text:
Gerhard von Hirschberg, także Gerhardus de Hirsberg, Hirsburg (żył w XIII w.) –  członek zakonu krzyżackiego wicemistrz krajowy Prus w latach 1257-1259, komtur krajowy Bawarii, Frankonii i Szwabii w roku 1264, mistrz krajowy w Niemczech w latach 1272-1279

Życiorys
Gerhard wywodził się z rodziny hrabiowskiej osiadłej na zamku Hirschberg nieopodal Eichstätt w Górnej Bawarii.

Gerhard von Hirschberg w szeregi zakonu krzyżackiego wstąpił w roku 1250 w Ellingen. Do Prus najprawdopodobniej przybył po raz pierwszy w roku 1255, będąc w orszaku powracającego z Inflant wielkiego mistrza Poppo von Osternohe.
Od roku 1257, podczas nieobecności w Prusach mistrza krajowego Dytryka von Grüningena, przez około dwa lata pełnił funkcję jego zastępcy. Po ustąpieniu z urzędu Gerhard von Hirschberg wyjechał z Prus i związał się z otoczeniem wielkiego mistrza Annona von Sangershausen. Do Prus zawitał w roku 1263 towarzysząc wielkiemu mistrzowi podczas wizytacji tejże prowincji. Przebywając w Niemczech powoli piął się w zakonnej hierarchii. W roku 1264 był zwykłym bratem zakonnym konwentu w Würzburgu, następnie w roku 1268 otrzymał stanowisko komtura krajowego Bawarii, Frankonii i Szwabii. Szczytem kariery Gerharda von Hirschberg było objęcie przez niego na siedem lat urzędu mistrza krajowego Niemiec. Po ustąpieniu z urzędu wrócił do Ellingen, gdzie występował jako członek tamtejszego konwentu. Ostatnią funkcją jaką pełnił było stanowisko komtura na zamku Horneck w miejscowości Gundelsheim w Badenii-Wirtembergii, które objął w roku 1282. Źródła podają, nie precyzując roku, że zmarł on 29 kwietnia. Można przyjąć więc z dużą dozą prawdopodobieństwa, że Gerhard von Hirschberg zmarł 29 kwietnia 1283 roku.

Bibliografia
 Maciej Dorna Bracia zakonu krzyżackiego w Prusach w latach 1228-1309, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2004, str. 162-163

Mistrzowie krajowi Niemiec (zakon krzyżacki)
Urodzeni w XIII wieku
Zmarli w XIII wieku


text:
Sri Lanka es un estado soberano organizado en forma de república semipresidencialista desde 1972.

Ejecutivo
El presidente de la  República es elegido directamente en votación popular por un mandato de 5 años (reelegible una vez), y ocupa una función de jefe de Estado, jefe de Gobierno (conjuntamente con el primer ministro) y comandante en jefe de las fuerzas armadas.

Responsable ante el Parlamento del ejercicio de sus deberes constitucionales y de las leyes, el  presidente puede ser removido del gabinete por dos tercios del Legislativo y por decisión favorable de la Corte Suprema.

Tiene la facultad de escoger un diputado para que sea primer ministro siendo responsable del liderazgo del partido político mayoritario en el Parlamento y debe conducir la relación de los ministros ante el Parlamento.

Legislativo
El poder legislativo está en manos del Parlamento de Sri Lanka que es un órgano unicameral, compuesto por 225 miembros elegidos por representación proporcional en períodos de 5 años.

El presidente puede convocar al Parlamento sesiones extraordinarias, para definir la disolución del mismo; esto ocurrió 7 de febrero de 2004 cuando la presidenta Chandrika Kumaratunga disolvió el Parlamento con el fin de realizar unas nuevas elecciones parlamentarias llevadas a cabo el 7 de abril de 2004.

Referencias

Política de Sri Lanka

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


text:
Janet Manyowa is a Zimbabwean gospel musician.

Early background
Janet Manyowa was born in Harare and resided in Chegutu. Her parents identified her passion for music and they sent her to music school at the age of ten. Her career started when she was leading praise and worship in her hometown church.

Career
Janet Manyowa released her debut album, King of Glory in August 2015 following the success of the singles Amazing God and Ndomira Pamuri followed by her second album Grateful which was launched in 2017 at the Celebration Centre Auditorium. The launch event featured prominent South African gospel musicians Dr Tumi, Ntokozo Mbambo and Nqubeko Mbatha who she featured on the song, You Are More.

At the start of 2017, Janet launched a new TV talk show called Redeemed. The talk show is based on gospel music and interviews various artists and industry leaders and Christians who have a story of redemption to talk about.

She has been listed among the 100 most influential young Zimbabweans under 40 in 2018 and 2021 she was listed as one of the top 50 most inspirational Women in Zimbabwe according to the Institute of Corporate Directors in Zimbabwe.

In 2020, Janet Manyowa was appointed brand ambassador for ZB Bank Limited and Rainbow Tourism Group, she currently seats as the Board Treasurer of the Zimbabwe Music Rights Association.

Discography

Albums
 King of Glory (2015)
 Grateful (2017)
 Sounds of victory (2020)

Singles
 Muchengeti featuring Shingisai Suluma
 King of Glory
 Overcome
 Tarisa
 Ndomira Pamuri
 I Trust You (The Reprise)
 Ufanelwe
 Amazing God feat. Dr. Comfort Manyame
 Kune Muponesi feat. Michael Mahendere
 Muripo
 Amazing God (Saxophone Version)
 Zadzisa
 Nyasha neNgoni
 Ndimi
 Ngatimukudzei Mwari
 Tariro
 Mbiri

Charts performance
Song of the Year (Kune Muponesi feat. Michael Mahendere) - Star FM Gospel Greats 2016
Song of the Year (Zadzisa) - Star FM Zimbabwe Gospel Greats 2017
Song of the Year (Zadzisa) - Diamond FM top 100 2017
Song of the Year (Zadzisa) - Power FM Zimbabwe top 100 2017
Song of the Year (Zadzisa) - ZiFM Stereo 2017
Ngatimukudzei Mwari - Rainbow FM South Africa Gospel Top 20 (number 1)
Ndimi - Trace Africa Gospel Hit 30 in 2020
Song of The Year (Nyasha neNengoni) - Power FM Zimbabwe charts in 2019

Awards and recognition
In the 3 years that Janet has been in music, she has received over 42 nominations and 23 awards, some of these are:
 Best Newcomer 2015—Zimbabwe Music Awards  (ZIMA)
 Best Album 2016— PERMICAN Gospel Awards
 Best Female Artist 2016—Zimbabwe Music Awards  (ZIMA)
 Best of Africa 2017 (nominee)— SABC Crown Gospel Awards
 Outstanding Female Musician 2017— NAMA (National Arts Merit Awards)
 Notable Musician 2018 - Zimbabwe Women Awards (ZIWA)
 Gospel Song of the year 2018(Zadzisa) — Star FM Music Awards
 Female Artist of the year 2018 — Star FM Music Awards
Outstanding Female Musician 2019 - National Arts Merit Awards
Best Female Act 2019 - Star FM Music Awards 2019
Best Female Musician, Album of the Year, Video of the Year (Nyash neNgoni), Best Songwriter 2019 - Permican Gospel Awards
Best Contemporary Gospel Musician 2020 - Zimbabwe Music Awards
Best Female Artist, Gospel Song of the Year (Ndimi) 2020 - Star FM Music Awards
Best Collaboration (feat. Tembalami) 2020 - Maranatha Africa Continental Awards
Best Female Musician 2021 - Zimbabwe Music Awards
Best Album of the Year 2021 (Sounds of Victory) - Zimbabwe Music Awards

Personal life
Janet is married to Munyaradzi Manyowa and together they have 3 children, Matipa, Waishe and Mufaro. She is an accountant by profession.

References

1985 births
21st-century Zimbabwean women singers
Living people
Zimbabwean composers
Zimbabwean songwriters


text:
Epitola zelica är en fjärilsart som beskrevs av Kirby 1890. Epitola zelica ingår i släktet Epitola och familjen juvelvingar. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Juvelvingar
zelica

en:Geritola zelica


text:
Florian Klein est un footballeur international autrichien, né le  à Linz (Autriche). Il occupe actuellement le poste d'arrière latéral.

Biographie

Club

International
Le , il reçoit sa première sélection en équipe d'Autriche, lors du match Autriche - Croatie à l'Hypo Group Arena (défaite 0-1). Il entre à la  à la place de Martin Harnik.

Statistiques

En club

En sélection nationale

Palmarès
 Championnat d'Autriche : 2014
 Coupe d'Autriche : 2014

Notes et références

Liens externes

Footballeur international autrichien
Joueur du LASK Linz
Joueur de l'Austria Vienne
Joueur du Red Bull Salzbourg
Joueur du VfB Stuttgart
Naissance en novembre 1986
Naissance à Linz


text:
is een Japans voetballer die als middenvelder speelt bij Vissel Kobe. Hij debuteerde in 2013 in het Japans voetbalelftal.

Carrière
Hotaru Yamaguchi debuteerde in 2009 voor Cerezo Osaka in de J2 League, de Japanse tweede klasse. Dat seizoen dwong de club promotie af naar de J1 League. Sindsdien maakte hij ruim tien doelpunten in meer dan honderd wedstrijden voor Cerezo Osaka in de J1 League. Op 21 juli 2013 maakte Yamaguchi zijn debuut in het Japans voetbalelftal in een wedstrijd op het Oost-Aziatisch kampioenschap tegen China (3–3). Met Japan nam hij deel aan het wereldkampioenschap voetbal 2014 in Brazilië, waar hij meespeelde in alle groepswedstrijden. Op 5 augustus 2015 maakte Yamaguchi zijn eerste interlanddoelpunt tegen Zuid-Korea tijdens het tweede duel (1–1) van het Oost-Aziatisch kampioenschap 2015.

Per 1 januari 2016 speelt hij bij het Duitse Hannover 96.

Statistieken

Externe link

Japans voetballer


text:
Il doppio del Qatar Ladies Open 2011 è stato un torneo di tennis facente parte del WTA Tour 2011.

Květa Peschke e Rennae Stubbs aveva vinto il titolo del 2008. Stubbs si è ritirata dall'attività agonistica 2 settimane prima del torneo.

Peschke ha giocato con Katarina Srebotnik e ha battuto in finale Liezel Huber e Nadia Petrova 7–5, 6–7(2), [10–8].

Teste di serie

  Květa Peschke /  Katarina Srebotnik (campionesse)
  Liezel Huber /  Nadia Petrova (finale)

 Chan Yung-jan /  Zheng Jie (semifinali)
 Nuria Llagostera Vives /  Anastasija Rodionova (semifinali)

Tabellone

Note

Qatar Ladies Open 2011


text:
Alexander Pratt () es un deportista de Canadá que compite en natación. Ganó una medalla de oro en el Campeonato Mundial Junior de Natación de 2017, en la prueba de 4 × 100 m libre mixto.

Referencias

Nadadores de Canadá


text:
Jay-Alistaire Frederick "Jay" Simpson (nascut l'1 de desembre de 1988) és un futbolista anglès que actualment juga al Hull City.

Referències

Futbolistes londinencs
Futbolistes de l'Arsenal FC
Futbolistes del Hull City AFC
Futbolistes del Norwich City FC


text:
Les épreuves de ski alpin aux Jeux olympiques d'hiver de 1998 se déroulent à Hakuba et Shiga Kogen, près de Nagano au Japon, du 10 au . Plusieurs épreuves sont retardées à cause des mauvaises conditions météorologiques.

Médailles

Podiums

Hommes

Femmes

Tableau des médailles

Résultats

Hommes

Descente

Super-G

Géant

Slalom

Combiné

Femmes

Descente

Super-G

Géant

Slalom

Combiné

Notes et références

Ski alpin aux Jeux olympiques
Épreuve aux Jeux olympiques d'hiver de 1998
Ski en 1998
Ski alpin au Japon
Compétition de ski au Japon


text:
Roland (stylisé comme ROLAND ) est un host japonais,  mannequin, personnalité de la télévision et entrepreneur. Il est l'administrateur représentant de Roland Group HD, Inc. En tant que détenteur du record des ventes du club hôte de Kabukicho, il a été surnommé "le roi des hôtes".  Ses revenus s'élèvent à 42 millions de yens par mois (environ 308 mille euro) ; ses frais de chirurgie esthétique ont coûté plus de 10 millions de yens (environ 73 mille euro), avec des procédures de retouche coûtant 200 000 (1468 euro) yens par mois.

Histoire
Roland est né sous le nom de Fuuga Matsuo (松尾 風雅) en 1992 à Tokyo. Après avoir obtenu son diplôme de l'école Teikyo Koutou, il entre à l'université de Teikyo, mais abandonne et fait ses débuts en tant qu'hôte  à 18 ans en tant que Makoto Tojo. Après un an en tant qu'employé subalterne, il devient directeur délégué du club à l'âge de 21 ans.

En 2013, au sein du principal groupe de clubs hôtes KG-produis  Club PLATINA -Branche principale-, il a rapporté un montant record de trésorerie en tant qu'host principal. Par la suite, il a fait des apparitions dans de nombreux programmes télévisés et est devenu actif en tant que talent .

En août 2017, il a changé son pseudonyme de Makoto Tojo en ROLAND.

Son évènement pour sa fête d'anniversaire en 2018 a rapporté des ventes de plus de 60 millions de yens (environ 440 mille euro) à son club d'host, établissant un nouveau record pour les ventes les plus élevées du groupe. À cette époque, il anime des émissions sur l'émission télévisée de variétés de TV Asahi keiretsu, Sono Saki,  faisant connaître son nom au grand public. Par la suite, il a cessé de travailler en tant qu'hôte principal et s'est séparé de KG-Produce. Depuis octobre 2018, il est affilié à son cabinet personnel, Schwarz, qu'il a créé.

En 2019, il a ouvert sa première exposition à Ikebukuro PARCO, intitulée Ro LAND ~Ore ka, Ore Igai ka~, qui comprenait des éléments de réalité virtuelle.  Au total, 100 000 personnes y ont assisté. En avril de la même année, il ouvre le club hôte THE CLUB.

Le 28 février 2020, ROLAND a ouvert sa chaîne YouTube, THE ROLAND SHOW . Au 18 mars 2020, ses vidéos avaient été visionnées au total 2 300 000 fois et le nombre d'abonnés à sa chaîne avait dépassé les 97 000.  En réponse à la demande d'auto-quarantaine du gouvernement de Tokyo en raison de la propagation de la pandémie de maladie à coronavirus 2019, THE CLUB a suspendu ses opérations d'avril au 26 mai. Grâce aux mesures de prévention de la propagation du virus, les commerces ont pu rouvrir fin mai. Le 9 juillet, le nombre de personnes infectées dans la ville a atteint un nouveau pic. Comme il a été déterminé que d'autres affaires n'étaient plus possibles, THE CLUB a été définitivement fermé le même jour.

Le 3 août, ROLAND a été présenté dans une collaboration avec PlayerUnknown's Battlegrounds, apparaissant dans une carte vocale.

Le 16 décembre de la même année, il coproduit la marque de vêtements et de lingerie pour femme G&R en collaboration avec le musicien Gackt ; cependant, trois jours après le communiqué de presse, certaines des robes ont été accusées de copier des marques étrangères. La société d'exploitation Dazzy (stylisée comme dazzy) a confirmé les soupçons selon lesquels les dessins avaient été copiés et a annoncé que les articles et marchandises vendus avaient été rappelés et remboursés. Sur la chaîne YouTube officielle de Roland, Roland a publié des excuses concernant l'incident et a annoncé la fin de son contrat avec dazzy.

Le 18 décembre 2020, un manga intitulé  de Noriyoshi Inoue est sorti, basé vaguement sur le parcours de Roland pour devenir un hôte de premier plan.  En parlant du projet, Roland a dit que son rêve avait été exaucé.  Diverses campagnes promotionnelles ont été menées pour sa première sortie.  Au 28 janvier 2021, le manga s'était vendu à plus de 100 000 exemplaires et un deuxième volume a été annoncé.

En mars 2021, Roland a dirigé une boutique éphémère à durée limitée dans le bâtiment Shibuya Hikarie pour sa marque de vêtements pour hommes Christian Roland. S'excusant davantage pour l'incident G&R, il dit que cette fois, il ne veut pas vendre quoi que ce soit qui ne soit pas produit à 100% par la collaboration de lui-même et du designer Munetaka Yokoyama.

Le 21 avril 2021, Roland a publié un livre intitulé ROLAND ENGLISH, publié par Nihon Bungeisha . Le livre utilise ses dictons largement cités pour enseigner la grammaire anglaise.

Suite aux ventes de Ore ka, Ore igai ka. Roland toiu Ikikata qui a totalisé plus de 370 000 en deux ans, un volume de suite intitulé Kimi ka, kimi igai ka. La sortie de Kimi he okuru Roland no kotoba est prévue, également par Kadokawa, le 8 juillet 2021.

Actuellement, il exploite un salon d'épilation  et un restaurant. De plus, il est actif dans la vente de produits de beauté  et l'activité d'agence d'importation de champagne, tout en travaillant également en tant qu'investisseur.  ROLAND continue de payer le loyer du bâtiment qui devait être un site de relocalisation agrandi pour son ancien club hôte ; après la diminution des restrictions pandémiques, il vise à rouvrir dans le nouvel emplacement.

Le 17 septembre 2021, il a ouvert un restaurant italien nommé BELLA NOTTE à Shinjuku. Les clients d'une table se sont plaints que leur commande n'avait pas été apportée depuis plus de 60 minutes.  En novembre 2021, un deuxième emplacement a été ouvert à Hachioji, à l'emplacement qui avait été la boutique de tapioca THE PEARL, ainsi que le Roland Museum. Certaines des expositions du musée, y compris ses bottes et sa statue de buste, restent comme décor.

Le 15 avril 2022, il a lancé une nouvelle marque de mode, Minimus .

En mai 2022, il est devenu le premier travailleur mizu shōbai à faire une apparition officielle avec le personnage de Sanrio My Melody, alors que les deux présentaient des conseils en réponse à des questions en collaboration avec anan

Anecdotes/épisodes
 Son nom est dérivé du personnage de Roland Himuro, du manga Usamaru Furuya Teiichi : Battle of Supreme High .
 Les fans de Roland sont appelés Rolanders.
 Il a lui-même déclaré que sa raison de passer de Makoto Tojo à ROLAND était pour changer son image de marque. Sur sa propre chaîne YouTube, THE ROLAND SHOW, il a déclaré (de son temps en tant que Makoto Tojo), "Il y a eu de nombreuses fois où j'ai été incapable de rendre les filles heureuses. Cela a commencé à me bouleverser, pourquoi est-ce que je continue à faire des choses pour faire pleurer les filles ? [En conséquence,] je suis sorti du style commercial qui pensait que les femmes sont de l'argent », cite-t-il comme raison du changement.
 Une collection de livres de citations de ses messages sur SNS et divers médias, Ore ka, Ore Igai ka. Roland Toiu Ikikata est devenu un best-seller à succès avec plus de 230 000 exemplaires en circulation. Toutes les redevances sont reversées à la création d'écoles au Cambodge .  À cet égard, il dit qu'il n'est pas nécessaire d'être égoïste pour faire des remarques acerbes et les faire entendre des autres.
 Alors qu'il était sous-fifre, il vivait dans un appartement d'une pièce à Nishi-Shinjuku qu'il louait pour 60 000 yens par mois et se rendait au travail à vélo. Ensuite, il séjournait dans des hôtels qui coûtaient 200 000 yens la nuit. Actuellement, il vit dans un immeuble de Roppongi .
 Selon son SNS, ses amitiés incluent Asashōryū Akinori, Tetsuya Komuro, Max Matsuura, Gen Shoji (de Gamba Osaka ), Yuki Kobayashi (de l'équipe nationale de football du Japon), Tetsuya de L'Arc~en~Ciel et Minami Takahashi, parmi les autres. De plus, le musicien Gackt a déclaré qu'il adorait Roland comme s'il était son jeune frère.
 Le lanceur de baseball Yasuaki Yamasaki était son camarade de classe au lycée Teikyo, partageant une classe avec lui pendant trois ans.
 Les actrices Rika Adachi et Rina Ikoma ont visité l'exposition de Roland  Rina Ikoma a dit qu'elle est devenue fan de lui.
 Sa famille se compose de cinq personnes : ses parents, une sœur jumelle plus jeune et un frère de 6 ans plus jeune que lui.  Son père est le guitariste professionnel Youichi Matsuo, qui a réalisé des réalisations en travaillant avec AIRBLANCA, JAM Project, Yukari Tamura, Ichiro Mizuki et Mitsuko Horie, entre autres.
 En octobre 2021, une série de supports, de sous-verres et de porte-clés en acrylique a été publiée dans le cadre d'une collaboration entre ROLAND et Haruhi Suzumiya en commémoration de la sortie de son livre Kimi ka, kimi igai ka .

Affiliations au football

 De l'école primaire jusqu'au lycée, il était très porté sur le football ; au collège, il faisait partie de la branche Ōme de l'équipe J.League Kashiwa Reysol junior junior ;  au lycée, il a rejoint l'équipe de football du lycée Teikyo. Il continue de participer au football et joue au futsal une fois par semaine avec ses associés hôtes.
 Le 23 octobre 2018, la télévision Asahi Keiretsu a diffusé Sono Saki  a montré que Roland allait voir les joueurs du Real Madrid CF Luka Modrić, Luís Figo et Roberto Carlos .
 Le 6 octobre 2019, avant le 28e match J.League J1 League Cerezo Osaka vs Kashima Antlers au Yanmar Stadium Nagai, Roland est apparu en tant qu'invité principal lors d'un événement de discussion, organisant un talk-show avec FW Ken Tokura de Cerezo, qui avait été retiré. en raison d'une blessure.  De plus, ce jour-là, il était escorte d'arbitres. Il a également mis à jour son blog ce jour-là, en disant "Malgré la reconnaissance des nombreux risques, de nombreux membres du J.League Club m'ont courageusement contacté et en ont fait une réalité, pour laquelle je suis incroyablement heureux", exprimant ses remerciements pour Cerezo et déclarant: "A partir d'aujourd'hui, je suis un partisan de Cerezo Osaka!"
 Le 22 février 2020, il est de nouveau apparu dans l'événement de discussion pour le match d'ouverture J1 Cerezo Osaka vs Oita Trinita au Yanmar Stadium Nagai. Avant cet événement, le 20 février, il a été annoncé sur la page d'accueil officielle de Cerezo qu'il avait été inauguré en tant que "CereMan officiel".  Ce jour-là, en plus de l'événement de discussion, il a également travaillé comme accompagnateur d'arbitres comme lors de l'événement précédent. De plus, une inauguration a eu lieu pendant le spectacle de la mi-temps, où le président Hiroaki Morishima a officiellement nommé Roland en tant que CereMan officiel. Lorsqu'il a été accueilli par la suite, il a promis une loyauté à vie à Cerezo, déclarant: "Il n'y a que deux types de clubs de football dans le monde. Est-ce Cerezo, ou est-ce le reste?",  que les supporters de Cerezo ont accepté avec des acclamations sauvages. Son contrat a été renouvelé pour la saison 2021.
 Ses opportunités d'apparaître dans des événements et des médias liés au football tels que les cas ci-dessus ont augmenté; il est apparu en tant que commentaire invité dans le sous-audio de l'émission télévisée terrestre du match final de la J.League YBC Levain Cup (Kawasaki Frontale vs Hokkaido Consadole Sapporo ) qui s'est tenu le 26 octobre 2019.  Le 8 décembre de la même année, aux J.League Awards 2019, il est apparu en tant que présentateur pour le Winning Director Award.

Entreprises

Groupe Roland HD, Incorporé

 Le club (club host ) (fermé le 9 juillet 2020 ; réouverture prévue en juillet 2022  )
 ROLAND MUSEUM (un renouvellement de la boutique de thé Tapioca THE PEARL )  Depuis novembre 2021, cet emplacement a été converti en un deuxième emplacement du restaurant italien BELLA NOTTE, certaines expositions du musée restant exposées.
 PARIS ROLAND Omotesando (Institut de beauté)
 ROLAND Beauty Lounge (Salon d'épilation pour hommes)]
 ROLANDALE (produits de beauté, suppléments, cosmétiques)
 CHRISTIAN ROLAND (marque de vêtements)
 R-GALLERY (marque florale haut de gamme)
 SCHWARZ (production de divertissement)
 BELLA NOTTE (restaurant italien)

Apparitions

Programmes TV
 Kingen Picks ~ Tsuginaru Kigyouka ni, Chie wo Sazukeru (4 octobre 2020, TBS) - Hôte (animateur TV / MC)
 Roland-sensei ~Ichiryu Ningenryoku Test~ (20 avril 2020, Fuji TV ) - Lui-même
 Konna Denwa ga Kakattekimashitaこ ん な 電 話 が か か っ て き ま し た (18 mars 2022, TV Asahi ) - Lui-même

Drame télévisé
 Aibou Saison 15 Épisode 3 (26 octobre 2016, TV Asahi ) - Animateur
 Detective Story (version dramatique télévisée 2018) (8 avril 2018, TV Asahi )

Publicités
 NIKEN=ナイケン(Yamaha)
 Thé Oolong Suntory
 CHINTAI (2020 - )
 Gerolsteiner (mars 2020 -)
 Medical Corporation Yushinkai Clear Dentistry (décembre 2020 -)

Clips
 Sandaime J Soul Brothers de EXILE TRIBE " Rat-tat-tat " (2020)

Autre
 FABULOUS NIGHT (2020, 2021) - Official Fabulous Ambassador

    (Kadokawa, 11 mars 2019)
  (Noriyuki Inoue, Takarajimasha, 18 décembre 2020) /
  (Noriyuki Inoue, Takarajimasha, 27 mai 2021) /
  (Éditions Fusosha, 22 août 2020)
 ROLAND ENGLISH (Nihon Bungeisha, 21 avril 2021)
    (Kadokawa, 8 juillet 2021)

Références

Liens externes

Personnalité connue pour sa modification corporelle
Vidéaste web japonais
Homme d'affaires japonais
Naissance en 1992
Pages avec des traductions non relues


text:
Il sapiente di Darkover (Two to Conquer, 1980) è un romanzo ambientato sul pianeta Darkover, appartenente a una serie di volumi a metà strada fra la fantascienza e il fantasy, scritto da Marion Zimmer Bradley e pubblicato per la prima volta in Italia nel 1991.

È uno dei romanzi appartenenti al Ciclo di Darkover.

Trama
L'Età dei Cento Regni sta per concludersi. Terrificanti armi magiche hanno devastato il mondo di Darkover, oramai più simile a uno sterminato e desolato campo di battaglia che a un mondo con la sua storia e le sue leggi. Ma è anche l'epoca di nuove idee e fermenti di pace, incarnati in un potente laranzu, uno dei più grandi Custodi di Darkover: Varzy della Torre di Neskaya, che tenta di unificare i cento piccoli regni in cui è diviso il suo mondo in un Patto che farà la storia del futuro pianeta Darkover.

Edizioni

Altri progetti

Collegamenti esterni

Darkover
Romanzi di fantascienza
Romanzi di autori statunitensi


text:
Ігнатій (Ігнат) Смолянин — східнослов'янський руський мандрівник, белетрист XIV ст.

Біографія
Походив зі Смоленського князівства. У 1389 році супроводжував митрополита Пімена під час його подорожі до Константинополя. Там він перебував до 1393 року, потім відвідав Єрусалим між 1393-1395 рр., а з 1396 р. оселився в монастирі на Афоні (Греція), де й помер.

Твори
Автор наступних творів:

 «Шлях від Москви до Царграду»
 «Опис Царграду»
 «Повість про Амурата і про битву на Косовому полі»
 «Розбрат візантійського імператора Іоанна IV Колояна з Мануїлом II»
 «Вінчання на царство Мануїла II»
 «Подорож в Єрусалим»
 «Опис Солунь і Св. Гори (Афона)»
 «Короткий літописець»

Примітки

Смоленське князівство
Руські письменники


text:
Иродион Нестерович Цулая (1920 — 22 апреля 1979) — участник Великой Отечественной войны, полный кавалер ордена Славы.

Биография
Родился в 1920 году в селе Чубурхинджи Гальского района Абхазии в семье крестьянина. Грузин. Получил среднее образование. После окончания школы работал в колхозе, в Гальском райздраве счетоводом. В 1940 году был призван в Красную Армию. Первый год служил в Байкальском военном округе. Затем учился полгода в Оренбургском военном училище, не закончил, так как был отправлен на фронт.

С февраля 1943 года участвовал в боях Великой Отечественной войны наводчиком орудия 7-го гвардейского артиллерийского полка 9-й гвардейской воздушно-десантной дивизии 5-й гвардейской армии 1-го Украинского фронта. Гвардии младший сержант.

Боевое крещение принял на Северном Кавказе. Принимал участие в освобождении Курска.

В 1946 году был демобилизован. Вернулся в село Чубурхинджи. До 1950 года работал заведующим питомником. С 1950 по 1972 гг. работал заведующим лесопилкой колхоза им. Сталина в селе Чубурхинджи. В 1959 году стал членом КПСС.

Умер 22.04.1979 года. Похоронен на семейном кладбище.

Подвиги

первый
С 8 по 14 августа 1944 года Цулая при отражении контратак немцев в районе населенного пункта Гурки (8 км севернее г.Мелец, Польша) в составе расчета разрушил наблюдательный пункт  противника, уничтожил танк, 3 пулеметные точки и более 10 немцев.
За этот подвиг награждён орденом Славы 3 степени.

второй
В бою за населенный пункт Стопница (20 км юго-западнее г.Сташув, Польша) Цулая заменил выбывшего из строя командиpa орудия и продолжил вести огонь по немцам. В боях с 12 по 23 января 1945 года в районе населенного пункта Стопница и г. Розенберг (ныне г. Суш) расчет Цулая уничтожил наблюдательный пункт, 2 блиндажа, 4 пулемета и свыше 10 немцев.
За этот подвиг награждён орденом Славы 2 степени.

третий
19 апреля 1945 года в бою за г.Шпремберг (Германия) Цулая вместе с двумя бойцами пробрался в дом и захватил в плен вражеский расчет вместе с пулеметом.
За этот подвиг награждён орденом Славы 2 степени. 24 декабря 1971 года перенаграждён орденом Славы 1 степени.

Награды
 Орден Славы 3 степени (07.09.1944)
 Орден Славы 2 степени (17.05.1945) и (28.05.1945 — впоследствии перенаграждён орденом 1 степени)
 Орден Славы 1 степени (24.12.1971)
 Орден Отечественной войны 1 степени
 медаль «За освобождение Праги» (30.10.1972)
 медаль «За боевые заслуги»
 медали СССР

Литература
 Ипполит Гамсахурдия. «Дороги, которые мы выбираем» — на грузинском языке
 Александр Тария. «Символ воинской доблести», Абгосиздат, Сухум-2008, ББК 63.3(2)622.78 Т19

Ссылки
 Символ воинской доблести

Артиллеристы Великой Отечественной войны


text:
Émilie Augustine Broisat, née le  à Paris et morte le  à Cannes, est une actrice française.

Biographie
Elle commença sa carrière au Vaudeville, en 1867, dans une pièce de Sardou, la Maison neuve. Du Vaudeville, elle s'en alla à Bruxelles. Elle  y passa trois années, puis alla remplacer Desclée à Turin. À son retour à Paris, elle est engagée à la Comédie-Française, en 1874. Elle y joua le rôle d'Hermine dans La Souris, une comédie en trois actes, d'Édouard Pailleron, représentée le .

Elle est inhumée au cimetière du Père-Lachaise ( division).

Théâtre

Comédie-Française
 Entrée en 1874
 Nommée  sociétaire en 1877
 Départ en 1894

 1877 : Chatterton d'Alfred de Vigny : Kitty Bell
 1878 : Le Misanthrope de Molière : Eliante
 1879 : L'École des maris de Molière : Isabelle
 1880 : L'Impromptu de Versailles de Molière :  De Brie
 1880 : Le Bourgeois gentilhomme de Molière : Dorimène
 1885 : Denise d'Alexandre Dumas fils : Thouvenin
 1886 : Le Misanthrope de Molière : Eliante
 1887 : La Souris d'Édouard Pailleron : Hermine

Notes et références

Bibliographie

Liens externes

Naissance en novembre 1846
Naissance dans l'ancien 12e arrondissement de Paris
Actrice française de cinéma
Actrice française de théâtre
Sociétaire de la Comédie-Française
Actrice du XIXe siècle
Décès en août 1929
Décès à Cannes
Décès à 82 ans
Personnalité inhumée au cimetière du Père-Lachaise (division 71)


text:
Le mot goupillon peut avoir des sens divers :
 Le goupillon est un objet liturgique servant à asperger d'eau bénite les fidèles, lors d'une cérémonie religieuse :
Par métonymie caricaturale le mot est employé par les anticléricaux pour désigner l'Église catholique. Particulièrement dans l'expression « le sabre et le goupillon » exprimant (généralement avec désapprobation) l'alliance entre les pouvoirs militaire et religieux ;
 Le goupillon ou écouvillon est un objet servant à nettoyer les bouteilles  ;
 Le goupillon est un accessoire servant à essuyer la condensation de vapeur d'eau et de salive dans la perce des instruments à vent.
 Le goupillon est une variété de fléau d'armes ;
 Le goupillon est le surnom des buissons callistemon.

Patronyme
Étienne Goupillon (mort en 1493), évêque de Séez.


text:
Hybomys trivirgatus is een knaagdier uit het geslacht Hybomys dat voorkomt van Sierra Leone tot Zuidwest-Nigeria, oostelijk tot de Niger. Samen met H. planifrons behoort deze soort tot het ondergeslacht Typomys. De populatie uit Nigeria is als een aparte ondersoort pearsei (oorspronkelijk pearcei, maar dat was een spelfout) beschouwd, maar er is geen bewijsmateriaal voor een aparte status van deze populatie.

Literatuur

Dier uit het Afrotropisch gebied
Muridae
IUCN-status niet bedreigd


text:
Нейдгар(д)ты — русский дворянский род австрийского происхождения, внесённый в шестые части родословных книг Московской и Казанской губерний. Иногда фамилия пишется Нейдгарт или Нейгардт.

Николас Нейдгардт в конце XVII века выехал в Россию, где поступил на военную службу. В 1703—1713 гг. он служил в Санкт-Петербургском жилом полку, сначала подполковником, а затем полковником.

По-видимому, у него был брат Лоренц (Лаврентий), который известен как военный инженер и геолог (рудознатец). В 1699 он искал медные руды в Казанской губернии (Кунгур), а в 1708 построил в Казани земляную крепость.

И тот, и другой числились «иноземцами» и, вероятно, были лютеранами.
Вплоть до начала XIX в. представители фамилии Нейдгардтов сохраняли своё вероисповедание.

 Нейдгардт, Иван Лаврентьевич (1739—1815) — действительный тайный советник.
 Павел Иванович (1779—1850) — генерал-майор, участник Наполеоновских войн.
 Александр Иванович (1784—1845) — генерал от инфантерии, начальник Отдельного Кавказского корпуса.
 Борис Александрович (1819—1900) — действительный тайный советник, обер-гофмейстер, гвардии полковник, владелец имения Борисовка в Нижегородской губернии и другого в Чистопольском уезде. OO   Мария Александровна Талызина, сестра А. А. Талызина.
 Ольга Борисовна (1859—1944) — супруга премьер-министра П. А. Столыпина.
 Дмитрий Борисович (1861—1942) — тайный советник, член Государственного совета.
 Алексей Борисович (1863—1918) — российский политический и государственный деятель, член Государственного совета, причислен к лику святых Русской православной церковью в 2000 году.
 Анна Борисовна (1868—1939) — супруга министра иностранных дел С. Д. Сазонова.

Ссылки

 Гербовое дело Нейдгарта Департамента Герольдии Правительствующего Сената по Московской и Санкт-Петербургской губ. 1862 г. РГИА,

Примечания

Дворянские роды, на гербах которых изображены коронованные орлы
Дворянские роды, на гербах которых изображены розы
Дворянские роды, на гербах которых изображены пять страусовых перьев
Дворянские роды, на гербах которых изображены коронованные львы


text:
Luka (lat. Lucas – Lukanac), često muško ime koje dolazi u nizu sličnih varijanti u mnogim indoeuropskim jezicima. Nastalo je kontrakcijom (stezanjem) riječi Lucanus, odnosno  'čovjek iz Lukanije' , antičke talijanske pokrajine (današnja Basilicata) koja je bila nastanjena sabelskim plemenom Lukancima (lat. Lucani). To je 43. ime u SAD-u. Ime Luka ne smije se pobrkati s drugim rimskim imenom Lucius, odakle dolazi i ženski oblik Lucija, a korijen joj je u riječi lux =svjetlost.

Drugi hrvatski oblici za ovo ime su Luko te oblik odmilja Lujo.

ostali oblici u drugim jezicima

 češki – Lukáš
 engleski – Luke/Lucas
 finski – Luukas
 francuski – Luc
 mađarski – Lukas/Lukacs
 islandski – Lúkas
 talijanski – Luca
 njemački – Lukas
 latinski – Lucas
 latvijski – Lukas
 norveški/švedski – Lukas
 poljski – Łukasz
 portugalski – Lucas
 slovački – Lukáš
 slovenski – Luka
 španjolski – Lucas
 perzijski – Lucas

Imena

la:Lucas


text:
is a railway station on the Kagoshima Main Line, operated by JR Kyushu in Kita-ku, Kumamoto, Japan.

Lines
The station is served by the Kagoshima Main Line and is located 180.2 km from the starting point of the line at .

Layout
The station consists of two side platforms serving two tracks on a side hill cutting. A steep sloping ramp leads up to the station from the access road. The station building is a simple, functional, brick structure which is unstaffed and serves only as a waiting room. Access to the opposite side platform is by means of a footbridge.

Adjacent stations

History
Japanese Government Railways (JGR) opened Tabaruzaka signal box on 1 October 1943 on the existing track of the Kagoshima Main Line. On 1 October 1965, Japanese National Railways (JNR) upgraded the facility to full station. With the privatization of JNR on 1 April 1987, JR Kyushu took over control of the station.

Passenger statistics
In fiscal 2014, the station was used by an average of 24 passengers daily (boarding passengers only).

References

External links
Tabaruzaka (JR Kyushu)

Railway stations in Kumamoto Prefecture
Railway stations in Japan opened in 1965


text:
Le Pénitent est un téléfilm réalisé par Jean-Pierre Bastid, diffusé en 1991. Le Pénitent a été adapté du roman de Paul-Aloïse De Bock.

Synopsis
L'été 1933 touche a sa fin. A la frontière des Flandres, dans la grande ferme du Torenhof, Barnabé s'adonne avec vigueur aux travaux de la terre auprès de son père. A 17 ans, il veut entrer au séminaire. Mais son père meurt et Barnabé doit reprendre la ferme, puis épouse Godelieve, sa cousine.

Fiche technique
 Réalisation : Jean-Pierre Bastid
 Scénario et adaptation :
 Roman : Paul-Aloïse De Bock
 Son : Daniel Banaszak

Distribution
 Maurice Barrier
 Benoît Girard
 Martine Jonckheere
 Maxime Leroux
 Doris Van Caneghem
 Evi Vanden Eeckhoudt : Jeanne
 Florence Vanden Eeckhoudt : Jeanne

Liens externes

Téléfilm belge des années 1990
Téléfilm français des années 1990
Téléfilm diffusé en 1991
Téléfilm de La Sept
Téléfilm dramatique
Adaptation d'un roman belge à la télévision


text:
Alfonso Ituarte Servín (Ciudad de México, 30 de octubre de 1914-Ciudad de México, 30 de junio de 1986) fue un político, contador y empresario mexicano

Participación política

Comienza su actividad política a los 20 años de edad, en la campaña de Antonio I. Villarreal por el Gobierno de la Ciudad de México.
Ingresó al Partido Acción Nacional en 1942, fue diputado federal de la XLIII Legislatura (1955-1958), cargo que volvió a ocupar en la XLVII Legislatura (1967-1970). Fue elegido presidente del PAN el 14 de octubre de 1956.

Estudios

Cursó la educación primaria en el colegio Luz Saviñón.
Realizó estudios de contador privado en la Escuela Superior de Comercio del Instituto Politécnico Nacional (1938-1942).
Finaliza sus estudios universitarios en edad adulta en la Escuela Bancaria y Comercial.

Actividades empresariales

Se enfocó en actividades industriales iniciando en un taller de fabricación de zapatos.
Fundó varias empresas entre las que destacan un ingenio en Cuautla, Morelos; una finca productora de uva en el Valle de Santo Domingo, Baja California Sur; una fábrica de rompope y una compañía dedicada a la venta de materiales para construcción en Guadalajara, Jalisco.

Otras actividades

 Miembro de la Liga Nacional Defensora de la Libertad Religiosa.
 Miembro de la Asociación Católica de la Juventud Mexicana (ACJM).
 Presidente del Comité Diocesano de México 1935.
 Miembro de la Acción Católica Mexicana (ACM)
 Miembro y presidente de la Unión de Católicos Mexicanos (UCM) (1953-1955).
 Fundador y presidente del Centro Cívico del Distrito Federal.
 Miembro del Pentatlón Universitario.
 Consejero de la Cámara Nacional de la Industria de la Transformación (CANACINTRA).

Bibliografía

Nacidos en Ciudad de México
Fallecidos en Ciudad de México
Contadores de México
Alumnado del Instituto Politécnico Nacional
Miembros del Partido Acción Nacional
Diputados de la XLIII Legislatura de México
Diputados de la XLVII Legislatura de México
Alumnado de la Escuela Bancaria y Comercial


text:
Los taliáceos (Thaliacea) son una clase pertenecientes a los urocordados, de los que se han descrito unas 77 especies.

Son animales marinos y suelen ser de tamaño pequeño, normalmente con forma de "tonel" (sobre todo los sálpidos y los doliólidos). Su cuerpo está cubierto por una túnica compleja. Tienen musculatura en bandas por todo el cuerpo, no sólo en los sifones.

Presentan una faringe perforada muy desarrollada. El eje oro-aboral es rectilíneo, y la cavidad faríngea y cloacal ocupa casi toda la parte axial del cuerpo; esto permite que la corriente de agua se utilice para la alimentación, para el intercambio gaseoso y para proporcionar al animal propulsión.

Aunque la mayoría de los urocordados son sésiles, los taliáceos son de vida libre, perteneciendo a la comunidad planctónica, concretamente al holoplancton. Son filtradores.

Reproducción
Su ciclo de vida es complejo, normalmente con varios estados entre la larva y el adulto, teniendo organización colonial al menos uno de esos estados intermedios. Tienen alternancia de generaciones: individuos que se reproducen sexualmente darán individuos asexuados, que producirán a su vez indiviudos sexuados.

Extra
Se ha descubierto que son importantes captadores de dióxido de carbono, algo de significado ecológico notable.

Clasificación
  Orden Pirosómidos (familia Pyrosomatidae):
Zooides sexuales en mayor proporción que asexuales. Fecundación interna.

  Orden Sálpidos (familia Salpidae):
El animal asexual formará colonias, produciendo individuos sexuales solitarios mediante estrobilación. Desarrollo directo.

  Orden Doliolidos (familia Doliolidae):
El indiviudo asexual tiene dos espolones: sexual y asexual. El espolón asexual es productor de tres tipos de yemas: Unas se colocarán en los laterales del espolón. Otras serán gastrozoides, encargadas de la alimentación, y se colocarán en la región central. El tercer tipo será gonozoide. Una vez desarrollado se separará de la colonia y se reproducirá sexualmente.

Referencias

Enlaces externos

 Información de Thaliacea en earthlife.net
 Thaliacea en amonline.net.au
 Thaliacea en ascidians.com
 Las salpas y el cambio climárico Consultado el 28/08/2011

Biología marina
Planctología
Taxones con nombres de la mitología clásica


text:
Ariquemes is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rondônia. De gemeente telt 109.523 inwoners (schatting 2020).

Aangrenzende gemeenten
De gemeente grenst aan Alto Paraíso, Buritis, Cacaulândia, Jaru, Machadinho d'Oeste, Monte Negro, Rio Crespo, Theobroma en Vale do Anari.

Externe link
  Website van de gemeente Ariquemes

Gemeente in Rondônia


text:
"Blue" () é uma canção do grupo sul-coreano Big Bang. Foi lançada em 22 de fevereiro de 2012, como o primeiro single de seu quinto extended play (EP) Alive. Composta por G-Dragon, Teddy Park e T.O.P e produzida por Teddy e G-Dragon, "Blue" fala sobre o sentimento de tristeza relacionado a perda de um amor. Após seu lançamento, atingiu o topo da parada da Gaon, além de tornar-se a primeira canção a alcançar um perfect all kill na Coreia do Sul. Posteriormente, encerrou o ano de 2012 como uma das canções de melhor desempenho no país.

Antecedentes e composição
Antes do lançamento do EP Alive, a YG Entertainment lançou em datas diferentes, imagens teasers contendo cada membro do Big Bang a fim de promover suas canções. Em 17 de fevereiro de 2012, a última imagem foi lançada contendo G-Dragon introduzindo a canção "Blue", que se tornaria mais tarde, o primeiro single de Alive. A canção foi lançada uma semana antes do EP, em 22 de fevereiro de 2012. Pouco depois de ser disponibilizada online, o grupo atualizou seu canal oficial na plataforma de vídeos YouTube com um vídeo intitulado: "About the Song 'Blue' Part 1", onde cada um dos membros descrevem brevemente a mesma. Uma versão em língua japonesa foi lançada no quarto álbum de estúdio japonês do Big Bang, de mesmo nome de seu EP coreano, e em seu álbum de maiores sucessos, The Best of Big Bang 2006-2014 (2014).

"Blue" é uma canção de tempo mediano, pertencente aos gêneros de R&B e balada. Considerada uma faixa calma, com um som de violão intenso e melódico, seu tema lírico refere-se a tristeza que se sente quando se perde um amor. Além disso, a canção traz consigo uma mensagem sobre como encontrar energia diante da aceitação da tristeza e da perda. "Blue" expressa um lado mais emocional do Big Bang não visto antes. Os membros explicaram seu significado dizendo  que ela refere-se sobre "estar sozinho, ou sentir um vazio". Onde a canção "torna toda a dor azul", tendo um sentimento confortante.

Recepção da crítica
O jornal The Borneo Post em sua resenha sobre "Blue", caracteriza-a como possuindo uma "receita retrô com toques de modernismo", sendo descrita como uma "confissão terapêutica". Kaitlin Miller do jornal Sun-Times, incluiu "Blue" em sua lista de melhores canções do Big Bang, descrevendo-a como uma "faixa suave e emocional". Miller destacou que a mesma enfatiza "um som mais maduro" ao grupo, e que contém "amostras eletrônicas e técnicas de produção mais interessantes" em comparação a trabalhos anteriores do Big Bang.

Vídeo musical
Dirigido por Han Sa-min e lançado na mesma data da canção, o vídeo musical de "Blue" foi filmado em Nova Iorque, Estados Unidos, no início do ano de 2012, apresentando como cenário, a "atmosfera solitária e suave de suas ruas". Antes do grupo iniciar suas filmagens, a equipe de produção estadunidense, recebeu roteiros e traduções líricas da canção, juntamente com notas do Big Bang sobre o que o quinteto procurava para moldar o vídeo musical. Uma de suas sequências foram filmadas ao lado da montanha russa Coney Island Cyclone localizada no Brooklyn. Em junho de 2017, o referido vídeo musical atingiu a marca de cem milhões de visualizações no Youtube.

Desempenho nas paradas musicais
"Blue" atingiu a posição de número um em todas as paradas de serviços de música online da Coreia do Sul, incluindo  Melon, Mnet e Soribada, após seu lançamento. A canção liderou as paradas da Gaon Digital Chart e Billboard K-pop Hot 100, durante três semanas consecutivas. Ela também obteve a melhor primeira semana em vendas de 2012 e tornou-se a canção de um grupo masculino, com maiores vendas em sua estreia na parada da Gaon, com 833,233 mil cópias digitais. Adicionalmente, "Blue" estreou em número um na Gaon Streaming Chart permanecendo no topo por quatro semanas consecutivas. Apesar de seu lançamento ter ocorrido na última semana do mês de fevereiro de 2012, a canção se estabeleceu como a mais vendida de fevereiro, bem como a mais transmitida do mês de março. Mais tarde, "Blue" encerrou o referido ano, como a quarta canção mais vendida no país, com vendas de mais de 3,5 milhões de downloads digitais. Atualmente é uma das canções mais vendidas na Coreia do Sul.

Nos Estados Unidos, a faixa alcançou a posição de número dois na Billboard World Digital Songs.

Posições

Paradas de fim-de-ano

Vendas

Prêmios

Vitórias em programas de música

Histórico de lançamento

Precessão e sucessão

Ligações externas

Canções gravadas por Big Bang (banda)
Singles lançados pela YG Entertainment
Singles de 2012
Canções de R&B
Baladas de música pop
Canções compostas por G-Dragon
Canções compostas por Teddy Park
Canções compostas por T.O.P
Canções em coreano
Canções em japonês
Canções de 2012


text:
De Herodotusreeks (in kranten ook wel omschreven als de Herodotusserie of de Herodotuscyclus) bestaat uit zes televisiefilms die door de VPRO uitgezonden zijn tussen 1974 en 1976. De films waren losse verhalen gebaseerd op het werk van de Griekse geschiedschrijver Herodotus. Dit project was het idee van Jan Blokker, die Herodotus als verhalenverteller wilde gebruiken, in plaats van historicus en bron van feiten. De reeks riep gemengde reacties op.

Productie en achtergrond
Het initiatief voor de reeks werd genomen door Jan Blokker en berichten vooraf verschenen vanaf midden 1973 in Nederlandse kranten.
Hij werd daarin bijgestaan door Dimitri Frenkel Frank en Krijn ter Braak. Ook bekende auteurs werkten mee aan de serie: Harry Mulisch en Willem Frederik Hermans schreven elk een deel. Een bijdrage van Cees Nooteboom is echter niet gebruikt.

De verhalen speelden zich af in de oudheid, in Egypte, Lydië, Griekenland en Perzië. De eerste twee verhalen zijn opgenomen op locatie in Egypte. Het eerste programma was het verhaal van farao Rhampsinitos en de dief. De steen was gebaseerd op slechts een losse opmerking bij Herodotus.

Delen

Receptie
De reacties waren matig. De programma's zijn daarom dan ook niet herhaald of in Vlaanderen vertoond, op één herhaling na van De dief anno 2009 op Best24.

Het tweede verhaal, De steen, had geleden onder het uitbreken van de Jom Kipoeroorlog en daarnaast was een gedeelte van de opnames mislukt. Het kreeg dan ook veel negatieve reacties.

Ook het (geplande) derde deel had te kampen met productieproblemen. Dit was eerst opgenomen met Gerard Cox en Cox Habbema, maar het resultaat viel zodanig tegen dat het niet gebruikt is en de aflevering geheel opnieuw werd opgenomen met andere acteurs.

De laatste twee delen werden elk pas een jaar later uitgezonden en waren gemaakt met minder bemoeienis van Blokker of Ter Braak.

De afgekeurde eerste versie van Het Orakel is niet bewaard. De steen is verdeeld over twee mastertapes en op beide ontbreekt de aan- en aftiteling. De overige programma's zijn geheel intact overgeleverd. Het laatste verhaal, Volk en vaderliefde, is als enige uitgegeven, namelijk als onderdeel van de dvd-box Wim T. Schippers' Televisiepraktijken. De andere vijf delen zijn nooit uitgegeven, maar kunnen wel op individuele aanvraag besteld worden bij Beeld en Geluid.

Bronnen
 , Periander (Amsterdam 1974).
 , Volk en vaderliefde (Amsterdam 1975).
 , Gyges en Kandaules: een koningsdrama (Amsterdam 1982).

Externe links

Nederlandse televisieserie
Programma van de VPRO


text:
Хернбаумгартен () — ярмарочная коммуна () в Австрии, в федеральной земле Нижняя Австрия.

Входит в состав округа Мистельбах.  Население составляет 953 человек (на 1 Январь 2010 года). Занимает площадь 16,48 км². Официальный код  —  31621.

Политическая ситуация
Бургомистр коммуны — христианской Франк (АНП) по результатам выборов 2010 года.

Совет представителей коммуны () состоит из 19 мест.

 АНП занимает 15 мест.
 СДПА занимает 3 места.
 АПС занимает 1 места.

Ссылки
 Официальная страница

Примечания

Города Нижней Австрии


text: Caligonellidae zijn  een familie van mijten. Bij de familie zijn vijf geslachten met circa 50 soorten ingedeeld.


text:
Miejscowości w USA:
 Zanesville – miejscowość w stanie Indiana, w hrabstwie Allen
 Zanesville – miasto w stanie Ohio, w hrabstwie Muskingum
Gminy w USA:
 Zanesville (ang. Zanesville Township) – gmina w stanie Illinois, w hrabstwie Montgomery


text:
Carew er et efternavn, der henviser til blandt andre:

 John Carew (født 1979) – norsk fodboldspiller
 John Edward Carew (1782-1868) – engelsk billedhugger
 Thomas Carew (1595-1640) – engelsk digter

Efternavne


text:
A national liberation skirt ()  or national celebration skirt () is a style of skirt, handmade of patchwork and embroidery, in celebration of Dutch Liberation Day on 5 May 1945. The style was invented by resistance fighter and feminist Mies Boissevain-van Lennep. The  has been described as "a female mode of political expression ... [which] explicitly linked gender to the reconstruction of a ravaged country and the general striving for 'breakthrough' and social renewal."

History
Boissevain-van Lennep had been imprisoned in 1943 for her involvement with the Dutch resistance to the Nazi occupation of the Netherlands during World War II. Soon after, a scarf was smuggled into her cell that had been constructed of textile patches of personal significance—including a piece of her first ballgown and pieces from her children's clothing. As a member of a post-war women's committee intending to celebrate the rebuilding of the Netherlands and inspired by her memory of that scarf, she devised a skirt to represent "unity in diversity" (); "new from old" (); "building from the broken" () and "one garment makes unity" ()." She called it the .

Concept
The idea was that these unique skirts would be worn during national holidays and similar events as a symbol of both individuality and national unity. In the words of a song composed in honour of the idea: "Weave the pattern of your life into your skirt" (. Through handmade patchwork, the skirts also literally symbolised the concept of postwar reconstruction.

 To ensure that all  were handmade, the International Archives for the Women's Movement was assigned responsibility for registering and numbering each skirt. More than 4,000 received official registration.

Use and legacy
At the request of the  (NIB), Boissevain-van Lennep travelled to the United States in 1949, visiting 27 states and championing the "Magic Skirts of Reconstruction". Her preferred nickname was "levensrok" (skirt of life) while others in the Netherlands used "bevrijdingsrok" (liberation skirt) or "oranjerok" (orange skirt, referring to the House of Orange, the reigning Dutch royal family). Each had one or more triangles sewn near the front hem on which the date of the Dutch Liberation Day, 5 May 1945, was embroidered; some also had the dates of later celebrations in which the makers participated. Prominent among the colours in these  were the Dutch national colours: red, white, blue, and orange. The skirts were individually registered in a national archive under the names of their makers, and their identification number was often embroidered into the skirt itself.

On 2 September 1948, some 1500 women wearing  took part in a parade in Amsterdam marking the Golden Jubilee of Queen Wilhelmina's coronation and coinciding with the exhibition .

Some of these skirts are now in the collections of museums, including the Rijksmuseum, the National Liberation Museum, and the Textile Research Centre in Leiden. The Verzetsmuseum (Resistance Museum) in Amsterdam holds Mies Boissevain-van Lennep's own .

See also
Folk costume
Netherlands in World War II

References

External links
Aggregated search results for "Nationale feestrok" from several cultural heritage organisations on Europeana.

Skirts
Dutch clothing
Textile arts
1940s in the Netherlands
Aftermath of World War II in the Netherlands
Embroidery


text:
Метробус Буэнос-Айреса — сеть автобусов скоростного транспорта города, которая обслуживает город Буэнос-Айрес, Аргентина. Метробус запущен в мае 2011 года, первый маршрут проложен по улице Хуан Б. Хусто, и связал районы Линьерс и Палермо. Представляет собой систему физически отделённых от основного потока линий для движения автобусов с остановочными платформами, преимущественно, по центру проезжей части. Оплата проезда проводится непосредственно в автобусе.

История
Первый маршрут автобусов был открыт для публики в мае 2011 года, и проходит через проспект Авенида Хуан Б. Хусто, соединяющий районы Линиерс и Палермо. Этот маршрут имеет 21 остановку и составляет 12 км (7,5 миль).
Второй маршрут был открыт 24 июля 2013 года, охватывает большую часть проспекта Авенида 9 де Хулио, имеет 17 остановок и составляет 3 километра (1,9 мили).
Третий маршрут открылся 14 августа 2013 года, состоит из 36 остановок и составляет 23 километра (14 миль). Этот маршрут проходит через важные улицы южной части города, в результате чего пассажиры едут из района Конститусьон через вокзал железной дороги Ferrocarril General Roca до Авенида Хенераль Пас. В некоторых частях этого маршрута (по Авениде Рабаналь) автобусные линии сливаются с общим движением и позже возвращаются на выделенную линию.

9 октября 2013 года правительство города объявило о планах по расширению сети маршрутов метробуса, которая будет иметь общую протяженность 56 километров (35 миль). Когда работы будут завершены, она будет иметь в общей сложности 7 маршрутов, перевозящих приблизительно 1,2 миллиона пассажиров в день.
Четвёртый маршрут, Метробус Кабилдо, был открыт в июне 2015 года и соединяет станцию метро Конгресо де Тукуман (конечная станция метро Буэнос-Айреса линии D) с департаментом Висенте Лопес в Большом Буэнос-Айресе. Этот маршрут первоначально был рассчитан на поездку до границы города, однако был увеличен в связи с нехваткой маршрутов за пределы города.

Восьмой маршрут, который планировалось открыть в 2015 году, будет работать в направлении с севера на юг в западной части города. Этот маршрут, скорее всего, заменит часть планируемой линии метро I, в то время как на другой части этой линии будут работать автобусы других маршрутов.

Линия Хуан Б. Хусто

Метробус Хуан Б. Хусто был первым маршрутом, он открылся в 2011 году и пролегает почти по всей длине проспекта Авенида Хуан Б. Хусто. Он составляет 12 км (7,5 миль) в длину, имеет 21 остановки. Пассажиропоток составляет около 100 000 пассажиров в день, а частота движения — один автобус через каждые 2 минуты. Предполагается, что реализация маршрута Метробус по проспекту сократила время поездки на 40%, в то же время обеспечивая возможность пересадки на линию D метро Буэнос-Айреса, а также на станции Сармьенто и Сан-Мартин пригородной железнодорожной линии. Кроме того, эксклюзивная полоса для метробуса используется и для машин скорой помощи. Реализация маршрута метробуса была встречена с некоторой критикой со стороны владельцев магазинов, расположенных по проспекту, которые больше не могли рассчитывать на места парковки для покупателей в часы пик из-за меньшего числа полос для регулярного движения. Появление данного маршрута также привело к увеличению на 30% автобусных поездок в результате уменьшения времени ожидания на остановках.

Линия 9 де Хулио

Маршрут Метробуса 9 де Хулио составляет 3 км (1,9 мили) в длину с 13 остановками и проходит по проспекту Авенида 9 де Хулио, идя примерно примерно по тому же маршруту, что и линия C метро Буэнос-Айреса. Основная цель создания этого маршрута — соединить две железнодорожные станции: Ретиро и Контитусьон и обслужить около 250 тысяч пассажиров в день, которые пользуются автобусными маршрутами, идущими по проспекту, время в пути составляет примерно 15 минут вместо прежних 30 минут, когда ещё не существовало маршрута Метробуса 9 де Хулио. Национальное правительство критиковали за создание маршрута Метробуса, совпадающего с линией метро С, однако нет никаких доказательств того, что число пассажиров на линии метро снизилось. Кроме того, во время строительства маршрута были также резкие критические замечания, что множество деревьев вдоль проспекта исчезнет в результате создания маршрута, однако городское правительство заявило, что после того, как строительство было завершено, было посажено на 550 больше деревьев вдоль проспекта, чем было до начала строительства. В мае 2015 года были открыты два новых (90 метров и 230 метра) тоннеля для движения транспорта на южном конце данного маршрута. Эти туннели идут от железнодорожного вокзала Конститусьон и предназначены для уменьшения трафика в зоне вокруг вокзала, а также сокращения длительности поездки на маршруте Метробуса.

Линия Сур

Маршрут Метробуса Сур был открыт в 2013 году и соединяет железнодорожную станцию Контитусьон, расположенную в южной части города, заканчивающейся мостом Пуэнте Нория (граница между городом и Большим Буэнос-Айресом.  Маршрут имеет две ветви, составляет 23 километров (14 миль) в длину и имеет 37 остановок. Маршрут соединяется с PreMetro E2, а также с линией метро H на станции Инклан и линией метро C на станции Конститусьон, где он также соединяется с железной дорогой Ferrocarril General Roca.
Кроме того, он в будущем соединится с линией метро H на строящейся станции Саэнс после того, как линия метро, строящаяся там, будет соединяться с пригородной железнодорожной линией Línea Belgrano Sur. Маршрут по оценкам обслуживает около 250 000 пассажиров в день, его создание увеличило пассажиропоток на 30% и сократило длительность поездки на 15%.

См. также
Macrobús

Примечания

Транспорт Буэнос-Айреса
Автобусные системы Аргентины
Скоростной автобус


text:
Solling - obszar wolny administracyjnie (niem. gemeindefreies Gebiet) w Niemczech w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Northeim. Teren jest niezamieszkany.

Bibliografia
 Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen, Hanower, 2009

Powiat Northeim
Obszary wolne administracyjnie Dolnej Saksonii


text:
Joseph Charles Gustave Brault (1886–1954) was a Canadian architect who served as Chief Dominion Architect from 1947 to 1952. As chief government architect he was responsible for many of the federal buildings constructed in this period.  Drawings for public buildings such as Post Office Buildings and Dominion Public Buildings designed by Brault and his staff during his tenure as Chief Architect of the Department of Public Works are now held at the National Archives of Canada.

Joseph Charles Gustave Brault was born in Montreal, Quebec on 15 March 1886. He attended Mont-St-Louis College in 1901–06. He articled in Montreal, Quebec with Edward & W.S. Maxwell in 1907–08. He articled with Ross & MacFarlane in 1910–11. He also trained in offices of Marchand & Haskell and Kenneth Rea as a summer student. He attended courses in architecture at Cornell University in 1911–12. He worked as a draftsman in Montreal, Quebec for Ross and MacFarlane and for Barott, Blackader & Webster. He joined the Department of Public Works as a staff architect from 1913–1947 in Ottawa, On

tario. He was appointed Chief Architect of the Department of Public Works from 1947 until he retired in 1952. He died on 7 May 1954 in Montreal.

Works
During the period of rapid growth following World War II his work included planning for new structures and major additions to Post Offices known as Dominion Public Buildings, Customs & Immigration facilities at new border crossings, and military hospitals. He designed Customs & Immigration Buildings in Edmundston, New Brunswick (1947); Phillipsburg, Quebec (1947); Saint John, New Brunswick (1948); Armstrong, Quebec (1948); Lacollege, Quebec (1948) and Coutts, Alberta (1950). He designed a Forward Mail Building in Edmonton, Alberta in 1948.

References

External links

Joseph Charles Gustave Brault, Dominion Architect, 1936-1947

1886 births
1954 deaths
Architects from Montreal
Canadian architects
Cornell University College of Architecture, Art, and Planning alumni


text:
La regione di Tagant (in arabo: ولاية تكانت) è una regione (wilaya) della Mauritania con capitale Tijikja.

La regione è suddivisa in 3 dipartimenti (moughataas):
 Moudjeria
 Tichit
 Tijikja

Note

Collegamenti esterni


text:
Jerzy Dymkowski (ur. 14 listopada 1926 w Rembertowie, zm. 6 kwietnia 1979 w Warszawie) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego.

Życiorys
Syn Piotra (1893-1942), pracownika PKP, zabitego przez żandarmów niemieckich i Władysławy Heleny ze Skłodowskich (1893-1957). Od 1933 uczył się w szkole powszechnej w Rembertowie. Od 1941 uczęszczał do Państwowej Szkoły Ślusarsko-Mechanicznej w Warszawie, równocześnie pracując w fabryce samolotów "Junkers". Z powodu zagrożenia aresztowaniem wyjechał do Lublina. Tam, 14 sierpnia 1944 wstąpił ochotniczo do ludowego WP. Został wcielony jako strzelec w 6 Pułku Piechoty 2 Dywizji Piechoty 1 Armii WP. Walczył na przyczółku warecko-magnuszewskim (od 16 sierpnia do 12 września 1944), na przyczółku żoliborskim (15 - 22 września 1944) i pod Żeraniem w październiku 1944, gdzie został ciężko ranny w lewe kolano i szyję. Po wyleczeniu w Szpitalu Polowym w Wiązownej pod koniec grudnia 1944 powrócił do służby i został skierowany do batalionu wyzdrowieńców w 3 Zapasowym Pułku Piechoty. Od 13 stycznia 1945 służył w 10 Pułku Piechoty 4 Dywizji Piechoty im. Jana Kilińskiego, brał udział w walkach o wyzwolenie Warszawy (16-17 stycznia 1945), na Wale Pomorskim (29 stycznia - 11 lutego 1945) i pod Kołobrzegiem (7-16 marca 1945), gdzie był ponownie ciężko ranny. Przebywał początkowo w szpitalu w Wałczu, a następnie w Złotowie. Po wyleczeniu ran został w maju 1945 skierowany na Punkt Przesyłkowy nr 1 do Warszawy. W czerwcu i lipcu 1945 uczestniczył w walkach z podziemiem niepodległościowym na Białostocczyźnie.

W lipcu 1945 rozpoczął służbę w 3 Pułku Piechoty 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty, jako starszy pisarz kwatermistrzostwa pułku i pełniący obowiązki szefa kancelarii. Od sierpnia 1946 służył w stopniu chorążego w korpusie oficerów administracji i był szefem pułkowego magazynu żywnościowego. W listopadzie 1946 został szefem kancelarii kwatermistrzostwa 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty. Od końca lutego 1947 oficer mundurowo-taborowy w 2 Pułku Piechoty w Legionowie. Wiosną 1947 brał udział w akcji "Wisła" przeciwko oddziałom ukraińskiego podziemia zbrojnego. W 1949 przebywał na Wyższym Kursie Kwatermistrzostwa w Centrum Wyszkolenia Kwatermistrzowskiego, po ukończeniu którego pracował w Departamencie Organizacji i Planowania MON, na stanowisku starszego pomocnika kierownika sekcji organizacyjnej wydziału organizacyjno-mobilizacyjnego. Od 1950 służył w Sztabie Głównego Kwatermistrzostwa, gdzie był kolejno pomocnikiem szefa wydziału organizacyjnego (1950-1952), pomocnikiem szefa wydziału organizacji tyłów Oddziału I Organizacyjnego (1952) i szefem wydziału organizacyjnego Oddziału Organizacyjnego (1952-1955). W latach 1955-1957 przebywał na Kursie Operacyjnym Kwatermistrzostwa Akademii Sztabu Generalnego WP, który ukończył we wrześniu 1957 z oceną bardzo dobrą. Jednocześnie uzupełnił wykształcenie ogólne zdając w 1958 egzaminy maturalne w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Rembertowie.
Od października 1957 szef wydziału organizacji i planowania w Sztabie Kwatermistrzostwa Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy, a od maja 1959 szef Oddziału I Organizacyjnego w Sztabie Głównego Kwatermistrzostwa WP (przekształconego w 1961 w Oddział I Operacyjno-Organizacyjny). W 1965 awansował na pułkownika, a w lipcu 1966 został zastępcą szefa Sztabu Głównego Kwatermistrzostwa WP ds. operacyjno-organizacyjnych. Od stycznia 1967 był kwatermistrzem - zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

9 października 1968 na mocy uchwały Rady Państwa awansowany na generała brygady - nominację otrzymał 12 października 1968 w Belwederze od przewodniczącego Rady Państwa Mariana Spychalskiego. Od września 1970 szef Sztabu Głównego Kwatermistrzostwa WP, a od października 1972 zastępca Głównego Kwatermistrza WP. W 1971 przebywał na dwumiesięcznym Kursie Operacyjno-Strategicznym w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. O lipca 1974 do sierpnia 1977 attaché wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie PRL w ZSRR. Od maja 1978 roku szef Zarządu Organizacyjnego w Sztabie Generalnym WP. Podczas służby otrzymywał bardzo dobre opinie i oceny.

Zmarł na zawał. Pochowany z honorami 10 kwietnia 1979 na Cmentarzu Komunalnym (d. Wojskowy) na Powązkach (kwatera A4-tuje-17), pożegnany przez delegację MON z wiceministrami obrony gen. broni Józefem Urbanowiczem, gen. broni Mieczysławem Obiedzińskim i gen. broni Zbigniewem Nowakiem. W imieniu kierownictwa MON mowę pogrzebową wygłosił z-ca szefa Sztabu Generalnego WP gen. dyw. Antoni Jasiński.

Awanse
W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskowe:
 chorąży - 1946
 podporucznik - 1948
 porucznik - 1950
 kapitan - 1952
 major - 1956
 podpułkownik - 1960
 pułkownik - 1965
 generał brygady - 1968

Życie prywatne
Mieszkał w Warszawie. Od 1946 był żonaty z Krystyną Janiną z domu Kaczyńską (1928-2005). Małżeństwo miało dwie córki.

Odznaczenia
 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1972)
 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1963)
 Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1968)
 Krzyż Walecznych (1945)
 Złoty Krzyż Zasługi (1959)
 Brązowy Krzyż Zasługi (1946)
 Medal za Warszawę 1939–1945
 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk
 Medal "Za udział w walkach o Berlin" (1967)
 Medal 10-lecia Polski Ludowej
 Medal 30-lecia Polski Ludowej
 Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" (1968)
 Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
 Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
 Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju" (1973)
 Srebrny Medal Za zasługi dla obronności kraju
 Brązowy Medal Za zasługi dla obronności kraju
 Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR)
 Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR, 1968)
 Medal "Za wyzwolenie Warszawy" (ZSRR)
 Medal "Za zdobycie Berlina" (ZSRR)
 Medal "Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945"
 Medal 25-lecia Bułgarskiej Armii Ludowej (Bułgaria, 1969)
 inne odznaczenia

Przypisy

Bibliografia
 Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 371-374
 Stefan Zwoliński, Z żałobnej karty: gen. bryg. Jerzy Tadeusz Dymkowski 1926-1979" /w/ Wojskowy Przegląd Historyczny'', 1979, nr 2, s. 394-396

Attachés wojskowi PRL
Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego
Ludzie urodzeni w Rembertowie
Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
Odznaczeni Brązowym Medalem "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
Odznaczeni Brązowym Medalem "Za zasługi dla obronności kraju"
Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa)
Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej
Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej
Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk
Odznaczeni Medalem "Za udział w walkach o Berlin"
Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945
Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy
Odznaczeni Srebrnym Medalem "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
Odznaczeni Srebrnym Medalem "Za zasługi dla obronności kraju"
Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
Odznaczeni Złotym Medalem "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
Odznaczeni Złotym Medalem "Za zasługi dla obronności kraju"
Oficerowie 10 Pułku Piechoty (LWP)
Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie
Polacy odznaczeni bułgarskimi orderami i odznaczeniami
Polacy odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru
Polacy odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej
Przedstawiciele dyplomatyczni Polski Ludowej w ZSRR
Uczestnicy bitwy o Kołobrzeg (1945)
Uczestnicy walk na przyczółku warecko-magnuszewskim (1944)
Uczestnicy walk o przełamanie Wału Pomorskiego (1945)
Urodzeni w 1926
Zmarli w 1979
Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy walk z podziemiem niepodległościowym w Polsce (1944–1956)
Żołnierze 2 Berlińskiego Pułku Piechoty
Żołnierze 3 Berlińskiego Pułku Piechoty
Żołnierze 6 Pułku Piechoty (LWP)


text:
Roman Rapids is a white-water river rapids ride located in Festa Italia of Busch Gardens Williamsburg, Virginia.  It is themed after a canal race through Roman ruins and leaves riders fully soaked after the ride.

Ride experience
Once riders board the six-passenger raft, the moving platform the raft shortly bonds to releases its grips and sends the raft spinning off, slowly at first but reaching quick speeds at points.  At first, riders are teased into thinking the ride is calm, but it soon picks up when water jets shoot water opposite the direction of the current, causing white water and rapids.  After barely avoiding being drenched by a statue fountain, the raft spins by a balcony with twenty-five cent machines that activate water squirters that try to wet riders.  After sliding down a short drop, the raft then races to a pool, keeping the raft on-track only by column ruins that look too far apart.  Next, rapids carry the raft towards four large waterfalls which are almost impossible to not be drenched from.  Passengers are then taken up a hill to be returned to the boarding platform. Due to the unpredictability of the rapids and the chain movement patterns at the station, riders will rarely go through the same experience on the ride twice (i.e. one person catching all 3 waterfalls at the end on one ride and the same person catching none the next time they ride).

See also
 Busch Gardens Williamsburg

References

Busch Gardens Williamsburg


text:
Román Ignacio Tello Olivares (born November 2, 1994) is a Chilean footballer who currently plays for Swedish club Nyköpings BIS as a left back.

Career

Even though he was born in Ovalle, he began his career playing for Coquimbo Unido, a club based in a nearby city to his birthplace, making his debut at the 2012–13 Copa Chile. On 2014–15 season, he was loaned to Deportes Ovalle at the Segunda División, the third level of Chilean football.

After having no chances in Chilean football and studying Management and Business, he decided to look for any chance in Swedish football in late 2015, beginning an ongoing career in that country. In 2020, he joined Ettan Södra club Assyriska IK. In 2022, he joined Nyköpings BIS in the Swedish Division 2.

Honours

Club
Coquimbo Unido
 Primera B (1): 2014-C

References

External links

Living people
1994 births
People from Ovalle
Chilean footballers
Chilean expatriate footballers
Coquimbo Unido footballers
Deportes Ovalle footballers
AIK Fotboll players
Vasalunds IF players
IFK Värnamo players
Assyriska IK players
Nyköpings BIS players
Primera B de Chile players
Segunda División Profesional de Chile players
Ettan Fotboll players
Division 2 (Swedish football) players
Association football defenders
Chilean expatriate sportspeople in Sweden
Expatriate footballers in Sweden


text:
Chris Cannan is an Australian senior career officer of the Australian Department of Foreign Affairs and Trade (DFAT) who has been the Ambassador to Israel since June 2017, until September 2020.

Personal life
He grew up in Victor Harbor, South Australia and graduated from Victor Harbor High School (VHHS).

Cannan earned a Bachelor of Arts in Journalism from the University of South Australia, a Bachelor of Arts in Asian Studies from Flinders University and a Master of Arts in Foreign Affairs and Trade from Monash University.

Career
Cannan was head of the Environment Branch at DFAT and therefore, their lead negotiator at the Rio+20 UN Conference on Sustainable Development.

References

Ambassadors of Australia to Israel
University of South Australia alumni
Flinders University alumni
Monash University alumni
Living people
People from South Australia
Year of birth missing (living people)


text:
Hypogastrura sahlbergi är en urinsektsart som först beskrevs av Reuter 1895.  Hypogastrura sahlbergi ingår i släktet Hypogastrura och familjen Hypogastruridae. Arten är reproducerande i Sverige. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Hoppstjärtar
sahlbergi


text:
Sokolovo es un pueblo en el Municipio de Drianovo, en la Provincia de Gabrovo, en Bulgaria central del norte.

Referencias

Enlaces externos


text:
Liouville ist der Familienname folgender Personen:

 Jacques Liouville (1879–1960), französischer Zoologe und Arzt
 Joseph Liouville (1809–1882), französischer Mathematiker
 Roger Liouville (1856–1930), französischer Mathematiker und Ballistik-Ingenieur

Benannt nach Joseph Liouville:
 Liouvillesche Formel
 Liouvillesche Zahl
 Liouville-Funktion
 Liouville-Gleichung
 Liouville-Maß, siehe Einheits-Tangentialbündel
 Satz von Liouville (Funktionentheorie)
 Liouvillescher Satz, siehe Satz von Liouville (Physik)
 Liouville (Mondkrater)
 Liouville Point, Landspitze der Petermann-Insel im Wilhelm-Archipel, Antarktis


text:
Masters of Rock je největší mezinárodní rockový open-air festival v ČR, pořádaný a pravidelně se rozrůstající ve Vizovicích u Zlína. Na festivalu vystupují především zahraniční rockové a metalové kapely. V roce 2005 se stal nejúspěšnějším festivalem v Česku. V roce 2007 navštívilo festival přes 30 000 návštěvníků. V roce 2016 byl festival vyprodán. V roce 2017 dostal festival novou webovou prezentaci a byl taktéž vyprodán... dokonce měsíc před samotným zahájením. V roce 2022 se festival po dvou odkladech taktéž vyprodal.

Ročníky
27.–28. 6. 2003 – Die Happy, HammerFall, Overkill, Prong, Slade a další…

2.–4. 7. 2004 – Arakain, Die Happy, Europe, Gaia Mesiah, Helloween, In Extremo, Stratovarius, Visions of Atlantis a další…

15.–17. 7. 2005 – Die Happy, Edguy, HammerFall, Holyhell, Korpiklaani, Manowar, Nightwish, Rage, Rhapsody, Tři sestry, Waltari a další…

14.–17. 7. 2006 – Apocalyptica, Deathstars, Edguy, Evergrey, Gamma Ray, Helloween, Masterplan, Metal Church, Rage, The Gathering, Whitesnake, Within Temptation a další…

12.–15. 7. 2007 – After Forever, Epica, Finntroll, HammerFall, Children of Bodom, In Extremo, Motörhead, Rage + Lingua Mortis Orchestra, Sepultura, Stratovarius, Tleskač, Thunder, Törr, Uriah Heep a další…

10.–13. 7. 2008 – Alestorm, Amon Amarth, Annihilator, Apocalyptica, Arakain + Plzeňská filharmonie, Avantasia, Bloodbound, Def Leppard, Gotthard, Haggard, Korpiklaani, My Dying Bride, Ministry, Moonspell, Sabaton, Salamandra, Sirenia, Sonata Arctica, The Sorrow, Tristania, Within Temptation a další…

9.–12. 7. 2009 – Arch Enemy, Blind Guardian, Crucified Barbara, Deathstars, DragonForce, Edguy, Eluveitie, Europe, Evergrey, In Extremo, Interitus, Kataklysm, Keep Of Kalessin, Korpiklaani, Nightwish, Rage, Shaaman + Gocmen Symphony orchestra of Turkey, Schandmaul, Stratovarius, Tiamat a další…

15.–18. 7. 2010 – Accept, Annihilator, Axel Rudi Pell, Behemoth, Delain, Destruction, Doro Pesch, Epica, Gamma Ray, HolyHell, Lacrimosa, Lordi, Manowar, Metalforce, Mike Terrana, Primal Fear, Queensrÿche, Sabaton, Tarja Turunen + Filharmonie Bohuslava Martinů, Tublatanka, Unisonic a další…

14.–17. 7. 2011 – Twisted Sister, Helloween, Guano Apes, HammerFall, Moonspell, Over Kill, Rhapsody of Fire, Amorphis, Airbourne, Eluveitie, Finntroll, Oomph!, BrainStorm, Delain, Ross The Boss, Alestorm, Virgin Steele, Soulfly, Bonfire, Ektomorf, Legion Of The Dammed, Powerwolf, Dymytry, Tři sestry, Konflikt, Harlej, Tleskač, Fleret, Nil, Silent Stream of Godless Elegy, Dark Gamballe, Jiří Schmitzer a další…

12.–15. 7. 2012 – Nightwish, Sabaton, Within Temptation, Thin Lizzy, Edguy, Arch Enemy, Unisonic, Kamelot, Stratovarius, Deathstars, Pain, Korpiklaani, Gotthard, Exodus, Tiamat, Paul Di'Anno, Sirenia, Freedom Call, Firewind, Hell, The Sorrow, Kissin Dynamite, Saltatio Mortis, Suicidal Angels, Milking The Goatmachine, Skyforger, Bloodbound, Odium, Ribozyme, Horkýže Slíže, Arakain + Lucie Bílá, Citron, Škwor, Doga, Visací Zámek, Vitacit, Salamandra, Legendy se vrací, Sebastien + Roland Grapow a Apollo Papathanasio, Zakázaný ovoce, Mistake a další…

11.–14. 7. 2013 – Avantasia, Accept, Rage (jako Lingua Mortis Orchestra), Lordi, The 69 Eyes, Masterplan, DragonForce, Moonspell, Powerwolf, Waltari, BrainStorm, Leningrad Cowboys, Yngwie Malmsteen, Arkona, Trollfest, Amaranthe, Dymytry a další…

10.–13. 7. 2014 – Dream Theater, Helloween, Sebastian Bach, Sabaton, Anthrax, Airbourne, Arch Enemy, Unisonic, Behemoth, Krokus, Stryper, Epica, The Exploited, Eluveitie, Korpiklaani, Freedom Call, Die Happy, Axxis, Mike Terrana, Visions of Atlantis, Grand Magus, Civil War, Gloryhammer, Russkaja, Serenity, Citron, Rocksymphony, Doga, Salamandra, Legendy se vrací, Snuff, Kreyson a další…

9.–12. 7. 2015 – HammerFall, Nightwish, Within Temptation, Black Label Society, Powerwolf, U.D.O., Sonata Arctica, Gotthard, Kamelot, Krokus, The Exploited, Legion of the Damned, Delain, Blue Pills, Bloodbound, Anvil, Septicflesh, Dymytry a další…

14.–17. 7. 2016 – Slayer, Avantasia, Amon Amarth, Apocalyptica, Tarja Turunen, Airbourne, Amaranthe, Eluveitie, Testament, Korpiklaani, The 69 Eyes, Ensiferum, Primal Fear, Freedom Call, Waltari, BrainStorm, Luca Turilli's Rhapsody, Kissin Dynamite, Treshold, Evergrey, Avatarium, Rotting Christ, Orden Ogan, Melechesh, Kadavar, Swallow The Sun, Thundermother, Sebastien, Salamandra a další…

13.–16. 7. 2017 – Sabaton, Vince Neil, Running Wild, Kreator, Edguy, Epica, Saxon, Dee Snider, Stratovarius, Sepultura, Pain, Moonspell, Delain, Pretty Maids, Lacuna Coil, Crematory, Rage, Death Angel, Equilibrium, Vuur, Battle Beast, Almanac, Tri State Corner, Varg, Majesty, Iron Savior, Heidevolk, Brother Firetribe, Elvenking, Trollfest, Visions of Atlantis, Serenity, The Charm the Fury, C.O.P. UK, Wind Rose, Follow the Cipher, Bohemian Metal Rhapsody, Dymytry, Harlej, Motörgang, Dark Gamballe

12.–15. 7. 2018 – Helloween, Gene Simmons Band, Powerwolf, U.D.O., Arch Enemy, Korpiklaani, Lordi, Doro, Avatar, Kamelot, Loudness, Gloryhammer, Amorphis, Van Canto, In Extremo, Orden Ogan, Annihilator, Turisas, Destruction, Arkona, Die Apocalyptischen Reiter, Masterplan, Sinner, The Unity, Avatarium, Hardline, Bloodbound, Nocturnal Rites, Dr. Living Dead, Shakra, Infected Rain, Dalriada, Thobbe Englund, The New Roses, Nervosa, Dragony, Diolegacy, Alkehol, Doga, Silent Stream Of Godless Elegy, Tanja, Salamandra, Gate Crsuhers

11.–14. 7. 2019 – Avantasia, Within Temptation, Dream Theater, Uriah Heep, Steel Panther, Tarja, Dimmu Borgir, Eluveitie, Gamma Ray, Children Of Bodom, Amaranthe, Soulfly, Satyricion, Deathstars, Delain, Battle Beast, Turilli/Lione Rhapsody, Primal Fear, Equilibrium, Rage, Dark Tranquillity,Firewind, Legion of the Damned, Xandria, Brainstorm, Hardline, Saltatio Mortis, Evergrey, Cyhra, Follow the Cipher, MaYaN, Serenity, Serious Black, Twilight Force, The Night Flight Orchestra, Tri State Corner, Rhemorha, Alia Tempora, Citron, Dark Gamballe, Symfobia

9.–12. 7. 2020 – Festival se přeložil na rok 2021 z důvodu celosvětové pandemie COVID-19.

8.–11. 7. 2021 – Festival se přeložil na rok 2022 z důvodu celosvětové pandemie COVID-19.

7.–10. 7. 2022 – Alestorm, Amalgama, Amorphis, Andy Rocks, Arakain, Axxis, Beast In Black, Beyond The Black, Black Sonic Pearls, Blues Pills, Citron, Civil War, Death Angel, Exodus, Fleret, Forrest Jump, Gate Crasher, Gotthard, Heaven Shall Burn, High On Fire, Judas Priest, Kataklysm, Lacuna Coil, Long Distance Calling, Lordi, Mister Misery, Neonfly, Nervosa, Nightwish, Nothgard, Pink Cream 69, Sebastien, Sepultura, Shakra, Shiraz Lane, Testament, The Dead Daisies, Trollfest, Visions of Atlantis

Spekulace o přesunutí
Díky velké návštěvnosti mají organizátoři problémy se zajištěním hladkého chodu festivalu v nedostatečně velkém areálu likérky. Festival každoročně zvyšuje svou návštěvnost, což dělá tento problém stále závažnějším. Z tohoto důvodu se objevily spekulace o tom, že organizátoři v budoucích letech festival přemístí do větších prostor; v této souvislosti padly jména nedalekých Slušovic a Kunovic.

Ředitel pořádající agentury Pragokoncert Jiří Daron se k celé situaci vyjádřil v příloze MF Dnes ze dne 2. 7. 2010. Festival přesunovat z areálu likérky Rudolf Jelínek agentura nehodlá a veškeré spekulace v této záležitosti byly pouze fámy.

Po komunálních volbách v roce 2010 a spory obcí Vizovice se otázka přesunu festivalu opět dostala na pořad dne. Hlavním adeptem byly nedaleké Otrokovice a jejich letiště. Bylo však dosaženo dohody a tak se i v roce 2011 konal Masters Of Rock ve Vizovicích.

Ostatní projekty
Kromě Masters of Rock (MoR) též agentura Pragokoncert pořádá každoročně Zimní Masters of Rock (wMoR), který se zpravidla koná ve Zlíně. I přesto, že není tak rozsáhlý jako originální "MoR", pyšní se vysokou návštěvností.

Dále se nedá opomenout Masters of Rock Café (MoR Café). V této kavárně ve Zlíně vystupují samostatné hudební skupiny nepravidelně po celý rok. Lze zde nalézt jak kapely z festivalu, tak i nové, které v ČR ještě nevystupovaly.

Červnový Metalfest Open Air (MOA) konaný v amfiteátru Plzeňské ZOO na Lochotíně je skvělým zahřívacím kolem před "MoR"em.

Reference

Externí odkazy

 Oficiální stránky festivalu
 Pořádané akce agenturou Pragokoncert

Hudební festivaly v Česku
Festivaly ve Zlínském kraji
Rockové festivaly
Kultura ve Vizovicích
Festivaly založené roku 2003
Hudební události ve Zlínském kraji


text:
Calizzano é uma comuna italiana da região da Ligúria, província de Savona, com cerca de 1.583 habitantes. Estende-se por uma área de 63 km², tendo uma densidade populacional de 25 hab/km². Faz fronteira com Bagnasco (CN), Bardineto, Bormida, Garessio (CN), Magliolo, Massimino, Murialdo, Osiglia, Priola (CN), Rialto.

Demografia

Comunas de Savona (província)


text:
The John and Ann Williams House, at 205 Church St. in Stevensville, Montana, United States, was built in 1907.  It was listed on the National Register of Historic Places in 1991.

It is a one-and-half-story cottage built during a period of architectural transition;  it is sort of like a Queen Anne-style cottage in its massing and fenestration, but it includes more elements suggestive of Colonial Revival style.  These are:  "shallow pitched rooflines, horizontal orientation, prominent porches and clean, unembellished lines." The house has an open front porch and an enclosed rear porch.

It was built for Ann and John Williams, a blacksmith, who purchased the property in 1903.  In 1914 it was sold to William M. Hooper and Ester Mabel Hooper.  Hooper operated a meat market on the east side of Main Street from 1906 on, sharing that with his brother from 1907 on, and in 1911 he took over the Bitterroot Restaurant.  The Williams died in 1940 and 1952.

A one-story gable-roofed shed built in 1909 is a second contributing building in the listing.

References

National Register of Historic Places in Ravalli County, Montana
Colonial Revival architecture in Montana
Houses completed in 1907
Houses on the National Register of Historic Places in Montana


text:
Sparrow Hills is a hill on the right bank of the Moskva River in south-west Moscow, Russia where an observation platform, the main building of Moscow State University and parks are located.

Sparrow Hills may also refer to:
 Sparrow Hills (building), a residential complex in Moscow
 Vorobyovy Gory (Moscow Metro) or Sparrow Hills, a station of the Moscow Metro

See also
Sparrow Hill, a hill in Massachusetts


text:
Orfeu în infern (Fugitive Kind) este o piesă de teatru din 1937 scrisă de Tennessee Williams. Piesa are loc în perioada marii crize economice. Acțiunea are loc într-un flophouse din Two Rivers, Mississippi, în zilele de sfârșit ale anului 1936, deoarece Anul Nou 1937 este iminent. Piesa prezintă un funcționar singuratic, care supraveghează un hotel care găzduiește o colecție de ratați alcoolici și un student rebel. Proprietarul hotelului este un evreu obsesiv. Funcționarul se împrietenește cu un gangster aflat pe fugă, Terry Meighan, care pretinde că este o victimă a sistemului social corupt. El reprezintă speranța pentru funcționarul hotelului.

Recenzii

Note

Vezi și
 Lista pieselor lui Tennessee Williams

Piese din 1937
Piese de teatru americane
Piese de teatru de Tennessee Williams


text:
Gladys är ett engelskt kvinnonamn. Det är troligen en form av det latinska namnet Claudia som betyder halt.

Den 31 december 2014 fanns det totalt 542 kvinnor folkbokförda i Sverige med namnet Gladys, varav 316 bar det som tilltalsnamn.

Namnsdag: saknas

Personer med namnet Gladys
Gladys Cooper, brittisk skådespelare
Gladys George, amerikansk skådespelare
Gladys Heyman, svensk konstnär
Gladys Jerotich Kipkemoi, kenyansk friidrottare
Gladys Knight, amerikansk sångerska
Gladys del Pilar, svensk sångerska
Gladys Pyle, amerikansk politiker
Gladys Raknerud, norsk konstnär

Källor

Kvinnonamn


text:
De Leopold Vanderkelenstraat is een straat in de Belgische stad Leuven die het Monseigneur Ladeuzeplein verbindt met de Vaartstraat, waarbij de Bondgenotenlaan wordt gekruist.

Ze heette eeuwenlang gewoon Nieuwstraat (sinds het jaar 1275). Na de dood van burgemeester Leopold Vander Kelen in 1895 werd ze naar hem vernoemd.

Zijstraten
 Monseigneur Ladeuzeplein
 Savoyestraat
 Bondgenotenlaan
 Diestsestraat
 Vaartstraat

Straat in Leuven


text:
One for Sorrow is a coming-of-age novel by the American writer Christopher Barzak. In 2014 it was adapted into the feature film Jamie Marks is Dead and debuted at the Sundance Film Festival. Directed by Carter Smith, the film's actors include Liv Tyler, Judy Greer, Cameron Monaghan, Morgan Saylor, Noah Silver, and Madisen Beaty.

Plot and style
The novel tells the story of Adam McCormick and Gracie Highsmith, and their relationship to Jamie Marks, a boy found in the woods, supposedly murdered. It does not follow the traditional suspense or mystery novel's convention of tracking down the murderer. Instead, the book explores the nature of relationships between young adults and their families, communities (a somewhat hard-scrabble rural working class small town outside of Youngstown, Ohio), and the search for hope or redemption. Adam and Jamie's relationship has several homoerotic elements that could argue that Adam is bisexual.

The novel makes use of fantastical elements (in this case, ghosts) situated in a mostly realistic, recognizable setting.

Reception
One for Sorrow won the Crawford Award for Best First Fantasy in 2008.  It was also nominated for the Great Lakes Book Award, The Logo Channel's New Now Next Award, and The Locus Award for Best First Novel. The novel was praised as "lovely, melancholy, offbeat" in a Village Voice review of 2007.
The Washington Post called One for Sorrow a "remarkable first novel."

References

External links
 Christopher Barzak's Blog

A review of One for Sorrow in the San Francisco Chronicle: Thursday's back in latest Jasper Fforde comic novel

A short interview with Christopher Barzak:

2007 American novels
Novels set in Ohio
Youngstown, Ohio
American bildungsromans
LGBT speculative fiction novels
American novels adapted into films
2007 debut novels
Bantam Books books


text:
Esther B. Jones (ur. 7 kwietnia 1969 w Chicago) – amerykańska lekkoatletka specjalizująca się w biegach sprinterskich, złota medalistka letnich igrzysk olimpijskich w Barcelonie (1992) w sztafecie 4 x 100 metrów.

Sukcesy sportowe
 dwukrotna mistrzyni NCAA w biegach na 100 m i 200 m – 1990

Rekordy życiowe
 bieg na 100 m – 11,11 – Rhede 07/07/1991
 bieg na 200 m – 22,47 – San Jose 30/05/1992
 bieg na 60 m (hala) – 7,52 – Boston 31/01/1997
 bieg na 200 m (hala) – 23,24 – Indianapolis 11/03/1989

Przypisy

Bibliografia

Amerykańscy sprinterzy
Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1992
Urodzeni w 1969
Amerykańscy medaliści olimpijscy
Ludzie urodzeni w Chicago


text:
Selon Abraham Mahtessian, le groupe de M86 comprend au moins 22 galaxies situées dans les constellations de la Vierge et de la Chevelure de Bérénice. La distance moyenne entre ce groupe et la Voie lactée est d'.

Le groupe de M86 fait partie de l'amas de la Vierge, l'un des amas galactiques du superamas de la Vierge.

La liste de Mahtessian renferme quelques erreurs. Par exemple, la galaxie NGC 4438 forme une paire avec la galaxie NGC 4435 et elle devrait logiquement appartenir au groupe de M60 décrit par Mahtessian et au groupe de M49 décrit par A.M. Garcia. Autre exemple, l'omission de la galaxie IC 3583 qui forme une paire avec M90.

De plus, la liste de Mahtessian renferme d'autres erreurs évidentes. On y retrouve par exemple la galaxie NGC 598 qui est en réalité la galaxie du Triangle (M33) et qui fait partie du Groupe local, de même que la galaxie NGC 784 qui appartient au groupe de NGC 672 et qui est au moins trois fois plus rapprochée de la Voie lactée que les autres galaxies du groupe de M86. De plus, trois des galaxies (1110+2225, 1228+1233 et 1508+3723) mentionnées dans l'article sont introuvables dans les bases de données. La notation employée par Mahtessian est un abrégé de la notation du Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies CGCG et la correspondance avec d'autres désignations ne figure malheureusement pas dans l'article. Ainsi, les galaxies 0101+1625 et 1005+1233 sont en réalité CGCG 0101.7+1625 (UGC 685) et CGCG 1005.8+1233 (Leo I ou UGC 5470). Leo I fait partie du Groupe local et UGC 685 est à environ 15 millions d'années-lumière de nous en bordure du groupe local. Ces deux galaxies n'appartiennent manifestement pas au groupe de M86.

Certaines de ces galaxies s'approchent de la Voie lactée ou leur vitesse radiale est trop faible pour que l'on puisse calculer leur distance à partir de la loi loi de Hubble. Heureusement, plusieurs mesures (sauf pour IC 3094 et NGC 4431) ont été réalisées selon des méthodes indépendantes du décalage vers le rouge. La distance moyenne des galaxies du groupe avec suffisamment de mesure non basées sur le décalage est de 14,9 Mpc.

Membres

Le tableau ci-dessous liste 20 des 22 galaxies du groupe indiquées dans l'article de Mahtessian.. La galaxie IC 3583 a été ajouté à la liste de Mahtessian. Les trois dernières galaxies du tableau n'ont pas été identifées. Les galaxies NGC 598 et NGC 784 n'appartiennent pas à ce groupe et ne figurent pas dans le tableau.

A NGC 4438 forme une paire en interaction avec NGC 4435. Cette paire de galaxie de la chaîne de Markarian porte d'ailleurs le nom des Yeux de Markarian. Puisque NGC 4435 fait partie du groupe de M60 et du groupe de M49, l'appartenance de NGC 4438 au groupe de M86 est très douteuse.
BDistance très incertaine, appartenance douteuse à ce groupe.
CN'est pas dans la liste de Mahtessian, mais comme elle forme une paire avec la galaxie M90 qui est dans ce groupe, elle devrait logiquemet appartenir à ce groupe.

Le site DeepskyLog permet de trouver aisément les constellations des galaxies mentionnées dans ce tableau ou si elles ne s'y trouvent pas, l'outil du site constellation permet de le faire à l'aide des coordonnées de la galaxie. Sauf indication contraire, les données proviennent du site NASA/IPAC.

Notes et références

Liens externes

Constellation de la Vierge
Constellation de la Chevelure de Bérénice

Groupe de galaxies
Amas de la Vierge
Superamas de la Vierge


text:
Hadrijan VI.,  papa od 9. siječnja 1522. do 14. rujna 1523. godine. Jedini je dosad izabrani papa Nizozemac. Ujedno je i posljednji papa ne-Talijan prije Ivana Pavla II.

Životopis
Rodio se je 1495. godine. Bio je odgojitelj cara Karla V. i učitelj Erazma Roterdamskog.
Nemali je broj proznih poslanica, pisanih na latinskom i talijanskom jeziku, koje je hrvatski pjesnik Marko Marulić] namijenio svjetovnim i crkvenim velikodostojnicima, u kojima je nedvosmisleno upozoravao na velike turske osvajačke pohode, na glad, siromaštvo i smrt koju su ratovi ostavljali. Tako se 19. srpnja 1501. obraća Jeronimu Ćipiku u Veneciji, 3. travnja 1522. piše dominikancu i teološkom piscu, Kotoraninu Dominiku Bući, »pobudnicu za općekršćansko ujedinjenje i mir«. Na nagovor glasovitoga propovjednika piše apel novoizabranom papi, kojemu posvećuje poslanicu datiranu 30. travnja 1522., a naslovljenu papi Hadrijanu VI. »ponizno i s molbom«. Epistola ad Hadrianum VI. Pont. Max. bila je tiskana za Marulićeva života. U toj proznoj poslanici (epistola eloquentissima, kako stoji u kolofonu) pisac nastupa iz pozicije svoje malenkosti, svjestan svojega položaja naspram velikom dostojanstveniku i poglavaru Crkve, »da sam veoma neznatna ili uopće nikakva ugleda«.

Izvori

Pape
Inkvizitori


text:
César Ychikawa is a Peruvian singer who was the vocalist of the Peruvian pop rock band of the 1960s Los Doltons, integrated by Ychikawa, Walter Bolarte (lead guitar), Roberto Andia (2nd guitar), Fernando Bolarte (drums). He integrate the band since 1965 to 1968 replacing Gerardo Manuel. He later returned to Los Doltons.

Their best singles are "Visión De Otoño", "El Juicio Final", "Gloria", "La Ventana", "Teresa", "Amarrado", "Nila" and "El Ultimo Beso".

External links
  Especial Feria del Hogar

Peruvian people of Japanese descent
20th-century Peruvian male singers
20th-century Peruvian singers
1946 births
Living people


text:
Dash (prima conosciuta come Darkcoin e XCoin) è una criptovaluta open source peer-to-peer con lo scopo di essere la criptovaluta più user-friendly e più scalabile al mondo.

La governance decentralizzata di Dash ed il sistema di budget lo rende la prima organizzazione autonoma decentralizzata (o in sigla anglosassone: DAO).Il 90% degli onorari ricevuti dai miners è ripartito tra i miners e gli operatori dei masternods. Il restante 10% è destinato al finanziamento dei progetti approvati.

Alla fine del 2017, Dash era tra le prime dieci criptovalute più popolari per capitalizzazione. Nel marzo 2021, il progetto è stato incluso nella lista di trenta criptovalute popolari per indice di capitalizzazione.

Come funziona DASH
La valuta digitale peer-to-peer differisce dalla moneta tradizionale in quanto non esiste un'autorità centrale responsabile del monitoraggio dell'approvvigionamento e dell'autenticità. Invece, le dure leggi della matematica regolano l'offerta e assicurano che solo i legittimi proprietari possano spendere i loro saldi. Supponendo che gli utenti seguano le pratiche di sicurezza raccomandate, questo rende quasi impossibile la spesa fraudolenta e il furto. In assenza di un'autorità centrale, ogni nodo della rete deve raggiungere un accordo (o consenso) sui saldi di ciascun account (o indirizzo) ogni pochi minuti. Questa informazione viene quindi memorizzata in un blocco e scritta in modo irreversibile e collegata al blocco precedente per formare una catena. Questo libro mastro costantemente aggiornato è accessibile da qualsiasi utente della rete e viene chiamato blockchain.

Dash si basa su questo concetto semplice (anche se in qualche modo non familiare) offrendo agli utenti transazioni istantanee, private e sicure che sono così semplici, che non saprai nemmeno che stai effettuando transazioni su una blockchain. Chiunque può partecipare alla rete e Dash è ampiamente disponibile per l'acquisto in tutto il mondo.

Come funzionano i Masternodes di DASH
Masternode sono potenti server supportati da garanzie detenute in Dash e sono progettati per fornire servizi avanzati e governance sulla blockchain. Dash è stato associato al concetto di masternodes fin dall'invenzione di questo nuovo concetto subito dopo l'inizio del progetto nel 2014.

Masternodes ospita copie complete della blockchain e fornisce un secondo livello unico di servizi alla rete, facilitando funzioni avanzate come InstantSend, PrivateSend e nomi utente sulla blockchain.

Masternodes devono essere supportati da garanzie denominate in Dash e in cambio i loro operatori ricevono pagamenti regolari per i servizi che forniscono alla rete. In qualità di custodi altamente impegnati del progetto, gli operatori del masternode hanno la possibilità di votare ogni mese fino al 10% del premio del blocco per finanziare progetti comunitari a sostegno dell'ecosistema Dash.

Come funziona il Mining di DASH
Come molti blockchain, le transazioni sulla rete di Dash sono protette utilizzando un metodo crittografico noto come mining Proof of Work (PoW). In questo processo, potenti processori informatici cercano soluzioni per un problema matematicamente difficile definito dall'algoritmo di hashing X11.

Questo algoritmo, sviluppato dal fondatore di Dash Evan Duffield e basato su undici delle più sicure tecniche crittografiche conosciute all'epoca, era inteso a ridurre consumo energetico e garantire la distribuzione più equa possibile di Dash durante i primi anni della rete. A differenza di Bitcoin, che si basa su un singolo algoritmo, X11 è anche progettato per fornire protezione contro eventuali debolezze future scoperte in una o più delle funzioni di Dash. Oggi, il settore mining di DASH è un settore altamente professionale guidato da potenti server farm ASIC in tutto il mondo che lavorano per proteggere la rete Dash.

Dash Roadmap
Dash ha una lunga storia di innovazione e sviluppo, con numerosi prodotti e funzionalità significativi pubblicati nel corso degli anni. Lanciato il 18 gennaio 2014, Dash ha sviluppato rapidamente nuove funzionalità incentrate su velocità, privacy e usabilità, rendendolo ideale per l'uso come valuta digitale. Costruito per garantire la libertà finanziaria e modellare il futuro dei pagamenti per le persone di tutto il mondo, Dash ha una tabella di marcia ambiziosa e una storia comprovata e puntuale.

Note

Altri progetti

Collegamenti esterni

Dash su GitHub

Criptovalute
Valute elettroniche


text:
Deze pagina geeft een overzicht van de An Post-M.Donnelly-Grant Thornton-Sean Kelly Team wielerploeg in 2008.

Renners

Overwinningen
Ronde van Extremadura
1e etappe: Paidi O'Brien, Benny De Schrooder, Dan Fleeman, Christian Müller
Kenny Lisabeth, Daniel Lloyd, Frank Van Kuik
Eindklassement Daniel Lloyd
An Post Rás
Eindklassement Stephen Gallagher
Ronde van de Pyreneeën
Eindklassement Daniel Fleeman

Wielerploeg in 2008
Belgische wielerploeg


text:
Questa pagina raccoglie i dati riguardanti la Giovani Calciatori Vigevanesi nelle competizioni ufficiali della stagione 1928-1929.

Rosa

Note

Bibliografia
 Tabellini della Vigevanesi pubblicati dalla Gazzetta dello Sport, stagione 1928-1929, consultabile presso le Biblioteche:
 Biblioteca nazionale braidense di Milano;
 Biblioteca Nazionale Centrale di Firenze;
 Biblioteca Nazionale Centrale di Roma;
 Biblioteca civica Berio di Genova;
 e presso Emeroteca del C.O.N.I. di Roma (non è online ma è da consultare in sede).

Collegamenti esterni
La storia del Vigevano, Vigevanoclub.it.

1928-1929