Jeiräta je kte ia̱ ka ijewa je̱r ko̱ne, ñakäi ijewa suanacha̱wa̱ je chakäk iia̱. 	 En þeir skildu ekki það sem hann sagði og þorðu ekki að spyrja hann.


Ba rikä, yis ka̱ kiäke̱ ba kjäkläpa bäi ji biköle ska, ñakäi ma se̱naklä ka dueta, jishtä ma je̱rike dami bäi käi. 	 Ég bið þess, minn elskaði, að þér vegni vel í öllum hlutum og að þú sért heill heilsu, eins og sálu þinni vegnar vel.


Bikö ije je̱k oloi kaka̱, ñakäi ji tkenak ija̱mi kjei ssa ite, je ja̱mi ipakö ji shka̱l ssäk, je̱r iane ssäk. Ka irä jiye kuna ta, ije̱r na ite ibiketse: ‘Yis dä je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye, ka yis dä chichö kuna, mik a̱ni ka yis wa̱ je̱r iane ssënak.’ 	 Veitið henni eins mikla kvöl og sorg og hennar stærilæti og óhóf hefur verið. Hún segir í hjarta sínu: ,Hér sit ég og er drottning, ekkja er ég eigi, sorg mun ég aldrei sjá.'


Je wà ijuer Säkeklä te ji wabiketseksa̱ rä bulee si̱, je wà bas kianaklä däkwa̱ Säkeklä gobiernoí ja̱mi. Je gobierno bata ki̱ka bas te ji dälässëte rä. 	 Þær eru augljóst merki þess, að Guð dæmir rétt og mun álíta yður maklega Guðs ríkis, sem þér nú líðið illt fyrir.


Ba te le ishemi: “Je ijula klashäleksa̱ rä yis ne tkenakläwa̱ je itäri ska” ni. 	 Þú munt þá segja: "Greinarnar voru brotnar af, til þess að ég yrði græddur við."


Je o̱na itäki̱ Atenas ska Pablo mineju̱ demiju̱ Corinto ska. 	 Eftir þetta fór Páll frá Aþenu og kom til Korintu.


Yis ssër jíkje ra yis me kätkä bas da, ka yis ktäklä jikäi, ka yis je̱r ko̱r maikäi yis te bas je̱r ku̱e räle. 	 Ég vildi ég væri nú hjá yður og gæti talað nýjum rómi, því að ég er ráðalaus með yður.


kjoyina täkii: “¡Israel wa, sá tsa̱tkö! Jí ne te bena pakte rami ka̱ biköle ska ji wa̱k saje wa irä, ka̱wei me̱leta̱na irä, jí ke̱i irä ukä ja̱mi rä. Ka je ebä kuna, ata ite jí Templo ja̱rka Griego wa kiawa̱ je wà ite jí ke̱i sikina yakeitewa̱wa̱.” 	 og hrópuðu: "Ísraelsmenn, veitið nú lið. Þetta er maðurinn, sem alls staðar kennir öllum það, sem er andstætt lýðnum, lögmálinu og þessum stað. Og nú hefur hann auk heldur farið með Grikki inn í helgidóminn og saurgað þennan heilaga stað."


Jekäi bas ssëna jí kte kiäkwa̱ ra, ije ne rä ale Elías däke̱ju̱ rä. 	 Og ef þér viljið við því taka, þá er hann Elía sá, sem koma skyldi.


Ka irä jiye kuna ta, moska ñabutsa tulami kja minakni Satanás ja̱mi. 	 Nokkrar hafa þegar horfið frá til fylgis við Satan.


Sä el ka jita, je je̱k ssöpa irä oloi kanakka̱ wà. 	 Lágt settur bróðir hrósi sér af upphefð sinni,


Ka irä jiye kuna ta, yis je̱r ska yis wäbatsa ta̱i Säkeklä ka̱wei wà. 	 Innra með mér hef ég mætur á lögmáli Guðs,


Je su̱ta mika̱ bas te jekäi ji o̱rke̱ su̱a ra, jera je ku̱ bas je̱r ku̱opa Säkeklä gobiernoí kjäkläwa̱ tkenawa̱ kja alemana irä. 	 Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið þetta verða, að Guðs ríki er í nánd.


Jera iwa̱ dulanak wa ka pakane iwa̱ ishäk kuna yi a̱ni ia̱, ije rä Säbäkäkksa̱ ni. 	 Þá lagði hann ríkt á við lærisveinana að segja engum, að hann væri Kristur.


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je ia̱ ite iji biköle tso̱ ju̱emiksa̱ iwa̱ ju̱ñenak. 	 Ég segi yður með sanni: Hann mun setja hann yfir allar eigur sínar.


Ñerä je je̱tkeleka̱ mo̱ bata ki̱ tabeli ju̱a ishäkä ki̱ka, je ra däli wä tena tkawa̱ ishäkä ki̱ka. 	 Og sá, sem á skýinu sat, brá sigð sinni á jörðina og upp var skorið á jörðinni.


Bas ku̱ yis mablö jishtä yis te Cristo mable käi. 	 Verið eftirbreytendur mínir eins og ég er eftirbreytandi Krists.


Jera jewa kjoyina täkii te ishe: “Sä blui, sikii, iyina si̱, ¿bikö isher ji̱a ba wa̱ se̱nak ishäkä ki̱ka wa ktei wabiketsäkläksa̱, ikpäklä sá pi ki̱ka rä na?” 	 Og þeir hrópuðu hárri röddu og sögðu: "Hversu lengi ætlar þú, Herra, þú heilagi og sanni, að draga það að dæma og hefna blóðs vors á byggjendum jarðarinnar?"


Jekäi sä yaka wäjienaklä rä ka etkabä kuna, ata je rä chu̱li̱i̱. 	 Því að líkaminn er ekki einn limur, heldur margir.


Ata sa dami rä ka̱ oloi ka, jishtä ije se̱r dä ka̱ oloi ka käi ra, jera sä rä delewa̱ etka yebä ñara, ñakäi iyaba Jesús pi te sa yakei biköle paskueke̱. 	 En ef vér göngum í ljósinu, eins og hann er sjálfur í ljósinu, þá höfum vér samfélag hver við annan og blóð Jesú, sonar hans, hreinsar oss af allri synd.


Bas kukäkwa̱ weikanak wa ia̱ ji bäi shö o̱nak. Ji bäi shö o̱nak ijewa ia̱, ata ke ijewa shaksa̱ iweikanowa̱pa. 	 Blessið þá, er ofsækja yður, blessið þá, en bölvið þeim ekki.


Ata ji biketse etkabä dewa̱ e̱ná, je ki̱ka ka sä rä kololewa̱ ji̱a kuna je sä kjänanak wa̱. 	 En nú, eftir að trúin er komin, erum vér ekki lengur undir tyftara.


Ata yis suarke̱, iö yilé te bas je̱r me̱ ka Cristo biketsäk ji̱a etkabä bulee, jishtä tkäbe te Eva wäyuawa̱ ije̱rikä wà käi. 	 En ég er hræddur um, að eins og höggormurinn tældi Evu með flærð sinni, svo kunni og hugsanir yðar að spillast og leiðast burt frá einlægri og hreinni tryggð við Krist.


Mika̱ ite jekäi isha ra, je te fariseo wa irä, saduceo wa irä kju̱atkewa̱ tulaka̱ ñara. Jera je tapalewa̱ wa ñabalabutsa. 	 Þegar hann sagði þetta, varð deila milli farísea og saddúkea, og þingheimur skiptist í flokka.


Jera Pedro je̱k duaka̱ isaka once wa ra. Jekäi ikta täkii te isha ijewa ia̱: “Bas Judío wa, bas biköle se̱nak Jerusalén ska wa, yis ktä ssö bas ku̱ tsa̱na, je ku̱ bas je̱r ku̱opa, 	 Þá steig Pétur fram og þeir ellefu, og hann hóf upp rödd sína og mælti til þeirra: "Gyðingar og allir þér Jerúsalembúar! Þetta skuluð þér vita. Ljáið eyru orðum mínum.


Je katke kja ka̱jiska, je ne oloi ja̱mi ka̱jiska yöleksa̱ rä. Ata ka̱jiska wa wäna ka ijuene yi irä. 	 Hann var í heiminum, og heimurinn var orðinn til fyrir hann, en heimurinn þekkti hann ekki.


Je su̱ta manele ñamabläke̱ ine ska ra, ka je tsa̱ku̱ ki̱ ji tkenakka̱ ka iinene ika̱wei ja̱mi ra. 	 Og sá sem keppir í íþróttum fær ekki sigursveiginn, nema hann keppi löglega.


Jera ka wä wajuenak kuna wa irä klä ialewa̱ wa irä ñasikawa̱ iwäja̱mi Templo ska; jewa bäiwa̱ni ite. 	 Blindir og haltir komu til hans í helgidóminum, og hann læknaði þá.


Ishäkä te ka̱li̱ ja̱rke̱ iki̱ ka̱raa je yeke̱wa̱ ra, je te ji wäwe̱ kianak iwatkäk wa ia̱ ra, je ia̱ Säkeklä te ji we̱mi bäi; 	 Jörð sú, er drukkið hefur í sig regnið, sem á hana fellur hvað eftir annað, og ber gróður til gagns fyrir þá, sem yrkja hana, fær blessun frá Guði.


Ijewa ia̱ ka ji ssër ta ji̱a yakei käi, iñatulaksa̱ ji äina tker sa̱ ja̱mi ka wätkelewa̱ ta ia̱, ji biköle shi̱ana saka saka wa̱k ki̱ta ebä. 	 Þeir eru tilfinningalausir og hafa ofurselt sig lostalífi, svo að þeir fremja alls konar siðleysi af græðgi.


Jera ijewa ñatapawa̱wa̱ sä wäkiri wa ra, ñaje̱rku̱a te inaklä ma̱ ta̱i je guardia wa ia̱, 	 En þeir kvöddu saman öldungana og tóku það ráð með þeim að bera mikið fé á hermennina og mæltu við þá:


Säkeklä sa̱ je̱rike su̱ak, je te Wikblu Sikina ma̱ ijewa ia̱, saje wa ia̱ ite ima̱ käi. Je wà ite ikjasha ijewa rä kolole iwa̱. 	 Og Guð, sem hjörtun þekkir, bar þeim vitni, er hann gaf þeim heilagan anda eins og oss.


Ije te ibiketse kate ji̱abä ra, Säkekewa ángel í ekla je̱k kjasha iia̱ kausu̱e naka, te isha iia̱: “José, David yäbei, ke ba suana María kukäkwa̱ ma se̱naklä ye, ije bitewa̱ yaba ki̱ rä Wikblu Sikina oloi ja̱mi ki̱ka. 	 Hann hafði ráðið þetta með sér, en þá vitraðist honum engill Drottins í draumi og sagði: "Jósef, sonur Davíðs, óttastu ekki að taka til þín Maríu, heitkonu þína. Barnið, sem hún gengur með, er af heilögum anda.


Ñakäi yi te iju iräle, iel wa iräle, ikuta wa iräle, iká iräle, ia̱mi iräle, ise̱naklä iräle, iyabala iräle, ika̱ iräle, je jawa̱ta̱na yis kie kju̱ei ra, je ia̱ isäkei me̱rmini cien cien, ñakäi je ia̱ se̱ne jekjeye dämiksa̱ däli ukä ye. 	 Og hver sem hefur yfirgefið heimili, bræður eða systur, föður eða móður, börn eða akra sakir nafns míns, mun fá margfalt aftur og öðlast eilíft líf.


“Jira yis je̱r ianawa̱ ta̱i. ¿Ata jiräni yie ishe na? ‘¿Papá, yis bäköksa̱ jí hora yika ni na?’ Ata je ne ye yis de jí hora ska rä. 	 Nú er sál mín skelfd, og hvað á ég að segja? Faðir, frelsa mig frá þessari stundu? Nei, til þessa er ég kominn að þessari stundu:


“¡Tkäbe wa, tkäbe si̱ yäbeila! ¿Maikäi bas ia̱ buka̱ne sä tuläklämi ska je te̱rmi na? 	 Höggormar og nöðru kyn, hvernig fáið þér umflúið helvítisdóm?


Jekäi guardia wa tsa̱ku̱i deju̱ te ikukawa̱. Jekäi ite isha mo̱nakwa̱ cadena botäbä wà. Jera ite ijewa wächakewa̱ yi ije rä í̱, ji wá̱ ite rä í̱ ki̱ka. 	 Hersveitarforinginn kom þá að, tók hann og skipaði að binda hann tvennum fjötrum og spurði, hver hann væri og hvað hann hefði gjört.


ñashka̱li̱blele ekla ekla ñaje̱keta wa käi; ñadälätsalewa̱, sa saka biketsale sa wakwa tsa̱ta; 	 Sýnið hver öðrum bróðurkærleika og ástúð, og verið hver yðar fyrri til að veita öðrum virðing.


ocho día ra tene shkiri o̱na yis ia̱. Yis dä Israel wa, Benjamín ditsei wä wa. Hebreo wa sha̱na yis dä Hebreo wa si̱. Ka̱wei wawe̱ ska ra, yis dä fariseo wa. 	 Ég var umskorinn á áttunda degi, af kyni Ísraels, ættkvísl Benjamíns, Hebrei af Hebreum, farísei í afstöðunni til lögmálsins,


Yis ne rä oveja kjänanak bäi si̱ rä. Oveja kjänanak bäi rä je̱k ju̱akksa̱ duäkwa̱ oveja tsa̱tkenakläksa̱. 	 Ég er góði hirðirinn. Góði hirðirinn leggur líf sitt í sölurnar fyrir sauðina.


Jekjepa tuinaka ra Säkekewa te isha Pablo ia̱ ji kjayile na: “Ke ba su̱ana. Ata bä ktö ji̱a. Ke ma si̱wa̱tiawa̱. 	 En Drottinn sagði við Pál um nótt í sýn: "Óttast þú eigi, heldur tala þú og þagna ekki,


Je oloi ja̱mi bas te yis ktei shemi. 	 Þetta veitir yður tækifæri til vitnisburðar.


Ata ikuna rä sá wakwa iräle, ángel daju̱ ka̱jöir iräle, te kte baa saka bata she bas ia̱ ka sá wa̱ ibata yile ssëta kuna ra, je wakwa weikanowa̱pa. 	 En þótt jafnvel vér eða engill frá himni færi að boða yður annað fagnaðarerindi en það, sem vér höfum boðað yður, þá sé hann bölvaður.


Ba rikä, ke ba ku̱ ji yakei mabla, ata ji bäi ebä mablö. Yi te ji we̱ bäi ra, je datse̱ rä Säkeklä ja̱mi. Yi te ji yakei we̱ ra, je wa̱ ka Säkeklä su̱le. 	 Breyttu ekki eftir því, sem illt er, minn elskaði, heldur eftir því, sem gott er. Sá sem gott gjörir heyrir Guði til, en sá sem illt gjörir hefur ekki séð Guð.


Bulirishtä ra Juan te Jesús su̱a idaju̱ iwäki̱. Jera ite isha ditsä ia̱: “¡Issö, a̱mi ne rä Säkeklä Oveja yaba, ka̱jiska wa te ji yakei wakble nui tsa̱k ju̱ami rä! 	 Daginn eftir sér hann Jesú koma til sín og segir: "Sjá, Guðs lamb, sem ber synd heimsins.


Je te isha: “Iyina si̱ yie ji bäi we̱mi ba ia̱ bäi, ñakäi yie ba wawe̱mika̱ waleka̱ ta̱i.” 	 "Sannlega mun ég ríkulega blessa þig og stórum margfalda kyn þitt."


Ka irä maikäi kuna ta, bas je̱r ja̱mi sä wätelecha̱wa̱ wa däläna, bas jile bakanaksa̱ je katabla bas te je̱r ssële a̱naa. Bas wa̱ iju̱ñer bas wa̱ ji bäi si̱ ka meräk kuna ne tso̱ rä ki̱ka. 	 Þér þjáðust með bandingjum, og tókuð því með gleði, er þér voruð rændir eignum yðar, því að þér vissuð, að þér áttuð sjálfir betri eign og varanlega.


Ata je ka̱ oloi tso̱ ji̱a bas sha̱na ra, jera je ka̱ oloi biketsö bas ku̱ bas däkläwa̱ je ka̱ oloi yäbeila ye. Jesús te isha e̱ná jekäi ra, ije̱k butsaju̱mi je̱k blawa̱ ditsä yika. 	 Trúið á ljósið, meðan þér hafið ljósið, svo að þér verðið börn ljóssins." Þetta mælti Jesús og fór burt og duldist þeim.


Jekäi ka ijewa ia̱ ibiketsar etkabä ki̱ka ijewa ñabalabutsa tulami. Jera Bernabé te Marcos tsa̱mi, ju̱nami ko̱no ki̱ka Chipre ska. 	 Varð þeim mjög sundurorða, og skildi þar með þeim. Tók Barnabas Markús með sér og sigldi til Kýpur.


ka̱jiska wäkata ska iräle, je rä iklä tkäkläka̱ ye ki̱ka; Jerusalén wäkata ska iräle, je rä Sa̱ Tsa̱ku̱i Ji Biköle Tsa̱ta ne jukläyäkäí ki̱ka. 	 né við jörðina, því hún er skör fóta hans, né við Jerúsalem, því hún er borg hins mikla konungs.


Jekäi ra ka sä rä yabala ji̱a kuna, wäbuka̱nak däyë tjuäke̱ wa̱, minaktse̱ sa pauta̱nake̱ saka saka biköle je si̱we̱i wa̱, wäyölewa̱ ditsä wa̱ wäsi̱wa, je̱r me̱lewa̱ kte shirilewa̱ wà. 	 Vér eigum ekki að halda áfram að vera börn, sem hrekjast og berast fram og aftur af hverjum kenningarvindi, tæld af slægum mönnum með vélabrögðum villunnar.


Je ki̱ka jishtä bas dami rä, je su̱o tsa̱na, ka jishtä ka je̱r ta wa käi kuna, ata je̱r ta wa käi, 	 Hafið því nákvæma gát á, hvernig þér breytið, ekki sem fávísir, heldur sem vísir.


Ka̱piana ra Jesús te sa pakteke̱ Templo ska, tuina ra imike̱ ka̱ bata kie Olivo yäkä ska. 	 Á daginn var hann að kenna í helgidóminum, en fór og dvaldist um nætur á Olíufjallinu, sem svo er nefnt.


ba wa̱ ji rä sherke̱ ije ki̱ ju̱ñer da, ba rä yöle ka̱wei wà ki̱ka ba wa̱ iju̱ñer jibä rä bäi si̱ ra, 	 Þú þekkir vilja hans og kannt að meta rétt það, sem máli skiptir, þar eð lögmálið fræðir þig.


Iwätsa̱ ki̱ kie yöle katke, je rä blelewa̱: “Babilonia palei ta ta̱i, alaklä pato̱nak shtä wa irä, ji dokona tso̱ ishäkä ki̱ irä, jewa a̱mi.” 	 Og á enni hennar var ritað nafn, sem er leyndardómur: Babýlon hin mikla, móðir hórkvenna og viðurstyggða jarðarinnar.


Jekäi ite ekla weikar kate su̱a, je wetsaksa̱ ite, jekäi ite ñe Egipto wa ktawa̱. Je wà ite je ale weikanak nui kpa. 	 Hann sá einn þeirra verða fyrir ójöfnuði, og rétti hann hlut hans, hefndi þess, sem meingjörðina þoldi, og drap Egyptann.


Jekäi Abraham ska bite däka̱ David ska ibatala wätsikinaté deka̱ catorce. David ska bite däka̱ ijalemi Babilonia ska ke̱i kje ibatala wätsikinaté deka̱ catorce. Ijalemi Babilonia ska bite däka̱ Säbäkäkksa̱ ska kje, ibatala wätsikinaté deka̱ catorce. 	 Þannig eru alls fjórtán ættliðir frá Abraham til Davíðs, fjórtán ættliðir frá Daví� fram að herleiðingunni til Babýlonar og fjórtán ættliðir frá herleiðingunni til Krists.


Timoteo demiju̱ ra, bas se̱no bäi ije ra ka isu̱anakläwa̱ ye, ije shka̱blä rä Säkekewa kja̱nei wa̱k yis käi ki̱ka. 	 Ef Tímóteus kemur, þá sjáið til þess, að hann geti óttalaust hjá yður verið, því að hann starfar að verki Drottins eins og ég.


Je ne rä sa̱ je̱r pabläk sä weikarke̱ biköle ska rä, je rä je wà sa̱ ia̱ sa saka je̱r pablenaklä ji te iweikeke̱ käi, Säkeklä wa̱ sa wakwa je̱r pablele je wà, 	 sem huggar oss í sérhverri þrenging vorri, svo að vér getum huggað alla aðra í þrengingum þeirra með þeirri huggun, sem vér höfum sjálfir af Guði hlotið.


Ata ijewa kju̱atkami ije ra, te je kte shami yakei. Jera ije te ipaiklä wäkpa te isha ijewa ia̱: —Bas weikarmiwa̱ je nui ja̱noka̱pa bas wakwa ki̱ka. Ka je rä yis nui kuna. Jí maju̱ joiwäta yis maju̱mi ka Judío kuna wa paktäk. 	 En er þeir stóðu í gegn og lastmæltu, hristi hann dustið af klæðum sínum og sagði við þá: "Blóð yðar komi yfir höfuð yðar. Ekki er mér um að kenna. Upp frá þessu fer ég til heiðingjanna."


Jesús te isu̱a ije̱r ianawa̱ bäi si̱wa̱ ra, ite isha: —Blu wa ia̱ ra därërë si̱ dewa̱ Säkeklä gobiernoí ja̱mi rä. 	 Jesús sá það og sagði: "Hve torvelt er þeim, sem auðinn hafa, að ganga inn í Guðs ríki.


Ata yi chatkawa̱ ma rä ibata jekje ra, je rä tsa̱tkenakksa̱. 	 En sá sem staðfastur er allt til enda, mun hólpinn verða.


Ñerä ideksa̱ju̱ ra, ite je chu̱li̱i̱wa̱ su̱a, jera ije̱r ja̱mi jewa dälänacha̱wa̱, jekäi ite ijewa sha̱ duë ta wa bäiwa̱ni. 	 Þegar Jesús steig á land, sá hann þar mikinn mannfjölda, og hann kenndi í brjósti um þá og læknaði þá af þeim, er sjúkir voru.


Ñerä iwa̱ dulanak wa kjaksa̱julu a̱mikata, jera ijewa je̱r shenacha̱wa̱ pan tsa̱k. 	 Þegar lærisveinarnir fóru yfir um vatnið, höfðu þeir gleymt að taka með sér brauð.


Jekäi yie ishe bas ia̱, jírami ka bas wa̱ yis su̱nak ji̱a, ata bikökje bas te ishe: ‘¡Bäije je daju̱ Säkekewa kie ja̱mi rä!’ kjepa bas te yis su̱emini rä.” 	 Ég segi yður: Héðan af munuð þér eigi sjá mig, fyrr en þér segið: ,Blessaður sé sá sem kemur, í nafni Drottins.'"


Leví yäbeila kolole chui wa ye jewa pakana ka̱wei ja̱mi diezmo kukäk sa̱ sha̱na, jewa rä iwakwa saka wa, jeiräta ñaebä ijewa biteleté rä Abraham yaka ska. 	 Og víst er um það, að þeim Levísonum, er prestþjónustuna fá, er boðið að taka tíund af lýðnum eftir lögmálinu, það er að segja af bræðrum sínum, enda þótt þeir séu komnir af Abraham.


¿Yi rä bas sha̱na ka̱biketsäk, ñakäi je̱r ko̱le rä na? Je ku̱ irä ji wa̱k bäi kjashö ise̱r bäi wà, ka̱biketsä ta je̱k jalewa̱. 	 Hver er vitur og skynsamur yðar á meðal? Hann láti með góðri hegðun verk sín lýsa hóglátri speki.


Iwa rä ji biketse etkabä, je rä ji ki̱ssënak je biketsäk iyina si̱ idämiksa̱, ji ka juenak kuna, je kukäk kte si̱ ye. 	 Trúin er fullvissa um það, sem menn vona, sannfæring um þá hluti, sem eigi er auðið að sjá.


ale ke je wá̱ ni, ke je ña ni, ke je ka ni ka̱wei yika rä na? 	 "Snertu ekki, bragðaðu ekki, taktu ekki á"? -


Ñaebä Herodes wäna ka ijuer ta irä nui ta käi, je ki̱ka ite ipatkaténi sá wäki̱. ¡Issö! Ka iwa̱ ji a̱ni o̱ne je ki̱ka iktäkläwa̱ käi kuna. 	 Ekki heldur Heródes, því hann sendi hann aftur til vor. Ljóst er, að hann hefur ekkert það drýgt, er dauða sé vert.


Ñakäi bas Capernaúm wa, ¿bas ia̱ ra bas dämika̱ ka̱jöir ska kje na? Ñera bas dä oloi ja̱nakwa̱ sä wikblu bläklä ska kje. 	 Og þú Kapernaum! Verður þú hafin til himins? Nei, til heljar mun þér steypt verða.


Ijewa te je washa ra, je te ijewa ssëwa̱ baa, je kte te ijewa je̱r pablani ki̱ka. 	 En er menn lásu það, urðu þeir glaðir yfir þessari uppörvun.


Jekäi ite isha e̱ná ra, jera ia̱ta̱na Galilea ska. 	 Þetta sagði hann þeim og var kyrr í Galíleu.


Jera Jesús te ko̱no su̱a botäbä tipä kjä ja̱mi; je na nima kukäk wa ñajolowa̱ksa̱ kja, te ikla paskue tso̱. 	 Þá sá hann tvo báta við vatnið, en fiskimennirnir voru farnir í land og þvoðu net sín.


Jekäi etäbä kicha ika̱kiani, jera ka̱jöir te ka̱li̱ ja̱wa̱ni, ishäkä te ji wäwa̱ni. 	 Og hann bað aftur, og himinninn gaf regn og jörðin bar sinn ávöxt.


Ka irä jiye kuna ta, Jesús te döli wäjabawa̱, ñakäi iwä wajuewa̱ rä sábado wà ki̱ka. 	 En þá var hvíldardagur, þegar Jesús bjó til leðjuna og opnaði augu hans.


Isaka te isheke̱ Elías ne juenani rä. Isaka te isheke̱ jile bata shäk wa bakle mikle wa je ne shki̱naka̱ni rä. 	 aðrir, að Elía væri kominn fram, enn aðrir, að einn hinna fornu spámanna væri risinn upp.


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä wa̱ ka je ijula si̱ janewa̱ bitaba ra, je wa̱ ñaebä ka ba janakwa̱ bitaba. 	 Því að hafi Guð ekki þyrmt hinum náttúrlegu greinum, þá mun hann ekki heldur þyrma þér.


Jesús te je ssa ra, ite isha iia̱: —Etka ska bä sher ji̱a, bä ji tso̱ biköle watju̱o tulömi, je säkei mo̱ ka jita wa ia̱, jekäi ra ba ia̱ ji säkei ta dämiksa̱ ka̱jöir ska. Je ukä ska bä kute minak yis da. 	 Þegar Jesús heyrði þetta, sagði hann við hann: "Enn er þér eins vant: Sel allt, sem þú átt, og skipt meðal fátækra, og munt þú fjársjóð eiga á himnum. Kom síðan og fylg mér."


Ñakäi bä wäbala te bä shiriwa̱wa̱ ra, je yöksa̱ ju̱omi. Bäi si̱ ba ia̱ ra rä bä kjäwa̱ sa̱ se̱naklä kseka ska wäbala ta etkabä, ata ka ju̱nakmi kuna wäbala bötkäwe sä tuläklämi yökö í wäkaleka̱ ja̱rka. 	 Og ef auga þitt tælir þig til falls, þá ríf það úr og kasta frá þér. Betra er þér eineygðum inn að ganga til lífsins en hafa bæði augu og verða kastað í eldsvítið.


Je ki̱ka ma je̱r ja̱noni ji kolole ma wa̱, ji ssële ma wa̱ jeska. Je wawo̱ ba ku̱, ñakäi ma je̱k manewo̱ksa̱. Ata ka ba se̱ne je̱r ki̱i̱ ra, yis dämiju̱ jishtä jakbläk käi, ka ju̱ñele kuna ma wa̱ bikö hora yis dämiju̱ ba wäki̱ rä käi. 	 Minnst þú því, hvernig þú tókst á móti og heyrðir, og varðveit það og gjör iðrun. Ef þú vakir ekki, mun ég koma eins og þjófur, og þú munt alls ekki vita, á hverri stundu ég kem yfir þig.


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yi wa̱ ka Säkeklä gobierno kinewa̱ jishtä yaba käi ra, a̱ni ka idäkwa̱ je ja̱mi. 	 Sannlega segi ég yður: Hver sem tekur ekki við Guðs ríki eins og barn, mun aldrei inn í það koma."


Frigia ska wa, Panfilia ska wa Egipto ska wa, Libia wa se̱nak Cirene pája̱mi wa, ñakäi deleté ñayuläk dar Roma ska wa; 	 frá Frýgíu og Pamfýlíu, Egyptalandi og Líbýubyggðum við Kýrene, og vér, sem hingað erum fluttir frá Róm.


Sá deka̱julu Jerusalénka ra, sä el wa te sá kiawa̱ je̱r ssële a̱naa. 	 Þegar vér komum til Jerúsalem, tóku bræðurnir oss feginsamlega.


Jekäi ka̱tuina deka̱ catorce ra, sá dami ji̱a patkele si̱wa̱ wa̱ däyë kie Adriático na. Jera ka̱ sha̱sha̱ ra ko̱no ju̱akwa ia̱ issëna, sa damijulu kja alemana ishäkä ki̱ka käi. 	 Á miðnætti, þegar vér höfðum hrakist um Adríahaf í hálfan mánuð, þóttust skipverjar verða þess varir, að land væri í nánd.


Ata jí yöle rä bas wa̱ ibiketsäklä Jesús ne rä Säbäkäkksa̱ rä, je ne rä Säkeklä yaba rä, jekäi bas te ibiketsa ra, je rä bas se̱naklä kseka ije kie oloi ja̱mi. 	 En þetta er ritað til þess að þér trúið, að Jesús sé Kristur, sonur Guðs, og að þér í trúnni eigið líf í hans nafni.


Biköle saje wa këlecha̱wa̱ wa ku̱ ibiketsö jekäi. Ata bas te ibiketseke̱ kju̱awa ra, Säkeklä te bas wäji̱atkewe̱mi je wà. 	 Þetta hugarfar skulum vér því allir hafa, sem fullkomnir erum. Og ef þér hugsið í nokkru öðruvísi, þá mun Guð einnig opinbera yður þetta.


Jera Jesús te isha iia̱: —¿Jiye ba te yis kie wämo ni na? Yi a̱ni rä ka wämo kuna, ata ekla ebä ne rä wämo rä, je rä Säkeklä. 	 Jesús sagði við hann: "Hví kallar þú mig góðan? Enginn er góður nema Guð einn.


Sá ju̱na je̱naa, ka̱ kja ta̱i, därërë sá shka kjepa sá demi Gnido wäsaka, je rä si̱wa̱ te sá wätkewe̱ kate ki̱ka, je kju̱ei sá ju̱nami Creta ekta kja̱ne icha̱k Salmón wäsaka. 	 Siglingin gekk tregt allmarga daga. Komumst vér með herkjum móts til Knídus, en þar bægði vindur oss. Þá sigldum vér undir Krít við Salmóne.


Yabala rikäla, hora bata jekje dewa̱. Jekäi bas te issa kju̱atkäk Cristo ra daju̱. Jera jishtä bas te issa käi, jira kju̱atkäk Cristo ra wa tso̱ kja chu̱li̱i̱; je wà sa̱ je̱r ku̱a ite hora bata jekje dewa̱ irä. 	 Börn mín, það er hin síðasta stund. Þér hafið heyrt að andkristur kemur, og nú eru líka margir andkristar komnir fram. Af því vitum vér, að það er hin síðasta stund.


Bärä le yis se̱rmi ji̱a bas kjäka, ata jiräni ra yis se̱rmi ji̱a ka̱ tse̱e̱ ke̱i kjaju̱ kje. Je rä bas wa̱ yis tsa̱tkäklä yis minaklä maka yis maju̱ käi. 	 Ég mun ef til vill staldra við hjá yður, eða jafnvel dveljast vetrarlangt, til þess að þér getið búið ferð mína, hvert sem ég þá kann að fara.


Je ne ki̱ka yie bas ia̱ ishe, yis mablö. 	 Ég bið yður: Verið eftirbreytendur mínir.


Jí ne rä se̱ne jekjeye rä, je rä ijewa ñayitäklä ba Säkeklä si̱ eklabä ja̱mi, ñakäi Jesucristo patkeleté ba wa̱ je ja̱mi. 	 En það er hið eilífa líf að þekkja þig, hinn eina sanna Guð, og þann sem þú sendir, Jesú Krist.


Je ki̱ka sa̱ je̱k tso̱ksa̱ ji rä sa̱ se̱naklä bitaba ñara je wa̱k, ji rä sa̱ ñaki̱wäjiäkläwa̱ etka yebä je wa̱k. 	 Keppum þess vegna eftir því, sem til friðarins heyrir og til hinnar sameiginlegu uppbyggingar.


Jera chui tsa̱ku̱i wa irä, sä wäkiri wa irä, Sanedrín wa biköle irä, jewa te Jesús kjatiäklä ka̱yue wà yula ijewa wa̱ iktäkläwa̱. 	 Æðstu prestarnir og allt ráðið leituðu ljúgvitnis gegn Jesú til að geta líflátið hann,


Jera ekla deju̱té ibata shäk ijewa ia̱ jikäi: —¡Issö! Ale jäiyi wa wätiacha̱wa̱ bas te jewa demi jäkläni Templo ska, jewa te sa pakte tso̱. 	 En þá kom maður og bar þeim þessa frétt: "Mennirnir, sem þér settuð í fangelsið, standa í helgidóminum og eru að kenna lýðnum."


Jera ite isha: “Bas ia̱ ka̱ me̱na bas wa̱ Säkeklä gobierno ktei blelewa̱ je ju̱ñakläwa̱, ata kju̱awa ia̱ ji yinaklä jile she ja̱mi ebä. Je rä ijewa te isu̱a ra, ka ijewa wäna ijuenaklä; ñakäi ijewa te issa ra, ka ijewa je̱r na idäkläwa̱. 	 Hann sagði: "Yður er gefið að þekkja leynda dóma Guðs ríkis, hinir fá þá í dæmisögum, ,að sjáandi sjái þeir ekki og heyrandi skilji þeir ekki.'


—Bas wa̱ iju̱ñer Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä sher ji̱a ka̱ böiki ebä. Jeska ditsä yäbei rä ju̱nakksa̱ wätenakka̱ cruz ja̱mi. 	 "Þér vitið, að eftir tvo daga eru páskar. Þá verður Mannssonurinn framseldur til krossfestingar."


Jeska ra ijewa bitejulu, datéjulu Galilea ke̱i kja̱neka, jera ka ije ki̱ yi a̱ni shene iju̱ñak mai ikatke rä. 	 Þeir héldu nú brott þaðan og fóru um Galíleu, en hann vildi ekki, að neinn vissi það,


Ji biköle ki̱ wekte shö. Ka irä jiye kuna ta, je ne käi Säkeklä ki̱ bas sherke̱ iwa̱k Cristo Jesús ja̱mi rä. 	 Þakkið alla hluti, því að það er vilji Guðs með yður í Kristi Jesú.


Je wà Wikblu Sikina te sa̱ je̱r ku̱a je ju wäjienak säkätä tso̱ ji̱a ra, maikäi sä kjäwa̱ ija̱r Dälätsalewa̱ E̱e̱na Si̱ na rä ka kjayirba. 	 Með því sýnir heilagur andi, að vegurinn til hins heilaga er enn eigi kunnur orðinn, á meðan fremri tjaldbúðin enn stendur.


Ka irä maikäi kuna ta, biköle yi tsu yäke̱ ji̱a wa, jewa rä ka dulale kte wämo wà, ijewa rä dulunala ji̱a ki̱ka. 	 En hver sem á mjólk nærist er barn og skilur ekki boðskap réttlætisins.


Kal ka wänak kuna wä ta bäi wa biköle rä tenak tulämi tulunakka̱ yökö ki̱. 	 Hvert það tré, sem ber ekki góðan ávöxt, verður upp höggvið og í eld kastað.


Jekäi itkäkma̱ iräle, diklä tkäk iki̱ iräle, jewa rä ñaebä, ata ekla ekla to̱rmi ishka̱bla ja̱mi. 	 Sá, sem gróðursetur, og sá, sem vökvar, eru eitt. En sérhver mun fá laun eftir sínu erfiði.


¿Yibä te sä kolole Säkeklä wa̱ wa kjatiemika̱ na? Ñera Säkeklä ne rä sa wabiketsäkksa̱ wämo ye rä. 	 Hver skyldi ásaka Guðs útvöldu? Guð sýknar.


Pafos ska Pablo irä shkäk ira wa irä jewa ju̱nami ko̱no ki̱ka, demijulu Perge ska, je rä Panfilia ke̱i. Ata jeska Juan te ijewa jawa̱ biteju̱ni Jerusalén. 	 Þeir Páll lögðu út frá Pafos og komu til Perge í Pamfýlíu, en Jóhannes skildi við þá og sneri aftur til Jerúsalem.


Ata je Templo ja̱mi rä iwakei yaka ne sha ite. 	 En hann var að tala um musteri líkama síns.


Jekäi bas je̱k wäsikewo̱ tsa̱na, ka Säkeklä ja̱mi kuna wa sha̱na. Ijewa te bas sheke̱ jile ki̱ ji yakei wakbläk wa käi. Ata bas te ji wà̱ bäi su̱a ijewa te ra, je rä ijewa wa̱ Säkeklä kjeishäklä, mika̱ ije te bas yuleke̱ je díaí ska ra. 	 Hegðið yður vel meðal heiðingjanna, til þess að þeir, er nú hallmæla yður sem illgjörðamönnum, sjái góðverk yðar og vegsami Guð á tíma vitjunarinnar.


Bulirishtä ra si̱wa̱ ju̱rte ji̱a täkii te sá wäkpe kate. Je ki̱ka ijewa te däli tulami ijaboktenaklä. 	 Daginn eftir hrakti oss mjög undan ofviðrinu. Þá tóku þeir að ryðja skipið.


Säkätä yie ba ia̱ ishe: sa kiana ka̱kiäk, Säkeklä payuläk, sä ktei shäk, wekte shäk Säkeklä ia̱ ditsä biköle ki̱ka, 	 Fyrst af öllu áminni ég um að bera fram ákall, bænir, fyrirbænir og þakkargjörðir fyrir öllum mönnum,


Chui wa tsa̱ku̱i wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä jewa je̱r ku̱a ite ra, ijewa ne sha ite je jile she ja̱mi rä, je ki̱ka ijewa te ibiketsa maikäi ra ite ikukemiwa̱ je ke̱i ebä wà. Ata ijewa suanacha̱wa̱ ditsä yika. 	 Fræðimennirnir og æðstu prestarnir vildu leggja hendur á hann á sömu stundu, en óttuðust lýðinn. Þeir skildu, að hann átti við þá með dæmisögu þessari.


Jera yie kte ssa täkii ka̱jöir ska, je te ishe: “Jira Säkeklä wa̱ sa̱ tsa̱tkäkläkksa̱ irä, itäkili irä, igobiernoí irä dewa̱ e̱ná, ñakäi iwa̱ kolole Säbäkäkksa̱ ye dewa̱ e̱ná ka̱wei ta sa patkäk. Ka irä jiye kuna ta, sa el wa kjatiäk, ale käruä ijewa kjatiäk saje wa Kekläí wäkata ska ka̱piana irä tuina irä, je ju̱nami. 	 Og ég heyrði mikla rödd á himni segja: "Nú er komið hjálpræðið og mátturinn og ríki Guðs vors, og veldi hans Smurða. Því að niður hefur verið varpað kæranda bræðra vorra, honum sem þá kærir fyrir Guði vorum dag og nótt.


Jera chu̱li̱i̱wa̱ tapanawa̱, ñakäi jukläyäkä etkä etkä ska wa date Jesús wäki̱, jewa ia̱ ite ji paka jile she ja̱mi: 	 Nú var mikill fjöldi saman kominn, og menn komu til hans úr hverri borg af annarri. Þá sagði hann þessa dæmisögu:


Ka irä jiye kuna ta, je su̱ta alaklä wa wämo wa bakle mikle je̱r blele Säkeklä ja̱mi, jewa je̱k ki̱tka rä je̱k jewa̱ ise̱naklä wa yika je wà. 	 Þannig skreyttu sig einnig forðum hinar helgu konur, er settu von sína til Guðs. Þær voru eiginmönnum sínum undirgefnar,


Sa̱ wa̱ iju̱ñer Säkeklä wa̱ ji yakei wakbläk wa ka ktä ssënak, ata yi rä Säkeklä oloitsäk ñakäi ji wa̱k jishtä iki̱ ishena käi, je ne ktä ssë ite rä. 	 Vér vitum, að Guð heyrir ekki syndara. En ef einhver er guðrækinn og gjörir vilja hans, þann heyrir hann.


Ñerä je guardia tsa̱ku̱i te guardia wa cien wäsikäk kiaté bol te isha ijewa ia̱: —Tuina las nueve ra guardia wa kukanewo̱, dosciento shkäk klä wà, setenta shkäk caballo ki̱, dosciento ukabata ta, minakmi Cesareaka, 	 Hann kallaði fyrir sig tvo hundraðshöfðingja og sagði: "Látið tvö hundruð hermenn vera tilbúna að fara til Sesareu eftir náttmál, auk þess sjötíu riddara og tvö hundruð léttliða.


Jekäi ite ijewa ia̱ kte paka jile she ja̱mi saka saka jí ite ishe dar käi, bikö ijewa ia̱ issërke̱ ja̱mi. 	 Í mörgum slíkum dæmisögum flutti hann þeim orðið, svo sem þeir gátu numið,


Je wakei te sá täkiwa̱ ikablele spa̱na wakja̱neiwa̱k, ka kte yöle cha wakja̱neiwa̱k kuna, ata iwikblu cha wakja̱neiwa̱k. Iwa rä kte yöle te rä sä kteke̱wa̱ ebä, ata iwikblu te rä se̱ne kseka ne me̱. 	 sem hefur gjört oss hæfa til að vera þjóna nýs sáttmála, ekki bókstafs, heldur anda. Því að bókstafurinn deyðir, en andinn lífgar.


Jera ijewa te ichakami ñaia̱ mane si̱ te je we̱mi räí̱. 	 Og þeir tóku að spyrjast á um það, hver þeirra mundi verða til þess að gjöra þetta.


Yis el wa, ke bas ñakuka chu̱li̱i̱ sa paktäk ye, sa̱ wa̱ iju̱ñer saje wa buka̱nami e̱e̱na si̱ ki̱ka. 	 Verðið eigi margir kennarar, bræður mínir. Þér vitið, að vér munum fá þyngri dóm.


Ñerä ideksa̱ju̱ ra, ite je chu̱li̱i̱wa̱ su̱a, jera ije̱r ja̱mi jewa dälänacha̱wa̱, ijewa rä oveja ka kjänanak ta käi ki̱ka. Jera ite ijewa paktami kte saka saka wa. 	 Þegar Jesús steig á land, sá hann þar mikinn mannfjölda, og hann kenndi í brjósti um þá, því að þeir voru sem sauðir, er engan hirði hafa. Og hann kenndi þeim margt.


Jekäi Säkeklä kablele rä Abraham ia̱ ñakäi iyäbei bata ia̱. Ka iwa̱ iyine, “Ibatala ia̱” sa̱me̱ishärä chu̱li̱i̱ ia̱ käi kuna, ata eklabä ia̱. Ite isha rä: “Ba yäbei bata ia̱”, je rä Cristo. 	 Nú voru fyrirheitin gefin Abraham og afkvæmi hans, - þar stendur ekki "og afkvæmum", eins og margir ættu í hlut, heldur "og afkvæmi þínu", eins og þegar um einn er að ræða, og það er Kristur.


Iñajolowa̱ksa̱ tipä kjä ska ra, ijewa te isu̱a yökö wäkata katke, je ki̱ka nima kuka̱na kalme pan ra ñara. 	 Þegar þeir stigu á land, sáu þeir fisk lagðan á glóðir og brauð.


Jera ideju̱ni te ijewa ku̱ani käpelecha̱wa̱, ka ijewa ia̱ käpe wäkolor ji̱a ki̱ka. Jekäi ka ijewa je̱r na idene jiräni ite ikúkeí̱ ska. 	 Þegar hann kom aftur, fann hann þá enn sofandi, því drungi var á augum þeirra. Og ekki vissu þeir, hvað þeir ættu að segja við hann.


Jekäi ba ku̱ yile patkö jíkje ra Jope ska ekla kie Simón kinak Pedro ni je kiäk tsa̱té jika. 	 Send þú nú menn til Joppe og lát sækja Símon nokkurn, er kallast Pétur.


Ikuna yilé te yis je̱r iawa̱wa̱ ra, ka je wa̱ yis ebä je̱r iane kuna, ata bäi si̱ ra, ka yis wa̱ iki̱talawa̱klä ra, bas kalabe je̱r iawa̱ ite ñaebä. 	 En ef nokkur hefur orðið til þess að valda hryggð, þá hefur hann ekki hryggt mig, heldur að vissu leyti - að ég gjöri ekki enn meira úr því - hryggt yður alla.


Jera Pedro te isha iia̱: —Säkekewa, ¿je ba te ji paka jile she ja̱mi, je rä sá ebä ia̱ na, ata ñaebä biköle ia̱ na? 	 Þá spurði Pétur: "Herra, mælir þú þessa líkingu til vor eða til allra?"


Iyöle te ishe rä: “Biköle yi te ije biketsa wa ka äinakcha̱wa̱ kuna.” 	 Ritningin segir: "Hver sem trúir á hann, mun ekki til skammar verða."


El wa shka̱ta Säkeklä wa̱ wa, sá wa̱ iju̱ñer bas dä kolole iwa̱. 	 Guð elskar yður, bræður, og vér vitum, að hann hefur útvalið yður.


¿Jera jiye sa̱ je̱k ju̱ake̱ksa̱ ji däläna shka̱l ssäk ka̱raa rä na? 	 Hvers vegna erum vér líka að stofna oss í hættu hverja stund?


Jekäi iel idäkläka̱ mañal je se̱nawa̱ ira ñaebä. Jekäi ebä je siete wa biköle duacha̱wa̱ ka yabala ta; 	 og síðan hinn þriðji að eiga hana og eins allir sjö, og létu þeir engin börn eftir sig, er þeir dóu.


Säkeklä wikblu irä busi jula kolonak irä te ishe: “¡Bä kute!” Yi te issa ku̱ ishö: “¡Bä kute!” Yi je̱r bárke̱ ra, je kute. Yi te iyákle ra, je ku̱ sa̱ se̱naklä kseka diklei yö kjermita. 	 Og andinn og brúðurin segja: "Kom þú!" Og sá sem heyrir segi: "Kom þú!" Og sá sem þyrstur er, hann komi. Hver sem vill, hann fær ókeypis lífsins vatn.


Ka irä jiye kuna ta, yie ijewa jemiwa̱ bitaba iji wá̱ ka bäi kuna ki̱ka, ñakäi ka yis je̱r ja̱nak ji̱a ijewa wa̱ ji yakei wakblele ska itjä.’ ” 	 Því að ég mun vera vægur við misgjörðir þeirra og ég mun ekki framar minnast synda þeirra.


“Iwa rä Säkeklä wa̱ ka̱jiska wa shka̱l e̱e̱na, ite iyaba eklabä ma̱ksa̱ kje. Je rä yi te ije biketsa ra, jewa biköle ka weikanacha̱kläwa̱ kuna, ata jewa se̱naklä jekjeye. 	 Því svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf son sinn eingetinn, til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki, heldur hafi eilíft líf.


Jewa ne rä be wikblu jile wa̱k ijuenaklä ye rä. Jewa minemi ka̱jiska biköle tsa̱ku̱i wa kiäk tapanakwa̱, Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta díaí e̱e̱na ska ñakpäk. 	 því að þeir eru djöfla andar, sem gjöra tákn. Þeir ganga út til konunga allrar heimsbyggðarinnar til að safna þeim saman til stríðsins á hinum mikla degi Guðs hins alvalda.


Bas wa̱ iju̱ñer ije rä wämo ra, jera bas wa̱ iju̱ñer ñaebä ji wämo wa̱k wa biköle rä wätsikile ije wa̱. 	 Þér vitið, að hann er réttlátur. Þá skiljið þér einnig, að hver sem iðkar réttlætið, er fæddur af honum.


Je kte rä delemi bas ska. Jekäi jishtä je wärte̱ kibirte̱ ka̱biköle ska, je su̱ta ñaebä io̱rte̱ bas sha̱na rä, bas te Säkeklä je̱r bäi shäke̱ ktei ssaté ju̱ñaté si̱ ke̱i kje raté, 	 sem til yðar er komið, eins og það einnig ber ávöxt og vex í öllum heiminum. Það hefur það líka gjört hjá yður frá þeim degi, er þér heyrðuð það og lærðuð að þekkja náð Guðs í sannleika.


Jekäi Säkeklä ssëna ikablele kukäk wa ia̱ ikjashäk tsa̱na si̱, iwa̱ ji biketsale rä ka manenakksa̱ kuna ni. Je ki̱ka ikabla kable etkabä wà. 	 Með því nú að Guð vildi sýna erfingjum fyrirheitsins enn skýrar, hve ráð sitt væri óraskanlegt, þá ábyrgðist hann heit sitt með eiði.


Jera Jesús wa̱ dulanak wa te ichaka iia̱: —Rabí, ¿yi wa̱ je ñak kate ije ko̱naklä ka wä wajuenak kuna rä na? ¿Iwakei wa̱ na, ata ia̱mi wa̱, iká wa̱? 	 Lærisveinar hans spurðu hann: "Rabbí, hvort hefur þessi maður syndgað eða foreldrar hans, fyrst hann fæddist blindur?"


Je ki̱ka je talento bököksa̱ iyika, cho̱mini mane wa̱ diez talento kate ra je ia̱. 	 Takið af honum talentuna, og fáið þeim, sem hefur tíu talenturnar.


Papá, ba kie oloi köka̱pa.” Jera kte ssënaté ka̱jöir, te isha: —Yis te ioloi kaka̱ kja, ata yis te ioloi kemika̱ni etäbä kicha. 	 Faðir, gjör nafn þitt dýrlegt!" Þá kom rödd af himni: "Ég hef gjört það dýrlegt og mun enn gjöra það dýrlegt."


Ata ka biköle wa̱ kte baa dälätsane kuna. Je rä jishtä Isaías te isha käi: “Säkekewa ¿yibä te ji yile sa̱ wa̱ je kuka iyina ye na?” 	 En þeir hlýddu ekki allir fagnaðarerindinu. Jesaja segir: "Drottinn, hver trúði því, sem vér boðuðum?"


Je ñaje̱rko̱le iktäkwa̱ wa däka̱ rä cuarenta tsa̱ta. 	 Voru þeir fleiri en fjörutíu, sem þetta samsæri gjörðu.


Iwa rä ka sá te jile saka yue kuna kju̱awa bas ia̱, ka bas ia̱ iwayir käi, ka bas je̱r ko̱r iia̱ käi. Jekäi yis ia̱ issër bas me je̱r ko̱rpa iia̱ kalabe, 	 Vér skrifum yður ekki annað en það, sem þér getið lesið og skilið. Ég vona, að þér munið til fulls skilja það,


Ata alaklä wa tsa̱ku̱ kä je̱newa̱ matsi̱i̱, je rä ijuenaklä baa, je rä me̱leta̱na iia̱ ije̱k ki̱tiäklä ye ki̱ka. 	 en ef kona ber sítt hár, þá er það henni sæmd? Því að síða hárið er gefið henni í höfuðblæju stað.


Zabulón wa ditsei wä doce mil, José wa ditsei wä doce mil, Benjamín wa ditsei wä doce mil. 	 af Sebúlons ættkvísl tólf þúsund, af Jósefs ættkvísl tólf þúsund, af Benjamíns ættkvísl tólf þúsund menn merktir innsigli.


Jekäi ite ipaka je̱tkäkwa̱ iwakei jula wämo kja̱ne ioloi kanakläka̱, Sa̱tsa̱ku̱i ye, Sa̱tsa̱tkäkksa̱ ye, ije wa̱ Israel wa ssëwa̱klä ñamanewa̱ksa̱, ñakäi iwa̱ ijewa nui jäkläwa̱ bitaba. 	 Hann hefur Guð hafið sér til hægri handar og gjört hann að foringja og frelsara til að veita Ísrael afturhvarf og fyrirgefningu synda sinna.


Ka ba däba säkenawa̱ bäi käi ki̱, ke yi a̱ni ku̱ ba kuköwa̱pa diekjela, ata ma se̱no Jesús biketsäk wa wa̱ mablenak; kte ska käi, ji we̱ ska käi, ñashka̱li̱ble ska käi, ji biketse etkabä ska käi, ji wämo ska käi. 	 Lát engan líta smáum augum á æsku þína, en ver fyrirmynd trúaðra, í orði, í hegðun, í kærleika, í trú, í hreinleika.


te isha: ñayöle ka̱wei wà wa irä fariseo wa irä tso̱ ñajäklelewa̱ rä Moisés säkei ye. 	 "Á stóli Móse sitja fræðimenn og farísear.


Bas te sä wämo ktei wabiketsaksa̱, kjepa bas te iktawa̱, ata ka ije kju̱atkene. 	 Þér hafið sakfellt og drepið hinn réttláta. Hann veitir yður ekki viðnám.


Je ki̱ka je ka̱ kinawa̱ Sä Pi Ke̱i ni, bite rä jira kje. 	 Þess vegna kallast hann enn í dag Blóðreitur.


Jeiräta je kte ia̱ ka ijewa je̱r ko̱ne, ijewa yika irä blelewa̱ ki̱ka, je rä ka ijewa je̱r ko̱naklä ye; ñakäi ijewa suanacha̱wa̱ je chakäk iia̱ jiräni iwa rä käi. 	 En þeir skildu ekki þessi orð, og þetta var þeim hulið, svo að þeir skynjuðu það ekki. Og þeir þorðu ekki að spyrja hann um þetta.


Ite jekäi iwe̱mi ka iwa̱ Sa Ká ju̱ñer ki̱ka, ñakäi ka iwa̱ yis ju̱ñer ki̱ka. 	 Þetta munu þeir gjöra, af því þeir þekkja hvorki föðurinn né mig.


Ka irä je ebä kuna. Ata ñaebä Rebeca buklunaka jäiyi eklabä ra, ale sa ká Isaac ra, 	 Og ekki nóg með það. Því var líka svo farið með Rebekku. Hún var þunguð að tveim sveinum af eins manns völdum, Ísaks föður vors.


Je su̱ta Tesalónica ska bas te inaklä patka botäbä kicha mañatäbä kicha yis tsa̱tkäklä yis ki̱ ji sherke̱ wà. 	 Meira að segja, þegar ég var í Þessaloníku, senduð þér mér oftar en einu sinni til nauðsynja minna.


Jekäi je kjanaklä blui je̱r ja̱mi idälänawa̱, je te iwäyaksa̱, ñakäi inui jawa̱ bitaba. 	 Og herra þjónsins kenndi í brjósti um hann, lét hann lausan og gaf honum upp skuldina.


Galión tso̱ ji̱a ka̱ wäkiri ye Acaya ke̱i ska ra, Judío wa ñajaka̱ etka yëbä kju̱atkäk Pablo ra, te ikuka tsa̱mi sä ktei wabiketsäkläksa̱ ska, 	 En þegar Gallíón var landstjóri í Akkeu, bundust Gyðingar samtökum gegn Páli, drógu hann fyrir dómstólinn


Ata Saulo täkinami ki̱ta. Jekäi ite ikjasha Judío wa se̱nak Damasco ska wa ia̱ iyina si̱ Jesús ne rä Säbäkäkksa̱ rä. Je wà ite ijewa kpacha̱wa̱. 	 En Sál efldist æ meir og gjörði þá Gyðinga, sem bjuggu í Damaskus, rökþrota, er hann sannaði, að Jesús væri Kristur.


“Ke yis döpa, ke yis ku̱ ijewa ia̱ ji shöpa ra, jera ka ijewa rä nui ta. Ata jira ka ijewa je̱k wetsäklei ji̱a ji yakei wakblele iwa̱ yika. 	 Hefði ég ekki komið og talað til þeirra, væru þeir ekki sekir um synd. En nú hafa þeir ekkert til afsökunar synd sinni.


Jera ite jewa patkami sa paktäk Säkeklä gobierno ktei wà, ñakäi sä duäke̱ wa bäiwa̱k. 	 Hann sendi þá að boða Guðs ríki og græða sjúka


Iwa rä yie je yua bas ia̱ rä je̱r ialewa̱ ta̱i, je̱r ssëlewa̱ shi̱ana, wä riä bakle ta̱i, je rä ka bas je̱r ianaklä kuna, ata je rä bas wa̱ iju̱ñaklä bikö yis wa̱ bas shka̱l dä käi. 	 Af mikilli þrengingu og hjartans trega skrifaði ég yður með mörgum tárum, ekki til þess að þér skylduð hryggjast, heldur til þess að þér skylduð komast að raun um þann kærleika, sem ég ber til yðar í svo ríkum mæli.


El wa, yis ki̱ bas shena je̱r ko̱nak sa kalí wa biköle bakle mo̱ niki̱ka, ñakäi biköle bakleksa̱julu däyë na je ia̱, 	 Ég vil ekki, bræður, að yður skuli vera ókunnugt um það, að feður vorir voru allir undir skýinu og fóru allir yfir um hafið.


Jera ite isha: —Ijöté 'sia̱ jika. 	 Hann segir: "Færið mér það hingað."


Säkeklä wikblu ne rä se̱ne kseka ma̱k sa̱ ia̱ rä, ata sa yaka ia̱ ka sa̱ tsa̱tkenak. Yis wa̱ ji yile bas ia̱ je kte rä wikblu iá, ñakäi je rä se̱ne kseka. 	 Það er andinn, sem lífgar, holdið megnar ekkert. Orðin, sem ég hef talað til yðar, þau eru andi og þau eru líf.


Je ne ki̱ka sa kiana ji ssële sa̱ wa̱ je ssäk ki̱ta tsa̱na si̱ ka sa̱ wa̱ ijäkläwa̱ kuna. 	 Þess vegna ber oss að gefa því enn betur gaum, er vér höfum heyrt, svo að eigi berumst vér afleiðis.


“Je ne ki̱ka yis te ishe bas ia̱: Bas ku̱ blune ka wämo kuna je wà ji wo̱ bäi sa saka je̱r ssënaklä bäi bas da, je oloi ja̱mi mika̱ ka bas jita ji̱a ra, bas kinakläwa̱ ju jekjeye ska. 	 Og ég segi yður: Aflið yður vina með hinum rangláta mammón, svo að þeir taki við yður í eilífar tjaldbúðir, þegar honum sleppir.


Jekjepa Jesús te isha ijewa ia̱: —Ke bas suana. Ata bas cho̱ ishäk yis el wa ia̱ ima Galileaka, jeska ijewa te yis su̱emini. 	 Þá segir Jesús við þær: "Óttist ekki, farið og segið bræðrum mínum að halda til Galíleu. Þar munu þeir sjá mig."


Jekäi ijewa te imu̱awa̱ tsa̱mi ju̱aksa̱ ka̱ wäkiri Pilato ia̱. 	 Þeir létu binda hann og færa brott og framseldu hann Pílatusi landshöfðingja.


Je rä iyina si̱. Ijewa wa̱ ka ji biketsane etkabä ki̱ka iksha tulaksa̱ rä. Ata ba te ji biketsa etkabä ki̱ka ba rä tkelewa̱. Je ki̱ka ke ma je̱k ssaka̱, ata bä suanopa. 	 Rétt er það. Fyrir sakir vantrúarinnar voru þær brotnar af, en vegna trúarinnar stendur þú. Hreyktu þér ekki upp, heldur óttast þú.


Je ki̱ka ijewa te kju̱awa wa patju̱a ishäk ka̱yue wà: “Sá te issa ikta yakei Moisés irä Säkeklä irä ukä ja̱mi.” 	 Þá fengu þeir menn nokkra til að segja: "Vér höfum heyrt hann tala lastmæli gegn Móse og Guði."


Ijewa ñatulawa̱ yäkä tso̱ ra, Jesús te isha: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, bas sha̱ ekla yäkäk yis da te yis ju̱emiksa̱. 	 Þegar þeir sátu að borði og mötuðust sagði Jesús: "Sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig, einn sem með mér etur."


El wa, jishtä jile bata shäk wa ktäk Säkekewa kie oloi ja̱mi, jewa wa̱ ji sälwii katablele, ji wäkolole je mablö bas ku̱. 	 Bræður, takið spámennina til fyrirmyndar, sem talað hafa í nafni Drottins og liðið illt með þolinmæði.


Jewa rä jäiyi wa däka̱ doce kjena. 	 Þessir menn voru alls um tólf.


Je ki̱ ditsä biköle shena tsa̱tkenakksa̱, ñakäi je̱r ko̱nak ji rä iyina si̱ ia̱. 	 sem vill að allir menn verði hólpnir og komist til þekkingar á sannleikanum.


Jekäi yi shka̱bla ra, ka je säkei to̱rke̱ rä me̱le iia̱ kjermita käi kuna, ata je rä nui iá. 	 Þeim sem vinnur verða launin ekki reiknuð af náð, heldur eftir verðleika.


Säkeklä Sa Ká irä Säkekewa Jesucristo irä, je̱r bäi shöpa bas ia̱, jewa ku̱ bas je̱r ssëwo̱pa baa. 	 Náð sé með yður og friður frá Guði föður og Drottni Jesú Kristi.


je rä ijewa ñassäke̱ ebä, ata ji a̱ni ka ju̱ñer ijewa wa̱. Ata ijewa kteche̱rawa̱ rä kje kte ka wata te, kju̱atke kte ki̱ka te. Je shtä te sä ssëwe̱ je̱r ki̱ ñaianak käi, kjätenak ñara käi, sa saka shäk yakei käi, ñabiketsäk yakei käi, 	 Hann er sótttekinn af þrætum og orðastælum. Af þessu fæðist öfund, deilur, lastmæli, vondar hugsanir,


sä weikanakcha̱wa̱ wa wäyuemi ite ji biköle yakei wà, ka ijewa wa̱ ji rä iyina kolone shka̱li̱blenak itsa̱tkenakläksa̱ ki̱ka. 	 og með alls konar ranglætisvélum, sem blekkja þá, sem glatast, af því að þeir veittu ekki viðtöku og elskuðu ekki sannleikann, svo að þeir mættu verða hólpnir.


Säkeklä rä wikblu iá. Je ki̱ka ioloitsäk wa kiana ioloitsäk rä wikblu wà, ñakäi ioloitsäk si̱. 	 Guð er andi, og þeir, sem tilbiðja hann, eiga að tilbiðja í anda og sannleika."


Mane yis ktä ssäk wa wa̱ ka yis ktä dälätsane ra, jera ka yis wa̱ ije ktei wabiketsanaksa̱ buka̱nak kuna. Ka irä jiye kuna ta, ka yis de ne rä ka̱jiska wa ktei wabiketsäkksa̱ buka̱nak kuna, ata yis de rä ka̱jiska wa tsa̱tkäkksa̱. 	 Ef nokkur heyrir orð mín og gætir þeirra ekki, þá dæmi ég hann ekki. Ég er ekki kominn til að dæma heiminn, heldur til að frelsa heiminn.


Jera yie ikúka: “Säkekewa, ¿yi ba rä na?” Jera ite yis ia̱ ishe: “Yis dä Jesús Nazaret wa, je ne yuleke̱ ba te weikanak rä.” 	 Ég svaraði: ,Hver ert þú, herra?' Og hann sagði við mig: ,Ég er Jesús frá Nasaret, sem þú ofsækir.'


Ñakäi ikuna ka̱jiska ji biköle deksa̱ sa̱ ia̱, ata sa wakei weikanawa̱ ra, ¿jiye je kiar sa̱ ki̱ na? 	 Hvað stoðar það manninn að eignast allan heiminn, en fyrirgjöra sálu sinni?


Je ne wà sa te iju̱ñemi sä rä ji rä iyina si̱ ja̱mi, ñakäi je ne wà sa̱ je̱r pablermi ije wäna, 	 Af þessu munum vér þekkja, að vér erum sannleikans megin og munum geta friðað hjörtu vor frammi fyrir honum,


Jekäi ka sa̱ kuna ji̱a Judío wa iräle Griego wa iräle. Ka sa̱ kuna ji̱a kololewa̱ kjanaklä ye iräle, deleksa̱ kjermita iräle. Ka sa̱ kuna ji̱a jäiyi wa iräle, alaklä wa iräle. Je rä bas biköle rä etka yebä Cristo Jesús ja̱mi ki̱ka. 	 Hér er enginn Gyðingur né grískur, þræll né frjáls maður, karl né kona. Þér eruð allir eitt í Kristi Jesú.


Ata ko̱no rä banakwa̱ maile däyë wäbala kjä ja̱mi alemana. 	 Oss mun bera upp á einhverja eyju."


Jekäi ijewa ñabatashata̱na ra, iminejulu Antioquía, jeska ijewa te Jesús biketsäk wa tapawa̱wa̱ ra, jera ite je äyë cha̱mi ijewa ia̱. 	 Þeir voru nú sendir af stað og komu norður til Antíokkíu, kölluðu saman söfnuðinn og skiluðu bréfinu.


Jera Pablo mineka̱ju̱ni. Jekäi ite pan bala butsa ma̱ sa̱ je̱r ja̱naklä Jesús dulewa̱ ska. Jekäi ite je ña e̱ná ra, ika̱paka ji̱a ma̱ rä ka̱ñir suruu. Jekjepa ibiteju̱. 	 Fór hann síðan upp, braut brauðið og neytti og talaði enn lengi, allt fram í dögun. Að svo búnu hélt hann brott.


Ka irä jiye kuna ta, yis wa̱ iyile bas ia̱ ta̱i, ata jira yie isheni ji̱eleksa̱ wà, chu̱li̱i̱ dami rä Cristo cruz í bolki wa ye. 	 Margir breyta, - ég hef oft sagt yður það og nú segi ég það jafnvel grátandi -, eins og óvinir kross Krists.


Yie ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä we̱mi ka̱jöir ka̱sha̱ka, ñakäi jile kjashemi ijuenaklä ye ka̱jiska i̱ski̱ka, pi juermi, yökö juermi, shka̱la buka̱namika̱ ta̱i. 	 Og ég mun láta undur verða á himnum uppi og tákn á jörðu niðri, blóð og eld og reykjarmökk.


Ji biköle ska ba ku̱ ji bäi wo̱ mablenak sa̱ wa̱ käi, sa pakte ska ji yina si̱ wà käi, dälätsalewa̱ käi, 	 Sýn þig sjálfan í öllum greinum sem fyrirmynd í góðum verkum. Vertu grandvar í fræðslu þinni og heilhuga, svo hún verði


Jekäi ite ji biköle kukawa̱ ije klä niki̱ka, ñakäi ite itkawa̱ tapanak wa biköle tsa̱ku̱i ye. 	 Allt hefur hann lagt undir fætur honum og gefið hann kirkjunni sem höfuðið yfir öllu.


“Ikuna ba yaba te nima kia ra, ¿bas sha̱ iká wa mane te tkäbe me̱mi iia̱ nima säkei ye na? 	 Er nokkur sá faðir yðar á meðal, að hann gefi syni sínum, er biður um fisk, höggorm í staðinn,


El wa, saje wa Säkekewaí Jesucristo je̱r bäi shöpa bas ia̱ bas je̱rikä ska. Amén. 	 Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með yðar anda, bræður. Amen.


Jera mane manebä idewa̱ju̱ni ka̱ tsa̱ku̱i wäki̱ je kiäk iia̱, te isha: —Yis ki̱ ishena rä, ba te jí kje ra Juan säwäukewa̱k tsa̱ku̱ ne che̱té yis ia̱ plato ki̱ka rä. 	 Jafnskjótt skundaði hún til konungs og bað hann: "Gef mér þegar á fati höfuð Jóhannesar skírara."


Je ne ki̱ka yis te iyua bas ia̱ jekäi rä. Je rä mika̱ yis demiju̱ ra, ka yis je̱r ianakläwa̱ bas ale yis je̱r ssëwa̱k a̱naa wa ki̱ka. Jekäi yis te ibiketse, yis ssëna a̱naa ra, bas biköle ssërmi a̱naa. 	 Ég skrifaði einmitt þetta til þess að þeir, sem áttu að gleðja mig, skyldu ekki hryggja mig, er ég kæmi. Ég hef það traust til yðar allra, að gleði mín sé gleði yðar allra.


El wa, ¿jera maikäi iwe̱ rä na? Mika̱ bas taparke̱ ra, jera manele ksä salmo wà, manele te sa pakte, manele te sä wäji̱atkele pake, manele ktäka̱ kte kju̱awa wà, manele te je kte wapakeka̱. Je biköle wo̱ rä sa̱ ki̱wäjienaklä. 	 Hvernig er það þá, bræður? Þegar þér komið saman, þá hefur hver sitt fram að færa: Sálm, kenningu, opinberun, tungutal, útlistun. Allt skal miða til uppbyggingar.


Je rä jishtä Isaías te ji sha ña̱la wätsa̱kba käi: “Guardia wa tsa̱ku̱i ku̱ ke sa batala ju̱ota̱napa elkje ra, sa ianacha̱wa̱ rä jishtä Sodoma wa käi, sä weikanacha̱wa̱ rä Gomorra wa käi.” 	 og eins hefur Jesaja sagt: "Ef Drottinn hersveitanna hefði ekki látið oss eftir niðja, værum vér orðnir eins og Sódóma, vér værum líkir Gómorru."


kökö bularke̱ ska, kte ssërke̱ täkii ska. Jekäi je ssäk wa ka̱kia ka iktäklä ji̱a ijewa ra ki̱ta. 	 og básúnuhljóms og raustar sem talaði svo að þeir, sem hana heyrðu, báðust undan því að meira væri til sín talað.


Je ne ki̱ka ikuna rä Demetrio irä ji me̱i yuäk ije ra wa irä, jewa ssëna yilé ra kju̱atkäk ra, je ne ye sä ktei wabiketsäkläksa̱ tso̱ rä, ka̱ wäkiri wa tso̱ rä; jeska ijewa ñakjatiö. 	 Eigi nú Demetríus og smiðirnir, sem honum fylgja, sök við nokkurn, þá eru þingdagar haldnir, og til eru landstjórar. Eigist þeir lög við.


Je yakei biköle datse̱ rä sa̱ ja̱rka, je ne te sa iawe̱ ñá ye rä. 	 Allt þetta illa kemur innan að og saurgar manninn."


Jekäi sá kalabe jolonacha̱wa̱ kipaka. Jera yie kte ssa Hebreo wa ktä wà, te ishe yis ia̱: Saulo, Saulo, ¿jiye ba te yis yuleke̱ weikanak rä na? E̱e̱na ma je̱k weikäke̱ rä, jishtä buey te iñatkäklä kà sibuu tie klä wà käi. 	 Vér féllum allir til jarðar, og ég heyrði rödd, er sagði við mig á hebresku: ,Sál, Sál, hví ofsækir þú mig? Erfitt verður þér að spyrna móti broddunum.'


Jera Jesús kapawa̱ ko̱no ñak na, tsa̱ku̱ katabläklä shtä ki̱ka. Jera ijewa te ishki̱wa̱ te isha iia̱: —Sapaktäk, ¿ba ia̱ ra sa tuar dawa̱ je wa̱ ka ji kuna na? 	 Jesús var í skutnum og svaf á kodda. Þeir vöktu hann og sögðu við hann: "Meistari, hirðir þú ekki um, að vér förumst?"


Jeska alemana ka̱tsä na köchi ka̱biä tso̱ chu̱li̱i̱. 	 En þar í fjallinu var mikil svínahjörð á beit.


Ñerä biköle kjoyinaka̱ täkii: “Säkeklä wa ekla ne kta rä, ka je rä ditsä kuna.” 	 En lýðurinn kallaði: "Guðs rödd er þetta, en eigi manns."


Ata ka Melquisedec rä biteleña ijewa ja̱mi kuna, ata je te Abraham diezmo kukawa̱, te Säkeklä kablele kukäk wakei ia̱ ji bäi sha o̱nak. 	 En sá, er eigi var ættfærður til þeirra, tók tíund af Abraham og blessaði þann, er fyrirheitin hafði.


Jera Jesús je̱r ja̱mi idälänacha̱wa̱, jekäi ijula tkawa̱ ijewa wäbala ja̱mi. Jera plaa ra ijewa wä wajuena, jekäi iminejulu ira. 	 Jesús kenndi í brjósti um þá og snart augu þeirra. Jafnskjótt fengu þeir sjónina og fylgdu honum.


Iwa rä ka̱wei bata ki̱ka kju̱atke tsikirke̱. Ata ke ka̱wei kuna ra, ka sä shirinak ji ukä ja̱mi. 	 Því að lögmálið vekur reiði. En þar sem ekki er lögmál, þar eru ekki heldur lögmálsbrot.


Säkeklä te Abraham kia ra, ite ji biketsa etkabä ki̱ka ite issawa̱ mineju̱mi ka̱ me̱rke̱ iia̱ däli ukä ye ska. Jekäi imineju̱ wa̱ ka iju̱ñer mai imike̱ räle käi. 	 Fyrir trú hlýddi Abraham, er hann var kallaður, og fór burt til staðar, sem hann átti að fá til eignar. Hann fór burt og vissi ekki hvert leiðin lá.


Je kte rä bulee, je rä kianak kinakwa̱ biköle wa̱. 	 Það orð er satt og í alla staði þess vert, að við því sé tekið.


Jekäi biköle yi ja̱naka̱ je jak ki̱ka ra, je pa̱rtkämiwa̱; ñaebä yi ki̱ka je jak ja̱naka̱ ra, je te iwëtkemiwa̱. 	 Hver sem fellur á þennan stein, mun sundur molast, og þann sem hann fellur á, mun hann sundur merja."


Je ne ki̱ka yis ktäke̱ ijewa ra jile she ja̱mi rä. Je rä ijewa te isu̱eke̱, ata ka ijewa ia̱ ijuer ki̱ka, ñakäi ijewa te issëke̱, ata ka ijewa ia̱ issër, ñaebä ka ijewa je̱r na idäwa̱ ki̱ka. 	 Þess vegna tala ég til þeirra í dæmisögum, að sjáandi sjá þeir ekki og heyrandi heyra þeir ekki né skilja.


Sábado etkä wà ni ra, elkje ra je jukläyäkä ska wa biköle ñatapawa̱wa̱ Säkekewa ktä ssäk. 	 Næsta hvíldardag komu nálega allir bæjarmenn saman til að heyra orð Drottins.


Je rä ijewa wa̱ iwa̱klä jishtä ba te ka̱ ma̱ kja iwa̱klä käi, jiräni ba wa̱ iwabiketsaleksa̱ba o̱nak käi. 	 til að gjöra allt það, er hönd þín og ráð hafði fyrirhugað, að verða skyldi.


Ata ñatapawe̱ ska ra bäi si̱ yis kuna kte shäk cinco kjela yis je̱rike wà sa saka pauta̱naklä, je rä yis ia̱ ra kte kju̱awa wà kte she diez mil kje tsa̱ta. 	 en á safnaðarsamkomu vil ég heldur tala fimm orð með skilningi mínum, til þess að ég geti frætt aðra, en tíu þúsund orð með tungum.


Jera, ¿jini sa te ishe na? ¿Ka̱wei rä nui ta na? ¡Ka irä jekäi kuna! Ñera ke ka̱wei kuna ra, a̱ni ka yis wa̱ iju̱ñer jibä rä yakei rä käi. Ka̱wei ku̱ ke ishöpa: “Ke sa saka däli tkenak ma ja̱mi” ni, jekäi ra ka yis wa̱ iju̱ñer ji rä sa saka däli tker sa̱ ja̱mi rä. 	 Hvað eigum vér þá að segja? Er lögmálið synd? Fjarri fer því. En satt er það: Ég þekkti ekki syndina nema fyrir lögmálið. Ég hefði ekki vitað um girndina, hefði ekki lögmálið sagt: "Þú skalt ekki girnast."


Iká wa te iku̱ani ra, ijewa male̱te̱nacha̱wa̱. Jera ia̱mi te isha iia̱: —Yaba rikä, ¿jiye ba te jekäi iwa̱ sá ukä ja̱mi rä na? ¡Issö! Ba ká irä yis irä te ba yula ta̱i je̱r ialecha̱wa̱ bäi si̱wa̱. 	 Og er þau sáu hann þar, brá þeim mjög, og móðir hans sagði við hann: "Barn, hví gjörðir þú okkur þetta? Við faðir þinn höfum leitað þín harmþrungin."


Ñerä ije te je she kaldu ji̱a kjela bä ra, Judas ale doce wa sha̱ ekla je deju̱té chu̱li̱i̱wa̱ wa ra, espada ta, kal wälbe ta, patkele chui tsa̱ku̱i wa wa̱ irä, je ke̱i ska sä wäkiri wa wa̱ irä. 	 Meðan hann var enn að tala, kom Júdas, einn þeirra tólf, og með honum mikill flokkur frá æðstu prestunum og öldungum lýðsins, og höfðu þeir sverð og barefli.


“Ba ku̱ tapanak Sardis ska wa ángel í ia̱ iyuö: ‘Ale Säkeklä wikblu ta siete, ñakäi bekwä ta siete, je te ishe jikäi: Yis wa̱ ji we̱ ba te rä ju̱ñer, ba yirke̱ kseka, ata ba rä dulewa̱. 	 Og engli safnaðarins í Sardes skalt þú rita: Þetta segir sá sem hefur þá sjö anda Guðs og stjörnurnar sjö. Ég þekki verkin þín, að þú lifir að nafninu, en ert dauður.


Isaka te iwabiketsaksa̱ irä, ijewa te iwa̱ irä, je ia̱ ka issëne bäi. Ije rä Judea jukläyäkäí Arimatea wa, je te Säkeklä gobiernoí ki̱ssë kate. 	 og hafði ekki samþykkt ráð þeirra né athæfi. Hann var frá Arímaþeu, borg í Júdeu, og vænti Guðs ríkis.


Ñerä ditsä dejulu iwäki̱ ekla karalewa̱ wäkse, je detse̱ rä cuatro wa̱. 	 Þá er komið með lama mann, og báru fjórir.


Jera Jesús te ikúka: —Ji sherke̱ Säkeklä ki̱ o̱nak je rä iwa̱ patkeleté je ebä biketsäk. 	 Jesús svaraði þeim: "Þetta er verk Guðs, að þér trúið á þann, sem hann sendi."


Jera Jesús biketsäk wa de Pedro ra sha̱ manele rä sa pakäk tene shkiri wa̱k. Jewa male̱cha̱cha̱wa̱ Wikblu Sikina me̱nak sa̱ ia̱ je tkenaju̱ ñaebä ka Judío kuna wa ki̱ka te, 	 Hinir trúuðu Gyðingar, sem komið höfðu með Pétri, urðu furðu lostnir, að heilögum anda, gjöf Guðs, skyldi einnig úthellt yfir heiðingjana,


Jekäi ije ja̱mi bas dä wäjielewa̱ kalabe, je ne rä jile tsa̱ku̱i wa irä, ka̱wei ta wa irä, biköle tsa̱ku̱i rä. 	 Og í honum, sem er höfuð hvers konar tignar og valds, hafið þér öðlast hlutdeild í þessari fyllingu.


Jekäi ra ka sa̱ kuna Griego iräle Judío iräle, tene shkiri ta iräle ka tene shkiri ta iräle, ka ñayöle iräle, ka̱ etkä kju̱awa wa iräle, kololewa̱ kjanaklä ye iräle ka kololewa̱ kuna iräle. Ata Cristo ne rä ji biköle ye, ji biköle ska rä. 	 Þar er ekki grískur maður eða Gyðingur, umskorinn eða óumskorinn, útlendingur, Skýti, þræll eða frjáls maður, þar er Kristur allt og í öllum.


Je ne rä Jesús te ji wá̱ idäkläka̱ botäbä kicha ijuenaklä ye Galilea ska, itso̱ Judeaka deni ra rä. 	 Þetta var annað táknið, sem Jesús gjörði, þegar hann kom frá Júdeu til Galíleu.


Iwä älinaklä ke̱i ska ra, ite kjanaklä ekla patkaté je shka̱bläk wa wäki̱, uva yäkä wä moska kukäk. 	 Á settum tíma sendi hann þjón til vínyrkjanna að fá hjá þeim hlut af ávexti víngarðsins.


Jekäi ijewa chatkawa̱ se̱nak jiräni Jesús ktei bata shäk wa te ipakteke̱ ja̱mi, se̱nak ñara etka yebä irä, pan bala butsäk ije̱r ja̱naklä Jesús dulewa̱ ska irä, ka̱kiäk irä. 	 Þeir ræktu trúlega uppfræðslu postulanna og samfélagið, brotning brauðsins og bænirnar.


Je rä Jesús te isha kja iia̱: “¡Wikblu ñá shtä, ma je̱k tso̱ksa̱ ije ska ni!” ki̱ka. 	 Því að Jesús hafði sagt við hann: "Þú óhreini andi, far út af manninum."


Ka irä jiye kuna ta, David wa̱ ije ktei yile rä jikäi: “Yie Säkekewa su̱a del yis wäja̱mi. Ikaldu yis jula wämo kja̱ne, ki̱ka ka yis paju̱nakka̱. 	 því að Davíð segir um hann: Ávallt hafði ég Drottin fyrir augum mér, því að hann er mér til hægri hliðar, til þess að ég bifist ekki.


Jewa ksäte Moisés Säkeklä kjanaklä ksä wà, ñakäi Oveja Yaba ksä wà, te ishe: “Säkekewa Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta, ba te ji we̱ rä e̱e̱na, sa̱ male̱cha̱kwa̱ kje. Ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa tsa̱ku̱i, del ba dami rä ji wämo, ji yina si̱ ja̱mi. 	 Og þeir syngja söng Móse, Guðs þjóns, og söng lambsins og segja: Mikil og dásamleg eru verkin þín, Drottinn Guð, þú alvaldi, réttlátir og sannir eru vegir þínir, þú konungur aldanna.


Etaba kicha Jesús te be sä ktä wäblewa̱k kjäie kate ekla ki̱ka. Jera be kjäienaksa̱ ra, je ktä wäblelewa̱ ktaka̱ni. Je te chu̱li̱i̱ wa male̱cha̱cha̱wa̱. 	 Jesús var að reka út illan anda, og var sá mállaus. Þegar illi andinn var út farinn, tók málleysinginn að mæla, og undraðist mannfjöldinn.


jera ite isha ijewa ia̱: —Jikäi iyöle katke rä: Säbäkäkksa̱ rä weikanak kjepa tres día ra shki̱nakka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na, 	 Og hann sagði við þá: "Svo er skrifað, að Kristur eigi að líða og rísa upp frá dauðum á þriðja degi,


Ata manele te ishemi: “Ba rä ji biketsäk etkabä, ata yis dä ji wa̱k iwà.” Ba ku̱ ba te ji biketse etkabä kjashö yis ia̱ ka ji o̱le kuna iwà, jera yie ba ia̱ yis te ji biketse etkabä kjashemi iwawe̱ wà. 	 En nú segir einhver: "Einn hefur trú, annar verk." Sýn mér þá trú þína án verkanna, og ég skal sýna þér trúna af verkum mínum.


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je ia̱ ije te iji tso̱ biköle ju̱emiksa̱ iwa̱ ju̱ñenak. 	 Sannlega segi ég yður: Hann mun setja hann yfir allar eigur sínar.


Moska te ipake kate, Templo rä ki̱tkele jak babaa wà, jile saka me̱le ofrenda ye wà. Ñerä Jesús te isha: 	 Einhverjir höfðu orð á, að helgidómurinn væri prýddur fögrum steinum og heitgjöfum. Þá sagði Jesús:


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yi te ishe jí ka̱tsä ia̱: “Bä tse̱no ju̱nomi däyë naka” ni ra, ka biketsale kuna ije̱r ska kaile ni ra, ata ite ibiketsa ji sha ite je o̱rmi si̱ ra, jera je o̱rmi iia̱. 	 Sannlega segi ég yður: Hver sem segir við fjall þetta: ,Lyft þér upp, og steyp þér í hafið,' og efar ekki í hjarta sínu, heldur trúir, að svo fari sem hann mælir, honum mun verða að því.


Jekäi ale demi las cinco wa dejulu to̱nami denario wà etka etka. 	 Nú komu þeir, sem ráðnir voru síðdegis, og fengu hver sinn denar.


Jera ijewa te ikúkemi te ishemi: ‘Säkekewa, ¿bikökje sá te ma su̱a bäli te ba ktawa̱ käi, ma je̱r banawa̱ käi, ba kjaju̱ ka̱ etkä wa käi, ju̱li̱shye käi, ba duärawa̱ käi, ba kate wätelewa̱ käi, jeska ka sá wa̱ ma tsa̱tkene rä na?’ 	 Þá munu þeir svara: ,Herra, hvenær sáum vér þig hungraðan eða þyrstan, gestkominn eða nakinn, sjúkan eða í fangelsi, og hjálpuðum þér ekki?'


Jekäi ijewa nu̱l a̱ta̱nami ña̱la wà ale jukläyäkä bäi si̱ sha̱na; sa̱ je̱r ku̱aklä ra je kile rä Sodoma ni, Egipto ni, je ne ska ijewa Säkekewaí wäteleka̱ cruz ja̱mi rä. 	 Og lík þeirra munu liggja á strætum borgarinnar miklu, sem andlega heitir Sódóma og Egyptaland, þar sem og Drottinn þeirra var krossfestur.


Ka irä jiye kuna ta, yie ishe bas ia̱, jile bata shäk wa bakle chu̱li̱i̱, sa̱ tsa̱ku̱i wa bakle chu̱li̱i̱ jewa ia̱ issëna ime isu̱awa̱ bas te isu̱ete käi, ata ka iwa̱ isu̱nepa; ñakäi ime issäwa̱ bas te issëte käi, ata ka iwa̱ issënepa.” 	 Því að ég segi yður: Margir spámenn og konungar vildu sjá það sem þér sjáið, en sáu það ekki, og heyra það sem þér heyrið, en heyrðu það ekki."


Iwa rä ditsä yäbei de rä ji shelewa̱ ne tsa̱tkäkksa̱. 	 [Því að Mannssonurinn er kominn að frelsa hið týnda.]


Ata chichö wa je̱k ju̱akksa̱ ji tkerke̱ ija̱mi ebä ia̱, je rä dulewa̱ kja käi ikatke ji̱a kseka ra. 	 En hin bílífa er dauð, þó að hún lifi.


Tres día ra jile shkä ko̱no ia̱ kianak käi je tulami ite iwakwa jula wà. 	 Og á þriðja degi vörpuðu þeir út með eigin höndum búnaði skipsins.


“¡Issö! Yis däju̱ rä jakbläk wa käi. Bäije yi wäñirke̱, je̱k pajiele ji̱a, ka ishkäklä ju̱li̱shye, ka ijuenaklä äina kuna rä.” 	 "Sjá, ég kem eins og þjófur. Sæll er sá sem vakir og varðveitir klæði sín, til þess að hann gangi ekki nakinn um og menn sjái blygðun hans."


Cristo Jesús kjanaklä wa Pablo irä Timoteo irä te jí yue mar biköle sä sikii wa Cristo Jesús ja̱mi tso̱ Filipo ska jewa ia̱, ñakäi sä wäsikewa̱k wa irä sa̱ tsa̱tkäk wa irä jewa ia̱. 	 Páll og Tímóteus, þjónar Krists Jesú, heilsa öllum heilögum í Filippí, sem eru í Kristi Jesú, ásamt biskupum þeirra og djáknum.


Jera ijewa suanacha̱wa̱ e̱e̱na si̱ te ichaka ñaia̱: —¿Jera yi si̱ ije rä, je ktä ssë si̱wa̱ te tipä te rä na? 	 En þeir urðu miklum ótta lostnir og sögðu hver við annan: "Hver er þessi? Jafnvel vindur og vatn hlýða honum."


kte wapaktäk tkenawa̱ del, bä wä tso̱ ra iräle ka bä wä kuna ra iräle. Jekäi ditsä paruö, iuño, itäkiwo̱; je wo̱ del ka dokole ta yile tsa̱na ijewa ia̱. 	 Prédika þú orðið, gef þig að því í tíma og ótíma. Vanda um, ávíta, áminn með öllu langlyndi og fræðslu.


Ata ka yis dä su̱le kuna tapanak eyaka eyaka Cristo ja̱mi tso̱ Judea ska wa wa̱. 	 Ég var persónulega ókunnur kristnu söfnuðunum í Júdeu.


Etaba kicha Jesús te sa pakte kaldu ra, jeska fariseo wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä ñajäklelewa̱ tso̱. Jewa dar jukläyäkä tsi̱dala biköle tso̱ Galilea ska, Judea ska, Jerusalén ska. Jera Säkekewa täkili tso̱ ije wa̱ sä bäiwa̱klä. 	 Dag nokkurn var hann að kenna. Þar sátu farísear og lögmálskennendur, komnir úr hverju þorpi í Galíleu og Júdeu og frá Jerúsalem, og kraftur Drottins var með honum til þess að lækna.


Ata ditsei ta kju̱awa kju̱awa jewa biköle mane te Säkeklä dälätseke̱ irä, jile we̱ke̱ wämo irä ra, je wà ije wäbätsä. 	 Hann tekur opnum örmum hverjum þeim, sem óttast hann og ástundar réttlæti, hverrar þjóðar sem er.


Je wäsaka Jesús te isha je chu̱li̱i̱ wa ia̱: —¿Bas bite espada ta, kal wälbe ta yis kukäkwa̱ jishtä jakbläk wa kukewa̱ käi na? Buliri buliri yis je̱tkawa̱ sa paktäk Templo ska ra, ñera ka bas wa̱ yis kukäwa̱ ta. 	 Á þeirri stundu sagði Jesús við flokkinn: "Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja til að handtaka mig? Daglega sat ég í helgidóminum og kenndi, og þér tókuð mig ekki höndum.


maikäi wäoka̱ne rä käi, maikäi jula me̱ka̱ sa saka ki̱ rä käi, maikäi sä dulecha̱wa̱ wa shki̱rke̱ka̱ni rä käi, maikäi sä rä buka̱nak jekjeye rä käi ka je pakäkni. 	 Vér förum ekki að byrja aftur á undirstöðuatriðum eins og afturhvarfi frá dauðum verkum og trú á Guð, kenningunni um skírnir og handayfirlagningar, upprisu dauðra og eilífan dóm.


Jera Jesús te ijewa kúka: —Ata ¿ka bas ka̱wei ki̱ka iyöle te ishe rä: ‘Yie isha bas dä säkeklä wa ni na?’ 	 Jesús svaraði þeim: "Er ekki skrifað í lögmáli yðar: ,Ég hef sagt: Þér eruð guðir'?


Ata iekta ko̱ta̱nacha̱wa̱ espada däke̱ksa̱ ale je̱tkeleka̱ caballo ki̱ kjä na wà. Jekäi jewa yaka te du biköle ssëwa̱cha̱wa̱. 	 Og hinir voru drepnir með sverði þess, er á hestinum sat, sverðinu, sem út gekk af munni hans, og allir fuglarnir söddust af hræjum þeirra.


Jera ñe wätelewa̱ sä wäsikle iwa̱ kju̱atkäk ki̱ka, ñakäi irä sä ktäk ki̱ka, ale kieke̱ksa̱ ijewa te, je wäyaksa̱ ite. Ata ite Jesús ju̱aksa̱ ijewa ia̱ me ite iwe̱ käi. 	 Hann gaf lausan þann, er þeir báðu um og varpað hafði verið í fangelsi fyrir upphlaup og manndráp, en Jesú framseldi hann, að þeir færu með hann sem þeir vildu.


—¿Jiye ba wa̱ dulanak wa te sä wäkiri wa wädular weikawa̱ rä na? ka ijewa jula skuä kuna iyäkä mar da. 	 "Hvers vegna brjóta lærisveinar þínir erfikenning forfeðranna? Þeir taka ekki handlaugar, áður en þeir neyta matar."


¿Mane wa te Säkeklä ktä ssa kjepa ite iwätji̱wa̱ ni rä na? ¿Ka je rä ale mineleksa̱julu Egipto ska Moisés oloi ja̱mi kuna na? 	 Hverjir voru þá þeir, sem heyrt höfðu og gjörðu þó uppreisn? Voru það ekki einmitt allir þeir, sem út höfðu farið af Egyptalandi fyrir tilstilli Móse?


Ka ijewa rä ka̱jiska wa kuna, jishtä ka yis dä ka̱jiska wa kuna käi. 	 Þeir eru ekki af heiminum, eins og ég er ekki af heiminum.


Ijewa te bas tulemiksa̱ ñapaktäklä jui ska, ñakäi ike̱i dämiwa̱ ji̱a mika̱ yilé te bas ktawa̱ ra, ijewa te ibiketsemi rä ite Säkeklä ne kja̱nei we̱ke̱ rä. 	 Þeir munu gjöra yður samkunduræka. Já, sú stund kemur, að hver sem líflætur yður þykist veita Guði þjónustu.


Ñerä idamiju̱ kja alemana te je jukläyäkä su̱a ra, jera ite iji̱etsa, 	 Og er hann kom nær og sá borgina, grét hann yfir henni


Jera ideju̱ni te ijewa ku̱ani käpelecha̱wa̱, ka ijewa ia̱ käpe wäkolor ji̱a ki̱ka. 	 Þegar hann kom aftur, fann hann þá enn sofandi, því drungi var á augum þeirra.


Ka irä jiye kuna ta, ángel wa te ji yakei wakbla ra ka Säkeklä wa̱ jewa janewa̱ ka bukle kuna, ata je tulami ite sä weikanakläwa̱ ska, tulaksa̱ wätenakcha̱wa̱ ka̱ tuii na, blele ktei wabiketsanakksa̱ ji̱a. 	 Ekki þyrmdi Guð englunum, er þeir syndguðu. Hann steypti þeim niður í undirdjúpin og setti þá í myrkrahella, þar sem þeir eru geymdir til dómsins.


Jekäi ijewa sha̱ ekla je̱k yöle ka̱wei wà te ichaka iia̱ wäsi̱wa: 	 Og einn þeirra, sem var lögvitringur, vildi freista hans og spurði:


Ka irä jiye kuna ta, jekäi ikablele bas ia̱ rä, bas yabala ia̱ rä, biköle se̱nak ka̱mii wa ia̱ rä, biköle yi kieke̱ Säkekewa saje wa Kekläí te käi jewa ia̱ rä. 	 Því að yður er ætlað fyrirheitið, börnum yðar og öllum þeim, sem í fjarlægð eru, öllum þeim, sem Drottinn Guð vor kallar til sín."


Ka irä maikäi kuna ta, ka sá ia̱ ji a̱ni o̱nak ji rä iyina si̱ ukä ja̱mi, ata ji rä iyina si̱ ebä shka̱l ja̱mi sá ia̱ ji o̱r dä. 	 Því að ekki megnum vér neitt gegn sannleikanum, heldur fyrir sannleikann.


Yis male̱te̱nawa̱ bas ñabutsa tulami plaa ale bas kiäk Cristo je̱r bäi sha wà yika je te, bas minaklä kte baa saka ja̱mi. 	 Mig furðar, að þér svo fljótt látið snúast frá honum, sem kallaði yður í náð Krists, til annars konar fagnaðarerindis,


Yabala rikäla, ke yi a̱ni ku̱ bas wäyuöwa̱pa. Yi te ji wämo we̱ ra, je rä wämo, jishtä ije rä wämo käi. 	 Börnin mín, látið engan villa yður. Sá sem iðkar réttlætið er réttlátur, eins og Kristur er réttlátur.


Ata Jesús te isha: —Yi jula tkawa̱ buey wà ka̱ biäk, ata jeska iwächa̱mini ji tso̱ sä itä wà je su̱ak ra, je shtä ka kiar kolonak Säkeklä gobierno ia̱. 	 En Jesús sagði við hann: "Enginn, sem leggur hönd á plóginn og horfir aftur, er hæfur í Guðs ríki."


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä gobierno rä ka ñanak yanak kuna, ata je rä ji wämo, ji bitaba, ji a̱naa Wikblu Sikina ja̱mi. 	 Því að ekki er Guðs ríki matur og drykkur, heldur réttlæti, friður og fögnuður í heilögum anda.


Ata iel te isha: ‘Ka yis däkmi yis se̱nawa̱ jirpa kju̱ei.’ 	 Og enn annar sagði: ,Konu hef ég eignast, ekki get ég komið.'


“Jera je uva yäkä wakei deni ra, ¿me ite je shka̱bläk wa we̱mi rä na?” 	 Hvað mun nú eigandi víngarðsins gjöra við vínyrkja þessa, þegar hann kemur?"


Ijewa wa̱ iju̱ñer ji wakbläk jekäi wa biketsale Säkeklä wa̱ rä ikiana duäkcha̱wa̱. Jeiräta ka jekäi ebä ijewa te iwe̱ kuna. Ata ñaebä kju̱awa wa te iwe̱ke̱ jekäi ra, je te ijewa ssëwe̱ke̱ baa. 	 þeir eru menn, sem þekkja réttdæmi Guðs og vita að þeir er slíkt fremja eru dauðasekir. Samt fremja þeir þetta og gjöra að auki góðan róm að slíkri breytni hjá öðrum.


¿Ata ka u̱ yaka yuäk ia̱ ka̱ kuna je u̱ yakabä wà u̱ yuäklä wao̱nak bäi si̱ ye na, ñakäi isaka yuäk wao̱nak kjermita ye na? 	 Eða hefur ekki leirkerasmiðurinn leirinn á valdi sínu, svo að hann megi gjöra úr sama deiginu ker til sæmdar og annað til vansæmdar?


Jera je chu̱li̱i̱ wa te isha: —Je rä Jesús, jile bata shäk dar Nazaret Galilea ska. 	 Fólkið svaraði: "Það er spámaðurinn Jesús frá Nasaret í Galíleu."


Je ne bata ki̱ka sá shka̱bläke̱ ta̱i sá chicharke̱ därërë rä. Ka irä jiye kuna ta, sá je̱r bläke̱ Säkeklä se̱nak kseka ja̱mi. Je ne rä ditsä biköle tsa̱tkäkksa̱ rä, bäi si̱ rä ibiketsäk wa ne tsa̱tkäkksa̱. 	 Þess vegna leggjum vér á oss erfiði og þreytum stríð, því að vér höfum fest von vora á lifanda Guði, sem er frelsari allra manna, einkum trúaðra.


Ka irä jiye kuna ta, sa yaka ja̱mi ji tkerke̱ je ka kiar Säkeklä wikblu ki̱; ñakäi Säkeklä wikblu ki̱ ji sherke̱ je ka kiar sä yaka ki̱. Jewa kju̱atkäke̱ a̱mi ji̱a, ka bas wa̱ ji sherke̱ bas ki̱ wa̱klä. 	 Holdið girnist gegn andanum, og andinn gegn holdinu. Þau standa hvort gegn öðru, til þess að þér gjörið ekki það, sem þér viljið.


Jekäi Pablo ña̱le̱i ju̱ak wa wa̱ imine demi Atenas ska. Jera ite ijewa ia̱ Silas irä Timoteo irä ktei patkaté ibitä mane mane iwäki̱. Jera jewa bitejulu. 	 Leiðsögumenn Páls fylgdu honum allt til Aþenu og sneru aftur með boð til Sílasar og Tímóteusar að koma hið bráðasta til hans.


Jeiräta tene shkiri ta wa wakwa si̱ ne te ka ka̱wei dälätse kuna, ata ijewa ki̱ bas shena tene shkiri wa̱k rä iñassäklä bas yaka wà. 	 Því að ekki halda einu sinni sjálfir umskurnarmennirnir lögmálið, heldur vilja þeir að þér látið umskerast, til þess að þeir geti stært sig af holdi yðar.


Je su̱ta sa̱ tsa̱tkäk wa kiana se̱nak rä dälätsalewa̱ käi, ktäk etkabä käi, ka vino yäk kuna ta̱i käi, ka wäbätsäk kuna sä wäyuäk jile wà sa̱ ia̱ inaklä däkläksa̱pa käi, 	 Svo eiga og djáknar að vera heiðvirðir, ekki tvímælismenn, ekki sólgnir í vín, ekki gefnir fyrir ljótan gróða.


Ñerä je Juan wa̱ patkele wa minejulumini ra, ite Juan ktei chaka je chu̱li̱i̱ wa ia̱: “¿Jibä su̱ak bas dasta̱na ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska rä na? ¿Kje uka wäkpeke̱ si̱wa̱ te je su̱ak na? 	 Þá er sendimenn Jóhannesar voru burt farnir, tók hann að tala til mannfjöldans um Jóhannes: "Hvað fóruð þér að sjá í óbyggðum? Reyr af vindi skekinn?


Jekäi bas sha̱ manele bakle rä, ata bas pasuka̱na tulami, bas siki tena, bas wabiketsanaksa̱ wämo ye Säkekewa Jesús kie wà, ñakäi saje wa Kekläí wikblu oloi ja̱mi. 	 Og þetta voruð þér, sumir yðar. En þér létuð laugast, þér eruð helgaðir, þér eruð réttlættir fyrir nafn Drottins Jesú Krists og fyrir anda vors Guðs.


Jera Felipe mineju̱ je bata shäk Andrés ia̱. Jekäi Andrés mineju̱ Felipe ra je bata shäk Jesús ia̱. 	 Filippus kemur og segir það Andrési. Andrés og Filippus fara og segja Jesú.


Je wawá̱ ite mika̱ dulecha̱wa̱ wa sha̱na ite Cristo shki̱wa̱ka̱ni ra, tkawa̱ ite ijula wämo kja̱ne ka̱jöir ke̱i ska ra. 	 sem hann lét koma fram í Kristi, er hann vakti hann frá dauðum og lét hann setjast sér til hægri handar í himinhæðum,


Jera ite isha ijewa ia̱: “Bas te ji we̱ke̱ ditsä wäna ijuenaklä bas dä wämo ni. Ata Säkeklä wa̱ bas je̱rike ju̱ñer. Jekäi ji rä ditsä ia̱ ra bäi si̱, je rä Säkeklä ia̱ ra dokona si̱. 	 En hann sagði við þá: "Þér eruð þeir, sem réttlætið sjálfa yður í augum manna, en Guð þekkir hjörtu yðar. Því það, sem hátt er að dómi manna, er viðurstyggð í augum Guðs.


“¡Säli bas dä! Ka irä maikäi kuna ta, bas te jile bata shäk wa nu̱l blele jui yueke̱, ata bas ká wa ne wa̱ jewa kotälecha̱wa̱ rä. 	 Vei yður! Þér hlaðið upp grafir spámannanna, sem feður yðar líflétu.


Ata ba te jí we̱ rami ji̱a: je rä nicolaita wa te ji we̱ke̱ je dokoitsawa̱ ba te; je rä yis wa̱ dokoitsalewa̱ ñaebä. 	 En það mátt þú eiga, að þú hatar verk Nikólaítanna, sem ég sjálfur hata.


¡Issö! Hora däke̱wa̱ je dewa̱ kja bas butsa̱na tuläklämi ekla ekla, maka bas mar käi. Jekäi bas te yis jemiwa̱ta̱na eklabä, ata ka yis a̱ta̱nak eklabä, je rä Sa Ká kaldu yis da ki̱ka. 	 Sjá, sú stund kemur og er komin, að þér tvístrist hver til sín og skiljið mig einan eftir. Þó er ég ekki einn, því faðirinn er með mér.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Ñaebä ka yis wa̱ iyinak bas ia̱, yibä ka̱wei wà yis te jekäi iwe̱ke̱ rä ni. 	 Jesús sagði við þá: "Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta."


Jekäi ditsä kuna bala pa̱le mañayäkä ra je eyaka tuawa̱cha̱wa̱ je weikane mañatkä te; je yökö irä shka̱la̱ irä azufre irä däke̱ksa̱ ikjä na te. 	 Í þessum þremur plágum varð þriðji hluti mannanna deyddur, af eldinum, reyknum og brennisteininum, sem út gekk af munnum þeirra.


Ijewa demijulu ka̱ kie Gólgota ni ska, (je wà rä “Sa̱tsa̱ku̱ Chichei Ke̱i”), 	 Og er þeir komu til þess staðar, er heitir Golgata, það þýðir hauskúpustaður,


Iwa rä ju biköle rä yuäk ta, ata ji biköle yuäkksa̱ rä Säkeklä. 	 Sérhvert hús er gjört af einhverjum, en Guð er sá, sem allt hefur gjört.


Ji biketse etkabä ki̱ka, ite sä ktäkwa̱ bakleju̱ ke̱i irä, pi tule irä ke̱i kjewa̱, je rä yabala säkätä wa ktäkcha̱wa̱ wa̱ ka jewa mewa̱klä kuna. 	 Fyrir trú hélt hann páska og lét rjóða blóðinu á húsin, til þess að eyðandi frumburðanna skyldi ekki snerta þá.


Jekäi ikuna bas manele ki̱ je̱rike shena ji̱a ra, je ku̱ ikiö Säkeklä ji ma̱k biköle ia̱ shka̱ja̱ ka wi̱le ta kuna wakei ia̱, jera je ia̱ ime̱rmi. 	 Ef einhvern yðar brestur visku, þá biðji hann Guð, sem gefur öllum örlátlega og átölulaust, og honum mun gefast.


Jera ije te isha: —Säkekewa, ¿yi ba rä na? Jera ite ikúka: —Yis dä Jesús je ne yuleke̱ ba te weikanak rä. 	 En hann sagði: "Hver ert þú, herra?" Þá var svarað: "Ég er Jesús, sem þú ofsækir.


Sa ká wa ia̱ je ju deksa̱. Jekäi ijewa te Josué ra ñara ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa wa ke̱i bakaksa̱, jewa tulaksa̱ Säkeklä te sa ká wa ia̱, jera je ju damiña ijewa wa̱, jekäi je ju se̱na deka̱ David bakle ke̱i kje. 	 Við henni tóku og feður vorir, fluttu hana með Jósúa inn í landið, sem þeir tóku til eignar af heiðingjunum, er Guð rak brott undan þeim. Stóð svo allt til daga Davíðs.


Jekäi sä ktäka̱ kte kju̱awa wà rä ka ijuenaklä ye Jesús biketsäk wa ia̱ kuna, ata je rä ka Jesús biketsäk kuna wa ne ia̱. Ata ji bata she rä ka ijuenaklä ye ka Jesús biketsäk wa ia̱ kuna, ata je rä Jesús biketsäk wa ne ia̱. 	 Þannig er þá tungutalið til tákns, ekki þeim sem trúa, heldur hinum vantrúuðu. En spámannlega gáfan er ekki til tákns fyrir hina vantrúuðu, heldur þá sem trúa.


Ata ka jiye yis shene ñashka̱li̱ble ñaje̱keta wa käi je ktei yuäk ji̱a bas ia̱. Ka irä jiye kuna ta, bas wakwa rä pautäle e̱ná Säkeklä wa̱ ñashka̱li̱ble wà. 	 En ekki hafið þér þess þörf, að ég skrifi yður um bróðurkærleikann, því Guð hefur sjálfur kennt yður að elska hver annan.


Ata Jesús te ijewa kúka: —Yis ma etka bas chakäk, bas te yis kúka ra, yie ishemi bas ia̱ yibä ka̱wei wà yie jekäi iwe̱ke̱ rä käi. 	 Jesús sagði við þá: "Ég vil leggja eina spurningu fyrir yður. Svarið henni, og ég mun segja yður, með hvaða valdi ég gjöri þetta.


Ata je ji tso̱ me̱nak mane rä bäi si̱, je shtä ne tkeno bas ja̱mi rä. Ata yie bas ia̱ ji rä ji we̱ bäi si̱ rä ne pake mar dä. 	 Nei, sækist heldur eftir náðargáfunum, þeim hinum meiri. Og nú bendi ég yður á enn þá miklu ágætari leið.


Jekäi Pedro te isha ije ia̱: —Jesucristo te bä bäiwe̱ke̱ni. Ma jeköka̱; ma ja̱ka̱ ki̱shuöni. Jera ñawäsaka ije̱kaka̱ni. 	 Pétur sagði við hann: "Eneas, Jesús Kristur læknar þig, statt upp og bú um þig." Jafnskjótt stóð hann upp.


Iyina si̱ je rä ba te Säkeklä kjeisheke̱ bäi, jeiräta ka je wà ba ia̱ sa saka ki̱wäjienak. 	 Að vísu getur þakkargjörð þín verið fögur, en hinn uppbyggist ekki.


Je rä jishtä mostaza wä kukewa̱ ekla te tkeme̱ ite ijuitä ki̱ käi, je kibina deka̱ kal kje, jekäi du ju̱nak ka̱sha̱ka ju yua ijula na.” 	 Líkt er það mustarðskorni, sem maður tók og sáði í jurtagarð sinn. Það óx og varð tré og fuglar himins hreiðruðu sig í greinum þess."


Jekjepa ijewa te jakbläk wa bol wätia tulaka̱ña ira cruz saka ja̱mi, ekla ijula wämo kja̱ne, ekla ijula shule kja̱ne. 	 Þá voru krossfestir með honum tveir ræningjar, annar til hægri, hinn til vinstri.


je rä maikäi ra yis wa̱ yis ditsei wä wa kju̱atkewa̱kläka̱pa je wà yis wa̱ ijewa manele tsa̱tkäkläksa̱pa. 	 Ég gæti ef til vill vakið afbrýði hjá ættmönnum mínum og frelsað einhverja þeirra.


Je ukä ska Jesús je̱tkawa̱ ofrenda jiäklä jui wäja̱mi, je te maikäi biköle te inaklä jie kate ijui naka rä je su̱e kalme. Jera blu wa chu̱li̱i̱ te ijie kate ta̱i. 	 Jesús settist gegnt fjárhirslunni og horfði á fólkið leggja peninga í hana. Margir auðmenn lögðu þar mikið.


jera ije̱käka̱ kjanaklä wa saka kpäk, yäkäk ta̱i, ji yäk ta̱i se̱nak diyëë wa ra, 	 og hann tekur að berja samþjóna sína og eta og drekka með svöllurum,


Iwa rä sa te je ña je ya kjermita ka biketsale kuna je rä Säkekewa yaka ni ra, je rä sä te weikane ne ñawa̱ yawa̱ sa wakei je̱k ia̱ rä. 	 Því að sá sem etur og drekkur án þess að dæma rétt um líkamann, hann etur og drekkur sjálfum sér til dóms.


Pedro irä Juan irä demika̱julu Templo ska ka̱kiäklä horaí ska. Je rä las tres. 	 Pétur og Jóhannes gengu upp í helgidóminn til síðdegisbæna.


Jera je chu̱li̱i̱ wa sha̱ ekla te isha iia̱: —Sapaktäk, ishö yis el ia̱, sá ká däli ukä bala pje̱ ite yis ia̱ ni. 	 Einn úr mannfjöldanum sagði við hann: "Meistari, seg þú bróður mínum að skipta með mér arfinum."


Je rä iyöle käi: “Säkeklä te ji biköle kukawa̱ ije klä niki̱ka.” Je ite isha ji biköle rä kololewa̱ iklä niki̱ka ra, ka je rä ale ji biköle yäliwa̱kwa̱ iniki̱ka je wakeije kuna. 	 "Allt hefur hann lagt undir fætur honum." Þegar stendur, að allt hafi verið lagt undir hann, er augljóst, að sá er undan skilinn, sem lagði allt undir hann.


ata je̱k ki̱tkäk ji we̱ bäi wà, jishtä alaklä wa je̱k shäk Säkeklä oloitsäk ni wa kiana iwa̱k käi. 	 heldur með góðum verkum, eins og sómir konum, er Guð vilja dýrka.


Sa̱ je̱k ju̱aksa̱ duäkwa̱ sa̱ wa̱ shka̱ta wa ki̱, jera je tsa̱ta ka sa̱ ia̱ ñashka̱li̱blenak ji̱a. 	 Enginn á meiri kærleik en þann að leggja líf sitt í sölurnar fyrir vini sína.


Jekäi bas ne wà sá oloi karmika̱ rä, sá ssërmi a̱naa rä. 	 Jú, þér eruð vegsemd vor og gleði.


“Ka yis wa̱ bas janakwa̱ta̱na shchul wa käi. Ata yis dämini bas wäki̱. 	 Ekki mun ég skilja yður eftir munaðarlausa. Ég kem til yðar.


Ata sá ssëna jini ba te ibiketse rä je ssäk. Ka irä jiye kuna ta, sá wa̱ iju̱ñer ka̱ biköle ska wa te je ka̱ju̱ñe sheke̱ yakei. 	 Rétt þykir oss að heyra hjá þér, hvað þér býr í huga, en það er oss kunnugt um flokk þennan, að honum er alls staðar mótmælt."


Yis yabala palei ssëke̱ yie idami ji rä iyina si̱ ja̱mi, ka je tsa̱ta ji kuna yis ssëwa̱k a̱naa. 	 Ég hef enga meiri gleði en þá að heyra, að börnin mín lifi í sannleikanum.


Ata ikuna sá weikarke̱ ra, je rä bas je̱r pablenaklä, ñakäi bas tsa̱tkenakläksa̱. Je su̱ta ikuna sá je̱r pablerke̱ ra, je rä bas je̱r pablenaklä, je wà bas dulanaklä weikane wäkukäk jishtä sá te je shtä weikane wäkuke käi ñaebä. 	 En ef vér sætum þrengingum, þá er það yður til huggunar og hjálpræðis, og ef vér hljótum huggun, þá er það til þess að þér hljótið huggun og kraft til að standast þær þjáningar, sem vér einnig líðum.


Jekäi chui saka dewa̱ni Melquisedec käi ra, ki̱ta si̱ sa̱ je̱r ku̱a ite ka̱wei shena manenak. 	 Þetta er enn miklu bersýnilegra á því, að upp er kominn annar prestur, líkur Melkísedek.


Ijewa rä ja̱lmalewa̱ kju̱ei ika̱wä ta jile ma̱kka̱ iwakwa wa̱ ji yakei wakblele ki̱ka, jishtä ite ditsä ia̱ iwe̱ke̱ käi. 	 Og sökum þess á hann að bera fram syndafórn, eigi síður fyrir sjálfan sig en fyrir lýðinn.


jera yi tso̱ Judea ska wa julunomipa ka̱tsä naka iyika. 	 "þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla.


Jekäi ale täkili ta je rä sa te ji kia, sa te ji biketsa je biköle tsa̱ta bäi si̱ iwa̱k, itäkili wao̱nak sa̱ ja̱mi je wà, 	 En honum, sem í oss verkar með krafti sínum og megnar að gjöra langt fram yfir allt það, sem vér biðjum eða skynjum,


Je te Pedro irä Juan irä mawa̱julu kja Templo ja̱rka su̱a ra, jera ite ijewa ia̱ inaklä kaku kia. 	 Er hann sá þá Pétur og Jóhannes á leið inn í helgidóminn, baðst hann ölmusu.


Jí jöiwätami ke yi a̱ni ku̱ yis weika ji̱a. Je rä Jesús shka̱le käi yis shka̱le, je itäri tso̱ yis yaka ja̱mi ki̱ka. 	 Enginn mæði mig héðan í frá, því að ég ber merki Jesú á líkama mínum.


Iel te isha: ‘Yie ma ia̱ ka̱ kieke̱ ba wa̱ 'sjäkläwa̱pa. Iwa rä yie buey tju̱a diez, je mabläk yis maju̱ pjoo.’ 	 Annar sagði: ,Ég hef keypt fimm tvenndir akneyta og er á förum að reyna þau. Ég bið þig, haf mig afsakaðan.'


Ata yis te ishe bas ia̱: Ke bas je̱k tsa̱tka sä yakeila wa yika; ata yi te ba kpa ma ja̱kätä wämo kja̱ne ra, jera ma ja̱kätä ekta manewo̱ iia̱ iwa̱ buka̱nak. 	 En ég segi yður: Rísið ekki gegn þeim, sem gerir yður mein. Nei, slái einhver þig á hægri kinn, þá bjóð honum einnig hina.


Jekäi je̱k iawa̱k juer ta je̱k jalewa̱ ta̱i käi, ángel wa oloitsäk käi, ji kjayile iia̱ je ebä pakäk käi, je̱k ssäk ka wata ije̱rike ji rä yaka iá ja̱mi käi, jewa mane a̱ni ku̱ ji rä däkksa̱ bas ia̱ ke wätkewo̱pa bas yika. 	 Látið þá ekki taka af yður hnossið, sem þykjast af auðmýkt sinni og engladýrkun og státa af sýnum sínum. Þeir hrokast upp af engu í hyggju holds síns


Ka irä jiye kuna ta, yis ia̱ ra wätelewa̱ patkemi ka bata yile kuna tsa̱na ji ki̱ ikjatena rä käi ra, je rä ka wata. 	 Því það líst mér fráleitt að senda fanga og tjá eigi um leið sakargiftir gegn honum."


Ñakäi ije ska ji bata shäk wa irä, sä sikii wa irä, biköle ko̱tälecha̱wa̱ ishäkä ki̱ka wa irä, jewa pi ko̱na. 	 Og í henni fannst blóð spámanna og heilagra og allra þeirra, sem hafa drepnir verið á jörðinni."


Jí ne käi yie isheke̱ rä: Ka̱wei me̱le cuatrociento treinta año ukä ska, je wa̱ ijewa kablele ñaia̱ yile kja Säkeklä wa̱ iyina, je ka tse̱neju̱mi. Ke jekäi ikuna ra, ikablele rä wäyilewa̱. 	 Með þessu vildi ég sagt hafa: Sáttmála, sem áður var staðfestur af Guði, getur lögmálið, sem kom fjögur hundruð og þrjátíu árum síðar, ekki ónýtt, svo að það felli fyrirheitið úr gildi.


Ata ¡issö! Je bas je̱r ianacha̱wa̱ jishtä Säkeklä ki̱ ishena käi, je wadeksa̱ bas ia̱ bäi, bas ssëna pjoo je̱k wetsäk e̱e̱na, äinakwa̱ e̱e̱na, suanakwa̱ e̱e̱na, sä biketsäk e̱e̱na, ji bulee wa̱k pjoo, ji paruäk pjoo. Je biköle wà bas te ikjasha ka bas wa̱ ji nui kuna. 	 Einmitt þetta, að þér hryggðust Guði að skapi, - hvílíka alvöru vakti það hjá yður, já, hvílíkar afsakanir, hvílíka gremju, hvílíkan ótta, hvílíka þrá, hvílíkt kapp, hvílíka refsingu! Í öllu hafið þér nú sannað, að þér voruð vítalausir um þetta.


jekäi bas ku̱ iju̱ñopa, je su̱ta sä ji biketsäk etkabä wa rä Abraham batala. 	 Þér sjáið þá, að þeir sem byggja á trúnni, þeir eru einmitt synir Abrahams.


Jera ite ichaka ijewa ia̱: —¿Ka bas je̱r däba jeska na? 	 Og hann sagði við þá: "Skiljið þér ekki enn?"


Jekjepa ale ángel wa siete, kökö ta siete wa kukana ibulawa̱kmi. 	 Og englarnir sjö, sem héldu á básúnunum sjö, bjuggu sig til að blása.


Ata Jesús te isha: —Yabala jöwa̱ ibitäklä yis wäki̱ka, ke iwätkewa̱. Ka irä jiye kuna ta, ijewa käi wa ne dämiwa̱ ka̱jöir gobierno ja̱mi rä. 	 En Jesús sagði: "Leyfið börnunum að koma til mín, varnið þeim eigi, því að slíkra er himnaríki."


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä wa̱ jile bäi si̱ tso̱ saje wa ia̱, je rä ka ijewabä däkläwa̱ parule bulee, ata saje wa däkläwa̱ ijewa raña. 	 Guð hafði séð oss fyrir því sem betra var: Án vor skyldu þeir ekki fullkomnir verða.


Jekäi biköle ku̱ ibiketsö sá rä Cristo kjanaklä wa, Säkeklä ji blelewa̱ je wakja̱neiwa̱k wa. 	 Þannig líti menn á oss svo sem þjóna Krists og ráðsmenn yfir leyndardómum Guðs.


Je ne ki̱ka ka je rä sa wakwa ki̱ isher ki̱ka kuna, sa wakwa chichar ki̱ka kuna, ata je rä Säkeklä ale je̱r bäi shäk sa̱ ia̱ ebä ne ki̱ka. 	 Það er því ekki komið undir vilja mannsins né áreynslu, heldur Guði, sem miskunnar.


Bas wa̱ jishtä yis wa̱ ji o̱le bakle yis dami ji̱a Judío wa ka̱ju̱ñe ja̱mi ra, je rä ssële, je rä yis te tapanak Säkeklä ia̱ wa yulaksa̱ täkili wà, ñakäi iweika ta̱i. 	 Þér hafið heyrt um háttsemi mína áður fyrri í Gyðingdóminum, hversu ákaflega ég ofsótti söfnuð Guðs og vildi eyða honum.


Jekäi ji me̱nak, ka je rä ale ekla wa̱ ji wakblele käi kuna. Ka irä maikäi kuna ta, je ji etka yakei o̱le bata ki̱ka sä rä ktei wabiketsanakksa̱ buka̱nak. Ata je ji me̱nak sa̱ ia̱, je wà sä shirile ta̱i wabiketsanakksa̱ wämo ye. 	 Og ekki verður gjöfinni jafnað til þess, sem leiddi af synd hins eina manns. Því að dómurinn vegna þess, sem hinn eini hafði gjört, varð til sakfellingar, en náðargjöfin vegna misgjörða margra til sýknunar.


Jekäi ijewa te bol kuka. Ekla rä José, kinak Barsabás ni. Je kie etkä rä Justo ni. Ekla rä Matías. 	 Og þeir tóku tvo til, Jósef, kallaðan Barsabbas, öðru nafni Jústus, og Mattías,


Jekäi ite ditsä patkami Juan tsa̱ku̱ tiäkksa̱ sä wätiäklä ska. 	 Hann sendi í fangelsið og lét hálshöggva Jóhannes þar.


¿Jini sä te ditsä ja̱mi ra sä säkätä Abraham pake na? ¿Ji ku̱a ite rä na? 	 Hvað eigum vér þá að segja um Abraham, forföður vorn, hvað ávann hann?


Jekäi ite iji biköle e̱wa̱wa̱ ra, jera däli wäsika̱nawa̱ e̱e̱na si̱ je ke̱i ki̱. Je ukä ska ije ki̱ jile shenami ta̱i. 	 En er hann hafði öllu eytt, varð mikið hungur í því landi, og hann tók að líða skort.


“Ka irä jiye kuna ta, iyina si̱ ra Herodes irä Poncio Pilato irä ñawätkaka̱ jí jukläyäkä ska, ka̱ etkä wa irä Israel wa irä jewa ra ñara, ba kjanaklä sikina Jesús ale ma wa̱ kolole je ra kju̱atkäk. 	 Því að sannarlega söfnuðust saman í borg þessari gegn hinum heilaga þjóni þínum, Jesú, er þú smurðir, þeir Heródes og Pontíus Pílatus ásamt heiðingjunum og lýðum Ísraels


Jesús te je ssa ra, ite isha ijewa ia̱: —Sa̱ tso̱ bäi wa ki̱ ka sä bäiwa̱k sher kuna, ata sä duäke̱ wa ne ki̱ isherke̱ rä. 	 Jesús heyrði þetta og sagði: "Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir sem sjúkir eru.


Ñera je perfume kuna wato̱le ju̱lemi ra, je säkei deksa̱ rä tresciento denario tsa̱ta, me̱nak ka jita wa ia̱. Jekäi ijewa te je alaklä sha yakei. 	 Þessi smyrsl hefði mátt selja fyrir meira en þrjú hundruð denara og gefa fátækum." Og þeir atyrtu hana.


Ñerä ije̱k jiaka̱ña ijewa ra ko̱no ja̱rka, jera si̱wa̱ wätkenawa̱. Jera ijewa male̱te̱nacha̱wa̱ e̱e̱na si̱. 	 Og hann sté í bátinn til þeirra og lægði þá vindinn. Og þeir urðu öldungis agndofa,


Jera Pedro mawa̱ju̱ kja ju na ra, jera Cornelio deksa̱ju̱ ikiäkwa̱, je̱tkawa̱ wakte iklä säkätä ja̱mi ioloitsäk. 	 Þegar Pétur kom, fór Kornelíus á móti honum, féll til fóta honum og veitti honum lotningu.


¡Issö! Yis kaldu ju kjä ska te ju kjä bulawe̱te. Yile te yis ktä ssa, je ju kjäya ra, yis kjämiwa̱ ije ska; yis yäkämi ije ra, ije yäkämi yis da. 	 Sjá, ég stend við dyrnar og kný á. Ef einhver heyrir raust mína og lýkur upp dyrunum, þá mun ég fara inn til hans og neyta kvöldverðar með honum og hann með mér.


Jera Jesús te ikúka te isha iia̱: —Jí kje ra 'sia̱ ka̱ mopa. Ka irä jiye kuna ta, sa̱ ka̱wä ta ji rä wämo biköle wawa̱k. Jera ite ka̱ ma̱ iia̱. 	 Jesús svaraði honum: "Lát það nú eftir. Þannig ber okkur að fullnægja öllu réttlæti." Og hann lét það eftir honum.


El wa, ekla ekla bas se̱no Säkeklä ia̱ jishtä bas dä mika̱ bas kina ra käi. 	 Bræður, sérhver verði frammi fyrir Guði kyrr í þeirri stétt, sem hann var kallaður í.


Jekäi ka̱kie biketsale etkabä wà ra, duë ta tsa̱tkermiksa̱. Jera Säkekewa te ije̱kewe̱mika̱ni. Ñakäi iwa̱ ji yakei rä wakblele ra, je rä janakwa̱ bitaba. 	 Trúarbænin mun gjöra hinn sjúka heilan, og Drottinn mun reisa hann á fætur. Þær syndir, sem hann kann að hafa drýgt, munu honum verða fyrirgefnar.


Ata ditsä yäbei deju̱, je te ji ñeke̱ ji yeke̱, ata bas te je she rä: ‘Isu̱o, ije rä yäkäk ta̱i, vino yäk ta̱i, je̱k bawa̱k inaklä bäkäk wa ra ji yakei wakbläk wa ra’ ni. 	 Og Mannssonurinn er kominn, etur og drekkur, og þér segið: ,Hann er mathákur og vínsvelgur, vinur tollheimtumanna og bersyndugra!'


Jera Jesús te isha: —Yis de ka̱jiska rä sä ktei wabiketsäkksa̱, sä ka wä wajuenak kuna wa wä wajuenaklä, ñakäi sä wä wajuenak wa je ianakläwa̱ ka wä wajuenak kuna. 	 Jesús sagði: "Til dóms er ég kominn í þennan heim, svo að blindir sjái og hinir sjáandi verði blindir."


Jekäi ijewa te iki̱ssa iwa̱ jile shäkläpa yakei iwa̱ ikjatiäkläwa̱pa iki̱ka. 	 og sitja um að veiða eitthvað af vörum hans.


Jera chui tsa̱ku̱i wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä jewa te je ktei ssa ra, ijewa te ibiketsa maikäi ra ite iktemiwa̱. Ata isuanacha̱wa̱ iyika, je rä ditsä biköle male̱cha̱cha̱wa̱ ite sa pakteke̱ te ki̱ka. 	 Æðstu prestarnir og fræðimennirnir heyrðu þetta og leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu ráðið hann af dögum. Þeim stóð ótti af honum, því að allur lýðurinn hreifst mjög af kenningu hans.


Jera chu̱li̱i̱ jalibashäk wa te iäyë tapawa̱wa̱ däläwa̱cha̱wa̱ biköle wäna. Je äyë kjuä säkei shtawa̱ ijewa te ra isäkei rä cincuenta mil denario. 	 Og allmargir er farið höfðu með kukl, komu með bækur sínar og brenndu þær að öllum ásjáandi. Þær voru samtals virtar á fimmtíu þúsundir silfurpeninga.


Yie ishe ba ia̱, ka bä däkksa̱ jeska, ata ba te ma nui tju̱a ju̱ami kalabe inaklä wäka tsi̱neje kjepa bä dämiksa̱ rä.” 	 Ég segi þér, eigi munt þú komast út þaðan, fyrr en þú hefur borgað síðasta eyri."


Ata ba je̱k kiä Judío wa ni ra, ba te ka̱wei biketse ra, ba je̱k ssä Säkeklä wà ra, 	 En nú ert þú Gyðingur að nafni og styðst við lögmál og ert hreykinn af Guði.


Ka yis te jí she kuna bas ia̱ rä yis wa̱ bas ki̱ nui ja̱wa̱kläka̱ kuna, ata yis wa̱ iyile kja sá wa̱ bas shka̱l sá je̱r ska, je wà sä duächa̱kläwa̱ etka yebä, ñakäi sa̱ se̱nakläni etka yebä. 	 Ég segi það ekki til að áfellast yður. Ég hef áður sagt, að þér eruð í hjörtum vorum, og vér deyjum saman og lifum saman.


Jera Wikblu Sikina wa̱ Jesús dä pshilewa̱, jekäi Jordán kjä ska ibiteju̱teni, jeska Säkeklä wikblu te iwäsikami ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska. 	 En Jesús sneri aftur frá Jórdan, fullur af heilögum anda. Leiddi andinn hann um óbyggðina


Ñerä idokonawa̱ je kte yika, imineju̱mi je̱r ialewa̱, ije rä jile ta ta̱i ki̱ka. 	 En hann varð dapur í bragði við þessi orð og fór burt hryggur, enda átti hann miklar eignir.


Säkeklä Sa Ká irä Säkekewa Jesucristo irä, je̱r bäi shöpa bas ia̱, jewa ku̱ bas je̱r ssëwo̱pa baa, 	 Náð sé með yður og friður frá Guði föður og Drottni vorum Jesú Kristi,


Jekäi je ssa je alaklä te ra, jera ite isha iia̱: —Säkekewa, yie issa ra, ba rä jile bata shäk. 	 Konan segir við hann: "Herra, nú sé ég, að þú ert spámaður.


Je ne käi Sara te Abraham dälätsa rä, je kia ite rä säkekewa ni. Jekäi bas dämiwa̱ ije yabala ye, ikuna bas te ji wá̱ bäi ra, ñakäi ikuna ka bas suar kuna sa pawi̱rke̱ mane a̱ni yika ra. 	 eins og Sara hlýddi Abraham og kallaði hann herra. Og börn hennar eruð þér orðnar, er þér hegðið yður vel og látið ekkert skelfa yður.


Jewa demijulu jeska ra, ika̱kia ijewa ki̱ka Wikblu Sikina me̱naklä ijewa ia̱. 	 Þeir fóru norður þangað og báðu fyrir þeim, að þeir mættu öðlast heilagan anda,


Jekäi isaka diez te je ssa ra, ijewa kju̱atkacha̱wa̱ Jacobo irä Juan irä ra. 	 Þegar hinir tíu heyrðu þetta, gramdist þeim við þá Jakob og Jóhannes.


Inaklä tapawe̱ me̱nak sä sikii wa ia̱ je rä jikäi. Bas ku̱ iwo̱ jishtä yis te tapanak eyaka eyaka Galacia ke̱i ska wa paka iwa̱k käi. 	 En hvað snertir samskotin til hinna heilögu, þá skuluð einnig þér fara með þau eins og ég hef fyrirskipað söfnuðunum í Galatíu.


Jekäi bas se̱nak yakei wa wa̱ iju̱ñer ji bäi ne me̱ bas yabala ia̱ rä, jera je tsa̱ta bas Ká se̱nak ka̱jöir te ji bäi me̱mi ji kiäk iwakei ia̱ wa ia̱. 	 Fyrst þér, sem eruð vondir, hafið vit á að gefa börnum yðar góðar gjafir, hve miklu fremur mun þá faðir yðar á himnum gefa þeim góðar gjafir, sem biðja hann?


“Mika̱ ditsä yäbei daju̱ni oloi kaleka̱ iwakei oloi wà, ñakäi ángel wa biköle darña ije ra, jera je je̱tkämiwa̱ ije̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye baa si̱ ki̱ka. 	 Þegar Mannssonurinn kemur í dýrð sinni og allir englar með honum, þá mun hann sitja í dýrðarhásæti sínu.


Ka̱jiska wa je̱r ki̱ ka bas iar kuna, ata jewa je̱r ki̱ yis ne iarke̱ rä, je rä ji we̱ke̱ ijewa te je sheke̱ yis te je rä yakei ni ki̱ka. 	 Heimurinn getur ekki hatað yður. Mig hatar hann, af því ég vitna um hann, að verk hans eru vond.


Sha̱ jolona ishäkä bäi ki̱ka, je tsikina, kibina, je wäna treinta käi, sesenta käi, cien käi.” 	 En sumt féll í góða jörð, kom upp, óx og bar ávöxt, það gaf þrítugfaldan, sextugfaldan og hundraðfaldan ávöxt."


Jekäi Jesús ktei bata shäk wa jula wà ijuenaklä ye käi o̱rke̱, ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä käi o̱rke̱ saka saka ditsä sha̱na. Jekäi biköle däke̱wa̱ etka yebä Salomón ju jarbe ska. 	 Fyrir hendur postulanna gjörðust mörg tákn og undur meðal lýðsins. Allur söfnuðurinn kom einum huga saman í Súlnagöngum Salómons.


Je ssäk wa te isha: —Jekäi ra, ¿yi tsa̱tkermiksa̱ rä na? 	 En þeir, sem á hlýddu, spurðu: "Hver getur þá orðið hólpinn?"


Ata isaka delewa̱ chui ye rä ka ji she etkabä wà kuna. Ata ishäk: “Säkekewa kabla etkabä, ka je manenak iwa̱: ‘Ba rä chui jekjeyemi.’ ” Je ishäk etkabä wà jekäi, je wakei ne oloi ja̱mi ije dewa̱ chui ye rä. 	 en hann með eiði, þegar Guð sagði við hann: "Drottinn sór, og ekki mun hann iðra þess: Þú ert prestur að eilífu."


Ekla ebä ne rä sa̱ ia̱ ka̱wei ma̱k rä, ñakäi sä ktei wabiketsäkksa̱ rä, täkili ta sa̱ tsa̱tkäkksa̱ rä, ñakäi sä weikäkwa̱ rä. Ata ¿yi ba rä te ba saka wabiketseksa̱ rä na? 	 Einn er löggjafinn og dómarinn, sá sem getur frelsað og tortímt. En hver ert þú, sem dæmir náungann?


Jewa kuka ite doce, se̱nak käjäklä ije ra, ñakäi iwa̱ patkenak sa paktäk, ñakäi täkili ma̱klä ijewa ia̱ be kjäiä tuläkläksa̱. Jewa kia ite iktei bata shäk wa ni. 	 Hann skipaði tólf, er skyldu vera með honum og hann gæti sent út að prédika,


Ijewa wä käjäklä rä manene ska ebä, ijewa te yakei wakbleke̱ ka jalewa̱ ta. Ñakäi ite ka chatkelewa̱ bäi si̱ kuna wa je̱r ki̱we̱ke̱. Ijewa rä ñadulale inaklä ebä ki̱biketsäk. Ijewa rä weikanakcha̱wa̱ wa. 	 Augu þeirra eru full hórdóms, og þeim verður ekki frá syndinni haldið. Þeir fleka óstyrkar sálir, hjarta þeirra hefur tamið sér ágirnd. Það er bölvun yfir þeim.


Jera ka̱jöir ska Säkeklä templo kjäyena ju̱nami; ñakäi sä kablele ñaia̱ je cajón í juenawa̱ je ja̱rka. Jera ka̱wä ju̱naka̱, ka̱ bulanaka̱, tala bulanaka̱, ka̱ wäbuka̱naka̱, ñakäi ka̱li̱ wäkole ja̱nawa̱ täkii. 	 Og musteri Guðs opnaðist, það sem á himni er, og sáttmálsörk hans birtist í musteri hans. Og eldingar komu og dunur og þrumur og landskjálfti og hagl mikið.


Ata ale ka Jesús biketsäk kuna je̱k butsaklemi ra, ijöwa̱ je̱k butsäk ju̱ami. Ije̱k butsaklemi ra, sä el iräle sä kuta iräle ka je kuna ji̱a kololewa̱, Säkeklä wa̱ sä kile rä se̱nak bitaba ki̱ka. 	 En ef hinn vantrúaði vill skilja, þá fái hann skilnað. Hvorki bróðir né systir eru þrælbundin í slíkum efnum. Guð hefur kallað yður að lifa í friði.


“Je ne ki̱ka ka̱jöir gobiernoí rä jishtä ka̱ tsa̱ku̱i ekla ssëna ikjanaklä wa ra nui paruäk käi. 	 Því að líkt er um himnaríki og konung, sem vildi láta þjóna sína gjöra skil.


Je su̱ta iel ukä ja̱mi io̱na ñaebä, je su̱ta idäkläka̱ mañal ukä ja̱mi io̱na ñaebä, mine rä je siete wa kje. 	 Eins varð um næsta og þriðja og þá alla sjö.


Bulirishtä ra Jesús te ibiketsaksa̱ minak Galilea ke̱i ska. Jera ite Felipe ku̱a. Jekäi ite isha iia̱: —Sä shkä yis da. 	 Næsta dag hugðist Jesús fara til Galíleu. Hann hitti þá Filippus og sagði við hann: "Fylg þú mér!"


Je ne ma̱ksa̱ Säkeklä te sa̱ nui wäshewa̱kwa̱ sa te ipi biketsa ki̱ka, je wà iwa̱ irä wämo kjashäklä. Je kju̱ei ji yakei wakblele kja sa̱ wa̱ jawa̱ ite bitaba, ije rä ji katabläk ki̱ka. 	 Guð setti hann fram, að hann með blóði sínu væri sáttarfórn þeim sem trúa. Þannig sýndi Guð réttlæti sitt, því að hann hafði í umburðarlyndi sínu umborið hinar áður drýgðu syndir,


Jekäi yis ka̱kia mañatäbä kicha Säkekewa ia̱ iwa̱ je tsa̱ju̱aklämi yis ki̱ka. 	 Þrisvar hef ég beðið Drottin þess að láta hann fara frá mér.


Jera se̱nak Jerusalén ska wa sha̱ te isha ñaia̱: —¿Ka je Jesús ne kteke̱wa̱ ijewa te rä na? 	 Þá sögðu nokkrir Jerúsalembúar: "Er þetta ekki sá, sem þeir sitja um að lífláta?


Ata ji biköle su̱oksa̱. Ibäi kuköwa̱. 	 Prófið allt, haldið því, sem gott er.


Ata bas dikäla, bas je̱r ja̱no saje wa Säkekewaí Jesucristo ktei bata shäk wa wa̱ iyileta̱na ska. 	 En, þér elskaðir, minnist þeirra orða, sem áður hafa töluð verið af postulum Drottins vors Jesú Krists.


Jekäi se̱nak Lida ska wa irä Sarón ska wa irä biköle te je su̱a, jera ijewa biköle ñamanewa̱kksa̱ Säkekewa ia̱. 	 Allir þeir, sem áttu heima í Lýddu og Saron, sáu hann, og þeir sneru sér til Drottins.


Je ne ki̱ka sá ñaje̱rku̱a etka yebä, jekäi sá ia̱ issëna bäi manele kukäk patkenak bas wäki̱, sá wa̱ shka̱ta Bernabé irä Pablo irä jewa ra. 	 Því höfum vér einróma ályktað að kjósa menn og senda til yðar með vorum elskuðu Barnabasi og Páli,


Mika̱ ñayöle ka̱wei wà wa irä, fariseo wa irä te iyäkä kalme ji yakei wakbläk wa ra, inaklä bäkäk wa ra su̱a ra, ijewa te iwa̱ dulanak wa ia̱ ichaka: —¿Jiye ije yäkäke̱ inaklä bäkäk wa ra, ji yakei wakbläk wa ra rä na? 	 Fræðimenn af flokki farísea, sem sáu, að hann samneytti bersyndugum og tollheimtumönnum, sögðu þá við lærisveina hans: "Hann etur með tollheimtumönnum og bersyndugum."


Je ukä ki̱ be tsa̱ku̱i wa̱ iminetse̱ jukläyäkä dälätsalewa̱ ska te iduaka̱ Templo bata si̱ ki̱ka. 	 Þá tekur djöfullinn hann með sér í borgina helgu, setur hann á brún musterisins


Jekäi Cristo wikblu se̱nak ijewa ja̱rka te Cristo weikarmi je itäki̱ ioloi karmika̱ni je bata shaba ra, ijewa te ibiketsa ta̱i, yibä si̱ je rä, ñakäi mane si̱ ke̱i wà je o̱rmi rä. 	 Þeir rannsökuðu, til hvers eða hvílíks tíma andi Krists, sem í þeim bjó, benti, þá er hann vitnaði fyrirfram um píslir Krists og dýrðina þar á eftir.


Ñaebä ijewa te sä kte käi, ijalibashä käi, ika̱wakblewa̱ käi, ijakblä käi je ka dokoitsanepa ijewa wa̱. 	 Og eigi gjörðu þeir iðrun né létu af manndrápum sínum og töfrum, frillulífi sínu og þjófnaði.


Jekäi mika̱ sä tjabanakcha̱wa̱ wa pajienani ji ka tjabanak kuna wà ra, sä duäkcha̱wa̱ wa pajienani ji ka duäk kuna wà ra, jera io̱rmi jishtä kte yöle katke käi: “Tu̱neka̱ te duewa̱ ma̱la̱wa̱wa̱.” 	 En þegar hið forgengilega íklæðist óforgengileikanum og hið dauðlega ódauðleikanum, þá mun rætast orð það, sem ritað er: Dauðinn er uppsvelgdur í sigur.


Yis je̱r ja̱rke̱ ba ji̱ele ska ra, yis ia̱ issër yis me ba su̱awa̱ni käi, yis ssënaklä a̱naa. 	 Ég þrái að sjá þig, minnugur tára þinna, til þess að ég fyllist gleði


Ka irä jiye kuna ta, ji we̱ke̱ ijewa te jakika, je pakeka̱bä jibä rä äina. 	 Því að það, sem slíkir menn fremja í leyndum, er jafnvel svívirðilegt um að tala.


je te isha yis ia̱: “Pablo, ke ba su̱ana. Bä dämi ji̱a César wäki̱ je wa̱ ktei wabiketsanakksa̱. Issö, Säkeklä je̱r bäi shämi te ba ra shkäk ko̱no ki̱ wa biköle tsa̱tkemiksa̱.” 	 ,Óttast þú eigi, Páll, fyrir keisarann átt þú að koma. Og sjá, Guð hefur gefið þér alla þá, sem þér eru samskipa.'


Jera mika̱ yis te je wakja̱nei wá̱ e̱ná ra, yie ji patkele je cha̱mi e̱ná ijewa ia̱ ra, jera yis maju̱mi España ska. Jera yis dama kjä bas su̱ak. 	 En þegar ég hef lokið þessu og tryggilega afhent þeim þennan ávöxt, mun ég fara um hjá yður til Spánar.


Ata jí ne rä pan dawa̱ju̱ ka̱jöir ska, yi te je ñara je ka duäkläwa̱ ye rä. 	 Þetta er brauðið, sem niður stígur af himni. Sá sem etur af því, deyr ekki.


Jera ite ikúka, te isha: —Yabala yika pan bäkeksa̱ ju̱nakmi chichi ia̱, ka je rä bäi kuna. 	 Hann svaraði: "Ekki sæmir að taka brauð barnanna og kasta því fyrir hundana."


Jira ka̱jiska wa ktei wabiketsarmiksa̱, jira ka̱jiska tsa̱ku̱i ju̱rmiksa̱. 	 Nú gengur dómur yfir þennan heim. Nú skal höfðingja þessa heims út kastað.


Jera ite ijewa kúka: —Ji ka o̱nak ditsä ia̱, je o̱r dawa̱ Säkeklä ia̱. 	 Hann mælti: "Það sem mönnum er um megn, það megnar Guð."


“Kal bäiwo̱ bas ku̱, jera iwärmi rä wä ta bäi; iräle, kal yakei tewo̱ bas ku̱, jera iwärmi rä wä ta yakei. Ka irä jiye kuna ta, kal juer dä iwä ne wà. 	 Annaðhvort er tréð gott og ávöxturinn góður eða tréð vont og ávöxturinn vondur. Því af ávextinum þekkist tréð.


Ata ijolona ishäkä bäi ki̱ka, je ne rä yi te kte ssëke̱ je te ije̱r ku̱eke̱ rä, jera je wärke̱ si̱, däke̱ksa̱ elka cien, ielka sesenta, ielka treinta.” 	 En það er sáð var í góða jörð, merkir þann, sem heyrir orðið og skilur það. Hann er sá, sem ber ávöxt og gefur af sér hundraðfalt, sextugfalt eða þrítugfalt."


Je rä Säkeklä te sä wabiketseksa̱ wämo ye rä sa te Jesucristo biketse ki̱ka. Je rä biköle ia̱, yi te ibiketse käi, ka sa̱ kuna kju̱awa kju̱awa ki̱ka. 	 Það er: Réttlæti Guðs fyrir trú á Jesú Krist öllum þeim til handa, sem trúa. Hér er enginn greinarmunur:


Je ki̱ka ale doce wa te kte kukäk chu̱li̱i̱ wa tapawa̱wa̱. Jewa te isha: —Jile wachewa̱klä bata ki̱ka sá te Säkeklä ktä wapakte jewa̱ ka je rä bäi kuna. 	 Hinir tólf kölluðu þá lærisveinahópinn saman og sögðu: "Ekki hæfir, að vér hverfum frá boðun Guðs orðs til að þjóna fyrir borðum.


Jekäi ibata ska wa moska rä däkwa̱ isäkätä wa ye, ata isäkätä wa moska rä ja̱nakcha̱wa̱ta̱na ibata ska wa ye. 	 En til eru síðastir, er verða munu fyrstir, og til eru fyrstir, er verða munu síðastir."


Jekäi María se̱na Elisabet ska tres mes kjena. Je ukä ska ideju̱ni iwakei ju ska. 	 En María dvaldist hjá henni hér um bil þrjá mánuði og sneri síðan heim til sín.


buka̱ne wà, wätenewa̱ wà, wätji̱neka̱ sá ki̱ka wà, shka̱ble wà, wäñine wà, ka ji ñale kuna wà, 	 undir höggum, í fangelsi, í upphlaupum, í erfiði, í vökum, í föstum,


Ka sá wa̱ ibiketsane ditsä me sá oloi käka̱, bas iräle kju̱awa iräle wa̱ käi. Jeiräta sá rä Cristo ktei bata shäk wa ki̱ka, sá ia̱ ka̱ tso̱ bas weikäklä ji wà. 	 Ekki leituðum vér vegsemdar af mönnum, hvorki yður né öðrum, þótt vér hefðum getað beitt myndugleika sem postular Krists.


Ata ditsä yakeila irä sä wäyuäk wa irä te jile wakblemika̱ ki̱ta ki̱ta. Ijewa te sä wäyuemi irä iwäyörmi irä. 	 En vondir menn og svikarar munu magnast í vonskunni, villandi aðra og villuráfandi sjálfir.


Jera Jesús te isu̱a jaree, jekäi ije̱r ja̱mi idälänawa̱ te isha iia̱: —Etka ska bä sher ji̱a: ma cho̱ bä ji tso̱ biköle watju̱ak tulämi, je säkei mo ka jita wa ia̱, jekäi ra ba ia̱ ji säkei ta dämiksa̱ ka̱jöir ska. Je ukä ska bä kute minak yis da. 	 Jesús horfði á hann með ástúð og sagði við hann: "Eins er þér vant. Far þú, sel allt, sem þú átt, og gef fátækum, og munt þú fjársjóð eiga á himni. Kom síðan, og fylg mér."


ka ianakcha̱wa̱ kuna ka̱nilbi wa ye, ata Säkeklä kablele ji ma̱k je kukäk däli ukä ye ji biketse etkabä oloi ja̱mi, ji katable oloi ja̱mi jewa mabläk. 	 Gjörist ekki sljóir. Breytið heldur eftir þeim, sem vegna trúar og stöðuglyndis erfa fyrirheitin.