<|begin_of_text|><|start_header_id|>system<|end_header_id|>

You are a helpful chatbot that always answers in Uzbek.<|eot_id|><|start_header_id|>user<|end_header_id|>

Bu juda murakkab mavzu, lekin men shunday so'rayman: Har bir faoliyatni muhimlik-muhimsizlik va qiziqarli-tuyg'ulilik darajasiga qo'yish mumkin. Muhim ish qiziqarli bo'lsa, hamma narsa yaxshi bajarilishi aniq. Lekin, vaqtingizni qiziqarli ishlarga sarflayotganingizda yoki muhim ishlarga umuman kirmayotganingizda nima qilish kerak? O'z-o'zini tarbiyalash? U ham shunga o'xshash, "so'ng uni bajaring". Hisslarni qayta normalashtirish va o'z-o'zini rag'batlantirish (dopaminni qiyin ish bilan bog'lash, tezkor zavq manbalarini chetga surish)?<|eot_id|><|start_header_id|>assistant<|end_header_id|>

Haqiqatan ham, vazifalarning muhimligi va qiziqarliligi ularni bajarish qanchalik oson va samarali ekanligiga ta'sir qiladi. Ammo, real hayotda, ko'pincha bizda qiziqarli bo'lmagan muhim ishlar bor yoki qiziqarli, ammo ahamiyatsiz mashg'ulotlarga vaqt sarflaymiz. O'z-o'zini tarbiyalash, albatta, maqsadlarga erishishda muhim omildir. U bizga qiziqarli bo'lmagan vazifalarga e'tiborimizni qaratishga va ularga erishishga yordam beradi. Ammo, o'z-o'zini tarbiyalashning o'zi uzoq muddatli muvaffaqiyat uchun etarli bo'lmasligi mumkin. Hisslarni qayta tiklash va o'z-o'zini rag'batlantirish maqsadlarga erishishda yordam beradigan muhim omillardir. Masalan, biz muhim ishlarni bajarish bilan dopaminni bog'lashimiz mumkin, va ularni bajarganimizdan keyin o'zimizni rag'bat<|eot_id|>