plaabä sä wätiä pishä kjelabä, kökö bata jekje bulanak bulana ra. Ka irä maikäi kuna ta, kökö bularmi, jera dulecha̱wa̱ wa rä shki̱nak tuläkka̱ni ka tjabanakwa̱ni, ñakäi saje wa rä manenakksa̱ni. 	 í einni svipan, á einu augabragði, við hinn síðasta lúður. Því lúðurinn mun gjalla og þá munu hinir dauðu upp rísa óforgengilegir, og vér munum umbreytast.


Ata ije̱r na idewa̱ jiräni ijewa je̱rikä tso̱ rä käi; je ki̱ka ite isha ijewa ia̱: “Gobierno eyaka ñabalabutsa kju̱atkäk ñawakwabä ra, jera je shtä biköle rä weikanakwa̱ itjä. Jekäi ñaebä el jui ta ska wa ñabalabutsa kju̱atkäk ñawakwabä ra, jera jewa weikarmiwa̱. 	 En hann vissi hugrenningar þeirra og sagði við þá: "Hvert það ríki, sem er sjálfu sér sundurþykkt, leggst í auðn, og hús fellur á hús.


Jera ije te isha: —Sapaktäk, je biköle rä wao̱leté yis wa̱, yis ji̱a tsi̱ne raté. 	 Hinn svaraði honum: "Meistari, alls þessa hef ég gætt frá æsku."


Jekäi je jukläyäkä ska ditsä bitejulu Jesús su̱ak. 	 Þeir fóru úr borginni og komu til hans.


Ata jekäi ra sa̱ wa̱ ki̱ssënak rä däläna si̱, sa wabiketsarmiksa̱ buka̱nak, ñakäi yökö wäkaleka̱ e̱e̱na ibolki wa däläwa̱cha̱kläwa̱. 	 heldur er það óttaleg bið eftir dómi og grimmilegur eldur, sem eyða mun andstæðingum Guðs.


Jera Pablo je̱r na ide Sanedrín wa moska rä saduceo wa, moska rä fariseo wa. Je ki̱ka ia̱na täkii Sanedrín wa ska: —El wa, yis dä fariseo wa, yis dä fariseo wa yäbei, yis ktei wabiketsarte rä sä dulecha̱wa̱ wa shki̱rmika̱ni je ki̱ssë kju̱ei. 	 Nú vissi Páll, að sumir þeirra voru saddúkear, en aðrir farísear, og hann hrópaði upp í ráðinu: "Bræður, ég er farísei, af faríseum kominn. Ég er lögsóttur fyrir vonina um upprisu dauðra."


Ata chui tsa̱ku̱i wa te iwabiketsaksa̱ ñaebä Lázaro ktäkwa̱. 	 Þá réðu æðstu prestarnir af að taka einnig Lasarus af lífi,


Sa ká wa ka̱jiska wa bakle sä dulawa̱k, jera sä te ijewa dälätsa. Ata jekäi ra, ¿ka je tsa̱ta si̱ sä shena je̱k jäwa̱ sä wikblu káí yika, sa̱ se̱naklä kseka rä na? 	 Enn er það, að vér bjuggum við aga jarðneskra feðra og bárum virðingu fyrir þeim. Skyldum vér þá ekki miklu fremur vera undirgefnir föður andanna og lifa?


Ñerä ije ktä kaldu ji̱a ra, ekla biteju̱ ale ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i ju ska je deju̱ te isha: —Ba yaba duawa̱. Ke sa paktäk weika ji̱a. 	 Meðan hann var að segja þetta, kemur maður heiman frá samkundustjóranum og segir: "Dóttir þín er látin, ómaka þú ekki meistarann lengur."


Jera ijewa male̱te̱nacha̱wa̱ ta̱i, isuanacha̱wa̱ ta̱i. Ijewa te ibiketsa wikblu iá ne su̱ete ijewa te rä ni. 	 En þeir skelfdust og urðu hræddir og hugðust sjá anda.


Jera sa̱ tso̱ tapale wa te ichaka iia̱: —Säkekewa, ¿jira ba te Israel wa ia̱ ka̱ me̱mini sa wakwa ñawäsikewa̱klä na? 	 Meðan þeir voru saman, spurðu þeir hann: "Herra, ætlar þú á þessum tíma að endurreisa ríkið handa Ísrael?"


Je itäki̱ je̱na je̱napa Félix deju̱ ise̱naklä Drusila ra, je rä Judío wa. Jekäi Félix te Pablo sha tse̱nakté. Ñerä Pablo te Cristo Jesús biketse paka, je ssa ije te. 	 Nokkrum dögum seinna kom Felix með eiginkonu sinni, Drúsillu. Hún var Gyðingur. Hann lét sækja Pál og hlýddi á mál hans um trúna á Krist Jesú.


ñerä ite isha ijewa ia̱: —Yi te jí yaba kiawa̱, yis kie oloi ja̱mi ra, je te rä yis wakei ne kiawa̱. Ñakäi yi te yis kiawa̱ ra, je te rä yis patkäkté ne kiawa̱. Ka irä jiye kuna ta, yi rä ja̱lewa̱ bas bena katäbäka, je ne rä bakleka̱ bäi si̱ rä. 	 og sagði við þá: "Hver sem tekur við þessu barni í mínu nafni, tekur við mér, og hver sem tekur við mér, tekur við þeim, er sendi mig. Því að sá sem minnstur er meðal yðar allra, hann er mestur."


Jenaapa Judío wa ñaje̱rku̱a maikäi ra ite iktemiwa̱ wà. 	 Að allmörgum dögum liðnum réðu Gyðingar með sér að taka hann af lífi.


Ata sä kile wa, Judío wa iräle Griego wa iräle, jewa ia̱ ra Cristo ne rä Säkeklä täkili rä, ika̱biketse rä. 	 en hinum kölluðu, bæði Gyðingum og Grikkjum, Krist, kraft Guðs og speki Guðs.


Jeska perfume däläwa̱klä yöle oro wà katke. Ñakäi sä kablele ñaia̱ cajón í ki̱wätele kalabe oro wà katke, je cajón ja̱rka u̱ iá yöle oro wà kate maná ta, ñakäi je na Aarón kata peri je̱leksa̱ irä, sä kablele ñaia̱ jak takläí irä je kate. 	 Þar var reykelsisaltari úr gulli og sáttmálsörkin, sem öll var gulli búin. Í henni var gullkerið með manna í, stafur Arons, sem laufgast hafði, og sáttmálsspjöldin.


Sa̱ tso̱ ji̱a dulecha̱wa̱ shirine sha̱na ra, ite sa̱ ia̱ se̱ne kseka ma̱ña Cristo ra. Jekäi je̱r bäi she wà bas dä tsa̱tkeleksa̱. 	 hefur hann endurlífgað oss með Kristi, þegar vér vorum dauðir vegna misgjörða vorra. Af náð eruð þér hólpnir orðnir.


Je ne ki̱ka ijewa chu̱li̱i̱ te Jesús biketsa. Griego wa chu̱li̱i̱ jäiyi wa irä, alaklä wa palei ta bakleka̱ wa irä jewa te ibiketsa ñaebä. 	 Margir þeirra tóku trú og einnig Grikkir ekki allfáir, tignar konur og karlar.


Jekäi ijewa te je kukawa̱ ktawa̱, nu̱l ju̱aksa̱ ite uva yäkä ektaka. 	 Og þeir tóku hann og drápu og köstuðu honum út fyrir víngarðinn.


Je wakja̱neiwa̱k yis kolona rä. Je ji me̱le yis ia̱ Säkeklä je̱r bäi shäke̱ ja̱mi, je me̱le yis ia̱ rä itäkili te ji we̱ oloi ja̱mi. 	 Ég varð þjónn þessa fagnaðarerindis, af því að Guð gaf mér gjöf náðar sinnar með krafti máttar síns.


Jera Félix dä je̱r ko̱le tsa̱na Jesús ña̱le̱i ktei wa̱. Je ki̱ka ite iwätkewa̱wa̱, te isha: —Mika̱ guardia wa tsa̱ku̱i Lisias deju̱ ne kjepa yie bas te isheke̱ biketsemiksa̱ tsa̱na rä. 	 Felix, sem var vel kunnugt um veginn, frestaði nú málinu, og mælti: "Þegar Lýsías hersveitarforingi kemur ofan hingað, skal ég skera úr máli yðar."


Jekäi jishtä Moisés wa̱ tkäbe me̱i tkeleka̱ ka̱sha̱ ki̱ ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo sha̱na, je su̱ta ditsä yäbei kiana tkenaka̱ rä ka̱sha̱ ki̱, 	 Og eins og Móse hóf upp höggorminn í eyðimörkinni, þannig á Mannssonurinn að verða upp hafinn,


Suane irä, ji kjämi ji̱a ka̱ biköle ska biketse irä, je te sa̱ ja̱lmawe̱che̱miwa̱. Ka irä jiye kuna ta, ka̱jöir ji tso̱ oloi ta wa wäbuka̱namika̱. 	 Menn munu gefa upp öndina af ótta og kvíða fyrir því, er koma mun yfir heimsbyggðina, því að kraftar himnanna munu bifast.


Je bala na etäbä kicha chu̱li̱i̱wa̱ tapanani, ata ka ji a̱ni kuna ijewa wa̱ ñanak. Je ki̱ka Jesús te iwa̱ dulanak wa kia jaté, jewa ia̱ ite isha: 	 Um þessar mundir bar enn svo við, að mikill mannfjöldi var saman kominn og hafði ekkert til matar. Jesús kallar þá til sín lærisveinana og segir við þá:


Jera ka̱ñinawa̱ ra jukläyäkä wäkiri wa te guardia wa patkami ishäk: “Je jäiyi wa wäyö tulömi” ni. 	 Þegar dagur rann, sendu höfuðsmennirnir vandsveina og sögðu: "Lát þú menn þessa lausa."


Ñerä ñayöle ka̱wei wà wa ekla te isha iia̱: —Sapaktäk, je ba te isha wà ba te sá kukawa̱ diekjela ñaebä. 	 Þá tók lögvitringur einn til orða: "Meistari, þú meiðir oss líka með því, sem þú segir."


Ñerä ideju̱ni Templo ska ra, ite ditsä pakte kaldu dälei ja̱mi chui tsa̱ku̱i wa irä, je ke̱i ska wäkiri wa irä ñasikawa̱ iwä ja̱mi, te ichaka iia̱: —¿Yibä ka̱wei wà ba te jekäi iwe̱ke̱ rä na? ¿Yi te ba ia̱ je ka̱wei ma rä na? 	 Hann gekk í helgidóminn. Þá komu æðstu prestarnir og öldungar lýðsins til hans, þar sem hann var að kenna, og spurðu: "Með hvaða valdi gjörir þú þetta? Hver gaf þér þetta vald?"


Je Juan wa̱ iyile je ssäk wa bol minele Jesús da, jewa ekla kie rä Andrés ni. Je rä Simón Pedro el. 	 Annar þessara tveggja, sem heyrðu orð Jóhannesar og fóru á eftir Jesú, var Andrés, bróðir Símonar Péturs.


Je rä bas wa̱ mikle sä del këyake wa̱ o̱nak, yakei telewa̱ sa̱ ja̱mi ji tkerke̱ te sä wäyueke̱ wa̱, je ju̱akläksa̱, 	 Þér eigið að hætta hinni fyrri breytni og afklæðast hinum gamla manni, sem er spilltur af tælandi girndum,


Ji tkenawa̱ rä dokoitsalewa̱, ata je shki̱rke̱ka̱ni rä juer ta baa. Ji tkenawa̱ rä ka täki ta, ata je shki̱rke̱ka̱ni rä täkii. 	 Sáð er í vansæmd, en upp rís í vegsemd. Sáð er í veikleika, en upp rís í styrkleika.


Jekäi ijewa minejulu, te burro yaba ku̱a mo̱lewa̱ ju ektaka ikjäshtäklä ska, ña̱la ukä botkä ukä ska, jekäi ijewa te je yaksa̱. 	 Þeir fóru og fundu folann bundinn við dyr úti á strætinu og leystu hann.


Ñerä je chu̱li̱i̱ wa sha̱na fariseo wa tso̱ te isha Jesús ia̱: —Sapaktäk, ma wa̱ dulanak wa uño. 	 Nokkrir farísear í mannfjöldanum sögðu við hann: "Meistari, hasta þú á lærisveina þína."


Jekäi Moisés bakle rä Säkeklä ju biköle kja̱nei wa̱k bäi kjanaklä ye. Je rä maiskale ji yirmi ji̱a ktei shäklä iwa̱. 	 Móse var að sönnu trúr í öllu hans húsi, eins og þjónn, til vitnisburðar um það, sem átti að verða talað,


Jeska ijewa nui shaka̱ ra, ite ijewa wäukewa̱ tulami Jordán na. 	 létu skírast af honum í ánni Jórdan og játuðu syndir sínar.


José rä Matatías yaba, Matatías dä Amós yaba, Amós dä Nahum yaba, Nahum rä Esli yaba, Esli rä Nagai yaba, 	 sonar Mattatíass, sonar Amoss, sonar Naúms, sonar Eslí, sonar Naggaí,


Ka irä jiye kuna ta, biköle wätsikile Säkeklä wa̱ wa rä tu̱nakka̱ ka̱jiska ji tso̱ ki̱. Jí ne wà tu̱neka̱ rä, je ne wà sä rä tu̱le̱ka̱ ka̱jiska ji tso̱ ki̱ rä: je rä saje wa te ji biketse etkabä ne wà. 	 því að allt, sem af Guði er fætt, sigrar heiminn, og trú vor, hún er sigurinn, hún hefur sigrað heiminn.


Je ia̱ ite isha: ‘Salibä, ¿maikäi ba dewa̱ju̱ jiska, ka je̱k pajiele kuna ñajulakuke ska jienak shtä wà rä na?’ Ata ije si̱wa̱tiawa̱ iyika. 	 Hann segir við hann: ,Vinur, hvernig ert þú hér kominn og ert ekki í brúðkaupsklæðum?' Maðurinn gat engu svarað.


Ka irä jiye kuna ta, ka yi a̱ni ia̱ ju ñak wäkukäk saka tkenakwa̱, ata ale tkelewa̱ kja ebä. Je ne rä Jesucristo rä. 	 Annan grundvöll getur enginn lagt en þann, sem lagður er, sem er Jesús Kristur.


Pablo ktä marmi kja ra, Galión te isha Judío wa ia̱: —Bas Judío wa, ikuna rä ije te ji shi̱ana wá̱ ra ji e̱e̱na si̱ wakbla ra, yie bas katablemi jishtä ishena o̱nak ja̱mi. 	 Páll bjóst til að svara, og þá sagði Gallíón við Gyðingana: "Væri hér um einhver lögbrot eða illvirki að ræða, bæri mér að sinna yður, Gyðingar.


Jera Jesús te isha chui tsa̱ku̱i wa irä, Templo kjänanak wa wäsikäk wa irä, sä wäkiri wa irä dejulu ikukäkwa̱ wa ia̱: —¿Bas bite espada ta, kal wälbe ta, jishtä jakbläk wa kukewa̱ käi na? 	 Þá sagði Jesús við æðstu prestana, varðforingja helgidómsins og öldungana, sem komnir voru á móti honum: "Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja?


jera je ma wa̱ me̱nak ju̱ota̱na jeska idäläwa̱klä säkätä ja̱mi, jekäi ba ma säkätä je̱r bäinak ni ba el da, jekjepa bä bitä ni je ma wa̱ me̱nak je däläwa̱k. 	 þá skaltu skilja gjöf þína eftir fyrir framan altarið, fara fyrst og sættast við bróður þinn, koma síðan og færa fórn þína.


Sä el wa biköle chakö ñawäjalassë wämo wà. 	 Heilsið öllum bræðrunum með heilögum kossi.


Je rä ka maikäi kuna ta, “¿Yibä wa̱ ji ni Säkeklä je̱rikäke̱ ju̱ñer na? ¿Yi ia̱ ije pauta̱nami na?” Ata saje wa wa̱ Cristo je̱rike ne tso̱ rä. 	 Því að hver hefur þekkt huga Drottins, að hann geti frætt hann? En vér höfum huga Krists.


¿maikäi ka je tsa̱ta iwikblu cha wakja̱neiwe̱ rä bakleka̱ju̱ baa si̱ kuna rä na? 	 hversu miklu fremur mun þá þjónusta andans koma fram í dýrð?


ssële ñara etka yebä, ka je̱k ssële ta sa saka tsa̱ta, ata je̱r ssële bäi emana wa ra. Ke bas je̱k biketsa ka̱biketsäk ta̱i ni. 	 Berið sama hug til allra, hreykið yður ekki, en haldið yður að hinum lítilmótlegu. Ætlið yður ekki hyggna með sjálfum yður.


Ñakäi je ne wà bas dä tsa̱tkeleksa̱ rä, ikuna bas chatkawa̱ yis te bas pakta ja̱mi ra. Ata bärä le bas te je kte biketsa rä ka wata. 	 Fyrir það verðið þér og hólpnir ef þér haldið fast við orðið, fagnaðarerindið, sem ég boðaði yður, og hafið ekki ófyrirsynju trúna tekið.


iklä rä bronce pasikle su̱ta, jishtä je báwe̱ka̱ tabeli yaka diawa̱klä jui na juer käi; iktä rä jishtä diklä chu̱li̱i̱ bular käi. 	 Og fætur hans voru líkir málmi glóandi í deiglu og raust hans sem niður margra vatna.


Jekäi säkekewa shtä wa kiana rä ji wa̱k tsa̱na käi, se̱nak dälätsalewa̱ ditsä wa̱ käi, ka̱biketsäk tsa̱na käi, chatkäkwa̱ ji biketsäk etkabä bäi käi, ñashka̱li̱bläk käi, ji katabläk käi. 	 Aldraðir menn skulu vera bindindissamir, heiðvirðir, hóglátir, heilbrigðir í trúnni, kærleikanum og þolgæðinu.


Jekäi yis Ká te yis paka ji wa̱k je ka o̱ne yis wa̱ ra, ke yis biketsa. 	 Ef ég vinn ekki verk föður míns, trúið mér þá ekki,


Bas wa̱ ije shka̱l, ka bas wa̱ isu̱le käi. Jira ka bas wäna ijuer, ata bas te ije biketsa. Bas ka̱ssäke̱ ssële a̱naa ka yinak kje, baawa̱ si̱, 	 Þér hafið ekki séð hann, en elskið hann þó. Þér hafið hann ekki nú fyrir augum yðar, en trúið samt á hann og fagnið með óumræðilegri og dýrlegri gleði,


Ñakäi ite isha ijewa ia̱: —Sábado yönaksa̱ rä ditsä ia̱, ata ka ditsä yöneksa̱ rä sábado ia̱ kuna. 	 Og hann sagði við þá: "Hvíldardagurinn varð til mannsins vegna og eigi maðurinn vegna hvíldardagsins.


mika̱ ije däni oloi kanakka̱ iwa̱ sikii wa tso̱ wa̱, su̱nak baawa̱ ibiketsäk wa biköle wa̱ ke̱i ska ra. Jekäi bas te ibiketsaña, je rä bas te sá wa̱ ji su̱le paka sá te biketsa ki̱ka. 	 á þeim degi, er hann kemur til að vegsamast meðal sinna heilögu og hljóta lof meðal allra, sem trú hafa tekið. Og þér hafið trúað þeim vitnisburði, sem vér fluttum yður.


Ba wa̱ bä Wikblu Sikina oloi ja̱mi sa ká David ba kjanaklä kjäbata ska iyile: ‘¿Jiye ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa wa wätji̱naka̱ rä, jiye ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa te wäsi̱wa jile biketseke̱ ka wata rä na? 	 þú, sem lést heilagan anda mæla af munni Davíðs, föður vors, þjóns þíns: Hví geisuðu heiðingjarnir, og hví hugðu lýðirnir á hégómleg ráð?


Yis te ma ia̱ ji she, ba ku̱ yis ia̱ oro si̱ diale yökö wà tju̱o ba je̱k bluwa̱klä, ñakäi paiklä suruu tju̱o ba je̱k pajiäklä, ba rä ju̱li̱shye ka juenaklä kuna äina, ñakäi wäbala käpei tju̱o bä wäbala pacha̱klä, ma ia̱ iwajuenaklä. 	 Ég ræð þér, að þú kaupir af mér gull, skírt í eldi, til þess að þú verðir auðugur, og hvít klæði til að skýla þér með, að eigi komi í ljós vanvirða nektar þinnar, og smyrsl að smyrja með augu þín, til þess að þú verðir sjáandi.


Ata yis wakei ia̱ ra, eklabä ise̱r jera issërmi a̱naa si̱. Jekäi yie ibiketse, yis wa̱ Säkeklä wikblu tso̱ ñaebä. 	 Þó er hún sælli, ef hún heldur áfram að vera eins og hún er, það er mín skoðun. En ég þykist og hafa anda Guðs.


Jera ekla detse̱ iwäki̱ kukä balewa̱, ktä wätelewa̱. Jekäi ijewa ka̱kia iia̱, ijula ma̱kläka̱ ije ki̱ka. 	 Þá færa þeir til hans mann, daufan og málhaltan, og biðja hann að leggja hönd sína yfir hann.


Ata ite ishe yis ia̱: “Ke je wa̱k. Yis dä ikja̱nei wa̱kña ba ra, ñakäi ba el wa ji bata shäk wa irä, kte yöle jí äyë ki̱ka wawa̱k wa irä, jewa ra. Ata Säkeklä ne oloitsö rä.” 	 Og hann segir við mig: "Varastu þetta! Ég er samþjónn þinn og bræðra þinna, spámannanna, og þeirra, sem varðveita orð þessarar bókar. Tilbið þú Guð."


Jera ijewa te ikúka: —Moisés te ka̱ ma̱ rä ñajewa̱ äyëí yuäkksa̱ ipatkäklämi. 	 Þeir sögðu: "Móse leyfði að ,rita skilnaðarbréf og skilja við hana.'"


Jera ite isha ije ia̱: —Ma je̱köka̱, ma cho̱ ne. Ba te ji biketsa etkabä wà ba tsa̱tkenaksa̱. 	 Síðan mælti Jesús við hann: "Statt upp, og far leiðar þinnar. Trú þín hefur bjargað þér."


Jekäi guardia wa wa̱ iminetse̱mi juitä kjätkeleksa̱, kie Pretorio ni je na. Jeska ijewa te guardia eyaka wa kalabe tapawa̱wa̱. 	 Hermennirnir fóru með hann inn í höllina, aðsetur landshöfðingjans, og kölluðu saman alla hersveitina.


Jekäi yis te yis shäk wa kúke yis je̱k tsa̱tkäklä ijewa yika: 	 Þetta er vörn mín gagnvart þeim, sem dæma um mig.


Ije te Jacob batala patkemi sa̱ ke̱i etkä etkä marämi jekjeye. Jekäi ije dewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye ra ka iju̱nakksa̱ kuna. 	 og hann mun ríkja yfir ætt Jakobs að eilífu, og á ríki hans mun enginn endir verða."


Jera iwa̱ dulanak wa sha̱ te ichaka ñaia̱: —Je ite isha: ‘Jirä berbena ra ka bas wa̱ yis su̱nak ji̱a, ata je itä ska berbena ra bas te yis su̱emini’, ¿jiräni je wà rä na? Ñakäi ite isha: ‘Yis maju̱mi Sa Ká ska,’ ¿jiräni je wà rä na? 	 Þá sögðu nokkrir lærisveina hans sín á milli: "Hvað er hann að segja við oss: ,Innan skamms sjáið þér mig ekki, og aftur innan skamms munuð þér sjá mig,' og: ,Ég fer til föðurins'?"


Jekäi iel se̱nawa̱ni ira, ata ñaebä je duawa̱ ka yaba a̱ta̱leta̱na kuna. Je su̱ta iel idäkläka̱ mañal ukä ja̱mi io̱na ñaebä. 	 Annar bróðirinn gekk að eiga hana og dó barnlaus. Eins hinn þriðji,


Yis el wa: ¿Baishe higuera ia̱ wänermi olivo ye na, uva kicha ia̱ wänermi higo ye na? Ñaebä diklä tsikinak däyë ebä, ka jeska idäkksa̱ tse̱ ta. 	 Mun fíkjutré, bræður mínir, geta af sér gefið olífur eða vínviður fíkjur? Eigi getur heldur saltur brunnur gefið ferskt vatn.


iyabala säkätä wa kie yöle tso̱ ka̱jöir jewa tapar tso̱ ska, Säkeklä sä biköle ktei wabiketsäkksa̱ ska, sä wämo wa parule bulee wikblu tso̱ ska, 	 til hátíðarsamkomu og safnaðar frumgetinna, sem á himnum eru skráðir, til Guðs, dómara allra, og til anda réttlátra, sem fullkomnir eru orðnir,


Ka̱ kjaju̱ kja ta̱i ki̱ka, ñakäi ko̱no ki̱ shke rä däläna si̱ ki̱ka, ñakäi bätsäklä ke̱i kjaju̱ kja ki̱ka, Pablo te ijewa je̱r ku̱a 	 Enn leið drjúgur tími, og sjóferðir voru orðnar hættulegar, enda komið fram yfir föstu. Páll vildi því vara þá við


Jera Jesús te isha iia̱: —Jir jí ju ska tso̱ wa tsa̱tkenaksa̱, ije rä Abraham yäbei ñaebä ki̱ka. 	 Jesús sagði þá við hann: "Í dag hefur hjálpræði hlotnast húsi þessu, enda er þessi maður líka Abrahams sonur.


Je rä Jesús Nazaret wa ki̱ maikäi Säkeklä te Wikblu Sikina irä täkili irä tkaju̱até rä käi. Jekäi mai idami käi je te ji wá̱ bäi, sä weikalecha̱wa̱ diekjela be tsa̱ku̱i wa̱ wa, je biköle bäiwa̱ni ite, Säkeklä kaldu ije ra ki̱ka. 	 Það er sagan um Jesú frá Nasaret, hvernig Guð smurði hann heilögum anda og krafti. Hann gekk um, gjörði gott og græddi alla, sem af djöflinum voru undirokaðir, því Guð var með honum.


Kte si̱ wà yis te ishe bas ia̱, ka̱jöir irä ka̱jiska irä ka kjäju̱ba bala na ka̱wei yöle äyë wä tsi̱neí, itsa̱tkeleíbä jibä ka tse̱nak ju̱nakmi etka wä a̱ni, ata je biköle wao̱na e̱ná kjepa itse̱rju̱mi rä. 	 Sannlega segi ég yður: Þar til himinn og jörð líða undir lok, mun ekki einn smástafur eða stafkrókur falla úr lögmálinu, uns allt er komið fram.


Ji biketse etkabä wà Isaac te Jacob irä Esaú irä ia̱ ji bäi sha o̱nak ji o̱rmi ji̱a je̱na je̱napa je ja̱mi. 	 Fyrir trú blessaði Ísak þá Jakob og Esaú einnig um ókomna tíma.


Jekjepa ije̱k baklawa̱ yäkäk ju ska. Ñerä inaklä bäkäk wa irä, ji yakei wakbläk wa irä daté chu̱li̱i̱, ñatulawa̱ yäkäk Jesús irä, iwa̱ dulanak wa irä ra. 	 Nú bar svo við, er Jesús sat að borði í húsi hans, að margir tollheimtumenn og bersyndugir komu og settust þar með honum og lærisveinum hans.


iyaba kjashäk yis ja̱mi, yis wa̱ ije ktei baa bata shäklä ka Judío kuna wa sha̱na, je plaa ebä ra ka yis wa̱ je ktei chakane yaka ta pi ta wa ia̱, 	 þóknaðist að opinbera mér son sinn, til þess að ég boðaði fagnaðarerindið um hann meðal heiðingjanna, þá ráðgaðist ég eigi við neinn mann,


Jira blu wa tso̱ pakö ka je̱k ssäk kuna, blune medäkwa̱ shtä ka biketsäk kuna. Ata ipakö Säkeklä ale ji biköle ma̱k sa̱ ia̱ bakleka̱ sä ssënaklä baa je ja̱mi je̱r bläk, 	 Bjóð ríkismönnum þessarar aldar að hreykja sér ekki né treysta fallvöltum auði, heldur Guði, sem lætur oss allt ríkulega í té til nautnar.


Berbena ebä ra ka̱jiska wa wa̱ ka yis su̱nak ji̱a, ata bas te yis su̱emi ji̱a. Yis dä kseka. Je ki̱ka bas se̱rmi kseka. 	 Innan skamms mun heimurinn ekki sjá mig framar. Þér munuð sjá mig, því ég lifi og þér munuð lifa.


Jekäi ijewa bata ki̱ka yis je̱k ju̱ake̱ksa̱, je rä ijewa siki tenaklä ji rä iyina si̱ wà. 	 Ég helga mig fyrir þá, svo að þeir séu einnig helgaðir í sannleika.


Ka je ebä kuna. Ata ñakäi ije rä kolole tapanak eyaka eyaka wa wa̱ minakña sá ra je inaklä kolole ju̱ñakña sá ra, je inaklä kolole wà Säkekewa wakei oloi kanakläka̱, ñakäi je wà sá wa̱ ikjashäklä sá je̱r ssërke̱ bäi ijewa tsa̱tkäk. 	 Og ekki það eitt, heldur er hann og af söfnuðunum kjörinn samferðamaður vor með líknargjöf þessa, sem vér höfum unnið að, Drottni til dýrðar og til að sýna fúsleika vorn.


je rä yi te ije biketsa ra, jewa biköle se̱nakläni jekjeye. 	 svo að hver sem trúir hafi eilíft líf í honum.


Jera imike̱ni wikblu saka siete yakei si̱ iwakei tsa̱ta jewa kiäk jäkté. Jekäi ijewa dewa̱julu ra ise̱rke̱ jeska; bata ska ra, je ditsä iarke̱wa̱ e̱e̱na si̱ säkätä iialewa̱ tsa̱ta.” 	 fer hann og tekur með sér sjö aðra anda sér verri, og þeir fara inn og setjast þar að, og verður svo hlutur þess manns verri eftir en áður."


Jekäi ijewa yäkä tso̱ ra, ite isha: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, bas sha̱ ekla te yis ju̱emiksa̱. 	 Og er þeir mötuðust, sagði hann: "Sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig."


ite isha ijewa ia̱: —Bas ñatso̱ tulömi jiska. Ka irä jiye kuna ta, ka je yaba rä dulewa̱ kuna, ata ikapawa̱ irä. Jera ijewa te ija̱ñetsa. 	 sagði hann: "Farið burt! Stúlkan er ekki dáin, hún sefur." En þeir hlógu að honum.


Yi rä Säkeklä ja̱mi ra, je te ji sheke̱ Säkeklä te ne ssë. Ata ka bas dä Säkeklä ja̱mi kuna, je ki̱ka ka bas te ji sheke̱ ite je ssë rä. 	 Sá sem er af Guði, heyrir Guðs orð. Þér heyrið ekki, vegna þess að þér eruð ekki af Guði."


Ata ije katke kuna ka̱jiska ra ka irä chui kuna. Ka irä jiye kuna ta, chui wa tso̱ kja e̱ná jile me̱le ma̱kka̱ ka̱wei te ishe ja̱mi. 	 Væri hann nú á jörðu, mundi hann alls ekki vera prestur, þar sem þeir eru fyrir, sem samkvæmt lögmálinu bera fram gjafirnar.


Iyina si̱ je ke̱i ska yis kja̱nei wa̱k wa jäiyi wa käi, alaklä wa käi, jewa ki̱ka yis te yis wikblu tkeju̱emi. Jekäi ijewa ktämika̱ jile bata shäk wa ye. 	 Jafnvel yfir þræla mína og ambáttir mínar mun ég á þeim dögum úthella anda mínum, og þau munu spá.


Jera ite ichaka ijewa ia̱: —Ata ¿ñe jini bas te ishe, yi yis dä na? Jera Pedro te ikúka: —Ba ne rä kolole Säkeklä wa̱ Säbäkäkksa̱ ye rä. 	 Og hann sagði við þá: "En þér, hvern segið þér mig vera?" Pétur svaraði: "Krist Guðs."


José Arimatea wa deju̱. Je rä Sanedrín wa sha̱ ekla dälätsalewa̱, ñakäi je te rä Säkeklä gobiernoí ne ki̱ssë kate. Jekäi je kjawa̱ju̱ ka suale kuna Pilato wäki̱ Jesús nu̱l kiäkksa̱. 	 Þá kom Jósef frá Arímaþeu, göfugur ráðsherra, er sjálfur vænti Guðs ríkis. Hann dirfðist að fara inn til Pílatusar og biðja um líkama Jesú.


Je ki̱ka ikuna rä yis kiana je̱k ssäk ra, yis je̱k ssämi yis dä ja̱lma̱lewa̱ wà. 	 Ef ég á að hrósa mér, vil ég hrósa mér af veikleika mínum.


Maikäi iKá te sa̱ shki̱we̱ke̱ka̱ni sa̱ se̱naklä kseka je su̱ta iyaba te se̱ne kseka me̱ke̱ yi ia̱ issëna ima̱k käi. 	 Eins og faðirinn vekur upp dauða og lífgar, þannig lífgar og sonurinn þá, sem hann vill.


Judío tsa̱ku̱i wa ekla te ichaka iia̱ te isha: —Sapaktäk se̱nak wämo, ¿ji we̱mi yie yis ia̱ se̱ne jekjeye däkläksa̱ däli ukä ye rä na? 	 Höfðingi nokkur spurði hann: "Góði meistari, hvað á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?"


Je ke̱i wà bas je̱r ko̱rmi yis dä yis Ká ja̱mi, ñakäi bas dä yis ja̱mi, ñakäi yis dä bas ja̱mi. 	 Á þeim degi munuð þér skilja, að ég er í föður mínum og þér í mér og ég í yður.


Jera jewa te ija̱ñetsa te isha: —Ba rä ije ktä kukäk. Ata sá rä Moisés ktä kukäk. 	 Þeir atyrtu hann og sögðu: "Þú ert lærisveinn hans, vér erum lærisveinar Móse.


Jera sá ñajiaka̱ ko̱no dar Adramitio ska na, je maju̱ rä däkmi Asia ska, däyë kjä ko̱no däkläwa̱ etkä etkä ska. Je ki̱ sá ju̱nami. Jera Aristarco Macedonia wa dar Tesalónica ska mineju̱ña sá ra. 	 Vér stigum á skip frá Adramýttíum, sem átti að sigla til hafna í Asíu, og létum í haf. Aristarkus, makedónskur maður frá Þessaloníku, var oss samferða.


Je ne wà sa̱ mikle wa yina bäi rä. 	 Fyrir hana fengu mennirnir fyrr á tíðum góðan vitnisburð.


Bas chichar ji bäi wa̱k pjoo ra ¿yi te ji we̱mi yakei bas ukä ja̱mi na? 	 Hver er sá, er mun gjöra yður illt, ef þér kappkostið það sem gott er?


Ata Jesús je̱r ku̱a ite ra, wäsi̱wa ijewa te iwächakewe̱ke̱ rä, jekäi ite isha ijewa ia̱: 	 En hann merkti flærð þeirra og sagði við þá:


Jera ijewa minejulumi ka̱ biköle ska sa paktäk. Jekäi Säkekewa te iwe̱teña ijewa ra je kte ki̱ kjashäk jile juerke̱ kju̱awa shtä wà. 	 Þeir fóru og prédikuðu hvarvetna, en Drottinn var í verki með þeim og staðfesti boðun þeirra með táknum, sem henni fylgdu.]


yökö oloo wäshtawa̱ ijewa te, espada kà cha̱ jolowa̱ ijewa te. Ijewa ja̱lmanacha̱wa̱ ska ra itäkili je̱nani. Ijewa täkina täkii ñakpäk. Ijewa te ka̱ etkä wa guardiaí wa juluwa̱ kjami. 	 slökktu eldsbál, komust undan sverðseggjum. Þeir urðu styrkir, þótt áður væru þeir veikir, gjörðust öflugir í stríði og stökktu fylkingum óvina á flótta.


Jera ijewa ssëna a̱naa, jekäi ijewa ñaje̱rku̱a iia̱ inaklä ma̱k. 	 Þeir urðu glaðir við og hétu honum fé fyrir.


Bas ku̱ ibiketsö bikö je oloi kaleka̱ rä käi, sa ká Abraham wa̱ ji baka ite diezmoí ma̱klä iia̱. 	 Virðið nú fyrir yður, hvílíkur maður það var, sem Abraham, sjálfur forfaðirinn, gaf valda tíund af herfanginu.


Jekäi je día biketsale dewa̱ ra, jera Herodes je̱k pajiawa̱ sa̱ tsa̱ku̱i wa̱ jienak shtä wa, je̱tkawa̱ sä ktei wabiketsäklä ska. Je kta ssër ta baa ijewa ra. 	 Á tilsettum degi klæddist Heródes konungsskrúða, settist í hásæti og flutti þeim ræðu.


Jera ijewa te ikúka: —César je̱. Jera ite isha ijewa ia̱: —Jera ji rä César ia̱, je mo César ia̱; ata ji rä Säkeklä ia̱, je mo Säkeklä ia̱. 	 Þeir svara: "Keisarans." Hann segir: "Gjaldið þá keisaranum það, sem keisarans er, og Guði það, sem Guðs er."


Ijewa ka̱paka e̱ná ra, Jacobo kta te isha: —El wa, yis ktä ssö. 	 Þegar þeir höfðu lokið máli sínu, sagði Jakob: "Bræður, hlýðið á mig.


Jekäi jile bata shäk wa wa̱ ji yile je wadeksa̱ bas ia̱. Ñakäi Säkeklä kablele bas ká wa ia̱ ji wa̱k je deksa̱ bas ia̱. Je ne sha ite Abraham ia̱: ‘Ba batala oloi ja̱mi ji bäi o̱rmi ka̱jiska sä ditsei wä tso̱ biköle ia̱.’ 	 Þér eruð börn spámannanna og eigið hlut í sáttmálanum, sem Guð gjörði við feður yðar, er hann sagði við Abraham: ,Af þínu afkvæmi skulu allar ættkvíslir jarðarinnar blessun hljóta.'


Je ia̱ Jesús wa̱ dulanak wa saka te isha: —Sá te Säkekewa su̱ani. Ata Tomás te ijewa ia̱ isha: —Ka yis wa̱ ijula ki̱ clavo itäri su̱ne ra, ka yis julasku patkenewa̱ clavo itäri na ra, ka yis julasku patkenewa̱ ipare na ra, mik a̱ni ka yis wa̱ ikolonak kte si̱ ye. 	 Hinir lærisveinarnir sögðu honum: "Vér höfum séð Drottin." En hann svaraði: "Sjái ég ekki naglaförin í höndum hans og geti sett fingur minn í naglaförin og lagt hönd mína í síðu hans, mun ég alls ekki trúa."


Ije rä ji wa̱k bulee ikukäk ia̱, jishtä Moisés wa̱ io̱le Säkeklä ju kalabe sha̱na käi. 	 Hann var trúr þeim, er hafði skipað hann, eins og Móse var það líka í öllu hans húsi.


Jekäi idemijulu je ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i ju ska ra, ite isu̱a ditsä kjoyirte ta̱i, iji̱ate ta̱i, ia̱rte ta̱i jela. 	 Þeir koma að húsi samkundustjórans. Þar sér hann, að allt er í uppnámi, grátur mikill og kveinan.


Je su̱ta, ¿ka irä ñakäi alaklä pato̱nak shtä Rahab wabiketsanaksa̱ wämo ye rä ji wá̱ ite wà na? Je rä ite ka̱ su̱ak wa kiawa̱ ju naka, ñakäi jewa patka ite ña̱la saka wà ki̱ka. 	 Svo var og um skækjuna Rahab. Réttlættist hún ekki af verkum, er hún tók við sendimönnunum og lét þá fara burt aðra leið?


je ne ja̱mi sä yäbeila biköle ka̱jöir ka̱jiska kju̱awa kju̱awa kile rä, 	 sem hvert faðerni fær nafn af á himni og jörðu.


Aram te Aminadab wätsikiwa̱, Aminadab te Naasón wätsikiwa̱, Naasón te Salmón wätsikiwa̱. 	 Ram gat Ammínadab, Ammínadab gat Nakson, Nakson gat Salmon,


Pablo se̱na deka̱ dos año ju peitale iwa̱ tsa̱to̱nak naka. Jeska biköle däke̱ iwäki̱ka wa kieke̱wa̱ ite bäi ebä. 	 Full tvö ár var Páll þar í húsnæði, sem hann hafði leigt sér, og tók á móti öllum þeim, sem komu til hans.


Kjanaklä wa kiana rä je̱k jäkwa̱ iblui wa yika ji biköle ska, ji wa̱k iwa̱ iblui ssëwa̱klä bäi, ka ikúkäk kuna ikjäbata ja̱mi, 	 Áminn þræla, að þeir séu undirgefnir húsbændum sínum og í öllu geðþekkir, ekki svörulir,


Iwakei kja̱nei wa̱k wa Israel wa tsa̱tka ite. Je rä ije̱r ja̱naklä je̱r bäi shäk, 	 Hann hefur minnst miskunnar sinnar og tekið að sér Ísrael, þjón sinn,


Jesús ktei bata shäk wa jula ma̱ke̱ka̱ ditsä ki̱ka ra Wikblu Sikina rä me̱nak, je su̱a Simón te ra, ite inaklä washa ijewa ia̱, 	 En er Símon sá, að heilagur andi veittist fyrir handayfirlagning postulanna, bauð hann þeim fé og sagði:


Jera Pedro damiju̱ iitäki̱ ka̱miika, demi chui wa tsa̱ku̱i juitäki̱ kje, je̱tkawa̱ Templo kjänanak wa sha̱na banakña yökö kjä ja̱mi. 	 Pétur fylgdi honum álengdar, allt inn í garð æðsta prestsins. Þar sat hann hjá þjónunum og vermdi sig við eldinn.


Crispo je ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i te Säkekewa biketsa iju ska tso̱ wa biköle ra ñara. Jekäi Corinto ska wa chu̱li̱i̱ te kte ssa ra, ijewa te ikukawa̱ iyina ye, jekäi iwäoka̱na tulami. 	 Krispus samkundustjóri tók trú á Drottin og allt heimili hans, og margir Korintumenn, sem á hlýddu, tóku trú og létu skírast.


Ale ka ji yakei wakbläk kuna, je iawa̱wa̱ Säkeklä te saje wa kju̱ei ji yakei wakbläk ye, je wà saje wa däkläwa̱ ji wämo ye Säkeklä käi, ije oloi ja̱mi. 	 Þann sem þekkti ekki synd, gjörði hann að synd vor vegna, til þess að vér skyldum verða réttlæti Guðs í honum.


“Bas ñayöle ka̱wei wà wa, bas fariseo wa, bas dä ji shäk kjäbata ebä wà, ¡säli bas dä! Ka irä maikäi kuna ta, bas te alaklä wa chichö wa ju bäke ju̱eke̱mi, ñakäi bas ka̱kiäke̱ jaree kje juenak ebä. Je kju̱ei bas buka̱nami e̱e̱na si̱. 	 [Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér etið upp heimili ekkna og flytjið langar bænir að yfirskini. Þér munuð fá því þyngri dóm.]


Jera yabala tsi̱dala de ja iwäki̱ ijula tkäkläwa̱ ijewa ja̱mi, ata iwa̱ dulanak wa te je su̱a ra, jera ijewa te jewa uña. 	 Menn færðu og til hans ungbörnin, að hann snerti þau. Lærisveinarnir sáu það og átöldu þá.


Jewa rä Israel wa. Jewa ne kolole Säkeklä wa̱ iyabala ye rä. Jewa ne ia̱ ioloi baa kjayile rä. Jewa ne ra ikablele ñaia̱ rä. Jewa ne ia̱ ika̱wei me̱le rä. Jewa ne rä ji rä kja̱nei o̱nak wawa̱k wa rä. Jewa ne ia̱ Säkeklä kablele ji wa̱k rä. 	 Ísraelsmenn. Þeir fengu sonarréttinn, dýrðina, sáttmálana, löggjöfina, helgihaldið og fyrirheitin.


Ka irä jiye kuna ta, ditsä yäbei, je rä sábado wäkirií. 	 Því að Mannssonurinn er herra hvíldardagsins."


Creta wa wakwa ka̱pakäk ekla wa̱ iyile: “Creta wa rä del ka̱yuelbi wa ebä, bewak yakei wa ebä, yäkelbi ka̱nilbi wa ebä.” 	 Einhver af þeim, eigin spámaður þeirra, hefur svo að orði komist: "Krítarmenn eru síljúgandi, óargadýr og letimagar."


Jekäi duewa̱ ne rä ibolki bata jekje iwa̱ weikanakwa̱ rä. 	 Dauðinn er síðasti óvinurinn, sem verður að engu gjörður.


Jekjepa Herodes te ka̱ chakäk wa kia jaté jaki jewa ia̱ ite ichaka bikökje si̱ je bekwä juena iwäna rä käi. 	 Þá kallaði Heródes vitringana til sín á laun og grófst eftir því hjá þeim, nær stjarnan hefði birst.


Je ra yie ikúka: “Yis Säkekewaí, ba wa̱ je ju̱ñer.” Jekäi ite yis ia̱ ishe: “Jí wa ne datse̱ weikane e̱e̱na ska rä, jewa ne te ipaiklä skua suruu Oveja Yaba pi wà rä. 	 Og ég sagði við hann: "Herra minn, þú veist það." Hann sagði við mig: "Þetta eru þeir, sem komnir eru úr þrengingunni miklu og hafa þvegið skikkjur sínar og hvítfágað þær í blóði lambsins.


Jera Pedro pshiwa̱wa̱ Wikblu Sikina te, jera ite isha ijewa ia̱: —Bas sa̱ tsa̱ku̱i wa irä, bas sä wäkiri wa irä, 	 Þá sagði Pétur við þá, fylltur heilögum anda: "Þér höfðingjar lýðsins og öldungar,


Ata ka ije ki̱ ji nui shene ja̱nakka̱ je̱k ki̱, je kju̱ei ite ichaka Jesús ia̱: —¿Ata manewa rä yis saka rä na? 	 En hann vildi réttlæta sjálfan sig og sagði við Jesú: "Hver er þá náungi minn?"


Je su̱ta iel ukä ja̱mi io̱na ñaebä. 	 Gekk þá annar bróðirinn


Je rä bas dä je̱rikä ta ta̱i ki̱ka, bas te yuletenak wa katableke̱ je̱r baa wà. 	 því að fúslega umberið þér hina fávísu, svo vitrir sem þér eruð.


Jesús te je sha e̱ná ra, jera ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Sa̱ wa̱ shka̱ta Lázaro kapawa̱, ata yis maju̱mi ishki̱wa̱kni. 	 Þetta mælti hann, og sagði síðan við þá: "Lasarus, vinur vor, er sofnaður. En nú fer ég að vekja hann."


Je itäki̱ sa shtawa̱klä ke̱i ska Judas Galilea wa je̱kaka̱ chu̱li̱i̱ wäsikäk minak ija̱mi. Ata ñaebä ije weikanawa̱. Jekäi ije ja̱mi wa biköle butsa̱nami. 	 Eftir hann kom fram Júdas frá Galíleu á dögum skrásetningarinnar og sneri fólki til fylgis við sig. Hann fórst líka, og þeir dreifðust allir, sem fylgdu honum.


Jesús te je kte wà sa pakta Templo na mai ofrenda jiäklä ska, ata yi a̱ni wa̱ ka ije kolonewa̱. Ka irä jiye kuna ta, ka ike̱i däwa̱ba ki̱ka. 	 Þessi orð mælti Jesús hjá fjárhirslunni, þegar hann var að kenna í helgidóminum. Enginn lagði hendur á hann, því stund hans var ekki enn komin.


Jera Herodes te iyula, ata ka iwa̱ iko̱ne ra, ite guardia wa wächakewa̱. Jekjepa ite ka̱wei ma je guardia wa ktächa̱kläwa̱. Je itäki̱ Judea ska imineju̱mi se̱nak Cesarea ska. 	 Heródes lét leita hans, en fann hann ekki. Hann lét þá yfirheyra varðmennina og bauð síðan að taka þá af lífi. Síðan fór hann úr Júdeu niður til Sesareu og sat þar um kyrrt.


Ijewa rä sä shäk sälwi wà, Säkeklä dokoitsäk, kulitkäk, je̱k biketsäk bäi si̱, je̱k ssäk, ji yakei biketsäkksa̱ o̱nak, ka iká ia̱mi ktä ssäk kuna, 	 bakmálugir, guðshatarar, smánarar, hrokafullir, gortarar, hrekkvísir, foreldrum óhlýðnir,


Ale vaca yaba kate onak tso̱té ktöwa̱, sä yäkö, sä ssëno a̱naa. 	 Sækið og alikálfinn og slátrið, vér skulum eta og gjöra oss glaðan dag.


Jekäi ite sa̱ je̱r ku̱a iki̱ ji sherke̱ o̱nak tso̱ blele iwa̱ je wà, jishtä ije̱r ssëna iwa̱k biketsale o̱nak Cristo ja̱mi käi. 	 Og hann kunngjörði oss leyndardóm vilja síns, þá ákvörðun,


Ka̱wä oloi rä kju̱awa, tulu oloi rä kju̱awa, ñakäi bekwä oloi rä kju̱awa. Jekäi bekwä oloi ñir dä kju̱awa kju̱awa. 	 Eitt er ljómi sólarinnar og annað ljómi tunglsins og annað ljómi stjarnanna, því að stjarna ber af stjörnu í ljóma.


ka bas mane a̱ni tjuäkläwa̱ jí sä weikarte wa̱. Je rä bas wa̱ iju̱ñer je ne ye sä rä ki̱ka. 	 svo að enginn láti bifast í þrengingum þessum. Þér vitið sjálfir, að þetta er oss ætlað.


Je rä ite ibiketsa je̱r na: “Yis te iwa̱ shönak je̱k ki̱ ebä passawa̱ ra, yis bäirmini,” ki̱ka. 	 Hún hugsaði með sér: "Ef ég fæ aðeins snert klæði hans, mun ég heil verða."


Ka sá ñakjeo̱ne bas yika, ata bas ne ñakjewa̱ke̱ bas wakwa je̱r ska rä. 	 Ekki er þröngt um yður hjá oss, en í hjörtum yðar er þröngt.


Jekäi saje wa dami ji̱a ka täki ta ra, ike̱i dewa̱ ra, Cristo duawa̱ sä ka bäi kuna wa ki̱ka. 	 Meðan vér enn vorum óstyrkir, dó Kristur á settum tíma fyrir óguðlega.


Bas se̱no ekla ekla jishtä Säkeklä wa̱ bas ia̱ ime̱le ja̱mi, ñakäi jishtä bas dä mika̱ Säkeklä te bas kuka ra käi. Jekäi yis te tapanak eyaka eyaka wa pake se̱nak. 	 Þó skal hver og einn vera í þeirri stöðu, sem Drottinn hefur úthlutað honum, eins og hann var, þegar Guð kallaði hann. Þannig skipa ég fyrir í öllum söfnuðunum.


—Yie ishe ba ia̱, ma je̱köka̱, ma je̱katashuäklä kuköwa̱, ma cho̱ni bä juka. 	 þá segi ég þér" - og nú talar hann við lama manninn: - "Statt upp, tak rekkju þína, og far heim til þín."


Ata moska te isha: —Ikuna ije rä kololewa̱ be wa̱ ra, jera ka ije ia̱ uta̱nak jekäi. ¿Maikäi be ia̱ ka wäbala wajuenak kuna bäirni na? 	 Aðrir sögðu: "Þessi orð mælir enginn sá, sem hefur illan anda. Mundi illur andi geta opnað augu blindra?"


Jera yie ángel saka ju̱r kalmo ka̱sha̱ ki̱ka su̱a. Je wa̱ kte baa jekjeye shkä bata yinak se̱nak ishäkä ki̱ka wa ia̱, ñakäi ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa, ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa wa, ktäta kju̱awa kju̱awa wa, pa ta kju̱awa kju̱awa wa biköle ia̱. 	 Og ég sá annan engil fljúga um háhvolf himins. Hann hélt á eilífum fagnaðarboðskap, til að boða þeim, sem á jörðunni búa, og sérhverri þjóð og kynkvísl, tungu og lýð,


Ata Pablo te isha guardia wa cien wäsikäk ia̱, ñakäi iguardiaí wa ia̱: —Ijewa minejulumi ra, ka bas tsa̱tkenakksa̱. 	 Þá sagði Páll við hundraðshöfðingjann og hermennina: "Ef þessir menn eru ekki kyrrir í skipinu, getið þér ekki bjargast."


Ata je wà Säkeklä te sä wäji̱atkewa̱ iwikblu oloi ja̱mi, iwikblu rä ji biköle su̱akksa̱ ki̱ka, Säkeklä je̱rike e̱e̱na su̱akksa̱ kje. 	 En oss hefur Guð opinberað hana fyrir andann, því að andinn rannsakar allt, jafnvel djúp Guðs.


Jekäi pan ñaklä ka levadura ta, je ke̱i kjewa̱klä säkätä dewa̱ ra, Jesús wa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi, te isha: —¿Mai ba ki̱ sá shena jile äliwa̱k ba ia̱, ma wa̱ ñanak Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä rä na? 	 Á fyrsta degi ósýrðu brauðanna komu lærisveinarnir til Jesú og sögðu: "Hvar vilt þú, að vér búum þér páskamáltíðina?"


Jekäi bas se̱nak yakei wa wa̱ iju̱ñer ji bäine me̱ bas yabala ia̱ rä ra, jera je tsa̱ta si̱ bas Ká se̱nak ka̱jöir te Wikblu Sikina me̱mi je kiäk iwakei ia̱ wa ia̱.” 	 Fyrst þér, sem eruð vondir, hafið vit á að gefa börnum yðar góðar gjafir, hve miklu fremur mun þá faðirinn himneski gefa þeim heilagan anda, sem biðja hann."


Jeska sá minemi Filipo ska. Je ne rä jukläyäkä bäi si̱ Macedonia ke̱i ska rä. Je ka̱ ne kolole Roma wa wa̱ ise̱naklä rä. Jeska sá se̱na ju̱aju̱ana. 	 og þaðan til Filippí. Hún er helsta borg í þessum hluta Makedóníu, rómversk nýlenda. Í þeirri borg dvöldumst vér nokkra daga.


Jera ije̱k manewa̱té, je te ijewa uña, 	 En hann sneri sér við og ávítaði þá [og sagði: "Ekki vitið þið, hvers anda þið eruð.


Jesús kjawa̱ju̱ ju ja̱rka ra, iwa̱ dulanak wa te ichaka iia̱ iwakwa ebä: —¿Jiye ka sá ia̱ je kjäierksa̱ rä na? 	 Þegar Jesús var kominn inn og orðinn einn með lærisveinum sínum, spurðu þeir hann: "Hví gátum vér ekki rekið hann út?"


Dulaklei jula kolonak busi ra, je ne ia̱ je busi rä däkksa̱ rä. Jekäi je dulaklei tsa̱tkäk kaldu te iktä ssa ra, jera issërke̱ a̱naa, iktä ssërke̱ ki̱ka. Jekäi jira yis ssëna a̱naawa̱. 	 Sá er brúðguminn, sem á brúðina, en vinur brúðgumans, sem stendur hjá og hlýðir á hann, gleðst mjög við rödd hans. Þessi gleði er nú mín að fullu.


Je ukä ska ra yie ángel saka dawa̱ju̱té ka̱jöir ska su̱a, ka̱wei ta sa patkäk bäi si̱. Je oloi te ka̱jiska ñiwa̱ka̱. 	 Eftir þetta sá ég annan engil stíga ofan af himni, og hafði hann mikið vald og jörðin ljómaði af dýrð hans.


Däyë rä bäi, ata iianawa̱ ka kjei ta ji̱a ra, jera ¿jibä wà je bäirmini na? Jekäi däyë käi se̱newo̱ bas wakwa ja̱mi, ñakäi bas se̱no bitaba ñara ekla ekla.” 	 Saltið er gott, en ef saltið missir seltuna, með hverju viljið þér þá krydda það? Hafið salt í sjálfum yður, og haldið frið yðar á milli."


Jera yis te ichaka: ‘Säkekewa, ¿jibä we̱ yie na?’ Jera Säkekewa te yis kúke: ‘Ma je̱köka̱ cho̱ Damasco ska. Jeska ji rä biketsale o̱nak ma wa̱ je yirmi ba ia̱.” 	 Þá sagði ég: ,Hvað á ég að gjöra, herra?' En Drottinn sagði við mig: ,Rís upp og far til Damaskus. Þar mun þér verða sagt allt, sem þér er ætlað að gjöra.'


Jera ijewa te ikúka: —Säkekewa ne ki̱ isherke̱ rä. 	 Þeir svöruðu: "Herrann þarf hans við,"


Jekjepa yabala de ja iwäki̱, ijula ma̱kläka̱ ijewa ki̱, ika̱kiäklä, ata iwa̱ dulanak wa te jewa uña. 	 Þá færðu menn til hans börn, að hann legði hendur yfir þau og bæði fyrir þeim, en lærisveinar hans átöldu þá.


Alaklä wa kiana ipauta̱nake̱ ssäk bitaba, je̱k jalewa̱ bäi si̱. 	 Konan á að læra í kyrrþey, í allri undirgefni.


Je tso̱ ji̱a sa̱ wa̱ yinak ta̱i, ata je waje̱rku̱e rä därërë, je rä bas ianacha̱wa̱ ka je̱r ko̱nak kuna tjabana ki̱ka. 	 Um þetta höfum vér langt mál að segja og torskilið, af því að þér hafið gjörst heyrnarsljóir.


“Jekäi ditsä eklabä wà ite ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa wa biköle wawa̱ka̱ rä, ijewa se̱naklä ka̱jiska ke̱i biköle ska. Jekäi bikö ijewa se̱rmi, mai ijewa ka̱ kukä kjämi ise̱naklä käi, je rä wabiketsaleksa̱ba iwakei wa̱. 	 Hann skóp og af einum allar þjóðir manna og lét þær byggja allt yfirborð jarðar, er hann hafði ákveðið setta tíma og mörk bólstaða þeirra.


Jekäi yis tso̱ ji̱a yis yaka ska ra, je rä kianak yis ia̱ yis shka̱bläklä, iwadäkläksa̱. Jera mane kukewa̱ yie rä, ka ju̱ñer yis wa̱. 	 En eigi ég áfram að lifa á jörðinni, þá verður meiri árangur af starfi mínu. Veit ég eigi hvort ég á heldur að kjósa.


Jewa ne ká wa rä sa kalí wa rä, jewa ne ja̱mi Säbäkäkksa̱ yaka bitele rä. Ije ne rä Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta rä, kjeiyinak bäi jekjeyemi rä. Amén. 	 Þeim tilheyra og feðurnir, og af þeim er Kristur kominn sem maður, hann sem er yfir öllu, Guð, blessaður um aldir. Amen.


Jera imineju̱ a̱mikwäta, jeska ije̱tkawa̱ wakteka i̱ski̱. Jera ika̱kia je hora kjäkläju̱pa iki̱, ikuna io̱nopa ra. 	 Þá gekk hann lítið eitt áfram, féll til jarðar og bað, að sú stund færi fram hjá sér, ef verða mætti.


Je niki̱na duë ta wa tso̱ tapalewa̱ ta̱i diklä wäbuka̱nake̱ ki̱ssäk: ka wä wajuenak kuna wa käi, klä ialewa̱ wa käi, karalewa̱ wa käi. 	 Í þeim lá fjöldi sjúkra manna, blindra, haltra og lamaðra [sem biðu hræringar vatnsins.


Jera Juan te isha ijewa ia̱: —Ke bas ku̱ inaklä baka ka̱wei te isha bakanak tsa̱ta. 	 En hann sagði við þá: "Heimtið ekki meira en fyrir yður er lagt."


Ñerä ka̱jöir ska jile saka juena ijuenaklä ye, je rä tsuitkäbi ta̱i bätsëë, tsa̱ku̱ ta siete, dula ta diez, je itsa̱ku̱ käi iwa̱ wätsa̱ ki̱ tkenakka̱ tso̱ siete. 	 Annað tákn birtist á himni: Mikill dreki rauður, er hafði sjö höfuð og tíu horn og á höfðunum sjö ennisdjásn.


Jekäi Cristo cha wa wa̱ iyaka rä wäteleka̱ cruz ja̱mi, ji ssër iia̱ o̱nak pjooje jije, ñakäi ji tkenak ija̱mije kaje. 	 En þeir, sem tilheyra Kristi Jesú, hafa krossfest holdið með ástríðum þess og girndum.


Yaka rä eklabä, wikblu rä etkabä, jishtä bas kina ra bas kina rä ji etkabä ki̱ssäk käi, 	 Einn er líkaminn og einn andinn, eins og þér líka voruð kallaðir til einnar vonar.


Je rä Juan te isheke̱ iia̱: “Je ma wa̱ ikatke ma se̱naklä ye, ka jekäi ma ia̱ ka̱ kuna,” je ki̱ka. 	 því Jóhannes hafði sagt við hann: "Þú mátt ekki eiga hana."


Ata ka jäiyi wa kiar itsa̱ku̱ ki̱tiäkwa̱. Ka irä jiye kuna ta, jäiyi wa ne rä Säkeklä wakei me̱i rä, ñakäi ijewa ne rä ioloi käkka̱ rä, ata alaklä wa ne rä jäiyi wa oloi käkka̱ rä. 	 Karlmaður á ekki að hylja höfuð sitt, því að hann er ímynd og vegsemd Guðs, en konan er vegsemd mannsins.


Ba te ka̱wä ma̱ ije ia̱ ditsä biköle ju̱ñaklä, je rä iwa̱ se̱ne jekjeye ma̱klä ba wa̱ me̱le ije ia̱ wa biköle ia̱. 	 Þú gafst honum vald yfir öllum mönnum, að hann gefi eilíft líf öllum þeim, sem þú hefur gefið honum.


Jera Agripa te isha Pablo ia̱: —¿Je elkjebä wà ba te yis je̱r ssëwe̱ däkwa̱ Cristo ja̱mi wa ye na? 	 Þá sagði Agrippa við Pál: "Þú þykist ekki vera lengi að gjöra mig kristinn."


Ata ije̱k manewa̱té, je te isha Pedro ia̱: —Satanás, ma je̱k tso̱ kju̱awa yis yika, ba rä yis wätkewa̱k ebä. Ka ba wa̱ ibiketsane Säkeklä käi, ata ditsä käi ebä. 	 Jesús sneri sér við og mælti til Péturs: "Vík frá mér, Satan, þú ert mér til ásteytingar, þú hugsar ekki um það, sem Guðs er, heldur það, sem manna er."


Jera chui wa tsa̱ku̱i te isha Esteban ia̱: —¿Je ba kjaterke̱ rä iyina si̱ na? 	 Þá spurði æðsti presturinn: "Er þessu svo farið?"


Bas se̱no je̱r ki̱i̱. Bas chatköwa̱ ji biketsäk etkabä. Bas ssëno ka suale ta. Bas ssëno täkii. 	 Vakið, standið stöðugir í trúnni, verið karlmannlegir og styrkir.


Yie ba ktä ma̱ ijewa ia̱. Ata ka̱jiska wa te ijewa dokoitsa ka ijewa rä ka̱jiska wa kuna ki̱ka, jishtä ka yis dä ka̱jiska wa kuna käi. 	 Ég hef gefið þeim orð þitt, og heimurinn hataði þá, af því að þeir eru ekki af heiminum, eins og ég er ekki af heiminum.


Jekäi ije oloi ja̱mi sä yaka kalabe rä wäjielewa̱ balewa̱ ñaja̱mi sa̱ ja̱me̱i etkä etkä biköle wa̱, iwäjienaklä etkä etkä te ikja̱nei we̱ke̱ ja̱mi, je wà sä yaka kibirke̱ iki̱wäjienaklä ñashka̱li̱ble wà. 	 Hann tengir líkamann saman og heldur honum saman með því að láta sérhverja taug inna sína þjónustu af hendi, allt eftir þeim krafti, sem hann úthlutar hverri þeirra. Þannig lætur hann líkamann vaxa og byggjast upp í kærleika.


je rä sá wa̱ iju̱ñer Säkekewa Jesús shki̱wa̱kka̱ni je wakei te ñaebä sá shki̱we̱mika̱ni Jesús da, ñakäi ite sá jäklemiwa̱ bas da ñara. 	 Vér vitum, að hann, sem vakti upp Drottin Jesú, mun einnig uppvekja oss ásamt Jesú og leiða oss fram ásamt yður.


Silvano, ale sä el yis ia̱ ra chatkelewa̱ bulee, je te yis tsa̱tka jí äyë yuäk elkje bas ia̱, je wà yis wa̱ bas pakäklä ji wa̱k, ñakäi iktei shäklä bas ia̱, jí ne rä Säkeklä je̱r bäi shä si̱ rä. Je ja̱mi bas chatköwa̱ därërë. 	 Með hjálp Silvanusar, hins trúa bróður, í mínum augum, hef ég stuttlega ritað yður þetta til þess að minna á og vitna hátíðlega, að þetta er hin sanna náð Guðs. Standið stöðugir í henni.


Ijewa damijulu ji̱a ra, iminewa̱ju̱ jukläyäkä tsi̱ne shtä na. Jeska ekla alaklä kie Marta, je te ikiawa̱ iju ja̱rka. 	 Á ferð þeirra kom Jesús í þorp nokkurt, og kona að nafni Marta bauð honum heim.


Jera ijewa te ikia jaténi; jekäi ite ka̱wei ma̱ ijewa ia̱ ka ijewa wa̱ Jesús kie pakäklä ji̱a, wapaktäklä ji̱a itjä. 	 Síðan kölluðu þeir þá fyrir sig og skipuðu þeim að hætta með öllu að tala eða kenna í Jesú nafni.


Jera ñawäsaka ibäinani. Jekäi ite ije̱katashuäklä kukawa̱, shkami. Ata je o̱na rä sábado wà. 	 Jafnskjótt varð maðurinn heill, tók rekkju sína og gekk. En þessi dagur var hvíldardagur,


Moisés kënawa̱ ra, ite ji biketsa etkabä ki̱ka, ka iki̱ ishene kinak ji̱a ka̱ tsa̱ku̱i yaba alaklä je yaba ni. 	 Fyrir trú hafnaði Móse því, er hann var orðinn fulltíða maður, að vera talinn dóttursonur Faraós,


Jeska ishäkä ja̱r bile Jacob wa̱ diklä talanaklä. Ñerä Jesús demi shtirinawa̱ je̱tkawa̱ je kjä ki̱ka. Jera ka̱wä rä las doce kjena. 	 Þar var Jakobsbrunnur. Jesús var vegmóður, og settist hann þarna við brunninn. Þetta var um hádegisbil.


Bas wakwa ia̱ iyirmi jiräni yie isha käi, ka yis dä Säbäkäkksa̱ kuna, ata yis dä patkele ije wätsa̱kba. 	 Þér getið sjálfir vitnað um, að ég sagði: ,Ég er ekki Kristur, heldur er ég sendur á undan honum.'


Je ne ye ite bas kia kte baa wapautäle sá wa̱ oloi ja̱mi, je wà bas oloi ka̱nakläka̱ saje wa Säkekewaí Jesucristo rä oloi kaleka̱ käi. 	 Til þess kallaði hann yður fyrir fagnaðarboðskap vorn, að þér skylduð öðlast dýrð Drottins vors Jesú Krists.


“Bas ñayöle ka̱wei wà wa, bas fariseo wa, bas dä ji shäk kjäbata ebä wà, ¡säli bas dä! Ka irä jiye kuna ta, bas dä jishtä sa̱ nu̱l bläklä pate̱le suruu käi; iyina si̱ ra je juer dä baa ipa ki̱ka, ata ija̱rka ra irä dulewa̱ wa chichei ebä, ñá saka saka ebä ne tso̱ rä. 	 Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér líkist hvítum kölkuðum gröfum, sem sýnast fagrar utan, en innan eru fullar af dauðra manna beinum og alls kyns óþverra.


jakbläk wa iräle, ji ki̱tker sa̱ ja̱mi wa iräle, se̱nak diyëë wa iräle, sa̱ ki̱yuäk wa iräle, sä wañak wa iräle, jewa ia̱ Säkeklä gobierno ka däkksa̱ däli ukä ye. 	 þjófar né ásælnir, drykkjumenn, lastmálir né ræningjar Guðs ríki erfa.


Ka irä maikäi kuna ta, bas wäokle Cristo ja̱mi wa biköle rä pajielewa̱ Cristo wà. 	 Allir þér, sem eruð skírðir til samfélags við Krist, þér hafið íklæðst Kristi.


Jera Pilato te isha ijewa ia̱: —Bas wakwa ku̱ itso̱mi ktei wabiketsöksa̱ bas wakwa ka̱wei ja̱mi. Jera Judío wa te isha iia̱: —Ata ka sá ia̱ ka̱wei kuna yi a̱ni ktäkläwa̱. 	 Pílatus segir við þá: "Takið þér hann, og dæmið hann eftir yðar lögum." Gyðingar svöruðu: "Oss leyfist ekki að taka neinn af lífi."


Ike̱i tkenawa̱ Judío wa wa̱ Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä. Jekäi Jesús mineju̱ däkka̱ Jerusalénka. 	 Nú fóru páskar Gyðinga í hönd, og Jesús hélt upp til Jerúsalem.


Je ne ki̱ka sa kablele ñaia̱ säkätä ka wao̱nemi rä ka ji pi ta wà kuna. 	 Þess vegna var ekki heldur hinn fyrri sáttmáli vígður án blóðs.


Ñakäi ka̱ju̱ñe epicúreo wa irä, estoico wa irä, jewa sha̱ ñaktewa̱ka̱ Pablo ra. Je rä ite ijewa ia̱ Jesús irä sa̱ shki̱rke̱ka̱ni irä ktei baa bata sheke̱ ki̱ka. Jekäi ijewa sha̱ te isha: —¿Je ktäk ka wata te jibä pakeke̱ rä na? Isaka te isha: —Issër ije te rä ka̱ etkä wa wa̱ jile kekläí wa tso̱ je ne ktei sheke̱ rä. 	 En nokkrir heimspekingar, Epíkúringar og Stóumenn, áttu og í orðakasti við hann. Sögðu sumir: "Hvað mun skraffinnur sá hafa að flytja?" Aðrir sögðu: "Hann virðist boða ókennda guði," - því að hann flutti fagnaðarerindið um Jesú og upprisuna.


Jera Jesús te ikúka: —Jí Templo mio̱tköwa̱ bas ku̱, jera tres día ra yie iyuemika̱ni. 	 Jesús svaraði þeim: "Brjótið þetta musteri, og ég skal reisa það á þrem dögum."


Je kju̱ei Säkeklä te ijewa tulaksa̱ ji äina tkerke̱ pjoo iwakwa ja̱mi je ebä wakbläk. Jekäi alaklä wa del dä se̱nak jäiyi wa ra, je manewa̱ksa̱ ijewa alaklä wa te ji wa̱k sä del ukä ja̱mi. 	 Þess vegna hefur Guð ofurselt þá svívirðilegum girndum. Bæði hafa konur breytt eðlilegum mökum í óeðlileg,


Je ju̱ñawa̱ Jesús te ra, jeska ije̱k tsa̱ksa̱. Jera chu̱li̱i̱wa̱ minemi ira, jekäi ite ijewa biköle bäiwa̱ni. 	 Þegar Jesús varð þess vís, fór hann þaðan. Margir fylgdu honum, og alla læknaði hann.


Bas je̱r ko̱nopa ji ni: ‘Yis ki̱ je̱r bäi she ne kiana rä, ka yis ki̱ ji me̱ka̱ kiar kuna’ jewa rä ia̱ ra, jera ka bas wa̱ nui ja̱neka̱ kuna ka nuita wa ki̱ka. 	 Ef þér hefðuð skilið, hvað felst í orðunum: ,Miskunnsemi vil ég, ekki fórnir,' munduð þér ekki hafa sakfellt saklausa menn.


Ka irä jiye kuna ta, bena te isu̱a, jekäi imale̱te̱nacha̱wa̱. Jera ñawäsaka ikta ijewa ra te isha ijewa ia̱: —¡Bas ssëno täkii! Yis ne irä, ke bas suana. 	 Því að allir sáu þeir hann og varð þeim bilt við. En Jesús mælti jafnskjótt til þeirra: "Verið hughraustir, það er ég, verið óhræddir."


ma rä iminetse̱ ka̱jöir ke̱i kje. Jekäi ka imitse̱ba yika, ite ji shata̱na Wikblu Sikina oloi ja̱mi iwa̱ kolole iktei bata shäk ye wa ia̱ ijewa wa̱ o̱nak. 	 allt til þess dags, er hann gaf postulunum, sem hann hafði valið, fyrirmæli sín fyrir heilagan anda og varð upp numinn.


Je kte wapakö, je waje̱rtäkiwo̱, je wau̱ño ka̱wei biköle ta. Ke ma je̱k ma̱k dokoitsanak yi a̱ni wa̱. 	 Tala þú þetta og áminn og vanda um með allri röggsemi. Lát engan lítilsvirða þig.


—Ñakäi mika̱ yie pan siete bala butsa cuatro mil wa ia̱ ra, ¿bitkä canasta pshina bas te iukäla shtani ra rä na? Jera ijewa te ikúka: —Siete. 	 "Eða brauðin sjö handa fjórum þúsundunum, hve margar körfur fullar af brauðbitum tókuð þér þá saman?" Þeir svara: "Sjö."


Jekäi Säkeklä wa̱ ji tso̱ ssër ta ka wata käi, je rä wata ditsä cha tsa̱ta. Ñakäi Säkeklä wa̱ ji tso̱ ssër ta ka täki ta käi, je rä täkili ta ditsä cha tsa̱ta. 	 Því að heimska Guðs er mönnum vitrari og veikleiki Guðs mönnum sterkari.


Bas wa̱ iju̱ñer mika̱ bas dä ka Säkeklä biketsäk kuna ra, bas ñajawa̱ sika̱nak janakmi jile kekläí me̱i ka ktäk kuna je itäki̱. 	 Þér vitið, að þegar þér voruð heiðingjar, þá létuð þér leiða yður til mállausra skurðgoðanna, rétt eins og verkast vildi.


Bas te Amplias ia̱ ishe yie ichakami. Ije rä shka̱ta yis wa̱, ije rä Säkekewa ja̱mi ki̱ka. 	 Heilsið Amplíatusi, mínum elskaða í Drottni.


Jekäi ijewa te iju̱aksa̱ uva yäkä ektaka, jeska ite iktawa̱. “Jera ¿je uva yäkä wakei te me ijewa we̱mi na? 	 Og þeir köstuðu honum út fyrir víngarðinn og drápu hann. Hvað mun nú eigandi víngarðsins gjöra við þá?


Ata Festo kiana Judío wa je̱r ssëwa̱k bäi ki̱ka ite ichaka Pablo ia̱: —¿Ba ssëna minak Jerusalénka, jeska ktei wabiketsanakksa̱ yis wäna jí ktei ki̱ka na? 	 Festus vildi koma sér vel við Gyðinga og mælti við Pál: "Vilt þú fara upp til Jerúsalem og hlíta þar dómi mínum í máli þessu?"


Ñerä se̱nak ipája̱mi wa biköle suanacha̱wa̱. Jera se̱nak ka̱ bata na Judea ke̱i sha̱na, biköle te je o̱na pakeke̱ ñaia̱. 	 En ótta sló á alla nágranna þeirra og þótti þessi atburður miklum tíðindum sæta í allri fjallbyggð Júdeu.


Je rä Judas ne sha ite rä, ale Simón Iscariote wa yaba. Ije rä iwa̱ dulanak wa doce ekla, ata je ne te Jesús ju̱emiksa̱ ji̱a ikukäkwa̱ wa ia̱ rä. 	 En hann átti við Júdas Símonarson Ískaríots, sem varð til að svíkja hann, einn þeirra tólf.


Jekäi yi äinawa̱ yis ki̱ka, yis te ji sheke̱ ki̱ka ra, jera ñaebä je wakei ki̱ka ditsä yäbei äirmiwa̱ mika̱ je daju̱ oloi kaleka̱ iwakei oloi wà, Sa Ká oloi wà, ángel sikii wa oloi wà ke̱i ska ra. 	 En þann sem blygðast sín fyrir mig og mín orð, mun Mannssonurinn blygðast sín fyrir, er hann kemur í dýrð sinni og föðurins og heilagra engla.


¿Jekäi yis irä Bernabé irä ebä ne ia̱ ka ka̱ kuna se̱nak jile me̱le ja̱mi rä na? ¿Ata sá ebä kiana shka̱bläk rä na? 	 Eða erum við Barnabas þeir einu, sem eru ekki undanþegnir því að vinna?


Ata jeshtä be kjäier dä ka̱kie irä bätse irä ebä ne wà. 	 [En þetta kyn verður eigi út rekið nema með bæn og föstu.]"


jeiräta, wë yis kjar ba ra sa̱ ñashka̱l ki̱ka. Jekäi yis Pablo säkibii kja, ata ñaebä wätelewa̱ Cristo Jesús ki̱ka, 	 þá fer ég þó heldur bónarveg vegna kærleika þíns, þar sem ég er eins og ég er, hann Páll gamli, og nú líka bandingi Krists Jesú.


Ka irä jiye kuna ta, ditsä yäbei je rä däkju̱ oloi kaleka̱ iKá oloi wà, iángel wa ra. Jekjepa ite ji säkei me̱mi sa̱ ia̱ ekla ekla ji wá̱ sä te ja̱mi. 	 Mannssonurinn mun koma í dýrð föður síns með englum sínum, og þá mun hann gjalda sérhverjum eftir breytni hans.


Säkätä ra ka ite iktä ssë, ata je ukä ska ite isha je̱k ia̱: ‘Ka yis suar Säkeklä yika, ñakäi ka yis te yi a̱ni dälätse, 	 Það vildi hann ekki lengi vel. En að lokum sagði hann við sjálfan sig: ,Ekki óttast ég Guð að sönnu né skeyti um nokkurn mann.


Jekäi yi wa̱ ka̱jiska je̱k se̱newa̱klä tso̱, je te iel ki̱ ji sherke̱ su̱a, ata ka ije̱r ja̱mi idäläne ra, ¿je rä sa̱ shka̱li̱bläk Säkeklä käi na? 	 Ef sá, sem hefur heimsins gæði, horfir á bróður sinn vera þurfandi og lýkur aftur hjarta sínu fyrir honum, hvernig getur kærleikur til Guðs verið stöðugur í honum?


Ñakäi Jesús irä iwa̱ dulanak wa irä kina jula kolone ki̱su̱ak. 	 Jesú var og boðið til brúðkaupsins og lærisveinum hans.


Jera je kjanaklä te isu̱ani ra, ibanaka̱ni ishäk jeska tso̱ wa ia̱: —Jí rä ijewa sha̱ ekla. 	 Þar sá þernan hann og fór enn að segja við þá, sem hjá stóðu: "Þessi er einn af þeim."


Ijewa kjoyinaka̱ ñasha̱na kju̱awa kju̱awa, jekäi je tapalewa̱ wa je̱r shena kajakla, ñakäi iwäbäli wa wa̱ ka ijuñer jiye itapar tso̱ räle. 	 Menn hrópuðu nú sitt hver, því að mannsöfnuðurinn var í uppnámi, og vissu fæstir, hvers vegna þeir voru saman komnir.


—¡Jikäi issö! Sa damika̱ rä Jerusalén, jeska ditsä yäbei ju̱rmiksa̱ chui tsa̱ku̱i wa irä, ñayöle ka̱wei wà wa irä ia̱, jewa te iktei wabiketsemiksa̱ duäkwa̱, 	 "Nú förum vér upp til Jerúsalem. Þar verður Mannssonurinn framseldur æðstu prestum og fræðimönnum. Þeir munu dæma hann til dauða


Jekäi Wikblu Sikina te je yaba ká Zacarías pshiwa̱wa̱ bäi si̱. Jera ite ji bata sha jikäi: 	 En Sakaría faðir hans fylltist heilögum anda og mælti af spámannlegri andagift:


jishtä bas te ijuña shka̱bläkña sá ra shka̱ta Epafras ja̱mi käi. Ije rä Cristo kja̱nei wa̱k bäi bas tsa̱tkäk. 	 Hið sama hafið þér og numið af Epafrasi, vorum elskaða samþjóni, sem er trúr þjónn Krists í vorn stað.


Ata ijewa si̱wa̱tiacha̱wa̱. Jera ite je kukawa̱ bäiwa̱ni ite, jekäi ite ipatkamini. 	 Þeir þögðu við. En hann tók á honum, læknaði hann og lét hann fara.


Ñerä sä wäñinaklä tuina idäkläka̱ cuatro wa ra, Jesús daju̱ ijewa wä ki̱, klä wà tipä bata ki̱. 	 En er langt var liðið nætur kom hann til þeirra, gangandi á vatninu.


ka ñashka̱li̱bläk kuna käi, ka je̱r bäinak kuna sa saka ra käi, sa saka ki̱yuäk kte wà käi, ji wa̱k ka wätkelewa̱ ta käi, sälwii käi, ji wämo dokoitsäk käi; 	 kærleikslausir, ósáttfúsir, rógberandi, taumlausir, grimmir, ekki elskandi það sem gott er,


Jera sa̱ tsa̱tkeke̱ksa̱ Säkeklä te je su̱emi biköle te.’ ” 	 Og allir menn munu sjá hjálpræði Guðs.


Je̱r bäi she irä, je̱r ja̱mi sä däläne irä, ssëne baa irä datse̱ Säkeklä Sa Ká ja̱mi irä, Jesucristo Sa Ká yaba ja̱mi irä, je se̱nopa sa̱ ja̱mi, iyina si̱wa̱, ñashka̱li̱ble ja̱mi. 	 Náð, miskunn og friður frá Guði föður og frá Jesú Kristi, syni föðurins, mun vera með oss í sannleika og kærleika.


Jera Jesús te ijewa ia̱ isha tsa̱na, je ka kiar ju̱ñenakwa̱ yi a̱ni wa̱. 	 En hann lagði ríkt á við þá að láta engan vita þetta og bauð að gefa henni að eta.


Ijewa te ibiketsa idamiña saka chu̱li̱i̱ shkä sha̱na. Je ki̱ka ijewa shka un día kje, jekjepa ijewa te Jesús yulami isaka wa sha̱na iwa̱ su̱nak wa sha̱na. 	 Þau hugðu, að hann væri með samferðafólkinu, og fóru eina dagleið og leituðu hans meðal frænda og kunningja.


Jesús damiju̱ jukläyäkä ta̱i ta̱i irä tsi̱dala irä biköle sha̱na. Ite sa pakte rami iwakwa ñapaktäklä jui na; ite gobierno ktei baa wapakte rami, sä kteke̱ duë te biköle bäi we̱rami ite ñaebä, ji duëi biköle käi. 	 Jesús fór nú um allar borgir og þorp og kenndi í samkundum þeirra. Hann flutti fagnaðarerindið um ríkið og læknaði hvers kyns sjúkdóm og veikindi.


Ata yis ktei shäkka̱ wa bol, ñapajiele sua yönak saco ye shtä wà, jewa ia̱ yis te ka̱wei me̱mi, jekäi ijewa te ji bata shemi däkka̱ mil dosciento sesenta día.” 	 Vottana mína tvo mun ég láta flytja spádómsorð í eitt þúsund tvö hundruð og sextíu daga, sekkjum klædda."


Je ijolona ña̱la ki̱, jewa ne rä kte ssäk wa rä, ata je ukä ska be tsa̱ku̱i däke̱ju̱ te je kte tse̱ju̱eke̱mi ije̱r ska, ka iwa̱ ikukäklä itsa̱tkenakläksa̱ ye. 	 Það er féll hjá götunni, merkir þá, sem heyra orðið, en síðan kemur djöfullinn og tekur það burt úr hjarta þeirra, til þess að þeir trúi ekki og verði hólpnir.


Yis wa̱ iju̱ñer ije wa̱ ka̱wei me̱le je oloi ja̱mi sa̱ se̱rmi jekjeye, jekäi ji sheke̱ yis te je rä jiräni Sa Ká wa̱ yis ia̱ ji yile je ja̱mi bulee.” 	 Og ég veit, að boðorð hans er eilíft líf. Það sem ég tala, það tala ég því eins og faðirinn hefur sagt mér."


Sa te jekäi Cristo kja̱nei wá̱ ra, je te Säkeklä ssëwe̱mi a̱naa, ñakäi ditsä te je shemi bäi. 	 Hver sem þjónar Kristi á þann hátt, hann er Guði velþóknanlegur og vel metinn manna á meðal.


Ata ka ijewa wa̱ ikolone iyina ye. Ka irä jiye kuna ta, ijewa ssëna a̱naa ki̱ka, ñakäi imale̱te̱nacha̱wa̱ ta̱i ki̱ka. Je ne ki̱ka Jesús te isha ijewa ia̱: —¿Bas wa̱ jile tso̱ ñanak jiska na? 	 Enn gátu þeir ekki trúað fyrir fögnuði og voru furðu lostnir. Þá sagði hann við þá: "Hafið þér hér nokkuð til matar?"


Jekäi bas te ishe: ‘Sá kajali kuna sa ká wa bakle ke̱i ska ra, ka sá ñapatkeneña jile bata shäk wa pi kjewa̱k tuläkmi kuna.’ 	 og segið: Ef vér hefðum lifað á dögum feðra vorra, hefðum vér ekki átt hlut með þeim í lífláti spámannanna.


Jera ñayöle ka̱wei wà wa sha̱ te ikúka te isha: —Sapaktäk, bulee ba te isha rä. 	 Þá sögðu nokkrir fræðimannanna: "Vel mælt, meistari."


Yie ibiketse Säkekewa Jesús ki̱ka Timoteo patkäkmi plaa bas wäki̱, jekäi yie bas palei ju̱ña ra je wà yis täkinaklä ñaebä. 	 En ég hef þá von til Drottins Jesú, að ég muni bráðum geta sent Tímóteus til yðar, til þess að mér verði einnig hughægra, þá er ég fæ að vita um hagi yðar.


Je ki̱ka yis te ji biköle katableke̱ Säkeklä wa̱ kolole wa ki̱ka, je wà ijewa wa̱ tsa̱tkeneksa̱ Cristo Jesús ja̱mi kukäkläwa̱ oloi kaleka̱ jekjeye. 	 Fyrir því þoli ég allt sakir hinna útvöldu, til þess að þeir einnig hljóti hjálpræðið, í Kristi Jesú með eilífri dýrð.


Ata Jesús te isha iia̱: —Sä shkä yis da, ata tsu dulecha̱wa̱ wa te isaka dulecha̱wa̱ wa itäbie. 	 Jesús svarar honum: "Fylg þú mér, en lát hina dauðu jarða sína dauðu."


Ata bas dä ditsei wä eyaka kolole wa, chui sa̱ tsa̱ku̱i wa, ije cha sikii wa, deleksa̱ iwakei ia̱ wa. Je rä bas wa̱ ale bas kiäkksa̱ ka̱tuil yika ije oloi baaka, je ji baa bata shäklä. 	 En þér eruð "útvalin kynslóð, konunglegt prestafélag, heilög þjóð, eignarlýður, til þess að þér skuluð víðfrægja dáðir hans," sem kallaði yður frá myrkrinu til síns undursamlega ljóss.


Je je̱tkawa̱ wakte wätkawa̱ i̱ski̱ Jesús klä kicha ska te wekte sha iia̱. Ata ije rä Samaria wa. 	 Hann féll fram á ásjónu sína að fótum Jesú og þakkaði honum. En hann var Samverji.


Je rä jishtä Sa Ká wa̱ yis dä su̱nak, ñakäi yis wa̱ ije rä su̱nak käi. Jekäi yis dä je̱k ju̱akksa̱ duäkwa̱ yis oveja tsa̱tkenakläksa̱. 	 eins og faðirinn þekkir mig og ég þekki föðurinn. Ég legg líf mitt í sölurnar fyrir sauðina.


Ikuna Satanás je̱kaka̱ kju̱atkäk je̱k ra, je̱k bala butsäk ra, jera je rä ka täki ta ji̱a ji wa̱k, ata jera ike̱i dewa̱ weikanakwa̱. 	 Sé nú Satan risinn gegn sjálfum sér og orðinn sér sundurþykkur, fær hann ekki staðist, þá er úti um hann.


Pablo wädular käi, ikjawa̱ju̱ tapanak ijewa ra. Jekäi sábado sábado däka̱ mañatäbä kicha ite ji paka iyöle kalme ja̱mi ijewa ra. 	 Eftir venju sinni gekk Páll inn til þeirra, og þrjá hvíldardaga ræddi hann við þá og lagði út af ritningunum,


Ñakäi Isaías te Israel batala ktei sha täkii: “Israel yäbeila kuna rä däyë kse̱i kjekla ra, elkjebä tsa̱tkermiksa̱ rä. 	 En Jesaja hrópar yfir Ísrael: "Þótt tala Ísraels sona væri eins og sandur sjávarins, þá skulu leifar einar frelsaðar verða.


Jera ije te iju̱ña Jesús biteju̱té Judea ska deni Galilea ska ra, imineju̱mi Jesús yuläk. Jekäi ite ikia pjoo minak iyaba bäiwa̱kni, yëë iduärawa̱ ki̱ka. 	 Þegar hann frétti, að Jesús væri kominn frá Júdeu til Galíleu, fór hann til hans og bað hann að koma niður eftir og lækna son sinn. En hann var dauðvona.


Ije te yaba su̱emi jäiyi, je kiemi ba te rä Jesús ni. Ka irä jiye kuna ta, ite ije cha wa tsa̱tkemiksa̱ inui yika.” 	 Hún mun son ala, og hann skaltu láta heita Jesú, því að hann mun frelsa lýð sinn frá syndum þeirra."


Jera Pedro te ikúka te isha iia̱: —Ñera sá wa̱ ji biköle rä jalewa̱ta̱na sá minaklä ba ra, jera ¿ji tso̱ sá ia̱ rä na? 	 Þá sagði Pétur við hann: "Vér yfirgáfum allt og fylgdum þér. Hvað munum vér hljóta?"


Jikäi wà bas je̱r ku̱emi ite Säkeklä wikblu ne irä: Ji wikblu ishäkka̱ Jesucristo dewa̱ rä yaka ta ni, je biköle datse̱ rä Säkeklä ja̱mi. 	 Af þessu getið þér þekkt anda Guðs: Sérhver andi, sem játar, að Jesús sé Kristur kominn í holdi, er frá Guði.


Je rä ijewa wa̱ Säkeklä yuläkläpa ka̱ passe wà ji wà, je rale ite iku̱emiksa̱. Ata ka ikaldu rä ka̱mii kuna sa wakwa ska. 	 Hann vildi, að þær leituðu Guðs, ef verða mætti þær þreifuðu sig til hans og fyndu hann. En eigi er hann langt frá neinum af oss.


“Ata mika̱ ike̱i tkenawa̱ kja Säkeklä kablele Abraham ia̱ je o̱naklä ra, jera ijewa wanaka̱ ta̱i Egipto ska, 	 Nú tók að nálgast sá tími, er rætast skyldi fyrirheitið, sem Guð hafði gefið Abraham. Fólkið hafði vaxið og margfaldast í Egyptalandi.


Jekäi ka̱tuir dawa̱ ra, ekla blu kie José ni je rä Arimatea wa je deju̱, je rä je̱k patkeleña Jesús ja̱mi, 	 Um kvöldið kom auðugur maður frá Arímaþeu, Jósef að nafni, er sjálfur var orðinn lærisveinn Jesú.


Je te sa pakta te isha: “Yis itäka ekla oloi ta yis tsa̱ta daju̱ ji̱a. Jekäi ka yis dä bäi si̱ kuna je̱k buäkwa̱ ije ia̱ isandalia wämu̱aklä wäyäkksa̱bä jibä. 	 Hann prédikaði svo: "Sá kemur eftir mig, sem mér er máttugri, og er ég ekki verður þess að krjúpa niður og leysa skóþveng hans.


Jera iktawa̱ bäli te, issëna ime jile ñawa̱ käi. Ata jile älir kate ji̱a iia̱ dälei ja̱mi ije̱r na ka̱ shena itjä, 	 Kenndi hann þá hungurs og vildi matast. En meðan verið var að matreiða, varð hann frá sér numinn,


Ka irä jiye kuna ta, ikuna ji däkksa̱ sa̱ ia̱ däke̱ksa̱ sa̱ ia̱ ka̱wei wawe̱ ki̱ka ra, ka je rä ikablele ki̱ka kuna; ata Säkeklä te je ma̱ Abraham ia̱ rä, ikabla ebä ki̱ka. 	 Sé því þá svo farið, að arfurinn fáist með lögmáli, þá fæst hann ekki framar með fyrirheiti, en Guð veitti Abraham náð sína með fyrirheiti.


Pablo, Jesucristo kjanaklä, kile däkwa̱ iktei bata shäk ye, tse̱leksa̱ Säkeklä ktei baa wapaktäk ye, 	 Páll heilsar yður, þjónn Jesú Krists, kallaður til postula, kjörinn til að boða fagnaðarerindi Guðs,


Jera yilé te isha iia̱: —¡Issö! Ma a̱mi irä bä el wa irä de kajali jí sa̱ tso̱ wa ektaka, jewa ktakle ba ra. 	 Einhver sagði við hann: "Móðir þín og bræður standa hér úti og vilja tala við þig."


Ñerä Perge ska ijewa minejulumi däkmi Antioquía, je rä Pisidia ke̱i. Jera sábado wà ijewa kjawa̱julu ñapaktäklä jui na, ñajaklacha̱wa̱. 	 Sjálfir héldu þeir áfram frá Perge og komu til Antíokkíu í Pisidíu, gengu á hvíldardegi inn í samkunduhúsið og settust.


Je itäki̱ José te iká Jacob irä isaka wa kalabe irä kia jámi Egiptoka. Jewa däka̱ rä setenta y cinco. 	 En Jósef sendi eftir Jakobi föður sínum og öllu ættfólki sínu, sjötíu og fimm manns,


Yi tu̱naka̱ je tkemiwa̱ yie yis Kekläí Templo kachikií ye. Mik a̱ni ka je ju̱naksa̱ni jeska. Je ja̱mi yis te yis Kekläí kie yuemi, ñakäi yis Kekläí jukläyäkäí kie yuemi. Je rä Jerusalén spa̱na, bitäke̱ju̱té ka̱jöir ska, patkele yis Kekläí wa̱. Ñakäi yis kie spa̱na yuemi yie ija̱mi. 	 Þann er sigrar mun ég gjöra að stólpa í musteri Guðs míns, og hann skal aldrei þaðan út fara. Á hann mun ég rita nafn Guðs míns og nafn borgar Guðs míns, hinnar nýju Jerúsalem, er kemur af himni ofan frá Guði mínum, og nafnið mitt hið nýja.


Jera etäbä kicha Pilato te ichakani te isha ijewa ia̱: —¿Jera ji shena bas ki̱ yis wa̱ o̱nak, jí bas wa̱ kinak Judío wa Tsa̱ku̱i ni, je ukä ja̱mi rä na? 	 Pílatus tók enn til máls og sagði við þá: "Hvað á ég þá að gjöra við þann, sem þér kallið konung Gyðinga?"


Ata ka ijewa wa̱ yis ko̱ne Templo ska iräle, ñapaktäklä jui ska iräle, jukläyäkä sha̱na iräle, yis ñau̱ña kate yilé ra käi, yis te sä wätji̱we̱ kate käi kuna. 	 Og enginn hefur staðið mig að því að vera að stæla við neinn eða æsa fólk til óspekta, hvorki í samkunduhúsunum né neins staðar í borginni.


Je jukläyäkä rä mablele ñakjee, imatsi̱li rä isho̱lo̱li ra ñaebä. Jekäi ite jukläyäkä mabla je kata wà, deka̱ doce mil estadio matsi̱li kje; imatsi̱li irä, isho̱lo̱li irä, ikaleka̱ irä je rä ñaebä. 	 Borgin liggur í ferhyrning, jöfn á lengd og breidd. Og hann mældi borgina með stafnum, tólf þúsund skeið. Lengd hennar og breidd og hæð eru jafnar.


Jera Jesús te ikúka: —Ka je ñak kuna iwakei wa̱, ia̱mi wa̱, iká wa̱. Ata je rä ji o̱r Säkeklä ia̱ je kjayinaklä ije ja̱mi. 	 Jesús svaraði: "Hvorki er það af því, að hann hafi syndgað eða foreldrar hans, heldur til þess að verk Guðs verði opinber á honum.


Ata ka ije wa̱ bas dulane kuna ra, jera bas dä yabala ña̱la wä shtä wa, ka iyabala si̱ kuna. 	 En séuð þér án aga, sem allir hafa fyrir orðið, þá eruð þér þrælbornir og ekki synir.


Ñera David wakeiwa̱ iyile Salmos äyëí ki̱ka rä: “Säkekewa te isha yis Säkekewaí ia̱: Ma je̱tköwa̱ yis jula wämo kja̱ne, 	 Davíð segir sjálfur í sálmunum: Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar,


Jekäi sä yaka wäjienaklä manele ssër sa̱ ia̱ ka bäi si̱ kuna, je pajie sä te bäiwa̱ si̱. Sä wäjienaklä juer ta äina, jewa se̱newe̱ sä te tsa̱na si̱. 	 Og þeim, sem oss virðast vera í óvirðulegra lagi á líkamanum, þeim veitum vér því meiri sæmd, og þeim, sem vér blygðumst vor fyrir, sýnum vér því meiri blygðunarsemi.


Jera je däli su̱ak te ibiketsa je̱r na: ‘Jira ¿ji we̱ yie na? Yis blui te ka yis pake idäli su̱ak ji̱a. Jera ka yis ia̱ shka̱blenak pala wà, ñakäi yis äinawa̱ jile kaku kiäk. 	 Ráðsmaðurinn sagði þá við sjálfan sig: ,Hvað á ég að gjöra, fyrst húsbóndi minn sviptir mig ráðsmennskunni? Ekki orka ég að grafa og skömm þykir mér að betla.


ale eklabä ka duäk kuna, se̱nak ka̱ oloo ka sä däwa̱ kuna je ja̱rka te, ale ka su̱le kuna yi a̱ni wa̱, ñakäi mane a̱ni ka wä däkwa̱ isu̱ak te. Ije dälätsanopa, je se̱nopa ji̱a oloi ta ta̱i jekjeyemi. Amén. 	 Hann einn hefur ódauðleika, hann býr í ljósi, sem enginn fær til komist, hann sem enginn maður leit né litið getur. Honum sé heiður og eilífur máttur. Amen.


Jera ka̱wä deewa̱ kja ra, iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwäja̱mi te isha: —Jiska rä ka̱ wakei ebä, ñakäi ka̱wä deewa̱ kja irä. 	 Þá er mjög var áliðið dags, komu lærisveinar hans að máli við hann og sögðu: "Hér er engin mannabyggð og langt á daginn liðið.


Ji rä suane Säkeklä yika ka kuna ijewa wa̱.” 	 Fyrir augum þeirra er enginn guðsótti.


Jewa te isha iia̱: —Ishöka̱ sá ia̱, ¿yibä ka̱wei wà ba te jekäi iwe̱ke̱ rä na? ¿Yi si̱ wa̱ ba ia̱ je ka̱wei me̱le rä na? 	 og sögðu: "Seg þú oss, með hvaða valdi gjörir þú þetta? Hver hefur gefið þér þetta vald?"


Jera idemijulu ka̱ kie Getsemaní ska, jera ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Bas ñajöklöwa̱ jiska yis maju̱ ka̱kiäk dälei ja̱mi. 	 Þeir koma til staðar, er heitir Getsemane, og Jesús segir við lærisveina sína: "Setjist hér, meðan ég biðst fyrir."


Jí ne wà sa̱ wa̱ ñashka̱li̱ble ju̱ñer dä: Je rä ije je̱k ju̱aksa̱ saje wa ki̱ka. Je su̱ta saje wa kiana je̱k ju̱akksa̱ sä el wa ki̱ka. 	 Af því þekkjum vér kærleikann, að Jesús lét lífið fyrir oss. Svo eigum vér og að láta lífið fyrir bræðurna.


Ka irä jiye kuna ta, yie ibiketse, duewa̱ iräle, se̱ne kseka iräle, ángel wa iräle, jile tsa̱ku̱i wa iräle, ji jira iräle, ji dämi ji̱a iräle, ji täkili ta wa iräle, 	 Því að ég er þess fullviss, að hvorki dauði né líf, englar né tignir, hvorki hið yfirstandandi né hið ókomna, hvorki kraftar,


Ñerä sá ku̱a ite Asón ska ra, ibitéju̱ña sá ra ko̱no ki̱, dejulu Mitilene ska. 	 Þegar hann hafði hitt oss í Assus, tókum vér hann á skip og héldum til Mitýlene.


Yie ji she iyina si̱ Cristo ja̱mi, ka yis ka̱yuä kuna, ji ssërke̱ yis je̱r ska je te yis ktei sheke̱ña isu̱ak ye Säkeklä wikblu sikina ja̱mi, 	 Ég tala sannleika í Kristi, ég lýg ekki. Samviska mín vitnar það með mér, upplýst af heilögum anda,


Ije ne oloi ja̱mi bas dewa̱ Cristo Jesús ja̱mi rä. Je ne mata̱na Säkeklä te sa̱ ia̱ sa̱ ka̱biketse ye, sä wabiketsanakläksa̱ wämo ye, sä siki tewa̱k ye, sä bäkäkksa̱ ye rä. 	 Honum er það að þakka að þér eruð í samfélagi við Krist Jesú. Hann er orðinn oss vísdómur frá Guði, bæði réttlæti, helgun og endurlausn.


Ata el wa, ka bas tso̱ rä ka̱tuil na kuna, je díaí wa̱ bas kukäkläwa̱ jishtä jakbläk wa käi kuna. 	 En þér, bræður, eruð ekki í myrkri, svo að dagurinn geti komið yfir yður sem þjófur.


Ata yi kta yakei Wikblu Sikina ukä ja̱mi ra, mik a̱ni ka je rä janakwa̱ kuna bitaba, ata je ki̱ nui ja̱rmika̱ jekjeye.” 	 en sá sem lastmælir gegn heilögum anda, fær eigi fyrirgefningu um aldur, hann er sekur um eilífa synd."


Semana díaí säkätä wà ekla ekla bikö bas to̱rke̱ ja̱mi bas ku̱ ji blö. Je rä mika̱ yis damiju̱ ra, ka jekjepa bas wa̱ itapawa̱klä kuna. 	 Hvern fyrsta dag vikunnar skal hver yðar leggja í sjóð heima hjá sér það, sem efni leyfa, til þess að ekki verði fyrst farið að efna til samskota, þegar ég kem.


Ka irä jiye kuna ta, del ka jita wa tso̱ bas sha̱na rä, ata yis je ka se̱nak del bas sha̱na. 	 Fátæka hafið þér ætíð hjá yður, en mig hafið þér ekki ávallt."


Jekäi ñaebä iyöle katke: “Ditsä säkätä Adán yöleksa̱ rä ditsä iá kseka,” ata ibataka ekla Adán käi, je rä wikblu iá se̱ne kseka ma̱k. 	 Þannig er og ritað: "Hinn fyrsti maður, Adam, varð að lifandi sál," hinn síðari Adam að lífgandi anda.


Jera fariseo wa irä, ñayöle ka̱wei wà wa manele irä, datse̱ Jerusalén ska tapanawa̱ Jesús wäja̱mi. 	 Nú safnast að honum farísear og nokkrir fræðimenn, komnir frá Jerúsalem.


Jera ñayöle ka̱wei wà wa ekla deju̱, je te ijewa ñawächake̱wa̱ tso̱ je ssa. Jera je te isu̱a ite ijewa kúka rä bäi ra, je te ichaka iia̱: —¿Sa pakale ji wa̱k etkä etkä biköle ska ra, mane rä isaka tsa̱ta rä na? 	 Þá kom til hans fræðimaður einn. Hann hafði hlýtt á orðaskipti þeirra og fann, að Jesús hafði svarað þeim vel. Hann spurði: "Hvert er æðst allra boðorða?"


Ñerä Jesús deksa̱ju̱ ijewa wäki̱ te isha: —¿Jishtä bas shki̱na? Jera ijewa ñasikawa̱ iwäja̱mi, te iklä kukawa̱, te ioloitsawa̱. 	 Og sjá, Jesús kemur á móti þeim og segir: "Heilar þið!" En þær komu, féllu fram fyrir honum og föðmuðu fætur hans.


Kte yöle biköle yöle rä Säkeklä si̱we̱i ju̱a wà. Je kiar dä sa paktäklä, sa̱ uñaklä, sa paruäklä, sä dulawa̱klä ji wämo wà, 	 Sérhver ritning er innblásin af Guði og nytsöm til fræðslu, til umvöndunar, til leiðréttingar, til menntunar í réttlæti,


“Jekäi ba wäbala wämo te bä shiriwa̱wa̱ ra, je yöksa̱ ju̱omi. Ka irä jiye kuna ta, bäi si̱ ba ia̱ ra rä bä wäjienaklä etka weikarwa̱, ka ba yaka kalabe ju̱naklämi kuna sä tuläklämi ska. 	 Ef hægra auga þitt tælir þig til falls, þá ríf það úr og kasta frá þér. Betra er þér, að einn lima þinna glatist, en öllum líkama þínum verði kastað í helvíti.


Je ki̱ka mika̱ Jacobo irä Cefas irä Juan irä, ale palei ta ju kata ye wa, jewa te isu̱a jekäi yis ia̱ täkili me̱le rä ra, ijewa jula wämo ma̱ yis irä Bernabé irä ia̱ ijuenaklä sá rä etka ye ebä, sá wa̱ ibata shäklä ka Judío kuna wa ia̱, ata ije wa wa̱ ibata shäklä tene shkiri ta wa ia̱. 	 Og er þeir höfðu komist að raun um, hvílík náð mér var veitt, þá réttu þeir Jakob, Kefas og Jóhannes, sem álitnir voru máttarstólparnir, mér og Barnabasi hönd sína til bræðralags: Við skyldum fara til heiðingjanna, en þeir til hinna umskornu.


“Jekäi yis te isheke̱ bas tso̱ yis ktä ssäk wa ia̱: Bas ku̱ bas bolki wa shka̱li̱blö, bas ku̱ bas dokoitsäk wa ia̱ ji wo̱ bäi. 	 En ég segi yður, er á mig hlýðið: Elskið óvini yðar, gjörið þeim gott, sem hata yður,


Je ki̱ka ite isha: “Sa̱ tsa̱ku̱i wa batala ekla mineju̱mi ka̱ etkä ka̱miika jeska kolonakwa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye, jekjepa däkni. 	 Hann sagði: "Maður nokkur tiginborinn fór í fjarlægt land til þess að taka við konungdómi og koma síðan aftur.


Ñerä yis te isu̱a ra, caballo suruu de kate. Je ki̱ je̱k tkeleka̱ rä ukabata klä ta, je ia̱ corona me̱na. Jekäi imineju̱ tu̱leka̱ tu̱nakka̱. 	 Og ég sá, og sjá: Hvítur hestur, og sá sem á honum sat hafði boga, og honum var fengin kóróna og hann fór út sigrandi og til þess að sigra.


Shkäk jí kte ja̱mi wa biköle, ñakäi Israel wa, ale Säkeklä ia̱ wa je̱r ssënopa baa, jewa ia̱ Säkeklä je̱r bäi shöpa. 	 Og yfir öllum þeim, sem þessari reglu fylgja, sé friður og miskunn, og yfir Ísrael Guðs.


Jekäi ijewa ia̱ Säkeklä te iwa̱ me̱nak ma̱ ñaebä, jishtä ite saje wa Säkekewa Jesucristo biketsäk wa ia̱ ima̱ käi ra, ¿yi yis dä te Säkeklä wätkewe̱ rä na? 	 Fyrst Guð gaf þeim nú sömu gjöf og oss, er vér tókum trú á Drottin Jesú Krist, hvernig var ég þá þess umkominn að standa gegn Guði?"


Jera ¿jini sa te ishemi na? Ka Judío kuna wa wa̱ wabiketsaneksa̱ wämo ye ka yolone kuna, jeiräta ijewa donawa̱ wabiketsaneksa̱ wämo ye ja̱mi, je rä wabiketsaneksa̱ wämo ye ji biketse etkabä wà, je ja̱mi. 	 Hvað eigum vér þá að segja? Heiðingjarnir, sem ekki sóttust eftir réttlæti, hafa öðlast réttlæti, - réttlæti, sem er af trú.


Jera iwa̱ dulanak wa minejulu, te iwá̱ maikäi Jesús te ipaka iwa̱k käi. 	 Lærisveinarnir fóru og gjörðu sem Jesús hafði boðið þeim,


Ñerä ikju̱atkawa̱ te ipája̱mi tso̱ wa su̱aksa̱, ñakäi ije̱r ianawa̱ ijewa je̱r dä därërë ki̱ka. Jera ite isha je ekla ia̱: —Bä jula paruöksa̱. Jera ite iparuaksa̱, jekäi ijula bäinani. 	 Og hann leit í kring á þá með reiði, sárhryggur yfir harðúð hjartna þeirra, og sagði við manninn: "Réttu fram hönd þína." Hann rétti fram höndina, og hún varð heil.


Jesús te ikja̱nei wa̱mi ra, jera irä treinta año kjena. Ditsä ia̱ ra Jesús dä José yaba. Ata José rä Elí yaba, 	 En Jesús var um þrítugt, er hann hóf starf sitt. Var hann, eftir því sem haldið var, sonur Jósefs, sonar Elí,


¿Ijewa rä Hebreo wa na? Ñera yis ñaebä. ¿Ijewa rä Israel wa na? Ñera yis ñaebä. ¿Ijewa rä Abraham batala na? Ñera yis ñaebä. 	 Eru þeir Hebrear? Ég líka. Eru þeir Ísraelítar? Ég líka. Eru þeir Abrahams niðjar? Ég líka.


Je rä jishtä iwa̱ ibiketsale o̱nak sa̱ ke̱i etkä etkä bakle raté käi. Je wá̱ ite saje wa Säkekewaí Cristo Jesús ja̱mi. 	 Þetta er Guðs eilífa fyrirætlun, sem hann hefur framkvæmt í Kristi Jesú, Drottni vorum.


Bas ia̱ täkili me̱le ekla ekla, je ja̱mi iwawo̱ ñaia̱, Säkeklä je̱r bäi shäke̱ ji ma̱k saka saka je wakja̱neiwa̱k bäi. 	 Þjónið hver öðrum með þeirri náðargáfu, sem yður hefur verið gefin, sem góðir ráðsmenn margvíslegrar náðar Guðs.


Jekäi je chu̱li̱i̱ te isu̱a ra ka Jesús juena ji̱a jeska, ñakäi iwa̱ dulanak wa ka juena ji̱a jeska, jera iñajiaka̱ je ko̱no dejulu naka minejulumi Capernaúm ska Jesús yuläk. 	 Nú sáu menn, að Jesús var ekki þarna fremur en lærisveinar hans. Þeir stigu því í bátana og komu til Kapernaum í leit að Jesú.


Jera Jesús te Pedro kúka: —Ikuna yis ki̱ ije shena se̱nak ji̱a yis däni ke̱i kje ra, ¿je wa̱ ji tso̱ ba ia̱ na? Ata ba shkä yis da. 	 Jesús svarar: "Ef ég vil, að hann lifi, þangað til ég kem, hverju skiptir það þig? Fylg þú mér."


Jekäi mane wa rä ka̱wei wawe̱ ja̱mi, jewa rä weikanakcha̱wa̱. Ka irä jiye kuna ta, iyöle katke rä: “Bena yi ka chatkenewa̱ ji biköle yöle katke ka̱wei äyëí ki̱ je wawa̱k ra, jewa biköle rä weikanakcha̱wa̱.” 	 En bölvun hvílir á öllum þeim, sem byggja á lögmálsverkum, því að ritað er: "Bölvaður er sá, sem ekki heldur fast við allt það, sem í lögmálsbókinni er ritað, og breytir eftir því."


Jera Jesús te isha Pedro ia̱: —Ba espada patköwa̱ni ikjuä na. Sa Ká ne te yis ia̱ copa cha̱te ra, ¿ka irä yis ka̱wä ta je yäkwa̱ na? 	 Þá sagði Jesús við Pétur: "Sting sverðinu í slíðrin. Á ég ekki að drekka kaleikinn, sem faðirinn hefur fengið mér?"


Jekäi je dulaklei minetse̱ni ijewa wa̱ kseka. Jekäi ijewa je̱r pablena ta̱i. 	 En þeir fóru með sveininn lifandi og hugguðust mikillega.


Jekäi ite isha ki̱ka, ñawäsaka ditsä te ije kukeke̱wa̱. Ata ka yi a̱ni wa̱ ikolonewa̱ si̱, ka ike̱i däwa̱ba ki̱ka. 	 Nú ætluðu þeir að grípa hann, en enginn lagði hendur á hann, því stund hans var enn ekki komin.


Ijewa je̱r ianacha̱wa̱ e̱e̱na si̱ rä, ite isha ka ijewa wa̱ isu̱nak ji̱a ki̱ka. Ñerä ijewa minemi iña̱le̱i ju̱akta̱na ko̱no ska. 	 Mest varð þeim um þau orð hans, að þeir mundu aldrei framar sjá hann. Síðan fylgdu þeir honum til skips.


Ata sa kiana äyë yuäkmi ijewa ia̱ ijewa ñabutsä tuläklämi ji yakei telewa̱ jile kekläí me̱i wa̱ yika, ñakäi ka̱wakblewe̱ irä, jile kuli sikleka̱ irä, jile pi irä, je yika. 	 heldur rita þeim, að þeir haldi sér frá öllu, sem flekkað er af skurðgoðum, frá saurlifnaði, frá kjöti af köfnuðum dýrum og frá blóði.


Sä rä chui tsa̱ku̱i ta bäi si̱, bakleka̱ ka̱jöir etkä etkä ektaka. Je rä Jesús Säkeklä yaba. Je ki̱ka ji ktei yinak sa̱ wa̱ kuköwa̱ sa̱ ku̱ därërë. 	 Er vér þá höfum mikinn æðsta prest, sem farið hefur í gegnum himnana, Jesú Guðs son, skulum vér halda fast við játninguna.


¿Mane bas sha̱ ia̱ yis kjatermi yis dä ji yakei wakbläk ni na? Yis te kte si̱ ne sha ra, ¿jiye ka bas te yis ktä kuke na? 	 Hver yðar getur sannað á mig synd? Ef ég segi sannleikann, hví trúið þér mér ekki?


ale kseka rä. Yis dulewa̱, ata issö, yis se̱r dä sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi. Yis wa̱ duewa̱ irä sä wikblu bläklä irä, je llaveí tso̱. 	 og hinn lifandi." Ég dó, en sjá, lifandi er ég um aldir alda, og ég hef lykla dauðans og Heljar.


Jile ta̱i juenawa̱ ka̱jöir ska ijuenaklä ye: Je rä alaklä pajielewa̱ ka̱wä wà, tulu kololewa̱ iklä niki̱ka, ñakäi bekwä doce tkeleka̱ itsa̱ku̱ ki̱ corona ye. 	 Og tákn mikið birtist á himni: Kona klædd sólinni og tunglið var undir fótum hennar, og á höfði hennar var kóróna af tólf stjörnum.


Jera ijewa te ikúka: —Ñera ka sá ji ta jiska, ata pan cinco irä nima botäbä irä je ebä. 	 Þeir svara honum: "Vér höfum hér ekki nema fimm brauð og tvo fiska."


ju dälätsalewa̱ ale ju wäjienak si̱ yöle Säkekewa wakei wa̱, ka ditsä wa̱ kuna, je wakja̱neiwa̱k. 	 Hann er helgiþjónn helgidómsins og tjaldbúðarinnar, hinnar sönnu, sem Drottinn reisti, en eigi maður.


Jera ije ra shkäkña wa rä Pirro yaba Sópater, je rä Berea wa; Aristarco irä Segundo irä, jewa rä Tesalónica wa; Gayo irä Timoteo irä, jewa rä Derbe wa; Tíquico irä Trófimo irä, jewa rä Asia wa. 	 Í för með honum voru þeir Sópater Pýrrusson frá Beroju, Aristarkus og Sekúndus frá Þessaloníku, Gajus frá Derbe, Tímóteus og Asíumennirnir Týkíkus og Trófímus.


Jekjepa ite je chu̱li̱i̱ wa jawa̱ta̱na, dewa̱ni ju naka. Jeska iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi te isha: —Sá je̱r ku̱o, jile she cizaña tso̱ shka̱bläklä ska ja̱mi, je wà. 	 Þá skildi hann við mannfjöldann og fór inn. Lærisveinar hans komu til hans og sögðu: "Skýrðu fyrir oss dæmisöguna um illgresið á akrinum."


Jekäi sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska, Nínive wa ñajämika̱ te jira sa̱ tso̱ wa kjatiemika̱. Ka irä jiye kuna ta, Jonás te sa pakta ra ijewa ñamanewa̱ksa̱. Ata ¡issö! Jiska ekla kaldu, je rä Jonás tsa̱ta. 	 Nínívemenn munu koma fram í dóminum ásamt kynslóð þessari og sakfella hana, því að þeir gjörðu iðrun við prédikun Jónasar, og hér er meira en Jónas.


Jera Jesús te iwa̱ dulanak wa kia jaté, jewa ia̱ ite isha: —Yis je̱r ja̱mi jí chu̱li̱i̱ wa dälänacha̱wa̱. Ka irä jiye kuna ta, tres día kana ijewa se̱naté yis da, ijewa wa̱ ji a̱ni ka kuna ñanak. Ka yis ssëne ijewa patkäkmini bäli ebä, iö iwätuir jolormi ña̱la wà ki̱ka. 	 Jesús kallaði til sín lærisveina sína og sagði: "Ég kenni í brjósti um mannfjöldann. Þeir hafa nú hjá mér verið þrjá daga og hafa ekkert til matar. Ég vil ekki láta þá fara fastandi frá mér, þeir gætu örmagnast á leiðinni."


Jera je ukäki̱ Jesús shka jukläyäkä ta̱i ta̱i irä tsi̱dala irä shtä ska Säkeklä gobierno ktei baa wapaktäk, je bata shäk. Jera ale doce wa damiña ira. 	 Eftir þetta fór hann um, borg úr borg og þorp úr þorpi, prédikaði og flutti fagnaðarerindið um Guðs ríki. Með honum voru þeir tólf


Juan ia̱ iwa̱ dulanak wa te je biköle ktei pakani. Jera Juan te iwa̱ dulanak wa kia jaté bol. 	 Lærisveinar Jóhannesar sögðu honum frá öllu þessu. Hann kallaði þá til sín tvo lærisveina sína,


Ñakäi Säkekewa ku̱ bas ssëwo̱pa ki̱ta jöiwäta ñashka̱li̱bläk, ñakäi biköle shka̱li̱bläk, jishtä sá wa̱ bas shka̱l käi, 	 En Drottinn efli yður og auðgi að kærleika hvern til annars og til allra, eins og vér berum kærleika til yðar.


Ijewa biköle rä ktei yile bäi ijewa te ji biketsa etkabä ki̱ka, jeiräta ijewa ia̱ Säkeklä kablele ji ma̱k je ka deneksa̱. 	 En þó að allir þessir menn fengju góðan vitnisburð fyrir trú sína, hlutu þeir þó eigi fyrirheitið.


Ka irä jiye kuna ta, ikuna bas se̱rke̱ sa yaka ki̱ isherke̱ käi ra, bas dä duäkcha̱wa̱. Ata ikuna iwikblu oloi ja̱mi bas te sa yaka ki̱ isherke̱ wawe̱ weikawa̱ ra, bas se̱rmi ji̱a. 	 Því að ef þér lifið að hætti holdsins, munuð þér deyja, en ef þér deyðið með andanum gjörðir líkamans, munuð þér lifa.


“Bäije sa̱ je̱r ta yëë wa rä, jewa te Säkeklä su̱emi ki̱ka. 	 Sælir eru hjartahreinir, því að þeir munu Guð sjá.


Ata bas dikäla, bas te ji biketse etkabä sikina si̱ wäjiö ki̱ta, ñakäi bas ka̱kiö Wikblu Sikina oloi ja̱mi. 	 En þér, elskaðir, byggið yður sjálfa upp í yðar helgustu trú. Biðjið í heilögum anda.


Jera Jesús te isha: —Sä rä okle kja ra, ka jiye sä shene ji̱a ukäk. Ata sä klä ebä ne sherke̱ pasuka̱nak rä, je ekta rä yëë ki̱ka. Bas dä yëë, ata ka bas bena rä yëë kuna. 	 Jesús segir við hann: "Sá sem laugast hefur, þarf ekki að þvost nema um fætur. Hann er allur hreinn. Og þér eruð hreinir, þó ekki allir."


ije wa̱ iji baa bluneí ja̱mi bas ia̱ ka̱ ma̱klä, bas täkinaklä itäkili wà iwikblu oloi ja̱mi bas ja̱rka. 	 Megi hann gefa yður af ríkdómi dýrðar sinnar að styrkjast fyrir anda sinn að krafti hið innra með yður,


Jeska mane duäke̱ wa bäiwo̱, ñakäi bas ku̱ ishö ijewa ia̱: “Yëwa̱ Säkeklä gobierno kjärawa̱ bas sha̱na irä.” 	 Læknið þá, sem þar eru sjúkir, og segið þeim: ,Guðs ríki er komið í nánd við yður.'


Ijewa sha̱ ekla te iktä ssë kate kie rä Lidia ni. Je rä sua siöö yëna watju̱ak, je datse̱ Tiatira ska. Je rä Säkeklä dälätsäk. Je je̱r ssëwa̱ Säkekewa te Pablo ktä kukäk tsa̱na. 	 Kona nokkur guðrækin úr Þýatíruborg, Lýdía að nafni, er verslaði með purpura, hlýddi á. Opnaði Drottinn hjarta hennar, og hún tók við því, sem Páll sagði.


Biköle yi rä iyaba ju̱akksa̱, je rä ka delewa̱ kuna iKá ja̱mi. Ata yibä rä iyaba shäkka̱ ije irä ni ra, je rä delewa̱ iKá ja̱mi. 	 Hver sem afneitar syninum hefur ekki heldur fundið föðurinn. Sá sem játar soninn hefur og fundið föðurinn.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Bas kute yis da minak. Yis te bas dulawe̱mi däkwa̱ ditsä kukäk nima säkei ye. 	 Jesús sagði við þá: "Komið og fylgið mér, og mun ég láta yður menn veiða."


“Bas wa̱ issële iyileta̱na: ‘Ke ma manena.’ 	 Þér hafið heyrt, að sagt var: ,Þú skalt ekki drýgja hór.'


Je isha̱ jolona dika yäkä na, jewa ne rä kte ssäk wa rä. 	 Öðru var sáð meðal þyrna. Það merkir þá sem heyra orðið,


Ñera bas wakwa wa̱ iju̱ñer jishtä käi bas kiana sá mabläk rä. Iwa rä ka sá se̱ne bas sha̱na ka ji o̱le ta käi, 	 Því að sjálfir vitið þér, hvernig á að breyta eftir oss. Ekki hegðuðum vér oss óreglulega hjá yður,


Jera Jesús te isha iia̱: —Simón, yis wa̱ jile tso̱ yinak ba ia̱. Jera Simón te ikúka: —Sapaktäk, jera ishö. 	 Jesús sagði þá við hann: "Símon, ég hef nokkuð að segja þér." Hann svaraði: "Seg þú það, meistari."


Ekla paiale lepra wa̱ deju̱ iwäki̱ ka̱kiäk iia̱, je je̱tkawa̱ köchöwä ki̱, te isha: —Ba ki̱ ishena ra, ba ia̱ yis bäirmini yëë. 	 Maður nokkur líkþrár kom til hans, féll á kné og bað hann: "Ef þú vilt, getur þú hreinsað mig."


Je ne ki̱ka ijewa te isha Aarón ia̱: ‘Je Moisés sä jäkksa̱ Egipto ke̱i ska, me je da räle, ka sa̱ wa̱ iju̱ñer. Je ki̱ka ba ku̱ jile kekläí wa me̱i yuö sá ia̱ sä wäsikewa̱k wa ye.’ 	 Þeir sögðu við Aron: ,Gjör oss guði, er fyrir oss fari, því að ekki vitum vér, hvað orðið er af Móse þeim, sem leiddi oss brott af Egyptalandi.'


Jishtä ietkä ska ite ishe käi: “Ba rä chui jekjeyemi, jishtä Melquisedec käi.” 	 Og á öðrum stað: Þú ert prestur að eilífu að hætti Melkísedeks.


Ñakäi ite ji paka ijewa ia̱ jile she ja̱mi jikäi: —Yi a̱ni wa̱ paiklä spa̱na ka kukä tenakksa̱ paiklä nu̱l da wäbätsäklä. Ata ikuna jekäi ra, jera je paiklä spa̱na klasha̱naju̱mi, ñakäi je spa̱na kukä ka juenak bäi inu̱l ja̱mi. 	 Hann sagði þeim einnig líkingu: "Enginn rífur bót af nýju fati og lætur á gamalt fat, því að bæði rífur hann þá nýja fatið og bótin af því hæfir ekki hinu gamla.


Ekla ia̱ irä me̱nak je wikblu oloi ja̱mi iktäklä je̱rike ta käi, ata isaka ia̱ ji ka ju̱ñer iwa̱ je rä kjayinak iwa̱ pakanak je wikblu ebä oloi ja̱mi. 	 Einum er fyrir andann gefið að mæla af speki, öðrum að mæla af þekkingu í krafti sama anda.


je kabla etkabä, ale se̱nak sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi, ale ka̱jöir irä ji biköle tso̱ jeska irä, ishäkä irä ji biköle tso̱ jeska irä, däyë irä ji biköle tso̱ je na irä, je yuäkksa̱ wäkata ska te isha: “Ka iwätkenak ji̱a, 	 og sór við þann, sem lifir um aldir alda, hann sem himininn skóp og það sem í honum er, jörðina og það sem á henni er, og hafið og það sem í því er: Enginn frestur skal lengur gefinn verða,


¡Issö! Yie ije ja̱we̱miwa̱ ja̱ka̱ ki̱ ebä; ñakäi ka̱wakblewa̱k ije ra wa ki̱ yie weikane e̱e̱na si̱ ja̱we̱mika̱, ikuna ka ijewa ñamaneneksa̱ ji we̱ke̱ ije te yika ra. 	 Nú mun ég varpa henni á sjúkrabeð og þeim í mikla þrengingu, sem hórast með henni, ef þeir gjöra ekki iðrun og láta af verkum hennar.


Jera ijewa te Pedro irä Juan irä, jaklawa̱ ijewa moska, jewa wächakewa̱ ijewa te: —¿Yibä täkili wà, yibä kie wà bas te iwá̱ jekäi rä na? 	 Þeir létu leiða postulana fram og spurðu þá: "Með hvaða krafti eða í hvers nafni gjörðuð þið þetta?"


Je chaka ite Jesús ia̱ wäsi̱wa jiräni iwa̱ ikúkä ta í̱ ki̱ka, jewa ijewa wa̱ ije kjatiäkläwa̱pa. Ata Jesús je̱k buawa̱ te ishäkä yua ijulasku bata wà. 	 Þetta sögðu þeir til að reyna hann, svo þeir hefðu eitthvað að ákæra hann fyrir. En Jesús laut niður og skrifaði með fingrinum á jörðina.


“Säli bas tso̱ jira yakle wa rä, bäli te bas ktechemiwa̱ ji̱a ki̱ka. “Säli bas ja̱ñake̱ jira wa rä, bas je̱r iarcha̱miwa̱, bas ji̱ami ji̱a ki̱ka. 	 Vei yður, sem nú eruð saddir, því að yður mun hungra. Vei yður, sem nú hlæið, því að þér munuð sýta og gráta.


Jera ñaebä jukläyäkä Nazaret Galilea ke̱i ska, José mineju̱ Judea ke̱i ska mai David ko̱le jukläyäkäí kie Belén ni ska, José rä David yäbei iju ska wa batala sha̱ ki̱ka. 	 Þá fór og Jósef úr Galíleu frá borginni Nasaret upp til Júdeu, til borgar Davíðs, sem heitir Betlehem, en hann var af ætt og kyni Davíðs,


Jile bata shäk wa wa̱ iyöle te ishe rä: ‘Ijewa biköle paktemi Säkeklä te.’ Jekäi bena yis Ká ktä ssäk wa, ñakäi yönak yis Ká ja̱mi wa, jewa dämiwa̱ yis ja̱mi. 	 Hjá spámönnunum er skrifað: ,Þeir munu allir verða af Guði fræddir.' Hver sem hlýðir á föðurinn og lærir af honum, kemur til mín.


Säkekewa sä ssëwa̱k baa, je ku̱ bas ssëwo̱pa baa maitjä ji biköle ska. Säkekewa ku̱ bas biköle wapeblöpa. 	 En sjálfur Drottinn friðarins gefi yður friðinn, ætíð á allan hátt. Drottinn sé með yður öllum.


Aser wa ditsei wä doce mil, Neftalí wa ditsei wä doce mil, Manasés wa ditsei wä doce mil, 	 af Assers ættkvísl tólf þúsund, af Naftalí ættkvísl tólf þúsund, af Manasse ættkvísl tólf þúsund,


Ata ije ka̱yuawa̱ te isha: —Sa̱nule̱ nule̱wa̱, ka yis wa̱ ije su̱le. 	 Því neitaði hann og sagði: "Kona, ég þekki hann ekki."


Ka̱jöir irä ka̱jiska irä je e̱rmiwa̱, ata yis ktä ka e̱nakwa̱ mik a̱ni. 	 Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða.


Ke bas male̱te̱na je ktei yika. Ka irä jiye kuna ta, ike̱i dämiwa̱ jeska ra sa̱ tso̱ sä itäbiäklä ska biköle te ije ktä ssëmi. 	 Undrist þetta ekki. Sú stund kemur, þegar allir þeir, sem í gröfunum eru, munu heyra raust hans


Jera fariseo wa dejulu, ñajaka̱ Jesús wächakewa̱k. Ijewa te wäsi̱wa ipaka jile wa̱k ka̱jöir ska ijuenaklä ye. 	 Þangað komu farísear og tóku að þrátta við hann, þeir vildu freista hans og kröfðu hann um tákn af himni.


Iwa̱ dulanak wa te je ssa ra, imale̱te̱nacha̱wa̱ ta̱i, te isha: —Jekäi ra, ¿yi tsa̱tkermiksa̱ rä na? 	 Þegar lærisveinarnir heyrðu þetta, urðu þeir steini lostnir og sögðu: "Hver getur þá orðið hólpinn?"


Ije wa̱ ka iwakei yaba si̱ kjeo̱ne kuna, ata je ma̱ksa̱ ite sä biköle bata ki̱ka ra, ¿maikäi ka je wa̱ sa̱ ia̱ ji biköle me̱nakña kjermita ije ra na? 	 Hann sem þyrmdi ekki sínum eigin syni, heldur framseldi hann fyrir oss alla, hví skyldi hann ekki líka gefa oss allt með honum?


Jera ite je pan cinco irä, nima botäbä irä kukawa̱, jera iwä kaka̱ jöikje ka̱kia iki̱, kjepa je bala butsa ma ite iwa̱ dulanak wa ia̱ ijewa wa̱ me̱nak je chu̱li̱i̱ wa ia̱. 	 En hann tók brauðin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, þakkaði Guði fyrir þau og braut og gaf lærisveinunum að bera fram fyrir mannfjöldann.


Ñerä ijewa tapanawa̱ ra, Pilato te ichaka ijewa ia̱: —¿Mane sherke̱ bas ki̱ yis wa̱ wäyenakksa̱ bas ia̱ rä: Barrabás na, ata Jesús kinak Säbäkäkksa̱ ni na? 	 Sem þeir nú voru saman komnir, sagði Pílatus við þá: "Hvorn viljið þér, að ég gefi yður lausan, Barabbas eða Jesú, sem kallast Kristur?"


Ñakäi bas te ñatapawa̱k ijewa ju ska wa ia̱ ishe yie ichakami. Bas te yis el shka̱ta Epeneto ia̱ ishe yie ichakami. Ije ne rä jile wä säkätä käi Cristo ia̱ Acaya ska rä. 	 Heilsið einnig söfnuðinum, sem kemur saman í húsi þeirra. Heilsið Epænetusi, mínum elskaða, sem er frumgróði Asíu Kristi til handa.


Je ke̱i wà ju ska Jesús mineju̱ je̱tkawa̱ tipä kjä ja̱mi. 	 Sama dag gekk Jesús að heiman og settist við vatnið.


Jewa kiawa̱ Jasón te. Jewa biköle te ji we̱ke̱ César ka̱wei me̱le ukä ja̱mi. Jewa te ishe sa̱ tsa̱ku̱i kju̱awa tso̱, je rä Jesús ni. 	 og Jason hefur tekið á móti þeim. Allir þessir breyta gegn boðum keisarans, því þeir segja, að annar sé konungur og það sé Jesús."


Jekjepa Jesús demiju̱ Galilea jukläyäkäí Capernaúmka. Jekäi ite ijewa pakteke̱ sábado sábado wà. 	 Hann kom nú ofan til Kapernaum, borgar í Galíleu, og kenndi þeim á hvíldardegi.


Je ne ki̱ka bas ñajöcho̱wa̱ Säkeklä jula täkili ta yika, jewa ije wa̱ bas oloi käkläka̱ ike̱i deka̱ ska ra. 	 Auðmýkið yður því undir Guðs voldugu hönd, til þess að hann á sínum tíma upphefji yður.


Jekäi ije ia̱ tene shkiri me̱na rä ijuenaklä ye, je rä iniaklä ije rä wabiketsaleksa̱ wämo ye ite ji biketsa etkabä ki̱ka, ka tene shkiri o̱rba iia̱ yikaba ra, je rä idäkläwa̱ sä ji biketsäk etkabä wà ka tene shkiri ta wa biköle káí ye, je wà ijewa wabiketsanaklä wämo ye to̱ne käi, 	 Og hann fékk tákn umskurnarinnar sem staðfestingu þess réttlætis af trú, sem hann átti óumskorinn. Þannig skyldi hann vera faðir allra þeirra, sem trúa óumskornir, til þess að réttlætið tilreiknist þeim,


Iwakwa rä ja̱lmalecha̱wa̱ ka täkili ta ki̱ka, ijewa ia̱ sä ka wa̱ ji ju̱ñer wa, sä shirilecha̱wa̱ wa tsa̱tkermi je̱r bäi wà. 	 Hann getur verið mildur við fáfróða og villuráfandi, þar sem hann sjálfur er veikleika vafinn.


Ata bas te iwe̱ke̱ jishtä bas ká te iwe̱ke̱ käi. Jera ijewa te ikúka: —Ka sá ko̱le rä ña̱la wä wa käi kuna. Sá ká rä eklabä, je rä Säkeklä. 	 Þér vinnið verk föður yðar." Þeir sögðu við hann: "Vér erum ekki hórgetnir. Einn föður eigum vér, Guð."


Ata yaba, ba kirmi rä ale Ji Biköle Tsa̱ta wa̱ kolole ji bata shäk ye ni. Ka irä jiye kuna ta, ba minami Säkekewa wätsa̱k ña̱la paruäkba iyika, 	 Og þú, sveinn! munt nefndur verða spámaður hins hæsta, því að þú munt ganga fyrir Drottni að greiða vegu hans


Ñerä vino e̱nawa̱. Jekäi Jesús a̱mi te isha iia̱: —Vino e̱nawa̱ ijewa ki̱ka. 	 En er vín þraut segir móðir Jesú við hann: "Þeir hafa ekki vín."


Ñerä je fariseo ikiäkmi yäkäk te isu̱a ra, ite ibiketsa je̱r naka: “Ikuna ije rä jile bata shäk si̱ ra; jera ite iju̱ñemi mane shtä je alaklä iklä passäk rä, ije rä ka̱ se̱newa̱ yakei ki̱ka.” 	 Þegar faríseinn, sem honum hafði boðið, sá þetta, sagði hann við sjálfan sig: "Væri þetta spámaður, mundi hann vita, hver og hvílík sú kona er, sem snertir hann, að hún er bersyndug."


Ijewa te je ssa ra, iwäoka̱na tulami Säkekewa Jesús kie ja̱mi. 	 Þegar þeir heyrðu þetta, létu þeir skírast til nafns Drottins Jesú.


Jera ite ijewa je̱r ku̱a biköle kte yöle wa̱ iwakei ktei pakale käi je wà. Je shami ite Moisés wa̱ iyile skaté mine rämi jile bata shäk wa wa̱ iyile ska. 	 Og hann byrjaði á Móse og öllum spámönnunum og útlagði fyrir þeim það, sem um hann er í öllum ritningunum.


Jera ijewa te ikúka: —¿Yi te ma ia̱ isha: ‘Bä käpäklä köka̱, ma cho̱’ ni rä na? 	 Þeir spurðu hann: "Hver er sá maður, sem sagði þér: ,Tak hana og gakk'?"


Ata ka irä jekäi kuna ra, ¿ji su̱ak bas dasta̱na rä na? ¿Ekla je̱k pajiele yëë su̱ak na? Ñera sa̱ je̱k pajielewa̱ baa, se̱nak bäi ebä, jewa tso̱ rä sa̱ tsa̱ku̱i wa ju na. 	 Hvað fóruð þér að sjá? Prúðbúinn mann? Nei, í konungssölum er þá að finna, sem skartklæðin bera og lifa í sællífi.


Jera Publio ká kalme ja̱ka̱ ki̱ka, kterawa̱ kolone irä, kju̱ne pi ra irä te. Pablo kjawa̱ju̱ ikalme ska, jera ika̱kia kjepa ijula ma̱ka̱ iki̱ka, te ibäiwa̱ni. 	 Svo vildi til, að faðir Públíusar lá sjúkur með hitaköstum og blóðsótt. Páll gekk inn til hans, baðst fyrir, lagði hendur yfir hann og læknaði hann.


Mane jukläyäkä ska bas kjawa̱julu, ñakäi bas kinawa̱ ra, ji me̱ke̱ ite bas ia̱ käi, je ño. 	 Og hvar sem þér komið í borg og tekið er við yður, þá neytið þess, sem fyrir yður er sett.


Jekäi Sa Ká yis patkäkté, je wakei te yis ktei sha. Ka bas wa̱ ije rä ktä ssële kuna; ñakäi ka bas wa̱ iwakei rä su̱le kuna. 	 Faðirinn, sem sendi mig, hann hefur sjálfur vitnað um mig. Þér hafið aldrei heyrt rödd hans né séð ásýnd hans.


Ijula wämo ja̱rka iwa̱ bekwä tso̱ siete, ikjä na espada kayale boktaka sibuu daksa̱ju̱, iwäktä rä ka̱wä oloi ñirka̱ täkii käi. 	 Hann hafði í hægri hendi sér sjö stjörnur og af munni hans gekk út tvíeggjað sverð biturt, og ásjóna hans var sem sólin skínandi í mætti sínum.


Ata saje ka̱piana ja̱mi wa se̱no je̱r ta, pajielewa̱ ji biketse etkabä wà, ñashka̱li̱ble wà je̱r bata ki̱tiäklä ye, pajielewa̱ sa̱ tsa̱tkerke̱ksa̱ ki̱ssë wà casco ye. 	 En vér, sem heyrum deginum til, skulum vera algáðir, klæddir brynju trúar og kærleika og von hjálpræðis sem hjálmi.


Ikta yakei Säkeklä ukä ja̱mi, je ssa bas te. Jekäi ra, ¿jishtä bas ia̱ ra irä na? Jera ijewa biköle te isha nui ta irä, je kiana rä duäkwa̱. 	 Þér heyrðuð guðlastið. Hvað líst yður?" Og þeir dæmdu hann allir sekan og dauða verðan.


Ata bas ku̱ je wätkewo̱ därërë ji biketse etkabä wà, bas wa̱ iju̱ñer je su̱ta bas el wa te weikane ssëte ka̱ biköle ska rä ki̱ka. 	 Standið gegn honum, stöðugir í trúnni, og vitið, að bræður yðar um allan heim verða fyrir sömu þjáningum.


Ñakäi yie sä dulecha̱wa̱ bakleka̱ wa irä, emana wa irä kajali klä ki̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä wäja̱mi su̱a. Jekäi äyë kjä buka̱na tulami, ñakäi äyë etkä kjä buka̱naju̱mi, je ne rä se̱nak kseka wa äyëí rä. Jekäi sä dulecha̱wa̱ wa ktei wabiketsanaksa̱ ji o̱le iwa̱, tso̱ yöle äyë ki̱ je ja̱mi. 	 Og ég sá þá dauðu, stóra og smáa, standa frammi fyrir hásætinu, og bókum var lokið upp. Og annarri bók var lokið upp og það er lífsins bók. Og hinir dauðu voru dæmdir, eftir því sem ritað var í bókunum, samkvæmt verkum þeirra.


Säkekewa je̱r bäi shöpa Onesíforo ju ska tso̱ wa ia̱. Ka irä jiye kuna ta, je te yis je̱r täkiwa̱ ka̱raa, ka iäine yis wätelewa̱ cadena wà ki̱ka. 	 Drottinn veiti miskunn heimili Ónesífórusar, því að oft hressti hann mig og fyrirvarð sig ekki fyrir fjötur minn,


Ikuna ideni wäñine säkätä itäki̱ wà iräle, wäñine däkka̱ mañatäbä kicha wà iräle, jera ite iku̱ani ijewa te iki̱ssë tso̱ ji̱a ra, bäije je kjanaklä wa rä. 	 Og komi hann um miðnætti eða síðar og finni þá vakandi, sælir eru þeir þá.


Ata el wa, yie ishe bas ia̱, sa̱ ke̱i sika̱nawa̱ rä tsi̱ne. Je ki̱ka alaklä ta wa ssënopa sa̱me̱ishärä ka iwa̱ ikuna käi, 	 En það segi ég, bræður, tíminn er orðinn stuttur. Hér eftir skulu jafnvel þeir, sem kvæntir eru, vera eins og þeir væru það ekki,


Jera ite isha ijewa ia̱: —Bas dä ka ji biketsäk etkabä si̱ kuna ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, bas kuna ji biketsäk etkabä mostaza wä doloi kjelabä ra, bas te ishemi jí ka̱tsä ia̱: ‘Ma je̱k tso̱ ju̱omi jeska’, jera je tse̱rju̱mi. Jekäi ka ji a̱ni kuna ka bas ia̱ o̱nak käi. 	 Hann svaraði þeim: "Vegna þess að yður skortir trú. Sannlega segi ég yður: Ef þér hafið trú eins og mustarðskorn, getið þér sagt við fjall þetta: Flyt þig héðan og þangað, og það mun flytja sig. Ekkert verður yður um megn.


Jera Pedro te isha: —Säkekewa, jibä sheke̱ ba te rä ka ju̱ñer yis wa̱. Ñerä iktä kalme ji̱a wäsaka ra, oshkoro a̱naka̱. 	 Pétur mælti: "Ekki skil ég, hvað þú átt við, maður." Og jafnskjótt sem hann sagði þetta, gól hani.


Pablo te ijewa ki̱ssë katke ji̱a Atenas ska bala na ra, je jukläyäkä ska jile kekläí wa me̱i yöle tso̱ e̱e̱na su̱a ite. Je te issëwa̱ dokolewa̱. 	 Meðan Páll beið þeirra í Aþenu, var honum mikil skapraun að sjá, að borgin var full af skurðgoðum.


Jí ne wà Säkeklä shka̱li̱ble rä: Je rä sa te ije wa̱ sa pakale ji wa̱k je wawe̱. Je iwa̱ sa pakale ji wa̱k, jewa rä ka därërë kuna. 	 Því að í þessu birtist elskan til Guðs, að vér höldum hans boðorð. Og boðorð hans eru ekki þung,


Jera ijewa te ichaka iia̱: —¿Mai ba ki̱ sá shena je äliwa̱k rä na? 	 Þeir sögðu við hann: "Hvar vilt þú, að við búum hana?"


Jera ekla alaklä chichö ka jita deju̱, je te inaklä wäka botkä tsi̱dala si̱ jiawa̱, säkei ta cuadrante etka. 	 Þá kom ekkja ein fátæk og lét þar tvo smápeninga, eins eyris virði.


Ka irä jiye kuna ta, ije dämiwa̱ oloi ta ta̱i Säkekewa wäna. Vino irä shkota irä, ka je yanak kuna iwa̱. Itso̱ ji̱a ia̱mi sha̱ wà ra, ipshirmiwa̱ Wikblu Sikina wà. 	 Því að hann mun verða mikill í augliti Drottins. Aldrei mun hann drekka vín né áfengan drykk, en fyllast heilögum anda þegar frá móðurlífi.


Jekäi ite jile sha, jeiräta je chu̱li̱i̱ wa te ji me̱ke̱ka̱ iwäna elkje ra ka je wätkenewa̱. 	 Með þessum orðum fengu þeir með naumindum fólkið ofan af því að færa þeim fórnir.


Je ite sha: “Etäbä kichani,” je wà rä ji rä wäbuka̱nak rä tse̱nakju̱mi, je rä ji yöleksa̱. Je rä ji ka wäbuka̱nak kuna a̱ta̱nakläta̱na. 	 Orðin: "Enn einu sinni", sýna, að það, sem bifast, er skapað og hverfur, til þess að það standi stöðugt, sem eigi bifast.


“Yis dä Judío wa ko̱le Tarso Cilicia ska, ata yis kibina rä jí jukläyäkä ska, dulale Gamaliel wa̱, sa kalí wa ia̱ ka̱wei me̱leta̱na je dälätsäk tsa̱na si̱. Ñakäi yis dä Säkeklä ki̱ ji sherke̱ wetsäk, jishtä jira bas biköle rä käi. 	 "Ég er Gyðingur, fæddur í Tarsus í Kilikíu, en alinn upp í þessari borg. Við fætur Gamalíels hlaut ég fyllstu uppfræðslu í lögmáli feðra vorra. Guðs stríðsmaður vildi ég vera ekki síður en þér allir í dag.


¡Yi rä kukäta ra, je ku̱ issö ji sheke̱ Säkeklä wikblu te tapanak eyaka eyaka wa ia̱ rä käi.’ ” 	 Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum.


Ata jera iwa̱ dulanak wa minemi jukläyäkäka ñanak tju̱ak. 	 En lærisveinar hans höfðu farið inn í borgina að kaupa vistir.


Jishtä ale yöleksa̱ ishäkä pjoi wà wakei rä, je su̱ta ishäkä pjoi wà yöleksa̱ wa rä. Ñakäi jishtä ale dar ka̱jöir ska wakei rä, je su̱ta ka̱jöir ja̱mi wa rä. 	 Eins og hinn jarðneski var, þannig eru og hinir jarðnesku og eins og hinn himneski, þannig eru og hinir himnesku.


Ñerä jeska Jesús demi ra, iwä kaka̱ jöikje te isu̱a, je te isha iia̱: —Zaqueo, bä kutewa̱ni mane mane i̱ski̱, jir yis kiana käpäk bä kjä ka ki̱ka. 	 Og er Jesús kom þar að, leit hann upp og sagði við hann: "Sakkeus, flýt þér ofan, í dag ber mér að vera í húsi þínu."


Jeska bulirishtä ra sá ju̱naté dejulu Quío wäsaka. Je bulishtä ra sá dejulu Samos ska. Je bulirishtä ra sá dejulu Mileto ska. 	 Þaðan sigldum vér daginn eftir og komumst til móts við Kíos. Á öðrum degi fórum vér til Samos og komum næsta dag til Míletus.


Jikäi yie bas pake iwa̱k rä: Bas ñashka̱li̱blö, jishtä yis te bas shka̱li̱bla käi. 	 Þetta er mitt boðorð, að þér elskið hver annan, eins og ég hef elskað yður.


“Jile kjayirmi ka̱wä ja̱mi tulu ja̱mi bekwä ja̱mi; ñakäi ka̱jiska sä ditsei wä biköle je̱r iarcha̱miwa̱, je rä däyë tjuämika̱ ta̱i bularmi ta̱i te imale̱che̱che̱miwa̱ ki̱ka. 	 Tákn munu verða á sólu, tungli og stjörnum og á jörðu angist þjóða, ráðalausra við dunur hafs og brimgný.


Je ne ki̱ka bas ku̱ ji we̱ wäsi̱wa biköle käi, ñawäyue biköle käi, ji we̱ su̱nak ebä käi, je̱r ki̱ sa saka iane ijile ki̱ käi, ñaki̱yue biköle käi ju̱oksa̱. 	 Leggið því af alla vonsku og alla pretti, hræsni og öfund og allt baktal.


Jekäi ije̱kaka̱ mineju̱ je yaba irä ia̱mi irä wäkseka däkmi ni Israel wa ke̱i ska. 	 Hann tók sig upp og fór til Ísraelslands með barnið og móður þess.