Jekäi ijewa te sá kjeisha jile wà ta̱i. Sá ñajiaka̱ kja ko̱no ki̱ ra, ji shenak sá ki̱ käi, je ma̱ ite sá ia̱. 	 Höfðu þeir oss í hávegum, og er vér skyldum sigla, gáfu þeir oss allt, sem vér þurftum til fararinnar.


Iwa rä yi wa̱ ji tso̱, je ia̱ iki̱ me̱rmi. Ata yi wa̱ ka ji kuna, je yika ji tso̱ iwa̱ kjelabä jibä bakanamiksa̱.” 	 Því að þeim, sem hefur, mun gefið verða, og frá þeim, sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það sem hann hefur."


Jeska Jesús mineju̱ ji̱a ra, ite ekla kie Mateo ni su̱a je̱tkelewa̱ inaklä bäkäklä ska, je ia̱ ite isha: —Sä shkä yis da. Jera je je̱kaka̱ mineju̱ ira. 	 Þá er hann gekk þaðan, sá hann mann sitja hjá tollbúðinni, Matteus að nafni, og hann segir við hann: "Fylg þú mér!" Og hann stóð upp og fylgdi honum.


Ata mika̱ iju̱naksa̱ duäkwa̱ ra, jera Faraón yaba alaklä wa̱ iminetse̱ kibiwa̱ ite iyaba ye. 	 En er hann var út borinn, tók dóttir Faraós hann og fóstraði sem sinn son.


Ka irä maikäi kuna ta, Säkeklä te isha rä: ‘Ba ká irä ma a̱mi irä dälätsö’, ietkä rä: ‘Yi kta yakei iká iräle, ia̱mi iräle ukä ja̱mi ra, je kiana duäkwa̱.’ 	 Guð hefur sagt: ,Heiðra föður þinn og móður,' og: ,Hver sem formælir föður eða móður, skal dauða deyja.'


Bata jekjepa ike̱i dewa̱ iia̱. Mika̱ Herodes ki̱ año deka̱ ra, je diei yäklä ye ite jile yula itsa̱tkäk bäi bäi wa irä, iguardia wa tsa̱ku̱i wa irä, Galilea ska blu wa irä ia̱. 	 En nú kom hentugur dagur; á afmæli sínu gjörði Heródes veislu gæðingum sínum, hershöfðingjum og fyrirmönnum Galíleu.


Ka irä maikäi kuna ta, bas te ji me̱ke̱ je wá ka sä sikii wa ki̱ ji shërke̱ ebä däke̱ksa̱ kuna, ata je ki̱ wekte yirke̱ ki̱ta Säkeklä ia̱. 	 Því að þessi þjónusta, sem þér innið af hendi, bætir ekki aðeins úr skorti hinna heilögu, heldur ber hún og ríkulega ávexti við að margir menn þakka Guði.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ka bas wa̱ ditsä yäbei je yaka kata̱ne ra, ñakäi ka je pi yane ra, ka bas dä kseka kuna. 	 Þá sagði Jesús við þá: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Ef þér etið ekki hold Mannssonarins og drekkið blóð hans, hafið þér ekki lífið í yður.


Jekäi ñanak me̱leka̱ jile kekläí me̱i ia̱, je wà rä jikäi: Sa̱ je̱r ku̱a ite ka̱jiska jile kekläí me̱i rä ka ji a̱ni kuna, ñakäi sa̱ wa̱ iju̱ñer Säkeklä rä eklabä, ka isaka kuna. 	 En hvað varðar neyslu kjöts, sem fórnað hefur verið skurðgoðum, þá vitum vér, að skurðgoð er ekkert í heiminum og að enginn er Guð nema einn.


Jekäi bas wa̱ blune ka wämo kuna ka wao̱ne bulee ra, ¿yi te blune si̱ me̱mi bas ia̱ bas wa̱ wao̱nak na? 	 Ef þér reynist ekki trúir í hinum rangláta mammón, hver trúir yður þá fyrir sönnum auði?


Jekäi ditsä kjuäya ka̱ balii e̱e̱na te, jera ijewa te Säkeklä ka̱wei ta je sa tuawa̱kläwa̱ ja̱wa̱kka̱ je kie sha yakei, ka iñamaneneksa̱ ikjeishäk. 	 Og mennirnir stiknuðu í ofurhita og lastmæltu nafni Guðs, sem valdið hefur yfir plágum þessum. Og ekki gjörðu þeir iðrun, svo að þeir gæfu honum dýrðina.


Jeiräta jí kju̱ei yie ba uñeke̱, je rä ka ba wa̱ yis shka̱ta ji̱a säkätä käi ki̱ka. 	 En það hef ég á móti þér, að þú hefur afrækt þinn fyrri kærleika.


Jera Jesús te isha iia̱: —Kte si̱ wà yie ishe ba ia̱, jir tuina ka oshkoro a̱rka̱ba yikaba, ba ka̱yuämiwa̱ mañatäbä kicha ka ba wa̱ yis su̱le ni. 	 Jesús sagði við hann: "Sannlega segi ég þér: Á þessari nóttu, áður en hani galar, muntu þrisvar afneita mér."


Ata yie ibiketse Säkekewa oloi ja̱mi kukjunabä yis minaju̱mi bas ska. 	 En ég ber það traust til Drottins, að ég muni og bráðum koma sjálfur.


je te isha iia̱: “Ma je̱köka̱. Bä ma ni yaba irä ia̱mi irä wäkseka däkmi ni Israel wa ke̱i ska. Ka irä jiye kuna ta, ale je̱r ssëna yaba ktäkwa̱ wa duacha̱wa̱.” 	 og segir: "Rís upp, tak barnið og móður þess og far til Ísraelslands. Nú eru þeir dánir, sem sátu um líf barnsins."


Jekjepa ángel te iu̱ í pshiwa̱ yökö wäkata tso̱ jile däläwa̱klä ki̱ka wà, ju̱ami ite ka̱jiska. Jera tala bulanaka̱, ka̱ bulanaka̱, ka̱wä ju̱naka̱, ka̱ wäbuka̱naka̱. 	 Þá tók engillinn reykelsiskerið og fyllti það eldi af altarinu og varpaði ofan á jörðina. Og þrumur komu og dunur og eldingar og landskjálfti.


Je rä bas blunaklä ji biköle ska, bas wa̱ ji biköle ma̱klä je̱r baa wà, je wà sá oloi ja̱mi iyinaklä wekte Säkeklä ra. 	 Þér verðið í öllu auðugir og getið jafnan sýnt örlæti sem kemur til leiðar þakklæti við Guð fyrir vort tilstilli.


Ñerä plaa ra ka̱ wäbuka̱naka̱ ta̱i, sä wätiäklä jui ñak katabläklä wäkpaka̱ kje. Jera ñawäsaka ju kjäyena tulami kalabe, cadena wà sa̱ tso̱ mo̱lecha̱wa̱ wa biköle wäyena tulami. 	 Þá varð skyndilega landskjálfti mikill, svo að grunnur fangelsisins riðaði. Jafnskjótt opnuðust allar dyr, og fjötrarnir féllu af öllum.


Je ki̱ka ke bas mane a̱ni ku̱ ji shka̱l ssöpa sä ktewa̱ ki̱, jakble ki̱, yakei we̱ ki̱, je̱k patke ji kju̱awa sha̱na ki̱. 	 Enginn yðar líði sem manndrápari, þjófur eða illvirki eða fyrir að hlutast til um það, er öðrum kemur við.


Je ne rä pan biteleju̱ ka̱jöir ska rä. Ka je rä jishtä sa kalí wa wa̱ iñale bata ska ra del ijewa duacha̱wa̱ käi kuna. Ata yi te je pan ña ra, je se̱rmi ji̱a jekjeye. 	 Þetta er það brauð, sem niður steig af himni. Það er ekki eins og brauðið, sem feðurnir átu og dóu. Sá sem etur þetta brauð, mun lifa að eilífu."


Ata yis wa̱ bas ju̱ñer bäi bas je̱r ska ka bas wa̱ Säkeklä shka̱l. 	 en ég þekki yður að þér hafið ekki í yður kærleika Guðs.


Pentecostés ke̱i kjewa̱klä díaí dewa̱ ra, jera ijewa kalabe tapar tso̱ etka yebä. 	 Þá er upp var runninn hvítasunnudagur, voru þeir allir saman komnir.


Jera guardia wa te ko̱no tsi̱ne ksei tia tulaksa̱, jawa̱ ijewa te weikanakwa̱. 	 Hermennirnir hjuggu þá festar bátsins og létu hann fara.


Jekäi Abel, ale wämo pi bakleju̱ je ke̱i skaté sä wämo wa biköle pi baklejulu ishäkä ki̱ bite rä Zacarías Berequías yaba pi bakleju̱ kje, ale ktawa̱ bas te Templo irä jile däläwa̱klä irä moska, je biköle nui ja̱rmika̱ bas ki̱ka. 	 Þannig kemur yfir yður allt saklaust blóð, sem úthellt hefur verið á jörðinni, frá blóði Abels hins réttláta til blóðs Sakaría Barakíasonar, sem þér drápuð milli musterisins og altarisins.


Je ne ki̱ka ke bas yaka duäkwa̱ jawa̱ patkenak ji yakei wakble wa̱, ji tkerke̱ ija̱mi je ebä wa̱k. 	 Látið því ekki syndina ríkja í dauðlegum líkama yðar, svo að þér hlýðnist girndum hans.


Jera Judío wa te ikúka: —Ka ba däka̱ba cincuenta año, jera ¿maikäi ba wa̱ Abraham su̱le na? 	 Nú sögðu Gyðingar við hann: "Þú ert ekki enn orðinn fimmtugur, og hefur séð Abraham!"


Je wakwa je̱r bäi sha sá ia̱ baa, jewa te sá biköle kiawa̱ bäi ebä, jewa te yökö wäkawa̱ka̱ sá bánaklä, ka̱li̱ ja̱rte ta̱i, ka̱ tse̱lí̱ ta̱i kju̱ei. 	 Eyjarskeggjar sýndu oss einstaka góðmennsku. Þeir kyntu bál og hlynntu að oss öllum, en kalt var í veðri og farið að rigna.


Ata jewa demijulu ra, ka ijewa juena ji̱a sä wätiäklä ska. Ñerä ibitejuluténi ibata shäk, 	 Þeir komu í fangelsið og fundu þá ekki, sneru aftur og skýrðu svo frá:


Ñerä ka̱ sha̱sha̱ ra, a̱ne ssëna: ‘¡Issö! Jula kolonak daju̱té; bas kute je ña̱le̱i tsa̱k.’ 	 Um miðnætti kvað við hróp: ,Sjá, brúðguminn kemur, farið til móts við hann.'


je rä bas te yis tsa̱tkaña kte baa bata she wà isäkätä raté bite rä jira kje ki̱ka. 	 vegna samfélags yðar um fagnaðarerindið frá hinum fyrsta degi til þessa.


Ñakäi ite isha ikiäk ia̱: —Mika̱ ba te jile äliwa̱ sa saka kiäklä ka̱wä wà iräle ka̱miskla iräle ra, ke ba ku̱ ba salibä wa iräle, ba el wa iräle, ba saka wa iräle, blu wa se̱nak ba pája̱mi wa iräle, jewa kia, iö ijewa te ba kieni nui ki̱ yäkäk kju̱ei, jera je rä ba ia̱ isäkei deksa̱ e̱ná. 	 Þá sagði hann við gestgjafa sinn: "Þegar þú heldur miðdegisverð eða kvöldverð, bjóð þá hvorki vinum þínum né bræðrum, ættingjum né ríkum nágrönnum. Þeir bjóða þér aftur, og þú færð endurgjald.


Je ne wà sa̱ ia̱ ikablele ji säkei ta, ji kibiwa̱ si̱ ma̱k rä, je wà bas däkläwa̱ña Säkeklä del käi, je rä ka̱jiska sa yakei terke̱ ji tker sa̱ ja̱mi kju̱ei, je cha̱ jolowa̱ bas te ki̱ka. 	 Með því hefur hann veitt oss hin dýrmætu og háleitu fyrirheit, til þess að þér fyrir þau skylduð verða hluttakendur í guðlegu eðli, er þér hafið komist undan spillingunni í heiminum, sem girndin veldur.


Jera ka̱wä ju̱naka̱, ka̱ bulanaka̱, tala bulanaka̱; ñakäi ka̱ wäbuka̱naka̱ e̱e̱na si̱, a̱ni ka je kjekla täkili ta ka̱ wäbukle ditsä se̱le̱té ishäkä ki̱ka kje. 	 Og eldingar komu og brestir og þrumur og mikill landskjálfti, svo að slíkur hefur eigi komið frá því menn urðu til á jörðunni. Svo mikill var sá jarðskjálfti.


¡Säli yis wakei rä! ¿Yi te yis wetsemiksa̱ jí sa yaka duäkwa̱ yika na? 	 Ég aumur maður! Hver mun frelsa mig frá þessum dauðans líkama?


Jera ijewa te iwá̱ jekäi, jewa te biköle paka ñajäkläkwa̱. 	 Þeir gjörðu svo og létu alla setjast.


Ata maitjä ka iwa̱ ikjatene ñassëta. 	 En ekki bar þeim heldur saman um þetta.


Ñerä ije ktä kaldu ji̱a ra, ale ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i ju ska tso̱ wa dejulu te isha: —Ba yaba duawa̱. ¿Jiye bä te sa paktäk weikeke̱ ji̱a rä na? 	 Meðan hann var að segja þetta, koma menn heiman frá samkundustjóranum og segja: "Dóttir þín er látin, hví ómakar þú meistarann lengur?"


Ka irä yis ki̱ bas shena ibiketsäk yis ssëna bas suanewa̱k äyë wà irä ni. 	 Ekki má líta svo út sem ég vilji hræða yður með bréfunum.


Je rä Säkeklä ne te bas je̱r ssëwe̱ke̱ ñakäi bas täkiwe̱ke̱ ji sherke̱ iwakei ki̱ je wa̱k rä ki̱ka. 	 Því að það er Guð, sem verkar í yður bæði að vilja og framkvæma sér til velþóknunar.


Ñerä ñayöle ka̱wei wà wa sha̱ te ibiketsa je̱r na: “Je kta rä yakei Säkeklä ukä ja̱mi.” 	 Nokkrir fræðimenn sögðu þá með sjálfum sér: "Hann guðlastar!"


Ata chui tsa̱ku̱i wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä jewa te isu̱a jishtä ije te iwe̱ kate baa si̱ käi, ñakäi yabala kjoyina täkii jela Templo ska te ishe: “¡Hosana! ¡David yäbei kjeiyinopa!” je ra ijewa kju̱atkacha̱wa̱, 	 Æðstu prestarnir og fræðimennirnir sáu dásemdarverkin, sem hann gjörði, og heyrðu börnin hrópa í helgidóminum: "Hósanna syni Davíðs!" Þeir urðu gramir við


Ka irä jiye kuna ta, jí käi ijewa te ji we̱ke̱ kal spa̱na ukä ja̱mi ra, ¿ ji o̱rmi kal ssi̱l ukä ja̱mi rä na? 	 Því að sé þetta gjört við hið græna tréð, hvað mun þá verða um hið visna?"


Yis wa̱ ije rä su̱nak, ije rä je̱k weikäk ta̱i bas bata ki̱ka, ñakäi Laodicea wa irä Hierápolis wa irä jewa bata ki̱ka. 	 Þann vitnisburð gef ég honum, að hann leggur mikið á sig fyrir yður og þá sem eru í Laódíkeu og í Híerapólis.


Ka yis dene rä sä wämo wa kiäk kuna, ata yis de rä ji yakei wakbläk wa ne pakäk ñamanewakksa̱. 	 Ég er ekki kominn til að kalla réttláta, heldur syndara til iðrunar."


Ata chui tsa̱ku̱i wa te je chu̱li̱i̱ wa je̱rtka iwa̱ Barrabás wäyäkläksa̱pani ijewa ia̱. 	 En æðstu prestarnir æstu múginn til að heimta, að hann gæfi þeim heldur Barabbas lausan.


Jera ba ia̱ ra ¿je mañal wa mane te je ditsä weikale jakbläk wa wa̱ je ia̱ iwá̱ jishtä sa saka käi rä na? 	 Hver þessara þriggja sýnist þér hafa reynst náungi þeim manni, sem féll í hendur ræningjum?"


Ji biketse etkabä wà, alaklä pato̱nak shtä Rahab ka dunewa̱ña ka kte ssäk kuna wa ra. Je rä ite ka̱ su̱ak wa patkele jewa kiawa̱ je̱r baa wà ki̱ka. 	 Fyrir trú var það, að skækjan Rahab fórst ekki ásamt hinum óhlýðnu, þar sem hún hafði tekið vinsamlega móti njósnarmönnunum.


Ba ssërmi baa a̱naa, ñakäi chu̱li̱i̱ ssërmi a̱naa iko̱na ra. 	 Og þér mun veitast gleði og fögnuður, og margir munu gleðjast vegna fæðingar hans.


Ata iwakwa kapacha̱wa̱ dälei ja̱mi, ibolki deju̱, te cizaña wä tula je trigo sha̱na, jekäi iwakei mineju̱mi. 	 En er menn voru í svefni, kom óvinur hans, sáði illgresi meðal hveitisins og fór síðan.


Jera Jesús te Pedro irä Juan irä patkami, jewa ia̱ ite isha: —Bas cho̱ Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä äliwa̱k, sa̱ wa̱ iñaklä. 	 sendi Jesús þá Pétur og Jóhannes og sagði: "Farið og búið til páskamáltíðar fyrir oss."


Jekäi shirine etka bata ki̱ka ditsä biköle rä buka̱nak, je su̱ta etka ji wämo o̱le ki̱ka, ditsä biköle rä wabiketsanakksa̱ wämo ye, sa̱ se̱naklä kseka. 	 Eins og af misgjörð eins leiddi sakfellingu fyrir alla menn, þannig leiðir og af réttlætisverki eins sýknun og líf fyrir alla menn.


Iwa rä sa bakle mik ke̱i kjeté jukläyäkä etkä etkä ska Moisés wa̱ ji yöle wapaktäk wa tso̱, jekäi sábado sábado wà je wayirke̱ ñapaktäklä jui ska. 	 Frá fornu fari hafa menn prédikað Móse í öllum borgum. Hann er lesinn upp í samkundunum hvern hvíldardag."


Jera yi kjäke̱mi iwä ja̱mi jewa te isheke̱ wäsi̱wa, tsa̱ku̱ wäbuträke̱, 	 Þeir, sem fram hjá gengu, hæddu hann, skóku höfuð sín


Sä el wa tso̱ Listra ska, Iconio ska, jewa te ije sha ipalei rä bäi. 	 Bræðurnir í Lýstru og Íkóníum báru honum gott orð.


Ata ka je pakanaklä ji̱a jöiwäta sa̱ sha̱na ra, sa̱ ku̱ ijewa wäsuawo̱ je kie ka pakäklä ji̱a kuna ijewa wa̱ yi a̱ni ia̱. 	 Þetta má ekki berast frekar út meðal lýðsins. Vér skulum því hóta þeim hörðu, að þeir tali aldrei framar í þessu nafni við nokkurn mann."


Ñakäi ije ja̱mi sä rä kololewa̱ Säkeklä wakei däli ukä ye, biketsaleba ale ji biköle wa̱k jishtä iwakei wa̱ ibiketsale iki̱ ji sherke̱ käi je wa̱, 	 Í honum höfum vér þá líka öðlast arfleifðina, eins og oss var fyrirhugað samkvæmt fyrirætlun hans, er framkvæmir allt eftir ályktun vilja síns,


Tsa̱na ra moska te Cristo ktei wapakteke̱ rä je̱r ki̱ ñaiane kju̱ei, tuneka̱ kju̱ei. Ata moska te je we̱ke̱ rä iwakwa ssërke̱ iwa̱k je̱rike bulee wà je kju̱ei. 	 Sumir prédika að sönnu Krist af öfund og þrætugirni, en sumir gjöra það líka af góðum hug.


Ikuna ka Cristo shki̱neka̱ni ra, bas te ji biketsa etkabä rä ka wata, ñakäi bas dami ji̱a rä nui ta ebä. 	 En ef Kristur er ekki upprisinn, er trú yðar fánýt, þér eruð þá enn í syndum yðar,


Je rä jira tapanak wa ja̱mi, Säkeklä ka̱biketse ta̱i kju̱awa kju̱awa kjayinaklä jile tsa̱ku̱i wa käi, ka̱wei ta wa käi tso̱ ka̱jöir ke̱i saka saka ska jewa ia̱. 	 Nú skyldi kirkjan látin kunngjöra tignunum og völdunum í himinhæðum, hve margháttuð speki Guðs er.


Jekjepa fariseo wa minejulumi, ñaje̱rku̱a maikäi ra ite ije wäbutremiwa̱ manele kte wà käi. 	 Þá gengu farísearnir burt og tóku saman ráð sín, hvernig þeir gætu flækt hann í orðum.


Iwa rä sä rä kololewa̱ kjanaklä ye sä kina ra, je rä deleksa̱ni kjermita Säkekewa ia̱. Je su̱ta sä kina sä tso̱ kjermita ra, je rä delewa̱ Säkekewa kjanaklä ye. 	 Því að sá þræll, sem kallaður er í Drottni, er frelsingi Drottins. Á sama hátt er sá, sem kallaður er sem frjáls, þræll Krists.


ka ji tkerke̱ sa̱ ja̱mi pjoo wa̱k, jishtä ka̱ kju̱awa wa ka Säkeklä ja̱mi kuna wa te iwe̱ke̱ käi kuna, 	 en ekki í losta, eins og heiðingjarnir, er ekki þekkja Guð.


Jesús te jile saka wá̱ rä ta̱i. Ata yie ibiketse je ktei biköle kuna yöleksa̱ etka etka ra, je äyë kjuä kalabe ka kjäkwa̱ ka̱jiska. 	 En margt er það annað, sem Jesús gjörði, og yrði það hvað eina upp skrifað, ætla ég, að öll veröldin mundi ekki rúma þær bækur, sem þá yrðu ritaðar.


Ata yi te jí kte ka kuke ra, je wakei rä ka ktä kolonak kuna. 	 Vilji einhver ekki við það kannast, þá verður ekki við hann kannast.


¿Ka je ne rä ale ju yuäk yaba rä na? ¿Ka je a̱mi ne kie María ni rä na, ñakäi iel wa rä ka Jacobo, José, Simón, Judas rä na? 	 Er þetta ekki sonur smiðsins? Heitir ekki móðir hans María og bræður hans Jakob, Jósef, Símon og Júdas?


Jekäi iñasikitewa̱klä siete día e̱r dawa̱ kja ra, Judío wa dar Asia ska wa te isu̱a Templo na. Jera ijewa te ditsä biköle wätji̱wa̱ka̱. Jekäi ijewa te ikukawa̱, 	 Þegar dagarnir sjö voru nær liðnir, sáu Gyðingar frá Asíu Pál í helgidóminum. Þeir komu öllu fólkinu í uppnám, lögðu hendur á hann


ichakäk iia̱: —¿Ba ne rä ale däke̱ju̱ rä na, ata sa kiana isaka ki̱ssäk ji̱a na? 	 "Ert þú sá, sem koma skal, eða eigum vér að vænta annars?"


Jekjepa ite ijewa ia̱ ji paka jile she ja̱mi te isha: “Blu ekla däli wäna ta̱i ika̱ ki̱. 	 Þá sagði hann þeim dæmisögu þessa: "Maður nokkur ríkur átti land, er hafði borið mikinn ávöxt.


Yi tu̱naka̱ je ia̱ yis te ka̱ me̱mi je̱tkäkwa̱ña yis da yis je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye ki̱ka, jishtä yis tu̱naka̱ je̱tkawa̱ yis Ká ra ije je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye ki̱ka käi. 	 Þann er sigrar mun ég láta sitja hjá mér í hásæti mínu, eins og ég sjálfur sigraði og settist hjá föður mínum í hásæti hans.


Jera ite isha iia̱: —Bena te sä tieke̱ säkätä rä vino bäi si̱ shtä wà, ata ijewa te iya kja ta̱i ra, jekjepa ite vino ka bäi si̱ kuna shtä tse̱ke̱ksa̱. Ata ba te vino bäi si̱ shtä tsa̱ta̱na watenak jí kjepa. 	 og sagði: "Allir menn bera fyrst fram góða vínið og síðan hið lakara, er menn gjörast ölvaðir. Þú hefur geymt góða vínið þar til nú."


Jera je dulaklei te isha iia̱: —Je biköle wao̱le yis wa̱, jera ¿jibä ska yis sher ji̱a rä na? 	 Þá sagði ungi maðurinn: "Alls þessa hef ég gætt. Hvers er mér enn vant?"


Jewa juena oloowa̱ si̱, jewa te ipake kate rä ije rä minakju̱, je we̱ mar ite rä Jerusalén ska. 	 Þeir birtust í dýrð og ræddu um brottför hans, er hann skyldi fullna í Jerúsalem.


Ka irä jiye kuna ta, ka̱biketse jí sa̱ ke̱i ska rä ka wata Säkeklä wäna, jishtä iyöle katke käi: “Ije te ka̱biketsäk wa kukemiwa̱, iwakwa ñawäyuäke̱ ebä wà.” 	 Því að speki þessa heims er heimska hjá Guði. Ritað er: Hann er sá, sem grípur hina vitru í slægð þeirra.


Ba ku̱ ji yakei wakblele sá wa̱ je nui jöwa̱pa bitaba, je rä sá te nui ta sá ra wa biköle jeke̱wa̱ bitaba ki̱ka. Ke ba ku̱ sá jawa̱ je̱r kinak sa̱ me ji yakei wakbläk käi. Ata ba ku̱ sá wetsöksa̱ ale yakei yika.” 	 Fyrirgef oss vorar syndir, enda fyrirgefum vér öllum vorum skuldunautum. Og eigi leið þú oss í freistni."


Mika̱ däli je̱na, je wäna ra, cizaña juenaña isha̱na. 	 Þegar sæðið spratt upp og tók að bera ávöxt, kom illgresið og í ljós.


Pablo iräle, Apolos iräle, Cefas iräle, ka̱jiska iräle, se̱ne kseka iräle, duewa̱ iräle, ji jira iräle, ji däke̱ ji̱a iräle. Je biköle rä bas cha, 	 hvort heldur er Páll, Apollós eða Kefas, heimurinn, líf eða dauði, hið yfirstandandi eða hið komandi, allt er yðar.


“Yis ne rä uva kicha si̱ rä. Yis Ká ne rä uva kicha pasu̱ak rä. 	 "Ég er hinn sanni vínviður, og faðir minn er vínyrkinn.


Je te jí yue mar ba Timoteo yis yaba shka̱ta je ia̱. Säkeklä Sa Ká irä, saje wa Säkekewaí Cristo Jesús irä je̱r ssënopa bäi ba ra, jewa je̱r bäi shöpa ba ia̱, jewa ku̱ ma je̱r ssëwo̱pa baa. 	 Tímóteusi, elskuðum syni sínum. Náð, miskunn og friður frá Guði föður og Kristi Jesú, Drottni vorum.


Jekäi ji su̱a ba te käi, ji o̱r kate jira käi, ji o̱rmi ji̱a jí ukä ska käi, je yuö ba ku̱. 	 Rita þú nú það er þú hefur séð, bæði það sem er og það sem verða mun eftir þetta.


Iwa rä ike̱i dewa̱ sa wabiketsanakläksa̱. Säkätä rä Säkeklä ju ska tso̱ wa, jeska ra sä biköle. Jekäi ikuna saje wa ne rä säkätä wabiketsanakksa̱ ra, ¿jera ale ka je̱k jäkwa̱ kuna Säkeklä ktei baa dälätsäk, jewa me dämi rä na? 	 Því að nú er tíminn kominn, að dómurinn byrji á húsi Guðs. En ef hann byrjar á oss, hver munu þá verða afdrif þeirra, sem ekki hlýðnast fagnaðarerindi Guðs?


Jera ite isha ijewa ia̱: —Ata jira yi wa̱ inaklä tsa̱klä jui tso̱ ra, je ku̱ itso̱mi jile tsa̱kläje, ñakäi yi wa̱ ka espada kuna ra, je ku̱ iwa̱ shönak je̱k ki̱ka watju̱o ju̱omi, je säkei wà itju̱oksa̱. 	 Þá sagði hann við þá: "En nú skal sá, er pyngju hefur, taka hana með sér og eins sá, er mal hefur, og hinn, sem ekkert á, selji yfirhöfn sína og kaupi sverð.


Ata ije̱r na idewa̱ jiräni ijewa je̱rikä tso̱ rä käi, je ki̱ka ite isha ijewa ia̱: “Gobierno eyaka ñabalabutsa kju̱atkäk ñawakwabä ra, jera je shtä biköle rä weikanakwa̱ itjä. Jekäi ñaebä jukläyäkä etka ska wa iräle, el jui ta ska wa iräle, ñabalabutsa kju̱atkäk ñawakwabä ra, jera jewa mane a̱ni ka tkenakwa̱ ji̱a idël ye. 	 En Jesús vissi hugsanir þeirra og sagði við þá: "Hvert það ríki, sem er sjálfu sér sundurþykkt, leggst í auðn, og hver sú borg eða heimili, sem er sjálfu sér sundurþykkt, fær ekki staðist.


Jekäi ioveja biköle jaksa̱ ite ra, ije mike̱ iwäkse. Jekäi jewa mar iitä ki̱, ijewa wa̱ iktä rä ssënak ki̱ka. 	 Þegar hann hefur látið út alla sauði sína, fer hann á undan þeim, og þeir fylgja honum, af því að þeir þekkja raust hans.


Jeska Judas deju̱ guardia eyaka wa wäkse, ñakäi Templo kjänanak wa patkele chui tsa̱ku̱i wa wa̱, fariseo wa wa̱ jewa wäkse, tsi̱ni ta, kal bata wäkaleka̱ ta, ñakpäklä ta. 	 Júdas tók með sér flokk hermanna og verði frá æðstu prestum og faríseum. Þeir koma þar með blysum, lömpum og vopnum.


Jekäi ije̱k buawa̱ te isu̱a ra ibuträklä suruu ebä kalmeta̱na. Ata ka iminenewa̱ ija̱rka. 	 Hann laut inn og sá línblæjurnar liggjandi, en fór samt ekki inn.


Jekäi iwa̱ dulanak wa Jacobo irä Juan irä te je ssa ra, ijewa te isha iia̱: —Säkekewa, ¿ba ki̱ ishena sá te yökö ja̱we̱té ka̱jöir ijewa tuawa̱cha̱kläwa̱ na? 	 Þegar lærisveinar hans, þeir Jakob og Jóhannes, sáu það, sögðu þeir: "Herra, eigum vér að bjóða, að eldur falli af himni og tortími þeim?"


Ikuna Abraham wabiketsanaksa̱ wämo ye rä ije te ji wá̱ ki̱ka ra, ije ia̱ ka̱ tso̱ je̱k ssäklä je ki̱, ata ka Säkeklä wänaka kuna. 	 Ef hann réttlættist af verkum, þá hefur hann hrósunarefni, en ekki fyrir Guði.


Ka irä maikäi kuna ta, ikuna sa dami ji̱a Säkeklä bolki wa ye käi ra, ije̱r bäinani sa ra iyaba duawa̱ oloi ja̱mi, jera je tsa̱ta si̱ sa̱ tsa̱tkermiksa̱ ise̱r kseka oloi ja̱mi Säkeklä je̱r bäinani sa ra ki̱ka. 	 Því að ef vér vorum óvinir Guðs og urðum sættir við hann með dauða sonar hans, því fremur munum vér frelsaðir verða með lífi sonar hans, nú er vér erum í sátt teknir.


El wa shka̱ta yis wa̱, bas je̱r ko̱nopa, sä biköle kiana ji ssäk rä bitaba, ata ka ji shäk kuna plaa, ñakäi ka kju̱atkäk kuna plaa. 	 Vitið, bræður mínir elskaðir: Hver maður skal vera fljótur til að heyra, seinn til að tala, seinn til reiði.


Yilé ssëna ji wa̱k ijewa ukä ja̱mi ra, yökö däke̱ksa̱ ikjä ja̱rka te ibolki wa däläwe̱che̱ke̱wa̱. Yilé ssëna ji wa̱k ijewa ukä ja̱mi ra, je ka̱wä ta duäkwa̱ jekäi. 	 Og ef einhver vill granda þeim, gengur eldur út úr munni þeirra og eyðir óvinum þeirra. Ef einhver skyldi vilja granda þeim, skal hann með sama hætti deyddur verða.


Jera ije te isha iia̱: —Yis maju̱ ibäi wa̱k ni. 	 Jesús sagði: "Ég kem og lækna hann."


Jera Jesús te isha iia̱: —Yie isha yis te ba su̱a higuera niki̱na, ¿je kju̱ei ba te yis biketsa na? Ata je tsa̱ta ba te jile su̱emi ji̱a. 	 Jesús spyr hann: "Trúir þú, af því að ég sagði við þig: ,Ég sá þig undir fíkjutrénu'? Þú munt sjá það, sem þessu er meira."


Jera Pedro ktaka̱ te isha Jesús ia̱: —Säkekewa, ¡bäi ebä sa kajali jiska rä! Ba ki̱ ishena ra, yis ma ju yabala yuäk mañatkä: etka ba ia̱, etka Moisés ia̱, etka Elías ia̱. 	 Pétur tók til máls og sagði við Jesú: "Herra, gott er, að vér erum hér. Ef þú vilt, skal ég gjöra hér þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina."


Jeska ijewa te ba mie̱tkemiwa̱ iski̱, ñakäi ba yabala tso̱ ma sha̱na kteche̱miwa̱. Ka ijewa wa̱ jak ju̱nakta̱na etka a̱ni isaka bata ki̱ka ma sha̱na. Ka irä jiye kuna ta, bikökje Säkeklä dasta̱na ba yuläk, ka je juene ba wäna.” 	 Þeir munu leggja þig að velli og börn þín, sem í þér eru, og ekki láta standa stein yfir steini í þér, vegna þess að þú þekktir ekki þinn vitjunartíma."


¿Yibä ia̱ sa bala butsa̱nakmi Cristo wa̱ sa̱ shka̱l yika na? ¿Weikane ia̱ na, je̱r iane e̱e̱na ia̱ na, sälwi su̱ne ia̱ na, bäli ia̱ na, ka je̱k pajiäklä ta ia̱ na, ji däläna ia̱ na, espada ia̱ na? 	 Hver mun gjöra oss viðskila við kærleika Krists? Mun þjáning geta það eða þrenging, ofsókn, hungur eða nekt, háski eða sverð?


¿Ka sä wämo kuna wa ia̱ Säkeklä gobierno ka däkksa̱ däli ukä ye, je ka juñer bas wa̱ na? Ke bas ñawäyuawa̱. Ka irä jiye kuna ta, ka̱wakbläk wa iräle, jile kekläí me̱i kja̱nei wa̱k wa iräle, manenak wa iräle, je̱k iawa̱k alaklä ye wa iräle, ka̱wakbläk jäiyi jäiyi wa ebä iräle, 	 Vitið þér ekki, að ranglátir munu ekki Guðs ríki erfa? Villist ekki! Hvorki munu saurlífismenn né skurðgoðadýrkendur, hórkarlar né kynvillingar,


Säkeklä rä yis su̱ak, bikö yis je̱r ja̱mi bas biköle dälärke̱ käi Cristo Jesús wa̱ sa̱ shka̱l ta̱i je wà. 	 Guð er mér þess vitni, hvernig ég þrái yður alla með ástúð Krists Jesú.


Ata ije si̱wa̱tiawa̱, wa̱ ka ikúkane a̱ni. Jera chui wa tsa̱ku̱i te ichakani etäbä kicha te isha iia̱: —¿Ba ne rä Säbäkäkksa̱, ale Kjeiyinak Baa je yaba rä na? 	 En hann þagði og svaraði engu. Enn spurði æðsti presturinn hann: "Ertu Kristur, sonur hins blessaða?"


Biköle yi wätsikile Säkeklä wa̱ wa rä ka ji yakei wa̱k kuna. Ka irä jiye kuna ta, ije del tso̱ ijewa ja̱mi ki̱ka. Je ki̱ka ka jewa ia̱ ji wakblenak yakei, ijewa rä wätsikile Säkeklä wa̱ ki̱ka. 	 Hver sem af Guði er fæddur drýgir ekki synd, því að það, sem Guð hefur í hann sáð, varir í honum. Hann getur ekki syndgað, af því að hann er fæddur af Guði.


Ata el wa, yis ki̱ bas shena je̱r ko̱nak Säkeklä wikblu wa̱ itso̱ me̱nak sa̱ ia̱ je wà. 	 En svo ég minnist á gáfur andans, bræður, þá vil ég ekki að þér séuð fáfróðir um þær.


Jekäi ka ba rä kololewa̱ ji̱a kjanaklä ye kuna, ata ba rä iyaba. Jekäi ba rä iyaba ra, jera ba rä däli ukä kukäkña Säkeklä oloi ja̱mi. 	 Þú ert þá ekki framar þræll, heldur sonur. En ef þú ert sonur, þá ert þú líka erfingi að ráði Guðs.


Jekäi ra Säkeklä te sä ssëwe̱ baa je ia̱ ka sa̱ je̱r ko̱nak kje, je te bas kjänanemi bas je̱r ska irä bas ka̱biketsäke̱ ska irä Cristo Jesús ja̱mi. 	 Og friður Guðs, sem er æðri öllum skilningi, mun varðveita hjörtu yðar og hugsanir yðar í Kristi Jesú.


Jeska ijewa ñaje̱rku̱a iwa̱ Jesús kukäkläwa̱ ka̱yue ebä wà kota̱nakwa̱. 	 og réðu með sér að handsama Jesú með svikum og taka hann af lífi.


Jera säkekewa veinticuatro kajali ñajäklelewa̱ ijewa ñajäkläklä sa̱ tsa̱ku̱i ye wa ki̱ka Säkeklä wäja̱mi, jewa ñatulawa̱ wakte wätkelecha̱wa̱ i̱ski̱, jewa te Säkeklä oloitsawa̱, 	 Og öldungarnir tuttugu og fjórir, þeir er sitja frammi fyrir Guði í hásætum sínum, féllu fram á ásjónur sínar, tilbáðu Guð


Ka irä jiye kuna ta, bas duacha̱wa̱, jekäi bas se̱ne kseka tso̱ rä blele Cristo ra Säkeklä ja̱mi. 	 Því að þér eruð dánir og líf yðar er fólgið með Kristi í Guði.


El wa, yie ishe bas ia̱, yie bas pake se̱nak je̱r ki̱i̱ sa bala butsäk, sä wäbutrewa̱k kte kju̱awa wà ka ale bas pautäle ja̱mi kuna, jewa yika. Jewa yika bas ñabutsö tulömi. 	 Ég áminni yður um, bræður, að hafa gát á þeim, er vekja sundurþykkju og tæla frá þeirri kenningu, sem þér hafið numið. Sneiðið hjá þeim.


Elí rä Matat yaba, Matat dä Leví yaba, Leví rä Melqui yaba, Melqui rä Jana yaba, Jana rä José yaba, 	 sonar Mattats, sonar Leví, sonar Melkí, sonar Jannaí, sonar Jósefs,


Jera ñawäsaka ijewa sha̱ ekla tu̱nami, te esponja kukawa̱, nu̱wa̱ ite uva diä jäi wa, tkaka̱ ite kal bata ki̱ka, ma̱ ite iia̱ iwa̱ kuyanak. 	 Jafnskjótt hljóp einn þeirra til, tók njarðarvött og fyllti ediki, stakk á reyrstaf og gaf honum að drekka.


Je ki̱ka bas dikäla, ke bas je̱r iana, yis te Säkeklä biketse, ije oloi ja̱mi io̱rmi jishtä yis ia̱ iyina käi. 	 Verið því vonglaðir, góðir menn. Ég treysti Guði, að svo muni fara sem við mig hefur verið mælt.


Jekäi ije te ji shka̱l ssa itä ska ije̱k kjashani ijewa ia̱ kseka, ite ji wá̱ rä saka saka ijuenaklä iyina si̱ ishki̱naka̱ni. Cuarenta día bala na ije̱k kjashäte ijewa ia̱, ite ka̱jöir gobierno ktei pakete ijewa ia̱. 	 Þeim birti hann sig lifandi eftir písl sína með mörgum órækum kennimerkjum, lét þá sjá sig í fjörutíu daga og talaði um Guðs ríki.


¡Issö! Yis te je bata sha bas ia̱ ña̱la wätsa̱kba. 	 Sjá, ég hef sagt yður það fyrir.


Jera je te Jesús palei ssa ra, ite Judío wa wäkiri wa patkami Jesús kiäkté pjoo, ikjanaklä bäiwa̱kni. 	 Þegar hundraðshöfðinginn heyrði um Jesú, sendi hann til hans öldunga Gyðinga og bað hann koma og bjarga lífi þjóns síns.


Jekäi ike̱i dewa̱ ra, ite iktä kjasha yis te sa pakta wà. Je me̱le yis ia̱ rä Säkeklä Sa̱tsa̱tkäkksa̱ te yis paka je wapaktäk ra. 	 en opinberað á settum tíma. Þetta orð hans var mér trúað fyrir að prédika eftir skipun Guðs, frelsara vors.


Jera María Magdala wa irä, María José a̱mi irä, jewa te mai inu̱l blacha̱ ite rä je su̱a. 	 María Magdalena og María móðir Jóse sáu, hvar hann var lagður.


‘Jí ditsä wa te yis dälätse̱ke̱ rä kjäbata ebä ska, ata ije̱r ska ra ijewa rä butsäle tulämi ka̱mii yis yika. 	 Lýður þessi heiðrar mig með vörunum, en hjarta þeirra er langt frá mér.


Jeska jäiyi ekla kalme. Je duaté treinta y ocho año kje. 	 Þarna var maður nokkur, sem hafði verið sjúkur í þrjátíu og átta ár.


“Jera sa kalí wa te José ke̱i ssëke̱ säli ebä ki̱ka ijewa te iwatju̱a ju̱ami, minaktse̱mi Egipto ska. Ata Säkeklä kaldu ije ra. 	 Og ættfeðurnir öfunduðu Jósef og seldu hann til Egyptalands. En Guð var með honum,


Jekjepa Simón Pedro demi iitä ki̱, kjawa̱ju̱ sa̱ nu̱l bläklä ja̱rka. Je te isu̱a ra, ibuträklä ebä kalme. 	 Nú kom líka Símon Pétur á eftir honum og fór inn í gröfina. Hann sá línblæjurnar liggja þar


Bas ia̱ ra ¿ka sá kiar denak, ka sá kiar tenak na? 	 Höfum vér ekki rétt til að eta og drekka?


Ata je bäinani wa̱ ka iju̱ñer yi irä. Ka irä maikäi kuna ta, Jesús je̱k tsa̱ksa̱ jeska ditsä tso̱ chu̱li̱i̱ sha̱na. 	 En læknaði maðurinn vissi ekki, hver hann var, því að Jesús hafði leynst brott, enda var þröng á staðnum.


Jekäi Säkeklä ne rä sá kukäkña bas da Cristo ia̱, ñakäi sa̱ ki̱ iaceiteí tkäkju̱até rä, 	 Það er Guð, sem gjörir oss ásamt yður staðfasta í Kristi og hefur smurt oss.


Jera Jesús te ikúka: —Ka yis dä kololewa̱ kuna be wa̱. Yis te rä yis ká ne oloi keka̱. Ata bas te yis kukawa̱ diekjela. 	 Jesús ansaði: "Ekki hef ég illan anda. Ég heiðra föður minn, en þér smánið mig.


Je ki̱ka ije ne biketsa yie patkenakmi, jini yis ktei deksa̱ je ju̱ña yis te ra. 	 Hann vona ég þá að geta sent, jafnskjótt og ég sé, hvað um mig verður.


Ata je biköle we̱ke̱ rä je wikblu ebä te; je te ime̱ sa̱ ia̱ ekla ekla jishtä iwakei te ibiketse ja̱mi. 	 En öllu þessu kemur til leiðar eini og sami andinn, og hann útbýtir hverjum einum eftir vild sinni.


jishtä issërke̱ pjoo yis ia̱ käi, jishtä ibiketseke̱ yie käi, je rä ke ji a̱ni ska ji ki̱ yis äinowa̱pa. Ata yie ibiketse etkabä jira irä del irä Cristo oloi karmika̱ yis yaka ska, kseka iräle dulewa̱ iräle. 	 Og það er einlæg löngun mín og von, að ég í engu megi til skammar verða, heldur að Kristur megi í allra augum, nú eins og ávallt, vegsamlegur verða í mér, hvort sem það verður með lífi mínu eða dauða.


tkäbe kukemiwa̱ ite jula wà. Päpäli sä ktäkwa̱ yawa̱ ite ra, ka je ia̱ imedäk; ijula mamika̱ duë ta wa ki̱, jera jewa bäirmini. 	 taka upp höggorma, og þó að þeir drekki eitthvað banvænt, mun þeim ekki verða meint af. Yfir sjúka munu þeir leggja hendur, og þeir verða heilir."


Säkekewa día í wà yis katke kololewa̱ Säkeklä wikblu wa̱, jera yis te kte ssa täkii sä shäbe kja̱neka kökö bular käi, 	 Ég var hrifinn í anda á Drottins degi og heyrði að baki mér raust mikla, sem lúður gylli,


Je ne bata ki̱ka bas sha̱na chu̱li̱i̱ wa tso̱ duë ta rä, ja̱lma̱lecha̱wa̱ rä, ñakäi chu̱li̱i̱ wa duacha̱wa̱ rä. 	 Fyrir því eru svo margir sjúkir og krankir á meðal yðar, og allmargir deyja.


Sa Ká yis patkäkté, je wa̱ ka sä ssëne däkwa̱ yis ja̱mi ra, jera yi a̱ni ka däkwa̱ yis ja̱mi. Jekäi sa̱ ke̱i bata jekje ra, yis te yi dewa̱ yis ja̱mi wa shki̱we̱mika̱ni. 	 Enginn getur komið til mín, nema faðirinn, sem sendi mig, dragi hann, og ég mun reisa hann upp á efsta degi.


Jekäi ije̱k sikawa̱ te isha iel ia̱, je ssëta. Jera ije te ikúka te isha: ‘Bäirä säkekewa, yis maju̱.’ Ata ka iminene. 	 Þá gekk hann til hins síðara og mælti á sömu leið. Hann svaraði: ,Já, herra,' en fór hvergi.


Je su̱ta ba wa̱ nicolaita wa ka̱ju̱ñe ja̱mi wa tso̱ ñaebä. 	 Þannig hefur þú líka hjá þér menn, sem halda fast við kenningu Nikólaíta.


Jekäi Judío wa saka kalabe te jekäi iwá̱ña ije ra, kje ditsä wa̱ su̱nak ebä, Bernabéje kaje je̱k jawa̱ jekäi iwa̱kña, kje su̱nak ebä. 	 Hinir Gyðingarnir tóku einnig að hræsna með honum, svo að jafnvel Barnabas lét dragast með af hræsni þeirra.


Bas kalí wa te maná ña ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska, jeiräta ijewa duacha̱wa̱. 	 Feður yðar átu manna í eyðimörkinni, en þeir dóu.


sä wetsäkksa̱ sä bolki wa yika, sa̱ wa̱ iwakei kja̱nei wa̱klä ka suale kuna ji yika, 	 að hrífa oss úr höndum óvina og veita oss að þjóna sér óttalaust


—Sapaktäk, Moisés te isha: ‘Ikuna yile duawa̱ ka yabala ta ra, iel se̱rwa̱ni je alaklä ra, yaba su̱ak iel yäbei ye.’ 	 "Meistari, Móse segir: ,Deyi maður barnlaus, þá skal bróðir hans ganga að eiga konu bróður síns og vekja honum niðja.'


jera jí ke̱i ska je wakei ia̱ je säkei me̱rmini cien cien, ju käi, el wa käi, kuta wa käi, a̱mi wa käi, yabala käi, ka̱ käi, jeiräta sälwi su̱neje jije; ñakäi sa̱ ke̱i däke̱wa̱ ji̱a ska, je wakei ia̱ se̱ne jekjeye me̱rmi. 	 án þess að hann fái hundraðfalt aftur, nú á þessum tíma heimili, bræður og systur, mæður, börn og akra, jafnframt ofsóknum, og í hinum komandi heimi eilíft líf.


Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke rä: ‘Ba bata ki̱ka ite iángel wa patkemi bä wetsäk, 	 því að ritað er: Hann mun fela englum sínum að gæta þín


Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä, pan ñaklä ka levadura ta je ke̱i sher ji̱a böiki shtä ebä. Jera chui tsa̱ku̱i wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä jewa te ibiketse kate maikäi si̱ ra iia̱ Jesús kolormiwa̱ ka̱yue wà kota̱nakwa̱ käi. 	 Nú voru tveir dagar til páska og hátíðar ósýrðu brauðanna. Og æðstu prestarnir og fræðimennirnir leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu handsamað Jesú með svikum og tekið hann af lífi.


Jera ijewa sha̱ kjali tjuami ija̱mi, te iwä pamu̱awa̱ tiami jula wà, te isha iia̱: —¡Ji shöka̱ jile bata shäk ye! Jera ñaebä Templo kjänanak wa te ikukawa̱ buka̱nak jula ktä wà. 	 Þá tóku sumir að hrækja á hann, þeir huldu andlit hans, slógu hann með hnefunum og sögðu við hann: "Spáðu!" Eins börðu þjónarnir hann.


“Je ke̱i itä ska yis kablämi ijewa ra jikäi: Yie yis ka̱wei tkemiwa̱ ijewa je̱r ska, yie je yuetkemi ijewa je̱rike ska, jekäi Säkekewa te ishe rä.” 	 Þetta er sáttmálinn, er ég mun gjöra við þá eftir þá daga, segir Drottinn. Lög mín vil ég leggja í hjörtu þeirra, og í hugskot þeirra vil ég rita þau.


¡Ka irä jekäi kuna! Saje wa rä dulecha̱wa̱, ka kuna ji̱a ji yakei wakbläk, ¿jera maikäi sa te je we̱ ji̱a na? 	 Fjarri fer því. Vér sem dóum syndinni, hvernig ættum vér framar að lifa í henni?


Jera etäbä kicha yis kúkanani ka̱jöir ska, te ishe: ‘Ji rä siki tele Säkeklä wa̱ ke je sha ña irä ni.’ 	 Í annað sinn sagði rödd af himni: ,Eigi skalt þú kalla það vanheilagt, sem Guð hefur lýst hreint!'


Ata je chu̱li̱i̱ patkena tulaksa̱ ra, iwakei kjawa̱ju̱ te je yaba kukawa̱ ijulaka, jera ije̱kaka̱ni. 	 Þegar fólkið hafði verið látið fara, gekk hann inn og tók hönd hennar, og reis þá stúlkan upp.


Ñerä ite ishe kaldu ji̱a jekäi ra, ditsä chu̱li̱i̱ wa sha̱ alaklä ekla a̱na täkii te isha iia̱: —Bäije ma tsa̱k isha̱ wà je wakjuä rä, ma wa̱ tsu yale je tsu rä. 	 Er hann mælti þetta, hóf kona ein í mannfjöldanum upp rödd sína og sagði við hann: "Sæll er sá kviður, er þig bar, og þau brjóst, er þú mylktir."


Jera ite je ka wä wajuenak kuna kukawa̱ ijulaka, minetse̱ iwa̱ je jukläyäkä tsi̱ne ektaka. Jeska ikjali tjua iwäbala ja̱mi ra, ijula ma̱ka̱ iki̱ka. Ñerä ite ichaka iia̱: —¿Jile juer ta bä wäna? 	 Hann tók í hönd hins blinda, leiddi hann út úr þorpinu, skyrpti í augu hans, lagði hendur yfir hann og spurði: "Sér þú nokkuð?"


Iwa rä ka irä sa̱ ñakukätuläke̱ rä yaka ta pita ra kuna, ata sa̱ ñakukätuläke̱ rä jile tsa̱ku̱i wa ra, ka̱wei ta wa ra, ka̱ wäkiri wa tso̱ ka̱tuil yee naka ka̱jiska jewa ra, ji wikblu iá yakei tso̱ ka̱jöir ke̱i saka saka ska jewa ra. 	 Því að baráttan, sem vér eigum í, er ekki við menn af holdi og blóði, heldur við tignirnar og völdin, við heimsdrottna þessa myrkurs, við andaverur vonskunnar í himingeimnum.


Iwa rä sa̱ je̱r ska ji däke̱ksa̱ rä: ka̱biketse yakei käi, sä ktewa̱ käi, manene käi, ka̱wakblewe̱ käi, jakble käi, ka̱yue sa saka ukä ja̱mi käi, sa saka sheka̱ yakei käi. 	 Því að frá hjartanu koma illar hugsanir, manndráp, hórdómur, saurlifnaður, þjófnaður, ljúgvitni, lastmælgi.


Urbano, ale Cristo kja̱nei wa̱kña sá ra irä, yis wa̱ shka̱ta Estaquis irä, jewa ia̱ bas te ishe yie ichakami. 	 Heilsið Úrbanusi, samverkamanni vorum í Kristi, og Stakkýsi, mínum elskaða.


El wa, bas ka̱kiö sá ki̱ka. 	 Bræður, biðjið fyrir oss!


Je “imineka̱ju̱”, ¿jiräni je wà rä na? ¿Ka irä säkätä iminewa̱ju̱ ishäkä niki̱ wà na? 	 (En "steig upp", hvað merkir það annað en að hann hefur einnig stigið niður í djúp jarðarinnar?


Yëë imawa̱ju̱ kja Olivo Yäkä Bata ktä ja̱mi ra, jera iwa̱ dulanak wa chu̱li̱i̱ biköle ssëna a̱naa, te Säkeklä kjeishami täkii ji o̱le täkili ta su̱le ijewa wa̱ je biköle ki̱ka. 	 Þegar hann var að koma þar að, sem farið er ofan af Olíufjallinu, hóf allur flokkur lærisveina hans að lofa Guð fagnandi hárri raustu fyrir öll þau kraftaverk, er þeir höfðu séð,


Bas dikäla, ke bas ku̱ yi kukawa̱ nui ki̱, ata je jöwa̱ Säkeklä kju̱atkäklä ira. Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke: “Yis ne rä sä kukäkwa̱ nui ki̱ rä; yis ne te je nui kpemi rä.” Jekäi Säkekewa te ishe rä. 	 Hefnið yðar ekki sjálfir, þér elskaðir, heldur lofið hinni refsandi reiði Guðs að komast að, því að ritað er: "Mín er hefndin, ég mun endurgjalda, segir Drottinn."


Yie Evodia irä, Síntique irä, jewa pake je̱r bäinakni ñara Säkekewa ja̱mi. 	 Evodíu áminni ég og Sýntýke áminni ég um að vera samlyndar vegna Drottins.


Jera Jesús te ichaka iia̱: —¿Ji shena ba ki̱ yis wa̱ o̱nak ba ia̱ rä na? Jera je ka wä wajuenak kuna te isha iia̱: —Rabí, yis me wä wajuerpa. 	 Jesús spurði hann: "Hvað vilt þú, að ég gjöri fyrir þig?" Blindi maðurinn svaraði honum: "Rabbúní, að ég fái aftur sjón."


Jera yie ji iräle däyë käi ja̱r ta jalána vidrio käi, ji̱akaleka̱ yökö wà su̱a, ñakäi yie tu̱leka̱ bewak ki̱ka wa, ime̱i ki̱ka wa, ikie númeroí ki̱ka wa tapar tso̱ däyë jalána ki̱ka klä ki̱, Säkeklä arpaí ta jewa su̱a. 	 Og ég leit sem glerhaf eldi blandið, og ég sá þá, sem unnið höfðu sigur á dýrinu og líkneski þess og á tölu nafns þess, standa við glerhafið og halda á hörpum Guðs.


Säkeklä te je ju̱aksa̱ ukä ska ra, ite David kuka ijewa ia̱ itsa̱ku̱i ye, je ne ktei yile iwa̱: “Yis te David Isaí yaba ne ku̱aksa̱. Ije je̱rikä rä yis je̱rikä käi. Yis ki̱ ji sher o̱nak je biköle we̱mi ije te.” 	 Þegar Guð hafði sett hann af, hóf hann Davíð til konungs yfir þeim. Um hann vitnaði hann: ,Ég hef fundið Davíð, son Ísaí, mann eftir mínu hjarta, er gjöra mun allan vilja minn.'


Ke yis je̱k ssöpa ji ki̱, ata saje wa Säkekewaí Jesucristo cruz ebä ki̱ka yis je̱k ssöpa rä. Ije ne ja̱mi ka̱jiska rä wäteleka̱ yis yika, ñaebä yis dä wäteleka̱ ka̱jiska yika. 	 En það sé fjarri mér að hrósa mér af öðru en krossi Drottins vors Jesú Krists. Sakir hans er ég krossfestur heiminum og heimurinn mér.


Jekäi mika̱ iyirke̱, “Sa dami rä bäi ebä, ka ji däläna ta”, jera sa weikane dämiwa̱ ijewa ki̱ka plaa, jishtä alaklä wa bitäwa̱ yaba ki̱ka ke̱i däwa̱ iduäkläksa̱ käi. Jekäi maikäi a̱ni ka ijewa ia̱ je te̱nak ja̱nak. 	 Þegar menn segja: "Friður og engin hætta", þá kemur snögglega tortíming yfir þá, eins og jóðsótt yfir þungaða konu. Og þeir munu alls ekki undan komast.


Jekjepa Pilato te Jesús patkami buka̱nak ksabata wà. 	 Þá lét Pílatus taka Jesú og húðstrýkja hann.


Ije je̱r bla Säkeklä ja̱mi; jera ije sherke̱ iki̱ ra, je ebä ku̱ itsa̱tköksa̱ jí kje ra. Ka irä maikäi kuna ta, ije wa̱ iyile rä, yis dä Säkeklä yaba ni. 	 Hann treystir Guði. Nú ætti Guð að frelsa hann, ef hann hefur mætur á honum. Eða sagði hann ekki: ,Ég er sonur Guðs'?"


Jera Templo bala tkäkläksa̱ suaí klasha̱na ju̱nami mo̱ki̱ atjä wakwäté. 	 Og fortjald musterisins rifnaði í tvennt, ofan frá allt niður úr.


Jera je ia̱ ite isha ñaebä: ‘Ba ku̱ jukläyäkä cinco kuköwa̱ ba wa̱ ju̱ñenak.’ 	 Hann sagði eins við hann: ,Þú skalt og vera yfir fimm borgum.'


jera Wikblu Sikina dewa̱ju̱ yakata namala ye iki̱ka, ñerä kte ssënaté ka̱jöir je te ishe: “Ba ne rä yis yaba shka̱ta rä, ba ra yis ssëna baa.” 	 og heilagur andi steig niður yfir hann í líkamlegri mynd, eins og dúfa, og rödd kom af himni: "Þú ert minn elskaði sonur, á þér hef ég velþóknun."


Jera ¿mane yila tjabana rä na: ‘Ma nui rä jalewa̱ bitaba’ ni iräle, ta ‘ma je̱köka̱ shkäk’ ni iräle? 	 Hvort er auðveldara að segja: ,Syndir þínar eru fyrirgefnar' eða: ,Statt upp og gakk'?


Jewa ne dami ira, ipasu̱ak jile wà ikatke ji̱a Galilea ka ra rä. Ñakäi isaka chu̱li̱i̱ rä delemika̱ ira Jerusalén ka. 	 Þær höfðu fylgt honum og þjónað, er hann var í Galíleu. Þar voru margar aðrar konur, sem höfðu farið með honum upp til Jerúsalem.


jí sa te ji baa ki̱ssënak, saje wa Kekläí kibiwa̱ si̱ Sa̱tsa̱tkäkksa̱ Jesucristo juermi oloi ta ta̱i je ki̱ssëke̱ dälei ja̱mi. 	 í eftirvæntingu vorrar sælu vonar, að hinn mikli Guð og frelsari vor Jesús Kristur opinberist í dýrð sinni.


Ñerä Jesús damiju̱ Jerusalén ska ra, ikjaju̱ Samaria ke̱i wà irä Galilea ke̱i wà irä, je bala na 	 Svo bar við á ferð hans til Jerúsalem, að leið hans lá á mörkum Samaríu og Galíleu.


Je ki̱ka jir yie ishe bas ia̱, manele weikanawa̱ ra, ka yis wa̱ je mane a̱ni nui kuna. 	 Þess vegna vitna ég fyrir yður nú í dag, að ekki er mig um að saka, þótt einhver glatist,


Ka irä jiye kuna ta, je rä siki tele Säkeklä ktä wà irä, ka̱kie wà irä ki̱ka. 	 Það helgast af orði Guðs og bæn.


¿Bas je̱r shenacha̱wa̱ kja jiräni sa̱ ia̱ iyile jishtä yabala ia̱ ji she käi ska na? “Yis yaba, Säkekewa te bä dulawe̱ke̱, ke je kukawa̱ ka dälätsale ta käi, ite ba uñeke̱ ra, ke ba dokona iyika. 	 Og þér hafið gleymt áminningunni, sem ávarpar yður eins og syni: Sonur minn, lítilsvirð ekki hirtingu Drottins, og lát ekki heldur hugfallast er hann tyftar þig.


Je demiju̱ te isu̱a maikäi Säkeklä je̱r bäi shä kate iwa̱k käi ra, jera ije ssëna a̱naa. Jekäi ite ijewa täkiwa̱ chatkäkwa̱ je̱r ssële tkelewa̱ del Säkekewa ja̱mi. 	 Þegar hann kom og sá verk Guðs náðar, gladdist hann, og hann áminnti alla um að halda sér fast við Drottin af öllu hjarta.


Jera ite duë ta wa chu̱li̱i̱ bäiwa̱ni, sä kteke̱ duë te kju̱awa kju̱awa käi, ñakäi ite be kjäiaksa̱ chu̱li̱i̱. Jekäi ka iwa̱ ka̱ me̱ne be ia̱ iktäkläka̱, jewa wa̱ iju̱ñer yi irä ki̱ka. 	 Hann læknaði marga, er þjáðust af ýmsum sjúkdómum, og rak út marga illa anda, en illu öndunum bannaði hann að tala, því að þeir vissu hver hann var.


Je ukä ki̱ ije̱k kjasha Jacobo ia̱, je itäki̱ iktei bata shäk wa biköle ia̱. 	 Síðan birtist hann Jakobi, því næst postulunum öllum.


Jera Pilato te isha ijewa ia̱: —Jí guardia wa tso̱ bas ia̱; bas cho̱ ikjänanak maikäi bas wa̱ iju̱ñer käi. 	 Pílatus sagði við þá: "Hér hafið þér varðmenn, farið og búið svo tryggilega um sem best þér kunnið."


Säkeklä saje wa Ká irä Säkekewa Jesucristo irä, je̱r bäi shöpa bas ia̱, iku̱ bas ssëwo̱pa baa. 	 Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi.


Jera guardia wa tsa̱ku̱i te ikukawa̱ ijulaka te itsa̱mi kju̱awaka, te ichaka iia̱: —¿Ji tso̱ ba wa̱ yinak yis ia̱ rä na? 	 Hersveitarforinginn tók í hönd honum, leiddi hann afsíðis og spurði: "Hvað er það, sem þú hefur að segja mér?"


Säktäkwa̱ bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä tkenawa̱ kja ra, Jesús wa̱ iju̱ñer ihoraí dewa̱ iminakläju̱ ka̱jiska däkmi Sa Ká wäki̱. Ije wa̱ iwakei ja̱mi wa tso̱ ka̱jiska jewa rä shka̱li̱blenak, jekäi ite ijewa shka̱li̱bla ma rä ibata jekje. 	 Hátíð páskanna var að ganga í garð. Jesús vissi, að stund hans var kominn og að hann færi burt úr þessum heimi til föðurins. Hann hafði elskað sína, þá sem í heiminum voru. Hann elskaði þá, uns yfir lauk.


Jera ksa simana butra ite ksabata ye. Jekjepa je wà ite biköle patka tulaksa̱ Templo ektaka, ovejaje, bueyje; ñakäi inaklä mia̱ ju̱ami ite imanewa̱k wa yika, ñakäi mesa manewa̱ tulami ite. 	 Þá gjörði hann sér svipu úr köðlum og rak alla út úr helgidóminum, líka sauðina og nautin. Hann steypti niður peningum víxlaranna og hratt um borðum þeirra,


Je ki̱ka je ktä ssëke̱ biköle te bakleka̱ wa käi, emana wa käi jewa te. Ijewa te ishe: ‘Ije ne rä Säkeklä täkili ta kinak oloi ta ta̱i ni rä.’ 	 Allir flykktust til hans, háir og lágir, og sögðu: "Þessi maður er kraftur Guðs, sá hinn mikli."


Jekäi ite isha: —Bas sha̱ mane kjöpa ra ima yis da jeka, ikuna ije wa̱ ji yakei rä wakblele ra, ikjatiäk. 	 "Látið því," sagði hann, "ráðamenn yðar verða mér samferða ofan eftir og lögsækja manninn, ef hann er um eitthvað sekur."


Je hora ska Jesús a̱na täkii te isha: “Eloi, Eloi, ¿lama sabactani?” (Je wà rä: “Yis Kekläí, yis Kekläí, ¿jiye ba te yis jawa̱ta̱na rä na?”) 	 Og á nóni kallaði Jesús hárri röddu: "Elóí, Elóí, lama sabaktaní!" Það þýðir: Guð minn, Guð minn, hví hefur þú yfirgefið mig?


Ka irä jiye kuna ta, ale yile jekäi, ka je rä jewa ditsei wä kuna. Jewa mane a̱ni rä ka bakle jile däläwa̱klä wakja̱neiwa̱k kuna. 	 Sá sem þetta er sagt um var af annarri ætt, og af þeirri ætt hefur enginn innt þjónustu af hendi við altarið.


Jekäi tuina Pablo ia̱ ikjayina, ekla Macedonia wa kaldu te ikieke̱ pjoo te isha: “Bä kuteksa̱ jíkata Macedonia wà sá tsa̱tkäk.” 	 Um nóttina birtist Páli sýn: Maður nokkur makedónskur stóð hjá honum og bað hann: "Kom yfir til Makedóníu og hjálpa oss!"


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: “¿Bas te ibiketse je Galilea wa wa̱ ji yakei wakblele rä e̱e̱na si̱ Galilea wa saka biköle tsa̱ta je kju̱ei io̱na jekäi iukä ja̱mi rä na? 	 Jesús mælti við þá: "Haldið þér, að þessir Galíleumenn hafi verið meiri syndarar en allir aðrir Galíleumenn, fyrst þeir urðu að þola þetta?


Je ka̱ kichei ska ibiteju̱ni ra, chu̱li̱i̱wa̱ dar wa̱ni ije ra. 	 Nú gekk Jesús niður af fjallinu, og fylgdi honum mikill mannfjöldi.


Jera Jesús ji̱aksa̱. 	 Þá grét Jesús.


“Ikuna ba yaba te pan kia ra, ¿bas sha̱ mane te jak me̱mi iia̱ na? 	 Eða hver er sá maður meðal yðar, sem gefur syni sínum stein, er hann biður um brauð?


Yi te ji yakei we̱ ra, je datse̱ rä be tsa̱ku̱i ja̱mi. Ka irä jiye kuna ta, be tsa̱ku̱i rä ji yakei wakbläk isäkätä skaté ki̱ka. Je ne ki̱ka Säkeklä yaba kjayina rä, je rä iwa̱ be tsa̱ku̱i te ji we̱ke̱ weikäkläwa̱. 	 Hver sem synd drýgir heyrir djöflinum til, því að djöfullinn syndgar frá upphafi. Til þess birtist Guðs sonur, að hann skyldi brjóta niður verk djöfulsins.


Sa bakle ka je̱r ko̱r ji ia̱, je katabla Säkeklä te ka ji yile kuna, ata jira Säkeklä te sä biköle ka̱ bena ska wa paka ñamanewa̱ksa̱. 	 Guð, sem hefur umborið tíðir vanviskunnar, boðar nú mönnunum, að þeir skuli allir hvarvetna taka sinnaskiptum,


Jekäi bata ki̱ka bas dewa̱ mablenak Jesús biketsäk wa tso̱ Macedonia ska irä Acaya ska irä wa wa̱. 	 Þannig eruð þér orðnir fyrirmynd öllum trúuðum í Makedóníu og í Akkeu.


Ata sä te ikúkemi ditsä ska ni ra, jera bena te sä kteche̱miwa̱ jak wà, ijewa te ibiketse iyina si̱ Juan rä jile bata shäk ni ki̱ka.” 	 Ef vér svörum: Frá mönnum, mun allur lýðurinn grýta oss, því að hann er sannfærður um, að Jóhannes sé spámaður."


Jera Pedro banaka̱ iwapakäk tsa̱na iwa ja̱mi, te isha: 	 En Pétur sagði þeim þá alla söguna frá rótum og mælti:


Ka irä jiye kuna ta, yis katke bas sha̱na ra, yis te ibiketsaksa̱ ka jile saka pakäk kuna, ata Jesucristo ebä pakäk, ije wäteleka̱ cruz ja̱mi je ebä pakäk. 	 Ég ásetti mér að vita ekkert á meðal yðar, nema Jesú Krist og hann krossfestan.


Jekäi ijewa te itsa̱té. Jera je wikblu yakei te ije su̱awa̱ ra, plaa ite je dulaklei paju̱aka̱, je ja̱nawa̱ i̱ski̱, je̱k cha̱ ta̱i, ikjali tjua juyaa. 	 Þeir færðu hann þá til Jesú, en um leið og andinn sá hann, teygði hann drenginn ákaflega, hann féll til jarðar, veltist um og froðufelldi.


Yis el wa, ikuna bas sha̱ manele mineju̱ kju̱awa ji rä iyina si̱ yika ra, manele te iki̱ma idäkläwa̱ni ra, 	 Bræður mínir, ef einhver meðal yðar villist frá sannleikanum og einhver snýr honum aftur,


Jera ite ishani: “¿Ji käi ja̱mi yie Säkeklä gobierno pake na? 	 Og aftur sagði hann: "Við hvað á ég að líkja Guðs ríki?


Ikuna sa̱ se̱r dä Säkeklä wikblu ja̱mi ra, jera sä shkö Säkeklä wikblu ja̱mi. 	 Fyrst andinn er líf vort skulum vér lifa í andanum!


Ata Lot je̱k tsa̱ksa̱ Sodoma ska ra, je día ebä wà ka̱jöir ska yökö wäkata jolonaté azufre ra ñara ka̱li̱ käi, je te bena tuawa̱cha̱wa̱. 	 En daginn, sem Lot fór úr Sódómu, rigndi eldi og brennisteini af himni og tortímdi öllum.


Je ne ye bas kile rä. Ka irä jiye kuna ta, je su̱ta Cristo te ji shka̱l ssa bas kju̱ei, je kjasha ite bas ia̱, bas wa̱ mablenak bas minaklä ije itä wà. 	 Til þessa eruð þér kallaðir. Því að Kristur leið einnig fyrir yður og lét yður eftir fyrirmynd, til þess að þér skylduð feta í hans fótspor.


¿Jera ji we̱mi sa te na? Iyina si̱ ra ijewa te ba palei ssëmi ba deka̱ju̱ ni. 	 Hvað á nú að gjöra? Víst mun það spyrjast, að þú ert kominn.


Ata bas ku̱ Moisés ktä kuköpa kte si̱ ye ra, bas te yis ktä kukemi kte si̱ ye. Ka irä jiye kuna ta, Moisés te yis ne ktei yuata̱na rä. 	 Ef þér tryðuð Móse, munduð þér líka trúa mér, því um mig hefur hann ritað.


ssënak a̱naa wekte shäk Sa Ká ia̱. Je ne te sa̱ ia̱ ji wá̱ sä kianaklä ji däke̱ksa̱ sä sikii wa ia̱ kukäkña ka̱ oloika rä. 	 þakkað föðurnum, sem hefur gjört yður hæfa til að fá hlutdeild í arfleifð heilagra í ljósinu.


Yis wa̱ iju̱ñer mika̱ yis demi ba ska ra, yis dämiju̱ rä tsa̱tkele ta̱i Cristo je̱r bäi shäke̱ sa̱ ia̱ je wà. 	 En ég veit, að þegar ég kem til yðar, mun ég koma með blessun Krists í fullum mæli.


Jekäi yis te bas patka däli tiäk, mai bas wakwa ka shka̱blele kuna shtä ska. Kju̱awa wa shka̱bla kja, ata jira bas dewa̱ña ijewa ra shka̱bläk. 	 Ég sendi yður að skera upp það sem þér hafið ekki unnið við. Aðrir hafa erfiðað, en þér eruð gengnir inn í erfiði þeirra."


Jera ka iwa̱ ijewa pakane ishäk kuna yi a̱ni ia̱, ata ite ijewa uñeke̱ ja̱mi ki̱ta si̱ ijewa te ipakeke̱. 	 Jesús bannaði þeim að segja þetta neinum, en svo mjög sem hann bannaði þeim, því frekar sögðu þeir frá því.


Ñakäi ijewa wa̱ nima tsi̱dala shkä elkje. Je ki̱ ika̱kia, kjepa ite ijewa paka iwachewa̱k. 	 Þeir höfðu og fáeina smáfiska. Hann þakkaði Guði og bauð, að einnig þeir skyldu fram bornir.


Jekäi ije de ra, jera ite ka̱jiska wa ia̱ ikjashemi ijewa rä nui ta, ñakäi ji wämo kjashemi ite iia̱, ñakäi ktei wabiketsaneksa̱ je kjashemi ite iia̱. 	 Þegar hann kemur, mun hann sanna heiminum, hvað er synd og réttlæti og dómur, -


¡Yi rä kukä ta ra, je ku̱ issö ji sheke̱ Säkeklä wikblu te tapanak eyaka eyaka wa ia̱ rä käi!’ 	 Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum.


“Ka̱jiska tso̱ wa je̱r ki̱ bas iana ra, bas ku̱ iju̱ñopa säkätä ra yis ne iana ijewa je̱r ki̱ rä. 	 Ef heimurinn hatar yður, þá vitið, að hann hefur hatað mig fyrr en yður.


Jekäi yie Säkeklä kuke yis su̱ak ye, ka yis deneni Corinto ska, je rä ka yis wa̱ bas je̱r ianewa̱kläwa̱ kuna ki̱ka. 	 Ég kalla Guð til vitnis og legg líf mitt við, að það er af hlífð við yður, að ég hef enn þá ekki komið til Korintu.


Jera ije te isha: —Bas cho̱ jukläyäkä sha̱na ekla wäki̱, je ia̱ bas te ishe: ‘Sapaktäk te ishaté: Yis ke̱i tkenawa̱ kja alemana, jekäi yis te Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewe̱ke̱ ba ju ska yis wa̱ dulanak wa ra.’ 	 Hann mælti: "Farið til ákveðins manns í borginni, og segið við hann: ,Meistarinn segir: Minn tími er í nánd, hjá þér vil ég halda páska með lærisveinum mínum.'"


ñaebä idäkläwa̱ tene shkiri ta wa káí ye, ka irä yi rä tene shkiri ta wa ebä kuna, ata ñakäi yi te sa ká Abraham bakle itäri mable ji biketsäk etkabä ka ije ia̱ tene shkiri o̱rba ra, jewa káí ye ñaebä. 	 og eins faðir þeirra umskornu manna, sem eru ekki aðeins umskornir heldur feta veg þeirrar trúar, er faðir vor Abraham hafði óumskorinn.


je̱k jawa̱ Säkeklä ktä ssäk iduawa̱ kje, duäkwa̱ cruz ja̱mi kje. 	 Hann kom fram sem maður, lægði sjálfan sig og varð hlýðinn allt til dauða, já, dauðans á krossi.


Jekjepa ite isha: —Jesús, mika̱ bä dewa̱ Sa̱tsa̱ku̱i ye ra, ma je̱r ja̱nopa yis ska. 	 Þá sagði hann: "Jesús, minnst þú mín, þegar þú kemur í ríki þitt!"


Je su̱ta iyaká e̱ná ra, ite copa kukawa̱ te isha: “Jí copa ne rä sa kabläklä ñaia̱ spa̱na yis pi wà rä. Bitäbä kicha bas te je yeke̱ käi ra, je wo̱ bas je̱r ja̱na̱klä yis ska.” 	 Sömuleiðis tók hann og bikarinn eftir kvöldmáltíðina og sagði: "Þessi bikar er hinn nýi sáttmáli í mínu blóði. Gjörið þetta, svo oft sem þér drekkið, í mína minningu."


Jekäi yie isu̱a ra, je sa pakale ji wa̱k sa̱ se̱naklä kseka ye, je deksa̱ni rä yis duäkläwa̱ ye. 	 en ég dó. Og boðorðið, sem átti að verða til lífs, það reyndist mér vera til dauða.


“Ata jir issö, yis wa̱ iju̱ñer, bas sha̱na yis bakle sa paktäk Säkeklä gobierno ktei wà, jewa mane a̱ni wa̱ ka yis su̱nak ji̱a. 	 Nú veit ég, að þér munuð ekki framar sjá mig, engir þér, sem ég hef komið til og boðað ríkið.


Yabala rikä wa, yis se̱rmi ji̱a berbena bas da. Bas te yis yulemi, ata yie ishe bas ia̱ jishtä yis wa̱ iyile Judío wa ia̱ käi: ‘Mai yis ma rä jeska ka bas däkmi.’ 	 Börnin mín, stutta stund verð ég enn með yður. Þér munuð leita mín, og eins og ég sagði Gyðingum, segi ég yður nú: Þangað sem ég fer, getið þér ekki komist.


Bas ñatso̱ksa̱ ji biköle yakei saka saka shtä yika. 	 En forðist allt illt, í hvaða mynd sem er.


Ata jir ji o̱na ki̱ däläna si̱ iö sa kjaterwa̱, ta̱i sa̱ kju̱atkaka̱. Ikuna rä jekäi ra, ¿jini sä te ikúkemi na? Ñera sä wätjí̱naka̱ rä ka wata.” 	 Vér eigum á hættu að verða sakaðir um uppreisn fyrir þetta í dag og getum ekki bent á neitt tilefni, sem gæti afsakað slík ólæti."


Ka irä maikäi kuna ta, kte yöle wà ite sa̱ je̱r ku̱eke̱ Jesús dä iyina si̱ Säbäkäkksa̱. Jekäi täkiiwa̱ si̱ wà ite Judío wa siwa̱tiewe̱che̱ke̱wa̱ biköle wäkata ska. 	 því hann hrakti skarplega rök Gyðinga í allra áheyrn og sannaði af ritningunum, að Jesús væri Kristur.


Je ki̱ka el wa, bas kile Säkeklä wa̱ biketsö bas ku̱. Ka bas chu̱li̱i̱ rä ka̱biketsä ta kuna ka̱jiska wa ia̱ ra, ka chu̱li̱i̱ rä oloi ta wa kuna, ka chu̱li̱i̱ rä ko̱le bakleka̱ wa käi kuna. 	 Bræður, hyggið að köllun yðar: Þér voruð ekki margir vitrir að manna dómi, ekki margir máttugir, ekki margir stórættaðir.


Jera ángel wa biköle tapar tso̱ klä ki̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä irä, säkekewa tso̱ wa irä, kseka wa cuatro irä, jewa pája̱mi shkiritkeksa̱, jewa ñatulawa̱ wakte wätkelecha̱wa̱ i̱ski̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä wäja̱mi, te Säkeklä oloitsawa̱; 	 Allir englarnir stóðu kringum hásætið og öldungana og verurnar fjórar. Og þeir féllu fram fyrir hásætinu á ásjónur sínar, tilbáðu Guð


Ñerä je setenta wa deni ssële a̱naa te isha iia̱: —Säkekewa, beje jije te sá ktä dälätseke̱ ba kie oloi ja̱mi. 	 Nú komu þeir sjötíu og tveir aftur með fögnuði og sögðu: "Herra, jafnvel illir andar eru oss undirgefnir í þínu nafni."


Jera ijewa te ipaka ji o̱na ijewa ia̱ ña̱la wà käi, ñakäi maikäi Jesús te pan butsa ra ijewa wäna ijuena yi irä käi. 	 Hinir sögðu þá frá því, sem við hafði borið á veginum, og hvernig þeir höfðu þekkt hann, þegar hann braut brauðið.


Bas ka̱kiö yis wa̱ je waje̱rku̱akläksa̱, jishtä yis kiana ishäk käi. 	 Biðjið, að ég megi birta hann eins og mér ber að tala.


—Kju̱awa je tsa̱tkaksa̱ ite, ata iwakei ia̱ ka je̱k tsa̱tkerksa̱. ¡Ikuna ije rä Israel wa tsa̱ku̱i ra, ije̱k wäyö ja̱wo̱té cruz ja̱mi jí kje ra! Je ra sä te ije biketsemi. 	 "Öðrum bjargaði hann, sjálfum sér getur hann ekki bjargað. Hann er konungur Ísraels, stígi hann nú niður af krossinum, þá skulum vér trúa á hann.


“Bas wa̱ yis shka̱l da, jera yis wa̱ ji yile o̱nak je wawe̱mi bas te. 	 Ef þér elskið mig, munuð þér halda boðorð mín.


Jera iká wa male̱te̱nacha̱wa̱, ata Jesús wa̱ ka ijewa pakane ji o̱na shäk kuna yi a̱ni ia̱. 	 Foreldrar hennar urðu frá sér numdir, en hann bauð þeim að segja engum frá þessum atburði.


Je ki̱ka ke bas suana; bas säkei rä du yuleila chu̱li̱i̱ säkei tsa̱ta ki̱ka. 	 Verið því óhræddir, þér eruð meira verðir en margir spörvar.


ata je rä pi säkei ta je ne wà, jishtä oveja yaba ka pate̱leka̱ kuna, ka medele ta pi käi, je rä Cristo pi. 	 heldur með blóði hins lýtalausa og óflekkaða lambs, með dýrmætu blóði Krists.


Je idula irä bewak irä diez su̱a ba te, jewa te je alaklä pato̱nak dokoitsemiwa̱. Jewa te iweikemiwa̱ itjä, paye ju̱emi ju̱li̱shye, yaka kätemiwa̱, däläwe̱miwa̱. 	 Og hornin tíu, sem þú sást, og dýrið, munu hata skækjuna og gjöra hana einmana og nakta, eta hold hennar og brenna hana í eldi,


Yis ne rä pan sa̱ se̱naklä kseka rä. 	 Ég er brauð lífsins.


Je ne ki̱ka ba ku̱ iwo̱ jí sá te isheke̱ ma ia̱ käi. Jiska sá sha̱na ditsä tso̱ cuatro kablele Säkeklä ia̱ ji wa̱k. 	 Gjör því þetta, sem vér nú segjum þér. Hjá oss eru fjórir menn, sem heit hvílir á.


Ije oloi ja̱mi bas te Säkeklä ale ishki̱wa̱kka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na, iia̱ oloi ma̱k, je biketsa rä. Je rä bas wa̱ ji biketsäklä etkabä, bas wa̱ ji ki̱ssäklä, Säkeklä ja̱mi. 	 Fyrir hann trúið þér á Guð, er vakti hann upp frá dauðum og gaf honum dýrð, svo að trú yðar skyldi jafnframt vera von til Guðs.


Jekäi Papá, jira ba ku̱ yis oloi köka̱ni ba wakei ra jishtä yis dä oloi kaleka̱ ba ra ka̱jiska ka yörksa̱ba yika käi. 	 Faðir, gjör mig nú dýrlegan hjá þér með þeirri dýrð, sem ég hafði hjá þér, áður en heimur var til.


Ñerä kte ssënaté ka̱jöir je te ishe: “Ba ne rä yis yaba shka̱ta rä, ba ra yis ssëna baa.” 	 Og rödd kom af himnum: "Þú ert minn elskaði sonur, á þér hef ég velþóknun."


Ka̱mikle Säkeklä utäle sä kalí wa ra, jile bata shäk wa oloi ja̱mi ka̱raa, ji wá̱ ite saka saka wà. 	 Guð talaði fyrrum oftsinnis og með mörgu móti til feðranna fyrir munn spámannanna.


Jekäi Herodes te Jesús su̱a ra, issëna a̱naa. Ka irä jiye kuna ta, mikleté ije̱r ssëna ime isu̱awa̱ käi, iwa̱ ije palei ssële ta̱i ki̱ka, ñakäi iia̱ issërke̱ ime ite jile we̱ ijuenaklä ye su̱awa̱ käi. 	 En Heródes varð næsta glaður, er hann sá Jesú, því hann hafði lengi langað að sjá hann, þar eð hann hafði heyrt frá honum sagt. Vænti hann nú að sjá hann gjöra eitthvert tákn.


Ba ku̱ weikane katablöña jishtä Cristo Jesús guardia bäi käi. 	 Þú skalt og að þínu leyti illt þola, eins og góður hermaður Krists Jesú.


jera alaklä ekla je̱k sikawa̱ iwäja̱mi, je wa̱ perfume säkei ta doloiebä shkä, jui yöle alabastro wà, je tkaka̱ ite itsa̱ku̱ ki̱, ije̱k bäklelewa̱ yäkäk ska. 	 Kom þá til hans kona og hafði alabastursbuðk með dýrum smyrslum og hellti yfir höfuð honum, þar sem hann sat að borði.


Jekäi je ke̱i wà ijewa te vaca yaba me̱i yuaksa̱. Jera ite bewak ma̱ tulaka̱ je me̱i wäja̱mi. Jekäi ijewa te ji yöleksa̱ iwakwa jula wà diei ya a̱naa. 	 Og á þeim dögum smíðuðu þeir kálf, færðu skurðgoðinu fórn og kættust af verki handa sinna.


Jekäi ite ija̱wa̱mi ra, nima kolona ta̱i, je te ijewa kla ja̱r butse raksa̱ kje. 	 Nú gjörðu þeir svo, og fengu þeir þá mikinn fjölda fiska, en net þeirra tóku að rifna.


Bäije je kjanaklä rä, iblui deju̱ni te iku̱a ite ikja̱nei we̱te jekäi ra rä. 	 Sæll er sá þjónn, er húsbóndinn finnur breyta svo, er hann kemur.


¿Maikäi Säkeklä templo irä, jile kekläí me̱i irä ña je̱r ku̱ami na? Iwa rä saje wa ne rä Säkeklä kseka temploí rä, jishtä Säkeklä te isha käi: “Yis se̱rmi ijewa sha̱na, yis shkämi ijewa sha̱na, yis dämiwa̱ ijewa Kekläí ye, ñakäi ijewa dämiwa̱ yis cha wa ye.” 	 Hvernig má sætta musteri Guðs við skurðgoð? Vér erum musteri lifanda Guðs, eins og Guð hefur sagt: Ég mun búa hjá þeim og ganga um meðal þeirra, og ég mun vera Guð þeirra, og þeir munu vera lýður minn.


Iwa rä sä el wa dejulu te ba palei sha ba rä ji iyina ja̱mi, jishtä ba dami ji rä iyina si̱ ja̱mi käi. Je te yis ssëwa̱ a̱naa si̱. 	 Ég varð mjög glaður, þegar bræður komu og báru vitni um tryggð þína við sannleikann, hversu þú lifir í sannleika.


Je ne pakeke̱ sá te rä, ka je rä kte wapautäle ditsä ka̱biketse shtä wà kuna, ata je rä kte wapautäle Säkeklä wikblu wa̱ shtä wà. Jekäi ji rä wikblu iá pake sá te rä ji rä wikblu iá ja̱mi. 	 Enda tölum vér það ekki með orðum, sem mannlegur vísdómur kennir, heldur með orðum, sem andinn kennir, og útlistum andleg efni á andlegan hátt.


Ata ji ka juer ne wà sä rä Judío wa rä. Je rä sa̱ je̱r ska sä rä tene shkiri ta, o̱le Säkeklä wikblu wà ka kte yöle wà kuna. Jewa rä ka kjeiyinak kuna ditsä wa̱, ata Säkeklä ne wa̱. 	 En sá er Gyðingur, sem er það hið innra, og umskurnin er umskurn hjartans í anda, en ekki í bókstaf. Lofstír hans er ekki af mönnum, heldur frá Guði.


Ata jishtä ale bas kukäk se̱r dä wämo, je su̱ta ñaebä bas se̱no wämo ji biköle ska. 	 Verðið heldur sjálfir heilagir í allri hegðun, eins og sá er heilagur, sem yður hefur kallað.


Ka irä jiye kuna ta, sa̱ je̱r ssërke̱ ji ma̱k je̱r baa wà ra, je rä bäi Säkeklä ia̱ bikö sa̱ wa̱ ji tso̱ ja̱mi, ata ka je rä ji ka kuna sa̱ wa̱ ja̱mi kuna. 	 Því að ef viljinn er góður, þá er hver þóknanlegur með það, sem hann á til, og ekki farið fram á það, sem hann á ekki til.


Jesús te jekäi isha e̱ná ra, imineju̱ba däkka̱ Jerusalénka. 	 Þá er Jesús hafði þetta mælt, hélt hann á undan áfram upp til Jerúsalem.


Bas ka̱kiö sá ki̱ka. Sá te ibiketse sá je̱r ssër dä bäi ka nui ta, jekäi sá ssëna ñawäsikäk bäi ji biköle ska. 	 Biðjið fyrir oss, því að vér erum þess fullvissir, að vér höfum góða samvisku og viljum í öllum greinum breyta vel.


Jera jiye ka sa te ishe: “Sa̱ ku̱ ji yakei wakblö ji bäi o̱naklä”, jishtä moska te sá ki̱yue sá le te jekäi ishe ni käi. Je ne ki̱ka bäije ijewa rä, ijewa rä wabiketsanakksa̱ buka̱nak. 	 Eigum vér þá ekki að gjöra hið illa, til þess að hið góða komi fram? Sumir bera oss þeim óhróðri að vér kennum þetta. Þeir munu fá verðskuldaðan dóm.


Ka irä jiye kuna ta, una hora bala na ebä je blune e̱e̱na si̱ weikanawa̱ itjä ki̱ka!” Jera ko̱no ju̱ak wa biköle, iki̱ shkäk wa biköle, iwakja̱neiwa̱k wa, ñakäi se̱nak ji we̱ däyë ki̱ ja̱mi wa biköle ñawäkukacha̱wa̱ beshyeka. 	 Á einni stundu eyddist allur þessi auður." Og allir skipstjórar, allir farmenn og hásetar og allir þeir, sem atvinnu reka á sjónum, stóðu álengdar


Fariseo wa ekla te Jesús kiami yäkäk ira. Jera idewa̱ju̱ je fariseo ju ja̱rka ra, ije̱k baklawa̱ yäkäk. 	 Farísei nokkur bauð honum að eta hjá sér, og hann fór inn í hús faríseans og settist til borðs.


Je su̱ta yi je̱k shka̱li̱bla ra, je rä weikanakwa̱. Ata yi je̱k dokoitsa ka̱jiska ra, je rä ije̱k tsa̱tkaksa̱ se̱nak jekjeye. 	 Sá sem elskar líf sitt, glatar því, en sá sem hatar líf sitt í þessum heimi, mun varðveita það til eilífs lífs.


Iwa rä ije rä wämo, ka nui ta, ka ñá telewa̱ kuna, je̱k butsäleju̱mi ji yakei wakbläk wa yika, bakleka̱ ka̱jöir etkä etkä ekta wà. Jeshtä chui tsa̱ku̱i ne kiarke̱ sa̱ ki̱ rä. 	 Slíks æðsta prests höfðum vér þörf, sem er heilagur, svikalaus, óflekkaður, greindur frá syndurum og orðinn himnunum hærri.


Iwa rä sa̱ wa̱ ji ju̱ñer, je rä elkjebä. Ñakäi Säkeklä wa̱ ji tso̱ yinak bata she sa te, je rä elkjebä. 	 Því að þekking vor er í molum og spádómur vor er í molum.


Sha̱ jolona jak yäkä na; jekäi je tsikinaka̱, ata issi̱nacha̱wa̱ni, ka ka̱ rä chi̱i̱ kuna ki̱ka. 	 Sumt féll á klöpp. Það spratt, en skrælnaði, af því að það hafði ekki raka.


Je te ji biköle dälässë, je te ji biköle biketse rä iyina ye, je te ji biköle o̱nak ji̱a ki̱ssë, je te ji biköle wäkuke. 	 Hann breiðir yfir allt, trúir öllu, vonar allt, umber allt.


Ata je ángel te isha ijewa ia̱: “Ke bas suana, ata ¡issö! Yis wa̱ kte baa shkä bata yinak bas ia̱ sä ssëwa̱k a̱naa; je rä ditsä biköle ia̱. 	 en engillinn sagði við þá: "Verið óhræddir, því sjá, ég boða yður mikinn fögnuð, sem veitast mun öllum lýðnum:


Ije rä yabala busi wa ta cuatro, ka se̱le kuna. Jewa rä ji shäk jile bata shäk wa ye. 	 Hann átti fjórar ógiftar dætur, gæddar spádómsgáfu.


Je etaba na Jesús je̱k jiaka̱; je rä Simón cha. Jera ite iwakei paka ipatkäkmi a̱mikwäta berbena tipä ki̱ka. Jekjepa ije̱tkawa̱ je chu̱li̱i̱ wa paktäk je ko̱no skaté. 	 Hann fór út í þann bátinn, er Símon átti, og bað hann að leggja lítið eitt frá landi, settist og tók að kenna mannfjöldanum úr bátnum.


Jekäi je siete wa wa̱ ibakle ialaklä ye ra, jera sa̱ shki̱rke̱ka̱ni ska ra ijewa shki̱naka̱ni ra, ¿mane si̱ se̱naklä ye ije dämiksa̱ni rä na? 	 Í upprisunni, þegar menn rísa upp, kona hvers þeirra verður hún þá? Allir sjö höfðu átt hana."


Je te Pablo irä Bernabé irä kju̱atkewa̱cha̱wa̱ ta̱i ijewa ra, je ki̱ iña uña ka elkje kuna. Je ne ki̱ka Pablo irä Bernabé irä ijewa sha̱ manele irä kolona patkenak däkka̱ Jerusalénka je ktei chakäk Jesús ktei bata shäk wa ia̱ irä tapanak wa wäkiri wa ia̱ irä. 	 Varð mikil misklíð og þræta milli þeirra og Páls og Barnabasar, og réðu menn af, að Páll og Barnabas og nokkrir þeirra aðrir færu á fund postulanna og öldunganna upp til Jerúsalem vegna þessa ágreinings.


Ñerä je wäsaka jäiyi wa mañal patkeleté Cesarea ska yis wäki̱, jewa demi mai sá kajali jui ska. 	 Samstundis stóðu þrír menn við húsið, sem ég var í, sendir til mín frá Sesareu.


ata kai ra, jí wakwa ku̱ ishöka̱, ji ku̱a ite yis wa̱ o̱le yakei käi, yis wächakena yis kaldu Sanedrín wa wäna ra rä. 	 Annars skulu þessir, sem hér eru, segja til, hvað saknæmt þeir fundu, þegar ég stóð fyrir ráðinu.


Eliud te Eleazar wätsikiwa̱, Eleazar te Matán wätsikiwa̱, Matán te Jacob wätsikiwa̱. 	 Elíúd gat Eleasar, Eleasar gat Mattan, Mattan gat Jakob,


¿Ka irä je biköle yöle rä yis wakei jula wà kuna na?” 	 Hefur ekki hönd mín skapað allt þetta?


Ka irä jiye kuna ta, Cristo Jesús ja̱mi ra, tene shkiri ta iräle ka tene shkiri ta iräle, je rä ka säkei ta. Ata ji biketse etkabä wao̱rte ñashka̱li̱ble oloi ja̱mi, je ne rä säkei ta rä. 	 Í Kristi Jesú er ekkert komið undir umskurn né yfirhúð, heldur undir trú, sem starfar í kærleika.


Jekäi yie Judío wa irä ka Judío kuna wa irä ia̱, je̱k manewe̱ksa̱ Säkeklä ia̱ ktei paka, saje wa säkekewaí Jesús biketse ktei paka. 	 og vitnaði bæði fyrir Gyðingum og Grikkjum um afturhvarf til Guðs og trú á Drottin vorn Jesú.


Jera Juan te je kja̱nei we̱ e̱we̱rawa̱ kja ra ite isha: ‘¿Bas te ibiketse yis ne irä na? Ka yis dä ije kuna. Ata issö, ekla daju̱ ji̱a yis itäka, jekäi ka yis dä bäi kuna isandaliabä jibä wäyäkksa̱.” 	 Þegar Jóhannes var að enda skeið sitt, sagði hann: ,Hvern hyggið þér mig vera? Ekki er ég hann. Annar kemur eftir mig, og er ég eigi verður þess að leysa skó af fótum honum.'


ssële a̱naa ji ki̱ssäk, weikane katabläk je̱r baa wà, chatkelewa̱ ka̱kiäk itkenawa̱ ye, 	 Verið glaðir í voninni, þolinmóðir í þjáningunni og staðfastir í bæninni.


Ata bas dikäla, etka ska ka bas je̱r sher kuna: Säkekewa ia̱ ra un día rä mil año käi, ñakäi mil año rä un día käi. 	 En þetta eitt má yður ekki gleymast, þér elskuðu, að einn dagur er hjá Drottni sem þúsund ár og þúsund ár sem einn dagur.


Dulanak rä ka ipaktäk tsa̱ta kuna. Ata bena yi rä dulale e̱ná ra, je dämiwa̱ ipaktäk ra ñaebä. 	 Ekki er lærisveinn meistaranum fremri, en hver sem er fullnuma, verður eins og meistari hans.


Je berbena ebä ra, jeska kajali wa ñasikawa̱ Pedro wäja̱mi te isha iia̱: —Iyina si̱ ra ba rä ijewa sha̱, bä ktä rä ijewa ktä ssëta ki̱ka. 	 Litlu síðar komu þeir, er þar stóðu, og sögðu við Pétur: "Víst ertu líka einn af þeim, enda segir málfæri þitt til þín."


Je ukä ska ite je doce wa kiaté, kjepa ije̱kaka̱ te jewa patka bol bol. Jewa ia̱ ite ka̱wei ma ijewa wa̱ wikblu ñá shtä kjäiäkläksa̱. 	 Og hann kallaði þá tólf til sín, tók að senda þá út, tvo og tvo, og gaf þeim vald yfir óhreinum öndum.


je te isha: —¿Ka sá te bas paka rä ka sa paktäk kuna ji̱a itjä je kie ktei wà na? Ata jira bas te Jerusalén wa biköle pakta bas ka̱ju̱ñe wà. Ñakäi bas ssëna rä ije ko̱tälewa̱ je nui ja̱wa̱kka̱ sá ki̱ka. 	 "Stranglega bönnuðum vér yður að kenna í þessu nafni, og nú hafið þér fyllt Jerúsalem með kenningu yðar og viljið steypa yfir oss blóði þessa manns."


Je sha̱na bas kjami rä, bas dami ji̱a ji tso̱ ka̱jiska ja̱mi ra, ñakäi ji ka̱wei ta ka̱sha̱ka tsa̱ku̱i ja̱mi ra, ale jira ka kte ssäk kuna wa ssëwa̱k ji wa̱k je wikbluí ja̱mi ra. 	 sem þér lifðuð í samkvæmt aldarhætti þessa heims, að vilja valdhafans í loftinu, anda þess, sem nú starfar í þeim, sem ekki trúa.


Jishtä Janes irä Jambres irä kju̱atka Moisés da, je su̱ta ijewa kju̱atkäke̱ ji rä iyina si̱ ra. Jewa je̱rikä rä yakei telecha̱wa̱, ka deleksa̱ kuna bäi ji biketse etkabä ska. 	 Eins og þeir Jannes og Jambres stóðu í gegn Móse, þannig standa og þessir menn í gegn sannleikanum. Þeir eru menn hugspilltir og óhæfir í trúnni.


Ji me̱nak bäi biköle, ji me̱le bulee biköle datse̱ rä ka̱sha̱ ki̱ka, patkele ji wäñinak tsikinewa̱k wakei wa̱. Ije rä ka manenakksa̱ kuna, ka oloi iar ta kju̱awa kju̱awa kuna. 	 Sérhver góð gjöf og sérhver fullkomin gáfa er ofan að og kemur niður frá föður ljósanna. Hjá honum er engin umbreyting né skuggar, sem koma og fara.


Yie jí pake ditsä te ji pake ja̱mi bas dä ka täki ta je̱r ko̱nak ki̱ka. Jishtä mikle ra bas te bas yaka wäjienaklä tulaksa̱ ji shi̱ana ia̱, ñakäi ji we̱ ka̱wei ukä ja̱mi ia̱ ikjanaklä ye, ji ka ka̱wei ja̱mi wa̱klä, jekäi jira bas yaka wäjienaklä tulöksa̱ ji wämo ia̱, ikjanaklä ye ji sikii wa̱klä. 	 Ég tala á mannlegan hátt, sökum veikleika yðar. Því að eins og þér hafið boðið limi yðar óhreinleikanum og ranglætinu fyrir þjóna til ranglætis, svo skuluð þér nú bjóða limi yðar réttlætinu fyrir þjóna til helgunar.


Jewa ia̱ ite isha: —Bas cho̱ a̱mi bas wäsaka jukläyäkä tsi̱ne juerke̱ ska. Bas kjawa̱julu jeska ra, ñawäsaka bas te burro yaba ku̱emi mo̱lewa̱, yi a̱ni ka je̱tkerba iki̱ käi; bas te je yeksa̱ tse̱té. 	 og segir við þá: "Farið í þorpið hér framundan ykkur. Um leið og þið komið þangað, munuð þið finna fola bundinn, sem enginn hefur enn komið á bak. Leysið hann, og komið með hann.


Yis da shka̱bläkña Marcos irä Aristarco irä Demas irä, Lucas irä te ba chakami. 	 Markús, Aristarkus, Demas og Lúkas, samverkamenn mínir.


Sä kiäk rä oloi kaleka̱ ñakäi baawa̱ si̱ ki̱ka sa kia ite. Je ju̱ña sa te ki̱ka, itäkili datse̱ Säkeklä ja̱mi, je wà ji biköle sherke̱ sa̱ ki̱ sa̱ se̱naklä, ñakäi ji wa̱klä wämo me̱na sa̱ ia̱. 	 Hans guðdómlegi máttur hefur veitt oss allt, sem leiðir til lífs og guðrækni með þekkingunni á honum, sem kallaði oss með sinni eigin dýrð og dáð.


Jekäi Säkeklä oloi juena ta̱i je te biköle male̱cha̱cha̱wa̱. Bena male̱te̱r dami ji we̱ke̱ Jesús te ki̱ka ra, ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: 	 Og allir undruðust stórum veldi Guðs.


Epafras, yis da wätelewa̱ña Cristo Jesús ki̱ka te ba chakami. 	 Epafras, sambandingi minn vegna Krists Jesú, biður að heilsa þér. Sömuleiðis


Jeiräta ji elkje kju̱ei yie ba u̱ñeke̱: je rä jeska ba wa̱ Balaam ka̱ju̱ñe ja̱mi wa tso̱. Je Balaam te Balac je̱r ku̱a iwa̱ Israel batala wäbutrewa̱kläwa̱, ijewa wa̱ ji me̱leka̱ jile kekläí me̱i wäna je kätäkläpa, ñakäi ika̱wakblewa̱kläpa. 	 En þó hef ég nokkuð á móti þér. Þú hefur hjá þér menn, sem halda fast við kenningu Bíleams, þess er kenndi Balak að tæla Ísraelsmenn, svo að þeir neyttu kjöts, sem helgað var skurðgoðum, og drýgðu hór.


Jera je kjanaklä je̱tkawa̱ wakte iwä ja̱mi, te isha: ‘Yis ki̱ssöpa ji̱a yis wa̱ ma tju̱a ju̱aklämi kalabe.’ 	 Þá féll þjónninn til fóta honum og sagði: ,Haf biðlund við mig, og ég mun borga þér allt.'


Ijewa rä cuatro mil kjena. Jekjepa ite ijewa patka tulami. 	 En þeir voru um fjórar þúsundir. Síðan lét hann þá fara.


te isha: —Säkekewa, ma je̱r bäi shöpa yis yaba dulaklei ia̱; je kteke̱ wäiane te, je te je weikerawa̱ e̱e̱na si̱; jera ka̱raa je te ija̱we̱ke̱mi yökö na, ñakäi diklä naka. 	 og sagði: "Herra, miskunna þú syni mínum. Hann er tunglsjúkur og illa haldinn. Oft fellur hann á eld og oft í vatn.


Jera ite isha iia̱: —Ma je̱tkawa̱ wakte yis oloitsäk ra, yie je biköle me̱mi ba ia̱. 	 og segir: "Allt þetta mun ég gefa þér, ef þú fellur fram og tilbiður mig."


“Je su̱ta ibata ska wa dämiwa̱ isäkätä wa ye, ata isäkätä wa kolormiwa̱ ibata ska wa ye ni.” 	 Þannig verða hinir síðustu fyrstir og hinir fyrstu síðastir."


Jekäi ikuna ba te yis biketse sä rä etka yebä ra, jera ije kiöwa̱ jishtä yis käi. 	 Ef þú því telur mig félaga þinn, þá tak þú á móti honum, eins og væri það ég sjálfur.


Jekäi sábado sábado wà ite jile pakeke̱ ñapaktäklä jui ska. Jeska ije te Judío wa irä Griego wa irä je̱r ssëwe̱ke̱ iktä kukäkwa̱. 	 Hann ræddi við menn í samkunduhúsinu hvern hvíldardag og reyndi að sannfæra bæði Gyðinga og Grikki.


Jekäi ka̱kä je̱nak ka̱ ki̱ka jir ebä, ata bulia ra irä tulunakmi yökö ye pan kukäklä ja̱rka, je pajie Säkeklä te jekäi ra, jera je tsa̱ta si̱ ¿ka iwa̱ bas ka ji biketsäk etkabä si̱ kuna wa pajienak na? 	 Fyrst Guð skrýðir svo gras vallarins, sem í dag stendur, en á morgun verður í ofn kastað, skyldi hann þá ekki miklu fremur klæða yður, þér trúlitlir!


Jera idemiju̱ Betsaidaka. Jera ekla ka wä wajuenak kuna detse̱ isaka wa̱ iwäki̱. Jekäi ijewa ka̱kia iia̱, ijula tkäkläwa̱ ija̱mi. 	 Þeir koma nú til Betsaídu. Þar færa menn til Jesú blindan mann og biðja, að hann snerti hann.


Etäbä kicha sábado wà Jesús kjawa̱ju̱ ñapaktäklä jui na te sa pakta. Jera jeska jäiyi ekla jula wämo ssi̱lewa̱ katke. 	 Annan hvíldardag gekk hann í samkunduna og kenndi. Þar var maður nokkur með visna hægri hönd.


Fariseo wa tapar tso̱ ji̱a ra, Jesús te ichaka ijewa ia̱, 	 Meðan farísearnir voru saman komnir, spurði Jesús þá:


Iyina si̱ yis te bas wäukewe̱ke̱ diklä wà, bas ñamanewa̱kläksa̱ ye. Ata ale daju̱ ji̱a yis itäka je rä oloi ta yis tsa̱ta, jekäi ka yis dä bäi si̱ kuna ije sandalia tsa̱kmibä jibä. Ije te bas wäukewe̱mi Wikblu Sikina wà, ñakäi yökö wà. 	 Ég skíri yður með vatni til iðrunar, en sá sem kemur eftir mig, er mér máttugri, og er ég ekki verður að bera skó hans. Hann mun skíra yður með heilögum anda og eldi.


Yi te yis yaka katá ra, yis pi ya ra, je se̱rmi jekjeye. Jekäi sa̱ ke̱i bata jekje ra, yis te ije shki̱we̱mika̱ni. 	 Sá sem etur hold mitt og drekkur blóð mitt, hefur eilíft líf, og ég reisi hann upp á efsta degi.


Jekäi el wa, ka bas ñassäkläka̱ kuna ki̱ka, yis kiana bas je̱r ku̱ak kte blelewa̱ wà. Je rä Israel wa moska ianacha̱wa̱ je̱r ta därërë, ma rämi bikökje ka Israel wa kuna kolole biköle dewa̱julu kje. 	 Ég vil ekki, bræður mínir, að yður sé ókunnugt um þennan leyndardóm, til þess að þér skuluð ekki með sjálfum yður ætla yður hyggna. Forherðing er komin yfir nokkurn hluta af Ísrael og varir þangað til heiðingjarnir eru allir komnir inn.


täkili ta ta̱i ijuenaklä ye, ji ka su̱le sa̱ wa̱ käi, Säkeklä wikblu täkili oloi ja̱mi. Jekäi yie Cristo ktei baa shaksa̱ biköle ia̱ Jerusalén ska irä ipája̱mi irä ma rä Ilírico ska kje. 	 með krafti tákna og undra, með krafti heilags anda. Þannig hef ég lokið við að flytja fagnaðarerindið um Krist frá Jerúsalem og allt í kring til Illyríu.


Jishtä yis dami rä je biköle pakemi bas ia̱ sá el shka̱ta sa̱ tsa̱tkäk bäi, Säkekewa kjanakläña yis da Tíquico te. 	 Týkíkus, minn elskaði bróðir og trúi aðstoðarmaður og samverkamaður í þjónustu Drottins, mun láta yður vita allt um mína hagi.


Ata Juan te isu̱a fariseo wa irä Saduceo wa irä jewa de ta̱i wäoka̱nak iwa̱ ra, jera ite ijewa ia̱ isha: “¡Tkäbe si̱ yäbeila! ¿Yi te bas je̱r ku̱a Säkeklä kju̱atkämiwa̱ ke̱i däke̱wa̱ je cha̱k rä na? 	 Þegar hann sá, að margir farísear og saddúkear komu til skírnar, sagði hann við þá: "Þér nöðru kyn, hver kenndi yður að flýja komandi reiði?


Ata manele ñajaka̱ ñassäk, sa̱me̱ishärä ka yis däkmi ji̱a bas su̱ak käi. 	 En nokkrir hafa gjörst hrokafullir, rétt eins og ég ætlaði ekki að koma til yðar,


Ñerä ijewa te Jasón irä, isaka irä paka ñatsa̱tju̱ak tulämi ra, ite ija tulamini. 	 Slepptu þeir ekki þeim Jasoni fyrr en þeir höfðu látið þá setja tryggingu.


Yis ssëwa̱ a̱naa Estéfanas irä Fortunato irä Acaico irä jewa dejulu te. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te ji wá̱ yis ia̱ sa̱me̱ishärä bas ne kajali yis da rä käi. 	 Ég gleðst yfir návist þeirra Stefanasar, Fortúnatusar og Akkaíkusar, af því að þeir hafa bætt mér upp fjarvist yðar.


Jeiräta ale Ji Biköle Tsa̱ta ka se̱nak ju yöle jula wà ja̱rka, jishtä jile bata shäk te ishe rä käi: 	 En eigi býr hinn hæsti í því, sem með höndum er gjört. Spámaðurinn segir:


Bas se̱no je̱rki̱i̱ chichi käi wa yika. Bas se̱no je̱rki̱i̱ shka̱bläk yakei wa yika. Bas se̱no je̱rki̱i̱ sä yaka wäbikäk wa yika. 	 Gefið gætur að hundunum, gefið gætur að hinum vondu verkamönnum, gefið gætur að hinum sundurskornu.


Jekäi biköle minemi ñakie ma̱k yönak iwakwa dar je ke̱i ja̱mi. 	 Fóru þá allir til að láta skrásetja sig, hver til sinnar borgar.


Jera iwa̱ dulanak wa biköle te ijawa̱ta̱na, julunami iyika. 	 Þá yfirgáfu hann allir lærisveinar hans og flýðu.


Ata sa̱ ku̱ ji yina si̱ wawo̱ ñashka̱li̱ble wà, sa̱ ki̱wäjienaklä ji biköle ska ale sa̱ tsa̱ku̱ ja̱mi, je rä Cristo. 	 Vér eigum heldur að ástunda sannleikann í kærleika og vaxa í öllu upp til hans, sem er höfuðið, - Kristur.


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ka̱ biköle ska mai kte baa wapauta̱nami käi ra, ji wá̱ ije te je ktei pakarmiña sa̱ je̱r ja̱naklä ije ska. 	 Sannlega segi ég yður: Hvar sem fagnaðarerindið verður flutt, um heim allan, mun og getið verða þess, sem hún gjörði, til minningar um hana."


Jera Jesús te isha täkii: “Yi te yis biketsa ra, ka je wa̱ yis ebä biketsane kuna, ata yis patkäkté ne biketsa ite rä. 	 En Jesús hrópaði: "Sá sem trúir á mig, trúir ekki á mig, heldur þann sem sendi mig,


¿Ka ba wa̱ ibiketsane iyina si̱ yis tso̱ rä Sa Ká ja̱mi, ñakäi ije tso̱ rä yis ja̱mi na? Kte yinak yis wa̱ bas ia̱, ka je she kuna yis te yis wakei je̱r wà. Ata Sa Ká se̱nak yis ja̱rka te ji tso̱ iwa̱ o̱nak je ne we̱ kate rä. 	 Trúir þú ekki, að ég er í föðurnum og faðirinn í mér? Orðin, sem ég segi við yður, tala ég ekki af sjálfum mér. Faðirinn, sem í mér er, vinnur sín verk.


mai ijewa chichöñaí rä ka duäk kuna, ñakäi yökö rä ka wäita̱nak kuna ska. 	 [Þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.]


Jekäi yi äinawa̱ yis ki̱ka, yis te ji sheke̱ ki̱ka, jí sa̱ tso̱ jira manenak wa ebä, ji yakei wakbläk wa ebä wäna ra, jera ñaebä je wakei ki̱ka ditsä yäbei äirmiwa̱ mika̱ je daju̱ni oloi kaleka̱ iKá oloi wà, ángel sikii wa ra ñara ke̱i ska ra. 	 En þann sem blygðast sín fyrir mig og mín orð hjá þessari ótrúu, syndugu kynslóð, mun Mannssonurinn blygðast sín fyrir, er hann kemur í dýrð föður síns með heilögum englum."


Jekäi bas te ditsä wädular ebä dälätse, jewa bas te Säkeklä wa̱ sa pakale ji wa̱k jawa̱ta̱na. 	 Þér hafnið boðum Guðs, en haldið erfikenning manna."


Jekäi ji biköle kieke̱ bas te käi ka̱kie na biketsale etkabä ra, je me̱rmi bas ia̱. 	 Allt sem þér biðjið í bæn yðar, munuð þér öðlast, ef þér trúið."


ata yi te diklä me̱ke̱ yie je ya ra, ka je je̱r bának ji̱a mik a̱ni. Jekäi je diklä me̱ke̱ yie je tsikirmi ije ja̱rka jöikwä jöikwä, ije se̱naklä kseka jekjeye. 	 en hvern sem drekkur af vatninu, er ég gef honum, mun aldrei þyrsta að eilífu. Því vatnið, sem ég gef honum, verður í honum að lind, sem streymir fram til eilífs lífs."


Jekäi Pedro irä Juan irä te isu̱a jaree, jera ite isha iia̱: —Sá su̱o. 	 Þeir horfðu fast á hann, og Pétur sagði: "Lít þú á okkur."


Ñerä sä el wa se̱nak Roma ska wa te sá damijulu palei ju̱ña ra, ijewa date sá ña̱le̱i tsa̱k Foro de Apio ska, ñakäi Cantina Mañatkä ska. Pablo te ijewa su̱a ra, ite Säkeklä kjeisha je ki̱. Jekäi je te Pablo täkiwa̱ni. 	 Bræðurnir þar fréttu um oss og komu til móts við oss allt til Appíusartorgs og Þríbúða. Þegar Páll sá þá, gjörði hann Guði þakkir og hresstist í huga.


Jeska sá bitejuluba ko̱no ki̱ka ju̱na de Asón ska, jeska ñaku̱akni Pablo ra. Ije wa̱ ibiketsale rä jekäi, issëna bitäk däkju̱ jeska rä klä wa ki̱ka. 	 Vér fórum á undan til skips og sigldum til Assus. Þar ætluðum vér að taka Pál. Svo hafði hann fyrir lagt, því hann vildi fara landveg.


Ata el wa, yis ki̱ bas shena iju̱ñak, kte baa bata yinak yis wa̱, ka je datse̱ rä ditsä ja̱mi kuna. 	 Það læt ég yður vita, bræður, að fagnaðarerindið, sem ég hef boðað, er ekki mannaverk.


“¡Issö! Yie bas patke mar jishtä oveja patke tulemi lobo sha̱na käi. Je ki̱ka bas se̱no je̱r ta ta̱i tkäbe käi, ñakäi bitaba namala käi. 	 Sjá, ég sendi yður eins og sauði meðal úlfa. Verið því kænir sem höggormar og falslausir sem dúfur.


Ka̱ tsa̱ku̱i Herodes te je ssa ra, ije̱r ianawa̱. Jerusalén wa biköle je̱r ianacha̱wa̱ña ije ra. 	 Þegar Heródes heyrði þetta, varð hann skelkaður og öll Jerúsalem með honum.


Jekäi yis kolole rä je waje̱rku̱ak ye, je bata shäk ye, je wapaktäk ye. 	 Og til að boða það er ég settur prédikari, postuli og kennari.


Ijewa minejulubä ra, ekla detse̱ iwäki̱ ktä wäblelewa̱ be wa̱. 	 Þegar þeir voru að fara, var komið til hans með mállausan mann, haldinn illum anda.


Jera ite isha: “Bas se̱no je̱r ki̱i̱ ka bas wäyönakläwa̱ kuna. Iwa rä chu̱li̱i̱ dämi ji̱a yis kie ja̱mi ishäk: ‘Yis ne irä’, ñakäi ishäk: ‘Ike̱i tkenawa̱ alemana.’ Ata ke bas mina ijewa ja̱mi. 	 Hann svaraði: "Varist að láta leiða yður í villu. Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Það er ég!' og ,Tíminn er í nánd!' Fylgið þeim ekki.


Ka irä jiye kuna ta, yis wakei wäbala wà yis te ma wa̱ patkele Sa̱tsa̱tkäkksa̱ ye je su̱a, 	 því að augu mín hafa séð hjálpræði þitt,


Biköle ssëna ipassäk; ka irä jiye kuna ta, täkili kjäke̱ksa̱ iska te biköle bäiwe̱ke̱ni. 	 Allt fólkið reyndi að snerta hann, því að frá honum kom kraftur, er læknaði alla.


Kökö bularmi etka täkiiwa̱ si̱ ra, ije te iángel wa patkemi, jewa te iwa̱ kolole wa tapawe̱miwa̱ etka yebä si̱wa̱ ju̱nak cuatro, jöi wà dia wà a̱mi wà jí wà skaté, ka̱jöir wätkerke̱wa̱ ska ma rä iwätkerke̱wa̱ etkä ska kje. 	 Hann mun senda út engla sína með hvellum lúðri, og þeir munu safna hans útvöldu úr áttunum fjórum, himinskauta milli.


“Yis te ssëne baa ju̱eke̱ta̱na bas ia̱. Jishtä yis ssër baa käi yie bas ia̱ ime̱ke̱. Je ssëne baa me̱nak yis wa̱ bas ia̱, ka je rä jishtä ka̱jiska ji tso̱ te sä ssëwe̱ baa käi kuna. Jekäi ke bas je̱r iana, ke bas suana. 	 Frið læt ég yður eftir, minn frið gef ég yður. Ekki gef ég yður eins og heimurinn gefur. Hjarta yðar skelfist ekki né hræðist.


Jera fariseo wa te isha Jesús ia̱: —Isu̱o. ¿Jiye ijewa te ji rä ka o̱nak kuna sábado wà, je weke̱ rä na? 	 Farísearnir sögðu þá við hann: "Lít á, hví gjöra þeir það, sem er ekki leyfilegt á hvíldardegi?"


Je bekwä kie rä Was Kä ni. Jera diklä kuna bala pa̱le mañayäkä ra, je eyaka ianawa̱ bächii. Jekäi ditsä chu̱li̱i̱ tuanacha̱wa̱ diklä bächinacha̱wa̱ kju̱ei. 	 Nafn stjörnunnar er Remma. Þriðjungur vatnanna varð að remmu og margir menn biðu bana af vötnunum, af því að þau voru beisk orðin.


Jera ije te isha ijewa ia̱: —Bas je̱r dä därërë ki̱ Moisés te ka̱ ma̱ bas ia̱ bas wa̱ bas se̱naklä wa jäkläwa̱, ata säkätä ra ka irä jekäi kuna. 	 Hann svarar: "Vegna harðúðar hjartna yðar leyfði Móse yður að skilja við konur yðar, en frá upphafi var þetta eigi þannig.


Jewa tsa̱ku̱ kä rä jishtä alaklä wa tsa̱ku̱ kä käi, ikà rä jishtä nama kà käi. 	 Þær höfðu hár sem hár kvenna, og tennur þeirra voru eins og ljónstennur.


Ji biketse etkabä ki̱ka Noé ia̱ jile ka juerba bata yina ra, sualewa̱ wà ite ko̱no yua iju ska tso̱ wa tsa̱tkenakläksa̱. Je wà ite ka̱jiska wa kjatiawa̱, ñakäi je wà sä wabiketsarke̱ksa̱ wämo ji biketse etkabä ki̱ka deksa̱ iia̱ däli ukä ye. 	 Fyrir trú fékk Nói bendingu um það, sem enn þá var ekki auðið að sjá. Hann óttaðist Guð og smíðaði örk til björgunar heimilisfólki sínu. Með trú sinni dæmdi hann heiminn og varð erfingi réttlætisins af trúnni.


Ata Jesús a̱na täkii, jera iduawa̱. 	 En Jesús kallaði hárri röddu og gaf upp andann.


Ka irä jiye kuna ta, Oveja Yaba kate sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä moska, je te ijewa kjänanemi, je te ijewa wäsikewe̱mi, diklä sa̱ se̱naklä kseka tsikinaklä ska, ñakäi Säkeklä te ijewa wäriä bena pasikemi.” 	 Því að lambið, sem er fyrir miðju hásætinu, mun vera hirðir þeirra og leiða þá til vatnslinda lífsins. Og Guð mun þerra hvert tár af augum þeirra."


Ñerä je ukä ska yie isu̱a ra, puerta kate kjäyeleju̱mi ka̱jöir ska. Jekäi yis te kte ssële yis wa̱ säkätä je ssa ni jishtä kökö bular käi, je kta yis da te ishe: “Bä kuteka̱ jíka, yis te jí ukä ska ji kiana o̱nak ji̱a je kjashemi ba ia̱.” 	 Eftir þetta sá ég sýn: Opnar dyr á himninum og raustin hin fyrri, er ég heyrði sem lúður gylli, talaði við mig og sagði: "Stíg upp hingað, og ég mun sýna þér það, sem verða á eftir þetta."


Bas bakle rä dulecha̱wa̱ shirinak ebä, ji yakei wakbläk ebä. 	 Þér voruð eitt sinn dauðir vegna afbrota yðar og synda,


Jera jí ne käi iyile rä: Säkeklä te sa̱ ia̱ se̱ne jekjeye ma; je se̱ne tso̱ rä iyaba ja̱mi. 	 Og þetta er vitnisburðurinn, að Guð hefur gefið oss eilíft líf og þetta líf er í syni hans.


Jekäi ikuna sá rä yule telewa̱ ra, je rä Säkeklä ne ia̱, ata sá rä ka̱ ta ra, je rä bas ne ia̱. 	 Því að hvort sem vér höfum orðið frávita, þá var það vegna Guðs, eða vér erum með sjálfum oss, þá er það vegna yðar.


Jera yis je̱rikämi je̱r na: ‘Yis wa̱ däli blele tso̱ ta̱i, año kjämi ta̱i ra ka je e̱nakwa̱. We yis je̱ rä, yis ji ña, yis ji yä, yis ssër a̱naa.’ 	 Og ég segi við sálu mína: Sála mín, nú átt þú mikinn auð til margra ára, hvíl þig nú, et og drekk og ver glöð.'


Ata ditsä saka mane a̱ni ka däwa̱ ijewa ska isuanacha̱wa̱ ki̱ka, jeiräta biköle te ijewa sheke̱ bäi ebä. 	 Engir aðrir þorðu að samlagast þeim, en fólk virti þá mikils.


Je ki̱ka yis tu̱r dä bäi, ka jöina diana käi kuna. Ñakäi yis ñakpäke̱ rä bäi, ka je rä ka̱ tie si̱wa̱ ki̱ jula wà käi kuna. 	 Þess vegna hleyp ég ekki stefnulaust. Ég berst eins og hnefaleikamaður, sem engin vindhögg slær.


ñakäi iwa̱ bas je̱rikäklä wäbalaí na ka̱ oloi ñiwa̱kläka̱, bas je̱r ko̱naklä iia̱ ji ki̱ssäk bas kina rä käi, ji rä däli ukä baawa̱ si̱ je bluneí tso̱ sä sikii wa ja̱mi rä käi, 	 Ég bið hann að upplýsa sálarsjón yðar, svo að þér skiljið, hver sú von er, sem hann hefur kallað oss til, hver ríkdómur hans dýrlegu arfleifðar er, sem hann ætlar oss meðal hinna heilögu,


¿Ka irä yis ia̱ ka̱ tso̱ ji rä yis cha wawa̱klä maikäi 'swakei ki̱ ikiar käi na? ¿Ata ma je̱r ki̱ yis ianawa̱ yis dä je̱r bäi ki̱ka na? 	 Er ég ekki sjálfur fjár míns ráðandi? Eða sérðu ofsjónum yfir því, að ég er góðgjarn?'


jishtä ka su̱le käi, ata su̱le bäi; yee sä duächa̱ rawa̱ käi, ata ñera sá dami ji̱a; bukle ta̱i, ata ka dulecha̱wa̱ kuna; 	 óþekktir, en þó alþekktir, komnir í dauðann og samt lifum vér, tyftaðir og þó ekki deyddir,


Jekjepa Jesús biteju̱téni ijewa ra deni Nazaret ska. Jeska ije te iká wa ktä ssa tsa̱na. Ata ia̱mi je̱r kalme del je biköle ska. 	 Og hann fór heim með þeim og kom til Nasaret og var þeim hlýðinn. En móðir hans geymdi allt þetta í hjarta sér.


Ji kieke̱ bas te yis kie ja̱mi ra, je biköle we̱mi yis te Sa Ká oloi kanakläka̱ iyaba oloi ja̱mi. 	 Og hvers sem þér biðjið í mínu nafni, það mun ég gjöra, svo að faðirinn vegsamist í syninum.


ba te ibiketse ba rä ka wä wajuenak kuna wa wajiäk ra, ka̱ oloi ye se̱nak ka̱tuil na wa ia̱ ra, 	 Þú treystir sjálfum þér til að vera leiðtogi blindra, ljós þeirra sem eru í myrkri,


Jekäi ra mika̱ oveja kjänanak wa wäkirií si̱ juena ra, bas ia̱ corona baa ka ji̱alinak kuna me̱rmi. 	 Þá munuð þér, þegar hinn æðsti hirðir birtist, öðlast þann dýrðarsveig, sem aldrei fölnar.


Ka̱wä mawa̱ju̱ kja ra, ale doce wa ñasikawa̱ Jesús wäja̱mi te isha iia̱: —Jí chu̱li̱i̱ wa patkö ijewa minaklä sa pája̱mi jukläyäkä tsi̱dala shtä ska, ju tso̱ elkje shtä ska, käpäklä yuläk, ñanak yuläk, jiska sa̱ tso̱ rä ka yi kuna shtä ska ki̱ka. 	 Nú tók degi að halla. Komu þá þeir tólf að máli við hann og sögðu: "Lát þú mannfjöldann fara, að þeir geti náð til þorpa og býla hér í kring og náttað sig og fengið mat, því að hér erum vér á óbyggðum stað."


Jekäi ka̱wei dewa̱ sä shirinaklä ki̱ta. Ata mika̱ ji yakei wakblena ki̱ta ra, ije̱r bäi sha ki̱ta si̱. 	 En hér við bættist svo lögmálið, til þess að misgjörðin yrði meiri. En þar sem syndin jókst, þar flóði náðin yfir enn meir.


Ba te ishe, ka manener ni ra, ¿jiye ba manerke̱ na? Ba te jile kekläí me̱i dokoitse ra, ¿jiye ba jakbläke̱ je shtä me̱i jui na rä na? 	 Segir þú, að ekki skuli drýgja hór, og drýgir þó hór? Hefur þú andstyggð á skurðgoðum og rænir þó helgidóma?


Je tkawa̱ ite rä bakleka̱ju̱ jile tsa̱ku̱i wa, ka̱wei ta wa, täkili ta wa, sa patkäk wa, ñakäi kie ta jini ikie käi wa, ka jí ke̱i ska itso̱ wa ebä kuna, ata ñaebä sa̱ ke̱i däke̱wa̱ ji̱a ska itso̱ wa, jewa biköle tsa̱ta. 	 ofar hverri tign og valdi og mætti, ofar öllum herradómi og sérhverju nafni, sem nefnt er, ekki aðeins í þessari veröld, heldur og í hinni komandi.


Jekjepa mika̱ je ji tkerke̱ sa̱ ja̱mi tsikinaka̱ ra, sa te ji yakei wakble mar. Je wakbla e̱ná sa te ra, je te sä wätse̱ke̱mi duäkwa̱. 	 Þegar girndin síðan er orðin þunguð, elur hún synd, og þegar syndin er orðin fullþroskuð, fæðir hún dauða.


ka sá wa̱ yi a̱ni jile ñane kjermita. Ata sá shka̱bla ta̱i, sá ji wá̱ jaree ka̱piana tuina, je rä ka sá wa̱ bas mane a̱ni ki̱ ji ja̱wa̱kläka̱ därërë. 	 neyttum ekki heldur brauðs hjá neinum fyrir ekkert, heldur unnum vér með erfiði og striti nótt og dag, til þess að vera ekki neinum yðar til þyngsla.


Je ki̱ka sá te je shtä wa pake, sá te je shtä wa ia̱ ka̱wei me̱ Säkekewa Jesucristo ja̱mi bitaba shka̱bläk iwakwa ji ñaklä. 	 Slíkum mönnum bjóðum vér og áminnum þá vegna Drottins Jesú Krists, að vinna kyrrlátlega og eta eigið brauð.


Yabala rikäla, bas se̱no tsa̱na jile kekläí me̱i yika. 	 Börnin mín, gætið yðar fyrir skurðgoðunum.


Jewa tso̱ jäklele rä jikäi. Je ja̱r säkätä ska chui wa däke̱wa̱ rä itso̱ ye, ji rä iwa̱ o̱nak je kja̱nei wa̱k. 	 Þessu er þannig komið fyrir. Prestarnir ganga stöðugt inn í fremri tjaldbúðina og annast þjónustu sína.


Jekäi yis demiju̱ ra, mane kolole bas wa̱, patkemi yie äyëí yölemi, bas wa̱ ji tso̱ tapale me̱nak tsa̱klämi ijewa wa̱ Jerusalén. 	 En þegar ég svo kem, mun ég senda þá, sem þér teljið hæfa, með líknargjöf yðar til Jerúsalem, og skrifa með þeim.


Jera ite isha Tomás ia̱: —Bä julasku tköwa̱ jiska; yis jula su̱o. Bä jula siköte patköwa̱ yis pare na. Ke ba ku̱ ibiketsa ka irä iyina kuna, ata ibiketsö iyina si̱ irä. 	 Síðan segir hann við Tómas: "Kom hingað með fingur þinn og sjá hendur mínar, og kom með hönd þína og legg í síðu mína, og vertu ekki vantrúaður, vertu trúaður."


“Juan säwäukewa̱k ke̱i skaté bite rä jira kje, ka̱jöir gobiernoí weikaté ji sälwii te; jekäi yi rä sälwi wa ne te je bäkeke̱ksa̱ rä. 	 Frá dögum Jóhannesar skírara og til þessa er ríki himnanna ofríki beitt, og ofríkismenn vilja hremma það.


Jera Agripa te isha Pablo ia̱: —Yie ka̱ me̱ ba ia̱ ba je̱k tsa̱tkäklä. Jera Pablo jula tkacha̱, je̱k wetsami jikäi: 	 En Agrippa sagði við Pál: "Nú er þér leyft að tala þínu máli." Páll rétti þá út höndina og bar fram vörn sína:


ñashka̱li̱ble ñaje̱keta käi wà; ñashka̱li̱ble ñaje̱keta käi ska ra, sa̱ shka̱li̱bläk si̱ wà. 	 í guðrækninni bróðurelsku og í bróðurelskunni kærleika.


Jekäi David te ikja̱nei wá̱ je ke̱i ska tso̱ wa ia̱, jishtä Säkeklä ki̱ ishena käi. Je ukä ska ikapawa̱, demiña ikalí wa tso̱ ska. Jekäi ije tjabanawa̱. 	 Davíð þjónaði sinni kynslóð að Guðs ráði. Síðan sofnaði hann, safnaðist til feðra sinna og varð rotnun að bráð.


Jera Jesús te ikúka: —Yis te ji sha ka̱jiska wa ia̱ biköle wäkata ska. Del yis te sa pakta rä ñapaktäklä jui ska, ñakäi Templo ska. Jeska rä Judío wa biköle ñatapawa̱klä. Ka yis wa̱ ji a̱ni yine rä jaki käi kuna. 	 Jesús svaraði honum: "Ég hef talað opinskátt í áheyrn heimsins. Ég hef ætíð kennt í samkundunni og í helgidóminum, þar sem allir Gyðingar safnast saman, en í leynum hef ég ekkert talað.


Ata ka bas wa̱ sa saka janewa̱ bitaba ra, ñaebä bas Ká wa̱ ka bas janakwa̱ bitaba bas shirile ki̱ka. 	 En ef þér fyrirgefið ekki öðrum, mun faðir yðar ekki heldur fyrirgefa misgjörðir yðar.


—Sapaktäk, ¿mane rä ka̱wei ska ra sa pakale ji wa̱k bäi si̱ rä na? 	 "Meistari, hvert er hið æðsta boðorð í lögmálinu?"


Je wà rä ka sä rä Säkeklä yabala sä rä manele yäbeila ki̱ka kuna, ata yabala ko̱le Säkeklä kablele ki̱ka jewa ne shtao̱le ibatala ye rä. 	 Það merkir: Ekki eru líkamlegir afkomendur hans Guðs börn, heldur teljast fyrirheitsbörnin sannir niðjar.


Simón Pedro te ipaka maikäi säkätä Säkeklä je̱r ssëna ka Judío kuna wa sha̱ kukäk iwakei ia̱ ye kinak ije kie ja̱mi rä käi. 	 Símon hefur skýrt frá, hvernig Guð sá til þess í fyrstu, að hann eignaðist lýð meðal heiðinna þjóða, er bæri nafn hans.


Ka irä jiye kuna ta, yi dulewa̱ rä wabiketsaleksa̱ wämo ye ka nui ta ji̱a. 	 Því að sá, sem dauður er, er leystur frá syndinni.


Je rä ka̱wei ta bena sa patkäk bewak säkätä käi, ikaldu iwäna ra. Je wà ishäkä ki̱ ji tso̱ irä, se̱nak je ki̱ka wa irä te bewak säkätä shka̱le iduäkläwa̱ käi oloitsa. 	 Það fer með allt vald fyrra dýrsins fyrir augsýn þess og það lætur jörðina og þá, sem á henni búa, tilbiðja fyrra dýrið, sem varð heilt af banasári sínu.


Jekäi je fariseo wa ka̱kia klä ki̱ je̱r na jikäi: ‘Wekte ba ra Säkeklä, ka yis dä ditsä saka käi kuna ki̱ka: jakbläk wa käi kuna, ka wämo wa käi kuna, manenak wa käi kuna, ñaebä jí inaklä bäkäk käi kuna. 	 Faríseinn sté fram og baðst þannig fyrir með sjálfum sér: ,Guð, ég þakka þér, að ég er ekki eins og aðrir menn, ræningjar, ranglátir, hórkarlar eða þá eins og þessi tollheimtumaður.


“Yie ji paka jile she ja̱mi, ata ike̱i dämiwa̱ ka yis ktäklä kuna ji̱a jile she ja̱mi, ata yis te Sa Ká ktei pakemi bulee. 	 Þetta hef ég sagt yður í líkingum. Sú stund kemur, að ég tala ekki framar við yður í líkingum, heldur mun ég berum orðum segja yður frá föðurnum.


Mika̱ ite ikjä bale idäkläka̱ tkitkä kjäyaksa̱ ra, yie kseka wa el idäkläka̱ tkil ktä ssa te ishe: “¡Bä kute!” 	 Þegar lambið lauk upp fjórða innsiglinu, heyrði ég rödd fjórðu verunnar, er sagði: "Kom!"


Jera ite isha ijewa ia̱: —Je ne ki̱ka biköle ñayöle ka̱wei wà wa dulale ka̱jöir gobiernoí ja̱mi, je rä jishtä ju wakei te iji säkei ta ska jile jeksa̱ spa̱na irä mikle irä käi. 	 Hann sagði við þá: "Þannig er sérhver fræðimaður, sem orðinn er lærisveinn himnaríkis, líkur húsföður, sem ber fram nýtt og gamalt úr forðabúri sínu."


¿Jiye na? ¿Je rä ka yis wa̱ bas shka̱li̱blene na? Ñera Säkeklä wa̱ iju̱ñer yis wa̱ bas shka̱l. 	 Hvers vegna? Er það af því að ég elska yður ekki? Nei, Guð veit að ég gjöri það.


Jera Sa̱tsa̱ku̱i te ishemi ijula wämo kja̱ne tso̱ wa ia̱: ‘Bas kjeiyile bäi yis Ká wa̱ wa kute, bas ia̱ gobierno yolole däkksa̱ ka ka̱jiska yörksa̱ba yika, je kukö däli ukä ye. 	 Og þá mun konungurinn segja við þá til hægri: ,Komið þér, hinir blessuðu föður míns, og takið að erfð ríkið, sem yður var búið frá grundvöllun heims.


Jera je ángel te ikúka: —Wikblu Sikina dämiwa̱ ba ja̱mi. Jekäi ale Ji Biköle Tsa̱ta täkili te ba ki̱kukemiwa̱ ioloi wà. Je ki̱ka je Sikii Si̱ ko̱nak ji̱a kirmi rä Säkeklä yaba. 	 Og engillinn sagði við hana: "Heilagur andi mun koma yfir þig og kraftur hins hæsta mun yfirskyggja þig. Fyrir því mun og barnið verða kallað heilagt, sonur Guðs.


Jekjepa ite isha jeska tapar tso̱ wa ia̱: ‘Je mina bököksa̱ iyika, cho̱mini mane wa̱ diez mina kate ra je ia̱.’ 	 Og hann sagði við þá er hjá voru: ,Takið af honum pundið, og fáið þeim, sem hefur tíu pundin.'


Pablo wa̱ ibiketsale kja rä kjäkju̱ kju̱awa, ka Éfeso wa kuna, ka iwätkenaklä kuna Asia ska. Ka irä jiye kuna ta, ikiana däkmi mane mane Jerusalén ska Pentecostés díaí ke̱i kjewa̱kña, ikuna rä io̱nopa ra. 	 En Páll hafði sett sér að sigla fram hjá Efesus, svo að hann tefðist ekki í Asíu. Hann hraðaði ferð sinni, ef verða mætti, að hann kæmist til Jerúsalem á hvítasunnudag.


Säkätä bas ku̱ iju̱ñopa, sa̱ ke̱i bata jekje ra, ji ja̱ñetsäk wäsi̱wa wa dämiwa̱ ji ja̱ñetsäk, ji tkerke̱ iwakwa ja̱mi ebä wa̱k. 	 Þetta skuluð þér þá fyrst vita, að á hinum síðustu dögum munu koma spottarar er stjórnast af eigin girndum


“Je ne ki̱ka jäiyi wa rä iká irä ia̱mi irä jäkcha̱wa̱ta̱na ije̱k bawa̱kläwa̱ ise̱naklä ra, jekäi je bol dämiwa̱ eklabä yaka ye.” 	 "Þess vegna skal maður yfirgefa föður og móður og búa við eiginkonu sína, og munu þau tvö verða einn maður."


Ata sa̱ me shkä ka̱tuil na ra, jera sä rä klasku tkenakwa̱, ka sä wäna ka̱ oloi juer ki̱ka. 	 En sá sem gengur um að nóttu, hrasar, því hann hefur ekki ljósið í sér."


Ka irä jiye kuna ta, ije te jukläyäkä ñak wäkukäklä ta bäi si̱ ne ki̱ssa rä. Je ju me̱i yuäkksa̱, ñakäi iyuäkka̱ rä Säkeklä. 	 Því að hann vænti þeirrar borgar, sem hefur traustan grunn, þeirrar, sem Guð er smiður að og byggingarmeistari.


Jera Jesús te isha iia̱: ¿Jiye ba te yis kie wämo ni na? Yi a̱ni rä ka wämo kuna, ata ekla ebä ne rä wämo rä, je rä Säkeklä. 	 Jesús sagði við hann: "Hví kallar þú mig góðan? Enginn er góður nema Guð einn.


Ikjä na espada kayale sibuu daksa̱ju̱, je rä je wà iwa̱ ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa shka̱wa̱klä. Ije te ijewa wäsikemi tabeli yaka yöle kata ye wà. Ñakäi ije ne te Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta kju̱atkawa̱ e̱e̱na wätuäklä vino ye wawätue rä. 	 Og af munni hans gengur út biturt sverð að slá þjóðirnar með, og hann stjórnar þeim með járnsprota. Og hann treður vínþröng heiftarreiði Guðs hins alvalda.


Jera ite isha: —Ditsä yäbei kiana weikanak ta̱i, ju̱nakksa̱ sä wäkiri wa wa̱, chui tsa̱ku̱i wa wa̱, ñayöle ka̱wei wà wa wa̱, ñakäi kota̱nakwa̱, ñakäi tres día ra shki̱nakka̱ni. 	 og mælti: "Mannssonurinn á margt að líða, honum mun útskúfað verða af öldungum, æðstu prestum og fræðimönnum, hann mun líflátinn, en upp rísa á þriðja degi."


Chu̱li̱i̱ ña kjeishäke̱ iyaka wà. Je kju̱ei yis maju̱ je̱k kjeishäk ñaebä. 	 Með því að margir hrósa sér af sínum mannlegu afrekum, vil ég einnig hrósa mér svo,


Jera je Jesús wa̱ dulanak wa bol bitejuluténi isaka wa tso̱ ska. 	 Síðan fóru lærisveinarnir aftur heim til sín.


Pablo, Jesucristo ktei bata shäk Säkeklä ki̱ ishena jekäi ki̱ka, je te jí yue mar sä sikii wa sä chatkelewa̱ Cristo Jesús ja̱mi wa tso̱ Éfeso ska jewa ia̱. 	 Páll, að vilja Guðs postuli Krists Jesú, heilsar hinum heilögu, sem eru í Efesus, þeim sem trúa á Krist Jesú.


Jera ijewa te ipaka ñaia̱ te isha: “Sa te ikúkemi ka̱jöir ska ni ra, tsi ite ishe rä: ‘Jekäi irä ra, ¿jiye ka bas wa̱ iktä kolone rä na?’ 	 Þeir ráðguðust hver við annan um þetta og sögðu: "Ef vér svörum: Frá himni, spyr hann: Hví trúðuð þér honum þá ekki?


Ka irä jiye kuna ta, ije ne oloi ja̱mi ji biköle tso̱ ka̱jöir irä ka̱jiska irä jewa yöleksa̱ rä, ji juenak käi, ji ka juenak kuna käi, ji wäkiri wa iräle, sa patkäk wa iräle, jile tsa̱ku̱i wa iräle, ka̱wei ta wa iräle, je biköle yöleksa̱ rä ije ne oloi ja̱mi iwakei ia̱. 	 Enda var allt skapað í honum í himnunum og á jörðinni, hið sýnilega og hið ósýnilega, hásæti og herradómar, tignir og völd. Allt er skapað fyrir hann og til hans.


Säkeklä, ale yis wa̱ kja̱nei o̱nak yis wikblu wà iyaba ktei baa shäk, je dul yis su̱ak ye, yis dä bas ktei shäk ka̱kie naka ka jalewa̱ ta. 	 Guð, sem ég þjóna í anda mínum með fagnaðarerindinu um son hans, er mér vottur þess, hve óaflátanlega ég minnist yðar


Ata bas ku̱ ji tso̱ ija̱rka je mo ji kaku ye, jera ji biköle rä bas ia̱ ra yëë. 	 En gefið fátækum það, sem í er látið, og þá er allt yður hreint.


“¿Jiye ka bas wakwa te ibiketseksa̱ jibä rä wämo rä na? 	 Hví dæmið þér ekki af sjálfum yður, hvað rétt sé?


Jekäi alaklä wa, ¿ji wà ba wa̱ ijuñer ba ia̱ ba se̱naklä tsa̱tkermiksa̱ na? Je su̱ta jäiyi wa, ¿ji wà ba wa̱ iju̱ñer ba ia̱ ba se̱naklä tsa̱tkermiksa̱ na? 	 Því að hvað veist þú, kona, hvort þú munir geta frelsað manninn þinn? Eða hvað veist þú, maður, hvort þú munir geta frelsað konuna þína?


Jera jeska jäiyi jieleka̱ nu̱l katke iwäja̱mi. 	 Þá var þar frammi fyrir honum maður einn vatnssjúkur.


Je ukä ki̱ka plaa yena ka̱ tsa̱ku̱i Agripa irä Berenice irä demijulu Cesareaka Festo su̱ak. 	 Eftir nokkra daga komu Agrippa konungur og Berníke til Sesareu að bjóða Festus velkominn.


“Yi a̱ni wa̱ tsi̱ni ka wäkanakka̱ ki̱ kolonakwa̱ u̱ yaka wí̱ wà iräle, dunakcha̱ ja̱ka̱ niki̱ka iräle, ata ite idueka̱ rä iduäkläka̱ ki̱, yi däke̱wa̱ wa wa̱ oloi su̱nak. 	 Enginn kveikir ljós og byrgir það með keri eða setur undir bekk, heldur láta menn það á ljósastiku, að þeir, sem inn koma, sjái ljósið.


Jera Jesús te ijewa je̱r ku̱a jile she ja̱mi sa kiana ka̱kiäk maitjä ka shtirile ta, 	 Þá sagði hann þeim dæmisögu um það, hvernig þeir skyldu stöðugt biðja og eigi þreytast:


Ije wa tu̱naka̱ iki̱ka, Oveja Yaba pi irä, kte yinakka̱ ijewa wa̱ irä oloi ja̱mi. Ka irä jiye kuna ta, ka ijewa je̱r ja̱mi je̱k däläne ma rä iduawa̱ kje ki̱ka. 	 Og þeir hafa sigrað hann fyrir blóð lambsins og fyrir orð vitnisburðar síns, og eigi var þeim lífið svo kært, að þeim ægði dauði.


Jera ijewa te ichaka iia̱: —¿Me je de? Jera ite ikúka: —Ka 'swa̱ iju̱ñer. 	 Þeir sögðu við hann: "Hvar er hann?" Hann svaraði: "Það veit ég ekki."


Je ki̱ka ijewa te Bernabé kia rä Zeus ni, Pablo kia ite rä Hermes ni, ije ne ktäke̱ rä ki̱ka. 	 Kölluðu þeir Barnabas Seif, en Pál Hermes, því að hann hafði orð fyrir þeim.


Jera ijewa kjali tjua iwäktä ja̱mi, ite itia jula wà, jekäi isaka te ikpa jula ktä wà, 	 Og þeir hræktu í andlit honum og slógu hann með hnefunum, en aðrir börðu hann með stöfum


Cristo Jesús kja̱nei wa̱kña yis da Priscila irä, Aquila irä, jewa ia̱ bas te ishe yie ichakami. 	 Heilsið Prisku og Akvílasi, samverkamönnum mínum í Kristi Jesú.


Ñerä ijewa te jak sa̱ nu̱l bläklä kjäshtäklä ku̱a buleleju̱mi kju̱awa, 	 Þær sáu þá, að steininum hafði verið velt frá gröfinni,


Ñakäi ite isha: ‘Je bata ki̱ka jäiyi wa rä iká irä ia̱mi irä jäkwa̱ta̱na ije̱k bawa̱kläwa̱ ialaklä ra. Jekäi je bol wa dämiwa̱ eklabä yaka ye.’ 	 og sagði: ,Fyrir því skal maður yfirgefa föður og móður og bindast konu sinni, og þau tvö skulu verða einn maður.'


Ji we̱ke̱ yie, ka je ia̱ yis je̱r ko̱ne. Ka irä jiye kuna ta, ji wa̱kle yie, ka je o̱r yis ia̱. Ata ji dokoitseke̱ yie, je ebä we̱ke̱ yis te rä. 	 Því að ég veit ekki, hvað ég aðhefst. Það sem ég vil, það gjöri ég ekki, en það sem ég hata, það gjöri ég.