je wà ite nui kiemika̱ je̱k ki̱ka, ikablele säkätä wäshewa̱wa̱ ite kju̱ei. 	 og gerast þá sekar um að brjóta sitt fyrra heit.


Je ne ki̱ka bas dikäla, sa̱ ia̱ ikablele rä jekäi ra, sa̱ ku̱ ji rä sa yaka irä sä wikblu irä ñá tewa̱k biköle paskuö ju̱omi, sa parunaklä sikii si̱ Säkeklä dälätse kju̱ei. 	 Þar eð vér því höfum þessi fyrirheit, elskaðir, þá hreinsum oss af allri saurgun á líkama og sál og fullkomnum helgun vora í guðsótta.


Je ka̱ oloi, ale ditsä biköle ñiwa̱kka̱, je ne däke̱wa̱ ka̱jiska rä. 	 Hið sanna ljós, sem upplýsir hvern mann, kom nú í heiminn.


Jekäi ijewa te iwá̱ jishtä Säkekewa ka̱wei yöle te ishe käi biköle, jekjepa ijewa bitejulu deni iwakwa jukläyäkäí Nazaret ska, Galilea ke̱i ki̱. 	 Og er þau höfðu lokið öllu eftir lögmáli Drottins, sneru þau aftur til Galíleu, til borgar sinnar Nasaret.


Jesús katke Betania ska, Simón ale kotäle lepra wa̱ je ju ska, 	 En Jesús var í Betaníu, í húsi Símonar líkþráa.


Ka bas wa̱ yis kolone kuna, ata yis ne te bas kuka rä, bas minaklä wänak; ñakäi je bas wärke̱ ka weikanakläwa̱ kuna. Jekäi ra ji kieke̱ bas te Sa Ká ia̱ yis kie ja̱mi käi, je ma̱klä iwa̱ bas ia̱. 	 Þér hafið ekki útvalið mig, heldur hef ég útvalið yður. Ég hef ákvarðað yður til að fara og bera ávöxt, ávöxt, sem varir, svo að faðirinn veiti yður sérhvað það sem þér biðjið hann um í mínu nafni.


Ata ¿ka bas wa̱ iju̱ñer sä sikii wa ne te ka̱jiska wa ktei wabiketsemiksa̱ rä na? Jekäi bas te ka̱jiska wa ktei wabiketsemiksa̱ ra, jera ¿maikäi ka bas kiar jile ktei tsi̱ne wabiketsäkksa̱ na? 	 Eða vitið þér ekki, að hinir heilögu eiga að dæma heiminn? Og ef þér eigið að dæma heiminn, eruð þér þá óverðugir að dæma í hinum minnstu málum?


Jekäi ñael wa ebä bakle siete; ikibi si̱ se̱nawa̱ alaklä ra, ata je duawa̱ ka yaba ta. 	 Nú voru sjö bræður. Sá fyrsti tók sér konu og dó barnlaus.


Ata yi te kte ssa, ata ka iwa̱ iwao̱ne ra, je rä jishtä ekla te ju yua kje ishäkä ki̱ka, ka ñak wäkukäklä ta käi. Je ja̱mi diklä yölí tena kjelabä ra ija̱nawa̱, jera je ju weikanawa̱ itjä.” 	 Hinn, er heyrir og gjörir ekki, er líkur manni, sem byggði hús á jörðinni án undirstöðu. Flaumurinn skall á því, og það hús féll þegar, og fall þess varð mikið."


Jekäi Säkeklä ishäk: “Ka̱ñinoka̱ ka̱ yee na”, je wakei ne oloi ñina saje wa je̱r ska ka̱ oloi ye rä, sa̱ je̱r ko̱naklä Säkeklä oloi ñirke̱ Jesucristo wäktä ska je ia̱. 	 Því að Guð, sem sagði: "Ljós skal skína fram úr myrkri!" - hann lét það skína í hjörtu vor, til þess að birtu legði af þekkingunni á dýrð Guðs, eins og hún skín frá ásjónu Jesú Krists.


Jekäi yis ia̱ jile mabläklä me̱na kata su̱ta, jera yis ia̱ iyina: “Ma cho̱ Säkeklä Temploí irä jile däläwa̱klä irä, je naka iwakja̱neiwa̱k wa irä mabläk. 	 Mér var fenginn reyrleggur, líkur staf, og sagt var: "Rís upp og mæl musteri Guðs og altarið og teldu þá, sem þar tilbiðja.


Nacor dä Serug yaba, Serug dä Ragau yaba, Ragau rä Peleg yaba, Peleg rä Heber yaba, Heber dä Sala yaba, 	 sonar Serúgs, sonar Reú, sonar Pelegs, sonar Ebers, sonar Sela,


Chu̱li̱i̱ dämi ji̱a yis kie ja̱mi ishäk: ‘Yis ne irä’ ni, jewa te chu̱li̱i̱ wäyueche̱miwa̱. 	 Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Það er ég!' og marga munu þeir leiða í villu.


Ata sä te ikúkemi ditsä ska ni ra, je rä däläna.” Je rä ijewa suanacha̱wa̱ chu̱li̱i̱ yika, biköle ia̱ ra iyina si̱ Juan rä jile bata shäk ki̱ka. 	 Eða ættum vér að svara: Frá mönnum?" - það þorðu þeir ekki fyrir lýðnum, því allir töldu, að Jóhannes hefði verið sannur spámaður.


Iwäbala rä yökö wäkarka̱ käi, itsa̱ku̱ ki̱ka wätsa̱ ki̱ tkenakka̱ tso̱ chu̱li̱i̱, ija̱mi ikie katke yöle ka ju̱ñer yi a̱ni wa̱, ata iwakei ebä wa̱. 	 Augu hans eru sem eldslogi og á höfði hans eru mörg ennisdjásn. Og hann ber nafn ritað, sem enginn þekkir nema hann sjálfur.


Ka irä jiye kuna ta, yi a̱ni rä ka iwakei yaka dokoitsäk kuna, ata je chewe̱ ite je pasu̱e ite. Je su̱ta Cristo te iwe̱ke̱ tapanak wa ia̱ rä, 	 Enginn hefur nokkru sinni hatað eigið hold, heldur elur hann það og annast, eins og Kristur kirkjuna,


Ije̱k su̱a e̱ná mineju̱mi ra, plaabä ra ije̱r shenawa̱ jishtä irä ska. 	 Hann skoðar sjálfan sig, fer burt og gleymir jafnskjótt, hvernig hann var.


Jira yis te ka̱wei spa̱na me̱ bas ia̱, je rä bas ñashka̱li̱blö. Jishtä yis te bas shka̱li̱bla käi, bas ñashka̱li̱blö. 	 Nýtt boðorð gef ég yður, að þér elskið hver annan. Eins og ég hef elskað yður, skuluð þér einnig elska hver annan.


Ijewa te je su̱a ra, je yaba ktei bata yina ijewa ia̱ je pakani ite. 	 Þegar þeir sáu það, skýrðu þeir frá því, er þeim hafði verið sagt um barn þetta.


Jera je chu̱li̱i̱ wa biköle si̱wa̱tiacha̱wa̱, Bernabé irä Pablo irä te jishtä Säkeklä te ji kju̱awa ka su̱le sa̱ wa̱ shtä wá̱ ijuenaklä ye ijewa oloi ja̱mi ka Judío kuna wa sha̱na je pakeke̱ ssäk. 	 Þá sló þögn á allan hópinn, og menn hlýddu á Barnabas og Pál, er þeir sögðu frá, hve mörg tákn og undur Guð hafði látið þá gjöra meðal heiðingjanna.


Ka irä jiye kuna ta Juan dasta̱na bas wäki̱ shke ji wämo ja̱mi shäk, ata ka bas wa̱ iktä kolone kuna. Ata inaklä bäkäk wa irä alaklä wa pato̱nak shtä wa irä jewa te iktä kuka. Bas te je su̱a, jeiräta jeska ra ka bas ñamaneneksa̱, bas wa̱ je ktä kukäklä. 	 Því að Jóhannes kom til yðar og vísaði veg réttlætis, og þér trúðuð honum ekki, en tollheimtumenn og skækjur trúðu honum. Það sáuð þér, en snerust samt ekki síðar og trúðuð honum.


“Jekäi ka̱tuir dawa̱ ra je uva yäkä blui te isha iji tso̱ ju̱ñak ia̱: ‘Shka̱bläk wa kiö jöté, tju̱o tulömi, säkätä ibata jekje ska wa ma rä isäkätä wa ska.’ 	 Þegar kvöld var komið, sagði eigandi víngarðsins við verkstjóra sinn: ,Kalla þú á verkamennina og greið þeim kaupið. Þú skalt byrja á þeim síðustu og enda á þeim fyrstu.'


Mikle ra je shtä ja̱mi bas kja rä, mika̱ bas se̱na ji̱a je ja̱mi ke̱i kje ra. 	 Meðal þeirra voruð og þér áður, þegar þér lifðuð í þessum syndum.


Ata mane yis dokoitsäk wa, ñakäi ka yis ktä kukäk kuna wa, jewa rä ktei wabiketsäkksa̱ ta. Ale kte yile yis wa̱; je ebä te iktei wabiketsemiksa̱ sa̱ ke̱i bata jekje ra. 	 Sá sem hafnar mér og tekur ekki við orðum mínum, hefur sinn dómara: Orðið, sem ég hef talað, verður dómari hans á efsta degi.


Ata yis suanawa̱ iö yis demiju̱ ra, ka le yis wa̱ bas ko̱nak jishtä yis ki̱ ishena käi, ñakäi ka bas wa̱ yis su̱nak jishtä bas ki̱ ishena käi. Iö le kjätene käi, je̱r ki̱ sa saka ianewa̱ ijile ki̱ käi, kju̱atke käi, ñabalabutse käi, ñaki̱yue käi, biyö ble käi, je̱k ssë bakleka̱ käi, ñawätji̱we̱ käi ebä tso̱ bas wa̱ rä. 	 Ég er hræddur um, að mér muni þykja þér öðruvísi en ég óska, er ég kem, og að yður muni þykja ég öðruvísi en þér óskið og á meðal yðar kunni að vera deilur, öfund, reiði, eigingirni, bakmælgi, rógburður, hroki og óeirðir.


Jekäi yi te ka bas kiewa̱ ra, ñakäi ka bas ktä ssë ra, jera bas maksa̱julu je ju ska iräle, je jukläkläyä ska iräle, jera bas klä pjoi pakpöta̱na. 	 Og taki einhver ekki við yður né hlýði á orð yðar, farið þá úr því húsi eða þeirri borg og hristið dustið af fótum yðar.


Mika̱ bä bitäju̱ ra, ba te yis je̱k ki̱ shönak ju̱ata̱na Troas ska, Carpo ju ska je tse̱té 'sia̱. Ñakäi ba te yis äyë butäle wa jeté 'sia̱, bäi si̱ ra yöle bewak kjuä ki̱ka wa. 	 Fær þú mér, þegar þú kemur, möttulinn, sem ég skildi eftir í Tróas hjá Karpusi, og bækurnar, einkanlega skinnbækurnar.


Yi kaldu ju tsi̱bata yöle shpatke ki̱ ra, ke je bitawa̱ni jile tso̱ iju na tsa̱kksa̱. 	 Sá sem er uppi á þaki, fari ekki ofan að sækja neitt í hús sitt.


Etäbä kicha Jesús te ishani ijewa ia̱: —Yis maju̱mi; bas te yis yulemi, ata bas duämiwa̱ ji yakei wakblele bas wa̱ je nuije. Mai yis ma rä jeska ka bas däkmi. 	 Enn sagði hann við þá: "Ég fer burt, og þér munuð leita mín, en þér munuð deyja í synd yðar. Þangað sem ég fer, getið þér ekki komist."


“Jekjepa yis deni Jerusalén ska, je ka̱kiä katke Templo na ra, yis je̱r na ka̱ shena itjä. 	 En þegar ég var kominn aftur til Jerúsalem og baðst fyrir í helgidóminum, varð ég frá mér numinn


Mika̱ ijewa majulu kja ra, jera jeska wa te ikiani pjoo je ktei pakäkni ijewa ia̱ je sábado etkä wà. 	 Þegar þeir gengu út, báðu menn um, að mál þetta yrði rætt við þá aftur næsta hvíldardag.


Jekäi ite ikjätkele mabla 144 jula ñak ma̱tsi̱li̱ ja̱mi, jishtä ditsä te jile mable käi, jekäi je ángel te iwá̱. 	 Og hann mældi múr hennar, hundrað fjörutíu og fjórar álnir, eftir kvarða manns, sem er einnig mál engils.


Ata kte shi̱ana ka wata cho̱ ka̱mii. Ka irä jiye kuna ta, je te ji rä ka bäi kuna wätjiwe̱ke̱ jöikwä jöikwä. 	 Forðast þú hinar vanheilögu hégómaræður, því að þeim, er leggja stund á þær, skilar lengra áfram í guðleysi,


Je ukä ki̱ ije̱k kjasha sä el wa quinientos tsa̱ta ia̱ etkayebä, jewa chu̱li̱i̱ tso̱ ji̱a, ata moska kapacha̱wa̱ kja. 	 Því næst birtist hann meira en fimm hundruð bræðrum í einu, sem flestir eru á lífi allt til þessa, en nokkrir eru sofnaðir.


Idamiju̱ Galilea tipei kjä ja̱mi ra, ite Simón irä iel Andrés irä su̱a, ikla ju̱a kate tipä na, ijewa rä nima kukäk wa ki̱ka. 	 Jesús var á gangi með Galíleuvatni og sá Símon og Andrés, bróður Símonar, vera að kasta netum í vatnið, en þeir voru fiskimenn.


Jera Pilato te ikúka: —Yis te iyua e̱ná, tsu itso̱ jekäi. 	 Pílatus svaraði: "Það sem ég hef skrifað, það hef ég skrifað."


Säkekewa ku̱ ka̱ mo̱pa iia̱ Säkekewa je̱r bäi shäklä iia̱ je díaí ska ra. Ba wa̱ iju̱ñer bäi bikö iwa̱ yis tsa̱tkele Éfeso ska käi. 	 Gefi Drottinn honum miskunn að finna hjá Drottni Guði á þeim degi! Og þú þekkir manna best, hve mikla þjónustu hann innti af hendi í Efesus.


Bas ñakiöwa̱ ju naka ka ñayile ta jini yakei. 	 Verið gestrisnir hver við annan án möglunar.


Ata ite issa Lázaro duärawa̱ ra, jera ise̱na ji̱a ka̱ böiki ikatke ska. 	 Þegar hann frétti, að hann væri veikur, var hann samt um kyrrt á sama stað í tvo daga.


Ka̱ wäkiri wädular del ike̱i kjewa̱klä sha̱na ra, sä wätelewa̱ wa sha̱ ekla wäyäkksa̱ni ditsä ia̱, mane sherke̱ ijewa ki̱ käi. 	 Á hátíðinni var landshöfðinginn vanur að gefa lýðnum lausan einn bandingja, þann er þeir vildu.


ka suale ta a̱ni sa̱ na̱me̱i wa yika, je wà ijuenaklä ijewa wäna ijewa rä weikanakcha̱wa̱, ata ijuenaklä bas wäna bas dä tsa̱tkenakksa̱; je datse̱ rä Säkeklä ska. 	 og látið í engu skelfast af mótstöðumönnunum. Fyrir þá er það merki frá Guði um glötun þeirra, en um hjálpræði yðar.


Mikle ra yis dä Jesús shäk yakei, iweikäk, ija̱ñetsäk. Ata ije je̱r bäi sha yis ia̱, ka irä jiye kuna ta, yie je wá̱ rä ka yis dä je̱r ko̱le kuna ka ji biketsäk etkabä kuna ki̱ka. 	 mér, sem fyrrum var lastmælandi, ofsóknari og smánari. En mér var miskunnað, sökum þess að ég gjörði það í vantrú, án þess að vita, hvað ég gjörði.


Jera etäbä kicha ite je chu̱li̱i̱ wa kiaté ni iwäki̱, jewa ia̱ ite isha: —Bas biköle ku̱ yis ktä ssö, je ku̱ bas je̱r ku̱opa: 	 Aftur kallaði hann til sín mannfjöldann og sagði: "Heyrið mig allir, og skiljið.


Ata ñaebä Estéfanas ju ska wa, jewa wäokle rä yis wa̱. Jeska ki̱ta yie isaka wäukewa̱ iräle ka ju̱ñer yis wa̱. 	 Jú, ég skírði líka Stefanas og heimamenn hans. Annars veit ég ekki til, að ég hafi skírt neinn annan.


Jera je alaklä su̱anawa̱ paju̱naka̱, ije wa̱ iju̱ñer ji o̱na ije ia̱ rä ki̱ka, je deju̱ je̱tkawa̱ wakte iwäja̱mi te ji biköle shaka̱ iia̱ bulee. 	 en konan, sem vissi, hvað fram við sig hafði farið, kom hrædd og skjálfandi, féll til fóta honum og sagði honum allan sannleikann.


Jera Jesús je̱k manewa̱té te isu̱a ra idajulu iitä ki̱. Jera ite ichaka ijewa ia̱: —¿Ji shena bas ki̱ rä? Jera ijewa te ikúka: —Rabí, ¿mai ba katke rä? (Je wà rä Sapaktäk). 	 Jesús sneri sér við, sá þá koma á eftir sér og sagði við þá: "Hvers leitið þið?" Þeir svara: "Rabbí (það þýðir meistari), hvar dvelst þú?"


Ata ijewa patkenani etäbä kicha ra, jeska José je̱k shaka̱ iel wa ia̱. Jekjepa Faraón te José ju̱ñawa̱ mane shtä ditsei wä irä. 	 Og í síðara skiptið gaf Jósef sig fram við bræður sína, og Faraó varð kunn ætt Jósefs.


Sá te ibiketse jekäi ki̱ka, sá te ji we̱ke̱ rä ka suale kuna, 	 Þar eð vér nú höfum slíka von, þá komum vér fram með mikilli djörfung


Ñerä ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱, jewa wa̱ ko̱no yulächa̱klä kja ije ia̱, iöle je chu̱li̱i̱ wa terwa̱ ija̱mi yika. 	 Og hann bauð lærisveinum sínum að hafa til bát fyrir sig, svo að mannfjöldinn þrengdi eigi að honum.


Ata Pablo te ka̱kia ia̱ta̱naklä wätelewa̱ Augusto wa̱ wabiketsanakksa̱ ji̱a. Jekäi yie ka̱wei ma ise̱naklä wätelewa̱, bikökje yie ipatkeke̱ César wäki̱ kje. 	 En hann skaut máli sínu til keisarans og krafðist þess að vera hafður í haldi, þar til hans hátign hefði skorið úr. Því bauð ég að hafa hann í haldi, þangað til ég gæti sent hann til keisarans."


Jekäi yis Kekläí wa̱ blune tso̱ baawa̱ si̱ Cristo Jesús ja̱mi, je wà ite ji sherke̱ bas ki̱ biköle me̱mi bas ia̱. 	 En Guð minn mun af auðlegð dýrðar sinnar í Kristi Jesú uppfylla sérhverja þörf yðar.


Je ukä ska ite isaka patkaténi idäkläka̱ mañal, ata ñaebä ijewa te je shka̱wa̱ ta̱i ju̱aksa̱ ite. 	 Og enn sendi hann hinn þriðja, en þeir veittu honum einnig áverka og köstuðu honum út.


Jera ñawäsaka jäiyi wa bol ktä tso̱ ije ra, jewa rä Moisés irä Elías irä. 	 Og tveir menn voru á tali við hann. Það voru þeir Móse og Elía.


Jera ite ijewa jaksa̱. Jekäi ite ichaka ijewa ia̱: —Säkekewa, ¿ji we̱ yie yis tsa̱tkenakläksa̱ na? 	 Síðan leiddi hann þá út og sagði: "Herrar mínir, hvað á ég að gjöra til að verða hólpinn?"


Yis wäji̱atkena ne wà yis je̱r ku̱a ji blelewa̱ te rä, jishtä yie iyua kja elkje käi. 	 Að birta mér með opinberun leyndardóminn. Ég hef stuttlega skrifað um það áður.


Jera iwä kaka̱ jöikje, ú̱na te isha iia̱: “¡Epata!” (Je kte wà rä: “¡Bä kjäyenoju̱mi!”) 	 Þá leit hann upp til himins, andvarpaði og sagði við hann: "Effaþa," það er: Opnist þú.


Ñerä Pedro mineksa̱ju̱ jeska iji̱á e̱e̱na. 	 Og hann gekk út og grét beisklega.


Ji bas chakäklämi yöle rä yis Pablo wa̱ 'swakei jula wà. Bena yis äyë yuä ska yie iyue rä jekäi, ijuenaklä yis ne te iyua rä. Jekäi yis äyë yuä rä. 	 Kveðjan er með minni, Páls, eigin hendi, og það er merki á hverju bréfi. Þannig skrifa ég.


Ikuna yis wakei je̱k pakä ra, je rä ka iyina si̱ kuna. 	 Ef ég vitna sjálfur um mig, er vitnisburður minn ekki gildur.


Jesús ktei bata shäk wa tapanani iwakei ra. Jera ijewa te ipakani iia̱ biköle ji wá̱ ijewa te käi, jiräni ijewa te sa paktata̱na käi. 	 Postularnir komu nú aftur til Jesú og sögðu honum frá öllu því, er þeir höfðu gjört og kennt.


Semana día säkätä wà aleji̱a ka̱ ji̱a yee ra, María Magdala wa demiju̱ sa̱ nu̱l bläklä ska. Ñerä ite isu̱a ra, jak sa̱ nu̱l bläklä kjäshtäklä tse̱na ju̱nami. 	 Fyrsta dag vikunnar kemur María Magdalena til grafarinnar svo snemma, að enn var myrkur, og sér steininn tekinn frá gröfinni.


Yi a̱ni rä ka jekäi je̱k oloi käkka̱ kuna, ata yi rä kile Säkeklä wa̱ je ebä, jishtä Aarón bakle rä käi. 	 Enginn tekur sér sjálfum þennan heiður, heldur er hann kallaður af Guði, eins og Aron.


Jera sábado wà sá minejulumi jukläyäkä kjätkeleksa̱ kjäshtäklä ektaka diklä kjäka, sá te ibiketsa jeska ka̱kiäklä ke̱i tso̱ ki̱ka. Jeska sá ñajaklawa̱. Jera sá te alaklä wa tso̱ tapalewa̱ jeska wa pakta. 	 Hvíldardaginn gengum vér út fyrir hliðið að á einni, en þar hugðum vér vera bænastað. Settumst vér niður og töluðum við konurnar, sem voru þar saman komnar.


Ka irä maikäi kuna ta, Judío wa irä, Griego wa irä, jewa rä ka kju̱awa kju̱awa kuna. Ata ije ne rä sä biköle Säkekewaí rä. Je te ji we̱ke̱ baa si̱ ije a̱netsäk wa biköle ia̱. 	 Ekki er munur á Gyðingi og grískum manni, því að hinn sami er Drottinn allra, fullríkur fyrir alla þá sem ákalla hann;


Ñakäi yilé te ji kia ba ia̱ ra, je ia̱ imo. Yi te bä ji baka tsa̱mi ra, ke je kiaksa̱ni iia̱. 	 Gef þú hverjum sem biður þig, og þann, sem tekur þitt frá þér, skaltu eigi krefja.


Je sa pakale ji wa̱k, je rä sa yaka ska ebä, ji ñanak ji yanak käi, jile paskue kju̱awa kju̱awa käi. Sa bakle kololewa̱ je wa̱k bite rä imanenaksa̱ni spa̱na ke̱i kje. 	 Þetta eru aðeins ytri fyrirmæli, ásamt reglum um mat og drykk og ýmiss konar þvotta, sem mönnum eru á herðar lagðar allt til tíma viðreisnarinnar.


Ka irä jiye kuna ta, ikuna yis te bas je̱r iawa̱cha̱wa̱ ra, ¿yibä te yis je̱r ssëwe̱mini a̱naa rä na? ¿Ka irä ale yis wa̱ je̱r ialecha̱wa̱ wakwa ebä te na? 	 Ef ég hryggi yður, hver er þá sá sem gleður mig? Sá sem ég er að hryggja?


Jera Jesús te ijewa ia̱ isha: —Ikuna rä Säkeklä rä bas ká ra, bas te yis shka̱li̱blemi. Ka irä jiye kuna ta, yis bite rä ije ska, je ne deju̱ jiska rä. Ka yis dene kuna yis wakei je̱r wà, ata ije te yis patkaté ki̱ka yis de rä. 	 Jesús svaraði: "Ef Guð væri faðir yðar, munduð þér elska mig, því frá Guði er ég út genginn og kominn. Ekki er ég sendur af sjálfum mér. Það er hann, sem sendi mig.


Ata ijewa te isha: —Ke sa̱ ku̱ iwa̱ ike̱i kjewe̱ sha̱na, iö ditsä wätji̱rka̱ ta̱i ki̱ka. 	 En þeir sögðu: "Ekki á hátíðinni, þá gæti orðið uppþot með lýðnum."


Jekäi bas wa̱ iju̱ñer ije kjayina rä sa̱ wa̱ ji yakei wakblele nui tsa̱k ju̱ami; ata ije ja̱mi ka ji yakei wakble kuna. 	 Þér vitið, að Kristur birtist til þess að taka burt syndir. Í honum er engin synd.


Je ne wà Säkeklä te ije oloi kaka̱ ji biköle tsa̱ta, te kie ma iia̱ ji biköle kie saka tsa̱ta rä, 	 Fyrir því hefur og Guð hátt upp hafið hann og gefið honum nafnið, sem hverju nafni er æðra,


Jera ijewa te iwakei oloitsa e̱ná ra, iminejulu ni Jerusalén ka ssële a̱naa si̱. 	 En þeir féllu fram og tilbáðu hann og sneru aftur til Jerúsalem með miklum fögnuði.


“Je ne ki̱ka yie ishe bas ia̱: ji nui biköle, kteka̱ yakei Säkeklä ukä ja̱mi biköle, je ki̱ka sä rä janakwa̱ bitaba, ata kteka̱ yakei Säkeklä Wikblu ukä ja̱mi ka je rä janakwa̱ kuna bitaba. 	 Þess vegna segi ég yður: Hver synd og guðlöstun verður mönnum fyrirgefin, en guðlast gegn andanum verður ekki fyrirgefið.


“Yis te bas ia̱ ishe; je tuinei wà ra sä kätulämi ja̱ka̱ etkabä ki̱ka bol, jera ekla rä minaktse̱, iel dä ju̱nakta̱na. 	 Ég segi yður: Á þeirri nóttu verða tveir í einni hvílu, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.


Etaba kicha Jesús ka̱ kiäte kju̱awaka. Je e̱ná ra, iwa̱ dulanak wa sha̱ ekla te isha iia̱: —Säkekewa, sá yuö ka̱kie wà jishtä Juan te ije wa̱ dulanak wa yua käi. 	 Svo bar við, er Jesús var á stað einum að biðjast fyrir, að einn lærisveina hans sagði við hann, þá er hann lauk bæn sinni: "Herra, kenn þú oss að biðja, eins og Jóhannes kenndi lærisveinum sínum."


Ata je chu̱li̱i̱ wa kjoyina ñasha̱naka kju̱awa kju̱awa. Jekäi jibä iwà si̱ rä je ia̱ ka ije je̱r ko̱ne, ijewa kjoyinaka̱ ta̱i kju̱ei. Je ki̱ka ite isha tse̱nakmi guardia wa jui ska. 	 En sitt kallaði hver í mannfjöldanum. Þegar hann gat ekki orðið neins vísari sökum óróans, bauð hann að fara með hann upp í kastalann.


Jekäi semana día säkätä wà sa̱ñiree ka̱wä deka̱ju̱bä ra, ijewa minejulu sa̱ nu̱l bläklä ska. 	 Og mjög árla hinn fyrsta dag vikunnar, um sólarupprás, koma þær að gröfinni.


Jishtä bas wa̱ iju̱ñer käi, ka sá wa̱ bas kjeiyine ji ki̱ bas wa̱ sá ktä ssäkläpa kuna, ka sá wa̱ ji o̱ne jile däkläksa̱ sá ia̱ ebä ki̱ka kuna. Säkeklä te je su̱a. 	 Aldrei höfðum vér nein smjaðuryrði á vörum, það vitið þér. Og ekki bjó þar ásælni að baki, - Guð er vottur þess.


Imale̱k wa ite bekwä kuna bala pa̱le mañayäkä ra je eyaka sika jolowa̱té ishäkä ki̱ka. Jekäi tsuitkäbi je̱k duaka̱ je alaklä jula wako̱r mar yee je wäja̱mi, je rä iyaba ko̱na ra iwa̱ ikätäkläwa̱. 	 Með halanum dró hann þriðja hlutann af stjörnum himinsins og varpaði þeim ofan á jörðina. Drekinn stóð frammi fyrir konunni, sem komin var að því að fæða, til þess að gleypa barn hennar, þá er hún hefði fætt.


Jekäi jishtä ji yakei wakble dewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye sä duäkläwa̱ ra, je su̱ta je̱r bäi she dewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye sa wabiketsanakläksa̱ wämo ye sa̱ se̱naklä jekjeye, saje wa Säkekewaí Jesucristo oloi ja̱mi. 	 Og eins og syndin ríkti í dauðanum, svo skyldi og náðin ríkja fyrir réttlæti til eilífs lífs í Jesú Kristi, Drottni vorum.


Ñerä ijewa te ikukacha̱wa̱ ra, ijewa te däli klä wakei sha yakei, 	 Þeir tóku við honum og fóru að mögla gegn húsbónda sínum.


Ata ije te yis ia̱ isha: ‘Ma cho̱. Ka irä jiye kuna ta, yie ba patke mar ka̱mii ka Judío kuna wa sha̱na.” 	 Hann sagði við mig: ,Far þú, því að ég mun senda þig til heiðingja langt í burtu.'"


Jekäi ka sá ia̱ iwätker ji̱a ra, sá te ijawa̱ te isha: —Io̱nopa jishtä Säkekewa ki̱ isherke̱ käi. 	 Honum varð eigi talið hughvarf. Þá létum vér kyrrt og sögðum: "Verði Drottins vilji."


Säkekewa Jesucristo je̱r bäi shöpa bas ia̱ bas je̱rikä ska. 	 Náðin Drottins Jesú Krists sé með anda yðar.


Jera je ia̱ Pedro te ichaka: —Ishö yis ia̱, ¿bas ka̱ watju̱a säkei rä jeska na? Jera ite ikúka: —Taa, jeska ito̱na rä. 	 Þá spurði Pétur hana: "Seg mér, selduð þið jörðina fyrir þetta verð?" En hún svaraði: "Já, fyrir þetta verð."


Ata je ke̱i ska iduaksa̱, jekäi iduawa̱. Je nu̱l paskua isaka te, jekjepa ijewa wa̱ imineka̱tse̱ ju ja̱r etkä yöle ietkä bata ki̱ka je naka. 	 En á þeim dögum tók hún sótt og andaðist. Var hún lauguð og lögð í loftstofu.


Jekäi ijewa dämiksa̱. Sa̱ se̱le wämo wa shki̱rmika̱ni se̱nak kseka; ata sa̱ se̱le yakei wa shki̱rmika̱ni buka̱nak. 	 og ganga fram, þeir, sem gjört hafa hið góða, munu rísa upp til lífsins, en þeir, sem drýgt hafa hið illa, til dómsins.


Iwa rä sa wabiketsanakläksa̱ wämo ye ka̱wei oloi ja̱mi, je yua Moisés te jikäi: “Yi te jekäi iwawa̱ ra, je se̱rmi je oloi ja̱mi.” 	 Því að Móse ritar um réttlætið, sem lögmálið veitir: "Sá maður, sem breytir eftir lögmálinu, mun lifa fyrir það."


Je rä manele te ibiketse ji biköle rä kata̱nak, ata ka täki ta ji biketsäk etkabä te jile wä ebä käte. 	 Einn er þeirrar trúar, að alls megi neyta en hinn óstyrki neytir einungis jurtafæðu.


Jera Nicodemo te isha iia̱: —¿Maikäi sä dewa̱ säkibii ra je ko̱rni rä na? ¿Jera je dämiwa̱ni etäbä kicha ia̱mi ska ko̱nakni na? 	 Nikódemus segir við hann: "Hvernig getur maður fæðst, þegar hann er orðinn gamall? Skyldi hann geta komist aftur í líf móður sinnar og fæðst?"


“Oveja elkjebä wa, ke bas suana. Ka irä jiye kuna ta, bas Ká je̱r ssëna bas ia̱ igobierno ma̱ksa̱ bas wa̱ ju̱ñenak ki̱ka. 	 Vertu ekki hrædd, litla hjörð, því að föður yðar hefur þóknast að gefa yður ríkið.


Je ebä ra ipi ju̱rke̱ wäkolonawa̱, jera iia̱ issëna iyaka ska iweikarke̱ biköle bäinani. 	 Jafnskjótt þvarr blóðlát hennar, og hún fann það á sér, að hún var heil af meini sínu.


Jekäi kte yöle ska iyileba rä Säkeklä te ka Judío kuna wa wabiketseksa̱ wämo ye rä ite ji biketse etkabä wà. Je ki̱ka Abraham ia̱ je kte baa bata yinaba jikäi: “Ba oloi ja̱mi ji bäi o̱rmi ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle ia̱.” 	 Ritningin sá það fyrir, að Guð mundi réttlæta heiðingjana fyrir trú, og því boðaði hún Abraham fyrirfram þann fagnaðarboðskap: "Af þér skulu allar þjóðir blessun hljóta."


Ata jira Cristo Jesús ja̱mi bas ale mikle tso̱ ka̱mii wa dejani alemana Cristo pi oloi ja̱mi. 	 Nú þar á móti eruð þér, sem eitt sinn voruð fjarlægir, orðnir nálægir í Kristi, fyrir blóð hans.


Bas je̱r iawa̱k biköle jöwa̱ ije wa̱ ju̱ñenak. Ka irä jiye kuna ta, ije je̱r ja̱mi bas dälärke̱ ki̱ka. 	 Varpið allri áhyggju yðar á hann, því að hann ber umhyggju fyrir yður.


“Ñerä uva yäkä wakei te isha: ‘¿Ji we̱ ji̱a yie na? Wë yis ma yis yaba shka̱ta patkäkmi, bäräle je dälätsemiwa̱ ijewa te.’ 	 Þá sagði eigandi víngarðsins: ,Hvað á ég að gjöra? Ég sendi son minn elskaðan. Má vera, þeir virði hann.'


Wekte Säkeklä ra, je te Tito je̱r ssëwa̱ bas tsa̱tkäk tsa̱na, jishtä yis wakei je̱r ssëna bas tsa̱tkäk käi. 	 En þökk sé Guði, sem vakti í hjarta Títusar þessa sömu umhyggju fyrir yður.


Ñerä yie je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ka, je jula wämo na äyë yöle iktä kja̱ne irä iki̱ka irä su̱a. Je rä kjä balewa̱ ibawa̱klä wà däka̱ siete. 	 Í hægri hendi hans, er í hásætinu sat, sá ég bók, skrifaða innan og utan, innsiglaða sjö innsiglum.


Ata sá te rä Säkeklä ka̱biketse blelewa̱ ne pake rä. Je rä ki̱kolewa̱, biketsale Säkeklä wa̱ sa̱ ke̱i etkä etkä bakle yikaba, je rä saje wa oloi kanakläka̱. 	 heldur tölum vér leynda speki Guðs, sem hulin hefur verið, en Guð hefur frá eilífð fyrirhugað oss til dýrðar.


Jira ijewa wa̱ iju̱ñer ji biköle me̱le ba wa̱ yis ia̱ je dar dä ba ska. 	 Þeir vita nú, að allt, sem þú hefur gefið mér, er frá þér,


Jekäi Säkeklä sa̱ je̱r ssëwa̱k chatkäkwa̱, sa̱ je̱r pabläk je ku̱ bas ia̱ imo̱pa bas je̱rikäklä etka yebä jishtä Jesucristo je̱rikä käi. 	 En Guð, sem veitir þolgæðið og huggunina, gefi yður að vera samhuga að vilja Krists Jesú,


Jera ite isha ijewa ia̱: —¿Sábado wà ka̱ tso̱ ji bäi wa̱klä, ata ji yakei wa̱klä? ¿Sa̱ tsa̱tkäkläksa̱, ta sä ktäkläwa̱? Ata ijewa si̱wa̱tiacha̱wa̱. 	 Síðan spyr hann þá: "Hvort er heldur leyfilegt að gjöra gott eða gjöra illt á hvíldardegi, bjarga lífi eða deyða?" En þeir þögðu.


je wà je boyäkä wa je̱r bäinaklä Säkeklä ra däkwa̱ ekla yaka yebä cruz oloi ja̱mi. Je wà ite je ñasu̱e sälwii ktawa̱. 	 Í einum líkama sætti hann þá báða við Guð á krossinum, þar sem hann deyddi fjandskapinn.


Jewa je̱rikä rä wätuilewa̱, butsäle tulämi se̱ne kseka tso̱ Säkeklä wa̱ yika, ka ijewa wa̱ ji ju̱ñer ki̱ka, ije̱r dä därërë ki̱ka. 	 skilningur þeirra blindaður og þeir eru fjarlægir lífi Guðs vegna vanþekkingarinnar, sem þeir lifa í, og síns harða hjarta.


Jekäi Cristo ktei yirte rä ishki̱naka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na, jera ¿jiye bas sha̱na manele te ishe dulecha̱wa̱ wa rä ka shki̱nakka̱ni kuna ni rä na? 	 En ef nú er prédikað, að Kristur sé upprisinn frá dauðum, hvernig geta þá nokkrir yðar sagt, að dauðir rísi ekki upp?


Ka irä jiye kuna ta, jile me̱le etkabä wà, ite iwa̱ siki tenak wa parua bulee, del ye. 	 Því að með einni fórn hefur hann um aldur fullkomnað þá, er helgaðir verða.


Jekäi jeska sä biköle je̱k ktei shämi ekla ekla Säkeklä ia̱. 	 Því skal þá sérhver af oss lúka Guði reikning fyrir sjálfan sig.


Jekäi sä rä wabiketsaleksa̱ wämo ye sa te ji biketsa etkabä ki̱ka, je ki̱ka Säkeklä je̱r bäinani sa ra saje wa Säkekewaí Jesucristo oloi ja̱mi. 	 Réttlættir af trú höfum vér því frið við Guð fyrir Drottin vorn Jesú Krist.


Jera Pilato te isha chui tsa̱ku̱i wa ia̱, ñakäi isaka tso̱ jeska chu̱li̱i̱ wa ia̱: —Ka yis wäna ijuer ta jí ditsä rä nui ta käi. 	 Pílatus sagði við æðstu prestana og fólkið: "Enga sök finn ég hjá þessum manni."


Ñerä guardia wa wäsikäk te je paka e̱ná iia̱ ra, ite inu̱l ju̱aksa̱ José ia̱. 	 Og er hann varð þess vís hjá hundraðshöfðingjanum, gaf hann Jósef líkið.


je wà yis dewa̱ Jesucristo kja̱nei wa̱k ye ka Judío kuna wa ia̱, yis wa̱ Säkeklä wa̱ kte baa tso̱ je wakja̱nei wa̱klä chui ye. Je rä ka Judío kuna wa däkläwa̱ jile me̱nak Säkeklä ia̱ ye kianak iwakei ki̱, siki tele Wikblu Sikina wà. 	 að vera helgiþjónn Krists Jesú hjá heiðingjunum og inna af hendi prestþjónustu við fagnaðarerindi Guðs, til þess að heiðingjarnir mættu verða Guði velþóknanleg fórn, helguð af heilögum anda.


Jera Pedro te isha iia̱: —Säkekewa, yis kaldu kja minakña ba ra ka sä wätiäklä ska ebä kuna, ata duäkwa̱ña. 	 En Símon sagði við hann: "Herra, reiðubúinn er ég að fylgja þér bæði í fangelsi og dauða."


Bas ia̱ ka̱wei me̱na jini ángel wa te sa paka iwa̱k käi, ata ka bas wa̱ je dälätsane kuna.” 	 Þér sem lögmálið fenguð fyrir umsýslan engla, en hafið þó eigi haldið það."


Jekäi bas wa̱ iju̱ñer jira ji te je wätkewe̱ kate käi, je rä idäkläwa̱ bikökje ike̱i dewa̱ idäkläwa̱ ra. 	 Og þér vitið, hvað aftrar honum nú, til þess að hann opinberist á sínum tíma.


Sá ñabatashata̱na e̱ná ijewa ia̱ ra, sá ñajiaka̱ ko̱no ki̱ bitéjulu bulee dejulu Cos ska. Bulirishtä sá dejulu Roda ska. Jeska sá bitejulu dejulu Pátara ska. 	 Þegar vér höfðum slitið oss frá þeim, létum vér í haf og héldum beina leið til Kós, næsta dag til Ródus og þaðan til Patara.


Ata Säkeklä ktä kibinami wanami. 	 En orð Guðs efldist og breiddist út.


je rä ka ije̱k ju̱akläksa̱ ka̱raa kuna, jishtä chui tsa̱ku̱i wa kjäke̱wa̱ año año wà je Ju Ja̱r Dälätsalewa̱ E̱e̱na Si̱ ska, jile pi wäkse käi kuna. 	 Og ekki gjörði hann það til þess að frambera sjálfan sig margsinnis, eins og æðsti presturinn gengur inn í hið heilaga á ári hverju með annarra blóð.


ñakäi ju̱li̱shye ra, bas te yis pajiewa̱; yis duärawa̱ ra, bas te yis pasu̱a; yis kate wätelewa̱ ra, bas dasta̱na yis su̱ak.’ 	 nakinn og þér klædduð mig, sjúkur og þér vitjuðuð mín, í fangelsi var ég, og þér komuð til mín.'


Jishtä iKá se̱r je̱k oloi ja̱mi, je su̱ta ite ima̱ iyaba ia̱ ije se̱naklä je̱k oloi ja̱mi. 	 Eins og faðirinn hefur líf í sjálfum sér, þannig hefur hann og veitt syninum að hafa líf í sjálfum sér.


Mika̱ sá te je ssa ra, sá irä se̱nak je ke̱i ska wa irä te isha iia̱: —Dunasi̱ ke ma minak Jerusalénka. 	 Þegar vér heyrðum þetta, lögðum vér og heimamenn að Páli að fara ekki upp til Jerúsalem.


ñak kicha tkelewa̱ därërë, ki̱yöleka̱ ije ja̱mi, chatkelewa̱ ji biketsäk etkabä, jishtä bas pautäle käi, ñakäi wekte shäk iia̱ bäi si̱. 	 Verið rótfestir í honum og byggðir á honum, staðfastir í trúnni, eins og yður hefur verið kennt, og auðugir að þakklátsemi.


Etaba kicha sá damijuluni ka̱kiäkläka ra, sá wäki̱ kjanaklä busi ekla deju̱, je rä wikblu ji ju̱ñakksa̱ shtä ta. Je ite ji ju̱ñeke̱ksa̱ wà inaklä däke̱ksa̱ ta̱i iblui wa ia̱. 	 Eitt sinn, er vér gengum til bænastaðarins, mætti oss ambátt nokkur, sem hafði spásagnaranda og aflaði húsbændum sínum mikils gróða með því að spá.


Ñerä catorce año ukäki̱ kjepa yis mineka̱ni etäbä kicha Jerusalénka Bernabé ra. Ñakäi yis wa̱ Tito minetse̱ña. 	 Síðan fór ég að fjórtán árum liðnum aftur upp til Jerúsalem ásamt Barnabasi og tók líka Títus með mér.


¡Wekte Säkeklä ra, ite ji ma̱ ka yinak kje ki̱ka! 	 Þökk sé Guði fyrir sína óumræðilegu gjöf!


Jekäi yis ka̱kiäke̱ ra, del yis ka̱kiäke̱ ssële a̱naa wà bas biköle ki̱ka, 	 og gjöri ávallt í öllum bænum mínum með gleði bæn fyrir yður öllum,


Ñerä je alaklä te ikúka: —Ka yis dä se̱naklä ta. Jera Jesús te isha iia̱: —Bäi ba te isha rä, ka yis dä se̱naklä ta ni. 	 Konan svaraði: "Ég á engan mann." Jesús segir við hana: "Rétt er það, að þú eigir engan mann,


Je kseka wa cuatro ekla ekla rä pik ta seis, jewa rä wäbala ebä, iki̱ka irä iniki̱ka irä. Ka̱piana irä tuina irä jewa te isheke̱ ka jalewa̱ ta: “¡Säkekewa Säkeklä, Ji Biköle Tsa̱ta, ale bakleju̱ irä, kaldu jira irä, se̱rmi ji̱a irä, je rä sikii, sikii, sikii!” 	 Verurnar fjórar höfðu hver um sig sex vængi og voru alsettar augum, allt um kring og að innanverðu. Og eigi láta þær af, dag og nótt, að segja: Heilagur, heilagur, heilagur, Drottinn Guð, hinn alvaldi, hann sem var og er og kemur.


Ata ka ije ia̱ iwakei ju ska tso̱ wa wäsika̱nak ra, ¿jera maikäi je ia̱ tapanak Säkeklä ia̱ wa wäsika̱nermi na? 	 Hvernig má sá, sem ekki hefur vit á að veita heimili sínu forstöðu, veita söfnuði Guðs umsjón?


Jera bas te ishemi ije ia̱: ‘Sá yaká sá ji ya ba wäna; ba te sá pakta sá wakwa ña̱la ki̱.’ 	 Þá munuð þér segja: ,Vér höfum þó etið og drukkið með þér, og þú kenndir á götum vorum.'


Jera ite sa pakta te isha ijewa ia̱: —¿Ka iyöle katke rä: “Yis ju kirmi rä ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle ka̱kiäklä jui ni na?” Ata bas te je iawa̱wa̱ jakbläk wa ñabläklä jui ye. 	 Og hann kenndi þeim og sagði: "Er ekki ritað: ,Hús mitt á að vera bænahús fyrir allar þjóðir?' En þér hafið gjört það að ræningjabæli."


Ñerä bol ka wä wajuenak kuna wa kajali ña̱jki̱ ña̱la kjä ja̱mi te issa Jesús damaju̱ ra, ijewa a̱na jela te isha: —¡Säkekewa, David yäbei, ma je̱r ja̱mi sá dälänopa! 	 Tveir menn blindir sátu þar við veginn. Þegar þeir heyrðu, að þar færi Jesús, hrópuðu þeir: "Herra, miskunna þú okkur, sonur Davíðs!"


Jekäi bas dä wätsikileni spa̱na, ka je rä jile wä tjabanak shtä wà kuna, ata je rä ji ka tjabanak kuna shtä wà, je rä Säkeklä ktä kseka jekjeye wà. 	 Þér eruð endurfæddir, ekki af forgengilegu sæði, heldur óforgengilegu, fyrir orð Guðs, sem lifir og varir.


Iwa rä ijewa je̱r ku̱a yi rä Säkeklä rä te, ata ka ijewa wa̱ ije oloi tsane Säkeklä käi, ñaebä ka ijewa wa̱ wekte yine iia̱, ata iianacha̱wa̱ je̱rikäk kje ka wata ebä, wätuilewa̱ ka ka̱ ta ji̱a ije̱r ska. 	 Þeir þekktu Guð, en hafa samt ekki vegsamað hann eins og Guð né þakkað honum, heldur hafa þeir gjörst hégómlegir í hugsunum sínum, og hið skynlausa hjarta þeirra hefur hjúpast myrkri.


Jekjepa Jesús demi ijewa ra ka̱ kie Getsemaní ska, jera ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Bas ñajöklöwa̱ jiska yis maju̱ a̱mi ska ka̱kiäk dälei ja̱mi. 	 Þá kemur Jesús með þeim til staðar, er heitir Getsemane, og hann segir við lærisveinana: "Setjist hér, meðan ég fer og biðst fyrir þarna."


“Yi wa̱ iká ia̱mi shka̱l yis tsa̱ta ra, ka je rä bäi kuna däkwa̱ yis ia̱ ye; yi wa̱ iyaba jäiyi iräle, alaklä iräle shka̱l yis tsa̱ta ra, ka je rä bäi kuna däkwa̱ yis ia̱ ye; 	 Sá sem ann föður eða móður meir en mér, er mín ekki verður, og sá sem ann syni eða dóttur meir en mér, er mín ekki verður.


Jera Jesús te ikúka: —Yis ne rä sa̱ shki̱wa̱kka̱ni rä, yis ne rä se̱ne kseka rä. Jekäi mane yis biketsäk wa duawa̱ ra, jewa se̱rmi ji̱a. 	 Jesús mælti: "Ég er upprisan og lífið. Sá sem trúir á mig, mun lifa, þótt hann deyi.


Jera ñawäsaka Säkeklä wikblu te iwäsikami ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska. 	 Þá knúði andinn hann út í óbyggðina,


Je ki̱ka mika̱ yis te isu̱a ka ijewa dami rä ji rä iyina si̱ tso̱ kte baa ja̱mi je ja̱mi kuna ra, yie isha Pedro ia̱ biköle wäkata ska: “Ba rä Judío wa ne se̱r jishtä ka Judío kuna wa käi ra, jera ¿jiye ba te ka Judío kuna wa pake se̱nak Judío wa käi rä na?” 	 En þegar ég sá, að þeir gengu ekki beint eftir sannleika fagnaðarerindisins, sagði ég við Kefas í allra áheyrn: "Úr því að þú, sem ert Gyðingur, lifir að heiðingja siðum, en eigi Gyðinga, hvernig ferst þér þá að neyða heiðingja til að lifa að Gyðinga siðum?"


Je bol te isha ijewa ia̱: —Bas galilea wa, ¿jiye bas ñaduatulaka̱ iweibläk ji̱a ka̱jöir ska rä na? Je Jesús minetse̱ bas yika ka̱jöir ska, je wakei dämiju̱ni jishtä imineju̱ ka̱jöir ska su̱a bas te su̱ta. 	 og sögðu: "Galíleumenn, hví standið þér og horfið til himins? Þessi Jesús, sem varð upp numinn frá yður til himins, mun koma á sama hátt og þér sáuð hann fara til himins."


Ata jiräni ijewa je̱rika rä te Jesús je̱r ku̱a. Jera ite isha: —¿Jiye bas te ji biketse yakei bas je̱r na rä na? 	 En Jesús þekkti hugsanir þeirra og sagði: "Hví hugsið þér illt í hjörtum yðar?


Ka irä maikäi kuna ta, sä biköle rä shirir ta saka saka. Ikuna ka yilé shirine ite ji sheke̱ ska ra, je rä deleksa̱ bulee, je ia̱ je̱k wätkermi iyaka kalabe ska. 	 Allir hrösum vér margvíslega. Hrasi einhver ekki í orði, þá er hann maður fullkominn, fær um að hafa stjórn á öllum líkama sínum.


Ñakäi ije oloi ja̱mi je̱r bäi yina sa̱ ia̱, sa te ibiketsa etkabä ki̱ka. Je ja̱mi sä rä chatkelewa̱. Jekäi Säkeklä ji baa ki̱ssënak sa̱ wa̱ ki̱ka sa̱ ñassäke̱. 	 Fyrir hann höfum vér aðgang að þeirri náð, sem vér lifum í, og vér fögnum í von um dýrð Guðs.


Jera Pedro te ikia tsa̱mi iwakei ebä, jeska ite iuñami, te isha: —Säkekewa, ma je̱r ja̱mi je̱k dälänopa. ¡A̱ni ka je o̱nak bä ukä ja̱mi! 	 En Pétur tók hann á einmæli og fór að átelja hann: "Guð náði þig, herra, þetta má aldrei fyrir þig koma."


Ke yi a̱ni ku̱ isha mika̱ ije̱r kinawa̱ ji yakei wakbläk ra: “Säkeklä ne te yis je̱r ki̱wa̱ iwa̱k rä ni.” Ka irä jiye kuna ta, ka ji a̱ni yakei ia̱ Säkeklä je̱r kinak, ñakäi ka irä yi a̱ni je̱r kiwa̱k ji yakei wa̱k kuna. 	 Enginn má segja, er hann verður fyrir freistingu: "Guð freistar mín." Guð getur eigi orðið fyrir freistingu af hinu illa, enda freistar hann sjálfur einskis manns.


Ji biköle ka wämo kuna rä ji yakei wakble, ata ji yakei wakble tso̱ manele ki̱ka ka sä rä duäkwa̱ kuna. 	 Allt ranglæti er synd, en til er synd, sem ekki er til dauða.


Ata ba je̱köka̱ cho̱ je jukläyäkä na. Jeska ba ia̱ iyirmi ji wa̱k ba kiana rä käi. 	 En statt upp og gakk inn í borgina, og þér mun verða sagt, hvað þú átt að gjöra."


¿Jiye ba te ka̱ pjoi su̱e bä el wäbala na, ata ba wakei wäbala na kal kuklei kate je ka su̱e ba te rä na? 	 Hví sér þú flísina í auga bróður þíns, en tekur ekki eftir bjálkanum í auga þínu?


Natán rä David yaba, David rä Isaí yaba, Isaí rä Obed yaba, Obed rä Booz yaba, Booz dä Sala yaba, Sala rä Naasón yaba, 	 sonar Ísaí, sonar Óbeðs, sonar Bóasar, sonar Salmons, sonar Naksons,


Ba rikä, ba rä chatkelewa̱ ji wa̱k sa el wa ia̱, ata bäi si̱ ra ka sa̱ wa̱ su̱le wa ia̱. 	 Þú breytir dyggilega, minn elskaði, í öllu sem þú vinnur fyrir bræðurna og jafnvel ókunna menn.


Jewa ne rä saje wa rä, ale kile iwa̱, ka je rä Judío wa sha̱na ebä kuna, ata ka Judío kuna wa sha̱na ñaebä. 	 Slík ker erum vér, sem hann hefur kallað, ekki aðeins úr flokki Gyðinga, heldur og úr flokki heiðingja.


Jekäi je guardia wa te je ktei pakani iwäkiri wa ia̱. Jekäi ijewa te issá Pablo irä Silas irä jewa rä Roma wa ra, isuanacha̱wa̱. 	 Vandsveinarnir fluttu höfuðsmönnunum þessi orð. En þeir urðu hræddir, er þeir heyrðu, að þeir væru rómverskir,


Ijewa te je ssa ra, ikju̱atkacha̱wa̱ e̱e̱na, kjoyina te isha: “Diana Éfeso wa kekläí je ne rä oloi ta ta̱i rä.” 	 Er þeir heyrðu þetta, urðu þeir afar reiðir og æptu: "Mikil er Artemis Efesusmanna!"


Ñakäi ka iwa̱ ka̱ me̱ne kuna yi a̱ni ia̱ ikjäkläju̱ däli wäkseka Templo kja̱ne. 	 Og engum leyfði hann að bera neitt um helgidóminn.


Ñerä Jesús wa̱ dulanak wa saka Andrés, je rä Simón Pedro el, je te isha Jesús ia̱: 	 Annar lærisveinn hans, Andrés, bróðir Símonar Péturs, segir þá við hann:


Jera etäbä kicha Jesús te ichakani iia̱: —Simón, Jonás yaba, ¿ba wa̱ yis shka̱l na? Jera Pedro te ikúka: —Säkekewa, jekäi irä. Ba wa̱ iju̱ñer yis wa̱ ba shka̱l. Jera Jesús te isha iia̱: —Jera yis oveja wa kjänano ba ku̱. 	 Jesús sagði aftur við hann öðru sinni: "Símon Jóhannesson, elskar þú mig?" Hann svaraði: "Já, Drottinn, þú veist, að ég elska þig." Jesús segir við hann: "Ver hirðir sauða minna."


Jera Pilato te kte yua wätia tka cruz ja̱mi itsa̱ka, je yöle te ishe rä: “Jesús Nazaret wa, Judío wa Tsa̱ku̱i.” 	 Pílatus hafði ritað yfirskrift og sett hana á krossinn. Þar stóð skrifað: JESÚS FRÁ NASARET, KONUNGUR GYÐINGA.


Jekäi je se̱ne kseka tsikiwa̱kka̱ ktawa̱ bas te. Ata Säkeklä te je shki̱wa̱ka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na. Sá rä je su̱ak wa. 	 Þér líflétuð höfðingja lífsins, en Guð uppvakti hann frá dauðum, og að því erum vér vottar.


Jí ssëta ije äyë yöle biköle ska ije ktä rä, je sha̱ manele ia̱ sa̱ je̱r ko̱la rä därërë. Je ki̱ka ka yöle kuna wa, ka chatkelewa̱ bäi si̱ kuna wa, jewa te je kte wäshcha̱we̱ke̱ka̱. Je su̱ta ite iwe̱ke̱ äyë saka yöle ukä ja̱mi rä, je ki̱ iwakwa weikarcha̱miwa̱. 	 Það gjörir hann líka í öllum bréfum sínum, hann talar í þeim um þetta. En í þeim er sumt þungskilið, er fáfróðir og staðfestulausir menn rangsnúa, eins og öðrum ritum, sjálfum sér til tortímingar.


Jekäi tsuitkäbi ta̱i, ale tkäbe ka̱mikle, ale kinak be tsa̱ku̱i ni, Satanás ni, ale ka̱jiska wa biköle wäyuäk, je ju̱naté ka̱jiska, ñakäi iángel wa tulunatéña ira. 	 Og drekanum mikla var varpað niður, hinum gamla höggormi, sem heitir djöfull og Satan, honum sem afvegaleiðir alla heimsbyggðina, honum var varpað niður á jörðina, og englum hans var varpað niður með honum.


Ñakäi ji wämo juermi yis maju̱mi Sa Ká ska je ki̱ka, jekäi ka bas wa̱ yis su̱nak ji̱a. 	 réttlætið, að ég fer til föðurins, og þér sjáið mig ekki lengur,


Ata bas ki̱ ishena ji̱a yinak ra, jera je parurmi rä sa taparke̱ jile paruäk tsa̱na shtä ska. 	 En ef þér hafið annars að krefja, má gjöra út um það á löglegu þingi.


Ata saje wa rä Säkeklä ja̱mi wa. Yi wa̱ Säkeklä ju̱ñer, jewa te saje wa ktä ssë. Ata yi rä ka Säkeklä ja̱mi kuna, jewa te ka saje wa ktä ssë kuna. Je käi ne wà sa̱ je̱r ku̱emi ite mane rä wikblu ji yina si̱ shäk irä, mane rä wikblu sä wäyuäk irä. 	 Vér heyrum Guði til. Hver sem þekkir Guð hlýðir á oss. Sá sem ekki heyrir Guði til hlýðir ekki á oss. Af þessu þekkjum vér sundur anda sannleikans og anda villunnar.


Ije te sä yaka shi̱ana manewe̱miksa̱ni yaka ta baa ije cha su̱ta wà, itäkili iwa̱ ji kukäkläwa̱ iwakei niki̱ka te ji we̱ wà. 	 Hann mun breyta veikum og forgengilegum líkama vorum og gjöra hann líkan dýrðarlíkama sínum. Því hann hefur kraftinn til að leggja allt undir sig.


Ata isaka tso̱ Tiatira ska wa, bilbä wa̱ ka je ka̱ju̱ñe kuna wa, ñakäi ji kinak ijewa wa̱ ‘Satanás ji blelewa̱’ ni je ka ju̱ñak kuna wa, jewa ia̱ yie ishe: Ka yie bas ki̱ jile saka kirii ja̱we̱ka̱ kuna. 	 En yður segi ég, hinum sem eruð í Þýatíru, öllum þeim sem hafa ekki kenningu þessa, þar sem þeir hafa ekki kannað djúp Satans, sem þeir svo kalla: Aðra byrði legg ég eigi á yður,


Jera ka maikäi iwa̱ ikúkäklei ji̱a. 	 Þeir gátu engu svarað þessu.


Ñerä jekäi ji rä bulana ssëna ra, jera ditsä tapanawa̱ chu̱li̱i̱, jewa je̱r shewa̱ jakla je te. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te issa ra ijewa ktä kate rä iwakwa ktä wà kju̱awa kju̱awa. 	 Er þetta hljóð heyrðist, dreif að fjölda manns. Þeim brá mjög við, því að hver og einn heyrði þá mæla á sína tungu.


Je ne ki̱ka bas ku̱ Säkeklä mablö, iyabala shka̱ta wa käi. 	 Verðið því eftirbreytendur Guðs, svo sem elskuð börn hans.


Jekjepa ite ijewa ia̱ ji paka jile she ja̱mi: “¿Baishe ka wä wajuenak kuna ia̱ isaka ka wä wajuenak kuna wajiermi na? ¿Ka je bolwë jolormi ishäkä wä ja̱r naka na? 	 Þá sagði hann þeim og líkingu: "Hvort fær blindur leitt blindan? Munu ekki báðir falla í gryfju?


Je rä ije wa̱ iju̱ñer chui tsa̱ku̱i wa je̱r ki̱ Jesús ianawa̱ rä chu̱li̱i̱ wa wäbätsäke̱ Jesús wà ijewa tsa̱ta kju̱ei, je ki̱ka ijewa te iju̱aksa̱ iia̱ rä. 	 Hann vissi, að æðstu prestarnir höfðu fyrir öfundar sakir framselt hann.


Bas palei rä bas sha̱na ka̱wakblewe̱ tso̱. Je shtä ka̱wakblewe̱ ka o̱r kuna ka Säkeklä biketsäk kuna wa sha̱nabä jibä. Je rä bas sha̱ ekla se̱rke̱ iká se̱naklä ra. 	 Það er mér sagt að saurlifnaður eigi sér stað á meðal yðar, og það slíkur saurlifnaður, sem jafnvel gerist ekki meðal heiðingja, að maður heldur við konu föður síns.


Jera ijewa je̱r ianacha̱wa̱ ta̱i, te ishami iia̱ ekla ekla: —Säkekewa, ¿yis le irä? 	 Þeir urðu mjög hryggir og sögðu við hann, einn af öðrum: "Ekki er það ég, herra?"


Isaías te jekäi isha rä. Ka irä jiye kuna ta, ite ije oloi su̱a ki̱ka, jekäi ite ije paka. 	 Jesaja sagði þetta af því að hann sá dýrð hans og talaði um hann.


Juan paiklä rä yöle camello kä wà, ikipa mu̱aklä rä bewak kjuä, ije yäkäklä rä bitsiki irä bul ña ka̱ niki̱ka diä irä. 	 Jóhannes bar klæði úr úlfaldahári og leðurbelti um lendar sér og hafði til matar engisprettur og villihunang.


Jekäi sä wäkiri wa tso̱ bas sha̱na jewa ia̱ yis sä wäkiri ijewa ra ñaebä, Cristo weikale su̱akña, ñakäi ji baa tso̱ kja kjayinak je kukäkña, je te ishe, 	 Öldungana yðar á meðal áminni ég, sem einnig er öldungur og vottur písla Krists og einnig mun fá hlutdeild í þeirri dýrð, sem opinberuð mun verða:


Idemijulu Salamina ska ra ijewa te Säkeklä ktei bata sha Judío wa ñapaktäklä jui tso̱ na. Jera ijewa wa̱ Juan minetse̱ña itsa̱tkäk. 	 Þegar þeir voru komnir til Salamis, boðuðu þeir orð Guðs í samkunduhúsum Gyðinga. Höfðu þeir og Jóhannes til aðstoðar.


Duewa̱ sul í rä sä te ji yakei wakble nui. Jekäi sa̱ nui rä täkili ta sä weikäkwa̱ ka̱wei tso̱ kju̱ei. 	 En syndin er broddur dauðans og lögmálið afl syndarinnar.


Jera Jesús te isha: —Yis ne irä, je ne ktä kaldu ba ra rä. 	 Jesús segir við hana: "Ég er hann, ég sem við þig tala."


Blu wa, jekäi ñaebä bas ku̱ iwo̱ ijewa ia̱, ka ijewa wäsuawa̱k ji̱a kuna, je̱r ko̱le bas irä, ijewa irä Säkekewaí kaldu ka̱jöir ia̱. Jekäi ije rä ka ji wa̱k sa̱ ia̱ kju̱awa kju̱awa kuna. 	 Og þér, sem eigið þræla, breytið eins við þá. Hættið að ógna þeim. Þér vitið, að þeir eiga í himnunum sama Drottin og þér og hjá honum er ekkert manngreinarálit.


Ka irä jiye kuna ta, mai bol iräle mañal iräle ñatapawa̱ yis kie ja̱mi ra, jeska yis kaldu jewa sha̱na.” 	 Því að hvar sem tveir eða þrír eru saman komnir í mínu nafni, þar er ég mitt á meðal þeirra."


Jekäi je kja̱nei wo̱ je̱r baa wà sa̱me̱ishärä Säkekewa ia̱ käi, ata ka jishtä ditsä ia̱ käi kuna, 	 Veitið þjónustu yðar af fúsu geði, eins og Drottinn ætti í hlut og ekki menn.


Jekjepa ángel idäkläka̱ seis te kökö bulawa̱. Jera kte ssënaté jile däläwa̱klä yöle oro wà katke Säkeklä wäja̱mi je dula cuatro ska je ssa yie, 	 Og sjötti engillinn básúnaði. Þá heyrði ég rödd eina frá hornunum á gullaltarinu, sem er frammi fyrir Guði.


Bas dewa̱julu ju na ra, bas ku̱ ijewa chakö. 	 Þegar þér komið í hús, þá árnið því góðs,


Jekäi ijewa ka̱kiäke̱ bas ki̱ka ra, ijewa ia̱ bas ssërmi kshana si̱ Säkeklä je̱r bäi sha ta̱i bas ia̱ ki̱ka. 	 Og þeir munu biðja fyrir yður og þrá yður vegna yfirgnæfanlegrar náðar Guðs við yður.


Jera ijewa ñasikäke̱wa̱ jirä jirä iwäja̱mi te isheke̱ iia̱: —Judío wa tsa̱ku̱i, ma se̱nopa ji̱a maitjä. Ñakäi ite itieke̱ jula wà. 	 Þeir gengu hver af öðrum fyrir hann og sögðu: "Sæll þú, konungur Gyðinga," og slógu hann í andlitið.


Je yile rä iyina si̱. Je ne ki̱ka ijewa uño därërë, ijewa kjäklä bäi ji biketse etkabä ja̱mi, 	 Þessi vitnisburður er sannur. Fyrir þá sök skalt þú vanda harðlega um við þá, til þess að þeir verði heilbrigðir í trúnni,


Jera Säkekewa te isha iia̱: —Ma cho̱. Ije rä yis wa̱ kolole wao̱nak, yis kie bata shäk, ka Judío kuna wa ia̱ irä, ka̱ tsa̱ku̱i wa ia̱ irä Israel batala ia̱ irä. 	 Drottinn sagði við hann: "Far þú, því að þennan mann hef ég valið mér að verkfæri til þess að bera nafn mitt fram fyrir heiðingja, konunga og börn Ísraels,


Ite ijewa ia̱ jile paka jile she ja̱mi jikäi: “Higuera irä kal biköle irä su̱o. 	 Hann sagði þeim og líkingu: "Gætið að fíkjutrénu og öðrum trjám.


“Ata bas te bas shka̱li̱bläk wa ebä shka̱li̱ble ra, ¿je wa̱ ji tso̱ bäi bas ia̱ na? Ñera je su̱ta ji yakei wakbläk wa te ishka̱li̱bläk wa shka̱li̱ble rä. 	 Og þótt þér elskið þá, sem yður elska, hvaða þökk eigið þér fyrir það? Syndarar elska þá líka, sem þá elska.


Jekäi rä ra, ¿jiye ba te ba el wabiketseksa̱ rä na? Ñakäi, ¿jiye ba te ba el dokoitse rä na? Ata sä biköle rä jäklenakwa̱ Säkeklä wa̱ sä ktei wabiketsäkläksa̱ ska. 	 En þú, hví dæmir þú bróður þinn? Eða þá þú, hví fyrirlítur þú bróður þinn? Allir munum vér verða að koma fram fyrir dómstól Guðs.


Ka irä maikäi kuna ta, sá te issa ite isheke̱ rä je Nazaret wa, ale Jesús je te jí ju weikemiwa̱, sä wädular ju̱leta̱na Moisés wa̱ je manewe̱miksa̱. 	 Vér höfum heyrt hann segja, að þessi Jesús frá Nasaret muni brjóta niður musterið og breyta þeim siðum, sem Móse hefur sett oss."


Ije te je she kaldu ji̱a kjela bä ra, Judas ale doce wa sha̱ ekla je deju̱té chu̱li̱i̱ wa ra espada ta kal wälbe ta, patkele chui tsa̱ku̱i wa wa̱, ñayöle ka̱wei wà wa wa̱, sä wäkiri wa wa̱. 	 Um leið, meðan hann var enn að tala, kemur Júdas, einn þeirra tólf, og með honum flokkur manna frá æðstu prestunum, fræðimönnunum og öldungunum, og höfðu þeir sverð og barefli.


Ata yilé te bas ia̱ ichake: ‘¿jiye bas te iwäyeke̱ rä?’ jera bas te ikúke: ‘Säkekewa ne ki̱ isherke̱ rä.’ 	 Ef einhver spyr ykkur: ,Hvers vegna leysið þið hann?' þá svarið svo: ,Herrann þarf hans við'."


Jesús te jekäi ichaka iia̱ iwa̱ iju̱ñaklä jiräni iwa̱ ikúkä ta í̱, ata iwakei wa̱ iju̱ñer kja ji we̱ mar ite käi. 	 En þetta sagði hann til að reyna hann, því hann vissi sjálfur, hvað hann ætlaði að gjöra.


Jekäi ka ijewa ia̱ issër ta sa̱ me Säkeklä biketsä käi, je bata ki̱ka iwakei te ijewa tulaksa̱ je̱rikäk weikalewa̱, ijewa wa̱ ji rä ka o̱nak kuna shtä wakbläklä. 	 Þar eð þeir hirtu ekki um að varðveita þekkinguna á Guði, ofurseldi Guð þá ósæmilegu hugarfari, svo að þeir gjörðu það sem ekki er tilhlýðilegt,


Ata Säkekewa te yis wapeblaña. Jekäi ite yis ia̱ täkili ma̱ je wà yis wa̱ je ktei wapaktäklä kalabe, biköle ka Judío kuna wa wa̱ issäklä. Jekäi yis bakanaksa̱ yis na̱me̱i kà ja̱r yika. 	 En Drottinn stóð með mér og veitti mér kraft, til þess að ég yrði til að fullna prédikunina og allar þjóðir fengju að heyra. Og ég varð frelsaður úr gini ljónsins.


Ije oloi ja̱mi sá ia̱ täkili me̱na, sá kolona iktei bata shäk ye, sá wa̱ ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle je̱r ku̱aklä, ijewa ñajächa̱kläwa̱ ji biketsäk etkabä ije kie kju̱ei. 	 Fyrir hann hef ég öðlast náð og postuladóm til að vekja hlýðni við trúna meðal allra heiðingjanna, vegna nafns hans.


ñakäi sä kukäk sa̱ tsa̱ku̱i wa ye, chui wa ye, ije Kekläí iKá ia̱, je oloi kanoka̱pa, ktä dälätsanopa sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi! Amén. 	 Og hann gjörði oss að konungsríki og prestum, Guði sínum og föður til handa. Hans er dýrðin og mátturinn um aldir alda. Amen.


Jekjepa ditsä yäbei kjayirmi ka̱jöir ska ijuenaklä ye. Jera ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa biköle tso̱ ka̱jiska ji̱ami ta̱i, jewa te ditsä yäbei dawa̱ju̱té ka̱jöir mo̱ bata ki̱ka oloi ta, wäñileka̱ ta̱i su̱emi. 	 Þá mun tákn Mannssonarins birtast á himni, og allar kynkvíslir jarðarinnar hefja kveinstafi. Og menn munu sjá Mannssoninn koma á skýjum himins með mætti og mikilli dýrð.


Je ne ki̱ka bas je̱r bäi shö sa saka ia̱, jishtä bas Ká rä je̱r bäi shäk käi. 	 Verið miskunnsamir, eins og faðir yðar er miskunnsamur.


Jekäi ite itulata̱na mineju̱ni, je ka̱kiani jini ite isha ssëta deka̱ mañatäbä kicha. 	 Þá fór hann enn frá þeim og baðst fyrir þriðja sinn með sömu orðum og fyrr.


Je däli watju̱ak wa ñabluwa̱ka̱ je alaklä ia̱ ji watju̱e wà, jewa ñajäklämiwa̱ beshyeka su̱alecha̱wa̱ ije te ji shka̱l ssë kate ki̱ka, ji̱ami, je̱r iarmi, 	 Seljendur þessara hluta, sem auðgast hafa á henni, munu standa álengdar af ótta yfir kvöl hennar, grátandi og harmandi


Jekäi yis te ishe bas ia̱, bas yäköpa, bas täkinaklä je̱k tsa̱tkäk. Ka irä jiye kuna ta, bas tsa̱ku̱ kä etaba a̱ni ka weikanakwa̱ kuna. 	 Það er nú mitt ráð, að þér fáið yður mat. Þess þurfið þér, ef þér ætlið að bjargast. En enginn yðar mun einu hári týna af höfði sér."


Jera je patkele wa dejuluni ju ska ra, ijewa te je kjanaklä ku̱a bäileka̱ni kja. 	 Sendimenn sneru þá aftur heim og fundu þjóninn heilan heilsu.


“Ka̱jöir gobiernoí rä jishtä ekla däli klä wakei miju̱ sa̱ñireebä shka̱bläk wa yuläk shka̱bläk iia̱ iuva yäkä sha̱na käi. 	 Líkt er um himnaríki og húsbónda einn, sem gekk út árla morguns að ráða verkamenn í víngarð sinn.


“Yi a̱ni ka kjäkwa̱ ditsä täkii ju naka idäli jakibläk, iwakei ka mo̱newa̱ iwa̱ säkätä ra. Jekäi ebä ne ra ite iju wajemiksa̱ rä. 	 Enginn getur brotist inn í hús hins sterka og rænt föngum hans, nema hann bindi áður hinn sterka, þá getur hann rænt hús hans.


Ike̱i dewa̱ ra, je kjashemi ale eklabä baawa̱ si̱ biköle tsa̱ta te, ale sa̱ tsa̱ku̱i wa je Tsa̱ku̱i, sä säkekewaí wa je Säkekewaí te, 	 sem hinn blessaði og eini alvaldur mun á sínum tíma birtast láta, konungur konunganna og Drottinn drottnanna.


Ñakäi alaklä wa bol käjäklämi jile wäk ñara, jera ekla rä minaktse̱, iel dä ju̱nakta̱na.” 	 Tvær munu mala á sömu kvörn, önnur verður tekin, hin eftir skilin.


Ata ka bas ssëne däkwa̱ yis ja̱mi bas se̱naklä kseka. 	 en þér viljið ekki koma til mín og öðlast lífið.


Jekäi ikuna Israel wa tulunaksa̱ bata ki̱ka Säkeklä je̱r bäinani ka̱jiska wa ra, jera ijewa kinawa̱ni ra, ¿ka je rä ijewa shki̱naka̱ni dulewa̱ wa sha̱na käi na? 	 Því ef það varð sáttargjörð fyrir heiminn, að þeim var hafnað, hvað verður þá upptaka þeirra annað en líf af dauðum?


Ñakäi ite isha ijewa ia̱: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, bas kajali jiska wa sha̱ manele wa̱ ka duewa̱ shka̱l ssënak, ata ijewa te Säkeklä gobiernoí su̱a ikjawa̱ju̱ oloi ta ta̱i kjepa. 	 Og hann sagði við þá: "Sannlega segi ég yður: Nokkrir þeirra, sem hér standa, munu eigi dauða bíða, fyrr en þeir sjá Guðs ríki komið með krafti."


“Yaba busi Sión ia̱ ishö: ‘¡Issö! Ma tsa̱ku̱i daju̱té bä wäki̱ je̱k jalewa̱, je̱tkeleka̱ burro ki̱ka, burro yaba, ale bewak chichanak shtä yaba ki̱ka.’ 	 Segið dótturinni Síon: Sjá, konungur þinn kemur til þín, hógvær er hann og ríður asna, fola undan áburðargrip.


Ije ne bata sheke̱ sá te rä. Jekäi sá te ditsä biköle parueke̱, ñakäi ditsä biköle yueke̱ ka̱biketse bena wà, sá wa̱ ditsä biköle ma̱kläksa̱ bäi ñakjee Cristo ja̱mi. 	 Hann boðum vér, er vér áminnum sérhvern mann og fræðum með allri speki, til þess að vér getum leitt hvern mann fram fullkominn í Kristi.


Je rä sá te ipaka ji wa̱k je ssa ite bäi. Jekäi issëna ji wa̱k tsa̱na si̱ ki̱ka imineju̱ bas ska iwakei je̱r wà. 	 Reyndar fékk hann áskorun frá mér, en áhugi hans var svo mikill, að hann fór til yðar af eigin hvötum.


“Biköle ki̱ka yökö mirmi idäyeí ye. 	 Sérhver mun eldi saltast.


Ka irä jiye kuna ta, Cristo te ji shka̱l ssa etaba kicha yebä, ji yakei wakblele nui ki̱ka; sä wämo te ji shka̱l ssa, ka sä wämo kuna wa bata ki̱ka, je rä sä däkläwa̱ Säkeklä ia̱ ye. Iyina si̱ ra iyaka ska ikota̱nawa̱, ata iwikblu ska se̱ne kseka me̱na iia̱, 	 Kristur dó í eitt skipti fyrir öll fyrir syndir, réttlátur fyrir rangláta, til þess að hann gæti leitt yður til Guðs. Hann var deyddur að líkamanum til, en lifandi gjörður í anda.


Jera Jesús te burro yaba ku̱a, je ki̱ ije̱tkaka̱. Je rä iyöle katke käi: 	 Jesús fann ungan asna og settist á bak honum, eins og skrifað er:


Jekäi ka bas wa̱ kju̱awa däli wao̱ne bulee ra, ¿yi te bas ia̱ ji me̱mi bas cha ye na? 	 Og ef þér reynist ekki trúir í því sem annars er, hver gefur yður þá það, sem yðar er?


bikökje yie ba bolki wa tulacha̱wa̱ bä klä tkäkläka̱ iki̱ka kje.’ ” 	 þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni.


“Jekjepa ite ishemi ñakäi jula shule kja̱ne tso̱ wa ia̱: ‘Bas yakeila wa ñatso̱ tulömi yis yika minakmi yökö jekjeye yolole e̱ná be tsa̱ku̱i ia̱ irä, iángel wa ia̱ irä, je ja̱rka. 	 Síðan mun hann segja við þá til vinstri handar: ,Farið frá mér, bölvaðir, í þann eilífa eld, sem búinn er djöflinum og árum hans.


Jekäi idemiju̱ jeska ra, ite isha ijewa ia̱: —Bas ka̱kiö ka bas shirinakläwa̱ kuna. 	 Þegar hann kom á staðinn, sagði hann við þá: "Biðjið, að þér fallið ekki í freistni."


“Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱: Yi te yis ktä ssa ra, ñakäi yis patkäkté biketsa ra, je se̱rmi jekjeye. Ka je rä ktei wabiketsanakksa̱ kuna buka̱nak, ata je rä deleksa̱ duewa̱ ska, baklewa̱ni se̱ne kseka ska. 	 Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem heyrir orð mitt og trúir þeim, sem sendi mig, hefur eilíft líf og kemur ekki til dóms, heldur er hann stiginn yfir frá dauðanum til lífsins.


Ji wämo wäí je rä tkenak bitaba ji paruäk wa wa̱. 	 En ávexti réttlætisins verður sáð í friði þeim til handa, er frið semja.


bas wa̱ iju̱ñer, bas mablerke̱ bikö bas te ji biketse etkabä rä í̱ ki̱ka, te sä dulawe̱ jile katabläk. 	 Þér vitið, að trúarstaðfesta yðar vekur þolgæði,


Ka irä maikäi kuna ta, ¿mane ángel wa ia̱ Säkeklä wa̱ iyile: “Ba ne rä yis yaba rä, jir yis ne te ba wätsikiwa̱ rä.” Ñakäi: “Yis dämiwa̱ ije ia̱ iKá ye, ije dämiwa̱ yis ia̱ yis yaba ye” ni rä na? A̱ni. 	 Því við hvern af englunum hefur hann nokkru sinni sagt: Þú ert sonur minn, í dag hef ég fætt þig. Eða: Ég vil vera honum faðir, og hann skal vera mér sonur!


Jekäi io̱na ijewa ia̱ jishtä Isaías wa̱ jile bata yile te ishe rä käi: ‘Bas te issëmi ssële, ata a̱ni ka bas je̱r na idäk, Bas te isu̱emi su̱le, ata a̱ni ka bas wäna ijuenak, 	 Á þeim rætist spádómur Jesaja: Með eyrum munuð þér heyra og alls ekki skilja, og sjáandi munuð þér horfa og ekkert sjá.


Jekäi bas cho̱ni plaa ishäk iwa̱ dulanak wa ia̱: ‘Ishki̱naka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na. Jikäi issö: Ije maju̱ba bas wätsa̱k Galileaka; jeska bas te isu̱emini.’ ¡Issö! Je ebä ne sheke̱ta̱na yis te bas ia̱ rä. 	 Farið í skyndi og segið lærisveinum hans: ,Hann er upp risinn frá dauðum, sjá hann fer á undan yður til Galíleu. Þar munuð þér sjá hann.' Þetta hef ég sagt yður."


Bas ka̱wei yöle te ishe rä, isu̱ak bol te ishaka̱ ra, je rä iyina si̱. 	 Og í lögmáli yðar er ritað, að vitnisburður tveggja manna sé gildur.


Jí sha yie, je rä jishtä jile wata ki̱ka ka̱ me̱ ji wa̱klä käi; ata ka je rä yie ka̱wei si̱ me̱ kuna. 	 Þetta segi ég í tilhliðrunarskyni, ekki sem skipun.


jera ba ku̱ yis inaklä cho̱mipa inaklä bläk wa ia̱, yis deni ra yis wa̱ ji rä yis cha ku̱akläni ukä ta.’ 	 Þú áttir því að leggja fé mitt í banka. Þá hefði ég fengið það með vöxtum, þegar ég kom heim.


Ka irä maikäi kuna ta, ji yöleksa̱ te Säkeklä yabala kjayirmi ki̱ssëte pjoo. 	 Því að sköpunin þráir, að Guðs börn verði opinber.


Ije ja̱mi ñaebä bas yör kate ñara je na Säkeklä se̱naklä iwikblu ja̱mi. 	 Í honum verðið þér líka bústaður handa Guði fyrir anda hans.


Jir bas ia̱ Sa̱tsa̱tkäkksa̱ ko̱na David jukläyäkäí ska; je rä Säbäkäkksa̱ sä Säkekewaí. 	 Yður er í dag frelsari fæddur, sem er Kristur Drottinn, í borg Davíðs.


Jekäi yis yaka ska ji tso̱ te bas weika, je ki̱ ka bas wa̱ yis dokoitsane, ka bas wa̱ yis ju̱neksa̱. Ata bas te yis kiawa̱ jishtä ángel patkele Säkeklä wa̱ käi, jishtä Cristo Jesús käi. 	 En þér létuð ekki líkamsásigkomulag mitt verða yður til ásteytingar og óvirtuð mig ekki né sýnduð mér óbeit, heldur tókuð þér á móti mér eins og engli Guðs, eins og Kristi Jesú sjálfum.


ata ka Elías patkene je chichö wa mane a̱ni tsa̱tkäk kuna, ata ije patkena rä ka̱ etkä wa chichöí ekla se̱nak Sarepta ska, Sidón ke̱i ki̱, je ebä tsa̱tkäk. 	 og þó var Elía til engrar þeirra sendur, heldur aðeins til ekkju í Sarepta í Sídonlandi.


ñaebä kte yakei käi, ji she yuletene wà käi, kjäbite äina shtä käi, je rä ka bäi kuna, ata bäi si̱ rä wekte ne shäk Säkeklä ia̱. 	 Ekki heldur svívirðilegt hjal eða ósæmandi spé. Þess í stað komi miklu fremur þakkargjörð.


je rä ikuna yis wätkenawa̱ ji̱a ra, ba wa̱ iju̱ñaklä maikäi se̱ne Säkeklä ju ska wa sha̱na rä käi. Jewa rä tapanak Säkeklä se̱nak kseka wakei ia̱ wa, ju kläkata ye ju ñak wäkukäk ye ji rä iyina si̱ wäkukäk. 	 til þess að þú skulir vita, ef mér seinkar, hvernig á að haga sér í Guðs húsi, sem er söfnuður lifanda Guðs, stólpi og grundvöllur sannleikans.


Jera ijewa te isha: —Säkekewa, jiska espada tso̱ botkä. Jera ite ijewa kúka: —Bäi rä, je ebä. 	 En þeir sögðu: "Herra, hér eru tvö sverð." Og hann sagði við þá: "Það er nóg."


Bas wäbätsäk kolonakwa̱ ka̱wei wa̱ wa ku̱ ishö yis ia̱: ¿Ka bas wa̱ ka̱wei ssële na? 	 Segið mér, þér sem viljið vera undir lögmáli, heyrið þér ekki hvað lögmálið segir?


Ka irä jiye kuna ta, yi je̱k ssaka̱, je rä ja̱nakwa̱ni, ata yi je̱k jawa̱, je oloi karmika̱. 	 Hver sem upp hefur sjálfan sig, mun auðmýktur verða, en sá sem auðmýkir sjálfan sig, mun upp hafinn verða.


Jekäi ekla ekla sa wakwa je̱k su̱oksa̱ jishtä ji we̱ sä te rä käi. Jekäi ra sa̱ ia̱ je̱k ssërmi sa wakei ki̱ka, ata ka kju̱awa wà kuna. 	 En sérhver rannsaki breytni sjálfs sín og þá mun hann hafa hrósunarefni í samanburði við sjálfan sig, en ekki miðað við aðra,


Ñakpe bäi ji biketse etkabä kju̱ei, je wà ma ñakpö. Se̱ne jekjeye kuköwa̱ därërë. Je ne ye ba kile rä, je ne ktei sha ba te, ba te ji bäi ktei sha ma su̱ak chu̱li̱i̱ wa wäkata ska ra rä. 	 Berstu trúarinnar góðu baráttu, höndla þú eilífa lífið, sem þú varst kallaður til og þú játaðist með góðu játningunni í viðurvist margra votta.


Jekäi ijewa te iwätiaka̱ cruz ja̱mi ra, ijewa ina su̱a jile wà, ijewa wa̱ ji jienak iwa̱ bala pja̱klä, jibä mi ekla ekla wa̱ je su̱aklä iwa̱. 	 Þá krossfestu þeir hann. Og þeir skiptu með sér klæðum hans og köstuðu hlutum um, hvað hver skyldi fá.


Ata sa wakei je̱k wabiketsaksa̱ tsa̱na ra, jera ka sä buka̱nak kuna. 	 Ef vér dæmdum um sjálfa oss, yrðum vér ekki dæmdir.


Ñerä plaa ra ka̱ wäbuka̱naka̱ ta̱i. Ka irä maikäi kuna ta, Säkekewa ángel í ekla biteju̱té ka̱jöir deju̱, te jak bulewa̱ ju̱ami, je ki̱ka ije̱tkawa̱. 	 Þá varð landskjálfti mikill, því engill Drottins sté niður af himni, kom og velti steininum og settist á hann.


Jekäi Jesús kjawa̱ju̱ Jerusalén ska, mineju̱ Temploka. Jeska ite jibä tso̱ biköle su̱a. Ata ka̱tuir dawa̱ irä ki̱ka ibiteju̱ni doce wa ra Betania ka. 	 Hann fór inn í Jerúsalem og í helgidóminn. Þar leit hann yfir allt, en þar sem komið var kvöld, fór hann til Betaníu með þeim tólf.


Bäije yi ka ñawe̱ kuna Säkekewa te inui ki̱ka je wakei rä.” 	 Sæll er sá maður, sem Drottinn tilreiknar ekki synd.


Ata jí sa̱ ke̱i bata je kje ra, ikta sa ra iyaba oloi ja̱mi. Je ne kuka ite ji biköle kukäkwa̱ däli ukä ye rä, je ne oloi ja̱mi ji biköle yuaksa̱ ite rä. 	 En nú í lok þessara daga hefur hann til vor talað í syni sínum, sem hann setti erfingja allra hluta. Fyrir hann hefur hann líka heimana gjört.


Ka irä jiye kuna ta, mai bas ji säkei ta tso̱ blele ra, je ne ska bas je̱r kämami rä. 	 Því hvar sem fjársjóður þinn er, þar mun og hjarta þitt vera.


Ata sá te ibiketsa ije ne te sá Israel wa wetsemiksa̱ rä. Ka je ebä kuna, ata jira je o̱na wa̱ ka̱ tso̱ kja tres día. 	 Vér vonuðum, að hann væri sá, er leysa mundi Ísrael. En nú er þriðji dagur síðan þetta bar við.


Pablo irä, Silvano irä, Timoteo irä, jewa te jí yue mar Tesalónica ska tapanak Säkeklä Sa Ká ja̱mi Säkekewa Jesucristo ja̱mi jewa ia̱. Je̱r bäi yinopa bas ia̱, bas je̱r ssënopa baa. 	 Páll, Silvanus og Tímóteus heilsa söfnuði Þessaloníkumanna, sem er í Guði föður og Drottni Jesú Kristi. Náð sé með yður og friður.


Je sä wäsikewa̱k kiana se̱nak rä ka palei ta, alaklä ta eklabä, ji wa̱k tsa̱na, ka̱biketsä ta, dälätsale ditsä wa̱, sä kiäkwa̱ je̱r baa wà, wädular sa paktäk, 	 Biskup á að vera óaðfinnanlegur, einkvæntur, bindindissamur, hóglátur, háttprúður, gestrisinn, góður fræðari.


te isha iia̱: —¡Issö! Ka bä te je she kuna yi ia̱ jini a̱ni, ata ma cho̱ chui ia̱ je̱k kjashäk. Jeska bä siki tenaklä je mo̱ Säkeklä wäna, jiräni Moisés wa̱ sa pakale iwa̱k käi, ijewa wa̱ iju̱ñaklä. 	 og sagði: "Gæt þess að segja engum neitt, en far þú, sýn þig prestinum og fórna fyrir hreinsun þína því, sem Móse bauð, þeim til vitnisburðar."


Jera je su̱ak wa te ipaka ijewa ia̱ maikäi je wäialeksa̱ be wa̱ tsa̱tkenaksa̱ rä käi. 	 Sjónarvottar sögðu þeim frá, hvernig sá, sem haldinn var illum öndum, hafði orðið heill.


Ata jula kolonak wätkenawa̱. Jera biköle käpeche̱e̱wa̱, jekäi ikapacha̱wa̱. 	 Nú dvaldist brúðgumanum, og urðu þær allar syfjaðar og sofnuðu.


Ñerä chui tsa̱ku̱i wa te je inaklä shtani te isha: —Ka ka̱ kuna je jiäklä ji me̱le Säkeklä ia̱ ska, je rä pi säkei ki̱ka. 	 Æðstu prestarnir tóku silfrið og sögðu: "Ekki má láta það í guðskistuna, því þetta eru blóðpeningar."


Jera ka je̱r ta wa te isha je̱r ta wa ia̱: ‘Bas tsi̱ni diä kaku mo sá ia̱, sá tsi̱ni wäita̱nacha̱rawa̱ irä ki̱ka.’ 	 En þær fávísu sögðu við þær hyggnu: ,Gefið oss af olíu yðar, það er að slokkna á lömpum vorum.'


“Yis ka̱kiäke̱ rä ijewa ki̱ka. Ka yis ka̱kiä kuna rä ka̱jiska wa ki̱ka kuna. Ata yis ka̱ kieke̱ rä ba wa̱ me̱le yis ia̱ wa ki̱ka, jewa rä ba cha ki̱ka. 	 Ég bið fyrir þeim. Ég bið ekki fyrir heiminum, heldur fyrir þeim sem þú hefur gefið mér, því að þeir eru þínir,


Jeiräta ka jewa wa̱ iktä ssë ne, ata minejulu iyika, ekla mineju̱ ika̱ ka, ekla mineju̱ idäli watju̱akläka; 	 En þeir skeyttu því ekki. Einn fór á akur sinn, annar til kaupskapar síns,


Je rä Satanás wa̱ ka saje wa wäyuächa̱kläwa̱ kuna ye, sa̱ wa̱ ji we̱ ite rä ju̱ñer ki̱ka. 	 til þess að vér yrðum ekki vélaðir af Satan, því að ekki er oss ókunnugt um vélráð hans.


Kololewa̱ kjanaklä ye wa ku̱ ibiketsö iwakwa blui wa kiana rä dälätsanak ji biköle ska. Je rä ka Säkeklä kie irä kte wapauta̱nak irä je yinaklä kuna kte yakei wà. 	 Allir þeir, sem eru ánauðugir þrælar, skulu sýna húsbændum sínum allan skyldugan heiður, til þess að ekki verði lastmælt nafni Guðs og kenningunni.


Manele te je ktei kukawa̱, je wà ijewa te ji biketse etkabä jawa̱. Je̱r bäi yinopa bas ia̱. 	 sem nokkrir hafa játast undir og orðið frávillingar í trúnni. Náð sé með yður.


Ka̱ kja ta̱i je bala na ka̱wä a̱ni bekwä a̱ni ka juer kuna, ata si̱wa̱ ebä ju̱rte ka elkje kuna. Jekäi sá te ibiketsa ka sá däkksa̱ ji̱a. 	 Dögum saman sá hvorki til sólar né stjarna, og ekkert lát varð á ofviðrinu. Tók þá að þrjóta öll von um það, að vér kæmumst af.


Jekäi jäiyi wa ka̱kiä iräle ite ji bata sheke̱ iräle tsa̱ku̱ ki̱telewa̱ ra, je rä ite ji äina wá̱ itsa̱ku̱ ukä ja̱mi. 	 Sérhver sá maður, sem biðst fyrir eða flytur spádóma Guðs og hefur á höfðinu, hann óvirðir höfuð sitt.


Jera ite je pan siete irä nima irä kukacha̱wa̱, je ki̱ ite wekte sha Säkeklä ia̱, kjepa je bala butsa ma̱ ite iwa̱ dulanak wa ia̱, jera ijewa te ima̱ je chu̱li̱i̱ wa ia̱. 	 tók brauðin sjö og fiskana, gjörði þakkir og braut þau og gaf lærisveinunum, en lærisveinarnir fólkinu.


Jekäi ikjoyinaka̱, ipaiklä tulami, ijewa te ishäkä pjoi tula ka̱sha̱ ki̱ka. 	 Nú sem þeir æptu og vingsuðu klæðum sínum og þyrluðu ryki í loft upp,


Jera plaa ijewa te isu̱a ra, ka yi juena ji̱a ijewa ra, ata Jesús wakei ebä kaldu. 	 Og snögglega, þegar þeir litu í kring, sáu þeir engan framar hjá sér nema Jesú einan.


Ata yis te ishe bas ia̱ kte si̱wa̱ ra, bas kajali jiska wa sha̱ manele wa̱ ka duewa̱ shka̱l ssënak, ata jewa te Säkeklä gobierno su̱a kjepa. 	 En ég segi yður með sanni: Nokkrir þeirra, sem hér standa, munu eigi dauða bíða, fyrr en þeir sjá Guðs ríki."


Jeka ditsä minejulu ji o̱na rä su̱ak, demijulu Jesús kaldu ska te ale jäiyi ska be mineleksa̱julu je wakei ku̱a je̱tkelewa̱ Jesús klä säkätä ja̱mi pajielewa̱ni, je̱r tani bäi; je te ijewa suawa̱cha̱wa̱. 	 Menn fóru þá að sjá, hvað gjörst hafði, komu til Jesú og fundu manninn, sem illu andarnir höfðu farið úr, sitja klæddan og heilvita við fætur Jesú. Og þeir urðu hræddir.


Jera Judío wa te isha ñaia̱: —¿Ije̱k ktäke̱wa̱ le irä? ¿Jiye ite isha: ‘Mai yis maju̱ jeska ka bas däkmi’ ni rä? 	 Nú sögðu Gyðingar: "Mun hann ætla að fyrirfara sér, fyrst hann segir: ,Þangað sem ég fer, getið þér ekki komist'?"


Ka irä jiye kuna ta, yis de rä jäiyi kju̱atkäkläka̱ iká ra, sä yaba alaklä kju̱atkäkläka̱ ia̱mi ra, sä yak kju̱atkäkläka̱ iyak ra. 	 Ég er kominn að gjöra ,son andvígan föður sínum, dóttur móður sinni og tengdadóttur tengdamóður sinni.


Ata jiräni Säkeklä te ije kuka rä na?: “Yis wa̱ itso̱ ji̱a kolole siete mil ka ñajäklenewa̱ kuna köchöwä ki̱ka Baal wäja̱mi.” 	 En hvaða svar fær hann hjá Guði? "Sjálfum mér hef ég eftir skilið sjö þúsundir manna, sem hafa ekki beygt kné fyrir Baal."


Jekäi säkekewa veinticuatro wa, ñakäi kseka wa cuatro, jewa ñatulacha̱wa̱ wakte Säkeklä je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ka oloitsäk, te ishe: “¡Amén! ¡Aleluya!” 	 Og öldungarnir tuttugu og fjórir og verurnar fjórar féllu fram og tilbáðu Guð, sem í hásætinu situr, og sögðu: "Amen, hallelúja!"


Jekjepa Pedro je̱k sikawa̱ te isha iia̱: —Säkekewa, ¿yis el te ji wakbla yis ukä ja̱mi ra bitäbä kicha däka̱ yis kiana je jäkwa̱ bitaba rä na? ¿Siete vece kjë na? 	 Þá gekk Pétur til hans og spurði: "Herra, hve oft á ég að fyrirgefa bróður mínum, ef hann misgjörir við mig? Svo sem sjö sinnum?"


Jekjepa ite je chu̱li̱i̱ wa jawa̱ta̱na minewa̱ju̱ ju na ra, iwa̱ dulanak wa te je ite ji paka jile she ja̱mi ktei chaka iia̱. 	 Þegar hann var kominn inn frá fólkinu, spurðu lærisveinar hans hann um líkinguna.


Jera ikjanaklä deni te je pakani iblui ia̱. Ñerä je ju wakei kju̱atkawa̱ te isha ikjanaklä ia̱: ‘Ba cho̱ mane mane jukläyäkä na ña̱la ta̱i ta̱i wà irä, ña̱la tsidala wà irä ditsä kiäk jäkté; ka jita wa irä, jula medelewa̱ wa irä, ka wä wajuenak kuna wa irä, klä ialewa̱ wa irä.’ 	 Þjónninn kom og tjáði herra sínum þetta. Þá reiddist húsbóndinn og sagði við þjón sinn: ,Far þú fljótt út á stræti og götur borgarinnar, og leið inn hingað fátæka, örkumla, blinda og halta.'


ñakäi sä kuta Apia ia̱, Arquipo sa̱ tsa̱tkäk kju̱atkäkña sa ra je ia̱, ñakäi tapanak ba ju ska wa ia̱. 	 svo og Appíu systur okkar og Arkippusi samherja okkar og söfnuðinum, sem kemur saman í húsi þínu.


Jekäi Jesús te isha ijewa ia̱: —¿Ata kte yöle jikäi rä ka wayile kuna bas wa̱ na? ‘Jak ju̱leksa̱ ju yuäk wa wa̱, je ne rä delewa̱ ju ñak wäkukäk bäi si̱ ye rä. Säkekewa ne wa̱ je o̱le rä, juer ta baa si̱ sä wäna rä. 	 Og Jesús segir við þá: "Hafið þér aldrei lesið í ritningunum: Sá steinn, sem smiðirnir höfnuðu, er orðinn hyrningarsteinn. Þetta er verk Drottins, og undursamlegt er það í augum vorum.


Jekjepa ije te ijewa kúkemi te ishemi: ‘Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ka bas wa̱ ji o̱ne manele jí emana wa ia̱ ra, je rä ka bas wa̱ ji o̱ne yis ia̱. 	 Hann mun þá svara þeim: ,Sannlega segi ég yður: Það allt sem þér gjörðuð ekki einum hinna minnstu bræðra minna, það hafið þér ekki heldur gjört mér.'


Jera ite ijewa ia̱ isha: —¡Issö! Bas demijulu jukläyäkä sha̱na ra, jäiyi ekla dämiksa̱ju̱ bas wäki̱, je wa̱ u̱ yaka u̱í diklä tsa̱klä damitse̱. Je itäki bas mi ma rä mai imike̱wa̱ ju na ska. 	 En hann sagði við þá: "Þegar þið komið inn í borgina, mætir ykkur maður, sem ber vatnsker. Fylgið honum inn þangað sem hann fer,


Je día rä jile wa̱klä Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewe̱ mar yika, je ki̱ka ka Judío wa ki̱ sä nu̱l shene a̱ta̱nak cruz ja̱mi je sábado wà, (je sábado rä dälätsalewa̱ e̱e̱na ki̱ka) ijewa te ka̱kia Pilato ia̱ iwa̱ ijewa klä pja̱cha̱kläwa̱ iduächa̱kläwa̱ nu̱l wäyä tuläkläksa̱ jeska. 	 Nú var aðfangadagur, og til þess að líkin væru ekki á krossunum hvíldardaginn, báðu Gyðingar Pílatus að láta brjóta fótleggi þeirra og taka líkin ofan, enda var mikil helgi þess hvíldardags.


Iwa rä Säkeklä ia̱ ra, sá rä Cristo jalar ja̱ma̱a̱ käi, sa̱ tsa̱tkenakksa̱ wa sha̱na irä, sä weikanakcha̱wa̱ wa sha̱na irä. 	 Því að vér erum góðilmur Krists fyrir Guði meðal þeirra, er hólpnir verða, og meðal þeirra, sem glatast;


¿Jibä saka she ji̱a yie na? Ka yis wä däkksa̱ yis wa̱ Gedeón irä, Barac irä, Sansón irä, Jefté irä, David irä, Samuel irä, ñakäi jile bata shäk wa irä, jewa pakäkläksa̱. 	 Hvað á ég að orðlengja framar um þetta? Mig mundi skorta tíma, ef ég færi að segja frá Gídeon, Barak, Samson og Jefta, og af Davíð, Samúel og spámönnunum.


Jekäi ikjawa̱ju̱ Jerusalén ska ra, je jukläyäkä wa biköle malete̱nacha̱wa̱, te isha: —¿Yi je rä na? 	 Þegar hann kom inn í Jerúsalem, varð öll borgin í uppnámi, og menn spurðu: "Hver er hann?"


Säkekewa rä eklabä, ji biketse etkabä rä etkabä, wäoka̱ne rä etkabä, 	 Einn er Drottinn, ein trú, ein skírn,


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ka yis wa̱ uva diä yanakni, ma rä ike̱i dewa̱ yis wa̱ iyäkläni Säkeklä gobiernoí ska kjepa. 	 Sannlega segi ég yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af ávexti vínviðarins til þess dags, er ég drekk hann nýjan í Guðs ríki."


Ata je de Jesús je̱r na, jera ite isha: —Bas ka ji biketsäk etkabä si̱ kuna wa, ¿jiye bas ktewe̱ke̱ ka bas wa̱ pan shkä te rä na? 	 Jesús varð þess vís og sagði: "Hvað eruð þér að tala um það, trúlitlir menn, að þér hafið ekki brauð?


Ata Pedro te ikaka̱, te isha iia̱: —Ma je̱k duöka̱ni, yis dä ditsä ebä ba käi. 	 Pétur reisti hann upp og sagði: "Statt upp, ég er maður sem þú."


Säbäkäkksa̱, Israel wa tsa̱ku̱i, je je̱k wäyö ja̱wo̱té cruz ja̱mi sa̱ wa̱ su̱nak, sa̱ wa̱ ibiketsäkläpa. Jera wäter tkete ije ra wa te iweika ñaebä. 	 Stígi nú Kristur, konungur Ísraels, niður af krossinum, svo að vér getum séð og trúað." Einnig smánuðu hann þeir, sem með honum voru krossfestir.


Ñaebä jile we̱ tso̱ rä kju̱awa kju̱awa, ata Säkeklä eklabä ne te ji biköle we̱ sä biköle ia̱ rä. 	 og mismunur er á hæfileikum að framkvæma, en Guð hinn sami, sem öllu kemur til leiðar í öllum.


Chu̱li̱i̱ tapar dami Jesús pája̱mi ra, ite ishami ijewa ia̱: “Jira sa̱ tso̱ wa rä yakeila ebä, jewa te ji kieke̱ ijuenaklä ye. Ata ka jewa ia̱ ji a̱ni kjayinak ijuenaklä ye, ata Jonás käi ebä ijuenaklä kjayirmi. 	 Þegar fólkið þyrptist þar að, tók hann svo til orða: "Þessi kynslóð er vond kynslóð. Hún heimtar tákn, en eigi verður henni annað tákn gefið en tákn Jónasar.


ba Félix bäiwa̱ si̱, del ka̱ biköle ska, sá te isu̱a ra iyina irä, je ki̱ka sá te ba kjeishe je̱r baa wà. 	 Þetta viðurkennum vér mjög þakksamlega.


Jera Ananías te ikúka: —Säkekewa, ñera je pake ssële yis wa̱ e̱e̱na, bikö iwa̱ jile o̱le yakei ba wa̱ sikii wa tso̱ Jerusalén ska jewa ukä ja̱mi käi. 	 Ananías svaraði: "Drottinn, heyrt hef ég marga segja frá manni þessum, hve mikið illt hann hefur gjört þínum heilögu í Jerúsalem.


Ka irä jiye kuna ta: “Biköle yi te Säkekewa a̱netseke̱ ikie wà, jewa rä tsa̱tkenakksa̱.” 	 því að "hver sem ákallar nafn Drottins, mun hólpinn verða."


Ata chu̱li̱i̱ delewa̱ isäkätä wa ye kolormiwa̱ ibatala ye, ata delewa̱ ibatala ye dämiwa̱ni rä isäkätä wa ye. 	 En margir hinir fyrstu munu verða síðastir og hinir síðustu fyrstir.


Ikuna ba te je wà sä el wa pakta ra, ba rä Jesucristo kja̱nei wa̱k bäi, kibileka̱ ji biketse etkabä ktei ja̱mi, ba pautäle bäi kolole ma wa̱ je ktei ja̱mi. 	 Með því að brýna þetta fyrir bræðrunum, munt þú verða góður þjónn Krists Jesú, nærður af orði trúarinnar og góðu kenningarinnar, sem þú hefur fylgt.


Jera Simón te ikúka: —Yie ibiketse, nui ta̱i jalewa̱ te. Jera Jesús te isha iia̱: —Ba te ibiketsa rä bulee. 	 Símon svaraði: "Sá, hygg ég, sem hann gaf meira upp." Jesús sagði við hann: "Þú ályktaðir rétt."


Jera Pedro te ikuka te isha iia̱: —Sá je̱r ku̱o je jile she wà. 	 Þá sagði Pétur við hann: "Skýrðu fyrir oss líkinguna."


Jera Jesús te ikúka: —Sä shkä isu̱ak. Jera ijewa minemi te mai ska ikatke rä su̱a. Jera ka̱wä rä las cuatro käi. Je ki̱ka ijewa se̱na ji̱a ira je ke̱i ska. 	 Hann segir: "Komið og sjáið." Þeir komu og sáu, hvar hann dvaldist, og voru hjá honum þann dag. Þetta var síðdegis.


Iwa rä sä rä kablele däli ukä ma̱k ra, sä kabläk duawa̱ ra, je sherke̱ rä ju̱ñenakwa̱. 	 Arfleiðsluskrá tekur ekki gildi fyrr en sá er dáinn, er hana gjörði.


Ata yis te be kjäie tuleke̱ksa̱ rä Säkeklä wikblu oloi ja̱mi ra, iyina si̱ Säkeklä gobiernoí rä delewa̱ e̱ná bas sha̱na. 	 En ef ég rek illu andana út með Guðs anda, þá er Guðs ríki þegar yfir yður komið.


Ñerä oveja kjänanak wa bitejulu ni te Säkeklä oloike datse̱ ikjeishe datse̱, ji biköle ssa ite su̱a ite jishtä ijewa ia̱ iyina käi, je ki̱ka. 	 Og hirðarnir sneru aftur og vegsömuðu Guð og lofuðu hann fyrir það, sem þeir höfðu heyrt og séð, en allt var það eins og þeim hafði verið sagt.


Jera mai Jesús dami käi, jukläyäkä tsi̱dala shtä ska iräle, jukläyäkä ta̱i ta̱i shtä ska iräle, ju tso̱ elkje shtä ska iräle, jera duë ta wa tapawe̱ke̱wa̱ isaka te sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska, jewa te ka̱kieke̱ iia̱ ijewa wa̱ iwa̱ shönak je̱k ki̱ batabä jibä passäkläwa̱pa, jera ipassäk wa biköle bäinani. 	 Og hvar sem hann kom í þorp, borgir eða á bæi, lögðu menn sjúka á torgin og báðu hann, að þeir fengju rétt að snerta fald klæða hans, og allir þeir, sem snertu hann, urðu heilir.


Jera Judas, ka Iscariote wa kuna te ichaka Jesús ia̱: —Säkekewa, ¿jiye ba je̱k kjashämi sá ebä ia̱, ata ka ka̱jiska wa ia̱ kuna rä na? 	 Júdas - ekki Ískaríot - sagði við hann: "Herra, hverju sætir það, að þú vilt birtast oss, en eigi heiminum?"


Jekäi ba wa̱ ji ju̱ñer kju̱ei ba el ka täki ta je ki̱ka Cristo rä dulewa̱, je weikarmiwa̱. 	 Hinn óstyrki glatast þá vegna þekkingar þinnar, bróðirinn, sem Kristur dó fyrir.


Ata ¿ka bas wa̱ iju̱ñer yi je̱k yitawa̱ alaklä pato̱nak shtä wa ja̱mi ra, je dewa̱ etka yebä ije yaka ra na? Je rä iyöle käi: “Je bol dämiwa̱ eklabä yaka ye.” 	 Vitið þér ekki, að sá er samlagar sig skækjunni verður ásamt henni einn líkami? Því að sagt er: "Þau tvö munu verða eitt hold."


Jera ite isha ijewa ia̱: —Bas ka̱ kiäke̱ ra, ishö: “Sa Ká se̱nak ka̱jöir, ba kie oloitsanopa. Ba gobierno kjöwa̱pa. Jishtä ka̱jöir ji o̱rke̱ ba wakei ki̱ isherke̱ käi, je su̱ta ji o̱nopa ka̱jiska. 	 En hann sagði við þá: "Þegar þér biðjist fyrir, þá segið: Faðir, helgist þitt nafn, til komi þitt ríki,


Jekäi kololewa̱ kjanaklä ye cha ko̱na rä sa wakwa yaka ja̱mi, ata ka kololewa̱ kjanaklä ye kuna cha ko̱na rä Säkeklä kablele oloi ja̱mi. 	 Sonurinn við ambáttinni var fæddur á náttúrlegan hátt, en sonurinn við frjálsu konunni var fæddur samkvæmt fyrirheiti.


Ijewa alaklä wa kiana se̱nak dälätsalewa̱ käi, ka sa saka ki̱yuäk kuna, ata ji wa̱k tsa̱na, ji biköle wa̱k bäi ebä. 	 Svo eiga og konur að vera heiðvirðar, ekki rógberar, heldur bindindissamar, trúar í öllu.


Jera Jesús te ikúka: —Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ji yakei wakbläk je rä kololewa̱ ji yakei wakble wa̱ ikjanaklä ye. 	 Jesús svaraði þeim: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Hver sem syndina drýgir, er þræll syndarinnar.


Ata ijewa ia̱ iktä ssër ka wata käi, je ki̱ka ka iwa̱ iktä kolone kuna. 	 En þeir töldu orð þeirra markleysu eina og trúðu þeim ekki.


Je̱r bäi yinopa bas biköle ia̱. 	 Náð sé með yður öllum.


Je ktei sha Juan te täkii: “Jí ne rä ale ktei yile yis wa̱ ekla däkju̱ yis itä ki̱ka, je ne kjaka̱ni yis tsa̱ta, ije rä yis yikaba ki̱ka ni rä.” 	 Jóhannes vitnar um hann og hrópar: "Þetta er sá sem ég átti við, þegar ég sagði: Sá sem kemur eftir mig, var á undan mér, enda fyrri en ég."


Jera ije te ju ja̱r ta̱i yöle ietkä ki̱ka kjashemi bas ia̱, ja̱r bäile e̱ná, jile ta bäi. Jeska bas te jile äliwe̱ba sá yika. 	 Hann mun þá sýna ykkur loftsal mikinn, búinn hægindum og til reiðu. Hafið þar viðbúnað fyrir oss."


Ñaebä Jesús kie etkä Justo ni, je te bas chakami. Säkeklä gobierno wakja̱neiwa̱kña yis da wa sha̱na, ijewa ebä ne rä tene shkiri ta wa rä. Ijewa rä yis je̱r pabläk ta̱i. 	 Ennfremur biður Jesús, að viðurnefni Jústus, að heilsa yður. Þeir eru nú sem stendur einu umskornu samverkamenn mínir fyrir Guðs ríki, og hafa þeir verið mér til huggunar.


Bas irä, Säkeklä irä, jewa rä sá su̱ak, jishtä sá se̱na bas ji biketsäk etkabä wa sha̱na bulee, wämo, ka palei ta yakei käi. 	 Þér og Guð, eruð vottar þess, hversu heilaglega, réttvíslega og óaðfinnanlega vér hegðuðum oss hjá yður, sem trúið.


Ijewa te jekäi ipake rami ji̱a ra, plaa ra Jesús kaldu ijewa sha̱ moska, te isha ijewa ia̱: —Bas ssënopa baa. 	 Nú voru þeir að tala um þetta, og þá stendur hann sjálfur meðal þeirra og segir við þá: "Friður sé með yður!"


ñakäi ña̱la paruöksa̱ bulee bas klä tkäklä, je rä klä ialewa̱ wa ka tena ja̱naklä, ata ibäinakläni. 	 Látið fætur yðar feta beinar brautir, til þess að hið fatlaða vindist ekki úr liði, en verði heilt.


“Bäije sa̱ ki̱ ji wämo sherke̱ pjoo jishtä sä kte bäli te käi, sa̱ je̱r bárke̱ te käi wa rä, jewa ia̱ ime̱rmi ki̱ka. 	 Sælir eru þeir, sem hungrar og þyrstir eftir réttlætinu, því að þeir munu saddir verða.


Je su̱ta sä kjäktä rä sä wäjienaklä tsi̱ne, ata ta̱i je je̱k ssä rä. ¡Ibiketsö, jishtä yökö wäkata tsi̱ne te kal yäkä ta̱i däläwe̱ rä! 	 Þannig er einnig tungan lítill limur, en lætur mikið yfir sér. Sjá hversu lítill neisti getur kveikt í miklum skógi.


Ka irä jiye kuna ta, je ekla wämo se̱na ijewa sha̱na ra, ji we̱ke̱ ijewa te ka ka̱wei ja̱mi kuna je su̱eke̱ je ssëke̱ ite, je te buliri buliri ije̱rike wämo ska issëwe̱ke̱ shi̱ana si̱. 	 Sá réttláti maður bjó á meðal þeirra og mæddist í sinni réttlátu sálu dag frá degi af þeim ólöglegu verkum, er hann sá og heyrði.


Je ra yis ji̱a ta̱i, ka yi a̱ni ko̱ne kianak je äyë kjäyä ja̱wa̱k iräle, isu̱akbä jibä iräle ki̱ka. 	 Og ég grét stórum af því að enginn reyndist maklegur að ljúka upp bókinni og líta í hana.


Jera Jesús je̱k manewa̱té te isha iwa̱ dulanak wa wakwa ebä ia̱: “Yi te isu̱a bas te isu̱ete jira käi, bäije jewa wäbala rä. 	 Og hann sneri sér að lærisveinum sínum og sagði við þá einslega: "Sæl eru þau augu, sem sjá það sem þér sjáið.


Jekäi ra jí alaklä Abraham bata mo̱lewa̱ Satanás wa̱ dieciocho año kjekla, ¿ka irä je kiana wäyenakksa̱ jí imolewa̱ yika sábado ke̱i wà na? 	 En þessi kona, sem er dóttir Abrahams og Satan hefur fjötrað full átján ár, mátti hún ekki leyst verða úr fjötrum þessum á hvíldardegi?"


Ñerä je ángel dewa̱ju̱ ije katke ska ra, ite isha iia̱: —Bä ssënopa a̱naa. Säkeklä je̱r bäi sha ba ia̱ ta̱i. Säkekewa kaldu ba ra. 	 Og engillinn kom inn til hennar og sagði: "Heil vert þú, sem nýtur náðar Guðs! Drottinn er með þér."


Yi tunaka̱, yi te ji yis wa̱ o̱nak wawá̱ ma rä ibata jekje ra, je ia̱ yie ka̱wei me̱mi iwa̱ sä ditsei wä saka saka patkäklä. 	 Þeim er sigrar og varðveitir allt til enda verk mín mun ég gefa vald yfir heiðingjunum.


Jekäi ijewa minejulu te jak ki̱ bawa̱wa̱, te guardia wa tulata̱na sa̱ nu̱l bläklä kjänanak. 	 Þeir fóru og gengu tryggilega frá gröfinni og innsigluðu steininn með aðstoð varðmannanna.


Ñerä je ángel te isha iia̱: “Bä kipa mu̱owa̱, bä sandalia jiöwa̱.” Jera ite iwá̱ jekäi, kjepa ite isha iia̱: “Ba je̱k ki̱ shönak ju̱oka̱ je̱k ki̱ka. Sä shkä yis da.” 	 Þá sagði engillinn við hann: "Gyrð þig og bind á þig skóna!" Hann gjörði svo. Síðan segir engillinn: "Far þú í yfirhöfn þína og fylg mér!"


Jekäi Sa Ká ia̱ yis ka̱kiämi, jekäi ite Sa̱ Tsa̱tkäk saka me̱mi bas ia̱, je wa̱ bas wapebläklä jekjeye. 	 Ég mun biðja föðurinn, og hann mun gefa yður annan hjálpara, að hann sé hjá yður að eilífu,


Ikuna manele te ji sha sá te yöle jí äyë ki̱ka ka ssë ra, je wakei kjashöwa̱, je yika bas ñabutsö tulöksa̱, iäinakläwa̱ ye. 	 En ef einhver hlýðir ekki orðum vorum í bréfi þessu, þá merkið yður þann mann. Hafið ekkert samfélag við hann, til þess að hann blygðist sín.


ñaebä je̱r ko̱nak ijewa biköle wäoka̱na Moisés ja̱mi mo̱ na irä däyë na irä je ia̱, 	 Allir voru skírðir til Móse í skýinu og hafinu.


Yis Ká ju ska ija̱r bala tkeleksa̱ tso̱ ta̱i. Ke ikuna jekäi ra, ka yis wa̱ iyinak. Yis maju̱ ka̱ yuläkba bas ia̱. 	 Í húsi föður míns eru margar vistarverur. Væri ekki svo, hefði ég þá sagt yður, að ég færi burt að búa yður stað?


Saje wa te ibiketse ra, ji wämo ktei blelewa̱ rä e̱e̱na si̱, je rä: Ije ne kjayina yaka ta, sha bäi Säkeklä wikblu te, su̱a ángel wa te, ktei wapauta̱na ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa sha̱na, biketsana ka̱jiska, mineka̱tse̱ ka̱ baawa̱ si̱ ska. 	 Og víst er leyndardómur guðhræðslunnar mikill: Hann opinberaðist í holdi, var réttlættur í anda, birtist englum, var boðaður með þjóðum, var trúað í heimi, var hafinn upp í dýrð.


Ata mika̱ Felipe te Säkeklä gobiernoí irä Jesucristo kie irä je ktei baa bata sha ra, ijewa te iktä kukawa̱. Jekäi jäiyi wa irä alaklä wa irä ñawäuke̱wa̱ tulami. 	 Nú trúðu menn Filippusi, þegar hann flutti fagnaðarerindið um Guðs ríki og nafn Jesú Krists, og létu skírast, bæði karlar og konur.


Jera chui wa tsa̱ku̱i te iwakei paiklä kshaju̱ami, te isha: —Je kta rä yakei Säkeklä ukä ja̱mi. ¿Jiye sa̱ ki̱ ikjatiäk wa shena ji̱a na? Ñera bas te ikta yakei Säkeklä ukä ja̱mi je ssa. 	 Þá reif æðsti presturinn klæði sín og sagði: "Hann guðlastar, hvað þurfum vér nú framar votta við? Þér heyrðuð guðlastið.


Je rä jishtä ekla miju̱ ka̱mii ra, ite iju ju̱eta̱na te ikjanaklä wa ia̱ ji ju̱eta̱na ju̱ñenak, te ekla ekla ia̱ shka̱ble me̱ta̱na, te ju kjä kukäk pake se̱nak wäñilee käi. 	 Svo er þetta sem maður fari úr landi, skilji við hús sitt og feli þjónum sínum umráðin, hverjum sitt verk. Dyraverðinum býður hann að vaka.


Jera Pablo te isha: —Ñera yis dä Judío wa, dar Tarso ska, je rä Cilicia ska ra jukläyäkä bäi si̱ shtä. Dunasi̱ ka̱ mo̱ 'sia̱, 'sktäklä ijewa ra. 	 Páll sagði: "Ég er Gyðingur, frá Tarsus í Kilikíu, borgari í ekki ómerkum bæ. Ég bið þig, leyf mér að tala til fólksins."


Ije rä jishtä ekla te ju yua käi. Ite ishäkä ja̱r bia ka̱mii, kjepa ite iñak wäkukäklä tkawa̱ jak ki̱ka. Jera mika̱ diklä butsa̱naté ta̱i ra, iyölí tena je ju ja̱mi, ata ka iia̱ iwäbuka̱neka̱, irä yöle bäi ebä ki̱ka. 	 Hann er líkur manni, er byggði hús, gróf djúpt fyrir og grundvallaði það á bjargi. Nú kom flóð og flaumurinn skall á því húsi, en fékk hvergi hrært það, vegna þess að það var vel byggt.


Ata ijewa yika irä blelewa̱, ka iwäna ijuenaklä yi irä käi. 	 En augu þeirra voru svo haldin, að þeir þekktu hann ekki.


Jera je kjänanak wa te je o̱na su̱a ra, ijulunami te je ktei sha jukläyäkä na irä, ipája̱mi na irä. 	 En er hirðarnir sáu, hvað orðið var, flýðu þeir og sögðu tíðindin í borginni og sveitinni.


Jera iblui deju̱ni te iku̱a ite ikja̱nei we̱te jekäi ra, bäije je kjanaklä rä. 	 Sæll er sá þjónn, er húsbóndinn finnur breyta svo, er hann kemur.


Jera Judas te ikúka bäi, jeska ra ite ibiketsami maikäi si̱ ra ka̱ dämiksa̱ iia̱ iwa̱ iju̱akläksa̱ ijewa ia̱, ka ju̱ñele kuna ditsä wa̱ käi. 	 Hann gekk að því og leitaði færis að framselja hann þeim, þegar fólkið væri fjarri.


“Yis te je sha bas ia̱ yis kaldu ji̱a bas sha̱na ra. 	 Þetta hef ég talað til yðar, meðan ég var hjá yður.


Ije ne rä ji biköle yikaba rä. Ije oloi ja̱mi ji biköle tso̱ rä. 	 Hann er fyrri en allt, og allt á tilveru sína í honum.


Jekäi ije te bas kukemiwa̱ ma rä ibata jekje, je wà ka ji a̱ni nui ja̱nakläka̱ kuna bas ki̱ Säkekewa Jesucristo däke̱ni día í wà. 	 Hann mun og gjöra yður staðfasta allt til enda, óásakanlega á degi Drottins vors Jesú Krists.


“Jirä berbena ra ka bas wa̱ yis su̱nak ji̱a, ata je itä ska berbena ra bas te yis su̱emini.” 	 Innan skamms sjáið þér mig ekki lengur, og aftur innan skamms munuð þér sjá mig."


Jekäi ekla ekla ku̱ imo̱, bikö sa wakei te ibiketsa käi, ka je̱r iale kuna, ka täkili wà kuna. Ka irä jiye kuna ta, ji ma̱k je̱r baa wà je shka̱l Säkeklä wa̱. 	 Sérhver gefi eins og hann hefur ásett sér í hjarta sínu, ekki með ólund eða með nauðung, því að Guð elskar glaðan gjafara.


Ata sá kiana wekte shäk del Säkeklä ia̱ bas sá el wa shka̱ta Säkekewa wa̱ jewa ki̱ka, je rä Säkeklä te bas kuka säkätä skaté tsa̱tkenakksa̱ iwikblu te sä siki tewe̱ oloi ja̱mi, ñakäi ji rä iyina si̱ biketse ki̱ka. 	 En alltaf hljótum vér að þakka Guði fyrir yður, bræður, sem Drottinn elskar. Guð hefur frá upphafi útvalið yður til frelsunar í helgun andans og trú á sannleikann.


Ñerä kte ssënaté ka̱jöir je te ishe: “Jí ne rä yis yaba shka̱ta rä, je ra yis ssëna baa.” 	 Og rödd kom af himnum: "Þessi er minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á."


Ditsä ekla kie José ni, je rä Sanedrín wa sha̱, je rä ditsä bäi, ñakäi wämo. 	 Maður er nefndur Jósef. Hann var ráðsherra, góður maður og réttvís


Ka iwa̱ inui ko̱ne a̱ni iwa̱ iktäkläwa̱, ata ika̱kia Pilato ia̱ iwa̱ iktäkläwa̱. 	 Þótt þeir fyndu enga dauðasök hjá honum, báðu þeir Pílatus að láta lífláta hann.


Jekäi ite ijewa paktami ditsä yäbei kiana weikanak ta̱i, ju̱nakksa̱ sä wäkiri wa wa̱, chui tsa̱ku̱i wa wa̱, ñayöle ka̱wei wà wa wa̱, ñakäi kota̱nakwa̱, ñakäi je ukä ska tres día ra shki̱nakka̱ni. 	 Þá tók hann að kenna þeim: "Mannssonurinn á margt að líða, honum mun útskúfað verða af öldungum, æðstu prestum og fræðimönnum, hann mun líflátinn, en upp rísa eftir þrjá daga."


Ka je rä yie je kukawa̱ e̱ná kuna, yis paruna bulee e̱ná kuna, ata yis chatkäke̱wa̱ därërë, jiye wata Jesús te yis kuka rä je kukäkläwa̱ yis wa̱. 	 Ekki er svo, að ég hafi þegar náð því eða sé þegar fullkominn. En ég keppi eftir því, ef ég skyldi geta höndlað það, með því að ég er höndlaður af Kristi Jesú.


Guardia wa te Jesús wätiaka̱ e̱ná cruz ja̱mi ra, jera ijewa te ji jienak iwa̱ bala pja̱ iwakwa cuatro ja̱mi, däkksa̱ iwakwa ia̱ ekla ekla. Ata Jesús paiklä rä takärbe ka batsäle kuna, yöle etka yebä, wäbatsälemi wakwämi. 	 Þegar hermennirnir höfðu krossfest Jesú, tóku þeir klæði hans og skiptu í fjóra hluti, og fékk hver sinn hlut. Þeir tóku og kyrtilinn, en hann var saumlaus, ofinn í eitt ofan frá og niður úr.


Je ssa ijewa te ra, ijewa te Säkeklä kjeisha, te isha iia̱: —El dikä, ba wa̱ iju̱ñer, Judío wa däka̱ miles miles kje, jewa rä delewa̱ Jesús biketsäk. Jewa kalabe rä ka̱wei me̱leta̱na wetsäk. 	 Þeir vegsömuðu Guð fyrir það, sem þeir heyrðu, og sögðu við hann: "Þú sérð, bróðir hve margir tugir þúsunda það eru meðal Gyðinga, sem trú hafa tekið, og allir eru þeir vandlátir um lögmálið.


Jera ¿yibä Apolos dä na? Ñakäi ¿yibä Pablo rä na? Ñera ijewa rä kjanaklä wa ebä, jewa ne oloi ja̱mi bas te ji biketsa etkabä rä. Ijewa te iwe̱ rä jiräni Säkekewa te ima̱ iia̱ o̱nak käi. 	 Hvað er þá Apollós? Já, hvað er þá Páll? Þjónar, sem hafa leitt yður til trúar, og það eins og Drottinn hefur gefið hvorum um sig.


Issö, jira yis damiju̱ Jerusalén, ssëlewa̱ mo̱lewa̱ käi. Ka yis wäna ijuene me 'sdämi jeska räle. 	 Og nú er ég á leið til Jerúsalem, knúinn af andanum. Ekki veit ég, hvað þar mætir mér,


Bas ñachakö ñawäjalassë wämo wa. Tapanak eyaka eyaka Cristo ja̱mi wa biköle te bas chakami. 	 Heilsið hver öðrum með heilögum kossi. Allir söfnuðir Krists senda yður kveðju.


Je rä bas yäkä mar da, biköle te ikukeke̱ba je̱k ia̱. Jera manele kte kate bäli te, ata isaka tso̱ kja di yëë. 	 því að við borðhaldið hrifsar hver sína máltíð, svo einn er hungraður, en annar drekkur sig ölvaðan.


Ata yis wa̱ iju̱ñer del maitjä ji biköle kieke̱ ba te Säkeklä ia̱ je me̱mi ite ba ia̱. 	 En einnig nú veit ég, að Guð mun gefa þér hvað sem þú biður hann um."


Ije ja̱mi ju kalabe wäjierte, kibinakka̱ templo sikii ye Säkekewa ja̱mi. 	 Í honum er öll byggingin samantengd og vex svo, að hún verður heilagt musteri í Drottni.


Jekäi wäoka̱ne wà, sä rä itäbilewa̱ña ije ra, je tso̱ rä dulewa̱ kja. Je rä sa̱ se̱nakläni spa̱na jishtä Cristo rä shki̱leka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na, Sa Ká täkili baa oloi ja̱mi käi. 	 Vér erum því dánir og greftraðir með honum í skírninni, til þess að lifa nýju lífi, eins og Kristur var upp vakinn frá dauðum fyrir dýrð föðurins.


Ikta e̱ná ijewa ra ukä ska ra, Säkekewa Jesús minetse̱mi ka̱jöir ska. Je je̱tkawa̱ Säkeklä jula wämo kja̱ne. 	 Þegar nú Drottinn Jesús hafði talað við þá, var hann upp numinn til himins og settist til hægri handar Guði.


Ikablele sä kiäkwa̱ ije wa̱ je̱räklä tso̱ ska je rami ji̱a ra, bas suano iö bas sha̱ manele a̱ta̱nakta̱na ka däkmi kuna käi. 	 Fyrirheitið um það að ganga inn til hvíldar hans stendur enn, vörumst því að nokkur yðar verði til þess að dragast aftur úr.


Ata ka̱wakble dami ta̱i kju̱ei, jäiyi wa biköle kiana rä se̱naklä ta, ñakäi alaklä wa biköle kiana rä se̱naklä ta. 	 En vegna saurlifnaðarins hafi hver og einn sína eiginkonu og hver og ein hafi sinn eiginmann.


jera bas bol kiäk tsi däju̱ ishäk ma ia̱: ‘Ka̱ mo ije ia̱ ije je̱tkäklä jiska.’ Je ra tsi ma miju̱ rä äilewa̱ je̱k tkäklä shi̱ana si̱ kukäkwa̱. 	 og sá komi, er ykkur bauð, og segi við þig: ,Þoka fyrir manni þessum.' Þá verður þú með kinnroða að taka ysta sæti.


Jera Pedro ka̱yuawa̱ni. Jera je wäsaka oshkoro a̱naka̱. 	 Aftur neitaði Pétur, og um leið gól hani.


Iwa rä säkätä sa pakale ji wa̱k je wäshawa̱ ka irä täkili ta, ka ikiar ki̱ka. 	 Hið fyrra boðorð er þar með ógilt, af því að það var vanmáttugt og gagnslaust.


Ka̱tuir dawa̱ ra iwa̱ dulanak wa minejulumini tipä kjä ska. 	 Þegar kvöld var komið, fóru lærisveinar hans niður að vatninu,


Ijewa te bas kju̱eitketseke̱, ata ka je rä bas tsa̱tkäklä kuna. Ijewa te bas bala butsakle sá yika, bas wa̱ ijewa biketsäkläpa. 	 Þeir láta sér annt um yður, en það er eigi af góðu, heldur vilja þeir einangra yður, til þess að þér látið yður annt um þá.


Ka je kiar ishäkä waje̱wa̱klä iräle, ji̱abika̱nak bewak ñá ra ishäkä bäiwa̱klä iräle, ata je rä tulunakmi ebä. Yi rä kukä ta wassënak ra, ¡je ku̱ issö!” 	 Hvorki er það hæft á tún né taðhaug. Því er fleygt. Hver sem eyru hefur að heyra, hann heyri."


Jekäi Cristo rä ka̱wei wawe̱ e̱nakläwa̱, je rä biköle yi te ije biketsa wa wabiketsanakläksa̱ wämo ye. 	 En Kristur er endalok lögmálsins, svo að nú réttlætist sérhver sá, sem trúir.


Jekäi ite isha: “Jí rä sa kabläke̱ ñaia̱ je pií. Säkeklä te bas paka rä je sa kabläke̱ ñaia̱ wawa̱k.” 	 og mælti: "Þetta er blóð sáttmálans, sem Guð lét gjöra við yður."


Juan te sä wäukewa̱, ¿je datse̱ rä ka̱jöir ska na, ata ditsä ska na? Yis kúkö bas ku̱. 	 Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum? Svarið mér!"


“Ka yi a̱ni wa̱ Sa Ká su̱le; ata ale dar Säkeklä ska, jebä ne wa̱ isu̱le rä. 	 Ekki er það svo, að nokkur hafi séð föðurinn. Sá einn, sem er frá Guði, hefur séð föðurinn.


Jera Pablo te sá kúka: —¿Ji te bas jiewe̱ke̱ rä je wà bas te yis je̱r iawe̱ke̱wa̱ na? Yis kaldu kja rä ka mo̱nakwa̱ ebä kuna, ata duäkwa̱ Jerusalén ska Säkekewa Jesús kie bata ki̱ka. 	 En hann sagði: "Hví grátið þér og hrellið hjarta mitt? Ég er eigi aðeins reiðubúinn að láta binda mig, heldur og að deyja í Jerúsalem fyrir nafn Drottins Jesú."


Ije ne rä ale jak ju̱leksa̱ bas ju yuäk wa wa̱, je ne dewa̱ ju ñak wäkukäk bäi si̱ ye rä. 	 Jesús er steinninn, sem þér, húsasmiðirnir, virtuð einskis, hann er orðinn hyrningarsteinn.


¿Jiye bas manele te ka ibiketse Säkeklä ia̱ dulecha̱wa̱ wa rä shki̱nakka̱ni rä na? 	 Hvers vegna teljið þér það ótrúlegt, að Guð veki upp dauða?


Semana säkätä ke̱i wà sa̱ñireebä ishki̱naka̱ni ra, ije̱k kjashani säkätäba rä María Magdala wa ia̱. Je ne ki̱ka iwa̱ be siete kjäieleksa̱ rä. 	 [Þegar hann var upp risinn árla hinn fyrsta dag vikunnar, birtist hann fyrst Maríu Magdalenu, en út af henni hafði hann rekið sjö illa anda.


Ijewa rä jishtä yabala käjäklä sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska, jewa a̱r ñawäja̱mi käi, jewa te ishe: ‘Sá bulana bas ia̱ kabe wà, ta ka bas klä ju̱a ta; sá kjoyina sä dulewa̱ ji̱etsäklä shtä wà, ta ka bas ji̱a ta.’ 	 Líkir eru þeir börnum, sem á torgi sitja og kallast á: ,Vér lékum fyrir yður á flautu, og ekki vilduð þér dansa. Vér sungum yður sorgarljóð, og ekki vilduð þér gráta.'


Jekäi Cristo rä deleju̱ e̱ná. Je rä ji bäi rä däkwa̱ ji̱a je chui tsa̱ku̱i. Je kjawa̱ju ju wäjienak bakleka̱ deleksa̱ bäi ebä ja̱rka, je rä ka yöle kuna jula wà, je rä ka jí ji yöleksa̱ shtä kuna, 	 En Kristur er kominn sem æðsti prestur hinna komandi gæða. Hann gekk inn í gegnum hina stærri og fullkomnari tjaldbúð, sem ekki er með höndum gjörð, það er að segja er ekki af þessari sköpun.


Ñaebä alaklä te ijäiyi jawa̱ta̱na, se̱nawa̱ni isaka ra, jera je rä imaner. 	 Og ef kona skilur við mann sinn og giftist öðrum, drýgir hún hór."


Jera ite ijewa kúka: —Je rä doce wa sha̱ ekla. Mane te pan nu̱we̱ke̱ yis daña taza na ne irä. 	 Hann svaraði þeim: "Það er einn þeirra tólf. Hann dýfir í sama fat og ég.


Jeiräta yis bas Paktäk bas Säkekewaí ne te bas klä paskua rä ra, je su̱ta bas kiana ñaklä paskuewa̱k. 	 Fyrst ég, sem er herra og meistari, hef nú þvegið yður um fæturna, þá ber yður einnig að þvo hver annars fætur.


Ata se̱lewa̱ wa te ji tso̱ ka̱jiska biketse, maikäi ra ite ialaklä ssëwe̱ bäi käi. Jekäi ite ji biketseke̱ kju̱awa kju̱awa. 	 En hinn kvænti ber fyrir brjósti það, sem heimsins er, hversu hann megi þóknast konunni,


Säkekewa bata ki̱ka bas ñajöcho̱wa̱ ditsä ka̱wei ta wa biköle yika, sa̱ tsa̱ku̱i sa patkäk yika iräle, 	 Verið Drottins vegna undirgefnir allri mannlegri skipan, bæði keisara, hinum æðsta,


Jera ekla kie Barrabás ni kate wätelewa̱ itsa̱tkäk wa ra, ijewa kju̱atka ka̱wei ta wa ra ska ijewa te sa ktacha̱wa̱ je kju̱ei. 	 Maður að nafni Barabbas var þá í böndum ásamt upphlaupsmönnum. Höfðu þeir framið manndráp í upphlaupinu.


Je ne ki̱ka ba kina ra, we bäi si̱ ma je̱tkö je̱k tkäklä shi̱ana si̱ ki̱ka, je rä bä kiäk deju̱ ra iwa̱ ishäklä ma ia̱: ‘El dikä, ma je̱tköwa̱ ji je̱tkäklä baa si̱ ki̱ka.’ Jekäi jeska bä juermini oloi ta, bena ñajäklelewa̱ tso̱ yäkäk ba ra wa wäna. 	 Far þú heldur, er þér er boðið, og set þig í ysta sæti, svo að sá sem bauð þér segi við þig, þegar hann kemur: ,Vinur, flyt þig hærra upp!' Mun þér þá virðing veitast frammi fyrir öllum, er sitja til borðs með þér.


Je ne shtä kju̱ei Säkeklä kju̱atkawa̱ ke̱i däke̱wa̱ ka iktä ssäk kuna ki̱ka rä. 	 Af þessu kemur reiði Guðs [yfir þá, sem hlýða honum ekki].


Ñerä ekla paiale lepra wa̱ je̱k sikawa̱ je̱tkawa̱ wakte iwä ja̱mi, te isha: —Säkekewa, ba ki̱ ishena ra, ba ia̱ yis bäirmi ni yëë. 	 Þá kom til hans líkþrár maður, laut honum og sagði: "Herra, ef þú vilt, getur þú hreinsað mig."


Yis te jekäi iyua bas ia̱, ka je rä ale ji wakbläk kju̱ei ebä kuna, ñakäi ka je rä ji o̱na iukä ja̱mi kju̱ei ebä kuna, ata je rä bas je̱r ssërke̱ sá ssëwa̱k bäi Säkeklä wäkata ska je kjayinakläwa̱. 	 Þótt ég því hafi skrifað yður, þá var það ekki vegna hans, sem óréttinn gjörði, ekki heldur vegna hans, sem fyrir óréttinum varð, heldur til þess að yður yrði ljóst fyrir augliti Guðs hversu heilshugar þér standið með oss.


Ata mika̱ bas tulunaksa̱ ra, jera ke bas je̱r ianak maikäi iräle, ji ni iräle bas te ishemi käi; ata je wäsaka ra bas ia̱ ime̱rmi jini bas kiana ishäk rä käi. 	 En þá er menn draga yður fyrir rétt, skuluð þér ekki hafa áhyggjur af því, hvernig eða hvað þér eigið að tala. Yður verður gefið á sömu stundu, hvað segja skal.


Jishtä Abraham te Säkeklä biketsa, je wà iwabiketsanaksa̱ wämo ye to̱ne käi, 	 Svo var og um Abraham, "hann trúði Guði, og það var honum til réttlætis reiknað."


Je chu̱li̱i̱ wa irä, iwäkiri wa irä te je ssa ra, je te ikju̱atkewa̱cha̱wa̱. 	 Og þeir vöktu óhug með fólkinu og einnig borgarstjórunum með þessum orðum.


Ñakäi iyöle etkä te ishe: “Iwa̱ tkeleksa̱ je ki̱su̱emi iwakwa te tsa̱na.” 	 Og enn segir önnur ritning: "Þeir munu horfa til hans, sem þeir stungu."


Jera ite ikúka: ‘Kjanaklä bäi, baa ba te iwá̱ rä. Ba te ji elkjebä wawá̱ rä bäi, je ki̱ka ba ku̱ jukläyäkä diez kuköwa̱ ba wa̱ ju̱ñenak.’ 	 Konungur sagði við hann: ,Gott, þú góði þjónn, þú varst trúr í mjög litlu og því skaltu ráða fyrir tíu borgum.'


Jeska ije̱ka̱ka̱ mineju̱ demi Judea ke̱i ki̱, ñakäi Jordán a̱mikata. Jekäi etäbä kicha chu̱li̱i̱ wa tapanawa̱ ije katke ska. Jera ite ijewa paktamini iwädular käi. 	 Hann tók sig upp þaðan og hélt til byggða Júdeu og yfir um Jórdan. Fjöldi fólks safnast enn til hans, og hann kenndi þeim, eins og hann var vanur.


Yie isu̱a ra, ka̱jöir kjä buka̱na ju̱nami. Ñerä caballo suruu kate, je ki̱ je̱tkeleka̱ kie rä Chatkelewa̱ Ji Wa̱k Ka Wäyilewa̱ Ta ni, Ji Rä Iyina Si̱ ni. Ije te ji wämo ja̱mi sä ktei wabiketseksa̱ rä, je ja̱mi ikju̱atkäke̱ rä. 	 Þá sá ég himininn opinn, og sjá: Hvítur hestur. Sá, sem á honum sat, heitir Trúr og Sannur, hann dæmir og berst með réttvísi.


Jeska sá te kte kukäk wa ku̱a. Jekäi sá se̱na siete día ijewa ra. Jera Säkeklä wikblu oloi ja̱mi ijewa te isheke̱ Pablo ia̱: “Ke ma minak Jerusalén ska.” 	 Vér fundum lærisveinana og dvöldumst þar sjö daga. Þeir sögðu Páli af gift andans, að hann skyldi ekki halda áfram til Jerúsalem.


“Säkekewa, ijewa te ba wa̱ kolole jile bata shäk wa ye jewa ktacha̱wa̱, ñakäi jile däläwa̱klä ba ia̱ je mia̱tkawa̱. Yis ebä ne a̱ta̱na ji̱a kseka rä. Jeiräta ijewa ñajaka̱ kja yis ktäkwa̱ ñaebä.” 	 "Drottinn, spámenn þína hafa þeir drepið og rifið niður ölturu þín og ég er einn skilinn eftir, og þeir sitja um líf mitt."


Je iju̱akksa̱ wa̱ ijewa rä je̱r ko̱le e̱ná jikäi: “Mane wäjalassërawa̱ yis te ra, je ne irä; je kuköwa̱, tso̱mi ka yele ju̱lemi ta.” 	 Svikarinn hafði sagt þeim þetta til marks: "Sá sem ég kyssi, hann er það. Takið hann höndum og færið brott í tryggri vörslu."


Ka irä maikäi kuna ta, ijewa rä nui ta, je juermi ka iwa̱ yis biketsane ki̱ka. 	 syndin er, að þeir trúðu ekki á mig,


Säkeklä te ji rä ka̱jiska wa ia̱ ra emana käi dokoitsalewa̱ käi kuka, ñaebä ji rä ka säkei ta kuka ite, je wà iwa̱ ji rä säkei ta weikäkläwa̱, 	 Og hið ógöfuga í heiminum og hið fyrirlitna hefur Guð útvalið, það sem ekkert er, til þess að gjöra að engu það, sem eitthvað er,


Ata wekte Säkeklä ra, je wa̱ sá dami del tu̱leka̱ ji biköle ki̱ka Cristo oloi ja̱mi, ñakäi ite je̱r ko̱ne yi ije rä ia̱, je kjasheke̱ ka̱biköle ska, ji jalar ta ja̱ma̱a̱ käi sá oloi ja̱mi. 	 En Guði séu þakkir, sem fer með oss í óslitinni sigurför Krists og lætur oss útbreiða ilm þekkingarinnar á honum á hverjum stað.


Jeska ije kjawa̱ju̱ Zacarías ju naka. Jera ite Elisabet chaka. 	 Hún kom inn í hús Sakaría og heilsaði Elísabetu.


Ka irä jiye kuna ta, sa̱ kju̱atkä wà, ka sa̱ manenakksa̱ Säkeklä rä wämo käi. 	 Því að reiði manns ávinnur ekki það, sem rétt er fyrir Guði.


Jekäi ebä däka̱ jira kje, ka̱wei me̱le Moisés wa̱ wayirke̱ ra, ijewa je̱rike rä ki̱kololewa̱ sua wa̱. 	 Já, allt til þessa dags hvílir skýla yfir hjörtum þeirra, hvenær sem Móse er lesinn.


Jera je ukä ska yie isu̱a ra, chu̱li̱i̱wa̱ ka yi a̱ni ia̱ shtao̱nak kje, ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa biköle ja̱mi, ditsei wä ta kju̱awa kju̱awa wa biköle ja̱mi, pa ta kju̱awa kju̱awa wa biköle ja̱mi, ktä ta kju̱awa kju̱awa wa biköle ja̱mi, jewa tapar tso̱ klä ki̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä wäja̱mi, Oveja Yaba wäja̱mi, pajiele paiklä suruu wà, jäyuk kä kololecha̱wa̱ jula na. 	 Eftir þetta sá ég, og sjá: Mikill múgur, sem enginn gat tölu á komið, af alls kyns fólki og kynkvíslum og lýðum og tungum. Þeir stóðu frammi fyrir hásætinu og frammi fyrir lambinu, skrýddir hvítum skikkjum, og höfðu pálmagreinar í höndum.


Ije rä mo̱nak ta̱i ikläka tabeli yaka wà, ñakäi cadena wà, ata ite cadena butse tkeke̱wa̱, tabeli yaka ku̱eche̱ke̱wa̱. Ka yi a̱ni täki ta iwätkewa̱k. 	 Oft hafði hann verið fjötraður á fótum og höndum, en hann braut jafnóðum af sér hlekkina og sleit fjötrana, og gat enginn ráðið við hann.


Je su̱ta bas oloi ñiwo̱ka̱ ditsä wäna, ji we̱ bas te bäi su̱aklä ijewa wa̱, je oloi ja̱mi ijewa wa̱ bas Ká se̱nak ka̱jöir kjeishäklä. 	 Þannig lýsi ljós yðar meðal mannanna, að þeir sjái góð verk yðar og vegsami föður yðar, sem er á himnum.


Ijewa damijulu ji̱a ra, ijewa te ekla Cirene wa ku̱a, je kie rä Simón ni, je paka ijewa te täkili wà icruz í kpäk tsa̱mi. 	 Á leiðinni hittu þeir mann frá Kýrene, er Símon hét. Hann neyddu þeir til að bera kross Jesú.


Ata ije ssëna ime weikarña Säkeklä cha wa ra ñara, ata ka ije ssëne ji yakei ssërke̱ baa o̱nak kjäkju̱ ebä wà ssënak a̱naa. 	 og kaus fremur illt að þola með lýð Guðs en njóta skammvinns unaðar af syndinni.


Je ne ye yie ije patke mar bas wäki̱ka rä, bas wa̱ iju̱ñaklä jishtä sá tso̱ rä käi, ñakäi iwa̱ bas je̱r ssëwa̱klä bäi. 	 Ég sendi hann til yðar einkum í því skyni, að þér fáið að vita, hvernig oss líður, og til þess að hann uppörvi yður.