Ata ijula wäkpa ra tkäbe ja̱naksa̱ yökö naka, je ia̱ ka imedene. 	 En hann hristi kvikindið af sér í eldinn og sakaði ekki.


Je ne ki̱ka ije oloi ja̱mi sa̱ ku̱ Säkeklä kjeishö del, jile me̱ka̱ iia̱ ye. Je rä ikie ktei bata she sä kjäbata wà bäi. 	 Fyrir hann skulum vér því án afláts bera fram lofgjörðarfórn fyrir Guð, ávöxt vara, er játa nafn hans.


Yi te yis biketsa ra jewa ia̱ io̱rmi jishtä kte yöle te ishe käi, jewa ja̱rka diklä kataka kseka tsikirmika̱. 	 Sá sem trúir á mig, - frá hjarta hans munu renna lækir lifandi vatns, eins og ritningin segir."


Jera Jesús te ikúka: —Ñaebä iyöle katke rä: ‘Ke ba ku̱ Säkekewa ba Kekläí mabla su̱a wäsi̱wa.’ 	 Jesús svaraði honum: "Aftur er ritað: ,Ekki skalt þú freista Drottins, Guðs þíns.'"


Yis da wätelewa̱ña Aristarco te bas chakami, Bernabé el Marcos te ñaebä. Je ktei rä yilemi kja bas ia̱. Idamiju̱ ra, bas te ikiewa̱. 	 Aristarkus, sambandingi minn, biður að heilsa yður. Svo og Markús, frændi Barnabasar, sem þér hafið fengið orð um. Ef hann kemur til yðar, þá takið vel á móti honum.


Säkekewa Jesucristo je̱r bäi shöpa bas jerikä ska. 	 Náðin Drottins vors Jesú Krists sé með anda yðar.


El wa, sá te bas pake, ka shka̱bläk kuna wa uñak; ka täki ta wa je̱r pabläk; ja̱lma̱lewa̱ wa ki̱ma̱k; ditsä biköle katabläk je̱r bäi wà. 	 Vér áminnum yður, bræður: Vandið um við þá, sem óreglusamir eru, hughreystið ístöðulitla, takið að yður þá, sem óstyrkir eru, verið langlyndir við alla.


Ata bas cho̱ ishäk iwa̱ dulanak wa ia̱, ñakäi Pedro ia̱: ‘Ije maju̱ba bas wätsa̱k Galileaka; jeska bas te isu̱emini, jiräni iwa̱ iyile bas ia̱ käi.’ 	 En farið og segið lærisveinum hans og Pétri: ,Hann fer á undan yður til Galíleu. Þar munuð þér sjá hann, eins og hann sagði yður'."


Jera ite ijewa ia̱ isha: —Bas ia̱ Säkeklä gobiernoí ji blelewa̱ me̱na ju̱ñenak, ata kju̱awa ia̱, ji biköle yirke̱ rä jile she ja̱mi ebä. 	 Hann svaraði þeim: "Yður er gefinn leyndardómur Guðs ríkis. Hinir, sem fyrir utan eru, fá allt í dæmisögum,


Ata je alaklä ia̱ pju̱ ta̱i pik me̱na botkä, je rä iju̱naklämi tkäbe yika däkmi ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska, mai iia̱ ike̱i yolole ska, jeska ipasu̱rmi ka̱ etka irä, ka̱ botkä irä, ka̱ moska irä. 	 Og konunni voru gefnir vængirnir tveir af erninum mikla, til þess að hún skyldi fljúga á eyðimörkina til síns staðar, þar sem séð verður fyrir þörfum hennar þrjú og hálft ár, fjarri augsýn höggormsins.


Yis wa̱ ji yile o̱nak wawá̱ bas te ra, bas se̱rmi balewa̱ yis wa̱ bas shka̱l ja̱mi, jishtä yis Ká wa̱ ka̱wei me̱le yis ia̱ je wawá̱ yie, je ki̱ka yis se̱r dä balewa̱ ije wa̱ yis shka̱l ja̱mi käi. 	 Ef þér haldið boðorð mín, verðið þér stöðugir í elsku minni, eins og ég hef haldið boðorð föður míns og er stöðugur í elsku hans.


Jekäi manele te ji sheke̱ ite kuka, ata isaka wa̱ ka ikolone. 	 Sumir létu sannfærast af orðum hans, en aðrir trúðu ekki.


Ata Pedro damiju̱ iitäki̱ ka̱miika, demi je chui wa tsa̱ku̱i juitäki̱ kje, kjawa̱ju̱ je̱tkawa̱ Templo kjänanak wa sha̱na, me ite iwe̱ke̱ rä í̱ su̱ak. 	 Pétur fylgdi honum álengdar, allt að garði æðsta prestsins. Þar gekk hann inn og settist hjá þjónunum til að sjá, hver yrði endir á.


Ñerä Jesús te isha ijewa ia̱: —Ka ike̱i däwa̱ba yis minaklä, ata bas ia̱ ra ka̱ tso̱ rä kjermita minak. 	 Jesús sagði við þá: "Minn tími er ekki enn kominn, en yður hentar allur tími.


“Ma cho̱ je ditsä wa ska, jekäi ishö: ‘Bas te issëmi ssële, ata a̱ni ka bas je̱r na idäk, bas te isu̱emi su̱le, ata a̱ni ka bas wäna ijuenak. 	 Far til lýðs þessa og seg þú: Með eyrum munuð þér heyra og alls eigi skilja, og sjáandi munuð þér horfa og ekkert sjá.


Ikuna kju̱awa wa ia̱ ka̱ tso̱ bas ji kiäklä ra, ¿ka irä bäi si̱ sá ne ia̱ ka̱ tso̱ rä na? Sá ia̱ ka̱ tso̱ je kiäklä, ata ka sá wa̱ je kine, ata sá te ji biköle katabla ka ji a̱ni wa̱ Cristo ktei baa wätkewa̱klä kuna. 	 Ef aðrir hafa þennan rétt hjá yður, höfum vér hann þá ekki miklu fremur? En vér höfum ekki hagnýtt oss þennan rétt, heldur sættum oss við allt, til þess að tálma ekki fagnaðarerindinu um Krist.


Ñerä se̱nak jeska wa te isu̱a ra ije ne irä, jera ijewa te ibata sha je ke̱i pája̱mi biköle ska. Jekäi ijewa te duë ta wa biköle jaté ije wä ki̱, 	 Fólkið á þeim stað þekkti hann og sendi boð um allt nágrennið, og menn færðu til hans alla þá, er sjúkir voru.


Ji rä yis cha je biköle rä ba cha, ji rä ba cha je biköle rä yis cha. Jewa ja̱mi yis oloi kanaka̱. 	 og allt mitt er þitt og þitt er mitt. Í þeim er ég dýrlegur orðinn.


Jera ijewa te ija̱ñetsa, ijewa wa̱ iju̱ñer iduawa̱ si̱ irä ki̱ka. 	 En þeir hlógu að honum, þar eð þeir vissu að hún var dáin.


Ata je ne yile rä: “Isaac ne ja̱mi ba batala kirmi rä.” 	 Við hann hafði Guð mælt: "Afkomendur Ísaks munu taldir verða niðjar þínir."


Yis te jí yua bas Säkeklä yaba kie biketsäk wa ia̱, je rä bas je̱r ko̱naklä bas wa̱ se̱ne jekjeye tso̱ je ia̱. 	 Þetta hef ég skrifað yður, sem trúið á nafn Guðs sonar, til þess að þér vitið, að þér hafið eilíft líf.


“Jera iká te isha iia̱: ‘Yaba, ba se̱r dä yis da del. Yis ji tso̱ kalabe rä ba ia̱. 	 Hann sagði þá við hann: ,Barnið mitt, þú ert alltaf hjá mér, og allt mitt er þitt.


Pedro katke diakja̱ne juitä ki̱. Ñerä alaklä wa chui wa tsa̱ku̱i kjanaklä wa ekla deju̱, 	 Pétur var niðri í garðinum. Þar kom ein af þernum æðsta prestsins


Ke̱i ta kju̱awa kju̱awa wa kju̱atkacha̱wa̱, ata ike̱i dewa̱ kja ba kju̱atkäklä, ñakäi ike̱i dewa̱ kja dulecha̱wa̱ wa ktei wabiketsanakläksa̱, ñakäi ba kja̱nei wa̱k ji bata shäk wa irä, sä sikii wa irä, ba kie dälätsäk emana wa irä, bakleka̱ wa irä, jewa ia̱ ji säkei ma̱klä, ñakäi ishäkä ki̱ ji tso̱ weikäkwa̱ wa weikäkläwa̱.” 	 Heiðingjarnir reiddust, en reiði þín kom, sá tími, er dauðir skulu dæmdir verða, og tíminn til að gefa laun þjónum þínum, spámönnunum og hinum heilögu og þeim, sem óttast nafn þitt, smáum og stórum, og til að eyða þeim, sem jörðina eyða.


Bas te itsa̱tkeke̱ je su̱a ijewa te ra, jewa te Säkeklä kjeishemi Cristo ktei baa yinak bas wa̱ je wawá̱ bas te ki̱ka, bas te ji ma̱ shka̱ja̱ ijewa ia̱ irä, biköle ia̱ irä je ki̱ka. 	 Þegar menn sjá, hvers eðlis þessi þjónusta er, munu þeir lofa Guð fyrir að þér haldið játningu yðar við fagnaðarerindi Krists og gefið með yður af örlæti, bæði þeim og öllum.


Ñerä Jesús ktei kukäk se̱nak Jope ska wa ekla alaklä kie rä Tabita ni. Je manelé sä ktä wà ra, je rä Dorcas ni. Ije rä ji wa̱k bäi del, ka jita wa tsa̱tkäk del. 	 Í Joppe var lærisveinn, kona að nafni Tabíþa, á grísku Dorkas. Hún var mjög góðgerðasöm og örlát við snauða.


je rä däli ukä ka tjabanak kuna, ka yakei tenak kuna, ka ji̱alinak kuna tso̱ blele ka̱jöir ska, je ne kukäkläwa̱ bas wa̱. 	 til óforgengilegrar, flekklausrar og ófölnandi arfleifðar, sem yður er geymd á himnum.


Mika̱ ijewa te ibiketsaksa̱ e̱ná sá patkäkmi ko̱no ki̱ Italiaka ra, ijewa te Pablo irä, kololecha̱wa̱ wa saka irä, tulaksa̱ guardia wa cien wäsikäk ekla kie Julio ia̱. Je rä guardia wa eyaka wa kie Augusto ni wa sha̱. 	 Þegar ákveðið var, að vér skyldum sigla til Ítalíu, voru Páll og nokkrir bandingjar aðrir seldir í hendur hundraðshöfðingja, er Júlíus hét, úr hersveit keisarans.


Jewa ñakpämi Oveja Yaba ra. Ata je Oveja Yaba tu̱rmika̱ ijewa ki̱ka. Ka irä jiye kuna ta, ije ne rä sä säkekewaí wa jewa Säkekewaí rä, sa̱ tsa̱ku̱i wa jewa Tsa̱ku̱i rä. Ñakäi ije ra wa rä sä kile wa, sä kolole wa, sä chatkelewa̱ wa.” 	 Þessir munu heyja stríð við lambið. Og lambið og þeir, sem með því eru, hinir kölluðu og útvöldu og trúu, munu sigra þá, - því að lambið er Drottinn drottna og konungur konunga."


Ka irä jiye kuna ta, je kabläk duawa̱ ne kjepa je ikablele wao̱rke̱ rä. Ata ikatke ji̱a kseka ra, je ikablele ka kiar jiye. 	 Hún er óhagganleg, þegar um látna er að ræða, en er í engu gildi meðan arfleiðandi lifir.


Ka̱wei me̱na Israel wa ia̱, je rä wakja̱neio̱nak chui Leví wa wa̱, je kuna rä je oloi ja̱mi sä däwa̱ parule bulee ra, ¿jiye chui saka shena däkwa̱ jishtä Melquisedec käi, ata ka kile kuna jishtä Aarón käi rä na? 	 Hefði nú fullkomnun fengist með levíska prestdóminum, - en hann var grundvöllur lögmálsins, sem lýðurinn fékk -, hver var þá framar þörf þess að segja að koma skyldi annars konar prestur að hætti Melkísedeks, en ekki að hætti Arons?


Ñerä ijewa te ipake rami, iñawächakewa̱ rami ra, Jesús wakei je̱k sikawa̱ shkamiña ijewa ra. 	 Þá bar svo við, er þeir voru að tala saman og ræða þetta, að Jesús sjálfur nálgaðist þá og slóst í för með þeim.


Je guardia wa cien wäsikäk te je ssa ra, imine ishäk guardia wa tsa̱ku̱i ia̱: —¿Ji we̱ mar ba te rä na? Ñera ije rä Roma wa. 	 Þegar hundraðshöfðinginn heyrði þetta, fór hann til hersveitarforingjans, skýrði honum frá og sagði: "Hvað ert þú að gjöra? Maður þessi er rómverskur."


Yis te ji sha, yis te sa pakta, je rä ka kte sa̱ je̱r ki̱wa̱k shtä sa wakwa ka̱biketse ja̱mi kuna, ata kjayile Säkeklä wikblu te ji we̱ wà, ñakäi ji täki ta wà. 	 Orðræða mín og prédikun studdist ekki við sannfærandi vísdómsorð, heldur við sönnun anda og kraftar,


“Ikuna bas sha̱ manele wa̱ oveja tso̱ cien, je sha̱ etaba shenawa̱ ra, ¿ka iwa̱ noventa y nueve tulunakta̱na tala ki̱ iminaklä je shenawa̱ itäki̱ iko̱nani kje na? 	 "Nú á einhver yðar hundrað sauði og týnir einum þeirra. Skilur hann ekki þá níutíu og níu eftir í óbyggðinni og fer eftir þeim, sem týndur er, þar til hann finnur hann?


Jera ite isha ijewa ia̱: —Bas cho̱ jera. Jekäi ijewa kjaksa̱julu minejulumi köchi ja̱mi, ñerä je köchi kalabe ñatka jolowa̱mi ka̱ ukä ki̱ tipä na, tuanacha̱wa̱ diklä na. 	 Hann sagði: "Farið!" Út fóru þeir og í svínin, og öll hjörðin ruddist fram af hamrinum í vatnið og týndist þar.


Ata ba ktö rä ji rä sa paktäklä bäi wà. 	 En tala þú það, sem sæmir hinni heilnæmu kenningu.


Ata je biköle tsa̱ta bas ñapajiö ñashka̱li̱ble wà, je ne wà sa̱ ñawäjiämi bäi si̱ rä. 	 En íklæðist yfir allt þetta elskunni, sem er band algjörleikans.


jewa tulemi ite tabeli yaka diawa̱klä yökö wà jui ja̱rka; jeska rä sa̱ ji̱ami, sa kà wätiämi. 	 og kasta þeim í eldsofninn. Þar verður grátur og gnístran tanna.


Sä te ji bäi kju̱eitketse del je ne rä bäi rä, ka je rä mika̱ yis katke bas sha̱na ebä ra kuna. 	 Það er ávallt gott að láta sér annt um það, sem gott er, og ekki aðeins meðan ég er hjá yður,


Saje wa ñashka̱l dä, ije te sa̱ shka̱li̱bla säkätä ki̱ka. 	 Vér elskum, því að hann elskaði oss að fyrra bragði.


Jekäi kal bäi biköle wär dä wä ta bäi, ata kal yakei wär dä wä ta shi̱ana. 	 Þannig ber sérhvert gott tré góða ávöxtu, en slæmt tré vonda.


Ata ka̱jöir ke̱i ja̱mi saje wa äyëí yöle rä, mai Sa̱tsa̱tkäkksa̱ ki̱ssënak sa̱ wa̱ pjoo bitäke̱ ska, je rä Säkekewa Jesucristo. 	 En föðurland vort er á himni og frá himni væntum vér frelsarans, Drottins Jesú Krists.


Jera Juan te ikúka: —Ke ji me̱nopa ka̱jöir skaté ra, yi a̱ni ia̱ ka ji däkksa̱. 	 Jóhannes svaraði þeim: "Enginn getur tekið neitt, nema honum sé gefið það af himni.


Jera je ikjänanak te je shani Pablo ia̱: —Sá wäkiri wa te ishaté yis ia̱ bas wäyeksa̱ni. Je ki̱ka bas cho̱ni ka ji biketsale käi. 	 Fangavörðurinn flutti Páli þessi orð: "Höfuðsmennirnir hafa sent boð um, að þið skuluð látnir lausir. Gangið nú út og farið í friði."


Jekäi ijewa mar dä buka̱nak jekjeye, ata sä wämo wa mar dä se̱nak jekjeye.” 	 Og þeir munu fara til eilífrar refsingar, en hinir réttlátu til eilífs lífs."


Ñakäi ite isha ijewa ia̱: —¿Baishe sä te tsi̱ni tse̱mité dunakcha̱ cajón niki̱ka iräle, ja̱ka̱ niki̱ka iräle na? ¿Ka je dueka̱ rä iduäkläka̱ ki̱ka na? 	 Og hann sagði við þá: "Ekki bera menn ljós inn og setja það undir mæliker eða bekk? Er það ekki sett á ljósastiku?


Moisés te je kjayina iia̱ su̱a ra je te imale̱cha̱wa̱ ta̱i. Ata ije̱k sikawa̱ isu̱ak ra, jera Säkekewa ktaté ira te isha: 	 Móse undraðist sýnina, gekk nær og vildi hyggja að. Þá hljómaði rödd Drottins:


Jekäi ka ji biköle yaka rä ñaebä kuna, ata ditsä yaka rä kju̱awa, bewak yaka rä kju̱awa, du yaka rä kju̱awa, nima yaka rä kju̱awa. 	 Ekki eru allir líkamir eins, heldur hafa mennirnir einn, kvikféð annan, fuglarnir einn og fiskarnir annan.


Jera Jesús te ikúka: —Ji we̱ke̱ yis te, ka je ia̱ ba je̱r ko̱ne jira, ata je̱na je̱na ra, je te ba je̱r ku̱emi. 	 Jesús svaraði: "Nú skilur þú ekki, hvað ég er að gjöra, en seinna muntu skilja það."


Je ki̱ka bas se̱no je̱r ki̱i̱. Bas je̱r ja̱no yis te bas ia̱ ji sha ekla ekla ka jalewa̱ ta ji̱eleksa̱ wà kje, tres año bala na ka̱piana irä tuina irä jeska. 	 Vakið því og verið þess minnugir, að ég áminnti stöðugt sérhvern yðar með tárum dag og nótt í þrjú ár.


Je rä bas ji biketsa etkabä däkläksa̱ bäi, jishtä oro weikanakwa̱ jeiräta je rä mablenak yökö wà je säkei tsa̱ta, sä kjeiyinaklä, sä oloi kanakläka̱, sä oloitsanaklä Jesucristo kjayirke̱ ska. 	 Það er til þess að trúarstaðfesta yðar, langtum dýrmætari en forgengilegt gull, sem þó stenst eldraunina, geti orðið yður til lofs og dýrðar og heiðurs við opinberun Jesú Krists.


Ata Cristo katke bas ja̱rka ra, jera bas yaka rä dulewa̱ ji yakei wakble kju̱ei, jeiräta bas wikblu rä kseka sä rä wabiketsaleksa̱ wämo ye ki̱ka. 	 Ef Kristur er í yður, þá er líkaminn að sönnu dauður vegna syndarinnar, en andinn veitir líf vegna réttlætisins.


Je jukläyäkä kjätkele rä ñak wäkukäklä ta doce, je ja̱mi Oveja Yaba ktei bata shäk wa doce kie tso̱ yöle doce. 	 Og múr borgarinnar hafði tólf undirstöðusteina og á þeim nöfn hinna tólf postula lambsins.


Ale täkili ta bas jäkläkwa̱ därërë kte baa yinak yis wa̱ je ja̱mi, Jesucristo ktei wapautäle je ja̱mi, ñakäi kte blelewa̱ ka ju̱ñenakwa̱ kuna sa̱ ke̱i etkä etkä bakle skaté kjayile je ja̱mi, 	 Honum, sem megnar að styrkja yður með fagnaðarerindinu, sem ég boða, og í prédikuninni um Jesú Krist samkvæmt opinberun þess leyndardóms, sem frá eilífum tíðum hefur verið dulinn,


“Yis ne rä ‘Alfa’ rä, ‘Omega’ rä, ale kaldu jira irä, bakleju̱ irä, se̱rmi ji̱a irä, ji biköle tsa̱ta rä”, jekäi Säkekewa Säkeklä te ishe rä. 	 Ég er Alfa og Ómega, segir Drottinn Guð, hann sem er og var og kemur, hinn alvaldi.


Jera Jesús te ikúka: —Ke ba ia̱ ka̱wä me̱nopa ka̱jöir skaté ra, ka ba ia̱ ji o̱nak yis ia̱. Je ne ki̱ka yis ju̱akksa̱ ba ia̱, je rä nui ta ba tsa̱ta. 	 Jesús svaraði: "Þú hefðir ekkert vald yfir mér, ef þér væri ekki gefið það að ofan. Fyrir því ber sá þyngri sök, sem hefur selt mig þér í hendur."


Ñerä je wäsaka ra ije deju̱ Templo ska. Jekäi ite Säkeklä kjeisha kte bäi wà. Jekäi Jerusalén ska sa bakanamiksa̱ ki̱ssäk tso̱ wa biköle ia̱ ite je yaba ktei paka. 	 Hún kom að á sömu stundu og lofaði Guð. Og hún talaði um barnið við alla, sem væntu lausnar Jerúsalem.


Jekäi sä rä payenak tulämi, jeiräta ka sa̱ a̱ta̱nak ju̱li̱shye. 	 Þegar vér íklæðumst því, munum vér ekki standa uppi naktir.


Jesús wäteleka̱ cruz ja̱mi ska kal yäkä wäbala tso̱. Je kal yäkä wäbala ska sa̱ nu̱l bläklä kate spa̱na, je na yi a̱ni ka nu̱l blerba. 	 En á staðnum, þar sem hann var krossfestur, var grasgarður og í garðinum ný gröf, sem enginn hafði enn verið lagður í.


Ñerä Judío wa te Jesús yule dami ike̱i kjewe̱ ska. Jekäi jewa te ichake rami: —¿Me ale ekla de na? 	 Gyðingar voru að leita að honum á hátíðinni og spurðu, hvar hann væri.


Bas shtirilecha̱wa̱ wa irä, ji kirii cha̱kka̱ wa irä, kalabe kute yis wäki̱, jera yis te bas je̱rewe̱mi. 	 Komið til mín, allir þér sem erfiði hafið og þungar byrðar, og ég mun veita yður hvíld.


Je jukläyäkä ska ijewa te kte baa bata sha, chu̱li̱i̱ kuka Jesús ktei kukäk wa ye, je ukä ska ra, ijewa bitejuluni Listra ska, Iconio ska, Antioquía ska, 	 Þegar þeir höfðu boðað fagnaðarerindið í þeirri borg og gjört marga að lærisveinum, sneru þeir aftur til Lýstru, Íkóníum og Antíokkíu,


Jera Jesús te ijewa kúka te isha: —Ñaebä yie etka ichake bas ia̱, bas te yis kúka ra, jera ñakäi yie ishemi bas ia̱ yibä ka̱wei wà yie jekäi iwe̱ke̱ rä käi. 	 Jesús svaraði þeim: "Ég vil og leggja eina spurningu fyrir yður. Ef þér svarið mér, mun ég segja yður, með hvaða valdi ég gjöri þetta.


Ije te isha: ‘Bas te yis yulemi, ata ka bas ia̱ yis ko̱nak, ñakäi ka bas däkmi mai yis katke ska.’ ¿Jiräni je wà rä na? 	 Hvað var hann að segja: ,Þér munuð leita mín og eigi finna, og þér getið ekki komist þangað sem ég er'?"


Jekäi ra ikuna rä bas te ditsä yäbei ma̱ka̱ju̱ni mai ikätkä säkätä ska je su̱a ra, ¿jera me je we̱mi bas te na? 	 En ef þér sæjuð Mannssoninn stíga upp þangað, sem hann áður var?


Ata ije wa̱ jekäi ijewa je̱rika ju̱ñer. Jera ite isha je ekla jula ssi̱lewa̱ ia̱: —Ma je̱k duöka̱ klä ki̱, biköle sha̱na. Jera je je̱k duaka̱ klä ki̱. 	 En hann vissi hugsanir þeirra og sagði við manninn með visnu höndina: "Statt upp, og kom hér fram." Og hann stóð upp og kom.


Judío wa chu̱li̱i̱wa̱ te iju̱ña Jesús katke Betania ska ra, jera iminejulumi jeka, ka Jesús ebä su̱ak kuna, ata iwa̱ Lázaro shki̱leka̱ni dulecha̱wa̱ wa sha̱na iwa̱ je su̱ak ñaebä. 	 Nú komst allur fjöldi Gyðinga að því, að Jesús væri þarna, og þeir komu þangað, ekki aðeins hans vegna, heldur og til að sjá Lasarus, sem hann hafði vakið frá dauðum.


te isha: —Jesús Nazaret wa, ¿jiye ba bite sá wäki̱ rä na? ¿Ba de rä sá weikäkcha̱wa̱ na? Yis wa̱ iju̱ñer yi ba rä; ba ne rä ale patkele Säkeklä wa̱ wämo si̱ rä. 	 "Hvað vilt þú oss, Jesús frá Nasaret? Ert þú kominn að tortíma oss? Ég veit, hver þú ert, hinn heilagi Guðs."


bas te Säkeklä díaí ki̱ssëke̱ ra na, ñakäi bas ji wa̱ke̱ je ke̱i däkläwa̱pa plaa dälei ja̱mi ra na? Je díaí kju̱ei ka̱jöir wäkarmika̱ weikarmiwa̱, ñakäi ji tso̱ käi dälärmi idiarju̱mi. 	 þannig að þér væntið eftir og flýtið fyrir komu Guðs dags, en vegna hans munu himnarnir leysast sundur í eldi og frumefnin bráðna af brennandi hita.


ji kianak ña̱la ki̱ tsa̱klä iräle, paiklä etkä iräle, sandalia iräle, kata iräle. Ka irä jiye kuna ta, shka̱bläk wa kiana rä denak. 	 eigi mal til ferðar eða tvo kyrtla og hvorki skó né staf. Verður er verkamaðurinn fæðis síns.


Jekäi je te ijewa biköle je̱r shewa̱cha̱wa̱, ka ijewa je̱r ko̱r iia̱. Jekäi ijewa te isha ñaia̱: —¿Jini je wà rä na? 	 Þeir voru allir furðu lostnir og ráðalausir og sögðu hver við annan: "Hvað getur þetta verið?"


Je su̱ta yis Ká se̱nak ka̱jöir te iwe̱mi bas ukä ja̱mi ka bas wakwa wa̱ sa saka janewa̱ bitaba bas je̱r ska ra rä. 	 Þannig mun og faðir minn himneskur gjöra við yður, nema hver og einn yðar fyrirgefi af hjarta bróður sínum."


Jekäi sá te ibiketse bas chatkämiwa̱ si̱. Ka irä jiye kuna ta, sá wa̱ iju̱ñer jishtä bas weikarke̱ña, je su̱ta bas je̱r pablerke̱ña. 	 Von vor um yður er staðföst. Vér vitum, að þér eigið hlut í huggun vorri eins og þér eigið hlut í þjáningum vorum.


Je rä ka sa yaka bala butsa̱naklä kuna ñayika, ata je rä sä yaka wäjienaklä, jewa je̱r ja̱mi ñadälänaklä. 	 til þess að ekki yrði ágreiningur í líkamanum, heldur skyldu limirnir bera sameiginlega umhyggju hver fyrir öðrum.


Jekäi yis tsa̱mi ite Säkeklä wikblu oloi ja̱mi ka̱tsä ta̱i ka̱sha̱a̱ bata ki̱ka. Jekäi ite jukläyäkä sikii Jerusalén dawa̱ju̱té ka̱jöir Säkeklä skaté kjasha yis ia̱, 	 Og hann flutti mig í anda upp á mikið og hátt fjall og sýndi mér borgina helgu, Jerúsalem, sem niður steig af himni frá Guði.


Ata Jesús wa̱ iju̱ñer kja jibä o̱rmi iukä ja̱mi biköle käi, je ki̱ka imineju̱ ijewa wäki̱ka te ichaka ijewa ia̱: —¿Yi yuleke̱ bas te rä? 	 Jesús vissi allt, sem yfir hann mundi koma, gekk fram og sagði við þá: "Að hverjum leitið þér?"


Jekäi jäiyi ekla Cristo ja̱mi su̱le yis wa̱ je mineletse̱ ka̱jöir etkä je etkä idäkläka̱ mañatkä ska. Je wa̱ ka̱ tso̱ catorce año. Imineletse̱ rä yakaje iräle, ka yakaje iräle, ka yis wa̱ je ju̱ñer. Säkeklä ne wa̱ je ju̱ñer dä. 	 Mér er kunnugt um mann, hann tilheyrir Kristi, sem fyrir fjórtán árum, - hvort það var í líkamanum eða utan líkamans, veit ég ekki, Guð veit það -, var hrifinn burt allt til þriðja himins.


Biköle ji̱ate, je̱r iarte jela je yaba ki̱ka. Ata ite isha: —Ke bas ji̱a. Ka ije rä dulewa̱ kuna, ata ikapawa̱ irä. 	 Og allir grétu og syrgðu hana. Hann sagði: "Grátið ekki, hún er ekki dáin, hún sefur."


Ata Pablo ka ssëne bäi ikiäkmiña. Ka irä jiye kuna ta, je te ijewa jawa̱ta̱na Panfilia ska ka shkene ji̱a ijewa ra Säkeklä kja̱nei wa̱k ki̱ka. 	 En Páli þótti eigi rétt að taka með þann mann, er skilið hafði við þá í Pamfýlíu og ekki gengið að verki með þeim.


Yi te ba pakeke̱ täkili wà däli tsa̱kmi un kilómetro kjena ra, jera itso̱mi iia̱ dos kilómetro. 	 Og neyði einhver þig með sér eina mílu, þá far með honum tvær.


Je ne ki̱ka el wa, yis dasta̱na Säkeklä ktei blelewa̱ bata shäk bas ia̱ ra, ka yis wa̱ iyine kte ssërta baa shtä wà iräle, sa wakwa ka̱biketsä wà iräle kuna. 	 Er ég kom til yðar, bræður, og boðaði yður leyndardóm Guðs, kom ég ekki með frábærri mælskusnilld eða speki.


Iwa rä kal biköle juer dä iwä ne wà. Ñera ka higuera wä shte rä dika yäkä kicha ja̱mi kuna, ñakäi ka uva kicha tie rä ka̱kshe̱i ja̱mi kuna. 	 En hvert tré þekkist af ávexti sínum, enda lesa menn ekki fíkjur af þistlum né vínber af þyrnirunni.


Je ukä ska tres día ra Pablo te Judío wa wäkiri wa kia jaté. Jekäi ijewa tapanawa̱ etka yebä ra, ite isha ijewa ia̱: —El wa, yie ishe bas ia̱, ka yis wa̱ ji a̱ni o̱ne saje saka wa ukä ja̱mi, sa kalí wa wädular ukä ja̱mi. Jekäi Jerusalén skaté yis ju̱naksa̱ Roma wa jula na. 	 Eftir þrjá daga stefndi hann saman helstu mönnum Gyðinga. Þegar þeir voru saman komnir, sagði hann við þá: "Bræður, ekkert hef ég brotið gegn lýðnum eða siðum feðranna, en samt er ég fangi, framseldur Rómverjum í Jerúsalem.


Säkeklä saje wa Ká je wakei irä, saje wa Säkekewaí Jesús irä jewa ku̱ sá wäsikewo̱mipa däkmi bas wä ki̱. 	 Sjálfur Guð og faðir vor og Drottinn vor Jesús greiði veg vorn til yðar.


Ñerä ji kjayina Pedro ia̱ su̱a ite je biketse kaldu ji̱a ite jiräni jewa rä ra, jera Cornelio wa̱ patkelemi wa te ichake dar mai Simón ju rä. Jera ijewa demijulu iju kjä ska. 	 Meðan Pétur var að reyna að ráða í, hvað þessi sýn ætti að merkja, höfðu sendimenn Kornelíusar spurt uppi hús Símonar. Nú stóðu þeir fyrir dyrum úti


Jewa rä María Magdala wa irä, Juana irä, María Jacobo a̱mi irä, isaka tso̱ña ijewa ra irä; jewa ne te ji o̱na bata sha Jesús ktei bata shäk wa ia̱ rä. 	 Þessar konur voru þær María Magdalena, Jóhanna og María móðir Jakobs og hinar, sem voru með þeim. Þær sögðu postulunum frá þessu.


Yi kaldu shka̱bläklä ska ra, ke ibitani shäbeka iwa̱ shönak je̱k ki̱ tsa̱k. 	 Og sá sem er á akri, skal ekki hverfa aftur að taka yfirhöfn sína.


Jera ije tu̱namiba mineka̱ju̱ sicómoro julaka isu̱ak, je wà Jesús kjäke̱ju̱ rä ki̱ka. 	 Hann hljóp þá á undan og klifraði upp í mórberjatré til að sjá Jesú, en leið hans lá þar hjá.


Jera ije̱k sikawa̱ jula tkawa̱ sa̱ nu̱l tsa̱klä kalí ja̱mi. Jera itsa̱k wa ñawäkukacha̱wa̱. Ñerä Jesús te isha: —Dulaklei, yis te ishe ma ia̱: ¡Ma je̱köka̱ni! 	 Og hann gekk að og snart líkbörurnar, en þeir, sem báru, námu staðar. Þá sagði hann: "Ungi maður, ég segi þér, rís þú upp!"


Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yi wa̱ ka Säkeklä gobiernoí kinewa̱ jishtä yaba käi ra, a̱ni ka idäkwa̱ je ja̱mi. 	 Sannlega segi ég yður: Hver sem tekur ekki við Guðs ríki eins og barn, mun aldrei inn í það koma."


Ke bas ñama̱ yi a̱ni ia̱ wäyönak ji a̱ni wà. Ka irä jiye kuna ta, ka je díaí däwa̱ba yika säkätä sa̱ ñajämika̱ Säkeklä dokoitsäkwa̱, ñakäi ekla ka ka̱wei dälätsäk kuna, ale bitele weikanakwa̱, je dämiwa̱. 	 Látið engan villa yður á nokkurn hátt. Því að ekki kemur dagurinn nema fráhvarfið komi fyrst og maður syndarinnar birtist. Hann er sonur glötunarinnar,


Yi rä kukä ta ra, ¡je ku̱ issö!” 	 Hver sem eyru hefur, hann heyri."


Jekäi je diezmo kukäk wa rä ditsä duäkcha̱wa̱ ebä, ata ñe jí ije ktei yile rä idami ji̱a kseka ni. 	 Hér taka dauðlegir menn tíund, en þar tók sá er um var vitnað, að hann lifi áfram.


Je rä ka ijewa je̱r ssëne iju̱ñak, ka̱mikleté ka̱jöir tso̱ kja rä Säkeklä wakei ktä wà, ñakäi ishäkä tsikinaka̱ diklä na diklä oloi ja̱mi rä Säkeklä wakei ktä wà. 	 Viljandi gleyma þeir því, að himnar voru til forðum og jörð til orðin af vatni og upp úr vatni fyrir orð Guðs.


Jekäi ijewa pakö je wa̱k, ka ijewa yinaklä kuna. 	 Brýn þetta fyrir þeim, til þess að þær séu óaðfinnanlegar.


Bulirishtä, ijewa deni ka̱tsä ñak ska ra, chu̱li̱i̱wa̱ demi ije wäki̱. 	 Daginn eftir, er þeir fóru ofan af fjallinu, kom mikill mannfjöldi á móti honum.


Ñerä ekla kie Zaqueo, je rä inaklä bäkäk wa tsa̱ku̱i ekla, ñakäi irä blu ta̱i. 	 En þar var maður, er Sakkeus hét. Hann var yfirtollheimtumaður og auðugur.


Je te ishe täkii: “Bas suano Säkeklä yika, bas ku̱ ioloi köka̱, ije wa̱ sä ktei wabiketsäkläksa̱ horaí dewa̱ ki̱ka. Bas ku̱ ka̱jöir irä ishäkä irä däyë irä diklä tsikinaklä irä yuäkksa̱ je oloitsö.” 	 og sagði hárri röddu: "Óttist Guð og gefið honum dýrð, því að komin er stund dóms hans. Tilbiðjið þann, sem gjört hefur himininn og jörðina og hafið og uppsprettur vatnanna."


Jekäi ite ibiketsa je̱r na: ‘¿Ji we̱ yie? Ka yis wa̱ yis däli bläklä ta ra.’ 	 Hann hugsaði með sér: ,Hvað á ég að gjöra? Nú get ég hvergi komið fyrir afurðum mínum.'


Jeiräta del Jesús wa̱ ka ikúkane jini a̱ni, je te Pilato male̱cha̱wa̱. 	 En Jesús svaraði engu framar, og undraðist Pílatus það.


Bas dä ñaebä ijewa sha̱, kile däkwa̱ Jesucristo cha ye. 	 Meðal þeirra eruð þér einnig, þér sem Jesús Kristur hefur kallað sér til eignar.


Jera Pedro je̱r ja̱na jiräni Jesús te isha iia̱ ska: “Ka oshkoro a̱rka̱ba yikaba, ba ka̱yuämiwa̱ mañatäbä kicha, ka ba wa̱ yis su̱le ni.” Ñerä Pedro mineksa̱ju̱ jeska iji̱á e̱e̱na. 	 Og Pétur minntist þess, er Jesús hafði mælt: "Áður en hani galar, muntu þrisvar afneita mér." Og hann gekk út og grét beisklega.


Je ne ki̱ka yis ki̱ bas shena iju̱ñak bikö yis chichale kju̱atkäk bas ki̱ka käi, ñakäi Laodicea wa ki̱ka käi, ñakäi yi wa̱ ka yis su̱le kuna wa biköle ki̱ka käi. 	 Ég vil að þér vitið, hversu hörð er barátta mín vegna yðar og þeirra í Laódíkeu og allra þeirra, sem ekki hafa séð mig sjálfan.


Yie ibiketsa jekäi irä ki̱ka yis ssëna minak bas su̱ak säkätä, je rä bas ia̱ ji bäi däkläksa̱ botäbä kicha, 	 Í þessu trausti var það ásetningur minn að koma fyrst til yðar, til þess að þér skylduð verða tvöfaldrar gleði aðnjótandi.


Jekäi ijewa te ji su̱le iwa̱ je ktei paka e̱ná ra, ñakäi ijewa te Säkekewa ktä paka e̱ná ra, jera ibitejuluténi Jerusalénka. Jewa te Samaria wa ke̱i sha̱na jukläyäkä tsi̱dala tso̱ saka saka ska kte baa bata sha. 	 Er þeir höfðu nú vitnað og talað orð Drottins, sneru þeir aftur áleiðis til Jerúsalem og boðuðu fagnaðarerindið í mörgum þorpum Samverja.


Ka irä jiye kuna ta, ite ishe: “Ike̱i dewa̱ bäi ra, yis te ba ktä ssa. Sa̱ tsa̱tkenakläksa̱ díaí wà ra, yis te ba ki̱ma.” ¡Issö! Jira ike̱i dewa̱ bäi, jira ne rä sa̱ tsa̱tkenakläksa̱ díaí rä. 	 Hann segir:Á hagkvæmri tíð bænheyrði ég þig, og á hjálpræðis degi hjálpaði ég þér.Nú er hagkvæm tíð, nú er hjálpræðis dagur.


Jera ite isha: —Yi rä kukä ta wassënak ra, ¡je ku̱ issö! 	 Og hann sagði: "Hver sem eyru hefur að heyra, hann heyri!"


Ikjawa̱ju̱ Säkeklä ju na, Abiatar dä chui wa tsa̱ku̱i ra. Je te pan tso̱ me̱leka̱ ñawa̱, je ma̱ ite ira shkäk wa ia̱. Ata ka ka̱ kuna je ñaklä, ata je ñe rä chui wa ebä te. 	 Hann fór inn í Guðs hús, þegar Abíatar var æðsti prestur, og át skoðunarbrauðin, en þau má enginn eta nema prestarnir, og gaf líka mönnum sínum."


Jekäi ra, ¿ji wà sa̱ je̱k ssämi na? Je rä ju̱leksa̱. ¿Jibä ka̱wei wà na? ¿Jile we̱ ka̱wei wà na? Kai. Ata ji biketse etkabä ne ka̱wei wà. 	 Hvar er þá hrósunin? Hún er úti lokuð. Með hvaða lögmáli? Verkanna? Nei, heldur með lögmáli trúar.


“Jera bas tulurmiksa̱ weikanak, bas kota̱nacha̱miwa̱. Jekäi ka̱ etkä etkä biköle ska wa te bas dokoitsemiwa̱ yis kie kju̱ei. 	 Þá munu menn framselja yður til pyndinga og taka af lífi, og allar þjóðir munu hata yður vegna nafns míns.


Ñerä je alaklä mineju̱ni ijuka ra, ite iyaba ku̱a ikalme ja̱ka̱ ki̱, jalewa̱ e̱ná be wa̱. 	 Hún fór heim, fann barnið liggjandi á rúminu, og illi andinn var farinn.


Jera ite isha: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, je chichö ka jita te ijia rä biköle tsa̱ta. 	 Þá sagði hann: "Ég segi yður með sanni, þessi fátæka ekkja gaf meira en allir hinir.


¿Ka irä jiye kuna ta, ka̱jiska wa te je shtä biköle yule rami, ata bas Ká wa̱ je shtä sherke̱ bas ki̱ ju̱ñer. 	 Allt þetta stunda heiðingjar heimsins, en faðir yðar veit, að þér þarfnist þessa.


Jekäi ra, sä rä Judío wa ¿je wa̱ ji tso̱ bäi na? Ñakäi ¿jiye tene shkiri kiar na? 	 Hvað hefur þá Gyðingurinn fram yfir? Eða hvert er gagn umskurnarinnar?


Ije ne rä ioloi wäñirke̱ rä, ije rä jishtä iwakei rä käi je su̱ta. Je te ji biköle wäkukete iwakei ktä täkili wà. Jekäi ite saje wa wa̱ ji yakei wakblele siki tewa̱ e̱ná ra, ije̱tkawa̱ ka̱sha̱ka ale oloi bakleka̱ju̱ je jula wämo kja̱ne. 	 Hann, sem er ljómi dýrðar hans og ímynd veru hans og ber allt með orði máttar síns, hreinsaði oss af syndum vorum og settist til hægri handar hátigninni á hæðum.


Ata ijewa rä jishtä bewak ka ka̱ ta te ji we̱ jishtä idel ja̱mi käi, ko̱le kolonakwa̱ weikanakwa̱ ebä. Ijewa te ji ia̱ ka ije̱r ko̱ne sheke̱ yakei, jewa weikarmiwa̱ bewak weikarke̱wa̱ käi. 	 Þessir menn eru eins og skynlausar skepnur, sem eru fæddar til að veiðast og tortímast. Þeir lastmæla því, sem þeir þekkja ekki, og munu þess vegna í spillingu sinni undir lok líða


Jera Judío wa te Jesús kúka: —Sá te isha ba rä Samaria wa, ñakäi ba rä kololewa̱ be wa̱, ¿ka je sha sá te rä bulee na? 	 Gyðingar svöruðu honum: "Er það ekki rétt, sem vér segjum, að þú sért Samverji og hafir illan anda?"


Je jukläyäkä ki̱ ka̱wä irä tulu irä ka sher kuna iñiwa̱k. Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä oloi ne te iñiwe̱ rä, ñakäi Oveja Yaba ne rä itsi̱ni rä. 	 Og borgin þarf ekki heldur sólar við eða tungls til að lýsa sér, því að dýrð Guðs skín á hana og lambið er lampi hennar.


te isha: —Sá te sä wätiäklä jui ku̱a kjätelewa̱ tsa̱na si̱, je kjä ska sá te ikjänanak wa ku̱a jakla klä ki̱. Ata sá te ikjäya ja̱wa̱ ra, yi a̱ni ka juena ji̱a ija̱rka. 	 "Fangelsið fundum vér að öllu tryggilega læst, og varðmennirnir stóðu fyrir dyrum, en er vér lukum upp, fundum vér engan inni."


Jera ijewa te ikúka: —Je yakeila wa weikemi ite e̱e̱na si̱, kjepa ite uva yäkä peitemini shka̱bläk wa saka ia̱, mane wa te iwä kukäklä ke̱i ska iwä me̱mi iia̱ jewa ia̱. 	 Þeir svara: "Þeim vondu mönnum mun hann vægðarlaust tortíma og selja víngarðinn öðrum vínyrkjum á leigu, sem gjalda honum ávöxtinn á réttum tíma."


Ji wo̱ tsa̱na si̱ bä däkläksa̱ bäi Säkeklä wäna, jishtä shka̱bläk bäi ka äinakwa̱ ishka̱ble ki̱ka käi, ji yina si̱ ktei wawa̱k bäi. 	 Legg kapp á að reynast hæfur fyrir Guði sem verkamaður, er ekki þarf að skammast sín og fer rétt með orð sannleikans.


Ke yi a̱ni kunapa ka̱wakbläk, ka ji dälätsäk jishtä Esaú käi. Je te ji rä me̱nak yaba säkätä ia̱ je manewa̱ksa̱ ñanakwa̱ kjelabä wà̱. 	 Gætið þess, að eigi sé neinn hórkarl eða vanheilagur, eins og Esaú, sem fyrir einn málsverð lét af hendi frumburðarrétt sinn.


Ije te sä wetsaksa̱ ka̱tuil wa̱ sa̱ tso̱ kololewa̱ yika, jaklamini ite iyaba shka̱ta je gobiernoí ja̱mi. 	 Hann hefur frelsað oss frá valdi myrkursins og flutt oss inn í ríki síns elskaða sonar.


Jekäi ke sä shtirina ji bäi wa̱k. Ka irä jiye kuna ta, ka sä shtirinecha̱wa̱ ra, sa te iwä kukemi ike̱i dewa̱ ra. 	 Þreytumst ekki að gjöra það sem gott er, því að á sínum tíma munum vér uppskera, ef vér gefumst ekki upp.


María te je ssa ra, ije̱kaka̱ plaa mineju̱mi iwäki̱. 	 Þegar María heyrði þetta, reis hún skjótt á fætur og fór til hans.


Jekäi je te ikjatiäk wa patkaté ba wäki̱, jekäi ba te iwächakewa̱ ra, ba te isu̱emi ji ni sá te ikjatieke̱ je biköle wà rä käi. 	 Með því að yfirheyra hann mátt þú sjálfur ganga úr skugga um öll sakarefni vor gegn honum."


Ata ba se̱no je̱r ki̱i̱ del, weikane katablö, ma shka̱blö kte baa bata shäk ye. Ji kja̱nei we̱ke̱ ba te wawo̱ kalabe. 	 En ver þú algáður í öllu, þol illt, gjör verk trúboða, fullna þjónustu þína.


te isheke̱: —¡Ba, Templo mia̱tkäkwa̱, tres día ra iyuäkka̱ni, ba wakei je̱k tsa̱tköksa̱ ba rä Säkeklä yaba ra, ba je̱k wäyö ja̱wo̱té cruz ja̱mi! 	 og sögðu: "Þú sem brýtur niður musterið og reisir það á þrem dögum. Bjarga nú sjálfum þér, ef þú ert sonur Guðs, og stíg niður af krossinum!"


Jera ñakäi Juan te sä wäukewe̱te Enón ska, je rä Salim ska ra alemana, jeska diklä tso̱ ta̱i ki̱ka. Jekäi ditsä däke̱ ta̱i wäoka̱nak. 	 Jóhannes var líka að skíra í Aínon nálægt Salím, en þar var mikið vatn. Menn komu þangað og létu skírast.


Jera isaka tso̱ ira ñatululewa̱ yäkäk wa te ishami ñaia̱: —¿Yi ije rä, je te ñakäi sa nui je wa̱ rä na? 	 Þá tóku þeir, sem til borðs sátu með honum, að segja með sjálfum sér: "Hver er sá, er fyrirgefur syndir?"


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä yaba Jesucristo ne ktei wapautäle sá wa̱ bas sha̱na, yis wa̱, Silvano wa̱, Timoteo wa̱, ka je rä “ta” ni irä “kai” ni irä ñara kuna, ata “ta” ni ebä ije ja̱mi. 	 Sonur Guðs, Jesús Kristur, sem vér höfum prédikað á meðal yðar, ég, Silvanus og Tímóteus, var ekki bæði "já" og "nei", heldur er allt í honum "já".


Jera ka̱tuinawa̱ ra, ko̱no dami tipä mo̱sha̱, ata Jesús kalduta̱na ka̱ pjota ki̱ iwakei ebä. 	 Þegar kvöld var komið, var báturinn á miðju vatni, en hann einn á landi.


bäi si̱ ra, sá Judío wa wädular irä, ji te sá ktewe̱ke̱ irä, je biköle ju̱ñer bäi ba wa̱ ki̱ka. Je ki̱ka yis te ba ia̱ ka̱kie yis ktä ssöpa je̱r bäi wà. 	 því heldur sem þú þekkir alla siðu Gyðinga og ágreiningsmál. Því bið ég þig að hlýða þolinmóður á mig.


Jera ijewa paka ñatsa̱kksa̱ kju̱awaka Sanedrín wa tapar kate ska, jeska ite iwabiketsaksa̱ iwakwa ebä. 	 Þeir skipuðu þeim að ganga út frá ráðinu, tóku saman ráð sín og sögðu:


te ishemi: “¡Wekte, wekte jukläyäkä bäi si̱, je̱k pajiele dätsi bäi tsa̱a̱ wà, siöö yëna wà, bätsëë wà, je̱k ki̱tkele oro wà, jak säkei ta därërë wà, perla wà rä! 	 og segja: "Vei, vei, borgin mikla, sem klæddist dýru líni, purpura og skarlati og var gulli roðin og gimsteinum og perlum.


Ata je rä Säkeklä oloi ja̱mi ra, jera ka je wätkenak bas ia̱. Ata je rä bas kju̱atkä Säkeklä ra ebä. 	 en sé það frá Guði, þá megnið þér ekki að yfirbuga þá. Eigi má það verða, að þér berjist við sjálfan Guð."


“Je ne ki̱ka yie ishe bas ia̱: Ke bas je̱r iana bas je̱k se̱newa̱klä ki̱, jibä ñe sä te, jibä ye sä te; ñakäi bas yaka ki̱, jibä jie sä te. Ñera se̱ne kseka rä ka ji ñe kjelabä kuna; sa yaka rä ka pajienak kjelabä kuna, ¿ka irä je ne käi na? 	 Því segi ég yður: Verið ekki áhyggjufullir um líf yðar, hvað þér eigið að eta eða drekka, né heldur um líkama yðar, hverju þér eigið að klæðast. Er lífið ekki meira en fæðan og líkaminn meira en klæðin?


Sa̱ wa̱ iju̱ñer yi wätsikile Säkeklä wa̱ wa biköle rä ka ji yakei wakbläk kuna. Ata ale wätsikile Säkeklä wa̱ je te jewa kjänane, ka ale yakei wa̱ imewa̱klä. 	 Vér vitum, að hver sem af Guði er fæddur syndgar ekki, sá sem af Guði er fæddur varðveitir hann og hinn vondi snertir hann ekki.


Je rä jishtä ishe käi: ‘Ekla rä itkäk, isaka rä itiäk.’ Je rä iyina si̱. 	 Hér sannast orðtakið: Einn sáir, og annar sker upp.


je te sa el wa kajali yis da wa biköle ra ñara jí yue mar, tapanak eyaka eyaka Galacia ska wa ia̱. 	 og allir bræðurnir, sem með mér eru, heilsa söfnuðunum í Galatalandi.


Ata Judío wa je̱r ki̱ Pablo ianawa̱. Je kju̱ei ijewa te kje ditsä ka bäi kuna wa, ka ji wa̱k kuna wa tapawa̱wa̱ chu̱li̱i̱. Jewa ra ijewa te ditsä wätji̱wa̱ka̱, jekäi je jukläyäkä wa kjoyinaka̱ ta̱i, julunami kjawa̱julu Jasón ju naka, Pablo irä Silas irä jäkmi ditsä wäki̱. 	 En Gyðingar fylltust afbrýði og fengu með sér götuskríl, æstu til uppþota og hleyptu borginni í uppnám. Þustu þeir að húsi Jasonar og vildu færa þá fyrir lýðinn.


Ka irä maikäi kuna ta, Juan säwäukewa̱k deju̱ wa̱ pan ka ñane, vino ka yane, ata bas te ishe: ‘Ije rä kolole wa̱ be wa̱’ ni. 	 Nú kom Jóhannes skírari, át ekki brauð né drakk vín, og þér segið: ,Hann hefur illan anda.'


Jewa sha̱na itso̱ rä Himeneo irä, Alejandro irä. Jewa tulaksa̱ yie Satanás ia̱, ijewa dulanaklä ka ktäk kuna yakei Säkeklä ukä ja̱mi. 	 Í tölu þeirra eru þeir Hýmeneus og Alexander, sem ég hef selt Satan á vald, til þess að hirtingin kenni þeim að hætta að guðlasta.


Ka irä jiye kuna ta, Säkeklä gobierno rä ka ji pake iá kuna. Ata je rä täkili iá. 	 Því að Guðs ríki er ekki fólgið í orðum, heldur í krafti.


Jera je hora ebä wà iña jaka̱ bitejulu deka̱ni Jerusalén ska, jeska ijewa te ale once wa ku̱a tapalewa̱ isaka tso̱ ira wa ra ñara, 	 Þeir stóðu samstundis upp og fóru aftur til Jerúsalem. Þar fundu þeir þá ellefu og þá, er með þeim voru, saman komna,


Je ekla ne wà yis je̱k ssämi rä. Ka yis wakei je̱k kjeishä kuna, ata yis je̱k kjeishä rä yis dä ja̱lma̱lewa̱ ne wà. 	 Af slíku vil ég hrósa mér, en af sjálfum mér vil ég ekki hrósa mér, nema þá af veikleika mínum.


Je ke̱i ska sä yäkä rami, sä ji yä rami, sa̱ se̱r dami, sa̱ ñama rami se̱nakwa̱, mine rämi Noé minewa̱ ko̱no ja̱rka día ska kje. Jeska ra diklä talanaka̱ te sa tuawa̱cha̱wa̱ kalabe. 	 Menn átu og drukku, kvæntust og giftust allt til þess dags, er Nói gekk í örkina, og flóðið kom og tortímdi öllum.


Jera Wikblu Sikina te Esteban pshiwa̱wa̱. Jekäi iwäkaka̱ ka̱jöir su̱ak, jeska ite Säkeklä oloi ñir kate su̱a. Ñakäi Jesús kaldu Säkeklä jula wämo kja̱ne je su̱a ite. 	 En hann horfði til himins, fullur af heilögum anda og leit dýrð Guðs og Jesú standa til hægri handar Guði


Ñerä Jesús te isha kjanaklä wa ia̱: —Je diklä bläklä na diklä tiö tulöka̱ pshi pshii. Jera ijewa te itia ina pshi pshii. 	 Jesús segir við þá: "Fyllið kerin vatni." Þeir fylltu þau á barma.


ka je rä Moisés käi kuna. Moisés wä ki̱tiawa̱ sua wà, ka Israel batala wa̱ ioloi sher dami su̱aklä ye. 	 og gjörum ekki eins og Móse, sem setti skýlu fyrir andlit sér, til þess að Ísraelsmenn skyldu ekki horfa á endalok ljóma þess, sem var að hverfa.


Je ne ki̱ka Jesús te ji shka̱l ssa rä jukläyäkä kjäshtäklä ektaka, je wà iwa̱ ditsä siki tewa̱klä iwakei pi wà. 	 Þess vegna leið og Jesús fyrir utan hliðið, til þess að hann helgaði lýðinn með blóði sínu.


Je kte sha ite tsa̱na. Jera Pedro te ikia tsa̱mi iwakei ebä, jeska ite iuñami. 	 Þetta sagði hann berum orðum. En Pétur tók hann á einmæli og fór að átelja hann.


Ka irä jiye kuna ta, bas te Cristo ktäke̱ yis ja̱mi si̱ irä í̱ je juenaklä yule kate. Ka ije rä ja̱lma̱lewa̱ kuna bas sha̱na, ata ije rä täkii bas sha̱na. 	 enda krefjist þér sönnunar þess, að Kristur tali í mér. Hann er ekki veikur gagnvart yður, heldur máttugur á meðal yðar.


Je ki̱ka irä delewa̱ spa̱na ra ka ikiar däkwa̱ sä wäkiri ye, je rä ka ije̱k ssäkläka̱ kuna, je wà ikolonakläwa̱ buka̱nak be tsa̱ku̱i käi. 	 Hann á ekki að vera nýr í trúnni, til þess að hann ofmetnist ekki og verði fyrir sama dómi og djöfullinn.


Bas se̱no je̱r ki̱i̱ je̱k ki̱. “Ba el te ji wakbla ra, ba ku̱ ije uño; jekäi ije̱k manewa̱ksa̱ ra, ba ku̱ ijöwa̱ bitaba. 	 Hafið gát á sjálfum yður. Ef bróðir þinn syndgar, þá ávíta hann, og ef hann iðrast, þá fyrirgef honum.


Je ne ki̱ka bas kukano bas je̱rike ska. Bas se̱no je̱r ki̱i̱. Je̱r bäi yirmi bas ia̱ Jesucristo kjayina ra je ebä ne ki̱ssö rä. 	 Gjörið því hugi yðar viðbúna og vakið. Setjið alla von yðar til þeirrar náðar, sem yður mun veitast við opinberun Jesú Krists.


“Ite ijewa iawa̱cha̱wa̱ ka wä wajuenak kuna, ñakäi ite ijewa je̱r doloi tewa̱cha̱wa̱. Je rä ka ijewa wä wajuenaklä kuna, ka ijewa je̱r na ji däkläwa̱ kuna, ka ijewa je̱rike manenakläksa̱ kuna, ka yis wa̱ ijewa bäinewa̱klä ye.” 	 Hann hefur blindað augu þeirra og forhert hjarta þeirra, að þeir sjái ekki með augunum né skilji með hjartanu og snúi sér og ég lækni þá.


Jekäi inaklä bäkäk wa biköle irä ji yakei wakbläk wa biköle irä däke̱ Jesús wäki̱ iktä ssäk. 	 Allir tollheimtumenn og bersyndugir komu til Jesú að hlýða á hann,


Jeska ite kjanaklä ekla kiate, je ia̱ ite ichaka: ‘¿Jibä o̱r kate jekäi rä na?’ 	 Hann kallaði á einn piltanna og spurði, hvað um væri að vera.


Jekäi ka̱tuir dawa̱ ra, ije wäki̱ kololewa̱ be wa̱ wa chu̱li̱i̱ de ja. Jera ite ji sheke̱ ebä wà ite ji wikbluí kjäiatulaksa̱, ñaebä duë ta wa biköle bäiwa̱ni ite. 	 Þegar kvöld var komið, færðu menn til hans marga, er haldnir voru illum öndum. Illu andana rak hann út með orði einu, og alla þá, er sjúkir voru, læknaði hann.


Mikle bite rä jira kje sá wa̱ bäli ssëleté je̱r ssi̱ne ssëleté, ka sa je̱k pajiäklä ta, sá rä bukle ta̱i, ka sá ju ta, 	 Allt til þessarar stundar þolum vér hungur, þorsta og klæðleysi, oss er misþyrmt, vér höfum engan samastað,


Jekäi yi se̱rke̱wa̱ busi ira kablele ra, je te iwa̱ rä bäi; ata ka ise̱newa̱ ra, je ne rä bäi si̱ rä. 	 Þannig gjöra þá báðir vel, sá sem kvænist mey sinni, og hinn, sem kvænist henni ekki, hann gjörir betur.


Ka irä maikäi kuna ta, ite ijewa pakteke̱ rä ssër ta oloi ta irä käi; ka je rä iwakwa sha̱na ñayöle ka̱wei wà wa käi kuna. 	 því að hann kenndi þeim eins og sá, er vald hefur, og ekki eins og fræðimenn þeirra.


Je ne ska ra sä sikii wa, ale Säkeklä wa̱ sa pakale ji wa̱k ka jäk kuna, ñakäi Jesús biketse ka jäk kuna, jewa kiana ji katabläk rä. 	 Hér reynir á þolgæði hinna heilögu, þeirra er varðveita boð Guðs og trúna á Jesú.


Jekäi je kjanaklä wa minejulu ña̱la wà, te biköle yi ku̱a ite käi tapawa̱cha̱wa̱, sä bäi bäi wa käi, sa yakeila wa käi. Jekäi jula kolone diei yäklä ska ju pshiwa̱wa̱ yäkäk wa te. 	 Þjónarnir fóru út á vegina og söfnuðu öllum, sem þeir fundu, vondum og góðum, svo að brúðkaupssalurinn varð alskipaður gestum.


Jera je ángel te yis ia̱ isha: “¿Jiye ma male̱te̱nawa̱ rä na? Je alaklä irä, bewak itsa̱k, tsa̱ku̱ ta siete, dula ta diez irä je wà rä blelewa̱. Yie ba je̱r ku̱emi ji ni je blelewa̱ je wà rä käi.” 	 Og engillinn sagði við mig: "Hví ertu forviða? Ég mun segja þér leyndardóm konunnar og dýrsins, sem hana ber, þess er hefur höfuðin sjö og hornin tíu:


ata ijewa kjoyina ji̱a te isha: —¡Iwätiöka̱ cruz ja̱mi! ¡Iwätiöka̱ cruz ja̱mi! 	 En þeir æptu á móti: "Krossfestu, krossfestu hann!"


Jera ite isha ijewa ia̱: —¿Jera ji wá̱ ije te yakei rä na? Ata ijewa kjoyina ki̱ta si̱, te isha: —¡Iwätiöka̱ cruz ja̱mi! 	 Hann spurði: "Hvað illt hefur hann þá gjört?" En þeir æptu því meir: "Krossfestu hann!"


Jesús bitewa̱ju̱ni ijewa ra dewa̱ni ka̱ kje̱i ki̱. Jeska iwa̱ dulanak wa chu̱li̱i̱wa̱ tapana iwakei ra, ñakäi Judea ke̱i kalabe ska wa, Jerusalén ska wa, ñakäi Tiro irä Sidón irä däyë kjäí ska se̱nak wa, jewa date chu̱li̱i̱wa̱ iktä ssäk irä, ijewa kteke̱ duë te bäinaklä irä. 	 Hann gekk ofan með þeim og nam staðar á sléttri flöt. Þar var stór hópur lærisveina hans og mikill fjöldi fólks úr allri Júdeu, frá Jerúsalem og sjávarbyggðum Týrusar og Sídonar,


Jera Jesús shki̱naka̱ni ukä ska, ijewa deksa̱julu sa̱ nu̱l bläklä ska, minemi jukläyäkä dälätsalewa̱ ska, je su̱ani chu̱li̱i̱ wa te. 	 Eftir upprisu Jesú gengu þeir úr gröfum sínum og komu í borgina helgu og birtust mörgum.


Je su̱ta dulaklei wa pakö se̱nak tsa̱na. 	 Svo skalt þú og áminna hina yngri menn að vera hóglátir.


Ka irä jiye kuna ta, yi kjawa̱ Säkeklä wa̱ je̱räklä tso̱ ska ra, je te rä ishka̱ble ne je̱retseke̱, jishtä Säkeklä cha je̱retsa käi. 	 Því að sá, sem gengur inn til hvíldar hans, fær hvíld frá verkum sínum, eins og Guð hvíldist eftir sín verk.


Ata Pedro a̱ta̱na juitä kjätkeleksa̱ kjä ska. Jera je iel dulanak Jesús wa̱ je rä su̱le chui tsa̱ku̱i wa̱, je deksa̱ju̱ te ka̱kia busi ikjä kukäk ia̱. Jera ite Pedro kiawa̱ ija̱rka. 	 En Pétur stóð utan dyra. Hinn lærisveinninn, sem var kunnugur æðsta prestinum, kom út aftur, talaði við þernuna, sem dyra gætti, og fór inn með Pétur.


Jera ángel idäkläka̱ mañal te kökö bulawa̱. Jera ka̱jöir ska bekwä ta̱i ja̱naté wäkaleka̱ jishtä kal bata wäkaleka̱ käi, je ja̱na diklä kataka irä, diklä tsikinaklä irä, kuna bala pa̱leksa̱ mañayäkä ra je eyaka ki̱ka. 	 Þriðji engillinn básúnaði. Þá féll stór stjarna af himni, logandi sem blys, og hún féll ofan á þriðjung fljótanna og á lindir vatnanna.


Ata ije rä patkenak ikjänanak wa wa̱ iju̱ñak wa wa̱ marä iká wa̱ ke̱i yileta̱na kje. 	 Hann er undir fjárhaldsmönnum og ráðsmönnum til þess tíma, er faðirinn hefur ákveðið.


Jewa te ji o̱na biköle pake rami ñaia̱. 	 Þeir ræddu sín á milli um allt þetta, sem gjörst hafði.


Jekäi biköle te bas dokoitsemiwa̱ yis kie kju̱ei. 	 Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns,


Jira bak rä tkelewa̱ e̱ná kal ñak ja̱mi. Jekäi mane kal wänak wä ta ka bäi kuna, je biköle rä tenak tulämi tulunakka̱ yökö ki̱ka. ” 	 Öxin er þegar lögð að rótum trjánna og hvert það tré, sem ber ekki góðan ávöxt, verður upp höggvið og í eld kastað."


Jekäi ikja̱nei we̱ tso̱ rä kju̱awa kju̱awa, ata je Säkekewaí rä eklabä. 	 og mismunur er á embættum, en Drottinn hinn sami,


Jekäi iyaba säkätä su̱a ite jäiyi, je pabutrawa̱ ite sua wà, jiacha̱ ite vaca chewa̱klä ja̱rka, ka sä kjäwa̱ ji̱a käpäklä jui na ki̱ka. 	 Fæddi hún þá son sinn frumgetinn, vafði hann reifum og lagði hann í jötu, af því að eigi var rúm handa þeim í gistihúsi.


ka yi a̱ni je̱k ssäklä iwäna. 	 til þess að enginn maður skuli hrósa sér fyrir Guði.


Lucas, ale sä bäiwa̱k shka̱ta sa̱ wa̱ irä Demas irä, jewa te bas chakami. 	 Þá biður hann Lúkas að heilsa yður, læknirinn elskaði, og Demas.


Ipaiklä shönak je̱k ki̱ rä nileka̱ pi wà; ikie rä Säkeklä Ktä ni. 	 Hann er skrýddur skikkju, blóði drifinni, og nafn hans er: Orðið Guðs.


Je kju̱ei ki̱ka sá ka̱kiäke̱ maitjä bas ki̱ka, je rä saje wa Kekläí wa̱ bas biketsäkläksa̱ kianak jiye wata ki̱ iwa̱ sä kile rä käi, itäkili oloi ja̱mi bas wa̱ ji bäi biketse o̱nak käi, ji we̱ ji biketse etkabä wà käi, je biköle wa̱klä bas wa̱ kalabe. 	 Þess vegna biðjum vér og alla tíma fyrir yður, að Guð vor álíti yður maklega köllunarinnar og fullkomni allt hið góða, sem þér viljið og vinnið í trú og með krafti Guðs,


Jera ijewa ñajaka̱ ishäk iia̱: —Judío wa tsa̱ku̱i, ma se̱nopa ji̱a maitjä. 	 Þá tóku þeir að heilsa honum: "Heill þú, konungur Gyðinga!"


Je ki̱ka bas irä Sanedrín wa irä jewa ku̱ ka̱ kiö guardia wa tsa̱ku̱i ia̱, iwa̱ Pablo tsa̱kläté bulia bas wäki̱, sa̱me̱ishärä bas ki̱ ishena ktei chakanak bulee si̱ käi. Ata sá te iki̱ssëmi kukale e̱ná iktäkwa̱ ka ije däju̱ba yika. 	 Nú skuluð þér og ráðið leggja til við hersveitarforingjann, að hann láti senda hann niður til yðar, svo sem vilduð þér kynna yður mál hans rækilegar. En vér erum við því búnir að vega hann, áður en hann kemst alla leið."


Je rä saje wa Säkekewaí Jesús kie oloi kanakläka̱ bas oloi ja̱mi, ñaebä bas oloi kanakläka̱ ije oloi ja̱mi, saje wa Kekläí irä Säkekewa Jesucristo irä je̱r bäi shä ja̱mi. 	 svo að nafn Drottins vors Jesú verði dýrlegt í yður og þér í honum fyrir náð Guðs vors og Drottins Jesú Krists.


Jekäi yis suanawa̱ ba yika, je ki̱ka yis mine te ba talento blacha̱ ishäkä naka, ata ¡isu̱o! Yis wa̱ je rä ba cha je shkäni.’ 	 Ég var hræddur og fól talentu þína í jörð. Hér hefur þú þitt.'


Ata bas ku̱ ji wo̱ jishtä yis te ji biköle we̱ tsa̱na käi, bena ssënaklä bäi käi. Ka yis te ji kiarke̱ yis wakei ia̱ je biketse kuna, ata ji rä bäi chu̱li̱i̱ wa ia̱ ijewa tsa̱tkenakläksa̱, je ne biketse yie rä. 	 Ég fyrir mitt leyti reyni í öllu að þóknast öllum og hygg ekki að eigin hag, heldur hag hinna mörgu, til þess að þeir verði hólpnir.


Jekäi sä wäyuäk jile bata shäk ye wa ñajämika̱ ta̱i, te chu̱li̱i̱ wa wäyueche̱miwa̱. 	 Fram munu koma margir falsspámenn og leiða marga í villu.


Iyina si̱ ra, ditsä yäbei maju̱mi rä jiräni ije ktei yöle katke rä ja̱mi, ata ¡wekte ditsä yäbei ju̱akksa̱ wakei rä! Ije wakei ia̱ ra bäi si̱ rä ke iko̱nopa. 	 Mannssonurinn fer að sönnu héðan, svo sem um hann er ritað, en vei þeim manni, sem því veldur, að Mannssonurinn verður framseldur. Betra væri þeim manni að hafa aldrei fæðst."


Jeska ije mine ji̱a elkje a̱mikwäta ra, ite Zebedeo yaba Jacobo irä iel Juan irä su̱a, jewa kla wä mu̱a tso̱ ko̱no ja̱rka. 	 Hann gekk skammt þaðan og sá Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróður hans, og voru þeir einnig á báti að búa net.


Jekäi Jesús te isha iia̱: —Ekla te jile äliwa̱ shka̱ja̱; jekäi ite chu̱li̱i̱ kia. 	 Jesús sagði við hann: "Maður nokkur gjörði mikla kvöldmáltíð og bauð mörgum.


Je tuinei ebä ra, sa el wa te Pablo irä Silas irä patkami Bereaka. Jekäi ijewa demijulu jeka ra, ikjawa̱julu Judío wa ñapaktäklä jui na. 	 En bræðurnir sendu þá Pál og Sílas þegar um nóttina til Beroju. Þegar þeir komu þangað, gengu þeir inn í samkunduhús Gyðinga.


Je su̱ta bas kta kte ka ssër sa̱ ia̱ shtä wà ra, ¿maikäi sa̱ je̱r ko̱rmi ji yirke̱ ia̱ na? Je rä jishtä bas ktä si̱wa̱ ra käi. 	 Svo er og um yður: Ef þér mælið ekki með tungu yðar fram skilmerkileg orð, hvernig verður það þá skilið, sem talað er? Því að þér talið þá út í bláinn.


Je ji su̱le ji ssële sá wa̱, je bata sheke̱ sá te bas ia̱ ñaebä, je rä bas däkläwa̱ña sá ra etka yebä. Jekäi saje wa rä delewa̱ etka yebä Sa Ká ra, ñakäi iyaba Jesucristo ra. 	 Já, það sem vér höfum séð og heyrt, það boðum vér yður einnig, til þess að þér getið líka haft samfélag við oss. Og samfélag vort er við föðurinn og við son hans Jesú Krist.


Jewa te je ja̱ñetsemi, ikjali tjuämi ija̱mi, te ikpemi, kjepa ijewa te iktemiwa̱. Ata je ukä ska tres día ra ishki̱rmika̱ni.” 	 Og þeir munu hæða hann, hrækja á hann, húðstrýkja og lífláta, en eftir þrjá daga mun hann upp rísa."


Jekäi yis ktami ra, Wikblu Sikina ja̱nawa̱ ijewa ki̱ka, jishtä ija̱le säkätä saje wa ki̱ka käi. 	 En þegar ég var farinn að tala, kom heilagur andi yfir þá, eins og yfir oss í upphafi.


Jekäi yie je wá̱ Jerusalén ska. Chui wa tsa̱ku̱i wa te ka̱wei ma̱ yis ia̱, je wà yis te chu̱li̱i̱ sä sikii wa jiacha̱wa̱ sä wätiäklä ska. Mika̱ ijewa te ikteche̱ke̱wa̱ ra, yie ishaña je rä bäi ebä ni. 	 Það gjörði ég og í Jerúsalem, hneppti marga hinna heilögu í fangelsi með valdi frá æðstu prestunum og galt því jákvæði, að þeir væru teknir af lífi.


Ñerä Marta te iju̱ña Jesús daju̱ ra, jera imineju̱ iña̱le̱i tsa̱k, ata María a̱ta̱na ju ska. 	 Þegar Marta frétti, að Jesús væri að koma, fór hún á móti honum, en María sat heima.


Ite ijewa kpa e̱e̱na ra, ijewa te ijiacha̱wa̱ sä wätiäklä ska. Jeska ite sä wätiäklä jui kjänanak paka ikjänanak tsa̱na. 	 Og er þeir höfðu lostið þá mörg högg, vörpuðu þeir þeim í fangelsi og buðu fangaverðinum að gæta þeirra vandlega.


Yis te ba wa̱ dulanak wa paka pjowa̱ be kjäiäksa̱ ije ki̱, ata ka ijewa ia̱ io̱r. 	 Ég bað lærisveina þína að reka hann út, en þeir gátu það ekki."


Jera ite ikúka: ‘Yis te ishe bas ia̱, biköle yi wa̱ ji tso̱, je ia̱ iki̱me̱rmi; ata yi wa̱ ka ji kuna, je yika ji tso̱ iwa̱ kjelabä jibä bakanamiksa̱.’ 	 Ég segi yður: Hverjum sem hefur, mun gefið verða, og frá þeim sem eigi hefur, mun tekið verða jafnvel það, sem hann hefur.


Jera be tsa̱ku̱i te isha iia̱: —Yie ba ia̱ ka̱ me̱mi ba däkläwa̱ je ke̱i biköle tsa̱ku̱i ye, ñakäi ji baa tso̱ iska biköle me̱miksa̱ yie ba ia̱. Ka irä jiye kuna ta, je biköle rä ju̱leksa̱ yis ia̱ ki̱ka. Jekäi yis te je me̱ke̱ yi ia̱ yis ssëna ima̱k käi. 	 Og djöfullinn sagði við hann: "Þér mun ég gefa allt þetta veldi og dýrð þess, því að mér er það í hendur fengið, og ég get gefið það hverjum sem ég vil.


Jera kte ssëna mo̱ ja̱rka, je te ishe: “Jí ne rä yis yaba kolole yis wa̱ rä. Je ne ktä ssö rä.” 	 Og rödd kom úr skýinu og sagði: "Þessi er sonur minn, útvalinn, hlýðið á hann!"


Jewa dejulu te isha iia̱: —Sapaktäk, sá wa̱ iju̱ñer ba ktä rä bulee, jekäi ba ia̱ ra yi irä käi, ka je rä ji iá kuna. Ka irä jiye kuna ta, ka ba te sa̱ su̱e rä sa pa juer ebä wà kuna, ata ba te sa pakteke̱ rä bulee maikäi shke Säkeklä ja̱mi rä je ktei wà. Jekäi ¿ka̱ tso̱ inaklä ma̱klä César ia̱ na, ata kai? ¿Sá te ime̱ na, ata ka sá te ime̱? 	 Þeir koma og segja við hann: "Meistari, vér vitum, að þú ert sannorður og hirðir ekki um álit neins, enda gjörir þú þér engan mannamun, heldur kennir Guðs veg í sannleika. Leyfist að gjalda keisaranum skatt eða ekki? Eigum vér að gjalda eða ekki gjalda?"


Biköle yi rä je ki̱ssäk ije ja̱mi, jewa je̱k siki tewa̱ke̱, jishtä ije rä sikii käi. 	 Hver sem hefur þessa von til hans hreinsar sjálfan sig, eins og Kristur er hreinn.


Ata jira yis maju̱mi yis patkäkté wäki̱. Jeiräta bas sha̱na yi a̱ni wa̱ ka ichakane yis ia̱: ‘¿Maka ma maju̱ rä?’ 	 En nú fer ég til hans, sem sendi mig, og enginn yðar spyr mig: ,Hvert fer þú?'


Je ijolona jak yäkä na, jewa ne rä manele te kte ssa ra, ite ikuke plaa je̱r ssële a̱naa rä. 	 Eins það sem sáð var í grýtta jörð, það merkir þá sem taka orðinu með fögnuði, um leið og þeir heyra það,


Je ki̱ka ka yi a̱ni wa̱ ishäklei ije̱k wäokle rä yis kie ja̱mi ni. 	 til þess að enginn skuli segja, að þér séuð skírðir til nafns míns.


Je ne ki̱ka sa̱ ñasiköwa̱ je̱rike bulee wà, ji biketsale etkabä, je̱rike siki tele ka ssër ta ji̱a nui ta, yaka pasukle diklä yëë wà. 	 Látum oss því ganga fram fyrir Guð með einlægum hjörtum, í öruggu trúartrausti, með hjörtum, sem hreinsuð hafa verið og eru laus við meðvitund um synd, og með líkömum, sem laugaðir hafa verið í hreinu vatni.


Ñakäi yi wa̱ ka icruz buka̱neka̱ bitäk yis da ra, ka je donak yis wa̱ dulanak ye. 	 Hver sem ber ekki sinn kross og fylgir mér, getur ekki verið lærisveinn minn.


Jekäi bulee yie ishe bas ia̱: Elías bakle ke̱i kje, ale ka̱li̱ ka ja̱ne kuna tres año y medio bala na ra, sa tuarcha̱rawa̱ bäli wa̱ je ke̱i biköle ska ra, jera je ke̱i ska alaklä wa chichö wa tso̱ ta̱i Israel wa sha̱na, 	 En satt segi ég yður, að margar voru ekkjur í Ísrael á dögum Elía, þegar himinninn var luktur í þrjú ár og sex mánuði, og mikið hungur í öllu landinu,


Jekäi je yaba kibir damika̱, ñakäi ije̱r ska itäkir damika̱. Jekäi ise̱na ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska mine däka̱ ikjayina Israel wa ia̱ kje. 	 En sveinninn óx og varð þróttmikill í anda. Hann dvaldist í óbyggðum til þess dags, er hann skyldi koma fram fyrir Ísrael.


Bas shkö je ja̱mi bas je̱r ko̱naklä ji te Säkekewa ssëwe̱ a̱naa rä käi. 	 Metið rétt, hvað Drottni þóknast.


Jesús kukäkwa̱ wa wa̱ iminetse̱ chui wa tsa̱ku̱i Caifás wäki̱, mai ñayöle ka̱wei wà wa irä sä wäkiri wa irä tapar tso̱ ska. 	 Þeir sem tóku Jesú höndum, færðu hann til Kaífasar, æðsta prests, en þar voru saman komnir fræðimennirnir og öldungarnir.


Jekäi ite ikukawa̱, je katá ite ijewa wäna. 	 og hann tók það og neytti þess frammi fyrir þeim.


Je yika ikjänanak wa suanacha̱wa̱, paju̱na tulaka̱, jolonacha̱wa̱ dulecha̱wa̱ käi. 	 Varðmennirnir skulfu af hræðslu við hann og urðu sem örendir.


Ñerä ije te je she kate ji̱a ebä ra, mo̱ ja̱nawa̱ te ijewa ki̱kukawa̱. Jekäi mo̱ te iki̱kukawa̱ ra, isuanacha̱wa̱. 	 Um leið og hann mælti þetta, kom ský og skyggði yfir þá, og urðu þeir hræddir, er þeir komu inn í skýið.


Jekäi sa̱ tsa̱tkenaksa̱ rä sa̱ wa̱ ji ki̱ssäklä. Ata ji juena e̱ná ki̱ssë sa te, ka je shtä rä ji ki̱ssë kuna. Ka irä jiye kuna ta, ¿yibä te ji juena e̱ná ki̱ssëmi ji̱a na? 	 Því að í voninni erum vér hólpnir orðnir. Von, er sést, er ekki von, því að hver vonar það, sem hann sér?


Yis de rä yis Ká kie ja̱mi, ata ka bas wa̱ yis kinewa̱, ata yilé me bitäk iwakei kie ja̱mi ra, jera je kiemiwa̱ bas te. 	 Ég er kominn í nafni föður míns, og þér takið ekki við mér. Ef annar kæmi í sínu eigin nafni, tækjuð þér við honum.


Jera jí Säkeklä gobierno ktei baa wapauta̱nami ka̱ biköle ska sä ditsei wä biköle wa̱ ju̱ñenak, je ne kjepa sa̱ ke̱i e̱rmiwa̱ rä. 	 Og þetta fagnaðarerindi um ríkið verður prédikað um alla heimsbyggðina öllum þjóðum til vitnisburðar. Og þá mun endirinn koma.


Ata ijewa wäbäli wà ka Säkeklä wäbatsa̱ne. Je ne ki̱ka ijewa tuana nu̱la tulunata̱na ka̱ ssi̱lewa̱ pjoo ska rä. 	 En samt hafði Guð enga velþóknun á flestum þeirra og þeir féllu í eyðimörkinni.


“Jishtä yis se̱r yis ji̱a dulaklei raté, ale yis se̱na yis ditsei wä wa sha̱na Jerusalén ska ra, je ju̱ñer Judío wa biköle wa̱. 	 Allir Gyðingar þekkja líf mitt frá upphafi, hvernig ég hef lifað með þjóð minni, fyrst í æsku og síðan í Jerúsalem.


Jacob duärawa̱ kja ra, ji biketse etkabä wà, ite José yabala ia̱ ji bäi sha o̱nak ekla ekla iwakwa ja̱mi, ñakäi ite Säkeklä oloitsa kata ja̱mi je̱k ku̱lewa̱. 	 Fyrir trú blessaði Jakob báða sonu Jósefs, er hann var að dauða kominn og "laut fram á stafshúninn og baðst fyrir".


Jekäi el wa, ikuna yis demi bas ska, jera yis ktaka̱ kte kju̱awa wa ra, ¿jiye je kiar bas ia̱ na? Ata yis te ji kjayile iräle, ji ju̱ñe iräle, ji bata she iräle, sa pakte iräle, je paka bas ia̱ ra, jera je rä kianak bas ia̱. 	 Hvað mundi ég gagna yður, bræður, ef ég nú kæmi til yðar og talaði tungum, en flytti yður ekki opinberun eða þekkingu eða spádóm eða kenningu?


Yis te ijewa ktei she, je̱r wà ijewa te ji ma rä bikö itäkili deka̱ ja̱mi, ata ki̱ta si̱ itäkili däka̱ tsa̱ta. 	 Ég get vottað það, hversu þeir hafa gefið eftir megni, já, um megn fram. Af eigin hvötum


Mik a̱ni ji ñá irä, ji dokona wa̱k irä, ji sä wäyuäklä shtä wa̱k irä, ka däkwa̱ kuna jeska, ata yi rä kie yöle se̱nak kseka wa äyëí kalme Oveja Yaba wa̱ ki̱ka wa ebä. 	 Og alls ekkert óhreint skal inn í hana ganga né sá sem fremur viðurstyggð eða iðkar lygi, engir nema þeir einir, sem ritaðir eru í lífsins bók lambsins.


Ata ka idonak ra, jera iel tso̱ ji̱a ka̱mii ra, ite isaka wa patkemi ichakäk iia̱ jibä shermi iki̱ iwa̱ ijäkläwa̱pa rä. 	 Sé svo ekki, gerir hann menn á fund hans, meðan hann er enn langt undan, og spyr um friðarkosti.


Jera Jesús te isha: “¿Jibä su̱ta Säkeklä gobierno juer dä na? ¿Ji käi ja̱mi yie je pake na? 	 Hann sagði nú: "Hverju er Guðs ríki líkt? Við hvað á ég að líkja því?


Je rä sä iarcha̱miwa̱ je̱r ja̱mi je̱k dälänak ebä käi, inaklä ebä biketsäk käi, ñakjeishäk käi, ñassäk ta̱i käi, ji wämo shäk yakei käi, sa ká sa a̱mi ka ktä ssäk kuna käi, ka wekte shäk kuna käi, ka ji dälätsäk kuna käi, 	 Mennirnir verða sérgóðir, fégjarnir, raupsamir, hrokafullir, lastmælendur, foreldrum óhlýðnir, vanþakklátir, vanheilagir,


Iwakei wa̱ ji su̱le iwakei wa̱ ji ssële, je ktei sheke̱ ite. Ata ije wa̱ ktei yinak je ka kuke yi te kte si̱ ye. 	 og vitnar um það, sem hann hefur séð og heyrt, og enginn tekur á móti vitnisburði hans.


“Ka yis kätkäk ji̱a ka̱jiska, ata ijewa käjäklämi ji̱a ka̱jiska, jekäi yis maju̱mi ba ska. Papá sikina si̱, ba ku̱ ijewa kjänanopa ba kie me̱le ba wa̱ yis ia̱ je oloi ja̱mi, ijewa däkläwa̱ etka yebä jishtä saje wa rä etka yebä käi. 	 Ég er ekki lengur í heiminum. Þeir eru í heiminum, en ég kem til þín. Heilagi faðir, varðveit þá í þínu nafni, því nafni, sem þú hefur gefið mér, svo að þeir verði eitt eins og við.


jewa te ishe: “¡Amén! Kjeiyine irä, oloi kaneka̱ irä, je̱rike irä, ji bäi she irä, dälätsane irä, oloi irä, täkili irä, je rä däkksa̱ saje wa Kekläí ia̱, sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi. ¡Amén!” 	 og sögðu: Amen, lofgjörðin og dýrðin, viskan og þakkargjörðin, heiðurinn og mátturinn og krafturinn sé Guði vorum um aldir alda. Amen.


Bas te yi nui jawa̱ bitaba ra, je rä jalewa̱ bitaba Säkeklä wa̱. Jekäi ka bas wa̱ yi nui janewa̱ bitaba ra, ka je rä jalewa̱ bitaba kuna. 	 Ef þér fyrirgefið einhverjum syndirnar, eru þær fyrirgefnar. Ef þér synjið einhverjum fyrirgefningar, er þeim synjað."


Je ne ki̱ka eklabä ale yaka ska dulewa̱ kja käi, jeska ibatala chu̱li̱i̱ wanaté jishtä bekwä tso̱ ka̱jöir ska käi, jishtä däyë kse̱i ka shtao̱nak kje käi. 	 Þess vegna kom út af honum, einum manni, og það mjög ellihrumum, slík niðja mergð sem stjörnur eru á himni og sandkorn á sjávarströnd, er ekki verður tölu á komið.


Ijewa te Esteban tie kate jak wà ra, jera ika̱kia te isha: “Säkekewa Jesús, yis wikblu kuköwa̱ ba ku̱.” 	 Þannig grýttu þeir Stefán. En hann ákallaði Drottin og sagði: "Drottinn Jesús, meðtak þú anda minn."


Ñerä ekla te ichaka iia̱: —Säkekewa, ¿tsa̱tkenakksa̱ wa rä elkje ebä na? Jera Jesús te ijewa ia̱ isha: 	 Einhver sagði við hann: "Herra, eru þeir fáir, sem hólpnir verða?" Hann sagði við þá:


Ata mika̱ ji rä bäi si̱ deju̱ ra, je elkjebä rä e̱nakwa̱. 	 En þegar hið fullkomna kemur, þá líður það undir lok, sem er í molum.


Bas te Rufo ia̱ ishe yie ichakami ni. Je rä kolole Säkekewa ia̱. Ia̱mi chakami yie; je rä yis a̱mi ñaebä. 	 Heilsið Rúfusi, hinum útvalda í Drottni, og móður hans, sem er mér einnig móðir.


Ije ne ktä dälätsanopa sa̱ ke̱i etkä etkä jekjeyemi rä. Amén. 	 Hans er mátturinn um aldir alda. Amen.


Je je̱k tso̱ksa̱ ji yakei yika, je ku̱ ji bäi wo̱; je ku̱ se̱ne bitaba yulö, ichatköwa̱ je ja̱mi. 	 Hann sneiði hjá illu og gjöri gott, ástundi frið og keppi eftir honum.


Jera Jesús te ikúka: —¿Ba je̱k ju̱amiksa̱ duäkwa̱ yis kju̱ei na? Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe ba ia̱, ka oshkoro a̱rka̱ba yikaba, ba ka̱yuämiwa̱ mañatäbä kicha ka ba wa̱ yis su̱le ni. 	 Jesús svaraði: "Viltu leggja líf þitt í sölurnar fyrir mig? Sannlega, sannlega segi ég þér: Ekki mun hani gala fyrr en þú hefur afneitað mér þrisvar."


Ñerä je je̱k yöle ka̱wei wà te isha ia̱: —Sapaktäk, bäi ba te isha je rä iyina si̱, ije rä eklabä, ka isaka kuna, ata ije ebä. 	 Fræðimaðurinn sagði þá við hann: "Rétt er það, meistari, satt sagðir þú, að einn er hann og enginn er annar en hann.


Ñerä ite isha iwa̱ dulanak wa ia̱: “Je ne ki̱ka yie ishe bas ia̱: Ke bas je̱r iana bas je̱k se̱newa̱klä ki̱, jibä ñe sä te, ñakäi bas yaka ki̱, jibä jie sä te. 	 Og hann sagði við lærisveina sína: "Því segi ég yður: Verið ekki áhyggjufullir um líf yðar, hvað þér eigið að eta, né heldur um líkama yðar, hverju þér eigið að klæðast.


Jera yis mineju̱ ángel wäki̱, ishäk iia̱ iwa̱ äyë tsi̱ne cha̱kläté yis ia̱. Jekäi ite ishe yis ia̱: “Ikuköwa̱, kätöwa̱. Ma ñá na issërmi bächii, ata bä kjä na ra issërmi bloo bul ña diä käi.” 	 Ég fór til engilsins og bað hann að fá mér litlu bókina. Og hann segir við mig: "Tak og et hana eins og hún er, hún mun verða beisk í kviði þínum, en í munni þínum mun hún verða sæt sem hunang."


Ka irä maikäi kuna ta, jäiyi rä ka Jesús biketsäk kuna ra, je rä siki tele ise̱naklä oloi ja̱mi. Je su̱ta alaklä rä ka Jesús biketsäk kuna ra, je rä siki tele ise̱naklä oloi ja̱mi. Ata ka jekäi kuna ra, bas yabala rä ñá käi, ata jira irä sikina. 	 Því að vantrúaði maðurinn er helgaður í konunni og vantrúaða konan er helguð í bróðurnum. Annars væru börn yðar óhrein, en nú eru þau heilög.


Jera Jesús ktei bata shäk Bernabé irä Pablo irä te je ssa ra, ite ipaiklä ksha tkawa̱, ijuluna je chu̱li̱i̱ wa sha̱na kjoyina jela te isha: 	 Þegar postularnir, Barnabas og Páll, heyrðu þetta, rifu þeir klæði sín, stukku inn í mannþröngina og hrópuðu:


“Jerusalén, Jerusalén! ¡Ba te jile bata shäk wa kteche̱ke̱wa̱, mane patkele ba ia̱ wa tieke̱ ba te jak wà! ¡Bikö yis je̱r ssëna ba yabala me taparwa̱pa yis ja̱mi jishtä oshkoro a̱miyake wa te iyabala ble ipik niki̱ka käi, jeiräta ka ba ki̱ jekäi ishene kuna! 	 Jerúsalem, Jerúsalem! Þú sem líflætur spámennina og grýtir þá, sem sendir eru til þín! Hversu oft vildi ég safna börnum þínum, eins og hænan safnar ungum sínum undir vængi sér, og þér vilduð eigi.


Saje wa Säkekewaí Jesucristo je kekläí je Káí, ji biköle bäi ka yaka iá shtä tso̱ ka̱jöir ke̱i ska je ma̱k sa̱ ia̱ Cristo ja̱mi, je kjeiyinopa, 	 Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists, sem í Kristi hefur blessað oss með hvers konar andlegri blessun í himinhæðum.


Je wakei kuli kicha ja̱mi jak waunak mo̱naka̱pa jekäi iju̱nomipa däyë na ka. Je ne rä bäi si̱ ije ia̱ rä, jí tsi̱dala manele shiriwe̱ke̱ ite ra. 	 Betra væri honum að hafa mylnustein um hálsinn og vera varpað í hafið en að tæla einn af þessum smælingjum til falls.


Kjepa ite copa kukawa̱, je ki̱ ite wekte sha Säkeklä ia̱; kjepa ite ima̱ ijewa ia̱, te isha: —Jí yö bas biköle ku̱. 	 Og hann tók kaleik, gjörði þakkir, gaf þeim og sagði: "Drekkið allir hér af.


Sa̱ tso̱ jiska wa rä Partia wa, Media wa, Elam wa, se̱nak Mesopotamia ska wa, Judea ska wa, Capadocia ska wa, Ponto ska wa, Asia ska wa, 	 Vér erum Partar, Medar og Elamítar, vér erum frá Mesópótamíu, Júdeu, Kappadókíu, Pontus og Asíu,


Jera plaa ebä ra, je cinco talento kukäk te iwawá̱, ki̱tapawa̱ni ite cinco. 	 Sá sem fékk fimm talentur, fór þegar, ávaxtaði þær og græddi aðrar fimm.


Yi te jí tsi̱dala yis biketsäk wa manele shiriwa̱wa̱ ra, bäi si̱ ije ia̱ ra rä je wakei kuli kicha ja̱mi jak waunak burro wa shtä mo̱noka̱pa, jekäi iwakei wäitäbinowa̱pa däyë ja̱r ka̱mii ska. 	 En hverjum þeim, sem tælir til falls einn af þessum smælingjum, sem á mig trúa, væri betra að vera sökkt í sjávardjúp með mylnustein hengdan um háls.


Bas wakwa se̱no tsa̱na, sa̱ shka̱bla säkei ka weikanakläwa̱ kuna, ata ji rä däkksa̱ kukäkläwa̱ bas wa̱ kalabe. 	 Hafið gætur á sjálfum yður að þér missið ekki það, sem vér höfum áunnið, heldur megið fá full laun.


jera ite Judea jawa̱ta̱na mineju̱ etäbä kicha däkmini Galileaka. 	 þá hvarf hann brott úr Júdeu og hélt aftur til Galíleu.


Ijewa kjaksa̱julu Frigia irä Galacia irä ke̱i sha̱na, ata Wikblu Sikina te ijewa wätkewa̱wa̱ ka ijewa wa̱ kte shäklä Asia ska. 	 Þeir fóru um Frýgíu og Galataland, því heilagur andi varnaði þeim að boða orðið í Asíu.


Jekäi yi te yaba jí ije käi kiawa̱ yis kie oloi ja̱mi ra, je te rä yis wakei ne kiawa̱. 	 Hver sem tekur við einu slíku barni í mínu nafni, tekur við mér.


je rä yis je̱r iarke̱ e̱e̱na, yis je̱r ja̱mi sä dälärke̱ del ye. 	 að ég hef hryggð mikla og sífellda kvöl í hjarta mínu.


Jera chu̱li̱i̱wa̱ Galilea ska wa, Decápolis ska wa, Jerusalén ska wa, Judea ska wa, Jordán a̱mikata wa, minemi ira. 	 Mikill mannfjöldi fylgdi honum úr Galíleu, Dekapólis, Jerúsalem, Júdeu og landinu handan Jórdanar.


“Yie jekäi isha bas ia̱ ka bas wäbuta̱nakläwa̱ kuna. 	 Þetta hef ég talað til yðar, svo að þér fallið ekki frá.


Ata sa̱ ia̱ gobierno ka wäbuka̱nak kuna rä deleksa̱. Je ki̱ka sa̱ ku̱ wekte shö del, je wà sa̱ ku̱ Säkeklä kja̱nei wo̱ iwäbätsäklä, dälätsalewa̱ sualecha̱wa̱. 	 Þar sem vér því fáum ríki, sem ekki getur bifast, skulum vér þakka það og þjóna Guði, svo sem honum þóknast, með lotningu og ótta.


Je ji dälänak dälärte dälei ja̱mi ra, ditsä chu̱li̱i̱ biköle ka̱kiäte ju shäbeka. 	 En allur fólksfjöldinn var fyrir utan á bæn, meðan reykelsisfórnin var færð.


¡Jikäi issö! Ba te ibiketsa yis te isha ba ia̱ je ka o̱nak ni. Ata mika̱ ike̱i dewa̱ ra, je o̱rmi. Je ki̱ka, bä ktä wätermiwa̱. Jekäi ba se̱rmi si̱wa̱rbe ma rä io̱na jekäi ke̱i kje. 	 Og þú munt verða mállaus og ekki geta talað til þess dags, er þetta kemur fram, vegna þess að þú trúðir ekki orðum mínum, en þau munu rætast á sínum tíma."


Ata je wi̱na ji wá̱ ite yakei ki̱. Je rä bewak watse̱nak ka ktäk kuna, je ktaka̱ ditsä käi, je te je jile bata shäk yuletenawa̱ wätkewa̱wa̱. 	 En hann fékk ádrepu fyrir glæp sinn. Mállaus eykurinn talaði mannamál og aftraði fásinnu spámannsins.


yis el wa tso̱ cinco jewa je̱r ku̱ak ka jewa däkläña kuna jí sä weikanaklä ska.’ 	 en ég á fimm bræður, til þess að vara þá við, svo þeir komi ekki líka í þennan kvalastað.'


Ijewa te isu̱ete ijiër ta í̱, plaa iduäwa̱ ta í̱. Je ki̱ ijewa te iki̱ssa ta̱i, ata ijewa te isu̱a ra ka imedä ta. Je ne ki̱ka ijewa te ibiketsa Pablo rä säkeklä wa ekla. 	 Þeir bjuggust við, að hann mundi bólgna upp eða detta sviplega dauður niður. En þá er þeir höfðu beðið þess lengi og sáu, að honum varð ekkert meint af, skiptu þeir um og sögðu hann guð vera.


Jera yi kjäke̱mi iwä ja̱mi jewa te isheke̱ wäsi̱wa, tsa̱ku̱ wäbuträke̱, te isheke̱: —¡Issö! Ba, Templo mia̱tkäkwa̱, tres día ra iyuäkka̱ni, 	 Þeir, sem fram hjá gengu, hæddu hann, skóku höfuð sín og sögðu: "Svei, þú, sem brýtur niður musterið og reisir það á þrem dögum!


Ite jekäi isha ra, ite pan kukawa̱, je ki̱ ite wekte sha Säkeklä ia̱ biköle wäna. Jekäi ite je butsaksa̱ ña ite. 	 Að svo mæltu tók hann brauð, gjörði Guði þakkir í allra augsýn, braut það og tók að eta.


Jera Pablo je̱k wetsa te isha: —Ka yis wa̱ ji a̱ni o̱ne nui ta käi, Judío wa ka̱wei ukä ja̱mi iräle, Templo ukä ja̱mi iräle, César ukä ja̱mi iräle. 	 En Páll varði sig og sagði: "Ekkert hef ég brotið, hvorki gegn lögmáli Gyðinga, helgidóminum né keisaranum."


Jekäi ia̱na Abraham tsa̱ka: ‘¡Papá Abraham, ma je̱r ja̱mi yis dälänopa! Lázaro patkö ijulasku bata ja̱wa̱kcha̱ diklä na, je wà iwa̱ yis kjäktä bata patse̱wa̱klä, yis weikar kate ta̱i jí yökö ja̱rka ki̱ka.” 	 Þá kallaði hann: ,Faðir Abraham, miskunna þú mér, og send Lasarus, að hann dýfi fingurgómi sínum í vatn og kæli tungu mína, því ég kvelst í þessum loga.'


Ata yie ibiketse sä weikarke̱ jí ke̱i ska je ja̱mi ji baawa̱ si̱ kjayir mar sa̱ ja̱mi ka je pakanak bäi. 	 Ég lít svo á, að ekki séu þjáningar þessa tíma neitt í samanburði við þá dýrð, sem á oss mun opinberast.


Idatéjuluni Pisidia wà dejulu Panfilia ska. 	 Þá fóru þeir um Pisidíu og komu til Pamfýlíu.


Yie ijewa ia̱ se̱ne jekjeye me̱ke̱. Je ki̱ka ka ijewa rä weikanakcha̱wa̱ kuna mik a̱ni; ñakäi yi a̱ni ia̱ ka ijewa bakanakksa̱ yis jula na. 	 Ég gef þeim eilíft líf, og þeir skulu aldrei að eilífu glatast, og enginn skal slíta þá úr hendi minni.


Jekäi sä kjäktä rä yökö, je rä ji yakei ka̱jiska. Sä kjäktä rä tkelewa̱ sä wäjienaklä ja̱mi, je ne rä sa yaka biköle yakei tewa̱kwa̱ rä. Je wäkawe̱ke̱ka̱ rä sä tuläklämi yököí te. Je wäkar marka̱ bikö sa̱ se̱rke̱ ji̱a kseka kje. 	 Tungan er líka eldur. Tungan er ranglætisheimur meðal lima vorra. Hún flekkar allan líkamann og kveikir í hjóli tilverunnar, en er sjálf tendruð af helvíti.


—Bas kia yile te jula kolone diei yäk ra, ke ma je̱tka sä bakleka̱ wa je̱tkäklä ki̱ka, ata iöle isaka bakleka̱ ba tsa̱ta rä kile iwa̱, 	 "Þegar einhver býður þér til brúðkaups, þá set þig ekki í hefðarsæti. Svo getur farið, að manni þér fremri að virðingu sé boðið,


Jekäi ji wakja̱neiwa̱k wa kiana iwawa̱k bulee ekla ekla. 	 Nú er þess krafist af ráðsmönnum, að sérhver reynist trúr.


Jewa weikarmiwa̱, ata ba a̱ta̱nami del. Jewa biköle kërcha̱miwa̱ jishtä sua käi. 	 Þeir munu farast, en þú varir. Allir munu þeir fyrnast sem fat,


Iwa rä ji dälässë sä te ji bäi we̱ ki̱ka, ikuna Säkeklä ki̱ jekäi ishena ra, je ne rä bäi si̱ ji yakei we̱ ki̱ka sa te ji dälässë tsa̱ta rä. 	 Því að það er betra, ef Guð vill svo vera láta, að þér líðið fyrir að breyta vel, heldur en fyrir að breyta illa.


¡Bäije yi ka dokonewa̱ jishtä yis dä käi je wa̱ rä! 	 Og sæll er sá, sem hneykslast ekki á mér."


Barrabás kate wätelewa̱ rä iwa̱ je jukläyäkä wa wäsikle kju̱atkäk ka̱wei ta wa ra kju̱ei, ñakäi irä sä ktäk kju̱ei. 	 En honum hafði verið varpað í fangelsi fyrir upphlaup nokkurt, sem varð í borginni, og manndráp.


Kai, ata yie ishe, jile kekläí me̱i kja̱nei wa̱k wa te ji me̱ke̱ka̱ ra, je me̱ke̱ka̱ ijewa te rä be ne ia̱, ka je rä Säkeklä ia̱ kuna. Jekäi ka yis ki̱ bas shene ñawäjiäkwa̱ be ra. 	 Nei, heldur að það sem heiðingjarnir blóta, það blóta þeir illum öndum, en ekki Guði. En ég vil ekki, að þér hafið samfélag við illa anda.


Alejandro, ale cobre yaka wà jile yuäk, te jile yakei wá̱ ta̱i yis ukä ja̱mi. Je ki̱ka Säkekewa te ije tju̱emi ite ji wá̱ ja̱mi. 	 Alexander koparsmiður gjörði mér margt illt. Drottinn mun gjalda honum eftir verkum hans.


Etaba kicha sábado wà, Jesús damiju̱ trigo tkele sha̱na, jera iwa̱ dulanak wa dami te je wä butse rami. 	 Svo bar við, að Jesús fór um sáðlönd á hvíldardegi, og lærisveinar hans tóku að tína kornöx á leiðinni.


Jera Jesús te isha iia̱: —Kte si̱ wà yie ishe ba ia̱, jir tuina ebä ka oshkoro a̱rka̱ba botäbä kicha yikaba, ba ka̱yuämiwa̱ mañatabä kicha ka ba wa̱ yis su̱le ni. 	 Jesús sagði við hann: "Sannlega segi ég þér: Nú í nótt, áður en hani galar tvisvar, muntu þrisvar afneita mér."


Ata sä te ishe ka sa̱ wa̱ ji yakei rä wakblele ni ra, jera sa te ije iawa̱wa̱ rä ka̱yuäk ye, ñakäi ije ktä ka kuna sa̱ ja̱mi. 	 Ef vér segjum: "Vér höfum ekki syndgað," þá gjörum vér hann að lygara og orð hans er ekki í oss.


je rä ideju̱ plaa ra, ka iwa̱ bas ku̱aklä käpelecha̱wa̱. 	 Látið hann ekki finna yður sofandi, þegar hann kemur allt í einu.


Sá, ale ko̱le Judío wa ye, ka je rä ji yakei wakbläk wa tso̱ ka Judío kuna wa sha̱na käi kuna, 	 Vér erum fæddir Gyðingar, ekki syndarar af heiðnu bergi brotnir.


Jekäi ije̱k sikawa̱ te ikukawa̱ ijulaka, kaka̱ ite. Jera iwäkarke̱ oloo tse̱naju̱mi, kjepa ite ijewa pasu̱a jile wà. 	 Hann gekk þá að, tók í hönd henni og reisti hana á fætur. Sótthitinn fór úr henni, og hún gekk þeim fyrir beina.


Yi te jile bata shäk kiawa̱ irä jile bata shäk ki̱ka ra, jera ji säkei ta tso̱ däkksa̱ jile bata shäk wa ia̱ je dämiksa̱ ñaebä ijewa ia̱. Yi te sä wämo kiawa̱ wämo irä ki̱ka ra, jera ji säkei ta tso̱ sä wämo wa ia̱ je dämiksa̱ ñaebä ijewa ia̱. 	 Sá sem tekur við spámanni, vegna þess að hann er spámaður, mun fá spámanns laun, og sá sem tekur við réttlátum manni, vegna þess að hann er réttlátur, mun fá laun réttláts manns.


Ata ikuna bas wa̱ me̱nakka̱ bas wa̱ kja̱nei o̱nak bas te ji biketseke̱ etkabä ki̱ka, je ki̱ yis dä tkenakju̱mi ra, jera yis wakei ssërmi a̱naa, ñakäi yis ssërmiña a̱naa bas biköle ra. 	 Og enda þótt blóði mínu verði úthellt við fórnarþjónustu mína, þegar ég ber trú yðar fram fyrir Guð, þá gleðst ég og samgleðst yður öllum.


Kjepa ite isha ijewa ia̱: —Bas Israel wa, ji we̱ mar bas te ijewa ukä ja̱mi je biketsö tsa̱na. 	 Síðan sagði hann: "Ísraelsmenn, athugið vel, hvað þér gjörið við þessa menn.


“Ata jira el wa, yie bas tuleta̱na Säkeklä ia̱, wetsanak iwakei je̱r bäi yile sa̱ ia̱ je ktei wa̱. Je kte rä täkili ta sa̱ je̱rike ki̱wäjiäk, ji tso̱ däkksa̱ sä siki tele wa biköle ia̱ je däkläksa̱ sa̱ ia̱. 	 Og nú fel ég yður Guði og orði náðar hans, sem máttugt er að uppbyggja yður og gefa yður arfleifð með öllum þeim, sem helgaðir eru.


Jewa kju̱atkacha̱wa̱, ite ditsä pakte tso̱ ki̱ka, ijewa te Jesús dä sa̱ shki̱wa̱kka̱ni sä dulecha̱wa̱ wa sha̱na je ktei bata she tso̱ ki̱ka. 	 Þeir voru æfir af því að postularnir voru að kenna fólkinu og boða upprisu dauðra í Jesú.


Jekäi irä ta, ka yis wa̱ bas jile kine kuna. Ata bä rä yis dä je̱rikä ta ki̱ka wäsi̱wa yie bas je̱r ma̱ kolonakcha̱wa̱ rä. 	 En látum svo vera, að ég hafi ekki verið yður til byrði, en hafi verið slægur og veitt yður með brögðum.


“Mane jukläyäkä ta̱i iräle tsi̱ne iräle ska bas dewa̱ ra, yi se̱nak jeska bäi wa yulö, jeska ebä bas se̱r bikö bas marmi ni kje. 	 Hvar sem þér komið í borg eða þorp, spyrjist þá fyrir um, hver þar sé verðugur, og þar sé aðsetur yðar, uns þér leggið upp að nýju.


Je ukä ska sá kukana bitejulu däkka̱ Jerusalénka. 	 Að þessum dögum liðnum bjuggumst vér til ferðar og héldum upp til Jerúsalem.


Moska ia̱ ra, sá jalar dä ji nu̱l käi iduäkläwa̱, ata isaka ia̱ ra, sá jalar dä ji kseka käi, ise̱naklä kseka. Jekäi ¿yibä ia̱ je kja̱nei o̱rmi bäi na? 	 þeim síðarnefndu ilmur af dauða til dauða, en hinum ilmur af lífi til lífs. Og hver er til þessa hæfur?


Je ki̱ka ke yi a̱ni ku̱ ikukawa̱ diekjela, ata ipatköté ssële bäi, ibitäkläni yis wäki̱. Ka irä jiye kuna ta, yie ije ki̱ssë kate sä el wa ra ñara ki̱ka. 	 Þess vegna lítilsvirði enginn hann, greiðið heldur ferð hans í friði, til þess að hann geti komist til mín. Því að ég vænti hans með bræðrunum.


Je ne ki̱ka ke bas ku̱ ji ñe sa te käi, ji ye sa te käi je̱r ianetsa, ke je biketsa. 	 Hafið ekki hugann við, hvað þér eigið að eta og hvað að drekka, og kvíðið engu.


Ije se̱r dä tsa̱na, ije rä Säkeklä dälätsäk iju ska tso̱ wa biköle ra ñara. Ije rä ka jita wa tsa̱tkäk bäi si̱, Säkeklä payuläk tkelewa̱ del. 	 Hann var trúmaður og dýrkaði Guð og heimafólk hans allt. Gaf hann lýðnum miklar ölmusur og var jafnan á bæn til Guðs.


Je mineju̱mi chui tsa̱ku̱i wa irä Templo kjänanak wa wäsikäk wa irä ra, ipakäk maikäi ra ite Jesús ju̱emiksa̱ ijewa ia̱ käi. 	 Hann fór og ræddi við æðstu prestana og varðforingjana um það, hvernig hann skyldi framselja þeim Jesú.


Je ki̱ka yis te bas kuke ka̱ tsa̱ku̱i wa ye jishtä yis Ká te yis kuka sa̱ tsa̱ku̱i ye käi, 	 Og yður fæ ég ríki í hendur, eins og faðir minn hefur fengið mér,


Ka irä maikäi kuna ta, ijewa biköle te rä iwa̱ ji tso̱ ta̱i wäukäla ne jia ofrenda ye rä, ata je ka jita te rä ji tso̱ iwa̱ ije̱k se̱newa̱klä kalabe ne jia rä. 	 Hinir allir lögðu í sjóðinn af allsnægtum sínum, en hún gaf af skorti sínum, alla björg sína."


Jekäi jishtä ji yakei wakble dewa̱ ka̱ biköle ska ditsä ekla bata ki̱ka, kjepa duewa̱ dewa̱ ji yakei wakble kju̱ei, je su̱ta duewa̱ kjaksa̱ biköle ia̱, biköle te ji yakei wakbla ki̱ka. 	 Syndin kom inn í heiminn fyrir einn mann og dauðinn fyrir syndina, og þannig er dauðinn runninn til allra manna, af því að allir hafa syndgað.


Je bewak su̱a ba te, je rä bakleju̱, jira ka je kuna ji̱a, ata yewa̱ idaka̱ju̱ kja ka̱ ja̱r ka̱mii ska, minakju̱ weikanakwa̱ rä. Jekäi se̱nak ishäkä ki̱ka wa, ka kie yöle kuna se̱nak kseka wa äyëí ki̱ka ka̱jiska yöleksa̱ skaté, jewa male̱te̱rcha̱miwa̱ ite je bewak bakleju̱ irä, jira ka kuna ji̱a irä, je däke̱ka̱ju̱ ji̱a su̱awa̱ ra. 	 Dýrið, sem þú sást, var, en er ekki, og það mun stíga upp frá undirdjúpinu og fara til glötunar. Og þeir, sem á jörðu búa, þeir, sem eiga ekki nöfn sín skrifuð í lífsins bók frá grundvöllun veraldar, munu undrast, er þeir sjá dýrið sem var og er ekki og kemur aftur.


El wa, yis je̱r ska issërke̱, ñakäi yis ka̱ kiäke̱ Säkeklä ia̱ ijewa ki̱ka, je rä ijewa tsa̱tkenakläksa̱. 	 Bræður, það er hjartans ósk mín og bæn til Guðs, að þeir megi hólpnir verða.


Ñerä Jesús kalme Jerusalén ska Säktäkwa̱ Bakleju̱ ke̱i kjewa̱klä bala na ra, ite ji we̱ke̱ kju̱awa kju̱awa ijuenaklä ye je su̱a chu̱li̱i̱ wa te. Jekäi ijewa te ije kie biketsa. 	 Meðan hann var í Jerúsalem á páskahátíðinni, fóru margir að trúa á nafn hans, því þeir sáu þau tákn, sem hann gjörði.


Iwa̱ ji o̱le ijula wà rä e̱e̱na si̱. Je̱k ssäk wa wa̱ ji biketsale ije̱r ska, ata ite ijewa bala butsa tulami. 	 Máttarverk hefur hann unnið með armi sínum og drembilátum í hug og hjarta hefur hann tvístrað.


Jera ijewa te ichaka iia̱: —¿Yibä ba rä na? Sá ki̱ ishena ju̱ñenak sá patkäkté wa ia̱ yinak. Jera ¿jiräni ba je̱k pakämi rä na? 	 Þá sögðu þeir við hann: "Hver ertu? Vér verðum að svara þeim, er sendu oss. Hvað segir þú um sjálfan þig?"


Ata isaka te je ktäte wa ja̱ñetsa ta̱i te isha: —Ijewa tso̱ rä diyëë. 	 En aðrir höfðu að spotti og sögðu: "Þeir eru drukknir af sætu víni."


Inaklä bata ki̱ka ijewa te bas wañemiwa̱ kte ka iyina si̱ kuna wà. Mikleté ijewa rä ktei wabiketsaleksa̱ kja buka̱nak ka je wätkenak, ijewa weikarmiwa̱ je ka wäkäpäkwa̱ kuna. 	 Af ágirnd munu þeir með uppspunnum orðum hafa yður að féþúfu. En dómurinn yfir þeim er löngu felldur og fyrnist ekki og glötun þeirra blundar ekki.


Je ne ki̱ka Judío wa te isha ñaia̱: —Ije su̱o. Je rä iwa̱ shka̱ta ta̱i. 	 Gyðingar sögðu: "Sjá, hversu hann hefur elskað hann!"


Säkekewa biketsäk wa ki̱tapar damika̱ jöikwäta ta̱iwa̱, jäiyi wa irä alaklä wa irä. 	 Og enn fleiri urðu þeir, sem trúðu á Drottin, fjöldi karla og kvenna.


Jeiräta sa te Jesús, elkje bala ta ialewa̱ ángel wa katäbäka, je su̱ani sa te ji baa wà, ikjeishe wà oloi kaleka̱ icorona ye, ite duewa̱ shka̱l ssa ki̱ka. Je rä Säkeklä je̱r bäi sha sa̱ ia̱ iwa̱ duewa̱ shka̱l ssäklä sä biköle ki̱ka. 	 En vér sjáum, að Jesús, sem "skamma stund var gjörður englunum lægri," er "krýndur vegsemd og heiðri" vegna dauðans sem hann þoldi. Af Guðs náð skyldi hann deyja fyrir alla.


Iwa rä chu̱li̱i̱ te ikjatia ka̱yue wà, jeiräta ite ikjatia rä ka ñasse ta kuna. 	 Margir báru þó ljúgvitni gegn honum, en framburði þeirra bar ekki saman.


Je ne rä säkätä Jesús te ji wa̱mi kju̱awa ijuenaklä ye. Je wá̱ ite Caná Galileaka. Je wà ite ioloi kjasha ditsä ia̱. Je ki̱ka iwa̱ dulanak wa te ije biketsa. 	 Þetta fyrsta tákn sitt gjörði Jesús í Kana í Galíleu og opinberaði dýrð sína, og lærisveinar hans trúðu á hann.


Ka jiye yis sher sä sikii wa tsa̱tkäklä pake yuäk bas ia̱. 	 Um hjálpina til hinna heilögu er sem sé óþarft fyrir mig að skrifa yður,


Je bata ki̱ka querubín Säkeklä oloi ñileka̱ se̱newa̱k wa me̱i kajali, itapa sa̱ nui wäshewa̱kläwa̱ ki̱kukäk. Ata jí kje ra ka je pakäklei sa̱ wa̱. 	 En yfir henni voru kerúbar dýrðarinnar og breiddu vængina yfir náðarstólinn. En um þetta hvað fyrir sig á nú ekki að ræða.


Je ki̱ka jira ka sá te yi a̱ni biketse kuna ipa juer wà. Mikle ra sá te Cristo biketsa ipa juer wà, ata jira ka sá te ije biketse kuna ji̱a jekäi. 	 Þannig metum vér héðan í frá engan að mannlegum hætti. Þótt vér og höfum þekkt Krist að mannlegum hætti, þekkjum vér hann nú ekki framar þannig.


Jekäi Säkeklä te ikjanaklä shki̱wa̱ka̱ni ra, säkätä ite ipatka ji bäi wa̱k bas ia̱, bas ji shi̱ana wa̱ke̱ dokoitsäkläwa̱ bas wa̱.” 	 Guð hefur reist upp þjón sinn og sent hann yður fyrst til að blessa yður og snúa hverjum yðar frá vondri breytni sinni."


Jera manele tso̱ jeska wa te ijewa iia̱ isha: —¿Je rä bas ji shä burro yaba yäkksa̱ na? 	 Nokkrir sem stóðu þar, sögðu við þá: "Hvers vegna eruð þið að leysa folann?"


Jekäi je ekla ki̱ chu̱li̱i̱ te nui ja̱wa̱ka̱, je kjelabä ishena rä. 	 Nægileg er þeim manni refsing sú, sem hann hefur hlotið af yður allflestum.


Ata jí ne rä iyile jile bata shäk Joel ja̱mi rä: 	 Hér er að rætast það, sem spámaðurinn Jóel segir:


Jera ite ijewa tapawa̱wa̱ ka̱ kie Hebreo ktä wà Armagedón ni ska. 	 Og þeir söfnuðu þeim saman á þann stað, sem á hebresku kallast Harmagedón.


Jekäi je bena ju̱ñer kja bas wa̱, ata yis ssëna bas je̱r ja̱wa̱k. Je rä Säkekewa te ije cha wa tsa̱tkaksa̱ Egipto ke̱i ska ra, je ukä ska ite ka ibiketsäk kuna wa weikacha̱wa̱. 	 Ég vil minna yður á, þótt þér nú einu sinni vitið það allt, að Drottinn frelsaði lýðinn úr Egyptalandi, en tortímdi samt síðar þeim, sem ekki trúðu.


jiye wata bas te ji biketsa etkabä rä je wadäke̱ksa̱ bas ia̱ ki̱ka, je rä ñe bas tsa̱tkerke̱ksa̱. 	 þegar þér eruð að ná takmarki trúar yðar, frelsun sálna yðar.


Jekäi ka sä kie ko̱ne yöle se̱nak kseka wa äyëí ki̱ka, jewa tulami yökö tipei ja̱rka. 	 Og ef einhver fannst ekki skráður í lífsins bók, var honum kastað í eldsdíkið.


Ata kju̱awa wa ktei wabiketsemiksa̱ rä Säkeklä te. Je ki̱ka je yakei wakbläk ju̱oksa̱ bas sha̱na. 	 Og mun ekki Guð dæma þá, sem fyrir utan eru? "Útrýmið hinum vonda úr yðar hópi."


“Däyë rä bäi, ata iianawa̱ ka kjei ta ji̱a ra, jera ¿jibä wà je bäirmini na? 	 Saltið er gott, en ef saltið sjálft dofnar, með hverju á þá að krydda það?


Jera Jesús te ikúka te isha ijewa ia̱: —Kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, bas te ji biketsa etkabä ka biketsale kuna kaile ni ra, jera bas te iwe̱mi ka jishtä jí higuera ia̱ io̱na käi ebä kuna, ata ñakäi jí ka̱tsä ia̱ bas te isha: “Bä tse̱no ju̱nomi däyë naka” ni ra, jekäi io̱rmi. 	 Jesús svaraði þeim: "Sannlega segi ég yður: Ef þér eigið trú og efist ekki, getið þér ekki aðeins gjört slíkt sem fram kom við fíkjutréð. Þér gætuð enda sagt við fjall þetta: ,Lyft þér upp, og steyp þér í hafið,' og svo mundi fara.


Säkeklä wikblu te ishe bulee sa̱ ke̱i bata je kje ra, manele te sa̱ wa̱ ji biketsanak etkabä jemiwa̱ta̱na, iwa̱ wikblu sä wäyuäk wa irä be wa̱ sa paktäklä irä je ssäklä, 	 Andinn segir berlega, að á síðari tímum muni sumir ganga af trúnni og gefa sig að villuöndum og lærdómum illra anda.


Jekäi jeska imine kjaju̱ Siria wa, Cilicia wa. Jeska ite tapanak eyaka eyaka wa ki̱täkiwa̱. 	 Fór hann um Sýrland og Kilikíu og styrkti söfnuðina.


Jera ite ijewa patkami Säkekewa wäki̱ ichakäk iia̱: “¿Ba ne rä ale däke̱ju̱ rä na, ata sa kiana isaka ki̱ssäk ji̱a na?” 	 sendi þá til Drottins og lét spyrja: "Ert þú sá sem koma skal, eða eigum vér að vænta annars?"


Jewa buka̱nami weikane jekjeye wà, tululeksa̱ Säkekewa yika, itäkili baa yika, 	 Þeir munu sæta hegningu, eilífri glötun, fjarri augliti Drottins og fjarri dýrð hans og mætti,


Jekäi Jesús te ipaka ditsä ia̱ jile she ja̱mi, ata ka ijewa je̱r ko̱ne ji sha ite rä ia̱. 	 Þessa líkingu sagði Jesús þeim. En þeir skildu ekki hvað það þýddi, sem hann var að tala við þá.


Jera iká je̱r ku̱a ite je hora ne ska Jesús te isha iia̱: “Ba yaba se̱rmi ji̱a” ni rä. Je ne ki̱ka ije te Jesús biketsa, ñakäi iju ska tso̱ kalabe te. 	 Þá sá faðirinn, að það var á þeirri stundu, þegar Jesús hafði sagt við hann: "Sonur þinn lifir." Og hann tók trú og allt hans heimafólk.


Ka irä jiye kuna ta, yi je̱k tsa̱tkakleksa̱, je weikarmiwa̱. Ata yi je̱k ju̱aksa̱ weikanakwa̱ yis kju̱ei ra, je tsa̱tkermiksa̱. 	 Því að hver sem vill bjarga lífi sínu, mun týna því, og hver sem týnir lífi sínu mín vegna, mun finna það.


Kte si̱ kte si̱ wà yie ishe bas ia̱, yi te yis ktä wawá̱ ra, mik a̱ni ka je duäkwa̱. 	 Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem varðveitir mitt orð, skal aldrei að eilífu deyja."


Je su̱ta yi te ji säkei ta ble je̱k ia̱, ata ka ite blune me̱ Säkeklä ia̱ kuna ra, je wakei ia̱ io̱rmi rä.” 	 Svo fer þeim er safnar sér fé, en er ekki ríkur hjá Guði."


Je ukä ska yie ángel wa su̱a cuatro klä ki̱, ka̱ ñak cuatro ska. Jewa te si̱wa̱ ju̱nak cuatro ishäkä ki̱ jöi wà dia wà a̱mi wà jí wà wäkuke tso̱, ka si̱wa̱ ju̱naklä kuna itjä ishäkä ki̱, däyë ki̱, kal ki̱ a̱ni. 	 Eftir þetta sá ég fjóra engla, er stóðu á fjórum skautum jarðarinnar. Þeir héldu fjórum vindum jarðarinnar, til þess að eigi skyldi vindur blása yfir jörðina né hafið né yfir nokkurt tré.


Ka irä jiye kuna ta, ije wa̱ ji yakei wakblele, je tapana deka̱ ka̱jöir ska kje. Jekäi Säkeklä je̱r ja̱na, ije ji wá̱ ka wämo kuna ska. 	 Því að syndir hennar hlóðust allt upp til himins og Guð minntist ranglætis hennar.


Bas cho̱ ni ñayuäk jiräni jí kte wà rä wà: “Yis ki̱ je̱r bäi she ne kiana rä, ka yis ki̱ ji me̱ka̱ kiar kuna.” Ka irä jiye kuna ta, ka yis dene rä sä wämo wa kiäk kuna, ata yis de rä ji yakei wakbläk wa ne kiäk. 	 Farið og nemið, hvað þetta merkir: ,Miskunnsemi vil ég, ekki fórnir.' Ég er ekki kominn til að kalla réttláta, heldur syndara."


Ñerä je ke̱i ska sä wätji̱naka̱ ka elkje kuna Jesús ña̱le̱i ktei kju̱ei. 	 Í þann tíma urðu miklar æsingar út af veginum.


Jera María te isha: “Yis je̱r ska yis te Säkekewa kjeishe e̱e̱na si̱, 	 Og María sagði: Önd mín miklar Drottin,


Je ne ki̱ka yis je̱tkäke̱ köchöwä ki̱ Sa Ká wäja̱mi, 	 Þess vegna beygi ég kné mín fyrir föðurnum,


Ite jekäi isha e̱ná ra, ije̱tkawa̱ köchöwä ki̱ ka̱kiäk ijewa biköle ra. 	 Þegar hann hafði þetta mælt, féll hann á kné og baðst fyrir ásamt þeim öllum.


Jewa te iwächakewa̱ni jikäi: —Jera ka ba rä Säbäkäkksa̱ kuna, Elías kuna, ale jile bata shäk kuna ra, jera ¿jiye ba te sä wäukewe̱ke̱ rä na? 	 Þeir spurðu hann: "Hvers vegna skírir þú, fyrst þú ert hvorki Kristur, Elía né spámaðurinn?"


Jera ije te isha: —Yis ne irä, ke bas suana. 	 en hann sagði við þá: "Það er ég, óttist eigi."


Jera Pilato te ichaka Jesús ia̱: —¿Jibä rä ji rä iyina si̱ rä na? Ñerä Pilato te jekäi isha e̱ná ra, ideksa̱ju̱ni Judío wa wäki̱ te isha ijewa ia̱: —Yis wäna ijuer ka irä nui ta a̱ni. 	 Pílatus segir við hann: "Hvað er sannleikur?" Að svo mæltu gekk hann aftur út til Gyðinga og sagði við þá: "Ég finn enga sök hjá honum.


Jekäi bas ia̱ ime̱na Cristo bata ki̱ka, je rä ka ibiketsäk ebä kuna, ata ñakäi je rä ji shka̱l ssäk ije bata ki̱ka. 	 Því að yður er veitt sú náð fyrir Krists sakir, ekki einungis að trúa á hann, heldur og að þola þjáningar hans vegna.


Je su̱ta iyaká e̱ná ra, ite copa kukawa̱ te isha: —Jí copa ne rä sa kabläklä ñaia̱ spa̱na ji wa̱k yis pi wà rä; je rä tkenakju̱mi bas kju̱ei. 	 Eins tók hann kaleikinn eftir kvöldmáltíðina og sagði: "Þessi kaleikur er hinn nýi sáttmáli í mínu blóði, sem fyrir yður er úthellt.


Iwa rä jira sä wäna ji juer espejo na ji su̱e käi, ka atjä kuna. Ata je ke̱i ska ra, sä te ji su̱emi a̱mikje si̱. Jira yis wa̱ ji ju̱ñer dä elkjebä. Ata je ke̱i ska ra, yie iju̱ñemi kalabe jishtä Säkeklä wa̱ yis ju̱ñer käi. 	 Nú sjáum vér svo sem í skuggsjá, í ráðgátu, en þá munum vér sjá augliti til auglitis. Nú er þekking mín í molum, en þá mun ég gjörþekkja, eins og ég er sjálfur gjörþekktur orðinn.


Ata dulecha̱wa̱ wa rä shki̱nakka̱ni je wapakäklä ra, Moisés wa̱ äyë yöle ki̱ ipakale, maikäi Säkeklä kta ira kal yaba ska käi, je te isha rä: ‘Yis dä Abraham Kekläí, Isaac Kekläí, Jacob Kekläí’ ni ¿je ktei ka wayíle bas wa̱ na? 	 En um þá dauðu, að þeir rísa upp, hafið þér ekki lesið það í bók Móse, í sögunni um þyrnirunninn? Guð segir við Móse: ,Ég er Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.'


Jera Jesús te isha iia̱: —¿Ji sherke̱ ba ki̱ka rä na? Jera je te isha iia̱: —Mika̱ ba dewa̱ sa̱ tsa̱ku̱i ye ra, ba ku̱ ka̱ mo jí yis yabala bol ia̱ iñajäkläkläwa̱ ekla bä jula wämo kja̱ne ekla bä jula shule kja̱ne. 	 Hann spyr hana: "Hvað viltu?" Hún segir: "Lát þú þessa tvo syni mína sitja þér við hlið í ríki þínu, annan til hægri handar þér og hinn til vinstri."


Biköle yi ji yakei wa̱k wa, jewa te rä ji rä ka ka̱wei ja̱mi kuna ne we̱ke̱. Jekäi tsa̱na ra ji yakei wakble, je rä ji rä ka ka̱wei ja̱mi kuna. 	 Hver sem synd drýgir fremur og lögmálsbrot. Syndin er lögmálsbrot.


je rä bas täkinaklä bas je̱r ska, bas ko̱naklä ka shirile ta a̱ni sikii si̱ Säkeklä Sa Ká wäna, mika̱ saje wa Säkekewaí Jesús däke̱ni ije wa̱ sikii wa tso̱ biköle ra ñara ra. 	 Þannig styrkir hann hjörtu yðar, svo að þér verðið óaðfinnanlegir og heilagir frammi fyrir Guði, föður vorum, við komu Drottins vors Jesú ásamt öllum hans heilögu.


Isaka ia̱ irä me̱nak je wikblu ebä wa̱ iwa̱ ji biketsäklä etkabä, isaka ia̱ sä bäiwa̱klä kju̱awa kju̱awa rä me̱nak je wikblu ebä wa̱, 	 Hinn sami andi veitir einum trú, öðrum lækningagáfu


Je ukä ki̱ Jesús je̱k kjashani etäbä kicha iwa̱ dulanak wa ia̱ tipä Tiberias kjä ja̱mi. Ije̱k kjasha rä jikäi: 	 Eftir þetta birtist Jesús lærisveinunum aftur og þá við Tíberíasvatn. Hann birtist þannig:


Jera ite isha ijewa ia̱: —Bas wa̱ iju̱ñer shi̱ana si̱ sá Judío wa je̱k bawá̱ kju̱awa wa ra iräle, däwa̱ kju̱awa wa ra etka yebä iräle rä. Ata Säkeklä te yis ia̱ ikjasha ka yis kiar yi a̱ni shäk irä ñá ka sikina kuna ni käi. 	 Hann sagði við þá: "Þér vitið, að Gyðingi er bannað að eiga samneyti við annarrar þjóðar mann eða koma til hans. En Guð hefur sýnt mér, að ég á engan að kalla vanheilagan eða óhreinan.


Ite jekäi isha ra, ite ijula irä iklä irä kjasha ijewa ia̱. 	 Þegar hann hafði þetta mælt, sýndi hann þeim hendur sínar og fætur.


Ata je ijewa te isheke̱ ssa Jesús te ra, ite isha ñe ñapaktäklä jui tsa̱ku̱i ia̱: —Ke bä male̱te̱nak. Ba ku̱ ji biketsö etka ebä. 	 Jesús heyrði, hvað þeir sögðu, en gaf ekki um, heldur sagði við samkundustjórann: "Óttast ekki, trú þú aðeins."


Ñerä ije te je she kaldu ji̱a kjela bä ra, chu̱li̱i̱ patkena ñakataka, jewa wäkse ale doce wa sha̱ ekla kinak Judas ni je daju̱, je je̱k sikawa̱ Jesús wäja̱mi iwä jalassäkwa̱. 	 Meðan hann var enn að tala, kom flokkur manna, og fremstur fór einn hinna tólf, Júdas, áður nefndur. Hann gekk að Jesú til að kyssa hann.


Jera ekla tso̱ kju̱awaka daju̱téni, je rä Simón Cirene wa, Rufo irä Alejandro irä jewa ká, je paka guardia wa te täkili wà Jesús cruz í kpä tsa̱mi. 	 En maður nokkur átti leið þar hjá og var að koma utan úr sveit. Hann neyða þeir til að bera kross Jesú. Það var Símon frá Kýrene, faðir þeirra Alexanders og Rúfusar.


Jekäi sä ka ka̱wei ta wa te ji yakei wakbla ra, jewa biköle weikarcha̱miwa̱, ata ka ka̱wei bata ki̱ka kuna. Ata sä ka̱wei ta wa te ji yakei wakbla ra, jewa biköle wabiketsarmiksa̱ ka̱wei ja̱mi. 	 Allir þeir, sem syndgað hafa án lögmáls, munu og án lögmáls tortímast, og allir þeir, sem syndgað hafa undir lögmáli, munu dæmast af lögmáli.


ata ikjawa̱julu ra, ka iwa̱ Säkekewa Jesús nu̱l ko̱ne kuna. 	 og þegar þær stigu inn, fundu þær ekki líkama Drottins Jesú.


Je ssa isaka wa te ra, ijewa bitejulu itsa̱kmi, je rä ijewa te isha iwäiarke̱ irä ni ki̱ka. 	 Hans nánustu fréttu það og fóru út og vildu ná honum, enda sögðu þeir, að hann væri frá sér.


Bulirishtä ra sá bitejulu de Cesarea ska, dejulu Felipe kte baa bata shäk ju ska. Je rä ale kolole siete wa sha̱ ekla. Je kjäka sá se̱na. 	 Daginn eftir fórum vér þaðan og komum til Sesareu, gengum inn í hús Filippusar trúboða, sem var einn af þeim sjö, og dvöldumst hjá honum.


Iwa rä Saduceo wa te ishe rä shki̱neka̱ni käi, ángel wa käi, jile wikblu käi, je ka kuna. Ata fariseo wa ia̱ ra je biköle tso̱. 	 Því saddúkear segja, að ekki sé til upprisa, englar né andar, en farísear játa allt þetta.


Bas ñachakö ñawäjalassële ñashka̱li̱blele wà. Bas Cristo ja̱mi wa biköle je̱r ssënopa baa. 	 Heilsið hver öðrum með kærleikskossi. Friður sé með yður öllum, sem eruð í Kristi.


¿Jiye ka bas je̱r ko̱r yie ji sheke̱ je ia̱ na? Je rä ka bas ia̱ yis ktä kolor ki̱ka. 	 Hví skiljið þér ekki mál mitt? Af því að þér getið ekki hlustað á orð mitt.


Jera ijewa te ikúka: ‘Ñera yi a̱ni wa̱ ka shka̱ble ma ta sá ia̱.’ Jera ite isha ijewa ia̱: ‘Jera bas cho̱ña yis uva yäkä sha̱na.’ 	 Þeir svara: ,Enginn hefur ráðið oss.' Hann segir við þá: ,Farið þér einnig í víngarðinn.'


Ata Jesús te ijewa su̱a jaree te isha ijewa ia̱: —Jera iyöle katke jikäi: ‘Jak ju̱leksa̱ ju yuäk wa wa̱, je ne rä delewa̱ ju ñak wäkukäk bäi si̱ ye rä’, ¿jiräni je wà rä na? 	 Jesús horfði á þá og mælti: "Hvað merkir þá ritning þessi: Sá steinn, sem smiðirnir höfnuðu, er orðinn hyrningarsteinn?


Jekäi alaklä wa ka tsa̱ku̱ ki̱tiakle ra, itsa̱ku̱ kä tiö ju̱omi kalabe. Ata alaklä wa ia̱ ra tsa̱ku̱ kä tie iräle isike ju̱emi iräle je rä äina ra, je ku̱ iki̱tiöwa̱. 	 Ef konan því vill ekki hylja höfuð sitt, þá láti hún klippa sig. En ef það er óvirðing fyrir konuna að láta klippa eða raka hár sitt, þá hafi hún á höfðinu.


Jeiräta Jesús kjaju̱mi ijewa sha̱na mineju̱mi. 	 En hann gekk gegnum miðja mannþröngina og fór leiðar sinnar.


Jekäi sá dami ji̱a ka̱ säkätä ebä ja̱mi, ka sä kjä yee. Jekjepa sá demijulu ka̱ kie Ko̱no Däkläwa̱ Bäi ska. Jeska ra alemana jukläyäkä Lasea rä. 	 Vér beittum þar hjá með naumindum og komumst á stað einn, sem kallast Góðhafnir, í grennd við borgina Laseu.


ñakäi ji nui ka tse̱rju̱mi bas ki̱ka Moisés wa̱ ka̱wei me̱leta̱na oloi ja̱mi, je nui tse̱rju̱mi rä ije ne oloi ja̱mi, biköle yi te ije biketsa käi. 	 og að sérhver, er trúir, réttlætist í honum af öllu því, er lögmál Móse gat ekki réttlætt yður af.


Jera chui wa tsa̱ku̱i Anás irä, Caifás irä, Juan irä, Alejandro irä, ñakäi chui tsa̱ku̱i saka wa biköle irä, jewa tapanawa̱ña ijewa ra. 	 Þar voru Annas, æðsti prestur, Kaífas, Jóhannes, Alexander og allir, sem voru af æðsta prests ættum.


¿Maikäi Cristo irä Belial irä ji biketsämi ñara na? Je su̱ta, ¿maikäi Jesús biketsäk wa irä, ka Jesús biketsäk kuna wa irä, jewa däwa̱ ña ja̱mi na? 	 Hver er samhljóðan Krists við Belíar? Hver hlutdeild er trúuðum með vantrúuðum?


Ata yis ia̱ issër bas je̱r ku̱opa iku̱, ka sá rä deleksa̱ yakei kuna. 	 En ég vona, að þér komist að raun um, að vér höfum staðist prófið.


Jera Bernabé ssëna Juan kie etkä Marcos ni je kiäk tsa̱miña. 	 Barnabas vildi þá líka taka með Jóhannes, er kallaður var Markús.


juer ta ji wämo biketsäk käi, ata ji we̱ke̱ ijewa te wà ijuer ka ijewa ki̱ je kiar kuna. Je shtä wa ja̱mi ke ba bana. 	 Þeir hafa á sér yfirskin guðhræðslunnar, en afneita krafti hennar. Snú þér burt frá slíkum!


Jesús minewa̱ju̱ Pedro ju naka, je te je yak duä kalme kipaka su̱a, wäkalewa̱ oloowa̱. 	 Jesús kom í hús Péturs og sá, að tengdamóðir hans lá með sótthita.


Jekäi yis kju̱atkawa̱ te isha etkabä: ‘Mik a̱ni ka ijewa kjäkwa̱ yis wa̱ je̱räklä tso̱ ska.’ ” 	 Og ég sór í bræði minni: Eigi skulu þeir inn ganga til hvíldar minnar.


Jekäi sä te ibiketse, sa̱ ia̱ issër ka sa̱ me se̱ná ji̱a sa yaka ja̱mi käi, ata däkmi se̱nak Säkekewa wäja̱mi. 	 Já, vér erum hughraustir og langar öllu fremur til að hverfa burt úr líkamanum og vera heima hjá Drottni.


Sa wakei rä eklabä, ata sä wäjienaklä rä chu̱li̱i̱. Jewa rä chu̱li̱i̱, jeiräta sä wäjienaklä kalabe rä wäjielewa̱ etkayebä sä yaka ye. Je su̱ta Cristo rä. 	 Því að eins og líkaminn er einn og hefur marga limi, en allir limir líkamans, þótt margir séu, eru einn líkami, þannig er og Kristur.


“Sä wäbala rä tsi̱ni käi sa wakei ia̱. Je ne ki̱ka bä wäbala rä bäi ra, jera ba wakei kalabe rä wäñinakka̱. 	 Augað er lampi líkamans. Sé auga þitt heilt, mun allur líkami þinn bjartur.


El wa, ka je rä yis te ibiketse je kukawa̱ e̱ná yie ni kuna, ata jí ebä ne we̱ke̱ yie rä, je rä ji a̱ta̱na yis itä wà je ka biketse kuna ji̱a yie, ata ji tso̱ yis wätsa̱k ne kukeke̱ yie pjoo rä, 	 Bræður, ekki tel ég sjálfan mig enn hafa höndlað það.


Yis wa̱ ka iju̱ñer ije ne irä, ata yis dewa̱ sä wäukewa̱k diklä na rä ije kjayinaklä Israel wa ia̱.” 	 Sjálfur þekkti ég hann ekki. En til þess kom ég og skíri með vatni, að hann opinberist Ísrael."


Bas to̱naksa̱ säkei ta doloiebä; je ki̱ka ke bas ñamakksa̱ ditsä ia̱ kolonakwa̱ ikjanaklä ye. 	 Þér eruð verði keyptir, verðið ekki þrælar manna.


Ñerä saduceo wa demijulu iwäki̱. Jewa te ishe rä ka sä rä shki̱nakka̱ni kuna; jewa te ichaka iia̱ te isha: 	 Saddúkear komu til hans, en þeir neita því, að upprisa sé til, og sögðu við hann:


Jera Jesús te ikúka: —Ka̱ oloi ñirmi ji̱a elkje bas sha̱na. Jekäi ka̱ oloi tso̱ ji̱a ra, bas shkä ebä, ka ka̱tuil wa̱ bas kukäkläwa̱ kuna. Ata yi shkäke̱ ka̱tuil na ra, ka iwa̱ iju̱ñer maka imar dä. 	 Þá sagði Jesús við þá: "Skamma stund er ljósið enn á meðal yðar. Gangið, meðan þér hafið ljósið, svo að myrkrið hremmi yður ekki. Sá sem gengur í myrkri, veit ekki, hvert hann fer.


Je rä iyina si̱, idua ta̱i yëë iduärawa̱. Ata Säkeklä je̱r bäi sha ije ia̱; ka irä ije ebä ia̱ kuna, ata yis ia̱ ñaebä, yis je̱r iarke̱ ka ki̱je̱r ianaklä kuna. 	 Því sjúkur varð hann, að dauða kominn, en Guð miskunnaði honum og ekki einungis honum, heldur og mér, til þess að ég skyldi eigi hafa hryggð á hryggð ofan.


Sä sikii wa biköle te bas chakami. 	 Allir heilagir biðja að heilsa yður.


Ñerä Jesús je̱k wäkukawa̱ te isha: —Ikiöté. Jekäi ijewa te je ka wä wajuenak kuna kiaté, te isha iia̱: —Ba ssëno täkii. Ma je̱köka̱, bä kieke̱ ite. 	 Jesús nam staðar og sagði: "Kallið á hann." Þeir kalla á blinda manninn og segja við hann: "Vertu hughraustur, statt upp, hann kallar á þig."


Jekäi Säkekewa ktä minemika̱ täkii jöikwä jöikwä ki̱ta ki̱ta. 	 Þannig breiddist orð Drottins út og efldist í krafti hans.


Yabala rikä wa, etäbä kicha yis shi̱akäte ma rä Cristo kibina bas ja̱rka kje. 	 börn mín, sem ég að nýju el með harmkvælum, þangað til Kristur er myndaður í yður!


Jera ija̱nawa̱ köchöwä ki̱ka a̱na täkii: “Säkekewa, jí ji wakbla ijewa te ke je nui ja̱wa̱kka̱ ijewa ki̱.” Jekäi ite je sha e̱ná ra, iduawa̱. 	 Síðan féll hann á kné og hrópaði hárri röddu: "Drottinn, lát þá ekki gjalda þessarar syndar." Þegar hann hafði þetta mælt, sofnaði hann.


jekäi ite perla säkei ta därërë etka ku̱aksa̱ ra, imiju̱ ni te iji tso̱ biköle watju̱e tulemi, je ra ite itju̱eksa̱ käi. 	 Og er hann fann eina dýrmæta perlu, fór hann, seldi allt, sem hann átti, og keypti hana.


“Jera ekla kie Ananías ni je rä se̱nak tsa̱na ka̱wei wa̱ iyile ja̱mi. Je rä yinak bäi Judío wa se̱nak jeska wa biköle wa̱. 	 En Ananías nokkur, maður guðrækinn eftir lögmálinu og í góðum metum hjá öllum Gyðingum, er þar bjuggu,


Ijewa wa̱ imawa̱tse̱ kja guardia wa jui na ra, Pablo te isha guardia wa tsa̱ku̱i ia̱: —¿Ba te ka̱ me̱mi 'stäklä ba ra na? Jera ije te isha: —¿Ba wa̱ Griego wa ktä ju̱ñer na? 	 Um leið og fara átti með Pál inn í kastalann, segir hann við hersveitarforingjann: "Leyfist mér að tala nokkur orð við þig?" Hann svaraði: "Kannt þú grísku?


Jewa te ishe iwa̱ Säkeklä ju̱ñer ni, ata ijewa te ji we̱ke̱ wà ka ijuer ta iyina irä. Ijewa rä dokona, ka kte ssäk kuna, ka deleksa̱ kuna bäi ji biköle bäi we̱ ska. 	 Þeir segjast þekkja Guð, en afneita honum með verkum sínum. Þeir eru viðbjóðslegir og óhlýðnir, óhæfir til hvers góðs verks.


Jera ite ijewa ia̱ ichaka: —¿Je rä jibä te bas kju̱atkewe̱ tso̱ ijewa ra na? 	 Hann spurði þá: "Um hvað eruð þér að þrátta við þá?"


Je ne ki̱ka yi te ka̱wei ta wa ka ktä ssë ra, je rä ite ji kolole Säkeklä wa̱ ne ka ktä ssë rä. Jekäi yilé wa̱ ka iktä ssëne ra, jewa te weikane kiemika̱ je̱k ki̱ka. 	 Sá sem veitir yfirvöldunum mótstöðu, hann veitir Guðs tilskipun mótstöðu, og þeir sem veita mótstöðu munu fá dóm sinn.


Ata iwakwa rä ka ñak kicha ta bäi, ki̱ka ka ise̱nak shka̱ja̱; jera mika̱ weikane iräle, sälwi su̱ne iräle dewa̱ kte kju̱ei ra, plaa ijewa te ijeke̱wa̱. 	 en hafa enga rótfestu. Þeir eru hvikulir og er þrenging verður síðan eða ofsókn vegna orðsins, bregðast þeir þegar.


Iwa rä Atenas wa irä ka̱ etkä wa se̱nak jeska wa irä te ka ji saka we̱ kuna. Ata ijewa ssër dä jile pake spa̱na je ebä pakäk, je ebä ssäk. 	 En allir Aþeningar og aðkomumenn þar gáfu sér ekki tóm til annars fremur en að segja eða heyra einhver nýmæli.


Bas se̱no balewa̱ Säkeklä wa̱ sa̱ shka̱l ja̱mi. Saje wa Säkekewaí Jesucristo je̱r bäi shämi sa̱ ia̱ se̱ne jekjeye ma̱k, je ki̱ssö. 	 Varðveitið sjálfa yður í kærleika Guðs, og bíðið eftir náð Drottins vors Jesú Krists til eilífs lífs.


Jera je ditsä wa male̱te̱nacha̱wa̱, jekäi ite ichaka ñaia̱: —¿Mane shtä wa ije rä, je ktä ssë si̱wa̱ te tipä te rä na? 	 Mennirnir undruðust og sögðu: "Hvílíkur maður er þetta? Jafnvel vindar og vatn hlýða honum."


Ijewa te yis oloitseke̱ rä ka wata. Jewa te sa pakteke̱ kje ditsä wa̱ ka̱wei me̱le ebä wà.’ 	 Til einskis dýrka þeir mig, er þeir kenna þá lærdóma, sem eru mannasetningar einar.


Ata ka irä jekäi kuna ra, ¿ji su̱ak bas dasta̱na rä na? ¿Ekla je̱k pajiele yëë su̱ak na? Ñera, je̱k pajiele yëë wa tso̱ rä sa̱ tsa̱ku̱i wa ju na. 	 Hvað fóruð þér að sjá? Prúðbúinn mann? Nei, prúðbúna menn er að finna í sölum konunga.