Jesús je̱r na ide ditsä datse̱ kja iwäki̱ itsa̱kmi täkili wà kolonakwa̱ ijewa tsa̱ku̱i ye. Je ki̱ka ije mineka̱ju̱ni eklabä ka̱ bata ki̱ka. 	 Jesús vissi nú, að þeir mundu koma og taka hann með valdi til að gjöra hann að konungi, og vék því aftur upp til fjallsins einn síns liðs.


Jera ditsä te isha: —Sá wa̱ issële ka̱wei yöle te ishe rä Säbäkäkksa̱ se̱rmi rä jekjeye. ¿Jera maikäi ba te ishe ditsä yäbei kiana tkenakka̱ ka̱sha̱ ki̱ ni na? Ata yibä je ditsä yäbei rä na? 	 Mannfjöldinn svaraði honum: "Lögmálið segir oss, að Kristur muni verða til eilífðar. Hvernig getur þú sagt, að Mannssonurinn eigi að verða upp hafinn? Hver er þessi Mannssonur?"


Jekäi dulecha̱wa̱ wa rä ka shki̱nakka̱ni kuna ra, ñaebä ka Cristo rä shki̱leka̱ni kuna. 	 Ef ekki er til upprisa dauðra, þá er Kristur ekki heldur upprisinn.


Jekjepa ñayöle ka̱wei wà wa irä fariseo wa irä sha̱ te ikúka te isha: —Sapaktäk, sá ssëna ba te ji we̱ ijuenaklä ye su̱ete. 	 Þá sögðu nokkrir fræðimenn og farísear við hann: "Meistari, vér viljum sjá þig gjöra tákn."


Ata sá te rä Cristo wäteleka̱ cruz ja̱mi ne ktei wapakteke̱ rä. Judío wa ia̱ ra je rä dokona, ka Judío kuna wa ia̱ ra, je rä ka wata. 	 en vér prédikum Krist krossfestan, Gyðingum hneyksli og heiðingjum heimsku,


Ñaebä ka sa̱ wa̱ vino blona ji̱a tenak bewak kjuä yöle bolsa ye nu̱l da shtä naka. Ata ikuna jekäi ra, je bewak kjuä tsikirju̱mi, jera vino tkerju̱mi, ñaebä ijui weikarmiwa̱. Bäi si̱ ra sä te vino blona ji̱a tie rä bewak kjuä spa̱na ja̱rka, jera je botkäwe se̱rmi ji̱a.” 	 Ekki láta menn heldur nýtt vín á gamla belgi, því þá springa belgirnir, og vínið fer niður, en belgirnir ónýtast. Menn láta nýtt vín á nýja belgi, og varðveitist þá hvort tveggja."


Ata bas sha̱na ka jekäi ikiar. Ata bas sha̱na yi rä bakleka̱ bäi si̱ ra, je je̱k jöwo̱pa idulunaí ye. Jekäi yi rä sä wäsikäk, je je̱k jöwo̱pa ikjanaklä ye. 	 En eigi sé yður svo farið, heldur sé hinn mesti yðar á meðal sem væri hann yngstur og foringinn sem þjónn.


Jera je mineksa̱ju̱ te ichaka ia̱mi ia̱: —¿Jibä kie yie na? Jera ia̱mi te ikúka: —Juan säwäukewa̱k tsa̱ku̱ ne kiö rä. 	 Hún gekk þá út og spurði móður sína: "Um hvað á ég að biðja?" Hún svaraði: "Höfuð Jóhannesar skírara."


Ata ikuna yi te ji shka̱l ssëke̱ irä Cristo ja̱mi ki̱ ra, ke je äina, ata je ku̱ Säkeklä oloi köka̱, Cristo kie ki̱ka. 	 En ef hann líður sem kristinn maður, þá fyrirverði hann sig ekki, heldur gjöri Guð vegsamlegan með þessu nafni.


Juan bakle rä jishtä tsi̱ni wäkaleka̱ oloo käi ka̱ñiwa̱k. Bas ssëna ssënak a̱naa ije oloika berbena bala na. 	 Hann var logandi og skínandi lampi. Þér vilduð um stund gleðjast við ljós hans.


Iwa rä ikablele säkätä kuna rä ka yakei ta ra, jera ka ietkä biketsane patkenakwa̱ni kuna. 	 Hefði hinn fyrri sáttmáli verið óaðfinnanlegur, þá hefði ekki verið þörf fyrir annan.


Sá je̱r ska ka sa ssër ta kjatele käi. Jishtä sá ñawäsikle ka̱jiska, bäi si̱ ra jishtä sá ñawäsikle bas wäna, ka je̱k ssë wà kuna ka wäsi̱wa kuna, jishtä Säkeklä käi, ka ditsä je̱rikä ja̱mi kuna, ata Säkeklä je̱r bäi shäke̱ wà, je ne wà sá ñassäke̱ rä. 	 Þetta er hrósun vor: Samviska vor vitnar um, að vér höfum lifað í heiminum, og sérstaklega hjá yður, í heilagleika og hreinleika, sem kemur frá Guði, ekki látið stjórnast af mannlegri speki, heldur af náð Guðs.


Yi te ishe, irä balewa̱ ije ja̱mi ni ra, je kiana shkäk jishtä ije shka käi. 	 Þeim sem segist vera stöðugur í honum, honum ber sjálfum að breyta eins og hann breytti.


“Ke bas ku̱ sa saka wabiketsaksa̱, ka bas wakwa wabiketsanakläksa̱ kuna. 	 Dæmið ekki, svo að þér verðið ekki dæmdir.


Ije te iwá̱ bikö iia̱ io̱r ja̱mi; ije te yis yaka jalawa̱ kja ña̱la wätsa̱kba yis itäbinakläwa̱. 	 Hún gjörði það, sem í hennar valdi stóð. Hún hefur fyrirfram smurt líkama minn til greftrunar.


Ata ma je̱k butsöksa̱ ji ka wata pake sa̱ ñawätji̱wa̱klä shtä yika, sa bakle mikle wa kie yöle tso̱ pake yika, sa̱ ñakju̱atkewa̱ke̱ sa̱ ñaktewa̱ke̱ ka̱wei bata ki̱ka je yika. Je rä ka wata, ka kiar ji a̱ni ye ki̱ka. 	 En forðast þú heimskulegar þrætur og ættartölur, deilur og lögmálsstælur. Þær eru gagnslausar og til einskis.


Jekäi je ju ska wa rä bäi ra, jera je bas te ji bäi sha, je o̱nopa ijewa ia̱, ata ka ijewa rä bäi kuna ra, jera je bas te ji bäi sha, je döksa̱pani bas wakwa ia̱. 	 og sé það verðugt, skal friður yðar koma yfir það, en sé það ekki verðugt, skal friður yðar aftur hverfa til yðar.


Yis ka̱kiäke̱ ba ki̱, je rä ba rä ji biketsäk etkabä sá raña je wawa̱klä ba wa̱, ma je̱r ku̱a ji bäi biköle tso̱ bas wa̱ Cristo ia̱ je te ki̱ka. 	 Ég bið þess, að trú þín, sem þú átt með oss, verði mikilvirk í þekkingunni á öllu því góða, sem tilheyrir Kristi.


“Bas ia̱ ka̱wei me̱leta̱na Moisés wa̱, ata bas sha̱ yi a̱ni te ka je wawe̱ kuna. ¿Jiye jera bas ki̱ yis shena kota̱nakwa̱ na?” 	 Gaf Móse yður ekki lögmálið? Samt heldur enginn yðar lögmálið. Hví sitjið þér um líf mitt?"


Jikäi yis te bas je̱r ku̱e, je ne rä bäi bas ia̱ rä ki̱ka. Jí año bakle waté bas ne te je tapawa̱miba rä, ka irä bas te je tapawa̱miba ebä kuna, ata bas wakwa ne je̱r ssënaba je ma̱k rä. 	 Og ráð vil ég gefa í þessu máli, því að þetta er yður til gagns, yður sem í fyrra voruð á undan öðrum, ekki aðeins í verkinu, heldur og í viljanum.


Ñerä ije̱k baklawa̱ yäkäk ra, ite pan kukawa̱. Jeki̱ ika̱kia, kjepa je butsa ma ite ijewa ia̱. 	 Og svo bar við, er hann sat til borðs með þeim, að hann tók brauðið, þakkaði Guði, braut það og fékk þeim.


Jekäi ji rä ka̱tuil cha ja̱mi o̱nak ka wata shtä ke je wa̱ña. Ata bäi si̱ ra je tso̱ksa̱ juenakwa̱. 	 Eigið engan hlut í verkum myrkursins, sem ekkert gott hlýst af, heldur flettið miklu fremur ofan af þeim.


Jekäi ba te se̱ne kseka ña̱le̱i kjasha yis ia̱. Ba te yis ssëwe̱mi a̱naa ba te yis su̱e kaldu ki̱.” 	 Kunna gjörðir þú mér lífsins vegu. Þú munt mig fögnuði fylla fyrir þínu augliti.


Jeska sá te sa el wa ku̱a, jewa te sá kuka se̱nak ji̱a ijewa kjäka siete día. Jekjepa sá demijulu Roma ska. 	 Þar hittum vér bræður, og báðu þeir oss að dveljast hjá sér í viku. Síðan héldum vér til Rómar.


Je rä jile pakäklä. Je bol wa rä sa kablele ñaia̱ botäbä kicha käi. Etka datse̱ rä Sinaí bata ska. Je cha ko̱rke̱ rä kjanaklä wa ye. Je rä Agar. 	 Þetta hefur óeiginlega merkingu: Konurnar merkja tvo sáttmála: Annar er sá frá Sínaífjalli og elur börn til ánauðar, það er Hagar;


Sa Ká wa̱ iyaba shka̱l, jekäi ite ji biköle ju̱aksa̱ ije ia̱ iwa̱ ju̱ñenak. 	 Faðirinn elskar soninn og hefur lagt allt í hönd honum.


Jera ñawäsaka je ka̱ tsa̱ku̱i te guardia ekla patkami Juan tsa̱ku̱ tsa̱kté, jekäi je mineju̱ te itsa̱ku̱ tiaksa̱ sä wätiäklä ska. 	 heldur sendi þegar varðmann og bauð að færa sér höfuð Jóhannesar. Hann fór og hjó af höfuð Jóhannesar í fangelsinu,


Jera ite iwa̱ dulanak wa doce kiaté, jewa ia̱ ite ka̱wei ma̱ wikblu ñá shtä kjäiäkläksa̱ iwa̱, ñakäi sä kteke̱ duë te biköle bäiwa̱klä iwa̱, ji duëi biköle käi. 	 Og hann kallaði til sín lærisveina sína tólf og gaf þeim vald yfir óhreinum öndum, að þeir gætu rekið þá út og læknað hvers kyns sjúkdóm og veikindi.


“Mika̱ bas bätsäke̱ ra, ke bas je̱k ja je̱r ialewa̱, jishtä ji wa̱k su̱nak ebä wa te iwe̱ käi. Ijewa wäktä iawa̱ke̱ ijuenaklä ditsä wäna ibätsäke̱ irä. Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ijewa ia̱ je säkei rä deleksa̱ e̱ná. 	 Þegar þér fastið, þá verið ekki daprir í bragði, eins og hræsnarar. Þeir afmynda andlit sín, svo að engum dyljist, að þeir fasta. Sannlega segi ég yður, þeir hafa tekið út laun sín.


Je rä ije wa̱ iju̱ñer ijewa je̱r ki̱ Jesús ianawa̱ rä chu̱li̱i̱ wa wäbätsäke̱ Jesús wà ijewa tsa̱ta kju̱ei, je ki̱ka ijewa te iju̱aksa̱ iia̱ rä. 	 Hann vissi, að þeir höfðu fyrir öfundar sakir framselt hann.


Ata saje wa Säkekewaí Jesucristo däke̱ni, ñakäi sä rä tapanakwa̱ ije wäja̱mi, je pake mar sá te. Je ki̱ka sá te el wa bas ia̱ ishe: 	 En að því er snertir komu Drottins vors Jesú Krists og það, að vér söfnumst til hans, biðjum vér yður, bræður,


Jera Juan te isha iia̱: —Sapaktäk, sá te ekla su̱a, je te be kjäie kaldu ba kie oloi ja̱mi. Ata ka irä sajewa ja̱mi kuna, ki̱ka sá te iwätkewa̱. 	 Jóhannes sagði við hann: "Meistari, vér sáum mann reka út illa anda í þínu nafni, og vildum vér varna honum þess, af því að hann fylgdi oss ekki."


Je rä bas je̱r ja̱naklä jile bata shäk wa sikii wa wa̱ ji yile ska, ñakäi jini Säkekewa Sa̱tsa̱tkäkksa̱ wa̱ sa pakale ji wa̱k ktei sha bas ia̱ iktei bata shäk wa te käi. 	 Það reyni ég með því að rifja upp fyrir yður þau orð, sem hinir heilögu spámenn hafa áður talað, og boðorð Drottins vors og frelsara, er postular yðar hafa flutt.


Mika̱ ijewa te ji ktei yinak iwa̱ sha e̱ná ra, bewak daka̱ju̱ ale ka̱ ja̱r ka̱mii naka, je kju̱atkämi ijewa ra, je tu̱rmika̱ ijewa ki̱ka te ikteche̱miwa̱. 	 Og er þeir hafa lokið vitnisburði sínum, mun dýrið, sem upp stígur úr undirdjúpinu, heyja stríð við þá og mun sigra þá og deyða þá.


Ñerä Jesús te ijewa klä paskua e̱ná ra, ite iwa̱ shönak je̱k ki̱ jiawa̱ni je̱k baklawa̱ni yäkäk, jera ite ichaka ijewa ia̱: —¿Bas je̱r ku̱a je yis te iwá̱ te na? 	 Þegar hann hafði þvegið fætur þeirra, tekið yfirhöfn sína og setst aftur niður, sagði hann við þá: "Skiljið þér, hvað ég hef gjört við yður?


Ka̱wä wätuirmiwa̱, tulu iarmiwa̱ pi käi. Je o̱rmi rä Säkekewa wa̱ ji wa̱klä e̱e̱na si̱ oloi ta ta̱i, ka je ke̱i däwa̱ba yika. 	 Sólin mun snúast í myrkur og tunglið í blóð, áður dagur Drottins kemur, hinn mikli og dýrlegi.


Je ki̱ka alaklä wa kiana jile tkäkka̱ tsa̱ku̱ ki̱ ángel wa kju̱ei, ijuenaklä irä tsa̱ku̱i ta. 	 Þess vegna á konan vegna englanna að bera tákn um yfirráð mannsins á höfði sér.


Jera ijewa te isha iia̱: —Rabí, ata jí kukjuna Judío wa te bä kteke̱wa̱ kia jak wà. ¿Jera ma mike̱ni jeska na? 	 Lærisveinarnir sögðu við hann: "Rabbí, nýlega voru Gyðingar að því komnir að grýta þig, og þú ætlar þangað aftur?"


Ji kjäkwa̱ sä kjä na, je wa̱ ka sa ianakwa̱ ñá ye, ata ji däke̱ka̱ sä kjä ki̱ka, je ne te sa iawe̱ ñá ye rä. 	 Ekki saurgar það manninn, sem inn fer í munninn, hitt saurgar manninn, sem út fer af munni."


Jera be tsa̱ku̱i te ijawa̱ta̱na. Ñerä ángel wa dejulu iwäki̱ te ichewa̱ jile wà. 	 Þá fór djöfullinn frá Jesú. Og englar komu og þjónuðu honum.


Iwa rä ka iwa̱ ángel wa kolone tsa̱tkenak kuna, ata ite rä Abraham batala ne kuka tsa̱tkenak. 	 Því að víst er um það, að ekki tekur hann að sér englana, en hann tekur að sér afsprengi Abrahams.


Jewa minejulumi chui tsa̱ku̱i wa irä, sä wäkiri wa irä wäki̱ka te isha ijewa ia̱: —Sá rä kablele etkabä ka ji ñak kuna, ka sá wa̱ Pablo kota̱nawa̱ba yika. Ata ka je o̱ne ra sá weikanowa̱pa. 	 Þeir fóru til æðstu prestanna og öldunganna og sögðu: "Vér höfum svarið þess dýran eið að neyta einskis, fyrr en vér höfum ráðið Pál af dögum.


Ñakäi bä klä te bä shiriwa̱wa̱ ra, je tiö ju̱omi. Bäi si̱ ba ia̱ ra rä bä kjäwa̱ sa̱ se̱naklä kseka ska klä ialewa̱, ata ka ju̱nakmi kuna klä botkäwe sä tuläklämi ska, yökö ka wäita̱nak kuna ja̱rka, 	 Ef fótur þinn tælir þig til falls, þá sníð hann af. Betra er þér höltum inn að ganga til lífsins en hafa báða fætur og verða kastað í helvíti.


Sa̱nu̱le nu̱le wa ia̱ ji shö jishtä sa̱ a̱mi ia̱ ji she käi, ñaebä busi wa ia̱ ji shö jishtä sä kuta wa ia̱ ji she käi, je̱rike wämo wà. 	 aldraðar konur sem mæður, ungar konur sem systur í öllum hreinleika.


Ka bas wa̱ ije su̱le, ata yis wa̱ ije su̱le. Yis kuna ishäk ka yis wa̱ ije su̱le ni ra, jera yis dä ka̱yuäk bas käi. Ata yis wa̱ ije su̱le, ñakäi yis te iktä wawe̱. 	 Og þér þekkið hann ekki, en ég þekki hann. Ef ég segðist ekki þekkja hann, væri ég lygari eins og þér. En ég þekki hann og varðveiti orð hans.


Ata ¿sä te Säkekewa kju̱atkewe̱mi sa ra na? ¿Sä rä täkili ta ije tsa̱ta na? 	 Eða eigum vér að reita Drottin til reiði? Munum vér vera máttugri en hann?


Je balana tapanak eyaka eyaka wa Judea ska irä, Galilea ska irä, Samaria ska irä, kja bäi. Jekäi ijewa täkili je̱na. Ijewa dami sualecha̱wa̱ Säkekewa yika, ñakäi ijewa tsa̱tke dami Wikblu Sikina te ki̱ka ijewa war ebä. 	 Nú hafði kirkjan frið um alla Júdeu, Galíleu og Samaríu. Hún byggðist upp og gekk fram í ótta Drottins og óx við styrkingu heilags anda.


Je Moisés ne te isha Israel batala ia̱: ‘Säkeklä te bas wakwa sha̱na ekla kukemi jile bata shäk ye bas ia̱ yis käi.” 	 Þessi er sá Móse, sem sagði við Ísraelsmenn: ,Spámann eins og mig mun Guð upp vekja yður, einn af bræðrum yðar.'


Säkeklä yis wa̱ kja̱nei o̱nak je̱r ssële ka nui ta käi wà, jishtä yis yika bakle wa te iwá̱ käi, je ia̱ yis te wekte she yis te ba ktei sheke̱ yis ka̱kiäke̱ ka jalewa̱ ta ka̱piana tuina ra. 	 Þakkir gjöri ég Guði, sem ég þjóna, eins og forfeður mínir, með hreinni samvisku, því að án afláts, nótt og dag, minnist ég þín í bænum mínum.


Ñerä jewa demi Cesarea ska ra, ite äyë cha̱mi ka̱ wäkiri ia̱, ñakäi iwa̱ Pablo demitse̱ iwäja̱mi. 	 Þeir fóru inn í Sesareu, skiluðu bréfinu til landstjórans og færðu Pál fyrir hann.


jewa ia̱ ite isha: —Bas cho̱ a̱mi bas wäsaka jukläyäkä tsi̱ne juerke̱ ska. Bas kjawa̱julu jeska ra, bas te burro yaba ku̱emi mo̱lewa̱, yi a̱ni ka je̱tkäba iki̱ käi; bas te je yeksa̱ tse̱té. 	 og mælti: "Farið í þorpið hér fram undan. Þegar þið komið þangað, munuð þið finna fola bundinn, sem enginn hefur enn komið á bak. Leysið hann og komið með hann.


Jesús je̱r ku̱a ite ijewa te ichakakle iki̱ka. Je ki̱ka ite isha ijewa ia̱: —Je yie isha: ‘Jirä berbena ra ka bas wa̱ yis su̱nak ji̱a, ata je itä ska berbena ra bas te yis su̱emini’, ¿je ne chakeke̱ bas te ñaia̱ rä na? 	 Jesús vissi, að þeir vildu spyrja hann, og sagði við þá: "Eruð þér að spyrjast á um það, að ég sagði: ,Innan skamms sjáið þér mig ekki, og aftur innan skamms munuð þér sjá mig'?


Je ukä ska ite kjanaklä el patkaténi, ata ñaebä ijewa te je kpa ta̱i weika diekjela, patkamine ite jula wäyaka. 	 Aftur sendi hann annan þjón. Þeir börðu hann einnig og svívirtu og sendu burt tómhentan.


Saje wa wa̱ iju̱ñer, sa̱ wa̱ sa el wa shka̱l ki̱ka, sä rä deleksa̱ duewa̱ ska, kjawa̱ni se̱ne kseka ska. Ata yi wa̱ ka sa̱ shka̱l da, je tso̱ ji̱a rä duewa̱ ska. 	 Vér vitum, að vér erum komnir yfir frá dauðanum til lífsins, af því að vér elskum bræður vora. Sá sem ekki elskar er áfram í dauðanum.


Säkeklä wa̱ ji rä iyina si̱ yile ssële yis wa̱, je ebä ne sha yie bas ia̱ rä, ata jira bas ki̱ yis shena rä kota̱nakwa̱. Abraham wa̱ ka jekäi io̱ne. 	 En nú leitist þér við að lífláta mig, mann sem hefur sagt yður sannleikann, sem ég heyrði hjá Guði. Slíkt gjörði Abraham aldrei.


Ikuna yilé te sa pakteke̱ kte kju̱awa wà, ka saje wa Säkekewaí Jesucristo wa̱ ji bäi yile ssëta kuna ra, ka sä pautäle wämo ssëta kuna ra, 	 Ef einhver fer með annarlegar kenningar og fylgir ekki hinum heilnæmu orðum Drottins vors Jesú Krists og því, sem guðrækni vor kennir, þá hefur hann ofmetnast og veit ekki neitt.


Je itä ki̱ Jesús mineju̱mi Galilea tipei a̱mi kata, je tipä kie etkä rä Tiberias ni. 	 Eftir þetta fór Jesús yfir um Galíleuvatn eða Tíberíasvatn.


jera je ditsä ju̱oksa̱ be tsa̱ku̱i ia̱ iyaka weikanakläwa̱, ata iwikblu tsa̱tkenakläksa̱ Säkekewa díaí ska. 	 skal selja slíkan mann Satan á vald til tortímingar holdinu, til þess að andinn megi hólpinn verða á degi Drottins Jesú.


jera iyaba tsi̱se̱k te isha iká ia̱: ‘Papá, däli ukä däkksa̱ yis ia̱ ba duawa̱ ra je mo kja yis ia̱ jí kje ra.’ Jekäi iká te iji biköle bala pja̱ ijewa ia̱. 	 Sá yngri þeirra sagði við föður sinn: ,Faðir, lát mig fá þann hluta eignanna, sem mér ber.' Og hann skipti með þeim eigum sínum.


Jekäi ijewa te kte wapakta Perge ska, kjepa imineni Atalia ska. 	 Þeir fluttu orðið í Perge, fóru til Attalíu


Ka irä maikäi kuna ta, biköle rä iwakwa ji ebä biketsäk, ata ka irä Jesucristo cha biketsäk kuna. 	 Allir leita þess, sem sjálfra þeirra er, en ekki þess, sem Krists Jesú er. -


Del ike̱i kjewa̱klä sha̱na ra, ije te sä wätelewa̱ wa ekla wäyeke̱ksa̱ni ditsä ia̱, mane kieke̱ ijewa te iia̱ käi. 	 En á hátíðinni var hann vanur að gefa þeim lausan einn bandingja, þann er þeir báðu um.


Jera tapanak Jerusalén ska wa te ipalei ssa jekäi ra, ijewa te Bernabé patka däkmi Antioquíaka. 	 Og fregnin um þá barst til eyrna safnaðarins í Jerúsalem, og þeir sendu Barnabas til Antíokkíu.


yis kjaju̱ ka̱ etkä wa käi ra, ka bas wa̱ yis kinewa̱; ñakäi ju̱li̱shye ra, ka bas wa̱ yis pajiene; yis duaksa̱ ra, ñakäi yis kate wätelewa̱ ra, ka bas dene yis su̱ak.’ 	 gestur var ég, en þér hýstuð mig ekki, nakinn, en þér klædduð mig ekki, ég var sjúkur og í fangelsi, en ekki vitjuðuð þér mín.'


Jí ne wà sa̱ je̱r ko̱rmi sa̱ wa̱ Säkeklä yabala shka̱l dä: Je rä sa te Säkeklä shka̱li̱bla ra, ñakäi sa te iwa̱ sa pakale ji wa̱k, je wawa̱ ra. 	 Að vér elskum Guðs börn þekkjum vér af því, að vér elskum Guð og breytum eftir boðorðum hans.


Yi te iyaba biketsa ra, je se̱rmi jekjeye. Ata yi wa̱ ka iyaba ktä ssëne ra, je ka se̱nak ji̱a, ata je ra Säkeklä kju̱atkämiwa̱. 	 Sá sem trúir á soninn, hefur eilíft líf, en sá sem óhlýðnast syninum, mun ekki sjá líf, heldur varir reiði Guðs yfir honum."


Ata ka̱ sha̱sha̱ ra Pablo irä Silas irä ka̱kiäte, ijewa ksäte Säkeklä ia̱. Jera je ssë tso̱ wätelecha̱wa̱ wa te. 	 Um miðnætti báðust þeir Páll og Sílas fyrir og lofsungu Guði, en bandingjarnir hlustuðu á þá.


Jera Jesús te ikúka: —Ba te je shaka̱. Ata yie ishe bas ia̱, jirami bas te ditsä yäbei su̱emi je̱tkelewa̱ ale Täkili ta Ta̱iwa̱ je jula wämo kja̱ne, ñakäi je dawa̱ju̱té ka̱jöir mo̱ bata ki̱ka je su̱emi bas te. 	 Jesús svarar honum: "Þú sagðir það. En ég segi yður: Upp frá þessu munuð þér sjá Mannssoninn sitja til hægri handar máttarins og koma á skýjum himins."


Jera Jacob te issa trigo wä tso̱ Egipto ska ra, jera ite saje wa kalí wa patkami jela itju̱ak, je ne rä ijewa patkenami säkätäba rä. 	 En er Jakob heyrði, að korn væri til á Egyptalandi, sendi hann feður vora þangað hið fyrra sinn.


Je juitä ki̱ ijewa te yökö wäkawa̱ka̱ je kjä ja̱mi iña jakla̱wa̱, jera Pedro je̱tkawa̱ña ijewa ra. 	 Menn höfðu kveikt eld í miðjum garðinum og sátu við hann, og Pétur settist meðal þeirra.


Je ijolona jak yäkä na, je ne rä yi te kte ssa, je te ikuke plaa je̱r ssële a̱naa rä. 	 Það sem sáð var í grýtta jörð, merkir þann, sem tekur orðinu með fögnuði, um leið og hann heyrir það,


Je oloika ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa shkämi, ñakäi ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa te ji wà irä oloi kaleka̱ tse̱mité jeska. 	 Og þjóðirnar munu ganga í ljósi hennar og konungar jarðarinnar færa henni dýrð sína.


Bäi si̱ ra, bas wa̱ rä Moloc jui wäjienak irä, bekwä etka Renfán bas kekläí je me̱i irä, jile saka me̱i yöle bas wa̱ oloitsanak irä, je ne dami rä. Je kju̱ei yis te bas patkemi Babilonia ektaka.” 	 Nei, þér báruð búð Móloks og stjörnu guðsins Refans, myndirnar, sem þér smíðuðuð til þess að tilbiðja þær. Ég mun herleiða yður austur fyrir Babýlon.


Je rä jishtä Oseas ska ite ishe käi: “Ka yis cha kuna wa, jewa kiemi yis te yis cha wa ni, ka shka̱li̱blenak kuna yi wa̱ wa, jewa kiemi yis te yis wa̱ shka̱ta wa ni.” 	 Eins og hann líka segir hjá Hósea: Lýð, sem ekki var minn, mun ég kalla minn, og þá elskaða, sem ekki var elskuð,


Jera je alaklä deju̱ je̱tkawa̱ wakte iwä ja̱mi, te isha iia̱: —Säkekewa, yis tsa̱tköpa. 	 Konan kom, laut honum og sagði: "Herra, hjálpa þú mér!"


Je te sa̱ je̱r ku̱e ji shi̱ana käi, ka̱jiska ji yakei tkerke̱ sa̱ ja̱mi käi je jäkwa̱, sa̱ se̱naklä jí ke̱i ska ra tsa̱na, wämo, bulee, 	 Hún kennir oss að afneita óguðleik og veraldlegum girndum og lifa hóglátlega, réttvíslega og guðrækilega í heimi þessum,


Ñerä mo̱ ja̱nawa̱ te ijewa ki̱kukawa̱. Jera kte ssëna mo̱ ja̱rka je te ishe: “Jí ne rä yis yaba shka̱ta rä. Je ne ktä ssö rä.” 	 Þá kom ský og skyggði yfir þá, og rödd kom úr skýinu: "Þessi er minn elskaði sonur, hlýðið á hann!"


Je biköle o̱na rä sä wäji̱atkäklä ye, ka sa̱ ja̱mi ji yakei tkenaklä jishtä ijewa ja̱mi itkena käi. 	 Þessir hlutir hafa gjörst sem fyrirboðar fyrir oss, til þess að vér verðum ekki sólgnir í það, sem illt er, eins og þeir urðu sólgnir í það.


Jera dos año deka̱ ra Porcio Festo dewa̱ Félix säkei ye. Jera Félix wa̱ Judío wa ssëwa̱klä bäi ki̱ka ite Pablo ju̱ata̱na wätelewa̱. 	 Þegar tvö ár voru liðin, tók Porkíus Festus við landstjórn af Felix. Felix vildi koma sér vel við Gyðinga og lét því Pál eftir í haldi.


Mikle bas bakle ñabutsäle tulämi ibolki ye bas je̱rike ska, bas te ji yakei wakbleke̱ ki̱ka, 	 Og yður, sem áður fyrri voruð fráhverfir Guði og óvinveittir honum í huga yðar og vondum verkum,


“Jira yis maju̱ ba wäki̱. Je ki̱ka yie jí sheke̱ ka̱jiska ka yis miju̱ba yika ijewa ssënaklä a̱naa wa̱ si̱ ije̱r ska, jishtä yis ssëna a̱naa wa̱ si̱ käi. 	 Nú kem ég til þín. Þetta tala ég í heiminum, til þess að þeir eigi í sjálfum sér fögnuð minn fullkominn.


“Maikäi bas te kte ssë rä, biketsö tsa̱na. Ka irä jiye kuna ta, yi wa̱ ji tso̱ je ia̱ iki̱me̱rmi. Ata yi wa̱ ka ji kuna, je te ibiketse iwa̱ ji tso̱ni, jeiräta je rä bakanakksa̱ iyika.” 	 Gætið því að, hvernig þér heyrið. Því að þeim sem hefur, mun gefið verða, og frá þeim sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann ætlar sig hafa."


Jewa jöwa̱, ijewa rä ka wä wajuenak kuna, ka wä wajuenak kuna wa wajiäk. Ata ka wä wajuenak kuna te ka wä wajuenak kuna wajia ra, bolwë ijolormi ishäkä wä ja̱r naka. 	 Látið þá eiga sig! Þeir eru blindir, leiðtogar blindra. Ef blindur leiðir blindan, falla báðir í gryfju."


Ata bas ku̱ bas bolki wa shka̱li̱blö, ji wo̱ bäi ijewa ia̱, ji peitö ijewa ia̱ ka biketsale kuna säkei me̱nakni. Jekäi ra bas ia̱ je säkei dämiksa̱ ta̱i, ñakäi bas dämiwa̱ rä ale Ji Biköle Tsa̱ta je yabala ye. Ka irä maikäi kuna ta, iwakei je̱r bäi shäke̱ ka ikjeishäk kuna wa ia̱, ji yakei wakbläk wa ia̱. 	 Nei, elskið óvini yðar, og gjörið gott og lánið án þess að vænta nokkurs í staðinn, og laun yðar munu verða mikil, og þér verða börn hins hæsta, því að hann er góður við vanþakkláta og vonda.


Ata ije ne rä ale ktei yöle katke jikäi rä: ‘¡Issö! Yie yis ktei bata shäk patkemi bä wätsa̱kba. Je te ma ña̱le̱i bäiwe̱miba bä yika.’ 	 Hann er sá, sem um er ritað: Sjá, ég sendi sendiboða minn á undan þér, er greiða mun veg þinn fyrir þér.


Ñakäi yie sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä wa su̱a, je ki̱ ñajaklawa̱ wa ia̱ ka̱ me̱na sä ktei wabiketsäkläksa̱, ñakäi yie tsa̱ku̱ tele tulämi Jesús ktei sheka̱ kju̱ei irä, Säkeklä ktä kju̱ei irä jewa wikblu su̱a. Jewa wa̱ bewak irä, ime̱i irä ka oloitsane, jewa wa̱ sa̱ nia̱klä iwätsa̱ ki̱ iräle, ijula ki̱ iräle ka kinewa̱; jewa se̱nani kseka dewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye Cristo ra däka̱ mil año. 	 Og ég sá hásæti og menn settust í þau og dómsvald var þeim fengið, og ég sá sálir þeirra, sem hálshöggnir höfðu verið sakir vitnisburðar Jesú og sakir orðs Guðs. Það voru þeir hinir sömu sem höfðu ekki tilbeðið dýrið né líkneski þess og ekki fengið merki á enni sér og hönd. Og þeir lifnuðu og ríktu með Kristi um þúsund ár.


Ata ka iwa̱ iko̱ne kju̱ei ijewa te Jasón irä sä el wa sha̱ irä sika jámi jukläyäkä wäkiri wa wäki̱. Jewa kjoyina täkii: —Jí sä wätji̱wa̱k ka̱ biköle ska, jewa dejulu jíka sä wätji̱wa̱k ñaebä. 	 En þegar þeir fundu þá ekki, drógu þeir Jason og nokkra bræður fyrir borgarstjórana og hrópuðu: "Mennirnir, sem komið hafa allri heimsbyggðinni í uppnám, þeir eru nú komnir hingað,


Je ukä ki̱ka Säkekewa Jesús te iwa̱ dulanak wa saka kuka setenta y dos. Jekäi jewa patka ite bol bol iwätsa̱kba jukläyäkä saka saka bena ska irä ike̱i saka saka bena ska mai iwakei mike̱ dämi käi. 	 Eftir þetta kvaddi Drottinn til aðra, sjötíu og tvo að tölu, og sendi þá á undan sér, tvo og tvo, í hverja þá borg og stað, sem hann ætlaði sjálfur að koma til.


Jekäi ijewa te Jesús kúka te isha: —Ka sá wa̱ iju̱ñer. Jera ije te isha ijewa ia̱: —Ñaebä ka yis wa̱ iyinak bas ia̱, yibä ka̱wei wà yis te jekäi iwe̱ke̱ rä ni. 	 Og þeir svöruðu Jesú: "Vér vitum það ekki." Hann sagði við þá: "Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta.


¿Mane wa ra ikju̱atkawa̱ cuarenta año bala na rä na? ¿Ka je rä ale ji yakei wakbläk wa, ale nu̱lda jololeta̱na ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska wa ra na? 	 Og hverjum "var hann gramur í fjörutíu ár"? Var það ekki þeim, sem syndgað höfðu og báru beinin á eyðimörkinni?


Jeiräta manele sher ji̱a kjäkwa̱ jeska, ata mane ia̱ kte baa bata yina säkätäba jewa ka baka̱newa̱ jeska, je rä ka ijewa ñajanewa̱ iktä ssäk kju̱ei. 	 Enn stendur því til boða, að nokkrir gangi inn til hvíldar Guðs. Þeir, sem fagnaðarerindið var fyrr boðað, gengu ekki inn sakir óhlýðni.


Yis te bas wäukewa̱ rä diklä wà, ata ije te bas wäukewe̱mi rä Wikblu Sikina wà.” 	 Ég hef skírt yður með vatni, en hann mun skíra yður með heilögum anda."


ñakäi bä ktei shäk Esteban pi tkerte ra, jeska yis kalduña ssëwa̱ je te bäi, ñakäi yis te iktäkwa̱ wa paiklä bla iia̱.’ 	 Og þegar úthellt var blóði Stefáns, vottar þíns, stóð ég sjálfur þar hjá og lét mér vel líka og varðveitti klæði þeirra, sem tóku hann af lífi.'


Jekäi ije irä, iju ska tso̱ wa irä wäoka̱na tulami, jera ite sá kia pjoo, te isha: —Bas te ibiketse yis dä Säkekewa biketsäk si̱ ra, jera bas shkä yis ju ska se̱nak. Jekäi sá kuka ite jeka se̱nak. 	 Hún var skírð og heimili hennar og hún bað oss: "Gangið inn í hús mitt og dveljist þar, fyrst þér teljið mig trúa á Drottin." Þessu fylgdi hún fast fram.


Jikäi yis te caballo irä ñajäkleleka̱ iki̱ka wa irä su̱a ji kjayina yis ia̱ na rä: Jewa je̱r bata ki̱tiäklä juer dä yökö käi, jacinto käi, azufre käi. Je caballo wa tsa̱ku̱ juer nama tsa̱ku̱ käi, jewa kjä na yökö irä, shka̱la irä, azufre irä däke̱ksa̱. 	 Og með þessum hætti sá ég hestana í sýninni og þá sem á þeim sátu: Þeir höfðu eldrauðar, svartbláar og brennisteinsgular brynjur, og höfuð hestanna voru eins og höfuð ljóna. Af munnum þeirra gekk út eldur, reykur og brennisteinn.


Ata ji rä ka̱jiska wa ia̱ ra ka wata, je ne kuka Säkeklä te iwa̱ ka̱biketsäk wa äiwa̱cha̱kläwa̱ rä, je su̱ta ji rä ka̱jiska wa ia̱ ra ka täki ta, je ne kuka Säkeklä te iwa̱ täkili ta wa äiwa̱cha̱kläwa̱ rä. 	 En Guð hefur útvalið það, sem heimurinn telur heimsku, til að gjöra hinum vitru kinnroða, og Guð hefur útvalið það, sem heimurinn telur veikleika til að gjöra hinu volduga kinnroða.


Ata ikuna ite je ku̱ani ra, kte si̱ wà yie ishe bas ia̱ je te issëwe̱mi a̱naa, isaka noventa y nueve ka shele kuna tsa̱ta. 	 Og auðnist honum að finna hann, þá segi ég yður með sanni, að hann fagnar meir yfir honum en þeim níutíu og níu, sem villtust ekki frá.


Jikäi ije wakei kabla sa̱ ia̱ rä; je rä se̱ne jekjeye ne ma̱k. 	 Og þetta er fyrirheitið, sem hann gaf oss: Hið eilífa líf.


Sa̱ ku̱ ki̱ssënak sa̱ wa̱ ktei yinak sa̱ wa̱ je kuköwa̱ därërë ka wäbuka̱nak kuna. Ka irä jiye kuna ta, kabläk sa̱ ia̱ te ji we̱ rä bulee ki̱ka. 	 Höldum fast við játningu vonar vorrar án þess að hvika, því að trúr er sá, sem fyrirheitið hefur gefið.


“Bas ne chatkawa̱ yis ja̱mi yis mablerke̱ sha̱na rä. 	 En þér eruð þeir sem hafið verið stöðugir með mér í freistingum mínum.


Jekäi bas dä ka se̱nak kuna ji̱a sa yaka ja̱mi, ata Säkeklä wikblu ja̱mi, ikuna Säkeklä wikblu se̱r dä bas ja̱rka ra. Jekäi yi wa̱ ka Cristo wikblu kuna ra, ka je rä ije cha kuna. 	 En þér eruð ekki holdsins menn, heldur andans menn, þar sem andi Guðs býr í yður. En hafi einhver ekki anda Krists, þá er sá ekki hans.


Yis Juan ne te jí ssa, jí su̱a rä. Mika̱ yie je ssa je su̱a ra, yis je̱tkawa̱ wakte ángel je kjashäk yis ia̱ klä säkätä ja̱mi ioloitsäk. 	 Og ég, Jóhannes, er sá sem heyrði og sá þetta. Og er ég hafði heyrt það og séð, féll ég niður til að tilbiðja fyrir fótum engilsins, sem sýndi mér þetta.


“Dulanak rä ka ipaktäk tsa̱ta kuna, ñaebä kjanaklä rä ka iblui tsa̱ta kuna. 	 Ekki er lærisveinn meistaranum fremri né þjónn herra sínum.


Yi te ji yakei wakbla ba ukä ja̱mi, je ukä ja̱mi ke ji yakei wakbla nui ki̱. Bas ñajöksa̱ se̱nak wämo biköle wäna. 	 Gjaldið engum illt fyrir illt. Stundið það sem fagurt er fyrir sjónum allra manna.


Sä rä ka̱biketsä ta ra, jí wà sa̱ je̱r ko̱rmi. Je itsa̱ku̱ siete wà rä ka̱tsä siete, jewa ne bata ki̱ka je alaklä katke je̱tkelewa̱ rä, 	 Hér reynir á skilning og speki. Höfuðin sjö eru sjö fjöll, sem konan situr á. Það eru líka sjö konungar.


Jekäi ite ikukawa̱ ijula wämo kja̱ne je kaka̱ ite. Jera ñawäsaka iklä shpatke irä iklä wäkuchi irä je täkina. 	 Og hann tók í hægri hönd honum og reisti hann upp. Jafnskjótt urðu fætur hans og ökklar styrkir,


Ka irä jiye kuna ta, ¿yi te bas oloi kaka̱ sa saka tsa̱ta rä na? ¿Ji tso̱ bas wa̱ ka me̱le bas ia̱ käi rä na? Ata bas ia̱ irä me̱le ra, ¿jiye bas ñassä bas wakwa te je tsa̱ käi rä na? 	 Því að hver gefur þér yfirburði? Og hvað hefur þú, sem þú hefur ekki þegið? En hafir þú nú þegið það, hví stærir þú þig þá eins og þú hefðir ekki fengið það að gjöf?


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ke trigo wädoloi ja̱nowa̱pa ishäkä ki̱ka duäkwa̱ ra, jera maitjä irä etka wä ebä. Ata iduawa̱ ra, jera ije̱rmika̱ wänak ta̱i. 	 Sannlega, sannlega segi ég yður: Ef hveitikornið fellur ekki í jörðina og deyr, verður það áfram eitt. En ef það deyr, ber það mikinn ávöxt.


Jeiräta Säkekewa ja̱mi ra, ka jäiyi wa tso̱ rä iwakwa je̱r wà kuna, ata je tso̱ rä alaklä wa ne oloi ja̱mi, ñakäi ka alaklä wa tso̱ rä iwakwa je̱r wà kuna, ata je tso̱ rä jäiyi wa ne oloi ja̱mi. 	 Þó er hvorki konan óháð manninum né maðurinn konunni í samfélaginu við Drottin,


Jera ijewa wa̱ je dami tse̱ ra, ekla Simón Cirene wa tso̱ kju̱awaka daju̱téni, je kukawa̱ ijewa te ki̱ka ite cruz kpaka̱ tse̱nakmi iwa̱ Jesús itä ki̱. 	 Þegar þeir leiddu hann út, tóku þeir Símon nokkurn frá Kýrene, er kom utan úr sveit, og lögðu krossinn á hann, að hann bæri hann eftir Jesú.


Ishe: “Ka̱ tso̱ ji biköle wa̱klä.” Ata ka ji biköle rä kianak kuna. Ishe: “Ka̱ tso̱ ji biköle wa̱klä.” Ata ka ji biköle ia̱ sa̱ ki̱wäjienak. 	 Allt er leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er leyfilegt, en ekki byggir allt upp.


Ata ishäkä te alaklä tsa̱tka. Je rä ishäkä kjä ji̱atka te diklä dole ju̱mi tsuitkäbi wa̱ ikjä na yawa̱. 	 En jörðin kom konunni til hjálpar, og jörðin opnaði munn sinn og svalg vatnsflóðið, sem drekinn spjó úr munni sér.


“Je ne ki̱ka ijewa kajali Säkeklä je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye wäja̱mi rä, jewa te ije kja̱nei we̱te ka̱piana irä tuina irä iwakei templo naka. Jekäi ale je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ka, je te iju ji̱atkecha̱mi ijewa ki̱ka. 	 Þess vegna eru þeir frammi fyrir hásæti Guðs og þjóna honum dag og nótt í musteri hans, og sá, sem í hásætinu situr, mun tjalda yfir þá.


Je dewa̱ je̱k duawa̱ yis wäja̱mi, te ishe yis ia̱: “El dikä Saulo, bä wä wajueno.” Jera ñawäsaka yie ije su̱a. 	 kom til mín, nam staðar hjá mér og sagði: ,Sál, bróðir, fá þú aftur sjón þína!' Á sömu stundu fékk ég sjónina og sá hann.


Jera plaa ite guardia wa irä guardia wa cien wäsikäk wa irä kia jaté, tunami ijewa wäki̱. Mika̱ ijewa te guardia wa irä itsa̱ku̱i irä jewa su̱a ra, ijewa te Pablo jawa̱ ka buka̱ne ji̱a. 	 Hann brá við og tók með sér hermenn og hundraðshöfðingja og hljóp niður til þeirra. Þegar þeir sáu hersveitarforingjann og hermennina, hættu þeir að berja Pál.


Jekäi ijewa te jewa kjasha Jesús ktei bata shäk wa ia̱. Jera ijewa ka̱kia kjepa ijula ma̱ka̱ ijewa ki̱ka. 	 Þeir leiddu þá fram fyrir postulana, sem báðust fyrir og lögðu hendur yfir þá.


Ke ji yakei tu̱noka̱pa ba ki̱ka. Ata ji bäi ne wà ba tu̱noka̱pa ji yakei ki̱ka rä. 	 Lát ekki hið vonda yfirbuga þig, heldur sigra þú illt með góðu.


Yis te wekte she Säkeklä ia̱, yis ktä rawa̱ kte kju̱awa wà bas biköle tsa̱ta ki̱ka. 	 Ég þakka Guði, að ég tala tungum öllum yður fremur,


ka̱ wäkiri wa patkele iwa̱ ji yakei wakbläk wa kpäk, ata ji wa̱k wämo wa kjeishäk je yika iräle. 	 og landshöfðingjum, sem hann sendir til að refsa illgjörðamönnum og þeim til lofs er breyta vel.


Jera ijewa jula tka̱wa̱ ija̱mi te ikukawa̱. 	 En hinir lögðu hendur á hann og tóku hann.


“Ata je weikane ta̱i ke̱i kjaju̱ ukä ska ra, ka̱wä wätuirmiwa̱, tulu oloi ka ñinak ji̱a, 	 En á þeim dögum, eftir þrenging þessa, mun sólin sortna og tunglið hætta að skína.


Je wà Säkeklä oloi kanaka̱ ra, jera ñaebä Säkeklä te ije oloi kemika̱ iwakei ra. Je oloi kemika̱ ite rä plaa. 	 Fyrst Guð er orðinn dýrlegur í honum, mun Guð og gjöra hann dýrlegan í sér, og skjótt mun hann gjöra hann dýrlegan.


Je rä io̱naklä iyöle te ishe käi: “Yi je̱k ssakle ra, je je̱k ssöpa rä Säkekewa ne wà.” 	 Eins og ritað er: "Sá, sem hrósar sér, hrósi sér í Drottni."


Ije rä je̱r tkele ia̱mi wa̱, ki̱ka ite isha: —Jiska ba te Juan säwäukewa̱k tsa̱ku̱ ne che̱té yis ia̱ plato ki̱ka rä. 	 Að undirlagi móður sinnar segir hún: "Gef mér hér á fati höfuð Jóhannesar skírara."


Jekäi sa̱ su̱ak wa tso̱ sa pája̱mi chu̱li̱i̱ mo̱ käi, je ki̱ka sa̱ ku̱ ji kirii biköle käi, ji yakei sä wäbutrewa̱k tjabana käi je tulöksa̱. Jekäi sä juluno ka jalewa̱ ta, bikö sä wätsa̱k iña̱le̱i tso̱ ji̱a je wà, 	 Fyrst vér erum umkringdir slíkum fjölda votta, léttum þá af oss allri byrði og viðloðandi synd og þreytum þolgóðir skeið það, sem vér eigum framundan.


Jekäi bewak biköle du käi, je̱k sikäk wa käi, däyë wak saka saka käi, jewa rä jurbä tenak, je rä jurbä tele sa̱ wa̱. 	 Allar tegundir dýra og fugla, skriðkvikindi og sjávardýr má temja og hafa mennirnir tamið,


Je je̱k sikawa̱ Jesús shäbe kja̱ne, je te iwa̱ shönak je̱k ki̱ bata passawa̱, jera ñawäsaka ipi ju̱rke̱ wäkolonawa̱. 	 Hún kom að baki honum og snart fald klæða hans, og jafnskjótt stöðvaðist blóðlát hennar.


Biköle minemi kju̱awani, kalabe ianacha̱wa̱ ka kianak ji̱a. Ka yi kuna ji wa̱k bäi, ekla a̱ni ka ikuna. 	 Allir eru þeir fallnir frá, allir saman ófærir orðnir. Ekki er neinn sem auðsýnir gæsku, ekki einn einasti.


Jekäi ite kjanaklä saka patkami ni ia̱ ite isha: ‘Ishö kile wa ia̱: ¡Issö! Yis ji äliwa̱ e̱ná, yis toro ktacha̱wa̱, bewak saka oleka̱ ktacha̱wa̱. Ji biköle rä älile e̱ná; je ki̱ bas kute jula kolone diei yäk.’ 	 Aftur sendi hann aðra þjóna og mælti: ,Segið þeim, sem boðnir voru: Veislu mína hef ég búið, uxum mínum og alifé er slátrað, og allt er tilbúið, komið í brúðkaupið.'


¿maikäi sä kjämi shiri ikuna saje wa te jí tsa̱tkeneksa̱ baa weikawa̱ ra na? Je tsa̱tkeneksa̱ rä bata yile Säkekewa wa̱ säkätä, je ki̱shani sa̱ ia̱ issäk wa te. 	 hvernig fáum vér þá undan komist, ef vér vanrækjum slíkt hjálpræði sem Drottinn flutti fyrst og var staðfest fyrir oss af þeim, er heyrðu?


Jera Judío wa kajali María ra ju naka ije̱r pabläk te isu̱a ije̱kaka̱ plaa mineju̱ ra, jera ijewa minejulumi iitä ki̱. Ijewa te ibiketsa imineju̱ rä sa̱ nu̱l bläklä ska ji̱ak. 	 Gyðingarnir, sem voru heima hjá Maríu að hugga hana, sáu, að hún stóð upp í skyndi og gekk út, og fóru þeir á eftir henni. Þeir hugðu, að hún hefði farið til grafarinnar að gráta þar.


Ikuna el jui ta wa ñabalabutsa kju̱atkäk ñawakwabä ra, jera jewa rä ka täki ta ji̱a ji wa̱k. 	 og verði heimili sjálfu sér sundurþykkt, fær það heimili eigi staðist.


Ka irä maikäi kuna ta, je caballo wa wa̱ täkili tso̱ rä ikjä ja̱r irä imale̱k irä ska, jewa male̱k rä tsa̱ku̱ ta tkäbe käi ki̱ka; je ne wà ite sa̱ shka̱we̱ke̱ rä. 	 Því að vald hestanna er í munni þeirra og í töglum þeirra, því að tögl þeirra eru lík höggormum. Eru höfuð á, og með þeim granda þeir.


ije cha wa wa̱ iju̱ñaklä ji yakei wakblele iwa̱ nui rä janakwa̱ bitaba, je wà irä tsa̱tkenakksa̱; 	 og veita lýð hans þekkingu á hjálpræðinu, sem er fyrirgefning synda þeirra.


Kjanaklä wa, bas ñajöcho̱wa̱ bas blui wa yika, ji biköle ska idälätsäk, ka irä manele rä bäi, je̱r baa ebä ki̱ka kuna, ata manele sälwii wa ñaebä. 	 Þér þjónar, verið undirgefnir húsbændum yðar með allri lotningu, ekki einungis hinum góðu og sanngjörnu, heldur einnig hinum ósanngjörnu.


Jekäi je oloi shenakwa̱ bakle rä baa ra, ji ka e̱nakwa̱ kuna je rä bakleka̱ju̱ baawa̱ si̱. 	 Því að ef það, sem að engu verður, kom fram með dýrð, þá hlýtur miklu fremur hið varanlega að koma fram í dýrð.


Imineju̱ ñakie ma̱k yönak ise̱naklä María ra; je rä kablele José ra je̱k jula kukäkwa̱, ata je kaldu rä bol. 	 að láta skrásetja sig ásamt Maríu heitkonu sinni, sem var þunguð.


Jera ite ijewa kúka te isha: —Jira sa̱ tso̱ wa rä yakeila ebä, manenak wa ebä; jewa te ji kieke̱ ijuenaklä ye. Ata ka jewa ia̱ ji a̱ni kjayinak ijuenaklä ye, ata jile bata shäk Jonás käi ebä ijuenaklä kjayirmi. 	 Hann svaraði þeim: "Vond og ótrú kynslóð heimtar tákn, en eigi verður henni annað tákn gefið en tákn Jónasar spámanns.


El wa shka̱ta yis wa̱, issö: ¿Ka irä Säkeklä te ka̱jiska ka jita wa kuka blu ye ji biketse etkabä ska na, ñakäi ikablele yi wa̱ ishka̱l wa ia̱ igobiernoí ma̱kksa̱ je kukäk däli ukä ye na? 	 Heyrið, bræður mínir elskaðir! Hefur Guð ekki útvalið þá, sem fátækir eru í augum heimsins, til þess að þeir verði auðugir í trú og erfingjar þess ríkis, er hann hefur heitið þeim, sem elska hann?


Jekäi idewa̱julu ju ja̱rka ra, ijewa te yaba ku̱a ia̱mi María ra, jera iñatulawa̱ wakte ioloi tsäk, kjepa ji säkei ta doloiebä shkä iwa̱ me̱nak je kjäya ite, cha̱ tulami ite iia̱ oro yaka irä, ji dälänak jalar ta ja̱ma̱a̱ irä, mirra irä. 	 þeir gengu inn í húsið og sáu barnið og Maríu, móður þess, féllu fram og veittu því lotningu. Síðan luku þeir upp fjárhirslum sínum og færðu því gjafir, gull, reykelsi og myrru.


Jera Pedro deka̱ni Jerusalén ska ra, sa pakäk tene shkiri wa̱k wa kju̱atkaka̱ ira, 	 Þegar Pétur kom upp til Jerúsalem, deildu umskurnarmennirnir á hann og sögðu:


Sä kuta Febe, je rä ale tapanak Cencrea ska wa tsa̱tkäk, je ktei sheke̱mi yie bäi bas ia̱, 	 Ég fel yður á hendur Föbe, systur vora, sem er þjónn safnaðarins í Kenkreu.


Jekäi yilé ka Jesús biketsäk kuna te bas kieke̱ yäkäk ra, jera bas ssëna minak ra, ji tapawa̱ ite bas wäja̱mi käi kätö, ka chakale kuna iö sä ssërmi nui ta kju̱ei. 	 Ef einhver hinna vantrúuðu býður yður og ef þér viljið fara, þá etið af öllu því, sem fyrir yður er borið, án eftirgrennslana vegna samviskunnar.


Bas ká wabä, bas el wabä, bas saka wabä, bas salibä wabä te bas tulemiksa̱. Jekäi ijewa te bas manele ktemiwa̱. 	 Jafnvel foreldrar og bræður, frændur og vinir munu framselja yður, og sumir yðar munu líflátnir.


Ata je̱r bäi she biköle Kekläí, ale bas kiäk oloi kanakka̱ baa si̱ jekjeye ije ra Cristo Jesús ja̱mi, je wakei te bas weikana elkje ukä ska ra, bas bäiwe̱mi kianak, bas tkemiwa̱ därërë bas ki̱täkiwe̱mi, bas ssëwe̱mi chatkäkwa̱. 	 En Guð allrar náðar, sem hefur kallað yður í Kristi til sinnar eilífu dýrðar, mun sjálfur, er þér hafið þjáðst um lítinn tíma, fullkomna yður, styrkja og öfluga gjöra.


Ata je rä iwa ja̱mi. Cristo rä iwä säkätä käi, je ukä ska ideni ra iwakei cha wa biköle shki̱rmika̱ni ñaebä. 	 En sérhver í sinni röð: Kristur sem frumgróðinn, því næst, við komu hans, þeir sem honum tilheyra.


Je ukä ki̱ ise̱naklä Elisabet bitewa̱ yaba ki̱; jera ise̱na je̱k blelewa̱ cinco mes bala na te isha: 	 En eftir þessa daga varð Elísabet kona hans þunguð, og hún leyndi sér í fimm mánuði og sagði:


Ñerä jukläyäkä wa kalabe biteksa̱julu Jesús wäki̱. Ijewa te isu̱a ra, ite isha iia̱ pjoo iminakläpa ijewa ke̱i yika. 	 Og allir borgarmenn fóru út til móts við Jesú, og þegar þeir sáu hann, báðu þeir hann að fara burt úr héruðum þeirra.


“Ba ku̱ tapanak Filadelfia ska wa ángel í ia̱ iyuö: ‘Ale sikii, ale iyina si̱, David llaveí ta, ji kjäyä ja̱wa̱k ka kjäita̱nakni yi a̱ni ia̱, ñakäi ji kjätiäkwa̱ ka kjäyenakni yi a̱ni ia̱, je te ishe jikäi: 	 Og engli safnaðarins í Fíladelfíu skalt þú rita: Þetta segir sá heilagi, sá sanni, sem hefur lykil Davíðs, hann sem lýkur upp, svo að enginn læsir, og læsir, svo að enginn lýkur upp.


Je ia̱ ka̱ me̱na ije̱k pajiäklä dätsi bäitsa̱a̱ wà, wäñileka̱ wà, yëë wà, Ka irä jiye kuna ta, je dätsi bäi tsa̱a̱ ne rä sä sikii wa te ji wämo we̱ rä.” 	 Henni var fengið skínandi og hreint lín til að skrýðast í. Línið er réttlætisverk heilagra."


Jera ite isha ije ia̱: —Jekäi ba te isha ki̱ka ma cho̱ni, ba yaba jawa̱ta̱na e̱ná be te. 	 Og hann sagði við hana: "Vegna þessara orða skaltu heim snúa, illi andinn er farinn úr dóttur þinni."


Je ne ki̱ka yis wakei te ibiketsaksa̱ ka minak kunani etäbä kicha bas je̱r ianewa̱kcha̱wa̱. 	 En það ásetti ég mér, að koma ekki aftur til yðar með hryggð.


Ije rä ka̱ oloi ye sä ditsei wä wa wäji̱atkenaklä, ñakäi Israel ba ia̱ wa ssënaklä baa si̱ ije ki̱ka.” 	 ljós til opinberunar heiðingjum og til vegsemdar lýð þínum Ísrael."


Jekäi ikuna iwä säkätä rä sikina ra, jera ñakäi iyaka wätule ekta kalabe rä sikina. Ñakäi kal ñak kicha rä sikina ra, jekäi ijula rä ñaebä. 	 Ef frumgróðinn er heilagur, þá er einnig deigið það. Og ef rótin er heilög, þá eru einnig greinarnar það.


Je rä sá däkläksa̱ ka̱kiäk irä, kte wapaktäk irä. 	 En vér munum helga oss bæninni og þjónustu orðsins."


Judá wa ditsei wä nina doce mil, Rubén wa ditsei wä doce mil, Gad wa ditsei wä doce mil, 	 Af Júda ættkvísl voru tólf þúsund merkt innsigli, af Rúbens ættkvísl tólf þúsund, af Gaðs ættkvísl tólf þúsund,


Ditsä yäbei te iángel wa patkemi igobiernoí ska sä shirinewa̱k wa irä, ji wa̱k ka̱wei ukä ja̱mi wa irä jewa kalabe shtäkksa̱, 	 Mannssonurinn mun senda engla sína, og þeir munu safna úr ríki hans öllum, sem hneykslunum valda og ranglæti fremja,


Ñerä ijewa ñaje̱rku̱a ñatapawa̱k. Je díaí wa ra, chu̱li̱i̱wa̱ si̱ de iwäki̱, mai ije katke ska. Jewa ia̱ ite Säkeklä gobiernoí ktei waje̱rku̱a, ktei paka, sa̱ñirebä ma rä ka̱miskla kje. Jekäi ite Jesús paka, ka̱wei me̱leta̱na Moisés wa̱ ja̱mi, ñakäi jile bata shäk wa wa̱ iyile ja̱mi, iwa̱ ijewa ssëwa̱klä ikukäkwa̱. 	 Þeir tóku til dag við hann, og komu þá mjög margir til hans í herbergi hans. Frá morgni til kvölds skýrði hann og vitnaði fyrir þeim um Guðs ríki og reyndi að sannfæra þá um Jesú, bæði eftir lögmáli Móse og spámönnunum.


Jera ite ko̱no wäkukäklä kicha tia tulami jolonakmi däyë na. Ñakäi ijewa te ko̱no wämanewa̱klä mo̱lecha̱wa̱ wäjälewa̱ tulami. Jera ijewa te si̱wa̱ kukäk ji̱atkaka̱ni si̱wa̱ wà ipatkäklä däkmi däyë kse̱ika. 	 Þeir losuðu akkerin og létu þau eftir í sjónum, leystu um leið stýrisböndin, undu upp framseglið og létu berast undan vindi til strandar.


Jera Jesús te ichaka ijewa ia̱: —Yabala, ¿ka sä ji kätäpa na? Jera ijewa te ikúka: —Kai. 	 Jesús segir við þá: "Drengir, hafið þér nokkurn fisk?" Þeir svöruðu: "Nei."


Sa̱ñireebä ikjamini ra, ijewa te isu̱a ra, ale higuera je ssi̱nawa̱ kalabe ñak kichaje. 	 Árla morguns fóru þeir hjá fíkjutrénu og sáu, að það var visnað frá rótum.


Ji biköle wo̱ ka ñadälänetsale ta yakei, ka ñakteo̱leka̱ ta, 	 Gjörið allt án þess að mögla og hika,


Jesús te rä Lázaro duawa̱ ne sha, ata ijewa te je biketsa ite rä sä käpä si̱ ne sha. 	 En Jesús talaði um dauða hans. Þeir héldu hins vegar, að hann ætti við venjulegan svefn.


Bas dikäla, ka yie ka̱wei spa̱na yue kuna bas ia̱, ata ka̱wei mikle tso̱ kja bas wa̱ säkätä skaté; je ka̱wei mikle ne rä kte ssële bas wa̱ rä. 	 Þér elskaðir, það er ekki nýtt boðorð, sem ég rita yður, heldur gamalt boðorð, sem þér hafið haft frá upphafi. Hið gamla boðorð er orðið, sem þér heyrðuð.


Jekäi manele te yis su̱a ra, je rä sa̱me̱ishärä yis patkäkté ne su̱a ite rä käi. 	 og sá sem sér mig, sér þann er sendi mig.


ka sä shäk kuna yakei, ka kju̱atkäk kuna, se̱nak je̱r baa, ji biköle ska se̱nak ñajalecha̱wa̱ ditsä biköle ra. 	 lastmæla engum, vera ódeilugjarnir, sanngjarnir og sýna hvers konar hógværð við alla menn.


Je ne ki̱ka ke sa̱ ñaktei wabiketsaksa̱ ji̱a. Ata jikäi ibiketsöksa̱ rä: ka yie 's el wäbutrewe̱, ka je̱ ishiriwe̱. 	 Dæmum því ekki framar hver annan. Ásetjið yður öllu heldur að verða bróður yðar ekki til ásteytingar eða falls.


Yis te jí sha je rä bas ki̱ kianak; ka je rä bas wätkewa̱klä kuna, ata je rä bas se̱naklä tsa̱na, ñakäi bas wa̱ Säkekewa kja̱nei wa̱klä ka wätkelewa̱ ta. 	 Þetta segi ég sjálfum yður til gagns, ekki til þess að varpa snöru yfir yður, heldur til þess að efla velsæmi og óbifanlega fastheldni við Drottin.


Jera Jesús a̱mi irä, iel wa irä dejulu ñawäkukacha̱wa̱ je tapalewa̱ ektaka te ekla patkami ikiäk. 	 Nú koma móðir hans og bræður, standa úti og gera honum orð að koma.


Jewa dejulu Jesús kaldu ska ra, ijewa te je wäialeksa̱ be chu̱li̱i̱ wa̱ su̱a je̱tkelewa̱, pajielewa̱ni, je̱r tani bäi; je te ijewa suawa̱cha̱wa̱. 	 komu til Jesú og sáu haldna manninn, sem hersingin hafði verið í, sitja þar klæddan og heilvita. Og þeir urðu hræddir.


Ka irä maikäi kuna ta, bas wakwa wa̱ iju̱ñer bäi, Säkekewa díaí dämiwa̱ rä jishtä jakbläk wa däju̱ tuina käi. 	 Þér vitið það sjálfir gjörla, að dagur Drottins kemur sem þjófur á nóttu.


Jekäi ikjajulu Misia ke̱i säkätä ja̱mi demijulu Troas ska. 	 Þeir fóru þá um Mýsíu og komu niður til Tróas.


¿Ka ijewa mane a̱ni bitene Säkeklä kjeishäk kte bäi wà na? ¿Ata jí ka̱ kju̱awa wa ebä na? 	 Urðu engir til þess að snúa aftur að gefa Guði dýrðina nema þessi útlendingur?"


Ñerä iñajolowa̱ksa̱ ko̱no na ra, ñawäsaka ditsä te isu̱a ra ije ne irä. 	 Um leið og þeir stigu úr bátnum, þekktu menn hann.


Säkeklä ssëna ijewa je̱r ku̱ak mane rä je kte blelewa̱ bluneí baa rä wà, ka Judío kuna wa sha̱na. Je kte rä Cristo rä bas ja̱mi, ji ki̱ssënak baawa̱ si̱. 	 Guð vildi kunngjöra þeim, hvílíkan dýrðar ríkdóm heiðnu þjóðirnar eiga í þessum leyndardómi, sem er Kristur meðal yðar, von dýrðarinnar.


Jera Judío wa wa̱ Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä je ke̱i sher ji̱a elkje. 	 Þetta var laust fyrir páska, hátíð Gyðinga.


Yis dä ijewa ja̱mi, ba rä yis ja̱mi, je rä ijewa däkläwa̱ etka yebä si̱. Je rä ka̱jiska wa wa̱ isu̱aklä ba ne te yis patkaté rä, ijewa wa̱ isu̱aklä ba wa̱ ijewa shka̱l jishtä ba wa̱ yis shka̱l käi. 	 ég í þeim og þú í mér, svo að þeir verði fullkomlega eitt, til þess að heimurinn viti, að þú hefur sent mig og að þú hefur elskað þá, eins og þú hefur elskað mig.


Je rä ka ká ta, ka a̱mi ta, ka isäkätä wa kie pakale ta, iko̱na díaí ka ju̱ñer yi wa̱, iduawa̱ díaí ka ju̱ñer yi wa̱. Jekäi irä chui jekjeye, jishtä Säkeklä yaba käi. 	 Hann er föðurlaus, móðurlaus, ekki ættfærður, og hefur hvorki upphaf daga né endi lífs. Hann er líkur syni Guðs, hann heldur áfram að vera prestur um aldur.


Ata ijewa te rä ipalei ebä ne ssa: “Ale mikle saje wa yuläkksa̱ täkili wà, jira je te ji biketse etkabä ktei baa iwa̱ weikanak ta̱i je bata she kate.” 	 Þeir höfðu einungis heyrt sagt: "Sá sem áður ofsótti oss, boðar nú trúna, sem hann áður vildi eyða."


Jera ijewa te ichaka iia̱: —Jera, ¿maikäi bä wä wajuena rä na? 	 Þá sögðu þeir við hann: "Hvernig opnuðust augu þín?"


Jera Jesús te ijewa kúka: —Sa̱ tso̱ ka duë ta wa ki̱ ka sä bäiwa̱k sher kuna, ata sä duäke̱ wa ne ki̱ isherke̱ rä. 	 Og Jesús svaraði þeim: "Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir sem sjúkir eru.


Jera Jesús te ijewa je̱r ku̱a tsa̱na si̱, ka ishäk kuna yi a̱ni ia̱. 	 Hann lagði ríkt á við þá að segja þetta engum


Ijewa juermi bas wäna rä iwärke̱ ne wà. ¿Baishe uva wä kicha tie rä dika yäkä ja̱mi na? ¿Higuera wä shte rä ka̱ shche̱i ja̱mi na? 	 Af ávöxtum þeirra skuluð þér þekkja þá. Hvort lesa menn vínber af þyrnum eða fíkjur af þistlum?


te isha: ‘Jí ibata jekje wa shka̱bla rä una hora ebä, ata ba te itju̱a sá ra ñaebä, ata sá ne te ji kirii käi, ka̱ bal käi katabla día kalabe rä. 	 Þeir sögðu: ,Þessir síðustu hafa unnið aðeins eina stund, og þú gjörir þá jafna oss, er höfum borið hita og þunga dagsins.'


¿Bas ia̱ ra ka yis ia̱ ka̱ kuna jile wa̱klä kjermita na? ¿Ka yis dä Jesús ktei bata shäk kuna na? ¿Ka yis wa̱ Jesús saje wa Säkekewaí su̱le na? ¿Ka irä bas ne rä yis shka̱ble Säkekewa ia̱ rä na? 	 Er ég ekki frjáls? Er ég ekki postuli? Hef ég ekki séð Jesú, Drottin vorn? Eruð þér ekki verk mitt, sem ég hef unnið fyrir Drottin?


Je ne ki̱ka ikuna sa saka te ishe bas ia̱: ‘¡Issö! Ikaldu ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska ni ra’, ke bas mina; je iräle ite ishe: ‘¡Issö! Ikaldu ju ja̱r etkä na ni ra’, ke iktä kuka. 	 Ef þeir segja við yður: ,Sjá, hann er í óbyggðum,' þá farið ekki þangað. Ef þeir segja: ,Sjá, hann er í leynum,' þá trúið því ekki.


ñakäi biköle wa̱ ishäklä Jesucristo ne rä Säkekewa rä, je wà Säkeklä Sa Ká oloitsanaklä. 	 og sérhver tunga játa Guði föður til dýrðar: Jesús Kristur er Drottinn.


Je ukä ska Jesús wa̱ dulanak wa ktewa̱ka̱ ñara mane ijewa sha̱ rä bakleka̱ bäi si̱ rä te. 	 Sú spurning kom fram meðal þeirra, hver þeirra væri mestur.


Ka irä jiye kuna ta, ikuna yile rä kte ssäk, ata ka irä iwawa̱k kuna ra, je rä jishtä ekla wäktä su̱a espejo na käi. 	 Því að ef einhver er heyrandi orðsins og ekki gjörandi, þá er hann líkur manni, er skoðar andlit sitt í spegli.


Jile bata shäk wa biköle te ije ktei sha rä yi te ije biketsa ra, jewa biköle nui jarmiwa̱ bitaba ije kie oloi ja̱mi. 	 Honum bera allir spámennirnir vitni, að sérhver, sem á hann trúir, fái fyrir hans nafn fyrirgefningu syndanna."


Ata ikuna rä ka Cristo shki̱neka̱ni ra, sá te sa pakta rä ka wata, ñaebä bas te ji biketsa etkabä rä ka wata. 	 En ef Kristur er ekki upprisinn, þá er ónýt prédikun vor, ónýt líka trú yðar.


“Jeiräta ije kolona sa̱ tsa̱ku̱i ye. Je dene ra, ikjanaklä wa ia̱ iwa̱ inaklä me̱le jewa kia jaté ite, iwa̱ ichakäklä ji wá̱ ite inaklä wà rä käi. 	 Nú kom hann aftur og hafði tekið konungdóm. Þá lét hann kalla fyrir sig þjóna þá er hann hafði selt féð í hendur, til þess að vita, hvað hver hefði grætt.


Yis dewa̱ rä ijewa kja̱nei wa̱k ye, Säkeklä te yis ia̱ ima̱ kja̱nei o̱nak bas ia̱ käi, yis wa̱ Säkeklä ktä wawa̱kläksa̱ kalabe. 	 En hans þjónn er ég orðinn samkvæmt því hlutverki, sem Guð hefur mér á hendur falið yðar vegna: Að flytja Guðs orð óskorað,


Jekäi Säkeklä te je ktei shaña ijewa ra, ji o̱le ijuenaklä ye wà, ji ka su̱le sa̱ wa̱ wà, jile saka saka o̱le täkii wà, ji bala pa̱le Wikblu Sikina wa̱ ije ki̱ ishena ja̱mi käi. 	 Guð bar jafnframt vitni með þeim með táknum og undrum og margs konar kraftaverkum og gjöfum heilags anda, sem hann útbýtti að vild sinni.


Ñerä alaklä ko̱nawa̱ ika̱wakblewa̱ jäiyi saka ra käi, je detse̱ Jesús wäki̱ ñayöle ka̱wei wà wa irä fariseo wa irä wa̱. Je paka ijewa te je̱k duäkcha̱ ijewa sha̱ moska. 	 Farísear og fræðimenn koma með konu, staðna að hórdómi, létu hana standa mitt á meðal þeirra


Iwa rä yis ia̱ ra sa̱ se̱r kseka rä Cristo ia̱, ata duewa̱ rä ji bäi däkläksa̱. 	 Því að lífið er mér Kristur og dauðinn ávinningur.


“Je idula diez su̱a ba te, jewa rä ka̱ tsa̱ku̱i wa diez. Ka jewa däwa̱ba ka̱ tsa̱ku̱i wa ye, ata ijewa ia̱ ka̱wei me̱rmi ka̱ tsa̱ku̱i wa ye una hora bala na je bewak ra ñara. 	 Og hornin tíu, sem þú sást, eru tíu konungar, sem enn hafa eigi tekið konungdóm, heldur fá vald sem konungar eina stund ásamt dýrinu.


Ñerä alaklä ekla duäke̱ pi ju̱ne e̱e̱na te, bitewa̱ doce año kje, je je̱k sikawa̱ ishäbe kja̱ne, te iwa̱ shönak je̱k ki̱ bata passawa̱. 	 Kona, sem hafði haft blóðlát í tólf ár, kom þá að baki honum og snart fald klæða hans.


Ata ije te yis ia̱ isha: “Yis je̱r bäi shä je ne kjela shena ba ia̱ rä. Ka irä jiye kuna ta, yis täkili juerke̱ bäi si̱ rä ji rä ja̱lma̱lewa̱ ja̱mi.” Je ne ki̱ka bäi si̱ ra yis ssërmi a̱naa je̱k ssäk yis dä ja̱lma̱lewa̱ wà, je wà Cristo täkili däkläwa̱ yis ja̱mi. 	 Og hann hefur svarað mér: "Náð mín nægir þér; því að mátturinn fullkomnast í veikleika." Því vil ég helst hrósa mér af veikleika mínum, til þess að kraftur Krists megi taka sér bústað í mér.


Jera Jesús te isha iia̱: —Ma je̱köka̱, ma je̱katashuäklä kuköwa̱, bä shkömi. 	 Jesús segir við hann: "Statt upp, tak rekkju þína og gakk!"


Jera Tomás te isha iia̱: —Säkekewa, ka sá wa̱ iju̱ñer maka ba maju̱ rä, jera ¿maikäi sá wa̱ je ña̱le̱i ju̱ñer na? 	 Tómas segir við hann: "Herra, vér vitum ekki, hvert þú ferð, hvernig getum vér þá þekkt veginn?"


Jekäi ijewa te je ssa ra, issëna a̱naa, jera ijewa kabla iia̱ inaklä ma̱k. Jeska ra ije te ibiketsami maikäi si̱ ra ka̱ dämiksa̱ iia̱ iwa̱ iju̱akläksa̱ ijewa ia̱ käi. 	 Þegar þeir heyrðu það, urðu þeir glaðir við og hétu honum fé fyrir. En hann leitaði færis að framselja hann.


Sá te bas je̱r ku̱a saje wa Säkekewaí Jesucristo täkili irä, idäke̱ni irä je wà ra, ka sá wa̱ je yine rä kje ka̱pake biketsale wà kuna, ata sá wakwa wäbala wà sá te ije oloi baa su̱a rä. 	 Ekki fylgdum vér uppspunnum skröksögum, er vér kunngjörðum yður mátt og komu Drottins vors Jesú Krists, heldur vorum vér sjónarvottar að hátign hans.


Jekäi iel idäkläka̱ tkil te itaza watka ju̱ami ka̱wä ki̱ka, jera iia̱ ka̱ me̱na iwa̱ sä kjuäyächa̱kläwa̱ iwäkarke̱ wà. 	 Og hinn fjórði hellti úr sinni skál yfir sólina. Og sólinni var gefið vald til að brenna mennina í eldi.


Ata yis ia̱ ra ka yis dä ja̱lewa̱ ji a̱ni ska je Jesús ktei bata shäk bäi si̱ ye wa katäbäka kuna. 	 Ég álít mig þó ekki í neinu standa hinum stórmiklu postulum að baki.


Ka je rä bas wa̱ ji o̱le ki̱ka kuna, je rä ka yi a̱ni je̱k ssäklä kuna. 	 Ekki byggt á verkum, enginn skal geta miklast af því.


Jera aleji̱a ka̱ tso̱ ji̱a yee ra, Jesús je̱kaka̱ mineju̱mi ka yi kuna shtä ska, jeka ka̱kiäk. 	 Og árla, löngu fyrir dögun, fór hann á fætur og gekk út, vék burt á óbyggðan stað og baðst þar fyrir.


Jera Juan te jewa kúka te isha: —Yis te sä wäukewe̱ke̱ diklä wà, ata ekla ka bas wa̱ ju̱ñele kuna je kaldu bas sha̱na. 	 Jóhannes svaraði: "Ég skíri með vatni. Mitt á meðal yðar stendur sá, sem þér þekkið ekki,


Jekjepa ite isha ijewa ia̱: —Bas se̱no tsa̱na, jile saka saka ki̱ tker sa̱ ja̱mi yika. Ka irä jiye kuna ta, ka sa̱ se̱r dä sa̱ wa̱ jile tso̱ ta̱i oloi ja̱mi kuna. 	 Og hann sagði við þá: "Gætið yðar, og varist alla ágirnd. Enginn þiggur líf af eigum sínum, þótt auðugur sé."


Jera fariseo wa irä, ijewa sha̱na ñayöle ka̱wei wà wa irä, jewa te Jesús wa̱ dulanak wa sha yakei te isha: —¿Jiye ba te ji ñeke̱ ji yeke̱ inaklä bäkäk wa ra ji yakei wakbläk wa ra rä na? 	 En farísearnir og fræðimenn þeirra vönduðu um við lærisveina hans og sögðu: "Hvers vegna etið þér og drekkið með tollheimtumönnum og bersyndugum?"


Yi a̱ni wa̱ ka Säkeklä rä su̱le kuna mik a̱ni, ata iyaba eklabä kalme yitälewa̱ Sa Ká ja̱mi, je ne te ipaka sa̱ ia̱ rä. 	 Enginn hefur nokkurn tíma séð Guð. Sonurinn eini, Guð, sem er í faðmi föðurins, hann hefur birt hann.


Je itäki̱ Apolos ssëna minak Acaya ska. Jekäi sä el wa te isha je rä baa si̱. Je ne ki̱ka ijewa te äyë yuami kte kukäk wa ia̱, jewa wa̱ ije kiäkläwa̱. Jekäi idemiju̱ jeska ra, ite je̱r bäi yirke̱ sa̱ ia̱ oloi ja̱mi kte kukäk jewa tsa̱tka ta̱i. 	 Hann fýsti að fara yfir til Akkeu. Bræðurnir hvöttu hann til þess og rituðu lærisveinunum þar að taka honum vel. Hann kom þangað og varð til mikillar hjálpar þeim, sem fyrir Guðs náð höfðu tekið trú,


Jekäi jishtä tapanak wa rä ñajalecha̱wa̱ Cristo yika käi, je su̱ta ñaebä alaklä wa kiana ñajäkcha̱wa̱ ise̱naklä wa yika ji biköle ska. 	 En eins og kirkjan er undirgefin Kristi, þannig séu og konurnar mönnum sínum undirgefnar í öllu.


Ata je iyöle wa̱ ije ia̱ ideksa̱ to̱ne käi ka je ebä yine kuna, 	 En að það var honum tilreiknað, það var ekki ritað hans vegna einungis,


Ata sá wa̱ je ji säkei ta tso̱ rä u̱ yaka u̱í na, je wà ijuenaklä je täkili e̱e̱na si̱ je rä Säkeklä ne cha, ka je rä sá wakwa cha kuna. 	 En þennan fjársjóð höfum vér í leirkerum, til þess að ofurmagn kraftarins sé Guðs, en ekki frá oss.


Jekäi Pedro bitewa̱ju̱ ñe patkele wa wäki̱, te ichaka ijewa ia̱: —¡Bas te issa na! Yis ne yuleke̱ bas te rä. ¿Jibä kju̱ei bas bite rä na? 	 Pétur gekk þá niður til mannanna og sagði: "Ég er sá sem þér leitið að. Hvers vegna eruð þér komnir hér?"


Ijewa kalabe duacha̱wa̱ ji biketsale etkabä ja̱mi, Säkeklä kablele ji ma̱k ka kolole käi. Ata ijewa te je su̱a ka̱miika, te issëwa̱ baa sa damiju̱ kja iska käi. Ñakäi ijewa te isha jí ka̱ ki̱ka ra ijewa rä ka̱ etkä wa ye ni, shkäk maitjä wa ye ni. 	 Allir þessir menn dóu í trú, án þess að hafa öðlast fyrirheitin. Þeir sáu þau álengdar og fögnuðu þeim og játuðu, að þeir væru gestir og útlendingar á jörðinni.


Jera Pedro ktaka̱ te isha Jesús ia̱; —Rabí, ¡bäi ebä sa kajali jiska rä! Sá ma ju yabala yuäk mañatkä: etka ba ia̱, etka Moisés ia̱, etka Elías ia̱. 	 Þá tekur Pétur til máls og segir við Jesú: "Rabbí, gott er, að vér erum hér. Gjörum þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina."


Iwa rä sä weikanakcha̱wa̱ wa ia̱ ra, cruz pake rä ka wata, ata sa̱ tsa̱tkenakksa̱ wa ia̱ ra, je rä Säkeklä täkili. 	 Því að orð krossins er heimska þeim er glatast, en oss, sem hólpnir verðum, er það kraftur Guðs.


Jeska ángel wa siete, sa tuawa̱kläwa̱ ta siete daksa̱julu, ñapajiele dätsi yëë wäñileka̱ wà, je̱r bata pamu̱aklä ta yöle oro wà. 	 Og út gengu úr musterinu englarnir sjö, sem höfðu plágurnar sjö, klæddir hreinu, skínandi líni og gyrtir gullbeltum um brjóst.


Jera ¿je bol wa mane te iwá̱ iká ki̱ ishena käi rä na?” Jera ijewa te isha: —Ikibi te. Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, inaklä bäkäk wa irä, alaklä wa pato̱nak shtä wa irä, ñapatkäte kja bas wätsa̱k Säkeklä gobiernoí ja̱mi. 	 Hvor þeirra tveggja gjörði vilja föðurins?" Þeir svara: "Sá fyrri." Þá mælti Jesús: "Sannlega segi ég yður: Tollheimtumenn og skækjur verða á undan yður inn í Guðs ríki.


Ba wa̱ ji biköle ju̱ñer, je te jira sá je̱r ku̱a. Ñakäi ka jiye ba ki̱ yi sher kuna ba wächakewa̱k, je te jira sá je̱r ku̱a. Ata je ba te isha wà sá te ibiketse ba dar dä Säkeklä ska. 	 Nú vitum vér, að þú veist allt og þarft eigi, að nokkur spyrji þig. Þess vegna trúum vér, að þú sért út genginn frá Guði."


Cesarea ska ekla kie Cornelio ni, je rä guardia wa cien wäsikäk. Je rä guardia wa eyaka kie Italia wa sha̱ cien. 	 Maður nokkur var í Sesareu, Kornelíus að nafni, hundraðshöfðingi í ítölsku hersveitinni.


Jera Jesús te ijewa su̱a, jera ite isha: —Ditsä ia̱ ka je o̱nak, ata Säkeklä ia̱ ka irä jekäi kuna. Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä ia̱ ji biköle o̱r dawa̱. 	 Jesús horfði á þá og sagði: "Fyrir mönnum eru engin ráð til þessa, en fyrir Guði. Guð megnar allt."


Jera ijewa te tapanak wa wäkiri kuka iwakwa ke̱i ja̱mi. Jekäi ika̱kia ibatsa ijewa ki̱ka e̱ná ra, ite ijewa tulaksa̱ Säkekewa ijewa wa̱ biketsanak wakei ia̱ iwa̱ ju̱ñenak. 	 Þeir völdu þeim öldunga í hverjum söfnuði, fólu þá síðan með föstum og bænahaldi Drottni, sem þeir höfðu fest trú á.


Ka irä maikäi kuna ta, Melquisedec mineju̱ iña̱le̱i tsa̱k ra, Leví tso̱ ji̱a rä iká yaka ska. 	 því að enn þá var hann í lend forföður síns, þegar Melkísedek gekk á móti honum.


Ka irä jiye kuna ta, ñakpäklä sá wa̱ wao̱nak sá kju̱atkäklä, je rä ka ji yaka iá shtä wà kuna, ata jewa rä täkili ta Säkeklä ja̱mi ji täkili ta mia̱tkäkläwa̱, 	 því að vopnin, sem vér berjumst með, eru ekki jarðnesk, heldur máttug vopn Guðs til að brjóta niður vígi.


Jera ite ijewa kúka te isha: —Bas cho̱ni ipakäk Juan ia̱, ji su̱a, ji ssa bas te käi; ka wä wajuenak kuna wa wä wajuerke̱ni, klä ialewa̱ wa shkäke̱ni, paiale lepra wa̱ wa bäirke̱ni yëë, kukä balewa̱ wa kukä wassërke̱ni, dulecha̱wa̱ wa shki̱r tuläke̱ka̱ni, ñakäi ka jita wa ia̱ kte baa bata yirte. 	 Og hann svaraði þeim: "Farið og kunngjörið Jóhannesi það, sem þið hafið séð og heyrt: Blindir fá sýn, haltir ganga, líkþráir hreinsast og daufir heyra, dauðir rísa upp og fátækum er flutt fagnaðarerindi.


“Yie jekäi isha bas ia̱ je rä bas ssënaklä a̱naa, yis käi, ñakäi bas ssënaklä a̱naa wa̱ si̱. 	 Þetta hef ég talað til yðar, til þess að fögnuður minn sé í yður og fögnuður yðar sé fullkominn.


Jekäi biköle jí Pretorio ska wa irä biköle tso̱ kju̱awa wa irä sha̱na ijuena iyina si̱ yis kate wätelewa̱ rä Cristo ne kju̱ei ki̱ka, 	 Því að það er augljóst orðið í allri lífvarðarhöllinni og fyrir öllum öðrum, að ég er í fjötrum vegna Krists,


Jera María Magdala wa irä, María saka irä jewa dejäklä je sa̱ nu̱l bläklä ska. 	 María Magdalena var þar og María hin, og sátu þær gegnt gröfinni.


Jekäi iyaba ko̱na jäiyi, je ne te sa̱ ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle wäsikemi kata yöle tabeli yaka wà rä. Jekäi iyaba minetse̱ deka̱ Säkeklä ska, ije̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye ska. 	 Hún fæddi son, sveinbarn, sem stjórna mun öllum þjóðum með járnsprota. Og barn hennar var hrifið til Guðs, til hásætis hans.


Uketa ka bas wa̱ ji ju̱ñerba ra, ji tkena bas ja̱mi, ke je wà bas ñadulawa̱k ji̱a, jishtä yabala sä ktä ssäk wa käi. 	 Verið eins og hlýðin börn og látið eigi framar lifnað yðar mótast af þeim girndum, er þér áður létuð stjórnast af í vanvisku yðar.


jishtä Säkekewa ka̱wei ska iyöle katke käi: “Sä wakjuä wako̱na säkätä jäiyi wa ra, je biköle rä ju̱naksa̱ Säkekewa ia̱.” 	 en svo er ritað í lögmáli Drottins: "Allt karlkyns, er fyrst fæðist af móðurlífi, skal helgað Drottni," -


Ata ijewa kju̱atkäke̱ ira rä iwakwa ka̱ju̱ñe ebä ki̱ka, ekla dulewa̱ kie Jesús sheke̱ Pablo te ikatkeni kseka ki̱ka. 	 heldur áttu þeir í einhverjum deilum við hann um átrúnað sjálfra þeirra og um Jesú nokkurn, látinn mann, sem Páll segir lifa.


Ata ka je rä yie jekäi ishe iöle ba ssërmi nui ta ki̱ka kuna, ata je rä ije ssërmi jekäi ki̱ka. Ata ¿jiye yis ia̱ ka̱ tso̱ ji wa̱klä kjermita wabiketseke̱ kju̱awa te ije ssërke̱ nui ta bata ki̱ka rä na? 	 Samviskunnar, segi ég, ekki eigin samvisku, heldur samvisku hins. En hvers vegna skyldi frelsi mitt eiga að dæmast af samvisku annars?


Jekäi Jesús biketsäk wa chu̱li̱i̱ dejulu te ji wakbleke̱ ite käi sheke̱ka̱ pake̱ka̱. 	 Margir þeirra, sem trú höfðu tekið, komu, gjörðu játningu og sögðu frá athæfi sínu.


je ne wá̱ ite saje iyabala ia̱ rä. Je rä ite Jesús shki̱wa̱ka̱ni, jishtä iyöle Salmo dos ki̱ka te ishe käi: ‘Ba ne rä yis yaba rä; jir yis ne te ba wätsikiwa̱ rä.’ 	 að fyrirheitið, sem Guð gaf feðrum vorum, hefur hann efnt við oss börn þeirra með því að reisa Jesú upp. Svo er ritað í öðrum sálminum: Þú ert sonur minn, í dag hef ég fætt þig.


Je kju̱ei ki̱ka ¡jikäi issö! Yis te jile bata shäk wa irä ka̱biketsäk wa irä sa paktäk wa irä patke mar bas wäki̱. Ata bas te moska kteche̱miwa̱, isaka wätiemika̱ cruz ja̱mi, isaka kpemi bas ñapaktäklä jui na, isaka yulemi weikanak jukläyäkä etkä etkä ska. 	 Þess vegna sendi ég til yðar spámenn, spekinga og fræðimenn. Suma þeirra munuð þér lífláta og krossfesta, aðra húðstrýkja í samkundum yðar og ofsækja borg úr borg.


Je ne ki̱ka sa̱ ku̱ ji bäi wo̱ biköle ia̱ bikö sa̱ ia̱ io̱r käi, bäi si̱ ra sa saka ji biketsäk etkabä wa ia̱. 	 Þess vegna skulum vér, meðan tími er til, gjöra öllum gott og einkum trúbræðrum vorum.


Ñakäi alaklä wa tso̱ sá sha̱na jewa te sá male̱cha̱cha̱wa̱. Iminejulu sa̱ nu̱l bläklä ska, ka̱pañir dawa̱ kja ra, 	 Þá hafa og konur nokkrar úr vorum hóp gjört oss forviða. Þær fóru árla til grafarinnar,


Ñaebä ke bas ku̱ yi a̱ni kia bas ká ni ka̱jiska. Ka irä jiye kuna ta, bas Ká rä eklabä, je se̱r dä ka̱jöir. 	 Þér skuluð ekki kalla neinn föður yðar á jörðu, því einn er faðir yðar, sá sem er á himnum.


Jera ijewa te isha iia̱: ‘Säkekewa, ¡ata ije wa̱ mina tso̱ kja diez!’ 	 En þeir sögðu við hann: ,Herra, hann hefur tíu pund.'


Jekäi bas te manele díaí käi, tuluí käi, jile ke̱i käi, jile añoí käi, ke̱i kjewe̱. 	 Þér hafið gætur á dögum og mánuðum, vissum tíðum og árum.


Ata yi wa̱ ka jekäi io̱ne ra, je rä ka wä wajuenak kuna, wä wajuenak alemana ebä, ñakäi je̱r shelewa̱ irä siki tele iwa̱ ji yakei wakblele mikle ki̱ka jeska. 	 En sá, sem ekki hefur þetta til að bera, er blindur í skammsýni sinni og hefur gleymt hreinsun fyrri synda sinna.


Je ne ki̱ka yie bas ia̱ ishe dunasi̱ ke bas shtirina yis weikarke̱ bas kju̱ei je ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, je rä bas oloi kanakläka̱. 	 Fyrir því bið ég, að þér látið eigi hugfallast út af þrengingum mínum yðar vegna. Þær eru yður til vegsemdar.


Ñakäi ije ja̱mi bas ia̱ tene shkiri o̱na, tene shkiri ka o̱le kuna jula wà, ata tene shkiri o̱le Cristo wakei wa̱, sa yaka ska sa patkäk ji wa̱k ju̱leksa̱. 	 Í honum eruð þér einnig umskornir þeirri umskurn, sem ekki er með höndum gjörð, heldur með umskurn Krists, við að afklæðast hinum synduga líkama,


Säkätä yie wekte she yis Kekläí ia̱ bas biköle ki̱ka Jesucristo oloi ja̱mi. Je rä bas te ji biketsa etkabä palei yirke̱ ka̱ biköle ska ki̱ka. 	 Fyrst þakka ég Guði mínum sakir Jesú Krists fyrir yður alla, af því að orð fer af trú yðar í öllum heiminum.


Ñerä yie isu̱a, tsuitkäbi kjä na, bewak kjä na, ji bata shäk ka iyina kuna kjä na, wikblu ñá shtä deksa̱julu mañatkä, juer ta buke su̱ta. 	 Og ég sá koma út af munni drekans og munni dýrsins og munni falsspámannsins þrjá óhreina anda, sem froskar væru,


Ka irä jiye kuna ta, ka̱ oloi cha tso̱ rä ji biköle bäi ja̱mi, ji wämo ja̱mi, ji rä iyina ja̱mi. 	 Því að ávöxtur ljóssins er einskær góðvild, réttlæti og sannleikur. -


Jekäi yi ia̱ ji biköle rä, ñakäi yi oloi ja̱mi ji biköle tso̱ rä, je ia̱ ra bäi rä tsa̱tkeneksa̱ biketsäkksa̱ iyabala ia̱ wakei paruäkksa̱ bulee weikane wà, iwa̱ yabala chu̱li̱i̱ wäsikäklämi oloi kanakka̱. 	 Allt er til vegna Guðs og fyrir Guð. Því varð hann, er hann leiðir marga syni til dýrðar, að fullkomna með þjáningum þann, er leiðir þá til hjálpræðis.


Ba wäbala rä tsi̱ni käi ba wakei ia̱; jekäi ba wäbala rä bäi ra, ba wakei kalabe rä wäñileka̱, ata ba wäbala rä ka bäi kuna ra, jera ba wakei rä wätuilewa̱. 	 Auga þitt er lampi líkamans. Þegar auga þitt er heilt, þá er og allur líkami þinn bjartur, en sé það spillt, þá er og líkami þinn dimmur.


Je wà bas te isu̱a sä wabiketsarksa̱ wämo ye rä sa te ji we̱ ne wà, ka je rä ji biketse etkabä je ebä wà kuna. 	 Þér sjáið, að maðurinn réttlætist af verkum og ekki af trú einni saman.


Säkekewa te yis wetsemiksa̱ ji yakei biköle o̱rke̱ yika; ije te yis tsa̱tkemi däkmi ka̱jöir igobiernoí ska. Ije oloi kanoka̱pa sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi. Amén. 	 Drottinn mun frelsa mig frá öllu illu og mig hólpinn leiða inn í sitt himneska ríki. Honum sé dýrð um aldir alda! Amen.


je rä Abel pi bakleju̱ bite rä Zacarías pi bakleju̱ kje, ale kotälewa̱ Templo irä jile däläwa̱klä irä moska. Yie ishe bas ia̱, jekäi irä, je nui ja̱rmika̱ jira sa̱ tso̱ wa ki̱ka. 	 frá blóði Abels til blóðs Sakaría, sem drepinn var milli altarisins og musterisins. Já, segi ég yður, þess mun krafist verða af þessari kynslóð.


“Ka irä jiye kuna ta, ka̱jöir gobiernoí rä jishtä ekla miju̱ ka̱mii ra ite ikjanaklä wa kie jeté, jewa ia̱ ite iji tso̱ ju̱eta̱na käi; 	 Svo er um himnaríki sem mann, er ætlaði úr landi. Hann kallaði þjóna sína og fól þeim eigur sínar.


Je butremiwa̱ ba te, jishtä sa̱ je̱k ki̱ shönak käi. Je biköle manermiksa̱ paiklä manewe̱ käi. Ata ba ka manenakksa̱. Ba año ka e̱nakwa̱.” 	 og þú munt þá saman vefja eins og möttul, um þá verður skipt sem klæði. En þú ert hinn sami, og þín ár taka aldrei enda.


Je ukä ska je̱naapa Pablo te isha Bernabé ia̱: —Sä shkäni jukläyäkä etkä etkä mai sa bakle Säkekewa ktä bata shäk jeka sä el wa su̱ak, jishtä idami ji̱a rä í̱ käi. 	 Eftir nokkra daga sagði Páll við Barnabas: "Förum nú aftur og vitjum bræðranna í hverri borg, þar sem vér höfum boðað orð Drottins, og sjáum, hvað þeim líður."


je rä bikö ise̱rmi ji̱a iyaka ja̱mi dälei ja̱mi, ka ise̱naklä kuna ji tkerke̱ ditsä ja̱mi je wa̱k, ata ise̱naklä ji sherke̱ Säkeklä ki̱ je wa̱k. 	 hann lifir ekki framar í mannlegum fýsnum, heldur lifir hann tímann, sem eftir er, að vilja Guðs.


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je biköle o̱rmi jira sa̱ tso̱ wa ka tuarcha̱wa̱ba yika. 	 Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt þetta er komið fram.


ka̱jöir bekwä jolortémi, ñakäi ka̱jöir ji tso̱ oloi ta wa wäbuka̱namika̱. 	 Stjörnurnar munu hrapa af himni og kraftar himnanna bifast.


je rä ikuna bas chatkawa̱ tkelewa̱ därërë ji biketse etkabä ja̱mi ra, ñakäi ikuna ji ki̱ssënak pakale kte baa wa̱ ssële bas wa̱ je ja̱mi bas chatkawa̱ ka tse̱leju̱mi ta ra. Je kte ne wapauta̱na ji biköle yöle tso̱ ka̱jöir niki̱na ska rä. Je kte baa wakja̱neiwa̱k yë yis Pablo delewa̱ rä. 	 Standið aðeins stöðugir í trúnni, grundvallaðir og fastir fyrir og hvikið ekki frá von fagnaðarerindisins, sem þér hafið heyrt og prédikað hefur verið fyrir öllu, sem skapað er undir himninum, og er ég, Páll, orðinn þjónn þess.


Ijewa te ji shka̱l ssëke̱ shka̱le̱i karmika̱ sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi. Bewak irä ime̱i irä oloitsäk wa, ñakäi yi te ka̱ ma̱ iniaklä je kie wà wa, jewa ia̱ ka je̱re kuna ka̱piana iräle, tuina iräle.” 	 Og reykurinn frá kvalastað þeirra stígur upp um aldir alda, og eigi hafa þeir hvíld dag eða nótt, þeir sem dýrið tilbiðja og líkneski þess, hver sá sem ber merki nafns þess."


Jera isha̱ ñajaklaka̱, je te ikjatia ka̱yue wà te isha: 	 Þá stóðu nokkrir upp og báru ljúgvitni gegn honum og sögðu:


“Ata bikökje je díaí, je horaí räle, je ka ju̱ñer yi a̱ni wa̱, ángel wa tso̱ ka̱jöir ska wa̱ iräle, iyaba wa̱ iräle; ata Sa Ká ebä ne wa̱ je ju̱ñer dä. 	 En þann dag eða stund veit enginn, hvorki englar á himni né sonurinn, enginn nema faðirinn.


Ñerä Jesús wämanewa̱té ijewa su̱ak te isha ijewa ia̱: —Alaklä wa Jerusalén wa, ke yis ji̱etsa, ata bas wakwa ne ñaji̱etsö rä, ñakäi bas yabala ne ji̱etsö rä. 	 Jesús sneri sér að þeim og mælti: "Jerúsalemsdætur, grátið ekki yfir mér, en grátið yfir sjálfum yður og börnum yðar.


Je ne ki̱ka bas dikäla, jishtä bas te yis ktä ssa del ka mika̱ yis katke ebä ra kuna, ata jira ki̱ta ka yis katke kuna ra, bas tsa̱tkerke̱ksa̱ wawo̱ sualewa̱ paju̱leka̱. 	 Þess vegna, mínir elskuðu, þér sem ætíð hafið verið hlýðnir, vinnið nú að sáluhjálp yðar með ugg og ótta eins og þegar ég var hjá yður, því fremur nú, þegar ég er fjarri.


Jekäi je ne te ijewa jaksa̱ Egipto ska rä. Ije te ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä wá̱, ji kju̱awa wá̱ ijuenaklä ye Egipto ska, Däyë Bätsëë ska, ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska, cuarenta año bala na. 	 Það var Móse, sem leiddi þá út og gjörði undur og tákn á Egyptalandi, í Rauðahafinu og á eyðimörkinni í fjörutíu ár.


¿Jiräni yie isheke̱ wà rä? ¿Ji me̱leka̱ jile kekläí me̱i ia̱ rä ji säkei ta käi na? ¿Jile kekläí me̱i rä ji säkei ta käi na? 	 Hvað segi ég þá? Að kjöt fórnað skurðgoðum sé nokkuð? Eða skurðgoð sé nokkuð?


Jera ijewa te ikúka jiräni Jesús te ishami ijewa ia̱ käi, jera ite ijewa jawa̱. 	 Þeir svöruðu eins og Jesús hafði sagt, og þeir létu þá fara.


Ka yis dämiba dälei ja̱mi, ma je̱k tso̱ksa̱ kte yöle washäk, sa paktäk, sa̱ je̱rku̱ak. 	 Ver þú, þangað til ég kem, kostgæfinn að lesa úr Ritningunni, áminna og kenna.


Ka irä maikäi kuna ta, ka je ja̱rwa̱ba ijewa mane a̱ni ki̱ka. Ata irä wäokle tulämi ebä, Säkekewa Jesús kie ja̱mi. 	 því að enn var hann ekki kominn yfir neinn þeirra. Þeir voru aðeins skírðir til nafns Drottins Jesú.


kte bulee kukäkwa̱ därërë, jishtä sa pautäle käi, je wà iwa̱ sa̱ je̱rike täkiwa̱klä kte bäi ka duëi ta wapakte wà, ñakäi iwa̱ kte wätkewa̱k wa kukäklä. 	 Hann á að vera maður fastheldinn við hið áreiðanlega orð, sem samkvæmt er kenningunni, til þess að hann sé fær um bæði að áminna með hinni heilnæmu kenningu og hrekja þá, sem móti mæla.


Jekäi je jukläyäkä wa biköle wätji̱naka̱. Jera jewa julunami etka ye ebä te Pablo tsa̱tkäk Gayo irä Aristarco irä sika jámi demi sa tapanaklä jui ska. Jewa rä Macedonia wa. 	 Og öll borgin komst í uppnám, menn þustu hver um annan til leikvangsins og þrifu með sér þá Gajus og Aristarkus, förunauta Páls úr Makedóníu.


Ba te ibiketse Säkeklä rä eklabä. Ba te iwá̱ rä bäi. Ata be te je biketse ñaebä, ñakäi ipaju̱rke̱ iyika. 	 Þú trúir, að Guð sé einn. Þú gjörir vel. En illu andarnir trúa því líka og skelfast.


Biköle yaká, jekäi issënacha̱wa̱. Jera ijewa te iukäla a̱ta̱na shtani canasta na siete pshipshii. 	 Allir neyttu og urðu mettir. Síðan tóku þeir saman leifarnar, sjö körfur fullar.


Ijewa rä kota̱nakcha̱wa̱ espada wà, ñakäi minak jar ka̱ etkä kju̱awa kju̱awa bena ska. Ñakäi Jerusalén wäturmiwa̱ ka̱ etkä wa klä niki̱ka, bikö ijewa ia̱ ka̱ me̱rke̱ kjaju̱ kje. 	 Þeir munu falla fyrir sverðseggjum og herleiddir verða til allra þjóða, og Jerúsalem verður fótum troðin af heiðingjum, þar til tímar heiðingjanna eru liðnir.


Sá te ba biketsa, ñakäi sá wa̱ iju̱ñer ba ne rä ale sikii patkele Säkeklä wa̱ rä. 	 og vér trúum og vitum, að þú ert hinn heilagi Guðs."


Jekäi Säkeklä saje wa Ká irä Säkekewa Jesucristo irä je̱r bäi shöpa bas ia̱, jewa ku̱ bas je̱r ssëwo̱pa baa. 	 Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi.


Jera ¿ka bas dä ju ta bas ji ñaklä ji yäklä na? ¿Jiye bas te tapanak Säkeklä ia̱ wa kuke diekjela rä na? ¿Jiye bas te ka jita wa äinewe̱ke̱ rä na? ¿Ji she yie bas ia̱ na? ¿Yis te bas kjeishe na? Ka je̱ ki̱ yie bas kjeishe. 	 Hafið þér þá ekki hús til að eta og drekka í? Eða fyrirlítið þér söfnuð Guðs og gjörið þeim kinnroða, sem ekkert eiga? Hvað á ég að segja við yður? Á ég að hæla yður fyrir þetta? Nei, ég hæli yður ekki.


Ji biköle we̱ke̱ bas te käi, je wo̱ ñashka̱li̱ble wà. 	 Allt sé hjá yður í kærleika gjört.


Jekäi ebä je siete wa biköle duacha̱wa̱ ka yäbei a̱ta̱leta̱na kuna; bata jekje ra je alaklä duawa̱ ñaebä. 	 og allir sjö urðu barnlausir. Síðast allra dó konan.


Siete día kjaju̱ ra, sá bitejuluté. Jera ijewa biköle biterña sá ra, ise̱naklä waje iyabalaje je jukläyäkä ektaka kje. Jeska sá ñajaklawa̱ köchöwä ki̱ ka̱kiäk däyë kse̱i ki̱. 	 Að þessum dögum liðnum lögðum vér af stað. Fylgdu þeir oss allir á veg með konum og börnum út fyrir borgina. Vér féllum á kné í fjörunni og báðumst fyrir.


Ata yi te ji wá̱ yakei to̱rmi ite iwá̱ yakei ja̱mi. Ka irä jiye kuna ta, ka sa̱ ia̱ ji däkksa̱ kju̱awa kju̱awa kuna. 	 Sá, sem rangt gjörir, skal fá það endurgoldið, sem hann gjörði rangt, og þar er ekki manngreinarálit.


Ka irä jiye kuna ta, ije rä shtao̱leña saje wa ra, jí ikja̱nei we̱ je wa̱kña. 	 Hann var í vorum hópi, og honum var falin sama þjónusta.


Yi shka̱bla ju yuäkka̱ ka weikanewa̱ ra, je to̱rmi. 	 Ef nú verk einhvers fær staðist, það er hann byggði ofan á, mun hann taka laun.


Jesús te jekäi issa ra, je te issëwa̱ baa. Jera ije̱k manewa̱té je te isha chu̱li̱i̱ dami ira wa ia̱: —Yis te ishe bas ia̱, yis wa̱ Israel wa sha̱na ka yi a̱ni ko̱ne ji biketsäk etkabä je kjekla. 	 Þegar Jesús heyrði þetta, furðaði hann sig á honum, sneri sér að mannfjöldanum, sem fylgdi honum, og mælti: "Ég segi yður, ekki einu sinni í Ísrael hef ég fundið þvílíka trú."


Jera ijewa te isha iia̱: —Ñera Judea ska wa wa̱ ka ba ktei patkä ta sá ia̱ äyë ki̱. Ñakäi sä el wa mane a̱ni ka juena jika ibata shäk iräle, ba shäk yakei iräle. 	 Þeir svöruðu: "Vér höfum ekki fengið bréf um þig frá Júdeu, og eigi hefur heldur neinn bræðranna komið hingað og birt eða talað nokkuð illt um þig.


Ñerä guardia wa te iwá̱ jishtä ipakana iwa̱k käi. Jewa wa̱ Pablo minetse̱ tuina demi Antípatris ska. 	 Hermennirnir tóku þá Pál, eins og þeim var boðið, og fóru með hann um nótt til Antípatris.


Etaba kicha Jesús kaldu Genesaret tipei kjä ja̱mi. Jera ditsä chu̱li̱i̱ ñayataté tenacha̱wa̱ ije ja̱mi, ijewa wa̱ Säkeklä ktä ssäklä tsa̱na ki̱ka. 	 Nú bar svo til, að hann stóð við Genesaretvatn og mannfjöldinn þrengdist að honum til að hlýða á Guðs orð.


Jekäi ka̱ wäkiri te ijewa kúka, te isha: —¿Jera ji bol mane sherke̱ bas ki̱ wäyenakksa̱ni bas ia̱ rä na? Jera ijewa te isha: —¡Barrabás! 	 Landshöfðinginn spurði: "Hvorn þeirra tveggja viljið þér, að ég gefi yður lausan?" Þeir sögðu: "Barabbas."


Ata yi te ije ktä wawe̱ ra, iyina si̱ ra je rä delewa̱ Säkeklä shka̱li̱bläk bäi ebä, ñakäi je wà sa̱ wa̱ ijuñer sä rä ije ja̱mi. 	 En hver sem varðveitir orð hans, í honum er sannarlega kærleikur til Guðs orðinn fullkominn. Af því þekkjum vér, að vér erum í honum.


Jekäi Jesús te je paka e̱ná ra, ije̱k tsa̱ksa̱ Galilea ska mineju̱ Judea ke̱i ki̱ Jordán a̱mikata kja̱neka. 	 Þegar Jesús hafði mælt þessum orðum, fór hann úr Galíleu og hélt til byggða Júdeu handan Jórdanar.


Ñerä jeska ikajali bala na ra, María ke̱i dewa̱ iyaba su̱aklä. 	 En meðan þau voru þar, kom sá tími, er hún skyldi verða léttari.


Ke bas ka̱yua ñaukä ja̱mi. Ka irä jiye kuna ta, sä del këyake wa̱ o̱nak je rä ju̱leksa̱ bas wa̱ ki̱ka. 	 Ljúgið ekki hver að öðrum, því þér hafið afklæðst hinum gamla manni með gjörðum hans


Jekäi Pablo demiju̱ Derbe ska, je itäki̱ Listra ska. Jera jeska kte kukäk ekla kaldu kie rä Timoteo ni. Je rä ekla alaklä Judío wa Jesús biketsäk yaba, ata iká rä Griego wa. 	 Hann kom til Derbe og Lýstru. Þar var lærisveinn nokkur, Tímóteus að nafni, sonur trúaðrar konu af Gyðinga ætt, en faðir hans var grískur.


Yis ssëna a̱naawa̱ si̱ Säkekewa ja̱mi. Je rä bata ska ra, bas ñajaka̱ni yis biketsäkni ki̱ka. Del bas te yis biketsa, ata ka maikäi bas wa̱ yis tsa̱tkäkleí. 	 Ég varð mjög glaður í Drottni yfir því, að hagur yðar hefur loks batnað svo aftur, að þér gátuð hugsað til mín. Að sönnu hafið þér hugsað til mín, en gátuð ekki sýnt það.


Jera Pilato te iwächakewa̱ni etäbä kicha te isha: —¿Ata ka ba te ikúke na? Ijewa te ba kjatieke̱ rä saka saka, ssö. 	 Pílatus spurði hann aftur: "Svarar þú engu? Þú heyrir, hve þungar sakir þeir bera á þig."


Jera ite isha: —Yis ne rä ekla a̱nak ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska rä. Je te ishe: ‘Ña̱la paruöksa̱ Säkekewa yika’, jishtä Isaías jile bata shäk wa̱ iyile rä käi. 	 Hann sagði: "Ég er rödd hrópanda í eyðimörk: Gjörið beinan veg Drottins, eins og Jesaja spámaður segir."


Ñakäi bas te ishe rä, yi kabla etkabä jile däläwa̱klä wäkata ska ra, je rä ka ji iá kuna; ata yi kabla etkabä ji me̱leka̱ wäkata ska ra, je ka kiar iwäshewa̱kwa̱. 	 Þér segið: ,Ef einhver sver við altarið, þá er það ógilt, en sverji menn við fórnina, sem á því er, þá er það gildur eiður.'


Sä dularke̱ mane a̱ni ia̱ ka sä ssënak a̱naa sä dularke̱ ra, ata je rä sa̱ je̱r iawa̱k. Ata je ukä ska sä dulale wa ia̱ idämiksa̱ issënaklä baa ji wämo kju̱ei. 	 Í bili virðist allur agi að vísu ekki vera gleðiefni, heldur hryggðar, en eftir á gefur hann þeim, er við hann hafa tamist, ávöxt friðar og réttlætis.


Ata bas ku̱ iwabiketsö bas je̱r ska, ka ibiketsäk kuna iwätsa̱kba jini sä te ikúkemi käi. 	 En festið það vel í huga að vera ekki fyrirfram að hugsa um, hvernig þér eigið að verjast,


Ata ite isha ijewa ia̱: —Mane bas sha̱ tso̱ oveja ta etaba, je kuna ja̱nakmi ishäkä wä ja̱rka sábado wà ra, ¿ka ije jula tkäkwa̱ itsa̱kka̱ni na? 	 Hann svarar þeim: "Nú á einhver yðar eina sauðkind, og hún fellur í gryfju á hvíldardegi. Mundi hann ekki taka hana og draga upp úr?


Ata kte kukäk wa ñatapawa̱ ipája̱mi shkiritke, jera ije̱kaka̱ni mineju̱ni je jukläyäkä na. Jekäi bulirishtä ra imineju̱mi Bernabé ra Derbe ska. 	 En lærisveinarnir slógu hring um hann, og reis hann þá upp og gekk inn í borgina. Daginn eftir fór hann þaðan með Barnabasi til Derbe.


Ata ka yis wa̱ ji kuna yönak ishäklä tsa̱na si̱ käi yis tsa̱ku̱i ia̱. Je ki̱ka yis wa̱ idetse̱ bas wäki̱, bäi si̱ ra ba sa̱ tsa̱ku̱i Agripa wäki̱, je rä iwabiketsanaksa̱ ra, je ja̱mi yis wa̱ iyuäklä. 	 Nú hef ég ekkert áreiðanlegt að skrifa herra vorum um hann. Þess vegna hef ég leitt hann fram fyrir yður og einkum fyrir þig, Agrippa konungur, svo að ég hafi eitthvað að skrifa að lokinni yfirheyrslu.


Ñaebä jishtä io̱na Lot bakle ke̱i ska je su̱ta io̱rmi: Sä yäkä rami, sä ji yä rami, sä ji tju̱a rami, sä ji watju̱a rami, sä däli tkä rami, sä ju yuä rami. 	 Eins var og á dögum Lots: Menn átu og drukku, keyptu og seldu, gróðursettu og byggðu.


Bas je̱k ki̱tke ke kunapa rä bas pa ki̱ka: tsa̱ku̱ kä butre baa käi, ji yöle oro wà jie käi, je̱k pajie baa käi; 	 Skart yðar sé ekki ytra skart, hárgreiðslur, gullskraut og viðhafnarbúningur,


Je ki̱ka ñaebä sá te bas ktei ssa ke̱i skaté sá ka̱kiäte bas ki̱ka ka jalewa̱ ta. Jekäi sá ka̱kiäte bas je̱r ko̱naklä bäi si̱ ji sherke̱ iwakei ki̱ je ia̱, ka̱biketse biköle ska je̱rike ji rä wikblu iá ja̱mi biköle ska. 	 Frá þeim degi, er vér heyrðum þetta, höfum vér því ekki látið af að biðja fyrir yður. Vér biðjum þess, að þér mættuð fyllast þekkingu á vilja Guðs með allri speki og skilningi andans,


Ata mai ka bas kirwa̱ ra, je jukläyäkä ska bas maksa̱julu ra, bas klä pjoi pakpöta̱na ijuenaklä ijewa rä dokoitsalewa̱. 	 En taki menn ekki við yður, þá farið úr borg þeirra og hristið dustið af fótum yðar til vitnisburðar gegn þeim."


Ijewa yäkä kajali ji̱a ra, Jesús te pan kukawa̱, je ki̱ ika̱kia, kjepa je butsa ma̱ ite ijewa ia̱, te isha: —A̱ju̱. Jí rä yis yaka. 	 Þá er þeir mötuðust, tók hann brauð, þakkaði Guði, braut það og gaf þeim og sagði: "Takið, þetta er líkami minn."


El wa, Säkeklä Sa Ká irä Säkekewa Jesucristo irä ku̱ bas ssëwo̱pa baa, je ku̱ bas ssëwo̱pa ñashka̱li̱bläk, ñakäi ji biketsäk etkabä. 	 Friður sé með bræðrunum og kærleikur, samfara trú frá Guði föður og Drottni Jesú Kristi.


Ite jekäi isha ra, ite ijula irä ipare irä kjasha ijewa ia̱. Jekäi iwa̱ dulanak wa te Säkekewa su̱ani ra, ijewa ssëna a̱naa. 	 Þegar hann hafði þetta mælt, sýndi hann þeim hendur sínar og síðu. Lærisveinarnir urðu glaðir, er þeir sáu Drottin.


Tsa̱na ra saje wa Säkeklä kja̱nei wa̱k sä wikblu wà, je̱k ssële tuläka̱ Cristo Jesús wà, ka je̱k biketsäk kuna sa yaka ja̱mi, jewa ne rä tene shkiri ta si̱ rä. 	 Vér erum hinir umskornu, vér sem dýrkum Guð í anda hans og miklumst af Kristi Jesú og treystum ekki ytri yfirburðum,


Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke rä: “Ko̱le ka yaba su̱ak kuna, ba ssëno a̱naa, ba ka shi̱akäk kuna je̱k kpöka̱ plaa a̱nak. Ka irä jiye kuna ta, weikalewa̱ eklabä yaba su̱ami ki̱ta se̱naklä ta tsa̱ta.” 	 því að ritað er: Ver glöð, óbyrja, sem ekkert barn hefur átt! Hrópa og kalla hátt, þú sem ekki hefur jóðsjúk orðið! Því að börn hinnar yfirgefnu eru fleiri en hinnar, sem manninn á.


Jera yi tso̱ Judea ska wa julunomipa ka̱tsä naka iyika, yi tso̱ je jukläyäkä na wa julunoksa̱pa iyika, yi tso̱ jile tkäklä sha̱na ke bita je jukläyäkä ja̱rka. 	 Þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla, þeir sem í borginni eru, flytjist burt, og þeir sem eru á ekrum úti, fari ekki inn í hana.


Jera Jesús te ikúka: —Sa̱nu̱le nu̱lewa, yis ktä kukö. Ike̱i dämiwa̱ ji̱a bas wa̱ Sa Ká oloitsäklä ka jí ka̱tsä ska kuna, ñakäi ka Jerusalén ska kuna. 	 Jesús segir við hana: "Trú þú mér, kona. Sú stund kemur, að þér munuð hvorki tilbiðja föðurinn á þessu fjalli né í Jerúsalem.


Je ukä ska Jesús je̱r ku̱a ite ra ji bena o̱na e̱ná. Jekäi kte yöle wao̱naklä ki̱ka ite isha: —Yis je̱r bánawa̱. 	 Jesús vissi, að allt var þegar fullkomnað. Þá sagði hann, til þess að ritningin rættist: "Mig þyrstir."


Jera chui tsa̱ku̱i wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä, jewa te ibiketse kate maikäi si̱ ra iia̱ Jesús dämiksa̱ kota̱nakwa̱ käi, je rä isuanachawa̱ ditsä yika ki̱ka. 	 Og æðstu prestarnir og fræðimennirnir leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu ráðið hann af dögum, því að þeir voru hræddir við lýðinn.


Simón Pedro irä Jesús wa̱ dulanak el irä, jewa minejulu iitä ki̱. Je iel dä su̱le chui tsa̱ku̱i wa̱. Je ki̱ka je kjawa̱ju̱ Jesús da chui wa tsa̱ku̱i juitä ki̱. 	 Símon Pétur fylgdi Jesú og annar lærisveinn. Sá lærisveinn var kunnugur æðsta prestinum og fór með Jesú inn í hallargarð æðsta prestsins.


Yis je̱r ja̱rke̱ bas ska ra, del yis te wekte sheke̱ yis Kekläí ia̱ bas ki̱ka. 	 Ég þakka Guði mínum í hvert skipti, sem ég hugsa til yðar,


Bulirishtä las doce käi ijewa damijulu tkenawa̱ kja alemana je jukläyäkä ska ra, je wäsaka Pedro mineka̱ju̱ ju tsi̱bata yöle shpatke ki̱ ka̱kiäk. 	 Daginn eftir, er þeir voru á leiðinni og nálguðust bæinn, gekk Pétur upp á húsþakið um hádegi til að biðjast fyrir.


Ka irä jiye kuna ta, yis wa̱ ji sherke̱ Säkeklä ki̱ sa̱ wa̱ o̱nak je ktei a̱ni ka blenewa̱ kuna. 	 því að ég hef boðað yður allt Guðs ráð og ekkert dregið undan.


Ibuka̱na e̱ná ra ijewa te iktemiwa̱. Ata tres día ra ishki̱rmika̱ni.’ 	 Þeir munu húðstrýkja hann og lífláta, en á þriðja degi mun hann upp rísa."


Jera je tuinei ebä wà ite Pablo irä Silas irä shka̱na paskua. Jera ije irä je ju ska tso̱ wa irä wäoka̱na tulami. 	 Á þessari sömu næturstund tók hann þá með sér og laugaði meiðsli þeirra eftir höggin, og var hann þegar skírður og allt hans fólk.


Jekjepa ijewa je̱r ja̱na iwa̱ iyile ska. 	 Og þær minntust orða hans,


Ñerä dulaklei wa ñajaka̱ te inu̱l pabutrawa̱, te itsa̱mi itäbiawa̱. 	 En ungu mennirnir stóðu upp og bjuggu um hann, báru hann út og jörðuðu.


Je ktei wà Jesús te sa pakta Capernaúm ska ñapaktäklä jui na. 	 Þetta sagði hann, þegar hann var að kenna í samkundunni í Kapernaum.


Jera je chu̱li̱i̱ wa te ijewa uña isi̱wa̱tiächa̱kläwa̱, ata ijewa a̱na ji̱a ki̱ta, te isha: —¡Säkekewa, David yäbei, ma je̱r ja̱mi sá dälänopa! 	 Fólkið hastaði á þá, að þeir þegðu, en þeir hrópuðu því meir: "Herra, miskunna þú okkur, sonur Davíðs!"


Jera je ssäk wa biköle male̱te̱nacha̱wa̱ te isha: —¿Ka je ne rä ale je a̱netsäk ikie wà wa weikäk ta̱i Jerusalén ska rä na? ¿Ka irä ije de jiska rä sä kukäk jämi minak iwa̱ chui tsa̱ku̱i wa wäki̱ rä na? 	 Allir þeir, sem heyrðu það, undruðust stórum og sögðu: "Er þetta ekki maðurinn, sem í Jerúsalem hugðist eyða þeim, er ákölluðu þetta nafn? Kom hann ekki hingað til að fara með þá í böndum til æðstu prestanna?"


“Sä blui, ba kablele yis ia̱ je wao̱na, je ki̱ka jira yis ba kja̱nei wa̱k ia̱ ba te ka̱ me̱ iminakläju̱ bitaba. 	 "Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, eins og þú hefur heitið mér,


Yilé ssëna yis kja̱nei wa̱k ra, je kiana minak yis da. Jekäi ra mai yis katke ska, yis kja̱nei wa̱k kätkämiña. Yilé te yis kja̱nei we̱ke̱ ra, jera yis Ká te je oloi kemika̱. 	 Sá sem þjónar mér, fylgi mér eftir, og hvar sem ég er, þar mun og þjónn minn vera. Þann sem þjónar mér, mun faðirinn heiðra.


Jera ite itsa̱tkäk wa bol Timoteo irä Erasto irä patkami Macedoniaka. Ata ije se̱na ji̱a elkje Asia ska. 	 Hann sendi tvo aðstoðarmenn sína, þá Tímóteus og Erastus, til Makedóníu, en dvaldist sjálfur um tíma í Asíu.


Bas ku̱ iwo̱ jishtä kjanaklä wa te iblui miju̱ julakolone ki̱su̱ak je däke̱ni ki̱ssë käi. Je rä mika̱ iblui deju̱ te ju kjä bulawa̱ ra, ijewa wa̱ ikjäyäklä plaa. 	 og verið líkir þjónum, er bíða þess, að húsbóndi þeirra komi úr brúðkaupi og þeir geti lokið upp fyrir honum um leið og hann kemur og knýr dyra.


Ñerä sá deksa̱julu bäi ebä, jera sá je̱r ku̱a ite ra, je däyë wäbala kie rä Malta ni. 	 Nú sem vér vorum heilir á land komnir, fengum vér að vita, að eyjan hét Malta.


Jera Judas Iscariote wa, ale doce wa sha̱ ekla, je mineju̱mi chui tsa̱ku̱i wa wäki̱ka iwa̱ Jesús ju̱akläksa̱ ijewa ia̱. 	 Júdas Ískaríot, einn þeirra tólf, fór þá til æðstu prestanna að framselja þeim hann.


Ka irä jiye kuna ta, yi je̱k ssaka̱ je rä ja̱nakwa̱ni, ata yi je̱k jawa̱ ra je rä oloi kanakka̱ni. 	 Því að hver sem upp hefur sjálfan sig, mun auðmýktur verða, en sá sem auðmýkir sjálfan sig, mun upp hafinn verða."


Jera Judío wa te ichaka ñaia̱: —¿Maka ije te ibiketsa minak ka ko̱nak sa̱ ia̱ rä na? Bäräle iminaju̱ rä Judío wa minelemi Griego wa sha̱naka, jeska Griego wa paktäk. 	 Þá sögðu Gyðingar sín á milli: "Hvert skyldi hann ætla að fara, svo að vér finnum hann ekki? Hann ætlar þó ekki að fara til Gyðinga, sem dreifðir eru meðal Grikkja og kenna Grikkjum?


Je te ishe: “Yie ba kie bata shemi yis el wa ia̱. Yie ba ksetsemi sa tapar tso̱ ska.” 	 er hann segir: Ég mun kunnugt gjöra nafn þitt bræðrum mínum, ég mun syngja þér lof mitt í söfnuðinum.


Ñerä ite issá Pedro ne ktä irä ra, issëna a̱naa wa̱ ka ikjäyene, ata itu̱namini ju ja̱rka ibata shäk Pedro kaldu sä däkläwa̱ kjäshtäklä ska ni. 	 Þegar hún þekkti málróm Péturs, gáði hún eigi fyrir fögnuði að ljúka upp fordyrinu, heldur hljóp inn og sagði, að Pétur stæði fyrir dyrum úti.


“Ñekja, bas ku̱ je ji pake däli tkäk ja̱mi je ssö. 	 Heyrið þá hvað dæmisagan um sáðmanninn merkir:


Ata ba te jile kaku me̱ke̱ ra, je wo̱ blelewa̱, ba jula wämo te jile wá̱ ka ju̱ñele kuna ba jula shule wa̱ käi; 	 En þegar þú gefur ölmusu, viti vinstri hönd þín ekki, hvað sú hægri gjörir,


Yi te ba kpa ma ja̱kätä ki̱ka ra, ma ja̱kätä ekta mo iia̱ iwa̱ buka̱nak. Ñakäi yi te ma wa̱ shönak je̱k ki̱ tsa̱mi ra, jera ñakäi ka̱ mo iia̱ ba paiklä tsa̱klämi iwa̱. 	 Slái þig einhver á kinnina, skaltu og bjóða hina, og taki einhver yfirhöfn þína, skaltu ekki varna honum að taka kyrtilinn líka.


Ñerä Pilato te je ssa ra, ije te Jesús tsa̱ksa̱ ju shäbeka. Jekäi ije̱tkawa̱ iwa̱ sä ktei wabiketsäkläksa̱ ska. Je juitä kie rä Wätele Jak Wa ni. Hebreo wa ktä wà je kie rä Gábata ni. 	 Þegar Pílatus heyrði þessi orð, leiddi hann Jesú út og settist í dómstólinn á stað þeim, sem nefnist Steinhlað, á hebresku Gabbata.


Je ke̱i ska Moisés ko̱na. Je juena Säkeklä wäna baa si̱. Jekäi je se̱nena tres mes balana ika ju ska. 	 Um þessar mundir fæddist Móse og var forkunnar fríður. Þrjá mánuði var hann fóstraður í húsi föður síns.


Jekäi sä klä kuna ishäk: “Ka yis dä jula kuna ki̱ka ka yis dä sä yaka ekta kuna” ni, jera ¿je ebä ki̱ka ka irä iyaka ekta kuna na? 	 Ef fóturinn segði: "Fyrst ég er ekki hönd, heyri ég ekki líkamanum til," þá er hann ekki fyrir það líkamanum óháður.


Iyöle katke te ishe Abraham yabala rä bol: Ekla ko̱na rä kololewa̱ ikjanaklä ye ra, ekla ko̱na rä ka kololewa̱ kuna ikjanaklä ye ra. 	 Ritað er, að Abraham átti tvo sonu, annan við ambáttinni, en hinn við frjálsu konunni.


“¿Ka bas wa̱ kte yöle jikäi rä wayile na? Je te ishe rä: ‘Jak ju̱leksa̱ ju yuäk wa wa̱, je ne rä delewa̱ ju ñak wäkukäk bäi si̱ ye rä. 	 Hafið þér eigi lesið þessa ritningu: Sá steinn, sem smiðirnir höfnuðu, er orðinn hyrningarsteinn.


Jera ijewa te ikúka: —Säkekewa Jesucristo biketsö, jera ba irä bä ju ska tso̱ wa irä tsa̱tkermiksa̱. 	 En þeir sögðu: "Trú þú á Drottin Jesú, og þú munt verða hólpinn og heimili þitt."


Ata yis te ba ia̱ jí ne sheke̱ rä: yis dä yis kalí wa Kekläí kja̱nei wa̱k, jishtä Jesús ña̱le̱i kinak ijewa wa̱ ka̱ju̱ñe saka ni je kiana kja̱nei o̱nak rä je ja̱mi. Ñakäi ka̱wei irä jile bata shäk wa wa̱ iyöle irä je bena biketsäk yis dä. 	 En hitt skal ég játa þér, að ég þjóna Guði feðra vorra samkvæmt veginum, sem þeir kalla villu, og trúi öllu því, sem skrifað stendur í lögmálinu og spámönnunum.


Jera ijewa te isha iia̱: —Ba rä Säbäkäkksa̱ ra, ¡ishöka̱ sá ia̱! Jera ite ijewa ia̱ isha: —Yis kuna ishäkka̱ bas ia̱ ra, ka bas wa̱ yis ktä kolonak. 	 Þeir sögðu: "Ef þú ert Kristur, þá seg oss það." En hann sagði við þá: "Þótt ég segi yður það, munuð þér ekki trúa,


Sá ssëna sa wakwa ska sá rä wabiketsaleksa̱ e̱ná ko̱ta̱nakwa̱ käi, je rä ka sá wakwa ebä je̱k biketsäklä kuna, ata sá wa̱ Säkeklä sä dulewa̱ wa shki̱wa̱kka̱ni ebä biketsäklä. 	 Já, oss sýndist sjálfum, að vér hefðum þegar fengið vorn dauðadóm. Því að oss átti að lærast það að treysta ekki sjálfum oss, heldur Guði, sem uppvekur hina dauðu.


Jeska ekla guardia wa cien wäsikewa̱k kjanaklä shka̱ta iwa̱ je duärawa̱, yee ka täkili ta ji̱a. 	 Hundraðshöfðingi nokkur hafði þjón, sem hann mat mikils. Þjónninn var sjúkur og dauðvona.


Tjabana si̱ camello kjäksa̱ju̱ tuluk wä ña̱la ja̱rka rä, ata därërë si̱ blu däwa̱ Säkeklä gobiernoí ja̱mi rä. 	 Auðveldara er úlfalda að fara gegnum nálarauga en auðmanni að komast inn í Guðs ríki."


Jekjepa saje tso̱ ji̱a kseka a̱ta̱le wa rä kolonak janakmi ijewa ra ñara mo̱ ja̱rka Säkekewa ku̱akwa̱ ka̱sha̱ ki̱. Jekäi sa̱ se̱rmi del Säkekewa ra. 	 Síðan munum vér, sem eftir lifum, verða ásamt þeim hrifnir burt í skýjum til fundar við Drottin í loftinu. Og síðan munum vér vera með Drottni alla tíma.


Ikuna ike̱i deka̱ sábado wà yabala jäiyi wa ia̱ tene shkiri wa̱klä, jera je we̱ke̱ bas te ka̱wei me̱le Moisés wa̱ ka shiriwa̱klä ra, ¿jiye bas kju̱atkacha̱wa̱ yis da, yie ekla bäiwa̱ni bäi sábado wà ki̱ka rä na? 	 Fyrst maður er umskorinn á hvíldardegi, til þess að lögmál Móse verði ekki brotið, hví reiðist þér mér, að ég gjörði manninn allan heilan á hvíldardegi?


Je ne damiju̱ni je̱tkeleka̱ icarreta ki̱ka rä, je te jile bata shäk Isaías wa̱ äyë yöle je washe rami. 	 og var á heimleið, sat í vagni sínum og las Jesaja spámann.


Jira bak rä tkelewa̱ e̱ná kal ñak ja̱mi. Jekäi mane kal wänak wä ta ka bäi kuna, je biköle rä tenak tulämi tulunakka̱ yökö ki̱ka. 	 Öxin er þegar lögð að rótum trjánna, og hvert það tré, sem ber ekki góðan ávöxt, verður upp höggvið og í eld kastað.


Jera del ye ikajali Templo ska Säkeklä kjeishäk kte bäi wà. Amén. 	 Og þeir voru stöðugt í helgidóminum og lofuðu Guð.


Je ebä wata ki̱ka yis shka̱bläke̱ rä, chichale itäkili te ji we̱ yis ja̱mi bäi si̱ je wà. 	 Að þessu strita ég og stríði með þeim mætti, sem kröftuglega verkar í mér.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Bas kute yäkäk. Jera iwa̱ dulanak wa mane a̱ni wa̱ ka ichakäklei iia̱: “¿Yi ba rä na?”, iwa̱ iju̱ñer Säkekewa ne irä ki̱ka. 	 Jesús segir við þá: "Komið og matist." En enginn lærisveinanna dirfðist að spyrja hann: "Hver ert þú?" Enda vissu þeir, að það var Drottinn.


Ñakäi be chu̱li̱i̱ kjäiaksa̱ ijewa te. Aceite tkaka̱ ite duë ta wa chu̱li̱i̱ ki̱ka, jekäi jewa bäiwa̱ni ite. 	 ráku út marga illa anda og smurðu marga sjúka með olíu og læknuðu þá.


“Yi je̱r ssëna se̱nak ji̱a, ikjämi bäi ssäk ji̱a ra, je ku̱ ikjäktä wätkewo̱ ji yakei yika, ñakäi ke je ku̱ ikjäbata wà ji sha ka̱yue wà. 	 Sá sem vill elska lífið og sjá góða daga, haldi tungu sinni frá vondu og vörum sínum frá að mæla svik.


Ata je bol wa majulu kja Jesús yika ra, Pedro te isha iia̱: —Säkekewa, ¡bäi ebä sa kajali jiska rä! Sá ma ju yabala yuäk mañatkä: etka ba ia̱, etka Moisés ia̱, etka Elías ia̱. Ata kje jekäi ite isha rä ka wabiketsale kuna. 	 Þegar þeir voru að skilja við Jesú, mælti Pétur við hann: "Meistari, gott er, að vér erum hér. Gjörum þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina." Ekki vissi hann, hvað hann sagði.


—Jí yie ishe mar ssë bas te tsa̱na: ditsä yäbei rä ju̱nakksa̱ ji̱a ditsä jula na. 	 "Festið þessi orð í huga: ,Mannssonurinn verður framseldur í manna hendur.'"


Je rä ike̱i biketsale dewa̱ ra, jeska ji biköle tapanakläwa̱ etka yebä Cristo ja̱mi, ji tso̱ ka̱jöir irä ka̱jiska irä käi. 	 sem hann hafði með sjálfum sér ákveðið að framkvæma, er fylling tímans kæmi: Hann ætlaði að safna öllu því, sem er á himnum, og því, sem er á jörðu, undir eitt höfuð í Kristi.


Yis iräle ijewa iräle, sá te jekäi ebä sa pakte rä. Jekäi je kte ebä ne biketsa bas te rä. 	 Hvort sem það því er ég eða þeir, þá prédikum vér þannig, og þannig hafið þér trúna tekið.


Jera je chu̱li̱i̱ wa ekla te ikúka: —Sapaktäk, yis wa̱ yis yaba dulaklei detse̱ ba wäki̱. Je rä kololewa̱ wikblu sä ktä wäblewa̱kwa̱ shtä wa̱. 	 En einn úr mannfjöldanum svaraði honum: "Meistari, ég færði til þín son minn, sem málleysis andi er í.


Ka yis ki̱ yi sher kuna yis ktei shäk, ata yie jí sheke̱ rä bas tsa̱tkenakläksa̱. 	 Ekki þarf ég vitnisburð manns, en ég segi þetta til þess, að þér megið frelsast.


Mika̱ iwä älinaklä ke̱i dewa̱ ra, ije te ikjanaklä wa patkaté je shka̱bläk wa wäki̱, iwä kukäk. 	 Þegar ávaxtatíminn nálgaðist, sendi hann þjóna sína til vínyrkjanna að fá ávöxt sinn.


ñakäi ije kie ja̱mi ka̱ biköle ska wa je̱r blämi.” 	 Á nafn hans munu þjóðirnar vona.


Bas ku̱ ji tso̱ ka̱sha̱ka ne biketsö rä, ata ka ka̱jiska ji tso̱ kuna. 	 Hugsið um það, sem er hið efra, en ekki um það, sem á jörðinni er.


Alaklä wa ia̱ iyështä wa dulecha̱wa̱ wa shki̱na tulaka̱ni. Isaka weikana sälwii, ka jewa ssëne bakanakksa̱, iwa̱ sa̱ shki̱rke̱ka̱ni bäi si̱ kukäkläwa̱. 	 Konur heimtu aftur sína framliðnu upprisna. Aðrir voru pyndaðir og þágu ekki lausn til þess að þeir öðluðust betri upprisu.


Jekäi je iel je̱tkawa̱ wakte iwä ja̱mi, je ka̱kia iia̱ te isha: ‘Yis ki̱ssöpa ji̱a yis wa̱ ma tju̱a ju̱aklämi.’ 	 Samþjónn hans féll þá til fóta honum og bað hann: ,Haf biðlund við mig, og ég mun borga þér.'


Ata Judío wa ka je kte kukäk kuna wa te ka Judío kuna wa wätji̱wa̱ka̱, jewa je̱rtka ite ikju̱atkäklä sä el wa ra. 	 En vantrúa Gyðingar vöktu æsing með heiðingjum og illan hug gegn bræðrunum.


Jera Jesús te ikúka te isha iia̱: —Iyöle katke rä: “Säkekewa ba Kekläí oloitsö ba ku̱; je ebä kja̱nei wo̱ ba ku̱.” 	 Jesús svaraði honum: "Ritað er: Drottin, Guð þinn, skalt þú tilbiðja og þjóna honum einum."


Ñe iwätji̱na ukä ska ra Pablo te kte kukäk wa kia jaté. Je te ijewa je̱r ku̱ata̱na, jera ije̱k bata sha mineju̱mi däkmi Macedonia ska. 	 Þegar þessum látum linnti, sendi Páll eftir lærisveinunum, uppörvaði þá og kvaddi síðan og lagði af stað til Makedóníu.


Jekäi ije wa̱ yis minetse̱ Säkeklä wikblu oloi ja̱mi ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska. Jera yie alaklä su̱a je̱tkeleka̱ bewak bätsëë yëna, pa ta kie ebä Säkeklä shäklä yakei, tsa̱ku̱ ta siete, dula ta diez, je ki̱ka. 	 Og hann leiddi mig burt í anda á eyðimörk. Og ég sá konu sitja á skarlatsrauðu dýri, alsettu guðlöstunar nöfnum, og hafði það sjö höfuð og tíu horn.


Ka irä maikäi kuna ta, sä Judío wa rä ka sä juer jekäi ebä ki̱ka kuna, ñakäi tene shkiri rä ka juenak sa yaka ska ebä kuna. 	 Ekki er sá Gyðingur, sem er það hið ytra, og ekki það umskurn, sem er það hið ytra á holdinu.


ba wakei je̱k tsa̱tköksa̱, je̱k wäyö ja̱wo̱té cruz ja̱mi. 	 Bjarga nú sjálfum þér, og stíg niður af krossinum."


Jekäi chui tsa̱ku̱i wa irä, sá tsa̱ku̱i wa irä, jewa te iju̱aksa̱ ktei wabiketsanakksa̱ kota̱nakwa̱, je wätiaka̱ ite cruz ja̱mi. 	 hvernig æðstu prestar og höfðingjar vorir framseldu hann til dauðadóms og krossfestu hann.


Ije te sa̱ nui äyëí yöle wäshewa̱wa̱, jeska jini kte wa̱ iyile ja̱mi sa kjatele rä, je tsa̱ju̱ami ite sa̱ ki̱, wätiaka̱ ite cruz ja̱mi. 	 Hann afmáði skuldabréfið, sem þjakaði oss með ákvæðum sínum. Hann tók það burt með því að negla það á krossinn.


Ata ¿ka bas wa̱ iju̱ñer Wikblu Sikina ale katke bas ja̱rka me̱le Säkeklä wa̱, je ne temploí bas dä na, ñaebä bas dä ka bas wakwa cha kuna ka je ju̱ñer bas wa̱ na? 	 Vitið þér ekki, að líkami yðar er musteri heilags anda, sem í yður er og þér hafið frá Guði? Og ekki eruð þér yðar eigin.


Jekäi iminejulu iwakwa ebä ko̱no ki̱, ka̱ wakei ebä ska. 	 Og þeir fóru á bátnum einir saman á óbyggðan stað.


Jí wa ne rä Jesús ktei bata shäk wa doce kie rä: Isäkätä rä Simón kinak Pedro ni irä, iel Andrés irä; ñakäi Zebedeo yaba Jacobo irä, iel Juan irä; 	 Nöfn postulanna tólf eru þessi: Fyrstur Símon, sem kallast Pétur, og Andrés bróðir hans, þá Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróðir hans,


Jekäi ne rä bäi rä, je ne wà Säkeklä Sa̱tsa̱tkäkksa̱ wäbätsä rä. 	 Þetta er gott og þóknanlegt fyrir frelsara vorum Guði,


Jekäi bas se̱no bulee si̱, jishtä bas Ká se̱nak ka̱jöir je se̱r dä bulee si̱ käi. 	 Verið þér því fullkomnir, eins og faðir yðar himneskur er fullkominn.


Jikäi Säkeklä yaba Jesucristo ktei baa pake säkätä rä. 	 Upphaf fagnaðarerindisins um Jesú Krist, Guðs son.


Ka yis te Säkeklä je̱r bäi shä ju̱eksa̱. Ka irä jiye kuna ta, ikuna sa wabiketsarke̱ksa̱ wämo ye rä ka̱wei oloi ja̱mi ra, Cristo duawa̱ rä ka wata. 	 Ég ónýti ekki náð Guðs. Ef réttlæting fæst fyrir lögmál, þá hefur Kristur dáið til einskis.


Ka irä jiye kuna ta, ka sa̱ wa̱ ji a̱ni dene kuna ka̱jiska. Jekäi ka sa̱ ia̱ ji a̱ni minak tse̱mi kuna. 	 Því að ekkert höfum vér inn í heiminn flutt og ekki getum vér heldur flutt neitt út þaðan.


Blu wa, bas ku̱ bas kjanaklä wa ia̱ ji wo̱ wämo, ñakjee, bas wa̱ iju̱ñer bas dä blui ta ñaebä ka̱jöir ska ki̱ka. 	 Þér sem eigið þræla, veitið þeim það sem rétt er og sanngjarnt og vitið, að einnig þér eigið Drottin á himni.


Ata yie ishe bas ia̱, jí maju̱ jöiwäta ka yis wa̱ jí uva diä yanakni, ma rä ike̱i dewa̱ yis wa̱ iyäkläni spa̱na bas da yis Ká gobiernoí ska kjepa. 	 Ég segi yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af þessum vínviðar ávexti til þess dags, er ég drekk hann nýjan með yður í ríki föður míns."


iel dä Juana; je rä Cuza, ale Herodes ia̱ iji tso̱ su̱ak, je se̱naklä; ekla rä Susana; ñakäi alaklä wa saka ta chu̱li̱i̱. Jewa te ijewa pasu̱eke̱ iwakwa wa̱ ji tso̱ wa. 	 Jóhanna, kona Kúsa, ráðsmanns Heródesar, Súsanna og margar aðrar. Þær hjálpuðu þeim með fjármunum sínum.


Ditsä te isu̱e tso̱ klä ki̱ka, jera ñakäi sa̱ tsa̱ku̱i wa te ije ja̱ñetseke̱, te isheke̱: —Kju̱awa je tsa̱tkaksa̱ ite; ikuna ije rä Säbäkäkksa̱ kolole Säkeklä wa̱ ra, iwakei je̱k tsa̱tköksa̱. 	 Fólkið stóð og horfði á, og höfðingjarnir gjörðu gys að honum og sögðu: "Öðrum bjargaði hann, bjargi hann nú sjálfum sér, ef hann er Kristur Guðs, hinn útvaldi."


Ata Jesús mike̱ ka yi kuna shtä ska, jeska ika̱kiäke̱. 	 En hann dró sig einatt í hlé til óbyggðra staða og var þar á bæn.


Ka irä jiye kuna ta, je shki̱leka̱ni bata ki̱ka Judío wa chu̱li̱i̱ ñabutsäte ijewa yika Jesús biketsäk. 	 því vegna hans sneru margir Gyðingar baki við þeim og fóru að trúa á Jesú.


“Jera iyaba kibi tso̱ shka̱bläk, ata mika̱ je daju̱ kjani ju ska alemana ra, ite ditsä bularte ta̱i iklä ju̱ate ta̱i ssa. 	 En eldri sonur hans var á akri. Þegar hann kom og nálgaðist húsið, heyrði hann hljóðfæraslátt og dans.


Ijewa sha̱na mane a̱ni ki̱ ka ji a̱ni sher kuna. Ka irä jiye kuna ta, ijewa sha̱ manele ka̱ ta ju ta, jewa te je watju̱eke̱ je säkei däke̱ iwa̱, 	 Eigi var heldur neinn þurfandi meðal þeirra, því að allir landeigendur og húseigendur seldu eign sína, komu með andvirðið


Bas ja̱mi tsu si̱ ka yakei tele ta tkeno, jishtä yabala ko̱r plaa ra käi, je ja̱mi bas kibinaklä tsa̱tkenakksa̱; 	 Sækist eins og nýfædd börn eftir hinni andlegu, ósviknu mjólk, til þess að þér af henni getið dafnað til hjálpræðis,


Iwa rä iyöle te ishe rä: “Ke buey ia̱ ikjä pamu̱aklä jiaka̱ isika̱nake̱ trigo wä butsäk ra.” Etkä rä: “Shka̱bläk wa rä to̱nak.” 	 Því að ritningin segir: "Þú skalt ekki múlbinda uxann, er hann þreskir" og "verður er verkamaðurinn launa sinna."


Ka ije pasu̱nak sa̱ ia̱ jula wà, ka je ki̱ jile sher kuna ki̱ka. Ata ije ne te sä biköle ia̱ se̱ne kseka me̱ke̱ rä, si̱we̱i sike me̱ke̱ rä, ji biköle me̱ke̱ rä. 	 Ekki verður honum heldur þjónað með höndum manna, eins og hann þyrfti nokkurs við, þar sem hann sjálfur gefur öllum líf og anda og alla hluti.