Ata berbena ra si̱wa̱ täkiwa̱ si̱ kinak noreste ni ju̱naté te ko̱no tia ju̱ami. 	 En áður en langt leið, skall á af landi ofan fárviðri, hinn illræmdi landnyrðingur.


Ka yis wakei kaldu kuna bas sha̱na, ata yis wikblu kaldu bas sha̱na. Jekäi yis ssërke̱ a̱naa isu̱ak jishtä bas te ji we̱ke̱ tsa̱na käi, ñakäi jishtä bas te Cristo biketsa tkelewa̱ därërë käi. 	 því að ég er hjá yður í andanum, þótt ég sé líkamlega fjarlægur, og ég horfi með fögnuði á góða skipan hjá yður og festu yðar í trúnni á Krist.


Bas chatköwa̱ ñashka̱li̱ble ja̱mi, ñakäi bas ja̱mi rä Säkeklä wikblu wa̱ itso̱ me̱nak je tkeno, ata bäi si̱ bas ja̱mi ji bata she ne tkeno rä. 	 Keppið eftir kærleikanum. Sækist eftir gáfum andans, en einkum eftir spádómsgáfu.


Jekäi je blu te je idäli ju̱ñak yakei kjeisha bäi, ite iwa̱ rä je̱r ta ta̱i ki̱ka. Jekäi jí ke̱i ska wa te iwe̱ ñaia̱ rä je̱r ta ta̱i ka̱ oloika wa tsa̱ta. 	 Og húsbóndinn hrósaði rangláta ráðsmanninum fyrir að hafa breytt kænlega. Því að börn þessa heims eru kænni í skiptum við sína kynslóð en börn ljóssins.


Jera ite ijewa ia̱ isha: —Yis te Satanás su̱a ija̱naté ka̱jöir ska ka̱wä ju̱r käi. 	 En hann mælti við þá: "Ég sá Satan hrapa af himni sem eldingu.


Ata ma jeköka̱ klä ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, yis je̱k kjasha ba ia̱ rä, ba kukäk yis kja̱nei wa̱k ye, yis ktei pakäk ye, ka ji su̱a ba te ebä ktei pakäk kuna, ata yis je̱k kjashämi ji̱a yie ba ia̱ ji kjasheke̱ na je ktei pakäk. 	 Rís nú upp og statt á fætur þína. Til þess birtist ég þér, að ég vel þig til þess að vera þjónn minn og vitni þess, að þú hefur séð mig bæði nú og síðar, er ég mun birtast þér.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Bas je̱r dä därërë ki̱ ite je ka̱wei yuata̱na bas ia̱. 	 Jesús mælti þá til þeirra: "Vegna harðúðar hjartna yðar ritaði hann yður þetta boðorð,


Ñerä ije te je ssa ra, ije̱r ianawa̱ bäi si̱wa̱, ije rä blu ta̱i ki̱ka. 	 En er hann heyrði þetta, varð hann hryggur við, enda auðugur mjög.


Jera guardia wa tsa̱ku̱i te isha: —Yis je̱k tsa̱tju̱a ta̱i, yis äyëí yönakläwa̱ Roma wa ye. Jera Pablo te isha: —Ta yis dä ijewa, yis ko̱na ijewa ja̱mi ki̱ka. 	 Hersveitarforinginn sagði: "Fyrir ærið fé keypti ég þennan þegnrétt." En Páll sagði: "Ég er meira að segja með honum fæddur."


Ñerä je dulaklei te je kte ssa ra, imineju̱mi je̱r ialewa̱, ije rä jile ta ta̱i ki̱ka. 	 Þegar ungi maðurinn heyrði þessi orð, fór hann brott hryggur, enda átti hann miklar eignir.


jishtä kte baa me̱le Säkeklä baawa̱ si̱ wa̱ yis ia̱ rä käi. 	 Þetta er samkvæmt fagnaðarerindinu um dýrð hins blessaða Guðs, sem mér var trúað fyrir.


¡Issö! Yis te kte blelewa̱ she bas ia̱: Ka sä biköle rä käpäkcha̱wa̱ kuna, ata sä biköle rä manenakksa̱ni, 	 Sjá, ég segi yður leyndardóm: Vér munum ekki allir sofna, en allir munum vér umbreytast


Ije wakei ki̱ ishena ki̱ka, ije te sä wätsikiwa̱ kte yina si̱ wà. Je rä sä däkläwa̱ ji yöleksa̱ iwa̱ tsa̱ säkätä ye. 	 Eftir ráðsályktun sinni fæddi hann oss með orði sannleikans, til þess að vér skyldum vera frumgróði sköpunar hans.


Je su̱ta ñaebä jäiyi wa te idel dä se̱nak alaklä wa ra je jawa̱, ata ijewa ja̱mi jäiyi wa ebä ne tkena pjoo rä. Jekäi ijewa ñajaka̱ ji wakbläk äina ñara jäiyi wa jäiyi wa ebä. Jekäi bata ki̱ka ijewa ia̱ weikane deksa̱ iwakwa je̱k ki̱ka to̱ne käi, ijewa wäyönacha̱wa̱ ja̱mi. 	 og eins hafa líka karlar hætt eðlilegum mökum við konur og brunnið í losta hver til annars, karlmenn frömdu skömm með karlmönnum og tóku út á sjálfum sér makleg málagjöld villu sinnar.


Etaba kicha sábado wà, Jesús damiju̱ trigo tkele sha̱na. Jera iwa̱ dulanak wa te je wä butse rami, käte rami wä che̱ rami ite jela jula ktä na. 	 En svo bar við á hvíldardegi, að hann fór um sáðlönd, og tíndu lærisveinar hans kornöx, neru milli handanna og átu.


Jekäi duewa̱ irä, sä wikblu bläklä irä tulunami yökö tipei na. Je yökö tipei ne rä sä duäkläwa̱ni etäbä kicha rä. 	 Og dauðanum og Helju var kastað í eldsdíkið. Þetta er hinn annar dauði, eldsdíkið.


Ñera je ktä kaldu biköle wäkata ska, ata yi a̱ni wa̱ ka ji shä ta iia̱. Bäräle sa̱ tsa̱ku̱i wa te ibiketsa iyina si̱ Säbäkäkksa̱ irä. 	 Og nú er hann að tala á almannafæri, og þeir segja ekkert við hann. Skyldu nú höfðingjarnir hafa komist að raun um, að hann sé Kristur?


Jera chu̱li̱i̱ tapar tso̱ iki̱ su̱ak wa biköle te ji o̱na su̱a ra, iminejuluni je̱r bata pakpä rami jela. 	 Og fólkið allt, sem komið hafði saman að horfa á, sá nú, hvað gjörðist, og barði sér á brjóst og hvarf frá.


Asa te Josafat wätsikiwa̱, Josafat te Joram wätsikiwa̱, Joram te Uzías wätsikiwa̱. 	 Asaf gat Jósafat, Jósafat gat Jóram, Jóram gat Ússía,


Kjanaklä wa, bas ku̱ bas wakwa blui wa ktä ssö ji biköle ska, ka ji wa̱k sa̱ su̱rke̱ ebä ra kuna, jishtä manele te ditsä ebä ssëwe̱ke̱ bäi käi, ata ji wa̱k tsa̱na je̱r baa wà, sualewa̱ Säkeklä yika. 	 Þér þrælar, verið hlýðnir í öllu jarðneskum drottnum yðar, ekki með augnaþjónustu, eins og þeir er mönnum vilja þóknast, heldur í einlægni hjartans og í ótta Drottins.


Ñaebä ke bas ñama kinak sä wäsikäk wa ni. Ka irä jiye kuna ta, bas wäsikäk rä eklabä, je rä Säbäkäkksa̱. 	 Þér skuluð ekki heldur láta kalla yður leiðtoga, því einn er leiðtogi yðar, Kristur.


ka irä maikäi kuna ta, ijewa te issa ra, ijewa ktäke̱ kte saka wa irä, ite Säkeklä kjeishete irä. Jera Pedro te isha: 	 því þeir heyrðu þá tala tungum og mikla Guð.


Jekäi ji bata shäk wa ssërke̱ ji shäk je wätkermi iia̱. 	 Andar spámanna eru spámönnum undirgefnir,


Ata Jesús te ijewa kia jaté, te isha: —Bas wa̱ ijuñer ka̱jiska wa tsa̱ku̱i wa te ijewa patkeke̱, ñakäi yi rä oloi ta wa te ka̱wei me̱ke̱ därërë ijewa ia̱. 	 En Jesús kallaði þá til sín og mælti: "Þér vitið, að þeir, sem ráða fyrir þjóðum, drottna yfir þeim, og höfðingjar láta menn kenna á valdi sínu.


Ji me̱le yis ia̱ wà yie bas biköle ia̱ ishe ekla ekla, ke bas je̱k biketsa bas dä bakleka̱ju̱ bäi si̱ ni. Ata wë je je̱k biketsöksa̱ tsa̱na bikö Säkeklä wa̱ bas ia̱ ji biketse etkabä bala pa̱le je ja̱mi. 	 Fyrir þá náð, sem mér er gefin, segi ég yður hverjum og einum að hugsa ekki hærra um sig en hugsa ber, heldur í réttu hófi, og halda sér hver og einn við þann mæli trúar, sem Guð hefur úthlutað honum.


Sa̱ wa̱ iju̱ñer Cristo shki̱naka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na, ka je duäkwa̱ni, ñakäi duewa̱ ka tu̱nakka̱ ji̱a ije ki̱ka. 	 Vér vitum að Kristur, upp vakinn frá dauðum, deyr ekki framar. Dauðinn drottnar ekki lengur yfir honum.


Ata bas te ka jita wa weike diekjela. ¿Ata ka irä blu wa ne te bas wañeke̱ kuna rä na? ¿Ka irä ijewa ne te bas sike jeke̱mi sä ktei wabiketsäklä ska rä na? 	 En þér hafið óvirt hinn fátæka. Eru það þó ekki hinir ríku, sem undiroka yður og draga yður fyrir dómstóla?


Je iwa̱ dulanak wa bol te je ssa ra, iminejulumi Jesús itä ki̱. 	 Lærisveinar hans tveir heyrðu orð hans og fóru á eftir Jesú.


Mika̱ ijewa damijulu kja Jerusalén ska, Betfagé irä Betania irä ska, Olivo Yäkä Bata ñak ska ra, Jesús te iwa̱ dulanak wa patkami bol. 	 Þegar þeir nálgast Jerúsalem og koma til Betfage og Betaníu við Olíufjallið, sendir hann tvo lærisveina sína


“Bas ñayöle ka̱wei wà wa, bas fariseo wa, bas dä ji shäk kjäbata ebä wà, ¡säli bas dä! Ka irä maikäi kuna ta, bas te vaso, plato paskue ipa ki̱ka, ata ija̱rka rä ji bäke käi, ji we̱ ka wätkelewa̱ ta käi ebä ne tso̱ rä. 	 Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér hreinsið bikarinn og diskinn utan, en innan eru þeir fullir yfirgangs og óhófs.


Ji biketse etkabä wà, Jericó kjätkäklä minatkawa̱, ijewa te ipamanewa̱ deka̱ siete día ska ra. 	 Fyrir trú hrundu múrar Jeríkóborgar, er menn höfðu gengið í kringum þá í sjö daga.


Je ángel kta e̱ná Cornelio ra mineju̱mini, jera ite ikjanaklä wa bol irä, guardia wa ekla Säkeklä dälätsäk iwakei kja̱nei wa̱k irä kia jaté. 	 Þegar engillinn, sem talaði við hann, var farinn, kallaði hann á tvo heimamenn sína og guðrækinn hermann, einn þeirra, er honum voru handgengnir,


Jera Marta te isha Jesús ia̱: —Säkekewa, ikuna ba katkepa jiska ra, ka yis jäke dunewa̱. 	 Marta sagði við Jes�: "Herra, ef þú hefðir verið hér, væri bróðir minn ekki dáinn.


Jekjepa ijewa nu̱l mine jámi Siquem ska, je blena Siquem ska sa̱ nu̱l bläklä to̱le Abraham wa̱ inaklä wäka wà Hamor yabala ia̱. 	 Þeir voru fluttir til Síkem og lagðir í grafreitinn, er Abraham hafði keypt fyrir silfur af sonum Hemors í Síkem.


Jekjepa yie bewak etäbä tsikir daka̱ ishäkä na su̱a; je rä dula ta botäbä oveja yaba dula su̱ta, ñakäi iktäke̱ rä tsuitkäbi käi. 	 Og ég sá annað dýr stíga upp af jörðinni og það hafði tvö horn lík lambshornum, en það talaði eins og dreki.


Jera Jesús te ichaka ijewa ia̱: —¿Mai bas te iblawa̱ rä na? Jera ijewa te ikúka: —Säkekewa, sä shkä isu̱ak. 	 og sagði: "Hvar hafið þér lagt hann?" Þeir sögðu: "Herra, kom þú og sjá."


Jera Jesús te isha iia̱: —Chichi ka̱rbä rä ka̱ wäja̱r í ta, du ju̱nak ka̱sha̱ ki̱ rä ju ta, ata ditsä yäbei wa̱ ka ka̱ kuna mai a̱ni itsa̱ku̱ katabläkläwa̱. 	 Jesús sagði við hann: "Refar eiga greni og fuglar himins hreiður, en Mannssonurinn á hvergi höfði sínu að að halla."


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Je kte ssënaté rä wata ye bas ne ia̱; ka je rä yis ia̱ kuna. 	 Jesús svaraði þeim: "Þessi rödd kom ekki mín vegna, heldur yðar vegna.


Jeska ije̱k tsa̱ksa̱ mineju̱ ekla kie Justo ni juka, je rä Säkeklä dälätsäk. Je ju rä ñapaktäklä jui säkätä ja̱mi. 	 Og hann fór þaðan og kom í hús manns nokkurs, er hét Títus Jústus og dýrkaði Guð. Hús hans var hjá samkunduhúsinu.


Ñerä si̱wa̱ ju̱naté ta̱i te tipä tjuewa̱ka̱ ta̱i. 	 Vind gerði hvassan, og tók vatnið að æsast.


Jera Pilato te ijewa kúka te isha: —¿Bas ki̱ yis shena rä Judío Wa Tsa̱ku̱i wäyäkksa̱ni bas ia̱ na? 	 Pílatus svaraði þeim: "Viljið þér, að ég gefi yður lausan konung Gyðinga?"


Ka irä maikäi kuna ta, ka̱ däke̱ka̱ siete día ra, je rä yile iwa̱ maile: “Säkeklä te ishka̱ble biköle je̱retsawa̱, ka̱ deka̱ siete día ra.” 	 Því að einhvers staðar er svo að orði kveðið um hinn sjöunda dag: "Og Guð hvíldist hinn sjöunda dag eftir öll verk sín."


Jekäi tene shkiri ta iräle ka tene shkiri ta iräle, ka je rä säkei ta, ata sä yönaksa̱ni spa̱na je ne rä säkei ta rä. 	 Umskurn eða yfirhúð skipta engu, heldur að vera ný sköpun.


Je bata ki̱ka un díabä wà sä tuawa̱kwa̱ dämiwa̱ iki̱ka: duewa̱ irä, je̱r iane irä, bäli irä; ñakäi irä dälänakwa̱ yökö wà. Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa Säkeklä ije kpäk rä täkiwa̱ si̱.” 	 Fyrir því munu plágur hennar koma á einum degi: Dauði, sorg og hungur, og í eldi mun hún verða brennd, því að máttugur er Drottinn Guð, sem hana dæmdi."


je ki̱ka mika̱ yis maju̱mi España ska ra, yie ibiketsa kjäkju̱ bas kja̱ne bas su̱ak. Jeska sa̱ ñasu̱a bäi e̱ná ra, bas te yis tsa̱tke jile wà yis minakläju̱. 	 þegar ég færi til Spánar. Ég vona, að ég fái að sjá yður, er ég fer um hjá yður, og að þér búið ferð mína þangað, er ég fyrst hef nokkurn veginn fengið nægju mína hjá yður.


Jera chu̱li̱i̱wa̱ dami ije itä ki̱. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te isu̱a ra Jesús te duë ta wa bäiwe̱ raka̱ ijuenaklä ye. 	 Mikill fjöldi manna fylgdi honum, því þeir sáu þau tákn, er hann gjörði á sjúku fólki.


Iyina si̱ ra ditsä yäbei maju̱mi rä jiräni ibiketsaleksa̱ käi, ata ¡säli je ju̱akksa̱ wakei rä! 	 Mannssonurinn fer að sönnu þá leið, sem ákveðin er, en vei þeim manni, sem því veldur, að hann verður framseldur."


E̱e̱na si̱ Säkeklä wa̱ ji baa si̱ irä, ka̱biketse irä, ji ju̱ñe irä tso̱ rä. Ji biketsaleksa̱ iwa̱, je ia̱ ka yi a̱ni je̱r ko̱nak. Ji we̱ ite käi, ka je däk sa̱ je̱r na. 	 Hvílíkt djúp ríkdóms, speki og þekkingar Guðs! Hversu órannsakandi dómar hans og órekjandi vegir hans!


Jekäi ra bäije ba rä. Ka irä jiye kuna ta, ka ijewa ia̱ isäkei me̱nakni ba ia̱. Ata sä wämo wa shki̱rke̱ka̱ni ska ra, ba ia̱ je säkei me̱rmini. 	 og munt þú sæll verða, því þeir geta ekki endurgoldið þér, en þú færð það endurgoldið í upprisu réttlátra."


Je ke̱i ska Juan säwäukewa̱k je̱kaka̱ sa paktäk Judea ke̱i ki̱ ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska. 	 Á þeim dögum kemur Jóhannes skírari fram og prédikar í óbyggðum Júdeu.


Cristo tso̱ ji̱a yaka ja̱mi ra, ije te Säkeklä payula, ika̱kia a̱le täkii wa, ji̱eleksa̱ wa, ale täki ta ije wetsäkksa̱ duewa̱ yika je ia̱. Jekäi je te iktä ssa ite idälätsawa̱ ki̱ka. 	 Á jarðvistardögum sínum bar hann fram með sárum kveinstöfum og táraföllum bænir og auðmjúk andvörp fyrir þann, sem megnaði að frelsa hann frá dauða, og fékk bænheyrslu vegna guðhræðslu sinnar.


Ata Jesús te ikúka: —Ka bas te iwätkewe̱ kuna. Ka irä jiye kuna ta, yi te jile wá̱ täkili ta yis kie oloi ja̱mi ra, jera ka je ia̱ je itä ki̱ka yis yinak yakei. 	 Jesús sagði: "Varnið honum þess ekki, því að enginn er sá, að hann gjöri kraftaverk í mínu nafni og geti þegar á eftir talað illa um mig.


“Jekäi ikuna sä wämo ne rä elkje ra ka tsa̱tkenakksa̱ kuna rä ra, ¿jera ka sä bäi kuna wa irä, sä yakei wakbläk irä, me dämi rä na?” 	 Ef hinn réttláti naumlega frelsast, hvar mun þá hinn óguðlegi og syndarinn lenda?


—¡Aaj! Jesús Nazaret wa, ¿jiye ba bite sá wäki̱ rä na? ¿Ba de rä sá weikäkcha̱wa̱ na? Yis wa̱ iju̱ñer yi ba rä; ba ne rä ale patkele Säkeklä wa̱ wämo si̱ rä. 	 "Æ, hvað vilt þú oss, Jesús frá Nasaret? Ert þú kominn að tortíma oss? Ég veit, hver þú ert, hinn heilagi Guðs."


Je te isu̱a ka̱miika ra, ijewa chicharte ko̱no ju̱ak, si̱wa̱ te ijewa patke kate shäbeka ki̱ka. Ñerä sä wäñinaklä tuina idäkläka̱ cuatro wa ra, idaju̱ ijewa wäki̱ klä wà tipä bata ki̱. Jekäi issëna ijewa ktä cha̱k kjäkju̱ba. 	 Hann sá, að þeim var þungur róðurinn, því að vindur var á móti þeim, og er langt var liðið nætur kemur hann til þeirra, gangandi á vatninu, og ætlar fram hjá þeim.


Ka irä jiye kuna ta, ji tso̱ Säkeklä ja̱mi kalabe tso̱ ije ja̱mi yaka ye. 	 Því að í honum býr öll fylling guðdómsins líkamlega.


Jera ite copa etka kukawa̱, je ki̱ ite wekte sha Säkeklä ia̱, jera ite isha: —Jí kukö, je yö ñara. 	 Þá tók hann kaleik, gjörði þakkir og sagði: "Takið þetta og skiptið með yður.


Jera ka̱wä dewa̱ iwa̱ iñaklä ska, jera Jesús je̱k baklawa̱ yäkäk iktei bata shäk wa ra ñara. 	 Og er stundin var komin, gekk hann til borðs og postularnir með honum.


Jera ite ikúka: —Yis wa̱ ka iju̱ñer ije rä ji yakei wakbläk räle, kai räle, ata yis wa̱ jí ebä ne ju̱ñer dä: Säkätä ra ka yis dä wä wajuenak kuna, ata jira yis wä wajuena. 	 Hann svaraði: "Ekki veit ég, hvort hann er syndari. En eitt veit ég, að ég, sem var blindur, er nú sjáandi."


Ke diklä ebä ya. Ata ba te vino ye elkje bä ña dälärke̱ ki̱ka, ñakäi ba duäke̱ ka̱raa ki̱ka. 	 Ver þú ekki lengur að drekka vatn, heldur skalt þú neyta lítils eins af víni vegna magans og veikinda þinna, sem eru svo tíð.


Ka̱wei ja̱mi ra, elkje ra ji biköle rä siki tele pi wà, ata ka ji pi kjeneju̱ ra, ka sä rä janakwa̱ bitaba kuna. 	 Og samkvæmt lögmálinu er það nálega allt, sem hreinsast með blóði, og eigi fæst fyrirgefning án úthellingar blóðs.


jera ¿maikäi ale Sa Ká wa̱ kolole patkeleté iwa̱ ka̱jiska, je she bas te iktäke̱ yakei Säkeklä ukä ja̱mi, je ite isha: ‘Yis dä Säkeklä yaba’ ni je bata ki̱ka rä na? 	 segið þér þá við mig, sem faðirinn helgaði og sendi í heiminn, að ég guðlasti, af því ég sagði: ,Ég er sonur Guðs'?


Jekäi ije te isäkätä ja̱mi tso̱ wa su̱a, yi te iwa̱ räí̱ ki̱ka. 	 Hann litaðist um til að sjá, hver þetta hefði gjört,


Jera je dulewa̱ deksa̱ju̱ klä pabutälewa̱ jula pabutälewa̱ sua kukäla wà, ñakäi wä pabutälewa̱ sua kukä saka wà. Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Ipayöksa̱ni, ijöwa̱ minak. 	 Hinn dáni kom út vafinn líkblæjum á fótum og höndum og með sveitadúk bundinn um andlitið. Jesús segir við þá: "Leysið hann og látið hann fara."


Jekäi bas dä Cristo cha ra, bas dä Abraham batala, däli ukä kukäkwa̱ ikablele ja̱mi. 	 En ef þér tilheyrið Kristi, þá eruð þér niðjar Abrahams, erfingjar eftir fyrirheitinu.


kolole jini säkätäba Säkeklä Sa Ká wa̱ ibiketsale ja̱mi, siki tenak iwikblu wà, Jesucristo dälätsäk, ñakäi ipi tulunaklä iki̱ka. Je̱r bäi yinopa bas ia̱, bas je̱r ssënopa baa ki̱ta ki̱ta. 	 en útvaldir samkvæmt fyrirvitund Guðs föður og helgaðir af anda hans til að hlýðnast Jesú Kristi og verða hreinsaðir með blóði hans. Náð og friður margfaldist með yður.


ka je ssëwe̱ baa ji yakei te, ata je ssëwe̱ baa rä ji rä iyina si̱ te. 	 Hann gleðst ekki yfir óréttvísinni, en samgleðst sannleikanum.


Ata Säkeklä wikblu cha rä ñashka̱li̱ble käi, ssëne a̱naa käi, ssëne baa käi, ji katable je̱r baa wà käi, je̱r bäi she käi, ji rä bäi käi, ji biketse etkabä käi, 	 En ávöxtur andans er: Kærleiki, gleði, friður, langlyndi, gæska, góðvild, trúmennska,


¡Issö! Yis te bas ia̱ ka̱wei me̱ bas klä tkäkläka̱ tkäbe ki̱ka bächi ki̱ka, ñakäi sa̱ na̱me̱i täkili bena wätkewa̱kläwa̱. Jekäi ji a̱ni ia̱ ka bas meräk. 	 Ég hef gefið yður vald að stíga á höggorma og sporðdreka og yfir öllu óvinarins veldi. Alls ekkert mun yður mein gjöra.


Mikle ije bakle ra ka ikiar bäi ba ia̱. Ata jira ije kiarke̱ bäi, ba ia̱ irä yis ia̱ irä. 	 Hann var þér áður óþarfur, en er nú þarfur bæði þér og mér.


Jera chui tsa̱ku̱i wa irä, je ke̱i ska wäkiri wa irä, ñatapawa̱cha̱wa̱ chui wa tsa̱ku̱i kie Caifás je ju ska. 	 Æðstu prestarnir og öldungar lýðsins söfnuðust nú saman í höll æðsta prestsins, er Kaífas hét,


Ba je̱k ssä ka̱wei wà. Ata ba te ka̱wei shiriwe̱ke̱ ra, ¿ka irä je wà ba te Säkeklä kukawa̱ diekjela na? 	 Hrósar þú þér af lögmáli, og óvirðir þó Guð með því að brjóta lögmálið?


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Je bas nima kuka jirä sha̱ jöté. 	 Jesús segir við þá: "Komið með nokkuð af fiskinum, sem þér voruð að veiða."


Moisés ko̱na ra, iká irä, ia̱mi irä te ise̱newa̱ blelewa̱ tres mes bala na ijewa te ji biketsa etkabä ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te isu̱a ra je yaba rä baa si̱, jekäi ka isuane ka̱ tsa̱ku̱i te ka̱wei ma̱ yika. 	 Fyrir trú leyndu foreldrar Móse honum í þrjá mánuði eftir fæðingu hans, af því að þau sáu, að sveinninn var fríður, og þau létu eigi skelfast af skipun konungsins.


Ijewa ñashä irä ka̱biketsäk ni, ata iianacha̱wa̱ ka je̱r ta. 	 Þeir þóttust vera vitrir, en urðu heimskingjar.


Jekäi bas te je ju̱ña, je wawá̱ bas te ra, bäije bas dä. 	 Þér vitið þetta, og þér eruð sælir, ef þér breytið eftir því.


Jeska iju̱naté ko̱no ki̱ däkni Antioquía ska. Je ne ska Säkeklä je̱r bäi shäk sa̱ ia̱ wakei ia̱ ijewa tululeksa̱ iwa̱ ju̱ñenak, ijewa wa̱ ikja̱nei wa̱klä rä. Je ne wawá̱ e̱ná ijewa te rä. 	 og sigldu þaðan til Antíokkíu, en þar höfðu þeir verið faldir náð Guðs til þess verks, sem þeir höfðu nú fullnað.


Je rä io̱nakläpa jishtä jile bata shäk Isaías te isha käi. Je te isha: “Säkekewa, ¿yi te sä ktä kuka na? Säkekewa, ¿yi ia̱ ba jula täkili kjayile rä na?” 	 svo að rættist orð Jesaja spámanns, er hann mælti: Drottinn, hver trúði boðun vorri, og hverjum varð armur Drottins opinber?


“Yis Ká wa̱ ji biköle rä ju̱leksa̱ yis ia̱. Yi a̱ni ka je̱r ko̱r iyaba ia̱, ata iKá ebä je̱r ku̱a ite rä. Ñakäi yi a̱ni ka je̱r ko̱r iKá ia̱, ata iyaba ebä je̱r ku̱a ite rä, ñakäi yi wäji̱atkewa̱kle iyaba te, jewa ebä je̱r ku̱eke̱ ite rä. 	 Allt er mér falið af föður mínum, og enginn þekkir soninn nema faðirinn, né þekkir nokkur föðurinn nema sonurinn og sá er sonurinn vill opinbera hann.


Ata Säkeklä rä ji wa̱k bulee ki̱ka, ji yinak sá wa̱ bas ia̱ rä ka “ta” ni irä “kai” ni irä kuna. 	 Svo sannarlega sem Guð er trúr: Það, sem vér segjum yður, er ekki bæði já og nei.


Jera Säkeklä wikblu te isha Felipe ia̱: “Ma je̱k siköwa̱ je carreta säkätä ja̱mi.” 	 Andinn sagði þá við Filippus: "Gakk að þessum vagni og vertu sem næst honum."


Jekäi bas shena rä ji katabläk, je rä bas te Säkeklä ki̱ ji shena je wá̱ e̱ná ra, je wà bas wa̱ iwakei kablele sa̱ ia̱ kukäkläwa̱. 	 Þolgæðis hafið þér þörf, til þess að þér gjörið Guðs vilja og öðlist fyrirheitið.


Jeska Jesús je̱k tsa̱ksa̱, mineju̱ Tiro irä Sidón irä ke̱i sha̱na. 	 Þaðan hélt Jesús til byggða Týrusar og Sídonar.


Ka irä jiye kuna ta, jí kte ne ssële bas wa̱ säkätä skaté rä: Sa̱ ñashka̱li̱blö, 	 Því að þetta er sá boðskapur, sem þér hafið heyrt frá upphafi: Vér eigum að elska hver annan.


Je ne rä sa̱ shki̱na tulaka̱ni säkätä rä. Ata iekta dulecha̱wa̱ wa ka se̱neni kseka, ata mil año deka̱ kjepa. 	 En aðrir dauðir lifnuðu ekki fyrr en þúsund árin voru liðin. Þetta er fyrri upprisan.


“Bäije sä ssërke̱ sa̱ je̱r ska shi̱ana ka jita käi wa rä, jewa ne ia̱ ka̱jöir gobiernoí rä ki̱ka. 	 "Sælir eru fátækir í anda, því að þeirra er himnaríki.


Jera je ke̱i kjewa̱klä dami kja mosha̱ ra, Jesús deka̱ju̱ Templo ska te sa paktami. 	 Er hátíðin var þegar hálfnuð, fór Jesús upp í helgidóminn og tók að kenna.


Jishtä ba te yis patkaté ka̱jiska wa sha̱na, jekäi ñaebä yis te ijewa patkami ka̱jiska wa sha̱na. 	 Ég hef sent þá í heiminn, eins og þú sendir mig í heiminn.


Jera Felipe tu̱nami je̱k sikawa̱ te issa ra ije te jile bata shäk Isaías wa̱ äyë yöle je washe rami. Jera ite ichaka iia̱: —¿Je ba te iwashe rami te ma je̱r ku̱a na? 	 Filippus skundaði þangað og heyrði manninn vera að lesa Jesaja spámann. Hann spurði: "Hvort skilur þú það, sem þú ert að lesa?"


Bas wa̱ je ju̱ñer kja. Bas dä chatkelewa̱ je ji iyina si̱ ja̱mi, jeiräta del yis kawäta bas je̱r ja̱wa̱k ji̱a je wà. 	 Þess vegna ætla ég mér ávallt að minna yður á þetta, enda þótt þér vitið það og séuð staðfastir orðnir í þeim sannleika, sem þér nú hafið öðlast.


Ñerä Jesús te je su̱a ra, je te ije kju̱atkewa̱wa̱ te isha ijewa ia̱: —Yabala jöwa̱ ibitäklä yis wäki̱ka, ke iwätkewa̱. Ka jiye kuna ta, ijewa käi wa ne dämiwa̱ Säkeklä gobierno ja̱mi rä. 	 Þegar Jesús sá það, sárnaði honum, og hann mælti við þá: "Leyfið börnunum að koma til mín, varnið þeim eigi, því að slíkra er Guðs ríki.


Ñerä ijewa ska ángel wa minejulu ni ka̱jöir ska ra, oveja kjänanak wa te isha ñaia̱: —Sä shkä Belénka, Säkekewa te ji o̱na bata sha sa̱ ia̱ je su̱ak. 	 Þegar englarnir voru farnir frá þeim til himins, sögðu hirðarnir sín á milli: "Förum beint til Betlehem að sjá það, sem gjörst hefur og Drottinn hefur kunngjört oss."


—Bas chichano bas kjäkläwa̱ ju kjäshtäklä bala siklewa̱ tsi̱ne ja̱rka. Ka irä jiye kuna ta, yis te ishe bas ia̱: Chu̱li̱i̱ ñajämika̱ kjäkwa̱ jeska, jeiräta ka ikjäkwa̱ jeska. 	 "Kostið kapps um að komast inn um þröngu dyrnar, því margir, segi ég yður, munu reyna að komast inn og ekki geta.


Ji biköle rä weikanakwa̱ jekäi ra, ¿ditsä mane shtä wa ye bas kiana rä? ¿Ka bas kiana rä se̱nak wämo, tsa̱na si̱ 	 Þar eð allt þetta ferst þannig, hversu ber yður þá ekki að ganga fram í heilagri breytni og guðrækni,


Bas ku̱ bas wäsikäk wa ktä dälätsö, jewa yika bas ñajöcha̱wa̱. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te bas su̱eke̱ tsa̱na, ijewa ka̱wä ta je̱k ktei shäk ji̱a jishtä ishkabla rä käi ki̱. Jekäi ijewa ktä dälätsö ijewa wa̱ iwa̱klä ssële a̱naa wà, ka kteleka̱ ta. Ata ka jekäi kuna ra, ka jiye je kiar bas ia̱. 	 Hlýðið leiðtogum yðar og verið þeim eftirlátir. Þeir vaka yfir sálum yðar og eiga að lúka reikning fyrir þær. Verið þeim eftirlátir til þess að þeir geti gjört það með gleði, ekki andvarpandi. Það væri yður til ógagns.


Ata mane wa rä biketsale kianak se̱nak ji̱a je ke̱i wà, ñakäi shki̱nakka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na, ka jewa rä se̱nakwa̱ kuna, ñakäi ka jewa rä me̱nak kuna se̱nakwa̱, 	 en þeir sem verðir þykja að fá hlutdeild í komandi veröld og upprisunni frá dauðum, kvænast hvorki né giftast.


Jekäi io̱na kte yöle te ishe käi: “Abraham te Säkeklä biketsa, je wà ibiketsanaksa̱ wämo ye to̱ne käi”, ñakäi ikina rä Säkeklä salibä. 	 Og ritningin rættist, sem segir: "Abraham trúði Guði, og það var honum til réttlætis reiknað," og hann var kallaður Guðs vinur.


Ñerä Säkekewa te je dulewa̱ a̱mi su̱a ra, ije̱r ja̱mi idälänawa̱, jera ite isha iia̱: —Ke ma ji̱a. 	 Og er Drottinn sá hana, kenndi hann í brjósti um hana og sagði við hana: "Grát þú eigi!"


Je ñanera ra sa̱ nu̱l bläklä ska ijewa minejulu sualecha̱wa̱, ñakäi ssële a̱naa si̱, julunami ibata shäk iwa̱ dulanak wa ia̱. 	 Og þær fóru í skyndi frá gröfinni, með ótta og mikilli gleði, og hlupu að flytja lærisveinum hans boðin.


Je alaklä rä Sirofenicia wa delewa̱ Griego wa ye, je ka̱kia iia̱ iwa̱ iyaba ki̱ka be kjäiäkläksa̱. 	 Konan var heiðin, ættuð úr Fönikíu sýrlensku. Hún bað hann að reka illa andann út af dóttur sinni.


Ije te ibiketsa Säbäkäkksa̱ kju̱ei weikane rä blune ta̱i, ji säkei ta tso̱ Egipto ska biköle tsa̱ta, ije wä raa rä ji tso̱ däkksa̱ ska ki̱ka. 	 Hann taldi vanvirðu Krists meiri auð en fjársjóðu Egyptalands, því að hann horfði fram til launanna.


Ata yi kjawa̱ju̱ ikjäshtäklä ska ra, je ne rä oveja kjänanak si̱ rä. 	 en sá sem kemur inn um dyrnar, er hirðir sauðanna.


Ka irä jiye kuna ta, ijewa ia̱ ka̱wei me̱na: “Ikuna bewakbä jibä klä tkawa̱ je ka̱tsä ja̱mi ra, je rä kota̱nakwa̱ tele jak wà.” Je ka wäkolor ji̱a ijewa ia̱. 	 Því að þeir þoldu ekki það, sem fyrir var skipað: "Þó að það sé ekki nema skepna, sem kemur við fjallið, skal hún grýtt verða."


Jekäi sa te caballo kà jie rä iwa̱ sä ktä ssäklä, je ra je wà sa te iwakei kalabe wäsike. 	 Ef vér leggjum hestunum beisli í munn, til þess að þeir hlýði oss, þá getum vér stýrt öllum líkama þeirra.


bas ji ñaklä, bas ji yäklä yis mesa ska, mai yis dä sa̱ tsa̱ku̱i ska, ñakäi bas ñajäkläkläwa̱ sa̱ tsa̱ku̱i wa je̱tkäklä ki̱ka, Israel wa ditsei wä doce ktei wabiketsäkksa̱.” 	 að þér megið eta og drekka við borð mitt í ríki mínu, sitja í hásætum og dæma tólf ættkvíslir Ísraels.


Mika̱ bas taparke̱ ra, ka je rä ji ñak bas je̱r ja̱naklä Säkekewa dulewa̱ ska kuna. 	 Þegar þér komið saman er það ekki til þess að neyta máltíðar Drottins,


ka yi kuna je̱r ko̱le, ka yi kuna Säkeklä payuläk. 	 Ekki er neinn vitur, ekki neinn sem leitar Guðs.


Ata Salomón ne te je ju yua rä. 	 En Salómon reisti honum hús.


¿Ka irä ijewa ne te ale bas kile kie baa ja̱mi je sheke̱ kte yakei wà rä na? 	 Eru það ekki þeir, sem lastmæla hinu góða nafni, sem nefnt var yfir yður?


je ki̱ ite wekte sha Säkeklä ia̱, kjepa ite ibutsa te isha: “A̱ju̱, jí ño. Jí rä yis yaka. Je rä butsa̱nak tkäwa̱ bas kju̱ei. Jikäi bas ku̱ iwo̱ bas je̱r ja̱naklä yis ska.” 	 gjörði þakkir, braut það og sagði: "Þetta er minn líkami, sem er fyrir yður. Gjörið þetta í mína minningu."


Bas wa̱ mai yis maju̱ je ju̱ñer, ñakäi bas wa̱ je ña̱le̱i ju̱ñer. 	 Veginn þangað, sem ég fer, þekkið þér."


Ke bas je̱r shena sa saka kiäkwa̱. Ka irä jiye kuna ta, manele te iwá̱ jekäi, jera jewa te ángel wa ne kiawa̱ ka ju̱ñele iwa̱ rä. 	 Gleymið ekki gestrisninni, því að vegna hennar hafa sumir hýst engla án þess að vita.


Jekäi bulirishtä ra ite Israel wa bol ku̱a iñakpäte. Jera ije̱kaka̱ ijewa je̱r bäiwa̱kni ñara, jekäi ite isha ijewa ia̱: ‘Bas dikäla bas dä ñawakwa ebä, ¿jiye bas ñaweikäke̱ rä na?’ 	 Næsta dag kom hann að tveim þeirra, sem slógust. Hann reyndi að stilla til friðar með þeim og sagði: ,Góðir menn, þið eruð bræður, hví eigist þið illt við?'


ijewa te itia vino ji̱akaleka̱ jile bächii ra je wà; ata ite iya ssa ra, ka issëne iyäk. 	 gáfu þeir honum vín að drekka, galli blandað. Hann bragðaði það, en vildi ekki drekka.


Ata säkätä ije kiana ji shka̱l ssäk ta̱i, ñakäi ju̱naksa̱ jira sa̱ tso̱ wa wa̱. 	 En fyrst á hann margt að líða og útskúfaður verða af þessari kynslóð.


Bas bluna tjabana tkawa̱, bas sua katá tkawa̱ iwak te. 	 Auður yðar er orðinn fúinn og klæði yðar eru orðin möletin,


Ata bas se̱no je̱r ki̱i̱, yie ji biköle bata sha bas ia̱ ña̱la wätsa̱kba ki̱ka. 	 Verið varir um yður. Ég hef sagt yður allt fyrir.


¡Issö! Bas ju a̱ta̱nami bas ia̱ rä ja̱r ebä. Jekäi yie ishe bas ia̱, ka bas wa̱ yis su̱nak ji̱a, ata bikökje bas te ishe: ‘¡Bäije je daju̱ Säkekewa kie ja̱mi rä!’, je ke̱i dewa̱ kjepa bas te yis su̱emini rä.” 	 Hús yðar verður í eyði látið. Ég segi yður: Þér munuð eigi sjá mig, fyrr en þar er komið, að þér segið: ,Blessaður sé sá er kemur, í nafni Drottins!'"


Ije te ibiketsa isaka wa je̱r ku̱emi ite ije ne oloi ja̱mi Säkeklä te ijewa bäkemiksa̱ rä ni. Ata ijewa ka je̱r ko̱ne je ia̱. 	 Hann hugði, að bræður hans mundu skilja, að Guð ætlaði að nota hann til að bjarga þeim, en þeir skildu það ekki.


Je wà sa te Säkekewa Sa Ká kjeishe, je ebä wà sä te ditsä yöleksa̱ Säkeklä wakei su̱ta shene yakei. 	 Með henni vegsömum vér Drottin vorn og föður og með henni formælum vér mönnum, sem skapaðir eru í líkingu Guðs.


Ijewa te ba wa̱ sa̱ shka̱l sheke̱ka̱ ñatapawa̱ wa wäkata ska. Ba ku̱ ijewa tsa̱tköpa iminaklämi bäi ra, jishtä Säkeklä ja̱mi ji rä bäi käi, je ra ba te iwá̱ rä bäi. 	 Þeir hafa vitnað fyrir söfnuðinum um kærleika þinn. Þú gjörir vel, er þú greiðir för þeirra eins og verðugt er fyrir Guði.


je te ishe: “Ji su̱e mar ba te je yuö äyë ki̱ka, je patkö tapanak eyaka eyaka siete wa ia̱: Éfeso ska, Esmirna ska, Pérgamo ska, Tiatira ska, Sardis ska, Filadelfia ska, Laodicea ska.” 	 er sagði: "Rita þú í bók það sem þú sérð og send það söfnuðunum sjö, í Efesus, Smýrnu, Pergamos, Þýatíru, Sardes, Fíladelfíu og Laódíkeu."


Yi te Säkeklä yaba biketse ra, je wa̱ je iyile tso̱ iwakei je̱r ska. Yi te ka Säkeklä ktä kuke ra, je te ije kukawa̱ rä ka̱yuelbi ye, je rä ka iwa̱ Säkeklä te iyaba shaka̱, je kolone kuna ki̱ka. 	 Sá sem trúir á Guðs son hefur vitnisburðinn í sjálfum sér. Sá sem ekki trúir Guði hefur gjört hann að lygara, af því að hann hefur ekki trúað á þann vitnisburð, sem Guð hefur vitnað um son sinn.


Je ki̱ka ka sá wätkenewa̱ ji juenak ska kuna, ata sá wätkawa̱ rä ji ka juenak ne ska. Ka irä jiye kuna ta, ji juenak sä wäna je rä kje berbena, ata ji ka juenak kuna sä wäna je rä jekjeye. 	 Vér horfum ekki á hið sýnilega, heldur hið ósýnilega. Hið sýnilega er stundlegt, en hið ósýnilega eilíft.


Yi dami ji rä sä wakwa del ja̱mi ra, je ki̱ Säkeklä wikblu wa̱ ji tso̱ ka kiar, ije ia̱ ra je rä ka wata ki̱ka. Ka je ia̱ ije̱r ko̱nak, je wabiketsarke̱ksa̱ rä ji rä wikblu iá ebä wà ki̱ka. 	 Maðurinn án anda veitir ekki viðtöku því, sem Guðs anda er, því að honum er það heimska og hann getur ekki skilið það, af því að það dæmist andlega.


Iwa rä Herodes wa̱ Juan rä kololewa̱; je mu̱awa̱ ite cadena wà, patkawa̱ ite sä wätiäklä ska, iel Felipe se̱naklä Herodías kju̱ei. 	 En Heródes hafði látið taka Jóhannes höndum, fjötra hann og varpa í fangelsi vegna Heródíasar, konu Filippusar bróður síns,


Ka irä jiye kuna ta, yi je̱k tsa̱tkakleksa̱ ra, je wà iweikarmiwa̱. Ata yi je̱k ju̱aksa̱ weikanakwa̱ yis kju̱ei ra, je wà ije̱k tsa̱tkämiksa̱. 	 Því að hver sem vill bjarga lífi sínu, mun týna því, og hver sem týnir lífi sínu mín vegna, hann mun bjarga því.


Jera ekla fariseo wa kie Gamaliel ni, ije rä säyuäk ka̱wei wà, ije rä dälätsalewa̱ ta̱i biköle wa̱, je je̱k duaka̱ je Sanedrín wa tapar tso̱ sha̱na, je te Jesús ktei bata shäk wa sha janakksa̱ kju̱awaka berbena. 	 Reis þá upp í ráðinu farísei nokkur, Gamalíel að nafni, kennari í lögmálinu, virtur af öllum lýð. Hann bauð, að mennirnir væru látnir fara út stundarkorn.


Je Samaria wa demi Jesús wäki̱ ra, jewa te ikuka ji̱a se̱nak iwakwa sha̱na. Jekäi ise̱na jeska ka̱ böiki. 	 Þegar því Samverjarnir komu til hans, báðu þeir hann að staldra við hjá sér. Var hann þar um kyrrt tvo daga.


Ata säkätäba kte baa ne kiana wapauta̱nakksa̱ ka̱ biköle ska rä. 	 En fyrst á að prédika öllum þjóðum fagnaðarerindið.


Ñerä je ka̱ wäkiri te je o̱na su̱a ra, jera ite Jesús biketsa, Säkekewa ktei te imale̱cha̱wa̱ ki̱ka. 	 Þegar landstjórinn sá þennan atburð, varð hann gagntekinn af kenningu Drottins og tók trú.


Isaka te sha iia̱: —Säkekewa, yis shkakle ba ra, ata säkätä yis ia̱ ka̱ mo yis minaklä je̱k bata shäkta̱na yis ju ska tso̱ wa ia̱. 	 Enn annar sagði: "Ég vil fylgja þér, herra, en leyf mér fyrst að kveðja fólk mitt heima."


Jera ijewa sha̱ ekla je̱k su̱a ibäinani ra, jeska ibiteju̱teni shäbeka, je te Säkeklä kjeishami a̱le täkii. 	 En einn þeirra sneri aftur, er hann sá, að hann var heill orðinn, og lofaði Guð hárri raustu.


Jikäi sa̱ wa̱ ijuñer dä. Sä del mikle wätenaka̱ña ira, sa yaka ji yakei wakbläk weikanakläwa̱ ka kolonakläwa̱ ji̱a ji yakei kjanaklä ye. 	 Vér vitum, að vor gamli maður er með honum krossfestur, til þess að líkami syndarinnar skuli að engu verða og vér ekki framar þjóna syndinni.


Saje wa irä, ijewa irä ka su̱ne iwa̱ kju̱awa kju̱awa kuna. Ka irä maikäi kuna ta, ji biketse etkabä ki̱ka ijewa je̱rike siki tewa̱ ite. 	 Engan mun gjörði hann á oss og þeim, er hann hreinsaði hjörtu þeirra með trúnni.


Jera yis te Säkekewa su̱a, je te ishe yis ia̱: ‘Ma cho̱ksa̱ jí Jerusalén ska mane mane, ba te yis ktei she kate je ka kinakwa̱ ijewa wa̱ ki̱ka.’ 	 og sá hann, og hann sagði við mig: ,Flýt þér og far sem skjótast burt úr Jerúsalem, því að þeir munu ekki veita viðtöku vitnisburði þínum um mig.'


Jekäi imineksa̱ju̱ sä däkläwa̱ ska ra, alaklä saka jeska kjanaklä te isu̱a, je te isha jeska tso̱ wa ia̱: —Jí kalduña Jesús Nazaret wa ra. 	 Hann gekk út í fordyrið. Þar sá hann önnur þerna og sagði við þá, sem þar voru: "Þessi var með Jesú frá Nasaret."


Je su̱ta je kausu̱ak wa yaka yakei tewa̱ke̱, jewa te ka̱wei ta wa dokoitseke̱, ñakäi ijewa te oloi kaleka̱ wa sheke̱ kte yakei wà. 	 Á sama hátt saurga og þessir draumvilltu menn líkamann, meta að engu drottinvald og lastmæla tignum.


Je ne ki̱ka bas ñapajiö je̱r ja̱mi ñadäläne wà, je̱r bäi she wà, je̱k jewa̱ wà, se̱ne bitaba wà, ji katable wà, jishtä sä kolole Säkeklä wa̱ wa käi, sikii, shka̱ta iwa̱ wa käi. 	 Íklæðist því eins og Guðs útvaldir, heilagir og elskaðir, hjartans meðaumkun, góðvild, auðmýkt, hógværð og langlyndi.


Ñerä jewa jula ma̱ka̱ ijewa ki̱ka, jera Wikblu Sikina deksa̱ ijewa ia̱. 	 Nú lögðu þeir hendur yfir þá, og fengu þeir heilagan anda.


Jekäi Säkekewa ne rä Säkeklä wikblu rä. Jekäi mai Säkekewa wikblu katke ra, jeska sä rä bakleksa̱. 	 Drottinn er andinn, og þar sem andi Drottins er, þar er frelsi.


Ñerä chui tsa̱ku̱i wa irä Sanedrín wa biköle irä jewa te Jesús kjatiäklä yula iwa̱ iktäkläwa̱, ata ka iwa̱ iko̱ne. 	 Æðstu prestarnir og allt ráðið leituðu vitnis gegn Jesú til að geta líflátið hann, en fundu eigi.


Jekäi je ju wakei je̱kaka̱ te ju kjäshtawa̱ e̱ná ra, bas tso̱ ju ektaka wa te ju kjä bulawe̱mi jaree, bas te ishemi: ‘Säkekewa, sá kjäyöpa.’ Ata ije te bas kúkemi: ‘Ka yis wa̱ iju̱ñer mai bas dar dä.’ 	 Þegar húsbóndinn stendur upp og lokar dyrum og þér takið þá að standa fyrir utan og knýja á dyr og segja: ,Herra, ljúk þú upp fyrir oss!' mun hann svara yður: ,Ég veit ekki, hvaðan þér eruð.'


Jeska ñakäi jile bata shäk kie Ana kalme. Je rä Fanuel yaba, Aser batala sha̱ ekla. Je rä sa̱ nule̱i. Ije ji̱a busi ra, irä se̱lewa̱ ise̱naklä ra deka̱ siete año. 	 Og þar var Anna spákona Fanúelsdóttir af ætt Assers, kona háöldruð. Hafði hún lifað sjö ár með manni sínum frá því hún var mær


Jekäi ijewa te ije̱r me̱ kate ki̱ka ijewa te isaka patkami iwäki̱, juer ta sä wämo wa käi, iwächakewa̱k wäsi̱wa, jiräni iwa̱ ishä ta í̱ ki̱ka, ijewa wa̱ iju̱akläksa̱ ka̱ wäkiri ia̱, me ite iwe̱ käi, jini ite biketseksa̱ käi. 	 Þeir höfðu gætur á honum og sendu njósnarmenn, er létust vera einlægir. Þeir áttu að hafa á orðum hans, svo að þeir mættu framselja hann í hendur og á vald landstjórans.


Jekäi ite iya ja̱wa̱ksa̱ ra, ite ibutrawa̱ dätsi wà, blacha̱ ite jak ker ja̱tkele sa̱ nu̱l bläklä naka, je na yi a̱ni ka blerba. 	 tók hann síðan ofan, sveipaði línklæði og lagði í gröf, höggna í klett, og hafði þar enginn verið áður lagður.


Ñakäi ije kiana palei yile bäi ka delewa̱ kuna wa wa̱, je wà ka iyinakläka̱ kuna ikolonakläwa̱ be tsa̱ku̱i wa̱ sä kukäkläwa̱ wà. 	 Hann á líka að hafa góðan orðstír hjá þeim, sem standa fyrir utan, til þess að hann verði eigi fyrir álasi og lendi í tálsnöru djöfulsins.


Jera ite isha: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ka bas maneneksa̱ däkwa̱ jishtä yabala käi ra, a̱ni ka bas däkwa̱ ka̱jöir gobierno ja̱mi. 	 og sagði: "Sannlega segi ég yður: Nema þér snúið við og verðið eins og börn, komist þér aldrei í himnaríki.


Ñakäi bä wäbala te bä shiriwa̱wa̱ ra, je yöksa̱. Bäi si̱ ba ia̱ ra rä bä kjäwa̱ Säkeklä gobierno ska wäbala ta etkabä, ata ka ju̱nakmi kuna wäbala botkäwe sä tuläklämi ska, 	 Og ef auga þitt tælir þig til falls, þá ríf það úr. Betra er þér eineygðum inn að ganga í Guðs ríki en hafa bæði augu og verða kastað í helvíti,


Jekäi yis da yilé ktäke̱ ka ssër 'sia̱ ra, yis dä ije ia̱ ra jishtä ka̱ etkä wa käi, ñaebä ije rä yis ia̱ ra jishtä ka̱ etkä wa käi. 	 Ef ég nú þekki ekki merkingu málsins, verð ég sem útlendingur fyrir þeim, sem talar, og hann útlendingur fyrir mér.


Ata mika̱ Judío wa se̱nak Tesalónica ska wa te iju̱ña Pablo te sa pakte kate Säkeklä ktä wà Berea ska ñaebä, jera ijewa bitejulu dejulu jeska. Jekäi jeska ijewa te biköle wätji̱wa̱ tulaka̱ ikju̱atkächa̱kläwa̱. 	 En er Gyðingar í Þessaloníku fréttu, að Páll hefði einnig boðað orð Guðs í Beroju, komu þeir og hleyptu líka ólgu og æsingu í múginn þar.


Du ju̱nak ka̱sha̱ka wa su̱o: Ka jewa rä däli tkäk kuna, iwä kukäk kuna, itapawa̱k kuna ibläklä jui ska. Ata bas Ká se̱nak ka̱jöir te jewa chewe̱ rä. ¿Ka irä bas säkei rä jewa tsa̱ta na? 	 Lítið til fugla himinsins. Hvorki sá þeir né uppskera né safna í hlöður og faðir yðar himneskur fæðir þá. Eruð þér ekki miklu fremri þeim?


Jekäi iel idäkläka̱ seis te itaza watka ju̱ami diklä ta̱i Eufrates ki̱ka. Jera je diklä ssi̱nawa̱, je rä ña̱la yönakläksa̱ sa̱ tsa̱ku̱i wa dar ka̱wä däkläka̱ wà jewa ia̱. 	 Og hinn sjötti hellti úr sinni skál yfir fljótið mikla, Efrat. Og vatnið í því þornaði upp, svo að vegur yrði búinn fyrir konungana, þá er koma úr austri.


—Ma cho̱ni bä juka. Jeska ba te ipakeni jishtä Säkeklä te ji e̱e̱na si̱ wá̱ ma ia̱ käi. Jekäi imineju̱mi te ipaka jukläyäkä kalabe sha̱na, jishtä Jesús te ji e̱e̱na si̱ wá̱ iia̱ käi. 	 "Far aftur heim til þín, og seg þú frá, hve mikið Guð hefur fyrir þig gjört." Hann fór og kunngjörði um alla borgina, hve mikið Jesús hafði fyrir hann gjört.


Je rä io̱naklä jishtä iyile jile bata shäk Isaías ja̱mi te ishe käi: 	 Þannig rættist það, sem sagt er fyrir munn Jesaja spámanns:


“¿Jiye je kta jekäi rä na? Je wà ikta rä yakei Säkeklä ukä ja̱mi. ¿Yi ia̱ sa̱ nui jarmiwa̱ bitaba na? Ata Säkeklä ebä ne ia̱ sa̱ nui jarwa̱ bitaba rä.” 	 "Hví mælir þessi maður svo? Hann guðlastar. Hver getur fyrirgefið syndir nema Guð einn?"


Jekäi yis te issa ra ijewa te ikjatieke̱ rä iwakwa ka̱wei bata ki̱ka. Ata ka iwa̱ ji a̱ni nui kuna, iktäkläwa̱ iräle iwätiäkläwa̱ iräle. 	 Komst ég þá að raun um, að hann var kærður vegna ágreinings um lögmál þeirra, en engin sök var honum gefin, er sætir dauða eða fangelsi.


Jekäi iktaka̱ yakei Säkeklä ukä ja̱mi te ji sha yakei ikie ukä ja̱mi, iju wäjienak ukä ja̱mi, je rä se̱nak ka̱jöir ska wa ne ukä ja̱mi. 	 Og það lauk upp munni sínum til lastmæla gegn Guði, til að lastmæla nafni hans og tjaldbúð hans og þeim, sem á himni búa.


Jera Jesús ka̱biketsä damika̱, ikibir damika̱ ebä, ñakäi Säkeklä irä ditsä irä je̱r ssënami bäi ije ra. 	 Og Jesús þroskaðist að visku og vexti, og náð hjá Guði og mönnum.


Je te ji e̱e̱na si̱ we̱ke̱ ijuenaklä ye, ite ka̱jöir ska yökö ja̱we̱ke̱té ka̱jiska ditsä wäkata ska kje. 	 Og það gjörir tákn mikil, svo að það lætur jafnvel eld falla af himni ofan á jörðina fyrir augum mannanna.


Bas chatköwa̱ ka̱kiäk del, je ja̱mi bas se̱no je̱r ki̱i̱, wekte shäk Säkeklä ia̱. 	 Verið staðfastir í bæninni. Vakið og biðjið með þakkargjörð.


Ata je wakei shki̱wa̱ka̱ni Säkeklä te. Je wà ite ibakaksa̱ duewa̱ shka̱li̱ yika, maikäi a̱ni duewa̱ ia̱ ka ikolonakwa̱ta̱na ki̱ka. 	 En Guð leysti hann úr nauðum dauðans og reisti hann upp, enda gat það aldrei orðið, að dauðinn fengi haldið honum,


Ite sa pakteke̱ Säkeklä gobierno ktei wà. Ñakäi ite sa̱ je̱r ku̱eke̱ Säkekewa Jesucristo ktei wà, ka suale ta, ka wätkele ta yi wa̱. 	 Hann boðaði Guðs ríki og fræddi um Drottin Jesú Krist með allri djörfung, tálmunarlaust.


Timoteo rikä, ji ju̱leta̱na ba ia̱ je wawo̱ tsa̱na, je̱k butsäleju̱mi kte shi̱ana ka wata pake yika, sa̱ ñakju̱atkewa̱klä kinak ka̱ju̱ñe ni yika. 	 Þú Tímóteus, varðveit það, sem þér er trúað fyrir, og forðast hinar vanheilögu hégómaræður og mótsagnir hinnar rangnefndu þekkingar,


Je te yis kukawa̱ boktaka därërë. Yis ssëna minakju̱ se̱nak kätkä Cristo ra, je ne rä bäi si̱ rä. 	 Ég á úr tvennu vöndu að ráða: Mig langar til að fara héðan og vera með Kristi, því að það væri miklu betra.


Ijewa ska ra, ka̱miika köchi ka̱biä tso̱ chu̱li̱i̱. 	 En langt frá þeim var mikil svínahjörð á beit.


Jera Jesús kjawa̱ju̱ Templo ska, te jile watju̱ak wa, jile tju̱ak wa tso̱ je Templo ska biköle patka tulaksa̱ je ektaka, ñakäi ite inaklä manewa̱k wa mesa irä, namala watju̱ak wa kalwá irä, je manewa̱ tulami. 	 Þá gekk Jesús í helgidóminn og rak út alla, sem voru að selja þar og kaupa, hratt um borðum víxlaranna og stólum dúfnasalanna


Jekäi ite isha ji̱a: —Ji däke̱ksa̱ sa̱ je̱r ska je ne te sa iawe̱ ñá ye rä. 	 Og hann sagði: "Það sem fer út frá manninum, það saurgar manninn.


Jekäi bas je̱r ja̱no, mikle ra bas yaka ska ra bas dä ka Judío kuna wa, kinak “ka tene shkiri ta wa” ni ale kile “tene shkiri ta wa” wa̱, ata je rä tele jula wà iyaka ska. 	 Þér skuluð því minnast þessa: Þér voruð forðum fæddir heiðingjar og kallaðir óumskornir af mönnum, sem kalla sig umskorna og eru umskornir á holdi með höndum manna.


Je rä ditsä chu̱li̱i̱ wa dami itäki̱ka kjoyir dami: “Iktöwa̱” ni kju̱ei. 	 en múgur manns fylgdi eftir og æpti: "Burt með hann!"


¡Bas ñajöka̱, sä shkä! ¡Isu̱o! Yis ju̱akksa̱ daju̱té e̱ná. 	 Standið upp, förum! Í nánd er sá, er mig svíkur."


Jekäi sá ki̱ ishena rä bas me ekla ekla iwa̱k ji̱a jekäi marä ibataje, bas wa̱ ki̱ssënak je däkläksa̱ bas ia̱ kalabe, 	 Vér óskum, að sérhver yðar sýni sömu ástundan allt til enda, þar til von yðar fullkomnast.


Je ne ki̱ka del sa te ibiketse, ñakäi sa̱ wa̱ iju̱ñer, sa̱ se̱rke̱ ji̱a sa yaka ja̱mi ra, ka sa kajali kuna Säkekewa ra. 	 Vér erum því ávallt hughraustir, þótt vér vitum, að meðan vér eigum heima í líkamanum erum vér að heiman frá Drottni,


Ka irä jiye kuna ta, ikuna manele te je̱r iane dälässa, iweikarke̱ ije̱r kalme Säkeklä ska ki̱ka ka ji nui ta käi ra, je ne rä bäi rä. 	 Ef einhver þolir móðganir og líður saklaus vegna meðvitundar um Guð, þá er það þakkar vert.


Jera ite ijewa kúka te isha: —Ñaebä yie etka ichake bas ia̱, je kukö bas ku̱. 	 Hann svaraði þeim: "Ég vil og leggja spurningu fyrir yður. Segið mér:


Jera ijewa te isikami je jukläyäkä ektaka, jeska ite itiami jak wà. Ikjatiäk wa paiklä tulata̱na dulaklei ekla kinak Saulo ia̱. 	 Þeir hröktu hann út úr borginni og tóku að grýta hann. En vottarnir lögðu yfirhafnir sínar að fótum ungum manni, er Sál hét.


Iwa rä jí ditsä wa je̱r doloi tenacha̱wa̱, ijewa kukä wassëla rä därërë, ijewa wätiacha̱wa̱, ka iwa̱ isu̱aklä kuna wäbala wa, ka iwa̱ issäklä kuna kukä wa, ka ije̱r na idäkläwa̱ kuna, ka iñamanewa̱kläksa̱ kuna, ka yis wa̱ ijewa bäinewa̱klä ye.’ ” 	 Því að hjarta lýðs þessa er sljótt orðið, og illa heyra þeir með eyrum sínum, og augunum hafa þeir lokað, svo að þeir sjái ekki með augunum né heyri með eyrunum og skynji með hjartanu og snúi sér, og ég lækni þá.


Etaba kicha sábado wà Jesús minewa̱ yäkäk fariseo wa tsa̱ku̱i ekla ju naka, jera ijewa te isu̱e kate wäsi̱wa. 	 Hvíldardag nokkurn kom Jesús í hús eins af höfðingjum farísea til máltíðar, og höfðu þeir gætur á honum.


El wa, yis je̱k ssäke̱ bas wa sä Säkekewaí Cristo Jesús ja̱mi je wà yis te ishe, buliri buliri yëë yis kota̱narawa̱ rä. 	 Svo sannarlega, bræður, sem ég get hrósað mér af yður í Kristi Jesú, Drottni vorum: Á degi hverjum vofir dauðinn yfir mér.


Jekäi ikuna chui wa ditsei wä rä manewe̱ ta ra, ika̱wei kiana manenak ñaebä. 	 Þegar prestdómurinn breytist, þá verður og breyting á lögmálinu.


Ata yilé te bas ia̱ ishe: “Je rä me̱leka̱ jile kekläí me̱i ia̱” ni, jera ke ikata, je ishäk kju̱ei, ñakäi sä ssërmi nui ta ki̱ka. 	 En ef einhver segir við yður: "Þetta er fórnarkjöt!" þá etið ekki, vegna þess, er gjörði viðvart, og vegna samviskunnar.


Sä wäkiri kiana rä ka palei ta, se̱naklä ta eklabä. Iyabala kiana rä chatkelewa̱ bäi, ka palei ta shi̱ana ji wa̱k ka wätkelewa̱ ta käi, ka sä ktä ssäk kuna käi. 	 Öldungur á að vera óaðfinnanlegur, einkvæntur, á að eiga trúuð börn, sem eigi eru sökuð um gjálífi eða óhlýðni.


Iwa rä Säkekewa wakei bitäju̱té ka̱jöir ska a̱le täkii iwa̱ sa patkäklä wà, ángel wa tsa̱ku̱i a̱le wà, Säkeklä kökö bulale wà, jera dulecha̱wa̱ Cristo ja̱mi wa shki̱rmika̱ni säkätä. 	 Því að sjálfur Drottinn mun stíga niður af himni með kalli, með höfuðengils raust og með básúnu Guðs, og þeir, sem dánir eru í trú á Krist, munu fyrst upp rísa.


Jekäi ite sa̱ emana wa irä, bakleka̱ wa irä, blu wa irä, ka jita wa irä, ka kololewa̱ kuna wa irä, kololewa̱ kjanaklä ye wa irä, jewa biköle ia̱ ite ka̱wei ma, ininaklä ijula wämo ki̱ iräle iwätsa̱ ki̱ iräle. 	 Og það lætur alla, smáa og stóra, auðuga og fátæka og frjálsa og ófrjálsa, setja merki á hægri hönd sér eða á enni sín


Jekäi ite jile tsa̱ku̱i wa irä ka̱wei ta wa irä tulaksa̱, äiwa̱cha̱wa̱ ite biköle wäna. Jekäi itu̱naka̱ ijewa ki̱ cruz wà. 	 Hann fletti vopnum tignirnar og völdin, leiddi þau opinberlega fram til háðungar og hrósaði sigri yfir þeim í Kristi.


Je chu̱li̱i̱ wa te je kte ssa ra, moska te isha: —Iyina si̱ ije ne rä jile bata shäk däke̱ rä. 	 Þá sögðu nokkrir úr mannfjöldanum, sem hlýddu á þessi orð: "Þessi er sannarlega spámaðurinn."


Ata Jesús je̱r na ide jiräni ijewa je̱rikä tso̱ käi, jera ite yaba kukawa̱, duacha̱ ite iwakei säkätä ja̱mi, 	 Jesús vissi, hvað þeir hugsuðu í hjörtum sínum, og tók lítið barn, setti það hjá sér


Ikuna bas dä dulecha̱wa̱ña Cristo ra ji we̱ ka̱jiska ja̱mi yika ra, ¿jiye bas se̱rke̱ sa̱me̱ishärä bas tso̱ ji̱a rä ka̱jiska käi, je̱k jäkwa̱ 	 Ef þér eruð dánir með Kristi undan valdi heimsvættanna, hvers vegna hagið þér yður þá eins og þér lifðuð í heiminum og látið leggja fyrir yður boð eins og þessi:


Ata je wikblu yakei te ikúka te isha: “Yis wa̱ Jesús ju̱ñer, yis wa̱ yi rä Pablo ju̱ñer. Ata ¿yibä bas dä na? 	 En illi andinn sagði við þá: "Jesú þekki ég, og Pál kannast ég við, en hverjir eruð þér?"


Ñakäi sá te sä el ekla patkamiña ijewa ra. Ije rä ji wa̱k tsa̱na, mablele su̱le ta̱i sá wa̱ jile saka saka wà. Jekäi jira ki̱ta ije je̱r ssëna iwa̱k bäi, ite bas biketse bas dä bäi ki̱ka. 	 Með þeim sendum vér annan bróður vorn, sem vér oftsinnis og í mörgu höfum reynt kostgæfinn, en nú miklu fremur en ella vegna hans mikla trausts til yðar.


Ñerä saduceo wa sha̱ ñasikawa̱ iwä ja̱mi. Jewa te ishe rä ka sä rä shki̱nakka̱ni kuna; jewa te ichaka iia̱, 	 Þá komu nokkrir saddúkear, en þeir neita því, að upprisa sé til, og sögðu við hann:


Je ki̱ka ke bas ku̱ ji wa̱ña ijewa ra. 	 Verðið þess vegna ekki lagsmenn þeirra.


Ditsä dami iwätsa̱kba te iuña isi̱wa̱tiäkläwa̱, jeiräta ije a̱na ji̱a ki̱ta si̱: —¡David yäbei, ma je̱r ja̱mi yis dälänopa! 	 En þeir sem á undan fóru, höstuðu á hann, að hann þegði. En hann hrópaði því meir: "Sonur Davíðs, miskunna þú mér!"


Ata ije ka̱yuawa̱ni te isha etkabä: —Ka yis wa̱ yi je rä su̱le. 	 En hann neitaði sem áður og sór þess eið, að hann þekkti ekki þann mann.


Jera ibata sha iia̱: —Ma a̱mi irä bä el wa irä de kajali jí sa̱ tso̱ wa ektaka, ijewa ki̱ bä shena su̱nak. 	 Var honum sagt: "Móðir þín og bræður standa úti og vilja finna þig."


Sä wäbala wa̱ ka ishäklei sä jula ia̱: “Ka yis ki̱ ba sher.” Ñaebä sa̱ tsa̱ku̱ wa̱ ka ishäklei sä klä ia̱: “Ka yis ki̱ ba sher.” 	 Augað getur ekki sagt við höndina: "Ég þarfnast þín ekki!" né heldur höfuðið við fæturna: "Ég þarfnast ykkar ekki!"


¿Bas sha̱na manele duäke̱ na? Jera je ku̱ ñatapawa̱k wäkiri wa kiöté ka̱kiäk iki̱ka, aceite tkäkka̱ iki̱ Säkekewa kie oloi ja̱mi. 	 Sé einhver sjúkur yðar á meðal, þá kalli hann til sín öldunga safnaðarins og þeir skulu smyrja hann með olíu í nafni Drottins og biðjast fyrir yfir honum.


Je biköle rä ji rä däkwa̱ ji̱a je ne kjashäk, ata iwa si̱ rä Cristo. 	 Þetta er aðeins skuggi þess, sem koma átti, en líkaminn er Krists.


Ñerä Säkekewa ángel í ekla kta Felipe ra, te isha: “Ma je̱köka̱, ma cho̱ sur wà ña̱la tso̱ däkksa̱ Jerusalén ma rä Gaza ska je wà.” Je kjäke̱ rä ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo kja̱ne. 	 En engill Drottins mælti til Filippusar: "Statt upp og gakk suður á veginn, sem liggur ofan frá Jerúsalem til Gasa." Þar er óbyggð.


ijewa te bas se̱r wämo, dälätsalewa̱ su̱a ra. 	 þegar þeir sjá yðar grandvöru og skírlífu hegðun.


Jera ikalme ji̱a je̱tkelewa̱ sä ktei wabiketsäkläksa̱ ska ra, ise̱naklä te ishaté iia̱: “Ka ba te je wämo me we̱ kuna a̱ni. Ka irä jiye kuna ta, jir tuina yis weikana e̱e̱na kausu̱e na, ije kju̱ei ki̱ka.” 	 Meðan Pílatus sat á dómstólnum, sendi kona hans til hans með þessi orð: "Láttu þennan réttláta mann vera, þungir hafa draumar mínir verið í nótt hans vegna."


Sa̱ je̱r kiwe̱ ji shi̱ana te ka je rä ja̱leka̱ kuna bas ki̱ka ka sa̱ wa̱ issële kje. Säkeklä rä ji wa̱k bulee, je wa̱ ka bas janakwa̱ je̱r kinak ji shi̱ana wà ka ikatabler ji̱a kje, ata je sha̱na ite bas tsa̱tkemi kjäkksa̱julu, bas täkili däkläka̱ iwäkukäk ji̱a. 	 Þér hafið ekki reynt nema mannlega freistingu. Guð er trúr og lætur ekki freista yðar um megn fram, heldur mun hann, þegar hann reynir yður, einnig sjá um, að þér fáið staðist.


Jekäi mane wa se̱r dä sa yaka ki̱ ji sherke̱ ja̱mi ra, ka jewa ia̱ Säkeklä ssënak bäi. 	 Þeir, sem eru holdsins menn, geta ekki þóknast Guði.


Jera Pedro wämanewa̱ shäbeka te isu̱a Jesús wa̱ dulanak shka̱ta iwa̱ daju̱ ijewa itä wà. Je ne je̱k ku̱wa̱wa̱ Jesús je̱r bata ja̱mi ijewa yakata̱na ska ichakäk iia̱: “Säkekewa, ¿mane te ba ju̱emiksa̱ ba kukäkwa̱ wa ia̱ rä na?” 	 Pétur sneri sér við og sá lærisveininn, sem Jesús elskaði, fylgja á eftir, þann hinn sama, sem hallaðist að brjósti hans við kvöldmáltíðina, og spurði: "Herra, hver er sá, sem svíkur þig?"


Ite oloi ta wa tulaksa̱ iñajäklelewa̱ ije̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye ska, ata ditsä emana wa oloikaka̱ ite. 	 Valdhöfum hefur hann steypt af stóli og upp hafið smælingja,


Je ju̱ñawa̱ ijewa te ra, ijulunami Licaonia jukläyäkäí Listra irä Derbe irä ska, ñakäi je ke̱i pája̱mi na. 	 Þeir komust að þessu og flýðu til borganna Lýstru og Derbe í Lýkaóníu og héraðsins umhverfis.


Je ne ki̱ka yie ishe bas ia̱, ji kieke̱ bas te käi ka̱kie wà, je biketsö etkabä, je rä me̱le kja bas ia̱ ni, jera je o̱rmi bas ia̱. 	 Fyrir því segi ég yður: Hvers sem þér biðjið í bæn yðar, þá trúið, að þér hafið öðlast það, og yður mun það veitast.


Jera ¿ji wämo ne dewa̱ yis duäkläwa̱ rä na? ¡Ka irä jekäi kuna! Ata ji yakei wakble kjayinaklä je rä yakei ra, je te ji wämo wà yis iawa̱wa̱ duäkwa̱. Je rä sa pakale ji wa̱k oloi ja̱mi ji yakei wakble juenaklä irä yakei e̱e̱na si̱. 	 Varð þá hið góða mér til dauða? Fjarri fer því! Nei, það var syndin. Til þess að hún birtist sem synd, olli hún mér dauða með því, sem gott er. Þannig skyldi syndin verða yfir sig syndug fyrir boðorðið.


Jekäi yilé te bas kukeke̱wa̱ kjanaklä wa ye iräle, yilé te bas wañeke̱ iräle, yilé te bas ji kukeke̱wa̱ iräle, yilé je̱k ssäke̱ka̱ bas ki̱ka iräle, yilé te bas kpeke̱ bas wäki̱ iräle ra, je katableke̱ bas te. 	 Þér umberið það, þótt einhver hneppi yður í ánauð, þótt einhver eti yður upp, þótt einhver hremmi yður, þótt einhver lítilsvirði yður, þótt einhver slái yður í andlitið.


“Bas ñayöle ka̱wei wà wa, bas fariseo wa, bas dä ji shäk kjäbata ebä wà, ¡säli bas dä! Bas shkäke̱ ka̱mii däyë ki̱, ishäkä ki̱, ekla kjela kukäk däkwa̱ bas ka̱ju̱ñe ja̱mi. Jekäi idewa̱ ra, bas te iiawe̱ke̱wa̱ sä tuläklämi ska tso̱ wa ye, e̱e̱na si̱ bötäbä kicha bas wakwa tsa̱ta. 	 Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar! Þér farið um láð og lög til að snúa einum til yðar trúar, og þegar það tekst, gjörið þér hann hálfu verra vítisbarn en þér sjálfir eruð.


¡Ji shäk kjäbata ebä wà wa! Bulee Isaías te bas ktei bata sha rä, je te ishe rä: 	 Hræsnarar, sannspár var Jesaja um yður, er hann segir:


Jera je ssa ka Judío kuna wa te ra, ijewa ssëna a̱naa si̱, te Säkekewa ktei kjeisha bäi ebä. Jera bil dä biketsale Säkeklä wa̱ se̱nak jekjeye jewa te Jesús biketsa. 	 En er heiðingjar heyrðu þetta, glöddust þeir og vegsömuðu orð Guðs, og allir þeir, sem ætlaðir voru til eilífs lífs, tóku trú.


Jera Jesús te ijewa kúka: —¡Ji shäk kjäbata ebä wà wa! Bulee Isaías te bas ktei bata sha rä, iyöle katke käi: ‘Jí ditsä wa te yis dälätseke̱ rä kjäbata ebä ska, ata ije̱r ska ra ijewa rä butsäle tulämi ka̱mii yis yika. 	 Jesús svarar þeim: "Sannspár var Jesaja um yður hræsnara, þar sem ritað er: Þessi lýður heiðrar mig með vörunum, en hjarta þeirra er langt frá mér.


Ata yi shka̱bla dälänawa̱ ra, je rä ije ji wá̱ weikanawa̱. Iwakei rä tsa̱tkenakksa̱, ata je rä jishtä yökö che̱ ja̱we̱ käi. 	 Ef verk einhvers brennur upp, mun hann bíða tjón. Sjálfur mun hann frelsaður verða, en þó eins og úr eldi.


Ka irä maikäi kuna ta, bas ne ska Säkekewa ktä ssënami rä, ka Macedonia ska Acaya ska ebä kuna, ata bas te Säkeklä biketsa, je palei minemi rä ka̱ biköle ska. Je ki̱ka ka sá shene ji shäk ji̱a. 	 Frá yður hefur orð Drottins hljómað, ekki einungis í Makedóníu og Akkeu, heldur er trú yðar á Guð kunn orðin alls staðar. Vér þurfum ekkert um það að tala,


Jera Jesús te ikúka: —¿Je ba te ichaka biketsa rä ba wakei te na, ata kju̱awa te ma ia̱ yis paka rä na? 	 Jesús svaraði: "Mælir þú þetta af sjálfum þér, eða hafa aðrir sagt þér frá mér?"


Jekäi bä jula te bä klä te bä shiriwa̱wa̱ ra, je tiökksa̱ ju̱omi. Bäi si̱ ba ia̱ ra rä bä kjäwa̱ sa̱ se̱naklä kseka ska jula medelewa̱ klä ialewa̱, ata ka ju̱nakmi kuna jula botkäwe klä botkäwe yökö jekjeye ja̱rka. 	 Ef hönd þín eða fótur tælir þig til falls, þá sníð hann af og kasta frá þér. Betra er þér handarvana eða höltum inn að ganga til lífsins en hafa báðar hendur og báða fætur og verða kastað í hinn eilífa eld.


Iwa rä ka sá ia̱ ji su̱le ji ssële sá wa̱ je pake janak. 	 Vér getum ekki annað en talað það, sem vér höfum séð og heyrt."


“Bas Israel wa, jí kte ssöpa bas ku̱: Jesús Nazaret wa rä patkele Säkeklä wa̱ je kjasha ite bas ia̱ rä, ji wá̱ ite täkili ta wà, ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä wà, jile kjayile ijuenaklä ye je wà. Je wá̱ Säkeklä te ije oloi ja̱mi bas sha̱na maikäi bas wa̱ iju̱ñer käi. 	 Ísraelsmenn, heyrið þessi orð: Jesús frá Nasaret var maður, sem Guð sannaði yður með kraftaverkum, undrum og táknum, er Guð lét hann gjöra meðal yðar, eins og þér sjálfir vitið.


Ata ikuna yis te sa wabiketsaksa̱ ra, je rä wabiketsaleksa̱ bulee. Ka irä jiye kuna ta, ka yis wa̱ je o̱nak rä eklabä kuna, ata yie je we̱ rä Sa Ká yis patkäkté jera ñara. 	 En ef ég dæmi, er dómur minn réttur, því ég er ekki einn, með mér er faðirinn, sem sendi mig.


jera jí ke̱i ska je wakei ia̱ je säkei me̱rmini ki̱ta, ñakäi sa̱ ke̱i däke̱wa̱ ji̱a ska, je ia̱ se̱ne jekjeye me̱rmi. 	 án þess að hann fái margfalt aftur á þessum tíma og í hinum komandi heimi eilíft líf."


Saje wa rä jile däläwa̱klä ta kju̱awa, ata ju wäjienak wakja̱neiwa̱k wa ia̱ ka ka̱ kuna je wame̱leka̱ kätäk. 	 Vér höfum altari, og hafa þeir, er tjaldbúðinni þjóna, ekki leyfi til að eta af því.


Jera ka̱wei yöle ska Moisés te sa paka je shtä wa ktäkwa̱ tele jak wà. Ata ¿jiräni ba te je she na? 	 Móse bauð oss í lögmálinu að grýta slíkar konur. Hvað segir þú nú?"


¡Säli bas wätjiwa̱k wa je̱k tiö ju̱omipa kalabe! 	 Vel mættu þeir, sem koma yður í uppnám, aflima sig.


Jera Marta te isha: —Yis wa̱ iju̱ñer ije shki̱rmika̱ni rä mika̱ biköle shki̱rke̱ka̱ni sa̱ ke̱i bata jekje ska. 	 Marta segir: "Ég veit, að hann rís upp í upprisunni á efsta degi."


Jera ale doce wa sha̱ ekla kie Judas Iscariote wa ni, je mineju̱mi chui tsa̱ku̱i wa wäki̱ka, 	 Þá fór einn þeirra tólf, Júdas Ískaríot að nafni, til æðstu prestanna


Jera ite ijewa kúka te isha: —¿Mane rä yis a̱mi, yis el wa rä na? 	 Hann svarar þeim: "Hver er móðir mín og bræður?"


Bas dikäla, jí äyë rä yie etkä yuamini bas ia̱. Je äyë botkä wà, yis te bas je̱r ja̱we̱ni, je wà yis wa̱ bas je̱rikä tsa̱na wäshki̱wa̱kläka̱. 	 Þetta er nú annað bréfið, sem ég skrifa yður, þér elskaðir, og í þeim báðum hef ég reynt að halda hinu hreina hugarfari vakandi hjá yður.


jile kekläí me̱i kja̱nei we̱ käi, jalibashe käi, ñasu̱e sälwii käi, ñakpe käi, jile kju̱eiketse käi, kju̱atke käi, je̱k ssë tu̱leka̱ käi, ñabalabutse käi, ka̱ju̱ñe kju̱awa wawe̱ käi, 	 skurðgoðadýrkun, fjölkynngi, fjandskapur, deilur, metingur, reiði, eigingirni, tvídrægni, flokkadráttur,


Jeiräta bikökje je räle mane ke̱i wà je räle, el wa, ka yis shene je yuäk ji̱a bas ia̱. 	 En um tíma og tíðir hafið þér, bræður, ekki þörf á að yður sé skrifað.


Jekäi ekla Leví wa dar Chipre ska je kie rä José ni. Ata Jesús ktei bata shäk wa te ikie rä Bernabé ni. (Je wà rä sa̱ je̱r pabläk ni.) 	 Jósef levíti, frá Kýpur, sem postularnir kölluðu Barnabas, það þýðir huggunar sonur,


Yis wa̱ ji we̱ ba te rä ju̱ñer, ka ba rä tse̱e̱ kuna, balii kuna. Ba kunapa rä tse̱e̱ iräle, balii iräle. 	 Ég þekki verkin þín, að þú ert hvorki kaldur né heitur. Betur að þú værir kaldur eða heitur.


Sá ka̱kiä Säkeklä ia̱ ka bas wa̱ ji yakei a̱ni wakbläklä kuna. Ka je rä ijuenaklä sá rä deleksa̱ bäi käi kuna, ata je rä bas wa̱ ji rä bäi wa̱klä. Ata ikuna sá wakwa juer ka sá deneksa̱ bäi käi ra, ka je wa̱ ji kuna. 	 Vér biðjum til Guðs, að þér gjörið ekki neitt illt, ekki til þess að það sýni ágæti vort, heldur til þess að þér gjörið hið góða. Vér gætum eins sýnst óhæfir.


“Ka biköle ishäk yis ia̱: ‘Säkekewa, Säkekewa’ ni wa, kjäkwa̱ ka̱jöir gobiernoí ska. Ata ji sherke̱ yis Ká se̱nak ka̱jöir ki̱ je wa̱k wa ebä. 	 Ekki mun hver sá, sem við mig segir: ,Herra, herra,' ganga inn í himnaríki, heldur sá einn, er gjörir vilja föður míns, sem er á himnum.


Ka irä jiye kuna ta, shka̱ble Cristo ia̱ kju̱ei, elkje ra iduawa̱ kia. Ije̱k ju̱akksa̱ duäkwa̱ yis tsa̱tkäklä, ka bas wakwa ia̱ je o̱nak ki̱ka. 	 Hann var að vinna fyrir Krist. Þess vegna var hann að dauða kominn. Hann lagði líf sitt í hættu til þess að bæta upp það, sem brast á hjálp yðar mér til handa.


Ijewa kjaksa̱julu je däyë wäbala ektaka, demijulu Pafos ska kje. Jeska ijewa te Judío wa ekla ka̱ chakäk, sä wäyuäk jile bata shäk ye je ku̱a. Je kie rä Barjesús ni. 	 Þeir fóru um alla eyna, allt til Pafos. Þar fundu þeir töframann nokkurn og falsspámann, Gyðing, er hét Barjesús.


Abraham te je ia̱ ji baka ite biköle diezmoí ma̱. Ka irä jiye kuna ta, sä kie Melquisedec ni je wà rä “Sa̱tsa̱ku̱i se̱nak wämo”, ñaebä ije rä Salem Tsa̱ku̱i; je wà rä “Sa̱tsa̱ku̱i se̱nak bitaba” ni. 	 Og honum lét Abraham í té tíund af öllu. Fyrst þýðir nafn hans "réttlætis konungur", en hann heitir enn fremur Salem-konungur, það er "friðar konungur".


je wà ijewa kjäkläksa̱julupa ikololecha̱wa̱ be tsa̱ku̱i wa̱, jielecha̱wa̱ ji wa̱k jishtä iwakei ki̱ ishena käi je yika. 	 þá gætu þeir endurvitkast og losnað úr snöru djöfulsins, sem hefur veitt þá til að gjöra hans vilja.


Je ki̱ka Pilato te isha iia̱: —¿Ka bä ktä yis da na? ¿Ka ba wa̱ iju̱ñer yis ia̱ ka̱wä tso̱ bä yäkläksa̱ iräle, bä wätiäkläka̱ cruz ja̱mi iräle na? 	 Pílatus segir þá við hann: "Viltu ekki tala við mig? Veistu ekki, að ég hef vald til að láta þig lausan, og ég hef vald til að krossfesta þig?"


Jekäi ite sa pakte rami ji̱a te isha: “Bas se̱no je̱r ki̱i̱ ñayöle ka̱wei wà wa yika. Jewa ssërke̱ rä shkäk paiklä so̱lo̱rbe wà, ijewa wäbätsä rä ime chakarpa sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska wà, 	 Í kenningu sinni sagði hann: "Varist fræðimennina, sem fýsir að ganga í síðskikkjum og láta heilsa sér á torgum,


Ijewa klä rä iminaklä plaa sä pi tkewa̱k ju̱mi. 	 Hvatir eru þeir í spori að úthella blóði.


Je kte tuluna ska, ale ijolona ña̱la ki̱, jewa ne rä manele te kte ssá ra, plaa Satanás däke̱ju̱ te je kte tkelema̱ ije̱r ska tse̱ju̱eke̱mi. 	 Það hjá götunni, þar sem orðinu er sáð, merkir þá sem heyra, en Satan kemur jafnskjótt og tekur burt orðið, sem í þá var sáð.


je wà yi rä Säkeklä ja̱mi chatkelewa̱ je däkläwa̱ bäi si̱, dulale ji rä bäi biköle wa̱k. 	 til þess að sá, sem tilheyrir Guði, sé albúinn og hæfur gjör til sérhvers góðs verks.


Jesús deksa̱ju̱ni ko̱no ki̱ tipä jíkata ra, chu̱li̱i̱wa̱ te ipamanewa̱cha̱. Jera ije kaldu tipä kjä ja̱mi. 	 Þegar Jesús kom aftur yfir um á bátnum, safnaðist að honum mikill mannfjöldi, þar sem hann var við vatnið.


Ñerä ijewa minejulu; je te iku̱a jishtä ite isha iia̱ käi. Jera ijewa te Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä je äliwa̱. 	 Þeir fóru og fundu allt eins og hann hafði sagt og bjuggu til páskamáltíðar.


Jekäi bena ijula tkelewa̱ yis ja̱mi ka wänak kuna shtä, jewa tie tuleke̱ksa̱ ite. Ata ijula wänak shtä, jewa bäi we̱ke̱ ite iwänaklä ki̱ta. 	 Hverja þá grein á mér, sem ber ekki ávöxt, sníður hann af, og hverja þá, sem ávöxt ber, hreinsar hann, svo að hún beri meiri ávöxt.


Ata iwa̱ dulanak wa once minejulumi Galileaka, ka̱ bata mai Jesús wa̱ iyile ijewa ia̱ rä ska. 	 En lærisveinarnir ellefu fóru til Galíleu, til fjallsins, sem Jesús hafði stefnt þeim til.


Je kseka wa te ale se̱nak sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi, je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ka kjeisheke̱, dälätseke̱, je ia̱ wekte sheke̱ ra, 	 Og þegar verurnar gjalda honum, sem í hásætinu situr, dýrð og heiður og þökk, honum sem lifir um aldir alda,


“Ata ke bas ñama kinak ‘Rabí ni.’ Ka irä jiye kuna ta, bas paktäk rä eklabä, ata bas biköle rä ñawakwa ebä. 	 En þér skuluð ekki láta kalla yður meistara, því einn er yðar meistari og þér allir bræður.


Jeska ijewa te jile äliwa̱ Jesús ia̱. Je wachewa̱ Marta te. Jeska Jesús da ñatululewa̱ yäkäk wa sha̱na Lázaro kalmeña. 	 Þar var honum búinn kvöldverður, og Marta gekk um beina, en Lasarus var einn þeirra, sem að borði sátu með honum.


Jekäi yie jí yueke̱ ka yis katke kuna ra. Je wà yis katke ra, ka yis wa̱ bas uñaklä därërë ka̱wei me̱le yis ia̱ Säkekewa wa̱ je wà. Je me̱le yis ia̱ rä yis wa̱ bas ki̱wäjiäkläka̱, ata ka bas weikäkläwa̱ kuna. 	 Þess vegna rita ég þetta fjarverandi, til þess að ég þurfi ekki, þegar ég er kominn, að beita hörku, samkvæmt því valdi, sem Drottinn hefur gefið mér. Það er til uppbyggingar, en ekki til niðurbrots.


Ata ka je rä ji iá kuna. Cristo bata yirke̱ wäsi̱wa iräle, ka wäsi̱wa kuna iräle, jishtä iräle käi, je te yis ka̱ssëwe̱ke̱ a̱naa. Jekäi yis ka̱ssämi ji̱a a̱naa. 	 En hvað um það! Kristur er allt að einu boðaður, hvort sem það heldur er af uppgerð eða heilum hug. Og þetta gleður mig. Já, það mun áfram gleðja mig.


Jera Jesús te isha: —Yis ne rä pan sa̱ se̱naklä kseka rä. Jekäi yi däke̱wa̱ yis ja̱mi, je ka kota̱nak ji̱a bäli wa̱ mik a̱ni. Yi te yis biketsa, je ka je̱r bának ji̱a mik a̱ni. 	 Jesús sagði þeim: "Ég er brauð lífsins. Þann mun ekki hungra, sem til mín kemur, og þann aldrei þyrsta, sem á mig trúir.


“Ata je kjanaklä mineju̱mi, te kjanaklä isaka ekla ku̱a nuita iia̱ cien denario. Je kukawa̱ ite, kuli ñatuawa̱ ite, te isha: ‘¡Ma nui tju̱o ju̱omi!’ 	 Þegar þjónn þessi kom út, hitti hann einn samþjón sinn, sem skuldaði honum hundrað denara. Hann greip hann, tók fyrir kverkar honum og sagði: ,Borga það, sem þú skuldar!'


Ji yöleksa̱ ka kuna ka juenakwa̱ ije wäna käi. Ata ji biköle tso̱ rä ki̱tse̱leju̱mi atjä, ale yi ia̱ sä rä je̱k shäkka̱ je wakei wäna. 	 Enginn skapaður hlutur er honum hulinn, allt er bert og öndvert augum hans. Honum eigum vér reikningsskil að gjöra.


“Jekäi jile bata shäk wa biköle Samuel skaté jöiwäta bena yi kta käi, jewa te ji o̱na jira bata sha ñaebä. 	 Allir spámennirnir, Samúel og þeir sem á eftir komu, allir þeir sem talað hafa, boðuðu og þessa daga.


Jekäi ijewa batsa, ika̱kia, jera ijewa jula ma̱ka̱ jewa ki̱ka, kjepa ite ijewa patkami. 	 Síðan föstuðu þeir og báðust fyrir, lögðu hendur yfir þá og létu þá fara.


Je wà ijuena Säkekewa wa̱ se̱nak wämo wa wetseksa̱ imablerke̱ jile wà yika ju̱ñer, ñakäi ka sä wämo kuna wa ble buka̱nak sa wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska ju̱ñer; 	 Þannig veit Drottinn, hvernig hann á að hrífa hina guðhræddu úr freistingu, en refsa hinum ranglátu og geyma þá til dómsdags,


Ijewa wa̱ täkili tso̱, iwa̱ ka̱jöir kjäshtäkläwa̱ ka ka̱li̱ ja̱naklä kuna, ijewa te ji bata sheke̱ ke̱i bala na. Ñakäi ijewa wa̱ täkili tso̱, iwa̱ diklä iawa̱kläwa̱ pi ye, ñakäi iwa̱ ishäkä shka̱wa̱klä weikane biköle wà, bitäbä kicha iki̱ ishena käi. 	 Þeir hafa vald til að loka himninum, til þess að eigi rigni um spádómsdaga þeirra. Og þeir hafa vald yfir vötnunum, að breyta þeim í blóð og slá jörðina með hvers kyns plágu, svo oft sem þeir vilja.


Ñerä idemijulu Jericó ska. Jera je Jericó ska imineju̱ iwa̱ dulanak wa irä, ditsä chu̱li̱i̱ wa irä ra, jera ekla ka wä wajuenak kuna kie Bartimeo ni, je rä Timeo yaba, katke ña̱la kjä ja̱mi inaklä kaku kiäk. 	 Þeir komu til Jeríkó. Og þegar hann fór út úr borginni ásamt lærisveinum sínum og miklum mannfjölda, sat þar við veginn Bartímeus, sonur Tímeusar, blindur beiningamaður.


Ñerä guardia wa cien wäsikäk te ji o̱na su̱a ra, ite Säkeklä kjeisha kte baa wà te isha: —Iyina si̱ jí ditsä rä wämo. 	 Þegar hundraðshöfðinginn sá það, er við bar, vegsamaði hann Guð og sagði: "Sannarlega var þessi maður réttlátur."


“Ba ku̱ tapanak Pérgamo ska wa ángel í ia̱ iyuö: ‘Ale espada ta kayale boktaka sibuu, je te ishe: 	 Og engli safnaðarins í Pergamos skalt þú rita: Þetta segir sá sem hefur sverðið tvíeggjaða og bitra:


Juan te sä wäukewa̱, ¿je datse̱ rä ka̱jöir ska na, ata ditsä ska na? 	 Var skírn Jóhannesar frá himni eða frá mönnum?"


ñakäi caballo ki̱jiöcha̱wa̱ Pablo ia̱ itsa̱klämi ka medele ta ka̱ wäkiri Félix wäki̱. 	 Hafið og til fararskjóta handa Páli, svo að þér komið honum heilum til Felixar landstjóra."


Bas ku̱ biköle dälätsö, sa el wa shka̱li̱blö. Bas suano Säkeklä yika. Ñakäi ka̱ tsa̱ku̱i dälätsö. 	 Virðið alla menn, elskið bræðrafélagið, óttist Guð, heiðrið keisarann.


Iwa rä ije ne rä sa̱ je̱r bäi wa̱k ñara rä. Ije te je boyäkä wa wäjiawa̱ etka yebä. Ñasu̱e sälwii kju̱ei ijewa rä sa̱me̱ishärä bala tkeleksa̱, je mia̱tkawa̱ ite ije yaka wà. 	 Því að hann er vor friður. Hann gjörði báða að einum og reif niður vegginn, sem skildi þá að, fjandskapinn milli þeirra. Með líkama sínum


Jekäi Sa Ká te iyaba patkaté ka̱jiska wa tsa̱tkäkksa̱ ye, je su̱a sá te, je ne ktei sheke̱ sá te rä. 	 Vér höfum séð og vitnum, að faðirinn hefur sent soninn til að vera frelsari heimsins.


Ñerä sa̱ tsa̱ku̱i irä, ka̱ wäkiri irä, Berenice irä, ijewa ra ñajäklelewa̱ wa irä, ñajaklaka̱. 	 Þá stóð konungur upp og landstjórinn, svo og Berníke og þeir, er þar sátu með þeim.


¿Yibä te ijewa wabiketsemi buka̱nak rä na? Ñera Jesucristo ne duawa̱ rä. Ka je ebä kuna, ata ñakäi je ne shki̱naka̱ni katke Säkeklä jula wämo kja̱ne saje wa ktei shäk rä. 	 Hver sakfellir? Kristur Jesús er sá, sem dáinn er. Og meira en það: Hann er upprisinn, hann er við hægri hönd Guðs og hann biður fyrir oss.


Je rä ije kiana ekla wäyäkksa̱ni del ijewa ia̱ ike̱i kjewe̱ sha̱na ki̱ka. 	 [En skylt var honum að gefa þeim lausan einn bandingja á hverri hátíð.]


Jera ijewa te isha iia̱: —¿Jiye jera Moisés te sa paka ñajewa̱ äyëí cha̱kmi ipatkäklämi rä na? 	 Þeir segja við hann: "Hvers vegna bauð þá Móse að gefa konu skilnaðarbréf og skilja svo við hana?"


Ñakäi ijewa tso̱ sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska je däke̱ni ka oka̱ne ra, ka iyäkä kuna. Jekäi jile saka chu̱li̱i̱ kuka ite dälätsanak, vaso paskue käi, jarro paskue käi, jile saka wao̱nak yöle bronce yaka wà paskue käi, ji ñaklä ja̱ke̱i käi.) 	 Og ekki neyta þeir matar, þegar þeir koma frá torgi, nema þeir hreinsi sig áður. Margt annað hafa þeir gengist undir að rækja, svo sem að hreinsa bikara, könnur og eirkatla.


Je ne ki̱ka el wa shka̱ta yis wa̱, bas chatköwa̱ därërë ka jalewa̱ ta Säkekewa kja̱nei wa̱k del ki̱ta ki̱ta, bas wa̱ iju̱ñer bas shka̱bläke̱ Säkekewa ia̱ rä ka tsulenakwa̱ kuna ki̱ka. 	 Þess vegna, mínir elskuðu bræður, verið staðfastir, óbifanlegir, síauðugir í verki Drottins. Þér vitið að erfiði yðar er ekki árangurslaust í Drottni.


Ata Jerusalén ka̱sha̱ka je rä ka kololewa̱ kjanaklä ye kuna. Je ne rä saje wa a̱mi rä. 	 En Jerúsalem, sem í hæðum er, er frjáls, og hún er móðir vor,


Jekäi ji wà ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa rä oloi kaleka̱ irä, ji ki̱ irä dälätsalewa̱ irä je tse̱mité ijewa te jeska. 	 Og menn munu færa henni dýrð og vegsemd þjóðanna.


Jekäi ka̱tuinawa̱ ra ijewa yäkä kajali. Jera Judas, Simón Iscariote wa yaba, je̱r ssëwa̱ kja be tsa̱ku̱i te Jesús ju̱akksa̱ ikukäkwa̱ wa ia̱. 	 Kvöldmáltíð stóð yfir. Djöfullinn hafði þegar blásið því í brjóst Júdasi Símonarsyni Ískaríots að svíkja Jesú.


Jera kte ssënani, je te ishe iia̱: “Ji rä siki tele Säkeklä wa̱, ke je sha ñá irä” ni. 	 Aftur barst honum rödd: "Eigi skalt þú kalla það vanheilagt, sem Guð hefur lýst hreint!"


Ñerä Jesús demini Galilea ska, Säkeklä wikblu täkili ta. Jekäi ije palei ju̱ñenami je ke̱i biköle ska. 	 En Jesús sneri aftur til Galíleu í krafti andans, og fóru fregnir af honum um allt nágrennið.


Ikuna sa te ijawa̱ ra, jera maitjä ije chatkämiwa̱ ji̱a. Ka irä jiye kuna ta, iwa̱ ji biketsaleksa̱ je ka manenaksa̱ni iwakei ia̱. 	 Þótt vér séum ótrúir, þá verður hann samt trúr, því að ekki getur hann afneitað sjálfum sér.


Jera Jesús te isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱; blu wa ia̱ ra därërë dewa̱ ka̱jöir gobiernoí ja̱mi rä. 	 En Jesús sagði við lærisveina sína: "Sannlega segi ég yður: Torvelt verður auðmanni inn að ganga í himnaríki.


Jesús demiju̱ ra, ite iju̱ña Lázaro itäbinawa̱ kja cuatro día. 	 Þegar Jesús kom, varð hann þess vís, að Lasarus hafði verið fjóra daga í gröfinni.


¡Saje wa Kekläí, Sa Ká, je ne oloi kanoka̱pa sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi! Amén. 	 Guði og föður vorum sé dýrðin um aldir alda. Amen.


Ikuna yis te bas je̱r iawa̱cha̱wa̱ äyë wà ra, ka yis ia̱ je ssërta. Uketa ra je te yis je̱r iawa̱, je rä yie isu̱a ra bas je̱r ia̱wa̱cha̱wa̱ je äyë te berbena bala na ki̱ka. 	 Að vísu hef ég hryggt yður með bréfinu, en ég iðrast þess ekki nú, þótt ég iðraðist þess áður, þar sem ég sá að þetta bréf hafði hryggt yður, þótt ekki væri nema um stund.


Ata wë bas ñakibiwo̱ saje wa Säkekewaí Sa̱tsa̱tkäkksa̱ Jesucristo je̱r bäi shä wà, je̱r ko̱ne iia̱ wà. Ije oloi kanoka̱pa jira irä, marä sa̱ ke̱i jekjeye ska ra irä. Amén. 	 Vaxið í náð og þekkingu Drottins vors og frelsara Jesú Krists. Honum sé dýrðin nú og til eilífðardags. Amen.


Jera ijula tkawa̱ ijewa wäbala ja̱mi te isha: —Jishtä bas te ibiketsa io̱rmi käi, jekäi io̱nopa bas ia̱. 	 Þá snart hann augu þeirra og mælti: "Verði ykkur að trú ykkar."


Jekäi yis je̱r ska issër ka yis dä nui ta ji ki̱ka käi, ata ka je ebä ki̱ka yis wabiketsanakksa̱ wämo ye. Ata Säkekewa ne rä yis wabiketsäkksa̱ rä. 	 Ég er mér ekki neins ills meðvitandi, en með því er ég þó ekki sýknaður. Drottinn er sá sem dæmir mig.


Jera ángel el te kökö bulawa̱. Jera jiräle ka̱tsä ta̱i käi wäkaleka̱ oloo psenaju̱mi däyë na. Je te däyë kuna bala pa̱le mañayäkä ra je eyaka iawa̱wa̱ pi ye. 	 Annar engillinn básúnaði. Þá var sem miklu fjalli, logandi af eldi, væri varpað í hafið. Þriðjungur hafsins varð blóð,


Je rä sa wabiketsanakläksa̱ wämo ije̱r bäi shä oloi ja̱mi, sä däkläwa̱ däli ukä kukäk wa ye, se̱ne jekjeye ki̱ssënak je kukäkläwa̱ sa̱ wa̱. 	 til þess að vér, réttlættir fyrir náð hans, yrðum í voninni erfingjar eilífs lífs.


Je te ijewa male̱cha̱cha̱wa̱ je̱r shewa̱ kajakla te isha ñaia̱: —¿Je rä ji? ¿Ka je ktä tso̱ wa kalabe rä Galilea wa na? 	 Þeir voru frá sér af undrun og sögðu: "Eru þetta ekki allt Galíleumenn, sem hér eru að tala?


Je o̱na ke̱i ska ra Jesús wa̱ dulanak wa ka je̱r ko̱ne iia̱. Ata Jesús oloi kanaka̱ kjepa ijewa je̱r ku̱a ite ra jekäi io̱na je rä ije ne ktei yöle, ñakäi je kte te ishe ssëta ditsä te iwa̱ iia̱ rä. 	 Lærisveinar hans skildu þetta ekki í fyrstu, en þegar Jesús var dýrlegur orðinn, minntust þeir þess, að þetta var ritað um hann og að þeir höfðu gjört þetta fyrir hann.


Ijewa ñatulaksa̱ kuli tenak tulämi yis kju̱ei. Ka yis ebä te wekte she kuna ijewa ia̱, ata ka Judío kuna wa tapanak eyaka eyaka wa kalabe te isheke̱ ñaebä. 	 Þau hafa stofnað lífi sínu í hættu fyrir mig, og fyrir það votta ég þeim ekki einn þakkir, heldur og allir söfnuðir meðal heiðingjanna.


Jera yie ichaka ije ia̱: “Säkekewa, ¿yi ba rä na?” Jera Säkekewa te yis kúka: “Yis dä Jesús je ne yuleke̱ ba te weikanak rä. 	 En ég sagði: ,Hver ert þú, herra?' Og Drottinn sagði: ,Ég er Jesús, sem þú ofsækir.


Ata ije rä jile bata shäk. Jekäi iwa̱ iju̱ñer Säkeklä kabla iia̱ etkabä ji she etkabä wà ibatala sha̱ ekla tkäkwa̱ ije̱tkäklä ki̱ iitäri wà sa̱ tsa̱ku̱i ye. 	 En hann var spámaður og vissi, að Guð hafði með eiði heitið honum að setja í hásæti hans einhvern niðja hans.


Je ne ki̱ka ikuna ka tene shkiri ta wa te sa pakale ka̱wei wa̱ je wawe̱ ra, ije rä ka tene shkiri ta, ¿ka je biketsarmi rä tene shkiri ta käi na? 	 Ef því óumskorinn maður fer eftir kröfum lögmálsins, mun hann þá ekki metinn sem umskorinn væri?


Bä el kolole Säkeklä wa̱ je yabala te ba chakami. 	 Börn systur þinnar, hinnar útvöldu, biðja að heilsa þér.


Je iwa̱ dulanak ne te jí ipakale je ktei she iyina si̱ irä. Je ne te je yua rä. Jekäi sa̱ wa̱ iju̱ñer je te je ktei sha rä iyina si̱. 	 Þessi er lærisveinninn, sem vitnar um allt þetta og hefur skrifað þetta. Og vér vitum, að vitnisburður hans er sannur.


Je kte rä bulee, ki̱ka yis ki̱ ba shena ijewa paktäk je wà tkelewa̱ därërë, je rä Säkeklä biketsäk wa ssënaklä ji bäi ebä wa̱k. Je rä bäi ebä kianak ditsä biköle ia̱. 	 Það orð er satt, og á þetta vil ég að þú leggir alla áherslu, til þess að þeir, sem fest hafa trú á Guð, láti sér umhugað um að stunda góð verk. Þetta er gott og mönnum nytsamlegt.


Jera ka̱li̱ ja̱nawa̱, diklä deju̱té, si̱wa̱ ju̱naté tena je ju ja̱mi, ata ka iyeneju̱mi, jak ki̱ irä ñak tkelewa̱ ki̱ka. 	 Nú skall á steypiregn, vatnið flæddi, stormar blésu og buldu á því húsi, en það féll eigi, því það var grundvallað á bjargi.


Ñerä ikuta wa te kte patkami Jesús ia̱ jikäi: —Säkekewa, ma wa̱ shka̱ta duärawa̱. 	 Nú gjörðu systurnar Jesú orðsending: "Herra, sá sem þú elskar, er sjúkur."


Je ki̱ka el wa sikii wa kileña ka̱jöir ska, bas ku̱ Jesús, ale kte baa bata shäk, ji yinak sa̱ wa̱ je chuií, jishtä ije rä je biketsö. 	 Bræður heilagir! Þér eruð hluttakar himneskrar köllunar. Gefið því gætur að Jesú, postula og æðsta presti játningar vorrar.


Jera ñawäsaka iktaka̱ni, ka iktä wätene ji̱a. Jekäi ite Säkeklä kjeishami kte baa wà. 	 Jafnskjótt laukst upp munnur hans og tunga, og hann fór að tala og lofaði Guð.


Jekäi ite ijewa kukacha̱wa̱ wätiacha̱wa̱ bulirishtäpa ktei wabiketsanakksa̱, ka̱tuir dawa̱ irä ki̱ka. 	 Lögðu þeir hendur á þá og settu þá í varðhald til næsta morguns, því að kvöld var komið.


Ata jira je kjayina Sa̱tsa̱tkäkksa̱ Cristo Jesús juena wà. Je te duewa̱ wäshewa̱wa̱. Jekäi ite se̱ne kseka irä ka tjabanewa̱ kuna irä jaksa̱ ka̱ oloika, kte baa oloi ja̱mi. 	 en hefur nú birst við komu frelsara vors Krists Jesú. Hann afmáði dauðann, en leiddi í ljós líf og óforgengileika með fagnaðarerindinu.


Yi te ba ia̱ ji kia ra, je ia̱ imo; yi te ba ia̱ jile peitakle ra, ke ikúka kai ni. 	 Gef þeim, sem biður þig, og snú ekki baki við þeim, sem vill fá lán hjá þér.


Ije pakana jekäi iwa̱k ra, ite ijewa patkawa̱ sä wätiäklä jui ja̱r etkä doloiebä ja̱rka, wätiacha̱wa̱ ikläka cepo wà. 	 Þegar hann hafði fengið slíka skipun, varpaði hann þeim í innsta fangelsið og felldi stokk á fætur þeim.


Je bata ki̱ka yis wätkenawa̱ ta̱i ka 'sdenemi bas ska. 	 Því er það, að mér hefur hvað eftir annað verið meinað að koma til yðar.


Ata sä te sa̱ wa̱ ji yakei wakblele sheke̱ka̱ ra, ije rä chatkelewa̱, ñakäi ji wa̱k wämo, je ki̱ka ite sä jemiwa̱ bitaba sa yakei ki̱, ñakäi ji o̱le sa̱ wa̱ ka wämo kuna, je biköle paskue ju̱emi ite. 	 Ef vér játum syndir vorar, þá er hann trúr og réttlátur, svo að hann fyrirgefur oss syndirnar og hreinsar oss af öllu ranglæti.


Ata ije te isha ji̱a ki̱ta: —Ikuna yis kiana duäkwa̱ña ba ra, jeiräta a̱ni ka yis ka̱yuäkwa̱ ka yis wa̱ ba su̱le ni. Jera biköle te isha ñassëta. 	 En Pétur kvað enn fastar að: "Þó að ég ætti að deyja með þér, þá mun ég aldrei afneita þér." Eins töluðu þeir allir.


Iwa rä sá te iku̱aksa̱ ra jí ekla ne rä sä weikäk e̱e̱na si̱ rä, sä wätji̱wa̱k Judío wa biköle sha̱na ka̱ biköle ska rä. Ije ne rä ale Nazaret wa ka̱ju̱ñe ja̱mi wa wäkiri ekla rä. 	 Vér höfum komist að raun um, að maður þessi er skaðræði, kveikir ófrið með öllum Gyðingum um víða veröld og er forsprakki villuflokks Nasarea.


Je rä io̱nakläpa jishtä kte tso̱ ijewa ka̱wei ska yöle te ishe käi: ‘Jewa te yis dokoitsawa̱ ka ji a̱ni wata ki̱.’ 	 Svo hlaut að rætast orðið, sem ritað er í lögmáli þeirra: ,Þeir hötuðu mig án saka.'


Jera ijewa te isha ñaia̱: —Ije ka̱pakä rami sa ra ña̱la wà ra, ñakäi ite sa̱ je̱r ku̱e rami kte yöle wa ra, ¿ka irä sa̱ je̱r ska issër balii wäkaleka̱ käi na? 	 Og þeir sögðu hvor við annan: "Brann ekki hjartað í okkur, meðan hann talaði við okkur á veginum og lauk upp fyrir okkur ritningunum?"


Ka irä jiye kuna ta, sa̱ to̱rke̱ ji yakei wakble ki̱ka rä duewa̱ wà. Ata se̱ne jekjeye ne tso̱ Säkeklä wa̱ me̱nak rä, saje wa Säkekewaí Jesucristo oloi ja̱mi. 	 Laun syndarinnar er dauði, en náðargjöf Guðs er eilíft líf í Kristi Jesú, Drottni vorum.


Jera Troas ska sá ju̱nami ko̱no ki̱ka bulee demi Samotracia ska. Jekäi bulirishtä sá demijulu Neápolis ska. 	 Nú lögðum vér út frá Tróas og sigldum beint til Samóþrake, en næsta dag til Neapólis


Ñerä yis je̱k ja̱wa̱wa̱ iklä säkätä ja̱mi ioloitsäk, ata ite ishe yis ia̱: “Ke je wa̱k, yis dä ba ra ikja̱nei wa̱kña, ñakäi ba saka wa Jesús ktei shäk wa ra ñara ki̱ka. Ata Säkeklä ne oloitsö rä. Ka irä jiye kuna ta, Jesús ktei sheka̱ ne te sä ssëwe̱ ji bata shäk rä.” 	 Og ég féll fram fyrir fætur honum til að tilbiðja hann og hann segir við mig: "Varastu þetta! Ég er samþjónn þinn og bræðra þinna, sem hafa vitnisburð Jesú. Tilbið þú Guð. Vitnisburður Jesú er andi spádómsgáfunnar."


Iwa rä je Melquisedec, Salem tsa̱ku̱i, ñakäi Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta je chuií, je mineju̱ Abraham tu̱naka̱ ka̱ tsa̱ku̱i wa ki̱ka je daju̱ kjani ña̱le̱i tsa̱k, te ji bäi sha iia̱ o̱nak. 	 Melkísedek þessi var konungur í Salem og prestur Guðs hins hæsta. Hann gekk á móti Abraham og blessaði hann, þegar hann sneri heimleiðis eftir að hafa unnið sigur á konungunum.


“¿Baishe ka du yuleila cinco watju̱e rä inaklä wäka botkä ebä na? Ata je du etka a̱ni ska Säkeklä ka je̱r sher kuna, 	 Eru ekki fimm spörvar seldir fyrir tvo smápeninga? Og þó er ekki einn þeirra gleymdur Guði.


Ata ka sä däwa̱ ji̱a iwäja̱mi chu̱li̱i̱ tapanawa̱ kju̱ei, je ki̱ka ijewa te ju tsi̱bata ja̱r kpaja̱wa̱ Jesús kaldu wämo. Ijewa te ija̱r tkaja̱wa̱, kjepa je karalewa̱ ja̱wa̱mi ijewa te ije̱katashuäklä naka. 	 Þegar þeir gátu ekki komist með hann til Jesú fyrir fólkinu, rufu þeir þekjuna uppi yfir honum, grófu þar í gegn og létu síga ofan rekkjuna, sem hinn lami lá í.


dulanak ekla ekla je̱k yaka se̱newa̱k sikii ka je̱k yao̱le ta, 	 að sérhver yðar hafi vit á að halda líkama sínum í helgun og heiðri,


Ata ka̱biketse dar ka̱sha̱ ki̱, je rä sa̱ se̱r wämo, jeska ra je rä ji we̱ tsa̱na, je̱r baa wà, ji dälässë, je̱r bäi she ebä, ji we̱ bäi ebä, ka ji wa̱k kuna sa̱ ia̱ kju̱awa kju̱awa, ka ji wa̱k kuna su̱nak ebä. 	 En sú speki, sem að ofan er, hún er í fyrsta lagi hrein, því næst friðsöm, ljúfleg, sáttgjörn, full miskunnar og góðra ávaxta, óhlutdræg, hræsnislaus.


Ata mane ka je̱r ko̱ne iia̱, je kuna iwa̱k sä buka̱naklä iki̱ka käi ra, je buka̱nami elkjebä. Jekäi yi ia̱ ime̱na ta̱i kja̱nei o̱nak ra, je wakei pakarmi iwa̱k bäi si̱. Yi ia̱ iju̱naksa̱ ta̱i iwa̱ ju̱ñenak ra, je ki̱ isäkei ja̱rmika̱ ki̱ta. 	 En hinn, sem veit hann ekki, en vinnur til refsingar, mun barinn fá högg. Hver sem mikið er gefið, verður mikils krafinn, og af þeim verður meira heimtað, sem meira er léð.


Ka irä isaka tso̱ kju̱awa kuna, ata manele te bas je̱r iawe̱ke̱. Jekäi ite Cristo ktei baa wamanewa̱kleksa̱. 	 sem þó er ekki til; heldur eru einhverjir að trufla yður og vilja umhverfa fagnaðarerindinu um Krist.


Yis ia̱ issër biköle kunapa rä je̱rikäk yis käi. Ata sä biköle ia̱ Säkeklä wa̱ ime̱le rä, ekla ia̱ kju̱awa iel ia̱ kju̱awa, sa̱ se̱nakläwa̱ iräle kai iräle. 	 En þess óska ég, að allir menn væru eins og ég er sjálfur, en hver hefur sína náðargjöf frá Guði, einn þessa og annar hina.


Ata ka̱wä deka̱ju̱ ra, je te idäläwa̱cha̱wa̱, jera issi̱nacha̱wa̱, ka irä ñak kicha ta bäi ki̱ka. 	 En er sól hækkaði, visnaði það, og sökum þess að það hafði ekki rætur, skrælnaði það.


Jesús damika̱ju̱ ji̱a Jerusalénka ra, ña̱la wà ite iwa̱ dulanak wa doce kia jámi iwakwa ebä, te isha ijewa ia̱: 	 Jesús hélt nú upp til Jerúsalem, og á leiðinni tók hann þá tólf afsíðis og sagði við þá:


Jera ángel te isha je alaklä wa ia̱: —Ke bas suana. Ka jiye kuna ta, yis wa̱ iju̱ñer bas te rä Jesús ale wäteleka̱ cruz ja̱mi, je ne yuleke̱. 	 En engillinn mælti við konurnar: "Þér skuluð eigi óttast. Ég veit, að þér leitið að Jesú hinum krossfesta.


Ñerä guardia wa cien wäsikäk kaldu ije wäja̱mi te jekäi iduawa̱ rä su̱a ra, ite isha: —Iyina si̱ jí ditsä rä Säkeklä yaba. 	 Þegar hundraðshöfðinginn, sem stóð gegnt honum, sá hann gefa upp andann á þennan hátt, sagði hann: "Sannarlega var þessi maður sonur Guðs."


Jeska jäiyi wa ebä däka̱ rä cinco mil kjena. Jera ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: —Ijewa pakö ñajäkläkwa̱ bala pa̱le cincuenta cincuenta käi, eyaka eyaka. 	 En þar voru um fimm þúsund karlmenn. Hann sagði þá við lærisveina sína: "Látið þá setjast í hópa, um fimmtíu í hverjum."


Sa̱ wa̱ ijuñer sa kiana Säkekewa dälätsäk. Je ki̱ka sá te ditsä je̱r ku̱eke̱. Jekäi Säkeklä wa̱ jishtä sá rä je ju̱ñer, jekäi yis ia̱ issër jishtä sá rä me ssërpa bas je̱r ska ñaebä. 	 Með því að vér nú vitum, hvað það er að óttast Drottin, leitumst vér við að sannfæra menn. En Guði erum vér kunnir orðnir, já, ég vona, að vér séum einnig kunnir orðnir yður í hjörtum yðar.


Ata sa wabiketsanakläksa̱ wämo ye ji biketse etkabä oloi ja̱mi, je te jikäi ishe rä: “Ke isha ma je̱r na: ‘¿Yibä mika̱ju̱ ka̱jöir ska na?’ —je rä iwa̱ Cristo tsa̱klätéwa̱ni— 	 En réttlætið af trúnni mælir þannig: "Seg þú ekki í hjarta þínu: Hver mun fara upp í himininn?" - það er: til að sækja Krist ofan, -


Je je̱tkelewa̱ juer dä jak kie jaspe irä, cornalina irä su̱ta; je sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä pája̱mi shkiritke shikaba kate, je juer dä esmeralda su̱ta. 	 Sá, er þar sat, sýndist líkur jaspissteini og sardissteini og regnbogi var kringum hásætið á að sjá sem smaragður.


Ji wá̱ bas te je te jira bas äiwe̱ke̱. Jekäi ¿jibä säkei ta deksa̱ bas ia̱ je ki̱ka na? Ñera je bata jekje rä duewa̱ ebä. 	 Hvaða ávöxtu höfðuð þér þá? Þá sem þér nú blygðist yðar fyrir, því að þeir leiða að lokum til dauða.


Jera se̱nak ishäkä ki̱ka wa ssërmi a̱naa ijewa duacha̱wa̱ ki̱ka, ijewa ssërmi baa te jile patkemi ñaia̱. Je rä je ji bata shäk wa bol te se̱nak ishäkä ki̱ka wa paka ji shka̱l ssäk e̱e̱na si̱ ki̱ka. 	 Og þeir, sem á jörðunni búa, gleðjast yfir þeim og fagna og senda hver öðrum gjafir, því að þessir tveir spámenn kvöldu þá, sem á jörðunni búa.


Jera ite iki̱ sha ji̱a ijewa ia̱: “Ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa ñajämika̱ ñakpäk ñara, ka̱ tsa̱ku̱i wa ñajämika̱ ñakpäk ñara. 	 Síðan sagði hann við þá: "Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki,


Jera ite isha ijewa ia̱: —Jera ji rä César ia̱, je mo César ia̱, ata ji rä Säkeklä ia̱, je mo Säkeklä ia̱. 	 En hann sagði við þá: "Gjaldið þá keisaranum það sem keisarans er og Guði það sem Guðs er."


Bas te Apeles ia̱ ishe yie ichakami. Ije rä mablele su̱le bäi Cristo ja̱mi. Ñakäi bas te ishe Aristóbulo wa ia̱ yie ichakami. 	 Heilsið Apellesi, sem hefur reynst hæfur í þjónustu Krists. Heilsið heimilismönnum Aristóbúls.


Jekäi je bol wa dämiwa̱ eklabä yaka ye. Jekäi ka ijewa rä bol ji̱a kuna, ata ijewa rä ekla yaka yebä. 	 og þau tvö skulu verða einn maður.' Þannig eru þau ekki framar tvö, heldur einn maður.


Je ki̱ka bas kiana ñajäkcha̱wa̱ ije yika, ka je rä ite bas kpemi ebä ki̱ka kuna, ata ñakäi ka bas je̱r ssënaklä nui ta ye. 	 Þess vegna er nauðsynlegt að hlýðnast, ekki einungis vegna hegningarinnar, heldur og vegna samviskunnar.


Ikuna manele te ibiketse irä ka̱ju̱ñak ra, ata ka ikjä pakolone ji shäk ra, je rä iwakei je̱k wäyuä, ata ije ka̱ju̱ña rä ka wata. 	 Sá sem þykist vera guðrækinn, en hefur ekki taumhald á tungu sinni, blekkir sjálfan sig og guðrækni hans er fánýt.


Ekla ekla saje wa kiana ji we̱ bäi wà sa saka ssëwa̱k bäi iki̱wäjienaklä. 	 Sérhver af oss hugsi um náungann og það sem honum er gott og til uppbyggingar.


Sá ká wa te maná ña ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska. Je rä jishtä iyöle katke käi: ‘Ije te pan dar ka̱jöir ma̱ ijewa ia̱ iwa̱ ñanak.’ 	 Feður vorir átu manna í eyðimörkinni, eins og ritað er: ,Brauð af himni gaf hann þeim að eta.'"


Jera Jesús ktei bata shäk wa irä, tapanak wäkiri wa irä, tapanak wa biköle irä ia̱ issëna bäi isha̱ manele kukäk patkenak Antioquía ska Pablo irä Bernabé irä ra. Jera Judas kinak Barsabás ni irä, Silas irä kuka ijewa te. Jewa rä palei ta bakleka̱ sä el wa sha̱na. 	 Postularnir og öldungarnir, ásamt öllum söfnuðinum, samþykktu þá að kjósa menn úr sínum hópi og senda með Páli og Barnabasi til Antíokkíu þá Júdas, er kallaður var Barsabbas, og Sílas, forystumenn meðal bræðranna.


Ata je ku̱ ikiö biketsale si̱, ka biketsale ta ka le io̱nak ni. Ka irä jiye kuna ta, yi te ibiketsa ka le io̱nak ni ra, je rä jishtä däyë tjuäke̱ ju̱e siwa̱ te a̱miki̱ jiki̱ käi. 	 En hann biðji í trú, án þess að efast. Sá sem efast er líkur sjávaröldu, er rís og hrekst fyrir vindi.


¿Ka irä bas te ishe: ‘Däli tiäklä ke̱i sher ji̱a rä cuatro mes’ na? Ata yie ishe bas ia̱, bas wätkö däli tkele ki̱su̱ak, iälinawa̱ kja suruu tenak. 	 Segið þér ekki: Enn eru fjórir mánuðir, þá kemur uppskeran? En ég segi yður: Lítið upp og horfið á akrana, þeir eru hvítir til uppskeru.


Jera Simón Pedro te isha Jesús ia̱: —Säkekewa, ¿maka ba maju̱ rä? Jera Jesús te ikúka: —Mai yis ma rä, jeska ka ba kjäk yis itä ki̱ jira, ata je̱na je̱na ra bä kjämi yis itä ki̱ jeska. 	 Símon Pétur segir við hann: "Herra, hvert ferðu?" Jesús svaraði: "Þú getur ekki fylgt mér nú þangað sem ég fer, en síðar muntu fylgja mér."


Ka je rä isu̱anawa̱ ebä kuna, ata ñakäi je rä ite iki̱ssëte tsu Pablo te inaklä me̱ iia̱, iwa̱ iyäkläksa̱ni. Je ki̱ka ite ikieke̱ ka̱raa iktäklä ñara. 	 Meðfram gjörði hann sér von um, að Páll mundi gefa sér fé. Því var það, að hann lét alloft sækja hann og átti tal við hann.


Ata ijewa te jile ju̱ñakle ra, ijewa ku̱ je chakö iwakwa ju ska ise̱naklä ia̱. Ka irä jiye kuna ta, alaklä wa ktäka̱ ñatapawe̱ sha̱na rä äina. 	 En ef þær vilja fræðast um eitthvað, þá skulu þær spyrja eiginmenn sína heima. Því að það er ósæmilegt fyrir konu að tala á safnaðarsamkomu.


Jekäi sá te ji rä wikblu iá tkawa̱ bas sha̱na kjepa sá te ji yaka iá wä kuke bas sha̱na ra, ¿je rä she ta na? 	 Ef vér nú höfum sáð hjá yður því, sem andlegt er, er það þá of mikið að vér uppskerum hjá yður það, sem líkamlegt er?


Ñakäi bas te inaklä peite bas wa̱ ju̱ñenak sa̱ tju̱ak shtä ebä ia̱ ra, ¿je wa̱ ji tso̱ bäi bas ia̱ na? Ñera je su̱ta ji yakei wakbläk wa te inaklä peite ji yakei wakbläk wa ia̱ rä, je rä je säkei däkläksa̱ni iia̱ kalabe. 	 Og þótt þér lánið þeim, sem þér vonið að muni borga, hvaða þökk eigið þér fyrir það? Syndarar lána einnig syndurum til þess að fá allt aftur.


Ata je cien wa wäsikäk te ikúka, te isha iia̱: —Säkekewa, ka yis dä bäi kuna je ju na ka ba däkleiwa̱. Ata ba ku̱ ishö yile ebä, jera yis kjanaklä bäirmini. 	 Þá sagði hundraðshöfðinginn: "Herra, ég er ekki verður þess, að þú gangir inn undir þak mitt. Mæl þú aðeins eitt orð, og mun sveinn minn heill verða.


Bas ibiketsäk, sa wabiketsarmiksa̱ wämo ye ka̱wei wawe̱ ki̱ka wa, bas dä butsäle tulämi Cristo yika. Ñakäi bas dä weikalewa̱ Säkeklä je̱r bäi shäke̱ yika. 	 Þér eruð orðnir viðskila við Krist, þér sem ætlið að réttlætast með lögmáli. Þér eruð fallnir úr náðinni.


Je yile rä Säbäkäkksa̱ shena weikanak, ñakäi shki̱nakka̱ni säkätäba dulecha̱wa̱ wa sha̱na, je rä iwa̱ ka̱ oloi bata shäklä Judío wa ia̱, ñakäi ka Judío kuna wa ia̱.” 	 að Kristur ætti að líða og fyrstur rísa upp frá dauðum og boða bæði lýðnum og heiðingjunum ljósið."


Je ne ki̱ka yie ishe bas ia̱: Bas ku̱ ji kiö, jera je me̱rmi bas ia̱; bas ku̱ ji yulö, jera je ko̱rmi bas ia̱; bas ku̱ ju kjä bulawo̱, jera je kjä yermi bas ia̱. 	 Og ég segi yður: Biðjið, og yður mun gefast, leitið, og þér munuð finna, knýið á, og fyrir yður mun upp lokið verða.


Jekäi ji bäi sherke̱ yis ki̱ o̱nak, je ka we̱ yie, ata ji yakei ka sher kuna yis ki̱ o̱nak, je ebä we̱ke̱ yie. 	 Hið góða, sem ég vil, gjöri ég ekki, en hið vonda, sem ég vil ekki, það gjöri ég.


¡Yi rä kukä ta ra, je ku̱ issö ji sheke̱ Säkeklä wikblu te tapanak eyaka eyaka wa ia̱ rä käi! Yi tu̱naka̱ je ia̱ yie maná blelewa̱ me̱mi. Ñakäi jak wä tsi̱ne suruu me̱mi, je jak wä ki̱ ikie spa̱na katke yöle, je ka ju̱ñer yi a̱ni wa̱, ata ikukäkwa̱ ebä wa̱.’ 	 Hver sem eyra hefur, hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum. Þeim er sigrar mun ég gefa af hinu hulda "manna", og ég mun gefa honum hvítan stein, og á steininn ritað nýtt nafn, sem enginn þekkir nema sá, er við tekur.


Jekäi Wikblu Sikina irä sá irä ia̱ issëna bäi, ka jile saka ja̱wa̱kka̱ kuna bas ki̱ka, ata jí ka̱wei kianak pjoo ebä: 	 Það er ályktun heilags anda og vor að leggja ekki frekari byrðar á yður en þetta, sem nauðsynlegt er,


Ata yie ibiketsa yis kiana yis el Epafrodito yis tsa̱tkäk kju̱atkäkña, je patkäkmi bas wä ki̱. Je rä ale patkele bas wa̱ yis tsa̱tkäk ji sherke̱ yis ki̱ jewa. 	 Ég taldi það og nauðsynlegt að senda til yðar Epafrodítus, bróður minn, samverkamann og samherja, en sendimann yðar og erindreka í því að bæta úr þörf minni.


Bas sha̱ manele te ibiketse irä ji bata shäk iräle, ji rä wikblu iá ja̱mi iräle ra, je kiana iju̱ñak jí kte yöle yis wa̱ rä Säkekewa ne wa̱ sa pakale ji wa̱k. 	 Ef nokkur þykist spámaður vera eða gæddur gáfum andans, hann skynji, að það, sem ég skrifa yður, er boðorð Drottins.


Jekäi ikuna sä dewa̱ Cristo ja̱mi dulewa̱ ije käi ra, je su̱ta sa̱ shki̱rmika̱ni ije käi. 	 Því að ef vér erum orðnir samgrónir honum í líkingu dauða hans, munum vér einnig vera það í líkingu upprisu hans.


Ata Pedro te isha: —Ka yie ka̱ me̱ ba wa̱ yis klä paskuäklä mik a̱ni. Jera Jesús te ikúka: —Ka yis wa̱ ba klä pasuka̱ne ra, jera ka ba rä yis ja̱mi kuna. 	 Pétur segir við hann: "Aldrei að eilífu skaltu þvo fætur mína." Jesús svaraði: "Ef ég þvæ þér ekki, áttu enga samleið með mér."


Bas wäñino, bas ka̱kiö ka bas shirinakläwa̱ kuna. Iyina si̱ ra sä wikblu ssëna ji wa̱k, ata sa yaka rä ka täki ta. 	 Vakið og biðjið, að þér fallið ekki í freistni. Andinn er reiðubúinn, en holdið veikt."


je rä sá je̱r bläk Cristo ja̱mi säkätäba wa bata ki̱ka ikjeiyinaklä ije rä baawa̱ si̱ ki̱ka. 	 til þess að vér, sem áður höfum sett von vora til Krists, skyldum vera dýrð hans til vegsemdar.


Ka je rä ka sá wa̱ ka̱wei kuna ji kiäklä käi kuna, ata je rä sá wa̱ ji wa̱klä bas wäna bas wa̱ mablenak ye. 	 Ekki af því að vér höfum ekki rétt til þess, heldur til þess að vér gæfum yður sjálfa oss sem fyrirmynd til eftirbreytni.


Jekäi yie ishe: Bas shkö Säkeklä wikblu ja̱mi, ata ke bas ku̱ sa yaka ja̱mi ji tkerke̱ je ssëwa̱k bäi. 	 En ég segi: Lifið í andanum, og þá fullnægið þér alls ekki girnd holdsins.


Ke kte yakei döka̱pa bas kjä ki̱ka, ata ji rä kianak yinak iwa ja̱mi sa̱ ki̱wäjienaklä shtä ebä, je wà bas wa̱ bas ktä ssäk wa tsa̱tkäklä. 	 Látið ekkert skaðlegt orð líða yður af munni, heldur það eitt, sem er gott til uppbyggingar, þar sem þörf gjörist, til þess að það verði til góðs þeim, sem heyra.


Jera Jerusalén wa irä, Judea wa biköle irä, Jordán kjä ja̱mi wa biköle irä, daté ije wäki̱. 	 Menn streymdu til hans frá Jerúsalem, allri Júdeu og Jórdanbyggð,


Je rä ijewa je̱r täkinaklä, delewa̱ etka yebä ñashka̱li̱ble wà, iblunaklä je̱rike biköle wà, je wà ijewa je̱r ko̱naklä Säkeklä ji blelewa̱ ia̱, je rä Cristo. 	 Mig langar, að þeir uppörvist í hjörtum sínum, sameinist í kærleika og öðlist gjörvalla auðlegð þeirrar sannfæringar og skilnings, sem veitir þekkinguna á leyndardómi Guðs, Kristi.


Jekäi jile bulanaklä ka kseka kuna, flauta käi, arpa käi, ke je kuna wäshtawe̱ ta kju̱awa kju̱awa ra, jera ¿maikäi issërmi mane kse bulawe̱ke̱ sä te flauta wà iräle arpa wà iräle rä na? 	 Jafnvel hinir dauðu hlutir, sem gefa hljóð frá sér, hvort heldur er pípa eða harpa, - ef þær gefa ekki mismunandi hljóð frá sér, hvernig ætti þá að skiljast það, sem leikið er á pípuna eða hörpuna?


Ata ike̱i deka̱ e̱ná ra, Säkeklä te iyaba patkaté. Je ku̱a alaklä te, ñakäi iko̱na kololewa̱ ka̱wei wa̱, 	 En þegar fylling tímans kom, sendi Guð son sinn, fæddan af konu, fæddan undir lögmáli, -


El wa, yis ki̱ bas shena iju̱ñak, yis ukä ja̱mi jile o̱na je rä bäi si̱ ra je wà kte baa bata yinaklä ki̱ta. 	 En ég vil, bræður, að þér vitið, að það, sem fram við mig hefur komið, hefur í raun orðið fagnaðarerindinu til eflingar.


Je bala na chu̱li̱i̱ tapana miles miles sä klä ja̱rke̱ ñaki̱ka kje, jera Jesús te ishami säkätä iwa̱ dulanak wa ia̱: “Fariseo wa levadura rä jile we̱ke̱ ite su̱nak ebä, je yika bas se̱no je̱r ki̱i̱. 	 Fólk hafði nú flykkst að í tugum þúsunda, svo að nærri tróð hver annan undir. Jesús tók þá að tala, fyrst til lærisveina sinna: "Varist súrdeig farísea, sem er hræsnin.


Yis je̱k ssäke̱ Cristo Jesús ja̱mi Säkeklä wa̱ ji o̱le ki̱ka. 	 Ég hef þá fyrir samfélag mitt við Krist Jesú það, sem ég get hrósað mér af: Starf mitt í þjónustu Guðs.


Abraham mablena su̱na ra, ji biketse etkabä ki̱ka, ite Isaac ma̱ka̱. Ñe Säkeklä kablele kukäk, je wakei te iyaba eklabä ma̱ka̱. 	 Fyrir trú fórnfærði Abraham Ísak, er hann var reyndur. Og Abraham, sem fengið hafði fyrirheitin, var reiðubúinn að fórnfæra einkasyni sínum.


Jekäi yie ishe bas ia̱, chu̱li̱i̱ bitämi ka̱wä däkläka̱ wà, ka̱wä minakläwa̱ wa, jewa ñatulämiwa̱ yäkäk ka̱jöir gobiernoí ska, Abraham irä, Isaac irä, Jacob irä, jewa ra ñara. 	 En ég segi yður: Margir munu koma frá austri og vestri og sitja til borðs með Abraham, Ísak og Jakob í himnaríki,


Ka irä jiye kuna ta, sä biköle ka̱wä ta däkmi Cristo wa̱ sä ktei wabiketsäkläksa̱ ska, ekla ekla sa̱ to̱naklä ji o̱le sa̱ wa̱ sa yaka wà je ja̱mi bäi iräle, yakei iräle. 	 Því að öllum oss ber að birtast fyrir dómstóli Krists, til þess að sérhver fái það endurgoldið, sem hann hefur aðhafst í líkamanum, hvort sem það er gott eða illt.


Ba Fariseo ka wä wajuenak kuna, ba ku̱ vaso ja̱r ne paskuöksa̱ba rä, jekäi ra ipa ki̱ka juermi yëë. 	 Blindi farísei, hreinsaðu fyrst bikarinn innan, að hann verði líka hreinn að utan.


Jera ite ishami ijewa ia̱: —Jir io̱r te jishtä je yöle wa̱ iyile je ssa bas te käi. 	 Hann tók þá að tala til þeirra: "Í dag hefur rætst þessi ritning í áheyrn yðar."


Ka irä jiye kuna ta, ditsä yäbei ka je de ne rä kjanak kuna, ata je de rä kjanaklä ye, ñakäi je̱k ju̱akksa̱ sä chu̱li̱i̱ wa tsa̱tju̱ak ju̱ami. 	 Því að Mannssonurinn er ekki kominn til þess að láta þjóna sér, heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir marga."


jera Egipto tsa̱ku̱i saka dewa̱ni. Ata ka je wa̱ José pake ju̱ñer. 	 ,Þá hófst til ríkis þar annar konungur, er eigi vissi skyn á Jósef.'


Je ne ki̱ka yi te je ju̱aksa̱ ra, je rä ka iwa̱ ditsä ju̱neksa̱ kuna, ata Säkeklä, iwikblu Sikina ma̱k bas ia̱, je ne ju̱aksa̱ ite rä. 	 Sá, sem fyrirlítur þetta, fyrirlítur þess vegna ekki mann, heldur Guð, sem hefur gefið yður sinn heilaga anda.


te isha iia̱: —¿Ijewa te ishe kate ssa ba te na? Jera Jesús te ikúka: —Taa. ¿Ata ka bas wa̱ iyöle jikäi su̱le na? ‘Ba te yabala tsi̱dala irä, tsu yäke̱ ji̱a wa irä, kjä ki̱ka bä kjeishe tkawa̱.’ 	 og sögðu við hann: "Heyrir þú, hvað þau segja?" Jesús svaraði þeim: "Já, hafið þér aldrei lesið þetta: ,Af barna munni og brjóstmylkinga býrðu þér lof.'"


Jekäi mane wa se̱rke̱ jishtä sa yaka ki̱ isherke̱ käi, jewa te rä ji sherke̱ sa yaka ki̱ ne biketseke̱. Ata mane wa se̱rke̱ jishtä Säkeklä wikblu ki̱ ji sherke̱ käi, jewa te rä ji sherke̱ iwikblu ki̱ je ne biketseke̱. 	 Því að þeir sem láta stjórnast af holdinu, hyggja á það sem holdsins er, en þeir, sem láta stjórnast af andanum, hyggja á það sem andans er.


Je kalabe wawo̱ ba ku̱, je ja̱mi ba chatköwa̱, biköle wa̱ ba ji wá̱ marka̱ ki̱ta ki̱ta su̱aklä. 	 Stunda þetta, ver allur í þessu, til þess að framför þín sé öllum augljós.


Bas ka̱kiö itso̱ ye. 	 Biðjið án afláts.


Je ukäki̱ be tsa̱ku̱i wa̱ iminetse̱ Jerusalén ska te iduaka̱ Templo bata si̱ ki̱ka. Jera ite isha iia̱: —Ba rä Säkeklä yaba ra, ma je̱k psö ju̱omi ja̱nak i̱ski̱. 	 Þá fór hann með hann til Jerúsalem, setti hann á brún musterisins og sagði við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá kasta þér hér ofan,


Ñakäi jile bata shäk Eliseo bakle ke̱i kje, paiale lepra wa̱ wa tso̱ ta̱i Israel wa sha̱na, ata ijewa mane a̱ni ka bäineni, ata Naamán Siria wa, je ebä. 	 Og margir voru líkþráir í Ísrael á dögum Elísa spámanns, og enginn þeirra var hreinsaður, heldur aðeins Naaman Sýrlendingur."


Ikuna gobierno eyaka ñabalabutsa kju̱atkäk ñawakwabä ra, jera jewa rä ka täki ta ji̱a ji wa̱k. 	 Verði ríki sjálfu sér sundurþykkt, fær það ríki eigi staðist,


Jekäi ite sa paktami ka suale kuna ñapaktäklä jui ska. Jera Priscila irä Aquila irä te iktä ssa ra, jewa te ije kia tsa̱mi kju̱awaka, ki̱pakta ite bulee si̱ Säkeklä ña̱le̱i ktei wà. 	 Þessi maður tók nú að tala djarflega í samkunduhúsinu. Priskilla og Akvílas heyrðu til hans, tóku hann að sér og skýrðu nánar fyrir honum Guðs veg.


Ata ijewa a̱ni ka je̱r ko̱ne je ia̱, je kte rä blelewa̱ ijewa yika ki̱ka. Jekäi ka ijewa je̱r na idene ji sha ite räle. 	 En þeir skildu ekkert af þessu, orð þessi voru þeim hulin, og þeir skynjuðu ekki það, sem sagt var.


Jera ite isha täkii: —Ba ia̱ Säkeklä je̱r bäi sha alaklä wa biköle tsa̱ta. Ñakäi ije̱r bäi sha ba yaba tso̱ ji̱a ma sha̱ wà je ia̱. 	 og hrópaði hárri röddu: "Blessuð ert þú meðal kvenna og blessaður ávöxtur lífs þíns.


Ata ji wakble jaki äina käi, je rä dokoitsalewa̱ sá wa̱. Ka sá dami rä sä wäyuäk kuna, Säkeklä ktä wamanewa̱k kju̱awa kuna. Ata sá te ji rä iyina si̱ ne wawe̱ke̱ rä. Je wà Säkeklä wäkata ska sá ñatuläke̱ksa̱ biköle ia̱ ijewa wa̱ sá wabiketsäkläksa̱ jishtä ijewa ia̱ issër ijewa je̱r ska käi. 	 Vér höfnum allri skammarlegri launung, vér framgöngum ekki með fláttskap né fölsum Guðs orð, heldur birtum vér sannleikann, og fyrir augliti Guðs skírskot um vér til samvisku hvers manns um sjálfa oss.


Je ki̱ka iwa̱ dulanak wa ñasu̱a bena, ka iwa̱ iju̱ñer manebä si̱ sha ite rä. 	 Lærisveinarnir litu hver á annan og skildu ekki, við hvern hann ætti.


Jekäi sä ji biketsäk etkabä wa ia̱ ji bäi o̱rke̱ Abraham ale ji biketsäk etkabä ra ñara. 	 Þannig hljóta þeir, sem byggja á trúnni, blessun ásamt hinum trúaða Abraham.


Jera iblui kju̱atkawa̱, te iju̱aksa̱ sä jiäkwa̱ wa ia̱ weikanak inui tju̱a ju̱ami ite kalabe kje.” 	 Og konungur varð reiður og afhenti hann böðlunum, uns hann hefði goldið allt, sem hann skuldaði honum.


Ñerä je ke̱i kjewe̱ e̱nawa̱ ra, ijewa bitejulu ni, ata je yaba Jesús a̱ta̱na Jerusalénka ka juene iká wa wäna. 	 Þau voru þar út hátíðisdagana. En þegar þau sneru heimleiðis, varð sveinninn Jesús eftir í Jerúsalem, og vissu foreldrar hans það eigi.


Jera Jesús te ichaka iia̱: —¿Jiräni ba kie rä? Jera ite ikúka: —Yis kie rä chu̱li̱i̱ ni, sá rä chu̱li̱i̱ ki̱ka. 	 Jesús spurði hann þá: "Hvað heitir þú?" Hinn svaraði: "Hersing heiti ég, vér erum margir."


ikuna bas te je ssa si̱ ra, ñakäi ikuna bas yöna ije ja̱mi ji rä iyina si̱ tso̱ Jesús ja̱mi wà ra. 	 Því að ég veit, að þér hafið heyrt um hann og hafið verið um hann fræddir eins og sannleikurinn er í Jesú:


Je ia̱ ikjä kukäk te ikjäye ja̱we̱ke̱. Ñakäi je ktä ssë oveja te. Jekäi ite ioveja chakeke̱ ikie ja̱mi; jekjepa ite ijeke̱ksa̱ iektaka. 	 Dyravörðurinn lýkur upp fyrir honum, og sauðirnir heyra raust hans, og hann kallar á sína sauði með nafni og leiðir þá út.


te ishe: “Säkekewa Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta, kaldu jira irä, mikle irä, sá te ba ia̱ wekte she, Ka irä jiye kuna ta Ba je̱k oloi kaka̱ täkii, jekäi ba te sa patkemi. 	 og sögðu: Vér þökkum þér, Drottinn Guð, þú alvaldi, þú sem ert og þú sem varst, að þú hefur tekið valdið þitt hið mikla og gjörst konungur.


Je dewa̱ bakleka̱ju̱ ángel wa tsa̱ta, je su̱ta ije ia̱ kie me̱na rä bäi si̱ ijewa ia̱ kie me̱na tsa̱ta. 	 Hann er orðinn englunum þeim mun meiri sem hann hefur að erfðum tekið ágætara nafn en þeir.


Ije rä iyaba, jeiräta ji shka̱l ssë wà idulana iktä ssäk. 	 Og þótt hann sonur væri, lærði hann hlýðni af því, sem hann leið.


Ka irä jiye kuna ta, mai bas ji säkei ta tso̱ blele ra, je ne ska bas je̱r kämami rä. 	 Því hvar sem fjársjóður yðar er, þar mun og hjarta yðar vera.


Jekäi io̱na däka̱ mañatäbä kicha, jera ñawäsaka je sua iá mineka̱tse̱ni ka̱jöir ska. 	 Þetta gjörðist þrem sinnum, og jafnskjótt var hluturinn upp numinn til himins.


Judas te je pan ñara, jera ñawäsaka Satanás kjawa̱ Judas ja̱rka. Jera Jesús te isha Judas ia̱: —Ji we̱ke̱ ba te, je wo̱ mane mane. 	 Og eftir þann bita fór Satan inn í hann. Jesús segir við hann: "Það sem þú gjörir, það gjör þú skjótt!"


Yi ka se̱ne balewa̱ yis ja̱mi ra, je rä ju̱nakksa̱ ka kianak ji̱a ijula ye. Je rä ssi̱nakwa̱ kita̱nakni tulunakka̱ yökö ki̱ka dälänakwa̱. 	 Hverjum sem er ekki í mér, verður varpað út eins og greinunum, og hann visnar. Þeim er safnað saman og varpað á eld og brennt.