(O'rnatish: Plaça del Diamant, Barselona. Sahna Enriketa va Natalya o'tirgan bank bilan o'rnatilgan. 1950 yil.) Enriketa: Natalya, azizim. Biz bir-birimizni ko'rmaganimizdan beri juda ko'p vaqt o'tdi. Siz qandaysiz? Natalya: Oh, Enriketa, men ham sizni ko'rganimdan xursandman. Men...ya, siz qanday bo'lganimni bilasiz. Enriketa: Ha, men bilaman. Quimet qanday? Natalya: (chovqotgan) U o'ldi. Enriketa: azizim. Buni eshitganimdan juda afsusdaman. Natalya: Yaxshi. Aytmoqchi bo'lganim, u tirikligida narsalar yaxshiroq bo'lmagan. Ammo bu menga nafas olish imkoniyatini beradi, bilasizmi? Enriketa: Men tushunaman. Natalya, men har doim
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence