Men universitetga kirish va orzu qilgan kasbni o'rganish uchun xursand edim. Menda katta umidlar va katta orzular bor edi, lekin haqiqat tezda o'z kuchini yo'qotdi. Men o'zimni kurs ishini davom ettirish uchun kurashayotganimni va imtihonlarni to'xtatmayotganimni sezdim. Men cho'kib ketayotganimni his qildim va umidimni yo'qotishni boshladim. Kunlar haftalarga aylandi va haftalar oylarga aylandi, men o'zimni bir yilni qayta-qayta takrorlayotganimni sezdim. Do'stlarim hammasi oldinga siljidi, yangi aloqalar o'rnatdi va universitetda muvaffaqiyat qozondi, men esa ortda qolganimni his qildim. Bu umidsizlik va mag'lubiyatning so'nggi davri bilan bog'liq bo'lgan hech qachon tugamaydigan bir davri edi.
spam lang_mismatch quality