text:
Donegal Celtic F.C. – północnoirlandzki klub piłkarski z siedzibą w stolicy kraju Belfast.

Historia
Klub został założony w 1970 roku jako Donegal Celtic F.C. przez grupę młodych mężczyzn - miłośników piłki nożnej w dzielnicy Lenadoon zachodniego Belfastu. Na początku klub występował w różnych turniejach lokalnych. Potem był zmuszony grać na poziomie amatorskim wraz z zespołem Lurgan Celtic F.C. z hrabstwa Armagh. Dopiero w sezonie 2002/03 uzyskał zgodę występować w drugiej dywizji. W sezonie 2005/06 klub zajął drugie miejsce w IFA Intermediate League i w barażach z Institute F.C. wywalczył awans do IFA Premiership. W sezonie 2007/08 zajął 11 miejsce w Premiership i w rezultacie spadł do Championship. W 2010 zajął drugie miejsce w IFA Championship i w barażach ponownie z Institute F.C. zdobył awans do Premiership.

Sukcesy
 Mistrzostwo Irlandii Północnej:
 11.miejsce (2): 2007/08, 2010/11
 Puchar Irlandii Północnej:
 półfinalista (1): 2007/08
 Irish Intermediate Cup:
 zdobywca (2): 2005/06, 2009/10
 Steel & Sons Cup:
 zdobywca (1): 2003/04

Stadion
Donegal Celtic Park może pomieścić 8,283 widzów.

Linki zewnętrzne
 Oficjalna strona klubu

 Profil na WeltFussballArchiv
 Profil na Playerhistory.com

Kluby piłkarskie w Belfaście
Kluby piłkarskie założone w 1970


text:
Ein Flohzirkus ist eine Jahrmarktsattraktion, bei der Flöhe kleine Kutschen oder Karussells bewegen, Bälle in Tore schießen und ähnliche Kunststücke vorführen. Aufgrund der geringen Größe der Tiere und der zugehörigen Bühne kann ein ganzer Flohzirkus in einem Handkoffer untergebracht werden.

Flohzirkus

Orte
Schausteller mit Flohzirkus gehörten früher zum Standardprogramm von Jahrmärkten und Volksfesten. Heute gibt es nur noch sehr wenige, u. a. den Flohcircus Birk, der seit Mitte des 19. Jahrhunderts besteht und seit 1948 auf dem Münchner Oktoberfest auftritt. Peter Mathes, der den Flohzirkus bis 1972 leitete, arbeitete beim Film Der Tod des Flohzirkusdirektors (1973) von Thomas Koerfer mit. Marco Assmann ist mit seinem Flohzirkus (Marco Assmann's Floh Circus) regelmäßiger Gast in TV-Shows und Dokumentationen und soll eine große Sammlung von Literatur, Requisiten und Memorabilia zum Thema besitzen.

Flöhe
Da Flöhe nicht dressiert werden können, müssen sie durch Beobachtung in sogenannte Springer und Läufer geteilt werden, die dann die verschiedenen Kunststücke vollführen. Die Läufer werden mit einem feinen Silberfaden z. B. an eine Kutsche gebunden. Springer taugen als Torschützen, da sie, geschickt auf eine kleine Kugel gesetzt, diese beim Sprungversuch von sich schleudern.

Geeignet für einen Flohzirkus sind Hunde- und Katzenflöhe sowie die Weibchen von Menschen- oder Igelflöhen – die Männchen sind zu klein.

Sonstiges
 Filmmitwirkung ,,Der Tod des Flohzirkusdirektors" von Thomas Koerfer 1973
 Die Redensart "einen Flohzirkus bändigen" bedeutet "eine Schar lebhafter Kinder beaufsichtigen" oder Vergleichbares.

Literatur
 L. Bertolotto: The History of the Flea. London o. J. (ca. 1835).
 Egon Erwin Kisch: Die Dramaturgie des Flohtheaters. In: ders.: Abenteuer in Prag. Prag, Leipzig, Wien 1920.
 Brendan Lehan: The Compleat Flea. London: John Murray, 1969.
 May R. Berenbaum: Blutsauger, Staatsgründer, Seidenfabrikanten – Die zwiespältige Beziehung von Mensch und Insekt. aus dem Englischen übersetzt von Jorunn Wissmann (Titel der Originalausgabe: Bugs in the System. Insects and Their Impact on Human Affairs). Elsevier, München, 2004, ISBN 3-8274-1519-5
 Marco Assmann: Die Geschichte des Flohcircus. 2008
 Eveline Pohl: Flohtheater. In: Der Querschnitt. 1926.
 Herbert Weidner: Beiträge und Bemerkungen zur Insektenfauna Unterfrankens. 10. Die Flöhe (Siphonaptera) Unterfrankens. In: Mitteilungen des Naturwissenschaftlichen Museums der Stadt Aschaffenburg. NF 13 (1973).

Weblinks

http://original-flohzirkus.de/

Schautierhaltung
Floh als Thema

redpajama_set_name: RedPajamaWikipedia


text:
Winston es una ciudad ubicada en el condado de Douglas en el estado estadounidense de Oregón. En el año 2006 tenía una población de 5.490 habitantes y una densidad poblacional de 832.3 personas por km².

Geografía
Winston se encuentra ubicada en las coordenadas .

Demografía
Según la Oficina del Censo en 2000 los ingresos medios por hogar en la localidad eran de $28,939, y los ingresos medios por familia eran $36,006. Los hombres tenían unos ingresos medios de $30,909 frente a los $18,555 para las mujeres. La renta per cápita para la localidad era de $13,299. Alrededor del 16.9% de la población estaban por debajo del umbral de pobreza.

Referencias

Enlaces externos

Ciudades de Oregón
Localidades del condado de Douglas (Oregón)


text:
«Поединок Пересвета с Челубеем на Куликовом поле» (1943 год) — самая известная картина советского художника Михаила Ивановича Авилова. На полотне изображён бой русского богатыря Пересвета с татарским воином Челубеем, который, согласно литературному произведению XV века — «Сказанию о Мамаевом побоище», — предшествовал Куликовской битве, причём оба участника пали в схватке. Однако судя по тексту «Задонщины» (конец XIV — начало XV века), Пересвет был жив в разгар Куликовской битвы, ибо там говорится, что он на поле «поскакивает на своём добром коне, а злачёным доспехом посвельчивает», когда уже «иные лежат посечены». В соответствии со «Сказанием», хотя оба воина погибли в поединке, победа осталась за Пересветом, так как его конь довез всадника до русских войск, тогда как Челубей оказался выбитым из седла.

Описание картины
Композиция картины довольно проста. Центральное место занимают взвившиеся на дыбы могучие кони с сидящими на них Пересветом (слева) и Челубеем (справа). Лошади изображены очень крупно и подавляют собой остальное изображённое на картине. Развевающиеся гривы, оскаленные зубы и свирепые морды делают коней страшными. Ярко выделяется развевающаяся по ветру пёстрый чепрак коня Челубея и расписной круглый щит, проткнутый копьём русского богатыря. У Пересвета ярко поблескивают на солнце стальной шлем и кольчуга.

Копья противников ударяют в щиты друг друга. Щиты и кольчуги не выдерживают удара, и копья протыкают их, вонзаясь в тела богатырей. Челубей слетает с седла от удара копья русского богатыря. С его бритой головы летит красный малахай. Подался назад и Пересвет. Его фигура крайне напряжена, глаза с лютой ненавистью впиваются в поверженного врага.

На заднем плане по краям картины видны уходящие вдаль ряды одного и другого войска. Игрой красок Авилов передаёт состояние войск перед боем. Скромные, строгие, сероватые тона в левой части картины характеризуют выдержку, спокойствие и уверенность в победе русского войска. Впереди строя на белом коне — великий князь Дмитрий Иванович Донской. В битве он получит контузию, но останется жив. Яркие, пёстрые краски татаро-монгольского войска передают их беспокойство и неуверенность в исходе поединка.

Примечания

Ссылки
 Авилов М. И. Поединок Пересвета с Челубеем. 1943, Государственный Русский музей — www.virtualrm.spb.ru

Картины Михаила Авилова
Картины из собраний Государственного Русского музея
Картины 1943 года
Картины на исторические сюжеты
Древняя Русь в культуре и искусстве


text:
The Big Hole River is a tributary of the Jefferson River, approximately 153 miles (246 km) long, in Beaverhead County, in southwestern Montana, United States. It is the last habitat in the contiguous United States for native fluvial Arctic grayling and is a historically popular destination for fly fishing, especially for trout.

History
At the time the Lewis and Clark Expedition traveled through the Big Hole River watershed, it was a buffer zone between several rival Native American tribes including the Nez Percé, Shoshone, Coast Salish, and Blackfeet. Lewis and Clark considered navigating up the Big Hole River, but chose the slower-flowing Beaverhead River instead. Trappers from both the Hudson's Bay Company, the North West Company and the American Fur Company exploited the region from about 1810 to the 1840s. Miners and homesteaders settled the area between 1864 and the early 1900s.  The Montana Salish called the river Skʷumcné Sewɫkʷs, meaning "waters of the pocket gopher".

In 1877 the U.S. troops under John Gibbon fought the Nez Percé Indians along the Big Hole River, during the Nez Perce War in the Battle of the Big Hole.  The site of the battle along the North fork of the Big Hole is preserved as the Big Hole National Battlefield.

The establishment of Butte, Montana as a mining center and the coming of the Northern Railroad in 1871 assured Big Hole ranchers and farmers of a steady market for their beef, horses, mules, hay and dairy products. Ranches grew along the river from railroad supply points such as Divide, Montana. As a great improvement for preserving the wild hay for winter feeding of cattle, Herbert S. Armitage and David J. Stephens filed for a "Hay-Stacker" patent in 1909, which was awarded in 1910. This device, commonly known as a "beaverslide" remained popular until the 1990s, when it was largely displaced by mechanized equipment for producing large round bales.

Watershed and course
The Big Hole River watershed drains .

The source of the mainstem Big Hole River is Skinner Lake in the Beaverhead National Forest in the Beaverhead Mountains of the Bitterroot Range at the Continental Divide along the Montana-Idaho border in western Beaverhead County. However, Skinner Lake is in turn fed by Darkhorse Creek, which flows from Darkhorse and Cowbone Lakes, the former at . The Big Hole River flows northwest and north, past Wisdom and between the Anaconda Range to the northwest and the Pioneer Mountains to the east.

It flows around the north end of the Pioneers where it forms the border between Beaverhead County and Deer Lodge County and then Silver Bow County, then southeast past the town of Wise River, Montana, where it is joined by the Wise River. Near Glen, Montana it turns northeast and joins the Beaverhead River near Twin Bridges to form the Jefferson.

Ecology and conservation
Historic conflicts exist between ranchers in the valley who use the river for irrigation and recreationalists. In the early 1960s, the US Bureau of Reclamation proposed building the Reichle Dam near the town of Glen along the Big Hole River. Conservationist George F. Grant, Trout Unlimited and local ranchers combined forces to oppose the dam, successfully defeating the proposal in 1967.

Grayling
The Big Hole is the last habitat in the contiguous United States for native fluvial (river-dwelling) Arctic grayling (Thymallis arcticus). Fluvial Arctic grayling lived historically in the United States only in Michigan and the upper Missouri River above Great Falls, Montana. Adfluvial or lake-dwelling Arctic grayling, still thrive across the western half of Montana. The fluvial population comprises the Upper Missouri River distinct population segment (DPS) population. The two populations are commonly called Montana Arctic grayling. The Big Hole River Watershed Committee (BHWC) was formed in 1995 by several Big Hole ranchers and some factions of the conservation community who opposed an ESA listing for fluvial Arctic grayling. The Watershed Committee reached out to local and selected interested entities and developed a viable community-based consensus group to forge solutions to difficult problems that impact the river.  The committee was criticized for exclusion of activist voices such as the Center for Biological Diversity and the Montana Wildlife Federation.  In response, organizations such as the Big Hole River Foundation were formed, with the goal "to understand, preserve, and enhance the free flowing character of the Big Hole River and to protect its watershed, culture, community and excellent wild trout fishery."

After years of debate by all interests in the Big Hole watershed, in April 2007, the U.S. Fish and Wildlife Service (USFWS) removed the fluvial Arctic Grayling from Endangered Species candidacy, which has resulted in a lawsuit by the Center for Biological Diversity and other interested parties,  who have stated the view that the USFWS decision was politically mandated by Julie MacDonald, the former Department of Interior official who has since resigned.  An Office of the Inspector General investigation found that "MacDonald has been heavily involved with editing, commenting on, and reshaping the Endangered Species Program's scientific reports." In the case of grayling, MacDonald ignored clear genetic differences between extremely rare fluvial (river) grayling and relatively common lacustrine (lake) grayling. In 2014, The USFWS again affirmed that local conservation efforts are sufficient to protect the grayling, and declined to list the DPS of the grayling as federally endangered.

An environmental DNA assay using tissue samples from grayling in the Bighole River can identify grayling with high specificity against other native and non-native salmonids in Montana.

Angling the Big Hole
The Big Hole river has been a destination for trout fisherman since the late 1880s when The Angler's Guide, an Eastern angling journal advertised the Big Hole as a national destination fishery for grayling and trout while promising daily  catches. Although the river still holds some native westslope cutthroat trout, their populations are almost non-existent. Instead, the river holds healthy wild populations of brook, rainbow and brown trout which were first introduced into the Big Hole in late 1880s as hatchery operations began in Butte and Bozeman, Montana. Native mountain whitefish are also prevalent in the river. In the 1980s, the state of Montana began stopping general stocking of all Montana rivers. The last hatchery fish were stocked in the Big Hole in 1990. Dozens of guides, outfitters and fishing lodges offer guided fishing on the Big Hole and its tributaries. The river is catch and release for brown trout (Dickey bridge to mouth)

The river is a Class I water from the Fishtrap fishing access site downstream from Wisdom to its confluence with the Jefferson River.  This status affects the level of public access for recreational purposes.

See also

 Pat Munday
 List of rivers of Montana
 Montana Stream Access Law

Notes

References

 Montana Department of Natural Resources & Conservation (1995). "Measuring Devices on the Big Hole River" (Helena, Montana: Department of Natural Resources & Conservation).

 Ted Williams, "Who Needs Grayling?" Fly Rod & Reel (November/December 2007): 18–24.

External links

 Big Hole River Watershed
 EcoRover blog about the Big Hole River watershed
 Pat Munday's rating of Big Hole Watershed Committee effectiveness in Big Hole River grayling restoration
 Big Hole Watershed Committee
 Big Hole River Foundation

Rivers of Montana
Rivers of Beaverhead County, Montana
Bodies of water of Madison County, Montana


text:
Colin McRae Rally 04 est un jeu vidéo de course de rallye développé et édité par Codemasters, sorti en 2003 sur Windows, PlayStation 2 et Xbox. Il fait partie de la série Colin McRae Rally.

Système de jeu
Il existe 5 modes de jeu :
 Le mode "championnat" qui permet de courir toutes les spéciales des rallyes des 8 pays.
 Le mode "rallye" qui permet de courir toutes les spéciales d'un pays au choix.
 Le mode "spéciales" qui permet de courir une spéciale au choix.
 Le mode "course rapide" qui permet une course avec une voiture aléatoire sur une spéciale aléatoire.
 Le mode "réseau" qui permet de jouer en réseau local ou sur internet.

Liste des voitures
Les voitures du jeu sont classées en 4 catégories :
 4 roues motrices :
 Citroën Xsara
 Subaru Impreza WRX 44S
 Ford Focus
 Mitsubishi Lancer Evo VII
 Peugeot 206
 2 roues motrices
 MG ZR Super 1600
 Citroën Saxo Kit Car
 Ford Puma Super 1600
 Fiat Punto Super 1600
 Volkswagen Golf
 Groupe B :
 Audi Sport Quattro
 Lancia 037
 Peugeot 205 T16 Evo 2
 Ford RS200
 Bonus :
 MGC GTS Sebring Special
 Lancia Delta Integrale
 Citroën 2CV Sahara
 Ford Escort RS 1600
 Ford Transit
 Mitsubishi Pajero
 Subaru Impreza 22B Sti

Notes et références

Jeu vidéo de rallye
Jeu vidéo sorti en 2003
Jeu PlayStation 2
Jeu Windows
Jeu Xbox
Jeu vidéo développé au Royaume-Uni
Jeu Codemasters
Colin McRae Rally


text:
The third and final season of Happy Endings, an American television series. ABC officially renewed Happy Endings for a third season on May 11, 2012. It was also announced it would move to a new time-slot on Tuesdays at 9:00pm, as a lead-in to Don't Trust the B---- in Apartment 23. The season premiered on October 23, 2012. On February 13, 2013, ABC announced that, starting March 29, 2013, the series would move to Fridays at 8:00-9:00 p.m ET/PT with back-to-back original episodes. The series finale aired on May 3, 2013.

ABC's scheduling of Happy Endings's third season was labeled the "Worst TV Strategy" of the 2012-13 television season.

Cast

Starring
 Eliza Coupe as Jane Kerkovich-Williams
 Elisha Cuthbert as Alex Kerkovich
 Zachary Knighton as Dave Rose
 Adam Pally as Max Blum
 Damon Wayans Jr. as Brad Williams
 Casey Wilson as Penny Hartz

Recurring
 Nick Zano as Pete (8 episodes)
 Stephen Guarino as Derrick (3 episodes)
 Rob Corddry as Lon "The Car Czar" Sarofsky (3 episodes)
 Mark-Paul Gosselaar as Chase (2 episodes)
 Christopher McDonald as Mr. Kerkovich (2 episodes)
 Julie Hagerty as Mrs. Kerkovich (2 episodes)
 Seth Morris as Scotty (2 episodes)
 Tom Kenny as Tyler Kerkovich (1 episode)
 Brian Austin Green as Chris (1 episode)
 Mary Elizabeth Ellis as Daphne Wilson (1 episode)
 Megan Mullally as Dana Hartz (1 episode)
 Michael McKean as 'Big' Dave Rose (1 episode)

Notable guest stars
 Rachael Harris as Suzanne ("Sabado Free-Gante")
 Marc Evan Jackson as the Fishmonger ("More Like Stanksgiving")
 Jon Daly as Brody Daniels ("P&P Romance Factory")
 Kulap Vilaysack as Nicole ("To Serb with Love")
 Matt Walsh as Duckie Blenkinship ("KickBall 2: The Kickening")
 Lance Briggs as himself ("KickBall 2: The Kickening")
 David Alan Grier as Terry Chuckles ("In the Heat of the Noche")
 Abby Elliott as Katie ("The Straight Dope")
 RuPaul as Krisjahn ("The Incident")
 Andy Richter as Roy ("Bros Before Bros")
 Stephanie March as Brooke Kerkovich ("Brothas & Sisters")
 James Lesure as Elliot ("Brothas & Sisters")

Episodes

Production
ABC officially renewed Happy Endings for a third season on May 11, 2012. It was also announced it would move to a new time-slot on Tuesdays at 9:00pm, as a lead-in to Don't Trust the B---- in Apartment 23. It premiered on October 23, 2012.

The first six episodes of the season aired in Canada on City, two days prior to the American broadcasts airing on ABC. KickBall 2: The Kickening, an episode from season two that previously did not air on ABC, made its debut as part of the third season on ABC and City on January 13, 2013, despite having aired internationally as part of season two.

On December 4, 2012, ABC announced that on Tuesday, March 26, 2013, Dancing with the Stars would re-take the Tuesday 9 PM hour, leaving the fate of unaired episodes unclear. On December 21, 2012, ABC announced that new episodes of both Happy Endings and Don't Trust the B---- in Apartment 23 will replace the cancelled drama 666 Park Avenue for three weeks on January 6, January 13, and January 20 while maintaining its current timeslot. Only 2 of the 3 scheduled episodes aired on the Sunday timeslot.

On January 22, 2013, ABC announced that it has removed Don't Trust the B---- in Apartment 23 from the schedule and would instead air back-to-back Happy Endings concurrently on Tuesdays, but it was removed from the timeslot after episodes 12 and 13 aired. However, on February 13, 2013, ABC announced that, starting March 29, the series would move to Fridays at 8:00-9:00 p.m ET/PT with back-to-back original episodes.

On April 19, 2013, ABC preempted its primetime programming in favor of covering the Boston manhunt, after the Boston Marathon bombing, pushing back the season finale date to May 3, 2013.

Reception

Critical reception
The third season of Happy Endings continued the series' critical acclaim. In regards to the premiere, David Sims of The A.V. Club stated "In a TV landscape increasingly dotted with low-concept ensemble comedies that are trying to be all whip-smart and funny, it's nice to have "Happy Endings" back to put 'em all in their place." Verne Gay of Newsday said that "Happy Endings", cast and all, has now officially jelled. The show exists on the same cosmic (and comic) TV plane as "Scrubs," "Arrested Development" and that other late bloomer, "Cougar Town." Maureen Ryan of The Huffington Post stated that "Happy Endings" has so many things going for it that the occasional weak story line or meh scene is not a big deal at all. It's one of the sharpest and warm-hearted comedies on the air, and I enjoy it a lot more than "Modern Family..." Clay Sublett of Splitsider said, "If ABC is willing to give them a chance, Happy Endings can come back in season four and fill the hole 30 Rock will leave in our hearts."

At the end of the third season, with the show facing possible cancellation due to low ratings, Rolling Stone declared that the show was "the most underrated, under-watched series on TV, that may also be the funniest" and went on to say, "Despite flying under the radar, Happy Endings has stayed afloat for three seasons by earning both critical acclaim and a devote fan following. Blending comedic elements of Friends, Arrested Development, and 30 Rock, it manages to serve up something new and refreshing by being both consumed by and annoyed with the frenetic world we live in. It's biting, but easy to swallow – social commentary at its best."

U.S. Ratings

Home media
Unlike the first two seasons of the show, the third season was released exclusively through Amazon's manufacture-on-demand program – where the content is custom burned onto DVD-R discs to fulfill orders sold directly to the consumer – rather than using the traditional business model of pressing batches of discs that ship to "brick and mortar" retailers. As is standard with MOD releases, the release contains no special features.

References

2012 American television seasons
2013 American television seasons


text:
Гастродискоидо́з () — гельминтоз, вызываемый дигенетическими сосальщиками Gastrodiscoides hominis. Паразиты поражают кишечник человека и свиньи, вызывая энтероколит и длительные поносы. Заболевание распространено преимущественно в Южной и Юго-Восточной Азии, но также известно из Средней Азии и с юга России (дельта Волги, Краснодарский край). Заражение происходит при употреблении в пищу водных растений (например, водяного ореха), к поверхности которых прикреплены покоящиеся личинки-адолескарии.

Источники
 Таршис М. Г., Черкасский Б. Л. Болезни животных, опасные для человека. — M.: Колос, 1997. — 206 с. — С. 56—57. ISBN 5-10-003333-9

Литература
 Buckley, J. J. C. (1964). The problem of Gastrodiscoides hominis (Lewis and McConnell, 1876) Leiper, 1913. Journal of Helminthology 38: 1–6.
 Dutt, S. C., Srivastava, H. D. (1972). The life history of Gastrodiscoides hominis (Lewis and McConnel, 1876) Leiper, 1913 – the amphistome parasite of man and pig. Journal of Helminthology 46 (1): 35–46.

Трематодозы


text:
Industry Standard is the sixth studio album by the Dixie Dregs, released in 1982. This was the second of two albums released under the moniker The Dregs, and is their only album featuring vocals (by Alex Ligertwood  of Santana and Patrick Simmons of The Doobie Brothers on one track each); it also garnered the group their fourth Grammy nomination. Ligertwood sang on "Crank It Up", while Simmons sang on and co-wrote "Ridin' High". Industry Standard was also the last album by The Dixie Dregs before their split in 1983, and their last one for 12 years until the release of Full Circle in 1994.

Track listing
All tracks are written by Steve Morse, except where noted.

"Assembly Line" – 4:25
"Crank It Up" (Morse, The Dregs) – 3:35
"Chips Ahoy" – 3:39
"Bloodsucking Leeches" – 3:59
"Up in the Air"  – 2:27
"Ridin' High" (Morse, Simmons) – 3:40
"Where's Dixie?" – 3:57
"Conversation Piece" – 6:12
"Vitamin Q" – 5:33

Personnel
 T Lavitz – Keyboards, Saxophone
 Rod Morgenstein – Drums
 Steve Morse – Banjo, Guitar
 Mark O'Connor – Violin
 Andy West – Bass, Bass (Electric)

Guest Performers

 Steve Howe duet with Steve Morse, 'Up in the Air' – Guitar
 Alex Ligertwood – "Crank It Up" - Vocals
 Patrick Simmons – "Ridin' High" - Vocals

References

Dixie Dregs albums
1982 albums
Albums produced by Eddy Offord
Arista Records albums


text:
Мэттью Болди (; 5 апреля 2001, Миллис, Массачусетс, США) — американский профессиональный хоккеист, левый крайний нападающий клуба НХЛ «Миннесота Уайлд».

Карьера
Свою юношескую карьеру Болди начал в юниорской сборная США, выступающей в USHL. По результатам первого года выступлений в USHL он получил рейтинг А от Центрального скаутского бюро НХЛ. В итоге на драфте НХЛ 2019 года Болди был выбран в 1-м раунде под общим 12-м номером клубом Миннесота Уайлд.

Сезоны 2019/20 и 2020/21 Мэттью провел в команде Колледжа Бостона. По итогам сокращенного сезона 2020/21 Болди вошел в десятку игроков, номинированных на премию Хоби Бейкер Эворд, которая выдается лучшему игроку лиги NCAA. По окончании сезона 2020/21 Мэттью подписал трехлетний контракт новичка с «Миннесотой Уайлд».

6 января 2022 года Болди дебютировал в НХЛ за «дикарей» в матче против «Бостон Брюинз», сразу же забив свой первый гол, который также оказался победным. 14 февраля 2022 года, в матче против «Детройт Ред Уингз», Мэттью записал на свой счет первый в карьере хет-трик в НХЛ.

16 января 2023 года Болди подписал контракт с «Миннесотой» на 7 лет со средней годовой зарплатой 7 млн. долларов.

Статистика

Клубная карьера

Международная

Примечания

Ссылки

Хоккеисты США
Хоккеисты НХЛ
Игроки сборной США по хоккею с шайбой
Хоккейные левые нападающие
Игроки «Айова Уайлд»
Игроки «Миннесота Уайлд»
Задрафтованные ХК «Миннесота Уайлд»


text:
Filotaxia é o padrão de distribuição das folhas ao longo do caule das plantas. Informações sobre a filotaxia de uma espécie podem ser úteis na identificação de sua família botânica.

A distribuição das folhas pode apresentar as seguintes organizações básicas:

Fasciculada: quando mais de uma folha insere-se no mesmo ponto do caule, estado comum em pinheiros.
Alterna: quando só há uma folha em cada nó. As folhas alternas podem ser:
 Dísticas: quando todas as folhas do caule apresentam-se dispostas em apenas um plano;
 Espiraladas: quando as folhas encontram-se dispostas em mais de um plano, normalmente formando uma espiral;
 Rosuladas: caso especial de alternas espiraladas, quando o caule é muito curto, ou quando o trecho provido de folhas é muito comprimido, fazendo com que a folhagem adquira um aspecto como o das pétalas de uma rosa. Folhagens desse tipo também são conhecidas como rosetas.
Oposta: Quando duas folhas inserem-se no mesmo nó do caule, em lados opostos. Também subdividem-se em:
 Dísticas: quando os pares de folhas apresentam-se no mesmo plano;
 Cruzadas: quando os pares, alternadamente, apresentam-se dispostos em planos cruzados.
Verticilada: quando 3 ou mais folhas inserem-se no mesmo nó.

Há casos em que a filotaxia aparente não corresponde à filotaxia real de uma planta. As goiabeiras, por exemplo, apresentam normalmente suas folhas opostas dispostas num mesmo plano, como se fossem dísticas. No entanto, seus ramos mais novos possuem 4 quilhas, e usando estas quilhas como referência, nota-se que o caule sofre uma torção tal que suas folhas, originalmente opostas cruzadas, são posicionadas à maneira de opostas dísticas. O botânico amador deve atentar para torções do caule a fim de determinar a filotaxia de uma espécie.

Ver também
 Número de Fibonacci

Morfologia vegetal


text:
Moravia High School is an Appanoose County secondary school located in Moravia, Iowa,  USA, part of the Moravia Community School District. The sports teams are collectively called "The Mohawks".

A small school district (142 students in grades 7–12), it has been growing in recent years.  It was mentioned as a bronze medal school in U.S. News & World Reports "Best High Schools".

 Athletics
The Mohawks' compete in the Bluegrass Conference, including the following sports:

Volleyball
Football (8-man)
Cross Country
Basketball (boys and girls)
Wrestling
Track and Field (boys and girls)
Golf (boys and girls)
Baseball
Softball

Notable alumni
Molly Bolin Kazmer (Molly Van Benthuysen), one of the first professional women's basketball stars with the Iowa Cornets of the Women's Professional Basketball League, was a 1975 graduate of Moravia High School.

References

External links
Official Site

Public high schools in Iowa
Iowa High School Athletic Association
Schools in Appanoose County, Iowa


text:
Vidigueira es una freguesia portuguesa del concelho de Vidigueira, con 27,62 km² de superficie y 2.973 habitantes (2001). Su densidad de población es de 107,6 hab/km².

Enlaces externos

 Vidigueira en freguesiasdeportugal.com (en portugués)
 Información administrativa sobre Vidigueira (en portugués)

Freguesias de Vidigueira


text:
Tzipora "Tzipi" Obziler (19 de abril de 1973) es una ex tenista profesional israelí. Alcanzó el ranking mundial de individuales más alto de su carrera en el puesto 75 el 8 de julio de 2007, y el ranking de dobles más alto de su carrera en el puesto 149 el 10 de abril de 2000. En la Copa Federación, comparte el récord mundial de más eliminatorias jugadas, con 61.

Primeros años y vida privada

Nació en Givatayim, Israel, y es judía. Después de graduarse de la escuela secundaria, sirvió dos años en las Fuerzas de Defensa de Israel. Asistió a clases en la Universidad de Old Dominion en Norfolk, Virginia.

Es abiertamente lesbiana. Ella y su novia Hadas tienen una hija juntas. Obziler se tomó un descanso del tenis profesional cuando nació la bebé y volvió a jugar en 2008.

Carrera

Ganó 13 títulos de individuales y 13 de dobles en el circuito de la Federación Internacional de Tenis. A pesar de su carrera tardía, jugó su mejor tenis en los últimos años y se clasificó para varios eventos de Grand Slam.

Comenzó a jugar tenis a los 10 años, con amigos. En 1997 ganó torneos ITF en singles en Jaffa y Antalya. En 1998 repitió en Jaffa. En 1999 ganó en Guimaraes, Portugal y Azemeis, Portugal, y dos torneos en Estambul, Turquía. En 2000, ganó torneos en Ashkelon y Beersheba en Israel.

En 2002, ganó en Mumbai, India y Nonthaburi, Tailandia. En noviembre derrotó a la número 62 del mundo Emmanuelle Gagliardi en Francia. En 2003, en India, ganó sorpresivamente a la número 36 del mundo, Elena Likhovtseva, de Rusia, en dos sets.

En 2004, jugó contra la número 1 del mundo, Justine Henin-Hardenne, en el US Open, ganando un set pero perdiendo en la segunda ronda. En 2005, ganó los títulos de individuales y dobles (con Shahar Pe'er) en Raanana, Israel. También derrotó a la número 47 del mundo Émilie Loit de Francia en el Abierto de Australia en dos sets.

En 2006, logró llegar más allá de la segunda ronda de un evento de la Asociación de Tenis Femenino en su primer evento del año en Auckland y en Guangzhou a finales de septiembre. En Auckland, alcanzó los cuartos de final con dos buenas victorias sobre Jamea Jackson y la quinta cabeza de serie, la número 27 del mundo, Katarina Srebotnik de Eslovenia, antes de caer ante Daniela Hantuchová. En Guangzhou, llegó a las semifinales del torneo, derrotando a la número 51 del mundo, Elena Vesnina, de Rusia, y a la número 20, Li Na, de China, antes de caer ante la cuarta cabeza de serie, Anabel Medina Garrigues, en tres sets.

Aparte de eso, se clasificó para el Abierto de Australia y varios eventos de la gira de la Asociación de Tenis Femenino, ganó un título de la Federación Internacional de Tenis (ITF) en Washington, DC y, finalmente, un título de dobles de la ITF en Antalya-Manavgat junto con Romina Oprandi.

En 2007, venció a Aiko Nakamura de Japón, que ocupa el puesto 56 en el ranking, en los octavos de final del torneo de la ciudad de Pattaya en Tailandia. También llegó a las semifinales en Bangalore y Patras. En agosto, en el US Open, perdió en la primera ronda ante la número 86 del mundo, Caroline Wozniacki, de Dinamarca. El 30 de septiembre de 2007, alcanzó su primera final en el WTA Tour, en la que perdió ante Virginie Razzano en el Abierto Internacional de Mujeres de Guangzhou.

Representó a Israel en los Juegos Olímpicos de Pekín 2008, China, tanto en individuales como en dobles (con Shahar Pe'er).

El 13 de agosto de 2009, convocó una conferencia de prensa para anunciar su retiro del tenis profesional.

Copa Federación
Tuvo marca de 48-30 en partidos de la Copa Federación para el equipo de la Copa Federación de Israel entre 1994 y 2007, incluidas victorias en 12 de sus 13 partidos más recientes.  Obziler formó parte del equipo de la Copa Federación de Israel que ganó 10 empates seguidos para llegar a los cuartos de final de la competencia en 2008, el mayor logro de la Copa Federación de Israel en la historia. Tiene el récord mundial de más eliminatorias de la Copa Federación jugadas, con 61. Comparte el récord con su compatriota Anna Smashnova.

Referencias

Enlaces externos

Judíos LGBT
Tenistas femeninas de Israel
Alumnado de la Universidad de Old Dominion
Tenistas en los Juegos Olímpicos de Pekín 2008
Judíos de Israel
Tenistas LGBT
Deportistas LGBT de Israel
Nacidos en Tel Aviv


text:
Toponímia:
 Boone (Carolina del Nord), població dels Estats Units a l'estat de Carolina del Nord
 Boone (Colorado), població dels Estats Units a l'estat de Colorado
 Boone (Iowa), població dels Estats Units a l'estat d'Iowa
 Biografies:
 Daniel Boone (1734 - 1820), pioner, explorador i militar estatunidenc
 Josh Boone (Mount Airy, Maryland, 1984), jugador nord-americà de basquetbol
 Mark Boone Junior (Cincinnati, 1955), actor estatunidenc
 Megan Boone, actriu estatunidenca
 Pat Boone (Jacksonville, Florida, 1934), cantant, compositor i actor estatunidenc
 Richard Boone o Richard Allen Boone (Los Angeles, Califòrnia, 1917 − Saint Augustine, Florida, 1981), actor
 Ron Boone (Oklahoma City, Oklahoma, 1946), jugador de bàsquet nord-americà


text:
Leopold Eckhart  (* 8. Mai 1905 in Gansbach; † 2. August 1990 in St. Pölten) war ein österreichischer Politiker (SPÖ) und Landwirt. Er war von 1960 bis 1962 Abgeordneter zum österreichischen Nationalrat.

Leben
Eckhart besuchte eine dreiklassige Volksschule sowie die landwirtschaftliche Winterschule. Er übernahm als Landwirt 1931 den elterlichen Hof. Im Jahr 1923 trat er der Sozialdemokratischen Partei bei, 1950 wurde er Ortsparteivorsitzender der SPÖ Gansbach. Er vertrat die SPÖ zwischen dem 13. Juni 1960 und dem 14. Dezember 1962 im Nationalrat.

Weblinks

Abgeordneter zum Nationalrat (Österreich)
Landwirt (Niederösterreich)
Kommunalpolitiker (Niederösterreich)
Politiker (Dunkelsteinerwald, Gemeinde)
Politiker (20. Jahrhundert)
SPÖ-Mitglied
Österreicher
Geboren 1905
Gestorben 1990
Mann


text:
Jeremy Isaiah Richard Toljan, född 8 augusti 1994 i Stuttgart, är en tysk fotbollsspelare som spelar för Sassuolo, på lån från Borussia Dortmund.

Karriär
Toljan debuterade för 1899 Hoffenheim i Bundesliga den 5 oktober 2013 i en 2–2-match mot Mainz 05.

Den 30 augusti 2017 värvades Toljan av Borussia Dortmund, där han skrev på ett femårskontrakt. Toljan debuterade den 13 september 2017 i en Champions League-match mot Tottenham Hotspur som Dortmund förlorade med 3–1.

Den 31 januari 2019 lånades Toljan ut till skotska Celtic på ett låneavtal över resten av säsongen 2018/2019. I juli 2019 lånades Toljan ut till italienska Sassuolo på ett låneavtal över säsongen 2019/2020.

Källor

Noter

Tyska fotbollsspelare
Spelare i TSG 1899 Hoffenheim
Spelare i Borussia Dortmund
Spelare i Celtic FC
Spelare i US Sassuolo Calcio
Spelare i Fußball-Bundesliga
Spelare i Scottish Professional Football League
Spelare i Serie A
Tävlande i fotboll vid olympiska sommarspelen 2016
Tävlande vid olympiska sommarspelen 2016 från Tyskland
Tyska olympiska silvermedaljörer
Olympiska silvermedaljörer 2016
Födda 1994
Levande personer
Män
Personer från Stuttgart


text:
Сла́лом (, лыжный след на склоне) — спуск с горы на лыжах по трассе длиной 450—500 м, размеченной воротами (ширина ворот 3,5-4 м, расстояние между ними от 0,7 до 15 м). Перепад высот между стартом и финишем 60—150 м. Лыжники развивают на трассе среднюю скорость 40 км/ч. Во время прохождения трассы спортсмены обязаны проехать через все ворота; за пропуск ворот или пересечение их одной лыжей спортсмены снимаются с соревнований. Результат определяют по сумме времени, показанного в двух спусках на двух различных трассах.

История
В 1767 году норвежцы разыграли 4 приза среди лыжников, которые должны были пройти по лесистому склону между кустами, не падая во время спуска и не поломав лыжи, и 6 призов для тех, кто спустится на лыжах с крутого склона, не пользуясь палками. Тогда ещё не существовало различий между равнинными и горными лыжами. Техника собственно горных лыж начала складываться в окрестностях местечка Телемарк на юге Норвегии. Самый первый в мире горнолыжный клуб, по свидетельству историков, был основан энтузиастами нового вида спорта в 1875 году в Христиании (ныне Осло), а ещё через два года при клубе начала работать горнолыжная школа. Первые отдельные горнолыжные соревнования были проведены в 1879 на горе Гусби недалеко от Христиании. О тех временах нам напоминают сохранившиеся до сих пор термины, например, повороты «телемарк», «Христиания».

Однако по утверждению специалистов, истинными основоположниками горнолыжного спорта стали всё-таки австрийцы. Горнолыжные соревнования начали проводиться в Альпах с 1905 года. А в 1931 году Международная федерация лыжного спорта (FIS) включила в программу чемпионата мира по лыжам слалом и скоростной спуск для мужчин и женщин. Причём в 1920—1930-е гг. лыжники не придерживались узкой специализации, многие успешно выступали и в горных, и в равнинных лыжах.

См. также

 Гигантский слалом
 Alpine Masters

Горнолыжный спорт


text:
The R162 road is a regional road in Ireland, linking Monaghan Town to Navan, County Meath. The route is  long.

Route
Northwest to southeast the route starts in at a junction with the N54 in Monaghan, County Monaghan. It continues southwards through Ballybay before crossing into County Cavan at Shercock.

It veers southwest through Kingscourt and enters County Meath, passing through Nobber. South of Nobber the N52 National secondary road joins it from the west and leaves eastwards at a staggered junction. (This is unusual in the R162 regional road has priority and also a much higher standard of road than the National route).

It passes southwards through Wilkinstown, Kilberry and passes Navan Racecourse before terminating in Navan at the R147.

See also
Roads in Ireland
National primary road
National secondary road

References
Roads Act 1993 (Classification of Regional Roads) Order 2006 – Department of Transport

Regional roads in the Republic of Ireland
Roads in County Meath
Roads in County Cavan
Roads in County Monaghan


text:
Golulan or Galulan () may refer to:
 Golulan-e Olya
 Golulan-e Sofla


text:
Carl Söderlund (* 3. Juni 1997 in Stockholm) ist ein schwedischer Tennisspieler.

Karriere
Söderlund begann mit sechs Jahren Tennis zu spielen. 2014 mit 17 Jahren spielte er sein erstes Profimatch, als er in Båstad bei den Swedish Open eine Wildcard für die Qualifikation erhielt. Dort verlor er deutlich mit 2:6, 0:6 gegen Juan Lizariturry. Ein Jahr später gelang ihm in Helsinki bei einem Turnier der ITF Future Tour ein kleiner Achtungserfolg, als er das Halbfinale erreichte und damit auch erstmals Punkte für die Weltrangliste erhielt. Im November desselben Jahres gewann er das Future-Turnier in Oslo, das ihm weitere Punkte bescherte, sodass er das Jahr auf Platz 790 abschloss.

Das Jahr 2016 begann für Söderlund mit einigen frühen Niederlagen, ehe er im Mai ohne Satzverlust seinen zweiten Future-Titel in Schweden gewann. Zwei Monate später spielte er erstmals im Hauptfeld eines Turniers der höher dotierten ATP Challenger Tour und erreichte – mit Wildcard gestartet – auf Anhieb das Halbfinale in Båstad, wo er unter anderem Daniel Gimeno Traver und Thomas Fabbiano besiegte und schließlich an Roberto Carballés Baena scheiterte. Aufgrund dieser Leistung erhielt er für das eine Woche später startende Turnier in Båstad eine Wildcard. Bei seiner Premiere auf der ATP World Tour trat er dort in der Auftaktrunde gegen seinen Landsmann und weiteren Wildcard-Starter Fred Simonsson an, gegen den er 6:3, 3:6, 7:6 (7:5) gewann. Dem Portugiesen João Sousa konnte er im Achtelfinale jedoch kaum Paroli bieten und verlor glatt mit 3:6, 1:6. Durch diese Erfolge stieg Söderlund in der Weltrangliste bis auf Platz 418; seiner bislang höchsten Position.

Trainiert wird er vom ehemaligen Top-10-Spieler Joakim Nyström aus Schweden, der u. a. Jürgen Melzer trainierte.

Weblinks

Tennisspieler (Schweden)
Schwede
Geboren 1997
Mann


text:
Die Jugend was een door Georg Hirth opgericht kunst- en literatuurtijdschrift, dat van 1896 tot 1940 in München verscheen. Enkele jaren na het overlijden van Hirth werd Franz Schoenberner uitgever van het blad.

Die Jugend was de naamgever van de kunststroming jugendstil. Het blad viel op door de eigenzinnige opmaak in wat jugendstil zou gaan heten en droeg bij aan discussies over esthetica. Naast de moderne illustraties en opmaak schonk het blad vooral aandacht aan satirische en kritische bijdragen over actuele maatschappelijke vraagstukken. Vaste auteurs waren onder meer Georg Bötticher, Franz Kunzendorf en de ook voor Simplicissimus werkzame Ludwig Thoma.

Al voor de Eerste Wereldoorlog werd Die Jugend toenemend vatbaar voor nationalistische standpunten en verwerd steeds meer tot een provinciaal blad. Sedert het midden van de jaren 20 van de 20e eeuw kon het echter opnieuw een jongere generatie aantrekken. In 1927 werd Franz Schoenberner, die eveneens publiceerde in Simplicissimus, aangetrokken als redacteur. In die periode werden bijdragen van Kurt Tucholsky, Erich Kästner en tekeningen van George Grosz in het blad gedrukt en deed het zich weer gelden als een intellectueel scherp en kritisch tijdschrift.

Vanaf de machtswisseling in 1933 sloeg het blad, net als het weekblad Simplicissimus, een serviele koers ten opzichte van de nationaal-socialisten in. Desondanks werd de verschijning in 1940 verboden.

Kunstenaars

Auteurs
 Georg Bötticher
 Karl Ettlinger
 Erich Kästner
 Hermann Kesten
 Roda Roda
 Franz Schoenberner
 Ludwig Thoma
 Kurt Tucholsky

Externe link
  Jugend Magazine

Jugend, Die
Jugend, Die
Jugend, Die


text:
Os taboritas, também chamados radicais, eram um grupo político-religioso revolucionário radical associado aos Hussitas, situados na cidade boêmia de Tábor durante as Guerras Hussitas. Em 1420, eles fundaram a cidade de Tábor, no sul da Boêmia, com cerca de 4 000 moradores.

Inicialmente os taboritas eram membros de uma comunidade cristã, considerada herética pela Igreja Católica. Situados na cidade boêmia de Tábor durante as Guerras Hussitas do século XV. O movimento de reforma religiosa na Boêmia levou a várias "seitas". Começando com as seitas mais radicais foram: adamitas, taboritas, orebitas, utraquistas e pragueiros. O impulso da revolução nasceu a partir da queima de Jan Hus, para simplificá-los, muitos escritores colocaram estas seitas sob o nome de hussitas.

Eram chamados pejorativamente de Picardos, pela Igreja Católica e seus inimigos. Também é considerado o setor mais radical dos hussitas, como eram conhecidos os seguidores de Jan Hus, queimado na fogueira em Constança, em 1415.

Tese
No Taboritismo, o objetivo era formar uma comunidade que restaurasse o cristianismo primitivo. Desse modo, rejeitavam: rituais, sacerdotes, relíquias, imagens, a veneração dos santos, o juramento, o ministério da alma, e outros dogmas e sacramentos, como confissão. Por outro lado, entendiam que o batismo era um sacramento válido.

Uma das características da comunidade fundada por eles, foi a busca da igualdade social e econômica, desse modo, se referiam aos outros como: irmãos e irmãs.

Dentre as fontes de recursos, cabe destacar as minas de ouro da região.

Desse modo, tentaram construir uma sociedade comunal, anunciaram o Milênio de Cristo e declararam que não haveria mais servos e senhores, todas as propriedades seriam mantidas em comum e não haveria mais tributação.

Queriam que as pessoas retornassem a um estado de inocência pura. Segundo, Murray Bookchin foi um dos primeiros exemplos de comunidades anarco-comunistas.

Fim do movimento
Os taboritas foram mortos pela Igreja Católica e pela nobreza feudal (vide: Guerras Hussitas), depois de diversas batalhas foram liquidados após a derrota na Batalha de Lipany em 30 de maio de 1434, quando de 13 a  homens foram mortos.

Hussitas
Restauracionismo
Comunidades intencionais religiosas não celibatárias
Heresias
Revoltas camponesas
Revoltas do final da Idade Média


text:
NGC 6518 (również PGC 61238) – zwarta galaktyka (C), znajdująca się w gwiazdozbiorze Herkulesa. Odkrył ją Édouard Jean-Marie Stephan 18 czerwca 1884 roku.

Zobacz też
 Lista obiektów NGC

Przypisy

Linki zewnętrzne

6518
Galaktyki
Gwiazdozbiór Herkulesa
Obiekty astronomiczne odkryte w 1884


text:
Bătălia de la Çeșme (în ) este o pictură în ulei realizată în anul 1848 de pictorul rus Ivan Aivazovski și dedicată victoriei istorice a Marinei ruse de la Çeșme (în ) din 5-7 iulie 1770.

Pictura prezintă bătălia navală între flotele rusă și turcă. În golf sunt văzute arzând nave ce se scufundă, din care zboară resturi de catarge. Flăcările cresc în intensitate, fumul stacojiu și albastru-gri se ridică până la nori, iar lumina lunii aprinde amestecul infernal de foc și apă. Silueta întunecată din prim-plan este nava amiral a Marinei Ruse. În apă sunt văzuți marinari ce se agață de resturile navelor în speranța de a se salva de la înec.

Legături externe
 Prezentarea picturii pe situl Muzeului din Feodosia

{{DEFAULTSORT:Bătălia de la Çeșme}}
Picturi din 1848
Picturi realizate de Ivan Aivazovski
Picturi nocturne
Picturi reprezentând bătălii navale
Picturi reprezentând mări și oceane


text:
Paul Grafer (born August 7, 1974) is a retired American soccer goalkeeper who spent six seasons in Major League Soccer with the Colorado Rapids and MetroStars.  He was the goalkeeper coach for the United States U-17 men's national soccer team between 2007 and 2012. He has been a FIFA Instructor and assistant coach with Chivas USA of Major League Soccer.  He has also been professionally affiliated with Athletes Helping Athletes and SAFE, organizations that provide lifeskills development and training to student athletes. Paul's current professional role is Technical Director for Major League Soccer.

Youth
Grafer graduated from St. Mary's High School in 1992 where he was a Parade All-American.  He then attended The College of William & Mary where he played soccer from 1993 to 1995.  He was an All-American his senior year and gained his degree in kinesiology in 1997.  In 2007, William and Mary inducted Grafer into the school's Athletic Hall of Fame.

Professional
In February 1996, the Colorado Rapids selected Grafer in the 2nd round (19th overall) of the 1996 MLS College Draft.  The Rapids sent him on loan to the Long Island Rough Riders of the USISL for the 1996 season.  In 1997, made Rapids first team, playing thirteen games, gaining only one win, in 1997 and 1998.  On September 30, 1998, he broke his left wrist in practice.  The Rapids waived him on October 30, 1998.  He signed with the Charleston Battery on January 28, 1999, but suffered a major neck injury during the pre-season and lost the entire year.  Instead, he spent the entire year coaching with the Williamsburg Soccer Club.  In 2000, he signed with the Long Island Rough Riders, having an excellent season.  That resulted in him being called up to the MetroStars in 2000 after starter Mike Ammann was injured and backup Tim Howard was playing in the Olympics.  In one of the odder moments in MLS history, the league held a draft consisting of only one player, Paul Grafer, after he signed late with the league.  The San Jose Earthquakes selected Grafer, then traded him back to the MetroStars for Ramiro Corrales on February 23, 2001.  He retired following the 2003 season.  In 2005, he returned with the RoughRiders. He played nineteen games and was named second team All League.

MetroStars folklore
Throughout his career with the MetroStars, he became known for his long, black pants, leading to the chant, "They're long, they're black, they're halfway up his crack – they're Grafer's pants – they're Grafer's pants!"

Post playing career
He earned an MBA and taught at Adelphi University while working as a Program Coordinator for Athletes Helping Athletes, a New York-based non-profit that uses the power and appeal of sport to address social issues.  In 2007, he became the goalkeeper coach for the U.S. U-17 national team. He left USSF in 2012 and became a FIFA Instructor for their Goalkeeping Programme, while helping develop SAFE LLC., a financial literacy and career development company for college student-athletes.  In 2014, he joined Chivas USA of Major League Soccer as an assistant coach. In 2015, he joined MLS' League Office in the Competition Department.

References

External links
 MetroStars Player Profile
 MLS Stats

1974 births
Living people
American soccer coaches
American soccer players
William & Mary Tribe men's soccer players
Colorado Rapids players
Association football goalkeepers
Long Island Rough Riders players
New York Red Bulls players
USL Second Division players
USISL Select League players
Major League Soccer players
A-League (1995–2004) players
Colorado Rapids draft picks
Soccer players from New York (state)
Charleston Battery players
Chivas USA non-playing staff
People from Port Washington, New York
Sportspeople from Nassau County, New York


text:
Wanino () – wieś (ros. село, trb. sieło) w zachodniej Rosji, w sielsowiecie wysznierieutczanskim rejonu miedwieńskiego w obwodzie kurskim.

Geografia
Miejscowość położona jest nad Lubaczem (lewy dopływ Rieuta w dorzeczu Sejmu), 8 km od centrum administracyjnego sielsowietu (Wierchnij Rieutiec), 14 km na południowy zachód od centrum administracyjnego rejonu (Miedwienka), 41 km na południowy zachód od Kurska, 17 km od drogi magistralnej (federalnego znaczenia) M2 «Krym».

We wsi znajduje się 20 posesji.

 Klimat
Miejscowość, jak i cały rejon, znajduje się w strefie klimatu kontynentalnego z łagodnym ciepłym latem i równomiernie rozłożonymi opadami rocznymi (Dfb w klasyfikacji klimatów Köppena).

Demografia
W 2010 r. wieś zamieszkiwało 17 osób.

Przypisy

Wsie w obwodzie kurskim
Miejscowości w rejonie miedwieńskim


text:
Antonín Slavíček (* 16. Mai 1870 in Prag, Österreich-Ungarn; † 1. Februar 1910, ebenda) war tschechischer Maler.

Leben
1887 begann er mit dem Studium an der Akademie výtvarných umění (Akademie der bildenden Künste) in Prag und wählte als Spezialfach Landschaftsmalerei bei Professor Julius Mařák. Nach dem Tod des Professors wurde Slavíček übergangsweise mit der Leitung der Schule beauftragt. Er bemühte sich um eine Professur, die er jedoch nicht erhielt, vor allem auch, weil die Fachrichtung aufgelöst wurde. Am 10. August 1909 erlitt er beim Baden einen Schlaganfall. Es folgte eine lange Rehabilitationszeit. Seine rechte Hand war gelähmt und er versuchte mit seiner linken zu malen. Von den Ergebnissen war er jedoch derart enttäuscht, dass er sich erschoss. Er ist begraben auf dem Olšany-Friedhof in Prag.

Er hinterließ seine Frau Bohumila Brynychová, die auf vielen seiner Bilder porträtiert worden war und neben weiteren zwei Kindern seinen Sohn, den Maler Jan Slavíček. Sein Schwager war der Legionärsdichter Rudolf Medek. Bekannt sind auch seine Enkel, der Maler Mikuláš Medek und der Politiker Ivan Medek. Seine Witwe heiratete 1911 den Maler Herbert Masaryk.

Werke

Slavicek gehört zu den führenden Vertretern der tschechischen Kunst Anfang des 20. Jahrhunderts. Seine frühen Bilder zählten zur Kunstrichtung des Realismus. Er war Meister im Spiel von Licht und Schatten. In späteren Werken begegnete er dem französischen Impressionismus. In seinen letzten Werken fand er seinen eigenen Stil. Er war von der Landschaft der Region Vysočina begeistert, in der sich oft aufhielt und die er in vielen Bilder verewigte.

Literatur

 Vítězslav Nezval: Antonín Slavíček, Ein grosser tschechischer Maler. Artia Prag 1952.

Weblinks

Maler (Tschechien)
Landschaftsmaler
Maler des Realismus
Person (Cisleithanien)
Geboren 1870
Gestorben 1910
Mann


text:
Bruce Allan Burrell ( - ) est un kidnappeur et double meurtrier australien qui a été condamné en 2006 à une peine d'emprisonnement à perpétuité de plus de 44 ans pour le meurtre de deux femmes. Les corps n'ont jamais été retrouvés, Burrell n'ayant pas révélé leur emplacement. Burrell est mort au Prince of Wales Hospital de Randwick, alors qu'il était toujours en détention le 4 août 2016, à l'âge de 63 ans, d'un cancer du poumon et du foie.

Affaires juridiques

Meurtre de Kerry Whelan
Kerry Whelan, 39 ans, a été vue pour la dernière fois à bord d'une Mitsubishi Pajero à quatre roues motrices avec Burrell quittant l'hôtel Parkroyal à Parramatta en , le jour après lequel le mari de Whelan, Bernie Whelan, a reçu une note de rançon de 1 million de dollars. Le corps de Whelan n'a jamais été retrouvé. L'enlèvement et la condamnation sont devenus l'un des crimes les plus infâmes de l'Australie.

Burrell qui était un ami et ancien employé de la famille Whelan, a été inculpé en 1999. Les charges ont été par la suite abandonnées, puis rétablies en 2002 après une enquête officielle. Le premier procès en 2005 s'est terminé avec un jury suspendu, mais Burrell a été reconnu coupable lors du deuxième procès en 2006. Il a été condamné à la réclusion à perpétuité pour meurtre et à 16 ans de prison pour enlèvement. Burrell n'a pas réussi à faire appel de sa condamnation et de sa peine à la Cour d'appel pénale de Nouvelle-Galles du Sud, constituée par le juge en chef de common law, Peter McClellan et les juges Sully et James. La Cour d'appel pénale a découvert qu'elle avait commis des erreurs de fait dans son jugement et a prétendu rouvrir l'appel, entendu des parties avant de confirmer ses ordonnances de rejet de l'appel. Le 31 juillet 2008, la Haute Cour a jugé que la Cour d'appel pénale n'avait pas le pouvoir de rouvrir l'appel après l'enregistrement formel des ordonnances et que l'erreur dans le jugement du 16 mars 2007 signifiait que ces ordonnances devaient être annulées et l'affaire renvoyée à la Cour d'appel pénale. Les juristes de la Cour d'appel pénale, Beazley, Grove et Howie ont rejeté les appels.

Dorothy Davis
Dorothy Davis était une riche veuve de 74 ans vivant à Lurline Bay, Sydney. Le 30 mai 1995, Davis a quitté son appartement pour rendre visite à la femme de Burrell. Elle n'a jamais été revue. Burrell a été accusé du meurtre de Davis et plus tard reconnu coupable par un jury, indiquant que l'argent était le motif. Burrell a été condamné à 28 ans de prison sans libération conditionnelle de 21 ans. L'appel de Burrell contre sa condamnation et sa peine a été rejeté en 2009. Burrell a demandé une autorisation spéciale de faire appel à la Haute Cour, mais cela a été refusé.

Notes et références

Naissance en janvier 1953
Personnalité australienne condamnée pour crime
Personnalité condamnée pour meurtre
Décès à 63 ans
Décès en août 2016
Décès à Sydney
Mort d'un cancer du poumon


text:
Boktor (en rus: Боктор) és un poble del territori de Khabàrovsk, a Rússia, que el 2018 tenia 294 habitants. Pertany al districte rural de Komsomolsk na Amure.

Referències

Pobles del territori de Khabàrovsk


text:
High Desert State Prison may refer to:

High Desert State Prison (California)
High Desert State Prison (Nevada)


text:
Gheorghe Zamfir (Găești, 6 de abril de 1941) É um flautista romeno, especialmente conhecido mundialmente pela sua música de flauta de pã, como "The Master of the Pan Flute".

Carreira
Zamfir foi "descoberto" pelo etnomusicólogo suíço Marcel Cellier que pesquisou extensivamente a música folk nos anos 1960. Trazido pela primeira vez com a sua flauta pan para países da Europa Ocidental em 1972 pelo compositor Vladimir Cosma como solista na música da banda original do filme Le grand blond avec une chaussure noire que fez grande sucesso, desde então, tem sido utilizado como solista em trilhas sonoras de filmes de compositores famosos como Francis Lai, Ennio Morricone. e muitos outros. Principalmente através de comerciais de televisão, onde foi anunciado como "Zamfir, Mestre da Flauta Pan", ele introduziu o instrumento popular para um público moderno. Nos Estados Unidos, seus comerciais eram amplamente visto na CNN em 1980.
Em 1966, Zamfir foi nomeado maestro da "Ciocîrlia Orchestra", um dos conjuntos de estado mais prestigiados da Romênia, destinado a turnês no exterior. Isso criou a oportunidade de composição e organização. Em 1969, ele deixou Ciocîrlia e começou seu próprio taraf (banda pequena) e em 1970 ele teve seu primeiro contrato de longo prazo em Paris. Zamfir descobriu a liberdade muito maior para a aventura artística. Em 1977, ele gravou "The Lonely Shepherd" com James Last. Zamfir colocou-se no mapa do mundo e, desde então, sua carreira se tornou muito variada, pairando sobre o repertório clássico, a audição fácil e a música pop.

A grande oportunidade de Zamfir no mundo de língua inglesa veio quando o programa televisivo religioso da BBC "The Light of Experience" adotou a gravação de "Doina De Jale", uma canção funerária tradicional romena, como tema. Registros para lançar a música como um single em 1976, e subiu para o número quatro nas paradas do Reino Unido. Provavelmente seria seu único single de sucesso no Reino Unido, mas ajudou a pavimentar o caminho para um fluxo consistente de vendas de álbuns. na Grã-Bretanha. Sua canção "Summer Love" alcançou o número 9 na África do Sul em novembro de 1976. [3] Em 1983, ele alcançou o terceiro lugar na lista canadense do Adult Contemporary com "Blue Navajo", e vários de seus álbuns (incluindo Romance de 1982 e Childhood Dreams de 1983) também foram realizados no Canadá.

Depois de quase uma década de ausência, Zamfir retornou ao Canadá em janeiro de 2006 para uma turnê de sete cidades com o quinteto Traffic Strings. O programa incluiu uma estreia mundial de Four Seasons for PanFlute de Vivaldi e quinteto de cordas arranjado por Lucian Moraru, padrões de jazz e favoritos conhecidos.

Sua primeira aparição como intérprete solista em uma trilha sonora de filme foi em 1972 Le Grand Blond com une chaussure noire, de Vladimir Cosma, cuja trilha sonora se tornou um sucesso mundial. Após inúmeras repercussões apresentou-se ao lado de André Rieu em vários concertos pelo mundo. Compositor e intérprete do tema principal do filme "Kill Bill" ,"Karate Kid "entre vários outros filmes. Transformou a flauta de pã em um instrumento conhecido na Europa e usado em vários conjuntos bandas e orquestras. Atualmente, atua dando aulas do instrumento em Bucareste, Romênia.

Bibliografia
Traitė Du Naï Roumain: méthode de flûte de pan, Paris: Chappell S.A., 1975, ISBN 88-8291-286-8,
Binecuvântare şi blestem ("Blessing and Curse"), Arad: Mirador, 2000, ISBN 973-9284-56-6.

Ligações externas

 Página Oficial

Flautistas da Roménia
Instrumentistas da Roménia


text:
Epex (이펙스) est un boys band sud-coréen de K-pop formé en 2021 par C9 Entertainment. Il est composé de huit membres : Wish, Keum, Mu, A-Min, Baekseung, Ayden, Yewang et Jeff.

Formation
C9 Entertainment a annoncé à la création d'un nouveau groupe le  mars 2021 sous le nom temporaire de C9ROOKIES. Le  avril, le nom du groupe, EPEX, est dévoilé : il s'agit d'une contraction des mots « Eight » et « Apex ».

Parmi les membres du groupe, Keum s'était fait connaître dans l'émission Produce X 101 où il été éliminé en finale à la 17ème place (bien qu'une tricherie sur les votes fut révélée et qu'en réalité il aurait dû être classé  et donc parmi les gagnants).

Premiers albums
Le premier EP du groupe Bipolar Pt.1: Prelude of Anxiety sort le 8 juin 2021. Il se vend à  en Corée et  au Japon.

Le deuxième EP, Bipolar Pt.2: Prelude of Love sort le 26 octobre 2021. Le troisième EP Prelude of Anxiety Chapter 1. '21st Century Boys''' sort le 11 avril 2022.

 Membres
Les membres du groupe occupent les positions suivantes :
 Wish (위시) - leader, chanteur, lead danseur
 Keum (금) - centre, rappeur, danseur principal
 MU (뮤) - lead chanteur
 A-Min (아민) - chanteur, danseur principal
 Baekseung (백승) - rappeur
 Ayden (에이든) - lead rappeur
 Yewang (예왕) - chanteur principal
 Jeff (제프) - maknae, rappeur principal

 Discographie
 EP

 Distinctions

 Controverses
Le titre des premiers EP, Bipolar, suscite la controverse, car il fait référence a des troubles mentaux et est accusé de les glamouriser.

En 2022, la chanson Anthem of Teen Spirit fait polémique à cause des uniformes militaires que portent les membres du groupe dans le clip et de certaines paroles qui font référence au nazisme comme Crystal Night is coming'' (littéralement, « la nuit de Cristal arrive »). C9 Entertainment adresse la polémique en expliquant l'influence de l'esthétique des dystopies sur le clip et décide de changer les paroles de la chanson.

Notes et références

Liens externes
 Site officiel

Groupe de K-pop
Groupe sud-coréen de pop
Boys band sud-coréen
Groupe musical formé en 2021


text:
Brachyhypopomus beebei is een vissensoort uit de familie van de Amerikaanse mesalen (Hypopomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Schultz.

Hypopomidae


text:
Carriera
Iniziò a dipingere da autodidatta e si distinse prevalentemente nella riproduzione delle opere di autori illustri con tecniche di colore ad olio e con una tecnica pittorica molto approfondita.

Fu operoso soprattutto a Rende, dove lasciò alcune tele con ottime riproduzioni di alcuni dei più noti capolavori dell'arte italiana, tra cui L'incontro della Vergine Maria con Santa Elisabetta e lo Sposalizio della Vergine custodite nel santuario di Maria SS. di Costantinopoli, nella chiesa di Santa Maria Maggiore operò il restauro di buona parte delle tele di Cristoforo Santanna e decorò gli armadi della Sagrestia; nella Chiesa di Santa Maria della Consolazione a Santo Stefano ha affrescato la "cupola con 4 angeli" ed ha dipinto la Madonna della Consolazione del 1929; nella Chiesa di San Michele del Ritiro restaurò alcuni affreschi settecenteschi; nella Chiesa di Santa Maria della Consolazione di Arcavacata dipinse due tele Lo sposalizio della Vergine e Cristo appare a Maria del 1918. Operò anche a Cosenza, a Marano Marchesato, San Fili e in altri centri vicini, nelle cui chiese portò a termine opere simili alle precedenti.

Note


text:
Syzran (ryska: Сы́зрань) är en stad i Samara oblast, Ryssland. Staden är belägen vid floden Volga och är oblastets tredje största stad. Den hade 175 222 invånare i början av 2015, med totalt 176 004 invånare inklusive en liten del landsbygd som administreras av staden.

Syzran grundades 1683 som en fästning, och har existerat som stad sedan 1796. Tornet från 1600-talsfästningen finns fortfarande kvar.

Källor

Orter i Samara oblast


text:
Turritellopsis latior is een slakkensoort uit de familie van de Mathildidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Thiele.

Mathildidae


text:
Het Koreaans is de officiële taal van Zuid- en Noord-Korea. Het wordt ook gesproken in Yanbian, een aan Korea grenzend deel van de Volksrepubliek China. In totaal zijn er zo'n 78 miljoen mensen in de wereld die Koreaans spreken, waaronder grote groepen in de voormalige Sovjet-Unie (de Korjo-saram, die de mengtaal Koryo-mar spreken), in de VS, Canada en Japan. Exacte classificatie van het Koreaans staat ter discussie, maar het wordt door velen beschouwd als een isolaat. Sommige linguïsten klasseren het bij de Altaïsche taalfamilie.

Het Koreaanse schrift (Hangul) is alfabetisch en fonetisch. De daarnaast gebruikte Sino-Koreaanse karakters (Hanja) en meer dan 50% van de Koreaanse woordenschat is, al dan niet rechtstreeks, ontleend aan het Chinees, op eenzelfde manier als veel Europese talen grote delen van hun vocabulaire hebben ontleend aan het Latijn en Grieks.

Naam
Koreaans is niet de naam waarmee de sprekers hun taal aanduiden. In het Koreaans zegt men:
 in Noord-Korea (McCune-Reischauer):
 Tjosono of 조선어
 Tjosonmal of 조선말
 in Zuid-Korea (Herziene Koreaanse Romanisatie):
 Hankugo of 한국어
 Hankoegmal of 한국말

Classificatie en verwante talen
Het Koreaans wordt vaak geklasseerd als een aparte taal in een eigen familie (een isolaat). Daarnaast zien vele Koreanen en sommige Westerse linguïsten een verwantschap met de Altaïsche talen. Traditionele Westerse (vanaf de 18e eeuw) en Japanse linguïsten geloofden dat het Koreaans verwant is met het Japans en pas hogerop samenkomt met de andere Altaïsche talen als het Mongools en de Turkse talen.

In Korea wordt de mogelijkheid dat de taal verwant is aan het Japans, vaak genegeerd; de gespannen relatie tussen de twee landen zorgt ervoor dat een discussie over de verwantschap van hun talen nogal controversieel is. Zelfs de relatie tussen het Koreaans en het Altaïsch en Proto-Altaïsch wordt de laatste tijd eveneens sterk in twijfel getrokken. Het Koreaans heeft enige morfologische gelijkenis met enkele talen van de Oost-Turkse groep, namelijk het Yakut en sommige varianten ervan, en sommige linguïsten geloven dat het Altaïsch zelf deel uitmaakt van de Oeral-Altaïsche taalfamilie. De tegenstanders van deze visie geloven dat veel van de Altaïsche invloeden er zijn gekomen tijdens de Mongoolse overheersing tijdens de Goryeodynastie.

De schijnbare gelijkenissen tussen Koreaans en Chinees (van de Sino-Tibetaanse talen) — vooral wat betreft woordenschat en bepaalde manieren van uitspraak — zijn oppervlakkig en niet genetisch. Ze ontstonden door nauw en frequent contact gedurende de loop der tijden.

Dialecten

Het Koreaans heeft verscheidene dialecten (in het Koreaans mal (letterlijk spraak), bangeon of saturi). De standaardtaal (Pyojuneo of Pyojunmal) van Zuid-Korea is gebaseerd op de dialecten van de regio rond Seoel en de standaardtaal van Noord-Korea is gebaseerd op de dialecten van rond Pyongyang. Deze dialecten lijken alle sterk op elkaar, en in feite zijn alle dialecten, behalve dat van het eiland Jeju, onderling verstaanbaar. Het dialect van Jeju wordt door sommige Koreaanse linguïsten beschouwd als een aparte taal. Het belangrijkste verschil tussen de verschillende dialecten is het gebruik van de klemtoon: sprekers van Seoel gebruiken die zeer weinig en standaard-Zuid-Koreaans heeft een zeer vlakke intonatie; sprekers van Gyeongsang daarentegen hebben een zeer geprononceerde intonatie, wat maakt dat hun dialect voor westerlingen meer als een Europese taal klinkt.

Hoewel de naamgeving en groepering van de dialecten voortdurend verandert naarmate de studie van de dialecten verdergaat, is hier een lijst van de traditionele namen en plaatsen:

Klanken

Medeklinkers

Voorbeeldwoorden voor medeklinkers:

[c], [cʰ] en [c'] hebben meer frictie dan de andere occlusieven en worden soms beschouwd als affricaten.

Het symbool ['] wordt gebruikt om de gespannen medeklinkers ([p'], [t'], [c'], [k'] en [s']) aan te duiden, maar in het IPA staat het voor een ejectief, wat hier dus niet het geval is. De gespannen occlusieven worden uitgesproken met een gedeeltelijk opgespannen glottis en extra subglottale spanning.

Klinkers

Eenklanken
Het Koreaans kent 8 verschillende klinkersoorten en een onderscheid volgens lengte. De gesloten-midden geronde voorklinker [ø] kan nog steeds worden gehoord bij oudere sprekers, maar is bijna volledig vervangen door de tweeklank [we]. Ook het lengteonderscheid voor alle klinkers kan bij oudere sprekers worden opgemerkt, maar bij jongeren wordt het onderscheid niet langer gemaakt.

Twee- en glijklanken
[j] en [w] worden beschouwd als componenten van tweeklanken en niet als aparte medeklinkers.

Bron: Handbook of the International Phonetic Association

Fonologie
[s] wordt gepalataliseerd tot [ʃ] of [ɕ] voor [j] or [i].

[h] wordt gelabialiseerd tot [ɸ] voor [o] en [u] en gepalataliseerd tot [ç] voor [i] of [j]

[p], [t], [c] en [k] worden stemhebbend [b], [d], [ɟ] en [ɡ] tussen sonorante segmenten.

[l] wordt een alveolaire flap [ɾ] tussen sonorante segmenten zoals tussen twee klinkers.

Fonetische regels — vooral assimilatie — transformeren de uitspraak van sommige woorden. Bijvoorbeeld:
 Jonglo wordt Jongno uitgesproken
 Hankukmal wordt Han-gungmal

Occlusieven zijn doorgaans stemloos, maar licht aangeblazen occlusieven worden stemhebbend en niet-aangeblazen tussen klinkers. Bijvoorbeeld:
 p → b
 t → d
 k → g

Occlusieven worden genasaleerd voor een nasaal. Bijvoorbeeld:
 p → m (voor m, n, of ng)
 t → n (voor m, n, of ng)
 k → ng (voor m, n, of ng)

Een verschil tussen de standaarduitspraken van Zuid- of Noord-Korea is het gebruik van initiële [r]. Bijvoorbeeld:
 勞動 noord: rodong, zuid: nodong (werk)
 鴨綠江 noord: Amrokgang, zuid: Amnokgang (een rivier)
 心理學 noord: shimrihak, zuid: shimnihak (psychologie)

Hangul toont deze assimilatie niet, maar schrijft de onderliggende morfologie.

Spraakkunst
Het Koreaans is een agglutinerende taal. De Koreaanse spraakkunst lijkt sterk op die van het Japans. De basis van de Koreaanse zin is onderwerp-voorwerp-werkwoord (SOV) en "modifiers" komen voor het aangepaste woord. Dus, als men in het Nederlands zou zeggen: "Ik ga naar de winkel om wat eten te kopen," wordt dat in het Koreaans: *"Ik eten kopen om-te winkel-naar ga."

In het Koreaans kunnen "onnodige" woorden weggelaten worden zolang de context de betekenis duidelijk maakt. Bijvoorbeeld:

H: "가게에 가세요?"
G: "예."

H: *"winkel-naar gaan?"
G: "ja."

wat in het Nederlands geeft:
H: "Gaat u naar de winkel?"
G: "Ja."

In tegenstelling tot het Nederlands vervoegt het Koreaans het werkwoord niet om overeen te komen met het onderwerp en substantieven hebben geen genus. In plaats daarvan hangen werkwoordsvervoegingen af van de tijd en de relatie tussen de sprekenden. Wanneer men spreekt tegen of over vrienden, zou men de ene uitgang gebruiken, tegen de ouders een andere en tegen edelen of geëerde personen nog een andere.

De relatie tussen een spreker of schrijver en zijn luisteraars resp. lezers is ontzettend belangrijk in het Koreaans en de grammatica reflecteert dit. De relatie tussen spreker/schrijver en onderwerp wordt weergegeven in beleefheidsvormen terwijl die met de luisteraar/lezers wordt uitgedrukt in spraakniveaus.

Spraakniveaus
De meest gebruikte 'beleefde' Koreaanse spraakniveaus ('speech levels' in het Engels) zijn 해요체 haeyoche en 합쇼체 hapsyoche. De eerstgenoemde is uit Seoel afkomstig en is informeler dan de laatstgenoemde. Oorspronkelijk werd haeyoche voornamelijk door vrouwen gebruikt, maar tegenwoordig gebruiken ook mannen dit spraakniveau, vooral in Seoel. Hapsyoche wordt steeds in formele situaties gebruikt, in tv-nieuwsuitzendingen en wordt meer door mannen dan door vrouwen gebruikt.

Spraakniveaus komen tot uitdrukking in werkwoorduitgangen, waarbij soms ook een onderscheid kan gemaakt worden als het over een verklarende, een uitroepende of vragende zin gaat. Hieronder een korte vergelijking:
Haeyoche

Hapsyoche

Vergelijk ook:

영어를 좋아하세요? yeongeoreul johahaseyo? - "Hou je van Engels?" (haeyoche, vragend)
영어를 좋아하십니까? yeongeoreul johahashimnikka? - "Hou je van Engels?" (hapsyoche, vragend en beleefd)

Beleefdheidsvormen
Binnen een spraakniveau kunnen subtiele wijzigingen in een werkwoorduitgang voorkomen om extra beleefd en respectvol over te komen ten opzichte van degene die men aanspreekt. Dit wordt bij 해요체 gewoonlijk gedaan door ~세 toe te voegen en ~시 wanneer het over 합쇼체 gaat. Deze beleefheidsvormen kunnen enkel toegepast worden op een ander, niet wanneer je naar jezelf verwijst. Hieronder een aantal voorbeelden:

한국에 가요. hanguke gayo - "Ik ga naar Korea."
한국에 가세요. hanguke gaseyo - "U gaat naar Korea."

한국에 갑니다. hanguke gamnida - "Ik ga naar Korea."
한국에 가십니다. hanguke gashimnida - "U gaat naar Korea."

Zie verder ook de voorbeeldzinnen bij het vorige onderdeel.

In een aantal gevallen zal men een 'honorific' synoniem gebruiken voor het oorspronkelijke werkwoord in plaats van het niet-honorific werkwoord beleefder te maken door een aanpassing in de uitgang te maken.

Honorifics
Het gebruik van bepaalde Koreaanse woorden verschilt naargelang de persoon tegen wie men spreekt en het gebruikte spraakniveau. Woorden die normaliter enkel gebruikt worden in formele situaties, wanneer men respect voor de aangesproken persoon wil uitdrukken, bijvoorbeeld als men tegen oudere mensen spreekt, worden in het Engels aangeduid met de term 'honorifics'. Het kan hierbij over allerlei woordsoorten gaan, variërend van zelfstandige naamwoorden tot werkwoorden. Hieronder een aantal voorbeelden:

Woordenschat
Ruim de helft van de Koreaanse woordenschat is afkomstig uit het geschreven Chinees. Een veel kleiner aandeel van de Koreaanse woordenschat zijn leenwoorden uit het Japans, Mongools en Sanskriet. De meest recente leenwoorden komen uit westerse talen, voornamelijk het Engels.

Door de langdurige splitsing tussen Noord- en Zuid-Korea zijn vele woorden niet hetzelfde. Zuid-Korea heeft veel woorden geleend uit het Engels (deze woorden worden Konglish genoemd), terwijl Noord-Korea verschillende woorden leent uit het Russisch. Ook typisch Koreaanse woorden verschillen soms in de twee Korea's.

Bijvoorbeeld:

 Noord-Korea: 동무 (Dong-mu) - Zuid-Korea: 친구 (Chin-gu) (betekent vriend)
 Noord-Korea: 부루 (Bu-ru) - Zuid-Korea: 상추 (Sang-chu) (betekent sla)
 Noord-Korea: 뽈스까 (Bbol-su-kka) - Zuid-Korea: 폴란드 (Pol-lan-deu) (betekent Polen)

Uitdrukkingen
Hallo!

안녕하세요? annyeonghaseyo
안녕하십니까? annyeonghashimnikka

Deze uitdrukking kan ook "Hoe gaat het?" betekenen en kan verder ook worden gebruikt om iemand 's morgens, 's (na)middags en 's avonds te begroeten.

Hoe maakt u het?

어떻게 지내세요? eotteohke jinaeseyo
처음 뵙게습니다? cheo-eum beogeseumnida

Het gaat goed met me.

잘 지내요. jal jinaeyo
괜찮습니다. kwaenchanhseumnida

Bedankt.

고마워요. komaweoyo
고맙습니다. komapseumnida

감사해요. kamsahaeyo
감사합니다. kamsahamnida

Het spijt me.

미안해요. mianhaeyo
미안합니다. mianhamnida

Excuseer me.

실례합니다. shillyehamnida

Schrift

Het Hangul-schrift is ontworpen in 1446 bij decreet van koning Sejong de Grote.

Zie ook
 Koreaanse postposities

Noten

Externe links

 Koreaans leren:
Learnkorean
Langintro
Sogang
 Engels-Koreaans woordenboek
 Koreaans-Engels woordboek: uit Websters Rosettauitgave
 Koreaans-Nederlands woordenboek
 Ethnologue
 Universiteit van Yonsei
 Universiteit van Sogang
 Internationale Kring van Koreaanse Linguïsten (ICKL)

Natuurlijke taal
Isolaat


text:
El convent de Sant Domènec i la contigua capella del Rosari és un antic conjunt monàstic de l'Orde Dominica situat a la ciutat de Múrcia (Regió de Múrcia, Espanya), concretament en la cèntrica plaça de Sant Domènec que presideix i dona nom.

El seu origen se situa en el segle , encara que el conjunt actualment conservat correspon al segle  (capella del Rosari) i al segle  (església conventual de Sant Domènec). El monestir va sofrir la Desamortització de Mendizábal de 1836 que va suposar la seva extinció i la desaparició del conjunt a excepció de l'església i la capella. En 1871 va ser cedida als jesuïtes, que segueixen regint avui dia el temple.

Història
L'antic convent de Sant Domènec el Real es va fundar en 1265 per privilegi d'Alfons X de Castella, que va instituir en ell una escola per a l'ensenyament d'hebreu i àrab. Posteriorment, en 1302, es van crear les càtedres d'Arts i Teologia, que es van elevar a grau d'Estudi General en 1611. Estem per tant davant la primera institució d'ensenyament de la ciutat de Múrcia, anterior al jesuïta Col·legi de Sant Esteban i al Seminari Major de Sant Fulgenci de Cartagena. Alguns autors ho consideren per tant com el germen de la futura Universitat de Múrcia.

El recinte del convent ocupava el que avui és tota la plaça Julián Romea (antiga plaça de l'Espart), i el solar del mateix fins a la séquia major d'Aljufía, limitant amb el monestir de Santa Clara la Real, en el raval de l'Arrixaca. D'aquell primitiu convent dominic només perdura avui la seva església i la contigua capella del Rosari, amb la qual forma un conjunt, a causa de la desamortització desenvolupada durant el regnat d'Isabel II.

La capella i el convent de Sant Domènec van estar separades per un reixat i cor alt, eliminats al reedificar el nou temple dominic al segle , passant a estar completament connectades.

Capella del Rosari

És la part més antiga del conjunt. Iniciada a costa de la poderosa Confraria del Rosari en 1543, es va consagrar en 1575. L'advocació del Rosari sempre ha estat lligada a l'Orde Dominica.

La capella és de nau única dividida en tres trams als quals corresponen sengles capelles laterals, en una de les quals està instal·lada la porta d'accés que dona a la plaça de Sant Domènec. La portada, atribuïda a Pedro Monte, de mig punt està flanquejada per dos semicolumnes estriades que sostenen un entaulament i frontó molt al gust del Renaixement, sobre el qual s'obre una fornícula amb l'escultura de la Verge amb el Nen, atribuïda al germà Domingo Beltrán.

La Confraria del Rosari va encarregar també dues plantes d'estances amb vista a la plaça de Sant Domènec (lloc de celebració de mercats i esdeveniments) que es superposaven a la capella. Aquests eren llogats durant les festes com a miradors -actualment transformats en balconades-.

En el segle  els marquesos d'Almodóvar, mecenes de la Confraria, van connectar el seu palau situat al sud del conjunt -a l'altre costat de l'actual carrer Arc de Sant Domènec) amb la capella del Rosari mitjançant un arc realitzat per Martínez de la Vega que avui popularment es coneix com l'Arc de Sant Domènec, sent un dels racons més característics del nucli antic de Múrcia. A banda i banda del presbiteri de la capella es troben dues tribunes, amb balconada i reixa, a través de les quals els marquesos d'Almodóvar assistien a les celebracions litúrgiques.

En 1886, la Confraria del Rosari va cedir la capella -igual que havia ocorregut anys abans amb la contigua església de Sant Domènec- a la Companyia de Jesús. La nova Confraria del Rosario té avui la seva seu en el proper convent de Santa Anna.

Convent de Sant Domènec

L'església conventual de Sant Domènec, construïda en plena esplendor del barroc murcià, entre 1722 i 1745, té la particularitat de comptar amb dues façanes. La principal mira cap a la plaça Romea i dels seus tres pisos previstos només se'n van arribar a construir dos; l'altra mira cap a la plaça de Sant Domènec, tota de maó, i compleix una funció representativa i urbanística -donada la importància de la plaça-, no utilitària, ja que manca de portes.

De la façana principal, el cos inferior destaca per la seva sobrietat i aire renaixentista; el superior, amb detalls barrocs, té en el centre les estàtues de pedra de Sant Domènec i Sant Francesc, abraçant-se al peu de la creu de Crist, mentre, en els laterals estan els escuts de l'Orde Franciscà i del dominic.

La planta de l'església consta de tres naus i com a prolongació del creuer se situa la capella del Rosari, per aquest motiu disposa de dos cors, un als peus de l'església de Sant Domènec i un altre en el creuer, fent de cor de la capella del Rosari, el que permetia als religiosos dominics presenciar la litúrgia que tingués lloc en la capella.

El creuer de l'església està cobert amb una cúpula sobre tambor, com gairebé totes les esglésies d'aquesta època, però rematada per una llanterna, cas més excepcional. En l'exterior la cúpula està recoberta de teula vidriada típicament mediterrània amb colors blanc i negre -colors de l'Ordre Dominica-.

Després de la desamortització, l'església de Sant Domènec va servir com a seu de l'ajuntament mentre es duien a terme les obres de l'actual Casa Consistorial (1846-1847). En 1871, quan els jesuïtes van tornar a Múrcia després de la seva expulsió d'Espanya, es van assentar en aquesta església.

Entre 1866 i 1884 va ser seu de la Confraria del Sant Sepulcre de Múrcia que desfila en la nit del Divendres Sant de la Setmana Santa de Múrcia. Entre 1986 i 1999 també va ser seu de la Confraria del Jacent, que desfila en la tarda de Dissabte Sant.

Patrimoni
A causa de les desamortitzacions i a les pèrdues sofertes en la Guerra Civil el patrimoni de l'església de Sant Domènec resulta major pel que fa a l'arquitectura exterior que quant a retaules o escultures. Així i tot guarda un important conjunt pictòric, sobretot el custodiat en la capella del Rosari, pertanyent a l'antiga Confraria del mateix nom.

Destaca per sobre de tots el cicle pictòric realitzat pel pintor Mateo Gilarte entre 1663 i 1665, amb quatre llenços, La lucha de Jacob con el Ángel, Moisés y la zarza ardiendo, Ester desmayada ante Asuero i l'Aparición de la Virgen a Santo Domingo, que constitueixen una exaltació de la devoció a la Verge del Rosari. Completaven la decoració de la capella els frescs de l'absis, tapats posteriorment pel destruït retaule barroc i restaurats després del seu redescobriment.

En la capella també es troba el quadre de grans dimensions de la batalla de Lepant que Gilarte va realitzar en col·laboració amb Joan de Toledo.

Pel que fa a l'escultura, l'església de Sant Domènec guarda un Sant Francesc Xavier de Nicolau de Bussy (1700), provinent del Col·legi de Sant Esteban, un Sant Pius V de Nicolau Salzillo, un Sant Gonzalo d'Amaranto, un Sant Vicent Ferrer de Francisco Salzillo i una Santa Bàrbara de Juan González Moreno.

Referències

Bibliografia

Sant Domenec i capella del Rosari
Monuments de la Regió de Múrcia
Béns d'Interès Cultural de Múrcia


text:
NGC 430 (również PGC 4376 roku UGC 765) – galaktyka eliptyczna (E), znajdująca się w gwiazdozbiorze Wieloryba. Odkrył ją William Herschel 1 października 1785 roku.

Zobacz też
 Lista obiektów NGC

Przypisy

Linki zewnętrzne

0430
Galaktyki eliptyczne
Gwiazdozbiór Wieloryba
Obiekty astronomiczne odkryte w 1785


text:
Le Grand Prix automobile du Portugal 1985 est une course de Formule 1 qui s'est déroulée le  sur le circuit d'Estoril près de Lisbonne.

Classement

Pole position et record du tour
 Pole position : Ayrton Senna en 1 min 21 s 007 (vitesse moyenne : 193,317 km/h).
 Meilleur tour en course : Ayrton Senna en 1 min 44 s 121 (vitesse moyenne : 150,402 km/h) au .

Tours en tête
 Ayrton Senna : 67 (1-67)

À noter
  pour Ayrton Senna.
  pour Lotus en tant que constructeur.
  pour Renault en tant que motoriste.
 La course est stoppée au bout de 2 heures après 67 des 69 tours prévus.

1985
1985 au Portugal
Portugal
Compétition automobile à Estoril
Sport en avril 1985


text:
The Collinsella-1 RNA motif denotes a particular conserved RNA structure discovered by bioinformatics.  Of the six sequences belonging to this motif that were originally identified, five are from uncultivated bacteria residing in the human gut, while only the sixth is in a cultivated species, Collinsella aerofaciens.  The evidence supporting the stem-loops designated as "P1" and "P2" is ambiguous.

See also
Acido-Lenti-1 RNA motif
Bacteroidales-1 RNA motif
Chloroflexi-1 RNA motif
Flavo-1 RNA motif

References

External links

Non-coding RNA


text:
Dołęga odmienna – polski herb szlachecki - odmiana herbu Dołęga z nobilitacji.

Opis herbu
Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu czerwonym podkowa srebrna z takimż krzyżem zaćwieczonym na barku i takąż strzałą na opak między ocelami.

Najwcześniejsze wzmianki
Herb z nobilitacji Marcina z Bielska z 17 marca 1552.

Herbowni
Marcin z Bielska.

Bibliografia

Herby z nobilitacji
Odmiany herbu Dołęga


text:
S4C, Sianel Pedwar Cymru (Kanal fyra Wales), är en kymriskspråkig tv-kanal i Wales, Storbritannien. Den startades den 1 november 1982.

TV-kanaler i Storbritannien
Kymriska
TV-kanaler och TV-stationer startade 1982


text:
Torsdagen den 1 juli 2004
 Saddam Hussein och hans elva närmaste män ställdes inför en irakisk domstol.

Söndagen den 4 juli 2004
Bygget av Freedom Tower påbörjas i New York.

Fredagen den 16 juli 2004
Tim Berners-Lee, mannen bakom WWW, blir dubbad till riddare av drottning Elizabeth II i London.

Tisdagen den 27 juli 2004
Den för bland annat Malexandermorden livstidsdömde Tony Olsson och tre andra fångar, Alfred Sansiviero, Mahmoud Amaya och Daniel Maiorana, rymmer under dramatiska former från Hallanstalten.

Källor

Fotnoter

Externa länkar


text:
Jürgen Lenz (* 20. Mai 1942 in Berlin) ist ein deutscher Kameramann und Filmeditor.

Lenz war ab 1968 für die DDR-Filmfirma DEFA tätig. Nach der Wiedervereinigung arbeitete er weiter als Kameramann, so ab 1997 bei der Serie Unser Charly. Für rund ein Dutzend Film- und Fernsehproduktionen war er seit den 1960er Jahren auch als Editor tätig, zuletzt 1998.

Filmografie

Literatur
 Christel Gräf: Im Gespräch mit Jürgen Lenz. Licht im natürlichen Bereich. In: Peter Badel (Hrsg.): Kamera läuft. Band II. Schriftenreihe der DEFA-Stiftung. Berlin: 2007, ISBN 978-3-00021-830-9, S. 616–651.

Weblinks

Kameramann
Deutscher
DDR-Bürger
Geboren 1942
Mann


text:
Sebacinales är en ordning av svampar. Sebacinales ingår i klassen Agaricomycetes, divisionen basidiesvampar och riket svampar.

Källor

Basidiesvampar
Sebacinales


text:
Lijin kan syfta på:

Lijin, Dongying – ett härad i Shandong-provinsen i Kina
 Lijin (socken i Kina)
Likin – en skatt som introducerades under Qingdynastin

WP:Projekt Kina


text:
Jönköping Airport , appelé Axamo est un aéroport situé à environ  de Jönköping, en Suède.

Situation

Statistiques

Compagnies aériennes et destinations

Edité le 27/02/2023

Voir aussi

Références

Liens externes
 Site officiel

Jonkoping


text:
AO Iraklis Psachna (Grieks: A.O.  Ηρακλής Ψαχνών) is een Griekse voetbalclub uit Psachna, Evia.

De club werd in 1936 opgericht en speelde lang op lager niveau. In 2010 won Iraklis groep 7 van de Delta Ethniki en in 2011 promoveerde de club voor het eerst naar de Beta Ethniki. In 2016 degradeerde de club.

Evia
Psachna
Sport in Centraal-Griekenland


text:
Денверський художній музей (англ. Denver Art Museum; скор. DAM) — музей в Денвері, один з найбільших на заході США. Відомий своєю колекцією мистецтва індіанців, містить понад 68000 експонатів.

Початок існування музею сходить до 1893 року, коли був створений Денверський клуб художників (англ. Denver Artists Club). У 1916 році клуб було перейменовано в мистецьке об'єднання — Denver Art Association, а в 1918 році він отримав сучасну назву — Денверський художній музей. У цьому ж році відкрилася його перша галерея. У 1922 році була відкрита галерея в Chappell House. 1948 року музей придбав будівлю в південній частині парку Civic Center Park. Фонди музею, які постійно поповнювалися, вимагали залучення коштів. Після їх отримання у 1954 році було відкрито нове приміщення.

У 1971 році було відкрито нову семиповерхову Північну будівлю музею, що дозволило зібрати всю колекцію музею під одним дахом. Північна будівля, виконана в стилі архітектурного модернізму, була спроєктована італійським архітектором Джіо Понті спільно з архітектором Джеймсом Садлером з компанії Associates of Denver. Будівля оздоблена компанією Dow Corning спеціальними світловідбиваючими скляними плитками сірого кольору.

У 2006 році був відкритий павільйон Duncan Pavilion і восени цього ж року — будівля імені Фредеріка Гамільтона (), оздоблена титаном і склом. Цей проєкт був визнаний Американським інститутом архітекторів як успішне рішення використання технології BIM — інформаційного моделювання будівлі.

У Денверському музеї існують дев'ять відділів. Також у ньому є спеціальний відділ освіти, який займається дослідженням відвідувацької аудиторії, створенням інноваційних матеріалів та інтерактивним навчанням різних груп відвідувачів. Також у музеї регулярно проводяться виставки.

Посилання

 Денверський художній музей

Художні музеї США
Музеї Денвера
Засновані у США 1893


text:
Doksiciklín je  antibiotik iz skupine tetraciklinov s podaljšanim učinkom. Ima širok spekter delovanja in se uporablja za zdravljenje bakterijskih okužb, kot so bakterijska pljučnica, akne, klamidijske okužbe, lymska borelioza, kolera, tifus in sifilis. Uporablja se tudi za zdravljenje malarije, in sicer v kombinaciji s kininom. Daje se peroralno (skozi usta) ali intravensko.

Pogosti neželeni učinki so driska, slabost, bruhanje in povečana dovzetnost za sončne opekline. Uporaba v drugi polovici nosečnosti ali pri dojenčkih ter mlajših otrocih, v času razvoja zob, lahko povzroči trajno obarvanje sklenine. Uporaba med dojenjem je verjetno varna. Kot drugi antibiotiki iz tetraciklinske skupine doksiciklin zavira rast bakterij na osnovi zaviranja proizvodnje bakterijskih beljakovin, in sicer z vezavo na ribosomsko podenoto 30S blokira dodajanje aminokislinskih ostankov k rastočim peptidnim verigam. Učinkovitost proti malariji temelji na uničenju povzročitelja preko delovanja na organel apikoplast.

Doksiciklin so patentirali leta 1957, komercialno pa se je začel uporabljati leta 1967. Uvrščen je na seznam osnovnih zdravil Svetovne zdravstvene organizacije, torej med najpomembnejša učinkovita in varna zdravila, potrebna za normalno zagotavljanje zdravstvene oskrbe. Na trgu so prisotna večizvorna (generična) zdravila z doksiciklinom.

Sklici

Antimalariki
Amini
Tetraciklinski antibiotiki
Osnovna zdravila Svetovne zdravstvene organizacije


text:
Chameleon is een studioalbum van Magenta. Na het verschijnen van hun vorige studioalbum Metamorphosis had Reed direct al nieuwe muziek klaarliggen voor een volgende album. Het kwam er echter maar steeds niet van. Er verschenen eerst twee livealbums voordat in 2011 Chameleon verscheen op hun eigen platenlabel Tigermoth Records.

De muziek op het album vormt voor liefhebbers van progressieve rock een aantal herkenningspunten met de muziekstijl uit de jaren 70 van bands als Yes (voornamelijk de muziek) en Renaissance (de zang).

Musici
Christina Booth – zang
Rob Reed – toetsinstrumenten, basgitaar, gitaar
Chris Fry – gitaar
Met
Martin Rosser – gitaar
Kieran Bailey – slagwerk

Muziek

Guernica gaat over het Bombardement op Guernica tijdens plaats die de Spaanse Burgeroorlog ("Look at the sky - the bombs wil fall").

Muziekalbum uit 2011
Muziekalbum van Magenta


text:
Phil Thompson, född 21 januari 1954, är en engelsk före detta professionell fotbollsspelare (försvarare) som bland annat vann sju ligatitlar och tre Europacuptitlar (numera UEFA Champions League) med Liverpool FC under 1970- och 1980-talet. Han gjorde 42 landskamper för det engelska landslaget 1976-1982 och representerade landet vid EM 1980 och VM 1982.

Thompson skrev kontrakt med Liverpool 1971 och kom att spela 477 matcher för klubben innan han 1985 lämnade för Sheffield United. Säsongen därpå avslutade han spelarkarriären och återvände till Liverpool som hjälptränare. I början på 1990-talet lämnade han Liverpool och arbetade som fotbollskommentator på TV. När Gérard Houllier blev manager för Liverpool 1998 utsåg han Thompson till assisterade tränare. Thompson tjänstgjorde också som tillförordnad manager för Liverpool under sex månader 2001-2002 då Houllier återhämtade sig från en hjärtoperation. Som assistent hjälpte han klubben vinna bland annat FA-cupen, Ligacupen och UEFA-cupen. Han lämnade åter klubben när Houllier fick sparken 2004.

Meriter
Liverpool (spelarkarriär)
Engelska ligan (7): 1972–73, 1975–76, 1976–77, 1978–79, 1979–80, 1981–82, 1982–83
FA-cupen (1): 1973–74
Ligacupen (3): 1980–81, 1981–82, 1982-83
FA Charity Shield (6): 1974, 1976, 1977, 1979, 1980, 1982
Europacupen (3): 1976–77, 1977–78, 1980–81
UEFA-cupen (2): 1972–73, 1975–76
Europeiska supercupen (1): 1977

Källor

Födda 1954
Engelska fotbollsspelare
Spelare i Liverpool FC
Spelare i Sheffield United FC
Tränare i Liverpool FC
Spelare i Europamästerskapet i fotboll för herrar 1980
Spelare i VM i fotboll 1982
Brittiska idrottare under 1900-talet
Män