text:
Guy Lardreau, né le  dans le  arrondissement de Paris et mort le  à Dijon, est un philosophe et professeur de philosophie français (directeur de programme au Collège international de philosophie de 1995 à 2001). Dans les années 1960, il fut un penseur influent  du courant maoïste, puis fit partie des Nouveaux philosophes.

Biographie

Guy Lardreau est le benjamin d'une famille de quatre enfants. Son père et sa mère sont tous deux enseignants. En , il épouse Nicole Péaud-Lenoël, dont il a un fils, Jacques. En , il devient l'époux d'Esther Cotelle.

Il fait ses études secondaires au lycée Charlemagne à Paris. En 1964, il reçoit le premier prix de philosophie du Concours général, et entre au Lycée Louis-le-Grand, où il prépare le concours de la rue d'Ulm. Il a alors pour professeurs de philosophie René Schérer, en hypokhâgne, et Louis Guillermit, en khâgne. C'est en hypokhâgne qu'il rencontre Michel Guérin, avec lequel il se lie, pour toujours, d'amitié.

En 1966, il publie un premier roman, Les Cheveux d'Epsilon, au Mercure de France, dans la collection L'Initiale. Jusqu'à la fin , il milite au sein de la cellule Leo Frankel de Louis-le-Grand, à l'Union des jeunesses communistes marxistes-léninistes (UJCml). En , il organise, avec d'autres militants, des manifestations en banlieue, et durant le mois qui suit, il milite au sein du Mouvement de Soutien aux Luttes du Peuple (MSLP). En , il participe au petit groupe fondateur de la Gauche prolétarienne ; il contribue d'abord, avec Christian Jambet, à rallier le secteur lycée de l'UJCml, puis milite à la Goutte d'Or, et devient rédacteur en chef du journal La Cause du peuple (successivement dirigé par Jean-Pierre Le Dantec, Michel Le Bris, et par Jean-Paul Sartre), jusqu'à la fusion de La Cause du peuple et de J'accuse en 1971 où, à peu près en même temps que Jean-Claude Milner, il quitte la gauche prolétarienne.

Le cheminement intellectuel de ce maoïste atypique trouve son aboutissement avec la parution du Singe d'or en 1973, qui porte sur le concept d'étape du marxisme.

À partir de 1971, il commence à suivre les cours de Michel Foucault au Collège de France. Débute également sa carrière de professeur. Après avoir exercé quelques mois en banlieue parisienne, il est nommé en 1972, au titre de l'agrégation de philosophie, professeur à l'École normale d'instituteurs, puis professeur au lycée Jacques-Amyot, à Auxerre, où il reste jusqu'en 1983.
Il cosigne avec Christian Jambet qui est alors son collègue immédiat, L'Ange, Le Monde, ainsi que de nombreux articles. Publié en 1976 dans la collection Figures chez Grasset, L'Ange connaît un succès éditorial, fondé sur un contresens aux yeux de leurs auteurs :

Le , dans Les Nouvelles littéraires, Bernard-Henri Lévy lance, en effet, une formule qui devient fameuse : « Les Nouveaux Philosophes ». Guy Lardreau marque ses distances avec la dite « Nouvelle Philosophie », dans un article coécrit avec Christian Jambet, Une dernière fois, contre la « nouvelle philosophie », et publié dans le  de La Nef, en janvier- :

Guy Lardreau se retire définitivement de l'agitation parisienne. Lors des années auxerroises est rédigé le roman en hommage à Charles Dickens, Mooreeffoc, pour le moment inédit.

Alors qu'il suit les cours de Georges Duby au Collège de France, il définit un programme de recherches sur les chrétiens d'Orient. Sa thèse, sous la direction de Georges Duby et d'Évelyne Patlagean, s'intitule : Recherches sur l'histoire de la vie contemplative dans la chrétienté médiévale. Pour mener à bien ce travail sur les pratiques et discours qui contribuent à définir la sainteté, il assiste aux cours de syriaque, puis de copte (son professeur est Gérard Roquet), délivrés par l'École des langues orientales de l'Institut catholique de Paris, dont il obtient le diplôme de syriaque en 1980. De cet ensemble de réflexions sont nés d'une part Les Dialogues avec Georges Duby, et d'autre part Discours philosophique et discours spirituel.

En 1983, il est nommé professeur de classes préparatoires au Lycée Carnot à Dijon, où il prépare les élèves de cours commun et de spécialité « philosophie » au concours de l'École normale supérieure de Fontenay Saint-Cloud (plus tard, ENS Lyon) jusqu'à son départ en retraite en 2007. De 1995 à 2001, par ailleurs, il est élu au Collège international de philosophie, où il délivre trois séminaires :
La Mélancolie (1996-1998)
Cours systématique de philosophie populaire (premier semestre 1999)
Y a-t-il pour la philosophie de petits objets ? (premier semestre 2000).

Philosophie

Les exigences du métier de professeur sont pour Guy Lardreau inséparables de l'activité philosophique qu'il conduit : il s'agit de soumettre toute pensée à l'exposition systématique et de rendre compte du détail des textes. Ce travail d'explication littérale qui parcourt inlassablement l'histoire de la philosophie, s'oriente du mot de Leibniz :

Cette reprise du principe leibnizien signale, avant tout, que le système est la demande même de la philosophie. Ensuite, elle fixe à la philosophie la tâche d'indexer ou d'ordonner, sous une loi, des discours ou des pensées qui s'entre-expriment, c'est-à-dire de faire une philosophie symphonique.

Parmi les discours, il en est qui, à la différence de ces discours majeurs que sont le discours spirituel ou le discours scientifique, semblent marginaux, et qui, pourtant, utilisent des procédés, que la philosophie également, sous son mode propre, met en œuvre. De ces régimes du discours qu'on dit « mineurs » se concluent des modes de la subjectivation, des régimes de vie différents. Guy Lardreau publie, chez Actes Sud, en 1988, dans la collection que dirige Michel Guérin, Le Génie du Philosophe, Fictions philosophiques et science-fiction (récréation philosophique), et en 1997, Présentation criminelle de quelques concepts majeurs de la philosophie (fantaisie pédagogique). Il sera occupé à un troisième volet, laissé inachevé : Intuition philosophique et présence fantastique : une intuition à l'immédiat (divertissement ontologique). Ces trois volumes, consacrés respectivement à la science-fiction, au roman policier, et au roman fantastique, sont regroupés sous le chef de La métaphysique amusante.

Il expose sa théorétique, sa pratique, et les remarques préparant son esthétique, dans un livre majeur, La Véracité, essai d'une philosophie négative, publié en 1993 aux éditions Verdier. Inspirée à la fois du néoplatonisme et du kantisme, la théorétique part de l'opposition apparemment simple entre philosophies du sujet constitué (ou de l'expérience) et philosophies du sujet constituant, ces dernières déployant cependant une pluralité de sujets. Ainsi, Guy Lardreau montre la nécessité de reconnaître quatre + un sujets :
un sujet constitué-non constituant (le sujet empirique) ;
un sujet constitué-constituant (les « transcendantaux particuliers », les langues) ;
un sujet constituant-non constitué (le sujet transcendantal, la langue) ;
un sujet non constitué-non constituant (le réel qui choit de toute constitution, tel le « noumène » kantien, négation pure) ;
un sujet déconstitué-déconstituant(principe de déconstitution, la « chimère »).

Par opposition à la « vérité » qui n'a sens que de renvoyer à la « réalité », toute constituée et qui fait barrage au réel – lequel choit de la constitution -, la véracité est l'impératif qui fait valoir les droits de celui-ci, pour autant qu'il puisse être, de quelque façon, relevé. Ne produisant aucune vérité positive, mais faisant valoir de manière vérace, négativement, les droits du réel, auprès d'un discours, par un autre discours (soit la catégorie « empruntée » à Jacques Lacan, et déplacée, de « nœuds de discours »), la philosophie négative est cette philosophie de la véracité : elle représente une limite auprès des autres discours, non comme ferait une négation simple, une rature silencieuse de la vérité, mais comme une suraffirmation généreuse (toute vérité n'étant niée qu'à être suraffirmée). Cette générosité ou cet héroïsme de la raison se formule d'une autre façon : du point de la véracité, il n'y a pas d'erreur, il n'y a « que des propos hors d'ordre ».

À l'occasion d'un hommage rendu à Gilles Deleuze par le Collège international de philosophie, dans L'Exercice différé de la philosophie est formulé le concept de « philosophisation » : la philosophie n'a pas d'objet propre; a fortiori ne s'occupe-t-elle pas de ces grands objets que sont l'amour, la beauté, la mort, Dieu, la vérité, etc. Elle ne consiste pas en un corps clos de propositions d'emblée reconnaissables pour philosophiques, ni en une liste de noms elle aussi formée, éventuellement dilatable, les épinglant. Elle n'existe que d'un travail: non pas, d'ailleurs, en rigueur, sur des « objets », mais sur des discours, qui lui sont étrangers, scientifiques ou non, et qui sont dits « petits », pour indiquer que les problèmes qu'ils posent sont empiriquement décidables.

Le concept de « petit objet » qui en est le corrélat, vise la fois à se défaire de ces « grands » objets qui seraient le propre de la philosophie, et à se défaire d'une philosophie envisagée comme une "collection défunte". La philosophie n'existe que comme « opératrice », philosophisation des autres discours, y compris les plus humbles.

La décision matérialiste s'articule au concept de philosophisation. « Matière » n'existe que d'une décision matérialiste et désigne ce qui précède et ce sur quoi butte un travail de transformation. Si à une époque donnée, les discours seuls sont à transformer, la philosophisation devient alors l'expression la meilleure de la décision matérialiste.

Publications

 1966 : Les Cheveux d'Epsilon, roman, Mercure de France, (coll. L'Initiale)
 1973 : Le Singe d'or. Essai sur le concept d'étape du marxisme, précédée d'une lettre-préface de François Châtelet, Mercure de France
 1976 : Ontologie de la révolution I, L'Ange : Pour une cynégétique du semblant, en collaboration avec Christian Jambet, Grasset, (coll. Figures)
 1978 : La Mort de Joseph Staline. Bouffonnerie philosophique, théâtre, Grasset, (coll. Figures)
 1978 : Ontologie de la révolution II, Le Monde : Réponse à la question : qu'est-ce que les droits de l'homme ?, en collaboration avec Christian Jambet, Grasset, (coll. Figures)
 1980 : Dialogues. Georges Duby–Guy Lardreau, Flammarion, (coll. Dialogues)
 1985 : Discours philosophique et discours spirituel. Autour de la philosophie spirituelle de Philoxène de Mabboug, Seuil, (coll. L'ordre philosophique), rééd. Le Centurion, 2018
 1988 : Fictions philosophiques et science-fiction. Récréation philosophique, Actes Sud, (coll. Le Génie du Philosophe), prix Maujean de l'Académie française en 1989
 1989 : « La Philosophie de Porphyre et la question de l'interprétation. Étude préliminaire », dans Porphyre. L'Antre des Nymphes, Verdier
 1993 : La Véracité. Essai d'une philosophie négative, Verdier
 1997 : Présentation criminelle de quelques concepts majeurs de la philosophie. Fantaisie pédagogique, Actes Sud, (coll. Le Génie du Philosophe)
 1999 : L'Exercice différé de la philosophie. À l'occasion de Deleuze, Verdier
 2001 : Vive le matérialisme !, Verdier
 2013 : Dialogues avec Georges Duby, Les petits Platons, (coll. Les Dialogues des petits Platons)
 2018 : Faces de l'ange déchu, Le Centurion

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 La Cause du peuple
 Gauche prolétarienne
 Néoplatonisme
 Théologie négative
 Kant

Liens externes
 Page d'auteur sur le site des Éditions Verdier
 Page d'auteur sur le site Les petits Platons
 « À quoi les fictions sont-elles bonnes au philosophe ? », . Vidéo d'une conférence donnée à l'École normale supérieure
 La part de vérité Documentaire de 1977 mettant en scène Guy Lardreau aux côtés du philosophe Maurice Clavel
 « Jambet, Lardreau, Dollé… Que sont-ils devenus? »
 « Une "divine surprise" »
 « Guy Lardreau, ancien dirigeant de la Gauche prolétarienne »
 Le Singe d'Or (Les Amis de Guy Lardreau)
 Biographie de Guy Lardreau sur le site de l'association Le Singe d'Or
 Bibliographie de Guy Lardreau sur le site de l'association Le Singe d'Or

Philosophe français du XXe siècle
Écrivain français du XXe siècle
Dramaturge français du XXe siècle
Naissance en mars 1947
Décès en juillet 2008
Naissance dans le 20e arrondissement de Paris
Décès à Dijon
Personnalité de l'extrême gauche française
Maoïste français
Lauréat du grand prix de l'Imaginaire
Décès à 61 ans


text:
Schwabiska () är en av de  alemanniska dialekterna av högtyska. Den talas i Schwaben, en region som täcker stora delar av Tysklands sydvästra förbundsland Baden-Württemberg, och dess huvudstad Stuttgart, såväl som den omgivande landsbygden, känd som Schwäbische Alb, och delar av sydvästra Bayern (Bayerska Schwaben). Schwabiska talas även av delar av Donauschwabiska minoriteter i Ungern, forna Jugoslavien (Serbien), Rumänien, och forna Sovjetunionen.

Beskrivning och karaktär
Dialekten omfattar standardschwabiska, talad i Stuttgart, och en mängd mer utpräglade varianter på landsbygden. Äldre personer kan ofta utläsa vilken ort en person kommer från bara genom att analysera dialekten.

Schwabiska är svårt att förstå för en talare av standardtyska, inte bara  uttalet men också för att den innehåller visst ordförråd som helt skiljer sig från standardtyska. På standardtyska heter jordgubssylt Erdbeermarmelade, medan det på schwabiska kallas Präschtlingsgsälz.

Lingvistik
Vissa särdrag som skiljer schwabiskan åt från standardtyskan:

 Ändelsen "-et" används för verb i första person plural. (Till exempel, "vi går" heter mir ganget istället för standardtyska wir gehen.)

 Liksom övriga alemanniska dialekter, uttalas "s" före "t" och "p" som  (Till exempel, Fest ("kalas"), uttalas Fesht.)

 Fler ljudförändringar har skett i schwabiskan. Alla klusiler uttalas tonande, vilket tar bort skillnaden mellan 'b' och 'p' liksom 'd' och 't'; en skillnad som görs på standardtyska. I tekniska termer är röstens ansatstid cirka halvvägs mellan där vi förväntar oss den för en tydlig kontrast, mellan tonande och tonlös. För en lekman är denna skillnaden som mest noterbar vid tonlösa stopp, vilket gör dem extremt lika eller oskiljbara från tonande stopp. Till exempel:

 "t" till "d"
 Tasche (väska)     blir  Dasch'
 Tag (dag)        blir  Dag

 "p" till "b"
 putsen (putsa) blir  butza
 Papa (pappa)        blir Baba

 En enkel sak att leta efter är  tillägget av diminutivsuffixet "-le" till många ord.  Med tillägg av "-le" (uttalat ), blir artikeln som hör till substantivet automatiskt "das" på standardtyska. Schwabiska "-le" är detsamma som tyska "-lein" eller "-chen", men hävdas vara mer utbrett i schwabiskan. Ett litet hus (tyska: Haus) heter Häuschen på standardtyska, men Heisle på schwabiska.

 Zug (tåg)      blir  Zigle
 Haus (hus)     blir  Heisle
 Kerl (karl)       blir  Kerle
 Mädchen (tjej)   blir  Mädle
 Baum (träd)      blir  Beemle
 I vissa delar används "-la" för plural. (Till exempel kan Hausle bli till Häusla, Spätzle  blir Spätzla.)
Många efternamn i Schwaben slutar med "-le".

 Artiklar (der, die och das) uttalas ofta som "dr", "d" och "s". ( "s Haus" istället för "das Haus")

 "Ch" är ibland utelämnat och ersatt.

 "ich" blir i
 "dich" blir di
 "mich" blir mi

 Vokaler:

I många områden talas schwabiskan men en unik intonation som finns med även när de med schwabiska som modersmål talar standardtyska.

De tonande klusiler, postaveolara frikativor, och det ihärdiga bruket av diminutiver baserat på "l"-suffix ger dialekten en väldigt "mjuk" och "mild" karaktär, något som upplevs som en skarp kontrast till de "hårdare" tyska dialekterna man talar i norr.

Klassificering och varianter
Schwabiska räknas som en dialekt av alemanniska, som i sin tur är en av två varianter av högtyska dialekter (den andra är bayerska). ISO 639-3-språkkoden för schwabiska är swg.

Den schwabiska dialekten består av flera underdialekter, som i sin tur har sina egna variationer. Dessa underdialekter kan åtskiljas genom deras olika sätt att bilda perfektparticip av 'sein' (att vara) till gwäa och gsei. Gsei-gruppen ligger språkligt närmare de övriga alemanniska dialekterna, såsom schweizertyska. Den kan delas in i sydöstschwabiska, västschwabiska och centralschwabiska.

Massmedialt erkännande
Baden-Württembergs handelskammare hyllades för deras marknadskampanj med sloganen "Wir können alles. Außer Hochdeutsch." vilket betyder "Vi kan allt. Utom högtyska." Kampanjen var smart i att den ingöt schwabisk stolthet över dialekten och industriella framgångar. Detta är en lättsam anspelning på det faktum att Baden-Württemberg är känt som en av de främsta regionerna i Tyskland när det gäller innovation och även dess utpräglade dialekter.

Författare som skriver på schwabiska
 Sebastian Sailer (1714–1777)
 August Lämmle (de) (1876-1962)
 Josef Eberle (under namnet Sebastian Blau) (de) (1901-1986)
 Thaddäus Troll (1914–1980)
 Hellmut G. Haasis (född 1942)
 Peter Schlack (de) (född 1943)

Källor

Externa länkar
Kod för schwabiska (swg)
 Den schwabisk-engelska ordboken

Språk i Tyskland
Tyska dialekter

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


text:
Taiwan Youth Day (TYD; ) is a youth-oriented Catholic Church event in Taiwan, organized by Youth Desk of Chinese Regional Bishops' Conference (CRBC). Seven dioceses in Taiwan take turn to plan and execute TYD. In 2004, the first ever TYD was created and it was decided to hold it every three years. However, in 2008, they have decided to have the TYD once a year.

Purpose
During the meeting week, young adults enrich their spirituality through prayer, personal development, and faith sharing. At the same time, the organization hopes to encourage more youths to discover and renew their faith and to proclaim the word of the lord with justice and peace.

Origin
In 2004, several young adults returned from the World Youth Day, gathered, and decided to create a similar experience where young Taiwanese Catholics can come together and support each other in group gatherings. Since then, they have also begun to encourage other youth desks to work together and build a network with each other. Ever since the first TYD, youth leaders from each Taiwanese archdiocese have gathered and worked towards creating an Asian Youth Day or an International experience where the Catholics from all over can come together and share their culture, language, and ethnicity.

Chronology of celebrations

See also
 Roman Catholicism in Taiwan
 Chinese Catholic Bishops Conference
 World Youth Day
 Asian Youth Day

References

External links
 Taiwan Catholic Youth Day Homepage (including World Youth Day, Asian Youth Day and Taiwan Youth Day)
 TYD Official Blog
 TYD on Facebook
 TYD 2008 Official Webpage
 TYD 2009 Official blog
 TYD 2011 Official blog
 Chinese Regional Bishops' Conference Official Site

Catholic Church in Taiwan
Festivals in Taiwan
Recurring events established in 2004
2004 establishments in Taiwan
Youth events
Youth in Taiwan
Annual events in Taiwan


text:
Carriera
Ha giocato la sua unica partita per la Nazionale cipriota nel 1987.

Collegamenti esterni

Calciatori della Nazionale cipriota


text:
Zbigniew Strzelecki (ur. 23 sierpnia 1922 w Krakowie, zm. 27 stycznia 1988 tamże) – polski inżynier, górnik, pracownik naukowy Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, zasłużony dla ratowania wielu starych miast w Polsce.

Życiorys

Młodość i edukacja
Urodził się w 1922 roku w Krakowie (był synem Zygmunta i Genowefy Jędrzejowskiej-Pituch), gdzie ukończył Gimnazjum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego. Po wybuchu II wojny światowej zaciągnął się jako ochotnik do Wojska Polskiego, walcząc w stopniu szeregowca w rejonie Lubelszczyzny. Po klęsce kampanii wrześniowej wrócił do Krakowa, wstępując do Krakowskiej Szkoły Budowlanej. W 1942 roku uzyskał dyplom technika mostowego. Następnie podjął pracę jako technik w Miejskich Wodociągach i Kanalizacji w Krakowie. Równocześnie kontynuował naukę ucząc się na tajnym nauczaniu, a po zakończeniu działań wojennych uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Królowej Wandy. Po pomyślnie zdanym egzaminie maturalnym rozpoczął studia wyższe na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Już jako student ostatniego roku został zatrudniony na stanowisku asystenta w Katedrze Górnictwa. W sierpniu 1949 roku rozpoczął pracę w kopalni węgla kamiennego Bielszowice jako nadgórnik, jednocześnie przygotowując z tego zakresu pracę dyplomową u prof. Feliksa Zalewskiego, którą obronił w 1951 roku, zdobywając tytuły inżyniera górnika i magistra nauk technicznych.

Działalność dydaktyczno-naukowa i zawodowa
Dla zdobycia doświadczenia zawodowego oraz dalszego poszerzenia swych umiejętności inżyniersko-produkcyjnych wrócił do pracy w przemyśle górnictwa węglowego, a w roku akademicki 1953/1954 podjął pracę naukowo-dydaktyczną na stanowisku starszego asystenta w Katedrze Organizacji Pracy Wydziału Górniczego Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Ze względu na zły stan zdrowia od roku akademickiego 1954/1955 wrócił na stałe na macierzystą uczelnię do Krakowa. W 1962 roku uzyskał tam stopień naukowy doktora nauk technicznych na podstawie pracy pt. Fizyko-mechaniczne własności skał płynnych mrożonych podczas głębienia szybów, napisanej pod kierunkiem prof. Feliksa Zalewskiego. Dalsze publikacje związane z wynikami prowadzonych badań naukowych w tym zakresie, pozwoliły na napisanie rozprawy i odbycie przewodu habilitacyjnego oraz uzyskanie w 1964 roku stopnia naukowego doktora habilitowanego w zakresie projektowania i budowy kopalń. Uchwałą Rady Państwa w 1971 roku nadano mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1979 roku profesora zwyczajnego.

Praca przy ratowaniu starówek w Polsce

Od 1954 roku, wspólnie z profesorem Zalewskim pracował nad ratowaniem zabytkowych dzielnic starych miast w Lublinie, Jarosławiu, Kłodzku, a następnie innych miast zagrożonych m.in. oddziaływaniem wyrobisk podziemnych. Od 1964 roku pracował nad zabezpieczaniem starego miasta w Sandomierzu. Dzięki tym działaniom udało się także uruchomić w Sandomierzu, Jarosławiu, Kłodzku i Opatowie podziemne trasy turystyczne.

Nagrody i wyróżnienia
Za pracę naukową, dydaktyczno-wychowawczą i społeczną, wyróżniono go wieloma odznaczeniami państwowymi, ministerialnymi i regionalnymi, w tym m.in. Krzyżami Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Honorową Odznaką Ratownika Górniczego, odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego i innymi. Za zasługi w ratowaniu Jarosławia i Kłodzka otrzymał honorowe obywatelstwa tych miast. Zmarł nagle 27 stycznia 1988 roku w Krakowie.

Ciekawostki
 Opracował metodę ratowania starych dzielnic miast w Polsce pod względem górniczym i budowlanym, zwaną Z–S (nazwa skrótem od zabezpieczania starówek lub Zalewskiego-Strzeleckiego),
 Jego imię od 1994 roku nosi Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących w Sandomierzu.
 Za zasługi dla ratowania podziemi Jarosławia, jego imieniem nazwano ulicę.
 Podziemna trasa turystyczna w Opatowie również nosi imię Zbigniewa Strzeleckiego.

Przypisy

Bibliografia
 Popularna Encyklopedia Ziemi Kłodzkiej, pod red. J. Laski i M. Kowalcze, t. 4, Kłodzko 2011.

Urodzeni w 1922
Zmarli w 1988
Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego
Wykładowcy Akademii Górniczo-Hutniczej
Wykładowcy Politechniki Śląskiej
Ludzie związani z Kłodzkiem
Ludzie związani z Jarosławiem (Polska)
Ludzie związani z Sandomierzem
Polscy geolodzy
Ludzie urodzeni w Krakowie


text:
Lucie Chan (née en 1975) est une artiste visuelle canadienne née en Guyane. Son œuvre utilise diverses techniques, notamment des dessins à grande échelle et des installations dans le but d'approfondir les questions d'identité et de race.

Biographie
Lucie Chan est née à Georgetown, en Guyane. Elle immigre ensuite à Halifax, en Nouvelle-Écosse, au Canada. Chan a obtenu un baccalauréat en beaux-arts de l'Alberta College of Art and Design et une maîtrise en beaux-arts du Nova Scotia College of Art and Design en 2001. Elle vit et travaille à Vancouver, en Colombie-Britannique, où elle est professeure agrégée de dessin à l'Emily Carr University of Art and Design.

Distinctions
Elle a été nommée pour le Sobey Art Award en 2010.

Expositions personnelles

 2001 : Mek Back Shaky Baby Mek Back (Galerie Anna Leonowens, Collège d'art et de design de la Nouvelle-Écosse, Halifax, Nouvelle-Écosse)
 2002 : Something to Carry (Mount Saint Vincent Art Gallery, Halifax, Nouvelle-Écosse).
 2006 : Tears, and in Between (Foreman Art Gallery de l'Université Bishop's, Sherbrooke, Québec).
 2007 : Lucie Chan : Between, and in tears, Art Gallery of Nova Scotia.
2018 : How to Be 57 (Kitchener Waterloo Art Gallery, Kitchener, Ontario).

Références

Naissance en 1975
Artiste d'installation canadien
Naissance en Guyane


text:
Bergstraße (English: Mountain Road) is an electoral constituency (German: Wahlkreis) represented in the Bundestag. It elects one member via first-past-the-post voting. Under the current constituency numbering system, it is designated as constituency 188. It is located in southern Hesse, comprising the district of Bergstraße.

Bergstraße was created for the inaugural 1949 federal election. Since 2005, it has been represented by Michael Meister of the Christian Democratic Union (CDU).

Geography
Bergstraße is located in southern Hesse. As of the 2021 federal election, it is coterminous with the district of Bergstraße.

History
Bergstraße was created in 1949. In the 1949 election, it was Hesse constituency 22 in the numbering system. From 1953 through 1976, it was number 147. From 1980 through 1998, it was number 145. In the 2002 and 2005 elections, it was number 189. Since the 2009 election, it has been number 188.

Originally, the constituency was coterminous with the district of Bergstraße. In the 1965 through 1972 elections, it also contained the municipality of Rothenberg from the Erbach district. Since the 1976 election, it has again been coterminous with the Bergstraße district.

Members
The constituency was first represented by Heinrich von Brentano of the Christian Democratic Union (CDU) from 1949 to 1965, followed by Carl Otto Lenz of the CDU until 1969. Wolfgang Schwabe won it for the Social Democratic Party (SPD) in 1969 and served until 1976, when former member Lenz regained it for the CDU. Klaus Kübler won it back to the SPD in 1980, but Lenz was once again elected in 1983. Fellow CDU member Franz-Hermann Kappes then served from 1987 to 1994, followed by Michael Meister until 1998. Christine Lambrecht of the SPD won the constituency in 1998 and was representative until 2005. Former member Meister was elected again in 2005, and re-elected in 2009, 2013, 2017, and 2021.

Election results

2021 election

2017 election

2013 election

2009 election

References

Federal electoral districts in Hesse
1949 establishments in West Germany
Constituencies established in 1949
Bergstraße (district)


text:
Hysteropterum erratum är en insektsart som beskrevs av Caldwell 1945. Hysteropterum erratum ingår i släktet Hysteropterum och familjen sköldstritar. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Sköldstritar
erratum


text:
Станиславув () — село в Польше, в гмине Осьякув Велюньского повята Лодзинского воеводства.

В 1975—1998 годах село входило в состав Серадзского воеводства.

Примечания
.

Населённые пункты Велюньского повета


text:
Jimalalud est une ville de la province du Negros oriental aux Philippines.

En 2010, la population était de .

Notes et références

Municipalité dans la province de Negros oriental


text:
L'embranchement marchandises de Can Tunis est un embranchement ferroviaire de  utilisé par des trains marchandises, qui partent de Castellbisbal pour se rendre à la bifurcation Llobregat et il se termine à Can Tunis.

L'embranchement dispose d'une double voie, à écartement ibérique pour l'une et à écartement normal pour l'autre. En outre, elle relie les terminaux marchandises de Can Tunis et d'El Morrot dont les marchandises proviennent de la ligne Barcelone - Vilafranca - Tarragone et le corridor ferroviaire du Vallès jusqu'au port de Barcelone.

Historique

Premier voyage du Teco Barcelyon Express sur la ligne à voie normal jusqu'à la frontière française. La traction était assurée par les locomotives Siemens 252.017 et 252.028 de Renfe Operadora.

Caractéristiques

Exploitation

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Gare de Can Tunis
 Gare d'El Morrot

Liens externes
 Embranchement marchandises El Morrot - Can Tunis - Castellbisbal (ligne 238 d'ADIF) sur Ferropedia

Ligne ferroviaire en Catalogne
Embranchement marchandises de Can Tunis


text:
MDF – skrót od Węgierskie Forum Demokratyczne (węg. Magyar Demokrata Fórum)
 MDF – płyta pilśniowa (ang. medium-density fibreboard)
 Granat MDF-1 – francuski granat uniwersalny
 MDF – producent gier komputerowych
 mdf. – oznaczenie języka moksza
 mdf. – oznaczenie Wikipedii w języku moksza


text:
Дитинець — центральна укріплена частина староруського міста.
 Дитинець — розмовна назва хворобливого стану у вагітних жінок (еклампсія) і малих дітей, який супроводиться судорогами і втратою свідомості.
 Дитинець — підлога, дерев'яний ящик на дні криниці.
 «Дитинець» — український телеканал.

Див. також
 Дітинець — село.

Примітки


text:
Guldøl er en dansk øltype. Det er en middelstærk undergæret pilsnerøl, som typisk er lys i farven. Tuborg lancerede den første guldøl i Danmark i 1895 kaldet Guld Tuborg, hvorfra navnet opstod, da øllen  er en lyst farvet, middelstærk og undergæret luksusøl. Den første guldøl blev lanceret af Tuborg i Danmark i 1895; navnet kom fordi øllen havde en guldetiket.

Referencer

Øltyper
Øl i Danmark


text:
Щёголев, Михаил Михайлович () — доктор технических наук, профессор (1928), заведующий кафедрой Теплотехники и котельных установок (ТКУ) МИСИ им. Куйбышева в 1932—1964 годах.

Биография
Михаил Михайлович родился в ноябре 1887 года в Москве, в семье врача.

В 1905 году поступил в Московское высшее техническое училище (МВТУ) и в 1914 году получил специальность инженера-механика (котельные установки).

В 1914—1916 годах работал инженером на Коломенском машиностроительном заводе.

С 1916 по 1918 — механик машиностроительного завода братьев Кертинг.

В 1918—1921 годах работал инженером-конструктором на строительстве Каширской ГРЭС.

С 1921 года работает во Всесоюзном Теплотехническом институте (ВТИ). Занимал должности заведующего техническим отделом, заместителя заведующего отделом промышленных испытаний, заведующего Проектным отделом монтажного бюро (по 1930 год) Одновременно преподавал в МВТУ (1921—1930) курс «Паровые котлы» и в Высшем Инженерно-Строительном училище.

С 1927 года также заведует кафедрой Паровых котлов в Иваново-Вознесенском Политехническом институте, где 2 марта 1928 утверждён в должности профессора.

С 1932 по 1964 годы — заведующий кафедрой Теплотехники и котельных установок (ТКУ) МИСИ им. Куйбышева.

Работал над сжиганием низкосортного местного топлива в отопительных котельных.

В 1964 году по состоянию здоровья покинул должность заведующего кафедрой.

Автор учебника «Котельные установки», изданного большим тиражом.

Книги

  (Учебник для строительных втузов) (тип. «Кр. печатник»)

  (Авторы — Бригада Центр. конструкторского бюро ВТКО НКМС РСФСР под руководством доц. С. П. Кашникова)

  (Учебник для строительных втузов)

  (Учебник по специальности «Теплогазоснабжение и вентиляция» инж.-строит. вузов) (4-е изд., перераб.)

  (Учебник для студентов вузов, обучающихся по специальности «Теплогазоснабжение и вентиляция»)

  (Учебник для студентов вузов)

Ссылки

Преподаватели Московского государственного строительного университета


text:
Wiktor Bohdan Daszczuk (ur. 13 kwietnia 1958 w Olsztynie) – polski informatyk, doktor habilitowany, specjalizujący się w oprogramowaniu podstawowym, systemach operacyjnych, systemach rozproszonych oraz weryfikacji systemów. Adiunkt na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej.

Życiorys
Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w Olsztynie w 1978. W 1982 ukończył studia magisterskie z informatyki na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej. Doktoryzował się w 2003, pisząc pracę pt. Weryfikacja własności temporalnych w systemach współbieżnych przygotowanej pod kierunkiem Janusza Sosnowskiego, natomiast habilitację z informatyki technicznej i telekomunikacji uzyskał 2020 na podstawie cyklu publikacji pt. Modelowanie, specyfikacja, weryfikacja i symulacja systemów rozproszonych. Ponadto, w latach 2011-2012 ukończył studia podyplomowe z ochrony własności intelektualnej na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Przedsiębiorstwie Systemów Komputerowych MERA-SYSTEM, gdzie realizował projekty związane z systemami operacyjnymi i oprogramowaniem. Zajmował się również systemami baz danych. Na Wydziale Elektroniki PW, w Instytucie Informatyki pracuje od 1990, w tym od 2003 na stanowisku adiunkta. W swojej działalności naukowej skupił się na specyfikacji, modelowaniu i weryfikacji systemów współbieżnych i wieloagentowych. Publikował prace w czasopismach, takich jak "IET Intelligent Transport Systems", "Journal of Advanced Transportation", "The Computer Journal", "Theoretical and Applied Informatics" czy "Archives of Transport".

W 2018 został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Przypisy

Polscy informatycy
Urodzeni w 1958
Ludzie urodzeni w Olsztynie
Absolwenci Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej
Wykładowcy Politechniki Warszawskiej
Ludzie związani z II Liceum Ogólnokształcącym im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w Olsztynie
Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej


text:
Курції — давній патриціанській рід у Стародавньому Римі. Мав сабінське походження. Пересилився до Риму за царя Нуми Помпілія. Втім він не був досить могутнім та впливовим. Гілками роду були: Філони та Руфи.

Відомі Курції
 Меммій Курцій, засновник роду, пересилився до Риму.
 Гай Курцій Філон. консул 445 року до н. е.
 Марк Курцій, герой, що у 363 році до н. е. разом з конем кинувся у провалля на Римському форумі, після чого воно закрилося
 Марк Курцій, народний трибун 57 року до н. е.
 Курцій Монтан, поет, друг імператора Тіберія.
 Квінт Курцій Руф, історик часів імператорів Клавдія та Веспасіана.

Джерела
 Carl-Ludwig Elvers: Curtius I 1. In: Der Neue Pauly (DNP). Metzler, Stuttgart 1996—2003, ISBN 3-476-01470-3.

Когномени
Імена
Давньоримські роди
Давньоримські номени
Династії


text:
Eric A. Morris is an assistant professor of city and regional planning, specializing in transportation, at Clemson University, and a former television writer.

Morris grew up in Deerfield, Illinois. He attended Harvard University, where he received an A.B. magna cum laude in history and literature. He also holds an M.A. and a Ph.D. in urban planning from UCLA.

His television writing credits include
Star Trek: Voyager, JAG, Xena: Warrior Princess, The Pretender, and The Outer Limits. He also created the comedy/action series Jack of All Trades.

Morris' primary research foci are transportation, land use and well-being; transportation history; and transportation and disadvantaged populations. In addition to teaching and research at Clemson, Morris writes about transportation for the "Freakonomics" blog.

References

External links
 Official Eric A. Morris Web site
 Eric A. Morris TV Credits

 Freakonomics blogs

American television writers
American male television writers
UCLA Luskin School of Public Affairs alumni
Harvard University alumni
Year of birth missing (living people)
Living people


text:
Сан-Роберту () — муниципалитет в Бразилии, входит в штат Мараньян. Составная часть мезорегиона Центр штата Мараньян. Входит в экономико-статистический микрорегион Медиу-Меарин. Население составляет  5 957 человек на 2010 год. Занимает площадь 227,463 км². Плотность населения — 26,19 чел./км².

Демография
Согласно сведениям, собранным в ходе переписи 2010 г. Национальным институтом географии и статистики (IBGE), население муниципалитета составляет:

По данным оценки 2016 года население муниципалитета составляет 6 529 жителей.

Статистика
 Валовой внутренний продукт на 2003 составляет 6.676.648,00 реалов (данные: Бразильский институт географии и статистики).
 Валовой внутренний продукт на душу населения на 2003 составляет 1.487,67 реалов (данные: Бразильский институт географии и статистики).
 Индекс развития человеческого потенциала на 2000 составляет 0,502 (данные: Программа развития ООН).

Ссылки
IBGE Cidades
Confederação Nacional de Municípios (CNM)

Примечания

Муниципалитеты штата Мараньян


text:
USA deltog i olympiska sommarspelen 1956 i Melbourne/Stockholm med 297 deltagare i 18 sporter. Totalt vann de trettiotvå guldmedaljer, tjugofem silvermedaljer och sjutton bronsmedaljer.

Medaljer

Guld
 Carl Cain, Bill Hougland, K.C. Jones, Bill Russell, James Walsh, William Evans, Burdette Haldorsson, Ronald Tomsic, Richard Boushka, Gilbert Ford, Robert Jeangerard och Charles Darling - Basket
 James Boyd - Boxning, Lätt tungvikt
 Peter Rademacher - Boxning, Tungvikt
 Bobby Joe Morrow - Friidrott, 100 meter
 Bobby Joe Morrow - Friidrott, 200 meter
 Charlie Jenkins - Friidrott, 400 meter
 Tom Courtney - Friidrott, 800 meter
 Lee Calhoun - Friidrott, 110 meter häck
 Glenn Ashby Davis - Friidrott, 400 meter häck
 Thane Baker, Leamon King, Bobby Joe Morrow och Ira Murchison - Friidrott, 4 x 100 meter stafett
 Tom Courtney, Charlie Jenkins, Louis Jones och Jesse Mashburn - Friidrott, 4 x 400 meter stafett
 Greg Bell - Friidrott, längdhopp
 Charles Dumas - Friidrott, höjdhopp
 Bob Richards - Friidrott, stavhopp
 Parry O'Brien - Friidrott, kulstötning
 Al Oerter - Friidrott, diskuskastning
 Harold Connolly - Friidrott, släggkastning
 Milt Campbell - Friidrott, tiokamp
 Mildred McDaniel - Friidrott, höjdhopp
 James Fifer och Duvall Hecht - Rodd, tvåa utan styrman
 Arthur Ayrault, Conn Findlay och Kurt Seiffert - Rodd, Tvåa med styrman
 Thomas Charlton, David Wight, John Cooke, Donald Beer, Caldwell Esselstyn, Charles Grimes, Rusty Wailes, Robert Morey och William Becklean - Rodd, Åtta med styrman
 Herbert Williams och Lawrence Low - Segling, Starbåt
 Pat McCormick - Simhopp, damernas svikt
 Pat McCormick - Simhopp, damernas höga hopp
 Bob Clotworthy - Simhopp, herrarnas svikt
 Shelley Mann - Simning, 100 m fjäril
 William Yorzyk - Simning, 200 m fjäril
 Charles Vinci - Tyngdlyftning, 56 kg
 Isaac Berger - Tyngdlyftning, 60 kg
 Tommy Kono - Tyngdlyftning, 82,5 kg
 Paul Anderson - Tyngdlyftning, +90 kg

Silver
 José Torres - Boxning, lätt mellanvikt
 Daniel Hodge - Brottning, fristil, mellanvikt
 Thane Baker - Friidrott, 100 meter
 Andy Stanfield - Friidrott, 200 meter
 Jack Davis - Friidrott, 110 meter häck
 Eddie Southern - Friidrott, 400 meter häck
 John Bennett - Friidrott, längdhopp
 Bob Gutowski - Friidrott, stavhopp
 Bill Nieder - Friidrott, kulstötning
 Fortune Gordien - Friidrott, diskuskastning
 Rafer Johnson - Friidrott, tiokamp
 Willye White - Friidrott, längdhopp
 George Lambert, William Andre och Jack Daniels - Modern femkamp, lag
 Pat Costello och James Gardiner - Rodd, Dubbelsculler
 John Welchli, John McKinlay, Art McKinlay och James McIntosh - Rodd, Fyra utan styrman
 Jeanne Stunyo - Simhopp, damernas svikt
 Juno Stover-Irwin - Simhopp, damernas höga hopp
 Don Harper - Simhopp, herrarnas svikt
 Gary Tobian - Simhopp, herrarnas höga hopp
 Carin Cone - Simning, 100 m ryggsim
 Nancy Ramey - Simning, 100 m fjäril
 Sylvia Ruuska, Shelley Mann, Nancy Simons och Joan Alderson-Rosazza - Simning, 4 x 100 m frisim
 Dick Hanley, George Breen, Bill Woolsey och Ford Konno - Simning, 4 x 200 m frisim
 Peter George - Tyngdlyftning, 75 kg
 Dave Sheppard - Tyngdlyftning, 90 kg

Brons
 Peter Blair - Brottning, fristil, lätt tungvikt
 Thane Baker - Friidrott, 200 meter
 Joel Shankle - Friidrott, 110 meter häck
 Josh Culbreath - Friidrott, 400 meter häck
 Des Koch - Friidrott, diskuskastning
 Isabelle Daniels, Mae Faggs, Margaret Matthews och Wilma Rudolph - Friidrott, 4 x 100 meter stafett
 John B. Kelly, Jr. - Rodd, singelsculler
 John Marvin - Segling, Finnjolle
 Paula Jean Myers-Pope - Simhopp, damernas höga hopp
 Richard Connor - Simhopp, herrarnas höga hopp
 Sylvia Ruuska - Simning, 400 m frisim
 Mary Sears - Simning, 100 m fjäril
 George Breen - Simning, 400 m frisim
 George Breen - Simning, 1500 m frisim
 Frank McKinney - Simning, 100 m ryggsim
 Offutt Pinion - Skytte, fripistol
 James George - Tyngdlyftning, 82,5 kg

Källor
SR/ Olympic Sports

USA
1956
1956 i USA


text:
The 1995 Polish Speedway season was the 1995 season of motorcycle speedway in Poland.

Individual

Polish Individual Speedway Championship
The 1995 Individual Speedway Polish Championship final was held on 16 July at Wrocław. Tomasz Gollob won the Polish Championship for the fourth consecutive season.

Golden Helmet
The 1995 Golden Golden Helmet () organised by the Polish Motor Union (PZM) was the 1995 event for the league's leading riders. The final was held at Wrocław on the 25 August. Tomasz Gollob continued to dominate Polish speedway by scoring a 15 point maximum and winning his third Golden Helmet in four years, in addition to his four successive Polish titles.

Junior Championship
 winner - Rafał Dobrucki

Silver Helmet
 winner - Rafał Dobrucki

Bronze Helmet
 winner - Rafał Dobrucki

Pairs

Polish Pairs Speedway Championship
The 1995 Polish Pairs Speedway Championship was the 1995 edition of the Polish Pairs Speedway Championship. The final was held on 6 September at Częstochowa.

Team

Team Speedway Polish Championship
The 1995 Team Speedway Polish Championship was the 1995 edition of the Team Polish Championship. WTS Wrocław won the gold medal for the third consecutive season. The team was once again led by the Dane Tommy Knudsen and he was strongly supported by Piotr Protasiewicz, Dariusz Śledź and Piotr Baron. Hans Nielsen topped the Polish averages with 2.772 for Polonia Piła.

First Division

Second Division

References

Poland Individual
Poland Team
Speedway
1995 in Polish speedway


text:
Saša Simić (; born 22 April 1969) is a Serbian former footballer who played as a winger. He later became a sports agent.

Career
Simić started out with Sloboda Užice in the Yugoslav Second League and was teammates with Ljubinko Drulović in the 1988–89 and 1989–90 seasons. He later played for Borac Čačak, alongside Damir Čakar and Ivica Dragutinović, helping the club win the Second League of FR Yugoslavia in the 1993–94 season.

In the summer of 1994, Simić moved abroad to Portugal and signed with União Madeira. He was later transferred to Boavista, helping the side win the Taça de Portugal in 1997. The team included such players as Jimmy Floyd Hasselbaink and Nuno Gomes, among others.

After spending two seasons at Boavista, Simić switched to fellow Primeira Liga club Beira-Mar. He helped them win the 1998–99 Taça de Portugal, before returning to União Madeira for another three seasons.

Honours
Borac Čačak
 Second League of FR Yugoslavia: 1993–94
Boavista
 Taça de Portugal: 1996–97
 Supertaça Cândido de Oliveira: 1997
Beira-Mar
 Taça de Portugal: 1998–99

References

External links

Association football midfielders
Boavista F.C. players
C.F. União players
Expatriate footballers in Portugal
First League of Serbia and Montenegro players
FK Borac Čačak players
FK Sloboda Užice players
Primeira Liga players
S.C. Beira-Mar players
Serbia and Montenegro expatriate footballers
Serbia and Montenegro footballers
Serbian footballers
Serbian sports agents
Sportspeople from Loznica
Yugoslav footballers
1969 births
Living people
Serbian expatriate sportspeople in Portugal


text:
José Rubianes Alegret, better known as Pepe Rubianes (2 September 1947 – 1 March 2009) was a Galician actor and theater director, born in Galicia and brought up in Catalonia, specializing in mime, imitation and monologues. He was known for his irony, his sharp sense of humor and verbal torrents sprinkled with swear words, and rigorously dressing in black clothes when acting in dramatic scenes. He defined himself as a "Galician-Catalan actor: Galician because I was born in Galicia although I hardly ever lived there, and Catalan because I have always lived in Catalonia although I was never born here."

Biography

Early life
Rubianes was born in Vilagarcia de Arousa (Pontevedra) in 1947. He soon arrived in Catalonia where he studied, trained and developed his total acting career. He used to act both in Castilian and in Catalan, but most often performed in both languages at once, alternating unexpectedly, introducing odd sentences in Galician.

His childhood
From a very early age Rubianes demonstrated his penchant for acting. At just 16 years of age he had his debut in a work of the National Organization for the Blind (ONCE). But it was at the University of Barcelona, where he studied law, that he became familiar with the stage. He first joined the T.U.C. group (University Theatre of Cámara). Then he joined the NGTU (New University Theater Group), led by Frederic Roda, where he met members of the future Dagoll Dagom company, with whom he would collaborate on several occasions throughout his career.

Theater in Barcelona
In 1970, while still at university, he showed himself to be an actor of imagination performing in An Enemy of the People, by Henrik Ibsen, which was premiered at the Teatro Calderón de Barcelona. Subsequently, he participated in El café de la Marina by Josep Maria de Segarra, which premiered in El Port de la Selva. He also had a role in José Ruibal's The pious monkey.

Leap to professional theater
In 1977, he performed in No hablaré en clase, the third play of Dagoll Dagom, as a member of the company. The success of the work made him consider, along with the other members of Dagoll, the possibility of a starting professional theatre company. He took this decision in 1978, participating in Dagoll Dagom's fourth work, Antaviana, a musical which saw great success with both audiences and critics. Rubianes toured Spain with the group, and also performed with them in France, Italy and Switzerland.

In 1981 Rubianes was part of the cast of Operación Ubú by Els Joglars, performed at the Teatre Lliure and another success.

Rubianes, alone
In 1981 Rubianes decided to launch a solo career. He premiered his show Pay-Pay, which was performed for three years at several venues in Barcelona and other Spanish cities, and that led him to act alone in Central America: Cuba, Mexico, Panama, Costa Rica, Nicaragua and Guatemala.

In 1984 he premiered his second play, Ño, performed in several cities in Spain, Argentina and Uruguay. Sin palabras premiered in 1987 and En resumidas cuentas in 1988, an anthology of the best numbers of his first three shows.

Rubianes ended the 1980s with a great prestige, which expanded dramatically in the next decade, as he has great success with works like Ssscum!, which is placed among the most renowned monologues in Spain.

Moreover, in the 1990s new media such as radio, film and television were introduced which awarded him great social popularity. This section highlights his involvement as a protagonist of the series for television Makinavaja, an adaptation of a popular comic strip of cartoonist the Ivá. The work was well known for lasting so long in Spain. In 1995 Rubianes: 15 años was released in Barcelona, bringing together the best of his solo performances since 1980. In 1999 participated in an interview for Malalts de Tele, TV3 which, at eight and ahalf hours, achieved the Guinness record for the longest interview on television. From 1997 to 2006 he performed his most highly acclaimed show called Rubianes, solamente, from which released a CD of monologues in 1998 and a DVD edition in 2001.

In 2006 he directed the performance of Lorca eran todos and, in January 2008, La sonrisa etíope.

In April 2008 he was diagnosed with lung cancer which kept him off the stage and finally caused his death on the morning of 1 March 2009.

Controversy
In 2006, he was the subject of intense controversy over his speech on 20 January 2006 on the El Club program on TV3 (Catalan public television). Responding to a question from the presenter Albert Om about his attitude to the unity of Spain, he replied "To me, I don't give a flying fuck about the unity of Spain, they can give it to Spain in its damn ass and explode in there, and leave its balls hanging from a bell tower." Later, before the uproar caused by these statements, he publicly apologized and explained that such comments were referring to a certain concept of Spain:
...I insulted the Spain that killed Lorca. I respect the Spain that is constitutional and democratic. This Spain merits all my respect, and also, I belong to her...

Also, his book Me Voy (I'm Going) states that this statement was made in a comic tone, an adaptation of part of the script of his show, Rubianes, solamente (Rubianes, himself)

The Association for the Defense of the Spanish Nation prosecuted Rubianes for "insulting Spain", which was filed in May 2007. However, in June 2008, the Magistrate's Court in Sant Feliu de Llobregat decided to reopen the case and accusing Pepe Rubianes and the presenter Albert Om of "incitement to hatred against a section of the population based on national origin and outrages upon Spain," and also against TV3 as responsible vicariously.

Rubianes company was hired by Mario Gas, the director of the municipally owned Teatro Español, to present in Madrid his piece, Lorca Was Everybody, about the poet and playwright Federico García Lorca, part of a cycle of homage to the Grenadine poet during September 2006. After the protests (and even threats, as told by Alicia Moreno, councillor of the Arts) against presentation in a municipal theater, the actor decided to withdraw voluntarily from his show because of, in his words, the "aggressive atmosphere" and "in order to free the management from the pressure to which they have been subjected". Mario Gas considered resigning in the circumstances.

An independent Madrid spokesman explained: "It is unacceptable and intolerable that the actor seeks to take advantage of contracts in public spaces at the expense of everyone."  That, he said, "is unacceptable for a person who is dedicated to insulting Spain and Spaniards."

The actor noted that, thus far, the presentation of the work in different Spanish cities had not created any problem, and again attributed the situation in Madrid to a campaign of "the most rancid right."
Rubianes, accepted the offer of CC.OO. to present Lorca Was Everybody in its auditorium  in Madrid.

Shows

Own Shows
1983 Pay-Pay
1984 Ño
1987 Sin palabras
1988 En resumidas cuentas
1991 Por el amor de Dios
1992 Ssscum!
1995 Rubianes: 15 años
1997 Rubianes, solamente
2006 Lorca eran todos
2008 La sonrisa etíope

Participation in other shows
1977 No hablaré en clase, by Dagoll Dagom.
1978 Antaviana by Dagoll Dagom.
1981 Operación Ubú by Els Joglars.
1996 El crimen del cine Oriente (film directed by Pedro Costa).

Awards and honors
1987. Premio Joanot i Racó de l'Arnau al Mejor Actor del Año.
1991. Premio Turia.
1996. Premio "Els Millors" al Mejor Actor por Rubianes 15 años.
1998. Premio "Les mil i una".
1998. Premio Especial de la Crítica por sus 15 años.
1999. Premio San Miguel del Patronato de la Fira de Teatre al Carrer de Tárrega en la Categoría de "Mejor Obra Representada en una sala" por Rubianes, solamente.
1999. Premio de Honor FAD Sebastià Gasch.
1999. Premio "Els Millors" al Mejor Espectáculo Teatral Rubianes, solamente.
2006. Premio Gat Perich por su trayectoria.

References

External links

"Portaré l'obra a Madrid, a l'Auditorio CCOO", interview in the Avui newspaper (in catalán)

1947 births
2009 deaths
People from Vilagarcía de Arousa
Spanish male stage actors
University of Barcelona alumni
Spanish theatre directors


text:
Appalachia Elementary School, located in Appalachia, Virginia is part of Wise County Public Schools. Appalachia Elementary has educated approximately 395 students ranging from pre-kindergarten through 8th grade. The school formally closed May 19th, 2017. The building has been repurposed by Mountain Empire Community College (MECC) and currently houses MECC's Center for Workforce and Innovation of Appalachia (CWIA). The CWIA houses MECC's Project Amelioration, a program designed to assist justice impacted and addiction impacted individuals in the region with education and training in the trades. The CWIA also houses MECC's expanded power lineman and commercial driver's license (CDL) programs, dental assisting, various building trades, a welding fabrication lab, flexible bay customized workforce training space, SMART farming UAS agricultural programming, community wellness courses, certified nurse aid programing, and is a Pearson VUE testing center. Credentials offered at the CWIA include, NCCER Power Lineman, Commercial Drivers License, OSHA, NCCER Core Basic, DOT Traffic Control, Forklift Operations, Fiber Optic Installation, General Mineral Miner Certification, Central Mix Aggregates Certification, Certified Blaster, ServSafe Food Handler, ServSafe Food Manager, Underground Power Distribution, Behind-the-Wheel Driving Permit, NCCER Welding, HVAC, Electrical Trades and Plumbing. Since opening the CWIA in 2019, 1350 credentials have been earned by more than 400 students at the CWIA, and MECC has offered over 40 community education, workforce, and cultural programs at the CWIA. Mountain Empire Community College (MECC) employs nearly 150 professional full-time faculty and staff members and serves over 3,000 students each year.

External links
 Appalachia Elementary School website
 Wise County Public Schools

References

Public elementary schools in Virginia
Schools in Wise County, Virginia


text:
Pseudoperonospora humuli is a plant pathogen that causes downy mildew on hops.

Hosts and symptoms
Downy mildew on hops is caused by the pathogen Pseudoperonospora humuli, an oomycete protist. P. humuli is an obligate biotrophic pathogen, meaning that it can only live and grow in living host tissue. P. humuli, like most downy mildews, is highly host-specific and thus will only infect hop (Humulus lupulus) and also Japanese hop (Humulus japonicas).

The most characteristic symptom of hop downy mildew are the "basal spikes" that form on the plant. These structures result from systemically infected shoots and are "stunted and have brittle, downward-curled leaves from which masses of purple to black sporangiophores and sporangia are produced." These spikes can exist as three distinct types:

1)      "Primary spikes", which arise from infected hop crowns

2)      "Secondary spikes", which arise from infected apical meristems

3)      "Aerial spikes", which occur on lateral branches or trained vines

Primary and secondary spikes result in stunting shoots and brittle leaves. Primary spikes also cause shortened internodes. Aerial spikes adversely affect the development of the plant, resulting in bines (the long, flexible stem the plant uses to climb) falling away from the string on which hops is allowed to climb. Infected leaves and cones show symptoms as well. Infected leaves will change color, ranging from purple-gray to black downy growth. Infected cones become hard and brown and display disrupted development.

Disease cycle
Downy mildew on hops has a polycyclic disease cycle. The pathogen overwinters as mycelium in hop crowns. The pathogen infects crown buds, resulting in the emergence of infected shoots and primary basal spikes in the spring under correct conditions. This initiates the disease cycle. Infected crowns may also produce uninfected shoots. The cycle becomes polycyclic as sporangiophores with sporangia emerge on the underside of infected leaves. Mature sporangia are dispersed via wind and release zoospores to infect leaves, cones, and shoots. This secondary cycle or sporulation and infection persists throughout the season. Mycelia grow systemically throughout the plant, leading to the infection of the crown and buds in which the pathogen will overwinter.

A sexual stage also exists for P. humuli, in which an antheridium fertilizes an oogonium to produce a recombinant oospore. While oospores are classically thought to be the chief survival structure of oomycetes, their role in primary infection in downy mildew of hops is uncertain.

Environment
The environmental conditions favored by P. humuli are consistent with other oomycetes and fungal-like pathogens. High levels of moisture and warmer temperatures facilitate the germination of many pathogens.

The development and severity of the disease is dependent on a number of environmental factors. Studies have found that hours of relative humidity >80%, degree-hours of wetness, and mean night temperature are paramount in predicting model plants' susceptibility to infection.  The pathogen favors extended periods of wetness, high humidity, and mildly warm temperatures ranging from 15.5 - 21 °C (60 - 70 °F). Leaf infection can occur at temperatures as low as 5 °C if wetness persists for 24 hours or longer, indicating the primary role of moisture level in infection.

References

External links

Water mould plant pathogens and diseases
Hop diseases
Hemp diseases
Peronosporales
Species described in 1914


text:
In the aftermath of 1978 Maharashtra legislative elections, Vasantdada Patil of the Indian National Congress(U) was appointed Chief Minister. A coalition government, it consisted of members from Congress(Urs) and Congress (I), including Deputy Chief Minister Nashikrao Tirpude.

The Patil ministry continued for four months, and was replaced by Sharad Pawar's Indian Congress (Socialist) breakaway faction.

List of ministers
The short served ministry consisted of 13 cabinet ministers, including Patil.

References

Indian National Congress
P
P
Cabinets established in 1978
Cabinets disestablished in 1978


text:
A Google Music Trends a Google Labs keretein belül a Google által fejlesztett, és üzemeltetett webalapú szolgáltatás volt, a zenei műfajok, előadók, albumok és zeneszámok egy jól kategorizált, kereshető gyűjteményeként működött. 2006-ban vezették be és 2008-ban szüntették meg a szolgáltatást.

Tartalmát a felhasználók bővítették automatikusan, a Google Talk alkalmazás használatával. A szoftver működése közben (ha ez a funkció engedélyezve van) megfigyeli, hogy a felhasználó milyen zenét hallgat éppen a számítógépen, az erre alkalmas médiaszoftverrel, és a kapott adatokat továbbküldi a Google szervereinek, melyen névtelenítik, és feldolgozzák azokat.

Google Trends
A Google Trends a Google összes keresőjén keresztül összegyűjti a legnépszerűbb keresési szavakat, a világ különböző pontjairól, 2004-től egészen napjainkig, és ezeket különböző témákba gyűjtve használja fel.

Források

További információk
Google Music Trends
Google Labs

Google


text:
Les Dani ou Ndani  est un ensemble de populations de Nouvelle-Guinée occidentale, dans la province indonésienne de Papouasie. Ils habitent notamment dans la vallée de Baliem. Ils arboraient des décorations corporelles comme les plumes d'oiseau, des colliers, des peintures corporelles mais aussi les étuis péniens, ils utilisaient des outils en pierre et en os et chassent à l'arc. Les langues dani forment un rameau dans la branche occidentale de la famille des langues de Trans-Nouvelle Guinée.

Il importe de préciser que la société des Dani, telle que décrite ci-après, n'existe plus. Les autorités, d'abord néerlandaises ensuite indonésiennes, se sont appliquées à pacifier les sociétés néo-guinéennes.

Contexte géographique et socio-économique

Dans le milieu des années 1960, la population de Dani en Papouasie-Nouvelle-Guinée était estimée à environ 200 000 habitants, dont environ 50 000 dans la région de la Grande-Vallée.

Un ensemble de quartiers formaient l'entité territoriale, sociale et politique que les Danis nommaient Confédération. Puis, les confédérations étaient regroupées formant des alliances. Ces alliances étaient très instables.

À l'intérieur d'un quartier, chaque aire d'habitation, qui comprend plusieurs bâtiments érigés autour d'une cour commune, abritait une population instable variant d'un minimum de 3 à maximum 40 personnes. Les membres de ces aires ne forment pas des familles à proprement parler. Toutefois, la majorité des hommes mariés sont polygynes et auront donc plusieurs enfants avec des épouses différentes. Certains hommes sont monogames.

Références

Papous d'Indonésie


text:
Acheux-en-Vimeu és un municipi francès, situat al departament del Somme i a la regió dels Alts de França.

Referències

Municipis del cantó de Moyenneville


text:
2014 YB35, альтернативна назва 2014 YB35 астероїд групи Аполлона. Виявлено 27 грудня 2014 р. Діаметр близько 520 метрів і вважається потенційно небезпечним астероїдом.

Відстань між об'єктом і нашою планетою в момент зближення 27 березня 2015 р. в 11,7 разів перевищувала відстань між Землею і Місяцем.
Це 4,5 мільйона кілометрів. Астероїд наблизиться до Землі на ще більш близьку відстань в березні 2033 р. і в 2128 р.

Джерела
 2014 YB35  beim IAU Minor Planet Center
 2014 YB35  bei NEODyS
 MPEC 2014-Y89: 2014 YB35 , Minor Planet Electronic Circular beim IAU Minor Planet Center
 Orbital simulation  from JPL (Java) / Ephemeris
 http://www.minorplanetcenter.net/db_search/show_object?object_id=2014+YB35  at the IAU Minor Planet Center

Примітки

Астрономічні об'єкти, відкриті 2014
Подвійні астероїди


text:
La BMW 1502 est une automobile produite par BMW de 1974 à 1977. Il s'agit du dernier modèle de la famille Série 02 (prononcez zéro deux).

Plus économique, la 1502 devait permettre d'accéder plus facilement à l'univers BMW. Cette voiture était construite dans l'usine de Munich.

Après neuf ans de production à succès de la Série 02, BMW la  remplace par la BMW Série 3 portant le code E21, nouvelle génération des familiales BMW, à l'exception de la 1502 qui continue à être produite pendant trois ans.

Voir aussi

 BMW Série 02
 BMW 1500

1502
Automobile des années 1970
Berline


text:
Gerald of Sales (c.1055 or 1070 – 1120) was a French monastic reformer from Salles, Lot-et-Garonne near Bergerac, Dordogne in the south-west of France. His feast day is on April 20.

Monastic reformer
Gerald of Salles was ruler of Salles near Bergerac in Dordogne, France. According to a tradition going back to his Vita, he became a canon regular of St. Avitus, from the diocese of Périgueux, and the monastery of Saint-Avit,

A friend of Robert of Arbrissel, and follower of Vitalis of Savigny; like Bernard of Thiron, Gerard set up Benedictine houses, or groups of hermits, mostly in the west of France, and was important in the later spread of the Cistercians, from their beginnings in Burgundy. Following a spirituality very close to that of the Cistercians, Gerald of Salles monasteries progressively joined them.

Foundations
Most of Gerald's foundations were south of the Loire; all were founded under the Rule of St. Benedict. Among his attributed foundations, of which there are traditionally said to be nine, were:

 Absie Abbey (1120)
 Sainte-Marie d'Ardorel
 Belleperche Abbey
 Abbaye Notre-Dame de l'Assomption du Bournet (1113)
 Cadouin Abbey (c.1115)
 L'abbaye Notre-Dame des Châtelliers (1119)
 Dalon Abbey (1114)
 Fontdouce Abbey (1117)
 Grandselve Abbey (1114)
 Valmagne Abbey

The Abbaye du Pin à Béruges is also attributed, in a chronicle. Feuillant Abbey may have been started by a group of monks from Dalon.

Loc-Dieu Abbey belonged to a series of monasteries reformed by Gerald of Salles.

Like Grandselve, the monastery of Sainte-Marie d'Ardorel near Albi, and its daughter house, Valmagne Abbey, were established as independent Benedictine houses before being absorbed into the Cistercian system.

Veneration
He was beatified in 1249, and was reburied in a marble tomb, south of the altar at Châtelliers Abbey.

Notes

References

Sources
Marie-Odile Lenglet, L'implantation cistercienne dans la Marche Limousine, de Géraud de Sales à saint Bernard, MSSNAC, vol. 46 (1997), p. 258-268
Marie-Odile Lenglet, La biographie du bienheureux Géraud de Sales, in Cîteaux. Commentani Cisterciences, 29, 1978, p. 7-40
Marie-Odile Lenglet, Un pauvre du Christ, Géraud de Sales dit Saint Giraud, Cîteaux Commentarii Cistercienses, t. XXIX, 1978, pp. 5–40
Marie-Odile Lenglet, Géraud de Salles, ses fondations monastiques, leur évolution vers l'ordre cistercien à la fin de XIIème siècle, Bulletin de la Société Historique et Archéologique du Périgord, t. CXIV, 1987, pp. 33–50.
 Biography of Giraud de Salles

1120 deaths
Year of birth unknown
Year of birth uncertain


text:
Ecstasy  - pierwszy studyjny album polskiej grupy Corruption. Wydany został w styczniu 1995 roku nakładem Sick Records.

Lista utworów
 "Ecstasy" - 05:31
 "Animals He Served" - 04:46
 "Winter Winds" - 06:35
 "Mystic Whores Fly" - 07:20
 "Wooden Jesus" - 04:15
 "Receive My Sacrifice" - 04:44
 "Scarlet - Souled" - 07:17
 "Eye In The Shroud" - 06:01
 "Breezy Winds" - 04:50
 "Sorrows" - 05:19
 "A Heart Of Ashes" - 05:01
 "When Love Was Mine" - 07:49

Twórcy

 Paweł "P.Horne" Kaniewski – śpiew
 Janusz "Chicken" Kubicki – gitara
 Piotr "Anioł" Wącisz – gitara basowa
 Grzegorz "Melon" Wilkowski – perkusja
 Mirosław Mróz – keyboard

 Januariusz Bizoń – gościnnie śpiew, skrzypce
 Radek Twaróg – gościnnie akordeon
 Bogdan Nowak – produkcja muzyczna, miksowanie, inżynieria dźwięku
 Andrzej Mackiewicz – producent wykonawczy

Przypisy

Albumy Corruption
Albumy muzyczne wydane w roku 1995


text:
Leighton Paul Walsh (born May 3, 1982), better known by his stage name Walshy Fire, is a Jamaican American DJ, MC and record producer. He is part of the dancehall reggae-influenced group Major Lazer alongside fellow DJs Diplo and Ape Drums. Walshy Fire toured with the Black Chiney sound system beginning in 2004. Black Chiney is cited as a significant influence on the evolution of Major Lazer with its mashups that blend hip hop or R&B rhythms with reggae & R&B artist vocal tracks and its representation of the Jamaican sound system. The subsequent mix tapes that the Black Chiney collective of DJs, engineers and MCs would develop were the training ground for Walshy to become a remix producer.

Early life
Walsh was born and raised in Carol City, Florida in a Chinese-Jamaican family. He attended North Miami Beach High School. He attended Clark Atlanta University for undergraduate studies and Florida A&M University for graduate school where he completed a Master's degree in Journalism. His brother is former West Indian fast bowler and captain Courtney Walsh.

Musical influences

Walshy Fire has been influenced by reggae and dancehall traditions. In 2013, he said: "my sole purpose with this Major Lazer thing is to bring back some glory and international exposure [for] reggae and dancehall." His favorite reggae riddim is "The Answer" by the iconic producer Coxsone Dodd.

Career

Major Lazer
Since 2012, Walshy Fire has presided as master of ceremonies for Major Lazer. In 2013, he described his role as follows:Basically, Diplo is the selector and I'm the MC. He's the one that picks the records and mixes the records and I'm the one that's out front and presents the records to people, makes speeches that makes the records make sense, and pulls up the records. I give the crowd humor when it's time to give them humor, emotion when it's time to give them emotion, and just keep the whole vibe intense throughout the whole set.

He has contributed to production on the Major Lazer releases Apocalypse Soon and Peace is the Mission. In the latter album, he cowrote the Chronixx song "Blaze Up The Fire" and lent his vocals to "Too Original". Walshy Fire contributed to production on the Know No Better EP with Major Lazer. Walshy Fire along with Diplo & Jillionaire host the Major Lazer Lazer Sound program on Apple Music's Beats 1. With Major Lazer Walshy Fire has collaborated with artists from a variety of genres maintaining a commitment to cultural authenticity and in particular with regard to Caribbean music subgenres.

On March 6, 2016, Major Lazer made the first appearance by a major American pop group in Cuba since the reinstatement of diplomatic relations.

One year after the release of Peace is the Mission, Major Lazer announced the planned release of a new song with Justin Bieber and MØ entitled "Cold Water", which will be the lead track to the next Major Lazer album. This is a follow up to "Lean On" which featured MØ and has been played 149 million times via Major Lazer's SoundCloud and its official music video which has received 1.4 billion YouTube views.

Walshy Fire Presents
Walshy Fire launched a label in 2015 with its roots in Jamaica's sound system culture, and extending into other genres including hip-hop. Work with Caribbean artists and the presentation of the various subgenres of their music styles to wider audiences through live sets, pre-recorded mixes and broadcast music programs has fueled the Walshy Fire Presents label concept.

Additional work
As a solo DJ, Walshy Fire has held residencies in several Miami clubs over the years. He continues to tour globally performing sets with mashups from multiple genres including reggae dancehall, roots reggae, soca, house, bass, moombahton, Latin, Afrobeat, hip-hop and old school R&B presented by MC commentary that sets up the songs for the listener. Walshy Fire performs sets as part of his signature Rum & Bass concept which mixes world-influenced dance grooves with carnival culture.

On June 7, 2019, Walshy Fire Presents: ABENG was released on Mad Decent Records.  Walshy curated a first-of-its-kind conversation between Africa and the Caribbean, pairing artists from both regions on tracks spanning afrobeats, dancehall, soca and EDM. As Walshy Fire explains, "The intention of ABENG is to make the Caribbean and Africa have a conversation that is louder, and in the same studio or the same stage, at the same time."

As a producer Walshy Fire has contributed to several dancehall, reggae, and EDM projects. He is a co-producer on two songs: "Toast" & "Throne" on the Grammy-winning EP in the Reggae category by Jamaican artist Koffee entitled Rapture. "Toast" has been featured in TV and film, including the Jordan Peele major motion picture Us.

In July 2019, Walshy Fire signed a global publishing deal with Concord Music Publishing that covered all of his existing work.

In 2021 he opened the Dante's Hifi vinyl bar in Miami, Florida.

Discography

Albums
 Peace Is the Mission (2015) (as Major Lazer)
 BE Inspired - Various Artists (Walshy Fire Presents 2016)
 Walshy Fire Presents: ABENG - Various Artists (Mad Decent 2019)

Singles
"Muevelo" - DJ Moiz, Tribal Kush, Walshy Fire Feat. Bay-C (Flex Up Records 2020)
"Throne" - Koffee  producers Walshy Fire, EchoSlim, Sean Alaric, Nicko Rebel (Sony UK/Columbia 2019)
 "Hot (Bam Bam)" - Busy Signal, Walshy Fire, DJ Septik (Walshy Fire Presents 2018)
 "Toast" - Koffee   producers Walshy Fire, Izy Beats (Sony UK/Columbia 2018)
 "Never Let You In" - DJ Soda, Walshy Fire (2018)
 "Love You Like Me" - Chen'Nelle   Walshy Fire & Natty Rico Remix featuring Konshens (2018)
 "Yeah Yeah" - DJ Moiz, Tribal Kush, Walshy Fire (Flex Up Records 2018)
 "Dangerous" - Walshy Fire, Silva, Beatwalker, DJ Blass GIVE ME FUTURE soundtrack (Mad Decent 2017)
 "Work" - Popeye Caution (Walshy Fire Presents 2017)
 "G.O.A.T." - Mr. Vegas (Walshy Fire Presents 2017)
 "So High" - Mr. Vegas, Lizi, Walshy Fire (Walshy Fire Presents 2017)
 "Chicken and Dumplin" - Bunji Garlin (Walshy Fire Presents 2017)
 "No Laziness" - Ketchup featuring Bunji Garlin (Walshy Fire Presents 2017)
 "Hearts in the Sand" - Cutting Class & Flipo (Walshy Fire Presents 2016)
 Garmiani featuring Walshy Fire - "Voodoo" (Dim Mak Records 2016)
 Sanjin, Walshy Fire & Salvatore Ganacci - "Nah Tell Them" (Good Enuff 2016)
 Wurld featuring Walshy Fire & Shizzi - "Show You Off" (WeAreGVDS 2016)
 Machet - "Naturally" (Walshy Fire Presents 2016)
 Raekwon & Kabaka Pyramid - "Be Inspired" (Walshy Fire Presents 2016)
 Kelissa & Keznamdi - "Live for Today" (Walshy Fire Presents 2015)

Extended plays
 Know No Better EP (2018) (as Major Lazer)
 Thanks for Life Riddim EP (Walshy Fire Presents 2018)
 Top Shelf Riddim EP (Walshy Fire Presents 2018)
 Rum Xmas EP (Walshy Fire Presents 2017)
 Spread Out Riddim EP (Walshy Fire Presents 2017)
 Chicken and Dumplin EP (Walshy Fire Presents 2017)
 Confessional Riddim EP (Walshy Fire Presents 2015)
 Apocalypse Soon EP (2014) (as Major Lazer)

Compilations
 Walshy Fire: Riddimentary Selection (VP Records 2021)

Filmography

Television
 Noisey Jamaica II VICE  6 episode documentary, host & presenter
 Noisey Season 1 VICE Episode 3 Miami
 Noisey Season 2 VICE Episode 2 São Paulo

Notes

References

1982 births
Living people
American DJs
American musicians of Jamaican descent
American musicians of Chinese descent
People from Carol City, Florida
Major Lazer members
Electronic dance music DJs


text:
Het schoonspringen vanaf de 3 meter plank voor mannen tijdens de wereldkampioenschappen schoonspringen 2013 vond plaats op 25 en 26 juli 2013 in het Piscina Municipal de Montjuïc in Barcelona.

Uitslag
Groen geeft de finalisten weer.

Blauw geeft de halvefinalisten weer.

Externe links
  Uitslag voorronde
  Uitslag halve finale
  Uitslag finale

Mannen 03


text:
Mikołaj Jasieński herbu Dołęga (ur. 1732, zm. 9 maja 1827 w Bidzinach) – poseł Sejmu Czteroletniego.

Syn Antoniego i Joanny Szylkra-Trzebińskiej. Dziadek od strony matki był burgrabią krakowskim.
Mikołaj Jasieński był kapitanem wojska koronnego od 1785 roku oraz komisarzem cywilno-wojskowym Sandomierza. Pełnił też urząd skarbnika pilzneńskiego. Był posłem Sejmu Czteroletniego z województwa sandomierskiego w 1790 roku. Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792 roku, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 maja.

Zmarł w wieku 95 lat. Poślubił Agnieszkę Kuczkowską i miał z nią siedmioro dzieci.

Przypisy

Bibliografia
 "Polski Słownik Biograficzny" (tom 11, str. 31)
 "Herbarz Polski" Adama Bonieckiego (tom 8, str. 285)

Linki zewnętrzne
 Wspomnienia Rodzinne Portrety
 Potomkowie Sejmu Wielkiego

Mikołaj
Kapitanowie armii koronnej
Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo sandomierskie)
Posłowie Sejmu Czteroletniego (1790–1792)
Ludzie związani z Sandomierzem
Ludzie związani z Pilznem (Czechy)
Skarbnicy ziemscy (województwo sandomierskie)
Urodzeni w 1732
Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej
Zmarli w 1827


text:
Grand Prix Austrii 1974 (oryg. Memphis Grosser Preis von Österreich) – 12. runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1974, która odbyła się 18 sierpnia 1974, po raz piąty na torze Österreichring.

12. Grand Prix Austrii, szóste zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Wyniki

Wyścig

|-
| bgcolor="#EAECF0" colspan="9" align="center"| Nie zakwalifikowali się

Najszybsze okrążenie

Przypisy

1974 w Formule 1
1974
1974 w Austrii


text:
Coreoidea — надродина клопів, що належить до інфраряду Pentatomomorpha.

Класифікація
У надродині Coreoidea відомо 5 сучасних родин:
 Alydidae
 Coreidae
 Hyocephalidae
 Rhopalidae — булавникові
 Stenocephalidae
 †Trisegmentatidae
 †Yuripopovinidae

Посилання

 Tree of Life Web Project (ToL) (1995): Pentatomomorpha. Flat bugs, stink bugs, seed bugs, leaf-footed bugs, scentless plant bugs, etc. . Version of 1995-JAN-01. Retrieved 2008-JUL-28.
 Tree of Life Web Project (ToL) (2005): Coreoidea. Broad-headed bugs, leaf-footed bugs, scentless plant bugs, etc. . Version of 2005-JUN-21. Retrieved 2008-JUL-28.
 Ângelo Moreira da Costa Lima. XXII. Hemípteros  in Insetos do Brasil. Tomo 2. Escola Nacional de Agronomia, 1940, 79. (in portoghese).

Клопи
Надродини комах


text:
La interpolación de Aitken es un procedimiento iterativo para calcular valores correspondientes al polinomio de Lagrange de un conjunto de puntos dado. Permite introducir información sobre nuevos puntos en el polinomio con un incremento de tiempo de cálculo de orden cuadrático con respecto al número de nodos de interpolación.

Definición
Sea  un polinomio de Lagrange obtenido a partir de un conjunto de puntos de partida. Entonces, se cumple la siguiente relación:

 (caso degenerado, polinomio de grado cero - constante)

(esta segunda expresión implica que una interpolación de grado n se puede obtener mediante la interpolación lineal de dos interpolaciones de grado (n-1))

Demostración
La prueba es fácil de deducir por inducción. Sin pérdida de generalidad, se toma por conveniencia , .

Sean  y  los polinomios de Lagrange para los conjuntos de puntos correspondientes. Esto significa que  y

Si se denominan  ;  y  entonces es obvio que

 ,

lo que coincide con el polinomio de Lagrange del conjunto total de puntos.

Utilización

Tiempo de cálculo
Conociendo los coeficientes de los polinomios  y , el cálculo del polinomio  mediante el método de Aitken está ligado linealmente al número n de puntos.

Sin embargo, si se considera agregar un nuevo punto  al conjunto de puntos base, entonces en este caso  también será desconocido y deberá calcularse en tiempo lineal  y , para lo que a su vez será necesario precalcular  y el resto de polinomios del mismo orden.

Por lo tanto, agregar un punto solo es posible obteniendo secuencialmente los polinomios en tiempo cuadrático. Si el programa ya tenía almacenados los coeficientes de los polinomios , entonces el cálculo de cada uno de los polinomios requeridos es factible en un tiempo lineal con respecto al número de puntos utilizados como base. Esto da un total asintóticamente tendente a  a la hora de agregar un nuevo punto, y en consecuencia, a  si se debe calcular el polinomio de Lagrange a partir de un conjunto predeterminado de  puntos.

Ocupación de memoria
Si se usa un método de cálculo de tiempo óptimo, entonces es necesario almacenar los coeficientes de los polinomios de la forma  . , lo que requiere  posiciones de memoria para almacenar coeficientes, lo que requiere una memoria total de orden .

Cabe señalar que la cantidad de memoria  necesaria (incluso si no se precisa la posterior adición de puntos) requiere inevitablemente el almacenamiento de los coeficientes de los polinomios  en el transcurso del cálculo del polinomio mismo.

Ejemplo
INTERPOLACIÓN DE AITKEN:
Se desea interpolar el valor del polinomio de Lagrange () definido para cuatro puntos dados,

cuando .

Utilizando el algoritmo de Aitken, se tiene que:

Para obtener los sucesivos valores de la tabla, se debe rellenar de arriba abajo empezando por la cuarta columna (las tres primeras son datos), continuando por la siguiente columna hacia la derecha:

Por ejemplo, el valor 7,5 es el resultado de operar:

y el valor de -5,58333 es el resultado de operar:

Completada la tercera iteración, se tiene que el valor buscado es:

COMPROBACIÓN MEDIANTE EL POLINOMIO DE LAGRANGE:
Se puede comprobar el resultado calculando directamente los coeficientes del polinomio de Lagrange, y calculando el valor buscado. Para ello, se determina para cada punto los polinomios de tercer grado que se anulan en las abcisas de los otros tres puntos (denominadas genéricamente , es decir, con la forma:

Operando este trinomio, los coeficientes de cada potencia de  son los siguientes:

Aplicando estas operaciones a los cuatro puntos dados, se tiene que:

obteniéndose el polinomio interpolante de Lagrange:

pudiéndose comprobar fácilmente que:

Véase también
 Polinomio de interpolación de Lagrange
 Interpolación

Polinomios
Interpolación


text:
Itterburgen ist eine seit dem Mittelalter verwendete Bezeichnung für drei Burgen, die teils nacheinander, teils zeitgleich im Raum zwischen den Ortsteilen Thalitter und Dorfitter (der heutigen Großgemeinde Vöhl) im Ittertal bzw. östlich davon lagen und zum ehemaligen Ittergau gehörten. Namensgebend waren ihre Erbauer, die Herren von Itter. Die drei Burgen waren:
 die Itterburg bei Thalitter
 die Steuerburg, ehemalige Vorburg, später eigenständige Burg nördlich der Itterburg
 die abgegangene Obere Burg Itter beim heutigen Ortsteil Obernburg als wahrscheinlich erste der Itterburgen

Anmerkung
Die späteren Besitzer der Herrschaft Itter, die Herren Wolff von Gudenberg, bauten später das nur etwa zwei Kilometer östlich der Oberen Burg Itter liegende heutige Hofgut Lauterbach und das Schloss Vöhl und verlegten ihre Residenz dorthin. Die beiden Schlösser in Lauterbach und Vöhl waren in der Folge auch die Residenzen der kurzzeitig bestehenden Herrschaft Hessen-Itter, einem Paragium, wurden aber nie zu den Itterburgen gezählt.

Weblinks

Burgruine im Landkreis Waldeck-Frankenberg
Bauwerk in Vöhl
Burg in Europa


text:
Jean Paul Cyrus Colomb, né le  à Gap (Hautes-Alpes) et décédé le  dans la même ville, est un homme politique français .

Biographie
Fils de Joseph-Paul et de Julie-Catherine de Taxis, il devient le Procureur du roi à Marseille, puis avocat général à Paris, il est député des Hautes-Alpes de 1815 à 1816 et de 1822 à 1831, siégeant d'abord avec les libéraux, puis se ralliant aux ministères de la Restauration. Il vote contre l'adresse des 221.

Pour approfondir

Notes et références

Bibliographie

Articles connexes
 Liste des députés des Hautes-Alpes

Liens externes
fiche sur le site de l'Assemblée Nationale

Naissance en avril 1782
Naissance à Gap
Décès en juillet 1835
Décès à Gap
Député des Hautes-Alpes
Député de la Restauration
Député de la Monarchie de Juillet
Décès à 53 ans


text:
Confédération Mondiale des Activités Subaquatiques – federacja zrzeszająca organizacje nurkowe z całego świata, której celem jest promowanie i rozwijanie dyscyplin podwodnych, założona przez Jacques-Yves Cousteau w 1958 r. jednego z twórców współczesnego automatu oddechowego, pierwszych filmów spod wody, autora książek. CMAS ogranicza się do działalności na terenie Europy - w Polsce organizacja ta działa we współpracy z KDP PTTK (Komisja Działalności Podwodnej Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego) założonej na mocy ustawy w roku 1956r, Polskim Związkiem Płetwonurkowania (od 1996 roku - Komitet Sportowy, od 2006 - Komitet Techniczny CMAS) i Ligą Obrony Kraju (od 2008 - Komitet Techniczny)

Historia
CMAS powstał 10 stycznia 1959 w Monako podczas spotkania przedstawicieli organizacji nurkowych z różnych stron świata. Delegatem z Polski był Józef Wierzbicki z Komisji Działalności Podwodnej PTTK.
Pierwszym prezesem Federacji został komandor Jacques-Yves Cousteau, a za siedzibę obrano Paryż.

System stopni CMAS

Stopnie nurkowe
 Płetwonurek Młodzieżowy CMAS (PMZ,PMS,PMB)
 1 gwiazdka (P1) – kompetentny nurek wód otwartych (może nurkować do 20 m)
 2 gwiazdki (P2) – zaawansowany nurek (może nurkować do 40 m)
 3 gwiazdki (P3) – przewodnik grup nurkowych z uprawnieniami P1, P2 lub P3 w zakresie głębokości właściwych dla ich kwalifikacji (nurek P3 może nurkować do 50m) – odpowiednikiem nurka P3 o nieco mniejszym limicie głębokości/do 40 m/ jest w PADI "divemaster"
 4 gwiazdki (P4) – organizator i nadzorca projektów nurkowych

Stopnie instruktorskie
 1 gwiazdka (M1) - certyfikuje nurków na 1 gwiazdkę
 2 gwiazdki (M2) - może certyfikować instruktorów do 1 gwiazdkowego instruktora włącznie
 3 gwiazdki (M3) - może certyfikować instruktorów do 2 gwiazdkowego instruktora włącznie
 Instruktor Nitroxowy
 Instruktor Zaawansowanego Nitroxu
 Instruktor Fotografii Podwodnej
 Instruktor Nurkowania Jaskiniowego
 Instruktor Badań Środowiska Morskiego
 Instruktor Nurkowania Bezdechowego
 Instruktor Nurkowania na obiegach zamkniętych

Linki zewnętrzne
 strona CMAS

 IDA International Diving Association
 Komisja Działalności Podwodnej
 Polski Związek Płetwonurkowania
 International Societies Association IAHD Adriatic

Międzynarodowe organizacje sportowe
Nurkowanie


text:
The Dillon Graded School and Dillon Public School, now the J. V. Martin Junior High School, are a pair of historic school buildings at 405 West Washington Street in Dillon, South Carolina.  The Dillon Graded School, completed in 1896, is a two-story brick structure with a projecting tower section.  The tower is adorned with round arches and brackets in the eaves.  The Dillon Public School is also a two-story brick structure, but it was built in 1912 and is Classical Revival in style.  It has a U-shaped plan, with its main facade facing North 3rd Avenue.  This elevation features a full-height porch, supported by square columns and topped by a full gabled pediment.  Additions were made to the school 1936 and 1957, and in 1970 it was renamed the J. V. Martin Junior High School.  Its central core was destroyed  by fire in 1980, but was re-built.

The school buildings were listed on the National Register of Historic Places in 2014.

See also
National Register of Historic Places listings in Dillon County, South Carolina

References

School buildings on the National Register of Historic Places in South Carolina
School buildings completed in 1895
Buildings and structures in Dillon County, South Carolina
National Register of Historic Places in Dillon County, South Carolina
1895 establishments in South Carolina


text:
Škoda 860 - luksusowa osobowa kareta produkowana przez czechosłowacką markę Škoda w latach 1929–1932.

Historia i opis modelu

Auto zostało po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowane 23 października 1929 roku podczas targów motoryzacyjnych w Pradze.

Samochód napędzał umieszczony z przodu podłużnie ośmiocylindrowy silnik benzynowy o pojemności 3880 cm3 i mocy 60 KM (44,1 kW). Silnik chłodzony powietrzem wyposażony był w akumulatorowy rozrusznik oraz gaźnik firmy Zenith.

Jedyny ocalały z wyprodukowanych w liczbie 49 egzemplarzy pochodzi z 1932 roku. Należał do premiera Czechosłowacji. Oglądać go można w muzeum marki w Mladá Boleslav.

Przypisy

860
Samochody tylnonapędowe
Samochody luksusowe
Samochody z lat 20.
Samochody z lat 30.


text:
Adam C. Begley (born 1959 in Boston, Massachusetts) is an American freelance writer, and was the books editor for The New York Observer from 1996 to 2009.

Begley is the son of Sally (Higginson) and novelist Louis Begley. He graduated from Harvard College, and from Stanford University with a Ph.D. in 1989.
His work has appeared in The New York Times, the Los Angeles Times, The Guardian, and the Financial Times.

He lives with his wife, Anne Cotton, and stepchildren, in Great Gidding, Cambridgeshire.
He wrote a biography of author John Updike, published by HarperCollins in 2014, and a biography of French photographer Nadar, published by Tim Duggan Books in 2017. He is a contributing interviewer to the Paris Reviews Art of Fiction series.

Awards
2010 Guggenheim Fellowship
2011 Leon Levy Center for Biography Fellowship

Works

 Literary Agents: A Writer's Guide. Adam Begley, Debby Mayer, Penguin Books, 1993,
The Art of Fiction No. 135: Don DeLillo, Paris Review, 1993
 The Salon.com Reader's Guide to Contemporary Authors, Laura Miller, Adam Begley, Penguin Books, 2000,
The Art of Fiction No. 173: Ian McEwan, Paris Review, 2002
The Art of Fiction No. 179: Jim Crace, Paris Review, 2003
 Certitude: A Profusely Illustrated Guide to Blockheads and Bullheads, Past and Present, Adam Begley, Christopher Hitchens, Illustrator Edward Sorel, HARMONY, 2009,
"Stendhal in Parma, Italy", The New York Times, December 27, 2009
The Art of Fiction No. 204: David Mitchell, Paris Review, 2010
 Updike, Adam Begley, Harper-Collins, New York, 2014,
 The Great Nadar, Adam Begley, Tim Duggan Books, New York, 2017,

References

American male writers
1959 births
Writers from Boston
Harvard College alumni
Stanford University alumni
American expatriates in the United Kingdom
Living people
People from Huntingdonshire


text:
A babgulyás babból, húsból és burgonyából készült népszerű magyar étel.

Elkészítése
Először vizet teszünk fel melegíteni. Utána rakunk fel krumplit, majd pirospaprikával és fűszerrel megszórjuk az ételt, ettől nyeri el a lé piros színű alakját. Majd végül hozzátesszük a húst és a babot. Ritka esetben a babgulyáshoz csipetkét is lehet rakni.

Általában kenyérrel tálaljuk.

Források

https://www.nosalty.hu/receptek/kategoria/levesek/babgulyas
https://femina.hu/recept/hagyomanyos_babgulyas_recept/

Magyar bogrács- és pásztorételek
Magyar levesek


text:
K. Raghavendra Hitnal (born 1 June 1979) is a politician from the state of Karnataka. He is a member of Indian National Congress. He won twice as MLA from Koppal assembly constituency.

Personal life
He is the son of former politician K. Basavaraj Hitnal. He married Smt Rachana, and has a son and a daughter. His brother Rajasekhar Hitnal unsuccessfully contested from Koppal in the general elections 2019.

Career
He is a close aide of former chief minister Siddaramaiah. He contested in general assembly elections in 2013 & 2018 from Koppal and won the seat by defeating Karadi Sanganna Amarappa.

References

Living people
1979 births
Indian National Congress politicians
People from Karnataka
People from Koppal district
Indian National Congress politicians from Karnataka


text:
The Fédération des Entreprises Romandes Genève (FER Genève) is a Swiss (Romand designates Swiss cantons where people speak French) employer's organization based in Geneva, Switzerland. It groups 28,000 members, including multinational corporations as well as 9,000 independent workers and 80 trade associations. It is involved in negotiations with the trade unions, political lobbying and the provision of services and business networking opportunities for its members.

The FER Genève operates two institutions active in the Swiss pension system: CIAM-AVS (active in the first pillar of the system) and the CIEPP (active in the second pillar).

Management
Blaise Matthey is the Director and Ivan Slatkine the President.

References

Sources
Pierre Cormon, Histoire de la FER Genève, Editions de la Fédération des Entreprises Romande Genève, 2018,

External links
 Official site of the FER Genève
 Website of the CIAM-AVS
 Website of the CIEPP

Employers' organizations
Economy of Geneva
Organisations based in Geneva


text:
Desa Paseyan kan syfta på följande platser:

Indonesien

 Desa Paseyan (administrativ by i Indonesien, lat -7,18, long 113,25), Jawa Timur,
 Desa Paseyan (administrativ by i Indonesien, lat -6,87, long 111,64), Jawa Timur,

Robotskapade Indonesienförgreningar


text:
Zahra va Mehdi (, also Romanized as Zahrā va Mehdī) is a village in Seyyed Abbas Rural District, Shavur District, Shush County, Khuzestan Province, Iran. At the 2006 census, its population was 188, in 33 families.

References

Populated places in Shush County


text:
Jean-Baptiste Girard bzw. Jean Baptiste Girard ist der Name folgender Personen:

* Jean-Baptiste Girard (Jesuit) (1680–1733), französischer Jesuit
 Jean Baptiste Girard (Père Grégoire, 1765–1850), Schweizer Franziskaner und Pädagoge
 Jean-Baptiste Girard (General) (1775–1815), französischer General


text:
Don Frye (Sierra Vista, Arizona, 23 de novembro de 1965) é um ex um lutador de MMA estadunidense. Começou sua carreira no UFC, onde obteve sucesso e lutou também no Pride. Se consagrou campeão do evento UFC 8.

Foi protagonista de uma das lutas mais violentas da história do MMA, contra o japonês Yoshihiro Takayama, no evento Pride 21 em 2002, luta em que saiu vencedor.

Resultados no MMA

|-
| Derrota
| align=center| 20–9–1 (1)
| Ruben Villareal
| Nocaute (socos)
| Gladiator Challenge: Mega Stars
|
| align=center| 1
| align=center| 2:30
| Lincoln, California, Estados Unidos
|
|-
| Derrota
| align=center| 20–8–1 (1)
| Dave Herman
| Nocaute técnico (socos)
| Shark Fights 6: Stars & Stripes
|
| align=center| 1
| align=center| 1:00
| Amarillo, Texas, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 20–7–1 (1)
| Ritch Moss
| Finalização (estrangulamento)
| Shark Fights 4: Richards vs Schoonover
|
| align=center| 1
| align=center| 2:48
| Lubbock (Texas), Estados Unidos
|
|-
| Derrota
| align=center| 19–7–1 (1)
| Ikuhisa Minowa
| Finalização (chave de perna)
| Deep: Gladiator
|
| align=center| 1
| align=center| 3:56
| Okayama, Japão
|
|-
| Vitória
| align=center| 19–6–1 (1)
| Bryan Pardoe
| Nocaute (socos)
| NLF: Heavy Hands
|
| align=center| 1
| align=center| 0:47
| Dallas (Texas), Estados Unidos
|
|-
| Derrota
| align=center| 18–6–1 (1)
| James Thompson
| Nocaute técnico (socos)
| Pride 34
|
| align=center| 1
| align=center| 6:23
| Saitama, Japão
|
|-
| Vitória
| align=center| 18–5–1 (1)
| Kim Min-Soo
| Nocaute (socos)
| Hero's 7
|
| align=center| 2
| align=center| 2:47
| Yokohama, Japão
|
|-
| Vitória
| align=center| 17–5–1 (1)
| Yoshihisa Yamamoto
| Finalização (estrangulamento)
| Hero's 6
|
| align=center| 1
| align=center| 4:52
| Tóquio, Japão
|
|-
| Empate
| align=center| 16–5–1 (1)
| Ruben Villareal
| Empate
| KOTC: Predator
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Globe, Arizona, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 16–5 (1)
| Akebono
| Finalização (guilhotina)
| Hero's 5
|
| align=center| 2
| align=center| 3:50
| Tóquio, Japão
|
|-
| Derrota
| align=center| 15–5 (1)
| Yoshihiro Nakao
| Decisão (unânime)
| K-1 Premium 2004 Dynamite
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Osaka, Japão
|
|-
| NC
| align=center| 15–4 (1)
| Yoshihiro Nakao
| No contest (corte causado por cabeçada acidental)
| K-1 MMA ROMANEX
|
| align=center| 1
| align=center| 1:19
| Saitama, Japão
|
|-
| Derrota
| align=center| 15–4
| Gary Goodridge
| Nocaute (chute na cabeça)
| Pride Shockwave 2003
|
| align=center| 1
| align=center| 0:39
| Saitama, Japão
|
|-
| Derrota
| align=center| 15–3
| Mark Coleman
| Decisão (unânime)
| Pride 26
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Yokohama, Japão
|
|-
| Derrota
| align=center| 15–2
| Hidehiko Yoshida
| Finalização (chave de braço)
| Pride 23
|
| align=center| 1
| align=center| 5:32
| Tóquio, Japão
|
|-
| Vitória
| align=center| 15–1
| Yoshihiro Takayama
| Nocaute técnico (socos)
| Pride 21
|
| align=center| 1
| align=center| 6:10
| Saitama, Japão
|
|-
| Vitória
| align=center| 14–1
| Ken Shamrock
| Decisão (dividida)
| Pride 19
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Saitama, Japão
|
|-
| Vitória
| align=center| 13–1
| Cyril Abidi
| Finalização (estrangulamento)
| Inoki Bom-Ba-Ye 2001
|
| align=center| 2
| align=center| 0:33
| Saitama, Japão
|
|-
| Vitória
| align=center| 12–1
| Gilbert Yvel
| Desqualificação (segurando as cordas, acertando os olhos)
| Pride 16
|
| align=center| 1
| align=center| 7:27
| Osaka, Japão
|
|-
| Vitória
| align=center| 11–1
| Eric Valdez
| Finalização (estrangulamento)
| Unified Shoot Wrestling Federation 5
|
| align=center| 1
| align=center| 0:49
| Amarillo, Texas, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 10–1
| Tank Abbott
| Finalização (estrangulamento)
| Ultimate Ultimate 96
|
| align=center| 1
| align=center| 1:22
| Birmingham, Alabama, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 9–1
| Mark Hall
| Finalização (chave de pé)
| Ultimate Ultimate 96
|
| align=center| 1
| align=center| 0:20
| Birmingham, Alabama, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 8–1
| Gary Goodridge
| Nocaute técnico (desistência)
| Ultimate Ultimate 96
|
| align=center| 1
| align=center| 11:19
| Birmingham, Alabama, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 7–1
| Mark Hall
| Finalização (estrangulamento)
| U-Japão
|
| align=center| 1
| align=center| 5:29
| Japão
|
|-
| Derrota
| align=center| 6–1
| Mark Coleman
| Nocaute técnico (socos)
| UFC 10
|
| align=center| 1
| align=center| 11:34
| Birmingham, Alabama, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 6–0
| Brian Johnston
| Nocaute técnico (finalização no cotovelo)
| UFC 10
|
| align=center| 1
| align=center| 4:37
| Birmingham, Alabama, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 5–0
| Mark Hall
| Nocaute técnico (socos)
| UFC 10
|
| align=center| 1
| align=center| 10:21
| Birmingham, Alabama, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 4–0
| Amaury Bitetti
| Nocaute (socos)
| UFC 9
|
| align=center| 1
| align=center| 9:22
| Detroit, Michigan, Estados Unidos
|
|-
| Vitória
| align=center| 3–0
| Gary Goodridge
| Nocaute técnico (finalização por socos)
| UFC 8
|
| align=center| 1
| align=center| 2:14
| Bayamón, Porto Rico
|
|-
| Vitória
| align=center| 2–0
| Sam Adkins
| Nocaute Técnico (paralisação do médico)
| UFC 8
|
| align=center| 1
| align=center| 0:48
| Bayamón, Porto Rico
|
|-
| Vitória
| align=center| 1–0
| Thomas Ramirez
| Nocaute (socos)
| UFC 8
|
| align=center| 1
| align=center| 0:08
| Bayamón, Porto Rico
|

Cartel

Lutadores de luta profissional dos Estados Unidos
Lutadores de MMA dos Estados Unidos


text:
Il Los Angeles Open 1978 è stato un torneo di tennis giocato sul sintetico indoor a Los Angeles negli Stati Uniti. È stata la 52ª edizione del torneo, che fa parte del Colgate-Palmolive Grand Prix 1978. Si è giocato dal 18 al 24 settembre 1978.

Campioni

Singolare

 Arthur Ashe ha battuto in finale  Brian Gottfried 7-6 7-6

Doppio

 John Alexander /  Phil Dent hanno battuto in finale  Fred McNair /  Raúl Ramírez 6-3, 7-6

Collegamenti esterni


text:
Kizinka - Кизинка  - és un khútor del territori de Krasnodar, a Rússia. Es troba a la desembocadura del riu Kizintxi, afluent del Khodz, a 27 km al sud-oest de Mostovskoi i a 159 km al sud-est de Krasnodar, la capital.

Pertany al municipi de Bàgovskaia.

Khútors del territori de Krasnodar


text:
Kowner (Kovner):
 Aba Kowner
 Ber Kowner
 Witka Kowner, z domu Kampner


text:
The Crown Lands Act 1702 (1 Ann c 1) is an Act of the Parliament of England, originally entitled An Act for the better Support of Her Majesties Houshold and of the Honour and Dignity of the Crown. The Act was still partly in force in Great Britain at the end of 2010.

Sections 1 to 4 were repealed by the Statute Law Revision Act 1867.

Sections 6 and 8 were repealed by Schedule 1 to the Statute Law Revision Act 1948.

In the Republic of Ireland this Act was repealed by sections 2(1) and 3(1) of, and Part 2 of Schedule 2 to, the Statute Law Revision Act 2007.

See also
Crown Lands Act

References
Halsbury's Statutes,

External links
The Crown Lands Act 1702, as amended from the National Archives.
List of repeals in the Republic of Ireland from the Irish Statute Book

Acts of the Parliament of England
1702 in England
1702 in law