Jera ije̱kaka̱ te plaa ije̱katashuäklä kukawa̱, kjaksa̱ju̱ biköle wäna. Je te biköle male̱cha̱cha̱wa̱. Jera jewa te Säkeklä kjeisha te isha: —Ka sa̱ wa̱ ji a̱ni su̱le jekäi. 	 Hann stóð upp, tók jafnskjótt rekkjuna og gekk burt í allra augsýn, svo að allir voru furðu lostnir, lofuðu Guð og sögðu: "Aldrei áður höfum vér þvílíkt séð."


ñajäkcha̱wa̱ yi rä ijewa käi wa yika, yi rä shka̱bläkña chichanakña ijewa käi wa yika. 	 Sýnið slíkum mönnum undirgefni og hverjum þeim er starfar með og leggur á sig erfiði.


Jera Jesús wa̱ dulanak el ale demiju̱ säkätäba sa̱ nu̱l bläklä ska je kjawa̱ju̱ña ira. Je te isu̱a, jekäi ite ibiketsa iyina si̱ irä. 	 Þá gekk einnig inn hinn lærisveinninn, sem komið hafði fyrr til grafarinnar. Hann sá og trúði.


Jera ñawäsaka Jesús kta ijewa ra te isha: —¡Bas ssëno täkii! Yis ne irä, ke bas suana. 	 En Jesús mælti jafnskjótt til þeirra: "Verið hughraustir, það er ég, verið óhræddir."


Adán skaté ibatala bite deka̱ siete kie Enoc ni, je te ijewa bata shaba, te isha: “¡Issö! Säkekewa deju̱ iwa̱ sikina wa tso̱ miles miles wa ra, 	 Um þessa menn spáði líka Enok, sjöundi maður frá Adam, er hann segir: "Sjá, Drottinn er kominn með sínum þúsundum heilagra


Jekäi chu̱li̱i̱ wa ñajaka̱ ka̱kiäk iwa̱ iwa̱klä ijewa ia̱ iwädular del käi. 	 Nú kom mannfjöldinn og tók að biðja, að Pílatus veitti þeim hið sama og hann væri vanur.


Ata Pablo a̱na itsa̱ka: —Ke ma je̱k ktawa̱, sá biköle tapar tso̱ ji̱a jiska. 	 Þá kallaði Páll hárri raustu: "Gjör þú sjálfum þér ekkert mein, vér erum hér allir!"


Ka irä maikäi kuna ta, sä siki tewa̱k irä sä siki tele wa irä, biköle bitele rä eklabä ska. Je ki̱ka ka ije äinak jewa kiäk iel wa ni. 	 Því að sá sem helgar og þeir sem helgaðir verða eru allir frá einum komnir. Þess vegna telur hann sér eigi vanvirðu að kalla þá bræður,


Ka irä jiye kuna ta, jishtä ka̱wä ju̱rke̱ olotjä te ka̱jöir ñiwe̱ a̱mi wà jí wà kalabe, je su̱ta ditsä yäbei juermi ije díaí wà ra rä. 	 Eins og elding, sem leiftrar og lýsir frá einu skauti himins til annars, svo mun Mannssonurinn verða á degi sínum.


jewa ia̱ bas manele te ishe: “Bas kjöpa bäi, bas je̱k pajiöpa baana, bas ji ñopa bäi”, ata ji sherke̱ iyaka ki̱ ka me̱ne bas wa̱ iia̱ ra, jera ¿jiye je kiar? 	 og einhver yðar segði við þau: "Farið í friði, vermið yður og mettið!" en þér gefið þeim ekki það, sem líkaminn þarfnast, hvað stoðar það?


Ka yis wa̱ bas bena yine kuna. Mane wa rä kolole yis wa̱ jewa ju̱ñer yis wa̱. Ata ishena o̱nak jishtä kte yöle te ishe käi: “Pan ñak yis daña, je klä ñak kaka̱ni ji wa̱k yis ukä ja̱mi.” 	 Ég tala ekki um yður alla. Ég veit, hverja ég hef útvalið. En ritningin verður að rætast: ,Sá sem etur brauð mitt, lyftir hæli sínum móti mér.'


Jekäi yis dä wäteleka̱ña cruz ja̱mi Cristo ra. Ka yis se̱r kuna ji̱a, ata Cristo ne se̱rke̱ni yis ja̱mi rä. Jira yis se̱rke̱ ji̱a yaka ja̱mi ra, yis se̱r dä yis te Säkeklä yaba ale yis shka̱li̱bläk, je̱k ju̱leksa̱ yis ki̱ka, je biketse oloi ja̱mi. 	 Ég er krossfestur með Kristi. Sjálfur lifi ég ekki framar, heldur lifir Kristur í mér. Lífinu, sem ég lifi nú hér á jörð, lifi ég í trúnni á Guðs son, sem elskaði mig og lagði sjálfan sig í sölurnar fyrir mig.


Jekäi bas biköle ia̱ ji bata yirmiwa̱ ekla ekla, je rä biköle pauta̱naklä, ñakäi biköle ssënaklä chatkäkwa̱. 	 Því að þér getið allir, hver á eftir öðrum, talað af spámannlegri andagift, til þess að allir hljóti fræðslu og uppörvun.


Jera iyaba te isha iia̱: ‘Papá, yis te ji yakei wakbla yi katke ka̱jöir ukä ja̱mi irä ba ukä ja̱mi irä. Jekäi ka yis kiar ji̱a kinak ba yaba ni.’ 	 En sonurinn sagði við hann: ,Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn.'


Jeska ra ipakana je̱tkäkwa̱ Säkeklä jula wämo kja̱ne, je wà ioloi kanaka̱. Jeska Sa Ká te Wikblu Sikina ma̱ iia̱, jishtä ikablele iia̱ käi. Jekäi je ne tka ju̱até ite, su̱a bas te, ssa bas te rä. 	 Nú er hann upp hafinn til Guðs hægri handar og hefur af föðurnum tekið við heilögum anda, sem fyrirheitið var, og úthellt honum, eins og þér sjáið og heyrið.


Cristo te ji shka̱l ssa iyaka ska, je ki̱ka bas je̱rikö ije je̱rika käi, je wà bas ñapajiöcho̱wa̱ bas kju̱atkäklä ye. Ka irä jiye kuna ta, yi te ji shka̱l ssa kja iyaka ska ra, je wa̱ ji yakei wakble rä jalewa̱, 	 Eins og því Kristur leið líkamlega, svo skuluð þér og herklæðast sama hugarfari. Sá sem hefur liðið líkamlega, er skilinn við synd,


Jera ite jekäi ishäk iia̱ kúka, te isha: —¿Mane rä yis a̱mi rä, mane wa rä yis el wa rä na? 	 Jesús svaraði þeim, er við hann mælti: "Hver er móðir mín, og hverjir eru bræður mínir?"


Jera ¿ka ba rä Egipto wa ekla kju̱atkäk sa̱ tsa̱ku̱i ra ale bajaa sä ktäk wa jäkmi cuatro mil ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska je kuna na? 	 Ekki ert þú þá Egyptinn, sem æsti til uppreisnar á dögunum og fór með morðvargana fjögur þúsund út í óbyggðir."


Bas wakwa je̱rike ja̱mi bas te sä wabiketseksa̱, ata ka yis te yi a̱ni wabiketseksa̱. 	 Þér dæmið að hætti manna. Ég dæmi engan.


Jekäi ite ijewa patkamini ra, imineka̱ju̱ ka̱ bata ki̱ka ka̱kiäk. 	 Og þá er hann hafði kvatt það, fór hann til fjalls að biðjast fyrir.


Je rä ka yi a̱ni wa̱ jile tju̱aklä iräle iwatju̱aklä iräle, ata yi rä nile je bewak kie wà iräle, ikie númeroí wà iräle ra, jewa ebä ia̱ ka̱ tso̱. 	 og kemur því til leiðar, að enginn geti keypt eða selt, nema hann hafi merkið, nafn dýrsins, eða tölu nafns þess.


Jekäi ka yis je̱k ssäkläka̱ bakleka̱ yis wäji̱atkele e̱e̱na si̱ wà ki̱ka, yis ia̱ ji me̱na dika ye yis yaka ska, je rä ji patkele Satanás wa̱ yis weikäk ye, ka yis je̱k ssäkläka̱ e̱e̱na. 	 Og til þess að ég skuli ekki hrokast upp af hinum miklu opinberunum, er mér gefinn fleinn í holdið, Satans engill, sem slær mig, til þess að ég skuli ekki hrokast upp.


Jera Jesús je̱k buawa̱ itsa̱ka te iwäkarke̱ oloo uña, jera ipatse̱nawa̱ni. Jera plaa ije̱kaka̱ te ijewa pasu̱a jile wà. 	 Hann gekk að, laut yfir hana og hastaði á sótthitann, og fór hann úr henni. En hún reis jafnskjótt á fætur og gekk þeim fyrir beina.


¿Ka bas wa̱ iju̱ñer estadio ska julunak wa biköle rä julunak, ata eklabä ne ia̱ ji säkei ta däke̱ksa̱ rä na? Je ki̱ bas juluno rä maikäi ra idäkläksa̱ bas ia̱ käi. 	 Vitið þér ekki, að þeir, sem keppa á íþróttavelli, hlaupa að sönnu allir, en einn fær sigurlaunin? Hlaupið þannig, að þér hljótið þau.


ñapaktäklä jui ska ra, oloi ta wa je̱tkäklä tso̱ wà, yakana mar ska ra, oloi ta wa je̱tkäklä tso̱ wà. 	 vilja skipa æðsta bekk í samkundum og hefðarsæti í veislum.


Jekjepa Pilato te chui tsa̱ku̱i wa irä, sa̱ tsa̱ku̱i wa irä, ditsä saka irä tapawa̱cha̱wa̱. 	 Pílatus kallaði nú saman æðstu prestana, höfðingjana og fólkið


Ñerä ijana tulamini ra, iminejulu isaka wa tso̱ ska. Jera jiräni chui tsa̱ku̱i wa irä, sä wäkiri wa irä te isha ijewa ia̱ käi, je pakani ijewa te isaka wa ia̱. 	 Er þeim hafði verið sleppt, fóru þeir til félaga sinna og greindu þeim frá öllu því, sem æðstu prestarnir og öldungarnir höfðu við þá talað.


Mika̱ yie pan cinco bala butsa cinco mil wa ia̱ ra, ¿bitkä canasta pshina bas te iukäla shtani ra rä na? Jera ijewa te ikúka: —Doce. 	 Þegar ég braut brauðin fimm handa fimm þúsundum, hve margar körfur fullar af brauðbitum tókuð þér saman?" Þeir svara honum: "Tólf."


Jekäi ka ije denewa̱ chui ye rä ka̱wei te ishe je shtä ditsei ne sherke̱ rä ki̱ka kuna, ata irä ka duäk kuna ne oloi ja̱mi idewa̱ rä. 	 Hann varð ekki prestur eftir mannlegum lögmálsboðum, heldur í krafti óhagganlegs lífs.


Jekäi ka yi wa̱ Tito, ale shkäña yis da, pakane tene shkiri wa̱k. Jeiräta ije rä Griego wa. 	 En ekki var einu sinni Títus, sem með mér var og var grískur maður, neyddur til að láta umskerast.


Yabala ká wa, ke bas ku̱ bas yabala kju̱atkewa̱k. Ata ijewa kibiwo̱ dulale pautäle Säkekewa ki̱ ishena ja̱mi. 	 Og þér feður, reitið ekki börn yðar til reiði, heldur alið þau upp með aga og umvöndun Drottins.


Ata jira bas wa̱ Säkeklä ju̱ñer, ata bäi si̱ ra Säkeklä ne wa̱ bas ju̱ñer dä. Jera ¿maikäi bas manermini jile we̱ ja̱lma̱lewa̱ shi̱ana je ia̱ rä na? ¿Bas je̱r ssëna kolonakwa̱ je kjanaklä ye etäbä kichani na? 	 En nú, eftir að þér þekkið Guð, eða réttara sagt, eftir að Guð þekkir yður, hvernig getið þér snúið aftur til hinna veiku og fátæklegu vætta? Viljið þér þræla undir þeim að nýju?


Jewa kiömiña ba ra, jekäi ma je̱k siki tewo̱ña ijewa ra. Jekäi ijewa tsa̱ku̱ kä sikä ju̱ake̱mi kalabe tsa̱tju̱o ba ku̱. Jera biköle te isu̱emi ba palei yile rä ka iyina kuna, ata ba te ka̱wei me̱leta̱na dälätseke̱ña. 	 Tak þá með þér, lát hreinsast með þeim og ber kostnaðinn fyrir þá, að þeir geti látið raka höfuð sín. Þá mega allir sjá, að ekkert er hæft í því, sem þeim hefur verið sagt um þig, heldur gætir þú lögmálsins sjálfur í breytni þinni.


Je ne ki̱ka ke bas ku̱ sä ktei wabiketsaksa̱ ka ike̱i däwa̱ba yika, ata iki̱ssöpa ma rä Säkekewa däke̱ni kje. Je te ka̱ yee na ji tso̱ blelewa̱ jemiksa̱ ka̱ oloika, ñakäi ite jiye wata sa̱ wa̱ ji o̱le je ki̱tse̱ ju̱emi juenakwa̱. Jera Säkeklä te sä kjeishemi ekla ekla ji ki̱ ite sä kjeishe käi. 	 Dæmið því ekki fyrir tímann, áður en Drottinn kemur. Hann mun leiða það í ljós, sem í myrkrinu er hulið, og opinbera ráð hjartnanna. Og þá mun hver um sig hljóta þann lofstír af Guði, sem hann á skilið.


Ikuna yis dä ditsä ka shki̱nakka̱ni kuna ra, jera yis ñakpa bewak sälwii ra Éfeso ska, ¿jiye je kiar yis ia̱? Ikuna sä dulecha̱wa̱ wa rä ka shki̱nakka̱ni ra, bäi si̱ “sä yäkä sä ji yä, ata buliabä sä duächa̱wa̱.” 	 Hafi ég eingöngu að hætti manna barist við villidýr í Efesus, hvaða gagn hefði ég þá af því? Ef dauðir rísa ekki upp, etum þá og drekkum, því að á morgun deyjum vér!


Iwa rä Säkeklä kabla Abraham irä ibatala irä ia̱ ka̱jiska ma̱ksa̱ idäli ukä ye, ka je rä ijewa te ka̱wei wawá̱ ki̱ka kuna, ata iwabiketsa̱naksa̱ wämo ye rä ite ji biketsa etkabä ne ki̱ka. 	 Ekki var Abraham eða niðjum hans fyrir lögmál gefið fyrirheitið, að hann skyldi verða erfingi heimsins, heldur fyrir trúar-réttlæti.


Ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa ñajaka̱ kja kju̱atkäk. Sä wäkiri wa ñatapawa̱cha̱wa̱ kju̱atkäk Säkekewa ra, iwa̱ kolole Säbäkäkksa̱ ye je ra.’ 	 Konungar jarðarinnar risu upp, og höfðingjarnir söfnuðust saman gegn Drottni og gegn hans Smurða.


Ata mane yika bas kiana suanak rä, je she mar yie bas ia̱: Bas suano rä yi te sa ktawa̱ ukä ska ra, irä ka̱wei ta sä tuläk sä tuläklämi ja̱rka je wakei yika. Yis te ishe bas ia̱ jekäi irä, je ne yika bas suano rä. 	 Ég skal sýna yður, hvern þér eigið að hræðast. Hræðist þann, er hefur vald að deyða og að því búnu varpa í helvíti. Já, ég segi yður, hræðist hann.


Ñakäi sa̱ tsa̱ku̱i manele maju̱ kju̱atkäk sa̱ tsa̱ku̱i saka ra, ¿ka irä säkätä ije kiana je̱tkäkwa̱ ibiketsäk ije ia̱ je̱k tsa̱tkermi guardia wa diez mil ebä wà, sa̱ tsa̱ku̱i el daju̱ kju̱atkäk ira guardia wata veinte mil je yikaí̱ käi na? 	 Eða hvaða konungur fer með hernaði gegn öðrum konungi og sest ekki fyrst við og ráðgast um, hvort honum sé fært að mæta með tíu þúsundum þeim er fer á móti honum með tuttugu þúsundir?


Ata manele ñapatkawa̱ ija̱mi, jewa te je kte kuka iyina ye. Jewa sha̱ rä Dionisio, ale tapanak Areópago ska wa ekla irä, alaklä ekla kie Dámaris ni irä, ditsä saka irä. 	 En nokkrir menn slógust í fylgd hans. Þeir tóku trú. Meðal þeirra var Díónýsíus, einn úr Areopagus-dóminum, og kona nokkur, Damaris að nafni, og aðrir fleiri.


Je ukä ska ijewa te fariseo wa irä, Herodes ja̱mi wa irä sha̱ patkami iwäki̱ iwächakewa̱k wäsi̱wa, jiräni iwa̱ ishä ta í̱ ki̱ka. 	 Þá sendu þeir til hans nokkra farísea og Heródesarsinna, og skyldu þeir veiða hann í orðum.


Jera ite je inaklä miwa̱ plaa Templo na, jekäi ikjaksa̱ju̱ mineju̱mi, je̱k kuli sikaka̱. 	 Hann fleygði þá silfrinu inn í musterið og hélt brott. Síðan fór hann og hengdi sig.


Je te ñaebä bas wa̱ sa̱ shka̱l Säkeklä wikblu ja̱mi paka sá ia̱. 	 Hann hefur og sagt oss frá kærleika yðar, sem andinn hefur vakið með yður.


Ka irä jiye kuna ta, sa te sa yaka ki̱ ji sherke̱ je biketse ra sä rä duäkwa̱. Ata sa te ji sherke̱ Säkeklä wikblu ki̱ je biketse ra sa̱ se̱rmi kseka, ñakäi sä ssërmi baa. 	 Hyggja holdsins er dauði, en hyggja andans líf og friður.


Ñakäi Isaías ka suane ishäk: “Ka yis yuläk kuna wa, jewa te yis ku̱a; Ka yis ktei chakäk kuna wa, jewa ia̱ yis je̱k kjasha.” 	 Og Jesaja er svo djarfmáll að segja: "Ég hef látið þá finna mig, sem leituðu mín ekki. Ég er orðinn augljós þeim, sem spurðu ekki að mér."


Jekäi yi rä ka tene shkiri ta iyaka ska, ikuna je te ka̱wei wawá̱ bulee ra, je te ba kjatiemiwa̱. Ka irä maikäi kuna ta, ba rä kte yöle ta, tene shkiri ta jeiräta ba rä ka̱wei shiriwa̱k ki̱ka. 	 Og mun þá ekki sá, sem er óumskorinn og heldur lögmálið, dæma þig, sem þrátt fyrir bókstaf og umskurn brýtur lögmálið?


Jekäi ijewa ñabalabutsa Jesús kju̱ei. 	 Þannig greindi menn á um hann.


Je su̱a fariseo wa te ra, ite isha iia̱: —Isu̱o, ba wa̱ dulanak wa te ji rä ka o̱nak kuna sábado wà je we̱ kate. 	 Þegar farísear sáu það, sögðu þeir við hann: "Lít á, lærisveinar þínir gjöra það, sem ekki er leyft að gjöra á hvíldardegi."


Iwa rä biköle bas te isheke̱ kju̱awa kju̱awa. Ekla te ishe “Yis dä Pablo ja̱mi,” iel, “Apolos ja̱mi,” iel, “Cefas ja̱mi,” iel, “Cristo ja̱mi.” 	 Ég á við þetta, að sumir yðar segja: "Ég er Páls," og aðrir: "Ég er Apollóss," eða: "Ég er Kefasar," eða: "Ég er Krists."


Ñerä Templo bala tkäkläksa̱ suaí klasha̱na ju̱nami mo̱ki̱ atjä wakwäté. Ñakäi ka̱ wäbuka̱naka̱, jak ker bala tsikina tulami. 	 Þá rifnaði fortjald musterisins í tvennt, ofan frá og niður úr, jörðin skalf og björgin klofnuðu,


Mane wa rä Säkeklä yabala rä, mane wa rä be tsa̱ku̱i yabala rä, je juer dä jí ne wà: Biköle yi ka ji wämo wa̱k kuna wa, ka datse̱ rä Säkeklä ja̱mi kuna, ka iel shka̱li̱bläk kuna wa ñaebä. 	 Af þessu eru augljós börn Guðs og börn djöfulsins. Sá sem iðkar ekki réttlætið og elskar ekki bróður sinn heyrir ekki Guði til.


Je ki̱ka ite Jesús tsa̱miwa̱ni etäbä kicha Pretorio na. Jeska ite ichaka Jesús ia̱: —¿Mai ba dar dä? Jera Jesús wa̱ ka ikúkane. 	 Hann fór aftur inn í höllina og segir við Jesú: "Hvaðan ertu?" En Jesús veitti honum ekkert svar.


Je rä ijuenaklä jishtä jira wäoka̱ne te bas tsa̱tkeke̱ksa̱ Jesucristo shki̱leka̱ni oloi ja̱mi käi. Ka je rä sa pa tja̱me̱i tse̱na ju̱naklämi kuna, ata je rä je wäoka̱ne wà sa̱ wa̱ je̱r ssëne ka nui ta je kiäklä Säkeklä ia̱. 	 Með því var skírnin fyrirmynduð, sem nú einnig frelsar yður, hún sem ekki er hreinsun óhreininda á líkamanum, heldur bæn til Guðs um góða samvisku fyrir upprisu Jesú Krists,


Jera ijewa te je ssa ra, ikju̱atkacha̱wa̱ ta̱i. Ije̱r ssëna ijewa ktäkcha̱wa̱. 	 Þegar þeir heyrðu þetta, fylltust þeir bræði og hugðust deyða þá.


Jekäi ite ijewa kiawa̱ iju na, te ichewa̱. Jera issëna a̱naa si̱, ite Säkeklä biketsa iju ska tso̱ wa biköle ra ki̱ka. 	 Síðan fór hann með þá upp í hús sitt, bar þeim mat, og var hann og allt heimafólk hans fagnandi yfir því að hafa tekið trú á Guð.


Ata ji däke̱ka̱ sä kjä ki̱ka, datse̱ rä sa̱ je̱r ska, je ne te sa iawe̱ ñá ye rä. 	 En það sem út fer af munni, kemur frá hjartanu. Og slíkt saurgar manninn.


Ka yis te ka̱ me̱ alaklä wa ia̱ sa paktäklä iräle, jäiyi wa patkäklä iräle. Ata ikiana kätkäk bitaba. 	 Ekki leyfi ég konu að kenna eða taka sér vald yfir manninum, heldur á hún að vera kyrrlát.


Je itäki̱ ite isha: “Yis deju̱ e̱ná ba ki̱ ji sherke̱ je wa̱k.” Jekäi ije te isäkätä tsa̱ju̱ami iwa̱ ietkä tkäkläwa̱ni. 	 Síðan segir hann: "Sjá, ég er kominn til að gjöra vilja þinn." Hann tekur burt hið fyrra til þess að staðfesta hið síðara.


je se̱ne kseka kjayina, je su̱a sá te, je ne ktei sheke̱ sá te. Je se̱ne jekjeye käruä Sa Ká ra, kjayina sa̱ ia̱, je ne bata sheke̱ sá te bas ia̱ rä. 	 Og lífið var opinberað, og vér höfum séð það og vottum um það og boðum yður lífið eilífa, sem var hjá föðurnum og var opinberað oss.


Jekäi Pablo te ji wämo käi, je̱k wätkewe̱ ji yika käi, sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i däke̱wa̱ käi, je ktei paka ra, Félix suanawa̱ te isha iia̱: —Bäi rä, ma cho̱ni. Ata bikökje yis wä katke ra yie bä kieni. 	 En er hann ræddi um réttlæti, sjálfsögun og komandi dóm, varð Felix skelkaður og mælti: "Far burt að sinni. Ég læt kalla þig, þegar ég fæ tóm til."


Ka̱raa yis te wekte sheke̱ yis Kekläí ia̱ bas ki̱ka, Säkeklä je̱r bäi shä deksa̱ bas ia̱ Cristo Jesús ja̱mi ki̱ka. 	 Ávallt þakka ég Guði mínum yðar vegna fyrir þá náð, sem hann hefur gefið yður í Kristi Jesú.


Jera je hora kjena, Jesús a̱na täkii te isha: “Elí, Elí, ¿lama sabactani?” (Je wà rä: “Yis Kekläí, yis Kekläí, ¿jiye ba te yis jawa̱ta̱na rä na?”) 	 Og um nón kallaði Jesús hárri röddu: "Elí, Elí, lama sabaktaní!" Það þýðir: "Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig?"


Jera plaa ite iwa̱ dulanak wa paka ñajiäkka̱ ko̱no ja̱rka, kjäkksa̱ba a̱mikata iwätsa̱k, je dälei ja̱mi ije wa̱ je chu̱li̱i̱ wa patkäklämini. 	 Tafarlaust knúði hann lærisveina sína að fara í bátinn og halda á undan sér yfir um, meðan hann sendi fólkið brott.


Jera ijewa te icha̱mi iia̱, jera ite ijewa ia̱ ichaka: —¿Yibä me̱i jí rä, yibä kie yöle ija̱mi rä na? Jera ijewa te ikúka: —César je̱. 	 Þeir fengu honum pening. Hann spyr: "Hvers mynd og yfirskrift er þetta?" Þeir svöruðu: "Keisarans."


Jera ite je chu̱li̱i̱ wa paka ñajäkläkwa̱ i̱ski̱. Jera ite je pan siete kukawa̱, je ki̱ ite wekte sha Säkeklä ia̱, kjepa je bala butsa ma ite iwa̱ dulanak wa ia̱, jewa wa̱ wadenak. Jekäi ijewa te je chu̱li̱i̱ wa chewa̱ iwa. 	 Þá bauð hann fólkinu að setjast á jörðina, tók brauðin sjö, gjörði þakkir og braut þau og gaf lærisveinum sínum, að þeir bæru þau fram. En þeir báru þau fram fyrir fólkið.


ji bulee wà, ji wämo wa iwäna sa̱ tso̱ ji̱a kseka bala na. 	 í heilagleik og réttlæti fyrir augum hans alla daga vora.


Ñerä ángel idäkläka̱ cinco te kökö bulawa̱. Jera yie ka̱jöir ska bekwä ja̱leté ka̱jiska su̱a. Je ia̱ ka̱ ja̱r ka̱mii llaveí me̱na. 	 Og fimmti engillinn básúnaði. Þá sá ég stjörnu, er fallið hafði af himni ofan á jörðina, og henni var fenginn lykillinn að brunni undirdjúpsins.


Ata bas ku̱ ji säkei ta blö bas wakwa ia̱ ka̱jöir ska, mai iwak irä, iäwëwa̱k irä te ka iweikewa̱ kuna ska, mai jakbläk wa ka kjäkläwa̱ kuna jakbläk ska. 	 Safnið yður heldur fjársjóðum á himni, þar sem hvorki eyðir mölur né ryð og þjófar brjótast ekki inn og stela.


Jera fariseo wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä, jewa te ibiketsa je̱r na: “¿Yi ije rä, je ktäke̱ yakei Säkeklä ukä ja̱mi rä na? ¿Yi ia̱ sa̱ nui jarmiwa̱ bitaba na? Ata Säkeklä ebä ne ia̱ sa̱ nui jarwa̱ bitaba rä.” 	 Þá tóku fræðimennirnir og farísearnir að hugsa með sér: "Hver er sá, er fer með slíka guðlöstun? Hver getur fyrirgefið syndir nema Guð einn?"


Jera Jesús te isha je Judío wa ibiketsäk wa ia̱: —Bas chatkawa̱ yis te kte sha ja̱mi ra, bas dämiwa̱ yis wa̱ dulanak wa si̱ ye, 	 Þá sagði Jesús við Gyðingana, sem tekið höfðu trú á hann: "Ef þér eruð stöðugir í orði mínu, eruð þér sannir lærisveinar mínir


“El wa, yis wa̱ iju̱ñer bas te je wá̱ rä ka bas je̱r ko̱ne ki̱ka, bas wäkiri wa ñaebä. 	 Nú veit ég, bræður, að þér gjörðuð það af vanþekkingu, sem og höfðingjar yðar.


“Bäije sa̱ je̱r bäi shäk wa rä, jewa ia̱ je̱r bäi yirmi ki̱ka. 	 Sælir eru miskunnsamir, því að þeim mun miskunnað verða.


Ñerä ka̱ tsa̱ku̱i je̱r ianawa̱ e̱e̱na. Ata ikabla etkabä kju̱ei, ñakäi ñatululewa̱ yäkäk ira wa kju̱ei, ka iwa̱ je wäshewa̱klei. 	 Konungur varð hryggur við, en vegna eiðsins og gesta sinna vildi hann ekki synja henni þessa,


Ba wa̱ ji katablele, ji wäkolole yis kie bata ki̱ka, ata ka ba shtirinewa̱ kuna, je ju̱ñer yis wa̱. 	 Þú ert þolgóður og byrðar hefur þú borið fyrir sakir nafns míns og ekki þreytst.


Ñerä yie isu̱a ra, Oveja Yaba te ikjä bale siete etka kjäyaksa̱, jera yie issa ra, kseka wa cuatro ekla te ishe tala bular käi: “¡Bä kute!” 	 Og ég sá, er lambið lauk upp einu af innsiglunum sjö, og ég heyrði eina af verunum fjórum segja eins og með þrumuraust: "Kom!"


Jera fariseo wa te isha: —¿Bas wakwa ñajawa̱ wäyönakcha̱wa̱ ñaebä na? 	 Þá sögðu farísearnir: "Létuð þér þá einnig leiðast afvega?


te Pedro bar kalme su̱a ra, jera iwätka isu̱ak te isha: —Ba ñaebä kalduña je Jesús Nazaret wa ra. 	 og sá, hvar Pétur var að orna sér. Hún horfir á hann og segir: "Þú varst líka með manninum frá Nasaret, þessum Jesú."


Ata shka̱bläk wa te je ikjanaklä wa kukacha̱wa̱, ekla kpa ite ta̱i, ekla ktawa̱ ite, ekla tia ite jak wà. 	 En vínyrkjarnir tóku þjóna hans, börðu einn, drápu annan og grýttu hinn þriðja.


Erasto a̱ta̱na Corinto ska; yis te Trófimo ju̱ata̱na duë ta Mileto ska. 	 Erastus varð eftir í Korintu, en Trófímus skildi ég eftir sjúkan í Míletus.


je rä ka̱jiska ka yörksa̱ba yika, ite sä kuka Cristo ja̱mi däkwa̱ sikii ye, ka yakei ta iwäna iwa̱ sa̱ shka̱l ki̱ka. 	 Áður en heimurinn var grundvallaður hefur hann útvalið oss í Kristi, til þess að vér værum heilagir og lýtalausir fyrir honum. Í kærleika sínum


Bas dä bas ká be tsa̱ku̱i ja̱mi. Jekäi bas ssërke̱ iwa̱k jishtä je bas ká ki̱ ishena o̱nak käi. Säkätä si̱ bite rä jira, ije rä sä ktäkwa̱, ñakäi ije rä ji rä iyina si̱ dokoitsäk, ije ja̱mi ji rä iyina si̱ ka kuna ki̱ka. Ije ka̱yuäke̱ ra, jera ite isheke̱ iwakei del ja̱mi, idel dä ka̱yuäk ki̱ka, ñakäi ije ne rä ka̱yue wätsikiwa̱kka̱ rä. 	 Þér eigið djöfulinn að föður og viljið gjöra það, sem faðir yðar girnist. Hann var manndrápari frá upphafi og aldrei í sannleikanum, því í honum finnst enginn sannleikur. Þegar hann lýgur fer hann að eðli sínu, því hann er lygari og lyginnar faðir.


Ji bäi ju̱leta̱na ba ia̱ je kjänano Wikblu Sikina se̱nak saje wa ja̱mi je oloi ja̱mi. 	 Varðveittu hið góða, sem þér er trúað fyrir, með hjálp heilags anda, sem í oss býr.


Jeska Säkeklä te ji wá̱ täkili ta ka sa̱ wa̱ ji su̱le käi Pablo jula oloi ja̱mi. 	 Guð gjörði óvenjuleg kraftaverk fyrir hendur Páls.


bikökje yie bä bolki wa tulacha̱wa̱ bä klä tkäkläka̱ iki̱ka kje.” 	 þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni.


“Bas ku̱ ji kiö, jera je me̱rmi bas ia̱; bas ku̱ ji yulö, jera je ko̱rmi bas ia̱; bas ku̱ ju kjä bulawo̱, jera je kjä yermi bas ia̱. 	 Biðjið, og yður mun gefast, leitið, og þér munuð finna, knýið á, og fyrir yður mun upp lokið verða.


jishtä ishka̱bla juermi ekla ekla, je rä idíaí dewa̱ ra ijuermiwa̱ atjä ki̱ka, je rä yökö wà ikjayirmi ki̱ka. Jekäi ekla ekla shka̱ble mabler su̱rmi yökö wà, ijuenaklä jishtä ishka̱bla rä käi. 	 þá mun verk hvers um sig verða augljóst. Dagurinn mun leiða það í ljós, af því að hann opinberast með eldi og eldurinn mun prófa hvílíkt verk hvers og eins er.


Iwa rä yëwa̱ yis tkerju̱ mar kja ji tkenakju̱ Säkeklä wäna käi, ike̱i dewa̱ yis minakläju̱. 	 Nú er svo komið, að mér verður fórnfært, og tíminn er kominn, að ég taki mig upp.


Baishe, ¿yis wa̱ manele patkele bas wäki̱ je wà yis te bas wäyua na? 	 Hef ég notað nokkurn þeirra, sem ég hef sent til yðar, til þess að hafa eitthvað af yður?


Ikuna yi yis dä ku̱ bas je̱r ku̱opa ra, jera ñaebä yi rä yis Ká rä te bas je̱r ku̱emi; ata jirami bas je̱r ku̱a ite, ñakäi bas te ije su̱a e̱ná. 	 Ef þér hafið þekkt mig, munuð þér og þekkja föður minn. Héðan af þekkið þér hann og hafið séð hann."


Ka irä maikäi kuna ta, sa̱ je̱r ska sa te ibiketse, je rä sa wabiketsanakläksa̱ wämo ye. Sä kjäbata wà sa te isheke̱ka̱, je rä sa̱ tsa̱tkenakläksa̱. 	 Með hjartanu er trúað til réttlætis, en með munninum játað til hjálpræðis.


Jera ite ikúka: —Ekla kie Jesús, je te döli wäjabawa̱, je wà ite yis wäbala pacha̱. Jera ite isha 'sia̱: ‘Ma cho̱ Siloé ska wä paskuäk.’ Jekäi yis dasta̱na wä paskuäk. Jera yis wä wajuena. 	 Hann svaraði: "Maður að nafni Jesús gjörði leðju og smurði á augu mín og sagði mér að fara til Sílóam og þvo mér. Ég fór og fékk sjónina, þegar ég var búinn að þvo mér."


Ije te isha jekäi wà rä ditsä wa̱ iju̱ñaklä jishtä ije duämiwa̱ rä. 	 Þetta sagði hann til að gefa til kynna, með hvaða hætti hann átti að deyja.


Iwa rä ji a̱ni ka kuna blelewa̱ ka kjayinakwa̱ kuna käi, ñakäi ji a̱ni ka kuna jaki ka ju̱ñenak wa̱ kuna käi, ka tse̱nakksa̱ kuna atjä käi. 	 Því að ekkert er hulið, sem eigi verður opinbert, né leynt, að eigi verði það kunnugt og komi í ljós.


“Yi te bas kiawa̱ ra, je te rä yis ne kiawa̱; yi te yis kiawa̱ ra, je te rä yis patkäkté ne kiawa̱ . 	 Sá sem tekur við yður, tekur við mér, og sá sem tekur við mér, tekur við þeim, er sendi mig.


Simón Pedro wa̱ espada shkä, je sikaksa̱ ite, je wà ite chui wa tsa̱ku̱i kjanaklä bika, ikukä wämo tia ju̱ami. Je kjanaklä kie rä Malco. 	 Símon Pétur hafði sverð, brá því og hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum hægra eyrað. Þjónninn hét Malkus.


Tsa̱na ra biköle yi ssëna se̱nak wämo Cristo Jesús ja̱mi ra, jewa biköle kolormiwa̱ weikanak je ki̱ka. 	 Já, allir, sem lifa vilja guðrækilega í samfélagi við Krist Jesú, munu ofsóttir verða.


Je̱r bäi yinopa bas ia̱ ki̱ta ki̱ta, bas ssënopa baa ki̱ta ki̱ta, bikö bas je̱r ko̱r dami Säkeklä ia̱, ñakäi saje wa Säkekewaí Jesús ia̱ je ja̱mi. 	 Náð og friður margfaldist yður til handa með þekkingu á Guði og Jesú, Drottni vorum.


Jekäi ka irä sá ia̱ ibala pa̱le kja̱nei o̱nak ekta wà sá kjaksa̱julu kuna, sa̱me̱ishärä ka sá denemi bas ska käi. Ñera sá ne wa̱ Cristo ktei baa delemi bas ska kje rä. 	 Því að vér teygjum oss ekki of langt fram, ella hefðum vér ekki komist til yðar. En vér vorum fyrstir til yðar með fagnaðarerindið um Krist.


Ikuna ite ji wakbla bä ukä ja̱mi räle, ije rä nui ta ba ia̱ räle, jera we yis ebä ñanewo̱ je ki̱. 	 En hafi hann eitthvað gjört á hluta þinn, eða sé hann í skuld við þig, þá fær þú það mér til reiknings.


Jera ijewa a̱na te ichaka: —¿Ekla kie Simón kinak Pedro ni, je katke jiska na? 	 og kölluðu: "Er Símon sá, er nefnist Pétur, gestur hér?"


“Yi a̱ni wa̱ ka tsi̱ni wäkanakka̱ dunakcha̱ blelewa̱ käi, cajón niki̱ka käi, ata ite idueka̱ rä iduäkläka̱ ki̱, yi däke̱wa̱ wa wa̱ oloi su̱nak. 	 Enginn kveikir ljós og setur það í felur né undir mæliker, heldur á ljósastiku, svo að þeir, sem inn koma, sjái ljósið.


Jera ñawäsaka ijewa wänaka Moisés irä Elías irä juena, jewa ka̱pakä tso̱ ije ra. 	 Og Móse og Elía birtust þeim, og voru þeir á tali við hann.


Chui wa tsa̱ku̱i te Jesús wächakewa̱ iwa̱ dulanak wa ki̱ka irä ika̱ju̱ñe ki̱ka irä. 	 Nú spurði æðsti presturinn Jesú um lærisveina hans og kenningu hans.


ke bas je̱r doloi tiawa̱ jishtä ijewa käi, ale ijewa te yis wätji̱wa̱, ijewa te yis mabla su̱a ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska ra käi. 	 þá forherðið ekki hjörtu yðar, eins og í uppreisninni á degi freistingarinnar á eyðimörkinni;


Ata sa tapar tso̱ e̱e̱na sha̱na chu̱li̱i̱ te ije biketsa. Jekäi ite isha ñaia̱: —Mika̱ Säbäkäkksa̱ de ra, jera ¿je te ji we̱mi kju̱awa ijuenaklä ye ije tsa̱ta na? 	 En af alþýðu manna tóku margir að trúa á hann og sögðu: "Mun Kristur gjöra fleiri tákn, þegar hann kemur, en þessi maður hefur gjört?"


Ata ije te ishemi: ‘Yie ishe bas ia̱, ka yis wa̱ iju̱ñer mai bas dar dä. Bas ji wakbläk ka̱wei ukä ja̱mi wa biköle cho̱ kju̱awa yis yika.’ 	 Og hann mun svara: ,Ég segi yður, ég veit ekki, hvaðan þér eruð, farið frá mér allir illgjörðamenn!'


Yie ikjashemi je ia̱ bikö ije kiana ji shka̱l ssäk yis kie kju̱ei rä käi. 	 og ég mun sýna honum, hversu mikið hann verður að þola vegna nafns míns."


Je ne ki̱ka ji ñá käi biköle, ji we̱mika̱ wäsi̱wa ki̱ta käi, je ju̱oksa̱ bas ku̱. Ata bas ku̱ kte tkelema̱ bas je̱r ska, täkili ta bas tsa̱tkäkksa̱, je kukö je̱k jalewa̱ wà. 	 Leggið því af hvers konar saurugleik og alla vonsku og takið með hógværð á móti hinu gróðursetta orði, er frelsað getur sálir yðar.


Je ne ki̱ka sa̱ wa̱ ñanak irä je̱k pajiäklä irä tso̱ ra, je ebä te sä ssëwe̱mi a̱naa. 	 Ef vér höfum fæði og klæði, þá látum oss það nægja.


Jekäi idemijuluni Jerusalén. Jera ishkä kaldu Templo ska ra, chui tsa̱ku̱i wa irä, ñayöle ka̱wei wà wa irä, sä wäkiri wa irä, jewa demijulu iwäki̱. 	 Þeir koma aftur til Jerúsalem, og þegar hann var á gangi í helgidóminum, koma til hans æðstu prestarnir, fræðimennirnir og öldungarnir


Bas te yis ktei chakäk wa patkami Juan säwäukewa̱k wäki̱, jera ije te ji rä iyina si̱ je ktei sha. 	 Þér hafið sent til Jóhannesar. Hann bar sannleikanum vitni.


Ñerä yie je äyë tsi̱ne kukawa̱ ángel jula na, je katawa̱ yie. Je rä bloo yis kjä na bul ña diä käi, ata yis te ikatawa̱ ra, yis ña ssëwe̱ ite bächii. 	 Ég tók litlu bókina úr hendi engilsins og át hana upp, og í munni mér var hún sæt sem hunang. En er ég hafði etið hana, fann ég til beiskju í kviði mínum.


Ijewa te Esteban ji sha ssa ra, jera ijewa kju̱atkacha̱wa̱ e̱e̱na ijewa kà wätiacha̱wa̱ kje. 	 Þegar þeir heyrðu þetta, trylltust þeir og gnístu tönnum gegn honum.


“Bäije kju̱atke paruäk wa rä, jewa kirmi Säkeklä yabala ni je ki̱ka. 	 Sælir eru friðflytjendur, því að þeir munu Guðs börn kallaðir verða.


Ji biköle ska bas ku̱ ji biketse etkabä kuköwa̱ söklä ye, bas wa̱ ale yakei uka bata wäkaleka̱ tiä ju̱aklämi wäita̱nakwa̱. 	 Takið umfram allt skjöld trúarinnar, sem þér getið slökkt með öll hin eldlegu skeyti hins vonda.


Je wà ite ijewa je̱r ku̱a, ijewa ia̱ ikjasha Säbäkäkksa̱ kiana ji shka̱l ssäk, ñakäi shki̱nakka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na. Jera ite isha: —Jesús ale ktei yinak yis wa̱ bas ia̱, je ne rä Säbäkäkksa̱ rä. 	 lauk þeim upp fyrir þeim og setti þeim fyrir sjónir, að Kristur átti að líða og rísa upp frá dauðum. Hann sagði: "Jesús, sem ég boða yður, hann er Kristur."


Jera ideni idäkläka̱ mañatäbä kicha ra ite isha ijewa ia̱: —Ata ¿je rä bas käpä rami ji̱a, bas je rä dami ji̱a ebä na? ¡Bäi irä! Ihoraí dewa̱ e̱ná. ¡Issö! Ditsä yäbei, je rä ju̱nakksa̱ ditsä yakeila jula na. 	 Í þriðja sinn kom hann og sagði við þá: "Sofið þér enn og hvílist? Nú er nóg. Stundin er komin. Mannssonurinn er framseldur í hendur syndugra manna.


Biköle yaká, jekäi issënacha̱wa̱. Jera ijewa te iukäla a̱ta̱na shtani canasta na doce pshipshii. 	 Og þeir neyttu allir og urðu mettir. Og þeir tóku saman brauðbitana, er af gengu, tólf körfur fullar.


Jera ángel jula na ji jalanak ja̱ma̱a̱ shka̱le̱i buka̱naka̱, sä sikii wa ka̱kiäke̱ ra ñara Säkeklä wäna. 	 Og reykurinn af reykelsinu steig upp með bænum hinna heilögu úr hendi engilsins frammi fyrir Guði.


Ka̱wei me̱leta̱na rä Moisés oloi ja̱mi. Ata je̱r bäi she irä, ñakäi ji rä iyina si̱ irä, je deksa̱ sa̱ ia̱ rä Jesucristo ne oloi ja̱mi. 	 Lögmálið var gefið fyrir Móse, en náðin og sannleikurinn kom fyrir Jesú Krist.


Ke bas shka̱bla ñanak weikanakwa̱ shtä ebä yuläk, ata wë bas shka̱blö rä ñanak sa̱ se̱newa̱k jekjeye ka weikanakwa̱ kuna shtä je ne yuläk. Ditsä yäbei je te bas chewe̱mi je shtä wà. Ka irä jiye kuna ta, Sa Ká Säkeklä te rä ije ne nia ioloi wà. 	 Aflið yður eigi þeirrar fæðu, sem eyðist, heldur þeirrar fæðu, sem varir til eilífs lífs og Mannssonurinn mun gefa yður. Því á hann hefur faðirinn, Guð sjálfur, sett innsigli sitt."


Jeska guardia wa cien wäsikäk te ko̱no saka dar Alejandría ska ku̱a, je maju̱ rä Italia ska, je naka ite sá jiaka̱. 	 Þar fann hundraðshöfðinginn skip frá Alexandríu, er sigla átti til Ítalíu, og kom oss á það.


Sa Ká ra yis kaldu ra, ji su̱a yis te käi, je ne pakeke̱ yis te rä. Ata ji sha bas ká te ssële bas wa̱, je ne we̱ke̱ bas te rä. 	 Ég tala það, sem ég hef séð hjá föður mínum, og þér gjörið það, sem þér hafið heyrt hjá föður yðar."


Ke ba ku̱ sá jawa̱ je̱r kinak sa̱ me ji yakei wakblä käi, ata ba ku̱ sá wetsöksa̱ ale yakei yika. Je rä ba ne rä sa̱ tsa̱ku̱i, ba ne rä täkili ta, ba ne rä oloi kaleka̱ jekjeyemi rä ki̱ka. Amén.’ 	 Og eigi leið þú oss í freistni, heldur frelsa oss frá illu. [Því að þitt er ríkið, mátturinn og dýrðin að eilífu, amen.]


Bas yis el wa, mika̱ bas mablerke̱ jile saka saka wa ra, je sha̱na bas ssëno a̱naawa̱ si̱, 	 Álítið það, bræður mínir, eintómt gleðiefni, er þér ratið í ýmiss konar raunir.


Ñerä Jesús te je kte biköle sha e̱ná ra, ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: 	 Þegar Jesús hafði lokið öllum þessum orðum, sagði hann við lærisveina sína:


Ata je ju kjä ska ka jita ekla se̱r dä je̱k tsa̱tele bäklä pa ta wäli ebä, je kie rä Lázaro ni. 	 En fátækur maður, hlaðinn kaunum, lá fyrir dyrum hans og hét sá Lasarus.


Jera tsi je ju wakei te ikúkemi ju na rä: ‘Ke yis weika. Yis ju kjäshtawa̱ e̱ná, yis yabala ñatulawa̱ kja yis da ja̱ka̱ ki̱ka; ka yis je̱käkleika̱ ji ma̱k ba ia̱.’ 	 Mundi hinn þá svara inni: ,Gjör mér ekki ónæði. Það er búið að loka dyrum og börn mín og ég komin í rúmið. Ég get ekki farið á fætur að fá þér brauð'?


Je ne rä ale yis wa̱ ktei yile: ‘Yis itä ki̱ka ekla däke̱ju̱, je ne kjaka̱ni yis tsa̱ta, ije rä yis yikaba ki̱ka ni rä.’ 	 Þar er sá er ég sagði um: ,Eftir mig kemur maður, sem var á undan mér, því hann er fyrri en ég.'


Jera ijewa kju̱atkawa̱ Jesús da e̱e̱na si̱. Jekäi ijewa ñachakäke̱ me ite iwe̱ke̱ rä í̱ wà. 	 En þeir urðu æfir við og ræddu sín á milli, hvað þeir gætu gjört Jesú.


Ata bas te ji yakei wakbla ki̱ka bas buka̱na je katabla bas te ra, ¿je wa̱ ji tso̱ bäi na? Ata ikuna bas weikana bas te ji wá̱ bäi ki̱ka, je katabla bas te ra, je ne rä Säkeklä wäna bäi rä. 	 Því að hvaða verðleiki er það, að þér sýnið þolgæði, er þér verðið fyrir höggum vegna misgjörða? En ef þér sýnið þolgæði, er þér líðið illt, þótt þér hafið breytt vel, það aflar velþóknunar hjá Guði.


jí yue mar bas sä el wa sikii wa chatkelewa̱ bäi Cristo ja̱mi tso̱ Colosas ska wa ia̱. Säkeklä saje wa Ká, je̱r bäi shöpa bas ia̱, je ku̱ bas je̱r ssëwo̱pa baa. 	 hinum heilögu og trúuðu bræðrum í Kólossu, sem eru í Kristi. Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum.


Mika̱ je te Jesús su̱a ka̱miika ra, itu̱na pjoo je̱tkawa̱ wakte iwäja̱mi. 	 Þegar hann sá Jesú álengdar, hljóp hann og féll fram fyrir honum


Yi te sa bala butseke̱ ra, je paruö ba ku̱ etaba kicha botäbä kicha. Jeska ra iju̱oksa̱, 	 Þrætumanni skalt þú sneiða hjá, er þú hefur einu sinni og tvisvar áminnt hann.


Se̱ne kshana ka ji ta ra ju̱ñer yis wa̱, ñakäi se̱ne ji tso̱ ta̱i ra je ju̱ñer yis wa̱. Yis dä je̱k dulale ji biköle wà ji biköle ska ji katabläk, ji ñale bäi iräle bäli ebä iräle, ji tso̱ ta̱i ra iräle ji ka ta ra iräle. 	 Ég kann að búa við lítinn kost, ég kann einnig að hafa allsnægtir. Ég er fullreyndur orðinn í öllum hlutum, að vera mettur og hungraður, að hafa allsnægtir og líða skort.


Je ki̱ka bas ka̱kiö je däli wakei ia̱, iwa̱ shka̱bläk wa patkäklä idäli wäna tiäk. 	 Biðjið því herra uppskerunnar að senda verkamenn til uppskeru sinnar."


Je shkä dami Pablo irä sá irä itäki̱, a̱rke̱ te isheke̱: —¡Jí jäiyi wa rä Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta kjanaklä wa! Jewa te tsa̱tkeneksa̱ ña̱le̱i ne bata sheke̱ bas ia̱ rä. 	 Hún elti Pál og oss og hrópaði: "Menn þessir eru þjónar Guðs hins hæsta, og boða þeir yður veg til hjálpræðis!"


Ata yis te isu̱a ra, ka ije wa̱ ji a̱ni o̱ne nui ta käi iktäkläwa̱, ata ije ka̱kia ktei wabiketsanakksa̱ Augusto wakei wa̱. Je ne ki̱ yie ibiketsa patkenakmi je wäki̱. 	 Mér varð ljóst, að hann hefur ekkert það framið, er dauða sé vert, en sjálfur skaut hann máli sínu til hans hátignar, og þá ákvað ég að senda hann þangað.


Ke yi a̱ni ku̱ ji we̱ bäi je̱k ia̱ biketsa, ata je ku̱ ji rä bäi isaka ia̱ ne biketsö rä. 	 Enginn hyggi að eigin hag, heldur hag annarra.


Jera je guardia eyaka wa irä, itsa̱ku̱i irä, Templo kjänanak wa patkele Judío wa wa̱ irä, jewa te Jesús kukawa̱ mu̱awa̱, 	 Hermennirnir, foringinn og varðmenn Gyðinga tóku nú Jesú höndum og bundu hann


Jekäi ise̱na ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo na cuarenta día bala na, je je̱r kiwa̱ su̱a Satanás te. Jeska ije se̱na bewak sälwii ra, jera ángel wa te ichewa̱. 	 og hann var í óbyggðinni fjörutíu daga, og Satan freistaði hans. Hann hafðist við meðal villidýra, og englar þjónuðu honum.


“¿Bas te ibiketse yis de rä sa̱ se̱naklä je̱r bäi wà ñara ka̱jiska ni na? Yie ishe bas ia̱, ka irä jekäi kuna. Ata yis de rä sa̱ ñabalabutsä tuläklämi ñayika. 	 Ætlið þér, að ég sé kominn að færa frið á jörðu? Nei, segi ég yður, heldur sundurþykki.


Jera ñawäsaka iwäbala na jile jolonaksa̱ nima kjuä käi, jekäi iwä wajuenani kjepa ije̱kaka̱ wäoka̱na ju̱nami. 	 Jafnskjótt var sem hreistur félli af augum hans, hann fékk aftur sjónina og lét þegar skírast.


Jera ijewa te ichaka iia̱: —Sapaktäk, ¿bikökje je o̱rmi rä na? ¿Jibä juermi säkätäba ijuenaklä ye je o̱r mar kja irä na? 	 En þeir spurðu hann: "Meistari, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn þess, að það sé að koma fram?"


Ñerä yie isu̱a ra, caballo spa̱lewa̱ de kate. Je ki̱ je̱tkeleka̱ kie rä Duewa̱ ni. Je itäki Sä Wikblu Bläklä daju̱. Jewa ia̱ ka̱ me̱na ishäkä kuna bala pa̱le eyaka eyaka däka̱ cuatro ra, je eyaka wa tuawa̱cha̱kläwa̱ espada wà, bäli wà, duë wà, ñakäi bewak sa̱ name̱i shtä wà. 	 Og ég sá, og sjá: Bleikur hestur, og sá er á honum sat, hann hét Dauði, og Hel var í för með honum. Þeim var gefið vald yfir fjórða hluta jarðarinnar, til þess að deyða með sverði, með hungri og drepsótt og láta menn farast fyrir villidýrum jarðarinnar.


iwa̱ iji baawa̱ si̱ wà sa̱ je̱r ku̱aklä, ki̱ka ite je kjasha u̱ ije̱r bäi shäklä wa ia̱. Jewa tso̱ yolole kja iwa̱ oloi kanakka̱. 	 og ef hann hefur gjört það til þess að auglýsa ríkdóm dýrðar sinnar á kerum miskunnarinnar, sem hann hafði fyrirfram búið til dýrðar?


Jera ka̱li̱ ja̱nawa̱, diklä deju̱té, siwa̱ ju̱naté, tena je ju ja̱mi; jekäi iyenaju̱mi, jera weikanawa̱ itjä.” 	 Steypiregn skall á, vatnið flæddi, stormar blésu og buldu á því húsi. Það féll, og fall þess var mikið."


Jeska ra ite ibiketsami maikäi si̱ ra ka̱ dämiksa̱ iia̱ iwa̱ iju̱akläksa̱ ijewa ia̱ käi. 	 Upp frá þessu leitaði hann færis að framselja hann.


Jera ije te yis ia̱ ishe: ‘Sa ká wa Kekläí wa̱ ba rä kolole ña̱la wätsa̱kba ije ki̱ ji sherke̱ o̱nak je wà je̱r ko̱nak, ba wa̱ ale wämo su̱aklä, ji sheke̱ ite ssäklä. 	 En hann sagði: ,Guð feðra vorra hefur útvalið þig til að þekkja vilja sinn, að sjá hinn réttláta og heyra raustina af munni hans.


Epafras, ale bas wa ekla, je te bas chakami, ije rä Cristo Jesús kjanaklä. Je chichar kate del ka̱kiäk bas ki̱ka, bas tkenakläwa̱ därërë këlecha̱wa̱ wa käi, ji sherke̱ Säkeklä ki̱ wa̱k kalabe. 	 Einnig biður Epafras að heilsa yður, sem er einn úr yðar hópi. Hann er þjónn Krists Jesú og berst jafnan fyrir yður í bænum sínum, til þess að þér megið standa stöðugir, fullkomnir og fullvissir í öllu því, sem er vilji Guðs.


Jekäi ijewa ksa etka ra, iminejulumi Olivo Yäkä Bataka. 	 Þegar þeir höfðu sungið lofsönginn, fóru þeir til Olíufjallsins.


Jera Pilato te iwächakewa̱: —¿Ba ne rä Judío wa Tsa̱ku̱i rä na? Jera ite ikúka te isha: —Ba te je shaka̱. 	 Pílatus spurði hann: "Ert þú konungur Gyðinga?" Hann svaraði: "Þú segir það."


kte bäi wà käi, ka yile ta jini. Je rä ka sä ktä kiäkwa̱ kuna wa äinacha̱kläwa̱, ka iwa̱ sä shäklä ji a̱ni ki̱ yakei. 	 heilnæm og óaðfinnanleg og andstæðingurinn fyrirverði sig, þegar hann hefur ekkert illt um oss að segja.


Ikabla sa̱ tsa̱tkäkksa̱ sä bolki wa yika, ñakäi biköle sa dokoitsäk wa jula yika, 	 frelsun frá óvinum vorum og úr höndum allra, er hata oss.


oloi kaleka̱ käi, oloi ja̱lewa̱ käi; yile bäi käi, yile yakei käi; jishtä sä wäyuäk wa käi, ata sá rä kte si̱ shäk wa; 	 í heiðri og vanheiðri, í lasti og lofi. Vér erum álitnir afvegaleiðendur, en erum sannorðir,


Je ne rä ale daju̱ ji̱a yis itäka rä, ata ka yis dä bäi kuna isandalia wämu̱aklä wäyäkksa̱bä jibä. 	 hann, sem kemur eftir mig, og skóþveng hans er ég ekki verður að leysa."


Jera Pablo je̱k duaka̱ ijewa sha̱na je Areópago ska te isha: —Bas Atenas wa, yie isu̱a ra ji biköle ska ra bas te rä jile oloitseke̱ bäi si̱wa̱. 	 Þá sté Páll fram á miðri Aresarhæð og tók til máls: "Aþeningar, þér komið mér svo fyrir sjónir, að þér séuð í öllum greinum miklir trúmenn,


Ata biköle yi däke̱ yis wäki̱ te yis ktä ssëke̱, je wawá̱ ite ra, jishtä käi je wakei rä pake mar yie: 	 Ég skal sýna yður, hverjum sá er líkur, sem kemur til mín, heyrir orð mín og breytir eftir þeim.


Ñerä ite isha ijewa ia̱: —¡E̱e̱na yis ssëna jí Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä je ñak bas da ka yis wa̱ ji shka̱l ssërba yika rä! 	 Og hann sagði við þá: "Hjartanlega hef ég þráð að neyta þessarar páskamáltíðar með yður, áður en ég líð.


Jera isi̱wa̱tiacha̱wa̱. Ka irä jiye kuna ta, ña̱la wà ijewa ktewa̱ka̱ ñara yibä rä bakleka̱ bäi si̱ rä te. 	 En þeir þögðu. Þeir höfðu verið að ræða það sín á milli á leiðinni, hver væri mestur.


Ata ditsä yäbei deju̱, je te ji ñeke̱, ji yeke̱, ata je yirke̱ rä: ‘Isu̱o, ije rä yäkäk ta̱i, vino yäk ta̱i, je̱k bawa̱k inaklä bäkäk wa ra, ji yakei wakbläk wa ra’ ni. Ata sä rä ka̱biketsä ta ra, je juerke̱ rä sä te ji we̱ke̱ ja̱mi.” 	 Mannssonurinn kom, át og drakk, og menn segja: ,Hann er mathákur og vínsvelgur, vinur tollheimtumanna og bersyndugra!' En spekin sannast af verkum sínum."


Ka irä maikäi kuna ta, eunuco wa tso̱ bitele ia̱mi sha̱ skaté ko̱le jekäi. Eunuco wa tso̱ ialewa̱ ditsä wa̱ eunuco wa ye. Ñakäi eunuco wa tso̱, iwakwa ña iawa̱ke̱ eunuco ye ka̱jöir gobiernoí kju̱ei. Yi ia̱ jekäi io̱rmi ra, je ku̱ je wo̱. 	 Sumir eru vanhæfir til hjúskapar frá móðurlífi, sumir eru vanhæfir gjörðir af manna völdum, sumir hafa sjálfir gjört sig vanhæfa vegna himnaríkis. Sá höndli, sem höndlað fær."


Jekäi bas ia̱ ra ¿yi rä bäi si̱ rä na, je̱k bäkläkwa̱ yäkäk na, ata sä chewa̱k na? ¿Ka irä je̱k bäkläkwa̱ yäkäk na? Jeiräta yis kaldu bas sha̱na sä chewa̱k käi. 	 Því hvort er sá meiri, sem situr til borðs, eða hinn, sem þjónar? Er það ekki sá sem situr til borðs? Samt er ég meðal yðar eins og þjónninn.


Irä kjätkäklä ta ta̱i, ka̱sha̱a̱, kjäshtäklä ta doce. Je ikjäshtäklä doce ska ángel wa tso̱ ekla ekla, je kjäshtäklä ja̱mi sä kie yöle tso̱. Je rä Israel yabala doce ja̱mi iditsei wä kile, jewa kie 	 Hún hafði mikinn og háan múr og tólf hlið og við hliðin stóðu tólf englar og nöfn þeirra tólf kynkvísla Ísraelssona voru rituð á hliðin tólf.


wäñileka̱ Säkeklä oloi wa̱. Je wäñileka̱ rä jak säkei ta doloiebä su̱ta, jishtä jak kie jaspe käi, jalána vidrio käi. 	 Hún hafði dýrð Guðs. Ljómi hennar var líkur dýrasta steini, sem jaspissteinn kristalskær.


Jekäi sa wakei ju ska tso̱ wabä manermika̱ sä bolki ye. 	 Og heimamenn manns verða óvinir hans.'


Je ukä ska ije̱k kjasha̱ni juer ta kju̱awa ijewa bol ia̱ ña̱la wà, ijewa damijulu kju̱awa ska. 	 Eftir þetta birtist hann í annarri mynd tveimur þeirra, þar sem þeir voru á göngu á leið út í sveit.


Ata Jesús wa̱ iju̱ñer Sa Ká wa̱ ji biköle rä ju̱leksa̱ ije ia̱ iwa̱ ju̱ñenak. Ñakäi irä patkeleté Säkeklä wa̱, je maju̱mini Säkeklä wäki̱ka, je ju̱ñer iwa̱. 	 Jesús vissi, að faðirinn hafði lagt allt í hendur honum, að hann var frá Guði kominn og var að fara til Guðs.


Ata Säkeklä je̱k butsa ju̱ami ijewa yika, jera ite ijewa tulaksa̱ ka̱jöir ska ji tso̱ je kja̱nei wa̱k. Je rä jishtä jile bata shäk wa wa̱ äyë yöle te ishe rä käi: “Bas Israel wa, bas te bewak kta ma̱ tulaka̱ ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska cuarenta año bala na ra, ¿jera bas te je wá̱ rä yis ia̱ na? 	 En Guð sneri sér frá þeim og lét þeim eftir að dýrka her himinsins, eins og ritað er í spámannabókinni: Hvort færðuð þér mér, Ísraels ætt, sláturdýr og fórnir árin fjörutíu í eyðimörkinni?


Mika̱ ditsä te ji sheke̱ Felipe te ssa ra, ite jile we̱ke̱ ijuenaklä ye su̱a ra, jera ijewa te etka yëbä iktä ssa tsa̱na. 	 Menn hlýddu með athygli á orð Filippusar, þegar þeir heyrðu hann tala og sáu táknin, sem hann gjörði.


Manele tena jak wà, manele tenaksa̱ serrucho wà, manele mablena su̱na, manele kota̱nacha̱wa̱ espada wà. Ijewa kja jöina diana pajiele oveja kjuä cabra kjuä ebä wà, ka jita, weikalecha̱wa̱, su̱nak sälwii. 	 Þeir voru grýttir, sagaðir í sundur, höggnir með sverði. Þeir ráfuðu í gærum og geitskinnum, alls vana, aðþrengdir og illa haldnir.


Ata yie ishe bas ia̱, yi te ialaklä jawa̱ta̱na, ata ka irä ika̱wakblewa̱ ki̱ka kuna ra, je wakei se̱nawa̱ni isaka ra, jera je rä imaner. 	 Ég segi yður: Sá sem skilur við konu sína nema sakir hórdóms og kvænist annarri, drýgir hór."


Jekäi ra, ¿jini sa te ishe na? ¿Baishe Säkeklä rä ji ka wämo kuna wa̱ ta na? ¡Ka irä jekäi kuna! 	 Hvað eigum vér þá að segja? Er Guð óréttvís? Fjarri fer því.


Jí ska sa̱ je̱r ku̱aklä katke. Yi rä ka̱biketsä ta ra, je ku̱ je bewak númeroí shtawo̱, je rä ditsä númeroí ki̱ka. Je número rä seiscientos sesenta y seis. 	 Hér reynir á speki. Sá sem skilning hefur reikni tölu dýrsins, því að tala manns er það, og tala hans er sex hundruð sextíu og sex.


Je ki̱ka ijewa te je kte blawa̱ bitaba iwakwa skabä. Ata iña chakäke̱ iki̱, jini si̱ ishki̱rke̱ka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na je wà räí̱ ki̱ka. 	 Þeir festu orðin í minni og ræddu um, hvað væri að rísa upp frá dauðum.


Jekäi ije̱k jiaka̱ ko̱no na, jera iwa̱ dulanak wa minejulumi ira. 	 Nú fór hann í bátinn og lærisveinar hans fylgdu honum.


Ata Abraham te isha iia̱: ‘Yaba, ma ji̱a kseka ra ji bäi deksa̱ ba ia̱ ba cha ye, ata Lázaro ia̱ ji shi̱ana deksa̱, jeska ma je̱r ja̱no. Ata jira Lázaro je̱r pablenani jiska, ata ba weikar kate ta̱i. 	 Abraham sagði: ,Minnstu þess, barn, að þú hlaust þín gæði, meðan þú lifðir, og Lasarus böl á sama hátt. Nú er hann hér huggaður, en þú kvelst.


Ijewa te iweika diekjela ra, ka ijewa wa̱ ji o̱ne iia̱ bulee. Ije rä tse̱leju̱mi ka ise̱naklä ji̱a ka̱jiska. Jekäi ka ije rä yäbeila ta pakanak kuna.” 	 Í niðurlægingunni var hann sviptur rétti. Hver getur sagt frá ætt hans? Því að líf hans var hrifið burt af jörðinni.


—Yis je̱r ja̱mi jí chu̱li̱i̱ wa dälänacha̱wa̱. Ka irä jiye kuna ta, tres día kana ijewa se̱naté yis da, ijewa wa̱ ji a̱ni ka kuna ñanak. 	 "Ég kenni í brjósti um mannfjöldann. Þeir hafa nú hjá mér verið þrjá daga og hafa ekkert til matar.


Jera biköle ssënacha̱wa̱ ra, Jesús te isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Iukäla a̱ta̱na je tapawo̱ni ka iweikanakläwa̱ kuna a̱ni. 	 Þegar þeir voru mettir, segir hann við lærisveina sína: "Safnið saman leifunum, svo ekkert spillist."


Jera si̱wa̱ te ko̱na tia ju̱ami kju̱awami, ka sá ia̱ iwämaner ji̱a si̱wa̱ wami. Je ki̱ka sá ñajawa̱ si̱wa̱wa̱ minaktse̱mi mai sá mi iwa̱ käi. 	 Skipið hrakti, og varð ekki beitt upp í vindinn. Slógum vér undan og létum reka.


Jekäi tapanak wa kalabe irä je palei ju̱ñak wa biköle irä, jewa su̱anacha̱wa̱ ta̱i. 	 Og miklum ótta sló á allan söfnuðinn og alla, sem heyrðu þetta.


Tsa̱na ra bas shena ñabalabutsäkksa̱, bas sha̱na yi rä deleksa̱ bäi juenakläwa̱ ki̱ka. 	 Víst verður að vera flokkaskipting á meðal yðar, til þess að þeir yðar þekkist úr, sem hæfir eru.


Je kjayina iia̱ su̱a ite ra, ñawäsaka sá kukana minakmi Macedonia, biketsale iyina si̱ Säkeklä te sá kia jeska wa ia̱ kte baa bata shäk rä ni. 	 En jafnskjótt og hann hafði séð þessa sýn, leituðum vér færis að komast til Makedóníu, þar sem vér skildum, að Guð hafði kallað oss til þess að flytja þeim fagnaðarerindið.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Bas biköle te yis jemiwa̱ta̱na. Ka irä maikäi kuna ta, iyöle katke rä: ‘Yie oveja kjänanak ktemiwa̱, jera oveja butsa̱nami iyika.’ 	 Og Jesús sagði við þá: "Þér munuð allir hneykslast, því að ritað er: Ég mun slá hirðinn, og sauðirnir munu tvístrast.


Ata ka biköle wa̱ jekäi iju̱ñer, je rä manele dulanaté jile kekläí me̱i ebä oloitsäk mikleté ki̱ka. Ijewa te jile me̱leka̱ jile kekläí me̱i ia̱ käte ra, je te ijewa ssëwe̱ke̱ ñá käi, tjabana ijewa ssërke̱ nui ta ki̱ka. 	 En ekki hafa allir þessa þekkingu. Af gömlum vana eta nokkrir kjötið allt til þessa sem fórnarkjöt, og þá saurgast samviska þeirra, sem er óstyrk.


Idejulu Éfesoka. Jeska ite ijewa tulata̱na, jekäi ikjawa̱ju̱ ñapaktäklä jui na, te jile paka Judío wa ra. 	 Þeir komu til Efesus. Þar skildi hann við þá, en gekk sjálfur inn í samkunduhúsið og ræddi við Gyðinga.


Bas ñajöksa̱ se̱nak bitaba biköle ra, ñakäi se̱nak wämo, ata ka jekäi kuna ra, yi a̱ni wa̱ ka Säkekewa su̱nak. 	 Stundið frið við alla menn og helgun, því að án hennar fær enginn Drottin litið.


Jera Jesús te ikúka te isha: —Ka bas je̱r ko̱ne ji kieke̱ bas te rä ia̱. Jera copa waye mar kja yie ¿je wayarmi bas ia̱ na? Jera ijewa te ikúka: —Sá dormi. 	 Jesús svarar: "Þið vitið ekki, hvers þið biðjið. Getið þið drukkið þann kaleik, sem ég á að drekka?" Þeir segja við hann: "Það getum við."


Jekäi saje wa Säkekewaí Jesucristo irä Säkeklä saje wa Káí ale sa̱ shka̱li̱bläk, sa̱ ia̱ je̱r pablene jekjeye irä ji baa ki̱ssënak irä ma̱k ije̱r bäi shä ki̱ka, 	 En sjálfur Drottinn vor Jesús Kristur og Guð, faðir vor, sem elskaði oss og gaf oss í náð eilífa huggun og góða von,


Ijewa te Jesús kukawa̱ tsa̱mi patkawa̱ chui wa tsa̱ku̱i ju na. Jera Pedro damiju̱ iitä wà ka̱miika. 	 En þeir tóku hann höndum og leiddu brott og fóru með hann í hús æðsta prestsins. Pétur fylgdi eftir álengdar.


Ka irä jiye kuna ta, iyaba alaklä eklabä doce año kjena yëwa̱ je duärawa̱ irä ki̱ka. Jera Jesús damiju̱ ji̱a ra, chu̱li̱i̱ ter dami ija̱mi. 	 Því hann átti einkadóttur, um tólf ára að aldri, og hún lá fyrir dauðanum. Þegar Jesús var á leiðinni, þrengdi mannfjöldinn að honum.


Pedro te jekäi ishe kaldu ji̱a ebä ra, Wikblu Sikina ja̱nawa̱ je kte ssäk wa biköle ki̱. 	 Meðan Pétur var enn að mæla þessi orð, kom heilagur andi yfir alla þá, er orðið heyrðu.


Jera Pedro shkä dami je ke̱i biköle saka saka ska. Jekäi idemiju̱ sä sikii wa se̱nak Lida ska wa su̱ak. 	 Svo bar við, er Pétur var að ferðast um og vitja allra, að hann kom og til hinna heilögu, sem áttu heima í Lýddu.


Ata yi te ka̱wei bulee sä wetsäkksa̱ je su̱e tsa̱na, ichatkäwa̱ je ja̱mi ka issäk kjepa je̱r shenakwa̱ kuna, ata iwawa̱k si̱ ra, jera bäije jekäi iwa̱k rä. 	 En sá sem skyggnist inn í hið fullkomna lögmál frelsisins og heldur sér við það og gleymir ekki því, sem hann heyrir, heldur framkvæmir það, hann mun sæll verða í verkum sínum.


Jera Simón Pedro te ikúka: —Säkekewa, ¿yibä ja̱mi sá mimi? Ba te ji sheke̱ ne wà sa̱ se̱rmi jekjeye rä. 	 Símon Pétur svaraði honum: "Herra, til hvers ættum vér að fara? Þú hefur orð eilífs lífs,


Ike̱i dewa̱ José duäkläwa̱ ra, ji biketse etkabä ki̱ka, ite Israel batala wa rä minakksa̱ju̱lu je ktei sha, ñakäi ite ichichei mewe̱ke̱ rä je ktei shata̱na. 	 Fyrir trú minntist Jósef við ævilokin á brottför Ísraelssona og gjörði ráðstöfun fyrir beinum sínum.


Ke bas suana yi rä sä ktäk, ata ka iia̱ sä wikblu duäk jewa yika. Ata bäi si̱ ra, bas suano rä yi ia̱ sä wikblu irä sa yaka irä weikarmiwa̱ sä tuläklämi ja̱rka je wakei yika. 	 Hræðist ekki þá, sem líkamann deyða, en fá ekki deytt sálina. Hræðist heldur þann, sem megnar að tortíma bæði sálu og líkama í helvíti.


Ikuna saje wa yakei ne ja̱mi Säkeklä rä wämo je juerke̱ ra, ¿jini sa te ishe na? Säkeklä kju̱atkäke̱ sa ra ¿je rä yakei ni na? Yie isha jekäi rä ditsä te ji she ja̱mi. 	 En ef ranglæti vort sannar réttlæti Guðs, hvað eigum vér þá að segja? Hvort mundi Guð vera ranglátur, er hann lætur reiðina yfir dynja? - Ég tala á mannlegan hátt. -


Ka irä maikäi kuna ta, ¿yibä wa̱ ji tso̱ sa̱ je̱r ska ju̱ñer na? Ata sä wikblu katke sa wakei ja̱mi ebä wa̱ je ju̱ñer dä. Je su̱ta yi a̱ni wa̱ ka Säkeklä wa̱ ji biketsale ju̱ñer, ata Säkeklä wikblu ebä wa̱ je ju̱ñer dä. 	 Hver meðal manna veit hvað mannsins er, nema andi mannsins, sem í honum er? Þannig hefur heldur enginn komist að raun um, hvað Guðs er, nema Guðs andi.


Mika̱ ka Judío kuna wa ka ka̱wei ta wa te ji we̱ je̱r wà ka̱wei te sa pake ja̱mi ra, ka ijewa rä ka̱wei ta, jeiräta je ebä dewa̱ iwakwa ia̱ ika̱wei ye. 	 Þegar heiðingjar, sem hafa ekki lögmál, gjöra að eðlisboði það sem lögmálið býður, þá eru þeir, þótt þeir hafi ekki neitt lögmál, sjálfum sér lögmál.


Jekäi ijula ma̱ka̱ ijewa ki̱ka. Jeska ra imineju̱mi. 	 Og hann lagði hendur yfir þau og fór þaðan.


Ite nima kia ra, ite tkäbe me̱mi iia̱ na? 	 Eða höggorm, þegar hann biður um fisk?


Jeska ije te ipaka jishtä ángel de kaldu su̱a ite iju naka te isha iia̱ käi: ‘Yile patkö Jope ska Simón kinak Pedro je kiäk tsa̱té. 	 Hann sagði oss, hvernig hann hefði séð engil standa í húsi sínu, er sagði: ,Send þú til Joppe og lát sækja Símon, er kallast Pétur.


Jekäi bas bakle kololecha̱wa̱ ji yakei wa̱ ikjanaklä ye, jera ka bas patkene kuna ji wämo wa̱. 	 Þegar þér voruð þjónar syndarinnar, þá voruð þér lausir við réttlætið.


—Ije wa̱ iyile ssa sá te jikäi: ‘Yie jí Templo yöle jula wà je mie̱tkemiwa̱, ata tres día ra yie isaka yuemika̱ni ka jula wà kuna.’ 	 "Vér heyrðum hann segja: ,Ég mun brjóta niður musteri þetta, sem með höndum er gjört, og reisa annað á þrem dögum, sem ekki er með höndum gjört.' "


Ijewa dene ra ite tapanak wa tapawa̱wa̱. Jewa ia̱ ite bikö Säkeklä te ji wá̱ ijewa oloi ja̱mi käi, maikäi Säkeklä te ka Judío kuna wa je̱r ku̱a ji biketse etkabä wà käi, je biköle paka. 	 Þegar þeir voru þangað komnir, stefndu þeir saman söfnuðinum og greindu frá, hversu mikið Guð hafði látið þá gjöra og að hann hefði upp lokið dyrum trúarinnar fyrir heiðingjum.


Je horaí ska ra ka̱ wäbuka̱naka̱ e̱e̱na, jera je jukläyäkä kuna bala pa̱le däka̱ diez da, je eyaka minatkawa̱. Je ka̱ wäbuka̱naka̱ te sa tuawa̱ siete mil. Jekäi iekta suanacha̱wa̱ ta̱i, te Säkeklä se̱nak ka̱jöir kjeisha baa. 	 Á þeirri stundu varð landskjálfti mikill, og tíundi hluti borgarinnar hrundi og í landskjálftanum deyddust sjö þúsundir manna. Og þeir, sem eftir voru, urðu ótta slegnir og gáfu Guði himinsins dýrðina.


“Ata bäi si̱ ra bas ku̱ rä Säkeklä gobiernoí ne yulö rä, jera je shtä ki̱dämiksa̱ bas ia̱. 	 Leitið heldur ríkis hans, og þá mun þetta veitast yður að auki.


Je kte rä blelewa̱ bäiwa̱ si̱, ata je rä yis te Cristo irä tapanak wa irä je ne sheke̱ rä. 	 Þetta er mikill leyndardómur. Ég hef í huga Krist og kirkjuna.


Ñakäi bas te bas el wa ebä chake ra, ¿je rä ji bäi si̱ wá̱ bas te na? ¿Ka irä je su̱ta ka Judío kuna wa te iwe̱ rä na? 	 Og hvað er það, þótt þér heilsið bræðrum yðar einum. Gjöra heiðnir menn ekki hið sama?


“Ata säli bas blu wa rä, bas dä je̱r pablele e̱ná jile wà ki̱ka. 	 En vei yður, þér auðmenn, því að þér hafið tekið út huggun yðar.


Jera iwächa̱mi ka̱ su̱ak te isha: —Yis wäna ditsä juerke̱, ata ijuer kal ne shkäke̱ rä käi. 	 Hann leit upp og mælti: "Ég sé menn, ég greini þá líkt og tré, þeir ganga."


Jekjepa yie isu̱a ra, pju̱ ju̱r kalmo ka̱sha̱ ki̱ka. Je a̱r ssa yie, je te ishe täkii: “¡Wekte, wekte, wekte se̱nak ishäkä ki̱ka wa rä, kökö bulawe̱ sher ji̱a, jewa bulawe̱ mar kja ángel wa mañal te kju̱ei.” 	 Þá sá ég og heyrði örn einn fljúga um háhvolf himins. Hann kallaði hárri röddu: "Vei, vei, vei þeim, sem á jörðu búa, vegna lúðurhljóma englanna þriggja, sem eiga eftir að básúna."


Ka irä jiye kuna ta, yis wakei rä patkenak, ata ñaebä yis wa̱ guardia wa tso̱ patkenak. Jekäi yie ishe ekla ia̱: “Ma cho̱”, jera je maju̱; isaka ia̱: “Bä kute”, jera je bitäju̱; yie ishe yis kjanaklä ia̱: “Jikäi iwo̱”, jera je te je we̱. 	 Því að sjálfur er ég maður, sem verð að lúta valdi og ræð yfir hermönnum, og ég segi við einn: ,Far þú,' og hann fer, og við annan: ,Kom þú,' og hann kemur, og við þjón minn: ,Gjör þetta,' og hann gjörir það."


Ata oveja kjänanak to̱nak, ka je rä iwakei si̱ kuna, ka je rä ikjänanak si̱ kuna. Jekäi mika̱ je te lobo su̱a idaju̱ ra, ite oveja jeke̱wa̱ta̱na, iturke̱mi iyika. Jekäi lobo te oveja kteke̱, je te isaka juluwe̱tkeke̱mi iyika. 	 Leiguliðinn, sem hvorki er hirðir né sjálfur á sauðina, sér úlfinn koma og yfirgefur sauðina og flýr, og úlfurinn hremmir þá og tvístrar þeim.


Jera iwa̱ dulanak wa te isha: —Jirje ba te isha rä bulee ka jile she ja̱mi kuna. 	 Lærisveinar hans sögðu: "Nú talar þú berum orðum og mælir enga líking.


Je inaklä wäka me̱nak kjashö 'sia̱. Jera ijewa te denario cha̱mi iia̱, 	 Sýnið mér peninginn, sem goldinn er í skatt." Þeir fengu honum denar.


Ñera ba wa̱ jini sa pakale ji wa̱k ju̱ñer: ‘Ke sa ktawa̱. Ke ma manena. Ke ba jakbla. Ke ji shaka̱ ka̱yue wà ñakjatiäklä shtä ska. Ke sa saka waña. Ba ká irä, ma a̱mi irä, dälätsö.’ 	 Þú kannt boðorðin: ,Þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki bera ljúgvitni, þú skalt ekki pretta, heiðra föður þinn og móður.'"


Ñakäi yi te vino shko̱lewa̱ kja ya ssa ra, ka je je̱r ki̱nak ji̱a iblona wa̱, ata je te ishemi rä: ‘Shkolewa̱ kja ne rä bäi si̱ rä.’ 	 Og enginn, sem drukkið hefur gamalt vín, vill nýtt, því að hann segir: ,Hið gamla er gott.'"


Iwa rä se̱ne kseka rä ka ñanak kjelabä kuna; sa yaka rä ka pajienak kjelabä kuna. 	 Lífið er meira en fæðan og líkaminn meira en klæðin.


Ka ji a̱ni wà sá te yi a̱ni dokowe̱ kuna, jí sá te ikja̱nei we̱ke̱ ka je yinaklä jini a̱ni. 	 Í engu viljum vér vera neinum til ásteytingar, til þess að þjónustan verði ekki fyrir lasti.


Jera Jesús te ka̱ ma̱ ijewa ia̱. Jekäi je wikblu ñá shtä wa kjaksa̱julu, ñapatkacha̱wa̱ köchi ja̱rka. Je köchi wa rä dos mil käi. Jewa ñatka jolowa̱mi ka̱ ukä ki̱ tipä na, shtacha̱wa̱ diklä te. 	 Hann leyfði þeim það, og fóru þá óhreinu andarnir út og í svínin, og hjörðin, nær tveim þúsundum, ruddist fram af hamrinum í vatnið og drukknaði þar.


Jera guardia wa te ichaka iia̱: —Ata ñe sá, ¿jibä we̱ sá te? Jera ite isha ijewa ia̱: —Ke bas ku̱ yi yika ji baka täkili wà. Ke sa kjatia ka̱yue wà. Bikö bas to̱na ra, je ku̱ bas ssëwo̱pa bäi. 	 Hermenn spurðu hann einnig: "En hvað eigum vér að gjöra?" Hann sagði við þá: "Hafið ekki fé af neinum, hvorki með ofríki né svikum. Látið yður nægja mála yðar."


je ja̱mi yis tu̱r kate marä ibata jekje ska, yis kile minak ka̱sha̱kami Säkeklä wa̱ Cristo Jesús ja̱mi je däkläksa̱ yis ia̱ isäkei ye. 	 En eitt gjöri ég. Ég gleymi því, sem að baki er, en seilist eftir því, sem framundan er, og keppi þannig að markinu, til verðlaunanna á himnum, sem Guð hefur kallað oss til fyrir Krist Jesú.


Je dälei ja̱mi ra iwa̱ dulanak wa te isha iia̱: —Rabí, bä yäkö. 	 Meðan þessu fór fram, báðu lærisveinarnir hann: "Rabbí, fá þér að eta."


Ata tsa̱na ra bas ku̱ ishö rä: “Ta” ni kjela, “Kai” ni kjelabä; ata sa te iki̱ sha ji̱a ra, jera je datse̱ rä ale yakei wakei ska. 	 En þegar þér talið, sé já yðar já og nei sé nei. Það sem umfram er, kemur frá hinum vonda.


Jekäi ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska Juan säwäukewa̱k je̱kaka̱ sa paktäk, sa kiana wäoka̱nak sa̱ je̱k manewa̱kläksa̱, sa̱ nui janakläwa̱ bitaba. 	 Þannig kom Jóhannes skírari fram í óbyggðinni og prédikaði iðrunarskírn til fyrirgefningar synda,


Ñakäi yi te ji sha ditsä yäbei ukä ja̱mi ra, je rä janakwa̱ bitaba, ata yi kta Wikblu Sikina ukä ja̱mi ra, ka je rä janakwa̱ kuna bitaba, jí ke̱i ska iräle, sa̱ ke̱i däke̱wa̱ ji̱a ska iräle. 	 Hverjum sem mælir gegn Mannssyninum, verður það fyrirgefið, en þeim sem mælir gegn heilögum anda, verður ekki fyrirgefið, hvorki í þessum heimi né í hinum komanda.


Iyina si̱ ra, ka yis wakei kaldu kuna bas sha̱na, jeiräta yis wikblu kaldu jeska; je ki̱ yis wa̱ jekäi ji wakbläk rä ktei wabiketsaleksa̱ e̱ná, sa̱me̱ishärä yis kaldu bas sha̱na käi. 	 Ég fyrir mitt leyti, fjarlægur að líkamanum til, en nálægur að andanum, hef þegar, eins og ég væri nálægur, kveðið upp dóm í nafni Drottins vors Jesú yfir manni þeim, sem þetta hefur drýgt:


Ata Säkekewa ktä rä tkelewa̱ jekjeye.” Je kte ne rä kte baa bata yile bas ia̱ rä. 	 En orð Drottins varir að eilífu. Og þetta orð er fagnaðarerindið, sem yður hefur verið boðað.


Jeiräta Säkeklä kablele iia̱ ka biketsane iwa̱ ka le io̱nak ni, ata ite ji biketsa etkabä ki̱ka itäkina, ñakäi ite Säkeklä kjeisha, 	 Um fyrirheit Guðs efaðist hann ekki með vantrú, heldur gjörðist styrkur í trúnni. Hann gaf Guði dýrðina,


Bas ja̱mi ji tkerke̱, ata ka bas wa̱ ikuna. Bas te sä kteke̱wa̱, ñakäi bas je̱r ki̱ sa saka iarke̱ ijile ki̱ ebä, ata ka bas ia̱ ji däkksa̱. Bas ñakpäke̱, bas kju̱atkäke̱, ata ka bas wa̱ ikuna, je rä ka bas wa̱ ikine ki̱ka. 	 Þér girnist og fáið ekki, þér drepið og öfundið og getið þó ekki öðlast. Þér berjist og stríðið. Þér eigið ekki, af því að þér biðjið ekki.


Ñakäi sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska alaklä ka̱ tsa̱ku̱i dar sur wa, je̱kämika̱ te jira sa̱ tso̱ wa kjatiemika̱. Ka irä jiye kuna ta, je biteju̱ ishäkä wätkerke̱wa̱ ska Salomón ka̱biketsäk ta̱i te ji pake ssäk. Ata ¡issö! Jiska ekla kaldu, je rä Salomón tsa̱ta. 	 Drottning Suðurlanda mun rísa upp í dóminum ásamt þessari kynslóð og sakfella hana, því að hún kom frá endimörkum jarðar að heyra speki Salómons, og hér er meira en Salómon.


“Yi te jí tsi̱dala yis biketsäk wa manele shiriwa̱wa̱ ra, bäi si̱ ije ia̱ ra rä je wakei kuli kicha ja̱mi jak waunak burro wà shtä mo̱noka̱pa, jekäi iwakei ju̱nomipa däyë naka. 	 Hverjum þeim, sem tælir til falls einn af þessum smælingjum, sem trúa, væri betra að vera varpað í hafið með mylnustein um hálsinn.


Jeska ijewa ka̱kia te isha: “Säkekewa, ba wa̱ sä biköle je̱rike ju̱ñer. Ikjashö jí bol mane rä kolole ba wa̱ rä 	 báðust fyrir og sögðu: "Drottinn, þú sem þekkir hjörtu allra. Sýn þú, hvorn þessara þú hefur valið


Ñaebä ka iwa̱ ka̱jiska mikle wa janewa̱ ka bukle kuna. Ata ite Noé ji wämo ktei bata shäk bla, isaka siete wa ra, mika̱ ite diklä talawa̱ka ka sä bäi kuna wa ke̱i ki̱ka ra. 	 Ekki þyrmdi hann hinum forna heimi, en varðveitti Nóa, prédikara réttlætisins, við áttunda mann, er hann lét vatnsflóð koma yfir heim hinna óguðlegu.


Ñerä je día ebä wà ijewa sha̱ bol dami jukläyäkä tsi̱ne kinak Emaús nika, je rä Jerusalén ska ra once kilómetro käi. 	 Tveir þeirra fóru þann sama dag til þorps nokkurs, sem er um sextíu skeiðrúm frá Jerúsalem og heitir Emmaus.


Je̱r ianewa̱ jishtä Säkeklä ki̱ ishena käi, je te sä wäsikewe̱ je̱k manewa̱ksa̱ je wà sa̱ tsa̱tkenakläksa̱. Je rä ka sä tsulewa̱kwa̱ kuna. Ata je̱r ianewa̱ jishtä ka̱jiska wa je̱r iarke̱ käi, je te sä wäsikewe̱ duäkwa̱. 	 Sú hryggð, sem er Guði að skapi, vekur afturhvarf til hjálpræðis, sem engan iðrar, en hryggð heimsins veldur dauða.


Etäbä kicha Jesús te sa paktamini tipä kjä ja̱mi. Jera chu̱li̱i̱wa̱ tapanawa̱ iwäja̱mi e̱e̱na, je ki̱ka ije̱k jiaka̱ ko̱no kate tipä ki̱ ja̱rka, jeska ije̱tkawa̱. Jera je chu̱li̱i̱ wa biköle tapanawa̱ tipä kjä ja̱mi. 	 Aftur tók hann að kenna við vatnið. Svo mikill mannfjöldi safnaðist að honum, að hann varð að stíga í bát og sitja þar, úti á vatninu. En allt fólkið var á landi við vatnið.


Jera chui wa tsa̱ku̱i je̱kaka̱ ijewa sha̱na, je te ichaka Jesús ia̱, te isha: —Ata ¿ka ba te ikúke na? ¿Jiräni ijewa te ba kjatieke̱ wà rä na? 	 Þá stóð æðsti presturinn upp og spurði Jesú: "Svarar þú því engu, sem þessir vitna gegn þér?"


Jera yie ángel dawa̱ju̱té ka̱jöir su̱a, ka̱ ja̱r ka̱mii llaveí ta, cadena ta̱i ta ijula na. 	 Nú sá ég engil stíga niður af himni. Hann hélt á lykli undirdjúpsins og stórum fjötri í hendi sér.


je te ditsä chu̱li̱i̱ wa damar ssa ra, ite ichaka ji je rä. 	 Hann heyrði, að mannfjöldi gekk hjá, og spurði, hvað um væri að vera.


Je su̱ta Säkekewa te kte baa bata shäk wa paka se̱nak je kte baa kja̱nei we̱ ja̱mi. 	 Þannig hefur Drottinn einnig fyrirskipað að þeir, sem prédika fagnaðarerindið, skuli lifa af fagnaðarerindinu.


Jí bas chakäklämi yua yis Pablo te yis wakei jula wà. Ka bas je̱r sher yis tso̱ rä wätelewa̱ ska. Bas ia̱ je̱r bäi yinopa. 	 Kveðjan er skrifuð með minni, Páls, eigin hendi. Minnist fjötra minna. Náð sé með yður!


Jekäi mika̱ Cristo bas se̱ne kseka juermi ra, jera ñakäi bas juermi ije ra baawa̱ si̱. 	 Þegar Kristur, sem er líf yðar, opinberast, þá munuð þér og ásamt honum opinberast í dýrð.


Jera Säkekewa te isha: —Bas kuna ji biketsäk etkabä mostaza wä doloi kjelabä ra, bas ia̱ iyirmi jí sicómoro ia̱: ‘Bä yeno ju̱nomi tkenakni däyë ki̱’, jera bas ktä ssëmi ite. 	 En Drottinn sagði: "Ef þér hefðuð trú eins og mustarðskorn, gætuð þér sagt við mórberjatré þetta: ,Ríf þig upp með rótum og fest rætur í sjónum,' og það mundi hlýða yður.


Je bol wa se̱r dä wämo Säkeklä wäna. Säkekewa wa̱ ka̱wei me̱leta̱na käi, iwa̱ sa pakale ji wa̱k käi, je wawe̱ke̱ ijewa te kalabe ka shirile ta. 	 Þau voru bæði réttlát fyrir Guði og lifðu vammlaus eftir öllum boðum og ákvæðum Drottins.


Je ukä ki̱ ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Sä shkäni etäbä kicha Judea ke̱i ska. 	 Að þeim liðnum sagði hann við lærisveina sína: "Förum aftur til Júdeu."


Jera plaa ite iwa̱ dulanak wa paka ñajiäkka̱ ko̱no ja̱rka, kjäkksa̱ba a̱mikata iwätsa̱k Betsaida ka, je dälei ja̱mi ije te je chu̱li̱i̱ wa patke kate. 	 Tafarlaust knúði hann lærisveina sína að fara í bátinn og halda á undan yfir til Betsaídu, meðan hann sendi fólkið brott.


ji rä iyina si̱ tso̱ sa̱ ja̱mi kju̱ei, jekäi je kätkämi sa̱ ja̱mi itso̱ ye. 	 Vér gjörum það sakir sannleikans, sem er stöðugur í oss og mun vera hjá oss til eilífðar.


Jekäi jewa minejulumiba ña̱la wätsa̱kba te sá ki̱ssa Troas ska. 	 Þeir fóru á undan og biðu vor í Tróas.


Ata chui tsa̱ku̱i wa irä sä wäkiri wa irä, jewa te je chu̱li̱i̱ wa je̱rtka iwa̱ Barrabás kiäkläksa̱ni, ata iwa̱ Jesús ju̱akläksa̱ kota̱nakwa̱. 	 En æðstu prestarnir og öldungarnir fengu múginn til að biðja um Barabbas, en að Jesús yrði deyddur.


El wa, sá ki̱ bas shena ijuñak jishtä sá weikana Asia ska käi, sá ki̱ ji dewa̱ ka ikatabler ji̱a kje, sá te ibiketsa ka sa̱ se̱nak ji̱a kseka. 	 Vér viljum ekki, bræður mínir, að yður sé ókunnugt um þrenging þá, sem vér urðum fyrir í Asíu. Vér vorum aðþrengdir langt um megn fram, svo að vér jafnvel örvæntum um lífið.


Jekäi je te oveja tapawe̱mi ijula wämo kja̱ne, ata je te cabra tapawe̱mi jula shule kja̱ne. 	 Sauðunum skipar hann sér til hægri handar, en höfrunum til vinstri.


Jera ite itsa̱mi guardia wa tsa̱ku̱i wäki̱, te isha iia̱: —Pablo, ale wätelewa̱ te yis kiami, jekäi ite yis paka jí dulaklei tsa̱kté bä wäki̱, ije wa̱ jile tso̱ yinak ba ia̱ ki̱ka. 	 Hundraðshöfðinginn tók hann með sér, fór með hann til hersveitarforingjans og sagði: "Fanginn Páll kallaði mig til sín og bað mig fara til þín með þennan unga mann. Hann hefur eitthvað að segja þér."


Ka irä jiye kuna ta, ale Oloi Ta Ta̱i te yis ia̱ ji wá̱ e̱e̱na si̱. ¡Ije kie, je rä sikii si̱! 	 Því að mikla hluti hefur hinn voldugi við mig gjört, og heilagt er nafn hans.


Fariseo wa te je ssa ra, ite ija̱ñetsa, ijewa rä inaklä ebä biketsäk ki̱ka. 	 En farísearnir, sem voru menn fégjarnir, heyrðu þetta og gjörðu gys að honum.


Jera ijewa je̱r ianacha̱wa̱ te ichakami iia̱ ekla ekla: —¿Yis le irä? 	 Þeir urðu hryggir við og sögðu við hann, einn af öðrum: "Ekki er það ég?"


Jera Judío wa te Jesús sha yakei ñaia̱, ije te isha: “Yis ne rä pan biteleju̱ ka̱jöir dä,” je ki̱ka. 	 Nú kom upp kurr meðal Gyðinga út af því, að hann sagði: "Ég er brauðið, sem niður steig af himni,"


Ikuna jile ki̱ka yis te bas kjeisha bäi ije ia̱ ra, ka yis äine kuna. Je rä jishtä ji biköle yile sá wa̱ bas ia̱ rä kte si̱ wà, je su̱ta sá te bas kjeisha bäi Tito ia̱, je deksa̱ rä iyina si̱. 	 Því að hafi ég í nokkru hrósað mér af yður við hann, þá hef ég ekki þurft að blygðast mín. Já, eins og allt var sannleika samkvæmt, sem vér höfum talað við yður, þannig hefur og hrós vort um yður við Títus reynst sannleikur.


Ata ite iyaba she rä: “Säkeklä, ba je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye je marämi rä sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi, ba kjëklik, ba wa̱ sä wäsikewa̱klä sa̱ tsa̱ku̱i ye, je rä ji wämo kjëklik í. 	 En um soninn: Hásæti þitt, ó Guð, er um aldir alda, og sproti réttvísinnar er sproti ríkis þíns.


Ñakäi ite yis ia̱ ishe: “Diklä su̱a ba te ale alaklä pato̱nak katke je̱tkeleka̱ iki̱ka, je wà rä pa ta kju̱awa kju̱awa wa, chu̱li̱i̱wa̱ sa̱ tso̱ kju̱awa kju̱awa wa, ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa, ktä ta kju̱awa kju̱awa wa. 	 Og hann segir við mig: "Vötnin, sem þú sást, þar sem skækjan situr, eru lýðir og fólk, þjóðir og tungur.


Je ne ki̱ka ke yi a̱ni je̱k ssaka̱ ditsä ebä wà. Ka irä jiye kuna ta, biköle rä bas cha, 	 Fyrir því stæri enginn sig af mönnum. Því að allt er yðar,


Je su̱ta iyina si̱ ra bas pa juer wämo ditsä wäna, ata bas ja̱rka rä kje sä wäyue ebä, ji rä ka ka̱wei ja̱mi kuna ebä ne tso̱. 	 Þannig eruð þér, sýnist hið ytra réttlátir í augum manna, en eruð hið innra fullir hræsni og ranglætis.


Ñakäi ka̱jöir ska ka̱li̱ kole wäta ta̱i ta̱i jolona ditsä ki̱ka, kala ta un talento käi. Je sa tuawa̱kläwa̱ ka̱li̱ kole wà kju̱ei ditsä te Säkeklä sha yakei. Ka irä jiye kuna ta, je sä tuawa̱klä rä e̱e̱na si̱ ki̱ka. 	 Og stór högl, vættarþung, féllu niður af himni yfir mennina. Og mennirnir lastmæltu Guði fyrir haglpláguna, því að sú plága var mikil.


Ka yis wakei ki̱ ishene yis me oloi karka̱pa. Ata ekla kaldu je ki̱ ishena rä yis me oloi karka̱pa. Jekäi ije rä sä ktei wabiketsäkksa̱. 	 Ég leita ekki míns heiðurs. Sá er til, sem leitar hans og dæmir.


Ikuna jekäi ra, sá rä Säkeklä ktei shäk ka̱yue wà ebä, sá te ishe Säkeklä te Cristo shki̱wa̱ka̱ni ki̱ka. Ata sä dulecha̱wa̱ wa rä ka shki̱nakka̱ni kuna ra, ka iwa̱ ishki̱neka̱ni kuna. 	 Vér reynumst þá vera ljúgvottar um Guð, þar eð vér höfum vitnað um Guð, að hann hafi uppvakið Krist, sem hann hefur ekki uppvakið, svo framarlega sem dauðir rísa ekki upp.


ata ka Caín käi kuna; ije rä ale yakei ja̱mi ki̱ka ite iel ktawa̱. ¿Ji kju̱ei ite iktawa̱ rä na? Je rä ije cha wa̱ke̱ rä yakei, ata iel cha wa̱ke̱ rä wämo ki̱ka. 	 Ekki vera eins og Kain, sem heyrði hinum vonda til og myrti bróður sinn. Og af hverju myrti hann hann? Af því að verk hans voru vond, en verk bróður hans réttlát.


Jesús te María ji̱ake̱ su̱a, ñaebä Judío wa de ira wa ji̱ate jela su̱a ra, issënawa̱ shi̱ana, ije̱r ianawa̱ ta̱i. 	 Þegar Jesús sá hana gráta og Gyðingana gráta, sem með henni komu, komst hann við í anda og varð hrærður mjög


Jera ijewa biköle te Sóstenes ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i kukawa̱, kpa ijewa te ta̱i sä ktei wabiketsäkläksa̱ wäsaka, ata Galión ia̱ je rä ka jishtä kuna. 	 Þá tóku þeir allir Sósþenes samkundustjóra og fóru að berja hann fyrir framan dómstólinn, og lét Gallíón sig það engu skipta.


Jera Pilato minewa̱ju̱ni Pretorio na. Jeska ite Jesús kiami iwäki̱. Jera ite isha iia̱: —¿Ba ne rä Judío wa Tsa̱ku̱i rä na? 	 Pílatus gekk þá aftur inn í höllina, kallaði Jesú fyrir sig og sagði við hann: "Ert þú konungur Gyðinga?"


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Bas dar dä ka̱jiska; yis dar dä ka̱jöir ska. Bas dä ka̱jiska wa; ka yis dä ka̱jiska wa kuna. 	 En hann sagði við þá: "Þér eruð neðan að, ég er ofan að. Þér eruð af þessum heimi, ég er ekki af þessum heimi.


Jekäi yis el wa, bas ssëno a̱naa Säkekewa ja̱mi. Yie iyueni bas ia̱ jiräni yis wa̱ iyöle kja käi, je rä ka yis ia̱ därërë kuna, je rä bas wetsäkläksa̱. 	 Að endingu, bræður mínir, verið glaðir í Drottni. Ég tel ekki eftir mér að endurtaka það, sem ég hef skrifað, en yður er það til öryggis.


Ñerä Jesús te ichaka ñayöle ka̱wei wà wa irä fariseo wa irä ia̱ te isha: —¿Ka̱ tso̱ sä bäiwa̱klä sábado wà na, ata kai? 	 Jesús tók þá til máls og sagði við lögvitringana og faríseana: "Er leyfilegt að lækna á hvíldardegi eða ekki?"


Jekäi kte yöle rä ka tse̱nakju̱mi kuna. Jekäi ikuna rä yi ia̱ Säkeklä ktä rä me̱le je wakwa sha ite säkeklä wa ni ra, 	 Ef það nefnir þá guði, sem Guðs orð kom til, - og ritningin verður ekki felld úr gildi, -


Je wà rä jí maju̱ jöikwä ta ikuna el jui ta wa rä cinco ra, jewa ñabalabutsämi ñayika. Mañal kju̱atkämi bol da, ñakäi bol kju̱atkämi mañal da. 	 Upp frá þessu verða fimm í sama húsi sundurþykkir, þrír við tvo og tveir við þrjá,


Jekäi ijewa se̱na ji̱a jeska. Je ukä ki̱ka sä el wa te ijewa patkaténi je̱r baa wà ipatkäkmi wa wä ki̱. 	 Þegar þeir höfðu dvalist þar um hríð, kvöddu þeir bræðurna og báðu þeim friðar og héldu aftur til þeirra, sem höfðu sent þá.


Yi kteke̱ bäli te wa ssëwa̱cha̱wa̱ ite jile baa wà, ata blu wa patka tulamini ite jula wäyaka. 	 hungraða hefur hann fyllt gæðum, en látið ríka tómhenta frá sér fara.


Je ne ki̱ka yis ssërke̱ a̱naa yis dä ja̱lma̱lewa̱ ra, yile yakei ra, ji bälirke̱ ra, yis sälwi su̱rke̱ ra, yis weikarke̱ Cristo kju̱ei ki̱ ra. Ka irä jiye kuna ta, mika̱ yis dä ja̱lma̱lewa̱ ra, jera yis dä täkii. 	 Þess vegna uni ég mér vel í veikleika, í misþyrmingum, í nauðum, í ofsóknum, í þrengingum vegna Krists. Þegar ég er veikur, þá er ég máttugur.


Jera Jesús te ikúka: —Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ka Abraham kunaba yika, yis dä. 	 Jesús sagði við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Áður en Abraham fæddist, er ég."


Jera Jesús te ikúka: —Ikuna yis wakei je̱k pakä ra, je rä iyina si̱. ¿Ka je rä jiye kuna ta? Yis wa̱ iju̱ñer mai yis dar dä, maka yis ma rä. Ata ka bas wa̱ iju̱ñer mai yis dar dä, maka yis ma rä. 	 Jesús svaraði þeim: "Enda þótt ég vitni um sjálfan mig, er vitnisburður minn gildur, því ég veit hvaðan ég kom og hvert ég fer. En þér vitið ekki, hvaðan ég kem né hvert ég fer.


Ñerä je te diklä ialewa̱ vino ye ya ssa ra, ka iwa̱ iju̱ñer maka je tsöna, ata kjanaklä wa tso̱ iwayäkäk wa wa̱ iju̱ñer. Jera ite jäiyi jula kolonak kiaté. 	 Veislustjóri bragðaði vatnið, sem var orðið vín, og vissi ekki, hvaðan það var, en þjónarnir, sem vatnið höfðu ausið, vissu það. Þá kallaði veislustjóri á brúðgumann


Sábado kjaju̱ ra, María Magdala wa irä, María Jacobo a̱mi irä, Salomé irä, jewa te ji jalanak ja̱ma̱a̱ shtä tju̱a saka saka iwa̱ minak inu̱l ki̱ tkenak. 	 Þá er hvíldardagurinn var liðinn, keyptu þær María Magdalena, María móðir Jakobs og Salóme ilmsmyrsl til að fara og smyrja hann.


Ata Jesús a̱nani etäbä kicha täkii, jekäi ite iwikblu cha̱mita̱na. 	 En Jesús hrópaði aftur hárri röddu og gaf upp andann.


Idami ji̱a ra, Jesús kapawa̱. Ñerä si̱wa̱ ju̱naté täkii te tipä tjuewa̱ka̱ ta̱i, yëwa̱ iwä itäbircha̱rawa̱ däläna si̱. 	 En sem þeir sigldu, sofnaði hann. Þá skall stormhrina á vatnið, svo að nær fyllti bátinn og voru þeir hætt komnir.


Ikju̱eitketse ska ra yis dä tapanak wa yuläkksa̱ weikanak. Wabiketsaneksa̱ wämo ka̱wei ja̱mi ska ra, yis dä ka shirilewa̱ ta. 	 svo ákafur, að ég ofsótti kirkjuna. Ef litið er á réttlætið, sem fæst með lögmálinu, var ég vammlaus.


Ata bas te ishe rä: ‘Yilé te ishe iká iräle ia̱mi iräle ia̱: “Jile tso̱ yis wa̱ bas tsa̱tkäklä je rä Corbán” ’ (je kte wà rä: me̱nak Säkeklä ia̱); 	 En þér segið: Ef maður segir við föður sinn eða móður: ,Það, sem þér hefði getað orðið til styrktar frá mér, er korban,' það er musterisfé,


Jesús te iwa̱ dulanak wa doce ia̱ isha e̱ná o̱nak ra, jera jeska imineju̱mi sa̱ je̱r ku̱ak irä, sa paktäk irä, ijewa jukläyäkäí ska. 	 Þá er Jesús hafði mælt svo fyrir við lærisveina sína tólf, hélt hann þaðan að kenna og prédika í borgum þeirra.


Ji tkenawa̱ rä yaka ta ditsä iá, ata je shki̱rke̱ka̱ni rä yaka ta wikblu iá. Sa yaka tso̱ ditsä iá ra, jekäi ñaebä sa yaka tso̱ wikblu iá. 	 Sáð er jarðneskum líkama, en upp rís andlegur líkami. Ef jarðneskur líkami er til, þá er og til andlegur líkami.


Ata yis te ishe bas ia̱, kile säkätä wa mane a̱niwa̱ ka yis ji äliwa̱ kjei ssënak.’ 	 Því ég segi yður, að enginn þeirra manna, er boðnir voru, mun smakka kvöldmáltíð mína.'"


Jera ñatululewa̱ yäkäk wa mane a̱ni ka je̱r ko̱ne iia̱ jiye ite jekäi isha iia̱ rä. 	 En enginn þeirra, sem sátu til borðs, vissi til hvers hann sagði þetta við hann.


Je Kte manenaksa̱ yaka ye, je se̱na sa̱ sha̱na. Sá te iji wá̱ baa su̱a tsa̱na, je iji wá̱ baa je rä Sa Ká yaba eklabä je ne oloi. Ije rä je̱r bäi shäk ebä, kte si̱ shäk ebä. 	 Og Orðið varð hold, hann bjó með oss, fullur náðar og sannleika, og vér sáum dýrð hans, dýrð, sem sonurinn eini á frá föðurnum.


jishtä ditsä yäbei käi: Ka je dene rä kjanak kuna, ata je de rä kjanaklä ye, ñakäi je̱k ju̱akksa̱ sä chu̱li̱i̱ wa tsa̱tju̱ak ju̱ami. 	 eins og Mannssonurinn er ekki kominn til þess að láta þjóna sér, heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir marga."


Je ne ki̱ka yis, ale wätelewa̱ Säkekewa kju̱ei, je te bas pake shkäk tsa̱na, jiye bas kile bas kina ra rä je ja̱mi, 	 Ég, bandinginn vegna Drottins, áminni yður þess vegna um að hegða yður svo sem samboðið er þeirri köllun, sem þér hafið hlotið.


Yis te bas biköle biketseke̱ jekäi je rä bäi, yis wa̱ bas shka̱l yis je̱r ska ki̱ka. Yis kate wätelewa̱ ra iräle, yis te kte baa wetseke̱ irä ikjasheke̱ iyina ye ra iräle, jera bas biköle rä je ji bäi me̱le yis ia̱ je wa̱kña. 	 Víst er það rétt fyrir mig að bera þennan hug til yðar allra. Ég hef yður í hjarta mínu, og þér eigið allir hlutdeild með mér í náðinni, bæði í fjötrum mínum og þegar ég er að verja fagnaðarerindið og staðfesta það.


Ikuna yie yis ji tso̱ kalabe bala pja̱ ka jita wa ia̱, ñakäi ikuna yis je̱k ju̱aksa̱ dälänakwa̱, ata ka yis wa̱ sa̱ shka̱l da, ka jiye je kiar yis ia̱. 	 Og þótt ég deildi út öllum eigum mínum, og þótt ég framseldi líkama minn, til þess að verða brenndur, en hefði ekki kærleika, væri ég engu bættari.


Je ne kjepa je ka ka̱wei dälätsäk kuna dämiwa̱ rä. Ata Säkekewa Jesús te ije ktemiwa̱ iwakei si̱we̱i wà wäkju̱le, weikemiwa̱ ite idaju̱ juerke̱ wà. 	 Þá mun lögleysinginn opinberast, - og honum mun Drottinn Jesús tortíma með anda munns síns og að engu gjöra þegar hann birtist við endurkomu sína.


ji̱ak wa ssënopa ka iji̱ate kuna käi; ssënak a̱naa wa ssënopa ka issërte a̱naa kuna käi; ji tju̱ak wa ssënopa ka iwa̱ ji kuna käi, 	 þeir sem gráta, eins og þeir grétu ekki, þeir sem fagna, eins og þeir fögnuðu ekki, þeir sem kaupa, eins og þeir héldu ekki því, sem þeir kaupa,


Je ne ki̱ka iyile rä: “Ba käpelewa̱ shki̱no, ma je̱köka̱ dulecha̱wa̱ wa sha̱na, jera Cristo te bä wäñiwe̱mika̱.” 	 Því segir svo: Vakna þú, sem sefur, og rís upp frá dauðum, og þá mun Kristur lýsa þér.


Jera Jesús te sha iia̱: —Tsu dulecha̱wa̱ wa te isaka dulecha̱wa̱ wa itäbie. Ata ba wakei cho̱ Säkeklä gobierno ktei bata shäk. 	 Jesús svaraði: "Lát hina dauðu jarða sína dauðu, en far þú og boða Guðs ríki."


Je dälei ja̱mi Pedro bár kaldu yökö kjä ja̱mi, jera jeska tso̱ wa te isha iia̱: —¿Ka ba rä ije wa̱ dulanak wa sha̱ ekla kuna na? Jera ite iblawa̱ te isha: —¡Ka yis dä jewa kuna! 	 En Símon Pétur stóð og vermdi sig. Hann var þá spurður: "Ert þú ekki líka einn af lærisveinum hans?" Hann neitaði því og sagði: "Ekki er ég það."


te isha ijewa ia̱: —Iyöle katke rä: ‘Yis ju rä ka̱kiäklä jui’, ata bas te je iawa̱wa̱ jakbläk wa ñabläklä jui ye. 	 og mælti við þá: "Ritað er: Hús mitt á að vera bænahús, en þér hafið gjört það að ræningjabæli."


¡Je ne ki̱ka ka̱jöir irä jeska se̱nak wa irä ssëno a̱naa! ¡Ata wekte ishäkä irä, däyë irä jewa rä! Ka irä jiye kuna ta, be tsa̱ku̱i bitewa̱ju̱ bas wäki̱, kju̱atkelewa̱ e̱e̱na si̱, iwa̱ iju̱ñer ike̱i tso̱ ji̱a rä elkjebä ki̱ka.” 	 Fagnið því himnar og þér sem í þeim búið. Vei sé jörðunni og hafinu, því að djöfullinn er stiginn niður til yðar í miklum móð, því að hann veit, að hann hefur nauman tíma."


Sa yaka ja̱mi sa te ji we̱ je juer dawa̱. Je rä ka̱wakblewe̱ käi, ji shi̱ana käi, ji äina tker sa̱ ja̱mi ka wätkelewa̱ ta käi, 	 Holdsins verk eru augljós: Frillulífi, óhreinleiki, saurlífi,


Jera je ke̱i wà Jesús biteju̱té Nazaret Galilea ska. Je wäukewa̱ ju̱ami Juan te Jordán na. 	 Svo bar við á þeim dögum, að Jesús kom frá Nasaret í Galíleu og var skírður af Jóhannesi í Jórdan.


“Yi dewa̱ yis ja̱mi ra, ata ka iwa̱ iká, ia̱mi, ise̱naklä, iyabala, iel wa, ikuta wa dokoitsa ne ra, ñakäi ka iwakei je̱k dokoitsa ne ra, ka je donak yis wa̱ dulanak ye. 	 "Ef einhver kemur til mín og hatar ekki föður sinn og móður, konu og börn, bræður og systur og enda sitt eigið líf, sá getur ekki verið lærisveinn minn.


Jekäi dos talento kukäk deju̱té iwäki̱ te isha: ‘Säkekewa, ba te dos talento ma yis ia̱, ata ¡isu̱o! Yis te iki̱tapawa̱ni dos talento.’ 	 Þá gekk fram sá með tvær talenturnar og mælti: ,Herra, tvær talentur seldir þú mér í hendur, hér hef ég grætt aðrar tvær.'


Jera Natanael te isha: —¿Jibä bäi je dar Nazaret ska na? Jera Felipe te ikúka: —Sä shkä isu̱ak. 	 Natanael sagði: "Getur nokkuð gott komið frá Nasaret?" Filippus svaraði: "Kom þú og sjá."


Ka irä jiye kuna ta, je rä Säkeklä te ijewa je̱r ssëwa̱ iwa̱k jini iwakei wa̱ ibiketsale käi, ji biketsäkksa̱ etkabä, ji rä ju̱ñenak ije wa̱ je ju̱akksa̱ bewak ia̱, Säkeklä wa̱ ji yile o̱na e̱ná kje. 	 því að Guð hefur lagt þeim í brjóst að gjöra vilja sinn og vera samráða og gefa ríki þeirra dýrinu, allt til þess er orð Guðs koma fram.


Je su̱ta sa te ji biketsa etkabä, ata ka sa̱ wa̱ iwao̱ne ra, jera sa te ji biketse etkabä je rä iwakei ebä ra dulewa̱ käi. 	 Eins er líka trúin dauð í sjálfri sér, vanti hana verkin.


Ijewa te ji rä Säkeklä ia̱ ra iyina si̱ je manewa̱ksa̱ ka̱yue wà. Jekäi ite ji yöleksa̱ dälätsami, kja̱nei wa̱mi iyuäkksa̱ säkei ye. Jeiräta ije ne rä kjeiyinak bäi jekjeyemi rä. Amén. 	 Þeir hafa skipt á sannleika Guðs og lyginni og göfgað og dýrkað hið skapaða í stað skaparans, hans sem er blessaður að eilífu. Amen.


Ata saje wa biköle rä wä ki̱tse̱leju̱mi te Säkekewa oloi ñirte su̱ete jishtä espejo na käi, sa̱ maneleksa̱ baa ki̱manerte ji baa wà marä ji baa wà ni däkwa̱ jishtä ije wakei rä su̱ta, Säkekewa ale iwikblu je oloi ja̱mi. 	 En allir vér, sem með óhjúpuðu andliti endurspeglum dýrð Drottins, ummyndumst til hinnar sömu myndar, frá dýrð til dýrðar. Þetta gjörir andi Drottins.


“Ba dami ba kjatiäk ra, jera ña̱la wà ebä iparuöksa̱ iia̱ plaa, ata kai ra, tsi je ba kjatiäk te ma ju̱eksa̱ sä ktei wabiketsäk ia̱, jera sä ktei wabiketsäk te ma ju̱eksa̱ guardia ia̱, jeska ra bä rä wätenakwa̱. 	 Vertu skjótur til sátta við andstæðing þinn, meðan þú ert enn á vegi með honum, til þess að hann selji þig ekki dómaranum í hendur og dómarinn þjóninum og þér verði varpað í fangelsi.


Jera Jesús te ikúka: —Ba wa̱ iju̱ñelewa̱ kuna ji tso̱ Säkeklä wa̱ me̱nak sa̱ ia̱, ñakäi yi te ma ia̱ isheke̱ diklä mo̱ 'sia̱ rä ra, je ia̱ ba te ikiemi, jera ije te ba ia̱ diklä kseka me̱mi. 	 Jesús svaraði henni: "Ef þú þekktir gjöf Guðs og vissir, hver sá er, sem segir við þig: ,Gef mér að drekka,' þá mundir þú biðja hann, og hann gæfi þér lifandi vatn."


Jekäi je biketsaleba iwa̱, jewa kia ite. Jekäi je kile wa wabiketsaksa̱ ite wämo ye; jekäi je wabiketsaleksa̱ wämo ye wa oloi kaka̱ ite. 	 Þá sem hann fyrirhugaði, þá hefur hann og kallað, og þá sem hann kallaði, hefur hann og réttlætt, en þá sem hann réttlætti, hefur hann einnig vegsamlega gjört.


Jera Saulo te ñapatkelewa̱ Säkekewa ja̱mi wa pau̱ñe rami ji̱a weikanak irä kota̱nakcha̱wa̱ irä. Jekäi imineju̱ chui wa tsa̱ku̱i ia̱, 	 En Sál blés enn ógnum og manndrápum gegn lærisveinum Drottins. Gekk hann til æðsta prestsins


“Bas dä däyë ye ka̱jiska. Ata däyë iianawa̱ ka kjei ta ji̱a ra, jera ¿jibä wà je bäirmini na? Je ka kiar ji̱a ji a̱ni ye, ata itulunaksa̱ ra wätunakwa̱ sä klä wà ebä ye ikiar dä. 	 Þér eruð salt jarðar. Ef saltið dofnar, með hverju á að selta það? Það er þá til einskis nýtt, menn fleygja því og troða undir fótum.


Jera ángel idäkläka̱ tkil te kökö bulawa̱. Jera ka̱wä kuna bala pa̱leksa̱ mañatkä ra je etka irä, tulu kuna bala pa̱leksa̱ mañatkä ra je etka irä, bekwä kuna bala pa̱leksa̱ mañayäkä ra je eyaka irä jewa shka̱na, jewa bala pa̱le mañayäkä je eyaka wätuinacha̱kläwa̱. Je ki̱ka día kuna bala pa̱le manatkä ra, je etka ka oloi ta ji̱a, je su̱ta tuina ñaebä. 	 Fjórði engillinn básúnaði. Þá varð þriðjungur sólarinnar lostinn og þriðjungur tunglsins og þriðjungur stjarnanna, svo að þriðjungur þeirra yrði myrkur. Og dagurinn missti þriðjung birtu sinnar og nóttin hið sama.


Ñakäi yi te ka yis sheka̱ ditsä wäkata ska ra, jera ñaebä yis wa̱ ka ije yinakka̱ yis Ká se̱nak ka̱jöir wäkata ska. 	 En þeim sem afneitar mér fyrir mönnum, mun og ég afneita fyrir föður mínum á himnum.


Jera je ángel wa siete, taza ta siete sha̱ ekla deju̱ yis wäki̱, kta yis da te ishe: “Bä kute; yie ma ia̱ alaklä pato̱nak palei ta ta̱i je̱tkeleka̱ diklä ta̱iwa̱ ki̱ka buka̱na mar kjashemi. 	 Og einn af englunum sjö, sem halda á skálunum sjö, kom til mín og sagði: "Kom hingað, og ég mun sýna þér dóminn yfir skækjunni miklu, sem er við vötnin mörgu.


Bas wa̱ ji tso̱ watju̱o, je säkei kaku mo ka jita wa ia̱. Bas ku̱ inaklä bläklä jui ka kënak kuna shtä yuö bas wakwa ia̱. Je ne rä ji säkei ta ka e̱nak kuna ka̱jöir ska rä, mai jakbläk ka däkwa̱, mai ji wak wa̱ ka iweikanakwa̱ kuna ska. 	 Seljið eigur yðar og gefið ölmusu, fáið yður pyngjur, er fyrnast ekki, fjársjóð á himnum, er þrýtur ekki, þar sem þjófur fær eigi í nánd komist né mölur spillt.


“Yis ia̱ ra bäije jir yis ia̱ ka̱ tso̱ je̱k wetsäk ba Sa̱tsa̱ku̱i Agripa ia̱, ji kju̱ei Judío wa te yis kjatieke̱ rä je biköle yika, 	 "Lánsamur þykist ég, Agrippa konungur, að eiga í dag í þinni áheyrn að verja mig gegn öllu því, sem Gyðingar saka mig um,


ikjeiyinaklä ije̱r bäi shä baawa̱ si̱ ki̱ka, ale ije̱r bäi sha sa̱ ia̱ iwa̱ shka̱ta wakei oloi ja̱mi ra. 	 til vegsemdar dýrð hans og náð, sem hann lét oss í té í sínum elskaða syni.


Ñerä Jesús te isha jekäi ra, je kju̱atkäk ira wa biköle äinacha̱wa̱; ata isaka chu̱li̱i̱ biköle ssëna a̱naa, ite ji we̱ke̱ rä baa si̱ ki̱ka. 	 Við þessi orð hans urðu allir mótstöðumenn hans sneyptir, en allur lýður fagnaði yfir öllum þeim dýrðarverkum, er hann gjörði.


Je ne ki̱ka sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska ra, bas buka̱nami rä e̱e̱na si̱, Tiro wa irä Sidón wa irä buka̱nami tsa̱ta. 	 En Týrus og Sídon mun bærilegra í dóminum en ykkur.


Damasco ska, ka̱ wäkiri kolole ka̱ tsa̱ku̱i Aretas wa̱, je te guardia wa paka je jukläyäkä kjä ska 'ski̱ssäk iwa̱ 'skukäkläwa̱. 	 Í Damaskus setti landshöfðingi Areta konungs vörð um borgina til þess að handtaka mig.


Ñerä jukläyäkä na sä kjäkläwa̱ ska Zeus temploí kate, je chui te toro jaté, tsitsia wä butäle ksá ja̱mi jaté je jukläyäkä kjäshtäklä ska. Jera ditsä chu̱li̱i̱ wa ra ñara issëna je ma̱kka̱ ijewa wäna. 	 En prestur í hofi Seifs utan borgar kom með naut og kransa að borgarhliðunum og vildi færa fórnir ásamt fólkinu.


Bäi si̱ ra, ke ji wa̱k sä el wäbuta̱nakläwa̱, ji yaka käte wà iräle, vino ye wà iräle, jile saka wà iräle. 	 Það er rétt að eta hvorki kjöt né drekka vín né gjöra neitt, sem bróðir þinn steytir sig á.


Jera Pablo te ikúka: —Elkjebä wà iräle, shka̱ja̱ wà iräle, Säkeklä ki̱ ishenopa ra ka ba ebä kuna, ata bena jir yis ktä ssäk wa döwa̱pa yis käi, ata ka jikäi cadena ta kuna. 	 En Páll sagði: "Þess bið ég Guð, hvort sem lengur dregst eða skemur, að ekki einungis þú, heldur og allir, sem til mín heyra í dag, verði slíkir sem ég er, að frátöldum fjötrum mínum."


te isha: “Jukläyäkä etka ska sä ktei wabiketsäk bakle ekla ka suanak kuna Säkeklä yika, ñakäi ka yi a̱ni dälätsäk kuna. 	 "Í borg einni var dómari, sem hvorki óttaðist Guð né skeytti um nokkurn mann.


Jekäi ka ije rä dulecha̱wa̱ wa Kekläí kuna, ata ije rä sä kseka wa ne Kekläí, ije ia̱ ra sa̱ tso̱ kalabe wa rä kseka ki̱ka. 	 Ekki er hann Guð dauðra, heldur lifenda, því að honum lifa allir."


Ata bas ku̱ ji wo̱ tsa̱na, bas ia̱ issër ka̱ tso̱ ji wa̱klä ra, ka je wa̱ manele ka täki ta wa shiriwa̱kläwa̱ kuna. 	 En gætið þess, að þetta frelsi yðar verði ekki hinum óstyrku að falli.


ale je̱k ju̱leksa̱ sa̱ wa̱ ji yakei wakblele kju̱ei, iwa̱ sä bäkäkläksa̱ jira ji dami yakei yika, jishtä saje wa Kekläí, Sa Ká ki̱ ishena käi, 	 sem gaf sjálfan sig fyrir syndir vorar, til þess að frelsa oss frá hinni yfirstandandi vondu öld, samkvæmt vilja Guðs vors og föður.


Ñera bas to̱naksa̱ säkei ta doloiebä. Je ne ki̱ka bas ku̱ Säkeklä oloi köka̱ bas yaka wà. 	 Þér eruð verði keyptir. Vegsamið því Guð með líkama yðar.


Ata bas dä wäsikle Säkeklä wikblu wa̱ ra, ka bas dä kololewa̱ kuna ka̱wei wa̱. 	 En ef þér leiðist af andanum, þá eruð þér ekki undir lögmáli.


Jera Jesús je̱k manewa̱té isu̱ak te isha iia̱: —Yaba, bä ssëno täkii, ba te ji biketsa etkabä wà ba tsa̱tkenaksa̱. Jera je wäsaka je alaklä bäinani. 	 Jesús sneri sér við, og er hann sá hana, sagði hann: "Vertu hughraust, dóttir, trú þín hefur bjargað þér." Og konan varð heil frá þeirri stundu.


Bäräle Säkeklä te ikju̱atkawa̱ kjashakle, ñakäi itäkili wà sa̱ je̱r ku̱akle ki̱ka ite u̱ ikju̱atkewa̱k tso̱ iwa̱ weikanakwa̱, jewa katabla ji̱a ta̱i rä, 	 En ef nú Guð, sem vildi sýna reiði sína og auglýsa mátt sinn, hefur með miklu langlyndi umborið ker reiðinnar, sem búin eru til glötunar,


jewa te ma tse̱mi jula na, ka bä klä tkenaklä kuna jak ja̱mi.’ 	 og: þeir munu bera þig á höndum sér, að þú steytir ekki fót þinn við steini."


jera mai imawa̱ju̱ ska ra, ju wakei ia̱ ishö: ‘Sapaktäk te ishaté: ¿Mai yis ia̱ ju ja̱r tso̱ yis wa̱ Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä ñaklä yis wa̱ dulanak wa ra rä na?’ 	 og þar sem hann fer inn, skuluð þið segja við húsráðandann: ,Meistarinn spyr: Hvar er herbergið, þar sem ég get neytt páskamáltíðarinnar með lærisveinum mínum?'


Je te itsa̱tkaksa̱ iweikana biköle yika. Jekäi ite Egipto ke̱i tsa̱ku̱i Faraón je̱r ssëwa̱ ira bäi, ñakäi je̱rike ma ite iia̱ iktäklä Faraón ra. Je ne kuka Faraón te Egipto ke̱i wäkiri ye rä, iju wäkiri ye rä. 	 frelsaði hann úr öllum þrengingum hans og veitti honum hylli og visku í augum Faraós, Egyptalandskonungs, svo að hann skipaði hann höfðingja yfir Egyptaland og yfir allt sitt hús.


Jera ije̱k butsa ju̱ami ijewa yika sä te jak ju̱e dämi kjena. Jeska ije̱tkawa̱ köchöwä ki̱ ka̱kiäk, 	 Og hann vék frá þeim svo sem steinsnar, féll á kné, baðst fyrir og sagði:


Ñaebä ikuna alaklä wa manele rä se̱naklä ta ka Jesús biketsäk kuna ra, ata ise̱naklä ki̱ ije kiarke̱ ji̱a ra, ka ikiar ijäkwa̱. 	 Og kona, sem á vantrúaðan mann og hann lætur sér vel líka að búa saman við hana, skilji ekki við manninn.


Ata sä wäjienaklä juer ta bäi, ka jewa ki̱ ji sher kuna. Jekäi Säkeklä te sä wäjienaklä ka juer ta bäi kuka ibäi si̱ ye isaka tsa̱ta. Jekäi ite sä yaka wäjia rä. 	 Þess þarfnast hinir ásjálegu limir vorir ekki. En Guð setti líkamann svo saman, að hann gaf þeim, sem síðri var, því meiri sæmd,


Yis ne rä pan kseka biteleju̱ ka̱jöir dä. Yilé te je pan ñara, je se̱rmi ji̱a jekjeye. Je pan me̱nak yis wa̱ ka̱ biköle ska wa se̱naklä kseka, je rä yis wakei yaka.” 	 Ég er hið lifandi brauð, sem steig niður af himni. Hver sem etur af þessu brauði, mun lifa að eilífu. Og brauðið, sem ég mun gefa, er hold mitt, heiminum til lífs."


Jekäi sá rä shka̱bläk Säkeklä ra wa, ata bas dä ka̱ watkele kja Säkeklä ia̱, ñakäi ju yöleka̱ Säkeklä ia̱. 	 Því að samverkamenn Guðs erum vér, og þér eruð Guðs akurlendi, Guðs hús.


jera yie wekte sheke̱ ka jalewa̱ ta bas ki̱ka, yis te bas ktei sheke̱ yis ka̱kiäke̱ ra, 	 hef ég þess vegna ekki heldur látið af að þakka fyrir yður, er ég minnist yðar í bænum mínum.


Je ju wäyenak tkäkwa̱ na sa̱ u̱rke̱, sa̱ ia̱ issërke̱ sa̱ me pajierni sä ju ka̱jöir ska wa käi. 	 Á meðan andvörpum vér og þráum að íklæðast húsi voru frá himnum.


Ata fariseo wa te isha: —Be tsa̱ku̱i ne oloi ja̱mi ije te be kjäieke̱ksa̱ rä. 	 En farísearnir sögðu: "Með fulltingi höfðingja illra anda rekur hann út illu andana."


Jekäi jira sä Cristo Jesús ja̱mi wa, ka wabiketsanakksa̱ ji̱a buka̱nak ji ki̱. 	 Nú er því engin fordæming fyrir þá, sem tilheyra Kristi Jesú.


Ka irä jiye kuna ta, je wa̱ saje ditsei wä shka̱l, ñakäi ije te sa̱ ia̱ ñapaktäklä jui yuacha̱. 	 því að hann elskar þjóð vora, og hann hefur reist samkunduna handa oss."


Jekäi yi rä Cristo ja̱mi ra, je rä yöleksa̱ni spa̱na. Ji mikle kjaju̱ e̱ná. Ñera je rä maneleksa̱ni spa̱na. 	 Ef einhver er í Kristi, er hann skapaður á ný, hið gamla varð að engu, sjá, nýtt er orðið til.


Jesús te isha ijewa ia̱ yis ne irä ra, jera ñawäsaka iñasikani shäbeka jolonacha̱wa̱ i̱ski̱. 	 Þegar Jesús sagði við þá: "Ég er hann," hopuðu þeir á hæl og féllu til jarðar.


“Ba ku̱ tapanak Laodicea ska wa ángel í ia̱ iyuö: ‘Ale Amén, ale chatkelewa̱ ji shäkka̱ bulee, ale ji yöleksa̱ Säkeklä wa̱ je ñak säkätä, je te ishe jikäi: 	 Og engli safnaðarins í Laódíkeu skalt þú rita: Þetta segir hann, sem er amen, votturinn trúi og sanni, upphaf sköpunar Guðs:


Ka irä jiye kuna ta, ji biköle datse̱ rä ije ne ska, ije ne oloi ja̱mi, ije ne ia̱. ¡Ije ne ia̱ oloi kaneka̱ döksa̱pa jekjeyemi rä! ¡Amén! 	 Því að frá honum og fyrir hann og til hans eru allir hlutir. Honum sé dýrð um aldir alda! Amen.


iyina si̱ yis ia̱ ime̱le Säkeklä je̱r bäi shäke̱ wakja̱neiwa̱klä bas ia̱, je palei ssa bas te. 	 Víst hafið þér heyrt um þá ráðstöfun Guðs náðar, sem hann fól mér hjá yður:


Ije̱k ki̱ shönak ja̱mi, ipja̱ ja̱mi ikie katke yöle: SA̱ TSA̱KU̱I WA TSA̱KU̱I SÄ SÄKEKEWAI WA SÄKEKEWAI 	 Og á skikkju sinni og lend sinni hefur hann ritað nafn: "Konungur konunga og Drottinn drottna."


Jera ¿jibä su̱ak bas dasta̱na rä na? ¿Ekla jile bata shäk na? Tsa̱na ra jekäi irä, ata yie ishe bas ia̱, ka ije rä jile bata shäk ebä kuna. 	 Hvað fóruð þér þá að sjá? Spámann? Já, segi ég yður, og það meira en spámann.


Jesucristo ne dewa̱ diklä wà irä pi wà irä, ka diklä ebä wà kuna, ata diklä wà irä pi wà irä. Jekäi Säkeklä wikblu ne rä je shäkka̱ rä, je wikblu rä ji rä iyina si̱ ki̱ka. 	 Hann er sá sem kom með vatni og blóði, Jesús Kristur. Ekki með vatninu einungis, heldur með vatninu og með blóðinu. Og andinn er sá sem vitnar, því að andinn er sannleikurinn.


Sha̱ jolona ishäkä bäi ki̱ka, je wäna elka cien, ielka sesenta, ielka treinta. 	 En sumt féll í góða jörð og bar ávöxt, sumt hundraðfaldan, sumt sextugfaldan og sumt þrítugfaldan.


Ji su̱o tsa̱na ka yi a̱ni wa̱ bas kukakläwa̱ kuna wäyönak kje ka̱ju̱ñe wà, kje kte wà ditsä wädular ja̱mi, ji we̱ ka̱jiska ja̱mi, ata ka je rä Cristo ja̱mi kuna. 	 Gætið þess, að enginn verði til að hertaka yður með heimspeki og hégómavillu, sem byggist á mannasetningum, er runnið frá heimsvættunum, en ekki frá Kristi.


Jekjepa ijewa ñaje̱rku̱a, te je wà u̱yaka yuäk ka̱ tju̱aksa̱, ka̱ etkä wa itäbiäklä. 	 Og þeir urðu ásáttir um að kaupa fyrir þá leirkerasmiðs akurinn til grafreits handa útlendingum.


Jera Pedro jula tkacha̱ ijewa si̱wa̱tiächa̱kläwa̱. Jera ite ipaka ijewa ia̱ maikäi Säkekewa te itsa̱ksa̱ sä wätiäklä ska käi, kjepa ite isha: —Jí ktei shö Jacobo ia̱, ñakäi sä el wa ia̱. Jera imineju̱ ka̱ kju̱awa ska. 	 Hann benti þeim með hendinni að vera hljóðir, skýrði þeim frá, hvernig Drottinn hafði leitt hann út úr fangelsinu, og bað þá segja Jakobi og bræðrunum frá þessu. Síðan gekk hann út og fór í annan stað.


Je su̱ta alaklä wa bas ñajöcho̱wa̱ bas se̱naklä wa yika. Je wà ra bas te bas se̱naklä wa manele ka je̱k jäkwa̱ kuna kte ssäk wa, je je̱r ssëwe̱mi issäk, ka ji yile ta iia̱ käi, ialaklä wa se̱r tsa̱na oloi ja̱mi, 	 Eins skuluð þér, eiginkonur, vera undirgefnar eiginmönnum yðar, til þess að jafnvel þeir, sem vilja ekki hlýða orðinu, geti unnist orðalaust við hegðun kvenna sinna,


Jera Jesús te ikúka: —¿Ka irä ka̱piana rä doce hora na? Jekäi sa̱ me shkä ka̱piana ra, ka sa klasku tkenakwa̱. Ka irä jiye kuna ta, ka̱ oloi tso̱ ka̱jiska je wà sä wä wajuerke̱. 	 Jesús svaraði: "Eru ekki stundir dagsins tólf? Sá sem gengur um að degi, hrasar ekki, því hann sér ljós þessa heims.


Ka irä jiye kuna ta, jishtä ka̱wä ju̱rke̱té ka̱wä däkläka̱ wà olotjä ma rä ka̱wä minakläwa̱ wà kje, je su̱ta ditsä yäbei däke̱ni rä. 	 Eins og elding sem leiftrar frá austri til vesturs, svo mun verða koma Mannssonarins.


Ata yi wa̱ ka ije biketsane ra, ¿maikäi jewa ia̱ ia̱netsarmi na? Ñakäi yi wa̱ ka ije ktei ssële ra, ¿maikäi jewa te ibiketsemi na? Ñakäi ka iktei wapaktäk ta ra, ¿maikäi jewa te iktei ssëmi na? 	 En hvernig eiga þeir að ákalla þann, sem þeir trúa ekki á? Og hvernig eiga þeir að trúa á þann, sem þeir hafa ekki heyrt um? Og hvernig eiga þeir að heyra, án þess að einhver prédiki?


ikjawa̱ju̱ ju tso̱ elkje shtä na ra, jeska jäiyi wa diez paiale lepra wa̱ wa bitejulu iwäki̱, ñawäkukacha̱wa̱ beshyeka, 	 Og er hann kom inn í þorp nokkurt, mættu honum tíu menn líkþráir. Þeir stóðu álengdar,


jewa te isha: —Jí te sa pakeke̱ Säkeklä kja̱nei wa̱k ssër ta kju̱awa saje wa ka̱wei ukä ja̱mi. 	 og sögðu: "Maður þessi tælir menn til að dýrka Guð gagnstætt lögmálinu."


Jera Jesús te isha iia̱: —Ba te yis su̱a ki̱ka ba te ibiketsa iyina si̱ irä. Ata, ¡yi wa̱ ka isu̱ne te ibiketsa iyina si̱ irä ra bäije jewa rä! 	 Jesús segir við hann: "Þú trúir, af því þú hefur séð mig. Sælir eru þeir, sem hafa ekki séð og trúa þó."


Je biköle she datse̱ sá te je wà rä jikäi: saje wa rä chui tsa̱ku̱i ta, je rä je̱tkelewa̱ ka̱jöir ska ale bakleka̱ju̱ je je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye jula wämo kja̱ne, 	 Höfuðinntak þess, sem sagt hefur verið, er þetta: Vér höfum þann æðsta prest, er settist til hægri handar við hásæti hátignarinnar á himnum.


Jewa ia̱ ite ji o̱na biköle paka e̱ná ra, ite ijewa patka Jope ska. 	 sagði þeim frá öllu og sendi þá til Joppe.


Jewa te isha María ia̱: —Sa̱nu̱le nu̱lewa, ¿jiye ma ji̱ake̱ rä na? Jera ije te ikúka: —Ijewa te yis Säkekewaí tsa̱mi. Ata ka yis wa̱ iju̱ñer mai ite je blani räle. 	 Þeir segja við hana: "Kona, hví grætur þú?" Hún svaraði: "Þeir hafa tekið brott Drottin minn, og ég veit ekki, hvar þeir hafa lagt hann."


Je ne bata ki̱ka bas te inaklä kirke̱ ka̱wei ja̱mi je tju̱eke̱ rä. Je rä ijewa rä Säkeklä kja̱nei wa̱k wa ki̱ka. Jekäi ijewa te je ebä ne kja̱nei we̱ke̱ rä. 	 Einmitt þess vegna gjaldið þér og skatta, því að valdsmennirnir eru Guðs þjónar, sem annast þetta.


Jekäi ije maju̱ ke̱i ta kju̱awa kju̱awa tso̱ ka̱ ñak cuatro wa wäyuäk, Gog irä, Magog irä ska tapanakwa̱ ñakpäk. Ijewa rä jishtä däyë kse̱i kje. 	 Og hann mun út ganga til að leiða þjóðirnar afvega, þær sem eru á fjórum skautum jarðarinnar, Góg og Magóg, og safna þeim saman til stríðs, og tala þeirra er sem sandur sjávarins.


Ata ka jekäi kuna ra, ite iñak wäkukäklä tkawa̱, kjepa ka itäki ta ie̱newa̱kwa̱ kalabe ra, tsi je su̱ak wa biköle te ija̱ñetsemi, 	 Ella má svo fara, að hann leggi undirstöðu, en fái ekki við lokið, og allir, sem það sjá, taki að spotta hann


Ka irä maikäi kuna ta, je ukä ska ra bas wa̱ iju̱ñer ije̱r ssëna ji bäi yirmi o̱nak je kukäkwa̱ däli ukä ye, ata iju̱naksa̱. Ite je kia ji̱a ji̱eleksa̱ wà, jeiräta ka iia̱ ideneksa̱pa, ka iwa̱ ka̱ ko̱ne ji̱a ije̱k manewa̱kläksa̱ ki̱ka. 	 Þér vitið, að það fór líka svo fyrir honum, að hann var rækur gjör, þegar hann síðar vildi öðlast blessunina, þó að hann grátbændi um hana. Hann fékk ekki færi á að iðrast.


Jera ite isha ijewa ia̱: —Bas kla ju̱omi ko̱no ektaka sä jula wämo kja̱ne. Jeska bas te ikukemi. Jekäi ijewa te iju̱ami je kja̱ne. Jera iwakolona ta̱i ka ijewa ia̱ isika̱nakka̱ kjekla. 	 Hann sagði: "Kastið netinu hægra megin við bátinn, og þér munuð verða varir." Þeir köstuðu, og nú gátu þeir ekki dregið netið, svo mikill var fiskurinn.


Ke yis ku̱ ji ka o̱le kuna yi a̱ni wa̱ je wo̱pa ijewa sha̱na ra, jera ka ijewa rä nui ta kuna. Ata jira ijewa te je su̱a, jeiräta jewa te yis irä yis Ká irä je dokoitsa. 	 Hefði ég ekki unnið meðal þeirra þau verk, sem enginn annar hefur gjört, væru þeir ekki sekir um synd. En nú hafa þeir séð þau og hata þó bæði mig og föður minn.


Jesús mineju̱mi iwa̱ dulanak wa ra Cesarea Filipo ke̱i sha̱na jukläyäkä tsi̱dala shtä ska. Ñerä ña̱la wà ite ichaka iwa̱ dulanak wa ia̱, te isha: —¿Jiräni ditsä te ishe yi yis dä na? 	 Jesús fór nú ásamt lærisveinum sínum til þorpanna hjá Sesareu Filippí. Á leiðinni spurði hann lærisveina sína: "Hvern segja menn mig vera?"


Mika̱ ikä perí jè̱r mar su̱a bas te ra, je te bas je̱r ku̱e duas tker dawa̱ kja irä. 	 Þegar þér sjáið þau farin að bruma, þá vitið þér af sjálfum yður, að sumarið er í nánd.


Je ssa biköle te ra, ñakäi inaklä bäkäk wa te ra, ijewa te isha Säkeklä te ji we̱ rä wämo, ijewa rä wäokle Juan te sä wäukewe̱ ja̱mi je ki̱ka. 	 Og allur lýðurinn, sem á hlýddi, og enda tollheimtumenn, viðurkenndu réttlæti Guðs og létu skírast af Jóhannesi.


Jera Pilato te iwächakewa̱ te isha: —¿Ba ne rä Judío wa Tsa̱ku̱i rä na? Jera ite ikúka: —Ba te je shaka̱. 	 Pílatus spurði hann þá: "Ert þú konungur Gyðinga?" Jesús svaraði: "Þú segir það."


Jera Simón te ikúka: —Säkekewa, sá nima kuka kja tuina jaree, ata sá wa̱ ka ikolone etaba a̱ni; ata ba te isha ki̱ka we yis ma kla ja̱wa̱kmi. 	 Símon svaraði: "Meistari, vér höfum stritað í alla nótt og ekkert fengið, en fyrst þú segir það, skal ég leggja netin."


Ñakäi ale ju yöle ka̱sha̱a̱ kie Siloéni mileka̱ sa̱ ki̱ka te sa tuawa̱cha̱wa̱ dieciocho ra, ¿bas te ibiketse ijewa rä nui ta e̱e̱na si̱ isaka tso̱ se̱nak Jerusalén ska wa biköle tsa̱ta na? 	 Eða þeir átján, sem turninn féll yfir í Sílóam og varð að bana, haldið þér, að þeir hafi verið sekari en allir þeir menn, sem í Jerúsalem búa?


je te jí yue mar Timoteo ba yis yaba si̱ käi ji biketse etkabä ja̱mi je ia̱. Säkeklä Sa Ká irä, sajewa Säkekewaí Cristo Jesús irä je̱r ssënopa bäi ba ra, je̱r bäi shöpa ba ia̱, jewa ku̱ ma je̱r ssëwo̱pa baa. 	 Tímóteusi, skilgetnum syni sínum í trúnni. Náð, miskunn og friður frá Guði föður og Kristi Jesú, Drottni vorum.


Buliri buliri yis kaldu bas da Templo ska ra, ñera ka bas jula tkäwa̱ ta yis kukäkwa̱, ata jí ne rä bas horaí rä, ka̱tuil tsa̱ku̱i horaí rä. 	 Daglega var ég með yður í helgidóminum, og þér lögðuð ekki hendur á mig. En þetta er yðar tími og máttur myrkranna."


Jeska ra Pilato te ibiketsami maikäi ra ite Jesús yemiksa̱ kjermita. Ata Judío wa te isha täkii Pilato ia̱: —¡Ba te ije yaksa̱ni kjermita ra, ka ba rä César ja̱mi kuna! ¡Yi je̱k kukäke̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye ra, jewa mar dä César bolki ye! 	 Eftir þetta reyndi Pílatus enn að láta hann lausan. En Gyðingar æptu: "Ef þú lætur hann lausan, ert þú ekki vinur keisarans. Hver sem gjörir sjálfan sig að konungi, rís á móti keisaranum."


Je damiju̱ ña̱la moska jukläyäkä na. Je diklä kjä a̱mi wà, jí wà, sa̱ se̱naklä kseka kalí kate. Je wär dä kju̱awa kju̱awa doce, mes ja̱mi, mes ja̱mi. Je kal kä rä ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa ñabäiwa̱klä. 	 Á miðju stræti borgarinnar, beggja vegna móðunnar, var lífsins tré, sem ber tólf sinnum ávöxt. Á mánuði hverjum gefur það ávöxt sinn, og blöð trésins eru til lækningar þjóðunum.