Albatta, mana bu she'r sonetga aylandi: Har kuni seni sog'inib uyg'onaman, Kechasi esa ko'z yoshlar to'kilib, So'kkan va yorilib ketgan gullar orasida, Sukunat, yuragim qulab tushdi, xuddi alley kabi. Tong yorib, sening xotiram cheksiz osmon, Sevgining quyoshlari hali ham porlaydi, Ammo rad etish ovozi jonimdan yirtilib ketadi, O'z nihoyasiga yetayotgan tush. Oh, shirin sevgi, nega shuncha azob? Agar mening ishtiyoqimni ko'rsang, mening chuqurligimni tushunasan. Balki vaqt jarohatlar va azoblarni davolaydi, lekin shu paytgacha, bu yig'lashda, sevgi qayta tug'ilishi mumkin deb umid qilaman.
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence