Men o'zimning hayotimdan mamnun bo'lgan kichik qora mushukman, lekin men o'zimni yo'qotgan deb his qiladigan bir narsa bor. Kun bo'yi men xo'jayinimning kompyuterda yozayotganini ko'raman va men ularga qo'shilish uchun hamma narsani qilaman. Xo'jayinim mening orzularimni tushunmaydi, lekin bu meni orzularimni amalga oshirishga harakat qilishdan to'xtatmaydi. Har kuni ertalab men stolga ko'tarilaman va ular yozayotganda barmoqlarim atrofida aylanaman. Ammo ular meni har doim haydab yuborishadi va umidim o'chib ketadi. Bir kuni men o'zimning qo'llarimga olishni qaror qilaman. Men xo'jayinimning orqasidan yashirincha o'tirib, klaviaturaga sakrayman. Men quvonchimni o'zimda saqlay olmayman va quvon
spam fails_task lang_mismatch pii not_appropriate hate_speech sexual_content quality toxicity humor helpfulness creativity violence