text:
De bruggen in Den Haag hebben van de Haagse Gemeentewerken, later opgenomen in Dienst Stadsbeheer, naast namen ook nummers gekregen, die op de bruggen zelf door middel van een GW-nummer zijn aangebracht. Later werden dat DSB nummers. Dit artikel beschrijft een groot aantal van de bruggen vanuit deze nummering, maar de lijst bevat niet alle bruggen die er in Den Haag zijn. En niet alle bruggen hebben een officiële naam.

De wijdte van de bruggen is aangegeven op het waterniveau, maar rekening moet worden gehouden met het feit dat sommige bruggen zijn gebouwd met schuin aflopende muren. Daardoor is onder water minder doorvaartwijdte beschikbaar.

De brughoogten zijn aangegeven ten opzichte van het kanaalpeil, dat is het Delflands boezempeil. Streefpeil is NAP −0,43 m. Gemiddeld zomerstreefpeil van NAP −0,42 meter en een winterstreefpeil van NAP −0,47 meter. Onder invloed van neerslag, wind en gemaalinzet kan de waterstand lokaal zo'n 20 tot 25 cm afwijken. In het algemeen zal de gemiddelde waterstand met een marge van enkele centimeters variëren rond het streefpeil.

[GW 1] Wagenbrug
Locatie

Tussen Wagenstraat en Stationsweg. Vaste brug met een wijdte van 4,90 m en een doorvaarthoogte van KP +2,30 m.

Tot 1882 konden schepen om de hele stad heen varen. De Wagenbrug en alle andere bruggen over de Singelsgracht waren ophaalbruggen. Boven op deze bruggen stond het wapen van Den Haag. Rondvaren werd in 1882 onmogelijk toen bij Willemspark 2 lage (vaste) bruggen werden gebouwd.

De Haagse Singelsgracht is tussen 1580 en 1619 ontstaan. Er hebben bij de Wagenstraat (ooit Zuideinde) altijd bruggen gestaan.

Vanwege de eisen destijds of het onderhoud werden die in de loop der eeuwen vervangen. Rond 1900 werd gekozen voor een nieuwe brug. Die Wagenbrug had een wijdte van 4,17 m en een doorvaarthoogte van KP +2,40 m. Omdat het in de stad ('op het land' steeds drukker werd (met o.a. Paardentrams), maar scheepvaart ook belangrijk bleeft koos men voor een hoge vaste brug. De hellingen van deze brug waren echter zo stijl dat paard-en-wagens problemen kregen. Een paard was niet meer in staat een wagen over de brug heen te krijgen (moet een vreselijk gezicht zijn geweest, want het "moest" toch). Er kwamen dan ook extra paarden naar deze kant van de stad, die men kon "huren" om als extra paardenkracht in te zetten. Na een paar jaar werd echter besloten dat dit niet langer kon. Er moest weer een nieuwe brug gebouwd worden.

Deze Wagenbrug is gebouwd in 1921 De brug was lager dan zijn voorganger en dus een minder groot probleem voor de paarden. Schepen kregen nu echter wel een probleem, de doorvaarhoogte was nu nog maar KP +2.28. Er werd een speciaal type schip ontworpen voor vrachtvervoer naar de andere kant van de stad. De "Wagenbrugger" of "Hagenaar" ("Hagenees" is geboren in oud Den Haag, "Hagenaar" komt van buiten de stad.. en deze schepen kwamen van ver, vandaar de naam).  De schepen lagen -gevuld met producten, vaak bakstenen, diep in het water en waren relatief smal. Als zij hun goederen hadden afgeleverd kwamen ze echter omhoog. Ze waren dan hoger dan de Wagenbrug uit 1921. Die Wagenbrug was daarom een Hefbrug en kon 's nachts, als er geen trams meer reden, omhoog, het brugdek ("Val") kon nog zo'n 50 cm worden opgevijzeld.. Aan weerszijden van de "Val" kwamen dan trapjes mee naar boven, zodat voetgangers de brug ook 's nachts konden gebruiken. Na 1925 werd het vervoer over water al wat minder belangrijk (maar verdween nog niet helemaal) en daarom is de Wagenbrug (in 1928)  aangepast en is sindsdien een vaste brug (ongeveer KP +2,30 meter). Sinds 1926 rijden hier geen trams meer. Toen kwam de huidige route over het Zieken in gebruik. Lijn 1 (1e) , 4, 8 en 9 reden over deze brug.

Waar nu nog een trap naar het water is stond tot 1928 een brugwachtershuis. In de zijmuren van de brug kan men (beton) nog zien waar het hef mechaniek gezeten heeft.

Herstel van de Hefbrug heeft geen zin, omdat de Spuibrug tussen Spui en Zieken ook een vaste brug is (KP +2m28). Maximale doorvaarhoogte voor schepen naar Hofkwartier en Schevenignen is aan deze kant van de stad derhalve 2m28.

[GW 2] Spinozabrug - Paviljoensgracht
Locatie

Basculebrug met een wijdte van 4,90 m en een hoogte in gesloten stand van KP +1,16 m. (Te herkennen aan het feit dat er maar aan één zijde slagbomen zijn opgesteld)

[GW 3] Boekhorstbrug
Locatie

Hefbrug tussen Boekhorststraat en Koningsstraat met een wijdte van 4,94 m en een hoogte in gesloten stand van KP +1,40 m, in geheven stand is KP +2,45 m. (Te herkennen aan het feit dat er aan beide oevers slagbomen staan)

In 1976 werd er een houten noodbrug over de Zuid-singelsgracht (boezemwater) tussen de Boekhorstbrug en de Jacob Catsstraat geplaatst om de Boekhorstbrug te kunnen vernieuwen. Op 17 september 1976 werd op de nieuwe onderbouw een 20-ton zware stalen hefbrug geplaatst. Tot 1966 hebben er trams over de brug gereden. Van 1906 tot 1937 was dat lijn 2 (1e); tussen 1927 en 1966 lijn 10.

[GW 5] Brouwersgracht
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 10,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,36 m.

Op de brug staat een standbeeld van een houtzager, geschonken door de Haagse houthandel Dekkerhout.
Al sinds het begin van zijn bestaan in 1906 rijdt tramlijn 6 over deze brug. Tussen 1927 en 1952 reed hier ook tramlijn 13 (4e).

[GW 6] Lijnbaanbrug - 's-Gravezandelaan/Lijnbaan
Locatie

De brug ligt over de Zoutkeetsingel en staat bekend als de Tijdelijke brug. Het is een ophaalbrug met een wijdte van 4,55 m en een doorvaarthoogte van KP +1,44 m.

[GW 15] Westeinde/Loosduinseweg
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 6,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,05 m.

De nieuwe Loosduinsebrug is van 1936. RandstadRail 3, 4 & 34 en tramlijn 2 (4e) rijden over deze brug.
Tussen 1882 en 1932 reden de stoomtrams van de WSM over de oude Loosduinse brug. Tussen 1965 en 2003 reed tramlijn 10 over deze brug.

[GW 17] Van Boecopkade
Locatie

Vaste brug in de Noord-west buitensingel met een wijdte van 11,70 m en een doorvaarthoogte van KP +2,05 m. Over deze brug rijden RandstadRail 3 en 34. Tussen 1965 & 2003 reed tramlijn 10 over deze brug. Bijzonder is dat deze brug twee onderdoorgangen heeft; een rechte en een diagonale.

[GW 28] Newtonstraat
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 7,70 m en een doorvaarthoogte van KP +2,47 m. Op de rechteroever rijdt tramlijn 11.

[GW 29] Weimarstraat
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 7,70 m en een doorvaarthoogte van KP +2,43 m.

De brug kreeg in 2003 een grote onderhoudsbeurt. Tot 1963 reden tramlijn 2 & 5 over de brug. Op de voorgrond ligt de rails van tramlijn 11.

De Weimarstraat en gelijknamige brug zijn genoemd naar de Duitse Hertog Karel Bernhard van Saksen-Weimar-Eisenach, die als generaal in het Nederlandse leger een belangrijke rol speelde in de slag bij Waterloo.

[GW 30] Laan van Meerdervoort
Locatie

Deze vaste brug is onderdeel van de Laan van Meerdervoort. De brug heeft een wijdte van 15,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,50 m. Over deze brug rijden RandstadRail-lijn 3 & 34. Voorheen reden hier tramlijn 3, 7 (1e) en 14.(in verschillende periodes) In het gras ligt de rails van lijn 11, die hier sinds 1927 rijd. Daarvoor reed hier de HIJSM-stoomtram naar de Anna Paulowna straat en naar Scheveningen.

[GW 31] Groot Hertoginnelaan
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 8,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,49 m.

De vorige brug uit 1905 is in 1963 vervangen door de huidige. Tot 1966 reden tramlijn 7 (1e) en 14 over deze brug. Tramlijn 11 rijdt er nog steeds langs (rechts buiten de foto).

[GW 32] Segbroeklaan / Houtrustbrug.
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 24,00 m en een doorvaarthoogte van KP +5,15 m.
Over deze brug reed tot in 1942 een tramlijn, die achtereenvolgens het nummer 7 (1e), 21 en 2 (2e) had. Zij reden ook door de 2e Sweelinckstraat. Ook was er een aftakking tot voor de Houtrusthallen voor extra trams. Er was verbinding met tramlijn 11, die er nog altijd langs rijdt.

[GW 33] Bij de Westermolens
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 8,40 m en een doorvaarthoogte van KP +1,93 m.
Locatie: tussen Veenkade en Noordwal.
In de tweede helft van de 20e eeuw is de brug verbreed. Tot 1965 reden er trams van lijn 10 over deze brug. Daarna ging die aan de andere kant van het water rijden, op de Noord-west buitensingel. In 2003 werd lijn 10 hier vervangen door lijn 3. Sinds 2007 rijd RandstadRail 3 hier, en sinds 2020 ook RandstadRail 34.

[GW 34] Neuhuyskade/Wassenaarse weg
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 3,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,50.

Let op de wildbrug die eronderdoor loopt, waardoor dieren de weg onderlangs kunnen passeren.

[GW 36] Hemsterhuisstraatbrug
Locatie

Ook "Enthovenbrug" genoemd.

Draaibrug met een wijdte van 5,90 m en een doorvaarthoogte in gesloten stand van KP +0,90 m.

Gebouwd in 1885 door L.J. Enthoven in Den Haag. De brug is rijksmonumentnummer  en is een gietijzeren brug, de verbinding vormend tussen de Veenkade en de Noordwal. IJzeren balusters met rijk versierde hekken, vier sierlantaarns. Gemetselde bruggenhoofden met hardstenen hoekmarkeringen. Gietijzeren balustraden op de bruggenhoofden.

De brug werd tijdens de eerste dagen van de oorlog nog opengedraaid en net als in oude tijden bewaakt door Nederlandse soldaten. Voordat deze brug werd gebouwd voer er een pontje.

Vanwege verzakking van een bruggenhoofd klemde de brug en is daarom in 1968 vastgezet en is het draaimechanisme verwijderd. Het werd meer dan 50 jaar een "voetgangersbrug", waardoor het Hofkwartier niet meer bereikt kon worden door schepen hoger dan circa 90 cm.

De straat is vernoemd naar de wijsgeer François (Frans) Hemsterhuis (1721-1790).

Op verzoek van stichting Haagse Willemsvaart (rondvaarten) gesteund door S.H.I.E., Scala Archticten, bewonersorganisaties, Stichting Joodsch Industrieel Erfgoed, HoReCa ondernemers en vele anderen, wordt de brug weer een werkende draaibrug.

Het oude brugwachtershuis wordt herbouwd. De werkzaamheden duren van april 2022 tot eind 2023. Daaarna kunnen schepen tot circa 2m28 hoog de Torenstraat bereiken. Daar komt een aanlegplaats voor overdekte Rondvaartboten en een 'blauwe zone' voor privé schepen (tot max 2.28 hoog) die deze kant van de stad willen bezoeken.

[GW 37] Bibliotheekbrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 6,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,25 m. De brug vormt de kruising tussen de Bilderdijkstraat/Torenstraat en de Veenkade/Noordwal. Over deze brug rijd normaliter tramlijn 17. Tot 2003 reed hier lijn 3.

[GW 38] Piet Heinplein
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 8,50 m en een doorvaarthoogte van KP +1,28 m. Het Piet Heinplein was boven de brug gelegen. Deze overkluizing maakte het mogelijk om trams vanaf de Prinsessewal en Mauritskade-Hogewal diagonaal de Piet Heinstraat in te rijden. Hier reden de lijnen 20, later 2, en 5. In 1963 zijn zij opgeheven. In de andere richting reden zij door de Elandstraat. Tussen 1906 en 1928 reed lijn 3 ook op die manier, omdat de Torenstraat en Vondelstraat er nog niet waren.

Deze brug wordt in 2022/2023 vervangen door twee nieuwe bruggen en een heropende gracht. De twee nieuwe bruggen zijn de Elandbrug en de Anna Paulownabrug. Doorvaarthoogte wordt circa 1m40 (stadsverwarmingsbuizen worden weggehaald).

[GW 39] Scheveningsebrug, Zeestraat
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 5,90 m en een doorvaarthoogte van KP +1,38 m.

[GW 40] Mauritskade Zwembad
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 7,30 m en een doorvaarthoogte van KP +1,18 m.

De Zwembadbrug is gebouwd door de Haagse IJzergieterij "De Prins van Oranje" in 1882 en is een Gemeentelijk monument.

Het zwembad waar de brug heen leidde, is in 2007 afgebroken.

[GW 41] Willemsparkbrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 8,30 m en een doorvaarthoogte van KP +1,08 m.

De brug ligt bij de kruising van de Alexanderstraat/Parkstraat met de Mauritskade. Over deze brug rijdt tramlijn 1. In 1864 reed over deze brug de eerste paardentram van de Benelux. Later reed bijna 100 jaar lang tramlijn 8 over deze brug (1905-2003).

[GW 42] Nassaubrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 5,50 m en een doorvaarthoogte van KP +2,41 m.

De brug is gebouwd in 1844 en genoemd naar Koning Willem II. Het is rijksmonumentnummer , een gemetselde boogbrug uit het tweede kwart van de 19e eeuw, van algemeen belang wegens oudheidkundige waarde. De brug is tussen de Nassaulaan en de Mauritskade.

In de roman "Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan..." van Louis Couperus wandelt de heer Takma er dagelijks overheen.

De brug is in 1991 gerestaureerd, de aangrenzende kademuren in 2001.

[GW 43] Mauritskade of Dennewegbrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 4,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,50 m. Tot 1927 reed tramlijn 1 (1e) over deze brug, en ook over de krappe Denneweg en door de Frederikstraat. In 1927 reed lijn 17 (2e) hier in plaats van lijn 1.

[GW 44] Mauritsbrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 4,40 m en een doorvaarthoogte van KP +1,64 m.

In 2014 is de brug aangepast. Hij is niet hoger, maar wel optisch breder geworden (pilaren zijn verwijderd). De brug vormt een wegverbinding van de Mauritskade over de noordzijde van de Hooigracht. Tot 1963 reed tramlijn 5 over deze brug.

[GW 45] Hooikadebrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 4,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,75 m.

Het is een gietijzeren brug uit 1866, ontworpen door de stadsarchitect W.C. van der Waeyen Pieterszen en gebouwd bij de IJzergieterij "De Prins van Oranje" volgens het opschrift aan de onderzijde van een der balustraden. Hij werd in de 20e eeuw verstevigd in verband met het toenemende verkeer. Het wegdek is vernieuwd; de brugleuningen zijn nog authentiek.

Het is rijksmonumentnummer , een rechte brug met twee opengewerkte borstweringen van gietijzer, met elk zeven vierkante panelen met leliemotieven tussen twee veelhoekige hoekpijlers op de gemetselde landhoofden. De draagconstructie bestaat uit ijzeren balken. De brug is van cultuur- en bouwhistorisch belang wegens de betrekkelijk vroege toepassing van gietijzer en karakteristieke detaillering en ook wegens de stedenbouwkundige situering in een nog bestaand harmonisch en historisch stadsbeeld.

[GW 46] Malibrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 4,20 m en een doorvaarthoogte van KP +1,60 m.

De brug op deze plaats dateert van 1704 en is in 1972 vernieuwd. De brug is rijksmonumentnummer , een gemetselde boogbrug van algemeen belang wegens oudheidkundige waarde.

[GW 47] Gieterijbrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 5,20 m en een doorvaarthoogte van KP +1,53 m.

Gelegen op de kruising Smidswater/Nieuwe Uitleg bij het Smidsplein. Tot 1936 reed tramlijn 9 in één richting over deze brug, en door de krappe Kanonstraat. De paardentram deed dat al vanaf 1864. Tussen 1890 & 1904 reden er accutrams.

[GW 48] Spui/Zieken
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 7,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,28 m.
De brug is in 2015/2016 afgebroken en opnieuw aangelegd. De doorvaarthoogte is gelijk gebleven, de wijdte is thans circa 8 meter. Sinds 1926 rijden er vele tramlijnen over deze brug.

[GW 49] Uilebomen/Boomsluiterskade/Pletterijkade
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 6,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,44 m.

Gelegen op de kruising van Uilebomen/Pletterijkade. De rechterfoto toont echter de brug tussen Bierkade/Groenewegje en Zieken (GW 48). De Uilebomen en Pletterijkade liggen rechts buiten die foto. Rechtuit ligt tramhalte Bierkade. Links naast de muur is de trambaan op het Zieken. Sinds 1926 is dit de route voor alle tramlijnen tussen Station HS/Rijswijkse plein en het Spui.

[GW 50] Rijswijkseplein
Locatie

De brug onder het Rijswijkseplein is een vaste brug met een wijdte van 10,85 m en een doorvaarthoogte van KP +2,50 m. De brug heeft een breedte van ruim 40 meter. Deze brug werd van 1922 tot 2003 door tramlijn 12 bereden, en sindsdien door lijn 17 (5e).

[GW 55] Laakbrug - Rijswijkseweg/Neherkade
Locatie

De Laakbrug maakt deel uit van de Rijswijkseweg bij de Neherkade. De Laakbrug is een basculebrug uit 1968-1970 met een wijdte van 10,50 m en een hoogte in gesloten stand van KP +1,80 m. Deze brug wordt gebruikt door tramlijn 15. De eerste brug kwam hier in 1900 en werd in 1923 vernieuwd. De huidige brug rust op 82 palen en er werd 1700 M3 beton gebruikt.
De eerste tramlijn over de oudste brug hier was de al sinds 1887 bestaande stoomtram naar Delft. (sinds 1866 reed de paardentram deze route) In 1923 werd de stoomtram vervangen door de elektrische lijn I - 1. (de Gele Tram) In 1966 werd dat lijn 1. Later hebben onder andere lijn I - 3, 10 (3e), 12 (in plaats van 16), 15 (6e), 16 en 17 (5e) over deze brug gereden.

[GW 56] Leeghwaterbrug - Leeghwaterplein
Locatie

Basculebrug met een wijdte van 10,50 m en een hoogte in gesloten stand van KP +1,95 m. In gebruik voor tramlijn 1, 16 en 17. De huidige brug werd gebouwd in 1964-68 ter vervanging van de smalle en te zwakke brug uit 1922. De eerste brug hier was uit 1908. Tot 1956 was de naam Slachthuisbrug. Vanaf 1914 kwam de eerste tram over de brug; de eerste lijn 2 reed tot in de Slachthuisstraat. In 1916 volgde terugtrekking tot Leeghwaterplein vanwege de vele brug openingen. In januari 1922 werd lijn 2 verlengd over Slachthuiskade (nu Neherkade) en door Stieltjesstraat naar Hildebrandplein. Maar tot november 1922 werd de brug niet bereden omdat die nog niet klaar was. Daarom reed lijn 2 die periode in 2 delen. In 1937 werd lijn 2 opgeheven en werd de brug tramloos. Maar in 1944 ging lijn 4 door de Laakhaven en over de brug rijden; de rails lag er nog. In 1947 komt lijn 4A er bij. In 1959 werden lijn 4 & 4A vervangen door lijn 16 & 17 (3e). Tussen 1964 & 1968 werd de brug vernieuwd en reden de trams om via de Laakbrug. In 1965 verdwijnt tram 17. In 1970 ging lijn 16 definitief via de Laakbrug rijden, en kwam er geen OV meer in een groot deel van de Laakhaven. De rails verdwijnt, behalve op de brug. Ze zouden nooit meer dienst doen. In 1996 werd de brug opnieuw voor trams in gebruik genomen, maar wel met nieuwe rails. Sindsdien rijd lijn 16 weer daar. In 1999 kwam lijn 17 (5e) er bij, in 2001 lijn 1 (3e) en in 2003 kwam lijn 15 (6e). Tussen 1968-1970, 1996-2002 en van 2004-2011 reed ook lijn 10 (3e) over deze brug.

[GW 57] Calandbrug - Calandplein
Locatie

Basculebrug met een wijdte van 8,50 m en een hoogte in gesloten stand van KP +1,80 m.
De huidige brug werd gebouwd in 1973, omdat de oude uit 1908 te smal en te wrak was geworden.
In het tramplan 1927 stond zomerlijn 19, die vanuit Spoorwijk via de Calandbrug, Van der Vennestraat, Beeklaan, 2e Sweelinckstraat en Willem de Zwijgerlaan naar de Kranenburgweg zou rijden. Maar de aanleg werd nooit voltooid. Wegens de economische crisis kwam deze lijn er niet.

[GW 58] Nieuwe Havenbrug
Locatie

Vaste brug (op de kruising Uilebomen/Nieuwe Haven/Pletterijstraat) met een wijdte van 6,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,40 m.

De Nieuwe Havenbrug was tot de jaren zeventig een ophaalbrug, maar is toen afgebroken en vervangen door een vaste brug.

[GW 59] Boomsluiterskade
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 2,80 m en een doorvaarthoogte van KP +2,38 m.

De brug is in 1861 gebouwd door de Haagse Firma L.J. Enthoven (& Cie), voorheen E.B.L. Maritz en Comp. Koper- en later Metaalpletterij, later N.V. en staat ook bekend onder de naam Trapjesbrug.

De brug heeft Rijksmonumentnummer  en is een voetgangersbrug over de Oostsingelgracht tussen Uilebomen en Boomsluiterskade. Het is een tussen gemetselde bruggehoofden geconstrueerde gietijzeren brug met borstweringen, waarvan de open panelen kruisvormige vullingen bezitten. Tegen de vier gecementeerde bakstenen hoekpijlers zijn gietijzeren voluutversieringen aangebracht. Gemetselde trappen met ijzeren stootbanden. De brug is van cultuurhistorisch belang wegens de betrekkelijk vroege toepassing van gietijzer en karakteristieke detaillering. Tevens van belang wegens de stedenbouwkundige situering in een nog bestaand harmonisch en historisch stadsbeeld.

[GW 61] Herenbrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 5,25 m en een doorvaarthoogte van KP +2,30 m, maar de doorvaarthoogte van de brug is helaas sterk verlaagd in de jaren tachtig. Onder de brug hangen transportleidingen van de stadsverwarming van Den Haag waardoor de brug thans een der laagste bruggen in Den Haag is. De doorvaarthoogte is beperkt tot KP +1,00 m.

De Heren- of Heerenbrug was in de 17e en 18e eeuw een ophaalbrug. Rond 1840 is de brug vervangen door een vaste boogbrug en toen die in 1931 te smal werd, is die op zijn beurt weer vervangen door een bredere vaste rechte brug.

Op de brug staat een monument uit 1932 van Joop van Lunteren ter ere van Maurits en de burgers van Den Haag die de eerste grachten gegraven hebben. De tekst erop luidt: "1612 - Door Burgers Daad op Maurits Raad deze gracht Ontstaat - 1619". Het beeld is in 2006 hersteld. Tot 1976 hebben er in diverse periodes diverse tramlijnen (A, 3, 4, 4A, 6, 13 (2e + 4e), 17 (3e)) over deze brug gereden. Toen kwam de nieuwe route over het Centraal Station in dienst. De laatste tramlijn die hier reed was lijn 6. Het laatst overgebleven stukje rails lag op deze brug, tot 2004.

[GW 63] Bosbrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 5,80 m en een doorvaarthoogte van KP +1,55 m.

Over de Koninginnegracht, ter hoogte van de Korte Voorhout. Op deze plaats lag vroeger een veel smallere ophaalbrug.
In 2013 werd de Bosbrug vervangen. Tijdens Veteranendag is gebruikgemaakt van een baileybrug. Tramlijn 9 rijd "diagonaal" over deze brug, en tramlijn 15 (6e), 16, en 17 (5e) rijden er "gewoon" overheen, met een bocht. Tot 1961 reed de Gele Tram(lijn I-2) naar Leiden recht over deze brug, en kruiste daarbij de Blauwe Tram naar Scheveningen en Leiden. In het verleden reden onder andere tramlijn 1 (2e), 3 (1e), 12 (2e), 15 (4e), en 21 en over deze brug.

[GW 64] Prinsessegracht
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 11,70 m en een doorvaarthoogte van KP +2,05 m. De tramhalte van lijn 9 op de Prinsessegracht is te zien. Daarachter is het Malieveld. Tot 1936 reed lijn 9 in één richting door de krappe Kanonstraat en over GW 47. De paardentram deed dat al vanaf 1864. Tussen 1890 en 1904 reden er accutrams.

[GW 65] Dierentuinbrug

Vaste brug met een wijdte van 5,10 m en een doorvaarthoogte van KP +1,20 m.

De Dierentuinbrug is gebouwd in 1939. In 1943 werd het Benoordenhout Duits Sperrgebiet en werd de brug afgebroken. De beeldhouwwerken werden opgeslagen en na de bouw van een nieuwe brug rond 1949/1950 teruggeplaatst. De reliëfs zijn scènes uit fabels van La Fontaine. Ben van Eysselsteijn schreef de versjes. Meer in verband met de deze brug staat bij Dr. Kuyperbrug, verderop.

[GW 66] Vaillantbrug
Locatie

Vaste brug of overkluizing met een wijdte van 8,70 m en een doorvaarthoogte van KP +2,55 m.

Het ontwerp is uit 1932 en is van de Dienst Gemeentewerken. De bouw startte in september 1937 en de Vaillantbrug was in 1938 klaar.

Op de vier hoeken van de balustrades van de overkluizing naar ontwerp van ir. F.H. Warnaars, staan dierfiguren van graniet: een ram, een bok, een leeuw en een stier, naar ontwerp van Warnaars, onder supervisie van A. Termote. De centraal geplaatste beeldhouwwerken op hoge granieten zuilen tussen de doorvaartopeningen en de trappen naar de lager gelegen trottoirs, zijn van beeldhouwer Albert Termote en van 1939. Het zijn twee Belgische paarden met kinderfiguurtjes.

Op 19 mei 2000 en op 4 februari 2003 heeft de gemeenteraad van Den Haag besloten de staatssecretaris te adviseren de Vaillantbrug niet aan te wijzen tot beschermd monument.

[GW 68] Boslaan

Vaste brug met een wijdte van 6,70 m en een doorvaarthoogte van KP +1,30 m. De linkerfoto toont in de verte brug GW 316 aan het begin van de Leidse Straatweg, terwijl van GW 68 rechts nog net een stukje hekwerk te zien is. GW 68 gaat onder Boslaan tevens einde Utrechtse baan door richting Koninginnegracht. Na 1966 is o.a. de Boslaan enorm verbreed. Daarom moest tramlijn 7 verdwijnen. Die reed ook door Jan van Nassaustraat. Op de rechterfoto is DSB 68 te lezen. Dat is blijkbaar het nieuwe nummer. Aansluitend bevindt zich rechts buiten de rechterfoto brug GW/DSB 327. Dat is de diagonale fiets-/voetbrug het Haagse Bos in/uit.

[GW 69] Javabrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 6,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,35 m.

De oude houten brug werd in 1907 vervangen door een nieuwe brug ten behoeve van het doortrekken van tramlijn 7 naar het Benoorden- en het Bezuidenhout. In 1939 werden op de brug reliëfs geplaatst van de beeldhouwster Gra Rueb. De reliëfs hebben betrekking op het voormalige Oost-Indië. Zij verbeelden de verbouw van en de handel in rijst, thee, koffie en suiker. In 1943 werd deze brug afgebroken omdat het Benoordenhout tot Sperrgebiet werd verklaard. De beeldhouwwerken werden weggehaald en opgeslagen. In 1949-1950 is de brug herbouwd en wederom versierd met de 4 reliëfs met Javaanse taferelen. In 1966 is de tramlijn verdwenen.

[GW 70] Brug Koningskade
Op de linkerfoto het zicht vanaf de Wassenaarse weg richting de Javastraat. De Koningskade is linksaf, de Raamweg is rechtsaf. Het zicht is ongewoon omdat het zichtbare deel dit kanaal "ingekort" is. Het is meer een overkluizing dan een brug. Het water gaat onder de Koningskade/Raamweg door en komt uit in de Koninginnegracht.

Vaste brug met een wijdte van 2,90 m en een doorvaarthoogte van KP +1,25 m.

[GW 71] Brug Oostduinlaan

Vaste brug met een wijdte van 3,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,90 m. Op de linkerfoto is links de Wassenaarse weg te zien.

[GW 72] Raambrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 5,70 m en een doorvaarthoogte van KP +2,87 m.

In 1943 werd ook deze brug, in het verlengde van de Laan Copes van Cattenburch, afgebroken omdat het Benoordenhout tot Sperrgebiet werd verklaard. In de jaren vijftig werd de nieuwe brug gebouwd. Op beide foto's: op de linkeroever reed al sinds 1864 de paardentram, en vanaf 1904 lijn 9. Op de rechter oever reed tussen 1879 & 1924 de stoomtram naar Scheveningen, en van 1924 tot 1958 de elektrische Blauwe Tram.

[GW 74] Brug Plesmanweg

Vaste brug met een wijdte van 4,50 m en een doorvaarthoogte van KP +1,65 m. Nabij de Wittebrug.

[GW 76] Witte Brug

Vaste brug met een wijdte van 6,40 m en een doorvaarthoogte van KP +3,69 m.

De brug op deze plaats heette oorspronkelijk Koninginnebrug en kreeg vanwege de kleur de huidige naam. De brug is al voor 1900 afgebroken, maar de naam is gebleven. Dit is in feite de vijfde "Witte Brug". In 1864 ging in Den Haag de eerste paardentram in de Benelux rijden. De tweede lijn ging ook in 1864 rijden, en die reed al over deze brug. Tussen 1890 en 1904 reden er in de zomer accutrams. In 1904 werd dit lijn 9. Tussen 1904 en 1968 reden er trams met bovenleiding over de brug. Toen kwam er een aparte diagonale trambrug. Dat scheelde twee haakse bochten. Nog altijd rijd lijn 9 deze route.

In 1943 werd het Benoordenhout Duits Sperrgebiet en werd ook de Witte Brug afgebroken en later herbouwd.

[GW 77] Cremerbrug

Vaste brug in de Cremerweg met een wijdte van 11,50 m en een doorvaarthoogte van KP +2,70 m.

De brug is genoemd naar Jacob Jan Cremer. Dit was een 19e-eeuwse schrijver en voordrachtskunstenaar die leefde van 1827-1880. Hij dankt mede zijn bekendheid aan zijn boek "Fabriekskinderen", dat kinderarbeid beschreef. Het boek heeft bijgedragen aan de totstandkoming van de Wet van Van Houten [1874] en de Leerplichtwet [1901].

In 1943 werd het Benoordenhout Duits Sperrgebiet en werd ook de Cremerbrug afgebroken en later herbouwd.

[GW 78] Haringkade/Duinweg
Dit was een hangbrug met een wijdte van 3,75 m en een doorvaarthoogte van KP +2,00 m. De brug is afgebroken tijdens de demping van de binnenhaven van Scheveningen, omstreeks 1971.

[GW 79] Nieuwe Duinwegbrug
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 10,22 m en een doorvaarthoogte van KP +2,40 m.

De brug is gebouwd in 1890 in neo-renaissance stijl. De sierlantaarns en de balustraden zijn van gietijzer. De brug verbindt de Nieuwe Duinweg met de Haringkade. De brug is rijksmonumentnummer , van architectuurhistorisch en typologisch belang als functioneel voorbeeld van een laat-19e-eeuws industrieel object. Vorm, detaillering en materiaalgebruik zijn gaaf bewaard. De brug geldt als een van de mooiste bruggen van Den Haag, niet in de laatste plaats vanwege de driedelige lantaarns op de hoeken van de brug.

Men noemt dit wel de "Groene Brug", als tegenhanger van de zogenaamde "Wittebrug". Tot 1966 reed tramlijn 14 over deze brug en over de smalle Duinweg en door de krappe Pansierstraat.

[GW 84] Binckhorstbrug

Basculebrug met een wijdte van 10,50 m en een doorvaarthoogte van KP +2,80 m. Locatie: in de Binckhorstlaan bij Voorburg.

[GW 87] Brug Neuhuyskade/Weissenbruchstraat

Vaste brug met een wijdte van 3,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,50.

[GW 88] Voetbrug Benoordenhoutseweg

Vaste brug met een wijdte van 6,04 m en een doorvaarthoogte van KP +1,43 m. Locatie: bij Laan van Clingendael.

[GW 90 Laan van Nieuw Oost Indië]
Deze brug/overkluizing bevindt zich in het Haagse Bos bij de Bezuidenhoutseweg. Niet doorvaarbaar.

[GW 101] Duindorpbrug
Vaste brug tussen Nieboerweg en Westduinweg met een wijdte van 20,00 m en een doorvaarthoogte van KP +6,20 m. Sinds 2005 is dit de Duindorpdam. Scheepvaart is sindsdien niet meer mogelijk. GW 156 en GW 101 zijn dichtbij.
In de jaren 30-40 reed tramlijn 10 hier. Die reed via Willem de Zwijgerlaan en Tesselse plein tot het einde van de Pluvierstraat. Na de oorlog niet teruggekeerd.

[GW 102] Willem Witsenplein

Vaste brug met een wijdte van 5,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,45 m. Links de Benoordenhoutseweg, rechts de Laan van Nieuw Oost Indië. GW 102 & 103/DSB 103 en GW 154 en GW 68 liggen aan hetzelfde kanaal, dat pal langs het Haagse bos 'loopt'.

[GW 103] Neuhuyskade/Haagse bos

Vaste brug met een wijdte van 3,10 m en een doorvaarthoogte van KP +1,25 m.
Dit is de onderdoorgang tussen Neuhuyskade (links) en Haagse bos (rechts), onder de Benoordenhoutseweg door. Aan de andere kant staat DSB 103.

[GW 126] Soestdijkse kade/Kamperfoeliestraat

Vaste brug. Tramlijn 2 rijd hier langs.

[GW 131] Loopbrug Trekvliet of Binckhorst
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 12,75 m en een doorvaarthoogte van KP +2,45 m.

Deze brug is gebouwd door de firma Escher (familie van de bekende Maurits Cornelis Escher) en leidt van de Bontekoekade naar het Trekvlietplein in de Binckhorst, waar de oude gasfabriek was. In de verte is GW 220 te zien.

[GW 132] Waldorpstraat/Viaductweg
Vaste brug met een wijdte van 12,00 m en een doorvaarthoogte van KP +3,16 m. Onder de Waldorpstraat
door.

[GW 133] Fruitweg

Vaste brug met een wijdte van 8,50 m en een doorvaarthoogte van KP +3,18 m. Sinds 1974 rijd tramlijn 9 over deze brug.

[GW 134] Moerweg/Troelstrakade
Vaste brug met een wijdte van 6,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,19 m.

[GW 135] Soestdijkseplein
Vaste brug met een wijdte van 7,92 m en een doorvaarthoogte van KP +2,73 m.

[GW 136] Loosduinsekade

Vaste brug met een wijdte van 6,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,38 m. Tramlijn 2 rijd over deze brug.

[GW 137] Escamplaan

Vaste brug met een wijdte van 5,95 m en een doorvaarthoogte van KP +2,38 m. Links en rechts de Soestdijkse kade. Randstadrail 4 en tramlijn 6 rijden over deze brug.

[GW 138] Veluweplein
Vaste brug met een wijdte van 7,95 m en een doorvaarthoogte van KP +2,73 m.

[GW 151] EZH Terrein
Vaste brug met een wijdte van 11,10 m en een doorvaarthoogte van KP +2,50 m. Waarschijnlijk is dit de niet-openbare brug aan de Esperantostraat.

[GW 152] Veenendaalkade
Vaste brug met een wijdte van 8,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,83 m.

[GW 154] Voetbrug Benoordenhoutseweg

Vaste brug met een wijdte van 3,45 m en een doorvaarthoogte van KP +1,45 m. Locatie: nabij de Neuhuyskade, aan de kant van het Haagse bos. Zeer dicht bij GW/DSB 103.

[GW 156] Kranenburgweg
Vaste brug met een wijdte van 10,00 m en een doorvaarthoogte van KP +4,90 m. Gelegen tussen GW 101 & GW 486. Scheepvaart is hier niet meer mogelijk.

[GW 198] Trekvlietbrug
Locatie

Basculebrug met een wijdte van 14,00 m en een hoogte in gesloten stand van KP +0,80 m. Het brugdek is zo scheef dat het wel de scheefste brug van Nederland genoemd wordt.

[GW 203] Spoorbrug
Vaste brug met een wijdte van 11,70 m en een doorvaarthoogte van KP +3,20 m.
Waarschijnlijk betreft dit de spoorbrug boven de Viaductweg.

[GW 209] Brug Waalsdorperlaan
Vaste brug met een wijdte van 4,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,49 m. Verderop staat deze brug opnieuw, maar dan met foto's.

[GW 220] Spoorbrug Rijswijkse weg/Station HS
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 8,00 m en een doorvaarthoogte van KP +2,96 m. Links de Bontekoekade, rechts het Trekvlietplein. GW 131 ligt hier dichtbij. Deze brug is gemeentelijk monument. Dit is nog steeds de originele brug uit 1887/1888. De brug stamt uit 1885 en oogt ook zo, maar is wel diverse keren aangepast. Het schijnt de oudste spoorbrug in Noord & Zuid-Holland te zijn die nog in bijna oorspronkelijke vorm nog steeds voor treinen in gebruik is.

[GW 224] Trambrug Afvoerkanaal
Vaste brug met een wijdte van 15,80 m en een doorvaarthoogte van KP +2,45 m. Locatie: "boven" de Tripstraat. Sinds 1927 rijd tramlijn 11 over deze brug, en daarvoor de stoomtram. Niet toegankelijk voor ander verkeer.

[GW 314] Hubertusviaduct

Vaste brug met een wijdte van 11,00 m en een doorvaarthoogte van KP +6,00 m.

[GW 315] Nieuwe Parklaan

Vaste brug met een wijdte van 24,40 m en een doorvaarthoogte van KP +4,21 m.

Het is een diagonale trambrug die in 1968 werd gebouwd om tram- en autoverkeer te scheiden. Tot die tijd reden ook de trams (lijn 9) over de rechte Wittebrug.

[GW 316] Leidsche Straatweg
Deze brug ligt aan het begin van de Leidse Straatweg bij de Boslaan. Dichtbij zijn brug GW/DSB 68 & 327. Afmetingen onbekend.

[GW 327] Voet- en fietsbrug Boslaan
Vaste brug met een wijdte van 6,50 m en een doorvaarthoogte van KP +1,50 m. Dit is de diagonale brug op de hoek van de Benoordenhoutse weg, vlak naast GW 68. Foto's staan verderop bij DSB 327; vermoedelijk is dat het nieuwe nummer. Deze hoek, van Boslaan naar/van Benoordenhoutse weg, werd tussen 1928 en 1961 bereden door HTM-tramlijn I-2 naar Wassenaar en Leiden (de Gele Tram). De wegen waren toen nog veel smaller en de Utrechtse baan was er nog niet. Op het kruispunt was een sporen-driehoek. Tramlijn 7 ging sinds 1906 vanaf de Boslaan linksaf, en lijn I-2, geopend in 1923, ging rechtsaf. De derde verbinding werd niet voor lijndiensten gebruikt, behalve van 1923 tot 1928, toen lijn I-2 zijn voorlopig eindpunt bij de voormalige dierentuin had. Na de opheffing van lijn I-2 in 1961 bleef het laatste stukje hier op de hoek tot in 1967 aanwezig, samen met de sporen van lijn 7, die in 1966 werd opgeheven.

[GW 337] Prins Bernhardviaduct
Het Prins Bernhardviaduct is een vaste verkeersbrug over de sporen en perrons van station Den Haag Centraal. Aan de kant van het emplacement zijn er trappen naar de perrons. Pas sinds 2018 kunnen voetgangers het viaduct legaal oversteken, via een zebrapad, om het busstation te bereiken. Het viaduct was in 1975 gereed, maar zijn eigenlijke doel was toen al achterhaald. Als gevolg daarvan zijn er later delen afgebroken. In de nabije toekomst wil de gemeente zelfs één rijrichting helemaal afbreken en daar woningen bouwen.

[GW 347 / DSB 347] Voetbrug Koninginnegracht

Vaste brug met een wijdte van 13,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,00 m.

[GW 455] Uilebomen/Boomsluiterskade
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 3,60 m en een doorvaarthoogte van KP +1,00 m.

[GW 468] Lange Beestenmarkt
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 8,50 m en een doorvaarthoogte van KP +2,61 m.

[GW 471] Hoofdskadelaan
Locatie

Ophaalbrug met een wijdte van 5,50 m en een hoogte in gesloten stand van KP +0,85 m.

De brug ligt er al vanaf de jaren dertig van de 20e eeuw.

[GW 476] Dr. Kuiperbrug

Vaste brug met een wijdte van 2,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,10 m.

Aanvankelijk zou het verkeer via de Dierentuinbrug de stad in gaan. Maar daarvoor moest er bebouwing gesloopt worden in de buurtschap onder de naam "2005". Onder andere Paul van Vliet hebben met succes tegen deze sloop geprotesteerd. Deze brug vormt het alternatief. Hier voer een pontje voor voetgangers en fietsers. Den Haag had geen geld om kades op te hogen ("schouders" te creëren), wat er toe leidde dat deze brug op een heel laag punt is aangelegd. Oorspronkelijk was de brug slechts KP + 0,10 m hoog. Varen naar Scheveningen leek onmogelijk. Vanaf 2009 is de "Willemsvaart" toch begonnen met boottochten richting zee. De Gemeente legde daartoe twee aanlegplaatsen aan. Eén bij de Dr. Kuyperstraat en één bij Madurodam (2009). In 2010 kwamen daar aanlegplaats Cremerbrug en aanlegplaats Haringkade bij. Vanwege het succes van de Willemsvaart heeft de gemeente besloten tot ophoging van de dam (sloop en nieuwbouw in 2014/2015). De doorvaarthoogte van de brug is verhoogd naar KP +1,10 m wat het mogelijk maakt om rechtstreeks naar Scheveningen te varen. In het verleden kon dat echter ook al. Tussen 1858 en 1881 kon men per gondel van de dierentuin naar Scheveningen. De Gondelstraat herinnert daar nog aan.

[GW 477] Turfmarkt
locatie

Vaste brug tussen Oranje buitensingel en Zwarte weg met een wijdte van 10,95 m en een doorvaarthoogte van ongeveer KP +1,25 m. Nabij de brug is tramviaduct naar het Centraal Station. Op de rechterfoto is een Randstadrail-tram te zien op dat viaduct.

De brug is ten behoeve van het scheepvaartverkeer in 2004 verhoogd; daarvoor was de doorvaarthoogte KP +0,20 m.

[GW 486] Hefdeur Scheveningen Haven
Locatie
Hefdeur met een wijdte van 10,00 m en een doorvaarthoogte van NAP +4,80 m. Locatie: nabij de Kranenburgweg. (Bij GW 156) Via deze doorgang konden schepen vanuit de haven door de stad naar de Vliet varen. Er werden bijvoorbeeld kolen vervoerd vanuit de Laakhaven naar de EZH-centrale (brug GW 151 en GW 224 zijn daar), en haring in de andere richting. Nadat deze scheepvaart was afgeschaft werd door de aanleg van de Duindorpdam (in 2005) scheepvaart onmogelijk. De Hefdeur blijft dus altijd dicht.

[GW 516] Binnen- of schutsluis in het Afvoerkanaal te Scheveningen
Locatie

Over deze sluis met een wijdte van 10.00 m ligt een wegrijdbare brug. Locatie: ten zuiden van de Houtrustbrug; rechts de Conradkade. Tussen GW 31 & 32 in. Terrein en brug niet toegankelijk.

De sluis is aangelegd tussen 1886 en 1888.

[GW 532] Brug Leidsestraatweg

Vaste brug met een wijdte van 4,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,49 m.
Links het Haagse bos, rechts Landgoed Oosterbeek.

[GW 535] Kabelbrug Afvoerkanaal

Vaste brug met een wijdte van ? m en een doorvaarthoogte van ? m. Op de rechter oever rijdt tramlijn 11.

[GW 546] Fietsbrug Koninginnegracht
Vaste brug met een wijdte van 13,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,10 m. Locatie: ter hoogte van de Riouwstraat. Het fietspad hier onder de afrit door werd aangelegd opdat fietsers niet meer op de drukke rijbaan hoefden te rijden. De brug gaat "door" de Koninginnegracht, met een zij-pad richting Riouwstraat.

[GW 547] Particulier

Vaste brug aan de Wassenaarseweg, hoek Oostduinlaan. I.v.m. buizenstelsel is de doorvaarthoogte circa 1m10. De brug / ingang is openbaar toegankelijk, tenzij de hekken dicht zijn.

[GW 548] Particulier

Vaste brug aan de Wassenaarseweg. Doorvaarthoogte circa 1m90. De Wassenaarsevaart is echter zeer ondiep. Links Landgoed Oostduin/Arendsdorp, rechts Jozef Israelsplein. Brug is openbaar toegankelijk.

[GW 587] Brug bij de Haagse Hogeschool
Locatie

Vaste brug waar geen scheepvaart onder mogelijk is in verband met het dak van de parkeergarage Laakhaven. De straatnaam voor het pad over de brug is Waterloop.

[DSB 103] Neuhuyskade/Haagse bos

 Dit is de Neuhuyskade-kant. Aan de bos-kant staat GW 103.

[DSB 209] Brug Waalsdorperlaan

Vaste brug met een wijdte van 4,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,49 m. Rechts de Benoordenhoutseweg.

[DSB 323 Haagse Bos]
Deze fietsbrug bevindt zich in het bospad dat de naam 's-Gravenhaagse Bos heeft. Geen gegevens bekend. De eerstvolgende brug richting Bezuidenhoutseweg is DSB 322.

[DSB 322 Haagse Bos]
Dit is een zeer brede fiets/voetbrug in het pad dat schuin vanaf de Boslaan het bos in gaat. Het draagt de naam Zuiderpad. Verdere gegevens onbekend. Deze brug is nog wel geschikt om onderdoor te varen, net als DSB 322. Maar hierna wordt het water een stuk smaller. Er zijn 3 ongenummerde brugjes, waarvan 1 'ruïne' en 1 openbare, en ten slotte houdt bij GW 90, Laan van Nieuw Oost Indië, de bevaarbaarheid helemaal op.

[DSB 327] Fiets/voetbrug Haagse Bos
Locatie

Vaste brug met een wijdte van 6,50 m en een doorvaarthoogte van KP +1,50 m. Locatie: op de hoek van de Boslaan en de Benoordenhoutseweg. Aansluitend links naast de foto is GW 68.

[DSB 337B] Oostsingelbrug

Vaste brug. De brug is zo breed dat ook wel van een overkluizing zou kunnen worden gesproken. Op de linkerfoto links de Zwarte weg, rechts de Boomsluiterskade. "Hoog over" de brug gaat het Prins Bernhard viaduct. Op de rechterfoto links de Oranje buitensingel en rechts de Zwarte weg.

[DSB 362] Trambrug van de HTM
Locatie

 Over Oranje buitensingel en Zwarte weg.
Op de lantaarnpaal centraal in beeld is een bordje gemonteerd dat herinnert aan de razzia van 21 november 1944, die onder de codenaam Operatie Sneeuwvlok werd opgezet. De circa 8000 opgepakte mannen van 17 t/m 40 jaar werden afgevoerd, onder andere naar het nabijgelegen Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen aan de Zwarteweg.
Onoplettende chauffeurs hebben al vele vrachtwagens kapot gereden onder dit zeer lage diagonale tramviaduct, ondanks alle borden en hoogtebalken.

[DSB 532] Brug Leidsestraatweg (∆ Herhaling)

Vaste brug met een wijdte van 4,00 m en een doorvaarthoogte van KP +1,49 m. Locatie: Op de linkerfoto onder de brug door is het Haagse bos. Rechtsboven aan deze kant is landgoed Oosterbeek.

[DSB 569] Brug bij het Ministerie van Onderwijs
Locatie

Vaste, getoogde brug over de gehele gracht en een maximale doorvaarthoogte van KP +1,20 m. Locatie: tussen Zwarte weg & Oranje buitensingel. Op de achtergrond het diagonale tramviaduct naar het Centraal station.

Eekhoorntjesbrug

Een wel heel bijzondere brug over de Benoordenhoutseweg. Geen gewone brug, maar een brug die er op 7 meter hoogte boven de weg voor zorgt dat eekhoorns (of andere kleine dieren) zo veilig de weg kunnen oversteken. Hij kostte de gemeente Den Haag ruim € 200.000,- Locatie: bij landgoed Oosterbeek.

Onder de bruggen door

Voor degenen die de Haagse bruggen van nabij willen zien en er de bijbehorende historie van wil vernemen zijn er verscheidene rondvaarten door de stad mogelijk. In 2003 begon de Ooievaart, daarna volgen in 2006 de Vlietvaart, in 2009 de Willemsvaart en Salonboot Den Haag.

De Ooievaart vertrekt vanaf de Bierkade, de Willemsvaart vanaf een plaats op afspraak vanaf een trapje bij een brug. Het is inmiddels mogelijk geworden om per boot alle grachten en kanalen van de stad te bevaren en zo vrijwel alle bruggen vanaf het water te zien.

Bronnen
De gegevens over de bruggen, zoals de vrije doorvaarthoogten en hoogten in gesloten stand ten opzichte van het kanaalpeil (KP) en de wijdten, zijn overgenomen uit:
We moeten de brug weer laten zakken. Scheepvaart-routes dd. 23-11-1998 Gemeente Den Haag
 Database 'Vaarwegen in Nederland' (ViN) van Rijkswaterstaat Adviesdienst Verkeer en Vervoer (AVV)
de Wegwijzer voor de binnenscheepvaart (201-l)
de ANWB Wateralmanak Deel 2, Vaargegevens.

Den Haag


text:
Бела река () је река која протиче кроз САД. Дуга је 1.159 km. Протиче кроз америчке савезне државе Арканзас и Мисури. Улива се у Мисисипи.

Реке Сједињених Америчких Држава

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


text:
The Southern Tier League was a six–team Independent level baseball minor league that played in the 1904 and 1905 seasons. The Southern Tier League featured franchises based in New York and Pennsylvania. The Southern Tier League permanently folded after the 1905 season.

History
The Southern Tier League formed as Independent level minor league in 1904. The charter league members were the Addison White Sox, Corning White Ponies, Coudersport, Elmira, New York, Hornellsville Maple Cities, Penn Yan Grape Pickers and Wellsville Oil Drillers. League standings in some references list Hornellsville as the 1st place team, but August 20 newspaper accounts show Addison in 1st place with Harnellsville well behind in 5th place. The league was also referred to as the "Southern Tier Association."

The 1905 Southern Tier League continued play as a four–team Independent league. The four teams were the Addison-Wellsville Tobacco Strippers, Corning Glassblowers, Elmira and Hornellsville Bluebirds. The 1905 standings and statistics are unknown.

The Southern Tier League permanently folded as a minor league after the 1905 season. A league with the same name later played as a semi–pro league.

Southern Tier League teams

Southern Tier League overall standings
The 1904 and 1905 Southern Tier League records and statistics are unknown. The 1904 reported standings on August 20, 1904 are listed below. The 1905 standings are unknown.

1904 (standings from August 20, 1904)

Notable alumni
 Lee DeMontreville, Corning/Addison (1904-1905)

References

External links
Baseball Reference

Defunct minor baseball leagues in the United States
Baseball leagues in Pennsylvania
Defunct professional sports leagues in the United States
Sports leagues established in 1904
Sports leagues disestablished in 1905
Baseball leagues in New York (state)


text:
MCAC may refer to:
 Chesapeake Detention Facility, formerly the Maryland Correctional Adjustment Center
 Manitoba Colleges Athletic Conference in Canada
 McMichael Canadian Art Collection, a art museum in Vaughan, Ontario, Canada
 Merced County Arts Council, art council in California, USA
 Metropolitan Collegiate Athletic Conference, former American college sports conference of the National Collegiate Athletic Association
 Middlesex County Automobile Club, motor club in England
 Midlands Collegiate Athletic Conference, former American college sports conference of the National Association of Intercollegiate Athletics
 Midwest Conference, an NCAA Division III athletic conference known as the Midwest Collegiate Athletic Conference from 1921 to 1994
 Minnesota College Athletic Conference, an American college sports conference of the National Junior College Athletic Association


text:
o Instituto Municipal de Belas Artes "Rita Jobim Vasconcelos", mais conhecido como IMBA, é um conservatório de música de Bagé, no Rio Grande do Sul. Fundado em 10 de abril de 1921, o instituto promove a arte e cultura, com especial atenção à música. Atualmente, oferece cursos de música popular, música erudita, de diversos instrumentos musicais e dança.

História
O IMBA foi fundado em 10 de abril de 1921, pelos professores Guilherme Fontainha e José Corsi. Foi concebido sob o nome de Conservatório de Música. Sua municipalização ocorreu em 05 de abril de 1927. Neste ano foram criados os cursos de Canto e violino. Em 1937 foi elevado a categoria de instituto adotando o nome Instituto Municipal de Belas Artes.

O IMBA iniciou suas atividades em 1921 provisoriamente no Clube Caixeral. Da sede provisória, a escola passou para o prédio da Avenida Sete de Setembro (atual Rádio Cultura), a seguir, para a esquina da Avenida Tupy Silveira e Rua Félix da Cunha (atual Supermercado Nacional), e finalmente para o atual prédio na Av. Sete de Setembro, onde se encontra atualmente  desde 1937, no governo do Prefeito Luís Mércio Teixeira, quando ele evoluiu a Instituto.  O prédio, que, inicialmente, abrigava a Sociedade Espanhola de Bagé, começou a ser construído em 1890, com a primeira etapa da obra sendo finalizada em 1905 e tendo sua conclusão ocorrida em 26 de maio de 1929.

Cursos
Os primeiros cursos foram o Instrumental de Piano e o Elementar e Teórico Prático de Música. O IMBA oferece atualmente os seguintes cursos: ballet, piano, violão, acordeão, violino, violoncelo, musicalização, bateria, instrumentos de sopro (clarinete, trompete e trombone, flauta doce e flauta transversal), contrabaixo, teoria musical e canto.

Atividades Complementares
Algumas das atividades complementares: orquestra, banda marcial, jazz, conjunto de flautas e cordas e grupos de dança. Entre as atividades musicais que o IMBA oferece está a Banda Musical IMBA, criada no ano de 1958 e atualmente é regida e dirigida pelo regente e professor Lucas Barres.

Os grupos de dança do IMBA, Ballet e Jazz, oferecem vagas para diferentes idades, além de presença marcante em festivais de dança na Cidade de Bagé e fora dela.

Além disso, há diversos grupos formados por alunos da instituição como, por exemplo, o grupo de Flauta Doce do IMBA, o grupo de Cordas do IMBA e o Grupo de Choro do IMBA, criado em 2018.

Prêmios
 16ª edição Sul em Dança – vice-campeão na categoria infantil juvenil jazz, com o tema "Simplesmente Marilyn" e também vice-campeão na categoria juvenil de dança moderna e contemporânea realizou a dança "O Mundo Secreto de Coraline".
 5° Festival Binacional de Dança 1° lugar com a coreografia "A Revolta das Felinas", na modalidade estilo livre e 1° lugar com a coreografia "Chão de Estrelas" na modalidade dança moderna e contemporânea.
 12° Santo Ângelo em Dança  na categoria juvenil a bailarina Brendha Veiga, conquistou 3° lugar com a coreografia "Transduzir", na modalidade jazz. O bailarino Marcelo Maciel recebeu premiação de 2° lugar com o tema "Passagem", na modalidade dança moderna e contemporânea e o conjunto conquistou a 1ª posição com a coreografia "Delírios", também na modalidade dança moderna e contemporânea.
 23º Santa Maria em Dança O grupo infanto-juvenil do Imba conquistou o primeiro lugar geral com a coreografia "Delírios". Os grupos de jazz e contemporâneo infanto-juvenil e contemporâneo juvenil ficaram em primeiro lugar, e um duo de contemporâneo em segundo.
 24º Campeonato Gaúcho de Bandas e Fanfarras primeira colocação na categoria "Banda de Concerto Sênior".

Eventos promovidos ou sediados pelo IMBA
- Festival de Ballet do Instituto Municipal de Belas Artes (IMBA);

- Dança Bagé.

- Festival de Bandas Marciais e Fanfarra;

- FIMP – Festival Internacional de Música no Pampa;

- Noite de Sopros;

- Noite de Seresta;

Diretoras e diretores do Imba (1921 - 2018)

Ligações externas
 Reportagem no site G1 - IMBA completa 93 anos em Bagé, RS -
 Imagem noturna da fachada do prédio do IMBA

Bagé
Cultura de Bagé
Educação musical
Educação em Bagé


text:
Високошколске библиотеке су стручни часопис који излази од 2004. године и бави се библиотекарством.

О часопису
Високошколске библиотеке су часопис Заједнице библиотека универзитета у Србији. Покренут је са идејом да редовно извештава о активностима Заједнице и објављује стручне прилоге из области библиотекарства.

Историјат
Часопис је покренут 2004. године на препоруку Секције за библиотечка удружења Међународне федерације библиотечких удружења и установа (ИФЛА).

Периодичност излажења
На почетку часопис излази у папирној и електронској форми. Предвиђено је да периодичност излажења буде месечна, али у пракси то никада није заживело. У зависности од броја послатих прилога зависи и периодичност часописа. Од броја 5 у 2006. години часопис излази само у електронској форми. Часопис је доступан на страници Заједнице библиотека универзитета у Србији и на страници Универзитетске библиотеке Светозар Марковић.

 2004. – бројеви 1-8
 2005. – бојеви 1-7
 2006. – бројеви 1-6
 2007. – бројеви 1-5
 2008. – бројеви 1-5
 2009. – бројеви 1-6
 2010. – бројеви 1-4
 2011. – бројеви 1-3
 2012. – бројеви 1-3
 2013. – бројеви 1-2
 2014. – бројеви 1-3
 2015. – бројеви 1-2
 2016. – бројевви 1-3
 2017. – бројеви 1

Уредници
Главни и одговорни уредник како штампаног, тако и електронског издања је мр Вера Петровић.

Теме
Часопис Високошколске библиотеке обухвата теме везане за библиотекарство као науку.

Електронски облик часописа
Од броја 5 у 2006. години часопис излази само у електронском облику (ISSN: 2217-6349).

Референце

Српски часописи
Стручни часописи
Медији у Београду
Библиотечки часописи


text:
Планета-сеть () — тринадцатая серия британского научно-фантастического телесериала «Доктор Кто», состоящая из шести эпизодов, которые были показаны в период с 13 февраля по 20 марта 1965 года.

Синопсис
Некая сила захватывает ТАРДИС и приводит её к планете Вортис, где путешественники во времени оказываются в большой опасности

Сюжет

Эпизод 1. Планета-сеть
ТАРДИС материализовалась. Доктор говорит, что атмосфера разрежена и надо уходить. Появляются существа, похожие на муравьёв. Они посылают ультразвук, и ТАРДИС не может улететь. Доктор с Йеном надели специальный костюм и вышли наружу. Дверь открыли кольцом. Вики с Барабарой обсуждали отличия систем образования и развития уровня медицины в разных временах. Барбара продемонстрировала браслет, подаренный Нероном в доказательство их путешествия в Рим. Доктор хотел отколоть кусок слюды. Йен предложил ему свою ручку, но она пропала в воздухе. Барбара начала дергать рукой, будто та ей не принадлежит. Йен нашёл озеро и захотел попить. Доктор остановил его и с помощью галстука доказал, что это кислота. Йен с Доктором начали слышать ультразвук. В ТАРДИСе Вики заснула от ультразвука. Двери открылись, и рука Барбары вывела её из корабля. Растения опутывают Йена. Доктор побежал в ТАРДИС, чтобы найти что-то для спасения Йена. Рука ведёт Барбару в озеро с кислотой. ТАРДИС начинает шатать, Вики бросается к панели управления, в ТАРДИС возвращается энергия. Когда Доктор прибежал, ТАРДИС уже не было.

Эпизод 2. Зарби
Барбара обходит кислоту и продолжает идти как зомби. Йен лежит на земле, к нему подбегает Доктор и поднимает его на ноги. Йену жжёт лицо как от крапивы. Он говорит, что сорняк взял и исчез. Доктор рассказал Йену, что ТАРДИС пропала. Доктор с Йеном решают снять костюмы, так как они стали бесполезны. После они находят следы и понимают, что ТАРДИС стащили. ТАРДИС едет. Вики увидела, что муравье-люди заставляют ехать ТАРДИС. Барбару ведёт осо-человек. Он приводит её к себе подобным. С Барбары снимают браслет и кидают его в кислоту. Когда Барбара пришла в себя, её окружили. Доктор находит сходства с планетой из галактики Изоп, отличием является лишь присутствие лун. Осо-люди — миноптры, а муравье-люди — зарби, что становится известно из разговора между миноптрами и Барбарой. Один из них, Хростор, предлагает убить её. Барбара схватила палку, повалила одну из них и побежала. Зарби окружают Доктора с Йеном и уводят их. Двери ТАРДИС открылись, и Вики вышла наружу. Её окружили зарби. Один из зарби попытался войти в ТАРДИС, но не смог. Приводят Йена и Доктора. Барбару похищают. Миноптры Врестин и Хростор спорят, ломать ли кристалл тишины. Если сломать, то они смогут связаться с другими миноптрами, но и зарби узнают, где они. Врестин ломает кристалл, но ответа они не получают. На их пещеру надвигаются зарби, ведомые Барбарой. Зарби заходят в пещеру. Врестин успевает разбить кристалл и сбежать. Миноптры-мужчины сражались. Одного из них убили, второго взяли в плен. Хростор объясняет Барбаре, что зарби берут контроль над человеком, если на нём есть золото. Доктор запирает дверь. Сверху появляется труба, в которую попадает голова Доктора. Некто начинает с Доктором телепатический разговор.

Эпизод 3. Бегство от опасности
Главный у зарби принимает Доктора и команду за миноптров. Зарби начинают окружать их. Героев спасла выстрелом… ТАРДИС. Оказалось, когда Вики упала на панель управления, она восстановила энергию ТАРДИС. Герои могли бы уйти, но Барбары нет. Доктор договаривается помочь зарби в обмен на свободу. Доктора с Йеном пускают в ТАРДИС, а Вики оставляют в заложники. В ТАРДИС решено, что Йен пойдёт искать Барбару. Доктор выкатывает некий агрегат-карту. После требует отключения передач, поскольку они мешают найти миноптров. Зарби перестают шевелиться, как будто заснули. Йен побежал искать Барабару. Доктор перехватил радио-передачи миноптров и узнал, что они высадятся рядом с крапивным кратером, куда повезли Барбару. Йена обнаруживает зарби, Йен валит его с ног и бежит на улицу, поднимается тревога. Главный зарби угрожает убить Доктора за побег Йена, в ответ Доктор отвечает, что информация умрёт вместе с ним. Доктор отправил Вики в ТАРДИС за красной коробочкой. Вики принесла коробочку с образцами Доктора. Зарби боятся пауков, это стало ясно, когда Вики продемонстрировала коробочку. На улице Йен встретил Врестин. Она рассказала, что раньше зарби и миноптры жили в мире, пока разум зарби не захватил Анимус. Ещё Врестин сказала, что луны появились после появления Анимуса. Йен предложил вместе идти к Крапивному кратеру. Врестин соглашается. Они прячутся от зарби в расщелине. Происходит обвал.

Эпизод 4. Кратер игл
Барбару и Хростора заставляют скидывать разную растительность в кислоту. Хростор сказал, что её потоками относит в центр, где находится Анимус. На Вики надевают золотой ошейник. Анимус под угрозой убить Вики заставляет Доктора сказать, где базируются миноптры. Доктор назвал планету Пиктос. А про место высадки говорит, что пока не знает. Вики отпускают. Доктор попросил Вики принести его палку. Врестин и Йена берёт в плен подземная цивилизация, похожая на миноптров — оптиры. Они владеют речью. Миноптры с Барбарой решают, что их надо предупредить, что зарби подняли тревогу, и это не лучшее время для атаки. Палкой Доктор крадёт золотой ошейник. Миноптры убивают охранников, которые не пошли на место посадки, а остались. Доктор, пытаясь перенастроить золотой ошейник, взорвал свою карту, а информацию хотел спрятать, но Анимус заметил деталь и вычитал её. На Доктора и Вики надевают золотые ошейники. Сначала хотели оставить миноптра Хлинию ожидать остальных, тут прибежали остальные заключённые, которые передали, что зарби окружают плато. Йен начал просить оптиров о помощи в освобождении от Анимуса. Миноптры отказываются бежать. Зарби начинают убивать их по одному. Барбара бежит, но её и выживших миноптров окружают.

Эпизод 5. Вторжение
Барбара спотыкается и ударяется о стену. Открывается секретный ход, куда бегут Барбара и два миноптра — Прапилиус и Хростар. Доктор всё-таки успел перепрограммировать ошейник, он не контролирует Вики. Вики сняла ошейник с Доктора. Доктор надевает неработающий ошейник. Вики начинает играть, будто ошейник она уронила только что. Зарби подходит поближе, и Доктор надевает на него перепрограммированный ошейник. Доктор получил контроль над зарби. Они медленно пошли к выходу. В храме света, куда попали Барбара с миноптрами, они встретили Хлинию и одного из летающий миноптров — Хилио, спасшихся благодаря тому, что забежали в один из туннелей. Хилио показывает исоптоп — оружие, которым можно победит Анимуса, но нужно добраться до паутины. Оптиры решают проводить Йена и Врестин к Анимусу. Вики с Доктором выбрались на улицу. Вики придумала кличку для зарби — Зомбо. В храм света кто-то вошёл. Это зарби и вместе с ним Доктор с Вики. Барбара встретилась с Доктором и Вики. Оптиры ломают стену. В одном месте полилась кислота, и одна из оптиров закрыла течь своим телом. Оптиры сломали стену в другом месте. Миноптры говорят Доктору, что Анимус питается энергией планеты. Он увеличил силу притяжения, что притянуло три луны и ТАРДИС. Исоптоп дают Доктору. Доктор отдаёт миноптрам кольцо, которым они смогут управлять Зомбо. Доктор передал исоптоп Вики, после они вдвоём вернулись в штаб зарби, из которого недавно сбежали. Доктора с Вики опрыскивают раствором, похожим на паутину.

Эпизод 6. Центр
Анимус приказывает отвести Доктора и Вики в центр, так как Анимусу нужен ум Доктора. Вики говорит, что спрятала оружие в карте Доктора. Барбара с миноптрами разозлили одного зарби, а после отпустили, чтобы он привёл подкрепление. Миноптры решили отвлекать зарби, чтобы Доктор сделал свою работу. Йен, Врестин и один из оптиров наконец поднимаются на поверхность. При попытке подчинить сороконожку она стреляет в Хростора. Умерев, он упал и раздавил её. Доктор и Вики попадают к Анимусу. Там очень светло. Доктор теряет сознание, а Вики борется с волей Анимуса. Миноптры проникают в гнездо зарби и захватывают ещё одного. Из соседней комнаты идёт яркий свет. Барбара с миноптрами находят оборудование-карту, а в ней — исоптоп. Миноптры врываются в главный зал, где видят уже лежащую Вики. Исоптоп дают Барбаре. Барбара смогла убить Анимуса. Из-под пола вылез Йен. Зарби снова стали свободными. Оптиры вышли на свет. Снова потекла вода. Команда возвращается в ТАРДИС. Их деяния будут воспеты в храме света.

Трансляции и отзывы

Культурное влияние
Название «Зарби» было заимствовано из данного сериала для главного героя комического мультсериала «Странные истории профессора Зарби».

Примечания

Серии с Первым Доктором


text:
«YUNA» — щорічна українська щорічна національна професійна музична премія, заснована у 2011 році. Премія за найкращий альбом вручається з найпершої церемонії, на якій вшановувалися досягнення у музиці за 1991—2011 роки. Рекордсменом за кількістю перемог в цій номінації є гурт The Hardkiss, який отримав 3 нагороди.

Церемонії та переможці (1991—2019)

2012 (за 1991—2011 роки)
 Музіка — Воплі Відоплясова
 Було не любити — Брати Гадюкіни
 Family Бізнес — Бумбокс
 Любовь. Яд — Ірина Білик
 Суперсиметрія — Океан Ельзи
 Модель — Океан Ельзи

2013
  Con'd'orn — Іван Дорн
 Простые вещи — Pianoбой
 Середній вік — Бумбокс
 Брюссель — Святослав Вакарчук
 Радіо Любов — Скрябін

2014
  Земля — Океан Ельзи
 All Or Nothing — Джамала
 Термінал Б — Бумбокс
 Не прекращай мечтать — Pianoбой
 Зажигай сердце — Ані Лорак

2015
 Stones And Honey — The Hardkiss
 Thank You — Джамала
 Рассвет (альбом Ірини Білик) — Ірина Білик
 Made in Ukraine — Брати Гадюкіни
 Помню — Тіна Кароль

2016
 «Подих» — Джамала
 «Randorn» — Іван Дорн
 «Все красиво» — «Антитіла»
 «Точка на карте» — Alyosha
 «Щит и мяч» — «Потап и Настя»

2017
 «Звучит» — MONATIK
 «Cold Altair» — «The Hardkiss»
 «Takeoff» — «Pianoбой»
 «Без меж» — «Океан Ельзи»
 «Туманы» — Макс Барських

2018
 «H2Lo» — LOBODA
 «Perfection Is A Lie» — «The Hardkiss»
 «Пьяное солнце» — «Alekseev»
 «Голий Король» — «Бумбокс»
 «Сонце» — «Антитіла»

2019
 «Залізна ластівка» -The Hardkiss
 MARUV — «Black Water»
 «Tayanna» — «Тримай мене»
 «KAZKA» — «KARMA»
 «ONUKA» — «Mozaïka»

Примітки

Номінації премії YUNA


text:
Диванхана је босанскохерцеговачки музички састав. Оснивач је Невен Туњић, уједно и клавијатуриста састава. Иницијатори су били студенти Музичке академије Универзитета у Сарајеву, који су се 2009. састали на заједничком пројекту. Пројекат је био Етно-академик и на њему су студенти различитих одјељења изучавали и изводили традиционалну музику с Балкана уз примјесе других музичких праваца. Посебан је нагласак на севдалинци. Састав изводи музику под утицајем џеза, поп музике и класичне музике 20. вијека, али са посебном нагласком на севдалинку.

Референце

Босанскохерцеговачке музичке групе
Музичке групе из Сарајева


text:
Die Abkürzung TBNR steht für
 Tatbestandsnummer des Bundeseinheitlichen Tatbestandskatalogs für Verkehrsordnungswidrigkeiten

Die Abkürzung TBNr steht für
 Tätigkeitsbuchnummer, siehe Feldjägerdienstkommando #Dienstablauf

Abkürzung


text:
Повесть о царице и львице — памятник средневековой русской литературы, созданный в конце XVII века. Известно более 250 списков данного произведения конца XVII—XIX веков. В рукописях Повесть чаще всего называется «Повесть зело полезна, выписана от древних летописцов, из римских кронников, коя царица, моляся пресвятей Богородице, спасена бысть от смерти».

Характеристика
Повесть является русской переработкой западно-европейского романа об Оттоне и Олунде, переведённого с польского языка на русский в 1670-х гг. Исходный сюжет был значительно переработан и изложен в традициях жития и волшебной сказки. При этом Повесть лишена сказочной поэтики, а тема волшебного
помощника раскрыта в агиографическом ключе — львица становится посланницей Бога и помощницей царице. Образ напрасно гонимой царицы, покорной при этом воле Бога и ведущей христианскую жизнь, должен был дать читателю идеал поведения. Мучения, которые претерпевает царица, построены по схеме жития-мартирия, а сказочный сюжет использован для более красочного воплощения авторской идеи.

Повесть о царице и львице часто помещалась в сборнике богородичных чудес Звезда Пресветлая, а также встречается в сборниках с житиями Алексея, человека Божьего, Евстафия Плакиды, Варлаама и Иоасафа, Кирика и Иулиты, Бориса и Глеба.

Сюжет
Повесть рассказывает о царице, оклеветанной свекровью перед мужем в супружеской измене. Свекровь уговорами заставляет одного из приближённых царя лечь в постель к спящей царице, недавно родившей двух мальчиков-близнецов. Приведя царя, свекровь предъявила это как доказательство измены его супруги, и царица была брошена в тюрьму, а затем предана суду. Царь повел изгнать её вместе с двумя сыновьями-близнецами в пустыню. Там одного из детей похищает и воспитывает львица. Царица же со вторым ребенком находит приют у некоего христианина. Спустя время на царство отца изгнанных детей нападает враг, и оба брата, услышав об этом, выходят на поле битвы и одерживают победу. После этого выясняется, что они родные братья и к тому же сыновья царя. Узнав правду о своей супруге, царь посылает за ней, и она возвращается. Завершает повесть общее прославление Бога.

См. также
 Сказка о царе Салтане

Примечания

Ссылки
 Повесть о царице и львице (Подготовка текста и комментарии Т. Ф. Чалковой)  // Библиотека литературы Древней Руси / РАН. ИРЛИ; Под ред. Д. С. Лихачева, Л. А. Дмитриева, Н. В. Понырко. — СПб.: Наука, 2006. — Т. 15: XVII век. — 530 с.
Повесть о царице и львице. Миниатюры лицевого сборника первой половины XIX века  // Выставка в Центральный музей древнерусской культуры и искусства имени Андрея Рублёва
Повесть о царице и львице. Миниатюры лицевого сборника первой половины XIX века:The story of the Queen and the lioness. Miniatures from an illuminated texts from the first half of the 19th century [Каталог выставки] // / Сост. Л.И. Антонова, М.Е. Башлыкова; Вступит. слово М.Б. Миндлин; Авторы статей Л.И. Антонова, М.Е. Башлыкова; Науч. ред. С.П. Заиграйкина. – М.: Центральный музей древнерусской культуры и искусства им. А. Рублёва, 2020. – 64 с.- ISBN 978-5-4465-2606-2

Русская литература XVII века


text:
Calosota curculionis är en stekelart som först beskrevs av Jean Risbec 1951.  Calosota curculionis ingår i släktet Calosota och familjen hoppglanssteklar. Inga underarter finns listade.

Källor

Hoppglanssteklar
curculionis


text:
Scaphytopius utahensis är en insektsart som beskrevs av Hepner 1946. Scaphytopius utahensis ingår i släktet Scaphytopius och familjen dvärgstritar. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Dvärgstritar
utahensis


text:
Children's Hospice South West (CHSW) is a registered charity that provides palliative, respite, end of life and bereavement care for life-limited and terminally ill children and their families from the South West England region. It oversees three of the 41 children's hospices in the United Kingdom.

History
CHSW was founded by Jill and Eddie Farwell in 1991, after spending many years travelling to Helen & Douglas House in Oxford with their own two life-limited children. Following a feasibility study, they raised funds and Little Bridge House at Fremington near Barnstaple in North Devon opened in 1995,  and instantly provided support for up to 200 families in the South West with life limited children.

The second hospice, Charlton Farm at Wraxall, North Somerset near Bristol, opened its doors to the first families in April 2007.

The third hospice, Little Harbour, opened at Porthpean, St Austell, Cornwall in 2011. It offers a more local service to families from Cornwall and Plymouth. Children's Hospice South West's £5million Precious Lives Appeal was set up to fund the building of this third hospice.

Finances
In the year ending March 2020, CHSW's income was £15.8million, which included £2.6M of government contracts and grants. It spent £5.8M on raising funds and £9.3M on running the hospices.

References

External links

Children's charities based in England
Hospices in England
1991 establishments in England
Health in Devon
Health in Cornwall
Health in Somerset


text:
Pseudocentrotus is een geslacht van zee-egels uit de familie Strongylocentrotidae.

Soorten
 Pseudocentrotus depressus (, 1864)
 Pseudocentrotus stenoporus , 1966 †

Carinacea


text:
Ingolfiellidae is a family of amphipod crustaceans, comprising the following genera:
Ingolfiella Hansen, 1903
Proleleupia Vonk & Schram, 2003
Rapaleleupia Vonk & Schram, 2007
Stygobarnardia Ruffo, 1985
Trogloleleupia Ruffo, 1974

References

Ingolfiellidea
Crustacean families


text:
De vierde etappe van de Ronde van Italië 2016 werd gereden op 10 mei 2016 van Catanzaro naar Praia a Mare. De etappe was 200 kilometer lang. Onderweg waren twee beklimmingen van de 3e categorie.

Verloop
Na vijftien kilometer ontstaat een ontsnapping met vier renners: Nicola Boem, Matthias Brändle, Joey Rosskopf en Matej Mohorič. In de klim van derde categorie naar San Pietro op 50 kilometer van de meet moet Brändle voorin lossen. In het peloton lossen roze trui Marcel Kittel en andere sprinters zoals Elia Viviani en Caleb Ewan. Even later worden de vluchters ingerekend. Op 37 kilometer van de meet versnellen ploegmaats Axel Domont en Guillaume Bonnafond uit het peloton. Domont en Bonnafond worden bijgehaald op 25 kilometer van de finish. Er ontstaat een groep met zeven renners met daarbij Tim Wellens, Pieter Serry, Alessandro De Marchi en Stefano Pirazzi. Daarna probeert Diego Ulissi het solo. Hij houdt een handvol seconden over aan de finish. Tom Dumoulin wordt tweede en pakt opnieuw de roze trui.

Uitslag

Klassementen

Opgaves
  Alexandre Geniez (FDJ)

04
Sport in Calabrië
Cosenza (provincie)


text:
Gallatin County ist ein County im Bundesstaat Kentucky der Vereinigten Staaten. Der Verwaltungssitz (County Seat) ist Warsaw, das nach der polnischen Hauptstadt Warschau benannt wurde. Das County ist Teil der Metropolregion Cincinnati.

Geographie
Das County liegt im Norden von Kentucky, grenzt im Nordwesten an den Bundesstaat Indiana, getrennt durch den Ohio River und hat eine Fläche von 271 Quadratkilometern, wovon 15 Quadratkilometer Wasserfläche sind. Es grenzt in Kentucky im Uhrzeigersinn an folgende Countys: Boone County, Grant County, Owen County und Carroll County.

Geschichte

Gallatin County wurde am 14. Dezember 1798 als 31. County aus Teilen des Franklin County und des Shelby County gebildet. Benannt wurde es nach Albert Gallatin, einem US-Finanzminister, Ethnologen, Linguisten und Diplomaten. In der Folgezeit wurden aus dem County das Owen County (1819), das Trimble County (1836) und das Carroll County (1838) gebildet. Die heutige Größe des Countys beträgt nur noch 10 Prozent des ehemals gebildeten.

Nach dem Ende des Sezessionskriegs kam es, nahe Warsaw, auf dem Ohio zu einem der größten Dampfschiffunfälle der Geschichte. Zwei Passagierschiffe, die America und die United States. Die United States hatte zusätzlich eine Fracht aus Kerosin geladen, das sich bei dem Unfall entzündete und beide Schiffe gerieten in Brand. Der Unfall forderte 162 Todesopfer.

Vier Bauwerke und Stätten des Countys sind im National Register of Historic Places eingetragen (Stand 1. Oktober 2017).

Demografische Daten

Nach der Volkszählung im Jahr 2000 lebten im Gallatin County 7.870 Menschen in 2.902 Haushalten und 2.135 Familien. Die Bevölkerungsdichte betrug 31 Einwohner pro Quadratkilometer. Ethnisch betrachtet setzte sich die Bevölkerung zusammen aus 96,7 Prozent Weißen, 1,6 Prozent Afroamerikanern, 0,2 Prozent amerikanischen Ureinwohnern, 0,2 Prozent Asiaten und 0,3 Prozent aus anderen ethnischen Gruppen; 1,0 Prozent stammten von zwei oder mehr Ethnien ab. 1,0 Prozent der Bevölkerung waren spanischer oder lateinamerikanischer Abstammung.

Von den 2.902 Haushalten hatten 37,0 Prozent Kinder und Jugendliche unter 18 Jahre, die bei ihnen lebten. 58,0 Prozent waren verheiratete, zusammenlebende Paare, 10,7 Prozent waren allein erziehende Mütter, 26,4 Prozent waren keine Familien, 22,0 Prozent waren Singlehaushalte und in 8,2 Prozent lebten Menschen im Alter von 65 Jahren oder darüber. Die Durchschnittshaushaltsgröße betrug 2,68 und die durchschnittliche Familiengröße lag bei 3,11 Personen.

Auf das gesamte County bezogen setzte sich die Bevölkerung zusammen aus 28,6 Prozent Einwohnern unter 18 Jahren, 7,7 Prozent zwischen 18 und 24 Jahren, 31,0 Prozent zwischen 25 und 44 Jahren, 22,5 Prozent zwischen 45 und 64 Jahren und 10,3 Prozent waren 65 Jahre alt oder darüber. Das Durchschnittsalter betrug 35 Jahre. Auf 100 weibliche Personen kamen 98,9 männliche Personen. Auf 100 Frauen im Alter von 18 Jahren alt oder darüber kamen statistisch 96,0 Männer.

Das jährliche Durchschnittseinkommen eines Haushalts betrug 36.422 USD, das Durchschnittseinkommen der Familien betrug 41.136 USD. Männer hatten ein Durchschnittseinkommen von 32.081 USD, Frauen 21.803 USD. Das Prokopfeinkommen betrug 16.416 USD. 11,6 Prozent der Familien und 13,4 Prozent der Bevölkerung lebten unterhalb der Armutsgrenze. Davon waren 16,6 Prozent Kinder oder Jugendliche unter 18 Jahre und 16,4 Prozent waren Menschen über 65 Jahre.

Orte im County
 Carson
 Ethridge
 Glencoe
 Munk
 Napoleon
 Ryle
 Sparta
 Warsaw

Weblinks

Einzelnachweise

Albert Gallatin


text:
The Tour of Xingtai is an annual professional road bicycle racing stage race held in China since 2017. The race is part of the UCI Asia Tour and is classified by the International Cycling Union (UCI) as a 2.2 category race.

Past winners

References

Cycle races in China
UCI Asia Tour races
Recurring sporting events established in 2017
2017 establishments in China


text:
Patterdale is a small village in English Lake District in the Eden District of Cumbria.

Patterdale may also refer to:
 Patterdale Terrier, a breed of dog
Patterdale Hall, a building of the Bolton School

See also


text:
Temmler Werke GmbH was founded in Detmold in 1917 by Hermann Temmler. The Temmler Group is a German pharmaceutical company, which focuses on the production, sale and contract production of pharmaceutical products. In 2012, the Temmler Group was taken over by the Aenova Group and with its seven production sites is one of the largest European pharmaceutical contract manufacturers.

History

The Temmler-Werke was founded in Detmold in 1917 by Hermann Temmler. In 1919, it merged with the Vereinigte Chemische Fabriken GmbH in Detmold to form the Vereinigten Chemischen Fabriken H. Temmler pharmaceutical company. In 1925, its headquarters was re-located to Berlin. Preparations for the treatment and alleviation of respiratory diseases became the hallmark of Temmler Pharma.

From 1933, the company, with expanded production facilities, concentrated its business activities exclusively around the Berlin area. In 1938, a Temmler chemist in Berlin synthesised Pervitin (methamphetamine-hydrochloride), the pharmaceutical drug was then manufactured and dispensed over-the-counter to the public as a central nervous system and circulatory system analeptic, psychiatric performance enhancing stimulant and to induce or extend wakefulness to treat narcolepsy. Pervitin was made available and packaged in thirty tablet oral dosage form, and in six 1ccm glass ampulla form as an intramuscular or intravenous injectable. The company became especially known for the introduction of its methamphetamine-hydrochloride preparation brand Pervitin, which the company produced from 1938 up until 1988.

According to a Der Spiegel article in 2005, Nazi Germany believed that Pervitin could also help win World War II, so the German armed forces was supplied with more than 38 million Pervitin tablets, especially during Germany's "Blitzkrieg" invasion of Poland and the Battle of France during 1939/40 where it was introduced to soldiers to attenuate anxiety and increase performance and concentration.

In 1945, the facility in East Berlin was occupied and disassembled. The company had to be completely reassembled in Hamburg. The company traded under the name Preuss & Temmler AG. The production facilities in East Berlin were sequestered and partially dismantled in 1945, placed under trusteeship from 1946 and expropriated in 1949.

In 1960, the whole company transferred from Hamburg to Marburg.

The Hessian state government awarded the complex, an area of about 40,000 m² of production and administration facilities, a prize for functional and architectural design.

In 1967, the production and storage facilities were extended.

In 1971, a new laboratory building was erected for the manufacture of pharmaceutical dosage forms and active ingredients for controlled release. It became possible, for example, to produce medicinal products in the form of retard pellets releasing their active ingredients when required and over a longer period of time.

In 1982, these retard preparations marked the beginning of contract manufacturing, initially for foreign firms only.

Commencing 1989, the production also comprised all solid pharmaceutical dosage forms for customers at home and abroad.

In 1990, Temmler Pharma became part of the ASTA Medica group. Besides medicinal products for gastroenterology and migraine/pain, pulmology become the focal point of the preparations programme.

In 1998, Temmler Pharma took over 17 established products, thus extending its product range to include pharmaceutical preparations for the treatment of central nervous system disorders.

Since 1999, Temmler Pharma is once again in private hands.

In 2004, the laboratory building was extended by adding two additional floors to 2,500 m², thus laying the foundation for further growth in the field of pharmaceutical development and contract manufacturing services.

A complex comprising 1,380 m² housing production facilities to meet future GMP and FDA standards was erected in 2005. Solid pharmaceutical dosage forms, such as tablets and capsules, and particularly retard formulations, are manufactured at this site.

2007 The acquisition of three European production sites (Germany, Ireland, Italy) from the Japanese pharmaceutical company Astellas on January 1 led to the formation of the Temmler Group, considerably extending production capacities and technological possibilities.

The Temmler Group acquires two further production sites in Feldkirchen and Bruckmühl.

In 2008, with the acquisition of the SwissCo group, based in Sisseln, Switzerland, the Temmler group further develops its competence in the processing of moisture sensitive active substances. The production of effervescent tablets is the chief work of SwissCo.

Today Temmler is one of the leading contract manufacturers in the pharmaceutical industry.

In 2012, Temmler's production facility acquired by Aenova and Temmler's neurology products with the commercial infrastructure and pipeline acquired by major pharma Lupin Limited.

See also
 Methamphetamine

References

External links
 Official website http://www.temmler.eu
 Temmler factory, Berlin: image gallery, demolished in autumn 2015

Chemical companies of Germany
Companies based in Hesse
Multinational companies
Pharmaceutical companies of Germany
Pharmaceutical companies established in 1917
Medical and health organisations based in Hesse


text:
Плодо́вые му́шки  — семейство насекомых из отряда двукрылых (Diptera), включает 4002 вида. Имеет всесветное распространение. Наиболее известный род — дрозофила (Drosophila). Представителей этого рода также называют плодовыми мухами.

Известны как одни из самых стойких к радиации насекомых.

Семейство включает два подсемейства:  и  — и около 70 родов с 4000 видов. Личинки развиваются в разлагающихся растительных остатках, фруктах, овощах, грибах.

Роды:

 Acletoxenus
 Allopygaea
 Amiota
 Apacrochaeta
 Apenthecia
 Apsiphortica
 Baeodrosophila
 Balara
 Bialba
 Cacoxenus
 Calodrosophila
 Celidosoma
 Chymomyza
 Cladochaeta
 Collessia
 Colocasiomyia
 Crincosia
 Dettopsomyia
 Diathoneura
 Dichaetophora
 Dicladochaeta
 Drosophila
 Eostegana
 Erima
 Gitona
 Hirtodrosophila
 Hypselothyrea
 Jeannelopsis
 Laccodrosophila
 Leucophenga
 Liodrosophila
 Lissocephala
 Lordiphosa
 Luzonimyia
 Marquesia
 Mayagueza
 Microdrosophila
 Mulgravea
 Mycodrosophila
 Neorhinoleucophenga
 Neotanygastrella
 Palmomyia
 Palmophila
 Paraleucophenga
 Paraliodrosophila
 Paramycodrosophila
 Paraphortica
 Pararhinoleucophenga
 Parastegana
 Phortica
 Phorticella
 Poliocephala
 Pseudiastata
 Pseudocacoxenus
 Pseudostegana
 Pyrgometopa
 Rhinoleucophenga
 Samoaia
 Scaptodrosophila
 Scaptomyza
 Soederbomia
 Sphaerogastrella
 Sphyrnoceps
 Stegana
 Styloptera
 Tambourella
 Trachyleucophenga
 Zaprionus
 Zapriothrica
 Zaropunis
 Zygothrica

См. также
Дрозофилы

Примечания

Литература

Семейства насекомых


text:
Mirosław Hajnos (ur. w 1957 w Nowej Soli) – polski grafik, malarz, ilustrator, twórca rysunków satyrycznych.

Zadebiutował w roku 1978 na "Satyrykonie" w Legnicy. W prasie w tym samym roku, w czasopismach: Karuzela i Głos Nauczycielski. Jest autorem rysunków satyrycznych publikowanych w wielu czasopismach. Współpracował i współpracuje nadal z prasą – jego prace znalazły się na łamach czasopism: Szpilki, Karuzela, Twój Dobry Humor, Przegląd, Radar, Trybuna, Nie, Hustler, Polityka, Wprost i wielu innych, m.in. w szwajcarskim Nebelspalterze. Twórca internetowego serwisu dla rysowników www.hajnos.pl

Jest uczestnikiem licznych wystaw rysunku satyrycznego w Polsce i na świecie oraz laureatem kilkudziesięciu nagród w krajowych i zagranicznych konkursach rysunku satyrycznego i prasowego oraz publikacji książkowych. Laureat nagrody Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury "Eryk 2004".

Juror międzynarodowych konkursów plastycznych w Stambule (Turcja), Pisku i Hradec Kralove (Czechy), Baku (Azerbejdżan), Tabrizie (Iran) oraz w Zielonej Górze, Kożuchowie i Niemodlinie (Polska).

Linki zewnętrzne
Strona internetowa: http://hajnos.pl

Polscy graficy
Polscy rysownicy
Urodzeni w 1957
Ludzie urodzeni w Nowej Soli


text:
Heteropterys purpurea är en tvåhjärtbladig växtart som först beskrevs av Carl von Linné, och fick sitt nu gällande namn av Carl Sigismund Kunth. Heteropterys purpurea ingår i släktet Heteropterys och familjen Malpighiaceae. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Malpigiaordningen
purpurea


text:
Die N510 war von 1933 bis 1973 eine französische Nationalstraße, die zwischen Frangy und Albens verlief. Ihre Länge betrug 29,5 Kilometer. Eine weitere Verwendung für die Nummer N510 fand sich später für eine Verbindung der N10 mit der Anschlussstelle 40a der A10 bei Bordeaux. Diese Straße trägt sein 2006 die Nummer D1510.

Weblinks
 Route nationale française auf WikiSara, eine Auflistung aller Nationalstraßen (französisch)

510


text:
See Spot Run (en español Spot) es una película de comedia de 2001, dirigida por John Whitesell, producida por Robert Simonds y protagonizada por David Arquette.

Argumento
Todo comienza con un operativo por parte del FBI hacia el jefe de la mafia Sonny Talia (Paul Sorvino), quien detrás de una mercadería legal, estaba traficando con drogas. Inicialmente, los agentes son burlados por Talia pero el Agente 11 (un perro bullmastiff perteneciente al FBI) rastrea la droga dentro de los productos de Talia. En su intento de huir, Talia es atacado por el perro, el cual le arranca un testículo en presencia de los agentes.

En contraparte, Gordon Smith (David Arquette) es un cartero que, si bien está contento con su trabajo, odia a los perros puesto que, lo atacan cuando deja la correspondencia de cada domicilio. Al mismo tiempo, tiene a su amigo Benny Washington (Anthony Anderson) con quien trabaja en el correo, y a su amiga Stephanie (Leslie Bibb), quien es una madre soltera y vive con su hijo James (Angus T. Jones). Gordon está enamorado de Stephanie y quiere ganarse la amistad de su hijo James con un perro de peluche, y se ofrecerse a cuidarlo mientras que su madre estuviese de viaje.

Después de someterse a una operación quirúrgica para reemplazar su testículo perdido, Talia busca vengarse del Agente 11, asignando a sus guardaespaldas Gino (Joe Viterelli) y Arliss (Steve Schirripa) para matar al perro. Después de un intento fallido de Gino y Arliss, el FBI se entera de los planes de Talia y se ven obligados a enviar al perro a Alaska, aunque Murdoch (Michael Clarke Duncan) se opone puesto que era su compañero de equipo. Luego de que Gino y Arliss enviaran a un agente para cambiar el destinatario del Agente 11, el can logra escapar gracias a un accidente con el vehículo en el que iba. En su intento de huir, el Agente 11 ingresa al vehículo donde se encontraba Gordon y se esconde en la parte trasera sin que éste lo viera, aunque James (quien también estaba allí) lo ve. De esa forma, el Agente 11 burla a sus captores.

Complicando más su vida, Gordon tiene que cuidar tanto de James como del Agente 11 (a quien lo llama "Spot") ya que, por un malentendido, Gordon le entrega al perro a James como obsequio. Al principio, el perro no juega con James ni con Gordon debido a que cuando era cachorro, Murdoch le había enseñado a no divertirse; pero de pronto se encariña con James y también con Gordon.

Después que Gino y Arliss causan un desastre en la tienda de mascotas por capturar a Spot, el FBI logra dar con la ubicación del perro y Murdoch se lo lleva a pesar de que Gordon no quería eso porque era la mascota de James. En los siguientes días, James está desanimado. Al mismo tiempo, Spot no quiere comer porque extraña a James y a Gordon. De repente, James huye de casa pensando que Gordon no lo quiere, pero éste lo buscó desesperadamente porque lo quiere en verdad. Asimismo, Spot huye de centro del FBI para buscar a James y a Gordon. Deduciendo su paradero, Murdoch va a buscar al perro, pero en el departamento de Gordon se encontraba Sonny Talia (quien también estaba buscando a Spot).

Al hallar a James, Gordon es perseguido por Gino y Arliss por lo que van al departamento, pero se encuentran a Murdoch amordazado y a Talia con intención de vengarse de Spot. En eso, Spot aparece en el lugar y nuevamente logra derribar a Talia, empujándolo por la ventana. Tras arrestar a Sonny Talia, Gordon y Murdoch notan que Spot le había arrancado el otro testículo a Talia. Terminado esto, Murdoch nuevamente quiere llevarse a Spot pero Gordon se lo impide, proponiendo que sea el perro quien decida con quien quedarse. Spot opta por Gordon y James y Murdoch está triste porque igualmente era su perro, aunque Spot le muestra su cariño hacia Murdoch.

Después de pasar una odisea para llegar a casa, Stephanie regresa para ver cómo estaba su hijo y encuentra a Gordon, a James y a Spot comiendo. Dejándose llevar por lo que vio, amenaza a Gordon con demandarlo si se acerca a su hijo.

Días después, Gordon sale a pasear con Spot al parque. El perro se encuentra con James y Stephanie, a quien le quita su cartera. En eso, Spot le entrega la cartera a Gordon, quien se sorprende al ver a James. Al devolverle la cartera, Stephanie le comenta a Gordon lo mucho que su hijo lo quiere, tanto a él como al perro por lo que, ella le pide si quiere ser su novio, Gordon acepta y se queda con ella, con James y con Spot.

Reparto
 David Arquette - Gordon Smith
 Angus T. Jones - James McGwire
 Leslie Bibb - Stephanie McGwire
 Michael Clarke Duncan - Agente Murdoch
 Paul Sorvino - Sonny Talia
 Anthony Anderson - Benny Washington
 Kim Hawthorne - Agente Cassavettes
 Joe Viterelli - Gino
 Steve Schirripa - Arliss
 Kavan Smith - Ricky

Recepción

Crítica de recepción
La película recibió comentarios negativos. Rotten Tomatoes la calificó con 23%, basada en 76 reseñas, con una calificación promedio de 3.7/10.

Taquilla
La película tuvo un presupuesto de 16 millones de dólares con una recaudación de $43 millones de dólares lo que financieramente, See Spot Run fue un éxito a pesar de las críticas.

Referencias

Enlaces externos

Películas con música de John Debney


text:
Gare de Royat – Chamalières – stacja kolejowa w Chamalières, w departamencie Puy-de-Dôme, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, we Francji.

Jest stacją Société nationale des chemins de fer français (SNCF), obsługiwaną przez pociągi TER Auvergne.

Położenie
Znajduje się na wysokości 456 m n.p.m., na 501,913 km linii Bordeaux – Sète, pomiędzy stacjami Durtol – Nohanent i Clermont-La Rotonde.

Historia
Przystanek otwarto w 2004.

Linie kolejowe
 Eygurande – Merlines – Clermont-Ferrand

Przypisy

Linki zewnętrzne
 Gares en mouvement
 TER Auvergne

Royat – Chamalières


text:
Sarcophaga maculipennis är en tvåvingeart som först beskrevs av Günther Enderlein 1928.  Sarcophaga maculipennis ingår i släktet Sarcophaga och familjen köttflugor. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Köttflugor
maculipennis


text:
Boris Zilber é um matemático britânico natural da Rússia. Trabalha com teoria dos modelos.

Zilber obteve o título de Candidato de Ciências em 1975 na Universidade Estadual de Novosibirsk e doktor nauk em 1986 na Universidade Estatal de São Petersburgo. É desde 1999 professor de lógica matemática da Universidade de Oxford.

Em 2004 obteve um resultado em teoria dos modelos de fundamental significado para a ainda incompleta hipótese de Schanuel, de grande significância na teoria dos números transcendentais. Com Ehud Hrushovski introduziu a geometria de Zariski (Journal of the AMS, Bd.9, 1996, S.1), generalizações de topologias de Zariski. Seu livro sobre o assunto foi publicado em 2010 pela Cambridge University Press (Zariski Geometries- geometry from the logician´s point of view). É também conhecido por uma hipótese com Gregory Cherlin na teoria dos modelos, explanada por ele em 1977 (hipótese de Cherlin-Zilber).

Em 2004 recebeu o Prêmio Berwick Sênior da London Mathematical Society. Em 2002 apresentou a Tarski Lectures. Em 1983 foi palestrante convidado (Invited Speaker) no Congresso Internacional de Matemáticos em Varsóvia (The structure of models of uncountable categorial theories).

Obras
Uncountably categorical theories, American Mathematical Society 1993
Zariski Geometries- Geometry from the logicians point of view, London Mathematical Society Lecture Notes Nr. 360, 2010, Cambridge University Press, Review von Anand Pillay, Bulletin AMS, Volume 50, 2013, p. 175-180

Professores da Universidade de Oxford
Matemáticos do Reino Unido
Alunos da Universidade Estadual de Novosibirsk


text:
Pióry – nieistniejąca obecnie wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Połaniec. Obecnie w 70% zajęta jest pod obiekty przemysłowe odpopielania Enea Elektrownia Połaniec.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Miejscowość formalnie zniesiono z dniem 1 stycznia 2016.

Historia
W latach 1867-1954 w granicach administracyjnych gminy Tursko (natenczas była małą wioską Pióry); a w granicach obecnej gminy Połaniec dopiero od 1 stycznia 1973 roku po reaktywacji gmin w miejsce gromad. Poddana likwidacji w 1978 roku od momentu budowy pobliskiego zakładu przemysłowego.

Wieś wymieniana w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich pod koniec XIX wieku.

Pióry w 1867 roku wchodziły w skład gminy Tursko, z urzędem gminy w Strużkach. Sądem okręgowym dla gminy był IV Sąd Okręgowy w Staszowie (tam też była stacya pocztowa). Gmina miała 8 781 mórg rozległości ogółem (w tym 5 083 mórg włościańskich) i 4 613 mieszkańców (w tym 1,4 proc. pochodzenia żydowskiego, tj. 63 żydów). W skład gminy wchodziły jeszcze: Antoszówka, Dąbrowa, Luszyca, Matyaszów, Nakol, Niekrasów, Niekurza, Okrągła, Ossala, Rudniki, Szwagrów, Strużki, Sworoń, Trzcianka, Tursko Małe, Tursko Wielkie, Tursko Wola, Zaduska Kępa i Zawada.

W 1895 roku ówczesna parafia Połaniec należała do ówczesnego dekanatu sandomierskiego i liczyła wówczas 5 514 dusz.

Demografia
Struktura demograficzna wioski Pióry po reaktywacji państwa polskiego (tj. po I wojnie światowej) – odbiegała znacząco od ujednolicenia narodowościowego do jej różnorodność wyznaniowej włącznie. Bowiem Pióry – wioskę, zamieszkiwały 74 osoby, w tym: 35 mężczyzn i 39 kobiety, z których 74 osoby było wyznania rzymskokatolickiego; jako narodowość polską podało również 74 osoby. Niniejsze dane oparto na podstawie pierwszego spisu powszechnego ludności z 30 września 1921 roku.

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne
W latach 70. ubiegłego wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Piór zawarty w tabeli 1.

Przypisy

Literatura

Połaniec (gmina)