Wekte Säkeklä ra, saje wa Säkekewaí Jesucristo oloi ja̱mi. Jekäi yis je̱rike wà yie Säkeklä ka̱wei wakja̱neiwe̱, ata yis yaka wà yie ji yakei wakble ka̱wei kja̱nei we̱. 	 Ég þakka Guði fyrir Jesú Krist, Drottin vorn. Svo þjóna ég þá sjálfur lögmáli Guðs með huga mínum, en lögmáli syndarinnar með holdinu.


Je deju̱, te äyë kukawa̱ ale je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ka je jula wämo naka. 	 Og það kom og tók við bókinni úr hægri hendi hans, er í hásætinu sat.


“Jekäi ikuna alaklä manele wa̱ inaklä wäka tso̱ diez, je etka shenawa̱ ra, ¿ka iwa̱ tsi̱ni wäkanakka̱, ju ja̱r sika̱nakmi, iwa̱ iyuläklä tsa̱na bikö iko̱nani kje na? 	 Eða kona, sem á tíu drökmur og týnir einni drökmu, kveikir hún þá ekki á lampa, sópar húsið og leitar vandlega, uns hún finnur hana?


Jekäi ije deksa̱ bulee ra, idewa̱ rä iktä dälätsäk wa biköle ia̱ tsa̱tkeneksa̱ jekjeye ma̱k ye. 	 Þegar hann var orðinn fullkominn, gjörðist hann öllum þeim, er honum hlýða, höfundur eilífs hjálpræðis,


Jekäi ra Cristo ja̱mi wa käpelecha̱wa̱ wa rä iweikanacha̱wa̱ ye. 	 og þá eru einnig þeir, sem sofnaðir eru í trú á Krist, glataðir.


Jera ije te ikúka: —Judío wa ñaje̱rku̱a ka̱kiäk ba ia̱, ba wa̱ Pablo tsa̱klämi bulia Sanedrín wa wäki̱, sa̱me̱ishärä ije ktei chakäklä bulee si̱ käi. 	 Hinn svaraði: "Gyðingar hafa komið sér saman um að biðja þig að senda Pál niður í ráðið á morgun, þar eð þeir ætli að rannsaka mál hans rækilegar.


Jera ikjawa̱ju̱ Templo ska ra, ije̱kaka̱ jile watju̱ak wa patkä tuläkksa̱ je ektaka, 	 Þá gekk hann inn í helgidóminn og tók að reka út þá er voru að selja


Jirje ba te isu̱a, ji biketse etkabä wawá̱ ite rä ite ji wá̱ ra ñara, ñakäi ji biketse ite etkabä parunakksa̱ bulee ite ji wá̱ wà. 	 Þú sérð, að trúin var samtaka verkum hans og að trúin fullkomnaðist með verkunum.


Jera ijewa wäbala wajuena. Jera Jesús te ijewa je̱r ku̱a tsa̱na, te isha: “¡Issö! Ke yi a̱ni ku̱ ijuñopa.” 	 Og augu þeirra lukust upp. Jesús lagði ríkt á við þá og sagði: "Gætið þess, að enginn fái að vita þetta."


Jera ite ijewa patka tulaksa̱ sä ktei wabiketsäklä ska. 	 Og hann rak þá burt frá dómstólnum.


Ata ka bas wa̱ sa saka janewa̱ bitaba ra, ñaebä bas Ká se̱nak ka̱jöir wa̱ ka bas janakwa̱ bitaba bas shirile ki̱ka. 	 [Ef þér fyrirgefið ekki, mun faðir yðar á himnum ekki heldur fyrirgefa misgjörðir yðar.]"


Ijewa minejulu saje wa yika, ata tsa̱na ra ka ijewa rä saje wa kuna. Ka irä jiye kuna ta, ikuna ijewa rä saje wa, jera itso̱ ji̱a saje wa ra. Ata ijewa minejulu rä ijuenaklä ka bena rä sajewa kuna. 	 Þeir komu úr vorum hópi, en heyrðu oss ekki til. Ef þeir hefðu heyrt oss til, þá hefðu þeir áfram verið með oss. En þetta varð til þess að augljóst yrði, að enginn þeirra heyrði oss til.


“Ata Sa̱ Tsa̱tkäk deju̱ ra, je te yis ktei shemi. Je patkemi yis te bas ia̱. Je me̱mi Sa Ká te. Je rä iwikblu ktäk bulee, je daksa̱ju̱ rä Sa Ká ska. 	 Þegar hjálparinn kemur, sem ég sendi yður frá föðurnum, sannleiksandinn, er út gengur frá föðurnum, mun hann vitna um mig.


Jekäi ijewa te ikúka ji̱a te isha iia̱: —Ba käpöwa̱ sá kjäka, ka̱miskla ka̱wä dewa̱ kja rä ki̱ka. Jekäi iminewa̱ju̱ ijewa kjäka käpäk. 	 Þeir lögðu þá fast að honum og sögðu: "Vertu hjá oss, því að kvölda tekur og degi hallar." Og hann fór inn til að vera hjá þeim.


Je ssa ijewa te ra, sa̱ñirebä ikjawa̱julu Templo ska, te sa paktami. Je dälei ja̱mi chui wa tsa̱ku̱i irä itsa̱tkäk wa irä jewa ñatapawa̱wa̱. Jewa te Sanedrín wa irä Israel batala wäkiri wa kalabe irä kia jaté tapanakwa̱. Kjepa ijewa te Templo kjänanak wa patkami sä wätiäklä ska ijewa jäkté. 	 Þeir hlýddu og fóru í dögun í helgidóminn og kenndu. Nú kom æðsti presturinn og hans menn, kölluðu saman ráðið, alla öldunga Ísraels, og sendu þjóna til fangelsisins að sækja postulana.


Jera ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Iyina si̱ ra däli wäna rä ta̱i, ata shka̱bläk wa rä elkjebä. 	 Þá sagði hann við lærisveina sína: "Uppskeran er mikil, en verkamenn fáir.


“¡Issö! Ke bas ku̱ jí tsi̱dala wa mane a̱ni dokoitsa. Ka irä jiye kuna ta, yie ishe bas ia̱, ijewa ángel í wa ka̱jöir ska te del yis Ká se̱nak ka̱jöir wäktä su̱e rä. 	 Varist að forsmá nokkurn þessara smælingja. Ég segi yður, að englar þeirra á himnum sjá jafnan auglit míns himneska föður.


Jekäi ángel su̱le yis wa̱ klä tkelewa̱ däyë ki̱, ishäkä ki̱, je jula wämo tkaka̱ ka̱jöir wà, 	 Og engillinn, sem ég sá standa á hafinu og á jörðinni, hóf upp hægri hönd sína til himins


Ka irä maikäi kuna ta, ka sá rä jishtä chu̱li̱i̱ te Säkeklä ktä watju̱e rami käi kuna. Ata sá te ji sheke̱ rä iyina si̱ wà Säkeklä säkei ye, iwakei wäkata ska Cristo ja̱mi. 	 Ekki erum vér eins og hinir mörgu, er pranga með Guðs orð, heldur flytjum vér það af hreinum huga frá Guði frammi fyrir augliti Guðs, með því að vér erum í Kristi.


Ñakäi ma ji̱a tsi̱ne raté, kte dälätsalewa̱ yöle je ju̱ñeleté ba wa̱ rä. Je kiar dä ma je̱r ku̱aklä je wà ba tsa̱tkenakläksa̱ Cristo Jesús biketse wà. 	 Þú hefur frá blautu barnsbeini þekkt heilagar ritningar. Þær geta veitt þér speki til sáluhjálpar fyrir trúna á Krist Jesú.


Jera Pablo te ikúka: —Yis kaldu e̱ná sä ktei wabiketsäklä tkelewa̱ César wa̱ ska. Je ne ska yis kiana wabiketsanakksa̱ rä. Ka yis wa̱ ji a̱ni yakei o̱ne Judío wa ukä ja̱mi, jishtä ba wa̱ iju̱ñer bäi käi. 	 Páll svaraði: "Ég stend nú fyrir dómstóli keisarans, og hér á ég að dæmast. Gyðingum hef ég ekkert rangt gjört, það veistu fullvel.


Je ka̱ oloi ñirte ka̱tuil sha̱na, ata ka̱tuil ka tu̱neka̱ iki̱ka. 	 Ljósið skín í myrkrinu, og myrkrið tók ekki á móti því.


Iwa rä ka ji a̱ni kuna blelewa̱ käi, ata je rä kjayinakwa̱ ebä; ñakäi ka ji a̱ni kuna jaki käi, ata je rä tse̱nakksa̱ atjä ebä. 	 Því að ekkert er hulið, að það verði eigi gjört opinbert, né leynt, að það komi ekki í ljós.


Jí shtä kjayirmi je biketsäk wa ja̱mi: Yis kie wà ijewa te be kjäiemi, iktämi kte saka wà, 	 En þessi tákn munu fylgja þeim, er trúa: Í mínu nafni munu þeir reka út illa anda, tala nýjum tungum,


Jera Jesús te isha: —Yis patkäkté ki̱ ji shena o̱nak je we̱ irä, ji me̱le iwa̱ yis ia̱ o̱nak je e̱newe̱wa̱ irä, je ne rä yis ia̱ ra ñanak käi rä. 	 Jesús sagði við þá: "Minn matur er að gjöra vilja þess, sem sendi mig, og fullna verk hans.


Ata ba je̱r dä därërë kju̱ei, ñakäi ka ma je̱rike manewa̱ksa̱ kju̱ei, Säkeklä kju̱atkäklä irä, sa wabiketsanakläksa̱ bulee kjayinaklä irä, je ke̱i ska ra, ba te kju̱atke kiemika̱ je̱k ki̱ka. 	 Með harðúð þinni og iðrunarlausa hjarta safnar þú sjálfum þér reiði á reiðidegi, er réttlátur dómur Guðs verður opinber.


Etaba kicha sábado wà Jesús te sa pakte kaldu ñapaktäklä jui etka ska. 	 Jesús var að kenna á hvíldardegi í samkundu einni.


Jekäi Felipe mineju̱ Samaria jukläyäkäí ska. Jeska jewa ia̱ ite Säbäkäkksa̱ ktei wapakta. 	 Filippus fór norður til höfuðborgar Samaríu og prédikaði Krist þar.


Je itä ki̱ Jesús bitewa̱ju̱ ia̱mi ra, iel wa ra, iwa̱ dulanak wa ra, demi Capernaúmka. Jeska ijewa se̱na ka ta̱i kuna. 	 Eftir þetta fór hann ofan til Kapernaum ásamt móður sinni, bræðrum og lærisveinum. Þar voru þau nokkra daga.


Ka irä jiye kuna ta, yis te ishe bas ia̱, jí maju̱ jöiwäta ka yis wa̱ uva diä yanakni, ata Säkeklä gobiernoí kjawa̱ju̱ kjepa yie je yëmini rä. 	 Því ég segi yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af ávexti vínviðarins, fyrr en Guðs ríki kemur."


Je rä kjäshtäklä ta mañatkä ka̱wä däkläka̱ wà, mañatkä norte wà, mañatkä sur wà, mañatkä ka̱wä minakläwa̱ wà. 	 Móti austri voru þrjú hlið, móti norðri þrjú hlið, móti suðri þrjú hlið og móti vestri þrjú hlið.


Jekäi biköle te bas dokoitsemiwa̱ yis kie kju̱ei. Ata yi chatkawa̱ ma rä ibata jekje ra, je rä tsa̱tkenakksa̱. 	 Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns. En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða.


Je tsa̱ku̱ detse̱ plato ki̱ te̱námi je busi ia̱, kjepa je te icha̱mi ia̱mi ia̱. 	 Höfuð hans var borið inn á fati og fengið stúlkunni, en hún færði móður sinni.


Ata jira sa̱ ka̱wä ta ssënak a̱naa. Ka irä jiye kuna ta, jí bä el dä dulewa̱ je ne deni kseka rä; je rä shelewa̱ je ne ko̱nani.’ ” 	 En nú varð að halda hátíð og fagna, því hann bróðir þinn, sem var dauður, er lifnaður aftur, hann var týndur og er fundinn.'"


Etaba kicha Jesús je̱k jiaka̱ ko̱no na iwa̱ dulanak wa ra ñara, jera ite isha ijewa ia̱: —Sä shkäksa̱ tipä a̱mikata. Jera iminemi. 	 Dag einn fór hann út í bát og lærisveinar hans. Hann sagði við þá: "Förum yfir um vatnið." Og þeir létu frá landi.


Jera ijewa dajuluni ka̱tsä ja̱mi ra, Jesús te ijewa ia̱ isha ka ijewa kiar ji su̱a ite shäk kuna yi a̱ni ia̱, ata ditsä yäbei shki̱rke̱ka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na kjepa. 	 Á leiðinni ofan fjallið bannaði hann þeim að segja nokkrum frá því, er þeir höfðu séð, fyrr en Mannssonurinn væri risinn upp frá dauðum.


Jeska cuarenta día bala na ije̱r ki̱wa̱ su̱a Satanás te. Je bala na ka iyakane. Jekäi je ke̱i kjaju̱ ra, iktawa̱ bäli te. 	 fjörutíu daga, en djöfullinn freistaði hans. Ekki neytti hann neins þá daga, og er þeir voru liðnir, var hann hungraður.


Ata yis te ishe bas ia̱: Biköle yi te ialaklä jawa̱ta̱na, ata ka je rä ika̱wakblewa̱ke̱ ki̱ka kuna ra, jera je wà ite je iawa̱wa̱ manenak. Ñakäi yi se̱nawa̱ je jalewa̱ta̱na ra, jera je rä imaner. 	 En ég segi yður: Hver sem skilur við konu sína, nema fyrir hórsök, verður til þess, að hún drýgir hór. Og sá sem gengur að eiga fráskilda konu, drýgir hór.


Jekjepa Leví te iju ska jile äliwa̱ ta̱i Jesús yika. Jeska inaklä bäkäk wa irä, ditsä saka irä jewa chu̱li̱i̱wa̱ ñatulawa̱ yäkäk ijewa ra. 	 Leví bjó honum veislu mikla í húsi sínu, og þar sat að borði með þeim mikill fjöldi tollheimtumanna og annarra.


¿Je kjekla bas yuletenacha̱wa̱ rä na? Säkätä bas te iwa̱té rä Säkeklä wikblu ja̱mi, ata ¿jira bas te je e̱newe̱ke̱wa̱ni rä ji rä yaka iá ja̱mi na? 	 Eruð þér svo óskynsamir? Þér sem byrjuðuð í anda, ætlið þér nú að enda í holdi?


Ata sa̱ je̱r kirke̱ ji yakei wa̱k ra, je rä sa wakei ja̱mi ji tkerke̱ ne te sä wäsikewe̱ke̱, ñakäi sä wäbätsewe̱ke̱ rä. 	 Það er eigin girnd, sem freistar sérhvers manns og dregur hann og tælir.


Je ne te bas ka̱ssëwe̱ke̱ a̱naa rä. Ka je ebä kuna, ata elkje balana bas shena je̱r ianak mablene saka saka wa̱ ra, jera del bas ka̱ssäke̱ a̱naa. 	 Fagnið því, þótt þér nú um skamma stund hafið orðið að hryggjast í margs konar raunum.


“Je kju̱ei ki̱ka Säkeklä ka̱biketsäk ta̱i te isha: ‘Yis te jile bata shäk wa irä, yis ktei bata shäk wa irä patkemi ijewa wäki̱. Ata ijewa te jewa sha̱ ktechemiwa̱, isaka yulemi ite weikanak.’ 	 Þess vegna hefur og speki Guðs sagt: ,Ég mun senda þeim spámenn og postula, og suma þeirra munu þeir lífláta og ofsækja.'


Ata ike̱i tkenawa̱ kja Judío wa wa̱ Ju Yabala Yuäklä je ke̱i kjewa̱klä ra, 	 Nú fór að hátíð Gyðinga, laufskálahátíðin.


Je ne ki̱ka yis ki̱ ishena rä chichö wa busi ji̱a wa se̱rwa̱ni, ñakäi yabala su̱ak, iju ska wa wäsikewa̱k bäi, ka ka̱ ma̱k sä bolki ia̱ ji ki̱ sä shäklä. 	 Ég vil því að ungar ekkjur giftist, ali börn, stjórni heimili og gefi mótstöðumanninum ekkert tilefni til illmælis.


Jira sä weikar kate kju̱ei yie ibiketse bäi si̱ jäiyi wa ia̱ ra rä ise̱r jishtä idami käi. 	 Mín skoðun er, að vegna yfirstandandi neyðar sé það gott fyrir mann að vera þannig.


Jera ñawäsaka lepra tse̱naju̱nami ija̱mi, jekäi ibäinani yëë. 	 Jafnskjótt hvarf af honum líkþráin, og hann varð hreinn.


je̱k wätkewe̱ wà; je̱k wätkewe̱ ska ra, ji katable wà; ji katable ska ra, ji wämo we̱ wà; ji wämo we̱ ska ra, 	 í þekkingunni sjálfsögun, í sjálfsöguninni þolgæði, í þolgæðinu guðrækni,


Ata ba bätsäke̱ ra, ma tsa̱ku̱ ki̱ aceite tköka̱, bä wä paskuö, 	 En nær þú fastar, þá smyr höfuð þitt og þvo andlit þitt,


Ñerä je semana día säkätä tuir dawa̱ kja ra, iwa̱ dulanak wa tapar tso̱ ñakjätelecha̱wa̱, isuanacha̱wa̱ Judío wa yika ki̱ka. Jera plaa ra Jesús de kaldu ijewa sha̱ moska, te isha ijewa ia̱: —Bas ssënopa baa. 	 Um kvöldið þennan fyrsta dag vikunnar voru lærisveinarnir saman og höfðu læst dyrum af ótta við Gyðinga. Þá kom Jesús, stóð mitt á meðal þeirra og sagði við þá: "Friður sé með yður!"


Ka irä jiye kuna ta, ale ishäk: “Ke ma manenak”, je te ñaebä isha: “Ke sa ktawa̱.” Jekäi ka ba manene, ata ba te sa ktawa̱ ra, ba ianawa̱ rä ka ka̱wei dälätsäk kuna käi. 	 Því sá sem sagði: "Þú skalt ekki hórdóm drýgja", hann sagði líka: "Þú skalt ekki morð fremja." En þó að þú drýgir ekki hór, en fremur morð, þá ertu búinn að brjóta lögmálið.


Jera ite ikúka: —Säkekewa, jekäi irä, yis te ibiketsa iyina si̱ ba ne rä Säbäkäkksa̱ rä, Säkeklä yaba rä, ale däke̱ju̱ ka̱jiska rä. 	 Hún segir við hann: "Já, herra. Ég trúi, að þú sért Kristur, Guðs sonur, sem koma skal í heiminn."


te ikjatia iwäkiri wa ia̱, te isha: —Jí jäiyi wa rä Judío wa, jewa te jí sä jukläyäkäí ska sä wätji̱we̱ke̱. 	 Þeir færðu þá til höfuðsmannanna og sögðu: "Menn þessir gjöra mestu óspektir í borg vorri. Þeir eru Gyðingar


Ata ijewa kjoyina tkelewa̱ täkii ipakäk iwätiäkka̱ cruz ja̱mi. Ñerä ijewa kjoyina wà itu̱naka̱. 	 En þeir sóttu á með ópi miklu og heimtuðu, að hann yrði krossfestur. Og hróp þeirra tóku yfir.


Jewa te alaklä wa chichö wa ju bäke ju̱eke̱mi, ñakäi ijewa ka̱kiäke̱ jaree kje juenak ebä. Jewa buka̱nami e̱e̱na si̱.” 	 Þeir eta upp heimili ekkna og flytja langar bænir að yfirskini. Þeir munu fá því þyngri dóm."


Jeska kajali wa sha̱ te je ssa ra, jewa te isha: —¡Issö! Elías ne kieke̱ ite rä. 	 Nokkrir þeirra, er hjá stóðu, heyrðu þetta og sögðu: "Heyrið, hann kallar á Elía!"


Jera je wäsaka Jesús ssëna a̱naa si̱ Wikblu Sikina oloi ja̱mi te isha: “Papá, ka̱jöir ka̱jiska wakei, yis te ba kjeishe kte bäi wà. Ka irä jiye kuna ta, ba te jí ktei blawa̱ ka̱biketsä ta wa yika je̱r ta wa yika, ata ba te yabala wäji̱atkewa̱ je wà. Papá, jekäi irä, ba wäbatsa jekäi ki̱ka. 	 Á sömu stundu varð hann glaður í heilögum anda og sagði: "Ég vegsama þig, faðir, herra himins og jarðar, að þú hefur hulið þetta spekingum og hyggindamönnum, en opinberað það smælingjum. Já, faðir, svo var þér þóknanlegt.


Yi ssëna palei ju̱ñenak ra, je ka kiar ji wa̱k jakika. Ba te jekäi ji we̱ke̱ ra, jera je wo̱ biköle wäna. 	 Því enginn starfar í leynum, ef hann vill verða alkunnur. Fyrst þú vinnur slík verk, þá opinbera sjálfan þig heiminum."


Ata sa ia̱ ikja̱nei wa̱klä me̱na ekla ekla iwa ja̱mi jishtä Cristo te imabla me̱nak sa̱ ia̱ käi. 	 Sérhverjum af oss var náðin veitt eftir því, sem Kristur úthlutaði honum.


Ka je rä kju̱awa tsa̱tkenaklä, ata bas weikanaklä kuna, ata je rä idäkläksa̱ ñakjee. 	 Ekki svo að skilja, að öðrum sé hlíft, en þrengt sé að yður, heldur er það til þess að jöfnuður verði. Nú sem stendur bætir gnægð yðar úr skorti hinna,


Jekäi yis te ishe bas ia̱, je su̱ta ji yakei wakbläk ekla je̱k manewa̱ksa̱ ra, jera ka̱jöir ska wa ssërmi a̱naawa̱ si̱ ije ki̱ka, isaka wämo wa noventa y nueve ki̱ je̱k manewe̱ksa̱ ka sher kuna jewa tsa̱ta. 	 Ég segi yður, þannig verður meiri fögnuður á himni yfir einum syndara, sem gjörir iðrun, en yfir níutíu og níu réttlátum, sem ekki hafa iðrunar þörf.


jera je kjanaklä blui dämiju̱ni ka ite ike̱i ki̱ssë kate kuna ska, ka hora ju̱ñele kuna iwa̱ ska, 	 þá mun húsbóndi þess þjóns koma á þeim degi, sem hann væntir ekki, á þeirri stundu, sem hann veit ekki,


Jera ijewa male̱cha̱cha̱wa̱ ite sa pakteke̱ te. Ka irä maikäi kuna ta, ite ijewa pakteke̱ rä ssër ta oloi ta irä käi, ka je rä ñayöle ka̱wei wà wa käi kuna. 	 Undruðust menn mjög kenningu hans, því að hann kenndi þeim eins og sá er vald hefur, og ekki eins og fræðimennirnir.


Ñerä ekla kie Jairo, je rä ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i, je deju̱ je̱tkawa̱ wakte Jesús klä kicha ja̱mi te ikia pjoo minak ijuka. 	 Þá kom þar maður, Jaírus að nafni, forstöðumaður samkundunnar. Hann féll til fóta Jesú og bað hann koma heim til sín.


Jeska tsi̱ni tso̱ wäkale chu̱li̱i̱ ju ja̱r yöle ka̱sha̱ ki̱ mai sá tapar kate ska. 	 Mörg ljós voru í loftstofunni, þar sem vér vorum saman komnir.


Jera Saulo kinak Pablo ni je pshiwa̱wa̱ Wikblu Sikina te, je te isu̱a jaree iwäki̱. 	 En Sál, sem og er nefndur Páll, hvessti á hann augun og sagði, fylltur heilögum anda:


Manele te iel kjatieke̱, je rä ka bäi kuna. Ata shi̱ana si̱ ne rä iñakjatiäke̱ ka Jesús biketsäk kuna wa wäna. 	 Í stað þess á bróðir í máli við bróður og það fyrir vantrúuðum!


Jekäi däyë te sä dulecha̱wa̱ wa tso̱ ina tulaksa̱ni, ñakäi duewa̱ irä, sä wikblu bläklä irä te sä dulecha̱wa̱ wa tso̱ ijewa ska tulaksa̱ni. Jekäi jewa ktei wabiketsanaksa̱ ekla ekla ji o̱le iwa̱ je ja̱mi. 	 Og hafið skilaði hinum dauðu, þeim sem í því voru, og dauðinn og Hel skiluðu þeim dauðu, sem í þeim voru, og sérhver var dæmdur eftir verkum sínum.


Jera ijewa wänaka Elías juena Moisés da ñara, jewa ka̱pakä tso̱ Jesús da. 	 Og þeim birtist Elía ásamt Móse, og voru þeir á tali við Jesú.


Je ki̱ka bas ku̱ bas jula ja̱lmalecha̱wa̱, bas köchöwä karalecha̱wa̱ täkiwo̱, 	 Réttið því úr máttvana höndum og magnþrota knjám.


Jewa yörke̱ del, ata mik a̱ni ka ijewa je̱r ko̱r ji rä iyina si̱ rä ia̱. 	 Þær eru alltaf að reyna að læra, en geta aldrei komist til þekkingar á sannleikanum.


je te ishe je ángel idäkläka̱ seis kökö ta ia̱: “Ángel wa cuatro mo̱lecha̱wa̱ diklä ta̱i kie Eufrates kjä ja̱mi, jewa wäyö tulöksa̱.” 	 Og röddin sagði við sjötta engilinn, sem hélt á básúnunni: "Leys þú englana fjóra, sem bundnir eru við fljótið mikla, Efrat."


Ka irä maikäi kuna ta, wikblu eklabä wà sä biköle wäoka̱na däkwa̱ ekla yaka ye, Judío wa iräle Griego wa iräle, kololewa̱ kjanaklä ye wa iräle ka kololewa̱ kuna wa iräle, jekäi sä biköle ia̱ je wikblu eklabä me̱na yanak. 	 Í einum anda vorum vér allir skírðir til að vera einn líkami, hvort sem vér erum Gyðingar eða Grikkir, þrælar eða frjálsir, og allir fengum vér einn anda að drekka.


Jí ku̱ ma je̱r ku̱opa: Sa̱ ke̱i bata jekje ra, sä weikanaklä därërë ke̱i dämiwa̱. 	 Vita skalt þú þetta, að á síðustu dögum munu koma örðugar tíðir.


¿Baishe, kalabe rä Jesús ktei bata shäk wa ebä na? Kalabe rä Säkeklä wa̱ ji tso̱ yinak bata shäk wa ebä na? ¿Kalabe rä sa paktäk wa ebä na? ¿Kalabe rä ji wa̱k täkili ta wa ebä na? 	 Hvort eru allir postular? Hvort eru allir spámenn? Hvort eru allir fræðarar? Hvort eru allir kraftaverkamenn?


Ata dulaklei ekla je dami iitäki̱, je̱k pabutälewa̱ dätsi ebä wà, je kukawa̱ ijewa te. 	 En maður nokkur ungur fylgdist með honum. Hann hafði línklæði eitt á berum sér. Þeir vildu taka hann,


Ata yis te ishe bas ia̱: Bas ku̱ bas bolki wa shka̱li̱blö, bas ka̱kiö bas kukäk weikanak wa ki̱ka. 	 En ég segi yður: Elskið óvini yðar, og biðjið fyrir þeim, sem ofsækja yður,


Ietkä ska ite ishe: “Yis je̱r blämiwa̱ ijebä ja̱mi.” Ñakäi ite ishe: “Yis irä yis ia̱ yabala me̱le Säkeklä wa̱ irä su̱o.” 	 Og aftur: Ég mun treysta á hann. Og enn fremur: Sjá, hér er ég og börnin, er Guð gaf mér.


Je rä bas dami ji̱a ji rä yaka iá ja̱mi ki̱ka. Iwa rä bas sha̱na je̱r ki̱ ñaiane irä kju̱atke irä tso̱. Jekäi ra ¿ka irä bas dami ji rä yaka iá ja̱mi na? ¿Ka irä bas dami rä jishtä ditsä dami käi na? 	 því að enn þá eruð þér holdlegir menn. Fyrst metingur og þráttan er á meðal yðar, eruð þér þá eigi holdlegir og hegðið yður á manna hátt?


El wa, ibata ska ra, bas ssëno a̱naa, bas döwa̱pa bulee, bas je̱r pableno, bas je̱rikö etka yebä, bas se̱no bitaba ñara. Säkeklä sa̱ shka̱li̱bläk, sä ssëwa̱k baa, je kälduämi bas da. 	 Að öðru leyti, bræður, verið glaðir. Verið fullkomnir, áminnið hver annan, verið samhuga, verið friðsamir. Þá mun Guð kærleikans og friðarins vera með yður.


Ka irä jiye kuna ta, ike̱i dämiwa̱ sa pauta̱nake̱ ji bäi wà ka ssäklä ji̱a ijewa wa̱. Ata ipablowe̱mika̱ ji ssëte ki̱ka ijewa te sa paktäk wa tapawe̱mi ipaktäk ji tkerke̱ iwakwa ja̱mi je wà. 	 Því að þann tíma mun að bera, er menn þola ekki hina heilnæmu kenning, heldur hópa þeir að sér kennurum eftir eigin fýsnum sínum til þess að heyra það, sem kitlar eyrun.


Jera ite isha je iwa̱ dulanak ia̱: —A̱mi rä ma a̱mi. Jekäi je ke̱i skami iwa̱ dulanak te ikiawa̱ iwakei ju ska. 	 Síðan sagði hann við lærisveininn: "Nú er hún móðir þín." Og frá þeirri stundu tók lærisveinninn hana heim til sín.


Saje cha wa kiana rä dulanak ji wa̱k bäi, yi ki̱ ji sherke̱ pjoo jewa tsa̱tkäklä iwa̱, ka ijewa ianakläwa̱ kuna ka ji me̱le ta käi. 	 En vorir menn eiga og að læra að stunda góð verk til nauðsynjaþarfa, til þess að þeir séu ekki ávaxtalausir.


Ata Jesús te issa ra, ite isha: —Je duë ia̱ ka iduäkwa̱ kuna, ata je duë rä Säkeklä oloi kanakläka̱, je wà Säkeklä yaba oloi kanakläka̱. 	 Þegar hann heyrði það, mælti hann: "Þessi sótt er ekki banvæn, heldur Guði til dýrðar, að Guðs sonur vegsamist hennar vegna."


Ata se̱lecha̱wa̱ wa ia̱ yie ka̱wei me̱, ka yis si̱ te kuna ata Säkekewa te, ka alaklä wa kiar ise̱naklä jäkwa̱ta̱na. 	 Þeim, sem gengið hafa í hjónaband, býð ég, þó ekki ég, heldur Drottinn, að konan skuli ekki skilja við mann sinn, -


Ata iwa̱ dulanak saka bite ko̱no wäkseka. Jewa te nima kolona kla na sike dar iitä ki̱, jeska tipä kjä rä alemana cien metro kjena ki̱ka. 	 En hinir lærisveinarnir komu á bátnum, enda voru þeir ekki lengra frá landi en svo sem tvö hundruð álnir, og drógu netið með fiskinum.


Ijewa te sá wätkewe̱ke̱ ka sá wa̱ ka Judío kuna wa paktäklä jewa tsa̱tkenakläksa̱ ye. Jekäi ijewa nui kukä rami däka̱ pshii. Jeiräta kju̱atke dewa̱ kja ijewa ki̱ka e̱e̱na si̱. 	 Þeir vilja meina oss að tala til heiðingjanna, til þess að þeir megi verða hólpnir. Þannig fylla þeir stöðugt mæli synda sinna. En reiðin er þá líka yfir þá komin um síðir.


Jera Pablo irä Bernabé irä se̱na ji̱a Antioquía ska. Jeska ijewa te sa pakta Säkekewa ktä wà, ñakäi kte baa bata sha ite isaka chu̱li̱i̱ wa ra ñara. 	 En Páll og Barnabas héldu kyrru fyrir í Antíokkíu, kenndu og boðuðu ásamt mörgum öðrum orð Drottins.


ata jishtä iyöle katke käi: “Yi ia̱ ka ije rä bata yile kuna wa wäji̱atkermi; Yi wa̱ ka kte ssële kuna wa je̱r ko̱rmi.” 	 alveg eins og ritað er: "Þeir skulu sjá, sem ekkert var um hann sagt, og þeir, sem ekki hafa heyrt, skulu skilja."


Ka irä maikäi kuna ta, bewak pi rä minakwa̱tse̱ chui tsa̱ku̱i wa̱, ija̱r dälätsalewa̱ e̱e̱na si̱ ska sa̱ nui ki̱ka, ata iyaka rä dälänakwa̱ ijewa ju ji̱atkele tso̱ ektaka. 	 Því að brennd eru fyrir utan herbúðirnar hræ þeirra dýra, sem æðsti presturinn ber blóðið úr inn í helgidóminn til syndafórnar.


Ata ikuna rä yis shena minakña ra, ijewa maña yis da. 	 En ef betra þykir að ég fari líka, þá geta þeir orðið mér samferða.


je te yis yaba Onésimo ale yis wa̱ wätsikile yis wätelewa̱ ska, je ktei she mar ba ia̱. 	 Ég bið þig þá fyrir barnið mitt, sem ég hef getið í fjötrum mínum, hann Onesímus.


Je ja̱rka bewak klä ta jula ta wa käi, je̱k sikäk i̱ski̱ka wa käi, du ju̱nak ka̱sha̱ka wa käi, biköle tso̱ saka saka. 	 Þar voru á alls kyns ferfætt dýr, skriðdýr jarðar, svo og fuglar himins.


Jekäi buliri buliri Templo ska, ju etkä ju etkä ska, ijewa te Jesús dä Säbäkäkksa̱ ktei baa bata she rami wapakte rami ka jalewa̱ta kuna. 	 Létu þeir eigi af að kenna dag hvern í helgidóminum og í heimahúsum og boða fagnaðarerindið um, að Jesús sé Kristur.


Ata yi te ibiketse botkä je wà ite ikatawa̱ ra, je ki̱ ibuka̱nami. Ka irä jiye kuna ta, ka iwa̱ io̱ne ji biketse etkabä wà kuna ki̱ka. Ji biköle wá̱ sa te ka ji biketse etkabä wà kuna ra, je rä nui ta. 	 En sá sem er efablandinn og etur þó, hann er dæmdur af því að hann etur ekki af trú. Allt sem ekki er af trú er synd.


Lamec rä Matusalén yaba, Matusalén rä Enoc yaba, Enoc rä Jared yaba, Jared dä Mahalaleel yaba, Mahalaleel dä Cainán yaba, 	 sonar Metúsala, sonar Enoks, sonar Jareds, sonar Mahalalels, sonar Kenans,


Jera yie ikúka: ‘Säkekewa, ijewa wa̱ iju̱ñer bäi ñapaktäklä jui saka saka ska yis te ba biketsäk wa kukeche̱ke̱wa̱ jienak, ñakäi ikpeke̱, 	 Ég sagði: ,Drottinn, þeir vita, að ég hef verið að hneppa í fangelsi þá, sem trúðu á þig, og láta húðstrýkja þá í samkunduhúsunum.


Ka irä jiye kuna ta, je kte baa rä yile saje wa ia̱ jishtä ijewa ia̱ iyile käi, ata ji yina ijewa ia̱ ssa ite ka wadeneksa̱pa ijewa ia̱, je rä ka ijewa ñawäjienewa̱ña ji biketsäk etkabä kte kukäk wa ra ki̱ka. 	 Fagnaðarerindið var oss boðað eigi síður en þeim. En orðið, sem þeir heyrðu, kom þeim eigi að haldi vegna þess, að þeir tóku ekki við því í trú.


Ata Jesús te ikukawa̱ ijulaka, je kaka̱ ite. Jekäi ije̱k duaka̱ni. 	 En Jesús tók í hönd honum og reisti hann upp, og hann stóð á fætur.


Sa̱ wa̱ iju̱ñer mane wa wa̱ Säkeklä shka̱l wa ia̱, ale sä kile iwa̱ wata ye wa ia̱, ji biköle o̱r dä ji bäi o̱naklä ye. 	 Vér vitum, að þeim, sem Guð elska, samverkar allt til góðs, þeim sem kallaðir eru samkvæmt ákvörðun Guðs.


Jeska sá ju̱namini, kjajulu Chipre ekta kja̱ne si̱wa̱ te sä tie ju̱eke̱ ktä cha̱k. 	 Þaðan létum vér í haf og sigldum undir Kýpur, því að vindar voru andstæðir.


Je ne kju̱ei yis kju̱atkawa̱ je sa bakle wa ra. Jera yie isha: ‘Del ijewa shirir dami ije̱r ska. Ka ijewa je̱r ko̱ne yis ña̱le̱i ia̱.’ 	 Þess vegna varð ég gramur kynslóð þessari og sagði: Án afláts villast þeir í hjörtum sínum. Þeir þekktu ekki vegu mína.


Jekjepa yis te ka̱jöir spa̱na, ishäkä spa̱na su̱a. Ka irä jiye kuna ta, ka̱jöir säkätä irä, ka̱jiska säkätä irä kjaju̱, ñakäi däyë ka kuna ji̱a. 	 Og ég sá nýjan himin og nýja jörð, því að hinn fyrri himinn og hin fyrri jörð voru horfin og hafið er ekki framar til.


“Bas se̱no tsa̱na bas ji wa̱ke̱ wämo ka wa̱klä kuna ditsä wäna, ijewa wa̱ su̱nak käi kuna. Ata jekäi ra, bas Ká se̱nak ka̱jöir wa̱ ji a̱ni ka me̱nak bas ia̱ isäkei. 	 Varist að iðka réttlæti yðar fyrir mönnum, þeim til sýnis, annars eigið þér engin laun hjá föður yðar á himnum.


Jera Herodes te isha: —Ñera Juan rä tsa̱ku̱ teleksa̱ yis wa̱, jera ¿yibä Jesús dä je palei ssa rewa̱ yie saka saka rä na? Je ki̱ka ite biketse kate maikäi ra ite isu̱emiwa̱ käi. 	 Heródes sagði: "Jóhannes lét ég hálshöggva, en hver er þessi, er ég heyri þvílíkt um?" Og hann leitaði færis að sjá hann.


Sa̱ñireebä imineju̱ni jukläyäkä sha̱na ra, iktawa̱ bäli te. 	 Árla morguns hélt hann aftur til borgarinnar og kenndi hungurs.


Jera Säkekewa wä manewa̱té Pedro su̱ak, jera Pedro je̱r ja̱na Säkekewa ktä ska, je te isha iia̱ rä: “Jir ebä ka oshkoro a̱rka̱ba yikaba, ba ka̱yuämiwa̱ mañatäbä kicha, ka ba wa̱ yis su̱le ni.” 	 Og Drottinn vék sér við og leit til Péturs. Þá minntist Pétur orða Drottins, er hann mælti við hann: "Áður en hani galar í dag, muntu þrisvar afneita mér."


Iwikblu me̱le sa̱ ia̱, je wà sa̱ wa̱ iju̱ñer sä rä balewa̱ ije ja̱mi, ñakäi ije rä balewa̱ sa̱ ja̱mi. 	 Vér þekkjum, að vér erum stöðugir í honum og hann í oss, af því að hann hefur gefið oss af sínum anda.


Ka irä maikäi kuna ta, ka jäiyi wa bitele rä alaklä wa ska kuna, ata alaklä wa ne bitele jäiyi wa ska rä, 	 Því ekki er maðurinn af konunni kominn, heldur konan af manninum,


Sa̱tsa̱ku̱i Agripa, je ne ki̱ka je kjayile yis ia̱ ka̱jöir skaté ka weikanewa̱ yis wa̱. 	 Fyrir því gjörðist ég, Agrippa konungur, eigi óhlýðinn hinni himnesku vitrun,


Jekäi Säkeklä, Säkekewa shki̱wa̱kka̱ni, je te saje wa kemika̱ni itäkili wa ñaebä. 	 Guð hefur uppvakið Drottin og mun uppvekja oss fyrir kraft sinn.


Je rä jishtä iyöle katke käi: “Jacob shka̱li̱bla yis te, ata Esaú dokoitsa yis te.” 	 Eins og ritað er: "Jakob elskaði ég, en Esaú hataði ég."


Mika̱ ite ikjä bale idäkläka̱ cinco kjäyaksa̱ ra, yie jile däläwa̱klä niki̱ka sä ko̱tälecha̱wa̱ Säkeklä ktä bata ki̱ka, ñakäi ijewa wa̱ ktei yinak ki̱ka, jewa wikblu su̱a. 	 Þegar lambið lauk upp fimmta innsiglinu, sá ég undir altarinu sálir þeirra manna, sem drepnir höfðu verið fyrir sakir Guðs orðs og fyrir sakir vitnisburðarins, sem þeir höfðu.


Jekjepa ite chu̱li̱i̱ wa paka ñajäkläkwa̱ tala ki̱. Jera ite je pan cinco irä je nima botäbä irä kukawa̱, jera iwä kaka̱ jöikje, ka̱kia iki̱, kjepa je pan bala butsa ma ite iwa̱ dulanak wa ia̱, jekäi jewa te je ma̱ je chu̱li̱i̱ wa ia̱. 	 Og hann bauð fólkinu að setjast í grasið. Þá tók hann brauðin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, þakkaði Guði, braut brauðin og gaf lærisveinunum, en þeir fólkinu.


Ijewa te Säkekewa ke̱i ki̱ssëte irä, ibätsäte irä, sha̱na ra Wikblu Sikina te isha: “Bernabé irä Saulo irä jötulöksa̱ jiye yis wa̱ ijewa kolole rä je wakja̱neiwa̱k.” 	 Eitt sinn er þeir voru að þjóna Drottni og föstuðu sagði heilagur andi: "Skiljið frá mér til handa þá Barnabas og Sál til þess verks, sem ég hef kallað þá til."


Jera Jesús jula tkawa̱ ija̱mi te isha: —Yis ki̱ ishena; bä bäino ni yëë. Jera ñawäsaka ipaiale bäinani yëë. 	 Jesús rétti út höndina, snart hann og mælti: "Ég vil, verð þú hreinn!" Jafnskjótt varð hann hreinn af líkþránni.


Je ki̱ka bas dikäla, jile kekläí me̱i kja̱nei we̱ cho̱ bas ku̱. 	 Fyrir því, mínir elskuðu, flýið skurðgoðadýrkunina.


Jekäi wata ki̱ka yis te bas ia̱ iyuami, je rä yis wa̱ isu̱aklä bas dä ji biköle ska yis ktä ssä ta í̱ ki̱ka. 	 Því að í þeim tilgangi skrifaði ég yður, til þess að komast að raun um staðfestu yðar, hvort þér væruð hlýðnir í öllu.


Jira bas wa̱ jile tso̱ bäi, je wà sa saka ki̱ ji sherke̱ tsa̱tkermi, je rä bas ki̱ ji shena ra, bas tsa̱tkenaklä ijewa ji tso̱ wà, biköle ia̱ idäkläksa̱ ñakjee, 	 til þess að einnig gnægð hinna geti bætt úr skorti yðar og þannig verði jöfnuður,


Jekäi ijewa te iwá̱ sá te ibiketsa tsa̱ta. Jera säkätä iwakwa ñatulaksa̱ Säkekewa ia̱, jekjepa sá ia̱, Säkeklä ki̱ ishena jekäi ki̱ka. 	 Og þeir gjörðu betur en vér höfðum vonað, þeir gáfu sjálfa sig, fyrst og fremst Drottni, og síðan oss, að vilja Guðs.


Ata je bewak bakleju̱, ka kuna ji̱a jira, je rä idäkläka̱ ocho; je rä je siete wa ekla, je ma rä weikanakwa̱. 	 Og dýrið, sem var, en er ekki, er einmitt hinn áttundi, og er af þeim sjö, og fer til glötunar.


Ñerä yie sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ta̱i suruu su̱a, ñakäi je ki̱ je̱tkelewa̱ su̱a, je wä yika ishäkä irä, ka̱jöir irä julunami. Jekäi ka ka̱ ko̱ne ji̱a jewa ia̱. 	 Og ég sá mikið hvítt hásæti og þann, sem í því sat. Og fyrir ásjónu hans hvarf himinn og jörð og þeirra sá engan stað.


Jeska iñajiaka̱ ko̱no ja̱rka minemi tipä a̱mi kata däkmi Capernaúm ska. Jera ka̱tuinawa̱ kja yee, ata ka Jesús dajuena. 	 stigu út í bát og lögðu af stað yfir um vatnið til Kapernaum. Myrkur var skollið á, og Jesús var ekki enn kominn til þeirra.


¡Bas manenak wa! ¿Ka bas wa̱ iju̱ñer sa̱ je̱k bawa̱wa̱ ji tso̱ ka̱jiska ra, jera je rä sa̱ kju̱atkä Säkeklä ra na? Yi kianakle je̱k bawa̱k ji tso̱ ka̱jiska ra, je iarmiwa̱ Säkeklä bolki ye. 	 Þér ótrúu, vitið þér ekki, að vinátta við heiminn er fjandskapur gegn Guði? Hver sem því vill vera vinur heimsins, hann gjörir sig að óvini Guðs.


“Ba ku̱ tapanak Tiatira ska wa ángel í ia̱ iyuö: ‘Säkeklä yaba wäbala ta yökö wäkarka̱ käi, klä ta bronce pasikle su̱ta, je te ishe jikäi: 	 Og engli safnaðarins í Þýatíru skalt þú rita: Þetta segir sonur Guðs, sem augun hefur eins og eldsloga og fætur hans eru líkir glómálmi:


Jera idemijulu jukläyäkä tsi̱ne na mai ijewa mike̱ ska ra, ije juer imaju̱ ji̱a käi. 	 Þeir nálguðust nú þorpið, sem þeir ætluðu til, en hann lét sem hann vildi halda lengra.


Je ki̱ka yie ishe bas ia̱, ke ijewa mewa̱k, ijöcho̱wa̱ bitaba. Ka irä jiye kuna ta, ikuna jí ijewa wa̱ ji biketsaleksa̱ iräle, jí ijewa te ji we̱ke̱ iräle, je rä ditsä ebä oloi ja̱mi ra, je wäshämiwa̱. 	 Og nú segi ég yður: Látið þessa menn eiga sig og sleppið þeim. Sé þetta ráð eða verk frá mönnum, verður það að engu,


Je ki̱ka sä yälilewa̱ Säkeklä wa̱ ñaja̱mi, je ke butsa ju̱ami sa̱ ku̱. 	 Það sem Guð hefur tengt saman, má maður eigi sundur skilja."


Jera Jesús biketsäk wa biköle se̱na ñara rä etka yebä. Ijewa te idäli bena se̱newa̱ rä etka yebä. 	 Allir þeir sem trúðu héldu hópinn og höfðu allt sameiginlegt.


Je biköle rä jira sa̱ tso̱ wa je̱r ko̱naklä, jile me̱ irä bewak me̱ka̱ irä, ka je ia̱ je ma̱k wa ssërke̱ nui ta bäi tenak. 	 Hún er ímynd þess tíma, sem nú er. Hér eru fram bornar gjafir og fórnir, sem megna ekki að færa þeim, sem innir þjónustuna af hendi, vissu um að vera fullkominn.


“Ata sa ká wa ka je̱r ssëne ije ktä ssäk. Jewa te iktä ju̱aksa̱. Ata ijewa je̱r ssëna rä minakni Egipto ska. 	 Eigi vildu feður vorir hlýðnast honum, heldur hrundu honum frá sér og þráðu í hjörtum sínum Egyptaland.


Jera Templo kjänanak wa te ikúka: —Mik a̱ni ka yi a̱ni ktä ta ije ktäke̱ käi. 	 Þjónarnir svöruðu: "Aldrei hefur nokkur maður talað þannig."


Jeiräta yis ia̱ ka̱ tso̱ je̱k yaka biketsäk. Ikuna yilé ia̱ je̱k yaka biketsar da ra, je tsa̱ta yis ia̱ ka̱ tso̱ cha biketsäk, je rä jikäi: 	 jafnvel þótt ég hafi einnig þá ytri yfirburði, sem ég gæti treyst. Ef einhver annar þykist geta treyst ytri yfirburðum, þá get ég það fremur.


Bas Galacia wa ka je̱rikä ta. ¿Yibä jalibasha bas ukä ja̱mi rä na? Bas ia̱ Jesucristo pakana bäi sa̱me̱ishärä bas wä naka iwätenaka̱ cruz ja̱mi rä käi. 	 Þér óskynsömu Galatar! Hver hefur töfrað yður? Þér hafið þó fengið skýra mynd af Jesú Kristi á krossinum, málaða fyrir augum yðar.


Jekäi yis ñakpa e̱ná ñakpe bäi wa. Yis tu̱na e̱ná tu̱ne ska. Ji biketse etkabä wawá̱ yie ka jalewa̱ ta. 	 Ég hef barist góðu baráttunni, hef fullnað skeiðið, hef varðveitt trúna.


ji shena o̱nak tsa̱na, je wa̱k ka ka̱niblele ta kuna, je̱r ssële täkii, o̱le Säkekewa ia̱ käi, 	 Verið ekki hálfvolgir í áhuganum, verið brennandi í andanum. Þjónið Drottni.


Jera je te ichakani: —¿Mane käi? Jera Jesús te ikúka: —‘Ke sa ktawa̱. Ke ma manena. Ke ba jakbla. Ke ji shaka̱ ka̱yue wà ñakjatiäklä shtä ska. 	 Hann spurði: "Hver?" Jesús sagði: "Þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki drýgja hór, þú skalt ekki stela, þú skalt ekki bera ljúgvitni,


Jekäi ijewa mineksa̱julu ra ijewa te ipaka ñara te isha: —Ka ije wa̱ ji a̱ni o̱ne nui ta käi, iktäkläwa̱ iräle, iwätiäkläwa̱ iräle. 	 Þegar þau voru farin, sögðu þau sín á milli: "Þessi maður fremur ekkert, sem varðar dauða eða fangelsi."


Teófilo, yis äyë yöle säkätä ska yie iyua, ji wa̱mi Jesús te käi biköle, jini ite sa paktami käi biköle, 	 Fyrri sögu mína, Þeófílus, samdi ég um allt, sem Jesús gjörði og kenndi frá upphafi,


Jekäi ka ijewa ia̱ iwäbuta̱newa̱ kte etka a̱ni wà ditsä wäna, ata ite ikúka te imale̱cha̱cha̱wa̱, jekäi isi̱wa̱tiacha̱wa̱. 	 Og þeir gátu ekki haft neitt á orðum hans í viðurvist lýðsins, en undruðust svar hans og þögðu.


Jera ijewa te ikúka: —Moska te ishe ba rä Juan säwäukewa̱k ni; isaka te ishe ba rä Elías ni; ata isaka te ishe ba rä jile bata shäk wa bakle sha̱ ekla ni. 	 Þeir svöruðu honum: "Jóhannes skírara, aðrir Elía og aðrir einn af spámönnunum."


“Je ne ki̱ka mika̱ ba te jile kaku me̱ke̱ ra, ke ipalei bulawa̱k kökö bular ssër käi, jishtä ji wa̱k su̱nak ebä wa te iwe̱ke̱ käi, ñapaktäklä jui na irä ña̱la wà irä, ditsä wa̱ ikjeishäklä ebä. Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ijewa ia̱ je säkei rä deleksa̱ e̱ná. 	 Þegar þú gefur ölmusu, skaltu ekki láta þeyta lúður fyrir þér, eins og hræsnarar gjöra í samkunduhúsum og á strætum til þess að hljóta lof af mönnum. Sannlega segi ég yður, þeir hafa tekið út laun sín.


Jera fariseo wa mineksa̱julu ebä ra, iñaje̱rku̱a Herodes ja̱mi wa ra maikäi ra ite Jesús weikemiwa̱ rä wà. 	 Þá gengu farísearnir út og tóku þegar með Heródesarsinnum saman ráð sín gegn honum, hvernig þeir gætu náð lífi hans.


Jera ijewa biköle te iwächakewa̱: —Jera, ¿ba rä Säkeklä yaba na? Jera ite ikúka: —Bas ne te je sheke̱ yis dä ije ni rä. 	 Þá spurðu þeir allir: "Ert þú þá sonur Guðs?" Og hann sagði við þá: "Þér segið, að ég sé sá."


Jekjepa ijewa te ichaka iia̱ te isha: —¿Jiye ñayöle ka̱wei wà wa te ishe Elías ne rä däkju̱ säkätäba ni rä na? 	 Og þeir spurðu hann: "Hví segja fræðimennirnir, að Elía eigi fyrst að koma?"


Jekäi Säkekewa Jesús ja̱mi yis wa̱ iju̱ñer, yis je̱r ku̱a ite, ka ji kuna iale ñá käi iwakei je̱r wà. Ata ibiketsäk jile rä ñá käi, je ia̱ ra irä jekäi. 	 Ég veit það og er þess fullviss, af því að ég lifi í samfélagi við Drottin Jesú, að ekkert er vanheilagt í sjálfu sér, nema þá þeim, sem heldur eitthvað vanheilagt, honum er það vanheilagt.


Je ukä ki̱ elkjebä ra iyaba tsi̱se̱k te ji me̱na iia̱ jaksa̱ kalabe. Jekäi imineju̱ ka̱mii ka̱ kju̱awaka jeka ite iji bena e̱wa̱wa̱ ji ka wata bata ki̱ka. 	 Fáum dögum síðar tók yngri sonurinn allt fé sitt og fór burt í fjarlægt land. Þar sóaði hann eigum sínum í óhófsömum lifnaði.


Ite ishaka̱ bulee, ka iwa̱ iblenewa̱. Ata bulee ite ishaka̱ rä: —Ka yis dä Säbäkäkksa̱ kuna. 	 Hann svaraði ótvírætt og játaði: "Ekki er ég Kristur."


Ata je Elimas (je kie wà rä ka̱ chakäk ni) je te ijewa wätkewa̱ ka je ka̱ wäkiri wa̱ Jesús biketsäklä kuna. 	 Gegn þeim stóð Elýmas, töframaðurinn, en svo er nafn hans útlagt. Reyndi hann að gjöra landstjórann fráhverfan trúnni.


Yis Juan, bas el, bas da weikanakña, iwa̱kña gobierno ska, ji katabläkña Jesús ja̱mi, je katke däyë wäbala kie Patmos ni ska Säkeklä ktä bata ki̱ka, ñakäi Jesús ktei she bata ki̱ka ra, 	 Ég, Jóhannes, bróðir yðar, sem í Jesú á hlutdeild með yður í þrengingunni, ríkinu og þolgæðinu, var á eynni Patmos fyrir sakir Guðs orðs og vitnisburðar Jesú.


Jekäi Leví wa ekla damiju̱ jeska te je su̱a ra, ite iktächa̱ kjaju̱ ñaebä. 	 Eins kom og levíti þar að, sá hann og sveigði fram hjá.


Bernabé se̱r dä bäi, Wikblu Sikina ta bäi si̱, ji biketsäk etkabä bäi si̱. Jekäi chu̱li̱i̱ ki̱wäjienami ji̱a Säkekewa ja̱mi. 	 Því hann var góður maður, fullur af heilögum anda og trú. Og mikill fjöldi manna gafst Drottni.


Ata je wakei je̱r ko̱nopa, jishtä sá ktäke̱ äyë ki̱ka mika̱ ka sá kajali kuna ra, je su̱ta sá ktämi sá kajali ra rä. 	 Sá, sem slíkt segir, festi það í huga sér, að eins og vér fjarstaddir tölum til yðar í bréfunum, þannig munum vér koma fram, þegar vér erum hjá yður.


Jera je itapar tso̱ ska Pablo mineju̱mi. 	 Þannig skildi Páll við þá.


Ije ne wa̱ se̱ne kseka tso̱ rä. Je se̱ne kseka rä ka̱ oloi ye ditsä ia̱. 	 Í honum var líf, og lífið var ljós mannanna.


Ije shka̱ble rä ijewa ra ñaebä. Jekäi ise̱na ijewa ra shka̱bläk, ijewa rä ju ji̱atkenak shtä yuäk ki̱ka. 	 og af því hann stundaði sömu iðn, settist hann að hjá þeim og vann með þeim. Þeir voru tjaldgjörðarmenn að iðn.


Jera Simón irä isaka wa irä minejulu iyuläk. 	 Þeir Símon leituðu hann uppi,


Jera ije te ijewa kúka te isha: —Mane jula patkawa̱ña yis da taza na ra, je ne te yis ju̱emiksa̱ rä. 	 Hann svaraði þeim: "Sá sem dýfði hendi í fatið með mér, mun svíkja mig.


Je te yaba kukawa̱ ijulaka te isha iia̱: —Talita, cumi. (Je wà rä: “Yaba, yie ishe ba ia̱, ma je̱köka̱.”) 	 Og hann tók hönd barnsins og sagði: "Talíþa kúm!" Það þýðir: "Stúlka litla, ég segi þér, rís upp!"


Jekäi yie ji we̱mi tkenawa̱, je rä yis mineju̱mi ukä ska ra, bas je̱r ja̱naklä ji̱a del jeska. 	 Og ég vil einnig leggja kapp á, að þér ætíð eftir burtför mína getið minnst þessa.


jeska Jesús kjawa̱ju̱ sä wätsa̱kba saje wa bata ki̱ka, delewa̱ jekjeye chui tsa̱ku̱i ye, jishtä Melquisedec käi. 	 þangað sem Jesús gekk inn, fyrirrennari vor vegna, þegar hann varð æðsti prestur að eilífu að hætti Melkísedeks.


“Ke bas ku̱ ibiketsa yis de rä ka̱wei yöle, ñakäi kte yile jile bata shäk wa wa̱, je ju̱akksa̱ ni. Ka yis dene rä je ju̱akksa̱ kuna, ata yis de rä iwawa̱k. 	 Ætlið ekki, að ég sé kominn til að afnema lögmálið eða spámennina. Ég kom ekki til að afnema, heldur uppfylla.


Ata ji tso̱ bas wa̱ ebä kuköwa̱ därërë ma rä yis däni kje. 	 nema það að þér haldið því, sem þér hafið, þangað til ég kem.


Je ne ki̱ka ka sá ia̱ iwäkolor ji̱a ra, sá te ibiketsaksa̱ a̱ta̱nak sá wakwa ebä Atenas ska, 	 Þar kom, að vér þoldum ekki lengur við og réðum þá af að verða einir eftir í Aþenu,


Ata kjeiyine, oloi kaneka̱, je̱r ssëne baa, dämiksa̱ ji wa̱k bäi wa ia̱, säkätä Judío wa ia̱, ñaebä Griego wa ia̱. 	 En vegsemd, heiður og frið hlýtur sérhver sá er gjörir hið góða, Gyðingurinn fyrst, en einnig hinn gríski.


Yis wa̱ jile tso̱ ji̱a ta̱i yönak bas ia̱. Ata ka yis ssëne je yuäk äyë ki̱ ji ki̱, tinta wà ji wà. Ata yis kiana däkmi bas wäki̱ ji pakäk a̱mi kje, je rä saje wa ssënaklä a̱naawa̱ si̱. 	 Þótt ég hafi margt að rita yður, vildi ég ekki gjöra það með pappír og bleki, en ég vona að koma til yðar og tala munnlega við yður, til þess að gleði vor verði fullkomin.


Je sa̱ wa̱ ki̱ssënak je te sä wäkukete tkelewa̱ därërë, jishtä ko̱no wäkukäk käi, baklewa̱ ija̱r bala tkeleksa̱ sua wà je ja̱r ektaka, 	 Hún er eins og akkeri sálarinnar, traust og öruggt, og nær alla leið inn fyrir fortjaldið,


Jekjepa ijewa wäji̱atkena, jera ijewa wäna ijuena ije irä. Ata jeskabä ra ka ijuene ji̱a ijewa wäna. 	 Þá opnuðust augu þeirra, og þeir þekktu hann, en hann hvarf þeim sjónum.


Ata ijewa minejulu te ije pakaka̱ je ke̱i biköle ska. 	 En þeir fóru og víðfrægðu hann í öllu því héraði.


sa̱ tsa̱ku̱i wa irä biköle tso̱ sä wäkiri ye wa irä ki̱ka, sa̱ se̱naklä bitaba ka weikale ta, wämo, dälätsalewa̱. 	 fyrir konungum og öllum þeim, sem hátt eru settir, til þess að vér fáum lifað friðsamlegu og rólegu lífi í allri guðhræðslu og siðprýði.


Jera sa̱ nu̱l bläklä ska ijewa bitejuluni te je biköle bata shani once wa ia̱, ñakäi isaka kalabe ia̱. 	 sneru frá gröfinni og kunngjörðu allt þetta þeim ellefu og öllum hinum.


“El wa, yis wa̱ ijuñer ji sheke̱ yis te je rä iyina si̱, sa ká David je rä dulewa̱ itäbilewa̱. Jira je nu̱l bläklä kate ji̱a sa̱ sha̱na. 	 Bræður, óhikað get ég við yður talað um ættföðurinn Davíð. Hann dó og var grafinn, og leiði hans er til hér allt til þessa dags.


Ije wakei te iyaka ska sa̱ nui tsa̱mi kal ja̱mi, jeska ra sä duäkläwa̱ sa̱ nui yika, sa̱ se̱nakläni ji wämo ia̱. Jekäi ije shka̱le wà bas dä bäileni. 	 Hann bar sjálfur syndir vorar á líkama sínum upp á tréð, til þess að vér skyldum deyja frá syndunum og lifa réttlætinu. Fyrir hans benjar eruð þér læknaðir.


Ata ikuna ba te Säkeklä kjeishe wikblu ebä wà ra, ¿maikäi sa saka tso̱ ba te wekte sheke̱ ssäk je ia̱ ikúkarmi “Amén”, ka ijewa je̱r ko̱ne iia̱ ra na? 	 Því ef þú vegsamar með anda, hvernig á þá sá, er skipar sess hins fáfróða, að segja amen við þakkargjörð þinni, þar sem hann veit ekki, hvað þú ert að segja?


“Jekäi bas Israel wa biköle, jí ju̱ñopa bas ku̱ iyina si̱ irä. Je Jesús ale wäteleka̱ bas wa̱ cruz ja̱mi, je wakei ebä ne kuka Säkeklä te Säkekewa ye, Säbäkäkksa̱ ye rä.” 	 Með öruggri vissu viti þá öll Ísraels ætt, að þennan Jesú, sem þér krossfestuð, hefur Guð gjört bæði að Drottni og Kristi."


Ata ka yis wa̱ Jesús ktei bata shäk wa saka su̱ne, ata Jacobo Säkekewa el ebä. 	 Engan af hinum postulunum sá ég, heldur aðeins Jakob, bróður Drottins.


Jera yis ja̱nawa̱ i̱ski̱, te kte ssa, te ishe yis ia̱: “Saulo, Saulo, ¿jiye ba te yis yuleke̱ weikanak rä na?” 	 Ég féll til jarðar og heyrði raust, er sagði við mig: ,Sál, Sál, hví ofsækir þú mig?'


Je ne ki̱ka fariseo wa te iwächakewa̱ maikäi iwäbala wajuena rä käi. Jekäi ite isha ijewa ia̱: —Ite yis wäbala pacha̱ döli wà; jekäi yis wä paskua ra, jera yis wä wajuena. 	 Farísearnir spurðu hann nú líka, hvernig hann hefði fengið sjónina. Hann svaraði þeim: "Hann lagði leðju á augu mín, ég þvoði mér, og nú sé ég."


Jera Pablo bitewa̱ju̱ i̱ski̱. Je je̱k ma̱ka̱ je dulaklei ki̱ka te ikuka yitawa̱. Jera ite isha: —Ke bas je̱r iana kseka irä. 	 Páll gekk ofan, varpaði sér yfir hann, tók utan um hann og sagði: "Verið stilltir, það er líf með honum."


Jesús te iwa̱ dulanak wa doce tapawa̱wa̱. Jewa ia̱ ite täkili ma ka̱wei ma be biköle kjäiäkläksa̱ iwa̱, ñakäi sä kteke̱ duë te bäiwa̱klä iwa̱. 	 Hann kallaði saman þá tólf og gaf þeim mátt og vald yfir öllum illum öndum og til að lækna sjúkdóma.


sha̱ rä Judío wa si̱, sha̱ rä ñaialecha̱wa̱ Judío wa ye, Creta wa, Arabia wa, je tso̱ jiska. Ata ñewa te Säkeklä wa̱ ji o̱le e̱e̱na si̱ ne she kate rä, ssa sa te sa wakwa ktä käi kju̱awa kju̱awa. 	 Hér eru bæði Gyðingar og þeir sem tekið hafa trú Gyðinga, Kríteyingar og Arabar. Vér heyrum þá tala á vorum tungum um stórmerki Guðs."


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Jera ji rä César ia̱ je mo César ia̱, ata ji rä Säkeklä ia̱ je mo Säkeklä ia̱. Jekäi jewa male̱cha̱cha̱wa̱ ije te. 	 En Jesús sagði við þá: "Gjaldið keisaranum það, sem keisarans er, og Guði það, sem Guðs er." Og þá furðaði stórlega á honum.


Jeiräta kte yöle wa̱ iyile ishena rä shki̱nakka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na, ka je ia̱ ijewa je̱r ko̱rba. 	 Þeir höfðu ekki enn skilið ritninguna, að hann ætti að rísa upp frá dauðum.


Jera ángel wa siete, taza ta siete pshileka̱ sa tuawa̱kläwa̱ bata siete wà, je ekla deju̱té kta yis da te ishe: “Bä kute, yie ba ia̱ busi jula kolonak, Oveja Yaba se̱nakläí kjashemi.” 	 Nú kom einn af englunum sjö, sem héldu á skálunum sjö, sem fullar voru af síðustu plágunum sjö, og talaði við mig og sagði: "Kom hingað, og ég mun sýna þér brúðina, eiginkonu lambsins."


Jekäi ijewa wäkatulaka̱ isu̱ak ra, ka yi juena ji̱a; ata Jesús wakei ebä kaldu. 	 En er þeir hófu upp augu sín, sáu þeir engan nema Jesú einan.


je Säkeklä eklabä ka̱biketsä ta, je ne oloi kanoka̱pa sa̱ ke̱i etkä etkä rami, Jesucristo oloi ja̱mi. Amén. 	 honum einum, alvitrum Guði, sé fyrir Jesú Krist dýrð um aldir alda. Amen.


jera bas biköle ku̱ iju̱ñopa, ñaebä Israel wa biköle ku̱ iju̱ñopa, je o̱na rä Jesucristo Nazaret wa ne kie oloi ja̱mi, je ne rä ale wäteleka̱ bas wa̱ cruz ja̱mi rä, ale Säkeklä wa̱ shki̱leka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na rä, je ne oloi ja̱mi jí ekla kaldu klä ki̱ bäi bas wäna rä. 	 þá sé yður öllum kunnugt og öllum Ísraelslýð, að í nafni Jesú Krists frá Nasaret, þess er þér krossfestuð, en Guð uppvakti frá dauðum, í hans nafni stendur þessi maður heilbrigður fyrir augum yðar.


Yabala, bas ku̱ bas ká wa irä bas a̱mi wa irä ktä ssö Säkekewa kju̱ei, je ne rä sa̱ se̱r wämo rä ki̱ka. 	 Þér börn, hlýðið foreldrum yðar vegna Drottins, því að það er rétt.


Jera María te isha je ángel ia̱: —¿Maikäi je o̱rmi, ka yis wa̱ jäiyi wa ju̱ñerba ra na? 	 Þá sagði María við engilinn: "Hvernig má þetta verða, þar eð ég hef ekki karlmanns kennt?"


Jewa te ichaka iia̱: —¿Yibä ka̱wei wà ba te jekäi iwe̱ke̱ rä na? ¿Yi te ba ia̱ ka̱wei ma ba wa̱ jekäi iwa̱klä rä na? 	 og segja við hann: "Með hvaða valdi gjörir þú þetta? Hver gaf þér það vald, að þú gjörir þetta?"


Ata ¿ka bas wa̱ iju̱ñer sa̱ je̱k ju̱ake̱ksa̱ yilé ia̱ ikjanaklä ye iktä ssäk ra, mane ktä ssëke̱ sa te, ka je ne kjanaklä sä rä na? Ji yakei wakble ia̱ sä duäkläwa̱ iräle, ata iktä ssë ia̱ sa wabiketsanakläksa̱ wämo ye iräle. 	 Vitið þér ekki, að ef þér bjóðið öðrum sjálfa yður fyrir þjóna og hlýðið honum, þá eruð þér þjónar þess, sem þér hlýðið, hvort heldur er syndar til dauða eða hlýðni til réttlætis?


Listra ska ekla klä ialewa̱, ko̱le del ka shkäk kuna, ka shkele kuna a̱ni, 	 Í Lýstru var maður nokkur máttvana í fótum, lami frá móðurlífi, og hafði aldrei getað gengið.


Je tuinei wà Säkekewa deju̱ iwäki̱ te sha iia̱: “Bä ssëno täkii. Jishtä ba te yis ktei sha Jerusalén ska, je su̱ta ba kiana yis ktei shäk Roma ska.” 	 Nóttina eftir kom Drottinn til hans og sagði: "Vertu hughraustur! Svo sem þú hefur vitnað um mig í Jerúsalem eins ber þér og að vitna í Róm."


Ata bas sha̱ tso̱ ka jewa wa̱ yis biketsane kuna. Jesús te jekäi isha rä iwa̱ iju̱ñer kja säkätä mane wa wa̱ ka ije biketsane kuna rä ki̱ka, ñakäi yibä te ije ju̱emiksa̱ ikukäkwa̱ wa ia̱ rä ki̱ka. 	 En meðal yðar eru nokkrir, sem ekki trúa." Jesús vissi frá upphafi, hverjir þeir voru, sem trúðu ekki, og hver sá var, sem mundi svíkja hann.


Je ne ki̱ka ba, sa wabiketsäkksa̱ yi ba räle käi, ka maikäi ba je̱k wetsäklei. Ka irä jiye kuna ta, ba te sa saka wabiketseksa̱ ra, je ebä wà ba te nui ja̱we̱ke̱ka̱ je̱k ki̱ka, ba iwabiketsäkksa̱ rä ji wakbläk ñaebä ki̱ka. 	 Fyrir því hefur þú, maður, sem dæmir, hver sem þú ert, enga afsökun. Um leið og þú dæmir annan, dæmir þú sjálfan þig, því að þú, sem dæmir, fremur hið sama.


Ata Säkeklä te ishki̱wa̱ka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na. 	 En Guð vakti hann frá dauðum.


Ata yilé ktawa̱ bäli te ra, je yäkö ijuka, ka bas ñatapawa̱klä nui kukäk ebä. Jekäi jile ktei saka tso̱ paruemi yis te mika̱ yis demiju̱ ra. 	 Ef nokkur er hungraður, þá eti hann heima, til þess að samkomur yðar verði yður ekki til dóms. Annað mun ég segja til um, þegar ég kem.


Ka irä jiye kuna ta, yi je̱k tsa̱tkakleksa̱ ra, je wà iweikarmiwa̱. Ata yi je̱k ju̱aksa̱ weikanakwa̱ yis kju̱ei irä kte baa bata ki̱ka irä ra, je wà ije̱k tsa̱tkämiksa̱. 	 Því að hver sem vill bjarga lífi sínu, mun týna því, og hver sem týnir lífi sínu vegna mín og fagnaðarerindisins, mun bjarga því.


Jekäi yie ishe bas ia̱: Kale ije̱käkka̱ isalibä irä ki̱ka kuna, ata ikjana ikiäk iia̱ ta̱i ki̱ka tsi ije̱kämika̱ ima̱k iia̱ bikö iki̱ isherke̱ käi. 	 Ég segi yður, þótt hann fari ekki á fætur og fái honum brauð vegna vinfengis þeirra, þá fer hann samt fram úr sakir áleitni hans og fær honum eins mörg og hann þarf.


Jera ángel saka deju̱té je̱k duawa̱ jile däläwa̱klä wäja̱mi, ji dälänak jalanak ja̱ma̱a̱ däläwa̱klä u̱í ta yöle oro wà. Je ia̱ ji dälänak jalar ta ja̱ma̱a̱ me̱na ta̱i, je rä iwa̱ ji̱abika̱nak sä sikii wa biköle ka̱kiäke̱ ra ñara, tkenakju̱ jile däläwa̱klä yöle oro wà katke sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä wäja̱mi ki̱ka. 	 Og annar engill kom og nam staðar við altarið. Hann hélt á reykelsiskeri úr gulli. Honum var fengið mikið reykelsi til þess að hann skyldi leggja það við bænir allra hinna heilögu á gullaltarið frammi fyrir hásætinu.


Je su̱ta bena yi tso̱ ji̱a kseka wa te yis biketsa ra, mik a̱ni ka jewa duäkcha̱wa̱. ¿Ba te je kte biketsa na? 	 Og hver sem lifir og trúir á mig, mun aldrei að eilífu deyja. Trúir þú þessu?"


Ka̱wei meleta̱na etka te ishe rä: “Ba ku̱ ba ká irä ba a̱mi irä dälätsö, je rä bä kjäklä bäi, ñakäi ma se̱naklä shka̱ja̱ ka̱jiska.” Ka̱wei saka yina kja, ata je ne rä ka̱wei me̱na ska säkätä ikabla ji wa̱k sa̱ ia̱ rä. 	 "Heiðra föður þinn og móður," - það er hið fyrsta boðorð með fyrirheiti:


Ata je je̱r ta wa te ikúka te isha: ‘Kai, jekäi ra tsi ikiarwa̱ ka däkksa̱ sá wakwa ia̱ irä bas ia̱ irä. Bäi si̱ ra bas ma itju̱ak bas wakwa ia̱ iwatju̱ak wa ska.’ 	 Þær hyggnu svöruðu: ,Nei, hún nægir aldrei handa öllum. Farið heldur til kaupmanna og kaupið handa yður.'


Tsi̱ni oloi ka ñinak ji̱a mik a̱ni ba ska. Ñaebä jula kolonak wa jäiyi iräle, alaklä iräle ka ktä ssënak ji̱a mik a̱ni ba ska. Ka irä jiye kuna ta, ba däli watju̱ak wa, jewa ne rä täki ta ka̱jiska rä ki̱ka, ñakäi ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle wäyuawa̱ ba te ba jalibasha wà ki̱ka.” 	 Lampaljós skal eigi framar í þér lýsa og raust brúðguma og brúðar skal eigi framar heyrast í þér. Kaupmenn þínir voru höfðingjar jarðarinnar, af því að allar þjóðir leiddust í villu af töfrum þínum.


Tres mes kjaju̱ ra, sá ju̱nami ko̱no datse̱ Alejandría dele je däyë wäbala ska, ka̱ yakei ki̱ssäk je ki̱ka. Je ko̱no ja̱mi Cástor irä Pólux irä me̱i yöle tso̱. 	 Að liðnum þrem mánuðum lögðum vér til hafs á skipi frá Alexandríu, sem legið hafði við eyna um veturinn og bar merki Tvíburanna.


Je ne ki̱ka bas ñajöwa̱ Säkeklä yika. Bas kju̱atkö be tsa̱ku̱i ra, jera ije tu̱rmi bas yika. 	 Gefið yður því Guði á vald, standið gegn djöflinum, og þá mun hann flýja yður.


“Bas se̱r dä balewa̱ yis ja̱mi ra, ñakäi yis ktä tso̱ rä balewa̱ bas ja̱mi ra, ji sherke̱ bas ki̱ käi je kiö bas ku̱, jera je o̱rmi bas ia̱. 	 Ef þér eruð í mér og orð mín eru í yður, þá biðjið um hvað sem þér viljið, og yður mun veitast það.


Ka irä jiye kuna ta, yis wakei rä patkenak yis tsa̱ku̱i wa̱, ata ñakäi yis wa̱ guardia wa tso̱ patkenak. Jekäi yie ishe ekla ia̱: “Ma cho̱”, jera je maju̱; isaka ia̱: “Bä kute”, jera je bitäju̱; yie ishe yis kjanaklä ia̱: “Jikäi iwo̱”, jera je te je we̱. 	 Því að sjálfur er ég maður, sem verð að lúta valdi og ræð yfir hermönnum, og ég segi við einn: ,Far þú,' og hann fer, og við annan: ,Kom þú,' og hann kemur, og við þjón minn: ,Gjör þetta,' og hann gjörir það."


Ka irä jiye kuna ta, ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle wa̱ ija̱mi ka̱wakblewe̱ tkerke̱ pjoo vinoí rä yale. Ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa ka̱wakblewa̱ ije ra. Däli watju̱ak wa tso̱ ka̱jiska ñabluwa̱ka̱ ji tkenak sa̱ ja̱mi tso̱ ije wa̱ wà.” 	 Því að hún hefur byrlað öllum þjóðum af reiði-víni saurlifnaðar síns, og konungar jarðarinnar drýgðu saurlifnað með henni og kaupmenn jarðarinnar auðguðust af gnóttum munaðar hennar."


—¡Jikäi issö! Däli tkäk ekla mineju̱ ituläk. 	 "Hlýðið á! Sáðmaður gekk út að sá,


sa̱ je̱rikäke̱ blelewa̱ wabiketsäkläksa̱ Säkeklä wa̱ Jesucristo oloi ja̱mi je ke̱i ska. Je rä jishtä yis wa̱ kte baa yinak te ishe käi. 	 Það verður á þeim degi, er Guð, samkvæmt fagnaðarerindi mínu, er ég fékk fyrir Jesú Krist, dæmir hið dulda hjá mönnunum.


Jera Pedro je̱kaka̱ mineju̱ ijewa ra. Ñerä idemiju̱ ra, ijewa te ikiaka̱ ju ja̱r etkäka. Jeska alaklä wa chichö wa biköle ñayitawa̱ Pedro wäja̱mi. Jewa ji̱a tso̱, te paiklä käi dätsi käi, yöle Dorcas wa̱ ijewa ia̱ ikatke ji̱a ijewa ra ra, je kjasha ije ia̱. 	 Pétur brá við og fór með þeim. Þegar þangað kom, fóru þeir með hann upp í loftstofuna, og allar ekkjurnar komu til hans grátandi og sýndu honum kyrtla og yfirhafnir, sem Dorkas hafði gjört, meðan hún var hjá þeim.


Jera ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i ekla deju̱té, je kie rä Jairo ni. Je te Jesús su̱a ra, ije̱tkawa̱ wakte iwäja̱mi 	 Þar kom og einn af samkundustjórunum, Jaírus að nafni, og er hann sá Jesú, féll hann til fóta honum,


Yis da shkä wa te je ka̱ oloi su̱a, ata ka ijewa je̱r ko̱ne je ikta yis da je ia̱. 	 Þeir, sem með mér voru, sáu ljósið, en raust þess, er við mig talaði, heyrðu þeir ekki.


Bas te ishe sä sikii wa Cristo Jesús ja̱mi biköle ia̱ yis te ijewa chakami. Sä el wa kajali yis da wa te bas chakami. 	 Heilsið öllum heilögum í Kristi Jesú.


Je su̱ta bas ssëno a̱naa, ñakäi bas ssënoña a̱naa yis da. 	 Af hinu sama skuluð þér einnig gleðjast og samgleðjast mér.


Ñerä isäkätä mineju̱ te itaza watka ju̱ami ishäkä ki̱ka. Jera pa tjabane yakei si̱, ka bäi kuna, ja̱naka̱ ditsä nile bewak wa̱ sa̱ niaklä wà, jewa ki̱ka, ñakäi ime̱i oloitsäk wa ki̱ka. 	 Og hinn fyrsti fór og hellti úr sinni skál á jörðina. Og vond og illkynjuð kaun komu á mennina, sem höfðu merki dýrsins og tilbáðu líkneski þess.


Ite burro yaba ye kate ra, iwakwa te ichaka iia̱: —¿Jiye bas te je burro yaba yeke̱ksa̱ rä na? 	 Og er þeir leystu folann, sögðu eigendur hans við þá: "Hvers vegna leysið þið folann?"


Ñerä Jesús te pan kukawa̱. Jera ite wekte sha Säkeklä ia̱, kjepa ite ibala butsa ma̱ ditsä tso̱ ñajäklelecha̱wa̱ wa ia̱. Je su̱ta ite nima bala butsa bikö ijewa ki̱ isherke̱ käi. 	 Nú tók Jesús brauðin, gjörði þakkir og skipti þeim út til þeirra, sem þar sátu, og eins af fiskunum, svo mikið sem þeir vildu.


Ñakäi yie je alaklä su̱a, ialewa̱ di yëë sä sikii wa irä, Jesús ktei shäkka̱ wa irä pi wa̱. Ñerä yie je su̱a ra yis male̱te̱nawa̱ e̱e̱na si̱. 	 Og ég sá að konan var drukkin af blóði hinna heilögu og af blóði Jesú votta. Og ég undraðist stórlega, er ég leit hana.


Ka irä jiye kuna ta, ka je me̱ne rä ka je wà yis yöne rä ditsä wa̱ kuna, ata Jesucristo ne wa̱ yis wäji̱atkele je wà rä. 	 Ekki hef ég tekið við því af manni né látið kenna mér það, heldur fengið það fyrir opinberun Jesú Krists.


Ata ijewa manele je̱r doloi tenacha̱wa̱, ka je̱rki̱ne je kte kukäkwa̱. Jekäi ijewa te Jesús ña̱le̱i sha yakei je chu̱li̱i̱ wa wäna. Je kju̱ei Pablo je̱k butsa ju̱ami ijewa yika, te kte kukäk wa kia jámi kju̱awaka. Jekäi Tirano wa̱ sä yuäklä jui ska, ite ji paka buliri buliri. 	 En nokkrir brynjuðu sig og vildu ekki trúa. Þegar þeir tóku að illmæla veginum í áheyrn fólksins, sagði Páll skilið við þá, greindi lærisveinana frá þeim, og síðan talaði hann daglega í skóla Týrannusar.


Jekäi yi te je Säkeklä temploí weikawa̱ ra, Säkeklä te je wakei weikemiwa̱, je rä Säkeklä templo rä sikii ki̱ka. Jera je ne rä bas dä. 	 Ef nokkur eyðir musteri Guðs, mun Guð eyða honum, því að musteri Guðs er heilagt, og þér eruð það musteri.


Je ki̱ka sá ñassäke̱ bas tapanak eyaka eyaka Säkeklä ia̱ wa wà, je rä bas chatkäke̱wa̱, bas te ji biketseke̱ etkabä, bas weikarke̱ biköle sha̱na ki̱ka, sälwi su̱ne shka̱l ssëke̱ bas te sha̱na ki̱ka. 	 Því getum vér hrósað oss af yður í söfnuðum Guðs fyrir þolgæði yðar og trú í öllum ofsóknum yðar og þrengingum þeim, er þér þolið.


Je ki̱ka chui tsa̱ku̱i wa irä, fariseo wa irä, jewa te Sanedrín wa tapawa̱wa̱. Jeska ijewa te ichaka ñaia̱: —¿Me sa te iwe̱ na? Ije te ji we̱ke̱ ta̱i ijuenaklä ye. 	 Æðstu prestarnir og farísearnir kölluðu þá saman ráðið og sögðu: "Hvað eigum vér að gjöra? Þessi maður gjörir mörg tákn.


Je chu̱li̱i̱ wa su̱a ite ra, imineju̱ ka̱ kichei ki̱. Jeska ije̱tkawa̱, jera iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwäja̱mi. 	 Þegar hann sá mannfjöldann, gekk hann upp á fjallið. Þar settist hann, og lærisveinar hans komu til hans.


Ata jí ke̱i ska ji te sa̱ je̱r iawe̱ käi, sa̱ je̱k wäyuä blune wà käi, jile saka tker sa̱ ja̱mi käi, je kjäke̱wa̱ te je kte ki̱tieke̱wa̱, je te iawe̱ke̱wa̱ ka wä ta. 	 en áhyggjur heimsins, tál auðæfanna og aðrar girndir koma til og kefja orðið, svo það ber engan ávöxt.


Iwa rä ka yis wa̱ yi kuna bas biketsäk bäi si̱ ije käi. 	 Ég hef engan honum líkan, sem lætur sér eins einlæglega annt um hagi yðar. -


Jekäi je Jesús shki̱wa̱ka̱ni Säkeklä te. Sá biköle rä je su̱ak wa. 	 Þennan Jesú reisti Guð upp, og erum vér allir vottar þess.


Ka irä jiye kuna ta, sa̱ je̱k dulawa̱ yaka jälewa̱k ra, je kiar dä elkje bä. Ata ji wämo rä kianak ji biköle ska. Je wà ji dämiksa̱ sa̱ ia̱, jí sa̱ se̱r dami ska irä, sa̱ ke̱i däke̱wa̱ ji̱a ska irä. 	 Líkamleg æfing er nytsamleg í sumu, en guðhræðslan er til allra hluta nytsamleg og hefur fyrirheit bæði fyrir þetta líf og hið komanda.


Jera Festo te isha: —Sa̱tsa̱ku̱i Agripa, ñakäi biköle bas tso̱ jiska sá ra wa; jí ekla su̱o, je kjatia yis ia̱ Judío wa kalabe te, Jerusalén ska irä, jiska irä. Ijewa kjoyinaka̱ ta̱i, ka ije kiar ji̱a se̱nak kseka ni. 	 Festus mælti: "Agrippa konungur og þér menn allir, sem hjá oss eruð staddir. Þarna sjáið þér mann, sem veldur því, að allir Gyðingar, bæði í Jerúsalem og hér, hafa leitað til mín. Þeir heimta hástöfum, að hann sé tekinn af lífi.


Ba ku̱ Säkekewa ba Kekläí shka̱li̱blö ma je̱r ska ji tso̱ kalabe wà, ba wakei kalabe wà, bä ka̱biketsä kalabe wà, bä täkili kalabe wà.’ 	 Og þú skalt elska Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni, öllum huga þínum og öllum mætti þínum.'


Jekjepa ite isu̱a ra kile wa te sä bakleka̱ wa je̱tkäklä yuleke̱. Jewa ia̱ ite ji paka jile she ja̱mi te isha: 	 Jesús gaf því gætur, hvernig þeir, sem boðnir voru, völdu sér hefðarsætin, tók dæmi og sagði við þá:


Ke sa̱ ku̱ ñatapawe̱ jawa̱, jishtä moska wädular käi, ata bäi si̱ ra bas ñaje̱rtäkiwo̱. Jekäi sa̱ ku̱ je wo̱pa ki̱ta si̱ sa te ike̱i dawa̱ju̱ kja su̱a ki̱ka. 	 Vanrækið ekki safnaðarsamkomur yðar eins og sumra er siður, heldur uppörvið hver annan, og það því fremur sem þér sjáið að dagurinn færist nær.


Jekjepa ite ijewa ia̱ ji pakami jile she ja̱mi jikäi: “Ekla te uva yäkä je̱wa̱ bakla, kjätkaksa̱ ite shkiritke, ite iwä wätuäklä bia, ñakäi ikjänanaklä yua ka̱sha̱a̱, jekäi ite je peitata̱na shka̱bläk wa ia̱, kjepa iwakei mineju̱mi ka̱ ka̱mii. 	 Og hann tók að tala til þeirra í dæmisögum: "Maður plantaði víngarð. Hann hlóð garð um hann, gróf fyrir vínþröng og reisti turn, seldi hann síðan vínyrkjum á leigu og fór úr landi.


Ka irä maikäi kuna ta, ji wà Säkekewa te yis je̱r ku̱a, je wà yis te bas pakta rä. Je rä Säkekewa Jesús ju̱naksa̱ tuinei wà ite pan kukawa̱, 	 Því að ég hef meðtekið frá Drottni það, sem ég hef kennt yður: Nóttina, sem Drottinn Jesús var svikinn, tók hann brauð,


Je bitämi te je shka̱bläk wa weikeche̱miwa̱, kjepa ite uva yäkä me̱mini isaka ia̱.” Ijewa te jekäi issa ra, ite isha: —¡Ke jekäi si̱ io̱nopa rä! 	 Hann mun koma, tortíma vínyrkjum þessum og fá öðrum víngarðinn." Þegar þeir heyrðu þetta, sögðu þeir: "Verði það aldrei."


Jera Pablo te isha: —El wa, ka yis wa̱ iju̱ñer ije rä chui wa tsa̱ku̱i ni. Ata iyöle katke rä: ‘Ke ba ku̱ sa̱ tsa̱ku̱i sha kte yakei wà.’ 	 Páll svaraði: "Ekki vissi ég, bræður, að hann væri æðsti prestur, því ritað er: ,Þú skalt ekki illmæla höfðingja lýðs þíns.'"


Ata Jesús te isha ijewa ia̱: —Ka jiye ijewa sher kuna minak, bas ne ku̱ ijewa chewo̱ rä. 	 Jesús svaraði þeim: "Ekki þurfa þeir að fara, gefið þeim sjálfir að eta."


Je itäki̱ Jesús mineju̱, jera ite inaklä bäkäk wa ekla kie Leví ni je su̱a je̱tkelewa̱ inaklä bäkäklä ska, je ia̱ ite isha: —Sä shkä yis da. 	 Eftir þetta fór hann út. Þá sá hann tollheimtumann, Leví að nafni, sitja hjá tollbúðinni og sagði við hann: "Fylg þú mér!"


Jera Pablo te isha iia̱: —Säkeklä te ba juer ta wämo käi kpemi. Ba je̱tkawa̱ yis ktei wabiketsäkksa̱ ka̱wei ja̱mi, ata ba te ditsä paka yis kpäk ra, ¿je wà ka ba te je ka̱wei shiriwa̱wa̱ na? 	 Þá sagði Páll við hann: "Guð mun ljósta þig, kalkaði veggur. Hér situr þú til að dæma mig samkvæmt lögmálinu og skipar þó þvert ofan í lögmálið að slá mig."


Ata yie ikpa ksa bata wà e̱ná ra yis te iyemiksa̱ni. 	 Ætla ég því að hirta hann og láta lausan."


Jera ite ichakani ijewa ia̱: —¿Yi yuleke̱ bas te rä? Jera ijewa te ikúka: —Jesús Nazaret wa. 	 Þá spurði hann þá aftur: "Að hverjum leitið þér?" Þeir svöruðu: "Að Jesú frá Nasaret."


¡Jikäi issö! Yis chakaka̱ ba te je ssa yis te ra, je wäsaka yis yaba dälinaka̱ täkii, yis sha̱ wà issëna a̱naa ki̱ka. 	 Þegar kveðja þín hljómaði í eyrum mér, tók barnið viðbragð af gleði í lífi mínu.


Ma wa̱ ibakle cinco, ata jira ma wa̱ itso̱ je rä ka ma se̱naklä si̱ kuna. Jekäi ba te isha rä iyina si̱. 	 því þú hefur átt fimm menn, og sá sem þú átt nú, er ekki þinn maður. Þetta sagðir þú satt."


Jekäi cinco talento kukäk deju̱té iwäki̱, je wa̱ iki̱shkäni cinco talento. Je te isha: ‘Säkekewa, ba te cinco talento ma yis ia̱, ata ¡isu̱o! Yis te iki̱tapawa̱ni cinco talento.’ 	 Sá með fimm talenturnar gekk þá fram, færði honum aðrar fimm og sagði: ,Herra, fimm talentur seldir þú mér í hendur, hér hef ég grætt aðrar fimm.'


Yie wekte sheke̱ Säkeklä ia̱, ka yis wa̱ bas mane a̱ni wäoka̱ne ki̱ka, ata Crispo irä Gayo irä ebä wäukewa̱ yis te rä. 	 Ég þakka Guði fyrir, að ég hef engan yðar skírt nema Krispus og Gajus,


Jekäi maiskale ra jile dämiwa̱ ba ki̱. Jekäi kju̱atkäk ba ra wa te jile tapewe̱mika̱ däkka̱ ju kjätkele wäsaka. Jekäi ite bä kjä butremiksa̱, bä kjäshtemiwa̱ kalabeksa̱. 	 Því að þeir dagar munu koma yfir þig, að óvinir þínir munu gjöra virki um þig, setjast um þig og þröngva þér á alla vegu.


Jera Jesús wa̱ dulanak wa je̱r ja̱na iyöle katke etka ska, je te ishe rä: “Yis te bä ju kju̱eitketse itjä ka yis täkili ta ji̱a kje.” 	 Lærisveinum hans kom í hug, að ritað er: "Vandlæting vegna húss þíns mun tæra mig upp."


Salmón te Rahab ra Booz wätsikiwa̱. Booz te Rut da Obed wätsikiwa̱. Obed te Isaí wätsikiwa̱. 	 Salmon gat Bóas við Rahab, og Bóas gat Óbeð við Rut. Óbeð gat Ísaí,


Jera ¿ka irä je wà bas dä sa̱ su̱ak kju̱awa kju̱awa na? ¿Ka irä je wà bas ianacha̱wa̱ sä wabiketsäk je̱rike yakei wà na? 	 hafið þér þá ekki mismunað mönnum og orðið dómarar með vondum hugsunum?


Jekäi sá dajulu ra Chipre su̱a sá te. Je a̱ta̱nata̱na sá jula shule kja̱ne. Jekäi sá ju̱na Siria wami dejulu ñajolowa̱ksa̱ Tiro ska, jeska ko̱no na däli shkä jolowe̱ke̱ksa̱ta̱na ki̱ka. 	 Vér höfðum landsýn af Kýpur, létum hana á bakborða og sigldum til Sýrlands og tókum höfn í Týrus. Þar átti skipið að leggja upp farminn.


Bäije mablene katabläk wa rä. Ka irä jiye kuna ta, imablena deksa̱ e̱ná bäi ra, Säkeklä kablele se̱ne kseka ma̱k ishka̱li̱bläk wa ia̱ corona ye je dämiksa̱ iia̱. 	 Sæll er sá maður, sem stenst freistingu, því að þegar hann hefur reynst hæfur mun hann öðlast kórónu lífsins, sem Guð hefur heitið þeim er elska hann.


Ite iángel wa she rä: “Iángel í wa iawe̱ ite si̱wa̱ ye, ikja̱nei wa̱k wa iawe̱ ite yökö wäkaleka̱ ye.” 	 Og um englana segir hann: Hann sem gjörir engla sína að vindum og þjóna sína að eldslogum.


Ka irä jiye kuna ta, sa̱ je̱r ja̱mi ka yi daläne ra, je wabiketsarmiksa̱ ka däläle ta. Jekäi je̱r ja̱mi sä dälänak, je tu̱rmika̱ ktei wabiketsaneksa̱ ki̱ka. 	 Því að dómurinn verður miskunnarlaus þeim, sem ekki auðsýndi miskunn, en miskunnsemin gengur sigri hrósandi að dómi.


Jekäi jí mañatkä rä ka e̱nakwa̱ kuna, je rä ji biketse etkabä irä, ji bäi däke̱ ji̱a ki̱ssë irä, ñashka̱li̱ble irä. Ata ibäi si̱ rä ñashka̱li̱ble. 	 En nú varir trú, von og kærleikur, þetta þrennt, en þeirra er kærleikurinn mestur.


je su̱ta sa̱ñir da ra bas te ishe: ‘Jir ka̱ iarmiwa̱, ka̱jöir manaka̱ bätsëë, mo̱ janawa̱ tuii ki̱ka.’ Bas wädular ji juerke̱ ka̱jöir ja̱mi su̱akksa̱, ata jishtä sa̱ ke̱i dami rä je juenaklä ka juer bas wäna. 	 Og að morgni: ,Illviðri í dag, himinninn er rauður og þungbúinn.' Útlit loftsins kunnið þér að ráða, en ekki tákn tímanna.


Ñaebä ite yis ia̱ ishe: “Ji o̱na e̱ná. Yis ne rä ‘Alfa’ rä, ‘Omega’ rä, isäkätä rä, ibata jekje rä. Yi je̱r bárke̱ ra, yie je ia̱ diklä sa̱ se̱naklä kseka tsikinaklä diklei me̱mi kjermita. 	 Og hann sagði við mig: "Það er fram komið. Ég er Alfa og Ómega, upphafið og endirinn. Ég mun gefa þeim ókeypis, sem þyrstur er, af lind lífsins vatns.


Jera Jesús wä cha̱mi iwa̱ dulanak wa su̱ak, te isha: “Bäije bas ka jita wa rä, bas ne ia̱ Säkeklä gobiernoí rä ki̱ka. 	 Þá hóf hann upp augu sín, leit á lærisveina sína og sagði: "Sælir eruð þér, fátækir, því að yðar er Guðs ríki.


Jera ijewa te ikpeke̱ kata wà itsa̱ku̱ na, ikjali tjuäke̱ ija̱mi, ñakäi iñajäkläke̱wa̱ köchöwä ki̱ iwäja̱mi. 	 Og þeir slógu höfuð hans með reyrsprota og hræktu á hann, féllu á kné og hylltu hann.


Jera ije te Pedro irä Juan irä kukawa̱ därërë. Jera biköle male̱te̱nacha̱wa̱ julunaté ijewa wäki̱ Templo juiteí ki̱ ju yöle jarbe kie Salomón ju jarbe ni ska. 	 Hann hélt sér að Pétri og Jóhannesi, og þá flykktist allt fólkið furðu lostið til þeirra í súlnagöngin, sem kennd eru við Salómon.


Bäi si̱ ra vino blona ji̱a tie rä bewak kjuä spa̱na ja̱rka. 	 Nýtt vín ber að láta á nýja belgi.


Jera etäbä kicha Judío wa te jak katulaka̱ni iwa̱ Jesús tiäklä. 	 Gyðingar tóku aftur upp steina til að grýta hann.


Jera ñawäsaka ikukä kjäyena, ikjäktä wäkukäk jälena tulami, jera iktaka̱ni bäi ebä. 	 Og eyru hans opnuðust, og haft tungu hans losnaði, og hann talaði skýrt.


Jera ije te isha: —Je biköle rä wao̱leté yis wa̱, yis ji̱a tsi̱ne raté. 	 Hann sagði: "Alls þessa hef ég gætt frá æsku."


Ata ka bas pauta̱ne jekäi Cristo ktei wà kuna, 	 En svo hafið þér ekki lært að þekkja Krist.


Je rä io̱naklä jishtä iyile jile bata shäk ja̱mi te ishe käi: “Yis ktämika̱ jile she ja̱mi. Jile blelewa̱ ka̱jiska yöleksa̱ skaté, shemika̱ yis te.” 	 Það átti að rætast, sem sagt er fyrir munn spámannsins: Ég mun opna munn minn í dæmisögum, mæla fram það, sem hulið var frá grundvöllun heims.


Ijewa te jakbläk wa bol wätia tulaka̱ña ira cruz saka ja̱mi, ekla ijula wämo kja̱ne, ekla ijula shule kja̱ne. 	 Með honum krossfestu þeir tvo ræningja, annan til hægri handar honum, en hinn til vinstri.


Jeska ise̱na deka̱ Herodes duawa̱ kje, je rä io̱naklä jishtä Säkekewa wa̱ iyile jile bata shäk ja̱mi te ishe käi: “Yis yaba katke Egipto ska je kiaté ni yis te.” 	 Þar dvaldist hann þangað til Heródes var allur. Það sem Drottinn sagði fyrir munn spámannsins, skyldi rætast: "Frá Egyptalandi kallaði ég son minn."


Jera Pilato te ishani idäkläka̱ mañatäbä kicha: —¿Jera ji wá̱ ije te yakei rä na? Ka yis wäna ijuer ta nui ta irä, iktäkläwa̱ iki̱ka käi kuna. Ata yis te ikpemi ksa bata wà kjepa yis te iwäyemiksa̱ni. 	 Í þriðja sinn sagði Pílatus við þá: "Hvað illt hefur þá þessi maður gjört? Enga dauðasök hef ég fundið hjá honum. Ætla ég því að hirta hann og láta hann lausan."


Jera Felipe te isha: —Säkekewa, Sa Ká kjashö sá ia̱, je ne kjela sherke̱ sá ki̱ rä. 	 Filippus segir við hann: "Herra, sýn þú oss föðurinn. Það nægir oss."


“Yi te ji sha ditsä yäbei ukä ja̱mi wa biköle rä janakwa̱ bitaba. Ata yi kta yakei Wikblu Sikina ukä ja̱mi ra, ka je rä janakwa̱ kuna bitaba. 	 Hverjum sem mælir gegn Mannssyninum, verður það fyrirgefið, en þeim sem lastmælir gegn heilögum anda, verður ekki fyrirgefið.


Ata yilé te ishemi: “¿Jishtä dulecha̱wa̱ wa shki̱rke̱ka̱ni rä na? ¿Mane shtä yaka wà idämini rä na?” 	 En nú kynni einhver að segja: "Hvernig rísa dauðir upp? Hvaða líkama hafa þeir, þegar þeir koma?"


Ka ije shene kuna bewak ma̱kka̱ buliri buliri säkätä iwakei nui ki̱ka, kjepa ditsä nui ki̱ka kuna, jishtä chui tsa̱ku̱i wa saka te iwe̱ käi. Ka irä jiye kuna ta, ije te je wá̱ etaba kicha yebä iwakei je̱k ju̱aksa̱ wà. 	 Hann þarf ekki daglega, eins og hinir æðstu prestarnir, fyrst að bera fram fórnir fyrir eigin syndir, síðan fyrir syndir lýðsins. Það gjörði hann í eitt skipti fyrir öll, er hann fórnfærði sjálfum sér.


Jekäi yis ki̱ ishena ju̱ñenakwa̱ ji kju̱ei ijewa te ikjatieke̱ rä ki̱ka yis wa̱ iminetse̱ ijewa wa̱ kolole sä ktei wabiketsäkksa̱ wa ska. 	 En ég vildi vita, fyrir hverja sök þeir ákærðu hann, og fór með hann niður í ráð þeirra.


Sa̱tsa̱ku̱i Agripa, ¿jile bata shäk wa wa̱ iyile, je kuka ba te na? Yis wa̱ iju̱ñer ba te je kuka. 	 Trúir þú, Agrippa konungur, spámönnunum? Ég veit, að þú gjörir það."


Zacarías te isu̱a ra, imale̱te̱nawa̱ isuanawa̱ iyika ka itäkita ji̱a kje. 	 Sakaría varð hverft við sýn þessa, og ótta sló á hann.


Jekäi je wikblu te ji kjasheke̱ sa̱ ja̱mi je rä me̱nak sa̱ ia̱ ekla ekla sa̱ ñatsa̱tkäklä. 	 Andinn opinberast í sérhverjum til þess, sem gagnlegt er.


Judas, Jacobo el, Jesucristo kjanaklä, je te jí yue mar sä kile wa ia̱, shka̱ta Säkeklä sa Ká ja̱mi, ñakäi kjänanenak Jesucristo wa̱, jewa ia̱. 	 Júdas, þjónn Jesú Krists, bróðir Jakobs, heilsar hinum kölluðu, sem eru elskaðir af Guði föður og varðveittir Jesú Kristi.


Biköle yaká, jekäi issënacha̱wa̱. 	 Og þeir neyttu allir og urðu mettir.


Ka ije rä je ka̱ oloi kuna, ata ije de rä je ka̱ oloi ktei shäk. 	 Ekki var hann ljósið, hann kom til að vitna um ljósið.


Jekäi idewa̱ju̱ ju ja̱rka ra, je ka wä wajuenak kuna wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi, jewa ia̱ Jesús te isha: —¿Bas te ibiketse yis ia̱ je o̱rmi na? Jera ijewa te isha iia̱: —Säkekewa, jekäi irä. 	 Þegar hann kom heim, gengu blindu mennirnir til hans. Jesús spyr þá: "Trúið þið, að ég geti gjört þetta?" Þeir sögðu: "Já, herra."


Ka irä jiye kuna ta, ikuna ji yina ángel wa oloi ja̱mi je rä o̱nak pjoo ra, ñakäi biköle je ukä ja̱mi ji wa̱k wa käi, ka je ssäk kuna wa käi, jewa buka̱na bulee je ja̱mi ra, 	 Því að hafi orðið af englum talað reynst stöðugt og hvert afbrot og óhlýðni hlotið réttlátt endurgjald,


Je ukä ska Jesús je̱k baklawa̱ yäkäk ije ju ska. Jera inaklä bäkäk wa irä, ji yakei wakbläk wa irä chu̱li̱i̱ ñatulawa̱ yäkäk Jesús irä, iwa̱ dulanak wa irä ra, je rä chu̱li̱i̱ wa dami ira ki̱ka. 	 Svo bar við, að Jesús sat að borði í húsi hans, og margir tollheimtumenn og bersyndugir sátu þar með honum og lærisveinum hans, en margir fylgdu honum.


Ata jir yis ktei wabiketsarte Säkeklä kablele sá kalí wa ia̱ ki̱ssë kju̱ei. 	 Og hér stend ég nú lögsóttur vegna vonarinnar um fyrirheitið, sem Guð gaf feðrum vorum


Ñerä ka̱ñinawa̱ ra Judío wa ñaje̱rku̱a, kabla etkabä ñashaksa̱ weikanakwa̱ Säkeklä wa̱, iji ñawa̱ iji yawa̱ ka iwa̱ Pablo kota̱nawa̱ba yika ra. 	 Þegar dagur rann, bundust Gyðingar samtökum og sóru þess eið að eta hvorki né drekka, fyrr en þeir hefðu ráðið Pál af dögum.


Jera ije te isha ijewa ia̱: —Sä shkä kju̱awa ka̱ wakei ebä ska, bas je̱räklä elkje. Je rä chu̱li̱i̱ mar irä, idar irä, ki̱ka ka ka̱ däksa̱ ijewa ia̱ yäkäkbä jibä. 	 Hann sagði við þá: "Komið þér nú á óbyggðan stað, svo að vér séum einir saman, og hvílist um stund." En fjöldi fólks var stöðugt að koma og fara, svo að þeir höfðu ekki einu sinni næði til að matast.


Ata sa̱ se̱naklä kseka ska sä kjäkläwa̱ je kjäshtäklä ja̱r dä siklewa̱ tsi̱ne, je ña̱le̱i bala rä siklewa̱ tsi̱ne; jekäi elkjebä te je ku̱emi rä. 	 Hve þröngt er það hlið og mjór sá vegur, er liggur til lífsins, og fáir þeir, sem finna hann.


Jera Pedro te isha iia̱: —¿Jiye bas ñaje̱rku̱a Säkekewa wikblu wätji̱wa̱k rä na? Isu̱o, ma se̱naklä itäbiäk wa dajulu kja ju kjä ska; jewa te ba nu̱l tse̱mi. 	 Pétur mælti þá við hana: "Hvernig gátuð þið orðið samþykk um að freista anda Drottins? Þú heyrir við dyrnar fótatak þeirra, sem greftruðu mann þinn. Þeir munu bera þig út."


Iwa rä Macedonia wa irä Acaya wa irä je̱r ssëna inaklä patkäkmi Jerusalén ska sä sikii wa sha̱na ka jita wa tso̱ ia̱. 	 Því að Makedónía og Akkea hafa ákveðið að gangast fyrir samskotum handa fátæklingum meðal hinna heilögu í Jerúsalem.


Tapanak eyaka eyaka wa saka te yis ia̱ inaklä ma̱ yis wa̱ bas tsa̱tkäklä kte wà. Je rä sa̱me̱ishärä yie ijewa waña käi. 	 Aðra söfnuði rúði ég og tók mála af þeim til þess að geta þjónað yður, og er ég var hjá yður og leið þröng, varð ég þó ekki neinum til byrði,


Jera yie isu̱a ra, ángel täkili ta ta̱i te ichake täkii: “¿Yibä rä kianak bäi si̱ äyë kjäyäk ja̱wa̱ irä ikjä bale kshäk tuläkmi rä na?” 	 Og ég sá sterkan engil, sem kallaði hárri röddu: "Hver er maklegur að ljúka upp bókinni og leysa innsigli hennar?"


Ji wà bas pauta̱na, ji kuka bas te, ji ssa bas te, ji su̱a bas te yis ja̱mi käi, je wà bas ñadulawo̱. Jera Säkeklä sä ssëwa̱k baa käruämi bas da. 	 Þetta, sem þér hafið bæði lært og numið, heyrt og séð til mín, það skuluð þér gjöra. Og Guð friðarins mun vera með yður.


Jekäi ije kie biketse oloi ja̱mi jí ekla su̱nak bas wa̱ ju̱ñenak bas wa̱ je täkinani rä, je o̱na rä Jesús kie ne wà. Jesús te sä täkiwe̱ ibiketsäk je ne te jikäi ibäiwa̱ni bäi ebä bas biköle wäna rä. 	 Trúin á nafn Jesú gjörði þennan mann, sem þér sjáið og þekkið, styrkan. Nafnið hans og trúin, sem hann gefur, veitti honum þennan albata fyrir augum yðar allra.


Chu̱li̱i̱wa̱ damijulu ira, jewa bäiwa̱ni ite jeska. 	 Fjöldi manna fylgdi honum, og þar læknaði hann þá.


Ka bas kuna delewa̱ rä ka̱tsä passënakwa̱ ska, yökö wäkaleka̱ ska, ka̱tuilewa̱ yee ska, ka̱ tuii ska, si̱wa̱ täkii ska, 	 Þér eruð ekki komnir til fjalls, sem á verður þreifað, ekki til brennandi elds og sorta, myrkurs, ofviðris


Je ki̱ka säkekewa Teófilo, ñaebä yis ia̱ issër yis kiana je ktei yuäkksa̱ ba ia̱ ñakjee, ji biköle chakale tsa̱na isäkätä skaté ma rä ibataje, 	 Nú hef ég athugað kostgæfilega allt þetta frá upphafi og réð því einnig af að rita samfellda sögu fyrir þig, göfugi Þeófílus,


Iwa rä yis ssëna bas su̱ak pjoo, yis wa̱ bas tsa̱tkäklä Säkeklä wikblu wa̱ itso̱ me̱nak shtä manele wà bas täkinaklä. 	 Því að ég þrái að sjá yður, til þess að ég fái veitt yður hlutdeild í andlegri náðargjöf, svo að þér styrkist,


Jekäi ijewa te ka̱kia sá ia̱ pjoo iwa̱ jile ma̱kläña sä sikii wa tsa̱tkäklä. 	 lögðu þeir fast að oss og báðu um að mega vera í félagi við oss um samskotin til hinna heilögu.


Jera Natanael te isha Jesús ia̱: —Rabí, ba ne rä Säkeklä yaba rä. Ba ne rä Israel wa tsa̱ku̱i rä. 	 Þá segir Natanael: "Rabbí, þú ert sonur Guðs, þú ert konungur Ísraels."


Ata ikjatiäk wa ñajaklaka̱ ikjatiäk ra, ka ijewa wa̱ iyine jishtä yie ibiketsa käi kuna. 	 Þegar ákærendurnir komu fram, báru þeir ekki á hann sakir fyrir nein þau illræði, sem ég hafði búist við,


“Iyina si̱ yis wakei ia̱ ra yie ibiketsa jile wa̱k saka saka Jesús Nazaret wa kie ukä ja̱mi. 	 Sjálfur taldi ég mér skylt að vinna af öllu megni gegn nafni Jesú frá Nasaret.


Jera Judea ke̱i ska wa biköle irä, Jerusalén ska wa biköle irä, date ije wäki̱. Jekäi ijewa nui shaka̱ ra, ite ijewa wäukewa̱ tulami Jordán na. 	 og menn streymdu til hans frá allri Júdeubyggð og allir Jerúsalembúar og létu skírast af honum í ánni Jórdan og játuðu syndir sínar.


Jera Judío wa te Jesús kjä butrawa̱ te ichaka iia̱: —¿Bikö sá kiana iki̱ssäk ba wa̱ ishäklä sá ia̱ rä na? Ba rä Säbäkäkksa̱ ra, ishöka̱ sá ia̱ bulee. 	 Þá söfnuðust Gyðingar um hann og sögðu við hann: "Hve lengi lætur þú oss í óvissu? Ef þú ert Kristur, þá seg oss það berum orðum."


Jekäi ikjaksa̱ju̱ a̱mikata Gadara wa ke̱i ki̱ ra, bol wäialeksa̱ be wa̱ daksa̱julu sa̱ nu̱l bläklä ska, dejulu iwäki̱. Jewa rä sälwii si̱ ki̱ka ka yi a̱ni shkäklei je ña̱la wà. 	 Þegar hann kom yfir um, í byggð Gadarena, komu á móti honum frá gröfunum tveir menn haldnir illum öndum, svo skæðir, að enginn mátti þann veg fara.


Ije ne ja̱mi ji säkei ta biköle, ka̱biketse käi, ji ju̱ñe käi je tso̱ blele rä. 	 En í honum eru allir fjársjóðir spekinnar og þekkingarinnar fólgnir.


“Iwa rä bas te sa saka nui jawa̱ bitaba ra, ñakäi bas Ká se̱nak ka̱jöir te bas jemiwa̱ bitaba. 	 Ef þér fyrirgefið mönnum misgjörðir þeirra, þá mun og faðir yðar himneskur fyrirgefa yður.


Ka irä jiye kuna ta, Adán ne yönaksa̱ säkätäba rä, je ne kjepa Eva rä. 	 Því að Adam var fyrst myndaður, síðan Eva.


Ata yis ia̱ ra ji säkei ta je ke̱i kje ra je biketsaksa̱ni yie ka säkei ta ji̱a Cristo shka̱l ja̱mi. 	 En það, sem var mér ávinningur, met ég nú vera tjón sakir Krists.


Säkeklä Wikblu irä, diklä irä, pi irä. Je mañatkä te isha rä etkabä. 	 Andinn og vatnið og blóðið, og þeim þremur ber saman.


Ijewa demijulu Jerusalén ska ra, jera tapanak wa irä iwäkiri wa irä Jesús ktei bata shäk wa irä jewa te ijewa kiawa̱. Jekäi ijewa te ji wá̱ Säkeklä te ijewa ia̱ je biköle paka. 	 Þegar þeir komu til Jerúsalem, tók söfnuðurinn á móti þeim og postularnir og öldungarnir, og skýrðu þeir frá, hversu mikið Guð hefði látið þá gjöra.


Yis wa̱ oveja saka tso̱, ka je rä jí oveja kjätkele tso̱ wa kuna. Yis kiana ijewa jäkté ñaebä. Jewa te yis ktä ssëmi. Jekäi oveja biköle dämiwa̱ eyaka yebä, kjänanak ta eklabä. 	 Ég á líka aðra sauði, sem eru ekki úr þessu sauðabyrgi. Þá ber mér einnig að leiða, þeir munu heyra raust mína. Og það verður ein hjörð, einn hirðir.


Jekjepa ite isha ikjanaklä wa ia̱: ‘Ñera yis yaba je̱k jula kukäke̱ diei yäklä tso̱ älile e̱ná; ata ale kile wa rä ka bäi kuna. 	 Síðan segir hann við þjóna sína: ,Brúðkaupsveislan er tilbúin, en hinir boðnu voru ekki verðugir.


Iwä tuinowa̱pa ka iwä wajuenaklä ji̱a, ijewa tsi̱bata bunowa̱pa maitjä.” 	 Blindist augu þeirra, til þess að þeir sjái ekki, og gjör bak þeirra bogið um aldur.


Jekäi kte baa bata ki̱ka ijewa ianacha̱wa̱ Säkeklä bolki wa ye bas däkläwa̱ kju̱ei, jeiräta sä rä kolonak ki̱ka ijewa rä shka̱ta ikalí wa kju̱ei. 	 Í ljósi fagnaðarerindisins eru þeir óvinir Guðs vegna yðar, en í ljósi útvalningarinnar elskaðir sakir feðranna.


Jekäi je sä el maju̱ña sá ra ka yi a̱ni wa̱ sá shäklä kuna je inaklä ta̱i dami sá wa̱ ki̱ka. 	 Vér höfum gjört þessa ráðstöfun til þess að enginn geti lastað meðferð vora á hinni miklu gjöf, sem vér höfum gengist fyrir.


Jera chu̱li̱i̱ wa tso̱ ñajäklelewa̱ Jesús pája̱mi, jewa te isha iia̱: —¡Issö! Ma a̱mi irä bä el wa irä, bä kuta wa irä de kajali jí sa̱ tso̱ wa ektaka, jewa te ba yuleke̱. 	 Mikill fjöldi sat í kringum hann, og var honum sagt: "Móðir þín, bræður og systur eru hér úti og spyrja eftir þér."


Manele te ibiketse día manele rä bäi si̱ isaka tsa̱ta. Ata isaka te ibiketse día biköle rä ñaebä. Ata sa kiana iwabiketsäk ekla ekla jiräni sa wakwa ia̱ ra irä käi. 	 Einn gjörir mun á dögum, en annar metur alla daga jafna. Sérhver hafi örugga sannfæringu í huga sínum.


Ata ji wa̱k je̱k ssë tu̱leka̱ wà, ka je̱k jäkwa̱ ji rä iyina si̱ ia̱, ata je̱k jäkwa̱ ji ka wämo ia̱, jewa ia̱ Säkeklä kju̱atkämiwa̱ irä, ije̱r ki̱ iarmiwa̱ irä, je ne dämiksa̱ rä. 	 en þeim reiði og óvild, sem leiðast af eigingirni og óhlýðnast sannleikanum, en hlýðnast ranglætinu.


Jera Jesús te isha iia̱: —Chichi ka̱rbä rä ka̱ wäja̱r í ta, du ju̱nak ka̱sha̱ka rä ju ta, ata ditsä yäbei wa̱ ka ka̱ kuna mai a̱ni itsa̱ku̱ katabläkläwa̱. 	 Jesús sagði við hann: "Refar eiga greni og fuglar himins hreiður, en Mannssonurinn á hvergi höfði sínu að að halla."


Jekäi duewa̱ wao̱rte sá ska, ata se̱ne kseka wao̱rte bas ska. 	 Þannig er dauðinn að verki í oss, en lífið í yður.


Jera ite ichaka ijewa ia̱: —¿Bikö ka̱wä ra ija̱lmanani rä na? Jera ijewa te ikúka: —Yiki la una ipatse̱nani rä. 	 Hann spurði þá, hvenær honum hefði farið að létta, og þeir svöruðu: "Í gær upp úr hádegi fór hitinn úr honum."


Jera ite ikúka: —Säkekewa, yis ia̱ ishö yi irä yis wa̱ ije biketsäkläpa. 	 Hinn svaraði: "Herra, hver er sá, að ég megi trúa á hann?"


Ata fariseo wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä, jewa te Säkeklä wa̱ ibiketsale o̱nak ijewa wa̱, je ju̱aksa̱, ijewa ka ñame̱ne iia̱ wäoka̱nak ki̱ka. 	 En farísear og lögvitringar gjörðu að engu áform Guðs um þá og létu ekki skírast af honum.


Ata ije̱k bata shata̱na ijewa ia̱ te isha: “Säkeklä ki̱ ishena ra yis däni bas su̱ak.” Jekäi Éfeso ska iju̱naté ko̱no ki̱. 	 heldur kvaddi þá og sagði: "Ég skal koma aftur til yðar, ef Guð lofar." Síðan lét hann í haf frá Efesus,


Jekjepa Pedro je̱r na ka̱ deni ra, ije̱rika: “Jirje ite 'sje̱r ku̱a ra, iyina si̱ Säkekewa te iángel patkaté, je wà ite 'sbakaksa̱ Herodes jula naka, ñakäi Judío wa te ibiketse kate ñekäi io̱rmi yis ukä ja̱mi je yika.” 	 Þegar Pétur kom til sjálfs sín, sagði hann: "Nú veit ég sannlega, að Drottinn hefur sent engil sinn og bjargað mér úr hendi Heródesar og frá allri ætlan Gyðingalýðs."


Sá shkä ko̱no na däka̱ rä dosciento setenta y seis. 	 Alls vorum vér á skipinu tvö hundruð sjötíu og sex manns.


Ata iwa̱ su̱nak wa kajali ka̱miika, ñakäi alaklä wa biteleté ira Galilea ska jewa te ji o̱r te su̱e tso̱. 	 En vinir hans allir sem og konurnar, er fylgdu honum frá Galíleu, stóðu álengdar og horfðu á þetta.


Ata ije ka̱yuawa̱ biköle wänaka te isha: —Jibä sheke̱ ba te rä ka ju̱ñer yis wa̱. 	 Því neitaði hann svo allir heyrðu og sagði: "Ekki veit ég, hvað þú ert að fara."


Iwa rä jile bata shäk wa biköle irä ka̱wei yöle irä te je bata sha Juan deju̱ kje. 	 Spámennirnir allir og lögmálið, allt fram að Jóhannesi, sögðu fyrir um þetta.


Ijewa demijulu kläkata ska ra, guardia wa te itsa̱mi kaleka̱ je chu̱li̱i̱ wa kju̱atka tulaka̱ e̱e̱na si̱ kju̱ei. 	 Þegar komið var að þrepunum, urðu hermennirnir að bera hann vegna ofsans í fólkinu,


“Je ki̱ka shkäkña sa ra del Säkekewa Jesús shka sa̱ sha̱na jöiki̱ diaki̱ je bala naka, 	 Einhver þeirra manna, sem með oss voru alla tíð, meðan Drottinn Jesús gekk inn og út vor á meðal,


Yi te yis yaka katá ra, yis pi ya ra, je se̱r dä balewa̱ yis ja̱mi, ñakäi yis se̱r dä balewa̱ ije ja̱mi. 	 Sá sem etur hold mitt og drekkur blóð mitt, er í mér og ég í honum.


Ba ku̱ ijewa je̱r ja̱wo̱ ñajäkcha̱wa̱ sa̱ tsa̱ku̱i wa yika, ka̱wei ta wa yika ijewa ktä ssäk, ssële ta ji biköle wa̱k bäi, 	 Minn þá á að vera undirgefnir höfðingjum og yfirvöldum, hlýðnir og reiðubúnir til sérhvers góðs verks,


Jekäi ijewa te imabla su̱a jile wà ijuenaklä yi ia̱ idäksa̱ käi. Jekäi Matías ne ia̱ ideksa̱ rä. Jekäi ije dewa̱ña Jesús ktei bata shäk ye ale once wa ra. 	 Þeir hlutuðu um þá, og kom upp hlutur Mattíasar. Var hann tekinn í tölu postulanna með þeim ellefu.


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska ra, je jukläyäkä wa buka̱nami rä e̱e̱na si̱ Sodoma irä Gomorra irä ke̱i ska wa buka̱nami tsa̱ta. 	 Sannlega segi ég yður: Bærilegra mun landi Sódómu og Gómorru á dómsdegi en þeirri borg.


Iwa rä Säkeklä te sa wabiketseksa̱ wämo ye ka je ia̱ ijewa je̱r ko̱ne, ata ite imabla su̱a iwakwa oloi ja̱mi iwabiketsanakläksa̱ wämo ye. Jekäi ka ijewa ñajäwa̱ Säkeklä te sa wabiketseksa̱ wämo ye, je wà wabiketsanakksa̱ wämo ye. 	 Með því þeir þekkja ekki réttlæti Guðs og leitast við að koma til vegar eigin réttlæti, hafa þeir ekki gefið sig undir réttlæti Guðs.


Jera Jesús palei ju̱ñenamika̱ je ke̱i pája̱mi biköle. 	 Og orðstír hans barst út til allra staða þar í grennd. *Jesús læknar*


“Ka yi a̱ni ia̱ blu wa bol kja̱nei o̱nak. Ka irä jiye kuna ta, ite ekla dokoitsemi, ata ite iel shka̱li̱blemi; ite ekla bawe̱mi, ata iel iarmi ije̱r ki̱. Jekäi ka bas ia̱ Säkeklä irä blune irä kja̱nei o̱nak ñara. 	 Enginn getur þjónað tveimur herrum. Annaðhvort hatar hann annan og elskar hinn eða þýðist annan og afrækir hinn. Þér getið ekki þjónað Guði og mammón.


Jesús ko̱na Belén, Judea ke̱i ki̱. Je ke̱i ska ra Herodes dä sa̱ tsa̱ku̱i. Ñerä ka̱ chakäk wa dar ka̱wä däkläka̱ wà, jewa dejulu Jerusalén ska. 	 Þegar Jesús var fæddur í Betlehem í Júdeu á dögum Heródesar konungs, komu vitringar frá Austurlöndum til Jerúsalem


Je ditsä delemi Jerusalén ska Säkeklä oloitsäk ale ike̱i kjewe̱ marmi ska, jewa sha̱na Griego wa tso̱. 	 Grikkir nokkrir voru meðal þeirra, sem fóru upp eftir til að biðjast fyrir á hátíðinni.


Ikuna rä jekäi ra, ka iwa̱ ime̱nakka̱ ji̱a, ñera je wakja̱neiwa̱k wa siki tena etaba kicha yebä ra, jera ka jewa ssënak ji̱a nui ta. 	 Annars hefðu þeir hætt að bera þær fram. Dýrkendurnir hefðu þá ekki framar verið sér meðvitandi um synd, ef þeir hefðu í eitt skipti fyrir öll orðið hreinir.


Je rä jishtä iyöle katke käi: “Ka̱raa ba kju̱ei yewa̱ sá kota̱na tulä mar; sá rä biketsa̱leksa̱ jishtä oveja tso̱ kja iktäklä ska käi.” 	 Það er eins og ritað er: Þín vegna erum vér deyddir allan daginn, erum metnir sem sláturfé.


Je ki̱ka: “Bas cho̱ksa̱ ijewa yika, bas ñatso̱ tulömi. Jekäi Säkekewa te ishe rä. Ji rä ñá ke je ka, jekäi ra yie bas kiemiwa̱, 	 Þess vegna segir Drottinn: Farið burt frá þeim, og skiljið yður frá þeim. Snertið ekki neitt óhreint, og ég mun taka yður að mér


Jekäi mika̱ bas ma jar tulunakksa̱ ra, ke bas je̱r ianak jini bas te ishemi käi. Ata je wäsaka ji me̱rke̱ bas ia̱ yinak käi, je shö bas ku̱. Ka irä jiye kuna ta, ka je rä bas wakwa ktäke̱ kuna, ata je rä Wikblu Sikina ne ktäke̱ ki̱ka. 	 Þegar menn taka yður og draga fyrir rétt, hafið þá ekki fyrirfram áhyggjur af því, hvað þér eigið að segja, heldur talið það, sem yður verður gefið á þeirri stundu. Þér eruð ekki þeir sem tala, heldur heilagur andi.


Sä sikii wa ia̱ ra ji biköle rä sikii, ata sa yakei telecha̱wa̱ wa ia̱ ra, sä ka ji biketsäk etkabä kuna wa ia̱ ra, ka ji a̱ni kuna sikina, je rä ijewa rä ialewa̱ ije̱rike ska ñá ye ki̱ka, ka jewa ia̱ ji ssër ta ji̱a ki̱ka. 	 Allir hlutir eru hreinum hreinir, en flekkuðum og vantrúuðum er ekkert hreint, heldur er bæði hugur þeirra flekkaður og samviska.


¿Ka bas wa̱ iju̱ñer ji biköle kjäkwa̱ sä kjä na mike̱ rä sa̱ ñabäli ska, je rä kjäkksa̱ni ñá jui naka na? 	 Skiljið þér ekki, að allt sem inn kemur í munninn, fer í magann og lendir síðan í safnþrónni?


Jí ne ye Cristo duawa̱ shki̱naka̱ni kseka rä: je rä ije däkläwa̱ sä dulecha̱wa̱ wa irä sä kseka wa irä jewa Säkekewaí ye. 	 Því að til þess dó Kristur og varð aftur lifandi, að hann skyldi drottna bæði yfir dauðum og lifandi.


Bas wa̱ iju̱ñer yie kte baa sha säkätä bas ia̱ rä, yis duaksa̱ bata ki̱ka. 	 Þér vitið, að sjúkleiki minn varð tilefni til þess, að ég fyrst boðaði yður fagnaðarerindið.


Ka irä jiye kuna ta, ka sá täkili däkka̱ je̱k pakäk iräle, je̱k shäk iräle, manele je̱k ebä ktei shäke̱ wa ra. Ata ijewa ñamabläke̱ iwakwa skabä, ijewa ñapakäke̱ iwakwa ja̱mibä, jekäi ijewa rä ka je̱r ta. 	 Ekki dirfumst vér að telja oss til þeirra eða bera oss saman við suma af þeim, er mæla með sjálfum sér. Þeir mæla sig við sjálfa sig og bera sig saman við sjálfa sig og eru óskynsamir.


Ata sä rä biketsä ta ra, je juerke̱ rä sä te biköle ji we̱ke̱ ja̱mi.” 	 En spekin hefur rétt fyrir sér, það staðfesta öll börn hennar."


Ñerä Säkekewa ángel í deju̱ ijewa ska, jera Säkekewa oloi te ijewa ñiwa̱tulaka̱; jekäi isuanacha̱wa̱ ta̱i. 	 Og engill Drottins stóð hjá þeim, og dýrð Drottins ljómaði kringum þá. Þeir urðu mjög hræddir,


Jekäi Säkeklä yaba te bas bakaksa̱ ra, jera bas dämiksa̱ kjermita si̱. 	 Ef sonurinn gjörir yður frjálsa, munuð þér sannarlega verða frjálsir.


Yis te ba ktei sheke̱ ka̱kie na ra, yie wekte sheke̱ del yis Kekläí ia̱. 	 Ég þakka Guði mínum ávallt, er ég minnist þín í bænum mínum.


Iwa rä je ka ka̱wei dälätsäk kuna ktei blelewa̱ wao̱rte kja. Ata jira iwätkewa̱k kate te iwätkewe̱mi ji̱a, ma rä je iwätkewa̱k tse̱na ju̱nami kje. 	 Því að lögleysið er þegar farið að starfa í leyndum og stendur ekki á öðru en að þeim verði burt rýmt, sem nú heldur aftur af.


Je su̱ta je ktä ebä wà ka̱jöir irä ishäkä irä tso̱ jira rä yökö ki̱ssäk, blele ma rä ka bäi kuna wa ktei wabiketsarke̱ksa̱ weikarke̱wa̱ ke̱i kje. 	 En þeir himnar, sem nú eru ásamt jörðinni, geymast eldinum fyrir hið sama orð og varðveitast til þess dags, er óguðlegir menn munu dæmdir verða og tortímast.


Mikle sa bakle wa ke̱i ska sä ditsei wä biköle jawa̱ Säkeklä te shkäk iwakwa ki̱ ji shena ja̱mi. 	 Hann hefur um liðnar aldir leyft, að sérhver þjóð gengi sína vegu.


Jera, ¿ji ki̱ssëke̱ ji̱a ba te rä na? Ma je̱k wäukewo̱, ia̱netsö ikie wà ba yakei pasuka̱naklä.” 	 Hvað dvelur þig nú? Rís upp, ákalla nafn hans og lát skírast og laugast af syndum þínum.'


Yis te ibiketse ji biköle we̱mi bas te bäi, ji irä käi. Je te yis ssëwe̱ a̱naa. 	 Það gleður mig, að ég get í öllu borið traust til yðar.


Ata bas wa̱ iju̱ñaklä ditsä yäbei ia̱ ka̱wei tso̱ sa̱ nui jäkläwa̱ bitaba ka̱jiska—jera ite isha je karalewa̱ ia̱—: Ma je̱köka̱, ma je̱katashuäklä kuköwa̱, ma cho̱ni bä juka. 	 En til þess að þér vitið, að Mannssonurinn hefur vald á jörðu að fyrirgefa syndir, þá segi ég þér" - og nú talar hann við lama manninn: "Statt upp, tak rekkju þína, og far heim til þín!"


Jera ña̱la wà ite higuera su̱a, jekäi imine isu̱ak, ata ka iwä juena, kä ja̱r ebä irä. Ñerä ite je ia̱ isha: —¡Ke bä wäno pa mik a̱ni! Jera ñawäsaka je higuera ssi̱nawa̱. 	 Hann sá fíkjutré eitt við veginn og gekk að því, en fann þar ekkert nema blöðin tóm. Hann segir við það: "Aldrei framar vaxi ávöxtur á þér að eilífu." En fíkjutréð visnaði þegar í stað.


Jera ite isha ijewa ia̱: —¿Je rä jibä pake rami bas te ñaia̱ jí bas dami ra rä na? Jera ijewa ñawäkukacha̱wa̱ je̱r ialecha̱wa̱ ta̱i. 	 Og hann sagði við þá: "Hvað er það, sem þið ræðið svo mjög á göngu ykkar?" Þeir námu staðar, daprir í bragði,


ekla duäke̱ ia̱ ji o̱na bäi ki̱ka jir bas te sá wächa̱kewe̱ke̱, ji wà ibäinani räí̱ ni ra, 	 með því að við eigum í dag að svara til saka vegna góðverks við sjúkan mann og gera grein fyrir því, hvernig hann sé heill orðinn,


itäbilecha̱wa̱ ije raña bas wäoka̱na ra, ñakäi ije ja̱mi shki̱leka̱ni iraña, je rä bas te Säkeklä ishki̱wa̱kka̱ni dulewa̱ wa sha̱na je täkili te ji we̱ je biketsa ki̱ka. 	 þegar þér voruð greftraðir með Kristi í skírninni. Í skírninni voruð þér einnig með honum uppvaktir fyrir trúna á mátt Guðs, er vakti hann upp frá dauðum.


Jekäi ikuna sä wäjienaklä kalabe rä etkabä ra, ¿me sa yaka ekta dämi rä na? 	 Ef allir limirnir væru einn limur, hvar væri þá líkaminn?


Jera idemijuluni Jerusalén ka, kjawa̱ju̱ Templo na. Jera ije̱kaka̱ jile watju̱ak wa, jile tju̱ak wa tso̱ Templo ska patkä tuläkksa̱ je ektaka, ñakäi ite inaklä manewa̱k wa mesa irä, namala watju̱ak wa kalwá irä, je manewa̱ tulami. 	 Þeir komu til Jerúsalem, og hann gekk í helgidóminn og tók að reka út þá, sem voru að selja þar og kaupa, og hratt um borðum víxlaranna og stólum dúfnasalanna.


Ba ku̱ ñanak sherke̱ sá ki̱ buliri buliri, je mopa sá ia̱ jir. 	 gef oss hvern dag vort daglegt brauð.


Yis el wa, bas ku̱ saje wa Säkekewaí Jesucristo baawa̱ si̱ biketsö, ka ji wa̱k kuna sa saka ia̱ kju̱awa kju̱awa. 	 Bræður mínir, farið ekki í manngreinarálit, þér sem trúið á dýrðardrottin vorn Jesú Krist.


Bas dikäla, ke bas ku̱ ji wikblu biköle ktä kuka iyina ye. Ata bas ku̱ ji wikblu mablö su̱o, idatse̱ rä Säkeklä ja̱mi í̱. Ka irä jiye kuna ta, chu̱li̱i̱ sä wäyuäk jile bata shäk wa ye rä minelemi kja ka̱jiska. 	 Þér elskaðir, trúið ekki sérhverjum anda, heldur reynið andana, hvort þeir séu frá Guði. Því margir falsspámenn eru farnir út í heiminn.


Ka bas ia̱ Säkekewa copaí irä be copaí irä wayanak. Ka bas ia̱ Säkekewa mesaí irä be mesaí irä wañanak. 	 Ekki getið þér drukkið bikar Drottins og bikar illra anda. Ekki getið þér tekið þátt í borðhaldi Drottins og borðhaldi illra anda.


Jekjepa Pilato deksa̱ju̱ni Judío wa wäki̱ka te isha ijewa ia̱: —¡Jikäi issö! Yis ma itsa̱kksa̱ bas wäki̱ bas je̱r ko̱naklä yis ia̱ ra ka irä nui ta. 	 Pílatus gekk aftur út fyrir og sagði við þá: "Nú leiði ég hann út til yðar, svo að þér skiljið, að ég finn enga sök hjá honum."


Ñerä je bite tse̱ ji̱a ebä ra, be te ija̱wa̱mi iski̱ je te ipaju̱aka̱ e̱e̱na; ata Jesús te je wikblu ñá shtä uña, jekäi ite je yaba bäiwa̱ni. Jera ite ipatkami iká ia̱. 	 Þegar hann var að koma, slengdi illi andinn honum flötum og teygði hann ákaflega. En Jesús hastaði á óhreina andann, læknaði sveininn og gaf hann aftur föður hans.


Ale ditsä wä ma̱k itkäk ia̱, ñakäi ñanak ma̱k sa̱ ia̱, je te bas ia̱ ditsä wä yulemi ki̱tapawe̱mi, ñakäi bas ji wa̱ke̱ wämo ki̱wäwe̱mi. 	 Sá sem gefur sáðmanninum sæði og brauð til fæðu, hann mun og gefa yður sáð og margfalda það og auka ávexti réttlætis yðar.


Jera ite ijewa sha̱ ekla kúka, te isha: ‘Salibä rikä, ka yis wa̱ ba weika̱ne. ¿Ka ba kabla yis ia̱ rä to̱nak denario etkabä wà na? 	 Hann sagði þá við einn þeirra: ,Vinur, ekki gjöri ég þér rangt til, sömdum við ekki um einn denar?


Ata je yikaba sá te ji shka̱l ssa, sá weikana diekjela Filipo ska jishtä bas wa̱ iju̱ñer käi. Jekäi sá ñatäkiwa̱ saje wa Kekläí ja̱mi sá wa̱ bas ia̱ Säkeklä ktei baa bata shäklä kju̱atke ta̱i sha̱na. 	 Yður er kunnugt, að vér höfðum áður þolað illt og verið misþyrmt í Filippí, en Guð gaf oss djörfung til að tala til yðar fagnaðarerindi Guðs, þótt baráttan væri mikil.


Ka irä jiye kuna ta, yis ia̱ ka̱ deksa̱ ta̱i yis wao̱naklä. Ata ditsä chu̱li̱i̱ ñapatka yis na̱me̱i ye. 	 því að mér hafa opnast þar víðar dyr og verkmiklar og andstæðingarnir eru margir.


Ata Jesús si̱wa̱tiawa̱. Jera chui wa tsa̱ku̱i te isha iia̱: —Ba ne rä Säbäkäkksa̱ Säkeklä yaba rä ra, yie ba pake Säkeklä kseka wäkata ska ishäkka̱ etkabä sá ia̱. 	 En Jesús þagði. Þá sagði æðsti presturinn við hann: "Ég særi þig við lifandi Guð, segðu oss: Ertu Kristur, sonur Guðs?"


Ka irä jiye kuna ta, iyöle Salmos äyëí ki̱ka je te ishe rä: ‘Je ju janowo̱pa. Yi a̱ni ke se̱nopa ji̱a jeska.’ Ñakäi ietkä te ishe rä: ‘Yilé saka kjöwa̱pa ije säkei ye.’ 	 Ritað er í Sálmunum: Bústaður hans skal í eyði verða, enginn skal í honum búa, og: Annar taki embætti hans.


Bas ssëno a̱naa ssënak a̱naa wa ra, ñakäi bas ji̱o ji̱ak wa ra, 	 Fagnið með fagnendum, grátið með grátendum.


Ijewa rä iwakei yaka, wäjielewa̱ kalabe ji biköle wäjiäkwa̱ kalabe wakei wa̱. 	 En kirkjan er líkami hans og fyllist af honum, sem sjálfur fyllir allt í öllu.


Jeska chu̱li̱i̱wa̱ tapanawa̱ iwä ja̱mi, je ki̱ka ije̱k jiaka̱ ko̱no ja̱rka, jera ije̱tkawa̱, ata je chu̱li̱i̱ wa biköle tapar tso̱ tipä kse̱i ki̱. 	 Svo mikill mannfjöldi safnaðist að honum, að hann varð að stíga í bát og sitja þar. En allt fólkið stóð á ströndinni.


Ata bas te ji we̱ kju̱awa kju̱awa sa saka ia̱ ra, jewa bas te ji yakei wakbla, jera je ka̱wei te bas kjashemiwa̱ jishtä ka idälätsäk kuna wa käi. 	 En ef þér farið í manngreinarálit, þá drýgið þér synd og lögmálið sannar upp á yður að þér séuð brotamenn.


Je su̱ta iwikblu te sa̱ tsa̱tke ka sä rä täki ta ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, ji kinak sa̱ wa̱ jishtä isherke̱ käi, ka je ia̱ sa̱ je̱r ko̱ne. Ata iwikblu wakei te sä ktei sheke̱ u̱leka̱ ka yirka̱ sa̱ ia̱ kte wà. 	 Þannig hjálpar og andinn oss í veikleika vorum. Vér vitum ekki, hvers vér eigum að biðja eins og ber, en sjálfur andinn biður fyrir oss með andvörpum, sem ekki verður orðum að komið.


Jekäi tapanak wa sha̱na Säkeklä te sä kuka säkätä rä Jesús ktei bata shäk wa ye, je itäki̱ rä Säkeklä wa̱ ji tso̱ yinak bata shäk wa ye, je saka idäkläka̱ mañatkä rä sa paktäk wa ye, je ukä ska ji wa̱k täkili ta käi, ñakäi ite ima̱ sa̱ ia̱ sa̱ wa̱ sä bäiwa̱klä kju̱awa kju̱awa käi, sa̱ wa̱ sa̱ tsa̱tkäklä käi, sä wäsikäklä käi, sä ktäkläka̱ kte kju̱awa saka saka wa käi. 	 Guð hefur sett nokkra í kirkjunni, fyrst postula, í öðru lagi spámenn, í þriðja lagi fræðara, sumum hefur hann veitt gáfu að gjöra kraftaverk, lækna, vinna líknarstörf, stjórna og tala tungum.


Ñaebä yi kabla etkabä Templo wäkata ska, jera je rä ikabla etkabä je Templo irä, ale kaldu jeska wakei irä je wäkata ska. 	 Sá sem sver við musterið, sver við það og við þann, sem í því býr.


Biköle yi mike̱ju̱ni kju̱awa, ka banewa̱ ji̱a Cristo ktei wapautäle ja̱mi, ka je wa̱ Säkeklä kuna. Ata yi banawa̱ ji̱a je sa pautäle ja̱mi, je wa̱ Sa Ká irä, iyaba irä tso̱. 	 Sérhver sem fer of langt og er ekki stöðugur í kenningu Krists, hefur ekki Guð. Sá sem er stöðugur í kenningunni, hann hefur bæði föðurinn og soninn.


Jekäi ijewa te je ma̱ka̱ ietäbä ki̱ka, ñakäi ko̱no ta̱i pamu̱awa̱ ijewa te. Jera ijewa te si̱wa̱ kukäk ya ja̱wa̱té, isu̱anacha̱wa̱ iö ko̱no wäterwa̱ Sirte kse̱i naka yika. Jekäi ite ko̱no jawa̱ si̱wa̱ ebä wa̱ patkenak. 	 Þeir náðu honum upp og gripu til þeirra ráða, sem helst máttu til bjargar verða, og reyrðu skipið köðlum. Þeir óttuðust, að þá mundi bera inn í Syrtuflóa; því felldu þeir segl og létu reka.


Ata tres día y medio ukä ska ra, si̱we̱i sa̱ se̱naklä kseka datse̱ Säkeklä ska dewa̱ni ijewa ja̱mi. Jekäi ijewa ñajaka̱ni klä ki̱. Jera isu̱ak wa suanacha̱wa̱ e̱e̱na si̱. 	 Og eftir dagana þrjá og hálfan fór lífsandi frá Guði í þá, og þeir risu á fætur. Og ótti mikill féll yfir þá, sem sáu þá.


Ata Abraham irä, Isaac irä, Jacob irä Kekläí, sa ká wa Kekläí, je te iwakei kja̱nei wa̱k Jesús oloi kaka̱. Je ne ju̱aksa̱ bas te, je ne sha bas te Pilato ia̱ ka sá ki̱ isher, ale Pilato te ibiketsa wäyenakksa̱ni ra rä. 	 Guð Abrahams, Ísaks og Jakobs, Guð feðra vorra hefur dýrlegan gjört þjón sinn, Jesú, sem þér framselduð og afneituðuð frammi fyrir Pílatusi, er hann hafði ályktað að láta hann lausan.


Bas ktäke̱ kiana rä del bäi ebä, däyë ta bäi käi, je wà bas je̱r ko̱naklä maikäi sä kúke ekla ekla rä käi. 	 Mál yðar sé ætíð ljúflegt, en salti kryddað, til þess að þér vitið, hvernig þér eigið að svara hverjum manni.


Ata yi te iktä ssa jewa chu̱li̱i̱ te je biketsa iyina ye. Jera jäiyi wa ebä deka̱ rä cinco mil kjena. 	 En margir þeirra, er heyrt höfðu orðið, tóku trú, og tala karlmanna varð um fimm þúsundir.


Jesús te je sha e̱ná ra, jera iwä kaka̱ ka̱jöir te isha: “Papá, ike̱i dewa̱ e̱ná. Ba ku̱ ba yaba oloi köka̱, je ba yaba wa̱ ba oloi käkläka̱. 	 Þetta talaði Jesús, hóf augu sín til himins og sagði: "Faðir, stundin er komin. Gjör son þinn dýrlegan, til þess að sonurinn gjöri þig dýrlegan.


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe ba ia̱; ji ju̱ñer sá wa̱ je pakeke̱ sá te, ji su̱le sá wa̱ je ktei sheke̱ sá te, ata ka bas je̱r ssëne je sá te iktei sheke̱ kukäkwa̱ kte si̱ ye. 	 Sannlega, sannlega segi ég þér: Vér tölum um það, sem vér þekkjum, og vitnum um það, sem vér höfum séð, en þér takið ekki á móti vitnisburði vorum.


Je ki̱ka Jesús te isha ijewa ia̱: —Tsa̱na ra bas te ishemi yis ia̱ maikäi ishe käi: ‘Sä bäiwa̱k, ba wakei je̱k bäi wo̱.’ Tsa̱na ra bas te ishemi yis ia̱: ‘Sá te issa ji o̱na Capernaúm ska käi, je su̱ta ba ku̱ ji wo̱ jí ba kibina ska.’ 	 En hann sagði við þá: "Eflaust munuð þér minna mig á orðtakið: ,Læknir, lækna sjálfan þig!' Vér höfum heyrt um allt, sem gjörst hefur í Kapernaum. Gjör nú hið sama hér í ættborg þinni."


te ishe: “¡Ke ishäkä iräle, däyë iräle, kal iräle mewa̱k, marä saje wa Kekläí kjanaklä wa niacha̱wa̱ sá te iwätsa̱ ki̱ kjepa!” 	 og sagði: "Vinnið ekki jörðinni grand og ekki heldur hafinu né trjánum, þar til er vér höfum sett innsigli á enni þjóna Guðs vors."


Yi rä blui ta Jesús biketsäk ra, ka ijewa kiar iblui wa kukäkwa̱ diekjela irä sä el wa ki̱ka. Ata ikiana rä ikja̱nei wa̱k ki̱ta, je rä iblui tsa̱tkenak iwa̱ bäi shka̱ble wà rä Jesús biketsäk ki̱ka, shka̱ta iwa̱ ki̱ka. Je kte wapaktö; ijewa pakö je wa̱k. 	 En þeir, sem trúaða húsbændur eiga, skulu ekki lítilsvirða þá, vegna þess að þeir eru bræður, heldur þjóni þeim því betur sem þeir eru trúaðir og elskaðir og kappkosta að gjöra góðverk. Kenn þú þetta og áminn um það.


Ata ite Pedro irä Zebedeo yabala bol irä jewa kia jámi. Jeska ra ije̱r ianawa̱, issënawa̱ shi̱ana si̱. 	 Hann tók með sér þá Pétur og báða sonu Sebedeusar. Og nú setti að honum hryggð og angist.


Yie issa ra jikäi ika̱wei tso̱, je rä yis ssëna ji wämo wa̱k, ata del ji yakei ne dami yis ja̱mi rä. 	 Þannig reynist mér það þá regla fyrir mig, sem vil gjöra hið góða, að hið illa er mér tamast.


Jera ite ikúka: —Kju̱awa wa ia̱. Jera Jesús te isha iia̱: —Jekäi irä ra, ka jera iwakwa shene je tju̱ak. 	 "Af vandalausum," sagði Pétur. Jesús mælti: "Þá eru börnin frjáls.


Jesús te je su̱a ra, ite ikiaté, je ia̱ ite isha: —Sa̱nu̱le nu̱lewa, bä wetsanaksa̱ bä duë yika. 	 Jesús sá hana og kallaði hana til sín og sagði við hana: "Kona, þú ert laus við sjúkleik þinn!"


Jera ijewa kjajulu guardia wa kajali säkätä ska, je itäki̱ isaka tso̱ ska. Jekäi ijewa demijulu ju kjäshtäklä yöle tabeli yaka wà sä kjäkläksa̱ju̱ jukläyäkä sha̱na ska ra, jera je kjäyena ju̱nami je̱r wà ijewa ia̱. Jekäi ijewa deksa̱julu minejulu ña̱la wà. Jeska plaa ra je ángel je̱k tsa̱ju̱ami ije yika. 	 Þeir gengu nú fram hjá innri og ytri verðinum og komu að járnhliðinu, sem farið er um til borgarinnar. Laukst það upp af sjálfu sér fyrir þeim. Þeir fóru út um það og gengu eitt stræti, en þá hvarf engillinn allt í einu frá honum.


Ba gobierno kjöwa̱pa. Jishtä ka̱jöir ji o̱rke̱ ba wakei ki̱ isherke̱ käi, je su̱ta ji o̱nopa ka̱jiska. 	 til komi þitt ríki, verði þinn vilji, svo á jörðu sem á himni.


Ijewa te je ssa ra, jera iminemi ekla ekla, säkätä rä säkeyake wa. Jera Jesús irä, je alaklä kaldu ijewa sha̱ moska irä, jewa ebä a̱ta̱na. 	 Þegar þeir heyrðu þetta, fóru þeir burt, einn af öðrum, öldungarnir fyrstir. Jesús var einn eftir, og konan stóð í sömu sporum.