DISPUTATIO MEDICA — 
5 INAUGURALIS | > aa #1 
DE 


SUSPENSA RESPIRATIONE: " | 


3 
QUAM, "= 


ANNUENTE SUMMO NUMINE, 
Ex Auftoritate Reverendi admodum VET, 
D. GEORGHII BAIRD, 8. 8. T. P. 


ACADEMIE EDINBURGEN® PXEFECTI 


NECNON 
Amplifimi SENATUS ACADEMICI Conſenku, 


Et Nobiliſſimæ FACULTATIS MEDICZz Decreto ; | _ 
PRO GRAU DOCTORIS, *- _ woo} 


SUMMISQUE IN MEDICINA HONORIBUS AC PRIVILEGITSS _ 
. RITE ET LEGITIME CONSEQUENDIS; 


* 
* 


ERUDITORUM, EXAMINL. SUBJICIT - 
Ee ADAMS,  Y 


VIRGINTEMSIS, 


SOCIET. AMER. PHYS. a0 Ex 


nenn | NE” e | * 


. 


£ I = 

* In pulmonibus autem inest raritas guædam, et assimilis Spongits 
mollitudo, ad hauriendum spiritum aptissima : qui tum te contrahunt 

_ adsprrantes, tum recpiritu dilatant, ut frequenter ducatur _ SAni- 
malls, quo monde? aluntur animantes,” — 


CickRON. de natura Deorum— lib, ii. 


Ad diem 24 Junii, hora locoque ſolitis. 
E DIN BUR GI: 


CUM PRIVILEGIO. 
TYPIS GEORGII MUDIE ET FILII, 


1796. 


* CULO CARISSIN 0 


CORBINO GRIFFIN, M. D. 
= 
AMICAM CURAM OPERAMQUE, 25 
D, 
IN MEDICINA ILLUM INSTITUENDO,. 


* 


POSUIT; 


|  NECNON 


AUGUSTINO SMITH, N. D. 


OB 
AMICITIAM, 
— 
_ILLUM 


O RNAVIT; 


HAN CG DISPUTATIONEM, 
GRATI ANIMI 
TESTIMONIUM, 


v. p. Cq: 


AU 6 


F 
JoANNESs ADAMS 
 HEgnrICo SHETTLEWOOD, armigero, Baud ita pridem 
ex JAMAICA, nunc autem ad GARWALFOOT vitam 
X. 

Summos medicine honores consecuturus, non possum, 
| cartssume amice, quin profitear, te in numero eorum esse, 
jw” | p Ws - M 8 . E 2 . * . | | | | 
1 gui ad meos in medicine studio processus contulerunt. 
WG: . F . « ; : . a | » Fe 4 
x Amicitia enim, qua me dignatus es, atque hospittum, 
= quo bemgmter accepisti, et quo animum studis fessum 
4 2dentidem rems et relaxavi, apud me erant, quamobrem 
; Summ#a ope niterer, ne me, quantum didicissem a princi- 
3 hd = 3 . . *«- ©» ® . 
1 pibus hugus ætatis medicorum, pœniteret. Dii igitur, qui 
3 bonos respeFant, tibi tuisque, pro vestris in me beneficis, 
J 


prema digna ferant ; beneficits, que, in quas me cunque 
terras Numina vocabunt, e meo peftore nunquam elaben- 


tur. ive, valeque. 


CORRIGENDA 


XIII. Lin. 1. pro Cacanvs lege Cocaxus 
XXXVIII. — 2. — qui — quæœ 
LIII.— 6. — (XLII. — (n. 


r 


| DISPUTATIO MEDICA 
INAUGURALIS, 
DE 


SUSPENSA RESPIRA'TIONE. 


(I. N quo tempore medendi scientia subti- 

lids exculta est, et morbi ordinatè dis- 
positi, mos fuit illis, qui de morbis disserue- 
runt, singulos apto nomine et signis sic definire, 
ut, ubicunque innotesceret dispositio, liquidò 


cognoscerentur. 


II. Veruntamen, hac de re, multùm discre- 
pat inter auctores. Apud hos enim, sedes cu- 
jusque morborum ; apud illos, signum quod- 


A dam 


; 
ö 
i 
|; 


= —_ — — a—— 2 core ne ey po PIO ee — 


2  DISPUTATIO MEDICA 


dam proprium et constans; apud alios, denique, 


communis omnium signorum causa; apta ha- 


bentur, ex quibus nomen atque definitionem ca- 


r 5 


III. Quod ad rem attinet, de qua apud ani- 


mum meum statui ut scriberem, opinionibus 


adeo variatur inter auctores ingenio præclaros, 


ut vix animo et cogitatione nedum verbis lu- 


culentioribus definitionem comprehendere pos- 
sim, quæ cum omnibus conveniat; et, si ac- 
commodatius ad rem et accuratius definire ag- 
grediar, sic ut neque absit quicquam neque re- 
dundet, timeo, ne milli arrogantiæ quis ver- 


tat. 


IV. Cum ita sit, nova definitione consultò 


prætermissà, nihil ampliùs quam morbi, quo in- 


tercipiuntur submersi, et gase acido carbonico ex- 


animati, naturam cognoscere et perspicere co- 


nabimur ; morbo eorum, quibus laqueo vita fi- 


nita est, consultò in medio iis relicto, quibus, 


. 5 necessariis 


5 


PDE SUSPENSA RESPIRATIONE. 3 
necessariis negotiis curisque vacuis, ad hanc 
rem omne studium curamque convertendi 


otium sit. 


V. Vitæ seu animationis suspensio, quo nomine 


hie morbus a quibusdam auctoribus quondam 


appellatus est, ex naturz ignorantia, qua ver- 


sabantur, derivata est; et nunc, natura me- 


lms cognita et perspectà, ferme omnino exole- 


vit. Quinetiam, apoplexia, quamvis nemini 


medicorum cuiquam dubium sit, quin subi- 


tam vitæ extinctionem afferat, nomen tamen 


videtur haudquaquam aptum, quo hie mor- 


bus significetur. 


i 


VI. Nomen hujus morbi et definitio, quæ, 


pre czteris, invaluerunt, ea sunt, que literis 


prodidit Goopumus *, auctor ex ingenio ap- 
prime clarus; qui Cachexie classe, Impetiginis 
ordine dispositum, et Melanæma nominatum, de- 
finit his verbis : « Impedita sanguinis venosi 

A2 . 


Vide Goopurxd: Connection of Life with Reſpiration, 


FP 


—— — — 


2 „„ — . n 7⅛˙“LLdͤ eee. mn—ʃ _ 
= WE OG nap as orgy 9 


N— — — 


4 _ DISPUTATIO MEDICA 


in arteriosum conversio, cujus signa, syncope 


<« et livor cutis. 


5 VII. Verùm hec definitio, quippe cùm a 
presumpta causæ proximæ opinione fluat, va- 
lere nequit, nisi apud eos, qui hanc opinio- 
nem accipiunt. At, utcunque hoc sit, melius no- 
bis in præsentia videtur, rem ordine persequi; ne- 
que priùs definitionis certamina inire, quam Sig- 


na morbi enarraverimus, et ea, quæ, patefacto 


post mortem corpore, in conspectum veniunt. 


VIII. Mala, quibus afficiuntur aqui et gase 
acido carbonico submersi, ut inter optimos aucto- 
res convenit, plerumque hæc sunt. Arteriæ 
imbecilliter et frequenter micant. Animal an- 


xietate oppressum, atque luctans se ex media 


morte eripere, summam petit aquam, et ex pul- 


monibus atra elidit. Increscente nunc anxieta- 
te, et arteriis sese adhuc magis imbecilliter 
moventibus, denuo omnibus membris quàm 
maximè obluctatur ; atque, dum, summum pe- 


tens, 


DE SUSPENSA RE SPINA TIONE. 5 
tens, auram vitalem tendit carpere, nonnihil 
eheu! aquæ in ventriculum irruit et pulmones. 
Cum ed perventum sit, cutis, præcipuè faciei, 
vida est; arteriæ quiescunt; musculis, quo- 
rum est anum et vesicam claudere, resolutis, 
delabuntur fæces et urina; atque animal mori- 
bundum, amissis sensu et motu, * mortife- 


ro obruitur. 


IX. Conpure pate facto, summum cerebrum 
dw saturum est; sed neque vasa sanguine, 
præter solitum, turgida sunt, neque quid effu- 
si hinc liquoris conspicitur. In pulmonibus in 
est spumosus liquor; qui profectò aqua est, 


2 animal, dum tendebat vitales carpere au- 


r 5, spiritu in eos duxit, tantummodo admisto 


vive rarefacta. Arteriæ pulmonum subnigro 
eanguine plenæ sunt; necnon dextri cordis au- 
ricula ct ventriculus, quæ etiamnum Sese con- 
trahunt et dilatant. Sinistri autem cordis si- 
nus et auricula multo languidiùs moventur; at- 


que 


* 
2 


— — — —————— 20 About 
* 
* — * — a 


— —_— 
—— — 2 


— —— — 


— — 


__ — 
E I EE OE II" 31 


— 
—— 


6 DISPUTATIO MEDICA 


que ventriculus prorsùs quiescit, subnigro san- 


guine, dimidia ferme ex parte, repletus. 


X. Hunc morbum aliis dignoscere, haudqua- 
quam arduum est; cùm præsertim nullus sit, 
qui pro eo habeatur, nisi a medico, qui ad cau- 
sas et signa animum parum advertit. Verùm 
neutiquam æqus facile est judicare, num sub- 
mersus omnino mortuus sit, et utrum, necne, 
oporteat ut exsuscitandi conatu absistamus. 
De hac enim re, nihildum scriptum est a medi- 
cls, ex quo cognito potest semper certò judi- 


cari. 


XI. Opinatur GoopviNnvus, vitam in san- 
guine, propriis vasis a corde in totum corpus 
continenter distributo, consistere; et affirmat, 
animam omnino evolässe, cùm hc vasa quie- 
verint, neque admotis stimulantibus possint in” 
motus denuo cieri. Hac vero opinione nihil 
inanius et levius apparet iis, qui secum repu- 
tant. quam incerti stimulorum effectus sint, et 


quam 


— 


DE SUSPENSA RESPIR.ATIONE. 7 
quam multis improvisis aut incognitis possit, 


etiam vita manente, obstari, qud minus optatum 


faciant. 


XII. Artus ad flexum faciles existimantur a 


quibusdam indicare, vitam nondum omnino ex- 


tingui. Sed hinc, nunquid vite supersit, cer- 


judicari non potest : propterea quod eorum, 


qui ictu fulminis, aut percusso graviter ventri- 


culo interierunt, artus flexibiles vix minùs sunt, 


quaàm dum vita inerat. Quod idem, ut pericu- 


lo compertus sum, dici potest de artubus eo- 


rum, qui extincti gase acido carbonico sunt. 
Quinetiam, convulsiones antè committant, ut 
rigescant artus, quam vita prorsùs recesserit a 


corpore. 


XIII. Cacanus, qui de hominum genere 
optimè sanè meruit, ob studium, quod ad Huma- 
nam Societatem instituendam convertit, ponit, 
Spiritum per totam alvum, ab ore usque ad 
anum, transmissum, ut in 1is qui præmortui 


nascuntur, 


. EE I 


r 


14 
1 


rn — 1 a A 
N 9 9 1 ö a - 22 —_ 54 np - 
TY I OY 4 * 7 85 Th r 2 rn 2 2 
* 2 3 * IAN n * 
: * em, Wan. * * * * 
at” + 81 
* 


4 R CR Ov "—_ * — 
* 5 * bw + 5 . 
. 2 


WW 
W r = 
#. II 


3  DISPUTATIO MEDICA 
nascuntur, indicium esse, unde, mortem jam 
corpore potitam, concludamus. Sed, utcunque 


verum hoc sit de præmortuo partu, tamen ex- 


perimentis nondum satls constat, num idem Ve- 


rum sit dei 1s, qui, diversis ferme omnibus, mor- 


tui sunt. 


XIV. FornERCII10 judice, oculi, quibus 


cum vitro quædam similitudo est, pro haud 


ambiguo extinctæ jam animæ indicio haberi 


possunt; quod idem confirmant complures nu- 


peri et graves auctores. 


XV. Oculi, porrd, depressi et molles, fe- 


runtur a quibusdam scriptoribus indicare, ex- 


tremam jam effusam esse animam. 


XVI. KiTzvus autem, cui accedunt Har- 


LERUS et WinSLovius, contendit, pupil- 


# : ? ; | 8 : 
larum contractionem, certum ferme amissæ 


jam vitæ indicium esse; veruntamen, certio- 


res nos facit. non defuisse, quibus, post mor- 


tem, 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 9 
tem, pupillæ acri stimulo admoto dilatatæ sunt#. | 
Præterea memorat, se vidisse pupillam unius 
oculi multo, quam alterius, magis contrahi ; 
quod, ut putat, vitam omnino decessisse os- 
tendit. Quòd si, veridico thermometro in in- 
testinum rectum immisso, calor 1indicetur, 
verisimillimum est, ut idem auctor censet, 
nondum prorsùs extingui vitam; etiamsi 
confiteatur, calorem interdum viginti quatuor 
post horas intestinis remanere, quam morte 


frixerint extrema. 


XVII. Ignis elefreus, quippe cujus effectus 
in externas duntaxat partes perspicere possi- 
mus, nequit semper certiores nos facere, utrum 
vita, necne, omnino recesserit a corpore. Ex- 
perimentis, præterea, COLEMANNI satis con- 
stat, hoc igne cor in motus cieri posse, cùm eo- 
dem partes externæ excitari nequeant 5 
| B XVIII. 


* Vide KITE: Eſſay on the Recovery of the apparently dead. 


+ Vide CoLeman : Diſſert. O2 ſuſpended reſpiration, 


10 DISPUTATIO MEDICA 

XVIII. Intelligendum itaque est, ex signis 
(x1.-xv11.) memoratis prorsùs nullum esse, ex 
quo, num decesserint submersi, certd cognos- 
cere possumus. Quocirca, etiamsi omnia un 
conspirent ad nos inducendos, ut credamus, 
eos jam recessisse a vita, perseverandum tamen 
aliquandiu est in usu eorum, quibus fortasse 
in vitam reducantur. Melius enim est, vivos 
 identidem operam perdere, quam infelicem in- 


curia vituperanda immisericorditer interire. 


XIX. Enarratis (VIIL.-IX.) signis, necnon 
memoratis (XI. -xvn. ) indicus ex quibus, utrum 
de submersis vita omnino secesserit, medici ju- 
dicare solent, nunc opus est, ut communem 
signorum causam, quam, ipsorum lingua, proxi- 
mam appellant, quam possimus luculentissimè 

expedire aggrediamur. Hac enim incognita, 
neque que sit morbi natura neque qua ra- 


tione curetur, possumus intelligere. 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 11 


XX. De respiratione, 23 assumere no- 
bis liceat, de quibus inter omnes ferme aucto- 
res convenit. Inter plerosque enim consentitur, 
contractione musculorum inter costas et fibra- 
rum musculosarum septi transversi, relaxatis 
simul abdominis musculis, thoracem quoquo- 
versum dilatari; et, contrà, contractione mus- 
culorum abdominis, et vi, qua pollent costarum 
cartilagines, resiliendi, relaxatis simul musculis 
inter costas, undequaque contrahi: ex atre, ex- 

trinsecùs in pulmones adducto, partem oxygenii, 
quod inest, separatam, in sanguinem absorbe- 
ri; et, licet initio lateat, tamen, modo quodam 
nondum bene cognito, pòst pauld committere, 
ut ex irrequieto sanguine calor sensifer evolva- 
tur partibus constituentibus aëris communis e- 
andem ferme rationem inter se habentibus, 
quantitatem oxygenii sic absorpti aliis tempori- 5 
bus et locis aliam esse, pro vi caloris, quam os 
pus sit evolvi, ut in temperie salutari corpus 
conservetur; et pro facultate, qua polleat san- 
guis, ab azre, extrinsectls in pulmones adducto, 


7 


B32 oxygenium 


12 DISPUTATIO MEDICA 


oxygentum Satociandi, atque ad se alliciendi : 

oxygenii, quod in sanguinem non allicitur, par- 
tem unam hydrogenio, quod repudiavit sanguis, 
sese consociare, et eorum mistu generari aquam; 
quæ, absorpto calore rare facta, vaporis forma, 
pulmonibus expiratur; dum altera pars, cum 
carbonio, itidem a sanguine repudiato, nuptias 
quasi conglutinat, et acidum carbonicum gignit, 
quod calore rarefactum, gasis forma, pulmones 
reddunt : denique, oxygenium, in sanguinem 
quacunque forma acceptum, hunc ex subni- 
gro in rubicundum mutare, et insuper aptum 
reddere, qui cor et arterias sic incitet, ut ip- 


sum in totum corpus distribuant. 


XXI. Goopvinvus, conspicatus, aqui mo- 
rientes atra ex pulmonibus compluries reddere, 
at nullum spiritu accipere, atque etiam sangui- 
nem arteriæ magnæ subnigrum colorem ducere; 
contendit, oxygenium, sive vim concitatricem, 


quocunque appelletur nomine, prorsus deleri, 


et, 


— QQ . ͤ—˙—“n.ñ3é1 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 13 
et, eam ob rem, sinistrum cor de micando de- 


sistere. 


XXII. Si verum hoc esset, mors demersis 
non posset accidere, dum sanguis floridus erat, 


et is, qui cor et arterias in contractiones cieret. 


 CoLemanNus autem probavit, animalis, quod, 
postquam aliquandiu positum in calore in- 
solito sit, in aquam ejusdem caloris immersum 
est, sanguini constare colorem, et nihilo tamen 


minds mortem advenire. 


XXIII. Accedit etiam huic (xxll. ) difficul- 
tati, qua premitur GOODVI NI opinio, quod, - 
hac concessf, non possumus exponere, quamob- 
rem dextrum cor, præ sinistro, contractioni op- 
portunum sit. Quò hunc nodum expediat, 
GooDUINUS ait, sinistrum cor, quam dex- 
trum, naturi magis musculosum esse, at dex- 
trum sinistro irritationi opportunius. Sinistrum, 
pre dextro, cor utique musculostm esse, inter 
omnes consentitur, sed duntaxat ratione ma- 


joris 


14 DISPUTATIO MEDICA 
joris spatii, in quod, arteriæ magnæ ope, san- 
guinem distribuit. Verùm, quantùm scimus, 
non est, quare, omnibus paribus, dextrum si- 
nistro incitationi opportunius esse opinemur. 
XXIV. Verisimilius est, ut putat COL E- 


MANN s, dextrum cor submersorum aliquan- 


td pòst micare, quam prorsùs quieverit sinis- 
trum, ideo qudd illi naturaliter inest plus ca- 
loris. Periculo enim comperit hic auctor, etiam- 
si extrinsecùs, Thermometro Farenheitiano judice, 
cor, ex utroque latere, æquè calidum sit, tamen 
intrinsecùs a dextro latere, quàmsinistro, esse duo- 
bus gradibus calidius; vel, quod eddem perti- 
net, in sinistro corde plus in occulto delitescere 


caloris, in dextro plus sese sensibus obvium dare. 


XXV. Huc (xxIv.) accedat, quòd moribun- 
dis, aqua vel alio quovis fluido submersis, dex- 
trum cor sanguine magis distenditur, quam si- 
nistrum, et, hanc ob rem, in contractiones e- 


nixiùs cietur. 


XXVI 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 15 

XXVI. Hic loci, haud alienum erit, consi- 
derare, quamobrem dextrum cor, quod etiam- 
num micat, sanguine distendatur, vel quare 


ejus contractiones non efficiant, ut propellatur 


sanguis. 


XXVII. Alicui secum volutanti, quare ita 
(xxv1.) sit, plerumque inclinat animus, ut cre- 
dat, præter naturam et vehementer obstari, quo 

minus sanguis per pulmones transeat. Har- 
LERO persuasum est, sic sanguinis transitui 
aliquatenus obsisti, quoties pulmones anhelitum 

reddunt; id, profectò, quod potest colligi ex ip- 
sius verbis. Hinc immeabilis pulmo, quando 
66 collapsus et non inspiranti similis, meabilis 
« redditur, quoties aer inflatur. Facilids ergo 
« per pulmonem inflatum transit injectus qui- 
« cunque liquor *. Et alibi ait, Verùm alter 
_« effectus expirationis est, utique pulmonis ar- | 
« terias ita compriraere, ut ne par! facilitate san- 
' _ © guinem, 


* Vide HALLER: De fabrica et functionibus humani corporis, 
lib. viii. ſect. iv. 11. = 


16 DISPUTATIO MEDICA 
„ guinem a suo cordis ventriculo recipiant. 


Quare, aut majori nunc vi cordis sanguinem 


i 
: 
| 
1 
0 
: 
' 
1 
9 
| 
: 
J 
E 


« agioportebit, aut minori celeritate per pulmo- 


n 
K. 


« nem eundem commeare. Sed vires cordis 


+> . 


Ld 


* definite sunt, neque supra certum pulsuum 
« numerum, absque prompta machine de- 


« structione, contractiones cordis multiplicari 


« possunt, neque resistentiam, suis viribus ma- 
« jorem, id organum superare potest. Hinc 
ab expiratione diutius continuata pulsus 


parvus et celer.” 


XVXVIII. Hud (xxvil.) haudquaquam 
HALLERO assentitur Goopvinus: propte- 
rea qudd differentia raritatis, quæ in pulmonibus 
est, dum anhelitum recipiunt, ab ea, quæ iis- 
dem est, dum reddunt, minime tanta est, quan- 
ta eorum vasa capacitate multum coangustet, 


aut sanguini multo magis impervia reddat. 


XXIX. Ex periculis, quæ ipso hoc consilio 


fecit GooDUINUs, ut quanta sit ea (xxvn.) 


differentia 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 17 
differentia, comperiret, rationibus putatis, co- 
git, aera ab homine modice magnitudinis in 
pulmones uno quoque spiritu ductum, duode- 
eim ferme digitis cubicis mensura æqualem 
esse; qui, calore thoracis rarefactus, in hujus- 
modi digitos prope quatuordecim sese expli- 
cat. Hinc concludit, raritatem pulmonum 
post spiritum extrinsecùs adductum, ad eorun- 
5 dem raritatem post spiritum intrinsęcùs edi- 

tum, eandem ferme rationem habere, quam 

numeri centum et novem, ad numeros centum 


et viginti tres. 


XXX. M ENZEIUS autem, cui non inclina- 
vit animus, ut accederet ad hanc (xxix.) con- 
clusionem, meliorem, ut nobis videtur, ratio- 
nem excogitavit et ostendit, qua, quantum 
aëris extrinsecus in pulmones singulis tempori- 
bus ducatur, cognoscere possimus. Ex com- 
pluribus experimentis, que, rebus circumstan- 
tibus quam maxime aliis, cepit, rationibus sub- 
ductis, concludit, * quantitatem aèris, quæ sub 

C __ * adulto, 


18 DISPUTATIO MEDICA 


« adulto, singulis inspirationibus ordinariis in- 


% halari soleat, 40 digitos cubicos aut circiter 
| | « adæquare &. 
| XXXI. Hoe (xxx.) cognito, id, quod HA L- 
l LERI (xxvn.) opinion! objecit (xxvin.) 
| _ Goopvinus, omnino infirmatur et dilui- 
1 
tur; præsertim cum, quæ causa inefficax per- 
peram putabatur, eadem revera quadruplo effi- 
cacior periculo reperiatur. 8 
XXIII. HALLERI (xxyn.) opinioni am- 
/plids contrait GOOD UIN Us, ideo qudd, 
patefactis submersorum corporibus, aer haud 
exiguus in pulmonibus reperitur, qui profectò 
| committat, ut vasa sanguini huc ex dextro 
. corde propulso satis pervia maneant. 
ſt 


XXXIII. 1. Qua, rem ita se : habere, ä 
loquitur his verbis: 1 3 a dead body 
of 


<A MSIE L 
; 
* * - FE 
ENS ED INN 


* Vide Menz: Tentam. Inaug. de Refpir, EDIN, ann- 


u, cc, xc. 


66 


cc 


a 


& 


46 


6&6 
ce 
40 
« 
00 


on 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 19 


of ordinary stature, and applied a close com- 


press upon the superior part of the abdomen, 
to fix the diaphragm in its situation; then 
I made a small opening into the cavity of 


the thorax on each side, and upon the most 


elevated part. The lungs immediately col- 


lapsed, and consequently the air, which 
they contained, was expelled. Water was 
next introduced into this opening till the ca- 


vity was filled, and the contents of the wa- 


ter were 272 cubical inches.” 


2. Quoniam hoc (xxxin. 1.) periculum 


factum est, de cadavere scelerum condemnati, 


qui arbori infelici publice suspensus erat, ex- 


perimenta, ceteris iisdem, cepit in cadavera 


complurium adultorum, qui naturæ satisfecerant. 


In horum quibusdam, pulmones, quippe cum in- 


terno thoraci adhærerent, foramine facto, non 
ex toto, collapsi sunt. At in quatuor, ut vi- 


debatur, peroptatò; atque, rationibus inter se 


oo quatis, apparuit, atra, quem continebant, 


C 2 centum 


' . . 2 . —_ — TY — — — 
. * — Wo. «4 p as wi 5 end 4 — a 4 
2 Ta S Conanmr omg eaemeInng - _ — | — 


8 
I. - 


20 DISPUTATIO MEDICA 
centum circiter et novem digitis cubicis men- 


- 


Sura æqualem esse. 


3. Hoc (xxxiII. 2.) compertus, simulque us 


- Supra (xx1x.) dictis in memoriam reductis, ef- 


ficit, acra, quem morientes (xxxIII. 2.) extre- 
mo spiritu efflaverant, quatuordecim digitis 
cubicis mensura æqualem fuisse; et atra, 


quem, ante mortem, continebant eorundem 


pulmones, ad aëra, quem post, eandem ferme 


habuisse rationem, quam numeri centum et 


viginti tres, ad numeros centum et novem. 


XXXIV. Quum in experimentis, quæ cepit 


Goopvuinus, non conatus sit comperire, 


quantum atris animal submersum ex pulmoni- 


bus, ante mortem, reddat, mecum, si qua fa- 


cere id possem, tentare statui. 


XXXV. x. Hoc (xxx1v.) consilio, vas! aqua 


impleto, et in aliud amplius inverso, catulum 


Supposu ; et observavi, quantum aquæ atre ex 
pulmonibus 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 21 
pulmonibus eliso demoveretur. Initio, aër 
quantitate haud exigua exiluit ; et, in arti- 


_ culo mortis, bullz ejusdem plurimæ, quoties ca- 


tulus spiritum in pulmones adducere conatus 


Er. 


2. Catulo tum ex conceptaculo exempto, 


immissa in asperam arteriam fistula est, quam 


ligamentum usque ed constrinxit, ut aëri im- 
pervia esset. Deinde constrictæ sic fistulz su- 
perimpositus est inversus excipulus, et, a su- 
periore parte, thorax utrinque incisus est: sed, 
his factis, nihil omnino aèris per fistulam exi- 


vit, atque pulmones firmi videbantur. 


3. Pulmones post per hanc (xxxv. 2.) fistulam 
acre vehementer inflati sunt; atque, extremà 
tum fistulà in verso conceptaculo supposita, pau- 
xillum aeris in hoc subitò transivit. At, ex pul- 
monibus deinde, quantum pati, fabrica integra, 
- possent, extrinsecus compressis, expulsus aer, eo 
major tantùm perpauld erat, quem ex usdem 
catulus, 


22 DISPUTATIO MEDICA 
catulus, dum aqua submersus (xxxv. I.) morie- 


batur, expiraverat. 


4. Alio periculo facto, idem ferè oculis sese 
obtulit. Ore enim catuli incluso in utrem, cui 
cum inverso excipulo, interposita fistula, per- 
vium erat, idem fere aëris numerus, ut (xxxv. 5 
3.) antea, post spiritum extrinsècus in pulmo- 
nes abundantiùs haustum, collectus in excipu- 
lo est; at nullus omnino in hunc indè transi- 
luit, thorace altrinsècus inciso, et pulmoni- 


bus intromisso sic are circumfluo compressis. 


XXXVI. His (xxxv.) cognitis, vix dubitari 
potest, quin aër, quem animal submersum ex 
pulmonibus ante mortem reddit, ad eum, qui 
in pulmonibus post mortem reperitur, rationem 
habeat multo utique majorem, quam Goop- 
'vinvs ratus est ; et, pre exiguitate aeris, 
qui superest, pulmonibus haudquaquam insit 
en raritas, quæ eos reddat aptos, per quos san- 


guis expeditè moveatur. 


XXXVII. 


PDE SUSPENSA RESPIRATIONE. 23 
XXXVII. Prout major aut minor sit raritas, 
quæ, post efflatum extremum halitum, pulmo- 


nibus supersit, alia alias hos rimantibus sese of- 
ferre, potest ex captis a COLEMANNO ex- 
perimentis cognosci. Hic enim auctor, pulmo- 
nibus animantium, quibus vitam laqueo vel a- 
qui: finiverat, modd aqui tepidà, mods frigi- 

da, modd are nitroco quamprimum impletis, 
in sinistro omnium corde, sectis ac plerumque 
est in eo animantium, quæ intercluso spiritu mor- 
tue sunt, plus sanguinis invenit, quam in dex- 
tro. Hinc, neque, ut nobis videtur, perperam, 
infert, dextrum cor, utpote quod aliquantd post 
perstet micare, quam prorsùs quieverit sinis- 
trum, interventu pulmonum, quibus immiss0 
fluido raritas apta restituta erat, sanguinem in 


sinistrum propulisse. 


XXXVIII. Contra opinionem eorum, qui 
putant, minutam raritatem, qui submersorum 


pulmonibus superest, impedire, quò minds per 
hos 


24  +DISPUTATIO MEDICA 
hos sanguis rite fluat, affirmatum est ab iis, 
quotquot aliam opinionem acceperunt, itidem 
fore, si vera illa opinio esset, ut obstaretur, ne 
flueret sanguis per pulmones eorum, quorum 


> 


in pectore hydrops esset. 


XXXIX. Quod autem (xxxvin.) objicitur, 
id nihil prorsùs firmitatis habere idcirco puta- 
mus, quod aqua, hydropicorum pectoribus con- 
tenta, rarò multa est; et præterea, ipsa, septo 
transverso degravato, committit, ut pectus all. 
quatenus amplietur; unde fit, ut, cùm incre- 
verit morbus, ægri nequeant, nisi rea cervice, 


spiritum trahere. 


XL. Thorax degravato sic (xxxix. ) septo 
trans verso ampliatus, et præterquam fortasse 
nihil, permisit, ut hydropicus, cui pectus, Lu- 
TETIZ PARISIOR UM, ut perhibet Goop- 
VINUsS, inundaverat vis aquæ, vix ulli nisi 
iis qui viderint credibilis, vitam aliquandiu pro- 


8 ” diueeret 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 25 


duceret. Aqua « ex hujus hydropici thorace educ- 


ta, tanta erat, quantam spatii ferme ducenti 
et octoginta octo digiti cubici continent. Tho- 
rax autem, etiam amplissimi hominis, rard, ut 
creditur, trecentos digitos cubicos capacitate 
excedit. Quocirca, fac hominem mediocri am- 
pliorem fuisse, at contentà aqua thoracem esse 
nihilo pls sano ampliatum, certè concluden- 
dum, putamus, est, pulmones circumflua aqua 
usque eo minutos magnitudine fuisse, ut tho- 
racis duodecim * amplits digitos cubicos 


tenerent. 


XII. I. Verùm, enimvero, hujusmodi (xl. ) 
| . | EY . . | \ 
conclusio ab opinione ipsius GooDUINI, æquè 
ac ab ea, quam comprehendimus, discre- 


pat. Namque pulmonibus, undequaque tan- 


topere compressis, haudquaquam superesset ra- 
ritas ad tantum spiritùs hauriendum apta, 
quantum oxygenio ad vitam necessario sangui- 


nem impertiretur. 


9 2 * . * ar A — — —ũ—C72 — — py . 7 
— _ 5 . "EY l R wp _ D 
s 6 . 2 — Now > hen * - "A 2 . — - 
= by nr te cabbage, ae wv —_——— * 6 a | R e b go —„— — own — —— ů * — — — - . - 
Th Ry a _ 7 2 Fe ww nn _ ; , 2 
— — WW . - * 4 a — * r rr e. n Pr 7 - 2 ne dr os ET 
5 . 2 , * ho n : * 7 p — De 
* 


— — 1 « N 
1 — * # S 5b 5 
et een e — 


2 2 — . 
dr wot 1 
— — 
2 Oe _ * " 
. . wood REESE th Nees az et. 44; 


26 DISPUTATIO MEDICA 


2. Ex periculis enim, quæ solertissimè fecit 


desideratus MENZEIUS, constat, aèra com- 
munem, quem unoquoque spiritu pulmones 
ducunt, et qui ad sacram vitæ flammam bene 
alendum prorsùs necessarius est, eum esse, 
qui digitos cubicos prope quadraginta occupet. 
Imd etiam aeris sic hausti quarta vis ampliùs 
pars,- ut ipse opinatur Goopulxus, animabilis 


seu oxygenta est. 


3. Quòd si, his (XII. 2.) concessis, simul as- 
zumamus, quod a GoopDUI No, si modo sibi 
ipse consentiat, concedendum est, hydropici 
(xL.) pulmones nihil ampliùs duodecim tho- 
racis digitos cubicos occupasse ; dicat, si sciat 


hic auctor, quemadmodum illi extrinsecùs oxy- 


genium, quantum vitam produceret, adducere 


Possent. 


XLII. Sed non solùm thorax eorum, quibus in 


eo aqua vel alius liquor est, degravato (xxxix.) 


septo transverso ampliatur; sed alio etiam mo- 
do, 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 27 


do, si iis sit fides, que HoFFMANN Us, gra- 
vis auctor in primis asseruit. Si ingens, 
(inquit) puris quantitas, ad plures sæpe li- 
„bras, in thoracis cavo fluctuat, tumor in 
2 latere affecto circa dorsum, a scapulis us- 
6« que ad ilia, sæpe prominet *,” DRANNUs 
quoque, magna auctoritate chirurgus, ait, quod 
latus thoracis aqua inundavit, idem hujusmodi 
tumore prominere . Quinetiam, simile quid 
testatur S1M$soN, peritus medicus, qui cer- 
tiores nos facit, in ægro ejus cure demandato, 
cui in pectore aqua erat, © the water has form- 
„ ed a bulge across the breast all along where 
9 the diaphragm is inserted, where it spreads 

more or less to each hand, , n to the 
time it continues * 


D222 0“ 


* 


* Vide Horruax. Glen. tom. iii. ſect. i. . vii. et 


1 
\ 


+ Vide Drann: Obrerv. tom. i. observ. 31. reflect. 


t Vide Edin. Med, ES. et OBſerw. vol. vi. pag. 121, art, Iix. 


28 DISPUTATIO MEDICA 

XIIII. Cognitis et ponderatis rationibus et ex- 
perimentis, quæ ( XXI.— XIII.) narravimus, addu- 
cimur ut credamus, submersorum pulmonibus, 
quippe ex quibus, ante mortem, nimiopere elisus 
sit spiritus, non superesse eam raritatem, quæ hos 
aptos reddat, per quorum arterias sanguis ex- 
peditè transmittatur. Eodem verò tempore. 
haudquaquam ae gemdum est, sanguini, ob 
animabilem et spirabilem naturam non, dum 
mortem eluctabantur, intromissam, deesse oxyge- 
nium seu caloris pabulum, quod, etiamsi dextrum 

cor sic exsuscitare possimus, ut sanguinem per 
pulmones, priùs inflatos, propellat, sinistrum 
cor et arteriam magnam denuo incitet, et reli- 
quos vitæ, si fortè qui etiamnum lateant, igni- 


ow 


culos accendat. 
XLIV. 1. Cum ita (xIIII.) sit, si, in judican- 
do, proxima causa submersorum mortis quæ sit, 
hoc verbum eandem apud nos, quam vulgo 
apud medicos, vim habeat, et causam significet 


natura simplicem, ex qua, tanquam communi om- 


EE 5 nium 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 29 
nium parente, signa enaseuntur; nimiam pul- 
monum densitatem, seu soliditatem, præ qua, 
sanguis per eos nequeat profluere, ipsam hanc 


esse causam existimamus. 


2. Sin, per proximam causam, multijugam 
intelligamus, ex simplicioribus compositam, 
COLEMANNO, multi nominis auctori, ACCE= 
dimus, qui de hac re disserens, hujusmodi ver- 
bis concludit: proximam submersorum mortis 
causam esse, vasa interaneorum, in primis vi- 
talium, præ pulmonibus non satls fistulosis aut 
spongiosis, ut liquorem expeditè transmittant, 
sanguini, magna ex parte, impervia; simulque 
ipsum sanguinem, pre oxygenii defectu, inep- 
tum, qui cor sinistrum et arteriam magnam in 
motus, quibus in totum corpus distribuatur, ci- 


XLV. Clariùs nunc apparebit, quamobrem 
contra et nomen et definitionem, quibus hanc 
rem insignivit GoODUINus, suprà (vii. ) ob- 


jiceremus. 


| | 
| 
| 
| 


—ů y —kñ([—1 ee 
— — — ũ 2 — - — 


— ——— — —— — 
ß h ˙ ʃ w 


30 PDISPUTATIO MEDICA 


jiceremus. At, etiamsi de his occurrant quæ- 


dam, quibus contradicamus, tamen haudqua- 
quam nobis in animo est, alia adhibere; 


propterea quòd, auctoris summo ingenio præ- 


diti verbis si liceat uti, © It belongs to such 


« authors alone as have extended the bounda- 
« ries of science by their own discoveries, to 


introduce innovations in language with any 


hopes of success &.“ 


DE EFFEC TI BUS GASIS ACIDI CAR. 
, BONICI. 


XLVI. Quz signa ex anime interclusione 


proficiscuntur, quam effecerit gas acidum carbo- 


nicum, ea, ut supra (vil.) diximus, ferme ea- 
dem sunt cum iis, quæ ex ea, quam aqua alius- 


Ve 


* Vide STEWART : Elements of the Philoſophy of the Human 
Mind, chap, v. part II. page 195. 


* 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 31 
ve liquor. Quapropter, ea singulatim memo- 


rare non opus est. 


XLVII. Quo modo hoc (xLvI. ) gas vitam ex- 
tinguat, de eo, varias in partes, ab auctoribus 
magni nominis disputatum est, neque profectò 
inter eos etiamnum convenit. Nondum enim 
periculo compertum est, num in pulmones ani- 
mals in id submersi hauriatur, et sic mortem 
afferat; numve lingulam potiùs sic irritet, ut 
animabilis nature in pulmones introitum, ex 


toto, præcludat. 


XLVIII. Posteriore (xLvn.) causa mortem 
afferri opinantur Goopuinus et COLEMAN- 
NUs, at, qua ratione afferatur, de ea in- 
ter ge dissentiunt: dum enim ille contendit, 
defectu oxygenii, quem efficit hujusmodi (xlvn.) 
præclusio, submersis animam extingui; huic 
placet, etiamsi a præcluso introitu obstetur, 
quo minus acidum carbonicum in pulmones hau- 
riatur, tamen rarefactum intus acra ex his ni- 


miopere 


32 DISPUTATIO MEDICA 

miopere emitti, neque superesse satis raritatis, 
ut per eos sanguis transmittatur. Has opinio- 
nes, | uterque suam, confirmant argumentis et 
experimentis eorum assimilibus, quæ suprà 


memoravimus. 


XLIX. 1. CoLEMANNI (xLvi1.) opinio- 
nem haud parum firmat res, quam ex ten- 
taminibus de rebus medicis EDI NBUROIH edi- 
tis accipimus x. Hominis ex carbonaria fodina 
post sublati, quam tertiam hore partem mor- 
tuus ad speciem fuisset, pulmones acre ex us 
chirurgi inflati sunt, et profectò avibus adeo se- 
cundis, ut post paulò cor optatò micare incepe- 
rit, atque paucis horis redivivus recuperaverit 


amissas vires. 


2. Hoc (xLix. I.) cognito, æquum est, ut 
nobis videtur, concludere, carbonaru dextrum 
cor micare cessàsse, ob pulmones non satis ra- 

ros, 

Vide Edin, Med, EY. vol. vi. page 108. art. Iv. 


= 


| ros, ut per eos sanguis propelleretur; nam, simul 
atque aëre vel maximè omnium vitæ nocivo us 
idonea restituta raritas fuisset, illud reviviscere 
cœpit; et revocatus a morte, brevi pòst, spiri- 
tum, ut sanus, haurire, et cæteris ad vitam ne- 


cessariis muneribus fungi, valebat. 


L. Quoniam verò nondum periculo satis com- 
pertum est, nunquidnam gasis acidi carbonici in 
pulmones animantium, quibus eo vita extingui- 
tur, utique hauriatur ; sequentia experimenta 
cepimus, hoc ipso consilio, ut hauriaturne, nec- 


ne, certiùs cognitum haberemus: 


II. In asperam arteriam adulti canis, facto 
priùs foramine, immisi fistulam, cui, ab altera 
extremitate, aptata jam erat vesica gase acido 
carbonico impleta; atque, ligamento aptè super- 
imposito, præcavi, ne loco improsperè demovere- 
tur. Opere finito, canis, ut ex vesica flaccescente 
apparuit, plenum spiritum haut. Præterea 
ecquid? Imd ; vix amplivs minimum horæ, at 


"4 oo - quam 


3 
Ks P oe nA FEISS ww IV LAG: Ov" 07 Ct Gr EA FEI 7 rr * 
* 


* * 


34 DISPUTATIO MEDICA 


quam enixissimè, eluctatus est, deinde arteriæ 


prorsùs quieverunt. 


LII. Catulus, unum duntaxat mensem na- 


. | * 
tus, cui os et nares vesicà gase acido carbonico 


impletà sic præcluseram, ut pulmones extrin- 


secùs spiritum nequirent adducere, eluctatus 
duodecimam horæ partem, at non vehementer, 


est; et deinde, vesica nihildum ad speciem mu- 


| tata, arteriæ a motu cessarunt. Tempus, quo 


catulus mortuus est, æquè ferè longum erat, at- 
que id, quo adultus canis, cui ligamento aspe- 


ram arteriam obstrinxi. 


LIII. Eadem (LI. III.) periclitatus sum in 


duabus columbis; quarum altera, in cujus pul- 


mones gas, ut (II.) supra, haustum erat, modo 
non sexagesimam horæ partem vehementissi- 


me eluctata est; altera, cui os et nares vesica, 


ut (XLII.) supra, præclusa erant, sexagesimam 
cum dimidia sexagesimæ partem, at multo mi- 
nus vehementer. 


LIV. 


Pk SUSPENSA RESPIRATIONE. 35. 
LIV. Ex his (LI. LIII.) periculis nobis videtur, 
Sas acidum carbonicum, quum animantes, quarum 
oribus naribusque admovetur, eodem ferè tem- 
pore interimantur, quo eæ, quibus ligamento 
spiritus intercluditur, ipso ſub men vitam ex- 
tinguere, lingulam sic male afficiendo, ut, dum 
obstat, quo minùs pulmones ipsum hauriant, per- 
mittat, ut hi rarefactum anhelitum usque eo. 
reddant, ut ipsis non supersit raritas, quæ aptos 
faciat, per quos sanguis transmittatur ; eoque 
magis, quod, cum, incisa aspera arteria, com- 
mittamus, ut gas in pulmones utique adduca- 
tur, animantes gravius obluctantur et citius in- 


| tereunt. 


LV. Cæteris rei nostrae partibus pro nostra 
facultate absolutis, tantùm restat, ut, quibus 
remediis aqua vel gate acido carbonico submer- 
si ad vitam revocari possint, quàm paucissimis 


exponamus, 


"5 
N 
* 
77 
+38 
f 
+42 

* 
31 
| 5 
* 
1 
©: 


Le" 4 rer 
FCC 


rr ear wn} _ 


„ 


— 


Nr n 
* Ne es roy cap" e. 


- Gern * 
Dre 


N * PN 2 * * 
e eee 2 nee No 22 


28 — TIVES 
nen 


F 8 

1 

$ . 
4 

1 

a 


36 ' DISPUTATIO MEDICA 


DE SUBMERSORUM EXSUSCITATIONE. 


LVI. Qua ratione submersi prosperrime ex- 
suscitentur, nondum inter auctores convenit. 
Hac enim de re, haud minus, quam de causa 
prorima, inter GooDVUIN UM et COLEMANNUM, 
utrosque magnz opinionis, discrepat. Quocirca, 
remedia, utrique alia, optima videntur, quibus 
a morte revocentur submersi, pro ratione, qua 
mortem afferri uterque opinatur. Quæ itaque 
medicamenta hic laudibus tollit, ille improbat 


et aspernatur. 


LuVII. Caler.---Considerandum primum est, 
quo modo et quantus calor admoveri debeat. 
Nam, ante alia tentata, submersus, Goonvino 
judice, calefaciendus est, calore primum leni ad- 
moto, deinde intentiore, dum sit, quem centesi- 
mus thermometri gradus indicet. 

EVI. 


poribus possit innocenter admoveri, judicare pos- 


simus, considerandum est, quantulis et quousque 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 3) 


— 


LVIII. Ut, quantus calor submersorum cor- 


incitari possint, The longer the time, (ait 


auctor, eruditus in primis, cujus auctoritas 


plurimùm apud nos valet,) or greater in de- 


cc 
ce 
40 
cc 
cc 
* 
4e 
00 
6 
cc 
0 
44 


cc 


os 


66 


66 


gree, the quiescence or inertion of an organ 
has been, so that it still retains life or exci- 
tability, the less stimulus should be at first 
applied to it. The quantity of stimulation 


is a matter of great nicety to determine, 


where the torpor or quiescence of the fibres 


has been experienced in a great degree, or 


long continued. If this is not attended to, as 
the sensorial power becomes accumulated 
in the quiescent fibres, an inordinate exer- 


tion takes place by an increase of stimulus, 


acting upon the accumulated quantity of 
the sensorial power, and either paralysis or 


death of the contracting powers, ensues from 


the total suspension of the sensorial power 


in the affected organ, owing to this increase 


40 of 


| 
| 
| 


„ $46 . 3 


e 


* 20 1 

= — * , « . 0 wo * 
P. Ä . + AR => . HIS 
MN — 


Ne re 
„ 
1 


bs AI i 146-0 . — 


e 
— 


38 DISPUTATIO MEDICA 
** of exertion, like the debility after intoxica- 


« tion. 


LIX. Irritabilitatem animalium, quibus al- 
quandiu interclusa anima est, permultam hebe- 
tari, COLEMANNUs satis probavit. Acris enim 


stimulus, quem ventriculo animalis, quod 


spiritum intermiserat, admovendum curavit, 


nihil prorsùs effecit ; sed, simul atque animal 
spiritum cœpisset redintegrare, incitavit vehe- 
mentissimè, at non tamen vehementiùs, quam 


multo postea levior, secunda valetudine. 


LX. Hæc (Lv. L1x.) vera rati, Goopul- 
No assentiri non possumus, calorem, quantum 
admovendum curat, submersis tutum fore. 
Cùm enim tantus sit, quantus vel sano anima- 
li molestiam afferat, existimamus 1s magno 
detrimento futurum esse, quibus casu tam ini- 
quo non supersint vires, quæ stimulantibus ad- 


versentur et repugnent. 


IXI. 


Vide DaRvix. Zonom. On ſtimulus and exertion, 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 39 


LXI. Adductus est Goopumus, ut in- 
tensum calorem corporibus submersorum pro- 
futurum esse opinaretur, ex similitudine, quæ, 
ut putat, his est cum iis animantium, quæ, per 
hiemem, tanquam hibernis perdormiscunt. Ve- 
rum, quo Has animantes exsuscitemus, non sem- 
per necessarium est, ut earum corporibus calo- 
rem admoveamus, quantus 1isdem ante inerat, 


quam obdormiverint. 


LXII. Hoc (Lx1.) similius veri esse, nobis per- 
Suadetur, ob ea, quæ a JOANNE HUNTERO acce- 
pimus. Hic enim auctor, ingenio præclarus, 
periculo compertus est, quo dormientis gliris ca- 
lor intendatur, usquequo sit, quantum octoge- 
simus thermometri gradus indicet, opus esse, ut 
tantum duntaxat caloris admoveatur, quantum 
sexagesimo quarto ejusdem instrumenti gradu 
indicetur *. Idem, porro, certiores nos fecit, 
quoties magna vis caloris subitd admota est, a- 
| nimal 


* Vide Joaxx. HuNTER, Animal Economy, Power of produ- 


cing heat, &c. Exper, xii 


„  DISPUTATIO MEDICA 

nimal nunquam exsuscitari; et, eam ob rem, 
providendum semper esse, ne calor eo sit major, 
quem animalis vires sine detrimento patian- 


„ 3 
LXIII. His (LxII.) cognitis, mihi inclinat 
animus, ut credam, calorem multo leniorem, 
quam ratus est GooDUINUS, qualem nimi- 
rum indicat sexagesimus quintus thermometri 
gradus, initio admovendum esse; et profectò, 
vel cùm animal reviviscere inceperit, rarò for- 
sitan intendi usque eò posse, ut eum excedat, 
quem indicat octo gesimus thermometri gradus, 


quin debilitatem et detrimentum afferat. 


LXIV. Pulmonum inflatio.---S1 mortis, quam 
subeunt demersi, proxima causa sit, ut nobis vi- 
detur, insolita pulmonum densitas, pre qua, 
per hos Sanguis nequit profluere; nihil ad ex- 
suscitandos, siquidem exsuscitari possint, plùs 
valebit, 
* Vide Animal Economy, Perſons apparently drowned, pag. 
122. | DE | 


DE SUSPENSA RESPIRATIONE. 41 
valebit, quam, primo quoque tempore, immis- 
5 80 are pulmones distendere. Nam corpus 
prius stimulare, quam pulmones denuo redditi 
adeo spongiosi fuerint, ut per eos Sanguis expe- 
ditè transmittatur, fortasse efficeret, ut dex- 
trum cor sanguine vehementer oppleretur; et 


hinc detrimentum haud leve caperet. 


LXV. Quum ita (Lxrv.) sit, optimum factu 
videtur, pulmones quamprimum immisso acre 
inflare; deinde cor ipsum extemplo incitare, 
ut, si etiamnum ei quid vitalitatis insit, in mo- 
tus rapiatur, et sanguinem per distentos et fis- 


tulosos pulmones denuo propellat. 


LXVI. Ad hoc (Lxv.) faciendum, pluri- 
mum valet ignis electreus, utpote qui incitandi 
virtute præpolleat. Verum, eundem tamen 
in finem, haud alienum erit, summam ctitem 


sale minuto vel alio quodam acri perfricare. 


3 LXVII. 


— 


2 PDISPUTATIO MEDICA 


LXVII. Quum sanguini, ex dextro eorde 


propulso, quippe qui in totum corpus jam dis- 


tributus sit, desit quiddam inenarrabile quidem, 


at necessarium tamen ad sinistrum cor in mo- 


tus ciendum; haud denegandum est, quin 


melius esset pulmones distendere gase oxygenio, 
si modo opportune parari posset, quam aëre 
communi ; cum præsertim ex illo, sanguis vi- 


talem cor sinistrum et arteriam magnam inei- 


tandi facultatem multo citiùs acciperet. 


LXVIII. Inter rationem submersos exsusci- 


tandi, quam (LxIv: L XVII.), auctore COLEMAN= 


No, proposuimus, et eam quam prosecutus 


Goopumus est, hoc maximè interest; quod 


in hac præcipitur, ut, dum alia atque alia, qui- 


bus exsuscitentur, medicamenta tentantur, si- 


mul in usu stimulantium perseverandum sit. 


LXIX. Sed, de hac rei nostræ parte, sigilla- 
tim dicendi nobis desunt et otium et animus. 
Qui singula, quæ hue spectant, velint accipere, 


/ 


DE SUSPENSA RE SPIRATIONE. 43 


il pervolutent ipsos auctorum libros, in quibus 
utrobique fusè, et summa ingenii contentione, 
pertractantur. 5 | 
| | M 

LXX. 1. Utriusque opinionibus objiciatur, 
quòd ex annalibus Humang Societatis patet, sub- 
mersorum multes unaquaque exsuscitandi ratio- 
ne in vitam revocatos esse, atque multos, post 
deinceps tentatas nequicquam omnes, morte 


obriguisse. 


2. Causa, ob quam omnes exsuscitandi ra- 
tiones erden parum (LxX. I.) procedant, 
sit, ut putat Hur ERVUs, differentia detri- 
menti, quod aqua obruti, ob motus, quibus, 
dum imminent! morti obluctabantur, turbatus 
est animus, acceperint. Chim animi perturba- 
tiones interdum mortem efficiant, nihil satis 
firmi videmus, quamobrem, hac de re, auctori 


gravi in primis et satis fido non assentiamur. 


IXXI. 


44 DISPUTATIO MEDICA, &e. * 
LXXI. Quantum ea, quibus exsuscitentur 
aqua submersi, etiam valeant ad animandos in- 
fantes, qui, utero exclusi, non extemplò animam 
reciprocare incipiant, nemo medicorum quis- 
quam 1gnorat. Cum ita sit, oportet eos, qui 
fœtus educendi artem docent, auditoribus præ- 
cipere, ut, quoties adhibeantur a mulieribus 
laborantibus e dolore, ad has properent, ad par- 


tus, si quid opus, animationem parati. 


