Ata Jesús te ikukawa̱ ijulaka te isha täkii: —¡Yaba, ma jeköka̱! 	 Hann tók þá hönd hennar og kallaði: "Stúlka, rís upp!"


Jekäi idamiju̱ ra, ijewa te iwa̱ shönak je̱k ki̱ je shuami ña̱la ki̱. 	 En þar sem hann fór, breiddu menn klæði sín á veginn.


Ñakäi bas te ishe Arquipo ia̱, ji kja̱nei we̱ me̱le iia̱ Säkekewa wa̱, je wawo̱ iku̱ rä kalabe. 	 Segið Arkippusi: "Gættu embættisins, sem þú hefur tekið að þér í Drottni, og ræktu það vel."


“Yis dä ba ká wa Kekläí, Abraham irä Isaac irä Jacob irä Kekläí.” Jera Moisés paju̱naka̱ ta̱i, suanawa̱ isu̱ak. 	 ,Ég er Guð feðra þinna, Guð Abrahams, Ísaks og Jakobs.' En Móse skelfdist og þorði ekki að hyggja frekar að.


“¡Issö! ¡Yis däju̱ rä plaa! ¡Bäije yi te ji bata yile jí äyë ki̱ka je kte wawá̱ rä!” 	 Sjá, ég kem skjótt. Sæll er sá, sem varðveitir spádómsorð þessarar bókar."


Ata sa̱ wa̱ iju̱ñer je ka̱wei rä bäi, ikuna sa te iwawá̱ bulee ra. 	 Vér vitum, að lögmálið er gott, noti maðurinn það réttilega


Jekäi bas chatkawa̱ ra, je wà bas je̱k tsa̱tkämiksa̱. 	 Verið þrautseigir og þér munuð ávinna sálir yðar.


Jekäi biköle wäsika̱nak Säkeklä wikblu wa̱, jewa rä Säkeklä yabala. 	 Því að allir þeir, sem leiðast af anda Guðs, þeir eru Guðs börn.


Jewa te idälärte shka̱le̱i su̱a ra, ijewa kjoyina te ishe: “¿Mane jukläyäkä rä je jukläyäkä bäi si̱ su̱ta rä na?” 	 og hrópuðu, er þeir sáu reykinn af brennu hennar, og sögðu: "Hvaða borg jafnast við borgina miklu?"


Ji tkenak dulaklei wa ja̱mi, je cho̱ ba ku̱. Ata ji wämo käi, ji biketse etkabä käi, ñashka̱li̱ble käi, se̱ne bitaba käi, male̱yuö ba ku̱ Säkekewa a̱netsäk je̱rike bulee wà wa raña. 	 Flý þú æskunnar girndir, en stunda réttlæti, trú, kærleika og frið við þá, sem ákalla Drottin af hreinu hjarta.


Jera Jesús te ijewa kúka: —Jí ke̱i ska wa se̱rke̱wa̱, ñakäi iña ma̱ke̱ se̱nakwa̱. 	 Jesús svaraði þeim: "Börn þessarar aldar kvænast og giftast,


¿Ka bas wa̱ iju̱ñer shka̱bläk Templo ska wa te rä ji tso̱ me̱le Templo ska je ne ñe rä na? Ñakäi ¿ka bas wa̱ iju̱ñer jeska jile däläwa̱klä wakja̱neiwa̱k wa te ji me̱leka̱ ne kaku käteke̱ña rä na? 	 Vitið þér ekki, að þeir, sem vinna við helgidóminn, lifa af því, sem kemur úr helgidóminum, og þeir, sem starfa við altarið, taka hlut með altarinu?


je ku̱ bas tsa̱tköpa ji bäi biköle wà, bas wa̱ ji sherke̱ iki̱ka je wa̱klä, ñakäi ije ku̱ ji rä bäi ije ia̱ je kja̱nei wo̱pa sa wakwa ska, Jesucristo ale oloi kanakka̱ sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi je oloi ja̱mi. Amén 	 hann fullkomni yður í öllu góðu til að gjöra vilja hans og komi því til leiðar í oss, sem þóknanlegt er í hans augum, fyrir Jesú Krist. Honum sé dýrð um aldir alda. Amen.


Jekäi yis te je ktei sha bas ia̱, je rä mika̱ je ke̱i dewa̱ ra, bas je̱r ja̱naklä yis wa̱ iyile bas ia̱ ska. “Ka yis wa̱ je yine bas ia̱ säkätä ra, yis katke ji̱a bas sha̱na ki̱ka. 	 Þetta hef ég talað til yðar, til þess að þér minnist þess, að ég sagði yður það, þegar stund þeirra kemur. Ég hef ekki sagt yður þetta frá öndverðu, af því ég var með yður.


Jekäi yis te ishe bas ka Israel wa kuna ia̱, yis dä Jesús ktei bata shäk ka Israel wa kuna ia̱. Je ki̱ka je yis wa̱ kja̱nei o̱nak je oloi keka̱ yis te, 	 En við yður, þér heiðingjar, segi ég: Að því leyti sem ég er postuli heiðingja, vegsama ég þjónustu mína.


Ka irä maikäi kuna ta, mika̱ ije kjeisha, ioloi kaka̱ Sa Ká Säkeklä te ra, ale Oloi Ta E̱e̱na Si̱ te ishaté ije ia̱: “Jí rä yis yaba shka̱ta, je ra yis ssëna a̱naa.” 	 Því að hann meðtók af Guði föður heiður og dýrð, þá er raust barst honum frá hinni dýrlegu hátign: "Þessi er minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á."


Je ne ki̱ka Jesús ktani ijewa ra te isha: “Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yis ne rä oveja kjäkläwa̱ rä. 	 Því sagði Jesús aftur: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Ég er dyr sauðanna.


Jera je ia̱ ite isha: ‘Kjanaklä yakei, je ba te ji sha ebä wà yis te ba wabiketsemiksa̱. Ba wa̱ iju̱ñer yis dä ditsä sälwii, je te rä ji ka blele kuna yis wa̱ ne tse̱ke̱ksa̱, ñakäi ji ka tkele kuna yis wa̱ ne wä kukeke̱. 	 Hann segir við hann: ,Illi þjónn, eftir orðum þínum dæmi ég þig. Þú vissir, að ég er maður strangur, sem tek það út, sem ég lagði ekki inn, og uppsker það, sem ég sáði ekki.


Ata ka Jesús wäyöne ijewa ia̱, jishtä ijewa biköle je̱rikä rä ju̱ñer iwa̱ ki̱ka. 	 En Jesús gaf þeim ekki trúnað sinn, því hann þekkti alla.


Ñakäi Säkeklä wa̱ ju̱ñele kja wa ebä biketsaba ite manenaksa̱ jishtä iyaba rä käi. Je rä ije däkläwa̱ ñaje̱keta wa chu̱li̱i̱ kibi keklä ye. 	 Því að þá, sem hann þekkti fyrirfram, hefur hann og fyrirhugað til þess að líkjast mynd sonar síns, svo að hann sé frumburður meðal margra bræðra.


Jekjepa Juan wa̱ dulanak wa demi ije wäki̱ te ichaka iia̱: —¿Jiye sá irä fariseo wa irä jewa bätsäke̱ ka̱raa, ata ba wa̱ dulanak wa ka bätsä kuna rä na? 	 Þá koma til hans lærisveinar Jóhannesar og segja: "Hví föstum vér og farísear, en þínir lærisveinar fasta ekki?"


Maile ra bas kja yinak yakei, weikanak biköle wäna, ata maile ra bas dewa̱ña sa̱ tso̱ weikanak jekäi wa ra ñaebä. 	 Það var ýmist, að þér sjálfir, smánaðir og aðþrengdir, voruð hafðir að augnagamni, eða þá hitt, að þér tókuð þátt í kjörum þeirra, er áttu slíku að sæta.


Je wäsaka Jesús wakei ia̱ issëna iyaka ska täkili kjaksa̱ju̱. Jera ije̱k manewa̱té je chu̱li̱i̱ wa su̱ak te isha: —¿Yi te yis wa̱ shönak je̱k ki̱ passa rä na? 	 Jesús fann þegar á sjálfum sér, að kraftur hafði farið út frá honum, og hann sneri sér við í mannþrönginni og sagði: "Hver snart klæði mín?"


Jera Judío wa male̱cha̱cha̱wa̱ ije te ji sheke̱ te. Je ki̱ka ijewa te ichaka ñaia̱: —Ka ije rä yöle kuna. ¿Jera maikäi ije wa̱ ji ju̱ñer bäi na? 	 Gyðingar urðu forviða og sögðu: "Hvernig hefur þessi maður orðið lærður og hefur þó ekki fræðslu notið?"


Ka irä jiye kuna ta, je ke̱i ska sä rä buka̱nak nui ki̱ io̱naklä iyöle tso̱ biköle te ji she je ja̱mi. 	 Því þetta eru refsingardagar, þá er allt það rætist, sem ritað er.


Iwa rä, yi te ka̱wei biköle wawá̱, ata etka ska ishirinawa̱ ra, je rä ite ji wakbla ka̱wei biköle ukä ja̱mi. 	 Þótt einhver héldi allt lögmálið, en hrasaði í einu atriði, þá er hann orðinn sekur við öll boðorð þess.


Ata Esteban ktäke̱ rä je̱riketa ta̱i Säkeklä wikblu oloi ja̱mi. Je ja̱mi ka ijewa dor. 	 En þeir gátu ekki staðið gegn visku þeirri og anda, sem hann talaði af.


Ka irä jiye kuna ta, jikäi Säkeklä ki̱ ishena rä: Ji we̱ bäi, je wà bas wa̱ ka je̱r ta wa wa̱ ka ji ju̱ñer, jewa siwa̱ tiewa̱kläwa̱. 	 Því að það er vilji Guðs, að þér skuluð með því að breyta vel þagga niður vanþekkingu heimskra manna.


Saulo mineju̱ deka̱ Jerusalén ska ra, ije ssëna je̱k bawa̱k kte kukäk wa ra. Jeiräta ijewa biköle su̱anacha̱wa̱ iyika, ijewa wa̱ ka ibiketsane ije rä Jesús ktei kukäk si̱ ki̱ka. 	 Þá er hann kom til Jerúsalem, reyndi hann að samlaga sig lærisveinunum, en þeir hræddust hann allir og trúðu ekki, að hann væri lærisveinn.


Ñerä je ka̱ oloi rä oloo si̱ te yis wäbala salawa̱wa̱. Je ki̱ka yis da shkä wa te yis wajiami 'sjulaka demiju̱ Damasco ska. 	 En með því að ég var blindaður af ljóma þessa ljóss, urðu förunautar mínir að leiða mig, og þannig komst ég til Damaskus.


Ata jikäi io̱rmi, yi te ka je jile bata shäk ktä ssë ra, jewa rä tulunakksa̱ sa̱ sha̱na ekwäta ye.’ 	 Og sérhver sá, sem hlýðir ekki á þennan spámann, skal upprættur verða úr lýðnum.'


Jekäi je ia̱ kte me̱na iktäkläka̱ je̱k ssë wà, Säkeklä shäklä yakei wà. Ñakäi iia̱ ka̱wei me̱na iwa̱ ji wa̱klä cuarenta y dos mes bala na. 	 Og því var gefinn munnur, er talaði stóryrði og guðlastanir, og lofað að fara því fram í fjörutíu og tvo mánuði.


Iwa rä sa̱ wa̱ iju̱ñer ikuna saje wa ju ka̱jiska, ale ju wäyenak shtä, je weikanawa̱ ra, Säkeklä wa̱ ju tso̱ me̱nak sa̱ ia̱ jekjeye ka̱jöir ska, je rä ka yöle kuna jula wà. 	 Vér vitum, að þótt vor jarðneska tjaldbúð verði rifin niður, þá höfum vér hús frá Guði, eilíft hús á himnum, sem eigi er með höndum gjört.


Jeska jewa se̱na ta̱i. Jera Festo te Pablo ktei paka ka̱ tsa̱ku̱i Agripa ia̱ te isha: —Jiska Félix te ditsä ekla ju̱ata̱na wätelewa̱. 	 Þegar þau höfðu dvalist þar nokkra daga, lagði Festus mál Páls fyrir konung og sagði: "Hér er fangi nokkur, sem Felix skildi eftir.


Ata ba chatkelewa̱ Säkeklä ja̱mi, je ku̱ je shtä wa cho̱. Ata ba shkö ji wämo itä ki̱, ji bäi käi, ji biketse etkabä käi, ñashka̱li̱ble käi, ji katable käi, se̱ne bitaba käi, je itä ki̱. 	 En þú, Guðs maður, forðast þú þetta, en stunda réttlæti, guðhræðslu, trú, kærleika, stöðuglyndi og hógværð.


Jekäi ijewa dami ji̱a ña̱la wà ra, idemijulu diklä balakli ska ra, je eunuco te isha: —Diklä su̱o. ¿Ji tso̱ yis wätkewa̱k ka yis wäoka̱naklä kuna na? 	 Þegar þeir fóru áfram veginn, komu þeir að vatni nokkru. Þá mælti hirðmaðurinn: "Hér er vatn, hvað hamlar mér að skírast?"


Je däli wä tkäk te rä Säkeklä ktä ne tula. 	 Sáðmaðurinn sáir orðinu.


Jera ñawäsaka Säkekewa ángel í je̱k kjasha Zacarías ia̱, ikaldu je ji dälänak däläwa̱klä ska sä jula wämo kja̱ne. 	 Birtist honum þá engill Drottins, sem stóð hægra megin við reykelsisaltarið.


Yis bite Sa Ká ska je deju̱ ka̱jiska, ata ka̱jiska jeke̱wa̱ yie, jekäi yis maju̱ni Sa Ká ska.” 	 Ég er út genginn frá föðurnum og kominn í heiminn. Ég yfirgef heiminn aftur og fer til föðurins."


Je rä iwikblu ktäk bulee. Ka je kolonak ka̱jiska wa ia̱. Ka irä jiye kuna ta, ka ijewa wäna ije juer, ñakäi ka ije̱r ko̱r yi irä ia̱. Ata bas je̱r ku̱a ite yi irä. Ka irä jiye kuna ta, ije se̱r dä bas da, ñakäi ije se̱rmi bas ja̱rka. 	 anda sannleikans, sem heimurinn getur ekki tekið á móti, því hann sér hann ekki né þekkir. Þér þekkið hann, því hann er hjá yður og verður í yður.


Jekäi sá sha̱na ñael wa ebä bakle siete; ikibi si̱ se̱nawa̱, ata je duawa̱ ka yäbei a̱ta̱leta̱na kuna, jekäi je alaklä a̱ta̱na iel ia̱. 	 Hér voru með oss sjö bræður. Sá fyrsti kvæntist og dó. Hann átti engan niðja og eftirlét því bróður sínum konuna.


Jera ite isha ji̱a ijewa ia̱: —Bäi si̱ ra bas te Säkeklä wa̱ sa pakale ji wa̱k ju̱aksa̱ rä bas wakwa wädular ebä tkenakläwa̱ ji̱a. 	 Enn sagði hann við þá: "Listavel gjörið þér að engu boð Guðs, svo þér getið rækt erfikenning yðar.


Jekäi sa̱ ku̱ ibiketsö maikäi ra sa̱ ñaje̱rssëwa̱mi ñashka̱li̱bläk käi, ji bäi wa̱k käi. 	 Gefum gætur hver að öðrum og hvetjum hver annan til kærleika og góðra verka.


Ata jeska kajali wa ekla espada sikaksa̱, je wà ite chui wa tsa̱ku̱i kjanaklä bika, kukä tia ju̱ami. 	 Einn þeirra, er hjá stóðu, brá sverði, hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum eyrað.


Judá rä Jacob yaba, Jacob dä Isaac yaba, Isaac rä Abraham yaba, Abraham rä Taré yaba, Taré rä Nacor yaba, 	 sonar Jakobs, sonar Ísaks, sonar Abrahams, sonar Tara, sonar Nakórs,


Mateo irä, Tomás irä, Jacobo ale Alfeo yaba irä; Simón ale bakle kju̱atkäk gobierno ra irä; 	 Matteus og Tómas, Jakob Alfeusson og Símon, kallaður vandlætari,


Salomón te Roboam wätsikiwa̱, Roboam te Abías wätsikiwa̱, Abías te Asa wätsikiwa̱. 	 Salómon gat Róbóam, Róbóam gat Abía, Abía gat Asaf,


Ata Pedro te isha iia̱: —Ka yis dä inaklä ta, oro ta a̱ni. Ata ji tso̱ yis wa̱ je me̱ke̱ yis te ba ia̱. Jesucristo Nazaret wa kie wà ma je̱köka̱, bä shkömi. 	 Pétur sagði: "Silfur og gull á ég ekki, en það sem ég hef, það gef ég þér: Í nafni Jesú Krists frá Nasaret, statt upp og gakk!"


Ata ite isaka paka minakmi moska tabla taklä ki̱ka, moska jile saka tso̱ ko̱no na ki̱ka. Jekäi biköle deksa̱julu bäi ebä ka̱ pjota ki̱. 	 en hinir síðan ýmist á plönkum eða braki úr skipinu. Þannig komust allir heilir til lands.


¿Ka irä ángel wa biköle rä wikblu ji kja̱nei wa̱k wa, patkele mane wa ia̱ tsa̱tkeneksa̱ rä däkksa̱ däli ukä ye, jewa tsa̱tkäk kuna na? 	 Eru þeir ekki allir þjónustubundnir andar, útsendir í þeirra þarfir, sem hjálpræðið eiga að erfa?


ka jeska wa biköle ia̱ kuna, ata iwa̱ kolole ña̱la wätsa̱k isu̱ak wa ye jewa ebä ia̱ ite ikjasha rä, sá yäkäk ji yäk ije ra ishkileka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na ukä ska jewa ia̱. 	 ekki öllum lýðnum, heldur þeim vottum, sem Guð hafði áður kjörið, oss, sem átum og drukkum með honum, eftir að hann var risinn upp frá dauðum.


“Ñerä je blu te isha iia̱: ‘Jera Papá, dunasi̱ ba ku̱ Lázaro patkömi yis ká ju ska, 	 En hann sagði: ,Þá bið ég þig, faðir, að þú sendir hann í hús föður míns,


Jekäi ite isha rä ka iwakei je̱r wà kuna. Ata ije rä chui wa tsa̱ku̱i je año bala na ki̱ka, ite ibata shaba jishtä Jesús kiana duäkwa̱ ijewa biköle säkei ye rä käi. 	 Þetta sagði hann ekki af sjálfum sér, en þar sem hann var æðsti prestur það ár, gat hann spáð því, að Jesús mundi deyja fyrir þjóðina,


Je sha̱na ka yis wa̱ templo a̱ni su̱ne. Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa Säkeklä Ji Biköle Tsa̱ta irä, Oveja Yaba irä je ne rä je temploí rä. 	 Og musteri sá ég ekki í henni, því að Drottinn Guð, hinn alvaldi, er musteri hennar og lambið.


Je ijolona jak yäkä na, jewa ne rä manele te kte ssa ra, ite ikuke je̱r ssële a̱naa rä. Ata iwakwa rä ka ñak kicha ta bäi, ki̱ka je kukemi ite elkje bala ta; ata mika̱ imabler su̱rke̱ ra, ije̱k tsa̱raksa̱. 	 Það er féll á klöppina, merkir þá, sem taka orðinu með fögnuði, er þeir heyra það, en hafa enga rótfestu. Þeir trúa um stund, en falla frá á reynslutíma.


yi wa̱ ka icruz buka̱neka̱ minak yis da ra, ka je rä bäi kuna däkwa̱ yis ia̱ ye. 	 Hver sem tekur ekki sinn kross og fylgir mér, er mín ekki verður.


Säkeklä sa̱ wa̱ biketsanak, je ku̱ bas pshiwo̱pa ssëne a̱naa wà, ssëne baa wà bas te ji biketse dami etkabä ska, bas wa̱ ji däke̱ ki̱ssäklä bäi si̱ Wikblu Sikina täkili ja̱mi. 	 Guð vonarinnar fylli yður öllum fögnuði og friði í trúnni, svo að þér séuð auðugir að voninni í krafti heilags anda.


Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Iyäköka̱ tso̱mi iwatiäk tsa̱ku̱i ia̱. Jera ijewa te itsa̱mi iia̱. 	 Síðan segir hann: "Ausið nú af og færið veislustjóra." Þeir gjörðu svo.


Ka irä maikäi kuna ta, ba wa̱ maikäi iwa rä ju̱ñer da, je su̱a yilé te je̱tkelewa̱ yäkäk jile kekläí me̱i jui na ra, ¿ka irä je te je ssënak tjabana nui ta ssëwe̱mi jile me̱leka̱ jile kekläí me̱i ia̱ je kätäk na? 	 Því sjái einhver þig, sem hefur þekkingu á þessu, sitja til borðs í goðahofi, mundi það ekki stæla samvisku þess, sem óstyrkur er, til að neyta fórnarkjöts?


jera bas te je sua ta baa su̱e je̱r baa wà, je ia̱ bas te ishe: “Jí je̱tkäklä bäi ska ma je̱tkö.” Ata je ka jita ia̱ bas te ishe: “tsu jeka ba kaldu” ni iräle, “ma je̱tkö i̱ski̱ yis klä säkätä ja̱mi” ni iräle. 	 ef öll athygli yðar beinist að þeim, sem skartklæðin ber, og þér segið: "Settu þig hérna í gott sæti!" en segið við fátæka manninn: "Stattu þarna, eða settu þig á gólfið við fótskör mína!"


Ñerä ka̱ tsa̱ku̱i kju̱atkawa̱, te iguardia wa patkami, je te je sä ktäkwa̱ wa ktacha̱wa̱, ñakäi ijukläyäkä däläwa̱ wa̱. 	 Konungur reiddist, sendi út her sinn og lét tortíma morðingjum þessum og brenna borg þeirra.


Jekäi plaa ebä alaklä ekla te iju̱ñawa̱. Je yaba alaklä rä kololewa̱ wikblu ñá shtä wa̱. Je deju̱ je̱tkawa̱ wakte iklä kicha ja̱mi. 	 Kona ein frétti þegar af honum og kom og féll honum til fóta, en dóttir hennar hafði óhreinan anda.


Yis wa̱ iju̱ñer mai ba se̱r dä, je rä mai Satanás je̱tkäkläwa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye katke ska. Antipas, ale chatkelewa̱ yis ktei shäkka̱, je ko̱tälewa̱ bas sha̱na mai Satanás se̱r ska, je ke̱i wà ra ba te yis kie kukawa̱ därërë, yis biketse ka janewa̱ ba wa̱. 	 Ég veit hvar þú býrð, þar sem hásæti Satans er. Þú heldur stöðugt við nafn mitt og afneitar ekki trúnni á mig, jafnvel ekki á dögum Antípasar, míns trúa vottar, sem deyddur var hjá yður, þar sem Satan býr.


Je̱r bäi yinopa bas ia̱, bas je̱r ssënopa baa, bas ssënopa ñashka̱li̱bläk ki̱ta ki̱ta. 	 Miskunn, friður og kærleiki margfaldist yður til handa.


Ata yi je̱k yitawa̱ Säkekewa ja̱mi ra, je wikblu rä etka yebä ije ra. 	 En sá er samlagar sig Drottni er einn andi ásamt honum.


Ideju̱ Cesareaka ra, imineju̱ däkka̱ Jerusalénka tapanak wa chakäk. Je itä ki̱ka imineju̱ Antioquíaka. 	 lenti í Sesareu, fór upp eftir til Jerúsalem og heilsaði söfnuðinum. Síðan hélt hann norður til Antíokkíu.


Je rä Säkeklä Wikblu ne sha ite. Je rä däkksa̱ Jesús biketsäk wa ia̱. Ata je ke̱i wà ka Säkeklä Wikblu Sikina me̱rba, ka Jesús oloi karka̱ba ki̱ka. 	 Þarna átti hann við andann, er þeir skyldu hljóta, sem á hann trúa. Því enn var andinn ekki gefinn, þar eð Jesús var ekki enn dýrlegur orðinn.


Ñakäi ite isha ijewa ia̱: —Ji ssa bas te wabiketsö tsa̱na. Ji wà bas te ji mabla sa saka ia̱, je ja̱mi ji mablermi bas ia̱, ji ki̱dämiksa̱ bas ia̱. 	 Enn sagði hann við þá: "Gætið að, hvað þér heyrið. Með þeim mæli, sem þér mælið, mun yður mælt verða og við yður bætt.


Je ki̱ka ka bas kuna ji̱a ka̱ etkä wa käi, pë kju̱awa wa käi, ata bas dä delewa̱ña sä sikii wa ra, Säkeklä ju ska wa ye, 	 Þess vegna eruð þér ekki framar gestir og útlendingar, heldur eruð þér samþegnar hinna heilögu og heimamenn Guðs.


zapato jielewa̱ kukale e̱ná sa̱ je̱r bäinaklä ktei baa bata shäk. 	 og skóaðir á fótunum með fúsleik til að flytja fagnaðarboðskap friðarins.


Sa̱ wa̱ iju̱ñer sä oloi bakleka̱ wa ne rä ji bäi shäk o̱nak oloi ja̱lewa̱ wa ia̱ rä. 	 En með öllu er það ómótmælanlegt, að sá sem er meiri blessar þann sem minni er.


mai ijewa chichöñaí̱ rä ka duäk kuna, ñakäi yökö rä ka wäita̱nak kuna ska. 	 [Þar sem ormarnir deyja ekki og eldurinn slokknar ekki.]


Mai bas ká wa te yis mabla su̱a ta̱i irä, ijewa te yie ji wá̱ cuarenta año bala na su̱a irä ska. 	 þar sem feður yðar freistuðu mín og reyndu mig, þótt þeir fengju að sjá verkin mín í fjörutíu ár.


“El wa, Wikblu Sikina ktele ña̱la wätsa̱kba David kjäbata ja̱mi, je te Judas ale Jesús kukäkwa̱ wa kiäk jämi je ktei sha, je ktei yöle wa̱ iyile ja̱mi ikiana o̱nak. 	 "Bræður, rætast hlaut ritning sú, er heilagur andi sagði fyrir munn Davíðs um Júdas, sem vísaði leið þeim, er tóku Jesú höndum.


Ata bas ka̱kiö rä jikäi: ‘Sa Ká se̱nak ka̱jöir, ba kie oloitsanopa. 	 En þannig skuluð þér biðja: Faðir vor, þú sem ert á himnum. Helgist þitt nafn,


Jera Jesús te ijewa kúka: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, sa̱ manerke̱ksa̱ni spa̱na ke̱i ska, mika̱ ditsä yäbei je̱tkärawa̱ ije̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye baa si̱ ki̱ka ra, bas minele yis ja̱mi wa ñajäklämiwa̱ña sa̱ tsa̱ku̱i wa je̱tkäklä doce ki̱ka, Israel wa ditsei wä doce ktei wabiketsäkksa̱. 	 Jesús sagði við þá: "Sannlega segi ég yður: Þegar allt er orðið endurfætt og Mannssonurinn situr í dýrðarhásæti sínu, munuð þér, sem fylgið mér, einnig sitja í tólf hásætum og dæma tólf ættkvíslir Ísraels.


Chu̱li̱i̱ wa minami ji äina tker ijewa ja̱mi ka wätkelewa̱ ta, je ja̱mi. Ñakäi ijewa bata ki̱ka ji rä iyina si̱ ña̱le̱i yirmi kte yakei wà. 	 Margir munu fylgja ólifnaði þeirra, og sakir þeirra mun vegi sannleikans verða hallmælt.


Ata yilé te bas ia̱ jinile ishe ra, bas te ikúke: ‘Säkekewa ne ki̱ isherke̱ rä, ata jirä ite ipatke tuleténi.’ 	 Ef einhver hefur orð um, þá svarið: ,Herrann þarf þeirra við,' og mun hann jafnskjótt senda þau."


Jera buliri buliri ijewa chatkawa̱ ñakjee tapanak Templo ska. Ñakäi ju etkä ju etkä ipan bala butsäke̱ ije̱r ja̱naklä Jesús dulewa̱ ska. Iyäkäke̱ ñara a̱naa ka biketsale ta, 	 Daglega komu þeir saman með einum huga í helgidóminum, þeir brutu brauð í heimahúsum, neyttu fæðu saman í fögnuði og einlægni hjartans.


Jera ale je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ka te isha: “¡Issö! Yie ji biköle yuemi spa̱na.” Jera ite ishe: “Iyuö. Ka irä jiye kuna ta, jí kte rä iyina si̱, ka wäshäkwa̱ ta.” 	 Og sá, sem í hásætinu sat, sagði: "Sjá, ég gjöri alla hluti nýja," og hann segir: "Rita þú, því að þetta eru orðin trúu og sönnu."


Jera ite isha iia̱: —Ma cho̱ wä paskuäkni diklä talawa̱klä kie Siloéni ska. (Je kte wà rä patkelemi). Jekäi imineju̱ wä paskuäk; je daju̱ni ra iwäbala wajuena bäi. 	 og sagði við hann: "Farðu og þvoðu þér í lauginni Sílóam." (Sílóam þýðir sendur.) Hann fór og þvoði sér og kom sjáandi.


Jí ne käi yis ka̱kiäke̱ rä, je rä bas ñashka̱li̱bläklä ki̱ta ki̱ta, je wà ji ki̱ju̱ñak ji̱a käi, je̱r ko̱nak ji̱a ji biköle ia̱ käi, 	 Og þetta bið ég um, að elska yðar aukist enn þá meir og meir að þekkingu og allri dómgreind,


Jera ñawäsaka iwa̱ dulanak wa dejuluni. Jera iktäte alaklä ra te ijewa male̱cha̱cha̱wa̱. Ata yi a̱ni wa̱ ka ichakane: “¿Ji sherke̱ ba ki̱ rä?” “¿Jiye ba ka̱pakäke̱ ije ra rä?” 	 Í sama bili komu lærisveinar hans og furðuðu sig á því, að hann var að tala við konu. Þó sagði enginn: "Hvað viltu?" eða: "Hvað ertu að tala við hana?"


Ata ije te ikúka te isha: “Ka̱miskla ra bas te ishe: ‘Ka̱ kjämi rä baa, ka̱jöir manaka̱ bätsëë ki̱ka,’ 	 Hann svaraði þeim: "Að kvöldi segið þér: ,Það verður góðviðri, því að roði er á lofti.'


Ata ji patkeleté kalabe kuka yie, jekäi yis ji tso̱ ta̱i. Yis dä jileta bäi ebä, ji patkele bas wa̱ je ma̱ yis ia̱ Epafrodito te. Je rä jile jalarta ja̱ma̱a̱ käi, jile me̱leka̱ bäi, Säkeklä ssëwa̱k bäi käi. 	 En nú hef ég fengið allt og hef meira en nóg síðan ég af hendi Epafrodítusar tók við sendingunni frá yður, þægilegum ilm, þekkri fórn, Guði velþóknanlegri.


Ka je rä jile me̱lepa yis ia̱ biketseke̱ yie kuna, ata isäkei ki̱tapanaklä bas ia̱ je ne biketseke̱ yie rä. 	 Ekki að mér væri svo umhugað um gjöfina sem um ábata þann, sem ríkulega rennur í yðar reikning.


“Ke bas ku̱ ji säkei ta bla bas wakwa ia̱ ka̱jiska, mai yäle irä, ji äwewa̱k irä te iweikeke̱wa̱ shtä ska, mai jakbläk wa kjäkläwa̱ jakbläk shtä ska. 	 Safnið yður ekki fjársjóðum á jörðu, þar sem mölur og ryð eyðir og þjófar brjótast inn og stela.


Jekäi jeska imineju̱mi ra, ñayöle ka̱wei wà wa irä fariseo wa irä ñajaka̱ iweikäk e̱e̱na si̱, ñakäi iwächakewa̱k wäsi̱wa jile saka saka ki̱ka. 	 Og er hann var farinn út þaðan, tóku fræðimenn og farísear að ganga hart að honum og spyrja hann í þaula um margt


Je rä Säkekewa payuläkläpa ditsä saka tso̱ ji̱a wa wa̱, ñakäi ka Judío kuna wa biköle kile yis kie ja̱mi wa wa̱. 	 svo að mennirnir, sem eftir eru, leiti Drottins, allir heiðingjarnir, sem nafn mitt hefur verið nefnt yfir, segir Drottinn, sem gjörir þetta


Ñakäi ba jula tköcho̱pa sä bäi wa̱k, jile kjashäk ijuenaklä ye, ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä wa̱k, ba kja̱nei wa̱k sikii Jesús kie oloi ja̱mi.” 	 Rétt þú út hönd þína til að lækna og lát tákn og undur verða fyrir nafn þíns heilaga þjóns, Jesú."


Ka iwa̱ ji pakane ijewa ia̱ ka yile kuna jile she ja̱mi käi, ata iwakwa ebä ra, ite iwa̱ dulanak wa je̱r ku̱eke̱ je biköle wà. 	 og án dæmisagna talaði hann ekki til þeirra, en fyrir lærisveinum sínum skýrði hann allt, þegar þeir voru einir.


Ijewa te itia vino ji̱akaleka̱ mirra ra je wà, ata ka iwa̱ iyane. 	 Þeir báru honum vín, blandað myrru, en hann þáði ekki.


Jera yie ijewa ia̱ ishemi bulee: ‘Ka yis wa̱ bas su̱le mik a̱ni. ¡Bas ji wakbläk ka̱wei ukä ja̱mi wa, cho̱ kju̱awa yis yika!’ 	 Þá mun ég votta þetta: ,Aldrei þekkti ég yður. Farið frá mér, illgjörðamenn.'


Jekäi ijewa biköle ji̱a jela e̱e̱na si̱, ijewa te Pablo kuka yita ikuli kichaka te iwä jalassa. 	 Allir tóku að gráta sáran, féllu um háls Páli og kysstu hann.


Jera Jesús te ichaka iká ia̱: —¿Bikökje jí o̱naté iukä ja̱mi rä na? Jera ite ikúka: —Iji̱a tsi̱ne raté. 	 Jesús spurði þá föður hans: "Hve lengi hefur honum liðið svo?" Hann sagði: "Frá bernsku.


Jera Pedro irä ira kajali wa irä käpeche̱wa̱. Ata ijewa wäji̱atka bäi ra, ijewa te Jesús wäñinaka̱ oloo irä, jäiyi wa bol kajali ije ra irä jewa su̱a. 	 Þá Pétur og félaga hans sótti mjög svefn, en nú vöknuðu þeir og sáu dýrð hans og mennina tvo, er stóðu hjá honum.


Ijewa demi Felipe wäki̱. Felipe dar Betsaida ska, je rä Galilea ke̱i ska. Ije ia̱ ijewa te isha pjoo: —Säkekewa, sá kiana Jesús su̱ak. 	 Þeir komu til Filippusar frá Betsaídu í Galíleu, báðu hann og sögðu: "Herra, oss langar að sjá Jesú."


Jira yie je she ka io̱rba yikaba. Je rä mika̱ je o̱na ra bas wa̱ ibiketsäklä yis ne irä. 	 Ég segi yður þetta núna, áður en það verður, svo að þér trúið, þegar það er orðið, að ég er sá sem ég er.


Ñera kte yöle te ishe rä Säbäkäkksa̱ däke̱ rä David batala ekla, ñakäi je bitämi rä ju tso̱ elkje kie Belén ska, mai David datse̱ ska. 	 Hefur ekki ritningin sagt, að Kristur komi af kyni Davíðs og frá Betlehem, þorpinu þar sem Davíð var?"


Ishe rä: “Ka̱ tso̱ yis ia̱ ji biköle wa̱klä.” Ata ka biköle rä kianak kuna. Ishe rä: “Ka̱ tso̱ yis ia̱ ji biköle wa̱klä.” Jeiräta ka yis je̱k jäwa̱ kolonakwa̱ ji a̱ni wa̱. 	 Allt er mér leyfilegt, en ekki er allt gagnlegt. Allt er mér leyfilegt, en ég má ekki láta neitt fá vald yfir mér.


Ñerä ite je ia̱ isha: —Mik a̱ni ke yi ku̱ bä wä kätöpa ji̱a. Jera iwa̱ dulanak wa te je ssa. 	 Hann sagði þá við tréð: "Enginn neyti framar ávaxtar af þér að eilífu!" Þetta heyrðu lærisveinar hans.


Pablo, Jesucristo ktei bata shäk Säkeklä ki̱ ishena jekäi ki̱ka, je te sä el Timoteo ra ñara, 	 Páll, að vilja Guðs postuli Krists Jesú og Tímóteus, bróðir vor, heilsa


Año año wa iká irä ia̱mi irä shkäke̱ Jerusalénka Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱k. 	 Foreldrar hans ferðuðust ár hvert til Jerúsalem á páskahátíðinni.


Jera Jesús ktei bata shäk wa kajali Jerusalén ska te issá Samaria wa te Säkeklä ktä kukawa̱ ni ra, jera ijewa te Pedro irä Juan irä patkami ijewa su̱ak. 	 Þegar postularnir í Jerúsalem heyrðu, að Samaría hefði tekið við orði Guðs, sendu þeir til þeirra þá Pétur og Jóhannes.


Jekäi ite guardia wa cien wäsikäk paka Pablo kjänanak, ata ka̱ ma̱k iia̱ ju na ikäruäklä kjermita, ñakäi isaka wa däke̱wa̱ ji ma̱k iia̱ ka wätkewa̱k kuna. 	 Hann bauð hundraðshöfðingjanum að hafa Pál í vægu varðhaldi og varna engum félaga hans að vitja um hann.


Jera Jesús minetse̱ ijewa wa̱ chui wa tsa̱ku̱i wäki̱. Jera biköle chui tsa̱ku̱i wa irä sä wäkiri wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä jewa ñatapawa̱wa̱. 	 Nú færðu þeir Jesú til æðsta prestsins. Þar komu saman allir æðstu prestarnir, öldungarnir og fræðimennirnir.


ñakäi ite bas weikane shka̱l ssäk wa pakemi je̱räkña sá ra, bikökje Säkekewa Jesús kjayirke̱ ka̱jöir skaté iángel wa täkii wa ra, 	 En yður, sem þrengingu líðið, veitir hann hvíld ásamt oss, þegar Drottinn Jesús opinberast af himni með englum máttar síns.


Ka oveja minak kju̱awa itä ki̱, ata je yika ijewa julurtkämi, ka ijewa wa̱ kju̱awa wa ktä rä ssële kuna ki̱ka. 	 En ókunnugum fylgja þeir ekki, heldur flýja frá honum, því þeir þekkja ekki raust ókunnugra."


“Ka yis ka̱kiä kuna ijewa ebä ki̱ka, ata ijewa te sa pakteke̱ oloi ja̱mi yi dämiwa̱ ji̱a yis biketsäk ye, jewa ki̱ka ñaebä yis ka̱ kiäke̱, 	 Ég bið ekki einungis fyrir þessum, heldur og fyrir þeim, sem á mig trúa fyrir orð þeirra,


Pedro te sä kjäkläwa̱ kjäshtäklä bulawa̱ ra, kjanaklä ekla busi kie Rode, je deksa̱ju̱ isu̱ak yi irä í̱. 	 Hann knúði hurð fordyrisins, og stúlka að nafni Róde gekk til dyra.


Jira chu̱li̱i̱ te imabla su̱a ji o̱na sa̱ sha̱na kalabe je pakäkksa̱ bulee, 	 Margir hafa tekið sér fyrir hendur að rekja sögu þeirra viðburða, er gjörst hafa meðal vor,


Ditsä bäi te ije̱r ska ji säkei ta bäi tso̱ ne ja̱mi ji bäi tse̱ksa̱ rä. Ata ditsä yakei te ji yakei ne ja̱mi ji yakei tse̱ksa̱ rä. Iwa rä sa̱ je̱r ska ji tso̱, je ne ja̱mi sä kjäbata ska sä ktä rä. 	 Góður maður ber gott fram úr góðum sjóði hjarta síns, en vondur maður ber vont fram úr vondum sjóði. Af gnægð hjartans mælir munnur hans.


Ñerä Moisés te je ssa ra, je ra itunami icha̱k. Jekäi ise̱na rä ka̱ etkä wa ye Madián ke̱i ska. Jeska iyabala ko̱na bol jäiyi wa. 	 Við þessi orð flýði Móse og settist að sem útlendingur í Midíanslandi. Þar gat hann tvo sonu.


Jera kte kukäk wa te ibiketsaksa̱ inaklä ma̱k ekla ekla iwakwa wa̱ itso̱ ja̱mi, patkenak sä el wa se̱nak Judea ska wa tsa̱tkäklä. 	 En lærisveinarnir samþykktu þá, að hver þeirra skyldi eftir efnum senda nokkuð til hjálpar bræðrunum, sem bjuggu í Júdeu.


Ke Säkeklä Wikblu Sikina je̱r ianewa̱k, je ne wa̱ bas dä nile sa bakanakläksa̱ díaí ia̱ rä ki̱ka. 	 Hryggið ekki Guðs heilaga anda, sem þér eruð innsiglaðir með til endurlausnardagsins.


Jera ijewa suanacha̱wa̱ wäbuacha̱wa̱ i̱ski̱. Jera je jäiyi wa te isha ijewa ia̱: —¿Jiye bas te yi rä kseka yuleke̱ dulecha̱wa̱ wa sha̱na rä na? 	 Þær urðu mjög hræddar og hneigðu andlit til jarðar. En þeir sögðu við þær: "Hví leitið þér hins lifanda meðal dauðra?


jekäi ba rä sa saka yuäk ra, jera ¿jiye ka ba wakei je̱k yuä rä na? Ba te sa pakte, ka jakbler ni ra, ¿jiye ba jakbläke̱ na? 	 Þú sem þannig fræðir aðra, hví fræðir þú ekki sjálfan þig? Prédikar þú, að ekki skuli stela, og stelur þó?


Jekäi pan ñaklä ka levadura ta je ke̱i kjewe̱ je e̱ná ra, Filipo ska sá ju̱naté ko̱no ki̱ka, jekäi cinco día ra sá ñaku̱ani ijewa ra Troas ska. Jeska sá se̱na siete día. 	 En vér sigldum eftir daga ósýrðu brauðanna frá Filippí og komum til þeirra í Tróas á fimmta degi. Þar stóðum vér við í sjö daga.


Je ki̱ka bas wa̱ biketsanak ke weikawa̱ bas ku̱, je ne wà ji bäi si̱ dämiksa̱ bas ia̱ rä ki̱ka. 	 Varpið því eigi frá yður djörfung yðar. Hún mun hljóta mikla umbun.


Ata ikuna yie ji wá̱ yakei nui ta ki̱ka yis shena kota̱nakwa̱ ra, ka yis wa̱ iyinak ke 'sktawa̱. Ata je yis kjatieke̱ ijewa te je ktei rä ka iyina si̱ kuna ra, yi a̱ni ia̱ ka ka̱ kuna yis ju̱akläksa̱ ijewa ia̱. Je ki̱ka yis ia̱ ka̱ mo̱ ktei wabiketsanakksa̱ César wakei wa̱. 	 Sé ég sekur og hafi framið eitthvað, sem dauða sé vert, mæli ég mig ekki undan því að deyja. En ef ekkert er hæft í því, sem þessir menn kæra mig um, á enginn með að selja mig þeim á vald. Ég skýt máli mínu til keisarans."


“Bäije paiklä skuäkksa̱ wa rä, iia̱ ka̱ me̱naklä sa̱ se̱naklä kseka kalí wä kätäklä, ñakäi ikjäkläwa̱ jukläyäkä na ikjäshtäkläí ska. 	 Sælir eru þeir, sem þvo skikkjur sínar. Þeir fá aðgang að lífsins tré og mega ganga um hliðin inn í borgina.


Ka irä jiye kuna ta, Herodes suarke̱ Juan yika, ñakäi ite iwetseke̱, iwa̱ iju̱ñer je rä ditsä wämo sikii ki̱ka. Ije te ji sheke̱ ssëke̱ ite ra, je te ije̱r iawe̱ke̱ ta̱i, jeiräta ite issëke̱ je̱r bäi wà. 	 því að Heródes hafði beyg af honum og verndaði hann, þar eð hann vissi, að hann var maður réttlátur og heilagur. Hann komst í mikinn vanda, þegar hann hlýddi á mál hans, en þó var honum ljúft að hlusta á hann.


Jera ijewa dajuluni ka̱tsä ja̱mi ra, Jesús te isha ijewa ia̱: —Ji kjayina ka je she kuna bas te yi a̱ni ia̱; ata ditsä yäbei shki̱rke̱ka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na kjepa. 	 Á leiðinni ofan fjallið bauð Jesús þeim og mælti: "Segið engum frá sýninni, fyrr en Mannssonurinn er risinn upp frá dauðum."


Jera ijewa kjoyina täkii: —¡Iweiköwa̱! ¡Iweiköwa̱! ¡Iwätiöka̱ cruz ja̱mi! Jera Pilato te ichaka ijewa ia̱: —¿Jera yis kiana bas tsa̱ku̱i wätiäkka̱ cruz ja̱mi na? Ata chui tsa̱ku̱i wa te ikúka: —Ka sá wa̱ sa̱ tsa̱ku̱i saka kuna, ata César ebä. 	 Þá æptu þeir: "Burt með hann! Burt með hann! Krossfestu hann!" Pílatus segir við þá: "Á ég að krossfesta konung yðar?" Æðstu prestarnir svöruðu: "Vér höfum engan konung nema keisarann."


Je su̱a Pedro te ra, jera ite ichaka Jesús ia̱: —Säkekewa, ¿ata me ije dämiwa̱ rä na? 	 Þegar Pétur sér hann, segir hann við Jesú: "Drottinn, hvað um þennan?"


Je bata ki̱ka jäiyi wa rä iká irä ia̱mi irä jäkwa̱ta̱na ije̱k bawa̱kläwa̱ ialaklä ra. 	 Fyrir því skal maður yfirgefa föður sinn og móður og bindast konu sinni,


Ijewa biköle chatkawa̱ etka yebä ka̱kiäk, alaklä wa ra ñara irä, Jesús a̱mi María ra irä, Jesús el wa ra irä. 	 Allir þessir voru með einum huga stöðugir í bæninni ásamt konunum. María, móðir Jesú, var líka með þeim og bræður hans.


¿Yi rä ka̱yuelbi rä na? Je rä yi te ishe ka Jesús dä Säbäkäkksa̱ kuna ni; je ne rä kju̱atkäk Cristo ra rä, je ne rä iKá irä iyaba irä ju̱akksa̱ rä. 	 Hver er lygari, ef ekki sá sem neitar, að Jesús sé Kristur? Sá er andkristurinn, sem afneitar föðurnum og syninum.


“Je Säkeklä ne rä ka̱jiska yuäkksa̱ rä, ji biköle tso̱ iki̱ka je yuäkksa̱ rä, ije rä ka̱jöir irä ka̱jiska irä wakei. Je ki̱ka ka je se̱nak templo yöle jula wà ja̱rka. 	 Guð, sem skóp heiminn og allt, sem í honum er, hann, sem er herra himins og jarðar, býr ekki í musterum, sem með höndum eru gjörð.


Judas Iscariote wa, ale Jesús ju̱akksa̱ irä. Jekäi ijewa dejuluni ju ska. 	 og Júdas Ískaríot, þann er sveik hann.


Sha̱ jolona ishäkä bäi ki̱ka; je kibinaka̱ ra, iwäna cien cien.” Je she kate ite ra, ia̱na täkii: “Yi rä kukäta wassënak ra, ¡je ku̱ issö!” 	 En sumt féll í góða jörð, óx upp og bar hundraðfaldan ávöxt." Að svo mæltu hrópaði hann: "Hver sem eyru hefur að heyra, hann heyri."


bas däkläwa̱ ka shirile ta, ka ka̱ taba käi, Säkeklä yabala, ka yakei ta jira sa̱ tso̱ shirilecha̱wa̱ yakei telecha̱wa̱ sha̱na. Jewa sha̱na bas wäñirte ji wäñinak ye ka̱jiska. 	 til þess að þér verðið óaðfinnanlegir og hreinir, flekklaus Guðs börn meðal rangsnúinnar og gjörspilltrar kynslóðar. Þér skínið hjá þeim eins og ljós í heiminum.


ije̱r bäi shäklä sa ká wa bakle mikle wa ia̱, ñakäi ije̱r ja̱naklä ikablele sa̱ ia̱ bulee ska, 	 Hann hefur auðsýnt feðrum vorum miskunn og minnst síns heilaga sáttmála,


¡Ma se̱no je̱r ki̱i̱! Ba wa̱ ji tso̱ ji̱a duärawa̱ yëë je täkiwo̱. Ka irä jiye kuna ta, ka yis wa̱ ba wa̱ o̱nak ko̱ne e̱le̱wa̱ bäi yis Kekläí wänaka. 	 Vakna þú og styrk það sem eftir er og að dauða komið. Því margt hef ég fundið í fari þínu, sem ekki stenst fyrir Guði mínum.


Jera je jäiyi kololewa̱ wikblu yakei wa̱ je ju̱nami ijewa ki̱ka, te ijewa kukawa̱ diekjela tu̱naka̱ ijewa kalabe ki̱ka. Jekäi je ju ska ijewa julunami ju̱li̱shye, shka̱le ta̱i. 	 Og maðurinn, sem illi andinn var í, flaug á þá, keyrði þá alla undir sig og lék þá svo hart, að þeir flýðu naktir og særðir úr húsinu.


Je jukläyäkä kjätkeleksa̱ kjäshtäklä etka kie Oveja ni, jeska diklä talanaklä yöle tso̱ je kie Hebreo wa ktä wà rä Betesda ni. Je kjä ja̱mi ju jarbe tso̱ yöle cinco. 	 Við Sauðahliðið í Jerúsalem er laug, sem kallast á hebresku Betesda. Þar eru fimm súlnagöng.


Sa bakle mikle wa ke̱i ska ditsä tso̱ wa rä ka je̱r ko̱le je wà, jishtä jira je wà Jesús ktei bata shäk sikii wa irä jile bata shäk wa irä wäji̱atkerke̱ Säkeklä wikblu oloi ja̱mi käi. 	 Hann var ekki birtur mannanna sonum fyrr á tímum. Nú hefur hann verið opinberaður heilögum postulum hans og spámönnum í andanum:


iwa̱ tapanak wa ma̱kläksa̱ iwakei je̱k ia̱ juer ta baawa̱ si̱, ka pate̱leka̱ ta, ka bärileka̱ ta, ka medele ta jekäi, ata wämo ka yakei ta. 	 Hann vildi leiða hana fram fyrir sig í dýrð án þess hún hefði blett eða hrukku né neitt þess háttar. Heilög skyldi hún og lýtalaus.


Ikuna rä ijewa te ike̱i jalewa̱ta̱na iwa̱ je biketse rami ji̱a ra, jera ka̱ tso̱ ijewa ia̱ idäkläni jeska. 	 Hefðu þeir nú átt við ættjörðina, sem þeir fóru frá, þá hefðu þeir haft tíma til að snúa þangað aftur.


Jera ¿bikö bas ia̱ ra Säkeklä yaba wätuäkwa̱ klä wà, ñakäi sä kablele ñaia̱ pií wà, irä siki tele je kukäkwa̱ ka oloi ta, ñakäi Säkeklä wikblu je̱r bäi shäk kukäkwa̱ diekjela, jewa buka̱nami rä na? 	 Hve miklu þyngri hegning ætlið þér þá ekki að sá muni vera talinn verðskulda, er fótum treður son Guðs og vanhelgar blóð sáttmálans, er hann var helgaður í, og smánar anda náðarinnar?


Jekäi idemi jukläyäkä tso̱ etka Samaria ke̱i ki̱ kie Sicar ni ska. Je rä alemana ka̱ me̱le mikle Jacob wa̱ iyaba José ia̱ ska. 	 Nú kemur hann til borgar í Samaríu, er Síkar heitir, nálægt þeirri landspildu, sem Jakob gaf Jósef syni sínum.


Ata guardia wa cien wäsikäk wa̱ ka Pablo ktä ssëne, ata ite ko̱no ju̱ak irä ko̱no wakei irä jewa ebä ktä ssa. 	 En hundraðshöfðinginn treysti betur skipstjóra og skipseiganda en því, er Páll sagði.


Ñakäi ije ja̱mi Wikblu Sikina iwa̱ me̱nak Säkeklä kablele käi je wà bas nina, bas te kte yina si̱, ale bas tsa̱tkerke̱ksa̱ ktei baa ssa ra, je biketsa ra. 	 Í honum eruð og þér, eftir að hafa heyrt orð sannleikans, fagnaðarerindið um sáluhjálp yðar og tekið trú á hann og verið merktir innsigli heilags anda, sem yður var fyrirheitið.


Je bulirishtäí sá demi Sidón ska. Jekäi Julio je̱r bäi sha Pablo ia̱ te ka̱ ma̱ iia̱ iminaklä isalibä waka jewa wa̱ Pablo pasu̱aklä. 	 Á öðrum degi lentum vér í Sídon. Júlíus sýndi Páli þá mannúð að leyfa honum að fara á fund vina sinna og þiggja umönnun þeirra.


Jekäi jeska ka iwa̱ ji o̱ne täkili ta shka̱ja̱, ijewa te ka ibiketse kju̱ei. 	 Og hann gjörði þar ekki mörg kraftaverk sökum vantrúar þeirra.


Je ke̱i ska ra, sä käjäklämi bol shka̱bläklä ska, jera ekla rä minaktse̱, iel dä ju̱nakta̱na. 	 Þá verða tveir á akri, annar mun tekinn, hinn eftir skilinn.


Ka irä jiye kuna ta, yi te isha iia̱: “Bäije bä deju̱ rä” ni ra, je rä ji yakei we̱ke̱ ije te je wa̱kña. 	 Því að sá, sem biður hann vera velkominn, verður hluttakandi í hans vondu verkum.


Ka irä jiye kuna ta, ka sä ktä ssäk kuna wa, ji ka wata pakäk wa, sä wäyuäk wa tso̱ ta̱i, bäi si̱ ra sa pakäk tene shkiri wa̱k wa rä jeshtä wa. 	 Því að margir eru þverbrotnir og fara með hégómamál og leiða í villu, allra helst eru það þeir sem halda fram umskurn,


Jera Jesús te isha: —Ma cho̱ ma se̱naklä kiäk, jekäi bä bitäni. 	 Hann segir við hana: "Farðu, kallaðu á manninn þinn, og komdu hingað."


Jekäi bas ktö, jekäi bas ku̱ ji wo̱, jishtä sa̱ tso̱ kja wabiketsanakksa̱ ka̱wei sä wetsäkksa̱ ja̱mi jewa käi. 	 Talið því og breytið eins og þeir, er dæmast eiga eftir lögmáli frelsisins.


Itsa̱ku̱ irä, itsa̱ku̱ kä irä je rä suruu oveja kä suruu käi, nieve käi; iwäbala rä yökö wäkarka̱ käi; 	 Höfuð hans og hár var hvítt, eins og hvít ull, eins og mjöll, og augu hans eins og eldslogi.


Maitjä sá te wekte sheke̱ Säkeklä ia̱ bas ki̱ka; sá te bas ktei sheke̱ sá ka̱ kiäke̱ na ka jalewa̱ ta. 	 Vér þökkum ávallt Guði fyrir yður alla, er vér minnumst yðar í bænum vorum.


sa̱ je̱r ki̱ sa saka iar ijile ki̱ käi, se̱nak diyëë käi, ka̱wakbläk di kabika käi, je su̱ta jile saka wakbläk käi. Jekäi yis te bas je̱r ja̱we̱ke̱ba, jishtä yis wa̱ iyile kja käi, yi te je shtä wakbleke̱ ra, ka jewa ia̱ Säkeklä gobierno däkksa̱ däli ukä ye. 	 öfund, ofdrykkja, svall og annað þessu líkt. Og það segi ég yður fyrir, eins og ég hef áður sagt, að þeir, sem slíkt gjöra, munu ekki erfa Guðs ríki.


Bas ká Abraham ssëna a̱naa si̱, ije te yis díaí su̱emi ki̱ka. Jekäi ite je su̱a; je te issëwa̱ a̱naa. 	 Abraham faðir yðar vænti þess með fögnuði að sjá dag minn, og hann sá hann og gladdist."


Ka ijewa wa̱ bäli ssënak ji̱a, ka ijewa je̱r banak ji̱a, ka ijewa dälänak ka̱wä wa̱, ji saka bali wa̱ a̱ni. 	 Eigi mun þá framar hungra og eigi heldur framar þyrsta og eigi mun heldur sól brenna þá né nokkur hiti.


Bas kiana dulanak rä ka inaklä shka̱li̱bläk kuna; ssënak a̱naa ji tso̱ bas wa̱ ebä wa̱. Ka irä jiye kuna ta, ije wa̱ iyile: “Mik a̱ni ka yis wa̱ ba janakwa̱, mik a̱ni ka yis wa̱ ba ju̱nakta̱na.” 	 Sýnið enga fégirni í hegðun yðar, en látið yður nægja það, sem þér hafið. Guð hefur sjálfur sagt: "Ég mun ekki sleppa af þér hendinni né yfirgefa þig."


Ata chu̱li̱i̱ te je ju̱ñawa̱ ra, ijewa minemi iitäki̱, jera ite ijewa kiawa̱; jewa ia̱ ite Säkeklä gobierno ktei paka, ñakäi yi ki̱ bäine sherke̱ jewa bäiwa̱ni ite. 	 Mannfjöldinn varð þess var og fór á eftir honum. Hann tók þeim vel og talaði við þá um Guðs ríki og læknaði þá, er lækningar þurftu.


Ke yi a̱ni je̱k wäyua. Bas sha̱ manele te ibiketse irä ka̱biketsä ta jí ke̱i ska ra, je je̱k jöwa̱ ka iwa̱ ji ju̱ñer käi, idäkläwa̱pa ka̱biketsäk si̱ ye. 	 Enginn dragi sjálfan sig á tálar. Ef nokkur þykist vitur yðar á meðal í þessum heimi, verði hann fyrst heimskur til þess að hann verði vitur.


¡Wekte sä shiriwa̱k shtä kju̱ei ka̱jiska wa rä! Jekäi sä shiriwa̱k shtä ka wätkenak, ata ¡wekte sä shiriwa̱k wakei rä! 	 Vei heiminum vegna ginninga hans. Hjá ginningum verður eigi komist, en vei þeim manni, sem veldur.


Je itä ki̱ka Jesús shka Galilea sha̱na. Ka issëne shkäk Judea sha̱na, je rä jeska Judío wa ki̱ ishena kota̱nakwa̱ ki̱ka. 	 Eftir þetta fór Jesús um Galíleu. Hann vildi ekki fara um Júdeu, sökum þess að Gyðingar sátu um líf hans.


Jekäi ikjaksa̱julu demijulu Genesaret ke̱i ska. Jeska iko̱no mu̱acha̱ta̱na. 	 Þegar þeir höfðu náð yfir um, komu þeir að landi við Genesaret og lögðu þar að.


Jera ñabuka̱nami ka̱jöir ska. Miguel irä, iángel wa irä ñakpami tsuitkäbi ra, ñakäi tsuitkäbi irä iángel wa irä ñakpami ijewa ra, 	 Þá hófst stríð á himni: Míkael og englar hans fóru að berjast við drekann. Drekinn barðist og englar hans,


Ñakäi yie ishe ba ia̱: Ba rä Pedro, je jak ki̱ka yie ñatapawa̱k yis ia̱ wa yuemika̱. Jekäi sä wikblu bläklä je kjäshtäklä ka tu̱nakka̱ iki̱ka. 	 Og ég segi þér: Þú ert Pétur, kletturinn, og á þessum kletti mun ég byggja kirkju mína, og máttur heljar mun ekki á henni sigrast.


Ata Samaria wa ekla damiju̱ je ña̱la wà. Je deju̱ isäkätä ja̱mi te isu̱a ra, jera je je̱r ja̱mi idälänawa̱. 	 En Samverji nokkur, er var á ferð, kom að honum, og er hann sá hann, kenndi hann í brjósti um hann,


Salatiel rä Neri yaba, Neri rä Melqui yaba, Melqui rä Adi yaba, Adi rä Cosam yaba, Cosam rä Elmadam yaba, Elmadam rä Er yaba, 	 sonar Melkí, sonar Addí, sonar Kósams, sonar Elmadams, sonar Ers,


Be te ije kukeke̱wa̱, je te plaa ia̱newe̱ke̱ ipaju̱we̱ke̱ e̱e̱na, je te ikjali tjuewe̱ke̱ juyaa. Je te ishka̱we̱ke̱ ta̱i. Ka ite ije yëwa̱. 	 Það er andi, sem grípur hann, og þá æpir hann skyndilega. Hann teygir hann svo að hann froðufellir, og víkur varla frá honum og er að gjöra út af við hann.


¿Baishe ka bas je̱r ku̱e ite sä bitele ja̱mi ra, jäiyi wa tsa̱ku̱ kä je̱newa̱ matsi̱i̱ je wà ijuer dä äina na? 	 Kennir ekki sjálf náttúran yður, að ef karlmaður ber sítt hár, þá er það honum vansæmd,


Jekäi ijewa te Säkeklä se̱nak ka̱jöir sha yakei, idälärke̱ irä, ipa tjabarke̱ irä kju̱ei. Ata ka ijewa wa̱ ji we̱ yakei dokoitsanewa̱. 	 Og menn lastmæltu Guði himinsins fyrir kvalirnar og fyrir kaun sín og eigi gjörðu þeir iðrun og létu af verkum sínum.


Jekäi ¿jiye wata sä sher kju̱awa wa ktei wabiketsäkksa̱ na? Ata ¿ka bas kiana rä sa̱ sha̱na wa ne ktei wabiketsäkksa̱ rä na? 	 Hvað skyldi ég vera að dæma þá, sem fyrir utan eru? Dæmið þér ekki þá, sem fyrir innan eru?


Jera ka Jesús dämiba je ju tso̱ elkje ska, ata ikaldu ji̱a mai Marta te iku̱a ska. 	 En Jesús var ekki enn kominn til þorpsins, heldur var hann enn á þeim stað, þar sem Marta hafði mætt honum.


Ata jí biköle o̱rte rä io̱naklä jishtä kte yöle jile bata shäk wa wa̱ te ishe käi. Jera iwa̱ dulanak wa biköle te ijawa̱ta̱na, julunami iyika. 	 En allt verður þetta til þess, að ritningar spámannanna rætist." Þá yfirgáfu hann lærisveinarnir allir og flýðu.


Ata yi wa̱ Säkeklä shka̱l da, je wakei ju̱ñer Säkeklä wa̱. 	 En ef einhver elskar Guð, þá er hann þekktur af honum.


¿Bas manele kina rä tene shkiri ta kja na? Jera ke je bawa̱kwa̱ni. ¿Bas manele kina rä ka tene shkiri ta käi na? Jera ke tene shkiri wa̱k. 	 Sá sem var umskorinn, þegar hann var kallaður, breyti því ekki. Sá sem var óumskorinn, láti ekki umskera sig.


Jera ijewa te ko̱no sikaté ka̱ ssi̱lka. Jeska ijile biköle jawa̱ta̱na ite, jekäi iminejulumi Jesús da. 	 Og þeir lögðu bátunum að landi, yfirgáfu allt og fylgdu honum.


Jera, ¿jini sa te ishe na? ¿Sa̱ ku̱ ji yakei wakblöpa ji̱a ije̱r bäi shäklä ki̱ta na? 	 Hvað eigum vér þá að segja? Eigum vér að halda áfram í syndinni til þess að náðin aukist?


Ñerä guardia wa cien wäsikäk irä, ira kajali Jesús kjänanak wa irä te ka̱ wäbuka̱naka̱ irä jile o̱na saka saka irä je su̱a ra, ijewa suanacha̱wa̱ ta̱i, te isha: —¡Iyina si̱ jí rä Säkeklä yaba! 	 Þegar hundraðshöfðinginn og þeir, sem með honum gættu Jesú, sáu landskjálftann og atburði þessa, hræddust þeir mjög og sögðu: "Sannarlega var þessi maður sonur Guðs."


Jeshtä wa rä ka tkelewa̱ kuna itsa̱ku̱ ja̱mi. Ata itsa̱ku̱ ne ja̱mi iyaka kalabe se̱rke̱ rä, wäjierke̱ rä, sä wäjienaklä wà, sa̱ ja̱me̱i wà, ikibinaklä maikäi Säkeklä te ikibiwe̱ käi. 	 og halda sér ekki við hann, sem er höfuðið og styrkir allan líkamann og samantengir taugum og böndum, svo að hann þróast guðlegum þroska.


Iyina si̱ ra je juer dä je̱rike ta̱i käi, ka̱ju̱ñe ta̱i käi, je̱kje ta̱i käi, yaka ska je̱k weike ta̱i käi. Ata ka jiye je kiar ji ssërke̱ sa yaka ia̱ je wätkewa̱k. 	 Þetta hefur að sönnu orð á sér um speki, slík sjálfvalin dýrkun og auðmýking og harðneskja við líkamann, en hefur ekkert gildi, heldur er til þess eins að fullnægja holdinu.


Ke bas nui kuka yi a̱ni ra, ata ñashka̱li̱ble ne rä sa̱ nui del dä. Ka irä jiye kuna ta, yi te isaka shka̱li̱bla ra, je te ka̱wei wawá̱. 	 Skuldið ekki neinum neitt, nema það eitt að elska hver annan, því að sá, sem elskar náunga sinn, hefur uppfyllt lögmálið.


Jesús mineju̱ni etäbä kicha tipä kjä ja̱mi. Jera ditsä biköle demijulu iwäki̱. Jewa pakta ite. 	 Aftur fór hann út og gekk með vatninu, og allur mannfjöldinn kom til hans, og hann kenndi þeim.


Je ne ki̱ka ite ji paka jile she ja̱mi ijewa ia̱: 	 En hann sagði þeim þessa dæmisögu:


Ite Abraham paka tene shkiri wa̱k, je wà ikabläklä ñaia̱. Je su̱ta iyaba Isaac ko̱na ra, ocho día ra ite imatsu̱ kjuä tia ju̱ami. Je su̱ta Isaac te iwá̱ Jacob ia̱. Jekäi Jacob te iwá̱ sa kalí wa doce ia̱. 	 Þá gaf hann honum sáttmála umskurnarinnar. Síðan gat Abraham Ísak og umskar hann á áttunda degi, og Ísak gat Jakob og Jakob ættfeðurna tólf.


Juan kate wätelewa̱ ska ite Säbäkäkksa̱ te ji we̱ke̱ je palei ju̱ña ra, ite iwa̱ dulanak wa patkami iwäki̱, 	 Jóhannes heyrði í fangelsinu um verk Krists. Þá sendi hann honum orð með lærisveinum sínum og spurði:


Je bata ki̱ka yis Pablo wätelewa̱ Cristo Jesús ia̱ bas ka Judío kuna wa ki̱ka, 	 Þess vegna er það, að ég, Páll, bandingi Krists Jesú vegna yðar, heiðinna manna, beygi kné mín.


Ditsä bäi te ji säkei ta bäi tso̱ iwa̱ ne ja̱mi ji bäi tse̱ksa̱ rä, ata ditsä yakei te ji säkei ta yakei tso̱ iwa̱ ne ja̱mi ji yakei tse̱ksa̱ rä. 	 Góður maður ber gott fram úr góðum sjóði, en vondur maður ber vont fram úr vondum sjóði.


ñakäi ka Judío kuna wa wa̱ Säkeklä oloi käkläka̱ ije̱r bäi sha ijewa ia̱ ki̱ka, jishtä iyöle katke käi: “Je ne ki̱ka yie bä kjeishemi ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa sha̱na, ñakäi yie ba kie ksetsemi.” 	 en heiðingjarnir vegsami Guð sakir miskunnar hans, eins og ritað er: "Þess vegna skal ég játa þig meðal heiðingja og lofsyngja þínu nafni."


Ñerä je sa̱ je̱r ki̱wa̱k je̱k sikawa̱ iwäja̱mi te isha iia̱: —Ba rä Säkeklä yaba ra, jí jak wä tso̱ pakö ianakwa̱ pan ye. 	 Þá kom freistarinn og sagði við hann: "Ef þú ert sonur Guðs, þá bjóð þú, að steinar þessir verði að brauðum."


Jera Anás te ipatkami mo̱lewa̱ chui wa tsa̱ku̱i Caifás wäki̱. 	 Þá sendi Annas hann bundinn til Kaífasar æðsta prests.


je rä bas se̱naklä tsa̱na ka delewa̱ kuna wa ra, ñakäi ka bas ki̱ ji shenaklä kuna. 	 Þannig hegðið þér yður með sóma gagnvart þeim, sem fyrir utan eru, og eruð upp á engan komnir.


Jekäi Abraham te ji ka ki̱ssënak sa̱ wa̱, ki̱ssa ji̱a biketsale io̱rmi si̱. Jekäi idewa̱ ditsei wä kju̱awa kju̱awa chu̱li̱i̱ káí ye, jishtä iia̱ iyile käi: “Jekäi ba batala warmika̱ rä”. 	 Abraham trúði með von, gegn von, að hann skyldi verða faðir margra þjóða, samkvæmt því sem sagt hafði verið: "Svo skal afkvæmi þitt verða."


Ñerä ángel dar ka̱jöir ekla juena iwäna, je te itäkili jiewa̱. 	 [Þá birtist honum engill af himni, sem styrkti hann.


Je rä ka̱jiska kekläí te ka ji biketsäk etkabä kuna wa je̱rike wätuiwa̱wa̱, ka ijewa wäna Cristo rä baa je ktei oloi ñinaklä kuna. Ije ne rä Säkeklä me̱i rä. 	 Því guð þessarar aldar hefur blindað huga hinna vantrúuðu, til þess að þeir sjái ekki ljósið frá fagnaðarerindinu um dýrð Krists, hans, sem er ímynd Guðs.


Je ke̱i wà Pedro je̱k duaka̱ sä el wa tapanawa̱ sha̱na, je tapalewa̱ wa däka̱ rä ciento veinte kjena. Jewa ia̱ ite isha: 	 Á þessum dögum stóð Pétur upp meðal bræðranna. Þar var saman kominn flokkur manna, um eitt hundrað og tuttugu að tölu. Hann mælti:


Jera Jesús te isha: —¿Maikäi ba ia̱ ji o̱nopa ra ni na? Yi te ji biketse etkabä, je ia̱ ji biköle o̱rmi. 	 Jesús sagði við hann: "Ef þú getur! Sá getur allt sem trúir."


“¿Yi rä je̱r ko̱le Säkekewa je̱rikä ia̱ rä na? ¿Yi rä delewa̱ ije ia̱ jile shäk ye rä na? 	 Hver hefur þekkt huga Drottins? Eða hver hefur verið ráðgjafi hans?


Jera ite ijewa kúka, te isha: —Iyina si̱ ra, Elías ne rä däkju̱ba ji biköle paruäkba rä. 	 Hann svaraði: "Víst kemur Elía og færir allt í lag.


Jera Jesús te ikúka te isha iia̱: —Iyile katke rä: ‘Ke ba ku̱ Säkekewa ba Kekläí mabla su̱a wäsi̱wa.’ 	 Jesús svaraði honum: "Sagt hefur verið: ,Ekki skalt þú freista Drottins, Guðs þíns.'"


Yi kaldu shka̱bläklä ska ra, ke je bitani shäbeka iwa̱ shönak je̱k ki̱ tsa̱k. 	 Og sá sem er á akri, skal ekki hverfa aftur að taka yfirhöfn sína.


Ke bas ñawäjia ka Jesús biketsäk kuna wa ja̱mi. Ka irä jiye kuna ta, ¿maikäi ji wämo irä, ji ka ka̱wei ja̱mi irä ñabawa̱mi na? Je su̱ta ¿maikäi ka̱ oloi irä, ka̱tuil irä ssërmi bäi ñara na? 	 Gangið ekki undir ósamkynja ok með vantrúuðum. Hvað er sameiginlegt með réttlæti og ranglæti? Hvaða samfélag hefur ljós við myrkur?


Bäräle yis ktä rä ka ssërta bäi, ata ka jekäi yis dä kuna ji ju̱ñe ska ra. Ñera ji biköle ska, ji biköle wà yis wa̱ je kjayile bas ia̱ rä. 	 Þótt mig bresti mælsku, brestur mig samt ekki þekkingu og vér höfum á allan hátt birt yður hana í öllum greinum.


Jera Abraham te iki̱ssa je̱r baa wà, kjepa ikablele deksa̱ iia̱. 	 Og Abraham öðlaðist það, sem Guð hafði heitið honum er hann hafði beðið þess með stöðuglyndi.


Jesús shka jukläyäkä ta̱i ta̱i irä tsi̱dala irä je shtä naka sa paktäk. Jera idami rä Jerusalén ska. 	 Og hann hélt áfram til Jerúsalem, fór um borgir og þorp og kenndi.


Säkekewa Jesús je̱r bäi shöpa bas biköle ia̱. Amén. 	 Náðin Drottins Jesú sé með öllum.


Jekäi ijewa te iweika e̱ná ra, ijewa te je shönak je̱k ki̱ ya ju̱amini, jera ite iwakei paiklä jiawa̱ni iia̱, kjepa iwa̱ iminetse̱ wätenakka̱ cruz ja̱mi. 	 Þegar þeir höfðu spottað hann, færðu þeir hann úr kápunni og í hans eigin klæði. Þá leiddu þeir hann út til að krossfesta hann.


Ijewa si̱we̱i ña̱la rä sa̱ nu̱l bläklä kjäyelecha̱ käi. Ijewa kjäktä wà ite sä wäyueke̱. Ijewa kjäbata ska rä tkäbe kablali ne tso̱. 	 Opin gröf er barki þeirra, með tungum sínum draga þeir á tálar. Höggorma eitur er innan vara þeirra,


“Ka kjanaklä ekla a̱ni ia̱ blu wa bol kja̱nei o̱nak. Ka irä maikäi kuna ta, ite ekla dokoitsemi, ata ite iel shka̱li̱blemi, ite ekla bawe̱mi, ata iel iarmi ije̱r ki̱. Jekäi ka bas ia̱ Säkeklä irä blune irä kja̱nei o̱nak ñara.” 	 Enginn þjónn getur þjónað tveimur herrum. Annaðhvort hatar hann annan og elskar hinn eða þýðist annan og afrækir hinn. Þér getið ekki þjónað Guði og mammón."


Ka ba ia̱ ka̱ me̱nak itjä je wa̱kläña, je rä ka ba je̱rike rä bulee kuna Säkeklä wäna ki̱ka. 	 Eigi átt þú skerf né hlut í þessu, því að hjarta þitt er ekki einlægt gagnvart Guði.


Ka̱ tuinawa̱ kja aleji̱a; ka̱ñir dawa̱ kja irä. Je ne ki̱ka sa̱ ku̱ ji we̱ ka̱tuil na jöwa̱, ata sa̱ ku̱ ka̱ oloi je̱k tsa̱tkäklä je jiöcho̱wa̱. 	 Liðið er á nóttina og dagurinn í nánd. Leggjum því af verk myrkursins og klæðumst hertygjum ljóssins.


Ñakäi yie iyabala tuawe̱che̱miwa̱ duë sälwi wà. Jekäi ra biköle tapanak eyaka eyaka wa te iju̱ñemi yis ne rä sa̱ ka̱biketsä irä sa̱ je̱r ska ji tso̱ irä je su̱akksa̱ rä. Jekäi yie ji me̱mi bas ia̱ ekla ekla ji o̱le bas wakwa wa̱ je ja̱mi. 	 Og börn hennar mun ég deyða og allir söfnuðirnir skulu vita, að ég er sá, sem rannsakar nýrun og hjörtun, og ég mun gjalda yður, hverjum og einum, eftir verkum yðar.


Ata Säkeklä je̱r bäi shäke̱ kju̱ei yis dewa̱ jira jishtä yis dä käi; jekäi ije je̱r bäi sha yis ia̱, ka je weikanewa̱ ka wata käi. Ata yis shka̱bla e̱e̱na si̱ ijewa biköle tsa̱ta, ata ka je rä yis wakei si̱ kuna, ata Säkeklä je̱r bäi sha yis ia̱ ki̱ka. 	 En af Guðs náð er ég það sem ég er, og náð hans við mig hefur ekki orðið til ónýtis, heldur hef ég erfiðað meira en þeir allir, þó ekki ég, heldur náð Guðs, sem með mér er.


Jera ijewa te Pablo kuka ji̱a se̱nak, ata ka ikolor ji̱a. 	 Þeir báðu hann að standa lengur við, en hann varð ekki við því,


Jera jäiyi wa je̱r ta bäi wa te Esteban itäbiawa̱. Jekäi ijewa te iji̱etsa ta̱i. 	 Guðræknir menn greftruðu Stefán og höfðu sorgarathöfn mikla.


Jera je dulewa̱ je̱tkaka̱ ktaka̱ni. Jera Jesús te ipatkami ia̱mi ia̱. 	 Hinn látni settist þá upp og tók að mæla, og Jesús gaf hann móður hans.


Jerusalén ska Judío wa se̱nak tsa̱na wa chu̱li̱i̱ tapar kajali. Jewa dar dä ke̱i ta kju̱awa kju̱awa ka̱ biköle ska. 	 Í Jerúsalem dvöldust Gyðingar, guðræknir menn, frá öllum löndum undir himninum.


Ñerä ijewa dami ji̱a ra, guardia wa sha̱ minejulu jukläyäkä na ibata shäk chui tsa̱ku̱i wa ia̱ ji o̱na käi biköle. 	 Meðan þær voru á leiðinni komu nokkrir varðmenn til borgarinnar og sögðu æðstu prestunum allt, sem gjörst hafði.


Ka je ebä kuna, ata ñakäi sa̱ ñassäke̱ Säkeklä wà saje wa Säkekewaí Jesucristo kju̱ei. Je ne oloi ja̱mi jira Säkeklä je̱r bäinani sa ra rä. 	 Og ekki það eitt, heldur fögnum vér í Guði fyrir Drottin vorn Jesú Krist, sem vér nú höfum öðlast sáttargjörðina fyrir.


Je ke̱i wà Jesús wa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi te isha: —¿Yi bä rä bakleka̱ bäi si̱ ka̱jöir gobierno ja̱mi wa sha̱na rä na? 	 Á þeirri stundu komu lærisveinarnir til Jesú og spurðu: "Hver er mestur í himnaríki?"


Jera je sa̱ tsa̱ku̱i kja̱nei wa̱k te ikúka: —Säkekewa, sä shkä ka yis yaba duäwa̱ba yika. 	 Konungsmaður bað hann: "Herra, kom þú áður en barnið mitt andast."


“¡Säli bas Corazín wa rä! ¡Säli bas Betsaida wa rä! Ka irä jiye kuna ta, bas sha̱na ji o̱na täkili ta ta̱i je kuna rä o̱le Tiro irä Sidón irä ska ra, mik ijewa ñamaneneksa̱, ñapajiene sua yönak saco ye shtä wà, ñajäklenewa̱ muli̱tä ja̱rka. 	 Vei þér, Korasín! Vei þér, Betsaída! Ef gjörst hefðu í Týrus og Sídon kraftaverkin, sem gjörðust í ykkur, hefðu þeir löngu iðrast og setið í sekk og ösku.


Jekäi Pilato te iwabiketsaksa̱ iwa̱k maikäi ijewa te ikia iia̱ käi. 	 Þá ákvað Pílatus, að kröfu þeirra skyldi fullnægt.


Jesús te je biköle paka je chu̱li̱i̱ wa ia̱ rä jile she ja̱mi ebä. Ka iwa̱ ji pakane ijewa ia̱ ka yile kuna jile she ja̱mi käi. 	 Þetta allt talaði Jesús í dæmisögum til fólksins, og án dæmisagna talaði hann ekki til þeirra.


Jera yabala de ja iwäki̱ ijula tkäkläwa̱ ijewa ja̱mi, ata iwa̱ dulanak wa te jewa uña. 	 Menn færðu börn til hans, að hann snerti þau, en lærisveinarnir átöldu þá.


Yis Ká wa̱ yis shka̱l. Ka irä jiye kuna ta, yis dä je̱k ju̱akksa̱ duäkwa̱, je ukä ska yis je̱käkläka̱ni se̱nakni. 	 Fyrir því elskar faðirinn mig, að ég legg líf mitt í sölurnar, svo að ég fái það aftur.


Jera Jesús te ikúka: —Yis ne irä. Jekäi bas te ditsä yäbei su̱emi je̱tkelewa̱ ale Täkili ta Ta̱i je jula wämo kja̱ne, ñakäi je dawa̱ju̱té ka̱jöir mo̱ ja̱rka je su̱emi bas te. 	 Jesús sagði: "Ég er sá, og þér munuð sjá Mannssoninn sitja til hægri handar máttarins og koma í skýjum himins."


Je rä Cristo ka̱wä ta ji biköle ju̱ñak ma rä ite ibolki wa biköle tulacha̱wa̱ iklä niki̱ka kje ki̱ka. 	 Því að honum ber að ríkja, uns hann leggur alla fjendurna undir fætur hans.


Ñerä ka̱ñir dawa̱ kja ra, Caifás ska ijewa wa̱ Jesús minetse̱ Pretorio ska. Ata ka ijewa minenewa̱ Pretorio na. Je rä ka ijewa ianacha̱kläwa̱ kuna ñá ye, je rä ijewa wa̱ Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä je kätäkläña. 	 Nú var Jesús fluttur frá Kaífasi til hallar landshöfðingjans. Það var snemma morguns. Gyðingar fóru ekki sjálfir inn í höllina, svo að þeir saurguðust ekki, heldur mættu neyta páskamáltíðar.


Ka irä jiye kuna ta, bas te je shtä wá̱, ñakäi bas te je wá̱ ki̱ta ki̱ta ra, je wa̱ ka bas ianakwa̱ ka ji wa̱k kuna, ka wänak kuna käi, saje wa Säkekewaí Jesucristo ju̱ñe ja̱mi. 	 Því ef þér hafið þetta til að bera og farið vaxandi í því, munuð þér ekki verða iðjulausir né ávaxtalausir í þekkingunni á Drottni vorum Jesú Kristi.


“Bata jekje ra ite iwakei yaba patkaté ijewa wäki̱, te isha: ‘Yis yaba je dälätsemiwa̱ ijewa te.’ 	 Síðast sendi hann til þeirra son sinn og sagði: "Þeir munu virða son minn.


Je ikjätkele yöle rä jaspe wà, ata jukläyäkä yöle rä oro si̱ wà, vidrio pasikle yëë su̱ta. 	 Múr hennar var byggður af jaspis og borgin af skíra gulli sem skært gler væri.


Jekäi fariseo wa irä ñayöle ka̱wei wà wa irä te isha yakei ñaia̱: —Ije te yakei wakbläk wa kieke̱wa̱ bäi ebä, ñakäi iyäkäke̱ ijewa ra. 	 en farísear og fræðimenn ömuðust við því og sögðu: "Þessi maður tekur að sér syndara og samneytir þeim."


Je wakei te sa̱ tsa̱tkaksa̱, sa kia ji wämo wa̱k, ka je rä sä wakwa te ji wá̱ ki̱ka kuna, ata je rä ji wabiketsaleksa̱ iwakei wa̱ ki̱ka, ñakäi ije je̱r bäi sha sa̱ ia̱ Cristo Jesús ja̱mi sa̱ ke̱i bakle biköle yikaba ki̱ka. 	 Hann hefur frelsað oss og kallað heilagri köllun, ekki eftir verkum vorum, heldur eftir eigin ákvörðun og náð, sem oss var gefin fyrir Krist Jesú frá eilífum tímum,


Jera guardia wa te ibiketsaksa̱ kololecha̱wa̱ wa ktäkcha̱wa̱, yi a̱ni ka minaklä okle tkuäk tulämi. 	 Hermennirnir ætluðu að drepa bandingjana, svo að enginn þeirra kæmist undan á sundi.


Bas dikäla, sa̱ ñashka̱li̱blö. Ka irä jiye kuna ta, ñashka̱li̱ble datse̱ rä Säkeklä ja̱mi. Jekäi yi ñashka̱li̱bläk wa biköle rä wätsikile Säkeklä wa̱, ñakäi jewa wa̱ Säkeklä ju̱ñer. 	 Þér elskaðir, elskum hver annan, því að kærleikurinn er frá Guði kominn, og hver sem elskar er af Guði fæddur og þekkir Guð.


Ka irä maikäi kuna ta, je ne ki̱ sä dulecha̱wa̱ wa ia̱ kte baa bata yina rä, je rä ijewa yaka wabiketsanakläksa̱ ditsä käi, ata iwikblu se̱naklä Säkeklä käi. 	 Því að til þess var og dauðum boðað fagnaðarerindið, að þeir, þótt dæmdir væru líkamlega með mönnum, mættu lifa í andanum með Guði.


jera je kjanaklä blui dämiju̱ni ka ite ike̱i ki̱ssë kate kuna ska, ka hora ju̱ñele kuna iwa̱ ska, je te ikshe̱mika̱ te ka̱ me̱mi iia̱ rä mai ka ji biketsäk etkabä kuna wa tso̱ shtä ska. 	 þá mun húsbóndi þess þjóns kom á þeim degi, er hann væntir ekki, á þeirri stundu, er hann veit ekki, höggva hann og láta hann fá hlut með ótrúum.


Ka irä jiye kuna ta, sá te issa bas te Cristo Jesús biketsa, ñakäi bas wa̱ sä sikii wa biköle shka̱l, 	 Því að vér höfum heyrt um trú yðar á Krist Jesú og um kærleikann, sem þér berið til allra heilagra,


Iwa rä sa te ji sherke̱ sa yaka ki̱ biketseke̱ ra, je rä sa̱ kju̱atkäke̱ Säkeklä ra. Je rä ka sa̱ je̱k jäwa̱ Säkeklä ka̱wei yika ki̱ka, ñakäi ka sa̱ ia̱ io̱nak. 	 Hyggja holdsins er fjandskapur gegn Guði, með því að hún lýtur ekki lögmáli Guðs, enda getur hún það ekki.


Iwa rä yis wa̱ iju̱ñer bas ka̱kiäke̱ yis ki̱ka oloi ja̱mi, ñakäi Jesucristo wikblu te yis tsa̱tkeke̱ oloi ja̱mi yis yermiksa̱ni kjermita, 	 Því að ég veit, að þetta verður mér til frelsunar fyrir bænir yðar og hjálpina, sem andi Jesú Krists veitir mér.


Ñaebä jukläyäkä saka tso̱ Jerusalén pája̱mi wa däke̱té ta̱i. Ijewa wa̱ duë ta wa däke̱ja, kololewa̱ wikblu ñá shtä wa̱ wa däke̱ja. Jera jewa biköle bäirke̱ni. 	 Einnig kom fjöldi fólks frá borgunum umhverfis Jerúsalem og flutti með sér sjúka menn og þjáða af óhreinum höndum. Þeir læknuðust allir.


Ñera Moisés te isha: ‘Säkekewa bas Kekläí te bas wakwa sha̱na ekla kukemi jile bata shäk ye bas ia̱ yis käi. Bas kiana je ktä ssäk ji biköle ska ji sheke̱ ite bas ia̱ käi. 	 Móse sagði: ,Spámann mun Drottinn, Guð yðar, uppvekja yður af bræðrum yðar eins og mig. Á hann skuluð þér hlýða í öllu, er hann talar til yðar.


Ata jukläyäkä etkä etkä ska Wikblu Sikina te yis ia̱ ishe dami rä yis ki̱ssëte wätenewa̱ irä, weikane irä te. 	 nema að heilagur andi birtir mér í hverri borg, að fjötrar og þrengingar bíði mín.


Papá, jekäi irä, ba wäbatsa jekäi ki̱ka. 	 Já, faðir, svo var þér þóknanlegt.


Jewa ñajäklämiwa̱ beshyeka sualecha̱wa̱ ije te ji shka̱l ssë kate ki̱ka, te ishemi: “¡Wekte, wekte, jukläyäkä bäi si̱ rä, Babilonia jukläyäkä oloi ta rä! Ka irä jiye kuna ta, una hora bala na ebä buka̱ne dewa̱ ba ki̱ka.” 	 Af ótta fyrir kvöl hennar munu þeir standa langt frá og segja: "Vei, vei, borgin mikla, Babýlon, borgin volduga, á einni stundu kom dómur þinn."


Je ke̱i wà jile bata shäk wa sha̱ minejulu Jerusalén ska jewa demijulu Antioquía ska. 	 Á þessum dögum komu spámenn frá Jerúsalem til Antíokkíu.


Ka irä maikäi kuna ta, jishtä alaklä wa bitele rä jäiyi wa ska, je su̱ta jäiyi wa ko̱rke̱ni rä alaklä wa oloi ja̱mi. Ata ji biköle bitäke̱ rä Säkeklä ska. 	 því að eins og konan er komin af manninum, svo er og maðurinn fæddur af konunni, en allt er frá Guði.


Jera ite ikúka te isha: —Ka yis patkene yi ia̱, ata Israel ju ska wa shelecha̱wa̱ oveja käi jewa ebä ia̱. 	 Hann mælti: "Ég er ekki sendur nema til týndra sauða af Ísraelsætt."


ji tso̱ ka̱jiska wawa̱k wa ssënopa ka ite iwawe̱ si̱ kuna käi. Ka irä jiye kuna ta, jira ka̱jiska jishtä ji dami rä käi, je e̱rte. 	 og þeir sem nota heiminn, eins og þeir færðu sér hann ekki í nyt. Því að heimurinn í núverandi mynd líður undir lok.


Iwa rä sä tjabanakcha̱wa̱ wa kiana pajienak ji ka tjabanak kuna wà. Sä duäkcha̱wa̱ wa kiana pajienak ji ka duäk kuna wà. 	 Þetta forgengilega á að íklæðast óforgengileikanum og þetta dauðlega að íklæðast ódauðleikanum.


Ñekja bas ishäk: “Jir iräle bulia iräle, sä marmi ñe jukläyäkä ska, jeska sä ji wa̱mi un año; sä jile watju̱ami sä blurmi,” 	 Heyrið, þér sem segið: "Í dag eða á morgun skulum vér fara til þeirrar eða þeirrar borgar, dveljast þar eitt ár og versla þar og græða!" -


Jí äyë wayina e̱ná bas sha̱na ra, jera Laodicea ska tapanak wa pake bas te iwashäk, ñaebä Laodicea wa ia̱ ipatkele washe bas te. 	 Og þegar búið er að lesa þetta bréf upp hjá yður, þá látið líka lesa það í söfnuði Laódíkeumanna. Lesið þér og bréfið frá Laódíkeu.


Jesús wa̱ ji o̱le kju̱awa ijuenaklä ye ijewa wäna ta̱i, ata maitjä ka ijewa wa̱ je biketsane kuna. 	 Þótt hann hefði gjört svo mörg tákn fyrir augum þeirra, trúðu þeir ekki á hann,


Ata je dätsi yëna ju̱namita̱na, iwakei tu̱nami ju̱li̱shye. 	 en hann lét eftir línklæðið og flýði nakinn.


Iwa rä saje wa mane a̱ni ka se̱r dä sa wakei je̱k ia̱ kuna. Ñakäi ka mane a̱ni duäwa̱ rä iwakei je̱k ia̱ kuna. 	 Því að enginn af oss lifir sjálfum sér og enginn deyr sjálfum sér.


¿Jiräni iyöle te ishe rä na? “Abraham te Säkeklä biketsa, je wà iwabiketsanaksa̱ wämo ye to̱ne käi.” 	 Því hvað segir ritningin: "Abraham trúði Guði, og það var reiknað honum til réttlætis."


El wa, bas ku̱ yis mablö, ñakäi bas ku̱ se̱nak jishtä sá se̱na bas wänaka käi wa su̱o. 	 Bræður, breytið allir eftir mér og festið sjónir yðar á þeim, sem breyta eftir þeirri fyrirmynd, er vér höfum yður gefið.


te isha: —Säkekewa, sá je̱r ja̱na, je säwäyuäk katke ji̱a ra, je te isha rä: “Tres día ra yis shki̱rmika̱ni” jeska. 	 og sögðu: "Herra, vér minnumst þess, að svikari þessi sagði í lifanda lífi: ,Eftir þrjá daga rís ég upp.'


Ñakäi sä kukä kuna ishäk: “Ka yis dä wäbala kuna ki̱ka ka yis dä sä yaka ekta kuna” ni, jera ¿je ebä ki̱ka ka irä iyaka ekta kuna na? 	 Og ef eyrað segði: "Fyrst ég er ekki auga, heyri ég ekki líkamanum til," þá er það ekki þar fyrir líkamanum óháð.


Je ki̱ka Judío wa te ikúka: —Jí ju yöle cuarenta y seis año kje, jera ¿maikäi ba ia̱ je yörmika̱ni tres día ebä ra rä na? 	 Þá sögðu Gyðingar: "Þetta musteri hefur verið fjörutíu og sex ár í smíðum, og þú ætlar að reisa það á þrem dögum!"


Jekäi ka ka̱wei kuna yikaba ra, ji yakei wakble tso̱ kja ka̱jiska. Ata ka ka̱wei kuna ra, ji yakei wakblerke̱ rä ka nui bäke ta. 	 Því að allt fram að lögmálinu var synd í heiminum, en synd tilreiknast ekki meðan ekki er lögmál.


Ji kätäk, je ku̱ ji ka kätäk kuna ke dokoitsa. Ñakäi ka ji kätäk kuna, je ku̱ ji kätäk ke wabiketsa yakei, Säkeklä wa̱ je rä kilewa̱ ñaebä ki̱ka. 	 Sá, sem neytir kjöts, fyrirlíti ekki hinn, sem lætur þess óneytt, og sá, sem lætur þess óneytt, dæmi ekki þann, sem neytir þess, því að Guð hefur tekið hann að sér.


Jekäi je jukläyäkä ska Samaria wa chu̱li̱i̱ te Jesús biketsa je alaklä te ji paka ijewa ia̱ ki̱ka. Ije te iktei sha rä jikäi: “Ji biköle wakblele yis wa̱ je shani ite yis ia̱.” 	 Margir Samverjar úr þessari borg trúðu á hann vegna orða konunnar, sem vitnaði um það, að hann hefði sagt henni allt, sem hún hafði gjört.


Jekäi je ángel te isha iia̱: —María, ke ba suana. Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä je̱r ssëna bäi ba ra ki̱ka. 	 Og engillinn sagði við hana: "Óttast þú eigi, María, því að þú hefur fundið náð hjá Guði.


Ata manele te je jawa̱ minemi kte ka wata pake ja̱mi. 	 Sumir eru viknir frá þessu og hafa snúið sér til hégómamáls.


Jera ite isha ijewa ia̱: —¿Jibä käi na? Jekäi ijewa te ikúka: —Ñe Jesús Nazaret wa je̱. Ije rä jile bata shäk, jekäi Säkeklä wäna irä, ditsä biköle wäna irä ite ji wá̱ rä täkili ta bäi si̱, ñakäi je te sa pakta rä täki ta bäi si̱. 	 Hann spurði: "Hvað þá?" Þeir svöruðu: "Þetta um Jesú frá Nasaret, sem var spámaður, máttugur í verki og orði fyrir Guði og öllum lýð,


Jekäi sä el kjeiyile bäi tapanak eyaka eyaka wa biköle wa̱ Jesús ktei baa kja̱nei we̱ ki̱ka, je patkamiña sá te ije ra. 	 En með honum sendum vér þann bróður, sem orð fer af í öllum söfnuðunum fyrir starf hans í þjónustu fagnaðarerindisins.


Jera Säkeklä wikblu te yis paka minak ijewa ra ka ji a̱ni biketsale ta kuna. Ñakäi jí sä el wa seis minemiña yis da, jekäi sá kjawa̱julu je säkekewa ju naka. 	 Og andinn sagði mér að fara með þeim hiklaust. Þessir sex bræður urðu mér einnig samferða, og vér gengum inn í hús mannsins.


Ka irä jiye kuna ta, kinak wa rä chu̱li̱i̱, ata elkje ebä ne rä kolonak rä.” 	 Því að margir eru kallaðir, en fáir útvaldir."


Jera Jesús je̱k sikawa̱ ijewa wäja̱mi, kta ijewa ra, te isha: —Yis ia̱ ka̱wei rä me̱le ji biköle wa̱klä ka̱jöir ska irä ka̱jiska irä. 	 Og Jesús gekk til þeirra, talaði við þá og sagði: "Allt vald er mér gefið á himni og jörðu.


Ñerä ijewa minejuluni ra, Säkekewa ángel í ekla je̱k kjasha José ia̱ kausu̱e naka, te isha iia̱: “Ma je̱köka̱, ma tu̱nomi yaba irä ia̱mi irä wäkseka Egipto ska. Ma se̱no jeska bikökje yis te ba ia̱ isheke̱ni kje. Ka irä jiye kuna ta, Herodes te je yaba yule mar kota̱nakwa̱.” 	 Þegar þeir voru farnir, þá vitrast engill Drottins Jósef í draumi og segir: "Rís upp, tak barnið og móður þess og flý til Egyptalands. Þar skaltu vera, uns ég segi þér, því að Heródes mun leita barnsins til að fyrirfara því."


Ata chu̱li̱i̱ te iminejulu su̱a, jera ijewa je̱r ku̱a ite. Je ki̱ka jukläyäkä biköle ska wa julunami klä wà, demijuluba ijewa wätsa̱k. 	 Menn sáu þá fara, og margir þekktu þá, og nú streymdi fólk þangað gangandi úr öllum borgunum og varð á undan þeim.


Ka irä sá te bas patke täkili wà ji biketsäk etkabä kuna. Ata sá rä bas ki̱ma̱kña bas ssënaklä a̱naa. Ka irä jiye kuna ta, ji biketse etkabä wà bas dä tkelewa̱ bäi. 	 Ekki svo að skilja, að vér viljum drottna yfir trú yðar, heldur erum vér samverkamenn að gleði yðar. Því að í trúnni standið þér.


Jera ijewa te je inaklä kukacha̱wa̱. Jekäi ite isha jiräni ite ipaka ishäk käi. Jekäi je yir dami ji̱a Judío wa sha̱na jira kje. 	 Þeir tóku við fénu og gjörðu sem þeim var sagt. Þessi sögusögn hefur verið borin út meðal Gyðinga allt til þessa dags.


Bas dikäla, yie bas pake jishtä ka̱ etkä wa käi, shkäk kju̱awa ye wa käi, ñabutsäkksa̱ ji tkerke̱ sa yaka ja̱mi kju̱atkäke̱ sa wakei ra je yika. 	 Þér elskuðu, ég áminni yður sem gesti og útlendinga að halda yður frá holdlegum girndum, sem heyja stríð gegn sálunni.


Je yika ma se̱no je̱r ki̱i̱, je te ta̱i saje wa ktä wätkewa̱ ki̱ka. 	 Gæt þín líka fyrir honum, því að mjög stóð hann í gegn orðum vorum.


je säkekewa veinticuatro wa ñatuläke̱wa̱ wakte, ale je̱tkelewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä ki̱ka je wäja̱mi. Jekäi jewa te ale se̱nak sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi oloitseke̱, jewa te icorona ye tuleke̱mi sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä wäja̱mi te isheke̱: 	 þá falla öldungarnir tuttugu og fjórir niður frammi fyrir honum, sem í hásætinu situr, og tilbiðja hann, sem lifir um aldir alda, og varpa kórónum sínum niður fyrir hásætinu og segja:


Jekäi bas dä ñapajieleni sä del spa̱na wà. Je spa̱na tërte, jishtä iyuäkksa̱ wakei rä käi, je̱r ko̱nakwa̱ kalabe. 	 og íklæðst hinum nýja, sem endurnýjast til fullkominnar þekkingar og verður þannig mynd skapara síns.


Sha̱ jolona dika yäkä na; je kibina ñara, ata je dika yäkä te iki̱tiacha̱wa̱. 	 Og sumt féll meðal þyrna, og þyrnarnir spruttu einnig og kæfðu það.


Jekäi ite ka̱ ma̱ iia̱ ra, Pablo je̱k duaka̱ kläkata ki̱ka, jula tkacha̱. Ñerä biköle si̱wa̱tiacha̱wa̱ bii, jera iktami ijewa ra Hebreo tä wa, je te isha: 	 Hann leyfði það. Páll bandaði hendi til fólksins, þar sem hann stóð á þrepunum. Þegar hann hafði fengið gott hljóð, mælti hann til þeirra á hebreska tungu:


Jera ite ijewa pakta tsa̱na, te isha: —¡Issö! Bas se̱no je̱r ki̱i̱ fariseo wa levadura yika irä, Herodes levadura yika irä. 	 Jesús áminnti þá og sagði: "Gætið yðar, varist súrdeig farísea og súrdeig Heródesar."


Ijewa te ishemi: “¿Mai rä ikabla däkni rä na? Ñera sa ká wa kapacha̱wa̱ skaté ji biköle dami iku̱r käi, jishtä ji yöleksa̱ säkätä skaté käi.” 	 og segja með spotti: "Hvað verður úr fyrirheitinu um komu hans? Því að frá því feðurnir sofnuðu stendur allt við sama eins og frá upphafi veraldar."


Jekäi tene shkiri ta, ka je wa̱ ji kuna, ñakäi ka tene shkiri ta, ka je wa̱ ji kuna. Ata bäi si̱ sa kiana rä Säkeklä wa̱ sa pakale ji wa̱k je ne wa̱k. 	 Umskurnin er ekkert og yfirhúðin ekkert, heldur það að halda boðorð Guðs.


Jeiräta itkenawa̱ ra, ikibir mar ta̱i isaka tkele biköle tsa̱ta, ijula je̱rke̱ ta̱i du ju̱nak ka̱sha̱ka ju yör dawa̱ ijula na kje.” 	 En eftir að því er sáð tekur það að spretta, það verður öllum jurtum meira og fær svo stórar greinar, að fuglar himins geta hreiðrað sig í skugga þess."


Jesús te je uva diä jäi kuya e̱ná ra, ite isha: —Io̱na e̱ná. Jera itsa̱ku̱ ja̱wa̱wa̱, jekäi ije̱k jawa̱ duäkwa̱. 	 Þegar Jesús hafði fengið edikið, sagði hann: "Það er fullkomnað." Þá hneigði hann höfuðið og gaf upp andann.


Jekäi yie ishe bas äinakläpa. ¿Ata bas sha̱na ekla a̱ni ka kuna ka̱biketsä ta iel wa ñaktewa̱ke̱ ji wà paruäk na? 	 Ég segi það yður til blygðunar. Er þá enginn vitur til á meðal yðar, sem skorið geti úr málum milli bræðra?


Yis te jekäi ibiketsa si̱ ki̱ka, yis wa̱ iju̱ñer yis kätkämi ji̱a, yis se̱rmi ji̱a bas biköle ra, bas te ji biketse dami etkabä ska bas täkinaklä, bas ssënaklä a̱naa, 	 Og í trausti þess veit ég, að ég mun lifa og halda áfram að vera hjá yður öllum, yður til framfara og gleði í trúnni.


Je ukä ska je̱nanapa Jesús mineju̱ jukläyäkä kie Naín ska. Jera iwa̱ dulanak wa irä, ditsä saka chu̱li̱i̱ irä damiña ira. 	 Skömmu síðar bar svo við, að Jesús hélt til borgar, sem heitir Nain, og lærisveinar hans fóru með honum og mikill mannfjöldi.


Yis oveja wa te yis ktä ssëke̱; ñakäi yis wa̱ ijewa rä su̱nak. Jekäi ijewa mike̱ yis itä ki̱. 	 Mínir sauðir heyra raust mína, og ég þekki þá, og þeir fylgja mér.


Jera yie ángel saka täki ta ta̱i dawa̱ju̱té ka̱jöir ska pabutälewa̱ mo̱ wa̱ su̱a. Je tsa̱ku̱ ki̱ka shikaba kate̱, iwäktä rä ka̱wä käi, iklä rä yökö wäkaleka̱ shkeka ju kata käi. 	 Og ég sá annan sterkan engil stíga af himni ofan, hjúpaðan skýi. Regnboginn var yfir höfði honum og ásjóna hans var sem sólin og fætur hans sem eldstólpar.


Ata jera ¿maikäi io̱rmi jishtä iyöle te ishe ikiana o̱nak jikäi ni, käi rä na? 	 Hvernig ættu þá ritningarnar að rætast, sem segja, að þetta eigi svo að verða?"


Jewa te duë ta wa jeke̱ksa̱ ña̱laka tapawe̱ke̱ ja̱ka̱ ki̱ka je̱katashuäklä ki̱ka; je rä Pedro kjäke̱ju̱ ra, kje ioloibä jibä tenakläwa̱ ijewa manele ja̱mi. 	 Menn báru jafnvel sjúka út á strætin og lögðu þá á rekkjur og börur, ef verða mætti, er Pétur gengi hjá, að alltént skugginn af honum félli á einhvern þeirra.


ije̱r bäi shäkläpa Pablo patkäkté Jerusalénka. Ata ijewa rä ñaje̱rko̱le kja iki̱ssäk ña̱la wà ko̱ta̱nakwa̱. 	 að veita sér að málum gegn honum og gera sér þann greiða að senda hann til Jerúsalem. En þeir hugðust búa honum fyrirsát og vega hann á leiðinni.


Jera ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa käi, bakleka̱ wa käi, guardia wa tsa̱ku̱i wa käi, blu wa käi, oloi ta wa käi, kololecha̱wa̱ kjanaklä ye wa biköle käi, ka kololewa̱ kuna wa biköle käi, jewa ñablatkawa̱ ka̱ wäja̱r ji ja̱r na, ka̱tsä na ji na, jak ktä ji ktä na. 	 Og konungar jarðarinnar og höfðingjarnir og herforingjarnir og auðmennirnir, mektarmennirnir og hver þræll og þegn fólu sig í hellum og í hömrum fjalla.


Ata yis ka̱kia ba ki̱ ba wa̱ ji biketsäklä etkabä ji̱a ka shirilewa̱ ta. Jekäi ba dewa̱ni ra, ba ku̱ ba el wa täkiwo̱. 	 En ég hef beðið fyrir þér, að trú þín þrjóti ekki. Og styrk þú bræður þína, þegar þú ert snúinn við."


Ñakäi bas ka̱kiö sá ki̱ka ka̱ me̱naklä sá ia̱ kte shäklä, sá wa̱ Cristo ktei blelewa̱ wapakäklä. Je ne kju̱ei yis kate wätelewa̱ rä. 	 Biðjið jafnframt fyrir oss, að Guð opni oss dyr fyrir orðið og vér getum boðað leyndardóm Krists. Hans vegna er ég nú bundinn.


äyë kiäkksa̱ te̱nakmi iwa̱ ñapaktäklä jui tso̱ Damasco ska je wakwa ia̱. Je rä ikuna ite Jesús ña̱le̱i wà minak wa ku̱a ra, je äyë wà iwa̱ ijewa kukä jäkläté jäiyi wa iräle, alaklä wa iräle, wätenakcha̱wa̱ Jerusalén ska. 	 og beiddist bréfa af honum til samkundanna í Damaskus, að hann mætti flytja í böndum til Jerúsalem þá, er hann kynni að finna og væru þessa vegar, hvort heldur karla eða konur.


Ditsä biköle te issë tso̱ ra, ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: 	 Í áheyrn alls lýðsins sagði hann við lærisveina sína:


Ñakäi ji sikina Wikbluí oloi ja̱mi ije kjayina ji täkii wà ije rä Säkeklä yaba ni, je rä ishki̱naka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na je wà. Je rä saje wa Säkekewaí Jesucristo. 	 en að anda heilagleikans með krafti auglýstur að vera sonur Guðs fyrir upprisu frá dauðum.


Ata iel te iuña te sha iia̱: —Ba weikarke̱ ije käi ñaebä; jera ¿ka ba suane Säkeklä yika na? 	 En hinn ávítaði hann og sagði: "Hræðist þú ekki einu sinni Guð, og ert þó undir sama dómi?


“Yie ishe bas ia̱, biköle yi te yis shaka̱ ditsä wäkata ska ra, jera ñaebä ditsä yäbei te ije shemika̱ Säkeklä ángel wa wäkata ska. 	 En ég segi yður: Hvern þann sem kannast við mig fyrir mönnum, mun og Mannssonurinn kannast við fyrir englum Guðs.


Ñakäi David te ishe: “Ijewa ñayäke̱ ebä manenoksa̱pa iwäbutrewa̱kwa̱, ikukäkcha̱wa̱ ja̱ma käi, ijolonewa̱kcha̱wa̱, iweikäkcha̱wa̱ nui ki̱. 	 Og Davíð segir: Verði borðhald þeirra snara og gildra, til falls og til hegningar þeim!


Je ne oloi ja̱mi sä rä to̱leksa̱ ipi wà, ñakäi sä shirilewa̱ rä jalewa̱ bitaba rä, Säkeklä je̱r bäi shä rä bäi si̱wa̱ ki̱ka. 	 Í honum, fyrir hans blóð eigum vér endurlausnina og fyrirgefningu afbrota vorra.


Jekjepa Juan mineju̱ Jordán ke̱i biköle sha̱na, je te sa pakta rä sa kiana wäoka̱nak sa̱ je̱k manewa̱kläksa̱, sa̱ nui janakläwa̱ bitaba ni. 	 Og hann fór um alla Jórdanbyggð og prédikaði iðrunarskírn til fyrirgefningar synda,


jekäi ñaebä Cristo ju̱naksa̱ etaba kicha yebä iwa̱ sä chu̱li̱i̱ nui tsa̱ju̱aklämi, je itäki̱ ijuermini etäbä kicha, ka je rä sa̱ nui ki̱ka kuna, ata je rä yi te idäke̱ ki̱ssëke̱ pjoo jewa tsa̱tkäkläksa̱ iwa̱. 	 þannig var Kristi fórnfært í eitt skipti til þess að bera syndir margra, og í annað sinn mun hann birtast, ekki sem syndafórn, heldur til hjálpræðis þeim, er hans bíða.


‘Ba Belén, Judá ke̱i ki̱, ka ba rä ka̱ wäkiri wa tso̱ Judá ska wa katäbäka kuna. Ka irä jiye kuna ta, sä wäkiri ko̱rmi ba sha̱na, je dämiwa̱ Israel wa yis cha wa kjänanak ye.’ 	 Þú Betlehem, í landi Júda, ekki ertu síst meðal hefðarborga Júda. Því að höfðingi mun frá þér koma, sem verður hirðir lýðs míns, Ísraels."


Simón Pedro irä, Tomás kie etkä Ko̱lo̱ ni irä, Natanael dar Caná Galilea ke̱i ska irä, Zebedeo yabala bol irä, Jesús wa̱ dulanak wa saka bol irä, jewa tapar kajali ñara ra. 	 Þeir voru saman: Símon Pétur, Tómas, kallaður tvíburi, Natanael frá Kana í Galíleu, Sebedeussynirnir og tveir enn af lærisveinum hans.


Jewa ia̱ iyina, ka iwa̱ ishäkä ki̱ka ka̱ yaka tso̱, ka̱kä maneshtä a̱ni, kal maneshtä a̱ni ukä ja̱mi ji wa̱klä kuna, ata ditsä ka nile Säkeklä ia̱ kuna iwätsa̱ ki̱ wa ebä ukä ja̱mi ji wa̱klä. 	 Og sagt var við þær, að eigi skyldu þær granda grasi jarðarinnar né nokkrum grænum gróðri né nokkru tré, engu nema mönnunum, þeim er eigi hafa innsigli Guðs á ennum sér.


Je ne ki̱ka iká ia̱mi te isha: “Je rä säkenawa̱, je wakei ia̱ ichakö.” 	 Vegna þessa sögðu foreldrar hans: "Hann hefur aldur til, spyrjið hann sjálfan."


Bas je̱k yuäke̱ tsa̱na kte yöle wà. Ka irä jiye kuna ta, bas te ibiketse je kte oloi ja̱mi bas se̱rmi jekjeye. Jekäi je yöle te yis ne ktei sheke̱ rä. 	 Þér rannsakið ritningarnar, því í þeim hyggist þér eiga eilíft líf. Og það eru þær, sem vitna um mig,


Jera Pilato te ikúka: —Ka yis dä Judío wa kuna. Ata ba wakei ke̱i ska wa irä, chui tsa̱ku̱i wa irä, jewa ne te ba ju̱aksa̱ yis ia̱ rä. ¿Jera ji wá̱ ba te rä na? 	 Pílatus svaraði: "Er ég þá Gyðingur? Þjóð þín og æðstu prestarnir hafa selt þig mér í hendur. Hvað hefur þú gjört?"


Je de Jesús je̱r na, jera ite isha ijewa ia̱: —¿Jiye bas ktewe̱ke̱ ka bas wa̱ pan shkä te rä na? ¿Ka bas je̱r na ji däba, ka bas je̱r ko̱rba na? ¿Bas je̱r ko̱la rä doloiebä na? 	 Hann varð þess vís og segir við þá: "Hvað eruð þér að tala um, að þér hafið ekki brauð? Skynjið þér ekki enn né skiljið? Eru hjörtu yðar forhert?


Jekäi ijewa sha̱ ekla te chui wa tsa̱ku̱i kjanaklä bika, ikukä wämo tia ju̱ami. 	 Og einn þeirra hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum hægra eyrað.


Jera ite ikúka: —Bäi si̱ ra bäije Säkeklä ktä ssäk wa je wawa̱k wa ne rä. 	 Hann sagði: "Já, því sælir eru þeir, sem heyra Guðs orð og varðveita það."


Je ne ki̱ka el wa, bas ku̱ ji wo̱ tkelewa̱ tsa̱na, bas wa̱ bas kile, bas kolole kjashäklä iyina si̱ irä. Bas te iwá̱ jekäi ra, ka bas klasku tkenacha̱wa̱ a̱ni. 	 Kostið þess vegna því fremur kapps um, bræður, að gjöra köllun yðar og útvalning vissa. Ef þér gjörið þetta, munuð þér aldrei hrasa.


“¡Säli bas Corazín wa rä! ¡Säli bas Betsaida wa rä! Ka irä jiye kuna ta, bas sha̱na ji o̱na täkili ta je kuna rä o̱le Tiro irä Sidón irä ska ra, mik ijewa ñamaneneksa̱, ñapajiene sua yönak saco ye shtä wà, muli̱tä tulune je̱k ki̱ka. 	 "Vei þér, Korasín! Vei þér, Betsaída! Ef gjörst hefðu í Týrus og Sídon kraftaverkin, sem gjörðust í ykkur, hefðu þær löngu iðrast í sekk og ösku.


Jera, ¿jibä su̱ak bas dasta̱na rä na? ¿Ekla jile bata shäk na? Tsa̱na ra jekäi irä, ata yie ishe bas ia̱, ka ije rä jile bata shäk ebä kuna. 	 Til hvers fóruð þér? Að sjá spámann? Já, segi ég yður, og það meira en spámann.


Ka irä jiye kuna ta, ka irä ka̱wei ssäk wa rä wämo Säkeklä wäna kuna, ata yi te ka̱wei wawe̱ ra, jewa wabiketsarmiksa̱ wämo ye. 	 Og ekki eru heyrendur lögmálsins réttlátir fyrir Guði, heldur munu gjörendur lögmálsins réttlættir verða.


Jera Jesús te isha: “Papá, ba ku̱ ijewa jöwa̱ bitaba, ji we̱ke̱ ite rä je ia̱ ka ijewa je̱r ko̱ne ki̱ka. Jera ijewa ina su̱a jile wà ijewa wa̱ ji jienak iwa̱ bala pja̱klä ñaia̱. 	 Þá sagði Jesús: "Faðir, fyrirgef þeim, því að þeir vita ekki, hvað þeir gjöra." En þeir köstuðu hlutum um klæði hans og skiptu með sér.


Je Felipe rä Betsaida wa. Je jukläyäkä ska Andrés irä Pedro irä se̱r dä. 	 Filippus var frá Betsaídu, sömu borg og Andrés og Pétur.


Jera ekla detse̱ iwäki̱ ialewa̱ be wa̱ ka wä wajuenak kuna, ka ktäk kuna, je bäiwa̱ni ite; je wà je ktä wäblelewa̱ ktaka̱ni, wä wajuenani. 	 Þá var færður til hans maður haldinn illum anda, blindur og mállaus. Hann læknaði hann, svo að hinn dumbi gat talað og séð.


Jera chui tsa̱ku̱i wa irä sä wäkiri bäi si̱wa̱ wa irä dejulu iwäki̱ Pablo kjatiäk. Jewa te ka̱kia Festo ia̱, 	 Æðstu prestarnir og fyrirmenn Gyðinga báru þá sakir á Pál fyrir honum og báðu hann


Bas se̱no bäi, je wà biköle wa̱ ijuñaklä bas dami rä bäi. Säkekewa kaldu rä alemana. 	 Ljúflyndi yðar verði kunnugt öllum mönnum. Drottinn er í nánd.


Jera Pedro se̱na ji̱a ta̱i Jope ska Simón bewak kjuä su̱iwa̱k ju ska. 	 Var Pétur um kyrrt í Joppe allmarga daga hjá Símoni nokkrum sútara.


Ñerä Jesús te isha iia̱: —Judas, ¿sä wä jalassë wà ba te ditsä yäbei ju̱eke̱ksa̱ na? 	 Jesús sagði við hann: "Júdas, svíkur þú Mannssoninn með kossi?"


Ka irä jiye kuna ta, Moisés ia̱ ite isha rä: “Yis je̱r bäi shäke̱, yibä ia̱ yis je̱r bäi shäke̱ käi. Ñakäi yis je̱r shka̱rke̱, yibä ra yis je̱r shka̱rke̱ käi.” 	 Því hann segir við Móse: "Ég mun miskunna þeim, sem ég vil miskunna, og líkna þeim, sem ég vil líkna."


Jera Jesús ssënawa̱ni shi̱ana. Jekäi idemi sa̱ nu̱l bläklä ska. Je rä ishäkä wä ja̱r kjäitäle jak wà. 	 Jesús varð aftur hrærður mjög og fór til grafarinnar. Hún var hellir og steinn fyrir.


Jekäi Säkeklä te isha iia̱: ‘Ba batala se̱rmi ka̱ etkä wa ye kju̱awa wa ke̱i ki̱. Jeska jewa kolormiwa̱ patkenak därërë. Jekäi ijewa weikarmi cuatrociento año bala na.’ 	 Guð sagði, að niðjar hans mundu búa sem útlendingar í ókunnu landi og verða þjáðir og þrælkaðir í fjögur hundruð ár.


Je ke̱i wà bas te jile kiemi yis kie ja̱mi. Ka yie ishe yis ka̱kiämi Sa Ká ia̱ bas säkei ye ni. 	 Á þeim degi munuð þér biðja í mínu nafni. Ég segi yður ekki, að ég muni biðja föðurinn fyrir yður,


Jekäi iel idäkläka̱ bol te itaza watka ju̱ami däyë ki̱ka; je te iiawa̱wa̱ sä ko̱tälewa̱ pi käi. Jera ji biköle tso̱ kseka däyë na tuanacha̱wa̱. 	 Og hinn annar hellti úr sinni skál í hafið, og það varð að blóði eins og blóð úr dauðum manni, og sérhver lifandi sál dó, sú er í hafinu var.


Yie ishe ji bata yileba jí äyë ki̱ je kte ssäk wa biköle ia̱: Ikuna manele te je ki̱talawa̱ka̱ ra, Säkeklä te ije ki̱ sa tuawa̱kläwa̱ ktei yöle jí äyë ki̱, je ki̱ja̱we̱mika̱. 	 Ég votta fyrir hverjum þeim manni, sem heyrir spádómsorð þessarar bókar, að leggi nokkur við þau, mun Guð á hann leggja þær plágur, sem um er ritað í þessari bók.


El wa, yis ma ipakäk ditsä ja̱mi. Kje ditsä ebä kabläke̱ ñaia̱, jewa ñaje̱rku̱a e̱ná ra, yi a̱ni ia̱ ka je wäte̱nak je ki̱yönak ji̱a. 	 Bræður, ég tek dæmi úr mannlegu lífi: Enginn ónýtir eða eykur við staðfesta arfleiðsluskrá, enda þótt hún sé aðeins af manni gjörð.


Jera Säkekewa te isha iia̱: —Ba rä kje ji shäk kjäbata ebä wà. ¿Ka bas wakwa te sábado wà bas buey bas burro kjätele tso̱ kjäyeke̱ksa̱ sikeke̱mi diklä yäk na? 	 Drottinn svaraði honum: "Hræsnarar, leysir ekki hver yðar á hvíldardegi naut sitt eða asna af stalli og leiðir til vatns?


Jera kseka wa cuatro, jewa te ishe: “¡Amén!” Jera säkekewa ñatulacha̱wa̱ wakte, te ioloitsawa̱. 	 Og verurnar fjórar sögðu: "Amen." Og öldungarnir féllu fram og veittu lotningu.


Jera ka yis wa̱ pan si̱ yine bas ia̱, ¿maikäi je ka denewa̱ bas je̱r na rä na? Ata bas se̱no je̱r ki̱i̱ fariseo wa irä Saduceo wa irä jewa levadura yika. 	 Hvernig má það vera, að þér skynjið ekki, að ég var ekki að tala um brauð við yður. Varist súrdeig farísea og saddúkea."


Ka iwa̱ ijewa pakane ji a̱ni tsa̱kmi kuna kianak ña̱la ki̱ käi, däli tsa̱klä iräle, ñanak iräle, inaklä tsa̱k ikipa ja̱mi iräle, ata kata ebä; 	 Hann bauð þeim að taka ekkert til ferðarinnar annað en staf, ekki brauð, mal né peninga í belti.


Jekäi Tiro ska sá ju̱naté dejulu Tolemaida. Jeskabä sa shkata̱na kono ki̱. Jeska sá mine ji̱a sa el wa chakäk, jekäi sá se̱na ijewa ra ka̱ etka. 	 Vér komum til Ptólemais frá Týrus og lukum þar sjóferðinni. Vér heilsuðum bræðrunum og dvöldumst hjá þeim einn dag.


Jekjepa ite ichaka iel ia̱: ‘Ata ñe ba rikä ¿bikö ma nui rä?’ Jera ite ikúka: ‘Trigo wä imabläklä na däka̱ cien. Jera ite isha iia̱: ‘Jí ma nui äyëí kuköwa̱, ba ku̱ ba nui yuö ochenta ebä.’ 	 Síðan sagði hann við annan: ,En hvað skuldar þú?' Hann svaraði: ,Hundrað tunnur hveitis.' Og hann sagði honum: ,Tak þú skuldabréf þitt og skrifa áttatíu.'


te isha: —¿Jibä ma̱k bas ssëna yis ia̱ yis wa̱ ije ju̱akläksa̱ bas ia̱ na? Jekäi ijewa te inaklä wäka mablaksa̱ iia̱ treinta. 	 og sagði: "Hvað viljið þér gefa mér fyrir að framselja yður Jesú?" En þeir greiddu honum þrjátíu silfurpeninga.


Ata mika̱ ka bas wa̱ Säkeklä ju̱ñerba ra, bas te rä tsa̱na ra ji rä ka säkekläí wa kuna ne kja̱nei wá̱ rä. 	 Forðum, er þér þekktuð ekki Guð, þá voruð þér þrælar þeirra, sem í eðli sínu eru ekki guðir.


Jekäi io̱na jishtä iyöle te ishe käi: “Je shtanaña ji yakei wakbläk wa ra.” 	 [Þá rættist sú ritning, er segir: Með illvirkjum var hann talinn.]


Jera je alaklä te isu̱a ka ibler ji̱a ra, ibiteju̱ paju̱leka̱ je̱tkawa̱ wakte iwäja̱mi. Jera ite ishaka̱ biköle wäna jiye ite ipassa rä käi, maikäi je plaa ra ibäinani rä käi. 	 En er konan sá, að hún fékk eigi dulist, kom hún skjálfandi, féll til fóta honum og skýrði frá því í áheyrn alls lýðsins, hvers vegna hún snart hann, og hvernig hún hafði jafnskjótt læknast.


Iku̱na yilé te ju yueke̱ka̱ je iña̱k wäkukäk bata ki̱ka, oro wà käi, inaklä yaka wà käi, jak babaa wà käi, kal wà käi, sök kä wà käi, tala kä ssi̱l wà käi ra, 	 En ef einhver byggir ofan á grundvöllinn gull, silfur, dýra steina, tré, hey eða hálm,


¿Ata ba rä sa ká Abraham tsa̱ta na? Je duawa̱, ñaebä jile bata shäk wa duacha̱wa̱. Ata ¿yi ba rä je je̱k shä jekäi rä na? 	 Ert þú meiri en faðir vor, Abraham? Hann dó, og spámennirnir dóu. Hver þykist þú vera?"


Jera ijewa te isha Jesús ia̱: —Sá rä Abraham batala. Jekäi mik a̱ni ka sá rä kololewa̱ kuna yi a̱ni kjanaklä ye. Jera ¿maikäi ba te ishe sá ia̱ bas bakanamiksa̱ ni na? 	 Þeir svöruðu honum: "Vér erum niðjar Abrahams og höfum aldrei verið nokkurs manns þrælar. Hvernig getur þú þá sagt: ,Þér munuð verða frjálsir'?"


Jera guardia wa tsa̱ku̱i deju̱ iwäja̱mi te isha iia̱: —Ishö 'sia̱ ¿ba rä Roma wa na? Jera ije te ikúka: —Taa. 	 Hersveitarforinginn kom þá og sagði við Pál: "Seg mér, ert þú rómverskur borgari?" Páll sagði: "Já."


Jera Judío wa te ikúka: —Sá wa̱ ka̱wei tso̱, je sá ka̱wei ja̱mi ra ikiana duäkwa̱, ije̱k sha irä Säkeklä yaba ni ki̱ka. 	 Gyðingar svöruðu: "Vér höfum lögmál, og samkvæmt lögmálinu á hann að deyja, því hann hefur gjört sjálfan sig að Guðs syni."


Ñakäi Agripa te isha Festo ia̱: —Ije rä wäyenaksa̱ni kjermita, ke iku̱ ka̱ kiöpa ktei wabiketsanakksa̱ César wa̱ ra. 	 En Agrippa sagði við Festus: "Þennan mann hefði mátt láta lausan, ef hann hefði ekki skotið máli sínu til keisarans."


Je rä ka̱ tsa̱ku̱i wa käi, guardia tsa̱ku̱i wa käi, täki ta wa käi, caballo irä iki̱ shkäk wa irä käi, ditsä biköle ka kololewa̱ kuna wa käi, kololewa̱ kjanaklä ye wa käi, emana wa käi, bakleka̱ wa käi, je yaka kätäklä bas wa̱.” 	 til þess að eta hold konunga og hold herforingja og hold kappa og hold hesta og þeirra, sem á þeim sitja, og hold allra, bæði frjálsra og ófrjálsra, smárra og stórra."


¡Issö! Bas ju a̱ta̱nami bas ia̱ rä ja̱r ebä. 	 Hús yðar verður í eyði látið.


Jekäi ite ka̱ ja̱r ka̱mii kjäyaka̱, jera je ka̱ ja̱r na shka̱la̱ buka̱naka̱, jishtä tabeli yaka diawa̱klä jui ta̱i shka̱le̱i käi. Je ka̱ ja̱r shka̱le̱i te ka̱wä irä ka̱sha̱ka irä tuiwa̱wa̱. 	 Og hún lauk upp brunni undirdjúpsins, og reyk lagði upp af brunninum eins og reyk frá stórum ofni. Og sólin myrkvaðist og loftið af reyknum úr brunninum.


Ata ¿jiräni iyöle te ishe rä na?: “Je kjanaklä ju̱oksa̱ iyaba ra ñara. Ka irä jiye kuna ta, je kjanaklä yaba ia̱ ka däli ukä däkksa̱ kuna ka kololewa̱ kuna kjanaklä ye yaba ra ñara.” 	 En hvað segir ritningin? "Rek burt ambáttina og son hennar, því að ekki skal ambáttarsonurinn taka arf með syni frjálsu konunnar."


Yie ba pakeke̱ ka̱ yuläk yis se̱naklä. Ka irä jiye kuna ta, yie ibiketse bas ka̱kiäke̱ ki̱ka yis dämiksa̱ni bas ia̱. 	 En hafðu líka til gestaherbergi handa mér, því að ég vona, að ég vegna bæna yðar muni verða gefinn yður.


Jera däyë wäbala kalabe julunami, ñakäi ka̱tsä ka juena ji̱a. 	 Og allar eyjar hurfu og fjöllin voru ekki lengur til.


Jera ka ji yakei wa̱ bas patkenak ji̱a. Ka irä jiye kuna ta, ka sa̱ kuna kololewa̱ ka̱wei wa̱, ata je̱r bäi she ne wa̱. 	 Synd skal ekki drottna yfir yður, því að ekki eruð þér undir lögmáli, heldur undir náð.


Jekäi sa te ije jawa̱ bitaba ra, jera biköle te ije biketse mar. Jekjepa ra Roma wa dämijulu sa̱ ka̱kiäklä jui irä, sä ditsei wä irä, weikäkcha̱wa̱. 	 Ef vér leyfum honum að halda svo áfram, munu allir trúa á hann, og þá koma Rómverjar og taka bæði helgidóm vorn og þjóð."


“Jakbläk wa däke̱ rä oveja jakibläk, iktäkcha̱wa̱, iweikäkcha̱wa̱. Ata yis de rä ijewa se̱naklä kseka, ka kseka ebä kuna, ata ise̱naklä bäi si̱. 	 Þjófurinn kemur ekki nema til að stela og slátra og eyða. Ég er kominn til þess, að þeir hafi líf, líf í fullri gnægð.


Jera yie kte ssaté ka̱jöir ska te ishe: “Iyuö: ‘Bäije jí jöikwäta sä duächa̱ke̱wa̱ delewa̱ Säkekewa ja̱mi wa rä.’ ” Jera Säkeklä wikblu te ishe: “Jekäi irä, je rä ijewa wa̱ ishka̱ble ta̱i je̱retsäklä, iji wá̱ säkei kukemiwa̱ iwakwa te ki̱ka.” 	 Og ég heyrði rödd af himni, sem sagði: "Rita þú: Sælir eru dánir, þeir sem í Drottni deyja upp frá þessu. Já, segir andinn, þeir skulu fá hvíld frá erfiði sínu, því að verk þeirra fylgja þeim."


Yi rä ji wa̱k ka wämo kuna, je ku̱ ji ka wämo kuna wo̱ ji̱a. Yi rä ñá, je ku̱ ji ñá wo̱ ji̱a. Yi rä wämo, je ku̱ ji wämo wo̱ ji̱a. Yi rä sikii, je ku̱ ji sikii wo̱ ji̱a.” 	 Hinn rangláti haldi áfram að fremja ranglæti og hinn saurugi saurgi sig áfram og hinn réttláti stundi áfram réttlæti og hinn heilagi helgist áfram.


Ije rä mineleka̱ ka̱jöir ska, je katke Säkeklä jula wämo kja̱ne. Je yika ángel wa irä, ka̱wei ta wa irä, täkili ta wa irä, jewa rä ñajalecha̱wa̱. 	 sem uppstiginn til himna, situr Guði á hægri hönd, en englar, völd og kraftar eru undir hann lagðir.


Ata bas wa̱ isu̱le, bas wa̱ issële, ka jí Éfeso ska ebä kuna, ata ñaebä elkje ra Asia ke̱i kalabe ska, jí Pablo wa̱ chu̱li̱i̱ wa je̱rtkele, wäyöle, je te ishe ji yöle jula wà je rä ka säkekläí wa si̱ kuna. 	 Og þér sjáið og heyrið, að Páll þessi hefur með fortölum sínum snúið fjölda fólks, ekki einungis í Efesus, heldur nær um gjörvalla Asíu. Hann segir, að eigi séu það neinir guðir, sem með höndum eru gjörðir.


Ata isaka te isha: —Ije ne rä Säbäkäkksa̱ rä. Ata isaka te isha: —¿Baishe Säbäkäkksa̱ bitämi Galilea ska na? 	 Aðrir mæltu: "Hann er Kristur." En sumir sögðu: "Mundi Kristur þá koma frá Galíleu?


Ata ditsä bitämi ka̱wä däkläka̱ wà irä ka̱wä minakläwa̱ wà irä, norte wà irä sur wà irä, jewa ñatulämiwa̱ yäkäk Säkeklä gobiernoí ska. 	 Þá munu menn koma frá austri og vestri, frá norðri og suðri og sitja til borðs í Guðs ríki.


alaklä wa ñajäkläwa̱ iwakwa se̱naklä wa yika, jishtä Säkekewa yika ñajewa̱ käi. 	 Konurnar eiginmönnum sínum eins og það væri Drottinn.


“Bas wa̱ issële iyileta̱na: ‘Yi te bä wäbala shka̱wa̱ ra, nui ki̱ ije wäbala shka̱wo̱, ñaebä yi te ba kà pja̱wa̱ ra, nui ki̱ ije kà pjo̱wa̱.’ 	 Þér hafið heyrt, að sagt var: ,Auga fyrir auga og tönn fyrir tönn.'


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, kjanaklä rä ka iblui tsa̱ta kuna, je su̱ta yi rä patkeleté je rä ka ipatkäkté tsa̱ta kuna. 	 Sannlega, sannlega segi ég yður: Þjónn er ekki meiri en herra hans né sendiboði meiri þeim, er sendi hann.


Ñakäi imineju̱ ni las nueve käi. Je te isaka su̱a kje ikajali sa tapanaklä däli watju̱ak shtä ska. 	 Síðan gekk hann út um dagmál og sá aðra menn standa á torginu iðjulausa.


Jera yie je tsa̱ku̱ etka su̱a shka̱le iduärawa̱ käi, ata je ishka̱le iduäkläwa̱ käi je bäinani. Jera ka̱jiska wa kalabe male̱te̱nacha̱wa̱, minemi je bewak ja̱mi. 	 Eitt af höfðum þess virtist sært til ólífis, en banasár þess varð heilt. Öll jörðin fylgdi dýrinu með undrun,


Ata jirje ji we̱ mar yis te ka yis pakane ji̱a däli su̱ak ra, je de 'sje̱r na; yis kinakläwa̱ sa saka ju na.’ 	 Nú sé ég, hvað ég gjöri, til þess að menn taki við mér í hús sín, þegar ég verð sviptur ráðsmennskunni.'


Ji me̱leka̱ jile kekläí me̱i ia̱, je wà rä jikäi: Iyina si̱ ra sä biköle wa̱ ji ju̱ñer. Je ji ju̱ñer sa̱ wa̱ kju̱ei sa̱ je̱k ssäke̱. Ata sa̱ ñashka̱l da sa̱ ñaki̱wäjiämi. 	 Þá er að minnast á kjötið, sem fórnað hefur verið skurðgoðum. Vér vitum, að þekking höfum vér allir. Þekkingin blæs menn upp, en kærleikurinn byggir upp.


Ata yis suanawa̱ bas ki̱ka, yis shka̱bla bas bata ki̱ka iö je weikarwa̱ kje ka wata. 	 Ég er hræddur um yður, að ég kunni að hafa haft erfiði fyrir yður til ónýtis.


Jera, ¿jiye ka̱wei me̱na rä na? Je me̱na rä sä rä shirinak ki̱ka, marä je iyäbei bata ia̱ ikablele deju̱ kje. Jekäi ka̱wei me̱le rä ángel wa oloi ja̱mi, sä ktei shäk a̱miki̱ jiki̱ julaí wà. 	 Hvað er þá lögmálið? Vegna afbrotanna var því bætt við, þangað til afkvæmið kæmi, sem fyrirheitið hljóðaði um. Fyrir umsýslan engla er það til orðið, fyrir tilstilli meðalgangara.


Tres año ukäki̱ kjepa yis dasta̱na Jerusalénka Pedro su̱ak. Jekäi yis se̱na ijeka quince día. 	 Síðan fór ég eftir þrjú ár upp til Jerúsalem til að kynnast Kefasi og dvaldist hjá honum hálfan mánuð.


—Bas dikäla, ¿jiye bas te jekäi we̱ke̱ rä na? Sá rä ditsä ebä bas käi ñaebä. Sá te bas ia̱ kte baa bata sheke̱, je rä bas wa̱ jekäi ji we̱ ka wata jäkläwa̱, bas ñamanewa̱kläksa̱ Säkeklä kseka ka̱jöir irä ka̱jiska irä, däyë irä, ji biköle tso̱ jeska irä je yuäkksa̱ wakei ia̱. 	 "Menn, hví gjörið þér þetta? Menn erum vér sem þér, yðar líkar, og flytjum yður þau fagnaðarboð, að þér skuluð hverfa frá þessum fánýtu goðum til lifanda Guðs, sem skapaði himin, jörð og haf og allt, sem í þeim er.


Je̱na je̱napa ra idemini etäbä kicha Capernaúm ka. Jera ipalei ju̱ñena ikatke ju ska. 	 Nokkrum dögum síðar kom hann aftur til Kapernaum. Þegar fréttist, að hann væri heima,


Ijewa wa̱ iminetse̱ ka̱ kie Gólgota ni ska, (je wà rä “Tsa̱ku̱ Chichei Ke̱i”). 	 Þeir fara með hann til þess staðar, er heitir Golgata, það þýðir "hauskúpustaður."


Jekäi ji wäkiri wa tso̱ rä ji bäi wa̱k wa ka suawa̱k kuna, ata ji yakei wakbläk wa ne suawa̱k. ¿Ba ki̱ sa suawe̱ ka̱wei ta wa te ka sher na? Jera ba ku̱ ji bäi ebä wo̱. Jera je ki̱ ba kjeiyirmi. 	 Sá sem vinnur góð verk þarf ekki að óttast valdsmennina, heldur sá sem vinnur vond verk. En viljir þú eigi þurfa að óttast yfirvöldin, þá gjör það sem gott er, og muntu fá lofstír af þeim.


“Jekäi yi rä ka yis ja̱mi kuna, je rä kju̱atkäk yis da; ñakäi yi rä ka ji tapawa̱k yis daña, je rä ituläk ju̱ami ebä. 	 Hver sem er ekki með mér, er á móti mér, og hver sem safnar ekki saman með mér, hann sundurdreifir.


Ata je bewak kolonawa̱, ji bata shäk ka iyina kuna je ra ñara, je ne rä ale ji wa̱k ijuenaklä ye ikaldu iwäna ra. Je wà ite sa̱ tso̱ nile bewak wa̱ sa̱ niaklä wà wa irä, ime̱i dälätsäk wa irä wäyuacha̱wa̱. Je bol wa tulunami kseka yökö tipei wäkaleka̱ azufre ra ja̱rka. 	 Og dýrið var handtekið og ásamt því falsspámaðurinn, sem táknin gjörði í augsýn þess, en með þeim leiddi hann afvega þá, sem tekið höfðu við merki dýrsins, og þá, sem tilbeðið höfðu líkneski þess. Báðum þeim var kastað lifandi í eldsdíkið, sem logar af brennisteini.


Bas ka̱kiö ka je o̱naklä kuna ka̱ tse̱l ke̱i wà. 	 Biðjið, að það verði ekki um vetur.


Ñerä Jesús je̱k wäkukawa̱, je te ijewa kia jaté, te isha: —¿Ji shena bas ki̱ yis wa̱ o̱nak bas ia̱ rä na? 	 Jesús nam staðar, kallaði á þá og sagði: "Hvað viljið þið að ég gjöri fyrir ykkur?"


Je ukä ska ije̱k jiaka̱ ko̱no ja̱rka iwa̱ dulanak wa ra, dateksa̱ Dalmanuta ke̱i ki̱. 	 Og hann sté þegar í bátinn með lærisveinum sínum og kom í Dalmanútabyggðir.


Jera ite ji paka ijewa ia̱ saka saka jile she ja̱mi, te isha: “¡Issö! Däli tkäk ekla mineju̱ ituläk. 	 Hann talaði margt til þeirra í dæmisögum. Hann sagði: "Sáðmaður gekk út að sá,


Ata guardia wa ekla te itka uka bata wà ipare na. Jera ñawäsaka pi irä diklä irä deksa̱ju̱ ñara. 	 En einn af hermönnunum stakk spjóti sínu í síðu hans, og rann jafnskjótt út blóð og vatn.


“Je ukä ki̱ däli wäsika̱nawa̱ Egipto irä, Canaán irä ke̱i biköle ska, jekäi sä weikana e̱e̱na. Jera ka sa kalí wa ia̱ ñanak ko̱r ji̱a. 	 Nú kom hallæri á öllu Egyptalandi og Kanaan og mikil þrenging, og feður vorir höfðu ekki lífsbjörg.


Je su̱ta Sodoma irä, Gomorra irä, jukläyäkä saka tso̱ ipája̱mi irä, jewa ka̱wakblewa̱, minemi ji yakei ka sä wädular del käi kuna ja̱mi, ijewa käi ñaebä. Jekäi ijuenaklä ye jewa te buka̱ne shka̱l ssa yökö jekjeye wà. 	 Eins og Sódóma og Gómorra og borgirnar umhverfis þær, sem drýgt höfðu saurlifnað á líkan hátt og þeir og stunduðu óleyfilegar lystisemdir, þær liggja fyrir sem dæmi, líðandi hegningu eilífs elds.


Jekäi Säkeklä ktä minemi ji̱a jöiwäta. Ñakäi kte kukäk wa wanaka̱ ta̱i Jerusalén ska. Ñaebä chui wa chu̱li̱i̱wa̱ ñajacha̱wa̱ Jesús biketsäk. 	 Orð Guðs breiddist út, og tala lærisveinanna í Jerúsalem fór stórum vaxandi, einnig snerist mikill fjöldi presta til hlýðni við trúna.


Je wà ba ku̱ sa̱ je̱r ja̱wo̱. Sa pakö Säkeklä wäkata ska ka kju̱atkäk kuna kje kte bata ki̱ka. Ka je kiar ji a̱ni ye, ata je rä issäk wa weikanacha̱kläwa̱ ebä. 	 Minn á þetta og heit á þá fyrir augliti Guðs að eiga ekki í orðastælum til einskis gagns, áheyrendum til falls.


Ñerä ditsä tso̱ jeska wa te je su̱a ra, biköle te Jesús sha yakei: ‘Iminewa̱ju̱ ñayuläk ji yakei wakbläk ju na.’ 	 Þeir er sáu þetta, létu allir illa við og sögðu: "Hann fer til að gista hjá bersyndugum manni."


Tsa̱na, ke yi ku̱ ji yakei ki̱ ji wa̱k yakeini yi a̱ni ia̱. Ata maitjä bas ku̱ rä, ji rä bäi ne wo̱ ñaia̱, ñaebä ditsä biköle ia̱. 	 Gætið þess, að enginn gjaldi neinum illt með illu, en keppið ávallt eftir hinu góða, bæði hver við annan og við alla aðra.


Jera ¿me bas ssële a̱naa da na? Yie ishe bas ia̱ bulee, ikuna rä bas ia̱ io̱r da ra, bas wa̱ bas wäbala yeneksa̱ me̱nak yis ia̱. 	 Hvað er nú orðið úr blessunarbænum yðar? Það vitni ber ég yður, að augun hefðuð þér stungið úr yður og gefið mér, ef auðið hefði verið.


Jera Jesús te ikúka: —Mane ia̱ yis te pan nu̱we̱ che̱ mar da ra, je ne irä. Jekäi ite pan nu̱wa̱cha̱, cha̱mi ite Judas, ale Simón Iscariote wa yaba ia̱. 	 Jesús svaraði: "Það er sá sem ég fæ bita þann, er ég dýfi nú í." Þá dýfði hann í bitanum, tók hann og fékk Júdasi Símonarsyni Ískaríots.


Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa wa̱ ji yile o̱nak, je we̱ mar plaa ite täkili wà ka̱jiska.” 	 Drottinn mun gjöra upp reikning sinn á jörðunni, binda enda á hann og ljúka við hann í skyndi,"


Äilewa̱ wà yie ishe, ka sá täkili deneka̱ jekäi iwa̱k. Yis ktäke̱ yuletelewa̱ käi, ata yie ishe manele ka suane je̱k kjeishäk ra, ka yis suanak je̱k kjeishäk ñaebä. 	 Ég segi það mér til minnkunar, að í þessu höfum vér sýnt oss veika. En þar sem aðrir láta drýgindalega, - ég tala fávíslega -, þar gjöri ég það líka.


Jekäi jukläyäkä bäi si̱ bala tsi̱kina mañayäkä. Ñakäi jukläyäkä ke̱i ta kju̱awa kju̱awa weikanacha̱wa̱. Jekäi Babilonia palei ta ta̱i ska Säkeklä je̱r ja̱na, jekäi ite taza na ikju̱atkawa̱ e̱e̱na vinoí cha̱mi iia̱. 	 Og borgin mikla fór í þrjá hluta, og borgir þjóðanna hrundu. Og Guð gleymdi ekki hinni miklu Babýlon og gaf henni vínbikar heiftarreiði sinnar.


Jekjepa Pablo jula ma̱ka̱ ijewa ki̱ka, jera Wikblu Sikina dewa̱ju̱ ijewa ki̱. Jekäi ijewa ktami kte kju̱awa kju̱awa wa, ñakäi ijewa te jile bata sha. 	 Er Páll hafði lagt hendur yfir þá, kom heilagur andi yfir þá, og þeir töluðu tungum og spáðu.


Ata Jesús te isha ijewa ia̱: —Ka jile bata shäk mane a̱ni kuna ka dälätsalewa̱ kuna käi, ata iwakei ke̱i ska, iwakei saka wa ska, iwakei ju ska ka irä dälätsalewa̱ kuna. 	 Þá sagði Jesús: "Hvergi er spámaður minna metinn en í landi sínu, með frændum og heimamönnum."


Ka irä jiye kuna ta, ka yis wa̱ kte yine rä yis wakei je̱r wà kuna, ata Sa Ká yis patkäkté je wakei te yis ia̱ ka̱wei ma̱ jishtä yis kiana ishäk käi, jini yis kiana ipakäk käi. 	 Því ég hef ekki talað af sjálfum mér, heldur hefur faðirinn, sem sendi mig, boðið mér, hvað ég skuli segja og hvað ég skuli tala.


Sha̱ jolona dika yäkä na, jera je dika yäkä kibina te iki̱tiacha̱wa̱, ka wäne. 	 Og sumt féll meðal þyrna, og þyrnarnir uxu og kæfðu það, og það bar ekki ávöxt.


Jera Pedro ktami te isha: —Iyina si̱ yis je̱r ku̱a ite ra ka Säkeklä te ji we̱ rä kju̱awa kju̱awa sa wakwa ja̱mi kuna. 	 Þá tók Pétur til máls og sagði: "Sannlega skil ég nú, að Guð fer ekki í manngreinarálit.


“¿Jiye ba te ka̱ pjoi su̱e bä el wäbala na, ata kal kuklei kate ba wakei wäbala na je ka su̱e bä te rä na? 	 Hví sérð þú flísina í auga bróður þíns, en tekur ekki eftir bjálkanum í auga sjálfs þín?


Bas je̱r iano, bas kjoyino, bas ji̱o. Bas ja̱ñe manewo̱ksa̱ ji̱e wà; ñakäi bas ssër a̱naa manewo̱ksa̱ je̱r iane wà. 	 Berið yður illa, syrgið og grátið. Breytið hlátri yðar í sorg og gleðinni í hryggð.


Ka irä maikäi kuna ta, yis te kte baa ne bata sheke̱ rä ra, ka yis je̱k kjeishäklei, je rä je we̱ke̱ yis te rä yis dä kolole iwa̱k ki̱ka. Ata ka yis wa̱ je kte baa bata yine ra, ¡säli yis dä! 	 Þótt ég sé að boða fagnaðarerindið, þá er það mér ekki neitt hrósunarefni, því að skyldukvöð hvílir á mér. Já, vei mér, ef ég boðaði ekki fagnaðarerindið.


Ka irä jiye kuna ta, Säkekewa te jekäi sá paka iwa̱k rä, je te ishe: ‘Yie ba tkawa̱ ka̱ oloi ye ka Judío kuna wa ia̱, je oloi ja̱mi sa̱ tsa̱tkenakläksa̱ ma rä ishäkä wätkerke̱wa̱ kje.’ 	 Því að svo hefur Drottinn boðið oss: Ég hef sett þig til að vera ljós heiðinna þjóða, að þú sért hjálpræði allt til endimarka jarðar."


Jikäi yis ia̱ ra irä: Ale ji bäi wa̱kmiba bas ja̱mi, je te je e̱newe̱mi ji̱a ma rämi Jesucristo díaí dewa̱ kje. 	 Og ég fulltreysti einmitt því, að hann, sem byrjaði í yður góða verkið, muni fullkomna það allt til dags Jesú Krists.


Jekäi Moisés yöna Egipto wa ka̱ju̱ñe biköle wà. Iktäke̱ irä ite ji we̱ke̱ irä je wà ijuer dä oloi ta käi. 	 Móse var fræddur í allri speki Egypta, og hann var máttugur í orðum sínum og verkum.


Jera ite kal taklä yönak shtä kia, je ki̱ ite iyua: “Ije kie rä Juan” ni. Je te ijewa biköle male̱cha̱cha̱wa̱. 	 Hann bað um spjald og reit: "Jóhannes er nafn hans," og urðu þeir allir undrandi.


“Mika̱ wikblu ñá shtä je̱k tsa̱ksa̱ manele ska ra, imike̱ ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska ka̱ yuläk ije̱räklä, ata ka iwa̱ iko̱ne ra, 	 Þegar óhreinn andi fer út af manni, reikar hann um eyðihrjóstur og leitar hælis, en finnur ekki.