jishtä iyöle katke käi: “Säkeklä te ijewa iawa̱cha̱wa̱ ka ka̱ ta ji̱a, ka wä wajuer ta ji̱a, ka kukä wassër ta ji̱a dami ji̱a jira kje.” 	 eins og ritað er: Guð gaf þeim sljóan anda, augu sem sjá ekki, eyru sem heyra ekki, allt fram á þennan dag.


Tapanak eyaka eyaka Asia ska wa te bas chakami. Aquila irä Prisca irä jewa te bas chakami Säkekewa ja̱mi je̱r baa wà, ijewa ju ska tapanak wa ra ñara. 	 Söfnuðirnir í Asíu biðja að heilsa yður. Akvílas og Priska ásamt söfnuðinum í húsi þeirra biðja kærlega að heilsa yður í Drottins nafni.


Jekäi bas te Säkeklä ktä dälätsa, je palei kjaju̱ ju̱ñenak biköle wa̱. Je ki̱ka yis ssëna a̱naa bas ki̱ka. Ata yis ki̱ bas shena rä je̱r ko̱le ji bäi ia̱, ata ka je̱r ko̱le ji yakei ia̱ kuna. 	 Hlýðni yðar er alkunn orðin. Því gleðst ég yfir yður og ég vil, að þér séuð vitrir í því, sem gott er, en einfaldir í því, sem illt er.


Ata idemi däyë tjuäke̱ a̱mi wà jí wà bala na ra, ijewa te ibawa̱wa̱ ksa̱ na. Jekäi iyik tkenawa̱ doloiebä ka wädälir ta, jera däyë tjuäte täkii te iñak butse kate. 	 Þeir lentu á rifi, skipið strandaði, stefnið festist og hrærðist hvergi, en skuturinn tók að liðast sundur í hafrótinu.


Ata ka̱wä deka̱ju̱ ra, je te idäläwa̱cha̱wa̱; jera issi̱nacha̱wa̱, ka irä ñak kicha ta bäi ki̱ka. 	 Þegar sól hækkaði, visnaði það, og sökum þess að það hafði ekki rætur, skrælnaði það.


Jekäi Zebedeo yabala a̱mi je̱k sikawa̱ Jesús wäja̱mi iyabala ra, je̱tkawa̱ wakte jile kiäk iia̱. 	 Þá kom til hans móðir þeirra Sebedeussona með sonum sínum, laut honum og vildi biðja hann bónar.


Yis ia̱ ji biköle o̱r dawa̱ Cristo yis täkiwa̱k oloi ja̱mi. 	 Allt megna ég fyrir hjálp hans, sem mig styrkan gjörir.


Judío wa wäbatsa je wà su̱a ite ra, jera ite ka̱wei ma Pedro kukäkläwa̱ ñaebä. Je o̱na rä pan ñe ka levadura ta ke̱i kjewa̱klä sha̱naka. 	 Og er hann sá, að Gyðingum líkaði vel, lét hann einnig taka Pétur. Þá voru dagar ósýrðu brauðanna.


Je ne ki̱ka yi wa̱ ji we̱ bäi ju̱ñer, ata ka ite je we̱ ra, je rä ite ji yakei wakble. 	 Hver sem því hefur vit á gott að gjöra, en gjörir það ekki, hann drýgir synd.


Je ki̱ka ishka̱li̱ble sa̱ je̱r ska ji tso̱ kalabe wà, sa̱ je̱rikäke̱ kalabe wà, sa wakei kalabe wà, sä täkili kalabe wà, ñakäi sa saka shka̱li̱ble jishtä sa wakei je̱k shka̱l käi, je rä jile däläwe̱, jile me̱ka̱ iwänaka bena tsa̱ta. 	 Og að elska hann af öllu hjarta, öllum skilningi og öllum mætti og elska náungann eins og sjálfan sig, það er öllum brennifórnum og sláturfórnum meira."


Jera ite ijewa paka biköle pakäk ñajäkläk tala ki̱ka eyaka eyaka kju̱awa kju̱awa. 	 Þá bauð hann þeim að láta alla setjast í grængresið og skipta sér í hópa.


“Jekäi je ebä we̱ ki̱ka yis damiju̱ Damascoka patkelemi chui tsa̱ku̱i wa wa̱ ka̱wei me̱le wà. 	 Þá er ég var á leið til Damaskus slíkra erinda með vald og umboð frá æðstu prestunum,


sa̱ je̱r ska sä ssërke̱ nui ta ji ki̱ käi ra. Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä rä sa̱ je̱r ska sä ssërke̱ jishtä iá je tsa̱ta, ñakäi ije wa̱ ji biköle ju̱ñer. 	 hvað sem hjarta vort kann að dæma oss fyrir. Því að Guð er meiri en hjarta vort og þekkir alla hluti.


Jera je kte ssëna e̱ná ra, Jesús wakei ebä kaldu. Jekäi ijewa te iblawa̱ je balana, ka iwa̱ iyine yi a̱ni ia̱ ji su̱a ite rä käi. 	 Er röddin hafði talað, var Jesús einn. Og þeir þögðu og sögðu á þeim dögum engum frá neinu því, sem þeir höfðu séð.


Jera ijewa te ikúka: —Jesús Nazaret wa. Jera ite isha: —Yis ne irä. Judas ale iju̱akksa̱ kalduña ijewa ra. 	 Þeir svöruðu honum: "Að Jesú frá Nasaret." Hann segir við þá: "Ég er hann." En Júdas, sem sveik hann, stóð líka hjá þeim.


Jera iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ ishki̱wa̱k te isha: —¡Säkekewa, sá tsa̱tköksa̱pa, sa tuar dawa̱ irä! 	 Þeir fara til, vekja hann og segja: "Herra, bjarga þú, vér förumst."


Jera Pedro te isha: “Ka irä jekäi kuna Säkekewa! Ñera jile ñá käi, ka sikina kuna käi, mik a̱ni ka katäle yis wa̱.” 	 Pétur sagði: "Nei, Drottinn, engan veginn, aldrei hef ég etið neitt vanheilagt né óhreint."


Jera ite ijewa ia̱ isha: —Yi te ialaklä jawa̱ta̱na, se̱nawa̱ni isaka ra, jera je rä imaner iukä ja̱mi. 	 En hann sagði við þá: "Sá sem skilur við konu sína og kvænist annarri, drýgir hór gegn henni.


Jera ijewa te ikúka: —Moska te ishe ba rä Juan säwäukewa̱k ni; isaka te ishe ba rä Elías ni; ata isaka te ishe ba rä jile bata shäk wa bakle sha̱ ekla ne shki̱naka̱ni rä. 	 Þeir svöruðu: "Jóhannes skírara, aðrir Elía og aðrir, að einn hinna fornu spámanna sé risinn upp."


Ite jekäi isha ra, jera Templo kjänanak wa ekla kaldu jeska, je te Jesús kpa jula wà te isha iia̱: —¿Jiye ba te chui wa tsa̱ku̱i kúke jekäi rä na? 	 Þegar Jesús sagði þetta, rak einn varðmaður, sem þar stóð, honum löðrung og sagði: "Svarar þú æðsta prestinum svona?"


Jera ije te ikúka: —Ñera yis bäiwa̱k ne te yis ia̱ isha: ‘Bä je̱katashuäklä köka̱, ma cho̱ ni rä.’ 	 Hann svaraði þeim: "Sá sem læknaði mig, sagði við mig: ,Tak rekkju þína og gakk!'"


Bulirishtä ra je chu̱li̱i̱ wa a̱ta̱nata̱na a̱mi kata ibitejulu ska, jewa je̱r ku̱a ite ra jebä ko̱no rä, ata ka je ki̱ Jesús mataña iwa̱ dulanak wa ra, ata ijewa ebä minemi iki̱ka rä. 	 Daginn eftir sá fólkið, sem eftir var handan vatnsins, að þar hafði ekki verið nema einn bátur og að Jesús hafði ekki stigið í bátinn með lærisveinum sínum, heldur höfðu þeir farið burt einir saman.


Jeiräta ke bas ssëna a̱naa jile wikblu te bas ktä dälätseke̱ ki̱ka, ata bas ssëno a̱naa rä bas kie tso̱ yöle ka̱jöir ska ki̱ka. 	 Gleðjist samt ekki af því, að andarnir eru yður undirgefnir, gleðjist öllu heldur af hinu, að nöfn yðar eru skráð í himnunum."


Ñakäi be kjäienaksa̱ chu̱li̱i̱ ki̱ka. Ijewa a̱rke̱ täkii te isheke̱: —¡Ba ne rä Säkeklä yaba rä! Ata ka iwa̱ ka̱ me̱ne ijewa ia̱ iktäkläka̱, je rä ijewa wa̱ iju̱ñer ije rä Säbäkäkksa̱ ki̱ka. 	 Þá fóru og illir andar út af mörgum og æptu: "Þú ert sonur Guðs." En hann hastaði á þá og bannaði þeim að tala, því að þeir vissu, að hann var Kristur.


Ka irä maikäi kuna ta, ka yis äinak kte baa ki̱ka. Je rä Säkeklä täkili je oloi ja̱mi je biketsäk wa biköle tsa̱tkermiksa̱ ki̱ka, säkätä Judío wa irä, ñaebä Griego wa irä. 	 Ég fyrirverð mig ekki fyrir fagnaðarerindið. Það er kraftur Guðs til hjálpræðis hverjum þeim sem trúir, Gyðingum fyrst, en einnig Grikkjum.


Jera Säkekewa te isha iia̱: “Ba sandalia yö tulöksa̱ bä klä ja̱mi, ba kaldu ska ka̱ rä sikina ki̱ka. 	 En Drottinn sagði við hann: ,Leys af þér skó þína, því að staðurinn, sem þú stendur á, er heilög jörð.


“Jera ikuna yilé te ishe bas ia̱: ‘¡Issö! Säbäkäkksa̱ kaldu jiska’ ni iräle, ‘¡Issö! Ikaldu a̱mi ska’ ni iräle, jera ke iktä kuka. 	 Og ef einhver segir þá við yður: ,Hér er Kristur,' eða: ,Þar,' þá trúið því ekki.


Jekäi el wa, bas kina rä bas se̱nakläni bakleksa̱ käi. Ata sä rä bakleksa̱ ke je wà bas ñajawa̱ sa yaka ki̱ ji sherke̱ je wa̱k kuna, ata bas ñatsa̱tkö a̱miji̱a a̱miji̱a ñashka̱li̱ble wà. 	 Þér voruð, bræður, kallaðir til frelsis. Notið aðeins ekki frelsið til færis fyrir holdið, heldur þjónið hver öðrum í kærleika.


“Bas wa̱ issële iyileta̱na: ‘Ba te ba saka shka̱li̱ble, ata bä bolki dokoitse ba te.’ 	 Þér hafið heyrt, að sagt var: ,Þú skalt elska náunga þinn og hata óvin þinn.'


Ata mane rä blu ra, je je̱k ssöpa irä oloi ja̱nakwa̱ wà, ije rä kjäkju̱ jishtä ka̱ tsitsiwäí käi ki̱ka. 	 en auðugur af lægingu sinni, því hann mun líða undir lok eins og blóm á engi.


bas wa̱ Säkeklä Sa Ká ia̱ wekte shäklä ji biköle ki̱ka del, saje wa Säkekewaí Jesucristo kie ja̱mi, 	 og þakkið jafnan Guði, föðurnum, fyrir alla hluti í nafni Drottins vors Jesú Krists.


Ka irä jiye kuna ta, ishäkä rä Säkekewa cha, ji tso̱ iki̱ biköle ñaebä. 	 Því að jörðin er Drottins og allt, sem á henni er.


Jera iblui wa te isu̱a ka ji kuna ji̱a iñabluwa̱klä ra, ijewa te Pablo irä Silas irä kukacha̱wa̱ sika jámi sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska ka̱wei ta wa wäki̱, 	 Nú sem húsbændur hennar sáu, að þar fór ábatavon þeirra, gripu þeir Pál og Sílas og drógu þá á torgið fyrir valdsmennina.


“Ñerä ka̱miipa je kjanaklä wa blui deni, te je inaklä ktei paruami ijewa ra. 	 Löngu síðar kom húsbóndi þessara þjóna og lét þá gjöra skil.


Je ka bas te issë ji̱a, je ka datse̱ rä bas kiäk ska kuna. 	 Þær fortölur voru ekki frá honum, sem kallaði yður.


Jekäi ite je äyë butrawa̱ni, cha̱mi ite äyë bläk ia̱, jekjepa ije̱tkawa̱ni. Jera biköle tso̱ je ñapaktäklä jui ska wa te isu̱a jaree. 	 Síðan lukti hann aftur bókinni, fékk hana þjóninum og settist niður, en augu allra í samkundunni hvíldu á honum.


Je ne ki̱ka ite shka̱ble jeshtä wà wa saka tapawa̱cha̱wa̱, jewa ia̱ ite isha: “El wa, bas wa̱ iju̱ñer jí sa̱ shka̱ble ne wà sä blurke̱ rä. 	 Hann stefndi þeim saman og öðrum, sem að slíku unnu, og sagði: "Góðir menn, þér vitið, að velmegun vor hvílir á þessari atvinnu.


te isha: —Jí te isha: ‘Yis dä täki ta Säkeklä Temploí miwa̱tkäkwa̱, ata tres día ra iyuäkka̱ni.’ 	 og sögðu: "Þessi maður sagði: ,Ég get brotið niður musteri Guðs og reist það aftur á þrem dögum.'"


Je rä jishtä iwa̱ ji yile iwa̱ kolole jile bata shäk ye wämo wa bakle mikle jewa kjäbata ska käi. 	 eins og hann talaði fyrir munn sinna heilögu spámanna frá öndverðu,


Jera Juan te ikúka te isha: —Säkekewa, sá te ekla su̱a, je te be kjäie kaldu ba kie oloi ja̱mi. Ata ka irä sajewa ja̱mi kuna, ki̱ka sá te iwätkewa̱wa̱. 	 Jóhannes tók til máls: "Meistari, vér sáum mann reka út illa anda í þínu nafni, og vildum vér varna honum þess, af því að hann fylgir oss ekki."


Ikuna manele sä el wa iräle sä kuta wa iräle tso̱ ka jienak ta, ji ñanak buliri buliri ka ta ra, 	 Ef bróðir eða systir eru nakin og vantar daglegt viðurværi


Je ke̱i ska ra Herodes ka̱ bala pa̱le cuatro je eyaka tsa̱ku̱i te Jesús palei ssa. 	 Um þessar mundir spyr Heródes fjórðungsstjóri tíðindin af Jesú.


Jesús te jekäi isha e̱ná ra, je chu̱li̱i̱ wa male̱cha̱cha̱wa̱ ite sa pakteke̱ te. 	 Þegar Jesús hafði lokið þessari ræðu, undraðist mannfjöldinn mjög kenningu hans,


Ije ne rä ale yile Isaías jile bata shäk ja̱mi jikäi rä: “Ekla a̱rke̱ ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska. ‘Ña̱la bäiwo̱ Säkekewa yika, iña̱le̱i paruöksa̱ bulee.’ ” 	 Jóhannes er sá sem svo er um mælt hjá Jesaja spámanni: Rödd hrópanda í eyðimörk: Greiðið veg Drottins, gjörið beinar brautir hans.


ñakäi bas ñapajiäkläni sä del spa̱na wà, ji wämo irä ji sikii irä tso̱ ji rä iyina si̱ ja̱mi, je ja̱mi yöleksa̱ Säkeklä wakei käi. 	 íklæðast hinum nýja manni, sem skapaður er eftir Guði í réttlæti og heilagleika sannleikans.


¡Bas ñajöka̱, sä shkä! ¡Isu̱o! Yis ju̱akksa̱ daju̱té e̱ná. 	 Standið upp, förum! Sá er í nánd, er mig svíkur."


Ka jira yie bas kie kuna ji̱a kjanaklä wa ni. Ka irä jiye kuna ta, kjanaklä wa wa̱ ka iju̱ñer ji we̱ke̱ iblui te rä käi. Ata yie bas kie rä yis wa̱ shka̱ta wa ni, ji biköle yile yis ká wa̱ je ssa yis te, je shani yie bas ia̱ je ki̱ka. 	 Ég kalla yður ekki framar þjóna, því þjónninn veit ekki, hvað herra hans gjörir. En ég kalla yður vini, því ég hef kunngjört yður allt, sem ég heyrði af föður mínum.


Säkeklä te David batala ekla patkaté Israel wa tsa̱tkäkksa̱ ye, jishtä ikablele käi, je rä Jesús. 	 Af kyni hans sendi Guð Ísrael frelsara, Jesú, samkvæmt fyrirheiti.


Ñakäi je ssëta, bäije yi ka chichane ji wa̱k kuna je sheke̱ Säkeklä te wabiketsaleksa̱ wämo ni rä, je sha David te rä: 	 Eins og líka Davíð lýsir þann mann sælan, sem Guð tilreiknar réttlæti án tillits til verka:


Ata yis ia̱ ibata yina ijewa rä ñaje̱rko̱le e̱ná iktäkwa̱ ra, ñawäsaka yie ije patkami bä wäki̱ka. Ñaebä yie ije kjatiäk wa paka minak bä wäki̱ jeka ikjatiäk.” 	 En þar sem ég hef fengið bendingu um, að setið sé um líf mannsins, sendi ég hann tafarlaust til þín. Ég hef jafnframt boðið ákærendum hans að flytja mál sitt gegn honum fyrir þér."


Je sikii si̱, wämo si̱ ka shene bas ki̱. Ata bas te sä ktäk ekla kiaksa̱ni iia̱. 	 Þér afneituðuð hinum heilaga og réttláta, en beiddust að manndrápari yrði gefinn yður.


Jekäi biköle ssënani bäi, jera ijewa ji ña ñaebä. 	 Urðu nú allir hressari og fóru líka að matast.


Jekäi ñakäi jira ijewa rä ka iktä ssäk kuna, je wà ije̱r bäi shäklä bas ia̱, kjepa ije̱r bäi shäklä ijewa ia̱. 	 Þannig hafa þeir nú líka orðið óhlýðnir, til þess að einnig þeim mætti miskunnað verða fyrir miskunn þá, sem yður er veitt.


Jera ángel el idäkläka̱ bol ju̱r dami iitäki̱, je te ishe: “¡Babilonia paleita ta̱i weikanawa̱, je weikanawa̱! Ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle paka ite ija̱mi ka̱wakblewe̱ tkerke̱ pjoo vinoí yäk.” 	 Og enn annar engill kom á eftir og sagði: "Fallin er, fallin er Babýlon hin mikla, sem byrlað hefur öllum þjóðum af reiði-víni saurlifnaðar síns."


Jera Pablo te yökö batala ssi̱l shta tukii. Ñerä je tulaka̱ ite yökö na ra, tkäbe si̱ tu̱wa̱ksa̱ yökö bali te, je te ikuawa̱ ijula ka. 	 Páll tók saman hrísvöndul og lagði á eldinn. Skreið þá út naðra undan hitanum og festi sig á hönd hans.


Ata Jesús el wa minejulu kja ike̱i kjewa̱k ra, jera ñakäi ije mineju̱, ata jakika, ka ju̱ñele kuna. 	 Þegar bræður hans voru farnir upp eftir til hátíðarinnar, fór hann samt líka upp eftir, ekki svo menn vissu, heldur nánast á laun.


Jera etäbä kicha ijewa kjoyinani: —¡Iwätiöka̱ cruz ja̱mi! 	 En þeir æptu á móti: "Krossfestu hann!"


Ijewa sha̱ ekla kie Agabo ni, je je̱k duaka̱ ishäk Säkeklä wikblu oloi ja̱mi däli wäsika̱namiwa̱ e̱e̱na si̱ ka̱ biköle ska mai sa̱ se̱rke̱ kjäju̱ käi. Jekäi je o̱na Claudio rä sa̱ tsa̱ku̱i ke̱i wà ra. 	 Einn þeirra, Agabus að nafni, steig fram, og af gift andans sagði hann fyrir, að mikil hungursneyð mundi koma yfir alla heimsbyggðina. Kom það fram á dögum Kládíusar.


Je ki̱ka yis kinaté ra, yis biteju̱ ka ji a̱ni biketsale ta kuna. Je ki̱ka yis te ichake, ¿ji ye wata ba te yis kiaté rä na? 	 Fyrir því kom ég mótmælalaust, er eftir mér var sent. Nú spyr ég, hvers vegna þér senduð eftir mér."


Je itäki̱ rä je ssëta: ‘Ba ku̱ ba saka shka̱li̱blö jishtä ba wakei je̱k shka̱l käi.’ 	 Annað er þessu líkt: ,Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig.'


Ata mika̱ ba te jile äliwa̱ ta̱i sa saka kiäklä ra, ba ku̱ rä ka jita wa, jula medelewa̱ wa, klä ialewa̱ wa, ka wä wajuenak kuna wa ne kiö rä. 	 Þegar þú gjörir veislu, þá bjóð þú fátækum og örkumla, höltum og blindum,


“Yis te ishe bas yis salibä rikä wa ia̱; ke bas suana yi rä sä ktäk ukä ska ka iia̱ sa̱ meräk ji̱a jewa yika. 	 Það segi ég yður, vinir mínir: Hræðist ekki þá, sem líkamann deyða og fá að því búnu ekki meira að gjört.


Ata ka ijewa wa̱ itju̱aklä ta, je ki̱ka ipeitäk te je bol wa nui wäshewa̱wa̱. Jera, ¿jewa mane si̱ te je ipeitäk shka̱li̱blemi bäi si̱ rä na? 	 Nú gátu þeir ekkert borgað, og þá gaf hann báðum upp. Hvor þeirra skyldi nú elska hann meira?"


Jera iktami te ijewa pakta, te isha: 	 Þá lauk hann upp munni sínum, kenndi þeim og sagði:


Jekäi sä kjöksa̱julu minak ije wäki̱, ju ji̱atkele tso̱ ektaka dokoitsanak ije käi. 	 Göngum því til hans út fyrir herbúðirnar og berum vanvirðu hans.


Jekäi je shäkka̱ wa rä mañatkä: 	 Því að þrír eru þeir sem vitna [í himninum: Faðirinn, orðið og heilagur andi, og þessir þrír eru eitt. Og þeir eru þrír sem vitna á jörðunni:]


Jekäi wata ki̱ka bas ku̱ ji wo̱ tkelewa̱ tsa̱na, bas te ji biketsa etkabä ska ra iki̱wäjiäk ji we̱ bäi wà; ji we̱ bäi ska ra, je̱r ko̱ne wà; je̱r ko̱ne ska ra, 	 Leggið þess vegna alla stund á að auðsýna í trú yðar dyggð, í dyggðinni þekkingu,


Ñerä Saulo damiju̱ ña̱la wà tkenawa̱ kja Damasco ska alemana ra, jera plaa ka̱jöir ska ka̱ oloi ñinaté ije ja̱mi shkiritkeksa̱. 	 En þegar hann var á ferð sinni kominn í nánd við Damaskus, leiftraði skyndilega um hann ljós af himni.


Bas ñashka̱li̱blö ka kje yile ebä kuna, ji yakei wakble dokoitsalewa̱, ji bäi ebä kololewa̱, 	 Elskan sé flærðarlaus. Hafið andstyggð á hinu vonda, en haldið fast við hið góða.


Je ki̱ka Pilato deksa̱ju̱ ijewa wäki̱ te isha: —¿Ji kju̱ei bas te jí ekla kjatieke̱ rä na? 	 Pílatus kom út til þeirra og sagði: "Hvaða ákæru berið þér fram gegn þessum manni?"


Jera ditsä ekta ka tualecha̱wa̱ je weikane wa̱, jewa wa̱ ji yöle ijula wà ka dokoitsa̱nepa, jewa wa̱ be kja̱nei we̱, ñakäi jile kekläí me̱i yöle oro wà, inaklä wà, bronce wà, jak wà, kal wà, ka wä wajuenak kuna, ka ji ssäk kuna, ka shkäk kuna je kja̱nei we̱ ka janewa̱ kuna. 	 Og hinir mennirnir, sem ekki voru deyddir í þessum plágum, gjörðu eigi iðrun og sneru sér eigi frá handaverkum sínum og vildu ekki hætta að tilbiðja illu andana og skurðgoðin úr gulli, silfri, eiri, steini og tré, sem hvorki geta séð, heyrt né gengið.


Säkeklä ji biköle ia̱ se̱ne kseka ma̱k je wäkata ska, ñakäi Cristo Jesús ale ji ktei yinak bäi shäkka̱ Poncio Pilato ia̱ je wäkata ska yie ba pake, 	 Ég býð þér fyrir augliti Guðs, sem veitir öllu líf, og fyrir augliti Krists Jesú, er gjörði góðu játninguna frammi fyrir Pontíusi Pílatusi:


Jesús katke Betania ska ra, ije̱k baklawa̱ yäkäk Simón ale kotäle lepra wa̱ je ju ska. Jera alaklä ekla deju̱, je wa̱ perfume yöle nardo wak si̱ wà säkei ta doloiebä shkä, jui ta yöle alabastro wà. Jekäi ite je jui yöle alabastro wà kuli pja̱ksa̱, je watkaka̱ ite Jesús tsa̱ku̱ ki̱ka. 	 Hann var í Betaníu, í húsi Símonar líkþráa, og sat að borði. Þá kom þar kona og hafði alabastursbuðk með ómenguðum, dýrum nardussmyrslum. Hún braut buðkinn og hellti yfir höfuð honum.


Iwa rä: “Sä biköle rä jishtä ka̱ shche̱i käi, sä ji baa biköle rä jishtä ka̱ shche̱i wärukjei käi. Ka̱ shche̱i ssi̱rke̱wa̱ ra, iwärukjei ja̱rke̱ksa̱. 	 Því að: Allt hold er sem gras og öll vegsemd þess sem blóm á grasi; grasið skrælnar og blómið fellur.


Jekäi ijewa te ikúka: —Ka sá wa̱ iju̱ñer mai je datse̱ räle. 	 Þeir kváðust því ekki vita, hvaðan hún væri.


Jera ije te isha ijewa ia̱: —Jera ¿maikäi Säkeklä wikblu oloi ja̱mi David te ije kia Säkekewa ni rä na? Je te ishe rä: 	 Hann segir: "Hvernig getur þá Davíð, innblásinn andanum, kallað hann drottin? Hann segir:


Jekäi ángel saka deksa̱ju̱ Templo na a̱na täkii je je̱tkeleka̱ mo̱ bata ki̱ tsa̱ka: “¡Ba tabeli ju̱o däli tiäk. Ka irä jiye kuna ta, däli tiäklä horaí dewa̱ e̱ná, ishäkä wawäna älinawa̱ kja tenak ki̱ka.” 	 Og annar engill kom út úr musterinu. Hann kallaði hárri röddu til þess sem á skýinu sat: "Ber þú út sigð þína og sker upp, því að komin er stundin til að uppskera, sáðland jarðarinnar er fullþroskað."


Ka irä maikäi kuna ta, biköle te rä iwa̱ ji tso̱ ta̱i wäukäla ne jia rä, ata je ka jita te rä ji tso̱ iwa̱ kalabe, ije̱k se̱newa̱klä kalabe ne jia rä. 	 Allir gáfu þeir af allsnægtum sínum, en hún gaf af skorti sínum allt sem hún átti, alla björg sína."


El wa, yie ishe bas ia̱ dunasi̱ bas je̱k iawo̱ yis käi, yis je̱k iawa̱ bas käi ki̱ka. Ka bas wa̱ ji a̱ni o̱ne yis ukä ja̱mi kuna. 	 Ég bið yður, bræður: Verðið eins og ég, því að ég er orðinn eins og þér. Í engu hafið þér gjört á hluta minn.


Jera biköle yi te Säkekewa a̱netseke̱ ikie wà, jewa rä tsa̱tkenakksa̱.” 	 En hver sá, sem ákallar nafn Drottins, mun frelsast.


Ñerä ijewa dejulu chu̱li̱i̱ wa taparte ska ra, jera ekla deju̱ iwäki̱, je̱tkawa̱ köchowä ki̱ iwä ja̱mi, 	 Þegar þeir komu til fólksins, gekk til hans maður, féll á kné fyrir honum


¡Jekäi ji sher ji̱a o̱nak bas ká wa wa̱, je ki̱ e̱newo̱pa bas ku̱! 	 Nú skuluð þér fylla mæli feðra yðar.


Jera Jesús deksa̱ju̱ ko̱no na ebä ra, ekla kololewa̱ wikblu ñá shtä wa̱ daksa̱ju̱ sa̱ nu̱l bläklä ska deju̱té iwäki̱. 	 Og um leið og Jesús sté úr bátnum, kom maður á móti honum frá gröfunum, haldinn óhreinum anda.


Je ne ki̱ka bas ñatäkiwo̱ a̱mi ji̱a a̱mi ji̱a, bas ñaki̱wäjiö ekla ekla, jishtä bas te iwe̱ datse̱ käi. 	 Áminnið því hver annan og uppbyggið hver annan, eins og þér og gjörið.


jeiräta saje wa ia̱ ra Säkeklä si̱ rä eklabä, je rä Sa Ká. Ije ne ska ji biköle datse̱ rä, jekäi sä biköle rä ije ia̱. Ñakäi Säkekewa Jesucristo rä eklabä. Ije ne oloi ja̱mi ji biköle tso̱ rä. Ije ne oloi ja̱mi saje wa se̱r dä. 	 þá höfum vér ekki nema einn Guð, föðurinn, sem allir hlutir eru frá og líf vort stefnir til, og einn Drottin, Jesú Krist, sem allir hlutir eru til orðnir fyrir og vér fyrir hann.


Jekäi el wa, bas dä ko̱le ikablele ki̱ka jishtä Isaac käi. 	 En þér, bræður, eruð fyrirheits börn eins og Ísak.


Ba ká irä ma a̱mi irä dälätsö. Ba saka shka̱li̱blö jishtä ba wakei je̱k shka̱l käi.’ 	 heiðra föður þinn og móður, og þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig."


Ata je rä jishtä iyöle katke käi: “Ji ka su̱le kuna sa̱ wa̱ sä wäbala wà, ji ka ssële kuna sa̱ wa̱ sä kukä wà, ji ka biketsale kuna sa̱ wa̱ sa̱ je̱r ska, je ne tso̱ e̱ná Säkeklä wa̱ yolole ishka̱li̱bläk wa ia̱ rä.” 	 En það er eins og ritað er: Það sem auga sá ekki og eyra heyrði ekki og ekki kom upp í hjarta nokkurs manns, allt það sem Guð fyrirbjó þeim, er elska hann.


Mika̱ ji biköle yälinawa̱ta̱na iniki̱ka ra, jera iyaba je̱k jämiwa̱ ale ji biköle yäliwa̱kwa̱ iniki̱ka je wakei yika. Je rä Säkeklä oloi kanakläka̱ oloi ta ji biköle tsa̱ta ji biköle wäna. 	 En þegar allt hefur verið lagt undir hann, þá mun og sonurinn sjálfur leggja sig undir þann, er lagði alla hluti undir hann, til þess að Guð sé allt í öllu.


Ñerä Jesús kjawa̱ju̱ je sa̱ tsa̱ku̱i ju naka te bulanak flauta wà wa irä, chu̱li̱i̱ kjoyir te wa irä su̱a ra, 	 Þegar Jesús kom að húsi forstöðumannsins og sá pípuleikara og fólkið í uppnámi,


Mika̱ bas yolorke̱ weikanak jukläyäkä etka ska ra, jera bas julunomi iyika ietkä ska; ka irä jiye kuna ta, yie ishe bas ia̱ kte si̱ wà, ditsä yäbei däni yikaba, shke Israel wa jukläyäkäí biköle sha̱na ka e̱nakwa̱ bas ia̱. 	 Þegar þeir ofsækja yður í einni borg, þá flýið í aðra. Sannlega segi ég yður: Þér munuð ekki hafa náð til allra borga Ísraels, áður en Mannssonurinn kemur.


Ñerä chu̱li̱i̱ tapar tso̱ jeska wa te je ssa ra, jera moska te isha ñaia̱: —Tala ne bulana rä. Ata isaka te isha: —Ángel ne kta Jesús da rä. 	 Mannfjöldinn, sem hjá stóð og hlýddi á, sagði, að þruma hefði riðið yfir. En aðrir sögðu: "Engill var að tala við hann."


Se̱ne kseka ktei kuköwa̱ därërë, je wà Cristo díaí ska ra yis je̱k ssäklä ka yis tu̱ne, ka yis shka̱blene ka wata. 	 Haldið fast við orð lífsins, mér til hróss á degi Krists. Þá hef ég ekki hlaupið til einskis né erfiðað til ónýtis.


Jera je ibiketsanaksa̱ te chu̱li̱i̱ wa biköle je̱r ssëwa̱ bäi. Jekäi ijewa te Esteban kuka. Ije rä Säkeklä biketsäk bäi si̱, Wikblu Sikina ta bäi si̱. Ñakäi ijewa te Felipe, Prócuro, Nicanor, Timón, Parmenas, Nicolás jewa kuka. Nicolás dä Antioquía wa je̱k ialewa̱ Judío wa ye. 	 Öll samkoman gerði góðan róm að máli þeirra, og kusu þeir Stefán, mann fullan af trú og heilögum anda, Filippus, Prókorus, Níkanor, Tímon, Parmenas og Nikolás frá Antíokkíu, sem tekið hafði gyðingatrú.


Jera ite pan kukawa̱, je ki̱ ite wekte sha Säkeklä ia̱, kjepa je butsa ma̱ ite ijewa ia̱, te isha: —Jí rä yis yaka. Je rä me̱leksa̱ bas kju̱ei. Jikäi bas ku̱ iwo̱ bas je̱r ja̱naklä yis ka. 	 Og hann tók brauð, gjörði þakkir, braut það, gaf þeim og sagði: "Þetta er líkami minn, sem fyrir yður er gefinn. Gjörið þetta í mína minningu."


Jekäi ite je ña e̱ná ra, imineju̱mi. Jera ka̱tuinawa̱ kja. 	 Þá er hann hafði tekið við bitanum, gekk hann jafnskjótt út. Þá var nótt.


—Yi te jí yaba käi wa kiawa̱ yis kie oloi ja̱mi ra, je te rä yis wakei ne kiawa̱. Ñakäi yi te yis kiawa̱ ra, ka je rä yis ebä kuna, ata je te rä yis patkäkté ne kiawa̱. 	 "Hver sem tekur við einu slíku barni í mínu nafni, tekur við mér, og hver sem tekur við mér, tekur ekki aðeins við mér, heldur og við þeim er sendi mig."


Ñaebä ikuna manele te jí ji bata yileba äyëí ki̱ kte sha̱ tsa̱ ju̱ami ra, Säkeklä te ka̱ tso̱ iia̱ sa̱ se̱naklä kseka kalí wä kätäklä irä, ise̱naklä jukläyäkä sikii ska irä, ktei yöle jí äyë ki̱ka, je tse̱ ju̱emi iyika. 	 Og taki nokkur burt nokkuð af orðum spádómsbókar þessarar, þá mun Guð burt taka hlut hans í tré lífsins og í borginni helgu, sem um er ritað í þessari bók.


Uketa ra bas julur dami bäi, ata ¿yi si̱ te bas wätkewa̱wa̱ ji rä iyina si̱ ka ssäk kuna ji̱a rä na? 	 Þér hlupuð vel. Hver hefur hindrað yður í að hlýða sannleikanum?


bata jekje ra je alaklä duawa̱ ñaebä. 	 Síðast dó og konan.


“Je ne ki̱ka biköle yi te jí yie ishe datse̱ ssa, je wawá̱ ite ra, je rä jishtä ditsä je̱r ta bäi te iju yua jak ki̱ka käi. 	 Hver sem heyrir þessi orð mín og breytir eftir þeim, sá er líkur hyggnum manni, er byggði hús sitt á bjargi.


Kte bäi ka duëi ta ssële ba wa̱ yis ja̱mi je kuköwa̱ ji̱a, ji biketsale etkabä, ñashka̱li̱blele Cristo Jesús ja̱mi. 	 Haf þér til fyrirmyndar heilnæmu orðin, sem þú heyrðir mig flytja. Stattu stöðugur í þeirri trú og þeim kærleika, sem veitist í Kristi Jesú.


Ijewa kjäbata ska ka ka̱yue kuna, ijewa rä ka yakei ta. 	 Og í munni þeirra var enga lygi að finna, þeir eru lýtalausir.


Ika̱kiä kate ra, iwäktä juena kju̱awani, ipaiklä ianawa̱ suruu wäñileka̱ oloo. 	 Og er hann var að biðjast fyrir, varð yfirlit ásjónu hans annað, og klæði hans urðu hvít og skínandi.


Ñerä Bernabé irä Saulo irä patka ji wa̱k Jerusalén ska je wá̱ e̱ná ijewa te ra ibiterne. Jera ijewa te Juan kinak Marcos ni kiatéña. 	 Barnabas og Sál sneru aftur frá Jerúsalem að loknu erindi sínu og tóku með sér Jóhannes, öðru nafni Markús.


Ka irä jiye kuna ta, yis dä ja̱lewa̱ Jesús ktei bata shäk wa katäbäka. Ka yis kiar kinak Jesús ktei bata shäk ni. Je rä yis wa̱ tapanak Säkeklä ia̱ wa yolole weikanak ki̱ka. 	 Því ég er sístur postulanna og er ekki þess verður að kallast postuli, með því að ég ofsótti söfnuð Guðs.


Jera ije te isha ijewa ia̱: —Bas ka je̱r ta wa, ji yile jile bata shäk wa wa̱ biköle je biketseke̱ bas te bas je̱r ska rä je̱naapa. 	 Þá sagði hann við þá: "Ó, þér heimskir og tregir í hjarta til þess að trúa öllu því, sem spámennirnir hafa talað!


Je ne ki̱ka ji sha bas te ka̱ yee na, je ssërmi ka̱ oloika, ñakäi ji sha bas te ja̱lmana kjätelewa̱ ju na, je yirmika̱ni ju tsi̱bata yöle shpatke ki̱ka. 	 Því mun allt það, sem þér hafið talað í myrkri, heyrast í birtu, og það, sem þér hafið hvíslað í herbergjum, mun kunngjört á þökum uppi.


Ije ne rä Säkeklä ka juenak kuna je me̱i rä, ji biköle yöleksa̱ je yikaba rä. 	 Hann er ímynd hins ósýnilega Guðs, frumburður allrar sköpunar.


Je ke̱i ebä wà Pilato irä Herodes irä je̱r bäinani ñara, ata säkätä ra iña su̱a rä sälwii ebä. 	 Á þeim degi urðu þeir Heródes og Pílatus vinir, en áður var fjandskapur með þeim.


jeska ka ijewa wa̱ inu̱l ko̱ne ji̱a, jekäi idejuluni te isha ángel wa kjayina su̱a ite; jewa te ishe ije katke rä kseka ni. 	 en fundu ekki líkama hans og komu og sögðust enda hafa séð engla í sýn, er sögðu hann lifa.


Jera chui wa tsa̱ku̱i te iwakei paiklä ksha ju̱ami, te isha: —¿Jiye sa̱ ki̱ ikjatiäk wa shena ji̱a na? 	 Þá reif æðsti presturinn klæði sín og sagði: "Hvað þurfum vér nú framar votta við?


Ma je̱köka̱; ma cho̱wa̱ni i̱ski̱. Jekäi ma miña ijewa ra ka ji a̱ni biketsale kuna, yis ne te ijewa patkaté rä ki̱ka.” 	 Flýt þér nú ofan og far hiklaust með þeim, því að ég hef sent þá."


El wa, yis te bas pake jí kte bas tsa̱tkäklä je wäkukäk, yis te iyua rä tsi̱ne ki̱ka. 	 Ég bið yður, bræður, að þér takið vel þessum áminningarorðum. Fáort hef ég ritað yður.


Jera yie jekäi ibiketsaksa̱ ra, ¿ka yis wa̱ je biketsaneksa̱ si̱ na? ¿Ji biketseke̱ksa̱ yie o̱nak, je biketseke̱ksa̱ yie rä ditsä käi, je wà yis wa̱ ji shäklä “ta” ni irä “kai” ni irä ñara na? 	 Var það nú svo mikið hverflyndi af mér, er ég afréð þetta? Eða ræð ég ráðum mínum að hætti heimsins, svo að hjá mér sé "já, já" sama og "nei, nei"?


“¿Yi rä chatkelewa̱ bäi iblui kjanaklä ye, ka̱biketsä ta kolole iblui wa̱ iju ska kjanaklä wa tso̱ ju̱ñak, jewa chewa̱k hora bulee ska rä na? 	 Hver er sá trúi og hyggni þjónn, sem húsbóndinn hefur sett yfir hjú sín að gefa þeim mat á réttum tíma?


Jera je yaba wikblu deni; jera ñawäsaka ije̱kaka̱. Jekäi Jesús te ijewa paka ichewa̱k jile wà. 	 Og andi hennar kom aftur, og hún reis þegar upp, en hann bauð að gefa henni að eta.


Ata yie issa ra, yis yaka wäjienaklä ska ka̱wei etkä tso̱, je kju̱atkäke̱ yis je̱rikäke̱ ka̱wei ra, jekäi je te yis yaka wäjienaklä ska ji yakei wakble ka̱wei wà yis kukeke̱wa̱ därërë. 	 en ég sé annað lögmál í limum mínum, sem berst á móti lögmáli hugar míns og hertekur mig undir lögmál syndarinnar í limum mínum.


Jekäi däli watju̱ak wa tso̱ ishäkä ki̱ka wa ji̱ami, kjoyirmi ije ki̱ka, je rä ka yi a̱ni wa̱ ijewa däli to̱nak ji̱a ki̱ka. 	 Og kaupmenn jarðarinnar gráta og harma yfir henni, því að enginn kaupir nú framar vörur þeirra,


Jekäi Israel wa te ka̱wei sä wabiketsanakläksa̱ wämo ye yula, ata ka iwa̱ iko̱ne. 	 En Ísrael, sem vildi halda lögmál er veitt gæti réttlæti, náði því ekki.


Yis el wa, je su̱ta bas dä dulecha̱wa̱ ka̱wei yika, Cristo yaka oloi ja̱mi, bas se̱nakläwa̱ kju̱awa ra, ale shki̱leka̱ni dulewa̱ wa sha̱na je ra, bas wänaklä Säkeklä ia̱. 	 Eins er um yður, bræður mínir. Þér eruð dánir lögmálinu fyrir líkama Krists, til þess að verða öðrum gefnir, honum sem var upp vakinn frá dauðum, svo að vér mættum bera Guði ávöxt.


Jera se̱nak ipája̱mi wa irä, ñakäi yi wa̱ irä su̱nak del jile kaku kiäk irä, jewa te ichaka ñaia̱: —¿Ka je ne rä ale del kätkä jile kaku kiäk rä na? 	 Nágrannar hans og þeir, sem höfðu áður séð hann ölmusumann, sögðu þá: "Er þetta ekki sá, er setið hefur og beðið sér ölmusu?"


Je te biköle je̱r shewa̱ kajakla. Je ne ki̱ka ijewa te Säkeklä kjeisha kte bäi wà. Isuanacha̱wa̱ je yika, je ki̱ka ite isha: —Jir jile su̱a sä te, ka sa̱ wa̱ ji su̱le käi. 	 En allir voru furðu lostnir og lofuðu Guð. Og þeir urðu ótta slegnir og sögðu: "Óskiljanlegt er það, sem vér höfum séð í dag."


Ata je ju̱ñawa̱ ka̱ wäkiri te ra, je paruemi sá te ije ra bas wetsanakläksa̱ ije yika. 	 Og ef þetta berst landshöfðingjanum til eyrna, skulum vér sefa hann, svo að þér getið verið áhyggjulausir."


Jera Jesús te isha iia̱: —Yis jöwa̱. Ka irä jiye kuna ta, ka yis dämika̱ba Sa Ká wäki̱. Ata ma cho̱ yis el wa ia̱ ishäk: “Yis maka̱ju̱ yis Ká ska, bas Ká ska, yis Kekläí ska, bas Kekläí ska.” 	 Jesús segir við hana: "Snertu mig ekki! Ég er ekki enn stiginn upp til föður míns. En farðu til bræðra minna og seg þeim: ,Ég stíg upp til föður míns og föður yðar, til Guðs míns og Guðs yðar.'"


te isha: “Säli ma wa̱ iju̱ñelewa̱pa jí ba díabä jibä wà, ji wà ba kjämi bäi, ata jira je rä ki̱kololewa̱ ka je juer ba wäna. 	 og sagði: "Ef þú hefðir aðeins vitað á þessum degi, hvað til friðar heyrir! En nú er það hulið sjónum þínum.


Jeska sá se̱na shka̱ja̱, bala na ekla jile bata shäk kie Agabo ni biteju̱té Judea ska. 	 Þegar vér höfðum dvalist þar nokkra daga, kom spámaður einn ofan frá Júdeu, Agabus að nafni.


Iwa rä je pan me̱ke̱ Säkeklä te, je ne rä ale ka̱jöir ska dawa̱ju̱ se̱ne kseka ma̱k ka̱jiska wa ia̱ rä. 	 Brauð Guðs er sá, sem stígur niður af himni og gefur heiminum líf."


Je ne ki̱ka yis te ibiketsa bäi si̱ ra sa el wa pakäk minakba bas ska, bas kabla inaklä ma̱k je tapawa̱kba, ijuenaklä bas te ji ma̱ rä je̱r baa wà ka baklé kuna täkili wà. 	 Vér töldum því nauðsynlegt að biðja bræðurna að fara á undan til yðar og undirbúa þá gjöf yðar, sem heitin var áður, svo að hún mætti vera á reiðum höndum eins og blessun, en ekki nauðung.


¿Maikäi bas ki̱ ishena rä? ¿Yis miju̱ bas wä ki̱ kal ta bas kpäklä na, ata ñashka̱li̱ble wà je̱k jalewa̱ je̱r bäi wà na? 	 Hvað viljið þér? Á ég að koma til yðar með hirtingarvönd eða í kærleika og hógværðar anda?


Jera ite ikukawa̱ kaka̱ ijulaka. Jekäi ite sä sikii wa irä alaklä wa chichö wa irä kia jaté, jewa ia̱ ite ikjashani kseka. 	 Og hann rétti henni höndina og reisti hana á fætur, kallaði síðan á hina heilögu og ekkjurnar og leiddi hana fram lifandi.


Ijewa rä tsa̱ku̱i ta, je rä ka̱ ja̱r ka̱mii ángel í. Hebreo wa ktä wà je kie rä Abadón ni, ata Griego wa ktä wà ikie rä Apolión ni. 	 Konung hafa þær yfir sér, engil undirdjúpsins. Nafn hans er á hebresku Abaddón og á grísku heitir hann Apollýón.


Ka irä jiye kuna ta, ka Säkeklä wa̱ sa kolone rä ikju̱atkäklä sa ra ye kuna, ata je rä sa̱ wa̱ saje wa Säkekewaí Jesucristo oloi ja̱mi tsa̱tkeneksa̱ kukäkläwa̱. 	 Guð hefur ekki ætlað oss til að verða reiðinni að bráð, heldur til að öðlast sáluhjálp fyrir Drottin vorn Jesú Krist,


Je ne te sá bakaksa̱ yëë sá ko̱ta̱nacha̱rawa̱ yika rä, je te sá bäkeke̱ksa̱ ji̱a, ñakäi ije ne biketse sá te, ite sá bäkemiksa̱ ji̱a rä. 	 Úr slíkri dauðans hættu frelsaði hann oss og mun frelsa oss. Til hans höfum vér sett von vora, að hann muni enn frelsa oss.


Jera Jesús te ijewa kúka: —Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, bas te yis yuleke̱, ka je rä yis wa̱ ji o̱le ijuenaklä ye je su̱a bas te ki̱ka kuna, ata je rä bas te pan ña je te bas ssëwa̱cha̱wa̱ ebä ne ki̱ka. 	 Jesús svaraði þeim: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Þér leitið mín ekki af því, að þér sáuð tákn, heldur af því, að þér átuð af brauðunum og urðuð mettir.


Jera ka̱ñir dawa̱ kja ra, Jesús je̱k duawa̱ tipä kse̱i ki̱ka. Ata iwa̱ dulanak wa wäna ka ijuene Jesús ne irä. 	 Þegar dagur rann, stóð Jesús á ströndinni. Lærisveinarnir vissu samt ekki, að það var Jesús.


Ata ka bas wa̱ Moisés wa̱ iyöle je kolone kte si̱ ye kuna ra, ¿maikäi bas ia̱ yis ktä kolor kte si̱ ye na?” 	 Fyrst þér trúið ekki því, sem hann skrifaði, hvernig getið þér þá trúað orðum mínum?"


Jera ite ijewa ia̱ isha: —¿Jiye bas kapacha̱wa̱ rä na? Bas ñajöka̱. Bas ka̱kiö ka bas shirinakläwa̱ kuna. 	 Og hann sagði við þá: "Hví sofið þér? Rísið upp og biðjið, að þér fallið ekki í freistni."


Jera ijewa te je bakle ka wä wajuenak kuna je tsa̱mi fariseo wa wäki̱ka. 	 Þeir fara til faríseanna með manninn, sem áður var blindur.


Jacob te José, María se̱naklä, wätsikiwa̱, ata je ne te Jesús kinak Säbäkäkksa̱ ni ku̱a rä. 	 og Jakob gat Jósef, mann Maríu, en hún ól Jesú, sem kallast Kristur.


Jera etäbä kicha ijula tkawa̱ iwäbala ja̱mi. Jekäi ite iwasu̱a jaree, jera ibäinani; iwäna ji biköle juenani bäi ebä. 	 Þá lagði hann aftur hendur yfir augu hans, og nú sá hann skýrt, varð albata og heilskyggn á allt.


Je ne käi ra bas ia̱ ka̱ me̱rmi je̱r bäi wà bas kjäkläwa̱ saje wa Säkekewaí, Sa̱tsa̱tkäkksa̱ Jesucristo gobiernoí jekjeye ska rä. 	 Á þann hátt mun yður ríkulega veitast inngangur í hið eilífa ríki Drottins vors og frelsara Jesú Krists.


Jera iblui te ikúka te isha iia̱: ‘Kjanaklä yakei, ka̱nilbi; ba wa̱ iju̱ñer yis te däli wäkuke mai ka yis wa̱ itkene shtä ska, ñakäi yie iwä tie mai ka yis wa̱ itulune shtä ska, 	 Og húsbóndi hans sagði við hann: ,Illi og lati þjónn, þú vissir, að ég uppsker þar, sem ég sáði ekki, og safna þar, sem ég stráði ekki.


Ka irä sá ña ktei shäke̱ni etäbä kicha bas ia̱ kuna, ata je rä sá te bas ia̱ ka̱ me̱ke̱ bas ñassäklä sá wà, je rä bas wa̱ je̱k ssäk sa pajuer wà ka sa̱ je̱r ska wà kuna, jewa kúkäklä. 	 Ekki erum vér enn að mæla með sjálfum oss við yður, heldur gefum vér yður tilefni til að miklast af oss, til þess að þér hafið eitthvað gagnvart þeim, er miklast af hinu ytra, en ekki af hjartaþelinu.


Ñakäi mai iyile ijewa ia̱: “Ka bas dä yis cha wa kuna ni, jeska ijewa kirmi ‘Säkeklä kseka yabala ni.’ ” 	 og á þeim stað, þar sem við þá var sagt: þér eruð ekki minn lýður, þar munu þeir verða kallaðir synir Guðs lifanda.


Jekjepa Jesús te ji paka jile she ja̱mi: “Ekla wa̱ higuera tker kalme iuva yäkä sha̱na, je wä yuläk imineju̱, ata ka iwa̱ iwä ko̱ne. 	 En hann sagði þessa dæmisögu: "Maður nokkur átti fíkjutré gróðursett í víngarði sínum. Hann kom og leitaði ávaxtar á því og fann ekki.


Jera Jesús te ikúka te isha: —¡Bas tso̱ jira wa ka ji biketsäk etkabä kuna, shirilecha̱wa̱ ebä! ¿Bikö räka̱ yis kiana ji̱a se̱nak bas da rä? ¿Bikö räka̱ yis kiana ji̱a bas katabläk rä na? Itso̱té 'sia̱ jika. 	 Jesús svaraði: "Ó, þú vantrúa og rangsnúna kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður? Hversu lengi á ég að umbera yður? Færið hann hingað til mín."


“Bas dä ka̱ oloi ye ka̱jiska. Jukläyäkä ka̱tsä bata ki̱ka ka je blenak kuna. 	 Þér eruð ljós heimsins. Borg, sem á fjalli stendur, fær ekki dulist.


Je día rä jile wa̱klä sábado yika, jera sábado dawa̱ju̱ kja irä. 	 Það var aðfangadagur og hvíldardagurinn fór í hönd.


Jewa ne rä ale mikle ka kte ssäk kuna wa rä, je rä Noé bakle ke̱i ska Säkeklä ji katabläk te ike̱i ki̱ssa ji̱a ko̱no yör dami ji̱a dälei ja̱mi ra. Je ko̱no na elkje ocho ebä ne tsa̱tkenaksa̱ diklä oloi ja̱mi rä. 	 Þeir höfðu óhlýðnast fyrrum, þegar Guð sýndi langlyndi og beið á dögum Nóa meðan örkin var í smíðum. Í henni frelsuðust fáeinar - það er átta - sálir í vatni.


Ata alaklä wa tsa̱tkermiksa̱ yabala su̱e oloi ja̱mi, ikuna ichatkawa̱ ji biketse etkabä ja̱mi, ñashka̱li̱ble ja̱mi, ji wämo ja̱mi, ka̱biketse bäi ja̱mi ra. 	 En hún mun hólpin verða, sakir barnburðarins, ef hún stendur stöðug í trú, kærleika og helgun, samfara hóglæti.


Jera fariseo wa ñasikawa̱ iwäja̱mi te iwächakewa̱ wäsi̱wa: —¿Ka̱ tso̱ jäiyi wa wa̱ ise̱naklä jäkläwa̱ na? 	 Farísear komu og spurðu hann, hvort maður mætti skilja við konu sína. Þeir vildu freista hans.


Bulirishtä ra ijewa te caballo ki̱ shkä wa ebä patkami ira, ata iwakwa bitejuluni guardia wa juika. 	 Daginn eftir sneru þeir aftur til kastalans, en létu riddarana fara með honum.


Jekäi mika̱ bas irä yis wikblu irä tapanawa̱ Säkekewa Jesucristo kie ja̱mi saje wa Säkekewaí Jesucristo täkili ra ñara, 	 Þegar þér og minn andi eruð saman komnir með krafti Drottins vors Jesú,


sá wa̱ bas shka̱l ta̱i ki̱ka, sá je̱r ssëna ka bas ia̱ Säkeklä wa̱ kte baa tso̱ ebä ma̱k kuna, ata ñaebä ñama̱tuläkksa̱ bas ia̱, je rä bas dewa̱ sá wa̱ shka̱ta ta̱i ki̱ka. 	 Slíkt kærleiksþel bárum vér til yðar, að vér vildum glaðir gefa yður ekki einungis fagnaðarerindi Guðs, heldur og vort eigið líf því að þér voruð orðnir oss ástfólgnir.


Säkeklä sä ssëwa̱k baa, je ku̱ bas siki tewo̱pa kalabeksa̱, bas däkläksa̱pa ka yakei ta, wikbluje, je̱rikeje, yakaje, sa wakei kalabe käi, sajewa Säkekewaí Jesucristo däke̱ni ra. 	 En sjálfur friðarins Guð helgi yður algjörlega og andi yðar, sál og líkami varðveitist alheil og vammlaus við komu Drottins vors Jesú Krists.


Je je̱rika wäsi̱wa ji wa̱k saje wa ditsei wä ukä ja̱mi, te sa kalí wa weika ta̱i te ijewa paka yabala dulunala tuläkksa̱ iduächa̱kläwa̱. 	 Hann beitti kyn vort slægð og lék feður vora illa. Hann lét þá bera út ungbörn sín, til þess að þjóðin skyldi eigi lífi halda.


Iwa rä ikuna sa te ibiketse iyina si̱ Jesús duawa̱ ishki̱naka̱ni ra, je su̱ta Säkeklä te sä käpelecha̱wa̱ Jesús ja̱mi wa jetémi ira. 	 Því að ef vér trúum því að Jesús sé dáinn og upprisinn, þá mun Guð fyrir Jesú leiða ásamt honum fram þá, sem sofnaðir eru.


Je ki̱ka saje täki ta wa ka̱wä ta ka täki ta wa ia̱ ji ssërke̱ nui ta käi ra je katabläk, ata ka ji wa̱k kuna sa wakei ebä ssënakläpa bäi. 	 Skylt er oss, hinum styrku, að bera veikleika hinna óstyrku og hugsa ekki um sjálfa oss.


Jekäi sä wäsikewa̱k rä Säkeklä ji wakja̱neiwa̱k ki̱ka je kiana rä ka palei ta, ka je̱k ssäk kuna tu̱leka̱ käi, ka kju̱atkäk kuna tjabana käi, ka se̱nak kuna di yëë käi, ka ñakpäk kuna käi, ka wäbätsäk kuna sä wäyuäk jile wà sa̱ ia̱ inaklä däkläksa̱pa wà käi. 	 Því að biskup á að vera óaðfinnanlegur, þar sem hann er ráðsmaður Guðs. Hann á ekki að vera sjálfbirgingur, ekki bráður, ekki drykkfelldur, ekki ofsafenginn, ekki sólginn í ljótan gróða.


Jekäi ji kia sa te käi, je me̱mi ite sa̱ ia̱. Je rä sa te iwa̱ sa pakale ji wa̱k je wawá̱ ki̱ka, ñakäi sa te ji rä bäi ije wäna je wá̱ ki̱ka. 	 Og hvað sem vér biðjum um fáum vér hjá honum, af því að vér höldum boðorð hans og gjörum það, sem honum er þóknanlegt.


Jekäi yie ishe bas jäiyi wa kiana bas se̱naklä wa shka̱li̱bläk, jishtä bas wakwa je̱k shka̱l käi, ñakäi alaklä wa kiana ise̱naklä wa dälätsäk. 	 En sem sagt, þér skuluð hver og einn elska eiginkonu sína eins og sjálfan sig, en konan beri lotningu fyrir manni sínum.


Jekäi yis maju̱ te ka̱ yula bas ia̱ ra, jera yis däni bas jäkmi yis da. Je rä bas se̱naklä mai yis katke rä ska. 	 Þegar ég er farinn burt og hef búið yður stað, kem ég aftur og tek yður til mín, svo að þér séuð einnig þar sem ég er.


Ata mika̱ iwä älina ra, plaa itabeli tkärawa̱ ija̱mi, iwä tiäklä ke̱i dewa̱ ki̱.” 	 En þá er ávöxturinn er fullþroska, lætur hann þegar bera út sigðina, því að uppskeran er komin."


Jí ne wà sa̱ wa̱ iju̱ñer, saje wa je̱r ku̱a yi ije rä te rä: je rä sa te ije wa̱ sa pakale ji wa̱k je wawá̱ ra. 	 Og á því vitum vér, að vér þekkjum hann, ef vér höldum boðorð hans.


manene käi, jile ki̱tker sa̱ ja̱mi käi, ji shi̱ana käi, ñawäyue käi, ji äina tker sa̱ ja̱mi ka wätkelewa̱ ta käi, sa̱ je̱r ki̱ sa saka iar ijile ki̱ käi, sa saka sheka̱ yakei käi, je̱k ssë käi, jile we̱ ka je̱r ta käi. 	 hórdómur, ágirnd, illmennska, sviksemi, taumleysi, öfund, lastmælgi, hroki, heimska.


Jera ijewa te isha iia̱: —Ba saka wa a̱ni ka kuna kie ta jekäi. 	 En þeir sögðu við hana: "Enginn er í ætt þinni, sem heitir því nafni."


Ka irä jiye kuna ta, sa̱ je̱r ki̱ ñaiarke̱ ra, sa̱ je̱k ssäke̱ tu̱leka̱ ra, jera sa̱ ñawätji̱wa̱mi, sä ji wa̱mi shia̱na ebä saka saka. 	 Því hvar sem ofsi og eigingirni er, þar er óstjórn og hvers kyns böl.


Jera María te isha: —Yis dä Säkekewa kja̱nei wa̱k. Jishtä ba te isha käi, io̱nopa yis ia̱. Ñerä je ángel minejuni. 	 Þá sagði María: "Sjá, ég er ambátt Drottins. Verði mér eftir orðum þínum." Og engillinn fór burt frá henni.


Marta te jekäi isha ra, imineju̱ iel María kiäk. Jera ite isha iia̱ jakika: —Sapaktäk deju̱. Je te ba kia. 	 Að svo mæltu fór hún, kallaði á Maríu systur sína og sagði í hljóði: "Meistarinn er hér og vill finna þig."


“Jera ¿jiye bas je̱r iawe̱ke̱ je̱k pajie te na? Jishtä ka̱ ki̱ka tsitsi wä jè̱r dä je biketsö: Ka irä shka̱bläk kuna, ka irä sua yuäk kuna. 	 Og hví eruð þér áhyggjufullir um klæði? Hyggið að liljum vallarins, hversu þær vaxa. Hvorki vinna þær né spinna.


Ata jirami ditsä yäbei je je̱tkämiwa̱ Säkeklä täkili ta ta̱i jula wämo kja̱ne. 	 En upp frá þessu mun Mannssonurinn sitja til hægri handar Guðs kraftar."


Ke Säkeklä shka̱ble weikawa̱ sä yäkäke̱ ebä bata ki̱ka. Iyina si̱ ra, ji biköle rä sikina; ata yi te ji katá je wà ite manele wäbutrawa̱ ra, je ne rä yakei rä. 	 Brjóttu ekki niður verk Guðs vegna matar! Allt er að sönnu hreint, en það er þó illt þeim manni, sem etur öðrum til ásteytingar.


Jesús te isha iwa̱ dulanak wa ia̱: “Del jile o̱rmi sä wä buta̱nakläwa̱, ata ¡säli yi te sä wäbutrewe̱wa̱ wakei rä! 	 Hann sagði við lærisveina sína: "Eigi verður umflúið, að til ginninga komi, en vei þeim er veldur.


Je ko̱le ke̱i kje César Augusto te ka̱wei ma̱ ka̱ biköle ska wa ñakie ma̱klä yönak. 	 En það bar til um þessar mundir, að boð kom frá Ágústus keisara, að skrásetja skyldi alla heimsbyggðina.


Yis ji̱a yabala ji̱a ra, yis kta jishtä yabala käi, yis je̱rika jishtä yabala käi, yis te jile wabiketsa jishtä yabala käi. Ata yis kënawa̱ ra, yis te yabala je̱rike käi jawa̱ta̱na. 	 Þegar ég var barn, talaði ég eins og barn, hugsaði eins og barn og ályktaði eins og barn. En þegar ég var orðinn fulltíða maður, lagði ég niður barnaskapinn.


Jesús kaldu ka̱ wäkiri wäja̱mi, jera je ka̱ wäkiri te iwächakewa̱ te isha: —¿Ba ne rä Judío wa Tsa̱ku̱i rä na? Jera Jesús te ikúka: —Ba te je shaka̱. 	 Jesús kom nú fyrir landshöfðingjann. Landshöfðinginn spurði hann: "Ert þú konungur Gyðinga?" Jesús svaraði: "Þú segir það."


Jekäi ji yöleksa̱ rä kololewa̱ ji ka wata wa̱, ka je o̱ne rä iwakei ki̱ ishena jekäi ki̱ka kuna, ata je rä ikukäkwa̱ ne te je wá̱ rä, ite ibiketsa 	 Sköpunin var undirorpin fallvaltleikanum, ekki sjálfviljug, heldur vegna hans, sem varp henni undir hann,


Bas ñachakö ñawäjalassë wämo wà. 	 Heilsið hver öðrum með heilögum kossi.


Jera Jesús te ikúka: —Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe ma ia̱, ka sa̱ ko̱neni spa̱na ra, ka sa̱ wa̱ Säkeklä gobierno su̱nak. 	 Jesús svaraði honum: "Sannlega, sannlega segi ég þér: Enginn getur séð Guðs ríki, nema hann fæðist að nýju."


Ke ka̱jiska shka̱li̱bla, ñakäi ke ji tso̱ ka̱jiska shka̱li̱bla. Yile wa̱ ka̱jiska shka̱l da, ka je wa̱ Sa Ká shka̱l. 	 Elskið ekki heiminn, ekki heldur þá hluti, sem í heiminum eru. Sá sem elskar heiminn, á ekki í sér kærleika til föðurins.


Jekäi ka̱ñinawa̱ ra, chui tsa̱ku̱i wa irä, je ke̱i ska wäkiri wa irä jewa biköle ñaje̱rku̱a jile wa̱k Jesús ukä ja̱mi iwa̱ iktäkläwa̱. 	 Að morgni gjörðu allir æðstu prestarnir og öldungar lýðsins samþykkt gegn Jesú, að hann skyldi af lífi tekinn.


Jera Andrés te Simón kia tsa̱mi Jesús wäki̱. Je su̱a Jesús te ra, jera ite isha iia̱: —Ba rä Simón, Jonás yaba, ata ba kirmi rä Cefas ni. (Je kte wà rä Pedro). 	 Hann fór með hann til Jesú. Jesús horfði á hann og sagði: "Þú ert Símon Jóhannesson, þú skalt heita Kefas" (Pétur, það þýðir klettur).


“Jile she higuera ja̱mi, je kukö bas ku̱: Mika̱ ijula dului peri jè̱r mar da, je wà bas je̱r ku̱e ite duas tker dawa̱ kja irä. 	 Nemið líkingu af fíkjutrénu. Þegar greinar þess fara að mýkjast og laufið að springa út, þá vitið þér, að sumar er í nánd.


Jekäi yi te je pan ña, je Säkekewa copaí waya, ka oloitsale kuna ra, je rä nui ta Säkekewa yaka irä ipi irä ukä ja̱mi. 	 Hver sem etur brauðið eða drekkur bikar Drottins óverðuglega, verður þess vegna sekur við líkama og blóð Drottins.


Jekäi je kaldu yaba ki̱, je a̱newa̱ ishi̱akäke̱ te, yee ijula wako̱r mar dälär te. 	 Hún var þunguð, og hljóðaði í jóðsótt með hörðum hríðum.


Jekäi ra ¿sa te ji biketsa etkabä wà sa te ka̱wei wäshewa̱wa̱ na? ¡Ka irä jekäi kuna! Tsa̱na ra je wà sa te ka̱wei sha irä iyina si̱. 	 Gjörum vér þá lögmálið að engu með trúnni? Fjarri fer því. Vér staðfestum lögmálið.


Ata jira Jesús te ikja̱nei we̱ bäi si̱ kukawa̱. Jekäi ije rä sä kablele ñaia̱ bäi si̱ je ktei shäk a̱miki̱ jiki̱, je o̱na rä Säkeklä kabla ji wa̱k bäi si̱ ki̱ka. 	 En nú hefur Jesús fengið þeim mun ágætari helgiþjónustu sem hann er meðalgangari betri sáttmála, sem byggist á betri fyrirheitum.


Jekäi je bata ki̱ka, yie bas kiaté yis wa̱ bas su̱aklä, yis ktäklä bas da. Ka irä jiye kuna ta, Israel wa wa̱ ki̱ssënak kju̱ei yis kaldu mo̱lewa̱ jí cadena wà rä. 	 Sakir þessa hef ég kallað yður hingað, að ég mætti sjá yður og tala við yður, því vegna vonar Ísraels ber ég þessa hlekki."


Ata ¿ba rä sá ká Jacob tsa̱ta na? Ije te jí diklä talanaklä biata̱na sá ia̱. Je ya ije te, iyabala te, ibewak te. 	 Ertu meiri en Jakob forfaðir vor, sem gaf oss brunninn og drakk sjálfur úr honum og synir hans og fénaður?"


Maka ishkäke̱ käi, ijewa rä sä weikäkwa̱, ji shi̱ana ebä wa̱k. 	 Tortíming og eymd er í slóð þeirra,


Je ne ki̱ka iblui te ikiaté te isha ia̱: ‘Yie ba palei ssa, ¿je rä ji? Jishtä ba te ji wá̱ rä je äyëí kjashö yis ia̱. Ka irä jiye kuna ta, ka ka̱ kuna ji̱a ba wa̱ yis däli su̱aklä.’ 	 Hann kallaði hann fyrir sig og sagði við hann: ,Hvað er þetta, er ég heyri um þig? Gjör reikningsskil ráðsmennsku þinnar, því þú getur ekki verið ráðsmaður lengur.'


Jewa te Jesús yule rami. Jekäi idäke̱ Templo ska ra, ite ichakeke̱ ñaia̱: —¿Maikäi irä bas ia̱ ra? ¿Ka idäk ike̱i kjewa̱k na? 	 Menn leituðu að Jesú og sögðu sín á milli í helgidóminum: "Hvað haldið þér? Skyldi hann ekki koma til hátíðarinnar?"


Isaka tsa̱tköpa sikleksa̱ yökö yika, isaka dälänopa bas je̱r ja̱mi ata sualewa̱ je̱k ki̱ka, ipaikläbä jibä dokoitsäkwa̱ je rä yakei telewa̱ iyaka wa̱ ki̱ka. 	 suma skuluð þér frelsa, með því að hrífa þá út úr eldinum. Og suma skuluð þér vera mildir við með ótta, og hatið jafnvel kyrtilinn, sem flekkaður er af holdinu.


Ñakäi itsa̱ka iyör katke te ishe rä: “Jí ne rä Judío wa Tsa̱ku̱i rä.” 	 Yfirskrift var yfir honum: ÞESSI ER KONUNGUR GYÐINGA.


Ata yilé te bas ia̱ ishe: ‘Je rä bas ji shä’ í̱ ni ra, bas te ikúke: ‘Säkekewa ne ki̱ isherke̱ rä, ata jirä ite ipatketéni.’ 	 Ef einhver spyr ykkur: ,Hvers vegna gjörið þið þetta?' Þá svarið: ,Herrann þarf hans við, hann sendir hann jafnskjótt aftur hingað.'"


“Bas se̱no je̱r ki̱i̱ ñayöle ka̱wei wà wa yika. Jewa ssërke̱ rä shkäk paiklä so̱lo̱rbe wà, ijewa wäbätsä rä ime chakarpa sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska wà, ñapaktäklä jui ska ra, oloi ta wa je̱tkäklä tso̱ wà, yakana mar ska ra, oloi ta wa je̱tkäklä tso̱ wà. 	 "Varist fræðimennina, sem fýsir að ganga í síðskikkjum og er ljúft að láta heilsa sér á torgum, vilja skipa æðsta bekk í samkundum og hefðarsæti í veislum.


Ijewa yaká e̱ná ra, Jesús te ichaka Simón Pedro ia̱: —Simón, Jonás yaba, ¿ba wa̱ yis shka̱l jí wa tsa̱ta na? Jera Pedro te ikúka: —Säkekewa, jekäi irä. Ba wa̱ iju̱ñer yis wa̱ ba shka̱l. Jera Jesús te isha iia̱: —Jera yis oveja yabala pasu̱o ba ku̱. 	 Þegar þeir höfðu matast, sagði Jesús við Símon Pétur: "Símon Jóhannesson, elskar þú mig meira en þessir?" Hann svarar: "Já, Drottinn, þú veist, að ég elska þig." Jesús segir við hann: "Gæt þú lamba minna."


Pablo wätelewa̱ Cristo Jesús ki̱ka, je te sä el Timoteo ra ñara jí yue mar ba Filemón sá wa̱ shka̱ta, shka̱bläkña sá ra je ia̱, 	 Páll, bandingi Krists Jesú, og Tímóteus bróðir vor, heilsa elskuðum vini okkar og samverkamanni Fílemon,


Jekäi Jesús damiju̱ Galilea ke̱i kalabe sha̱na. Ite sa pakte rami ijewa ñapaktäklä jui na, ite gobierno ktei baa wapakte rami, ite sä kteke̱ duë te biköle bäiwe̱ rami, ji duëi biköle dami sa̱ sha̱na käi. 	 Hann fór nú um alla Galíleu, kenndi í samkundum þeirra, prédikaði fagnaðarerindið um ríkið og læknaði hvers kyns sjúkdóm og veikindi meðal lýðsins.


Jekäi kte yöle ska iyile Faraón ia̱ rä: “Jí ne ye yie ba kuka rä, je rä yis wa̱ yis täkili kjashäklä ba ja̱mi, je rä yis kie bata yinaklä ka̱ biköle ska.” 	 Því er í Ritningunni sagt við Faraó: "Einmitt til þess hóf ég þig, að ég fengi sýnt mátt minn á þér og nafn mitt yrði boðað um alla jörðina."


Ka irä jiye kuna ta, Sa Ká wakei wa̱ bas shka̱l bas wa̱ yis shka̱l ki̱ka, ñakäi bas te ibiketsa yis dar dä Säkeklä ska je ki̱ka. 	 því sjálfur elskar faðirinn yður, þar eð þér hafið elskað mig og trúað, að ég sé frá Guði út genginn.


Jekäi je biköle o̱na rä idäkläksa̱ jishtä kte yöle te ishe käi: “Ichichei mane a̱ni rä ka pa̱nakwa̱ kuna.” 	 Þetta varð til þess, að ritningin rættist: "Ekkert bein hans skal brotið."


Jekäi María Magdala wa mineju̱ Jesús wa̱ dulanak wa ia̱ ibata shäk, te isha ijewa ia̱: “Yis te Säkekewa su̱ani.” Jera ite ipaka ijewa ia̱ jiräni ije te isha iia̱ käi. 	 María Magdalena kemur og boðar lærisveinunum: "Ég hef séð Drottin." Og hún flutti þeim það, sem hann hafði sagt henni.


‘Sa̱ ke̱i bata jekje ke̱i wà ra, io̱rmi rä jikäi: —jekäi Säkeklä te ishe rä—, Yis te yis wikblu tkeju̱emi sä biköle ki̱ka. Bas yabala jäiyi wa irä, bas yabala alaklä wa irä, jewa te jile bata shemi. Bas sha̱na dulaklei wa tso̱ te jile kjayile su̱emi, bas sha̱na säkekewa shtä kausu̱ami. 	 Það mun verða á efstu dögum, segir Guð, að ég mun úthella anda mínum yfir alla menn. Synir yðar og dætur munu spá, ungmenni yðar munu sjá sýnir og gamalmenni yðar mun drauma dreyma.


Jera Simón Pedro te isha: —Säkekewa, jera ke yis klä ebä paskua, ata ñakäi yis jula irä yis tsa̱ku̱ irä paskuö. 	 Símon Pétur segir við hann: "Herra, ekki aðeins fætur mína, líka hendurnar og höfuðið."


te isha: “Ike̱i dewa̱ e̱ná. Yëwa̱ Säkeklä gobierno kjärawa̱ irä. Bas ñamanewo̱ksa̱, kte baa kukö.” 	 og sagði: "Tíminn er fullnaður og Guðs ríki í nánd. Gjörið iðrun og trúið fagnaðarerindinu."


Ka bas wa̱ inaklä tsa̱klä jui iräle, däli tsa̱klä iräle, sandalia saka iräle, je mi kuna, ñakäi ka bas te yi a̱ni chake kuna ña̱la wà. 	 Hafið ekki pyngju, ekki mal né skó, og heilsið engum á leiðinni.


Je ukä ki̱ seis día ra, Jesús te Pedro irä Jacobo irä Juan irä kia jámi iwakwa ebä, ka̱tsä bata ka̱miika. Jeska ra imanenaksa̱ kju̱awa ijewa wäna. 	 Eftir sex daga tekur Jesús með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes og fer með þá upp á hátt fjall, að þeir væru einir saman. Þar ummyndaðist hann fyrir augum þeirra,


Ñerä Esteban duawa̱, je te Saulo ssëwa̱ bäi. Je ke̱i ska tapanak Jerusalén ska wa sälwi su̱ami ditsä te e̱e̱na. Jera biköle pokonami, jewa minemi Judea ke̱i ska, Samaria ke̱i ska. Ata Jesús ktei bata shäk wa ebä a̱ta̱na ji̱a jeska. 	 Sál lét sér vel líka líflát hans. Á þeim degi hófst mikil ofsókn gegn söfnuðinum í Jerúsalem. Allir dreifðust út um byggðir Júdeu og Samaríu nema postularnir.


Ka irä maikäi kuna ta, isäkätä rä jikäi: Je rä yie ipalei ssa mika̱ bas taparke̱ etkayebä ra, jeska bas ñabalabutsäke̱. Yie ibiketse je sha̱ rä iyina. 	 Í fyrsta lagi heyri ég, að flokkadráttur eigi sér stað á meðal yðar, er þér komið saman á safnaðarsamkomum, og því trúi ég að nokkru leyti.


Jera Jesús te jekäi isha bata ki̱ka Judío wa ñabalabutsaksa̱ni. 	 Aftur varð ágreiningur með Gyðingum út af þessum orðum.


Ñera ba wa̱ jini sa pakale ji wa̱k ju̱ñer: ‘Ke ma manena. Ke sa ktawa̱. Ke ba jakbla. Ke ji shaka̱ ka̱yue wà ñakjatiäklä shtä ska. Ba ká irä ma a̱mi irä dälätsö.’ 	 Þú kannt boðorðin: ,Þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki bera ljúgvitni, heiðra föður þinn og móður.'"


Jekäi ikjaksa̱julu a̱mikata Gadara wa ke̱i ki̱. 	 Þeir komu nú yfir um vatnið í byggð Gerasena.


¿Mane jile bata shäk wa ka weikane bas kalí wa wa̱ rä na? Jewa te ale wämo däke̱ju̱ bata shäkba wa ktacha̱wa̱. Ñakäi jira je ju̱aksa̱ bas te, ktawa̱ bas te. 	 Hver var sá spámaður, sem feður yðar ofsóttu eigi? Þeir drápu þá, er boðuðu fyrirfram komu hins réttláta, og nú hafið þér svikið hann og myrt.


Ñakäi ite isha ijewa ia̱: —Mai bas kjawa̱ ju etka na ra, jeska ebä bas se̱r bikö je ke̱i ska bas marmini kje. 	 Og hann sagði við þá: "Hvar sem þér fáið inni, þar sé aðsetur yðar, uns þér leggið upp að nýju.


Ijewa te ña̱la bulee jawa̱ minemi kju̱awa Beor yaba Balaam ña̱le̱i ja̱mi, je rä ale to̱ne ji ka wämo ki̱ säkei biketsäk. 	 Þeir hafa farið af rétta veginum og lent í villu. Þeir fara sömu leið og Bíleam, sonur Bósors, sem elskaði ranglætislaun.


Yis te ji pake bas ia̱ ka̱jiska ji tso̱ ja̱mi, je ka kuke bas te kte si̱ ye ra, yis me ji pakä bas ia̱ ka̱jöir ji tso̱ ja̱mi ra, ¿maikäi bas ia̱ je kolor kte si̱ ye na? 	 Ef þér trúið eigi, þegar ég ræði við yður jarðnesk efni, hvernig skylduð þér þá trúa, er ég ræði við yður um hin himnesku?


Jera ijewa te ichaka Jesús ia̱: —¿Yi ba rä na? Jera Jesús te ikúka: —Je rä jishtä säkätä yis wa̱ bas ia̱ iyileté je rami ji̱a käi. 	 Þeir spurðu hann þá: "Hver ert þú?" Jesús svaraði þeim: "Sá sem ég hef sagt yður frá upphafi.


Ijewa ka je̱r ko̱r, jiye si̱ ka bas te ji äina wakble ka wätkele ta shtä we̱ña ijewa ra rä je ia̱. Je kju̱ei ijewa te bas sheke̱ yakei. 	 Nú furðar þá, að þér hlaupið ekki með þeim út í hið sama spillingardíki; og þeir hallmæla yður.


Ata Pilato te Jesús wäyakleksa̱, je ki̱ iktani etäbä kicha ijewa ra, 	 Pílatus talaði enn til þeirra og vildi láta Jesú lausan.


Jera ite ijewa kúka: —Iyina si̱ ra, Elías ne rä däkju̱ba ji biköle paruäkba rä. Jera ¿jiye iyöle katke te ditsä yäbei ktei she ikiana weikanak ta̱i, ñakäi dokoitsanakwa̱ biköle wa̱ ni rä na? 	 Hann svaraði þeim: "Víst kemur Elía fyrst og færir allt í lag. En hvernig er ritað um Mannssoninn? Á hann ekki margt að líða og smáður verða?


Jera Pedro irä isaka Jesús ktei bata shäk wa irä jewa te ikúka: —Bäi si̱ ra Säkeklä ktä ssë rä ditsä ktä ssë tsa̱ta. 	 En Pétur og hinir postularnir svöruðu: "Framar ber að hlýða Guði en mönnum.


Ñerä Pablo je̱k wetsä dami ji̱a jekäi ra, Festo te isha täkii: —Pablo, ba yuletenawa̱, ba je̱k yua ta̱i, je te ba yuletewa̱wa̱. 	 Þegar Páll var hér kominn í vörn sinni, segir Festus hárri raustu: "Óður ert þú, Páll. Þitt mikla bókvit gjörir þig óðan."


Ji tso̱ Sa Ká wa̱ je biköle rä yis cha. Je ne ki̱ka yie isha rä je iwikblu te ji tso̱ yis wa̱ je kukemi yinakni bas ia̱. 	 Allt sem faðirinn á, er mitt. Því sagði ég, að hann tæki af mínu og kunngjörði yður.


Je ne ki̱ka idewa̱ju̱ ka̱jiska ra, ite isha: “Bewak me̱ka̱ iräle jile me̱ iräle ka je shene ba ki̱, ata ba te yis ia̱ yaka ma̱. 	 Því er það, að Kristur segir, þegar hann kemur í heiminn: Fórn og gjafir hefur þú eigi viljað, en líkama hefur þú búið mér.


Je ne kjepa ijewa je̱r ku̱a ite ra ka iwa̱ iyine rä levadura pan papu̱wa̱klä si̱ yika ise̱r je̱r ki̱i̱ kuna, ata fariseo wa irä saduceo wa irä ka̱ju̱ñe ne yika ise̱r je̱r ki̱i̱ rä. 	 Þá skildu þeir, að hann hafði ekki talað um að varast súrdeig í brauði, heldur kenningu farísea og saddúkea.


Ata yis se̱na ji̱a yis yaka ska ra, je ne rä kianak bäi si̱ bas ia̱ rä. 	 En yðar vegna er það nauðsynlegra, að ég haldi áfram að lifa hér á jörðu.


Ka irä jiye kuna ta, yis te ishe bas ia̱, ikiana o̱nak yis ukä ja̱mi jishtä iyöle katke käi: “Ije shtanaña ji yakei wakbläk ka̱wei ukä ja̱mi wa ra ñara.” Iwa rä yis ktei yöle rä bata e̱nakwa̱ ki̱ka. 	 Því ég segi yður, að þessi ritning á að rætast á mér: ,með illvirkjum var hann talinn.' Og nú er að fullnast það sem um mig er ritað."


Jera je alaklä te ikúka: —Säkekewa, je diklä ja̱r dä ka̱mii, ñakäi ka ba wa̱ ji kuna iwayäkäkläka̱. ¿Mai jera ba te je diklä kseka tse̱ na? 	 Hún segir við hann: "Herra, þú hefur enga skjólu að ausa með, og brunnurinn er djúpur. Hvaðan hefur þú þetta lifandi vatn?


Ije te ijewa wä riä biköle pasike̱mini. Jekäi duewa̱ ka kuna ji̱a, ñakäi je̱r iane irä, ji̱e irä, ji dälässë irä ka kuna ji̱a. Ka irä jiye kuna ta, ji säkätä kjaju̱ e̱ná.” 	 Og hann mun þerra hvert tár af augum þeirra. Og dauðinn mun ekki framar til vera, hvorki harmur né vein né kvöl er framar til. Hið fyrra er farið."


Je te isha: “Abba, Papá, ji biköle o̱r ba ia̱. Jí copa tso̱ ju̱omipa yis yika; ata we ka yis wakei ki̱ ishena käi kuna, ata jishtä ba ki̱ ishena käi io̱nopa.” 	 Hann sagði: "Abba, faðir! allt megnar þú. Tak þennan kaleik frá mér! Þó ekki sem ég vil, heldur sem þú vilt."


Jekäi yie ka̱jöir ska ijuenaklä saka su̱a e̱e̱na sa̱ maleche̱rawa̱ ite kje: Je rä ángel wa siete, sa tuawa̱kläwa̱ bata jekje ta siete, je rä Säkeklä kju̱atkäke̱wa̱ bata e̱nakläwa̱. 	 Og ég sá annað tákn á himni, mikið og undursamlegt: Sjö engla, sem höfðu sjö síðustu plágurnar, því að með þeim fullnaðist reiði Guðs.


Ata ka ije wa̱ ikúkane a̱ni. Jera iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi, je ka̱kia iia̱ te isha: —Ipatkömi ni, ia̱rke̱ sä itäki̱ka kju̱ei. 	 En hann svaraði henni engu orði. Lærisveinar hans komu þá og báðu hann: "Láttu hana fara, hún eltir oss með hrópum."


ale Säkeklä eklabä, saje wa tsa̱tkäkksa̱, saje wa Säkekewaí Jesucristo oloi ja̱mi, oloi kanoka̱pa, kjeiyinopa, ktä dälätsanopa, oloitsanopa jí ke̱i yikaba irä, jira irä, sa̱ ke̱i etkä etkä bena skami irä. Amén. 	 einum Guði, sem frelsar oss fyrir Jesú Krist, Drottin vorn, sé dýrð, hátign, máttur og vald fyrir allar aldir, nú og um allar aldir. Amen.


Elkje bala ta ba te ijewa iawa̱wa̱ ángel wa katäbäka, Ji baa wà, ikjeishe wà, ba te ijewa oloi kaka̱ icorona ye. 	 Skamma stund gjörðir þú hann englunum lægri. Þú hefur krýnt hann vegsemd og heiðri. Og þú hefur skipað hann yfir verk handa þinna.


Jekäi yie ishe bas ia̱ jishtä yabala ia̱ ji she käi, bas je̱r ssënopa bäi sá ra nui ki̱. 	 En svo að sama komi á móti, - ég tala eins og við börn mín -, þá látið þér líka verða rúmgott hjá yður.


Jera ikta e̱ná ra, ite isha Simón ia̱: —Ba ko̱no patkömi tipä ja̱r ta̱i ska, jeska bas kla ja̱wa̱mi nima kolonaklä. 	 Þegar hann hafði lokið ræðu sinni, sagði hann við Símon: "Legg þú út á djúpið, og leggið net yðar til fiskjar."


Ke bas ñawäyua. Ka Säkeklä rä wäyönakwa̱ kuna. Ata ji tkawa̱ sa te, je ne wäkukemi sa te rä. 	 Villist ekki! Guð lætur ekki að sér hæða. Það sem maður sáir, það mun hann og uppskera.


Ke bas ñadulawa̱k jira ji tso̱ ja̱mi, ata bas je̱rikäke̱ spa̱na ja̱mi bas ñamanewo̱ksa̱ni. Je ne ra ji sherke̱ Säkeklä ki̱ te bas je̱r ku̱emi rä, ji rä bäi käi, ji rä kianak käi, ji rä deleksa̱ bäi käi. 	 Hegðið yður eigi eftir öld þessari, heldur takið háttaskipti með endurnýjung hugarfarsins, svo að þér fáið að reyna, hver sé vilji Guðs, hið góða, fagra og fullkomna.


Jekäi Jesús wa̱ dulanak wa ekla Judas Iscariote wa, je ne te iju̱emiksa̱ ikukäkwa̱ wa ia̱ rä, je te isha: 	 Segir þá Júdas Ískaríot, einn lærisveina hans, sá er mundi svíkja hann:


Jera ia̱mi te isha jeska kjanaklä wa ia̱: —Ji sheke̱ ije te bas ia̱ käi, iwo̱ bas ku̱. 	 Móðir hans sagði þá við þjónana: "Gjörið það, sem hann kann að segja yður."


te isha: —¿Ji shena ba ki̱ yis wa̱ o̱nak ba ia̱ rä na? Jera ite ikúka: —Säkekewa, yis me wä wajuerpa. 	 "Hvað vilt þú, að ég gjöri fyrir þig?" Hinn svaraði: "Herra, að ég fái aftur sjón."


Ite sä biketsaksa̱ba kolonak iwakei yabala ye Jesucristo oloi ja̱mi, ije̱r ssëna jekäi iwa̱k, iwakei ki̱ ishena ki̱ka, 	 ákvað hann fyrirfram að veita oss sonarrétt í Jesú Kristi. Sá var vilji hans og velþóknun


Jekäi sa̱ je̱r ku̱a ite ka ijewa baka̱newa̱, je rä ka ijewa wa̱ iktä kolone iyina si̱ ye ki̱ka. 	 Vér sjáum, að sakir vantrúar fengu þeir eigi gengið inn.


je mineju̱ Pilato wäki̱ Jesús nu̱l kiäkksa̱, jera Pilato te inu̱l sha ju̱nakksa̱ iia̱. 	 Hann gekk til Pílatusar og bað hann um líkama Jesú. Pílatus bauð þá að fá Jósef hann.


Ata ñapaktäklä jui kie “Sä Deleksa̱ Kjermita wa” jeska tapanak wa sha̱ manele dar Cirene ska wa, Alejandría ska wa, ñakäi isaka dar Cilicia ska wa, Asia ska wa, jewa banaka̱ kju̱atkäk Esteban ra. 	 Þá komu til nokkrir menn úr svonefndri Leysingjasamkundu. Þeir voru frá Kýrene og Alexandríu, en aðrir frá Kilikíu og Asíu, og tóku að þrátta við Stefán.


“Ata je weikane ta̱i ke̱i kjaju̱ ukä ska plaa ra, ka̱wä wätuirmiwa̱, tulu oloi ka ñinak ji̱a, ka̱jöir bekwä jolortémi, ñakäi ka̱jöir ji tso̱ oloi ta wa wäbuka̱namika̱. 	 En þegar eftir þrenging þessara daga mun sólin sortna og tunglið hætta að skína. Stjörnurnar munu hrapa af himni og kraftar himnanna bifast.


Ijewa tapar kajali Galilea ska ra, Jesús te isha ijewa ia̱: —Ditsä yäbei rä ju̱nakksa̱ ditsä jula na; 	 Þegar þeir voru saman í Galíleu, sagði Jesús við þá: "Mannssonurinn verður framseldur í manna hendur,


Jera ijewa te isha Jesús ia̱: —Säkekewa, ba ku̱ je pan mo̱ sá ia̱ del. 	 Þá sögðu þeir við hann: "Herra, gef oss ætíð þetta brauð."


Jekäi ka̱wei kju̱ei yis duawa̱ ka̱wei ia̱, je rä yis se̱nakläni Säkeklä ia̱. 	 Því að af völdum lögmálsins er ég dáinn lögmálinu til þess að lifa Guði.


Ije wa̱ ji biköle tso̱, je ja̱mi sä biköle ia̱ ideksa̱. Ije je̱r bäi sha sa̱ ia̱ ra, jeska ki̱ta ije je̱r bäi sha ji̱a sa̱ ia̱. 	 Af gnægð hans höfum vér allir þegið, náð á náð ofan.


Jekäi sä rä iyabala ra, jera ñakäi sä rä däli ukä kukäk wa, Säkeklä däli ukä kukäk wa, ñakäi ikukäkña Cristo ra, ikuna Cristo wakei ra sä weikanaña ra. Je rä sä oloi kanakläka̱ iwakei ra. 	 En ef vér erum börn, þá erum vér líka erfingjar, og það erfingjar Guðs, en samarfar Krists, því að vér líðum með honum, til þess að vér einnig verðum vegsamlegir með honum.


Yis kiana je̱k kjeishäk. Ka jiye je kiar, jeiräta Säkekewa wa̱ yis ia̱ ji kjayile irä yis wäji̱atkele irä je pake mar yis te. 	 Hrósa mér verð ég, þótt gagnlegt sé það ekki. En ég mun nú snúa mér að vitrunum og opinberunum Drottins.


Iyirke̱ Säkekewa te sä kukete iwa̱ dulanak wa ye, ite jewa wäukewe̱te Juan cha wäukewa̱te tsa̱ta. Je yirke̱ ssa fariseo wa te (ata ka Jesús si̱ wa̱ sä wäoka̱ne kuna, ata iwa̱ dulanak wa te.) Ñerä Jesús te je ju̱ña ra, 	 Er Jesús varð þess vís, að farísear hefðu heyrt, að hann fengi fleiri lærisveina og skírði fleiri en Jóhannes,


Tsa̱na ra ji wämo tso̱ sa̱ wa̱ ssëne a̱naa ra ñara, jera je ne rä blune ta̱i rä. 	 Já, guðhræðslan samfara nægjusemi er mikill gróðavegur.


Del ka̱piana tuina, ia̱rke̱ ije̱k shka̱wa̱ke̱ jak wà, sä itäbiäklä ska irä, ka̱tsä na irä. 	 Allar nætur og daga var hann í gröfunum eða á fjöllum, æpti og lamdi sig grjóti.


Ka je ebä kuna, ata buliri buliri yis te tapanak eyaka eyaka wa biköle biketseke̱. 	 Og ofan á allt annað bætist það, sem mæðir á mér hvern dag, áhyggjan fyrir öllum söfnuðunum.


je rä ba pautäle ju̱ñaklä ba wa̱ iyina si̱ irä ni. 	 svo að þú megir ganga úr skugga um sannindi þeirra frásagna, sem þú hefur fræðst um.


Jekäi ñael wa ebä bakle siete; ikibi si̱ se̱nawa̱ alaklä ra, ata je duawa̱ ka yäbei a̱ta̱leta̱na kuna. 	 Nú voru sjö bræður. Sá fyrsti tók sér konu, en dó barnlaus.


Ka irä jiye kuna ta, jäiyi ne rä ise̱naklä tsa̱ku̱ rä, jishtä Cristo rä tapanak wa tsa̱ku̱ käi. Ije ne rä iwakei yaka ekta tsa̱tkäkksa̱ rä. 	 Því að maðurinn er höfuð konunnar, eins og Kristur er höfuð kirkjunnar, hann er frelsari líkama síns.


Jekäi je chu̱li̱i̱ wa wäbäli wa te iwa̱ shönak je̱k ki̱ je shuami ña̱la ki̱, ata isaka te kal kä tia, shuami ite ña̱la ki̱. 	 Fjöldamargir breiddu klæði sín á veginn, en aðrir hjuggu lim af trjánum og stráðu á veginn.


“Däli tkäk ekla mineju̱ idäli wä tuläk. Jekäi ite itule rami ra, iwä sha̱ jolona ña̱la ki̱, jewa wätunacha̱wa̱, jera du ju̱nak ka̱sha̱ka te ikatacha̱wa̱. 	 "Sáðmaður gekk út að sá sæði sínu. Og þá er hann sáði, féll sumt hjá götunni og varð fótum troðið, og fuglar himins átu það upp.


Ñerä Jesús ktei bata shäk wa deni ra, jewa te ipakani iia̱ biköle ji wá̱ ite käi. Jera ite ijewa kia jámi kju̱awaka jukläyäkä kie Betsaidaka ka yi kuna shtä ska. 	 Postularnir komu aftur og skýrðu Jesú frá öllu því, er þeir höfðu gjört, en hann tók þá með sér og vék brott til bæjar, sem heitir Betsaída, að þeir væru einir saman.


Ka̱ tsa̱ku̱i Herodes te Jesús palei ssa, ije kie ju̱ñenawa̱ biköle wa̱ bäi si̱ ki̱ka. Jekäi moska te isheke̱: —Juan säwäukewa̱k ne shki̱naka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na rä. Je ne ki̱ka ije wa̱ täkili tso̱ jile wa̱klä kju̱awa rä. 	 Heródes konungur frétti þetta, enda var nafn Jesú orðið víðfrægt. Sögðu sumir: "Jóhannes skírari er risinn upp frá dauðum, þess vegna eru kraftarnir að verki í honum."


Jekäi sa̱ñireebä ra, chui tsa̱ku̱i wa ñaje̱rku̱a e̱ná sä wäkiri wa ra, ñayöle ka̱wei wà wa ra, Sanedrín wa biköle ra, ijewa te Jesús mu̱awa̱ tsa̱mi ju̱aksa̱ Pilato ia̱. 	 Þegar að morgni gjörðu æðstu prestarnir samþykkt með öldungunum, fræðimönnunum og öllu ráðinu. Þeir létu binda Jesú og færa brott og framseldu hann Pílatusi.


Ijewa te ji yakei ki̱ka ji yakei shka̱l ssëke̱ to̱ne käi. Je rä ijewa te ibiketse baawa̱ si̱ ji ssërke̱ sa̱ ia̱ baa wakble ka̱piana rä. Bas taparke̱ yäkäk ska ra, ijewa te sä wäyueke̱ ji ssërke̱ iia̱ baa wà, jekäi je wà ite sa pache̱ke̱ sa yakei tewe̱ke̱. 	 og bera þannig úr býtum laun ranglætis. Þeir hafa yndi af að svalla um miðjan dag. Þeir eru skömm og smán, þegar þeir neyta máltíða með yður og svalla.


Jera je patkele wa minejulu te iku̱a jishtä Jesús te isha iia̱ käi. 	 Þeir sem sendir voru, fóru og fundu svo sem hann hafði sagt þeim.


Säkeklä rä eklabä, je rä sä biköle Ká, ale ji biköle tsa̱ta, ji biköle oloi ja̱mi, ji biköle ska. 	 einn Guð og faðir allra, sem er yfir öllum, með öllum og í öllum.


Ka irä jiye kuna ta, ka ji a̱ni kuna ki̱kololewa̱ ka juenakwa̱ kuna käi. Ñakäi ka ji a̱ni kuna blelewa̱ ka ju̱ñenakwa̱ kuna käi. 	 Ekkert er hulið, sem eigi verður opinbert, né leynt, er eigi verður kunnugt.


Je ki̱ka ñanak kju̱ei yis el shirinawa̱ ra, ka yis wa̱ ji yaka kata̱nak ji̱a, ka yis wa̱ yis el shiriwa̱kläwa̱ kuna. 	 Þess vegna mun ég, ef matur verður bróður mínum til falls, um aldur og ævi ekki kjöts neyta, til þess að ég verði bróður mínum ekki til falls.


Jera ditsä biköle te ikúka, te isha: —¡Je pi tkermi nui ja̱noka̱pa sa wakwa ki̱ka, sa batala ki̱ka! 	 Og allur lýðurinn sagði: "Komi blóð hans yfir oss og yfir börn vor!"


sä rä iwakei yaka wäjienaklä ki̱ka. 	 því vér erum limir á líkama hans.


Pablo, Jesucristo ktei bata shäk Säkeklä ki̱ jekäi ishena ki̱ka, je te sä el Timoteo ra ña ra jí yue mar, tapanak Säkeklä ia̱ Corinto ska wa ia̱, sä sikii wa tso̱ Acaya ke̱i biköle ska wa kalabe ia̱. 	 Páll, að Guðs vilja postuli Krists Jesú, og Tímóteus, bróðir vor, heilsa söfnuði Guðs, sem er í Korintu, ásamt öllum heilögum, í gjörvallri Akkeu.


Ijewa deksa̱julu diklä na ra, Säkekewa wikblu te Felipe tsa̱mi. Jekäi je eunuco wa̱ ka isu̱ne ji̱a, ata imineju̱mi ssële a̱naa. 	 En er þeir stigu upp úr vatninu, hreif andi Drottins Filippus burt. Hirðmaðurinn sá hann ekki framar og fór fagnandi leiðar sinnar.


Ñerä Simeón te ji bäi sha o̱nak ijewa ia̱ te isha je yaba a̱mi María ia̱: —¡Jikäi issö! Jí yaba wabiketsaleksa̱ rä Israel wa chu̱li̱i̱ oloi ja̱nacha̱kläwa̱, ñakäi chu̱li̱i̱ oloi kanakläka̱. Je rä patkele ijuenaklä ye sä wäna ditsä wa̱ yinak yakei, 	 En Símeon blessaði þau og sagði við Maríu móður hans: "Þessi sveinn er settur til falls og til viðreisnar mörgum í Ísrael og til tákns, sem móti verður mælt,


Bas te jile su̱e rä ipa juer ebä wà. Ikuna yilé je̱k biketsä irä Cristo cha ni ra, je wakei ku̱ ibiketsö jikäi: Ije rä Cristo cha ra, je su̱ta sá rä ñaebä. 	 Þér horfið á hið ytra. Ef einhver treystir því, að hann sé Krists, þá hyggi hann betur að og sjái, að eins og hann er Krists, þannig erum vér það einnig.


Ju ta̱i na jile jui yöle oro yaka wà käi, inaklä yaka wà käi, ka je ebä tso̱ rä kuna, ata ñaebä itso̱ yöle kal wà, u̱ yaka wà. Je moska rä kianak jile wa̱klä bäi si̱, ata moska rä kje jile wa̱klä. 	 Á stóru heimili eru ekki einungis gullker og silfurker, heldur og tréker og leirker. Sum eru til viðhafnar, önnur til óþriflegri nota.


je wakei kjeiyinopa tapanak wa ki̱ka irä, Cristo Jesús ki̱ka irä, sa batala ska je batala ska sa̱ ke̱i etkä etkä rami. Amén. 	 honum sé dýrð í kirkjunni og í Kristi Jesú um öll æviskeið, öld eftir öld. Amen.


¡Ji shäk kjäbata ebä wà wa! Bas wädular ji juerke̱ ka̱jöir ja̱mi käi, ka̱jiska ja̱mi käi su̱akksa̱ ra, ¿maikäi ka bas wäna jishtä jira sa̱ ke̱i dami rä juer dä na? 	 Hræsnarar, útlit lofts og jarðar kunnið þér að ráða, en hvernig er því farið, að þér kunnið ekki að meta þennan tíma?


Ji täkili tso̱ ma wa̱, me̱le ma ia̱ sä wäkiri wa te ji bata sha oloi ja̱mi, jula me̱leka̱ wà, ke je weikawa̱ ba ku̱. 	 Vanræktu ekki náðargjöfina þína, sem var gefin þér að tilvísan spámanna og með handayfirlagningu öldunganna.


Säkekewa te ji sha ba ia̱ je o̱rmi si̱. Je ki̱ka bäije ba rä, je biketsa ba te iyina si̱ irä je ki̱ka. 	 Sæl er hún, sem trúði því, að rætast mundi það, sem sagt var við hana frá Drottni."


Pablo Säkeklä kjanaklä, ñakäi Jesucristo ktei bata shäk, je rä je wà Säkeklä wa̱ kolole wa wa̱ ji biketsäklä etkabä, ñakäi ijewa je̱r ko̱naklä ji rä iyina si̱ ia̱ ji wämo ja̱mi, 	 Frá Páli, þjóni Guðs, en postula Jesú Krists til að efla trú Guðs útvöldu og þekkingu á sannleikanum, sem leiðir til guðhræðslu


Ka̱ watkäk shka̱bläk täkii je ne kiana idäli wä kukäk säkätä rä. 	 Bóndinn, sem erfiðar, á fyrstur að fá sinn hlut af ávöxtunum.


Jera Jesús te ijewa kúka te isha: —Bas cho̱ni ipakäk Juan ia̱, ji ssa, ji su̱a, bas te käi: 	 Jesús svaraði þeim: "Farið og kunngjörið Jóhannesi það, sem þér heyrið og sjáið:


Ata mika̱ sa̱ ñamanewa̱ksa̱ni Säkekewa ia̱ ra, je sua rä tse̱nakju̱mi. 	 En "þegar einhver snýr sér til Drottins, verður skýlan burtu tekin."


Ije je̱r ja̱mi bas biköle dälänawa̱, ñakäi ije̱r ianawa̱ bas te ije palei ssa iduaksa̱ ki̱ka. 	 Hann hefur þráð yður alla og liðið illa út af því, að þér höfðuð heyrt, að hann hefði orðið sjúkur.


Ata ikuna rä sa te iyula sä wabiketsanakläksa̱ wämo ye Cristo ja̱mi ra, jeiräta sä deksa̱ rä ji yakei wakbläk wa ye ra, baishe ¿Cristo rä ji yakei wakble kja̱nei wa̱k na? ¡Ka irä jekäi kuna! 	 En ef vér nú sjálfir reynumst syndarar þegar vér leitumst við að réttlætast í Kristi, er þá Kristur orðinn þjónn syndarinnar? Fjarri fer því.


Ata idemijulu Jesús ska ra, ite isu̱a iduawa̱ e̱ná. Je ne ki̱ka ka iwa̱ iklä pa̱newa̱. 	 Þegar þeir komu að Jesú og sáu, að hann var þegar dáinn, brutu þeir ekki fótleggi hans.


“Yi te ije biketsa ra ka je rä ktei wabitsaleksa̱ buka̱nak kuna, ata yi wa̱ ka ije biketsane ra, je rä ktei wabiketsaleksa̱ e̱ná buka̱nak. Ka irä jiye kuna ta, ka iwa̱ Säkeklä yaba eklabä kie biketsane kuna ki̱ka. 	 Sá sem trúir á hann, dæmist ekki. Sá sem trúir ekki, er þegar dæmdur, því að hann hefur ekki trúað á nafn Guðs sonarins eina.


Jesús te isha ji̱a: “¿Jibä ja̱mi yis te ditsä tso̱ jira wa pakemi na? ¿Jishtä käi ijewa rä na? 	 "Við hvað á ég þá að líkja mönnum þessarar kynslóðar? Hverju eru þeir líkir?


Ekla kie Lázaro duärawa̱. Je se̱r dä jukläyäkä tsi̱ne Betania ska. Jeska María irä iel Marta irä se̱r dä. 	 Maður sá var sjúkur, er Lasarus hét, frá Betaníu, þorpi Maríu og Mörtu, systur hennar.


Jekäi je te iktewa̱ tulaka̱ te isha: —Je rä ka sa̱ wa̱ pan shkä ne ki̱ ite isheke̱ rä. 	 En þeir ræddu sín á milli, að þeir hefðu ekki brauð.


Jera yie bil ijewa rä je ssa: guardia wa shkäk caballo ki̱, däka̱ rä dosciento millone. 	 Og talan á herfylkingum riddaraliðsins var tveim sinnum tíu þúsundir tíu þúsunda. Ég heyrði tölu þeirra.


Mika̱ mil año deka̱ju̱ ra, Satanás wäyermiksa̱ni ikate wätele ska. 	 Þegar þúsund árin eru liðin, mun Satan verða leystur úr fangelsi sínu.


Je te isha iia̱: ‘Ma ke̱i jöwa̱ta̱na. Ba saka wa jöwa̱ta̱na, bä ma mai yie ma ia̱ ka̱ kjasheke̱ ska.’ 	 og sagði við hann: ,Far þú burt úr landi þínu og frá ættfólki þínu til landsins, sem ég mun vísa þér á.'


Ata fariseo wa mineksa̱julu ra, iñaje̱rku̱a ji wa̱k Jesús ukä ja̱mi iwa̱ iweikäkläwa̱pa. 	 Þá gengu farísearnir út og tóku saman ráð sín gegn honum, hvernig þeir gætu náð lífi hans.


Yis mine yis ia̱ ji kjayina kju̱ei. Jekäi sá tapana sa wakwa ebä palei ta bakleka̱ wa ra, ale kte baa bata sheke̱ yis te ka Judío kuna wa sha̱na, je pakäklä yis wa̱ ijewa ia̱. Je rä yis tu̱le, ñakäi yis tu̱rte, je ka tsulenaklä ye. 	 Ég fór þangað eftir opinberun og lagði fram fyrir þá fagnaðarerindið, sem ég prédika meðal heiðingjanna. Ég lagði það einslega fyrir þá, sem í áliti voru; það mátti eigi henda, að ég hlypi og hefði hlaupið til einskis.


Sa̱ ku̱ ijöwa̱ kibinak ñara ma rä iwätiäklä ke̱i kje. Ata mika̱ iwä ter mar ke̱i ska ra, yie itiäk wa ia̱ ishemi; je cizaña shtökksa̱ säkätäba, tsa̱mueche̱wa̱ eyaka eyaka dälänakcha̱wa̱, ata trigo wä tapawo̱ yis wa̱ ibläklä jui ska.’ ” 	 Látið hvort tveggja vaxa saman fram að kornskurði. Þegar komin er kornskurðartíð, mun ég segja við kornskurðarmenn: Safnið fyrst illgresinu og bindið í bundin til að brenna því, en hirðið hveitið í hlöðu mína.'"


Jekäi Moisés wa̱ bas pakale tene shkiri wa̱k, ata ka je rä Moisés te kuna, ata je rä sa kalí wa te. Ñera sábado wà yabala jäiyi wa ia̱ bas te tene shkiri we̱ rawa̱. 	 Móse gaf yður umskurnina - hún er að vísu ekki frá Móse, heldur feðrunum - og þér umskerið mann jafnvel á hvíldardegi.


ka ijewa wa̱ kje ka̱pake ka wata käi, sa bakle mikle wa kie yöle tso̱ chu̱li̱i̱ pake käi, je ssäklä kuna. Je te sä ktewe̱ke̱ ebä, je ia̱ ka sa̱ tsa̱tkenak Säkeklä cha kja̱nei wa̱k, ata je we̱ rä ji biketse etkabä wà. 	 og gefa sig ekki að ævintýrum og endalausum ættartölum, er fremur efla þrætur en trúarskilning á ráðstöfun Guðs.


Je bewak su̱a yis te, pa juer dä nama kitäle su̱ta, iklä ijula rä urí käi, ikjä ja̱r dä nama kjä ja̱r käi. Je ia̱ tsuitkäbi te itäkili irä, ije̱tkäklä ka̱ tsa̱ku̱i ye irä ma̱, ñakäi ite ka̱wei iwa̱ sa patkäklä ma̱ iia̱ ta̱i. 	 Dýrið, sem ég sá, var líkt pardusdýri, fætur þess voru sem bjarnarfætur og munnur þess eins og ljónsmunnur. Drekinn gaf því mátt sinn og hásæti sitt og vald mikið.


Jera chui tsa̱ku̱i wa irä, Templo kjänanak wa irä, te Jesús su̱a ra, jera ijewa kjoyina täkii: —¡Iwätiöka̱ cruz ja̱mi! ¡Iwätiöka̱ cruz ja̱mi! Jera Pilato te isha ijewa ia̱: —Bas wakwa ku̱ itso̱mi wätenakka̱. Ata ka yis wäna ijuer ta nui ta irä käi. 	 Þegar æðstu prestarnir og verðirnir sáu hann, æptu þeir: "Krossfestu, krossfestu!" Pílatus sagði við þá: "Takið þér hann og krossfestið. Ég finn enga sök hjá honum."


—¿Bas te je su̱a na? Ike̱i dämiwa̱ ji̱a jak etka a̱ni ka a̱ta̱naklä isaka bata ki̱ka, ka miletkäwa̱ kuna käi. 	 "Þér horfið á þetta, en þeir dagar munu koma, að hér stendur ekki eftir steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn."


Ata yi a̱ni ia̱ ka sä kjäktä jurbä tenak. Je rä ji iräle yakei ka wätkenak kuna, päpäli sä ktäkwa̱ ebä. 	 en tunguna getur enginn maður tamið, þessa óhemju, sem er full af banvænu eitri.


Bäi si̱ ra, we bas te ishe rä: “Ikuna Säkekewa ki̱ ishena ra, sá se̱rmi sá te ji we̱mi jikäi iräle, ñe käi iräle.” 	 Í stað þess ættuð þér að segja: "Ef Drottinn vill, þá bæði lifum vér og þá munum vér gjöra þetta eða annað."


Mikle bite rä jira kje ka yi wa̱ issële sa̱ ko̱le ka wä wajuenak kuna je wä wajuewa̱ yi te. 	 Frá alda öðli hefur ekki heyrst, að nokkur hafi opnað augu þess, sem blindur var borinn.


Bas weikarte jishtä yis weikale su̱le bas wa̱ käi, ñakäi jira bas te issa yis ukä ja̱mi je o̱rte ji̱a. 	 Nú eigið þér í sömu baráttu sem þér sáuð mig heyja og heyrið enn um mig.


ñakäi Zebedeo yaba Jacobo irä, iel Juan irä, jewa kia ite Boanerges ni (je kte wà rä “Tala käi wa”); 	 Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróður hans, en þeim gaf hann nafnið Boanerges, sem þýðir þrumusynir,


Ata yis kiana däkmi plaa ba su̱ak, jeska sa te ji pakemi a̱mi kje. 	 En ég vona að sjá þig bráðum og munum við þá talast við munnlega. Friður sé með þér. Vinirnir biðja að heilsa þér. Heilsa þú vinunum hverjum fyrir sig.


Je kte te iwa̱ dulanak wa male̱cha̱cha̱wa̱, ata Jesús te ishani ijewa ia̱: —Yabala rikäla, därërë si̱ dewa̱ Säkeklä gobiernoí ja̱mi rä. 	 Lærisveinunum brá mjög við orð Jesú, en hann sagði aftur við þá: "Börn, hve torvelt er að komast inn í Guðs ríki.


Jekäi ijewa wäkatulaka̱ ka̱jöir ska imaka̱ juerke̱ ji̱a su̱ak ra, je ebä ra jäiyi wa bol ñapajiele suruu juena plaa ijewa säkätä ja̱mi. 	 Er þeir störðu til himins á eftir honum, þegar hann hvarf, þá stóðu hjá þeim allt í einu tveir menn í hvítum klæðum


Jera ite isha: —Issö, ka̱jöir kjä buka̱naju̱, jeska yie ditsä yäbei kaldu Säkeklä jula wämo kja̱ne je su̱e kate. 	 og sagði: "Ég sé himnana opna og Mannssoninn standa til hægri handar Guði."


Jera je jukläyäkä wa biköle tapanawa̱ ju kjä ska. 	 og allur bærinn var saman kominn við dyrnar.


Jera ¿maikäi je deksa̱ iia̱ rä na? ¿Irä tene shkiri ta kja kjepa na, ata ka iia̱ tene shkiri o̱rba yikaba ra na? Ka ideneksa̱ iia̱ rä ije rä tene shkiri ta kja kjepa kuna, ata ka ije ia̱ tene shkiri o̱rba yikaba ideksa̱ iia̱ rä. 	 Hvernig var hún þá tilreiknuð honum? Umskornum eða óumskornum? Hann var ekki umskorinn, heldur óumskorinn.


Ñerä bulirishtä ra ite denario tsa̱ksa̱ botkä cha̱mita̱na ite käpäklä jui wakei ia̱ te isha iia̱: “Ikjänano 'sia̱. Ata ite bä ji e̱newa̱ ki̱ta ra, yis deni ra yie ma ia̱ itju̱e.” 	 Daginn eftir tók hann upp tvo denara, fékk gestgjafanum og mælti: ,Lát þér annt um hann og það sem þú kostar meiru til, skal ég borga þér, þegar ég kem aftur.'


Ñerä je shka̱la̱ na bitsiki deksa̱julu ishäkä ki̱ka, jewa ia̱ täkili me̱na jishtä bächi tso̱ ka̱jiska täkili käi. 	 Út úr reyknum komu engisprettur á jörðina og þær fengu sama mátt og sporðdrekar jarðarinnar.


Yi te sa pakteke̱ iwakei je̱r wà ra, je te iwe̱ke̱ rä iwakei kjeishäkläpa ditsä wa̱. Ata yi ki̱ ipatkäkté ne shena kjeiyinak bäi rä ra, je te ji we̱ rä bulee. Ka je ja̱mi ji yakei kuna. 	 Sá sem talar af sjálfum sér, leitar eigin heiðurs, en sá sem leitar heiðurs þess, er sendi hann, er sannorður og í honum ekkert ranglæti.


Yis ktäke̱ bas da, jishtä je̱r ta wa ia̱ ji she käi. Bas wakwa ku̱ yie ji sheke̱ wabiketsö. 	 Ég tala til yðar sem skynsamra manna. Dæmið þér um það, sem ég segi.


“Zabulón wa ke̱i irä Neftalí wa ke̱i irä, ña̱la tipä kjä ja̱mi Jordán a̱mikata, Galilea ke̱i ale ka Judío kuna wa tso̱ ska. 	 Sebúlonsland og Naftalíland við vatnið, landið handan Jórdanar, Galílea heiðingjanna.


Jera ji biketse etkabä ka ji o̱le kuna iwà, ka kiar jiye, ¿je ka ju̱ñakle ba ka je̱r ta te na? 	 Fávísi maður! Vilt þú láta þér skiljast, að trúin er ónýt án verkanna?


Iwa rä Säkeklä wikblu oloi ja̱mi sä te sä wabiketsarke̱ksa̱ wämo ye ki̱ssëke̱ sa te ji biketseke̱ etkabä ki̱ka. 	 En vér væntum í andanum að öðlast af trúnni réttlætinguna, sem er von vor.


Jera Pablo te guardia wa cien wäsikäk ekla kiaté, je ia̱ ite isha: —Jí dulaklei tso̱mi bas tsa̱ku̱i wäki̱, je wa̱ jile tso̱ yinak ije ia̱ ki̱ka. 	 Páll kallaði til sín einn hundraðshöfðingjann og mælti: "Far þú með þennan unga mann til hersveitarforingjans, því að hann hefur nokkuð að segja honum."


Ñerä ite Judío wa ekla ku̱a, je kie rä Aquila ni. Je rä Ponto wa, ata ije biteleju̱ Italia ska deju̱ rä jirpa ji̱a ise̱naklä Priscila ra. Je rä Claudio te ka̱wei ma̱ Judío wa biköle patkä tuläkläksa̱ Roma ska ki̱ka. Jekäi Pablo mineju̱ jewaka. 	 Þar hitti hann Gyðing nokkurn, Akvílas að nafni, ættaðan frá Pontus, nýkominn frá Ítalíu, og Priskillu konu hans, en Kládíus hafði skipað svo fyrir, að allir Gyðingar skyldu fara burt úr Róm. Páll fór til þeirra,


Jekäi José je̱kaka̱ te je yaba irä ia̱mi irä jámi jela tuinaka däkmi Egipto ska. 	 Hann vaknaði, tók barnið og móður þess um nóttina og fór til Egyptalands.


Judío wa ekla chui wa tsa̱ku̱i kie Esceva ni, je yabala siete wa ne tso̱ je wa̱k rä. 	 Þeir er þetta frömdu, voru sjö synir Gyðings nokkurs, Skeva æðsta prests.


ñakäi palei ta ji bäi wa̱k: yabala kibile iwa̱ käi, sä kilewa̱ iwa̱ je̱r bäi wà käi, sä sikii wa klä pasukle iwa̱ käi, sä weikale wa tsa̱tkele iwa̱ käi, ji biköle bäi ebä o̱le iwa̱ käi. 	 og lofsamlega kunn að góðum verkum. Hún verður að hafa fóstrað börn, sýnt gestrisni, þvegið fætur heilagra, hjálpað bágstöddum og lagt stund á hvert gott verk.


Je ne ki̱ka sa te isheke̱ ka suale ta: “Säkekewa ne rä yis tsa̱tkäk rä. Ka yis suanakwa̱. ¿Ji we̱mi ditsä te yis ukä ja̱mi na?” 	 Því getum vér öruggir sagt: Drottinn er minn hjálpari, eigi mun ég óttast. Hvað geta mennirnir gjört mér?


Je berbena ebä ra, isaka te isu̱a te isha: —Ba rä ijewa sha̱ ekla. Jera Pedro te isha: —Säkekewa, ka yis dä ijewa kuna. 	 Litlu síðar sá hann annar maður og sagði: "Þú ert líka einn af þeim." En Pétur svaraði: "Nei, maður minn, það er ég ekki."


“Jekäi yi te yis shaka̱ ditsä wäkata ska ra, jera ñaebä yis te ije shemika̱ yis Ká se̱nak ka̱jöir wäkata ska. 	 Hvern þann sem kannast við mig fyrir mönnum, mun og ég við kannast fyrir föður mínum á himnum.


Ata ka yis ia̱ ka̱wei rä me̱le kuna Säkekewa wa̱ yinak eklabä ji̱a wa ia̱. Jeiräta Säkekewa je̱r bäi sha yis ia̱ ki̱ka yis kiana ktä ssënak. Je ki̱ka yis te bas je̱r ku̱e jini yis ia̱ ra irä käi. 	 Um meyjarnar hef ég enga skipun frá Drottni. En álit mitt læt ég í ljós eins og sá, er hlotið hefur þá náð af Drottni að vera trúr.


Yis irä Sa Ká irä je rä etka yebä. 	 Ég og faðirinn erum eitt."


Jesús ka̱paka ji̱a, ktani ijewa ra jile she ja̱mi te isha: 	 Þá tók Jesús enn að tala við þá í dæmisögum og mælti:


Sá ki̱yörke̱ ra, sá te je kúkeke̱ je̱r bäi wà. Sá rä tululeksa̱ ka̱ boroi ye ka̱jiska wa wa̱, ji ju̱leksa̱ biköle wa̱ käi, bite rä jira kje. 	 Hrakyrtir blessum vér, ofsóttir umberum vér, lastaðir áminnum vér. Vér erum orðnir eins og sorp heimsins, afhrak allra allt til þessa.


Bas kuna rä ka̱jiska wa ye ra, jewa te bas shka̱li̱blemi bas dä ijewa ja̱mi ki̱ka. Ata ka bas dä ka̱jiska wa kuna, ata ka̱jiska wa sha̱na yis wa̱ bas kolole, je ne ki̱ka ka̱jiska wa je̱r ki̱ bas iarke̱ rä. 	 Væruð þér af heiminum, mundi heimurinn elska sitt eigið. Heimurinn hatar yður af því að þér eruð ekki af heiminum, heldur hef ég útvalið yður úr heiminum.


Jekäi ijewa deksa̱julu julunaté sa̱ nu̱l bläklä ska, ijewa paju̱na tulaka̱ imale̱te̱nacha̱wa̱ ki̱ka; ka iwa̱ iyine yi a̱ni ia̱ isu̱anacha̱wa̱ ki̱ka. 	 Þær fóru út og flýðu frá gröfinni, því ótti og ofboð var yfir þær komið. Þær sögðu engum frá neinu, því þær voru hræddar.


Simón ale bakle kju̱atkäk gobierno ra irä, Judas Iscariote wa, ale Jesús ju̱akksa̱ irä. 	 Símon vandlætari og Júdas Ískaríot, sá er sveik hann.


Ñera David wakei wa̱ iyile Wikblu Sikina oloi ja̱mi rä: “Säkekewa te isha yis Säkekewaí ia̱: Ma je̱tköwa̱ yis jula wämo kja̱ne, bikökje yie bä bolki wa tulacha̱wa̱ bä klä tkäkläka̱ iki̱ka kje.” 	 Sjálfur mælti Davíð af heilögum anda: Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni.


Jekäi bas dä iyabala ki̱ka, Säkeklä te iyaba wikblu patka sa̱ je̱r ska, je a̱rke̱: “Abba, Papá” ni. 	 En þar eð þér eruð börn, þá hefur Guð sent anda sonar síns í hjörtu vor, sem hrópar: "Abba, faðir!"


Yis kuna ktäk ditsä kju̱awa wa ktä wà, ñakäi ángel wa ktä wà, ata ka yis wa̱ sa̱ shka̱l da, yis dä bronce yaka bular ssër shi̱ana käi, címbalo bulawe̱ kjermita ssër käi. 	 Þótt ég talaði tungum manna og engla, en hefði ekki kærleika, væri ég hljómandi málmur eða hvellandi bjalla.


Ata ka bas wa̱ yis ktä biketsane iyina si̱ ra, jera wë bas ku̱ yis biketsö yis Ká te yis paka iwa̱k je we̱ke̱ yis te ki̱ka. Jekäi ra bas je̱r ko̱rmi, ñakäi bas te ibiketsemi Sa Ká rä yis ja̱mi, ñakäi yis dä Sa Ká ja̱mi. 	 en ef ég vinn þau, þá trúið verkunum, þótt þér trúið mér ekki, svo að þér skiljið og vitið, að faðirinn er í mér og ég í föðurnum."


Ata alaklä wa ka se̱le kuna iräle, busi wa iräle, jewa te Säkekewa ki̱ ji sherke̱ biketse, je wà idäkläwa̱ sikii, yakaje wikbluje. Ata alaklä wa se̱lewa̱ wa te ji tso̱ ka̱jiska biketse, maikäi ra ite ise̱naklä ssëwe̱mi bäi käi. 	 og er tvískiptur. Hin ógifta kona og mærin ber fyrir brjósti það, sem Drottins er, til þess að hún megi vera heilög, bæði að líkama og anda. En hin gifta kona ber fyrir brjósti það, sem heimsins er, hversu hún megi þóknast manninum.


Ba je̱r ja̱no Jesucristo ska. Ije rä shki̱leka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na, irä David batala, jishtä kte baa yis wa̱ pakanak te ishe käi. 	 Minnst þú Jesú Krists, hans sem risinn er upp frá dauðum, af kyni Davíðs, eins og boðað er í fagnaðarerindi mínu.


ji wa̱k bäi, blunakka̱ ji we̱ bäi wà, ji ma̱k ta̱i ka kjele ta. 	 Bjóð þeim að gjöra gott, vera ríkir af góðum verkum, örlátir, fúsir að miðla öðrum,


Yis da tso̱ wa biköle te ba chakami. Sa̱ shka̱li̱bläk ijewa rä ji biketsäk etkabä ki̱ka, jewa chakami yie. Je̱r bäi yinopa bas biköle ia̱. 	 Allir, sem hjá mér eru, senda þér kveðju. Heilsa þeim, sem oss elska í trú. Náð sé með yður öllum.


Saje wa Säkekewaí Jesucristo je̱r bäi shöpa bas ia̱. 	 Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með yður.


Jekäi ite je sha e̱ná ra, ite je taparte wa patka tulaksa̱ jeska. 	 Að svo mæltu lét hann mannsöfnuðinn fara.


Cristo te sa bakaksa̱ sa̱ se̱nakläni bakleksa̱ käi. Jekäi bas chatköwa̱ därërë je ja̱mi. Ke bas ñajacha̱wa̱ yugo wà mo̱nakwa̱ni kjanaklä ye. 	 Til frelsis frelsaði Kristur oss. Standið því stöðugir og látið ekki aftur leggja á yður ánauðarok.


Bas dikäla, ke bas male̱te̱nak yökö wäkarke̱ bas sha̱na bas mabläklä je yika, ibiketsäk je rä ji o̱rte 's ukä ja̱mi rä í̱ ni. 	 Þér elskaðir, látið yður eigi undra eldraunina, sem yfir yður er komin yður til reynslu, eins og yður hendi eitthvað kynlegt.


Ka irä jiye kuna ta, yi ktäke̱ kte kju̱awa wà ra, ka je ktä kuna rä ditsä ra kuna, ata je ktäke̱ rä Säkeklä ne ra, je ia̱ ka yi a̱ni je̱r ko̱nak ki̱ka. Ata je te kte blelewa̱ ne sheke̱ Säkeklä wikblu oloi ja̱mi rä. 	 Því að sá, sem talar tungum, talar ekki við menn, heldur við Guð. Enginn skilur hann, í anda talar hann leyndardóma.


Jera Jesús ktei bata shäk wa irä, tapanak wa wäkiri wa irä ñatapawa̱wa̱ je ktei wabiketsäk. 	 Postularnir og öldungarnir komu nú saman til að líta á þetta mál.


Yabala ká wa, ke bas ku̱ bas yabala kju̱atkewa̱k, ka ijewa je̱r ianaklä kuna. 	 Þér feður, verið ekki vondir við börn yðar, svo að þau verði ekki ístöðulaus.


Jí kje ra yie je sha bas ia̱, ka je o̱rba yika; je rä mika̱ je o̱na ra, bas wa̱ yis biketsäklä.” 	 Nú hef ég sagt yður það, áður en það verður, svo að þér trúið, þegar það gerist.


Je ne ki̱ka bas dikäla, bas wa̱ ji o̱rmi ju̱ñer ña̱la wätsa̱kba ki̱ka bas se̱no je̱r ki̱i̱, ka bas sikä jäklämi kuna ka ka̱wei wawa̱k kuna wa wa̱ ijewa shirilewa̱ wà weikanakwa̱, bas chatkä dami bäi ska. 	 Með því að þér vitið þetta fyrirfram, þér elskaðir, þá hafið gát á yður, að þér látið eigi dragast með af villu þverbrotinna manna og fallið frá staðfestu yðar.


Jekäi je je̱k sikawa̱ ija̱mi te aceite irä vino irä tka ishka̱na wäki̱, je pamu̱awa̱ ite, je tkaka̱ ite iwakei burro ki̱, kjepa iwa̱ iminetse̱ käpäklä jui ska. Jekäi ite ikjänana ji̱a. 	 gekk til hans, batt um sár hans og hellti í þau viðsmjöri og víni. Og hann setti hann á sinn eigin eyk, flutti hann til gistihúss og lét sér annt um hann.


Jera, ¿ji we̱ yis te na? Ñera yis ka̱kiämi yis wikblu wà, ata ñaebä yis ka̱kiämi yis je̱rike wà. Yis ksämi yis wikblu wà, ata ñaebä yis ksämi yis je̱rike wà. 	 Hvernig er því þá farið? Ég vil biðja með anda, en ég vil einnig biðja með skilningi. Ég vil lofsyngja með anda, en ég vil einnig lofsyngja með skilningi.


Jera ite ikúka: —Yabala ne che säkätäba rä. Ata yabala yika pan bäkeksa̱ ju̱nakmi chichi ia̱, ka je rä bäi kuna. 	 Hann sagði við hana: "Lofaðu börnunum að seðjast fyrst, ekki sæmir að taka brauð barnanna og kasta því fyrir hundana."


Jera ite ijewa kúka: —Je shtä rä ji a̱ni wà ka kjäienaksa̱ kuna, ata je kjäierksa̱ rä ka̱kie irä bätse irä ebä ne wà. 	 Hann mælti: "Þetta kyn verður eigi út rekið nema með bæn."


Ka irä jiye kuna ta, ka Säkeklä ja̱mi kuna wa te je shtä biköle yule rami, ata bas Ká se̱nak ka̱jöir wa̱ je biköle sherke̱ bas ki̱ ju̱ñer. 	 Allt þetta stunda heiðingjarnir, og yðar himneski faðir veit, að þér þarfnist alls þessa.


Ipaiklä wäñinaka̱ oloo suruuwa̱ si̱, ka̱jiska sua skuäk wa ia̱ ka isuka̱nak je kjekla surulita. 	 og klæði hans urðu fannhvít og skínandi, og fær enginn bleikir á jörðu svo hvítt gjört.


Jera ite isha ijewa ia̱: ‘Yis bolki ekla ne te iwakbla rä.’ Jera ikjanaklä wa te isha iia̱: ‘Jera ba ki̱ ishena sá mi ishtäk tulämi na?’ 	 Hann svaraði þeim: ,Þetta hefur einhver óvinur gjört.' Þjónarnir sögðu við hann: ,Viltu, að vér förum og tínum það?'


Jera ijewa te Säkeklä oloi kaka̱ yis kju̱ei. 	 Og þeir vegsömuðu Guð vegna mín.


Je ki̱ka Jesús shki̱naka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na ra, jera iwa̱ dulanak wa je̱r ja̱na iwa̱ je ktei yileba ska. Jekjepa kte yöle irä, Jesús wa̱ iyile irä, je kuka ijewa te iyina si̱ ye. 	 Þegar hann var risinn upp frá dauðum, minntust lærisveinar hans, að hann hafði sagt þetta, og trúðu ritningunni og orðinu, sem Jesús hafði talað.


Ñakäi sä rä chui bakleka̱ ta, je rä Säkeklä ju ska tso̱ wa je wäsikäk. 	 Vér höfum mikinn prest yfir húsi Guðs.


Jekäi iyina si̱ ra ka̱wei wawe̱ ki̱ka ka yi a̱ni wabiketsanakksa̱ wämo ye Säkeklä wäna. Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke rä: “Sä wämo se̱rmi ite ji biketsa etkabä oloi ja̱mi.” 	 En það er augljóst að fyrir Guði réttlætist enginn með lögmáli, því að "hinn réttláti mun lifa fyrir trú."


Ka irä jiye kuna ta, ka̱wei te ditsä ka täkili ta wa kuke chui tsa̱ku̱i wa ye, ata ka̱wei me̱na itäkapa Säkeklä kabla etkabä. Je wà ije te iyaba kuka chui tsa̱ku̱i ye, delewa̱ bulee jekjeyemi. 	 Lögmálið skipar menn æðstu presta, sem eru veikleika háðir, en eiðurinn, er kom á eftir lögmálinu, skipar son, fullkominn gjörðan að eilífu.


Jikäi ijewa ktei wabiketsanaksa̱ rä. Ka̱ oloi dewa̱ ka̱jiska sa̱ sha̱na. Ata ijewa wäbatsa ka̱tuil wà rä je ka̱ oloi tsa̱ta, ijewa te ji wakbleke̱ yakei ki̱ka. 	 En þessi er dómurinn: Ljósið er komið í heiminn, en menn elskuðu myrkrið fremur en ljósið, því að verk þeirra voru vond.


¡Ñekja blu wa! Bas ji̱o, bas kjoyino, ji bäline dämiwa̱ bas ki̱ka kju̱ei. 	 Hlustið á, þér auðmenn, grátið og kveinið yfir þeim bágindum, sem yfir yður munu koma.


‘Jí itä ska yis dämini. Jera yie David ju wäjienak ja̱lewa̱ bäiwe̱mini. Yis te je weikalewa̱ nu̱l bäiwe̱mika̱ni, yie je kemika̱ni. 	 Eftir þetta mun ég aftur koma og endurreisa hina föllnu tjaldbúð Davíðs. Ég mun reisa hana úr rústum og gjöra hana upp aftur,


Jekäi ra ka irä yis wakei si̱ te je we̱ kuna, ata ji yakei tso̱ yis ja̱rka je ne te je we̱ke̱ rä. 	 En nú er það ekki framar ég sjálfur, sem gjöri þetta, heldur syndin, sem í mér býr.


Jera ite isha iia̱: —¡Ba rä sä wäyuäk ebä, ji biköle yakei ebä tso̱ ma wa̱! ¡Ba rä be tsa̱ku̱i yäbei, kju̱atkäk ji wämo biköle ra. Ba te Säkekewa ña̱le̱i bulee je shiriwe̱ke̱ ¿je ka je ba te na? 	 "Þú djöfuls sonur, fullur allra véla og flærðar, óvinur alls réttlætis, ætlar þú aldrei að hætta að rangsnúa réttum vegum Drottins?


Ata Pablo irä Bernabé irä kta ka suale kuna, te isha: —Tsa̱na ra bas ne ia̱ Säkeklä ktä kiana yinakba rä. Ata bas te je ju̱aksa̱; ka bas je̱k biketsane bas dä kianak se̱ne jekjeye kukäkwa̱ ni. Issö, je ne ki̱ka sá te ka Judío kuna wa ebä pakte mar. 	 Páll og Barnabas svöruðu þá einarðlega: "Svo hlaut að vera, að orð Guðs væri fyrst flutt yður. Þar sem þér nú vísið því á bug og metið sjálfa yður ekki verða eilífs lífs, þá snúum vér oss nú til heiðingjanna.


Je ne ki̱ka je wadäke̱ksa̱ rä ji biketse etkabä wà, je rä iwadäkläksa̱ ije̱r bäi shäke̱ wà, jekäi ra je ikabla däkläksa̱ Abraham batala biköle ia̱, ka ibatala ka̱wei ja̱mi shtä wa ebä ia̱ kuna, ata ibatala ji biketsäk etkabä ije käi jewa ia̱ ñaebä. Jekäi ije ne rä sä biköle káí rä, 	 Því er fyrirheitið byggt á trú, til þess að það sé af náð, og megi stöðugt standa fyrir alla niðja hans, ekki fyrir þá eina, sem hafa lögmálið, heldur og fyrir þá, sem eiga trú Abrahams. Hann er faðir vor allra,


Jera wikblu ñá shtä wa̱ weikanak wa bäiwa̱ni ite. 	 er komið hafði til að hlýða á hann og fá lækning meina sinna. Einnig voru þeir læknaðir, er þjáðir voru af óhreinum öndum.


ale ikabla etkabä sa ká Abraham ia̱, ji wa̱k sa̱ ia̱; 	 þess eiðs, er hann sór Abraham föður vorum


Jera ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa ñajämika̱ ñakpäk ñara, ka̱ tsa̱ku̱i wa ñajämika̱ ñakpäk ñara, ka̱ etkä etkä ska bäli ja̱rmi sa̱ ki̱, ñakäi ka̱ wäbuka̱nami. 	 Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, þá verður hungur og landskjálftar á ýmsum stöðum.


Ka rä jiye kuna ta, Säkeklä ia̱ ra ji a̱ni ka kuna ka o̱nak käi. 	 en Guði er enginn hlutur um megn."


Ñerä Jesús te jekäi iwá̱ kju̱awa ijuenaklä ye je su̱a ditsä te ra, ijewa te isha: —Iyina si̱ ije ne rä ale jile bata shäk däke̱ ka̱jiska rä. 	 Þegar menn sáu táknið, sem hann gjörði, sögðu þeir: "Þessi maður er sannarlega spámaðurinn, sem koma skal í heiminn."


Je iwächakewa̱k wa rä patkele fariseo wa wa̱. 	 Sendir voru menn af flokki farísea.


Jera ijewa te kte ssa täkii ka̱jöir, je te ishe ijewa ia̱: “¡Bas kuteka̱ jíka!” Jekäi ijewa mineka̱julu ka̱jöir mo̱ naka, je su̱a ibolki wa te. 	 Og þeir heyrðu rödd mikla af himni, sem sagði við þá: "Stígið upp hingað." Og þeir stigu upp til himins í skýi og óvinir þeirra horfðu á þá.


Yie bas ia̱ äyë yuami, ka bas ñabawa̱ kuna ka̱wakbläk yakei wa ra. 	 Ég ritaði yður í bréfinu, að þér skylduð ekki umgangast saurlífismenn.


Bata ska ra, bas ñatäkiwo̱ Säkekewa ja̱mi, ije wakei täkili te ji we̱ ja̱mi. 	 Að lokum: Styrkist nú í Drottni og í krafti máttar hans.


Ka irä je ebä kuna. Ata bas tso̱ kja̱ne irä sá tso̱ kja̱ne irä, je moska ka̱ kjlöi ka̱mii jalecha̱ta̱na kate; je rä jí kja̱ne wa shkakle bas kja̱ne ra ka jewa kjäkläksa̱, ñakäi a̱mi kja̱ne wa ka däkläksa̱ jí kja̱ne.” 	 Auk alls þessa er mikið djúp staðfest milli vor og yðar, svo að þeir, er héðan vildu fara yfir til yðar, geti það ekki, og eigi verði heldur komist þaðan yfir til vor.'


Mika̱ bas manele wa̱ jile ktei tso̱ iel da, jera ¿maikäi si̱ ka je ia̱ issër ta shi̱ana je ktei tsa̱kmi ka wämo kuna wa wa̱ parunakksa̱ rä na? Ata ¿jiye ka je ktei tse̱mi parunakksa̱ sä sikii wa wa̱ rä na? 	 Getur nokkur yðar, sem hefur sök móti öðrum, fengið af sér að leggja málið undir dóm heiðinna manna, en ekki hinna heilögu?


Ñaebä yi a̱ni wa̱ vino blona ji̱a ka tenak bewak kjuä yöle bolsa ye nu̱l da shtä naka. Ata ikuna jekäi ra, je vino blona ji̱a te bewak kjuä tsikiwe̱ ju̱emi, jera vino tkerju̱mi, ñakäi ijui weikarmiwa̱. 	 Og enginn lætur nýtt vín á gamla belgi, því þá sprengir nýja vínið belgina og fer niður, en belgirnir ónýtast.


Ata je ma wa̱ ji tso̱ yakei manewo̱ksa̱. Ma ka̱kiö Säkekewa ia̱, jekäirale ba jarmiwa̱ bitaba ba te ibiketsa jekäi ma je̱r ska ki̱ka. 	 Snú því huga þínum frá þessari illsku þinni og bið Drottin, að þér mætti fyrirgefast hugsun hjarta þíns,


Ata alaklä wa ka̱kiä iräle ite ji bata sheke̱ iräle ka tsa̱ku̱ ki̱tele kuna ra, je rä ite ji äina wá̱ itsa̱ku̱ ukä ja̱mi. Je rä jishtä tsa̱ku̱ kä sikleju̱mi kalabe käi. 	 En sérhver kona, sem biðst fyrir eða flytur spádóma Guðs berhöfðuð, óvirðir höfuð sitt. Það er hið sama sem hún hefði látið krúnuraka sig.


Je te Jesús su̱a ra, ia̱na täkii janawa̱ wakte i̱ski̱ Jesús wäja̱mi te isha täkii: —Jesús, Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta yaba, ¿jiye ba bite yis wäki̱ rä na? Dunasi̱, ke yis paka ji shka̱l ssäk. 	 Þegar hann sá Jesú, æpti hann, féll fram fyrir honum og hrópaði hárri röddu: "Hvað vilt þú mér, Jesús, sonur Guðs hins hæsta? Ég bið þig, kvel þú mig eigi!"


Ka irä jiye kuna ta, je wakwa te ipakeke̱ jishtä bas te sá kiawa̱ bäi käi, maikäi bas ñamanewa̱ksa̱ jile kekläí me̱i yika Säkeklä ia̱, bas wa̱ Säkeklä si̱ kseka kja̱nei wa̱klä käi, 	 því að þeir segja sjálfir, á hvern hátt vér komum til yðar og hvernig þér sneruð yður til Guðs frá skurðgoðunum, til þess að þjóna lifandi og sönnum Guði,


El wa, bas wa̱ iju̱ñer Estéfanas ju ska tso̱ wa ne rä jile wä säkätä käi Acaya ke̱i ska rä, jekäi ijewa ñatulaksa̱ sä sikii wa tsa̱tkäk. Jekäi yie bas pake, 	 Um eitt bið ég yður, bræður. Þér vitið að Stefanas og heimili hans er frumgróði Akkeu og að þeir hafa helgað sig þjónustu heilagra.


deju̱ ni ike̱i ki̱ te ijewa pakta iwakwa ñapaktäklä jui ska, je te ijewa male̱cha̱cha̱wa̱ ki̱ka ite isha: —¿Maka ije te je je̱rike tsa̱ rä, täkili ji wa̱klä tsa̱ rä na? 	 Hann kom í ættborg sína og tók að kenna þeim í samkundu þeirra. Þeir undruðust stórum og sögðu: "Hvaðan kemur honum þessi speki og kraftaverkin?


Sala rä Cainán yaba, Cainán rä Arfaxad yaba, Arfaxad dä Sem yaba, Sem rä Noé yaba, Noé rä Lamec yaba, 	 sonar Kenans, sonar Arpaksads, sonar Sems, sonar Nóa, sonar Lameks,


Iwa rä ije oloi ja̱mi je boyäkä wa ia̱ ka̱ tso̱ ikjäkläwa̱ Sa Ká wäki̱ Wikblu eklabä wà. 	 Því að fyrir hann eigum vér hvorir tveggja aðgang til föðurins í einum anda.


Chui wa tsa̱ku̱i kjanaklä ekla, je rä ale Pedro wa̱ kukä teleju̱mi je saka wa, je te iwächakewa̱: —¿Ka ba ne su̱a yis te kal yäkä wäbala na Jesús da rä na? 	 Þá sagði einn af þjónum æðsta prestsins, frændi þess, sem Pétur sneið af eyrað: "Sá ég þig ekki í grasgarðinum með honum?"


Jera ¿ba te ishemi ba kjanaklä ia̱: ‘Wekte ba ra’ ni, ite iwá̱ jishtä ipakana iwa̱k käi ki̱ka na? 	 Og er hann þakklátur þjóni sínum fyrir að gjöra það, sem boðið var?


Ñakäi las cinco käi imineju̱ ni te isaka ku̱a kje ikajali, jewa ia̱ ite isha: ‘¿Jiye jiska bas kajali día kalabe kjermita rä na?’ 	 Og síðdegis fór hann enn út og sá menn standa þar. Hann spyr þá: ,Hví hímið þér hér iðjulausir allan daginn?'


Ika̱kiä katke käi ije̱kaka̱ deni iwa̱ dulanak wa ska ra, ite ijewa ku̱a käpelecha̱wa̱, je rä ije̱r ianacha̱wa̱ ki̱ka. 	 Hann stóð upp frá bæn sinni, kom til lærisveinanna og fann þá sofandi, örmagna af hryggð.


“Jera ¿jibä we̱mi je uva yäkä wakei te na? Je bitämi te je shka̱bläk wa weikeche̱miwa̱, kjepa ite uva yäkä me̱mini isaka ia̱. 	 Hvað mun nú eigandi víngarðsins gjöra? Hann mun koma, tortíma vínyrkjunum og fá öðrum víngarðinn.


Abraham te Isaac wätsikiwa̱, Isaac te Jacob wätsikiwa̱, Jacob te Judá irä iel wa irä wätsikiwa̱. 	 Abraham gat Ísak, Ísak gat Jakob, Jakob gat Júda og bræður hans.


Ke sa̱ ñassaka̱ sa̱ ñakju̱atkewa̱klä, sa̱ je̱r ki̱ ñaianaklä. 	 Verum ekki hégómagjarnir, svo að vér áreitum hver annan og öfundum hver annan.


je je̱r ko̱nopa, yi te yakei wakbläk tsa̱tka idami shirilewa̱ ska idäkläwa̱ni ra, je rä ite iwetsaksa̱ duewa̱ yika, ñakäi je rä ite ji yakei wakblele iwa̱ ta̱i je wäshewa̱wa̱. 	 þá viti hann, að hver sem snýr syndara frá villu vegar hans mun frelsa sálu hans frá dauða og hylja fjölda synda.


“Ka bas wa̱ oro iräle inaklä iräle cobre iräle mi kuna bas kipa ja̱mi, 	 Takið ekki gull, silfur né eir í belti,


Ijewa wäbätsä rä yakana mar ska ra, oloi ta wa je̱tkäklä tso̱ wà, ñapaktäklä jui ska ra, oloi ta wa je̱tkäklä tso̱ wà, 	 Ljúft er þeim að skipa hefðarsæti í veislum og æðsta bekk í samkundum,


Ñakäi ángel saka deksa̱ju̱ jile däläwa̱klä ska, je rä yökö ju̱ñak. Je a̱na täkii je tabeli ta kayale sibuu tsa̱ka, te ishe: “¡Ba tabeli kayale sibuu ju̱o, uva wä kicha tiäk ishäkä ki̱ka, iwä rä äli kja ki̱ka!” 	 Og annar engill gekk út frá altarinu, hann hafði vald yfir eldinum. Hann kallaði hárri röddu til þess, sem hafði bitru sigðina: "Ber þú út bitru sigðina þína, og sker þrúgurnar af vínviði jarðarinnar, því að vínberin á honum eru orðin þroskuð."


Jera Jesús te isha iia̱: —Kte si̱ wà yie ishe ba ia̱, jir bä dämika̱ kätkäña yis da ka̱ baa ska. 	 Og Jesús sagði við hann: "Sannlega segi ég þér: Í dag skaltu vera með mér í Paradís."


Cristo ktä rä iyina si̱, je tso̱ yis wa̱. Je wà yis te ishe, jí yis je̱k kjeishä ka je wätkenak Acaya ke̱i ska wa ia̱. 	 Svo sannarlega sem sannleiki Krists er í mér, skal þessi hrósun um mig ekki verða þögguð niður í héruðum Akkeu.


ka je rä ji äina wakbläk kuna, ka je rä je̱k ebä biketsäk kuna, ka je rä je̱r ki̱ ji ianak plaa kuna, ka je rä ji yakei o̱le iukä ja̱mi biketsäk kuna ji̱a, 	 Hann hegðar sér ekki ósæmilega, leitar ekki síns eigin, hann reiðist ekki, er ekki langrækinn.


Jekäi David wakei te ikia Säkekewa ni ra, ¿maikäi jera je rä iyäbei rä na? Jera chu̱li̱i̱wa̱ te iktä ssa bäi ebä. 	 Davíð kallar hann sjálfur drottin. Hvernig getur hann þá verið sonur hans?" Og hinn mikli mannfjöldi hlýddi fúslega á hann.


Ka irä jiye kuna ta, ka Säkeklä wa̱ sä kile rä ji shi̱ana wa̱k kuna, ata sikii tenak. 	 Ekki kallaði Guð oss til saurlifnaðar, heldur helgunar.