text:
Tina Petelin, slovenska komercialistka, fotomodel in nekdanja udeleženka lepotnih tekmovanj, * 28. oktober 1985, Maribor

Leta 2009 je osvojila naslov Miss Slovenije. Leto prej je postala 1. spremljevalka miss Maribora 2008, tekmovanja pa ni mogla nadaljevati zaradi odpovedi izbora s strani Zdravka Geržine. Po enem letu je regionalne izbranke novi lastnik licence povabil na kasting in tam je zmagala.

Za slovenski Playboy je pozirala kot sanjsko dekle.

Je obraz Collagen Beauty Gela, ki je izdelek podjetja njene družine, ki se ukvarja tudi z gradbeništvom in prodajo nepremičnin.

Diplomo in magisterij iz marketinga je pridobila na Ekonomsko-poslovni fakulteti v Mariboru.

Njena mama Melita Petelin je leta 2018 kandidirala za županjo Maribora.

Mladost
Rodila se je Meliti in Igorju, ima še mlajšo sestro Tjašo. Ime ji je dal oče, ki je bil službeno v tujini in jo je videl šele mesec in pol po njenem rojstvu. V otroštvu je bila pogosto v bolnici. Obiskovala je osnovno šolo Tabor 2 in srednjo ekonomsko šolo. Ima opravljen izpit za učitelja smučanja. Staršem je občasno pomagala v njihovem podjetju.

Kariera

Manekenstvo in lepotna tekmovanja
Delala je kot hostesa in v lepotnem salonu, poleti leta 2009 je delala pri milanski agenciji Urban Management pod okriljem Alena Kobilice.

Pred tekmovanjem za miss Slovenije se je udeležila več lepotnih tekmovanj:

 Snežna kraljica Kranjske Gore 2007/08 (regionalno športno-lepotno tekmovanje za finale Snežna kraljica 2007/08)
 Miss hostes - celjski sejem MOS 2006
 Miss Universe Slovenije 2004 - miss fotogeničnosti
 Miss Študent 2004
 Miss Rumene noči v Kopru 2003

Vir

Televizija
Na TV Maribor je bila gostja čarodeja Sama Sebastiana v negovi oddaji Šesti čut. Tekmovala je v resničnostnem šovu Top4.

Zasebno
Visoka je 180 centimetrov.

Glej tudi

 Miss Slovenije 2009

Sklici

Zunanje povezave

 Tina Petelin (Miss Slovenije 2009) uradna stran

Rojeni leta 1985
Živeči ljudje
Mariborčani
Slovenski fotomodeli
Diplomiranci Ekonomsko-poslovne fakultete v Mariboru


text:
Константин Неустроев:
 Неустроев, Константин Гаврилович (1858—1883) — российский революционер, народоволец.
 Неустроев, Константин Фёдорович (1941—2017) — российский архитектор.

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


text:
Naboulsi ou Nabulsi é um dos inúmeros queijos brancos feitos no Oriente Médio.
Seu nome vem da região de origem, Nablus. É o principal queijo consumido na Palestina, na Jordânia. É produzido com leite de ovelha, mas o de cabra também pdoe ser usado. O naboulsi é branco e retangular. Semi-duro sem bolhas de gás. Torna-se macio e elástico quando aquecido. Tradicionalmente recebe adição de mahlab e pistache, na salmoura fervente. Pode ser consumido fresco ou em uma tábua de queijos ou frito em óleo, além de fazer parte de uma receita tradicional de sobremesa da Palestina, o kanafeh.

Ver também
Akkawi
Chancliche
Feta
Jibneh Arabieh

Referências

Queijos da Palestina
Queijos de leite de ovelha
Queijos de leite de cabra


text:
Sue Goffe is an English film maker.

On 24 January 2012 she was nominated for an Academy Award for the animated short film A Morning Stroll. She shared her nomination with Grant Orchard at the 84th Academy Awards.

Filmography
A Morning Stroll (short) (producer) 2011
Varmints (short) (executive producer, producer)2009
Lost and Found (TV short) (producer)2008
Jojo in the Stars (short) (executive producer, producer) 2003
Operavox (TV series) (producer - 1 episode) 1995
Hey Duggee (TV series) (executive producer) 2014

References

External links

Living people
British women film directors
Year of birth missing (living people)


text:
Sidewalk Labs is an urban planning and infrastructure subsidiary of Google. Its stated goal is to improve urban infrastructure through technological solutions, and tackle issues such as cost of living, efficient transportation and energy usage. The company was headed by Daniel L. Doctoroff, former Deputy Mayor of New York City for economic development and former chief executive of Bloomberg L.P. until 2021. Other notable employees include Craig Nevill-Manning, co-founder of Google's New York office and inventor of Froogle, and Rohit Aggarwala, who served as chief policy officer of the company and is now Commissioner of New York City Department of Environmental Protection. It was originally part of Alphabet Inc., Google's parent company, before being absorbed into Google in 2021 following Doctoroff's departure from the company due to a suspected ALS diagnosis.

Projects

Sidewalk Toronto

In April 2016, The Information reported that Sidewalk intended to create a new city in the United States to test design ideas prior to real world implementation. Sidewalk did not confirm that report, but has said it had engaged in thought experiments about what it could be like to develop a community "from the internet up."

In October 2017, Sidewalk Labs announced plans to develop Quayside, a  neighborhood in Toronto, Ontario, Canada, in response to a competition organized by Waterfront Toronto. Branded as Sidewalk Toronto, the project aims to become "a testbed for emerging technologies, materials and processes" to address issues such as sustainability, accessibility, inclusiveness and prosperity in urban communities. The initiative is also envisioned to be scaled up across Toronto's Port Lands, an  area that is one of the largest areas of underdeveloped urban land in North America. The project progressed slowly with ongoing consultation from the public.

In 2018, the company opened a new Toronto office and began holding weekend open houses in which visitors from the public contributed their ideas to the development of the Sidewalk Toronto project. In 2019, Sidewalk Labs said it had consulted thousands of Torontonians for its development plans. However, representatives of Waterfront Toronto's Digital Strategy Advisory Panel (DSAP) said that Sidewalk Labs's projects contained too much "tech for tech's sake."

In May 2020, the project was abandoned due to the economic uncertainty posed by the COVID-19 pandemic.

Development Advisory Services
Sidewalk Labs offers advisory services for real estate developers to use technology to meet environmental, affordability, and equity goals. Sidewalk Labs has advised on the following four projects:

 Mana Wynwood — a 23.5–acre project in Miami that will serve as a trade center between Latin America and China and an arts and entertainment center
 Downtown Summerlin — a 300–acre mixed-use development with minimalized parking in Las Vegas
 The Power Station — a 29–acre mixed-use residential community on the waterfront in San Francisco at the site of a former electrical plant
 Vancouver Innovation Center — conversion of a 180–acre industrial manufacturing site into a mixed-use residential and commercial community in the Portland/Vancouver area

Traffic flow in the United States
In early 2016, Sidewalk Labs began working with ten cities which participated in the U.S. Department of Transportation's "Smart Cities Challenge" to help cities better understand daily street activity through the use of real-time data. The Challenge attracted dozens of medium-sized cities across the US to compete for $40 million in federal funding along with an additional $10 million from the Paul G. Allen Family Foundation to assess road data gathered from smartphones to analyze congestion and other traffic conditions, and develop a transportation coordination platform to improve the efficiency of road, parking, and transit use. The winner, Columbus, Ohio, was announced in June 2016.

Products

 Mesa, launched in September 2020, is a tool to help commercial buildings use energy more efficiently.

 Delve, launched in October 2020, is a tool to help developers, architects and urban designers discover optimal design choices for neighborhood projects.

 Pebble, launched in May 2021, is a tool to help manage parking in cities.

Investments and portfolio companies
Sidewalk Labs invests in and incubates companies which develop tools that can support Sidewalk Labs initiatives and scale to cities around the world.

Intersection and Link

In June 2015, Sidewalk Labs led a group of investors in the acquisition of Control Group and Titan forming a new company called Intersection. Intersection works in cities and public spaces to offer internet connectivity, information, and content.

Cityblock
Cityblock Health was spun-out of Sidewalk Labs in 2017. Its goal is to improve health care for low-income people with difficult medical needs. It employs over 500 people and has
patients in three US states and Washington, DC.

Coord
In 2018, Sidewalk Labs introduced a spin-off Coord, a company focused on providing RESTful APIs for accessing information like routing, bike share details, toll information, and curbside details. In October 2018, Coord raised an additional $5 million to continue building products.

Replica
Replica is an AI-powered data platform which helps cities make operational or infrastructural changes in response to changes in population behaviors. It began as a project at Sidewalk Labs in 2017 and was spun out as an independent company in 2019.

Sidewalk Infrastructure Partners (SIP)
Sidewalk Infrastructure Partners (SIP) was spun-off from Sidewalk Labs in 2019 to develop technologies that modernize infrastructure such as recycling, waste disposal and transportation in communities throughout the United States.

Ori
Sidewalk Labs invested in Boston-based robotic home interior design company Ori in 2019.

Nico
The Neighborhood Investment Company (Nico) allows local residents to make small, long-term real estate investments in their own neighborhoods. Sidewalk Labs invested in Nico at the end of 2019.

VoltServer
In late 2019, Sidewalk Labs invested in VoltServer, which strives to "make electricity safe" and overlays data on electricity distribution.

The Yellow Book
Sidewalk Labs provides a coffee table book to employees known as The Yellow Book, which contains aspirational designs of a futurist city run on its technology. In the book, the company proposes expanding its scope to include the power to levy taxes, control public services such as schools, roads, and public transportation, collect data on the current and past locations of all members of the community, and to help redesign the local criminal justice system. The book also describes a social credit system to reward "good behavior", a system which has been compared by some to the one used in China. Sidewalk's proposed system also included rewards for sharing personal data.

The book also includes the potential real estate profitability of such investments, containing theoretical proposals for communities in Detroit, Denver, and Alameda, California. The company has described this book as a "wide-ranging brainstorming process", and stated that most of its ideas were never considered for the Toronto project.

References

External links

Companies based in New York City
Companies based in Manhattan
Google


text:
Jakob Heinrich Schmidt, meist J. Heinrich Schmidt oder Heinrich Schmidt, (* 21. November 1897 in Uetersen, Holstein; † 19. Februar 1974 in Kalkar) war ein deutscher Kunsthistoriker.

Leben
Schmidt wurde als Sohn des im Großen Wulfhagen wohnenden Uetersener Malermeisters Johannes Schmidt geboren. Er besuchte das Realgymnasium in Elmshorn bis zur Kriegsreifeprüfung 1915. Nach dem Eintritt in das Lauenburgische Jäger-Bataillon Nr. 9 in Ratzeburg, Teilnahme am Ersten Weltkrieg und Rückkehr aus französischer Gefangenschaft im Februar 1919 studierte er zunächst in Hamburg und Kiel Medizin, dann in Halle, München und Kiel Kunstgeschichte, Geschichte und Philosophie. Daneben nahm er in Kiel, Halle und München Unterricht als Maler und Bildhauer. Am 24. Juni 1924 promoviert er an der Universität Kiel bei Arthur Haseloff mit einer Arbeit zur Farbenlehre bei Philipp Otto Runge. Von 1928 bis 1935 war er als wissenschaftlicher Hilfsarbeiter an den Berliner Museen tätig. Von 1935 bis zu seiner Emeritierung 1962 lehrte er Kunstgeschichte an der Staatlichen Kunstakademie in Düsseldorf. 1954 bis 1956 war er kurzzeitig als Zwischenlösung Direktor der Akademie. Im Ruhestand lebte er in Kalkar am Niederrhein, wo nach seinem Tod die "Prof.-Schmidt-Straße" nach ihm benannt wurde.

Forschte er während seiner Berliner Zeit vor allem zur islamischen Kunstgeschichte, so war sein Schwerpunkt in seiner Düsseldorfer Zeit vor allem die Kunstgeschichte der Rheinlande.

Sein Nachlass befindet sich im Deutschen Kunstarchiv im Germanischen Nationalmuseum in Nürnberg.

Veröffentlichungen (Auswahl)
 Die Farbenlehre Philipp Otto Runges und seine Bildgestalt. Heydorn, Uetersen 1924 (Dissertation, mit Lebenslauf).
 Friedrich Sarre, Schriften. Zum 22. Juni 1935 zusammengestellt (= Forschungen zur islamischen Kunst. Bd. 6). Reimer, Berlin 1935.
 Ein Skizzenbuch des jungen Alfred Rethel. L. Schwann, Düsseldorf 1940.

Literatur

 Lothar Mosler: Blickpunkt Uetersen, Geschichte und Geschichten 1234 bis 1984. C. D. C. Heydorn, Uetersen 1985, S. 180.

Einzelnachweise

Kunsthistoriker
Hochschullehrer (Kunstakademie Düsseldorf)
Wissenschaftlicher Mitarbeiter eines Museums in Berlin
Person (Uetersen)
Deutscher
Geboren 1897
Gestorben 1974
Mann


text:
Az alginsav (más néven E400) egy viszkózus, gumiszerű anyag, mely a barnamoszatok sejtfalában nagy mennyiségben fordul elő. Innen a neve: alga latinul moszatot, hínárt jelent.

Formái
Az ipari felhasználásra kerülő alginsavat általában a Macrocystis pyriferaból, Ascophyllum nodosumból vagy a Laminaria fajokból állítják elő.
Az alginát jó vízmegkötő képessége miatt testsúlycsökkentő készítményekben, a papír- és textilgyártás során egyaránt alkalmazzák. Felhasználják továbbá víz- és tűzálló anyagok gyártásakor, zselésítőanyagként, valamint a vérben oldott állapotban lévő mérgező fémek megkötésére (a túl sok alginsav bevitele meggátolhatja a vas felszívódását, mert leköti azt).

Megjelenése tág határok között mozog:
 Színe: fehér, sárga, sárgásbarna
 Állaga: granulátum, por, zselé

Vízben és szerves oldószerekben nem oldható, nátrium-karbonát, nátrium-hidroxid és trinátrium-foszfát lúgos oldatában lassan oldható.

Felhasználási területei
 a gyógyszeriparban széles körben alkalmazzák
 égési sérülések esetén elősegíti a sérült rész gyógyulását
 fémmérgezés esetén fémek megkötésére használják
 élelmiszerekben sűrítőanyagként, stabilizálószerként, zselésítő anyagként, valamint emulgeálószerként használják E400 néven.

Jegyzetek

További információk
 http://www.food-info.net/uk/e/e400.htm

Poliszacharidok
Élelmiszer-adalékanyagok
Biotechnológia


text:
Le ṭāʾ trois points suscrits est une lettre de l'alphabet arabe qui est parfois utilisée dans l'écriture du chimwiini et du haoussa. Elle est composée d'un ṭāʾ  diacrité de trois points suscrits.

Utilisation
En haoussa,  peut représenter une consonne affriquée alvéolaire sourde éjective .

Bibliographie

Voir aussi

Ta trois points suscrits


text:
Неве́рово — село в составе Лопатинского сельсовета Лукояновского района Нижегородской области.

Достопримечательности
В селе расположена Троицкая церковь 1785 года постройки — памятник градостроительства и архитектуры.

Известные уроженцы и жители
В селе родился П.Г. Адамантов — церковный деятель русской эмиграции.

Примечания

Ссылки
 Сайт с. Неверово, Лукояновский район, Нижегородская область, Россия.

Населённые пункты Лукояновского района


text:
Лайза Келлі Феррейра Фігуейредо (; 18 лютого 1996, Белу-Оризонті, Бразилія) — бразильська волейболістка, діагональний нападник.

Із біографії
Вихованка команди «Олімпіко». На початку своєї професійної кар'єри захищала кольори клубу «Брадеско». З командою «Мінас» у сезоні 2017/2018 стала чемпіонкою Південної Америки, бронзовою призеркою чемпіонату і кубку Бразилії. 2019 року разом з Ракель Лофф да Сілвою і болгаркою Десіславою Ніколовою стала першими іноземними гравцями новоствореного українського клубу «Прометей». Команда з Кам'янського стала третьою у розіграші національного кубка, а чемпіонат України не був завершений через коронавірусні обмеження.

У складі збірної Бразилії до 18 років здобула бронзову медаль чемпіонату світу 2013, срібло — чемпіонату Південної Америки 2012 і золото — Панамериканського кубка 2013. З командою до 20 років ставала віцечемпіонкою світу 2015 і чемпіонкою Південної Америки 2014.

У складі національної збірної виступала на Панамериканському кубку 2015 року, де її команда посіла сьоме місце.

Клуби

Джерела

Бразильські волейболістки
Волейболістки «Прометея»
Уродженці Белу-Оризонті
спортсмени Белу-Орізонті


text:
Lee Hui-seong (; 29 December 1924 – 6 June 2022) was a South Korean military officer and politician. An independent, he served as Chief of Staff of the Republic of Korea Army from 1979 to 1981 and was Minister of Transport from 1982 to 1983.

He died on 6 June 2022, at the age of 97.

References

1924 births
2022 deaths
Chiefs of Staff of the Army (South Korea)
Directors of the Korean Central Intelligence Agency
South Korean military personnel of the Korean War
Korean military personnel of the Vietnam War
Korea Military Academy alumni
Academic staff of Seoul National University
Academic staff of Yonsei University
People from South Gyeongsang Province


text:
Indulfo (, também conhecido como Gundulfo (), foi um mercenário bizantino que desertou para os ostrogodos e tornou-se líder em seu exército nos últimos anos da Guerra Gótica de 535–554.

Vida

Segundo Procópio, ele era um guarda-costa (doríforo) bárbaro (talvez godo) de Belisário. Quando Belisário partiu da Itália no começo de 549, ele ficou para trás, e logo depois juntou-se aos godos. No final da primavera/começo do verão de 549, o rei Tótila  confiou-lhe um grande exército e uma frota, e enviou-o para invadir a Dalmácia, que os bizantinos haviam capturado em 535/536. Lá, utilizou sua associação com Belisário para capturar as cidades fortificadas de Movícuro e Laureate, cujos habitantes não sabiam de sua deserção. Indulfo matou os habitantes e saqueou os dois assentamentos e a zona rural adjacente. Ele também derrotou uma força bizantina enviada contra ele pelo governador local e capturou alguns dos navios de suprimentos destinados ao exército imperial na Itália, antes de retornar com seus homens à Itália.

Indulfo reaparece em 551, quando foi um dos três generais góticos que receberam a missão de sitiar e capturar Ancona. Quando uma força de alívio bizantina velejou contra eles, Indulfo e seu cogeneral Gibal chefiou a frota que confrontou-os. A resultante Batalha de Sena Gálica foi um desastre para os godos inexperientes; Gibal caiu e muitos dos navios foram afundados ou capturados, mas Indulfo foi capaz de escapar com 11 navios. Ao chegar em terra, os godos incendiaram seus navios e rapidamente abandonaram o Cerco de Ancona, tomando refúgio em Áuximo. Indulfo fez uma última aparição na narrativa de Procópio após a derrota gótica na Batalha do Monte Lactário, onde foi um dos líderes do restante do exército gótico que recusou-se a se render e marchou em direção a Ticino, no norte.

Bibliografia

Godos do século VI
Generais de Tótila
Guerra Gótica de 535–554
Godos envolvidos nas guerras bizantino-góticas


text:
Высунцы () — село в Белозёрском районе Херсонской области Украины. Основано 18 ноября 2008 года по решению Херсонской областной рады. Переписи не проводилось.

Почтовый индекс — 75023. Телефонный код — 5547.

Местный совет
75023, Херсонская обл., Белозёрський р-н, с. Музыковка, ул. 40-летия Победы, 42

Примечания

Ссылки
 Высунцы на сайте Верховной рады Украины

Населённые пункты Белозёрского района


text:
Octavius Goldney Radcliffe, born at North Newnton, Wiltshire on 20 October 1859 and died on 13 April 1940, played first-class cricket for Somerset and Gloucestershire.

References

1859 births
1940 deaths
English cricketers
Somerset cricketers
Gloucestershire cricketers
North v South cricketers
Gentlemen cricketers
Gentlemen of the South cricketers
Wiltshire cricketers
Gentlemen of England cricketers
C. I. Thornton's XI cricketers


text:
Richard Lui is an American journalist and news anchor for MSNBC and NBC News. Lui is currently a breaking news anchor for NBC and MSNBC, broadcasting from 30 Rockefeller Plaza in Midtown Manhattan, New York City. prior to that role he was a co-host of Early Today, and anchor of MSNBC daytime coverage. He was formerly at CNN Worldwide. At CNN Worldwide he became the first Asian American male to anchor a daily, national cable news show when he solo anchored the 10 a.m. hour on CNN Headline News (2007 to 2010). Mediaite ranked Lui among the top 100 in news buzz on its "Power Grid Influence Index of TV Anchors and Hosts" and one of "The 50 Sexiest in TV News".

Lui is also a columnist, contributing to publications including USA Today, Politico, The Seattle Times, Detroit Free Press, and San Francisco Chronicle. His public speaking spans six continents and some 200 events in the last several years. Twitter Counter places his following in the top 1%.

Lui's enterprise reporting has focused on humanitarian issues including gender equality, human trafficking, and affordable housing. His charity work in the same spaces has led him to work with Plan International USA as a global ambassador (alongside Freida Pinto and Marcia Cross) for its Because I am a Girl campaign. He also is ambassador for the Epilepsy Foundation and sits on the president's council for America's largest food source to the poor, Food Bank for New York City. Lui's work and reporting on humanitarian issues spans 30 years and six continents. He has received civil rights awards from organizations including AAJA, WWAAC, and OCA.

Before journalism, Lui spent 15 years in business with Fortune 500 and tech companies. He is patent holder and co-founder of the first bank-centric payment system, which was seed-funded and incubated by Citibank. Business Insider recognized Lui as one of 21 dynamic careers to watch alongside Warren Buffett and Mark Cuban.

Lui also directed the film Sky Blossom in 2020, which included an episode covering civil rights icon Bobby Grier.

Business career

Lui started in business in 1985, working in manufacturing, strategy consulting, food and beverage, environmental, oil, and technology industries.
He has held chief roles from operations to marketing. At the start of his career, Lui skipped college and spent four years at startup Mrs. Fields Cookies. At the age of 18, Lui became the youngest in the company's history to run a regional training center.

After Mrs. Fields, Lui entered college, followed by work at Clean Environment Equipment (QED), where he led its global advertising and public relations. According to the company's website, its oil recovery products are on almost every major refinery with an underground oil spill. Until 2008, Lui worked for Citibank as Director, COO, and CMO of a business unit focused on payments and commerce. His patented payment infrastructure bypassed MasterCard and Visa, enabling consumers to pay for goods and services by connecting directly to their bank. It included wireless access to checking, brokerage, and other funds. Before Citibank, Lui worked at Oliver Wyman New York. His business development work included moving online brokerage businesses to mobile platforms, and the globalization software market. Lui also helped launch a joint venture with IBM in the retail vertical.

Charity and humanitarian work

Lui started community work in high school as a YMCA counselor in the 1980s. He taught addicted mothers computer skills at the American Indian Family Healing Center and served as campaign manager for a citywide position that managed City College of San Francisco.

As an ambassador for Plan International USA, Lui works to identify and advise on ways of talking about the role male adults and children have in gender inequality and female victim blaming, as well as help to generate organizational growth strategies. For Plan International USA, he has travelled to Central America, South America, Asia, and Oceania for research and to assess global trends.

Lui has collaborated with Polaris Project, a global anti-human trafficking organization. He has reported and consulted on human trafficking stories for a decade, and spoken on domestic and global trends at high schools, universities, and conferences globally. The U.S. Department of Justice asked Lui to present his work on trafficking at its annual gathering of attorneys and immigration officers in Atlanta in 2012.

Lui has worked with the Aspen Institute for several years, speaking at its annual, C-SPAN broadcast symposium on the "State of Race in America". He also led Aspen Institute conversations at the State Department on foreign affairs in U.S. journalism.

Lui is a member of the US State Department's Speakers Program—he has keynoted in Asia, Europe, and the Middle East. He is a UN Foundation Fellow and hosted programs alongside former Secretary of State Madeleine Albright and UN Secretary General Ban Ki Moon for the United Nations Association of New York. He has given commencement speeches at UC Berkeley and City College of San Francisco, and spoken at events for Harvard University, Fuqua School of Business at Duke University, and Ross School of Business at the University of Michigan.

In the affordable and homeless housing space, Lui volunteered for Habitat for Humanity in Ghana, the Golan Heights, and Haiti with former President Jimmy Carter and former First Lady Rosalynn Carter. Lui served on the board of directors for Crossroads Homeless Services and PRI affordable housing development company.

Civil rights

Asian Americans Advancing Justice awarded Lui an American Courage Award for Distinguished Service in 2014, the year after former Representative Barney Frank received it. The Asian American Journalists Association awarded Lui the Suzanne Ahn Civil Rights and Social Justice Award in 2013, an honor in memory of humanitarian Suzanne Ahn. Civil Rights organization OCA awarded Lui with its Community Service Award in 2012 and 2013.

Politics
Lui's interest in politics started in the 1970s, when he debated California's controversial Proposition 13 during bus rides to school. That interest turned into a job at 19: campaign manager for San Francisco College Board incumbent Alan Wong. After the election, Lui returned to college and planned to write on policy and the affairs of state, subscribing to The Washington Post when it had to be mailed to the West Coast.

In the 2012 election cycle, Lui hosted APIAVote's Presidential Debate, APA Presidential Inaugural Ball, and APA Congressional Caucus' forum at the Capitol. He also conducted Asian Pacific American Institute on Congressional Studies (APAICS) training sessions for elected and appointed officials. Lui also contributes political opinion pieces to publications, including The Seattle Times, San Francisco Chronicle, Politico, and Huffington Post.

Journalism career

In the 1990s, Lui was exposed to a pivotal time in California politics. As a reporter at KALX, he was assigned to Dianne Feinstein's first successful U.S. Senate campaign and the Rodney King verdict and riots.

Later, in the 2000s, Lui moved to Asia to capture a heated moment in regional politics. He was at Channel NewsAsia, an English language network reaching 24 territories. Two Muslim countries in Southeast Asia were undertaking key transformations. Indonesia's Sukarno family was defeated after rule spanning over half a century. And Malaysia's prime minister, after almost a quarter of a century, handed over power. Lui also covered the South Asian tsunami, and the 2003 SARS and bird flu outbreaks.

During five years at CNN Worldwide, Lui anchored and reported on all CNN English-language networks, including CNN US, CNN International, and HLN. He anchored live breaking stories such as the 2009 Gaza-Israel War, Virginia Tech Massacre, 2006 Hezbollah-Israel War, Mumbai train terrorist bombings, and Mumbai Hotels Siege.

In 2006, Lui's undercover reporting exposed child sex slavery in Indonesia. Later, in a CNN Freedom Project report, he investigated seven-year-olds sold to Ghanaian fishermen as labor slaves. His field reporting explored political and civil rights controversies in the Asian-American community, including the 1882 Chinese Exclusion Act, which led to a system of illegal immigrants called paper sons. He reported on the racially motivated killing of Vincent Chin and its association with the Muslim-American community's post 9/11 challenges. In addition, he reported extensively from the Gulf on the BP oil spill. He received Peabody and Emmy awards for his team reporting at CNN during Hurricane Katrina and the Gulf Oil Spill.

Lui joined MSNBC in 2010. Lui anchored Early Today for NBC News for several years. He is currently a breaking news anchor at MSNBC. He is based at NBC's offices at 30 Rockefeller Plaza. In the past, Lui covered sports for both NBC News and MSNBC morning shows. He also served as news anchor for The Weather Channel's program with Al Roker, Wake Up With Al.

Some of the events he's anchored breaking coverage of include the Scotland independence vote, 2013 government shutdown, Boston Marathon bombing, Japanese earthquake and tsunami, NATO's attack in Libya, and the Arab Spring and Egypt's revolution. Lui's field reporting has included covering the Ferguson unrest, Hurricane Sandy, and the 2012 U.S. Presidential election. For the election, his reports have ranged from the implications of the Tea Party movement to presidential election night exit poll data. In an NBC News investigation, Lui reported on a phenomenon involving high-volume brothels in the U.S. where women are forced to have sex 100 times a day.

Lui is a member of the Asian American Journalists Association and was elected 2013 Member of the Year.

Personal life
Because his grandfather, an undocumented immigrant, filed false paper son documents, Lui's real last name is Wong. Lui is the son of a Presbyterian minister. He said in an op-ed he grew up on welfare and almost flunked out of high school. He is an automobile enthusiast and is an aerodynamics, airplane industry hobbyist. In his speeches, he has said he started "wrenching" when he was 10. He studied in Spain and speaks Spanish conversationally.

Books

Films

 Sky Blossom: Diaries of the Next Greatest Generation (2020)

See also
 Notable University of Michigan Alumni
 Chinese Americans in New York City
 New Yorkers in journalism

References

External links

 MSNBC Biography of Richard Lui
 CNN Biography of Richard Lui
 Morning Express blog
 Journalism Camp video

1970s births
Living people
American television journalists
University of California, Berkeley alumni
City College of San Francisco alumni
CNN people
American journalists of Chinese descent
Ross School of Business alumni
American male journalists
American chief operating officers
MSNBC people
NBC News people


text:
New Hartford is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa, en valt bestuurlijk gezien onder Butler County.

Demografie
Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 659. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 637, een daling van 22 (-3,3%).

Geografie
Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,3 km², geheel bestaande uit land. New Hartford ligt op ongeveer 274 m boven zeeniveau.

Plaatsen in de nabije omgeving
De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond New Hartford.

Geboren
 Chuck Grassley (1933), senator voor Iowa

Externe link

Plaats in Iowa


text:
Bilo (cirill betűkkel Било) egy falu Szerbiában, a Piroti körzetben, a Dimitrovgradi községben.

Népesség

1948-ban 354 lakosa volt.
1953-ban 354 lakosa volt.
1961-ben 258 lakosa volt.
1971-ben 128 lakosa volt.
1981-ben 67 lakosa volt.
1991-ben 27 lakosa volt
2002-ben 14 lakosa volt, akik közül 5 bolgár (35,71%), 8 nem nyilatkozott (57,15%) és 1 ismeretlen.

Források

 ^
 ^

Dimitrovgrad község települései


text:
Sporting Clube de Braga, tudi Sporting de Braga ali samo Braga, je portugalski športni klub, iz Brage. Nogometno moštvo igra na stadionu Estádio Municipal de Braga, znan tudi kot Rudnik, ki je bil zgrajen za Euro 2004.

Zadnja leta je klub postal bolj uspešen in je trenutno 4. najboljši klub na Portugalskem, za veliko trojico. Leta 2008 so osvojili pokal Intertoto, leta 2011 pa so igrali v finalu Lige Evropa.

Moštvo sezone  2019/20

Portugalski nogometni klubi
Braga
Športna moštva, ustanovljena leta 1921
S.C. Braga


text:
Кароол-Дебе — название населённых пунктов в Киргизии:
 Кароол-Дебе — село в Иссык-Кульском районе Иссык-Кульской области.
 Кароол-Дебе — село в Кеминском районе Чуйской области.


text:
LOrange Warsaw Open 1999 è stato un torneo femminile di tennis giocato sulla terra rossa. È stata la 2ª edizione del torneo, che fa parte della categoria Tier III nell'ambito del WTA Tour 1999. Si è giocato a Sopot in Polonia, dal 12 al 18 luglio 1999.

Campioni

Singolare

 Conchita Martínez ha battuto in finale  Karina Habšudová 6-1, 6-1

Doppio

 Laura Montalvo /  Paola Suárez hanno battuto in finale  Gala León García /   María Antonia Sánchez Lorenzo 6-4, 6-3

Collegamenti esterni


text:
Wakacje z duchami – powieść dla młodzieży Adama Bahdaja wydana po raz pierwszy w 1962 w Warszawie przez Wydawnictwo "Nasza Księgarnia" w serii "Klub Siedmiu Przygód" z ilustracjami Bohdana Butenki. Autor zakończył pisanie książki w Zakopanem we wrześniu 1961.

Fabuła
Powieść opisuje dalsze losy bohaterów powieści Do przerwy 0:1: Maniusia "Paragona", Felka "Mandżaro" i Bogusia "Perełki". Zaproszeni przez panią Lichoniową, ciotkę Perełki, trzej bohaterowie spędzają wakacje w leśniczówce nad jeziorem. W pobliskim zamku dochodzi do niezwykłych wydarzeń, przypisywanych działaniom duchów: pojawiają się światła, hałasy i widmowe postacie. Chłopcy zakładają klub detektywów, by wyjaśnić tajemnicze zjawiska. Wkrótce przekonują się, że zamek ukrywa jakiś sekret, a po okolicy krąży wielu dziwnych i podejrzanych osobników.

Adaptacja filmowa
Na podstawie książki nakręcono w 1970 serial telewizyjny pod tym samym tytułem.

Edycje
 1962: w serii Klub Siedmiu Przygód, Wydawnictwo "Nasza Księgarnia", Warszawa 1962
 1966: w serii Klub Siedmiu Przygód, Wydawnictwo "Nasza Księgarnia", Warszawa 1966
 1975: w serii Biblioteka Młodych, Wydawnictwo "Nasza Księgarnia", Warszawa 1975, 298 ss.
 1987: w serii Klub Siedmiu Przygód, Wydawnictwo "Nasza Księgarnia", Warszawa 1987, 254 ss.
 1988: wydanie VII Nasza Księgarnia w serii Klub siedmiu przygód. Nakład 50.000, 256 stron.
 2007: 254 ss.
 2016: jako tom 17. serii Klub książki przygodowej wydawanej przez Wydawnictwo Edipresse-Kolekcje, Warszawa 2016 ss. 303

Przypisy

Powieści młodzieżowe Adama Bahdaja
Powieści z 1962


text:
Jonathan Raj (Auckland, 30 d'abril de 1989) és un futbolista neozelandès que actualment juga pel Team Wellington del Campionat de Futbol de Nova Zelanda com a defensa.

Trajectòria esportiva
Raj començà la seva carrera futbolístca amb l'equip jovenil de l'Auckland City el 2008. El juliol va ser transferit a l'equip professional de l'Auckland City i el novembre va debutar en un partit contra el Team Wellington en què perderen 2 a 1 al Newtown Park de Wellington. Aquella temporada Raj jugà en 6 partits amb l'Auckland City, en els quals marcaria 1 gol pel club.

El gener de 2011 Raj va resumir la seva carrera futbolística en ser contractat pel Chicago Fire Premier, equip afiliat amb el Chicago Fire de la MLS. Amb aquest club va jugar fins al gener de l'any següent.

El Team Wellington el va fitxar el gener de 2012. Des d'aleshores Raj ha jugat en 7 partits i ha marcat 1 gol pel club de la capital neozelandesa.

Palmarès
 Lliga de Campions de l'OFC (1): 2008-09.
 Campionat de Futbol de Nova Zelanda (1): 2008-09.
 Copa White Ribbon (1): 2011-12.

Referències

Vegeu també
 El futbol a Nova Zelanda

Enllaços externs
  Informació i estadístiques de Jonathan Raj a la pàgina web oficial del Team Wellington
  Informació i estadístiques de Jonathan Raj a transfermarkt.co.uk

Futbolistes neozelandesos
Futbolistes de l'Auckland City FC
Futbolistes del Team Wellington
Esportistes d'Auckland


text:
Le Denel NTW 20 est un fusil de précision sud-africain développé dans les années 1990. C'est actuellement  l'arme la plus puissante de sa gamme, grâce à sa munition de . Il est utilisé pour des missions de destruction anti-matériel (blindés, hélicoptères...), ses performances étant bien trop grandes pour un usage anti-personnel. Sa munition de très fort calibre, propulsée à plus de , lui donne une énergie de plus de  en sortie de bouche. Il a été créé pour la lutte contre les aéronefs au sol, les mâts de télécommunications, les lignes électriques, les sites de lancement de missiles, les installations radar, les raffineries, les bunkers et autres objectifs.

Il est démontable et transportable par deux soldats en deux éléments distincts.

Description
 Type : Fusil anti-matériel
 Calibre : 20 x
            20 x
          14.5 ×
 Mécanisme : à verrou
 Capacité du chargeur : 3 cartouches
 Portée pratique :
 Longueur :
 Poids à vide :
 Vélocité : ~

Utilisateurs
Le NTW 20 est en usage dans les Forces de défense d'Afrique du Sud (SANDF) depuis 1998.

Denel devait aussi fournir divers systèmes d'armes aux Forces armées indiennes, notamment des fusils anti-matériel et des canons automoteurs. Des accusations de rétrocommissions dans l'établissement d'un contrat sur les fusils anti-matériel lui ont valu d'être mis sur liste noire par le gouvernement.  (OFT), associé avec  (DRDO), a ensuite commencé à développer son propre fusil antimatériel, appelé Vidhwansak qui est copié du NTW-20. Le développement du Vidhwansak a été terminé en .

Dans la culture populaire
Jeux vidéos :
Call of Duty: Warzone, sous la dénomination de "ZRG 20mm"
Call of Duty: Black Ops Cold War, sous la dénomination de "ZRG 20mm"
ArmA 3
Dans les films :
District 9

Notes et références

Liens externes
  Présentation sur le site du fabricant
  Présentation vidéo par Forgotten Weapon

Fusil de précision
Arme militaire fabriquée en Afrique du Sud
Fusil antichar
Fusil anti-matériel


text:
Александрійський металургійний завод () — металургійний завод на півночі Єгипту, розташований у місті Ель-Діхіла, що поруч з містом Александрія. Розташований біля узбережжя Середземного моря. Одне з найбільших підприємств чорної металургії країни. Побудований японськими компаніями. Став до ладу 1986 року. На заводі використовується метод безпосереднього одержання заліза. Потужність заводу — 2,32-2,5 млн т безпосередньо відновленого заліза на рік.

Історія
Домовленість між Єгиптом і японськими компаніями про будівництво заводу було досягнуто у липні 1983 року. Єгипетською державною компанією і трьома японськими приватними компаніями було утворено спільне підприємство з капіталом 800 млн доларів. Передбачалося, що завод буде переробляти 1 млн т окатків на рік і зможе покрити значну частину дефіциту сталевої арматури, що на початок 1990-х років, як тоді оцінювалося, міг зрости до 1,5 млн т. Завод розпочав роботу наприкінці 1986 року. У 1993 році продуктивність заводу становила 1,1 млн т високоякісної арматури та катанки.

Сучасний стан
На заводі працює 3 установки мідрекс-процесу загальною проєктною потужністю 2,32 млн т безпосередньо відновленого заліза — одна потужністю 0,72 млн т і дві потужністю по 0,80 млн т на рік.

Посилання

Металургійні підприємства Єгипту
Підприємства, засновані 1986
Губернаторство Александрія


text:
In functional analysis, a set-valued mapping  where X is a real Hilbert space is said to be strongly monotone if

This is analogous to the notion of strictly increasing for scalar-valued functions of one scalar argument.

See also
 Monotonic function

References
 Zeidler. Applied Functional Analysis (AMS 108) p. 173

Hilbert space


text:
Lesotho (wcześniej Basuto) – państwo w południowej Afryce, będące enklawą w Republice Południowej Afryki.

Geografia

 Powierzchnia całkowita: 30 355 km²
 Długość granic: 909 km

Lesotho jest jedynym krajem na świecie położonym w całości na wysokości ponad 1000 m n.p.m. Wzdłuż granicy południowo-wschodniej rozciąga się pasmo Gór Smoczych (najwyższy szczyt – Thabana Ntlenyana 3482 m n.p.m.), na północy zaś Maloti, z którego wypływa główna rzeka Oranje.

W kierunku zachodnim krajobraz zmienia się z górzystego na wyżynny. Klimat zwrotnikowy, z temperaturą i opadami zmodyfikowanymi położeniem n.p.m., w górach mroźne zimy z opadami śniegu, na niżej położonych terenach ciepło i wilgotno.

Naturalną szatę roślinną stanowi sawanna, na stokach gór roślinność trawiasta, w wysokich górach alpejska. Świat zwierzęcy reprezentują m.in.: antylopy, zające i różne gatunki gadów.

Historia
Najstarszymi mieszkańcami współczesnego Lesotho byli Buszmeni. Ludność buszmeńska przybyła tu prawdopodobnie w I tysiącleciu p.n.e. Od VIII wieku n.e. postępował napływ ludów Bantu, który zepchnął Buszmenów na południowy zachód. W XIX wieku obszar opanował lud Soto, który po pokonaniu innych plemion i Burów utworzył silne państwo Basuto pod wodzą króla Moshoeshoe I. W obliczu ciągłego zagrożenia ze strony Burów, monarcha około 1843 roku oddał swoje państwo pod opiekę Wielkiej Brytanii. W latach 60. XIX wieku Basuto utraciło połowę terytorium w wyniku wojny z Oranią. Brytyjczycy w obliczu klęski militarnej Basuto, anektowali kraj w 1868 roku tworząc protektorat Basutolandu. W 1871 roku kraj włączono do Kolonii Przylądkowej. W latach 1879–1881 miał miejsce antykolonialny bunt. W 1884 roku utworzono odrębny brytyjski protektorat Basuto, w którym władza należała do miejscowych wodzów.

W 1959 roku uchwalono konstytucję Basutolandu. W 1965 roku kraj zyskał autonomię wewnętrzną. W tym samym roku odbyły się wybory, zakończone sukcesem Narodowej Partii Basuto (BNP), drugą co do wielkości partią w parlamencie okazała się być Partia Sotho (BCP). W 1966 roku Wielka Brytania za przyzwoleniem RPA nadała Basutolandowi niepodległość. Nowe państwo znane jako Królestwo Lesotho funkcjonowało odtąd jako monarchia konstytucyjna z dwuizbowym parlamentem. Królem został Moshoeshoe II, niemniej jednak faktycznym przywódcą był premier Leabua Jonathan. Nowo utworzony kraj zdominowała walka o wpływy pomiędzy popieranym przez BCP królem a rządem.

W 1970, po przegranych wyborach parlamentarnych, premier Jonathan przeprowadził zamach stanu i wprowadził stan wyjątkowy. Rząd zawiesił konstytucję, represjonował opozycję i ograniczył władzę monarszą. W 1973 roku w wyniku porozumienia rządu z królem powołano tymczasowy parlament. Organ otwarcie krytykował obowiązujący w sąsiednim RPA apartheid. Od 1979 trwały walki z partyzantką opozycyjną, Armią Wyzwolenia Lesotho (LLA) będącą militarnym skrzydłem BCP.

O ile Jonathan początkowo popierał rozwijanie współpracy z RPA to w latach 70. i 80. podjęto nieudane próby uniezależnienia się gospodarczego od sąsiada (65% dochodów państwa pochodzi z unii celnej z RPA). Lesotho wsparło nadto antyapartheidowską opozycję, a na obszarze kraju uruchomiono bazy szkoleniowe Afrykańskiego Kongresu Narodowego (ANC). W grudniu 1982 roku na obszar królestwa wkroczyły oddziały sił specjalnych Południowej Afryki, ich celem była likwidacja celów ANC. Bezradny rząd ograniczył się do wystosowania not protestacyjnych. Stosunki między państwami pogorszyły się w 1983 roku gdy premier ogłosił, że obydwa kraje znajdują się w stanie wojny, a pogorszyły się jeszcze bardziej gdy Lesotho odrzuciło podpisanie z RPA traktatu o nieagresji. W odpowiedzi rząd apartheidu skonfiskował ładunki broni przeznaczone dla armii Lesotho, zagroził sankcjami oraz wstrzymał pomoc gospodarczą. Relacje chwilowo ociepliły się w 1984 roku gdy kraj opuściły grupy bojowników ANC. W 1986 roku RPA wprowadziła blokadę gospodarczą Lesotho.

Sankcje nałożone przez RPA skłoniły wojsko do przeprowadzenia w 1986 roku zamachu stanu. Pucz przeprowadził sprzyjający RPA, generał Justin Metsing Lekhanya. Generał przywrócił władzę królowi Moshoeshoe II i rozpoczął rządy junty militarnej. Reżim zabronił otwartej działalności politycznej, deportował uchodźców południowoafrykańskich, w zamian za co RPA zniosła blokadę. Lesotho zacieśniło współpracę polityczną i gospodarczą z RPA. Napięcie wewnętrzne wzrastało, junta zamieszana była w szereg zabójstw. Także gospodarka słabła co związane było z pogłębiającym się kryzysem gospodarczym w RPA. W 1990 roku narasta spór w grupie rządzącej. Wówczas król zostaje obalony po raz kolejny i udaje się na emigrację. Nowym królem zostaje jego syn Mohato, przyjmując imię Letsie III. Nowy monarcha nie ma władzy politycznej. Rok później generał Lekhanya zostaje zmuszony do ustąpienia, władzę obejmuje pułkownik Elias Ramaem. Nowy rząd rozpoczął proces demokratyzacji, zniósł zakaz działalności politycznej, obiecał uchwalenie konstytucji i przeprowadzenie wolnych wyborów. W maju 1991 roku dochodzi do rozruchów w Maseru.

Kryzys gospodarczy wynikający z długoletniej suszy, braku terenów pod uprawę i przeludnienia, przyczynił się do wygrania wyborów parlamentarnych z 1993 roku przez opozycyjną BPC. Opozycja pod przywództwem Mokhehle utworzyła rząd cywilny. W 1995 roku król Moshoeshoe II powrócił z emigracji do kraju i przejął rządy. Po śmierci Moshoeshoe II w styczniu 1996 roku królem ponownie został Letsie III. W 1997 roku urzędujący premier Mokhehle zakłada nową partię Lesotho Congress for Democracy (LCD). LCD odnosi sukces wyborczy w 1998 roku, uzyskując 79 na 80 miejsc w parlamencie. Nowym premierem zostaje Bethuel Pakalitha Mosisili. Opozycja kwestionuje wybory, a w kraju ponownie dochodzi do zamieszek. Obawiając się puczu zbrojnie interweniowały RPA i Botswana, które wraz z Zimbabwe są od 1994 roku gwarantem stabilizacji kraju. Interwencja zbrojna przywróciła do władzy demokratycznie wybrany rząd. W 1999 roku obce wojska wycofały się, pozostawiając doradców. Na początku 2002 roku wprowadzono poprawki do konstytucji z 1993 roku. W 2002 roku odbyły się wybory parlamentarne, w których ponownie sukces odniósł LCD a Mosisili utrzymał stanowisko premiera. Międzynarodowi obserwatorzy uznali wybory za wolne i demokratyczne, opozycja jednak ponownie zakwestionowała ich wynik. W 2005 roku odbyły się pierwsze powszechne wybory na szczeblu lokalnym.

Demografia

Struktura etniczna

Religia

Struktura religijna kraju w 2014 roku, według CIA The World Factbook:

 protestanci – 47,8%:
 zielonoświątkowcy – 23,1%,
 Kościół Ewangeliczny Lesotho – 17,3%,
 anglikanie – 7,4%,
 katolicy – 39,3%
 inni chrześcijanie – 9,1%,
 inne religie – 1,4%,
 brak religii – 2,3%.

Ustrój polityczny
Lesotho jest niepodległą monarchią konstytucyjną w ramach Wspólnoty Narodów. Obowiązuje konstytucja z 2 kwietnia 1993 r. Głową państwa jest król (monarchia dziedziczna). Władza ustawodawcza należy do dwuizbowego parlamentu: Zgromadzenie Narodowe (izba niższa, 80 członków wybieranych na 5-letnią kadencję) i Senat (izba wyższa, składa się z 22 wodzów plemiennych lub ich przedstawicieli oraz 11 senatorów wybieranych przez króla). Władza wykonawcza należy do rządu z premierem na czele. W Lesotho obowiązuje system wielopartyjny. Główna partia to Kongresowa Partia Basuto (BCP), założona w 1952 r.

Podział administracyjny

Lesotho jest podzielone na 10 dystryktów:
 Berea
 Butha-Buthe
 Leribe
 Mafeteng
 Maseru
 Mohale's Hoek
 Mokhotlong
 Qacha's Nek
 Quthing
 Thaba-Tseka

Gospodarka

Lesotho jest silnie powiązana z Południową Afryką, jednak różnice społeczne i etniczne są znaczne. Tylko niewielka część ziemi nadaje się pod uprawę, głównie kukurydzy, sorgo, pszenicy, fasoli. Dużą rolę odgrywa hodowla kóz angorskich, dostarczających wysokogatunkowej wełny – moheru. Przedmiotem eksportu do RPA jest słodka woda, a projektowana w górach zapora i elektrownia wodna na rzece Oranje ma dostarczyć tym państwom również elektryczności.

Słabo rozwinięty przemysł ograniczony jest do przetwórstwa spożywczego i zakładów odzieżowych. Znaczna liczba obywateli Lesotho pracuje w RPA, a ich zarobki, oprócz dochodów z turystyki, stanowią znaczącą pozycję w budżecie państwa.

Zobacz też

 Języki w Lesotho
 Kuchnia lesotyjska
 National University of Lesotho

Przypisy

Linki zewnętrzne
 Oficjalna strona państwa Lesotho

Enklawy
Członkowie Organizacji Narodów Zjednoczonych
Państwa w Afryce


text:
Carlos Dunlap (né le  à North Charleston en Caroline du Sud) est un joueur américain de football américain évoluant à la position de defensive end. Il joue actuellement avec les Chiefs de Kansas City.

Biographie

Jeunesse
Dunlap fait ses études à la Fort Dorchester High School de sa ville natale, jouant avec l'équipe de son lycée, les Patriots de Fort Dorchester. Lors de sa dernière année, il fait 105 plaquages et 24 sacks.

Carrière universitaire
Il entre à l'Université de Floride à Gainesville, jouant pour l'équipe des Gators entrainé par Urban Meyer durant trois saisons. En 2007, il joue 13 matchs, fait 7 plaquages et un sack. Lors de la saison 2008, il est titulaire aux 14 matchs de la saison, effectuant 36 plaquages, 9,5 sacks et 3 punts bloqués. Il est élu meilleur joueur de la défense pour les Gators lors du match pour le championnat national BCS, glané face aux Sooners de l'Oklahoma. Il manque le match de championnat pour la conférence SEC à cause d'une suspension due à son arrestation pour conduite en état d'ivresse. En 2009, il fait 34 plaquages et 9 sacks, et est nommé dans l'équipe de la saison pour la conférence.

Il décide de ne pas jouer sa dernière saison au niveau universitaire et inscrit son nom sur la liste des joueurs pour la draft 2010 de la NFL.

Carrière professionnelle
Carlos Dunlap est sélectionné au deuxième tour de la draft 2010 de la NFL par les Bengals de Cincinnati au  rang. Pour sa première saison professionnelle, Carlos entre au cours de 12 matchs et en manque quatre à cause d'une blessure. Il affiche la statistique étonnante de 9,5 sacks, battant le record de sacks des Bengals pour un débutant.

En juillet 2013, il prolonge son contrat avec les Bengals pour 5 ans pour un montant de 40 millions de dollars. Il réussit en 2015 sa meilleure saison en termes de sacks avec 13,5 réalisations et reçoit une première sélection au Pro Bowl. L'année suivante, en plus de réaliser 8 sacks et forcer 3 fumbles à ses adversaires, il s'implique beaucoup en couverture contre la passe avec 15 passes déviées et il est sélectionné au Pro Bowl pour la deuxième année consécutive.

Il reste les Bengals en août 2018 lorsqu'il signe un nouveau contrat pour 3 ans et 45 millions de dollars.

Il est échangé le 28 octobre 2020 aux Seahawks de Seattle contre le centre B. J. Finney et une sélection de septième tour pour la draft de 2021. Cet échange survient après qu'il a mis sa maison à Cincinnati à vendre sur Twitter quelques jours plus tôt, signe qu'il veut partir de l'équipe.

Notes et références

Liens externes

Naissance en février 1989
Naissance dans le comté de Charleston
Joueur américain de football américain
Defensive end
Joueur sélectionné au Pro Bowl
Joueur de football américain des Gators de la Floride
Choix de draft des Bengals de Cincinnati
Joueur des Bengals de Cincinnati
Joueur des Seahawks de Seattle
Joueur des Chiefs de Kansas City
Joueur vainqueur du Super Bowl


text:
Sector research institutes of Denmark () are state-owned independent research institutes under various Danish Government ministries, whose primary task is to do research in various fields. All institutes classified as sector research institute are subject to the law of Sector research institutes, law #326 of May 5, 2004, previously law #1076 of December 20, 1995.

The Ministry of Science, Technology and Innovation (Danish: Ministeriet for Videnskab, Teknologi og Udvikling) decides which institutes are classified as sector research institutes. The Ministry also consults with Det Strategiske Forskningsråd before abolishing or establishing new institutes.

List of Sector research institutes

Ministry of Employment

 National Research Centre for the Working Environment (NRCWE)

Forsvarsministeriet
 Forsvarets Forskningstjeneste (FOFT)

Ministry of Health and Prevention
 Statens Serum Institut (SSI)
 Statens Institut for Folkesundhed (SIF)

Miljøministeriet
 Danmarks Miljøundersøgelser (DMU)
 Danmarks og Grønlands Geologiske Undersøgelse (GEUS)
 Forskningscentret for Skov og Landskab (FSL)
 Kort- og Matrikelstyrelsen (KMS)

Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri
 Danmarks Fiskeriundersøgelser (DFU)
 Danmarks JordbrugsForskning (DJF)
 Danmarks Veterinærinstitut (DVI)
 Fødevareøkonomisk Institut (FØI)
 Institut for Fødevaresikkerhed og Ernæring (IFE)
 Statens Skadedyrlaboratorium (SSL)

Ministeriet for Videnskab, Teknologi og Udvikling
 Analyseinstitut for Forskning (AFSK)
 Center for Sprogteknologi (CST)
 Dansk Rumforskningsinstitut (DRI)
 Forskningscenter Risø
 Institut for Grænseregionsforskning (IGF)

Socialministeriet
 John F. Kennedy Instituttet (JFK)
 The Danish National Centre for Social Research (SFI)

Økonomi- og Erhvervsministeriet
 Statens Byggeforskningsinstitut (By & Byg)

Trafikministeriet
 Danmarks TransportForskning (DTF)
 Danmarks Meteorologiske Institut (DMI)

Udenrigsministeriet
 Dansk Bilharziose Laboratorium (DBL)

Government of Denmark
Research institutes in Denmark
Scientific organizations based in Denmark


text:
Erastus Henry Lee (Southport,  — Lee, ) foi um engenheiro britânico.

Ligações externas

Engenheiros do Reino Unido
Alunos da Universidade Stanford


text:
Antoni Puig i Blanch (, also known as Antoni Puigblanch) (1755, Mataró, Spain – 1840, Somers Town, London) was a Spanish philologist and politician. He was living in London during 1815–1820 and 1823–1840. There he published The Inquisition unmasked (1816), translation of the book that had caused his exile from Spain.

Biography
Puigblanch was born in Mataró (Barcelona, Spain) on February 3, 1775; son of Antoni Puig Bunyol and Cecília Blanch. Being a child he studied in the School of Santa Ana of the Escolapios (Mataró). Later, he was in the carthusian monastery of Montalegre, but for a short time. In 1799 he travelled to Madrid to continue his studies: Philosophy in the College of Santo Tomás de Aquino and ecclesiastic discipline in the Reales Estudios de San Isidro.

In 1807 he won the post of professor of Hebrew in the University of Alcalá de Henares. At this time he publishes Elementos de lengua hebrea (Elements of Hebrew language), where he gathers Francesc Orchell's theories.

During the Spanish War of Independence against the French invasion (1808–1814) the representatives of the Spanish Government escaped to Seville and then to Cádiz. At this time Puigblanch stands out among the liberals, who take advantage of the exceptional circumstances to make political reforms. He defends strongly the abolition of the Inquisition, and he shows his arguments publishing La Inquisición sin máscara (Cádiz, 1811–1813). For this reason, after the return of the king Fernando VII, Puigblanch has to leave Spain in 1815. He establishes in London. There he publishes the English (revised) edition  of his polemic book: The Inquisition Unmasked (1816). He begins to write a poem in Catalan about the fight for the freedom, personified in the Castilian War of the Communities (1520–1522), entitled Las Comunitats de Castella. By this Catalan poem, Puigblanch is recognized as the predecessor of the cultural movement called Renaixença.

In 1820-1823 Puigblanch was again in Spain, thanks to the political circumstances (Trienio Liberal). He was member of the Spanish Parliament for Catalonia.

In 1823 he returned to London for good, where he was employed at a press and at a pastry shop. In addition, he gave lessons of Spanish and French.

In 1828 and 1834 he published Opúsculos gramático-satíricos, in which among many other themes, he defends the possibility of constructing a federal Spanish State.

He translated to Spanish the Lectures on the Philosophy of the Human Mind by Thomas Brown, entitled Filosofía del espíritu humano en cien lecciones (1828) and a selection of Sermons by Robert Hall (1764–1831) entitled Sermones entresacados de los que escribió en idioma inglés el Rdo. Roberto Hall (1832).

He left unfinished and unpublished the translation of the Histoire de Gil Blas de Santillane, by Alain-René Lesage.

Antonio Puigblanch died on September 25, 1840, at 51 Johnson Street (now Cranleigh Street), Somers Town, London.

Works
Elementos de lengua hebrea. Madrid, 1808.
(As Natanael JOMTOB) La Inquisición sin máscara, o disertación en que se prueban hasta la evidencia los vicios de este tribunal y la necesidad de que se suprima. Cádiz: Imprenta de Josef Niel, 1811.
The Inquisition Unmasked. London, 1816. (Translation of La Inquisición sin máscara. Cádiz, 1811–1813)
Opúsculos gramático-satíricos. London: Guillermo Guthrie, 1828. 2nd edition in two volumes, London, 1832.
Prospecto de la obra... intitulada Observaciones sobre el origen y genio de la lengua Castellana. London, 1828.
Filosofía del espíritu humano en cien lecciones. London, 1828.
Sermones entresacados de los que escribió en idioma inglés el Rdo. Roberto Hall. London: J. Hill, 1832.

References

Bibliography
ABELLÓ JUANPERE, Joan. Preliminary study to La Inquisición sin máscara (Antonio Puigblanch). Barcelona: Alta Fulla, 1988.
JARDÍ, Enric. Antoni Puigblanch. Els precedents de la Renaixença. Barcelona: Aedos, 1960.
RUBIÓ I BALAGUER, Jordi. Història de la literatura catalana, v. III. Barcelona: Abadia de Montserrat, 1986.

Spanish essayists
1775 births
1840 deaths
Spanish philologists
Spanish male poets
Catalan-language poets
18th-century Spanish writers
19th-century Spanish writers
English–Catalan translators
English–Spanish translators
Writers from Catalonia
Spanish Hebraists
Male essayists
People from Mataró
People from Somers Town, London


text:
24 Temida (mednarodno ime 24 Themis, [ˈθiːmɪs], starogrško : Témis) je eden izmed največjih asteroidov iz asteroidnega pasu. Temida je tudi največji asteroid v asteroidni družini Temide.

Odkritje

Asteroid Temida je odkril Annibale de Gasparis 5. aprila 1853. Ime je dobil po Temidi iz grške mitologije.

Lastnosti

Podatki v tabeli so dobljeni iz različnih virov. Gostota, ki je nevedena, je izredno visoka. Zaradi tega je dvomljivo, da je pravilna. Asteroid je tipa C.

Opombe in reference

Asteroidi, poimenovani po grški mitologiji
Asteroidi družine Temida
Asteroidi tipa C
Astronomska telesa, odkrita leta 1853


text:
Silurichthys är ett släkte av fiskar. Silurichthys ingår i familjen malfiskar.

Kladogram enligt Catalogue of Life:

Källor

Externa länkar

Malfiskar
Silurichthys


text:
L'œuf en gelée est une entrée froide d'œuf mollet ou poché pris dans une gelée clarifiée (aspic) à base de bouillon de viande, servi le plus souvent en portion individuelle moulée, classiquement garni de jambon blanc et d'estragon.

Dénomination

Œuf à la gelée est plus fréquent qu'œuf en gelée jusqu'à la seconde moitié du . Carême en 1814 sert des œufs à la gelée dans les entremets, on les rencontre en 1830. L'expression œuf en gelée va progressivement s'imposer au  et à la gelée disparaît des usages vers 1940.

Il s'agit d'un aspic au sens de plat froid en gelée, mais l'expression aspic est rarement associée aux œufs : André Viard (1817) écrit  puis donne des œufs pochés à l'aspic. Auguste Colombié (1906) donne un aspic d'œufs pochés, Ali-bab (1946) des œufs pochés en aspic. Aspic d'œuf est toujours rare dans les sources écrites actuelles : Mélanie Martin (2014) qui l'utilise écrit aspic d'œuf en gelée pour faire un œuf en gelée au jambon/cornichons classique.

Aspic dans les autres langues

Dans la plupart des langues les œufs en gelée sont des œufs fait de gelée : les œufs de Pâques en gelée colorée : anglais , espagnol , italien , russe . L'œuf en gelée se dit aspic, , ,  (œuf en gelée en français se rencontre dans les textes en anglais ou Œuf's en Gelee chez Joe Beef à Montréal), , , , , et tous ces aspics sont des formes riches de légumes, viandes ou poissons où se perdent des œufs.

La traduction exacte de l'œuf en gelée (donc au jambon) ,  est rarement employée (en anglais  chez google, une seule mention dans les livres). Les  chauds anglais et américains n'ont rien à voir avec l'œuf en gelée au jambon.

L'anglophone Tamar Adler écrit (2019) : .

Vers la forme aboutie : l'œuf en gelée au jambon blanc

Tôt dans l'histoire de l'œuf en gelée (1905) apparaît l'œuf en gelée au jambon. L'œuf en gelée quitte son statut d'entremet pour devenir une entrée au , Alexandre Dumas formule bien le problème : , mais le service à la française vivait ses derniers jours. En 1910, l'œuf en gelée à l'estragon est un hors-d'œuvre. Il va devenir dès avant la seconde Guerre mondiale l'incontournable des charcutiers-traiteurs, l'œuf en gelée francophone dans son petit moule ovale à œuf en gelée. Un classique: œuf mollet, gelée, jambon blanc, estragon. Une recette de bistro. Les fiches techniques de La cuisine de référence (2015) donnent la recette canonique (catégorie œufs pochés servis froids): œufs pochés à la gelée au Madère ou au Porto avec du jambon blanc. Décor: cerfeuil, estragon, tomate rouge, vert de poireau.

Le savoir faire de l'œuf en gelée

La cuisson de l'œuf
Œuf poché ou œuf mollet, le blanc est pris le jaune est coulant. Les aspics d'œufs durs se font avec des petits œufs ou bien d'œufs durs farcis, les œufs durs décorent les aspics notamment de volaille. Les œufs de caille en gelée (cuisson ) se font également au jambon, Hors-d'œuvre du monde entier (2001) les présente avec une feuille de coriandre.

L'œuf parfait en gelée est à la mode (l'œuf parfait est un œuf à la coque cuit longuement à basse température, blanc tremblant, jaune coulant).

Avant de déposer l'œuf dans le moule on décore le fond du moule d'une première couche de gelée. Le démoulage est une opération délicate, on chauffe rapidement le moule dans l'eau chaude, on retourne et on démoule sur un tissu de façon à ne pas casser la gelée.

La gelée
Les anciennes recettes donnaient la façon de préparer une gelée de viande maison (jarret, pied de veau, pied de porc, carottes, oignon, aromates: estragon, persil, cerfeuil, laurier, cuire quelques heures puis éclaircir). Le bouillon de base est généralement un bouillon de volaille. Les gélatines en feuille ou en poudre ou l'agar-agar ont simplifié la manière de faire une gelée.

Si la gelée est trop ferme le démoulage se fera avec des grumeaux et il restera de la gelée dans le moule. A. Bautte écrit que la gelée doit être .

Escoffier est impératif: .

La gelée s'aromatise au Porto, au vin blanc, au Xérèz sec, Gaston Lenôtre les faisait au Malaga, et Marie Borrel à la gelée de thé vert.

Les garnitures et aromates

Le jambon ou le saumon
Le jambon doit être bien rose. Le plus usuel est le jambon de Paris découpé soit à l'ancienne c'est-à-dire une rondelle de jambon qu'on pose au fond du moule, soit en lanière qui entoure l'œuf. Autres jambons cuits: l'aspic suisse au foin de jambon, œuf dur et du jambon au foin (), le jambon d'York. Dans le Morvan les œufs au jambon de Pâques se font de jambon cru dessalé, cuit, qu'on mange chaud ou froid avec des œufs dans la gelée du court bouillon (recette proche du jambon persillé).

Escoffier donne une liste de substituts ou de compléments au jambon: la langue, le blanc de poulet, la truffe, du faisan ou du perdreau coupés en fine julienne; des pointes d'asperges, des petits pois on trouve aussi, morceaux de poisson, crevettes. Le saumon fumé remplace le jambon dans les versions les plus tardives, l'aneth devient alors l'aromate de circonstance. Les œufs en gelée à la truite fumée sont recommandés pour les problèmes de thyroïde.

L'estragon - Œufs à l'estragon
L'accord œuf-estragon est ancien: Dumas donnait (1873) des œufs à l'estragon (sorte d'œuf brouillé à l'estragon) et Catherine de Bonnechére (1895) une omelette à l'estragon.

L'estragon apparait avec l'œuf en gelée moderne au jambon (1909). L'œuf à la gelée d'estragon figure dans la Cuisine du Cordon Bleu avec  dans la gelée, il n'est pas là pour la décoration. Prosper Montagné (1902) écrit que la gelée doit être . L'estragon se suffit à lui-même et l'œuf en gelée à l'estragon ( dit Marie-Claude Bisson) ne demande rien d'autre.

En 1929, les œufs à l'estragon sont devenus un monde: «Ces œufs peuvent se faire soit durs, mollets, pochés, moulés, et se servir froids ou chauds». A. Bautte ne manque jamais d'ajouter un peu d'estragon dans les mayonnaises de ses œufs, il lui donne même un nom qu'il est seul à utiliser: Sauce Mayonnaise à l'Estraémy.

et autres garnitures
Œuf en gelée au foie gras (avec truffe). Œuf en gelée Fernande (œufs pochés avec une gelée au coulis de tomate). Œuf en gelée à la Chivry (avec une mayonnaise à la purée d'épinard, cerfeuil et estragon cuits puis recouverts de gelée hachée). Aspic d'œufs durs demi-deuil (alternance d'œufs et de truffes dans une gelée blanche à l'estragon). Œuf en gelée aux chanterelles et poulet au Québec. Avec des crevettes roses. À la moscovite ou à la russe: avec du concombre ou sur des barquettes de concombre.

Le moule à œuf en gelée

Présentation en portion individuelle
Le moule pour œufs en gelée standard est ovale (, hauteur , soit ) est souvent en PVC, facile à démouler. Le moule médaillon (diamètre , hauteur ) permet des jolis décors. Il existe aussi des moules en métal réutilisable, on peut utiliser une tasse, un verre, une timbale ou un ramequin.

Terrine, couronne
La terrine d'œufs en gelée est citée sur le même principe (foie gras, jambon, œufs durs dans La cuisine du siècle - 1895) mais la présentation est en terrine. Les œufs en gelée se font aussi en couronne, ce qui permet de disposer au centre une salade froide. Une présentation classique est la chartreuse d'œufs en gelée avec diverses salades.

Le service des œufs en gelée

Accompagnement des œufs en gelée
Les œufs en gelée s'accompagnent traditionnellement de salade russe, salade de légumes, salade Rachel (salade d'automne, céleri-rave, truffe, fond d'artichaut, pomme, asperge, betterave, noix) ou une salade simple. Escoffier sert en même temps une saucière de mayonnaise.

Que boire avec les œufs en gelée?
Un vin blanc sec plutôt jeune s'accorde avec les œufs en gelée, surtout avec l'estragon qui demande un vin aux aromes anisés : arbois blanc, minervois blanc, bourgogne blanc, pinot d'Alsace, mâcon blanc, pouilly-fumé, gaillac blanc, xérès fino. Les rouges légers et faciles :  irancy, pinot-noir d'Alsace, fleurie. Si l'estragon est absent : muscadet ou saké.

Avec les œufs en gelée de dashi à l'agar-agar les sakés de la région de Hokuriku.

Les variantes d'œufs en gelée

Les œufs pochés froids Stanley sont nappés d'une gelée avec une crème d'oignon, Prince Serge d'une mayonnaise collée à la gelée sur une julienne de filets de sole et cornichons, les œufs pochés Bellevue sont pris dans une gelée blanche, etc. A. Bautte en donne nombreuses recettes.

Les œufs en chaud-froid

La sauce chaud-froid est une sauce généralement crémée liée à la gelée. Elle s'emploie en nappage et permet des décorations sur fond clair, ivoire. La cuisine classique a développé une appétissante série d'œufs pochés en chaud-froid avec ou sans décoration de gelée : Alexandra (mousse de homard, sauce chaud-froid blanche, cordon de caviar, ils ont été servis au Président Senghor en 1951 en visite officielle), Argenteuil (sauce chaud-froid à la purée d'asperges), Chartres (mousse de volaille, lustrage à la gelée d'estragon), Horos (crème de maïs, lustrage de gelée avec julienne de jambon et de poivron), Maupassant (l'œuf est nappé d'une gelée de poisson à la sauce matelote), Printanière (sur une tartelette, une jardinière à la mayonnaise, un œuf et napper de gelée), Rigolette (purée de volaille et sauce chaud-froid colorée au coulis de tomate), Rubens (au jets de houblon).

Les créatifs
Jean-François Piège a imaginé un magnifique chaud-froid d'œuf mollet au jus de truffe, très proche d'un œuf en gelée, posé sur tartelette, brunoise de céleri-rave... et beaucoup de truffe. Alain Passard a créé l'œuf d'Arpège, connu sous le nom de chaud-froid d'œuf Alain Passard (sans gelée) : le jaune est épaissi  à  (= ) dans la coquille, puis il ajoute de la crème battue avec du vinaigre et du quatre-épices, du sirop d'érable et un peu de ciboulette.

La tendance éco-bio aime les œufs aux baies roses en gelée de rooibos (thé rouge) arome curcuma.

Œuf Christian Dior
Il existe plusieurs recettes de l'œuf Christian Dior ou Œuf Dior, grand amateur d'œufs sous toutes leurs formes. Selon la brasserie du Plaza Athénée qu'il fréquentait en voisin c'est un œuf dur farci de son jaune écrasé dans une mayonnaise aux crevettes . Selon d'autres sources le plat préféré de Christian Dior aurait été l'œuf en gelée au caviar. Il aurait pour origine soit un diner chez lui - à Deauville - en compagnie d'Yves Saint-Laurent et Pierre Bergé où l'idée leur serait venue de poser une cuillerée de caviar sur un œuf en gelée, soit un diner des anciens du Bœuf sur le toit . Il est toujours à la carte du restaurant parisien Prunier, spécialiste du caviar.

L'idée de rapprocher œuf, gelée et caviar n'était pas si nouvelle, déjà A. Bautte (1907) donne un demi-œuf au caviar «dressé sur une couche de gelée ferme» («toujours servir des quartiers de citron et des tranches de pain brun en même temps que les œufs au caviar»). Après Dior, Yannick Alléno (2018) en a servi une version sophistiquée: les jaunes d'œuf de poule au caviar Golden Osciètre, en gelée de pommes acides aux graines d'anis.

Anthologie

 Paul Adam, L'année de Clarisse. Paris, P. Ollendorff, 1897

Notes et références

Voir aussi

 Œuf dur, œuf mayonnaise, œuf mimosa
Œufs brouillés, œufs pochés, œufs à la coque, omelette, œuf Toupinel, œuf Orsini.

Liens externes
 Œufs en gelée en couronne et confection de la gelée illustrés .

Dur
Cuisine française
Gelée (charcuterie)


text:
Луис Оссио Санхинес (; 1930, Потоси, Боливия — 27 сентября 2016, Ла-Пас, Боливия) — боливийский государственный деятель, вице-президент Боливии (1989—1993).

Биография

Окончил Школу прикладного и сельского образования в Кайсе, Национальный колледж Хуана Мануэля Калеро в Потоси, затем — факультет права и политических наук Высшего университета Сан-Андреса в Потоси. Получил степень доктора политических наук в Университете Генуи.

В молодости был активистом Христианско-демократической партии, избирался президентом исполнительного комитета и исполнительным секретарем Конфедерации студентов университетов Боливии (1957—1958).

В 1960—1971 гг. — профессор истории Боливии и социологии истории в Военном колледже, в 1970—1971 гг. — заместитель декана и исполняющий обязанности декана философского факультета Университета Сан-Андреса.

В 1976 г. был назначен внешним консультантом Корпорации развития вооруженных сил в связи с проектами индустриализации солончака Уюни (1976), профессором горного права и углеводородов в Высшем университете Сан-Андреса (1983).

В 1985 г. был избран в Палату депутатов от Потоси.

В 1989—1993 гг. — вице-президент Боливии. Считался кандидатом на этот пост от Уго Бансера, его утверждение стало возможным в результате объединение экс-диктатора и занявшего третье место на выборах главы государства Хайме Пас Саморы, избранного в результате президентом страны. Как вице-президент по должности возглавлял Национальный конгресс. Одновременно являлся президентом Национального совета государственных реформ и президентом Национального совета по науке и технике. Считался активным сторонником политических соглашений 1991 и 1992 гг., которые впоследствии привели к модернизации государства, что проявилось в преобразовании Национального избирательного суда, создания институтов Уполномоченного по правам человека, Конституционного Суда, Судебного совета.

Выйдя в отставку, был бизнес-консультантом юридической фирмы Ossio Sanjines Abogados S.C., профессором Университета им. Симона Боливара, президента студенческого центра по политической теории и гражданскому участию Университета Богоматери в Ла-Пасе.

В 2001 г. являлся президентом Гражданского совета по конституционной реформе.

Был женат, воспитал восьмерых детей.

Автор монографий: «Иберо-американская экономическая интеграция» (1961), «Развитие Юга» (Серия конференций, 1976), «Введение в теорию истории» (1983), «Исследования по горному праву и Горному кодексу» (1984), «Статьи и конференции по реформе политической конституции государства и правовой реформе» (1990), "Пятое колесо? (1993).

Источники
 https://www.vicepresidencia.gob.bo/1989-1993-Luis-Ossio-Sanjinez
 https://urgentebo.com/noticia/murió-el-exvicepresidente-luis-ossio-impulsor-de-las-reformas-de-fines-de-siglo-xx

Политики по алфавиту
Политики XX века
Политики XXI века
Вице-президенты Боливии


text:
Alsineae es una tribu de plantas perteneciente a la familia Caryophyllaceae. El género tipo es: Alsine L.

Géneros
 Alsinanthe (Fenzl) Rchb. =  Minuartia Loefl.
 Alsine L. = Stellaria L.
 Alsine Gaertn. =  Minuartia Loefl.
 Alsinidendron H. Mann =  Schiedea Cham. & Schltdl.
 Alsinopsis Small =  Minuartia Loefl.
 Arenaria L.
 Brachystemma D. Don
 Brewerina A. Gray =  Arenaria L.
 Bufonia Sauvages
 Cerastium L.
 Cernohorskya Á. Löve & D. Löve =  Arenaria L.
 Colobanthus Bartl.
 Eremogone Fenzl ~  Arenaria L.
 Fimbripetalum (Turcz.) Ikonn. =  Stellaria L.
 Gooringia F. N. Williams =  Arenaria L.
 Gouffeia Robill. & Castagne ex Lam. & DC. =  Arenaria L.
 Greniera J. Gay =  Minuartia Loefl.
 Holosteum L.
 Honckenya Ehrh.
 Honkenya Ehrh. =  Honckenya Ehrh.
 Hymenella Moc. & Sessé =  Minuartia Loefl.
 Krascheninikovia Turcz. ex Fenzl =  Pseudostellaria Pax
 Lepyrodiclis Fenzl
 Lidia Á. Löve & D. Löve =  Minuartia Loefl.
 Merckia Fisch. ex Cham. & Schltdl. =  Wilhelmsia Rchb.
 Mesostemma Vved. =~  Stellaria L.
 Minuartia Loefl. ~  Arenaria L.
 Minuopsis W. A. Weber =  Minuartia Loefl.
 Moehringia L. ~  Arenaria L.
 Moenchia Ehrh.
 Myosoton Moench
 Plettkea Mattf.
 Porsildia Á. Löve & D. Löve =  Minuartia Loefl.
 Provancheria B. Boivin =  Cerastium L.
 Pseudostellaria Pax
 Pycnophyllopsis Skottsb.
 Queria Loefl. =  Minuartia Loefl.
 Reicheella Pax
 Rhodalsine J. Gay ~  Minuartia Loefl.
 Sagina L.
 Schiedea Cham. & Schltdl.
 Selleola Urb. =~  Minuartia Loefl.
 Spergulastrum Michx. =  Arenaria L.
 Stellaria L.
 Thurya Boiss. & Balansa
 Thylacospermum Fenzl (
 Tryphane Rchb. =  Minuartia Loefl.
 Tytthostemma Nevski =  Stellaria L.
 Wierzbickia Rchb. =  Minuartia Loefl.
 Wilhelmsia Rchb.
 Willwebera Á. Löve & D. Löve =  Arenaria L.

Referencias

Enlaces externos

Alsineae


text:
Het Meisje van Teteringen is de naam van het meisje dat op eerste kerstdag 1990 dood is gevonden in het bosperceel Cadettenkamp bij Teteringen. Ze is vermoedelijk van Marokkaanse afkomst. Men schatte haar leeftijd tussen 15 en 25 jaar. Haar lichaam toonde sporen van geweld en verhongering. Het meisje bleek ook vastgebonden te zijn geweest. Haar lichaam was gewikkeld in een bruine deken en een vloerkleed. Haar hoofd was bedekt met een rode doek.

De politie heeft destijds een onderzoek ingesteld maar een dader werd nooit gevonden.

Cold case
Op 10 oktober 2006 is het meisje opgegraven om DNA-onderzoek uit te voeren. Het onderzoek werd eerder dat jaar heropend als cold case. Eerder was de politie op een dood spoor beland toen er in de buurt een Belgische auto was gestrand; de inzittenden bleken onschuldig.

Herdenkingsbord
Journalist Theo Jongedijk heeft zich ingespannen om de zaak meer aandacht te geven, waaronder het schrijven van een boek en het plaatsen van een herdenkingsbord met een QR-code nabij de vindplaats in juni 2021. Het bord werd snel gestolen door onbekenden.

Zie ook
 Moord op het Maasmeisje
 Meisje van Nulde
 Wies Hensen

Misdrijf in 1990
Nederlands misdaadslachtoffer
Breda


text:
Settecentoquarantatré (743) è il numero naturale dopo il 742 e prima del 744.

Proprietà matematiche
È un numero dispari.
È un numero primo.
È un numero difettivo.
È un numero primo di Sophie Germain dato che 743·2 +1 = 1487 è anch'esso un numero primo.
È un numero primo di Eisenstein.
È un numero primo troncabile a sinistra.
È un numero omirp.
È un numero congruente.
È parte della terna pitagorica (743, 276024, 276025).
È un numero odioso.

Astronomia
743 Eugenisis è un asteroide della fascia principale.
NGC 743 è un ammasso aperto della costellazione di Cassiopea.

Astronautica
Cosmos 743 è un satellite artificiale russo.

Altri progetti


text:
L'église des Franciscains est une église catholique romaine de Wurtzbourg, appartenant à l'ordre des Frères mineurs.

Histoire
L'ordre religieux de Wurtzbourg est le plus ancien d'Allemagne. Les franciscains arrivent à Wurtzbourg en 1221, alors que le fondateur de l'ordre, François d'Assise, est vivant. Le couvent, initialement à l'extérieur des murs de la ville, est transféré dans la ville en 1249. La construction de l'église commence la même année. Elle est achevée vers 1280 en tant que basilique à trois nefs avec un chœur vers l'est. Le chœur avait une croisée d'ogives, tandis que la nef était couverte d'un toit plat. Sous le prince-évêque Jules Echter von Mespelbrunn, les plafonds plats des trois nefs sont enlevés et voûtés en 1614. À la fin du , l'église a une décoration baroque, supprimée en 1882.

Lors du bombardement de Wurtzbourg le , l'église est touchée par un engin explosif et largement détruite. Alors que le toit de la voûte du chœur est intact en 1946, la reconstruction commence en 1947 sous la direction de l'architecte gouvernemental Gustav Heinzmann de Würzburg. Un toit d'urgence est érigé au-dessus de la nef avec des poutres en fer et des tuyaux en acier. Lors des travaux de construction à partir de 1952, cette solution d'urgence aux plafonds plats en bois est conservée. Le ,  Julius Döpfner consacre l'autel. Après un incendie du toit le , l'ordre décide de restaurer la nef dans son état d'origine avant 1614. Cette mesure est complétée par la consécration renouvelée de l'autel par  Paul-Werner Scheele le .

Décoration
Conformément à la simplicité franciscaine, l'église est meublée avec seulement quelques œuvres d'art :
 L'autel de la Sainte-Cène en grès, réalisé en 1989 par Edmund Borst de Kleinrinderfeld, avec un tabernacle que Franz Joseph Amberg crée en 1954
 Sur le mur gauche du chœur la statue de François d'Assise, créée en 1892 par
 Au-dessus de l'autel votif de l'allée sud, la figure d'Antoine de Padoue du même artiste
 Madone gothique tardive sculptée vers 1475 au-dessus de l'autel votif de l'allée nord
 Sous la galerie se trouve une Pietà de 1515 de l'atelier de Tilman Riemenschneider, à l'origine dans l'église des Carmélites, démolie en 1824.
 une Pietà surmonte dans une niche semi-circulaire sur la façade nord l'épitaphe de l'aubergiste Johann Albert décédé en 1633 (selon , elle provient du sculpteur Balthasar Grohe, élève de ).

L'église contient 18 tombes importantes du  au .

Source

Franciscains
Wurtzbourg
Wurtzbourg, Franciscains
Wurtzbourg


text:
Оробейко — білоруське прізвище.

 Оробейко Іван Сергійович — білоруський поет
 Оробейко Яна Іванівна — білоруська політично ув'язнена

Прізвища на -ко


text:
Rain Down! is the fourth contemporary worship music album originally released in the U.S. with worship leader Alvin Slaughter by Integrity/Hosanna! Music. The album was released in 2000. It was recorded live during worship experiences from Tennessee, to New York to Trinidad. "Rain Down" features hundreds of worshipers from varying denominations.

Track listing
Shout
Speak Lord
I'm Talking 'Bout Jesus
Bless This Time
Who Can Satisfy
I Believe The Promise
I Will Run To You
Holy Spirit Rain Down
We've Come To Worship The Lord
He Alone Is Worthy
You Are The One
Suddenly

Credits
Producers:
 Paul Mills
 Alvin Slaughter

Executive Producer:
 Don Moen
 Chris Thomason

Arrangers:
 Paul Mills - Track, Vocal, String Arrangement
 Alin Slaughter - Track, Vocal Arrangement
 Michael Mellett - Vocal Arrangement
 Craig Young
 Chris Rodriguez - Vocal Arrangement
 Roger Ryan
 Dave Horton - Vocal Arrangement

A&R Director:
 Chris Thomason

Worship Leader:
 Alvin Slaughter

Liner Notes:
 Michael Coleman
 Alvin Slaughter

Musicians:
 Steve Brewster - Drums and Percussion
 Chris Rodriguez - Guitar
 Blair Masters - Keyboards
 Jerry McPherson - Guitar
 Jackie Street - Bass
 Roger Ryan - Keyboards
 The Nashville String Machine - Strings
 Carl Gorodetzky - Conductor

Vocals (Background):
 Chris Rodriguez
 Michael Mellett
 Lisa Bevill
 Wendy Moten

Choir:
 "The Lee College Campus Choir"
 Dave Horton - Director
 Bobby Soverall - Director

Engineers:
 Paul Mills - Mixing engineer
 Jeff Pitzer - Engineer

2000 live albums
Alvin Slaughter albums


text:
Claudia Hengst (born 3 September 1969, in Gräfelfing) is a former German paralympic athlete, who won 25 medals (13 gold) at the Summer Paralympics.

In 2008 were inducted into Paralympic Hall of Fame.

Biography
Her category was L6 and then S10.

See also
List of multiple Paralympic gold medalists
List of multiple Paralympic gold medalists at a single Games

References

External links
 Athlete profile at IPC web site
 Athlete profile at Paralympic Hall of Fame home page
  Claudia Hengst - Munzinger Biographie

Living people
1969 births
Paralympic swimmers of Germany
Swimmers at the 1988 Summer Paralympics
Swimmers at the 1992 Summer Paralympics
Swimmers at the 1996 Summer Paralympics
Swimmers at the 2000 Summer Paralympics
Swimmers at the 2004 Summer Paralympics
Paralympic gold medalists for Germany
Paralympic silver medalists for Germany
Paralympic bronze medalists for Germany
People from Munich (district)
Sportspeople from Upper Bavaria
Medalists at the 1988 Summer Paralympics
Medalists at the 1992 Summer Paralympics
Medalists at the 1996 Summer Paralympics
Medalists at the 2000 Summer Paralympics
Medalists at the 2004 Summer Paralympics
Paralympic medalists in swimming
German female freestyle swimmers
German female backstroke swimmers
German female breaststroke swimmers
German female butterfly swimmers
German female medley swimmers
S10-classified Paralympic swimmers


text:
The Beyond the Door Trilogy is an Italian horror series of three originally unconnected films that were retitled to be part of a supernatural franchise for the American market. The series started in 1974 with Beyond the Door before ending with Beyond the Door III in 1988. The only loose connections between the films are that all three were Italian productions, Ovidio G. Assonitis produced parts I and III, child actor David Colin Jr. starred in Parts I and II (but playing different characters) and the supernatural theme of possession (a woman in part I, a child in part II and a train in part III).

Films

Beyond the Door (1974)

Beyond the Door first opened in Italy under the title Chi Sei?. American International Pictures initially expressed interest in distributing the film, but Film Ventures International ultimately acquired the film for distribution in the United States for $100,000. The cut released theatrically in the United States runs 97 minutes. It was shown as early as May 2, 1975 in Houston, Texas and became a huge box office success grossing $15 million at the box office  largely due to its successful promotional campaign with TV spots and posters.

Beyond the Door II (1977)

To cash in on the success of Beyond The Door, Film Ventures International purchased the U.S. release rights to Mario Bava's Italian horror film Shock and retitled it as Beyond The Door II due to it being Italian and having a similar theme of possession. They even utilized the same successful propomotional poster design that helped the original become a success. The film was intended for a late 1977 release to capitalise on the success of Exorcist II: The Heretic, but when that film bombed at the box office, plans to release Shock in the U.S. were shelved. The film was eventually given a limited release in 1979. .

Beyond the Door III (1989)

Beyond the Door III was released in 1989. Scripted by Sheila Goldberg and directed by Jeff Kwitny, the film was shot in Serbia under the title "The Train". The film, again had no ties to either of the previous two. Ovidio G. Assonitis acted as producer on the film and financed it through his company Trihoof Investments. It is also known as Death Train and Amok Train. It was retitled to Beyond the Door III for its U.S. release by RCA/Columbia Pictures Home Video and went straight to video. Although only retitled in the U.S., all modern Blu-rays carry the title Beyond the Door III on the prints, including the Region 1 DVD by Shriek Show.

Home media
Both Beyond the Door and Beyond the Door II were released on VHS through Media Home Entertainment and later re-released by their budget label Video Treasures. These releases were the U.S. theatrical versions displaying the Beyond the Door title cards.  RCA/Columbia would release "Beyond the Door III" on VHS and Laserdisc.

Code Red DVD acquired the rights to Beyond The Door for DVD. The 2-disc DVD set was released on 16 September 2008 and featured both the international cut (running 109 minutes) displaying the title card The Devil Within Her and the abridged U.S. theatrical cut (running 97 minutes) displaying the title card Beyond the Door. As single disc edition only containing the international cut was also released. Code red would later re-release the international cut on blu-ray. Arrow Video later acquired the rights and released a new Blu-ray edition in the United States and United Kingdom. The 2-disc release, limited to 3,000 units, features both the unabridged international cut, as well as an exclusive U.S. theatrical cut on two separate discs. The second disc also includes Italy Possessed, a newly commissioned feature-length documentary on Italian exorcism films. The Blu-ray set was released on 7 April 2020.

Beyond the Door II was first released on DVD through Anchor Bay Entertainment. It was the international version with the Shock title card and poster artwork on the cover (though an chapter insert did display the Beyond the Door II promotional artwork). This same edition was later re-issued by Blue-Underground. Arrow Video would acquire the rights for Blu-ray release in the United States and United Kingdom and they too released the international version with the Shock title. Due to Beyond the Door I & III being released on Blu-ray, Arrow was notified by collectors that they would like to see a release with the Beyond the Door II title. Arrow obliged and released a limited edition version that came with a slip cover/"O' card featuring the U.S. Beyond the Door II title and poster artwork.

Beyond the Door III was released on Region 1 DVD by Media-Blasters sublabel Shriek Show. Though the box art displayed the alternate title Amok Train, the title card on the film itself reads Beyond the Door III. Vinegar Syndrome would later release the film on Blu-ray and features the original U.S. poster artwork and all high-definition releases contain the title card Beyond the Door III.

References

Works cited

1974 films
1974 horror films
American pregnancy films
American supernatural horror films
Italian supernatural horror films
English-language Italian films
Fictional depictions of the Antichrist
Films about spirit possession
Films involved in plagiarism controversies
Films scored by Franco Micalizzi
Films set in San Francisco
Films shot in San Francisco
Films shot in Rome
1970s pregnancy films
Italian pregnancy films
1974 directorial debut films
1970s American films
1970s Italian films


text:
— японский сэйю, актер и певец. Начинал карьеру в компании «Gekidan Himawari», на данный момент работает как актер озвучивания на компанию «Animo Produce» и как певец на компанию Lantis, в которой дебютировал в 2014 году. Стал известен тем, что озвучивал Гарри Поттера в японском кинопрокате, а также за роль Муромати Тодзи в мюзикле «Принц Тенниса».

Личная жизнь
С июля 2020 года женат на японской сэйю Кане Ханадзаве.

Фильмография

Фильмы
 Shounen H — Иччан
 Houtai Club — Цуккоми
 DIVE!!
 Ousama Game
 Eden — Судзуки
 «Красная тень» — Акакагэ в детстве

Дорамы
 Taiga drama: Toshiie to Matsu (2002) — Маэда Тосинага
 Taiga drama: Fūrinkazan (2007) — Ёриюки Сува (эп. 14—15)
 Ballad of a Shinigami — Маруяма
 Iwo Jima — Ивао Ямада
 Detective School Q — Дзюнья Камэда (эп. 4—5)
 Hakata Stay Hungry — Рёта Макино

Роли в аниме

2006
 Tsubasa Chronicle — Хаос
2007
 Seirei no Moribito — Ясаму
 «Охота на призраков» — Тароу Комори
2008
 Monochrome Factor — Георг
 Pokémon Diamond и Pearl — Аарон
2009
 Michiko to Hatchin — Ленинэ
2012
 Kuroko's Basketball — Тэцуя Куроко
 Magi: The Labyrinth of Magic — Хакурю Рэн
2013
 Gingitsune — Сатору Камио
 Kuroko's Basketball [ТВ-2] — Тэцуя Куроко
 Magi: The Kingdom of Magic — Хакурю Рэн
 Makai Ouji: Devils and Realist — Леонард
2014
 Ace of Diamond — Райти Тодороки
 Aldnoah.Zero — Слэйн Троярд
 Bakumatsu Rock — Содзи Окита
 Pokemon XY: Mega Evolution — Алайн
 Shounen Hollywood: Holly Stage for 49 — Сюн Майяма
 Yu-Gi-Oh! ARC-V — Юя Сакаки, Юри
2015
 Ace of Diamond [ТВ-2] — Раити Тодороки
 Aldnoah Zero [ТВ-2] — Слэйн Троярд
 Charlotte — Такато
 Fafner in the Azure: EXODUS — Суи Кабураги
 Ghost in the Shell: Arise — Alternative Architecture — Вринда мл.
 Gintama — Таскэ Куроконо
 High School Star Musical — Тору Наюки
 Kuroko's Basketball [ТВ-3] — Тэцуя Куроко
 Maria the Virgin Witch — Йозеф
 Pokemon XY: Mega Evolution — Алайн
 Q Transformers: Return of the Mystery of Convoy — Хот Род
 Q Transformers: Saranaru Ninki Mono e no Michi — Хот Род
 Samurai Warriors — Тоётоми Хидэёри
 Seraph of the End [ТВ-1 и 2] — Микаэла Хякуя
2016
 Endride — Асанага Сюн
 Luck & Logic — Ёситика Цуруги
 Prince of Stride Alternative — Кохината Ходзуми
 Yuri on Ice — Пхичит Чуланонт
 «Проза бродячих псов» — Рюноскэ Акутагава
2017
 Tsuredure Children — Масафуми Акаги
2018
 RErideD: Derrida, who leaps through time — Деррида Ивэйн
 JoJo's Bizarre Adventure: Golden Wind — Джорно Джованна
2019
 Beyblade Burst Gachi  — Дельта Акане
 My Roommate Is a Cat — Субару Микадзуки
2020
 A Whisker Away — Масамити Исами
2021
 Vivy: Fluorite Eye's Song — Тацуя Саэки

Видеоигры
 Winnie the Pooh: Pre School — Кристофер Робин
 Eureka 7 vol.1: New Wave — брат Натабати
 Shinreigari: Ghost Hound DS — Таро Комори
 Sky Crawlers: Innocent Aces — Ко Юкумори
 Dissidia 012 Final Fantasy — Ваан
 Tokyo Ghoul: Jail — Рио
 Yu-Gi-Oh -ARC-V Tag Force Special — Юя Сакаки
 Gakuen Club — Тома Сакай
 JoJo's Bizarre Adventure: Diamond Records — Джорно Джованна
 Food Fantasy — Брауни, Б-52, Наполеон
 Genshin Impact — Дилюк

Полнометражная анимация
 Legend of the Millennium Dragon (2011) — Дзюн Тэндо
 Saint Seiya: Legend of Sanctuary (2014) — Цугнус Хьога
 Boruto: Naruto the Movie (2015) — Сикадай Нара

Радио драмы
 Samurai Shodown: Warriors Rage — Сэйсиро Куки
 Kuroko's Basketball — Куроко Тецуя

Original video animation (OVA)
 «Beyond» («Аниматрица») (2003) — Манабу
 Coicent (2011) — Синъити Какимоно
 Ghost in the Shell: Arise (2014) — Вринда мл.
 Submarine 707R (2003) — Кэндзи Манахая

Дубляж

 Фильмы с участием актера Дэниела Рэдклиффа:
 «Женщина в чёрном» — А́ртур Киппс
 «Убей своих любимых» — Аллен Гинзберг
 «Декабрьские мальчики» — Мапс
 «Гарри Поттер (серия фильмов)» — Гарри Поттер
 «Записки юного врача» — юный врач Владимир Бомгард
 Другие фильмы:
 «Фаворит» — Джон «Ред» Поллард / Рыжий (в детстве)
 «Перл-Харбор» — Рэйф Маккоули (в детстве)
 «Таинственная река» — Дейв Бойл (в детстве)
 Lupin III
 Мультипликационные фильмы:
 «Винни-Пух Preschool» — Кристофер Робин
 «История игрушек: Большой побег» — Энди Дэвис
 «Питер Пэн 2: Возвращение в Нетландию» — Проныра

Роли в театре

1999
 Boy H
2001
 Элизабет — Рудольф в молодости
 Король Лев — маленький Симба
2003
 Без семьи — Капи
2004
 Без семьи — Капи
2005
 Таинственный сад — Дикон
2006
 Без семьи — Капи
2007
 Unforgettable person — Михаэль
2008
 Itazura na Kiss
 Night on the Galactic Railroad
 Double booking
 Memories 3 -サードオファー 〜かつてすごし日々を愛でるということ〜
2009
 ABC〜Aoyama Boys Cabaret〜
 Oasis and desert 〜Love on the planet〜
 Паттиги: Удар головой
 Banana Fish
2010
 源氏物語featuring大黒摩季〜ボクは十二単に恋をする〜
 コエラカントゥス〜深海 眠る君の声〜
2011
 Принц тенниса — мюзикл — 2 сезон — Муромати Тодзи
 ポチッとな。 -Switching On Summer-
2012
 Принц тенниса — мюзикл — 2 сезон — Муромати Тодзи
 HYBRID PROJECT Vol.6 «FLYING PANCAKE»
 ASSH 16th project «Snow in Kaminarikeoka»
 男子ing!!
 Fushigi Yugi
 Guykkyou Nine
 アトリエ・ダンカンプロデュース「観る朗読劇"100歳の少年と12通の手紙」アンコール公演"
2013
 朗読劇"しっぽのなかまたち2"
 В чаще
2014
 トンボイ!!
 Принц тенниса — мюзикл — 2 сезон — Муромати Тодзи
 MY LIFE 〜今よりも、少しだけ高い場所へ〜
 Dogura Magura
 SOLID STAR produce Vol.2 Jovica!
 DARK CROWS トキノソラ
2015
 Papa★I Love You
 ライン(国境)の向こう
2016
 Баскетбол Куроко Stage — Куроко Тэцуя

Дискография
 Синглы

 Мини-альбомы

 Видео-работа

Достижения
 2014 — был удостоен премии «Best New Artist» на «JpopAsia Music Awards 2014».
 2015 — по результатам опроса на портале «The Hand That Feeds» занял 17-е место в рейтинге «ТОП-15 Поющих Сэйю 2015» (в числе дополнительных 5 мест).
 2015 — занял 10-е место в рейтинге «Лучший актер-сэйю» в «Newtype Anime Awards 2014—2015».

Примечания

Ссылки

 Официальный сайт
 Официальный блог
 Ono Kensho  на сайте компании lantis
 Ono Kensho  на сайте компании animoproduce
 Kenshô Ono  на сайте nicovideo
 Ono Kenshou в базе данных anidb
 Ono Kensho  на myanimelist.net
 Кэнсё Оно на сайте КиноПоиск
 Ono Kensho  в базе Allcinema


text:
Joppa decorata är en stekelart som beskrevs av Cresson 1868. Joppa decorata ingår i släktet Joppa och familjen brokparasitsteklar. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life.

Källor

Brokparasitsteklar
decorata


text:
Fahreta Živojinović (Alfabetul chirilic: Фахрета Живојиновић; n. 20 octombrie 1960, Tuzla, Bosnia și Herțegovina, Iugoslavia) sau unanim cunoscută drept Lepa Brena (Alfabetul chirilic: Лепа Брена) ("Frumoasa Brena", nume de scenă dat de omul de televiziune iugoslav Milovan Ilić) este una dintre cele mai cunoscute și de succes voci din Iugoslavia anilor '80. Deși născută și crescută ca musulman-bosniacă, Brena se declară a fi "iugoslavă".

Cariera
Lepa Brena a vândut treizeci de milioane de albume în lumea întreagă, ceea ce o face cea mai bine-vândută solistă din istoria Balcanilor.
Împreună cu orchestra sa, Slatki greh ("Dulcele păcat"), au fost printre primii care au combinat muzica populară iugoslavă tradițională cu cea modernă, pop. Unele dintre cele mai populare piese sunt "Čačak, Čačak" (1981), "Mile voli disko" (1982), "Okrećeš mi leđa" (1986), "Sanjam" (1987), "Čik pogodi" (1990), "Dva dana" (1994), "Izdajice" (1995),  "Ti si moj greh" (1996), "Ti me podsećaš na sreću" (2000), "Uđi slobodno..." (2008), "Pazi kome zavidiš" (2008) dar și multe, multe altele.

Datorită succesului avut a fost numită "Madonna Balcanilor".

A concertat pretutindeni în lume. În vara anului 1984 a susținut un concert și la Timișoara în fața a peste 65.000 de spectatori pe Stadionul Dan Păltinișanu, spectacol care a născut legende (a fost ridicată pe un suport hidraulic, a stârnit isteria timișorenilor care au împânzit mai apoi orașul cu mesaje de protest împotriva cuplului Ceaușescu etc.)

Este, în prezent, proprietara companiei muzicale Grand Production.

Viața personală
Lepa Brena a locuit la Novi Sad, Serbia, la începutul carierei. În 1990 s-a mutat în capitala Belgrad, iar în 1991 s-a căsătorit cu jucătorul de tenis și omul de afaceri Slobodan Živojinović . Brena și Boba au o casă în Coconut Creek, Pompano Beach, Florida, unde au locuit o vreme în timpul bombardamentelor NATO asupra Iugoslaviei - ceea ce a dus la o scădere semnificativă în simpatia generală a sârbilor. Are, de asemenea, o vilă la Monte Carlo și un apartament luxos pe Fisher Island, în Florida.
Lepa Brena are milioane de fani în întreaga lume.
Actualmente locuiește în Belgrad, împreună cu soțul său și cei doi băieți ai lor, Stefan și Viktor.
Brena vorbește și cântă în dialectul ecavian al limbii sârbo-croate . Ea însăși declară că este o "yugo-nostalgică" și că adoră totul referitor la fosta Iugoslavie.

Discografie

Concerte în România

Primul concert susținut de Lepa Brena în România a avut loc pe data de 10 august 1984, pe Stadionul 1 Mai (actualul Stadion Dan Păltinișanu) din Timișoara, în fața unui public de peste 65.000 de spectatori. Atunci, Lepa Brena a făcut senzație cântând melodia "Zivela Jugoslavia" (Trăiască Iugoslavia), ridicată fiind de un braț hidraulic folosit la schimbarea becurilor de pe stâlpii de iluminat. A fost cel mai mare concert din România comunistă.

La sfârșitul anului 2011 în mass-media locală din Banat s-a scris de posibilitatea ca Lepa Brena să susțină un nou concert la Timișoara. La începutul anului 2012, au început tratativele, ca mai apoi, la finalul lunii Februarie să fie anunțat oficial concertul Lepei Brena. Acesta va avea loc pe data de 15 iunie, pe Stadionul Dan Păltinișanu, locul unde, cu 28 de ani în urmă, Brena cânta în fața a peste 65.000 de spectatori. Biletele pentru concertul din 15 iunie 2012 s-au pus în vânzare începând cu data de 8 martie. Concertul din 2012 de la Timișoara face parte din turneul de promovare a noului album al Lepei Brena, "Začarani krug", lansat în 2011.

Pe data de 27 martie 2012, Lepa Brena a sosit din nou la Timișoara, după 28 de ani. Aceasta a fost prezentă la o conferință de presă susținută la Hotel Timișoara. Discuțiile s-au purtat având ca subiect central concertul pe care artista urma să îl susțină în luna iunie la Timișoara, dar care a fost amânat pentru o dată neprecizată.

Lepa Brena a revenit pentru un concert în România după 30 de ani de la concertul din 1984. La 29 iunie 2014 artista a susținut un concert la Reșița, în cadrul Zilelor orașului de pe Bârzava. În data de 5 aprilie 2019, Lepa Brena a susținut un concert la Timișoara, în clubul Heaven.

Lepa Brena a concertat din nou în România, în data de 17 iulie 2022 atunci când a fost invitată la Berzasca, în cadrul Balkan Festival. Artista a urcat pe scenă începând cu ora 22:45 și a concertat timp de două ore în fața câtorva mii de persoane. Artista și-a făcut apariția la concert sosind pe Dunăre cu un yacht. La finalul concertului, administrația locală a pregătit un foc de artificii ce a fost lansat de pe Dunăre. Printre piesele cântate s-au numărat atât melodii lansate în ultimii ani cât și melodiile care au făcut-o cunoscută în Peninsula Balcanică.

Referințe

Filmografie

Legături externe
 Oficial Site
 EDITORIAL: Cum am adus-o pe Lepa Brena, 27 februarie 2006, Evenimentul zilei
 Fetele durilor din Balcani: istoria manelelor și a marilor gangsteri, 20 iunie 2012, Georgeta Petrovici, Evenimentul zilei

Nașteri în 1960
Cântărețe de muzică pop
Cântăreți de pop-folk