Jekäi ka sá te sa pakte rä sá wakwa ktei wà kuna, ata Jesucristo rä Säkekewa je ne ktei wà, ñakäi sá rä bas kjanaklä Jesús kju̱ei, je ne ktei wà sá te bas pakte rä. 	 Ekki prédikum vér sjálfa oss, heldur Krist Jesú sem Drottin, en sjálfa oss sem þjóna yðar vegna Jesú.


“Ñerä ije weikarte ta̱i sä wikblu bläklä ska ra, jeska iwä kaka̱ te Abraham su̱a ka̱mii ka, ñakäi Lázaro kalme yitälewa̱ ija̱mi su̱a ite. 	 Og í helju, þar sem hann var í kvölum, hóf hann upp augu sín og sá Abraham í fjarska og Lasarus við brjóst hans.


Ke bas ku̱ sa saka yakei tewa̱k Judío wa iräle Griego wa iräle, tapanak Säkeklä ia̱ wa iräle. 	 Verið hvorki Gyðingum né Grikkjum né kirkju Guðs til ásteytingar.


Iwa̱ dulanak wa te je su̱a ra, je te ijewa male̱cha̱cha̱wa̱, te isha: —¿Maikäi je higuera ssi̱nawa̱ plaa rä na? 	 Lærisveinarnir sáu þetta, undruðust og sögðu: "Hvernig gat fíkjutréð visnað svo fljótt?"


Ñakäi ietkä rä: “Säkekewa wa̱ iju̱ñer ka̱biketsäk wa je̱rike rä ka wata.” 	 Og aftur: Drottinn þekkir hugsanir vitringanna, að þær eru hégómlegar.


Eliaquim rä Melea yaba, Melea rä Mainán yaba, Mainán rä Matata yaba, Matata rä Natán yaba, 	 sonar Melea, sonar Menna, sonar Mattata, sonar Natans, sonar Davíðs,


Ata isaka te isha: —Ijöwa̱ sa̱ wa̱ isu̱aklä Elías dajuena itsa̱tkäkksa̱ í̱ ki̱ka. 	 Hinir sögðu: "Sjáum til, hvort Elía kemur að bjarga honum."


Je ki̱ka ka ijewa ia̱ ije biketsanak. Ka irä jiye kuna ta, Isaías te ietkä sha ji̱a rä: 	 Þess vegna gátu þeir ekki trúað, enda segir Jesaja á öðrum stað:


Sa je weikarke̱ rä wata, jishtä sä te iwá̱ ja̱mi ideksa̱ sa̱ ia̱ rä. Ata ije wa̱ ka ji a̱ni yakei o̱ne kuna. 	 Við erum það með réttu og fáum makleg gjöld fyrir gjörðir okkar, en þessi hefur ekkert illt aðhafst."


Jera Jesús te iuña, te isha: —¡Ma si̱wa̱tiö, ma je̱k tso̱ksa̱ ije ska! Jera je be te je jäiyi ja̱wa̱mi i̱ski̱ ditsä biköle wäna. Jekäi ite ijawa̱ta̱na ka medele kuna. 	 Jesús hastaði þá á hann og mælti: "Þegi þú, og far út af honum." En illi andinn slengdi honum fram fyrir þá og fór út af honum, en varð honum ekki að meini.


Jekjepa Jesús mineju̱ ka̱ bata na ka̱kiäk. Jeska ika̱kia Säkeklä ia̱ tuina jaree. 	 En svo bar við um þessar mundir, að hann fór til fjalls að biðjast fyrir og var alla nóttina á bæn til Guðs.


Jishtä Noé bakle ke̱i ska io̱le käi, je su̱ta io̱rmini ditsä yäbei je ke̱i ska rä. 	 Eins og var á dögum Nóa, svo mun og verða á dögum Mannssonarins:


Yis wa̱ ji we̱ ba te rä ju̱ñer. ¡Issö! Yie puerta kjäyeleju̱mi tkawa̱ bä wäja̱mi, ka je kjäita̱nak yi a̱ni ia̱. Ka irä jiye kuna ta, ba täkili rä elkje, ata ba te yis ktä wawá̱, ka ba wa̱ yis kie dokoitsane. 	 Ég þekki verkin þín. Sjá, ég hef látið dyr standa opnar fyrir þér, sem enginn getur lokað. Þú hefur lítinn mátt, en hefur varðveitt orð mitt og ekki afneitað nafni mínu.


“Ke jile oloitsalewa̱ cha̱mi chichi ia̱, ke suiwä säkei ta shtä tulami köchi ia̱. Ata jekäi ra, tsi ite iwätuewa̱ klä wà, imanerka̱ te ba wakei kshetkewa̱. 	 Gefið ekki hundum það sem heilagt er, og kastið eigi perlum yðar fyrir svín. Þau mundu troða þær undir fótum, og þeir snúa sér við og rífa yður í sig.


Jera Jesús te ikúka: —Ikuna yis je̱k oloi kaka̱ ra, je rä ka wata. Ata yis oloi käkka̱ je rä yis Ká, ale bas wa̱ kinak bas Kekläí ni. 	 Jesús svaraði: "Ef ég vegsama sjálfan mig, er vegsemd mín engin. Faðir minn er sá, sem vegsamar mig, hann sem þér segið vera Guð yðar.


Jekäi ite isha ikja̱nei wa̱k wa ia̱: “Ije rä Juan säwäukewa̱k, je ne shki̱naka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na rä. Je ne ki̱ka ije wa̱ täkili tso̱ jile wa̱klä kju̱awa rä.” 	 Og hann segir við sveina sína: "Þetta er Jóhannes skírari, hann er risinn frá dauðum, þess vegna eru kraftarnir að verki í honum."


“Ata jikäi yis ia̱ io̱na rä. Ka̱ moki̱ käi yis tkenawa̱ kja Damasco ska alemana ra, jera plaa ka̱jöir ska ka̱ wäñinaté olowa̱ si̱ yis pája̱mi shkiritkeksa̱. 	 En á leiðinni, er ég nálgaðist Damaskus, bar svo við um hádegisbil, að ljós mikið af himni leiftraði skyndilega um mig.


Ata bikö bas weikarke̱ña Cristo weikana käi ra, je ja̱mi bas ssëno a̱naa. Je rä bas weikana je ja̱mi bas ssënaklä a̱naawa̱ si̱, ije oloi kjayirke̱ ra. 	 Gleðjist heldur er þér takið þátt í píslum Krists, til þess að þér einnig megið gleðjast miklum fögnuði við opinberun dýrðar hans.


Yie isu̱a ra, ite ikjä bale idäkläka̱ seis kjäyaksa̱ ra, je ra ka̱ wäbuka̱naka̱ ta̱i, ka̱wä ianawa̱ yee sua yöle saco ye cabra dolona kä wà käi, tulu kalabe ianawa̱ pi käi, 	 Og ég sá, er lambið lauk upp sjötta innsiglinu. Og mikill landskjálfti varð, og sólin varð svört sem hærusekkur, og allt tunglið varð sem blóð.


Ata Säkeklä wa̱ sá rä su̱leksa̱ bäi kianak kte baa bata shäk wa ye ki̱ka sá ktäke̱ rä, ka ditsä ebä ssëwa̱k bäi kuna, ata Säkeklä sa̱ je̱rike su̱akksa̱ ssëwa̱k bäi. 	 En Guð hefur talið oss maklega þess að trúa oss fyrir fagnaðarerindinu. Því er það, að vér tölum ekki eins og þeir, er þóknast vilja mönnum, heldur Guði, sem rannsakar hjörtu vor.


Jera yis te ichake, ¿baishe ijewa klasku tkenacha̱wa̱ rä ijolonacha̱kläwa̱ ye na? ¡Ka irä jekäi kuna! Tsa̱na ra ijewa shirinacha̱wa̱ bata ki̱ka ka Israel wa kuna ia̱ tsa̱tkeneksa̱ deksa̱. Je rä je wa̱ ijewa kju̱atkewa̱klä. 	 Þá spyr ég: Hvort hrösuðu þeir til þess að þeir skyldu farast? Fjarri fer því, heldur hlotnaðist heiðingjunum hjálpræðið af falli þeirra, til þess að það skyldi vekja þá til afbrýði.


“Tjabana si̱ ka̱jöir irä ka̱jiska irä e̱rmiwa̱, ka̱wei yöle äyë wäí tsa̱tkelebä jibä wäte̱rju̱mi tsa̱ta. 	 En það er auðveldara, að himinn og jörð líði undir lok, en einn stafkrókur lögmálsins falli úr gildi.


Ka irä jiye kuna ta, yie isu̱a ra ma je̱rike rä kjei ta bächii si̱, ba rä mo̱lewa̱ ji yakei wa̱. 	 því ég sé, að þú ert fullur gallbeiskju og í fjötrum ranglætis."


Jekäi ñaebä bas ku̱ ibiketsö bas dä dulewa̱, ka ji yakei wakbläk kuna ji̱a, ata bas dä kseka Säkeklä ia̱ Cristo Jesús oloi ja̱mi. 	 Þannig skuluð þér líka álíta yður sjálfa vera dauða syndinni, en lifandi Guði í Kristi Jesú.


Ata ka ite issë ra, jera ekla iräle bol iräle kiömiña ba ra, ‘ji yirke̱ biköle ju̱ñenaklä bulee isu̱ak wa bol mañal wa̱ yileka̱ käi.’ 	 En láti hann sér ekki segjast, skaltu taka með þér einn eða tvo, að ,hvert orð sé staðfest með framburði tveggja eða þriggja vitna.'


Bas ka̱kiö ka bas julunaklämi kuna ka̱ tse̱l ke̱i wà iräle, sábado wà iräle. 	 Biðjið, að flótti yðar verði ekki um vetur eða á hvíldardegi.


je wà ñakäi idasta̱na sä wikblu tso̱ wätelecha̱wa̱ wa paktäk. 	 Í andanum fór hann einnig og prédikaði fyrir öndunum í varðhaldi.


Jekäi ijewa minejulumi te sa pakta, sa kiana je̱k manewa̱kksa̱ ktei wà. 	 Þeir lögðu af stað og prédikuðu, að menn skyldu gjöra iðrun,


Jera ite ikúka: —¿Ata bas ñaebä, ka je̱r ko̱r ji ia̱ na? 	 Hann svaraði: "Eruð þér líka skilningslausir ennþá?


Ata ba yis yaba, Cristo Jesús je̱r bäi shäke̱ wà ba ssëno täkii. 	 Styrkst þú þá, sonur minn, í náðinni, sem fæst fyrir Krist Jesú.


Jeska ije̱k tsa̱ksa̱ minakju̱ ra, ekla daju̱ tu̱lee, je̱tkawa̱ köchöwä ki̱ iwäja̱mi, te ichaka iia̱: —Sapaktäk se̱nak wämo, ¿ji we̱ yie, yis ia̱ se̱ne jekjeye däkläksa̱ däli ukä ye rä na? 	 Þegar hann var að leggja af stað, kom maður hlaupandi, féll á kné fyrir honum og spurði hann: "Góði meistari, hvað á ég að gjöra til þess að öðlast eilíft líf?"


Ñerä je te Jesús palei ssa ra, ideju̱ je chu̱li̱i̱ wa sha̱na ishäbe kja̱ne te iwa̱ shönak je̱k ki̱ passawa̱. 	 Hún heyrði um Jesú og kom nú í mannþrönginni að baki honum og snart klæði hans.


Jera ika̱kia ta̱i Jesús ia̱, ka iwa̱ ijewa patkäklämi kju̱awaka je ke̱i yika. 	 Og hann bað Jesú ákaft að senda þá ekki brott úr héraðinu.


Ñerä si̱wa̱ ju̱naté täkii tipä ki̱ka, je tjuäke̱ te ko̱no ki̱tierawa̱ kje, ata ije kapawa̱. 	 Þá gjörði svo mikið veður á vatninu, að bylgjurnar gengu yfir bátinn. En Jesús svaf.


Ñerä José shki̱naka̱ ra, ite iwá̱ jishtä je Säkekewa ángel í te ipaka iwa̱k käi. Jekäi ite ikukawa̱ ise̱naklä ye. 	 Þegar Jósef vaknaði, gjörði hann eins og engill Drottins hafði boðið honum og tók konu sína til sín.


Yis te bas kjeishe bäi, ji biköle we̱ke̱ bas te ra bas je̱r ja̱na yis wa̱ iyile ska je ki̱ka, ñakäi bas chatkawa̱ yis wa̱ bas pautäle ja̱mi ki̱ka. 	 Ég hrósa yður fyrir það, að þér í öllu minnist mín og haldið fast við kenningarnar, eins og ég flutti yður þær.


Etäbä kicha Jesús kjawa̱ju̱ni ñapaktäklä jui na, jeska jäiyi ekla jula ssi̱lewa̱ katke. 	 Öðru sinni gekk hann í samkunduhús. Þar var maður með visna hönd,


Jera Jesús te ichaka ijewa ia̱: —¿Jí kjepa bas te yis biketsa rä na? 	 Jesús svaraði þeim: "Trúið þér nú?


¿Bas ia̱ ra bas ne ska Säkeklä ktä bitele rä na? ¿Je kte rä delewa̱ bas ebä ska na? 	 Eða er Guðs orð frá yður komið? Eða er það komið til yðar einna?


Ale alaklä dul Babilonia ska kololeña bas da, je te bas chakami, Marcos yis yaba te ñaebä. 	 Yður heilsar söfnuðurinn í Babýlon, útvalinn ásamt yður, og Markús sonur minn.


Ata yis te be kjäie tuleke̱ksa̱ rä Säkeklä julasku oloi ja̱mi ra, iyina si̱ Säkeklä gobiernoí rä delewa̱ e̱ná bas sha̱na. 	 En ef ég rek illu andana út með fingri Guðs, þá er Guðs ríki þegar yfir yður komið.


jekäi ije̱k kjasha Pedro ia̱, je ukä ska doce wa ia̱. 	 og að hann birtist Kefasi, síðan þeim tólf.


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yi te yis wa̱ patkele kiawa̱ ra, je rä ite yis ne kiawa̱ rä; jera yi te yis kiawa̱ ra, je rä ite yis patkäkté ne kiawa̱ rä. 	 Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem tekur við þeim, sem ég sendi, hann tekur við mér, og sá sem tekur við mér, tekur við þeim er sendi mig."


Je ne ki̱ka yis te ishe bas ia̱, sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska ra, bas buka̱nami rä e̱e̱na si̱, Tiro wa irä Sidón wa irä buka̱nami tsa̱ta. 	 En ég segi ykkur: Týrus og Sídon mun bærilegra á dómsdegi en ykkur.


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, ka̱ biköle ska mai jí kte baa wapauta̱nami käi ra, ji wá̱ ije te je ktei pakarmiña sa̱ je̱r ja̱naklä ije ska. 	 Sannlega segi ég yður: Hvar sem fagnaðarerindi þetta verður flutt, um heim allan, mun þess og getið verða, sem hún gjörði, til minningar um hana."


Ka irä maikäi kuna ta, Juan te sä wäukewa̱ rä diklä wà, ata kukjunabä ra bas dä wäoka̱nak tulämi Wikblu Sikina wà.” 	 Því að Jóhannes skírði með vatni, en þér skuluð skírðir verða með heilögum anda, nú innan fárra daga."


Juan paiklä rä yöle camello kä wà, ikipa mu̱aklä rä bewak kjuä. Ije te rä bitsiki ne katá, ñakäi bul ñá ka̱ niki̱ka ne diä ya. 	 En Jóhannes var í klæðum úr úlfaldahári, með leðurbelti um lendar sér og át engisprettur og villihunang.


Ñerä ekla se̱nak Jerusalén ska kie Simeón ni, je rä se̱nak wämo Säkeklä dälätsäk; je te rä Israel wa je̱r pablermi ne ki̱ssë kate, ñakäi Wikblu Sikina katke ije ja̱mi. 	 Þá var í Jerúsalem maður, er Símeon hét. Hann var réttlátur og guðrækinn og vænti huggunar Ísraels, og yfir honum var heilagur andi.


Je ki̱ Jesús te ijewa ia̱ ishaka̱ bulee: —Lázaro duawa̱. 	 Þá sagði Jesús þeim berum orðum: "Lasarus er dáinn,


Ata ale Säkeklä wa̱ shki̱leka̱ni ka je tjabanewa̱ kuna. 	 En sá, sem Guð uppvakti, varð ekki rotnun að bráð.


Jekäi ijewa te dika butra corona ye tkaka̱ itsa̱ku̱ ki̱, ijula wämo kja̱ne ite kata cha̱mi iia̱. Jera ijewa ñajaklawa̱ köchöwä ki̱ iwä ja̱mi, te ija̱ñetsa, te isha: —¡Judío wa tsa̱ku̱i, ma se̱nopa ji̱a maitjä! 	 fléttuðu þyrnikórónu og settu á höfuð honum, en reyrsprota í hægri hönd hans. Síðan féllu þeir á kné fyrir honum og höfðu hann að háði og sögðu: "Heill þú, konungur Gyðinga!"


ji wa̱k tsa̱na, se̱nak sikii, ñakäi jile wa̱k ju ska, ji wa̱k bäi, ñajäkcha̱wa̱ ise̱nakläí wa yika. Je rä ka Säkeklä ktä yinaklä kuna. 	 vera hóglátar, skírlífar, heimilisræknar, góðlátar og eiginmönnum sínum undirgefnar, til þess að orði Guðs verði ekki lastmælt.


Je ebä wà bas te ikjashawa̱ bas te ibiketse bas ká wa te iwá̱ rä bäi ebä ni. Iyina si̱ ra, ijewa te iktacha̱wa̱, ata bas te rä inu̱l blele ne jui yueke̱. 	 Þannig berið þér vitni um athafnir feðra yðar og samþykkið þær. Þeir líflétu þá, en þér hlaðið upp grafirnar.


Ñakäi ke ba kabla etkabä ma tsa̱ku̱ wäkata ska, je kä ka manenakksa̱ ba ia̱ etababä jibä suruu iräle yee iräle ki̱ka. 	 Og eigi skaltu sverja við höfuð þitt, því að þú getur ekki gjört eitt hár hvítt eða svart.


Ke bas ñakta vino wà. Je ne te sa iawe̱ke̱ ji wa̱k ka wätkelewa̱ ta rä ki̱ka. Ata bas se̱no pshilewa̱ Säkeklä wikblu wa̱. 	 Drekkið yður ekki drukkna af víni, það leiðir aðeins til spillingar. Fyllist heldur andanum,


Jewa ia̱ ite isheke̱ rä jekäi ra sä dämiksa̱ kjermita ni. Ata iwakwa rä kololecha̱wa̱ ji rä sa yakei tewa̱k je wa̱. Iwa rä ji wa̱ sä rä kololewa̱ ra je ne rä sa patkäk rä. 	 Þeir heita þeim frelsi, þótt þeir séu sjálfir þrælar spillingarinnar, því að sérhver verður þræll þess, sem hann hefur beðið ósigur fyrir.


jeska ra ikjawa̱ju̱ ija̱r Dälätsalewa̱ E̱e̱na Si̱ ska etaba kicha yebä, je rä ka cabra jäyiri wa pi iräle toro yabala pi iräle oloi ja̱mi kuna, ta je rä iwakei ne pi oloi ja̱mi, je wà ite sa̱ tsa̱tju̱a ju̱ami jekjeye. 	 Ekki fór hann með blóð hafra og kálfa, heldur með eigið blóð, inn í hið heilaga í eitt skipti fyrir öll og aflaði eilífrar lausnar.


Jera ite isha ijewa ia̱: —Bas kute yis da minak, jera yis te bas dulawe̱mi ditsä kukäk nima säkei ye. 	 Hann sagði við þá: "Komið og fylgið mér, og mun ég láta yður menn veiða."


Je ne bata ki̱ka jikäi yie ji dälässë kate rä, ata ka je ia̱ yis äinak. Ka irä maikäi kuna ta, yis wa̱ iju̱ñer yi biketsa yis te rä käi. Ñaebä yie ibiketse iyina si̱ ije rä täkili ta ji ju̱leta̱na yis ia̱ je kjänanak je díaí dewa̱ kje. 	 Fyrir þá sök líð ég og þetta. En eigi fyrirverð ég mig, því að ég veit á hvern ég trúi. Og ég er sannfærður um, að hann er þess megnugur að varðveita það, sem mér er trúað fyrir, þar til dagurinn kemur.


Ikjänanak tu̱rke̱mi ije rä to̱nak ebä ki̱ka, ñakäi ka je je̱r ja̱mi oveja dälär kuna ki̱ka. 	 Enda er hann leiguliði og lætur sér ekki annt um sauðina.


Jekäi el wa, ka̱ tso̱ sä kjäkläwa̱ ka suale ta ija̱r Dälätsalewa̱ E̱e̱na Si̱ ja̱rka Jesucristo pi oloi ja̱mi. 	 Vér megum nú, bræður, fyrir Jesú blóð með djörfung ganga inn í hið heilaga,


Je kte ne wà Säkeklä te sä wabiketseksa̱ wämo ye juenawa̱ rä, sa te ji biketse etkabä oloi ja̱mi, sa̱ wa̱ ji biketsäklä etkabä, jishtä iyöle katke käi: “Yi rä wämo se̱rmi rä ji biketse etkabä oloi ja̱mi.” 	 Því að réttlæti Guðs opinberast í því fyrir trú til trúar, eins og ritað er: "Hinn réttláti mun lifa fyrir trú."


Ijewa te je ssa ra, ite ichaka ije ia̱: —Säkekewa, ¿mai je o̱rmi rä na? Jera ite isha ijewa ia̱: —Mai jile nu̱l balakli ska ra olo taparmiwa̱. 	 Þeir spurðu hann þá: "Hvar, herra?" En hann sagði við þá: "Þar munu ernirnir safnast, sem hræið er."


Jera Säkekewa Jesús shki̱leka̱ni je ktei pake kate iktei bata shäk wa te ssër ta oloi ta ta̱i. Ñakäi Säkeklä te ijewa biköle tsa̱tke kate bäi si̱. 	 Postularnir báru vitni um upprisu Drottins Jesú með miklum krafti, og mikil náð var yfir þeim öllum.


Bäije jí ji bata yileba je kte washäk rä, je ssäk wa rä, ji yöle jeska je wawa̱k wa rä. Ka irä jiye kuna ta, ike̱i tkenawa̱ alemana ki̱ka. 	 Sæll er sá, er les þessi spádómsorð, og þeir, sem heyra þau og varðveita það, sem í þeim er ritað, því að tíminn er í nánd.


Je ra yie jile bulanaté ka̱jöir ska ssa, jishtä diklä ta̱i bular ssër käi, jishtä tala bular täkii ssër käi; je bulana ssa yie rä jishtä arpa bulawa̱k wa bular iarpa wà käi. 	 Og ég heyrði rödd af himni sem nið margra vatna og sem gný mikillar þrumu, og röddin, sem ég heyrði, var eins og hörpuhljómur hörpuleikara, sem slá hörpur sínar.


Ata je rä ka̱jiska wa wa̱ isu̱aklä yis wa̱ Sa Ká shka̱l, ñakäi jishtä Sa Ká te yis paka iwa̱k ra, jekäi yie iwe̱ke̱. “Jekäi bas ñajöka̱, sä shkä.” 	 En heimurinn á að sjá, að ég elska föðurinn og gjöri eins og faðirinn hefur boðið mér. Standið upp, vér skulum fara héðan."


Jera ite ikúka: “El wa, 'ská wa, issö. Säkeklä baa si̱ je̱k kjasha saje wa ká Abraham ia̱ ikatke ji̱a Mesopotamia ke̱i ska, ka ibitäju̱ba Harán ska ra. 	 Stefán svaraði: "Heyrið mig, bræður og feður. Guð dýrðarinnar birtist föður vorum, Abraham, er hann var enn í Mesópótamíu, áður en hann settist að í Haran,


Jera ite ijewa kúka: —Jera ale David wa̱ ji o̱le, mika̱ ije irä shkäk ira wa irä ktacha̱wa̱ bäli te ra, ¿ka bas wa̱ je ktei wayile na? 	 Hann svaraði þeim: "Hafið þér eigi lesið, hvað Davíð gjörði, þegar hann hungraði og menn hans?


chichale se̱nak etka yebä Säkeklä wikblu ja̱mi, mo̱lewa̱ ñaja̱mi se̱ne bitaba wà. 	 Kappkostið að varðveita einingu andans í bandi friðarins.


Herodes dä kju̱atkelewa̱ e̱e̱na Tiro wa irä Sidón wa irä ra. Ata jewa te Blasto je ka̱ tsa̱ku̱i ju wakja̱neiwa̱k je̱rtka ijewa ktei shäk Herodes ia̱, jekäi idejulu iwäki̱ ñaje̱rko̱le etka ye ebä te ka̱kia iia̱ ije̱r bäinakläni ijewa ra. Ka irä jiye kuna ta, ijewa te ñanak tse̱ke̱ rä je ka̱ tsa̱ku̱i ke̱i ska ki̱ka. 	 Heródes hafði verið harla gramur Týrverjum og Sídóningum. Komu þeir saman á fund hans, fengu Blastus, stallara konungs, til fylgis við sig og báðust friðar, en land þeirra var háð landi konungs um vistaföng.


Ata jí yie ishe mar bas ia̱, je ki̱ka ka yis wa̱ bas kjeiyinak. Ka irä jiye kuna ta, ka bas ñatapawa̱ke̱ rä ñaki̱bäiwa̱k kuna, ata ñaki̱iawa̱k ebä. 	 En um leið og ég áminni um þetta, get ég ekki hrósað yður fyrir samkomur yðar, sem eru fremur til ills en góðs.


sandalia ebä jiä jämi, ka paiklä tsa̱k kuna botkä. 	 Þeir skyldu hafa skó á fótum, en ekki tvo kyrtla.


Jera ijewa te ikúka: —Moska te ishe Juan säwäukewa̱k ni; isaka te ishe Elías ni; ata isaka te ishe Jeremías le irä, jile bata shäk wa bakle sha̱ ekla le irä ni. 	 Þeir svöruðu: "Sumir Jóhannes skírara, aðrir Elía og enn aðrir Jeremía eða einn af spámönnunum."


Jekäi ki̱ta yie bas pake je wa̱k, yis däkläksa̱ni mane mane bas ia̱. 	 Ég bið yður enn rækilegar um að gjöra þetta, til þess að þér fáið mig brátt aftur heimtan.


Mika̱ Jesús kaldu iwakei ebä ra, isäkätä ja̱mi kajali wa te ale doce wa ra ñara je ji paka ite jile she ja̱mi je wachaka iia̱. 	 Þegar hann var orðinn einn, spurðu þeir tólf og hinir, sem með honum voru, um dæmisögurnar.


Jekäi bas te yis ia̱ kte chakaté äyë ki̱ka je kúke yis te. Bäi si̱ jäiyi wa ia̱ ra rä ka se̱nakwa̱ kuna alaklä wa ra. 	 En svo að ég minnist á það, sem þér hafið ritað um, þá er það gott fyrir mann að snerta ekki konu.


Iyina si̱ ra bas te je we̱te sä el wa biköle tso̱ Macedonia ke̱i kalabe ska wa ia̱. Ata el wa, sá te bas pake je wa̱k ki̱ta ki̱ta, 	 Það gjörið þér einnig öllum bræðrum í allri Makedóníu. En vér áminnum yður, bræður, að taka enn meiri framförum.


Ka irä maikäi kuna ta, Moisés te ka̱wei wa̱ sa pakale ji wa̱k je biköle bata sha e̱ná ditsä kalabe ia̱ ra, ite toro yabala pi irä, cabra jäyiri pi irä kukawa̱ diklä ra ñara, je tula ite oveja kä bätsëë wà, ñakäi hisopo bata wà, je iäyëí ki̱ka irä, ditsä biköle ki̱ka irä. 	 Þegar Móse hafði kunngjört gjörvöllum lýðnum öll boðorð lögmálsins, þá tók hann blóð kálfanna og hafranna ásamt vatni og skarlatsrauðri ull og ísópi og stökkti bæði á sjálfa bókina og allan lýðinn


jewa kjoyina te isha: —¡Jesús, Säkekewa, ma je̱r ja̱mi sá dälänopa! 	 hófu upp raust sína og kölluðu: "Jesús, meistari, miskunna þú oss!"


Ije de rä ji su̱le iwa̱ je ktei shäk ye, iwa̱ je ka̱ oloi ktei shäklä, je wà biköle wa̱ je biketsäkläpa. 	 Hann kom til vitnisburðar, til að vitna um ljósið, svo að allir skyldu trúa fyrir hann.


Yis te bas ia̱ tsu diä ma̱ yanak, ka ñanak därërë shtä kuna, ka bas ia̱ ikolorba ki̱ka. Je su̱ta jira ka bas ia̱ io̱rba. 	 Mjólk gaf ég yður að drekka, ekki fasta fæðu, því að enn þolduð þér það ekki. Og þér þolið það jafnvel ekki enn,


Je ne ki̱ka ka bas ki̱ Säkeklä te ji me̱ mane shtä a̱ni sher kuna ji̱a, bas te Säkekewa Jesucristo kjayirke̱ ki̱ssëke̱ pjoo dälei ja̱mi. 	 svo að yður brestur ekki neina náðargjöf meðan þér væntið opinberunar Drottins vors Jesú Krists.


Jekäi ijewa te ichaka iia̱ te isha: —Sapaktäk, sá wa̱ iju̱ñer ba ktä rä bulee, ba te sa pakteke̱ rä bulee, ñakäi ka ba te sa wabiketseksa̱ kuna sa pa juer wà, ata maikäi shke Säkeklä ja̱mi rä je ktei wà ba te sa pakteke̱ rä bulee. 	 Þeir spurðu hann: "Meistari, vér vitum, að þú talar og kennir rétt og gjörir þér engan mannamun, heldur kennir Guðs veg í sannleika.


Jera Jesús te ikúka: —Etkabä yis te ji wá̱, je te bas biköle male̱cha̱cha̱wa̱. 	 Jesús svaraði þeim: "Eitt verk gjörði ég, og þér undrist það allir.


Jera kte ssële yis wa̱ ka̱jöir ska, je kta ni etäbä kicha yis da te ishe: “Ma cho̱ ángel klä tkelewa̱ däyë ki̱ irä, ishäkä ki̱ irä jula na äyë kjäyeleju̱mi kukäkwa̱.” 	 Og röddina, sem ég heyrði af himni, heyrði ég aftur tala við mig. Hún sagði: "Far og tak opnu bókina úr hendi engilsins, sem stendur á hafinu og á jörðunni."


Jera ite isha ijewa ia̱: —Bas wa̱ jí detse̱ yis wä ki̱ sa̱ je̱r tkäk käi; ata yis te iwächakewa̱ bas wäkata ska. Ñera ka yis wäna ijuer ta irä nui ta etka a̱ni bas te ikjatia käi. 	 og mælti við þá: "Þér hafið fært mér þennan mann og sagt hann leiða fólkið afvega. Nú hef ég yfirheyrt manninn í yðar viðurvist, en enga þá sök fundið hjá honum, er þér ákærið hann um.


Jesús wätenaka̱ rä jukläyäkä ska ra alemana. Je ne ki̱ka Judío wa chu̱li̱i̱ te je kte yöle katke su̱a. Je yöle rä Hebreo wa ktä wà, Latín wà, Griego wa ktä wà. 	 Margir Gyðingar lásu þessa yfirskrift, því staðurinn, þar sem Jesús var krossfestur, var nærri borginni, og þetta var ritað á hebresku, latínu og grísku.


Ñerä jewa a̱na te isha: —¿Säkeklä yaba, jiye ba bite sá wäki̱ rä na? ¿Ba bite jiska rä sá pakäk ji shka̱l ssäk ka ike̱i däwa̱ba yika na? 	 Þeir æpa: "Hvað vilt þú okkur, sonur Guðs? Komstu hingað að kvelja okkur fyrir tímann?"


Yis te isha bas ia̱ yis maju̱, ata yis däni bas wäki̱ka, je ssa bas te. Ikuna rä bas wa̱ yis shka̱l da, jera yis maju̱ Sa Ká wäki̱ka te bas ssëwe̱mi rä a̱naa, je rä Sa Ká rä yis tsa̱ta ki̱ka. 	 Þér heyrðuð, að ég sagði við yður: ,Ég fer burt og kem til yðar.' Ef þér elskuðuð mig, yrðuð þér glaðir af því, að ég fer til föðurins, því faðirinn er mér meiri.


Jera ijewa wa̱ dulanak wa patkami ijewa te iwäki̱, Herodes ja̱mi wa ra ñara; te isha iia̱: —Sapaktäk, sá wa̱ iju̱ñer ba ktä rä bulee, ñakäi ba te sa pakteke̱ rä bulee maikäi shke Säkeklä ja̱mi rä je ktei wà, jekäi ba ia̱ ra yi irä käi, ka je rä ji iá kuna. Ka irä jiye kuna ta, ka ba te sa̱ su̱e rä sa pa juer ebä wà kuna. 	 Þeir senda til hans lærisveina sína ásamt Heródesarsinnum, og þeir segja: "Meistari, vér vitum, að þú ert sannorður og kennir Guðs veg í sannleika, þú hirðir ekki um álit neins, enda gjörir þú þér engan mannamun.


Judío wa se̱nak Jerusalén ska wa te chui wa irä Leví wa irä patkami iwäki̱ ichakäk iia̱: “¿Yi ba rä na?” Jera jikäi Juan je̱k paka. 	 Þessi er vitnisburður Jóhannesar, þegar Gyðingar sendu til hans presta og levíta frá Jerúsalem að spyrja hann: "Hver ert þú?"


Yie ijewa je̱r ku̱a ba kie wà, jekäi yie ijewa je̱r ku̱emi ji̱a je wà, je rä ijewa ñashka̱li̱bläklä, jishtä ba wa̱ yis shka̱l käi, ñakäi yis däkläwa̱ ijewa ja̱mi.” 	 Ég hef kunngjört þeim nafn þitt og mun kunngjöra, svo að kærleikur þinn, sem þú hefur auðsýnt mér, sé í þeim og ég sé í þeim."


Je ki̱ka yie bas pake ishka̱li̱bläkni, iwa̱ iju̱ñaklä bas wa̱ ishka̱l si̱. 	 Þess vegna bið ég yður að sýna honum kærleika í reynd.


Je su̱ta chui tsa̱ku̱i wa te ija̱ñetseke̱ ka̱wei wà ñayöle wa ra, te ishe̱ke̱ ñaia̱: —Kju̱awa je tsa̱tkaksa̱ ite, ata iwakei ia̱ ka je̱k tsa̱tkerksa̱. 	 Eins gjörðu æðstu prestarnir gys að honum og fræðimennirnir og sögðu hver við annan: "Öðrum bjargaði hann, sjálfum sér getur hann ekki bjargað.


Yabala rikäla, bas dä Säkeklä ja̱mi wa. Jekäi bas dä tu̱leka̱ ijewa ki̱ka. Ka irä maikäi kuna ta, ale kaldu bas ja̱rka rä bakleka̱, ale kaldu ka̱jiska je tsa̱ta. 	 Þér börnin mín, heyrið Guði til og hafið sigrað falsspámennina, því að sá er meiri, sem í yður er, en sá, sem er í heiminum.


Ka irä jiye kuna ta, yi te ji sherke̱ Säkeklä ki̱ o̱nak je wawá̱ ra, je ne rä yis el dä, yis kuta rä, yis a̱mi rä. 	 Hver, sem gjörir vilja Guðs, sá er bróðir minn, systir og móðir."


Ata ikuna je ikjanaklä te ibiketse je̱r na: ‘Yis blui ka da juena yewa̱’, jera ije̱käka̱ kjanaklä wa saka kpäk jäiyi wa käi alaklä wa käi, yäkäk ta̱i, ji yäk ta̱i, se̱nak diyëë ebä, 	 En ef sá þjónn segir í hjarta sínu: ,Það dregst, að húsbóndi minn komi,' og tekur að berja þjóna og þernur, eta og drekka og verða ölvaður,


Ñaebä ite Sodoma irä Gomorra irä jukläyäkäí kpa iweikanakläwa̱ muli̱tä ebä ta̱na, je rä je ukä ska mane wa se̱rmi ji̱a ka bäi kuna wa wäji̱atkäklä je wà. 	 Hann brenndi borgirnar Sódómu og Gómorru til ösku og dæmdi þær til eyðingar og setti þær til viðvörunar þeim, er síðar lifðu óguðlega.


Jera Jesús te ichakani iia̱ idäkläka̱ mañatäbä kicha: —Simón, Jonás yaba, ¿ba wa̱ yis shka̱l na? Jera Pedro je̱r ianawa̱, ite ichaka iia̱ mañatäbä kicha: “¿Ba wa̱ yis shka̱l na?” je ki̱ka. Jera ite ikúka: —Säkekewa, ba wa̱ ji biköle ju̱ñer. Ba wa̱ iju̱ñer yis wa̱ ba shka̱l. Jera Jesús te isha iia̱: —Jera yis oveja wa pasu̱o ba ku̱. 	 Hann segir við hann í þriðja sinn: "Símon Jóhannesson, elskar þú mig?" Pétur hryggðist við, að hann skyldi spyrja hann þriðja sinni: "Elskar þú mig?" Hann svaraði: "Drottinn, þú veist allt. Þú veist, að ég elska þig." Jesús segir við hann: "Gæt þú sauða minna.


Jesucristo rä idel mikle irä, jira irä jekjeyemi irä. 	 Jesús Kristur er í gær og í dag hinn sami og um aldir.


ijewa wa̱ se̱ne jekjeye ki̱ssäklä. Säkeklä ka ka̱yuäk kuna, kabla je ma̱k sa̱ ke̱i bakle biköle yikaba. 	 í von um eilíft líf. Því hefur Guð, sá er ekki lýgur, heitið frá eilífum tíðum,


Sa pakö je wa̱k, sa paktö je wà. 	 Bjóð þú þetta og kenn það.


Jera Jesús te isha iia̱: —Ka yis te ishe ba ia̱ siete vece ebä, ata setenta vece däka̱ siete. 	 Jesús svaraði: "Ekki segi ég þér sjö sinnum heldur sjötíu sinnum sjö.


“Yis ne rä ikicha rä, bas dä ijula. Yi se̱r balewa̱ yis ja̱mi ra, ñakäi yis dä balewa̱ ije ja̱mi ra, jera je wärmi ta̱i. Ata bala butsäle yis yika ra, ji a̱ni ka o̱nak bas ia̱. 	 Ég er vínviðurinn, þér eruð greinarnar. Sá ber mikinn ávöxt, sem er í mér og ég í honum, en án mín getið þér alls ekkert gjört.


Ata Jesús te isha: —Yilé te yis passa. Iwa rä yie issa ra, yis yaka ska täkili kjaksa̱ju̱. 	 En Jesús sagði: "Einhver snart mig, því að ég fann, að kraftur fór út frá mér."


Jekjepa ite isha je ekla ia̱: —Bä jula paruöksa̱. Jera ite iparuaksa̱, jekäi je bäinani bäi ietkä käi. 	 Síðan segir hann við manninn: "Réttu fram hönd þína." Hann rétti fram höndina, og hún varð heil sem hin.


Jikäi iwa rä: Sä te ji ña iräle, ji ya iräle, jile saka wá̱ iräle, jera je biköle wo̱ rä Säkeklä oloi kanakläka̱. 	 Hvort sem þér því etið eða drekkið eða hvað sem þér gjörið, þá gjörið það allt Guði til dýrðar.


Jera bulirishtä idamiju̱ ji̱a ra, ikjanaklä wa bite iña̱le̱i tsa̱k. Jekäi ijewa te isha iia̱: —Ba yaba kalme ji̱a kseka. 	 En meðan hann var á leiðinni ofan eftir, mættu honum þjónar hans og sögðu, að sonur hans væri á lífi.


“Yis de rä yökö ja̱wa̱kka̱ ka̱jiska ki̱. Yis ki̱ je shena pjowa̱ je kunapa rä wäkaleka̱ e̱ná käi. 	 Ég er kominn að varpa eldi á jörðu. Hversu vildi ég, að hann væri þegar kveiktur!


Jera Jesús te ikúka te isha: —Jäiyi ekla biteju̱ Jerusalén ska damiju̱ Jericó ska ra, jakbläk wa te ikukawa̱. Jewa te ipaiklä baka tsa̱mi te iwakei kpa ta̱i, jekäi iminejulu te iju̱a baklata̱na yee iduärawa̱ käi. 	 Því svaraði Jesús svo: "Maður nokkur fór frá Jerúsalem ofan til Jeríkó og féll í hendur ræningjum. Þeir flettu hann klæðum og börðu hann, hurfu brott síðan og létu hann eftir dauðvona.


Ata ekla kie Ananías te ka̱ tso̱ iwa̱ watju̱a ju̱ami ise̱naklä Safira ra ñara. 	 En maður nokkur, Ananías að nafni, seldi ásamt Saffíru, konu sinni, eign


Jera Jesús te isha je alaklä ia̱: —Ba te ji biketsa etkabä wà ba tsa̱tkenaksa̱. Bäirä ma cho̱ni a̱naa. 	 En hann sagði við konuna: "Trú þín hefur frelsað þig, far þú í friði."


Je te ka̱ñiwe̱mi sa̱ se̱nak ka̱ yee naka wa ki̱ka, ñakäi yewa̱ sä duärawa̱ jewa ki̱ka, iwa̱ sa wajiäklä mane ña̱la wà sä kjämi bäi je wà.” 	 og lýsa þeim, sem sitja í myrkri og skugga dauðans, og beina fótum vorum á friðar veg.


Je ke̱i wà ditsä te duewa̱ yulemi, ata maikäi a̱ni ka ijewa ia̱ iko̱nak. Ijewa ssërmi ime duächa̱wa̱ käi, ata duewa̱ tu̱rmi ijewa yika. 	 Á þeim dögum munu mennirnir leita dauðans og ekki finna hann. Menn munu æskja sér að deyja, en dauðinn flýr þá.


Ata iká te isha ikjanaklä wa ia̱: ‘Paiklä bäi si̱ tso̱té, mane mane je wà ipajiöwa̱, anillo jiöwa̱ ijulasku ja̱mi, sandalia jiöwa̱ iia̱. 	 Þá sagði faðir hans við þjóna sína: ,Komið fljótt með hina bestu skikkju og færið hann í, dragið hring á hönd hans og skó á fætur honum.


Ale dar ka̱jöir je rä biköle tsa̱ta. Ata yi datse̱ ka̱jiska je rä ka̱jiska wa ebä, ñakäi iktäke̱ rä ka̱jiska ji tso̱ ja̱mi. Ale dar ka̱jöir ska je rä biköle tsa̱ta. 	 Sá sem kemur að ofan, er yfir öllum. Sá sem er af jörðu, hann er af jörðu og talar af jörðu. Sá sem kemur af himni, er yfir öllum


Jera ijewa te ibiketsa maikäi ra ite ikukemiwa̱; ata isuanacha̱wa̱ chu̱li̱i̱ yika, ijewa te ikuka jile bata shäk ye ki̱ka. 	 Þeir vildu taka hann höndum, en óttuðust fólkið, þar eð menn töldu hann vera spámann.


Ata ike̱i dämiwa̱ ji̱a je jula kolonak minaklätse̱ ijewa yika, je ke̱i wà kjepa ijewa bätsämi rä. 	 En koma munu þeir dagar, er brúðguminn verður frá þeim tekinn, þá munu þeir fasta, á þeim degi.


Ata yi te iel dokoitseke̱ ra, je se̱r dä ka̱tuil na, dami rä ka̱tuil na. Je wa̱ ka iju̱ñer maka imike̱ räle, je rä ka̱tuil wa̱ irä wätuilewa̱ ki̱ka. 	 En sá sem hatar bróður sinn, hann er í myrkrinu og lifir í myrkrinu og veit ekki hvert hann fer, því að myrkrið hefur blindað augu hans.


Wikblu Sikina ne rä däli ukä däkksa̱ sa̱ ia̱ tsa̱to̱leba rä, sa̱ wa̱ je wà je däli kukäkläwa̱, je wà Säkeklä kjeiyinaklä irä baawa̱ si̱ ki̱ka. 	 Hann er pantur arfleifðar vorrar, að vér verðum endurleystir Guði til eignar, dýrð hans til vegsemdar.


Jekäi imineju̱mii Jordán a̱mi kata mai Juan wa̱ sä wäokle säkätä ska. Jeka ise̱na. 	 Hann fór aftur burt yfir um Jórdan, þangað sem Jóhannes hafði fyrrum verið að skíra, og var þar um kyrrt.


Ñerä je chu̱li̱i̱ wa sha̱ ekla a̱na itsa̱ka: —Sapaktäk, dunasi̱ yis yaba dulaklei su̱opa ba ku̱, je ebä ne rä yis yaba rä ki̱ka. 	 Og maður nokkur úr mannfjöldanum hrópar: "Meistari, ég bið þig að líta á son minn, því að hann er einkabarnið mitt.


Ka irä jiye kuna ta, ije wa minemi rä ikie kju̱ei, ka Säkeklä ja̱mi kuna wa jile kukäk kuna a̱ni. 	 Því að sakir nafnsins lögðu þeir af stað og þiggja ekki neitt af heiðnum mönnum.


Tkäbe si̱ yäbeila, bas dä yakei, ¿je ia̱ maikäi jile bäi yir na? Ka irä maikäi kuna ta, ji tso̱ sa̱ je̱r ska je ne ja̱mi sä kjäbata ska sä ktä rä. 	 Þér nöðru kyn, hvernig getið þér, sem eruð vondir, talað gott? Af gnægð hjartans mælir munnurinn.


Jera Jesús te ikúka: —Sa̱nu̱le nu̱lewa, ¿jiye ba te yis ia̱ je she na? Ka yis ke̱i däwa̱ba. 	 Jesús svarar: "Hvað varðar það mig og þig, kona? Minn tími er ekki enn kominn."


Jekäi José te inu̱l kukawa̱ butrawa̱ dätsi yëë wa, 	 Jósef tók líkið, sveipaði það hreinu línklæði


Je wà rä je jäiyi wa̱ ka̱ tso̱ cuarenta año tsa̱ta ja̱mi ji e̱e̱na kjayina je ki̱ka. 	 En maðurinn, sem læknast hafði með þessu tákni, var yfir fertugt.


Je ne kjepa iwa̱ dulanak wa je̱r ku̱a ite ra, Juan säwäukewa̱k ne sha ite rä. 	 Þá skildu lærisveinarnir, að hann hafði talað við þá um Jóhannes skírara.


Jera plaa je dulaklei ká a̱na te isha: —Yis te ji biketse etkabä, ata yis tsa̱tköpa ka yis ia̱ ji biketsar etkabä ki̱ka. 	 Jafnskjótt hrópaði faðir sveinsins: "Ég trúi, hjálpa þú vantrú minni."


Jekäi ijewa te Jesús kúka te isha: —Ka sá wa̱ iju̱ñer. Jera Jesús te isha ijewa ia̱: —Ñaebä ka yis wa̱ iyinak bas ia̱, yibä ka̱wei wà yis te jekäi iwe̱ke̱ rä ni. 	 Þeir svöruðu Jesú: "Vér vitum það ekki." Jesús sagði við þá: "Ég segi yður þá ekki heldur, með hvaða valdi ég gjöri þetta."


Bas wäna ta̱i ra, je wà bas te ikjashemi bas dä yis wa̱ dulanak wa. Je wà yis Ká oloi karmika̱. 	 Með því vegsamast faðir minn, að þér berið mikinn ávöxt, og verðið lærisveinar mínir.


Yis te bas kju̱eitketse jishtä Säkeklä te sa̱ kju̱eitketse käi. Ka irä jiye kuna ta, yis dä kablele bas ma̱kksa̱ jäiyi eklabä ia̱, jishtä busi ka se̱le kuna käi. Je rä Cristo ia̱. 	 Ég vakti yfir yður með afbrýði Guðs, því að ég hef fastnað yður einum manni, Kristi, og vil leiða fram fyrir hann hreina mey.


Ka ijewa minakka̱ jöiwäta. Je rä ijewa yule tenacha̱wa̱ su̱emi biköle te ki̱ka, jishtä ale bakle wa käi. 	 En þeim mun ekki verða ágengt, því að heimska þeirra mun verða hverjum manni augljós, eins og líka heimska hinna varð.


Bas ka je̱r ta wa, ¿ipa ki̱ka iyuäk je wa̱ ka ija̱r yöneksa̱ ñaebä na? 	 Þér heimskingjar, hefur sá, sem gjörði hið ytra, ekki einnig gjört hið innra?


Yilé ja̱lmanawa̱ ra, je te yis ja̱lmawe̱ke̱. Yilé shiriwa̱wa̱ isaka te ra, je te yis kju̱atkewe̱ke̱. 	 Hver er sjúkur, án þess að ég sé sjúkur? Hver hrasar, án þess að ég líði?


Ka yis dä kololewa̱ yi a̱ni wa̱ ikjanaklä ye, ata yis je̱k jawa̱ biköle kjanaklä ye, yis wa̱ sä kukäklä ki̱ta. 	 Þótt ég sé öllum óháður, hef ég gjört sjálfan mig að þræli allra, til þess að ávinna sem flesta.


Jeska Jesús te sa paktami te isha: “Bas ñamanewo̱ksa̱, yëwa̱ ka̱jöir gobierno kjärawa̱ irä ki̱ka.” 	 Upp frá þessu tekur Jesús að prédika og segja: "Gjörið iðrun, himnaríki er í nánd."


Cinco día ukä ska ra, chui wa tsa̱ku̱i Ananías deju̱té sä wäkiri wa sha̱ manele irä, ekla sä ktäklei kie Tértulo irä jewa ra. Jewa tapanawa̱ ka̱ wäkiri ia̱ Pablo kjatiäk. 	 Fimm dögum síðar fór Ananías æðsti prestur ofan þangað og með honum nokkrir öldungar og Tertúllus nokkur málafærslumaður. Þeir báru sakir á Pál fyrir landstjóranum.


Ka irä jiye kuna ta, ka̱wei wawe̱ wá, ka yi a̱ni wabiketsanakksa̱ wämo ije wäna, je rä ka̱wei ne wà sa̱ je̱r ku̱eke̱ ite jibä rä ji yakei wakble rä ki̱ka. 	 með því að enginn lifandi maður réttlætist fyrir honum af lögmálsverkum. En fyrir lögmál kemur þekking syndar.


Je ia̱ jí ke̱i ska oloi ta wa mane a̱ni ka je̱r ko̱ne, ata je ku̱ ijewa je̱r kuo̱pa ra, ka ijewa wa̱ Säkekewa oloi ta baa si̱ wäteneka̱ kuna cruz ja̱mi. 	 Enginn af höfðingjum þessarar aldar þekkti hana, því að ef þeir hefðu þekkt hana, hefðu þeir ekki krossfest Drottin dýrðarinnar.


Ñakäi je ke̱i ska ra bas tso̱ rä ka Cristo ta, bala butsäle ka delewa̱ Israel wa ye, ñakäi Säkeklä ñaje̱rko̱le ijewa ra saka saka ikablele ji wa̱k ki̱ka, je ka kuna bas wa̱, ñakäi bas dä ka ji bäi ta ki̱ssënak, ka Kekläí ta ka̱jiska. 	 Sú var tíðin, er þér voruð án Krists, lokaðir úti frá þegnrétti Ísraelsmanna. Þér stóðuð fyrir utan sáttmálana og fyrirheit Guðs, vonlausir og guðvana í heiminum.


Zebedeo yabala Jacobo irä Juan irä, jewa rä nima kukäkña Simón ra, jewa male̱cha̱cha̱wa̱ je te ñakäi. Ata Jesús te isha Simón ia̱: —Ke ba suana. Ata jirami ba maju̱ rä ditsä kukäk nima säkei ye. 	 Eins var um Jakob og Jóhannes Sebedeussyni, félaga Símonar. Jesús sagði þá við Símon: "Óttast þú ekki, héðan í frá skalt þú menn veiða."


Ata mikle kja je jukläyäkä ska ekla kaldu kie Simón ni, je rä ka̱ chakäk, je wà iwa̱ Samaria wa rä wäyölecha̱wa̱. Je te ishe ije ne rä bakleka̱ bäi si̱ rä. 	 Maður nokkur, Símon að nafni, var fyrir í borginni. Hann lagði stund á töfra og vakti hrifningu fólksins í Samaríu. Hann þóttist vera næsta mikill.


Jera Jesús te isha je cien wa wäsikäk ia̱: —Ma cho̱ni; ba te ibiketsa käi io̱nopa ba ia̱. Jera je horaí ebä wà ikjanaklä bäinani. 	 Þá sagði Jesús við hundraðshöfðingjann: "Far þú, verði þér sem þú trúir." Og sveinninn varð heill á þeirri stundu.


Jewa te je we̱ke̱ rä ñashka̱li̱ble ne bata ki̱ka, iwa̱ iju̱ñer yis kolole rä kte baa wetsäk ki̱ka. 	 Þeir gjöra það af kærleika, vegna þess að þeir vita, að ég er settur fagnaðarerindinu til varnar.


Jera jewa ka̱kia iia̱ te isha: —Sá patkömi köchi ska, sá kjäkläwa̱julu jewa ja̱rka. 	 Og þeir báðu hann: "Send oss í svínin, lát oss fara í þau!"


Jewa rä ka yaba ta, Elisabet dä ko̱le ka yaba su̱ak kuna ki̱ka, ñakäi je bol wa rä säkibii sa̱nu̱le̱e̱i. 	 En þau áttu ekki barn, því að Elísabet var óbyrja, og bæði voru þau hnigin að aldri.


Je a̱na täkii te ishe: “¡Babilonia palei ta ta̱i, weikanawa̱, je weikanawa̱! Je ianawa̱ be jui ye, wikblu ñá shtä wa biköle ñabläklä, du ñá chali wa biköle ñabläklä. Je ianawa̱ dokoitsalewa̱. 	 Og hann hrópaði með sterkri röddu og sagði: "Fallin er, fallin er Babýlon hin mikla og orðin að djöfla heimkynni og fangelsi alls konar óhreinna anda og fangelsi alls konar óhreinna og viðbjóðslegra fugla.


Ijewa te iwá̱ biköle jishtä iyöle wa̱ ije ktei yile ja̱mi, kjepa ijewa te inu̱l wäya ja̱wa̱té kal ja̱mi, bla ite sa̱ nu̱l bläklä ska. 	 En er þeir höfðu fullnað allt, sem um hann var ritað, tóku þeir hann ofan af krossinum og lögðu í gröf.


Ata jí ku̱ bas je̱r ku̱opa, ju wakei wa̱ ijuñelewa̱pa ka̱wä bikö käi jakbläk däju̱ rä ra, jera iwäñinene wa̱ ka ka̱ me̱ne ikjäkläwa̱ iju na. 	 Það skiljið þér, að húsráðandi vekti og léti ekki brjótast inn í hús sitt, ef hann vissi á hvaða stundu nætur þjófurinn kæmi.


Jera semana díaí säkätä wa sá taparte pan bala butsäk sa̱ je̱r ja̱naklä Jesús dulewa̱ ska ra, jera Pablo te ijewa pakta, ite ibiketsa imaju̱ bulirishtä ki̱ka, ika̱paka jaree deka̱ ka̱ sha̱sha̱ kje. 	 Fyrsta dag vikunnar, er vér vorum saman komnir til að brjóta brauðið, talaði Páll til þeirra. Hann var á förum daginn eftir. Entist ræða hans allt til miðnættis.


Je wäsaka Säkekewa ángel í ekla te duë ja̱wa̱ka̱ ije ki̱ka, ka iwa̱ Säkeklä oloi kaneka̱ kuna ki̱ka. Jekäi ikatami chichöña te, kjepa iduawa̱. 	 Jafnskjótt laust engill Drottins hann, sökum þess að hann gaf ekki Guði dýrðina. Hann varð ormétinn og dó.


Ite je chu̱li̱i̱ wa su̱a ra, ije̱r ja̱mi ijewa dälänacha̱wa̱, ijewa tso̱ rä shtirilecha̱wa̱ irä weikalecha̱wa̱ irä ki̱ka, jishtä oveja ka kjänanak ta käi. 	 En er hann sá mannfjöldann, kenndi hann í brjósti um þá, því þeir voru hrjáðir og umkomulausir eins og sauðir, er engan hirði hafa.


Jekäi ite ijewa jawa̱ta̱na, biteksa̱ju̱ni je jukläyäkä ska deni Betania ka, jeska ikapawa̱. 	 Og hann fór frá þeim og úr borginni til Betaníu og hafði þar náttstað.


Jera fariseo wa sha̱ te Jesús sha ñaia̱: —Ka je rä patkele kuna Säkeklä wa̱, ka ite sábado dälätse ki̱ka. Ata ijewa sha̱ te isha: —Ikuna ije rä ji yakei wakbläk ra, ¿maikäi ije ia̱ ji o̱r jekäi ijuenaklä ye na? Jekäi ijewa te ibiketsa kju̱awa kju̱awa. 	 Þá sögðu nokkrir farísear: "Þessi maður er ekki frá Guði, fyrst hann heldur ekki hvíldardaginn." Aðrir sögðu: "Hvernig getur syndugur maður gjört þvílík tákn?" Og ágreiningur varð með þeim.


Jera chui wa tsa̱ku̱i je̱kaka̱ te isha iia̱: —Ata ¿ka ba te ikúke na? ¿Jiräni ijewa te ba kjatieke̱ wà rä na? 	 Þá stóð æðsti presturinn upp og sagði: "Svarar þú því engu, sem þessir vitna gegn þér?"


Jekäi iel idäkläka̱ mañal te itaza watka ju̱ami diklä kataka irä, diklä tsiki̱naklä irä ki̱ka, jera ianacha̱wa̱ pi ye. 	 Og hinn þriðji hellti úr sinni skál í fljótin og uppsprettur vatnanna og það varð að blóði.


Je ne ki̱ka ji shka̱l ssäk Säkeklä ki̱ isherke̱ käi, jewa je̱k ju̱oksa̱ ale ji biköle yuäkksa̱, ji wa̱k bulee, je wakei ia̱ ji wa̱k bäi. 	 Þess vegna skulu þeir, sem líða eftir vilja Guðs, fela sálir sínar á hendur hinum trúa skapara og halda áfram að gjöra hið góða.


Säkekewa ja̱mi yie ibiketse ka bas wa̱ ibiketsa̱nak kju̱awa. Ata bas iawa̱k je buka̱nami, yi irä käi. 	 Ég hef það traust til yðar í Drottni, að þér verðið sama sinnis og ég. Sá sem truflar yður mun bera sinn dóm, hver sem hann svo er.


Jera iwa̱ dulanak wa saka te isha iia̱: —Säkekewa, säkätä ka̱ mo yis ia̱ yis minaklä yis ká itäbiäkwa̱ta̱na. 	 Annar, úr hópi lærisveinanna, sagði við hann: "Herra, leyf mér fyrst að fara og jarða föður minn."


Ata bas ñaje̱rtäkiwo̱ buliri buliri, iyir dami ji̱a “jir” ni dälei ja̱mi, ka bas mane a̱ni je̱r doloi tenaklä ji yakei te sä wäyue ki̱ka. 	 Áminnið heldur hver annan hvern dag, á meðan enn heitir "í dag", til þess að enginn yðar forherðist af táli syndarinnar.


“Jekäi el wa Abraham batala wa, ñakäi bas sha̱na Säkeklä dälätsäk wa, saje wa ne ia̱ je tsa̱tkeneksa̱ ktei patkena rä. 	 Bræður, niðjar Abrahams, og aðrir yðar á meðal, sem óttist Guð, oss er sent orð þessa hjálpræðis.


Jera ite isha ijewa ia̱: —Bas ne ku̱ ijewa chewo̱ rä. Jera ijewa te ikúka: —Ñera ka sá ji ta, ata pan cinco irä nima botäbä irä je ebä. Ata bä rä sá ma ñanak tju̱ak jí ditsä wa biköle chewa̱klä. 	 En hann sagði við þá: "Gefið þeim sjálfir að eta." Þeir svöruðu: "Vér eigum ekki meira en fimm brauð og tvo fiska, nema þá vér förum og kaupum vistir handa öllu þessu fólki."


¿Mane guardia te ji kja̱nei we̱ iwakei inaklä wà rä na? ¿Mane uva yäkä je̱wa̱k wa̱ ka iwä kata̱ne rä na? ¿Mane oveja kjänanak wa̱ ka itsu yane rä na? 	 Hver tekst nokkurn tíma herþjónustu á hendur á sjálfs sín mála? Hver plantar víngarð og neytir ekki ávaxtar hans? Hver gætir hjarðar og neytir ekki af mjólk hjarðarinnar?


Jera Nicodemo, ale delesta̱na Jesús wäki̱, je rä ijewa sha̱ ekla, je te isha ijewa ia̱: 	 Nikódemus, sem kom til hans fyrrum og var einn af þeim, segir við þá:


“Ka yis ktä ji̱a jaree bas da, ka̱jiska tsa̱ku̱i daju̱ kja ki̱ka. Ka je tu̱nakka̱ yis ki̱ka. 	 Ég mun ekki framar tala margt við yður, því höfðingi heimsins kemur. Í mér á hann ekki neitt.


Jekäi sä rä ije shka̱ble, yöleksa̱ Cristo Jesús ja̱mi. Je rä sa̱ wa̱ Säkeklä wa̱ ji bäi biketsale kja sa̱ wa̱ o̱nak je wa̱klä. 	 Vér erum smíð Guðs, skapaðir í Kristi Jesú til góðra verka, sem hann hefur áður fyrirbúið, til þess að vér skyldum leggja stund á þau.


Jeska imineju̱ demiju̱ ijewa ñapaktäklä jui ska. 	 Hann fór þaðan og kom í samkundu þeirra.


Ka irä jiye kuna ta, je wäsaka ra sä weikarmi e̱e̱na si̱, ka jekäi weikane bakle mik a̱ni säkätä ka̱jiska yöleksa̱ skaté bite rä jira kje, ñakäi je su̱ta ji ka o̱nakni mik a̱ni. 	 Þá verður sú mikla þrenging, sem engin hefur þvílík verið frá upphafi heims allt til þessa og mun aldrei verða.


Jera Pedro te ijewa kiawa̱ ju naka, jeska ite ikäpewa̱. Jekäi bulirishtä ra ije̱kaka̱ mineju̱ña ijewa ra. Ñakäi sa el wa tso̱ Jope ska sha̱ minemiña ije ra. 	 Þá bauð hann þeim inn og lét þá gista. Daginn eftir tók hann sig upp og fór með þeim og nokkrir bræður frá Joppe með honum.


Säkeklä oveja tso̱ bas sha̱na kjänano bas ku̱, jewa pasu̱o ka patkele täkili wà kuna, ata je̱r wà Säkeklä ki̱ ishena käi, ka inaklä ebä bata ki̱ka kuna, ata je̱r ssële iwa̱k si̱; 	 Verið hirðar þeirrar hjarðar, sem Guð hefur falið yður. Gætið hennar ekki af nauðung, heldur af fúsu geði, að Guðs vilja, ekki sakir vansæmilegs ávinnings, heldur af áhuga.


Jera ite isha ijewa ia̱: —Bas cho̱ni ishäk je chichi ka̱rbä ia̱: ‘¡Jikäi issö! Jir irä bulia irä yis te be kjäie, ñakäi sä bäiwe̱. Ata tres día ra yis te ie̱newa̱wa̱.’ 	 Og hann sagði við þá: "Farið og segið ref þeim: ,Í dag og á morgun rek ég út illa anda og lækna og á þriðja degi mun ég marki ná.'


Jekäi ikuna yis te be kjäieksa̱ Beelzebú oloi ja̱mi ra, jera ¿yi oloi ja̱mi bas ktä ssäk wa cha kjäiäksa̱ rä na? Ñera je wà tsu ijewa te bas kjashewa̱. 	 Og ef ég rek illu andana út með fulltingi Beelsebúls, með hverju reka þá yðar menn þá út? Því skulu þeir vera dómarar yðar.


Jera je duë ta te ikúka: —Säkekewa, diklä wäbuka̱nake̱ ra ka yis wa̱ yi kuna yis tsa̱kmiwa̱ diklä na, ata yis je̱käke̱ka̱ minakwa̱ diklä na ra, jera kju̱awa ebä kjäke̱wa̱ yis wätsa̱kba. 	 Hinn sjúki svaraði honum: "Herra, ég hef engan til að láta mig í laugina, þegar vatnið hrærist, og meðan ég er að komast, fer annar ofan í á undan mér."


Jekäi yis ssëna ikukäkwa̱ yis da, iwa̱ yis tsa̱tkäklä ba säkei ye jí yis wäter kate kte baa ki̱ka jeska. 	 Feginn vildi ég hafa haldið honum hjá mér, til þess að hann í þinn stað veitti mér þjónustu í fjötrum mínum vegna fagnaðarerindisins.


Iwa rä chu̱li̱i̱ dämi ji̱a yis kie ja̱mi ishäk: “Yis ne rä Säbäkäkksa̱ rä” ni, jewa te chu̱li̱i̱ wäyueche̱miwa̱. 	 Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Ég er Kristur!' og marga munu þeir leiða í villu.


Ata ka ijewa ia̱ iko̱ne, je ki̱ka iminejuluni Jerusalén ka iyuläk. 	 En þau fundu hann ekki og sneru þá aftur til Jerúsalem og leituðu hans.


Bä kute pjoo yis su̱ak ka ka̱tse̱l ke̱i tkerwa̱ba yika. Eubulo irä, Pudente irä, Lino irä, Claudia irä, jewa te ba chakami, ñaebä sa el wa biköle te ba chakami. 	 Flýt þér að koma fyrir vetur. Evbúlus sendir þér kveðju og Púdes og Línus og Kládía og allir bræðurnir.


Je alaklä je̱k pajiele rä siöö yëna, ñakäi bätsëë yëna, je̱k ki̱tkele oro wà, jak säkei ta därërë wà, perla wà. Je wa̱ taza yöle oro wà kala ijula na pshilewa̱ ji dokona wà, ji ñá shtä wà. 	 Og konan var skrýdd purpura og skarlati, og var búin gulli og gimsteinum og perlum. Hún hafði í hendi sér gullbikar, fullan viðurstyggðar, og var það óhreinleikur saurlifnaðar hennar.


Ka jiye kuna ta, ditsä manele ñapatkawa̱ jakika. Jewa rä ditsä ka bäi kuna wa. Jewa te saje wa Kekläí je̱r bäi sha iawa̱wa̱ ji äina tke̱rke̱ ija̱mi wakbläklä ka wätkelewa̱ ta, ñakäi ijewa te Sä Blui eklabä saje wa Säkekewaí Jesucristo dokoitsawa̱. Jewa rä biketsale e̱ná ka̱mikleté buka̱nak jí buka̱ne pake mar yie je wà. 	 Því að inn hafa læðst nokkrir menn, sem fyrir löngu var ritað um að þessi dómur biði þeirra. Þeir eru óguðlegir menn, sem misnota náð Guðs vors til taumleysis og afneita vorum einasta lávarði og Drottni, Jesú Kristi.


“Bas tsa̱ku̱ rä doloiebä. Bas je̱rike irä, bas kukä irä, je rä jishtä ka tene shkiri ta käi. Bas dä kju̱atkäk Wikblu Sikina ra del. Jishtä bas kalí wa rä je su̱ta bas dä. 	 Þér harðsvíraðir og óumskornir í hjörtum og á eyrum, þér standið ávallt gegn heilögum anda, þér eins og feður yðar.


Jera ijewa te isha iia̱: —Je ko̱rmi rä Belén, Judea ke̱i ki̱. Ka irä jiye kuna ta, je yöle jile bata shäk wa̱ rä jikäi: 	 Þeir svöruðu honum: "Í Betlehem í Júdeu. En þannig er ritað hjá spámanninum:


Bäije ale sa ká David gobiernoí däke̱wa̱ ji̱a rä. ¡Hosana ikjeiyinopa ka̱sha̱a̱ si̱ ska! 	 Blessað sé hið komandi ríki föður vors Davíðs! Hósanna í hæstum hæðum!"


“Jekäi yi rä ka yis ja̱mi kuna, jewa rä kju̱atkäk yis da. Ñakäi yi rä ka ji tapawa̱k yis daña, je rä ituläk ju̱ami ebä. 	 Hver sem er ekki með mér, er á móti mér, og hver sem safnar ekki saman með mér, hann sundurdreifir.


saje wa Säkekewaí Jesucristo je Kekläí, Sa Ká baa si̱, je wa̱ bas je̱r ku̱aklä ka̱biketse wà, wäji̱atkene wà, bas te ije ju̱ñe dami jöiwäta ska ra, 	 Ég bið Guð Drottins vors Jesú Krists, föður dýrðarinnar, að gefa yður anda speki og opinberunar, svo að þér fáið þekkt hann.


El wa, ka̱wei kiar dä sa patkäk ye sa̱ tso̱ ji̱a kseka ebä ra, ¿je ia̱ ka bas je̱r ko̱r na? Bas wa̱ ka̱wei ju̱ñer ne ki̱ka yie je sheke̱ bas ia̱ rä. 	 Vitið þér ekki, bræður, - ég er hér að tala til þeirra, sem lögmál þekkja, - að lögmálið drottnar yfir manninum svo lengi sem hann lifir.


Ji biketse etkabä wà, ijewa te ke̱i ta kju̱awa kju̱awa tsa̱ku̱i wa ke̱i baka tulaksa̱, ijewa te ji wämo wá̱, Säkeklä kablele je kukawa̱ ijewa te, na̱ma̱ kà wäyitewa̱cha̱wa̱ ijewa te, 	 Fyrir trú unnu þeir sigur á konungsríkjum, iðkuðu réttlæti, öðluðust fyrirheit. Þeir byrgðu gin ljóna,


Bas oro, bas inaklä, kukaka̱ kolña te. Ikolñaí te bas kjatiemika̱, je te bas yaka e̱newe̱miwa̱ yökö käi. Ata bas te ji säkei ta tapawa̱ sa̱ ke̱i bata jekje ska. 	 gull yðar og silfur er orðið ryðbrunnið og ryðið á því mun verða yður til vitnis og eta hold yðar eins og eldur. Þér hafið fjársjóðum safnað á síðustu dögunum.


Ata bas ki̱ aceite rä tkeleka̱ ije wa̱, je dami ji̱a bas ja̱mi, jekäi ka bas ki̱ yi a̱ni sher kuna bas paktäk. Ata je ji tkeleka̱ ebä te bas pakte ji biköle wà, ñakäi je rä iyina si̱, ka je rä ka̱yue kuna; jekäi bas se̱no ije ja̱mi balewa̱, jini ite bas pakta käi. 	 Og sú smurning, sem þér fenguð af honum, hún er stöðug í yður, og þér þurfið þess ekki, að neinn kenni yður, því smurning hans fræðir yður um allt, hún er sannleiki, en engin lygi. Verið stöðugir í honum, eins og hún kenndi yður.


Ata mika̱ Pedro demi Antioquía ska ra, yis te iu̱ña a̱mikje iwäna, ije rä nui ta ki̱ka. 	 En þegar Kefas kom til Antíokkíu, andmælti ég honum upp í opið geðið, því hann var sannur að sök.


Jekäi ikuna yis te be kjäieke̱ Beelzebú oloi ja̱mi ra, jera ¿yi oloi ja̱mi bas ktä ssäk wa te be kjäie rä na? Ñera je wà tsu ijewa te bas kjashewa̱. 	 En reki ég illu andana út með fulltingi Beelsebúls, með hverju reka þá yðar menn þá út? Því skulu þeir vera dómarar yðar.


Jekäi Säkeklä rä täkili ta ji ma̱k ki̱ta si̱ bas ia̱, je wà ji biköle sherke̱ bas ki̱ däkläksa̱ del ji bena ska, bas wa̱ ji bäi biköle wa̱klä ta̱i, 	 Guð er þess megnugur að veita yður allar góðar gjafir ríkulega, til þess að þér í öllu og ávallt hafið allt sem þér þarfnist og getið sjálfir veitt ríkulega til sérhvers góðs verks.


Ba ku̱ Säkeklä rä je̱r bäi, ñakäi irä sä kpäk därërë je biketsö. Ale jololecha̱wa̱ wa kpa ite därërë, ata ije je̱r dä bäi ba ia̱, ikuna ba chatkawa̱ ije̱r dä bäi ja̱mi ra. Ata ka jekäi kuna ra, ba rä tenakksa̱ ñaebä. 	 Sjá því gæsku Guðs og strangleika, - strangleika við þá, sem fallnir eru, en gæsku Guðs við þig, ef þú stendur stöðugur í gæskunni; annars verður þú einnig af höggvinn.


Jera María je̱r kalme del je biköle ska, je biketseke̱ ite maitjä. 	 En María geymdi allt þetta í hjarta sér og hugleiddi það.


Ata jira bas dä bakleksa̱ ji yakei wakble yika, kololewa̱ni Säkeklä kjanaklä ye. Jekäi ji säkei ta däkksa̱ bas ia̱, je wà bas siki tërke̱. Je bata je kje rä se̱ne jekjeye. 	 En nú, með því að þér eruð leystir frá syndinni, en eruð orðnir þjónar Guðs, þá hafið þér ávöxt yðar til helgunar og eilíft líf að lokum.


Ata jukläyäkä kjätkele ventanaí na yis ja̱wa̱mi canasta na. Jekäi yis kja shiri ije jula na. 	 En gegnum glugga var ég látinn síga út fyrir múrinn í körfu og slapp þannig úr höndum hans.


Ñerä yie kte ssa täkii sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä skaté, te ishe: “¡Isu̱o! Säkeklä ju ji̱atkenak tkenawa̱ ditsä sha̱na. Ije se̱rmi ijewa ra. Jekäi ijewa dämiwa̱ iwakei cha ye, ñakäi Säkeklä wakei käruämi ijewa ra, ijewa Kekläí ye. 	 Og ég heyrði raust mikla frá hásætinu, er sagði: "Sjá, tjaldbúð Guðs er meðal mannanna og hann mun búa hjá þeim, og þeir munu vera fólk hans og Guð sjálfur mun vera hjá þeim, Guð þeirra.


Jekäi ikuna ise̱nani jäiyi saka ra ijäiyi katke ji̱a ra, jera je kirmi rä manenak ni. Ata ijäiyi duawa̱ ne ra ideksa̱ni kjermita je ka̱wei yika rä. Jeska ra ise̱nani jäiyi saka ra, jera ka je rä imaner kuna. 	 Því mun hún hórkona teljast, ef hún, að manninum lifandi, verður annars manns. En deyi maðurinn er hún laus undan lögmálinu, svo að hún er ekki hórkona, þótt hún verði annars manns.


Jí saje Israel wa Kekläí te sa kalí wa kuka. Ijewa bakle Egipto ke̱i ska kju̱awa wa ye ra, ite ijewa oloi kaka̱. Jeska ite ijewa jaksa̱ iwakei jula tkacha̱ wa. 	 Guð lýðs þessa, Ísraels, útvaldi feður vora og hóf upp lýðinn í útlegðinni í Egyptalandi. Með upplyftum armi leiddi hann þá út þaðan.


Jera ¿jiye ba te yis wächakewe̱ na? Manele wa̱ yis ktä rä ssënak, ijewa ia̱ ichakö jiräni yis wa̱ iyile rä. Ijewa wa̱ iju̱ñer ji ni yis te isha rä käi. 	 Hví spyr þú mig? Spyrðu þá, sem heyrt hafa, hvað ég hef við þá talað. Þeir vita hvað ég hef sagt."


ata je te dika yäkä ebä kual yäkä ebä je̱we̱ke̱ ra, je rä ju̱nakksa̱, je tso̱ kja rä yinakksa̱ yakei, bata ska ra je rä dälänakwa̱. 	 En beri hún þyrna og þistla, er hún ónýt. Yfir henni vofir bölvun og hennar bíður að lokum að verða brennd.


Ata ikuna yi wa̱ ka iwakei saka wa käi, bäi si̱ ra iwakei ju ska tso̱ wa käi tsa̱tkene ra, je te rä sa te ji biketse etkabä ne dokoitsawa̱; je rä e̱e̱na si̱ ka ji biketsäk etkabä kuna wa tsa̱ta. 	 En ef einhver sér eigi fyrir sínum, sérstaklega heimilismönnum, þá hefur hann afneitað trúnni og er verri en vantrúaður.


Jekäi ka Säkeklä wa̱ iyaba patkeneté ka̱jiska rä ka̱jiska wa ktei wabiketsäkksa̱ buka̱nak kuna, ata je rä ka̱jiska wa tsa̱tkenakläksa̱ ije oloi ja̱mi. 	 Guð sendi ekki soninn í heiminn til að dæma heiminn, heldur að heimurinn skyldi frelsast fyrir hann.


Ñerä ijewa te je ssa ra, Jesús wa̱ dulanak wa chu̱li̱i̱ te isha: —Je kte rä därërë. ¿Yi ia̱ je kolor na? 	 Margir af lærisveinum hans, er á hlýddu, sögðu: "Þung er þessi ræða. Hver getur hlustað á hana?"


Ñakäi alaklä wa manele bäileni duë yika, wikblu yakeila yika, jewa damiña ira. Ekla rä María, kinak Magdala wa, je ki̱ka be siete rä kjäieleksa̱; 	 og konur nokkrar, er læknaðar höfðu verið af illum öndum og sjúkdómum. Það voru þær María, kölluð Magdalena, er sjö illir andar höfðu farið úr,


Ke bas ñakjewa̱k ñayika, ata ñaje̱rko̱le elkje bala ta ka̱kie kju̱ei ebä ra ka̱ tso̱ ñabutsäkläksa̱ ñayika. Jekjepa bas däwa̱ni ñara, ka bas je̱r ki̱wa̱kläwa̱ kuna Satanás wa̱, ji ssërke̱ bas yaka ska ka wätker bas ia̱ ki̱ka. 	 Haldið yður eigi hvort frá öðru, nema þá eftir samkomulagi um stundarsakir, til þess að þér getið haft næði til bænahalds, og takið svo saman aftur, til þess að Satan freisti yðar ekki vegna ístöðuleysis yðar.


Herodes bakle Judea ke̱i tsa̱ku̱i ye, je ke̱i ska ra chui ekla bakle kie rä Zacarías. Ije rä ikja̱nei wa̱kña Abías wa ra. Ise̱naklä kie rä Elisabet. Je rä Aarón batala ekla. 	 Á dögum Heródesar, konungs í Júdeu, var uppi prestur nokkur að nafni Sakaría, af sveit Abía. Kona hans var og af ætt Arons og hét Elísabet.


Mika̱ ite ikjä bale idäkläka̱ mañatkä kjäyaksa̱ ra, yis te issa kseka wa el idäkläka̱ mañal je te ishe: “¡Bä kute!” Ñerä yie isu̱a ra caballo dolona de kate. Je ki̱ je̱tkeleka̱ je wa̱ jile mabläklä kala jula na. 	 Þegar lambið lauk upp þriðja innsiglinu, heyrði ég þriðju veruna segja: "Kom!" Og ég sá, og sjá: Svartur hestur, og sá er á honum sat hafði vog í hendi sér.


Ata Jesús dä oloi bakleka̱ Moisés tsa̱ta, jishtä ju yuäk rä oloi bakleka̱ ju yöle iwa̱ tsa̱ta käi. 	 En hann er verður meiri dýrðar en Móse, eins og sá, er húsið gjörði, á meiri heiður en húsið sjálft.


Je ra säkekewa tso̱ wa ekla te ishe yis ia̱: “Ke ma ji̱a. Isu̱o, ale nama Judá wa ditsei wä, David ñak kicha, je rä tu̱leka̱, je ia̱ je kjäyer ja̱rmi, je ikjä bale siete klasha̱na tulämi.” 	 En einn af öldungunum segir við mig: "Grát þú eigi! Sjá, sigrað hefur ljónið af Júda ættkvísl, rótarkvistur Davíðs, hann getur lokið upp bókinni og innsiglum hennar sjö."


Ata yis te ishe bas ia̱, ka bas se̱ne wämo fariseo wa tsa̱ta, ñayöle ka̱wei wà wa tsa̱ta ra, jera a̱ni ka bas däkwa̱ ka̱jöir gobierno ja̱mi. 	 Ég segi yður: Ef réttlæti yðar ber ekki af réttlæti fræðimanna og farísea, komist þér aldrei í himnaríki.


Se̱ne sälwii käi, je̱r ki̱ ji iane käi, kju̱atke käi, kulitke käi, sa saka she yakei käi, biköle tso̱ ju̱omi bas sha̱na, biköle ji we̱ wäsi̱waje. 	 Látið hvers konar beiskju, ofsa, reiði, hávaða og lastmæli vera fjarlægt yður og alla mannvonsku yfirleitt.


Jera ite ángel wa su̱a bol pajiele sua suruu wà. Jewa kajali ñak ki̱ inu̱l me̱leka̱ ska, ekla itsa̱ku̱ kja̱ne, iel iklä kja̱ne. 	 og sá tvo engla í hvítum klæðum sitja þar sem líkami Jesú hafði legið, annan til höfða og hinn til fóta.


Säkeklä ktei baa kjei ssäk käi, sa̱ ke̱i däke̱wa̱ ji̱a je täkili kjei ssäk käi, 	 og reynt Guðs góða orð og krafta komandi aldar,


Ata kje sä ktewe̱ke̱ kte ka wata te, ji ia̱ ka sa̱ je̱r ko̱r te, ke je kiawa̱ ba ku̱, sa̱ wa̱ iju̱ñer je te rä kju̱atke ne wätsikiwe̱ ki̱ka. 	 En hafna þú heimskulegum og óskynsamlegum þrætum. Þú veist, að þær leiða af sér ófrið.


Ije juer ka̱wä ju̱r juer käi, ipaiklä rä suruu si̱ nieve käi. 	 Hann var sem elding ásýndum og klæðin hvít sem snjór.


Jekäi je chu̱li̱i̱ Jesús biketsäk wa je̱rikä rä, je̱r ssër dä etka yebä ñara. Mane a̱ni wa̱ ka iyine je rä yis ebä ne cha ni, ata ji biköle tso̱ iwa̱ rä iwakwa biköle wa̱ kanak. 	 En í þeim fjölda, sem trú hafði tekið, var eitt hjarta og ein sál, og enginn þeirra taldi neitt vera sitt, er hann átti, heldur höfðu þeir allt sameiginlegt.


Ijewa kjä ja̱r dä pshilewa̱ ji sälwi she wa̱, ji bächii ebä wa̱. 	 munnur þeirra er fullur bölvunar og beiskju.


ka jí wa rä diyëë jishtä bas te ibiketsa käi kuna, ka̱ñina rä tres hora ebä ki̱ka. 	 Eigi eru þessir menn drukknir, eins og þér ætlið, enda aðeins komin dagmál.


Jekäi ijewa te iwächakewa̱ ki̱ta. Ñerä ije̱k paruaka̱ni te isha ijewa ia̱: —Bas sha̱na yi tso̱ ka nui ta, je ku̱ je alaklä tiö jak wà säkätä. 	 Og þegar þeir héldu áfram að spyrja hann, rétti hann sig upp og sagði við þá: "Sá yðar, sem syndlaus er, kasti fyrstur steini á hana."


Pablo irä, Silvano irä, Timoteo irä, jewa te jí yue mar Tesalónica ska tapanak Säkeklä Sa Ká ja̱mi Säkekewa Jesucristo ja̱mi jewa ia̱. 	 Páll, Silvanus og Tímóteus heilsa söfnuði Þessaloníkumanna, sem lifa í Guði, föður vorum, og Drottni Jesú Kristi.


Ñerä ijewa te isu̱a ra, ijewa te ioloitsawa̱, ata sha̱ te ibiketsa je̱rike botkä wa. 	 Þar sáu þeir hann og veittu honum lotningu. En sumir voru í vafa.


Sa̱ ñashka̱l da, ka sa̱ wa̱ ji o̱nak yakei sa saka ukä ja̱mi. Je ne ki̱ka sa̱ wa̱ sa saka shka̱l da, je rä sä te ka̱wei wawá̱. 	 Kærleikurinn gjörir ekki náunganum mein. Þess vegna er kærleikurinn fylling lögmálsins.


jeska jewa te iktemiwa̱, ata tres día ra ishki̱rmika̱ni. Jera je te ijewa je̱r iawa̱cha̱wa̱ ta̱i. 	 og þeir munu lífláta hann, en á þriðja degi mun hann upp rísa." Þeir urðu mjög hryggir.


Etaba kicha Jesús katke jukläyäkä etka ska ra, jeska jäiyi ekla pa kalabe iale lepra wa̱ je deju̱ ikatke ska. Ñerä ite Jesús su̱a ra, ije̱tkawa̱ wakte iwäja̱mi, ka̱kia iia̱ te isha: —Säkekewa, ba ki̱ ishena ra, ba ia̱ yis bäirmini yëë. 	 Svo bar við, er hann var í einni borginni, að þar var maður altekinn líkþrá. Hann sá Jesú, féll fram á ásjónu sína og bað hann: "Herra, ef þú vilt, getur þú hreinsað mig."


Jekäi bas dä je ji o̱na biköle su̱a bas te je pakäk wa. 	 Þér eruð vottar þessa.


Ata Cristo rä ije ju ju̱ñak bäi sa yaba käi. Je ju rä saje wa, ikuna ji biketsanak sa̱ wa̱, ji ki̱ssënak sa̱ wa̱ sa̱ je̱k ssäklä je kukawa̱ ji̱a sä te ra. 	 en Kristur eins og sonur yfir húsi hans. Og hans hús erum vér, ef vér höldum djörfunginni og voninni, sem vér miklumst af.


Jera Jesús a̱na täkii, te isha: —¡Papá, yis te yis wikblu ju̱eta̱na ba jula na! Je sha ite ra, iduawa̱. 	 Þá kallaði Jesús hárri röddu: "Faðir, í þínar hendur fel ég anda minn!" Og er hann hafði þetta mælt, gaf hann upp andann.


—¿Ka irä sa̱ ka̱wei te ishe, säkätä yi rä kjatele kiana ktä ssënak iju̱ñaklä ji wá̱ ite käi, kjepa iktei wabiketseke̱ksa̱ rä na? 	 "Mundi lögmál vort dæma mann, nema hann sé yfirheyrður áður og að því komist, hvað hann hefur aðhafst?"


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä rä ka ji wa̱k sa̱ ia̱ kju̱awa kju̱awa kuna. 	 Því að Guð fer ekki í manngreinarálit.


Bas ia̱ ijewa te ishemi: ‘¡Isu̱o, a̱mi ska ikaldu’! ‘¡Isu̱o, jiska ikaldu’! Jera ke bas mina isu̱ak, ke bas mina ijewa ja̱mi. 	 Menn munu segja við yður: Sjá hér, sjá þar. En farið ekki og hlaupið eftir því.


Ata ka ijewa ditsei wä ebä säkei ye kuna, ata ñakäi Säkeklä yabala tso̱ bala butsäle ka̱ biköle ska jewa biköle tapanakläwa̱ etka yebä. 	 og ekki fyrir þjóðina eina, heldur og til að safna saman í eitt dreifðum börnum Guðs.


Ka irä jiye kuna ta, ikuna wäsi̱wa sa te ji yakei wakble sa te ji rä iyina ju̱ña ukä ska ra, ka ji kuna ji̱a me̱nakka̱ sa̱ nui ki̱. 	 Því að ef vér syndgum af ásettu ráði, eftir að vér höfum öðlast þekkingu sannleikans, þá er úr því enga fórn að fá fyrir syndirnar,


Ka irä jiye kuna ta, yis yaka rä kata̱nak si̱, yis pi rä yanak si̱. 	 Hold mitt er sönn fæða, og blóð mitt er sannur drykkur.


Ka irä jiye kuna ta, bas biköle rä ka̱ oloi ja̱mi wa, ka̱piana ja̱mi wa. Jekäi ka saje wa rä ka̱tuil ja̱mi kuna, ka̱ yee ja̱mi kuna. 	 Þér eruð allir synir ljóssins og synir dagsins. Vér heyrum ekki nóttunni til né myrkrinu.


Jera je te ije̱k ki̱ shönak ju̱amita̱na, ije̱k kpa plaa deju̱té Jesús wäki̱. 	 Hann kastaði frá sér yfirhöfn sinni, spratt á fætur og kom til Jesú.


Bas ku̱ ibiketsö saje wa Säkekewaí te sa katable kate rä sa̱ tsa̱tkenakläksa̱, jishtä sa el Pablo sa̱ wa̱ shka̱ta te ñaebä iyua bas ia̱ je̱rike me̱le iia̱ ja̱mi käi. 	 Álítið langlyndi Drottins vors vera hjálpræði. Þetta er það, sem hinn elskaði bróðir vor, Páll, hefur ritað yður, eftir þeirri speki, sem honum er gefin.


Jera ijewa male̱te̱nacha̱wa̱ ki̱ta si̱, te isha ñaia̱: —Jekäi ra, ¿yi tsa̱tkermiksa̱ rä na? 	 En þeir urðu steini lostnir og sögðu sín á milli: "Hver getur þá orðið hólpinn?"


Ike̱i däke̱wa̱ ji̱a, jira je dewa̱ kja, Säkeklä oloitsäk si̱ wa wa̱ Sa Ká oloitsäklä iwikblu wà, ñakäi iwa̱ ioloitsäklä si̱. Sa Ká te jekäi ioloitsäk wa ne yuleke̱ rä. 	 En sú stund kemur, já, hún er nú komin, er hinir sönnu tilbiðjendur munu tilbiðja föðurinn í anda og sannleika. Faðirinn leitar slíkra, er þannig tilbiðja hann.


ñawätji̱wa̱k del käi. Je shtä wa rä je̱rike yakei telewa̱, ka iwa̱ iju̱ñer ji rä iyina si̱ räle. Jewa te ibiketse ji wämo kiar dä sä blunaklä. 	 þjark og þras hugspilltra manna, sem eru sneyddir sannleikanum, en skoða guðhræðsluna sem gróðaveg.


Je ki̱ka, Herodías je̱r ki̱ Juan ianawa̱ e̱e̱na. Je ki̱ ishena kota̱nakwa̱, jeiräta ka itäkita maikäi a̱ni. 	 Þess vegna lagði Heródías fæð á Jóhannes og vildi deyða hann, en gat ekki,


Jekäi je̱r bäi she ki̱ka irä ra, jera ka irä ji we̱ ki̱ka kuna. Ata ikuna rä jile we̱ ki̱ka ra, je̱r bäi she rä ka je̱r bäi she si̱ kuna. 	 En ef það er af náð, þá er það ekki framar af verkum, annars væri náðin ekki framar náð.


Saje wa ká Abraham te iwakei yaba Isaac ma̱ka̱ ji däläwa̱klä ki̱ka ra, ¿ka irä je ite ji wá̱ ne wà iwabiketsanaksa̱ wämo ye rä na? 	 Réttlættist ekki Abraham faðir vor af verkum, er hann lagði son sinn Ísak á altarið?


Jera je su̱ak wa te ijewa ia̱ ipaka ji o̱na ale wäialeksa̱ be wa̱ ia̱ irä, ji o̱na köchi ukä ja̱mi irä käi. 	 En sjónarvottar sögðu þeim, hvað fram hafði farið við haldna manninn, og frá svínunum.


Ata ka yis wa̱ iyine rä bas kiana ñabutsäk tulämi kalabe ka̱jiska ka̱wakbläk wa käi, ji ki̱ tker sa̱ ja̱mi wa käi, sa̱ wañak wa käi, jile kekläí me̱i kja̱nei wa̱k wa käi jewa yika ni kuna. Jekäi ra bas kiana rä minakjulu ka̱jiska yika. 	 Átti ég þar ekki við saurlífismenn þessa heims yfirleitt, ásælna og ræningja eða hjáguðadýrkendur, því að þá hefðuð þér orðið að fara út úr heiminum.


Jekäi ije kiöwa̱ ssële a̱naa wà Säkekewa ja̱mi. Sä ije käi wa dälätsöpa bas ku̱. 	 Takið því á móti honum í nafni Drottins með öllum fögnuði, og hafið slíka menn í heiðri.


Ijewa te isu̱emi iwäktä ki̱. Ije kie yör tkämi ijewa wätsa̱ ja̱mi. 	 Þeir munu sjá ásjónu hans og nafn hans mun vera á ennum þeirra.


Ijewa te iwätiaka̱ cruz ja̱mi ra, ijewa ina su̱a jile wà ijewa wa̱ ji jienak iwa̱ bala pja̱klä ñaia̱, 	 Þá krossfestu þeir hann. Og þeir köstuðu hlutum um klæði hans og skiptu með sér,


Jesús a̱mi irä, ia̱mi el irä, María Cleofas se̱naklä irä, María Magdala wa irä, jewa kajali Jesús wätenaka̱ cruz ja̱mi ska. 	 En hjá krossi Jesú stóðu móðir hans og móðursystir, María, kona Klópa, og María Magdalena.


Sa̱ ko̱le ditsä ja̱mi, je rä yaka iá. Ata sa̱ ko̱le Säkeklä wikblu ja̱mi, je rä wikblu iá. 	 Það sem af holdinu fæðist, er hold, en það sem af andanum fæðist, er andi.


Sha̱ jolona jak yäkä na, ishäkä ka ta bäi shtä ska, tsikinaka̱ mane mane, je rä ka irä ishäkäí ta bäi ki̱ka. 	 Sumt féll í grýtta jörð, þar sem var lítill jarðvegur, og það rann skjótt upp, því það hafði ekki djúpa jörð.


Jewa kie rä: Simón, je kiani Jesús te Pedro ni; je el Andrés irä; Jacobo irä, Juan irä, Felipe irä, Bartolomé irä, 	 Þeir voru: Símon, sem hann nefndi Pétur, Andrés bróðir hans, Jakob og Jóhannes, Filippus og Bartólómeus,


Jeska iwänawa̱ ra, bäi irä; ata kai ra, sä te itie ju̱emi.’ ” 	 Má vera að það beri ávöxt síðan. Annars skaltu höggva það upp.'"


Jeska sá ju̱nami däyë kjä ebä ja̱mi, demijulu Regio ska. Je bulirishtä ra si̱wa̱ ju̱naté sur wà. Jekäi böikishtä ra sá demijulu Puteoli ska. 	 Þaðan sigldum vér í sveig og komum til Regíum. Að degi liðnum fengum vér sunnanvind og komum á öðrum degi til Púteólí.


Jishtä yis te ishe bas ia̱, jekäi biköle ia̱ yie ishe: Bas se̱no je̱r ki̱i̱.” 	 Það sem ég segi yður, það segi ég öllum: Vakið!"


Jekäi ikjaksa̱julu demijulu Genesaret ke̱i ska. 	 Þegar þeir höfðu náð yfir um, komu þeir að landi við Genesaret.


Jera iwa̱ dulanak wa ñasikawa̱ iwä ja̱mi te ichaka iia̱: —¿Jiye ba ktäke̱ ijewa ra jile she ja̱mi rä na? 	 Þá komu lærisveinarnir til hans og spurðu: "Hvers vegna talar þú til þeirra í dæmisögum?"


Ije de rä ji rä iwakei cha ska, ata iwakei ia̱ wa wa̱ ka ikinewa̱ kuna. 	 Hann kom til eignar sinnar, en hans eigin menn tóku ekki við honum.


Jekäi ¿ka̱ tso̱ sá ia̱ inaklä ma̱klä César ia̱ na, ata kai? 	 Leyfist oss að gjalda keisaranum skatt eða ekki?"


Ata säkätä si̱ yie Damasco ska wa pakta. Je itäki̱ Jerusalén ska wa irä, Judea ke̱i biköle ska wa irä, ka Judío kuna wa irä, ijewa ñamanewa̱kläksa̱, iñaparuäklä Säkeklä ia̱, ji rä kianak sa̱ je̱k manewa̱ksa̱ ra o̱nak je wa̱k. 	 heldur boðaði ég fyrst þeim í Damaskus og í Jerúsalem, síðan um alla Júdeubyggð og heiðingjunum að iðrast og snúa sér til Guðs og vinna verk samboðin iðruninni.


Ata jira jí ke̱i sha̱na ka ka̱ ta ji̱a yis wa̱ ikja̱nei wa̱klä, ñakäi año kja ta̱i skaté yis ssëna pjoo minak bas ska, 	 En nú á ég ekki lengur neitt ógjört á þessum slóðum, og mig hefur auk þess í mörg ár langað til að koma til yðar,


Jekäi ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa ije ra ka̱wakblewa̱k wa, bakle ji tkenak sa̱ ja̱mi kjei ssäkña ije ra wa ji̱ami kjoyirmi ije ki̱ka, ijewa te idälärte shka̱le̱i su̱a ra. 	 Og konungar jarðarinnar, sem með henni drýgðu saurlifnað og lifðu í munaði, munu gráta og kveina yfir henni er þeir sjá reykinn af brennu hennar.


Jera ideni te ijewa ku̱a käpelecha̱wa̱. Jera ite isha Pedro ia̱: —Simón, ¿ba kapawa̱ na? Ata ¿ka bä täkili deneka̱ wäñinak una horabä jibä na? 	 Hann kemur aftur og finnur þá sofandi. Þá sagði hann við Pétur: "Símon, sefur þú? Gastu ekki vakað eina stund?


Jeska ra imanenaksa̱ kju̱awa ijewa wäna. Iwäktä wäñinaka̱ ka̱wä käi, ipaiklä ianawa̱ suruu ka̱ oloi käi. 	 Þar ummyndaðist hann fyrir augum þeirra, ásjóna hans skein sem sól, og klæði hans urðu björt eins og ljós.


Je ki̱ka el wa, bas ji biketsä dami ji̱a etkabä ki̱ka sá je̱r pablena, sá je̱r iarke̱ sá weikarke̱ biköle sha̱na, 	 Sökum þessa höfum vér, bræður, huggun hlotið vegna trúar yðar þrátt fyrir alla neyð og þrengingu.


Je ra ñawäsaka yis kukawa̱ Säkeklä wikblu te. Ñerä yie isu̱a ra, sa̱ tsa̱ku̱i je̱tkäklä tkenawa̱ ka̱jöir ska, je je̱tkäklä ki̱ka ekla kalme. 	 Jafnskjótt var ég hrifinn í anda. Og sjá: Hásæti stóð á himni og einhver sat í hásætinu.


je te ishe bas ia̱ yis demiju̱ katke bas da ra, ke yis paka ji shäk därërë manele te ibiketse sá dami rä sa yaka ki̱ isherke̱ käi ni wa ia̱, jishtä yis wa̱ itso̱ biketsale kja ijewa u̱ña̱k ka suale kuna käi. 	 Ég bið yður þess, að láta mig ekki þurfa að vera djarfmálan, þegar ég kem, og beita þeim myndugleika, sem ég ætla mér að beita gagnvart nokkrum, er álíta, að vér látum stjórnast af mannlegum hvötum.


täkinak täkili biköle wà ioloi täkii ja̱mi, bas wa̱ ji biköle wäkukäklä katabläklä je̱r baa wà, 	 Mætti hann styrkja yður á allan hátt með dýrðarmætti sínum, svo að þér fyllist þolgæði í hvívetna og umburðarlyndi og getið með gleði


Ba ku̱ sá nui jöwa̱pa bitaba, jishtä sá te nui ta sá ra wa jawa̱ bitaba käi. 	 Fyrirgef oss vorar skuldir, svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum.


Jeska chui tsa̱ku̱i wa irä, ñayöle ka̱wei wà wa irä kajali; jewa te ikjatieke̱ täkili wà. 	 Æðstu prestarnir og fræðimennirnir stóðu þar og ákærðu hann harðlega.


Ije oloi ja̱mi sa̱ ia̱ ka̱ tso̱ sä kjäkläwa̱ Säkeklä wäki̱ ka suale ta, ka ji biketsale ta, sa te ije biketsa ki̱ka. 	 Á honum byggist djörfung vor. Í trúnni á hann eigum vér öruggan aðgang að Guði.


Manele te ji yakei wakbleke̱ juer dä tjabana ka iktei wabiketsarksa̱ba yika. Ata manele te iwe̱ke̱ juer dä je̱na je̱napa. 	 Syndirnar hjá sumum mönnum eru í augum uppi og eru komnar á undan, þegar dæma skal. En hjá sumum koma þær líka á eftir.


Uzías te Jotam wätsikiwa̱, Jotam te Acaz wätsikiwa̱, Acaz te Ezequías wätsikiwa̱. 	 Ússía gat Jótam, Jótam gat Akas, Akas gat Esekía,


Ka irä jiye kuna ta, jí yis yaba rä dulewa̱ je ne deni kseka rä. Je rä shelewa̱ je ne ko̱nani.’ Jekäi iña jaka̱ ssënak a̱naa. 	 Því að þessi sonur minn var dauður og er lifnaður aftur. Hann var týndur og er fundinn.' Tóku menn nú að gjöra sér glaðan dag.


Ke bas ku̱ Säkeklä wikblu wäshtawa̱. 	 Slökkvið ekki andann.


Ka̱wä kalme ji̱a ra, yis kiana yis patkäkté je kja̱nei wa̱k. Ata ka̱tuirmiwa̱, je ke̱i wà yi a̱ni ia̱ ka ji o̱nak ji̱a. 	 Oss ber að vinna verk þess, er sendi mig, meðan dagur er. Það kemur nótt, þegar enginn getur unnið.


Jera je te ikúka te isha: ‘Ka yis minak.’ Ata jekjepa ite ibiketsaksa̱ni, jekäi imineju̱. 	 Hann svaraði: ,Það vil ég ekki.' En eftir á sá hann sig um hönd og fór.


Ba wäbatsa ji wämo wà, ñakäi ba te ji ka ka̱wei ja̱mi kuna dokoitsa. Je ne ki̱ka Säkeklä, ba Kekläí te ssëne a̱naa tkaju̱até ma ki̱ aceite ye ba wapebläk wa tsa̱ta.” 	 Þú hefur elskað réttlæti og hatað ranglæti. Því hefur Guð, þinn Guð, smurt þig gleðinnar olíu fram yfir þína jafningja.


Ijewa te ichaka: —¿Mai Judío wa tsa̱ku̱i ko̱na kalme rä na? Iwa rä sá te ibekwäí su̱a ka̱wä däkläka̱ wà, je ki̱ka sá bitejulu ioloi tsäk. 	 og sögðu: "Hvar er hinn nýfæddi konungur Gyðinga? Vér sáum stjörnu hans renna upp og erum komnir að veita honum lotningu."


je ne oloi kanoka̱pa sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi ji̱a rä. Amén. 	 Honum sé dýrð um aldir alda, amen.


Ijewa yaká, jekäi issënacha̱wa̱. Jera iukäla a̱ta̱na kita̱nani canasta na siete. 	 Menn neyttu og urðu mettir. Síðan tóku þeir saman leifarnar, sjö körfur.


Jera ite ijewa kúka: —Sä shkä ka̱ kju̱awaka jukläyäkä saka tso̱ tsi̱dala ska, ñaebä yis wa̱ sa paktäklä jeska, je ne ye yis de rä ki̱ka. 	 Hann sagði við þá: "Vér skulum fara annað, í þorpin hér í grennd, svo að ég geti einnig prédikað þar, því að til þess er ég kominn."


Jera jeska ekla palei ta yakei si̱ kate wätelewa̱ ijewa wa̱ kie rä Barrabás ni. 	 Þá var þar alræmdur bandingi í haldi, Barabbas að nafni.


Ocho día deka̱ ra ike̱i dewa̱ je yaba matsu kjuä tiäklä, jekäi ije kinawa̱ Jesús ni, jishtä ángel wa̱ iyileta̱na ia̱mi ka bitäwa̱ba iki̱ka ra käi. 	 Þegar átta dagar voru liðnir, skyldi umskera hann, og var hann látinn heita Jesús, eins og engillinn nefndi hann, áður en hann var getinn í móðurlífi.


Ije rä ju̱leksa̱ saje wa shirilewa̱ wa kju̱ei, ata irä shki̱leka̱ni saje wa wabiketsanakläksa̱ wämo ye. 	 hann sem var framseldur vegna misgjörða vorra og vegna réttlætingar vorrar uppvakinn.


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä je̱r bäi shäke̱ sa̱ tsa̱tkäkksa̱ je juena sä biköle wäna. 	 Því að náð Guðs hefur opinberast til sáluhjálpar öllum mönnum.


Je ia̱ ka̱ me̱na ji wa̱k ijuenaklä ye ikaldu bewak säkätä wäna ra, je wà ite ishäkä ki̱ka wa wäyueke̱. Jekäi ite se̱nak ishäkä ki̱ka wa paka bewak shka̱le espada wà, ata ise̱nani, je wakei ia̱ ime̱i yuäk. 	 Og það leiðir afvega þá, sem á jörðunni búa, með táknunum, sem því er lofað að gjöra í augsýn dýrsins. Það segir þeim, sem á jörðunni búa, að þeir skuli gjöra líkneski af dýrinu, sem sárið fékk undan sverðinu, en lifnaði við.


Ñakäi ditsä tapana chu̱li̱i̱ te ipake tso̱ ñaia̱ ja̱lmana. Moska te ishe: “Je rä ditsä bäi”; ata isaka te ishe: “Kai, je te rä sä wäyueke̱.” 	 Manna á meðal var margt um hann talað. Sumir sögðu: "Hann er góður," en aðrir sögðu: "Nei, hann leiðir fjöldann í villu."


Säkekewa Jesucristo je̱r bäi shöpa bas ia̱, Säkeklä ku̱ bas shka̱li̱blöpa, Wikblu sikina ku̱ bas wäjiewo̱pa etka yebä ija̱mi. 	 Náðin Drottins Jesú Krists, kærleiki Guðs og samfélag heilags anda sé með yður öllum.


Ata bäi si̱ ra, bas ku̱ ji wo̱ je̱r baa wà ñaia̱. Bas je̱r ja̱mi ñadäläno. Bas ñajöwa̱ bitaba jishtä Säkeklä te bas jawa̱ bitaba Cristo ja̱mi käi. 	 Verið góðviljaðir hver við annan, miskunnsamir, fúsir til að fyrirgefa hver öðrum, eins og Guð hefur í Kristi fyrirgefið yður.


“Bäije bas kteke̱ bäli te jira wa rä, bas ssërcha̱miwa̱ ji̱a ki̱ka. “Bäije bas ji̱ake̱ jira wa rä, bas ja̱ñami ji̱a ki̱ka. 	 Sælir eruð þér, sem nú hungrar, því að þér munuð saddir verða. Sælir eruð þér, sem nú grátið, því að þér munuð hlæja.


Je rä biköle wa̱ iyaba oloitsäklä jishtä ijewa te iKá oloitse käi. Ata manele wa̱ ka iyaba oloitsane ra, je wa̱ ñakäi ka iKá ipatkäkté oloitsane. 	 svo að allir heiðri soninn eins og þeir heiðra föðurinn. Sá sem heiðrar ekki soninn, heiðrar ekki föðurinn, sem sendi hann.


Yis ssëna yis me je̱r ko̱rpa Cristo ia̱, ñakäi ije shki̱leka̱ni täkili ia̱, ñakäi ije weikale shka̱l ssäkña, yis ianakläwa̱ ije su̱ta duäkwa̱. 	 Ég vil þekkja Krist og kraft upprisu hans og samfélag písla hans með því að mótast eftir honum í dauða hans.


Ata Jesús te isha: —Ijöwa̱ bitaba. ¿Jiye bas te ije weike na? Ije te ji baa ne wá̱ yis ia̱ rä. 	 En Jesús sagði: "Látið hana í friði! Hvað eruð þér að angra hana? Gott verk gjörði hún mér.


Etäbä kicha imineju̱ ni las doce käi, ñakäi las tres käi, je te iwa̱ni je su̱ta. 	 Þeir fóru. Aftur gekk hann út um hádegi og nón og gjörði sem fyrr.


¿Jera mane käi je rä na? Iwa rä ikuna ijewa manele wa̱ ka ji biketsane etkabä ra, ¿baishe ijewa wa̱ ka ji biketsane etkabä ki̱ka, ka Säkeklä chatkäkwa̱ ji wa̱k ji̱a bulee na? 	 Hvað um það, þótt nokkrir hafi reynst ótrúir? Mundi ótrúmennska þeirra að engu gjöra trúfesti Guðs?


Ka je kuna ji̱a jiska, ata ije shki̱naka̱ni. Bas je̱r ja̱no ikatke ji̱a Galilea ska ra jiräni iwa̱ iyile bas ia̱ rä jeska. 	 Hann er ekki hér, hann er upp risinn. Minnist þess, hvernig hann talaði við yður, meðan hann var enn í Galíleu.


‘Bas jukläyäkä na ka̱ pjoi bana sá klä ja̱mi je bena kpe tuleke̱ta̱na sá te ijuenaklä bas dä dokoitsalewa̱. Ata bas je̱r ku̱opa iku̱ yëwa̱ Säkeklä gobierno kjärawa̱ irä.’ 	 ,Jafnvel það dust, sem loðir við fætur vora úr borg yðar, þurrkum vér af oss handa yður. Vitið samt þetta, að Guðs ríki er komið í nánd.'


Ijewa te iktä ssëke̱ tsa̱na, mikleté iwa̱ ijewa male̱teleté ka̱ chake wà ji we̱ke̱ ite wà ki̱ka. 	 En því flykktust menn um hann, að hann hafði lengi heillað þá með töfrum.


Je palei ju̱ñaksa̱ se̱nak Jerusalén ska wa biköle te. Je ki̱ka je ke̱i kinawa̱ iwakwa ktä wà Acéldama ni. Je wà rä sä Pi Ke̱i. 	 Þetta varð kunnugt öllum Jerúsalembúum, og er reitur sá kallaður á tungu þeirra Akeldamak, það er Blóðreitur.


Jera ñawäsaka ije wä wajuena, jekäi imineju̱ ira te Säkeklä kjeishe rami. Jekäi bena tso̱ te je su̱a ra, ijewa te Säkeklä kjeisha kte bäi wà. 	 Jafnskjótt fékk hann sjónina. Og hann fylgdi honum og lofaði Guð. En allt fólkið, er sá þetta, vegsamaði Guð.


Jekäi ipi wà jira sä rä wabiketsaleksa̱ wämo ye ra, je tsa̱ta ije oloi ja̱mi sa̱ tsa̱tkermiksa̱ Säkeklä kju̱atkäke̱ sa ra yika. 	 Þar sem vér nú erum réttlættir fyrir blóð hans, því fremur mun hann frelsa oss frá reiðinni.


Jesús te je sha e̱ná ra, imineju̱mi iwa̱ dulanak wa ra diklä dochoi kie Cedrón a̱mi kata däkmi mai kal yäkä wäbala je̱le bäklä ska, je na ikjawa̱ju̱ iwa̱ dulanak wa ra. 	 Þegar Jesús hafði þetta mælt, fór hann út með lærisveinum sínum og yfir um lækinn Kedron. Þar var grasgarður, sem Jesús gekk inn í og lærisveinar hans.


Tsa̱na bas se̱no ka io̱naklä bas ukä ja̱mi jishtä jile bata shäk wa wa̱ iyileta̱na te ishe käi: 	 Gætið nú þess, að eigi komi það yfir yður, sem sagt er hjá spámönnunum:


Iwa rä käpäk wa käpä rä tuina. Di wà je̱k ktäk wa je̱k ktä rä tuina. 	 Þeir, sem sofa, sofa á nóttunni og þeir, sem drekka sig drukkna, drekka á nóttunni.


Jera Jesús a̱mi irä iel wa irä dejulu, ata ka idäwa̱ ikaldu ska, sa̱ tso̱ chu̱li̱i̱ wa̱ kju̱ei. 	 Móðir hans og bræður komu til hans, en gátu ekki náð fundi hans vegna mannfjöldans.


je kiana ñaebä Säkeklä kju̱atkäke̱wa̱ vinoí yäk; je wak si̱ rä teleka̱ ikju̱atkäklä copaí na. Jekäi je te yökö irä azufre irä shka̱l ssëmi, ángel wa sikii wäkata ska, ñakäi Oveja Yaba wäkata ska. 	 þá skal sá hinn sami drekka af reiði-víni Guðs, sem byrlað er óblandað í reiðibikar hans, og hann mun kvalinn verða í eldi og brennisteini í augsýn heilagra engla og í augsýn lambsins.


ata etkabä ne rä shenak sa̱ ki̱ bäi si̱ rä. María te ibäi ne kuka rä, ka je bakanakksa̱ ije yika. 	 en eitt er nauðsynlegt. María valdi góða hlutskiptið. Það verður ekki frá henni tekið."


Jera ite je pan cinco irä, nima botäbä irä kukawa̱, jera iwä kaka̱ jöikje ka̱kia iki̱, kjepa je pan bala butsa ma ite iwa̱ dulanak wa ia̱ ijewa wa̱ wadenak, ñakäi je nima botäbä bala butsa ma ite biköle ia̱. 	 Og hann tók brauðin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, þakkaði Guði, braut brauðin og gaf lærisveinunum til að bera fram fyrir mannfjöldann. Fiskunum tveim skipti hann og meðal allra.


Ata ijewa wäbatsa rä ka̱ bäi si̱ ne wà, je rä sä te ishe ra ka̱jöir. Je ne ki̱ka Säkeklä ka äine ki̱nak ijewa Kekläí ni. Je rä ijewa ia̱ iwa̱ jukläyäkä tso̱ yöle e̱ná ki̱ka. 	 En nú þráðu þeir betri ættjörð, það er að segja himneska. Þess vegna blygðast Guð sín ekki fyrir þá, að kallast Guð þeirra, því að borg bjó hann þeim.


Etaba kicha Jesús ka̱kiä katke kju̱awaka, jera iwa̱ dulanak wa kajali ira. Ñerä ite ichaka ijewa ia̱: —Jiräni chu̱li̱i̱ te ishe yi yis dä na? 	 Svo bar við, að hann var einn á bæn og lærisveinarnir hjá honum. Þá spurði hann þá: "Hvern segir fólkið mig vera?"


bas ñassäklä jöiwäta yis wà Cristo Jesús ja̱mi, yis katkeni etäbä kicha bas sha̱na ki̱ka. 	 Þegar ég kem aftur til yðar, getið þér vegna mín enn framar hrósað yður í Kristi Jesú.


Ata yis te ishe bas ia̱, yi je̱r ki̱ iel iarke̱ ra, je ki̱ nui rä ja̱nakka̱ sä ktei wabiketsäkksa̱ wa wa̱; ñaebä yi te ishe iel ia̱: ‘Ba rä ka ka̱ta’ ni ra, je ki̱ nui rä ja̱nakka̱ sä ktei wabiketsäkksa̱ wa wa̱; ñaebä yi te ishe: ‘Ba rä ka je̱r ta’ ni ra, je wakei rä ju̱nakmi sä tuläklämi yökö í wäkaleka̱ ska. 	 En ég segi yður: Hver sem reiðist bróður sínum, skal svara til saka fyrir dómi. Sá sem hrakyrðir bróður sinn skal svara til saka fyrir ráðinu og hver sem svívirðir hann, hefur unnið til eldsvítis.


Ñerä ángel te itabeli ju̱a ishäkä ki̱ka, te uva kicha tia tkawa̱ ishäkä ki̱ka, wä tulami ite Säkeklä kju̱atkawa̱ je wätuäkläí ta̱i ja̱rka. 	 Og engillinn brá sigð sinni á jörðina, skar af vínvið jarðarinnar og kastaði honum í reiði-vínþröng Guðs hina miklu.


Jekäi Leví wa diezmo kukäk wa te sa̱me̱ishärä Melquisedec ia̱ diezmo ma̱ Abraham ra käi. 	 Og svo má að orði kveða, að enda Leví, hann sem tíund tekur, hafi greitt tíund, þar sem Abraham gjörði það,


ñakäi kololecha̱wa̱ suane wa̱ ikjanaklä ye suane duewa̱ yika wa̱ bikö ise̱rke̱ käi, je yika iwa̱ jewa bäkäkläksa̱. 	 og frelsað alla þá, sem af ótta við dauðann voru undir þrælkun seldir alla sína ævi.


Je te biköle male̱cha̱cha̱wa̱, jera ijewa ñachaka iki̱, te isha: —¿Je rä ji jekäi na? ¿Je rä mane shtä ka̱ju̱ñe spa̱na na? Ije rä ka̱wei ta je wà ite wikblu ñá shtä wa patkeke̱ksa̱, jera jewa te iktä ssëke̱. 	 Sló felmtri á alla, og hver spurði annan: "Hvað er þetta? Ný kenning með valdi! Hann skipar jafnvel óhreinum öndum og þeir hlýða honum."


Jera Herodías yaba busi dewa̱ju̱, je klä ju̱a; je wà Herodes irä, ije ra ñatululewa̱ yäkäk wa irä, jewa wäbatsacha̱wa̱. Ñerä ka̱ tsa̱ku̱i te isha je busi ia̱: —Ji kiarke̱ ba ki̱ je kiö yis ia̱, jera je me̱mi yis te ma ia̱. 	 Dóttir Heródíasar gekk þar inn og sté dans. Hún hreif Heródes og gesti hans, og konungur sagði við stúlkuna: "Bið mig hvers þú vilt, og mun ég veita þér."


Ata ike̱i dämiwa̱ ji̱a je jula kolonak minaklätse̱ ijewa yika, je ke̱i wà kjepa ijewa bätsämi rä. 	 En koma munu þeir dagar, er brúðguminn verður frá þeim tekinn, þá munu þeir fasta á þeim dögum."


“Ata ka̱ tsa̱ku̱i dewa̱ju̱ yäkäk wa su̱ak ra, jeska ite ekla su̱a, je rä ka pajiele kuna ñajulakuke ska jienak shtä wà. 	 Konungur gekk þá inn að sjá gestina og leit þar mann, sem var ekki búinn brúðkaupsklæðum.


Ata bas te ishe rä: ‘Yilé te ishe iká iräle, ia̱mi iräle ia̱: “Jile tso̱ yis wa̱ bas tsa̱tkäklä, je rä yis wa̱ me̱nak Säkeklä ia̱” ni; 	 En þér segið: Hver sem segir við föður sinn eða móður: ,Það sem þér hefði getað orðið til styrktar frá mér, er musterisfé,'


Jera Templo ska buey käi, oveja käi, namala käi watju̱ak wa tso̱, ñakäi inaklä manewa̱k wa tso̱ ñajäklelecha̱wa̱, jewa ku̱a Jesús te. 	 Þar sá hann í helgidóminum þá, er seldu naut, sauði og dúfur, og víxlarana, sem sátu þar.


Ba te ji biketsa etkabä je biketsö ba wakei je̱k ia̱ Säkeklä wäkata ska. Bäije yi ka je̱k ju̱neksa̱ wabiketsanakksa̱ ji biketsa ite je rä wämo ni bata ki̱ka rä. 	 Halt þú þeirri trú, sem þú hefur með sjálfum þér fyrir Guði. Sæll er sá, sem þarf ekki að áfella sig fyrir það, sem hann velur.


Jera ite yaba kiaté, duacha̱ ite ijewa sha̱na. 	 Hann kallaði til sín lítið barn, setti það meðal þeirra


Jera ite isha yis ia̱: “Jí kte rä iyina si̱, ka wäshäkwa̱ ta. Säkekewa ale Säkeklä ji bata shäk wa je̱r ssëwa̱k ji shäk, je ne te iángel patka ikjanaklä wa ia̱ ji kiana o̱nak kukjuna kjashäkba rä.” 	 Og hann sagði við mig: "Þessi orð eru trú og sönn. Og Drottinn, Guð anda spámannanna, sendi engil sinn til að sýna þjónum sínum það, sem verða á innan skamms.


Bulirishtä sa̱ñireebä ra ideju̱ni Templo ska. Jera biköle ñatapawa̱ni ira. Jekäi ije̱tkawa̱ te ijewa pakta. 	 Snemma morguns kom hann aftur í helgidóminn, og allur lýður kom til hans, en hann settist og tók að kenna þeim.


Jera ko̱no saka dar Tiberias ska dejulu mai ale Säkekewa te wekte sha Säkeklä ia̱ e̱ná ra, ijewa te pan ña ska. 	 Aðrir bátar komu frá Tíberías í nánd við staðinn, þar sem þeir höfðu etið brauðið, þegar Drottinn gjörði þakkir.


Jera ite biköle tso̱ ipája̱mi su̱aksa̱. Jera ite isha je ekla ia̱: —Bä jula paruöksa̱. Jera jekäi ite iwa̱ ra, ijula bäinani. 	 Hann leit í kring á þá alla og sagði við manninn: "Réttu fram hönd þína." Hann gjörði svo, og hönd hans varð heil.


Bas ka je̱r ko̱ne jibä oloitseke̱ bas te rä ia̱, ata sá wa̱ iju̱ñer jibä oloitseke̱ sá te rä. Ka irä maikäi kuna ta, tsa̱tkeneksa̱ datse̱ rä Judío wa ja̱mi ki̱ka. 	 Þér tilbiðjið það, sem þér þekkið ekki. Vér tilbiðjum það, sem vér þekkjum, því hjálpræðið kemur frá Gyðingum.


Ata ikiäkwa̱ wa, ñakäi ikie biketsäk wa, jewa ia̱ ite ka̱ ma̱ idäkläwa̱ Säkeklä yabala ye. 	 En öllum þeim, sem tóku við honum, gaf hann rétt til að verða Guðs börn, þeim, er trúa á nafn hans.


Je ktei bata ki̱ka yis weikarte wätelewa̱ kje, jishtä ji yakei wakbläk wa käi. Ata Säkeklä ktä rä ka wätelewa̱ kuna. 	 Fyrir það líð ég illt og það jafnvel að vera í fjötrum eins og illvirki. En orð Guðs verður ekki fjötrað.


Etäbä kicha yie ka̱wei spa̱na yueni bas ia̱, je rä iyina si̱ ije ja̱mi, ñakäi bas ja̱mi. Ka irä jiye kuna ta, ka̱tuil kjäte, ata ka̱ oloi si̱ ñirte kja. 	 Engu að síður er það nýtt boðorð, er ég rita yður, sem er augljóst í honum og í yður, því að myrkrið er að hverfa og hið sanna ljós er þegar farið að skína.


Yis ja̱na Griego wa irä, ka Griego kuna wa irä, ñayöle wa irä, ka ñayöle kuna wa irä jewa tsa̱tkäk. 	 Ég er í skuld bæði við Grikki og útlendinga, vitra og fávísa.


Dos día deka̱ ra, jeska Jesús mineju̱mi däkmini Galileaka. 	 Eftir þessa tvo daga fór hann þaðan til Galíleu.


Ka irä jiye kuna ta, ije̱r ja̱na yis ije kjanaklä emana ska. Jira ma rä jöikwä ta wa biköle te yis shemi, bäije yis dä. 	 Því að hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar, héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja.


Jera yie ijewa kúka, Roma wa ka wädular yi a̱ni ju̱akksa̱ kota̱nakwa̱ kjermita, ata säkätäba ka̱ tso̱ je kjatele wa ia̱ ije̱k tsa̱tkäklä ikjatiäk wa wäna je ikjaterke̱ yika. 	 Ég svaraði þeim, að það væri ekki venja Rómverja að selja fram nokkurn sakborning fyrr en hann hefði verið leiddur fyrir ákærendur sína og átt þess kost að bera fram vörn gegn sakargiftinni.


Idemijulu Capernaúmka. Jera plaa ebä ikjawa̱ju̱ sábado wà ñapaktäklä jui na sa paktäk. 	 Þeir komu til Kapernaum. Og hvíldardaginn gekk Jesús í samkunduna og kenndi.


Biköle ñajöcho̱wa̱ ka̱wei ta bakleka̱ wa yika. Ka irä jiye kuna ta, ka̱wei ta wa ka kuna ka patkele Säkeklä wa̱ käi. Ata ijewa tso̱ rä kolole Säkeklä wa̱. 	 Sérhver maður hlýði þeim yfirvöldum, sem hann er undirgefinn. Því ekki er neitt yfirvald til nema frá Guði, og þau sem til eru, þau eru skipuð af Guði.


Je ne ki̱ka ijewa te isha ñaia̱: —Ke sa̱ ku̱ ikshatkawa̱; ata sa̱ ina su̱o jile wà sa̱ wa̱ isu̱aklä yi ia̱ idämiksa̱ rä ki̱ka. Je wá̱ ijewa te rä io̱naklä jishtä kte yöle kalme te ishe käi: “Jewa te yis sua bala pja̱ ñaia̱. Jewa inami jile wà isu̱aklä yi ia̱ yis paiklä dämiksa̱ rä ki̱ka.” Jera je su̱ta guardia wa te iwá̱. 	 Þeir sögðu því hver við annan: "Rífum hann ekki sundur, köstum heldur hlut um, hver skuli fá hann." Svo rættist ritningin: Þeir skiptu með sér klæðum mínum og köstuðu hlut um kyrtil minn. Þetta gjörðu hermennirnir.


Jera bas ssëno a̱naa, bas ka̱ssö, bas ia̱ je säkei tso̱ däksa̱ ta̱i ka̱jöir ska ki̱ka. Ata je su̱ta ijewa te jile bata shäk wa bakle bas yikaba wa kukacha̱wa̱ weikanak rä. 	 Verið glaðir og fagnið, því að laun yðar eru mikil á himnum. Þannig ofsóttu þeir spámennina, sem voru á undan yður.


Jesús kta e̱ná ra, fariseo wa ekla te ikiami yäkäk ira, jekäi Jesús dewa̱ju̱ iju ja̱rka je̱k baklawa̱ yäkäk. 	 Þá er hann hafði þetta mælt, bauð farísei nokkur honum til dagverðar hjá sér. Hann kom og settist til borðs.


Ñerä Pilato wa̱ ditsä ssëwa̱klä bäi ki̱ka ite Barrabás wäyaksa̱ni ijewa ia̱. Ata ite Jesús ju̱aksa̱ buka̱nak ksa bata wà, kjepa wätenakka̱ cruz ja̱mi. 	 En með því að Pílatus vildi gjöra fólkinu til hæfis, gaf hann þeim Barabbas lausan. Hann lét húðstrýkja Jesú og framseldi hann til krossfestingar.


Yabala káí wa, yie iyua bas ia̱, bas wa̱ ale kaldu kja säkätä skaté ju̱ñer ki̱ka. Dulaklei wa, yie iyua bas ia̱, bas dä täkii, ñakäi Säkeklä ktä tso̱ bas ja̱mi ki̱ka, ñakäi bas dä tu̱leka̱ ale yakei ki̱ka kju̱ei. 	 Ég hef ritað yður, börn, af því að þér þekkið föðurinn. Ég hef ritað yður, feður, af því að þér þekkið hann, sem er frá upphafi. Ég hef ritað yður, ungu menn, af því að þér eruð styrkir og Guðs orð er stöðugt í yður og þér hafið sigrað hinn vonda.


Jera Templo kjänanak wa tsa̱ku̱i mineju̱ ikla wa ra, te ijámini. Ata ka iwa̱ iweikane täkili wà, isu̱anacha̱wa̱ iö ditsä te ikteche̱wa̱ jak wà ki̱ka. 	 Þá fór varðforinginn með þjónunum og sótti þá. Beittu þeir samt ekki ofbeldi, því þeir óttuðust, að fólkið grýtti þá.


Ikuna Satanás wakei je̱k kjäiaksa̱ ra, je rä ije̱k bala butsä kju̱atkäk je̱k ebä ra. Jekäi ra, ¿maikäi je gobierno tke̱rmiwa̱ ji̱a idël ye na? 	 Ef Satan rekur Satan út, er hann sjálfum sér sundurþykkur. Hvernig fær ríki hans þá staðist?


Ángel wa rä bakleka̱ oloi ta täkili ta ijewa tsa̱ta, ata ka jewa wa̱ oloi kaleka̱ wa kjatene kte yakei wà Säkekewa wäna. 	 Jafnvel englarnir, sem eru þeim meiri að mætti og valdi, fara ekki með guðlast, þegar þeir ákæra þá hjá Drottni.


Saje wa shkö tsa̱na, jishtä ka̱piana shke käi, ka se̱nak kuna diyëë käi, ka̱wakbläk di kabika käi, ka se̱nak kuna ka̱wakblewa̱k käi, ji äina tker sa̱ ja̱mi ka wätkelewa̱ ta käi, ka se̱nak kuna kju̱atkäk käi, je̱r ki̱ ñaianak käi. 	 Framgöngum sómasamlega eins og á degi, ekki í ofáti né ofdrykkju, ekki í saurlífi né svalli, ekki í þrætu né öfund.


Ijewa te ijula ji̱atkete mo̱nakwa̱ ra, Pablo te guardia wa cien wäsikäk kaldu ia̱ isha: —¿Ka̱ tso̱ bas ia̱ Roma wa kpäklä ka iktei wabiketsarksa̱ba yika na? 	 En þá er þeir strengdu hann undir höggin, sagði Páll við hundraðshöfðingjann, er hjá stóð: "Leyfist yður að húðstrýkja rómverskan mann og það án dóms og laga?"


Je wà rä: Ka Judío kuna wa rä däli ukä kukäkña, delewa̱ña yaka eklabä ye, ñakäi Säkeklä kablele je kukäkña Cristo ja̱mi kte baa oloi ja̱mi. 	 Heiðingjarnir eru í Kristi Jesú fyrir fagnaðarerindið orðnir erfingjar með oss, einn líkami með oss, og eiga hlut í sama fyrirheiti og vér.


Ka irä jiye kuna ta, sä wäyuäk sä bäkäkksa̱ ye wa irä, jile bata shäk ye wa irä, ñajämika̱ te ijuenaklä e̱e̱na shtä irä, ji ka su̱le sa̱ wa̱ shtä irä kjashemi, sä kolole wa kuna wäyönak ra, jewa wäyönakläwa̱pa ye. 	 Því að fram munu koma falskristar og falsspámenn, og þeir munu gjöra stór tákn og undur til að leiða afvega jafnvel hina útvöldu, ef orðið gæti.


“¿Jiye ba te yis kie: ‘Säkekewa, Säkekewa’ ni, ata ka bas te yis ktä wawe̱ kuna rä na? 	 En hví kallið þér mig herra, herra, og gjörið ekki það, sem ég segi?


Je ne rä yis kabläke̱ ijewa ra, mika̱ ijewa nui tsa̱ju̱ami yis te ra rä.” 	 Og þetta er sáttmáli minn við þá, þegar ég tek burt syndir þeirra.


Jekäi je shka̱bläk wa ra iñaje̱rku̱a un día wà to̱nak denario etka. Jera ite ipatkami iuva yäkä sha̱na. 	 Hann samdi við verkamennina um denar í daglaun og sendi þá í víngarð sinn.


Jera fariseo wa sha̱ te isha ijewa ia̱: —¿Jiye bas te ji rä ka o̱nak kuna sábado wà je we̱ke̱ rä na? 	 Þá sögðu farísear nokkrir: "Hví gjörið þér það, sem er ekki leyfilegt á hvíldardegi?"


Je jukläyäkä kjätkele ñak wäkukäklä wa rä ki̱bale jak biköle säkei ta därërë shtä wà; iñak wäkukäk säkätä yöle rä jaspe wà, je idäkläka̱ botkä rä zafiro wà, idäkläka̱ mañatkä rä ágata wà, idäkläka̱ kitkä rä esmeralda wà, 	 Undirstöðusteinar borgarmúrsins voru skreyttir alls konar gimsteinum. Fyrsti undirstöðusteinninn var jaspis, annar safír, þriðji kalsedón, fjórði smaragð,


Je tsa̱tkeneksa̱ ktei waju̱ñeke̱ wachakeke̱ pjoo, jile bata shäk wa, ale je̱r bäi yirmi bas ia̱ je bata shäkba wa te. 	 Þessa frelsun könnuðu spámennirnir og rannsökuðu vandlega þegar þeir töluðu um þá náð, sem yður mundi hlotnast.


Jera je jukläyäkä ska äyë yuäk te je chu̱li̱i̱ wa paka si̱wa̱tiäkcha̱wa̱ ra, ite isha: “Bas Éfeso wa, ¿baishe yi je wa̱ ka iju̱ñer Éfeso jukläyäkäí ska wa ne rä Diana ale oloi ta, temploí irä ime̱i ja̱leté ka̱jöir ska irä je kjänanak wa rä ni na? 	 En borgarritarinn gat sefað fólkið og mælti: "Efesusmenn, hver er sá maður, að hann viti ekki, að borg Efesusmanna geymir musteri hinnar miklu Artemisar og steininn helga af himni?


Jekäi ka̱wakblewe̱ cho̱ bas ku̱. Ji yakei wakble saka biköle je we̱ sa te rä ka sa yaka ska kuna. Ata sa̱ ka̱wakblewa̱ ra, je rä sä te iwakbla sa wakei yaka ukä ja̱mi. 	 Flýið saurlifnaðinn! Sérhver önnur synd, sem maðurinn drýgir, er fyrir utan líkama hans. En saurlífismaðurinn syndgar á móti eigin líkama.


Jekäi ka̱ tsa̱ku̱i te isha je ssa ijewa te ra, iminejulu. Ñerä ale bekwä su̱le iwa̱ ka̱wä däkläka̱ wà, je rami iwätsa̱kba, je demi wäkolonawa̱ yaba kalme tsa̱ka. 	 Þeir hlýddu á konung og fóru. Og stjarnan, sem þeir sáu austur þar, fór fyrir þeim, uns hana bar þar yfir, sem barnið var.


Je rä sä sikii wa dulanaklä Säkeklä kja̱nei wa̱k, Cristo yaka ki̱wäjiäkläka̱, 	 Þeir eiga að fullkomna hina heilögu og láta þeim þjónustu í té, líkama Krists til uppbyggingar,


Jera Jesús te ikúka te isha: —¡Bas tso̱ jira wa ka ji biketsäk etkabä si̱ kuna, shirilecha̱wa̱ ebä! ¿Bikö räka̱ yis kiana ji̱a se̱nak bas da rä na, bas katabläk rä na? Ba yaba tso̱té jika. 	 Jesús svaraði: "Ó, þú vantrúa og rangsnúna kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá yður og umbera yður? Fær þú hingað son þinn."


Jera kte yinaté iia̱, te ishe: “Pedro, ma je̱köka̱, je ktö ma wa̱ kata̱nak.” 	 Og honum barst rödd: "Slátra nú, Pétur, og et!"


Jekäi iel idäkläka̱ cinco te itaza watka ju̱ami bewak je̱tkäklä sa̱ tsa̱ku̱i ye ki̱ka. Jera mai ije rä sa̱ tsa̱ku̱i ye ska ka̱tuinawa̱ yee. Jera ijewa kjäktä kua idälär ssäk. 	 Og hinn fimmti hellti úr sinni skál yfir hásæti dýrsins. Og ríki þess myrkvaðist, og menn bitu í tungur sínar af kvöl.


Jera etäbä kicha ijewa te je ka wä wajuenak wächakewa̱ni: —¿Ji ni ba wakei te bä wä wajuewa̱k wakei she na? Jera ite ikúka: —Je rä jile bata shäk. 	 Þá segja þeir aftur við hinn blinda: "Hvað segir þú um hann, fyrst hann opnaði augu þín?" Hann sagði: "Hann er spámaður."


Pablo Cristo Jesús ktei bata shäk, Säkeklä saje wa tsa̱tkäkksa̱ irä Cristo Jesús sa̱ wa̱ biketsanak irä je wa̱ ipakale jekäi iwa̱k ki̱ka, 	 Páll, postuli Krists Jesú, að boði Guðs frelsara vors og Krists Jesú, vonar vorrar, heilsar


Jera je chu̱li̱i̱ wa te ije su̱a plaa ra, imale̱te̱nacha̱wa̱ julunaté iwäki̱ ichakäk. 	 En um leið og fólkið sá hann, sló þegar felmtri á alla, og þeir hlupu til og heilsuðu honum.


Ata yis wa̱ ije su̱le, yis bitele rä ije ska ki̱ka, ñakäi ije ne te yis patkaté rä. 	 Ég þekki hann, því ég er frá honum og hann sendi mig."


Jera ite ijewa jawa̱ta̱na, jekäi ije̱k jiaka̱ni ko̱no ja̱rka mineju̱mi tipä a̱mikata. 	 Hann skildi síðan við þá, sté aftur í bátinn og fór yfir um.


Ba te ichakakle ra ba te iju̱ñemi, jira doce día ebä yis deka̱ Jerusalénka Säkeklä kja̱nei wa̱k rä. 	 Þú getur og gengið úr skugga um, að ekki eru nema tólf dagar síðan ég kom upp til Jerúsalem að biðjast fyrir.


(Iwa rä fariseo wa irä Judío wa biköle irä, jewa rä ka iwa̱ diklä tkene ijula ki̱ ra, ka iyäkä kuna; je rä ijewa te sä wäkiri wa wädular je dälätseke̱ ki̱ka. 	 En farísear, og reyndar Gyðingar allir, eta ekki nema þeir taki áður handlaugar, og fylgja þeir svo erfðavenju forfeðra sinna.


¿Jera maikäi sä biköle te je ssa bäi, sa wakwa ktä käi, mane sä ktä ja̱mi sä kibile käi rä na? 	 Hvernig má það vera, að vér, hver og einn, heyrum þá tala vort eigið móðurmál?


Ata ideka̱ doce año ra, imineju̱ ijewa ra Jerusalénka, jishtä iwädular ike̱i kjewa̱k käi. 	 Og þegar hann var tólf ára gamall, fóru þau upp þangað eins og siður var á hátíðinni.


ñakäi je wa̱ bas tsa̱ku̱ kä kalabe rä shtao̱leksa̱. Ke bas suana. Bas säkei rä du yuleila chu̱li̱i̱ säkei tsa̱ta ki̱ka. 	 Hárin á höfði yðar eru jafnvel öll talin. Verið óhræddir, þér eruð meira verðir en margir spörvar.


Jera Jesús te isha iia̱: —Bä jäke shki̱rmika̱ni. 	 Jesús segir við hana: "Bróðir þinn mun upp rísa."


Jesús te jekäi isha e̱ná ra, jera ije̱r ianawa̱ ta̱i te ishaka̱: —Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, bas sha̱ ekla te yis ju̱emiksa̱. 	 Þegar Jesús hafði sagt þetta, varð honum mjög þungt um hjarta og hann sagði beinum orðum: "Sannlega, sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig."


Je itä ki̱ Jesús irä iwa̱ dulanak wa irä dejulu Judea ke̱i ska. Jeska ise̱na ji̱a ijewa ra. Jekäi ditsä wäukewa̱ ite. 	 Eftir þetta fór Jesús og lærisveinar hans út í Júdeuhérað. Þar dvaldist hann með þeim og skírði.


Ñakäi sä ktei wabiketsanakläksa̱ ke̱i ska, alaklä ka̱ tsa̱ku̱i dar sur wa je̱kämika̱ te jira sa̱ tso̱ wa kjatiemika̱. Ka irä jiye kuna ta, je biteju̱ ishäkä wätkerke̱wa̱ ska Salomón ka̱biketsäk ta̱i te ji pake ssäk. Ata ¡issö! Jiska ekla kaldu, je rä Salomón tsa̱ta. 	 Drottning Suðurlanda mun rísa upp í dóminum ásamt mönnum þessarar kynslóðar og sakfella þá, því að hún kom frá endimörkum jarðar að heyra speki Salómons, og hér er meira en Salómon.


Ka̱wä deka̱ las doce ra, ka̱ wätuinawa̱ itjä yee ka̱ biköle ska, mine rämi las tres kje. 	 Á hádegi varð myrkur um allt land til nóns.


Jera Jesús te ikúka: —Jí ne rä ibäi si̱ rä: ‘¡Israel wa, issö! Säkekewa saje wa Kekläí, je Säkekewa rä eklabä. 	 Jesús svaraði: "Æðst er þetta: ,Heyr, Ísrael! Drottinn, Guð vor, hann einn er Drottinn.


Isaka te isheke̱: —Elías ne irä. Ata isaka te isheke̱: —Je rä jile bata shäk, jishtä jile bata shäk wa bakle käi. 	 Aðrir sögðu: "Hann er Elía," enn aðrir: "Hann er spámaður eins og spámennirnir fornu."


Idemi Galilea ke̱i ska ra, Galilea wa te ikiawa̱ je̱r baa wà. Ka irä jiye kuna ta, Jesús te ji wá̱ saka saka Jerusalén ska ike̱i kjewe̱ sha̱na je su̱a ijewa te, ijewa dasta̱naña ike̱i kjewa̱k ki̱ka. 	 Þegar hann kom nú til Galíleu, tóku Galíleumenn honum vel, þar eð þeir höfðu séð allt sem hann gjörði á hátíðinni í Jerúsalem, enda höfðu þeir sjálfir sótt hátíðina.


Sá ka̱kiäke̱ bas ki̱ka ra, del sá te Säkeklä saje wa Säkekewaí Jesucristo Ká je ia̱ wekte sheke̱. 	 Vér þökkum Guði, föður Drottins vors Jesú Krists, ávallt er vér biðjum fyrir yður.


Jera ¿mane rä yis ia̱ je säkei deksa̱ rä na? Je rä yis te kte baa wapakteke̱ ra, yis te je we̱ke̱ rä ka to̱le kuna. Yis ia̱ ka̱ tso̱ ji kiäklä kte baa kju̱ei, ata yis te ka jekäi ikie kuna, je rä ka̱ tso̱ yis ia̱ ji kiäklä je ka wawa̱klä kuna yis wa̱. 	 Hver eru þá laun mín? Að ég boða fagnaðarerindið án endurgjalds og hagnýti mér ekki það, sem ég á rétt á.


Jera etäbä kicha chu̱li̱i̱ tapanani jeska, jekäi ka ijewa deneksa̱ yäkäkbä jibä. 	 Þegar hann kemur heim, safnast þar aftur mannfjöldi, svo þeir gátu ekki einu sinni matast.


“Bas kjöwa̱julu ña̱la kjäshtäklä bala siklewa̱ tsi̱ne ja̱rka. Ka irä jiye kuna ta, sä weikanacha̱kläwa̱ ska sä kjäkläwa̱ kjäshtäklä ja̱r dä shoo, je ña̱le̱i rä bukleju̱mi sho̱lo̱o̱; je wà sä kjämi rä ta̱i. 	 Gangið inn um þrönga hliðið. Því að vítt er hliðið og vegurinn breiður, sem liggur til glötunar, og margir þeir, sem þar fara inn.


Ata ika̱yuawa̱ te isha: —Ka yis wa̱ ije su̱le; jibä sheke̱ ba te rä ka ju̱ñer yis wa̱. Jera imineksa̱ju̱ sä däkläwa̱ ska ra, oshkoro a̱naka̱. 	 Því neitaði hann og sagði: "Ekki veit ég né skil, hvað þú ert að fara." Og hann gekk út í forgarðinn, [en þá gól hani.]


Mika̱ ijewa damijulu kja Jerusalén ska, deka̱julu Betfagé Olivo Yäkä Bata ñak ska ra, Jesús te iwa̱ dulanak wa patkami bol, 	 Þegar þeir nálguðust Jerúsalem og komu til Betfage við Olíufjallið, sendi Jesús tvo lærisveina


Yi wa̱ ka Säkekewa shka̱l da, je wakei weikanowa̱pa. Maranata. 	 Ef einhver elskar ekki Drottin, hann sé bölvaður. Marana ta!


Jekäi ite ijewa kukacha̱ jula na, jewa ki̱ ijula ma̱ka̱, jekäi ji bäi sha ite o̱nak ijewa ia̱. 	 Og hann tók þau sér í faðm, lagði hendur yfir þau og blessaði þau.


Fariseo wa irä Saduceo wa irä, ñasikawa̱ te wäsi̱wa ipaka jile kjashäk ijewa ia̱ ka̱jöir ska ijuenaklä ye. 	 Þá komu farísear og saddúkear, vildu freista hans og báðu hann að sýna sér tákn af himni.


Jekäi iwa̱ ji blele tso̱ ije̱r na je juermiwa̱. Jekäi ije̱tkämiwa̱ wakte Säkeklä oloitsäk te ishemi: “Iyina si̱ Säkeklä kaldu bas sha̱na.” 	 Leyndardómar hjarta hans verða opinberir, og hann fellur fram á ásjónu sína og tilbiður Guð og lýsir því yfir, að Guð er sannarlega hjá yður.


¿Ka bas wa̱ iju̱ñer saje wa ne te ángel wa ktei wabiketsemiksa̱ rä na? Jera tjabana si̱ ji tso̱ jira wabiketsarksa̱ rä. 	 Vitið þér eigi, að vér eigum að dæma engla? Hvað þá heldur tímanleg efni!


ka je̱r ta wa paruäk ra, ka je̱r ko̱le wa paktäk ra, jera je rä ka̱wei ja̱mi ka̱ju̱ñe kalabe irä ji yina si̱ kalabe irä je tso̱ ba wa̱ ki̱ka, 	 kennari fávísra, fræðari óvita, þar sem þú hefur þekkinguna og sannleikann skýrum stöfum í lögmálinu.


“Yi te ialaklä jawa̱ta̱na, se̱nawa̱ni isaka ra, jera je rä imaner. Ñaebä je jalewa̱ta̱na ijäiyi wa̱ ra yi se̱nawa̱ ra, jera je rä imaner. 	 Hver sem skilur við konu sína og gengur að eiga aðra, drýgir hór, og hver sem gengur að eiga konu, sem skilin er við mann, drýgir hór.


Ka̱jiska ka̱ tsa̱ku̱i wa ka̱wakblewa̱ ije ra, ñakäi ka̱jiska se̱nak wa ñaktacha̱wa̱ di yee ije ka̱wakblewa̱ke̱ vinoí wà.” 	 Konungar jarðarinnar hafa drýgt saurlifnað með henni, og þeir, sem á jörðinni búa, hafa orðið drukknir af saurlifnaðar víni hennar."


Je ki̱ka guardia wa tsa̱ku̱i te Pablo sha tse̱nakmi je guardia wa jui ja̱rka. Jera ite ka̱wei ma Pablo buka̱naklä ksá bata wà, jiye ditsä kjoyirte ji shäk ije ukä ja̱mi je shäkläka̱ iwa̱. 	 skipaði hersveitarforinginn að fara með hann inn í kastalann og hýða hann og kúga hann með því til sagna, svo að hann kæmist að því, fyrir hverja sök þeir gjörðu slík óp að honum.


Jera chui wa tsa̱ku̱i Ananías te kajali Pablo säkätä ja̱mi wa paka ikpäk ikjäbata ki̱. 	 En Ananías æðsti prestur skipaði þeim, er hjá stóðu, að ljósta hann á munninn.


Je ki̱ka sá ssëna minak bas ska. Jekäi yis Pablo te imabla botäbä kicha mañatäbä kicha, ata Satanás te sá wätkewa̱wa̱. 	 Þess vegna ætluðum vér að koma til yðar, ég, Páll, oftar en einu sinni, en Satan hefur hamlað því.


“Je itäki̱ iel deju̱ te isha: ‘Säkekewa, jí ba mina su̱o. Yis te je se̱newa̱ blele pañuelo na, 	 Enn kom einn og sagði: ,Herra, hér er pund þitt. Ég hef haft það geymt í dúki,


Bas dikäla, yis ssëna pjoo bas ia̱ äyë yuete saje wa tsa̱tkerke̱ksa̱ ktei pakäklä, ata yie issa ra yis kiana iyuäk bas ia̱, bas pakäklä chichanak pjoo, ji biketse etkabä me̱leta̱na etaba kichabä sä wämo wa ia̱ je wetsäk. 	 Þér elskaðir, mér var það ríkt í huga að rita yður um sameiginlegt hjálpræði vort. En nú kemst ég ekki hjá því að skrifa og hvetja yður til að berjast fyrir þeirri trú, sem heilögum hefur í eitt skipti fyrir öll verið í hendur seld.


Jera je ke̱i kjewa̱klä bata rä dälätsalewa̱ si̱. Je díaí wà Jesús je̱k duaka̱ te isha täkii: —Yi je̱r bárke̱ ra, jewa kutepa yis ska iyäk. 	 Síðasta daginn, hátíðardaginn mikla, stóð Jesús þar og kallaði: "Ef nokkurn þyrstir, þá komi hann til mín og drekki.


Jekäi ka Adán wäyönewa̱. Ata alaklä ne wäyönawa̱ ianawa̱ shirinakwa̱ rä. 	 Adam lét ekki tælast, heldur lét konan tælast og gjörðist brotleg.


Jera ijewa kjajulu Anfípolis irä Apolonia irä wà demi julu Tesalónica ska. Jeska Judío wa ñapaktäklä jui kate. 	 Þeir fóru nú um Amfípólis og Apollóníu og komu til Þessaloníku. Þar áttu Gyðingar samkundu.


Ñakäi bas wakwa ebä sha̱ manele ñajämika̱ ji shi̱ana shtä pakäk, je wà iwa̱ kte kukäk wa sikä jäklämipa minak ijewa ja̱mi. 	 Og úr hópi sjálfra yðar munu koma fram menn, sem flytja rangsnúna kenningu til að tæla lærisveinana á eftir sér.


Jeska ise̱na tres día ka wä wajuele kuna, ka ji a̱ni ñale yale kuna. 	 Þrjá daga var hann sjónlaus og át hvorki né drakk.