text:
{{Infobox Automobile
| nom                  = Yugo Uno 45R
| image                = Fiat Uno 45 Sting.jpg
| marque               = 'Zastava - (Lic. Fiat)| pays de la marque    = SRB
| années de production = 1988 - 1994
| production           = 2.620
| usine                = Kragujevac
| classe               = Citadine
| énergie              = Essence
| moteurs              = 4 cylindres Fiat 146
| position             = Transversale avant
| cylindrée            = 999
| puissance            = à  : 45
| couple               = à  : 80
| transmission         = traction avant
| poids                = 760
| carrosseries         = 5 portes
| longueur             = 3689
| largeur              = 1558
| hauteur              = 1430
| modèle précédent     = Z 750
| modèle suivant       = Z 10
}}

La Yugo Uno 45R est un modèle automobile du constructeur serbe Zastava construit sous licence Fiat et commercialisé sous la marque Yugo. Il était fabriqué dans son usine de Kragujevac entre 1988 et 1994 pour le seul marché local.

Ce modèle, en réalité une Fiat Uno rebadgée, n'a pas connu dans les républiques de l'ex-Yougoslavie le même succès que dans tous les autres pays où il a été produit.

Très concurrencée par la Yugo 45 qui dérivait de l'ancienne Fiat 127, et dont le prix de vente était inférieur de moitié, la Uno 45R restera symboliquement sur le marché pour quelques élites qui voulaient une voiture mieux finie avec des accessoires modernes, chose que ne comportait pas les modèles locaux.

Curiosité : malgré son label Yugo, elle conserva le logo à barrettes inclinées Fiat sur la calandre. Elle ne sera disponible qu'en version 5 portes avec le moteur Fire de  développant 45 cv.

 Histoire de la Fiat Uno

Après un investissement de plus de 700 millions de dollars et des millions de kilomètres d'essais et tests effectués avec les premiers prototypes sous toutes les latitudes, le nouveau projet 146 de Fiat Auto était fin prêt.

 Première série

 1983 : début janvier à Cap Canaveral, Fiat présente sa nouvelle voiture : la Fiat Uno qui remplaçait la Fiat 127. Disponible immédiatement en deux types de carrosserie, 3 et 5 portes, elle était équipée de trois motorisations essence de 900 cm³ de 45 ch,  de 55 ch et un  développant 68 ch

 1984 : elle est élue Voiture européenne de l'année. Très tôt, son éclatant succès commercial oblige le constructeur Fiat à augmenter fortement ses capacités de fabrication qui atteignirent rapidement les 3800 véhicules par jour. Les deux usines de Mirafiori et de Rivalta seront sérieusement mises à contribution durant de nombreuses années et équipées d'un nombre considérable de robots Fiat Comau sur les ateliers d'assemblage et de peinture.

La fabrication de la Fiat Uno démarre également en Argentine et au Brésil quasi identique à l'original italien.

 1985 : une nouvelle génération de moteurs apparait : le FIRE. Moteur entièrement nouveau et de conception très moderne permettant un rendement en net progrès et des consommations sans comparaison avec la concurrence.

Cette même année, le premier million de Fiat Uno fabriquées est atteint, le cap des  est rejoint l'année suivante, les  en 1988.

 1986 : Une nouvelle motorisation diesel est intégrée, une version turbo de  qui développe 72 ch à . Sportive parmi les diesel, la Turbo D reçoit une finition proche de la "Turbo IE" à essence.

 1988 : la Fiat Uno est fabriquée en Amérique du Sud dans les usines Fiat Concord en Argentine et au Brésil depuis 1984, mais le marché local préfère les voitures avec coffre et les bureaux d'études Fiat locaux dessinent la Fiat Duna dérivée de la Uno. Ce sera un grand succès commercial là-bas. Plus de  exemplaires seront vendus en Argentine.

En 1988, La Fiat Uno est aussi assemblée chez Zastava en ex Yougoslavie.

 Restyling

 1989 : lancement de la seconde série'''. Bénéficiant d'un profond restyling, la Fiat Uno sera proposée avec 9 moteurs différents (6 à essence et 3 diesel), berline à 3 et 5 portes, et cabriolet. De plus une version à boîte automatique est aussi disponible ainsi qu'une version très musclée 1.4 turbo IE de 122 cv.

 1994 : une ligne de fabrication de la Fiat Uno est installée en Pologne ; elle sera construite jusqu'en 2001 à plus de  exemplaires.

 1995 : la fabrication de la Fiat Uno s'arrête en Italie où elle est remplacée par la Fiat Punto.

La Fiat Uno dans le monde

Fabriquée à plus de  exemplaires dans les usines italiennes, elle a été construite dans de très nombreux pays :
 Argentine : sous la même forme qu'au Brésil, avec le capot moteur qui couvrait les ailes, à la manière des Fiat 127,  exemplaires construits.
 Brésil : énorme succès dans ce pays où elle est toujours fabriquée en 2008 sous le nom de Fiat Mille. Plus de  exemplaires ont déjà été construits !
 Pologne : construite entre 1994 et 2000, à  exemplaires.
 Pakistan : la Fiat Uno  est toujours assemblée en CKD dans ce pays.
 Inde : première voiture à être construite en Inde directement par Fiat India, après le rachat de son ancien associé indien Premier qui construisait les très anciennes Fiat 1100 Padmini depuis 1954.
 Maroc, elle fut le grand succès du constructeur marocain SOMACA qui fabriquait sous licence Fiat certains modèles de la gamme jusqu'en 2004.
 Turquie : la filiale Fiat en Turquie, TOFAS, a construit la Fiat Uno et a exporté en CKD les composants pour être aussi assemblés en Égypte.
 Afrique du Sud : Fiat s'était retiré du pays pour cause d'apartheid mais vu la très forte demande locale, Nissan acquit la licence pour construire la Fiat Uno. Ce contrat prendra fin en 2007, mais la Fiat Uno, identique à la version brésilienne y est toujours fabriquée.
 Serbie : Zastava a assemblé sous le nom Yugo Uno 45R  exemplaires de la Fiat Uno .

Fiat a confirmé que le cap des  d'exemplaires avait été franchi au début de l'année 2006, au même moment il annonçait que le cap des  Fiat Punto avait aussi été dépassé.

Modèles dérivés

La Fiat Uno était disponible en plusieurs versions :
 berline 3 et 5 portes,
 cabriolet 2 portes réalisé par Bertone,
 fourgonnette, sous le nom Fiat Fiorino, qui est toujours construit au Brésil, en Turquie et au Pakistan.
 Van, réservé quasiment au marché italien.
 Fiat Duna, version Argentine et Brésilienne avec coffre.

Zastava
Automobile des années 1980
Automobile des années 1990
Automobile des années 2000
Yugo Uno


text:
Nawaru jezik (ISO 639-3: nwr; sirio), transnovogvinejski jezik kojim govori oko 190 ljudi (1990 SIL) u dolini gornjeg toka rijeke Musa u provinciji Oro, Papua Nova Gvineja.

Zajedno s još četiri jezika aneme wake [aby], bariji [bjc], moikodi [mkp] i yareba [yrb], kojemu je najbliži, čini podskupinu yarebanskih jezika, šira jugoistočna papuanska skupina. U upotrebi su i hiri motu [hmo] ili yareba.

Izvori

Vanjske poveznice
Ethnologue (14th)
Ethnologue (15th)

jugoistočni papuanski jezici
jezici Papue Nove Gvineje
jezici po abecedi:N

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


text:
Il Piave mormorò è un film documentario del 1964 diretto da Guido Guerrasio e Vico D'Incerti.

Trama
I fatti salienti della Grande Guerra dall'interventismo fino alla vittoria, attraverso vari filmati d'epoca originali, commentati anche con l'ausilio delle parole di alcuni grandi letterati, tra cui: Umberto Saba, Curzio Malaparte, Giovanni Comisso, Giuseppe Ungaretti.

Produzione
Prodotto da Angelo Rizzoli nel cinquantennale dello scoppio della Prima Guerra Mondiale. I testi del documentario sono di Vico D'Incerti e dello stesso regista Guido Guerrasio, mentre la voce narrante è di Nando Gazzolo.

Distribuzione
Il docufilm fu distribuito dalla Cineriz nel 1964.

Note

Collegamenti esterni

Film documentari italiani


text:
Jogayya es una película india en idioma canarés, protagonizada por el actor Shivrajkumar y dirigida por Prem. Esta es la película número 100 del actor kannada Shivrajkumar  y el rodaje comenzó el día de su 49 cumpleaños.  Fue producido bajo la bandera de Prem Pictures. Rakshita Prem, que es la esposa del director Prem, es la productora de esta película. Es la secuela de la exitosa película de 2005 Jogi .  La película se estrenó el 19 de agosto de 2011  en más de 245 teatros de Karnataka  con críticas mixtas de los críticos.

Trama
La película comienza con el Dr. Rajkumar y Parvathamma Rajkumar bendiciendo a Shivarajkumar (como Madesha), explicando el valor del nacimiento, las oraciones del bebé y las de los padres por el nacimiento. La película se desarrolla casi 3 años después de los incidentes de la primera película.

Un grupo de policías captura y tortura a los cómplices de Madesha para revelar su ubicación actual. El departamento de policía llega a la conclusión de que se ha trasladado a Dubái. Al ser liberado se encuentran con Bhubaiyya y abusan verbalmente de Madesha por su traición. La historia se traslada a Mumbai donde Madesha trabaja como sirvienta en la casa de Vidya y su padre. Se cambia el nombre a Mahadeva para olvidar su pasado. El matrimonio de Vidya se fija con un astrólogo de Karnataka que parece reconocer vagamente a Madesha. Esto hace que recuerde los acontecimientos que le llevaron a dejar a su nativo.

Después de la muerte de su madre, Madesha sigue viviendo la vida de un matón. Ha cambiado de opinión después de ser humillado por un médico y burlado por sus amigos. Sabiendo que una vez que entra en el mundo del crimen no dará una segunda oportunidad en la vida, deja el lugar sin informar a nadie.

Madesha decide dejar Mumbai ya que está preocupado por la presencia del prometido de Vidya. Sus compañeros de Mumbai matan a un gánster que había destruido sus vidas y se trasladan en secreto a una región costera desde donde planean ir a Dubái. Madesha, que los ve en la playa, se une a ellos. Pero antes de dejar la costa, son acorralados por la policía de Karnataka que arresta a Madesha y lo lleva a Karnataka. Mientras lo lleva a la corte, Madesha descubre que Bhubaiyya ha muerto en un accidente. Esto lo destroza. Mientras está en la corte, ve a varias personas esperando su muerte. Está desconcertado e igualmente desconsolado.

Vidya, que reconoce su verdadero amor por Madesha, cancela su boda a pesar de la advertencia de su prometido de que Madesha morirá en seis meses y se traslada a Karnataka para salvarlo. Se encuentra con un abogado y con su ayuda prueban la inocencia de Madesha. Una vez liberada de la prisión, Madesha reúne a su antigua pandilla y reanuda sus actividades criminales. Después de escapar de un atentado contra su vida, se encuentra con un anciano que tiene una clara explicación sobre la situación anterior de Madesha.

Cuando Madesha salió de Bangalore, la mafia decide conocer a un nuevo gángster que les permitirá evacuar a la gente, tomar sus tierras, introducir drogas, etc. algo contra lo que Madesha estaba en contra. Appanna que aspira a ser el próximo Jogi (el título que se le dio a Madesha) voluntario para ayudarles. Él extiende el terror y mata a personas inocentes diciendo que está a favor de Jogi, convirtiendo así a Madesha en un chivo expiatorio. Sintiendo el peligro, el viejo va en busca de Madesha y finalmente lo encuentra en Mumbai. Con la ayuda de su amigo, que es el comisionado de policía, el viejo se las arregla para traer de vuelta a Jogi. Bhubaiyya fue asesinado por Appanna.

Estas revelaciones asustan a Madesha que se propone ser ese gánster que ayuda a la gente. Asesina a los líderes de la mafia que lo incriminaron y va en busca de Appanna. Resuelve los problemas de la gente y así consigue su apoyo. Obtiene un nuevo título de Jogayya (Ayya es un término de respeto). Al estar harto de las guerras de bandas, el Ministro Principal de Karnataka pide a los oficiales de policía que preparen una lista y se encuentren con los matones. La madre de Appanna busca la ayuda de Jogi para salvar a su hijo. A pesar de tener un ardiente deseo de matar a Appanna por destruir su vida, Jogi decide ayudar a la madre. Sin embargo Appanna es asesinada por la policía. Jogi asesina a los hermanos criminales de Naidu con un arma de la policía que apoya al gobierno. Un enfurecido Naidu retira su apoyo al gobierno, lo que hace que el partido pierda la mayoría y la conducción de las elecciones. Jogi decide presentarse como candidato. Se encuentra con el padre de Vidya que le revela su amor por él. Va en busca de Vidya sólo para ser traicionado y brutalmente hackeado por sus compañeros de Mumbai que lo habían visitado recientemente.

Se las arregla para sobrevivir gracias a su amor por Vidya. Los que hackearon a Jogi son asesinados por sus amigos. Él ve a la gente que se reunió alrededor para verlo. Aquí se revela que la idea de asesinar a los hermanos de Naidu y a los líderes de la mafia fue dada por los hombres comunes que se inspiraron en las buenas acciones de Jogi. Jogi reconsidera su decisión de competir en las elecciones y se reúne con Vidya. La gente inspirada por el discurso de Jogi jura elegir sólo a los candidatos que son elegibles y capaces.

Producción
La película se estrenó el 12 de julio de 2010 en un acto al que asistieron estrellas de cine del sur de la India como Ambareesh, Chiranjeevi, Vijay y Surya .  Las canciones de la película han sido profusamente ilustradas. Se informa que el rodaje de la canción de Odale ha costado a Prem ₹2.7 crores de rupias. En Haridwar, 300 sadhus (santos) fueron utilizados para el rodaje de esta canción que utiliza tecnología 3D .  La película se filmó en Bangalore, Mysore, Bombay, Haridwar, Rishikesh y otros lugares sagrados del norte de la India.

Reparto

 Shivrajkumar como Madesha (Mahadeva) alias Jogi
 Sumit Kaur Atwal como Vidya Gokhale
 Pooja Gandhi como el defensor
 Ravishankar Gowda
 Narasimha Joshi
 Vijayanand
 Umesh Punga
 John
 Mass Madha
 Shankar
 B. Ganapathi
 Gururaj Hosakote
 Narendra Babu
 Nanda Kumar
 Prakash Shenoy
 Aravind Rao
 Suresh Mangalore

Lanzamiento
Debido al gran éxito de la película Jogi en 2005, se generó un gran interés por Jogayya en 2011.   Aunque el estreno de la película estaba previsto para el 19 de agosto, las entradas de los tres primeros días se emitieron con una semana de antelación.  A las pocas horas de haber iniciado la reserva, las entradas de los 3 días se agotaron en la región de BKT ( Bengalore, Kolar y Tumkur ) de Karnataka. Se informó que se estaban vendiendo boletos negros a precios exorbitantes de hasta ₹3.000 por boleto.   La película ha empezado a ver salas vacías desde la octava semana y posteriormente ha sido reemplazada.

Recepción de la crítica
El Times of India calificó de 3.3 sobre 5 y dijo que "Shivarajkumar el héroe, se va con iguales honores en las secuencias románticas también, iluminando las secuencias aburridas de la película. Mientras que Sumit Kaur ha hecho justicia a su papel, Payana Ravishankar se muestra animada con la entrega de los diálogos y el lenguaje corporal. Pooja Gandhi impresiona a todos en su papel de abogada".

Banda sonora
El álbum musical de la película fue lanzado el 19 de mayo de 2011.  Jogayya tiene ocho canciones (incluido un tema) compuestas por V. Harikrishna y Ashwini Recording Company ha comprado los derechos musicales de la película. Se vendieron más de 100.000 CDs y casetes en los 5 días siguientes al lanzamiento de la música, que es un récord en la Industria Cinematográfica Canarés.  Se vendieron más de 60,000 discos el primer día del lanzamiento al mercado.

Referencias

Enlaces externos

Películas en canarés
Películas de India
Películas de 2011
Wikipedia:Páginas con traducciones sin revisar


text:
Zoran Mirković (en ), né le  à Belgrade (Yougoslavie aujourd'hui en Serbie), est un footballeur et entraîneur serbe, qui évoluait au poste d'arrière droit. Il a évolué notamment au Partizan Belgrade, à l'Atalanta Bergame et a passé deux saisons à la Juventus de 1998 à 2000 et en équipe de Yougoslavie.

Mirković n'a marqué aucun but lors de ses cinquante-neuf sélections avec l'équipe de Yougoslavie entre 1995 et 2003.

Il prend sa retraite en 2006 à l'âge de 35 ans. En 2007, il est brièvement directeur sportif de l'équipe de Serbie de football.

Carrière
 1989-1990 : Radnički Svilajnac
 1990-1993 : Rad Belgrade
 1993-1996 : Partizan Belgrade
 1996-1998 : Atalanta Bergame
 1998-2000 : Juventus
 2000-2003 : Fenerbahçe SK
 2004-2006 : Partizan Belgrade

Palmarès

En équipe nationale
 59 sélections et 0 but avec l'équipe de Yougoslavie 1995 et 2003.

Avec le Partizan de Belgrade
 Vainqueur du Championnat de Yougoslavie en 1994 et 1996.
 Vainqueur du Championnat de Serbie-et-Monténégro en 2005.
 Vainqueur de la Coupe de Yougoslavie en 1994.

Avec le Fenerbahçe SK
 Vainqueur du Championnat de Turquie en 2001.

Liens externes

Naissance en septembre 1971
Naissance à Belgrade
Naissance en RS de Serbie
Footballeur yougoslave
Footballeur international de Serbie-et-Monténégro
Footballeur serbe
Joueur du FK Rad Belgrade
Joueur du Partizan Belgrade
Joueur de l'Atalanta Bergame
Joueur de la Juventus FC
Joueur du Fenerbahçe SK
Entraîneur serbe de football
Entraîneur du Partizan Belgrade


text:
Il Cantone di Hauteville-Lompnes è un cantone francese dell'Arrondissement di Belley con capoluogo Hauteville-Lompnes.

A seguito della riforma approvata con decreto del 13 febbraio 2014, che ha avuto attuazione dopo le elezioni dipartimentali del 2015, è passato da 6 a 41 comuni.

Composizione
I 6 comuni facenti parte prima della riforma del 2014 erano:
 Aranc
 Corlier
 Cormaranche-en-Bugey
 Hauteville-Lompnes
 Prémillieu
 Thézillieu

Dal 2015 i comuni appartenenti al cantone sono diventati 41, ridottisi poi ai seguenti 37 dal 1º gennaio 2016 per la fusione dei comuni di Hotonnes, Le Grand-Abergement, Le Petit-Abergement e Songieu nel nuovo comune di Haut-Valromey e Champdor e Corcelles nel nuovo comune di Champdor-Corcelles:
 Anglefort
 Aranc
 Armix
 Artemare
 Belmont-Luthézieu
 Béon
 Brénaz
 Brénod
 Chaley
 Champagne-en-Valromey
 Champdor-Corcelles
 Chavornay
 Chevillard
 Condamine
 Corbonod
 Corlier
 Cormaranche-en-Bugey
 Culoz
 Évosges
 Hauteville-Lompnes
 Haut-Valromey
 Hostiaz
 Izenave
 Lantenay
 Lochieu
 Lompnieu
 Outriaz
 Prémillieu
 Ruffieu
 Seyssel
 Sutrieu
 Talissieu
 Tenay
 Thézillieu
 Vieu
 Vieu-d'Izenave
 Virieu-le-Petit

Note

Collegamenti esterni

Hauteville-Lompnes


text:
Hardyho spojka je jednoduché pružné spojení dvou souosých hřídelů, které přenáší otáčivý pohyb a přitom dovoluje, aby se osy obou hřídelů odchylovaly o malý úhel v libovolném směru. Spojku si dal patentovat J. L. Hardy roku 1938.

Popis
Spojku tvoří pružné mezikruží z textilem vyztužené gumy se čtyřmi nebo šesti otvory. Oba hřídele jsou k němu přišroubovány dvou- nebo tříramennými přírubami, a to tak, že každá z nich je upevněna do jiných otvorů.

Použití
Používá se například pro přenos otáčivého pohybu volantu na vlastní řízení automobilů, u jednodušších vozidel (např. zahradních traktorů) i pro přenos otáčivého pohybu motoru na hřídel hnaných kol. U pohonu automobilů ji nahradil spolehlivější Kardanův závěs.

Odkazy

Související články
 Kardanův závěs

Externí odkazy

 Hardyho patent

Strojní součásti
Konstrukce vozidel


text:
Мю́ррей Бу́кчин (,  —  — американський радикальний соціолог, політичний і соціальний філософ, лібертарний соціаліст, захисник навколишнього середовища, атеїст, оратор і публіцист. Більшу частину свого життя він називав себе анархістом, хоча вже в 1995 році відмовився від своєї ідентифікації з даним рухом. Піонер екологічного руху, Букчин був засновником соціальної екології в рамках лібертарного соціалізму і екологістської думки. Він є автором понад двох десятків книг з питань політики, філософії, історії, питань урбанізації, а також з питань екології.

Букчин був антикапіталістом і красномовним захисником ідей децентралізації та деурбанізації суспільства. Його твори щодо лібертарного муніципалізму, теорії прямої демократії зробили вплив на Зелений рух, а також на антикапіталістичні групи прямої дії, такі як рух «Повернемо собі вулиці». Він був критиком біоцентричних теорій, таких як глибинна екологія () або біоцентристські ідеї соціобіогологів, і його критичні зауваження щодо зелених, прихильників ідей нью-ейджу, наприклад , стали значним внеском у розвиток американського зеленого руху 1990-х.

Життя і творчість
Букчин народився в Нью-Йорку в родині російських євреїв-іммігрантів Натана Букчина і Рози Букчиної, і з дитинства був просочений марксистськими ідеями. Він приєднався до Молодих піонерів, молодіжної комуністичної організації, у віці дев'яти років. Він працював на фабриках і став упорядником Конгресу виробничих профспілок США. Наприкінці 1930-х він порвав зі сталінізмом на користь троцькізму, працював з групою, що публікувала періодичне видання Проблеми сучасності (). Тоді ж, поступово розчарувавшись в примусі, який він сприймав як звичайну практику марксизму-ленінізму, він стає анархістом, сприяє заснуванню в 1950-х в Нью-Йорку Лібертарної Ліги. Протягом 1950-1960-х років Букчин трудився на багатьох робочих посадах, включаючи урочні роботи, як наприклад залізничним докером. Наприкінці 1960-х він почав викладати у Вільному університеті, контркультурній установі епохи 1960-х, що розташовувався в Манхеттені. Це призвело до зарахування в штат на постійній основі в державному коледжі Рамапо в , Нью-Джерсі. У той же самий час у 1971 році він стає співзасновником Інституту соціальної екології () в коледжі Горрард, в Вермонті.

Його книга  була видана під псевдонімом Льюїс Хербер, за шість місяців до «Мовчазної весни» Рейчел Карсон. У книзі описувався широкий екологічний діапазон, однак вона удостоїлася мало уваги через свій політичний радикалізм. Його інноваційне есе «Екологія і революційна думка» представляло екологію як концепт радикальної політичної ідеї. Інші есе, написані в 1960-і роки, вводили новаторські ідеї екотехнологій. Читаючи лекції по всій території Сполучених Штатів, він допоміг популяризувати поняття екології в контркультуру. Його есе 1969-го року «» попереджало «Студентів за демократичне суспільство» (марно) проти поглинання групою марксистів. Ці та інші важливі есе 1960-х склали антологію «». У 1982-му році було видано роботу Букчина «Екологія свободи», яка справила величезний вплив на екологічний рух, як у Сполучених Штатах, так і в інших країнах. Він був активним учасником антиядерного «» в Новій Англії, а його лекції в Німеччині серйозно вплинули на засновників німецьких Зелених. У роботі «» (спочатку виданій під заголовком «») Букчин простежував демократичні традиції, які вплинули на його політичну філософію і визначали реалізацію поняття лібертарного муніципалізма. Багато менша робота «», написана його двадцятирічним колегою, Джанет Біль, коротко підсумовує ці ідеї. У 1999-му році Бакчин пориває з анархізмом і переносить свої ідеї в рамки системи місцевого коммуналізму, хоча і продовжував підтримувати свої ідеї про необхідність децентралізації та локалізації населення, влади/грошах/впливі, сільському господарстві, виробництві і т. д.

Крім політичних праць Букчин написав багато про свої філософські ідеї, які він називав діалектичним натуралізмом. Діалектичні роботи Гегеля, які ясно висловлюють філософію, пов'язану з розвитком змін і зростання, здавалося, надали себе органічному, навіть екологічному підходу. Хоча Гегель "мав значний вплив " на Букчина, він ні в якому сенсі не був гегельянцем. Його пізніші філософські роботи акцентуються на гуманізмі, раціоналізмі і ідеалах Просвітництва. Головною з його останніх праць стала Третя Революція, чотиритомна історія з лібертарних імпульсів в європейських і американських революційних рухах.

Після відставку в Рамапо він вирушив з Хобокену, Нью-Джерсі, до Вермонту і присвятив свій час написанню та читанню лекцій по всьому світу. Він продовжував викладати в ІСЕ до 2004 р. Помер Букчин в результаті зупинки серця 30 липня 2006 р. в своєму будинку в Берлінгтоні, Вермонт, у віці 85 років.

Ідеї

Соціальна екологія
В есе «Що таке соціальна екологія ?» Букчин підсумовує сенс соціальної екології наступним чином:

Роботи Букчина про соціальну екологію писалися більше ніж протягом 40 років.

Соціальний анархізм
Букчин виступав з критикою деяких сучасних напрямків анархізму, які він розглядав як анархізм способу життя та який, на його думку, просував індивідуальне задоволення замість революційних соціальних змін. Сюди зокрема входять спрямовані проти технічного прогресу антицивілізаційні уявлення анархо-примітивізму.

Лібертарний муніципалізм
З 1990-х і далі Букчин ставав все більш і більш переконаний, що центр дії для створення змін повинен знаходитися на муніципальному рівні. В інтерв'ю з Дейвом Венеком в  в 2001 році він чітко сформулював свої погляди таким чином: «найважливіша проблема полягає в тому, щоб змінити структуру суспільства так, щоб люди отримали владу. Найкращим майданчиком для цього є муніципалітети — міста, селища і села — де у нас є можливість створити пряму демократію». Букчин був першим, хто використав термін «лібертарний муніципалізм» для опису системи, в якій лібертарні установи прямих демократичних зібрань виявляться протиставлені і згодом замінять державу конфедерацією вільних муніципалітетів. Лібертарний муніципалізм призначений створити таку ситуацію, в якій не зможуть співіснувати два типи влади — муніципальні конфедерації і національна держава. Його прихильники вважають, що цими засобами можливо досягти раціонального суспільства, і його структура стане організуючою для суспільства.

Див. також
 Демократія участі
 Глибинна екологія

Твори

Книги (англійською)
 Our Synthetic Environment (1962)
 Post-Scarcity Anarchism (1971 and 2004) ISBN 1-904859-06-2.
 The Limits of the City (1973) ISBN 0-06-091013-5.
 The Spanish Anarchists: The Heroic Years (1977 and 1998) ISBN 1-873176-04-X.
 Toward an Ecological Society (1980) ISBN 0-919618-98-7.
  The Ecology of Freedom: The Emergence and Dissolution of Hierarchy  (1982) ISBN 1-917352-09-2.
 The Modern Crisis (1986) ISBN 0-86571-083-X.
 The Rise of Urbanization and the Decline of Citizenship (1987 and 1992)
 The Philosophy of Social Ecology: Essays on Dialectical Naturalism (1990 and 1996) Montreal: Black Rose Books.
 To Remember Spain  (1994) ISBN 1-873176-87-2
 Re-Enchanting Humanity (1995) ISBN 0-304-32843-X.
 The Third Revolution. Popular Movements in the Revolutionary Era (1996—2003) London and New York: Continuum. ISBN 0-304-33594-0. (4 Volumes)
 Social Anarchism or Lifestyle Anarchism: An Unbridgeable Chasm (1997) ISBN 1-873176-83-X.
 The Politics of Social Ecology: Libertarian Municipalism (1997) Montreal: Black Rose Books. ISBN 1-55164-100-3.
 Anarchism, Marxism and the Future of the Left. Interviews and Essays, 1993—1998 (1999) Edinburgh and San Francisco: A.K. Press. ISBN 1-873176-35-X.
 Social Ecology and Communalism, with Eirik Eiglad, AK Press, 2007.

Перекладені на російську
 В защиту Земли (Defending the Earth): Диалог между М. Букчиным и Д. Форменом . (Сокращенный перевод Киевского эколого-культурного центра.) — Киев: Киевский эколого-культурный центр, 2003
 Экология и революционное сознание  (1964 г.)
 К освободительным технологиям  (1965 г.)
 Послушай, марксист!  (Статья Мюррея Букчина «Listen, Marxist!» была написана в 1969 м году и вошла позднее в книгу «Анархизм пост-дефицита» 1971-го года: Bookchin M. Post-scarcity anarchism. — Montreal-Buffalo: Black Rose Books, 1986. P. 193—244)
 Анархия и организация. Письмо «левым»  // Ситуация № 13, апрель 2006
 Либертарный муниципализм  // Третий путь № 31
 Муниципализация экономики: общинная собственность
 Мы — зелёные, мы — анархисты
 Мы не можем спасти окружающую среду без перестройки общества  // Третий путь № 36 (статья была написана в 1965 г. под псевдонимом Льюис Хербер)
 Некоторые аспекты стратегии и тактики в деятельности левого и экологического движения на локальном уровне в беседах с «Хранителями радуги».  — Нижний Новгород: «Третий путь», 1999. — 28 с.
 Откуда мы пришли? Что мы из себя представляем? Куда мы идем?  (Интервью М. Букчина журналу Kick It Over)
 Социальная экология против глубинной экологии  (1987 г.)
 Призрак анархо-синдикализма (1992 г.)
 Реконструкция общества.  — Нижний Новгород: «Третий Путь», 1996. — 190 с.
 Сила разрушающая и сила созидающая // Третий Путь № 21
 Социальный анархизм или анархизм образа жизни?  - Самоопределение, 2013. - 95 с.
 Фермин Сальвочеа
 Экология и революционное сознание  // Третий путь № 45
 Экология свободы: возникновение и распад иерархии
 Экотопия  // Газета саратовских анархистов № 5, сентябрь 1990

Про нього
 Мюррей Букчин (биографическая справка)
 Пурчейз, Грэхем. Социальная экология, анархизм и профсоюзное движение
 Некролог на сайте «Автономного Действия»
 Зерзан, Джон. Либертарный муниципализм Мюррея Букчина
 Рахманинова, Мария. Социальная экология Мюррея Букчина в контексте современности: основные проблемы и векторы
 Розенберг Г. С., Розенберг А. Г., Иванов М. Н. Социальная экология М. Букчина - элемент устойчивого развития?

Примітки

Соціальна екологія
Анархісти
Анархо-комуністи
Анархісти США
Соціалісти США
Троцкісти США
Філософи США
Екологи США
Історики анархізму
Померли від серцевого нападу
Російські євреї США
Лібертаріанці США


text:
Joachim Marschall von Bieberstein ist der Name folgender Personen:
* Joachim Freiherr Marschall von Bieberstein (* 1954), deutscher Botschafter in der Republik Ecuador
 Joachim Wilhelm Marschall von Bieberstein (1627–1691), sachsen-merseburgischer Rat, Hofmeister und Obersteuereinnehmer


text: Ҵ, ҵ  — кирилична літера, 49-та літера абхазької абетки, утворена від сполучення Т і Ц. Позначає звук /ts'/. В латиниці її передають через c̄, ç, t͡ṡ, c.


text:
Praxis est un label indépendant de musique électronique spécialisé dans le breakcore.

Praxis est à la fois un label, un organisateur d'évènements musicaux et une boutique de disques de musiques électroniques expérimentales, dirigée par Christoph Fringeli, basée à Berlin (initialement située à Londres, puis à Berlin, puis à Bâle et de nouveau à Berlin).

Artistes
 Christoph Fringeli
 Disciples of Belial
Hecate
Matthieu Bourel
 Kovert
 Metatron
 Slaughter Politics
 Somatic Responses
 Test Tube Kid
 The Jackal

Albums produits
Références du catalogue classées chronologiquement

 1992, Scaremonger, Scaremonger EP (EP)  6 versions
 1992, Bourbonese Qualk, Knee Jerk Reaction EP (EP)  3 versions
 1993, Scaremonger, Soon We All Will Have Special Names - 6 versions
 1993, Bourbonese Qualk, Qual EP (EP)  2 versions
 1993, Metatron, Speed And Politics EP (EP)  9 versions
 1993, Bourbonese Qualk, Autonomia (CD, Album)
 1993, Noface, Burnout EP (EP)  4 versions
 1993, Disciples Of Belial, Songs Of Praise  2 versions
 1994, Various, Eurobeat 2000 Club Classics Volume One (2xLP, Album, Comp)
 1994, Metatron, Seduction EP (EP)  5 versions
 1994, DJ Jackal, Drumtrax  5 versions
 1994, Various, Paraphysical Cybertronics - Volume One (CD, Comp)
 1995, Heist (4), Dystrophic EP (EP)  2 versions
 1995, DJ Yubba / Deviant, World's Fattest Split (12")
 1995, Lorenz Attractor, Strange Attractor EP (12", EP)
 1995, Deadly Buda, Morph Beat Vol.I  2 versions
 1995, Cyberchrist, Information : Revolution  4 versions
 1995, Disciples Of Belial, Goat Of Mendes E.P. (12", EP)
 1996, Somatic Responses, Post-Organic EP (EP)  6 versions
 1996, Cunning Meets Bambule, Cunning Meets Bambule  2 versions
 1997, Various, Technohead 4 - Sound Wars - The Next Generation - Part 2 (Comp)  2 versions
 1997, Test Tube Kid, H  2 versions
 1997, Various, Dead By Dawn (Comp)  2 versions
 1997, Society Of Unknowns, Society Of Unknowns  5 versions
 1997, Base Force One, Welcome To Violence  5 versions
 1997, Various, Technohead 4 - Sound Wars - The Next Generation - Part 1 (Cass, Comp, C60)
 1998, Hecate, Hate Cats E.P. (12", EP)
 1999, Slaughter Politics, Slaughter Politics (EP)  7 versions
 1999, Potere Occulto, Potere Occulto  5 versions
 1999, Pure, King Kong Pt. 2 / Katharsis  2 versions
 1999, Bambule, Vertical Invasion  4 versions
 1999, Eiterherd, 1984 Vs. 1999 (Vision Vs. Reality) (Album) 5 versions
 1999, 16-17, Mechanophobia  3 versions
 1999, Nomex, Trocante Gramofony E.P. (EP)  5 versions
 2001, The Wirebug, The Uncontrollable H Disease  6 versions
 2001, Kovert, Shock Effect  3 versions
 2001, Hecate, The Magick Of Female Ejaculation (Album)  2 versions
 2002, Low Entropy, Anarcho-Psychotic EP (EP)  7 versions
 2002, Crisis Theory, Untitled  2 versions
 2003, Pure, Bodyhammer (2xCD, Comp)
 2003, Hecate, The Magick Of Female Ejaculation (CD, Album)
 2003, Nihil Fist, Think & Destroy  7 versions
 2003, Hecate, Ascension Chamber (Album)  4 versions
 2004, Hecate, Ascension Chamber (CD, Album)
 2004, ADCSomatic, Teatrodellopera E.P. (EP)  3 versions
 2005, Base Force One, Dynamite & Fire  3 versions
 2005, Nihil Fist, Resistance Is Fertile  5 versions
 2007, La Peste, Safety First  5 versions
 2008, Anonymous, Anonymous Series Volume One  4 versions
 2011, Anonymous, Anonymous Series Volume Two  4 versions
 2011, Crisis Theory, Working Vengeance (10", W/Lbl)
 2011, Cortex (14), Vacuum Theory  4 versions
 2012, Bulkrate, In The Temple Of The Serpent  4 versions
 2012, Electric Kettle, News From Berlin  5 versions
 2013, Bourbonese Qualk, Autonomia (Album)  4 versions
 2013, Various, 20 Years Of Praxis  7 versions
 2013, Noize Creator, The Future Is Cancelled  8 versions
 2013, Noirodyn, Infradesigns  4 versions
 2014, Prole Sector N1, Prole Sector N1  2 versions
 2014, Amboss, Vision  5 versions
 2015, Noirodyn, Construct Deconstruct (CD, Album)
 2016, Alex Buess & Daniel Buess, Skin Craft: RIND & NOL (LP)
 2016, Noirodyn, Eyes of Ages (9xFile, AIFF, Album)
 2018, Scud* & Nomex, Maschinenbau EP (EP)  5 versions
 2018, Bulkrate, Wake (File, WAV, MiniAlbum)
 2018, Noirodyn, Psyborg (8xFile, WAV, Album)
 2018, Low Entropy, Malfunction (7xFile, WAV, Album)

Notes et références

Liens externes
 Site Officiel du Label UK.

Label de musique électronique indépendant
Label de musique électronique ayant son siège au Royaume-Uni


text:
Zębowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Lwówek. Na zachód od Zębowa rozciągają się większe kompleksy leśne.

Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

W dokumentach z 1258 r. wzmiankowana jest jako wieś Zubowo (Subowo), posiadłość klasztoru benedyktynów w Lubiniu. W dokumencie lokacyjnym Lwówka z 1419 wzmiankowana jest wieś Zembowo, własność szlachecka. W 1480 właściciel, Jan Turkowski sprzedał wieś Mikołajowi Niegolewskiemu. W XVI w wieś należała do rodu Lwowskich. W 1580 jako właściciela podano Marcina Lwowskiego (Ostroroga). Przynajmniej od 1793 należała do rodziny Łąckich z Lwówka.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Zembowo należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Zembowo należało do okręgu lwowkowskiego i stanowiło część majątku Lwówek Zamek (niem. Neustadt), którego właścicielem był wówczas (1837) Antoni Łącki. W skład rozległego majątku Lwówek Zamek wchodziło łącznie 36 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Zembowo liczyło 544 mieszkańców i 55 dymów (domostw).

Zobacz też
 inne miejscowości o nazwie Zębowo

Przypisy

Zębowo (województwo wielkopolskie)
Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)


text:
Prince Polo ist eine Schokowaffel, die 1955 von der polnischen Firma Olza aus Cieszyn, die bereits seit 1920 Süßwaren produzierte, auf den Markt gebracht wurde. Das Unternehmen wurde 1993 von Kraft Jacobs Suchard gekauft, das sich seit 2012 Mondelēz International nennt. Prince Polo wird in Polen, sowie in Tschechien, der Slowakei, Ungarn, Litauen, Lettland, Malta und der Ukraine – teilweise unter der Bezeichnung Siesta – vertrieben. In Island wurde das Produkt mit großem Erfolg unter der Marke Prins Póló auf den Markt gebracht.

Literatur
 Superbrands

Weblinks

Kakao- und Schokoladenware
Polnische Küche


text:
A plague pit is the informal term used to refer to mass graves in which victims of the Black Death were buried. The term is most often used to describe pits located in Great Britain, but can be applied to any place where bubonic plague victims were buried.

Origin
The plague which swept across China, Middle East, and Europe in the 14th century is estimated to have killed between one-third and two-thirds of Europe's population. Disposal of the bodies of those who died presented huge problems for the authorities, and eventually the normal patterns of burial and funerary observance broke down.

Major plague outbreaks
Plague pits were used especially often during major plague outbreaks, such as the London epidemic of 1665. Graveyards rapidly filled and parishes became strained; for example the number of deaths in the parish of St Bride's Church, Fleet Street, in 1665 was almost six times normal.

References

Epidemiology
Cemeteries
Death in the United Kingdom
Plague monuments and memorials


text:
NetWeaver Developer is a knowledgebase development system. This article
 gives a brief history of the system,
 summarizes key features of the software,
 is a bit of a primer, describing basic attributes of a NetWeaver knowledgebase, and
 provides secondary references that independently document some of the NetWeaver applications developed since the late 1980s (see the #References section in this article, as well as applications documented for the EMDS system).

First, though, a word about knowledgebases. While there are various ways of describing a knowledgebase, perhaps one of the more central concepts is that a knowledgebase provides a formal specification for interpreting information. Formal in this context means that the specification is ontologically committed to the semantics and syntax prescribed by a knowledgebase processor (aka, an engine).

A brief history
NetWeaver was created in late 1991 as a response to ease knowledge engineering tasks by giving a graphical user interface to the ICKEE (IConic Knowledge Engineering Environment) inference engine developed at Penn State University by Bruce J. Miller and Michael C. Saunders.  The first iterations were simply a visual representation of dependency networks stored in a LISP-like syntax.  NetWeaver quickly evolved into an interactive interface where the visual environment was also capable of editing the dependency networks and saving them in the ICKEE file format.  Eventually NetWeaver became "live" in the sense that it could evaluate the dependency networks in real time.

NetWeaver basics
A NetWeaver knowledgebase graphically represents a problem to be evaluated as networks of topics, each of which evaluates a proposition. The formal specification of each topic is graphically constructed, and composed of other topics (e.g., premises) related by logic operators such as and, or, not, etc. NetWeaver topics and operators return a continuous-valued ''truth value'', that expresses the strength of evidence that the operator and its arguments provide to a topic or to another logic operator. The specification of an individual NetWeaver topic supports
potentially complex reasoning because both topics and logic operators may be specified as arguments to an operator. Considered in its entirety, the complete knowledgebase specification for a problem can be thought of a mental map of the logical dependencies among propositions. In other words, the knowledgebase amounts to a formal logical argument in the classical sense.

When logic meets graphics
Cognitive theory suggests that human beings have two fundamental modes of reasoning: logical (albeit however informally some folks may do that when left to their own devices) and spatial. Interesting things happen when logic is implemented graphically.

First, the knowledge of individual subject-matter experts engaged in [[knowledge
engineering]] often is not fully integrated when dealing with complex problems, at least initially. Rather, this knowledge may exist in a somewhat more loosely organized state, a sort of knowledge soup with chunks of knowledge floating about in it. A common observation of knowledge engineers experienced in graphically designing knowledgebases is that the process of constructing a graphic representation of problem-solving knowledge in a formal logical framework seems to be synergistic, with new insights into the expert's knowledge emerging as the process unfolds. (At the moment, this assertion is largely anecdotal. Contributors to this article need to find a suitable way to document this point, because it is actually a rather important finding not simply limited to NetWeaver, but knowledge engineering more broadly).

Second, synergies similar to those observed in organizing the reasoning of individual subject-matter experts also can occur in knowledge engineering projects that require the interaction of multiple disciplines. For example, many different kinds of specialists may be involved in evaluating the overall health of a watershed. Use of a formal logic system, with well defined syntax and semantics, allows specialists' representation of their problem solving approach to be expressed in a common language, which in turn facilitates understanding of how all the various perspectives of the different specialists fit together.

About NetWeaver knowledgebases
A NetWeaver knowledgebase has been defined by the developers as a network of networks (Miller and Saunders 2002). Each network corresponds to a topic of interest in the problem being evaluated by the knowledgebase.

NetWeaver knowledgebases are object-based. There are two basic types of objects:
networks, and data links, each of which is represented in the logic structure by a programming object which has both state and behavior.

The NetWeaver engine is a Windows dynamic link library (DLL) developed by Rules of Thumb, Inc. (North East, PA).  NetWeaver Developer is an interface to the engine that is used for designing knowledgebases.

Logic networks
A knowledgebase represents knowledge about how to solve a problem in terms of the topics of interest in the problem domain, and relations among these topics.  Each logic network in a NetWeaver knowledge base represents a proposition about the condition of some ecosystem state or process.

 State - The key state variable of a logic network is its truth value which expresses the degree to which evidence from antecedent networks and data links support or refute the proposition.  Logically, network A is said to be antecedent to network B if B depends upon A because network A must be evaluated before network B can be evaluated.
 Behavior - The basic function of a network is to evaluate the truth of its proposition. NetWeaver networks have three basic behaviors related to this function:
 They query their antecedents to determine the latters' state.
 They evaluate their own state, given the state of their antecedents.
 They inform higher level networks that depend on them about their state.

Data links
A data link is an elementary dependency network with slightly modified behavior.

 State - Like a network, a data link may evaluate to a truth value, given a data input. A data link may also hold a data value that is subsequently transformed by mathematical operations defined for a calculated data link.
 Behavior:
 In NetWeaver Developer, data links prompt the user for data input.
 On receipt of data, data links evaluate their state, given the data input (simple data links), or pass the data value to a special data link that performs some transformation of input data (calculated data link).
 They inform higher level networks that depend on them about their state.

Truth values
The truth value is the basic state variable of networks and data links.  It expresses an observation's degree of membership in a set. Evaluations of degree of set membership are quantified in the semantics of fuzzy logic. Equivalently, think of the truth value metric as expressing the degree to which evidence supports the proposition of the network or data link; in EMDS, the symbology for maps displaying network truth values is based on the concept of strength of evidence.  For additional discussion on this topic, see Interpretation of Truth Values.

Data links are frequently used to read a datum and evaluate its degree of membership in a concept that is quantified in a fuzzy argument (an argument that quantifies fuzzy set membership).  Thus, in a data link the argument is a mathematical statement of a proposition.  Some simple examples include:

 If the datum fully satisfies the argument, then the truth value of the data link is 1 (full support).
 If the datum is fully contrary to the argument, then the truth value of the data link is -1 (no support).
 If the datum partially satisfies the argument, then the truth value of the data link is in the open interval (-1, 1).  Note in particular that negative truth values greater than -1 do not connote negative truth.  Rather, such values connote low membership, or low support.
 If the data is not known, then the truth value of the data link is 0 (undetermined).

Interpretation of truth values within networks must be treated more generally, because the truth value of a network may depend on several to many logic operators.  Simple examples related to the two key logic operators, AND and OR, are:

 If '''all''' logical antecedents to an AND operator fully support the AND relation, then the truth value of the operator is 1 (full support).
 If '''any''' logical antecedent to an AND operator is fully contrary to the AND
relation, then the truth value of the operator is -1 (no support).
 If '''any''' logical antecedent to an OR operator fully supports the OR relation, then the truth value is 1 (full support).
 If there is no evidence for or against an AND or OR relation, then the truth value of either operator is 0 (undetermined).

As with data links, networks may also evaluate to partially true.  Two conditions give rise to this condition in NetWeaver:

 One or more data items are missing and cannot be supplied, and therefore contribute a value of 0 to an AND.
 One or more data items that influence the truth value of a dependency network have been evaluated against a fuzzy argument and found not to have full membership in the fuzzy set defined by the fuzzy argument (the data provides only partial support for the proposition).

Notes

References
Barr, N.B., R.S. Copeland, M. De Meyer, D. Masiga, H.G. Kibogo, M.K. Billah, E. Osir, R.A. Wharton, and B.A. McPheron. 2006. Molecular diagnostics of economically important Ceratitis fruit fly species (Diptera: Tephritidae) in Africa using PCR and RFLP analyses. Bulletin of Entomological Research, 96: 505–521. online

Dai, J.J., S. Lorenzato and D. M. Rocke. 2004. A knowledge-based model of watershed assessment for sediment.  Environmental Modelling & Software Volume 19: 423–433. online

Galbraith, John M., Ray B. Bryant, Robert J. Ahrens. 1998. An Expert System for Soil Taxonomy. Soil Science Volume 163: 748–758. online

Heaton, Jill S., Kenneth E. Nussear, Todd C. Esque, Richard D. Inman, Frank M. Davenport, Thomas E. Leuteritz, Philip A. Medica, Nathan W. Strout, Paul A. Burgess, and Lisa Benvenuti. 2008. Spatially explicit decision support for selecting translocation areas for Mojave desert tortoises. Biodiversity and Conservation 17:575–590. online

Hu, Z.B., X.Y. He, Y.H. Li, J.J. Zhu, Y. Mu, and Z.X. Guan. 2007. Ying yong sheng tai xue bao (The journal of applied ecology) 18:2841-5. online

Janssen, R., H. Goosen, M.L. Verhoeven, J.T.A. Verhoeven, A.Q.A. Omtzigt, and E. Maltby. 2005. Decision support for integrated wetland management, Environmental Modelling & Software Volume 20: 215–229. online

Mendoza, G.A., and Ravi Prabhu. 2004. Fuzzy methods for assessing criteria and indicators of sustainable forest management. Ecological Indicators 3: 227–236.
online

Paterson, Barbara, Greg Stuart-Hill, Les G. Underhill, Tim T. Dunne, Britta Schinzel, Chris Brown, Ben Beytell, Fanuel Demas, Pauline Lindeque, Jo Tagg, and Chris Weaver. 2008. A fuzzy decision support tool for wildlife translocations into communal conservancies in Namibia, Environmental Modelling & Software Volume 23: 521–534. online

Porter, Andrea, Adel Sadek, and Nancy Hayden. 2006. Fuzzy Geographic Information Systems for Phytoremediation Plant Selection. J. Envir. Engrg. 132: 120. online

Saunders, M.C., T.J. Sullivan, B.L. Nash, K.A. Tonnessen, B.J. Miller. 2005. A knowledge-based approach for classifying lake water chemistry. Knowledge-Based Systems Volume 18: 47–54. online

External links
 Ecosystem Management Decision Support (EMDS) System
 Rules of Thumb, Inc.

Knowledge engineering


text:
Corporazione, tipo di persona giuridica;
 Corporazioni delle arti e mestieri del passato;
 Corporazione proprietaria, organo costituito in Italia durante il regime fascista nell'ambito del sistema noto come Corporativismo


text:
"Степни хора" е български игрален филм (драма) от 1985 година на режисьора Януш Вазов, по сценарий на Ивайло Петров. Оператор е Виктор Чичов. Музиката във филма е композирана от Божидар Петков.

Сюжет
Добруджа от 20-те години. В големия, добре стопанисван чифлик на Сайдаров тече спокоен патриархален живот. За него земята е всичко. Той се е сраснал с нея, не жали силите си и се чувства силен и непоклатим. Не се поддава на шантажа на банда разбойници и дори спасява живота на един от тях – Атара, когото прави свой управител. Помага на безработния Иван, като го взима в чифлика. Иван се влюбва в дъщерята на един от ратаите – Елена, която му отвръща с взаимност. Но Сайдаров също харесва Елена.

Актьорски състав
 Иван Кръстев – Сарайдаров
 заслужил артист Веселин Вълков – Атара
 Елена Маркова – Елена
 Христо Гърбов – ратаят Иван
 Йордан Биков – Ратаят
 Димитър Кехайов – Казаларски
 Цветана Дянкова – Майката
 Маргарита Кондакова – Тамара
 Дочо Вачков – Атара като млад
 Пейчо Драгоев – Разбойник
 Николай Латев – Полицейският началник
 Иван Граматиков – Разбойник
 Елена Асенова – Бехара
 Димитър Учкунов – Бащата
 Стефан Бобадов – Циганинът

Награди
 Награда на СБФД за операторско майсторство на Виктор Чичов, (1986).

Външни препратки

Български филми
Български филми от 1986 година
Филми от 1986 година
Филми на Януш Вазов


text:
The Civic Front for Santiago () is a Peronist provincial political coalition in Santiago del Estero Province, Argentina. It operates as part of Frente de Todos.

The Civic Front is effectively a coalition of members of both the Radical Civic Union (UCR) and the Justicialist Party with some socialists. Most of those under the Civic Front banner are supporters of the Front for Victory of President Cristina Fernández de Kirchner and Néstor Kirchner.

At the legislative elections of 23 October 2005 the party won three of the 127 elected deputies (out of 257). The province's governor, Gerardo Zamora (UCR) was elected on the Civic Front ticket at the same election. In 2007 the Front won all four positions for national deputy in the Province and two out of three senators.

References

Provincial political parties in Argentina
Santiago del Estero Province
Political party alliances in Argentina


text:
Nasyr Abdul Al-Khabyyr (* 5. September 1958 in Hull, Québec, Kanada) ist ein kanadischer Jazzmusiker (Perkussionist) und Musikpädagoge.

Leben
Nasyr Abdul Al-Khabyyr ist ein Sohn Sayyd Abdul Al-Khabyyrs. Er studierte am Berklee College of Music. Sein Studium schloss er mit einem Bachelor of Arts in Jazzkomposition und Arrangieren ab. Während des Studiums erhielt er drei Auszeichnungen des Canada Councils for the Arts: The Buddy Rich Jazz Masters Award in Berklee, eine Roy Haynes Scholarship in Berklee und eine Berklee Tuition Scholarship. Er spielte gemeinsam mit seinem Vater in der Band  Dizzy Gillespies. 1989 trat er gemeinsam mit seinem Vater in dem Film A Night in Havanna - Dizzy Gillespie in Cuba auf. Er war auch in Dizzy Gillespie: A Night in Chicago zu sehen. Später ging er mit Oliver Jones auf Tournee und spielte bei der Aufnahme des Albums Just friends. In den 1990ern spielte er in verschiedenen Clubs in Montreal. Seit 1995 unterrichtete er Schlagzeug am Vanier College und der Concordia University. Zu seinen Schülern zählen Adam Passalacqua, Jean-Philippe Fortier,   François Pelletier, Anthony Pageot, Josh Trager, Robbie Kuster, Jim Doxas, Marie Isler, Eric Boudreault, Jules Pampena und Harvey Bien-Aimee. Mehrere Male spielte er beim Montreal Jazz Fest, so mit Oliver Jones und dem Montreal Symphony Orchestra, Time Capsule und Kenny Garrett. 2004 trat er gemeinsam mit dem Bassisten Alain Caron auf und nahm an der Konzertreihe Final Drummer Kombat mit Guy Nadon und Paul Brochu (wie Caron ehemalige Mitglieder der in Quebec beheimateten Band Uzeb) teil. 2008 gründete Nasyr Abdul Al-Khabyyr ein Drum Camp. Mitdozenten im Camp sind Denis Chambers, Mike Mangini und Horacio Hernández. Der kanadische Filmemacher John Walker (* 1952) drehte über das Camp den Dokumentarfilm A Drummers Dream.

Nasyr Abdul Al-Khabyyr ist ein geschätzter Musiker bei Liveauftritten und Studioaufnahmen. Er ist ein Bruder des Posaunisten Muhammad Abdul Al-Khabyyr.

Weblinks
 Nasyr der offizielle Internetauftritt Nasyr Abdul Al-Khabyyrs.

Einzelnachweise

Jazz-Schlagzeuger
Person (Montreal)
Kanadier
Geboren 1958
Mann


text:
Córka ogrodnika (La Hija del Jardinero) – meksykańska telenowela z lat 2003-2004 produkcji TV Azteca. W rolach głównych Mariana Ochoa i Carlos Torres.

Obsada

Wersja polska
W Polsce telenowela była emitowana na kanale Zone Romantica. Opracowaniem wersji polskiej zajęło się Studio Company Warszawa. Autorami tekstu byli Teresa Włodarczyk i Daniel Wegner. Lektorem serialu był Zbigniew Moskal.

Nagrody

Premios INTE 2004

Adaptacje
W 2016 roku na podstawie Córki ogrodnika powstała nowa adaptacja tej historii zrealizowana przez Televisę – telenowela Un camino hacia el destino (w rolach głównych wystąpili Paulina Goto i Horacio Pancheri). W Polsce znana pod tytułem Droga do szczęścia.

Przypisy

Linki zewnętrzne

 Córka ogrodnika w bazie filmweb

Meksykańskie telenowele
Seriale telewizyjne emitowane od 2003
Seriale telewizyjne zakończone w 2004
Telenowele TV Azteca


text:
Arnara est une commune italienne de la province de Frosinone dans la région Latium en Italie.

Géographie

Histoire

Administration

Hameaux
Colle Orso, Costa Grande, Sterparo

Communes limitrophes
Ceccano, Frosinone, Pofi, Ripi, Torrice

Personnalités

 Le peintre Arturo Ciacelli est né à Arnara.

Notes et références

Commune dans la province de Frosinone


text:
La Maison Diamant est un bâtiment cubiste construit entre 1912 et 1913 à Prague, dans le quartier de Nové Město. Elle tire son nom de ses façades qui représenteraient les facettes d'un diamant.

Histoire

L'auteur de la Maison cubiste au coin des rues Spálená et Lazarská était apparemment Emil Králíček, auteur également de quelques autres bâtiments intéressants cubistes et Art nouveau à Prague (voir le seul lampadaire cubiste au monde).  Certaines données diffèrent selon les sources. Il est donc difficile de savoir si la maison a été conçue par l'architecte Emil Králicek. En 1912-1913, la construction fut réalisée par Matěj Blecha (constructeur de quelques autres bâtiments cubistes et Art nouveau de Prague).

Bien que la conception originale de Friedrich Ohmann s'appuie sur les façades de style néo-classique et Art nouveau et que le projet Ohmann soit effectivement lancé en 1912, le projet a été repris la même année par Emil Králíčko. Il a créé une conception globale dans le style du cubisme, avec d'autres éléments visuels, y compris l'édicule controversé au-dessus de la statue baroque de Saint-Jean Népomucène.

Le propriétaire de la maison était le peintre, diplomate et écrivain Adolf Hoffmeister, qui y vivait . Pendant son séjour à Prague, le poète et dramaturge Vladimir Maïakovski y venait également.

Intérêt
À l'intérieur de la maison, dans le couloir et dans les escaliers menant aux appartements, des éléments d'équipement cubistes, tels que des lustres, des lampes, des rampes d'escalier, des portes ou des vitres gravées, ont été conservés.

À proximité de la Maison Diamant se trouve l'église baroque de la Sainte Trinité, de Kilian Ignaz Dientzenhofer. La statue baroque de saint Jean Népomucène de 1717 est incorporée dans un encadrement en arc cubiste de 1913: il s'agit d'un moyen de relier les styles architecturaux des deux bâtiments - la maison Diamant moderne à l'église baroque. À l'époque, la construction a soulevé une vive polémique, notamment menée par le Club pour le vieux Prague.

Usage actuel
Actuellement, le bâtiment abrite une succursale de la banque UniCredit, ainsi que l'association des artistes Manes - Diamant.

Articles connexes
 Prague cubiste

Liens externes

 http://www.hrady.cz/?  OID = 8180
 http://praga-magica.blog.cz/1106/dum-diamant

Palais à Prague
Cubisme
Prague 1
Édifice construit en 1913


text:
A disputa da categoria até 56 kg feminino foi realizada no dia 2 de setembro no Complexo ExCel, em Londres.

Formato de competição
Cada atleta tem 3 tentativas para efetuar um movimento válido. Uma quarta tentativa será permitida apenas se a atleta tiver a intenção de quebrar um recorde mundial ou paralímpico, no entanto, essa quarta tentativa não contará para o resultado final. Se houver empate entre duas ou mais atletas, prevalecerá aquela que tiver a menor massa corporal.

Recordes

A halterofilista egípcia Fatma Omar quebrou ambos os recordes nesta competição.

Resultados

Ligações externas

Eventos do halterofilismo nos Jogos Paralímpicos de Verão de 2012


text:
Бельсдорф () — коммуна в Германии, в земле Саксония-Анхальт.

Входит в состав района Оре. Подчиняется управлению Флехтинген. По состоянию на 31 декабря 2006 года население составляет 196 человек. Занимает площадь 9,94 км². Официальный код  —  15 3 62 010.

Коммуна подразделяется на 2 сельских округа.

Примечания

Города Саксонии-Анхальт


text:
Le quai Godefroid Kurth est une artère de Liège (Belgique) située à Outremeuse, sur la rive droite de la Meuse, entre le pont Maghin et le pont Atlas.

Odonymie
Le quai rend hommage à l'historien Godefroid Kurth (1847-1916). Le quai prend ce nom en 1932. Auparavant, il s'appelait le quai de l'Abattoir.

Description
Avec une longueur d'environ , ce quai est l'un des plus longs de la ville de Liège. C'est le dernier quai de la rive droite de la Meuse avant que celle-ci ne soit rejointe par la Dérivation. Sur la rive opposée, se trouve le quai Saint-Léonard.

Doublé par un quai de halage, le quai sert constamment d'amarrage à plusieurs péniches. Avant l'assèchement au  des différents bras de Meuse appelés biez qui coulaient en Outremeuse, l'endroit où se situe le quai faisait partie de l'île Dos-Fanchon.

Patrimoine
Au coin du quai et de la rue Adolphe Maréchal, se situe le temple protestant appelé aussi église de la Rédemption. Il a été érigé en 1930 dans un style moderniste agrémenté de lignes propres à l'Art déco que l'on retrouve principalement sur la tour.

La maison Lovens réalisée à la fin du  par l'architecte Paul Jaspar se trouve à l'angle de la rue Curtius.

Transports
En face du , un embarcadère, la station Cœur historique, permet d'emprunter la navette fluviale.

Activités
L'institut provincial d'Enseignement de Promotion Sociale (IPEPS Liège) est implanté à l'extrémité de l'île entre le quai du Barbou et le quai Godefroid Kurth.

La polyclinique universitaire Lucien Brull, une tour de 14 étages, se situe au . Elle est connue pour abriter l'unique centre de ressources autisme (CRA) qui diagnostique les adultes en Belgique francophone.

Voiries adjacentes

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes
Quais de Liège
Liste des rues de Liège
Art déco à Liège

Lien externe

Kurth


text:
O pico  é uma montanha no Oregon. Tem 2999 m de altitude, 1944 m de proeminência topográfica, e situa-se na Floresta Nacional Wallowa-Whitman. É o ponto mais alto das Montanhas Wallowa e a sexta montanha mais alta do Oregon.

O seu nome é uma homenagem à ameríndia Sacagawea, que participou na Expedição de Lewis e Clark .

Sacajawea
Condado de Wallowa


text:
is a railway station in the city of  Ōsaki, Miyagi Prefecture, Japan, operated by East Japan Railway Company (JR East).

Lines
Tajiri Station is served by the Tōhoku Main Line, and is located 401.1 rail kilometers from the official starting point of the line at Tokyo Station.

Station layout
The station has two ground-level opposed side platforms connected to the station building by a footbridge. The station is unattended.

Platforms

History
Tajiri Station opened on December 25, 1908. The station was absorbed into the JR East network upon the privatization of the Japanese National Railways (JNR) on April 1, 1987.

Passenger statistics
In fiscal 2017, the station was used by an average of 434 passengers daily (boarding passengers only).

Surrounding area
Tajiri High School
Tajiri Town Hall
Tajiri Community Center

See also
 List of Railway Stations in Japan

References

External links

Railway stations in Miyagi Prefecture
Tōhoku Main Line
Railway stations in Japan opened in 1908
Ōsaki, Miyagi
Stations of East Japan Railway Company


text:
Dźwięk wielokanałowy, dźwięk dookolny, dźwięk przestrzenny (ang. surround sound) – technika będąca rozwinięciem stereofonii, pozwalająca na utrwalanie i odtwarzanie co najmniej trzech kanałów dźwięku. Zastosowanie dodatkowych kanałów i odpowiadających im głośników po bokach i z tyłu słuchacza pozwala na zwiększenie poczucia otoczenia dźwiękiem.

Większość nagrań wielokanałowych jest tworzona na potrzeby filmów i gier wideo. Dźwięk wielokanałowy jest wykorzystywany w salach kinowych, systemach kina domowego i konsolach do gier. W przypadku filmów może być odtwarzany z kaset wideo, płyt DVD lub transmitowany poprzez telewizję wysokiej rozdzielczości. Dźwięk wielokanałowy bywa też stosowany przy nagraniach muzyki, dając nowe możliwości artystycznej ekspresji. Nagrania muzyczne są rejestrowane w konkurujących formatach DVD-Audio (DVD-A) i Super Audio CD (SACD), a także MP3 Surround. Niektóre systemy audio-wideo zawierają cyfrowe procesory akustyczne, pozwalające symulować dźwięk dookolny na podstawie materiału stereo.

Pierwsze udokumentowane wykorzystanie dźwięku wielokanałowego miało miejsce w roku 1940 podczas projekcji animowanego filmu Disneya – Fantazja. Stworzony na tę okazję system Fantasound składał się z trzech ścieżek dźwiękowych, które były rozprzestrzeniane w sali za pomocą 54 głośników.

Systemy dźwięku wielokanałowego

5.1

System składa się z pięciu kanałów pełnopasmowych (przednie: lewy, prawy i centralny, oraz tylne: lewy i prawy) oraz kanału subwoofera. Jest najczęściej stosowany w filmach DVD i nagraniach muzycznych na płytach DVD Audio. W formacie Dolby Digital występuje 6 całkowicie odseparowanych od siebie kanałów. W formacie DTS sygnał kanału niskotonowego jest powiązany z kanałem centralnym. Dolby Digital jak i DTS są systemami całkowicie cyfrowymi. Ich odbiór wymaga zastosowania dekodera AC3 5.1. Wszystkie odtwarzacze DVD są kompatybilne z systemem Dolby Digital, ale nie wszystkie dekodują go bezstratnie (tanie odtwarzacze DVD przekształcają sygnał 5.1 do 2.0.).

6.1

To rozwinięcie systemu 5.1 o kanał tylny (rear). System 6.1 w swojej najbardziej rozwiniętej wersji (jak np. DTS-ES) dostarcza sześciu kanałów pełnopasmowych (20 Hz – 20 kHz) oraz jednego niskoczęstotliwościowego. Poszczególne kanały to:
 Dwa kanały przednie (lewy i prawy) – L i R
 Kanał centralny – C
 Dwa kanały dookolne – (lewy dookolny i prawy dookolny) – Ls i Rs
 Jeden kanał tylny – Bs
 Jeden kanał niskoczęstotliwościowy – LFE

System 6.1 wymaga zastosowania co najmniej 7 głośników. Ustawienie głośników przenoszących poszczególne kanały w przemyśle kinowym jest zestandaryzowane, natomiast brak standardu w kontekście muzyki.

Jednym z formatów tego systemu w przemyśle kinowym jest Dolby Pro Logic IIx.

7.1

Jest rozwinięciem systemu 6.1 o drugi kanał tylny (rear) i wywodzi się z Dolby Digital EX.

Poszczególne kanały to:
 Dwa kanały przednie (lewy i prawy) – L i R
 Kanał centralny – C
 Dwa kanały dookolne – (lewy dookolny i prawy dookolny) – Ls i Rs
 Dwa kanały tylne (lewy i prawy) – Lb i Rb
 Jeden kanał niskoczęstotliwościowy – LFE

System 7.1 wymaga zastosowania co najmniej 8 głośników. Ustawienie głośników przenoszących poszczególne kanały w przemyśle kinowym jest zestandaryzowane.

9.1
Jest rozwinięciem systemu 7.1 o trzeci wymiar dodając dwa kanały górne-przód i w 5.1 dodanie do wszystkich bocznych głośników tak zwanych teatralnych.

Poszczególne kanały to:
 Dwa kanały przednie (lewy i prawy) – L i R
 Dwa kanały przednie-górne (lewy i prawy) – LH i RH
 Kanał centralny – C
 Dwa kanały dookolne – (lewy dookolny i prawy dookolny) – Ls i Rs
 Dwa kanały tylne (lewy i prawy) – Lb i Rb
 Jeden kanał niskoczęstotliwościowy – LFE

System 9.1 wymaga zastosowania co najmniej 10 głośników.

Zobacz też
 monofonia
 stereofonia
 kwadrofonia

Elektroakustyka


text:
Eric Frederick Trump (* 6. ledna 1984 New York) je americký podnikatel a syn bývalého amerického prezidenta Donalda Trumpa a jeho první manželky Ivany Trumpové. V roce 2007 založil a do roku 2016 i vedl Nadaci Erica Trumpa (Eric Trump Foundation). Je viceprezidentem společnosti The Trump Organization. S manželkou Larou Trumpovou mají dvě děti.

Raný život a vzdělání
Narodil se na Manhattanu v New Yorku. Jeho rodiče se rozvedli v roce 1991, když mu bylo sedm let. Studoval na Trinity School v New Yorku, poté v roce 2002 absolvoval The Hill School v Pottstownu a v roce 2006 přešel na Georgetown University ve Washingtonu, kde studoval finance a řízení.

Kariéra
Je jedním z klíčových osobností společnosti The Trump Organization. Je odpovědný za expanzi společnosti na trhu s nemovitostmi. Spolu s otcem dohlížel na rozšíření sítě golfových hřišť Trump Golf a se sestrou Ivankou Trumpovou vedl rekonstrukci a generální opravy hotelu Trump National Doral a golfového hřiště Blue Monster v Miami.

V roce 2012 byl časopisem Forbes uznán mezi osobnostmi v oblasti nemovitostí. Časopis New York Observer, jehož vydavatelem je jeho švagr Jared Kushner, o něm napsal, že patří k 20 nejdůležitějším mladým filantropům. V roce 2013 získala společnost The Trump Organization ocenění Rising Star of the Year časopisu Wine Enthusiast Magazine.

Fond Eric Trump
V roce 2006 založil svou Nadaci Erica Trumpa. Podle webových stránek nadace je jejím cílem sbírka pro nevyléčitelně nemocné děti a pacienty nemocnice St. Jude Children's Research Hospital. Podle veřejně dostupných daňových přiznání byla nadace založena výhradně za účelem získávání finančních prostředků během charitativních akcí pořádaných v golfovém sportu. Během devíti let své existence nadace nashromáždila 8 054 000 dolarů. Všechny charitativní akce byly organizovány na golfových hřištích, která patří společnosti Trump Organization.

Reference

Externí odkazy

Trumpovi
Američtí podnikatelé
Američtí konspirační teoretici
Američané rakouského původu
Američané moravského původu
Američané německého původu
Američané skotského původu
Absolventi Georgetownské univerzity
Narození 6. ledna
Narození v roce 1984
Narození v New Yorku
Žijící lidé
Muži


text:
Bekopaka is a rural municipality in western Madagascar. It belongs to the district of Antsalova, which is a part of Melaky Region. The population of the commune was estimated to be approximately 9,000 in 2001 commune census.

Bekopaka is served by a local airport, and primary and junior level secondary education are available in town. The most important crop is rice, while other important products are bananas, maize and cassava.

Rivers
Bekopaka is situated on the Manambolo River.

References

Populated places in Melaky


text:
Die Finanzberatung () umfasst im Finanzwesen sowohl die Anlageberatung als auch darüber hinaus die Beratung im Rahmen der gesamten Finanzwirtschaft (Finanzen und Finanzierung).

Allgemeines
In der Fachliteratur finden sich zahlreiche, als Synonym für die Finanzberatung verwendete Begriffe wie Anlageberatung oder Vermögensberatung, wobei die Finanzberatung häufig auch als Oberbegriff für alle Beratungsleistungen vorkommt. Während die Anlageberatung lediglich das Passivgeschäft und Depotgeschäft der Kreditinstitute betrifft, erfasst die Finanzberatung darüber hinaus auch Kreditgeschäfte, Finanzmanagement, Schuldnerberatung, Finanzplanung und die Beseitigung von Finanzrisiken. Auch Versicherungsberatung sowie Vorsorgeberatung können Gegenstand der Finanzberatung sein. Die Finanzberatung ist eine durch einen Finanzberater angebotene Dienstleistung, durch die dieser gemeinsam mit Kunden deren finanzwirtschaftlichen Risiken mit Problemlösungen begegnet. Finanzberatung ist "von Fall zu Fall Anlageberatung, Finanzplanung oder Vermögensverwaltung".

Bei einer Finanzberatung erstellt der Berater unter Berücksichtigung der unterschiedlichen Ziele und Aspekte des jeweiligen Kunden ein umfassendes Konzept. Chancen und Gefahren möglicher Entwicklungen sollen mit geeigneten Finanzprodukten genutzt bzw. abgewendet werden. Ein so erstelltes Konzept muss regelmäßig auf seine Aktualität überprüft werden und an die sich ändernden Situationen wie Heirat, Kinder u. a. angepasst werden.

Rechtsfragen
Die Finanzberatung ist eine Finanzdienstleistung gemäß  Abs. 1a Nr. 1a KWG, wenn sie eine Anlageberatung beinhaltet. Ohne Anlageberatung unterliegt die Finanzberatung nur dann der Bankenaufsicht, wenn hierdurch vom Berater mindestens eines der in  Abs. 1 KWG aufgezählten Bankgeschäfte getätigt wird oder es sich beim Berater um ein Finanzunternehmen nach § 1 Abs. 3 KWG handelt, das bei der Anlage in Finanzinstrumenten berät oder andere Unternehmen über deren Kapitalstruktur, industrielle Strategie und die damit verbundenen Fragen berät.

Wie die Anlageberatung ist bei Kreditinstituten oder sonstigen Finanzdienstleistern auch die Finanzberatung meist eine kostenlose Dienstleistung, die durch den Verkauf von Bankprodukten quersubventioniert wird. Bei selbständigen Finanzberatern fallen dagegen Beratungshonorare an (Honorarberatung). Der Honorar-Finanzanlagenberater benötigt eine Gewerbeerlaubnis nach  Abs. 1 GewO.

Gemäß der Finanzmarktrichtlinie II (EU-Richtlinie 2014/65/EU, seit Januar 2018 in Kraft) ist die unabhängige Finanzberatung mit einem Provisionsverbot verknüpft, während die abhängige Beratung mit einer Offenlegungspflicht verbunden ist. Unabhängige Finanzberater werden gemäß  WpHG in ein Register eingetragen.

Beratungsarten
Klassische Art ist die persönliche Beratung durch einen Finanzberater mit der Qualifikation als Fachwirt für Finanzberatung. Dieser kann provisionsorientiert beraten oder auch ohne Innenprovisionen. Diese Provisionen können die Unabhängigkeit der Beratung gefährden und einen Interessenkonflikt auslösen, wenn die Kreditinstitute die erhaltenen oder gezahlten Provisionen dem Anleger nicht offenlegen (Innenprovisionen). Daneben gibt es auch die automatisierte Finanzberatung durch Robo-Advisors mit dem Ziel, die Dienstleistungen eines traditionellen Finanzberaters zu digitalisieren und zu automatisieren. Die automatisierte Finanzberatung erfolgt ausschließlich über Webseiten des Internets.

Konflikte
Die Finanzberatung unterliegt dem klassischen Principal-Agent-Problem. Der Finanzberater (Agent) vertritt nicht nur Kunden-, sondern auch Eigeninteressen. Zudem kann er den Kunden (Principal) auf Basis unvollständiger Informationen nicht optimal beraten. Der Kunde kann andererseits nicht alle notwendigen Informationen an den Berater weitergeben. Eine realistische Einschätzung der Möglichkeiten zur Umsetzung der eigenen Ziele fällt ebenso schwer. Des Weiteren werden bei der Beratung langfristige Entscheidungen getroffen, die der Dynamik von Veränderungen der Lebenssituation oder gesetzlichen Rahmenbedingungen standhalten müssen.

Abgrenzung
Die Finanzberatung umfasst mehr Beratungsleistungen als die Anlageberatung, die auf das Passivgeschäft und das Depotgeschäft der Kreditinstitute begrenzt ist. Während die Finanzberatung – bis auf den Teilbereich der Anlageberatung – meist nicht erlaubnispflichtig ist, ist die Anlageberatung ein durch die BaFin erlaubnispflichtiges Bankgeschäft. Bei Anlage- und Finanzberatung trifft der Kunde die Entscheidung, bei Vermögensverwaltung wird die Entscheidung vom Vermögensverwalter selbst getroffen.

Siehe auch
 Fachberater für Finanzdienstleistungen

Literatur
 Fachbegriffe Versicherungswesen. Dr. Th. Gabler Verlag, ISBN 3-409-19948-9.
 Jürgen Steiner: Glaubwürdige Signale durch zertifizierte Finanzberatung. 2007.

Einzelnachweise

Bankwesen
Finanzstrategie
Beratung (Dienstleistung)


text:
Neoregelia paulistana är en gräsväxtart som beskrevs av Edmundo Pereira. Neoregelia paulistana ingår i släktet Neoregelia och familjen Bromeliaceae. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Gräsordningen
paulistana


text:
Драго Млинарец (, родился 24 августа 1960 года в Чаковце) — югославский и словенский хоккеист, защитник.

Биография
Начал карьеру в составе клуба «Краньска-Гора» чемпионата Югославии. С 1978 года выступал за «Акрони Есенице», провёл 18 сезонов в составе этого клуба, восемь раз становился чемпионом Югославии. В сезоне 1988/1989 выступал за «Медвешчак» и стал чемпионом Югославии. Всего в чемпионате Югославии провёл 351 матч, забросил 174 шайбы и отдал 154 голевые передачи. В чемпионате Словении в 62 встречах отличился 59 раз.

За сборную Югославии выступил на восьми чемпионатах мира и на Олимпиаде 1984 года в Сараево. В 62 играх забросил 39 шайб. Первый капитан сборной Словении, с ней выступил на трёх чемпионатах мира в 19 играх и забросил 4 шайбы, также отдав 4 голевые передачи. Член Словенского хоккейного зала славы с 2007 года. Тренер клуба «Акрони Есенице» в 1995—1996 и 1997—1998 годах.

Статистика

Ссылки

Хоккеисты Югославии
Хоккеисты Словении
Хоккейные тренеры Словении
Игроки сборной Югославии по хоккею с шайбой
Игроки сборной Словении по хоккею с шайбой
Хоккейные защитники
Игроки ХК «Есенице»
Игроки ХК «Медвешчак»
Игроки ХК «Краньска-Гора»
Хоккеисты на зимних Олимпийских играх 1984 года
Тренеры ХК «Акрони Есенице»


text:
Oscar Reutersvärd, né en 1915 à Stockholm et décédé le  en Suède, est un artiste qui a introduit l'art des objets impossibles.

Il est parfois surnommé « le père de l'impossible » et est un précurseur de Roger Penrose et de Maurits Cornelis Escher.

Reutersvärd est notamment à l'origine du triangle de Penrose, nommé selon Roger Penrose mais que Reutersvärd découvrit auparavant.

Il y a eu de nombreux livres publiés sur ses œuvres en suédois, anglais, polonais et russe.

Liens externes

Naissance en novembre 1915
Naissance à Stockholm
Décès en février 2002
Artiste suédois
Noblesse suédoise
Décès à 86 ans


text:
Robert Walker (born 6 March 1987 in Örebro) is a retired Swedish football player. Son of manager Pat Walker, Robert has played for Swedish underage teams, but is also eligible to represent the Republic of Ireland. Walker was the second most effective goalscorer (goals/min) in the Swedish Allsvenskan 2007.

In March 2009 Walker was loaned to Åtvidabergs FF until 30 June 2009. He was given the number 6 shirt. During his loan spell at Åtvidaberg, he played 11 times and scored two goals. In February 2010 Walker joined Superettan side Jönköpings Södra IF having seen out his Örebro contract, which expired in January. While at Jönköpings Södra, Walker helped them avoid relegation in 2010 by scoring in a relegation play-off against IK Sirius. During the 2011 season Walker scored three goals as J-Södra again avoided relegation. He left the club at the end of 2011.

In 2012 Walker joined Örebro-based side BK Forward on a free transfer.

References

External links
  (archive)

1987 births
Swedish footballers
Swedish people of Irish descent
Allsvenskan players
Örebro SK players
Åtvidabergs FF players
Living people
Jönköpings Södra IF players
BK Forward players

Association football midfielders
Sportspeople from Örebro


text:
Mecodema crenaticolle is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Redtenbacher.

crenaticolle


text:
Arnold William Potts DSO, OBE, MC, avstralski general, * 16. september 1896, † 1. januar 1968.

Glej tudi

 seznam avstralskih generalov

Rojeni leta 1896
Umrli leta 1968
Avstralski generali
Veterani prve svetovne vojne
Veterani druge svetovne vojne
Generali Avstralske kopenske vojske
Nosilci reda britanskega imperija
Nosilci vojaškega križca (Združeno kraljestvo)
Nosilci Distinguished Service Order


text:
Leucophenga argentina är en tvåvingeart som först beskrevs av Johannes Cornelis Hendrik de Meijere 1924.  Leucophenga argentina ingår i släktet Leucophenga och familjen daggflugor.

Källor

Daggflugor
argentina


text:
Triple Divide Peak je hora v Lewis Range v Montaně. Hora představuje významný hydrografický uzel severoamerického kontinentu. Na Triple Divide Peaku se stýkají rozvodnice oddělující povodí řek odvádějící své vody do Atlantského oceánu, Tichého oceánu a Severního ledového oceánu. Jedná se o jediné místo na Zemi, odkud jsou vody odváděny do tří různých oceánů. Vodní toky odvádějící vody ze svahů Triple Divide Peaku nesou příznačná jména: Pacific Creek, Atlantic Creek a Hudson Bay Creek.

Výše uvedené platí za předpokladu, že je Hudsonův záliv řazen k Severnímu ledovému oceánu. Existují totiž členění světového oceánu, kde je Hudsonův záliv řazen k Atlantskému oceánu.

Pokud by výše uvedený předpoklad neplatil, byl by oním významným hydrografickým uzlem vrchol hory Snow Dome ležící v Sir Winston Churchill Range na hranici mezi Britskou Kolumbií a Albertou.

Kolem Triple Divide Peak vede dálková turistická trasa Continental Divide Trail.

Poznámky

Hory a kopce v Montaně
Dvoutisícovky v USA
Hory a kopce ve Skalnatých horách


text:
The 1987 NCAA Division II men's basketball tournament involved 32 schools playing in a single-elimination tournament to determine the national champion of men's NCAA Division II college basketball as a culmination of the 1986–87 NCAA Division II men's basketball season. It was won by Kentucky Wesleyan College, with Kentucky Wesleyan's Sam Smith named the Most Outstanding Player.

Regional participants

*denotes tie

Regionals

New England - Manchester, New Hampshire
Location: NHC Fieldhouse Host: New Hampshire College

Third Place - St. Anselm 94, New Haven 88

East - Erie, Pennsylvania
Location: Hammermill Center Host: Gannon University

Third Place - C.W. Post 85, St. Michael's 72

South - Lakeland, Florida
Location: Jenkins Field House Host: Florida Southern College

Third Place - Tampa 92, Alabama A&M 76

West - Billings, Montana
Location: Alterowitz Gym Host: Eastern Montana College

Third Place - Cal State Hayward 71, Cal State Dominguez Hills 55

North Central - St. Cloud, Minnesota
Location: Halenbeck Hall Host: St. Cloud State University

Third Place - Lock Haven 84, Wayne State 83

South Central - Amarillo, Texas
Location: Amarillo Civic Center Host: West Texas State University

Third Place - West Texas State 67, Abilene Christian 63

South Atlantic - Norfolk, Virginia
Location: Joseph G. Echols Memorial Hall Host: Norfolk State University

Third Place - Virginia Union 99, UDC 92

Great Lakes - Owensboro, Kentucky
Location: Owensboro Sportscenter Host: Kentucky Wesleyan College

Third Place - Southern Indiana 102, Johnson C. Smith 96

*denotes each overtime played

National Quarterfinals

National Finals - Springfield, Massachusetts
Location: Springfield Civic Center Hosts: American International College and Springfield College

*denotes each overtime played

All-tournament team
 Jerome Johnson (Eastern Montana)
 Mike Runski (Gannon)
 Sam Smith (Kentucky Wesleyan)
 Andra Whitlow (Kentucky Wesleyan)
 John Worth (Kentucky Wesleyan)

See also
1987 NCAA Division I men's basketball tournament
1987 NCAA Division III men's basketball tournament
1987 NAIA men's basketball tournament
1987 NCAA Division II women's basketball tournament

References

Sources
 2010 NCAA Men's Basketball Championship Tournament Records and Statistics: Division II men's basketball Championship
 1987 NCAA Division II men's basketball tournament jonfmorse.com

NCAA Division II men's basketball tournament
Tournament
NCAA Division II basketball tournament
NCAA Division II basketball tournament
Basketball in Amarillo, Texas


text:
The 24th Cuban National Series saw Pinar del Río's Vegueros win the title, outdistancing Camagüey by seven games. The Vegueros roster included the players Luis Giraldo Casanova, Omar Ajete and Omar Linares.

Standings

First division

Second division

Notes and references

Cuban National Series seasons
Base
Base
1985 in baseball


text:
Sjarief, een Arabische titel

Personen:
Abdul Latif Sharif (2006), een Egyptisch-Amerikaans scheikundige en seriemoordenaar
Fatima el-Sharif (1911-2009), de echtgenote van de koning van Libië
Ismail van Marokko of Moulay Ismail ibn Sharif (1645?-1727), de tweede sultan van Marokko
Nawaz Sharif (1949), een Pakistaans politicus
Omar Sharif (1932), een Egyptisch filmacteur en bridgespeler
Ahmed al-Senussi (1933), ook bekend als Zubeir Ahmed el-Sharif, een Libisch voormalig legerleider en politicus

Zie ook
Sherif (doorverwijspagina)


text:
Учуган-Асаново () — деревня в Стерлибашевском районе Башкортостана, входит в состав Бузатовского сельсовета.

Название
От названия реки Өсөгән/Өс/Өч и личного имени Әсән.

История
В «Списке населенных мест по сведениям 1870 года», изданном в 1877 году, населённый пункт упомянут как деревня Учуган-Асанова (Чупан-Асанова, Кучуган) 1-го стана Белебеевского уезда Уфимской губернии. Располагалась при речке Учугане, вправо от реки Демы, в 100 верстах от уездного города Белебея и в 50 верстах от становой квартиры в деревне Менеуз-Тамак. В деревне, в 60 дворах жили 422 человека (221 мужчина и 201 женщина, татары), были мечеть, 2 мутовочные мельницы. Жители занимались пчеловодством и деланием телег.

Население

Согласно переписи 2002 года, преобладающая национальность — татары (97 %).

Географическое положение
У села река Кучуган впадает в Тятер.

Расстояние до:
 районного центра (Стерлибашево): 53 км,
 центра сельсовета (Бузат): 6 км,
 ближайшей ж/д станции (Стерлитамак): 112 км.

Примечания

Литература

Ссылки
 Совет муниципальных образований Республики Башкортостан.

Населённые пункты Стерлибашевского района


text:
El dret polític és una branca jurídica que aglutina tots els àmbits d'estudi del dret que estan relacionats amb el fenomen polític. Per a alguns és considerada una disciplina de límits difusos, incloent no només l'estudi del sistema polític sinó també de la teoria de l'Estat i formes de govern, la filosofia política i la sociologia electoral, entre d'altres.

Vegeu també
 Política

Ciències polítiques
Dret constitucional


text:
Емі Рідж (, 15 серпня 1996) — австралійська ватерполістка. Учасниця Олімпійських ігор 2020 року. Учасниця чемпіонатів світу 2017, 2019 років.

Посилання
 Емі Рідж на Olympedia.org

Примітки

Народились 1996
Австралійські ватерполістки


text:
El Desierto es el trigésimo primer episodio de la serie animada de televisión Avatar: la leyenda de Aang y el decimoprimer capítulo de la segunda temporada.

Sinopsis

El grupo se encontraba en el Desierto de Si Wong, luego de que raptaran a Appa. Aang se enfurece con Toph ya que lo dejó ir. Toph responde que no puede ver en la arena y no sintió llegar a los Areneros. Aang decide ir en busca de Appa. Aang se separa del grupo, y Katara decide que deben ir a Ba Sing Se y llevar la información del Eclipse Solar.

Por otro lado, Zuko y Iroh iban en el Caballo Avestruz, hasta que sintieron un ruido. Eran los Rinocerontes. Iroh al parecer los conoce. Los Rinocerontes los atacan, y Zuko y Iroh se defienden. Escapan por poco.

El grupo seguía caminando, Katara decidió darles agua, que resultó ser la del Pantano. Sokka vio un cactus, y junto a Momo comenzaron a beber el jugo. Después de beber comenzaron a comportarse de una manera extraña. Enloquecieron y Sokka decía incoherencias como "¿Cómo nos metimos en el medio del Océano?". Aang buscaba a Appa, como no se veía rastro de él, enfurecido hizo una gran nube de arena. A lo lejos, el grupo, excepto Toph, vio la nube, y Sokka decía "Un hongo gigante, y parece amigable".

En el oasis que anteriormente el grupo visitó, Yu y Xin Fu buscaban a Toph, entonces vieron anuncios de "Se Busca" de la Nación del Fuego, y observaron a Zuko y Iroh.

En el desierto, el grupo seguía y apareció Aang, frustrado por no encontrar a Appa. Katara trató de tranquilizarlo. Todos estaban rendidos, excepto Sokka aún bajo los efectos del Jugo de cactus. Katara hizo que todos se tomaran de las manos. Comenzaron a caminar.

Katara decidió que descansaran, y todos cayeron el suelo. Katara le pidió a Sokka lo que robó de la Biblioteca, y Sokka inculpó a Momo de haberlo acusado de robar. Katara comenzó a ver un mapa de estrellas para tratar de llegar a Ba Sing Se.

Zuko y Iroh en el mismo bar que el grupo fue antes, buscando ayuda. Iroh entonces vio a un jugador de Pai Sho. Iroh entonces se sienta al lado de él, y comienzan a jugar Pai Sho. Hablaban de tal forma que se entendían entre ellos solamente, Xin Fu se cansó de esperar y trató de capturarlos, pero el jugador de Pai Sho dijo que si los capturarán para obtener oro, entonces todos los que estaban en el bar comenzaron a atacar a Yu y Xin Fu. El jugador de Pai Sho, Zuko y Iroh escaparon.

En el desierto, Momo enterró en arena a Sokka. Katara lo interrumpió diciéndole a Sokka que ya era hora de levantarse. Aang no durmió y de pronto se alegró. ¡Vieron a Appa en el cielo! Pero era solo una nube. Katara entonces le dijo a Aang que recolectara el agua de la nube. Aang, enojado, accedió. Cuando volvió Katara dijo "No pudiste recolectar mucho", esto hizo que Aang le gritara. Siguieron caminando y Toph se tropezó, con uno de los deslizadores de los areneros, que estaba enterrado en la arena, en el cual deciden viajar gracias al aire control de Aang y llegan a unas cuevas las cuales son habitadas por bestias voladoras los cuales tratando de comer a Momo logran que Aang enoje diciendo ¡No dejare se lleven a nadie más! Aang derriba a las bestias de pronto los areneros encuentran el deslizador que el grupo encontró. Toph se da cuenta de que el grupo de areneros son los mismos que robaron a Appa
Aang enojándose entra en estado Avatar destruyendo el resto de deslizadores de los areneros y sacándolos por los aires Katara logra tranquilizarlo y deciden seguir su camino buscando a Appa en Ba Sin Se . Mientras, el tío Iroh y Zuko logran escapar gracias a la comunidad secreta a la que pertenece el Iroh (que por cierto es un integrante de alto rango de la misma, el Loto Blanco).

Episodios de Avatar: la leyenda de Aang: Libro Dos


text:
Verrallina notabilis är en tvåvingeart som beskrevs av Mercedes Delfinado 1967. Verrallina notabilis ingår i släktet Verrallina och familjen stickmyggor. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Stickmyggor
notabilis


text:
Amadeu Fabregat i Manyes (Torreblanca, Plana Alta, 1948) és un escriptor i periodista valencià. S'inicià dirigint la secció literària de la revista Gorg i el 1973 fou guardonat amb el premi Andròmina de narrativa. Col·laborà a Las Provincias, Destino, Serra d'Or, Oriflama, Avui, i fou director de publicacions del setmanari Valencia Semanal.

El 1974 va dirigir el programa de ràdio De dalt a baix a Ràdio Peninsular de València, el primer que es feia en valencià. Ha estat director del centre territorial de Televisió Espanyola a València (Aitana) el 1983 i director general de Radiotelevisió Valenciana (RTVV) (des de la seua creació fins a 1995) en el mandat de Joan Lerma, etapa durant la qual se l'acusà, al costat de Jordi Garcia Candau, d'introduir el model de teleescombraries, assessor de la direcció de Televisió Espanyola i membre del Consell Valencià de Cultura a proposta del PSPV fins al 2002.

Obres
 Assaig d'aproximació a falles folles fetes foc (1974)
 Carn fresca (1974) antologia de joves poetes valencians
 Partits polítics al País Valencià (1976) sobre els partits de la transició democràtica
 Converses extraparlamentàries (1978)

Enllaços externs
 Composició del Consell Valencià de Cultura
 Valencia Semanal
 [http://www.uib.es/catedra/camv/denc/autors/autorsfabregat.html Ressenya del Nou Diccionari 62 de la Literatura Catalana]
  Francesc Bayarri, Una lista de palabras prohibidas entra en vigor en Canal 9, El País'', 19/08/1990

Referències

Escriptors valencians contemporanis en català
Premis Andròmina de narrativa
Periodistes valencians
Torreblanquins
Artistes de la Plana Alta


text:
Jump for Joy is a 1970 album by American singer and pianist Bobby Short.

Reception

William Ruhlmann reviewed the album for Allmusic and wrote that "For once, the purveyors of the Great American Songbook were absent: no Porter or Gershwin or Rodgers. Instead, Short performed a combination of recent songs from Broadway and old, bluesy numbers. The latter seemed to draw the greatest enthusiasm from him as he revisited some tunes he might have played in Midwest roadhouses back in his youth, songs like "Romance in the Dark," "I'm Confessin' That I Love You," and the newly trendy "If You're a Viper," an ode to marijuana use. ...But even second-drawer Short on record was welcome after so many years away".

Track listing
 "Jump for Joy" (Duke Ellington, Paul Francis Webster, Sid Kuller) – 2:35
 "Romance In the Dark" (Willie Broonzy, Lil Green) – 3:17
 "Whoever You Are I Love You" (Burt Bacharach, Hal David) – 4:04
 "I'm Confessin' That I Love You" (Al J. Neiburg, Doc Dougherty, Ellis Reynolds) – 4:01
 "If You're a Viper" (Stuff Smith) – 2:36
 "I Cannot Make Her Jealous" (Ervin Drake) – 2:41
 "I'm Glad to See You've Got What You Want" (Harvey Schmidt, Tom Jones) – 2:59
 Medley: "I've Never Been In Love Before"/"Falling in Love Again (Can't Help It)" (Frank Loesser)/(Friedrich Hollaender) – 3:46
 "Just for Today" (Ervin Drake) – 3:31
 "Simon Smith and the Amazing Dancing Bear" (Randy Newman) – 2:11
 "The Gypsies, the Jugglers & the Clowns" (Mel Mandel, Norman Sachs) – 2:44

Personnel
Bobby Short – vocals, piano
Beverly Peer – double bass
Dick Sheridan – drums
Marvin Israel – design
Phil Lehle – engineer
Douglas Watt – liner notes
O. Vernon Matisse – cover photography
Nesuhi Ertegun – producer

References

External links

1970 albums
Bobby Short albums
Albums produced by Nesuhi Ertegun
Atlantic Records albums


text:
Das Flurbereinigungskreuz steht am Waldrand in Nörvenich, Kreis Düren in der Nähe des Neffelbaches.

An dem von der Oberbolheimer Straße abzweigenden Bischofspfädchen, das am Waldrand entlang nach Alt-Oberbolheim führt, steht ein künstlerisch gestaltetes Kreuz. Es ist 1987 errichtet und von Pfarrer Matthias Sieger geweiht worden.

Im Rahmen der damals durchgeführten Flurbereinigung ist es vom Amt für Flurbereinigung als Beitrag zur Erhaltung von Kulturgut aufgestellt worden.

Kreuz und Christuskorpus sind von dem seit vielen Jahren im Dorf lebenden französischen Künstler Jean Vincent de Crozals entworfen worden. In enger Zusammenarbeit mit Toni Keller, der aus der seit etwa 1800 in Nörvenich ansässigen Schmiedefamilie stammt, ist es auf dem Amboss geschmiedet und in der Werkstatt verschweißt und verzinkt worden.

Das Kreuz ist einige Male Segensstation bei der Fronleichnamsprozession gewesen. In letzter Zeit kann die Prozession nicht mehr regelmäßig durchgeführt werden.

Auch aus Gründen der Verkehrssicherheit muss sie, wenn sie überhaupt auszieht, einen anderen Weg nehmen. Seit der Aufstellung im Jahre 1987 ist es nur zu ein oder zwei Segenshandlungen an dieser Stelle gekommen.

Mit der Aufstellung des Kreuzes ist die Jahrhunderte alte
Tradition, im Dorf und am Ortsrand solche christlichen Denkzeichen zu errichten, fortgesetzt worden.

Quellen
 Dorfkreuze in Nörvenich, Karl Heinz Türk 2007, Herausgegeben vom Heimat- und Geschichtsverein der Gemeinde Nörvenich e. V., Eigenverlag

Flurkreuz in Nörvenich


text:
Arnould is a given name and surname. Notable people with the name include:

Surname
Derek Clement Arnould, former Canadian diplomat
Dominique Arnould (born 1966), former professional road, cyclo-cross, and mountain bike cyclist
Isabelle Arnould (born 1970), retired female freestyle swimmer from Belgium
Jeanne Sylvanie Arnould-Plessy (1819–1897), French stage actress
Joseph Arnould (1813–1886), British judge in India and writer
Kevin Arnould (born 1980), French Nordic combined skier who competed from 2000 to 2006
Rita Arnould (died 1943), courier of the Red Orchestra resistance group in Belgium
Robert Arnould (born 1953), American politician
Roger-Arnould Rivière (1930–1959), French poet
Sophie Arnould (1740–1802), French operatic soprano

Given name
Arnould de Vuez (1644–1720), painter of Flemish origin active in Lille from 1695 to 1720
Arnould Galopin (1865–1934), prolific French writer with more than 50 novels to his credit


text:
Lichères-près-Aigremont är en kommun i departementet Yonne i regionen Bourgogne-Franche-Comté i norra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Chablis som tillhör arrondissementet Auxerre. År  hade Lichères-près-Aigremont  invånare.

Befolkningsutveckling
Antalet invånare i kommunen Lichères-près-Aigremont

Se även
 Lista över kommuner i departementet Yonne

Källor

Externa länkar

Kommuner i Yonne


text:
Voici la liste des villes de l'État de Sainte-Lucie dans les Caraïbes.

District d'Anse-la-Raye

La Raye
Anse-La-Raye
La Verdure
Anse La Verdure
Au Tabor
Dame de Traversay
Derrière Lagoon
Durandeau
Jean Baptiste
Massacre
Millet
Morne d'Or
Theodorine
Vanard

District de Castries

Babonneau
Balata
Belair
Berre Denis
Bexon
Bisée
Cabiche
Port Castries
Castries
Charlotte
Charlotre
Ciceron
Crown Lands
Deglos
Ferrand
Floissac
Forestière
Girard
Guesneau
Incommode
La Croix Maingot
La Pointe
La Point
L'Abbayée
Marc Marc
Marchand
Marigot
Marigot Bay
Morne Fortune
Perou
Resinard
Sarot
Soucis
Sans Soucis

Vigie

District de Choiseul

District de Dennery

Gros Islet

Laborie

District de Micoud

District de Soufrière
 Soufrière

Vieux Fort

Canaries
 Dauphin
Foresty
Praslin
Saint Lucia (general)

Sainte-Lucie
Liste en rapport avec Sainte-Lucie