Bas te ji kia, ata ka bas ia̱ idäksa̱. Je rä bas te ikia yakei wà, bas wakwa wäbätsäke̱ ji wà jeskabä e̱nenakwa̱ ki̱ka. 	 Þér biðjið og öðlist ekki af því að þér biðjið illa, þér viljið sóa því í munaði!


Jekäi David je̱r ku̱a kja je te, ki̱ka ite Säbäkäkksa̱ shki̱rmika̱ni je paka, ka iwikblu janewa̱ sä wikblu bläklä ska, ka iyaka tjabanewa̱. 	 Því sá hann fyrir upprisu Krists og sagði: Ekki varð hann eftir skilinn í helju, og ekki varð líkami hans rotnun að bráð.


Jera ka̱ wäkiri te Pablo ia̱ ikjasha jula wà iktäklä. Jera ite isha: —Yis wa̱ iju̱ñer ka̱mikleté ba rä jí ke̱i ska wa ktei wabiketsäk, je ki̱ka ka yis suane je̱k wetsäk ba ia̱. 	 Landstjórinn benti þá Páli að taka til máls. Hann sagði: "Kunnugt er mér um, að þú hefur verið dómari þessarar þjóðar í mörg ár. Mun ég því ótrauður verja mál mitt.


Ata ka ijewa je̱r ko̱ne Jesús te Sa Ká ne sheke̱ rä ia̱. 	 Þeir skildu ekki, að hann var að tala við þá um föðurinn.


Jekäi David te ikia Säkekewa ni ra, ¿maikäi jera je rä iyäbei rä na? 	 Davíð kallar hann drottin, hvernig getur hann þá verið sonur hans?"


Jekäi ditsä ekla bata ki̱ka duewa̱ ne deksa̱ sa̱ ia̱ rä, ata ekla bata ki̱ka sä dulecha̱wa̱ wa shkirka̱ni ne deksa̱ sa̱ ia̱ rä. 	 Því að þar eð dauðinn kom fyrir mann, kemur og upprisa dauðra fyrir mann.


Ji biketse etkabä wà sa̱ je̱r ku̱a ite ji ke̱i biköle yöleksa̱ rä Säkeklä ktä wà, jekäi ji juenak je yöleksa̱ rä ji ka juenak kuna je ebä wà. 	 Fyrir trú skiljum vér, að heimarnir eru gjörðir með orði Guðs og að hið sýnilega hefur ekki orðið til af því, er séð varð.


Jerusalén ska wa, Idumea ska wa, Jordán a̱mikata wa, ñakäi Tiro irä Sidón irä pája̱mi wa, chu̱li̱i̱wa̱ date iwäki̱, ji e̱e̱na we̱ke̱ ite ssa ijewa te ki̱ka. 	 frá Jerúsalem, Ídúmeu, landinu handan Jórdanar, og úr byggðum Týrusar og Sídonar kom til hans fjöldi manna, er heyrt höfðu, hve mikið hann gjörði.


Jekäi ikuna Jesús shki̱wa̱kka̱ni dulewa̱ wa sha̱na je wikbluí se̱r dä bas ja̱rka ra, jera je Cristo shki̱wa̱kka̱ni dulewa̱ wa sha̱na je te ñaebä bas yaka duäkwa̱ ia̱ se̱ne me̱mini iwikblu se̱nak bas ja̱rka oloi ja̱mi. 	 Ef andi hans, sem vakti Jesú frá dauðum, býr í yður, þá mun hann, sem vakti Krist frá dauðum, einnig gjöra dauðlega líkami yðar lifandi með anda sínum, sem í yður býr.


Je ssëta jile bata shäk wa wa̱ iyile rä, jishtä iyöle katke käi: 	 Í samræmi við þetta eru orð spámannanna, svo sem ritað er:


bas donaklä sä sikii wa biköle ra je̱r ko̱nak bikö Cristo wa̱ sa̱ shka̱l je sho̱lo̱li rä, je matsi̱li̱ rä, je kaleka̱ rä, je ja̱r dä je ia̱, 	 Þá fáið þér ásamt öllum heilögum skilið, hve kærleikur Krists er víður og langur, hár og djúpur, og komist að raun um hann,


Mañatäbä kicha yis bukle kal wà. Etaba kicha yis tena jak wà. Mañatäbä kicha ko̱no wäitäbina yis wäkseka. Etaba kicha yis kja däyë bata ki̱ka ka̱mii tuina irä ka̱piana irä. 	 þrisvar verið húðstrýktur, einu sinni verið grýttur, þrisvar beðið skipbrot, verið sólarhring í sjó.


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yi te yis biketsa ra, ñaebä ji we̱ke̱ yis te je we̱mi ije te. Ijewa te je we̱mi yis wa̱ ji o̱le tsa̱ta, je rä yis maju̱mi Sa Ká wäki̱ je ki̱ka. 	 Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem trúir á mig, mun einnig gjöra þau verk, sem ég gjöri. Og hann mun gjöra meiri verk en þau, því ég fer til föðurins.


Jera Jesús je̱k buawa̱ni te ishäkä yuani. 	 Og aftur laut hann niður og skrifaði á jörðina.


Ka irä maikäi kuna ta, sá weikarke̱ kje berbena, je te sá ia̱ ji baa jekjeye ka pakanak kje, je ki̱talawe̱ke̱ kala ta e̱e̱na ki̱ta ki̱tami. 	 Þrenging vor er skammvinn og léttbær og aflar oss eilífrar dýrðar sem stórum yfirgnæfir allt.


Ata ji etka Säkeklä wa̱ me̱nak ki̱ssënak yis wa̱, je ebä ne ki̱ssëke̱ ñaebä ijewa te rä; je rä sä rä shki̱nakka̱ni, sä wämo wa käi, ka sä wämo kuna wa käi. 	 Og þá von hef ég til Guðs, sem þeir og sjálfir hafa, að upp muni rísa bæði réttlátir og ranglátir.


Jera Jesús te ikúka te isha ijewa ia̱: —Bas ku̱ Säkeklä biketsö. 	 Jesús svaraði þeim: "Trúið á Guð.


Jekäi bas bakle rä ka̱tuil ye, ata jira bas dä ka̱ oloi ye Säkekewa ja̱mi. Je ki̱ka bas shkö ka̱ oloi ye wa käi. 	 Eitt sinn voruð þér myrkur, en nú eruð þér ljós í Drottni. Hegðið yður eins og börn ljóssins. -


Ñakäi jeska ko̱no däklä rä ka bäi si̱ kuna, ka̱ yakei ki̱ssäklä. Je ki̱ka wäbäli te ibiketsa ju̱nakmi ji̱a imablä su̱ak, tsule sä dämijulu Fenice ska, ka̱ yakei ki̱ssäk. Je rä ko̱no däklä etkä, je Creta ska. Je rä kjä kololewa̱ norte wà ra ka̱wä minakläwa̱ wami yena, sur wà ra ka̱wä minakläwa̱ wami yena. 	 Höfnin var óhentug til vetrarlegu. Því var það flestra ráð að halda þaðan, ef þeir mættu ná Fönix og hafa þar vetrarlegu. Sú höfn er á Krít og veit til útsuðurs og útnorðurs.


Je itäki̱ iel deju̱, te isha: ‘Säkekewa, ba te mina ma yis ia̱ je ki̱tapana deka̱ cinco.’ 	 Annar kom og sagði: ,Pund þitt, herra, hefur gefið af sér fimm pund.'


Ata ijewa biköle ñajaka̱ ñawetsäk ekla ekla. Isäkätä te isha: ‘Yie ma ia̱ ka̱ kieke̱ ba wa̱ 'sjäkläwa̱pa. Iwa rä yie ka̱ tju̱a, je su̱ak 'skiana minak pjoo.’ 	 En þeir tóku allir að afsaka sig einum munni. Hinn fyrsti sagði við hann: ,Ég hef keypt akur og verð að fara og líta á hann. Ég bið þig, haf mig afsakaðan.'


Yis de ka̱jiska rä ka̱ oloi ye, yis biketsäk wa biköle ka se̱naklä kuna ji̱a ka̱tuil na. 	 Ég er ljós í heiminn komið, svo að enginn, sem á mig trúir, sé áfram í myrkri.


Säkekewa Jesús je̱r bäi shöpa bas ia̱. 	 Náðin Drottins Jesú sé með yður.


Jekäi ikabla iia̱ etkabä: —Ji kia ba te yis ia̱ käi me̱mi yis te ba ia̱, yis dä sa̱ tsa̱ku̱i ye je ke̱i mowämo kje. 	 Og hann sór henni: "Hvað sem þú biður um, það mun ég veita þér, allt að helmingi ríkis míns."


Jera Nicodemo te ichaka iia̱: —¿Maikäi je o̱r na? 	 Þá spurði Nikódemus: "Hvernig má þetta verða?"


Jera ite isha: —Yis te isha yis ne irä. Jekäi bas te yis yuleke̱ ra, jí wa jöwa̱ minakjulu bitaba. 	 Jesús mælti: "Ég sagði yður, að ég væri hann. Ef þér leitið mín, þá lofið þessum að fara."


¿Ka bas je̱r na ji däba na? ¿Ka bas je̱r ja̱ne ji̱a pan cinco wà cinco mil dele ska, ñakäi canasta bitkä na bas te ishtani rä ska na? 	 Skynjið þér ekki enn? Minnist þér ekki brauðanna fimm handa fimm þúsundum og hve margar körfur þér tókuð saman?


Ka ije ki̱ yi a̱ni shene sa̱ je̱rike pakäk ije ia̱, ije wa̱ iju̱ñer kja ji tso̱ sa̱ je̱r ska käi ki̱ka. 	 Hann þurfti þess ekki, að neinn bæri öðrum manni vitni; hann vissi sjálfur, hvað í manni býr.


Je te Jesús je̱r ku̱a ra, ite isha ijewa ia̱: —¿Jiye bas te je alaklä weike na? Ije te ji baa ne wá̱ yis ia̱ rä. 	 Jesús varð þess vís og sagði við þá: "Hvað eruð þér að angra konuna? Gott verk gjörði hún mér.


Ba ku̱ ijewa siki tewo̱ ji rä iyina si̱ wà, ba ktä rä kte si̱. 	 Helga þá í sannleikanum. Þitt orð er sannleikur.


Yis te isheni bulee biköle yi te tene shkiri we̱ke̱ wa ia̱, jewa ja̱na ka̱wei wawa̱k kalabe. 	 Og enn vitna ég fyrir hverjum manni, sem lætur umskerast: Hann er skyldur til að halda allt lögmálið.


Ka irä jiye kuna ta, ikuna sa wabiketsanakläksa̱ nui ta wakja̱neiwe̱, je bakle rä baa ra, jera sä wabiketsa̱nakläksa̱ wämo ye wakja̱neiwe̱ rä bakleka̱ baawa̱ si̱. 	 Ef þjónustan, sem sakfellir, var dýrleg, þá er þjónustan, sem réttlætir, enn þá miklu auðugri að dýrð.


Ata ikiana rä sä kiäkwa̱ je̱r baa wà käi, wäbätsäk ji bäi ebä wà käi, ji wa̱k tsa̱na käi, ji wa̱k bulee käi, se̱nak wämo käi, je̱k wätkewa̱k ji ska käi, 	 Hann sé gestrisinn, góðgjarn, hóglátur, réttlátur, heilagur og hafi stjórn á sjálfum sér.


Jekäi ra, ¿je yile bäi wa rä tene shkiri ta wa ebä na? ¿Ka irä ka tene shkiri ta wa ñaebä na? Iwa rä sa te ishe datse̱ rä Abraham te ji biketsa etkabä wà iwabiketsanaksa̱ wämo ye to̱ne käi. 	 Nær þá sæluboðun þessi aðeins til umskorinna manna? Eða líka til óumskorinna? Vér segjum: "Trúin var Abraham til réttlætis reiknuð."


Ata ije te ikúka te isha: —Ji tkele biköle, ka tkele kuna yis Ká se̱nak ka̱jöir wa̱, je rä yenak tuläkmi. 	 Hann svaraði: "Sérhver jurt, sem faðir minn himneskur hefur eigi gróðursett, mun upprætt verða.


Jekäi ikuna jile wata ki̱ ijewa te yis kjatieke̱ ra, bäi si̱ iwakwane shena däkjulu jiska bä wäki̱ yis kjatiäk rä, 	 Þar voru Gyðingar nokkrir frá Asíu. Þeir hefðu átt að koma fyrir þig og bera fram kæru, hefðu þeir fundið mér eitthvað til saka.


Je ki̱ka yie ishe ka se̱naklä ta wa ia̱, ñaebä alaklä wa chichö wa ia̱, bäi si̱ ijewa se̱nopa eklabä yis käi. 	 Hinum ókvæntu og ekkjunum segi ég, að þeim er best að halda áfram að vera ein eins og ég.


Ji biköle tsa̱ta bas ñashka̱li̱blö ki̱ta si̱. Ka irä jiye kuna ta, ñashka̱li̱ble wà ji nui ta̱i rä wäshäkwa̱. 	 Umfram allt hafið brennandi kærleika hver til annars, því að kærleikur hylur fjölda synda.


Jera Jesús te isu̱a chu̱li̱i̱ ñayitä bitä kja ra, ite je wikblu ñá shtä uña te isha iia̱: —Wikblu sä ktä wäblewa̱kwa̱, sä kukä banewa̱kwa̱, yis te ba ia̱ ishe, ma cho̱ksa̱ ije yika, mik a̱ni ka ba däwa̱ kunani ija̱mi. 	 Nú sér Jesús, að mannfjöldi þyrpist að. Þá hastar hann á óhreina andann og segir: "Þú dumbi, daufi andi, ég býð þér, far út af honum, og kom aldrei framar í hann."


Jera ite isha je alaklä ia̱: —Ba wa̱ ji wakblele yakei je nui rä jalewa̱ bitaba. 	 Síðan sagði hann við hana: "Syndir þínar eru fyrirgefnar."


Biköle bakle yis yikaba jewa rä jakbläk wa ebä, sa̱ ki̱ssäk jakiblenak ña̱la ki̱ ebä. Ata je oveja wa wa̱ ka ijewa ktä ssëne. 	 Allir þeir, sem á undan mér komu, eru þjófar og ræningjar, enda hlýddu sauðirnir þeim ekki.


Jera je be ka̱kia iia̱, te isha: —Ba te sá tulaksa̱ ra, sá patkömi je köchi chu̱li̱i̱ ja̱rka. 	 Illu andarnir báðu hann og sögðu: "Ef þú rekur okkur út, sendu okkur þá í svínahjörðina."


Je su̱ta sa̱nu̱le nu̱le wa shtä wa kiana se̱nak rä tsa̱na Säkeklä dälätsäk, ka sa̱ ki̱yuäk kuna, ka vino yäk kuna ta̱i, ata sa paktäk ji bäi wà. 	 Svo eiga og aldraðar konur að vera í háttalagi sínu eins og heilögum sæmir. Þær skulu ekki vera rógberar og ekki heldur í ánauð ofdrykkjunnar, heldur kenni þær gott frá sér,


Jekäi ijewa bol te Jesús nu̱l butrawa̱ sua suruu wà ijalawa̱klä ja̱ma̱a̱ ra ñara, jishtä Judío wa wädular sa̱ nu̱l bläk käi. 	 Þeir tóku nú líkama Jesú og sveipuðu hann línblæjum með ilmjurtunum, eins og Gyðingar búa lík til greftrunar.


Jeiräta ke ikukawa̱ sä bolki käi ata iparuö tsa̱na sä el käi. 	 En álítið hann þó ekki óvin, heldur áminnið hann sem bróður.


Je biköle o̱na rä io̱naklä jishtä Säkekewa wa̱ iyile jile bata shäk ja̱mi je te ishe käi: 	 Allt varð þetta til þess, að rætast skyldu orð Drottins fyrir munn spámannsins:


Yis wa̱ ba weikarke̱, ñakäi ba rä ka ji a̱ni ta je ju̱ñer; ata ba rä blu. Ñakäi yis wa̱ iju̱ñer ñashäk Judío wa ye, ata ka irä jekäi kuna, jewa te ba sheke̱ yakei, ata tsa̱na ra ijewa rä Satanás ñapaktäklä jui. 	 Ég þekki þrengingu þína og fátækt - en þú ert samt auðugur. Ég veit hvernig þú ert hrakyrtur af þeim, sem segja sjálfa sig vera Gyðinga, en eru það ekki, heldur samkunda Satans.


Yis ia̱ issër bas biköle me ktä kte kju̱awa wà käi, ata bäi si̱ rä bas me ji bata shä. Ka irä jiye kuna ta, yi te ji bata sheke̱, je rä yi ktäke̱ kte kju̱awa wa tsa̱ta. Ata ite iwapaka tapanak wa ia̱ ijewa ki̱wäjienaklä ra, jera je rä yi te ji bata sheke̱ ra ñaebä. 	 Ég vildi að þér töluðuð allir tungum, en þó enn meir, að þér hefðuð spádómsgáfu. Það er meira vert en að tala tungum, nema það sé útlagt, til þess að söfnuðurinn hljóti uppbygging.


ji biketsale etkabä bäi si̱, ka ji o̱le ta sä ssëwa̱k nui ta käi. Ata moska te je ju̱aksa̱. Jekäi iwäitäbinacha̱wa̱ ji biketse etkabä ska. 	 í trú og með góðri samvisku. Henni hafa sumir frá sér varpað og liðið skipbrot á trú sinni.


Jekäi bas wetsanaksa̱ ji yakei wakble yika, je dewa̱ni ji wämo kjanaklä ye. 	 Og þér gjörðust þjónar réttlætisins eftir að hafa verið leystir frá syndinni.


Je su̱ta bas dä jishtä jak kseka käi, yönakka̱ ju wikblu iá ye, bas däkläwa̱ chui sikii wa ye, ji wikblu iá ma̱kka̱ kianak Säkeklä ki̱ Jesucristo oloi ja̱mi. 	 og látið sjálfir uppbyggjast sem lifandi steinar í andlegt hús, til heilags prestafélags, til að bera fram andlegar fórnir, Guði velþóknanlegar fyrir Jesú Krist.


Ñakäi ka bas wa̱ ije ktä kuna bas je̱r na del ye. Ka irä jiye kuna ta, ka bas wa̱ ale patkeleté ije wa̱ je biketsane ki̱ka. 	 Og orð hans býr ekki í yður, því að þér trúið ekki þeim, sem hann sendi.


ñakäi iitäbinawa̱, jeska tres día ra ishki̱naka̱ni jiräni kte yöle wa̱ iyile käi; 	 að hann var grafinn, að hann reis upp á þriðja degi samkvæmt ritningunum


Jera ite ikiami kju̱awa chu̱li̱i̱ wa tso̱ yika. Ñerä ijulasku patkawa̱ ikukä na, ikjali tjuaksa̱ kjepa ikjäktä passawa̱ ite. 	 Jesús leiddi hann afsíðis frá fólkinu, stakk fingrum sínum í eyru honum og vætti tungu hans með munnvatni sínu.


Uketa ra yis se̱le bakle rä ka̱wei ka ta. Ata mika̱ yie sa pakale ji wa̱k ju̱ña ra, ji yakei wakble tsikinaka̱, jera yis duawa̱. 	 Ég lifði einu sinni án lögmáls, en er boðorðið kom lifnaði syndin við,


je kolole ba wa̱ rä ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle wäna. 	 sem þú hefur fyrirbúið í augsýn allra lýða,


Ata yi a̱ni wa̱ ka iyineka̱ biköle wa̱ ssënakwa̱ käi, isuanacha̱wa̱ Judío wa yika ki̱ka. 	 Þó talaði enginn opinskátt um hann af ótta við Gyðinga.


Säkeklä saje wa Ká irä Säkekewa Jesucristo irä je̱r bäi shöpa bas ia̱, jewa ku̱ bas je̱r ssëwo̱pa baa. 	 Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi.


Bas wakwa ku̱ iwabiketsö, ¿alaklä wa ka̱kiä Säkeklä ia̱ ka tsa̱ku̱ ki̱tele kuna, je rä bäi na? 	 Dæmið sjálfir: Sæmir það konu að biðja til Guðs berhöfðuð?


Yi rä ji shäk ra, je ku̱ ji shö jishtä Säkeklä wakei si̱ te ji she kate käi. Yi rä sa̱ tsa̱tkäk ra, je ku̱ je wo̱ Säkeklä te täkili me̱ke̱ wà. Je rä Säkeklä oloi kanakläka̱ ji biköle ska Jesucristo oloi ja̱mi; ije ne rä oloi kanakka̱, täkili kanakka̱ sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi. Amén. 	 Sá sem talar flytji Guðs orð, sá sem þjónustu hefur skal þjóna eftir þeim mætti, sem Guð gefur, til þess að Guð vegsamist í öllum hlutum fyrir Jesú Krist. Hans er dýrðin og mátturinn um aldir alda. Amen.


Jera Pedro te ikúka te isha: —Säkekewa, ba ne irä ra, yis pakö shkäkmi diklä bata ki̱ka däkmi ba ska. 	 Pétur svaraði honum: "Ef það ert þú, herra, þá bjóð mér að koma til þín á vatninu."


Festo se̱na ijewa sha̱na ocho día käi, diez día käi, jera imineju̱ni Cesareaka. Bulirishtä ra ije̱tkawa̱ sä ktei wabiketsäkläksa̱ ska, jera ite Pablo sha tse̱nakté. 	 Festus dvaldist þar ekki lengur en í átta daga eða tíu. Síðan fór hann ofan til Sesareu. Daginn eftir settist hann á dómstólinn og bauð að leiða Pál fram.


Ata sä wämo wa oloi ñirmika̱ ka̱wä käi, ijewa Ká gobiernoí ska. Yi rä kukä ta ra, ¡je ku̱ issö! 	 Þá munu réttlátir skína sem sól í ríki föður þeirra. Hver sem eyru hefur, hann heyri.


Je rä ji biköle ska bas blunaka̱ ije oloi ja̱mi kte bena wà, ñakäi ka̱ju̱ñe bena wà ki̱ka. 	 Í honum eruð þér auðgaðir orðnir í öllu, í hvers konar ræðu og hvers konar þekkingu.


Je o̱na rä Jordán a̱mi kata Betania ska. Je ke̱i kje ra Juan te sä wäukewe̱te jeska. 	 Þetta bar við í Betaníu, handan Jórdanar, þar sem Jóhannes var að skíra.


Jesús damiju̱ Galilea tipei kjä ja̱mi ra, ite bol ñawakwa ebä su̱a; je rä Simón, kinak Pedro ni irä, iel Andrés irä. Ijewa kla ju̱a kate tipä na, ijewa rä nima kukäk wa ki̱ka. 	 Hann gekk með Galíleuvatni og sá tvo bræður, Símon, sem kallaður var Pétur, og Andrés, bróður hans, vera að kasta neti í vatnið, en þeir voru fiskimenn.


Ata je shka̱bläk wa te je yaba su̱a ra, ite isha ñaia̱: ‘Ije ne ia̱ iká däli ukä rä däkksa̱ rä, je ki̱ka sä shkä iktäkwa̱, kjepa sa̱ ku̱ ji rä däkksa̱ iia̱ je kuköwa̱ saje cha ye.’ 	 Þegar vínyrkjarnir sáu soninn, sögðu þeir sín á milli: ,Þetta er erfinginn. Förum og drepum hann, og náum arfi hans.'


Jera Jesús te ikúka: —Bas kuna ka wä wajuenak kuna ra, jera ka bas dä nui ta. Ata bas te ishe: ‘Sá wä wajuer’, je ki̱ka bas dä nui ta ji̱a. 	 Jesús sagði við þá: "Ef þér væruð blindir, væruð þér án sakar. En nú segist þér vera sjáandi, því varir sök yðar."


Jekäi ijewa te iktä ssa deka̱ ite jekäi ishaka̱ ska ra, ijewa kjoyina täkii te isha: —Je ditsä weiköwa̱, je shtä ka kiar ji̱a se̱nak ka̱jiska. 	 Allt að þessu orði hlýddu þeir á hann, en nú hófu þeir upp raust sína og hrópuðu: "Burt með slíkan mann af jörðinni! Eigi hæfir, að hann lifi!"


Je kju̱ei yis maju̱ ba ska ra, yie sa̱ je̱r ku̱emi ite ji we̱ kate wà, je rä ite kte yakei wà sá sheke̱ sälwi wà. Ka je ebä te issëwe̱ kuna bäi, ata ñakäi ka ite sa el wa kiewa̱ kuna, ñakäi yi te ikiaklewa̱ jewa wätkewe̱ke̱ ite, tu̱leke̱ksa̱ ite ñatapawe̱ ska. 	 Þess vegna ætla ég, ef ég kem, að minna á verk þau er hann vinnur. Hann lætur sér ekki nægja að ófrægja oss með vondum orðum, heldur tekur hann ekki sjálfur á móti bræðrunum og hindrar þá, er það vilja gjöra, og rekur þá úr söfnuðinum.


Ñakäi Jesús te ipaka iwa̱ dulanak wa ia̱ jikäi: “Ekla blu däli su̱ak kjatena iblui ia̱ idäli wawa̱k yakei käi. 	 Enn sagði hann við lærisveina sína: "Maður nokkur ríkur hafði ráðsmann, og var sá sakaður við hann um það, að hann sóaði eigum hans.


Jekäi Säkekewa ktä minemika̱ jöiwä ebä je ke̱i biköle ska. 	 Og orð Drottins breiddist út um allt héraðið.


¿Mane sa̱ tsa̱ku̱i wa irä fariseo wa irä te Jesús biketsa rä na? 	 Ætli nokkur af höfðingjunum hafi farið að trúa á hann, eða þá af faríseum?


Jera je sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ska kte ssënaté, te ishe: “¡Saje wa Kekläí kjeishö bas ku̱ bas ikjanaklä wa käi, suanak ije yika wa käi, emana wa käi, bakleka̱ wa käi biköle.” 	 Og frá hásætinu barst rödd, er sagði: "Lofsyngið Guði vorum, allir þér þjónar hans, þér sem hann óttist, smáir og stórir."


Ata se̱nak Jerusalén ska wa irä iwäkiri wa irä ka je̱r ko̱ne yi Jesús dä je ia̱, ñakäi jile bata shäk wa wa̱ iyöle wayirke̱ sábado sábado wà je ia̱. Je ki̱ka ijewa te iwabiketsaksa̱ ko̱ta̱nakwa̱ ra, je wà ite iwá̱ jini jile bata shäk wa wa̱ iyile käi. 	 Þeir, sem í Jerúsalem búa, og höfðingjar þeirra þekktu hann eigi né skildu orð spámannanna, sem upp eru lesin hvern hvíldardag, en uppfylltu þau með því að dæma hann.


Ji sheke̱ta̱na yis te je wá̱ bas te ra, bas dä yis wa̱ shka̱ta wa. 	 Þér eruð vinir mínir, ef þér gjörið það, sem ég býð yður.


Säkekewa ku̱ bas wäsikewo̱pa bas je̱r ska sa̱ shka̱li̱bläk Säkeklä käi, ji katabläk je̱r baa wà Cristo käi. 	 En Drottinn leiði hjörtu yðar til kærleika Guðs og þolgæðis Krists.


Ata ji biköle wà sá te ikjashe rami sá rä Säkeklä kja̱nei wa̱k wa, ji katable ta̱i wà, weikane wà, sá ki̱ ji sherke̱ wà, je̱r ia̱ne ssë wà, 	 Á allan hátt sýnum vér, að vér erum þjónar Guðs, með miklu þolgæði í þrengingum, í nauðum, í angist,


¿Jiye yis ia̱ jikäi io̱na, ba yis Säkekewaí a̱mi bitäklä yis wäki̱ rä na? 	 Hvaðan kemur mér þetta, að móðir Drottins míns kemur til mín?


Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke rä: “Yis dä kseka, je ne wà Säkekewa te ishe, biköle ñajäklämiwa̱ köchöwä ki̱ka yis wäja̱mi, biköle te ishemika̱ yis dä Säkeklä.” 	 Því að ritað er: "Svo sannarlega sem ég lifi, segir Drottinn, fyrir mér skulu öll kné beygja sig og sérhver tunga vegsama Guð."


Ñerä Elisabet chaka María te je ssa ite ra, iyaba dälinaka̱ täkii isha̱ wà. Jekäi Elisabet pshiwa̱wa̱ Wikblu Sikina te. 	 Þá varð það, þegar Elísabet heyrði kveðju Maríu, að barnið tók viðbragð í lífi hennar, og Elísabet fylltist heilögum anda


¿Bikökje sá te ma su̱a ka̱ etkä wa käi je kiawa̱ sá te rä na, ju̱li̱shye je pajiewa̱ sá te rä na? 	 Hvenær sáum vér þig gestkominn og hýstum þig, nakinn og klæddum þig?


Jera Jesús te isha iia̱: —Ma cho̱ni. Ba yaba se̱rmi ji̱a. Jera ije te Jesús ktä kuka iyina si̱. Jekäi imineju̱mini. 	 Jesús svaraði: "Far þú, sonur þinn lifir." Maðurinn trúði því orði, sem Jesús mælti til hans, og fór af stað.


Jekäi ije je̱kaka̱, mineju̱ni ijuka. 	 Og hann stóð upp og fór heim til sín.


Ka irä jiye kuna ta, bas wa̱ iju̱ñer bas to̱leksa̱ bas se̱r ka wata biteleté bas kalí wa ska je yika rä, ka ji tjabanakwa̱ oro käi, inaklä käi wà kuna, 	 Þér vitið, að þér voruð eigi leystir með hverfulum hlutum, silfri eða gulli, frá fánýtri hegðun yðar, er þér höfðuð að erfðum tekið frá feðrum yðar,


Jera Jesús te ikúka: —Yis dä sa̱ tsa̱ku̱i ka je ke̱i rä ka̱jiska kuna. Ata yis kuna sa̱ tsa̱ku̱i ye ka̱jiska ra, jera yis tsa̱tkäk wa kju̱atkämi ka yis ju̱nakläksa̱ kuna Judío wa ia̱. Ata yis dä sa̱ tsa̱ku̱i ka je ke̱i rä ka̱jiska kuna. 	 Jesús svaraði: "Mitt ríki er ekki af þessum heimi. Væri mitt ríki af þessum heimi, hefðu þjónar mínir barist, svo ég yrði ekki framseldur Gyðingum. En nú er ríki mitt ekki þaðan."


Ata Israel wa sha ite rä: “Día kalabe yis jula tkacha̱ ka yis dälätsäk kuna wa ia̱, ka yis ktä ssäk kuna wa ia̱.” 	 En við Ísrael segir hann: "Allan daginn breiddi ég út hendur mínar móti óhlýðnum og þverbrotnum lýð."


te isha yis ia̱: ‘Cornelio, ba ka̱kia je ssa Säkeklä te. Ba te ka jita wa tsa̱tkeke̱, jeska ije je̱r ja̱na. 	 og mælti: ,Kornelíus, bæn þín er heyrð, og Guð hefur minnst ölmusugjörða þinna.


Jekäi ijewa te isha ñaia̱: —¿Ije rä ka Jesús José yaba na? ¿Iká irä ia̱mi irä jewa rä ka sa̱ wa̱ su̱nak na? ¿Maikäi jira je te ishe yis biteleju̱ rä ka̱jöir ska ni rä na? 	 og þeir sögðu: "Er þetta ekki hann Jesús, sonur Jósefs? Vér þekkjum bæði föður hans og móður. Hvernig getur hann sagt, að hann sé stiginn niður af himni?"


El wa, yis te bas pakeke̱ saje wa Säkekewa í Jesucristo kie oloi ja̱mi, ji pakäk ñassëta, ka ñabalabutsäk kuna, ata se̱nak ñara etka yebä je̱rikä ta ñaebä, jile biketsä ta ñaebä. 	 En ég áminni yður, bræður, í nafni Drottins vors Jesú Krists, að þér séuð allir samhuga og ekki séu flokkadrættir á meðal yðar, heldur að þér séuð fullkomlega sameinaðir í sama hugarfari og í sömu skoðun.


ka iwa̱ kje Judío wa ka̱pake ssäklä kuna, ka iwa̱ ditsä ñabutsäle tulämi ji rä iyina si̱ yika jewa te sa pake ji wa̱k je ssäklä kuna. 	 og gefi sig ekki að gyðingaævintýrum og boðum manna, sem fráhverfir eru sannleikanum.


Jera Jesús te ijewa kúka: —Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je pan dar ka̱jöir ka je me̱ne bas ia̱ Moisés wa̱ kuna. Ata yis Ká ne te pan si̱ dar ka̱jöir je me̱ke̱ bas ia̱ rä. 	 Jesús sagði við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Móse gaf yður ekki brauðið af himni, heldur gefur faðir minn yður hið sanna brauð af himni.


Yis katke ji̱a bas da ra, yis te je sha bas ia̱, ¿je ka ju̱ñer ji̱a bas wa̱ na? 	 Minnist þér ekki þess, að ég sagði yður þetta, meðan ég enn þá var hjá yður?


Ke bas ñajawa̱ sa pauta̱nake̱ saka saka jaule ja̱mi minak. Ata ñaje̱rtäkiwa̱k Säkeklä je̱r bäi shäke̱ wà, je ne rä bäi rä; ka irä ji ñanak wà kuna. Ka je kiar je shtä wa̱k wa ia̱ ji a̱ni ye. 	 Látið ekki afvegaleiða yður af ýmislegum framandi kenningum. Það er gott að hjartað styrkist við náð, ekki mataræði. Þeir, sem sinntu slíku, höfðu eigi happ af því.


Ata moska minemi fariseo wa wäki̱, jewa te ji wá̱ Jesús te pakani. 	 En nokkrir þeirra fóru til farísea og sögðu þeim, hvað hann hafði gjört.


Judas irä Silas irä jewa rä ñaebä jile bata shäk wa. Jekäi ijewa te ji sha ta̱i wà, ite sä el wa je̱r pabla, iki̱täkiwa̱. 	 Júdas og Sílas, sem sjálfir voru spámenn, hvöttu bræðurna með mörgum orðum og styrktu þá.


Jekäi el wa, bas ja̱mi ji bata she ne tkeno rä, ñakäi sä ktäka̱ kte kju̱awa wà, ke je wätkewa̱k bas ku̱. 	 Þess vegna, bræður mínir, sækist eftir spádómsgáfunni og aftrið því ekki, að talað sé tungum.


Jera plaa ijewa te ikla jawa̱ta̱na minejulumi ira. 	 Og þegar í stað yfirgáfu þeir netin og fylgdu honum.


Ata ite ijawa̱ ra, jera ika̱wä ta se̱nak eklabä iräle je̱r bäinakni ise̱naklä ra iräle. Je su̱ta ijäiyi ia̱ ka ka̱ kuna ise̱naklä jäkläwa̱ta̱na. 	 en hafi hún skilið við hann, þá sé hún áfram ógift eða sættist við manninn -, og að maðurinn skuli ekki heldur skilja við konuna.


Jera Zacarías te isha je ángel ia̱: —¿Maikäi yie je kte kuke iyina si̱ ye na? Ñera yis dä säkibii, ñakäi yis se̱naklä rä sa̱nu̱le̱e̱i. 	 Sakaría sagði við engilinn: "Af hverju get ég vitað þetta? Ég er gamall og kona mín hnigin að aldri."


Je ukä ska plaa ra Saulo te sa paktami Jesús ktei wà ñapaktäklä jui tso̱ naka. Je te isha: —Ije rä Säkeklä yaba. 	 og tók þegar að prédika í samkunduhúsunum, að Jesús væri sonur Guðs.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Jir tuina bas biköle te yis jemiwa̱ta̱na. Ka irä maikäi kuna ta, iyöle katke rä: ‘Yie oveja kjänanak ktemiwa̱, jera oveja butsa̱nami.’ 	 Þá segir Jesús við þá: "Á þessari nóttu munuð þér allir hneykslast á mér, því að ritað er: ,Ég mun slá hirðinn, og sauðir hjarðarinnar munu tvístrast.'


Iwä älinaklä ke̱i ska ra, ite kjanaklä ekla patkaté je shka̱bläk wa wäki̱ ijewa wa̱ uva yäkä wä moska ma̱klä iia̱. Ata je shka̱bläk wa te ikpa ta̱i, patkamini ite jula wäyaka. 	 Á settum tíma sendi hann þjón til vínyrkjanna, að þeir fengju honum hlut af ávexti víngarðsins, en vínyrkjarnir börðu hann og sendu burt tómhentan.


Ata yis ktei shäk rä kju̱awa. Jekäi yis wa̱ iju̱ñer je te yis ktei sheke̱ rä iyina si̱. 	 Annar er sá sem vitnar um mig, og ég veit, að sá vitnisburður er sannur, sem hann ber mér.


Jera ite isha ijewa ia̱: —Iyöle katke rä: ‘Yis ju kirmi rä ka̱kiäklä jui’, ata bas te je iawa̱wa̱ jakbläk wa ñabläklä jui ye. 	 og mælti við þá: "Ritað er: ,Hús mitt á að vera bænahús,' en þér gjörið það að ræningjabæli."


Jera ite je ángel su̱a jaree, jekäi isu̱anawa̱ iyika te isha iia̱: —¿Ji irä Säkekewa? Jera ite ikúka: —Ba ka̱ kiäke̱ irä, ba te ka jita wa tsa̱tkeke̱ irä, je demika̱ Säkeklä wäki̱, je te ije̱r ja̱wa̱ ba ska. 	 Hann starði á hann, varð óttasleginn og sagði: "Hvað er það, herra?" Engillinn svaraði: "Bænir þínar og ölmusur eru stignar upp til Guðs, og hann minnist þeirra.


Iwa rä biköle ji yakei wakbläk wa te je ka̱ oloi dokoitseke̱, ñakäi ka je je̱k yitäwa̱ je ka̱ oloi ja̱mi. Je rä ite ji yakei we̱ke̱ ka je juenaklä ye. 	 Hver sem illt gjörir hatar ljósið og kemur ekki til ljóssins, svo að verk hans verði ekki uppvís.


Jeska ijewa sha̱ te ibiketse iwakwa oloi ja̱mi irä delewa̱ je̱rikäk wämo ni, je ki̱ ijewa te isaka bena dokoitse, je kju̱ei jewa ia̱ Jesús te ji paka jile she ja̱mi jikäi: 	 Hann sagði líka dæmisögu þessa við nokkra þá er treystu því, að sjálfir væru þeir réttlátir, en fyrirlitu aðra:


Jekäi io̱na jishtä iyile jile bata shäk Jeremías ja̱mi te ishe käi: “Ekla säkei biketsaleksa̱ Israel batala wa̱ inaklä wäka treinta kjena, je säkei kukawa̱ ijewa te, 	 Þá rættist það, sem sagt var fyrir munn Jeremía spámanns: "Þeir tóku silfurpeningana þrjátíu, það verð, sem sá var metinn á, er til verðs var lagður af Ísraels sonum,


jeska iña jaklacha̱wa̱ ikjänanak. 	 sátu þar svo og gættu hans.


Jekäi je bol demi Jesús ska ra, ijewa te isha iia̱: —Juan säwäukewa̱k te sá patkaté ba ia̱ ichakäk: ¿Ba ne rä ale däke̱ju̱ rä na, ata sa kiana isaka ki̱ssäk ji̱a na? 	 Mennirnir fóru til hans og sögðu: "Jóhannes skírari sendi okkur til þín og spyr: ,Ert þú sá sem koma skal, eða eigum vér að vænta annars?'"


Je ne ki̱ka ikuna Cristo ja̱mi je̱r pablene tso̱ ra, ikuna ñashka̱li̱ble te sä ssëwe̱ ji wa̱k ra, ikuna Säkeklä wikblu ja̱mi sä ssërke̱ etka yebä ra, ikuna ñabiketse je̱r baa wà irä je̱r ja̱mi ñadäläne irä tso̱ ra, 	 Ef nokkurs má sín upphvatning í nafni Krists, ef kærleiksávarp, ef samfélag andans, ef ástúð og meðaumkun má sín nokkurs,


Jekäi Judío wa ska ra, yis je̱k iawa̱wa̱ Judío ye yis wa̱ ijewa kukäklä. Ka yis dä kololewa̱ ka̱wei wa̱, jeiräta kololewa̱ ka̱wei wa̱ wa ska ra, yis je̱k iawa̱wa̱ kololewa̱ ka̱wei wa̱ ye, yis wa̱ kololewa̱ ka̱wei wa̱ wa kukäklä. 	 Ég hef verið Gyðingunum sem Gyðingur, til þess að ávinna Gyðinga. Þeim, sem eru undir lögmálinu, hef ég verið eins og sá, sem er undir lögmálinu, enda þótt ég sjálfur sé ekki undir lögmálinu, til þess að ávinna þá, sem eru undir lögmálinu.


¡Yi rä kukä ta ra, je ku̱ issö ji sheke̱ Säkeklä wikblu te tapanak eyaka eyaka wa ia̱ rä käi! Yi tu̱naka̱, je ia̱ yie sa̱ se̱naklä kseka kalí kate Säkeklä ke̱i baa ska je wä me̱mi kata̱nak.’ 	 Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar, honum mun ég gefa að eta af lífsins tré, sem er í Paradís Guðs.


Ñakäi ite isha: —Säkeklä gobiernoí rä jishtä ekla te däli wä tule ka̱ ki̱ka käi. 	 Þá sagði hann: "Svo er Guðs ríki sem maður sái sæði í jörð.


Jekäi Säkeklä oloi irä, itäkili irä shka̱le̱i te Templo kukawa̱, je ki̱ka ka yi a̱ni däkleiwa̱ Templo na, ata bikökje ángel wa siete te sa tuawa̱kläwa̱ siete e̱wa̱wa̱ kjepa. 	 Og musterið fylltist af reyknum af dýrð Guðs og mætti hans, og enginn mátti inn ganga í musterið, uns fullnaðar væru þær sjö plágur englanna sjö.


Jekäi iká kju̱atkämi iyaba jäiyi ra, ñakäi iyaba jäiyi kju̱atkämi iká ra. Ia̱mi kju̱atkämi iyaba alaklä ra, ñakäi iyaba alaklä kju̱atkämi ia̱mi ra. Sa̱nu̱le nu̱lewa kju̱atkämi iyak ra, ñakäi iyak kju̱atkämi ije ra.” 	 faðir við son og sonur við föður, móðir við dóttur og dóttir við móður, tengdamóðir við tengdadóttur sína og tengdadóttir við tengdamóður."


Jera isu̱anacha̱wa̱ iö ko̱no terwa̱ jak ja̱mi, ki̱ka ite iwäkukäklä jolowa̱mi cuatro ko̱no ñak kja̱ne. Jera ijewa ia̱ issëna ka̱ me ñirwa̱pa käi. 	 Þeir óttuðust, að oss kynni að bera upp í kletta, og köstuðu því fjórum akkerum úr skutnum og þráðu nú mest, að dagur rynni.


Jera ite diklä tia u̱ yaka yöle naka, je wà ite iwa̱ dulanak wa klä paskuami, je pasikani ite paño mo̱lewa̱ ikipa ja̱mi wà. 	 Síðan hellti hann vatni í mundlaug og tók að þvo fætur lærisveinanna og þerra með líndúknum, sem hann hafði um sig.


bäi si̱ ra minak sa yaka ja̱mi ji tkerke̱ te sa yakei tewe̱ke̱ ja̱mi wa irä, ka̱wei ta wa dokoitsäk wa irä jewa ne ble bukanak ju̱ñer iwa̱ rä. Ijewa rä ka suanak kuna ji yika, je̱k ssäk tuleka̱, ka paju̱nak kuna oloi kaleka̱ wa shäk kte yakei wà. 	 einkum þá, sem í breytni sinni stjórnast af saurlífisfýsn og fyrirlíta drottinvald. Þessir fífldjörfu sjálfbirgingar skirrast ekki við að lastmæla tignum.


Ka̱ju̱ñe sikii, ka yakei tele ta Säkeklä Sa Ká wäna, je rä jikäi: shchul wa irä, alaklä wa chichö wa irä tsa̱tke ijewa weikarke̱ sha̱na, ñakäi se̱nak ka pate̱leka̱ kuna ka̱jiska ji tso̱ wa̱. 	 Hrein og flekklaus guðrækni fyrir Guði og föður er þetta, að vitja munaðarlausra og ekkna í þrengingu þeirra og varðveita sjálfan sig óflekkaðan af heiminum.


“Jekäi, ¿maikäi yile kjäwa̱ ditsä täkii ju naka idäli jakibläk, iwakei ka mo̱ne iwa̱ säkätä ra na? Jekäi ebä ne ra ite iju wajemiksa̱ rä. 	 Eða hvernig fær nokkur brotist inn í hús hins sterka og rænt föngum hans, nema hann bindi áður hinn sterka, þá getur hann rænt hús hans.


Ata ka sá kiar je̱r shenak kuna ka jita wa ska ebä sha ijewa te rä. Jera je ne wa̱k yis ssërke̱ pjoo rä. 	 Það eitt var til skilið, að við skyldum minnast hinna fátæku, og einmitt þetta hef ég líka kappkostað að gjöra.


Jekäi “wekte” säkätä wakjaju̱mi, ata ¡issö! “Wekte” botkä washer ji̱a jí ukä ska. 	 Veiið hið fyrsta er liðið hjá. Sjá, enn koma tvö vei eftir þetta.


“¡Jerusalén, Jerusalén! ¡Ba te jile bata shäk wa kteche̱ke̱wa̱, mane patkele ba ia̱ wa tieke̱ ba te jak wà! ¡Bikö yis je̱r ssëna ba yabala me taparwa̱pa yis ja̱mi, jishtä oshkoro a̱miyake wa te iyabala ble ipik niki̱ka käi, jeiräta ka ba ki̱ jekäi ishene kuna! 	 Jerúsalem, Jerúsalem! Þú, sem líflætur spámennina og grýtir þá, sem sendir eru til þín! Hversu oft vildi ég safna börnum þínum eins og hænan ungum sínum undir vængi sér, og þér vilduð eigi.


Jekäi ije palei minemi Siria ke̱i biköle ska. Jera ditsä te duë ta wa biköle jaté iwäki̱: sä kteke̱ duë te kju̱awa kju̱awa wa käi, sä dälärke̱ wa käi, kololewa̱ be wa̱ wa käi, wäialeksa̱ wa käi, karalewa̱ wa käi. Jewa bäiwa̱ tulaka̱ni ije te. 	 Orðstír hans barst um allt Sýrland, og menn færðu til hans alla, sem þjáðust af ýmsum sjúkdómum og kvölum, voru haldnir illum öndum, tunglsjúka menn og lama. Og hann læknaði þá.


Ka irä jiye kuna ta, yis kaldu ba ra. Ka yi a̱ni jula tkäkwa̱ ji yakei wa̱k bä ukä ja̱mi, yis wa̱ sa̱ tso̱ ta̱i däkwa̱ yis ia̱ ye jí jukläyäkä ska ki̱ka.” 	 ég er með þér. Enginn skal ráðast að þér og vinna þér mein, því að ég á margt fólk í þessari borg."


Ite jekäi isha e̱ná ra, jera ibutsa̱naka̱ ka̱sha̱ ki̱ ijewa wäna. Jeska mo̱ te iblawa̱ ijewa yika. 	 Þegar hann hafði þetta mælt, varð hann upp numinn að þeim ásjáandi, og ský huldi hann sjónum þeirra.


Jekjepa Jesús mineka̱ju̱ ka̱ bata ki̱, jeska ra ite mane sherke̱ iwakei ki̱ jewa kia jaté, jera jewa dejulu iwäki̱. 	 Síðan fór hann til fjalls og kallaði til sín þá er hann sjálfur vildi, og þeir komu til hans.


Jekäi alaklä wa chichö wa si̱ a̱ta̱leta̱na eklabä, je je̱r bläke̱wa̱ Säkeklä ebä ja̱mi, je chatkäke̱wa̱ Säkeklä payuläk irä ka̱kiäk irä ka̱piana tuina. 	 Sú sem er í raun og veru ekkja og er orðin munaðarlaus, festir von sína á Guði og er stöðug í ákalli og bænum nótt og dag.


Jekäi ijewa te jeska wa irä säwäkiri wa irä, ka̱wei wà ñayöle wa irä, jewa wätjiwa̱ka̱. Jekäi ijewa ñajaka̱ te isikami demitse̱ iwa̱ Sanedrín wa wäki̱. 	 Þeir æstu upp fólkið, öldungana og fræðimennina, og þeir veittust að honum, gripu hann og færðu hann fyrir ráðið.


Ata Säkeklä, ale je̱k jalecha̱wa̱ wa je̱r pabläk, je te sá je̱r pabla Tito deju̱ wà, 	 En Guð, sem huggar hina beygðu, hann huggaði oss með komu Títusar,


Jera ite ikúka: —Taa. Jekäi idewa̱ ju naka ra, Jesús ktaka̱ba ira te isha: —Simón, ¿maikäi ba ia̱ ra irä? ¿Ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa te mane wa ia̱ jile tsa̱tju̱e bäkeke̱ rä, sa̱ je̱k tsa̱tju̱aklä bäkeke̱ rä na; iwakwa ke̱i ska wa ia̱, ta kju̱awa wa ia̱? 	 Hann kvað svo vera. En er hann kom inn, tók Jesús fyrr til máls og mælti: "Hvað líst þér, Símon? Af hverjum heimta konungar jarðarinnar toll eða skatt? Af börnum sínum eða vandalausum?"


Je biköle rä e̱nakwa̱ iwawe̱ wà, je rä ditsä ebä wa̱ sa pakale ji wa̱k, sa pautäle ki̱ka. 	 Allt þetta er þó ætlað til að eyðast við notkunina! - mannaboðorð og mannalærdómar!


Ñerä ijewa wa̱ ide ja dua jakla Sanedrín wa tapar tso̱ wäja̱mi. Jera chui wa tsa̱ku̱i te iwächakewa̱, 	 Þegar þeir voru komnir með þá, leiddu þeir þá fram fyrir ráðið, og æðsti presturinn tók að yfirheyra þá og sagði:


Jekäi je tkelewa̱ Säkeklä wa̱ chui tsa̱ku̱i bäi si̱ ye, je rä jishtä Melquisedec käi. 	 af Guði nefndur æðsti prestur að hætti Melkísedeks.


Je kseka wa säkätä juer dä nama su̱ta, je itäki̱ rä vaca yaba jäyiri su̱ta, idäkläka̱ mañal je wäktä rä ditsä wäktä käi, idäkläka̱ cuatro je rä pju̱ ju̱r su̱ta. 	 Fyrsta veran var lík ljóni, önnur veran lík uxa, þriðja veran hafði ásjónu sem maður og fjórða veran var lík fljúgandi erni.


ke bas ñajawa̱ ji biketsanak bas wa̱ jäkwa̱ tjabana, ke bas male̱te̱nakwa̱ jile wikblu wa̱ iräle, kte wa̱ iräle, äyë juer ta sá wa̱ yöle käi ssërta Säkekewa díaí dewa̱ kja irä käi wa̱ iräle. 	 að þér séuð ekki fljótir til að komast í uppnám eða láta hræða yður, hvorki af nokkrum anda né við orð eða bréf, sem væri það frá oss, eins og dagur Drottins væri þegar fyrir höndum.


¿Yibä te ji ma̱ säkätä iia̱ iwa̱ ji ma̱klä sa̱ ia̱ nui ki̱ka käi rä na?” 	 Hver hefur að fyrra bragði gefið honum, svo að það eigi að verða honum endurgoldið?


Jekäi sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska, Nínive wa ñajämika̱ te jira sa̱ tso̱ wa kjatiemika̱. Ka irä jiye kuna ta, Jonás te sa pakta ra ijewa ñamanewa̱ksa̱. Ata ¡issö! Jiska ekla kaldu, je rä Jonás tsa̱ta. 	 Ninívemenn munu koma fram í dóminum ásamt kynslóð þessari og sakfella hana, því að þeir gjörðu iðrun við prédikun Jónasar, og hér er meira en Jónas.


Jera chu̱li̱i̱ wa te yis jemiwa̱, ñaju̱amiksa̱, ñadokoitsämi. 	 Margir munu þá falla frá og framselja hver annan og hata.


El wa, sá bala butsa̱na bas yika berbena bala ta, ka su̱le ta, ata del ssële sa̱ je̱r ska sá kajali bas da käi, jera ki̱ta sá ssërke̱ sa̱ me bas su̱awa̱ni käi. 	 En vér, bræður, sem um stundarsakir höfum verið skildir frá yður að líkamanum til en ekki huganum, höfum þráð yður mjög og gjört oss allt far um að fá að sjá yður aftur.


Ata Säkekewa díaí dämiwa̱ rä jishtä jakbläk wa däju̱ käi. Jera ka̱jöir tse̱rju̱mi bularmi ta̱i kukluu. Jera ji tso̱ käi weikarmiwa̱ dälälewa̱. Jera ishäkä irä ji o̱le jeska irä je juermiwa̱ atjä. 	 En dagur Drottins mun koma sem þjófur, og þá munu himnarnir með miklum gný líða undir lok, frumefnin sundurleysast í brennandi hita og jörðin og þau verk, sem á henni eru, upp brenna.


Ijewa yäkä kajali ji̱a ra, Jesús te pan kukawa̱, je ki̱ ika̱kia, kjepa je butsa ma̱ ite iwa̱ dulanak wa ia̱, te isha: —A̱ju̱, jí ño. Jí rä yis yaka. 	 Þá er þeir mötuðust, tók Jesús brauð, þakkaði Guði, braut það og gaf lærisveinunum og sagði: "Takið og etið, þetta er líkami minn."


Ba ji shäk kjäbata ebä wà, säkätä ba ku̱ ba wakei wäbala na kal kuklei tso̱ksa̱. Jekäi ra ba wä wajuermi bäi, ba wa̱ ka̱ pjoi kate bä el wäbala na je tsa̱kläksa̱. 	 Hræsnari, drag fyrst bjálkann úr auga þér, og þá sérðu glöggt til að draga flísina úr auga bróður þíns.


Jekjepa Jesús te ikúka, te isha iia̱: —Sa̱nu̱le nu̱lewa, ba te ji biketse etkabä rä bäi si̱wa̱. Io̱nopa ba ia̱ maikäi ba ki̱ ishena käi. Ñerä je wäsaka ra, iyaba bäinani. 	 Þá mælti Jesús við hana: "Kona, mikil er trú þín. Verði þér sem þú vilt." Og dóttir hennar varð heil frá þeirri stundu.


te isha: —Je täkili mo̱ña yis ia̱, yis jula ma̱kläka̱ yilé ki̱ka ra, Wikblu Sikina däkläksa̱ je ia̱. 	 "Gefið einnig mér þetta vald, að hver sá, er ég legg hendur yfir, fái heilagan anda."


Bas wa̱ ji o̱na Judea ke̱i biköle ska ju̱ñer. Je o̱nami rä Galilea ska, Juan te sa pakta wäoka̱ne ktei wà je itä ska. 	 Þér vitið, hvað gjörst hefur um alla Júdeu, en hófst í Galíleu eftir skírnina, sem Jóhannes prédikaði.


Je rä jishtä levadura kukewa̱ alaklä te je wà ite harina mableleksa̱ mañatkä wätueka̱, je te je yaka kalabe papu̱we̱ka̱ käi.” 	 Líkt er það súrdeigi, er kona tók og fól í þrem mælum mjöls, uns það sýrðist allt."


Jeiräta Pedro je̱kaka̱ mineju̱ tu̱lee sa̱ nu̱l bläklä ska. Jera iwätka ija̱r su̱ak ra, ite ibuträklä ebä su̱a. Jera ibiteju̱ni male̱te̱lewa̱ jekäi ji o̱na te. 	 Pétur stóð þó upp og hljóp til grafarinnar, skyggndist inn og sá þar líkklæðin ein. Fór hann heim síðan og undraðist það, sem við hafði borið.


Iwa rä Säkeklä rä ka̱biketsäk ta̱i, je ki̱ka ka iwa̱ ka̱ me̱ne ka̱jiska wa ia̱ idäkläwa̱ iwakei ja̱mi iwakwa ka̱biketsä wà, ata Säkeklä je̱r ssëna bäi ibiketsäk wa tsa̱tkäkksa̱ je kte wapauta̱nake̱ ssër ta ka wata oloi ja̱mi. 	 Því þar eð heimurinn með speki sinni þekkti ekki Guð í speki hans, þóknaðist Guði að frelsa þá, er trúa, með heimsku prédikunarinnar.


Jesús te issa Juan kolonawa̱ ra, ibiteju̱ni Galilea ska. 	 Þegar hann heyrði, að Jóhannes hefði verið tekinn höndum, hélt hann til Galíleu.


Je katke ekla bewak kjuä su̱iwa̱k kie Simón ni je ju ska. Je ju katke rä däyë kjä ja̱mi. 	 Hann gistir hjá Símoni nokkrum sútara, sem á hús við sjóinn."


Yis Pablo te bas chakami yölemi yis wakei jula wà. 	 Kveðjan er með eigin hendi minni, Páls.


Je ktä ebä wà je ke̱i ska wa weikanacha̱wa̱ ki̱telewa̱ diklä wa̱. 	 Þess vegna gekk vatnsflóðið yfir þann heim, sem þá var, svo að hann fórst.


Ka irä jiye kuna ta, ba te ishe: ‘Yis dä blu, jile ta bäi, je ki̱ ka ji a̱ni sher kuna.’ Ata ka ba wa̱ iju̱ñer ba rä weikalewa̱, kshana, ka jita, ka wä wajuenak kuna, ju̱li̱shye ni. 	 Þú segir: "Ég er ríkur og orðinn auðugur og þarfnast einskis." Og þú veist ekki, að þú ert vesalingur og aumingi og fátækur og blindur og nakinn.


Je rä jishtä Isaías jile bata shäk wa̱ iyile je äyëí yöle katke käi: “Ekla a̱rke̱ ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska: ‘Ña̱la bäiwo̱ Säkekewa yika, iña̱le̱i paruöksa̱ bulee. 	 eins og ritað er í bók Jesaja spámanns: Rödd hrópanda í eyðimörk: Greiðið veg Drottins, gjörið beinar brautir hans.


Jera plaa ijewa te ikla jawa̱ta̱na minejulumi ira. 	 Og þegar í stað létu þeir eftir netin og fylgdu honum.


Bas ji wa̱ke̱ bas te ji biketsa etkabä ki̱ka, bas shka̱bläke̱ ñashka̱li̱ble wà, bas chatkäke̱wa̱ saje wa Säkekewaí Jesucristo ki̱ssäk, jeska sá je̱r ja̱rke̱ Säkeklä Sa Ká wäna. 	 Fyrir augsýn Guðs og föður vors erum vér sífellt minnugir starfs yðar í trúnni, erfiðis yðar í kærleikanum og stöðuglyndis yðar í voninni á Drottin vorn Jesú Krist.


Tsa̱na ra, tene shkiri kiar ikuna ba te ka̱wei wawá̱ ra. Ata ba te ka̱wei shiriwa̱wa̱ ra, ba ianawa̱ sa̱me̱ishärä ka tene shkiri ta wa käi. 	 Umskurn er gagnleg ef þú heldur lögmálið, en ef þú brýtur lögmálið, er umskurn þín orðin að engu.


Yi a̱ni wa̱ paiklä nu̱l da ka wäbatsa̱nak sua kukä spa̱na wà, ata ikuna jekäi ra, je sua kukä spa̱na te inu̱l sikemi ti̱nii, je te iki̱kshe ju̱emi e̱e̱na si̱. 	 Enginn saumar bót af óþæfðum dúk á gamalt fat, því þá rífur nýja bótin af hinu gamla og verður af verri rifa.


Ke bas ku̱ ji wabiketsaksa̱ kje ji juerke̱ ja̱mi kuna, ata bas ku̱ ji wabiketsöksa̱ bulee si̱. 	 Dæmið ekki eftir útliti, dæmið réttlátan dóm."


Pilato te je ssa ra, isuanawa̱ ki̱ta. 	 Þegar Pílatus heyrði þessi orð, varð hann enn hræddari.


Ata iwa̱ dulanak wa te isu̱a idaju̱té tipä bata ki̱ klä wà ra, ijewa male̱te̱nacha̱wa̱ te isha ñaia̱: —Wikblu irä. Jekäi ijewa kjoyina ta̱i, sua wa̱. 	 Þegar lærisveinarnir sáu hann ganga á vatninu, varð þeim bilt við. Þeir sögðu: "Þetta er vofa," og æptu af hræðslu.


Jewa te Jesús ku̱a tipä a̱mi kataka ra, jera ite ichaka iia̱: —Rabí, ¿bikökje ba de jí ka rä na? 	 Þeir fundu hann hinum megin við vatnið og spurðu hann: "Rabbí, nær komstu hingað?"


Pan ñaklä ka levadura ta ke̱i kjewa̱klä kie Säktäkwa̱ Bakleju̱ je ke̱i tkenawa̱ kja. 	 Nú fór í hönd hátíð ósýrðu brauðanna, sú er nefnist páskar.


Manele ji biketsäk botkä wa, dälänopa bas je̱r ja̱mi. 	 Verið mildir við suma, þá sem eru efablandnir,


Säkekewa, ¿yibä ka suanak ba yika, ñakäi ka iwa̱ ba kie kjeiyinak rä na? Ñera ba ebä ne rä sikii rä. Je ne ki̱ka ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle dämi bä wäki̱, te ba oloitsemi. Ka irä jiye kuna ta, ba te ji we̱ wämo, kjayina e̱ná ki̱ka.” 	 Hver skyldi ekki óttast, Drottinn, og vegsama nafn þitt? Því að þú einn ert heilagur, allar þjóðir munu koma og tilbiðja frammi fyrir þér, því að réttlátir dómar þínir eru opinberir orðnir.


Ñerä Jesús te ia̱mi su̱a ra, ñakäi iwa̱ dulanak shka̱ta iwa̱ kaldu ia̱mi ra je su̱a ite ra, jera ite isha ia̱mi ia̱: —Sa̱nu̱le nu̱lewa, je kaldu rä ba yaba. 	 Þegar Jesús sá móður sína standa þar og lærisveininn, sem hann elskaði, segir hann við móður sína: "Kona, nú er hann sonur þinn."


Je ne ki̱ka sa ssëna a̱naa e̱e̱na si̱ bas ki̱ka saje wa Kekläí wäna, ¿maikäi je kjekla ki̱ sa̱ ia̱ wekte yir Säkeklä ia̱ na? 	 Hvernig getum vér nógsamlega þakkað Guði fyrir alla þá gleði, er vér höfum af yður frammi fyrir Guði vorum?


Jera, ¿maikäi ba ia̱ iyirmi bä el ia̱: ‘El dikä, ka̱ mo yis ia̱ je ka̱ pjoi kate bä wäbala na tsa̱kläksa̱’ ni, ata ba wakei wäbala na kal kuklei kate ka su̱e ba te rä na? Ba ji shäk kjäbata ebä wà, säkätä ba ku̱ kal kuklei tso̱ksa̱ ba wakei wäbala na. Jekäi ra ba wä wajuermi bäi, ba wa̱ ka̱ pjoi kate bä el wäbala na je tsa̱kläksa̱. 	 Hvernig fær þú sagt við bróður þinn: ,Bróðir, lát mig draga flísina úr auga þér,' en sérð þó eigi sjálfur bjálkann í þínu auga? Hræsnari, drag fyrst bjálkann úr auga þér, og þá sérðu glöggt til að draga flísina úr auga bróður þíns.


Je ne ki̱ka yis shkakleju̱ pjoo kte baa bata shäk bas tso̱ Roma ska wa ia̱ ñaebä. 	 Svo er ég og fyrir mitt leyti fús til að boða fagnaðarerindið, einnig yður, sem eruð í Róm.


Ñerä ijewa ktä kate ji̱a ditsä ra, jera chui wa irä, Templo kjänanak wa tsa̱ku̱i irä, saduceo wa irä, dejulu ijewa wäki̱. 	 Meðan þeir voru að tala til fólksins, komu að þeim prestarnir, varðforingi helgidómsins og saddúkearnir.


Sa ká wa Kekläí te Jesús ale bas wa̱ ko̱tälewa̱ tkeleka̱ kal ja̱mi, je shki̱wa̱ka̱ni. 	 Guð feðra vorra hefur upp vakið Jesú, sem þér hengduð á tré og tókuð af lífi.


Jekäi alaklä te iu̱yaka wi̱ duacha̱ta̱na. Jekäi imineju̱ jukläyäkä na. Jera ite isha ditsä ia̱: 	 Nú skildi konan eftir skjólu sína, fór inn í borgina og sagði við menn:


Iwa rä yi te ibiketse irä bakleka̱ bäi si̱, ata ka irä jekäi kuna ra, je rä kje iwakei je̱k wäyuä. 	 Sá sem þykist vera nokkuð, en er þó ekkert, dregur sjálfan sig á tálar.


Jekäi ideni iju ska ra, ite isalibä wa irä se̱nak ipája̱mi wa irä tapawe̱miwa̱ jewa ia̱ ite ishemi: ‘Bas ssënoña a̱naa yis da, yis te yis oveja shelewa̱ ku̱ani ki̱ka.’ 	 Þegar hann kemur heim, kallar hann saman vini sína og nágranna og segir við þá: ,Samgleðjist mér, því að ég hef fundið sauðinn minn, sem týndur var.'


Biköle ia̱ imo jishtä ishena me̱nak käi; mane te inaklä kieke̱ ka̱wei ja̱mi ra, je tju̱ak iia̱ käi; mane te inaklä bäkeke̱ me̱nak ra, je ma̱k iia̱ käi; mane yika sa kiana suanak ra, je yika suanak käi; mane kiana oloitsanak ra, je oloitsäk käi. 	 Gjaldið öllum það sem skylt er: Þeim skatt, sem skattur ber, þeim toll, sem tollur ber, þeim ótta, sem ótti ber, þeim virðing, sem virðing ber.


Jekäi Säkeklä te sä biköle iawa̱cha̱wa̱ ka iktä ssäk kuna, ije̱r bäi shäklä biköle ia̱. 	 Guð hefur gefið alla óhlýðninni á vald, til þess að hann geti miskunnað öllum.


Je su̱ta ñakpe ska, ka kökö bulane tsa̱na ra, ¿yi kukarmi ñakpä na? 	 Gefi lúðurinn óskilmerkilegt hljóð, hver býr sig þá til bardaga?


Nagai rä Maat yaba, Maat dä Matatías yaba, Matatías dä Semei yaba, Semei rä José yaba, José rä Judá yaba, 	 sonar Maats, sonar Mattatíass, sonar Semeíns, sonar Jóseks, sonar Jóda,


Ka irä jiye kuna ta, yis te bas ia̱ kte me̱mi je̱rike me̱mi, je ka wätkenak je ka kúkanak bas da kju̱atkäk wa mane a̱ni ia̱. 	 því ég mun gefa yður orð og visku, sem engir mótstöðumenn yðar fá staðið í gegn né hrakið.


Yi ssëna ba kjatiäk iwa̱ ba paiklä bäkäkläksa̱ ra, ñakäi ma wa̱ shönak je̱k ki̱ cho̱mi iia̱. 	 Og vilji einhver þreyta lög við þig og hafa af þér kyrtil þinn, gef honum eftir yfirhöfnina líka.


Ata ka idenewa̱ ija̱mi, mine rä je yaba ku̱a ite kje, je yaba kia ije te Jesús ni. 	 Hann kenndi hennar ekki fyrr en hún hafði alið son. Og hann gaf honum nafnið JESÚS.


Jekäi ijewa te jile sha ta̱i iia̱ saka saka iweikäklä. 	 Og marga aðra svívirðu sögðu þeir við hann.


Jekäi yis el wa, mika̱ bas ñatapawa̱ke̱ yäkäk ra, bas ñaki̱ssöpa. 	 Fyrir því skuluð þér bíða hver eftir öðrum, bræður mínir, þegar þér komið saman til að matast.


Ka ije rä dulecha̱wa̱ wa Kekläí kuna, ata ije rä sä kseka wa ne Kekläí. Ata e̱e̱na bas shirinacha̱wa̱ rä. 	 Ekki er hann Guð dauðra heldur lifenda. Þér villist stórlega."


Ata yie ishe bas ia̱, Elías rä deleju̱ e̱ná, je ka juene ijewa wäna, ata je ukä ja̱mi ijewa te ji wá̱ jishtä iwakwa ki̱ ishena käi. Jekäi ñaebä ditsä yäbei weikarmi ijewa jula na. 	 En ég segi yður: Elía er þegar kominn, og menn þekktu hann ekki, heldur gjörðu honum allt sem þeir vildu. Eins mun og Mannssonurinn píslir þola af hendi þeirra."


Jera Jesús te isha iia̱: —Satanás, ma cho̱. Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke rä: ‘Säkekewa ba Kekläí oloitsö ba ku̱, je ebä kja̱nei wo̱ ba ku̱.’ 	 En Jesús sagði við hann: "Vík brott, Satan! Ritað er: ,Drottin, Guð þinn, skalt þú tilbiðja og þjóna honum einum.'"


Jera Jesús te isha: —Ekla inaklä peitäk te ditsä bol ñawe̱ke̱; ekla ñawe̱ke̱ ite quiniento denario, iel cincuenta denario. 	 "Tveir menn voru skuldugir lánveitanda nokkrum. Annar skuldaði honum fimm hundruð denara, en hinn fimmtíu.


Jeska ijula ma̱ka̱ je alaklä ki̱ka, jera ñawäsaka ije̱k paruaka̱ni te Säkeklä kjeisha kte bäi wà. 	 Þá lagði hann hendur yfir hana, og jafnskjótt réttist hún og lofaði Guð.


¿Ka bas wa̱ iju̱ñer bas yaka rä Cristo yaka wäjienaklä na? ¿Jera yis te Cristo wäjienaklä kukewa̱ tkenakwa̱ alaklä wa pato̱nak shtä wa wäjienaklä ye na? ¡Ka irä jekäi kuna! 	 Vitið þér ekki, að líkamir yðar eru limir Krists? Á ég þá að taka limi Krists og gjöra þá að skækjulimum? Fjarri fer því.


Je te sá paka sa paktäk, ñakäi ibata shäk Säkeklä te ije ne kuka sä kseka wa irä sä dulecha̱wa̱ wa irä jewa ktei wabiketsäkksa̱ ye rä. 	 Og hann bauð oss að prédika fyrir lýðnum og vitna, að hann er sá dómari lifenda og dauðra, sem Guð hefur fyrirhugað.


Ata je dälei ja̱mi Pedro te ju kjä bulawe̱ kate ji̱a. Jera ijewa te ju kjäyaju̱mi ra, ijewa te ije isu̱a, jera imale̱te̱nacha̱wa̱. 	 En Pétur hélt áfram að berja, og þegar þeir luku upp, sáu þeir hann og urðu furðu lostnir.


Tsa̱na ra, yi rä ka kju̱atkäk kuna sa ra, jewa rä saje wa ra. 	 Sá sem er ekki á móti oss, er með oss.


Ata yis te ishe bas ia̱, ke a̱ni bas kabla kable etkabä wà ka̱jöir wäkata ska iräle, je rä Säkeklä je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye ki̱ka; 	 En ég segi yður, að þér eigið alls ekki að sverja, hvorki við himininn, því hann er hásæti Guðs,


Je ki̱ka iyina sä el wa sha̱na, je iwa̱ dulanak rä ka duäkwa̱ kuna. Jeiräta ka Jesús wa̱ iyine ka iduäkwa̱ kuna, ata ite isha rä: “Ikuna yis ki̱ ije shena se̱nak ji̱a yis däni ke̱i kje ra, ¿je wa̱ ji tso̱ ba ia̱ na?” 	 Því barst sá orðrómur út meðal bræðranna, að þessi lærisveinn mundi ekki deyja. En Jesús hafði ekki sagt Pétri, að hann mundi ekki deyja. Hann sagði: "Ef ég vil, að hann lifi, þangað til ég kem, hverju skiptir það þig?"


Jera je ángel te yis ia̱ ishe: “Iyuö: ‘Bäije kile Oveja Yaba jula kolorke̱ ska yäkäk wa rä.’ ” Ñakäi ite ishe yis ia̱: “Jí ne rä Säkeklä ktä yina si̱ rä.” 	 Og hann segir við mig: "Rita þú: Sælir eru þeir, sem boðnir eru í brúðkaupsveislu lambsins." Og hann segir við mig: "Þetta eru hin sönnu orð Guðs."


Manele ka täki ta ji biketsäk etkabä ke biketsaksa̱ yakei. Ata ka je rä sa̱ ñakju̱atkewa̱klä ji biketse kju̱ei. 	 Takið að yður hina óstyrku í trúnni, án þess að leggja dóm á skoðanir þeirra.


Ite je sha e̱ná ra, jera ia̱na täkii: —Lázaro, bä kuteksa̱. 	 Að svo mæltu hrópaði hann hárri röddu: "Lasarus, kom út!"


“Manele bas sha̱ kjanaklä ta, je tso̱ ka̱ ki̱ka buey wà ka̱ biäk iräle, oveja kjänanak iräle, je deju̱ni ra, ¿ite ishemi iia̱: ‘Bä kute plaa, je̱k bäkläkwa̱ yäkäk’ ni na? 	 Hafi einhver yðar þjón, er plægir eða hirðir fénað, segir hann þá við hann, þegar hann kemur inn af akri: ,Kom þegar og set þig til borðs'?


Je ale minewa̱ju̱ ebä ne mineka̱ju̱ni ka̱jöir saka saka ekta wà rä, iwa̱ ji biköle pshiwa̱kläwa̱. 	 Sá, sem steig niður, er og sá, sem upp sté, upp yfir alla himna til þess að fylla allt.)


Yi te ishe jekäi ra, je wà sa̱ je̱r ku̱e ite, ka̱ saka ne yule rami ijewa te iwakwa cha ye rä. 	 Þeir, sem slíkt mæla, sýna með því, að þeir eru að leita eigin ættjarðar.


ji wa̱k yakei, ka ukä ja̱mi ji wa̱kni yakei, sä shäk sälwii, ka ukä ja̱mi ji shäkni sälwii, ata tsa̱na ra, ji bäi shäk iia̱ o̱nak. Ata je ne ye bas kile rä, je rä ji bäi yileta̱na o̱nak kukäkläwa̱ bas wa̱ däli ukä ye. 	 Gjaldið ekki illt fyrir illt eða illmæli fyrir illmæli, heldur þvert á móti blessið, því að þér eruð til þess kallaðir að erfa blessunina.


“Säkekewa te isha rä: Ka̱jöir dä yis je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye. Ka̱jiska rä yis klä tkäkläwa̱. Jibä wà bas ia̱ yis jui yörmi na? ¿Mane rä yis je̱räklä rä na? 	 Himinninn er hásæti mitt og jörðin skör fóta minna. Hvaða hús munuð þér reisa mér, segir Drottinn, eða hver er hvíldarstaður minn?


Jekäi ije te dätsi tju̱aksa̱, kjepa ite inu̱l wäya ja̱wa̱té butrawa̱ ite je dätsi wà, blacha̱ ite jak ker ja̱tkele sa̱ nu̱l bläklä naka, kjepa ite jak bulewa̱té, je wà ite sa̱ nu̱l bläklä kjäshtawa̱. 	 En hann keypti línklæði, tók hann ofan, sveipaði hann línklæðinu og lagði í gröf, höggna í klett, og velti steini fyrir grafarmunnann.


te isha: —Sapaktäk, Moisés wa̱ iyöleta̱na sa̱ ia̱ rä: Ikuna manele el duawa̱ se̱naklä ta, ata ka iyaba a̱ta̱neta̱na ra, iel se̱rwa̱ni je alaklä ra, yaba su̱ak iel yäbei ye. 	 "Meistari, Móse segir oss í ritningunum, að deyi maður kvæntur, en barnlaus, skuli bróðir hans ganga að eiga ekkjuna og vekja honum niðja.


Jekäi sa̱ je̱r ki̱we̱ ji yakei te je shka̱l ssa ije wakei te, je ki̱ka ije rä täki ta sa̱ je̱r ki̱we̱ke̱ ji yakei te jewa tsa̱tkäk. 	 Sjálfur hefur hann þjáðst og hans verið freistað. Þess vegna er hann fær um að hjálpa þeim, er verða fyrir freistingu.


Jera Jesús te isha iia̱: —Ka bas te iwätkewe̱ kuna. Ka irä jiye kuna ta, yi rä ka kju̱atkäk kuna bas da, jewa rä bas da. 	 En Jesús sagði við hann: "Varnið þess ekki. Sá sem er ekki á móti yður, er með yður."


Jekäi jeska ise̱na ji̱a un año y medio ijewa sha̱na sa paktäk Säkeklä ktä wà. 	 Hann var þar um kyrrt þrjú misseri og kenndi þeim orð Guðs.


Je ki̱ka yis te kte si̱ sha, je ka kuke bas te. 	 En af því að ég segi sannleikann, trúið þér mér ekki.


Jera ite ichaka: —¿Ji ja̱mi bas wäoka̱na rä na? Jera ijewa te ikúka: —Juan te sä wäukewa̱ ja̱mi. 	 Hann sagði: "Upp á hvað eruð þér þá skírðir?" Þeir sögðu: "Skírn Jóhannesar."


Je je̱r ssëwa̱ Säkeklä Wikblu te minak, jekäi idemiju̱ Templo ska. Jekäi Jesús ká wa dejulu jile ma̱kka̱ iyaba säkei ye jishtä ika̱wei te isha käi ra, 	 Hann kom að tillaðan andans í helgidóminn. Og er foreldrarnir færðu þangað sveininn Jesú til að fara með hann eftir venju lögmálsins,


Ikuna Satanás je̱k bala butsä kju̱atkäk je̱k ebä ra, jera ¿maikäi je gobierno tkermiwa̱ ji̱a idël ye na? Yis te jekäi ishe, je rä bas te ishe yis te be kjäieke̱ rä Beelzebú oloi ja̱mi ni ki̱ka. 	 Sé nú Satan sjálfum sér sundurþykkur, hvernig fær ríki hans þá staðist - fyrst þér segið, að ég reki illu andana út með fulltingi Beelsebúls?


Jera ijewa male̱cha̱cha̱wa̱ ite sa pakteke̱ te, iktä rä oloi ta ki̱ka. 	 Undruðust menn mjög kenningu hans, því að vald fylgdi orðum hans.


Je ki̱ka je jukläyäkä ska wa ssëna a̱naawa̱ si̱. 	 Mikill fögnuður varð í þeirri borg.


Mika̱ ángel wa tsa̱ku̱i Miguel ñauña be tsa̱ku̱i ra Moisés nu̱l ki̱ka ra, ka iwa̱ ji yine yakei iukä ja̱mi, ata ite isha: “Säkekewa ku̱ ba uñopa.” 	 Eigi dirfðist einu sinni höfuðengillinn Míkael að leggja lastmælisdóm á djöfulinn, er hann átti í orðadeilu við hann um líkama Móse, heldur sagði: "Drottinn refsi þér!"


Jekjepa iwa̱ dulanak wa te ichaka iia̱, te isha: —¿Jiye ñayöle ka̱wei wà wa te ishe Elías ne rä däkju̱ säkätäba ni rä na? 	 Lærisveinarnir spurðu hann: "Hví segja fræðimennirnir, að Elía eigi fyrst að koma?"


Bata ska ra, jishtä yaba ko̱r ike̱i kjäju̱ kjepa käi, ije̱k kjasha yis ia̱ ñaebä. 	 En síðast allra birtist hann einnig mér, eins og ótímaburði.


Ka irä jiye kuna ta, “Kukjunabä ale däke̱ju̱té je däju̱ rä, ka je wätkenak. 	 Því að: Innan harla skamms tíma mun sá koma, sem koma á, og ekki dvelst honum.


Jera ¿jibä me̱mi sa te sa wakei je̱k tsa̱tju̱a ju̱aklämi na? 	 Eða hvað gæti maður látið til endurgjalds fyrir sálu sína?


Jekäi io̱na deka̱ mañatäbä kicha, kjepa je kalabe mineka̱tse̱ni ka̱jöir ska. 	 Þetta gjörðist þrem sinnum, og aftur var allt dregið upp til himins.


“Ñakäi iyileta̱na: ‘Yi te ialaklä jeke̱wa̱ ra, je kiana ñajewa̱ äyëí cha̱kmi iia̱.’ 	 Þá var og sagt: ,Sá sem skilur við konu sína, skal gefa henni skilnaðarbréf.'


Ka yis wa̱ jí yöne bas ia̱, bas wa̱ ka ji rä iyina si̱ ju̱ñer ki̱ka kuna, ata je rä bas wa̱ je ju̱ñer ki̱ka, ñakäi ka̱yue mane shtä a̱ni ka dar dä ji iyina si̱ ska kuna ki̱ka. 	 Ég hef ekki skrifað yður vegna þess, að þér þekkið ekki sannleikann, heldur af því að þér þekkið hann og af því að engin lygi getur komið frá sannleikanum.


Ije je̱k weika ta̱i sä bäiwa̱k wa chu̱li̱i̱ wà, je wà ite ji tso̱ iwa̱ biköle e̱wa̱wa̱, ka wao̱nepa a̱ni, ata je te iwätji̱wa̱mi ki̱ta ebä. 	 Hún hafði orðið margt að þola hjá mörgum læknum, kostað til aleigu sinni, en engan bata fengið, öllu heldur versnað.


Je su̱ta bas sha̱ manele wa̱ ka ji biköle tso̱ iwa̱ je janewa̱ta̱na ra, ka je donak yis wa̱ dulanak ye. 	 Þannig getur enginn yðar verið lærisveinn minn, nema hann segi skilið við allt sem hann á.


Yëë idamiju̱ kja Betfagé irä Betania irä ska, ka̱ kichei kie Olivo Yäkä je ñak ska ra, ite iwa̱ dulanak wa patkami bol, 	 Þegar hann nálgaðist Betfage og Betaníu við Olíufjallið, sem svo er nefnt, sendi hann tvo lærisveina sína


¡Jikäi issö! Ba saka Elisabet dewa̱ sa̱nu̱le̱e̱i, ata ñakäi je bitewa̱ yaba ki̱. Je kile rä ka yaba su̱ak kuna ni, ata je wa̱ ka̱ tso̱ kja jira seis mes. 	 Elísabet, frændkona þín, er einnig orðin þunguð að syni í elli sinni, og þetta er sjötti mánuður hennar, sem kölluð var óbyrja,


Bas dikäla, sá te jekäi isheke̱, jeiräta sá te bas biketse bas wa̱ rä ji bäi ne tso̱, je ki̱ bas tsa̱tkermiksa̱. 	 En hvað yður snertir, þér elskaðir, þá erum vér sannfærðir um að yður er betur farið og þér nær hjálpræðinu, þó að vér mælum svo.


¿Bas te ji shka̱l ssa ta̱i rä kje ka wata na? ¿Iyina ka irä wata na? 	 Hafið þér til einskis reynt svo mikið? - ef það þá er til einskis!


Jekäi yi te bas tia etka diklä kjela kakjelabä wà yis kie oloi ja̱mi, bas dä Säbäkäkksa̱ ja̱mi ki̱ka ra, jera kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je wakei ia̱ ji säkei ta dämiksa̱ ka wäshäkwa̱ a̱ni. 	 Hver sem gefur yður bikar vatns að drekka, vegna þess að þér eruð Krists, sannlega segi ég yður, hann mun alls ekki missa af launum sínum.


Jekäi ikuna sa duawa̱ Cristo ra, jera sa te ibiketse iyina si̱ sa̱ se̱rmi iwakei ra. 	 Ef vér erum með Kristi dánir, trúum vér því, að vér og munum með honum lifa.


Je su̱ta jäiyi wa kiana ise̱naklä wa shka̱li̱bläk jishtä iwakwa yaka käi. Yi te ise̱naklä shka̱li̱ble ra, je rä iwakei je̱k shka̱li̱bla. 	 Þannig skulu eiginmennirnir elska konur sínar eins og eigin líkami. Sá, sem elskar konu sína, elskar sjálfan sig.


Yi te iwa̱ sa pakale ji wa̱k je wawá̱ ra, je rä balewa̱ ije ja̱mi, ñakäi ije rä balewa̱ ije wakei ja̱mi. Ji ne wà sa̱ wa̱ iju̱ñer ije rä balewa̱ saje wa ja̱mi rä: je rä wikblu me̱le iwa̱ sa̱ ia̱ oloi ja̱mi. 	 Sá sem heldur boðorð Guðs er stöðugur í Guði og Guð í honum. Að hann er stöðugur í oss þekkjum vér af andanum, sem hann hefur gefið oss.


jishtä iyöle katke käi: “Issö, yis te Sión ska jak sa klasku tkenaklä, jak sa̱ ja̱wa̱kbäklä, je tkewa̱, ata yi te je biketsa ra je ka äinakwa̱ kuna.” 	 eins og ritað er: Sjá ég set í Síon ásteytingarstein og hrösunarhellu. Sérhver, sem á hann trúir, mun ekki verða til skammar.


Jera ite ijewa kúka te isha: —Bas ne ku̱ ijewa chewo̱ rä. Jera ijewa te isha: —¿Sá ma pan tju̱ak säkei ta dosciento denario kje, jewa sá te ijewa chewe̱ na? 	 En hann svaraði þeim: "Gefið þeim sjálfir að eta." Þeir svara honum: "Eigum vér að fara og kaupa brauð fyrir tvö hundruð denara og gefa þeim að eta?"


Jera Judío wa datse̱ Antioquía ska Iconio ska jewa dejulu te je chu̱li̱i̱ wa je̱rtka, jekäi jewa te Pablo tia ta̱i jak wà, sika tsa̱mi jukläyäkä ektaka, ijewa te ibiketsa iduawa̱ ni. 	 Þá komu Gyðingar frá Antíokkíu og Íkóníum. Töldu þeir fólkið á sitt mál, og menn grýttu Pál, drógu hann út úr borginni og hugðu hann dáinn.


Bas ñajöcho̱wa̱ Säkekewa wäna, jera ije te bas oloi kemika̱. 	 Auðmýkið yður fyrir Drottni og hann mun upphefja yður.


Ka irä jiye kuna ta, ba te ji pakeke̱ kju̱awa ssá sá te, je ki̱ka sá je̱rkia je ssäk jiräni iwa rä käi. 	 Því að eitthvað nýstárlegt flytur þú oss til eyrna, og oss fýsir að vita, hvað þetta er."


Ata ka̱tuir dawa̱ ra, iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi te isha: —Jiska rä ka̱ wakei ebä, ñakäi ka̱wä deewa̱ kja irä. Wë je chu̱li̱i̱ wa patkö iminaklä jukläyäkä tsi̱dala shtä ska ñanak tju̱ak iwakwa ia̱. 	 Um kvöldið komu lærisveinarnir að máli við hann og sögðu: "Hér er engin mannabyggð og dagur liðinn. Lát nú fólkið fara, að þeir geti náð til þorpanna og keypt sér vistir."


Ata Jesús je̱r ku̱a ijewa je̱rike yakei te, jekäi ite isha ijewa ia̱: —Bas ji shäk kjäbata ebä wà wa, ¿jiye bas te yis mable su̱eke̱ wäsi̱wa rä na? 	 Jesús þekkti illsku þeirra og sagði: "Hví freistið þér mín, hræsnarar?


Je ne rä sa pakale ji wa̱k bäi si̱ rä, isaka tsa̱ta rä. 	 Þetta er hið æðsta og fremsta boðorð.


Ñakäi ite isha ijewa ia̱: —Ditsä yäbei, je rä sábado wäkirií. 	 Og hann sagði við þá: "Mannssonurinn er herra hvíldardagsins."


‘Yis dä Abraham Kekläí, Isaac Kekläí, Jacob Kekläí ni.’ Ka ije rä dulecha̱wa̱ wa Kekläí kuna, ata ije rä sä kseka wa ne Kekläí. 	 ,Ég er Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.' Ekki er hann Guð dauðra, heldur lifenda."


Ñerä etäbä kicha Judío wa te Jesús kukeke̱wa̱, ata ikjaksa̱ju̱ ijewa yika. 	 Nú reyndu þeir aftur að grípa hann, en hann gekk úr greipum þeirra.


Iwa rä yis wa̱ iju̱ñer yis ja̱rka, ale yis yaka ska, jeska ji bäi ka kuna. Ka irä jiye kuna ta, yis ssërke̱ ji bäi wa̱k, ata ka yis ia̱ je o̱r. 	 Ég veit, að ekki býr neitt gott í mér, það er, í holdi mínu. Að vilja veitist mér auðvelt, en ekki að framkvæma hið góða.


Jera Jesús te ijewa kuka te isha: —We irä; ijöwa̱. Jera ijula tkawa̱ ikukä ja̱mi te ibäiwa̱ni. 	 Þá sagði Jesús: "Hér skal staðar nema." Og hann snart eyrað og læknaði hann.


Jekäi ba dami ba kjatiäk ra sa̱ tsa̱ku̱i wä ki̱ ra, je ktei paruö su̱o iia̱ pjoowa̱ si̱ ña̱la ebä wà. Ata kai ra, tsi ite ma tse̱mi sä ktei wabiketsäkksa̱ wä ki̱ka, jera sä ktei wabiketsäkksa̱ te bä ju̱eksa̱ guardia ia̱, jera guardia te bä wätiewa̱. 	 Þegar þú ferð með andstæðingi þínum fyrir yfirvald, þá kostaðu kapps um það á leiðinni að ná sáttum við hann, til þess að hann dragi þig ekki fyrir dómarann, dómarinn afhendi þig böðlinum, og böðullinn varpi þér í fangelsi.


Jera yie isu̱a ra mo̱ suruu kate, je mo̱ bata ki̱ ekla katke je̱tkeleka̱ ditsä yäbei su̱ta, tsa̱ku̱ ki̱ corona yöle oro wà tkeleka̱, tabeli ta kayale sibuu ijula na. 	 Og ég sá, og sjá: Hvítt ský, og einhvern sá ég sitja á skýinu, líkan mannssyni. Hann hafði gullkórónu á höfðinu og í hendi sér bitra sigð.


je̱k jewa̱ käi, je̱k wätkewe̱ ji yika käi. Ka ka̱wei kuna je shtä wätkewa̱klä. 	 hógværð og bindindi. Gegn slíku er lögmálið ekki.


Ñerä ka̱ñinawa̱ ra guardia wa kjoyinaka̱ ka elkje kuna me sí̱wa̱ Pedro de í̱ ki̱ka. 	 Þegar dagur rann, kom ekki lítið fát á hermennina út af því, hvað af Pétri væri orðið.


“¡Ji ba wäbätsewa̱k, je tse̱naju̱mi ba yika, ji biköle babaa käi, juer ta bäi tsa̱a̱ käi, weikanawa̱ ba yika, mik a̱ni ka je ko̱nakni itjä!” 	 Og ávöxturinn, sem sála þín girnist, hefur brugðist þér, öll sæld og glys þér horfið og enginn mun framar örmul af því finna.


Jekäi chatkewa̱ te sä dulawe̱mi ji wa̱k bäi. Ji we̱ bäi te sä dulawe̱mi ji ki̱ssäk. 	 en þolgæðið fullreynd, en fullreyndin von.


Yi te ishe, ise̱r dä ka̱ oloika ni, ata ite iel dokoitse ra, je tso̱ ji̱a rä ka̱tuil na. 	 Sá sem segist vera í ljósinu og hatar bróður sinn, hann er enn þá í myrkrinu.


Sa̱ wa̱ iju̱ñer Säkeklä rä je shtä wa̱k wa ktei wabiketsäkksa̱ rä ji rä iyina si̱ ja̱mi. 	 Vér vitum, að dómur Guðs er sannarlega yfir þeim er slíkt fremja.


Ata Wikblu Sikina dewa̱ bas ja̱mi ra, bas ia̱ täkili me̱rmi. Bas dä yis su̱ak wa ye, je ja̱mi bas te yis pakemi Jerusalén ska, Judea ke̱i kalabe ska, Samaria ke̱i ska, ka̱ biköle ska mai ishäkä wätkerke̱wa̱ kje. 	 En þér munuð öðlast kraft, er heilagur andi kemur yfir yður, og þér munuð verða vottar mínir í Jerúsalem og allri Júdeu, í Samaríu og allt til endimarka jarðarinnar."


Jekäi ije̱tkawa̱ Olivo yäkä Bata ska ra, iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwäja̱mi iwakwabä, te ichaka iia̱: —Sá ia̱ ishö, ¿bikökje jile o̱rmi jekäi rä na? ¿Jibä wà ijuermi ba daju̱té ni irä, ñakäi sa̱ ke̱i e̱r dawa̱ irä na? 	 Þá er hann sat á Olíufjallinu, gengu lærisveinarnir til hans og spurðu hann einslega: "Seg þú oss, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn komu þinnar og endaloka veraldar?"


Ikuna yile te ishe, yis wa̱ Säkeklä shka̱l ni, ata ite iel dokoitse ra, je rä ka̱yuelbi. Ka irä jiye kuna ta, yi wa̱ iel iwa̱ su̱nak ka shka̱ta ra, ka je ia̱ Säkeklä ka iwa̱ su̱nak kuna shka̱li̱blenak. 	 Ef einhver segir: "Ég elska Guð," og hatar bróður sinn, sá er lygari. Því að sá sem elskar ekki bróður sinn, sem hann hefur séð, getur ekki elskað Guð, sem hann hefur ekki séð.


Jeki̱ka el wa, bas ñadulawa̱wa̱ tapanak eyaka eyaka Säkeklä ia̱ Judea ska Cristo Jesús ja̱mi wa mabläk. Ka irä maikäi kuna ta, jishtä ijewa weika Judío wa te, je su̱ta ñaebä bas weika bas wakwa ke̱i ska wa te. 	 Þér hafið, bræður, tekið yður til fyrirmyndar söfnuði Guðs í Júdeu, sem eru í Kristi Jesú. Því að þér hafið þolað hið sama af löndum yðar sem þeir urðu að þola af Gyðingum,


Jera isaka te wäsi̱wa ije paka jile wa̱k ka̱jöir ska ijuenaklä ye. 	 En aðrir vildu freista hans og kröfðu hann um tákn af himni.


Je ki̱ka yi te ibiketse irä chatkelewa̱ bäi, je se̱no tsa̱na, ka ishirinakläwa̱ kuna. 	 Sá, er hyggst standa, gæti því vel að sér, að hann falli ekki.


Jera ka je rä bas wakwa si̱ ktä kuna, ata bas Ká wikblu je ne ktäke̱ bas ja̱mi rä. 	 Þér eruð ekki þeir sem tala, heldur andi föður yðar, hann talar í yður.


Je ki̱ka ba ku̱ guardia wa patkömi je inu̱l blele kate ska ikjänanak ma rä tres día kje, iwa̱ dulanak wa ka däklä kuna itsa̱kmi jaki, ijewa wa̱ ishäklä ditsä ia̱ ishkinakani dulecha̱wa̱ wa sha̱na ni. Ata jekäi ra, sä wäyormi ibata ska rä e̱e̱na si̱ isäkätä tsa̱ta. 	 Bjóð því, að grafarinnar sé vandlega gætt allt til þriðja dags, ella gætu lærisveinar hans komið og stolið honum og sagt fólkinu: ,Hann er risinn frá dauðum.' Þá verða síðari svikin verri hinum fyrri."


Jeiräta Säkeklä wa̱ ju ñak wäkukäk tkelewa̱ rä därërë. Je ja̱mi kte tale katke rä: “Säkekewa wa̱ iju̱ñer mane rä iwakei ia̱ wa rä,” ñakäi: “Biköle Säkekewa a̱netsäk ikie wà wa ñabutsö tulöksa̱ ji yakei yika.” 	 En Guðs styrki grundvöllur stendur. Hann hefur þetta innsigli: "Drottinn þekkir sína" og "hver sá, sem nefnir nafn Drottins, haldi sér frá ranglæti."


Ñakäi ite isha ji̱a: “Säkekewa ekla, yabala bakle bol jäiyi wa, 	 Enn sagði hann: "Maður nokkur átti tvo sonu.


“Jekäi iel te iel ebä ju̱emiksa̱ kota̱nakwa̱; ñakäi iká te iyaba ju̱emiksa̱; ñakäi iyabala manermika̱ iká wa ktäkcha̱wa̱. 	 Bróðir mun selja bróður í dauða og faðir barn sitt. Börn munu rísa gegn foreldrum og valda þeim dauða.


Jewa kuka ite doce kie rä: Simón, je kiani ite Pedro ni; 	 Hann skipaði þá tólf: Símon, er hann gaf nafnið Pétur,


El wa, bas se̱no tsa̱na bas mane a̱ni ka je̱r yakei tenakläwa̱ ñabutsäkksa̱ Säkeklä kseka yika ka ibiketsäk kuna ji̱a käi. 	 Gætið þess, bræður, að enginn yðar búi yfir vondu vantrúar hjarta og falli frá lifanda Guði.


Jera je pokonami wa te kte baa bata shami mai imine rä käi. 	 Þeir sem dreifst höfðu, fóru víðs vegar og fluttu fagnaðarerindið.


Ñakäi ikuna ijula manele klashäleksa̱ jewa itäri ska ba rä Olivo ka̱niki̱ka tkenawa̱, banawa̱ña je ñak kicha ja̱mi, idiä baa ja̱mi ra, 	 En þótt nokkrar af greinunum hafi verið brotnar af, og hafir þú, sem ert villiolíuviður, verið græddur inn á meðal þeirra og sért orðinn hluttakandi með þeim í rótarsafa olíuviðarins,


Jera iwächa̱mi je alaklä su̱ak ra, ite isha Simón ia̱: —¿Ba te jí alaklä su̱a na? Yis dewa̱ju̱ bä ju na ra, ka ba wa̱ diklä me̱ne yis ia̱ yis klä paskuäklä, ata ije te yis klä nu̱wa̱ iwakei wäriä wà, je pasikani ite itsa̱ku̱ kä wà. 	 Síðan sneri hann sér að konunni og sagði við Símon: "Sér þú konu þessa? Ég kom í hús þitt, og þú gafst mér ekki vatn á fætur mína, en hún vætti fætur mína tárum sínum og þerraði með hári sínu.


te isha: —Bas ku̱ shö rä: Sá kapacha̱wa̱ dälei ja̱mi iwa̱ dulanak wa dasta̱na tuina, je te inu̱l tsa̱mi jaki. 	 "Segið þetta: ,Lærisveinar hans komu á næturþeli, meðan vér sváfum, og stálu honum.'


Yis wa̱ kte tso̱ ji̱a yinak ta̱i bas ia̱, ñakäi yis kiana bas wabiketsäkksa̱ ji̱a. Ata yis patkäkté ktä rä iyina si̱. Jekäi ije wa̱ ji yile ssële yis wa̱ je ebä sheke̱ yie ka̱jiska wa ia̱. 	 Margt hef ég um yður að tala og fyrir margt að dæma. En sá sem sendi mig, er sannur, og það sem ég heyrði hjá honum, það tala ég til heimsins."


Jekäi jishtä sä biköle ia̱ ka̱ me̱na sä duäkläwa̱ etaba kicha yebä, je ukä ska sä rä ktei wabiketsanakksa̱, 	 Og eins og það liggur fyrir mönnunum eitt sinn að deyja og eftir það að fá sinn dóm,


Jekäi el wa, Säkeklä je̱r bäi sha sa̱ ia̱ ki̱ka, yie bas pake bas yaka tuläkksa̱ jishtä ji me̱leka̱ kseka käi, sikina, Säkeklä wäbätsäklä bäi. Je ne rä bas te ikja̱nei we̱ si̱ rä. 	 Því brýni ég yður, bræður, að þér, vegna miskunnar Guðs, bjóðið fram sjálfa yður að lifandi, heilagri, Guði þóknanlegri fórn. Það er sönn og rétt guðsdýrkun af yðar hendi.


Jera ikjatele yöle katke itsa̱ka te ishe rä: “Judío wa Tsa̱ku̱i.” 	 Og yfirskriftin um sakargift hans var svo skráð: KONUNGUR GYÐINGA.


“Yis Ká wa̱ ji biköle rä ju̱leksa̱ yis ia̱. Yi a̱ni ka je̱r ko̱r yi rä iyaba rä ia̱, ata iKá ebä je̱r ku̱a ite rä. Ñakäi yi a̱ni ka je̱r ko̱r yi rä iKá rä ia̱, ata iyaba ebä je̱r ku̱a ite rä, ñakäi yi wäji̱atkewa̱kle iyaba te, jewa ebä je̱r ku̱eke̱ ite rä.” 	 Allt er mér falið af föður mínum, og enginn veit, hver sonurinn er, nema faðirinn, né hver faðirinn er, nema sonurinn og sá sem sonurinn vill opinbera hann."


Yie ba ia̱ ka̱jöir gobiernoí je llaveí me̱mi. Jekäi ji mu̱awa̱ ba te ka̱jiska je rä mo̱nakwa̱ ka̱jöir; ji wäyaksa̱ ba te ka̱jiska, je rä wäyenakksa̱ ka̱jöir. 	 Ég mun fá þér lykla himnaríkis, og hvað sem þú bindur á jörðu, mun bundið á himnum, og hvað sem þú leysir á jörðu, mun leyst á himnum."


Jekäi mika̱ ditsä tapar tso̱ chu̱li̱i̱ te ji wá̱ Pablo te su̱a ra, ijewa kjoyina täkii Licaonia wa ktä wà: —¡Sä kekläí wa dewa̱julu sa̱ sha̱na ditsä ye! 	 Múgurinn sá, hvað Páll hafði gjört, og tók að hrópa á lýkaónsku: "Guðirnir eru í manna líki stignir niður til vor."


Iwa rä yis ia̱ issër sá Jesús ktei bata shäk wa jaksa̱ Säkeklä te kjayinak ibata ska, jishtä tululeksa̱ kota̱nakcha̱wa̱ wa käi. Sá ianacha̱wa̱ kje jile su̱nakbä käi ka̱jiska wa wa̱, ángel wa wa̱ irä ditsä wa̱ irä. 	 Mér virðist Guð hafa sett oss postulana sísta allra, eins og dauðadæmda á leiksviði, frammi fyrir öllum heiminum, bæði englum og mönnum.


Jekäi jishtä je ke̱i ska ale ko̱le sa wakwa yaka ja̱mi te ko̱le Säkeklä wikblu oloi ja̱mi kukawa̱ weikanak, je su̱ta jira io̱rke̱ ñaebä. 	 En eins og sá, sem fæddur var á náttúrlegan hátt, ofsótti forðum þann, sem fæddur var á undursamlegan hátt, svo er það og nú.


Jekäi iwa̱k sa̱ ia̱ je rä Säkeklä, je ne te sa̱ ia̱ iwikblu ma sa̱ tsa̱tju̱aklä ye rä. 	 En sá, sem hefur gjört oss færa einmitt til þessa, er Guð, sem hefur gefið oss anda sinn sem pant.


Ka irä jiye kuna ta, toro pi irä cabra jäyiri wa pi irä, je ia̱ ka sa̱ nui tse̱nak ju̱nami kuna. 	 Því að blóð nauta og hafra getur með engu móti numið burt syndir.


Ñakäi ite isha: —¿Ji käi ja̱mi sä te Säkeklä gobiernoí pakemi na? ¿Mane shtä jile she ja̱mi sä te ipake na? 	 Og hann sagði: "Við hvað eigum vér að líkja Guðs ríki? Með hvaða dæmi eigum vér að lýsa því?


Ije te Israel batala chu̱li̱i̱ je̱r ssëwe̱mi ñamanewakksa̱ Säkekewa ijewa Kekläí ia̱. 	 Og mörgum af Ísraels sonum mun hann snúa til Drottins, Guðs þeirra.


Ka irä jiye kuna ta, jewa sha̱ kjäke̱wa̱ ju etkä ju etkä. Jeska alaklä wa ka je̱rikä ta kololecha̱wa̱ ji yakei wakble wa̱ därërë, sikle täkili wà ji yakei tkerke̱ sa̱ ja̱mi saka saka je wa̱, jewa kukeche̱ke̱wa̱ ijewa te. 	 Úr hópi þeirra eru mennirnir, sem smeygja sér inn á heimilin og ná á band sitt kvensniftum, sem syndum eru hlaðnar og leiðast af margvíslegum fýsnum.


Je rä jishtä ka diklä talarka̱ba yikaba ra käi: jera sä yäkä rami, sä ji yä rami, sa̱ se̱r dami, sa̱ ñama rami se̱nakwa̱, mine rämi Noé minewa̱ ko̱no ja̱rka díaí ska kje, 	 Dagana fyrir flóðið átu menn og drukku, kvæntust og giftust allt til þess dags, er Nói gekk í örkina.


Yie ishe bas ia̱, sa̱ ko̱le alaklä wa wa̱, jewa sha̱na yi ka kuna Juan tsa̱ta, jeiräta Säkeklä gobierno ja̱mi wa sha̱na yi rä ja̱lewa̱ biköle katäbäka je rä ije tsa̱ta.” 	 Ég segi yður: Enginn er sá af konu fæddur, sem meiri sé en Jóhannes. En hinn minnsti í Guðs ríki er honum meiri."


Ijewa te ji biketsa etkabä su̱a ije te ra, ite isha: —El dikä, ma nui rä jalewa̱ bitaba. 	 Og er hann sá trú þeirra, sagði hann: "Maður, syndir þínar eru þér fyrirgefnar."


Ka yi saka kuna Sa̱tsa̱tkäkksa̱ ye. Ka irä jiye kuna ta, ka yi saka ia̱ kie me̱le ka̱jiska ije käi je oloi ja̱mi sa̱ tsa̱tkenakläksa̱. 	 Ekki er hjálpræðið í neinum öðrum. Og ekkert annað nafn er mönnum gefið um víða veröld, sem getur frelsað oss."


Säkeklä je̱r ssëna bäi David da. Je ki̱ka ije ka̱kia ka̱ me̱naklä iia̱ iwa̱ ju yuäklä Jacob Kekläí ia̱. 	 Hann fann náð hjá Guði og bað, að hann mætti finna bústað fyrir Jakobs Guð.


Ke bas ku̱ ibiketsa yie bas kjatiemi Sa Ká ia̱ ni. Ata Moisés, ale bas wa̱ biketsanak bäi si̱, je ne te bas kjatiemika̱ rä. 	 Ætlið eigi, að ég muni ákæra yður fyrir föðurnum. Sá sem ákærir yður, er Móse, og á hann vonið þér.


Ñerä Jesús te isha iia̱: —Salibä, ji wa̱k bä de rä ra, je wo̱. Jera ijewa ñasikawa̱ iwäja̱mi, jula tkawa̱ Jesús ja̱mi te ikukawa̱. 	 Jesús sagði við hann: "Vinur, hví ertu hér?" Þá komu hinir, lögðu hendur á Jesú og tóku hann.


Jekäi ji biköle we̱ke̱ bas te, je wo̱ je̱r baa wà, jishtä Säkekewa ia̱ ji we̱ käi, ka ditsä ia̱ ji we̱ käi kuna, 	 Hvað sem þér gjörið, þá vinnið af heilum huga, eins og Drottinn ætti í hlut, en ekki menn.


Ite sa pakte rami ijewa ñapaktäklä jui saka saka ska. Jera biköle te ije kjeisheke̱ bäi. 	 Hann kenndi í samkundum þeirra, og lofuðu hann allir.


Ka irä maikäi kuna ta, yie ipalei ssa ba te Säkekewa Jesús shka̱li̱bleke̱, ibiketseke̱, ñakäi ba wa̱ sä sikii wa biköle shka̱l. 	 Því að ég heyri um trúna, sem þú hefur á Drottni Jesú, og um kærleika þinn til hinna heilögu.


Iwa rä jikäi Säkeklä ki̱ bas sherke̱ rä: je rä siki tenak, ñabutsäksa̱ ka̱wakblewe̱ yika, 	 Það er vilji Guðs, að þér verðið heilagir. Hann vill, að þér haldið yður frá frillulífi,


Jekäi Jesús je̱kaka̱ mineju̱ ira, iwa̱ dulanak wa ra ñara. 	 Jesús stóð upp og fór með honum og lærisveinar hans.


Bas se̱no tsa̱na, ka mane a̱ni wa̱ Säkeklä je̱r bäi shäke̱ jäkläwa̱ ka kolole käi, ka ji a̱ni ñak kicha bächii tsikinaklä bas weikäk, je wà ka chu̱li̱i̱ ianakläwa̱ ñá ye. 	 Hafið gát á, að enginn missi af Guðs náð, að engin beiskjurót renni upp, sem truflun valdi, og margir saurgist af.


Jekäi bas dä Cristo yaka. Ekla ekla bas dä iyaka wäjiele käi. 	 Þér eruð líkami Krists og limir hans hver um sig.


Jera oveja tsa̱ta si̱ ditsä säkei rä. Je ne ki̱ka sábado wà ka̱ tso̱ ji bäiwa̱klä. 	 Hve miklu er þó maðurinn sauðkindinni fremri! Það er því leyfilegt að gjöra góðverk á hvíldardegi."


Jera je chu̱li̱i̱ wa te Jesús kúka: —Ba rä kololewa̱ be wa̱. ¿Yi ki̱ ba shena kota̱nakwa̱ na? 	 Fólkið ansaði: "Þú ert haldinn illum anda. Hver situr um líf þitt?"


Je ke̱i ebä wà moska kajali wa te ipaka Jesús ia̱ Galilea wa te bewak kte tso̱ Säkeklä wäna ra, Pilato te ijewa ktacha̱wa̱, pi ji̱akaka̱ ite je bewak me̱nakka̱ pi ra ñara. 	 Í sama mund komu einhverjir og sögðu honum frá Galíleumönnunum, að Pílatus hefði blandað blóði þeirra í fórnir þeirra.


Jí sheke̱ yie rä yi a̱ni wa̱ ka bas wäyuäkläwa̱ kuna kte ssër ta iyina shtä wà. 	 Þetta segi ég til þess að enginn tæli yður með áróðurstali,


Ka iwa̱ je yine rä ije̱r ja̱mi ka jita wa dälärke̱ ki̱ka kuna, ata ije rä jakbläk ne ki̱ ite jekäi isha rä. Ka irä maikäi kuna ta, ije ne rä ijewa inaklä jui tsa̱k rä, ata je te ijierke̱ ina je kaku jakibleke̱. 	 Ekki sagði hann þetta af því, að hann léti sér annt um fátæka, heldur af því, að hann var þjófur. Hann hafði pyngjuna og tók það, sem í hana var látið.


¿Bas ia̱ ra sá ña wetsä rami ji̱a ebä bas ia̱ irä na? Jekäi Säkeklä wäna Cristo ja̱mi sá ktäke̱ rä. Ata bas dikäla, je biköle rä bas ki̱wäjienaklä. 	 Fyrir löngu eruð þér farnir að halda, að vér séum að verja oss gagnvart yður. Nei, vér tölum fyrir augliti Guðs, eins og þeir, sem tilheyra Kristi. Allt er það yður til uppbyggingar, mínir elskuðu.


Jera Tomás te ikúka: —¡Yis Säkekewaí, yis Kekläí! 	 Tómas svaraði: "Drottinn minn og Guð minn!"


El wa, jishtä Säkeklä je̱r bäi shä deksa̱ Macedonia ska tapanak eyaka eyaka wa ia̱ käi, je wà sá te bas je̱r ku̱eke̱. 	 En svo viljum vér, bræður, skýra yður frá þeirri náð, sem Guð hefur sýnt söfnuðunum í Makedóníu.


Ka irä jiye kuna ta, ike̱i dämiwa̱ ska ra bas te ishemi: “Bäije alaklä wa ko̱le ka yaba su̱ak kuna wa rä, ka wakjuä wako̱le kuna wa wakjuä rä, ka tsu wayale kuna wa tsu rä.” 	 Því þeir dagar koma, er menn munu segja: Sælar eru óbyrjur og þau móðurlíf, er aldrei fæddu, og þau brjóst, sem engan nærðu.


jekäi sá te Timoteo, ale sá el shka̱bläkña Säkeklä ia̱ sá ra Cristo ktei baa shäk, je patkami bas täkiwa̱k bas tsa̱tkäk bas wa̱ ji biketsäklä ji̱a etkabä, 	 en sendum Tímóteus, bróður vorn og aðstoðarmann Guðs við fagnaðarerindið um Krist, til að styrkja yður og áminna í trú yðar,


Jera ite ijewa patkami Belén ska, te isha ijewa ia̱: “Bas ma je yaba ktei ju̱ñak bulee; ata bas te je yaba ku̱a ra, plaa bas te ibata sheni yis ia̱ yis minakläña ioloi tsäk.” 	 Hann sendi þá síðan til Betlehem og sagði: "Farið og spyrjist vandlega fyrir um barnið, og er þér finnið það látið mig vita, til þess að ég geti einnig komið og veitt því lotningu."


te isha: —Säkekewa, yis kjanaklä karanawa̱ kalme kipaka ju na, je te ji shka̱l ssë kalme e̱e̱na. 	 "Herra, sveinn minn liggur heima lami, mjög þungt haldinn."


Je ukä ki̱ka María kukana mineju̱mi mane mane ka̱ bata tso̱ Judea ke̱i sha̱na jukläyäkä etka ska. 	 En á þeim dögum tók María sig upp og fór með flýti til borgar nokkurrar í fjallbyggðum Júda.


—Jiska dulaklei yaba kaldu wa̱ cebada wä yöle pan ye shkä cinco, ñakäi nima botäbä, ata ¿maikäi je kjela däksa̱ je chu̱li̱i̱ wa ki̱ka na? 	 "Hér er piltur, sem er með fimm byggbrauð og tvo fiska, en hvað er það handa svo mörgum?"


Ite jekäi isha rä, ije yika Jesús te je wikblu ñá shtä paka je̱k tsa̱ksa̱ ki̱ka. Ka irä maikäi kuna ta, ka̱raa je te ikukeke̱; jekäi imorke̱ cadena wà, ñakäi tabeli yaka wà ikläka iwätkewa̱klä, ata ite je butse tuleke̱mi. Jera be te ipatkeke̱mini ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska. 	 Því að hann hafði boðið óhreina andanum að fara út af manninum. En margsinnis hafði hann gripið hann, og höfðu menn fjötrað hann á höndum og fótum og haft í gæslu, en hann hafði slitið böndin og illi andinn hrakið hann út í óbyggðir.


“Ñaebä bas ka̱kiäke̱ ra, jera ke je wa̱ ji wa̱k su̱nak ebä wa käi. Ka irä jiye kuna ta, jewa wäbätsä rä je̱k duäkka̱ ka̱kiäk ñapaktäklä jui na, ña̱la ukä shtä ska ditsä wa̱ su̱nak. Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ijewa ia̱ je säkei rä deleksa̱ e̱ná. 	 Og þegar þér biðjist fyrir, þá verið ekki eins og hræsnararnir. Þeir vilja helst standa og biðjast fyrir í samkundum og á gatnamótum, til þess að menn sjái þá. Sannlega segi ég yður, þeir hafa tekið út laun sín.


Ñakäi je ke̱i ska ra yis te Judío wa ka̱ju̱ñe wawe̱ rami bakleka̱ju̱ yis saka Judío wa tsa̱ta, yis te yis ká wa wädular wetseke̱ e̱e̱na si̱wa̱ je ki̱ka. 	 Ég fór lengra í Gyðingdóminum en margir jafnaldrar mínir meðal þjóðar minnar og var miklu vandlætingasamari um erfikenningu forfeðra minna.


Ñerä alaklä ekla kololewa̱ wikblu sä weikäk duë wà shtä wa̱ dieciocho año bala na kaldu. Je rä ja̱ku̱lewa̱, ka maikäi a̱ni je ia̱ je̱k parunerka̱ bulee. 	 Þar var þá kona nokkur. Í átján ár hafði hún verið haldin sjúkleiks anda og var kreppt og alls ófær að rétta sig upp.


Jikäi bas je̱riköpa jishtä Cristo Jesús je̱rika käi: 	 Verið með sama hugarfari sem Jesús Kristur var.


Jí ne rä ije wa̱ sa pakale ji wa̱k rä: Yi wa̱ Säkeklä shka̱l da, je ku̱ iel shka̱li̱blö ñaebä. 	 Og þetta boðorð höfum vér frá honum, að sá sem elskar Guð á einnig að elska bróður sinn.


Ñerä ijewa minejulu itju̱ak dälei ja̱mi je jula kolonak deju̱té. Jera kukale e̱ná wa kjawa̱julu ira jula kolorke̱ ska, jekäi ju kjäita̱nawa̱. 	 Meðan þær voru að kaupa, kom brúðguminn, og þær sem viðbúnar voru, gengu með honum inn til brúðkaupsins, og dyrum var lokað.


ka ji jakibläk kuna, ata ji biköle wa̱k bäi tsa̱na. Je rä ji biköle wà ijewa wa̱ Säkeklä Sa̱tsa̱tkäkksa̱ ktei wapautäle je kjashäklä baa si̱ irä. 	 ekki hnuplsamir, heldur skulu þeir auðsýna hvers konar góða trúmennsku, til þess að þeir prýði kenningu Guðs frelsara vors í öllum greinum.


Je rä sá wa̱ kte baa bata shäklä bas ekta wà, ka ikja̱nei wa̱k kuna kju̱awa te ikja̱nei we̱ kate ska, ka ñassäk kuna kju̱awa wa̱ ji o̱le kja wà. 	 Þá getum vér boðað fagnaðarerindið í löndum handan við yður án þess að nota annarra mælistikur eða stæra oss af því, sem þegar er gjört.


Je ne wà sä rä deleksa̱ bäi ñashka̱li̱ble ska. Je rä bikökje sä ktei wabiketsarke̱ksa̱ díaí ska ra, sä ssënaklä ka suale kuna. Ka irä maikäi kuna ta, jishtä ije rä käi, je su̱ta ka̱jiska saje wa rä. 	 Með því er kærleikurinn orðinn fullkominn hjá oss, að vér höfum djörfung á degi dómsins, því að vér erum í þessum heimi eins og hann er.


Simón Pedro, Jesucristo kjanaklä ñakäi iktei bata shäk, je te jí yue mar, yi ia̱ ji säkei ta biketsanak rä me̱le jishtä sá ia̱ ime̱na käi jewa ia̱. Je me̱le rä saje wa Kekläí ñakäi Sa̱tsa̱tkäkksa̱ Jesucristo je ji wämo oloi ja̱mi. 	 Símon Pétur, þjónn og postuli Jesú Krists, heilsar þeim, sem hlotið hafa hina sömu dýrmætu trú og vér fyrir réttlæti Guðs vors og frelsara vors Jesú Krists.


Ata ji tse̱leksa̱ ka̱ oloika ra, je kalabe rä juenakwa̱. Iwa rä ka̱ oloi ne rä ji biköle juewa̱kwa̱ rä ki̱ka. 	 En allt það, sem ljósið flettir ofan af, verður augljóst. Því að allt, sem er augljóst, er ljós.


Biköle yi rä balewa̱ ije ja̱mi, ka je rä ji yakei wakbläk kuna. Ata biköle yi te ji yakei wakble, ka je wa̱ ije su̱le, ka je wa̱ ije ju̱ñer. 	 Hver sem er stöðugur í honum syndgar ekki, hver sem syndgar hefur ekki séð hann og þekkir hann ekki heldur.


Je te yis oloi kemika̱. Ka irä maikäi kuna ta, ji tso̱ yis wa̱ je kukemi ite yinakni bas ia̱. 	 Hann mun gjöra mig dýrlegan, því af mínu mun hann taka og kunngjöra yður.


Jera iwikblu ma̱k bas ia̱, ñakäi ji wa̱k täki ta bas sha̱na, ¿je te je we̱ rä bas te ka̱wei wawe̱ ki̱ka na, ata kte ssa bas te je biketse bas te etkabä ki̱ka irä na? 	 Hvað um það, - sá sem veitir yður andann og framkvæmir máttarverk meðal yðar, gjörir hann það vegna lögmálsverka yðar eða vegna þess að þér heyrið og trúið?


Yis el wa, je rä bas palei sha yis ia̱ Cloé saka wa te, bas sha̱ manele kju̱atkäke̱ ñara ni. 	 Því að mér hefur verið tjáð um yður, bræður mínir, af heimilismönnum Klóe, að þrætur eigi sér stað á meðal yðar.


“¡Issö! Busi ka se̱le kuna bitämiwa̱ yaba ki̱, je te yaba su̱emi rä jäiyi, je kirmi rä Emanuel” ni. (Je wà rä “Säkeklä kaldu sa ra” ni.) 	 "Sjá, mærin mun þunguð verða og son ala. Nafn hans mun vera Immanúel," það þýðir: Guð með oss.


Bas se̱no je̱r ki̱i̱, wäñilee. Bas bolki be tsa̱ku̱i a̱r dami jishtä na̱ma̱ käi, sä pája̱mi sä yuläk, yi kätewa̱ ite käi. 	 Verið algáðir, vakið. Óvinur yðar, djöfullinn, gengur um sem öskrandi ljón, leitandi að þeim, sem hann geti gleypt.


Jekäi ite ijewa nui paruami ra, ekla detse̱ iwäki̱ nuita diez mil talento. 	 Hann hóf reikningsskilin, og var færður til hans maður, er skuldaði tíu þúsund talentur.


Yis te ishe bas ia̱, ite ijewa tsa̱tkemi rä mane manebä. Jeiräta mika̱ ditsä yäbei dene ra, ¿je te ji biketsäk etkabä wa ku̱emi ji̱a ka̱jiska na?” 	 Ég segi yður: Hann mun skjótt rétta hlut þeirra. En mun Mannssonurinn finna trúna á jörðu, þegar hann kemur?"


—‘Denario kjashö 'sia̱.’ ¿Yibä me̱i jí rä, yibä kie yöle ija̱mi rä na? Jera ijewa te ikúka: —César je̱. 	 "Sýnið mér denar. Hvers mynd og yfirskrift er á honum?" Þeir sögðu: "Keisarans."


Mai sá dami käi sá wa̱ Jesús dulewa̱ dami del sá yaka ja̱mi, je wà Jesús se̱r kseka kjayinaklä sá yaka ja̱mi. 	 Jafnan berum vér með oss á líkamanum dauða Jesú, til þess að einnig líf Jesú verði opinbert í líkama vorum.


Jekäi “wekte” idäkläka̱ botäbä kicha wa kjaju̱mi. Ata ¡issö! “Wekte” idäkläka̱ mañatäbä kicha wadämi ji̱a kukjuna. 	 Veiið hið annað er liðið hjá. Sjá, veiið hið þriðja kemur brátt.


Ka irä jiye kuna ta, yis te ishe bas ia̱, ka yis wa̱ je ñanakni, ata jiye wata je rä je wakjayina e̱ná Säkeklä gobiernoí ska kjepa yie je ñemini rä. 	 Því ég segi yður: Eigi mun ég framar neyta hennar, fyrr en hún fullkomnast í Guðs ríki."


Ñerä Iconio ska ijewa kjawa̱julu Judío wa ñapaktäklä jui ska. Jeska ijewa te sa pakta ssër ta bäi ebä, je ki̱ka chu̱li̱i̱ wa te Jesús biketsa, Judío wa irä Griego wa irä. 	 Í Íkóníum gengu þeir á sama hátt inn í samkundu Gyðinga og töluðu þannig, að mikill fjöldi Gyðinga og Grikkja tók trú.


ba wa̱ iju̱ñer je shtä rä yakei telewa̱, je te rä ji yakei wakbleke̱ ki̱ka. Je wakei rä je̱k ktei wabiketsaleksa̱ buka̱nak. 	 Þú veist að slíkur maður er rangsnúinn og syndugur. Hann er sjálfdæmdur.


Jekäi ra, ¿ka̱wei te Säkeklä kablele je wätkewe̱wa̱ na? ¡Kai irä jekäi kuna! Ka irä jiye kuna ta, ikuna ka̱wei rä täki ta sa̱ se̱newa̱k kseka ra, jera iyina si̱ ra sä wabiketsarmiksa̱ wämo ye rä ka̱wei wawe̱ ki̱ka. 	 Er þá lögmálið gegn fyrirheitum Guðs? Fjarri fer því. Ef vér hefðum fengið lögmál, sem veitt gæti líf, þá fengist réttlætið vissulega með lögmáli.


Ba ku̱ Zenas sä ktei shäk ka̱wei ta wa ia̱ irä Apolos irä tsa̱tkö pjowa̱ jile wà, ijewa shkäklä, ka ji a̱ni shenaklä ji̱a iki̱ka. 	 Greið sem best för þeirra Senasar lögvitrings og Apollóss, til þess að þá bresti ekkert.


Je rä bas kicha je̱na e̱ná bas tkenawa̱ kja bäi ñashka̱li̱ble wà ra, 	 til þess að Kristur megi fyrir trúna búa í hjörtum yðar og þér verða rótfestir og grundvallaðir í kærleika.


Yis te ije ia̱ ka̱ ma̱ ji̱a ije̱k manewa̱kläksa̱, ata ka issëne je̱k manewa̱kksa̱ ika̱wakblewa̱ke̱ yika. 	 Ég hef gefið henni frest til þess að hún gjöri iðrun, en hún vill ekki gjöra iðrun og láta af hórdómi sínum.


Jekjepa Jesús te isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Yilé shkakle yis ja̱mi ra, ke je je̱k biketsa, ata je cruz kpöka̱, minak yis da. 	 Þá mælti Jesús við lærisveina sína: "Hver sem vill fylgja mér, afneiti sjálfum sér, taki kross sinn og fylgi mér.


Je ne ki̱ka sa̱ ñasiköwa̱ ka suale ta ije̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye je̱r bäi shäk ska. Je rä ije̱r ja̱mi sä dälänakläwa̱, ñakäi ije̱r bäi shäklä sa̱ tsa̱tkäk ji sherke̱ wäsaka ra. 	 Göngum því með djörfung að hásæti náðarinnar, til þess að vér öðlumst miskunn og hljótum náð til hjálpar á hagkvæmum tíma.


Ñerä kseka wa cuatro sha̱ ekla te je ángel wa siete ia̱ taza yöle oro wà cha̱ tulami siete, pshile tuläka̱ Säkeklä se̱nak sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi kju̱atkawa̱ wà. 	 Og englunum sjö fékk ein af verunum fjórum sjö gullskálar, fullar reiði Guðs, hans sem lifir um aldir alda.


Ji a̱ni ka kuna kjäkwa̱ sä kjä na sa iawa̱kwa̱ ñá ye, ata ji däke̱ksa̱ sa̱ je̱r ska je ne te sa iawe̱ ñá ye rä. 	 Ekkert er það utan mannsins, er saurgi hann, þótt inn í hann fari. Hitt saurgar manninn, sem út frá honum fer."


Jera ditsä tso̱ Jesús kjänanak wa te ija̱ñetseke̱, ñakäi ite ikpeke̱. 	 En þeir menn, sem gættu Jesú, hæddu hann og börðu,


Ñakäi ite isha iia̱: —Ji a̱ni ka mi kuna bas wa̱ kianak ña̱la ki̱ käi, kata iräle, däli tsa̱klä iräle, ñanak iräle, inaklä iräle, ñakäi ke paiklä etkä tsa̱kmi. 	 og sagði við þá: "Takið ekkert til ferðarinnar, hvorki staf né mal, brauð né silfur, og enginn hafi tvo kyrtla.


Bulirishtä ra, je jile wa̱klä sábado yikaba díaí ukä ska, chui tsa̱ku̱i wa irä fariseo wa irä tapanawa̱ Pilato wäja̱mi, 	 Næsta dag, daginn eftir aðfangadag, gengu æðstu prestarnir og farísearnir saman fyrir Pílatus


Ata je shka̱bläk wa te isu̱a ra, ite isha ñaia̱: ‘Ije ne ia̱ iká däli ukä rä däkksa̱ rä; je ki̱ka sä shkä iktäkwa̱, ji rä däkksa̱ ije ia̱ je däkläksa̱ saje cha ye.’ 	 En er vínyrkjarnir sáu hann, báru þeir saman ráð sín og sögðu: ,Þetta er erfinginn. Drepum hann, þá fáum vér arfinn.'


Jera ite ikúka te isha ijewa ia̱: —¿Bas te ka je biköle su̱a na? Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, jeska jak etka a̱ni ka a̱ta̱nak isaka bata ki̱ka, ka miletkäwa̱ kuna käi. 	 Hann sagði við þá: "Þér sjáið allt þetta? Sannlega segi ég yður, hér mun ekki eftir látinn steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn."


Je rä tsi̱ne si̱ jile wä biköle saka katäbäka, ata ikibinaka̱ ra irä ta̱i isaka tkele tsa̱ta, däke̱ka̱ kal käi, du ju̱nak ka̱sha̱ka däke̱ ju yuäk ijula naka kje.” 	 Smæst er það allra sáðkorna, en nær það vex, er það öllum jurtum meira, það verður tré, og fuglar himins koma og hreiðra sig í greinum þess."


Jekäi tapanak eyaka eyaka wa ki̱täkir damika̱ ji biketsäk etkabä, ñakäi buliri buliri ijewa wanamika̱. 	 En söfnuðirnir styrktust í trúnni og urðu fjölmennari dag frá degi.


Ñerä Templo kjänanak wa tsa̱ku̱i irä chui tsa̱ku̱i wa irä jewa te je ssa ra, ka ijewa je̱r ko̱ne me ijewa de í̱ ia̱. Jekäi ijewa je̱rika: “¿Ji si̱ te je wätkewe̱miwa̱ na?” 	 Þegar varðforingi helgidómsins og æðstu prestarnir heyrðu þetta, urðu þeir ráðþrota og spurðu, hvar þetta ætlaði að lenda.


Jekäi je tapanak wa wa̱ patkele wa kjajulu Fenicia wa, Samaria wa, jewa te ipaka maikäi ka Judío kuna wa dewa̱ Jesús biketsäk wa ye. Je te sä el wa biköle ssëwa̱ baawa̱ si̱. 	 Söfnuðurinn bjó síðan ferð þeirra, og fóru þeir um Fönikíu og Samaríu og sögðu frá afturhvarfi heiðingjanna og vöktu mikinn fögnuð meðal allra bræðranna.


Jera ite ikúka: ‘Aceite cien pichinga.’ Jera ite isha iia̱: ‘Jí ma nui äyëí kuköwa̱, ma je̱tköwa̱ mane mane, ba ku̱ ba nui yuö cincuenta ebä.’ 	 Hann svaraði: ,Hundrað kvartil viðsmjörs.' Hann mælti þá við hann: ,Tak skuldabréf þitt, set þig niður og skrifa sem skjótast fimmtíu.'


Jekäi itkäkma̱ iräle diklä tkäk iki̱ iräle, jewa rä kje, ata Säkeklä ije̱newa̱k ne rä ibäi si̱ rä. 	 Þannig er þá hvorki sá neitt, er gróðursetur, né sá, er vökvar, heldur Guð, sem vöxtinn gefur.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Ka bas je̱r ko̱ne ji kieke̱ bas te rä ia̱. Jera copa wayanak yis wa̱ ¿je wayarmi bas ia̱ na? Iräle, ji wà yis dä wäoka̱nak ¿je wà bas ia̱ wäoka̱nermi na? 	 Jesús sagði við þá: "Þið vitið ekki, hvers þið biðjið. Getið þið drukkið þann kaleik, sem ég drekk, eða skírst þeirri skírn, sem ég skírist?"


Jera ite iángel wa patkemi, ije te iwa̱ kolole wa tapawe̱miwa̱ etka yebä si̱wa̱ ju̱nak cuatro, jöi wà dia wà a̱mi wà jí wà skaté, ishäkä wätkerke̱wa̱ ska ma rä ka̱jöir wätkerke̱wa̱ ska.’ 	 Og hann mun senda út englana og safna sínum útvöldu úr áttunum fjórum, frá skautum jarðar til himinskauta.


Ata yis ssëna a̱naa ka yis katke kuna jeska ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, je rä kianak bas ia̱, bas wa̱ yis biketsäklä. Jeiräta sä shkä iwäki̱. 	 og yðar vegna fagna ég því, að ég var þar ekki, til þess að þér skuluð trúa. En förum nú til hans."


Judas mineju̱ kja ra, jera Jesús te isha: —Jira ditsä yäbei oloi karmika̱, jekäi je wà Säkeklä oloi karmika̱. 	 Þegar hann var farinn út, sagði Jesús: "Nú er Mannssonurinn dýrlegur orðinn, og Guð er orðinn dýrlegur í honum.


Jeska ite ijewa pakta saka saka, jile she ja̱mi. Sa pakte kate ite ra ite isha ijewa ia̱: 	 Hann kenndi þeim margt í dæmisögum og sagði við þá:


Ata je chu̱li̱i̱ wa wa̱ ka ka̱wei ju̱ñer, jewa rä weikalecha̱wa̱. 	 Þessi almúgi, sem veit ekkert í lögmálinu, hann er bölvaður!"


Ata saje je kukäk wa, jewa je kjäke̱wa̱ je je̱räklä ska, jishtä iwa̱ iyile käi: “Yis kju̱atkawa̱ te isha etkabä: ‘Mik a̱ni ka ijewa kjäkwa̱ yis wa̱ je̱räklä tso̱ ska.’ ” Jeiräta ije shka̱ble biköle je rä e̱le e̱ná ka̱ biköle yöleksa̱ ke̱i kje. 	 En vér, sem trú höfum tekið, göngum inn til hvíldarinnar eins og hann hefur sagt: "Og ég sór í bræði minni: Eigi skulu þeir inn ganga til hvíldar minnar." Þó voru verk Guðs fullgjör frá grundvöllun heims.


Ata ikuna je ikjanaklä rä yakei ra, te ibiketse je̱r na: ‘Yis blui ka da juena yewa̱,’ 	 En ef illur þjónn segir í hjarta sínu: ,Húsbónda mínum dvelst,'


Ñakäi saje wa wa̱ iju̱ñer Säkeklä yaba deleju̱, je te sa̱ ia̱ je̱rike ma sa̱ je̱r ko̱naklä ale iyina si̱ wakei ia̱. Jekäi saje wa tso̱ rä ale iyina si̱ wakei ja̱mi, ale iyaba Jesucristo ja̱mi. Je ne rä Säkeklä si̱ rä, ñakäi se̱ne jekjeye rä. 	 Vér vitum, að Guðs sonur er kominn og hefur gefið oss skilning, til þess að vér þekkjum sannan Guð. Vér erum í hinum sanna Guði fyrir samfélag vort við son hans Jesú Krist. Hann er hinn sanni Guð og eilífa lífið.


“Jekäi cuarenta año ukäki̱ ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ka̱tsä Sinaí ska ángel ekla je̱k kjasha Moisés ia̱ kal yaba wäkaleka̱ oloo je wäkataí ja̱rka. 	 Að fjörutíu árum liðnum ,birtist honum engill í eyðimörk Sínaífjalls í logandi þyrnirunna.'


Jera yäkäk wa jäiyi wa ebä däka̱ rä cuatro mil, ka alaklä wa irä yabala irä, jewa rä shtao̱leña kuna. 	 En þeir, sem neytt höfðu, voru fjórar þúsundir karlmanna auk kvenna og barna.


ñakäi ka jäiyi wa yöneksa̱ rä alaklä wa kju̱ei kuna, ata alaklä wa ne yönaksa̱ jäiyi wa kju̱ei rä. 	 og ekki var heldur maðurinn skapaður vegna konunnar, heldur konan vegna mannsins.


Je su̱ta saje wa rä sa bakle ji̱a tsi̱dala ra, sä rä kololecha̱wa̱ ji we̱ ka̱jiska ja̱mi je wa̱ ikjanaklä ye. 	 Þannig vorum vér einnig, er vér vorum ófullveðja, þrælbundnir undir heimsvættirnar.


Ata iwakei rä ka ñak kicha ta bäi, ki̱ka ka ise̱nak shka̱ja̱; jera mika̱ weikane iräle, sälwi su̱ne iräle dewa̱ kte kju̱ei ra, plaa ite ijeke̱wa̱. 	 en hefur enga rótfestu. Hann er hvikull, og er þrenging verður eða ofsókn vegna orðsins, bregst hann þegar.


Ijewa te iwä pamu̱awa̱, jera ite isheke̱ iia̱: —¡Yi si̱ te ba kpa rä shöka̱ jile bata shäk ye! 	 huldu andlit hans og sögðu: "Spáðu nú, hver það var, sem sló þig?"


Iwa rä je yikaba ijewa te Trófimo Éfeso wa su̱a idami ira je jukläyäkä sha̱na, je biketsa ijewa te rä Pablo te je kiawa̱ Templo na ni. 	 En þeir höfðu áður séð Trófímus frá Efesus með honum í borginni og hugðu, að Páll hefði farið með hann inn í helgidóminn.


Je ne ki̱ka sä chichano sä kjäkläwa̱ je je̱räklä ska, ka yi a̱ni ianacha̱kläwa̱ kuna jishtä ijewa käi ka iktä ssäk kuna. 	 Kostum því kapps um að ganga inn til þessarar hvíldar, til þess að enginn óhlýðnist eins og þeir og falli.


Jera ko̱no ju̱ak wa ssëna minakjulu te ko̱no jaklecha̱ta̱na. Je ki̱ka ijewa te ko̱no tsi̱ne ja̱wa̱mi däyë ki̱ka, ijuenaklä ijewa te rä ko̱no ta̱i wäkukäklä ne jolowe̱ kate ko̱no wä kja̱ne käi. 	 En hásetarnir reyndu að strjúka úr skipinu. Þeir settu bátinn útbyrðis og þóttust vera að færa út akkeri úr framstafni.


jera jewa te isha je bol wa ia̱: —¡Iyina si̱ Säkekewa shki̱naka̱ni! Ije̱k kjasha Simón ia̱. 	 og sögðu þeir: "Sannarlega er Drottinn upp risinn og hefur birst Símoni."


Ka irä jiye kuna ta, yis biteju̱ ka̱jöir, ka je rä ji sherke̱ yis wakei ki̱ je wa̱k kuna, ata je rä ji sherke̱ yis patkäkté ki̱ je ne wa̱k. 	 Ég er stiginn niður af himni, ekki til að gjöra vilja minn, heldur vilja þess, er sendi mig.


¡Issö! Jí yuete yis te bas ia̱, je she yie Säkeklä wäkata ska, je rä ka yis ka̱yuä kuna. 	 Guð veit, að ég lýg því ekki, sem ég skrifa yður.


Jekäi ite itule rami ra, iwä sha̱ jolona ña̱la ki̱, jeska du dejulu te ikatacha̱wa̱. 	 og þá er hann sáði, féll sumt hjá götunni, og fuglar komu og átu það upp.


Jesús te jile saka wá̱ ta̱i ijuenaklä ye iwa̱ dulanak wa wäna, ata jewa ka yöne jí äyë ki̱ka. 	 Jesús gjörði einnig mörg önnur tákn í augsýn lærisveina sinna, sem eigi eru skráð á þessa bók.


Ije te ji ma̱ isaka ia̱, je su̱ta ji mo̱ ije ia̱. Jishtä ije te ji wá̱, je su̱ta ije ia̱ ji wo̱ däka̱ botäbä kicha. Ije te copa watia, je na itiöka̱ni botäbä kicha ije ia̱. 	 Gjaldið henni eins og hún hefur goldið og tvígjaldið henni eftir verkum hennar, byrlið henni tvöfalt í bikarinn, sem hún hefur byrlað.


Jera Jesús te ikúka: —Felipe, ta̱i yis se̱na bas sha̱na, ¿ata ka ba je̱r ko̱r yi yis dä ia̱ na? Yi wa̱ yis su̱le ra, je wa̱ Sa Ká su̱le; jera ¿maikäi ba te ishe: ‘Sa Ká kjashö sá ia̱ ni?’ 	 Jesús svaraði: "Ég hef verið með yður allan þennan tíma, og þú þekkir mig ekki, Filippus? Sá sem hefur séð mig, hefur séð föðurinn. Hvernig segir þú þá: ,Sýn þú oss föðurinn'?


Jera Jesús te ijewa ia̱ isha: —¿Bas ia̱ ra julakolone diei ye ska tso̱ wa bätsämi jula kolonak kaldu ji̱a ijewa ra bala na ra na? Ñera je jula kolonak kaldu ji̱a ijewa ra, jera ka ijewa bätsäklei. 	 Jesús svaraði þeim: "Hvort geta brúðkaupsgestir fastað, meðan brúðguminn er hjá þeim? Alla þá stund, sem brúðguminn er hjá þeim, geta þeir ekki fastað.


kte yina si̱ wà, Säkeklä täkili wà; ñakpäklä ta jula wämo wà jula shule wà ji wämo kju̱ei; 	 með sannleiksorði, með krafti Guðs, með vopnum réttlætisins til sóknar og varnar,


Jekäi ikuna rä yis te ji weikawa̱ta̱na je yueke̱ka̱ni ra, jera je wà ijuer yis dä ka̱wei shirinewa̱k. 	 Fari ég að byggja upp aftur það, sem ég braut niður, þá sýni ég og sanna, að ég er sjálfur brotlegur.


Jera yie isu̱a ra, sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä irä, je kseka wa cuatro irä, je säkekewa tso̱ wa irä, jewa mo ska Oveja Yaba kate, jishtä ko̱tälewa̱ käi, dula ta siete, wäbala ta siete; jewa ne rä Säkeklä wikblu siete patkele ka̱ biköle ska rä. 	 Þá sá ég fyrir miðju hásætinu og fyrir verunum fjórum og öldungunum lamb standa, sem slátrað væri. Það hafði sjö horn og sjö augu, og eru það sjö andar Guðs, sendir út um alla jörðina.


je rä Jesús kie yika ji tso̱ ka̱jöir irä ka̱jiska irä ishäkä niki̱ka irä jewa biköle ñajäkläkläwa̱ köchöwä ki̱ka, 	 til þess að fyrir nafni Jesú skuli hvert kné beygja sig á himni, jörðu og undir jörðu


Ata ka̱wakblewe̱ käi, biköle ji rä shi̱ana käi, ji ki̱tker sa̱ ja̱mi käi, je a̱ni ka kiar bas sha̱na yinakbä tenakbä, jishtä sä sikii wa shena se̱nak käi, 	 En frillulífi og óhreinleiki yfirleitt eða ágirnd á ekki einu sinni að nefnast á nafn meðal yðar. Svo hæfir heilögum.


Je ne ki̱ka Säkeklä te iwäyuäklä patkemi ijewa wa̱ ka̱yue kukäklä kte si̱ ye, 	 Þess vegna sendir Guð þeim megna villu, til þess að þeir trúi lyginni.


Jekäi yie isu̱a, ñakäi yis te iktei she ije ne rä Säkeklä yaba rä. 	 Þetta sá ég, og ég vitna, að hann er sonur Guðs."


Ata jí yis kaldu ji̱a ka̱jiska ra, jera yis dä ka̱ oloi ye ka̱jiska wa ia̱. 	 Meðan ég er í heiminum, er ég ljós heimsins."


Jekäi sa̱ se̱rke̱ ji̱a kseka ra, je rä sa̱ se̱naklä Säkekewa ia̱. Ñakäi sä duawa̱ ra, sä duawa̱ rä Säkekewa ia̱. Jekäi kseka iräle dulewa̱ iräle sä rä Säkeklä cha. 	 Ef vér lifum, lifum vér Drottni, og ef vér deyjum, deyjum vér Drottni. Hvort sem vér þess vegna lifum eða deyjum, þá erum vér Drottins.


“Jekäi kal bäi rä ka wänak kuna wä ta yakei, ñaebä kal yakei rä ka wänak kuna wä ta bäi. 	 Því að ekki er til gott tré, er beri slæman ávöxt, né heldur slæmt tré, er beri góðan ávöxt.


Je su̱ta je jakbläk wa wäter tkete ije ra wa te iweika ñaebä. 	 Einnig ræningjarnir, sem með honum voru krossfestir, smánuðu hann á sama hátt.


Jera ¿Säkeklä rä Judío wa kekläí na? ¿Ka ije rä ñaebä ka Judío kuna wa kekläí na? Ñera ije rä jewa kekläí ñaebä, 	 Eða er Guð einungis Guð Gyðinga? Ekki líka heiðingja? Jú, líka heiðingja;


Azor te Sadoc wätsikiwa̱, Sadoc te Aquim wätsikiwa̱, Aquim te Eliud wätsikiwa̱. 	 Asór gat Sadók, Sadók gat Akím, Akím gat Elíúd,


bas ñatapawa̱k Säkeklä ia̱ Corinto ska wa ia̱, siki tele Cristo Jesús ja̱mi wa ia̱. Jewa rä kile däkwa̱ sikii ye, bena ka̱ biköle ska saje wa Säkekewaí Jesucristo a̱netsäk ikie wà, jewa ra ñara. Ijewa irä saje wa irä Säkekewaí ije rä. 	 söfnuði Guðs í Korintu, þeim sem helgaðir eru í Kristi Jesú, heilagir að köllun til, ásamt öllum þeim, sem alls staðar ákalla nafn Drottins vors Jesú Krists, sem er þeirra Drottinn og vor.


Mika̱ alaklä wa jula wako̱r mar da, jera ije̱r iarke̱ ike̱i dewa̱ ki̱ka. Ata mika̱ iyaba su̱a ra, ka ije̱r ja̱r kuna ji̱a idua ska, je rä iyaba ko̱na te issëwa̱ni a̱naa ki̱ka. 	 Þegar konan fæðir, er hún í nauð, því stund hennar er komin. Þegar hún hefur alið barnið, minnist hún ekki framar þrauta sinna af fögnuði yfir því, að maður er í heiminn borinn.


Bas kju̱atkawa̱ ra, ke ji yakei wakbla. Ji te bas kju̱atkewe̱ke̱ ke se̱newa̱k ma rä ka̱wä mawa̱ju̱ kje, 	 Ef þér reiðist, þá syndgið ekki. Sólin má ekki setjast yfir reiði yðar.


Zorobabel te Abiud wätsikiwa̱, Abiud te Eliaquim wätsikiwa̱, Eliaquim te Azor wätsikiwa̱. 	 Serúbabel gat Abíúd, Abíúd gat Eljakím, Eljakím gat Asór,


Ñerä iwa̱ dulanak wa te je su̱a ra, ijewa kju̱atkacha̱wa̱ te isha: —¿Jiye ite iweikawa̱ jekäi rä na? 	 Við þessa sjón urðu lærisveinarnir gramir og sögðu: "Til hvers er þessi sóun?


Ji ssële ba wa̱ yile yis wa̱ ma su̱ak wa chu̱li̱i̱ wäkata ska, je shöta̱na manele chatkelewa̱ bäi kianak kju̱awa wa paktäk wa ia̱. 	 Og það sem þú heyrðir mig tala í margra votta viðurvist, það skalt þú fá í hendur trúum mönnum, sem líka munu færir um að kenna öðrum.


Bas ki̱ ji ja̱rke̱ kirii ra, je wà bas ñatsa̱tkö. Jekäi ra bas te Cristo ka̱wei wawe̱mi. 	 Berið hver annars byrðar og uppfyllið þannig lögmál Krists.


Je itäki̱ imineju̱mi Tarso ska Saulo yuläk. Je ku̱a ite, jekäi ite ikia tsa̱mi Antioquía ska. 	 Þá fór hann til Tarsus að leita Sál uppi.


Je te ijewa ktewa̱ tulaka̱ e̱e̱na. Ata Jesús te isha ijewa ia̱: —Ka jile bata shäk mane a̱ni kuna ka dälätsalewa̱ kuna käi, ata iwakei ke̱i ska, iwakei ju ska ka irä dälätsalewa̱ kuna. 	 Og þeir hneyksluðust á honum. En Jesús sagði við þá: "Hvergi er spámaður minna metinn en í landi sínu og með heimamönnum."


Ata ba chatköwa̱ ba pautäle ja̱mi, ba te ji biketsa etkabä je ja̱mi, ba wa̱ iju̱ñer yi wa̱ ba pautäle je wà rä käi. 	 En halt þú stöðuglega við það, sem þú hefur numið og hefur fest trú á, þar eð þú veist af hverjum þú hefur numið það.


Ka iwa̱ jeska ka̱ me̱ne iia̱ idäli ukä ye iklä tkäkläwa̱ kjelabä kabä. Ije rä ka yaba ta jeiräta Säkeklä kabla je ka̱ ma̱k iwakei ia̱ irä, ibatala ia̱ irä iwakwa cha ye. 	 Ekki gaf hann honum óðal hér, ekki eitt fótmál. En hann hét honum að gefa honum landið til eignar og niðjum hans eftir hann, þótt hann væri enn barnlaus.


Jekäi sá te jí sheke̱ bas ia̱ Säkekewa ktä wà, saje tso̱ ji̱a kseka wa, a̱ta̱le Säkekewa däke̱ni kje, jewa ka minakmiba sä tso̱ käpelecha̱wa̱ wa yika. 	 Því að það segjum vér yður, og það er orð Drottins, að vér, sem verðum eftir á lífi við komu Drottins, munum alls ekki fyrri verða en hinir sofnuðu.