum sínum, en þau má enginn eta nema prestarnir einir."


Je ne ki̱ka ke bä äina saje wa Säkekewaí ktei shäk, ñakäi yis ije kju̱ei wätenak je ki̱ka. Ata bäi si̱ ra weikane katablöña yis da Säkeklä täkili oloi ja̱mi kte baa bata ki̱ka. 	 Fyrirverð þig því ekki fyrir vitnisburðinn um Drottin vorn, né fyrir mig, bandingja hans, heldur skalt þú með mér illt þola vegna fagnaðarerindisins, svo sem Guð gefur máttinn til.


Ata bä wäbala rä ka bäi kuna ra, jera ba wakei kalabe rä wätuinakwa̱. Jekäi ka̱ oloi tso̱ ma ja̱mi rä wätuilewa̱ ra, jera je rä wätuilewa̱ e̱e̱na si̱. 	 En sé auga þitt spillt, verður allur líkami þinn dimmur. Ef nú ljósið í þér er myrkur, hvílíkt verður þá myrkrið.


Ata ka yis wa̱ ba weikäklä issäk jaree ki̱ka yis te ba ia̱ ka̱kieke̱ ba rä je̱r bäi ki̱ka ba wa̱ sá ktä ssäklä berbena. 	 En svo að ég tefji þig sem minnst, bið ég, að þú af mildi þinni viljir heyra oss litla hríð.


Ijewa dejuluni ju ska ra iwa̱ dulanak wa te je ktei chakani iia̱. 	 Þegar lærisveinarnir voru komnir inn, spurðu þeir hann aftur um þetta.


Je ne ki̱ka ka sá tjuäkcha̱wa̱. Sá pa ki̱ka sá e̱r dami, jeiräta sá ja̱rka sá spa̱na terke̱ni buliri buliri. 	 Fyrir því látum vér ekki hugfallast. Jafnvel þótt vor ytri maður hrörni, þá endurnýjast dag frá degi vor innri maður.


Jera je je̱k ku̱wa̱wa̱ Jesús je̱r bata ja̱mi, te ichaka iia̱: —Säkekewa, ¿yibä irä na? 	 Hann laut þá að Jesú og spurði: "Herra, hver er það?"


Jera Templo juitä ki̱ ju yöle jarbe kie Salomón ni, je niki̱ka Jesús shkä kaldu. 	 Jesús gekk um í súlnagöngum Salómons í helgidóminum.


Jekäi ijewa te jäyuk kä tia, je wäkseka iminejulumi iña̱le̱i tsa̱k. Jewa te ikjeisha a̱le täkii: “¡Hosana! Bäije ale daju̱ Säkekewa kie ja̱mi rä, ale Israel wa tsa̱ku̱i rä.” 	 Þeir tóku þá pálmagreinar, fóru út á móti honum og hrópuðu: "Hósanna! Blessaður sé sá, sem kemur, í nafni Drottins, konungur Ísraels!"


Je ki̱ka bas ku̱ iju̱ñopa, jí sa̱ tsa̱tkeke̱ksa̱ Säkeklä te je ktei patkena ka Judío kuna wa ia̱. Jekäi ijewa te je ssëmi. 	 Nú skuluð þér vita, að þetta hjálpræði Guðs hefur verið sent heiðingjunum, og þeir munu hlusta."


Jewa ssëwa̱cha̱wa̱ iyaka te ra, ijewa te trigo tulami däyë na ko̱no jaboktenaklä. 	 Þá er þeir höfðu etið sig metta, léttu þeir á skipinu með því að kasta kornfarminum í sjóinn.


Jera Jesús jula tkawa̱ ija̱mi te isha: —Yis ki̱ ishena; bä bäinoni yëë. Jera ñawäsaka lepra tse̱naju̱mi ija̱mi. 	 Jesús rétti út höndina, snart hann og mælti: "Ég vil, verð þú hreinn!" Jafnskjótt hvarf af honum líkþráin.


Ata Sa̱tsa̱tkäk, ale Wikblu Sikina patkenak ji̱a Sa Ká wa̱ yis kie ja̱mi, je te bas je̱r ku̱emi ji biköle wà, ñaebä ite bas je̱r ja̱we̱mini ji biköle yile yis wa̱ bas ia̱ jeska.” 	 En hjálparinn, andinn heilagi, sem faðirinn mun senda í mínu nafni, mun kenna yður allt og minna yður á allt það, sem ég hef sagt yður.


Jekäi Jesús te sa pakte kate Templo ska ra, ite ijewa chaka te isha: —¿Jiye ñayöle ka̱wei wà wa te ishe Säbäkäkksa̱ rä David yäbei ni rä na? 	 Þegar Jesús var að kenna í helgidóminum, sagði hann: "Hvernig geta fræðimennirnir sagt, að Kristur sé sonur Davíðs?


Je ki̱ka sá te wekte sheke̱ Säkeklä ia̱ ka jalewa̱ ta. Ka irä jiye kuna ta, sá te Säkeklä ktä bata sha je ssa je kuka bas te ra, ka bas wa̱ ikolone ditsä ktä käi kuna, ata je kiawa̱ bas te jishtä Säkeklä ktä käi. Iyina si̱ ra je rä jekäi. Je kte ne te ji we̱ke̱ bas ji biketsäk etkabä wà sha̱na rä. 	 Og þess vegna þökkum vér líka Guði án afláts, því að þegar þér veittuð viðtöku því orði Guðs, sem vér boðuðum, þá tókuð þér ekki við því sem manna orði, heldur sem Guðs orði, - eins og það í sannleika er. Og það sýnir kraft sinn í yður, sem trúið.


Ata sä te ishe ka sa̱ wa̱ ji yakei kuna ni ra, je rä sa wakei je̱k wäyuä, ñakäi ka sa̱ ja̱mi ji rä iyina si̱ kuna. 	 Ef vér segjum: "Vér höfum ekki synd," þá svíkjum vér sjálfa oss og sannleikurinn er ekki í oss.


Ñakäi jewa te je ekla bäileni kaldu klä ki̱ ijewa ra je su̱a ra, jini a̱ni ka ijewa wa̱ ishäklei ji̱a. 	 Og er þeir sáu manninn, sem læknaður hafði verið, standa hjá þeim, máttu þeir ekki í móti mæla.


Jera yäkäk wa rä cinco mil kjena jäiyi wa ebä, ka alaklä wa irä yabala irä jerä shtao̱leña kuna. 	 En þeir, sem neytt höfðu, voru um fimm þúsund karlmenn, auk kvenna og barna.


Alaklä wa chichö wa si̱ shtä wa tsa̱tkö. 	 Heiðra ekkjur, sem í raun og veru eru ekkjur.


Jekäi ji rä wikblu iá rä ka isäkätä kuna, ata ji rä ditsä iá, je ne kjepa ji rä wikblu iá rä. 	 En hið andlega kemur ekki fyrst, heldur hið jarðneska, því næst hið andlega.


Je ki̱ka jishtä bas te Cristo Jesús kuka Säkekewa ye käi ra, jekäi bas shkö ije ja̱mi, 	 Þér hafið tekið á móti Kristi, Drottni Jesú. Lifið því í honum.


Jera ije te ju ja̱r ta̱i yöle ietkä ki̱ka kjashemi bas ia̱, ja̱r bäile e̱ná. Jeska bas te ji äliwe̱ba. 	 Hann mun þá sýna ykkur loftsal mikinn, búinn hægindum. Hafið þar viðbúnað."


Bas wakwa je̱k biketsöksa̱, bas wa̱ isu̱aklä bas dä ji biketsäk etkabä iräle kai iräle. Bas wakwa je̱k mablö. Ata ¿ka bas wakwa je̱k ju̱ñer na? ¿Ka bas wa̱ iju̱ñer Cristo ne katke bas ja̱rka rä na? ¡Ata ka irä jekäi kuna ra, ka bas dä deleksa̱ kuna bäi! 	 Reynið yður sjálfa, hvort þér eruð í trúnni, prófið yður sjálfa. Gjörið þér yður ekki grein fyrir, að Jesús Kristur er í yður? Það skyldi vera, að þér stæðust ekki prófið.


Jishtä yis kjana ba ra mika̱ yis mineju̱mi Macedonia ska ra, jekäi wë ma a̱ta̱na ji̱a Éfeso ska, je rä ka ba wa̱ manele pakäklä kuna sä paktäk ji kju̱awa wà, 	 Þegar ég var á förum til Makedóníu, hvatti ég þig að halda kyrru fyrir í Efesus. Þú áttir að bjóða sumum mönnum að fara ekki með annarlegar kenningar


Jekäi bas se̱no je̱r ki̱i̱ ditsä yika. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te bas tulemiksa̱ sä ktei wabiketsäkksa̱ wa ia̱, ñakäi ijewa te bas kpemi iñapaktäklä jui shtä ska. 	 Varið yður á mönnunum. Þeir munu draga yður fyrir dómstóla og húðstrýkja yður í samkundum sínum.


Ñaebä bas wa̱ iju̱ñer ka yis wa̱ ji sherke̱ yinak kianak bas ki̱ wätkenewa̱ a̱ni, bas paktäk bena wäkata ska, ju etkä ju etkä ska je a̱ni ka yine yis wa̱ ka yie je she ni. 	 Þér vitið, að ég dró ekkert undan, sem yður mátti að gagni verða, heldur boðaði yður það og kenndi opinberlega og í heimahúsum


Jekäi jeska Pablo se̱na ji̱a ta̱i. Je ukä ska ije̱k bata shata̱na sä el wa ia̱. Jera jeska iju̱naté ko̱no ki̱ däkju̱ Siria. Jera ije ra Priscila irä Aquila irä biterña. Jera Cencrea ska itsa̱ku̱ kä sikaju̱mi. Je rä ikablele Säkeklä ia̱ ke̱i deka̱ e̱ná ki̱ka. 	 Páll var þar enn um kyrrt allmarga daga, kvaddi síðan bræðurna og sigldi til Sýrlands og með honum Priskilla og Akvílas. Lét hann áður skera hár sitt í Kenkreu, því að heit hafði hvílt á honum.


Ata ji sha ite ijewa ia̱ rä, je ia̱ ka ijewa je̱r ko̱ne. 	 En þau skildu ekki það er hann talaði við þau.


Ka irä maikäi kuna ta, bas wa̱ ji yile, jewa bas dä wetsanakksa̱ iräle; bas wa̱ ji yile, jewa bas ki̱ nui rä ja̱nakka̱ iräle.” 	 Því af orðum þínum muntu sýknaður, og af orðum þínum muntu sakfelldur verða."


Ata Jesús biketsäk ka Judío kuna wa, jewa ia̱ sa̱ wa̱ äyë yöle rä jini sa̱ wa̱ ibiketsaleksa̱ käi. Je rä ijewa ñabutsä tuläklämi ji rä me̱leka̱ jile kekläí me̱i wäja̱mi irä, jile pi irä, jile kuli sikleka̱ irä, ka̱wakblewe̱ irä je yika. 	 En um heiðingja, sem trú hafa tekið, höfum vér gefið út bréf og ályktað, að þeir skuli varast kjöt fórnað skurðgoðum, blóð, kjöt af köfnuðum dýrum og saurlifnað."


Ñerä Templo kjänanak wa patkelemi Jesús kukäkwa̱ wa dejuluni chui tsa̱ku̱i wa irä fariseo wa irä jewa wäki̱ni. Jera jewa te ichaka je Templo kjänanak wa ia̱: —¿Jiye ka bas te itse̱te rä na? 	 Nú komu þjónarnir til æðstu prestanna og faríseanna, sem sögðu við þá: "Hvers vegna komuð þér ekki með hann?"


Säkeklä je̱r bäi shäke̱ iwakei dälätsäk wa ia̱, ñakäi ijewa batala jewa batala ia̱ maitjä. 	 Miskunn hans við þá, er óttast hann, varir frá kyni til kyns.


Jera ijewa te ka̱ pjoi tula itsa̱ku̱ ki̱ka, ikjoyina, iji̱á, ije̱r iana jela te ishe: “¡Wekte, wekte jukläyäkä bäi si̱ rä. Jeska ko̱no ta däyë ki̱ka wa biköle ñabluwa̱ka̱ ije ji tso̱ wà. Ata una hora bala na ebä iweikanawa̱ itjä!” 	 Og þeir jusu mold yfir höfuð sér og hrópuðu grátandi og harmandi: "Vei, vei, borgin mikla, sem allir þeir, er skip eiga á sjónum, auðguðust á vegna auðæfa hennar. Á einni stundu var hún í eyði lögð."


Jeiräta el wa, sá te bas pake Säkekewa Jesucristo kie ja̱mi: Bas ñabutsö tulöksa̱ biköle sa el wa ka ji wa̱k kuna shtä yika, ka se̱nak kuna sá te bas dulawa̱ ja̱mi je shtä wa yika. 	 En vér bjóðum yður, bræður, í nafni Drottins vors Jesú Krists, að þér sneiðið hjá hverjum þeim bróður, er lifir óreglulega og ekki eftir þeirri kenningu, sem þeir hafa numið af oss.


Je ke̱i wà ka̱tuir dawa̱ ra, ite isha ijewa ia̱: —Sä shkäksa̱ tipä a̱mikata. 	 Að kvöldi sama dags sagði hann við þá: "Förum yfir um!"


Jera ite Nazaret jawa̱ta̱na, demiju̱ se̱ná Capernaúm. Je jukläyäkä rä tipä kjä ja̱mi, Zabulón wa irä Neftalí wa irä jewa ke̱i ki̱. 	 Hann fór frá Nasaret og settist að í Kapernaum við vatnið í byggðum Sebúlons og Naftalí.


Jekäi ikjaksa̱julu demi Gadara wa ke̱i ki̱; je rä Galilea wäsaka. 	 Þeir tóku land í byggð Gerasena, sem er gegnt Galíleu.


ñakäi ijewa biköle te rä ñanak wikblu iá ebä ne ña, 	 Allir neyttu hinnar sömu andlegu fæðu


Jera fariseo wa te je su̱a ra, ijewa te iwa̱ dulanak wa ia̱ ichaka: —¿Jiye bas paktäk yäkäke̱ inaklä bäkäk wa ra ji yakei wakbläk wa ra rä na? 	 Þegar farísear sáu það, sögðu þeir við lærisveina hans: "Hvers vegna etur meistari yðar með tollheimtumönnum og bersyndugum?"


Er dä Josué yaba, Josué rä Eliezer yaba, Eliezer dä Jorim yaba, Jorim rä Matat yaba, 	 sonar Jesú, sonar Elíesers, sonar Jóríms, sonar Mattats, sonar Leví,


Je su̱ta sa̱ e̱r dawa̱ ke̱i ska ra io̱rmi rä: ángel wa bitämi te sa yakeila wa bala butsemiksa̱ sä wämo wa yika, 	 Svo mun verða, þegar veröld endar: Englarnir munu fara til, skilja vonda menn frá réttlátum


Ji biköle e̱nakläwa̱ ke̱i dewa̱ kja, je ki̱ka bas se̱no je̱rki̱i̱ biketsalee, bas ka̱kiäklä. 	 En endir allra hluta er í nánd. Verið því gætnir og algáðir til bæna.


Jeiräta Jesús palei ju̱ñenamika̱ jöikwä ta ki̱ta si̱. Je ne ki̱ka chu̱li̱i̱wa̱ däke̱ iktä ssäk irä, ijewa duäke̱ bäiwa̱klä iwa̱ irä. 	 En fregnin um hann breiddist út því meir, og menn komu hópum saman til að hlýða á hann og læknast af meinum sínum.


Jera ñawäsaka je yaba je̱kaka̱ shkamini. Jera je rä doce año. Je te ijewa male̱cha̱cha̱wa̱ e̱e̱na si̱. 	 Jafnskjótt reis stúlkan upp og fór að ganga um, en hún var tólf ára. Og menn urðu frá sér numdir af undrun.


Damasco ska kte kukäk ekla kie Ananías ni je ia̱ ji kjayile na Säkekewa te isha: —¡Ananías! Jera ite ikúka: —¿Ji irä Säkekewa? 	 Í Damaskus var lærisveinn nokkur, sem hét Ananías. Við hann sagði Drottinn í sýn: "Ananías." Hann svaraði: "Hér er ég, Drottinn."


Ikuna ji ka wa̱kle yie je ebä we̱ke̱ yis te ra, je wà ijuena yis te je ka̱wei biketsa je rä bulee ni. 	 En ef ég nú gjöri einmitt það, sem ég vil ekki, þá er ég samþykkur lögmálinu, að það sé gott.


Jekäi ikuna alaklä manele Jesús biketsäk rä yështä ta chichö wa ra, je kiana ijewa tsa̱tkäk, ka je ja̱wa̱kka̱ tapanak wa ki̱ka. Je rä ijewa wa̱ chichö si̱ wa tsa̱tkäklä bäi. 	 Ef trúuð kona á fyrir ekkjum að sjá, skal hún sjá fyrir þeim, og eigi hafi söfnuðurinn þyngsli af, til þess að hann geti veitt hjálpina þeim, sem ekkjur eru og einstæðar.


sälwi su̱nak weikanak jishtä yis ki̱ idewa̱ Antioquía ska, Iconio ska, Listra ska käi. Jekäi bikö yis wa̱ sälwi su̱ne wäkolole räle, ata je biköle yika Säkekewa te yis wetsaksa̱. 	 í ofsóknum og þjáningum, slíkum sem fyrir mig komu í Antíokkíu, í Íkóníum og í Lýstru. Slíkar ofsóknir þoldi ég, og Drottinn frelsaði mig úr þeim öllum.


Jesús wa̱ iju̱ñer yibä te iju̱emiksa̱ ikukäkwa̱ wa ia̱ rä. Je ki̱ka ite isha: “Bas bena rä ka yëë kuna.” 	 Hann vissi, hver mundi svíkja hann, og því sagði hann: "Þér eruð ekki allir hreinir."


Jekäi be tsa̱ku̱i te ije̱r ki̱wa̱ su̱a ji biköle wà e̱ná ra, imineju̱mi iyika, maiskalepa je̱r kinak su̱nak. 	 Og er djöfullinn hafði lokið allri freistni, vék hann frá honum að sinni.


Sá demi Roma ska ra, guardia wa cien wäsikäk te kololecha̱wa̱ wa tulaksa̱ guardia wa tsa̱ku̱i ia̱, ata Pablo ia̱ ka̱ me̱na ise̱naklä kju̱awaka, guarda ekla ra, je wa̱ ikjänanaklä. 	 Er vér vorum komnir til Rómar, var Páli leyft að búa út af fyrir sig með hermanni þeim, sem gætti hans.


Ñerä yie issa jile däläwa̱klä te ishe: “Säkekewa Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta, jekäi irä, ba te sä kpe rä ji yina si̱ ki̱ka, ñakäi bulee.” 	 Og ég heyrði altarið segja: "Já, Drottinn Guð, þú alvaldi, sannir og réttlátir eru dómar þínir."


Jera ijewa te ichaka Jesús ia̱: —¿Jibä wa̱k sá kiana sá wa̱ ji sherke̱ Säkeklä ki̱ o̱nak je wa̱klä rä na? 	 Þá sögðu þeir við hann: "Hvað eigum vér að gjöra, svo að vér vinnum verk Guðs?"


Yis te yis wa̱ shka̱ta wa biköle uñe, jewa kpe. Je ki̱ka bä je̱k wetsö, ma je̱k manewo̱ksa̱. 	 Alla þá, sem ég elska, tyfta ég og aga. Ver því heilhuga og gjör iðrun.


Bä kute yis su̱ak mane mane ka wätkele ta. 	 Reyndu að koma sem fyrst til mín,


Jera Jesús te ikúka: —Ba ki̱ se̱ne bulee si̱ shena ra, ma cho̱ bä ji tso̱ watju̱ak tulämi, je säkei mo ka jita wa ia̱, jekäi ra ba ia̱ ji säkei ta dämiksa̱ ka̱jöir ska. Je ukä ska bä kute minak yis da. 	 Jesús sagði við hann: "Ef þú vilt vera fullkominn, skaltu fara, selja eigur þínar og gefa fátækum, og munt þú fjársjóð eiga á himnum. Kom síðan, og fylg mér."


Jera Herodes irä iguardia wa irä te Jesús kukawa̱ weikanak ja̱ñetsanak, jekäi ite ipajiawa̱ baa si̱, kjepa ite ipatkamini Pilato wäki̱. 	 En Heródes óvirti hann og spottaði ásamt hermönnum sínum, lagði yfir hann skínandi klæði og sendi hann aftur til Pílatusar.


Ata Templo juiteí etkä iekta wà jöwa̱ ke mabla, ka irä jiye kuna ta, je rä ju̱leksa̱ ka Judío kuna wa ia̱; jekäi ijewa te jukläyäkä sikii kukemiwa̱ diekjela däka̱ cuarenta y dos mes. 	 Og láttu forgarðinn, sem er fyrir utan musterið, vera fyrir utan og mæl hann ekki, því að hann er fenginn heiðingjunum, og þeir munu fótum troða borgina helgu í fjörutíu og tvo mánuði.


Ka yis te je she sa patkäk täkili wà käi, ata je rä bas mablä su̱aklä kju̱awa te ji we̱ ja̱mi, bas wa̱ sa̱ shka̱l si̱ í̱. 	 Ég segi þetta ekki sem skipun, heldur bendi ég á áhuga annarra til þess að reyna, hvort kærleiki yðar er einnig einlægur.


Ata je ba yaba te bä ji weikawa̱ kjermita alaklä wa pato̱nak shtä wa ebä ki̱ka deni ra, jera je ia̱ bä te vaca yaba kate onak ktawa̱ ji̱a.’ 	 En þegar hann kemur, þessi sonur þinn, sem hefur sóað eigum þínum með skækjum, þá slátrar þú alikálfinum fyrir hann.'


Jera moska te isha; —Je ne irä. Ata isaka te isha: —Ka irä je kuna, ata ijuer ije su̱ta. Ata iwakei te isha: —Yis ne irä. 	 Sumir sögðu: "Sá er maðurinn," en aðrir sögðu: "Nei, en líkur er hann honum." Sjálfur sagði hann: "Ég er sá."


Ka irä maikäi kuna ta, Judío wa te rä jile we̱ ijuenaklä ye ne kieke̱ rä, Griego wa te rä ka̱biketse ne yuleke̱ rä. 	 Gyðingar heimta tákn, og Grikkir leita að speki,


Je ukä ska sa̱ ke̱i e̱rmiwa̱ rä. Je ke̱i ska ra Cristo te jile tsa̱ku̱i wa irä ka̱wei ta wa irä täkili ta wa irä biköle weikeche̱miwa̱, kjepa ite ji rä ju̱ñenak iwa̱ ju̱emiksa̱ Säkeklä Sa Ká ia̱. 	 Síðan kemur endirinn, er hann selur ríkið Guði föður í hendur, er hann hefur að engu gjört sérhverja tign, sérhvert veldi og kraft.


Jera ka̱ kichei kie Olivo Yäkä Bata ni ska ijewa minejuluni Jerusalénka. Je rä sábado wà shke kjena. 	 Þá sneru þeir aftur til Jerúsalem frá Olíufjallinu, sem svo er nefnt og er í nánd við Jerúsalem, hvíldardagsleið þaðan.


Je su̱ta bas pakana ji wa̱k je biköle e̱wa̱wa̱ bas te ra, bas ku̱ ishö: ‘Sá rä kjanaklä wa ka bäi kuna. Ka irä jiye kuna ta, sá te iwá̱ bikö sa pakana iwa̱k kjelabä.’ ” 	 Eins skuluð þér segja, þá er þér hafið gjört allt, sem yður var boðið: ,Ónýtir þjónar erum vér, vér höfum gjört það eitt, sem vér vorum skyldir að gjöra.'"


Ñerä ijewa marmini ra, Jesús te Juan ktei chakami je chu̱li̱i̱ wa ia̱: “¿Jibä su̱ak bas dasta̱na ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska rä na? ¿Kje uka wäkpeke̱ si̱wa̱ te je su̱ak na? 	 Þegar þeir voru farnir, tók Jesús að tala til mannfjöldans um Jóhannes: "Hvað fóruð þér að sjá í óbyggðum? Reyr af vindi skekinn?


Ka irä jiye kuna ta, sa wakei ebä je̱k kjeishä ka je wà sä däkksa̱ bäi, ata ale yi kjeishe Säkeklä te ebä. 	 Því að fullgildur er ekki sá, er mælir með sjálfum sér, heldur sá, er Drottinn mælir með.


Isäkätä te kökö bulawa̱. Je ra ka̱li̱ wäkole irä yökö ji̱akaleka̱ pi ra irä jolona, tulunaté ishäkä ki̱ka. Je te ishäkä kuna bala pa̱le mañatkä ra je etka däläwa̱wa̱, ñakäi kal yäkä kuna bala pa̱le mañayäkä ra je eyaka däläwa̱wa̱, ñakäi ka̱kä spa̱na kalabe däläwa̱wa̱. 	 Hinn fyrsti básúnaði. Þá kom hagl og eldur, blóði blandað, og því var varpað ofan á jörðina. Og þriðjungur jarðarinnar eyddist í loga, og þriðjungur trjánna eyddist í loga, og allt grængresi eyddist í loga.


Jekäi ke bas ku̱ ji wa̱k ji rä bas ia̱ ra bäi je yinaklä yakei. 	 Látið því ekki hið góða, sem þér eigið, verða fyrir lasti.


Jera yie issa, diklä ángel í te ishe: “Ba ale sikii, ale kaldu jira irä mikle irä, ba rä wämo; ba te sa kpa jekäi ki̱ka. 	 Og ég heyrði engil vatnanna segja: "Réttlátur ert þú, að þú hefur dæmt þannig, þú sem ert og þú sem varst, þú hinn heilagi.


Mika̱ iwa̱ dulanak wa te je ju̱ña ra, ijewa dejulu wa̱ inu̱l minetse̱ blacha̱ sa̱ nu̱l bläklä ska. 	 Þegar lærisveinar hans fréttu þetta, komu þeir, tóku lík hans og lögðu í gröf.


Lida ska ra Jope rä kukjuna. Jera kte kukäk wa te ijuña Pedro katke jeska ni, jera ijewa te bol patkami ishäk iia̱: “Bä shkä sá wäki̱ mane mane.” 	 Nú er Lýdda í grennd við Joppe, og höfðu lærisveinarnir heyrt, að Pétur væri þar. Sendu þeir tvo menn til hans og báðu hann: "Kom án tafar til vor."


Jera Jesús te ishami ijewa ia̱: —Bas se̱no tsa̱na ka yi a̱ni wa̱ bas wäyuäkläwa̱. 	 En Jesús tók að segja þeim: "Varist að láta nokkurn leiða yður í villu.


Jekäi ka ijewa rä bol ji̱a kuna, ata ijewa rä ekla yaka yebä. Je ki̱ka sä yälilewa̱ Säkeklä wa̱ ñaja̱mi, je ke butsa ju̱ami sa̱ ku̱. 	 Þannig eru þau ekki framar tvö, heldur einn maður. Það sem Guð hefur tengt saman, má maður eigi sundur skilja."


“Je ne ki̱ka mika̱ bas te isu̱e ale ji dokoitsalewa̱ ji weikäkwa̱ e̱e̱na dewa̱ ka̱ sikii ska ra, ale sha jile bata shäk Daniel te, (je kte washäk je̱r ko̱nopa je ia̱), 	 Þegar þér sjáið viðurstyggð eyðingarinnar, sem Daníel spámaður talar um, standa á helgum stað," - lesandinn athugi það -


Ata ijewa te issa ije kalduni kseka su̱a María te ni ra, ka iwa̱ iktä kolone. 	 Þá er þeir heyrðu, að hann væri lifandi og hún hefði séð hann, trúðu þeir ekki.


Ata sá ia̱ ka̱ tso̱ je kiäklä, ata ka sá wa̱ je kine. Ñakäi ka yis wa̱ jí äyë yöne bas wa̱ jekäi ji ma̱klä yis ia̱ kuna. ¡Bäi si̱ yis ia̱ ra yis duäwa̱ ne rä, yilé te yis je̱k ssäke̱ wäshewe̱wa̱ tsa̱ta rä! 	 En ég hef ekki hagnýtt mér neitt af þessu og ég skrifa þetta ekki heldur til þess, að svo verði við mig gjört. Mér væri betra að deyja, - enginn skal ónýta það, sem ég hrósa mér af.


Ka irä jiye kuna ta, iKá wa̱ iyaba shka̱l ta̱i. Jekäi ji we̱ke̱ ite je kjasheke̱ ite iyaba ia̱. Ata ji o̱le iwa̱ je tsa̱ta iKá te ikjashemi iyaba ia̱ iwa̱ o̱nak. Je te tsi bas male̱che̱che̱wa̱. 	 Faðirinn elskar soninn og sýnir honum allt, sem hann gjörir sjálfur. Hann mun sýna honum meiri verk en þessi, svo að þér verðið furðu lostnir.


Ñatapana e̱ná ra, Judío wa chu̱li̱i̱ irä, ñaialecha̱wa̱ Judío wa ye Säkeklä dälätsäk wa chu̱li̱i̱ irä, minemi Pablo irä Bernabé irä ra. Jekäi ijewa ka̱paka ji̱a jewa ra, ite ipaka cha̱tkäkwa̱ Säkeklä je̱r bäi shäke̱ sa̱ ia̱ je ja̱mi. 	 Og er samkomunni var slitið, fylgdu margir Gyðingar og guðræknir menn, sem tekið höfðu trú Gyðinga, þeim Páli og Barnabasi. En þeir töluðu við þá og brýndu fyrir þeim að halda sér fast við náð Guðs.


Je ki̱ jeska ka iwa̱ ji we̱ täkili ta wa̱klei a̱ni, ata dueta wa elkje ebä bäiwa̱ni ite jula me̱leka̱ ijewa ki̱ka. 	 Og hann gat ekki gjört þar neitt kraftaverk, nema hann lagði hendur yfir nokkra sjúka og læknaði þá.


Ka irä maikäi kuna ta, ba te ije ktei pakemi ditsä biköle ia̱, ji su̱a ba te käi, ji ssa ba te käi. 	 Því að þú skalt honum vottur vera hjá öllum mönnum um það, sem þú hefur séð og heyrt.


ñakäi Abraham batala kalabe rä ka iyäbeila si̱ kuna. Ata ite isha rä: “Isaac ne ja̱mi ba batala kirmi rä.” 	 Ekki eru heldur allir börn Abrahams, þótt þeir séu niðjar hans, heldur: "Afkomendur Ísaks munu taldir verða niðjar þínir."


Jekäi ba je shtä wa̱k wa wabiketsäkksa̱ je te iwe̱ ñaebä ra, ¿ba te ibiketse ba ia̱ sa wabiketseksa̱ Säkeklä te je te̱rmi na? 	 En hugsar þú það, maður, þú sem dæmir þá er slíkt fremja og gjörir sjálfur hið sama, að þú fáir umflúið dóm Guðs?


Jera yis te jukläyäkä sikii Jerusalén spa̱na dawa̱ju̱té ka̱jöir Säkeklä skaté su̱a, jishtä busi jula kolonak je̱k ki̱tkele e̱ná ijäiyi yika käi. 	 Og ég sá borgina helgu, nýja Jerúsalem, stíga niður af himni frá Guði, búna sem brúði, er skartar fyrir manni sínum.


Ñaebä yi a̱ni wa̱ vino blonaji̱a ka tenak bewak kjuä yöle bolsa ye nu̱l da shtä naka. Ata ikuna jekäi ra, je vino blonaji̱a te bewak kjuä tsikiwe̱ ju̱emi, jera vino irä ijui irä weikarmiwa̱. Bäi si̱ ra vino blonaji̱a tie rä bewak kjuä spa̱na ja̱rka. 	 Og enginn lætur nýtt vín á gamla belgi, því þá sprengir vínið belgina, og vínið ónýtist og belgirnir. Nýtt vín er látið á nýja belgi."


Jekäi je be kjäienaksa̱ ra, je ktä wäblelewa̱ ktaka̱ni. Je te chu̱li̱i̱ wa male̱cha̱cha̱wa̱, te isha: —¡Mik a̱ni ka sa̱ wa̱ ji su̱le jikäi Israel wa sha̱na! 	 Og er illi andinn var út rekinn, tók málleysinginn að mæla. Mannfjöldinn undraðist og sagði: "Aldrei hefur þvílíkt sést í Ísrael."


“Jekäi sä rä Säkeklä yäbeila ra, ka sa kiane ibiketsäk sä Kekläí rä ji me̱i yöle oro wà, inaklä wà, jak wà käi kuna, yöle sa wakwa wädular ji me̱i yuäk ja̱mi, sa wakwa te ji biketse ja̱mi käi kuna. 	 Fyrst vér erum nú Guðs ættar, megum vér eigi ætla, að guðdómurinn sé líkur smíði af gulli, silfri eða steini, gjörðri með hagleik og hugviti manna.


Ka jiye ite je ietkä biketsani rä kuna ta, ite ijewa uña te ishe: “Säkekewa te ishe: ‘Issö. Ike̱i dämiwa̱ ji̱a yis kabläkläni spa̱na, Israel ju ska tso̱ wa irä Judá ju ska tso̱ wa irä ra, 	 En nú ávítar Guð þá og segir: Sjá, dagar koma, segir Drottinn, er ég mun gjöra nýjan sáttmála við hús Ísraels og við hús Júda,


jera ka je yabala ko̱rba yika, ka ijewa wa̱ ji o̱rba bäi iräle yakei iräle ra, iyina iia̱ rä: “Ikibi dämiwa̱ itsi̱se̱k kjanaklä ye.” Je rä io̱naklä ji ye wata Säkeklä wa̱ sä biketsale kolonak ebä ki̱ka, ka je rä sa te ji we̱ ki̱ka kuna, ata iwa̱ sä kile ki̱ka. 	 Nú, til þess að það stæði stöðugt, að ákvörðun Guðs um útvalningu væri óháð verkunum og öll komin undir vilja þess, er kallar,


Ka irä jiye kuna ta, yi te ji sherke̱ yis Ká se̱nak ka̱jöir ki̱ o̱nak je wawá̱ ra, je ne rä yis el dä, yis kuta rä, yis a̱mi rä. 	 Hver sem gjörir vilja föður míns, sem er á himnum, sá er bróðir minn, systir og móðir."


Ka je ebä kuna, ata jira ji biköle biketsaksa̱ yie rä ka säkei ta a̱ni yis Säkekewaí Cristo Jesús biketse baa si̱ kju̱ei. Ije bata ki̱ka yis ji biköle weikanawa̱. Je biketsa yie kje jile boroila ye Cristo kukäkläwa̱ yis wa̱ ye, 	 Já, meira að segja met ég allt vera tjón hjá þeim yfirburðum að þekkja Krist Jesú, Drottin minn. Sakir hans hef ég misst allt og met það sem sorp, til þess að ég geti áunnið Krist


Jekäi ¿mane bas sha̱ se̱rmi ki̱ta bakleka̱ ji̱a una hora kje jikje ije̱r ianawa̱ ebä oloi ja̱mi rä na? 	 Og hver yðar getur með áhyggjum aukið einni spönn við aldur sinn?


Jekäi sä wäjienaklä etka te ji shka̱l ssëke̱ ra, sä wäjienaklä kalabe te idälär ssëke̱ña. Ata sä wäjienaklä etka kjeiyina ra, sä wäjienaklä kalabe ssërke̱ña a̱naa ira. 	 Og hvort heldur einn limur þjáist, þá þjást allir limirnir með honum, eða einn limur er í hávegum hafður, samgleðjast allir limirnir honum.


Ata ikuna rä biköle te ji bata sheke̱ ra, jera yilé ka Jesús biketsäk kuna iräle, ka delewa̱ kuna iräle, dewa̱ te ji yirte ssa ra, je te issëwe̱mi shi̱ana, je te issëwe̱mi nui ta käi. 	 En ef allir töluðu af spámannlegri gáfu, og inn kæmi einhver vantrúaður eða fáfróður þá sannfærðist hann og dæmdist af öllum.


Ata Säkeklä te yaka me̱ iia̱ jishtä iki̱ ishena käi, jishtä iwä doloi rä je ja̱mi. 	 En Guð gefur því líkama eftir vild sinni og hverri sæðistegund sinn líkama.


Je ssa ijewa te ra, imale̱te̱nacha̱wa̱. Jekäi ijewa te ijawa̱ta̱na, minejulu iyika. 	 Þegar þeir heyrðu þetta, undruðust þeir, og þeir yfirgáfu hann og gengu burt.


“Ka̱jöir gobierno je rä jishtä ka̱ tsa̱ku̱i ekla te jile we̱ kja iyaba je̱k jula kukäke̱ diei yäklä käi. 	 "Líkt er um himnaríki og konung einn, sem gjörði brúðkaup sonar síns.


Je ki̱ka ñapaktäklä jui ska ite ipakeke̱ Judío wa ra irä, Säkeklä dälätsäk wa ra irä. Ñakäi sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska däke̱ wa ra ite ipakeke̱ buliri buliri. 	 Hann ræddi þá í samkundunni við Gyðinga og guðrækna menn, og hvern dag á torginu við þá, sem urðu á vegi hans.


Ata ikuna kte baa yinak sá wa̱ je rä ki̱telewa̱ ra, je rä ki̱telewa̱ weikanakcha̱wa̱ wa yika. 	 En ef fagnaðarerindi vort er hulið, þá er það hulið þeim, sem glatast.


Jewa te isha bas ia̱ rä: “Sa̱ ke̱i bata jekje ska ra, ji ja̱ñetsäk wäsi̱wa wa dämiwa̱, jewa dami rä ji tkerke̱ iwakwa ja̱mi ka bäi kuna je ebä wa̱k.” 	 Þeir sögðu við yður: "Á síðasta tíma munu koma spottarar, sem stjórnast af sínum eigin óguðlegu girndum."


Ka irä maikäi kuna ta, Säkeklä kablele biköle rä “ta” ni ije ja̱mi, ñakäi ije oloi ja̱mi iyirke̱ “amén” ni Säkeklä ia̱, ioloi kanakläka̱ saje wa ja̱mi. 	 Því að svo mörg sem fyrirheit Guðs eru, þá er játun þeirra í honum. Þess vegna segjum vér og fyrir hann amen Guði til dýrðar.


ñakäi je ne te sa̱ nia rä, ñakäi iwikblu ma̱ sa̱ ia̱ sa̱ je̱r ska sa̱ tsa̱tju̱aklä ye rä. 	 Hann hefur sett innsigli sitt á oss og gefið oss anda sinn sem pant í hjörtum vorum.


Jera Pedro te ichaka iia̱: —Säkekewa, ¿jiye jí kje ra ka yis kjäk ba itä ki̱ na? Yis je̱k ju̱amiksa̱ ba kju̱ei. 	 Pétur segir við hann: "Herra, hví get ég ekki fylgt þér nú? Ég vil leggja líf mitt í sölurnar fyrir þig."


Jewa minekajulu kju̱awa ji rä iyina si̱ yika. Jekäi jewa te isheke̱ sä rä shki̱leka̱ e̱ná kja. Je wà ijewa te ji biketsäk etkabä wa manele yakei tewe̱ke̱. 	 Þeir hinir sömu hafa villst frá sannleikanum, þar sem þeir segja upprisuna þegar um garð gengna og umhverfa trú sumra manna.


Jewa ia̱ ite ichaka: —¿Bas te Jesús biketsa ra, Wikblu Sikina me̱na bas ia̱ na? Jera ijewa te ikúka: —Ka sá wa̱ issëlebä jibä Wikblu Sikina tso̱ ni. 	 Hann sagði við þá: "Fenguð þér heilagan anda, er þér tókuð trú?" Þeir svöruðu: "Nei, vér höfum ekki einu sinni heyrt, að heilagur andi sé til."


Ata yis kiana minak ji̱a mai yis dami wà, jir irä bulia irä böikia irä. Ka irä jiye kuna ta, ka jile bata shäk wa duäkwa̱ ka̱ kju̱awa ska kuna, ata Jerusalén ska ebä. 	 En mér ber að halda áfram ferð minni í dag og á morgun og næsta dag, því að eigi hæfir, að spámaður bíði dauða annars staðar en í Jerúsalem.


kjepa ijewa te je ju̱emiksa̱ ka̱ etkä wa ia̱ ijewa wa̱ ja̱ñetsanak, buka̱nak, wätenakka̱ cruz ja̱mi. Ata tres día ra ishki̱rmika̱ni. 	 og framselja hann heiðingjum, að þeir hæði hann, húðstrýki og krossfesti. En á þriðja degi mun hann upp rísa."


Ji sha yis te bas ia̱ ka̱ yee na, je shöni ka̱ oloi ka; ji ssa bas te yile ja̱lmana käi, je shöka̱ni ju tsi̱bata yöle shpatke ki̱ka. 	 Það sem ég segi yður í myrkri, skuluð þér tala í birtu, og það sem þér heyrið hvíslað í eyra, skuluð þér kunngjöra á þökum uppi.


Je rä ba te isheka̱ bä kjäbata wà Jesús ne rä Säkekewa ni ra, ñakäi ba te ibiketse ma je̱r na Säkeklä te ishki̱wa̱ka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na ni ra, ma tsa̱tkermiksa̱. 	 Ef þú játar með munni þínum: Jesús er Drottinn - og trúir í hjarta þínu, að Guð hafi uppvakið hann frá dauðum, muntu hólpinn verða.


Jekäi bas wa̱ ka̱yue jalewa̱ ki̱ka, biköle bas wakwa ja̱mi bas ktö ji rä yina si̱ wà sa saka wa ra, sä rä wäjiele ñaja̱mi ki̱ka. 	 Leggið nú af lygina og talið sannleika hver við sinn náunga, því að vér erum hver annars limir.


¡Bas ka je̱r ta wa, ka wä wajuenak kuna wa! ¿Mane rä bäi si̱ rä, oro, ata Templo je oro siki tewa̱k na? 	 Blindu heimskingjar, hvort er meira gullið eða musterið, sem helgar gullið?


Ata yis te kte si̱ she mar bas ia̱: Yis maju̱ni je rä kianak bas ia̱. Ka irä jiye kuna ta, ka yis minene ra, ka Sa̱ Tsa̱tkäk däkju̱ bas ska. Ata yis mineju̱ ra, jera yie ipatkemi bas ia̱. 	 En ég segi yður sannleikann: Það er yður til góðs, að ég fari burt, því ef ég fer ekki, kemur hjálparinn ekki til yðar. En ef ég fer, sendi ég hann til yðar.


Jekäi sá rä patkele Cristo wa̱ ije säkei ye, jishtä Säkeklä wakei te sa̱ je̱r ku̱eke̱ sá oloi ja̱mi käi. Jekäi sá te ishe Cristo kju̱ei, ¡dunasi̱ bas je̱r bäinopa Säkeklä ra! 	 Vér erum því erindrekar Krists, eins og það væri Guð, sem áminnti, þegar vér áminnum. Vér biðjum í Krists stað: Látið sættast við Guð.


Jera tsuitkäbi kju̱atkawa̱ e̱e̱na si̱ je alaklä ra, jekäi imineju̱ ñakpäk je yäbeila saka ra. Jewa rä Säkeklä wa̱ sa pakale ji wa̱k je wawa̱k wa, ñakäi Jesús ktei shäkka̱ wa. Jekäi tsuitkäbi je̱k duaka̱ däyë kse̱i ki̱ka. 	 Þá reiddist drekinn konunni og fór burt til þess að heyja stríð við aðra afkomendur hennar, þá er varðveita boð Guðs og hafa vitnisburð Jesú.


“Je ki̱ka ke bas suana ijewa yika. Ka irä jiye kuna ta, ka ji a̱ni kuna ki̱kololewa̱ ka juenakwa̱ kuna käi; ñakäi ka ji a̱ni kuna blelewa̱ ka ju̱ñenakwa̱ kuna käi. 	 Óttist þá því eigi. Ekkert er hulið, sem eigi verður opinbert, né leynt, er eigi verður kunnugt.


Ke bas yaka wäjienaklä tulaksa̱ ji yakei ia̱ iwa̱ wao̱nak ji ka wämo kuna wa̱klä. Ata bas ñatulöksa̱ Säkeklä ia̱ shki̱le tuläka̱ni kseka dulecha̱wa̱ wa sha̱na käi, ñakäi bas wäjienaklä tulöksa̱ ije ia̱, iwa̱ wao̱nak ji wämo wa̱klä. 	 Ljáið ekki heldur syndinni limi yðar að ranglætisvopnum, heldur bjóðið sjálfa yður Guði sem lifnaða frá dauðum og limi yðar Guði sem réttlætisvopn.


Jekäi ite sa̱ shki̱wa̱ tulaka̱ña ira, ñakäi ite sa jaklacha̱wa̱ña ka̱jöir ke̱i ska Cristo Jesús da, 	 Guð hefur uppvakið oss í Kristi Jesú og búið oss stað í himinhæðum með honum.


Jí ne käi sa te ibiketse ije te iwe̱mi sa̱ ia̱ rä: Je rä sä te ji kia iia̱ jishtä iwakei ki̱ ishena käi ra, ije te sä ktä ssë. 	 Og þetta er sú djörfung, sem vér höfum til hans: Ef vér biðjum um eitthvað eftir hans vilja, þá heyrir hann oss.


Bas Filipos wa wa̱ iju̱ñer, mika̱ säkätä kte baa wapauta̱nami ra, Macedonia ska yis mineju̱ ra, tapanak kju̱awa ska wa wa̱ ka ji me̱ne irä ji kolone irä iwa̱ ikja̱nei wa̱kläña yis da, ata bas ebä te. 	 Þér vitið og, Filippímenn, að þegar ég í upphafi boðaði yður fagnaðarerindið og var farinn burt úr Makedóníu, hafði enginn söfnuður nema þér einir reikning hjá mér yfir gefið og þegið.


Je ia̱ yie bekwä bäli ñinak ka̱ñir dawa̱ ra je me̱mi. 	 Og ég mun gefa honum morgunstjörnuna.


Ata sualbi wa irä, ka ji biketsäk etkabä kuna wa irä, dokonala wa irä, sä ktäk wa irä, ka̱wakblewa̱k wa irä, jalibashäk wa irä, jile kekläí me̱i kja̱nei wa̱k wa irä, ñakäi ka̱yuäk wa biköle irä, jewa ia̱ yökö tipei wäkaleka̱ azufre ra ne rä däkksa̱ rä. Je ne rä sä duäkläwa̱ etäbä kicha rä.” 	 En fyrir hugdeiga og vantrúaða og viðurstyggilega og manndrápara og frillulífismenn og töframenn, skurðgoðadýrkendur og alla lygara er staður búinn í díkinu, sem logar af eldi og brennisteini. Það er hinn annar dauði."


Jishtä sä juer dä ale yöleksa̱ ishäkä pjoi wà su̱ta; jekäi ñaebä sä juermi rä jishtä ale dar ka̱jöir ska su̱ta. 	 Og eins og vér höfum borið mynd hins jarðneska, munum vér einnig bera mynd hins himneska.


El wa, yis te Apolos irä yis wakei irä ja̱mi ji pake, je rä bas ñadulawa̱klä sá ja̱mi, ka ji shäk kju̱awa ka kte yöle ja̱mi kuna. Je rä bas mane a̱ni ka je̱k ssäklä ekla kju̱ei, ata iel kukäkwa̱ diekjela kuna. 	 En þetta hef ég yðar vegna, bræður, heimfært til sjálfs mín og Apollóss, til þess að þér af okkar dæmi mættuð læra regluna: "Farið ekki lengra en ritað er," - og til þess að enginn yðar hroki sér upp einum í vil, öðrum til niðrunar.


Jekäi ra, ¿jishtä bas ia̱ ra irä na? Jera ijewa te ikúka te isha: —Je kiana rä duäkwa̱. 	 Hvað líst yður?" Þeir svöruðu: "Hann er dauðasekur."


Ata ite iju̱ña Arquelao dewa̱ iká Herodes itäri wà Judea ke̱i tsa̱ku̱i yeni ra, isu̱anawa̱ minak jeka. Ñerä imineju̱ Galilea ke̱i ska, je kjayina iia̱ kausu̱e naka ki̱ka. 	 En þá er hann heyrði, að Arkelás réð ríkjum í Júdeu í stað Heródesar föður síns, óttaðist hann að fara þangað, og hélt til Galíleubyggða eftir bendingu í draumi.


Jera Zacarías ki̱ssäk tso̱ wa te ibiketsa, jite iwätkewe̱ te jaree Templo ja̱rka räí̱. 	 Og fólkið beið eftir Sakaría og undraðist, hve honum dvaldist í musterinu.


Yis Pablo te ishe bas ia̱, ikuna bas ñajawa̱ tene shkiri wa̱k ra, jera ka jiye bas ki̱ Cristo kiane ji̱a kuna. 	 Takið eftir því, sem ég, Páll, segi yður: Ef þér látið umskerast, þá gagnar Kristur yður ekkert.


Je ne ki̱ka sa̱ ku̱ sa paktäklä säkätä Cristo ktei wà jöwa̱ta̱na, sa̱ minaklä jöikwä ta ma rä sä kënacha̱wa̱ kje, ka iñak tkäkwa̱ kunani spa̱na maikäi sä te ji we̱ ki̱ sä rä duäkwa̱ je yika je̱k manewe̱ksa̱ rä käi, maikäi Säkeklä biketse rä käi, 	 Þess vegna skulum vér sleppa byrjunar-kenningunum um Krist og sækja fram til fullkomleikans.


Je ki̱ka ka̱tuil na kte kukäk wa te jukläyäkä kjätkeleksa̱ ekta wa ija̱wa̱mi ksá ja̱mi jaba ja̱rka. 	 En lærisveinarnir tóku hann um nótt og komu honum út fyrir borgarmúrinn með því að láta hann síga ofan í körfu.


¿Bas dä wäbala ta, ata ka iwajuer na? ¿Bas dä kukä ta, ata ka iwassër na? ¿Ka bas je̱r ja̱ne ji̱a na? 	 Þér hafið augu, sjáið þér ekki? Þér hafið eyru, heyrið þér ekki? Eða munið þér ekki?


“Ñakäi ka̱jöir gobiernoí rä jishtä kla ja̱we̱mi tipä naka, je ja̱rka nima biköle kolor kju̱awa kju̱awa käi; 	 Enn er himnaríki líkt neti, sem lagt er í sjó og safnar alls kyns fiski.


Jera ije̱k sikawa̱ plaa Jesús wäja̱mi, te isha: —¡Rabí! ¿Bäi ebä na? Jera ite iwä jalassawa̱. 	 Hann gekk beint að Jesú og sagði: "Heill, rabbí!" og kyssti hann.


Jera ijewa te ichaka iia̱: —¿Jera yibä ba rä? ¿Ba rä Elías na? Jera ite ikúka: —Ka yis dä je kuna. —¿Jera ba ne rä ale jile bata shäk rä na? Jera ite ikúka: —Kai. 	 Þeir spurðu hann: "Hvað þá? Ertu Elía?" Hann svarar: "Ekki er ég hann." "Ertu spámaðurinn?" Hann kvað nei við.


Bas ia̱ ra, ¿yis te jekäi isha rä ditsä je̱rikä ja̱mi ebä na? Ata ¿Ka̱wei wa̱ ka iyile jekäi ñaebä na? 	 Tala ég þetta á mannlegan hátt, eða segir ekki einnig lögmálið það?


Ñerä Judío wa dele María wäki̱ka wa te ji wá̱ Jesús te je su̱a ra, jewa sha̱ chu̱li̱i̱ te Jesús biketsa. 	 Margir Gyðingar, sem komnir voru til Maríu og sáu það, sem Jesús gjörði, tóku nú að trúa á hann.


Ji biketse etkabä wà, ijewa kjaksa̱julu Däyë Bätsëë na, sa̱me̱ishärä ka̱ pjota ki̱ka käi, ata mika̱ Egipto wa te imabla kjäksa̱julu jekäi ra, jewa wäitäbinacha̱wa̱. 	 Fyrir trú gengu þeir gegnum Rauðahafið sem um þurrt land, og er Egyptar freistuðu þess, drukknuðu þeir.


Jeska Jesús mineju̱ demini ike̱i ki̱, jera iwa̱ dulanak wa damiña ira. 	 Þaðan fór Jesús og kom í ættborg sína, og lærisveinar hans fylgdu honum.


Jekäi ji ka wa̱kle yie je we̱ke̱ yis te ra, ka je rä yis wakei si̱ te kuna, ata je rä ji yakei tso̱ yis ja̱rka, je ne te je we̱ke̱ rä. 	 En ef ég gjöri það, sem ég vil ekki, þá er það ekki lengur ég sjálfur, sem framkvæmi það, heldur syndin, sem í mér býr.


Jera Jesús palei ju̱ñenamika̱ plaa Galilea ke̱i pája̱mi biköle. 	 Og orðstír hans barst þegar um alla Galíleu.


Jera Jesús te isha: —¡María! Jera María je̱k manewa̱ni te isha iia̱ Hebreo ktä wà: —¡Raboni! (Je wà rä Sapaktäk.) 	 Jesús segir við hana: "María!" Hún snýr sér að honum og segir á hebresku: "Rabbúní!" (Rabbúní þýðir meistari.)


Jeska Jesús biteju̱ni, dáteju̱ Galilea tipei kjä ja̱mi; mineka̱ju̱ ka̱ bata ki̱ka, jeska ije̱tkawa̱. 	 Þaðan fór Jesús og kom að Galíleuvatni. Og hann gekk upp á fjall og settist þar.


Ata jeska ijewa te isha ji̱a ki̱ta: —Ije te ditsä bena wätjiwe̱ke̱ ite sa pakteke̱ wà Judea ke̱i bena ska. Je te je wá̱té Galilea ke̱i skaté, je bite rä jiska kje. 	 En þeir urðu því ákafari og sögðu: "Hann æsir upp lýðinn með því, sem hann kennir í allri Júdeu, hann byrjaði í Galíleu og er nú kominn hingað."


Je día rä Judío wa wa̱ jile wa̱klä sábado yika. Jera sábado dawa̱ju̱ kja irä ki̱ka, ñakäi je sa̱ nu̱l bläklä kate rä alemana ki̱ka, ijewa te Jesús nu̱l blacha̱ jeska. 	 Þar lögðu þeir Jesú, því það var aðfangadagur Gyðinga, og gröfin var nærri.


Jera je te isha iia̱: ‘Ma tsi̱se̱k deju̱ni; jekäi ba ká te sá paka vaca yaba kate onak ktäkwa̱, ideju̱ni bäi ka medele ta ki̱ka.’ 	 Hann svaraði: ,Bróðir þinn er kominn, og faðir þinn hefur slátrað alikálfinum, af því að hann heimti hann heilan heim.'


Jera je alaklä te isha Jesús ia̱: —Yis wa̱ iju̱ñer Mesías däju̱, ale kinak Cristo ni. Mika̱ je deju̱ ra, ije te sa̱ je̱r ku̱emi ji biköle wà. 	 Konan segir við hann: "Ég veit, að Messías kemur - það er Kristur. Þegar hann kemur, mun hann kunngjöra oss allt."


Je iju̱akksa̱ wa̱ ijewa rä je̱r ko̱le e̱ná jikäi: “Mane wäjalassërawa̱ yis te ra, je ne irä; je kuköwa̱.” 	 Svikarinn hafði sagt þeim þetta til marks: "Sá sem ég kyssi, hann er það. Takið hann höndum."


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, jiska kajali sha̱ wa̱ ka duewa̱ shka̱l ssënak, ata jewa te ditsä yäbei su̱a idaju̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye kjepa. 	 Sannlega segi ég yður: Nokkrir þeirra, sem hér standa, munu eigi dauða bíða, fyrr en þeir sjá Mannssoninn koma í ríki sínu."


Jekjepa ideni je iwa̱ dulanak wa ska, te isha ijewa ia̱: —Ata ¿je rä bas käpä rami ji̱a, bas je̱rä dami ji̱a ebä na? ¡Issö! Ihoraí dewa̱ e̱ná. Ditsä yäbei, je rä ju̱nakksa̱ ditsä yakeila jula na. 	 Og hann kom til lærisveinanna og sagði við þá: "Sofið þér enn og hvílist? Sjá, stundin er komin og Mannssonurinn er framseldur í hendur syndugra manna.


Je ukä ska be tsa̱ku̱i wa̱ iminetse̱ ka̱tsä kaleka̱ ka̱mii bata ki̱ka. Jeska ite ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa ke̱i biköle kjasha iia̱ plaa kjelabä. 	 Þá fór hann með hann upp og sýndi honum á augabragði öll ríki veraldar.


Jeska ija̱r etkä bala tkeleksa̱ sua wà je kie rä Dälätsalewa̱ E̱e̱na Si̱ ni. 	 En bak við annað fortjaldið var tjaldbúð, sem hét "hið allrahelgasta".


Jí käi ne wà ikjayina sa̱ ia̱ Säkeklä wa̱ sa̱ shka̱l ni rä: Je rä ite iwakei yaba eklabä patkaté ka̱jiska sä se̱naklä ije oloi ja̱mi. 	 Í því birtist kærleikur Guðs meðal vor, að Guð hefur sent einkason sinn í heiminn til þess að vér skyldum lifa fyrir hann.


ñakäi, yis wa̱ maikäi ji blelewa̱ wakja̱neiwe̱ rä je wà sä biköle je̱r ku̱aklä, je kate rä blelewa̱ sa̱ ke̱i etkä etkä bakle raté ale Säkeklä ji biköle yuäkksa̱ je wa̱. 	 og að upplýsa alla um það, hvernig Guð hefur ráðstafað þessum leyndardómi. Hann hefur frá eilífð verið hulinn í Guði, sem allt hefur skapað.


Ata ka maikäi iwa̱ imewa̱klei biköle te iktä ssëke̱ tsa̱na ki̱ka. 	 en fundu eigi, hvað gjöra skyldi, því að allur lýðurinn vildi ákaft hlýða á hann.


Jekjepa ángel täki ta ta̱i te jak kaka̱, jak ta̱i waunak su̱ta, je ju̱ami ite däyë na te ishe: “Jí su̱ta Babilonia jukläyäkä bäi si̱ weikarmiwa̱ sälwiwa̱, mik a̱ni ka je ko̱nakni itjä. 	 Og einn sterkur engill tók upp stein, eins og mikinn kvarnarstein, og kastaði í hafið og sagði: "Svo voveiflega mun Babýlon kollvarpast, borgin mikla, svo að engar menjar skulu eftir verða.


Ñerä ditsä tso̱ ñapaktäklä jui ska wa te je kte ssa ra, ijewa biköle kju̱atkacha̱wa̱ e̱e̱na. 	 Allir í samkunduhúsinu fylltust reiði, er þeir heyrðu þetta,


Ñerä ka̱ tsa̱ku̱i je̱r ianawa̱, ata ikabla etkabä kju̱ei, ñakäi ñatululewa̱ yäkäk ira wa kju̱ei, ite ika̱wei ma je me̱naklä iia̱. 	 Konungur varð hryggur við, en vegna eiðsins og gesta sinna bauð hann að veita henni þetta.


Yis dasta̱na itäki̱ yis dasta̱nani ra, yie ji sha kja. Jekäi jira ka yis katke kuna ra, yie ji sheke̱ni ji yakei wakbläk mikle wa ia̱ irä isaka biköle ia̱ irä, ikuna yis damiju̱ni etäbä kicha ra, ka yis wa̱ yi janakwa̱ kuna. 	 Það sem ég sagði yður við aðra komu mína, það segi ég yður nú aftur fjarstaddur, bæði þeim, sem hafa brotlegir orðið, og öðrum: Næsta sinn, sem ég kem, mun ég ekki hlífa neinum,


te isha: —Yis te ji wakbla, ka nuita kuna ju̱akksa̱ pi kjäkju̱. Ata ijewa te ikúka: —¿Je wa̱ ji tso̱ sá ia̱ na? Ba wakei ne wa̱ je ju̱ñer dä. 	 og mælti: "Ég drýgði synd, ég sveik saklaust blóð." Þeir sögðu: "Hvað varðar oss um það? Það er þitt að sjá fyrir því."


Timoteo, shka̱bläk yis daña, je te bas chakami. Ñakäi yis saka wa Lucio irä, Jasón irä, Sosípater irä, jewa te bas chakami. 	 Tímóteus, samverkamaður minn, Lúkíus, Jason og Sósípater, ættmenn mínir, biðja að heilsa yður.


Jekäi ijewa te ikukawa̱ ju̱aksa̱ uva yäkä ektaka, jeska ite iktawa̱. 	 Og þeir tóku hann, köstuðu honum út fyrir víngarðinn og drápu hann.


Ata ije wa̱ ka ikúkane jini a̱ni, je te ka̱ wäkiri male̱cha̱wa̱ ta̱i. 	 En hann svaraði honum ekki, engu orði hans, og undraðist landshöfðinginn mjög.


Jekäi ite isha ijewa ia̱: “Iyina si̱ ra, däli wäna rä ta̱i, ata shka̱bläk wa rä elkjebä. Je ki̱ka bas ka̱kiö je däli wakei ia̱ iwa̱ shka̱bläk wa patkäklä idäli wäna tiäk. 	 Og hann sagði við þá: "Uppskeran er mikil, en verkamenn fáir. Biðjið því herra uppskerunnar að senda verkamenn til uppskeru sinnar.


Ka irä jiye kuna ta, ji biköle tso̱ ka̱jiska, sa yaka ja̱mi ji tker käi, sä wäna ji juer baa käi, sa̱ je̱k ssä je̱k se̱newa̱klä wà käi, ka je bitele rä Sa Ká ska kuna, ata je rä ka̱jiska ebä. 	 Því að allt það, sem í heiminum er, fýsn holdsins og fýsn augnanna og auðæfa-oflæti, það er ekki frá föðurnum, heldur er það frá heiminum.


Ata ka yis je̱r kine ije kukäk ka ka̱ kile kuna ba ia̱ käi. Je rä ka ba je̱r bäi shäklä patkele täkili wà kuna, ata je̱r wà. 	 En án þíns samþykkis vildi ég ekkert gjöra, til þess að velgjörð þín skyldi ekki koma eins og af nauðung, heldur af fúsum vilja.


Jera ite je chu̱li̱i̱ wa kiaté iwakei wäja̱mi, jewa ia̱ ite isha: —¡Issö! Jí ku̱ bas je̱r ku̱opa: 	 Og hann kallaði til sín mannfjöldann og sagði: "Heyrið og skiljið.


Pablo, kolole Jesús ktei bata shäk ye, ka ditsä wa̱ kuna, ka ditsä oloi ja̱mi kuna, ata Jesucristo wa̱, ñakäi Säkeklä Sa Ká ale ishki̱wa̱kka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na je wa̱, 	 Páll postuli - ekki sendur af mönnum né að tilhlutun manns, heldur að tilhlutun Jesú Krists og Guðs föður, sem uppvakti hann frá dauðum -


Je ne rä Jesús shki̱leka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na ukä ska ra ije̱k kjasha deka̱ mañatäbä kicha iwa̱ dulanak wa ia̱ rä. 	 Þetta var í þriðja sinn, sem Jesús birtist lærisveinum sínum upp risinn frá dauðum.


Säkeklä je̱r bäi shäklä copaí kjeiyinak sa̱ wa̱, ¿ka je rä sä wäjienakläña Cristo pi ra na? Pan butsa̱nak sa̱ wa̱, ¿ka je rä sä wäjienakläña Cristo yaka ra na? 	 Sá bikar blessunarinnar, sem vér blessum, er hann ekki samfélag um blóð Krists? Og brauðið, sem vér brjótum, er það ekki samfélag um líkama Krists?


Jekäi ijewa ñaktewa̱ka̱ ki̱ta, je yika guardia wa tsa̱ku̱i su̱anawa̱ iö ijewa te Pablo butse tkewa̱. Je ki̱ka ite guardia wa paka bitäk itapar tso̱ ska Pablo bäkäkksa̱, tse̱nakmi guardia wa jui ska. 	 Deilan harðnaði og hersveitarforinginn fór að óttast, að þeir ætluðu að rífa Pál í sundur. Því skipaði hann herliðinu að koma ofan, taka hann af þeim og færa hann inn í kastalann.


Iwa rä iktaka̱ rä kje ka wabiketsale kuna, je rä ijewa suanacha̱wa̱ ki̱ka. 	 Hann vissi ekki, hvað hann átti að segja, enda urðu þeir mjög skelfdir.


Ata yis wa̱ o̱nak, je we̱mi ji̱a yie, je rä manele je̱k ssäke̱ wà issëna däkwa̱ sá käi, jewa ia̱ ka ka̱ me̱naklä kuna ije̱k ssäklä ji ki̱ka. 	 En það, sem ég gjöri, mun ég og gjöra til þess að svipta þá tækifærinu, sem færis leita til þess að vera jafnokar vorir í því, sem þeir stæra sig af.


Jekäi Judío wa demi chu̱li̱i̱ Marta irä María irä je̱r pabläk, ijäke duawa̱ ki̱ka. 	 Margir Gyðingar voru komnir til Mörtu og Maríu að hugga þær eftir bróðurmissinn.


Jera ñajäklelewa̱ Sanedrín ska wa biköle te Esteban su̱a jaree, ñerä ijewa te isu̱a ra iwäktä juer sa̱me̱ishärä ángel ne wäktä irä käi. 	 Allir sem í ráðinu sátu, störðu á hann og sáu, að ásjóna hans var sem engils ásjóna.


Iktä kaldu ji̱a je chu̱li̱i̱ wa ra, jera ia̱mi irä iel wa irä de kajali je tapalewa̱ ektaka, jewa ktakle ira. 	 Meðan hann var enn að tala við fólkið kom móðir hans og bræður. Þau stóðu úti og vildu tala við hann.


“Ka̱jöir gobiernoí rä jishtä ji säkei ta blelewa̱ ka̱ sha̱naka ku̱e ekla te ra, ite je blewa̱ni, kjepa imiju̱ ni ssële baa te iji tso̱ biköle watju̱e tulemi, jera ite je ke̱i tju̱eksa̱ käi. 	 Líkt er himnaríki fjársjóði, sem fólginn var í jörðu og maður fann og leyndi. Í fögnuði sínum fór hann, seldi allar eigur sínar og keypti akur þann.


Ata bas ki̱ka aceite rä tkeleka̱ ale Sikina wa̱, je wà ji biköle te bas je̱r ku̱a rä. 	 En þér hafið smurning frá hinum heilaga og vitið þetta allir.


—“Sá ia̱ ishö: ¿bikökje jile o̱rmi jekäi rä na? ¿Jibä juermi säkätäba ijuenaklä ye je biköle o̱r mar kja irä na?” 	 "Seg þú oss, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn þess, að allt þetta sé að koma fram?"


Ñerä alaklä ekla Canaán wa biteju̱ je ke̱i sha̱na, je a̱na te isha: —¡Säkekewa, David yäbei, ma je̱r ja̱mi yis dälänopa! Yis yaba alaklä rä kololewa̱ e̱e̱na si̱ be wa̱. 	 Þá kom kona nokkur kanversk úr þeim héruðum og kallaði: "Miskunna þú mér, herra, sonur Davíðs! Dóttir mín er mjög kvalin af illum anda."


“Yi te ji elkjebä wawe̱ bulee ra, ñaebä je te ji shka̱ja̱ wawe̱ rä bulee. Jekäi yi te ji elkjebä wawe̱ shi̱ana ra, ñaebä je te ji shka̱ja̱ wawe̱ rä shi̱ana. 	 Sá sem er trúr í því smæsta, er einnig trúr í miklu, og sá sem er ótrúr í því smæsta, er og ótrúr í miklu.


je̱r ssële bäi ka nui ta, je rä bas shäk yakei wa te bas ki̱yueke̱ bas se̱rke̱ bäi Cristo ja̱mi ki̱ka, jewa äinacha̱kläwa̱. 	 En gjörið það með hógværð og virðingu, og hafið góða samvisku, til þess að þeir, sem lasta góða hegðun yðar sem kristinna manna, verði sér til skammar í því, sem þeir mæla gegn yður.


Je día rä jile wa̱klä Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewe̱ mar yika. Jera ka̱wä rä las doce käi. Jera Pilato te isha Judío wa ia̱: —¡Jí bas tsa̱ku̱i su̱o! 	 Þá var aðfangadagur páska, um hádegi. Hann sagði við Gyðinga: "Sjáið þar konung yðar!"


Je rä, manele te ishe, “Yis dä Pablo ja̱mi,” iel te ishe, “Yis dä Apolos ja̱mi.” ¿Ka jera bas ktäke̱ rä ditsä te ji she käi na? 	 Þegar einn segir: "Ég er Páls," en annar: "Ég er Apollóss," eruð þér þá ekki eins og hverjir aðrir menn?


Je rä wikblu ñá shtä ta wa chu̱li̱i̱ ja̱mi je wikblu mike̱ksa̱julu ra ia̱rke̱ täkii, ñakäi karalewa̱ wa irä, klä ialewa̱ wa irä chu̱li̱i̱ bäirke̱ni ki̱ka. 	 Margir höfðu óhreina anda, og fóru þeir út af þeim með ópi miklu. Og margir lama menn og haltir voru læknaðir.


Jekjepa Jesús wa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi te ichaka iia̱ iwakwa ebä: —¿Jiye ka sá ia̱ je kjäierksa̱ rä na? 	 Þá komu lærisveinarnir til Jesú og spurðu hann einslega: "Hvers vegna gátum vér ekki rekið hann út?"


Jishtä bas dä säkätä ra jeska bas je̱r ja̱no. Bas wäji̱atkena ukä ska ra, bas te weikane sälwii ji ki̱ je wäkuka. 	 Minnist fyrri daga, er þér höfðuð tekið á móti ljósinu, hvernig þér urðuð að þola mikla raun þjáninga.


sa̱ niki̱ ñak käi, ji wa̱k pa pa käi, je̱k biketsäk bakleka̱ käi, ji sä ssëwa̱k a̱naa je ebä biketsäk Säkeklä tsa̱ta käi, 	 sviksamir, framhleypnir, ofmetnaðarfullir, elskandi munaðarlífið meira en Guð.


Ikuna rä jekäi ra, ikiana rä ji shka̱l ssäk ka̱raa ji biköle yöleksa̱ skaté, ata jira sa̱ ke̱i etkä etkä e̱r dawa̱ kja ra, ije juena etaba kicha yebä, je rä iwa̱ sa̱ nui wäshewa̱kläwa̱ iwakei je̱k ma̱ka̱ wà. 	 Þá hefði hann oft þurft að líða frá grundvöllun heims. En nú hefur hann birst í eitt skipti fyrir öll við endi aldanna til að afmá syndina með fórn sinni.


Jeskami ije te iki̱ssëte ma rä ibolki wa tulunacha̱wa̱ iklä tkäkläka̱ ye kje. 	 og bíður þess síðan, að óvinir hans verði gjörðir að fótskör hans.


Judío wa te Säkekewa Jesús irä jile bata shäk wa irä ktacha̱wa̱, ñakäi ijewa te sá tulaksa̱. Ka ijewa te Säkeklä ssëwe̱ bäi, ata ijewa kju̱atkäke̱ biköle ra. 	 er bæði líflétu Drottin Jesú og spámennina og hafa ofsótt oss. Þeir eru Guði eigi þóknanlegir og öllum mönnum mótsnúnir.


“Sä Säkekewaí, saje wa Kekläí, ba ne rä oloi kanakka̱ rä, dälätsanak rä, täkili kanakka̱ rä, ba te ji biköle yuaksa̱ ki̱ka. Ba ki̱ ishena ki̱ka itso̱ rä, ñakäi iyöleksa̱ rä.” 	 Verður ert þú, Drottinn vor og Guð, að fá dýrðina og heiðurinn og máttinn, því að þú hefur skapað alla hluti, og fyrir þinn vilja urðu þeir til og voru skapaðir.


Ka irä jiye kuna ta, ekla daju̱ bas ñatapawa̱ke̱ ska anillo ta yöle oro wà, je̱k pajiele sua baa wà, jera ñakäi ekla ka jita daju̱ je̱k pajiele sua tja̱ma̱a̱ wà ra, 	 Nú kemur maður inn í samkundu yðar með gullhring á hendi og í skartlegum klæðum, og jafnframt kemur inn fátækur maður í óhreinum fötum,


Jera Pilato male̱cha̱wa̱ iduawa̱ kja te. Jekäi ite guardia wa cien wäsikäk kia te je ia̱ ite ichaka iduawa̱ si̱ irä í̱ ki̱ka. 	 Pílatus furðaði á, að hann skyldi þegar vera andaður. Hann kallaði til sín hundraðshöfðingjann og spurði, hvort hann væri þegar látinn.


Säkeklä sa̱ je̱r ssëwa̱k baa te plaa ebä Satanás wätuemiwa̱ bas klä niki̱ka. Saje wa Säkekewaí Jesús je̱r bäi shöpa bas ia̱. 	 Guð friðarins mun bráðlega sundurmola Satan undir fótum yðar. Náðin Drottins vors Jesú Krist sé með yður.


“Mika̱ bas te ipalei ssa ñabukanate iräle, ñabukana mar iräle, jera ke bas je̱r ianak. Ikiana o̱nak rä jekäi, jeiräta ka sa̱ ke̱i e̱rwa̱ba. 	 En þegar þér spyrjið hernað og ófriðartíðindi, þá skelfist ekki. Þetta á að verða, en endirinn er ekki þar með kominn.


Jekäi iña jakla eyaka eyaka kju̱awa kju̱awa cien cien käi, cincuenta cincuenta käi. 	 Þeir settust niður í flokkum, hundrað í sumum, en fimmtíu í öðrum.


jewa ia̱ ite isha: —Bas cho̱ a̱mi bas wäsaka jukläyäkä tsi̱ne juerke̱ ska. Jera ñawäsaka bas te burro ku̱emi mo̱lewa̱ yaba ta. Je yeksa̱, jeté bas te 'sia̱. 	 og sagði við þá: "Farið í þorpið hér framundan ykkur, og jafnskjótt munuð þið finna ösnu bundna og fola hjá henni. Leysið þau og færið mér.


Jekäi etäbä kicha imineju̱ni ka̱kiäk, te ishani jiräni ite isha ssëta. 	 Aftur vék hann brott og baðst fyrir með sömu orðum.


Bas ñapajiöcha̱wa̱ je̱k tsa̱tkäklä tso̱ Säkeklä wa̱ kalabe wà, bas täkili däkläka̱ je̱k wätkäk be tsa̱ku̱i te sä wäyueke̱ yika. 	 Klæðist alvæpni Guðs, til þess að þér getið staðist vélabrögð djöfulsins.


Jera jewa te isha Jesús ia̱: —Juan wa̱ dulanak wa bätsäke̱ ka̱raa, ñakäi ika̱kiäke̱. Je su̱ta fariseo wa te iwe̱ke̱. Ata ba wa̱ dulanak wa te ji ñe rami ji ye rami ebä. 	 En þeir sögðu við hann: "Lærisveinar Jóhannesar fasta oft og fara með bænir og eins lærisveinar farísea, en þínir eta og drekka."


Naasón rä Aminadab yaba, Aminadab dä Admín yaba, Admín rä Arni yaba, Arni rä Esrom yaba, Esrom rä Fares yaba, Fares dä Judá yaba, 	 sonar Ammínadabs, sonar Admíns, sonar Arní, sonar Esroms, sonar Peres, sonar Júda,


Bas kiäk rä ji wa̱k bulee, je ne te je we̱mi rä. 	 Trúr er sá, er yður kallar, hann mun koma þessu til leiðar.


Ji biköle kinak Säkeklä ye wa ra, ji rä dälätsalewa̱ wa ra ikju̱atkämi, ije̱k ssämi ijewa tsa̱ta, je̱tkäkwa̱ Säkeklä Templo na je̱k shäk Säkeklä ye kje. 	 sem setur sig á móti Guði og rís gegn öllu því, sem kallast Guð eða helgur dómur. Hann sest í musteri Guðs og gjörir sjálfan sig að Guði.


Mika̱ jekäi io̱rke̱ kja ra, jera bas ñajöklöka̱ wäköka̱ jöikje. Ka irä jiye kuna ta, bas bakanakläksa̱ ke̱i tkenawa̱ alemana ki̱ka.’ 	 En þegar þetta tekur að koma fram, þá réttið úr yður og lyftið upp höfðum yðar, því að lausn yðar er í nánd."


Jera iwa̱ dulanak wa te isha iia̱: —¿Mai sä te pan tse̱ ta̱i jí ka̱ wakei ebä ska sa̱ wa̱ jí chu̱li̱i̱wa̱ kjekla chewa̱klä na? 	 Lærisveinarnir sögðu: "Hvar fáum vér nóg brauð til að metta allt þetta fólk hér í óbyggðum?"


Jekäi Jesús demini Caná Galilea ska, ale iwa̱ diklä ialewa̱ vino ye ska. Jekäi Capernaúm ska sa̱ tsa̱ku̱i kja̱nei wa̱k ekla yaba jäiyi duärawa̱. 	 Nú kom hann aftur til Kana í Galíleu, þar sem hann hafði gjört vatn að víni. Í Kapernaum var konungsmaður nokkur, sem átti sjúkan son.


Ata jí ku̱ bas je̱r ku̱opa, ju wakeiwa̱ ijuñelewa̱pa ka̱wä bikö käi jakbläk däju̱ rä ra, jera ka iwa̱ ka̱ me̱ne ikjäkläwa̱ iju na. 	 Það skiljið þér, að húsráðandi léti ekki brjótast inn í hús sitt, ef hann vissi, á hvaða stundu þjófurinn kæmi.


Jekäi ba wakei kalabe rä wäñileka̱ ra, mai a̱ni ka ka̱ yee ta ra, jera je kalabe rä wäñinakka̱, jishtä tsi̱ni te sa̱ ñiwe̱ ioloi wà käi.” 	 Sé því líkami þinn allur bjartur og hvergi myrkur í honum, verður hann allur í birtu, eins og þegar lampi lýsir á þig með loga sínum."


Ata sa̱ wa̱ ju̱ñer ji she ka̱wei te je bena sheke̱ ite rä, sä kololecha̱wa̱ ka̱wei wa̱ wa ia̱, je rä biköle si̱wa̱tiächa̱kläwa̱, ñakäi ka̱jiska wa biköle kolonakläwa̱ ktei wabiketsanakksa̱ Säkeklä wa̱. 	 Vér vitum, að allt sem lögmálið segir, það talar það til þeirra sem eru undir lögmálinu, til þess að sérhver munnur þagni og allur heimurinn verði sekur fyrir Guði,


Jekäi ijewa te ikjatele yöle wätia tka itsa̱ka, je te ishe rä: “Jí ne rä Jesús, Judío wa Tsa̱ku̱i rä.” 	 Yfir höfði hans festu þeir sakargift hans svo skráða: ÞESSI ER JESÚS, KONUNGUR GYÐINGA.


“Ka̱wei yöle, ñakäi kte yile jile bata shäk wa wa̱, je wao̱na deka̱ rä Juan deju̱ kje. Jeskaté Säkeklä gobierno ktei baa bata yinaté, jekäi biköle ñapatkäte täkili wà je ja̱mi. 	 Lögmálið og spámennirnir ná fram til Jóhannesar. Þaðan í frá er flutt fagnaðarerindi Guðs ríkis, og hver maður vill ryðjast þar inn.


ñakäi ijewa biköle te rä diklä wikblu iá ebä ne ya. Ka irä maikäi kuna ta, ijewa te jak wikblu iá dami iitä wà je diklei ne ya rä. Je jak rä Cristo. 	 og drukku allir hinn sama andlega drykk. Þeir drukku af hinum andlega kletti, sem fylgdi þeim. Kletturinn var Kristur.


Je ite iwa̱ je palei ju̱ñena Judea ke̱i biköle ska, ñakäi je ke̱i pája̱mi biköle ska. 	 Og þessi fregn um hann barst út um alla Júdeu og allt nágrennið.


Yi rä kukä ta ra, ¡je ku̱ issö! 	 Hver sem eyru hefur, hann heyri.


Sa̱ tso̱ ji̱a je ju wäyenak ja̱rka wa u̱rke̱ shtirilewa̱. Ka irä jiye kuna ta, ka sä ssërta payenak tulämi ki̱ka, ata pajienakcha̱wa̱ni, je rä duewa̱ ma̱la̱kläwa̱ se̱ne kseka wa̱. 	 En á meðan vér erum í tjaldbúðinni, stynjum vér mæddir, af því að vér viljum ekki afklæðast, heldur íklæðast, til þess að hið dauðlega uppsvelgist af lífinu.


je rä biköle ji rä iyina ka kukäk kuna kte si̱ ye, ata wäbätsäk ji yakei wà wa buka̱naklä. 	 Þannig munu allir þeir verða dæmdir, sem hafa ekki trúað sannleikanum, en haft velþóknun á ranglætinu.


Jera Jesús te ishani ijewa ia̱: —Bas ssënopa baa. Jishtä Sa Ká te yis patkaté käi, je su̱ta yis te bas patkeke̱. 	 Þá sagði Jesús aftur við þá: "Friður sé með yður. Eins og faðirinn hefur sent mig, eins sendi ég yður."


Jekäi Säkeklä je̱r bäi shäke̱ yi ra ije̱r bäi shakle käi, ñakäi yi je̱r doloi tewa̱kle ite käi, je je̱r doloi tewe̱ke̱ ite. 	 Svo miskunnar hann þá þeim, sem hann vill, en forherðir þann, sem hann vill.


je rä Säkeklä ki̱ ishena ra yis däklämi bas ska ssële a̱naa, je̱räk bas sha̱na. 	 Þá get ég, ef Guð lofar, komið til yðar með fögnuði og endurhresstst ásamt yður.


Je ne ki̱ka ma je̱tkawa̱ wakte yis oloitsäk ra, je biköle rä ba ia̱. 	 Ef þú fellur fram og tilbiður mig, skal það allt verða þitt."


Pedro kalme je̱tkelewa̱ ju shäbeka juitä ki̱. Ñerä alaklä ekla jeska wa kjanaklä je̱k sikawa̱ iwäja̱mi te isha iia̱: —Ba ñaebä kalduña je Jesús Galilea wa ra. 	 En Pétur sat úti í garðinum. Þar kom að honum þerna ein og sagði: "Þú varst líka með Jesú frá Galíleu."


Iwikblu te sä ktei sheke̱ña saje wa wikblu ra ñara, sä rä Säkeklä yabala ni. 	 Sjálfur andinn vitnar með vorum anda, að vér erum Guðs börn.


Ka irä jiye kuna ta, je ke̱i ska sä weikarmi, ka jekäi weikane bakle mik a̱ni säkätä ji yöleksa̱ yuaksa̱ Säkeklä te skaté bite rä jira kje, ñakäi je su̱ta ji ka o̱nakni mik a̱ni. 	 Á þeim dögum verður sú þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi sköpunar, er Guð skapaði, allt til þessa, og mun aldrei verða.


¡Yile rä kukäta wassënak ra, issö!” 	 [Ef einhver hefur eyru að heyra, hann heyri!]


jeiräta sá wa̱ iju̱ñer, ka yi wabiketsanakksa̱ wämo ye ka̱wei wawe̱ ki̱ka kuna, ata Jesucristo biketse ebä ki̱ka. Jekäi sá te Cristo Jesús biketsa sá wabiketsanakläksa̱ wämo ye Cristo biketse wà, ka je rä sa te ka̱wei wawe̱ wà kuna. Ka irä jiye kuna ta, ka yi a̱ni wabiketsanakksa̱ wämo ye ka̱wei wawe̱ ki̱ka. 	 En vér vitum, að maðurinn réttlætist ekki af lögmálsverkum, heldur fyrir trú á Jesú Krist. Og vér tókum trú á Krist Jesú, til þess að vér réttlættumst af trú á Krist, en ekki af lögmálsverkum. Enda réttlætist enginn lifandi maður af lögmálsverkum.


Esteban ra Säkeklä rä je̱r ssële bäi si̱, ije ia̱ täkili rä me̱le bäi si̱. Jekäi ije te ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä we̱ke̱, ji kju̱awa we̱ke̱ ite ijuenaklä ye sa̱ sha̱na. 	 Stefán var fullur af náð og krafti og gjörði undur og tákn mikil meðal fólksins.


Jera ia̱na itsa̱ka: —¡Jesús, David yäbei, ma je̱r ja̱mi yis dälänopa! 	 Þá hrópaði hann: "Jesús, sonur Davíðs, miskunna þú mér!"


Jera yis te jí Jesús ña̱le̱i ja̱mi wa yula iktäkcha̱wa̱ kje, yie ijewa kuka wätenakcha̱wa̱ jäiyi wa irä alaklä wa irä. 	 Ég ofsótti þá, sem voru þessa vegar, og sparði ekki líf þeirra, færði í fjötra og hneppti í fangelsi karla og konur.


El wa, ke bas ñadälänetsa, ka bas buka̱naklä. ¡Issö! Sä ktei wabiketsäksa̱ kaldu kja ju kjäshtäklä ska ki̱ka. 	 Kvartið ekki hver yfir öðrum, bræður, svo að þér verðið ekki dæmdir. Dómarinn stendur fyrir dyrum.


Ka irä maikäi kuna ta, sá te issa bas manele dami rä ka ji a̱ni wa̱k kuna, ka shka̱bläk kuna, je̱k patkäk kju̱awa ji o̱rke̱ na. 	 Vér heyrum, að nokkrir meðal yðar lifi óreglulega, vinni ekkert, heldur gefi sig alla að því, sem þeim kemur eigi við.


Jera ite ikúka: —Ale je̱r bäi shäk iia̱. Jera Jesús te isha iia̱: —Ba cho̱ni iwa̱k je su̱ta. 	 Hann mælti: "Sá sem miskunnarverkið gjörði á honum." Jesús sagði þá við hann: "Far þú og gjör hið sama."


Jikäi ne wà bas wäna ijuermi ije ne irä; bas te yaba ku̱emi pabutälewa̱ sua wà, jielecha̱ vaca chewa̱klä ja̱rka.” 	 Og hafið þetta til marks: Þér munuð finna ungbarn reifað og lagt í jötu."


Ata ija̱r etkä ska chui tsa̱ku̱i ebä ne kjäke̱wa̱ año wà etaba kichabä rä, ata ka iwa̱ ji pi minene tulunak iwakei nui ki̱ ra, ñakäi ji yakei wakblele ditsä wa̱ ka ju̱ñele kuna iwa̱ käi je biköle nui ki̱ ra, ka imiwa̱ kuna. 	 Inn í hina innri gengur æðsti presturinn einn, einu sinni á ári, ekki án blóðs. Það ber hann fram vegna sjálfs sín og fyrir syndir lýðsins, sem drýgðar hafa verið af vangá.


ata je ka täkili deneka̱ tu̱nakka̱, ñakäi ka ka̱ ko̱ne ji̱a jewa ia̱ ka̱jöir ska. 	 en þeir fengu eigi staðist og eigi héldust þeir heldur lengur við á himni.


Jekäi ite ijewa wäji̱atkewa̱ ijewa je̱r na kte yöle däkläwa̱, 	 Síðan lauk hann upp huga þeirra, að þeir skildu ritningarnar.


ke ma je̱k ssaka̱ ijula saka tsa̱ta. Ikuna ba je̱k ssäke̱ ra, ma je̱r ja̱nopa, ka ba oloi ja̱mi kal ña̱k se̱r dä kuna, ata je ñak ne oloi ja̱mi ba se̱r dä. 	 þá stær þig ekki gegn greinunum. Ef þú stærir þig, þá vit, að þú berð ekki rótina, heldur rótin þig.


¿Yi rä tu̱nakka̱ ka̱jiska ji tso̱ ki̱ rä na? Je rä yi te ibiketsa Jesús dä Säkeklä yaba ni wa. 	 Hver er sá, sem sigrar heiminn, nema sá sem trúir, að Jesús sé sonur Guðs?


Iwa rä biköle yi wa̱ ji tso̱ je ia̱ iki̱me̱rmi ukä bakleka̱; ata yi wa̱ ka ji kuna, je yika ji tso̱ iwa̱ kjelabä jibä bakanamiksa̱. 	 Því að hverjum sem hefur, mun gefið verða, og hann mun hafa gnægð, en frá þeim, sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann hefur.


Ñakäi ite iyaba säkätä patke mar ka̱jiska ra, ite ishe rä: “Säkeklä ángel í wa biköle ku̱ ije oloitsö.” 	 Og aftur er hann leiðir hinn frumgetna inn í heimsbyggðina segir hann: Og allir englar Guðs skulu tilbiðja hann.


Ata fariseo wa te je ssa ra, ijewa te isha: “Ka ije wakei ia̱ be kjäienakksa̱, ata je kjäieke̱ksa̱ ite rä be tsa̱ku̱i Beelzebú ne oloi ja̱mi.” 	 Þegar farísear heyrðu það, sögðu þeir: "Þessi rekur ekki út illa anda nema með fulltingi Beelsebúls, höfðingja illra anda."


Jera fariseo wa sha̱ tso̱ Jesús säkätä ja̱mi wa te je ssa ra, ijewa te ichaka iia̱: —Jera ¿sá rä ka wä wajuenak kuna na? 	 Þetta heyrðu þeir farísear, sem með honum voru, og spurðu: "Erum vér þá líka blindir?"


Mane ju na bas kjawa̱ käi, jera jeska ebä bas se̱r dä, jeska ebä bas miksa̱julumini rä. 	 Og hvar sem þér fáið inni, þar sé aðsetur yðar og þaðan skuluð þér leggja upp að nýju.


Cainán rä Enós yaba, Enós dä Set yaba, Set dä Adán yaba, Adán rä Säkeklä yaba. 	 sonar Enoss, sonar Sets, sonar Adams, sonar Guðs.


Jera Judío wa te ishaña je biköle rä iyina si̱. 	 Gyðingarnir tóku undir sakargiftirnar og kváðu þetta rétt vera.


Ka̱piana tuina sá ka̱ kiäke̱ pjoo, sá wa̱ bas wakwa si̱ su̱aklä, sá wa̱ bas sher ji̱a ji biketsäk etkabä je ki̱wäjiäkläksa̱. 	 Og vér biðjum nótt og dag, heitt og af hjarta, að fá að sjá yður og bæta úr því, sem trú yðar er áfátt.


Je a̱na täkii jishtä nama a̱r käi. Je a̱na ra, tala siete wa ktaka̱ ibular wà. 	 Hann kallaði hárri röddu, eins og þegar ljón öskrar. Er hann hafði kallað, töluðu þrumurnar sjö sínum raustum.


Ata ka sá ña ssä kuna bakleka̱ ji̱a ki̱ta, ata Säkeklä te ibala pja̱ sá ia̱ kja̱nei o̱nak je ebä ja̱mi, jekäi je bala pa̱na demi bas ska kje. 	 En vér viljum ekki hrósa oss án viðmiðunar, heldur samkvæmt þeirri mælistiku, sem Guð hefur úthlutað oss: Að ná alla leið til yðar.


Yis Pablo wakei te ishe bas ia̱ je̱k jalewa̱ je̱r baa wà Cristo käi, yis ale bas sha̱na juer ta sualewa̱ käi, ata ka yis katke kuna bas sha̱na ra ji shäk därërë bas ia̱, 	 Nú áminni ég sjálfur, Páll, yður með hógværð og mildi Krists, ég, sem í návist yðar á að vera auðmjúkur, en fjarverandi djarfmáll við yður.


Je ke̱i wà ditsä te Säbäkäkksa̱ däke̱ ki̱ssë kate pjoo; je ne ki̱ka ijewa biköle te ibiketse te ije̱r ska Juanle irä. Je ne ki̱ka 	 Nú var eftirvænting vakin hjá lýðnum, og allir voru að hugsa með sjálfum sér, hvort Jóhannes kynni að vera Kristur.


Je te ishe: “Bas ñamanewo̱ksa̱, yëwa̱ ka̱jöir gobierno kjäkläwa̱ dewa̱ irä ki̱ka.” 	 Hann sagði: "Gjörið iðrun, himnaríki er í nánd."


Ata alaklä se̱lewa̱ rä kololewa̱ ka̱wei wa̱ ise̱naklä katke ji̱a bala na ra. Ata ise̱naklä duawa̱ ra, ideksa̱ni kjermita se̱nakwa̱ni yi kiarke̱ iki̱ käi, ata Säkekewa ja̱mi wa ebä ra. 	 Konan er bundin, meðan maður hennar er á lífi. En ef maðurinn deyr, er henni frjálst að giftast hverjum sem hún vill, aðeins að það sé í Drottni.


jera ite ijewa ia̱ ichaka: —¿Yibä me̱i jí rä, yibä kie yöle ija̱mi rä na? 	 Hann spyr: "Hvers mynd og yfirskrift er þetta?"


Ke sa̱ ka̱wakblewa̱k jishtä ijewa sha̱ ka̱wakblewa̱ käi. Je bata ki̱ka ijewa tuanacha̱wa̱ veintitres mil ka̱ etkabä wà. 	 Drýgjum ekki heldur hórdóm, eins og nokkrir þeirra drýgðu hórdóm, og tuttugu og þrjár þúsundir féllu á einum degi.


Bas ñashka̱li̱blö del ñaje̱keta wa käi. 	 Bróðurkærleikurinn haldist.


Ñakäi ikuna ite oshkoro si̱a kia ra, ¿bas te bächi me̱mi iia̱ na? 	 eða sporðdreka, ef hann biður um egg?


Je su̱ta mika̱ bas te jekäi ji biköle su̱a ra, jera je ku̱ bas je̱r ku̱opa ike̱i tkenawa̱ kja alemana ju kjä ska irä. 	 Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið allt þetta, að hann er í nánd, fyrir dyrum.


Ata ijewa ñashä tulämika̱ ale kaldu e̱ná, sä kseka wa irä sä dulecha̱wa̱ wa irä ktei wabiketsäkksa̱ je ia̱. 	 En þeir munu verða að gjöra reikningsskil þeim, sem reiðubúinn er að dæma lifendur og dauða.


Ka̱ yee naka se̱nak wa te ka̱ oloi ta̱iwa̱ su̱a. Ka̱ ki̱kololewa̱ duewa̱ oloi wa̱ ska se̱nak wa ki̱ka ka̱ oloi ñinaka̱.” 	 Sú þjóð, sem í myrkri sat, sá mikið ljós. Þeim er sátu í skuggalandi dauðans, er ljós upp runnið.


Jewa te iwa̱ dulanak wa sha̱ su̱a ra, ijewa jula rä ñá je wà iyäkä tso̱; je rä sä te ishe ra, ka jula sukle kuna. 	 Þeir sáu, að sumir lærisveina hans neyttu matar með vanhelgum, það er óþvegnum höndum.


Jekäi ideju̱ Roma ska ra, ite yis yula ta̱i, je ne kjepa ite yis ku̱a rä. 	 heldur lét sér annt um að leita mín, þegar hann kom til Rómar og fann mig.


Ka sá ña ssä kuna bakleka̱ ji̱a ki̱ta kju̱awa shka̱ble wà. Ata bas te ji biketse etkabä marka̱ ki̱ta ki̱ta ja̱mi, bas sha̱na sá ia̱ ime̱rmi kja̱nei o̱nak ki̱ta ki̱ta, sá ia̱ ibala pa̱le ja̱mi, je ne ssër sá ia̱ ra ime̱ o̱rpa rä. 	 Vér höfum vora viðmiðun og stærum oss ekki af erfiði annarra. Vér höfum þá von, að eftir því sem trú yðar vex, verðum vér miklir á meðal yðar, já, stórmiklir samkvæmt mælistiku vorri.


ata ka ijewa je̱r ko̱ne mine rämi diklä talanaka̱ kje, jekäi je te ijewa kalabe jámi, je su̱ta io̱rmi ditsä yäbei däke̱ni ra rä. 	 Og þeir vissu ekki, fyrr en flóðið kom og hreif þá alla burt. Eins verður við komu Mannssonarins.


Jekäi ka saje wa wa̱ ka̱jiska ji wikbluí kolone kuna, ata ale wikblu dar Säkeklä ska. Je rä je oloi ja̱mi sa̱ je̱r ko̱naklä ji me̱le Säkeklä wa̱ sa̱ ia̱ kjermita je ia̱. 	 En vér höfum ekki hlotið anda heimsins, heldur andann, sem er frá Guði, til þess að vér skulum vita, hvað oss er af Guði gefið.


El wa, saje wa Säkekewaí Jesucristo ki̱ka, ñakäi ñashka̱li̱ble Säkeklä wikblu oloi ja̱mi ki̱ka, yie bas pake chichanakña yis da, ka̱kiäk yis ki̱ Säkeklä wäkata ska, 	 En mikillega bið ég yður, bræður, fyrir sakir Drottins vors Jesú Krists og fyrir sakir kærleika andans, að þér stríðið með mér með því að biðja til Guðs fyrir mér,


—Wikblu Sikina deksa̱ ijewa ia̱ jishtä sajewa ia̱ irä deleksa̱ käi. Jera ¿yi je te ishe ka ka̱ kuna ijewa ia̱ iwäukewa̱klä na? 	 Þá mælti Pétur: "Hver getur varnað þess, að þeir verði skírðir í vatni? Þeir hafa fengið heilagan anda sem vér."


Je bata ki̱ka Judío wa te Jesús weikami, sábado wà ite jekäi iwe̱ke̱ kju̱ei. 	 Nú tóku Gyðingar að ofsækja Jesú fyrir það, að hann gjörði þetta á hvíldardegi.


Jera ije̱tkawa̱, te je doce wa kia jaté, je ia̱ ite isha: —Yi ssëna däkwa̱ isäkätä ye ra, je kiana rä bena bata ye, ñakäi bena kjanaklä ye. 	 Hann settist niður, kallaði á þá tólf og sagði við þá: "Hver sem vill vera fremstur, sé síðastur allra og þjónn allra."


Simeón wa ditsei wä doce mil, Leví wa ditsei wä doce mil, Isacar wa ditsei wä doce mil, 	 af Símeons ættkvísl tólf þúsund, af Leví ættkvísl tólf þúsund, af Íssakars ættkvísl tólf þúsund,


Ata je inaklä bäkäk kaldu je̱k butsäle elkje, ka ije̱r ssëne wä käkka̱bä jibä ka̱jöir wà, ata ije̱r bata pakpa ebä te isha: ‘Säkeklä, yis ji wakbläk yakei nui tso̱ ju̱omi.’ 	 En tollheimtumaðurinn stóð langt frá og vildi ekki einu sinni hefja augu sín til himins, heldur barði sér á brjóst og sagði: ,Guð, vertu mér syndugum líknsamur!'


Je ne yile iyöle ska: “¡Issö! Yie jak ju ñak wäkukäk, yolole säkei ta ta̱i, je tkawa̱ Sión ska; yi te ije biketsa ra, jera a̱ni ka je äinakwa̱.” 	 Því svo stendur í Ritningunni: Sjá, ég set hornstein í Síon, valinn og dýrmætan. Sá sem trúir á hann mun alls eigi verða til skammar.


Jekäi pañuelo käi, paiklä jienak ietkä ki̱ka käi, yitäle Pablo yaka ja̱mi je mike̱ duë ta wa ia̱, jera ijewa jeke̱wa̱ta̱na duë te, ñakäi wikblu yakeila mike̱ksa̱julu ijewa yika. 	 Það bar við, að menn lögðu dúka og flíkur af Páli á sjúka, og hurfu þá veikindi þeirra, og illir andar fóru út af þeim.


Ata ijewa sha̱ te isha: “Be tsa̱ku̱i Beelzebú ne oloi ja̱mi ite be kjäieke̱ksa̱ rä.” 	 En sumir þeirra sögðu: "Með fulltingi Beelsebúls, höfðingja illra anda, rekur hann út illu andana."


Duewa̱, ¿mai rä ma tu̱nakläka̱ rä na? Duewa̱, ¿mai rä ba sul dä na?” 	 Dauði, hvar er sigur þinn? Dauði, hvar er broddur þinn?


Ñakäi Juan te ka̱ bala pa̱le cuatro je eyaka tsa̱ku̱i Herodes uña, ise̱nawa̱ itsi̱se̱k se̱naklä Herodías da je kju̱ei, ñakäi jile saka wakblele iwa̱ yakei je biköle ki̱ka. 	 Hann vítti Heródes fjórðungsstjóra vegna Heródíasar, konu bróður hans, og fyrir allt hið illa, sem hann hafði gjört.


Saje wa Säkekewaí Jesucristo je̱r bäi shöpa bas biköle ia̱. 	 Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með yður öllum.


Yis cha wa weikarte ta̱i Egipto ska je su̱a yie. Ijewa u̱rke̱ ssa yie. Je ne ki̱ka yis bitewa̱ ijewa bäkäkksa̱. Jekäi bä kute; yis te ba patkeke̱mi Egipto ska.” 	 Ég hef sannlega séð áþján lýðs míns á Egyptalandi og heyrt andvörp þeirra og er ofan kominn að frelsa þá. Kom nú, ég vil senda þig til Egyptalands.'


Sä duäkläwa̱ wakja̱neiwe̱ ktei tale jak ki̱ka je bakle rä baa, ka Israel batala wä däwa̱ Moisés su̱ak iwäktä ki̱ kje, ije wäktä wäñinaka̱ oloo ki̱ka, jekäi je oloi shenami je̱na je̱na. Jekäi irä ra, 	 En ef þjónusta dauðans, sem letruð var og höggvin á steina, kom fram í dýrð, svo að Ísraelsmenn gátu ekki horft framan í Móse vegna ljómans af ásýnd hans, sem þó varð að engu,


Jera Jesús te isha iia̱: —Ba te ikúka rä bäi. Ba te iwa̱ jekäi ra, ba se̱rmi ji̱a. 	 Jesús sagði við hann: "Þú svaraðir rétt. Gjör þú þetta, og þú munt lifa."


El wa, ñaebä sá ki̱ bas shena sä käpelecha̱wa̱ wa ktei ju̱ñak, ka bas je̱r ianacha̱kläwa̱, jishtä ditsä saka wa̱ ka ji bäi kuna ki̱ssënak wa käi. 	 Ekki viljum vér, bræður, láta yður vera ókunnugt um þá, sem sofnaðir eru, til þess að þér séuð ekki hryggir eins og hinir, sem ekki hafa von.


Jäiyi wa, bas ku̱ bas se̱naklä wa shka̱li̱blö. Ke bas se̱na sälwii ijewa ra. 	 Þér menn, elskið eiginkonur yðar og verið ekki beiskir við þær.


Yis bätsä rä semana wà botäbä kicha, ñakäi ji däke̱ksa̱ yis ia̱ biköle je ja̱mi yie diez sha̱ etka tse̱ke̱ksa̱ me̱nak.’ 	 Ég fasta tvisvar í viku og geld tíund af öllu, sem ég eignast.'


Buliri buliri ite sa pakteke̱ Templo ska. Ata chui tsa̱ku̱i wa irä, ñayöle ka̱wei wà wa irä, sä wäkiri wa irä, jewa te ibiketse kate maikäi ra ite iktemiwa̱. 	 Daglega var hann að kenna í helgidóminum, en æðstu prestarnir og fræðimennirnir svo og fyrirmenn þjóðarinnar leituðust við að ráða hann af dögum,


Ka ba wa̱ aceite tkene yis tsa̱ku̱ ki̱, ata ije te yis klä ki̱ perfume tka. 	 Ekki smurðir þú höfuð mitt olíu, en hún hefur smurt fætur mína með smyrslum.


Ka iwa̱ se̱ne bitaba ña̱le̱i ju̱ñer. 	 og veg friðarins þekkja þeir ekki.


Jekäi säkätäba Andrés te iel Simón ku̱a, je ia̱ ite isha: —Sá te Mesías ku̱a. (Je wà rä Cristo). 	 Hann finnur fyrst bróður sinn, Símon, og segir við hann: "Við höfum fundið Messías!" (Messías þýðir Kristur, Hinn smurði.)


ji wämo wà, ji ju̱ñe wà, ji katable wà, ji we̱ je̱r baa wà wà, Wikblu Sikina wà, ñashka̱li̱ble si̱ wà, 	 með grandvarleik, með þekkingu, með langlyndi, með góðvild, með heilögum anda, með falslausum kærleika,


Jekäi ka̱ñinawa̱ ra, je ke̱i ska wäkiri wa, ale chui tsa̱ku̱i wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä tapanawa̱ ñara. Jera ijewa wa̱ iminetse̱mi ijewa Sanedrín wa tapanawa̱ wäki̱. 	 Þegar dagur rann, kom öldungaráð lýðsins saman, bæði æðstu prestar og fræðimenn, og létu færa hann fyrir ráðsfund sinn.


Jí ekla kukawa̱ Judío wa te, yëë kterawa̱ ijewa te. Ata yie iju̱ña ije rä Roma wa ni ra, yis mine guardia wa ra, te iwetsaksa̱. 	 Mann þennan höfðu Gyðingar tekið höndum og voru í þann veginn að taka af lífi, er ég kom að með hermönnum. Ég komst að því, að hann var rómverskur, og bjargaði honum.


je wakei ku̱ bas je̱r pablewo̱pa, bas je̱r täkiwo̱pa, ji biköle bäi wa̱klä shäklä bas wa̱. 	 huggi hjörtu yðar og styrki í sérhverju góðu verki og orði.


Jekäi ji tso̱ jira te bas ktewe̱ke̱ ra, ¿jiye bas te tapanak wa ia̱ ra yi rä ka bäi si̱ kuna wa payuleke̱ ji ktei wabiketsäkksa̱ rä na? 	 Þegar þér eigið að dæma um tímanleg efni, þá kveðjið þér að dómurum menn, sem að engu eru hafðir í söfnuðinum.


Jera Pablo te ikúka: —Säkekewa bäiwa̱ si̱ Festo, ka yis dä yuletelewa̱ kuna. Ata yis te kte wata si̱ ne sheke̱ rä. 	 Páll svaraði: "Ekki er ég óður, göfugi Festus, heldur mæli ég sannleiks orð af fullu viti.


Jera je kjanaklä ikjä kukäk te ichaka Pedro ia̱: —¿Ka ba rä ije wa̱ dulanak wa sha̱ ekla kuna na? Jera ite isha: —Ka yis dä jewa kuna. 	 Þernan við dyrnar sagði þá við Pétur: "Ert þú ekki líka einn af lærisveinum þessa manns?" Hann sagði: "Ekki er ég það."


Ñaebä yi kabla etkabä ka̱jöir wäkata ska, jera je rä ikabla etkabä Säkeklä je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye wäkata ska, ñakäi ale katke je̱tkelewa̱ je ki̱ka je wäkata ska. 	 Og sá sem sver við himininn, sver við hásæti Guðs og við þann, sem í því situr.


ñakäi ijewa paktäk yis wa̱ bas pakale ji wa̱k je biköle wawa̱klä ijewa wa̱. ¡Issö! Yis kaldu bas da buliri buliri ma rä sa̱ ke̱i e̱rwa̱ kje. 	 og kennið þeim að halda allt það, sem ég hef boðið yður. Sjá, ég er með yður alla daga allt til enda veraldar."


“Mane kjanaklä je̱r ku̱a ji kiarke̱ iblui ki̱ iwa̱ o̱nak te, ata ka iwa̱ ji a̱ni o̱ne idaju̱ni yika, ka iwa̱ ji sherke̱ iki̱ o̱ne ra, je buka̱nami e̱e̱na si̱. 	 Sá þjónn, sem veit vilja húsbónda síns og hefur ekki viðbúnað né gjörir vilja hans, mun barinn mörg högg.


¿Je biköle te bas je̱r ku̱a na? Jera ijewa te ikúka: —Taa. 	 Hafið þér skilið allt þetta?" "Já," svöruðu þeir.


Ata je ssa Herodes te ra, ite isha: —¡Juan ale tsa̱ku̱ teleksa̱ yis wa̱ ne shki̱naka̱ rä! 	 Þegar Heródes heyrði þetta, sagði hann: "Jóhannes, sem ég lét hálshöggva, hann er upp risinn."


Ñerä ite jeska jäiyi ekla kie Eneas ni ku̱a. Je rä karalewa̱. Je se̱naté ocho año ja̱ka̱ ki̱ ebä. 	 Þar fann hann mann nokkurn, Eneas að nafni, er í átta ár hafði legið rúmfastur. Hann var lami.


Ka irä jiye kuna ta, sá wa̱ kte baa yinak, ka denemi bas ska rä kte ebä wà kuna ata je rä ji täkii wà, Wikblu Sikina wà, biketsale bäi si̱wa̱ wà. Ñakäi bas wa̱ iju̱ñer jishtä sá se̱na bas sha̱na bas kju̱ei käi. 	 Fagnaðarerindi vort kom eigi til yðar í orðum einum, heldur einnig í krafti og í heilögum anda og með fullkominni sannfæringu. Þér vitið, hvernig vér komum fram hjá yður, yðar vegna.


Iwa rä yis yugo rä tjabana, yis däli rä jabona.” 	 Því að mitt ok er ljúft og byrði mín létt."


Herodes te isu̱a ka̱chakäk wa te iwäyuawa̱ ra, ikju̱atkawa̱ e̱e̱na si̱. Ñerä ite ka̱wei ma bena yabala jäiyi wa dos año katäbäka wa tso̱ Belén ska irä ipája̱mi biköle ska irä ktächa̱kläwa̱, ke̱i shtao̱le je ka̱ chakäk wa te isha iia̱ ja̱mi. 	 Þá sá Heródes, að vitringarnir höfðu gabbað hann, og varð afar reiður, sendi menn og lét myrða öll sveinbörn í Betlehem og nágrenni hennar, tvævetur og yngri, en það svaraði þeim tíma, er hann hafði komist að hjá vitringunum.


Säkeklä rä ji wa̱k bulee. Je ne wa̱ bas kile wäjienakwa̱ iyaba Jesucristo saje wa Säkekewaí ra ñara rä. 	 Trúr er Guð, sem yður hefur kallað til samfélags sonar síns Jesú Krists, Drottins vors.


jishtä iyöle katke käi: “Ite ji bala pja̱. Ite ji ma̱ ka jita wa ia̱. Ije rä ji wa̱k wämo, je te jekäi ji we̱mi ji̱a jekjeye.” 	 Eins og ritað er: Hann miðlaði mildilega, gaf hinum snauðu, réttlæti hans varir að eilífu.


Jekäi ñaebä saje wa rä chu̱li̱i̱, jewa dewa̱ rä ekla yaka yebä Cristo ja̱mi, wäjielewa̱ ñara. 	 Eins erum vér, þótt margir séum, einn líkami í Kristi, en hver um sig annars limir.


Jera Säkekewa te isha Pedro ia̱: —Simón, Simón, ¡jikäi issö! Satanás te ba kiaksa̱, iwa̱ bas wäkpäkläksa̱ trigo pjoi kpeksa̱ käi. 	 Símon, Símon, Satan krafðist yðar að sælda yður eins og hveiti.


Ji kjayile Säkeklä wa̱ bata yirke̱ ra, ke je ju̱aksa̱. 	 Fyrirlítið ekki spádómsorð.


Jekäi ka täki ta wa ska ra, yis je̱k iawa̱wa̱ ka täki ta wa käi, yis wa̱ ijewa kukäklä. Jekäi biköle ia̱ yis je̱kja ji wa̱k ijewa te ji we̱ke̱ käi, ji biköle wà yis wa̱ manele tsa̱tkäkläkksa̱. 	 Hinum óstyrku hef ég verið óstyrkur til þess að ávinna hina óstyrku. Ég hef verið öllum allt, til þess að ég geti að minnsta kosti frelsað nokkra.


Je rä ite ibiketsa: “Yis te iwa̱ shönak je̱k ki̱ ebä passawa̱ ra, yis bäirmini” ki̱ka. 	 Hún hugsaði: "Ef ég fæ aðeins snert klæði hans, mun ég heil verða."


Jera ikuna sa̱ wa̱ iju̱ñer ije te sä ktä ssë ji kieke̱ sa te iia̱ käi ra, sa̱ wa̱ iju̱ñer ji kia sa te iia̱ je tso̱ e̱ná sa̱ wa̱. 	 Og ef vér vitum, að hann heyrir oss, um hvað sem vér biðjum, þá vitum vér, að oss eru veittar þær bænir, sem vér höfum beðið hann um.


Yis wa̱ bas ia̱ iyile: ‘Kjanaklä rä ka iblui tsa̱ta kuna’, jeska bas je̱r ja̱no. Ijewa te yis kukawa̱ weikanak ra, jera ite bas kukemiwa̱ weikanak je su̱ta. Jekäi jewa te yis ktä wawá̱ ra, jera ite bas ktä kukemi wao̱nak. 	 Minnist orðanna, sem ég sagði við yður: Þjónn er ekki meiri en herra hans. Hafi þeir ofsótt mig, þá munu þeir líka ofsækja yður. Hafi þeir varðveitt orð mitt, munu þeir líka varðveita yðar.


Sa̱ tsa̱tkäk wa kiana rä alaklä ta eklabä, iyabala irä iju ska tso̱ wa irä jewa wäsikewa̱k bäi. 	 Djáknar séu einkvæntir, og hafi góða stjórn á börnum sínum og heimilum.


Je wà rä ekla jile yuäk inaklä yaka wà kinak Demetrio ni, je te Diana temploí me̱i yueke̱ inaklä yaka wà; je wà ite ji me̱i yuäk wa bluwa̱ka̱ ka elkje kuna. 	 Demetríus hét maður og var silfursmiður. Bjó hann til Artemisar-musteri úr silfri og veitti smiðum eigi litla atvinnu.


Jera ijewa te ija̱ñetsa. Ata ije te biköle patka juluwa̱ksa̱ ju shäbeka, kjepa ite je yaba ká irä, ia̱mi irä, ira shkä wa irä kia jámi, kjawa̱julu je yaba kalme ska. 	 En þeir hlógu að honum. Þá lét hann alla fara út og tók með sér föður barnsins og móður og þá sem með honum voru, og gekk þar inn, sem barnið var.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: “Ka̱jiska wa tsa̱ku̱i wa te isaka patkeke̱, ñakäi je ipatkäk wa kieke̱ ijewa te rä sa̱ ia̱ ji wa̱k bäi ni. 	 En Jesús sagði við þá: "Konungar þjóða drottna yfir þeim og valdhafar þeirra kallast velgjörðamenn.


Je ebä ra Jesús da kajali wa sha̱ ekla jula tkawa̱ te iespada sikaksa̱, je wà ite chui wa tsa̱ku̱i kjanaklä bika, kukä tia ju̱ami. 	 Einn þeirra, sem með Jesú voru, greip til sverðs og brá því, hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum eyrað.


Je plaabä ra, yie ijewa patkami bä wäki̱. Bäije ba deju̱ rä. Jekäi jiska sá biköle tapana rä Säkeklä wäna, ji shäk Säkekewa te ba paka rä je biköle ssäk. 	 Því sendi ég jafnskjótt til þín, og vel gjörðir þú að koma. Nú erum vér hér allir fyrir augsýn Guðs til að heyra allt, sem Drottinn hefur boðið þér."


Jekäi je ji katable je wäkukö, ji wá̱ ite e̱nawa̱ kje, je rä bas däkläwa̱ këlewa̱, deleksa̱ ñawäsaka, ka kialewa̱ ta ji a̱ni ska. 	 en þolgæðið á að birtast í fullkomnu verki, til þess að þér séuð fullkomnir og algjörir og yður sé í engu ábótavant.


Yaba Timoteo, yie ba ia̱ jí ka̱wei me̱ta̱na jiräni ba bata yile kja je ja̱mi, ma ñakpö guardia wa ñakpäk bäi käi, 	 Þetta er það, sem ég minni þig á, barnið mitt, Tímóteus, með þau spádómsorð í huga, sem áður voru yfir þér töluð. Samkvæmt þeim skalt þú berjast hinni góðu baráttu,


Jirä bäi o̱nak sa̱ je̱k manewa̱ksa̱ ra, je ja̱mi bas wäno. Ata ke bas ku̱ ibiketsa je̱r na: ‘Abraham ne rä sá ká rä’ ni; ka irä jiye kuna ta, yie ishe bas ia̱, Säkeklä ia̱ jí jak tso̱ manermiksa̱ Abraham batala ye. 	 Berið þá ávexti samboðna iðruninni, og farið ekki að segja með sjálfum yður: ,Vér eigum Abraham að föður.' Ég segi yður, að Guð getur vakið Abraham börn af steinum þessum.


te isha: —Bas dikäla, yie isu̱a ra, sa̱ ju̱na ji̱a ra sä weikarmi e̱e̱na, jile weikarmi ta̱i, ka däli irä, ko̱no irä ebä kuna, ata sa wakwa duächa̱miwa̱ ñaebä. 	 og sagði við þá: "Það sé ég, góðir menn, að sjóferðin muni kosta hrakninga og mikið tjón, ekki einungis á farmi og skipi, heldur og á lífi voru."


Jera je ki̱ chui wa tsa̱ku̱i irä ije tsa̱tkäk wa kalabe irä, je̱r ki̱ ijewa ianacha̱wa̱. Jewa rä ale saduceo wa ka̱ju̱ñe ja̱mi. Jera ijewa ñajaka̱, 	 Þá hófst æðsti presturinn handa og allur sá flokkur, sem fylgdi honum, saddúkearnir. Fullir ofsa


Jera moska te isu̱e tso̱ wäsi̱wa iwa̱ je bäiwa̱ ta sábado wà í̱ ki̱ka, iwa̱ ikjatiäkläwa̱pa. 	 og höfðu þeir nánar gætur á Jesú, hvort hann læknaði hann á hvíldardegi. Þeir hugðust kæra hann.


Jesús deksa̱ju̱ Templo ska je damiju̱ ra, jera iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwäja̱mi Templo ska ju yöle tso̱ kjashäk iia̱. 	 Jesús gekk út úr helgidóminum og hélt brott. Þá komu lærisveinar hans og vildu sýna honum byggingar helgidómsins.


¿Kalabe ia̱ irä me̱nak sä bäiwa̱klä kju̱awa kju̱awa na? ¿Kalabe rä ktäkka̱ kte kju̱awa wà ebä na? ¿Kalabe rä sä ktäke̱ka̱ kte kju̱awa wà wapakäk wa ebä na? 	 Hvort hafa allir hlotið lækningagáfu? Hvort tala allir tungum? Hvort útlista allir tungutal?


Kjepa ite copa kukawa̱, je ki̱ ite wekte sha Säkeklä ia̱; kjepa ite ima̱ ijewa ia̱, jekäi biköle te je ya. 	 Og hann tók kaleik, gjörði þakkir og gaf þeim, og þeir drukku af honum allir.


Jera ite je chu̱li̱i̱ wa paka ñajäkläkwa̱ i̱ski̱. 	 Þá bauð hann fólkinu að setjast á jörðina,


Ata etka iyöle ska yilé wa̱ iktei yile te ishe: “¿Jibä ditsä rä, ba je̱r ja̱naklä ijewa ska rä na? ¿Jibä ditsä yäbei rä, ba wa̱ ijewa biketsäklä rä na? 	 Einhvers staðar er vitnað: Hvað er maður, að þú minnist hans? Eða mannssonur, að þú vitjir hans?


Jekäi yis ssërke̱ rä yis wakei ne weikanowa̱pa rä bala butsäle Cristo yika yis el wa, yis yështä wa yis yaka ska jewa säkei ye. 	 Ég gæti óskað, að mér væri sjálfum útskúfað frá Kristi, ef það yrði til heilla fyrir bræður mína og ættmenn,


Je ne ki̱ka bas ije biketsäk wa ia̱ ra, ije rä säkei ta ta̱i, ata ka ije biketsäk kuna wa ia̱ ra, ije rä: “Jak ju̱leksa̱ ju yuäk wa wa̱, je ne dewa̱ ju ñak wäkukäk ye rä”, 	 Yður sem trúið er hann dýrmætur, en hinum vantrúuðu er steinninn, sem smiðirnir höfnuðu, orðinn að hyrningarsteini


Ñerä mika̱ ike̱i dewa̱ chui wa kolole Zacarías da jewa wa̱ ikja̱nei wa̱klä, jera ije te ikja̱nei we̱ kate chui ye Säkeklä wäna. 	 En svo bar við, er röðin kom að sveit hans og hann var að gegna þjónustu fyrir Guði,


Jewa te tsuitkäbi oloitsawa̱, ite ka̱wei ma bewak ia̱ ki̱ka. Ñakäi ijewa te bewak oloitsawa̱ te ishe: “¿Yi rä je bewak käi na? ¿Yi ia̱ kju̱atkermi ije ra na?” 	 og þeir tilbáðu drekann, af því að hann hafði gefið dýrinu vald sitt. Og þeir tilbáðu dýrið og sögðu: "Hver jafnast við dýrið og hver getur barist við það?"


Ata ije te ijewa kúka te isha: ‘Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ka yis wa̱ bas su̱le.’ 	 En hann svaraði: ,Sannlega segi ég yður, ég þekki yður ekki.'


Ata ikuna bas je̱r ska, je̱r ki̱ ñaiane sälwii irä, je̱k ssë tu̱leka̱ irä tso̱ ra, ke bas je̱k ssa, ñakäi ji yina si̱ ukä ja̱mi ke bas ka̱yua. 	 En ef þér hafið beiskan ofsa og eigingirni í hjarta yðar, þá stærið yður ekki og ljúgið ekki gegn sannleikanum.


Jera ite isha ijewa ia̱: —¿Jiye bas suanacha̱wa̱ rä, maikäi ka bas ia̱ ji biketsarba etkabä rä na? 	 Og hann sagði við þá: "Hví eruð þér hræddir, hafið þér enn enga trú?"


Jekäi Pedro te je ji kjayina iia̱ biketse kate ji̱a ra, Säkeklä wikblu te isha iia̱: “¿Ba te issa na? Jäiyi wa mañal te ba yuleke̱. 	 Pétur var enn að hugsa um sýnina, þegar andinn sagði við hann: "Menn eru að leita þín.


Je Simónje jije te iktä kukawa̱. Jekäi iwäoka̱na ju̱nami, jera ibanaka̱ shkäkña Felipe ra. Je te ji kju̱awa o̱rke̱ ji o̱rke̱ täkili ta e̱e̱na ijuenaklä ye su̱a ra, je te imale̱cha̱wa̱. 	 Meira að segja Símon tók trú. Hann var skírður og gjörðist mjög fylgisamur Filippusi. Og er hann sá tákn og mikil kraftaverk gjörast, var hann frá sér numinn.


Ata wekte Säkeklä ra. ¡Je ne te sa̱ tsa̱tke tu̱nakka̱ saje wa Säkekewaí Jesucristo oloi ja̱mi rä! 	 Guði séu þakkir, sem gefur oss sigurinn fyrir Drottin vorn Jesú Krist!


Säkekewa ne wa̱ je o̱le rä, juer ta baa si̱ sä wäna rä.’ ” 	 Þetta er verk Drottins, og undursamlegt er það í augum vorum."


Jera tkäbe te diklä tjua jua̱mi ikjä na diklä ta̱i käi je alaklä itäki̱, je rä je yölí wa̱ itsa̱klämi ye. 	 Og höggormurinn spjó vatni úr munni sér á eftir konunni, eins og flóði, til þess að hún bærist burt af straumnum.


Jera ñawäsaka Jesús jula tkacha̱ te ikukawa̱, je te isha iia̱: —¡Ba rä ka ji biketsäk etkabä si̱ kuna, jiye ka ba wa̱ ibiketsane rä na? 	 Jesús rétti þegar út höndina, tók í hann og sagði: "Þú trúlitli, hví efaðist þú?"


Ka bas wa̱ ji a̱ni kirba yis kie ja̱mi, ata bas ku̱ ji kiö, jera je dämiksa̱ bas ia̱, bas ssënaklä a̱naa wa̱ si̱. 	 Hingað til hafið þér einskis beðið í mínu nafni. Biðjið, og þér munuð öðlast, svo að fögnuður yðar verði fullkominn.


Jekäi kjanaklä saka te je o̱na su̱a ra, ijewa je̱r ianacha̱wa̱ ta̱i; jekäi jewa minejulu te ipakani iblui ia̱ biköle maikäi io̱na käi. 	 Þegar samþjónar hans sáu, hvað orðið var, urðu þeir mjög hryggir og sögðu herra sínum allt, sem gjörst hafði.


Je doce wa patka Jesús te, jewa je̱r ku̱ami ite, je te isha: “Ka bas mi kuna ka Israel wa kuna ña̱le̱i wà, ka bas miwa̱ kuna Samaria wa jukläyäkäí na, 	 Þessa tólf sendi Jesús út og mælti svo fyrir: "Haldið ekki til heiðinna manna og farið ekki í samverska borg.


Ñera je kuna wato̱le ju̱lemi ra, je säkei deksa̱ rä shka̱ja̱, me̱nak ka jita wa ia̱. 	 Þetta hefði mátt selja dýru verði og gefa fátækum."


Ite je paka jile she ja̱mi, je ssa chui tsa̱ku̱i wa irä fariseo wa irä te ra, je te ijewa je̱r ku̱a, ijewa ne sheke̱ ite rä. 	 Þegar æðstu prestarnir og farísearnir heyrðu dæmisögur hans, skildu þeir, að hann átti við þá.


Jera yie isha: ‘¡Ka irä jekäi kuna Säkekewa! Ñera jile ñá käi, ka sikina kuna käi, mik a̱ni ka baklewa̱ yis kjä na.’ 	 En ég sagði: ,Nei, Drottinn, engan veginn, því að aldrei hefur neitt vanheilagt né óhreint komið mér í munn.'


Ke bas ña ma̱ yi a̱ni ia̱ wäyönak kte ka wata wà. Ka irä jiye kuna ta, je ne shtä kju̱ei Säkeklä kju̱atkawa̱ ke̱i däke̱wa̱ ka iktä ssäk kuna wa ki̱ka rä. 	 Enginn tæli yður með marklausum orðum, því að vegna þessa kemur reiði Guðs yfir þá, sem hlýða honum ekki.


“El wa, 'ská wa, jir yis je̱k wetsäke̱ bas ia̱ ssö.” 	 "Bræður og feður, hlustið á það, sem ég ætla að flytja yður mér til varnar."


Jera ite ijewa kúka te isha: —Säkeklä ktä ssäk, ñakäi ikukäk wao̱nak, jewa ne rä yis a̱mi, yis el wa rä. 	 En hann svaraði þeim: "Móðir mín og bræður eru þeir, sem heyra Guðs orð og breyta eftir því."


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Ke bas ku̱ yis sha yakei ñaia̱. 	 Jesús svaraði þeim: "Verið ekki með kurr yðar á meðal.


Ata je ne wà Säkeklä te iwá̱ jishtä iwa̱ ibata yileba jile bata shäk wa kjäbata ska käi, ale ite isha, iwa̱ kolole Säbäkäkksa̱ ye je kiana ji shka̱l ssäk. 	 En Guð lét þannig rætast það, sem hann hafði boðað fyrirfram fyrir munn allra spámannanna, að Kristur hans skyldi líða.


Je duawa̱ ra, iduawa̱ rä ji yakei wakble ki̱ka etaba kichabä. Ata ise̱nani kseka ra, je rä ise̱naklä Säkeklä ia̱. 	 Með dauða sínum dó hann syndinni í eitt skipti fyrir öll, en með lífi sínu lifir hann Guði.