Yotoqxonasi burchagida Anna o'zining har bir tafsilotini ko'rib, to'liq uzunlikdagi oyna oldida turdi: uning yelkalaridan pastga tushgan uzun ipak sochlari, zumradlar kabi porlagan chuqur yashil ko'zlari, uning mukammal o'lchamdagi shakli... ba'zan ko'p narsa bo'lgan. U o'zidan ko'ra ko'proq baraka olganligini bilardi - boy ota-onalarning qizi, imtiyozga ega bo'lgan - lekin hali ham bir narsa his qilgan. Anna har doim kuchli his-tuyg'ularga moyil edi; uning do'stlari va oilasi buni "havolar" deb atashardi, lekin u yaxshiroq bilardi, uning orqasidan siljish imkonsiz bo'lgan, uning tuyg'usini xom va ochiq holda qoldirgan qoniqish bor edi. Bu haqiqatan ham bor
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence