Dadam menga bolalik kunlari haqida gapirib berardi. U o'sib-ulg'aygan fermasi, ozuqa bergan hayvonlari va o'zi olib borgan beg'ubor, quvonchli hayoti haqida gapirib berardi. Uning beg'ubor tabiati va o'ziga xos soddaligiga qaramay, u mening eng sevimli hikoyam edi va hali ham uning ichida yurib yuradi. U meni juda yaxshi ko'rgan odamga hatoning nozik uchi. Garchi men uning hikoyasiga jalb bo'lganimning asl sababi bu qanchalik imkonsiz bo'lib tuyulishi mumkin. Bu tinchlik qanchalik uzoq va erishilmas ekanligi. Huuuuuhh! Men chuqur, bo'shashgan nafas oldim. Yuragim zanjirdagi it kabi urib, ertaga bo'lmagandek, quloqlarimdan ter oqib turardi. Men hali ham adren
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence