Sha̱ jolona dika yäkä na, jera je dika yäkä kibina te iki̱tiacha̱wa̱. 	 Sumt féll meðal þyrna, og þyrnarnir uxu og kæfðu það.


¿Ijewa rä Cristo kja̱nei wa̱k wa na? Ñera yis dä ijewa tsa̱ta. Je rä yis ktäke̱ yuletelewa̱ käi. Yis shka̱blele ki̱ta. Yis wätele ki̱ta. Yis bukle ki̱ta. Yis bakle ka̱raa duewa̱ sha̱na. 	 Eru þeir þjónar Krists? - Nú tala ég eins og vitfirringur! - Ég fremur. Meira hef ég unnið, oftar verið í fangelsi, fleiri högg þolað og oft dauðans hættu.


Jera alaklä ekla Samaria wa deju̱té diklä wayäkäk. Jera Jesús te isha iia̱: —Diklä mo̱ 'sia̱ 'swa̱ yanak. 	 Samversk kona kemur að sækja vatn. Jesús segir við hana: "Gef mér að drekka."


“Säkekewa te jikäi iwá̱ yis ia̱. Jí bala na ite yis su̱a je̱r bäi wà, jekäi yis ssërke̱ äile wa̱ ditsä wäna je tsa̱ju̱ami ite.” 	 "Þannig hefur Drottinn gjört við mig, er hann leit til mín að afmá hneisu mína í augum manna."


Ije oloi kiana kanakka̱ jöikwäta, ata yis oloi kiana ja̱nakwa̱ wakwäta. 	 Hann á að vaxa, en ég að minnka.


Sa̱ sha̱na sä wäyuäk jile bata shäk wa ye bakle, je su̱ta bas sha̱na sä wäyuäk sa paktäk wa ye, ñajämika̱ te jakika sä wäyuemi ka̱ju̱ñe kju̱awa sä weikanakläwa̱ wà, je bata ska ra, ijewa te Sä Blui itju̱akksa̱ dokoitsemiwa̱ kje. Je wà ijewa te weikane kiemika̱ däkwa̱ plaa iwakwa ki̱ka. 	 En falsspámenn komu einnig upp meðal lýðsins. Eins munu falskennendur líka verða á meðal yðar, er smeygja munu inn háskalegum villukenningum og jafnvel afneita herra sínum, sem keypti þá, og leiða yfir sig sjálfa bráða glötun.


Mai jile nu̱l balakli ska ra, olo taparmiwa̱. 	 Þar munu ernirnir safnast, sem hræið er.


Jera je pan ñak jäiyi wa ebä däka̱ rä cinco mil. 	 En þeir, sem brauðanna neyttu, voru fimm þúsund karlmenn.


Je rä bas däkläwa̱ bas Ká se̱nak ka̱jöir je yabala ye. Je wakei te ka̱wä patke ñinak sä yakeila wa ia̱, sä bäi bäi wa ia̱, ñaebä je te ka̱li̱ patke ja̱nak sä wämo wa ia̱, ka sä wämo kuna wa ia̱. 	 svo að þér reynist börn föður yðar á himnum, er lætur sól sína renna upp yfir vonda sem góða og rigna yfir réttláta sem rangláta.


Je ne ki̱ka bas wa̱ ji yakei wakblele shöka̱ ñaia̱, bas ka̱kiö ñaki̱ka, bas bäinakläni. Sä wämo ka̱kiäke̱ je rä täki ta jile o̱naklä bäi si̱. 	 Játið því hver fyrir öðrum syndir yðar og biðjið hver fyrir öðrum, til þess að þér verðið heilbrigðir. Kröftug bæn réttláts manns megnar mikið.


Je ne ki̱ka Jesús dewa̱ rä sä kablele bäi si̱ ñaia̱, je shäk iyina si̱ je o̱rmi ni. 	 Þessi samanburður sýnir, að Jesús er orðinn ábyrgðarmaður betri sáttmála.


Ka irä maikäi kuna ta, inaklä shka̱li̱ble ne rä ji biköle yakei ñak rä. Jekäi je tkena manele ja̱mi, je kju̱ei ijewa te sa̱ wa̱ ji biketsanak etkabä jawa̱ta̱na. Je wà iwakwa te je̱r ia̱ne ta̱i kiaka̱ je̱k ki̱ka. 	 Fégirndin er rót alls þess, sem illt er. Við þá fíkn hafa nokkrir villst frá trúnni og valdið sjálfum sér mörgum harmkvælum.


Jera ije te isha iia̱: —¿Jiye ba te ji rä wämo ktei chake yis ia̱ na? Ekla ebä ne rä wämo rä. Ata ba je̱r ssëna se̱nak kseka ra, sa pakale ji wa̱k je wawo̱. 	 Jesús sagði við hann: "Hví spyr þú mig um hið góða? Einn er sá hinn góði. Ef þú vilt inn ganga til lífsins, þá haltu boðorðin."


Jekäi bas bakle rä oveja shelecha̱wa̱ wa käi, ata jira bas deni bas kjänanak, bas wäsikewa̱k je wäki̱. 	 Þér voruð sem villuráfandi sauðir, en nú hafið þér snúið yður til hans, sem er hirðir og biskup sálna yðar.


Ñerä ite iwa̱ dulanak wa kia jaté iwäja̱mi, jewa ia̱ ite isha: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je chichö ka jita te ijia rä biköle te ijieke̱ ofrenda jiäklä jui ja̱rka je tsa̱ta. 	 Og hann kallaði til sín lærisveina sína og sagði við þá: "Sannlega segi ég yður, þessi fátæka ekkja gaf meira en allir hinir, er lögðu í fjárhirsluna.


Mai ite ikukawa̱ käi ra, ite ija̱we̱ke̱mi. Jera ikjali tjuäke̱ juyaa ikjä na, ikà wächichäke̱, ikararke̱wa̱ därërë. Yie isha ba wa̱ dulanak wa ia̱ ijewa wa̱ ikjäiäkläksa̱, ata ka ijewa ia̱ io̱r. 	 Hvar sem andinn grípur hann, slengir hann honum flötum, og hann froðufellir, gnístir tönnum og stirðnar upp. Ég bað lærisveina þína að reka hann út, en þeir gátu það ekki."


Saje wa Säkekewaí Jesucristo je̱r bäi shöpa bas biköle ia̱. Amén. 	 (OMITTED TEXT)


Jera ite ijewa kúka: —Yis te isha kja bas ia̱, ata ka bas wa̱ issëne. Jera ¿jiye bas te issakle ni? Ata ¿bas ssëna däkwa̱ña ije wa̱ dulanak wa ye na? 	 Hann svaraði þeim: "Ég er búinn að segja yður það, og þér hlustuðuð ekki á það. Hví viljið þér heyra það aftur? Viljið þér líka verða lærisveinar hans?"


Yis se̱na bas sha̱na ja̱lma̱lewa̱, sualewa̱, paju̱leka̱. 	 Og ég dvaldist á meðal yðar í veikleika, ótta og mikilli angist.


Je ki̱ka ijewa te jí yis kjatieke̱ ba ia̱ je ka yinak ijewa ia̱ iyina ye. 	 Þeir geta ekki heldur sannað þér það, sem þeir eru nú að kæra mig um.


Jekäi ije te ji biketsa etkabä ka shtirilewa̱ ta. Jeiräta ije je̱r ku̱a ite ra iyaka rä dulewa̱ käi, ije rä cien año käi ki̱ka, ñakäi ise̱naklä Sara rä wakjuä dulewa̱ kja käi ki̱ka. 	 Og ekki veiklaðist hann í trúnni þótt hann minntist þess, að hann var kominn að fótum fram - hann var nálega tíræður, - og að Sara gat ekki orðið barnshafandi sakir elli.


Jekäi jewa demi Jesús wä ki̱ ra, ijewa te ikia pjoo, te isha iia̱: —Ba kiana ije käi tsa̱tkäk. 	 Þeir komu til Jesú, báðu hann ákaft og sögðu: "Verður er hann þess, að þú veitir honum þetta,


Jekäi Jesús damiju̱ ña̱la wà ra, ekla ko̱le ka wä wajuenak kuna su̱a ite. 	 Á leið sinni sá hann mann, sem var blindur frá fæðingu.


Yis te bas je̱r ku̱eke̱ sä el Timoteo yenaksa̱ni. Jekäi ikuna ideju̱ mane mane ra, yis da idamiña bas su̱ak. 	 Vita skuluð þér, að bróðir vor Tímóteus hefur verið látinn laus og ásamt honum mun ég heimsækja yður, komi hann bráðum.


je rä Säkeklä rä eklabä ki̱ka. Jebä te tene shkiri ta wa wabiketseksa̱ wämo ye ijewa te ji biketsa etkabä oloi ja̱mi, ñakäi ka tene shkiri ta wa wabiketseksa̱ wämo ye ijewa te ji biketsa etkabä oloi ja̱mi. 	 svo sannarlega sem Guð er einn, sem mun réttlæta umskorna menn af trú og óumskorna fyrir trúna.


“Ata bäije bas wäbala rä, iwajuerke̱ ki̱ka, ñakäi bas kukä rä, iwassërke̱ ki̱ka. 	 En sæl eru augu yðar, að þau sjá, og eyru yðar, að þau heyra.


Ka yis ki̱ bas kiar je̱r ianak ji ki̱. Jäiyi wa ka se̱lewa̱ kuna te Säkekewa ki̱ ji sherke̱ biketse, ñakäi maikäi ra ite Säkekewa ssëwe̱mi bäi käi. 	 En ég vil, að þér séuð áhyggjulausir. Hinn ókvænti ber fyrir brjósti það, sem Drottins er, hversu hann megi Drottni þóknast.


Bas ñakatablö; yilé kju̱atkäke̱ isaka ra, jera bas ñajöwa̱ bitaba. Jishtä Säkekewa te bas jawa̱ bitaba käi, je su̱ta bas ku̱ iwo̱. 	 Umberið hver annan og fyrirgefið hver öðrum, ef einhver hefur sök á hendur öðrum. Eins og Drottinn hefur fyrirgefið yður, svo skuluð þér og gjöra.


Ata chu̱li̱i̱ tapanawa̱ kju̱ei maikäi a̱ni ka ijewa däkleiwa̱. Je ne ki̱ka imineka̱ju̱lu ju tsi̱bata ki̱ka te ikjä kpaja̱wa̱. Jeska je karalewa̱ ja̱wa̱té ijewa te ije̱k katashuäklä ja̱rka ditsä chu̱li̱i̱ sha̱na däkwa̱ Jesús wäja̱mi. 	 En vegna mannfjöldans sáu þeir engin ráð til að komast inn með hann og fóru því upp á þak og létu hann síga í rekkjunni niður um helluþekjuna beint fram fyrir Jesú.


Jera Jesús te ikúka: —Manele wa̱ yis shka̱l da, je te yis ktä wawe̱mi. Jekäi yis Ká te ije shka̱li̱blemi. Ñakäi sá dämiwa̱ ije ska, jekäi sá se̱rmi ije ra. 	 Jesús svaraði: "Sá sem elskar mig, varðveitir mitt orð, og faðir minn mun elska hann. Til hans munum við koma og gjöra okkur bústað hjá honum.


Jera ka̱wä mawa̱ju̱ ra, biköle yi rä saka ta duäke̱ duë ta kju̱awa kju̱awa wa jewa de ja ijewa wa̱ ije wäki̱. Jera ijula ma̱ka̱ ijewa kalabe ki̱ka el el, te ijewa bäiwa̱ni. 	 Um sólsetur komu allir þeir, er höfðu á sínum vegum sjúklinga haldna ýmsum sjúkdómum, og færðu þá til hans. En hann lagði hendur yfir hvern þeirra og læknaði þá.


Ata Jesús te iu̱ñeke̱ e̱e̱na ka iwa̱ yi ije rä shäkläka̱. 	 En hann lagði ríkt á við þá, að þeir gjörðu hann eigi kunnan.


Jekäi bas cho̱. ¡Issö! Yis te bas patke mar jishtä oveja yabala patke tulemi lobo sha̱na käi. 	 Farið! Ég sendi yður eins og lömb meðal úlfa.


Ata Säkeklä te isha iia̱: ‘Ba rä ka je̱r ta. Ata ji jarere tuina bä duämiwa̱. Jera ji tso̱ blele ma wa̱, ¿yi te je kukemi na?’ 	 En Guð sagði við hann: ,Heimskingi, á þessari nóttu verður sál þín af þér heimtuð, og hver fær þá það, sem þú hefur aflað?'


jishtä iyöle katke käi: “Yis wa̱ ba kolole ditsei wä kju̱awa kju̱awa chu̱li̱i̱ káí ye.” Jera jekäi Säkeklä wäna irä, je ne rä iwa̱ biketsanak rä, ale sä dulecha̱wa̱ wa ia̱ se̱ne kseka ma̱kni, ale ji ka kuna shäk itso̱ kja e̱ná ni. 	 eins og skrifað stendur: "Föður margra þjóða hef ég sett þig." Og það er hann frammi fyrir Guði, sem hann trúði á, honum sem lífgar dauða og kallar fram það, sem ekki er til eins og það væri til.


Jera yie kseka wa cuatro sha̱na kte käi ssa te ishe: “Trigo un kilo wäköka̱ denario etka, cebada wä tres kilo wäköka̱ denario etka, ata ke vino irä aceite irä mewa̱k.” 	 Og mitt á meðal veranna fjögurra heyrði ég eins konar rödd er sagði: "Mælir hveitis fyrir daglaun og þrír mælar byggs fyrir daglaun, en eigi skalt þú spilla olíunni og víninu."


Yis te ba pake tsa̱na Säkeklä irä, Säkekewa Jesucristo irä, ángel wa kolole iwakei ia̱ wa wäkata ska, je wawa̱k ñakjee biköle ia̱, ka ji wa̱k ekla ia̱ kju̱awa iel ia̱ kju̱awa käi kuna. 	 Ég heiti á þig fyrir augliti Guðs og Krists Jesú og hinna útvöldu engla, að þú gætir þessa án nokkurs fordóms og gjörir ekkert af vilfylgi.


Bulirishtä ra Juan kalduni jeska iwa̱ dulanak wa bol da, 	 Daginn eftir var Jóhannes þar aftur staddur og tveir lærisveinar hans.


Ata ijewa te sa pakta ji̱a ta̱i ka suale kuna, Säkekewa ebä biketsale. Ije te ije̱r bäi shäke̱ ktei kjasheke̱ iyina si̱ irä, ite ijewa ia̱ täkili me̱ke̱ wà, je wà ijewa wa̱ ijula wà ji ka su̱le sa̱ wa̱ wa̱klä, ji kju̱awa wa̱klä ijuenaklä ye. 	 Dvöldust þeir þar alllangan tíma og töluðu djarflega í trausti til Drottins, sem staðfesti orð náðar sinnar með því að láta tákn og undur gerast fyrir hendur þeirra.


Ata Judío wa te ijewa wätkewa̱wa̱. Je ki̱ka yis ka̱kia yis patkenakläté César wäki̱. Ata ka je rä yis wa̱ yis ditsei wä wa kjatiäklä ji ki̱ käi kuna. 	 En Gyðingar mæltu á móti, og neyddist ég til að skjóta máli mínu til keisarans, þó eigi svo að skilja, að ég sé að kæra þjóð mína.


Jekäi yis te ishe bas ia̱, je ke̱i ska ra, je jukläyäkä wa buka̱nami rä e̱e̱na si̱ Sodoma wa buka̱nami tsa̱ta. 	 Ég segi yður: Bærilegra mun Sódómu á þeim degi en þeirri borg.


wä tkelewa̱ Jesús ale ji biketse etkabä wätsikiwa̱k, ñakäi ibata paruäk, je ebä su̱ak. Ssëne a̱naa tso̱ kja iia̱ ki̱ka ite cruz katabla, äine ka biketsane iwa̱. Jeska ra ije̱tkawa̱ Säkeklä je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye ska, jula wämo kja̱ne. 	 Beinum sjónum vorum til Jesú, höfundar og fullkomnara trúarinnar. Vegna gleði þeirrar, er beið hans, leið hann þolinmóðlega á krossi, mat smán einskis og hefur nú setst til hægri handar hásæti Guðs.


Säkeklä wäna sá te ibiketse jekäi irä, Cristo oloi ja̱mi. 	 En þetta traust höfum vér til Guðs fyrir Krist.


Ñerä ijewa te sä dulewa̱ shki̱naka̱ni ktei ssa ra, manele te ija̱ñetsa. Ata manele te isha: —Je ba te ipakeke̱ je ssëmi ji̱a sá te mai skalepa. 	 Þegar þeir heyrðu nefnda upprisu dauðra, gjörðu sumir gys að, en aðrir sögðu: "Vér munum hlusta á þetta hjá þér öðru sinni."


Ijewa te ji biketsa etkabä su̱a Jesús te ra, ite isha je karalewa̱ ia̱: —Yaba, ma nui rä jalewa̱ bitaba. 	 Þá er Jesús sér trú þeirra, segir hann við lama manninn: "Barnið mitt, syndir þínar eru fyrirgefnar."


Ata bas wädular dä Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewe̱ sha̱na yis te sä wätelewa̱ wa sha̱ ekla wäyeksa̱ni bas ia̱. ¿Jekäi bas ki̱ yis shena Judío wa Tsa̱ku̱i wäyäkksa̱ni bas ia̱ na? 	 Þér eruð vanir því, að ég gefi yður einn mann lausan á páskunum. Viljið þér nú, að ég gefi yður lausan konung Gyðinga?"


Jera Jesús te ikúka: —Kte si̱ wà yis te ishe bas ia̱, yi te iju iräle, iel wa iräle, ikuta wa iräle, ia̱mi iräle, iká iräle, iyabala iräle, ika̱ iräle, je jawa̱ta̱na yis kju̱ei ki̱ka iräle, kte baa bata ki̱ka iräle ra, 	 Jesús sagði: "Sannlega segi ég yður, að enginn hefur yfirgefið heimili, bræður eða systur, móður eða föður, börn eða akra vegna mín og fagnaðarerindisins,


Mika̱ yis demi Troas ska Cristo ktei baa wapaktäk ra, yis ia̱ ka̱ me̱na yis wa̱ Säkekewa ktä wapaktäklä. 	 En er ég kom til Tróas til að boða fagnaðarerindið um Krist og mér stóðu þar opnar dyr í þjónustu Drottins,


Jera iu̱na täkii ija̱rka te isha: —¿Jiye jira sa̱ tso̱ wa te ji kieke̱ ijuenaklä ye rä na? Ata kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, jira sa̱ tso̱ wa ia̱ ka ji a̱ni kjayinak ijuenaklä ye. 	 Hann andvarpaði þungan innra með sér og mælti: "Hví heimtar þessi kynslóð tákn? Sannlega segi ég yður: Tákn verður alls ekki gefið þessari kynslóð."


Jekäi yis tso̱ ji̱a jí ju wäjienak ja̱mi ra, yis te je wà bas je̱r ja̱we̱ke̱ bas wäshki̱naklä, yis ia̱ ra je ne rä bäi rä. 	 Ég álít mér líka skylt, á meðan ég er í þessari tjaldbúð, að halda yður vakandi með því að rifja þetta upp fyrir yður.


Yi te día manele dälätse ra, je te iwe̱ke̱ rä Säkekewa ia̱. Ñakäi yi te ji käte ra, je te iwe̱ke̱ rä Säkekewa ia̱, je ki̱ ite wekte sheke̱ Säkeklä ia̱ ki̱ka. Ñakäi yi rä ka ji kätäk kuna ra, je we̱ke̱ ite rä Säkekewa ia̱, jekäi je te ñaebä wekte sheke̱ Säkeklä ia̱. 	 Sá, sem tekur tillit til daga, gjörir það vegna Drottins. Og sá, sem neytir kjöts, gerir það vegna Drottins, því að hann gjörir Guði þakkir. Sá, sem lætur óneytt, hann lætur óneytt vegna Drottins og gjörir Guði þakkir.


Bas dä janakmi ka̱ wäkiri wa wäki̱, sa̱ tsa̱ku̱i wa wäki̱ yis kju̱ei, bas wa̱ yis ktei shäklä ijewa ia̱, ñakäi ka Judío kuna wa ia̱. 	 Þér munuð leiddir fyrir landshöfðingja og konunga mín vegna þeim og heiðingjunum til vitnisburðar.


Jera ite ikúka te isha: —Säkätä sä yuäkksa̱ te ‘sa yuaksa̱ rä jäiyi irä alaklä irä,” ¿ka bas wa̱ je ktei wayile na?’ 	 Hann svaraði: "Hafið þér eigi lesið, að skaparinn gjörði þau frá upphafi karl og konu


Ije te ijewa su̱a ra, ite isha ijewa ia̱: —Bas cho̱ ñakjashäk chui wa ia̱. Ñerä idamijulu ji̱a ña̱la ki̱ ebä ra, ijewa bäinani yëë. 	 Er hann leit þá, sagði hann við þá: "Farið og sýnið yður prestunum." Þeir héldu af stað og nú brá svo við, að þeir urðu hreinir.


Jekäi dulanak dewa̱ ipaktäk ra ñaebä ra, ñakäi kjanaklä dewa̱ iblui ra ñaebä ra, je ne kjela isherke̱ rä. Ijewa te ju wakei kia Beelzebú ni ra, jera je tsa̱ta si̱ ijewa te iju ska tso̱ wa shemi. 	 Nægja má lærisveini að vera sem meistari hans og þjóni sem herra hans. Fyrst þeir kölluðu húsföðurinn Beelsebúl, hvað kalla þeir þá heimamenn hans?


Bas te ishe bas wäsikäk wa biköle ia̱ irä, sä sikii wa biköle ia̱ irä yie ijewa chakami. Italia wa te bas chakami. 	 Berið kveðju öllum leiðtogum yðar og öllum heilögum. Mennirnir frá Ítalíu senda yður kveðju.


Ata ka bas tsa̱ku̱ kä etaba a̱ni weikanakwa̱. 	 en ekki mun týnast eitt hár á höfði yðar.


Idetse̱ ra, Judío wa minele Jerusalén ska wa te ipajiaksa̱ shkiritke, jewa te ikjatia saka saka nui ta e̱e̱na käi. Ata ka ijewa ia̱ iyir kte si̱ käi. 	 Þegar hann kom, umkringdu hann Gyðingar þeir, sem komnir voru ofan frá Jerúsalem, og báru á hann margar þungar sakir, sem þeir gátu ekki sannað.


Jekjepa ite sa paktami jile she ja̱mi jikäi: “Ekla te uva yäkä je̱wa̱ bakla, jekäi ite je peitata̱na shka̱bläk wa ia̱, kjepa iwakei mineju̱mi ka̱ ka̱mii däkni je̱naapa. 	 Og hann tók að segja lýðnum dæmisögu þessa: "Maður nokkur plantaði víngarð og seldi hann vínyrkjum á leigu, fór síðan úr landi til langdvala.


Ata ijewa sha̱ Chipre wa, Cirene wa minejulu Antioquía ska. Jeska ijewa te Säkekewa Jesús ktei baa bata sha Griego wa ia̱. 	 Nokkrir þeirra voru frá Kýpur og Kýrene, og er þeir komu til Antíokkíu, tóku þeir einnig að tala til Grikkja og boða þeim fagnaðarerindið um Drottin Jesú.


Jak kseka ju̱leksa̱ ditsä wa̱, ata Säkeklä ia̱ ra säkei ta, ñakäi kolole iwa̱, je ja̱mi bas ñasiköwa̱. 	 Komið til hans, hins lifanda steins, sem hafnað var af mönnum, en er hjá Guði útvalinn og dýrmætur,


Jera Jesús te isha: —Yis se̱rmi ji̱a rä elkjebä bas sha̱na, jera yis maju̱mini yis patkäkté wä ki̱ka. 	 Þá sagði Jesús: "Enn verð ég hjá yður skamma stund, og þá fer ég aftur til þess, sem sendi mig.


Ijewa te je ssë tso̱ ji̱a ra, ite iki̱ paka jile she ja̱mi. Ka irä jiye kuna ta, idami kja alemana Jerusalénka, ñakäi ditsä te ibiketse tso̱ plaawa̱ Säkeklä gobiernoí kjämiwa̱ rä. 	 Meðan þeir hlýddu á, bætti hann við dæmisögu, því að hann var í nánd við Jerúsalem, og þeir ætluðu, að Guðs ríki mundi þegar birtast.


Je su̱ta dulaklei wa, bas ñajöcho̱wa̱ sä wäkiri wa yika; ñakäi bas biköle ñapajiöcha̱wa̱ ñajewa̱ bitaba ñayika wà. Ka irä jiye kuna ta, “Säkeklä kju̱atkäke̱ je̱k ssäk wa ra, ata je̱k jäkwa̱ wa ia̱ ije̱r bäi shäke̱.” 	 Og þér, yngri menn, verið öldungunum undirgefnir og skrýðist allir lítillætinu hver gagnvart öðrum, því að "Guð stendur gegn dramblátum, en auðmjúkum veitir hann náð".


Jekäi ite isha namala watju̱ak wa ia̱: —Jiska jí wa jömi, ke bas ku̱ yis Ká ju iawa̱ wa̱ jile watju̱aklä jui ye. 	 og við dúfnasalana sagði hann: "Burt með þetta héðan. Gjörið ekki hús föður míns að sölubúð."


Ata ke bas ku̱ ibiketsa je̱r na: ‘Abraham ne rä sá ká rä’ ni; ka irä jiye kuna ta, yie ishe bas ia̱, Säkeklä ia̱ jí jak tso̱ manermiksa̱ Abraham batala ye. 	 Látið yður ekki til hugar koma, að þér getið sagt með sjálfum yður: ,Vér eigum Abraham að föður.' Ég segi yður, að Guð getur vakið Abraham börn af steinum þessum.


Je su̱ta ji bata shäk wa ktö bol iräle mañal iräle. Isaka ku̱ je wabitketsö iyina iräle kai iräle. 	 En spámenn tali tveir eða þrír og hinir skulu dæma um.


Jekäi ijewa ñaktewa̱ ta̱i, jera Pedro je̱kaka̱ te ijewa ia̱ isha: —El wa, bas wa̱ iju̱ñer säkätä Säkeklä te yis kuka bas sha̱na ka Judío kuna wa paktäk Jesús ktei baa wà, ijewa wa̱ je ktei ssäklä, je biketsäklä. 	 Eftir mikla umræðu reis Pétur upp og sagði við þá: "Bræður, þér vitið, að Guð kaus sér það fyrir löngu yðar á meðal, að heiðingjarnir skyldu fyrir munn minn heyra orð fagnaðarerindisins og taka trú.


¿Baishe diklä tsikirke̱ ska ebä, idäksa̱mi tse̱e̱ irä bächii irä na? 	 Gefur lindin úr sama uppsprettuauga bæði ferskt og beiskt vatn?


Jekäi ite ji yakei wakbla je säkei wà ite ka̱ tju̱a. Jeska ija̱nami tsa̱bataka, iyaka tsikinaju̱, iñá minaksa̱. 	 Hann keypti reit fyrir laun ódæðis síns, steyptist á höfuðið og brast sundur í miðju, svo að iðrin öll féllu út.


Jera Saulo je̱k duaka̱ni wäji̱atka ra, ka iwä wajuer ji̱a. Je ki̱ka ijewa te iwajiami däkmi Damasco ska. 	 Sál reis á fætur, en þegar hann lauk upp augunum, sá hann ekkert. Þeir leiddu hann við hönd sér inn í Damaskus.


Yie iyua ñatapawa̱k wa ia̱, ata Diótrefes wäbatsa däkwa̱ bakleka̱ ijewa tsa̱ta, ka je te sá ktä ssë. 	 Ég hef ritað nokkuð til safnaðarins, en Díótrefes, sem vill vera fremstur meðal þeirra, tekur eigi við oss.


Wikblu Sikina wa̱ kjayile iia̱ Säbäkäkksa̱ patkemi Säkekewa te, je su̱emi ite ka iduäwa̱ba yika. 	 Honum hafði heilagur andi vitrað, að hann skyldi ekki dauðann sjá, fyrr en hann hefði séð Krist Drottins.


Iö Macedonia wa manele miña yis da te bas ku̱ewa̱ ka inaklä yolole kuna käi. Je te sá äiwe̱miwa̱, bas wakwa ñaebä, je ale sá te bas biketse ki̱ka. 	 Annars gæti svo farið, að vér, - að vér ekki segjum þér -, þyrftum að bera kinnroða fyrir þetta traust, ef Makedónar skyldu koma með mér og finna yður óviðbúna.


Si̱wa̱ ju̱r maka ima käi. Ba te je bular ssë, ata ka ba wa̱ iju̱ñer mai idar, mai imar. Je su̱ta biköle sa̱ ko̱le Säkeklä wikblu ja̱mi wa rä. 	 Vindurinn blæs þar sem hann vill, og þú heyrir þyt hans. Samt veistu ekki, hvaðan hann kemur né hvert hann fer. Svo er um þann, sem af andanum er fæddur."


Ba te ji biköle yatacha̱wa̱ ijewa klä niki̱ka.” Jekäi ji kalabe yatacha̱wa̱ ite ijewa katäbäka ra, ka ji a̱ni ju̱neta̱na iwa̱ ka yatälewa̱ kuna ijewa katäbäka käi. Ata jira sa te isu̱a ka ji biköle kunaba yatälecha̱wa̱ ijewa katäbäka. 	 Allt hefur þú lagt undir fætur hans. Með því að leggja allt undir hann, þá hefur hann ekkert það eftir skilið, er ekki sé undir hann lagt. Ennþá sjáum vér ekki, að allir hlutir séu undir hann lagðir.


Jekäi ji kissënak je wa̱ ka sä tsulenakwa̱. Ka irä jiye kuna ta, sa̱ shka̱li̱ble Säkeklä te je rä tkeleju̱mi sa̱ je̱r ska, Wikblu Sikina me̱le sa̱ ia̱ oloi ja̱mi. 	 En vonin bregst oss ekki, því að kærleika Guðs er úthellt í hjörtum vorum fyrir heilagan anda, sem oss er gefinn.


Je rä pautäle Säkekewa ña̱le̱i ktei wà. Ije je̱r ssërke̱ täkii ji wa̱k, je te Jesús ktei pakeke̱, wapakteke̱ tsa̱na. Ata Juan wa̱ sa pautäle wäoka̱ne ktei wà je ebä ne ju̱ñer iwa̱ rä. 	 Hann hafði verið fræddur um veg Drottins, og brennandi í andanum talaði hann og kenndi kostgæfilega um Jesú. Þó þekkti hann aðeins skírn Jóhannesar.


Je ne bakle ijewa tapalecha̱ sha̱na ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska rä, je ne bakle ángel ale ktäk ira ka̱tsä Sinaí ska ra rä, je ne bakle sa ká wa ra rä. Ije ia̱ kte kseka me̱na iwa̱ yinakni sa̱ ia̱. 	 Hann er sá, sem var í söfnuðinum í eyðimörkinni, með englinum, er við hann talaði á Sínaífjalli, og með feðrum vorum. Hann tók á móti lifandi orðum að gefa oss.


Yis kja ijewa sha̱na ka̱jiska ra, jera yis te ijewa kjänana ba kie me̱le ba wa̱ yis ia̱ je oloi ja̱mi. Yis te ijewa wetsa, jekäi jewa mane a̱ni ka weikanewa̱ kuna, ata ekla bitele weikanakwa̱ je ebä ne weikanawa̱ rä. Je rä io̱nakläpa kte yöle kalme te ishe käi. 	 Meðan ég var hjá þeim, varðveitti ég þá í nafni þínu, sem þú hefur gefið mér, og gætti þeirra, og enginn þeirra glataðist nema sonur glötunarinnar, svo að ritningin rættist.


Ka sa̱ wa̱ ji biketsane etkabä ra, ka sa̱ ia̱ Säkeklä wäbätsenak. Ka irä jiye kuna ta, yi ñasikäke̱wa̱ Säkeklä ja̱mi wa, jewa kiana ibiketsäk ije kaldu si̱, ñakäi ije ne rä ipayuläk wa ia̱ ji ma̱k rä. 	 En án trúar er ógerlegt að þóknast honum, því að sá, sem gengur fram fyrir Guð, verður að trúa því, að hann sé til og að hann umbuni þeim, er hans leita.


Jera ijewa te isha iia̱: —¿Ji we̱mi ba te ijuenaklä ye sá wa̱ su̱nak sá wa̱ ba biketsäklä ye ra rä na? ¿Ji we̱ mar ba te rä na? 	 Þeir spurðu hann þá: "Hvaða tákn gjörir þú, svo að vér sjáum og trúum þér? Hvað afrekar þú?


Ata je te isha ijewa ia̱: —Ke bas male̱te̱na. Bas te rä Jesús Nazaret wa ale wäteleka̱ cruz ja̱mi je ne yuleke̱. Je shki̱naka̱ni ka kuna ji̱a jiska. ¡Isu̱o! Jí ne ska ijewa te ibla rä. 	 En hann sagði við þær: "Skelfist eigi. Þér leitið að Jesú frá Nasaret, hinum krossfesta. Hann er upp risinn, hann er ekki hér. Sjá, þarna er staðurinn, þar sem þeir lögðu hann.


¿Ba rä alaklä ta na? Jra ke ijani. ¿Ba rä ka alaklä ta na? Jera ke iyula. 	 Ertu við konu bundinn? Leitast þá ekki við að verða laus. Ertu laus orðinn við konu? Leita þá ekki kvonfangs.


Jera yis je̱r ja̱na Säkekewa wa̱ iyile ska, ale ite isha: ‘Juan te sä wäukewa̱ rä diklä wà, ata bas dä wäoka̱nak tulämi Wikblu Sikina wà.’ 	 Ég minntist þá orða Drottins, er hann sagði: ,Jóhannes skírði með vatni, en þér skuluð skírðir verða með heilögum anda.'


Jeska wa rä ji ssäk tjabana Tesalónica wa tsa̱ta. Ka irä maikäi kuna ta, ijewa te je ktei kuka je̱r bäi wà, iñayuäke̱ buliri buliri kte yöle wà iwa̱ isu̱aklä ji yirke̱ rä iyina si̱ í̱ ki̱ka. 	 Þeir voru veglyndari þar en í Þessaloníku. Þeir tóku við orðinu með allri góðfýsi og rannsökuðu daglega ritningarnar, hvort þessu væri þannig farið.


‘Säkekewa te isha yis Säkekewaí ia̱: Ma je̱tköwa̱ yis jula wämo kja̱ne, bikökje yie bä bolki wa tulacha̱wa̱ bä klä tkäkläka̱ iki̱ka kje.’ 	 Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni.


Je su̱ta bas se̱no kukale kja, je rä ditsä yäbei je däju̱ni rä mane hora ka biketsale kuna bas wa̱ ska ki̱ka.” 	 Verið þér og viðbúnir, því að Mannssonurinn kemur á þeirri stundu, sem þér ætlið eigi."


Uka pa̱r dawa̱, je ka ki̱ pa̱nakwa̱ iwa̱. Tsi̱ni mechaí shka̱le̱i buka̱nake̱ ji̱a, je ka ki̱ wäita̱nakwa̱ iwa̱, marä ji we̱ bulee tsa̱tka ite tu̱nakka̱ kje, 	 Brákaðan reyr brýtur hann ekki, og rjúkandi hörkveik mun hann ekki slökkva, uns hann hefur leitt réttinn til sigurs.


Ata yie ichake: ¿Je wa̱ ka Israel wa je̱r ko̱ne na? Ñera säkätä Moisés te isha rä: “Kju̱awa ka ji ye kianak kuna wa, je wà yis te bas kju̱atkewe̱mi. Yis te ka je̱r ta kuna wa, je wà bas wätji̱we̱mi.” 	 Og ég spyr: Hvort skildi Ísrael það ekki? Fyrst segir Móse: "Vekja vil ég yður til afbrýði gegn þjóð, sem ekki er þjóð, egna vil ég yður til reiði gegn óviturri þjóð."


¿Ba ssëna yis ktäkwa̱, jishtä ba te je Egipto wa ktawa̱ yiki käi na?’ 	 Þú munt þó ekki vilja drepa mig, eins og þú drapst Egyptann í gær?'


“¡Säkeklä oloi kanoka̱pa ka̱sha̱wa̱ si̱ ska! Ñakäi ka̱jiska manele je̱r ssërke̱ bäi jewa biköle se̱nopa bitaba ñara!” 	 Dýrð sé Guði í upphæðum, og friður á jörðu með mönnum, sem hann hefur velþóknun á.


Jekäi je su̱ta bas shena ji wa̱k rä tsa̱na. Ji rä me̱nak iwikblu wa̱ tkerke̱ bas ja̱mi bäi si̱ ra, bas chichano rä tapanak wa ki̱wäjienaklä je ne wawa̱k bäi si̱. 	 Eins er um yður. Fyrst þér sækist eftir gáfum andans, leitist þá við að vera auðugir að þeim, söfnuðinum til uppbyggingar.


ka jewa rä duäk kuna ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, jeska ra ijewa rä jishtä ángel wa käi, ñakäi ijewa rä Säkeklä yabala ijewa rä shki̱leka̱ni ki̱ka. 	 Þeir geta ekki heldur dáið framar, þeir eru englum jafnir og börn Guðs, enda börn upprisunnar.


Jera ijewa te ishe ni: “¡Aleluya! Ije shka̱le̱i buka̱nami sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi.” 	 Og aftur var sagt: "Hallelúja! Reykurinn frá henni stígur upp um aldir alda."


Ike̱i tkenawa̱ kja ikinakläwa̱ ka̱jöir da, ite ibiketsaksa̱ etkabä minak däkmi Jerusalén ska. 	 Nú fullnaðist brátt sá tími, er hann skyldi upp numinn verða. Beindi hann þá augum til Jerúsalem, einráðinn að fara þangað.


Je sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä wäja̱mi däyë käi kate ja̱r ta jalána vidrio su̱ta; je sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä moska irä, ipája̱mi shkiritke irä, ji kseka wa kajali cuatro wäbala ebä, iwä kja̱ne irä, ishäbe kja̱ne irä. 	 Og frammi fyrir hásætinu var sem glerhaf, líkt kristalli. Fyrir miðju hásætinu og umhverfis hásætið voru fjórar verur alsettar augum í bak og fyrir.


Jera ijewa minemi kjajulu jukläyäkä tsi̱dala shtä etkä etkä sha̱na te kte baa bata she rami, ñakäi sä bäiwe̱ rami je ke̱i biköle ska. 	 Þeir lögðu af stað og fóru um þorpin, fluttu fagnaðarerindið og læknuðu hvarvetna.


Ata ije te isha ijewa ia̱: —¿Jiye bas male̱te̱nachawa̱ rä na? ¿Jiye bas je̱r ska bas je̱rika jekäi rä na? 	 Hann sagði við þá: "Hví eruð þér óttaslegnir og hvers vegna vakna efasemdir í hjarta yðar?


Iwa rä sa̱ shki̱rke̱ka̱ni ska ra, ka jewa rä se̱nakwa̱ kuna, ñakäi ka jewa rä me̱nak kuna se̱nakwa̱, ata jewa rä jishtä ángel wa tso̱ ka̱jöir ska käi. 	 Í upprisunni kvænast menn hvorki né giftast. Þeir eru sem englar á himni.


Ata biköle yi te jí yie ishe datse̱ ssa, ata ka iwa̱ iwao̱ne ra, je rä jishtä ditsä ka je̱r ta te iju yua kje ksa̱ ki̱ka käi. 	 En hver sem heyrir þessi orð mín og breytir ekki eftir þeim, sá er líkur heimskum manni, er byggði hús sitt á sandi.


Jekäi ijewa dejulu ñawetsa iwa̱ ijäkläwa̱ bitaba. Jera ijewa te ijaksa̱, te ipaka minak kju̱awa je jukläyäkä ska. 	 og komu og friðmæltust við þá, leiddu þá út og báðu þá að fara burt úr borginni.


Ñakäi ietkä rä: “Ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa, bas ku̱ Säkekewa kjeishö bäi, sä ditsei wä biköle wa, jewa ku̱ ioloi köka̱pa.” 	 og enn: "Lofið Drottin, allar þjóðir, og vegsami hann allir lýðir,"


Yie ije patke mar bas wäki̱ jikäi wata ki̱, je rä bas wa̱ iju̱ñaklä jishtä sá dami rä käi, ñakäi iwa̱ bas je̱r täkiwa̱klä. 	 Ég sendi hann til yðar gagngjört til þess að þér fáið að vita, hvernig oss líður, og til þess að hann uppörvi yður.


Ji biketse etkabä wà Abel te ji bäi si̱ ma̱ka̱ Säkeklä ia̱ Caín cha tsa̱ta. Je wà ije yina ije rä wämo ni, je rä ji ma̱ka̱ ite je sha Säkeklä te bäi. Iwakei rä dulewa̱, ata ije te ji biketsa etkabä wà ije ktäke̱ ji̱a. 	 Fyrir trú bar Abel fram fyrir Guð betri fórn en Kain, og fyrir trú fékk hann þann vitnisburð, að hann væri réttlátur, er Guð bar vitni um fórn hans. Með trú sinni talar hann enn, þótt dauður sé.


Ke bas ñajawa̱ wäyönak. “Sa yakeila ra, sa̱ je̱k bawa̱ ra, je te sä wädular bäi yakei tewe̱miwa̱.” 	 Villist ekki. Vondur félagsskapur spillir góðum siðum.


¡Issö! Satanás ñapaktäklä jui wa ñashäk Judío wa ye, ata ka irä jekäi kuna, ata je rä ika̱yuä, jewa manele tulemiksa̱ yie ba ia̱. ¡Issö! Yie ijewa pakemi bitäkjulu ñatuläkwa̱ ba klä kicha ja̱mi, je̱r ku̱emi ite yis wa̱ ba shka̱l ni. 	 Ég skal láta nokkra af samkundu Satans, er segja sjálfa sig vera Gyðinga, en eru það ekki, heldur ljúga, - ég skal láta þá koma og kasta sér fyrir fætur þér og láta þá vita, að ég elska þig.


Jera Pedro irä Juan irä te ijewa kúka: —Bas ku̱ ibiketsö, mane rä bäi Säkeklä wäna rä, ¿bas ktä ssë Säkeklä ktä ssë tsa̱ta na? 	 Pétur og Jóhannes svöruðu: "Dæmið sjálfir, hvort það sé rétt í augum Guðs að hlýðnast yður fremur en honum.


Jekäi ijewa te iwá̱. Je cha̱mi ite Bernabé irä Saulo irä ia̱ te̱nakmi tapanak wa wäkiri wa ia̱. 	 Þetta gjörðu þeir og sendu það til öldunganna með þeim Barnabasi og Sál.


Jekäi isaka kolonawa̱ ja̱ñetsanak, buka̱nak ksabata wà, ka je ebä kuna, ata imo̱na cadena wà, iwätena sä jiäklä ska. 	 Aðrir urðu að sæta háðsyrðum og húðstrokum og þar á ofan fjötrum og fangelsi.


Ka irä jiye kuna ta, ikuna yis ka̱kiä kte saka wa ra, je rä yis wikblu ne ka̱kia, ata yis je̱rike wà ka yis wa̱ ji yine kuna. 	 Því að ef ég biðst fyrir með tungum, þá biður andi minn, en skilningur minn ber engan ávöxt.


Ñakäi wikblu ñá shtä wa te Jesús su̱eke̱ ra, iñajäkläke̱wa̱ wakte iwäja̱mi, ia̱rke̱ jela täkii te isheke̱: —Ba ne rä Säkeklä yaba rä. 	 Og hvenær sem óhreinir andar sáu hann, féllu þeir fram fyrir honum og æptu upp: "Þú ert sonur Guðs."


Jesús te doce wa kiami iwakwa ebä, jewa ia̱ ite isha: —¡Jikäi issö! Sa damika̱ rä Jerusalén ka. Jeska io̱rmi biköle jishtä jile bata shäk wa wa̱ ditsä yäbei ktei yöle te ishe rä käi. 	 Hann tók þá tólf til sín og sagði við þá: "Nú förum vér upp til Jerúsalem, og mun allt það koma fram við Mannssoninn, sem skrifað er hjá spámönnunum.


Je ukä ska Jesús wäsikami Säkeklä wikblu te ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska je̱r ki̱nak su̱nak be tsa̱ku̱i wa̱. 	 Þá leiddi andinn Jesú út í óbyggðina, að hans yrði freistað af djöflinum.


Felipe irä, Bartolomé irä, Tomás irä, Mateo ale inaklä bäkäk irä, Jacobo Alfeo yaba irä, Tadeo irä, 	 Filippus og Bartólómeus, Tómas og Matteus tollheimtumaður, Jakob Alfeusson og Taddeus,


Jekäi Säkekewa sa̱ je̱rku̱ak je wà ka̱mikleté te ishe rä.’ 	 kunnugt frá eilífð.


Pablo ssëna minak je chu̱li̱i̱ wa wäki̱, ata kte kukäk wa wa̱ ka iia̱ ka̱ me̱ne. 	 En er Páll vildi ganga inn í mannþröngina, leyfðu lærisveinarnir honum það ekki.


Jekäi chui tsa̱ku̱i wa te ikjatia ta̱i. 	 En æðstu prestarnir báru á hann margar sakir.


Je ke̱i ska ite sa̱ ia̱ isäkei me̱mi ekla ekla jishtä sa̱ wa̱ io̱le ja̱mi. 	 Hann mun gjalda sérhverjum eftir verkum hans:


Yis te bas biketsa kianak ta̱i. Ta̱i yis je̱k ssäke̱ bas wà. Yis ssëna je̱r pablele bäi. Sá weikarke̱ biköle sha̱na ki̱ta si̱ yis ssërke̱ a̱naa. 	 Mikla djörfung hef ég gagnvart yður, mikillega get ég hrósað mér af yður. Ég er fullur af huggun, ég er stórríkur af gleði í allri þrenging vorri.


Ka yie je sheke̱ rä yis ki̱ ji bälirke̱ ki̱ka kuna. Ka irä jiye kuna ta, yis dä dulale ji biköle sha̱na ssënak a̱naa. 	 Ekki segi ég þetta vegna þess, að ég hafi liðið skort, því að ég hef lært að láta mér nægja það, sem fyrir hendi er.


Yis je̱r ja̱rke̱ jishtä ba te ji biketse etkabä rä ka kje ime̱i ye kuna jeska. Je rä jishtä säkätä ma mikö Loida irä ma a̱mi Eunice irä te ji biketsa etkabä käi. Yie ibiketse iyina si̱ ba te ji biketseke̱ etkabä jekäi ñaebä. 	 er ég rifja upp fyrir mér hina hræsnislausu trú þína. Sú trú bjó fyrst í henni Lóis ömmu þinni og í henni Evnike móður þinni, og ég er sannfærður um, að hún býr líka í þér.


Ata kukjuna yis maju̱ bas su̱ak Säkekewa ki̱ ishena ra. Jera je ñassäk wa su̱emi yie, ijewa ktäke̱ ebä irä í̱, ata ijewa rä täkili ta í̱, je su̱emi yie. 	 en ég mun brátt koma til yðar, ef Drottinn vill, og mun ég þá kynna mér, ekki orð hinna stærilátu, heldur kraft þeirra.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —¿Jiye ishe sä bäkäkksa̱ rä David yäbei ni rä na? 	 Hann sagði við þá: "Hvernig geta menn sagt, að Kristur sé sonur Davíðs?


Sá kajali ji̱a bas da ra, sá te isha kja bas ia̱ sä weikarmi. Jekäi io̱na jishtä bas wa̱ iju̱ñer käi. 	 Þegar vér vorum hjá yður, þá sögðum vér yður fyrir, að vér mundum verða að þola þrengingar. Það kom líka fram, eins og þér vitið.


Jekäi ka ijewa ia̱ ji biketsarksa̱ etkabä, ñerä iñajaka̱ kja minakjulu ra, Pablo jí kte shata̱na ijewa ia̱: —Wikblu Sikina te isha rä bulee, jile bata shäk Isaías ja̱mi, yinak bas ká wa ia̱, je te ishe rä: 	 Fóru þeir burt, ósamþykkir sín í milli, en Páll sagði þetta eitt: "Rétt er það, sem heilagur andi mælti við feður yðar fyrir munn Jesaja spámanns:


Jera fariseo wa te isha Jesús ia̱: —Je wà ba wakei je̱k pakäke̱, je rä ka iyina si̱ kuna. 	 Þá sögðu farísear við hann: "Þú vitnar um sjálfan þig. Vitnisburður þinn er ekki gildur."


Jekäi ka̱tuir dawa̱ kja ra, je jukläyäkä ska iminejulumi. 	 Þegar leið að kvöldi, fóru þeir úr borginni.


Jeska iwa̱ isaka date Esteban kjatiäkwa̱ ka̱yue wà. Jewa te isha: —Jí ekla te jí ju sikina irä, ka̱wei irä, sheke̱ yakei ka jalewa̱ ta. 	 Þá leiddu þeir fram ljúgvotta, er sögðu: "Þessi maður er alltaf að tala gegn þessum heilaga stað og lögmálinu.


Je ne ki̱ka yis ssëna bäi si̱ ije patkäkmi bas wäki̱, bas te isu̱ani ra, bas ssënaklä a̱naa, ñakäi ka yis je̱r ianaklä ji̱a ta̱i. 	 Fyrir því læt ég mér enn annara um að senda hann heim, til þess að þér verðið aftur glaðir, er þér sjáið hann, og mér verði hughægra.


Jera ite isha ijewa ia̱: —Jí ne yile yis wa̱ bas ia̱ yis kaldu ji̱a bas da ra rä, ishena o̱nak biköle jishtä yis ktei yöle Moisés ka̱wei ki̱ka irä, jile bata shäk wa wa̱ irä, Salmos ki̱ka irä te ishe rä käi. 	 Og hann sagði við þá: "Þessi er merking orða minna, sem ég talaði við yður, meðan ég var enn meðal yðar, að rætast ætti allt það, sem um mig er ritað í lögmáli Móse, spámönnunum og sálmunum."


¿Ata ba te ibiketse ka yis ia̱ ka̱ kinak yis Ká ia̱ na? Jera jí kje ra ite ángel wa patkemi yis ia̱ doce mil tsa̱ta. 	 Hyggur þú, að ég geti ekki beðið föður minn að senda mér nú meira en tólf sveitir engla?


Ata chu̱li̱i̱ delewa̱ isäkätä ye kolormiwa̱ ibatala ye, ata delewa̱ ibatala ye dämiwa̱ni rä isäkätä wa ye. 	 En margir hinir fyrstu munu verða síðastir og hinir síðustu fyrstir."


Jera ángel idäkläka̱ siete te kökö bulawa̱. Jera ka̱jöir kte ssëna kjoyile täkii te ishe: “Ka̱jiska gobiernoí rä delewa̱ saje wa Säkekewaí irä ale iwa̱ kolole Säbäkäkksa̱ ye irä cha ye, ije te sa patkemi sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi.” 	 Og sjöundi engillinn básúnaði. Þá heyrðust raddir miklar á himni er sögðu: "Drottinn og Kristur hans hafa fengið vald yfir heiminum og hann mun ríkja um aldir alda."


Bas ka̱se̱newa̱ jekäi sä el ukä ja̱mi, issërke̱ tjabana nui ta je yakei tewa̱kwa̱ ra, jera je rä bas ka̱se̱newa̱ yakei Cristo ne ukä ja̱mi. 	 Þegar þér þannig syndgið gegn bræðrunum og særið óstyrka samvisku þeirra, þá syndgið þér á móti Kristi.


Yis ne rä sä kjäkläwa̱ rä. Yilé kjawa̱ju̱ jeska ra, je rä tsa̱tkenakksa̱. Jekäi ije kjämiwa̱ju̱ dämiksa̱ju̱. Jekäi ite tala ku̱emi. 	 Ég er dyrnar. Sá sem kemur inn um mig, mun frelsast, og hann mun ganga inn og út og finna haga.


Jera Pedro te biköle patka tulaksa̱. Jekjepa ije̱tkawa̱ köchöwä ki̱ka ka̱kiäk. Jekäi iwächa̱mi inu̱l su̱ak te isha iia̱: —¡Tabita, ma je̱köka̱! Jera iwäji̱atkaksa̱ni te Pedro su̱a ra, ije̱tkaka̱. 	 En Pétur lét alla fara út, féll á kné og baðst fyrir. Síðan sneri hann sér að líkinu og sagði: "Tabíþa, rís upp." En hún opnaði augun, sá Pétur og settist upp.


Jera Jesús te isha: —Ije jöwa̱ bitaba. Je bla ite rä wao̱nak yis itäbir mar díaí wà. 	 Þá sagði Jesús: "Lát hana í friði. Hún hefur geymt þetta til greftrunardags míns.


Jera ite isha ijewa ia̱: —¿Bas te ji biketse etkabä me ra na? Jera ijewa suanacha̱wa̱ malete̱nacha̱wa̱; jekäi ite ichaka ñaia̱: —¿Jera yi si̱ ije rä, je te si̱wa̱ irä tipä irä patke, jera ite iktä ssë rä na? 	 Og hann sagði við þá: "Hvar er trú yðar?" En þeir urðu hræddir og undruðust og sögðu hver við annan: "Hver er þessi? Hann skipar bæði vindum og vatni og hvort tveggja hlýðir honum."


Je ne ki̱ka yi kabla etkabä je ji däläwa̱klä wäkata ska, jera je rä ikabla etkabä ji däläwa̱klä irä, ji biköle tso̱ iki̱ka irä je wäkata ska. 	 Sá sem sver við altarið, sver við það og allt, sem á því er.


Ata Abraham te isha iia̱: ‘Moisés irä jile bata shäk wa irä wa̱ kte yöleta̱na je ju̱ñer ijewa wa̱: ¡Je ssöpa ijewa ku̱!’ 	 En Abraham segir: ,Þeir hafa Móse og spámennina, hlýði þeir þeim.'


Ka̱raa je we̱ke̱ ite. Je te Pablo dokowa̱wa̱ ki̱ka ije̱k manewa̱té, te isha je wikblu ia̱: —Yie ba pake Jesucristo kie oloi ja̱mi je̱k tsa̱ksa̱ je alaklä ska. Jera ñawäsaka ije̱k tsa̱ksa̱ ije ska. 	 Þetta gjörði hún dögum saman. Páli féll það illa. Loks sneri hann sér við og sagði við andann: "Ég býð þér í nafni Jesú Krists að fara út af henni." Og hann fór út á samri stundu.


Isaí te sa̱ tsa̱ku̱i David wätsikiwa̱. David te Salomón wätsikiwa̱, Urías alaklä ra. 	 og Ísaí gat Davíð konung. Davíð gat Salómon við konu Úría,


Yis ianawa̱ yuletelewa̱ je ñak rä bas ne wa̱. Bäi si̱ ra, yis ne rä kjeiyinak bäi bas wa̱ rä. Ka irä jiye kuna ta, yis dä kje emana, ata ka yis dä ja̱lewa̱ kuna je Jesús ktei bata shäk bäi si̱ ye wa katäbäka kuna. 	 Ég hef gjörst frávita. Þér hafið neytt mig til þess. Ég átti heimtingu á að hljóta meðmæli af yður. Því að í engu stóð ég hinum stórmiklu postulum að baki, enda þótt ég sé ekki neitt.


Yabala, bas ku̱ bas ká wa ktä ssö ji biköle ska, jekäi ne wà Säkekewa wäbätsä rä ki̱ka. 	 Þér börn, verið hlýðin foreldrum yðar í öllu, því að það fer þeim vel, sem Drottni heyra til.


ka̱kia iia̱ pjoo te isha: —Yëwa̱ yis yaba alaklä duärawa̱. Bä kute jula ma̱kka̱ iki̱ka, itsa̱tkenakläksa̱, ise̱naklä ji̱a. 	 bað hann ákaft og sagði: "Dóttir mín litla er að dauða komin. Kom og legg hendur yfir hana, að hún læknist og lifi."


Guardia wa tso̱ ka̱jöir ska dami iitä ki̱ caballo suruu wa ki̱ka, pajiele dätsi bäitsa̱a̱ suruu yëë wà. 	 Og hersveitirnar, sem á himni eru, fylgdu honum á hvítum hestum, klæddar hvítu og hreinu líni.


Jekäi Festo dewa̱ je ke̱i wäkiri ye ukä ska tres día ra Cesarea ska ibiteju̱té deka̱ Jerusalén. 	 Þrem dögum eftir að Festus hafði tekið við umdæmi sínu, fór hann frá Sesareu upp til Jerúsalem.


Jeska ije mine ji̱a te isaka su̱ani bol ñawakwa ebä: Zebedeo yaba Jacobo irä je el Juan irä, jewa kla wä mu̱a tso̱ ko̱no ja̱rka ijewa ká Zebedeo ra ñara. Jewa kia ite. 	 Hann gekk áfram þaðan og sá tvo aðra bræður, Jakob Sebedeusson og Jóhannes, bróður hans. Þeir voru í bátnum með Sebedeusi, föður sínum, að búa net sín. Jesús kallaði þá,


Jera ite iwa̱ dulanak wa patkami bol, jewa ia̱ ite isha: —Bas cho̱ jukläyäkä sha̱na, jeska jäiyi ekla dämiksa̱ bas wäki̱, je wa̱ u̱ yaka u̱í diklä tsa̱klä damitse̱. Je itäki bas mi, 	 Þá sendi hann tvo lærisveina sína og sagði við þá: "Farið inn í borgina, og ykkur mun mæta maður, sem ber vatnsker. Fylgið honum,


Sá ju̱r dami däyë wäbala tsi̱ne kie Clauda ekta ja̱mi ra, je dälei ja̱mi sá te ko̱no tsi̱ne shkä iwa̱ iitä wa sikaka̱, je sikla rä därërë. 	 Vér hleyptum undir litla ey, sem nefnist Káda. Þar gátum vér með naumindum bjargað skipsbátnum.


Ata Säkeklä te je sä wäjienaklä wäjiawa̱ sa yaka ja̱mi etkä etkä maikäi ije ki̱ ishena käi. 	 En nú hefur Guð sett hvern einstakan lim á líkamann eins og honum þóknaðist.


Ata yis el wa, ji e̱e̱na si̱ ka o̱nak kuna ne rä, ke bas kabla etkabä ka̱jöir wäkata ska iräle, ka̱jiska wäkata ska iräle, kable etkabä saka wà iräle, ata bas kiana ishäk rä “ta” ra ta, “kai” ra kai, je rä ka bas ktei wabiketsanakläksa̱ kuna buka̱nak. 	 En umfram allt, bræður mínir, sverjið ekki, hvorki við himininn né við jörðina né nokkurn annan eið. En já yðar sé já, nei yðar sé nei, til þess að þér fallið ekki undir dóm.


je rä jishtä Cristo weikane däke̱ksa̱ sa̱ ia̱ bakleka̱ käi, je su̱ta ñaebä je̱r pablene däke̱ksa̱ sa̱ ia̱ bakleka̱ Cristo ebä oloi ja̱mi. 	 Því að eins og þjáningar Krists koma í ríkum mæli yfir oss, þannig hljótum vér og huggun í ríkum mæli fyrir Krist.


je kjayina jira, je pakale jile bata shäk wa wa̱ iwa̱ iyöle ska, sä ditsei wä biköle wa ñajächa̱kläwa̱ ji biketsäk etkabä, jishtä Säkeklä se̱nak jekjeye wa̱ sa pakale iwa̱k käi, 	 en nú er opinberaður og fyrir spámannlegar ritningar, eftir skipun hins eilífa Guðs, kunngjörður öllum þjóðum til að vekja hlýðni við trúna,


Jera ite ikúka te isha ijewa ia̱: —¡Bas tso̱ jira wa ka ji biketsäk etkabä kuna! ¿Bikö räka̱ yis kiana ji̱a se̱nak bas da rä na? ¿Bikö räka̱ yis kiana ji̱a bas katabläk rä na? Itso̱té 'sia̱. 	 Jesús svarar þeim: "Ó, þú vantrúa kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður? Hversu lengi á ég að umbera yður? Færið hann til mín."


“Ka yis ia̱ jile o̱nak je̱r wà. Ata yis te issëke̱ käi, je ja̱mi yie sä ktei wabiketseksa̱ rä. Je ne ki̱ka yis te sä ktei wabiketseksa̱ rä wämo ebä. Ka irä jiye kuna ta, yis te iwe̱ke̱ rä ka yis wakei ki̱ ishene o̱nak käi kuna, ata jishtä yis patkäkté ki̱ isherke̱ o̱nak käi. 	 Ég megna eigi að gjöra neitt af sjálfum mér. Ég dæmi samkvæmt því, sem ég heyri, og dómur minn er réttvís, því að ég leita ekki míns vilja, heldur vilja þess, sem sendi mig.


¿Baishe jira yis te ditsä iräle Säkeklä iräle je̱r ssëwe̱ke̱ bäi yis da na? ¿Yis te rä ditsä wäbätsewa̱k ebä ne yuleke̱ rä na? Ikuna rä yis te ditsä ebä ne wäbätsewe̱ke̱ ji̱a rä ra, ka yis dä Cristo kja̱nei wa̱k kuna. 	 Er ég nú að reyna að sannfæra menn eða Guð? Er ég að leitast við að þóknast mönnum? Ef ég væri enn að þóknast mönnum, þá væri ég ekki þjónn Krists.


Jera Jesús te isha iia̱: —Yaba, ba te ji biketsa etkabä wà ma tsa̱tkenaksa̱. Ma cho̱ni a̱naa. 	 Hann sagði þá við hana: "Dóttir, trú þín hefur bjargað þér. Far þú í friði."


Del sä ktei shäk a̱miki̱ jiki̱ wa te ka sä ktei she rä ekta yebä kuna, ata Säkeklä rä eklabä. 	 En meðalgangara gjörist ekki þörf þar sem einn á í hlut, en Guð er einn.


Ñerä biköle wäoka̱nate sha̱na ra, Jesús wäoka̱na ñaebä. Jekäi jeska ika̱kiä kaldu ji̱a ra, ka̱jöir kjä buka̱naju̱mi, 	 Er allur lýðurinn lét skírast, var Jesús einnig skírður. Þá bar svo við, er hann gjörði bæn sína, að himinninn opnaðist,


Jera eunuco te carreta sha wäkolonakwa̱. Ñerä Felipe irä eunuco irä minewa̱julu bolwe diklä na. Jekäi ite iwäukewa̱ ju̱ami. 	 Hann lét stöðva vagninn, og stigu báðir niður í vatnið, Filippus og hirðmaðurinn, og Filippus skírði hann.


Jera Anás irä Caifás irä jewa rä chui tsa̱ku̱i wa. Je ke̱i kje Säkeklä ktä dewa̱ Juan Zacarías yaba ja̱mi ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska. 	 í æðstapreststíð Annasar og Kaífasar, kom orð Guðs til Jóhannesar Sakaríasonar í óbyggðinni.


Iwa rä Josué ku̱ je̱räklä mo̱pa ijewa ia̱ ra, je ukä ska ka Säkeklä wa̱ día saka yineni. 	 Hefði Jósúa leitt þá til hvíldar, þá hefði Guð ekki síðar meir talað um annan dag.


Jeiräta ka sá ñajanewa̱ kuna a̱ni ijewa yika una horabä jibä. Je rä ji rä iyina si̱ kte baa ja̱mi, je a̱ta̱naklä ji̱a bas ia̱. 	 Undan þeim létum vér ekki einu sinni eitt andartak, til þess að sannleiki fagnaðarerindisins skyldi haldast við hjá yður.


Je je̱k ju̱aksa̱ saje wa ki̱ka, sä bäkäkksa̱ ji we̱ ka̱wei ukä ja̱mi biköle yika, ñakäi sä siki tewa̱k iwakei ia̱ wa ye, je̱r ssënak ji bäi ebä wa̱k pjoo. 	 Hann gaf sjálfan sig fyrir oss, til þess að hann leysti oss frá öllu ranglæti og hreinsaði sjálfum sér til handa eignarlýð, kostgæfinn til góðra verka.


Tres día ra jula kolone diei yana Caná Galilea ska. Jera jeska Jesús a̱mi katke. 	 Á þriðja degi var brúðkaup í Kana í Galíleu. Móðir Jesú var þar.


Jesús te jekäi isha ra, jera chu̱li̱i̱ te ije biketsa. 	 Þegar hann mælti þetta, fóru margir að trúa á hann.


blacha̱ ite jak ker ja̱tkele iwa̱ spa̱na iwakei nu̱l bläklä ye je naka. Jera ite jak ta̱i bulewa̱té, kjepa ite je wà sa̱ nu̱l bläklä kjäshtawa̱ta̱na, jekäi imineju̱ni. 	 og lagði í nýja gröf, sem hann átti og hafði látið höggva í klett, velti síðan stórum steini fyrir grafarmunnann og fór burt.


Jekjepa ángel saka deksa̱ju̱ ka̱jöir Templo na, ñaebä tabeli ta kayale sibuu. 	 Og annar engill gekk út úr musterinu, sem er á himni, og hann hafði líka bitra sigð.


Ata jí ebä ne chakeke̱ yie bas ia̱ rä: ¿Bas ia̱ Säkeklä wikblu deksa̱ rä bas te ka̱wei wawá̱ ki̱ka na, ata bas te kte ssa je biketsa bas te etkabä ki̱ka irä na? 	 Um þetta eitt vil ég fræðast af yður: Öðluðust þér andann fyrir lögmálsverk eða við að hlýða á fagnaðarerindið og trúa?


¿Ka irä Säbäkäkksa̱ shena ji shka̱l ssäk je io̱na käi na, ñakäi oloi kanakka̱ ioloi wa na? 	 Átti ekki Kristur að líða þetta og ganga svo inn í dýrð sína?"


je tsa̱ta si̱ Cristo je̱k ju̱leksa̱ ka yakei ta Säkeklä ia̱ Wikblu jekjeye oloi ja̱mi, je pi te sa̱ wa̱ ji o̱le ki̱ sä rä duäkwa̱ te sä ssëwe̱ nui ta, je paskue ju̱emi, sa̱ wa̱ Säkeklä kseka kja̱nei wa̱klä. 	 hve miklu fremur mun þá blóð Krists hreinsa samvisku vora frá dauðum verkum, til að þjóna Guði lifanda, þar sem Kristur fyrir eilífan anda bar fram sjálfan sig sem lýtalausa fórn fyrir Guði.


Mika̱ ite iku̱ani ra, ite ikpemika̱ kuli kicha ki̱ka je̱r ssëlewa̱ a̱naa. 	 Og glaður leggur hann sauðinn á herðar sér, er hann finnur hann.


Je ne ki̱ka yis te je we̱ke̱ je̱r baa wà ra, yis ia̱ je säkei rä däkksa̱. Ata yis te je we̱ dokolewa̱ wà ra, jera yie je we̱ rä yis dä kolole iwa̱k je ebä ki̱ka. 	 Því að gjöri ég þetta af frjálsum vilja, þá fæ ég laun, en gjöri ég það tilknúður, þá hefur mér verið trúað fyrir ráðsmennsku.


Mika̱ bas te ipalei ssa ñabukanate, sä gobiernoí buka̱nate ta̱i ra, ke bas suana je yika. Ka irä jiye kuna ta, je rä kjäkju̱ säkätäba, ata ka sa̱ ke̱i e̱nakwa̱ plaa.’ 	 En þegar þér spyrjið hernað og upphlaup, þá skelfist ekki. Þetta á undan að fara, en endirinn kemur ekki samstundis."


Yis te itkama̱, Apolos te diklä tka iki̱; ata Säkeklä ne te ije̱wa̱ rä. 	 Ég gróðursetti, Apollós vökvaði, en Guð gaf vöxtinn.


“Ata ¿jibä ja̱mi yis te jira sa̱ tso̱ wa pakemi na? Ijewa rä jishtä yabala käjäklä sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska, jewa a̱r isaka tsa̱ka käi, 	 Við hvað á ég að líkja þessari kynslóð? Lík er hún börnum, sem á torgum sitja og kallast á:


Ite jekäi isha ra, ite ijewa wäkju̱a te isha ijewa ia̱: —Wikblu Sikina döksa̱pa bas ia̱. 	 Og er hann hafði sagt þetta, andaði hann á þá og sagði: "Meðtakið heilagan anda.


ka je̱r ta, ka ji wa̱k sa kabläke̱ käi kuna, ka ñashka̱li̱bläk kuna, ka je̱r shka̱nak kuna. 	 óskynsamir, óáreiðanlegir, kærleikslausir, miskunnarlausir,


Ata ¿jibä sha ite?: “Kte tso̱ rä ma ja̱mi alemana, bä kjäbata ska, ñakäi ma je̱r ska.” Je kte ne rä ji biketse etkabä ktei wapauta̱nak sá wa̱ rä. 	 Hvað segir það svo? "Nálægt þér er orðið, í munni þínum og í hjarta þínu." Það er: Orð trúarinnar, sem vér prédikum.


Ñakäi bas se̱no ñashka̱li̱ble ja̱mi, jishtä Cristo te sa̱ shka̱li̱bla käi, iwakei je̱k ma̱ksa̱ saje wa ki̱ka, jishtä jile me̱nakka̱, ji dälänak Säkeklä ia̱ jalar ta ja̱ma̱a̱ käi. 	 Lifið í kærleika, eins og Kristur elskaði oss og lagði sjálfan sig í sölurnar fyrir oss svo sem fórnargjöf, Guði til þægilegs ilms.


yis wetsanakläksa̱ Judea ska ka kte ssäk kuna wa yika, ñakäi Jerusalén ska ji tso̱ yis wa̱ me̱nak sä sikii wa ia̱ je kukäklä ijewa wa̱ je̱r baa wà, 	 til þess að ég frelsist frá hinum vantrúuðu í Júdeu, og hjálpin, sem ég fer með til Jerúsalem, verði vel þegin af hinum heilögu.


Del yis ka̱ kiäke̱, maikäi si̱ ra yis däklämi ba ska Säkeklä ki̱ ishena ra. 	 í bænum mínum. Ég bið stöðugt um það, að mér mætti loks einhvern tíma auðnast, ef Guð vildi svo verða láta, að koma til yðar.


Jí kte rä bulee, yi ssërke̱ däkwa̱ sä wäsikewa̱k ye ra, jera je je̱r ssëna rä ji bäi kja̱nei we̱ ne te. 	 Það orð er satt, að sækist einhver eftir biskupsstarfi, þá girnist hann fagurt hlutverk.


Ka irä jiye kuna ta, ishe: Iktäke̱ äyë ki̱ka ra, je ssër dä täkii därërë; ata ikaldu ra, ijuer dä ja̱lma̱lewa̱, ñakäi ka iia̱ uta̱ner bäi. 	 "Bréfin," segja menn, "eru þung og ströng, en sjálfur er hann lítill fyrir mann að sjá og enginn tekur mark á ræðu hans."


Yie isheke̱ je wabiketsö tsa̱na, jekäi Säkekewa te ba je̱r ku̱emi ji biköle ska. 	 Tak eftir því, sem ég segi. Drottinn mun gefa þér skilning á öllu.


Jeska ijewa ñatapawa̱ tapanak wa ra un año kalabe. Jekäi ijewa te chu̱li̱i̱ pakta. Je Antioquía ne ska kte kukäk wa kina säkätä “Cristo ja̱mi wa” ni rä. 	 Þegar hann hafði fundið hann, fór hann með hann til Antíokkíu. Þeir voru síðan saman heilt ár í söfnuðinum og kenndu fjölda fólks. Í Antíokkíu voru lærisveinarnir fyrst kallaðir kristnir.


Isu̱o, jikäi yis te iyue mar bas ia̱ äyë wä ta ta̱i ta̱i wà, yis wakei jula wà. 	 Sjáið, með hversu stórum stöfum ég skrifa yður með eigin hendi.


Ka̱ñinawa̱ ra Jesús deksa̱ju̱ mineju̱mi ka yi kuna shtä ska. Jera je chu̱li̱i̱ wa te iyulami, jewa demijulu ikatke ska ra, ijewa te Jesús kuka ji̱a ta̱i, ka iminakläju̱ ijewa yika. 	 Þegar dagur rann, gekk hann burt á óbyggðan stað, en mannfjöldinn leitaði hans. Þeir fundu hann og vildu aftra því, að hann færi frá þeim.


Jekäi iktä kukäk wa wäoka̱na tulami. Jekäi je ke̱i wà sä ki̱tapana deka̱ tres mil kjena. 	 En þeir, sem veittu orði hans viðtöku, voru skírðir, og þann dag bættust við um þrjú þúsund sálir.


Ñerä ijewa te Gamaliel ktä ssawa̱. Jera ijewa te Jesús ktei bata shäk wa kia jaténi, jewa kpa ijewa te ksa bata wa, jera ka iwa̱ ijewa pakane Jesús kie pakäk ji̱a. Jekäi ijewa te ijatulami. 	 Þeir féllust á mál hans, kölluðu á postulana, húðstrýktu þá, fyrirbuðu þeim að tala í Jesú nafni og létu þá síðan lausa.


Jera Pedro te isha: —Ñera, sá ji tso̱, je rä jalewa̱ta̱na sá wa̱ sá minaklä ba ra. 	 Þá sagði Pétur: "Vér yfirgáfum allt, sem vér áttum, og fylgdum þér."


Ata kausu̱e naka ijewa ia̱ ikjayina ka iminaklä ni Herodes wäki̱, je ki̱ka ijewa minemi ni ike̱i wà ña̱la saka wà. 	 En þar sem þeir fengu bendingu í draumi að snúa ekki aftur til Heródesar, fóru þeir aðra leið heim í land sitt.


Je ki̱ka ma je̱k manewo̱ksa̱. Ata ka jekäi kuna ra, yis dämiju̱ plaa ba wäki̱, jekäi yis kju̱atkämi ijewa ra, yis kjä na espada däke̱ksa̱ wà. 	 Gjör því iðrun! Að öðrum kosti kem ég skjótt til þín og mun berjast við þá með sverði munns míns.


Jera jewa te ichakani iia̱: —¿Me ma wá̱ ite rä na? ¿Maikäi ba wäbala wajuewa̱ ite rä na? 	 Þá sögðu þeir við hann: "Hvað gjörði hann við þig? Hvernig opnaði hann augu þín?"


Mika̱ sä el wa te je ju̱ña ra, ijewa te itsa̱mi Cesareaka. Jeska ite ipatkami Tarso ska. 	 Þegar bræðurnir urðu þessa vísir, fóru þeir með hann til Sesareu og sendu hann áfram til Tarsus.


Sá ká wa mikle wa te Säkeklä oloitsa rä jí ka̱tsä bata ska, ata bas te ishe Säkeklä oloitsäklä ke̱i rä Jerusalén ska ebä. 	 Feður vorir hafa tilbeðið Guð á þessu fjalli, en þér segið, að í Jerúsalem sé sá staður, þar sem tilbiðja skuli."


Ñera jí sa̱ tsa̱ku̱i Agripa wäkata ska yis ktäke̱ ka suale ta, je je̱r ku̱a je te bäi. Ka irä jiye kuna ta, yis te ibiketse je wa̱ je ju̱ñer bäi, je o̱na rä ka jakika kuna ki̱ka. 	 Konungur kann skil á þessu, og við hann tala ég djarflega. Eigi ætla ég, að honum hafi dulist neitt af þessu, enda hefur það ekki gjörst í neinum afkima.


Yie Tíquico patkami Éfeso ska. 	 Týkíkus hef ég sent til Efesus.


“Jekäi bä el te yakei wakbla bä ukä ja̱mi ra, ma cho̱ iwäki̱, jekäi iu̱ño, ba irä ije irä ebä. Jera ite bä ktä ssawa̱ ra, je rä ba te bä el je̱r bäiwa̱ni ba ra. 	 Ef bróðir þinn syndgar [gegn þér], skaltu fara og tala um fyrir honum, og sé það ykkar einna í milli. Láti hann sér segjast, hefur þú unnið bróður þinn.


Mane ju na bas dewa̱julu käi, jera säkätä bas ku̱ ishö jeska wa ia̱: “Bas jí ju ska wa je̱r ssënopa baa.” 	 Hvar sem þér komið í hús, þá segið fyrst: ,Friður sé með þessu húsi.'


Ñakäi kte kukäk Cesarea ska wa sha̱ biteña sá ra. Jewa wa̱ ekla Chipre wa kie Mnasón ni shkäña. Je rä kte kukäk mikle wa, jera je ne ju ska sá käpä mar dä. 	 Nokkrir lærisveinar frá Sesareu urðu oss samferða. Þeir fóru með oss til Mnasons nokkurs frá Kýpur, lærisveins frá elstu tíð, og skyldum vér gista hjá honum.


Yis Ká ki̱ isherke̱ rä jikäi: je rä biköle iyaba su̱ak wa käi, ibiketsäk wa käi, jewa se̱naklä jekjeye; ñakäi sa̱ ke̱i bata jekje ra, yis wa̱ ijewa shki̱wa̱kläka̱ni. 	 Því sá er vilji föður míns, að hver sem sér soninn og trúir á hann, hafi eilíft líf, og ég mun reisa hann upp á efsta degi."


Je biköle datse̱ rä Säkeklä skaté. Je te sa̱ je̱r bäiwa̱ni iwakei ra Cristo oloi ja̱mi. Jekäi je te sá ia̱ je̱r bäine iwakei ra je kja̱nei we̱ ma̱. 	 Allt er frá Guði, sem sætti oss við sig fyrir Krist og gaf oss þjónustu sáttargjörðarinnar.


El wa, ke bas je̱rika jishtä yabala je̱rikä käi. Bas se̱no jishtä yabala käi, ka ji wa̱k wäsi̱wa kuna, ata sä kenacha̱wa̱ wa käi, ji biketsäk tsa̱na. 	 Bræður, verið ekki börn í dómgreind, heldur sem ungbörn í illskunni, en fullorðnir í dómgreind.


Je chu̱li̱i̱ wa te je su̱a ra, ijewa male̱te̱nacha̱wa̱, ñakäi ite Säkeklä, ale ka̱wei ma̱k ditsä ia̱ jekäi ji wa̱klä, je wakei kjeisha. 	 En fólkið, sem horfði á þetta, varð ótta slegið og lofaði Guð, sem gefið hafði mönnum slíkt vald.


Ñerä yie ale bewak irä, ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa irä, iguardia wa irä, tapanawa̱ ñakpäk je shkäk caballo suruu ki̱ka irä, iguardia wa irä jewa ra, je su̱a. 	 Og ég sá dýrið og konunga jarðarinnar og hersveitir þeirra safnaðar saman til að heyja stríð við þann, sem á hestinum sat, og við herlið hans.


Jera Pilato te isha ijewa ia̱: —¿Jera ji wá̱ ije te yakei rä na? Ata ijewa kjoyina ki̱ta si̱: —Iwätiöka̱ cruz ja̱mi. 	 Pílatus spurði: "Hvað illt hefur hann þá gjört?" En þeir æptu því meir: "Krossfestu hann!"


Je wa̱ itsa̱ku̱ detse̱ plato ki̱ cha̱mi ite je busi ia̱, kjepa je busi te icha̱mi ia̱mi ia̱. 	 kom með höfuð hans á fati og færði stúlkunni, en stúlkan móður sinni.


Ka irä jiye kuna ta, je patkeleté Säkeklä wa̱ je te rä Säkeklä ktä she. Je rä Säkeklä te iwikblu me̱ke̱ e̱e̱na si̱ ka mablenak kje ki̱ka. 	 Sá sem Guð sendi, talar Guðs orð, því ómælt gefur Guð andann.


Je o̱na ijewa ukä ja̱mi rä ishe käi: “Chichi däni iwakei chöli ñak”, ñakäi, “Köchi pasukle däni ukäk döli na.” Je rä iyina si̱. 	 Fram á þeim hefur komið þetta sannmæli: "Hundur snýr aftur til spýju sinnar," og: "Þvegið svín veltir sér í sama saur."


Ata delewa̱ jaki sä wäyuäk sä el wa käi, jewa ñapatkawa̱ sa̱ sha̱na sa̱ su̱ak wäsi̱wa jishtä saje wa bakleksa̱ Cristo Jesús wa̱ wa te ji we̱ rä käi, je wà iwa̱ sä kukäkläwa̱ ka̱wei wa̱ kjanaklä wa ye. 	 Það hefði þá verið fyrir tilverknað falsbræðranna, er illu heilli hafði verið hleypt inn og laumast höfðu inn til að njósna um frelsi vort, það er vér höfum í Kristi Jesú, til þess að þeir gætu hneppt oss í þrældóm.


Mika̱ yilé te gobierno ktei ssa, ata ka ije̱r ko̱r iia̱ ra, jera ale yakei si̱ däke̱ju̱, te ji tkelewa̱ ije̱r ska tse̱ju̱eke̱mi; je ne rä ale iwä jolona ña̱la ki̱ka käi rä. 	 Þegar einhver heyrir orðið um ríkið og skilur ekki, þá kemur hinn vondi og rænir því, sem sáð var í hjarta hans. Það sem sáð var við götuna, merkir þetta.


Jekäi ije a̱na täkii te isha: —Jesús, Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta yaba, ¿jiye ba bite yis wäki̱ rä na? Yie ma ia̱ ka̱kie pjoowa̱ si̱ Säkeklä ki̱ka, ¡ke yis paka ji shka̱l ssäk! 	 og æpti hárri röddu: "Hvað vilt þú mér, Jesús, sonur Guðs hins hæsta? Ég særi þig við Guð, kvel þú mig eigi!"


Bas te yis saka kie Herodión ia̱ ishe yie ichakami. Bas te Narciso ska wa manele rä Säkekewa ja̱mi wa ia̱ ishe yie ichakami. 	 Heilsið Heródíon, ættingja mínum. Heilsið þeim á heimili Narkissusar, sem tilheyra Drottni.


Je rä bas kiana je̱k wätkewa̱k ji me̱leka̱ jile kekläí me̱i wäja̱mi irä, jile pi irä, jile kuli sikleka̱ irä, ka̱wakblewe̱ irä je yika. Bas je̱k wätkewa̱ je shtä yika ra, bas te ji wá̱ rä bäi. Bas kjöpa bäi.” 	 að þér haldið yður frá kjöti fórnuðu skurðgoðum, blóði, kjöti af köfnuðum dýrum og saurlifnaði. Ef þér varist þetta, gjörið þér vel. Verið sælir."


Ale täkili ta bas kjänanak ka bas klasku tkena ja̱naklä kuna, bas jäkläkwa̱ ka pate̱leka̱ ta, a̱naa si̱ iwakei oloi ta baa si̱ wäna, 	 En honum, sem megnar að varðveita yður frá hrösun og láta yður koma fram fyrir dýrð sína, lýtalausa í fögnuði,


Jewa kalabe wa̱ je bakle ra, jera sa̱ shki̱rke̱ka̱ni ska ra, ¿je siete wa mane si̱ se̱naklä ye ije dämiksa̱ni rä na? 	 Kona hvers þeirra sjö verður hún í upprisunni? Allir höfðu þeir átt hana."


Ji rä ka ka̱wei ja̱mi tsikirmi jöikwä ta, je bata ki̱ka Säkeklä shka̱li̱bläk wa chu̱li̱i̱ iarmiwa̱ ka ishka̱li̱bläk ji̱a. 	 Og vegna þess að lögleysi magnast, mun kærleikur flestra kólna.


Je ki̱ka ijewa te däyë ja̱r mabläklä ksaí ja̱wa̱mi, jera ite isu̱a ra ija̱r dä sä jula ji̱atkä ja̱mi däka̱ veinte. Ite ipatka ji̱a a̱miwäta ra, ite ksá ja̱wa̱mini, jera ite isu̱a ra, ija̱r dä sä jula ji̱atkä ja̱mi däka̱ quince. 	 Þeir vörpuðu grunnsökku, og reyndist dýpið tuttugu faðmar. Aftur vörpuðu þeir grunnsökku litlu síðar, og reyndist dýpið þá fimmtán faðmar.


Jesús te issa ijewa te iju̱aksa̱, kjepa ite je ku̱ani ra, ite ichaka iia̱: —¿Ba te ditsä yäbei biketsa na? 	 Jesús heyrði, að þeir hefðu rekið hann út. Hann fann hann og sagði við hann: "Trúir þú á Mannssoninn?"


Ata ba te ishemi yis ia̱: “Jekäi irä ra, ¿jiye ite nui ja̱we̱ke̱ ji̱a sa̱ ki̱ka rä na? Ñera ¿yi ia̱ ije ki̱ ji sherke̱ o̱nak wätkermi na?” 	 Þú munt nú vilja segja við mig: "Hvað er hann þá að ásaka oss framar? Hver fær staðið gegn vilja hans?"


Ñakäi je guardia wa tsa̱ku̱i te äyë yuami, te ishe rä jikäi: 	 Og hann ritaði bréf, svo hljóðandi:


Ata ba rä pabale berber käi, ka balii kuna, ka tse̱e̱ kuna. Je ki̱ka yie ba tjueraksa̱ kja. 	 En af því að þú ert hálfvolgur og hvorki heitur né kaldur, mun ég skyrpa þér út af munni mínum.


alaklä wa si̱wa̱tiöcha̱wa̱ bitaba ñataparke̱ ska. Ka irä jiye kuna ta, ka ijewa ia̱ ka̱ kuna iktäkläka̱, ata ikiana ñajäkcha̱wa̱ jishtä ñaebä ka̱wei te ishe käi. 	 skulu konur þegja á safnaðarsamkomunum, því að ekki er þeim leyft að tala, heldur skulu þær vera undirgefnar, eins og líka lögmálið segir.


Jera ko̱no ja̱rka tso̱ wa ñajaklawa̱ wakte iwäja̱mi te isha: —Iyina si̱ ba rä Säkeklä yaba. 	 En þeir sem í bátnum voru, tilbáðu hann og sögðu: "Sannarlega ert þú sonur Guðs."


Ka yi wa̱ iyinak: ‘¡Isu̱o! Jiska itso̱, a̱mi ska itso̱’; ata tsa̱na ra Säkeklä gobiernoí katke kja bas sha̱na. 	 Ekki munu menn segja: Sjá, þar er það eða hér er það, því Guðs ríki er innra með yður."


Ñerä si̱wa̱ ju̱naté ta̱i, je täkili te tipä tjuewa̱ka̱ ko̱no ja̱rka. Je te ko̱no pshiwe̱rawa̱. 	 Þá brast á stormhrina mikil, og féllu öldurnar inn í bátinn, svo við lá, að hann fyllti.


Yis ja̱lewa̱ biköle sä sikii wa katäbäka, je ia̱ je ji we̱ me̱na, yis wa̱ ka Judío kuna wa ia̱ Cristo blune e̱e̱na si̱ ka yinak kje je ktei baa bata shäklä, 	 Mér, sem minnstur er allra heilagra, var veitt sú náð að boða heiðingjunum fagnaðarerindið um hinn órannsakanlega ríkdóm Krists


Ishe rä: “Ñanak rä sa̱ ñabäli ia̱, sa̱ ñabäli rä ñanak ia̱.” Ata Säkeklä te je weikemiwa̱ botkäwe ñara. Jekäi sa yaka rä ka ka̱wakblewe̱ ia̱ kuna. Ata je rä Säkekewa ia̱, ñakäi Säkekewa rä sa yaka ia̱. 	 Maturinn er fyrir magann og maginn fyrir matinn, en Guð mun hvort tveggja að engu gjöra. En líkaminn er ekki fyrir saurlífi, heldur fyrir Drottin og Drottinn fyrir líkamann.


Ata Jesús dä delewa̱ chui ye ka manenakksa̱ kuna, je dami ji̱a jekjeyemi ki̱ka. 	 En hann er að eilífu og hefur prestdóm þar sem ekki verða mannaskipti.


Jera Jesús te ikúka: —Pedro, yie ishe ba ia̱, jir ebä ka oshkoro a̱rka̱ba yikaba, ba ka̱yuämiwa̱ mañatabä kicha ka ba wa̱ yis su̱le ni. 	 Jesús mælti: "Ég segi þér, Pétur: Áður en hani galar í dag, munt þú þrisvar hafa neitað því, að þú þekkir mig."


Je ne ki̱ka yis te issa, bas te Säkekewa Jesús biketsa si̱ ra, bas te biköle sä sikii wa shka̱li̱bleke̱ ra, 	 Eftir að hafa heyrt um trú yðar á Drottin Jesú og um kærleika yðar til allra heilagra,


Ijewa te ji tso̱ ka̱jöir je me̱i je oloi wakja̱neiwe̱ke̱, jishtä Moisés ia̱ iyina tsa̱na, mika̱ je ju wäyenak je yue e̱newe̱rawa̱ kja ite ra käi. Je te isha: Issö, ji biköle yue ba te rä jishtä je̱ ma ia̱ ime̱i kjasha ka̱tsä ska je ja̱mi. 	 En þeir þjóna eftirmynd og skugga hins himneska, eins og Móse fékk bendingu um frá Guði, er hann var að koma upp tjaldbúðinni: "Gæt þess," segir hann, "að þú gjörir allt eftir þeirri fyrirmynd, sem þér var sýnd á fjallinu."


Yi wa̱ iyaba tso̱ ra, je rä se̱ne kseka ta. Ata yi wa̱ ka Säkeklä yaba kuna ra, ka je rä se̱ne kseka ta. 	 Sá sem hefur soninn á lífið, sá sem ekki hefur Guðs son á ekki lífið.


Ije ka̱wä ta kjäkju̱ Samaria ke̱i wà. 	 Hann varð að fara um Samaríu.


Je ne ki̱ka Jesús te isha ijewa ia̱: —Mika̱ bas te ditsä yäbei tkaka̱ ka̱sha̱ ki̱ka ra, je ne kjepa bas je̱r ku̱emi ite yis ne ije rä. Ñakäi jekjepa bas je̱r ku̱emi ite ka yis wa̱ ji a̱ni o̱ne yis wakei je̱r wà kuna, ata Sa Ká wa̱ yis pautäle je ebä sha yis te rä. 	 Því sagði Jesús: "Þegar þér hefjið upp Mannssoninn, munuð þér skilja, að ég er sá sem ég er, og að ég gjöri ekkert af sjálfum mér, heldur tala ég það eitt, sem faðirinn hefur kennt mér.


Ata sa̱ñiree ra ditsä biköle däke̱ iwäki̱ Templo ska ji sheke̱ ite ssäk. 	 Og allt fólkið kom árla á morgnana til hans í helgidóminn að hlýða á hann.


Jekäi cebada wä yöle pan ye cinco je ukäla ju̱leksa̱ yäkäk wa wa̱ je tapawa̱ni ijewa te, je te canasta pshiwa̱cha̱wa̱ doce. 	 Þeir söfnuðu þeim saman og fylltu tólf körfur með leifum byggbrauðanna fimm, sem af gengu hjá þeim, er neytt höfðu.


Ñaebä ite isu̱a alaklä chichö ka jita te jeska inaklä wäka botkä tsi̱dala si̱ jiawa̱. 	 Hann sá og ekkju eina fátæka leggja þar tvo smápeninga.


Jekäi je ángel wa cuatro wäyena tulaksa̱, jewa rä jäklelewa̱ e̱ná, je horaí, je día, je mes í, je añoí ki̱ssäk, iwa̱ ditsä kuna bala pa̱le mañayäkä ra je eyaka tuawa̱cha̱kläwa̱. 	 Og englarnir fjórir voru leystir, sem búnir stóðu til stundar þessarar, dags þessa, mánaðar þessa og árs þessa, til þess að deyða þriðjung mannanna.


Ata yie ishe bas ia̱, sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska ra, kje kte ka wata yile sa̱ wa̱ je biköle kiana sa̱ wa̱ yinak tuläkka̱. 	 En ég segi yður: Hvert ónytjuorð, sem menn mæla, munu þeir verða að svara fyrir á dómsdegi.


Jericó ska ijewa minejulumi ra, chu̱li̱i̱wa̱ minemi ira. 	 Þegar þeir fóru frá Jeríkó, fylgdi honum mikill mannfjöldi.


Ata jewa manele te ji yakei wakbleke̱ ra, ijewa uño biköle wäna, je wà isaka wäsuanaklä. 	 Ávíta brotlega í viðurvist allra, til þess að hinir megi hafa ótta.


Jera ite isha: —Je ne ki̱ka yie isha kja bas ia̱, yi a̱ni ka däkwa̱ yis ja̱mi, ka Sa Ká wa̱ issëne däkwa̱ yis ja̱mi ra. 	 Og hann bætti við: "Vegna þess sagði ég við yður: Enginn getur komið til mín, nema faðirinn veiti honum það."


ma rämi sä biköle dewa̱ ji biketsäk etkabä etka yebä je̱r ko̱nak Säkeklä yaba ia̱, sä kënakläwa̱ ma̱tsi̱li̱ ta Cristo ma̱tsi̱li̱ kalabe kje. 	 þangað til vér verðum allir einhuga í trúnni og þekkingunni á syni Guðs, verðum fullþroska og náum vaxtartakmarki Krists fyllingar.


“Jera ije̱kaka̱ mineju̱mi iká wäki̱kani. Ata idamiju̱ ji̱a beshyee ra, jera iká te isu̱a, jera ije̱r ja̱mi idälänawa̱ ta̱i. Jekäi itu̱nami iyaba wäki̱ka te ikuka yita tsa̱ku̱ ma̱ka̱ ibak ki̱ te iwä jalassa. 	 Og hann tók sig upp og fór til föður síns. En er hann var enn langt í burtu, sá faðir hans hann og kenndi í brjósti um hann, hljóp og féll um háls honum og kyssti hann.


ñakäi bas dä Cristo cha, ata Cristo rä Säkeklä cha. 	 En þér eruð Krists og Kristur Guðs.


ñakäi bas je̱r ku̱emi ji rä iyina si̱ te. Jekäi ji rä iyina si̱ te bas bäkemiksa̱. 	 og munuð þekkja sannleikann, og sannleikurinn mun gjöra yður frjálsa."


Jekäi ite nui ta iblui ia̱ wa kia te ekla ekla. Isäkätä ia̱ ite ichaka: ‘¿Bikö ba nui yis blui ia̱ rä na?’ 	 Hann kallaði nú á skuldunauta húsbónda síns, hvern og einn. Við þann fyrsta sagði hann: ,Hve mikið skuldar þú húsbónda mínum?'


Ikuna Säkekewa ku̱ ke je ke̱i wäja̱wo̱pa ra, yi a̱ni ka tsa̱tkenakksa̱; ata sä kolole wa kolole iwa̱ jewa bata ki̱ka ite je ke̱i wäja̱we̱miwa̱. 	 Ef Drottinn hefði ekki stytt þessa daga, kæmist enginn maður af. En hann hefur stytt þá vegna þeirra, sem hann hefur útvalið.


Ata yie ishe, ¿yibä ba rä, je te Säkeklä kúke jekäi rä na? Baishe jile yönak te ishemi iyuäk ia̱: “¿Jiye ba te yis yua jikäi rä ni na?” 	 Hver ert þú, maður, að þú skulir deila á Guð? Hvort mundi smíðisgripurinn segja við smiðinn: "Hví gjörðir þú mig svona?"


“Ñakäi bas wa̱ issële iyileta̱na sa bakle mikle wa ia̱: ‘Ba kabla etkabä ke wäshewa̱kwa̱, ata je ba kabla etkabä wawo̱ si̱ Säkekewa wäna.’ 	 Enn hafið þér heyrt, að sagt var við forfeðurna: ,Þú skalt ekki vinna rangan eið, en halda skaltu eiða þína við Drottin.'


Je kju̱ei yis chichar dami del ji wa̱k tsa̱na, ka yis ssënaklä nui ta käi, Säkeklä wäna iräle, ditsä wäna iräle. 	 Því tem ég mér og sjálfur að hafa jafnan hreina samvisku fyrir Guði og mönnum.


Jeiräta yie ji yua maile därërë ka suale ta je rä bas je̱r ja̱nakläni jeska. Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä te yis ia̱ ji ma̱, 	 En ég hef sums staðar ritað yður full djarflega, til þess að minna yður á sitthvað. Ég hef gjört það vegna þess að Guð hefur gefið mér þá náð


Jera iwakei wa̱ icruz minetse̱ demi ka̱ kie Sa̱tsa̱ku̱ Chichei Ke̱i ska, (Hebreo wa ktä wà je kie rä Gólgota ni). 	 Og hann bar kross sinn og fór út til staðar, sem nefnist Hauskúpa, á hebresku Golgata.


Ata bäräle jeska ijewa sha̱na yie isha täkii: “Jir yis ktei wabiketsarte rä, sä dulecha̱wa̱ wa rä shki̱nakka̱ni ktei kju̱ei.’ Je ki̱le yis dä nui ta rä.” 	 Nema það sé þetta eina, sem ég hrópaði, þegar ég stóð meðal þeirra: ,Fyrir upprisu dauðra er ég lögsóttur í dag frammi fyrir yður.'"


Jera ñaebä ijewa wa̱ ditsä saka bol ji yakei wakbläk wa damiña ira kota̱nakcha̱wa̱. 	 Með honum voru og færðir til lífláts aðrir tveir, sem voru illvirkjar.


Jera Jesús te ijewa kúka te isha: —Bas shirinacha̱wa̱. Ka bas je̱r ko̱ne kte yöle ia̱, ñakäi Säkeklä täkili ia̱. 	 En Jesús svaraði þeim: "Þér villist, því að þér þekkið ekki ritningarnar né mátt Guðs.


Je rä ka̱wei wa̱ sa pakale ji wämo wa̱k je wawa̱klä saje wa ka se̱nak sa yaka ki̱ ikiarke̱ käi kuna wa wa̱, ata se̱nak Säkeklä wikblu ki̱ ikiarke̱ käi wa wa̱. 	 Þannig varð réttlætiskröfu lögmálsins fullnægt hjá oss, sem lifum ekki eftir holdi, heldur eftir anda.


Jeska ije se̱na tres mes, ata Judío wa ñaje̱rku̱a iktäkwa̱ imaju̱mi kja ko̱no ki̱ däkmi Siria ska ra. Je ki̱ka ite ibiketsaksa̱ minakju̱ni Macedonia wà. 	 Dvaldist hann þar þrjá mánuði. Þá bjóst hann til að sigla til Sýrlands, en þar eð Gyðingar brugguðu honum launráð, tók hann til bragðs að hverfa aftur um Makedóníu.


Sä wäkiri te jí yue mar sa̱nu̱le nu̱lewa kolole Säkeklä wa̱ irä, ñakäi iyabala irä ia̱, ale yis wa̱ shka̱ta wa si̱, ka yis ebä wa̱ kuna, ata biköle yi wa̱ ji rä iyina si̱ ju̱ñer, jewa wa̱ ñaebä, 	 Öldungurinn heilsar hinni útvöldu frú og börnum hennar, sem ég elska í sannleika. Og ekki ég einn, heldur einnig allir, sem þekkja sannleikann.


Jekäi ¿mane bas sha̱ se̱rmi ji̱a ki̱ta bakleka̱ una horabä jibä ije̱r ianawa̱ ebä oloi ja̱mi na? 	 Og hver yðar getur með áhyggjum aukið spönn við aldur sinn?


Ñerä ikjawa̱julu sa̱ nu̱l bläklä na ra, ijewa te dulaklei ekla su̱a je̱tkelewa̱ sä jula wämo kja̱ne, je̱k pajiele paiklä so̱lo̱o̱ suruu wà. Jera ijewa male̱te̱nacha̱wa̱. 	 Þær stíga inn í gröfina og sjá ungan mann sitja hægra megin, klæddan hvítri skikkju og þær skelfdust.


Je rä jishtä mostaza wä käi. Je tkenawa̱ ishäkä na ra, je rä tsi̱ne si̱ jile wä tso̱ ka̱jiska biköle katäbäka. 	 Líkt er það mustarðskorni. Þegar því er sáð í mold, er það smærra hverju sáðkorni á jörðu.


Ata Jesús je̱k sikawa̱, jula tkawa̱ ijewa ja̱mi te isha: —Bas ñajöka̱ni, ke bas suana. 	 Jesús gekk til þeirra, snart þá og mælti: "Rísið upp, og óttist ekki."


Je ke̱i ebä wà saduceo wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi. Jewa te ishe rä ka sä rä shki̱nakka̱ni kuna; jewa te ichaka iia̱, te isha: 	 Sama dag komu til hans saddúkear, en þeir neita því, að upprisa sé til, og sögðu við hann:


Ka irä maikäi kuna ta, iyile: “Ke ma manena, ke sa ktawa̱, ke ba jakbla, ke sa saka däli tkenak ma ja̱mi,” je iräle sa pakale ji wa̱k saka iräle, je ñak rä jikäi: “Ba saka shka̱li̱blö jishtä ba wakei je̱k shka̱l käi.” 	 Boðorðin: "Þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki girnast," og hvert annað boðorð er innifalið í þessari grein: "Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig."


Ñakäi Isaías te ietkä she: “Isaí yäbei ekla dämiwa̱, je ne je̱kämika̱ ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa patkäk rä. Ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa je̱r blämi ije ja̱mi.” 	 og enn segir Jesaja: "Koma mun rótarkvistur Ísaí og sá, er rís upp til að stjórna þjóðum, á hann munu þjóðir vona."


Ka irä maikäi kuna ta, ka bas ia̱ wikblu sä kukäkwa̱ patkenakni etäbä kicha suane wa̱ je rä deleksa̱ kuna, ata wikblu sä kukäk iyabala ye je ne deksa̱ bas ia̱ rä, je ne oloi ja̱mi sa a̱rke̱: “¡Abba, Papá” ni rä! 	 En þér hafið ekki fengið anda, sem gjörir yður að þrælum að lifa aftur í hræðslu, heldur hafið þér fengið anda, sem gefur yður barnarétt. Í þeim anda köllum vér: "Abba, faðir!"


Yi wa̱ yis wa̱ ji yile o̱nak ju̱ñer, ñakäi je wawá̱ ite ra, je ne wa̱ yis shka̱l dä. Jekäi yi wa̱ yis shka̱l da, je shka̱li̱blemi yis Ká te. Jekäi yie ije shka̱li̱blemi, ñakäi yis je̱k kjashämi ije ia̱.” 	 Sá sem hefur boðorð mín og heldur þau, hann er sá sem elskar mig. En sá sem elskar mig, mun elskaður verða af föður mínum, og ég mun elska hann og birta honum sjálfan mig."


Jekäi ñakäi iKá wa̱ ka yi a̱ni ktei wabiketsanakksa̱, ata iyaba ne kuka ite sä ktei wabiketsäkksa̱ rä. 	 Enda dæmir faðirinn engan, heldur hefur hann falið syninum allan dóm,


Jekäi iñabalabutsämi ji rä iyina si̱ yika, minakmi kje ka̱pake ka wata ja̱mi. 	 Þeir munu snúa eyrum sínum burt frá sannleikanum og hverfa að ævintýrum.


Jera Jesús te isha iia̱: —Yaba, ba te ji biketsa etkabä wà ma tsa̱tkenaksa̱. Ma cho̱ni a̱naa. Bä bäinoni bä weikarke̱ yika. 	 Jesús sagði við hana: "Dóttir, trú þín hefur bjargað þér. Far þú í friði, og ver heil meina þinna."


Jera je guardia wa tsa̱ku̱i te je dulaklei patkamine, je ia̱ ite isha: —Ka ba te ishe kuna yi a̱ni ia̱ ba te je bata sha yis ia̱ ni. 	 Hersveitarforinginn lét piltinn fara og bauð honum: "Þú mátt engum segja, að þú hafir gjört mér viðvart um þetta."


Jekäi Säkeklä te kte patkaté Israel batala ia̱, je kte baa te rä ñaje̱rbäiwe̱ Jesucristo ji biköle Säkekewaí oloi ja̱mi ne bata she. 	 Orðið, sem hann sendi börnum Ísraels, þá er hann flutti fagnaðarboðin um frið fyrir Jesú Krist, sem er Drottinn allra, þekkið þér.


Jera Saulo te tapanak wa weikami sälwi wà. Ikjäke̱wa̱ ju etkä ju etkä ja̱rka isikäk jämi, jäiyi wa käi, alaklä wa käi, iwa̱ patkenakmi sä wätiäklä ska. 	 En Sál gjörði sér allt far um að uppræta söfnuðinn. Hann óð inn í hvert hús, dró þaðan bæði karla og konur og lét setja í varðhald.


Ata wabiketsaneksa̱ wämo ye sa te ka̱wei wawe̱ ki̱ka, ka je rä ji biketse etkabä ki̱ka wabiketsaneksa̱ käi kuna. Ata ietkä te ishe rä: “Yi te jekäi iwawa̱ ra, je se̱rmi je oloi ja̱mi.” 	 En lögmálið spyr ekki um trú. Það segir: "Sá, sem breytir eftir boðum þess, mun lifa fyrir þau."


Ikuna sa te weikane katabla ra, jera sa te sa patkemi sa̱ tsa̱ku̱i ye ije raña; Ikuna sa te isha ka sa̱ wa̱ ije ju̱ñer ni ra, jera ñaebä ije te ishemi ka iwa̱ sa̱ ju̱ñer ni. 	 Ef vér stöndum stöðugir, þá munum vér og með honum ríkja. Ef vér afneitum honum, þá mun hann og afneita oss.


Ikuna sä rä ditsä ktä kukä ta ra, Säkeklä wa̱ ji yile rä je tsa̱ta kolonak. Ka irä jiye kuna ta, je Säkeklä te ishaka̱ ne rä ite iyaba shaka̱ rä. 	 Vér tökum manna vitnisburð gildan, en vitnisburður Guðs er meiri. Þetta er vitnisburður Guðs, hann hefur vitnað um son sinn.


Ata mika̱ iwikblu ktäk bulee si̱ dewa̱ ra, jera ite bas je̱r ku̱emi ji rä iyina si̱ biköle wà. Ka irä maikäi kuna ta, ka iwa̱ ji yinak iwakei je̱r wà kuna, ata ji ssa ite käi je biköle shemi ite, ñakäi ji dämi ji̱a sa̱ ki̱ka je bata shemi ite bas ia̱. 	 En þegar hann kemur, andi sannleikans, mun hann leiða yður í allan sannleikann. Hann mun ekki mæla af sjálfum sér, heldur mun hann tala það, sem hann heyrir, og kunngjöra yður það, sem koma á.


Sä wäkiri wa ekla kjaterke̱ ra, ke je ssa, ka je yine isu̱ak wa bol iräle mañal iräle wa̱ ra. 	 Tak þú ekki við kæru gegn öldungi, nema tveir eða þrír vottar beri.


Jeska alemana ka̱ balakli ta̱i wakei kie rä Publio ni. Je rä je däyë wäbala ska oloi bakleka̱ bäi si̱, je te sá kia jámi, sá käpewa̱ je̱r baa wà, tres día bala na. 	 Í grennd við stað þennan átti búgarð æðsti maður á eynni, Públíus að nafni. Hann tók við oss og hélt oss í góðu yfirlæti þrjá daga.


Jekäi irä el dikä, yis ia̱ ji wo̱pa Säkekewa ja̱mi; yis je̱r täkiwo̱ Cristo ja̱mi. 	 Já, bróðir, unn mér gagns af þér vegna Drottins, endurnær hjarta mitt sakir Krists.


sa saka täkiwa̱klä ra, sa̱ ku̱ itäkiwo̱; jile ma̱klä sa saka ia̱ ra, sa̱ ku̱ imo ka kjele ta kuna; sa saka wäsikäklä ra, sa̱ ku̱ je wo̱ tsa̱na; sa̱ je̱r bäi shäklä ra, sa̱ ku̱ je wo̱ je̱r baa wà. 	 sá sem áminnir, hann áminni. Sá sem útbýtir gjöfum, gjöri það í einlægni. Sá sem veitir forstöðu, sé kostgæfinn og sá sem iðkar miskunnsemi, gjöri það með gleði.


Ata Festo te isha: —Ñera Pablo tso̱ rä wätelewa̱ Cesareaka. Ata yis mike̱ni jeka rä plaa yena. 	 Festus svaraði, að Páll væri í varðhaldi í Sesareu, en sjálfur mundi hann bráðlega fara þangað.


Ka irä jiye kuna ta, sä rä delewa̱ña Cristo ja̱mi, ikuna ji biketsanak sa̱ wa̱ säkätä kukawa̱ ji̱a sa te marä ibataje si̱ ra. 	 Því að vér erum orðnir hluttakar Krists, svo framarlega sem vér höldum staðfastlega allt til enda trausti voru, eins og það var að upphafi.


Jekjepa Zaqueo je̱k duaka̱ te isha Säkekewa ia̱: —Säkekewa, ¡jikäi issö! Yis ma yis ji tso̱ je moska ma̱kksa̱ ka jita wa ia̱; maile yis wa̱ sa saka wañalewa̱ ra, yis te je säkei me̱mini iwakwa ia̱ tkitkä däka̱. 	 En Sakkeus sté fram og sagði við Drottin: "Herra, helming eigna minna gef ég fátækum, og hafi ég haft nokkuð af nokkrum, gef ég honum ferfalt aftur."


Jera ite yaba kukawa̱, duacha̱ ite ijewa sha̱na, je kukacha̱ ite jula naka, jera ite isha ijewa ia̱: 	 Og hann tók lítið barn, setti það meðal þeirra, tók það sér í faðm og sagði við þá:


Ata ki̱ta Herodes te ji yakei wakbla, je rä ite Juan jiawa̱ sä wätiäklä ska. 	 Þá bætti Heródes einnig því ofan á allt annað, að hann varpaði Jóhannesi í fangelsi.


Ji sheke̱ yie, ka je she kuna yie Säkekewa te ishe ja̱mi, ata jishtä yuletelewa̱ käi, je rä yie ibiketse ji tso̱ yis je̱k kjeishäklä ki̱ka. 	 Það sem ég tala nú, þegar ég tek upp á að hrósa mér, tala ég ekki að hætti Drottins, heldur eins og í heimsku.


Jekäi Jesús te isha ijewa ia̱: —Yis Ká shka̱blä kate ji̱a. Jekäi yis shka̱blä kate ñaebä. 	 En hann svaraði þeim: "Faðir minn starfar til þessarar stundar, og ég starfa einnig."


Jera ite ijewa ia̱ ichaka: —Ata ¿ñe jini bas te ishe, yi yis dä na? Jera Pedro te ikúka te isha iia̱: —Ba ne rä Säbäkäkksa̱ rä. 	 Og hann spurði þá: "En þér, hvern segið þér mig vera?" Pétur svaraði honum: "Þú ert Kristur."


je ma ia̱ iyileta̱na wawa̱k, ka yakei tele ta kuna, ka yile ta kju̱awa wa̱ kuna, sajewa Säkekewaí Jesucristo juenani kje. 	 Gæt þú boðorðsins lýtalaust, óaðfinnanlega allt til endurkomu Drottins vors Jesú Krists,


Yis ktei wabiketseksa̱ bas te iräle, sä ktei wabiketsäkksa̱ wa te iräle ra, ka je rä jishtä kuna yis ia̱. Ñera yis wakeibä jibä ka je̱k ktei wabiketsäkksa̱. 	 En mér er það fyrir minnstu að verða dæmdur af yður eða af mannlegu dómþingi. Ég dæmi mig ekki einu sinni sjálfur.


Jera Jesús te isha: —Jak tso̱ ju̱omi. Ata je duawa̱ kuta Marta te isha: —Säkekewa, ije jalanaka̱ kja nu̱u̱, je wa̱ ka̱ tso̱ cuatro día ki̱ka. 	 Jesús segir: "Takið steininn frá!" Marta, systir hins dána, segir við hann: "Herra, það er komin nálykt af honum, það er komið á fjórða dag."


Ijewa te issá Pablo ktaka̱ ijewa ra Hebreo wa ktä wà ra, ijewa si̱wa̱tiacha̱wa̱ itjä si̱. Jera ite isha: 	 En er þeir heyrðu hann ávarpa sig á hebresku, urðu þeir enn hljóðari. Hann heldur áfram:


“Ke bas ku̱ sa saka wabiketsaksa̱, je ne ra ka bas wabiketsanakksa̱ rä. Ke bas ku̱ sa saka ki̱ nui ja̱wa̱kka̱, je ne ra ka bas ki̱ nui ja̱nakka̱ rä. Bas ku̱ sa saka jöwa̱ bitaba, je ne ra bas jarmiwa̱ bitaba rä. 	 Dæmið ekki, og þér munuð eigi dæmdir verða. Sakfellið eigi, og þér munuð eigi sakfelldir verða. Sýknið, og þér munuð sýknaðir verða.


Jekäi sä wäjienaklä rä chu̱li̱i̱, ata sa wakei yaka rä eklabä. 	 En nú eru limirnir margir, en líkaminn einn.


Jera Jesús te ikúka: —Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe ma ia̱; ka sa̱ ko̱ne diklä ja̱mi, ñakäi Säkeklä wikblu ja̱mi ra, ka sä däkwa̱ Säkeklä gobierno ja̱mi. 	 Jesús svaraði: "Sannlega, sannlega segi ég þér: Enginn getur komist inn í Guðs ríki, nema hann fæðist af vatni og anda.


Ñerä ije ktä rami ji̱abä ra, ijewa ki̱kukawa̱ mo̱ wäñileka̱ oloo te. Jera kte ssëna mo̱ ja̱rka, je te ishe: “Jí ne rä yis yaba shka̱ta rä, je ra yis ssëna baa. Je ne ktä ssö rä.” 	 Meðan hann var enn að tala, skyggði yfir þá bjart ský, og rödd úr skýinu sagði: "Þessi er minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á. Hlýðið á hann!"


Yis wa̱ sa pakale ji katabläk je wawá̱ ba te. Je ki̱ka sa̱ mablenaklä horaí dewa̱ ra, yis te ba blemi je yika. Je rä däkwa̱ ji̱a ka̱biköle ska se̱nak ishäkä ki̱ka wa mabläk. 	 Af því að þú hefur varðveitt orðið um þolgæði mitt mun ég og varðveita þig frá reynslustundinni, sem koma mun yfir alla heimsbyggðina, til að reyna þá sem á jörðunni búa.


Je wà iwa̱ irä wämo kjashäklä jí ke̱i ska, ijuenaklä ije rä wämo, ñakäi ije rä sä Jesús biketsäk wa wabiketsäksa̱ wämo ye. 	 til þess að auglýsa réttlæti sitt á yfirstandandi tíma, að hann sé sjálfur réttlátur og réttlæti þann, sem trúir á Jesú.


Ite jekäi isha io̱naklä jishtä iwakei wa̱ iyile käi: “Ba wa̱ me̱le yis ia̱ wa mane a̱ni ka weikanewa̱ kuna yis ukä ja̱mi.” 	 Þannig rættist orð hans, er hann hafði mælt: "Engum glataði ég af þeim, sem þú gafst mér."


Jekäi Jesús mineju̱ ijewa ra. Ata idamiju̱ kja iju ska alemana ra, je guardia wa wäsikewa̱k te isalibä wa moska patkaté Jesús wäki̱ ishäk iia̱: —Säkekewa, ke ma je̱k weika bitäk, ka yis dä bäi kuna je ju na ka ba däkleiwa̱. 	 Jesús fór með þeim. Þegar hann átti skammt til hússins, sendi hundraðshöfðinginn vini sína til hans og lét segja við hann: "Ómaka þig ekki, herra, því að ég er ekki verður þess, að þú gangir inn undir þak mitt.


Jekäi yie ishe: Däli ukä kukäkwa̱ ji̱a tsi̱ne ra, je rä ñaebä kjanaklä wa ra, jeiräta ije ne rä ji biköle wakei rä. 	 Með öðrum orðum: Alla þá stund, sem erfinginn er ófullveðja, er enginn munur á honum og þræli, þótt hann eigi allt.


Ekla a̱rke̱ ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska: ‘Ña̱la bäiwo̱ Säkekewa yika, iña̱le̱i paruöksa̱ bulee.” 	 Rödd hrópanda í eyðimörk: Greiðið veg Drottins, gjörið beinar brautir hans.


Jewa ne rä sa bala butsäk wa rä, se̱nak sä del je ja̱mi wa rä, ka Säkeklä wikblu ta wa rä. 	 Þessir menn eru þeir, sem valda sundrungu, holdlegir menn, sem eigi hafa andann.


Je ki̱ka yi ktäke̱ kte kju̱awa wa ra, je ka̱kiö je kte wamanenaklä iia̱. 	 Biðji því sá, er talar tungum, um að geta útlagt.


Alaklä wa, bas ñajöwa̱ bas se̱naklä wa yika jishtä ishena o̱nak Säkekewa ja̱mi käi. 	 Þér konur, verið undirgefnar mönnum yðar, eins og sómir þeim, er Drottni heyra til.


ka ikja̱nei wa̱k sa̱ su̱rke̱ ebä ra kuna, jishtä manele te ditsä ebä ssëwe̱ke̱ bäi käi, ata iwa̱k Cristo kjanaklä wa ye Säkeklä ki̱ isherke̱ o̱nak je wa̱k je̱r ssële bäi. 	 Ekki með augnaþjónustu, eins og þeir er mönnum vilja þóknast, heldur eins og þjónar Krists, er gjöra vilja Guðs af heilum huga.


Jera ite isha ijewa ia̱: —Kte si̱ wà yis te ishe bas ia̱, yi te iju iräle, ise̱naklä iräle, iel wa iräle, iká wa iräle, iyabala iräle, je jawa̱ta̱na Säkeklä gobiernoí bata ki̱ka ra, 	 Jesús sagði við þá: "Sannlega segi ég yður, að enginn hefur yfirgefið heimili, konu, bræður, foreldra eða börn Guðs ríkis vegna


Jekäi ka ka̱tuinak ji̱a, ka ijewa ki̱ tsi̱ni oloi iräle, ka̱wä oloi iräle, shenak ji̱a. Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa Säkeklä oloi ñirmi ijewa ki̱. Ijewa te sa patkemi sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi. 	 Og nótt mun ekki framar til vera og þeir þurfa ekki lampaljós né sólarljós, því að Drottinn Guð skín á þá og þeir munu ríkja um aldir alda.


Ijewa demijulu Capernaúmka ra, jera dracma botkä bäkäk wa ñasikawa̱ Pedro wä ja̱mi te isha: —¿Ka bas paktäk te dracma botkä me̱ kuna na? 	 Þá er þeir komu til Kapernaum, gengu menn þeir, sem heimta inn musterisgjaldið, til Péturs og spurðu: "Geldur meistari yðar eigi musterisgjaldið?"


Tiro ke̱i ska Jesús biteju̱ni Sidón wa, dáteju̱ Decápolis ke̱i sha̱na, deni Galilea tipei kjä ja̱mi. 	 Síðan hélt hann úr Týrusarbyggðum, um Sídon og yfir Dekapólisbyggðir miðjar til Galíleuvatns.


Ba wa̱ yis ia̱ oloi me̱le je ma̱ yie ijewa ia̱, ijewa däkläwa̱ etka yebä jishtä saje wa rä etka yebä käi. 	 Og ég hef gefið þeim þá dýrð, sem þú gafst mér, svo að þeir séu eitt, eins og við erum eitt,


Jekäi je chu̱li̱i̱ wa patkami ni ite ra, ije̱k jiaka̱ ko̱no ja̱rka, dateksa̱ni Magdala ke̱i ki̱. 	 Síðan lét hann fólkið fara, sté í bátinn og kom í Magadanbyggðir.


Jekäi ije je̱r ianawa̱, ijewa rä ka ji biketsäk kuna etkabä ki̱ka. Jera imineju̱ sa paktäk je pája̱mi jukläyäkä tsi̱dala shtä ska. 	 Og hann undraðist vantrú þeirra. Hann fór nú um þorpin þar í kring og kenndi.


yis ki̱ka ñaebä, yis ia̱ kte me̱naklä mika̱ yis ktä mar da yis wa̱ kte baa blelewa̱ waje̱rku̱aklä ka suale kuna. 	 Biðjið fyrir mér, að mér verði gefin orð að mæla, þá er ég lýk upp munni mínum, til þess að ég kunngjöri með djörfung leyndardóm fagnaðarerindisins.


Ka̱raa yis shkele ka̱mii, diklä ta̱i na, jakbläk wa däläna sha̱na, yis ditsei wä däläna sha̱na, ka Judío kuna wa däläna sha̱na, jukläyäkä ska däläna sha̱na, ka̱ wakei ebä ska däläna sha̱na, däyë ki̱ däläna sha̱na, säwäyuäk sä el wa ye däläna sha̱na, 	 Ég hef verið á sífelldum ferðalögum, komist í hann krappan í ám, lent í háska af völdum ræningja, í háska af völdum samlanda og af völdum heiðingja, í háska í borgum og í óbyggðum, á sjó og meðal falsbræðra.


Ite je ebä shani: “Mik a̱ni ka ijewa kjäkwa̱ yis wa̱ je̱räklä tso̱ ska.” 	 Og aftur á þessum stað: "Eigi skulu þeir inn ganga til hvíldar minnar."


Ata ka ite ijewa ktä ssë ra, jera ishö ñatapawa̱k wa ia̱; ata ka ite ñatapawa̱k wa ktä ssë ra, jera ikuköwa̱ ka Säkeklä ja̱mi kuna wa käi, inaklä bäkäk wa käi. 	 Ef hann skeytir þeim ekki, þá seg það söfnuðinum, og skeyti hann ekki söfnuðinum heldur, þá sé hann þér sem heiðingi eða tollheimtumaður.


Ñerä ite isha ijewa ia̱: —Yis je̱r ianawa̱ e̱e̱na, sä duärawa̱ kje. Bas a̱ta̱no jiska, bas wäñino. 	 Hann segir við þá: "Sál mín er hrygg allt til dauða. Bíðið hér og vakið."


Jera Säkekewa te isha iia̱: —Ma je̱köka̱, ma cho̱ ña̱la kie Bulee ni wà Judas ju ska. Jeska ekla kinak Saulo ni dar Tarso ska je yulö. Iwa rä ije ka̱kiä kate, 	 Drottinn sagði við hann: "Far þegar í stræti það, sem kallað er Hið beina, og í húsi Júdasar skaltu spyrja eftir manni frá Tarsus, er heitir Sál. Hann er að biðja.


“Ji pake jile she ja̱mi saka ssö: Ekla ka̱ wakei bakle, te uva yäkä je̱wa̱ bakla, kjätkaksa̱ ite shkiritke, jeska ite iwä wätuäklä bia, ñakäi ikjänanaklä yua ka̱sha̱a̱, jekäi ite je peitata̱na shka̱bläk wa ia̱, kjepa iwakei mineju̱mi ka̱ ka̱mii. 	 Heyrið aðra dæmisögu: Landeigandi nokkur plantaði víngarð. Hann hlóð garð um hann, gróf fyrir vínþröng og reisti turn, seldi hann síðan vínyrkjum á leigu og fór úr landi.


Je ne ki̱ka ije oloi ja̱mi däkwa̱ Säkeklä ja̱mi wa tsa̱tkerksa̱ iia̱ del. Je rä ije dul del ye ijewa ktei shäk ki̱ka. 	 Þess vegna getur hann og til fulls frelsað þá, sem fyrir hann ganga fram fyrir Guð, þar sem hann ávallt lifir til að biðja fyrir þeim.


Ñerä ideksa̱ju̱ ra, ka iia̱ ktener ji̱a ijewa ra. Jera ijewa je̱r na ide jile kjayina su̱a ite Templo ja̱rka rä. Jera ije kta ijewa ra ka̱ kjayile ebä wà, ka iktä däka̱ ji̱a ki̱ka. 	 En er hann kom út, gat hann ekki talað við þá, og skildu þeir, að hann hafði séð sýn í musterinu. Hann gaf þeim bendingar og var mállaus áfram.


Jekäi je ji wakja̱neiwa̱klä tso̱ yöle ji tso̱ ka̱jöir je ja̱mi kiana rä siki tenak jekäi ji we̱ wà, ata ji tso̱ ka̱jöir ia̱ ibäi si̱ ne sherke̱ me̱nakka̱ rä, je iwe̱ jekäi tsa̱ta. 	 Það var því óhjákvæmilegt, að eftirmyndir þeirra hluta, sem á himnum eru, yrðu hreinsaðar með slíku. En sjálft hið himneska krefst betri fórna en þessara.


“¡Säli bas fariseo wa rä! Ka irä maikäi kuna ta, bas te menta käi, ruda käi, ka̱kä saka tkele käi, jewa kä diezmoí me̱ke̱, ata ji wabiketse wämo käi, Säkeklä shka̱li̱ble käi je jawa̱ bas te; jera je ne kiana o̱nak rä, ñaebä je isaka ka jäkwa kuna. 	 En vei yður, þér farísear! Þér gjaldið tíund af myntu og rúðu og alls kyns matjurtum, en hirðið ekki um réttlæti og kærleika Guðs. Þetta ber að gjöra og hitt eigi ógjört að láta.


Ijewa rä jishtä däyë tjuä täkii käi, ji we̱ke̱ ijewa te äina juyali tuläkksa̱. Ijewa rä jishtä bekwä shkäk jöi na dia na käi; ijewa ia̱ ka̱tuil yee rä blele jekjeyemi. 	 Þeir eru ofsalegar hafsbylgjur, sem freyða eigin skömmum, reikandi stjörnur, sem eiga dýpsta myrkur í vændum til eilífðar.


ekla ia̱ ite ima̱ cinco talento, iel ia̱ dos talento, iel ia̱ un talento, iwakwa ia̱ iwao̱r ja̱mi ekla ekla. Jekäi imineju̱ ka̱mii. 	 Einum fékk hann fimm talentur, öðrum tvær og þeim þriðja eina, hverjum eftir hæfni. Síðan fór hann úr landi.


Ka irä jiye kuna ta, yis shka jí naka ra, jera yis te bas wa̱ jile yöle oloitsanak je su̱a. Ata etka yie jile ma̱kläka̱ su̱a, je ja̱mi iyöle katke te ishe rä: ‘Jí rä Säkeklä Ka Ju̱ñele Kuna je ia̱.’ Jekäi je bas wa̱ kja̱nei o̱nak ka ju̱ñele yi irä käi, je ne ktei pake mar yie bas ia̱ rä. 	 því að ég gekk hér um og hugði að helgidómum yðar og fann þá meðal annars altari, sem á er ritað: ,Ókunnum guði'. Þetta, sem þér nú dýrkið og þekkið ekki, það boða ég yður.


Jera ¿Cristo rä bala butsäle na? ¿Pablo ne wätenaka̱ cruz ja̱mi bas säkei ye rä na? ¿Bas wäoka̱na rä Pablo kie ja̱mi na? 	 Er þá Kristi skipt í sundur? Mun Páll hafa verið krossfestur fyrir yður? Eða eruð þér skírðir til nafns Páls?


Ñakäi Jesús te isha chu̱li̱i̱ wa ia̱: “Mika̱ mo̱ su̱e bas te itker doloo ka̱wä minakläwa̱ wà ra, bas te ishe rä, ‘ka̱li̱ ja̱rmiwa̱’ ni. Jera jekäi io̱rke̱. 	 Hann sagði og við fólkið: "Þá er þér sjáið ský draga upp í vestri, segið þér jafnskjótt: ,Nú fer að rigna.' Og svo verður.


Iwa rä yi wa̱ ji tso̱, je ia̱ iki̱ me̱rmi ukä bakleka̱. Ata yi wa̱ ka ji kuna, je yika ji tso̱ iwa̱ kjelabä jibä bakanamiksa̱. 	 Því að þeim, sem hefur, mun gefið verða, og hann mun hafa gnægð, en frá þeim, sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann hefur.


Jera ijewa je̱r ku̱a ite ra ijewa ne sha ite je jile she ja̱mi rä, je kju̱ei ijewa te ibiketsa maikäi ra ite ikukemiwa̱; ata ijewa suanacha̱wa̱ ditsä yika, je ki̱ka ijewa te ijawa̱ minejulu iyika. 	 Þeir vildu taka hann höndum, en óttuðust fólkið. Þeir skildu, að hann átti við þá með dæmisögunni. Og þeir yfirgáfu hann og gengu burt.


Jekäi ije̱r bäi sha deksa̱ sá ia̱ ki̱ka, sá dewa̱ je wakja̱neiwa̱k ye. Je ne ki̱ka ka sá tjuäkcha̱wa̱ kuna. 	 Með því að vér höfum þessa þjónustu á hendi fyrir miskunn Guðs, þá látum vér ekki hugfallast.


Ata ji wikblu ka Jesús shäkka̱ kuna jekäi, jewa biköle ka datse̱ rä Säkeklä ja̱mi kuna. Je ne rä kju̱atkäk Cristo ra wikbluí rä. Je ne palei ssële bas wa̱ idäju̱ ni rä, ñakäi jira je kaldu kja ka̱jiska ni rä. 	 En sérhver andi, sem ekki játar Jesú, er ekki frá Guði. Hann er andkristsins andi, sem þér hafið heyrt um að komi, og nú þegar er hann í heiminum.


Kju̱atke ska guardia mane a̱ni rä ka je̱k wäbuträkwa̱ kuna ji sherke̱ iki̱ wà, je rä iwa̱ ikukäk guardia ye ssëwa̱klä bäi. 	 Enginn hermaður bendlar sig við atvinnustörf. Þá þóknast hann ekki þeim, sem hefur tekið hann á mála.


Iö le etäbä kicha yis demini ra, yis Kekläí te yis ssëwe̱mi äilewa̱ bas ki̱ka, je rä chu̱li̱i̱ wa̱ mikle ji yakei wakblele, ata ji shi̱ana käi, ka̱wakblewe̱ käi, ji äina tker sa̱ ja̱mi ka wätkelewa̱ ta käi, o̱le iwa̱ je ka dokoitsane iwa̱ ra, yis je̱r iarmiwa̱ ijewa ki̱ka. 	 Ég er hræddur um, að Guð minn muni auðmýkja mig hjá yður, þegar ég kem aftur, og að ég muni hryggjast yfir mörgum þeirra, sem áður hafa syndgað og ekki hafa snúið sér frá saurlífi, frillulífi og ólifnaði, sem þeir hafa drýgt.


“Bas se̱no je̱k pajiele kja tsi̱ni wäkaleka̱ kja. 	 Verið gyrtir um lendar, og látið ljós yðar loga,


Je ki̱ka yis je̱r ssëna a̱naa, yis kta a̱naa, je ki̱ka yis duawa̱ ra, yis te ji bäi ki̱ssëmi. 	 Fyrir því gladdist hjarta mitt, og tunga mín fagnaði. Meira að segja mun líkami minn hvílast í von.


ijewa te Säkeklä kjeisheke̱. Jekäi biköle ssëna ijewa ra bäi. Jera buliri buliri Säkeklä te mane wa rä tsa̱tkenakksa̱ jewa ijewa ki̱tapawe̱ kate. 	 Þeir lofuðu Guð og höfðu vinsældir af öllum. En Drottinn bætti daglega við í hópinn þeim, er frelsast létu.


Jekjepa yis mineju̱ Siria ke̱i ska, ñakäi Cilicia ke̱i ska. 	 Síðan kom ég í héruð Sýrlands og Kilikíu.


Ji biketse etkabä ki̱ka Enoc minetse̱mi ka iwa̱ duewa̱ su̱aklä kuna. Jekäi ka iko̱ne ji̱a, Säkeklä wa̱ iminetse̱ ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, ka imitse̱ba yika, iyile rä Säkeklä wäbatsa ije wa ni. 	 Fyrir trú var Enok burt numinn, að eigi skyldi hann dauðann líta. "Ekki var hann framar að finna, af því að Guð hafði numið hann burt." Áður en hann var burt numinn, hafði hann fengið þann vitnisburð, "að hann hefði verið Guði þóknanlegur."


Jera yis je̱k manewa̱ yi ktäke̱ yis da rä je su̱ak. Ñerä yis je̱k manewa̱ ra, yis te tsi̱ni duäkläka̱ yöle oro wà su̱a siete. 	 Ég sneri mér við til að sjá, hvers raust það væri, sem við mig talaði. Og er ég sneri mér við, sá ég sjö gullljósastikur,


Je ukä ki̱ seis día ra, Jesús te Pedro irä Jacobo irä iel Juan irä kia jámi iwakwa ebä, ka̱tsä bata ka̱miika. 	 Eftir sex daga tekur Jesús með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes, bróður hans og fer með þá upp á hátt fjall, að þeir væru einir saman.


Ñerä ite ijewa kia jaté iwäja̱mi, jewa ia̱ ite ji paka jile she ja̱mi: “¿Maikäi Satanás wakei je̱k kjäiä na? 	 En Jesús kallaði þá til sín og mælti við þá í líkingum: "Hvernig getur Satan rekið Satan út?


“Jekäi ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska sa ká wa wa̱ ju wäjienak bakle ji yileta̱na yöle se̱newa̱klä. Je ju yöle rä jishtä ale ktäk Moisés da te ipaka iyuäk käi, jishtä ije ia̱ ime̱i kjayina rä je ja̱mi. 	 Vitnisburðartjaldbúðina höfðu feður vorir í eyðimörkinni. Hún var gjörð eins og sá bauð, er við Móse mælti, eftir þeirri fyrirmynd, sem Móse sá.


Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa te iwa̱ shka̱ta dulawe̱, ite iwa̱ kolole iyabala ye jewa kpe.” 	 Því að Drottinn agar þann, sem hann elskar, og hirtir harðlega hvern þann son, er hann að sér tekur.


Ñerä idejuluni Capernaúm ska. Jekäi ikajali ju ska ra, Jesús te ijewa chaka: —¿Jibä te bas ktewe̱ dar ña̱la wà rä na? 	 Þeir komu til Kapernaum. Þegar hann var kominn inn, spurði hann þá: "Hvað voruð þér að ræða á leiðinni?"


Tuina je deju̱ Jesús wäki̱ te isha iia̱: —Rabí, sá wa̱ iju̱ñer ba patkeleté rä Säkeklä wa̱ sa paktäk ye. Ka irä maikäi kuna ta, ba te ji we̱ke̱ kju̱awa ijuenaklä ye je ka o̱nak yi a̱ni ia̱, ka ije ra Säkeklä kaldu kuna ra. 	 Hann kom til Jesú um nótt og sagði við hann: "Rabbí, vér vitum, að þú ert lærifaðir kominn frá Guði. Enginn getur gjört þessi tákn, sem þú gjörir, nema Guð sé með honum."


Jekäi ikuna yie ipatkamini ijuka bäli ebä ra, iö iwätuir jolormi ña̱la wà, ijewa manele dar dä ka̱mii ki̱ka. 	 Láti ég þá fara fastandi heim til sín, örmagnast þeir á leiðinni, en sumir þeirra eru langt að."


Jekäi iel idäkläka̱ siete, je te itaza watka ju̱ami siwa̱ ki̱ka. Jera templo ja̱rka sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ska kte ssënaté täkii te ishe: “Ji io̱na e̱ná.” 	 Og hinn sjöundi hellti úr sinni skál yfir loftið og raust mikil kom út úr musterinu, frá hásætinu og sagði: "Það er fram komið."


Yis te ishe etäbä kicha ni, ke yi a̱ni ku̱ ibiketsa yis yuletenawa̱ irä ni, ata kai ra, je ku̱ yis kukö jishtä yuletelewa̱ käi, yis je̱k kjeishäklä elkje. 	 Enn segi ég: Ekki álíti neinn mig fávísan. En þó svo væri, þá takið samt við mér sem fávísum, til þess að ég geti líka hrósað mér dálítið.


je rä yis suanawa̱ ba yika ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, ba rä sälwii; ba te ji ka blele kuna ma wa̱ ne tse̱ke̱ksa̱, ñakäi ba te ji ka tkele kuna ma wa̱ ne wä kukeke̱.’ 	 því að ég var hræddur við þig, en þú ert maður strangur og tekur það út, sem þú lagðir ekki inn, og uppsker það, sem þú sáðir ekki.'


Juan wa̱ dulanak wa irä fariseo wa irä bätsäte, ñerä jewa minejulu Jesús wäki̱ te isha iia̱: —¿Jiye Juan wa̱ dulanak wa irä fariseo wa wa̱ dulanak wa irä, bätsäke̱, ata ba wa̱ dulanak wa ka bätsä kuna rä na? 	 Lærisveinar Jóhannesar og farísear héldu nú föstu. Þá koma menn til Jesú og spyrja hann: "Hví fasta lærisveinar Jóhannesar og lærisveinar farísea, en þínir lærisveinar fasta ekki?"


Mane jukläyäkä ska bas kjawa̱julu, ata ka bas kinewa̱ ra, bas ma je na ña̱la wà ishäk: 	 En hvar sem þér komið í borg og eigi er við yður tekið, þá farið út á strætin og segið:


Ka̱jöir ska ji tso̱ kiana ije ia̱ ka̱ ma̱k ise̱naklä jeska, ma rä Säkeklä wa̱ ji biköle bäiwa̱kläni je ke̱i dewa̱ kje, je rä yile iwa̱ ka̱mikleté, iwa̱ kolole jile bata shäk wa sikii wa ye jewa kjäbata ska. 	 Hann á að vera í himninum allt til þess tíma, þegar Guð endurreisir alla hluti, eins og hann hefur sagt fyrir munn sinna heilögu spámanna frá alda öðli.


Jekäi pan ñaklä ka levadura ta, je ke̱i kjewa̱klä säkätä dewa̱, je ke̱i wà oveja yaba rä kota̱nakwa̱, Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä. Jekäi iwa̱ dulanak wa te ichaka iia̱: —¿Mai ba ki̱ sá shena minak jile äliwa̱k Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä, je ñaklä ba wa̱ rä na? 	 Á fyrsta degi ósýrðu brauðanna, þegar menn slátruðu páskalambinu, sögðu lærisveinar hans við hann: "Hvert vilt þú, að vér förum og búum þér páskamáltíðina?"


Jekäi María Magdala wa ji̱á kaldu sa̱ nu̱l bläklä ektaka. Je ji̱á kaldu ra, ije̱k buawa̱ ija̱r su̱ak. 	 En María stóð úti fyrir gröfinni og grét. Grátandi laut hún inn í gröfina


Yis wa̱ je ekla su̱le je mineletse̱ ale ka̱ baa ska. Jeska je te kte baa ka yinak kje ssa, ata ka sa̱ ia̱ ka̱ me̱ne je shäkläka̱. Je mineletse̱ rä yakaje iräle, ka yakaje iräle, ka yis wa̱ je ju̱ñer. Säkeklä ne wa̱ je ju̱ñer dä. 	 Og mér er kunnugt um þennan mann, - hvort það var í líkamanum eða án líkamans, veit ég ekki, Guð veit það -,


Sa̱ Tsa̱ku̱i ka̱wei: “Ba ku̱ ba saka shka̱li̱blö jishtä ba wakei je̱k shka̱l käi”, je wawá̱ bas te iyina si̱ iyöle ja̱mi ra, jera bas te iwá̱ rä bäi. 	 Ef þér uppfyllið hið konunglega boðorð Ritningarinnar: "Þú skalt elska náunga þinn sem sjálfan þig", þá gjörið þér vel.


Iwa rä je̱r bäi she wà bas dä tsa̱tkeleksa̱, ji biketse etkabä oloi ja̱mi. Ka je rä bas wakwa oloi ja̱mi kuna, ata je rä me̱le Säkeklä wa̱. 	 Því að af náð eruð þér hólpnir orðnir fyrir trú. Þetta er ekki yður að þakka. Það er Guðs gjöf.


Bekwä su̱a ba te siete yis jula wämo ja̱rka, ñakäi tsi̱ni duäkläka̱ yöle oro wà siete, jewa rä blelewa̱. Je bekwä siete ne rä tapanak eyaka eyaka siete jewa ángel í wa rä. Je tsi̱ni ne rä tapanak eyaka eyaka siete wa rä. 	 Þessi er leyndardómurinn um stjörnurnar sjö, sem þú hefur séð í hægri hendi minni, og um gullstikurnar sjö. Stjörnurnar sjö eru englar þeirra sjö safnaða, og ljósastikurnar sjö eru söfnuðirnir sjö.


Sá kuna se̱naklä ta Jesús biketsäk ra, jera ¿ka sá ia̱ ka̱ kuna je tsa̱klämiña sá ra jishtä Jesús ktei bata shäk wa saka irä Säkekewa el wa irä Cefas irä jewa käi na? 	 Höfum vér ekki rétt til að ferðast um með kristna eiginkonu, alveg eins og hinir postularnir og bræður Drottins og Kefas?


Jishtä je cizaña rä kita̱nakksa̱ dälänakcha̱wa̱ yökö na, je su̱ta io̱rmi sa̱ ke̱i e̱nakläwa̱ ke̱i ska rä. 	 Eins og illgresinu er safnað og brennt í eldi, þannig verður við endi veraldar.


¿Jiye na? Je rä ka iwa̱ iyolone rä ji biketse etkabä wà ki̱ka, ata ite iyula rä biketsale je dämiksa̱ rä ji we̱ wà ki̱ka. Jekäi ijewa klasku tkenacha̱wa̱ ale jak sa klasku tkenaklä je ja̱mi, 	 Hvers vegna? Af því að þeir ætluðu sér að réttlætast með verkum, ekki af trú. Þeir hnutu um ásteytingarsteininn,


¿Bas sha̱na kju̱atke käi, ñakpe käi mai je datse̱ rä? ¿Ka je datse̱ rä bas wakwa wäbätsäke̱ ji wà ska, je ne kju̱atkäke̱ bas wäjienaklä ska rä na? 	 Af hverju koma stríð og af hverju sennur meðal yðar? Af hverju öðru en girndum yðar, sem heyja stríð í limum yðar?


Je sha ite rä, ijewa te isha ije ja̱mi wikblu ñá shtä tso̱ ki̱ka. 	 En þeir höfðu sagt: "Óhreinn andi er í honum."


Ka̱wä deka̱ las doce käi ra, ka̱ wätuinawa̱ itjä yee ka̱ biköle ska mine rämi las tres kje. 	 Og nú var nær hádegi og myrkur varð um allt land til nóns,


Jera Jesús te be uña, jekäi je te ijawa̱ta̱na. Jera je wäsaka je yaba bäinani. 	 Og Jesús hastaði á hann og illi andinn fór úr honum. Og sveinninn varð heill frá þeirri stundu.


Itiäk wa to̱rte̱ kja. Jekäi ijewa te iwä se̱nak jekjeye shtä tapawe̱ kate. Je rä itkäk irä itiäk irä jewa ssënaklä a̱naa ñara. 	 Sá sem upp sker, tekur þegar laun og safnar ávexti til eilífs lífs, svo að sá gleðjist, er sáir, og með honum hinn, sem upp sker.


Jera je alaklä te ikúka: —Säkekewa, ka yi kuna ji̱a. Jera Jesús te isha iia̱: —Ñaebä ka yis wa̱ nui ja̱nakka̱ ba ki̱ka. Ma cho̱ni, ka bä te ji yakei wakble kuna ji̱a. 	 En hún sagði: "Enginn, herra." Jesús mælti: "Ég sakfelli þig ekki heldur. Far þú. Syndga ekki framar."]


Jera ite isha ijewa ia̱: —Ata ¿ñe jini bas te ishe, yi yis dä na? 	 Hann spyr: "En þér, hvern segið þér mig vera?"


ata ikunapa rä bas je̱r ska je̱k ki̱tkele ji ka tjabanak kuna wà, je̱r ssële je̱k jalewa̱ käi, bitaba käi. Je ne rä säkei ta bäi si̱ Säkeklä wäna rä. 	 heldur sé það hinn huldi maður hjartans í óforgengilegum búningi hógværs og kyrrláts anda. Það er dýrmætt í augum Guðs.


Ka irä jiye kuna ta, iwakei wa̱ iyile rä: “Jile bata shäk rä ka dälätsalewa̱ kuna iwakei ke̱i ska.” 	 En sjálfur hafði Jesús sagt, að spámaður væri ekki metinn í föðurlandi sínu.


Yis te je wá̱ rä bas wa̱ mablenak, bas wa̱ iwa̱klä jishtä yis te iwá̱ bas ia̱ käi. 	 Ég hef gefið yður eftirdæmi, að þér breytið eins og ég breytti við yður.


Ñakäi je jukläyäkä ska ekla alaklä chichö bakle, je däke̱ ka̱raa sä ktei wabiketsäk wäki̱ ishäk iia̱: ‘Yis tsa̱tköpa yis da kju̱atkäk yika.’ 	 Í sömu borg var ekkja, sem kom einlægt til hans og sagði: ,Lát þú mig ná rétti á mótstöðumanni mínum.'


Je ne ki̱ka sa kajali ji̱a ra iräle ka sa kuna ji̱a ra iräle, sa ja̱mi ije ssëwa̱k baa ne tkerke̱ rä. 	 Þess vegna kostum vér kapps um, hvort sem vér erum heima eða að heiman, að vera honum þóknanlegir.


Ije wa̱ itrigo wäkpäklä kala kja ijula na, je wà ite ikpäklä ke̱i ska iboroi tulemiksa̱. Ite itrigo wä tapawe̱mi ibläklä jui ska. Ata ite iboroi tulemiksa̱ dälänakcha̱wa̱ yökö ka wäita̱nak kuna mik a̱ni ja̱rka.” 	 Hann er með varpskófluna í hendi sér og mun gjörhreinsa láfa sinn og safna hveiti sínu í hlöðu, en hismið mun hann brenna í óslökkvanda eldi."


Jekäi Cristo ka baka̱newa̱ ju ja̱r dälätsalewa̱ e̱e̱na si̱ yöle jula wà ja̱rka kuna. Je rä iwa si̱ me̱i ebä. Ata ikjawa̱ rä ka̱jöir si̱ ska, jira je̱k kjashäk Säkeklä wäna saje wa ki̱ka, 	 Því að Kristur gekk ekki inn í helgidóm höndum gjörðan, eftirmynd hins sanna helgidóms, heldur inn í sjálfan himininn, til þess nú að birtast fyrir augliti Guðs vor vegna.


ata bäi si̱ ra, bas ma rä Israel batala oveja shelecha̱wa̱ käi ska. 	 Farið heldur til týndra sauða af Ísraelsætt.


Jera caballo etäbä deksa̱ju̱ bätsëë. Je ki̱ je̱tkeleka̱ je ia̱ ka̱wä me̱na sa̱ se̱r bitaba ñara tsa̱ ju̱aklämi ka̱jiska, sa̱ ñaktächa̱kläwa̱; ñakäi iia̱ espada ta̱i me̱na. 	 Og út gekk annar hestur, rauður, og þeim sem á honum sat var gefið vald að taka burt friðinn af jörðunni, svo að menn brytjuðu hverjir aðra niður. Og honum var fengið sverð mikið.


Jekäi yi je̱k jawa̱ jí yaba käi ra, je ne rä bakleka̱ bäi si̱ ka̱jöir gobierno ja̱mi wa sha̱na rä. 	 Hver sem auðmýkir sjálfan sig eins og barn þetta, sá er mestur í himnaríki.


Apolos katke ji̱a Corinto ska ra, je bala na Pablo shka ka̱ bata ka̱mii wà deju̱té Éfeso ska. Jeska ite kte kukäk wa ku̱a elkje. 	 Meðan Apollós var í Korintu, fór Páll um upplöndin og kom til Efesus. Þar hitti hann fyrir nokkra lærisveina.


Ka jí sa̱ shka̱ble yirmi yakei ebä rä däläna kuna, ata ñaebä säkekläí oloi ta Diana, je temploí kolormiwa̱ ka säkei ta ji̱a. Jekäi ra je oloitsanak Asia ska wa biköle wa̱, ñakäi ka̱ biköle ska wa wa̱, je oloi tsi ja̱lmarwa̱.” 	 Nú horfir þetta ekki einungis iðn vorri til smánar, heldur einnig til þess, að helgidómur hinnar miklu gyðju, Artemisar, verði einskis virtur og að hún, sem öll Asía og heimsbyggðin dýrkar, verði svipt tign sinni."


Je ne ki̱ka ñaebä bas se̱no kukale kja, je rä ditsä yäbei je däju̱ni rä mane hora ka biketsale kuna bas wa̱ ska ki̱ka. 	 Verið þér og viðbúnir, því að Mannssonurinn kemur á þeirri stundu, sem þér ætlið eigi.


Jera ite isha Jesús ia̱: —Säkekewa, yie ba biketsa si̱. Jera ije̱tkawa̱ wakte iwäja̱mi. 	 En hann sagði: "Ég trúi, herra," og féll fram fyrir honum.