ji yöleksa̱ bakanamiksa̱ itso̱ kololewa̱ tjabanakcha̱wa̱ je yika, idäkläwa̱ña bakleksa̱ baa Säkeklä yabala ra. 	 í von um að jafnvel sjálf sköpunin muni verða leyst úr ánauð forgengileikans til dýrðarfrelsis Guðs barna.


je rä bas wa̱ iju̱ñer jini sá te bas ia̱ ishata̱na Säkekewa Jesús ja̱mi käi ki̱ka. 	 Þér vitið, hver boðorð vér gáfum yður frá Drottni Jesú.


“Ekla bakle blu ta̱i, je je̱k pajiä rä sua siöö yëna ebä wà, lino shtä yöle bäitsa̱a̱ ebä wà. Je te jile baa baa ebä tapawe̱ke̱ iwa̱ ñanak buliri buliri. 	 Einu sinni var maður nokkur ríkur, er klæddist purpura og dýru líni og lifði hvern dag í dýrlegum fagnaði.


Bas te yilé jeke̱wa̱ bitaba jile ki̱ka ra, jera ñaebä yie je jeke̱wa̱ bitaba. Yi jawa̱ yis te bitaba, ikuna yis te yile jawa̱ bitaba irä ra, je wá̱ yis te rä bas kju̱ei Cristo wäkata ska. 	 En hverjum sem þér fyrirgefið, honum fyrirgef ég líka. Og það sem ég hef fyrirgefið, hafi ég þurft að fyrirgefa nokkuð, þá hefur það verið vegna yðar fyrir augliti Krists,


Jekjepa iblui te ikiaté, je ia̱ ite isha: ‘¡Kjanaklä yakei si̱! Ale ba nui biköle wäshewa̱ wa̱ yis te bitaba, ba te yis ia̱ ka̱kia ki̱ka; 	 Konungurinn kallar þá þjóninn fyrir sig og segir við hann: ,Illi þjónn, alla þessa skuld gaf ég þér upp, af því að þú baðst mig.


Jera Jesús te isha: —Ditsä pakö ñajäkläkwa̱. Jeska ka̱ rä tala ebä, jekäi iñajaklawa̱. Jera jäiyi wa ebä däka̱ rä cinco mil kjena. 	 Jesús sagði: "Látið fólkið setjast niður." Þarna var gras mikið. Menn settust nú niður, um fimm þúsund karlmenn að tölu.


Jera ite isaka pakani ijewa ia̱ jile she ja̱mi te isha: “Ka̱jöir gobiernoí rä jishtä ekla te däli wä bäi tula ishka̱bläklä ska käi. 	 Aðra dæmisögu sagði hann þeim: "Líkt er um himnaríki og mann, er sáði góðu sæði í akur sinn.


Je idäli rä oro käi, inaklä yaka käi, jak säkei ta därërë käi, perla käi, dätsi bäi tsa̱a̱ käi, siöö yëna käi, julii käi, bätsëë käi, kal biköle jala ta baa käi, ji biköle yöle elefante kà tälik wà käi, ji biköle yöle kal säkei ta wà käi, bronce wà käi, tabeli yaka wà käi, mármol wà käi; 	 farma af gulli og silfri, gimsteinum og perlum, dýru líni og purpura, silki og skarlati og alls konar ilmvið og alls konar muni af fílabeini og alls konar muni af hinum dýrasta viði og af eiri og járni og marmara,


Je ki̱ka Judío wa chui tsa̱ku̱i wa te isha Pilato ia̱: —Ke iyua: ‘Je rä Judío wa tsa̱ku̱i’, ata iyuö rä: ‘Jí te isha yis dä Judío wa tsa̱ku̱i’ ni. 	 Þá sögðu æðstu prestar Gyðinga við Pílatus: "Skrifaðu ekki ,konungur Gyðinga', heldur að hann hafi sagt: ,Ég er konungur Gyðinga'."


Jeiräta bäi bas te iwa̱ rä, je wà bas te weikane shka̱l ssaña yis da. 	 Engu að síður gjörðuð þér vel í því, að taka þátt með mér í þrengingu minni.


Bäije yi shki̱naka̱niña säkätä rä; je rä sikii. Duewa̱ni etäbä kicha, je ia̱ ka ijewa meräk, ata ijewa dämiwa̱ chui wa ye Säkeklä ia̱, Cristo ia̱, ñakäi ijewa dämiwa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye ije ra däkka̱ mil año. 	 Sæll og heilagur er sá, sem á hlut í fyrri upprisunni. Yfir þeim hefur hinn annar dauði ekki vald, heldur munu þeir vera prestar Guðs og Krists og þeir munu ríkja með honum um þúsund ár.


Jekäi ijewa ssëna bäi ikiäkwa̱ ko̱no ja̱rka. Jera ñawäsaka idemi mai imike̱ rä ska. 	 Þeir vildu þá taka hann í bátinn, en í sömu svifum rann báturinn að landi, þar sem þeir ætluðu að lenda.


Ji bitele isäkätä skaté, ji ssële sá wa̱, ji su̱le sá wa̱ sá wäbala wà, ji su̱lewa̱ sá wa̱ tsa̱na, ñakäi ji passële sá wa̱ sá jula wà, je rä ale se̱ne kseka ktei; 	 Efni vort er það sem var frá upphafi, það sem vér höfum heyrt, það sem vér höfum séð með augum vorum, það sem vér horfðum á og hendur vorar þreifuðu á, það er orð lífsins.


Jesús wa̱ Marta irä iel irä, Lázaro irä jewa shka̱l dä ta̱i. 	 Jesús elskaði þau Mörtu og systur hennar og Lasarus.


Ata fariseo wa te isha ñaia̱: —¡Isu̱o! Itjä ka bas wao̱r. Ñera biköle marmi ijebä ra. 	 Því sögðu farísear sín á milli: "Þér sjáið, að þér ráðið ekki við neitt. Allur heimurinn eltir hann."


Jekäi ijäiyi ki̱ ise̱naklä sherke̱ ra, ije̱k mo̱ iia̱; je su̱ta ialaklä ki̱ ise̱naklä sherke̱ däkwa̱ ija̱mi ra, ise̱naklä kiana iwa̱k. 	 Maðurinn gæti skyldu sinnar gagnvart konunni og sömuleiðis konan gagnvart manninum.


Ata ijewa te isu̱a ra, yis ia̱ kte baa rä me̱le bata yinak ka tene shkiri ta wa ia̱, jishtä Pedro ia̱ ime̱le bata yinak tene shkiri ta wa ia̱ käi. 	 Þvert á móti, þeir sáu, að mér var trúað fyrir fagnaðarerindinu til óumskorinna manna, eins og Pétri til umskorinna,


je je̱r ku̱a Pedro te julasku bata wà iwa̱ ichakäklä Jesús ia̱ manebä sha ite rä í̱. 	 Símon Pétur benti honum og bað hann spyrja, hver sá væri, sem Jesús talaði um.


Jekäi ñe ikabla irä iji sha etkabä wà irä, je ka manenakni kju̱awa, je botkä sha ite je ka yinak ije ia̱ ka̱yue ye, je botkä rä saje ñabläk ije ja̱mi wa je̱r pablenaklä ta̱i, ji tso̱ sä wätsa̱k ki̱ssënak kukäkläwa̱ sa̱ wa̱ pjoo. 	 Í þessum tveim óraskanlegu athöfnum Guðs, þar sem óhugsandi er að hann fari með lygi, eigum vér sterka uppörvun, vér sem höfum leitað hælis í þeirri sælu von, sem vér eigum.


Je ukä ska ije̱k kjashani ale once wa ia̱ ijewa ñatulawa̱ yäkäk ra. Jewa uña ite ka ijewa te ikuke kte si̱ ye ki̱ka, ñakäi ijewa je̱r dä därërë ki̱ka. Ka irä maikäi kuna ta, ka ijewa wa̱ ishki̱naka̱ni su̱ak wa ktä kolone ki̱ka. 	 Seinna birtist hann þeim ellefu, þegar þeir sátu til borðs, og ávítaði þá fyrir vantrú þeirra og harðúð hjartans, að þeir hefðu ekki trúað þeim, er sáu hann upp risinn.


“Jera ikuna yilé te ishe bas ia̱: ‘¡Issö! Säbäkäkksa̱ kaldu jiska’ ni iräle, ‘a̱mi ska’ ni iräle, jera ke iktä kuka. 	 Ef einhver segir þá við yður: ,Hér er Kristur' eða ,þar', þá trúið því ekki.


Jera chu̱li̱i̱ dami iwätsa̱k wa irä iitäki̱ datse̱ wa irä, kjoyir dami te isha; —¡Hosana, David yäbei kjeiyinopa! ¡Bäije ale daju̱ Säkekewa kie ja̱mi rä! ¡Hosana, ikjeiyinopa ka̱sha̱a̱ si̱ ska! 	 Og múgur sá, sem á undan fór og eftir fylgdi, hrópaði: "Hósanna syni Davíðs! Blessaður sé sá sem kemur, í nafni Drottins! Hósanna í hæstum hæðum!"


Je ne kju̱ei Judío wa te yis kukawa̱ Templo ska yëë ite 'sterawa̱. 	 Sakir þessa gripu Gyðingar mig í helgidóminum og reyndu að ráða mér bana.


Jera plaa ra Säkekewa ángel í ekla dewa̱, jera je jui ja̱r ñinaka̱. Jekäi ije te Pedro pakpa ikipa ki̱, jera ishki̱naka̱ ra ángel te isha iia̱: “Ma je̱köka̱ mane mane.” Jera cadena jolonaksa̱ ijula ja̱mi. 	 Allt í einu stóð engill Drottins hjá honum og ljós skein í klefanum. Laust hann á síðu Pétri, vakti hann og mælti: "Rís upp skjótt!" Og fjötrarnir féllu af höndum hans.


mai ijewa chichöñaí rä ka duäk kuna, ñakäi yökö rä ka wäita̱nak kuna ska. 	 þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.


“Säkekewa wikblu katke yis ja̱mi. Ka irä jiye kuna ta, ite yis kuka yis wa̱ ka jita wa ia̱ kte baa bata shäklä. Je te yis patka ishäk wätelewa̱ wa ia̱, jewa rä wäyenakksa̱ni, ñakäi ishäk ka wä wajuenak kuna wa ia̱ jewa rä wä wajuenakni, ñakäi sä weikalecha̱wa̱ wa bäkäkksa̱ni, 	 Andi Drottins er yfir mér, af því að hann hefur smurt mig. Hann hefur sent mig til að flytja fátækum gleðilegan boðskap, boða bandingjum lausn og blindum sýn, láta þjáða lausa


Ata jeska moska tso̱ wa kju̱atkacha̱wa̱ te isha ñaia̱: —¿Jiye ite je perfume weikawa̱ kjermita jekäi rä na? 	 En þar voru nokkrir, er gramdist þetta, og þeir sögðu sín á milli: "Til hvers er þessi sóun á smyrslum?


Yis te ijewa su̱a iyina si̱ ijewa te Säkeklä kja̱nei we̱ke̱ pjoo, ata ka je̱r ko̱le kuna iwa si̱ ia̱. 	 Það ber ég þeim, að þeir eru kappsfullir Guðs vegna, en ekki með réttum skilningi.


Jera ishki̱naka̱ te si̱wa̱ uña, ñakäi ite isha tipä ia̱: —Ma si̱wa̱tiöwa̱ bitaba. Jera si̱wa̱ wätkenawa̱, ji biköle wäkolonawa̱ bii. 	 Hann vaknaði, hastaði á vindinn og sagði við vatnið: "Þegi þú, haf hljótt um þig!" Þá lægði vindinn og gerði stillilogn.


Je ukä ska iwa̱ dulanak wa dejulu, jewa wa̱ inu̱l minetse̱ blenakwa̱, kjepa iminejulu te je pakani Jesús ia̱. 	 Lærisveinar hans komu, tóku líkið og greftruðu, fóru síðan og sögðu Jesú.


Jekäi je wá̱ ite deka̱ dos año kje. Je ki̱ka biköle se̱nak Asia ska Judío wa käi, Griego wa käi, jewa te Säkekewa ktä ssa. 	 Þessu fór fram í tvö ár, svo að allir þeir, sem í Asíu bjuggu, heyrðu orð Drottins, bæði Gyðingar og Grikkir.


Jera je Samaria wa te ikúka: —¿Ba rä Judío wa, ata yis dä alaklä Samaria wa, maikäi je ia̱ ba te diklä kie yanak na? Je sha ite rä, ka jiye kuna ta, Judío wa irä, Samaria wa irä, jewa rä ka däkwa̱ kuna ñaska. 	 Þá segir samverska konan við hann: "Hverju sætir, að þú, sem ert Gyðingur, biður mig um að drekka, samverska konu?" [En Gyðingar hafa ekki samneyti við Samverja.]


Je o̱na ukä ska duë ta wa saka tso̱ je däyë wäbala ska, jewa date iwäki̱. Jekäi ijewa bäinani. 	 Eftir þetta komu aðrir þeir, er sjúkir voru á eynni, og voru læknaðir.


Jera iwa̱ dulanak wa je̱r shenacha̱wa̱ pan tsa̱k, ata etababä shkä iwa̱ ko̱no na. 	 Þeir höfðu gleymt að taka brauð, höfðu ekki nema eitt brauð með sér í bátnum.


Je ne ki̱ka ijewa dejulu etka ye jiska ra, ka yis wa̱ iwätkene, ata bulirishtä ebä yis je̱tkawa̱ sä ktei wabiketsäkläksa̱ ska. Jera yie ije sha tse̱nakté. 	 Þeir urðu nú samferða hingað, og lét ég engan drátt á verða, heldur settist daginn eftir á dómstólinn og bauð að leiða fram manninn.


Jekäi yi ktäke̱ kte kju̱awa wa ra, je wakei ebä ne je̱k ki̱wäjiäke̱ rä. Ata yi te ji bata sheke̱ ra, je te rä tapanak wa ne ki̱wäjieke̱. 	 Sá, sem talar tungum, byggir upp sjálfan sig, en spámaðurinn byggir upp söfnuðinn.


Ñerä Jesús te je ji paka jile she ja̱mi e̱ná ra, jeska imineju̱mi; 	 Þegar Jesús hafði lokið þessum dæmisögum, hélt hann þaðan.


Bas dikäla, sa̱ je̱r ska sä ssërke̱ ka nui ta ji ki̱ käi ra, jera sä ssërmi ka sualewa̱ kuna Säkeklä wäna. 	 Þér elskaðir, ef hjartað dæmir oss ekki, þá höfum vér djörfung til Guðs.


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä rä eklabä. Ñakäi Säkeklä ktei shäk ditsä ia̱, ditsä ktei shäk Säkeklä ia̱ je rä eklabä. Je rä ale ditsä ekla Cristo Jesús, 	 Einn er Guð. Einn er og meðalgangarinn milli Guðs og manna, maðurinn Kristur Jesús,


Ka irä jiye kuna ta, ije rä Säkeklä kja̱nei wa̱k kianak bäi ba ia̱. Ata ba te ji yakei wakbla ra, ba suanopa. Je rä ka ije espada shkä rä kje ka wata käi kuna ki̱ka. Ije rä Säkeklä kja̱nei wa̱k sä kukäkwa̱ ji yakei wakble ki̱ buka̱nak. 	 Því að þau eru þjónn Guðs þér til góðs. En ef þú gjörir það sem illt er, þá skaltu óttast. Yfirvöldin bera ekki sverðið ófyrirsynju, þau eru Guðs þjónn, hegnari til refsingar þeim er aðhefst hið illa.


Jera ka̱ñir dawa̱ kja ra, Pablo te ijewa biköle paka yäkäk, te isha ijewa ia̱: —Jir da catorce día bala na bas se̱na rä wäñile ebä, bäli ebä, ka ji a̱ni ñale kuna. 	 Undir dögun hvatti Páll alla að neyta matar og sagði: "Þér hafið nú þraukað hálfan mánuð fastandi og engu nærst.


Ata Judío wa wa̱ ka ibiketsane ije rä ka wä wajuenak kuna, je ne wä wajuena rä, ata ijewa te je wä wajuele a̱mi irä iká irä kiajaté wächakenak kjepa ijewa te ibiketsa ije ne irä. 	 Gyðingar trúðu því ekki, að hann, sem sjónina fékk, hefði verið blindur, og kölluðu fyrst á foreldra hans


Ñakäi: “Säkekewa, säkätä ra ba ne te ishäkä ñak wäkukäk tkawa̱ rä. Ñakäi ka̱jöir etkä etkä rä yöle ba wakei jula wà. 	 Og: Þú, Drottinn, hefur í upphafi grundvallað jörðina, og himnarnir eru verk handa þinna.


Je ki̱ka Säkeklä cha wa ia̱ etka sábado je̱räkläí tso̱ ji̱a. 	 Enn stendur þá til boða sabbatshvíld fyrir lýð Guðs.


Jekäi ite isha ijewa ia̱: —Bas ma ka̱ biköle ska kte baa wapaktäk sä yöleksa̱ wa biköle ia̱. 	 Hann sagði við þá: "Farið út um allan heim, og prédikið fagnaðarerindið öllu mannkyni.


Jekäi iyina si̱ ka̱wei rä sikii, ñakäi sa pakale ji wa̱k, je rä sikii, je rä wämo, je rä baa. 	 Þannig er þá lögmálið heilagt og boðorðið heilagt, réttlátt og gott.


Jera ite ijewa chaka: —¿Bitäbä bas wa̱ pan shkä rä? Bas cho̱ isu̱ak. Jera ijewa te isu̱a ra, ite isha iia̱: —Cinco, ñakäi nima botäbä. 	 Jesús spyr þá: "Hve mörg brauð hafið þér? Farið og gætið að." Þeir hugðu að og svöruðu: "Fimm brauð og tvo fiska."


Jewa te ji biketsemiksa̱ etkabä, jekäi ijewa te itäkili irä, ika̱wei sa patkäklä irä tulemiksa̱ je bewak ia̱. 	 Þessir hafa allir eitt ráð, og máttinn og vald sitt gefa þeir dýrinu.


“Ata bas se̱no tsa̱na je̱k ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, bas tulurmiksa̱ sä ktei wabiketsäkksa̱ wa ia̱. Bas buka̱nami ñapaktäklä jui shtä ska. Bas jäklermika̱ ka̱ wäkiri wa wäja̱mi, ka̱ tsa̱ku̱i wa wäja̱mi, yis kju̱ei, bas wa̱ yis ktei shäklä ijewa ia̱. 	 Gætið að sjálfum yður. Menn munu draga yður fyrir dómstóla, í samkundum verðið þér húðstrýktir, og þér munuð leiddir fyrir landshöfðingja og konunga mín vegna, þeim til vitnisburðar.


Ñerä ocho día ukäki̱ Jesús wa̱ dulanak wa tapanawa̱ni etäbä kicha ju ja̱rka. Jera Tomás kalduña ijewa ra. Jera ju rä kjäitälewa̱, ata Jesús deju̱ je̱k duawa̱ ijewa sha̱na te isha ijewa ia̱: —Bas ssënopa baa. 	 Að viku liðinni voru lærisveinar hans aftur saman inni og Tómas með þeim. Dyrnar voru læstar. Þá kemur Jesús, stendur mitt á meðal þeirra og segir: "Friður sé með yður!"


Jeska ekla rä se̱nak bitaba ra, jera bas te ji sha käi je o̱rmi ije ia̱. Ata ka ijewa rä jekäi kuna ra, jera je bas te isha ijewa ia̱ je dämiksa̱ni bas wakwa ia̱. 	 Og sé þar friðar sonur, mun friður yðar hvíla yfir honum, ella hverfa aftur til yðar.


Jekäi ale palei ta bakleka̱ käi wa wa̱ ka ji ki̱ yine ji̱a yis ia̱. Mikle ra ijewa rä bakleka̱ räle ka je wa̱ ji kuna yis ia̱, Säkeklä te ka sa wabiketseksa̱ rä sa pajuer ebä wà kuna. 	 Og þeir, sem í áliti voru, - hvað þeir einu sinni voru, skiptir mig engu, Guð fer ekki í manngreinarálit, - þeir, sem í áliti voru, lögðu ekkert frekara fyrir mig.


ale je̱k ju̱leksa̱ biköle tsa̱tju̱ak ju̱ami, ijuenaklä ye ike̱i dewa̱ bulee ra. 	 sem gaf sig sjálfan til lausnargjalds fyrir alla. Það var vitnisburður hans á settum tíma.


Jera Pablo ssëna ikiäkmiña ira. Jekäi ite tene shkiri wá̱ iia̱, Judío wa tso̱ je naka wa te ishemika̱ ki̱ka, biköle wa̱ iju̱ñer Timoteo ká rä Griego wa ki̱ka. 	 Páll vildi hafa hann með sér og umskar hann sökum Gyðinga, er voru í þeim byggðum, því að allir vissu þeir, að faðir hans var grískur.


Bas te Trifena irä Trifosa irä ia̱ ishe yie ichakami. Jewa rä shka̱bläk Säkekewa ia̱. Ñaebä bas te ale shka̱ta sa̱ wa̱ Pérsida ia̱ ishe yie ichakami ni. Je rä shka̱blele ta̱i Säkekewa ia̱. 	 Heilsið Trýfænu og Trýfósu, sem hafa lagt hart á sig fyrir Drottin. Heilsið Persis, hinni elskuðu, sem mikið hefur starfað fyrir Drottin.


¿Ñaebä pan siete wà cuatro mil dele ska, ñakäi canasta bitkä na bas te ishtani rä ska na? 	 Eða brauðanna sjö handa fjórum þúsundum og hve margar körfur þér tókuð saman?


“Bas ñayöle ka̱wei wà wa, bas fariseo wa, bas dä ji shäk kjäbata ebä wà, ¡säli bas dä! Ka irä maikäi kuna ta, bas te menta käi, eneldo käi, comino käi, je diezmoí me̱ke̱. Ata bas te ka̱wei wao̱nak bäi si̱ jawa̱, ji wabiketse wämo käi, je̱r bäi she käi, ji biketse etkabä käi; jera je ne kiana o̱nak rä, ñaebä je isaka ka jäkwa kuna. 	 Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér gjaldið tíund af myntu, anís og kúmeni, en hirðið ekki um það, sem mikilvægast er í lögmálinu, réttlæti, miskunn og trúfesti. Þetta ber að gjöra og hitt eigi ógjört að láta.


Ditsä tso̱ Jesús da iwa̱ Lázaro kileksa̱ ishäkä wäja̱r naka iwa̱ ishki̱leka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na ra, jewa te je ktei pakani. 	 Nú vitnaði fólkið, sem með honum var, þegar hann kallaði Lasarus út úr gröfinni og vakti hann frá dauðum.


Ka irä jiye kuna ta, Pedro täkiwa̱k Jesús ktei bata shäk tene shkiri ta wa ia̱, je te ñaebä yis täkiwa̱ Jesús ktei bata shäk ka Judío kuna wa ia̱. 	 því að sá, sem hefur eflt Pétur til postuladóms meðal hinna umskornu, hefur einnig eflt mig til postuladóms meðal heiðingjanna.


Jekäi etäbä kicha jewa te je bakle ka wä wajuenak kuna kiateni. Jewa te isha iia̱: —Säkeklä ne kjeishö kte bäi wà. Ata sá wa̱ iju̱ñer je ditsä rä ji yakei wakbläk. 	 Nú kölluðu þeir í annað sinn á manninn, sem blindur hafði verið, og sögðu við hann: "Gef þú Guði dýrðina. Vér vitum, að þessi maður er syndari."


je wà jira sá se̱rmi ji̱a kseka, bas dami tkelewa̱ därërë Säkekewa ja̱mi ki̱ka. 	 Nú lifum vér, ef þér standið stöðugir í Drottni.


Ale ibolki je ituläk, je ne rä be tsa̱ku̱i rä. Je itiäklä ke̱i, je ne rä sa̱ ke̱i e̱nakläwa̱ ke̱i rä; je itiäk wa, je ne rä ángel wa rä. 	 Óvinurinn, sem sáði því, er djöfullinn. Kornskurðurinn er endir veraldar og kornskurðarmennirnir englar.


je che̱ke̱mi ite Jesús ktei bata shäk wa ia̱ bala pa̱nak ekla ekla ia̱, ijewa ki̱ ji sherke̱ je ja̱mi. 	 og lögðu fyrir fætur postulanna. Og sérhverjum var úthlutað eftir því sem hann hafði þörf til.


Je ke̱i wà bas ssëno a̱naa, bas ka̱ssö jaboo, bas ia̱ ji säkei ta tso̱ däkksa̱ ta̱i ka̱jöir ska ki̱ka. Ata je su̱ta ijewa kalí wa te jile bata shäk wa ukä ja̱mi iwá̱ rä. 	 Fagnið á þeim degi og leikið af gleði, því laun yðar eru mikil á himni, og á sama veg fóru feður þeirra með spámennina.


Ba te Prisca irä Aquila irä Onesíforo ju ska tso̱ wa irä jewa ia̱ ishe yie ichakami jela. 	 Heilsa þú Prisku og Akvílasi og heimili Ónesífórusar.


Ata bas wakwa wa̱ iju̱ñer yis shka̱bla jí yis wakei jula wà ji sherke̱ yis ki̱ irä yis da shkäk wa ki̱ irä je däkläksa̱ sá ia̱. 	 Sjálfir vitið þér, að þessar hendur unnu fyrir öllu því, er ég þurfti með og þeir, er með mér voru.


Jera iwa̱ dulanak wa te isha iia̱: —Jekäi jäiyi wa kiana se̱nak ialaklä wa ra rä ra, jera we ke sa̱ se̱nak. 	 Þá sögðu lærisveinar hans: "Fyrst svo er háttað stöðu karls gagnvart konu, þá er ekki vænlegt að kvænast."


Je ite isha säkätä: “Bewak me̱ka̱ iräle, jile me̱ iräle, bewak däläwe̱wa̱ iräle, jile kte wa̱ sa̱ nui ki̱ iräle, ka je shene ba ki̱, ka je wà bä wäbatsane.” Jeshtä me̱ rä ka̱wei ja̱mi. 	 Fyrst segir hann: "Fórnir og gjafir og brennifórnir og syndafórnir hefur þú eigi viljað, og eigi geðjaðist þér að þeim." En það eru einmitt þær, sem fram eru bornar samkvæmt lögmálinu.


Jera ijewa te isha Jesús ia̱: —¿Mai ba ká katke rä? Jera Jesús te ikúka: —Ka bas je̱r ko̱r yi yis dä ia̱, ñakäi yi rä yis Ká rä ia̱. Ikuna rä yi yis dä ku̱ bas je̱r ku̱opa ra, jera ñaebä bas je̱r ku̱emi yi rä yis ká rä te. 	 Þeir sögðu við hann: "Hvar er faðir þinn?" Jesús svaraði: "Hvorki þekkið þér mig né föður minn. Ef þér þekktuð mig, þá þekktuð þér líka föður minn."


Jera je ke̱i ska ka̱ tsa̱ku̱i Herodes te tapanak wa manele kukawa̱ weikanak. 	 Um þessar mundir lét Heródes konungur leggja hendur á nokkra úr söfnuðinum og misþyrma þeim.


Sa janawa̱ bitaba jekäi ji ki̱ka ra, ka jiye ji sher ji̱a me̱nak sa̱ nui ki̱ka. 	 En þar sem syndirnar eru fyrirgefnar, þar þarf ekki framar fórn fyrir synd.


Ijewa dejulu iwäki̱ ra, ite ijewa ia̱ isha: “Bas wa̱ jishtä yis se̱le bakle del bas sha̱na, säkätä yis de Asia ska raté käi, je ju̱ñer bäi. 	 Þegar þeir komu til hans, sagði hann við þá: "Þér vitið, hvernig ég hef hagað mér hjá yður alla tíð frá þeim degi, er ég kom fyrst til Asíu.


Je rä sa̱ ñatäkiwa̱klä a̱miji̱a a̱miji̱a, sa te ji biketse etkabä wà, bas te ji biketse etkabä wà irä, yis te ji biketse etkabä wà irä. 	 eða réttara sagt: Svo að vér getum uppörvast saman fyrir hina sameiginlegu trú, yðar og mína.


Jera Jesús te issa ra je ka̱wei wà sä yuäk te ikúka rä je̱r ta käi, jera ite isha iia̱: —Ka ba rä butsäleju̱mi kuna ka̱mii Säkeklä gobiernoí yika. Jeska ra ka yi a̱ni wa̱ iwächakewa̱klei ji̱a. 	 Jesús sá, að hann svaraði viturlega, og sagði við hann: "Þú ert ekki fjarri Guðs ríki." Og enginn þorði framar að spyrja hann.


Yie ibiketse iyina si̱ ba te yis ktä ssëmi. Je ne ki̱ka yie jí yuami ba ia̱, yis wa̱ iju̱ñer ba te iwe̱mi ki̱ta yie isha tsa̱ta. 	 Í fullu trausti til hlýðni þinnar rita ég til þín og veit, að þú munt gjöra jafnvel fram yfir það, sem ég mælist til.


Ata maikäi iwä wajuenani räle je ka ju̱ñer sá wa̱. Yi te iwä wajuewa̱ räle je ka ju̱ñer sá wa̱. Je rä säkenawa̱, je wakei ia̱ ichakö. Iwakei te bas kúkemi. 	 En hvernig hann er nú orðinn sjáandi, vitum við ekki, né heldur vitum við, hver opnaði augu hans. Spyrjið hann sjálfan. Hann hefur aldur til. Hann getur svarað fyrir sig."


Bäi si̱ ra, bas ku̱ Cristo dälätsö bas je̱r ska Säkekewa käi. Del bas se̱no kukale kja, je rä bas wa̱ yi te bas ia̱ ji ki̱ssënak bas wa̱ ktei chakeke̱ kúkäklä. Ata je wo̱ je̱k jalewa̱, dälätsalewa̱, 	 En helgið Krist sem Drottin í hjörtum yðar. Verið ætíð reiðubúnir að svara hverjum manni sem krefst raka hjá yður fyrir voninni, sem í yður er.


Juan te iwäukewa̱ ke̱i skaté bite rä imineka̱tse̱ sa̱ sha̱na ke̱i kje, je sha̱ ekla kiana kolonak däkwa̱ saje wa ra ije shki̱leka̱ni je ktei pakäkña.” 	 allt frá skírn Jóhannesar til þess dags, er hann varð upp numinn frá oss, verður nú að gjörast vottur upprisu hans ásamt oss."


“Mika̱ bas te isu̱a guardia wa te Jerusalén kjä kukaksa̱ shkiritke ra, bas je̱r ku̱opa iku̱ ike̱i dewa̱ e̱ná iweikanakläwa̱. 	 En þegar þér sjáið herfylkingar umkringja Jerúsalem, þá vitið, að eyðing hennar er í nánd.


Ata ite isha ijewa ia̱: —Yis kiana minak jukläyäkä saka saka ska Säkeklä gobierno ktei baa bata shäk, je ne ye yis patkeleté rä ki̱ka. 	 En hann sagði við þá: "Mér ber og að flytja hinum borgunum fagnaðarerindið um Guðs ríki, því að til þess var ég sendur."


Ata je̱tkäkwa̱ yis jula wämo kja̱ne yis jula shule kja̱ne, ka yis ia̱ ka̱ kuna je ma̱klä, ata je rä yi ia̱ irä yolole kja jewa ia̱. 	 En mitt er ekki að veita, hver situr mér til hægri handar eða vinstri. Það veitist þeim, sem það er fyrirbúið."


ñakäi bikö itäkili ta̱i bakleka̱ e̱e̱na si̱ tso̱ saje ibiketsäk wa ia̱ rä käi, ji we̱ itäkili ta̱i te ja̱mi. 	 og hver hinn yfirgnæfandi máttur hans við oss, sem trúum. En þetta er sami áhrifamikli, kröftugi mátturinn,


“Bäije sa̱ je̱k jäkwa̱ wa rä, jewa ia̱ ka̱jiska dämiksa̱ däli ukä ye ki̱ka. 	 Sælir eru hógværir, því að þeir munu jörðina erfa.


Jera Judío wa te ikúka: —Ka sá te ba tie jak wà rä ji o̱le bäi ba wa̱ ki̱ka kuna, ata ba kta yakei Säkeklä ukä ja̱mi kju̱ei, ñakäi ba rä ditsä ebä, jeiräta ma je̱k shä ba rä Säkeklä ni je kju̱ei. 	 Gyðingar svöruðu honum: "Vér grýtum þig ekki fyrir góð verk, heldur fyrir guðlast, að þú, sem ert maður, gjörir sjálfan þig að Guði."


Ata dulecha̱wa̱ wa rä shki̱nakka̱ni je wapakäklä ra, ¿ka bas wa̱ Säkeklä wa̱ ji yile bas ia̱ je ktei wayile na? Je te ishe rä: 	 En um upprisu dauðra hafið þér ekki lesið það sem Guð segir við yður:


Jera iwa̱ dulanak wa te isha iia̱: —Säkekewa, ikuna ikapawa̱ irä ra, tsi ibäirka̱ni. 	 Þá sögðu lærisveinar hans: "Herra, ef hann er sofnaður, batnar honum."


Jera María male̱cha̱wa̱ ite isha jekäi te. Jekäi ite ibiketsa je̱r na, jiräni jekäi ñachake wà rä í̱. 	 En hún varð hrædd við þessi orð og hugleiddi, hvílík þessi kveðja væri.


ka irä ideju̱ ebä wà kuna, ata ije̱r pabla bas te je wà ite sá je̱r pabla ñaebä. Je rä ite sá ia̱ ipaka jishtä bas je̱r ja̱mi yis dälärke̱ käi, bas ji̱ake̱ käi, bas te yis biketse raa käi. Je te yis ssëwa̱ a̱naa ki̱ta. 	 já, ekki aðeins með komu hans, heldur og með þeirri huggun, sem hann hafði fengið hjá yður. Hann skýrði oss frá þrá yðar, gráti yðar, áhuga yðar mín vegna, svo að ég gladdist við það enn frekar.


Je kju̱ei yie ishe bas ia̱: Säkeklä gobiernoí bakanamiksa̱ bas yika, je me̱rmi ni ditsä saka je gobierno wawänewa̱k wa ia̱. 	 Þess vegna segi ég yður: Guðs ríki verður frá yður tekið og gefið þeirri þjóð, sem ber ávexti þess.


Ka jiye kuna ta, yis wa̱ iju̱ñer yis maju̱ itä ska ra, lobo sälwii wa dämiwa̱ bas sha̱na, jewa wa̱ je oveja wa ka janakwa̱ bitaba. 	 Ég veit, að skæðir vargar munu koma inn á yður, þegar ég er farinn, og eigi þyrma hjörðinni.


Jekäi sá ia̱ ishö, maikäi ba ia̱ ra irä: ¿Ka̱ tso̱ inaklä ma̱klä César ia̱ na, ata kai? 	 Seg oss því, hvað þér líst? Leyfist að gjalda keisaranum skatt eða ekki?"


Jera Cornelio te ikúka: —Jir da cuatro día jí hora ska, ka̱miskla las tres yis ka̱kiä katke yis ju ska ra, jera ñawäsaka ekla pajiele sua wäñileka̱ olóo wa de kaldu yis wäja̱mi, 	 Kornelíus mælti: "Í þetta mund fyrir fjórum dögum var ég að biðjast fyrir að nóni í húsi mínu. Þá stóð maður frammi fyrir mér í skínandi klæðum


Je su̱a Pedro te ra, ite isha ijewa ia̱: “Bas Israel wa, ¿jiye je te bas male̱cha̱cha̱wa̱ rä na? ¿Jiye bas te sá su̱e jaree sa̱me̱ishärä sá te jí jäiyi shkewa̱mi rä sá wakwa täkili wà, sá wakwa te ji we̱ wämo oloi ja̱mi käi rä na? 	 Þegar Pétur sá það, ávarpaði hann fólkið: "Ísraelsmenn, hví furðar yður á þessu eða hví starið þér á okkur, eins og við hefðum af eigin mætti eða guðrækni komið því til leiðar, að þessi maður gengur?


“Säli bas dä, ditsä biköle te bas kjeisheke̱ kte baa wà ra rä. Ka irä jiye kuna ta, je su̱ta ijewa kalí wa te sä wäyuäk jile bata shäk wa käi, jewa kjeisha baa. 	 Vei yður, þá er allir menn tala vel um yður, því að á sama veg fórst feðrum þeirra við falsspámennina.


Jekjepa ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Maiskale ra bas ia̱ issërmi sa̱ me ditsä yäbei ke̱i bakle su̱awa̱ un díabä jibä käi, ata ka bas wa̱ isu̱nak. 	 Og hann sagði við lærisveinana: "Þeir dagar munu koma, að þér þráið að sjá einn dag Mannssonarins og munuð eigi sjá.


Jeiräta Bernabé te ikiawa̱ te itsa̱mi Jesús ktei bata shäk wa wäki̱, te ijewa ia̱ ipaka jishtä Säkekewa su̱a Saulo te ña̱la wà käi, jiräni ikta ira käi, jishtä Damasco ska Jesús kie wapakta ite ka suale ta käi. 	 En Barnabas tók hann að sér, fór með hann til postulanna og skýrði þeim frá, hvernig hann hefði séð Drottin á veginum, hvað hann hefði sagt við hann og hversu einarðlega hann hefði talað í Jesú nafni í Damaskus.


Je kju̱ei yis dä patkeleté iwakei säkei ye mo̱lewa̱ cadena wà. Bas ka̱kiö yis ktäklä ka suale ta, jishtä yis shena ishäk käi. 	 Þess boðberi er ég í fjötrum mínum. Biðjið, að ég geti flutt það með djörfung, eins og mér ber að tala.


Jera ijewa te ikúka: —Ke ije kuna ji yakei wakbläk ra, ka sá wa̱ idenetse̱ bä wäki̱. 	 Þeir svöruðu: "Ef þetta væri ekki illvirki, hefðum vér ekki selt hann þér í hendur."


Juan te jí yua tapanak eyaka eyaka däka̱ siete Asia ska wa ia̱. Ale kaldu jira irä, bakleju̱ irä, se̱rmi ji̱a irä, ñakäi Wikblu kajali siete ije je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye wäja̱mi wa irä, ñakäi Jesucristo chatkelewa̱ ji ktei shäkka̱, bitele dulecha̱wa̱ wa ska itsa̱ säkätä ye, ka̱ tsa̱ku̱i wa je wäkiri, jewa je̱r bäi shöpa bas ia̱, jewa ku̱ bas je̱r ssëwo̱pa baa. Sa̱ shka̱li̱bläk, sa̱ wa̱ ji yakei wakblele nui yika sä wetsäkksa̱ ipi wà, 	 Frá Jóhannesi til safnaðanna sjö, sem í Asíu eru. Náð sé með yður og friður frá honum, sem er og var og kemur, og frá öndunum sjö, sem eru frammi fyrir hásæti hans,


Ñerä Simón Pedro te isha ijewa ia̱: —Yis maju̱ nima kukäk. Jera ijewa te isha: —Sá marmiña ba ra. Jekäi iminemi ñajiaka̱ ko̱no na. Ata je tuinei wà ka iwa̱ nima kolone itjä. 	 Símon Pétur segir við þá: "Ég fer að fiska." Þeir segja við hann: "Vér komum líka með þér." Þeir fóru og stigu í bátinn. En þá nótt fengu þeir ekkert.


Je ji juena rä däläna si̱, ki̱ka Moisés te isha: “Yis suanawa̱, yis paju̱naka̱.” 	 Svo ógurlegt var það, sem fyrir augu bar, að Móse sagði: "Ég er mjög hræddur og skelfdur."


Ata guardia wa cien wäsikäk te ijewa te jekäi iwe̱ke̱ je wätkewa̱wa̱, ije te Pablo wetsakleksa̱ ki̱ka. Je ki̱ka ite manele wädular ukäk wa paka ñapsäk tulämi säkätäba däyë ki̱ kjäksa̱julu ka̱ pjota ki̱. 	 En hundraðshöfðinginn vildi forða Páli og kom í veg fyrir ráðagjörð þeirra. Bauð hann, að þeir, sem syndir væru, skyldu fyrstir varpa sér út og leita til lands,


Jekäi Säkeklä sä ssëwa̱k baa, sä kablele ñaia̱ jekjeye pií ki̱ka, saje wa Säkekewaí Jesús, ale oveja kjänanak bäi si̱, je tsa̱ktéka̱ sä dulecha̱wa̱ wa sha̱na, 	 En Guð friðarins, er leiddi hinn mikla hirði sauðanna, Drottin vorn Jesú, upp frá dauðum með blóði eilífs sáttmála,


Yis ne rä ‘Alfa’ rä, ‘Omega’ rä, isäkätä rä, ibata jekje rä, iñak rä, ibata rä. 	 Ég er Alfa og Ómega, hinn fyrsti og hinn síðasti, upphafið og endirinn.


Yis däju̱ kukjuna. Ji tso̱ ba wa̱ je kuköwa̱ därërë, ka yi a̱ni wa̱ ba corona kukäkläwa̱ kuna. 	 Ég kem skjótt. Haltu fast því, sem þú hefur, til þess að enginn taki kórónu þína.


Mika̱ yie Artemas iräle Tíquico iräle patka demi bä wäki̱ ra, bä bitä pjoo yis wäki̱ Nicópolis ska. Ka irä jiye kuna ta, yis te ibiketsa ka̱tse̱l ke̱i ki̱ssäk jeska ki̱ka. 	 Þegar ég sendi Artemas til þín eða Týkíkus, kom þá sem fyrst til mín í Nikópólis, því þar hef ég ásett mér að hafa vetrarvist.


Jekäi el wa, jí ku̱ bas je̱r ku̱opa, ije oloi ja̱mi sä rä nui janakwa̱ bitaba, je ne ktei sheke̱ sá te bas ia̱ rä, 	 Það skuluð þér því vita, bræður, að yður er fyrir hann boðuð fyrirgefning syndanna


Jera ite ije patkamini ijuka te ishami iia̱: —Ka ma miwa̱ kuna jukläyäkä tsi̱ne shtä na. 	 Jesús sendi hann síðan heim til sín og sagði: "Inn í þorpið máttu ekki fara."


Ijewa te yis oloitseke̱ rä ka wata, jewa te sa pakteke̱ rä kje ditsä wa̱ ka̱wei me̱le ebä wà.’ 	 Til einskis dýrka þeir mig, er þeir kenna þá lærdóma, sem eru mannasetningar einar."


Jera Jesús je̱r ja̱mi idälänawa̱; jekäi ijula tkawa̱ ija̱mi te isha iia̱: —Yis ki̱ ishena; bä bäinoni yëë. 	 Og hann kenndi í brjósti um manninn, rétti út höndina, snart hann og mælti: "Ég vil, verð þú hreinn!"


Jera ije te jile shami je̱k ukä ja̱mi o̱nak shi̱ana, te isha etkabä: —Ka yis wa̱ yi je rä su̱le. Jera je wäsaka oshkoro a̱naka̱. 	 En hann sór og sárt við lagði, að hann þekkti ekki manninn. Um leið gól hani.


Jera ite chui tsa̱ku̱i wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä biköle tapawa̱wa̱, je te mai Säbäkäkksa̱ ko̱rmi rä chaka ijewa ia̱. 	 Og hann stefndi saman öllum æðstu prestum og fræðimönnum lýðsins og spurði þá: "Hvar á Kristur að fæðast?"


¿Mane wa ia̱ Säkeklä kabla etkabä ka ijewa kjäkwa̱ iwa̱ je̱räklä tso̱ ska ni rä na? ¿Ka je rä ale ka iktä dälätsäk kuna wa ia̱ na? 	 Og hverjum "sór hann, að eigi skyldu þeir ganga inn til hvíldar hans," nema hinum óhlýðnu?


Säkeklä Sa Ká irä, Säkekewa Jesucristo irä, je̱r bäi shöpa bas ia̱, jewa ku̱ bas je̱r ssëwo̱pa baa. 	 Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi.


“Ñaebä ka̱jöir gobiernoí rä jishtä däli watju̱ak te perla babaa yule käi; 	 Enn er himnaríki líkt kaupmanni, sem leitaði að fögrum perlum.


Tsa̱na ta iöle ka̱ oloi tso̱ ma ja̱mi rä ka ka̱ oloi si̱ kuna, ata ka̱ yee ebä irä. 	 Gæt því þess, að ljósið í þér sé ekki myrkur.


Bas te Asíncrito irä, Flegonte irä, Hermas irä, Patrobas irä, Hermes irä, ñakäi sa el wa tso̱ ijewa ra irä jewa ia̱ ishe yie ichakami ni. 	 Heilsið Asýnkritusi, Flegon, Hermes, Patróbasi, Hermasi og bræðrunum, sem hjá þeim eru.


Yabala rikäla, ke sa̱ ñashka̱li̱bla yile ebä wà, kjäbata ebä wà, ata sa̱ ñashka̱li̱blö rä ji we̱ wà, iyina si̱. 	 Börnin mín, elskum ekki með tómum orðum, heldur í verki og sannleika.


Ñerä Pilato te je ssa ra, ite chaka je ditsä rä galilea waí̱. 	 Þegar Pílatus heyrði þetta, spurði hann, hvort maðurinn væri Galílei.


Jera Jesús te ikúkani: —Ba wa̱ ije su̱le kja. Je ne ktä kaldu ba ra rä. 	 Jesús sagði við hann: "Þú hefur séð hann, hann er sá sem er nú að tala við þig."


Jera ite iel patkaténi, ata je ktawa̱ ijewa te. Jekäi ite isaka patkaténi chu̱li̱i̱, jewa moska kpa ite, moska ktacha̱wa ite. 	 Enn sendi hann annan, og hann drápu þeir, og marga fleiri ýmist börðu þeir eða drápu.


Sá rä ji biköle wá̱ ije te, Judea ke̱i ska käi, Jerusalén ska käi je su̱ak wa. Je ne ktawa̱ ijewa te wäteleka̱ kal ja̱mi rä. 	 Vér erum vottar alls þess, er hann gjörði, bæði í landi Gyðinga og í Jerúsalem. Og hann hengdu þeir upp á tré og tóku af lífi.


Jera higuera kate kä ta su̱a ite beshyeka, jekäi imineju̱ isu̱ak wä ta irä í̱ ki̱ka; ata idemi iska ra, ka iwä juena, kä ja̱r ebä irä, ka irä higo wänaklä ke̱i kuna ki̱ka. 	 Þá sá hann álengdar laufgað fíkjutré og fór að gá, hvort hann fyndi nokkuð á því. En þegar hann kom að því, fann hann ekkert nema blöð, enda var ekki fíknatíð.


Ata ji bata shäk, je ktäke̱ rä ditsä ra ijewa ki̱wäjienaklä, issënaklä chatkäkwa̱, ñakäi ije̱r pablenaklä. 	 En spámaðurinn talar til manna, þeim til uppbyggingar, áminningar og huggunar.


Ka irä maikäi kuna ta, jishtä Adán ja̱mi biköle duächa̱ke̱wa̱, je su̱ta Cristo ja̱mi biköle ia̱ se̱ne kseka me̱rmini. 	 Því að eins og allir deyja fyrir samband sitt við Adam, svo munu allir lífgaðir verða fyrir samfélag sitt við Krist.


Ata jewa te ji ia̱ ka ije̱r ko̱ne sheke̱ yakei. Ñakäi ji te sa̱ je̱r ku̱e je̱r wà, je wà ijewa weikarcha̱ke̱wa̱, jishtä bewak ka ka̱ ta käi. 	 En þessir menn lastmæla öllu því, sem þeir þekkja ekki, en spilla sér á því sem þeir skilja af eðlisávísun eins og skynlausar skepnur.


Je sha ite ukä ki̱ ocho día kjena ra, ite Pedro irä Juan irä Jacobo irä kiamiña, jekäi imineka̱ju̱ ka̱tsä bata ki̱ ka̱kiäk. 	 Svo bar við um átta dögum eftir ræðu þessa, að hann tók með sér þá Pétur, Jóhannes og Jakob og gekk upp á fjallið að biðjast fyrir.


Jera ije ktäke̱ ssäk wa biköle male̱cha̱cha̱wa̱ ika̱ju̱ñe rä ta̱i te irä, ite ijewa kúkeke̱ te irä. 	 En alla, sem heyrðu til hans, furðaði stórum á skilningi hans og andsvörum.


Jera Pedro te isha: —Ananías, ¿maikäi Satanás dewa̱ ba je̱r na ma ka̱yuäklä Wikblu Sikina ukä ja̱mi ba wa̱ je ka̱ säkei tsa̱kläta̱na elkje rä na? 	 En Pétur mælti: "Ananías, hví fyllti Satan hjarta þitt, svo að þú laugst að heilögum anda og dróst undan af verði lands þíns?


ka jekäi ka̱wakblewa̱k kuna, ka je wà sä el weikäk ji wa̱k iukä ja̱mi kuna. Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa te iwakbläk jekäi wa kpemi je shtä biköle kju̱ei ki̱, jishtä sá te bas ia̱ isha käi iwaje̱rku̱a käi. 	 Og enginn skyldi gjöra bróður sínum rangt til né blekkja hann í slíkum sökum. Því að Drottinn hegnir fyrir allt þvílíkt, eins og vér höfum áður sagt yður og brýnt fyrir yður.


Ñerä Jesús je̱k wäkukawa̱ te yilé paka itsa̱kté iwäki̱. Idetse̱ ra, ite ichaka iia̱ 	 Jesús nam staðar og bauð að leiða hann til sín. Er hann kom nær, spurði Jesús hann:


Jera dulaklei ekla kie Eutico ni je kalme je̱k tkelewa̱ ventana kjä ki̱ka, käpärawa̱ yëë. Jera Pablo ka̱pakä dami ji̱a sha̱na je dulaklei kapawa̱ kee, buka̱na ja̱naté ju yöle ñabata ki̱ka mañatkä ska ja̱nani i̱ski̱ka. Jera ijewa te ikaka̱ dulewa̱. 	 Ungmenni eitt, Evtýkus að nafni, sat í glugganum. Seig á hann svefnhöfgi, er Páll ræddi svo lengi, og féll hann sofandi ofan af þriðja lofti. Hann var liðinn, þegar hann var tekinn upp.


Jishtä bas ki̱ sa saka sherke̱ ji wa̱k bas ia̱ käi, je su̱ta bas ku̱ ji wo̱ ijewa ia̱. 	 Og svo sem þér viljið, að aðrir menn gjöri við yður, svo skuluð þér og þeim gjöra.


Jera ite isha je ekla jula ssi̱lewa̱ ia̱: —Ma je̱k duöka̱ klä ki̱, biköle sha̱na. 	 Og Jesús segir við manninn með visnu höndina: "Statt upp og kom hér fram!"


Ata jira Cristo rä shki̱leka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na, käpelecha̱wa̱ wa shki̱rke̱ni wä säkätä käi. 	 En nú er Kristur upprisinn frá dauðum sem frumgróði þeirra, sem sofnaðir eru.


Ka̱jiska ji te sa yakei tewe̱ke̱, je cha̱k jolowa̱k wa, saje wa Säkekewaí Sa̱tsa̱tkäkksa̱ Jesucristo ju̱ñe wà, jewa wäbuta̱nacha̱wa̱ni, ñakäi ikolonacha̱wa̱ni ra, ijewa iarmiwa̱ rä e̱e̱na si̱ isäkätä tsa̱ta. 	 Ef þeir, sem fyrir þekkingu á Drottni vorum og frelsara Jesú Kristi voru sloppnir frá saurgun heimsins, flækja sig í honum að nýju og bíða ósigur, þá er hið síðara orðið þeim verra en hið fyrra.


Jekäi etaba kicha Jesús yäkä kalme ijewa ra ra, ite isha ijewa ia̱ rä: “Ke bas minakksa̱julu Jerusalén ska, ata Sa Ká kablele ji ma̱k, ale yis wa̱ iyile ssële bas wa̱ je ki̱ssö bas ku̱. 	 Er hann var með þeim, bauð hann þeim að fara ekki burt úr Jerúsalem, heldur bíða eftir fyrirheiti föðurins, "sem þér," sagði hann, "hafið heyrt mig tala um.


Ñerä Judío wa ekla kie Apolos ni, je rä Alejandría wa, je demiju̱ Éfeso ska. Iktäke̱ ssër ta baa, täki ta kte yöle waje̱rku̱ak bäi si̱. 	 En Gyðingur nokkur, Apollós að nafni, ættaður frá Alexandríu, kom til Efesus. Hann var maður vel máli farinn og fær í ritningunum.


¡Issö! Jíkje ra Säkekewa te ba kpe mar, ka bä wä wajuenak ji̱a, ka̱wä oloi ka su̱nak ji̱a ba wa̱ elkje bala na. Je ebä ra mo̱ irä ka̱tuil irä ja̱naka̱ iki̱ka. Jekäi ite ka̱ passami yilé yuläk iwajiäk. 	 Nú er hönd Drottins reidd gegn þér, og þú munt verða blindur og ekki sjá sól um tíma." Jafnskjótt féll yfir hann þoka og myrkur, og hann reikaði um og leitaði einhvers til að leiða sig.


Je katablö bas dulanaklä. Säkeklä te bas dulawe̱ iyabala käi. Ata ¿mane yaba ka dulane iká wa̱ rä na? 	 Þolið aga. Guð fer með yður eins og syni. Hver er sá sonur, sem faðirinn ekki agar?


Jekäi ije ju̱naksa̱, jishtä Säkeklä wa̱ iwabiketsale e̱ná, ju̱ñele kja e̱ná käi. Je ktawa̱ bas te wäteleka̱ cruz ja̱mi ditsä yakeila oloi ja̱mi. 	 Hann var framseldur að fyrirhuguðu ráði Guðs og fyrirvitund, og þér létuð heiðna menn negla hann á kross og tókuð hann af lífi.


Ata moska te isha: —Ije te ale ka wä wajuenak kuna je wä wajuewa̱ ra, ¿maikäi ka je ia̱ ji o̱r ka Lázaro duäkläwa̱ ye rä na? 	 En nokkrir þeirra sögðu: "Gat ekki sá maður, sem opnaði augu hins blinda, einnig varnað því, að þessi maður dæi?"


Sä ssëno baa, sä ka̱ssö a̱naa, sa̱ ku̱ ije oloi köka̱. Ka irä jiye kuna ta, Oveja Yaba je̱k jula kukäklä ke̱i dewa̱, ñakäi ise̱nakläí kukana e̱ná. 	 Gleðjumst og fögnum og gefum honum dýrðina, því að komið er að brúðkaupi lambsins og brúður hans hefur búið sig.


Ata bas sha̱na ka jekäi ikiar, ata yi ssëna deka̱ te bäi si̱ bas sha̱na ra, je kiana rä bas kjanaklä ye. 	 En eigi sé svo meðal yðar, heldur sé sá, sem mikill vill verða meðal yðar, þjónn yðar.


Jera ijewa te ipaka ñaia̱: “Sa te ikúkemi ka̱jöir ska ni ra, tsi ite ishe rä: ‘Jekäi irä ra, ¿jiye ka bas wa̱ iktä kolone rä na?’ 	 Þeir ráðguðust hver við annan um þetta og sögðu: "Ef vér svörum: Frá himni, spyr hann: Hví trúðuð þér honum þá ekki?


“Ditsä täkii je̱k tsa̱tkäklä ta bäi te iju kjänaneke̱ ra, jera idäli tso̱ rä bäi ebä. 	 Þegar sterkur maður, alvopnaður, varðveitir hús sitt, þá er allt í friði, sem hann á,


Chui wa wädular dä imablä su̱ak jile wà, yibä ia̱ idäksa̱mi iminakläwa̱ Säkekewa Temploí ja̱rka ji dälänak jalar ta ja̱ma̱a̱ däläwa̱k. Jera Zacarías ia̱ ideksa̱ iminakläwa̱. 	 að það féll í hans hlut, samkvæmt venju prestdómsins, að ganga inn í musteri Drottins og fórna reykelsi.


Ñaebä ka tsi̱ni wäkawe̱ rä dunakcha̱ cajón niki̱ka kuna, ata je dueka̱ rä iduäkläka̱ ki̱, jekäi ra ioloi te yi tso̱ ju ja̱rka kalabe ñiwe̱mi. 	 Ekki kveikja menn heldur ljós og setja undir mæliker, heldur á ljósastiku, og þá lýsir það öllum í húsinu.


Ñerä Jesús je̱k paruaka̱ni te ichaka iia̱: —Sa̱nu̱le nu̱lewa, ¿me ijewa re na? ¿Yi a̱ni ka kuna ji̱a ba ki̱ nui ja̱wa̱kka̱ na? 	 Hann rétti sig upp og sagði við hana: "Kona, hvað varð af þeim? Sakfelldi enginn þig?"


Sa̱ wa̱ iju̱ñer saje wa rä Säkeklä ja̱mi, ata ka̱jiska wa kalabe tso̱ rä kololewa̱ ale yakei wa̱. 	 Vér vitum, að vér tilheyrum Guði og allur heimurinn er á valdi hins vonda.


Jeiräta Säkekewa te sa kpa sa̱ je̱r ku̱aklä ra, je rä ka sä weikanakläwa̱ kuna ka̱jiska wa ra. 	 En fyrst Drottinn dæmir oss, þá er hann að aga oss til þess að vér verðum ekki dæmdir sekir ásamt heiminum.


Je ne ki̱ka sa̱ ka̱wä ta je shtä wa tsa̱tkäk jile wà, je rä sa wa̱ ji rä iyina si̱ wakja̱nei wa̱kläña. 	 Þess vegna ber oss að taka þvílíka menn að oss, til þess að vér verðum samverkamenn sannleikans.


Je ne ki̱ka je ditsä chu̱li̱i̱ minejulumi Jesús ña̱le̱i tsa̱k rä. Ka irä jiye kuna ta, jewa te issa Jesús te jekäi iwá̱ ijuenaklä ye ki̱ka. 	 Vegna þess fór einnig mannfjöldinn á móti honum, því menn höfðu heyrt, að hann hefði gjört þetta tákn.


Jí kte ne rä ssële sá wa̱ ije ja̱mi, je ne bata sheke̱ sá te bas ia̱ rä: Säkeklä rä ka̱ oloi, jekäi ije ja̱mi ka̱tuil ka kuna a̱ni. 	 Og þetta er boðskapurinn, sem vér höfum heyrt af honum og boðum yður: "Guð er ljós, og myrkur er alls ekki í honum."


Yis se̱na bas sha̱na ra, jeska yis ki̱ ji shena ra, ka yis wa̱ yi a̱ni weikane jile wà, ata sä el wa Macedonia wa date te ji shena yis ki̱ je ma̱ yis ia̱. Ji biköle ska yis ji wá̱ tsa̱na, ka yis wa̱ bas weikäklä. Jekäi yie iwe̱mi ji̱a. 	 því að úr skorti mínum bættu bræðurnir, er komu frá Makedóníu. Og í öllu varaðist ég að verða yður til þyngsla og mun varast.


Ata Timoteo rä bäi je ju̱ñer bas wa̱. Je te yis tsa̱tka kte baa kja̱nei wa̱k jishtä yaba te iká tsa̱tke käi. 	 En þér vitið, hvernig hann hefur reynst, að hann hefur þjónað að boðun fagnaðarerindisins með mér eins og barn með föður sínum.


Ite iwakei kjanaklä David yäbei ekla kuka täki ta sajewa tsa̱tkäkksa̱. 	 Hann hefur reist oss horn hjálpræðis í húsi Davíðs þjóns síns,


Jera iel te iel ebä ju̱emiksa̱ kota̱nakwa̱; ñakäi iká te iyaba ju̱emiksa̱ kota̱nakwa̱; ñakäi iyabala manermika̱ iká wa ktäkcha̱wa̱. 	 Þá mun bróðir selja bróður í dauða og faðir barn sitt. Börn munu rísa gegn foreldrum og valda þeim dauða.


Je ne ki̱ka sá rä ja̱lma̱lecha̱wa̱ ra, ata bas dä täkii ra, sá ssërke̱ a̱naa. Jikäi sá ka̱kiäke̱ bas ki̱ka rä, je rä bas däkläwa̱ bulee ebä ye. 	 Vér gleðjumst, þegar vér erum veikir, en þér eruð styrkir. Það, sem vér biðjum um, er að þér verðið fullkomnir.


Ata je biköle rä weikane säkätäba, alaklä wa duäksa̱ yaba ki̱ käi. 	 Allt þetta er upphaf fæðingarhríðanna.


Jera Pedro kate rä kjä kololewa̱ guardia wa wa̱ sä wätiäklä ska, ata tapanak wa te Säkeklä payule kate iki̱ka ka jalewa̱ta. 	 Sat nú Pétur í fangelsinu, en söfnuðurinn bað heitt til Guðs fyrir honum.


“Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je biköle o̱rmi jira sa̱ tso̱ wa ka tuarcha̱wa̱ba yika. 	 Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt er komið fram.


Je rä jishtä iyöle katke käi: “Säkeklä kie yirke̱ yakei bas kju̱ei ki̱ka, ka Judío kuna wa sha̱na.” 	 Svo er sem ritað er: "Nafn Guðs verður yðar vegna fyrir lasti meðal heiðingjanna."


Jera je kjänanak wa julunami demi jukläyäkä na, te je paka biköle ji o̱na je wäialeksa̱ be wa̱ wa ia̱ rä käi. 	 En hirðarnir flýðu, komu til borgarinnar og sögðu öll tíðindin, líka frá mönnunum, sem haldnir voru illum öndum.


Iká irä ia̱mi irä suanacha̱wa̱ Judío wa yika kju̱ei ijewa te ikúka jekäi rä. Ka irä jiye kuna ta, Judío wa rä ñaje̱rko̱le kja, manele te ishe Jesús dä Säbäkäkksa̱ ni ra, je rä ju̱nakksa̱ ñapaktäklä jui ska. 	 Þetta sögðu foreldrar hans af ótta við Gyðinga. Því Gyðingar höfðu þegar samþykkt, að ef nokkur játaði, að Jesús væri Kristur, skyldi hann samkundurækur.


Jera Pedro te ijewa ia̱ isha: —Bas ñamanewo̱ksa̱, bas ñawäukewo̱ tulömi ekla ekla, Jesucristo kie ja̱mi, bas nui janakläwa̱ bitaba. Jekäi ra Wikblu Sikina me̱nak däksa̱mi bas ia̱. 	 Pétur sagði við þá: "Gjörið iðrun og látið skírast hver og einn í nafni Jesú Krists til fyrirgefningar synda yðar; þá munuð þér öðlast að gjöf heilagan anda.


Ka je kuna ji̱a jiska; je shki̱naka̱ni, jiräni iwa̱ iyile käi. Bas kutewa̱ isu̱ak, jí ne ska ijewa te ima̱ka̱ rä. 	 Hann er ekki hér. Hann er upp risinn, eins og hann sagði. Komið og sjáið staðinn, þar sem hann lá.


Jekäi biköle chui tsa̱ku̱i wa rä kolole jile me̱le irä, bewak irä ma̱kka̱. Je ki̱ka ije ka̱wä ta ñaebä jile tsa̱kmi iwa̱ me̱nakka̱. 	 Sérhver æðsti prestur er skipaður til þess að bera fram bæði gjafir og fórnir. Þess vegna er nauðsynlegt, að þessi æðsti prestur hafi líka eitthvað fram að bera.


Ñakäi inaklä bäkäk wa sha̱ demi wäoka̱nak, jewa te ichaka ije ia̱: —Sapaktäk, ¿jibä we̱ sá te na? 	 Þá komu og tollheimtumenn til að skírast. Þeir sögðu við hann: "Meistari, hvað eigum vér að gjöra?"


“Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ji mu̱awa̱ bas te ka̱jiska, je rä mo̱nakwa̱ ka̱jöir. Ñakäi ji wäyaksa̱ bas te ka̱jiska, je rä wäyenakksa̱ ka̱jöir. 	 Sannlega segi ég yður: Hvað sem þér bindið á jörðu, mun bundið á himni, og hvað sem þér leysið á jörðu, mun leyst á himni.


“Ba ku̱ tapanak Esmirna ska wa ángel í ia̱ iyuö: ‘Ale isäkätä irä, ibata irä, ale dulewa̱ se̱nani kseka, je te ishe jikäi: 	 Og engli safnaðarins í Smýrnu skalt þú rita: Þetta segir sá fyrsti og síðasti, sá sem dó og varð aftur lifandi:


Jekäi ije je̱kaka̱ mineju̱mi. Ñerä ite Etiopía wa ekla eunuco su̱a, je rä alaklä kie Candace Etiopía wa tsa̱ku̱i je tsa̱tkäk bäi si̱, iji säkei ta kalabe bläk wäkirií. Je tso̱ rä Jerusalénka Säkeklä kja̱nei wa̱k. 	 Hann hlýddi og fór. Þá bar að mann frá Eþíópíu. Hann var hirðmaður og höfðingi hjá Kandake, drottningu Eþíópa, og settur yfir alla fjárhirslu hennar. Hann hafði farið til Jerúsalem til að biðjast fyrir


“Bäije sa̱ je̱r iarke̱ wa rä, jewa je̱r pablermi ni ki̱ka. 	 Sælir eru sorgbitnir, því að þeir munu huggaðir verða.


Jera Jesús te ijewa kúka: —Jera ale David wa̱ ji o̱le, mika̱ ije irä shkäk ira wa irä ktacha̱wa̱ bäli te ra, ¿ka bas wa̱ je ktei wayile na? 	 Og Jesús svaraði þeim: "Hafið þér þá ekki lesið, hvað Davíð gjörði, er hann hungraði og menn hans?


Ata ka ije däba yika ra, Juan te Israel wa biköle pakta rä wäoka̱ne sa̱ je̱k manewa̱kläksa̱ ktei wà. 	 En áður en hann kom fram, boðaði Jóhannes öllum Ísraelslýð iðrunarskírn.


Jera jewa sha̱ ekla, ale Jesús wa̱ shka̱ta, je kalme je̱k ku̱lewa̱ Jesús pja̱ ja̱mi, 	 Sá lærisveinn Jesú, sem hann elskaði, sat næstur honum.


Jera yie ángel wa siete kajali klä ki̱ Säkeklä wäja̱mi jewa su̱a, jewa ia̱ kökö me̱na siete. 	 Og ég sá englana sjö, sem stóðu frammi fyrir Guði, og þeim voru fengnar sjö básúnur.


Jekäi Jesús te je ktei biköle sha e̱ná ikukei ssäk wa ia̱ ra, imineju̱ Capernaúmka. 	 Þá er hann hafði lokið máli sínu í áheyrn lýðsins, fór hann til Kapernaum.


Ke ba male̱te̱na yie isha: ‘Bas kiana ko̱nakni spa̱na’, je yika. 	 Undrast eigi, að ég segi við þig: Yður ber að fæðast að nýju.


Jekäi yis te ishe bas ia̱ je su̱ta ji yakei wakbläk wa ekla je̱k manewa̱ksa̱ ra, jera Säkeklä ángel wa wäja̱mi tso̱ wa ssërke̱ a̱naa ije ki̱ka.” 	 Ég segi yður: Þannig verður fögnuður með englum Guðs yfir einum syndara, sem gjörir iðrun."


Jikäi yis jula su̱o, yis klä su̱o. Yis wakei si̱ irä. Yis passö bas wa̱ isu̱aklä. Ka irä jiye kuna ta, wikblu iá rä ka yakata ka chichei ta, ata bas te yis su̱a yis dä yakata yis dä chichei ta. 	 Lítið á hendur mínar og fætur, að það er ég sjálfur. Þreifið á mér, og gætið að. Ekki hefur andi hold og bein eins og þér sjáið að ég hef."


Jera ditsä male̱te̱nacha̱wa̱. Ka irä jiye kuna ta, ite isu̱a ka ktäk kuna wa ktaka̱, jula medelewa̱ wa bäinani, klä ialewa̱ wa shkami, ka wä wajuenak kuna wa wä wajuena. Jera ijewa te Israel wa Kekläí kjeisha. 	 Fólkið undraðist, þegar það sá mállausa mæla, fatlaða heila, halta ganga og blinda sjá. Og þeir lofuðu Guð Ísraels.


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä ale yis kukäkwa̱, ale yis wa̱ kja̱nei o̱nak je ángel í dewa̱ yis wäki̱ jir tuina, 	 Því að á þessari nóttu stóð hjá mér engill þess Guðs, sem ég heyri til og þjóna, og mælti:


Ale iyina Moisés ia̱: “¿Yi te ba kuka sa̱ tsa̱ku̱i ye, sä ktei wabiketsäkksa̱ ye rä?”, je wà ijewa te iju̱aksa̱. Ata je ne kuka Säkeklä te däkwa̱ ijewa tsa̱ku̱i ye ibäkäkksa̱ ye rä. Je kolona rä ale ángel je̱k kjayile iia̱ kal yaba ja̱mi je oloi ja̱mi. 	 Þennan Móse, er þeir afneituðu með því að segja: ,Hver skipaði þig höfðingja og dómara?' hann sendi Guð sem höfðingja og lausnara með fulltingi engilsins, er honum birtist í þyrnirunnanum.


Jera ije te isha: —Bä kute. Jera Pedro je̱k ja̱wa̱ksa̱ ko̱no na, shkami diklä bata ki̱, mineju̱ Jesús wä ki̱. 	 Jesús svaraði: "Kom þú!" Og Pétur sté úr bátnum og gekk á vatninu til hans.


Ijewa te sä dulawa̱ elkje bala ta, jishtä iwakwa wäna ijuer bäi käi, ata ije te sä dulawe̱ke̱ iwa̱ sa̱ tsa̱tkäklä, je rä sä däkläwa̱ña wämo iwakei ra. 	 Feður vorir öguðu oss um fáa daga, eftir því sem þeim leist, en oss til gagns agar hann oss, svo að vér fáum hlutdeild í heilagleika hans.


Jekäi ikuna cabra jäyiri pi irä, toro pi irä, ñakäi vaca yabala alaki wa däläle muli̱täí irä, je tuleke̱ sa̱ tso̱ ñá ye wa ki̱ka, je te sä siki tewe̱ke̱ sa pa ki̱ka ra, 	 Ef blóð hafra og nauta og askan af kvígu, stráð á menn, er óhreinir hafa gjörst, helgar til ytri hreinleika,


“Jekäi un talento kukäk deju̱té iwäki̱, te isha: ‘Säkekewa, yis wa̱ iju̱ñer ba je̱r dä därërë; ba te däli wä kuke mai ka ba wa̱ itkene shtä ska, ñakäi ba te iwä tie mai ka ba wa̱ itulune shtä ska. 	 Loks kom sá er fékk eina talentu, og sagði: ,Herra, ég vissi, að þú ert maður harður, sem uppsker þar, sem þú sáðir ekki, og safnar þar, sem þú stráðir ekki.


Säli yis te jile sheke̱ yuletene wà katablöpa elkje. Jekäi irä, bas te yis katable ji̱a. 	 Ó að þér vilduð umbera dálitla fávisku hjá mér! Jú, vissulega umberið þér mig.


Ka irä jiye kuna ta, yis ktawa̱ bäli te ra, bas te yis chewa̱; yis je̱r banawa̱ ra, bas te yis tia; yis kjaju̱ ka̱ etkä wa käi ra, bas te yis kiawa̱; 	 Því hungraður var ég, og þér gáfuð mér að eta, þyrstur var ég, og þér gáfuð mér að drekka, gestur var ég, og þér hýstuð mig,


Ata yis shki̱naka̱ni ra, yis maju̱ bas wätsa̱kba Galileaka. 	 En eftir að ég er upp risinn, mun ég fara á undan yður til Galíleu."


ñakäi ka yis deneka̱ Jerusalénka Jesús ktei bata shäk yis yikaba wa wäki̱. Ata yis mineju̱mi Arabia ska, jekjepa yis deni etäbä kicha Damasco ska. 	 ekki fór ég heldur upp til Jerúsalem til þeirra, sem voru postular á undan mér, heldur fór ég jafnskjótt til Arabíu og sneri svo aftur til Damaskus.


Jekäi je alaklä tu̱nami ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska, mai iia̱ ka̱ yolole Säkeklä wa̱ ska, jeska pasu̱nak mil dosciento sesenta día. 	 En konan flýði út á eyðimörkina, þar sem Guð hefur búið henni stað og þar sem séð verður fyrir þörfum hennar í eitt þúsund og tvö hundruð og sextíu daga.


Ite isha rä ditsä yäbei shena ju̱nakksa̱ ditsä yakeila wa jula na wätenakka̱ cruz ja̱mi, ata tres día ra shki̱nakka̱ni. 	 Hann sagði, að Mannssonurinn skyldi framseldur verða í hendur syndugra manna og krossfestur, en rísa upp á þriðja degi."


Ata mika̱ yis tkenaka̱ ka̱sha̱ ki̱ka ra, yie biköle ssëwe̱mi däkwa̱ yis ja̱mi. 	 Og þegar ég verð hafinn upp frá jörðu, mun ég draga alla til mín."


Ikuna ka̱kä je̱nak ka̱ ki̱ka jir ebä, ata bulia ra irä tulunakmi yökö ye pan kukäklä ja̱rka, je pajie Säkeklä te jekäi ra, jera je tsa̱ta si̱ ite bas ka ji biketsäk etkabä si̱ kuna wa pajiemi. 	 Fyrst Guð skrýðir svo grasið á vellinum, sem í dag stendur, en á morgun verður í ofn kastað, hve miklu fremur mun hann þá klæða yður, þér trúlitlir!


Ñakäi ite yis ia̱ ishe: “Ji bata yileba jí äyë ki̱ka ke je kte blawa̱. Ka irä jiye kuna ta, ike̱i tkenawa̱ kja alemana ki̱ka. 	 Og hann segir við mig: "Innsigla þú ekki spádómsorð þessarar bókar, því að tíminn er í nánd.


Jekäi bas se̱no jishtä Cristo ktei baa ja̱mi sa kiana se̱nak rä käi ebä. Je rä yis demi bas su̱ak iräle ka yis katke kuna iräle ra, yis wa̱ bas ktei ssäklä bas dami rä je̱r ssële etka yebä, ji biketse etkabä kte baa ja̱mi wetsäk ñara etka yebä, 	 En hvað sem öðru líður, þá hegðið yður eins og samboðið er fagnaðarerindinu um Krist. Hvort sem ég kem og heimsæki yður eða ég er fjarverandi, skal ég fá að heyra um yður, að þér standið stöðugir í einum anda og berjist saman með einni sál fyrir trúnni á fagnaðarerindið


Jera ji tso̱ däyë na kseka kuna bala pa̱leksa̱ mañayäkä ra je eyaka tuanacha̱wa̱, ñakäi ko̱no kuna bala pa̱leksa̱ mañayäkä ra je eyaka weikanacha̱wa̱. 	 og þriðjungurinn dó af lífverum þeim, sem eru í hafinu, og þriðjungur skipanna fórst.


Ke bas je̱r iana. Bas te Säkeklä biketse käi, bas ku̱ yis biketsö ñaebä. 	 "Hjarta yðar skelfist ekki. Trúið á Guð og trúið á mig.


¡Ka irä jekäi kuna! Sä biköle rä ka̱yuäk ebä ra, del Säkeklä ktä rä iyina si̱, jishtä iyöle katke käi: “Je rä bä ktä däkläksa̱ iyina ye, ñakäi ma tu̱nakläka̱ bä ktei wabiketsarke̱ksa̱ ska.” 	 Fjarri fer því. Guð skal reynast sannorður, þótt hver maður reyndist lygari, eins og ritað er: "Til þess að þú reynist réttlátur í orðum þínum og vinnir, þegar þú átt mál að verja."


Éfeso ska se̱nak wa biköle te je ju̱ñawa̱, Judío wa käi, Griego wa käi, jera su̱ane ja̱naka̱ ijewa biköle ki̱. Ñakäi Säkekewa Jesús kie oloi kanaka̱. 	 Þetta varð kunnugt öllum Efesusbúum, bæði Gyðingum og Grikkjum, og ótta sló á þá alla, og nafn Drottins Jesú varð miklað.


Jekäi sa pakale ji wa̱k ki̱ka, wäsi̱wa ji yakei wakble te yis wäyuawa̱, jekäi je wà ite yis ktawa̱. 	 Því að syndin sætti lagi, dró mig á tálar með boðorðinu og deyddi mig með því.


jishtä iyöle katke käi: “Ka yi kuna wämo, ekla a̱ni; 	 Eins og ritað er: Ekki er neinn réttlátur, ekki einn.


¿Bikökje sá te ma su̱a ba duärawa̱, bä kate wätelewa̱, je su̱ak sá dasta̱na rä na?’ 	 Og hvenær sáum vér þig sjúkan eða í fangelsi og komum til þín?'


Jera je yaba kibir damika̱, ñakäi itäkir damika̱, ika̱biketsä damika̱ ki̱ta, ñakäi Säkeklä je̱r ssëna bäi ira. 	 En sveinninn óx og styrktist, fylltur visku, og náð Guðs var yfir honum.


Jera Jesús te ijewa kúka: —Ka bas je̱r ko̱ne kte yöle ia̱, ñakäi Säkeklä täkili ia̱; ¿ka irä je ne ki̱ bas shirinacha̱wa̱ rä na? 	 Jesús svaraði þeim: "Er það ekki þetta, sem veldur því, að þér villist: Þér þekkið ekki ritningarnar né mátt Guðs?


Iwa rä mika̱ saje wa Säkekewaí Jesús däni ra, ¿ji ki̱ssëmi sá te, ji ki̱ka sá ssërmi a̱naa, ji tkemika̱ sá te tsa̱ku̱ ki̱ corona ye sá je̱k ssäklä ije wäna rä na? ¿Ka bas ne je rä na? 	 Hver er von vor eða gleði vor eða sigursveigurinn, sem vér hrósum oss af? Eruð það ekki einmitt þér, frammi fyrir Drottni vorum Jesú við komu hans?


Ñerä ite isha ijewa ia̱: —Yis je̱r ianawa̱ e̱e̱na, sä duärawa̱ kje. Bas a̱ta̱no jiska, bas wäñino yis da. 	 Hann segir við þá: "Sál mín er hrygg allt til dauða. Bíðið hér og vakið með mér."


Je itä ki̱ka una hora käi, isaka te isha ji̱a: —Iyina si̱ ra ije kalduña Jesús da, ije rä Galilea wa ki̱ka. 	 Og að liðinni um það bil einni stund fullyrti enn annar þetta og sagði: "Víst var þessi líka með honum, enda Galíleumaður."


Jí yis maju̱ bas ska ne rä idäkläka̱ mañatäbä kicha rä. Ji biköle wabiketsarke̱ksa̱ rä ktei yile isu̱ak wa bol wa̱ iräle mañal wa̱ iräle. 	 Þetta er nú í þriðja sinn, sem ég kem til yðar. Því "aðeins skal framburður gildur vera, að tveir eða þrír beri."


Ke ba suanak ba te ji shka̱l ssë mar kja yika. ¡Issö! Be tsa̱ku̱i te bas sha̱ manele wätieche̱miwa̱ sä jiäklä ska, bas mablä su̱aklä. Jekäi bas weikarmi diez día, ata bas chatköwa̱ sä duawa̱ kje, jera yie se̱ne kseka me̱mi ba ia̱ corona ye. 	 Kvíð þú ekki því, sem þú átt að líða. Sjá, djöfullinn mun varpa nokkrum yðar í fangelsi, til þess að yðar verði freistað, og þér munuð þrenging hafa í tíu daga. Vertu trúr allt til dauða, og ég mun gefa þér kórónu lífsins.


“Jäiyi wa bol mineka̱julu Temploka ka̱kiäk. Ekla rä fariseo wa, iel dä inaklä bäkäk. 	 "Tveir menn fóru upp í helgidóminn að biðjast fyrir. Annar var farísei, hinn tollheimtumaður.


yöleka̱ ju katabläklä Jesús ktei bata shäk wa irä jile bata shäk wa irä bata ki̱ka. Je ju ñak wäkukäk ne rä Jesucristo wakei rä. 	 Þér eruð bygging, sem hefur að grundvelli postulana og spámennina, en Krist Jesú sjálfan að hyrningarsteini.


iwa̱ isiki tewa̱klä, pasukle yëë kte wà diklä ye, 	 til þess að helga hana og hreinsa í laug vatnsins með orði.


Jera Jesús te ikúka: —Yis te isha rä yakei ra, ishö yis ia̱, ¿ji sha yis te yakei rä na? Ata yis te isha rä bäi ra, ¿jiye ba te yis kpa na? 	 Jesús svaraði honum: "Hafi ég illa mælt, þá sanna þú, að svo hafi verið, en hafi ég rétt að mæla, hví slær þú mig?"


Yis Tercio jí äyë yuäk Pablo ia̱, je te bas chakami Säkekewa ja̱mi. 	 Ég, Tertíus, sem hef ritað bréfið, bið að heilsa yður í Drottni.


Ñakäi je sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä pája̱mi shkiritke sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä saka tso̱ däka̱ veinticuatro. Je sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä tso̱ ki̱ka säkekewa kajali veinticuatro ñajäklelewa̱, ñapajiele sua suruu wà, tsa̱ku̱ ki̱ka corona yöle oro wà tkele tuläka̱. 	 Umhverfis hásætið voru tuttugu og fjögur hásæti, og í þeim hásætum sá ég sitja tuttugu og fjóra öldunga, skrýdda hvítum klæðum og á höfðum þeirra gullkórónur.


Je chu̱li̱i̱ wa su̱a Judío wa te ra, jewa ianacha̱wa̱ ijewa je̱r ki̱. Jera ijewa te Pablo te ji sheke̱ sha yakei, je kukawa̱ diekjela. 	 En er Gyðingar litu mannfjöldann, fylltust þeir ofstæki og mæltu gegn orðum Páls með guðlasti.


Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke rä: “Yis te ka̱biketsäk wa ka̱biketse weikemiwa̱. Yis te je̱r ta wa wa̱ ji ju̱ñer ju̱emiksa̱.” 	 Ritað er: Ég mun eyða speki spekinganna, og hyggindi hyggindamannanna mun ég að engu gjöra.


Jekäi chu̱li̱i̱ te isha: —Je rä kololewa̱ be wa̱. Je rä yuletelewa̱. ¿Jiye bas te ije ktä ssëke̱ ji̱a rä na? 	 Margir þeirra sögðu: "Hann hefur illan anda og er genginn af vitinu. Hvað eruð þér að hlusta á hann?"


Demetrio rä yile biköle wa̱ bäi, ñakäi ji yina si̱ wà ijuer ije rä bäi, ñakäi sá te ije sheke̱ bäi, jekäi ba wa̱ iju̱ñer sá ktä rä iyina si̱. 	 Demetríusi er borið gott vitni af öllum og af sannleikanum sjálfum. Það gjörum vér líka, og þú veist að vitnisburður vor er sannur.


Cristo dasta̱na te je̱r bäine ñara je ktei baa bata sha, bas tso̱ ka̱mii wa ia̱, ñakäi sä tso̱ alemana wa ia̱. 	 Og hann kom og boðaði frið yður, sem fjarlægir voruð, og frið hinum, sem nálægir voru.


Ata je shka̱bläk wa te isha ñaia̱: ‘Ije ne ia̱ iká däli ukä rä däkksa̱ rä; je ki̱ka sä shkä iktäkwa̱, jera ji rä däkksa̱ iia̱ je dämiksa̱ saje cha ye.’ 	 En vínyrkjar þessir sögðu sín á milli: ,Þetta er erfinginn. Förum og drepum hann, þá fáum vér arfinn.'


¿Bas sha̱na manele weikarke̱ na? Jera je ka̱kiö. ¿Bas manele ssëna a̱naa na? Jera je ksö salmo wà. 	 Líði nokkrum illa yðar á meðal, þá biðji hann. Liggi vel á einhverjum, þá syngi hann lofsöng.


Jekäi je säkekewa tso̱ wa ekla te ichaka yis ia̱, te ishe: “Je ñapajiele paiklä suruu wà, ¿jewa rä yi, mai jewa datse̱ rä na?” 	 Einn af öldungunum tók þá til máls og sagði við mig: "Þessir, sem skrýddir eru hvítu skikkjunum, hverjir eru þeir og hvaðan eru þeir komnir?"


Jeiräta, ka yis ssëne bäi yis je̱r ska, ka yis wa̱ yis el Tito ko̱ne ki̱ka. Je ki̱ka yis je̱k bata sha ijewa ia̱, jekäi 'smineju̱ Macedonia. 	 þá hafði ég enga eirð í mér, af því að ég hitti ekki Títus, bróður minn, svo að ég kvaddi þá og fór til Makedóníu.


Je ke̱i ebä wà fariseo wa sha̱ dejulu iwäja̱mi te isha iia̱: —Jiska ma cho̱ kju̱awa Herodes ki̱ ba shena kota̱nakwa̱ je yika. 	 Á þeirri stundu komu nokkrir farísear og sögðu við hann: "Far þú og hald á brott héðan, því að Heródes vill drepa þig."


Jekäi ikuna sa̱ je̱k butsaksa̱ je shtä yika ra, jera sä dämiwa̱ jile jui kianak jile wa̱klä bäi si̱ shtä ye, siki tele, Sä Blui ia̱ iwa̱ wao̱nak, kianak ji bäi biköle wa̱klä. 	 Sá sem fær sig hreinan gjört af slíku, mun verða ker til viðhafnar, helgað og hagfellt húsbóndanum, hæfilegt til sérhvers góðs verks.


Ata bas wa̱ iju̱ñaklä ditsä yäbei ia̱ ka̱wei tso̱ sa̱ nui jäkläwa̱ bitaba ka̱jiska—jera ite isha je karalewa̱ ia̱—: —Yie ishe ba ia̱, ma je̱köka̱, ma je̱katashuäklä kuköwa̱, ma cho̱ni bä juka. 	 En til þess að þér vitið, að Mannssonurinn hefur vald á jörðu til að fyrirgefa syndir, þá segi ég þér:" - og nú talar hann við lama manninn - "Statt upp, tak rekkju þína, og far heim til þín."


“Yis Claudio Lisias, je te iyuami ba ka̱ wäkiri bäiwa̱ si̱ Félix ia̱: Ba se̱nopa bäi. 	 "Kládíus Lýsías sendir kveðju hinum göfuga Felix landstjóra.


Jekäi alaklä wa chichö sesenta año jöikwä ta se̱le jäiyi eklabä ra, je shtä ebä ne kiarke̱ kie yönak itsa̱tkäklä rä; 	 Ekkja sé ekki tekin á skrá yfir ekkjur nema hún sé orðin fullra sextíu ára, eingift


Je ki̱ iyile rä: “Imineka̱ju̱ ka̱sha̱ ki̱ ra, koloneche̱wa̱ je tsa̱ju̱ami ite ñakäi ite jile ma̱ ditsä ia̱.” 	 Því segir ritningin: "Hann steig upp til hæða, hertók fanga og gaf mönnunum gjafir."


Jeshtä ka̱biketse ka dar dä ka̱sha̱ ki̱ka kuna, ata je rä ka̱jiska ji tso̱ ja̱mi, sä del ja̱mi, be ja̱mi. 	 Sú speki kemur ekki að ofan, heldur er hún jarðnesk, andlaus, djöfulleg.


Jí ne rä ñashka̱li̱ble rä, je rä sa̱ se̱r jiräni ije wa̱ sa pakale ji wa̱k käi. Jí ne rä ije wa̱ sa pakale iwa̱k rä, je rä bas shkö ñashka̱li̱ble ja̱mi, jishtä bas wa̱ issële säkätä skaté käi. 	 Og í þessu birtist elskan, að vér lifum eftir boðorðum hans. Þetta er boðorðið, eins og þér heyrðuð það frá upphafi, til þess að þér skylduð lifa í því.


Sä el Apolos pake rä jikäi. Yis te ije kuka pjoo minak bas wäki̱ sä el wa ra, ata itjä ka issëne minak jíkje ra. Jeiräta iwä deksa̱ ra iminaju̱mi ji̱a. 	 En hvað snertir bróður Apollós, þá hef ég mikillega hvatt hann til að verða bræðrunum samferða til yðar. En hann var alls ófáanlegur til að fara nú, en koma mun hann, er hentugleikar hans leyfa.


Ñerä Festo te ipaka itsa̱tkäk wa ra, jekäi ite isha: —Ba te ka̱kia ktei wabiketsanakksa̱ César wakei wa̱, jera je wäki̱ ba ma rä. 	 Festus ræddi þá við ráðunauta sína og mælti síðan: "Til keisarans hefur þú skotið máli þínu, til keisarans skaltu fara."


Ata ka ijewa ia̱ ji wätker da, jera ise̱nowa̱. Ka irä jiye kuna ta, se̱newa̱ ne rä bäi si̱ sa̱ je̱r ki̱we̱ke̱ ite tsa̱ta rä. 	 En hafi þau ekki taumhald á sjálfum sér, þá gangi þau í hjónaband, því að betra er að ganga í hjónaband en að brenna af girnd.


Ata wekte Säkeklä ra. Ka irä jiye kuna ta, bas bakle rä kololewa̱ ji yakei we̱ wa̱ ikjanaklä ye. Jeiräta jira mane shtä pauta̱ne ia̱ bas tulunata̱na je ne kuka bas te je̱r baa wà rä. 	 En þökk sé Guði! Þér voruð þjónar syndarinnar, en urðuð af hjarta hlýðnir þeirri kenningu, sem þér voruð á vald gefnir.


Ka irä jiye kuna ta, ije te sä kpe rä ji iyina si̱ ki̱ka, ñakäi bulee. Je alaklä pato̱nak palei ta ta̱i, ishäkä ki̱ka wa yakei tewa̱k ika̱wakblewa̱ wà, je kpa ite. Iwakei kjanaklä wa pi kjewa̱ je alaklä te, je nui kpa ite.” 	 Sannir og réttlátir eru dómar hans. Hann hefur dæmt skækjuna miklu, sem jörðunni spillti með saurlifnaði sínum, og hann hefur látið hana sæta hefnd fyrir blóð þjóna sinna."


Jera plaa ite jewa kia; jera ijewa te iká Zebedeo jawa̱ta̱na ko̱no ja̱rka itsa̱tkäk wa ra, jekäi iminejulumi ira. 	 Jesús kallaði þá, og þeir yfirgáfu Sebedeus föður sinn hjá daglaunamönnunum í bátnum og fylgdu honum.


Ñerä Simón yak duä kalme wäkalewa̱ oloowa̱, je paka ñane ra ijewa te Jesús ia̱. 	 Tengdamóðir Símonar lá með sótthita, og sögðu þeir Jesú þegar frá henni.


Jera ka iwa̱ ka̱ me̱ne yi a̱ni ia̱ iminakläña ira, ata Pedro irä Jacobo irä iel Juan irä, jewa ebä ia̱ ite ka̱ ma̱. 	 Og nú leyfði hann engum að fylgja sér nema Pétri og þeim bræðrum Jakobi og Jóhannesi.


Je su̱ta jir da Säkeklä wa̱ kolole wa tso̱ ji̱a iwakei je̱r bäi sha ki̱ka. 	 Svo eru þá líka á vorum tíma leifar orðnar eftir, sem Guð hefur útvalið af náð.


Yi te ji wá̱ Moisés ka̱wei ukä ja̱mi ra, isu̱ak bol iräle mañal iräle te ishaka̱ ra, je rä kota̱nakwa̱ ka däläle ta sa̱ je̱r ja̱mi. 	 Sá, er að engu hefur lögmál Móse, verður vægðarlaust líflátinn, ef tveir eða þrír vottar bera.


Jera ikjawa̱ju̱ te isha ijewa ia̱: —¿Jiye bas kjoyirke̱, bas ji̱ake̱ rä na? Ka je yaba rä dulewa̱ kuna, ata ikapawa̱ irä. 	 Hann gengur inn og segir við þá: "Hví hafið þér svo hátt og grátið? Barnið er ekki dáið, það sefur."


Jera yie bil je nile wa däka̱ rä je ssa: je nile wa rä ciento cuarenta y cuatro mil Israel batala ditsei wä kalabe sha̱na; 	 Og ég heyrði tölu þeirra, sem merktir voru innsigli, hundrað fjörutíu og fjórar þúsundir af öllum ættkvíslum Ísraelssona voru merktar innsigli.


Ma je̱k su̱o tsa̱na jishtä ba dami rä käi, jishtä ba te sa pakte rä käi, je ja̱mi ba chatköwa̱. Ka irä jiye kuna ta, je wá̱ ba te ra, ma je̱k tsa̱tkämiksa̱, ñakäi bä ktä ssäk wa tsa̱tkemiksa̱ ba te. 	 Haf gát á sjálfum þér og fræðslunni. Ver stöðugur við þetta. Þegar þú gjörir það, muntu bæði gjöra sjálfan þig hólpinn og áheyrendur þína.


Ñerä Jesús demi Jairo ju ska ra, ka iwa̱ yi a̱ni ia̱ ka̱ me̱ne kjäkwa̱ ira, ata Pedro irä Juan irä Jacobo irä je yaba ká irä ia̱mi irä, jewa ebä ia̱ ite ka̱ ma̱. 	 Þegar hann kom að húsinu, leyfði hann engum að fara inn með sér nema Pétri, Jóhannesi og Jakobi og föður stúlkunnar og móður.


Jera Jesús te ikúka: —Yis te ishe bas ia̱, ijewa si̱wa̱tiacha̱wa̱ ra, jera jak kjoyirmika̱. 	 Hann svaraði: "Ég segi yður, ef þeir þegja, munu steinarnir hrópa."


Ata iyöle te ishe: “Wikblu patkele iwa̱ se̱nak sa̱ ja̱mi, je ja̱mi saje wa ssërke̱ kju̱eitketsalee”, ¿je rä ba ia̱ ra ka wata na? 	 Eða haldið þér að ritningin fari með hégóma, sem segir: "Þráir Guð ekki með afbrýði andann, sem hann gaf bústað í oss?"


Jekäi María demi Jesús kaldu ska te isu̱a ra, ije̱k ja̱wa̱mi plaa wakte iklä säkätä ja̱mi te isha iia̱: —Säkekewa, ikuna ba katkepa jiska ra, ka yis jäke dunewa̱. 	 María kom þangað, sem Jesús var, og er hún sá hann, féll hún honum til fóta og sagði við hann: "Herra, ef þú hefðir verið hér, væri bróðir minn ekki dáinn."


Jekäi sa̱ je̱r ku̱a ite, sä rä wabiketsaleksa̱ wämo ye, sa te ji biketsa etkabä wà. Ka je rä sa te ka̱wei wawá̱ wà kuna. 	 Vér ályktum því, að maðurinn réttlætist af trú án lögmálsverka.


Jekäi ite tsi̱ni kia. Jera imine tu̱lee ju ja̱rka je̱tkawa̱ wakte paju̱leka̱ Pablo irä Silas irä wäja̱mi. 	 En hann bað um ljós, stökk inn og féll óttasleginn til fóta Páli og Sílasi.


Je kju̱ei etäbä kicha Säkeklä te día etkä shani: “Jir” ni, je̱naapa David wa̱ iyile oloi ja̱mi, jishtä sa te isha kja käi: “Jir iktäke̱ ssa bas te ra, ke bas je̱r doloi tiacha̱wa̱.” 	 Því ákveður Guð aftur dag einn, er hann segir löngu síðar fyrir munn Davíðs: "Í dag." Eins og fyrr hefur sagt verið: "Ef þér heyrið raust hans í dag, þá forherðið ekki hjörtu yðar."


Ka irä jiye kuna ta, sa̱ tsa̱tkäk wa te ikja̱nei wá̱ bäi ra, ijewa dälätsarmi, ñakäi ijewa ssërmi täkii Cristo Jesús biketsäk. 	 Því að þeir, sem vel hafa staðið í djáknastöðu, koma sér vel í veg og öðlast mikla djörfung í trúnni á Krist Jesú.


Jera ijewa te iyöle jile bata shäk Isaías wa̱ je äyëí butälewa̱ cha̱mi iia̱. Jekäi ite ikjäyaksa̱ ra, ite iyula mai jikäi iyöle katke ska: 	 Var honum fengin bók Jesaja spámanns. Hann lauk upp bókinni og fann staðinn, þar sem ritað er:


Je ijolona dika yäkä na, je ne rä yi te kte ssa, ata jí ke̱i ska ji te sa̱ je̱r iawe̱ käi, sa̱ je̱k wäyuä blune wà käi, je te je kte ki̱tieke̱wa̱, je te iawe̱ke̱wa̱ ka wä ta. 	 Það er sáð var meðal þyrna, merkir þann, sem heyrir orðið, en áhyggjur heimsins og tál auðæfanna kefja orðið, svo það ber engan ávöxt.


Jekäi jishtä ditsä ekla te Säkeklä ktä weikawa̱ ki̱ka chu̱li̱i̱ ianacha̱wa̱ ji yakei wakbläk wa ye, je su̱ta ñaebä ekla te Säkeklä ktä dälätsa ki̱ka chu̱li̱i̱ dewa̱ wämo ye. 	 Eins og hinir mörgu urðu að syndurum fyrir óhlýðni hins eina manns, þannig mun hlýðni hins eina réttlæta hina mörgu.


“¿Baishe ka du yuleila botkä watju̱e rä inaklä wäka etka ebä na? Ata je du etka a̱ni ka ja̱nak bäklä iski̱ka, ka ka̱wei me̱le kuna bas Ká wa̱ käi. 	 Eru ekki tveir spörvar seldir fyrir smápening? Og ekki fellur einn þeirra til jarðar án vitundar föður yðar.


Ka irä jiye kuna ta, jewa rä Jesús ktei bata shäk wa me̱i ebä, sä wäyuäk shka̱bläk wa ye, je̱k iawa̱k Cristo ktei shäk wa ye. 	 Því að slíkir menn eru falspostular, svikulir verkamenn, er taka á sig mynd postula Krists.


Ata ijolona ishäkä bäi ki̱, jewa ne rä manele kte ssäk wa, je kukäk wa rä; jewa wärke̱ treinta käi, sesenta käi, cien käi.” 	 Hitt, sem sáð var í góða jörð, merkir þá sem heyra orðið, taka við því og bera þrítugfaldan, sextugfaldan og hundraðfaldan ávöxt."


Jera ijula tkawa̱ je jula ja̱mi, jera iwäkarke̱ oloo tse̱naju̱mi. Jekäi ije̱kaka̱ni te ijewa pasu̱a jile wà. 	 Hann snart hönd hennar, og sótthitinn fór úr henni. Hún reis á fætur og gekk honum fyrir beina.


Jí äyë rä bas tso̱ Roma ska shka̱ta Säkeklä wa̱, kile iwakei wa̱ däkwa̱ sikii wa ye jewa ia̱. Säkeklä Sa Ká irä Säkekewa Jesucristo irä je̱r bäi shöpa bas ia̱, jewa ku̱ bas je̱r ssëwo̱pa baa. 	 Ég heilsa öllum Guðs elskuðu í Róm, sem heilagir eru samkvæmt köllun. Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi.


Jekäi bas ñakiöwa̱ jishtä Cristo te bas kiawa̱ käi, Säkeklä oloi kanakläka̱. 	 Takið því hver annan að yður, eins og Kristur tók yður að sér, Guði til dýrðar.


Ije minami Säkekewa wätsa̱kba je̱r ssële ta, täkili ta Elías käi. Jekäi ije te yabala ká wa je̱r ssëwe̱mini bäi iyabala ra; ñakäi ite ka kte ssäk kuna wa je̱r ja̱we̱mini je̱rikäk tsa̱na, sä wämo wa käi. Je te ditsä paruemiba Säkekewa yika, iwa̱ ijewa ku̱aklä dulale e̱ná bäi. 	 Og hann mun ganga fyrir honum í anda og krafti Elía til að snúa hjörtum feðra til barna og óhlýðnum til hugarfars réttlátra og búa Drottni altygjaðan lýð."


Jera Simón Pedro te ikúka, te isha: —Ba ne rä Säbäkäkksa̱, ale Säkeklä kseka yaba rä. 	 Símon Pétur svarar: "Þú ert Kristur, sonur hins lifanda Guðs."


Ata sa te ikúkemi ditsä ska ni ra, däläna je chu̱li̱i̱ rä, biköle ia̱ ra Juan rä jile bata shäk ki̱ka.” 	 Ef vér segjum: ,Frá mönnum,' megum vér óttast lýðinn, því að allir telja Jóhannes spámann."


“Yis ne rä oveja kjänanak bäi si̱ rä. Yis wa̱ yis oveja rä su̱nak, ñakäi yis oveja wa̱ yis dä su̱nak. 	 Ég er góði hirðirinn og þekki mína, og mínir þekkja mig,


Bas se̱no balewa̱ yis ja̱mi, jera yis se̱rmi balewa̱ bas ja̱mi. Ka ijula wänak je̱r wà, ata je shena rä se̱nak balewa̱ ikicha ja̱mi. Je su̱ta ka bas se̱ne balewa̱ yis ja̱mi ra, jera ka bas wänak. 	 Verið í mér, þá verð ég í yður. Eins og greinin getur ekki borið ávöxt af sjálfri sér, nema hún sé á vínviðnum, eins getið þér ekki heldur borið ávöxt, nema þér séuð í mér.


Jeiräta Adán ska bite däka̱ Moisés ska, duewa̱ rä delewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye. Jekäi mane wa wa̱ ka ji yakei o̱ne jishtä Adán shirinawa̱ käi, jewa tsa̱ku̱i ye duewa̱ dewa̱ ñaebä. Jekäi Adán rä ale däkwa̱ ji̱a je me̱i. 	 Samt sem áður hefur dauðinn ríkt frá Adam til Móse einnig yfir þeim, sem ekki höfðu syndgað á sömu lund og Adam braut, en Adam vísar til hans sem koma átti.


jera bas ku̱ yis ssëwo̱ a̱naawa̱ si̱ ji biketsäk ñaebä, ñashka̱li̱bläk ñaebä, ssële etka yebä, jile etkabä biketsäk. 	 þá gjörið gleði mína fullkomna með því að vera samhuga, hafa sama kærleika, einn hug og eina sál.


Jekjepa je ka jita duawa̱. Jera ángel wa te itsa̱mi yitawa̱ Abraham ja̱mi. Jera je blu duawa̱ ñaebä, jekäi iitäbinawa̱. 	 En nú gjörðist það, að fátæki maðurinn dó, og báru hann englar í faðm Abrahams. Ríki maðurinn dó líka og var grafinn.


Jekäi sá rä shka̱bläkña ije ra ki̱ka sá te ishe bas ia̱, dunasi̱ Säkeklä je̱r bäi yile sa̱ ia̱ ke je kukawa̱ ka wata käi. 	 Sem samverkamenn hans áminnum vér yður einnig, að þér látið ekki náð Guðs, sem þér hafið þegið, verða til einskis.


te Jesús ktei bata shäk wa kuka jámi jiacha̱wa̱ sä wätiäklä ska. 	 létu þeir taka postulana höndum og varpa í fangelsið.


“¡Säkekewa, Israel wa Kekläí, je kjeiyinopa! Ka irä jiye kuna ta, idewa̱ iwakei cha wa tsa̱tkäk, ñakäi ibäkäkksa̱. 	 Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels, því að hann hefur vitjað lýðs síns og búið honum lausn.


Ka irä jiye kuna ta, ijewa te kte ka wata pakeke̱ je̱k ssë wà. Je wà ite se̱nak wäyölecha̱wa̱ wa cha̱k jolowa̱k jirpa wa, jewa je̱r ki̱we̱ke̱ ji tkerke̱ sa yaka ja̱mi wà ji äina wa̱k ka wätkelewa̱ ta. 	 Þeir láta klingja drembileg hégómaorð og tæla með holdlegum girndum og svívirðilegum lifnaði þá, sem fyrir skömmu hafa sloppið frá þeim, sem ganga í villu.


Jera Gadara ke̱i ska chu̱li̱i̱ wa biköle te Jesús ia̱ isha iminakläju̱pani iyika isuanacha̱wa̱ ta̱i ki̱ka. Jera Jesús je̱k jiaka̱ ko̱no na mineju̱mi. 	 Allt fólk í héruðum Gerasena bað hann þá fara burt frá sér, því menn voru slegnir miklum ótta. Og hann sté í bátinn og sneri aftur.


Jekäi isaka diez te je ssa ra, ijewa kju̱atkacha̱wa̱ je ñael wa bol ra. 	 Þegar hinir tíu heyrðu þetta, gramdist þeim við bræðurna tvo.


Jekäi alaklä wa yaka rä ka iwakei ia̱ kuna, ata je rä ise̱naklä ne ia̱. Je su̱ta jäiyi wa yaka rä ka iwakei ia̱ kuna, ata je rä ise̱naklä ne ia̱. 	 Ekki hefur konan vald yfir eigin líkama, heldur maðurinn. Sömuleiðis hefur og maðurinn ekki heldur vald yfir eigin líkama, heldur konan.


Jera Pablo te isha: —Juan te sä wäukewa̱ rä wäoka̱ne sa̱ je̱k manewa̱kläksa̱ shtä wà. Je te isha ditsä ia̱, sa kiana ije itäki̱ däkju̱ biketsäk, je rä Jesús. 	 Þá mælti Páll: "Jóhannes skírði iðrunarskírn og sagði lýðnum að trúa á þann, sem eftir sig kæmi, það er á Jesú."


Ata ije te isha: ‘Kai, bas te cizaña shta tulami ra, tsi trigo yer tuläka̱ña ira. 	 Hann sagði: ,Nei, með því að tína illgresið, gætuð þér slitið upp hveitið um leið.


Ata ba te ji tkawa̱ ra, ka je rä yaka iá idäke̱ksa̱ni käi kuna, ata je rä iwä doloi ebä, trigo iräle jile saka iräle. 	 Og er þú sáir, þá er það ekki sú jurt, er vex upp síðar, sem þú sáir, heldur bert frækornið, hvort sem það nú heldur er hveitikorn eða annað fræ.


Jera ka̱wä wätuinawa̱, ñakäi sua Templo bala tkäkläksa̱ klasha̱naju̱mi moki̱. 	 því sólin missti birtu sinnar. En fortjald musterisins rifnaði sundur í miðju.


Je te biköle male̱cha̱cha̱wa̱. Jera ijewa te isha ñaia̱: —¿Je rä mane shtä kte na? ¡Ije rä ka̱wei ta, täkili ta, je wà ite wikblu ñá shtä wa patkeke̱ksa̱, jera imajulu! 	 Felmtri sló á alla, og sögðu þeir hver við annan: "Hvaða orð er þetta? Með valdi og krafti skipar hann óhreinum öndum, og þeir fara."


Jera je día rä jile wa̱klä sábado yika, je tuir dawa̱ kja irä ki̱ka, 	 Nú var komið kvöld. Þá var aðfangadagur, það er dagurinn fyrir hvíldardag.


Yi rä pauta̱nak kte wà kiana jile bäi biköle wà ipaktäk tsa̱tkäk. 	 En sá, sem uppfræðist í orðinu, veiti þeim, sem uppfræðir, hlutdeild með sér í öllum gæðum.


Yis damiju̱ bas su̱ak, ata yis kjaju̱ Macedonia ska kjepa. Iwa rä Macedonia kja̱ne yis kjäke̱ju̱ rä ki̱ka. 	 Ég mun koma til yðar, er ég hef farið um Makedóníu, því að um Makedóníu legg ég leið mína.


Ñerä fariseo wa te issa ije te Saduceo wa si̱wa̱tiewa̱cha̱wa̱, jera ijewa ñatapawa̱wa̱ etka yebä. 	 Þegar farísear heyrðu, að hann hafði gjört saddúkea orðlausa, komu þeir saman.


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, sa̱ ko̱le alaklä wa wa̱, jewa sha̱na ka yi deneka̱ Juan säwäukewa̱k tsa̱ta; jeiräta ka̱jöir gobierno ja̱mi wa sha̱na yi rä ja̱lewa̱ biköle katäbäka, je rä ije tsa̱ta. 	 Sannlega segi ég yður: Enginn er sá af konu fæddur, sem meiri sé en Jóhannes skírari. En hinn minnsti í himnaríki er honum meiri.


Bas te ipalei ssëmi ñabuka̱nate iräle, ñabuka̱na mar iräle, ata ¡issö! Ke bas je̱r ianak. Ka irä jiye kuna ta, jekäi ikiana o̱nak rä, jeiräta ka sa̱ ke̱i e̱rwa̱ba. 	 Þér munuð spyrja hernað og ófriðartíðindi. Gætið þess, að skelfast ekki. Þetta á að verða, en endirinn er ekki þar með kominn.


“Ke ibiketsa yis de rä sa̱ se̱naklä je̱r bäi wà ñara ka̱jiska ni. Ka yis dene rä sa̱ se̱naklä je̱r bäi wà kuna, ata yis de rä sa̱ ñakpäkläka̱ espada wà. 	 Ætlið ekki, að ég sé kominn að færa frið á jörð. Ég kom ekki að færa frið, heldur sverð.


Jera ñatululewa̱ yäkäk wa sha̱ ekla te je ssa ra, ite isha Jesús ia̱: —¡Bäije yäkäk Säkeklä gobierno ska wa rä! 	 Þegar einn þeirra, er að borði sátu, heyrði þetta, sagði hann við Jesú: "Sæll er sá, sem neytir brauðs í Guðs ríki."


Je rä bas se̱naklä jishtä Säkekewa ja̱mi se̱ne rä käi, issëwa̱k bäi ji biköle ska, wänak ji bäi biköle we̱ wà, kibinak je̱r ko̱ne Säkeklä ska wà, 	 svo að þér hegðið yður eins og Drottni er samboðið, honum til þóknunar á allan hátt, og fáið borið ávöxt í öllu góðu verki og vaxið að þekkingu á Guði.


Bas te Filólogo irä, Julia irä, Nereo irä, ikuta irä, Olimpas irä, biköle sä sikii wa tso̱ ijewa ra irä jewa ia̱ ishe yie ichakami ni. 	 Heilsið Fílólógusi og Júlíu, Nerevs og systur hans og Ólympasi og öllum heilögum, sem með þeim eru.


Je kju̱ei ki̱ta ijewa te Jesús ktaklewa̱. Ka je rä ite iwá̱ sábado ukä ja̱mi ebä ki̱ka kuna, ata je rä ñakäi ite isha Säkeklä rä iKá ki̱ka. Je wà ije̱k sha irä Säkeklä ra ñaebä ni. 	 Nú sóttu Gyðingar enn fastar að taka hann af lífi, þar sem hann braut ekki aðeins hvíldardagshelgina, heldur kallaði líka Guð sinn eigin föður og gjörði sjálfan sig þannig Guði jafnan.


Ata je biköle ki̱ saje wa rä tu̱nakka̱ e̱e̱na si̱, ale sa̱ shka̱li̱bläk oloi ja̱mi. 	 Nei, í öllu þessu vinnum vér fullan sigur fyrir fulltingi hans, sem elskaði oss.


Ñerä ekla karalewa̱ detse̱ iwä ki̱ka ije̱k katashuäklä na. Ijewa te ji biketsa etkabä su̱a Jesús te ra, ite isha je karalewa̱ ia̱: —Yaba, bä ssëno täkii, ma nui rä jalewa̱ bitaba. 	 Þar færa menn honum lama mann, sem lá í rekkju. Þegar Jesús sá trú þeirra, sagði hann við lama manninn: "Vertu hughraustur, barnið mitt, syndir þínar eru fyrirgefnar."


Jera Jesús te ikia jaté te isha ijewa ia̱: —Bas wa̱ iju̱ñer manele rä ju̱ñenak ka̱jiska wa tsa̱ku̱i wa ye ra, jedigidagawa te ijewa patkeke̱, ñakäi ijewa sha̱na oloi ta wa te ka̱wei me̱ke̱ därërë ijewa ia̱. 	 En Jesús kallaði þá til sín og mælti: "Þér vitið, að þeir, sem teljast ráða fyrir þjóðum, drottna yfir þeim, og höfðingjar þeirra láta menn kenna á valdi sínu.


Je ka ka̱wei dälätsäk kuna dämiwa̱ rä Satanás te ji we̱ oloi ja̱mi, ji wá̱ ta täkii, ji kjashä ta ijuenaklä ye, ji ka su̱le sa̱ wa̱ wá̱ ta sä wäyuäklä, 	 Lögleysinginn kemur fyrir tilverknað Satans með miklum krafti, lygatáknum og undrum


Ba ji wá̱ irä, ma shka̱ble ta̱i irä, ba te ji katable irä, ñakäi ka ba wäbätsä sä yakeila ji wa̱ wà irä, je ju̱ñer yis wa̱, ñakäi je̱k shäk yis ktei bata shäk wa ye ata ka irä jekäi kuna, jewa mabla su̱a ba te, jekäi ba te isu̱a ra, ijewa rä ka̱yuelbi wa. 	 Ég þekki verkin þín og erfiðið og þolgæði þitt og veit, að eigi getur þú sætt þig við vonda menn. Þú hefur reynt þá, sem segja sjálfa sig vera postula, en eru það ekki, og þú hefur komist að því, að þeir eru lygarar.


Ata ije te jile me̱nakka̱ ma̱ka̱ sa̱ nui ki̱ rä etaba kicha yebä, kjepa ije̱tkawa̱ Säkeklä jula wämo kja̱ne. 	 En Jesús bar fram eina fórn fyrir syndirnar og settist um aldur við hægri hönd Guðs


Sábado kjaju̱, ñinaksa̱ni semana säkätä ke̱i wà ra, María Magdala wa irä María saka irä jewa minejulu sa̱ nu̱l bläklä su̱ak. 	 Að liðnum hvíldardegi, þegar lýsti af fyrsta degi vikunnar, komu þær María Magdalena og María hin til að líta á gröfina.


Jekäi sa̱nu̱le nu̱le wa, jira yie ishe ba ia̱, ka je rä yie ka̱wei spa̱na yueke̱ni kuna ba ia̱, ata je rä sa̱ wa̱ itso̱ isäkätä skaté ebä, je rä sa̱ ñashka̱li̱blö. 	 Og nú bið ég þig, frú mín góð, og er þá ekki að skrifa þér nýtt boðorð, heldur það, er vér höfðum frá upphafi: Vér skulum elska hver annan.


bas wa̱ ije kiäkläwa̱ je̱r baa wà, Säkekewa ja̱mi, jishtä sä sikii wa rä kinakwa̱ käi, ñakäi bas wa̱ itsa̱tkäklä jile sherke̱ ije ki̱ka je wà. Ka irä jiye kuna ta, ije wa̱ ditsä chu̱li̱i̱ tsa̱tkele ta̱i; yis tsa̱tkele iwa̱ ñaebä. 	 Veitið henni viðtöku í Drottni eins og heilögum hæfir og liðsinnið henni í hverju því, sem hún þarf yðar við, því að hún hefur verið bjargvættur margra og mín sjálfs.


Jera Jesús te jewa su̱a, te isha ijewa ia̱. —Ditsä ia̱ ka je o̱nak, ata Säkeklä ia̱ ji biköle o̱r dawa̱. 	 Jesús horfði á þá og sagði: "Fyrir mönnum eru engin ráð til þessa, en Guð megnar allt."


Ata ka saje wa rä sä minakmini je̱k itä wà weikanakcha̱wa̱ shtä wa kuna, ata saje wa rä sä ji biketsäk etkabä sa wakei se̱naklä ji̱a shtä wa. 	 En vér skjótum oss ekki undan og glötumst, heldur trúum vér og frelsumst.


Ata se̱nak ji rä iyina si̱ ja̱mi wa ñayitäke̱wa̱ je ka̱ oloi ja̱mi, ijuenaklä ji we̱ke̱ ite rä Säkeklä oloi ja̱mi.” 	 En sá sem iðkar sannleikann kemur til ljóssins, svo að augljóst verði, að verk hans eru í Guði gjörð."


Sá wakwa te je kte ssënaté ka̱jöir ska je ssa, mika̱ sá kajali ije ra je ka̱tsä sikina ska ra. 	 Þessa raust heyrðum vér sjálfir, koma frá himni, þá er vér vorum með honum á fjallinu helga.


Jera Pilato te isha iia̱: —¿Jera iyina si̱ ba rä sa̱ tsa̱ku̱i na? Jera Jesús te ikúka: —Ba te ishe yis dä sa̱ tsa̱ku̱i. Ata je ne ye yis ko̱na rä, ñakäi je ne ye yis de ka̱jiska rä, je rä yis wa̱ ji rä iyina si̱ ktei shäklä. Jekäi mane wa rä ji rä iyina si̱ ja̱mi wa biköle te yis ktä ssëke̱. 	 Þá segir Pílatus við hann: "Þú ert þá konungur?" Jesús svaraði: "Rétt segir þú. Ég er konungur. Til þess er ég fæddur og til þess er ég kominn í heiminn, að ég beri sannleikanum vitni. Hver sem er af sannleikanum, heyrir mína rödd."


Jeiräta jí kju̱ei yie ba u̱ñeke̱: je rä je alaklä Jezabel je̱k shäk ji bata shäk ni, yis kjanaklä wa paktäk, iwäyuäk ka̱wakblewe̱ wà, ñakäi ji me̱leka̱ jile kekläí me̱i wäna je käte wà, je ka she ba te. 	 En það hef ég á móti þér, að þú líður Jessabel, konuna, sem segir sjálfa sig vera spákonu og kennir þjónum mínum og afvegaleiðir þá til að drýgja hór og eta kjöt helgað skurðgoðum.


Jera chu̱li̱i̱ te iuña isi̱wa̱tiäkläwa̱, jeiräta ije a̱na ji̱a ki̱ta si̱: —¡David yäbei, ma je̱r ja̱mi yis dälänopa! 	 Margir höstuðu á hann, að hann þegði, en hann hrópaði því meir: "Sonur Davíðs, miskunna þú mér!"


Jeiräta, sá te ji biketse dami etkabä jishtä iyöle katke käi: “Yis te ji biketsa etkabä ki̱ka yis kta rä.” Je su̱ta sá te ji biketsa etkabä ki̱ka sá ktäke̱ rä, 	 Vér höfum sama anda trúarinnar sem skrifað er um í ritningunni: "Ég trúði, þess vegna talaði ég." Vér trúum líka og þess vegna tölum vér.


bas wa̱ ju̱ñenak wa ka weikäk täkili wà kuna, ata se̱nak bäi je oveja wa wa̱ mablenak. 	 Þér skuluð eigi drottna yfir söfnuðunum, heldur vera fyrirmynd hjarðarinnar.


Ka̱wei me̱leta̱na ki̱ iyöle katke rä: “Kte kju̱awa kju̱awa wà ñakäi kju̱awa wa kjäbata wà, yis ktämi jí ditsä wa ra, jeiräta a̱ni ka ijewa wa̱ yis ktä ssënak, jekäi Säkekewa te ishe.” 	 Í lögmálinu er ritað: Með annarlegu tungutaki og annarlegum vörum mun ég tala til lýðs þessa, og eigi að heldur munu þeir heyra mig, segir Drottinn.


Ata ka bas wa̱ je biketsane, bas dä ka yis oveja wa kuna ki̱ka. 	 en þér trúið ekki, því að þér eruð ekki úr hópi sauða minna.


ñakäi je wà rä sa̱ tsa̱ku̱i wa siete. Cinco weikanacha̱wa̱, ekla kaldu ji̱a, iel ka däwa̱ba, ata mika̱ idewa̱ ra, je kiana se̱nak rä elkjebä bala ta. 	 Fimm eru fallnir, einn er nú uppi, annar er ókominn og er hann kemur á hann að vera stutt.


Je kte yöle washe rami ite, je te ishe rä: “Ije mineletse̱ rä oveja tse̱mi kota̱nakwa̱ käi. Jishtä oveja yaba kä tieke̱ ra, ka ia̱r kuna ikä tiäk wäna käi, je su̱ta ka iwa̱ ji a̱ni yine. 	 En orð þeirrar ritningar, sem hann var að lesa, voru þessi: Eins og sauður til slátrunar leiddur, og sem lamb þegir hjá þeim, er klippir það, svo lauk hann ekki upp munni sínum.


Ka je rä ji yöleksa̱ ebä te kuna. Ata ñakäi saje wa Säkeklä wikblu ta me̱le sa̱ ia̱ jile wä säkätä käi, jewa u̱rte sa wakwa je̱r ska, sa te iki̱ssëte pjoo sä kolonakläwa̱ Säkeklä yabala ye, sa yaka bakanakläksa̱ je bala na. 	 En ekki einungis hún, heldur og vér, sem höfum frumgróða andans, jafnvel vér stynjum með sjálfum oss meðan vér bíðum þess, að Guð gefi oss barnarétt og endurleysi líkami vora.


ijewa biköle däkläwa̱ etka yebä, ijewa däkläwa̱ saje wa ja̱mi, jishtä Papá ba rä yis ja̱mi, ñakäi yis dä ba ja̱mi käi. Je rä ka̱jiska wa wa̱ ibiketsäklä ba ne te yis patkaté rä. 	 að allir séu þeir eitt, eins og þú, faðir, ert í mér og ég í þér, svo séu þeir einnig í okkur, til þess að heimurinn trúi, að þú hefur sent mig.


Jewa ne rä ka yakei tele kuna alaklä wa ra rä, jewa rä ka se̱le kuna ki̱ka. Jewa ne rä shkäk Oveja Yaba ra mai idami käi rä. Jewa ne rä to̱leksa̱ ditsä sha̱na ji tsa̱ säkätä ye, Säkeklä ia̱, Oveja yaba ia̱ rä. 	 Þetta eru þeir, sem ekki hafa saurgast með konum, því að þeir eru sem meyjar. Þeir fylgja lambinu hvert sem það fer. Þeir voru leystir út úr hóp mannanna, frumgróði handa Guði og handa lambinu.


Ijewa male̱te̱nacha̱wa̱ e̱e̱na te isha: “Ji biköle wá̱ ite rä baa. Kukä balewa̱ wa bäiwa̱ni ite kte ssäk, ñakäi ktä wätelewa̱ wa bäiwa̱ni ite ktäk!” 	 Menn undruðust næsta mjög og sögðu: "Allt gjörir hann vel, daufa lætur hann heyra og mállausa mæla."


Ata ¿ka je yile rä saje wa ne je̱rku̱aklä na? Ñera je yöle katke rä saje wa ne je̱rku̱aklä. Ka irä jiye kuna ta, yi te ka̱ bieke̱ watkenak ra, je kiana ibiäk biketsale jile dämiksa̱ iia̱ käi. Ñakäi yi te trigo wäkpeke̱ ra, je kiana ibiketsäk iwä dämiksa̱ iia̱. 	 Eða segir hann það ekki að öllu leyti vor vegna? Jú, vor vegna stendur skrifað, að sá sem plægir og sá sem þreskir eigi að gjöra það með von um hlutdeild í uppskerunni.


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je biköle nui ja̱rmika̱ jira sa̱ tso̱ wa ki̱ka. 	 Sannlega segi ég yður: Allt mun þetta koma yfir þessa kynslóð.


Jera Jesús te isha je sa̱ tsa̱ku̱i kja̱nei wa̱k ia̱: —Ke bas ku̱ jile o̱le kju̱awa ijuenaklä ye irä, ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä irä, je su̱opa ra, ka bas wa̱ yis biketsanak kuna. 	 Þá sagði Jesús við hann: "Þér trúið ekki, nema þér sjáið tákn og stórmerki."


Bas je̱k duäraka̱ ka̱kiäk ra, ikuna ji te bas kju̱atkewe̱ke̱ sa saka ra, je jöwa̱ bitaba bas ku̱, je rä ñakäi bas Ká se̱nak ka̱jöir wa̱ bas jäkläwa̱ bitaba bas shirile ki̱ka. 	 Og þegar þér eruð að biðja, þá fyrirgefið, ef yður þykir nokkuð við einhvern, til þess að faðir yðar á himnum fyrirgefi einnig yður misgjörðir yðar.


Jera chu̱li̱i̱ tapana wa̱, maikäi a̱ni ka sä kjäwa̱ ji̱a ju kjä skabä jibä, jewa pakta ite Säkeklä ktä wà. 	 söfnuðust þar svo margir, að hvergi var lengur rúm, ekki einu sinni fyrir dyrum úti. Og hann flutti þeim orðið.


Ñakäi alaklä wa bol jak wawä tso̱, jera ekla rä minaktse̱, iel dä ju̱nakta̱na. 	 Tvær munu mala á kvörn, önnur verður tekin, hin eftir skilin.


Jera Jesús deju̱ te pan kukawa̱, je wà ite ijewa chewa̱, jekäi ñaebä ite ichewa̱ nima wà. 	 Jesús kemur og tekur brauðið og gefur þeim, svo og fiskinn.


Ji yakei she o̱nak sä ukä ja̱mi biköle ka kuna ji̱a. Jekäi Säkeklä irä Oveja Yaba irä je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye kätkämi jeska, jekäi ikjanaklä wa te ikja̱nei we̱mi. 	 Og engin bölvun mun framar til vera. Og hásæti Guðs og lambsins mun í borginni vera og þjónar hans munu honum þjóna.


Ka irä Säkeklä wa̱ ji yile shirinawa̱ kuna, ata iwa rä sa̱ ko̱le Israel wa ye kalabe rä ka Israel wa si̱ kuna, 	 Það er ekki svo sem Guðs orð hafi brugðist. Því að ekki eru allir þeir Ísraelsmenn, sem af Ísrael eru komnir.


Ka irä maikäi kuna ta, yi te ji tkawa̱ iyaka ia̱ ra, je te iyaka ska tjabanewa̱ ne kukemi iwä ye rä. Ata yi te ji tkawa̱ Säkeklä wikblu ia̱ ra, je te je Wikblu ska se̱ne jekjeye ne kukemi iwä ye rä. 	 Sá sem sáir í hold sjálfs sín, mun af holdinu uppskera glötun, en sá sem sáir í andann, mun af andanum uppskera eilíft líf.


Ikuna tapanak eyaka wa kalabe taparke̱ ska, biköle ktaka̱ kte saka wà, jera jeska ka Jesús biketsäk wa iräle, ka delewa̱ kuna wa iräle, jewa dewa̱ bas sha̱na ra, ¿ka ijewa wa̱ iyinak bas yule tenacha̱wa̱ irä ni na? 	 Ef nú allur söfnuðurinn kæmi saman og allir töluðu tungum, og inn kæmu fáfróðir menn eða vantrúaðir, mundu þeir þá ekki segja: "Þér eruð óðir"?


Ba wa̱ iju̱ñer kja Asia ska wa biköle te yis jawa̱ta̱na, jewa sha̱ rä Figelo irä Hermógenes irä. 	 Þú veist þetta, að allir Asíumenn sneru við mér bakinu. Í þeirra flokki eru þeir Fýgelus og Hermogenes.


Ata ka je rä ji sa̱ ma̱le̱cha̱kwa̱ käi kuna. Ka irä maikäi kuna ta, ñera Satanás wakei rä je̱k iawa̱k ka̱ oloi ángel í ye. 	 Og ekki er það undur, því að Satan sjálfur tekur á sig ljósengilsmynd.


Bas ñajacha̱wa̱ ji rä iyina si̱ dälätsäk, je wà bas je̱k siki tewa̱ bas ñashka̱li̱bläklä si̱ ñaje̱keta wa käi. Jekäi bas ñashka̱li̱blö a̱miji̱a a̱miji̱a, je̱r ja̱mi ñadäläle e̱e̱na wà, iyina si̱ wà. 	 Þér hafið hreinsað yður með því að hlýða sannleikanum og berið hræsnislausa bróðurelsku í brjósti. Elskið því hver annan af heilu hjarta.


Je saka ia̱ yie ishe, ata ka Säkekewa si̱ te kuna, ikuna sä el wa manele rä se̱naklä ta ka Jesús biketsäk kuna ra, ata ise̱naklä ki̱ ije kiarke̱ ji̱a ra, ka ikiar ijäkwa̱. 	 En við hina segi ég, ekki Drottinn: Ef bróðir nokkur á vantrúaða konu og hún lætur sér það vel líka að búa saman við hann, þá skilji hann ekki við hana.


Ñerä ekla je̱k sikawa̱ iwäja̱mi te isha iia̱: —Sapaktäk, ¿ji wämo käi we̱ yie, yis ia̱ se̱ne jekjeye däkläksa̱ rä na? 	 Þá kom til hans maður og spurði: "Meistari, hvað gott á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?"


Jekäi sá te Tito paka, bas te ji me̱ke̱ je kuke e̱newa̱kläwa̱ iwa̱, jishtä ite iwá̱mi kja käi. 	 Það varð til þess, að vér báðum Títus, að hann skyldi og leiða til lykta hjá yður þessa líknarþjónustu, eins og hann hefur byrjað.


Jera plaa ijewa te ko̱no irä iká irä jawa̱ta̱na minejulumi ira. 	 og þeir yfirgáfu jafnskjótt bátinn og föður sinn og fylgdu honum.


Jekäi ¿jibä wà yis te bas biketsa tapanak eyaka eyaka wa saka katäbäka rä na? Ata ka yis wa̱ bas weikane jile kie wà ki̱kale irä. ¡Yis jöwa̱ bitaba je yie iwa̱ yakei ki̱ka! 	 Í hverju voruð þér settir lægra en hinir söfnuðirnir, nema ef vera skyldi í því, að ég sjálfur hef ekki verið yður til byrði? Fyrirgefið mér þennan órétt.


Judas ale Jacobo el irä; Judas Iscariote wa, ale Jesús ju̱akksa̱ irä. 	 og Júdas Jakobsson og Júdas Ískaríot, sem varð svikari.


Jera ka̱jöir ka juena ji̱a, buta̱nawa̱ jishtä äyë kjuä butrewa̱ käi. Ñakäi ka̱tsä irä däyë wäbala irä biköle tse̱na tulami itso̱ ska. 	 Og himinninn sviptist burt eins og þegar bókfell vefst saman, og hvert fjall og ey færðist úr stað sínum.


Jera Pedro te ikúka: —¡Bä inaklä weikanowa̱pa ba wakei ra, ba te ibiketsa ji rä me̱nak Säkeklä wa̱ däksa̱ rä inaklä wà to̱le ni ki̱ka! 	 En Pétur svaraði: "Þrífist aldrei silfur þitt né sjálfur þú, fyrst þú hugðist eignast gjöf Guðs fyrir fé.


Jera ije te ikúka: ‘Säkekewa, ba ku̱ ijöwa̱pa ji̱a jí año wà yis wa̱ iñak paksha̱klä ñakäi yis wa̱ jile ñá mia̱klä je ki̱ka. 	 En hann svaraði honum: ,Herra, lát það standa enn þetta ár, þar til ég hef grafið um það og borið að áburð.


Ata saje wa dami ji̱a ji yakei wakbläk ra, Säkeklä wa̱ sa̱ shka̱l kjasha ite sa̱ ia̱, je rä Cristo duawa̱ saje wa kju̱ei. 	 En Guð auðsýnir kærleika sinn til vor, þar sem Kristur er fyrir oss dáinn meðan vér enn vorum í syndum vorum.


El wa, yis se̱na bas ska ra, ka yis ia̱ ji yir bas ia̱ jishtä ji she ji rä wikblu iá ja̱mi wa ia̱ ji she käi, ata yis te ji sha bas ia̱ rä jishtä ji she ji rä yaka iá ja̱mi wa ia̱ ji she käi, jishtä Cristo ja̱mi yabala ji̱a wa ia̱ ji she käi. 	 Ég gat ekki, bræður, talað við yður eins og við andlega menn, heldur eins og við holdlega, eins og við ómálga í Kristi.


je wà sa̱ wa̱ ñawäyue käi, je̱keka̱ je̱k ssäk Säkeklä biketse wätkewa̱k biköle käi, je weikäkläwa̱, ñakäi sa̱ je̱rikäke̱ biköle kjäshtäkläwa̱ je̱k jäkwa̱ Cristo yika iktä ssäk. 	 Vér brjótum niður hugsmíðar og allt, sem hreykir sér gegn þekkingunni á Guði, og hertökum hverja hugsun til hlýðni við Krist.


Ka irä jiye kuna ta, manele bakle wäji̱atkele käi, ji me̱nak ka̱jöir skaté kjei ssäk käi, delewa̱ Wikblu Sikina kukäkña käi, 	 Ef menn eru eitt sinn orðnir upplýstir og hafa smakkað hina himnesku gjöf, fengið hlutdeild í heilögum anda


Säkeklä wäkata ska irä Cristo Jesús ale sä kseka wa irä sä dulecha̱wa̱ wa irä ktei wabiketsäkksa̱ wäkata ska irä, ijuermi ki̱ka, idämiwa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye ki̱ka, yie ba pake 	 Fyrir augliti Guðs og Krists Jesú, sem dæma mun lifendur og dauða, með endurkomu hans fyrir augum og ríki hans heiti ég á þig:


Jekäi jishtä bas dä bakleka̱ biköle ska, ji biketse etkabä ska käi, kte ska käi, ji ju̱ñe ska käi, ji biköle we̱ tsa̱na ska käi, sá shka̱li̱bläk ki̱ta ska käi, je su̱ta bas ku̱ je ji me̱ je mo̱ bakleka̱. 	 Þér eruð auðugir í öllu, í trú, í orði og þekkingu, í allri alúð og í elsku yðar sem vér höfum vakið. Þannig skuluð þér og vera auðugir í þessari líknarþjónustu.


Jekäi ite je chu̱li̱i̱ wa patkami ni ra, imineka̱ju̱ ka̱ bata ki̱ka ka̱kiäk iwakei ebä. Ka̱tuinawa̱ ra, jeska ikaldu eklabä. 	 Og er hann hafði látið fólkið fara, gekk hann til fjalls að biðjast fyrir í einrúmi. Þegar kvöld var komið, var hann þar einn.


Je ukä ska ite yis ia̱ diklä kataka kjasha wäñileka̱ vidrio käi, je rä sa̱ se̱naklä kseka diklei. Je daksa̱ju̱ rä Säkeklä irä Oveja Yaba irä je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye ska. 	 Og hann sýndi mér móðu lífsvatnsins, skínandi sem kristall. Hún rann frá hásæti Guðs og lambsins.


Bol käjäklämi jile tkäklä ska, ekla rä minaktse̱, iel dä ju̱nakta̱na. 	 [Tveir verða á akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.]"


Yi tu̱naka̱ jekäi je pajiermi paiklä suruu wà. Je kie a̱ni ka wäte̱nakju̱ yis wa̱ se̱nak kseka wa äyëí ska, ata je kie shemika̱ yie yis Ká wäkata ska, ñakäi iángel wa wäkata ska. 	 Sá er sigrar, hann skal þá skrýðast hvítum klæðum, og eigi mun ég afmá nafn hans úr bók lífsins. Ég mun kannast við nafn hans fyrir föður mínum og fyrir englum hans.


sa saka tsa̱tkäklä ra, sa̱ ku̱ itsa̱tkö; sa paktäklä ra, sa ku̱ sa paktö; 	 Sé það þjónusta, skulum vér þjóna. Sá sem kennir, hann kenni,


Ata ijolona ishäkä bäi ki̱ka, jewa ne rä manele kte ssäk je̱r bäi wà, je̱rike bulee wà wa rä, te je kukeke̱wa̱, jekäi ichatkäke̱wa̱ wà iwärke̱ bäi. 	 En það er féll í góða jörð, merkir þá sem heyra orðið og geyma það í göfugu, góðu hjarta og bera ávöxt með stöðuglyndi.


jera je ka kiar ji̱a iká dälätsäk’. Ñera je wà bas te Säkeklä ktä wäshewa̱wa̱ bas wakwa wädular ebä kju̱ei. 	 hann á ekki að heiðra föður sinn [eða móður]. Þér ógildið orð Guðs með erfikenning yðar.


Yis yabala rikä wa, yie jikäi iyue bas ia̱, je rä ka bas wa̱ ji yakei wakbläklä kuna. Ata yi te ji yakei wakbla ra, sä rä ktei shäk ta Sa Ká ia̱, je rä Jesucristo ale wämo. 	 Börnin mín! Þetta skrifa ég yður til þess að þér skuluð ekki syndga. En ef einhver syndgar, þá höfum vér árnaðarmann hjá föðurnum, Jesú Krist, hinn réttláta.


“Mika̱ ideka̱ cuarenta año ra, jera ije̱r ska issëna ime miju̱ isaka wa Israel batala su̱ak. 	 Þegar hann var fertugur að aldri, kom honum í hug að vitja bræðra sinna, Ísraelsmanna.


Jeshtä wa ne te sa iawe̱ ñá ye rä, ata jula ka sukle kuna waña sa te, je ia̱ ka sa ianakwa̱ ñá ye. 	 Þetta er það, sem saurgar manninn. En að eta með óþvegnum höndum saurgar engan mann."


Jera je ka̱ tsa̱ku̱i te isha ikja̱nei wa̱k wa ia̱: ‘Je mu̱owa̱ ikläka ijulaka, ju̱omi ka̱ ekta yee si̱ka, jeska rä sa̱ ji̱ami, sä kà wätiämi.’ 	 Konungur sagði þá við þjóna sína: ,Bindið hann á höndum og fótum og varpið honum í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna.'


Jekäi yi wa̱ ji ka o̱ne, ata ite ka sä bäi kuna wa wabiketsäkksa̱ wämo ye je biketsa ra, je ite ji biketsa etkabä wà iwabiketsarmiksa̱ wämo ye to̱ne käi. 	 Hinum aftur á móti, sem ekki vinnur, en trúir á hann sem réttlætir óguðlegan, er trú hans reiknuð til réttlætis.


Jekäi chu̱li̱i̱ te je ssa ra, ijewa male̱te̱nacha̱wa̱, ije te sa pakteke̱ te. 	 En mannfjöldinn hlýddi á og undraðist mjög kenningu hans.


ata ángel el idäkläka̱ siete bularmi ke̱i ska, ikökö bulawa̱ mar da Säkeklä ji blelewa̱ je o̱rmi jishtä iwa̱ iyile ikjanaklä ji bata shäk wa ia̱ käi.” 	 en þegar kemur að rödd sjöunda engilsins og hann fer að básúna, mun fram koma leyndardómur Guðs, eins og hann hafði boðað þjónum sínum, spámönnunum.


Ata isaka katke je̱tkelewa̱ wäji̱atkena jile wà ra, ale ktä kaldu kiana si̱wa̱tiäkwa̱. 	 Fái einhver annar, sem þar situr, opinberun, þá þagni hinn fyrri.


Ata bas te bas shka̱li̱bläk wa ebä shka̱li̱ble ra, ¿je säkei dämiksa̱ bas ia̱ na? ¿Ka irä je su̱ta inaklä bäkäk wa te iwe̱ rä na? 	 Þótt þér elskið þá, sem yður elska, hver laun eigið þér fyrir það? Gjöra ekki tollheimtumenn hið sama?


Bas ssëno a̱naa maitjä Säkekewa ja̱mi. Yie isheni etäbä kicha, bas ssëno a̱naa. 	 Verið ávallt glaðir í Drottni. Ég segi aftur: Verið glaðir.


Judas, ale Jesús ju̱akksa̱ ikukäkwa̱ wa ia̱, je wa̱ je ke̱i rä su̱le, je ne ska Jesús ñatapawa̱ ka̱raa iwa̱ dulanak wa ra rä ki̱ka. 	 Júdas, sem sveik hann, þekkti líka þennan stað, því Jesús og lærisveinar hans höfðu oft komið þar saman.


Ata bas wa̱ iju̱ñaklä ditsä yäbei ia̱ ka̱wei tso̱ sa̱ nui jäkläwa̱ bitaba ka̱jiska—jera ite isha je karalewa̱ ia̱—: 	 En til þess að þér vitið, að Mannssonurinn hefur vald til að fyrirgefa syndir á jörðu,


El wa, ke bas male̱te̱na, ikuna ka̱jiska wa te bas dokoitsawa̱ ra. 	 Undrist ekki, bræður, þótt heimurinn hati yður.


Yi te ishe: “Yis wa̱ ije ju̱ñer”, ata ka ite ije wa̱ sa pakale ji wa̱k je wawe̱ ra, je rä ka̱yuelbi, ka je ja̱mi ji rä iyina si̱ kuna. 	 Sá sem segir: "Ég þekki hann," og heldur ekki boðorð hans, er lygari og sannleikurinn er ekki í honum.


Jekäi yis te je biköle we̱ke̱ kte baa bata ki̱ka, yis ia̱ ji bäi däkläksa̱ña. 	 Ég gjöri allt vegna fagnaðarerindisins, til þess að ég fái hlutdeild með því.


Lucas ebä ne katke ji̱a yis da rä. Ata ba ku̱ Marcos kiö tso̱té ba ra, je rä kianak yis tsa̱tkäk ikja̱nei wa̱k ki̱ka. 	 Lúkas er einn hjá mér. Tak þú Markús og lát hann koma með þér, því að hann er mér þarfur til þjónustu.


Cristo te sä ssëwe̱ baa, je ku̱ bas je̱r ska bas wäsikewo̱pa bas ssënaklä baa ñara, je ne ye bas kile däkwa̱ ekla yaka ye rä ki̱ka. Ñakäi bas ku̱ wekte shö Säkeklä ia̱. 	 Látið frið Krists ríkja í hjörtum yðar, því að til friðar voruð þér kallaðir sem limir í einum líkama. Verðið þakklátir.


Je ne ki̱ka bas ñamanewo̱ksa̱, bas ñaparuö bas nui wäte̱natkäkläwa̱, ike̱i däkläwa̱ Säkekewa wa̱ bas je̱r ssëwa̱kläni bäi, 	 Gjörið því iðrun og snúið yður, að syndir yðar verði afmáðar.


isaka ia̱ rä ji wa̱klä täkili ta, isaka ia̱ rä Säkeklä wa̱ ji tso̱ yinak bata shäklä, isaka ia̱ rä isu̱aklä mane wikblu oloi ja̱mi ji o̱rke̱ ji yirke̱ iräle käi, isaka ia̱ rä iktäkläka̱ kte kju̱awa saka saka wà, isaka ia̱ rä je kte kju̱awa wapakäklä. 	 og öðrum kraft til að framkvæma undur. Einn fær spádómsgáfu, annar hæfileika að greina anda, einn að tala tungum og annar að útleggja tungutal.


Je bitsiki juer dä caballo pajielecha̱wa̱ kja kju̱atkäklä su̱ta, jewa tsa̱ku̱ ki̱ jile corona käi, juer ta oro su̱ta rä tkele tuläka̱, jewa wäktä rä ditsä wäktä su̱ta. 	 Og ásýndum voru engispretturnar svipaðar hestum, búnum til bardaga, og á höfðum þeirra voru eins og kórónur úr gulli, og ásjónur þeirra voru sem ásjónur manna.


te isha: —Säbäkäkksa̱, ¡yi si̱ te ba kpa rä shöka̱ sá ia̱ jile bata shäk ye! 	 og sögðu: "Spáðu nú, Kristur, hver var að slá þig?"


Yi tu̱naka̱ je ia̱ je biköle rä däkksa̱ däli ukä ye. Jekäi yis dämiwa̱ ije Kekläí ye, ñakäi ije dämiwa̱ yis yaba ye. 	 Sá er sigrar mun erfa þetta, og ég mun vera hans Guð og hann mun vera minn sonur.


“Yi a̱ni wa̱ paiklä nu̱l da ka wäbatsa̱nak sua kukä spa̱na wà. Ka irä jiye kuna ta, je sua kukä te je paiklä nu̱l sikemi ti̱nii, je te iki̱kshe ju̱emi e̱e̱na si̱. 	 Enginn lætur bót af óþæfðum dúk á gamalt fat, því þá rífur bótin út frá sér og verður af verri rifa.


je rä ji ki̱ssënak tso̱ blele ka̱jöir ska bas ia̱ ki̱ka. Je ne ktei ssële bas wa̱, kte baa ja̱mi kte yina si̱ ssa bas te ra rä. 	 vegna vonar þeirrar, sem yður er geymd í himnunum. Um þá von hafið þér áður heyrt í orði sannleikans, fagnaðarerindinu,


Yie je we̱ kate ra, Judío wa datse̱ Asia ska wa te yis ku̱a Templo ska je̱k siki tele e̱ná. Ka yi kuna yis da chu̱li̱i̱, ñakäi ka yis wa̱ yi wätjineka̱. 	 Þetta var ég að gjöra í helgidóminum og hafði látið hreinsast, og enginn var þá mannsöfnuður né uppþot, þegar menn komu að mér.


Jera Jesús te ikúka: —Jí diklä yäk wa biköle je̱r bármi ni, 	 Jesús svaraði: "Hvern sem drekkur af þessu vatni mun aftur þyrsta,


Ka irä jiye kuna ta, säkätä ditsä patkele Jacobo wa̱ ka däba yika, ije yäkäke̱ ka Judío kuna wa ra. Ata ijewa dejulu ra, ije je̱k butsa ju̱ami ka däkwa̱ ji̱a ijewa ra. Je rä isuanawa̱ sa pakäk tene shkiri wa̱k wa yika kju̱ei. 	 Áður en menn nokkrir komu frá Jakob, hafði hann setið að borði með heiðingjunum, en er þeir komu, dró hann sig í hlé og tók sig út úr af ótta við þá, sem héldu fram umskurninni.


Je itä ki̱ Judío wa wa̱ jile ke̱i kjewa̱klä je dewa̱ni. Jekäi Jesús mineju̱mi däkka̱ Jerusalén ska. 	 Þessu næst var hátíð Gyðinga. Þá fór Jesús upp til Jerúsalem.


“Je ne ki̱ka ba wa̱ ji detse̱ me̱nak jile däläwa̱klä ska ra, ma je̱r ja̱na ba el je̱r ki̱ ba iarke̱ ska ra, 	 Sértu því að færa fórn þína á altarið og minnist þess þar, að bróðir þinn hefur eitthvað á móti þér,


Ata Jesús te yabala kiaté iwäki̱ te isha: —Yabala jöwa̱, ibitäklä yis wäki̱ka, ke iwätkewa̱. Ka irä jiye kuna ta, ijewa käi wa ne dämiwa̱ Säkeklä gobierno ja̱mi rä. 	 En Jesús kallaði þau til sín og mælti: "Leyfið börnunum að koma til mín, varnið þeim eigi, því að slíkra er Guðs ríki.


Jera ije te ikúka te isha iia̱: —Säkekewa jekäi irä. Jeiräta chichi rä yabala yäkäke̱ pjoi jolorke̱ je ñata mesa niki̱na. 	 Hún svaraði honum: "Satt er það, herra, þó eta hundarnir undir borðinu af molum barnanna."


Ba ku̱ ñanak sherke̱ sá ki̱ buliri buliri je mopa sá ia̱ jir. 	 Gef oss í dag vort daglegt brauð.


Je te ije̱r ku̱a ra, imineju̱mi María ju ska. Je rä Juan kinak Marcos ni je a̱mi. Jeska chu̱li̱i̱ tapale tso̱ ka̱kiäk. 	 Og er hann hafði áttað sig, gekk hann að húsi Maríu, móður Jóhannesar, er kallast Markús. Þar höfðu margir safnast saman og voru á bæn.


je wà iwa̱ ikjashäklä sa̱ ke̱i etkä etkä datse̱ wà bikö si̱ ije̱r bäi shä je̱r baa wà sa ra Cristo Jesús ja̱mi rä käi. 	 Þannig vildi hann á komandi öldum sýna hinn yfirgnæfandi ríkdóm náðar sinnar með gæsku sinni við oss í Kristi Jesú.


Sa̱ wa̱ iju̱ñer je ka̱wei rä wikblu iá. Ata yis dä yaka iá, wato̱le ju̱lemi ji yakei wakble ia̱ iwa̱ patkenak. 	 Vér vitum, að lögmálið er andlegt, en ég er holdlegur, seldur undir syndina.


Jekjepa ka̱ wäkiri guardiaí wa wa̱ Jesús minetse̱mi Pretorio na, jeska ijewa te guardia eyaka wa kalabe tapawa̱wa̱ ipája̱mi shkiritkeksa̱. 	 Hermenn landshöfðingjans fóru nú með hann inn í höllina og söfnuðu um hann allri hersveitinni.


Ata yi te ibiketse busi kablele ira ukä ja̱mi ite ji we̱ kate ka je rä bäi kuna, ñakäi je kër dawa̱ kja, je ki̱ka je kiana se̱nakwa̱ ra, je ku̱ iwo̱ jishtä iki̱ ishena käi. Jewa se̱nocha̱wa̱, ka je rä nui ta. 	 Ef einhver telur sig ekki geta vansalaust búið með heitmey sinni, enda á manndómsskeiði, þá gjöri hann sem hann vill, ef ekki verður hjá því komist. Hann syndgar ekki. Giftist þau.