Ñerä ijewa kjoyinaka̱ ta̱i. Jera fariseo wa sha̱ ka̱wei wà ñayöle wa ñajaka̱ ñau̱ña saduceo wa ra, te isha: —Ka sá wa̱ ji a̱ni ko̱ne jí kaldu shäklä nui ta irä ni; bäräle wikblu manele iräle, ángel manele iräle kta ira rä. 	 Nú varð hróp mikið, og nokkrir fræðimenn af flokki farísea risu upp og fullyrtu: "Vér sjáum ekki, að þessi maður hafi brotið af sér. Gæti ekki hugsast, að andi hafi talað við hann eða engill?"


“Ñerä año kja ta̱i ukä ska yis deni inaklä ju̱ak yis ditsei wä sha̱ ka jita wa ia̱, ñakäi jile ma̱k Säkeklä ia̱. 	 Eftir margra ára fjarveru kom ég til að færa fólki mínu ölmusugjafir og til að fórna.


Jera issëna iktäkwa̱, ata isuanawa̱ ditsä yika, ijewa ia̱ ra Juan rä jile bata shäk ki̱ka. 	 Heródes vildi deyða hann, en óttaðist lýðinn, þar eð menn töldu hann vera spámann.


Jera Jesús te isha iia̱: —¿Bas te jí ju tso̱ ta̱i ta̱i su̱a na? Jeska jak etka a̱ni ka a̱ta̱nak isaka bata ki̱ka, ka miletkäwa̱ kuna käi. 	 Jesús svaraði honum: "Sérðu þessar miklu byggingar? Ekki mun eftir látinn steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn."


Ka irä jiye kuna ta, ite ike̱i biketsaksa̱ kja iwa̱ ka̱jiska wa ktei wabiketsäkläksa̱ bulee, jäiyi ekla kolole iwa̱ je oloi ja̱mi. Jekäi je we̱mi ite si̱, je kjasha ite rä ite ishki̱wa̱ka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na je wà.” 	 því að hann hefur sett dag, er hann mun láta mann, sem hann hefur fyrirhugað, dæma heimsbyggðina með réttvísi. Þetta hefur hann sannað öllum mönnum með því að reisa hann frá dauðum."


Ñerä alaklä ekla duäke̱ pi ju̱ne e̱e̱na te, bitewa̱ doce año kje. Jekäi sä bäiwa̱k wa tju̱e te ije je̱k se̱newa̱klä biköle e̱wa̱wa̱, ata ka yi a̱ni ia̱ ibäir. 	 Þar var kona, sem hafði haft blóðlát í tólf ár. Hún hafði leitað lækna og varið til aleigu sinni, en enginn getað læknað hana.


Mika̱ sá dejulu Macedonia ska ra, ka sá yaka je̱rene a̱ni, ata sá weika ji biköle te, sá pa ki̱ka sá weikarte, sá ja̱rka sa suarte. 	 Því var og það, er vér komum til Makedóníu, að vér höfðum enga eirð, heldur vorum vér á alla vegu aðþrengdir, barátta hið ytra, ótti hið innra.


Jekäi jewa te iku̱a ra, ijewa te isha iia̱: —Bena te ba yule kate. 	 og þegar þeir fundu hann, sögðu þeir við hann: "Allir eru að leita að þér."


Ata ka ije ki̱ jekäi ishene, je te itsa̱mi jiawa̱ sä wätiäklä ska, ma rä inui tju̱a ju̱ami ite kje. 	 En hann vildi ekki, heldur fór og lét varpa honum í fangelsi, uns hann hefði borgað skuldina.


Ata tres día ra Säkeklä te ishki̱wa̱ka̱ni, ikjashani, 	 En Guð uppvakti hann á þriðja degi og lét hann birtast,


Biköle yaká, jekäi issënacha̱wa̱. Jera iukäla ju̱leksa̱ ijewa wa̱ kita̱nani canasta na doce pshipshii. 	 Og þeir neyttu allir og urðu mettir. En leifarnar eftir þá voru teknar saman, tólf körfur brauðbita.


Jera Jesús te ichaka ijewa ia̱: —¿Bitäbä bas wa̱ pan shkä rä na? Jera ijewa te ikúka: —Siete, ñakäi nima tsi̱dala elkje. 	 Jesús spyr: "Hve mörg brauð hafið þér?" Þeir svara: "Sjö, og fáeina smáfiska."


Jarere shtä ra Jesús te je bäinani ku̱ani Templo ska. Jera ite isha iia̱: —Issö, bä bäinani, ata ke ba ku̱ ji yakei wakbla ji̱a, ka jile e̱e̱na si̱ o̱naklä bä ukä ja̱mi. 	 Nokkru síðar hitti Jesús hann í helgidóminum og sagði við hann: "Nú ert þú orðinn heill. Syndga ekki framar, svo að eigi hendi þig annað verra."


Ñerä yie isu̱a ra, Oveja Yaba kate Sión kichei ki̱ka. Ije ra ciento cuarenta y cuatro mil tapar tso̱; jewa wätsa̱ ki̱ ije kie irä iKá kie irä tso̱ yöle. 	 Enn sá ég sýn: Lambið stóð á Síonfjalli og með því hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir, sem höfðu nafn þess og nafn föður þess skrifað á ennum sér.


Je su̱ak te je ktei she kate. Je te iktei she rä iyina si̱. Ije wa̱ iju̱ñer kte si̱ ne sheke̱ ite rä. Je rä bas wa̱ ibiketsäkläña. 	 Sá er séð hefur, vitnar þetta, svo að þér trúið líka og vitnisburður hans er sannur. Og hann veit, að hann segir satt.


Ka je rä sá wakwa rä täkili ta kuna, je wà sá wa̱ ibiketsäklä jile o̱le sá wa̱ rä sá wakwa oloi ja̱mi ni kuna. Ata sá täkili bitele rä Säkeklä ne ska. 	 Ekki svo, að vér séum sjálfir hæfir og eitthvað komi frá oss sjálfum, heldur er hæfileiki vor frá Guði,


Jekäi Ananías mineju̱ kjawa̱ju̱ Saulo kalme ska, jula ma̱ka̱ iki̱ka, te isha: —El dikä Saulo, Säkekewa Jesús ale je̱k kjasha ma ia̱ ña̱la wà ba daju̱ ra, je te yis patka bä wä wajuenakläni, ñakäi Wikblu Sikina wa ba pshinaklä. 	 Þá fór Ananías af stað, gekk inn í húsið og lagði hendur yfir hann og mælti: "Sál, bróðir, Drottinn hefur sent mig, Jesús, sá er birtist þér á leið þinni hingað. Þú átt að fá aftur sjón þína og fyllast heilögum anda."


Ije wäteleka̱ cruz ja̱mi rä ja̱lma̱lewa̱, jeiräta ije se̱r kseka rä Säkeklä täkili oloi ja̱mi. Je su̱ta sá rä ja̱lma̱lewa̱ ije ja̱mi, ata sá se̱rmini kseka ije ra Säkeklä täkili oloi ja̱mi bas ia̱. 	 Hann var krossfestur í veikleika, en hann lifir fyrir Guðs kraft. Og einnig vér erum veikir í honum, en munum þó lifa með honum fyrir Guðs kraft, sem hannsýnir yður.


Yis el wa, ikuna yilé te ishe irä ji biketsäk etkabä ni, ata ka iwa̱ iwao̱ne ra, ¿jiye je kiar? Jera ¿baishe ite ji biketsa etkabä ia̱ itsa̱tkermiksa̱ na? 	 Hvað stoðar það, bræður mínir, þótt einhver segist hafa trú, en hefur eigi verk? Mun trúin geta frelsað hann?


Jera ijewa minemi mane mane isu̱ak. Jeska ite María irä José irä ku̱a, ñakäi yaba ku̱a ite jielecha̱ vaca chewa̱klä ja̱rka. 	 Og þeir fóru með skyndi og fundu Maríu og Jósef og ungbarnið, sem lá í jötu.


Ata ijewa te isha iia̱: —¡Ba wäiarke̱ irä! Ata ije te isha ji̱a: —Iyina si̱ ije irä. Jera ijewa te isha iia̱: —Iwikblu irä. 	 Þeir sögðu við hana: "Þú ert frávita." En hún stóð fast á því, að svo væri sem hún sagði. "Það er þá engill hans," sögðu þeir.


Ka ije wa̱ ji yakei wakblene, ñakäi ka iwa̱ sä wäyöne ikjäbata wà. 	 "Hann drýgði ekki synd, og svik voru ekki fundin í munni hans."


Jekäi Leví je̱kaka̱ te ijile biköle tulata̱na, mineju̱ ira. 	 Og hann stóð upp, yfirgaf allt og fylgdi honum.


¿Ka ikuta wa bena tso̱ rä jí sajewa sha̱na kuna na? Jekäi ra, ¿maka je te je biköle tsa̱ rä na? 	 Og eru ekki systur hans allar hjá oss? Hvaðan kemur honum þá allt þetta?"


Jeska uva diä jäi tso̱ jile jui na pshii. Jekäi ijewa te je uva diä jäi wà esponja nu̱wa̱, je tkaka̱ ite hisopo bata ki̱, je tka ite Jesús kjä ja̱mi. 	 Þar stóð ker fullt af ediki. Þeir settu njarðarvött fylltan ediki á ísópslegg og báru að munni honum.


Jekäi ji bakle baa, ka je kuna ji̱a baa, je rä ietkä rä baawa̱ si̱ ki̱ka. 	 Í þessu efni verður jafnvel það, sem áður var dýrlegt, ekki dýrlegt í samanburði við hina yfirgnæfandi dýrð.


Sä el shka̱ta sa̱ tsa̱tkäk bäi Säkekewa ja̱mi Tíquico, je te ji biköle pakemi bas ia̱ bas wa̱ iju̱ñaklä jishtä yis dami rä käi, ji we̱ kate yie rä käi. 	 En til þess að þér fáið einnig að vita um hagi mína, hvernig mér líður, þá mun Týkíkus, minn elskaði bróðir og trúi aðstoðarmaður í þjónustu Drottins, skýra yður frá öllu.


Ata Säkeklä je̱r bäi yile ka je rä jishtä je shirine rä käi kuna. Ka irä maikäi kuna ta, ikuna ekla shirinawa̱ bata ki̱ka chu̱li̱i̱ wa duacha̱wa̱ ra, je tsa̱ta si̱ Säkeklä je̱r bäi shä irä ji me̱nak irä deksa̱ chu̱li̱i̱ wa ia̱ rä, ale ditsä ekla Jesucristo je̱r bäi sha oloi ja̱mi. 	 En náðargjöfinni og misgjörðinni verður ekki jafnað saman. Því að hafi hinir mörgu dáið sakir þess að einn féll, því fremur hefur náð Guðs og gjöf streymt ríkulega til hinna mörgu í hinum eina manni Jesú Kristi, sem er náðargjöf Guðs.


Je ke̱i ska sábado wà Jesús damiju̱ trigo tkele sha̱na, jera iwa̱ dulanak wa kteche̱rawa̱ bäli te. Jekäi ijewa te je wä butse rami, käte rami. 	 Um þessar mundir fór Jesús um sáðlönd á hvíldardegi. Lærisveinar hans kenndu hungurs og tóku að tína kornöx og eta.


Ka irä maikäi kuna ta, bas te jí ditsä jaté jiska. Jewa wa̱ ka ji wakblene je templo ukä ja̱mi, ka ijewa wa̱ saje wa kekläí yine kte yakei wà. 	 Þér hafið dregið þessa menn hingað, þótt þeir hafi hvorki framið helgispjöll né lastmælt gyðju vorri.


Bas dikäla, jekäi Säkeklä te sa̱ shka̱li̱bla ra, saje wa kiana ñashka̱li̱bläk ñaebä. 	 Þér elskaðir, fyrst Guð hefur svo elskað oss, þá ber einnig oss að elska hver annan.


Ata bas sha̱na yi rä bakleka̱ bäi si̱ ra, je kiana rä je̱k jäkwa̱ bas kjanaklä ye. 	 Sá mesti meðal yðar sé þjónn yðar.


Je rä io̱naklä jishtä iyile jile bata shäk Isaías ja̱mi te ishe käi: “Ije wakei te sa̱ ja̱lmawa̱kcha̱wa̱ kukawa̱, ñakäi ite sä duë cha̱ jámi.” 	 Það átti að rætast, sem sagt er fyrir munn Jesaja spámanns: "Hann tók á sig mein vor og bar sjúkdóma vora."


Iwa rä sa̱ ja̱rka, sa̱ je̱r ska ji däke̱ksa̱ rä: ka̱biketse yakei käi, ka̱wakblewe̱ käi, jakble käi, sä ktewa̱ käi, 	 Því að innan frá, úr hjarta mannsins, koma hinar illu hugsanir, saurlifnaður, þjófnaður, manndráp,


Saje wa Säkekewaí Jesucristo Ká iKekläí, je kjeiyinopa. Ije̱r bäi shä rä ta̱i wà, ite sä wätsikiwa̱ni spa̱na ji kseka ki̱ssäk, Jesucristo shki̱naka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na je oloi ja̱mi, 	 Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists, sem eftir mikilli miskunn sinni hefur endurfætt oss til lifandi vonar fyrir upprisu Jesú Krists frá dauðum,


Ata je jile me̱ke̱ka̱ wà sa̱ je̱r ja̱rke̱ año año wà sa̱ nui ska. 	 En með þessum fórnum er minnt á syndirnar ár hvert.


Jikäi sa̱ wa̱ iju̱ñer, ka ka̱wei me̱le rä sä wämo wa ia̱ kuna, ata je me̱le rä ka ka̱wei dälätsäk kuna wa ia̱, ka sä ktä ssäk kuna wa ia̱, ka sä bäi kuna wa ia̱, ji yakei wakbläk wa ia̱, ka ji dälätsäk kuna wa ia̱, ji shi̱ana wa̱k wa ia̱, sa ká ktäkwa̱ wa ia̱, sa̱ a̱mi ktäkwa̱ wa ia̱, sä ktäk wa ia̱, 	 og viti að það er ekki ætlað réttlátum, heldur lögleysingjum og þverbrotnum, óguðlegum og syndurum, vanheilögum og óhreinum, föðurmorðingjum og móðurmorðingjum, manndrápurum,


Ijewa kja ñatululeksa̱ duäkcha̱wa̱ saje wa Säkekewaí Jesucristo kie bata ki̱ka. 	 mönnum, er lagt hafa líf sitt í hættu vegna nafns Drottins vors Jesú Krists.


Je ne ki̱ka yis ia̱ ka iwakolor ji̱a ra, yie Timoteo patkami bas wäki̱, yis wa̱ iju̱ñaklä jishtä bas dami ji biketse etkabä ja̱mi rä käi, iö sa̱ je̱r ki̱wa̱k te maikäi rale bas je̱r ki̱we̱che̱wa̱, jera sá shka̱bla ta̱i bas sha̱na weikarwa̱ ka wata. 	 Því þoldi ég ekki lengur við og sendi Tímóteus til að fá að vita um trú yðar, hvort freistarinn kynni að hafa freistað yðar og erfiði vort orðið til einskis.


Je dämiwa̱ oloi ta ta̱i. Je kirmi rä Ji Biköle Tsa̱ta je yaba. Säkekewa Säkeklä te ije ia̱ ka̱ me̱mi je̱tkäkwa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye ikalí David itäri wà ni. 	 Hann mun verða mikill og kallaður sonur hins hæsta. Drottinn Guð mun gefa honum hásæti Davíðs föður hans,


Ñakäi ktei wabiketsaneksa̱ juermi, ka̱jiska tsa̱ku̱i rä ktei wabiketsaleksa̱ e̱ná ki̱ka. 	 og dómurinn, að höfðingi þessa heims er dæmdur.


Jera be te je jäiyi jawa̱ta̱na ñapatkacha̱wa̱ köchi ja̱rka. Jera köchi ñatka jolowa̱mi ka̱ ukä ki̱ tipä na ita̱nacha̱wa̱. 	 Illu andarnir fóru þá úr manninum og í svínin, og hjörðin ruddist fram af hamrinum í vatnið og drukknaði.


Jera ijewa ñachakä rami: —¿Yibä te sa̱ ia̱ jak sa̱ nu̱l bläklä kjäshtäklä bulewe̱mi na? 	 Þær sögðu sín á milli: "Hver mun velta fyrir oss steininum frá grafarmunnanum?"


Jera sä nu̱l bläklä kjäyena tulami, ñakäi sä sikii wa dulecha̱wa̱ nu̱l tso̱ jeska, jewa chu̱li̱i̱ shki̱na tulaka̱ni. 	 grafir opnuðust og margir líkamir helgra látinna manna risu upp.


Jera ite isha ijewa ia̱: —Yi wa̱ paiklä tso̱ botkä ra, je ku̱ etka momi yi wa̱ ka ikuna shtä wa ia̱; ñakäi yi wa̱ ñanak tso̱ ra, je ku̱ ikaku mo yi wa̱ ka ikuna shtä wa ia̱. 	 En hann svaraði þeim: "Sá sem á tvo kyrtla, gefi þeim, er engan á, og eins gjöri sá er matföng hefur."


Jekäi bas biköle rä Säkeklä yabala ye, bas te Cristo Jesús biketsa ki̱ka. 	 Þér eruð allir Guðs börn fyrir trúna á Krist Jesú.


Jekäi je ji biketsäk botkä te ji we̱ rä ka tkelewa̱ ye kuna mai idami biköle ska. 	 að hann fái nokkuð hjá Drottni.


Ñakäi jeska alaklä wa chu̱li̱i̱ te isu̱e kajali ka̱miika. Jewa biteleté rä Galilea ska Jesús da ipasu̱ak. 	 Þar voru og margar konur, sem álengdar horfðu á, þær höfðu fylgt Jesú frá Galíleu og þjónað honum.


“¡Issö, bas se̱no je̱rki̱i̱! Ka irä maikäi kuna ta, ka bas wa̱ bikökje je ke̱i rä ju̱ñer ki̱ka. 	 Verið varir um yður, vakið! Þér vitið ekki, nær tíminn er kominn.


yis kolonakläwa̱ ije ja̱mi ye, ka wabiketsaleksa̱ wämo ye 'swakei ji wá̱ ka̱wei ja̱mi je wà kuna, ata wabiketsaleksa̱ Cristo biketse wà, wabiketsale wämo ye Säkeklä wa̱, ji biketse etkabä ki̱ka. 	 og reynst vera í honum. Nú á ég ekki eigið réttlæti, það er fæst af lögmáli, heldur það er fæst fyrir trú á Krist, réttlætið frá Guði með trúnni. -


Jera ijewa sha̱ kie Caifás, je rä chui wa tsa̱ku̱i je año wà, je te isha ijewa ia̱: —Ka bas wa̱ ji a̱ni ju̱ñer. 	 En einn þeirra, Kaífas, sem það ár var æðsti prestur, sagði við þá: "Þér vitið ekkert


Iwa rä ka̱wei rä ji bäi däke̱ ji̱a je me̱i ebä, ka je rä iwak si̱ kuna. Je ne ki̱ka a̱ni ka je ia̱ ñasikäkwa̱ alemana wa parunak bulee, bewak me̱ka̱ iku̱r käi ebä año año je oloi ja̱mi. 	 Lögmálið geymir aðeins skugga hins góða, sem er í vændum, ekki skýra mynd þess. Ár eftir ár eru bornar fram sömu fórnir, sem geta aldrei gjört þá fullkomna til frambúðar, sem ganga fram fyrir Guð.


Ñakäi ji biköle we̱ke̱ bas te käi, jile she iräle jile we̱ iräle, je biköle wo̱ Säkekewa Jesús kie ja̱mi, wekte yile ije oloi ja̱mi Säkeklä Sa Ká ia̱. 	 Hvað sem þér gjörið í orði eða verki, gjörið það allt í nafni Drottins Jesú og þakkið Guði föður fyrir hann.


Je rä Juan te isheke̱ Herodes ia̱: “Je ma wa̱ bä el se̱naklä katke, ka jekäi ma ia̱ ka̱ kuna,” je ki̱ka. 	 en Jóhannes hafði sagt við Heródes: "Þú mátt ekki eiga konu bróður þíns."


Yis te ba ju̱ata̱na Creta ska rä ba wa̱ ji sher ji̱a parunak je paruäklä, ñakäi ba wa̱ sä wäkiri wa kukäklä jukläyäkä etkä etkä ska, jishtä yis te ba paka iwa̱k käi. 	 Ég lét þig eftir á Krít, til þess að þú færðir í lag það, sem ógjört var, og skipaðir öldunga í hverri borg, svo sem ég lagði fyrir þig.


Jikäi ije wa̱ sa pakale iwa̱k rä: Je rä iyaba Jesucristo je kie biketsäk, ñakäi ñashka̱li̱bläk, jishtä ije te sa paka iwa̱k käi. 	 Og þetta er hans boðorð, að vér skulum trúa á nafn sonar hans Jesú Krists og elska hver annan, samkvæmt því sem hann hefur gefið oss boðorð um.


Jekjepa Jesús ktami je chu̱li̱i̱ wa irä, iwa̱ dulanak wa irä ra, 	 Þá talaði Jesús til mannfjöldans og lærisveina sinna:


Ñakäi bä jula wämo te bä shiriwa̱wa̱ ra, je tiökksa̱ ju̱omi. Ka irä jiye kuna ta, bäi si̱ ba ia̱ ra rä bä wäjienaklä etka weikarwa̱ ka ba yaka kalabe däklämi kuna sä tuläklämi ska. 	 Ef hægri hönd þín tælir þig til falls, þá sníð hana af og kasta frá þér. Betra er þér, að einn lima þinna glatist, en allur líkami þinn fari til helvítis.


Jera ije mineju̱ ira, ñakäi chu̱li̱i̱wa̱ minemi ira, jewa ter dami ija̱mi. 	 Jesús fór með honum. Og mikill mannfjöldi fylgdi honum, og var þröng um hann.


Jekäi ka kololewa̱ ka̱wei wa̱ wa ska ra, yis je̱k iawa̱wa̱ ka kololewa̱ ka̱wei wa̱ käi. Jeiräta ka yis dami rä ka Säkeklä ka̱wei ta käi kuna, ata yis dami rä Cristo ka̱wei ja̱mi, yis wa̱ ka kololewa̱ ka̱wei wa̱ wa kukäklä. 	 Hinum lögmálslausu hef ég verið sem lögmálslaus, þótt ég sé ekki laus við lögmál Guðs, heldur bundinn lögmáli Krists, til þess að ávinna hina lögmálslausu.


je rä bä jile kaku ma̱ke̱ ka ju̱ñenakläwa̱ kuna. Jera ba Ká, ji blelewa̱ su̱ak, te ba ia̱ ji me̱mi isäkei. 	 svo að ölmusa þín sé í leynum, og faðir þinn, sem sér í leynum, mun umbuna þér.


Sara rä ko̱le ka yaba su̱ak kuna, jeiräta ji biketse etkabä ki̱ka itäkina ije batala wätsikiwa̱k, mika̱ irä säkibi ra. Je rä ije te ibiketsa ale kabläk iia̱ je rä ji wa̱k bulee ki̱ka. 	 Fyrir trú öðlaðist Abraham kraft til að eignast son, og þó var Sara óbyrja og hann kominn yfir aldur. Hann treysti þeim, sem fyrirheitið hafði gefið.


Jesús ale sa kablele ñaia̱ spa̱na je ktei shäk a̱miki̱ jiki̱ ska, ñakäi ije pi ji shäk bäi si̱ Abel pi te ji sha tsa̱ta, je tulule ska. 	 og til Jesú, meðalgangara nýs sáttmála, og til blóðsins, sem hreinsar og talar kröftuglegar en blóð Abels.


iräle: ‘¿Yibä minawa̱ju̱ ka̱ ja̱r ka̱mii ska na?’ ” —je rä iwa̱ Cristo tsa̱klätéka̱ sä dulewa̱ wa ska. 	 eða: "Hver mun stíga niður í undirdjúpið?" - það er: til að sækja Krist upp frá dauðum.


Jera ite ikúka: —Ka yi kuna yis paktäk ra, ¿maikäi yis je̱r ko̱r je ia̱ na? Jera ite Felipe kiaka̱ je̱tkäkka̱ña ira. 	 Hinn svaraði: "Hvernig ætti ég að geta það, ef enginn leiðbeinir mér?" Og hann bað Filippus stíga upp í og setjast hjá sér.


“Bas sä wäsikewa̱k ka wä wajuenak kuna wa, ¡säli bas dä! Bas te ishe rä, yi kabla etkabä Templo wäkata ska ra, je rä ka ji iá kuna; ata yi kabla etkabä oro tso̱ Templo na wäkata ska ra, je ka kiar iwäshewa̱kwa̱. 	 Vei yður, blindir leiðtogar! Þér segið: ,Ef einhver sver við musterið, þá er það ógilt, en sverji menn við gullið í musterinu, þá er það gildur eiður.'


Jekäi bas ñassäke̱ bäi si̱, ata tsa̱na ra ¿jiye ka bas je̱r ianecha̱wa̱ rä na? Jekäi ra ji wakbläk jekäi ju̱neksa̱ bas wa̱ bas sha̱na. 	 Og svo eruð þér stærilátir, í stað þess að hryggjast og gjöra gangskör að því, að manninum, sem þetta hefur drýgt, yrði útrýmt úr félagi yðar!


Pablo, Cristo Jesús ktei bata shäk Säkeklä ki̱ ishena jekäi ki̱ka, ikablele se̱ne kseka tso̱ Cristo Jesús ja̱mi ma̱k kju̱ei. 	 Páll, að vilja Guðs postuli Krists Jesú til að flytja fyrirheitið um lífið í Kristi Jesú, heilsar


je te ikshe̱mika̱ te ka̱ me̱mi iia̱ rä mai ji shäk kjäbata ebä wà wa tso̱ shtä ska, jeska rä sa̱ ji̱ami, sä kà wätiämi. 	 höggva hann og láta hann fá hlut með hræsnurum. Þar verður grátur og gnístran tanna.


Ka irä jiye kuna ta, sa dami ji̱a sa yaka ki̱ ji sherke̱ ja̱mi ra, ji yakei wakble tkenak sa̱ ja̱mi pjoo je wätji̱wa̱ka̱ ka̱wei te sa yaka wäjienaklä ssëwa̱k ji ki̱ sä rä duäkwa̱ shtä wa̱k. 	 Þegar vér lifðum að holdsins hætti, störfuðu ástríður syndanna, sem lögmálið hafði vakið, í limum vorum, svo að vér bærum dauðanum ávöxt.


Ka irä jiye kuna ta, ka ji yine jile bata shäk wa wa̱ iwakwa ki̱ ishena käi mik a̱ni, ata ditsä kta rä wäsikle Wikblu sikina wa̱ Säkeklä säkei ye. 	 Því að aldrei var nokkur spádómur borinn fram að vilja manns, heldur töluðu menn orð frá Guði, knúðir af heilögum anda.


Ka irä jiye kuna ta, del ka jita wa tso̱ bas sha̱na rä. Jekäi bas ki̱ ishena ra ka̱ tso̱ bas ia̱ bas wa̱ ji wa̱klä bäi ijewa ia̱. Ata yis je ka se̱nak del bas sha̱na. 	 Fátæka hafið þér jafnan hjá yður og getið gjört þeim gott, nær þér viljið, en mig hafið þér ekki ávallt.


Jera Säkekewa te sha iia̱: —Marta, Marta, ba je̱r shewe̱ke̱ ba je̱r iawe̱ke̱ jile saka saka ta̱i te, 	 En Drottinn svaraði henni: "Marta, Marta, þú ert áhyggjufull og mæðist í mörgu,


Jera ite ichaka ijewa ia̱: —¿Ji sherke̱ bas ki̱ yis wa̱ o̱nak bas ia̱ rä na? 	 Hann spurði þá: "Hvað viljið þið, að ég gjöri fyrir ykkur?"


Cinco veces däka̱ Judío wa wa̱ yis bukle ksa bata wà däka̱ treinta y nueve veces. 	 Af Gyðingum hef ég fimm sinnum fengið höggin þrjátíu og níu,


Säkeklä te isha ikabläke̱ni spa̱na. Je ite isha “spa̱na,” je wà ra ite isäkätä ju̱aksa̱ ka je kiar ji̱a. Jekäi ji rä këlewa̱ ialewa̱ miklee, je tso̱ kja rä wätuinakwa̱. 	 Þar sem hann nú kallar þetta nýjan sáttmála, þá hefur hann lýst hinn fyrri úreltan. En það, sem er að úreldast og fyrnast, er að því komið að verða að engu.


Ata ije̱r bäi shä ki̱ta sa̱ ia̱, ki̱ ite ishe: “Säkeklä kju̱atkäke̱ je̱k ssäk wa ra, ata je̱k jäkwa̱ wa ia̱ ije̱r bäi shäke̱.” 	 En því meiri er náðin, sem hann gefur. Þess vegna segir ritningin: "Guð stendur í gegn dramblátum, en auðmjúkum veitir hann náð."


Je bol julunami ñara. Ata iel tu̱na rä Pedro tsa̱ta, demi säkätäba sa̱ nu̱l bläklä ska. 	 Þeir hlupu báðir saman. En hinn lærisveinninn hljóp hraðar, fram úr Pétri, og kom á undan að gröfinni.


Ñerä tres día kjepa ijewa te iku̱ani Templo ska; ije kalme sa paktäk wa sha̱na. Ite ijewa ktä ssë kalme; ñakäi ite jile ktei chake kalme ijewa ia̱. 	 Eftir þrjá daga fundu þau hann í helgidóminum. Þar sat hann mitt á meðal lærifeðranna, hlýddi á þá og spurði þá.


Ijewa damijulu ña̱la wà däkka̱ Jerusalén ka, jera Jesús damiju̱ ijewa wätsa̱k. Ijewa male̱te̱necha̱wa̱, ñakäi ira dami wa suanacha̱wa̱. Jera ite je doce wa kia jámi ni iwakwa ebä, jewa ia̱ ite ji o̱r mar iukä ja̱mi rä pakami: 	 Þeir voru nú á leið upp til Jerúsalem. Jesús gekk á undan þeim, en þeir voru skelfdir, og þeir sem eftir fylgdu voru hræddir. Og enn tók hann til sín þá tólf og fór að segja þeim, hvað fram við sig ætti að koma.


Ka ikju̱atkäk, ka ia̱nak; ka yi a̱ni wa̱ ia̱r ssënak ña̱la ki̱. 	 Eigi mun hann þrátta né hrópa, og eigi mun raust hans heyrast á strætum.


Jera ijewa sha̱ te je kte kuka iyina ye, dewa̱ Pablo irä Silas irä ra. Ñakäi Griego wa chu̱li̱i̱ Säkeklä dälätsäk wa irä, alaklä wa palei ta bakleka̱ wa irä, dewa̱ña ka elkje kuna. 	 Nokkrir þeirra létu sannfærast og gengu til fylgis við Pál og Sílas, auk þess mikill fjöldi guðrækinna Grikkja og mikilsháttar konur eigi allfáar.


Ñerä je te ijewa male̱che̱ kajali ra, ñawäsaka jäiyi wa bol ñajaklaka̱ ijewa wäja̱mi ñapajiele wäñileka̱ olóo. 	 Þær skildu ekkert í þessu, en þá brá svo við, að hjá þeim stóðu tveir menn í leiftrandi klæðum.


Ka irä maikäi kuna ta, el wa, bas je̱r ja̱na sá shka̱bla ta̱i sá ji wá̱ jaree ska. Jekäi sá ji wá̱ tuina ka̱piana, ka sá wa̱ bas mane a̱ni weikäklä, sá te bas pakta Säkeklä wa̱ kte baa tso̱ wa ra. 	 Þér munið, bræður, eftir erfiði voru og striti: Vér unnum nótt og dag, til þess að vera ekki neinum yðar til þyngsla, um leið og vér prédikuðum fyrir yður fagnaðarerindi Guðs.


Sa̱tsa̱ku̱i Agripa, ñerä ña̱la ki̱ yis damiju̱ ka̱ mo ki̱ ra, yie isu̱a ka̱jöir ska ka̱ oloi ñinaté ka̱wä oloi tsa̱ta te ka̱ñiwa̱ksa̱ yis pája̱mi shkiritke, ñakäi yis da shkäk wa pája̱mi shkiritke. 	 sá ég, konungur, á veginum um miðjan dag ljós af himni sólu bjartara leiftra um mig og þá, sem mér voru samferða.


Ata jishtä yie sa pakte käi, yis wädular se̱nak käi, ji wata yie ji we̱ rä käi, yie ji biketse etkabä käi, yie ji katable käi, yie sa̱ shka̱li̱ble käi, yis chatkäwa̱ käi, je ja̱mi ba rä chatkelewa̱, 	 Þú hefur breytt eftir mér í kenningu, hegðun, ásetningi, trú, langlyndi, kærleika, þolgæði,


Je ki̱ka ikabla kable etkabä wà ji ma̱k iia̱ ji kieke̱ ite käi. 	 að hann sór þess eið að veita henni hvað sem hún bæði um.


Ikuna yilé te iel su̱a ite ji yakei wakblete, ata ka irä sä duäkläwa̱ iki̱ka shtä kuna ra, je ka̱kiö iki̱ka. Je ra Säkeklä te se̱ne kseka me̱mi ji̱a iia̱, ikuna je ji yakei wakble rä ka sä duäkläwa̱ iki̱ka shtä kuna ra. Ji yakei wakble tso̱ sä duäkläwa̱ iki̱ka; ka yie ishe ije ka̱kiö je ki̱ ni. 	 Ef einhver sér bróður sinn drýgja synd, sem er ekki til dauða, þá skal hann biðja, og Guð mun gefa honum líf, þeim sem ekki syndgar til dauða. Til er synd til dauða. Fyrir henni segi ég ekki að hann skuli biðja.


Je rä jile bata shäk wa biköle pi baklejulu säkätä ka̱jiska yöleksa̱ skaté bite rä jira kje, je nui ja̱nakläka̱ jira sa̱ tso̱ wa ki̱ka; 	 Þannig verður kynslóð þessi krafin um blóð allra spámannanna, er úthellt hefur verið frá grundvöllun heims,


Jekäi jewa te ji we̱ke̱ ebä wà ite je ka̱wei tso̱ yöle ije̱r ska kjasheke̱. Jishtä ijewa je̱r ssërke̱ je ne rä ijewa su̱ak ye rä. Jekäi ijewa je̱rike te issëwe̱mi kjatele iräle wetsaleksa̱ iräle, 	 Þeir sýna, að krafa lögmálsins er rituð í hjörtum þeirra, með því að samviska þeirra ber þessu vitni og hugrenningar þeirra, sem ýmist ásaka þá eða afsaka.


Ka irä jiye kuna ta, yis wa̱ iju̱ñer bas je̱r ssër dä bäi ji ma̱k, je ne rä yis wa̱ kjeiyinak bäi Macedonia wa ia̱ jikäi rä: “Acaya wa rä itapawa̱k kja año bakle waté.” Jekäi bas ssëna ji ma̱k pjoo, je ne te ijewa wäbäli ssëwa̱ je wa̱k rä. 	 því að ég þekki góðan vilja yðar og hrósa mér af yður meðal Makedóna og segi, að Akkea hefur verið reiðubúin síðan í fyrra. Áhugi yðar hefur verið hvatning fyrir fjöldamarga.


Etäbä kicha yie ishe ni bas ia̱, tjabana si̱ camello kjäksa̱ju̱ tuluk wä ña̱la ja̱rka rä, ata därërë si̱ blu däwa̱ Säkeklä gobiernoí ja̱mi rä. 	 Enn segi ég: Auðveldara er úlfalda að fara gegnum nálarauga en auðmanni að komast inn í Guðs ríki."


Yabala rikäla, ji ra bas se̱no balewa̱ ije ja̱mi, je rä mika̱ ije juenani ra, sä ssënaklä ka suale ta, ñakäi ka sä äinakläwa̱ ije wäna ideni ra. 	 Og nú, börnin mín, verið stöðug í honum, til þess að vér getum, þegar hann birtist, átt djörfung og blygðumst vor ekki fyrir honum, þegar hann kemur.


Ideju̱ Capernaúm ska ra, ekla guardia wa cien wäsikäk je̱k sikawa̱ iwäja̱mi ka̱kiäk iia̱, 	 Þegar hann kom til Kapernaum, gekk til hans hundraðshöfðingi og bað hann:


Yi te jí yabala käi wa ekla tia etka diklä tse̱ta kjela kakjelabä wà, irä yis wa̱ dulanak ki̱ka ra, kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je wakei ia̱ ji säkei ta dämiksa̱ ka wäshäkwa̱ a̱ni.” 	 Og hver sem gefur einum þessara smælingja svaladrykk vegna þess eins, að hann er lærisveinn, sannlega segi ég yður, hann mun alls ekki missa af launum sínum."


Jera Agripa te isha Festo ia̱: —Yis je̱r ssëna Pablo ktä ssëte. Jera ite ikúka: —Bulia ba te iktä ssëmi. 	 Agrippa sagði þá við Festus: "Ég vildi sjálfur fá að heyra manninn." Hinn svaraði: "Á morgun skalt þú hlusta á hann."


Jeska iju̱rmiksa̱ ka̱ etkä wa ia̱. Jekäi ije ja̱ñetsarmi, iweikarmi diekjela, kjali tjurmi iki̱ka. 	 Hann verður framseldur heiðingjum, menn munu hæða hann, misþyrma honum og hrækja á hann.


Ata ijewa te isu̱a idaju̱té tipä bata ki̱ klä wà ra, ijewa te ibiketsa wikblu irä ni, jera ikjoyina ta̱i. 	 Þegar þeir sáu hann ganga á vatninu, hugðu þeir, að þar færi vofa, og æptu upp yfir sig.


Yis chatkawa̱ bas sha̱na ka jalewa̱ ta ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä wa̱k, ji wa̱k ijuenaklä ye, ji wa̱k täkili ta. Je wà ijuena yis dä Jesús ktei bata shäk. 	 Postulatákn voru gjörð á meðal yðar af mikilli þrautseigju, tákn, undur og kraftaverk.


Yi a̱ni wa̱ ka Säkeklä su̱le mik a̱ni. Ata ikuna sa̱ ñashka̱li̱bla ra, Säkeklä rä balewa̱ sa̱ ja̱mi, je ra sä rä dulale bäi ebä ñashka̱li̱bläk ije käi. 	 Enginn hefur nokkurn tíma séð Guð. Ef vér elskum hver annan, þá er Guð stöðugur í oss og kærleikur hans er fullkomnaður í oss.


Jewa kjoyina täkii te ishe: “¡Tsa̱tkeneksa̱ tso̱ rä saje wa Kekläí je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ irä, Oveja Yaba irä je wa̱!” 	 Og þeir hrópa hárri röddu: Hjálpræðið heyrir til Guði vorum, sem í hásætinu situr, og lambinu.


Jekäi Caldea wa ke̱i ska ije̱k tsa̱ksa̱ mineju̱mi se̱ná Harán ska. Iká duawa̱ ukä ska ra Säkeklä te ipatkaté se̱nak jí ka̱ ska. Je ne ska bas se̱r jira rä. 	 Þá fór hann burt úr Kaldealandi og settist að í Haran. En eftir lát föður hans leiddi Guð hann þaðan til þessa lands, sem þér nú byggið.


Jera je alaklä te isha: —Säkekewa, je diklä mo̱ 'sia̱ ka yis je̱r bánaklä ji̱a, ñakäi ka yis däklä ji̱a jiska diklä wayäkäk. 	 Þá segir konan við hann: "Herra, gef mér þetta vatn, svo að mig þyrsti ekki og ég þurfi ekki að fara hingað að ausa."


¡Ka irä jekäi kuna! ¿Ata maikäi jera Säkeklä te ka̱jiska wa ktei wabiketsemiksa̱ na? 	 Fjarri fer því. Hvernig ætti Guð þá að dæma heiminn?


Ibatsa ka̱piana tuina deka̱ cuarenta día, jeska ra iktawa̱ bäli te. 	 Þar fastaði hann fjörutíu daga og fjörutíu nætur og var þá orðinn hungraður.


Je ne ki̱ka Säkekewa te isha ijewa ia̱: —Bas fariseo wa te vaso plato paskue ipa ki̱ka, ata bas ja̱rka rä ji bäke käi, ji shi̱ana käi ebä ne tso̱ rä. 	 Drottinn sagði þá við hann: "Þér farísear, þér hreinsið bikarinn og fatið utan, en hið innra eruð þér fullir yfirgangs og illsku.


idäkläka̱ cinco rä ónice wà, idäkläka̱ seis rä cornalina wà, idäkläka̱ siete rä crisólito wà, idäkläka̱ ocho rä berilo wà, idäkläka̱ nueve rä topacio wà, idäkläka̱ diez dä crisopraso wà, idäkläka̱ once rä jacinto wà, idäkläka̱ doce rä amatista wà. 	 fimmti sardónyx, sjötti sardis, sjöundi krýsólít, áttundi beryll, níundi tópas, tíundi krýsópras, ellefti hýasint, tólfti ametýst.


Ke sa kta yakei jishtä ijewa sha̱ manele kta yakei käi, je bata ki̱ka ijewa tuawa̱cha̱wa̱ sä tuawa̱kwa̱ te. 	 Möglið ekki heldur eins og nokkrir þeirra mögluðu, þeir fórust fyrir eyðandanum.


Jeska sá ñabatashata̱na ñaia̱, kjepa sá ñajiaka̱ ko̱no na. Jera ijewa minejulumini iwakwa jukani. 	 Þar kvöddumst vér. Vér stigum á skip, en hinir sneru aftur heim til sín.


Je ne ki̱ka jishtä Wikblu Sikina te ishe käi: “Jir bas te iktäke̱ ssa ra, 	 Því er það, eins og heilagur andi segir: Ef þér heyrið raust hans í dag,


Jekäi chui tsa̱ku̱i wa biköle rä kolole ditsä sha̱na sa̱ tsa̱tkäk, ji rä o̱nak Säkeklä ia̱ wà, jile ma̱k irä bewak ma̱kka̱ sa̱ wa̱ ji yakei wakblele ki̱ka irä. 	 Svo er um hvern æðsta prest, sem úr flokki manna er tekinn, að hann er settur fyrir menn til þjónustu frammi fyrir Guði, til þess að bera fram gáfur og fórnir fyrir syndir.


Ata tsa̱na ra, sä wäjienaklä juer ta ja̱lma̱lewa̱, je ne rä kianak bäi si̱ rä. 	 Nei, miklu fremur eru þeir limir á líkamanum nauðsynlegir, sem virðast vera í veikbyggðara lagi.


Jera Simón Pedro je̱k jiacha̱ ko̱no ja̱rka te kla sikaksa̱ ka̱ pjota ki̱. Je na nima ta̱i ta̱i tso̱ pshii ciento cincuenta y tres. Je kjekla irä jeiräta ka kla butsa̱ne tkäwa̱ iia̱. 	 Símon Pétur fór í bátinn og dró netið á land, fullt af stórum fiskum, eitt hundrað fimmtíu og þremur. Og netið rifnaði ekki, þótt þeir væru svo margir.


Jera ijewa te ikjatiami te isha: “Sá te jí ku̱a dua. Ije te sá ke̱i ska tso̱ wa je̱r tkeke̱ ta̱i, ije te ishe ka sa kiar César ia̱ inaklä ma̱k, ñakäi ite ishe iwakei rä Säbäkäkksa̱ ni, je wà rä irä sa̱ tsa̱ku̱i.” 	 Þeir tóku að ákæra hann og sögðu: "Vér höfum komist að raun um, að þessi maður leiðir þjóð vora afvega, hann bannar að gjalda keisaranum skatt og segist sjálfur vera Kristur, konungur."


Ikta te je ke̱i ska ra ka̱ wäkpaka̱, ata jira ikabla, te isha: “Etäbä kicha yie ka̱ wäkpemika̱ni, ka ka̱jiska ebä kuna, ata ñakäi ka̱jöir.” 	 Raust hans lét jörðina bifast fyrrum. En nú hefur hann lofað: "Enn einu sinni mun ég hræra jörðina og ekki hana eina, heldur og himininn."


Ka irä jiye kuna ta, kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, jile bata shäk wa bakle chu̱li̱i̱, sä wämo wa bakle chu̱li̱i̱, jewa ia̱ issëna ime isu̱awa̱ bas te isu̱ete käi, ata ka iwa̱ isu̱nepa; ñakäi ime issäwa̱ bas te issëte käi, ata ka iwa̱ issënepa. 	 Sannlega segi ég yður: Margir spámenn og réttlátir þráðu að sjá það, sem þér sjáið, en sáu það ekki, og heyra það, sem þér heyrið, en heyrðu það ekki.


yolole weikanak, ata ka jalewa̱ sá wakwa ebä kuna, jololecha̱wa̱, ata ka weikalecha̱wa̱ kuna. 	 ofsóttir, en þó ekki yfirgefnir, felldir til jarðar, en tortímumst þó ekki.


Ikuna rä ka̱wei ja̱mi wa ne ia̱ däli ukä däke̱ksa̱ rä ra, ji biketse etkabä wadäke̱ksa̱ rä ka wata, ñakäi ikablele rä wäshäkwa̱. 	 Ef lögmálsmennirnir eru erfingjar, er trúin ónýtt og fyrirheitið að engu gjört.


Jera Judío wa te isha Jesús ia̱: —¿Jibä kjashemi ba te kju̱awa ijuenaklä sá wäna ba ia̱ ka̱wä tso̱ jekäi iwa̱klä rä na? 	 Gyðingar sögðu þá við hann: "Hvaða tákn getur þú sýnt oss um það, að þú megir gjöra þetta?"


Ka irä jiye kuna ta, yis ssër sualewa̱ ji pakäk, ata etkabä ne pakeke̱ yie rä, je rä ji o̱le Cristo wa̱ yis oloi ja̱mi ka Judío kuna wa ñajächa̱kläwa̱ Säkeklä ktä dälätsäk, yis wa̱ ji yile ji o̱le bata ki̱ka, 	 Ekki mun ég dirfast að tala um neitt annað en það, sem Kristur hefur látið mig framkvæma, til að leiða heiðingjana til hlýðni, með orði og verki,


Jekäi ite ikjä bale idäkläka̱ siete kjäyaksa̱ ra, ka̱ ssëna kejje ka̱jöir ska, bala ta media hora käi. 	 Þegar lambið lauk upp sjöunda innsiglinu, varð þögn á himni hér um bil hálfa stund.


¿Jera maikäi irä na? Ji yula Israel wa te, ka je ko̱ne iwa̱. Ata kolole Säkeklä wa̱ wa te je ku̱a. Ata isaka je̱r doloi tenacha̱wa̱, 	 Hvað þá? Það sem Ísrael sækist eftir, það hlotnaðist honum ekki, en hinum útvöldu hlotnaðist það. Hinir urðu forhertir,


Bas te yis yulemi, ata ka bas ia̱ yis ko̱nak. Mai yis katke ska, ka bas däkmi. 	 Þér munuð leita mín og eigi finna. Þér getið ekki komist þangað sem ég er."


mani ite u̱yaka yuäk ka̱ tju̱aklä, jishtä Säkekewa te yis paka iwa̱k käi.” 	 og keyptu fyrir þá leirkerasmiðs akurinn eins og Drottinn hafði fyrir mig lagt."


Je ukä ska yie isu̱a ra, ka̱jöir ska Templo ale ju wäjienak ji yileta̱na yöle se̱newa̱klä, je kjäyenaju̱mi. 	 Og eftir þetta sá ég, að upp var lokið musterinu á himni, tjaldbúð vitnisburðarins.


Jeshtä sha̱na sä biköle bakle rä, sa yaka ki̱ ji sherke̱ ja̱mi, sa yaka ia̱ issërke̱ irä, sa̱ je̱r ska ji ssërke̱ irä je wa̱k, jera je wà sä rä Säkeklä kju̱atkäklä wa, jishtä ditsä saka biköle käi. 	 Vér lifðum fyrrum allir eins og þeir í mannlegum girndum vorum. Þá lutum vér vilja holdsins og hugsana vorra og vorum að eðli til reiðinnar börn alveg eins og hinir.


El wa, yis te isheke̱ bas ia̱, ji yaka ta pi ta ia̱ Säkeklä gobierno ka däkksa̱. Je su̱ta ji tjabanak ia̱ ji ka tjabanak kuna ka däkksa̱. 	 En það segi ég, bræður, að hold og blóð getur eigi erft Guðs ríki, eigi erfir heldur hið forgengilega óforgengileikann.


Jekäi Felipe te Natanael ku̱a ra, ite isha iia̱: —Ekla ktei yöle Moisés wa̱ ka̱wei ska, ñakäi ktei yöle jile bata shäk wa wa̱, je wakei ku̱a sá te. Je rä ale José yaba, Jesús Nazaret wa. 	 Filippus fann Natanael og sagði við hann: "Vér höfum fundið þann, sem Móse skrifar um í lögmálinu og spámennirnir, Jesú frá Nasaret, son Jósefs."


te isha: —¿Jiräni bas te Säbäkäkksa̱ biketse, je rä yi yäbei na? Jera ijewa te ikúka: —David je̱. 	 "Hvað virðist yður um Krist? Hvers son er hann?" Þeir svara: "Davíðs."


Jera iblui te isha iia̱: ‘Kjanaklä bäi, chatkelewa̱; baa ba te iwá̱ rä. Ba te ji elkje wawá̱ rä bäi, je ki̱ka yie ba ia̱ ji me̱mi ta̱i ma wa̱ ju̱ñenak. Ba ssënoña a̱naa bä blui ra. 	 Og húsbóndi hans sagði við hann: ,Gott, þú góði og trúi þjónn, yfir litlu varstu trúr, yfir mikið mun ég setja þig. Gakk inn í fögnuð herra þíns.'


Jera ka̱ biköle wa taparmiwa̱ ije wäja̱mi, je bala butsemi ite kju̱awa kju̱awa, jishtä oveja kjänanak wa te oveja bala butse cabra yika käi. 	 Allar þjóðir munu safnast frammi fyrir honum, og hann mun skilja hvern frá öðrum, eins og hirðir skilur sauði frá höfrum.


“Bäije sä weikanak ji wämo ki̱ka wa rä, jewa ia̱ ka̱jöir gobiernoí rä ki̱ka. 	 Sælir eru þeir, sem ofsóttir eru fyrir réttlætis sakir, því að þeirra er himnaríki.


te isheke̱: —¡Ba ne rä Judío wa Tsa̱ku̱i rä ra, ba wakei je̱k tsa̱tköksa̱! 	 og sögðu: "Ef þú ert konungur Gyðinga, þá bjargaðu sjálfum þér."


Jekäi yi je̱k wetsakleksa̱ duewa̱ yika ra, je wà iweikarmiwa̱. Ata yi je̱k ju̱aksa̱ weikanakwa̱ ra, je wà ije̱k tsa̱tkämiksa̱. 	 Sá sem vill sjá lífi sínu borgið, mun týna því, en sá sem týnir því, mun öðlast líf.


Jewa kjoyina täkii te ishe: “¡Oveja Yaba ko̱tälewa̱, je ne ia̱ oloi rä, blune rä, je̱rike rä, täkili rä, dälätsane rä, oloi kaneka̱ rä, kjeiyine rä, däkksa̱ rä!” 	 Þeir sögðu með hárri röddu: Maklegt er lambið hið slátraða að fá máttinn og ríkdóminn, visku og kraft, heiður og dýrð og lofgjörð.


Jera iwa̱ dulanak wa te ichaka iia̱: “¿Je ji paka ba te jile she ja̱mi, jiräni je wà rä na?” 	 En lærisveinar hans spurðu hann, hvað þessi dæmisaga þýddi.


ka bas wa̱ iju̱ñer jibä o̱rmi bulia räle, jishtä bas kjämi räle. Ata bas dä mo̱ juer berbena kjepa ka ijuena ji̱a käi. 	 Þér vitið ekki hvernig líf yðar mun verða á morgun. Því að þér eruð gufa, sem sést um stutta stund en hverfur síðan.


Jera ikjaju̱ je ke̱i saka saka sha̱naka, te ijewa ki̱je̱rku̱a ji̱a. Jekäi idemiju̱ Greciaka. 	 Hann fór nú um þau héruð og uppörvaði menn með mörgum orðum. Síðan hélt hann til Grikklands.


Jera je kjänanak wa julunami te je ktei sha jukläyäkä na irä ipája̱mi na irä. Jekäi ijewa biterté ji o̱na rä su̱ak. 	 En hirðarnir flýðu og sögðu tíðindin í borginni og sveitinni. Menn fóru þá að sjá, hvað gjörst hafði,


je rä saje wa Kekläí je̱r ja̱mi sä dälänawa̱ ki̱ka, jekäi wà ka̱ñir biter oloi te sä yulemi ka̱jöir skaté. 	 Þessu veldur hjartans miskunn Guðs vors. Hún lætur upp renna sól af hæðum að vitja vor


Jekäi ijewa te ije̱r ku̱a Jesús Nazaret wa ne damaju̱ rä. 	 Var honum sagt, að Jesús frá Nasaret færi hjá.


ite isha iia̱: —Ji kju̱ei ba kjaterke̱ rä je ssëmi yie, mika̱ ba kjatiäkwa dejulu kjepa. Jekäi ite ijewa paka ikjänanak Herodes pretorio ska. 	 Þá mælti hann: "Ég mun rannsaka mál þitt, þegar kærendur þínir koma." Og hann bauð að geyma hann í höll Heródesar.


Yi te je biketsa ra, ñakäi iwäoka̱na ra, je rä tsa̱tkenakksa̱. Ata yi wa̱ je ka biketsane ra, je rä weikanakwa̱. 	 Sá sem trúir og skírist, mun hólpinn verða, en sá sem trúir ekki, mun fyrirdæmdur verða.


Ñakäi ikuna ka̱jiska ji biköle deksa̱ sa̱ ia̱, ata sa̱ ju̱naksa̱, sa wakei weikanawa̱ ra, jiye je kiar sa̱ ki̱ na? 	 Hvað stoðar það manninn að eignast allan heiminn, en týna eða fyrirgjöra sjálfum sér?


Je she rami ji̱a ite ijewa ia̱ ebä ra, ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i ekla deju̱té, je̱tkawa̱ wakte iwä ja̱mi te isha: —Ji plaa yis yaba alaklä duawa̱, ata bä kute jula ma̱kka̱ iki̱ka, jera ise̱rmi ni. 	 Meðan hann var að segja þetta við þá, kom forstöðumaður einn, laut honum og sagði: "Dóttir mín var að skilja við, kom og legg hönd þína yfir hana, þá mun hún lifna."


“Bas se̱no je̱r ki̱i̱ sä wäyuäk jile bata shäk wa ye yika. Jewa rä däkwa̱ bas sha̱na juenak ipa ki̱ oveja käi, ata ije̱r na ra irä lobo sälwii käi. 	 Varist falsspámenn. Þeir koma til yðar í sauðaklæðum, en innra eru þeir gráðugir vargar.


Jekäi pan rä etaba ebä, je wà saje wa chu̱li̱i̱ dewa̱ ekla yaka ye, sä biköle te je pan ebä ne ña rä ki̱ka. 	 Af því að brauðið er eitt, erum vér hinir mörgu einn líkami, því að vér höfum allir hlutdeild í hinu eina brauði.


Ata ka̱pake shi̱ana käi, sa̱nu̱le nu̱le wa wa̱ pakanak shtä käi, tulöksa̱ ba ku̱. Ata ba je̱k dulawo̱ ji rä wämo ia̱. 	 En hafna þú vanheilögum kerlingaævintýrum, og æf sjálfan þig í guðhræðslu.


Jekäi je wikblu ñá shtä te je jäiyi paju̱wa̱ka̱ e̱e̱na. Jera ia̱na ta̱i, jekäi ite ijawa̱ta̱na. 	 Þá teygði óhreini andinn manninn, rak upp hljóð mikið og fór út af honum.


Ñakäi ale yis bolki wa ki̱ ka yis shene däkwa̱ ijewa tsa̱ku̱i ye, jewa jöté jiska, ktöcho̱wa̱ yis wäna. 	 En þessa óvini mína, sem vildu ekki að ég yrði konungur yfir sér, færið þá hingað og höggvið þá frammi fyrir mér."


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Yie ichake bas ia̱: ¿Sábado wà ka̱ tso̱ ji bäi wa̱klä, ta ji yakei wa̱klä? ¿Sa̱ tsa̱tkäkläksa̱, ta sä ktäkläwa̱? 	 Jesús sagði við þá: "Ég spyr yður, hvort er heldur leyfilegt að gjöra gott eða gjöra illt á hvíldardegi, bjarga lífi eða granda því?"


Ata ji biköle tsa̱ta bas ku̱ rä Säkeklä gobiernoí, iji wämoí ne yulö rä, jera je shtä biköle ki̱dämiksa̱ bas ia̱. 	 En leitið fyrst ríkis hans og réttlætis, þá mun allt þetta veitast yður að auki.


Kololewa̱ kjanaklä wa ye, bas ku̱ bas blui ka̱jiska wa ktä ssö sualewa̱ paju̱leka̱ wà, biketsale je̱r baa wà sa̱me̱ishärä Cristo ne ia̱ bas te iwe̱ke̱ rä käi, 	 Þér þrælar, hlýðið yðar jarðnesku herrum með lotningu og ótta, í einlægni hjartans, eins og það væri Kristur.


je̱r ko̱le sä kololewa̱ kjanaklä ye iräle, kai iräle, te ji bäi we̱ ra, Säkekewa te ji bäi me̱mi jewa ia̱ ekla ekla. 	 Þér vitið og sjálfir, að sérhver mun fá aftur af Drottni það góða, sem hann gjörir, hvort sem hann er þræll eða frjáls maður.


Ñerä iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi te isha iia̱: —Fariseo wa te je kte ssa ra, je te ikju̱atkewa̱cha̱wa̱, ¿je te ba je̱r ku̱a na? 	 Þá komu lærisveinar hans og sögðu við hann: "Veistu, að farísearnir hneyksluðust, þegar þeir heyrðu orð þín?"


Ata bas dewa̱julu rä ka̱tsä Sión ska, Säkeklä kseka jukläyäkäí ska, Jerusalén ka̱jöir ska, ángel wa tapale a̱naa miles miles jeska, 	 Nei, þér eruð komnir til Síonfjalls og borgar Guðs lifanda, hinnar himnesku Jerúsalem, til tugþúsunda engla,


Ditsä säkätä yöleksa̱ ishäkä pjoi wà dar dä ka̱jiska; ata ditsä je itäki̱ je dar dä ka̱jöir ska. 	 Hinn fyrsti maður er frá jörðu, jarðneskur, hinn annar maður er frá himni.


Ata ijewa te ishani täkii: —Ke je ju̱aksa̱ni, ata Barrabás ne ju̱oksa̱ni rä. Je Barrabás dä sa̱ ki̱ssäk iwa̱ sä ji jakibläklä. 	 Þeir hrópuðu á móti: "Ekki hann, heldur Barabbas." En Barabbas var ræningi.


Jekäi sa te ji biketseke̱ etkabä rä sa te kte ssë wà. Je ssë sa te rä Cristo ktei pakarke̱ wà. 	 Svo kemur þá trúin af boðuninni, en boðunin byggist á orði Krists.


Ji rä bulia ku̱ ke bas je̱r iawa̱k. Ka irä jiye kuna ta, bulia ra ji tso̱ni sa̱ je̱r iawa̱k. Ji rä jir iyakei ne kjela kata irä. 	 Hafið því ekki áhyggjur af morgundeginum. Morgundagurinn mun hafa sínar áhyggjur. Hverjum degi nægir sín þjáning.


Ata jira yie bas ia̱ iyue ka bas ñabawa̱ kuna yi a̱ni je̱k shäk sä el ni ra, ata je wakei rä ka̱wakbläk iräle, ji ki̱ tker sa̱ ja̱mi biketsäk iräle, jile kekläí me̱i kja̱nei wa̱k iräle, sa̱ ki̱yuäk iräle, se̱nak di yëë iräle, sa wañak iräle. Je shtä wa ra ka bas kiar ji ñakbä jibä. 	 En nú rita ég yður, að þér skuluð ekki umgangast nokkurn þann, er nefnir sig bróður, en er saurlífismaður eða ásælinn, skurðgoðadýrkari eða lastmáll, ofdrykkjumaður eða ræningi. Þér skuluð jafnvel ekki sitja að borði með slíkum manni.


Jekäi ijewa te äyë yuami jikäi ijewa wa̱ minak: “Sá Jesús ktei bata shäk wa irä, sä wäkiri wa irä, sä el wa irä, sá te bas sá el wa ka Judío kuna wa tso̱ Antioquía ska, Siria ska, Cilicia ska jewa chakami. 	 Þeir rituðu með þeim: "Postularnir og öldungarnir, bræður yðar, senda bræðrunum í Antíokkíu, Sýrlandi og Kilikíu, er áður voru heiðnir, kveðju sína.


Jera itu̱namini Simón Pedro irä Jesús wa̱ dulanak el shka̱ta iwa̱ irä jewa wäki̱, te isha ijewa ia̱: —Ijewa te sa̱ nu̱l bläklä ska Säkekewa nu̱l tsa̱mi, ata ka sä wäna ijuene mai ijewa te iblani räle. 	 Hún hleypur því og kemur til Símonar Péturs og hins lærisveinsins, sem Jesús elskaði, og segir við þá: "Þeir hafa tekið Drottin úr gröfinni, og vér vitum ekki, hvar þeir hafa lagt hann."


Je ne ki̱ka biköle ji sheke̱ ijewa te bas ia̱ käi, je wo̱, je wawo̱. Ata ke ji wa̱k ijewa te ji we̱ke̱ ja̱mi. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te ji sheke̱, ata ka iwakwa te je we̱ kuna. 	 Því skuluð þér gjöra og halda allt, sem þeir segja yður, en eftir breytni þeirra skuluð þér ekki fara, því þeir breyta ekki sem þeir bjóða.


Iwa rä sá te sa pakte rä ka kte shirilewa̱ wà kuna, ji shi̱ana wà kuna, sä wäyue wäsi̱wa wà kuna. 	 Boðun vor er ekki sprottin af villu né af óhreinum hvötum og vér reynum ekki að blekkja neinn.


Jera ijewa te isha: —Ba ko̱le del ji yakei ebä wakbläk ¿maikäi je ia̱ sá pauta̱nak na? Jera ijewa te iju̱aksa̱. 	 Þeir svöruðu honum: "Þú ert syndum vafinn frá fæðingu og ætlar að kenna oss!" Og þeir ráku hann út.


jera jeska Simeón te iyaba kukacha̱ jula na. Jekäi ite Säkeklä kjeisha kte baa wà jikäi: 	 tók Símeon hann í fangið, lofaði Guð og sagði:


Cristo ktä se̱nopa ki̱ta si̱ bas ja̱mi, bas ñapaktäklä bas ñaparuäklä ka̱biketse bena wà, bas kse shäklä je̱r baa wà Säkeklä ia̱ bas je̱r ska, salmo wà käi, kse wà käi, ji wikblu iá kseí wà käi. 	 Látið orð Krists búa ríkulega hjá yður með allri speki. Fræðið og áminnið hver annan með sálmum, lofsöngum og andlegum ljóðum og syngið Guði sætlega lof í hjörtum yðar.


Ñerä yie isu̱a ra, bewak tsikir daka̱ däyë naka, dula ta diez, tsa̱ku̱ ta siete; je idula ja̱mi wätsa̱ ki̱ tkenakka̱ tso̱ diez, je itsa̱ku̱ ja̱mi ikie tso̱ Säkeklä shäklä yakei. 	 (Og hann nam staðar á sandinum við sjóinn.) Þá sá ég dýr stíga upp af hafinu. Það hafði tíu horn og sjö höfuð, og á hornum þess voru tíu ennisdjásn og á höfðum þess voru guðlöstunar nöfn.


Jeska kajali wa sha̱ te je ssa ra, jewa te isha: —Elías ne kieke̱ ite rä. 	 Nokkrir þeirra, er þar stóðu, heyrðu þetta og sögðu: "Hann kallar á Elía!"


Ata yie ishe bas ia̱, Elías je rä deleju̱ e̱ná; je ukä ja̱mi ijewa te ji wá̱ jishtä iwakwa ki̱ ishena käi, jishtä iyöle katke wa̱ ije ktei yile käi. 	 En ég segi yður: Elía er kominn, og þeir gjörðu honum allt, sem þeir vildu, eins og ritað er um hann."


“¡Säli bas ñayöle ka̱wei wà wa rä! Ka irä maikäi kuna ta, bas te sa̱me̱ishärä llave baka sa saka yika, ka ikjäkläwa̱ kuna iwa si̱ ju̱ñakksa̱. Ata ñera ka bas wakwa ñapatkenewa̱, ñaebä yi ñapatkäke̱wa̱, je wätkewa̱wa̱ bas te.” 	 Vei yður, þér lögvitringar! Þér hafið tekið brott lykil þekkingarinnar. Sjálfir hafið þér ekki gengið inn, og þeim hafið þér varnað, sem inn vildu ganga."


Ijewa ssërke̱ däkwa̱ ka̱wei wà sä yuäk wa ye. Ata ji pakeke̱ ijewa te, ji wapakteke̱ ijewa te kte si̱ käi, ka je wa̱ iwakwa je̱r ko̱ne a̱ni. 	 Þeir vilja vera lögmálskennendur, þó að hvorki skilji þeir, hvað þeir sjálfir segja, né hvað þeir eru að fullyrða.


Jera je ju wakei ia̱ ishö: ‘Sapaktäk te ishaté yinak ma ia̱: ¿Mai ju ja̱r tso̱ yis wa̱ Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä ñaklä yis wa̱ dulanak wa ra rä na? 	 og segið við húsráðandann: ,Meistarinn spyr þig: Hvar er herbergið, þar sem ég get neytt páskamáltíðarinnar með lærisveinum mínum?'


Jera ikjaksa̱ju̱, mineju̱mi däkmi Olivo Yäkä Bata ska iwädular käi, jera iwa̱ dulanak wa damiña ira. 	 Síðan fór hann út og gekk, eins og hann var vanur, til Olíufjallsins. Og lærisveinarnir fylgdu honum.


Ñerä ideju̱ Simón Pedro kalme ska ra, je te isha iia̱: —Säkekewa, ¿ba te yis klä paskueke̱ na? 	 Hann kemur þá að Símoni Pétri, sem segir við hann: "Herra, ætlar þú að þvo mér um fæturna?"


Ji biketse etkabä ki̱ka ise̱na ka̱ etkä wa ye Säkeklä kablele ka̱ ma̱k iia̱ ska. Jeska ise̱na ju ji̱atkenak shtä na, jishtä Isaac irä Jacob irä se̱le käi. Jewa rä je ikablele kukäkña däli ukä ye. 	 Fyrir trú settist hann að í hinu fyrirheitna landi eins og útlendingur og hafðist við í tjöldum, ásamt Ísak og Jakob, er voru samerfingjar með honum að hinu sama fyrirheiti.


Jera ite ikúka: —¡Säli ñakäi bas ñayöle ka̱wei wà wa rä! Bas te däli kpeke̱ka̱ sa saka ki̱ ka iia̱ ikjä kje, ata bas wakwa rä ka je käk kuna itjä julasku batabä jibä wà. 	 En Jesús mælti: "Vei yður líka, þér lögvitringar! Þér leggið á menn lítt bærar byrðar, og sjálfir snertið þér ekki byrðarnar einum fingri.


Ata Silas ia̱ issëna bäi ime a̱ta̱na jeka käi. 	 (OMITTED TEXT)


Ata Abraham te isha iia̱: ‘Moisés irä jile bata shäk wa irä wa̱ kte yöleta̱na je ka ssë ijewa te ra, je su̱ta ekla kuna shki̱leka̱ni sä dulecha̱wa̱ wa sha̱na ra, je ka ktä kolonak ijewa wa̱.” 	 En Abraham sagði við hann: ,Ef þeir hlýða ekki Móse og spámönnunum, láta þeir ekki heldur sannfærast, þótt einhver rísi upp frá dauðum.'"


Jekäi chu̱li̱i̱ te iwa̱ shönak je̱k ki̱ je shuami ña̱la ki̱, ata isaka te ka̱kä tia shuami. 	 Og margir breiddu klæði sín á veginn, en aðrir lim, sem þeir höfðu skorið á völlunum.


Ka irä maikäi kuna ta, ka̱wei me̱le Moisés wa̱ ki̱ iyöle katke rä: “Ke buey ia̱ ikjä pamu̱aklä jiaka̱ isika̱nake̱ trigo wäbutsäk ra.” ¿Jera Säkeklä je̱r ja̱mi buey ne dälärke̱ rä na? 	 Ritað er í lögmáli Móse: "Þú skalt ekki múlbinda uxann, er hann þreskir." Hvort lætur Guð sér annt um uxana?


Je te kte shemi ba ia̱ maikäi ra ba irä ba ju ska tso̱ wa kalabe irä tsa̱tkermiksa̱ käi.’ 	 Hann mun orð til þín mæla, og fyrir þau munt þú hólpinn verða og allt heimili þitt.'


Jewa sha̱ cinco rä ka je̱r ta, ata cinco rä je̱r ta. 	 Fimm þeirra voru fávísar, en fimm hyggnar.


Jera plaa ra ji rä bular täkii ka̱jöir ska. Je ssër si̱wa̱ ju̱r täkii ssër käi, je bular kjaju̱ mai itso̱ ñajäklelewa̱ ska ju ja̱r kalabe na. 	 Varð þá skyndilega gnýr af himni eins og aðdynjanda sterkviðris og fyllti allt húsið, þar sem þeir voru.


“Bas wa̱ issële iyileta̱na sa bakle mikle wa ia̱: ‘Ke sa ktawa̱,’ ñakäi: “Yi te sa ktawa̱ ra, je ki̱ nui rä ja̱nakka̱ sä ktei wabiketsäkläksa̱ ska. 	 Þér hafið heyrt, að sagt var við forfeðurna: ,Þú skalt ekki morð fremja. Sá sem morð fremur, skal svara til saka fyrir dómi.'


ite ishe: ‘Yis maju̱ni yis ju mai yis bitele ska.’ Ñerä ideni ra, ite iku̱a ja̱r ebä, sikle yëë, bäileni baa. 	 Þá segir hann: ,Ég vil hverfa aftur í hús mitt, þaðan sem ég fór.' Og er hann kemur og finnur það tómt, sópað og prýtt,


Jera ijewa te ikúka: —Sá dormi. Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Copa wayanak yis wa̱ je wayemi bas te, ñakäi ji wà yis dä wäoka̱nak je wà bas wäoka̱nami. 	 Þeir sögðu við hann: "Það getum við." Jesús mælti: "Þann kaleik, sem ég drekk, munuð þið drekka, og þið munuð skírast þeirri skírn, sem ég skírist.


ñakäi ji biköle je̱r bäiwa̱kni iwakei ra ije oloi ja̱mi ka ikju̱atkäklä ji̱a ñara, ji tso̱ ka̱jiska iräle ji tso̱ ka̱jöir ska iräle käi, ipi bakleju̱ cruz ja̱mi je wà. 	 og láta hann koma öllu í sátt við sig, öllu bæði á jörðu og himnum, með því að semja frið með blóði sínu úthelltu á krossi.


Ata yi ssëna blunak ra, je wäbuta̱namiwa̱, kolormiwa̱ jishtä ja̱ma te jile kuke käi, ñakäi ji ka wata ji däläna tkermi ija̱mi ta̱i; je shtä te sä wäitäbiewa̱ weikanakwa̱ itjäwa̱. 	 En þeir, sem ríkir vilja verða, falla í freistni og snöru og alls kyns óviturlegar og skaðlegar fýsnir, er sökkva mönnunum niður í tortímingu og glötun.


Ka irä jiye kuna ta, je día dämiwa̱ se̱nak ka̱jiska jewa biköle ki̱. 	 eins og snara. En koma mun hann yfir alla menn, sem byggja gjörvalla jörð.


Ata yi je̱k ssakle ra, je je̱k ssöpa rä Säkekewa ne wà. 	 En "sá sem hrósar sér, hann hrósi sér í Drottni."


Yis ka̱wä ta wäoka̱nak ji̱a weikane sälwi wà, je te yis je̱r iawe̱ke̱ e̱e̱na si̱ ma rä io̱na kje. 	 Skírn á ég að skírast. Hversu þungt er mér, uns hún er fullnuð.


Jera ijewa te ikúka: —Abraham ne rä sá ká rä. Jera Jesús te isha: —Ikuna iyina si̱ bas dä Abraham batala ra, bas te iwe̱mi jishtä Abraham wa̱ io̱le käi. 	 Þeir svöruðu honum: "Faðir vor er Abraham." Jesús segir við þá: "Ef þér væruð börn Abrahams, munduð þér vinna verk Abrahams.


Jäiyi wa, bas se̱naklä wa shka̱li̱blö, jishtä Cristo te tapanak wa shka̱li̱bla käi, je ki̱ka ije̱k ma̱ksa̱ ijewa bata ki̱ka, 	 Þér menn, elskið konur yðar eins og Kristur elskaði kirkjuna og lagði sjálfan sig í sölurnar fyrir hana,


Ka irä jiye kuna ta, ije ne ktei yile jikäi rä: “Ba rä chui jekjeyemi, jishtä Melquisedec käi.” 	 Því að um hann er vitnað: "Þú ert prestur að eilífu að hætti Melkísedeks."


Ñakäi ángel wa wa̱ jibä tsa̱ku̱i ye ikolole rä ka dälätsane, ata ite iwakwa ke̱i si̱ jawa̱ta̱na. Jekäi jewa tso̱ iwa̱ wätelewa̱ sä wätiäklä jekjeye ska ka̱tuil yee naka, sä ktei wabiketsarke̱ksa̱ je ke̱i e̱e̱na si̱ ki̱ssäk. 	 Og englana, sem ekki gættu tignar sinnar, heldur yfirgáfu eigin bústað, hefur hann í myrkri geymt í ævarandi fjötrum til dóms hins mikla dags.


Yi je̱r ja̱mi je̱k dälänawa̱ ra, je wà iweikarmiwa̱. Ata yi je̱k ju̱aksa̱ weikanakwa̱ yis kju̱ei ra, je wà ije̱k tsa̱tkämiksa̱. 	 Sá sem ætlar að finna líf sitt, týnir því, og sá sem týnir lífi sínu mín vegna, finnur það.


—Sapaktäk, Moisés wa̱ iyöleta̱na sa̱ ia̱ rä: ‘Ikuna manele el duawa̱ te ise̱naklä ju̱ata̱na, ka yaba a̱ta̱leta̱na kuna ra, iel se̱rwa̱ni je alaklä ra, yaba su̱ak iel yäbei ye.’ 	 "Meistari, Móse segir oss í ritningunum, ,að deyi maður barnlaus, en láti eftir sig konu, skuli bróðir hans ganga að eiga ekkjuna og vekja honum niðja.'


Jera Jesús te ijewa kia ja̱mi jukläyäkä ektaka marä Betania ska, jeska ije jula tkacha̱ te ji bäi sha o̱nak ijewa ia̱. 	 Síðan fór hann með þá út í nánd við Betaníu, hóf upp hendur sínar og blessaði þá.


Ke ikuna jekäi ra, ¿sä wäoka̱nake̱ sä dulecha̱wa̱ wa säkei ye me jewa dämi rä na? Ikuna sä dulecha̱wa̱ wa rä itjä ka shki̱nakka̱ni kuna ra, ¿jiye sä wäoka̱nake̱ ijewa säkei ye rä na? 	 Til hvers eru menn annars að láta skírast fyrir hina dánu? Ef dauðir menn rísa alls ekki upp, hvers vegna láta menn þá skíra sig fyrir þá?


Bewak däläwe̱wa̱ iräle, jile ktewa̱ sa̱ nui ki̱ iräle, ka je wà ba wäbatsa̱ne. 	 Brennifórnir og syndafórnir geðjuðust þér ekki.


Ñerä Simón te ikúka, te isha: —Bas ka̱ kiöpa Säkekewa ia̱ yis ki̱ka, je bas te isha mane a̱ni ka o̱naklä yis ukä ja̱mi. 	 Símon sagði: "Biðjið þér fyrir mér til Drottins, að ekkert komi það yfir mig, sem þér hafið mælt."


Jekjepa ijewa te ka̱kia Samuel ia̱ iwa̱ itsa̱ku̱i kukäklä. Jera Säkeklä te Saúl Quis yaba Benjamín ditsei wä kuka ijewa ia̱ itsa̱ku̱i ye, cuarenta año bala na. 	 Síðan báðu þeir um konung, og Guð gaf þeim Sál Kísson, mann af Benjamíns ætt. Hann ríkti í fjörutíu ár.


Je rä kianak ta̱i ji biköle ska. Säkätä iwa rä Säkeklä te ijewa ne biketsa ji yile iwa̱ je bläk rä. 	 Mikið á allan hátt. Fyrst er þá það, að þeim hefur verið trúað fyrir orðum Guðs.


yökö wäkaleka̱ oloo na, ka Säkeklä ja̱mi kuna wa irä, ka je̱k jäkwa̱ kuna saje wa Säkekewaí Jesús ktei baa kukäk wa irä, jewa kpäk ke̱i ska ra. 	 Hann kemur í logandi eldi og lætur hegningu koma yfir þá, sem þekkja ekki Guð, og yfir þá, sem hlýða ekki fagnaðarerindinu um Drottin vorn Jesú.


Ka irä maikäi kuna ta, sä wäyuäk wa chu̱li̱i̱ minemi kja ka̱ biköle ska. Jewa rä ka ishäkka̱ kuna Jesucristo dewa̱ rä yaka ta ni. Je ne rä sä wäyuäk rä, kju̱atkäk Cristo ra rä. 	 Því að margir afvegaleiðendur eru farnir út í heiminn, sem ekki játa, að Jesús sé Kristur, kominn í holdi. Þetta er afvegaleiðandinn og andkristurinn.


Yis wa̱ iju̱ñer bas dä Abraham batala. Ata bas ki̱ yis shena rä kota̱nakwa̱, ka bas ki̱ yis ktä kiar ki̱ka. 	 Ég veit, að þér eruð niðjar Abrahams. Þó leitist þér við að lífláta mig, því að orð mitt fær ekki rúm hjá yður.


Jera ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa ñajämika̱ ñakpäk ñara, ka̱ tsa̱ku̱i wa ñajämika̱ ñakpäk ñara. Ka̱ wäbuka̱nami ka̱ etkä etkä ska. Bäli ja̱rmi sa̱ ki̱. Je rä jishtä alaklä wa duäksa̱ yaba ki̱ käi. 	 Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki, þá verða landskjálftar á ýmsum stöðum og hungur. Þetta er upphaf fæðingarhríðanna.


Jekäi Säkekewa kie wapakta ite ka suale ta kuna, ite je pakeke̱ Judío wa ktäk Griego wa ktä wà jewa ra, je wà ijewa ñaktewa̱ka̱. Je ki̱ka ijewa te imabla su̱a iktäkwa̱. 	 Hann talaði og háði kappræður við grískumælandi Gyðinga, en þeir leituðust við að ráða hann af dögum.


“Jishtä tsitsi wä jè̱r dä je biketsö. Ka irä shka̱bläk kuna, ka irä sua yuäk kuna. Ata yie ishe bas ia̱, Salomón bakle je̱k pajiäk baawa̱ si̱, ka je̱k pajiene ijewa sha̱ mane a̱ni käi. 	 Hyggið að liljunum, hversu þær vaxa. Hvorki vinna þær né spinna. En ég segi yður: Jafnvel Salómon í allri sinni dýrð var ekki svo búinn sem ein þeirra.


Je mineju̱ Pilato wäki̱ Jesús nu̱l kiäkksa̱ iia̱. 	 Hann gekk til Pílatusar og bað hann um líkama Jesú,


ime chakarpa sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska wà, ime kirpa ditsä wa̱ ‘Rabí’ ni wà. 	 láta heilsa sér á torgum og kallast meistarar af mönnum.


Jekäi sa̱ wa̱ iju̱ñer ji biköle yöleksa̱ u̱rte etka yebä, ñakäi etka yebä ji dälär ssërte iia̱ alaklä wa duäksa̱ yaba ki̱ dälär käi, dami ji̱a jira kje. 	 Vér vitum, að öll sköpunin stynur líka og hefur fæðingarhríðir allt til þessa.


“¡Säli bas dä! Bas dä jishtä sa̱ nu̱l blelewa̱ ka juer sä wäna ki̱ka yile shkä ka ju̱ñele kuna iwa̱ käi.” 	 Vei yður, því þér eruð eins og duldar grafir, sem menn ganga yfir án þess að vita."


“Je ne ki̱ka ji biköle sherke̱ bas ki̱ sa saka wa̱ o̱nak bas ia̱, jera je su̱ta bas ku̱ ji wo̱ ijewa ia̱. Ka irä jiye kuna ta, je ne rä ika̱wei yöle irä, ji yile jile bata shäk wa wa̱ irä, je wà si̱ rä. 	 Allt sem þér viljið, að aðrir menn gjöri yður, það skuluð þér og þeim gjöra. Þetta er lögmálið og spámennirnir.


Yis ja̱mi yi a̱ni inaklä iräle, oro iräle, sua iräle ka tkene kuna. 	 Eigi girntist ég silfur né gull né klæði nokkurs manns.


Jera Jesús te isha iia̱: —Ata ¿ka yis wa̱ iyine ma ia̱ ma je̱r ja̱no ra, ba te Säkeklä te ji we̱ baa su̱emini na? 	 Jesús segir við hana: "Sagði ég þér ekki: ,Ef þú trúir, munt þú sjá dýrð Guðs'?"


Ije ne oloi ja̱mi ji biköle yöleksa̱ rä. Ke ije kuna ra, ji tso̱ yöleksa̱, je etka a̱ni ka yöneksa̱ kuna. 	 Allir hlutir urðu fyrir hann, án hans varð ekki neitt, sem til er.


Jekäi yis ia̱ ka̱wä tso̱ Cristo ja̱mi ba pakäk ji kiana o̱nak wa̱k, 	 Því er það, að þótt ég gæti með fullri djörfung í Kristi boðið þér að gera það, sem skylt er,


Jeiräta ijewa je̱r doloi tenacha̱wa̱. Ka irä maikäi kuna ta, sa kablele ñaia̱ mikle Säkeklä ra yöle wayirke̱ ra, je sua ebä wa̱ ijewa dami ji̱a wä ki̱telecha̱wa̱, däka̱ jira kje. Je rä ka tse̱leju̱mi kuna ijewa ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, Cristo ebä oloi ja̱mi je tse̱rju̱mi rä. 	 En hugur þeirra varð forhertur. Því allt til þessa dags hvílir sama skýlan yfir upplestri hins gamla sáttmála og henni hefur ekki verið svipt burt, því að aðeins í Kristi hverfur hún.


jewa te ijawa̱ ra, ka yi ia̱ ibäinak ñamanewa̱kksa̱ni. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te Säkeklä yaba wätiaka̱ni cruz ja̱mi iwakwa je̱k ukä ja̱mi, ikaka̱ ja̱ñetsanak biköle wa̱. 	 en hafa síðan fallið frá, þá er ógerlegt að endurnýja þá til afturhvarfs. Þeir eru að krossfesta Guðs son að nýju og smána hann.


ñakäi iwakei kie wà sä ditsei wä kju̱awa wa biköle rä pauta̱nak säkätäba jí Jerusalén skami sa kiana ñamanewakksa̱ sa̱ nui janakläwa̱ bitaba. 	 og að prédika skuli í nafni hans öllum þjóðum iðrun til fyrirgefningar synda og byrja í Jerúsalem.


Judío wa tsa̱ku̱i wa ekla, je rä fariseo wa kie rä Nicodemo ni. 	 Maður hét Nikódemus, af flokki farísea, ráðsherra meðal Gyðinga.


Jera ijewa te jak tsa̱ju̱ami. Jera Jesús wäkaka̱ jöikje te isha: —Wekte ba ra Papá, ba te yis ktä ssa ki̱ka. 	 Nú var steinninn tekinn frá. En Jesús hóf upp augu sín og mælti: "Faðir, ég þakka þér, að þú hefur bænheyrt mig.


ka ijuenaklä ditsä wäna bä bätsäke̱ irä; ata je wo̱ ba Ká ka juenak kuna je wäna. Jera ba Ká, ji blelewa̱ su̱ak, te ba ia̱ ji me̱mi isäkei . 	 svo að menn verði ekki varir við, að þú fastar, heldur faðir þinn, sem er í leynum. Og faðir þinn, sem sér í leynum, mun umbuna þér.


sä sikii wa ki̱ jile shena ra, ijewa tsa̱tkäk; sa saka kiäkwa̱ je̱r baa wà. 	 Takið þátt í þörfum heilagra, stundið gestrisni.


Ata ¿ka ite ishemi iia̱ rä: ‘Ba ku̱ jile äliwo̱ yis ia̱, je ukä ska ma je̱k pajiö ma wa̱ yis pasu̱aklä. Yis ji ña yis ji ya e̱ná kjepa bä ji ña bä ji yä’ ni na? 	 Segir hann ekki fremur við hann: ,Bú þú mér kvöldverð, gyrð þig og þjóna mér, meðan ég et og drekk, síðan getur þú etið og drukkið.'


Ñerä ijewa te je ssa ra, jera ijewa si̱wa̱tiacha̱wa̱ te Säkeklä kjeisha, te isha: —¡Ñera Säkeklä te ka̱ ma̱ ka Judío kuna wa ia̱ ñaebä iñamanewa̱kläksa̱ ise̱naklä kseka! 	 Þegar þeir heyrðu þetta, stilltust þeir, og þeir vegsömuðu Guð og sögðu: "Guð hefur þá einnig gefið heiðingjunum afturhvarf til lífs."


te isha: “Papá, ma je̱r ssëwo̱pa iku̱ ra, jí copa tso̱ ju̱omipa yis yika. Ata we ka yis ki̱ ishena käi kuna, ata jishtä ba ki̱ ishena käi io̱nopa.” 	 "Faðir, ef þú vilt, þá tak þennan kaleik frá mér! En verði þó ekki minn heldur þinn vilji."


Jera Jesús te ikúka: —Je rä yile kja yis wa̱ bas ia̱, ata ka bas wa̱ yis ktä kolone iyina si̱ ye. Ñakäi yis te ji we̱ke̱ kju̱awa yis Ká kie oloi ja̱mi, je te ikjasheke̱ yi yis dä. 	 Jesús svaraði þeim: "Ég hef sagt yður það, en þér trúið ekki. Verkin, sem ég gjöri í nafni föður míns, þau vitna um mig,


Jekäi ka̱raa yis mike̱ ñapaktäklä jui etkä etkä ska ijewa kpäk. Jekäi yie ijewa kukeke̱wa̱ täkili wà ijewa wa̱ Jesús shäkläka̱ kte yakei wà. Yis kju̱atkawa̱ e̱e̱na si̱ ijewa ra, je ki̱ yis te jukläyäkä tso̱ ka̱ etkä ska kje ijewa yule dami weikanak. 	 Og í öllum samkundunum reyndi ég þrásinnis með pyndingum að neyða þá til að afneita trú sinni. Svo freklega æddi ég gegn þeim, að ég fór til borga erlendis að ofsækja þá.


Jera Felipe juenani Azoto ska. Jekäi mai idami käi ite kte baa bata she dami jukläyäkä saka saka biköle ska demi Cesarea ska kje. 	 En Filippus kom fram í Asdód, fór um og flutti fagnaðarerindið í hverri borg, uns hann kom til Sesareu.


Jera Pilato te ichaka ijewa ia̱: —¿Jera me yie Jesús kinak Säbäkäkksa̱ ni je we̱ na? Jera biköle te isha: —¡Iwätiöka̱ cruz ja̱mi! 	 Pílatus spyr: "Hvað á ég þá að gjöra við Jesú, sem kallast Kristur?" Þeir segja allir: "Krossfestu hann."


Jekäi yis wakei je̱k pakä jishtä isu̱ak ekla käi, ñakäi Sa Ká yis patkäkté je te yis ktei sheke̱ jishtä isu̱ak el käi. 	 Ég er sá, sem vitna um sjálfan mig, og faðirinn, sem sendi mig, vitnar um mig."


Iwa rä jí ditsä wa je̱r doloi tenacha̱wa̱, ijewa kukä wassëla rä därërë, ijewa wätiacha̱wa̱, ka iwa̱ isu̱aklä kuna wäbala wà, ka iwa̱ issäklä kuna kukä wà, ka ije̱r na idäkläwa̱ kuna, ka iñamanewa̱kläksa̱ kuna, ka yis wa̱ ijewa bäinewa̱klä ye.’ 	 Því að hjarta lýðs þessa er sljótt orðið, og illa heyra þeir með eyrum sínum, og augunum hafa þeir lokað, svo að þeir sjái ekki með augunum né heyri með eyrunum og skilji með hjartanu og snúi sér, og ég lækni þá.


Jesucristo David yäbei, Abraham yäbei, je wätsikiwa̱k wa kie äyëí yöle rä jikäi: 	 Ættartala Jesú Krists, sonar Davíðs, sonar Abrahams.


Jekäi idemiju̱ ra, ise̱na jukläyäkä kie Nazaretka. Je rä io̱naklä jishtä iyile jile bata shäk wa ja̱mi te ishe käi: Ije kirmi rä Nazaret wa ni. 	 Þar settist hann að í borg, sem heitir Nasaret, en það átti að rætast, sem sagt var fyrir munn spámannanna: "Nasarei skal hann kallast."


Yis wa̱ je detse̱ ba wa̱ dulanak wa wäki̱, ata ka ijewa ia̱ ibäir. 	 Ég fór með hann til lærisveina þinna, en þeir gátu ekki læknað hann."


Ka irä jiye kuna ta, ka sa̱ wa̱ chui tsa̱ku̱i kuna ka iia̱ sä rä ja̱lmalecha̱wa̱ ssër kuna käi. Ata ije rä je̱r kile su̱le ji biköle wà saje wa käi ñaebä, ata ka ije wa̱ ji yakei wakblene kuna. 	 Ekki höfum vér þann æðsta prest, er eigi geti séð aumur á veikleika vorum, heldur þann, sem freistað var á allan hátt eins og vor, en án syndar.


Judá rä Joanán yaba, Joanán rä Resa yaba, Resa rä Zorobabel yaba, Zorobabel rä Salatiel yaba, 	 sonar Jóhanans, sonar Hresa, sonar Serúbabels, sonar Sealtíels, sonar Nerí,


Je palei ssäk wa biköle te ibiketse rami je̱r na: “¿Jibä ye je yaba dämiwa̱ rä na?” Ka irä jiye kuna ta, iyina si̱ Säkekewa te iki̱ me̱ kate. 	 Og allir, sem þetta heyrðu, festu það í huga sér og sögðu: "Hvað mun barn þetta verða?" Því að hönd Drottins var með honum.


Ata chu̱li̱i̱ wa kjoyina täkii ñakataka te isha: —¡Iweiköwa̱! ¡Barrabás ne wäyöksa̱ni sá ia̱ rä! 	 En þeir æptu allir: "Burt með hann, gef oss Barabbas lausan!"


“Bas ñayöle ka̱wei wà wa, bas fariseo wa, bas dä ji shäk kjäbata ebä wà, ¡säli bas dä! Ka irä maikäi kuna ta, bas te ka̱jöir gobierno kjätiawa̱ sa saka yika. Ata ñera ka bas wakwa ñapatkäwa̱, ñaebä yi ñapatkäke̱wa̱ jeska, jewa ka jewa̱ bas te kjäkwa̱. 	 Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér læsið himnaríki fyrir mönnum. Sjálfir gangið þér ekki þar inn, og þeim, sem inn vilja ganga, leyfið þér eigi inn að komast.


Ijewa rä ka̱jiska ja̱mi. Je ne ki̱ka ijewa te ka̱jiska ja̱mi ji pakeke̱ rä, ñakäi ka̱jiska wa te ijewa ktä ssë rä. 	 Falsspámennirnir heyra heiminum til. Þess vegna tala þeir eins og heimurinn talar, og heimurinn hlýðir á þá.


Yi te ishaka̱ Jesús dä Säkeklä yaba ni ra, Säkeklä rä balewa̱ je ja̱mi, ñakäi je rä balewa̱ Säkeklä ja̱mi. 	 Hver sem játar, að Jesús sé Guðs sonur, í honum er Guð stöðugur og hann í Guði.


Yie isu̱a, je ra ángel wa chu̱li̱i̱ tapar tso̱ shkiritke sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä irä, je kseka wa irä, säkekewa tso̱ wa irä pája̱mi, jewa ktä ssa yie. Jewa rä chu̱li̱i̱ wa̱ chu̱li̱i̱ wa̱, miles miles. 	 Þá sá ég og heyrði raust margra engla, sem stóðu hringinn í kringum hásætið og verurnar og öldungana, og tala þeirra var tíu þúsundir tíu þúsunda og þúsundir þúsunda.


Ñakäi yi ssëna däkwa̱ isäkätä ye bas sha̱na ra, je kiana rä bas kjanaklä ye, 	 Og sá er vill fremstur vera meðal yðar, sé þræll yðar,


Ata ite issa jekäi irä ni ra, ite ipatkami Herodes wäki̱, Herodes dä Galilea ke̱i tsa̱ku̱i ki̱ka. Je ke̱i wà ra ñakäi je katke Jerusalén ska. 	 Og er hann varð þess vís, að hann var úr umdæmi Heródesar, sendi hann hann til Heródesar, er þá var og í Jerúsalem á þeim dögum.


Je kju̱ei ka yis minakleiwa̱ ba wäki̱ ka yis dä bäi kuna ki̱ka. Ata ba ku̱ ishö yile ebä, jera yis kjanaklä bäirmini. 	 Þess vegna hef ég ekki heldur talið sjálfan mig verðan þess að koma til þín. En mæl þú eitt orð, og mun sveinn minn heill verða.


Bas dä blele Säkeklä täkili wà ji biketse etkabä oloi ja̱mi, je rä tsa̱tkeneksa̱ tso̱ kja yolole kjayinak sa̱ ke̱i bata jekje ra, je däkläksa̱ bas ia̱. 	 Kraftur Guðs varðveitir yður fyrir trúna til þess að þér getið öðlast hjálpræðið, sem er þess albúið að opinberast á síðasta tíma.


Ñerä tsuitkäbi te isu̱a iju̱naté ishäkä ki̱ka ra, ite alaklä ale yaba ko̱le jäiyi je male̱yuami. 	 Og er drekinn sá að honum var varpað niður á jörðina, ofsótti hann konuna, sem alið hafði sveinbarnið.


“Bas cho̱ni Templo ka. Jeska bas ñaduöjöklö jí se̱ne kseka je ktei biköle bata shäk ditsä ia̱.” 	 "Farið og gangið fram í helgidóminum og talið til lýðsins öll þessi lífsins orð."


Ji yaka wato̱rke̱ iwatju̱aklä ska, je kätö ka chakale kuna iöle sä ssërmi nui ta kju̱ei. 	 Allt það, sem selt er á kjöttorginu, getið þér etið án nokkurra eftirgrennslana vegna samviskunnar.


Jera jewa te Pablo kia tsa̱mi Areópago ska. Jeska ijewa te isha iia̱: —¿Je ka̱ju̱ñe spa̱na ba wa̱ pakanak je ka pakanak ba wa̱ sá ia̱ sá wa̱ ssënak na? 	 Og þeir tóku hann og fóru með hann á Aresarhæð og sögðu: "Getum vér fengið að vita, hver þessi nýja kenning er, sem þú ferð með?


Ata ikuna bas te ji dälässa ji wämo kju̱ei ra, bäije bas dä, je ne ki̱ka ke bas su̱anak sualewa̱ ijewa yika, ke bas male̱te̱nak. 	 En þótt þér skylduð líða illt fyrir réttlætis sakir, þá eruð þér sælir. Hræðist eigi og skelfist eigi fyrir neinum.


Simón ssëna jekäi, ka jiye kuna ta, nima kolona ta̱i te Simón irä isaka tso̱ ira wa biköle male̱cha̱cha̱wa̱. 	 En felmtur kom á hann og alla þá, sem með honum voru, vegna fiskaflans, er þeir höfðu fengið.


Ata bas kju̱atkewe̱ke̱ rä kje kte ebä te, kje sä kie ebä te, bas wakwa ka̱wei ebä te ra, jera bas wakwa ku̱ ije ktei paruö. Ka yie je shtä ktei parue. 	 En fyrst það eru þrætur um orð og nöfn og lögmál yðar, þá ráðið sjálfir fram úr því. Dómari í þeim sökum vil ég ekki vera."


“Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ji nui biköle, kteka̱ yakei Säkeklä ukä ja̱mi jini irä käi biköle, je ki̱ sä rä janakwa̱ bitaba. 	 Sannlega segi ég yður: Allt verður mannanna börnum fyrirgefið, allar syndir þeirra og lastmælin, hve mjög sem þeir kunna að lastmæla,


Je ki̱ka yis te bas je̱r ku̱e, yi ktäkka̱ Wikblu Sikina oloi ja̱mi je a̱ni wa̱ ka iyinak: “Jesús weikanowa̱pa” ni, ñakäi yi a̱ni ia̱ ka iyinak: “Jesús ne rä Säkekewa rä”, ata je rä Wikblu Sikina ebä ne oloi ja̱mi. 	 Fyrir því læt ég yður vita, að enginn, sem talar af Guðs anda, segir: "Bölvaður sé Jesús!" og enginn getur sagt: "Jesús er Drottinn!" nema af heilögum anda.


Ñerä ite jekäi ji bäi sherami ji̱a ijewa ia̱ ra, ije̱k bala butsa ijewa yika, kjepa iminetse̱mi ka̱jöir ska. 	 En það varð, meðan hann var að blessa þá, að hann skildist frá þeim og var upp numinn til himins.


Maile ke̱i ta ska wa te ka bas kiewa̱ ra, ñakäi ka bas ktä ssë ra, jera jeska bas maksa̱julu ra, bas klä ktä pjoi pakpöta̱na, bas wa̱ jishtä ijewa rä kjashäklä ijewa ia̱. 	 En hvar sem ekki er tekið við yður né á yður hlýtt, þaðan skuluð þér fara og hrista dustið af fótum yðar þeim til vitnisburðar."


Ijewa te iwätiaka̱ ra, ka̱wä rä las nueve. 	 En það var um dagmál, er þeir krossfestu hann.


Je rä yis te Säkekewa kja̱nei wá̱ del je̱k jalewa̱ wà, yis wäriä kja ta̱i wà, ñakäi Judío wa te ibiketsaksa̱ o̱nak yis ukä ja̱mi je katable wà. 	 Ég þjónaði Drottni í allri auðmýkt, með tárum og í raunum, sem að mér hafa steðjað af launráðum Gyðinga.


Iwa rä ji biköle yöleksa̱ Säkeklä wa̱, je rä bäi ebä. Ka ji a̱ni kiar ju̱nakksa̱ kuna, sa̱ ia̱ ideksa̱ ki̱ sa te wekte sha ra. 	 Allt sem Guð hefur skapað er gott, og engu ber frá sér að kasta, sé það þegið með þakkargjörð.


Je ki̱ka sa wakwa je̱k wabiketsöksa̱ ekla ekla, je ne kjepa je pan ñeke̱ je copa wayeke̱ rä. 	 Hver maður prófi sjálfan sig og eti síðan af brauðinu og drekki af bikarnum.


Yis patkäkté je kaldu yis da. Sa Ká wa̱ ka yis dä jalewa̱ kuna eklabä, je rä ji te ije ssëwe̱ bäi je ebä we̱ke̱ yis te maitjä ki̱ka. 	 Og sá sem sendi mig, er með mér. Hann hefur ekki látið mig einan, því ég gjöri ætíð það sem honum þóknast."


Jera Säkekewa te ikúka: “¿Yi rä chatkelewa̱ bäi iblui ju kja̱nei wa̱k ka̱biketsä ta, kolonakta̱na iblui wa̱ iju ska kjanaklä wa tso̱ ju̱ñak, ijewa ia̱ ñanak bala pja̱k hora bulee ska rä na? 	 Drottinn mælti: "Hver er sá trúi og hyggni ráðsmaður, sem húsbóndinn setur yfir hjú sín að gefa þeim skammtinn á réttum tíma?


Jekäi je jukläyäkä wa kalabe wätji̱naka̱, ditsä julunaka̱ ñasha̱na ji wa̱k täkili wà, te Pablo kukawa̱ sika tsa̱mi Templo ektaka. Jera ijewa te ju kjä kjätiawa̱ plaa. 	 Öll borgin varð uppvæg, fólk þusti að, þeir tóku Pál og drógu hann út úr helgidóminum. Jafnskjótt var dyrunum læst.


Jekäi ijewa patkami Wikblu Sikina te ki̱ka iminejulu Seleucia ska. Jeska ijunami ko̱no ki̱ka demi Chipre ska. 	 Þeir fóru nú, sendir af heilögum anda, til Selevkíu og sigldu þaðan til Kýpur.


Jishtä zanate te ji we̱ rä je biketsö. Ka jewa rä däli tkäk kuna, iwä kukäk kuna; ñaebä ka jewa wa̱ cuarto iräle ju iräle kuna ibläklä. Ata Säkeklä ne te jewa chewe̱ rä. Ata bas säkei rä ta̱i si̱ du tsa̱ta. 	 Hyggið að hröfnunum. Hvorki sá þeir né uppskera, eigi hafa þeir forðabúr eða hlöðu, og Guð fæðir þá. Hve miklum mun eruð þér fremri fuglunum!


Je ne ki̱ka yi te sa pakale ji wa̱k etka tsi̱nebä jibä jawa̱ ka wao̱le kuna, ñakäi sa saka pakte ite jekäi iwa̱k ra, jera ka̱jöir gobiernoí ska je kirmi rä bena katäbäka. Ata yi te je wawá̱ ra, je wapakta ra, jera ka̱jöir gobiernoí ska je kirmi rä bakleka̱. 	 Hver sem því brýtur eitt af þessum minnstu boðum og kennir öðrum það, mun kallast minnstur í himnaríki, en sá, sem heldur þau og kennir, mun mikill kallast í himnaríki.


Ata sa pakale ji wa̱k ki̱ka, ji yakei wakble te wäsi̱wa yis ssëwa̱ ji biköle tker sa̱ ja̱mi je biketsäk. Jekäi ke ka̱wei ta ra, ji yakei wakble rä dulewa̱. 	 En syndin sætti lagi og vakti í mér alls kyns girnd með boðorðinu. Án lögmáls er syndin dauð.


Je sha ijewa te je rä io̱naklä jishtä Jesús wa̱ iyile käi. Je sha ite rä iju̱ñenaklä jishtä iduämiwa̱ rä käi. 	 Þannig rættist orð Jesú, þegar hann gaf til kynna, með hvaða hætti hann átti að deyja.


Bas Corinto wa, sá kta bas da rä bulee, ji tso̱ sá je̱r ska je ja̱mi. 	 Frjálslega tölum vér við yður, Korintumenn. Rúmt er um yður í hjarta voru.


Ñerä isaka wa te je ssa ra, jera ijewa te Säkeklä a̱netsa täkii etka yebä te isha: “Sä blui, ba ne te ka̱jöir irä ka̱jiska irä däyë irä, ji biköle tso̱ jeska käi jewa yuaksa̱ rä. 	 Þegar þeir heyrðu það, hófu þeir einum huga raust sína til Guðs og sögðu: "Herra, þú sem gjörðir himin, jörð og haf og allt, sem í þeim er,


Ata ke ka̱ ma̱k chichö wa busi ji̱a wa ia̱ kie yönaklä. Iwa rä ji tkermi ijewa ja̱mi pjoo ra, ijewa te Cristo jemiwa̱, je̱r ssërmi se̱nakwa̱, 	 En tak ekki við ungum ekkjum. Þegar þær verða gjálífar afrækja þær Krist, vilja giftast


Bäije bas dä mika̱ bas yirke̱ yakei, bas kolorke̱ weikanak, bas ki̱yörke̱ ji yakei biköle wà ka̱yue ebä wà yis kju̱ei ki̱ka ra rä. 	 Sælir eruð þér, þá er menn smána yður, ofsækja og ljúga á yður öllu illu mín vegna.


Jera ji wà iräle je ña̱le̱i wà chui ekla damiju̱. Je te je su̱a ra, ite iktächa̱ kjaju̱. 	 Svo vildi til, að prestur nokkur fór ofan sama veg og sá manninn, en sveigði fram hjá.


Papá wämo si̱, yi ba rä je ia̱ ka̱jiska wa ka je̱r ko̱ne. Ata yi ba rä je te yis je̱r ku̱a, ñakäi jí wa je̱r ku̱a ite ba ne te yis patkaté rä. 	 Réttláti faðir, heimurinn þekkir þig ekki, en ég þekki þig, og þessir vita, að þú sendir mig.


Jishtä Sa Ká se̱nak kseka te yis patkaté, jekäi yis se̱r dä ije oloi ja̱mi, je su̱ta yi te yis yaka katá ra, jera je se̱rmi yis oloi ja̱mi. 	 Eins og hinn lifandi faðir sendi mig og ég lifi fyrir föðurinn, svo mun sá lifa fyrir mig, sem mig etur.


Je rä Säkeklä te Cristo oloi ja̱mi ka̱jiska wa je̱r bäiwe̱te iwakei ra, sä shirile ka nui biketsane iwa̱ kuna, ñakäi ite sá paka je̱r bäine iwakei ra je ktei bata shäk. 	 Því að það var Guð, sem í Kristi sætti heiminn við sig, er hann tilreiknaði þeim ekki afbrot þeirra og fól oss að boða orð sáttargjörðarinnar.


Ale weikale jekäi ji yakei wakbläk wa wa̱ je katabläk je biketsö bas ku̱ jishtä ije rä, je rä ka bas je̱r ska bas shtirinacha̱kläwa̱ kuna, ka bas wätuina jolonaklä kuna. 	 Virðið hann fyrir yður, sem þolað hefur slíkan fjandskap gegn sér af syndurum, til þess að þér þreytist ekki og látið hugfallast.


Jekäi ije ki̱ ji sherke̱ o̱nak wà, sä rä siki tele Jesucristo yaka me̱naksa̱ oloi ja̱mi etaba kicha yebä. 	 Og samkvæmt þessum vilja erum vér helgaðir með því, að líkama Jesú Krists var fórnað í eitt skipti fyrir öll.


Ata je un talento kukäk mineju̱ te ishäkä ja̱r bia, jeska ite iblui inaklä blawa̱. 	 En sá sem fékk eina, fór og gróf fé húsbónda síns í jörð og faldi það.


Je biköle ukä ska, je alaklä duawa̱ ñaebä. 	 Síðast allra dó konan.


Jekäi ite sa pakte rami Galilea ke̱i kalabe sha̱na ijewa ñapaktäklä jui etkä etkä na, ñakäi ite be kjäie tuleke̱ksa̱. 	 Og hann fór og prédikaði í samkundum þeirra í allri Galíleu og rak út illa anda.


Ñerä Jesús wäkaka̱ ra, ite isu̱a chu̱li̱i̱wa̱ dar iwä ki̱. Jera ite ichaka Felipe ia̱: —¿Mai sa̱ ma pan tju̱ak jí ditsä wa̱ ñanak na? 	 Jesús leit upp og sá, að mikill mannfjöldi kom til hans. Hann segir þá við Filippus: "Hvar eigum vér að kaupa brauð, að þessir menn fái að eta?"


Je rä bas wa̱ saje wa Säkekewaí Jesucristo Kekläí iKá kjeishäklä ñara yileka̱ etka yebä. 	 til þess að þér allir saman einum munni vegsamið Guð og föður Drottins vors Jesú Krists.


Ata Judío wa te alaklä wa Säkeklä dälätsäk wa ju̱ñele bäi wa, ñakäi jäiyi wa oloi ta je jukläyäkä ska wa jewa je̱rtka ijewa wa̱ Pablo irä Bernabé irä sälwi su̱aklä. Jekäi jewa te itulaksa̱ je ke̱i ska. 	 En Gyðingar æstu upp guðræknar hefðarkonur og fyrirmenn borgarinnar og vöktu ofsókn gegn Páli og Barnabasi og ráku þá burt úr byggðum sínum.


Ata chichi wa irä, jalibashäk wa irä, ka̱wakblewa̱k wa irä, sä ktäk wa irä, jile kekläí me̱i kja̱nei wa̱k wa irä, ñakäi biköle ka̱yue wà wäbätsäk, je wà ji wa̱k wa, jewa a̱ta̱nami ju shäbeka. 	 Úti gista hundarnir og töframennirnir og frillulífismennirnir og manndrápararnir og skurðgoðadýrkendurnir og hver sem elskar og iðkar lygi.


“Ba ku̱ tapanak Éfeso ska wa ángel í ia̱ iyuö: ‘Ale bekwä kololewa̱ ijula wämo naka siete, shkäk tsi̱ni duäkläka̱ yöle oro wà siete je sha̱na, je te ishe jikäi: 	 Engli safnaðarins í Efesus skalt þú rita: Þetta segir sá sem heldur á stjörnunum sjö í hægri hendi sér, sá sem gengur á milli gullstikanna sjö:


Ata ije te isha: —Säkekewa, jekäi irä. Jeiräta chichi rä iwakei yäkäke̱ mesa ki̱ je pjoi jolorke̱ je ña ta. 	 Hún sagði: "Satt er það, herra, þó eta hundarnir mola þá, sem falla af borðum húsbænda þeirra."


Je wà ijuena bas ne rä Cristo äyëí patkele sá wa̱ rä. Ka je rä yöle tinta wà kuna, ata Säkeklä kseka wikblu wà, ka je rä tale kuna jak kjuä ki̱ka, ata je tale rä tabla yaka iá ki̱ sa̱ je̱r ska. 	 Þér sýnið ljóslega, að þér eruð bréf Krists, sem vér höfum unnið að, ekki skrifað með bleki, heldur með anda lifanda Guðs, ekki á steinspjöld, heldur á hjartaspjöld úr holdi.


Je ne ki̱ka yie ba je̱r ja̱we̱ yis jula ma̱ka̱ ba ki̱ka wà Säkeklä wa̱ ba ia̱ ji täkili me̱le, je wäkpöka̱ ba ku̱ yökö wäkpeka̱ käi. 	 Fyrir þá sök minni ég þig á að glæða hjá þér þá náðargjöf, sem Guð gaf þér við yfirlagningu handa minna.


Je ne ki̱ka ke bas je̱r ianakwa̱ ishäk: ¿Jibä ñemi sa te na? ¿Jibä yemi sa te na? ¿Jibä wà sa̱ ñapajiämi na? 	 Segið því ekki áhyggjufullir: ,Hvað eigum vér að eta? Hvað eigum vér að drekka? Hverju eigum vér að klæðast?'


Ijewa te ipajiawa̱ sua siöö yëna wà, jekäi ijewa te dika butra corona ye tkaka̱ itsa̱ku̱ ki̱. 	 Þeir færa hann í purpuraskikkju, flétta þyrnikórónu og setja á höfuð honum.


Jera Jesús te ikúka, te isha iia̱: —Simón, Jonás yaba, bäije ba rä, ka yi yakata pita wa̱ je kjayine ba ia̱, ata yis Ká se̱nak ka̱jöir je ne te ma ia̱ je kjasha rä. 	 Þá segir Jesús við hann: "Sæll ert þú, Símon Jónasson! Hold og blóð hefur ekki opinberað þér þetta, heldur faðir minn á himnum.


Sä wäkiri wa rä sä wäsikewa̱k bäi ra, jewa rä tsa̱tkenak shka̱ja̱ si̱, ata bäi si̱ ra rä manele shka̱bläk därërë kte shäk käi, sa paktäk käi. 	 Öldungar þeir, sem veita góða forstöðu, séu hafðir í tvöföldum metum, allra helst þeir sem erfiða í orðinu og í kennslu.


Ata el wa, yis kiana jewa bas je̱r ku̱ak bitäbä kicha yis wa̱ ibiketsale minak bas ska, yis wa̱ däli wä käi kukäklä bas sha̱na, jishtä yis wa̱ io̱le ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa sha̱na käi, ata mik yis wätkenaté däka̱ jira kje. 	 Ég vil ekki, bræður, að yður sé ókunnugt um, að ég hef oftsinnis ásett mér að koma til yðar, en hef verið hindraður allt til þessa. Ég vildi fá einhvern ávöxt einnig á meðal yðar, eins og með öðrum heiðnum þjóðum.


Jekäi yie ishe bas ia̱, Cristo dewa̱ rä tene shkiri ta wa kjanaklä ye, ji rä Säkeklä ia̱ ra iyina si̱ je wetsäk, ikablele sa ká wa ia̱ je kjashäk iyina si̱ irä, 	 Ég segi, að Kristur sé orðinn þjónn hinna umskornu til að sýna orðheldni Guðs, til þess að staðfesta fyrirheitin, sem feðrunum voru gefin,


Jera Jesús te ijewa kúka te isha: —Yis ka̱ju̱ñe ka je rä yis wakei cha kuna, ata je me̱le rä yis patkäkté ne wa̱. 	 Jesús svaraði þeim: "Kenning mín er ekki mín, heldur hans, er sendi mig.


Ikuna ije rä ka patkele kuna Säkeklä wa̱ ra, ka je ia̱ ji o̱nak. 	 Ef þessi maður væri ekki frá Guði, gæti hann ekkert gjört."


Jeska ijewa te iwätiaka̱ cruz ja̱mi. Ditsä saka bol wätena tulaka̱ña ije ra cruz saka ja̱mi, ekla ijula wämo kja̱ne, ekla ijula shule kja̱ne. Ata Jesús dä ijewa moska. 	 Þar krossfestu þeir hann og með honum tvo aðra sinn til hvorrar handar; Jesús í miðið.


Jekäi ba bitämiwa̱ yaba ki̱; ba te yaba su̱emi jäiyi, ba te je kiemi rä Jesús ni. 	 Þú munt þunguð verða og son ala, og þú skalt láta hann heita JESÚ.


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä rä ka ji wa̱k shi̱ana kuna, je̱r shenakwa̱ bas shka̱ble ska, bas wa̱ ji o̱le ikie shka̱l ki̱ka jeska käi kuna, je rä bas te sä sikii wa kja̱nei wá̱, ñakäi bas te je we̱rami ji̱a ki̱ka. 	 Guð er ekki ranglátur. Hann gleymir ekki verki yðar og kærleikanum, sem þér auðsýnduð nafni hans, er þér veittuð hinum heilögu þjónustu og veitið enn.


Ka̱ wäbuka̱nami e̱e̱na, ñakäi ka̱ etkä etkä ska bäli ja̱rmi duë ja̱rmi sa̱ ki̱; ñakäi sa̱ male̱cha̱k shtä juermi, jile kjayirmi ka̱jöir ska e̱e̱na si̱. 	 þá verða landskjálftar miklir og drepsóttir og hungur á ýmsum stöðum, en ógnir og tákn mikil á himni.


Jera ijewa te pan irä, nima irä, ukäla shtani canasta na doce pshipshii. 	 Þeir tóku saman brauðbitana, er fylltu tólf körfur, svo og fiskleifarnar.


Je ke̱i ska, chu̱li̱i̱ te ishemi yis ia̱: ‘Säkekewa Säkekewa, ¿ka irä sá te jile bata sha ba kie ja̱mi, be kjäia ba kie ja̱mi, ji wá̱ täkili ta ba kie ja̱mi na?’ 	 Margir munu segja við mig á þeim degi: ,Herra, herra, höfum vér ekki kennt í þínu nafni, rekið út illa anda í þínu nafni og gjört í þínu nafni mörg kraftaverk?'


Bas ku̱ ji mo̱, je ne ra bas ia̱ ji me̱rmi rä; je säkei me̱rmi bas ia̱ rä mablele bäi, wätelewa̱ därërë, ñak tele, wäukä mileksa̱ kje. Ka irä jiye kuna ta, ji wà bas te ji mabla sa saka ia̱, je ebä wà ji mablermini bas ia̱.” 	 Gefið, og yður mun gefið verða. Góður mælir, troðinn, skekinn, fleytifullur mun lagður í skaut yðar. Því með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður aftur mælt verða."


El wa, jira yis te bas je̱r ku̱eke̱ kte baa wapautäle yis wa̱ bas ia̱ je wà, je rä kolole e̱ná bas wa̱, je ja̱mi bas dami chatkelewa̱. 	 Ég minni yður, bræður, á fagnaðarerindi það, sem ég boðaði yður, sem þér og veittuð viðtöku og þér einnig standið stöðugir í.


Säkeklä wa̱ iwakei cha wa ju̱ñele kja iwa̱, jewa ka tuluneksa̱ kuna. ¿Ata ka bas wa̱ jiräni kte yöle te Elías pake rä ju̱ñer na? Ale ite Israel wa kjatia Säkeklä ia̱: 	 Guð hefur ekki útskúfað lýð sínum, sem hann þekkti fyrirfram. Eða vitið þér ekki, hvað Ritningin segir í kaflanum um Elía, hvernig hann kemur fram fyrir Guð með kæru á hendur Ísrael:


Säkätä yis je̱k wetsa ra, yi a̱ni wa̱ ka yis tsa̱tkene kuna; ata kalabe te yis jawa̱. Ata ke je nui ja̱noka̱pa ijewa ki̱ka. 	 Í fyrstu málsvörn minni kom enginn mér til aðstoðar, heldur yfirgáfu mig allir. Verði þeim það ekki tilreiknað!


Je ne ki̱ka ke bas ñama̱ yinak yi a̱ni wa̱ yakei ji ñe ki̱ka, ji ye ki̱ka, jile ke̱i kjewe̱ ki̱ka, tulu spa̱na ke̱i kjewe̱ ki̱ka, sábado ke̱i kjewe̱ ki̱ka. 	 Enginn skyldi því dæma yður fyrir mat eða drykk eða það sem snertir hátíðir, tunglkomur eða hvíldardaga.


Ijewa ko̱na rä ka sa yabala ko̱rke̱ pi ta käi wà kuna, sa yaka ki̱ isherke̱ käi wà kuna, jäiyi wa ki̱ isherke̱ käi wà kuna, ata ijewa ko̱na rä Säkeklä ne oloi ja̱mi. 	 Þeir eru ekki af blóði bornir, ekki að holds vild né manns vilja, heldur af Guði fæddir.


Jekäi tres mes bala na Pablo te sa pakta ñapaktäklä jui na ka suale ta kuna. Ite Säkeklä gobiernoí ktei pakeke̱ ijewa ra, ite ijewa je̱r ssëwe̱ke̱ je kte kukäkwa̱. 	 Páll sótti nú samkunduna í þrjá mánuði og talaði þar djarflega og reyndi að sannfæra menn um Guðs ríki.


Yis Pablo te jí yue yis wakei jula wà, yis te je tju̱emi. Ata bäi si̱ ra, ba ne rä nui ta yis ia̱ rä. 	 Ég, Páll, rita með eigin hendi: Ég mun gjalda. Að ég ekki nefni við þig, að þú ert jafnvel í skuld við mig um sjálfan þig.


Jekäi jira je tapawe̱ e̱newo̱ bas ku̱. Je rä jishtä bas je̱r ssëna bäi je ma̱k käi, ñaebä bas je̱r ssënaklä itapawa̱k si̱ bikö bas wa̱ ji tso̱ ja̱mi. 	 En fullgjörið nú og verkið. Þér voruð fúsir að hefjast handa, fullgjörið það nú eftir því sem efnin leyfa.


Jí rä sä wäji̱atkele Jesucristo wa̱. Je ma̱ Säkeklä te iia̱, iwa̱ ji kiana o̱nak kukjuna kjashäklä ikjanaklä wa ia̱. Je patka ite iángel wa̱ bata yinak, ikjanaklä Juan ia̱. 	 Opinberun Jesú Krists, sem Guð gaf honum til að sýna þjónum sínum það sem verða á innan skamms. Hann sendi engil sinn og lét hann kynna það Jóhannesi, þjóni sínum,


Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa kjanaklä ka kiar kju̱atkelbi ye, ata je kiana rä je̱r bäi biköle ra, dulale sa paktäk bäi, ji katabläk je̱r baa wà, 	 Þjónn Drottins á ekki að eiga í ófriði, heldur á hann að vera ljúfur við alla, góður fræðari, þolinn í þrautum,


Ka̱jiska wa rä ka bäi kuna ki̱ka ka ijewa ia̱ ka̱ kuna ijewa se̱newa̱klä ji̱a. Jekäi ijewa shkä rami ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo na, ka̱tsä na, ishäkä wäja̱r na, ka̱ wäja̱r na. 	 Og ekki átti heimurinn slíka menn skilið. Þeir reikuðu um óbyggðir og fjöll og héldust við í hellum og gjótum.


Bas se̱na ka̱jiska rä jile ta ji wà bas wäbätsä käi. Ji tkena bas ja̱mi käi je wá̱ bas te ka wätkelewa̱ ta. Bas je̱r ska bas ñaowa̱tulaka̱ sä ktächa̱kläwa̱ díaí ska. 	 Þér hafið lifað í sællífi á jörðinni og í óhófi. Þér hafið alið hjörtu yðar á slátrunardegi.


Mika̱ ite iku̱ani ra, ite isalibä wa irä alaklä wa saka se̱nak ipája̱mi wa irä jewa tapewe̱mi jewa ia̱ ite ishemi: ‘Bas ssënoña a̱naa yis da, yis te yis inaklä shelewa̱ ku̱ani ki̱ka.’ 	 Og er hún hefur fundið hana, kallar hún saman vinkonur sínar og grannkonur og segir: ,Samgleðjist mér, því að ég hef fundið drökmuna, sem ég týndi.'


Iwa rä ikuna yis ssëna je̱k kjeishäk ra, ka je rä yis yuleter kuna, yie ishemi rä iyina ki̱ka. Ata ka yie je we̱, je rä ka yi a̱ni wa̱ yis biketsäklä bäi si̱ ji we̱ke̱ yie ji sheke̱ yie je tsa̱ta kuna. 	 Þótt ég vildi hrósa mér, væri ég ekki frávita, því að ég mundi segja sannleika. En ég veigra mér við því, til þess að enginn skuli ætla mig meiri en hann sér mig eða heyrir.


Ata Säkeklä je̱r bäi shäk bäi si̱ rä sa̱ shka̱li̱bläk ta̱i ki̱ka ite sa̱ shka̱li̱bla. 	 En Guð er auðugur að miskunn. Af mikilli elsku sinni, sem hann gaf oss,


Jera ije te isha ijewa ia̱: —Ka biköle ia̱ jekäi io̱nak, ata yi ia̱ irä me̱le jekäi ra, jewa ebä ia̱ je o̱rmi rä. 	 Hann svaraði þeim: "Þetta er ekki á allra færi, heldur þeirra einna, sem það er gefið.


Ñerä Jesús demi Cesarea Filipo ke̱i sha̱na ra, ite ichaka iwa̱ dulanak wa ia̱, te isha: —¿Jiräni ditsä yäbei she ditsä te, yi iräni na? 	 Þegar Jesús kom í byggðir Sesareu Filippí, spurði hann lærisveina sína: "Hvern segja menn Mannssoninn vera?"


Je ne ki̱ka yis te ishe ba ia̱, ji yakei wakblele iwa̱ ta̱i, je rä jalewa̱ bitaba, iwa̱ yis shka̱l ta̱i ki̱ka; ata yi janawa̱ bitaba inui elkje ebä ki̱ka ra, je wakei wa̱ sa̱ shka̱l dä elkjebä. 	 Þess vegna segi ég þér: Hinar mörgu syndir hennar eru fyrirgefnar, enda elskar hún mikið, en sá elskar lítið, sem lítið er fyrirgefið."


kjepa bas ska ra minakju̱ Macedoniaka, je Macedonia ska ra bitäkni bas ska, bas wa̱ yis tsa̱tkäklä yis minaklä Judea ska. 	 Ég hugðist bæði koma við hjá yður á leiðinni til Makedóníu og aftur á leiðinni þaðan og láta yður búa ferð mína til Júdeu.


Jekäi ije̱tkawa̱ Olivo yäkä Bata ska Templo wäsaka. Jera Pedro irä Juan irä Jacobo irä Andrés irä, jewa te ichaka iia̱ iwakwa ebä: 	 Þá er hann sat á Olíufjallinu gegnt helgidóminum, spurðu hann einslega þeir Pétur, Jakob, Jóhannes og Andrés:


Jekäi yis ki̱ ka̱biköle ska jäiyi wa shena rä jula jäkläkka̱ sikina ka̱kiäk, ka kju̱atkelewa̱ ta ka kteleka̱ ta ji wa̱. 	 Ég vil, að karlmenn biðjist hvarvetna fyrir, með upplyftum heilögum höndum, án reiði og þrætu.


Ka irä jiye kuna ta, ba rä teleksa̱ Olivo ka̱niki̱ka ska, je ne tkenawa̱ni Olivo bäi ja̱mi rä, ata ka jekäi iwe̱ rä kuna, jekäi ra tjabana ijula si̱ tkercha̱miwa̱ni ikalí ja̱mi rä. 	 Þú varst höggvinn af þeim olíuviði, sem eftir eðli sínu var villiviður, og ert gegn eðli náttúrunnar græddur við ræktaðan olíuvið. Hve miklu fremur munu þá þessar náttúrlegu greinar verða græddar við eigin olíuvið?


Buliri buliri yis kaldu bas da sa paktäk Templo ska ra, ñera ka bas wa̱ yis kukäwa̱ ta. Ata jí o̱rte rä io̱naklä jishtä kte yöle te ishe käi. 	 Daglega var ég hjá yður í helgidóminum og kenndi, og þér tókuð mig ekki höndum. En ritningarnar hljóta að rætast."


Iji ka juenak kuna, itäkili jekjeye käi, ije rä säkeklä iá käi, je juenaté bäi ka̱jiska yöleksa̱ ke̱i skaté. Ji yöleksa̱ te je wà sa̱ je̱r ku̱a. Je ki̱ka ka ijewa ñawetsäklei ji̱a. 	 Því að hið ósýnilega eðli hans, bæði hans eilífi kraftur og guðdómleiki, er sýnilegt frá sköpun heimsins, með því að það verður skilið af verkum hans. Mennirnir eru því án afsökunar.


Ka irä jiye kuna ta, Sa Ká ssëna rä ji tso̱ iwakei ja̱mi je kalabe me kätkä ije ja̱mi, 	 Því að í honum þóknaðist Guði að láta alla fyllingu sína búa


Ñakäi yi ssëna däkwa̱ isäkätä ye bas sha̱na ra, je kiana rä bena kjanaklä ye. 	 Og sá er vill fremstur vera meðal yðar, sé allra þræll.


Ji biköle we̱ke̱ ite rä ditsä wa̱ su̱nak ebä. Ijewa te kte yöle tso̱ mo̱nak wätsa̱ ja̱mi, jula ja̱mi, je kicha mu̱eke̱ matsi̱i̱, ñakäi iwa̱ shönak je̱k ki̱ kjä yöle tsolo tsolo je ki̱yueke̱ ite matsi̱i̱ matsi̱i̱. 	 Öll sín verk gjöra þeir til að sýnast fyrir mönnum, þeir breikka minnisborða sína og stækka skúfana.


Bas te María ia̱ ishe yie ichakami. Ije rä shka̱blele ta̱i bas bata ki̱ka. 	 Heilsið Maríu, sem mikið hefur erfiðað fyrir yður.


Jera Jesús te isha iia̱: —¡Issö! Ka bä te je she kuna yi a̱ni ia̱, ata ma cho̱ chui ia̱ je̱k kjashäk. Jeska ji rä me̱nak je mo̱ Säkeklä wäna, jiräni Moisés wa̱ sa pakale iwa̱k käi, ijewa wa̱ isu̱aklä. 	 Jesús sagði við hann: "Gæt þess að segja þetta engum, en far þú, sýn þig prestinum, og færðu þá fórn, sem Móse bauð, þeim til vitnisburðar."


Je ki̱ka Jesús te isha ijewa ia̱: “Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, Säkeklä yaba je wakei ia̱ ka ji o̱nak, ata iKá te ji we̱ke̱ je su̱eke̱ ije te, je ja̱mi ebä ije te ji we̱ke̱. Jekäi ji we̱ke̱ iKá te käi, ñaebä je we̱ke̱ iyaba te. 	 Þessu svaraði Jesús og sagði við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Ekkert getur sonurinn gjört af sjálfum sér, nema það sem hann sér föðurinn gjöra. Því hvað sem hann gjörir, það gjörir sonurinn einnig.


Ata Judío wa sha̱ shkäk wikblu yakeila kjäiäk, jewa te imabla su̱a Säkekewa Jesús kie oloi ja̱mi wikblu yakeila ta wa ki̱ je kjäiäk, te isheke̱: “Yis te bas pake ñatsa̱kksa̱ Jesús ale Pablo wa̱ wapauta̱nak je oloi ja̱mi.” 	 En nokkrir Gyðingar, er fóru um og frömdu andasæringar, tóku og fyrir að nefna nafn Drottins Jesú yfir þeim, er höfðu illa anda. Þeir sögðu: "Ég særi yður við Jesú þann, sem Páll prédikar."


Je ijolona dika yäkä na, jewa ne rä kte ssäk wa rä. Ata idami sha̱na ra, ji tso̱ sa̱ je̱r iawa̱k käi, blune käi, ji wà sä wäbätsä sa̱ tso̱ ji̱a kseka ra käi, je te je ki̱tieke̱wa̱, ka wä täler kuna. 	 Það er féll meðal þyrna, merkir þá er heyra, en kafna síðan undir áhyggjum, auðæfum og nautnum lífsins og bera ekki þroskaðan ávöxt.


Jera je ñapaktäklä jui na ekla kolole wa̱ be wikblu ñá shtä wa̱ katke, je a̱na täkii, te isha: 	 Í samkunduhúsinu var maður nokkur, er haldinn var óhreinum, illum anda. Hann æpti hárri röddu:


Fariseo wa te issa je chu̱li̱i̱ wa te jekäi Jesús pake tso̱ ñaia̱ ja̱lmana. Je kju̱ei chui tsa̱ku̱i wa irä, fariseo wa irä te Templo kjänanak wa patkami Jesús kukäkwa̱. 	 Farísear heyrðu, að fólk var að skrafa þetta um hann, og æðstu prestar og farísear sendu þjóna að taka hann höndum.


Jekäi yi dami ji rä wikblu iá ja̱mi ra, je ia̱ ji biköle wabiketsarmiksa̱, jeiräta ka yi a̱ni ia̱ ije wabiketsanakksa̱. 	 En hinn andlegi dæmir um allt, en um hann sjálfan verður ekki dæmt af neinum.


Judío wa wa̱ Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä je ke̱i tkenawa̱. Je ki̱ka Judío wa dar je ke̱i biköle ska minejulumiba chu̱li̱i̱ Jerusalén ska je̱k siki tewa̱k, je ke̱i kjewe̱ mar yika. 	 Nú nálguðust páskar Gyðinga, og margir fóru úr sveitinni upp til Jerúsalem fyrir páskana til að hreinsa sig.


Bas te je washa ra, bas je̱r ku̱emi ite maikäi Cristo ktei blelewa̱ wà yis je̱r ko̱le rä käi. 	 Þegar þér lesið það, getið þér skynjað, hvað ég veit um leyndardóm Krists.


Je su̱ta chui tsa̱ku̱i wa te ija̱ñetseke̱ ka̱wei wà ñayöle wa ra, sä wäkiri wa ra, te isheke̱: 	 Eins gjörðu æðstu prestarnir gys að honum og fræðimennirnir og öldungarnir og sögðu:


sá shka̱bläke̱ därërë sá wakwa jula wà. Sá yirke̱ yakei ra, sá te ji bäi sheke̱ o̱nak ijewa ia̱. Sá kolorcha̱ke̱wa̱ weikanak ra, sá te je katableke̱. 	 og vér stöndum í erfiði og verðum að vinna með eigin höndum.


Je ktei te yilé kju̱atkewa̱kle ra, je je̱r ko̱nopa jekäi ebä saje wädular dä, tapanak Säkeklä ia̱ eyaka eyaka wa ñaebä. 	 En ætli nú einhver sér að gjöra þetta að kappsmáli, þá viti sá, að annað er ekki venja vor eða safnaða Guðs.


Je ne ki̱ka ke sa kapa jishtä ditsä saka käi, ata sa̱ se̱no kseka je̱r ta. 	 Vér skulum þess vegna ekki sofa eins og aðrir, heldur vökum og verum algáðir.


Ñashka̱li̱ble rä ñakatabläk je̱r baa wà. Ñashka̱li̱ble rä je̱r ja̱mi ñadälänak. Ka je rä je̱r ki̱ sa saka ianak jile ki̱ kuna. Ñashka̱li̱ble rä ka je̱k kjeishäk kuna, ka je rä je̱k ssäk kuna, 	 Kærleikurinn er langlyndur, hann er góðviljaður. Kærleikurinn öfundar ekki. Kærleikurinn er ekki raupsamur, hreykir sér ekki upp.


je wà chu̱li̱i̱ wa je̱rike juenaklä wa̱. Ata ba je̱r ja̱mi ije dälärmi ta̱i, jishtä espada wà sä tkeksa̱ dälär kje. 	 og sjálf munt þú sverði níst í sálu þinni. Þannig munu hugsanir margra hjartna verða augljósar."


Jera imike̱ni wikblu saka siete yakei si̱ iwakei tsa̱ta, jewa kiäk jäkté iwakei ra. Jekäi ijewa dewa̱julu ra, ise̱rke̱ jeska; bata ska ra je ditsä iarke̱wa̱ e̱e̱na si̱ säkätä iialewa̱ tsa̱ta. Je su̱ta io̱rmi jira sa̱ tso̱ yakei wa ukä ja̱mi rä.” 	 fer hann og tekur með sér sjö aðra anda sér verri, og þeir fara inn og setjast þar að, og verður svo hlutur þess manns verri eftir en áður. Eins mun fara fyrir þessari vondu kynslóð."


Jekäi ite ijewa katabla cuarenta año kjena ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo sha̱na. 	 Og um fjörutíu ára skeið fóstraði hann þá í eyðimörkinni.


Jera Jesús te ijewa pakta oloi ja̱mi ditsä saka chu̱li̱i̱ te ibiketsa. 	 Og miklu fleiri tóku trú, þegar þeir heyrðu hann sjálfan.


Jera jäiyi ekla ko̱le ka shkäk kuna je däke̱tse̱ buliri buliri ju̱nakta̱na Templo kjäshtäklä kie Baa Si̱ ni ska inaklä kaku kiäk yi kjäke̱wa̱ Templo na jewa ia̱. 	 Þá var þangað borinn maður, lami frá móðurlífi, er dag hvern var settur við þær dyr helgidómsins, sem nefndar eru Fögrudyr, til að beiðast ölmusu hjá þeim, er inn gengu í helgidóminn.


Ji shäk o̱nak yakei bas ukä ja̱mi wa ia̱, bas ku̱ ji bäi shöpa o̱nak. Bas shäk yakei wa ki̱ bas ka̱kiö. 	 blessið þá, sem bölva yður, og biðjið fyrir þeim, er misþyrma yður.


Ata isaka täki ta itsa̱ta deju̱ tu̱naka̱ iki̱ka ra, je te ije̱k tsa̱tkäklä iwa̱ biketsanak bäkemiksa̱ iyika. Jekjepa ite idäli bala pje̱mi isaka wa ia̱. 	 en ráðist annar honum sterkari á hann og sigri hann, tekur sá alvæpni hans, er hann treysti á, og skiptir herfanginu.


¿Jiye jera ka ba wa̱ yis inaklä patkenewa̱pa ibläklä ska, yis dene ra yis wa̱ iku̱akläni ukä ta rä na?’ 	 Hvers vegna léstu þá ekki fé mitt í banka? Þá hefði ég fengið það með vöxtum, er ég kom heim.'


Ite isha ñaia̱: —¿Me sä te jí bol wa we̱ na? Tsa̱na ra iwa rä biköle se̱nak Jerusalén ska wa wa̱ ijuñer, ji kju̱awa si̱ o̱na ijuenaklä ye ijewa oloi ja̱mi, je ka shäklei sa̱ wa̱ ka̱yue irä ni. 	 "Hvað eigum vér að gjöra við þessa menn? Því að augljóst er öllum Jerúsalembúum, að ótvírætt tákn er orðið af þeirra völdum. Vér getum ekki neitað því.


Yilé te ibiketse iwa̱ jile ju̱ñer ta̱i ni ra, jera ka iwa̱ ji a̱ni ju̱ñerba jishtä ikiana ju̱ñenak käi. 	 Ef einhver þykist hafa öðlast þekkingu á einhverju, þá þekkir hann enn ekki eins og þekkja ber.


Gayo te bas chakami. Ije te ka̱ ma̱ yis ia̱ iju ska, ñakäi tapanak wa biköle ia̱. Erasto, jí jukläyäkä wäkiri ia̱ inaklä bläk irä, ñakäi sä el Cuarto irä, jewa te bas chakami. 	 Gajus, sem ljær mér og öllum söfnuðinum hús, biður að heilsa yður; Erastus, gjaldkeri borgarinnar, og bróðir Kvartus biðja að heilsa yður.


Jekäi arpa bulawa̱k wa irä, ji bulawa̱k wa irä, kabe bulawa̱k wa irä, kökö bulawa̱k wa irä, ka bular ssënak ji̱a mik a̱ni ba ska. Ji yuäk wao̱nak wa maneshtä a̱ni ka ko̱nak ji̱a ba ska. Jak waunak ka bular ssënak ji̱a mik a̱ni ba ska. 	 Og hörpusláttur og sönglist, pípuhljómur og lúðurþytur skal ekki framar heyrast í þér og engir iðnaðarmenn og iðnir skulu framar í þér finnast og kvarnarhljóð skal eigi framar í þér heyrast.


Jera guardia wa minejulu jeka te bol tso̱ wäteletuläka̱ Jesús da je säkätä klä pja̱wa̱, je itä ki̱ iel ñaebä. 	 Hermenn komu því og brutu fótleggi þeirra, sem með honum voru krossfestir, fyrst annars, svo hins.


Ata ka ijewa pakane iktäkcha̱wa̱, ata ishka̱wa̱k ebä däka̱ cinco mes. Je shka̱li̱ rä bächi te sä tkewa̱ ra ishka̱li käi. 	 Og þeim var svo um boðið, að þær skyldu eigi deyða þá, heldur skyldu þeir kvaldir verða í fimm mánuði. Undan þeim svíður eins og undan sporðdreka, er hann stingur mann.


Jera ije̱r ianawa̱ e̱e̱na si̱. Je ne ki̱ka ika̱kia ji̱a ki̱ta, jera iparina pi käi wäta ta̱i ta̱i jolona ishäkä ki̱ka. 	 Og hann komst í dauðans angist og baðst enn ákafar fyrir, en sveiti hans varð eins og blóðdropar, er féllu á jörðina.]


Ata yis te ishe bas ia̱; bena yi te alaklä wa su̱a je tkena ija̱mi ra, jera je rä imanena e̱ná ira ije̱r ska. 	 En ég segi yður: Hver sem horfir á konu í girndarhug, hefur þegar drýgt hór með henni í hjarta sínu.


Sä yaka kalabe kuna wäbala ye ebä ra, ¿ji wà sä ji ssämi na? Ñakäi sa yaka kalabe kuna kukä ye ebä ra, ¿ji wà sä ji jalassämi na? 	 Ef allur líkaminn væri auga, hvar væri þá heyrnin? Ef hann væri allur heyrn, hvar væri þá ilmanin?


Jera Natanael te ichaka iia̱: —¿Mai ba wa̱ yis su̱le na? Jera Jesús te ikúka: —Ka Felipe wa̱ ba kirba ra, jera yis te ma su̱a ba kalme higuera niki̱na. 	 Natanael spyr: "Hvaðan þekkir þú mig?" Jesús svarar: "Ég sá þig undir fíkjutrénu, áður en Filippus kallaði á þig."


Ka yis kiane kjäkju̱ shkële bas ska, ata yis ssëna rä käma ji̱a bas kjäka, ikuna Säkekewa te ka̱ ma̱ ra. 	 Því að nú vil ég ekki sjá yður rétt í svip. Ég vona sem sé, ef Drottinn lofar, að standa við hjá yður nokkra stund.


Ata ikabla iwa̱k ki̱ka, sa te ka̱jöir spa̱na, ishäkä spa̱na ki̱ssëke̱, jeska rä ji wämo ebä ne tso̱. 	 En eftir fyrirheiti hans væntum vér nýs himins og nýrrar jarðar, þar sem réttlæti býr.


jewa je̱r bäiwa̱ni ite iyaka wà iduawa̱ oloi ja̱mi, iwa̱ bas ma̱kläksa̱ sikii, ka yakei ta kuna, ka nui ta Sa Ká wäna, 	 yður hefur hann nú sátta gjört við sig með dauða Krists í jarðneskum líkama. Hann vildi láta yður koma fram fyrir sig heilaga og lýtalausa og óaðfinnanlega.


Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke: “Bas se̱no wämo, yis se̱r dä wämo ki̱ka.” 	 Ritað er: "Verið heilagir, því ég er heilagur."


Jekäi pa ta kju̱awa kju̱awa wa, ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa wa, ktä ta kju̱awa kju̱awa wa, ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa te ijewa nu̱l su̱emi tres día y medio bala na, ata jewa wa̱ ka ka̱ me̱nak inu̱l itäbiächa̱kläwa̱. 	 Menn af ýmsum lýðum, kynkvíslum, tungum og þjóðum sjá lík þeirra þrjá og hálfan dag og leyfa ekki að þau verði lögð í gröf.


Ikuna je ke̱i ke wäja̱nopa ra, yi a̱ni ka tsa̱tkenakksa̱; ata sä kolole wa bata ki̱ka je ke̱i wäja̱rmiwa̱. 	 Ef dagar þessir hefðu ekki verið styttir, kæmist enginn maður af. En vegna hinna útvöldu munu þeir dagar styttir verða.


“Ñaebä sá te kte baa bata sheke̱ bas ia̱, je rä Säkeklä kabla ji wa̱k sa kalí wa ia̱ je ktei, 	 Og vér flytjum yður þau gleðiboð,


Jekäi bulirishtä ra sa̱ tsa̱ku̱i wa irä, säwäkiri wa irä, ñayöle ka̱wei wà wa irä, jewa ñatapawa̱wa̱ Jerusalén ska. 	 Næsta morgun komu höfðingjarnir, öldungarnir og fræðimennirnir saman í Jerúsalem.


Ata yis te bas ia̱ Säkeklä ktei baa bata sha ka to̱le kuna, je wà yis je̱k jawa̱ bas oloi kanakläka̱, ¿je ki̱ yis dä nui ta na? 	 Eða drýgði ég synd, er ég lítillækkaði sjálfan mig til þess að þér mættuð upphafnir verða og boðaði yður ókeypis fagnaðarerindi Guðs?


Je ki̱ka ditsä yäbei, je rä sábado wäkirií. 	 Því er Mannssonurinn einnig herra hvíldardagsins."


Jera ije te ichaka ijewa ia̱: —¿Bitäbä bas wa̱ pan shkä rä na? Jera ijewa te ikúka: —Siete. 	 Hann spurði þá: "Hve mörg brauð hafið þér?" Þeir sögðu: "Sjö."


Jeska Jesús mineju̱ ji̱a ra, jäiyi wa bol ka wä wajuenak kuna wa minemi iitäki̱ka, jewa a̱na jela te isha: —David yäbei, ma je̱r ja̱mi sá dälänopa. 	 Þá er Jesús hélt þaðan, fóru tveir blindir menn eftir honum og kölluðu: "Miskunna þú okkur, sonur Davíðs."


Due ta wa bäiwo̱, dulecha̱wa̱ wa shki̱wo̱ tulöka̱, paiale lepra wa̱ wa bäiwo̱ ni yëë, be kjäiöksa̱. Bas ia̱ ideksa̱ kjermita, je wawo̱ kjermita. 	 Læknið sjúka, vekið upp dauða, hreinsið líkþráa, rekið út illa anda. Gefins hafið þér fengið, gefins skuluð þér láta í té.


biköle kpäk, ñakäi sä biköle ki̱ nui ja̱wa̱kka̱, ji ka bäi kuna wa̱k wa wa̱ ji o̱le ka bäi kuna je biköle kju̱ei, ñakäi ji yakei wakbläk ka bäi kuna wa wa̱ ije yile sälwi wà je biköle kju̱ei.” 	 til að halda dóm yfir öllum og til að sanna alla óguðlega menn seka um öll þau óguðlegu verk, sem þeir hafa drýgt, og um öll þau hörðu orð, sem óguðlegir syndarar hafa talað gegn honum."


Bas yis el wa, yie ibiketse iyina si̱ bas wa̱ rä ji bäi ne tso̱ bäi, bas dä ka̱ju̱ñe ta biköle, ñakäi bas ia̱ ñaparurdawa̱. 	 En ég er líka sjálfur sannfærður um yður, bræður mínir, að þér og sjálfir eruð fullir góðgirni, auðgaðir alls konar þekkingu og færir um að áminna hver annan.


Jekäi ikuna ekla shirinawa̱ bata ki̱ka duewa̱ dewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye ra, je tsa̱ta si̱ yi te ije̱r bäi shä ta̱i je kuka ra, ñakäi sa̱ ia̱ ji me̱nak sä wabiketsanakläksa̱ wämo ye je kuka ra, jewa se̱rmi kseka sa̱ tsa̱ku̱i wa ye, ale ditsä ekla Jesucristo oloi ja̱mi. 	 Ef misgjörð hins eina manns hafði í för með sér, að dauðinn tók völd með þeim eina manni, því fremur munu þá þeir, sem þiggja gnóttir náðarinnar og gjafar réttlætisins, lifa og ríkja vegna hins eina Jesú Krists.


Ijewa ia̱ ikjayina rä kte bata yinak jira bas ia̱ kte baa shäk wa wa̱ Wikblu Sikina patkeleté ka̱jöir ska oloi ja̱mi, je wakja̱neiwe̱ke̱ ijewa te rä ka iwakwa ia̱ kuna, ata bas ne ia̱. Je wà ángel waje kaje ssërke̱ je̱r ko̱nak. 	 En þeim var opinberað, að eigi væri það fyrir sjálfa þá, heldur fyrir yður, að þeir þjónuðu að þessu, sem yður er nú kunngjört af þeim, sem boðuðu yður fagnaðarerindið í heilögum anda, sem er sendur frá himni. Inn í þetta fýsir jafnvel englana að skyggnast.


Ata ijewa te je biköle we̱mi bas ukä ja̱mi yis kie kju̱ei. Je rä ka iwa̱ yis patkäkté ju̱ñer ki̱ka. 	 En allt þetta munu þeir yður gjöra vegna nafns míns, af því að þeir þekkja eigi þann, sem sendi mig.


Iwa rä sá se̱nak kseka wa del tulurke̱ksa̱ ko̱ta̱nakcha̱wa̱ Jesús kju̱ei, je rä Jesús se̱r kseka kjayinaklä sá yaka duäkwa̱ ja̱mi. 	 Því að vér, sem lifum, erum jafnan framseldir til dauða vegna Jesú, til þess að líf Jesú verði opinbert í dauðlegu holdi voru.


Je ke̱i ska Jesús kta ji̱a te isha: “Papá, ka̱jöir ka̱jiska wakei, yis te ba kjeishe kte bäi wà. Ka irä jiye kuna ta, ba te jí ktei blawa̱ ka̱biketsä ta wa yika, je̱r ta wa yika, ata ba te yabala wäji̱atkewa̱ je wà. 	 Á þeim tíma tók Jesús svo til orða: "Ég vegsama þig, faðir, herra himins og jarðar, að þú hefur hulið þetta spekingum og hyggindamönnum, en opinberað það smælingjum.


Jera ite isha täkii: —Ma je̱köka̱ je̱k duäkka̱ klä ki̱. Jera ije̱k kpaka̱ plaa shkami. 	 og sagði hárri raustu: "Rís upp og stattu í fæturna!" Hann spratt upp og tók að ganga.


Jera ñayöle ka̱wei wà wa sha̱ kajali ñajäklelewa̱ jeska, jewa te ibiketsa je̱r na: 	 Þar sátu nokkrir fræðimenn og hugsuðu í hjörtum sínum:


Jera ije te isha ijewa ia̱: —¿Bas ka ji biketsäk etkabä si̱ kuna wa, jiye bas suarke̱ rä na? Ñerä ije je̱kaka̱ te si̱wa̱ irä, tipä irä uña, jera iwäkolonawa̱ bii. 	 Hann sagði við þá: "Hví eruð þér hræddir, þér trúlitlir?" Síðan reis hann upp og hastaði á vindinn og vatnið, og varð stillilogn.


Tsa̱na ra saje wa te ibiketse sä rä tsa̱tkeleksa̱ Säkekewa Jesús je̱r bäi sha sa̱ ia̱ ki̱ka, je ne su̱ta ijewa rä. 	 Vér trúum þó því, að vér verðum hólpnir fyrir náð Drottins Jesú á sama hátt og þeir."