Jera ite iju̱aksa̱ ijewa ia̱ wätenakka̱ cruz ja̱mi. Jekäi ijewa te Jesús tsa̱mi. 	 Þá seldi hann þeim hann í hendur, að hann yrði krossfestur. Þeir tóku þá við Jesú.


Jekäi ite iwächakewa̱ ta̱i, ata Jesús wa̱ ka ikúkane jini a̱ni. 	 Hann spurði Jesú á marga vegu, en hann svaraði honum engu.


Jekäi ite je perfume tkaka̱ yis yaka ki̱ka, je wá̱ kja ije te rä yis itäbinakläwa̱. 	 Þegar hún hellti þessum smyrslum yfir líkama minn, var hún að búa mig til greftrunar.


Jekäi ia̱ta̱na chichö ye deka̱ ochenta y cuatro año. Del ikatke Templo ska ka minak kuna maka a̱ni; ibätsäke̱ irä ika̱kiäke̱ irä, je wà ite Säkeklä kja̱nei we̱ke̱ tuina ka̱piana. 	 og síðan verið ekkja fram á áttatíu og fjögra ára aldur. Hún vék eigi úr helgidóminum, en þjónaði Guði nótt og dag með föstum og bænahaldi.


Ijewa te ko̱no ju̱e rami cinco seis kilómetro kjena ra, ijewa te isu̱a Jesús daju̱té tipä bata ki̱ klä wà alemana ko̱no säkätä ja̱mi. Jekäi ijewa suanacha̱wa̱. 	 Þegar þeir höfðu róið hér um bil tuttugu og fimm eða þrjátíu skeiðrúm, sáu þeir Jesú gangandi á vatninu og nálgast bátinn. Þeir urðu hræddir,


Jera Jesús te ikúka te isha: —¿Bäinani yëë wa rä ka diez na? Ata ¿ñe isaka nueve wa me de na? 	 Jesús sagði: "Urðu ekki allir tíu hreinir? Hvar eru hinir níu?


Ka̱ bala pa̱le cuatro je eyaka tsa̱ku̱i Herodes te ji o̱r kate biköle je palei ju̱ña. Ata ka ije̱r ko̱r iia̱. Ka irä jiye kuna ta, manele te isheke̱ Juan ne shki̱naka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na rä. 	 En Heródes fjórðungsstjóri frétti allt, sem gjörst hafði, og vissi ekki, hvað hann átti að halda, því sumir sögðu, að Jóhannes væri risinn upp frá dauðum,


Ka irä jiye kuna ta, bäli te yis ktawa̱ ra, ka bas wa̱ yis dené; yis je̱r banawa̱ ra, ka bas wa̱ yis tene; 	 Því hungraður var ég, en þér gáfuð mér ekki að eta, þyrstur var ég, en þér gáfuð mér ekki að drekka,


Ka irä jiye kuna ta, yilé kuna däkmi Jesús saka kju̱awa ktei shäk, ka ale sá wa̱ ktei yinak ssëta kuna iräle, bas kuna wikblu saka kukäkwa̱, ka ale bas wa̱ kolole käi kuna iräle, kte baa saka kiäkwa̱, ka ale bas wa̱ kolole kuna käi iräle ra, je katableke̱ bäi bas te. 	 Því að ef einhver kemur og prédikar annan Jesú en vér höfum prédikað, eða þér fáið annan anda en þér hafið fengið, eða annað fagnaðarerindi en þér hafið tekið á móti, þá umberið þér það mætavel.


Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa wäbala kalme rä sä wämo wa ska, ñakäi ikukä kalme rä ijewa ka̱kiäke̱ ska, ata Säkekewa wäki̱ ji wa̱k yakei wa iarke̱.” 	 Því að augu Drottins eru yfir hinum réttlátu og eyru hans hneigjast að bænum þeirra. En auglit Drottins er gegn þeim, sem illt gjöra.


Jekäi je o̱na rä jishtä Isaías jile bata shäk wa̱ iyöle katke rä käi: “¡Issö! Yie yis ktei bata shäk patkemi bä wätsa̱kba, je te ma ña̱le̱i bäiwe̱miba. 	 Svo er ritað hjá Jesaja spámanni: Sjá, ég sendi sendiboða minn á undan þér, er greiða mun veg þinn.


Jera yie kte ssa, je te 'sia̱ ishe: ‘Pedro, ma je̱köka̱, je ktö ma wa̱ kata̱nak.’ 	 og ég heyrði rödd segja við mig: ,Slátra nú, Pétur, og et!'


Ata jira Säkeklä wa̱ sä wabiketsäklä wämo ye je kjayina e̱ná sa̱ ia̱. Ka je rä ka̱wei wawe̱ wà kuna. Je bata yile rä ka̱wei ska irä jile bata shäk wa wa̱ irä. 	 En nú hefur réttlæti Guðs, sem lögmálið og spámennirnir vitna um, verið opinberað án lögmáls.


Jekäi je te sá je̱r pablani. Sá je̱r pablena, ata ki̱ta si̱ sá ssëna a̱naa, je rä Tito ssëna a̱naa te. Je rä ije je̱r täkinani bas oloi ja̱mi ki̱ka. 	 Þess vegna höfum vér huggun hlotið. En auk huggunar vorrar gladdi það oss allra mest, hve Títus varð glaður. Þér hafið allir róað huga hans.


Je ukä ska ijewa kju̱atkaka̱ ñara yi rä bäi si̱ rä ki̱. 	 Og þeir fóru að metast um, hver þeirra væri talinn mestur.


Jera ijewa te ikúka: —Säkekewa, sá wäbala ne wajuelepa rä. 	 Þeir mæltu: "Herra, lát augu okkar opnast."


Jesucristo ko̱le rä jikäi: Ia̱mi María rä kablele e̱ná José ra je̱k jula kukäkwa̱. Ata ka ijewa däwa̱ba ñaja̱mi ra, ibitewa̱ yaba ki̱ Wikblu Sikina oloi ja̱mi. 	 Fæðing Jesú Krists varð með þessum atburðum: María, móðir hans, var föstnuð Jósef. En áður en þau komu saman, reyndist hún þunguð af heilögum anda.


Ñakäi ietkä te ishe: “Ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa, bas ssëno a̱naa ije cha wa ra ñara.” 	 Og enn segir: "Fagnið, þér heiðingjar, með lýð hans,"


Jekäi yile patkö Jope ska Simón kinak Pedro ni kiäk tsa̱té. Je katke Simón bewak kjuä su̱iwa̱k ju ska, je rä däyë kjä ja̱mi.’ 	 Nú skalt þú senda til Joppe eftir Símoni, er kallast Pétur. Hann gistir í húsi Símonar sútara við sjóinn.'


‘Je ki̱ka bas cho̱ ña̱la ukä shtä ska, yi ku̱a bas te käi jewa kiäk jula kolone diei yäk.’ 	 Farið því út á vegamót, og bjóðið í brúðkaupið hverjum þeim sem þér finnið.'


Jera Sanedrín wa tapar tso̱ ska Jesús ktei bata shäk wa mineksa̱julu ssële a̱naa. Ka irä jiye kuna ta, ijewa rä biketsale kianak weikanak Jesús kie bata ki̱ka. 	 Þeir fóru burt frá ráðinu, glaðir yfir því, að þeir höfðu verið virtir þess að þola háðung vegna nafns Jesú.


Je te tsuitkäbi kukawa̱, ale tkäbe ka̱mikle, je ne rä be tsa̱ku̱i rä, je ne rä Satanás rä. Jekäi je mu̱awa̱ ite däkka̱ mil año, 	 Og hann tók drekann, þann gamla höggorm, sem er djöfull og Satan, og batt hann um þúsund ár.


Jera ibitejuluni ibata shäk isaka ia̱, ata ñaebä ka ijewa wa̱ iktä kolone. 	 Þeir sneru við og kunngjörðu hinum, en þeir trúðu þeim ekki heldur.


jewa te ka̱kia iia̱ iwa̱ shönak je̱k ki̱ bata passäkläwa̱ kjelabä, jekäi je passäk wa biköle bäinani. 	 Þeir báðu hann að mega rétt snerta fald klæða hans, og allir, sem snertu hann, urðu alheilir.


Jera je horaí ebä wà, Jesús te chu̱li̱i̱ bäiwa̱ni, duë ta kju̱awa kju̱awa wa käi, duë wa̱ weikanak wa käi, wikblu yakeila wa̱ kololewa̱ wa käi, ñakäi ite ka wä wajuenak kuna wa chu̱li̱i̱ wä wajuewa̱. 	 Á þeirri stundu læknaði hann marga af sjúkdómum, meinum og illum öndum og gaf mörgum blindum sýn.


¿Bä kina ra bä rä kololewa̱ kjanaklä ye na? Ke ma je̱r iana je ki̱. Ata ba ia̱ ka̱ tso̱ däksa̱ni kjermita ra, jera jekäi iwo̱. 	 Varst þú þræll, er þú varst kallaður? Set það ekki fyrir þig, en gjör þér gott úr því, en ef þú getur orðið frjáls, þá kjós það heldur.


Ata jira sä duawa̱ ji wa̱ sä rä kololewa̱ je yika, je wà sä deksa̱ kjermita ka̱wei yika, sa̱ wa̱ Säkeklä kja̱nei wa̱kläni spa̱na iwikblu ja̱mi, ka mikle ikja̱nei we̱ käi kuna kte yöle ja̱mi. 	 En nú erum vér leystir undan lögmálinu, þar sem vér erum dánir því, sem áður hélt oss bundnum, og þjónum í nýjung anda, en ekki í fyrnsku bókstafs.


Ji ssële bas wa̱ isäkätä skaté, je banowa̱pa bas ja̱mi. Ikuna ji ssële bas wa̱ isäkätä skaté tso̱ rä balewa̱ bas ja̱mi ra, jera ñaebä bas se̱rmi rä balewa̱ iyaba ja̱mi, ñaebä iKá ja̱mi. 	 En þér, látið það vera stöðugt í yður, sem þér hafið heyrt frá upphafi. Ef það er stöðugt í yður, sem þér frá upphafi hafið heyrt, þá munuð þér einnig vera stöðugir í syninum og í föðurnum.


Ka irä jiye kuna ta, jí rä yis pi, sa kabläklä ñaia̱ spa̱na je pií; je rä tkenakju̱mi sä chu̱li̱i̱ wa nui janakläwa̱ bitaba. 	 Þetta er blóð mitt, blóð sáttmálans, úthellt fyrir marga til fyrirgefningar synda.


Je ke̱i ska ra kte kukäk wa wanaka̱ ta̱i. Jera Judío wa ktäk Griego wa ktä wà, jewa te ktäk Hebreo wa ktä wà wa dälänetsa, je rä buliri buliri jile waderke̱ ra, ktäk Griego wa ktä wà sha̱ alaklä wa chichö wa ka der kuna ñakjee kju̱ei. 	 Á þessum dögum, er lærisveinum fjölgaði, fóru grískumælandi menn að kvarta út af því, að hebreskir settu ekkjur þeirra hjá við daglega úthlutun.


Bas se̱no je̱r ki̱i̱. Ka irä maikäi kuna ta, bas wa̱ mika̱ je ju wakei däni räle ka ju̱ñer; ka̱miskla iräle, ka̱ sha̱sha̱ iräle, oshkoro a̱r wà iräle, sa̱ñir da iräle; 	 Vakið því, þér vitið ekki, nær húsbóndinn kemur, að kveldi, á miðnætti, í óttu eða dögun.


Jesús te je ssa ra, je te issëwa̱ baa. Jera ite isha iwakei ra dami wa ia̱: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yis wa̱ ka yi a̱ni ko̱ne Israel wa sha̱na ji biketsäk etkabä je kjekla. 	 Þegar Jesús heyrði þetta, undraðist hann og mælti við þá, sem fylgdu honum: "Sannlega segi ég yður, þvílíka trú hef ég ekki fundið hjá neinum í Ísrael.


Jekäi bas te sá ktä dälätsawa̱ kalabe ra, sá tso̱ kja rä yi te ka sá ktä ssë jewa biköle kpäk. 	 Og vér erum þess albúnir að refsa sérhverri óhlýðni, þegar hlýðni yðar er fullkomin orðin.


Jekäi yie ipatke marni ba ia̱, ata yis wa̱ ishka̱l dä e̱e̱na. 	 Ég sendi hann til þín aftur, og er hann þó sem hjartað í brjósti mér.


Jekjepa ije̱r na ka̱ dewa̱ni. Jekäi ite isha: ‘¡Yis ká ju ska shka̱bläk wa chu̱li̱i̱ wa wa̱ ñanak tso̱ ukä ta bakleksa̱ kje, ata jiska yis kterawa̱ bäli te! 	 En nú kom hann til sjálfs sín og sagði: ,Hve margir eru daglaunamenn föður míns og hafa gnægð matar, en ég ferst hér úr hungri!


Jera je karalewa̱ te isu̱a. Ite ibiketsa ijewa te rä jile kaku ne me̱ke̱ iia̱ rä. 	 Hann starði á þá í von um að fá eitthvað hjá þeim.


Ñerä ekla je̱k yöle ka̱wei wà je̱k sikawa̱ iwäja̱mi te isha iia̱: —Sapaktäk, yis maju̱ ba ra mai ma mike̱ käi. 	 Þá kom fræðimaður einn til hans og sagði: "Meistari, ég vil fylgja þér, hvert sem þú ferð."


“Mika̱ wikblu ñá shtä je̱k tsa̱ksa̱ manele ska ra, imike̱ ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska ka̱ yuläk ije̱räklä; ata ka iwa̱ iko̱ne ra, ite ishe: ‘Yis maju̱ni yis ju mai yis bitele ska.’ 	 Þegar óhreinn andi fer út af manni, reikar hann um eyðihrjóstur og leitar hælis. Og er hann finnur það ekki, segir hann: ,Ég vil hverfa aftur í hús mitt, þaðan sem ég fór.'


Ñerä Herodes duawa̱ ukä ska ra, Säkekewa ángel í ekla je̱k kjasha José ia̱ kausu̱e naka Egipto ska, 	 Þegar Heródes var dáinn, þá vitrast engill Drottins Jósef í draumi í Egyptalandi


Ije se̱naklä José se̱r dä wämo, je ka ssëne iäinewa̱kwa̱ biköle wäna, je ki̱ka ije te ijaklewa̱ ka ju̱ñelewa̱ kuna. 	 Jósef, festarmaður hennar, sem var grandvar, vildi ekki gjöra henni opinbera minnkun og hugðist skilja við hana í kyrrþey.


Bäi si̱ ra bas ñapajiöni Säkekewa Jesucristo wà. Ata ke bas ku̱ ibiketsa maikäi ra sa te ji tkerke̱ sa̱ yaka ja̱mi je we̱mi. 	 Íklæðist heldur Drottni Jesú Kristi, og alið ekki önn fyrir holdinu, svo að það verði til að æsa girndir.


Ata jira Timoteo tso̱ bas su̱ak je dene te bas te ji biketsete etkabä, bas ñashka̱li̱bläte je paka sá ia̱, bas te sá biketse kate, bas je̱r ssërke̱ sá su̱ak, jishtä sá je̱r ssërke̱ bas su̱ak käi, je paka. 	 En nú er hann aftur kominn til vor frá yður og hefur borið oss gleðifregn um trú yðar og kærleika, að þér ávallt munið eftir oss með hlýjum hug og yður langi til að sjá oss, eins og oss líka til að sjá yður.


Ata yis se̱rmi ji̱a Éfeso ska Pentecostés ke̱i kjaju̱ kje. 	 Ég stend við í Efesus allt til hvítasunnu,


Yis yugo jiöka̱mi je̱k ki̱ka, bas ñadulawo̱ yis ja̱mi; yis dä jurbä, ñakäi yis je̱r ska yis dä je̱k jalewa̱ ki̱ka. Jera bas te je̱räklä ku̱emi bas wakwa ia̱. 	 Takið á yður mitt ok og lærið af mér, því að ég er hógvær og af hjarta lítillátur, og þá munuð þér finna hvíld sálum yðar.


Jera je chu̱li̱i̱ wa te ichakeke̱ iia̱: —¿Jera ji we̱ sá te na? 	 Mannfjöldinn spurði hann: "Hvað eigum vér þá að gjöra?"


jishtä bas je̱r ku̱a ite yëna käi, sá ne rä bas ñassäklä, ñaebä bas dä sá ñassäklä Säkekewa Jesús díaí ska ra. 	 sem yður er að nokkru ljóst, að þér getið miklast af oss eins og vér af yður á degi Drottins vors Jesú.


Ata säkätä ijewa kiana rä mablenak su̱nak. Jeska ideksa̱ ka she ta ra, ikiarmi däkwa̱ sa̱ tsa̱tkäk wa ye. 	 Einnig þessir menn séu fyrst reyndir, síðan takist þeir þjónustuna á hendur, ef þeir eru óaðfinnanlegir.


Jeska bas te Abraham irä Isaac irä Jacob irä, ñakäi jile bata shäk wa biköle baklewa̱julu Säkeklä gobiernoí ska su̱a ra, ata bas tulunaksa̱ ra, bas ji̱ami bas kà wätiämi. 	 Þar verður grátur og gnístran tanna, er þér sjáið Abraham, Ísak og Jakob og alla spámennina í Guðs ríki, en yður út rekna.


Ijewa te je bekwä su̱a ra, ijewa ssëna a̱naawa̱ si̱. 	 Þegar þeir sáu stjörnuna, glöddust þeir harla mjög,


Ñerä Jesús te Natanael daju̱ iwäki̱ su̱a ra, ite isha: —Isu̱o, a̱mi daju̱ rä Israel wa si̱, ka irä sä wäyuäk kuna. 	 Jesús sá Natanael koma til sín og sagði við hann: "Hér er sannur Ísraelíti, sem engin svik eru í."


Je ki̱ka iwakei kja̱nei wa̱k wa je̱k iawa̱ke̱ ji wämo kja̱nei wa̱k wa käi ra, ka je rä ji ta̱i sa̱ ma̱le̱cha̱kwa̱ käi kuna. Bata ska ra ijewa ia̱ idämiksa̱ jishtä ite ji wá̱ ja̱mi. 	 Það er því ekki mikið, þótt þjónar hans taki á sig mynd réttlætisþjóna. Afdrif þeirra munu verða samkvæmt verkum þeirra.


Jesús te jekäi isha iju̱ñenaklä maikäi Pedro duämiwa̱ rä käi, je wà iwa̱ Säkeklä oloi käkläka̱. Jesús te je sha e̱ná ra, ite isha iia̱: —¡Sä shkä yis da! 	 Þetta sagði Jesús til að kynna, með hvílíkum dauðdaga Pétur mundi vegsama Guð. Og er hann hafði þetta mælt, sagði hann við hann: "Fylg þú mér."


Jera chu̱li̱i̱wa̱ ñasikawa̱ iwä ja̱mi; jewa wa̱ isaka date klä ialewa̱ wa käi, ka wä wajuenak kuna wa käi, jula medelewa̱ wa käi, ka ktäk kuna wa käi, dueta wa saka chu̱li̱i̱ wa käi. Jewa tapawa̱wa̱ ijewa te iklä kicha ja̱mi, jekäi jewa bäiwa̱ni ite. 	 Menn komu til hans hópum saman og höfðu með sér halta menn og blinda, fatlaða, mállausa og marga aðra og lögðu þá fyrir fætur hans, og hann læknaði þá.


Ka irä jiye kuna ta, jishtä Jonás ukä ja̱mi ji o̱le Nínive ska wa ia̱ ra ijuenaklä ye, je su̱ta ditsä yäbei ukä ja̱mi ji o̱rmi jira sa̱ tso̱ wa ia̱ ra ijuenaklä ye. 	 Því Jónas varð Ninívemönnum tákn, og eins mun Mannssonurinn verða þessari kynslóð.


Jera ñawäsaka idua ja̱nami Pedro klä säkätä ja̱mi. Ñerä je dulaklei wa dewa̱julu ra, jera jewa te iku̱a dulewa̱. Jera jewa te inu̱l tsa̱mi, itäbiawa̱ ise̱naklä ra ñara. 	 Jafnskjótt féll hún niður við fætur hans og gaf upp öndina. Ungu mennirnir komu inn, fundu hana dauða, báru út og jörðuðu hjá manni hennar.


Bas ñasiköwa̱ Säkeklä ja̱mi, jera ije je̱k sikämiwa̱ bas ja̱mi. Bas ji yakei wakbläk wa, bas jula skuö tulömi; bas ji biketsäk botkä wa, bas je̱rike siki tewo̱. 	 Nálægið yður Guði, og þá mun hann nálgast yður. Hreinsið hendur yðar, þér syndarar, og gjörið hjörtun flekklaus, þér tvílyndu.


Jewa kiana rä kjä pakolonakwa̱. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te inaklä bata ki̱ka ji ka kiar wapauta̱nak je ebä wapakteke̱. Je wà ite ju etkä ju etkä wakwa kalabe yakei tewe̱ke̱. 	 og verður að þagga niður í þeim. Það eru mennirnir, sem kollvarpa heilum heimilum, er þeir kenna það, sem eigi á að kenna, fyrir svívirðilegs gróða sakir.


Ata mane wa ia̱ igobierno rä däkksa̱, jewa tulurmiksa̱ ka̱ ekta yee si̱ka; jeska rä sa̱ ji̱ami, sa kà wätiämi. 	 en synir ríkisins munu út reknir í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna."


Jekäi sa̱ wa̱ iju̱ñer, ñakäi sa te ibiketse Säkeklä wa̱ sa̱ shka̱l. Säkeklä ne rä ñashka̱li̱ble. Jekäi yi rä balewa̱ ñashka̱li̱ble ja̱mi ra, je rä balewa̱ Säkeklä ja̱mi, ñakäi Säkeklä rä balewa̱ ije ja̱mi. 	 Vér þekkjum kærleikann, sem Guð hefur á oss, og trúum á hann. Guð er kærleikur, og sá sem er stöðugur í kærleikanum er stöðugur í Guði og Guð er stöðugur í honum.


Jera ijewa te Säkekewa ktä sha iia̱, ije irä, iju ska tso̱ wa irä biköle ia̱. 	 Og þeir fluttu honum orð Drottins og öllum á heimili hans.


Yis ma je̱käkka̱ minakju̱ni yis ká wäki̱. Jeska yis te ishemi iia̱: Papá, yis te ji yakei wakbla yi katke ka̱jöir ukä ja̱mi irä ba ukä ja̱mi irä. 	 Nú tek ég mig upp, fer til föður míns og segi við hann: Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér.


Ka̱jöir irä, sä sikii wa irä, Jesús ktei bata shäk wa irä, ji bata shäk wa irä, ssëno a̱naa ije ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä te ije kpa bas kju̱ei ki̱ka. 	 Fagna yfir henni, þú himinn og þér heilögu og þér postular og spámenn, því að Guð hefur rekið réttar yðar á henni.


Ka irä jiye kuna ta, sá ia̱ ka̱wei me̱le sa patkäklä. Ikuna je wà yis je̱k ssäke̱ka̱ elkje ji̱a ra, jera ka je ia̱ yis äinakwa̱. Je rä me̱le Säkekewa wa̱ sá ia̱ sá wa̱ bas ki̱wäjiäklä, ka je rä bas weikäkläwa̱ kuna. 	 Jafnvel þótt ég vildi hrósa mér í frekara lagi af valdi voru, sem Drottinn hefur gefið til að uppbyggja, en ekki til að niðurbrjóta yður, þá yrði ég mér ekki til skammar.


Yis te ishe bas ia̱, ka irä jekäi kuna; ata ka bas wakwa ñamaneneksa̱ ra, bas bena weikarcha̱miwa̱ je su̱ta. 	 Nei, segi ég yður, en ef þér gjörið ekki iðrun, munuð þér allir farast eins.


Ata se̱nak jeska wa wa̱ ka Jesús kinewa̱ idami rä Jerusalén ska ki̱ka. 	 En þeir tóku ekki við honum, því hann var á leið til Jerúsalem.


Ñerä Jesús te sa paktami Templo na. Jekäi ite isha täkii: —Bas wa̱ yis su̱le, ñakäi bas wa̱ iju̱ñer mai yis dar dä. Ata ka yis dene rä yis wakei je̱r wà kuna. Yis patkäkté ka su̱le bas wa̱, je te ji we̱ rä bulee. 	 Jesús var að kenna í helgidóminum, og nú kallaði hann: "Bæði þekkið þér mig og vitið hvaðan ég er. Þó er ég ekki kominn af sjálfum mér. En sá er sannur, sem sendi mig, og hann þekkið þér ekki.


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä ktä rä kseka, täkili ta, kayale espada ka ta boktaka biköle tsa̱ta, kjäkwa̱ sa̱ je̱rike, sä wikblu, ñakäi sä wäjienaklä, sä chichei ñe̱i bala tiäkksa̱ kje. Je te sa̱ je̱r ska ji biketseke̱ sa te käi, ji sherke̱ sa̱ ki̱ käi, je su̱eraksa̱. 	 Því að orð Guðs er lifandi og kröftugt og beittara hverju tvíeggjuðu sverði og smýgur inn í innstu fylgsni sálar og anda, liðamóta og mergjar, það dæmir hugsanir og hugrenningar hjartans.


Jekäi ite ji su̱le iwa̱ ktei paka ji̱a ki̱ta ijewa ia̱, ite ijewa pakta ji̱a jikäi: —Jira sa̱ tso̱ wa rä shirilewa̱, jewa yika bas je̱k tsa̱tköksa̱. 	 Og með öðrum fleiri orðum vitnaði hann, áminnti þá og sagði: "Látið frelsast frá þessari rangsnúnu kynslóð."


Ata jukläyäkä ska tso̱ wa ñabalabutsaksa̱, moska Judío wa ja̱mi, moska Jesús ktei bata shäk wa ja̱mi. 	 Skiptust nú borgarbúar í tvo flokka, og voru sumir með Gyðingum, aðrir með postulunum.


Jera Jesús te ichaka iia̱: —¿Jiräni ba kie rä? Jera ite ikúka: —Yis kie rä chu̱li̱i̱ ni. Je sha ite wà rä be chu̱li̱i̱ rä baklewa̱ ija̱rka ki̱ka. 	 Jesús spurði hann: "Hvað heitir þú?" En hann sagði: "Hersing", því að margir illir andar höfðu farið í hann.


Ata Moisés te isha rä: ‘Ba ká irä ma a̱mi irä dälätsö’, ietkä rä: ‘Yi kta yakei iká iräle, ia̱mi iräle ukä ja̱mi ra, je kiana duäkwa̱.’ 	 Móse sagði: ,Heiðra föður þinn og móður þína.' og ,Hver sem formælir föður eða móður, skal dauða deyja.'


Jekäi ijewa demijulu Misia kjä ska, jera ijewa ssëna minak Bitinia ska. Ata Jesús wikblu wa̱ ka ka̱ me̱ne ijewa ia̱ iminaklä jeka. 	 Og sem þeir voru komnir að Mýsíu, reyndu þeir að fara til Biþýníu, en andi Jesú leyfði það eigi.


Jiska sä el wa biköle te bas chakami. Bas ñachakö ñawäjalassë wämo wà. 	 Allir bræðurnir biðja að heilsa yður. Heilsið hver öðrum með heilögum kossi.


Sá dami sa yaka ja̱mi, jeiräta ka sá kju̱atkä kuna ji rä yaka iá ja̱mi. 	 Þótt vér lifum jarðnesku lífi, þá berjumst vér ekki á jarðneskan hátt, -


Mika̱ hora dewa̱ iyäkäklä ra, ite ikjanaklä patkami ishäk kile wa ia̱: ‘Bas kute, jile tso̱ rä o̱le e̱ná ki̱ka.’ 	 Er stundin kom, að veislan skyldi vera, sendi hann þjón sinn að segja þeim, er boðnir voru: ,Komið, nú er allt tilbúið.'


Säkekewa kablele ji wa̱k ka wätkewe̱ kuna ite, jishtä manele te ibiketse ite iwätkewe̱ irä ni käi. Ata ije te bas katableke̱ je̱r baa wà. Iwa rä ka ije ki̱ yi a̱ni sher weikanakwa̱, ata ije ki̱ biköle shena rä ñamanewa̱ksa̱. 	 Ekki er Drottinn seinn á sér með fyrirheitið, þótt sumir álíti það seinlæti, heldur er hann langlyndur við yður, þar eð hann vill ekki að neinir glatist, heldur að allir komist til iðrunar.


Jí ktei shäk te ishe: “Jekäi irä. Yis däju̱ rä plaa.” Amén. ¡Säkekewa Jesús, bä kute! 	 Sá sem þetta vottar segir: "Já, ég kem skjótt." Amen. Kom þú, Drottinn Jesús!


Ata Marta jile wa̱te ta̱i je te ije̱r iawa̱wa̱. Je ki̱ ije̱k sikawa̱ Jesús ja̱mi te isha iia̱: —Säkekewa, ba ia̱ ra yis tsi̱se̱k te yis jawa̱ta̱na eklabä ji bena wa̱k ¿je rä bäi na? Ata ipakö yis tsa̱tkäk. 	 En Marta lagði allan hug á að veita sem mesta þjónustu. Og hún gekk til hans og mælti: "Herra, hirðir þú eigi um það, að systir mín lætur mig eina um að þjóna gestum? Seg þú henni að hjálpa mér."


Jekäi bas ñashka̱li̱bla ra, je wà biköle te isu̱emi bas dä yis wa̱ dulanak wa. 	 Á því munu allir þekkja, að þér eruð mínir lærisveinar, ef þér berið elsku hver til annars."


“Ekla ktä ssëna Ramá ska, iji̱á ta̱i ia̱r ta̱i. Raquel te iyabala ji̱etse kate, ka issëne je̱r pablenak ijewa ka kuna ji̱a ki̱ka.” 	 Rödd heyrðist í Rama, grátur og kveinstafir miklir, Rakel grætur börnin sín og vill ekki huggast láta, því að þau eru ekki framar lífs.


Jera yie ángel ekla su̱a klä tkeleka̱ ka̱wä ki̱ka, je a̱naa täkii te du biköle junak ka̱sha̱ ki̱ wa ia̱ ishe: “Bas kute tapanakwa̱, Säkeklä te jile yula ta̱i kätäk. 	 Og ég sá einn engil, sem stóð á sólunni. Hann hrópaði hárri röddu til allra fuglanna, sem flugu um himinhvolfið: "Komið, safnist saman til hinnar miklu máltíðar Guðs


Je botkä sa pakale ji wa̱k, je ne ja̱mi ika̱wei yöle biköle irä ji yile jile bata shäk wa wa̱ irä bite rä. 	 Á þessum tveimur boðorðum hvílir allt lögmálið og spámennirnir."


Ata ije ne rä ale ktei yöle katke jikäi rä: ‘¡Issö! Yie yis ktei bata shäk patkemi bä wätsa̱kba. Je te ma ña̱le̱i bäiwe̱miba bä yika.’ 	 Hann er sá sem um er ritað: Sjá, ég sendi sendiboða minn á undan þér, er greiða mun veg þinn fyrir þér.


Jewa ñachaka e̱ná ra, jile saka saka o̱le Säkeklä wa̱ ka Judío kuna wa sha̱na ije te ikja̱nei wá̱ oloi ja̱mi je paka ite ijewa ia̱. 	 Páll heilsaði þeim og lýsti síðan nákvæmlega öllu, sem Guð hafði gjört meðal heiðingjanna með þjónustu hans.


Ata ijewa te je kukawa̱ kpa ta̱i, patkamini ite jula wäyaka. 	 En þeir tóku hann og börðu og sendu burt tómhentan.


Je su̱ta bas Ká se̱nak ka̱jöir je ki̱ jí tsi̱dala wa mane a̱ni ka kiar weikanakwa̱. 	 Þannig er það eigi vilji yðar himneska föður, að nokkur þessara smælingja glatist.


Bas je̱r ja̱no Lot se̱naklä ska. 	 Minnist konu Lots.


Ka jewa te ka̱ me̱ sa̱ se̱naklä alaklä wa ra, ka jewa te sa pake jile ñak jile kätäk. Ata Säkeklä wa̱ je yöleksa̱ rä ñanak kata̱nak, wekte yinaklä iia̱, ji biketsäk etkabä wa wa̱, kte si̱ ju̱ñak wa wa̱. 	 Það eru þeir, sem meina hjúskap og bjóða mönnum að halda sér frá þeirri fæðu, er Guð hefur skapað til þess að við henni sé tekið með þakkargjörð af trúuðum mönnum, er þekkja sannleikann.


je rä ite ibiketsa si̱ ije rä täkili ta iwa̱k maikäi ikablele iia̱ käi ki̱ka. 	 og var þess fullviss, að hann er máttugur að efna það, sem hann hefur lofað.


“Mika̱ bas ma jar ñapaktäklä jui ska iräle, sa̱ tsa̱ku̱i wa wäki̱ iräle, ka̱wei ta wa wäki̱ iräle ra, ke bas je̱r ianak maikäi iräle jini iräle bas ñawetsämi käi, bas te ishemi käi. 	 Og þegar þeir leiða yður fyrir samkundur, höfðingja og yfirvöld, hafið þá ekki áhyggjur af því, hvernig eða með hverju þér eigið að verja yður eða hvað þér eigið að segja.


Je kjayinani shka̱ja̱ bala ta, bitele ira Galilea ska ma rä Jerusalén ska jewa ia̱. Je isu̱ak wa ne rä jira iktei pakäk sa̱ ia̱ rä. 	 Marga daga birtist hann þeim, sem með honum fóru frá Galíleu upp til Jerúsalem, og eru þeir nú vottar hans hjá fólkinu.


Ñakäi yis ka̱yuäke̱ wà ji rä Säkeklä ia̱ ra iyina si̱, je kanaka̱ ki̱ta ikjeiyinaklä ra, ¿jiye yis dä wabiketsanakksa̱ ji̱a ji yakei wakbläk ye rä na? 	 En verði sannleiki Guðs fyrir lygi mína skýrari honum til dýrðar, hvers vegna dæmist ég þá enn sem syndari?


Jekäi ka̱ñinawa̱ ra ka ijewa wäna ijuene mai ke̱i ta itso̱ rä. Ata däyë kjä kololewa̱ ka̱ bala na bäi kse̱i ta atjä su̱a ijewa te, je biketsa ijewa te tsile sä dämi jeska, je ki̱ka ijewa te ko̱no ju̱ami däkmi jeska. 	 Þegar dagur rann, kenndu þeir ekki landið, en greindu vík eina með sandfjöru. Varð það ráð þeirra að reyna að hleypa þar upp skipinu.


Sä sikii wa biköle te bas chakami. Bäi si̱ rä César ju ska tso̱ wa ne te bas chakami rä. 	 Bræðurnir, sem hjá mér eru, biðja að heilsa yður. Allir hinir heilögu biðja að heilsa yður, en einkanlega þeir, sem eru í þjónustu keisarans.


Jera iwa̱ dulanak wa te isha ñaia̱: —Bäräle yilé wa̱ jile de iia̱ iwa̱ ñanak. 	 Þá sögðu lærisveinarnir sín á milli: "Skyldi nokkur hafa fært honum að eta?"


Je ju skabä bas se̱no, jekäi ji me̱rke̱ bas ia̱ käi je ño, je yö. Ka irä jiye kuna ta, shka̱bläk wa kiana rä to̱nak. Ata ka bas se̱r kuna ju etkä ju etkä. 	 Verið um kyrrt í sama húsi, neytið þess, sem þar er fram boðið í mat og drykk. Verður er verkamaðurinn launa sinna. Eigi skuluð þér flytjast hús úr húsi.


“Bäije bas dä mika̱ ditsä te bas dokoitsawa̱, bas tulaksa̱, bas sha yakei, bas ki̱yua yakei ditsä yäbei kju̱ei ki̱ka ra rä. 	 Sælir eruð þér, þá er menn hata yður, þá er þeir útskúfa yður og smána og bera út óhróður um yður vegna Mannssonarins.


Tsa̱tkeneksa̱ kuköwa̱ tsa̱ku̱ ki̱ tkenakka̱ ye. Ñakäi Säkeklä wikblu espadaí kuköwa̱. Je ne rä Säkeklä ktä rä. 	 Takið við hjálmi hjálpræðisins og sverði andans, sem er Guðs orð.


Ije ne rä iyaka tsa̱ku̱ rä, je rä tapanak wa. Ije ne rä säkätäba rä, bitele dulecha̱wa̱ wa ska itsa̱ säkätä ye rä, ije däkläwa̱ bakleka̱ ji biköle ska. 	 Og hann er höfuð líkamans, kirkjunnar, hann sem er upphafið, frumburðurinn frá hinum dauðu. Þannig skyldi hann verða fremstur í öllu.


Ije te Templo yakei tewa̱klewa̱, ata sá te ikukawa̱, jekäi sá ssëna ije ktei wabiketsäkksa̱ sá ka̱wei ja̱mi. 	 Hann reyndi meira að segja að vanhelga musterið, og þá tókum vér hann höndum.


Yabala káí wa, yie iyueke̱ bas ia̱, bas wa̱ ale kaldu kja säkätä skaté je ju̱ñer ki̱ka. Dulaklei wa, yie iyueke̱ bas ia̱, bas dä tuleka̱ ale yakei ki̱ka kju̱ei. Yabala rikäla, yie iyua bas ia̱, bas wa̱ Sa Ká ju̱ñer je ki̱ka. 	 Ég rita yður, þér feður, af því að þér þekkið hann, sem er frá upphafi. Ég rita yður, þér ungu menn, af því að þér hafið sigrað hinn vonda.


Jekäi chui wa bakle rä chu̱li̱i̱, je rä ka ijewa ia̱ ikja̱nei wa̱klei ji̱a ijewa duächa̱ke̱wa̱ ki̱ka. 	 Enn fremur urðu hinir prestarnir margir af því að dauðinn meinaði þeim að vera áfram.


Jekäi je ne we̱mi sä te rä, ikuna Säkeklä te ka̱ ma̱ ra. 	 Og þetta munum vér gjöra, ef Guð lofar.


Ñerä María te perfume yöle nardo wak si̱ wà säkei ta doloiebä je tsa̱ksa̱ una libra. Jekäi je tkaka̱ ite Jesús klä ki̱ka, pasikani ite itsa̱ku̱ kä wà. Je te ju ja̱r kalabe jalawa̱ka̱ ja̱ma̱a̱. 	 Þá tók María pund af ómenguðum, dýrum nardussmyrslum og smurði fætur Jesú og þerraði með hári sínu fætur hans. En húsið fylltist ilmi smyrslanna.


je wà iwa̱ sa̱ tso̱ kololecha̱wa̱ ka̱wei wa̱, jewa bäkäkläksa̱ ikolonakläwa̱ iyabala ye. 	 til þess að hann keypti lausa þá, sem voru undir lögmáli, - og vér fengjum barnaréttinn.


¿Ka je ne rä ale ju yuäk rä, María yaba rä na? ¿Ka je ne rä Jacobo irä, José irä, Judas irä, Simón irä, jewa el dä kuna na? ¿Ka ikuta wa tso̱ rä jí sajewa sha̱na kuna na? Je te ijewa ktewa̱ tulaka̱ e̱e̱na. 	 Er þetta ekki smiðurinn, sonur Maríu, bróðir þeirra Jakobs, Jóse, Júdasar og Símonar? Og eru ekki systur hans hér hjá oss?" Og þeir hneyksluðust á honum.


Jera Jesús te ikúka: —Yis ne rä ña̱la rä, ji rä iyina si̱ rä, ñakäi se̱ne kseka rä. Yi a̱ni ka däkmi Sa Ká wäki̱, ka idenewa̱ yis oloi ja̱mi ra. 	 Jesús segir við hann: "Ég er vegurinn, sannleikurinn og lífið. Enginn kemur til föðurins, nema fyrir mig.


ñaebä ke ka̱ ma̱k be tsa̱ku̱i ia̱. 	 Gefið djöflinum ekkert færi.


Ñerä ideni ra, ite iku̱a ja̱r sikle yëë, bäileni baa. 	 Og er hann kemur og finnur það sópað og prýtt,


Jesús dasta̱na ra, Tomás ale doce wa sha ekla, kie etkä Ko̱lo̱ ni, je ka kaldu kuna ijewa ra. 	 En einn af þeim tólf, Tómas, nefndur tvíburi, var ekki með þeim, þegar Jesús kom.


Jera ite ijewa kúka: —Sa Ká ne wa̱ ibiketsale mane ke̱i wà ji we̱mi ite räle bikökje je räle jini iwakei te ibiketse käi, ata ka bas ia̱ ka̱ me̱ne je ju̱ñaklä. 	 Hann svaraði: "Ekki er það yðar að vita tíma eða tíðir, sem faðirinn setti af sjálfs sín valdi.


Je ukä ska sá sha̱ moska mine sa̱ nu̱l bläklä ska te iku̱a jishtä alaklä wa te isha käi, ata ka ijewa wa̱ ije su̱ne. 	 Nokkrir þeirra, sem með oss voru, fóru til grafarinnar og fundu allt eins og konurnar höfðu sagt, en hann sáu þeir ekki."


Iktä rami ji̱a ije ra, jera iminewa̱ju̱ ju ja̱rka, te ditsä ku̱a tapalewa̱ kja chu̱li̱i̱. 	 Og hann ræddi við hann og gekk inn og fann þar marga menn saman komna.


Jekäi je te ijewa ktewa̱ tulaka̱ te isha: —¡Je rä ka sa̱ wa̱ pan shkä ne ki̱ ite isheke̱ rä! 	 En þeir ræddu sín á milli, að þeir hefðu ekki tekið brauð.


Ata jira yis ki̱ bas shena ijuñak Cristo rä jäiyi wa biköle tsa̱ku̱i. Je su̱ta jäiyi wa rä alaklä wa tsa̱ku̱i, ñakäi Säkeklä rä Cristo tsa̱ku̱i. 	 En ég vil, að þér vitið, að Kristur er höfuð sérhvers manns, maðurinn er höfuð konunnar og Guð höfuð Krists.


Ka je ebä kuna, ata ñaebä sa̱ ñassäke̱ weikane sha̱na, sa̱ wa̱ iju̱ñer weikane te sä dulawe̱ chatkäkwa̱ ki̱ka. 	 En ekki það eitt: Vér fögnum líka í þrengingunum, með því að vér vitum, að þrengingin veitir þolgæði,


Ji yakei wakbla ite bä ukä ja̱mi día wà däka̱ siete vece ra, jekjepa idaju̱ni ishäk ba ia̱ día wà siete vece: ‘Ka yis te jekäi iwe̱ kuna ji̱a ni,’ jera ba ku̱ ije jöwa̱ bitaba.” 	 Og þótt hann misgjöri við þig sjö sinnum á dag og snúi sjö sinnum aftur til þín og segi: ,Ég iðrast,' þá skalt þú fyrirgefa honum."


ata ale wämo kolole yis wa̱, je se̱rmi ite ji biketsa etkabä oloi ja̱mi; ikuna imineju̱ni je̱k itä wà ra, ka yis je̱r ssënak bäi ije ra.” 	 Minn réttláti mun lifa fyrir trúna, en skjóti hann sér undan, þá hefur sála mín ekki velþóknun á honum.


Jeska kjanaklä wa irä, Templo kjänanak wa irä, jewa wa̱ yökö wäkar katke ka̱ tse̱li ta̱i ki̱ka, jeska ijewa tapar tso̱ klä ki̱ bának. Je ra Pedro bár kalduña ijewa ra. 	 Þjónarnir og varðmennirnir höfðu kveikt kolaeld, því kalt var, og stóðu við hann og vermdu sig. Pétur stóð hjá þeim og ornaði sér.


Jera ite ikúka: —¿Ata bas ñaebä, ka je̱r na ji däwa̱ na? ¿Ka bas wa̱ iju̱ñer ji biköle tso̱ kjäkwa̱ sä kjä na ka je ia̱ sa ianakwa̱ ñá ye na? 	 Og hann segir við þá: "Eruð þér einnig svo skilningslausir? Skiljið þér eigi, að ekkert, sem fer inn í manninn utan frá, getur saurgað hann?


Sä kjä ja̱r ebä ska, sä she bäi irä, sä she yakei irä däke̱ksa̱. Yis el wa, ka jekäi ikiar o̱nak. 	 Af sama munni gengur fram blessun og bölvun. Þetta má ekki svo vera, bræður mínir.


Ata mika̱ Säkeklä Sa̱tsa̱tkäkksa̱ je̱r dä bäi, je wa̱ sa̱ shka̱l, kjayina sa̱ ia̱ ra, 	 En er gæska Guðs frelsara vors birtist og elska hans til mannanna,


Je su̱ta dulecha̱wa̱ wa shki̱rke̱ka̱ni rä. Ji tkenawa̱ rä tjabanakwa̱, je shki̱rke̱ka̱ni rä ka tjabanak kuna. 	 Þannig er og um upprisu dauðra. Sáð er forgengilegu, en upp rís óforgengilegt.


Jera Jesús deksa̱ju̱ dika butälewa̱ corona ye tkeleka̱ itsa̱ku̱ ki̱ka, pajielewa̱ shönak je̱k ki̱ so̱lo̱o̱ siöö yëna wà. Jera Pilato te isha Judío wa ia̱: —Isu̱o, jí ne rä ije rä. 	 Jesús kom þá út fyrir með þyrnikórónuna og í purpurakápunni. Pílatus segir við þá: "Sjáið manninn!"


Je ki̱ka fariseo wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä, jewa te ichaka Jesús ia̱: —¿Jiye ba wa̱ dulanak wa ka se̱r sä wäkiri wa wädular ja̱mi rä, ata jewa yäkäke̱ ijula rä ñá wa rä na? 	 Farísearnir og fræðimennirnir spyrja hann: "Hvers vegna fylgja lærisveinar þínir ekki erfðavenju forfeðranna, heldur neyta matar með vanhelgum höndum?"


Ka irä jiye kuna ta, maiskale maiskale ra, ángel bitäke̱ju̱té te diklä wäkpeke̱. Jekäi je diklä wäbuka̱nake̱ ukä ska yi je̱k ja̱wa̱cha̱ba säkätä ija̱rka ra, jera mane shtä duë te ikteke̱ käi je rä bäinakni. 	 En engill Drottins fór öðru hverju niður í laugina og hrærði vatnið. Sá sem fyrstur fór ofan í eftir hræring vatnsins, varð heill, hvaða sjúkdómur sem þjáði hann.]


Je su̱ta bas ku̱ ji wäkukö je̱r baa wà, bas je̱r täkiwo̱. Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa däke̱ju̱ ke̱i tkenawa̱ alemana. 	 Þreyið og þér, styrkið hjörtu yðar, því að koma Drottins er í nánd.


Jekäi jishtä bas biköle ñajawa̱ kte sssäk, ñakäi jishtä bas te ije kiawa̱ sualewa̱ wà, paju̱leka̱ wà, jeska ije̱r ja̱rke̱ ra ije je̱r ja̱mi bas dälärke̱ e̱e̱na si̱. 	 Og hjartaþel hans til yðar er því hlýrra sem hann minnist hlýðni yðar allra, hversu þér tókuð á móti honum með ugg og ótta.


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä wa̱ ka sa̱ ia̱ wikblu sa pakäk suanak shtä me̱ne, ata ite sa̱ ia̱ wikblu sä täkiwa̱k, sä ssëwa̱k ñashka̱li̱bläk, sä ssëwa̱k ji wa̱k tsa̱na shtä ne ma̱. 	 Því að ekki gaf Guð oss anda hugleysis, heldur anda máttar og kærleiks og stillingar.


Ata sa chatköwa̱ tsa̱na bikö sa̱ wa̱ ikolole kja ja̱mi. 	 Fyrir alla muni skulum vér ganga þá götu, sem vér höfum komist á.


bas ktäklä ñara salmo wà irä, Säkeklä ksei wà irä, ji wikblu iá kseí wà irä, bas ksäklä, kse shäklä Säkeklä ia̱ bas je̱r ska, 	 og ávarpið hver annan með sálmum, lofsöngum og andlegum ljóðum. Syngið og leikið fyrir Drottin í hjörtum yðar,


Jí kte rä bulee, kianak kinakwa̱ biköle wa̱. Je rä Cristo Jesús deju̱ ka̱jiska ji yakei wakbläk wa tsa̱tkäkksa̱. Jewa sha̱na yis ne rä ie̱e̱na si̱ rä. 	 Það orð er satt, og í alla staði þess vert, að við því sé tekið, að Kristur Jesús kom í heiminn til að frelsa synduga menn, og er ég þeirra fremstur.


Je su̱ta bas tsa̱ku̱ kä kalabe rä shtao̱leksa̱. 	 Á yður eru jafnvel höfuðhárin öll talin.


Jera manele datse̱ Judea ska te sä el wa pakta, “Moisés wa̱ sa pakale tene shkiri wa̱k ka o̱ne bas wa̱ ra, ka bas tsa̱tkenakksa̱.” 	 Þá komu menn sunnan frá Júdeu og kenndu bræðrunum svo: "Eigi getið þér hólpnir orðið, nema þér látið umskerast að sið Móse."


Jeiräta delewa̱ kja bäi wa sha̱na sá te ka̱biketse därërë pakeke̱, ata je ka̱biketse ka bitele rä jira tso̱ wa ska kuna, jira oloi ta wa ska kuna, jewa wätuir kate kja ki̱ka. 	 Speki tölum vér meðal hinna fullkomnu, þó ekki speki þessarar aldar eða höfðingja þessarar aldar, sem að engu verða,


Ata ma se̱nawa̱ ra, ka je rä ba te ji yakei wakbla kuna. Ñakäi busi wa se̱nawa̱ ra, ka je rä ite ji yakei wakbla kuna. Jeiräta se̱lecha̱wa̱ wa te ji därërë shka̱l ssëmi. Je ki̱ka yis ssëna bas wetsäkksa̱ je yika. 	 En þótt þú kvongist, syndgar þú ekki, og ef mærin giftist, syndgar hún ekki. En þrenging munu slíkir hljóta hér á jörð, en ég vildi hlífa yður.


Ka̱jiska kjäte, ñakäi iji tkenak sa̱ ja̱mi kjäte; ata yi te Säkeklä ki̱ ji shena wá̱ ra, je se̱rmi ji̱a jekjeye. 	 Og heimurinn fyrirferst og fýsn hans, en sá, sem gjörir Guðs vilja, varir að eilífu.


Ata ijewa te ji sheke̱ rä kjäbata ebä wà te ije̱r ku̱a, jekäi ite isha ijewa ia̱: —¿Jiye bas te yis mable su̱eke̱ wäsi̱wa rä na? Denario cho̱té 'sia̱ yis wa̱ su̱nak. 	 En hann sá hræsni þeirra og sagði við þá: "Hví freistið þér mín? Fáið mér denar, látið mig sjá."


Jeska ise̱na ji̱a, jekjepa imineju̱ kjaju̱ Galacia irä Frigia irä ke̱i etkä etkä ska. Je te kte kukäk wa biköle ki̱täkiwa̱ ji̱a. 	 Þegar hann hafði dvalist þar um hríð, hélt hann af stað og fór eins og leið liggur um Galataland og Frýgíu og styrkti alla lærisveinana.


Iwa rä ji ka o̱r ka̱wei ia̱ irä ja̱lma̱lewa̱ sa yaka wa̱ ki̱ka, je ne wá̱ Säkeklä te rä. Je rä ite iyaba patkaté yaka ta sä ji yakei wakbläk wa yaka käi, sa te ji yakei wakble bata ki̱ka, iwa̱ ji yakei wakble weikäkläwa̱ sa yaka ska. 	 Það sem lögmálinu var ógerlegt, að því leyti sem það mátti sín einskis fyrir holdinu, það gjörði Guð. Með því að senda sinn eigin son í líkingu syndugs manns gegn syndinni, dæmdi Guð syndina í manninum.


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ike̱i tkenawa̱, jira je dewa̱ kja, jeska dulecha̱wa̱ wa te Säkeklä yaba ktä ssëmi. Jekäi je ktä ssäk wa se̱rmi kseka. 	 Sannlega, sannlega segi ég yður: Sú stund kemur og er þegar komin, að hinir dauðu munu heyra raust Guðs sonarins, og þeir, sem heyra, munu lifa.


Ka irä jiye kuna ta, pan ki̱je̱le, je ka wadéne ijewa je̱r na, ijewa je̱r ko̱la rä doloiebä ki̱ka. 	 enda höfðu þeir ekki skilið það, sem gjörst hafði með brauðin, hjörtu þeirra voru blind.


Ka David mineneka̱ ka̱jöir, ata ite isha rä: “Säkekewa te isha yis Säkekewaí ia̱: ‘Ma je̱tköwa̱ yis jula wämo kja̱ne, 	 Ekki steig Davíð upp til himna, en hann segir: Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar,


Ata Pablo kuta yaba te ijewa te iki̱ssë mar ktei ssa ra, imineju̱ kjawa̱ju̱ guardia wa jui ska je bata shäk Pablo ia̱. 	 En systursonur Páls heyrði um fyrirsátina. Hann gekk inn í kastalann og sagði Páli frá.


Jekäi bas manele ki̱ ju shena yönak ka̱sha̱a̱ ra, ¿ka irä säkätä ije kiana je̱tkäkwa̱ ibiketsäk bikö inaklä shermi iki̱ iwa̱ isu̱aklä isäkei tso̱ iwa̱ ie̱newa̱kläwa̱ iräle kai iräle käi na? 	 Hver yðar sest ekki fyrst við, ef hann ætlar að reisa turn, og reiknar kostnaðinn, hvort hann eigi nóg til að ljúka verkinu?


Ite jekäi isha ra, ije̱k manewa̱ shäbeka. Jera Jesús kaldu su̱a ite, ata ka iwäna ijuene ije ne irä. 	 Að svo mæltu snýr hún sér við og sér Jesú standa þar. En hún vissi ekki, að það var Jesús.


Ijewa te däli mu̱eke̱ kirii ka kjäk kje, je kpeke̱ka̱ ite sa saka bak ki̱ka, ata ka iwakwa ssër kuna je käkka̱ña ijulasku batabä jibä wà. 	 Þeir binda þungar byrðar og leggja mönnum á herðar, en sjálfir vilja þeir ekki snerta þær einum fingri.


Jera be tsa̱ku̱i te isha iia̱: —Ba rä Säkeklä yaba ra, ishö jí jak wä ia̱ iianakläwa̱ pan ye. 	 En djöfullinn sagði við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá bjóð þú steini þessum, að hann verði að brauði."


Ka irä jiye kuna ta, jekäi ñaebä saje wa bakle rä ka ka̱biketsäk ta kuna, ka sä ktä ssäk kuna, wäyölecha̱wa̱, kololecha̱wa̱ ji tkerke̱ sa̱ ja̱mi wa̱, ji wà sä wäbätsäke̱ saka saka wa̱ ikjanaklä ye, sa kjami rä ji we̱ wäsi̱wa sha̱na, sa̱ je̱r ki̱ sa saka iar ijile ki̱ sha̱na, dokoitsalewa̱, ka sa̱ ki̱ ñakiar a̱mi ji̱a a̱mi ji̱a. 	 Því að þeir voru tímarnir, að vér vorum einnig óskynsamir, óhlýðnir, villuráfandi, í ánauð hvers konar fýsna og lostasemda. Vér ólum aldur vorn í illsku og öfund, vorum andstyggilegir, hötuðum hver annan.


Jira sa̱ tso̱ wa rä yakeila ebä, manenak wa ebä, jewa te ji kieke̱ ijuenaklä ye. Ata ka jewa ia̱ ji a̱ni kjayinak ijuenaklä ye, ata Jonás käi ebä ijuenaklä kjayirmi.” Jera ite ijewa jawa̱ta̱na, mineju̱mi. 	 Vond og ótrú kynslóð heimtar tákn, en eigi verður henni annað tákn gefið en tákn Jónasar." Síðan skildi hann við þá og fór.


“Ata bikökje je díaí, je horaí räle, je ka ju̱ñer yi a̱ni wa̱, ángel ka̱jöir ska wa wa̱ iräle, iyaba wa̱ iräle, ata Sa Ká ebä ne wa̱ je ju̱ñer dä. 	 En þann dag og stund veit enginn, hvorki englar á himnum né sonurinn, enginn nema faðirinn einn.


Elisabet ke̱i dewa̱ iyaba ko̱naklä ra, je ku̱a ite jäiyi. 	 Nú kom sá tími, að Elísabet skyldi verða léttari, og ól hún son.


Ata ije te isha iká ia̱: ‘¡Issö! Bikö año yis te ba kja̱nei wa̱té, mik a̱ni ka yis wa̱ bä ktä janewa̱ kuna, jeiräta je bala na mik a̱ni ka ba wa̱ yis ia̱ cabra yababä jibä me̱ne kuna yis ssënaklä a̱naa yis salibä wa ra. 	 En hann svaraði föður sínum: ,Nú er ég búinn að þjóna þér öll þessi ár og hef aldrei breytt út af boðum þínum, og mér hefur þú aldrei gefið kiðling, að ég gæti glatt mig með vinum mínum.


Ñerä idaksa̱ju̱ ji̱a diklä na ra, ka̱jöir kjä buka̱naju̱ma su̱a ite, ñakäi ite Säkeklä wikblu su̱a idawa̱ju̱té namala käi iwäki̱. 	 Um leið og hann sté upp úr vatninu, sá hann himnana ljúkast upp og andann stíga niður yfir sig eins og dúfu.


Je ki̱ka ba je̱r ja̱noni mai bä ja̱leté rä ska. Ba je̱k manewo̱ksa̱; ba ku̱ ji wo̱ni ba wa̱ io̱le säkätä käi. Ata ka jekäi kuna ra, yis dämiju̱ ba wäki̱, je te ba tsi̱ni duäkläka̱ tse̱ju̱emi iduäkläwa̱ ska, ikuna ka ma je̱k maneneksa̱ ra. 	 Minnst þú því, úr hvaða hæð þú hefur hrapað, og gjör iðrun og breyttu eins og fyrrum. Að öðrum kosti kem ég til þín og færi ljósastiku þína úr stað, ef þú gjörir ekki iðrun.


Bas je̱r ja̱no wätelecha̱wa̱ ska, sa̱me̱ishärä bas dä wätelecha̱wa̱ña ijewa ra käi, ñakäi sä weikarke̱ wa ska, sa̱me̱ishärä bas wakwa yaka ne weikarke̱ rä käi. 	 Minnist bandingjanna, sem væruð þér sambandingjar þeirra. Minnist þeirra er illt líða, þar sem þér sjálfir eruð einnig með líkama.


ka̱jöir ska bekwä jolonaté ishäkä ki̱ka jishtä higuera wä dului mie̱ si̱wa̱ täkii te käi. 	 Og stjörnur himinsins hröpuðu niður á jörðina eins og þegar fíkjutré, skekið af stormvindi, fellir haustaldin sín.


Je kjäshtäklä ka kjäita̱nakwa̱ ka̱piana a̱ni, jeska ka ka̱ rä tuinak kuna ki̱ka. 	 Og hliðum hennar verður aldrei lokað um daga - því að nótt verður þar ekki.


Je ne wa̱ iyile Judío wa ia̱: “Bäi si̱ rä eklabä me duäwa̱ saje wa biköle säkei ye” ni rä. 	 En Kaífas var sá sem gefið hafði Gyðingum það ráð, að betra væri, að einn maður dæi fyrir lýðinn.


Jera idemi Nazaret mai ikibile ska. Jekäi sábado wà ikjawa̱ju̱ ñapaktäklä jui na iwädular käi. Jeska ije̱k duaka̱ äyë washäk. 	 Hann kom til Nasaret, þar sem hann var alinn upp, og fór að vanda sínum á hvíldardegi í samkunduna og stóð upp til að lesa.


Je ki̱ka ije ka̱wä ta däkwa̱ iel wa käi ji biköle ska, idäkläwa̱ chui tsa̱ku̱i ye, je̱r ja̱mi sä dälänak shtä käi, ji rä o̱nak Säkeklä ia̱ wa̱k bäi. Je rä iwa̱ ji yakei wakblele sa̱ wa̱ je nui tsa̱tju̱a ju̱aklämi. 	 Því var það, að hann í öllum greinum átti að verða líkur bræðrum sínum, svo að hann yrði miskunnsamur og trúr æðsti prestur í þjónustu fyrir Guði, til þess að friðþægja fyrir syndir lýðsins.


Je su̱ta inak wa biköle ñadulawa̱ke̱ bäi ji biköle we̱ke̱ ite ska. Ijewa te je we̱ke̱ rä corona ji̱alinakwa̱ däkläksa̱ iia̱ ki̱ka. Ata saje wa te je we̱ke̱ rä ka ji̱alinakwa̱ kuna shtä ki̱ka. 	 Sérhver, sem tekur þátt í kappleikjum, neitar sér um allt. Þeir sem keppa gjöra það til þess að hljóta forgengilegan sigursveig, en vér óforgengilegan.


Sá wa̱ iju̱ñer iyina si̱ Säkeklä kta Moisés da. Ata ka sá wa̱ ije ju̱ñer maka ije datse̱ räle. 	 Vér vitum, að Guð talaði við Móse, en um þennan vitum vér ekki, hvaðan hann er."


Ata ite Pedro irä, Jacobo irä, Juan irä jewa kia jámiña ira. Jeska ra ije̱r ianawa̱, issënawa̱ shi̱ana si̱. 	 Hann tók með sér þá Pétur, Jakob og Jóhannes. Og nú setti að honum ógn og angist.


Je su̱ta yis ki̱ alaklä wa shena rä je̱k pajiäk tsa̱na ka äi ta käi, ka̱biketse bäi ta tsa̱na käi, ka tsa̱ku̱ kä buträk käi, ka je̱k ki̱tkäk oro wà käi, perla wà käi, sua to̱nak därërë wà käi, 	 Sömuleiðis vil ég, að konur skrýði sig sæmandi búningi, með blygð og hóglæti, ekki með fléttum og gulli eða perlum og skartklæðum,


Jekäi ijewa te yis wächakewa̱ ra, ijewa ssëna yis wäyäksa̱ni yis wa̱ ji a̱ni nui ka kuna yis ktäkläwa̱ ki̱ka. 	 Þeir yfirheyrðu mig og vildu láta mig lausan, af því á mér hvíldi engin dauðasök.


Jera Felipe te ikúka: —Dosciento denario ka je däkka̱ pan tju̱aklä me̱nak ijewa biköle ia̱ kje berberiri a̱ni. 	 Filippus svaraði honum: "Brauð fyrir tvö hundruð denara nægðu þeim ekki, svo að hver fengi lítið eitt."


Ka yis ka̱kiä kuna ba wa̱ ijäkläksa̱ ka̱jiska, ata ba wa̱ ikjänanaklä ale yakei si̱ wakei yika. 	 Ég bið ekki, að þú takir þá úr heiminum, heldur að þú varðveitir þá frá hinu illa.


¡Issö! Jí kjekla Sa Ká wa̱ sa̱ shka̱l dä, je rä ite sa kia Säkeklä yabala ni. Je ra je ne käi sä rä. Je ne ki̱ka mane wa saje wa rä ia̱ ka ka̱jiska wa je̱r ko̱ne, je rä ka ijewa wa̱ ije ju̱ñer ki̱ka. 	 Sjáið hvílíkan kærleika faðirinn hefur auðsýnt oss, að vér skulum kallast Guðs börn. Og það erum vér. Heimurinn þekkir oss ekki, vegna þess að hann þekkti hann ekki.


Jeska sá te ko̱no saka ku̱a je kjäke̱ju̱ rä Fenicia wà. Je ki̱ka sá ñajiaka̱ bitejuluté. 	 Þar hittum vér á skip, er fara átti til Fönikíu. Stigum vér á það og létum í haf.


Jera ite kjanaklä el patkaténi ijewa wäki̱, ata ijewa te je kpa itsa̱ku̱ na, iweika diekjela. 	 Aftur sendi hann til þeirra annan þjón. Hann lömdu þeir í höfuðið og svívirtu.


Jera jewa ka̱kia Jesús ia̱ ka iwa̱ ipatkäklämi kuna ka̱ ja̱r ka̱mii ska. 	 Og þeir báðu Jesú að skipa sér ekki að fara í undirdjúpið.


Jera ijewa ñajaka̱ Jesús ia̱ ishäk pjoo iminakläju̱pani ijewa ke̱i yika. 	 Og þeir tóku að biðja Jesú að fara burt úr héruðum þeirra.


Judá te Tamar da Fares irä Zara irä wätsikiwa̱. Fares te Esrom wätsikiwa̱, Esrom te Aram wätsikiwa̱. 	 Júda gat Peres og Sara við Tamar, Peres gat Esrom, Esrom gat Ram,


Ka irä jiye kuna ta, ije oloi ja̱mi sa̱ se̱r dä, sa̱ dami rä, sa̱ tso̱ rä. Je rä jishtä bas sha̱na ji ksetsäk wa manele wa̱ iyileta̱na käi: ‘Je rä sä rä ije yäbeila ki̱ka.’ 	 Í honum lifum, hrærumst og erum vér. Svo hafa og sum skáld yðar sagt: ,Því að vér erum líka hans ættar.'


Ata ¿ka bas wa̱ iju̱ñer bas dä Säkeklä temploí, ñakäi Säkeklä wikblu se̱r dä bas ja̱rka ni na? 	 Vitið þér eigi, að þér eruð musteri Guðs og að andi Guðs býr í yður?


Ji biketse etkabä ki̱ka ite Egipto jawa̱ta̱na, ka suale kuna ka̱ tsa̱ku̱i kju̱atkawa̱ yika, jekäi ije chatkawa̱ doloiebä sa̱me̱ishärä ite ale ka juenak kuna je su̱e rami käi. 	 Fyrir trú yfirgaf hann Egyptaland og óttaðist ekki reiði konungsins, en var öruggur eins og hann sæi hinn ósýnilega.


Ata je ebä wà bas ñakjatiacha̱wa̱ bas dä je jile bata shäk wa ktäkcha̱wa̱ wa yäbeila. 	 Þannig vitnið þér sjálfir um yður, að þér eruð synir þeirra, sem myrtu spámennina.


Jekäi je siete wa wa̱ ibakle ialaklä ye ra, jera sa̱ shki̱rke̱ka̱ni ska ra, ¿mane si̱ se̱naklä ye je alaklä dämiksa̱ni rä na? 	 Kona hvers þeirra verður hún í upprisunni? Allir sjö höfðu þeir átt hana."


Jekjepa fariseo wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä datse̱ Jerusalén ska ñasikawa̱ Jesús wä ja̱mi te isha iia̱: 	 Nú komu til Jesú farísear og fræðimenn frá Jerúsalem og sögðu:


Bas se̱no tsa̱na ka delewa̱ kuna wa ra, bas wa̱ ka̱ kjäke̱ wawa̱klä bäi. 	 Umgangist viturlega þá, sem fyrir utan eru, og notið hverja stundina.


Ñakäi guardia wa te ija̱ñetseke̱, ñasikäke̱wa̱ iwä ja̱mi uva diä jäi ma̱k iia̱, 	 Eins hæddu hann hermennirnir, komu og báru honum edik


Jera ite ikúka te isha: —Je däli wä bäi tkäk je ne rä ditsä yäbei rä. 	 Hann mælti: "Sá er sáir góða sæðinu, er Mannssonurinn,


Bas ka̱kiö Säkeklä wikblu oloi ja̱mi itso̱ ye, ka̱kie wà jile kie biköle wà. Bas wa̱ je wa̱klä ye ra bas se̱no je̱r ki̱i̱, chatkelewa̱ ka̱kiäk del sä sikii wa biköle ki̱ka, 	 Gjörið það með bæn og beiðni og biðjið á hverri tíð í anda. Verið því árvakrir og staðfastir í bæn fyrir öllum heilögum.


Jera ka iwa̱ ka̱ me̱ne iia̱, ata ite isha iia̱: —Ma cho̱ni bä juka ba saka wa wäki̱, jewa ia̱ ba te ipake ji e̱e̱na si̱ wá̱ Säkekewa te ma ia̱ käi, ñakäi maikäi ije̱r bäi sha ma ia̱ käi. 	 En Jesús leyfði honum það eigi, heldur sagði: "Far heim til þín og þinna, og seg þeim, hve mikið Drottinn hefur gjört fyrir þig og verið þér miskunnsamur."


Iwa rä biköle te ji yakei wakbla, je ki̱ka ijewa kianawa̱ta̱na ka deneka̱ Säkeklä rä baa käi. 	 Allir hafa syndgað og skortir Guðs dýrð,


Jekäi yie ibiketsaté yis me kte baa bata shä mai ka Cristo kie yirba shtä ska, je rä ka yis wa̱ ju yuäkläka̱ kju̱awa wa̱ ju ñak tkelewa̱ e̱ná ki̱ka kuna, 	 Það hefur þannig verið metnaður minn að láta fagnaðarerindið óboðað þar sem Kristur hafði áður nefndur verið, til þess að ég byggði ekki ofan á grundvelli annars,


Je su̱ta jira bas je̱r ianacha̱wa̱, ata yie bas su̱emini, jera bas ssërmini a̱naa. Jekäi yi a̱ni ia̱ je ssëne a̱naa ka tse̱nak ju̱nami kuna bas yika.’ 	 Eins eruð þér nú hryggir, en ég mun sjá yður aftur, og hjarta yðar mun fagna, og enginn tekur fögnuð yðar frá yður.


¿Je rä etäbä kicha sá wakwa ebä ña ktei shäke̱ni na? ¿Ata sá ki̱ isherke̱ rä jishtä manele käi, ktei yilemi äyë ki̱ bas ia̱ iräle, bas wa̱ iräle käi na? 	 Erum vér nú aftur teknir að mæla með sjálfum oss? Eða mundum vér þurfa, eins og sumir, meðmælabréf til yðar eða frá yður?


Ka irä jiye kuna ta, ji wà bas te sa saka wabiketsaksa̱ ra, je ja̱mi bas wakwa wabiketsarmiksa̱. Ji wà bas te ji mabla sa saka ia̱, je ja̱mi ji mablermi bas ia̱. 	 Því að með þeim dómi, sem þér dæmið, munuð þér dæmdir, og með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður mælt verða.


Templo ska Jesús wä kaka̱ te blu wa te iji tso̱ me̱nak jie kate ofrenda jiäklä jui ja̱rka je su̱a. 	 Þá leit hann upp og sá auðmenn leggja gjafir sínar í fjárhirsluna.


Jera Pablo te Sanedrín wa su̱a jaree te isha: —El wa, yis se̱naté Säkeklä wäna ji biköle ska je̱r ssële ka nuita däka̱ jira kje. 	 En Páll hvessti augun á ráðið og mælti: "Bræður, ég hef í öllu breytt með góðri samvisku fyrir Guði fram á þennan dag."


Je ne ki̱ka bas ku̱ je̱k tsa̱tkäklä tso̱ Säkeklä wa̱ kalabe kuköcho̱wa̱, je wà bas täkili däkläka̱ ji ka bäi kuna ke̱i wäkukäk, jekäi bas te ji biköle wá̱ e̱ná ra, bas ñawätkäkläwa̱ ji̱a. 	 Takið því alvæpni Guðs, til þess að þér getið veitt mótstöðu á hinum vonda degi og haldið velli, þegar þér hafið sigrað allt.


Ata Säkeklä te yis bakaksa̱, jekäi yis chatkärami ji̱a jira kje, je ktei pakäk emana wa ia̱, oloi ta wa ia̱, Moisés irä, jile bata shäk wa irä jewa wa̱ ji o̱rmi ji̱a yile käi ebä, ka ji saka yile ta. 	 En Guð hefur hjálpað mér, og því stend ég allt til þessa dags og vitna bæði fyrir háum og lágum. Mæli ég ekki annað en það, sem bæði spámennirnir og Móse hafa sagt að verða mundi,


Ata je je̱r ta wa wa̱ idiä mine ijui na itsi̱ni ra ñara. 	 en hinar hyggnu tóku olíu með á könnum ásamt lömpum sínum.


Kal bäi ka wänak wä ta shi̱ana, ñaebä kal yakei ka wänak wä ta bäi. 	 Gott tré getur ekki borið vonda ávöxtu, ekki heldur slæmt tré góða ávöxtu.


¡Ba rä ka je̱r ta je̱! Ji tkeke̱ ba te ka dunewa̱ ra, je ka se̱nakni. 	 Þú óvitri maður! Það sem þú sáir lifnar ekki aftur nema það deyi.


Jekjepa Jesús biteju̱té Galilea ke̱i ska, deju̱ Jordán kjä ska Juan wäki̱ iwa̱ wäoka̱nak. 	 Þá kemur Jesús frá Galíleu að Jórdan til Jóhannesar að taka skírn hjá honum.


Yie jekäi isha bas ia̱ bas ssënaklä baa bas dä yis ja̱mi ki̱ka. Ka̱jiska bas weikarmi ta̱i, ata bas je̱r ssëno täkii. Ka irä jiye kuna ta, yis dä tu̱leka̱ ka̱jiska ji tso̱ je ki̱ka. 	 Þetta hef ég talað við yður, svo að þér eigið frið í mér. Í heiminum hafið þér þrenging. En verið hughraustir. Ég hef sigrað heiminn."


Jekjepa ite isha ijewa ia̱: —¿Je ji paka yie jile she ja̱mi, je ia̱ ka bas je̱r ko̱ne na? Jera ¿maikäi bas je̱r ko̱rmi ji pake jile she ja̱mi biköle ia̱ na? 	 Og hann segir við þá: "Þér skiljið eigi þessa dæmisögu. Hvernig fáið þér þá skilið nokkra dæmisögu?


Jekjepa Pilato te isha iia̱: —¿Ijewa te ba kjatieke̱ saka saka, ka ssëne ma wa̱ na? 	 Þá spurði Pílatus hann: "Heyrir þú ekki, hve mjög þeir vitna gegn þér?"


Jera Jesús te isha iia̱: —¿Ji ni ka̱wei ska iyöle katke rä na? ¿Jiräni ba te isu̱a rä na? 	 Jesús sagði við hann: "Hvað er ritað í lögmálinu? Hvernig lest þú?"


Mika̱ idemijuluni ra, jera imineka̱julu ju ja̱r yöle ietkä bata ki̱ je ja̱rka. Ijewa rä Pedro irä, Jacobo irä, Juan irä, Andrés irä, Felipe irä, Tomás irä, Bartolomé irä, Mateo irä, Jacobo Alfeo yaba irä, Simón ale bakle kju̱atkäk gobierno ra irä, Judas Jacobo yaba irä. 	 Er þeir komu þangað, fóru þeir upp í loftstofuna, þar sem þeir dvöldust: Pétur og Jóhannes, Jakob og Andrés, Filippus, Tómas, Bartólómeus, Matteus, Jakob Alfeusson, Símon vandlætari og Júdas Jakobsson.


¿Mane iángel wa ia̱ iwa̱ iyile: “Ma je̱tköwa̱ yis jula wämo kja̱ne bikökje yie ba bolki wa tulacha̱wa̱ bä klä tkäkläka̱ iki̱ka kje” ni rä na? A̱ni. 	 En við hvern af englunum hefur hann nokkru sinni sagt: Set þig mér til hægri handar, uns ég gjöri óvini þína að fótskör þinni?


Jewa rä male̱k ta sul ta bächi käi. Je imale̱k ska itäkili tso̱ iwa̱ ditsä weikäklä cinco mes bala na. 	 Þær hafa hala og brodda eins og sporðdrekar. Og í hölum þeirra er máttur þeirra til að skaða menn í fimm mánuði.


Jekäi bä yäkäke̱ wà ba te ba el je̱r iawa̱wa̱ ra, ka ba wa̱ io̱ne ñashka̱li̱ble ja̱mi. Ba el ki̱ Cristo rä dulewa̱ ke je weikawa̱ bä yäkäke̱ wà. 	 Ef bróðir þinn hryggist sökum þess, sem þú etur, þá ertu kominn af kærleikans braut. Hrind ekki með mat þínum í glötun þeim manni, sem Kristur dó fyrir.


Jekäi ka̱wei wa̱ sa pakale ji wa̱k saka saka je wäshewa̱wa̱ ite, je wà je boyäkä wa yuäkläksa̱ iwakei ja̱mi eklabä ye spa̱nani, ijewa je̱r bäinaklä ñara, 	 afmáði hann lögmálið með boðorðum þess og skipunum til þess að setja frið og skapa í sér einn nýjan mann úr báðum.


Jekäi ite ichaka ñaia̱: —¿Je berbena sheke̱ ite je wà rä jiräni na? Ji sheke̱ ite je ia̱ ka sa̱ je̱r ko̱ne. 	 Þeir spurðu: "Hvað merkir þetta: ,Innan skamms'? Vér vitum ekki, hvað hann er að fara."


Bäi si̱ ra, ke ijewa ku̱ ji wämo ña̱le̱i ju̱ñopa. Ata ijewa te je ju̱ña ukä ska, iñatsa̱kksa̱ni ka̱wei dälätsalewa̱ me̱leta̱na ijewa ia̱ yika ra, je rä e̱e̱na si̱. 	 Því að betra hefði þeim verið að hafa ekki þekkt veg réttlætisins en að hafa þekkt hann og snúa síðan aftur frá hinu heilaga boðorði, sem þeim hafði verið gefið.


Jera Jesús te isha: —¿Yibä te yis passa rä na? Jera biköle te iblawa̱. Jera Pedro te isha: —Säkekewa, chu̱li̱i̱ tenacha̱wa̱ ma ja̱mi ne te ba watie dami rä. 	 Jesús sagði: "Hver var það, sem snart mig?" En er allir synjuðu fyrir það, sagði Pétur: "Meistari, mannfjöldinn treðst að þér og þrýstir á."


jera ite isu̱a ka̱jöir kjä buka̱na ju̱nami jeska jile sua iá ta̱i mo̱lecha̱wa̱ ibata däka̱ cuatro ska, je dewa̱ju̱té ka̱jiska. 	 sá himininn opinn og hlut nokkurn koma niður, líkan stórum dúki. Var hann látinn síga til jarðar á fjórum skautum.


“Je ne ki̱ka yie ibiketse ka sa kiar ka Judío kuna wa ñamanewa̱ke̱ksa̱ Säkeklä ia̱ ra jewa je̱r iawa̱k. 	 Ég lít því svo á, að eigi skuli íþyngja heiðingjum þeim, er snúa sér til Guðs,


Ata Herodes ki̱ año deka̱ni, je ke̱i kjewa̱ ite ra, Herodías yaba busi klä ju̱a ijewa sha̱na; je wà Herodes wäbatsawa̱. 	 En á afmælisdegi Heródesar dansaði dóttir Heródíasar dans frammi fyrir gestunum og hreif Heródes svo,


kal kjuä ja̱ma̱a̱ käi, ñanak jalawa̱klä käi, ji dälänak ja̱ma̱a̱ käi, mirra käi, perfume käi, vino käi, aceite käi, harina käi, trigo käi, vaca käi, oveja käi, caballo käi, carreta käi, kjanaklä wa käi, ditsä käi. 	 og kanelbörk og balsam, ilmjurtir og smyrsl, reykelsi, vín og olíu og fínt mjöl, og hveiti og eyki og sauði og hesta og vagna og man og mannasálir.


—Sä shkä ekla su̱ak. Ji biköle wakblele yis wa̱ je sha tulaka̱ni ite yis ia̱. Je rä le Säbäkäkksa̱ rä. 	 "Komið og sjáið mann, er sagði mér allt, sem ég hef gjört. Skyldi hann vera Kristur?"


ñakäi yis dämiwa̱ bas ia̱ bas Ká ye, jera bas dämiwa̱ yis yabala jäiyi wa irä alaklä wa irä ye. Jekäi Säkekewa ji biköle tsa̱ta te ishe rä.” 	 og ég mun vera yður faðir, og þér munuð vera mér synir og dætur, segir Drottinn alvaldur.


Jera ñawäsaka Jesús je̱r na ide jekäi ijewa te ibiketse tso̱ je̱r na rä, je ki̱ka ite isha ijewa ia̱: —¿Jiye bas te ibiketse bas je̱r na jekäi rä na? 	 Samstundis skynjaði Jesús í anda sínum, að þeir hugsuðu þannig með sér, og hann sagði við þá: "Hví hugsið þér slíkt í hjörtum yðar?


Yis ssëna a̱naa si̱, yis je̱r pabla ba wa̱ sa̱ shka̱l te. Ka irä jiye kuna ta, el dikä, sä sikii wa je̱r ssëwa̱ni bäi ba te ki̱ka. 	 Ég hlaut mikla gleði og huggun af kærleika þínum, þar eð þú, bróðir, hefur endurnært hjörtu hinna heilögu.


jewa biketsö bäi si̱ shka̱li̱blele, ijewa te ji kja̱nei we̱ke̱ ki̱ka. Jekäi bas se̱no ñara bitaba. 	 Auðsýnið þeim sérstaka virðingu og kærleika fyrir verk þeirra. Lifið í friði yðar á milli.


Kte siwa̱ yie ishe ba ia̱, ka bä däkksa̱ jeska, ata ba te ma nui tju̱a ju̱ami kalabe cuadranteje kjepa bä dämiksa̱ni rä. 	 Sannlega segi ég þér: Eigi munt þú komast út þaðan, fyrr en þú hefur borgað síðasta eyri.


Jera je chu̱li̱i̱ wa biköle ñajaka̱, jewa wa̱ iminetse̱ Pilato wäki̱. 	 Þá stóð upp allur skarinn og færði hann fyrir Pílatus.


Jekäi Säkekewa, ijewa te sá pau̱ña je ssö ba ku̱. Sá ba kjanaklä wa tsa̱tkö sá wa̱ ba ktä wapaktäklä ka suale ta kuna. 	 Og nú, Drottinn, lít á hótanir þeirra og veit þjónum þínum fulla djörfung að tala orð þitt.


Jera guardia wa te dika butra corona ye tkaka̱ itsa̱ku̱ ki̱ka, jekäi ite shönak je̱k ki̱ siöö yëna shuaka̱ iki̱. 	 Hermennirnir fléttuðu kórónu úr þyrnum og settu á höfuð honum og lögðu yfir hann purpurakápu.


Sä Säkekewaí Jesucristo shka̱li̱bläk ka jalewa̱ ta kuna wa biköle ia̱ je̱r bäi yinopa. 	 Náð sé með öllum þeim, sem elska Drottin vorn Jesú Krist með ódauðlegum kærleik.


Ata Säkeklä te isha: ‘Yis te ijewa kukäkwa̱ ikja̱naklä ye wa kpemi. Jekäi je ukä ska ijewa bitämijulu te yis kja̱nei we̱mi jí ka̱ ska.’ 	 ,En þjóðina, sem þrælkar þá, mun ég dæma,' sagði Guð, ,og eftir það munu þeir fara þaðan og þjóna mér á þessum stað.'


Ka yis wa̱ jikäi iyöne rä bas äiwa̱cha̱kläwa̱ kuna, ata je rä bas paruäklä jishtä yis wakei yabala shka̱ta wa käi. 	 Ekki rita ég þetta til þess að gjöra yður kinnroða, heldur til að áminna yður eins og elskuleg börn mín.


Ata sä te ji ka juerba je ne ki̱ssëke̱ rä ra, sa te iki̱ssëmi pjoo ka shtirile ta. 	 En ef vér vonum það, sem vér sjáum ekki, þá bíðum vér þess með þolinmæði.


Kjepa ite ije̱r ku̱a tsa̱na ra, ite ipatkamine plaa 	 Og Jesús lét hann fara, lagði ríkt á við hann


¡Issö! Yis Ká kabla ji ma̱k, je patkemi yis te däkwa̱ bas ja̱mi. Ata bas a̱ta̱no jí jukläyäkä ska täkili datse̱ ka̱sha̱ ki̱ je wà bas pajiena kje. 	 Sjá, ég sendi fyrirheit föður míns yfir yður, en verið þér kyrrir í borginni, uns þér íklæðist krafti frá hæðum."


te ishemi: ‘Je ditsä te ju yuami, ata ka itäki ta ie̱newa̱k wa̱.’ 	 og segja: ,Þessi maður fór að byggja, en gat ekki lokið.'


Mileto ska Pablo te yile patkami Éfeso ska tapanak wa wäkiri wa kiäk jäté. 	 Frá Míletus sendi hann til Efesus og boðaði til sín öldunga safnaðarins.


Jera se̱nak Elisabet pája̱mi wa irä isaka wa irä, jewa te ipalei ssa Säkekewa je̱r bäi sha iia̱ ta̱i. Je ne ki̱ka ijewa ssënaña a̱naa ije ra. 	 Og nágrannar hennar og ættmenn heyrðu, hversu mikla miskunn Drottinn hafði auðsýnt henni, og samfögnuðu henni.


Je su̱ta mika̱ si̱wa̱ datse̱ sur wà ra, bas te ishe rä, ‘tsi ka̱ bárka̱ ta̱i ni.’ Jera jekäi io̱rke̱. 	 Og þegar vindur blæs af suðri, segið þér: ,Nú kemur hiti.' Og svo fer.


Jekäi mika̱ isäkätä wa dejulu ra, ijewa te ibiketsa ito̱rmi bakleka̱ ni; ata ito̱na denario wà etka etka ñaebä. 	 Þegar þeir fyrstu komu, bjuggust þeir við að fá meira, en fengu sinn denarinn hver.


Ñakäi ikuna ka̱jiska ji biköle deksa̱ sa̱ ia̱, ata sa wakei weikanawa̱ ra, ¿jiye je kiar sa̱ ki̱ na? Jera ¿jibä me̱mi sa te sa wakei je̱k tsa̱tju̱a ju̱aklämi na? 	 Hvað stoðar það manninn að eignast allan heiminn og fyrirgjöra sálu sinni? Eða hvað gæti maður látið til endurgjalds fyrir sálu sína?


Ata Judas ne wa̱ ijewa inaklä jui tso̱ rä, je ki̱ka ijewa manele te ibiketsa Jesús te isheke̱ iia̱ rä: “Jile sherke̱ sa̱ wa̱ ike̱i kjewa̱klä je tju̱o” iräle, ata ite ipatkeke̱ jile ma̱k ka jita wa ia̱ iräle. 	 En af því að Júdas hafði pyngjuna, héldu sumir þeirra, að Jesús hefði sagt við hann: "Kauptu það, sem vér þurfum til hátíðarinnar," - eða að hann skyldi gefa eitthvað fátækum.


Jera sä wämo wa te ikúkemi te ishemi: ‘Säkekewa, ¿bikökje sá te ma su̱a ba ktawa̱ bäli te je chewa̱ sá te rä na, ma je̱r banawa̱ je tia sá te rä na? 	 Þá munu þeir réttlátu segja: ,Herra, hvenær sáum vér þig hungraðan og gáfum þér að eta eða þyrstan og gáfum þér að drekka?


Je kte ka ju̱ñele kuna rä blelewa̱ ka̱ bakle mikle etkä etkä raté sa wale bakle saka saka skaté, ata jira je kjayina ije wa̱ sikii wa tso̱ ia̱. 	 leyndardóminn, sem hefur verið hulinn frá upphafi tíða og kynslóða, en nú hefur hann verið opinberaður Guðs heilögu.


Bas je̱r ssënopa sá ra bäi. Ka sá wa̱ yi a̱ni ukä ja̱mi ji o̱ne, ka sá wa̱ yi a̱ni yakei tene, ka sá wa̱ yi a̱ni wäyöne. 	 Gefið oss rúm í hjörtum yðar. Engum höfum vér gjört rangt til, engan skaðað, engan féflett.


Jera ite isha isaka ia̱: —Sä shkä yis da. Ata ite ikúka: —Säkekewa, ka̱ mo̱ yis ia̱ säkätä yis minaklä yis ká itäbiäkwa̱ta̱na. 	 Við annan sagði hann: "Fylg þú mér!" Sá mælti: "Herra, leyf mér fyrst að fara og jarða föður minn."


jera Jesús el wa te isha ije ia̱: —Ma cho̱ jiska däkmi Judea ke̱i ska, ba te ji we̱ke̱ kju̱awa su̱aklä jeska ba wa̱ dulanak wa wa̱. 	 Þá sögðu bræður hans við hann: "Flyt þig héðan og farðu til Júdeu, til þess að lærisveinar þínir sjái líka verkin þín, sem þú gjörir.


Ka irä jiye kuna ta, bas bakle mikle, ka Säkeklä ja̱mi kuna wa ja̱mi ji tkerke̱ je wa̱k, ji äina tker sa̱ ja̱mi ka wätkelewa̱ ta käi, ji tker sa̱ ja̱mi käi, se̱nak diyëë ebä käi, ka̱wakbläk di kabika käi, se̱nak di ye sha̱na jaree käi, jile kekläí kja̱nei wa̱k dokona käi, je o̱le bas wa̱ je ne kjela isherke̱ rä. 	 Nógu lengi hafið þér gjört vilja heiðingjanna og lifað í saurlifnaði, girndum, ofdrykkju, óhófi, samdrykkjum og svívirðilegri skurðgoðadýrkun.


Ata Säkekewa rä ji wa̱k bulee, je ne te bas jäklemiwa̱ därërë, bas kjänanemi ale yakei yika rä. 	 En trúr er Drottinn og hann mun styrkja yður og vernda fyrir hinum vonda.


Ñerä fariseo wa te ichaka Jesús ia̱: —¿Bikökje Säkeklä gobiernoí kjämiwa̱ rä na? Jera ite ikúka: —Ka Säkeklä gobiernoí kjäkwa̱ rä juenakwa̱ kuna. 	 Farísear spurðu hann, hvenær Guðs ríki kæmi. Hann svaraði þeim: "Guðs ríki kemur ekki þannig, að á því beri.


Jeska jak yöle diklä bläklä jui ye kajali seis. Je diklei rä Judío wa ñasikitewa̱klä iwädular käi. Je diklä jui na diklä kjäwa̱ rä cincuenta litro käi, setenta litro käi ekla ekla. 	 Nú voru þar sex vatnsker úr steini samkvæmt reglum Gyðinga um hreinsun, og tók hvert þeirra tvo mæla eða þrjá.


Jera ite ikúka: —El dikä, ata ¿yi te yis kuka bas ktei wabiketsäkksa̱ ye bas ia̱ däli bala pja̱k ye rä na? 	 Hann svaraði honum: "Maður, hver hefur sett mig dómara eða skiptaráðanda yfir ykkur?"


Ñerä iyakani ra, itäkinani. Jekäi ise̱na ji̱a elkje kte kukäk wa tso̱ Damasco ska jewa ra. 	 Síðan neytti hann matar og styrktist. Sál var nokkra daga hjá lærisveinunum í Damaskus


Jera Jesús te ikúka: —Iyöle katke rä: ‘Ka pan ebä oloi ja̱mi sa̱ se̱r dä kuna.’ 	 Og Jesús svaraði honum: "Ritað er: ,Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði.'"


Ñakäi ije̱k dulawa̱ke̱ ka ji wa̱k kuna, shkäk ju etkä ju etkä. Ka irä iñadulawa̱ke̱ ka ji wa̱k ebä kuna, ata biyö bläk, je̱k patkäk ji kju̱awa sha̱naka, ji ka kiar yinak ebä shäk. 	 Og jafnframt temja þær sér iðjuleysi, rápandi hús úr húsi, ekki einungis iðjulausar, heldur einnig málugar og hlutsamar og tala það, sem eigi ber að tala.


Jera ijewa kjali tjua ija̱mi, te ikata kukawa̱, je wà ite ikpa ta̱i itsa̱ku̱ na. 	 Og þeir hræktu á hann, tóku reyrsprotann og slógu hann í höfuðið.


Ata ijewa ia̱ ba ktei pakale rä ba te Judío wa tso̱ ka Judío kuna wa sha̱na biköle pakeke̱ ñabutsäk tulämi Moisés wa̱ ka̱wei me̱leta̱na yika, te isheke̱ ijewa ia̱, ka ijewa kiar ji̱a iyabala ia̱ tene shkiri wa̱k, ka ikiar sä wädular wawa̱k ji̱a ni. 	 En þeim hefur verið sagt, að þú kennir öllum Gyðingum, sem eru meðal heiðingja, að hverfa frá Móse og segir, að þeir skuli hvorki umskera börn sín né fylgja siðum vorum.


Je levadura mikle ju̱oksa̱ bas däkläwa̱ harina yaka spa̱na ye, ka levadura ta. Ata tsa̱na ra bas dä iyaka spa̱na. Ka irä jiye kuna ta, Cristo saje oveja yaba, sa̱ wa̱ Sä Ktäkwa̱ Bakleju̱ Ke̱i kjewa̱klä je rä ko̱tälewa̱ e̱ná. 	 Hreinsið burt gamla súrdeigið, til þess að þér séuð nýtt deig, enda eruð þér ósýrðir. Því að páskalambi voru er slátrað, sem er Kristur.


jiräni isu̱ak isäkätä skaté wa delewa̱ kte wakja̱ne̱iwa̱k ye wa te ipaka sa̱ ia̱ je ja̱mi. 	 samkvæmt því, sem oss hafa flutt þeir menn, er frá öndverðu voru sjónarvottar og þjónar orðsins.


Ijewa rä diklä tsikinaklä ka diklei ta käi, mo̱ ju̱e si̱wa̱ te käi. Ijewa ia̱ ka̱tuil yee tso̱ blele e̱ná. 	 Vatnslausir brunnar eru þessir menn, þoka hrakin af hvassviðri, þeirra bíður dýpsta myrkur.


Ñakäi ¿maikäi je ktei wapauta̱nami ka yi patkene ra na? Je rä jishtä iyöle katke käi: “Bäije kte baa bata shäk wa klä rä.” 	 Og hver getur prédikað, nema hann sé sendur? Svo er og ritað: "Hversu fagurt er fótatak þeirra, sem færa fagnaðarboðin góðu."


Ka irä jiye kuna ta, ñaebä ka Cristo wa̱ io̱ne iwakei wäbatsa käi. Ata jishtä iyöle katke käi: “Ba yile sälwii ba shäk wa wa̱ je ja̱naka̱ yis ki̱ka.” 	 Kristur hugsaði ekki um sjálfan sig, heldur eins og ritað er: "Lastyrði þeirra, sem löstuðu þig, lentu á mér."


Ite jekäi je yaba ktei sha, je te iká ia̱mi male̱cha̱cha̱wa̱. 	 Faðir hans og móðir undruðust það, er sagt var um hann.


Andrés irä, Felipe irä, Bartolomé irä, Mateo irä, Tomás irä, Jacobo Alfeo yaba irä, Tadeo irä, Simón ale bakle kju̱atkäk gobierno ra irä, 	 og Andrés, Filippus og Bartólómeus, Matteus og Tómas, Jakob Alfeusson, Taddeus og Símon vandlætara


Ata “bäli te bä bolki ktawa̱ ra, ichewo̱, ñakäi ije̱r banawa̱ ra, itiö. Ba te jekäi iwá̱ ra, je wà ba te ije wäktä mawe̱miksa̱ äine wà.” 	 En "ef óvin þinn hungrar, þá gef honum að eta, ef hann þyrstir, þá gef honum að drekka. Með því að gjöra þetta, safnar þú glóðum elds á höfuð honum."


Ata ka iwa̱ itju̱aklä ta ki̱ka iblui te je sha wato̱nakju̱mi ise̱naklä ra, iyabala ra, ji biköle tso̱ iwa̱ käi, inui to̱nakläju̱mi. 	 Sá gat ekkert borgað, og bauð konungur þá, að hann skyldi seldur ásamt konu og börnum og öllu, sem hann átti, til lúkningar skuldinni.


Ñerä iwa̱ dulanak wa te iwá̱ jishtä Jesús te ipaka iwa̱k käi. Jera ijewa te Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä je äliwa̱. 	 Lærisveinarnir gjörðu sem Jesús bauð þeim og bjuggu til páskamáltíðar.


Ata je fariseo te isu̱a ra ka ijula suka̱ne iyäkä mar yika, je te ima̱le̱cha̱wa̱. 	 Faríseinn sá, að hann tók ekki handlaugar á undan máltíðinni, og furðaði hann á því.


isaka te je kjanaklä wa kukacha̱wa̱, weika diekjela, ktacha̱wa̱ ite. 	 en hinir tóku þjóna hans, misþyrmdu þeim og drápu.


Je ne ki̱ka bas se̱no je̱r ki̱i̱ del ka̱kiäk bas täkili däkläka̱ je ji shena däkwa̱ ji̱a je bena cha̱k, bas je̱k duäkläwa̱ ditsä yäbei wäja̱mi.’ 	 Vakið því allar stundir og biðjið, svo að þér megið umflýja allt þetta, sem koma á, og standast frammi fyrir Mannssyninum."


Ñerä je wikblu a̱na, te dulaklei paju̱wa̱ka̱ni e̱e̱na, kjepa ite ijawa̱ta̱na. Jera ija̱nawa̱ dulewa̱ käi, je ki̱ chu̱li̱i̱ te isha iduawa̱ irä. 	 Þá æpti andinn, teygði hann mjög og fór, en sveinninn varð sem nár, svo að flestir sögðu: "Hann er dáinn."


Jera Jesús mineka̱ ka̱ kichei ki̱, jeska ije̱tkawa̱ iwa̱ dulanak wa ra. 	 Þá fór Jesús upp á fjallið og settist þar niður með lærisveinum sínum.


Ñakäi ite ka̱wä ma̱ iyaba ia̱ iwa̱ sä ktei wabiketsäkläksa̱, je rä ditsä yäbei ki̱ka. 	 Og hann hefur veitt honum vald til að halda dóm, því að hann er Mannssonur.


¿Mane yila tjabana jí karalewa̱ ia̱ rä na: ‘Ma nui rä jalewa̱ bitaba’ ni iräle, ta ‘ma je̱köka̱, ma je̱katashuäklä kuköwa̱, bä shkömi’ ni iräle? 	 Hvort er auðveldara að segja við lama manninn: ,Syndir þínar eru fyrirgefnar,' eða segja: ,Statt upp, tak rekkju þína og gakk?'


Ke bas ku̱ iwa̱ ijewa käi. Ka irä jiye kuna ta, bas Ká wa̱ ji sherke̱ bas ki̱ je ju̱ñer kja ka bas wa̱ ji kirba iia̱ yika. 	 Líkist þeim ekki. Faðir yðar veit, hvers þér þurfið, áður en þér biðjið hann.


Yi kaldu ju tsibata yöle shpatke ki̱ ra, ke je bitawa̱ni kjäkwa̱ iju na jile tso̱ tsa̱kksa̱. 	 Sá sem er uppi á þaki, fari ekki ofan og inn í húsið að sækja neitt.


Ñakäi bas Capernaúm wa, ¿bas ia̱ ra bas oloi karmika̱ ka̱jöir ska kje na? Ñera bas dä oloi ja̱nakwa̱ sä wikblu bläklä ska kje. Ka irä jiye kuna ta, bas sha̱na ji o̱na täkili ta je kuna rä o̱le Sodoma ska ra, ji kje ijewa tso̱ ji̱a. 	 Og þú Kapernaum. Verður þú hafin til himins? Nei, til heljar mun þér steypt verða. Ef gjörst hefðu í Sódómu kraftaverkin, sem gjörðust í þér, þá stæði hún enn í dag.


Josías te Jeconías irä iel wa irä wätsikiwa̱, Israel wa jalemi Babilonia ska ke̱i ska ra. 	 Jósía gat Jekonja og bræður hans á tíma herleiðingarinnar til Babýlonar.


Jera ite ijewa kúka: —Jera ale David wa̱ ji o̱le, mika̱ idamiju̱ ka jita, ije irä shkäk ira wa irä, ktacha̱wa̱ bäli te ra, ¿ka bas wa̱ je ktei wayile na? 	 Hann svaraði þeim: "Hafið þér aldrei lesið, hvað Davíð gjörði, er honum lá á, þegar hann hungraði og menn hans?


Issër bas wakwa ia̱ ra ji sherke̱ bas ki̱ tso̱ e̱ná bas wa̱ käi, bas bluna tulaka̱ e̱ná käi, bas dewa̱ kja sa̱ tsa̱ku̱i ye käi, ata ka sá rä delewa̱ña sa̱ tsa̱ku̱i ye. Säli bas döwa̱pa si̱ sa̱ tsa̱ku̱i wa ye sá däkläwa̱ña sa̱ tsa̱ku̱i wa ye bas da. 	 Þér eruð þegar orðnir mettir, þér eruð þegar orðnir auðugir, án vor eruð þér orðnir konungar. Og ég vildi óska, að þér væruð orðnir konungar, til þess að einnig vér mættum vera konungar með yður!


ñakäi ñatsa̱kksa̱ se̱nak bitaba, bas wakwa ji tso̱ o̱nak ebä biketsäk, shka̱bläk bas wakwa jula wà maikäi sá te bas ia̱ isha käi, 	 Leitið sæmdar í því að lifa kyrrlátu lífi og stunda hver sitt starf og vinna með höndum yðar, eins og vér höfum boðið yður.


Ibiketsö, je su̱ta ko̱no rä, irä ta̱i minaktse̱ si̱wa̱ täkii wa̱. Jeiräta je rä wämanewa̱klä ta tsi̱ne, je wà iju̱ak te iju̱eke̱ mai iki̱ ishena minak käi. 	 Sjá einnig skipin, svo stór sem þau eru og rekin af hörðum vindum. Þeim verður stýrt með mjög litlu stýri, hvert sem stýrimaðurinn vill.


Jewa sha̱na itso̱ rä María Magdala wa, María ale Jacobo irä José irä jewa a̱mi, ñakäi Zebedeo yabala a̱mi. 	 Meðal þeirra var María Magdalena, María, móðir þeirra Jakobs og Jósefs, og móðir Sebedeussona.


Je su̱ta je dos talento kukäk te iki̱tapawa̱ni dos talento. 	 Eins gjörði sá er tvær fékk. Hann græddi aðrar tvær.


Ñakäi jeska alaklä wa sha̱ te isu̱e kajali ka̱miika. Jewa sha̱na itso̱ rä María Magdala wa, Salomé, ñakäi María Jacobo ale dulaklei ji̱a irä, José irä jewa a̱mi. 	 Þar voru og konur álengdar og horfðu á, meðal þeirra María Magdalena, María, móðir þeirra Jakobs yngra og Jóse, og Salóme.


Ka̱ñinawa̱ ra, ite iwakei wa̱ dulanak wa kia jaté iwä ki̱, jewa sha̱ kuka ite däka̱ doce, jewa kia ite iktei bata shäk wa ni. 	 Og er dagur rann, kallaði hann til sín lærisveina sína, valdi tólf úr þeirra hópi og nefndi þá postula.


Jera Jesús te isha iia̱: —Sa̱nu̱le nu̱lewa, ¿jiye ma ji̱ake̱ rä na? ¿Yibä yuleke̱ ba te rä na? Ata María te ibiketsa ije rä je kal yäkä wäbala pasu̱ak. Je ki̱ka ite isha iia̱: —Säkekewa, ba ne te inu̱l tsa̱mi rä ra, ishö yis ia̱ mai ba te iblani rä yis wa̱ itsa̱kläténi. 	 Jesús segir við hana: "Kona, hví grætur þú? Að hverjum leitar þú?" Hún hélt, að hann væri grasgarðsvörðurinn, og sagði við hann: "Herra, ef þú hefur borið hann burt, þá segðu mér, hvar þú hefur lagt hann, svo að ég geti sótt hann."


Ata yie ishe bas ia̱, Salomón bakle je̱k pajiäk baawa̱ si̱, ka je̱k pajiene jewa sha̱ mane a̱ni käi. 	 En ég segi yður: Jafnvel Salómon í allri sinni dýrð var ekki svo búinn sem ein þeirra.


Ijewa je̱r ssëna je wa̱k rä ijewa rä nui ta ijewa ra ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, ka Judío kuna wa ia̱ Judío wa däli wikblu iá shtä rä deleksa̱ña. Je ki̱ka ijewa ka̱wä ta Judío wa tsa̱tkäk däli yaka iá wà. 	 Sjálfir ákváðu þeir það, enda eru þeir í skuld við þá. Fyrst heiðingjarnir hafa fengið hlutdeild í andlegum gæðum þeirra, þá er þeim og skylt að fulltingja þeim í líkamlegum efnum.


Levadura elkje te harina yaka kalabe papu̱we̱ka̱ni. 	 Lítið súrdeig sýrir allt deigið.


Pedro, Jesucristo ktei bata shäk te jí yue mar, bas minelemi Ponto ska, Galacia ska, Capadocia ska, Asia ska, ñakäi Bitinia ska, kju̱awa wa ye jewa ia̱; 	 Pétur postuli Jesú Krists heilsar hinum útvöldu, sem eru dreifðir sem útlendingar í Pontus, Galatíu, Kappadókíu, Asíu og Biþýníu,


Jekäi Zebedeo yabala Jacobo irä Juan irä, ñasikawa̱ alemana ije wäja̱mi te isha iia̱: —Sapaktäk, sa̱ ki̱ ba shena ji wa̱k sá ia̱, ji kieke̱ sá te ba ia̱ käi. 	 Þá komu til hans Jakob og Jóhannes, synir Sebedeusar, og sögðu við hann: "Meistari, okkur langar, að þú gjörir fyrir okkur það sem við ætlum að biðja þig."


Ijewa te iu̱ña ji̱a ki̱ta, je ukä ska ra ite ijewa yatulaksa̱ni. Ji a̱ni ki̱ka ka ijewa wa̱ ikpäklei iö ditsä wätjirka̱ kju̱ei, biköle te Säkeklä kjeisheke̱ ji o̱na ki̱ka. 	 En þeir ógnuðu þeim enn frekar og slepptu þeim síðan, þar sem þeir sáu enga leið vegna fólksins að hegna þeim, því allir lofuðu Guð fyrir þennan atburð.


—Yis ka̱kiäte Jope jukläyäkäí ska ra, yis je̱r na ka̱ shena itjä, jera yis ia̱ ji kjayina su̱a yis te. Jile sua iá ta̱i bitewa̱ ka̱jöir ska mo̱lecha̱wa̱ ibata däka̱ cuatro ska, je dewa̱ju̱ yis katke ska. 	 "Ég var að biðjast fyrir í borginni Joppe og sá, frá mér numinn, sýn, hlut nokkurn koma niður, eins og stór dúkur væri látinn síga á fjórum skautum frá himni, og hann kom til mín.


Ata Tito rä yis wapebläk shka̱bläkña yis da bas ia̱. Ata sä el wa, jewa rä patkele tapanak eyaka eyaka wa wa̱, Cristo oloi kanakläka̱. 	 Títus er félagi minn og starfsbróðir hjá yður, og bræður vorir eru sendiboðar safnaðanna og Kristi til vegsemdar.


Ata ije ka̱yuawa̱ni. Berbena ebä ra jeska kajali wa te ishani etäbä kicha Pedro ia̱: —Iyina si̱ ra ba rä ijewa sha̱ ekla, ba rä Galilea wa ki̱ka. 	 En hann neitaði sem áður. Litlu síðar sögðu þeir, er hjá stóðu enn við Pétur: "Víst ertu einn af þeim, enda ertu Galíleumaður."


Jera ite isha ijewa ia̱: —Iyina si̱ ra, bas te yis copa wayemi, ata je̱tkäkwa̱ yis jula wämo kja̱ne yis jula shule kja̱ne, ka yis ia̱ ka̱ kuna je ma̱klä, ata je rä yi ia̱ irä yolole kja yis Ká wa̱ jewa ia̱. 	 Hann segir við þá: "Kaleik minn munuð þið drekka. En mitt er ekki að veita, hver situr mér til hægri handar eða vinstri. Það veitist þeim, sem það er fyrirbúið af föður mínum."


Ata ijewa te isha: —Ke sa̱ ku̱ iwa̱ ike̱i kjewe̱ sha̱na, iö ditsä wätji̱rka̱ ta̱i ki̱ka. 	 En þeir sögðu: "Ekki á hátíðinni, annars verður uppþot með lýðnum."


ji ka̱sha̱a̱ ki̱ wa iräle, ji ja̱r ka̱mii ska wa iräle, ji saka yöleksa̱ iräle, ji a̱ni ia̱ ka sa bala butsa̱nak Säkeklä wa̱ sa̱ shka̱l saje wa Säkekewaí Jesucristo oloi ja̱mi je yika. 	 hæð né dýpt, né nokkuð annað skapað muni geta gjört oss viðskila við kærleika Guðs, sem birtist í Kristi Jesú Drottni vorum.


Jekäi je palei ju̱ñenamika̱ je ke̱i biköle ska. 	 Og þessi tíðindi bárust um allt það hérað.


Je te ijewa wäsikemi tabeli yaka yöle kata ye wà. Jewa rä ko̱nak tkäwa̱, jishtä u̱ yöle u̱ yaka wà rä ko̱nak tkäwa̱ käi. Je ia̱ yie ka̱wei me̱mi jishtä yis Ká wa̱ ime̱le yis ia̱ käi. 	 Og hann mun stjórna þeim með járnsprota, eins og leirker eru moluð. Það vald hef ég fengið frá föður mínum.


Ñaebä jíka kje ije rä ka̱wei ta me̱le iia̱ chui tsa̱ku̱i wa wa̱, je wà iwa̱ ba a̱netsäk ba kie wà wa biköle kukächa̱kläwa̱. 	 Og hér fer hann með vald frá æðstu prestunum að færa í bönd alla þá, sem ákalla nafn þitt."


Ñerä chui tsa̱ku̱i wa irä, fariseo wa irä, jewa wa̱ ka̱wei me̱le rä manele te iju̱ña mai Jesús katke ra, je wa̱ ibata shäklä ijewa ia̱, ijewa wa̱ ikukäkläwa̱. 	 En æðstu prestar og farísear höfðu gefið út skipun um það, að ef nokkur vissi hvar hann væri, skyldi hann segja til, svo að þeir gætu tekið hann.


“¿Jishtä bas ia̱ ra irä na? Ikuna ekla wa̱ oveja tso̱ cien, ata je etaba shenawa̱ ra, ¿ka iwa̱ noventa y nueve tulunakta̱na ka̱bata na iminaklä je shenawa̱ yuläk na? 	 Hvað virðist yður? Ef einhver á hundrað sauði og einn þeirra villist frá, skilur hann ekki þá níutíu og níu eftir í fjallinu og fer að leita þess, sem villtur er?


Mikle ra bas dä ka Säkeklä ktä ssäk kuna; ata jira bas ia̱ ije̱r bäi sha, je rä ijewa wa̱ ka iktä ssëne kuna ki̱ka. 	 Þér voruð fyrrum óhlýðnir Guði, en hafið nú hlotið miskunn vegna óhlýðni þeirra.


ju̱ami ite ka̱ ja̱r ka̱mii na, kjäshtawa̱ ite, kjä ki̱bawa̱wa̱ ite, je rä ka iwa̱ ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wäyuäklä ji̱a, ma rä mil año deka̱ kje. Je ukä ska ra irä wäyenaksa̱ni berbena bala na. 	 Hann kastaði honum í undirdjúpið og læsti og setti innsigli yfir, svo að hann leiddi ekki framar þjóðirnar afvega, allt til þess er fullnuðust þúsund árin. Eftir það á hann að vera leystur um stuttan tíma.


Jekäi iwätuäklä wawätuna jukläyäkä ekta ka, je iwätuäklä ska pi deksa̱ talanami deka̱ caballo kjä pamu̱aklä ska kje, ma̱tsi̱li̱ ta mil seisciento estadio. 	 Og vínþröngin var troðin fyrir utan borgina og gekk blóð út af vínþrönginni, svo að tók upp undir beisli hestanna, eitt þúsund og sex hundruð skeiðrúm þar frá.


Jera ideni je iwa̱ dulanak wa ska ra, ite ijewa ku̱a käpelecha̱wa̱. Jera ite isha Pedro ia̱: —Ata ¿ka bas täkili deneka̱ wäñinakña yis da una horabä jibä na? 	 Hann kemur aftur til lærisveinanna og finnur þá sofandi. Þá sagði hann við Pétur: "Þér gátuð þá ekki vakað með mér eina stund?


Ata je ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i kju̱atkawa̱ Jesús da, ite sä bäiwa̱ni sábado wà ki̱ka. Jera je te isha tapale chu̱li̱i̱ wa ia̱: —Seis día bala na sa kiana shka̱bläk rä. Je ne ki̱ka je bala na bas bitä bäinak, ata ka sábado wà kuna. 	 En samkundustjórinn reiddist því, að Jesús læknaði á hvíldardegi, og mælti til fólksins: "Sex daga skal vinna, komið þá og látið lækna yður og ekki á hvíldardegi."


ba wa̱ ijewa wäji̱atkewa̱klä, se̱ne ka̱ yee na yika ijewa ñamanewa̱kläksa̱ ka̱ oloika, ñakäi Satanás täkili yika, idäkläwa̱ Säkeklä ja̱mi, ijewa nui janakläwa̱ bitaba, iwa̱ däli ukä kukäkläwa̱ña siki tele wa ra, yis biketse ki̱ka.” 	 að opna augu þeirra og snúa þeim frá myrkri til ljóss, frá Satans valdi til Guðs, svo að þeir öðlist fyrir trú á mig fyrirgefningu syndanna og arf með þeim, sem helgaðir eru.'


Je katke rä je ke̱i wäkiri patkele Roma wa wa̱ kie Sergio Paulo ra. Je rä je̱rikäk tsa̱na. Jekäi je te Bernabé irä Saulo irä, kia jaté iwäki̱, ije̱r kia Säkeklä ktä ssëte ki̱ka. 	 Hann var hjá landstjóranum Sergíusi Páli, hyggnum manni, sem hafði boðað þá Barnabas og Sál á fund sinn og fýsti að heyra Guðs orð.


Jera Judío wa te Alejandro patkami ditsä bena wäki̱, jekäi je chu̱li̱i̱ wa moska te ije je̱r ku̱a ji shäk. Jekäi ijula tkacha̱ ijewa si̱wa̱tiächa̱kläwa̱ ije̱k wetsäklä ditsä wäna. 	 Nokkrir í mannþrönginni töldu það vera vegna Alexanders, því að Gyðingar ýttu honum fram, en Alexander benti til hljóðs með hendinni og vildi verja mál sitt fyrir fólkinu.


jera iia̱ ekla kie Ananías ni kjayina je dewa̱ju̱ jula ma̱kka̱ ije ki̱ka iwä wajuenakläni. 	 Og hann hefur í sýn séð mann, Ananías að nafni, koma inn og leggja hendur yfir sig, til þess að hann fái aftur sjón."


Jekäi sä dulecha̱wa̱ wa rä ka shki̱nakka̱ni kuna ra, ka Cristo shki̱neka̱ni kuna. 	 Því að ef dauðir rísa ekki upp, er Kristur ekki heldur upprisinn.


Jekjepa ite isha ji̱a: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱: Jile bata shäk mane a̱ni ka kinakwa̱ iwakei ke̱i ska. 	 Enn sagði hann: "Sannlega segi ég yður, engum spámanni er vel tekið í landi sínu.


Je shka̱bläklä ke̱i, je ne rä ka̱jiska rä. Je däli wä bäi, je ne rä je gobiernoí ja̱mi wa rä. Ñakäi je cizaña wä, je ne rä je yakei ja̱mi wa rä. 	 akurinn er heimurinn, góða sæðið merkir börn ríkisins, en illgresið börn hins vonda.


¡Issö! Shka̱bläk wa te bas ka̱ ki̱ däli wä tia, je säkei ka me̱ne bas wa̱ ijewa ia̱ je kjoyir kate, ñakäi je däli wä kukäk wa a̱r ssëna deka̱ guardia wa Säkekewaí ska kje. 	 Launin hrópa, þau sem þér hafið haft af verkamönnunum, sem slógu lönd yðar, og köll kornskurðarmannanna eru komin til eyrna Drottins hersveitanna.


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä rä ka Säkeklä ji wa̱k kje pa pa shtä kuna, ata je rä Säkeklä ji wa̱k tsa̱na shtä. Jishtä sä sikii wa tapanak eyaka eyaka biköle ka̱wei rä käi, 	 því að Guð er ekki Guð truflunarinnar, heldur friðarins. Eins og í öllum söfnuðum hinna heilögu


Jeska Jesús ktani ijewa ra te isha: —Yis ne rä ka̱ oloi ye ka̱jiska wa ia̱ rä. Jekäi yi mike̱ yis da ra, jera ka je shkäk ji̱a ka̱ yee naka mik a̱ni. Ata je dami rä ka̱ oloi sa̱ se̱naklä kseka oloika. 	 Nú talaði Jesús aftur til þeirra og sagði: "Ég er ljós heimsins. Sá sem fylgir mér, mun ekki ganga í myrkri, heldur hafa ljós lífsins."


je pshinawa̱ ra, ite isikeksa̱ tipä kse̱i ki̱ka, ñajäkläwa̱ te ibäi bäi shtekksa̱ jienak jile na, ata iyakeila tuleksa̱ käi. 	 Þegar það er fullt, draga menn það á land, setjast við og safna þeim góðu í ker, en kasta þeim óætu burt.


Ijewa mablerte weikane ta̱i wà. Ata ki̱ta si̱ ijewa ssëna a̱naa, ñakäi ijewa rä itjä ka ji a̱ni ta, je wà ijewa te ji ma̱ shka̱ja̱ si̱ ji ta ta̱i käi. 	 Þrátt fyrir þær miklu þrengingar, sem þeir hafa orðið að reyna, hefur ríkdómur gleði þeirra og hin djúpa fátækt leitt í ljós gnægð örlætis hjá þeim.


Ata je tuinei wà Säkekewa ángel ekla te sä wätiäklä jui kjäya ju̱ami, te ijewa jaksa̱, te isha: 	 En engill Drottins opnaði um nóttina dyr fangelsisins, leiddi þá út og sagði:


Je itä ki̱ ijewa te isha je alaklä ia̱: —Jira sá te ije biketsa, ka irä ba te isha ebä ki̱ka kuna, ata sá wakwa te ije ktä ssa ki̱ka. Je wà sá wa̱ iju̱ñer iyina si̱ ije ne rä ka̱jiska wa tsa̱tkäkksa̱ rä. 	 Þeir sögðu við konuna: "Það er ekki lengur sakir orða þinna, að vér trúum, því að vér höfum sjálfir heyrt hann og vitum, að hann er sannarlega frelsari heimsins."


Jekäi jeska wa biköle ñajaka̱ kju̱atkäk ijewa ra. Jera iwäkiri wa te ipaya tulami kjepa ite isha buka̱nak kata wà. 	 Múgurinn réðst og gegn þeim, og höfuðsmennirnir létu fletta þá klæðum og skipuðu að húðstrýkja þá.


jishtä iyöle katke käi: “Yi te ikuka ta̱i ka je ia̱ iwä ukä deneksa̱, yi te ikuka elkje ka je ki̱ iki̱shene ji̱a.” 	 eins og skrifað er: Sá, sem miklu safnaði, hafði ekki afgangs, og þann skorti ekki, sem litlu safnaði.


Ka irä jiye kuna ta, ale jikäi ishäk je wakei ju̱ñer sa̱ wa̱: “Yis ne rä sä kukäkwa̱ nui ki̱ rä. Yis ne te je nui kpemi rä.” Ietkä rä: “Säkekewa te iwakei cha wa ktei wabiketsemiksa̱ buka̱nak.” 	 Vér þekkjum þann, er sagt hefur: "Mín er hefndin, ég mun endurgjalda." Og á öðrum stað: "Drottinn mun dæma lýð sinn."


Jera ideju̱ ra, ije̱k sikawa̱ plaa iwäja̱mi te isha: —¡Rabí! Jera ite iwä jalassawa̱. 	 Hann kemur, gengur beint að Jesú og segir: "Rabbí!" og kyssti hann.


Ñakäi ite isu̱a ra, itsa̱ku̱ pabuträklä kalme ka ibuträklä ra kuna, ata pa̱lema kju̱awaka. 	 og sveitadúkinn, sem verið hafði um höfuð hans. Hann lá ekki með línblæjunum, heldur sér samanvafinn á öðrum stað.


Jera ijewa ia̱ paiklä suruu me̱na ekla ekla, ñakäi ijewa ia̱ iyina ije̱räklä ji̱a elkje bala ta, bilbä iel wa ikja̱nei wa̱kña wa kiana ko̱ta̱nakcha̱wa̱ jishtä ijewa käi kjepa. 	 Og þeim var fengin, hverjum og einum, hvít skikkja. Og þeim var sagt, að þeir skyldu enn hvílast litla hríð, þangað til samþjónar þeirra og bræður þeirra, sem áttu að deyðast eins og sjálfir þeir, einnig fylltu töluna.


Bulirishtä ra Betania ska iminejuluni, jera iktawa̱ bäli te. 	 Á leiðinni frá Betaníu morguninn eftir kenndi hann hungurs.


Jera ¿maikäi yis ianawa̱ bas bolki ye ji rä iyina si̱ sha yie bas ia̱ kju̱ei rä na? 	 Er ég þá orðinn óvinur yðar, vegna þess að ég segi yður sannleikann?


Jekäi manele ktäke̱ka̱ kte kju̱awa wà ra, je wo̱ bol kjelabä ku̱, kai ra mañal ebä ku̱, ata je ktö rä ekla ekla, ñakäi yilé kiana je kte wapakäk. 	 Séu einhverjir, sem tala tungum, mega þeir vera tveir eða í mesta lagi þrír, hver á eftir öðrum, og einn útlisti.


Jera ijewa kjajulu jukläyäkä etkä etkä sha̱na ra, ijewa te Jesús ktei bata shäk wa irä tapanak wa wäkiri wa irä tso̱ Jerusalén ska wa te ji biketsaksa̱ je wapaka ijewa ia̱, ijewa wa̱ dälätsanak. 	 Þeir fóru nú um borgirnar, fluttu mönnum þær ályktanir, sem postularnir og öldungarnir í Jerúsalem höfðu samþykkt, og buðu að varðveita þær.


Jesús te je ssa ra, ije̱k butsa ju̱ami jeska eklabä mineju̱ ko̱no ki̱ka, ka̱ wakei ebä ska. Je ju̱ñawa̱ chu̱li̱i̱ te ra, jera jukläyäkä saka saka ska wa minejulumi iitäki̱ klä wà. 	 Þegar Jesús heyrði þetta, fór hann þaðan á báti á óbyggðan stað og vildi vera einn. En fólkið frétti það og fór gangandi á eftir honum úr borgunum.


Ka irä jiye kuna ta, ikabla te isha rä jikäi: “Jí ke̱i wà yis däni, je ra Sara rä yaba ta.” 	 Því að þetta orð er fyrirheit: "Í þetta mund mun ég aftur koma, og þá skal Sara hafa son alið."


Jekäi Säkeklä kablele säkätä, je rä ka̱weií ta iwakja̱neiwa̱klä, ñakäi je rä ju dälätsalewa̱ ta ka̱jiska. 	 Nú hafði fyrri sáttmálinn líka fyrirskipanir um þjónustuna og jarðneskan helgidóm.


wäyölewa̱ ka̱yuäk wa te ji we̱ke̱ su̱nak ebä wa̱. Ijewa je̱r dä shki̱malewa̱ ia̱ ka ji a̱ni ssër kuna ji̱a yakei. 	 Þessu valda hræsnisfullir lygarar, sem eru brennimerktir á samvisku sinni.


Jera Satanás kjawa̱ Judas kinak Iscariote wa ni je je̱r na; ije rä ale doce wa sha̱ ekla. 	 Þá fór Satan í Júdas, sem kallaður var Ískaríot og var í tölu þeirra tólf.


Jera iblui te isha iia̱: ‘Kjanaklä bäi chatkelewa̱, baa ba te iwá̱ rä. Ba te ji elkje wawá̱ rä bäi, je ki̱ka yie ba ia̱ ji me̱mi ta̱i ma wa̱ ju̱ñenak. Ba ssënoña a̱naa bä blui ra.’ 	 Húsbóndi hans sagði við hann: ,Gott, þú góði og trúi þjónn. Yfir litlu varstu trúr, yfir mikið mun ég setja þig. Gakk inn í fögnuð herra þíns.'


Jeiräta ka yis wakei je̱k biketsä yis se̱r kseka rä sa̱me̱ishärä säkei ta ta̱i käi, ata yis pakale tu̱nak, ñakäi Säkekewa Jesús wa̱ ji me̱le yis ia̱ yis wa̱ kja̱nei o̱nak je ne e̱lewa̱pa yis ia̱ rä, yis wa̱ Säkeklä je̱r bäi shäke̱ je ktei baa shäklä. 	 En mér er líf mitt einskis virði, fái ég aðeins að fullna skeið mitt og þá þjónustu, sem Drottinn Jesús fól mér: Að bera vitni fagnaðarerindinu um Guðs náð.


Jekäi Saulo shka ijewa ra jöina diana Jerusalén na. 	 Dvaldist hann nú með þeim í Jerúsalem, gekk þar út og inn og talaði einarðlega í nafni Drottins.


Jekäi bas cho̱ je ke̱i kjewa̱k. Ata ka yis mi kuna jí kje ra je ke̱i kjewa̱k, ka yis ke̱i däwa̱ba ki̱ka. 	 Þér skuluð fara upp eftir á hátíðina. Ég fer ekki til þessarar hátíðar, því minn tími er ekki enn kominn."


“Yis Jesús te yis ángel patkami jí ktei shäk bas ia̱, yinak tapanak eyaka eyaka wa ia̱. Yis ne rä David ñak kicha rä, iyäbei rä, bekwä ñinak jakaa ka̱ñir dawa̱ wà rä.” 	 Ég, Jesús, hef sent engil minn til að votta fyrir yður þessa hluti í söfnuðunum. Ég er rótarkvistur af kyni Davíðs, stjarnan skínandi, morgunstjarnan."


Yi te ibiketse Jesús dä Säbäkäkksa̱ ra, jewa biköle rä wätsikile Säkeklä wa̱. Ñakäi yi wa̱ je iwätsikiwa̱k shka̱l da, jewa biköle wa̱ yi rä ije wa̱ wätsikile wa shka̱l ñaebä. 	 Hver sem trúir, að Jesús sé Kristur, er af Guði fæddur, og hver sem elskar föðurinn elskar einnig barn hans.


Bas ñassäke̱ je rä ka bäi kuna. Ata ¿ka bas wa̱ ijuñer: “Levadura elkje te harina yaka kalabe papu̱we̱ka̱ni na?” 	 Ekki hafið þér ástæðu til að stæra yður! Vitið þér ekki, að lítið súrdeig sýrir allt deigið?


Sá rä weikale ji biköle ska, ata ka medele ta; je̱r iale, ata ka ji biketsale ta, 	 Á allar hliðar erum vér aðþrengdir, en þó ekki ofþrengdir, vér erum efablandnir, en örvæntum þó ekki,


Je itä ki̱ka tres hora kjena ise̱naklä deju̱, je wa̱ ji o̱na rä ka ju̱ñer. 	 Að liðnum svo sem þrem stundum kom kona hans inn og vissi ekki, hvað við hafði borið.


Je yika biköle suanacha̱wa̱ ta̱i. Jewa te Säkeklä kjeisha te isha: —Sa̱ sha̱ ekla dewa̱ jile bata shäk bäi si̱ ye. Ñakäi: —Säkeklä deju̱ iwakei cha wa wäki̱. 	 En ótti greip alla, og þeir vegsömuðu Guð og sögðu: "Spámaður mikill er risinn upp meðal vor," og "Guð hefur vitjað lýðs síns."


¡Bas ka wä wajuenak kuna wa! ¿Mane rä dälätsalewa̱ si̱ rä, ji me̱leka̱, ata idäläwa̱klä je me̱leka̱ siki tewa̱k na? 	 Blindu menn, hvort er meira fórnin eða altarið, sem helgar fórnina?


Jera Pedro te ishami iia̱: —Ñera sá wa̱ ji biköle rä jalewa̱ta̱na sá minaklä ba ra. 	 Þá sagði Pétur við hann: "Vér yfirgáfum allt og fylgdum þér."


Ata dulecha̱wa̱ wa rä shki̱nakka̱ni je waje̱rku̱a Moisés te ñaebä, ale kal yaba ska ite Säkekewa kia Abraham Kekläí, Isaac Kekläí, Jacob Kekläí ni ska. 	 En að dauðir rísi upp, það hefur jafnvel Móse sýnt í sögunni um þyrnirunninn, er hann kallar ,Drottin Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.'


Jera jewa te ikúka: —¿Jera ñaebä ba rä Galilea wa na? Ma je̱k yuö tsa̱na kte yöle ja̱mi. Je wà ba te iju̱ñemi jile bata shäk mane a̱ni ka je bitele Galilea ska kuna. 	 Þeir svöruðu honum: "Ert þú nú líka frá Galíleu? Gáðu að og sjáðu, að enginn spámaður kemur úr Galíleu."


Jera ka̱ wäkiri te je äyë washa, jera ite ichaka mai ke̱i ta ska idar dä. Ite iju̱ña Pablo rä Cilicia wa ni ra, 	 Hann las bréfið og spurði, úr hvaða skattlandi hann væri. Var honum tjáð, að hann væri frá Kilikíu.


“Ata mika̱ bas te isu̱e ale ji dokoitsalewa̱ ji weikäkwa̱ e̱e̱na je dewa̱ mai ka ikiar däkwa̱ shtä ska ra (je kte washäk je̱r ko̱nopa je ia̱), jera yi tso̱ Judea ska julunomipa ka̱tsä naka iyika. 	 En þegar þér sjáið viðurstyggð eyðingarinnar standa þar, er ekki skyldi - lesandinn athugi það - þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla.


“¡Säli bas fariseo wa rä! Ka irä jiye kuna ta, bas wäbätsä rä ñapaktäklä jui ska ra, oloi ta wa je̱tkäklä wà, bas me chakarpa sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska wà. 	 Vei yður, þér farísear! Yður er ljúft að skipa æðsta bekk í samkundum og láta heilsa yður á torgum.


Jera bulishtä ra Agripa irä Berenice irä jewa dewa̱julu ñassële yëë, kjawa̱julu ji ktei pakäklä ska guardia wa tsa̱ku̱i wa irä, jäiyi wa bakleka̱ wa irä, jewa ra. Jera Festo te Pablo sha tse̱nakté, je ki̱ idetse̱. 	 Daginn eftir komu Agrippa og Berníke með mikilli viðhöfn og gengu ásamt hersveitarforingjum og æðstu mönnum borgarinnar inn í málstofuna. Var þá Páll leiddur inn að boði Festusar.


ñakäi Cristo wa̱ sa̱ shka̱l e̱e̱na si̱, je ia̱ ka sa̱ je̱r ko̱r kje, je ju̱ñaklä bas wa̱, je wà bas pshinaklä Säkeklä wa̱ ji tso̱ ka kialewa̱ ta je biköle wà. 	 sem gnæfir yfir alla þekkingu, og náið að fyllast allri Guðs fyllingu.


Jera ite kjanaklä wa saka patkaténi ukä ta ale isäkätä wa tsa̱ta, ata jewa ukä ja̱mi ijewa te iwá̱ je su̱ta. 	 Aftur sendi hann aðra þjóna, fleiri en þá fyrri, og eins fóru þeir með þá.


Ata Abraham te ibiketsa Säkeklä rä täkili ta sä shki̱wa̱kka̱ni dulewa̱ wa sha̱na, jekäi sa̱me̱ishärä jeska Isaac deksa̱ni iia̱ rä. 	 Hann hugði, að Guð væri þess jafnvel megnugur að vekja upp frá dauðum. Þess vegna má svo að orði kveða, að hann heimti hann aftur úr helju.


Ka irä jiye kuna ta, ji rä Säkeklä rä, je rä ju̱ñenakwa̱. Je kjayinawa̱ ijewa wäna, Säkeklä te ikjasha ijewa ia̱ ki̱ka. 	 með því að það, er vitað verður um Guð, er augljóst á meðal þeirra. Guð hefur birt þeim það.


Ka̱wä deka̱ju̱ ra, ibali täkili te je ka̱kä ssi̱we̱ke̱wa̱, te iwärukjei ja̱we̱ke̱ksa̱, jera ka ijuerta ji̱a baa. Je su̱ta ñaebä blu wa ji̱alirmiwa̱, iji wa̱te sha̱na. 	 Sólin kemur upp með steikjandi hita og brennir grasið, og blóm þess dettur af og fegurð þess verður að engu. Þannig mun og hinn auðugi maður visna upp á vegum sínum.


Jekjepa Judas ale iju̱akksa̱ te isu̱a Jesús dä ktei wabiketsaleksa̱ e̱ná ko̱ta̱nakwa̱ ra, ije̱r ianawa̱ ta̱i, ki̱ka ije te je inaklä wäka treinta cha̱mi ni chui tsa̱ku̱i wa irä sä wäkiri wa irä jewa ia̱, 	 Þegar Júdas, sem sveik hann, sá, að hann var dæmdur sekur, iðraðist hann og skilaði æðstu prestunum og öldungunum silfurpeningunum þrjátíu


Jekäi ji yöle ka̱mikle, je yöna rä saje wa paktäklä. Jekäi sa chatkawa̱ ra, sa̱ je̱r pableke̱ kte yöle te ra, sa̱ je̱r ku̱emi ji tso̱ sa̱ wa̱ ki̱ssënak te. 	 Allt það, sem áður er ritað, er ritað oss til uppfræðingar, til þess að vér fyrir þolgæði og huggun ritninganna héldum von vorri.


Jekäi Ananías te je säkei tsa̱ksa̱ta̱na elkje, ata iwa̱ iekta detse̱ cha̱mi ite Jesús ktei bata shäk wa ia̱. Jera je ju̱ñer ise̱naklä wa̱. 	 og dró undan af verðinu með vitund konu sinnar, en kom með nokkuð af því og lagði fyrir fætur postulanna.


Jera ite ikjanaklä wa patkami ibata shäk kile jula kolone diei yäk wa ia̱, ata ka ijewa je̱r ssëne bitäk. 	 Hann sendi þjóna sína að kalla til brúðkaupsins þá, sem boðnir voru, en þeir vildu ekki koma.


Jishtä sá te isha käi, jira je sheke̱ni yie. Ikuna yilé te bas ia̱ kte baa saka bata she ka ale bas wa̱ kolole ssëta kuna ra, je wakei weikanowa̱pa. 	 Eins og vér höfum áður sagt, eins segi ég nú aftur: Ef nokkur boðar yður annað fagnaðarerindi en það, sem þér hafið veitt viðtöku, þá sé hann bölvaður.


Jera iwa̱ dulanak wa te ikúka: —¿Maka sä te pan tse̱ jí ka̱ wakei ebä ska sa̱ wa̱ jí wa chewa̱klä na? 	 Þá svöruðu lærisveinarnir: "Hvar er hægt að fá brauð til að metta þetta fólk hér í óbyggðum?"


Jera ñayöle ka̱wei wà wa dar Jerusalén, jewa te isha: “Ije rä kololewa̱ Beelzebú wa̱, ñakäi be tsa̱ku̱i ne oloi ja̱mi ite be kjäieke̱ksa̱ rä.” 	 Og fræðimennirnir, er komnir voru ofan frá Jerúsalem, sögðu: "Beelsebúl er í honum. Með fulltingi höfðingja illra anda rekur hann út illu andana."


“Ditsä ma̱ ba te yis ia̱ ka̱jiska wa sha̱na, jewa ia̱ yie ba kie paka. Ijewa rä ba cha; jewa ma̱ ba te yis ia̱, jekäi ijewa te ba ktä wawá̱. 	 Ég hef opinberað nafn þitt þeim mönnum, sem þú gafst mér úr heiminum. Þeir voru þínir, og þú gafst mér þá, og þeir hafa varðveitt þitt orð.


Jera ka̱tuir dawa̱ ra, ideju̱ ale doce wa ra. 	 Um kvöldið kom hann með þeim tólf.


Jera sa el wa te Pablo patkami mane mane minakju̱ däyë kjäka. Ata Silas irä Timoteo irä a̱ta̱nata̱na. 	 Þá sendu bræðurnir jafnskjótt með Pál af stað til sjávar, en Sílas og Tímóteus urðu eftir.


“Yis wa̱ itso̱ ji̱a ta̱i yinak bas ia̱, ata jí kje ra ka bas täki ta iwä kukäk. 	 Enn hef ég margt að segja yður, en þér getið ekki borið það nú.


bas paka shkäk kianak Säkeklä ja̱mi käi. Je ne te bas kia däkwa̱ iwakei gobierno ja̱mi oloi kanakka̱ ije ra. 	 til þess að þér skylduð breyta eins og samboðið er Guði, er kallar yður til ríkis síns og dýrðar.


Jekäi Juan te sa pakta kte saka saka chu̱li̱i̱ wà, je wà ite kte baa bata sha ditsä ia̱. 	 Með mörgu öðru áminnti hann og flutti lýðnum fagnaðarboðin.


Jekäi ije̱k ja̱wa̱teni mane mane te ikiami a̱naa ijuka. 	 Hann flýtti sér ofan og tók á móti honum glaður.


Ata jiräni ijewa je̱rika rä te Jesús je̱r ku̱a. Je ne ki̱ka ite ijewa wächakewa̱: —¿Ji biketsa bas te bas je̱r na rä na? 	 En Jesús skynjaði gjörla hugsanir þeirra og sagði við þá: "Hvað hugsið þér í hjörtum yðar?


“Je ke̱i wà ka bas wa̱ ji chakanak ji̱a yis ia̱ a̱ni. Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ji kia bas te yis kie ja̱mi Sa Ká ia̱ käi, je me̱mi ite bas ia̱. 	 Á þeim degi munuð þér ekki spyrja mig neins. Sannlega, sannlega segi ég yður: Hvað sem þér biðjið föðurinn um í mínu nafni, mun hann veita yður.


Ijewa moska ssëna ikukäkwa̱, ata yi a̱ni wa̱ ka ikolonewa̱. 	 Nokkrir þeirra vildu grípa hann, en þó lagði enginn hendur á hann.


Jekäi ite she rä: “Jir iktäke̱ ssa bas te ra, ke bas je̱r doloi tiawa̱, jishtä ijewa käi, ale ijewa te yis wätji̱wa̱ ra.” 	 Sagt er: "Ef þér heyrið raust hans í dag, þá forherðið ekki hjörtu yðar eins og í uppreisninni" -


Jera Pedro je̱r ja̱na te isha Jesús ia̱: —Rabí, isu̱o. Je higuera ia̱ ba te ji yakei sha o̱nak, je ssi̱nawa̱. 	 Pétur minntist þess, sem gerst hafði, og segir við hann: "Rabbí, sjáðu! fíkjutréð, sem þú formæltir, er visnað."


Je deju̱té sá wäki̱, te Pablo kipa mu̱aklä yaksa̱, je wà ije̱k mu̱awa̱ ikläka ijulaka, te isha: —Jikäi Wikblu Sikina te ishe: “Jí kipa mu̱aklä wakei mu̱emiwa̱ jikäi Judío wa te Jerusalén ska. Jekäi ite iju̱emiksa̱ ka Judío kuna wa jula na.” 	 Hann kom til vor, tók belti Páls, batt fætur sína og hendur og mælti: "Svo segir heilagur andi: ,Þannig munu Gyðingar í Jerúsalem binda þann mann, sem þetta belti á, og selja hann í hendur heiðingjum.'"


“Bas ñayöle ka̱wei wà wa, bas fariseo wa, bas dä ji shäk kjäbata ebä wà, ¡säli bas dä! Ka irä maikäi kuna ta, bas te jile bata shäk wa nu̱l blele jui yueke̱, ñakäi bas te ji yöleka̱ sa̱ je̱r ja̱naklä sä wämo wa ska je ki̱tke baa. 	 Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér hlaðið upp grafir spámannanna og skreytið leiði hinna réttlátu


Säkeklä je̱r bäi shäke̱ ja̱mi yis ia̱ ime̱na ikja̱nei wa̱klä. Jekäi yis te ju ñak wäkukäk tkawa̱, jishtä ju yuäk bäi si̱wa̱ te ju yue käi. Je bata ki̱ka kju̱awa te ju yue kate. Ata ekla ekla ku̱ isu̱opa tsa̱na jishtä iju yuäte je bata ki̱ka rä käi. 	 Eftir þeirri náð, sem Guð hefur veitt mér, hef ég eins og vitur húsameistari lagt grundvöll, er annar byggir ofan á. En sérhver athugi, hvernig hann byggir.


Jewa ne rä olivo bolka kajali, ñakäi tsi̱ni duä tuläkläka̱ botkä kajali ka̱ kalabe Säkekewaí wäja̱mi wa rä. 	 Þetta eru olíuviðirnir tveir og ljósastikurnar tvær, sem standa frammi fyrir Drottni jarðarinnar.


Mika̱ yie je su̱a ra, yis ja̱nawa̱ iklä säkätä ja̱mi dulewa̱ käi. Jera ijula wämo maka̱ yis ki̱ka te yis ia̱ ishe: “Ke ba suanak; yis ne rä isäkätä rä, ibata rä, 	 Þegar ég sá hann, féll ég fyrir fætur honum sem dauður væri. Og hann lagði hægri hönd sína yfir mig og sagði: "Vertu ekki hræddur, ég er hinn fyrsti og hinn síðasti


Ata Pedro te isha iia̱: —Ikuna yis kiana duäkwa̱ña ba ra, jeiräta a̱ni ka yis ka̱yuäkwa̱ ka yis wa̱ ba su̱le ni. Jera iwa̱ dulanak wa biköle te isha ñassëta. 	 Pétur svarar: "Þótt ég ætti að deyja með þér, þá mun ég aldrei afneita þér." Eins töluðu allir lærisveinarnir.


Jera ñayöle ka̱wei wà wa irä fariseo wa irä jewa te isu̱e tso̱ wäsi̱wa iwa̱ je bäiwa̱ ta sábado wà í̱ ki̱ka, je kju̱ei ijewa wa̱ ije kjatiäkläwa̱pa. 	 En fræðimenn og farísear höfðu nánar gætur á Jesú, hvort hann læknaði á hvíldardegi, svo að þeir fengju tilefni að kæra hann.


El wa, sá te bas ia̱ ishe shka̱bläk bas sha̱na wa, bas wäsikewa̱k Säkekewa ja̱mi wa, bas paruäk wa, jewa dälätsö, 	 Vér biðjum yður, bræður, að sýna þeim viðurkenningu, sem erfiða á meðal yðar og veita yður forstöðu í Drottni og áminna yður.


Ata Pablo te Silas kia. Jekäi imineju̱ ra sä el wa te ijewa tulaksa̱ Säkekewa ia̱ ije̱r bäi shäklä ijewa ia̱. 	 En Páll kaus sér Sílas og fór af stað, og fólu bræðurnir hann náð Drottins.


¿Jini jera sa te je she na? Ikuna Säkeklä rä saje wa ra, jera ¿yi ia̱ ji o̱rmi saje wa ukä ja̱mi na? 	 Hvað eigum vér þá að segja við þessu? Ef Guð er með oss, hver er þá á móti oss?


Jera ite ikúka: —Yis wa̱ ji tso̱ ñanak ka ju̱ñer bas wa̱. 	 Hann svaraði þeim: "Ég hef mat að eta, sem þér vitið ekki um."


je rä bas te Säkekewa rä je̱r baa, je kjei ssa kja ki̱ka. 	 enda "hafið þér smakkað, hvað Drottinn er góður."


Jesús te chu̱li̱i̱ wa tapar tso̱ ipája̱mi su̱a ra, ite iwa̱ dulanak wa patkami kjäksa̱julu tipä a̱mikata. 	 En þegar Jesús sá mikinn mannfjölda kringum sig, bauð hann að fara yfir um vatnið.


Ñerä Juan wa̱ dulanak wa irä Judío wa ekla irä, jewa kju̱atka ñara je̱k siki tewe̱ ktei bata ki̱ka. 	 Nú varð deila um hreinsun milli lærisveina Jóhannesar og Gyðings eins.


Jesús dateksa̱ni jíkata ra, chu̱li̱i̱ wa ssëna a̱naa ikiäkwa̱, ijewa te iki̱ssë kate ki̱ka. 	 En er Jesús kom aftur, fagnaði mannfjöldinn honum, því að allir væntu hans.


Ijewa wa̱ yis dä su̱le mikté. Jekäi jewa kuna je ktei shäk ra, ijewa te ishemi rä, yis se̱le rä fariseo ye, jewa ne rä sá ka̱ju̱ñe wawa̱k tsa̱na si̱ isaka tsa̱ta rä. 	 Það vita þeir um mig, vilji þeir unna mér sannmælis, að ég var farísei frá fyrstu tíð, fylgdi strangasta flokki trúarbragða vorra.


Yie ibiketsa minak plaa ba wäki̱. Ata yie jí yue kate, 	 Þetta rita ég þér, þó að ég voni að koma bráðum til þín,


Jekäi ijewa te iweika e̱ná ra, ijewa te je sua siöö yëna ya ju̱amini, jera ite iwakei paiklä jiawa̱ni iia̱, kjepa iwa̱ iminetse̱ wätenakka̱ cruz ja̱mi. 	 Þegar þeir höfðu spottað hann, færðu þeir hann úr purpuraskikkjunni og í hans eigin klæði. Þá leiddu þeir hann út til að krossfesta hann.


Ka irä jiye kuna ta, ba te yis ia̱ kte ma̱, je ma̱ni yis te ijewa ia̱. Ijewa te je kuka, ijewa je̱r ku̱a ite si̱ yis bite rä ba ska, jekäi ijewa te ibiketsa ba ne te yis patkaté rä. 	 því ég hef flutt þeim þau orð, sem þú gafst mér. Þeir tóku við þeim og vita með sanni, að ég er frá þér út genginn, og trúa því, að þú hafir sent mig.


Ñerä je te ka̱ tso̱ iwa̱ watju̱a ju̱ami, je säkei detse̱ iwa̱ cha̱mi ite Jesús ktei bata shäk wa ia̱. 	 átti sáðland og seldi, kom með verðið og lagði fyrir fætur postulanna.


Bäräle kju̱awa ia̱ ra ka yis dä Jesús ktei bata shäk kuna. Ata iyina si̱ yis dä bas ia̱ Jesús ktei bata shäk. Iwa rä bas ne rä yis wa̱ Säkekewa ktei yile juenaklä rä ki̱ka. 	 Þótt ekki væri ég postuli fyrir aðra, þá er ég það fyrir yður. Þér eruð staðfesting Drottins á postuladómi mínum.


Je o̱na rä cuatrociento cincuenta año bala na kjena. Je ukä ska ra ite manele kuka ijewa ia̱ ji ktei paruäk ye mine dämi jile bata shäk Samuel dewa̱ kje. 	 Svo stóð um fjögur hundruð og fimmtíu ára skeið. Eftir þetta gaf hann þeim dómara allt til Samúels spámanns.


Jekäi jí kjanaklä ka bäi kuna ju̱omi ka̱ ekta yee si̱ka, jeska rä sa̱ ji̱ami, sä kà wätiämi. 	 Rekið þennan ónýta þjón út í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna.'


Je ne ki̱ka je kte wà bas ñaje̱rtäkiwo̱. 	 Uppörvið því hver annan með þessum orðum.


ñakäi yis kate wätelewa̱ je te sä el wa wäbäli wa täkiwa̱ ki̱ta Säkekewa ja̱mi kte shäk ka suale kuna. 	 og flestir af bræðrunum hafa öðlast meira traust á Drottni við fjötra mína og fengið meiri djörfung til að tala orð Guðs óttalaust.


Ekla ekla se̱no jishtä ikile ke̱i ska ra irä käi. 	 Hver og einn sé kyrr í þeirri stöðu, sem hann var kallaður í.


Jera ijewa te ikúka: —Guardia wa cien wäsikäk kie Cornelio ni, je rä wämo, Säkeklä dälätsäk, palei ta bäi Judío wa biköle wa̱, je paka ángel sikina te ba kiäkmi iju ska, ji tso̱ ba wa̱ yinak je ssäklä iwa̱.” 	 Þeir sögðu: "Kornelíus hundraðshöfðingi, réttlátur maður og guðhræddur og orðsæll af allri Gyðinga þjóð, fékk bendingu frá heilögum engli að senda eftir þér og fá þig heim til sín og heyra, hvað þú hefðir að flytja."


“Bäije jalewa̱ bitaba ji o̱le iwa̱ ka ka̱wei ja̱mi ki̱ka wa rä, ñakäi nui ki̱kololewa̱ wa rä. 	 Sælir eru þeir, sem afbrotin eru fyrirgefin og syndir þeirra huldar.


“Ditsä te sä kjeisheke̱, ka je kiewa̱ yie. 	 Ég þigg ekki heiður af mönnum,


Jera je wä wajuele te ijewa kúka: —¿Je rä maikäi na? Ije te yis wäbala wajuewa̱, ata ka bas wa̱ iju̱ñer maka idatse̱ rä. 	 Maðurinn svaraði þeim: "Þetta er furðulegt, að þér vitið ekki, hvaðan hann er, og þó opnaði hann augu mín.


Je ne ki̱ka Säkeklä te ijewa tulaksa̱ ji shi̱ana ebä ia̱, ji tkerke̱ ijewa ja̱mi ije̱r ska kju̱ei, iwakwa ñayaka kukäkläwa̱ äina ka dälä ta ji̱a. 	 Þess vegna hefur Guð ofurselt þá fýsnum hjartna þeirra til saurlifnaðar, til þess að þeir svívirtu líkami sína hver með öðrum.