0 
-. 
2 
a 
. 
* 
z - 
9 
1 
4 


De Puecro J E S U, 


S. CHRYSOSTOMT 
De Orando Deum, 
CONCIONES 11. 


.- A Autore.. 


ERASMO 


* 
54 
N 
„ © 
* at 
* Fae 


Typis LIGHEIELDI ANJSS 


* 


4 


: r < 
9 


Præfatio. „ 
J FE Tir non debet qui/quam, 


abi maxima rerum mo- 
menta werſantur , de verbis eſſe 
olicitus , nec orationis tu- 
| cum ſuſcipit Pietas, nec ulli 
I artis adminiculo innititur'; 
haud tamen in Rei Sacræ digni= 
tatem peccat, i quis, huic o- 
peram dans, cùm ſermone pus 
Iro uſus fuerit, tum etiam com- 
poſito ac liberali. Etenim ver- 
borum ſordibus animus fere in- 
quinatur: & perrarò, ubi friget- _ 
ty lus, incaleſcit affectus. Qu.. 
propter à Divini colloquii mu- 2 
nere pari abeſt intervallo, in- 


+ QuinRil. Bent. Orot. L. B. N 
(4 2] culta 


* * Wh . * > PRE n 4 
4 N 9 4 . * r rgtac 5 $5 * 
% ” 88 P_ *% a od. a Ys 9 
N * j * * Ky a 5 „ 
©. * 


5 * 
* 5 
* wy 4 


Prxaæſatio. 8 


culta turbataque effutire, ac 
argutias operose ſectari; ut- 
cunque alterum ſiaceræ mentis 4 
vota præ le ferat, alrerum pro 
ingenio magis confictum quam | 
ex animi ſententia natum vi- 
dæeatur. Noftratibus ea laus, 
prope integra, conceſſa eſt, ut 
apud hos nihil aut gravis, aut Þ& 


limatiùs exaratum prodierit, 


quam Preces Solennes, patrio | 


ftermone conceptz ; nimirum 


quæ accuratiſſima, non orandi 
modo, verum & feribendi, nor- 
ma jamdiu audiunt: quibus, 
interea, ſi morem gerere gra- 


vari fiat nonnulli, eorum 1n- 


telicitati acceſſit, ut tantim 
non in barbariem immigra- 
rint. Sacris tamen privatis li- 
teras plerimque Gracas aut 
Latinas adhibere malunt eru- | 


diti: 


mmodici ingenii æſtus, & que: 


; "70 mY oy S ng Te Fry Ot. © OO IRS» pe SEE 
; , : 8 : * r old). 
Y 1 : 22 TE . 
> ; + % 7 
: ; SR , = 
z « 1 7 p 42% os " 
f 4 . a . * 24 Lee bl 
: > 
4 a 
— » > — Li * Pr, 
- , 5 p 22 68 f Ma, * 
; 4 4 2 w TN a * 2." 
4 s * 94 —— 4 
e * Gs ; . + * 2 
2 4 1 - 
* © - . 2 1 <5 1 * 
” a * F ” 
0 8 = 
- W 3 
. py 
* # 2 
— 
- 


Jiti: five ut magis in occulto 


verſetur haud ad ſpeciem com- 
Parata Religio; (ive qudd mo- 


umenta veterum & politioris 


Humanitatis ſtudia, hujuſmodi 
Fibationeluitrari, ſanaque ſibi 
e purgata reddi, exiſtiment. 


orum ambire gratiam geſtit 


& ureola plane Eraſmi formula: 
o fidenter magis, quo vir ex» 
mius huic demum ſe negotio 

accinxerit, cum & deferyeret- 


b illo de ſacroſanctis Fidet 
yſteriis inconſultiùs aliquan- 
o exciderant, matura judicii 


everitate caſtigarentur. Quin 

bleganda hinc etiam A nobis 
rant quæcunque autorem co- 
Irguerent, vel communi errore 
Japſum, vel ſuo minus judicio 
Nuam aliorum affettibus obſe- 


cutum. 


- N 3 2 W 1 
a : n 5 fe ATT e * a "Ys 1 b he W _—_— | * 
— ee Is ww 14 IVF. © 85 * 6 eee . LOVE; «7% F WY s - = * A 
n MEG ee eee He na * Aran hin 
F ST | SES 6 2 5 8 * : N Wc 7 WA 3» 
g a . ed EY g „ 1 
— *£ W 


2 k 9 4 D x * — ” ob > 5s 's " a . ” 
r . 
* ö EY. K * 1 * ' WY 1 "es * 7 : N * 3 
. 0 : 8 - * 1 4 : «3 * 7 1 
1 . ” 5 
# 


a "n+ 
» 3 


. 6 TY n . — "FI Y * "IV * | © , 
8 3-4 * 1 : : 
* « P ” : * » . 
1 4 5 # E . : 
. » U 5 ke 
i r 5 — 

4 . : A P. * p 

pe 3 4 N 
ov ? N - 

Q » £ 2 . 
* * by 


cutum . Id ne tantuli libellil 


diſpendio fieret, conciones ter- 
nx effecerunt: quarum prior 


in ſcholæ Coletane uſum, mi- 
rifica quadam lenitate & dul- 
cedine conſeripta; poſteriores 


ee, e eee 
converſæ, etſi vix eo nitore 
qui Greta exemplaria penitus 


aſſequatur. Valeas, lector, 
& æqui conſulas qualiacunque 
pii animi ſubſidia, quantum 
tibi, tantum & nobis profu- 


n * 


—_— * 


Sic enim de nonnullis ipſe ceſtatur; 
adj eceram, inquit, duas precationes ad Vir- 
ginem Mariam, in gratiam Anne Dominæ 
Veriane, fylo juvenili, & ad idlius affectum Þ| 
accommodato, potius quam ad meum judici- 
um. in Epiſt. ad J. Bitzemum, quæ extat | 
in limine Eraſmi operum, Edit. Froben. - | 


AYI5S 
* "© 5 


(13 FE 88.) Opti- 


F 


or Optimæ Sei Puero, 
ni- 

D AV 1 D I, 
_ CLARISSIMI VIRL 

us| 7. Panguartneri, 
a. } Agata ten, Fihe, 
im | DES. ERASMUS Roe. 8. D. 


Prima primim diſcenda 
| ſunt, nihil autem homini 
Piccare meline: ; eoque Parte us tu- 


"| 95 ſingulari prudentia Vir, ni- 
n Pil prius habet quam ut liberos 
rar vos protinus a teneri⸗ unguicnlis 3 


. pietatem inſtituat; videlices © 
uo ſe vobis verum & integrum 
preſiet genttorem ; ; uimirum in- 
tellig ens, 


Ls 


A. 


% i ² A 


9 
2 


a x. 


** „„ eo 
2 "X 
2 


— ed. 


pry * 
er 


. 


A, * 


c 2 
n 
u ack 


1 1 4 * — * * 2 2 
N hatred, Tet r "os 2 ' 2 


N PO a2 
Cn AA 5 re 
' T : 


—— 7, 07 


A AY"; n 
We 4 0 T 2. : ; o 
i 
= = 
{ - =", 
: . 
- 
* 
"4 
$ 
4 


6 1 * 
3 9 a. * + 5 
4 
4 
, 


et, majores promeritus. Het! 


| ſaſpiciendum & amabilem : ſola 


hy PN eee e , PFF ²˙ An 
* 
. 


menti, mitto precationes aliquot, 
quibus jam nunc inſueſcas cum 


. IT w 4 * - pn ERA * 
, N . "I 
— noes32 is" n * — qi e 
TE e e 3 N Ho 


7 1 


a Chriſto Nato. 1 33 5 


Dedicatio. 

: telligens, [ef e hac poſſeſſione long : 
beatiorem, quam opibus, quas ha. 

bet ampl ſſimas, ſine fraude par- 

tas; multoque ornatiorem, quam 
antiqua generis nobulitate, regum 

amicitia, populari applauſu, di. 

tione externa, cæteriſque honori. 

bus, quos ille magnos conſequutus} 


enim illum reddunt hominibu 


pietas Deo commendat. Ego vero 
ut pro mea erg a illum benevolent} 
tia, & ipſius votis, & tuis co- 
natibus nonnibil adferam adju- 


Deo colloqui; qui tuæ pueritiæ 
ſtudia ſuo favore proſperare dig- 
nabitur. Vale. 2 
Apud Friburgum Briſzoie, | 
Id. Febr. Anno | > 


= HM 
> Rs 
[hy 
* RL. 
2 
L. 8 4 
I; 
* 


#IPRECATIONES. 


4 
0 


75 


x 92 
MM e 


* * — 


TTNdulgentiſſime Pater, qui ſummus 
fl in ſummis habitas, audi famulo. 
rum tuorum, adhuc in terris exu· 

5 lantium, vota, quos pro tua ineffa. 

ili benignitate filiorum nomine — 

. Is es, datoque tui Spiritus pretioſiſſimo 
Ignore, largitus es ut, cum reverente 
Iducia, ad Te clamare audeant Alba, Pa. 
Fr. Oramus ut Tuum Nomen adoran- 
gum ſic per totum orbem inclareſcar, ut 
guemadmodum in celeſti eivitate Tu 
Nuus es omnium gloria, ita in terris 
ullus de fe glorietur, fed ſuam agnof- 
Wenres indignitatem, Fuamque munift- 
Nntiem, in Te glorientur omnes que 
la eft vera Gloria. Et quoniam nobis 
Faria difficiliſque ludta eſt cum mundo, 
um Satana, & hujus miniftris, cumque 
arne quam eircumferimus, fuſpirantes 

HL I - TYOga» 


7 
OY f FS s 
"I 
he bot 4 * 
0 
E. 


- 


7 _ * l _ 
— a. A 5 . 1 8 
* * 
ann „ „ 1 ——— — — ng I ere cos. a 
* 7 - es » PD. rw fr, n ns " * — — 5 - * 
bo 3 i 8 > : 4 0 p , 4 \ 
4 „ Fo _ n 
Fg wn OR ” , *. L OCs - 15 GE — » — * n — — 5 — — — 
— 8 * J 2 A. > — 11 — PAS, e687 PV Prarie» ug 6» — +> pe 2 - — tes ON — 
, * 5 . * 
. * 
** * 
: „ 8 . 
« . . » x 
* 
* = 
— 
* * 
4 
* 
© 
” 


rogamus, ut adveniat Regnum Tuum; 


tremore ſeſe ſubmittunt Tuæ Majeſtati, 


Te ſolum nihil poſſe velle, niſi quod eſt 
Tibi placitum. Voluntatem autem Tu- 


am, optime Pater, nobis in divinis libris 
notam & expreſſam eſſe voluiſti Ati 


litatem boni conſulueris. Et quoniam 
juxta Filii Tui doctrinam, nequaquam 
de futuro ſoliciti , tori de largiſſimi Pa- 


niam, juxta Tibi chariſſimum Paulum 


Tui per Sacras Scripturas cognitio, Tu 


9 n ... — 


n * * * — * 3 44 * * 
28 * e : 
; * + 7 
# 
* 


ut quemadmodum in Cœlis omnia cum 


ita Tuus Spiritus regnet in animis no- 
ſtris, agnoſcentibus Te Regem eſſe re- 
gum oninium, quo nihil eſſe ꝓoteſt ne- 
que majus, neque melius. Et quemad- 
modum in Tuo Sancto Palatio nulla eſt 


rebellio, ita cuncti mortales, abdicatis 


omnibus humanis cupiditatibus, toto pe- 
Qtore, tum in proſperis, tum in adverſis, 
tum in vita, tum in morte, pareant juſſis 
Tuis regalibus; nimirum intelligentes 


optimum, & hoc ipfo optimum eſſe, quod 


nullus hominum poteſt Tuis imperatis} 
facere ſatis, niſi tu dederis, ac pro Tua 
ineffabili miſericordia noſtram imbecil - 


tris Providentia pendemus, Tuo arbi- 
tratu da nobis quotidie quod hujus vitæ 


precipue Spirituum Pater es, paſce ani 
mos floſtros alimonia ſpirituali, ſive late 


opus eſt infirmis, ſive ſolido cibo adul 
tioribus. Cibus vere vitam largiens ef 


guy 


= 

im; que Spiritus Gratia, per quam quotidi- 
um nis virtutum acceſſibus, juxta internum 
ati, hominem grandeſcimus in Te, donec ado- 
no- geſcamus in virum, & in menſuram pleni- 
re- udinis Unigeniti Tui Jeſu Chriſti. Per 
NC» Perbum tuum nos genuiſti quum nihil eſ- 
mus; per idem, ex Adam infeliciter na- 
s denuo genuiſti; eodem alis ac vege- 


10 


Eula ſeculorum laudant Te. Cujus por- 
Fionem. fi quotidie dignaberis impertire 
uod filiis Tuis, in dies decreſcent in nobis 
Tu- ames ac ſitis rerum mundanarum. 
bris d uanquam autem in ſacro lavacro per 
Atſidem condonaſti nobis omnia delicta, 

latisgttamen quoniam donec hanc carnem 
Tua ſnortalem cireumferimus, & Gratis Tue 
ci-Wcfurum portamus' in vaſis fictilibus, 
am g uotidie per infirmitatem humanam pec- 
uam antes, quotidie egemus Tua miſeri- 
-. Fordia quæ nobis ignoſcat lapſus noſtros, 
irbi - e excidamus à Charitate Tua, ſed 
Ita perſeveremus in ea pace, qua tibi per 
quo ni-geniti Tui ſanguinem reconciliati 
lum ſumus: ac pariter dones, ut quemadmo- 
anuggum Tu miſericorditer condonaſti no- 
lafte Nis omnia delicta noſtra, ita, nobis invi- 
dul ſem condonantes quotidianas offenſiun- 
S c:ulas, mutuam inter nos pacem, concor- 
Tuſſſiam 8 Neque * 
| * 2 


» "0 
1UCSF-+ - 


of a 


Te Deum pacis propitium habere po- 
teſt, qui proximo ſuo infenſus eſt. bed 
_ quonzam, dum interim militamus in his 
tabernaculis, malitioſus ille tentator, a 
cujus Fyrannide nos in libertatem aſſe- 
ruiſti per Filium Tuum Jeſum, non de- 
ſinit omnes admovere machinas, quo nos 
in ſervitutem retrahat, oramus ne nos, 
Tuo præſidio deſtitutos, tradas in ma- 
Dus illius qui ſitit exitium animarum 
noſtrarum; ſed per fidem & charitatem 
| r in conſortio beni gniſſimi 
Ui Tui, perveniamus ad eam vitam, 
ubi nullæ ſunt offenſiones, nec ullum J 
Satana periculum. Amen. 1 
Ad Filium. L 
| 2 humani conditor ac redemp- 
F tor Jeſu Chriſte, qui dixiſti, Ego 
Tum via, veritas, & vita: Via, doctrina, & 
præceptis, & exemplis; Veritas in pro» 
miſſis; Vita in præmio: Oro Te per in- 
effabilem Tuam charitatem, qua Te to- 
tum ſervandis nobis impendere dignatus 
es, ne patiaris me unquam abs Te aberra- 
re, qui Via es; nec unquam diffidere pro- 
miſſis Tuis, qui Veritas es, & preſtasquig- 
quid polliceris; nec in ulla alia re con- 
quieſcere, quoniam Vita es æterna, ultra 
quam nihꝭ l eſt quod deſideretur, neque in 
cœlo, neque in terra. Per Te didicimus 


certum & expeditum iter ad veram ſalu- 


tem na diutius inhu jus mundibrrg er, 
| — 4 


1 „„ 

2” oberraremus. Tu nos accurate doeuiſti, 
quid credere, quid agere, quid ſperare, in 
quo conquieſcere debeamus. Per te di- 
.* dicimus, quam ex primo illo adam fueri- 
& mus infæliciter nati: Per Te didicimus, 
non eſſe ſpem ſalutis, niſt per fidem in 
se: Te unicam effe lucem que præluces 
omnibus per hujus feculi deſertum, per- 
que noſtre mentis noctem 3 tenebris 
Egypeiorum proficiſcentibus, ad illam be- 
m atam terram, quam promiſiſti mitibus, 
m Tuamque manfuetudinem imitantibus, 

'3 


a 
Adam caliginem, qui neque calamitatem 

noſtram videre poteramus, neque unde 
| mah remedium petere debebamus. Tu 
dignatus es in terram defcendere, digna- 
tus noſtram naturam affumere, ut do- 
ctrina Tua dyfcureres ignorantiæ noſtra 
ealiginem, præceptis Tuis dirigeres pe- 
des noſttros in viam Pacis: vitæ tua 
exemplis ſtraviſti nobis viam ad immer- 
talitatem, ac tuis calcatam veſtigiis, & 


nobis redidiſti. Ita nobis Via factus es, 
que neſeit errorem: in qua ne laſſeſce- 
remus, Fua benignitas nos magnis cer- 
tiſque promiſſis fulcire dignata eſt. 
1-8 Quis enim poſſit delaſſari, ſecum repu- 
lung tans, per Tua veſtigia ingredienti para- 
tam eſſe vitæ cœleſtis hæreditatem? Er- 
u. go, dum in hoc itinere ſumus, fpem cer- 
mai tam nobis baculi loco eſſe voluiſti, qua 

)) ſiuſten. 


In nobis enim nihil erat præter profun-- 


ſalebroſa & aſpera commodam læ vemque | 


hs . : F W 
3 FF r 2 
2 : : BY 7 PO Oh WV, 4 ; 
i 
a 2 
5 * x ' 

NY 9 

| ] | | 

7 


ſuſtentemur. Nec his contenta fuit Tua 
bonitas, ſed agnoſcens imbecillitatem 
noſtræ carnis, interim ſolatio Tui Spi- 
ritus ſubinde reficis vires noſtras, quo 
ad Te curramus alacriter. Atque ut Tu, 
nobis factus Via, propellis omnem erro- | 
rem, ita, factus Veritas, tollis emnem | 
diffidentiam. Denique, nobis factus Vita, 
das hic peccato mortuos vivere per Spi- 
ritum Tuum omnia vivificantem, donec 
in Reſurrectione, prorſus abolita omni 
mortalitate, ſemper Tecum & in te vi- 
vemus, quum Chriſtus erit nobis omnia 
in omnibus. Vita enim æterna eſt, noſſe 
Patrem, & Filium, & Spiritum Sanctum 
eſſe unum verum Deum. Quem nunc 
per fidem videmus tantum in ſpeculo & 
ænigmate, tunc autem cominus Gloriam 
Domini ſpeculantes trans formabimur in | 
eandem imaginem. Proinde, obſecro cle- 
mentiſſime Servator, ut adaugeas famulo 
Tuo fidem, ne vacillem unquam in cœ- 
leſti Tua doctrina; adauge Obedienti- 
am, ne unquam deflectam à præceptis 
Tuis; adauge coſtantiam, ut Tuis in- 
grediens veſtigiis, nec Satanæ blandi- 
mentis illiciar, nec terriculamentis de- 

jiciar; ſed in Te, qui ſolus es vera Via, 
perſeverem uſque ad mortem. Adauge 
mihi fiduciem, ut Tuis fretus promiſſis, 
nunquam ſegneſcam in ſtudio pietatis; 
fed, a tergo relictorum oblitus ſemper 
ad perfeCtiora contendam. Adauge Gra- 
| | 1am Xt 


22. ef tt 
8 


2 ä 2 c . * r 
7 0 3 * . 8 * r * * 
8 ; "EE nc IE; * 1 * 9 
5 * F * 
? . « 
. ” 
* - — 
* 
—_ 4 
_ 
- * * 
_ , + 
. « 


tiam in me Tuam, ut indies magis ac 
magis in me ipſo mortuus, vivam agar- 
| I QUE Spiritu Tuo: nihil metuens præter 


i= i 

uo Te, quo nihil majus aut potentius ; ni- 
u, Wil amans præter Te, quo nihil eſt ama- 
o- Wbilius ; in nullo glorians præterquam in 
8 e, qui vera es gloria Sanctorum omni- 
ta, um; nihil experens præter Te, quo ni- 


di- hil eſt melius; nihil deſiderans præter 
ec Te, qui plena perfectaque es felicitas, 
mi cum Patre & Spiritu Sancto, per omnia 
'% Miccula. an 8 


e Ad Spiritum Sanctum. 
ä N 

ne Ne. Spiritus, qui Triadem il- 

lam omnipotentem abſolvis, è Pa- 
am tre Filioque procedens, utrique per om- 
in nia æqualis, ſola Perſonæ proprietate 
le- Idifferens, qui tua bonitate condonas pec- 
1lo N cata reſipiſcentibus, qui Tuo ſancto 
&- Nafflatu, purificas hominum mentes, con- 
ti- Wſolaris afflictas, meœrentes caſta lætitia 
tis Hexhilzras, nubilas Tua luce ſerenas, er- 
in · Wrantes dirigis in omnem veritatem , fri- 
di-Igentes accendis igne charitatis, pacis 
glutino concilias diſſidentes, variis donis 
inſtruis ac ditas eos qui per Te nomen 
P profitentur Domini Jeſu ; cujus actu vi- 
unt omnia quæ vere vivunt, cujus de- 
Niciæ ſunt verſari in ſimplicium pectori- 
pus, quæ tibi pro Templis ipſe conſecrare 
Aigęnatus es; tuere quæſo in me Tuæ be- 
= | nigni- 


[8] 0 
nignitatis munera, & indies auge quod | 
largiri dignatus es; ut, Te gubernatore, 
magis ac magis in me moriantur carnis 
affæctus, gliſcat vitæ caeleſtis deſiderium; 
Te prelucente ,. fic tranſeam per caligi- 
naſum bujus mundi deſertum, ut nec 
Saztanæ vitiis inquiner, nec ullis errori- 
bus involvar, qui diſſonant ab inviola- 
bili veritate, quam, Tui Numinis inſtin- 
Ctu, nobis tradidit Eccleſia Catholica; 
qui cum Patre & Filio vivis & regnas 
mn æternum. Amen. „ 4 


* 


3 
= 8 ** . W . 1 * FT 


dre, 
nis 
im; 
igi- 


2 — 
2 9 >. * ö * 7 


* cluculo, ad Chriſtum. 


nee 

ori- 1 7 Omine Jeſu Chriſte, qui verus s | 
ola= © mundi Sol, ſemper oriens, nun- 
in- Juam occidens; qui Tuo ſalutifero con- 
ca; Ipectu gignis, ſervas, alis, exhilaras om- 


8 & quæ in cœlis, & que in terris; 
HHuceſce quæſo propitius animo meo, ut, 
diſcuſſa nocte criminum ac nebylis er- 
orum, Te intus prælucente, citra offen- 
ſionem per omnem vitam incedam, &æ 
¶ranquam in die decenter ambulem, purus 
* ab operibus tenebrarum: Qui cum Pates, 
& ſpiritu Sano, vivis & FeEgnas f in orn. 
ne um. Amen. F 


Sub N e 


Dez Jeſu Chriſte, cujus inex- 
hauſtæ benignitati debemus om- 
nia, qui diei clariſſimam lucem bonis 
juxta ac Was, ad obeunda a &ionum 
munia tribuiſti, noctis amicum ſilenti- 
Jum ad 3 reficiendas corpuſculorum 
Pires, & ad diluendas animorum curas, 
Weniendoſque mœrores, clementer dediſti, 
quum Te diligentibus hæc omnia Tu 
140 multo fælicius preſtes intus, quibus 


d omnes Rictatis functianes, fidei graxia, 
| multo 


ö IN 8 
2 
N 
27 
* ad 
p 


WF 
1 
8 
<$ N 

. - 8 2 


_ _ is, Te cuſtode, pura; Te protedtore, 3 


To] 
multo clarius præluces quam Sol mundo ul 
refulget, quos Tua promiſfa non ſinunt# 
unquam laſſeſcere, Tui Spiritus conſo-F? 
latio omnes animi moleſtias longe effi- f. 
dacius diluit quam corporis ſopot᷑; nec 


in alio totus homo tutius aut ſuav ius 
conquieſcit, quam in Tua miſericordia, 
Redemptor Optime: Precor, ut fi quid 


hoc die per humanam incuriam com- 
miſi, quod offenderit oculos Tuos, pro 
Tua ſolita bonitatè condones; ſimulquel 
des ut hæc nox Te auſpice, fit mihi fe- 


nocturnis dæmonum ludibriis tuta; ut 
hic ſomnus corpus ſimul & mentem in 
craſtinum diem reddat ad Tibi ſervien - 
dum alacriora. Porro, quoniam hec vi- 
ta nec ullam horam habet certam, ubi 
venerit illius veſpera, & urgebit corpo- 
ris ſomnus, unde non expergiſcemur, niſi 
quum ad Angeli Fui tubam excitabun- 
tur mortui; quæſo ut tum illumines ocu- 
los anime me, ne extincta fide obdor- 
miam in morte ſempiterna, ſed requieſ- 
cam in te cui vivunt etiam mortui: Qui 
vivis & regnas; cum Deo Patre, & Sancto 
Spiritu, in ſempiternum. Amen. 


1 4 7 n od 
In ͤ Gravi Morbo: | 
| Omine Jeſu, unica ſalus viventi- 
CE um, #terna vita morientium, 
Tuæ ſanctiſſimæ voluntati me ms | 
: : > 4 u a 


ubmitto tradoque ; ſive hanc, animulam 
In hujus corpuſculi domicilio diutius 
Fommorari placeat, ad tibi ſervien- 
Num; ſive ex hoc feculs demigrare ve- 
s, certus non poſſe perire, quod Tuæ 
1 en ee eſt: carnem 
Panc fragilem ac miſeram æquo deponam 
nimo; videlicet ſpe reſurrectionis, quæ 
mihi illam reddet multo fehciorem. A- 
imam quæſo ut adverſas omnia tenta- 
enta tua gratia corrobores; contraque 
mnes Satanz aſſultus, einge me ſcuto 
Tuæ miſericordiæ, quo olim martyres 
Tuos adverſus horrendos cruciatus, ac 
mortes crudeliſſimas, invictos reddidiſti. 
ide quam nihil in me fit præſidii- in 
Tua ineffabili bonitate tota eſt fiducia. 
ihil habeo bonorum operum quod al- 
egem apud Te: malorum heu nimis 
nultum video; ſed per Tuam juſtitiam 
onfido me in numero juſtorum cenſen- 
Jum. Tu mihi natus es, mihi ſitiſti, 
mihi eſuriſti, mihi docuiſti, mihi oraſti, 
nihi jejunaſti, mihi tantum bonorum 
dperum in hac vita peregiſti, mihi tam 
cerba paſſus es, mihi in crucem pretio- 
am animam tuam in mortem tradidiſti. 
roſint mihi nunc que ſponte donaſti, qui 
Ne totum mihi donaſti. Tuus ſanguis 
bluat maculas criminum meorum : Tua 
Yuſtitia tegat injuſtitiam meam. Tua 
Wnerita me ſupremo judici commendent. 
Ingraveſcente morbo, adauge gratiam 
k uam, 


8 ſtatem meis peccatis offenderim, horre y 


quinbenigmany ac muniſicum Patrem re 
lguerim, deteſtor ingratitudinem meam 


Tua inevitabili juſtitia. Sed ex adverſof | 


am miſericordiam, que juxta Prophets N 


1 wy 
Tum, ne e in me ſides, ne titu- 
bet ſpes, ne refrigeſcat Charitas, ne ter- 
rore mortis decipiatur humana infirmi- 
tas; ſed poſteaquam mors occuparit oy « 
Jos: corporis, mentis oculi à Te non de 
fledtantur, quumque lingua uſum ade. 
merit, cor tamen inſtanter ad Te chmer] 
In manus Tuas, Domine, — N 
Spiritum meum: Cui honor & 1 fi" 

2 wes 1 


Pœnitentis. 


Jumme rerum omnĩium condiror | 
quum mecum reputo quam maje 


temeritatem meam: quum conſide 


animadverto à quam beata libertate 
iritus, in quam miſeram ſervitutem f. 
me conjecerim, damno amentiam me 
am, totuſque miki difpliceo, nec aliud 
oh oculos verſatur niſi cruciatus æterni ; 
videlicet terrente conſcientiam noftram 


quum contemplor immenſam illam Tu. 


1um; exuperat omnia opera Tua 
quaque Te ipfo quodammodo major 
es quum undique ſis omnium inaxi 
mus; mox affulgens lætior quædan 
aura Spei recreat Animum _— 4 
| | Ul 


3 © ; 
Fur enim deſperem ab eo percatorum 
Feniam, qui in literis propheticis toties 
ltro invitat peccatores ad pœnitentiam, 
amans ſe nolle mortem peccatoris, ſed 
Hiaagis ut convertatur & vivat? Tum, 
uam parata ſit apud Te venia reſipiſcen- 
ibus multis parabolis nobis inculcavit 
Fnigenitus Tuus: velut drachmæ per- 
itz & invent, ovis ab errore liumeris 
eductæ-; ſed: evidentius filii prodigi, 
ujus imaginem in me prorſus agnoſco. 
mpie reliqui parentem amantiſſimum; 
mnem illius ſubſtantiam nequiter pro- 
egi; & dum carnis obſequor cupidita- 
bus, Tuorum præceptorum oblitus, in 
rpiſſimam ſervitutemvitiorum memet 
volvi, & ad extremam inopiam re. 
ackus ſum; neque video quo confugiam, 
iſt ad Deum à quo profugi. Recipiat Tua 
gniſericordia ſupplicem, quem hactenus 
uhrrantem leniter paſſus es. Indignus ſum 
ui ad te attollam oculos meds; aut qui 
Patris nomine Te compellem; fed Tu, 
uæſo, digneris ad me fleckere oculos 
Fuos: Tuus enim intuitus facit ut pec- 
Wator mortuus revivifeat, perditus rede- 
Wt ad cor. Siquidem hoc ipſum, quod 


Nui: procul abs Te divagantem intuert 

Nignatus es, mihique oeulos reddidiſti, 
Wc viderem in quantis verſarer malis:; 
Mccurriſti, relictæ innocentiæ memori- 
m ac -deſfiderium afpirans: Non peto 
9 B . Com- 


ihi nunc diſplices, Tuo debe conſpe- 


— — 2 « - * 
nnn Mm * 29s OA — — 
7 - 


AE. 


— 


— is 
17 


reer 


Ke © fuga receptos; ut ſaltem aliqua inf 


in domo Tua manſiones multæ ſunt 


mihi Spiritum Tuum, qui purificet Coy 


Sumpturi Corpus D 


— .. 
# 


ne Jeſu, pro ineffabili Tua in nos Chat 


noſtræ conditionis injurias in Te recij 


nis expers maculæ, hoſtia pro nobis fieri 


„ 
eomplexum & oſculum ſervus omni] 
ſupplicio dignus; non poſtulo ſtolam & 
annulum, priſtine dignitatis inſignia, 
que projeci; non oro ut in filiorum Tuo- 


rum honorem me recipias; abunde mag- 
num erit, ſi me inter extreme ſortis 


ſervulos Tuos admiſeris, ſtigmaticos, 


parte Tuorum hæream, quandoquidem 


Non me pigebit in hac vita haberi inter 
abjectos, pœnitentia torqueri, luctu ſor 
didari, modo ne abs Te ſeparer in ter. 


num. Obſecro Te Pater, & obteſtor peri 


mortem Uni-geniti Tui dilecti, imperti 
meum , ſuaque Gratia confirmet , ng 
relabar eo per incogitantiam meam 
unde ſum A Tua clementia revocatus 
Amen. e | | 


minicum. 


U Z lingua, aut quæ mens Tib 
digne gratias agere valeat, Domi 


ritate; qui ut hominem perditum redi 
meres, homo fieri dignatus es, omneſqus 


pere; denique in ara cruris, agnus om 


ſuſti 


}; . . "ey 5 7 ICE rr r * 8 ho Frag i ALAS 4 [a 2 
a 8 4. : 8 * 
1 a 0 
— 


uſtinuiſti, ꝑpœnas noſtris peccatis debi- 
as exſolvens, ut nos Patri reconciliares: 
uin & vivens & moriens Te totum no- 
is impendiſti, donaſti, dedicaſti? Nec 
uo * ; pe * : . . 4 i 
is contenta fuit Tua benignitas; ſed ne 


Ec 


? FF uando nobis obreperet tantæ charitatis 
Pblivio, aut ne langueſceret noſtra de 
Ne fiducia, etiam nunc in ccelis reg- 
Mans ſubinde reficis animas noſtras cibo 
Forporis Tui, & ſacro ſanguinis Tui po- 
Ztulo exhilaras. Purificet quæſo Spiritus 
Tuus cor meum, ne ad cæleſtes epulas, 
& ad menſam ipſis etiam Angelis tre- 
nendam, accedam indignus; ſed, Te 
Miffuſo in mentis meæ viſcera, gran- 
eſcam in Te, ac vegetior fiam Spi- 
itualibus incrementis; quo perſeverem 
n beata ſocietate myſtici corporis Tui, 
uod ſic unum Tecum eſſe voluiſti 
guemadmodum cum Patre unum Tu es, 
Fonglutinante Spiritu Sancto: cui laus 
& gratiarum actio in omne æ vum. 
amen. | 


„ --= BR 


0 A f : : 
. Y - n , A 4 
- . : * 
8 5 
———— 
” 7 — 5 4 
5 x 


Precatio ad Jeſum. 
. Te prona ſupplicique mente 
eneris inſtaurator humani, Dei 
ſimul & Virginis fili, Jeſu Chriſte, qui 
verum illud es lumen & immortale , {a 
ne tempore, prorſus inenarrabili modo 
promanans a Patre, fonte lucis omnis|} 
quicum Sacri Spiritus incogitabili nexu 
fic cohæres, ut neque monadis ſimplici 
tas perſonarum confundat difcrimina 
neque triadis proprietas ſubſtantie ſciny 
dat communionem. Tu enim novus ilkf 
juſtitiæ Sol, qui ſemper oriens a ſemper 
generante Patre, ſemel autem viſibulis 
exortus orbi ſempiternis damnato tene 
bris, tartaream peccatorum noſtrorum 
caliginem diſpuliſti, novaque lampade 
prænitens, diem illum candidum vere. 
que almum & expedctatiſſimum revex4 
iſti mortalibus, diem quem unum fecit 
Dominus, no&em teterrimam, cuju: 
ipſi fueramus autores profligans: Qui 
denique nunquam deſinis inviſibilis ori- 
ri mentibus piis, ſubinde novus, ſed 
idem; nulli Tuæ vivificæ gratiæ radio 
invidens, niſi fi quis excluſerit invideng 
ipſe ſibi. Qui perpetuo quietus rota 
ac verſas omnia, ſemper intra Te- ipſum 
i manens) 


TH 5 

anens, æterna vertigine ambis univer- 
a, illuſtras omnia, nihil non intuens, 
Pihil non penetrans; Conſpicuus pari- 
erque inviſus; modicus, & idem im- 
*MHenſus; complectens omnia, ſimulque 
Incomprehenſus; infuſus per omnia, ſim- 
= Pliciſſimus tamen: Temporum autor, fine 
- Wempore; omnia moderans ſine ſolicitu- 


7 

PIES 
Un 

wg 


— 


Hine: Qui nativo calore, inſenſibiliter 
1M Ilabens, ad patrem ſubducis animos mor- 
- Malium; ac terrenarum cupiditatum fæ- 
1e depuratos, quatenus licet, in Tuam- 
p pſius naturam ſurſum rapis, raptos atte- 
8212s, attenuatos transformis, uri quem- 
2 ydmodum Tu cum patre Deo, Natura, 
Na nos Tecum unum ſimus adoptione; 
uique falutifero radiorum Tuorum 
SSnfluxu, florentia vitaliaque facis omnia; 
In Parens, educator, origo & finis omnium 
uz naſcuntur. Tuo ſydere afflari, re- 
iviſcere eſt; Tuo foveri lumine, pro- 
cere eſt; Tuis accendi flammis perfici 
ſt; abs Te deſeri, : perire eſt. O ter 
elices quibus Tu mitis & roſcidus exo- 
eris: ve ſempiternum 11s, quibus iratus 
Yccidis. Tuum intueri vultum, gaudi- 
uam eſt abſolutum: Tuo orbari conſpe- 
u, chaos & horror eſt æternus. Ubi 
cor u luces, ibi demum immortalitas: ubi 
"mon luces, ibi inferus eſt. Exorere, 
MHuzſo, mihi fauſtus ac propitius, O lu- 
nen oculis amabile, animique nebulas 
inuas mihi mea terra ſuffundit, diſcute, 
c B 3 I 


—— 


— 


luſtras, ne prætereas, quæſo, hanc ani- 


benigne Jeſu, reficere, quod facere dig- 


etiam Tua bonitate noſtrum malum in 


re. Tua me virtus, beneficentiſſime pa- 


. 8 
Rn 
44 ' ; 
_— . 
44 
11 
1 * 
J of 4 , \. 
as * 
5 1 * 
1:8 
a? * 
8 
$534 
41; 
921 
a7! 
: 
ö 
* 
N 
” 
N 
, 
s 
» 
7 
51 
9 
. 
v7 
ey | 
HJ 
177 
Fi 
a} 
4 
; 
L 
. 
„ 
4 
1 1 
Aa 
by 
ot 0 ; 
114 
þ 
A 
1 
1 


bonum, capax eſſe poſſet. Cui quiden 


„„ 
liſque oculis quibus tu videri ſoles, ſe- 
renus irradia, atque illa affulge fronte, 

ua cœlum pariter & terram exhilaras. 


u qui terrarum flammis opera omnia 


mulam quam jipſe finxiſti. Ne pigeat, 
0 
natus es; reſtitue quod inſtituiſti: Ne 
graveris inſtaurare Tuum-ipſius plaſma. 
Reſarciat ſuo in opere Tua clementia, 

uod meo vitio male eſt diſſipatum. 

orrige in Tuo opificio quod eſt me- 
apte culpa depravatum. Agnoſce & per- 
fice, quod Tu optimus optimè conſtitu- 
eras. Vindica quod Tuum eſt; ut om- 
nia mala noſtra nulli niſi nobis ipſis im- 
putemus: omnia vero bona Tue miſc. 
ricordiæ feramus accepta; qui ſingulari 


Tuum bonum quadam arte ſoles verte- 


rens Jeſu, cum nihil eſſem mirabiliterſ8 
condidit. Tua Sapientia corpuſculo huiq 
onganis ad omnem uſum aptiſſimis, mid 
raque partium omnium harmonia con 
cinnato, tum ſenſuum incredibili ſaga 
citate munito,vitalem animam indidit, de 
Tuo ſacro afflatu calentem, immortalem 
ſeminis ætherei, ad Tuimet imagine 
exſculptam, quo Tui, qui ſummum e 


& Tuo de lumine, docilitatis ſeintillu 
las quaſdam inſperſiſti, uri in medii 
e mun 


* * * Ls * +» 'F . F mY 
F ; » f 
> \ 
| I ; 
= 0 


indi, veluti pulcherrimo quodam Tu- 


m operum Theatro, collocata, per 
5. Niibilium rerum cognitionem, quarum 
ia n nihil non optime fabricatus es, Te 
i- a8 ifibilem opificem inveſtigaret. Tua 
t, ¶nuo, miſeratio, poſteaquam cum gen- 
g-Mitiæ labis ſerpigine, tum aut meapte 


Woque impietate, in nihilum recidiſſem, 


a. Mutiferæ Tuæ mortis antidoto, in vi- 
2, m repoſuit, deque Tuo dependiſti, in- 
n. ocentiſſime, quod ego nocens contraxe- 
e- m. Nullum novit modum Tua benig- 
r- itas, clementiſſime conditor. En ite- 
u · um fic gratuito reſtitutum, ne, ſemel 

n- ſſertus, in miſerandam ſervitutem re- 


qlverer, Tua profuſiſſima liberalitas 


r · Nuot egregiis dotibus communiit? quam 
riß fficacibus ſacramentis, aſſiduæ de Tuæ 


acroſanctæ mortis fonte ſubſcatentibus, 
Fonfirmavit; lavacro vivificans candi- 
anſque, corporis ſanguiniſque proprit 
lapibus ſaginans: variis chariſmatibus, 
x arcanis muneribus locupletans, tacitis 
animorum inftinftibus trahens aberran- 
em, exſtimulans dormitantem ? Er, tan- 
quam hæc omnia parum fint, ita myſticæ 


4 . ®» . * 
cripturæ Tuæ remediis undique peri- 


de 


mculis noſtris occurrit Tua pietas. Doces 
rrantes, fulcis nutantes, promiſſis con- 
Firmas laborantes, hortatu conantes eri- 
gis, exemplis inflammas, minis deterres, 
nunc allicis beneficentia, nunc meritæ 
calamitatis flagello caſtigas. N ad 

| ne - 


bs 

. 
2 
"97" BP 
3 

* bg 1 

1 5 


; 


— 


LY 


— 


— 


A q Cr 
— 828 , — 
— — —_—— — . 


—— — 


— 


= _—_— 7 L | 5 
7 . * a - 
x 2 f 4 * 
4 > 
0 7 7 ' 
| ; [ ; 20 8 : 


hec omnia, tum multa, tam magna, in-! 
gratum me atque obſurdeſcentem, toties 


ſpretus, toties capitaliter offenſus, tamen 


uſque & uſque revocas, Redemptor 1gno- 


ſcentiſſime; jamque in præceps eunti, 


pœnitentiæ ſalutaris aſylum aperis, & 


aperis, quoties à nobis averſi ad te refu- 
gimus: nihil ſcilicet interire volens eo- 


rum, quæ pulcherrimus ipſe tam pul- 


e finxeras, quæque mercator, neque 
imperitus, neque ſtultus, tam cupide 
tantoque impendio redemeras. - Hujus 
tam inzſtimabilis Tuæ bonitatis fiducia, 
en audet ad Te redire, poſt tam diutinas 


errorum ambages, mancipium fugiti- 
vum, ad Te, ſuum omniumque Domi- 


num. Aſſere, poſtliminii jure quod Tu- 
um eſt, Domine Jeſu; meque ſimul & 


Tibi & mihimet ipſe reſtitue, quando- 


quidem utrique perii. Me miſerum, 


quam multis, quam imperioſis, quam 


pudendis dominis inſervivi, dum inſa- 
niſſimum Egypti peregrinatio, dum Ba. 
bylonica captivitas nimio delectat opere; 


dumque Tuum vere ſuave jugum ſervi- 


ce demens excutio, cui ſervireſumma 


unicaque libertas eſt; a quo aſſeri, eripi 


eſt; à quo teneri, beatitudo eſt; à quo 


profugere, interire eſt! Audet redire 
tamen ad indulgentiſſimum paſtorem o- 
vis iterum erratiea, quam tu quondam, 


diu multumque per vitiorum vepreta 
veſtigatam, humeris Tuis lætus 1 
a + , 1, 


| 
re 


= =» | 
ſti, niveoque innocentiz vellere denuo 
tectam, communibus Eccleſiæ Tuæ cau- 
is reddidiſti, in quibus jam Juporum in- 
ſidias non timeret. Audet redire ad a- 
mantiſſimum Parentem filius male frugi, 
qui meliores annos, corporis ſimul & in- 
61. Igenii dotes, hoc eſt, omnem ditiſſimi pa- 
o. tris ſubſtantiam, cum turpiſſimis nepo- 
ul. Itibus, ſcortiſque barbaris, nempe carnis 
cupiditatibus, nequiter prodegit : rever- 
titur autem è longinqua regione vitio- 
rum omnium, quæ Tu ſola ignoras E. 
terna Scientia, nudus, egens, famelicus, 
nihil ſecum ex tanta benigni Parentis li- 
beralitate referens, præter infælicem 
: conſcientiam, ſceleribus pudoreque cos. 
opertam. Superat tamen hunc immen- 
ſum impietatis mex cumulum Tua ge- 
nuina bonitas, qui ſervum hunc nequiſ- 
ſimum non ad crucem, non ad compe- 
des, quas alioqui æternas commeruerat, 
. ſed ad veniam vocas, non noxæ dedis, 
ſed emendatum in familiam recipis. O- 
q vem hanc ulceroſam & vagam cura po- 
tius quam pœna dignam judicas. Filium 
va tam male dicto audientem, tam à pater- 
nis moribus degenerantem, non exhære- 
o das, non abdicas, ſed patria victus pietate 
-e reſipiſcenti ultro etiam in amplexus 
occurris. Non tu reverſum domo pro- 
1. hibes, non ſupplicem à genibus repellis; 
ſed ad primam ſtatim pœnitentia vocem 
1 prim atim pœnitentiæ vocem 
in collum infuſus oſculo dignaris, & 
0 | 5 ey 


in- 
ies 


NE OI A CEOS : 


„ 

quem lentiſſime ſuſtinueras peccantem, n 
pœnitentem lubens admittis; pannoſoſ 
novam ſtolam depromi jubes; Supplici-} 
um merito paratur convivium; jam uti- 
que de tuo veteres errores omnes condo 
nas, &, pre nimio recepti pignoris gau- 
dio, non vacat priſtinarum offenſarum 
meminiſſe. Non ſævis linguz verberibus 
patria intonat ira; non auditur vel le- 
nis illa mitiſſimi genitoris expoſtulatio. 
Quod unquam ſimile patris indulgentis 
exemplum ſolertiſſimi naturæ adumbra- 
tores ediderunt? Ve hiemi pectorum 
noſtrorum, clementiſſime Salvator, ſi Tua 
tam inaudita noſtri charitate, non inca- 
leſcunt ad Te redamandum, qui fic ada- 
maſti prior! V# lethargo mentium no- 
ſtrarum, ſi tantis meritis excitatæ non ex- 
pergifiunt! Væ duritiæ cordis humani 
pluſquam adamantini, ſi tanta Tua in- 

dulgentia non poteſt molleſcere. Sed 
quiſnam, O ſola ſpes noſtra, revellet hoc; 
cor ſaxeum & inextricabile; carneum 
& ſimplex reponet; niſi tu ſolus, qui 
quo vel ſic noſtram pervinceres duriti- 
em ipſe caro faQus es! Imo, quis totum 
hunc hominem a ſumino capillo ad Fj 
imum uſque calcaneum refinget, nifi Tui 
agnus immaculatiſſimus, qui non preca- 
minibus aur herbis magicis, ſed ſandtiſ- 
fimi Tui cruoris aſpergine creaturam 
innovas univerſam ; Qui ſenium abo- 
lens mundi, c#lum novum, terramque 
ed 5 no- 


T1 


"3 
em, ovam ſolus creas ? Quis hoc putre ca- 
oſo aver in vitæ novitatem reſtituet, niſi 
ici- Nu qui ſolus arentia deplorataque oſſa 
uti-Vitali flatu animas; Qui quatriduanum 
do- tiam Lazarum ſimplici voce in lucem 
au- xciviſti? Suſcita, quæſo, & noſtrum 
umMoc funus; Tu qui vita es omnium: ſa- 
bush ægrotum hunc, qui vera medicina es 
le- nimarum. Miſerandum hunc hydropi- 
um Tua gratuita miſericordia dignetur 
apprehendere, nil niſi res fluxas nihil- 
que ſitientem, morbique vim miſerabili 
opia nequicquam alentem: proque in- 
2xplebili male dulcium aquarum avidita- 
e, Tui ſitim inſere, de cujus fonte qui 
biberit non ſitiet in æternum: Tui fa- 
10-Wnem excita, qui panis es vitæ, de quo 
ex- ui ſemel ederit ei nimirum nauſeam 
ani fecerint olle carnium Agyptiarum. Sol- 
in. ve omnipotenti Tuo nutu animam hanc 
edFparalyticam, corporis affectibus, veluti 
oc ſpgnavo grabbato, prorſus affixam; vitæ- 
im que ac pietatis officiis reſtitue. Tu ſaucii 
ui ghujus capitalibus plagis, pariter & ſalu- 
ti Ntaris pœnitentiæ vinum, & Tuæ conſo- 
m Wacionis oleum infunde. Aperi cæci hu- 
ad Wus internos oculos, ut Te aſpiciant, lu- 
0 men immortale, protinuſque evaneſcant 
a- omnes hujus mundi præſtigiæ. Poſtre- 
mo, quoniam Tu es unicus ille novi 
plaſmatis autor, totum hune Adam ve- 
terem, quantus eſt, detrahe; qui nihil 
niſi limum, unde profeQus. eſt, ſapit; 
e Es pro- 


————— ee EEE 2” 


. - \ - * 
Y * 4 
» * ih n 4 
* 2 — 
* .* 2 « 


Tu carnis imaginem inſere; puram, 


— — — — — — 
TTT 8 - N 
% e 
? 
7 - 
5 
% 
” << 


que mortuus. Etenim ſuopre Spiritu 


vero qui aguntur, neque in carne ſunt, 


aufer me mihi, imo me mihi reſtitue, u. 
nice ſalutis autor, Jeſu Chriſte; me mi. 
__ . himer excide, ut Tibi inſerar: mihi pe 
ream, ut in Te ſim incolumis: mihi 


cam, ut in Te floream: in me ſim ina. 


roveniatque Te fingente novus ille quiſtr 
ecundum te creatus ſit. Tolle putrem 
hanc & corruptiſſimam carnem , aſſidue 
cum ſpiritu bella gerentem; novam ad 


incontaminatam; Spiritui audientem. E- 
marceſcat hæc quæ fœnum eſt, neque Te 
omnino videbit: ſuccedat ea que. vide. 
bit ſalutare Dei. Exime Spiritum hunc hs 
brutum, animalem, tumidum intracta- ie 
bilem, cum carne 'conjurantem; à Te ſen 
pe deſciſcentem: Tuum imperti; ſua-· u 
vem, mitem, cæleſtia ſapientem, aſper. i. 
nantem ea quæ videntur, quoniam teme 
poria ſunt, ſubvolantem ad ea quæ 
non videntur, æterna: ut mihimet ve- 
jut exanimatus, per Te ſpirem, in Te 
uno, Tibique uni, vivam, mihi mundo: 


qui vivunt, ii vere mortui ſunt: Tuo 


neque ſub lege; ſed vitam vivunt im- 
mortalem, capitis nunquam morituri 
membra immortalia facti. Sic igitur 


moriar, ut in Te vivam: mihi marceſ 


nis, ut in Te abundem : in me nihil eſſe 
incipiam, ut in Te ſim omnia. Magnam 
rem; a Te petit vermiculus, (neque 

| nl 


— . 


= or 7 
uiſtnim me fugir,) nec meritis modo, ve- 
mum etiam votis humanis, atque adeo 
ue ntellectu majorem : nimirum ut unum 
Tecum fiat, & in Deum quendam tranſ- 
guretur homunculus. Sed quid hoc 
ſque adeo mirum, ſi in Deum transft- 
guretur homunculus? magis mirum 
nuod in hominem transfiguratus es De- 
s. Incogitabile utrumque, incompre- 
enſibile utrumque; verum hoe demum 
ncomprehenſibili Tua miſericordia dig- 
um, incomprehenſibi lia beneficia largi - 
1. Eoque Te non per mea merita, que 
el nulla ſunt vel mala, fed per Teipſum 
dbſecro,Conditor optime maximeque, per 
omnia quibus Tuum numen placari fle- 
ique ſolet; per tibi communem Patris 
Potentiam, qua me de nihilo magnum 
juoddam atque admirandum bonum 
nxiſti; per conſubſtantialem Tibi ſan- 
i Spiritus bonitatem, qua me tot gra- 
uitis dotibus locupletaſti: per Tuam 
dmirandam ſapientiam, qua pertingens 
fine uſque ad finem, fortiter, & diſpo- 
ens omnia ſuaviter, inenarrabili conſi- 
10 nos redimere dignatus es. Atque, 
n primis, per adorandum illum noſtre 
eſtaurationis fontem, incomparabilem 
haritatem Tuam, que Te, veluti è ſinu 
Dei Parentis, in uterum Virginis, eũ 
rce cæli in hanc lachrymoſam vallem 
xilii noſtri deduxit, & hunc li- 
num induere compulit, oppido volen- 
8 ; C | tem. 


[26] 


tem; Perque omnes humane conditio- 


nis injurias, milleque hujus vitæ incom- 
moda, quæ Tu Dominus omnium, ſer- 
vuli leviſſimi cauſa, tot annos ſpontaneus 
obtuliſti: per famam ſitimque, qua noſ- 
tram ingluviem dependiſti: per tædia, per 

labores, per vigilias, per æſtus, per algo- 
res, quibus exitialem luxum noſtrum 
luiſti: per ſummam Tuam pauperiem, 
in qua & naſci, & vivere, & mori volu- 


iſti, ut noſtram ditares/egeſtatem : per | 
obtrectationes, per contemptus, per con- 


vitia, per totius vitæ Tuz ſummam hu- 
militatem, qua noſtram ſuperbiam fre- 
giſti: per ſanctiſſimas illas Tuas lachry- 
mas, quas toties pro noſtris ſceleribus 


effudiſti: per extremos illos innocen- 


tiſſime Tuæ mentis angores, quos in- 
ſtente crucis ſupplicio, neutiquam mor- 
tis formidine, quam tantopere ſitiebas, 
ſed incredibili quodam ardore membro- 
rum Tuorum, volens aſſumpſiſti, no- 
ſtram in Te transferens imbecilitatem, 
ut Tua nos infirmitas confirmaret, Tua- 
que triſtitia luctus æternos nobis adime- 
ret: per ſanguineas guttas, quas toto exſu- 
dabas corpore, cum gravem ſcelerum no- 
ſtrorum ſarcinam in Tuos eſſes humeros 
impoſiturus: per Tua vincula, quæ nos 
æternæ captivitatis catenis exuerunt : 
per tuum reatum, quo nos ſumus à ve- 
ro crimine abſoluti: per probra, & vi- 
rulenta convitia in Te congeſta, cum 

5 | 7 pro 


J / a. ] Eo. C 


. 


. 


1 
pro noſtris flagitiis Tu malè audiebas, 

innocentiſſime: per illita ſputa; per Ti- 
bi impactos colaphos, qui noſtris debe- 
bantur malefactis: per ingentem illum 
ingenuæ puriſſimæque mentis Tuæ pu- 
dorem; quem & ipſum immenſa charitas 
volens TJubenſque in ſe recepit, cum per- 
inde ut maleficus quiſpiam a teterrimis 
carnificibus de tribunali ad tribunal, de 
judice ad judicem, propalam trahereris; 
cumque fœdeè laniatus virgis liftoriis, in- 
ſane plebi conſpiciendus producereris, 
noſtram ignominiam in te traducens, ut 
nos in gloriam Tuam vindicares: per 
livores Tuos, quibus noſtris plagis reme- 
dium admotum eſt: per Tua vulnera, 

noſtram medelam ; per Tua flagra, qui- 
bus ſervuli hujus noxas expiaſti: per ſa- 


croſanctum ſanguinem Tuum, quem to- 


ties prodigus effudiſti, ut noſtram rubi- 
ginem elueres: per crucem ter veneran- 
dam, probrum Tuum, noſtram gloriam: 
per pretioſiſſimam mortem Tuam, quam 


indebitam pro noftro omnium capite des 


pendiſti, quaque genus humanum in hæ- 
reditatem immortalis vitæ reſtituiſti; ut, 
cum noſtra nobis vita mortis eſſet in- 
greſſus, Tua nobis mors vitæ fieret ini- 
tium : per inæſtimabilia pietatis in De- 
um Patrem & amoris in nos Tui merita, 
quibus peccatorum noſtrorum mala no- 
mina cumulatiſſime diffolviſti : per ado- 
randam virtutem puriſſimi ſacrificii Tui, 

1 „ quo 


PX - 
— eo n 
———5ðð——— — — — r — 4 
— — - — — — CCC — — 
_ - — p___———_— aj SEEN 2 2 
. o — 


— IS ee a. 


— LIES - AYB-—nvos mn ee ES) rt" AE 


— — AA q 


OS ——— >, 1 
—ü—ñrẽ — . —ö ener 
— —— 5 


— 


Pa 


quo facerdos idem & hoſtia, nos Deo Pa 
tri, Tibique ipſi reconciliaſti: per vene 
randum illud myſterium, cum, perfoſſc 


ta mortis tyrannide, cœlis plaudentibus 


tur: per meas ærumnas, materiam Tua 


— 


: bY Tua bona, pro quibus equidem ni- 
qui jam olim Tuus ſum ; neque hoc taÞ 
re Tuum eſt etiam amore Tibi vendi 


ces. Ergo non meis pro meritis, ſed 
pro multitudine miſerationum Tua. 


pus Tuum, Opifex, Teque dignum mu 
nus fingito. Exige procul ex animo meo 
templo Tibi ſacro, abominationes &g yp 


tum: dono veræ fidei purga; purgatum 


L901 


latere, fontem arcanum ſanguinis & a 
quæ exanimis aperuiſti; ut altero revi 
viſceremus mortui, altero purgaremu 
immundi: per magnificum triumphum 
Tuum quem redivivus ab inferis, ſubla 


invexiſti: per immortalem Tuam glori 
am, in cujus partes nos cohæredes ad 
ſciviſti: per pietatem votaque Eccleſiæ, 
ſponſe Tuæ, virginis illibatæ, que, T ibi 
indiſſolubili copula conglutinata, Tue 
ſanguine calet, Tuoque Spiritu anima 


bonitatis: per mea mala, a quibus me] 
non liberabit nifi ſola Tua miſericordia: 


il habeo quod rependam, niſi meipſum 


men ipſum, quicquid id eſt, donare poſ: 
ſum, niſi Tu ipſe arripias , quodque ju 


rum, quod Tuum eſt Tibi aſſere. In. 
jice mancipio Tuo manum ; recude o 


tiorum, quibus eſt 3 me nimis profana- 


Us 


. > 
illuminet Tua ſana ſpes, que nemi- 
nem confundit; illuminatum charitatis. 
igne perfice ; meumque Spiritum, jam 
transfiguratum, ita cum Tuo copula, 
imo ſic meum Tuus abſorbeat, ut fœli- 
cem conſenſum noſtrum nulla hujus 
mundi neque proſperitas, neque ad- 
verſitas, neque vita, neque mors, queat 
diſtrahere; ut jam præter unum Te nihil 
amem, niſi tum in Te, tum propter Te. 
Carnem autem hanc adhuc humi ſer- 
pentem, in crucis Tuæ palmam ſuſtol- 
lito, atque illic tecum fœlicibus affigito 
clavis, ut liber, ac terrena omnia © ſub- 
limi ligno deſpiciens, ad Te unum an- 
helet amor meus. Tu mihi dulceſcas 
unus; Tu unus ſapias; Tu ſolus delec- 
tus; Te ſolum admirer ac deamem. 
Sordeſcat mihi magis atque magis, O 
vera fœlicitas,, mundus hic impoſtor, 
cum ſuis præſtigiis & incantationibus, 
cumque exitialibus illectamentis que ſe- 
vocant abs Te. Expurga palatum me- 
um, quondam heu dulcibus venenis ma- 
le imbutum; ut Tui ſuavitate guſtari 
protinus amareſcant mihi carnis deliciæ, 
olim in exitium uſque dulces. Poſt hæc 
nauſeæ mihi ſint venenatæ mundi dapes, 
quas aliquando (me miſerum!) quam a- 
vidè devoravi. Ne jam capiant oculos 
meos, quamlibet in ſpeciem decora, quæ- 
cunque Tuis oculis non placent: Non 
placent autem, niſi pia; cum ipſa ſis pi- 
| CY - - "fas 


c ann n * . A 4 
L * * 3 ge 70 »s * - Ot ORE = 1 ö 
- , 
. . < v3 
F . 2 * 
0 WM a 
? « F 
4 - 
. . 7 
» „ 
— i 
d ; 4 ' 


etas: non niſi caſta; cum ipſa ſis puri- 
tas: odiſti fucata; cum ipſa ſis veritas: 
non probas quicquid carnem ſapit; cum 
ſpiritus ſis ſimpliciſſimus: Execraris a- 


nimalem ſapientiam , qui Patris es ſapi- 


entia: Abominaris quicquid mundus 
miratur; quoniam jam olim & Te mun- 
dus, & Tu mundum odiſti mutuo, à quo 
ſemoves quotquot Tuos vocari vis. At- 
que ita paulatim attrahente Te, mea 
mens Tuo immoriatur amori, ut ad u- 
triuſque fortune ſenſum penitus ob- 
ſtupeſcat. Quid enim omnino boni ſine 
Te; aut quid mali Tecum mihi poſſit 
accidere ? Imo, quid non dulce Tecum? 


aut quid tam malum, quod Tu tuis non 


vertas in bonum? Cztera igitur miſce- 
antur, ſurſum ferantur ac deorſum, modo 
ne Te mihi ſubducas. Amores mei, me- 
ñque ignes Tu fis unus, qui pulchri ip- 
ſius idea es immortalis, cujuſque com- 
munione pulchra ſunt, ſiqua ſpecie pla- 
cent: quem deperire, ſervari eſt; cujus 
amore furere, unica ſanitas eſt : Tu mea 
voluptas quo frui cumulus eſt felicita- 
tis: Tu mihi divitie, qui ſummum il. 
lud es bonum, quo qui potitur, nihil eſt 
quod præterea deſideret: Tu meum pre- 
ſidium, qui nutu ſimplici ſervare potes 
quæ vis, vis autem omnia: Tu mes 
certa ſpes, qui idem & promiſſor es, & 
pignus, & premium: Tu mea fiducis, 
qui nequaquam baculus es arundineus, 
| | ma- 


0 han me or wh Wh ny „ 2.2 ty &@ oy 2e Mag me 


manum innitentem fibi deſtituens ac vul- 
rans ; ſed fidelis illa petra, in qua quiſ- 
quis fundamenta jecerit, non metuit ru- 
inam: Tu mihi parens, cui toties vitam 
debeo: Tu meum ſolatium, Tu gaudi- 


um cordis mei, Tu pax, Tu tranquilli- 


tas. Denique, pro Te uno contemnam 
omnia, ut mihi viciſſim ſis unus pro om- 
nibus, ad quem nihil ſunt omnia, & in 
quo uno ſunt univerſa, que ſunt. Ni- 
hil enim eſt, quod Tui fimile non eſt, 
cujus eſſe bonitas eſt & pulcritudo: A 
quo degenerare quid aliud eſt, quam in 
nihilum tendere? Ad cujus ſimilitudi- 
nem quo quiſque propius acceſſerit, hoc 
magis ac magis perficitur. Talem igitur 


| uti fingere digneris, I unc 


homuncionem, quantus eſt, Tibi do, at- 
que in manum trado; ut me Tecum, 
& Te mecum mihi reddas : qui fumma 
es bonorum omnium ; ſemper adoran- 
dus cum Patre & Spiritu Santo. Amen. 


* 4 F 
y 4 4 
vn 5 
5 - 
L 3 J 
. 7 
/ i : 2 


— 


Precatio ad Dominum 
Jeſum, pro Pace Ec- 
ch 


\ Omine Jeſu Chriſte, qui, pro Tui 
omnipotentià, condidiſti creatu- 
ram omnem, viſibilem pariter & inviſi- 
bilem; pro Tuà Divina Sapientià, ordine 
pulcherrimo gubernas ac digeris univer- 
la; pro Tui ineffabili bonitate, ſervas 
rueriſque ac vegetas omnia ; pro Tui 
immens miſericordia, reſtituis laxata, 
reformas collapſa, mortua revivificas- 
dignare quzſumus tandem ad unicè Ti- 
bi dilectam ſponſam Eccleſiam fledtere 
vultum Tuum, ſed illum placidum ac 
propitium, quo ſerenas omnia, quæ in 
cœlis, que in terris, quæ ſupra cœlos, 
infraque terras ſunt: flectere digneris 
oculos illos mites ac miſericordes, qui- 
bus. Petrum, Eccleſiæ Tuæ magnum pa. 
ſtorem, intuitus es, ac mox reſipuit; 
quibus turbam palantem aſpexiſti, & mi- 
Fericordia commotus es, quod, ob ino- 
piam paſtoris, errarent velut oves difſi- 
patæ disjectæque. Vides, Paſtor bone, 
quam varia luporum genera irruperint in 
caulas Tuas, quorum quiſque clamat, 
hic eſt Chriſtus, ut in errorem pertra- 
| - | hantur, 


by, 4 By A. iy fon ful, = Ke ut a 6 2 


LIT 


hantur, ſi fieri poſſit, etiam perfecti. vi- 


des quibus ventis, quibus undis, quibus 
procellis jactetur Tua navicula, extra 
quam nulli vis eſſe ſalutem. Quid ſu- 
pereſt , niſi ut illà demersi fluctibus pe- 
reamus univerſi ? Hanc tempeſtatem ac- 
cerſiverunt nobis ſcelera noſtra, agnoſci- 
mus & confitemur. Agnoſcimus Tuam ju- 
ſtitiam, & noſtram injuſtitiam deplora- 
mus; ſed appellamus Tuam miſericor- 
diam, quæ ſuperat omnia opera Tua. 
Multum jam pœnarum dedimus, tot bel - 
lis attriti, tot exactionibus exhauſti, tot 
morborum ac peſti lentiarum generibus 
afflicti, tot inundationibus concuſſi, tot 


portentis è cœlo minantibus territi: nec 


inter hæc mala ſubinde nova laſſeſcenti- 
bus ullus undecunque portus apparet, 


ſed atrociora videntur impendere. Non 5 


querimur de ſeveritate Tuafriatiſſime Ser- 
vator; fed agnoſcimus hic quoque Tu- 
am miſericordiam, longe ſiquidem atro- 
ciora merueramus. Verum, noli, cle- 


mentiſſime Jeſu, perpendere quid noſtris 


meritis debeatur, ſed quid Tuam deceat 
miſericordiam ; ſine qua nec Angeli poſ- 
ſent ſubſiſtere, nedum nos lutea vaſcula. 
Miſerere noſtri, Redemptor exorabilis, 
non quod ipſi ſimus digni, ſed hanc ſan- 
to nomini Tuo da gloriam. Ne per- 
mittas ut Judæi, Turce, ac cæteri qui 
vel non noverunt Te, vel invident Glo- 
riæ Tuæ, perpetuo glorientur de noble 


wi 


Tua bonitas: deſertos credunt, quos 


TT iy "= 


dicantque, ubi eſt Deus eorum? ubi 
redemptor? ubi ſervator ? ubi ſponſus 


quem jactant? Hæc opprobria in Te re- 
cidunt, dum ex noſtris malis æſtimatur 


non intelligunt ad ſalutem emendari. 


Olim quum in navi dormires, & exorta 


tempeſtas minaretur omnibus exitium, 
ad inclamationem paucorum diſcipulo- 
rum expergefactus es; & mox ad vocem 


Tuam omnipotentem, ſubſedere fluctus, 


conſilueri venti, tumultus ſubito verſus 


eſt in tranquillitatem magnam : Agno- 


verunt elementa muta Conditoris impe- 


imperium. Nunc in hic longe graviore 


tempeſtate, qui periclitantur non pauco- 
rum corpora, ſed innumerabiles anime, 
ad totius Eccleſiæ Tuæ periclitantis cla- 
morem, rogamus Te, expergiſcare. Tot 


- hominum millia clamant; Domine ſerva 


nos, perimus. Tempeſtas vicit huma- 
nam induſtriam; imo videmus opitulari 
volentium conatus in diverſum cedere. 
Tua voce opus eſt, Domine Jeſu ; tan- 


tum dic verbo, conſileſce tempeſtas, & 
protmus illuceſcet optata tranquillitas. 


Parſurus eras tot ſceleratiſſimorum homi- 


num millibus, fi in Sodoma reperti fu- 


iſſent decem juſti. Nunc tot ſunt homi- 
num millia, qui diligunt nominis Tui 
gloriam, qui ſuſpirant decorem domus 
Tuæ: an non ad horum preces iram 
Tuam remittes, ac veterum miſericor- 

„„ „ diarum 


Le 4 
liarum Tuarum recordaberis? Non ca. . 
leſti Tuo artificio noſtram ſtultitiam 
ertes in tuam gloriam ? Non improbo- 
um mala vertes in Eccleſiæ Tuæ bonum? 
Solet enim Tua miſericordia tum maxi- 
me adeſſe, quum rebus maximè deplo- 
ratis hominum nec vires, nec prudentia, 
poſſunt opitulari. Tu ſolus res quam- 
lo-Mibet diſcordes redigis in concordiam, 
emBlunicus pacis autor & tutor. Tu chaos 
us, illud vetus, in quo nullo ordine nullo- 
ſusque decore confuſa jacebant diſcordia 
10· rerum ſemina, digeſſiſti; & admirabili or- 
pe · dine = naturà pugnant æterno fœdere 
ore ſociaſti. At quanto turpius eſt chaos, 
o- Jubi nulla eſt charitas, nulla fides, nulla 
12, fœdera, nulla legum, nulla propoſitorum 
la- Nreverentia, nullus dogmatum conſenſus; 
"ot Bcd velut in diſſono choro ſuam quiſque 
val canit cantionem ! Inter cœleſtes orbes 
la -· Unullum eſt diſſidium; elementa ſuum 
ari quæque locum ſervant, quæque fun- 
re. guntur muneribus. Et ſponſam Tuam, 
in -· Jin cujus gratiam condita ſunt univerſa, 
& ſines perpetuis diſſidiis ire peſſum? Pa- 
as. Itieris ut impii Spiritus, diſcordiarum au- 
11- tores, in Tuo regno tyrannidem exerce- 
u- Fant impunè? Patieris illum fortem , 
1- (quem ſemel expugnatum deturbaſti, rur- 
ui Bus occupare Tua caſtra? Quum mor- 
us Italis inter homines verſabaris homo, ad 
m Tuam vocem aufugiebant demogia : E- 
r · Initte quæſumus, Domine, Spirtum Tu- 

8 0 um; 


* — SY 4 . > 


% 


Tuum adorabile nomen profitentium, ſpi- 


ritos impios, luxus, avaritiæ, ambitionis, 
libidinis, vindictæ, diſcordiæque magi- 
ſtros; &, ut propheticis verbis utamur, cor 


mundum Deus & rex noſter crea in no- 
bis, & Spiritum Sanctum innova in viſ- 
ceribus noſtris: Ne projicias nos à fa- 


cie Tua, & Spiritum ſanctum Tuum ne 


auferas à nobis. Redde nobis lætitiam 
ſalutaris Tui, & Spiritu Principali con- 


firma ſponſam Tuam, ac ſponſæ Tuæ 


paſtores. Per hunc Spiritum terrena cœ- 


leſtibus conciliaſti; per hunc tot linguas, 


tot nationes, tot hominum tam varias 
formas in unum Eccleſiæ corpus compe- 


giſti, quod Tibi capiti ſuo per eundem 


Spiritum cohæret. Eum fi dignaberis 
in omnium cordibus innovare, ceſſa- 
bunt & illæ calamitates externæ : aut fi 
minus ceſſabunt, certè Te diligentibus 
cedent in lucrum pietatis. Digere hoc 


chaos, Domine Jeſu; expandat ſe Spiri- 


tus Tuus, ſuper has aquas malè fluctu- 
antium dogmatum. Et quoniam Spiri- 
tus Tuus, qui, juxta prophetæ ſermo- 
nem, continet omnia, ſcientiam habet 


etiam vocis; fac, ut quemadmodum 


cunctis in Tua domo verſantibus una 
lex eſt, unum baptiſma, unus Deus, una 
ſpes, unus Spiritus; ita & ſit vox una 
Catholicam veritatein profitentium. Aſ- 
cendens in cœlum, triumphantium mo- 

9 


-& l an * x & x 
ö F . 
3 . i 
o . P : — 3 x 
4 — * * 4 
* % 
: 8 « ; 
| | 3 > 
- 
n - " 


um; qui diſpellat à pectoribus omnium 


lk. dA al 


jam => „ Ot AG en bo KA... 


_ hi 

"FA CEE 2. LIFT, DIY 4 ® 
"TO 
LES 1 


ſparſiſti ex alto pretioſa miſſilia, dediſti- 
dona hominibus, dilargitus es varia Tui 
Spiritus munera. Rurſum ex alto re- 
nova munificentiam Tuam; da Eccleſiæ 
or Tuz labaſcenti, quod dediſti naſcenti. Da 
o- principibus timorem Tui, ut fic rempub- 
.- licam adminiſtrent tanquam brevi Tibiĩ 
a- regum Regi rationem redditari : - Da 
ne ¶ throno Tuo ſemper aſſiſtentem ſapienti- 
mam; ut quid ſit optimum fattu perſpici- 
n- ant animo, factiſque perſequantur. Da 
12 | paſtoribus, quibus Tuas vices delegare' 
£- I dignatus es, prophetiæ donum, ut arca- 
as, nas ſcripturas non ex humano ſenſu, ſed 
as lex Tuo afflatu, interpretentur: Da cha- 
e- I ritatem triplicem, quam à Petro ſtipula- 
m || tus es, ovium curam illi demandaturus. 
ris ¶ Da ſacerdotibus Tuis ſobrietatis & caſti- 
Ta- Ftatis amorem. Da populo Tuo bonam 
t ſi voluntatem obtemperandi præceptis Tu- 
us is, ac promptitudinem obſequendi 11s, 
oc per quos, juxta Tuum animum, voluiſti 
ri- res humanas adminiſtrari. Ita fiet, ut, 
tu -I ſi principes, Tuo- munere, Te digna im- 
ri- Yperent, fi paſtores digna doceant, po- 
10- Epulus bene imperantibus ac pie docenti- 
bet bus obtemperet; Eccleſiæ, ſimul cum 
um Nordine, redeat priſtina tum dignitas, 
ina tum tranquillitas, ad Tui nominis glo- 
1na riam. Ninivitis internecioni deſtinatis, 
ina ¶ ſimul ut ad pœnitentiam converſi ſunt, 
Aſ- N peperciſti: & ſponſam Tuam advolutam 
no- N pedibus Tuis W oe quæ pro ſac- 
| | ba Ws co 


* 
. 
. 
. * . <P * 
PPP A. a A A A EEE —— ” 2 


. , 
— TIRE RI RY ⅛ RPO. 1 - mVṼ² ꝗ ]. Br nn I > 29 


n 38 1 ER 


ad Fe toto petore convertatur: ut on. 
MabeN redundent in Tuam glo- 


rere poſſaſſonem Tuam: Caput es: ſab. 
Veni membris Tuis: -Rexjes; da legum 
Tuarum reverentiam: Princeps es; in- 
ſpira⸗ nobis charitatem mutuam: Deus 
es ; miſerere ſupplicum : eſto, juxta: 
Pauli dictum, omnia in omnibus; ut 
univerſus Eccleſiæ Tuæ chorus, concor- 
dibus animis & conſonantibus vocibus 
Parc, Fre miſericordià gratias agat 
tri & Filio, & Spiritui ſancto; quiz 

ad abſalutum concordiæ exemplum; 
——.— proprietate diſtincti eſtis, 
Natura unum: quibus laus & 2 in 


era _— 


$ | : 
+. 


1112 
in 
. Theft 
1 TT 


uſp ria/ pro cinere dachrymas? 
Bellicitus es veniam ad Te converſis; 
ſedthooipfam Tui muneris eſt, ut quis 


rims Conditor es; iĩnſtaura plaſma Tu- 
um: Redemptor es; ſerva mercem T uam: 
Servator es ne ſinas eos interire, qui 
toti pendent ex- Ter Dominus es; affe. 


„„ ee ' ad. oo. 


Precatio Dominica, di- 
Juxta ſeptem dies. 


J. Hater miſter, qui es in calir, 


A U-DI, Pater in. cœlis habitans, vota 
4 A filiorum Tuorum, corpore qui- 
dem hoc mortali adhuc in terris heren- 
| -tium, caterum animis ad ceeleſtem;pa- 
as, Fl .triam.acidomum,paternam.anhelantium 
Ja ubtintelliguntfibire im theſaurum 
ut; ternæ folicitatis, hæreditatem vitæ 
15; mitatem, Conditor, Servator, ac Mode- 
n rator omnium, quæ in cœlis. ſunt, & que 

in terris; agnoſcimus noſtram humili- 

tatem: Nec auderemus Te Patris voca- 

bulo compellare, indigni qui ſervi dica - 

mur Tui; nec honorificentiſſimum no- 
q men filiorum nobis vendicare,, quo nec 

Angelos Tuos dignatus es; niſi Tua 

E gratuit bonitas nos in hujus nominis ho- 
norem adoptàſſet. Eramus fer vi peccati, 
infeeliciter geniti-ex. Adam, eramus.filii 

Satanæ, cujus Spiritu ad omne flagitio- 


1 


2 * es 3 4 by 
» -Vg5$-- N Rn aA A ON TREO 5 + 


= rum genus agebamur. Sed Tu, noftri | 
| miſertus, per uni-genitum Eilium Tu- 
um Jeſum exemiſti nos à ſervitute pec- 
| cCati; emancipaſti à Patre diabolo; vin- 
_ dicäſti ab æterni ignis hæreditate; ac, 
_ ==” per fidem & baptiſmum in Filii Tui cor- 
= pus inſitos, adoptare dignatus es & in 
EY nominis & in hereditatis'confortium. 
=_ Ac ne quid diffideremus Tuæ erga nos 
= pietati, veluti pignus quoddam Tuz 
erga nos charitatis, cælitus immiſiſti in 
animos noſtros Spiritum Filii Tui, qui, 
propulſato timore ſervili, non veretur in 
cCordibus noſtris aſſidue clamare, Abba, 
Pater. Docuit & hoc nos Filius Tuus, 
* quem nobis largiris omnia, ut jam 
Tuo Spiritu renati, poſteaquam in bap- 
tiſmo renunciavimus patri diabolo, po- 
ſteaquam defiimus habere patrem in ter- 
ris, ſolum Patrem cœleſtem agnoſcere- 
mus; cujus potentia conditi ſumus, 
quum nihil efſemus ; cujus bonitati re- 
ituti ſumus, quum periſſemus; cujus 
fapientià gubernamur & conſervamur, 
ne revolvamur in exitium. Addidit Ille 
Tui compellandi fiduciam ; preſcripfit 
precandi formulam : agnoſce Filii Tui 
Precationem, agnoſceFilii Tui Spiritum, 
Ie pro nobis, per nos, interpellantem. 
Non dedignaberis ab his appellari Pater, 
quos Filius Tuus, Tui ſimillimus, dig- 
natus eſt appellare fratres. Non eſt cur 
nobis placeamus; ſed eſt cur Tuam Fi- 


= 
= 
o 


Sit iD & 535 Buns is Dis. 2s i. OE... 


1 EY 


liique POTS Beger Even | 
nihil hic Abi e Poſſint no 
merita, ſed totum hoc Tuz. 2 
liberalitatis. Placuerunt 2 
ritatis· & pietatis vocabula, am timo- 
ris ; Pater audire mavis, Foo 
nus: Redamaci Præoptas A filiis, quam 
a ſervis timeri. Amaſti prior 3 © he (org 
ipſum Tui muneris eſt, quod Te reda- 
mamus. Andi, 22 Spiritunm, Ales 
Tuos s Spirituales, T e in Spiritu adonan- 
tes. Jalibus enim adoratoribus delectam 
Te, docuit nos Filius Tuns, in, hoc a 
Te miſſus in mundum, ut doceret nos 
omnem veritatem. Audi vote concor | 
diæ: Non enim conveait, ut fratres, 
quos Tus bonims æquavit in honove - 
gratmito, ambitione, contentione, odie, 
livore, imer ſe.dulideant; Omnes ex e- 
dem Patre pendemus; omnes adem pe- 
timus: Nec ſibi.qz;ſque-peculiaricer. FO 
gat aliquid; fed welut unius corporis 
membra,codery.animata.Spwitu,.quod.aa 
commune oinnibus ex —— ulamus. 
eee ene, ter petere, quam 
lle præſeri ic enim petentibus pro- 
miſit Filins Tuus fore, ut quicguid pate- 
remus, m Ipſius nomine, in tracanms. 
Quoniam autem. quum Dominus no- 
ſter Jeſus Filius Tuus ageret in terris, 
nihil ardentisribus ugtis exoptavit, quam 
ut nomen · ſandtum uum non ſolum in 


Judas, fed per 5 FM oe : 
in- 


Ay beet es” W TY —_ Saas aud * wy . 2 * _—— + 
& * 92 * 7 l 3 „ "ED gp {4 2 2 8 "TI K 
1 1 9 CY, 8 nn CS Ot r . e 3 © Ys * — 4 a 2 OO by 
3 r Wo r 8 s N E LESS ts Uh. 


ET Tg 
inclareſceret; nos quoque, hujus & 
hortatu & exemplo, flagrantibus deſide- 
riis optamus, ut adorandi nominis Tui 
gloria cœlum ac terram impleat; ut om- 
nis ereatura tremat Tuam inevitabilem 
potentiam, veneretur æternam Tuam ſa- 
pientiam, amet ineffabilem bonitatem, 
Tua quidem gloria, ut immenſa, ita 
nec initium habens, nec finem habitura, 
ſemper florens in ſeſe, neque creſcere 
poteſt neque decreſcere : ſed humani ge- 
neris refert, ut illa cunctis innoteſcar. 
Nobis enim vita æterna eſt, noviſſe Te 
ſolum verum Deum, & quem miſiſti, 
Jeſum Chriſtum. Tui nominis ſplendor 
obſcuret & extinguat in nobis omnem 
humanam gloriam. Ne quiſquam ſit, 
qui ſibi vel minimam aliquam gloriæ 
portionem auſit uſurpare. Nam gloria 
quæ eſt extra Te, vera eſt ignominia. 
Efficit hoc pietas nature in filiis juxta 
carnem progenitis, ut ingenti affectu, 
deſiderent honeſtam famam parentum 
ſuorum. Videmus quam geſtiant gau- 
dio, quam exultent, quam ſibi placeant, 
ſi contingat egregius aliquis honos his a 
unde prognati ſunt; puta, fi triumphus; I u 
ſi ſtatua in foro cum honorificà inſcrip · ¶ di 
tione; fi principatus. Parentis enim N 
gloriam pro ſuà ducunt. Rurſum, quam cc 
merent, quam dejiciuntur animo, ſi] ce 
quid ignominie contingant inuri nomi- re 
ni paterno. Adeo penitus inſevit hocy cr 
#24 5 c ani - 


4 1 
1 
4 | 
7 
N © 
_ | 
4 id 
N . 
i 
L | 
o 
4 
4 
"7 
+ 3 
. 
3h: 0 
4 14 
. 19 
e 
"114 , 
a 
11 
it {iN 
_ 
1 
"MF 
— | BY 
I 
J ny 
+ 
\ \ 
- 1 4 
4 
BM 4 ö 
7 
k ; 
ty 
[1 +1 
7 | 
+ 3468 
1 88 
i 3.4% 
1714 
Pit 
10 * 
14 
1 na 
. 
. 
N p 
et! 
is 
Es 3. 
1 1 
. 
4 1 
TT: » | 
118 
. 
— 14 
. 
3 
4 43 
12. 4 
4 1 1 1 
4 
''F » * 
W's 
194 ' 
1 ” 
N.1 
1 
Wt 
7 
* 
144 1M 
1 
1 Is 
14 I 
1 BW 
10 þ 
1 
3 
| I 
i | 
14 
— 114 
z 144 
11 
ny 


| 

1 
} 1 
10 


— ̃ Q2ñ — = 
5 7 — 


— — II 
== 5 
= 
4 $a CE — 
— 
— 


iz Sos EE 


. OY = 


„ 2 8 rn 5 ö WER * _— ä dc as. 6 * 3 
_ 8 1 1 a wy LR », oy Xe z 2 FH "IF TY * 1a 2 : : 2 
N * N 2 . * 
- , » 7 . . ſ 
* 9 - : 
. * "+ 4 
4 G 1 4 - 
- : 
- < . 
. 8 7 
: Pp - 
| | | 3 ö 
1 ) ; 
* 


crucem Filii Tui, quæ noſtra 


W 


animis hominum nature affectus, ut pa- 
rentes in filiis, & filii glorientur in pa- 
rentibus. At nos, quo vehementior eſt 
pietas Divina, quam affectus humanus, 
hoc ardentius ſitimus Tui nominis glo- 
riam, ac diſcrueiamur unicè, ſi cui ſo- 
Jus debetur omnis gloria, ignominià affi- 
ciatur. Non quod ullo probro poſſit in- 
quinari Tuæ gloriæ ſplendor; ſed, quod 
ad nos attinet, quodammodo fit injuria 
Tuo nomini, quum gentes, vel ignorato 
vel contempto rerum omnium conditore, 
venerantur & adorant contemptiſſimas 
etiam creaturas, veluti ſaxeas, aut lig- 
neas, aut coloribus fucatas imagines, bo- 
ves, arietes, ſimias, porcum, cæpe; & 
in his omnibus impuros dæmones. His 
veluti diis, canuntur hymni, immolan- 
tur victimæ, incenduntur thura. Hæc 
videntes Filii Tui diſeruciamur, duplici 


nomine, & quod Tu fraudaris debita glo- 


riz, & quod illi miſeri pereunt ſua de- 
mentia. Quin & Judæi non deſinunt in 
Synagogis ſuis Filium Tuum unicum a- 
bominandis probris afficere. Quicquid 
autem probri confertur in Filium Tu- 
um unicum Jeſum Chriſtum, qui ſplen- 
dor eſt Tuæ glorie, in Te confertur. 
Nobis probri loco impingunt glorioſum 
cognomen Filii Tui; ignominioſius du- 
centes appellari Chriſtianum, quam fu- 
rem aut homicidam : nobis A | 


ria. 
—_— | 


K. Pr: 1 
5 Nos — — 
quod g omnis autorem a 
mus; quod Tibi æqualem Filium Tu- 
um adoramus; quot utriuſque Spiritum 
Miſereatur R 


hauſimus. 
clementia, Pater n aut gentes re- 
licto ſimulachrorum guim, Te ſalum ve- 
nerentur; Junei, reload ſuperſtitione 
tegis, Spirit Tuo Aocti, ſi agnoſcant 
Deum ex quo omnia, agnaſcant & Dei 
Filium per quem omnia, :agnaſcant & 
Spiritum Sanctum, Divine nature con- 
ſortem; in tribus Perfonis adorent an- 
dem majeſtatem, & inſi ia ag- 
noſcant triplicem perſonarum proprie- 
tatem: ut omnis natio, omnis lingua, 
__omnisfexus, omnis tas, :conſen- 
tiat in gloriam & lautem Tu ſanctiſſimi 
nominis. Utinam autem & anus qui Fi- 
mi Tui wocamur, apnd hos qui Te 1g- 
noxant non ſimus dehone T: 
F ms :Quemadmodum enim glori 
atris eſt films fapiens, ita ilii degene- 
res 4gnominiam conciliant parentibus 
uis. Non eſt autem germanus filius, qui 
Pro ſui vinili non imitatur i ium ac 
mores patris Tui. Filius Tuns — 
+ | ng aroma” 01 xg quia perfettiſ- 
eſt imago Patris, quem-totumure- 


flesert. ac repræſentat. Nos, qui adoption, 


non natura, filii fumus, conformanses 
mos ad exemplum Fil Tui, pro viribus 
9 conamur.ad aliquam _ _ 


e aftorum Tus 


ue 


bg A» 23 Ea a EE. EET 


„ 
litudinem; ut quemadmodum perfectiſ- 
ſimè gloriſicatus es in Filio Tuo, ita, 
pro modulo noſtre imbecillitaris, glori- 
fceris & in nobis. Glorificaris autem, 
ſi mundus conſpiciat nos juxta Filii Tui 
doctrinam viventes, Te ſuper omnia di- 
ligentes; ſi proximum, perinde ut noſip- 
ſos diligimus, diligentes; ſi benè volen- 
tes, qui nobis volunt malè; bene facien- 
tes, qui nobis malefaciunt. Hæc enim 
docuit nos Filius Tuus Jeſus, provocans 
ad imitationem Patris cœleſtis qui ſolem 
ſuum jubet oriri ſuper bonos & malos. 
Quantum autem dedecus invehunt gloriæ 
Tuz, qui cum Chriſtiani vocentur, fu- 
rantur, mechantur, litigant, belligeran- 
tur, ambiunt, ulciſcuntur, fraudant, pe- 
jerant per adorandum nomen Tuum; 
nonnunquam & blaſphemiis inceſſunt: 
" | ventrem habent pro Deo: Te contempto, 
3 BE Mammonz ſerviunt. Nam hominum 
70 vulgus Deum ex ipſtus cultoribus æſti- 
mat. Etenim quum vident Tui nomi- 
nis profeſſores impiè viventes, dicunt; 
valeat ille Deus, qui tales habet culto- 
res: valeat ille Dominus, qui tales habet 
ſervos: valeat ille Pater, qui tales habet 
filios: valeat ille Rex, qui talem habet 
populum. Eoque Filius Tuus nos do- 
cuit, ut quemadmodum Ipſe, & vivens 
& moriens glorificavit nomen Tuum, 
ita nos quoque, pro noſtro modulo, 
caſtis & inculpatis moribus gloriam Tui 


—— 
3.8. «= 


go 


— . —— Ine 
3 * 


* of 1 . 
n 3:0 Tome wy 
n SY 7 8 
n = 


opera veſtra bona, & gloriſieentiPatrem 
veſtrum, qui in cœlis eſt. In nobis, 0 
Pater cœleſtis, nihil eſt lucis, niſi fuerit 
Eo Te profectum „Jui perennis es fons 
oomnis luminis, nec ex nobis quicquam 
| 2 poteſt bonorum operum. Ata 
rehus omnibus abs Te conditis: tema 
Eſtimabilis benignitas, quam præcipm 


Itaque, quocunque vertimus oculos, om. 


tium ſpecies; ac ſingulis quibuſque ſu 


_ +herbz morbis præſens remedium adfe- 


_.gloriam? Te ſolum eſſe verum Deum 
ſolum æternum, ſolum immertalem, ſs: 


1 


C 
nominis illaſtremus. Luceat, inquit, 
lux veſtra coram hominibus, ut y ideant 


- > 
. 


Tua bonitas in nobis operetur; Tuna. lux 
in nobis luceat, quemadmodum lucet in 


Tua potentia, inſcrutabilis ſapientia, in. 
erga genus humanum declarare voluiſti 


nia, canunt nominis Tui gloriam. .ZEthe- 
rei Spiritus die noctuque regem ſuum 
laundibus. 8 — admi- 
randa cœlorum fabrica quam ſuſpicimus, 

elementorum .difcors concordia, ſtatiſ 2c 


rr 


maris acceſſus ac deeeſſus, fontium ſee: 


tebhræ perennes, amnium curſus, tot: e. 
rum, tot arborum, herbarum & animan. 


vis inſita, ut magnes ferrum -attrahat, 


rant; 'hec, inguam, omnia quid aliuiſ 
nobis loquuntur. quam nominis Tu. 


lum potentem, ſolum ſapientem, ſolunſ 
bonum, ſolum miſericordem, ſo bum ju. 


len 


4 b | 
Jem, ſolum amabilem, ſolum adoran- 
dum? Injuriam facit, Tuo glorioſo no- 
mini, Pater, qui ex his titulis, qui Tibi 
foli debentur; quiequam ſibt decerpit. 
Nam ſi quid harum virtutum in nobis eſt, 
id omne> abs Tui. proficifciturimunifi⸗ 
centia: Da igitur, Pater, ut undequaque 
glorificetur nomen Tuum. Neluceat 
& in moribus noſtris, non minus 
quam in Angelis cæteriſque rebus abs 
Te conditis, Tui nominis gloria: ur 
quemadmodum qui mundum hune con- 
. templantur; ex admirabili opiſicio collx. 
„I gunt Qpificis magnitudinem; ita qui 
e Te non norunt, exemplo noſtro com. 
ml moti, & ſuam agnoſcant turpitudinem, 
i. & Tuamladmirentur benignitatem; RR f 
hac. ratione converth; ſimul nobiſcum 1 
nil glortficent: ſanctiſſimum nomen Tuum 
a. 
r. 


r . eb 


xc Filii Tui Jefu; &abiurroqueproficif- 
centis Spiritus Sancti: quibus ex æ quo 
debetur omnis gloria per omnia ſcents!” | 


Amen. f 


* 4% + q N 95 — : 
2 9 N * * * 3 
P54 4 0 1 * 
oy k, i 7 
- y > 
4 
. . OA - 
8 » 
1 . - 
- * 
. 
* - « . : = 
- 4 * 8 
. 


„ * 


6 
* — —_ 


7 Adveniat regnum 7 aum. 


1 
d 
a 
ATER ccaleſtis, autor, conditor, i 
conſervator, inſtaurator & guber- ? 
nator omnium quæque in celis ſunt 1 
quæque in terris, a quo uno manat om- 4 
nis autoritas, poteſtas, regnum imperi- r 
um, & conditis, & non conditis, viſibi- || d 
libus pariter & inviſibilibus; cui cœlum n 
thronus eſt, cui terra ſcabellum pedum, 0 
cui ſceptrum æterna atque immobilis n 
voluntas, cui nulla potentia poteſt reſi- c 
ſtere: olim per prophetas, Tup Spiritu re 
afflatos, pollicitus es Tuis, ad ſalutem I tt 
humani generis , regnum quoddam Spi- ci 
rituale, quod in Te renatos aſſereret in m 
libertatem, exemptos à tyrannide dia-. 
boli, qui jampridem regnabat in hoc re 
mundo, peccatis obnoxio : & ad hoc ut 
regnum aſſerendum Eilium Tuum uni- ni 
genitum è ccelis in terras mittere digna- ¶ pe 
tus es, qui nos morte ſui redemptos è no 
ſervis diaboli redderet filios Dei. Nam] Pit 
& Evangelicam doctrinam ſuam, dum ſu- 
in terris eſſet, ſolitus eſt appellare reg. 
num cœlorum, & regnum Dei, quod 
occultum & inter nos abditum eſſe do- 
cuit. Optant & illud Tui Filii, votiſ- 
que ardentibus flagitant, ut hoc regnum 
quo Dominus pa: Jeſus cœpit Tiby tas 
| | in- 


. pre. 
erat, quotidie latius propagetur in er- 
Iris, donec illud Tibi plenum & inte- 

grum tradat idem filius Tuus, ſubjeQtis 

omnibus quos æterna Tua voluntas huic 
| | imperio deſtinàrat: ſublatàque jam om- 
ni rebellione Spirituum, ac malarum-cu- 
- piditatum, quæ nunc ow militant 
. | adverfus majeſtatem Tuam, Tuæque 
„ reipublicæ tranquillitatem infeſtant; un- 
dique pacatum ac tranquillum fit reg- 
num Tuum. Adhuc enim mundus hic 
„omnibus machinis oppugnat filios Tuos, 
s | mortali-corpore onuſtos, adhuc humane 
. cupiditates, vetereſque peccati reliquie, 
u rebellionem -moliuntur. adverſus Spiri- 
n tum; - adhuc-noxir Spiritus, quos Tu è 
i. © civitate Tuà cœleſti deturbaſti, è ſubli- 
n mi are telis igneis impetunt quos Tu 
1- © gratuità Tua bonitate ex hujus mundi 
x regno ſelectos cooptaſti in regnum Tu- 
x} um, Fiſii Tui cohæredes. Da, Pater om- 
i- nipotens, ut quos Tua pietas ſemel à 
a · ¶ peccatiĩ tyrannide liberatos, Tuoque reg- 
no adſeriptos eſſe voluit, ejuſdem Tuæ 
pietatis beneficio, perſiſtant in libertate 
ſui ; neque quiſquam, abs Te Filioque 
Tuo deficiens, revolvatur in diaboli ty- 
annidem, Ita fiet, ut & nos fœliciter, 
per Filium Tuum, regnemus in Te, & 
Tu, ad nominis Tui gloriam, regnes in 
nobis. Tua enim gloria noſtra fœlici- 
tas; & noſtra * erit benigni- 


- - De — 
, 


: ye. 5 fo J 

tas. Docuit nos Filius Tuus Jeſus, hu. 
jus mundi regnum contemnere; quod 
ohpibus, quod ſatellitio, quod copiis & 
armis conſtat, quod faſtu violentiaque 
geritur, quod crudelitate & paratur & 
defenditur. Nam ille Spiritu cœleſti vi. 
cit impium Spiritum, hujus mundi prin. 
cipem; innocentia ſuperavit peccatum 
-manſuerudine vicit ferociam; per ſum- 
mam ignomimam recuperavit eternamyy re 
- gloriam ; per mortem reſtituit vitam; i 
per crucem de Spiritibus impiis egit 
triumphum. Sic mirabiliter bellaſti, ſich at: 
viciſti, ſic triumphas & regnas, Pater, pL 
in Filio Tuo Jeſu, per quem nos in hu-{ip: 
jus regni allegiſti. Sic regnas & trium. pe 
4 yu in ſanctis martyribus Tuis, in ca 
ſtis virginibus Tuis, in incorruptis con{rifl 
feſſoribus Tuis. Nec enim illi ſuis vidco 
ribus aut præſidiis vicerunt tyrannorum tie: 
ſævitium, aut carnis laſciviam, aut hujuſ cor 
mundi malitiam; ſed Tuus Spiritus i fici 
- quem. illis impertire dignatus es, ad Tui mu 
nominis gloriam, & ad humani generigſtan: 
ſalutem hæc omnia cæpit, provexit viſi 
perfecit. Optamus ut in nobis quoquq gra. 

_ -ſemper effloreſcat regnum Tuum; qu tem 
tametſi non edimus miracula, quoniamſies. 
tempus aut res non exigit; ſi non inſſe Pr 
cludimur, excruciamur, ſecamur, uriſum 
mur, ſuffigimur in crucem, demergimuf Lu 
in mare, aut decollamur; tamen illu Us. 
trabitur in nobis vis ac ſplendor TAI v0 
a | reg 


N : 


* 


* N 1 2 * N * * *** * ; _—_— NG : 
. . r 
: — e 
N . . 1 
: : 
* 
L. 81 
* 7 
— - 


u · regni, fi mundus conſpexerit nos Tuj” 
od Spiritus præſidiis invictos adverſus om- 
& nes inſultus Satanæ; adverſus carnem, 
ue ad ea quæ ſunt inimiea Spiritui ſolici- 
& tantem ; adverſus mundum, omnem 
i. machinarum genere provocantem ut de- 
tl ficiamus a fiducia quam ſemel in Te 
n; fiximas. Quoties amore Tui, ſpreto 
n · hujus mundi regno, ſequimur promiſſa 
mi regni coleſtis; quoties, rejecto Mam- 
n; nona, unicum illud margaritum Evan- 
it gelicum amplectimur; quoties, repudi- 
ſie atis omnibus que juxta carnem ad tem- 
erpus dulcia videntur, eterna felicitatis 
u. ſpe, omnia quamvis dura fortiter per- 
n. petimur; quoties vehementiſſimos na- 
f. turx affectus, & ea que nobis ſunt cha- 
riſſima, veluti parentes, liberos, uxorem, 
cognatos, amore Tui negligimus; quo- 
ties comprimentes æſtus iracundiz, pro 
convitio, ſermonem amicum, pro male- | . 
ficio, beneficium, Tui reſpectu, rependi- b 
mus; toties debellas in nobis regnum Sa- 
rigitanz, ac Tui regni potentiam aperis. Sic 
viſum eſt, Pater, Tuæ ſapientiæ, ut hac 
gravi perpetuàque colluctatione virtu- 
wiſtem Tuorum & exerceres & confirma- 
res. Auge vires filiis Tuis, ut ſemper 

è prælio diſcedant firmiores ; ac paula- 
tim imminutis adverſariorum opibus, 
Tu indies magis ac magis regnes in no- 
bis. Sed nondum, Pater optime, jugo 
uo totus mundus cervicem ſubmiſit. 
. 1 Mul- 


* att inn ig ; 2 N 
2 "BY -— 1 5 "i > 


_ — 


 T5m] 


/ 
* 

5 

' 

i 


| Multas nationes adhuc oceupat tyran» 


nus ille Satanas. Nondum eſt unum o- 
vile, & unus paſtor; quod futurum ex- 
pectamus, Judæis etiam in regnum Evan- 
elicum ſe aggregantibus. Multis ad- 
uc ignotum eſt, quanta libertas, quan- 
ta Fr er fir, quanta feelicitas,, Tuo 
ccœleſti regno ſubjici; & ideo malunt 
eſſe mancipia diaboli quam Filii Tui, 
coheredes Jeſu, conſortes regni cœleſtis. 
Et inter hos quoque qui nunc intra Ec- 
cleſiæ Tuæ meœnia verſantur, Tuique 
regni inſignia pre fe ferunt, heu! non 
parum multi ſunt, qui conſpirant cum 
adverſario, regnique Tui gloriam, quod 
in ipfis eſt, dedecorant, ac robur 
factant. Optamus igitur unicè tempus 
illud, quod tibi ſoli notum eſſe voluiſti, 
quo, juxta Filii Tui promiſſum, miſſi 
Angeli purgabunt aream Ecclefiz Tue, 
ac ſublatis zizaniis, purum triticum col- 
ligent in horreum, ac de regno Tuo tol- 
lent omnia ſcandala; quum jam nec erit 
fames, nec paupertas, nec nuditas, nee 
morbus, nec mors, nec perſequutor, nec 
ullum omnino malum, aut mali metus; 
ſed rotum corpus Uni- geniti Tui, ſimul 
agglomeratum capiti ſuo, regni cœleſtis 
fœliciſſimo conſortio perfruetur. Qui 
vero interim diabolo tyranno ſervire 
maluerint, cum ſuo domino a arg” 
æternis addicentur. Nimirum hoc eſt 
regnum Iſrael, quod, Jeſu ag 
Tua 


» y mb fad © Lo ect 4 a F 1 


ft 8 


wr 
* 


1 


rene 


ce a > IL -n«w: 


— 2 
— 


oO S nw 


: Fat? 8 
Tuo relicturo terras & ad Te redituro, 
Diſcipuli mature reſtitui poſtulabant. 
Reddidiſti cœlum ab omni rebellione 


tranquillum, eje&o Lucifero, cum ſua 


factione. Sic olim, reſuſcitatis in vi- 
tam corporibus hominum ſeparabis oves 
ab hædis; & qui regnum Evangelicum 
hic pro ſui virili ſunt amplexi ad æterni 
regni poſſeſſionem invitabuntur, quod 
illis deſtinarat Tua Bonitas ante condi- 
tum mundum. Hunc diem, 4 Filio 
Tuo Jeſu promiſſum, optamus, Pater in 

cœlis habitans ac regnans, Filii Tui in 
terris, hoc eſt in exilio habitantes, gra- 


vati hoc domicilio terreni corporis, & 


ingemeſcentes, quod interim, obnoxii 


multis incommodis, diſtrahimur a Tuo 


conſortio, unde nobis tum denique per- 
fecta felicitas proficiſcetur, quum aperti 
jam facis videbimus Regem ac Patrem 
noſtrum, in decore gloriæ ſuæ. Hanc 
fiduciam non præbent noſtra merita, 
quæ ſcimus eſſe nulla, ſed Tua benig- 


nitas, quæ Filium totum impendit, quæ 


Spiritum cœleſtem velut arrabonem hu- 
jus hæreditatis impertit. Quod fi dede- 
ris ut conſtanter perſeveremus in Filio 
Tuo Jeſu, non poteris nos à regni Tui 
conſortio ſejungere: cui, cum eodem 
Filio Tuo & Spiritu Sancto, debetur 
omnis honor, decus & gloria, in æterna 
ſecula. Amen. 1 7 5 


E;  _ 


he, 


# 


8 a 
A; 1 10 » 
* 
. Sl * 
* - — 
* 
, : J : ; 

? 
* 


2 
Wo = 

"= 
1 
1 

1 

: 

| 

: 

N 


8 5 <5 . 2 a . 
———— |; 
TIT. Fat woluntas Tua, ficnt in . 
| 5 „ : a | 


D0ArER, altor, ac moderator, omni» I 
um quos Tuus Filius agnoſcit fra- v 
tres; agnoſcit autem quicunque ſyncerà | t; 
fide nomen ipſius in baptiſmo profeſſi il 
ſunt: clamant è terris Filii Tui ad Te fit. 
celos in habitantem, & ab omni rerum Þ| ſy 
conditarum mutabilitare procul ſemo- ti. 
tum; optantes quidem venire in con- lex 
ſortium regni Tui cœleſtis, quod nullo | vc 
malorum admixtu vitiatum erit; ſed in- Im. 
telligunt ad eam tranquillitatem non re- Þ pi 
cipiendos, niſi qui hic interim piis ſtu- Þ po 
diis meditantur eſſe quod illic futuri N vis 
ſunt. Idem enim regnum eſt, eadem qu 
civitas, cœleſtium ac terreſtrium niſi pre 
quod hic interim colluctatio gravis eſt ; Ifua 
cum carne, cum mundo, cum Satana. ¶ bet 
Et iſthic, tametſi non eſt quod cruciet Sat: 
aut contaminet feœlicitatem beatorum Idi 
Spirituum, eſt tamen quod ad confume ver 
mationem feœlicitatis deſideretur: nimi- & 
rum ut omnia Filii Tui membra colli- Iflux 
gantur in unum, totumque e , ee trah 
EX integrum ſuo jungatur capiti. Itaque 
fier, ut neque Chriſtus ullum ſuorum 
membrorum deſideret, nec animæ pio- 
. ED rum 


rum deſiderent. ſua corpora, quæ ut in 
terris habuerant conſortia afflictionum, 
ita cupiunt in cœlis à gaudiorum con- 
ſortio non ſeparari. Porro, regni cas: 
leſtis concordiam hic in terris meditan- 
tur, qui quamdiu verſantur in mortali 
corpore, velut germani & obedientes 
Filii, ſtudent ea facere, que Tua dictat 
voluntas, non ad ea que ſolicitat cupidi- 
tas; non dijudicantes quare Tu hoc aut 
illud volueris, ſed ſatis habentes quod 
ita ſir Tua voluntas, quem ſibi perſua - 
ſum habent nihil velle niſi quod fit op- 
timum. Que ſit autem voluntas Tua 
ex uniegenito Filio Tuo didicimus. Ille 
voluntati Tuæ fuit obediens uſque ad 
mortem; & hanc vocem nobis deprom- 
pſit, Pater, fi fieri poteſt transfer a ine 
poculum hoc, veruntamen fiat quod Tu 
vis, non quod ego: ut jam pudeat 
Iaquemvis hominem ſuam voluntatem 
præferre Tue. Haber caro voluntatem 
I ſuam, quam tenere deamat homo; ha- 
bet mundus voluntatem ſuam, habet 
datanas voluntatem ſuam, a Tua multa 
diverſam. Caro enim concupiſeit ad- 
verſus Spiritum, quem nobis impertiſti: 
& mundus ſolicitat ad amorem rerum 
fluxarum: & Satanas vult ea que per- 
trahunt homines in æternum exitium. 
Nec ſatis eſt in Baptiſmo nos eſſe pro- 
feſſos, fore difto audientes Tuis juſſis, 
xc renunciaſſe imperio hatans ; niſi per 
f | | om-· 


omnem vitam conſtanter id præſtemus 
quod ſumus profeſſi. Sed hoc præſtare 
non poſſumus niſi Tu vires addideris 
conantibus, ut jam non noſtra voluntas, 
ſed Tua, Pater, in nobis operetur, quod 
Tua ſapientia judicet eſſe optimum. 
Qui carni vivunt tibi mortui ſunt, & 
jam Filii Tui non ſunt. Quin & Filiis 
Tuis, quamdiu corpus terrenum circum- 
feramus, ſubinde negotium faceſſit car- 
nis voluntas, Tuæ preire geſtiens. Da, 
ut ſemper Tua vincat voluntas; ſive mori 


nos vis, ſive affligi, ut corrigamur; ſi - 


ve ſublevari, ut Tuæ benignitati grati- 
as agamus. Satanæ voluntatem ſequun- 
tur qui ſacrifi cant Idolis; qui convitiis 
inceſſunt adorandum Filium Tuum Je- 
ſum; qui diffidunt illius promiſſis; qui 
rebellionem parant Evangelio; qui, per 
invidiam, exitium moliuntur proximo; 
qui per fas, per nefas, in hoc mundo 
properant ditefcere; qui fœdis volupta- 
tibus inquinantur. At Tua voluntas 
eſt, & corpus & animum habere purum 
& caſtum ab omnibus inquinamentis hu- 
jus ſæculi; Tuumque Filiique Tui ho- 
norem anteponere cæteris omnibus; ne- 
mini iraſci; nemini invidere ; nemi- 
nem ulciſci; ſed pro malefactis repen- 
dere beneficium : denique, famem, ex- 
ilium, carcerem, cruciatus, mortem per- 
peti, citius quam à Tui ſanctà volun- 
tate diſcedere. Hoc ut indies magis ac 


ma · 


„„„j„„bbCCb0(çͤ0ò ?V!u . 


we 3 * 


ee 
magis unanimiter præſtare valeamus, 
ad juva nos, Pater cœ 2. ut indies. 


caro minus reluctetur Spiritui Tuo; ut 


Spiritus noſter magis ac magis unanimig 


fiat Spiritul Tuo. Et quemadmodum 


nunc multis in locis parent voluntati 
Tuæ qui obediunt Evangelio Filii Tui, 
ita. idem fiat per univerſum terrarum 
orbem; ut omnes intelligant Te ſolum 
eſſe rerum omnium monarcham, Tuiſ- 
que Divinis legibus volentes ac lubentes 
obediant in terris, quemadmodum in 


cœlis eſt: nullus 2 Tuæ voluntati re- 


pugaet. Nec poſſumus efficaciter velle 
quod Tu vis, niſi Tua Divina voluntas. 
nos attraxerit. Jubes ut Tuæ morem 
geramus voluntati: neque enim filio- 
rum nomen proremebimur, niſi Pater - 


nis juſſis per omnia fuerimus obſequens. 


tes. Sed Tua pietas quæ nos, nihil pro». 
meritos, ad hoc honoris adoptare dignata 
es, eadem dignabitur & promptam & 
& conſtantem largiri voluntatem, ne 
qua in re Divine yoluntatis Tuz pre» 


ſcriptum prætergrediamur; fed, morti- 


ficatà carne noſtra, Tuo Spiritu agamur 
ad omnia quæ pia ſunt, grataque oculis 
Tuis; ut & Tu Pater, agnoſcas filios 
non degeneres, & Filius Tuus agnoſcat 
fratres germanos; hoc eſt uterque ſuum 
in nobis agnoſcat- beneficium : quibus 
eſt communis cum Spiritu Sano gloria 
in æterna ſecula. Aw. 


— — — —— 100” — — — 


— — 


— . — em - 44 


5 

1 
yt 

' 

is 

4, 

x 

N 

nn 
Il 

A A 

þ | i 
| 5 
i J 5 
| - 
| 1 )_ 
* 
5 
M4 
1 
* 


PP 
of - — * Iu - be bh 
74 2 = x 
=  —_— 9 1 
5 5 = 2 
3 8 - » = * 


3 5 f 7 
1 
E. 8 1 


1 1 


a 8 * "I "0 


JF. Panem noftrum quotidianum 


da nobis hodie. 


ATER noſter cœleſtis, qui Tut 
| ineffabili benignitate largiter paſ- 
cis omnia quæ mirabiliter condidiſti; 


proſpice & nobis, Tuis Filiis in cœ- 


leſtem familiam ſelectis, & ex Te pen- 


dentibus, ſpiritualem ac cœleſtem ali- 


moniam, ut Tuæ voluntate ſervientes, 
adoleſcamus & grandeſcamus quotidi- 
anis virtutum auctibus; donec, juxta 
nature noftre modulum, perveniamus 
ad perfectum plenitudinis que eſt in 
Chriſto Jeſu. Filii hujus mundi quam- 
diu non ſunt abdicati, ſed parentibus u- 
tuntur propitiis, non ſant ſoliciti de 
victu; nimirum proſpiciente ipſis be- 
nignitate paterni. Nos autem multo 
minus ſolicitos eſſe convenit, quos Je- 
ſus Filius Tuus docuit abjicere omnem 
ſolicitudinem craſtini; confirmans Pa- 
trem tam opulentum, tam benignum, 
tam amantem, cui tantopere curæ ſu- 
mus, non commiſſurum, ut quum paſ- 
ſerculis etiam vagis de victu conſpicat, 
quum lilia pratenſia tanto decore veſtiat, 
nobis, ad forum honorem cooptatis, 
veſtis deſit aut cibus corporis: Sed illa 


— 4 £ 7 ? : n SIE? 
* 


potius omnibus neglettis quærenda, 


quæ pertinent ad regnum Tuum, ejuſ- 


que juſtitiam. Neque enim Tibi placet 


juſtitia Phariſeorum que carnalis eſt; 
quum Tui regni j uſtitia ſpiritualis ſyn- 
cerà fide conſtet, & charitate non ficta. 
Non magnum eſt Tuæ largitati corpuſ- 
culum hoc pane frumenticio paſcere; 
quod etiamſi non pareat fame, tamen 
morbo, ſenio, aliove caſu, brevi ſit pe- 
riturum. Sed Filii Spirituales, à Patre 
Spirituum, Spiritualem illum ac cœ- 
leſtem panem flagitamus, per quem ve- 
rè vivimus, omnes qui Filii Tui verè 


nominamur : is eſt, Sermo Tuus omni- 


potens, vitæ largitor & altor, quem no- 
bis de cœlo mittere dignatus es fame 


pereuntibus. Non enim explebat ani- 
mum noſtrum panis Philoſophorum, aut 


Phariſeorum ; ſed panis ille, Tuus quem 
nobis miſiſti, vitam reddidit mortuis; 
de quo quiſquis ederit, non morietur 
in æternum. Per hunc panem revix- 
imus; per hunc alimur ac ſaginamur, 
& adoleſcimus ad perfectum robur Spi- 


ritus. Hic nobis quotidie trajiciendus 


in anime viſcera: nec ſalutaris eſt, niſi 
Tu, Pater, quotidie dederis. Corpus uni- 
geniti Tui panis eſt; cujus participes 


ſunt omnes qui verſantur in magna do- 


mo Tui, quæ eſt Eccleſia. Unus pa- 
nis omnium communis; quemadmo- 
dum nos unum corpus ſumus, conſtans 

| nnn 


$ 8 8 . 
... Ä 8 22 2 ———— — — 
—— — — — — - — — 
— — — — — 


—— 


T — ugh Ay 
— OE? . FEY. 15 uy 
ALE. N _ N GY r 
— 3 r 
—_—_ . 7 


n 
— o 


OED 


3 


r 


6 _ f , as heed 
- = * 0 


— 1 n 
3 


8 


- —— — 
I 


— 
—— N 
* at * — 
eee 
— Us * - 


* 


ES 


aux 83 gt 
= * n 
- i oe, 


— 


rex membris diverſis, ſed eodem Spiritu 
vegetatis. Verum hic, quanquam ab 
-omnibus ſumitur, multis tamen adfert 
mortem. Non enim adfert vitam, niſi 
Tu dederis, quotidte addens Tuæ Gra- 
tiæ cœleſtis condimentum, ut ſumenti- 


bus fir ſalubris. Veritas eſt Filius Tu- 
zus, & Veritas Evangelica panis «eſt. 


quem nobis reliquit in alimoniam Spi- 
ritualem. Et hic panis multis amarus 
eſt, qui animi palatum febri malarum 
eupiditatum habent infectum. Quod ſi 
Tu, Pater, eum porrexeris, ſuavis erit; 
reficiet afflictos, eriget puſillos; deni- 
que & vitam conferet æternam. Quo- 
niam autem infirmitas humanæ naturæ 
ſemper in deterius prolabitur; quoniam 
animus quotidie multis impetitur peri- 
culis, quotidie Tuo pane filios confir- 
mes oportet, impares alioqui futuros 
tot tam validis hoſtibus, tot aſſultibus, 
tot terriculamentis. Quis enim ferat 
eſſe mundi ludibrium, relegari, protru- 
edi in carcerem, vinciri, damnari, tor. 
cqqueri, exui facultatibus, fpoliari uxore 
<chariffimi ac dulciſſimis liberis; deni: 
 *qne crudeli morte perimi; niſi fuerit 
Fuo cœleſti pane ſubinde confirmatus? 
Qui docet Peangelleum ſermonem, 
porrigit nobis hunc panem: ſed fruſtr 
porrigit, niſi Tu dederis. Complures 
fumunt corpus Filii, complures audi- 
unt ſermonem Evangelicum, ſed nihilo 
2 5 | „„ 


1 

vegetiores decedunt quam venerant; 
proptereaque non promerentur ut Tu, 
Pater, illis porrigas inviſibiliter. Hunc 
its TIuis quotidie, donec eo veſci con- 
tinget in mens Tuà cœleſti, quæ regnĩ 
filios fœliciter explebit perenni copia ve- 
ritatis æternæ, qua perfrui perfeQa feli - 
citas eſt, neſciens deſiderium alterius 
rei, ſive quz in cœlis eſt, ſive quæ in 
terris. In Te enim uno ſunt omnia, & 
extra Te nihil eſt quod fir expetendum; 
qui cum Filio Tuo Jefu, cumque Spi- 
ritu Sano, vivis & regnas in omnia 
ſecula. Amen. 5 „ 


a 1 anem, benigniſſime Pater, imperti 


"8 8 90 2 N | pag | N | 
; 7 : 


V. Et remitte nobis debita noſtra, 


 ficut nos remittimus debito- 


ribus noſtris. 
E quidem illud Tuæ voluntatis, 


Pater cœleſtis, autor pacis, & ama- 
tor concordiæ, ut Filii Tui, quos Tua 


bonitas tot unanimitatis vinculis copu- 


lavit, quos eodem Spiritu animas, eo- 
dem purgas baptiſmo, in cadem domo, 
quæ eſt Eccleſia, ſocias, communibus 
Eccleſiæ Sacramentis foves, ad eandem 
| hereditatem regni cœleſtis ex æquo vo- 
caſti, quo ſint firmiores, in Tuaà familia 
vivant unanimes; neque quicquam diſ- 
ſidii ſit inter ejuſdem corporis membra; 
ſed mutui charitate copulentur: tamen, 


quoniam adhuc mortale corpus circum» i 


ferunt, fieri vix poteſt quin, per imbe- 
cillitatem nature, quædam incidant of. 
fenſe, que fraternæ concordiæ ſereni- 
tatem, fi non extinguant, certè obnubi- 
lent, extincturæ tandem, ni Tua cle- 
mentia quotidie condonet quotidie pec- 
cantibus. Quoties autem fratres noſtros 
offendimus, offendimus & Te, Pater, 
ui juſſiſti ut proximum noſtrum non 
Gems diligamus quam noſipſos. Sed Fi- 
lius Tuus, non ignorans imbecillitatem 
5 5 | meme 


< 00m as neces. as oe ee Es 


membrorum ſuorum, & huic malo com- 
monſtravit remedium, in certam ſpent 
vocans nos, fore ut Tua clementia re- 


mittat nobis peccata noſtra, ſi nos vi- 


ciſim ex animo condonaverimus quod 
frater peccavit in nos. Eſt aurem-e- 
quiſſima impetrandæ veniæ conditio 
quam præſcripſit Filius Tuus Jeſus. 
Etenim qui tandem fronte deprecatur 
vindictam Patris, qui levem offenſam 
in fratre ſuo parat ulciſci ? Quo tandem 
ore tibi dicet, remitte iram, quum ipſe 
perſeverat iraſci proximo? Out fidu- 
cia jaQtar ſe membrum Filii Tui, (qui 
quum immunis eſſet ab omni delicto, & 
pro parricidis in cruce deprecatus eſt, ut 
ignoſceres,) qui ipſe peccatis obnoxius 
non vult ignoſcere fratri, in quem & 
ipſe ſubinde peccat; ut hic ſit, potius 
mutua veniæ permutatio, quam ig- 
noſcentia? Ingratum eſt oculis Tuis 


ſacrificium, quod offert iræ memor, & 


concordiæ ſarciendæ negligens. Ita nos 
docuit Filius Tuus, etiam ad altare re- 


licto munere, properandum ad fraterne 


pacis reconcilationem. En! Pater opti- 
me, ſequimur quod Tuus docuit Filius; 
imitamur quod Ille præſtitit. Si agnoſ- 
cas i Filio preſcriptam conditionem, 
(nec dubium eſt quin agnoſcas,) largire- 
quæſumus cujus Ille ſpem certam nobis 
præbuit. Sic Ille nos juſſit orare, neque 
ſemel confirmavit nos exoraturos quic- 
| | E 2 quid 


"I. 7 


guid abs Te in Ipſius nomine peteremus. 


ræbuit Ille petendi fiduciam : Tu per 
IIlum largire petentibus veniam. Ag- 
noſcimus imbecillitatem noſtram, & 
hinc intelligimus quo turpitudinis eſſe- 
mus prolapſuri, niſi Tua cuſtodia nos 


arceret a vitiis gravioribus. Et hanc 


ipſam infirmitatem Tua Pietas reliquit 
in nobis, adverſus inſolentiæ pericula 
remedium. Quotidie labimur, ut quoti- 
die Tuam glorificemus clementiam. Da, 
Pater, ut poſſimus ex animo condonare 
Fratribus noſtris; ut, concordes inter 
nos, Te ſemper habeamus propitium ; 
& ſicut offendimus frequenter in mul- 
tis, emendet nos Tua paterna correctio; 
modo ne abdices, modo ne exhæredes, 
modo ne conjicias in gehennam. Semel 
in Baptiſmo condonaſti peccata omnia: 
non erat iſthuc ſatis Tuæ erga nos pie- 
tati ; quotidianis etiam filiorum Tuo- 
rum delictis oftendiſti certum ac para- 
tum remedium : pro quo Tuæ benigni- 
tati gratias agimus; qui per Filium Tu- 
um ac Spiritum Sanctum tantis bene- 
ficiis nos dignaris, in gloriam ſanctiſſimi 
Tui nominis perennem. Amen. 


FI, Et 


. 


„ 
+ 


3 we PS COÞ 


e 22 


nz k 77 &@ + 


y— 
8s 


% Wo 
+ 


— 
— 


2 4 
> 


167 12 


0 


— 


Vi. Et ne nos inducas in tentati- 


onem. 8 4 


DATE R noſter cœlos inhabitans, - 

quanquam nihil eſt, quod, Te pro- 
pitio, vehementer extimeſcimus, & mu- 
tua charitas nos filios Tuos firmiores 


reddit adverſus omnem malorum incur- 


ſum, tamen conſiderantes humanæ na- 
turæ imbecillitatem, etiam incerti quos 
Tua bonitas dignos judicet ut ipſos in 

amore Tui confirmet uſque ad hujus 

vitæ finem, in qua quamdiu verſamur 
mille modis ſolicitamur ad ruinam ; non 
poſſumus eſſe ſecuri. Tota hæc vita 
undique diaboli laqueis eſt plena. Nuſ- 


quam ceſſat tentator ille, qui non veritus 
eſt & Filium Tuum Jeſum technis ſuis 


agoredi. Reputamus quot Satanæ machi- 
nis impetitus ſit ſervus Tuus Job, Re- 


cordamur Saulem prius electum, poſt 
rejetum & conſpectu Tuo. Memini- 
mus David, qui dictus erat vir ſecun- 
dum cor Tuum, eo turpitudinis pertrac- 


tum, ut adulterium homicidio copula- 


ret. Videmus Salomonem, cui in princi- 
pio regni dederas ſapientiam ultra mor- 
tales omnes, eo dementiæ perductum, 
ut peregrinis ſimulachris immolaret. Ve- 


F 3 5 nit 


— 
. e xv ——— 
1 et re 1 1 8 ͤ ˙———— A OR EF DEL. 
e 


—— >, — * 


8 - * A 
_—_ .._ = ny 
*. „ „ „ 


| | 
1 
|; 
N 
| 
F 
17 


; . ö , 8 1 E 3 * e 5 1 9 1 
8 fe 4 bak 
— * e . x 8 o 
1 5 N Ld wa 
5 * 
L. ; | 
6 4 | 


nit in mentem quid acciderit Apoſtolo- 


rum Tuorum principi, qui fortem uſ- 


ue ad mortis ſocietatem animum pro- 


eſſus, ter Dominum ſuum abjuravit. 
Hæc atque hujuſmodi multa cum con- 


ſideramus, non poſſumus non horreſcere 


tentationis periculum. Atque in hoc 


metu nos Tua Paterna Pietas eſſe per- 
petuo voluit, ne, dormitantes & oſcitan- 
tes, inciperemus noſtris præſidiis fidere; 
ſed jugiter adverſus tentatoris aſſultus, 
ſobrietate, vigilantia, precatione nos 
muniremus; ut nec hoſtem provocare- 
mus, memores imbecillitatis virium no- 
ſtrarum; & tamen adverſus ingruentem 
tentationis procellam infractis animis 
conſiſtamus, Tuo freti præſidio, ſine 
quo nihil poſſumus. Pateris Tu quidem 
nonnunquam incidere tentationes, vel ut 
explores, ſpectatamque reddas, Tuorum 
tolerantiam, quemadmodum tentatus eſt 
Job & Abraham; vel ut hujuſmodi flagel- 
lis caſtiges & emendes delicta noſtra: ſed, 
quoties id pateris, rogamus ut, Idem, ten- 
tationis facias felicem exitum, ac vires 
impertias ponderi malorum irruentium 
pares. Ingens periculum eſt, quoties in- 
tentatur bonorum direptio, exilium, pro- 
bra, carcer, vincula, diri cruciatus cor- 
porum, mortes horrendæ. Sed non minus 
diſcriminis eſt à proſperitate blandiente, 
quam ab adverſis terrorem ingerentibus. 
Cadunt a dextris, pariter ac 2 ſiniſtris 

me, 


N SL —— A e 


felicitatis mundane inebriati, ſpretis 


Tuis dotibus, revolvuntur in volutatio. 


nem cœni priorts; velut Evangelicus 


| ille filius, qui prodaQa cum ſcortis om- 
ni paterni ſubſtantia, eo miſerie per- 
ductus eſt, ur porcis etiam ſuas ſiliquas 
invideret. Scimus adverſarium nihil in 


nos poſſe niſi Tu permiſeris. Proinde 


non recuſamus objici quibuſcunque pe- 
riculis, modo Tua clementili & adverſa- 
rii inſultum, & noſtras vires, modereris. 


Sic enim fiet, ut etiam ſi quando fueri- 


mus inferiores in congreſſu, tamen hoc 
Tua ſapientia vertat in bonum noſtrum. 
Sic vicit Filius Tuus ſemper adorandus 
Satanam, ſic carnem, fic mundum; ut 
quum maximè videretur ——— tri- 
is ille pug- 


umpharet maximè. Ac no 


navit, nobis vicit, nobis triumphavir. 
Vincamus & nos Illius, exemplo, Tuo 
præſidio, per Spiritum Sanctum, ab u- 
troque prodeuntem, in omnia ſecula. 
Amen. 5 | 


PIL. Sed 


C91 

innumeri. Aly, metu pœnarum territi, 
ſacrificant dœmoniis; alii, fracti malis, 
blaſphemiis afficĩunt adorandum nomen 
Tuum; rurſus alii, venenato poculo 


— 9 


— — ee. * 
— J!— —— A ed art a exe io, 2 — 
3 r * n 


a3 


VII. Sed libera nos 4 mals. 
22 R Omnipotens, Tua gratuita 
benignitas nos ſemel, a peccatis ex- 
piatos, ab impuriſſimo patre diabolo libe- 
ravit per Jeſum Chriſtum Filium Tuum, 


| & in honorem nominis ac hereditatis 
adoptavit: ſed ita, ut quamdiu verſa. 


mur in terris perpetua lucta fit cum 


koſte nihil non moliente, ut nos, quibus 
invidet Tuum beneficium, in ſuum jus 
retrahat. Horreſcimus animo quoties 
recordamur quam fœdum patrem habu- 
erimus, quum eſſemus mancipia peccati, 


quam infelici hæreditati fuerimus deſti- 


nati, quam immiti ſervierimus domino: 
nec ignoramus illius obſtinatam maliti- 
am, non ſolum viribus ſed mille etiam 
artibus ac dolis inſtructam ad noſtram 
perniciem. Nunquam dormit, nun- 
quam ceſſat, ſed ſemper obambulat, ve- 

Iuti leo fame rugiens, captans, quæritans, 
ac venans, quem devoret. Nimirum, 

Tui, Pater, eſt diſſimillimus. Tu enim, 

naturà bonus ac beneficus, ovem errati- 

cam reportas ad ovile, morbidam ſanas, 

extinctam ad vitam revocas; inimicos 
etiam Tuos, blaſphemos in ſanctum no- 

men Tuum, amore Tuo prævenis, & 

ad ſalutem æternam invitas. Ille odio 

« ; p In- 


// / d Ove Ro he Te? 


* * 
— hand 


28 


11 


LA LAS — bh. at. A 


$5. be bref ? LAS * * 


11 
inſatiabili erga nos, à quibus nunquam 
læſus eſt, nihil aliud molitur, quam ut 
quamplurimos ſecum in exitium —— 
gra- 


4 


hat. Inſignis cujuſdam malitiæ e 


tis nulloque ſuo commodo, velle perde - 
re, à quo quis non eſt injuria laceſſitus. 
At hic, ſuo etiam malo, imminet in ma- 
lum eorum quos Tu in tutelam Tuam 
ſevocaſti. Non Tu illum talem condi- 
deras, ſed eo malitiæ delapſus eſt, poſtea- 
quam, ſibi placens, Tuæ Majeſtati ſub- 
jectus eſſe noluit. Proinde ſtimulatus 


invidià, primos noſtri generis Parentes, 


arte circumventos, pellexit in mortem, 
invidens illis Paradiſi voluptates, quum 
ipſe ſeſe cali gaudiis ſpoliaſſet. Nunc 
etiam acrioribus invidiæ ſtimulis uri- 
tur, quod Paradiſo excluſos ſubvehis in 
cœlum; quod morti deſtinatos, per fi- 
duciam in Jeſum Filium Tuum, ad bea- 
tam immortalitam invitas; quod ipfius 
etiam malitiam vertis in cumulum 
Tuæ glariz & noſtræ ſalutis. Proinde 

quamquam ille multis merito formida- 


bilis eſt, tamen conſolatur nos Tua bo- 


nitas, quæ plus poteſt ad ſalutem, quam 
univerſa illius malitia ad perniciem. 
Agnoſcimus noſtram imbecillitatem, 
ſed non expaveſcimus hoſtis incurſum. 
ve vivimus, five morimur, quamdiu 
Te merebimur habere prote&orem. Non 
metuimus exitium ab ullo malo, quam 
diu contingit adhærere bono. 

„ Hæc 


481 


Heæc vota Eiliorum Tuorum, Pater | 
eterne, fi pia ſunt, fi juxta formam 3 
Filio Tuo Jeſu conceptam, certa nos "i 
bet fiducia, Tuam bonitatem en | 
ram quod 9 . 


CON. 


— —_————_— 


4 
a 


COMCIO. = 
De Puero FEFU | 
Pronunciata 
In Nova Schola Jobannis Coleti, 


per eum inſtitutà Londini, 


7. | In qui præſidet Imago Pueri JESU, 
dccentis Specie. 


9 


Autore Deſſaerio Eraſmo. 


— 


— 1 ⁰ ůQ Q iw ᷣ ͤ K 


—.— 


— LITRE 
ä AE 


my ws 


Cn ONES 


— 
a : — a , W * * 
- 5 « wh WY ao * «We ” SDP 
of - * * 
* * * . ' * ” 
. 
4 * - 


3 a —_ 
8 * 2 CY 1 7 nn . 
85 


»-4 


* 4 > y lh. s ? 1 4 
o » I "8 - 7 252 $ 5 - ; 1 4 
* 0 ; — 5 E 4 PF 
% - 


DE 


Puero. FESU, &. 


P UER apud pueros verba facturus 


de ineffabili puero Jeſu, non opta- 
rim mihi Tullianam illam eloquentiam, 
quæ brevi atque inani voluptate aures 
deliniat. Quantum enim abeſt Chriſti ſapi- 
entia a ſapientià mundi, (abeſt autem im- 
menſo intervallo,) tantum oportet Chri- 
ſtianam eloquentiam a mundant differre 
eloquenti. Sed illud una mecum arden- 
tibus votis impetretis velim ab optimi 
7:ſu Patre Deo, a quo, ceu fonte, bono- 
rum omnium ſumma proficiſcitur, qui- 


queſolus fœcundo illo ſuo Spiritu linguas 
infantium reddidit diſertas, vel è lacten- 


tium ore laudem abſolutam depromere 
ſolitus; ut quemadmodum omnis noſtra 
vita non alium exprimere debet, quam 
ipſum de quo dicturi ſumus Jeſum, ita 
& oratio noſtra illum ſapiat, illum re- 
ferat, illum ſpiret, qui & Verbum eſt 
Patris, & verba vitæ ſolus habet; cujus 
ſermo vivus & err penetrantior eſt 
quovis gladio ancipiti, ad intimos etiam 
cordis receſſus penetrans: utque- ipge 

e 


ß BE 4” n 
— — 


v — 


de cujus ventre flumina promanant aquæ 
vivæ, non gravetur per organum vocis 


noſtræ, veluti per canalem, in omnium 
veſtrum animos infſuere, multoque gra- 
tiæ cœleſtis irrigare ſucco. Id ita futu- 
rum confido, commilitones mei chariſſi- 
mi, fi piis votis purgatas, ac vere ſiti- 
entes gures adjungetis, eas videlicet au- 
res, quas æternus ule ſermo requirens 
in evangelio, Qui habet, inquit, aures ad 
audiendum, audiat. Nos porro cur non 
audeamus rem hanc (arduam quidem 
illam, ſed tamen piam, ) aggredi; præ ſer- 
tim ipſo adjutore Deo; in quo hoe plus 
20 ſt mortalis infirmitas, quo minus 
us nititur viribus, & in quo Pann 
omnia ſe poſſe n Jam vero cum 
tanto ſtudio. flagrent iſti qui mundane 
hoc eſt, diabolicæ, militiæ dedere nomi- 
na, ut ſuum quique ducem laudibus ve- 
hant, nobis quid prius, aut antiquius 
eſſe debet, quam ut præceptorem, vin- 
dicem, imperatorem, noſtrum Jeſum, ac 
eundem quidem omnium, ſed tamen 
peculiariter noſtrum, id eſt . puers 
rum principem, certatim piis celebre- 
mus præconiis? Hunc in primis cog- 
noſcere ſtudeamus; cognitum laude 
mus; laudatum amemus; amatum e. 

primamus atque imitemur; 1mitantes 
eo fruamur; fruentes immortali felici- 
tate potiamur. Sed in tam ubere, tam- 
gue immensà rerum copià, unde quæſo 
F ; in· 


V 
initium, aut ubi ſinem noſtra reperiet 
oratio; cum is de quo loqut paramus, 
fons ſit, vel (ut verius dicam,) Oceanus 
omnium bonorum ? Verum, ut ipſe na- 
turz incomprehenſus, & infinitys, ta- 
men ſeſe velut in arctum cohibuit con- 
traxitque, itidem & noſtra oratio in ex- 
plicandis ejus laudibus, quæ modum 
neſciunt, modum tamen ipſa ſibi faciat - 
oportet. Equidem tria potiſſimum effe 
video, quæ vel diſcipulorum, vel mili- 
tum, animos ſolent ad graviter agendum 
inflamare, ea ſunt ducis admiratio, 
amor, & premium. Itaque quo pres 
ceptori noſtro ac duci Jeſu ſtudiis ala- 
crioribus pareamus, agedum ſingulatim 


hæc in eo, piũ curioſitate, conſideremus: 
Primo loco quam ſit ſuſpiciendus undi- 
mn ac ſtupendus: deinde quantopere 
iligendus atque ob id imitandus: pox 
ſtremo quam ingens diſectionis frułtus. 
Ac mos quidem eſt rhetorum, in hoc 


dicendi genere, illuſtrium principum ad- 


hibere exem pla, videlicet quo collatione 
creſcat is quem conantur laudibus attol- 
lere. Verum imperator noſter uſque 
adeo ſuperat omne celſitudinis humane 
faſtigium, ut quicquid quantumvis e- 
gregium adhibueris, tenebras admoveris 
non lucem. Cujus enim imagines ac 
natalium ſplendor non videatur eſſe 
fumus, fi cum Jeſu componas, qui 
quidem ineffabili, imo etiam incogi- 

| | Gs * - we. 


tabili ratione Deus à Deo, ſemper abſ- 
que tempore naſcitur, æterno ſummoque 
Parenti per omnia æqualis? Quanquam 
hujus vel humana nativitas nonne facile 
regum omnium claritatem obſcuraverit? 
Quippe qui ſtupente rerum natura, au-. 
tore Patre, afflante Spiritu, pronubo an- 
gelo, citra virilem operam, virgo de 

virgine cælitus gravida, ita natus eſt ho- 


mo in tempore, & rurſum ita natus eſt 


homo, ut neque Deus eſſe deſineret, ne- 
que ſordium noſtrarum quicquam om- 
nino contraheret. Jam vero quid eo 


fingi poteſt amplius, qui infuſus per 


omnia; nullo tamen loco cohibitus, in 
ſeipſo manet immenſus? Quid illo di- 
tius, qui ſummum illud eſt bonum, à 
quo bona promanant omnia, nec tamen 
ipſe diminui poteſt? Quid illuftrius eo, 


qui ſplendor eſt paternæ gloriæ, quique 


ſolus Hluminat' omnem hominem veni- 
entem in hune mundum? Quid illo 
potentius, cui Pater Omnipotens uni- 
verfam tradidit poteſtatem in cœlo & 
in terrà? Quid efficacius eo, qui ſim- 
olici nutu condidit univerſa, ad cujus 
juſſum ſileſcit mare, vertuntur rerum 
ſpecies, fugiunt morbi, concidunt ar- 
mati, pelluntur dæmones, ſerviunt ele- 
menta, ſcinduntur - petrz, reviviſcunt 
mortui, refipiſcunt peccatores, denique 
novantur omnia ? 1 auguſtius eo, 


quem admirantur ſuperi, tremunt 0 in- 
1 | "JM eri, 


82 2 . 1 EY 9-7 = 


feri, medius hic orbis ſupplex adorat; ad 


cujus comparationem ſummi reges nihil 
aliud quàm vermiculos eſſe ſefe confi 
tentur? Quid. eo fortius atque invicti. 
us, qui ſolus mortem aliis invictam, 
ſuà morte divicit, ac Satanæ tyrannidem 
cœleſti virtute demolitus eſt 7 N tri- 
umphantius eo, qui perfractis ac ſpoliatis 
inferis, victor cœlos adiit, ibique ſedet 


ad dexteram- Dei Patris? Quid illo fa- 


pientius, qui tam admirabili ratione 
cuncta condidit, ut vel in apiculis tot 
tantaque ſuæ ſapientiæ reliquerit mira- 
cula; quique tam ſtupendo rerum or- 
dine atque harmonia nectit, continer, 
ad miniſtrat univerſa, obiens omnia, nec 


tamen à ſeipſo diſcedens, omnia mo- 


vens, ipſe immotus, omnia concuttens, 
ipſe tranquillus: poſtremo in quo id 
quod ſtultiſſimum eſt, univerſam mor- 


talium Sopharum ſapientiam longo ſupe- 


rat intervallo? Cujus debet nobis eſſe 
gravior autoritas, quàm e jus de quo pa- 
ter ipſe palàm eſt teſtificatus, Hic ef 
filius meus dilectus, in quo mihi complacur, 
ipſum audite? Quid æquè reverendum, 
atque is cujus oculis perl picua ſunt om- 
nia? Quid perinde formidandum atque 


ille qui ſolo nutu poteſt & animam & 
corpus in Tartara mittere? Quid au- 
tem formoſius eo, cujus vultum intueri 
ſumma eſt felicitas? Denique ſi multis 
pretium addit I" quid illo anti- 

„„ gquius 


quius, qui nec initium habet, nec finem 
eſt habiturus? Sed fortaſſe magis conve- 
nerit, ut pueri Pæerum admiremur, 
quandoquidem hic quoque ſtupendus 
occurrit, uſque adeo quod illius eſt in- 
fimum, ſublimius eſt 11s que ſunt apud 
homines excelſiſſima. Quantus erat ille, 
uem infantulum vagientem, pannoſum, 
40 jectum in præſepe, tamen cælitus ca- 
nunt angeli, adorant paſtores; adorat & 
uæ genuit; agnoſcunt bruta animan- 
tia; indicat ſtella; vene; intur magi; 
timet rex Herodes; trepidat omnis Hie- 
roſolyma; ſanctus amplectitur Symeon ; 
vaticinatur Anna; & in ſpem ſalutis 
eriguntur pii? O humilem ſublimita- 
tem, & ſublimem humilitatem! Si nova 
miramur, quid ſimile unquam aut fac- 
tum, aut auditum, aut cogitatum? Si 
magna ſuſpicimus, quid noſtro Jeſu mo- 
dis omnibus amplius, quem nulla crea- Nr 
tura poſſit vel exprimere voce, vel cogi- t 
tatione concipere? Hujus magnitudi- c 
nem qui velit oratione complecti, is d 
multo ſtultius agat, quàm fl conetur & 
vaftiſſimum Oceanum anguſto exhaurire at 
cyatho. Adoranda eſt ejus immenſitas  n 
magis quam explicanda ; quam vel hoc n. 
ipſo magis mirari convenit, quo minus In 
aſſequimur. Quidni nos faciamus, cum ¶ fir 
magnus ille precurſor indignum ſeſe ] ſu 
pronuntiet, qui corrigiam calceamento-aff 
rum ejus ſolvat ? Agite igitur pueri ſua-· ha 
oP Vviſſimi, 


— —— Spe = TY =_ 
— — => : 


TIS — 
— I IRS 


— — — 07 = 
— — — much n n aA 
— 


8 _ 
n 


_ 
— 


* 
Dy 

bn 

i 


pi 


P 8 * n p 4 7 * * -*- tg 746; 9 on p 
7 * * 2 Rig " ann 4 
. 7 — 5 2 £) F; > L 1 4 * 8 1 2. 
- ; a 
& 
- 5 3 
* 1 3 bs 95 
Y 5 * 
1 * 
o 8 we! 
FI * * * 
k 5 
1 + 


x 


viſſimi, troc tam inclyto puero Jeſu pre-, 
ceptore, hoe tam inſigni duce, ſandta 
ſuperbia gloriemur; hujus ſublimitas 
nobis ad piè audendum animos addat; 

in hoc uno nobis ipſi placeamus, ut, ex- 
iſtimantes illius omnia nobis eſſe com- 
munia, noſipſos meliores arbitremur, 
quaàm qui ſemel tali addicti imperatori, 


mundo vitiiſve, ſordiſſimis utique do- 
mints, Jervis} gon fs in on 


= 
7 
- Sr f 9 £3 MF 2 1 4 
1 nd F . 2 1 : ” 1. 1 
ww — — —— * * B 
8 . 
” - $4 


; * 


r g : 
. ; N ; BE: 22 2 f a 
9 * ? *+ * 8 . * . 1 
5 : A 5+ = go * 12 2 5 4 + © : : 
* ; 3 4 . £ 1 
' * 1 "= # q 6 
* 1 i . ” * 
. , - . , o 3 . 4 * 38 bo 4 * 1 
Cumaa Har F. 
* ** 8 oF , 1 { S | * i 
. E * % 7-4 1 A 6 . — P = ö 6. : a * : 
Bs - - & - 
p " 5 ** 8 Sk Py » © * 9 * 
e : 1 | 


Et % 2332 8 
„ Al f 


TED admirantur, & contremiſcunt 
etiam dæmones, amant ſoli pii. 
Quamobrem altera hujus orationis pars, 
ut proprius ad nos pertinet, ita eſt at- 
tentioribus auribus accipienda; videli- 


cet quot nominibus Jeſus ſit nobis aman 
dus, vel redamandus magis, ut qui nos 
& nondum conditos, ante omne tempus 


amarit in ſe, in quo jam tum erant om- 
nia. Itaque nativa. ſua bonitate cum 
nihil eſſemus, nos finxit, finxit autem 
non quodvis animal, ſed homines, & 
finxit ad ſui ipſius imaginem, hoc eſt 


ſummi boni capaces, ac ſacro ſur oris 


afflatu ſpiritum vitalem indidit. Ad 


hæc ceteris animantibus imperio noſtro 


3 


5 
3 
© = 
— 7 
ou 
= 
_- 
ww 
N | 1 
: . 
...< j 
1 
2 
F 
= 
1 
- 
| 
| 
: 
® 
1 
f 


3 NEE 6 
* 
* - 


[80 1 | 
parere juſſit; quinetiam angelis, in noſtri 
tutelam deſignatis, latiſſimam hane, ac 

pulcherrimam mundi fabricam noſtris 


addixit uſibus. In qui nos velut in ad- 
mirabili quodam theatro conſtituit, ut 

in rebus creatis opificis ſapientiam ad. 
miraremur, bonitatem amaremus, po- 


rentiam veneraremur; quoque id magis 


fieret, tot animi dotibus / ornavir, tam 


perſpicaci ingenii lumine condecoravir. 
Quid hoc animante fing} poterat vel ad- 
mirabilius, vel felicius? Sed O ſemper 
felicitatis comitem invidiam! Rurſum 
ſerpentis aſtu in peccatum; hoc eſt, 

luſquam in nihilum, relapſus eſt miſer. 

ed hiè tu rurſum optime Jeſu, quam 
ineffabili concilio, quam inaudito ex- 
emplo, quam incomparabili charitate 
tuum figmentum reſtituiſti? Nam ita 
reſtituiſti, ut labi propemodum expedi- 
erit; eamque culpam quidam non ab- 


ſurdè felicem vocaverit. Omnia debe- 


bamus conditori, at reparatori pluſquàm 


omnia debemus. Ultro temetipſum s 
regno Patris in hoc noſtrum exilium 
demiſiſti, ut nos paradiſo exactos, cœli 


cives redderes: noſtram humanam car- 
nem aſſumpſiſti, ut nos in tuæ divini- 
tatis confortium aſciſceres: noſtrum 
hunc limum induiſti, ut nos immortali- 
tatis gloria veſtires: noſtrà tectus for- 


ma, nobiſcum in hoc calamitofo mundo 
complures annos agere voluiſti, ut vel 


ſic 


— — — Fw "RY 8 


= = 


a 


* * oY N 1 IT" 75 - 8 8 7 * a 8 Ky 9 
Yo , "0 * - 74 " - * 1 * 
3 4 
* 8 * . 
— * 
* / - N * 
” 4 * 
y 
s 6 7 0 o * 
* d 


fic in tui raperes amorem: nudus in 


hanc lucem, imo noctem, emerſiſti, no- 
biſcum, atque adeo pro nobis, vagiſti, 


ſitiſti, eſuriſti, alſiſti, æſtuaſti, laboraſti, 


delaſſatus es, eguiſti, vigilaſti, jejunaſti: 
tot malis noſtris obnoxius eſſe voluiſti, 
ut nos ab omnibus exemptos malis, in 
tui, hoc eſt ſummi boni communionem 
aſſereres. Deinde per omnem ſandtiſſi- 
mz vitæ tuæ ſeriem, quam eſficacibus 
exemplis animos noſtros inflammas à 


quam ſalutaribus præceptis erudis, ac 


formas? quam. ſtupendis miraculis ex- 
pergefacis? quam blandis monitis trahisa 
uàm certis promiſſis invitas? ut non 

f alia commodior via ad te, niſi per te 
ipſum, qui unus es via, veritas, & vita. 
Sed viam non indicaſti modo, verum 
etiam aperuiſti, dum pro nobis vinciri, 
trahi, damnari , ridert, cædi, conſpui, 
vapulare, probris affici; demum, in ara 


crucis, agnus fine macula, immolari vo- 


luiſti, ut nos tuis vinculis ſolveres, tuis 
ſanares vulneribus, tuo lavares ſangui- 


ne, tua morte ad immortalitatem eve- 


heres. In ſumma totum te nobis im- 
pendiſti, ut tui (ſi fieri poſſet,) jacturà 
nos perditos ſervares. Vitæ redditus, 

toties tuis apparuiſti, atque illis intuen- 
tibus Patrem repetiſti, ut membra con- 
fiderent eo ſe perventura, quo caput- 
jam præceſſiſſe conſpicerent. Deinde 

quo magis confirmares W 


a , — 66— RE: * 8 
* I . L 1 J % 
n 4 7 5 
a». * v 
* 5 : 5 K 1 
#% ' 
7 4 ; 


placato, egregium illud perpetui amoris 
tui pignus miſiſti, ſacrum illum Spiri- 
tum, quo, mortui mundo, longe verius 


ac felicius viveremus in te, quam no- 
tro hoc ſpiritu vivimus. Queſo quid 
his ſumme charitatis argumentis pote- 
rat accedere? Ne hæc quidem tam mul- 
ta, tam magna flagrantiſſimo tuo in 
nos amori fat erant. Quis enim com- 
memorare poſſit, quot martyrum mor- 
tibus nos ad hujus vitæ contemptum 

animas; quot virginum exemplis ad 
continentiam aecendis; quot ſancto- 
rum monumentis ad pietatem ſollicitas; 
quam admirandis eccleſiæ tua ſacra- 
mentis communis pariter & ditas: ut 
conſolaris, erigis, atmas, doces, mones, 
trahis, rapis, mutas, transformas nos ar- 

canis tuis literis, in quibus vivas quaſ- 
dam tui ſcintillulas condi voluiſti, mag. 
num amoris incendium excitaturas, i 
quis modo pia diligentii conetur excu- 
tere! Denique quam undique nobis ob- 
vius es, ne quando liceat obliviſci tui 
Ad hæc quam paterne toleras peccantes, 
quam clementer recipis ad te redeuntes 
Nec imputas beneficia tua gratis, nec re- 
ſipiſcentibus noſtra imputas malefaQa. 
Ut ſubinde tacitis vellicas, ac trahis 
inſtinctibus! ut emendas adverſis! ut 
allicis proſperis! ut omnem moves lapi- 
dem! ut nuſquam ceſſat ardentiſſima tua 
charitas in fovendis, aſſerendis, tuendis, 


be- 


| J 
beandis nobis! Sed quàm pauca de tam 
innumeris perſtrinximus, commilitones? 
& tamen videtis quàm fit immenſus be- 
neficiorum acervus? Eat nunc qui vo- 
let, & Pyladas, Oreſtes, Pirit haus, Theſgos, 
Damonas,, at Pythias, verbis phaleratis 


efferat, mera præ his nugamenta. At-. 


que hæc quidem contulit ultro nihil pro 
meritis, imo transfugis, atque hoſtibus, 
& à quibus nihil omnino mutuĩ beneficii 
redire poterat. Si mediocribus officiis 
homines ad amandum hominem accens» 
dimur; hunc conditorem, judicem, ſie 
amantem, ſic promeritum, num ſaltem 
tedamabimus? Quandoquidem hanc ſo- 
lam gratiam ille à nobis repoſeit, quam 
tamen ipfam in noſtrum refundit Ju» 
crum. Adamas ſanguine molleſcic hir- 


cino: Aquilæ, leones, pardi, delphines, 


dracones agnoſcunt ac referunt beneſi- 
cium: & O duritiam cordis humani 
pluſquàm adamantinam, fi tam inauditt - 
charitate non miteſcit: O ingraritudi- 
nem pluſquam beluinam, ſi rantorum 
meritorum poteſt obliviſei: O ſingula- 
rem impudentiam dicam, an potius de- 
mentiam, ſic conditus, ſic reſtitutus, ſic 
locupletatus, tant pbrutus benefcentia, 
ad tantas vocatus ſpes, ſi quicquam amare 
poteſt, præter illum unum, in quo, & 2 
quo ſunt omnia, quique nobis omnia fe- 
cum impertit! Porro autem quanquam 
kec charitas mortales omnes complecti- 
5 | - 0. 


% . 177 


e 

L841 
tur, tamen nos illi peculiariter debemus, 
propterea quod in noſtrum hoc, eſt pue- 
rorum, ordinem fingulari quiadam pro- 
penſione atque indulgentià fuiſſe ſeſe, 
pluribus declaravit argumentis. Primum 
quod ita ur erat vatum oraculis pro- 
miſſus, puer parvulus naſci voluit, cum 
eſſet immenſus. Præterea quod adhuc 
uteri virginei latebris incluſus, infantis 
item nondum nati geſticulatione, atque 
exultatione, gaviſus eſt ſalutari. Deinde 
quod ſtatim innocentium puerorum ſan- 
guine, ſuam nativitatem voluit conſecrari, 
ut his quaſi velitibus, dux invictus bellum 
auſpicaretur. Adde his, quod inſtante 
morte triumphali Hleroſolymam veniens, 
puerorum occurſu, atque officio deco- 
rari, puerorum voce ſuas laudes decan- 
tari, maluir. Jam vero quam amantem, 
quamque ſollicitum puerorum patro- 
num agit, cum matribus infantes ſuos 
offerentibus, ut Jeſu contactu conſecra- 
rentur, diſcipulis ne poſſent admitti ve- 
tantibus indignans, Sinite, inquit, par. 
vulos venire ad me! Neque vero pueris 
benedixit tantum, verum etiam - negit 
ulli mortalium aditum patere in reg- 
num cœlorum, nifi qui ad parvulorum 
formam deſcenderit. Rurſum quam 2. 
manter & illud; cum tam graviter de- 
terret ab offendendis puſillis, affirmans 
magis expedire, Ur moluri ſaxo collo alli. 
gato præceps in mare detar aliquis, quam 
ES : | EL 


op 


„„ 

ut unum quemlibet ex his parvilis offendut. 
Atque his quam infigne adidit elogium 
ad puerorum commendationem : Amex 
dico vobis, angeli coram ſemper vident 
faciem patris? Gratias agit tibi tuus, 
tibique dicatus grex, Jeſu præceptor, cus 
quæſo ut ſacras tuas manus ſemper ad- 
movere velis, & ab omni ſcandalo pro- 
cul arceas. Quid illud? nonne magnum 


amoris indicium, cum, puero in medium 


collato, diſcipulis eum exemplum pro- 
ponit? N., inquiens, con verſi fueritis, & 
iciamini ſicut parvulus ifte, nom intrabitis 
in regnum cælorum. Annon eodem per- 
tinet? cum Nicodemo ſciſcitanti, qua viz 
poſſit ad vitam immortalem pertingere, 
jubet ut denuo renaſqtur, hoc eſt in pue- 


rum redeat. UſqueadeoChrifoducinoftrs. 


placuit infantia, ut ſenes etiam cogat re- 
pueraſcere, ſi modo velint ad ilfius ad- 
mitti conſortium, extra quem nulla ſa- 
lutis ſpes eft. Neque vero à Chriſto diſ- 
ſonat Petrus, cum admonet, Ut tanguam 
nuper editi infantes lac concupiſcamus. Ne- 
que diſcrepat Paulus, Filioli mei, inqui- 
ens, quos iterum parturio, donec formetur 
Chriſtus in vobis. Idem parvulos in Chriſte 
lacte potat. Multa ſunt id genus in my- 
ſticis literis. Omnino Chriſtianiſmus 
nihil aliud eſt quam renaſcentia, quàm 
repueraſcentia quædam. Magnum igitur 
pueri, magnum pueritiæ ſacramentum, 
qua Jeſus tantopere delectatus eſt. Non 
. * COR» 


PS 
7 


od. 


— 2 — 5 _— o "TR! \ 
— 7 2 
— Ris 5 Cry, RT _— 
2 : — 
. n 
TTP 
. 9 
1 
: 
#6 
* 7 
4 © 
. o 1 
r f . 


—— · ES * 3 — TD I ATE 
” 1 7 


N Py 


_ 


autem innocuos pueros, dociles, ſim- 


Eſt igitur novum quodam pueritiæ ge. 


conſtat, ſed innoc 


ſuevit eſſe comes. Cur detrahit invidias, 


quæ ſenum ſunt quaſi peculiaria? ni- 


e 
contemnatis ætatem noſtram, qua verus 
ille rerum eſtimator tanti fecit. Tan. 
tum demus operam, ut ejuſmodi ſimus 
pueri, cujuſmodi diligit Jeſus; diligith 


plices: atque illud interim memineri- 
mus, hanc Deo gratam pueritiam non 
in annis eſſe ſitam, ſed in animis, non 
in temporibus, ſed in moribus. Eſt enim 
wa hows ade quoddam, nobiſque mag. 
nopere fugiendum puerorum genus, qui 
mento lavi, mente ſunt hirſuta, & ætate 
impuberes, vitioſa aſtutia ſenes ſunt. 


nus quod à Chriſto probatur, pueritia ci. 
tra puerilitatem, & omnino ſenilis que- 
dam pueritia, quæ ngn annorum numero 
ia, ſed ingenii ſim- 
plicitate. Annon id palam indicat Pe. 
trus, cum ait: Deponentes igitur omnem 
malitiam, & omnem dolum, & ſimulationes 
& invidias, & detractiones, ſicut modo ge- 
niti infantes, rationale, & ſine dolo lac con- 
cupiſcite, ut in eo creſcatis in ſalutem! 
Cur addidit rationale? nempe ut exclude- 
ret ſtultitiam, quæ hujus ferè ætatis con- 


ſimulationes, ac reliqua id genus vitia, 


mirum ut intelligeremus, Chriſti pueros 

ſimplicitare ac puritate æſtimari, non 

natalibus. Ad eundem modum & Pau- 

Ius: Malitia, inquit parvuli eſtote, ſenſibus * 
| Mr, Bt 


. 
an. autem perfecti. Quanquàm eſt omnino 
nus in ips2 puerorum ætate nativa quædam 
git bonitas, & velut umbra quædam ac ſi- 
m. mulachrum innocentiz, vel ſpes potius 


im- | el! . 
eri-Hatque indoles futuræ probitatis: mollis, 
on MS in quemvis habitum ſequax animus, 


pudor optimus innocentiz cuſtos, inge- 
nium vitiis vacuum, corporis nitor, ac 
ag. Nveluti flos quidam vernantis evi, & 
qui eſcio quomodo quiddam ſpiritibus cog- 
natum ac familiare. Neque enim temere 
fit, ut quoties apparent angeli, puerili 
pecie ſeſe offerant oculis. Quin etiam 
agi, ſi quando ſuis incantamentis Spi- 
itum eliciunt, in puerile corpus ferun- 
ur accerſere. At quanto libentius Spi- 
itus ille divinus, piis ac ſanctis evoca- 
us votis, in hujuſmodi domicilia demi- 
grabit? Ergo ad has nature dores fi ac- 
eſſerit fummi illius & abſoJuti puert 
mitatio, tum demum & grati in iſſum, 
x illo digni pueri videbimur. Etenim fic 
romeritum quis poſſet non amare? Ve- 
de. Yum enimvero ea veri amoris vis eſt, ut 
jus quod ames quam ſimillimus eſſe cu- 


the dias. Quod ſi in nobis efficit amor hu- 
tia, Hanus, quantum æmulandi ſtudium ex- 
ni- Fitabit amor divinus, cut ille collatus, 
ros Fix amoris umbella eſt ? Proinde fi verè 
ion tque ex animo, non verbo tenus, Jeſum 
ay. mamus, Jeſum pro noſtra virili cone- 
by Hur exprimere, vel potius in il lum tranſ- 
ay. Nrmari. Quod fi virum aſſequi non 


H 2 NED poſſu- 


— 


L883 1 


# / 


poſſumus, ſaltem pueri 2 imite. 


mur. Quanquam hoc ipſum facinus ef 
haud quaquam puerile, imo. ſenilibus 
etiam viribus majus, ſed quod ferè nul. 
quam ſuccedat felicius quàm in pueris 
Etenim quoties negotium ab humano 
pendet præſidio, tum robur, ætas, ſexus 


expenditur; verum ubi gratiæ res agitur, 


non nature, tum hoc efficacius exerit 


ſeſe miraculum Spiritus, quo minus erat 

opis ac fiduciæ in carne. Denique quid 
dubitemus, aut diffidamus ipſo forman- 
te, fingente, ac transformante nos, quem 


conamur exprimere? Quis Danieli puer 
tantum addidit prudentiæ? quis puero 
Solomoni tantum tribuit ſapientiæ? quis 


tribus illis pueris tantum adjunxit tole. 
_ rantiz? quis 8 dignum di. 


vino fecit alloquio? quis tot tam teneris 


virgunculis tam maſculam atque invic- 
tam virtutem dedit? Profecto non natur: 


ſed gratia; & ubi minus ſuceurrit natu- 
ra, ibi mirabilius operatur gratia. Hac 
igitur freti, magno animo ſtudium æmu- 
landi puerum Fe/um capeſſamus, nec un- 
quam oculos ab eo velut à ſcopo deffec 


tamus. Abſolutum exemplar habemus 


nihil eſt quod aliunde petere oporteat 


Omnis illius vita, quid nos ſequi debex 


mus, clamitat. Quid autem docuit puer 
ille puriſſimus de puriſſimà virgine na-. 
rus, niſi ut omnem hujus mundi ſpur- 
citiam & inquinamenta vitemus, atque 

. 5 . ſts 


. 
angelicam quandam vitam jam nunc im 
terris meditemur; hoc eſt, id eſſe ſtude- 
amus, quod illic ſemper ſumus futuri. 
Porro Spiritus Jeſu cum omnes ſordes 
averſatur, & odit, tum præcipue bellui- 


nam illam, & prorſus homine indignam 


libidinem. Quid autem docuit nos, na- 
tus peregre, æditus in tuguriolo, abjec- 
tus in præſepe, pannis involutus, niſi ut 


ſemper meminerimus nos hie paucorum 


dierum hoſpites eſſe, utque calcatis opi- 


bus, ſpetis mundi falſis honoribus, per 


pios labores ad cæleſtem illam patriam 
expediti feſtinemus, in qua jam nunc 
animo vivamus oportet, etiam ſi corpo- 
reis interim pedibus terram contingi- 
mus? Rurſum quid admonuit in E - 


tum aufugiens, niſi ut inquinatorum 


commercium modis omnibus devitemus, 
qui Jeſum in nobis, hoc eſt, innocen- 


tiam, ac mundi neglectum, conantur 


extinguere? Quid vero docuit cir- 


cumciſus, niſt ut omneis carnis affec- 


tu, ad CHriſtum properantibus obſtrepen- 
tes, amputemus, ac tanquam in nobis 
ipſis mortui, ſolo Jeſa Spiritu ducamur 
ac vegetemur? Quid docuit oblatus in 
templo, nift ut totos nos ab ipsà jam in- 
fantia Deo, rebuſque ſacris dicemus, 
conſecremuſque, ac protinus recenti ad- 
huc mentis teſtula Jeſum imbibamus ? 
Neque enim ulla ætas ad diſcendam pie- 


tatem immatura eſt. imo non eſt alia 


H 3 ma- 


magiĩs tempeſtiva ad diſcendum Chriſ. 


tum, quàm ea quæ mundum adhuc neſ- 
cit. Jam ipſi apud vos æſtimate pueri, 
puer ille ſic natus, fic deo dicatus, quam 
landtis ſtudiis totam pueritiam tranſege- 
rit: non otio, non cibo, non ſomno, non 


ineptis lucibus, non ſtultis fabulis, non 


evagationibus, quemadmodum puero- 


rum vulgus facit; ſed aut parentum ob- 
ſequiis, aut ſacris precationibus, aut au- 


ſcultandis doctoribus, aut piis meditatio- 
nibus, aut ſanCtis ac ſeriis cum æqualibus 


pueris colloquiis. Annon hæc, & mul. 
ta ſimilia ſummatim complexus eſt ſanc- 


tus Lucas, cum ſcribit ad hunc modum , 
Puer creſcebat, & confortabatur plenus ſa- 
pieutia? De priſtinis pueris dictum eſt: 

Stultitia colligata eſt in corde pueri. De 
novo hoc auditis, plenus ſapientia. Quid 
adhuc ætatis inſcitiam præteximus, cum 
audiamus non ſapientem, ſed plenum 
ſapientia puerum ? Videte ut omnem 


rerum ordinem hic puer invertit, qui 


loquitur in Apocalypſi, Ecce ego nova fas 
rio omnia. Perditur ſapientia ſenum, ac 
prudentia prudentium reprobatur, & 
pueri implentur ſapientia. Nimirum hoc 


nomine gratias agens patri: Quaniam, 


inquit, abſcondiſti hec a ſapientibus, & re- 


welaſti ea parvulis. Porro ne ſtultam hu- 


jus mundi, ac fucatam fapientiam affec- 
taremus, protinus adjecit, & gratia Dei 
erat in illo. Is vero demum ſapit, qui 
4 7 : mun- 


„ e ee e . „e ang „ "wi os”) tw FJ ↄ² d ⅛⅛ç.p . ̃ n. ˙ ůui L111 ⁊ og OR Oe See 7 


Con 
mundo deſipit, & nil niſi Chriftum ſapit. 
Is non & inen libris, non 8 
Scoticis argutiis, ſed ſincera fide cogno- 
ſcitur, ſpe tenetur, charitate devincitur. 
Jam vero quam multa docuit nos, ubi 
duodecem natus annos, 4- parentibus 
furtim ſubducit ſeſe, nè inter notos qui- 
dem, ac propinquos repertus, poſt tri- 
duum denique inventus eſt, Sed ubi 
tandem inventus? num in circulis ? 
num in choreis? num in viis aut foro? 
Audite, pueri, ubi repertus ſit Jeſus, re- 
lictis . quodammodo fugiti- 1 
vus, & ubi vos verſari conveniat intel. 

ligetis. In templo, inquam, inventus eſt, | 
medio doctorum ſedens, audiens illos, ac Vis 

ciſſim interrogans.. Quid docuit nos Jeſa 

his tam admirandis factis? Non dubi- 

um quin rem magnam , rem ſeriam, 

rem imitandam docuerit. Quid au- 

tem? quid niſi ut grandeſcente in no- 

bis Chriſto, r & in nobis 

naſcitur, & habet ſuos ætatum gradus, 

donec occurramus in virum perfectum, | 

& in menſuram plenitudinis ejus? Ergo . 

cum grandeſcit in nobis, docet ut natu- IN 

rales parentum & amicorum affeQus in 
Deum transferamus , nihil hic amemus, 
I nihil miremur, niſi in Chriſto in Chriftum 
in omnibus. Meminerimus nos verum 
patrem, patriam, cognatos, amicos ha- 
1 bere in cœlis. Verum ne quis imagi- 
1 netur hunc parentum neglectum, faſtum, 
— 2 


„„ „ 


Dre 


\ o 


Ty 


> ww w aq.» þ 


vw 03 6% C3 \'$ wo» 


it 


5 
aut inobedientiam ſapere, conſequitur, 
& erat ſubditus illis. Imo nemo ſuos 
parentes verius amat, nemo magis piè 
colit, nemo obſervantius morem gerit, 
quàm qui ſic contemnit. Quid autem 
eſt ſedere in templo, niſi in rebus ſacris 
conquieſcere, & ad diſcendum animum 
ab omnibus tranquillum curis adferre? 
Nihil autem vitiis eſt turbulentius: & 
otium ac quietem amat ſapientia. Jam 
à quo tandem nos gravemur diſcere, 
quam attentas aures preceptoribus præ- 
bere convenit, cum puer ille cœleſtis, 
fapientia Dei Patris, in medio doctorum 
ſedeat, audiens viciſſim ac reſpondens, 
ſed ita reſpondens ; ut omnes, ejus ſapi- 
entiam admirarentur ? Neque 1d mirum, 
cum is eſſet, ad quem omnis mundi ſa- 
pientia ſtulta eſt. Præclara res legum 
prudentia, egregia res Philoſophiæ cog- 
nitio, ſuſpicienda res Theologiæ pro- 
feſſio; verum ſi quis Jeſum audiar, ilico 
ſtulteſcunt omnia. At noſtra reſponſio, 

ſi ſapientiæ miraculum excitare non po- 

teſt, certè ſapiat modeſtiam, ſonet in- 
nocentiam. Rurſum, obſecro, quàm mo- 
rigeros, quàm obſequentes nos eſſe de- 
cet parentibus ac preceptoribus, quos 
potiores velut ingenii parentes habemus, 
. poſteaquam ille dominus omnium, cum 
à parentibus non intelligeretur, tamen 
fubditus illis redierit in Nazareth? De- 
betur hoc pietati, debetur parentum re- 
1 | veren - 


* 
* 


N es 
verentiæ, ut aliquoties illorum voluntati 
concedamus, etiam fi nos meliora vide- 
rimus. Sed jam operæ pretium eſt au- 
dire, quàm apto fine Lucas Jeſu pueriti- 
am concluſerit: Et Feſus (inquit) profi- 
ciebat ſapientia, etate, & gratia apud 
Deum, & homines, Quam multa quam 
paucis nos docuit? Primum cum æta- 
tis acceſſione pieratis acceſſionem opor- 
tere copulari, ne illud in nos jure dici 
poſſit, quod in hominum vulgus divus 


dixit Auguſtinns; Qui major eſt ætate, 


major eſt iniquitate. Neve in pul- 
cherrimo certamine unquam reſtemus, 
aut nos aſſecutos arbitremur, ſed in mo- 
rem currentium in ftadio, a tergo relicta 
negligentes, in anteriora nitamur, ac 
ſemper à bonis ad meliora, a melioribus 
ad optima, proficere conemur, donec ad 
metam, hoc eſt, hujus vitæ finem, per- 
ventum erit. Socrates jam admodum ſe» 
nex perinde quaſi nibil ſciret, ita ſemper 
à quovis dicere ſitiebat. Itidem & nos, 
quo mapis in Chriſto fuerimus, hoc mi- 
nus nobis placebimus, ſi modo verè in 
illo fuerimus progreſſi. Adeo e 

peſtis eſt & ſtudiorum, & pietatis; ac 
juxta Pabium, præcox illud ingeniorum 
genus, non temerè pervenit ad frugem 
vel eruditionis, vel innocentiæ. Equi - 
dem nec ordinem otioſum eſſe puto, 


| Apud Deum, & apud homines, ut intel. 
ligamus in primis dandam operam, ut 


vita 


— —_— - 2. 
= e OLI oa g . 2 
= = of l — FS l = 2 — = = = 
l — I A eo — bo N * — — — — — = — 1 = — — 
—— ps 1 * 8 — — 7 = © 8 2 3 8 — — — =_ 
8 . * — — — 2 pn wt ems =) ; Y Wo "x "0 3 > > \ — hy — . 4 ——— _— 
„ TT ans ESSE ooo WT, EL — 2 - O n | — — — 5 — i — — 
"a YT ä 3 * — — ä —— p : _— = \ . 5 EE a te 2 
ON 1 ray toned = — a 5 — . , 5 er — — . — * — — — 5 
5 4 c 8 | aw” — IR? bl — —— — 8 * — — — * 3 
: . at cnn RI 6 bY = 
2 - — SE x — a . — —— 3 « _- p vo 
N = — - — l 
ug — — — — x .  —— — 2 0 * 
0 - — _ — — > N . a . 
— — — 1 * 4 
v — - ” ” = * 
— * 


Coon apnea: hop 


a K 6 „ * ; 
32 ; 2 — r 5 * eh 
* 1. WC 4 — % cs 8 . 
. 2 oy EC 6 


— 


manus favor ultto conſequetur. 


S 


vita noſtra Deo placeat. Id agentes hu- 


Nihil 


enim virtute pulchrius, nihil amabilius, 


quam laus hoc magis ſequi ſolet, quo 
minus appetitur. Paucis ut potuimus 
vobis expreſſimus exemplar pueri, quem 


& amare plurimum, & imitari ſtudio- 


ſiſſimè debemus. Atque omnino tan» 
tum videbimur amare, quantum fueri- 
mus imitati. Rurſum tanto plenius imi- 
tabimur, quanto amabimus ardentius, 
Proinde hoc ipſum ab illo quotidianis 
ac puris precibus flagitemus, ut nobis 
donet amore ſui flagrare, ſui ſimili eva- 
dere, hoc eſt, caſtos, puros, incontami- 
natos, mites, ſimplices, tractabiles, ex- 
pertes fuci, ignaros doli, neſcios invidiæ, 
parentibus morigeros, præceptoribus 
dicto audientes, mundi contemptores, 
rebus divinis addictos, pits literis inten- 
tos, nobiſipſis quotidie meliores, proba- 
tos ſuperis, gratos hominibus, odore bo- 
ne fame quam plurimos ad Chriſtum al- 
licientes. Hæc inquam aſſiduè flagite- 
mus, hæc manibus pedibuſque conemur, 
dum habilis ætas, brevi alioqui fugitura. 
Etenim, ſi rectè monuit Fabius, Optima 
ſtatim ac primo diſcenda; quid prius diſ- 
ci debet, quam Chriſtus quo nihil eſt 
melius: imo quid aliud diſcere oportet 
Chriſtianum, quim eum unum, quem 
noſſe, eſt vita æterna? quemadmodum 
ipſe teſtatur, patrem orans in * | 


A £@w K oo 7 c n 


— 


* P * 4 FERC "OY 9 * n n * r — 8 a F 
N PS » . VVV xt 2 2 , 
a , = ” . 
. * " . 
L 95 ] Dy 


ld ſi curabimus, utcunque pro virili gra- 
tiam referemus, tam ſingulariter de no- 


bis merito, &, illi referendo gratiam, ip- 
„ ſum nobis lucrifaciemus. Referemus 
autem hoc plenius, quo vehementius re- 
S damabimus. Porro hoc magis illum re- 


damabimus, quo magis vita ac moribus 
exprimemus. Jam quo magis exprime- 
mus, hoc magis ipſo locupletabimur. 


E 
F 5 4 


Tertia Pars, 

A T interim nonnullus forſitan ſuc- 
curret animo, duram hanc eſſe 
militiam, repudiatis omnibus, cum Chri- 
ſto crucem tollere. Sed memineritis, fra- 
s tres dilectiſſimi, longe diverſam mundi 
& Chriſti eſſe naturam. Mundus ceu 
- |  fucata meretrix, prima fronte blandus 
nobis & aureus occurrit, poſtea quo in- 
grediare altius, quo propius inſpicias, hoc 
- [| magis ac magis tetra, putida, fellita ſunt 
omnia. E Giverle Chriſtus procul intu- 
entibus durior apparet, dum cruces vi- 
demus, dum voluptatum ac vitæ con- 
temptum. verum ſi quis fidenti animo 
totum ſeſe in illum rejiciat, reperiet ni- 
hil eſſe mollius, nihil expeditius, nihil 
dulcius. Niſi forte verum non dixit 
Veritas in Evangelio, cum ait: Tollite 
| ju- 


in RED. / AW, WR WA, F 


* ä 2 — ; 
8 & L N v : 2 * 7 5 * 4 RN 
Fr wy «7 * © 2x" 26 * _—— . 3 N Fn = N * * _ . - _ * - 
* © 2 7% e * * — > _ ; 7 
N 4 1 * Y * * 4 
* 7. 6 ” 
J 1 a * * 
6 + - , 4 * . S I 1 
* „ 70 * .* 2 8 - * 
* * * a 
1 - . < 14 * ; 1 : 
21 3 * * N58 8 a 4 7 4 
4 hr; gt a 
| 4 8 - * 
5 * * ** - * — 
+72 7 - * 3 2 8 ; A ot 
— 
un ; Fo —* Tas = 0 5 
! 4 1 - « 
1 & » 38 4 
* #1 . , 
i . Wow 4 o 
U ** 
< 
— 
7 


Jugum meum ſuper vos & invenietis reguiem 


*% 


9, animabus veſtris, jugum enim Mmeum ſuave 
eſt, & onus meum leve, Hæc nimirum 


vere eſt ardua illa virtutis via, quam 


Se olim tanto ante Chriſtum; utcunque 
ſomniavit Heſodas, primo aditu aſpe- 
rior, progreſſu ſemper & facilior, & a- 


mænior. Sed quid tandem aſperum vi- 


deri poteſt, quo ad tam ingens tam cer- 


tum itur premium? ſi juxta ſapientis 


dictum ſpes præmii minuit vim flagelli, 


quis in hac momentanea vita, non leve, 


non dulce judicet, quo ccleſtem illam, 


& nunquam deſituram ſibi paret vitam, 
æternum regnare cum Chriſto, aſſiduè 


ſummum illud intueri bonum, verſari 


in angelorum contubernio, ab omni ma- 
lorum metu procul abeſſe? Quis oro 
tantum hoc præmium, non vel ſexcentis 
mortibus emptum velit? Atqui hoc tan- 
tum donativum pollicetur militibus ſuis 
imperator noſter Jeſus, qui neque fallere 
poteſt neque mentiri voluit. Jam apud 
voſmetipſos expendite fructus æternita- 


tem, ac magnitudinem, contra quam bre- 


ve hujus militiæ tempus, nimirum haud 
longius ipſa vita, que quid aliud eſt, 
quam vapor ad exiguum tempus appa- 


rens, aut unius hore ſomnium ? Sed a- 


gedum de hoc interim inzſtimabili præ- 
mio ſileamus, atque inſpiciamus quam 
abunde magna mercede dux noſter mili- 
tum ſuorum labores etiam in haàc vita 

4 TIS . CQMy 


— 7 os eo . ST 2, 1 


58 


* 


57 1 


compenſet, quamque diſparem metant 


meſſem, qui mundo militent, & qui me- 
rent ſub Chriſto Feſu: Audiamus quid 
ipſi dicant impii in libro Saptentie : 
Laſſati ſumus in via iniquitatis, perditionis 
ambulawimus vias 4 ele, diam autem 
domini ignoravimns, Illectat mundus fu- 


catis bonorum ſimulachris, quæ nihil 


aliud ſunt, quàm mellita venena. Mox 
attractos, & velut inautoratos, Deum im- 
mortalem ! in quas curas, quas ſolicitu- 
dines, quas turbas, quæ diſpendia, que 


dedecora, in quam conſciæ mentis car- 


nificinam, in quam infelicem exitum 


miſeros adducit? ut hic quoque jam 


abundè magnas impietatis pœnas dediſſe 
videantur, etiam ſi nulli conſequantur 
inferi. At qui rejectis mundi fucis, in 
Jeſum, hoc eſt, ſummum bonum, om- 


nem amorem, curam, ſtudiumque tranſ- 


ferunt, totique ab illo pendent, ii juxta 


promiſſum Evangelicum, non modo vi- 


tam æternam poſſidebunt, verum etiam 
in hoc ſæculo centuplum accipient. 
Quid eſt autem accipere 'centuplum ? 
Nempe pro fucatis bonis, vera; pro in- 
certis, certa; pro fluxis, æterna; pro ve- 
neno tinctis, ſincera; pro curis, ocium; 
pro ſolicitudine, fiduciam; pro turbulen- 

tia, tranquillitatem; pro diſpendiis, utili- 
tatem; pro flagitiis, integritatem; pro con- 
ſcientiæ cruciatu, ſecretum & ineffabile 


gaudium; pro atque infelici exitu, 


glo- 


. _—_ 
' 5 
> / 
. 
1 
= 3 LS 0 
* 


glorioſam ac triumphalem mortem. Spre- 


viſti divitias amore Chriſti; in ipſo veros 
invenies theſauros: rejeciſti falſos hono. 
res; in hoc longe eris honoratior: neg. 
lexiſti parentum affe &us; hoc indulgen- 
tius fovebit te pater verus, qui eſt in 
_ . celis: pro nihilo habuiſti mundanam 

ſapientiam; in Chriſto longe verius ſa- 

_ pies, ac felicius: aſpernatus es peſtiferas 
voluptates ; in ipſp multo alias invenies 


delicias. Breviter ubi arcanas illas, ſed 


veras, opes Chriſti, diſpulſa mundi cali- 
gine, videris, omnia que Prius arride- 
bant, quæ ſolicitabant, ea non ſolum 
non admiraberis, ſed perinde ut pe- 
ſtes quaſdam fugies, rejicies, averſa 

ris. Fit enim mirum in modum, ut 
ſimul atque coleſtis illa lux animos 
noſtros penitus attigerit, protinus nova 
quædam rerum omnium facies oboria- 
tur. Itaque quod paulo ante dulce vi- 
debatur, nunc amareſcit: quod amarum, 
dulceſcit: quod horrendum, blanditur: 
quod blanditur, horreſcit : quod ſplen- 
didum ante, nunc ſordidum: quod po- 
tens, infirmum: quod formoſum, de- 
forme: quod nobile, ignobile: quod o- 
pulentum, egenum: quod ſublime, hu- 
mile: quod lucrum, damnum: quod 
ſapiens, ſtultum: quod vita, mors: quod 
expetendum, fugiendum, & contra. Ut 
repente mutata rerum ſpecie, nihil mi- 


bantur. 


* 


ns eſſe judices, quam id quod eſſe vide · 


— „ =» 


9611! -. 


ac vera reperiuntur omnia bona, quo- 
rum inanes ac mendaces, imagines & 


umbras, ceu preſtigias, mundus hic o- 
ſtentat, quas miſerum mortalium vulgus 
tanto animi tumultu, tantis diſpendus,' 
tantis periculis, per fas nefaſque perſe- 


quitur. Quam, obſecro, beatitudinem 
cum hoc animo conferre queas? qui jam 


liber fit ab errore, liber ab affectibus, ſe- 
curus, ſemper gaudens, ob teſtimonium 


conſcientiæ, nulla de re ſolicitus, altus, 
ſublimis, ac cœlo proximus, jamque 


ſupra ſortem humanam, qui Chriſto, ex- 
celſiflimi petrà, nixus, omnes hujus ſe- 


culi fucos , tumultus, procellas, ex alto 


| rideat, negligat, vel potius commiſere- 


tur? Quid autem timeat is, qui propug- 
natorem habeat Deum? I 
At ſumma eſt gloria pro Chriſto ĩignomi- 


niam pati. Paupertatem ? At opum ſar- 
cinam lubens abjicit, quiſquis ad Chriſ- 


tum properat. Mortem? At ea maximè 


in votis eſt, per quam ſcit ſeſe ad im- 
mortalem vitam efſe tranſmittendum. 


Qua de re ſir ſolicitus, cujus pater cœ- 
leſtis etiam pilos habet annumeratos? 
Quid autem cupiat is, qui in Chriſto poſ- 
ſidet omnia? Quid enim non commune 
membris & capiti? Jam vero quanta eſt 
hominis non modo felicitas, verum eti- 
am dignitas, vivum eſſe membrum ſanc- 
tiſſimi corporis Eccleſiæ, idem eſſe cum 

5 I 2 Erie, 


gnominiam? 


— 


* - l * = 
— . 1 2 2 by 
- n 2 
. ** 


n 5 


4 
* 
2 
"8 
* 
1 
mY 
1 
1 
1 
| 
1 
{ 
4 
| 
wy 
+ 
f 
1 
N 
ES 
*. 
1 * 
x $1 
| | 
4 


- R 5 
. Fe 4% 
= 
* nuts 
K * 
* 


F Eo 
Chriſto, eandem carnem, eundem Spiri 
tum, communem cum illo habere pa- 
trem in cœlis, Chriſtum habere fratrem, 
ad communem cum illo hæreditatem 
deſtinatum eſſe: breviter jam non ho- 
minem eſſe, ſed Deum? Adde his guſ- 
tum quendam felicitatis futuræ quem 
piæ mentes ſubinde percipiunt. Hæc 
nimirum viderat, hæc ſenſerat Propheta, 
cum ait, Nec auris audivit, nec oculus vi- 
dit, nec in cor hominis aſcendit, que præ- 
paraſti, Deus, diligentihus te. Proinde 
chariſſimi ſodales, fi dabimus operam, 
ut vere Chriſti membra ſimus, juxta il- 
lud Propheticum dictum, Juſtus ut palma 
florebit, etiam in hic vita perpetua qua- 
dam adoleſcentià vernabimus, non ani- 
mo tantum, verum etiam corpore. Et. 
enim quemadmodum floridus ille Jeſu 

Spiritus in noſtrum Spiritum redun 
bit, ita noſter viciſſim in ſuum corpus 
influet, & quoad fieri poteſt, in ſeſe 
transformabit. Nec poterit tantus ani. 
mi & corporis nitor veſtium ſordes fer- 
re. Nam animus noſter habitaculum eſt 
Dei, animi domicilium eſt corpus; por- 
ro veſtis & ipſa corporis quodammodo 
corpus eſt. Ita fiet, ut capitis puritati 
totus homo reſpondeat, donec peracta 
hac vita ad immortalitatem traducatur. 


.. 


"HOI 
* 


reins 
* «as * 


: . : 9 8 * 
2 
as A . 
O a : $ 4 
N 1 > ; >. 
þ 4 E . 
—.— — —— — 7 
1 * I © 3 N n T 2 12 e —_— —— . . 
33 | þ | ' A . 5 
1 G0 „ J . 


GIT E igitur, optimi commili- 

tones, ad hanc tantam fælicitatem 
ſummis viribus enitamur, ducem no- 
ſtrum Jeſum unum admiremur, quo ma- 
jus nihil eſſe poteſt, immo ſine quo ni- 
hil eſt animo magnum. Hunc unum 
amemus, quo nihil eſſe melius poteſt, 
immo extra quem nihil eſt omnino bo- 
num. Hunc imitemur, qui ſolus eſt 
verum & abſolutum pietatis exemplar, 
n quiſquis ſapit, deſipit. Huic 
uni inhæreamus, hunc unum amplecta- 
mur, hoc uno fruamur, in quo eſt vera 


— 
* 
-» 


f 

* 

F342 | EF< + 
? E 1308 


pax, gaudium, tranquillitas, voluptas, 


vita, immortalitas. Quid multis? ſum- 
ma bonorum eſt omnium. Extra hunc 
nihil ſuſpiciamus, nihil amemus, nihil 
appetamus, huic uni placere ſtudeamus. 


Meminerimus nos ſub illius oculis, & 


illius angelis teſtibus, quicquid agimus, 
agere. Zelotypus eſt, nec ullas mundi 
ſordes patitur. Quare puram & ange- 
licam in illo vivamus vitam, ille ſit no- 


bis in corde, in ore, in omni vita. 


Hunc penitus ſapiamus, hunc loqua- 
mur, hunc moribus exprimamus. In 


illo negotiutn, * gaudium, ſolati- 


3. um, 


_ 
= — 


Ars. br 
— — 2 
i 
1 
-» mu 
* 
. — 
— "4 
BE 
* 
. 8 


© 
* 


2__ 


„„ fi Ls EEO rs Ae A TT ac” Fe 


— IA 5, <4 = 
4 


* 
* * 


ien 
um, ſpem, præſidium omne collocemus. 


Hic à vigilantium animis nunquam di- 


ſcedat: hic dormientibus occurſet. Hunc 
& literæ noſtræ, & luſus etiam ſapiant : 


per hunc & in hoc creſcamus, donec 
coccurramus in virum perfettum, & 
gnaviter obita militia, perpetuum cum 


Illo triumphum agamus in cœlis. 


7 


; , 
FS 1 | 
4 AU r ** OI 8 - 1 


* 


* ——B— « n 
oy . F . 17 
1 « w 5 » * \ 


11 


Precatio Puerilis pro 


Docilitate. 


A UDI preces meas, æterna Patris 
; ſapientia, Domine Jeſu, qui tene- 


r ætati docilitatis commodum addi- 
diſti; adde quæſo ad naturæ propenſio- 
nem auxilium Gratiæ Tuæ, ut literas ac 


liberales diſciplinas citius perdiſcam, 
ſed Tuæ Gloriæ ſervituras; quarum ad- 


miniculis adjuta mens mea plenius aſſe- 
quatur cognitionem Tui, quem noſſe 
telicitatis humanæ ſumma eſt : utque 


ad Tuæ ſanctiſſimæ Pueritiæ exemplum, 


indies proficiam, ætate, ſapientia, & 


gratia, apud Deum, & apud homines: 
Qui vivis & regnas, in conſortio Patris 


ac Spiritus Sandi in æterna ſecula. 


Amen. 


9 „ og „ 


» £4 wo 


[203 ] 


mw 


4 


Pro Parentibus. 
D Omine Deus, qui nos, ſecundum 


S 


bus noſtris habere voluiſti, nec inter 


officia pietatis minimum eſt, pro Paren- 


tum incolumitate Tuam bonitatem in- 
terpellare; ſerva quæſumus, Parentes 


meos cum omni familia; primum in 


Tuæ religionis amore, deinde tutos à 
corporis & animi perturbatione : Mihi 
vero præſta, ne quid illis ex me moleſti- 
arum accedat; denique ut ego illos, 


illi Te propitium habeant, qui ſupremus 
es omnium Pater. Amen. 


Te, plurimum honoris Parenti- 


2 = 2 
nr 1 1 
3 7 n 400 


222 NIL 
525 
— 3 n.4 

1 = 


Y 


n * nad 
. math 6 But: ond RE 


Cn ed —— — Dr. IS 
wy” 
—U—ä — on 


5. FOAN. CHRYSOSTOMI 
De Orando Deum 


C onciones Due, 


E RAS. Ret. Interprete. 


—ͤ——DUs — —: 


— a * OE — — aa 
= n 


2 


8 —— Dog o —— ———. — — 
—— — * 
42. — 22 EEE ͤ ˙—¹ A 


— * > : 2 : 
Be e gn — hs 


1 


EG 


\ 05-8 


102 bp 


po net 


8 — 22 


* 3 * 5 ” ; N * 15 2 2 = Y 
- „ 7 9 4 
; : , hs. 
* 7 * "Mgt 
#2 * * 44 
I O ] * 
4 * 3 4 
o 4 5 ; 
1 £ 4 * 
h A 
- — . 


n 
[ 


Orando Deum. 

Ds nomine par eſt Dei famu- 

los & laudibus vehere, & ſuſpi- 
cere. Primum quod ſpem ſalutis in 
ſanctis precibus collocarunt ; deinde 
quod laudes reliquoſque cultus, quos 
Deo cum gaudio ſimul & tremore con- 
ſueverunt offerre, intercidere paſſi non 
ſunt, ſed literis prodita ſupereſſe volue- 
runt; quo ſuum theſaurum in nos, ve- 
lut hereditaria ſucceſſione, trans funde- 
rent; quo, videlicet, omnem poſterita- 
tem ad ſui provocare poſſent æmulatio- 
nem. Convenit enim, ut & præcepto- 
rum mores ad eos dimanent, qui cum 
ipſis habent conſuetudinem, & Prophe- 
tarum diſcipuli, eorundem juſtitiam re- 
ferre videantur. Id autem fiet, ſi per 
omne tempus, precationibus, ac Dei cul- 
tui, ſtudioque pietatis dediti vivamus; 
hanc vitam, hanc ſanitatem, hanc opu- 
lentiam, hanc bonorum omnium ſum- 
mam exiſtimantes, vota noſtra offerre Deo, 
ſyncero puroque corde. , Etenim quem- 
admodum Sol lucem prebet 9 
| : "2 "ae 


22574775 
a On K 2 
——— fo 


— - ne. ESE AN REM <! one. 2 
— . : — — — — + 
— — —__—— — . 2 5 - 


n * 3 
— . ̃ ß 
- 5 — 


— 


a. — * 


|} 
' 
[ 1 
if 
"of 
| | 
10 


fic anime lumen eſt precatio. Proinde, 


lium genus tanta ac tali ſui cura dignatus 


ur ** POE? F ö * 
. ee. * r N * 3 
* 9 ” 7 p; 8 -_ 
: * 


ies 1 


ſi cæco damnoſum eſt non intueri ſo- 


lem, quanto gravius damnum eſt homi- 


ni Chriſtiano, ſi non aſſiduè deprecetur, 
neque Chriſti lucem, orando, in ani- 


mum ſuum inducat? Jam vero, quis 
non obſtupeſcat & admiretur, tantam 


benignitatem ac benevolentiam quam in 
nos homines declarat Deus, qui morta- 
libus tantum honoris Jargiatur, ut dig- 


nos nos habuerit, qui cum ipſo collo. 


quamur, noſtraque vota apud ipſum de- 
onamus? Nam vere, profecto cum 
o confabulamur, quoties vacamus de- 
precationi, per quam ſimul & angelis co- 
pulamur, & ſocietatem quam cum brutis 


animantibus habebamus procul effugere 
videmur. Angelorum enim opus eſt 
deprecatio; ſuperans interim etiam il- 
lorum dignitatem, ſi tamen majus eſt 
angelorum dignitate colloquium miſce- 


re cum Deo. Atqui, quod id ſublimius 


fit, ipſi nos docent, multo quidem cus 


tremore vota ſua offerentes, cæterum 
nobis exemplum præbentes, unde ſcia- 
mus ac diſcamus, quod quiſquis Deum 
adit, multo cum gaudio, multoque cum 
tremore, id facere opporteat. Tremore 


_ quidem dum metuimus ne videamur in- 


digni qui Deum precibus colloquamur: 


rurſus gaudio repleamur, reputantes ho- 


noris magnitudinem, quod Deus morta- 


ſit, 


_— 


T 


be, ur aflidud Divino colloquio frui l- 


ceat; per quod etiam illud aſſequimur, 
ut & mortales, & temporarii eſſe deſina- 
mus; narura quidem mortales, fed col. 


loquio convictuque quent agimus cum 


Deo, ad immortalem vitam tranſeuntes. 


Neceſſe eſt enĩm, ut qui cum Deo fami- 


liaritatem habeat, ſuperior evadat, & 
morte, & omnibus que corruptioni ſunt 
obnoxia. Et quemadmodum nullo pacto 


fleri poteſt, ut qui ſolis radiis fruitur, 
non effugiat tenebras z ita nulla ratione 
fieri poteſt, quin qui cum Deo conſue- 
tudinem agit, deſinat eſſe mortalis: 

ſiquidem ipfa dignitatis ſublimitas nos 


ad immortalitatem transfert. Etenim 


ſi qui eum Cæſare miſcent ſermones, fa- 


miliariterque cum eo verſantur, & hoc 
honoris ab illo ſunt adepti, non poſſunt 
eſſe pauperes; multo minus fieri poteſt, 
ut qui Deum deprecantur, cum eo fa- 
miliariter eolloquentes, animas habeant 
mortales. Nam mors anime eſt impie- 


tas, ac vita pugnans cum lege divina., 


Ex quo conſequitur anime vitam eſſe 
Dei cultum, ac vitam eo cultu dignam. 
Porro vitam piam, ac Dei cultu dignam, 
miris modis oratio conciliat, concilia- 
tam auget, ac, cen thefaurum, recondit 
animis noſtris. Etenim ſive quis virgi- 
nitatis amore tenetur, ſive quis ſtudet 
amplecti honorabilem conjugii caſtimo- 
nam, feve quis — injicere fræ- 

5 8 num 


* . 3 # 7 af 5 » * f 
5 n 
4 ü is 
6 nn 
, 4 
| : 1 1 O 
6 * 
«. 
\ 


num iracundiæ, & cum manſuetudine 
Familiaritatem habere ; five quis cupit 
ab invidentie lue purus eſſe; denique, 
ſi quis aliud quippiam facere: ſtudet, 
quod ad re&e vivendum pertinet, duce 
precatione, ac hujus vitæ viam prepa- 
rante, commodum ſimul & facilem ha- 
biturus eſt pietatis curſum. Neque e- 
nim fieri poteſt; non poteſt, inquam, fi- 
eri, ut qui poſtulant à Deo pudicitiam, 
juſtitiam, manſuetudinem, ac benigni- 
tatem, non aſſequantur id quod petunt. 
Petite enim, inquit Dominus, & dabitur 
vobisc, quærite, & invenietis; pulſate, & 
aperietur vobis. Quiſquis enim petit acci. 
pit; & qui quærit, invenit; 2 ulſanti 
_ -aperietur, Ac rurfus alibi ;- EA eſt, 
inquit, ex vobis, à quo ſi filius petat panem, 
det illi lapidem; aut ft piſcem peſtulet ille, 
.porrigat illi ſerpentem? Quod ſi vos cum 
ſitis mali, noſtis bona munera dare filiis 
weſtris; quanto magis Pater weſter celeſtis 
dabit Spiritum Sanctum his qui hunt ah 
ipſo petunt? Talibus quidem dictis ac 
tali ſpe, provocavit nos ad orandum uni- 
verſorum Dominus. Nos vero decet ob- 
.temperantes Deo, ſemper omnem vitam 
in laudibus Dei, precibuſque tranſigere, 
majore ſtudio curam agentes Divini cul- 
tus, quam vitæ noſtræ. Sic enim con- 
ti gerit ſemper vivere vitam homine dig- 
nam. Quiſquis enim non orat Deum, 
nec Divino colloquio cupit aſſiduè frui, 
2 | N is 


is mortuus eſt, & vita carens experſque 


ſanæ mentis. Nam hoc ipſum eviden- 

tiſſimum eſt argumentum amentiæ, non 
intelligere magnitudinem hujus honoris, 
nec amare deprecandi ſtudium, nec hoe 


habere perſuaſum, quod anime mors 


fit, non provolvi ad Dei genua. Quem- 


admodum enim corpus hoc noſtrum, fi 
non adfit anime, profecto mortuum eſt 
ac fœtidum; fic anima, niſi ſeipſam in- 
citet ad orandum, mortua eſt, ac miſera, 


& graviter olens. Quin, inſuper, quod 


oporteat quavis morte triſtius exiſtimare, 
ſi quis deprecatione privetur, pulchre 
nos docet Daniel ille propheta magnus, 
qui maluerit emori, quam triduo ſ dun- 
taxat arceri ab orando. Nec enim hoc 
exigebat ab eo rex Perſarum, ut impie- 
tatem admiteret; tantum illud obſerva- 


bat fi quis intra triduum * quicquam 


petere deprehenderetur, ab ullo deorum 
aut hominum, præterquam ab ipſo. Sed 
propheta ne tantulum quidem temporis 
ſuſtinvit ab orando: ceſſare. Propterea 


quod niſi Deus propenſus ſit in nos, nihil 
omnino bonorum in animas noſtras venire 


poſſit: Dei vero propenſio ſimul adju- 
vat labores noſtros, hoſque pulchre ſub- 
levat, fi conſpexerit nos amare precandi 


ſtudium, fi continenter orare Deum; 


* 


FERRY = 9 * 


+ Diebus triginta: legendum enim v pid ue 
* Treginta dierum ſpatium, ut ſupra. G 
| "a 5 E 


* 
F 
fi viderit expectantes omnia bona nobis 
illinc defluxura. Itaque, cum videro 
quempiam non amantem orandi ſtudi- 
um, nec hujus rei fervida vehementique 
curà teneri, continuo mihi palam eſt, 
eum nihil egregiæ dotis in animo poſſi- 
dere. Rurſus, ubi quem conſpexero, 
inſatiabiliter adhærentem cultui Divino, 
idque in ſummis damnis numerantem, 
ſi non continenter oraverit, conjecto ta- 
lem omnis virtutis firmum eſſe medita- 
torem, ac Dei templum. Etenim, ſi 
wveſtitus hominis, ſi pedum inceſſus, ſi riſus 
dentium, declarat qualis ſit, quemadmo- 
dum ſapiens dixit Solomon; multo ma- 
gis deprecatio cultuſque Dei ſignum eſt 


totius juftitie, cum fit ornatus ſpiritua- 


lis, ac Divinus, multam pulchritudinem 
ac decorem concilians mentibus noſtris, 


dum uniuſcujuſque vitam componit, 


nec ſinit quicquam ſordidum aut abſur- 
dum dominari noſtro animo; dum per- 


ſuadet revereri Deum & honorem quem 


illi debemus præſtare; dum docet uni- 
verſam mali ſpiritus impoſturam reji- 
cere, turpes & abſurdas cogitationes 
profligans; denique, dum cujuſque 
mentem conſtabilit in contemptu vo- 


luptatum. Nam hec fuperbia ſola do- 


cet eos qui Chriſtum venerantur; vi- 


delicet, nulli ſervire turpitudini, ſed 


mentem ſervare in libertate morum- 
que puritate. Arbitror ĩtaque _ 
| | | | elle 


„„ ò «Ü 


[113 ] 


eſſe manifeſtum, quod ſimpliciter im- 


poſſibile ſit, abſque precationis præſidio, 


cum virtute degere, cumque hac hujus 


vitæ curſum peragere. Etenim, qui fiat 
ut quis virtutem exerceat, niſi conti- 


nenter adeat, & ſupplex ad genua acci- 
dat ei qui virtutem omnem ſuppeditat 
ac largitur hominibus? Rurſum, qui 
fiat, ut aliquis concupiſcat eſſe tempera- 
tus ac juſtus, niſi lubens cum eo con- 
ſuetudinem & colloquium habeat, qui 


cum hæc, tum his etiam plura exigit à 


nobis? Quin & illud paucis demon- 
ſtrare volo, quod etiam ſi nos peccatis 
refertos precatio deprehenderit, celeri- 
ter purgatos reddit. Quid itaque majus. 


aut Divinius obtingere poſſit, quàm de- 
precatio, cum hanc animis ægratanti- 


bus pharmacum quoddam eſſe liquear ! 
Itaque primi occurrunt Ninivitæ, quos 
clarum eſt deprecationis præſidio pluri- 
morum ſcelerum, quibus Divinam iram 
in ſe provocarant, remiſſionem acce- 
piſſe. Simul enim atque illos cepit de- 
precandi ſtudium ilico juſtos reddidit, 
ac civitatem quæ jam aſſueverat laſciviæ, 
malitiæ, breviter, vitam exlegem & im- 


piam vivere, ſtatim correxit: nimirum, 


potentior diutinà peccandi conſuetudi- 
ne, cum civitatem illorum caleſtibus 
legibus impleſſet, pariter ſecum trahebat 
temperantiam, humanitatem, manſue- 


tudinem, curamque pauperum. Nec 
K 25 


3 „ 


- V4 7 IEP” * 
3 
36. - 


(apy 


enim ſuſtinet deprecatio abſque his vir- 


tutibus verfari inter pauperes; ſed in 
| 1 pectore ſibi domicilium 
elegerit, eos reddit plenos omni juſti- 


Tia, erudiens & exercens ad virtutem, 


ac malitiam omnem propellens. Et ſa- 
ne fi quis tum ingreſſus fuiſſet civi- 
tatem Nini vitarum, qui prius eandem 
probè novifſet, nequaquam agnoviſſet 
eam; adeo repente a turpiſſimà vita ad 


pietatem reſilierat. Quemadmodum e- 


nim fi quis muterem mendicam, ſordi- 


dis pannis veſtiri folitam, poft, aureis 
veſtibus ornatam videret, nequaquam 


agniturus fit mulierculam: ita ſi quis 
eam civitatem prius noviſſet mendicam, 
hoc eft, vacuam omnibus theſauris ſpi- 
ritualibus, nimirum 1gnoriffet quænam 
eſſet illa civitas, in qui tranfmutanda 
tantum valuiſſet deprecatio, ut & mo- 


res, & vitam, ad virtutem reduceret. 


Jam vero & mulier quædam, quæ to- 
tum vit tempus in laſcivià & impudi- 
citià peregerat, ſimul atque fe projecit 
ad pedes Chriſti, ſalutem aſſequuta eſt. 


Proinde, deprecatio non ſolum purgat 


à peccatis, verum etiam ingentia = 


cula depellit. Siquidem ille rex fimul 
& propheta mirabilis David, multos ac 


fzvos inimicos effugit precationis ope; 


non aliis armis exercitum muniens: at- 


que ita tradidit ſuis militibus potiri 
victoria, quietis interim ac ſecuris. 


Quem- 


ere oo. ac; 3 


TR © 
Quemadmodum alii quidam reges inco- - 
lumitatis ſux ſpem ponere confueverunt 
in militum peritia, & arte belli gerendi, 
in ſagitariis, in cataphractis, in equitibus: 
ita magnus David fanctis precibus, mæ- 
nium vice, ſuum cinxit exercitum, ne- 
quaquam reſpiciens imperatorum, tribu- 
norum, ac centurionum ferociam, neque 
pecunias colhgens, nec arma comparans, 
{ed orando Divinam armaturam è cœlo 
deportans. Nam vere ccleſtis eſt arma- 
tura deprecatio, que Dea funditur, ſo- 


laque firmam cuftodiam præbet his qui 


ſeſe Deo tradiderunt. Siquidem cata- 
phractorum & robur & peritiam, tum 
ſagittariorum experientiam, atque in 
prodendo hoſte calliditatem, ſæpenume- 
ro ludit ac fruftratur vel ipſa belli-faci- 

es, vel hoſtium fiducia, cumque his alia 
permulta: cæterum deprecatio armatura 
eſt inexpugnabilis, ac tutiſſimum, nec 
unquam fallens, munimentum, pari fa- 
cilitate vel unum repellens militem, vet 

innumerabilia hoſtium millia. Quando. 
quidem admirandus ille David, de quo 
modo diximus, Goliad illum immanem, 
cum veluti dæmon quiſpiam formidan- 
dus irrueret, non armis, neque gladiis, 
ſed precibus dejecit: 5 adeo regi- 
bus quidem adverſus hoſtes in præliis 
valida arma funt deprecatio. Quin ea- 
dem & nobis æque valida funt arma ad- 


verſus dæmones. Sic & Execias ſupe- 


rior 


rior evaſit in bello quod illatum eſt à 
- Perſis ; cum non armaret exercitum , | 
ſed preces tantum opponeret hoſtium 
multitudini: itidem & mortem effu- 


remi 


[ 116 ] 


pit, ubi cum qua decuit religione, ſe 
eo proſterneret; ſolaque depretatio 


regi dedit ut reviviſceret. Jam vero 
quod animam peccatis obnoxiam, de- 
Frecatio facile puram reddit, docet 


nos eee qui petut a. Deo 
ionem peccatorum, & impetra- 
vit. Quod ſi Deus corpus morbo cor- 


ruptum celeriter ſanavit, multo ma- 


gis animam, quæ morbo tenetur, huma- 
niter ſanabit. Etenim quanto pretioſior 
eſt anima corpore, tanto magis conſen- 
taneum eſt hanc Deo majori curæ futu- 
ram. Quanquam innumera recenſeri 
poſſint exempla, tum vetera tum nova, 


ſi quis velit omnes enumerare, qui de- 


precationis beneficio ſervati ſunt. Ve- 
rum aliquis forſitan ex eorum numero 
qui ſocordiæ ſegnitiæque dediti, nolunt 


attentè ac diligenter orare, perſuaſurus 


ſit, in hoc Deum illa verba dixiſſe, Non 


omnis qui dicit mihi, Domine, intrabit in 


regnum celorum, ſed qui facit voluntatem 


patris mei qui tft in calis, Atqui ego fi 
crederem ſolam precationem ad ſalutem 
noſtrem ſufficere, non injuria ſermonem 


hunc nobis objiceret aliquis. Nunc 
cum profitear deprecationem caput eſſe 
bonorum omnium, baſim ac radicem 

N vitæ 


2 Sy oa ., c OA a, «© 


7 
vite frugiferæ, non eſt quod quiſquam 
illis verbis abutatur ad excuſationem 
ſuæ ſocordiæ. Neque enim ſola tempe - 
rantia poteſt homini ſalutem adferre, ſi 
cætera deſint bona, neque cura paupe- 
rum, neque benignitas, neque quicquam 
aliorum quæ cum virtute geruntur; 
ſed oportet ut omnia ſimul concurrant 
in animas noſtras. Cæterum precatio, 
ceu radix, & baſts, omnibus ceteris ſub- 
ſternitur. Neque ſecus ac navem & do- 
mum ea quæ ſubſtrata ſunt validam red- 
dunt, ac ne ſolvatur continent; ita 
noſtram vitam orandi ſtudium continer, 


KX undique firmam reddit; adeo ut abſ- 


que hoc nihil nobis boni poſſit contin» 
ere, neque quod ad ſalutem conducat. 
is de cauſis Paulis tanto ſtudio non 
ceſſat huc adhortari nos, dicens: Depre- 
cationi inſtate, vigilantes in ea cum grati- 
arum actione. Atque alibi jubet, ut citra 
inter miſſionem oremus, in omni bus grati as 
agentes: hec enim eſt, inquit, voluntas 
Dez. Ac rurſus alio in loco, Orate omni 
tempore, in Spiritu, in hoc ipſum vigilan- 
tes, cum omni inſtantia & obſervatione. 
Adeo multis ac divinis vocibus ad oran- 


dum nos provocat ille apoſtolorum prin - 


ceps. Decet igitur nos cum precatione 


vitæ curſum peragere, atque hac men- 


tem aſſiduè rigare. Siquidem hic om- 
nes homines non minus opus habemus, 


quàm arbores aquarum humore. Ne- 


que 


to 
que enim valent ille fructus producere, 
niſi bibant humorem radicibus ;: neque 
nos pretioſis pietatis fructibus poterimus 
eſſe gravidi, niſi precibus irrigemur. Qua- 
propter oportet, & ſtratis relictis Divino 
cultu prævenire ſolis exortum; & cum 
ad menſam accedimus; & cum nos ad 
nocturnam quietem recipimus. Quin 
potius oportet ſingulis horis unam pre- 
cationem offerre Deo, ut orandi curſus 
diei curſum æquet. Cæterum hyberno 
tempore, decet etiam noctis maximam 
partem precibus impendere, ac flexis 
genibus multo cum tremore inſtare de- 
precationi; hoc ipſo nos beatos exiſti- 
mantes, quod Dei cultui vacamus. Dic 
mihi qua fronte ſolem intueberisniſi prius, 
adoraveris qui lumen illud dulciſſimum 
oculis tuis mittit? Quo pacto frueris 
mensa, niſi prius adoravetis eum, qui 
tibi tantum bonorum largitur ac ſuppe- 
ditat? Qua ſpe trades teipſum nocturno 
tempori, qualibus cum inſomniis putas 
tibi rem fore, ni teipſum præmunieris 
orando, ſed incuſtoditus ad ſomnum ac- 
ceſſeris? Nimirum contemptibilem, cap- 
tuque facilem teipſum præbebis ſcelera- 
tiſſimis ſpiritibus, qui continenter ob- 
ambulant, obſervantes nos, ut ſi quem 
deprehenderint nudatum deprecationis 
præſidio, protinus abripiant. Si nos 
conſpexerint deprecatione communitos, 
ilico reſiliunt, non aliter quam prædo- 
| | ne, 


os 


0 
n 
d 
1 


 o» OO Oo 


ut rede Poumponius Brunelus. 


[ 119] 


nes ac facinoroſi, ubi conſpiciunt mi- 


litis gladium in caput ſuum vibrari . 


Quod ſi contingat aliquem eſſe nu- 
dum precationis præſidio, hic avulſus 
deportatur à dæmonibus & in calami- 
tates, variaque mala impellitur. Oportet 
igitur ut hec omnia mutuentes, precibus 
& hymnis ſemper nos ipſos circumval- 
lemus, ut Deus, omnium miſertus, dig- 


nos efficiat regno cœlorum, per unicum 
filium ſuum; cui gloria & imperium, 
in ſecula ſeculorum. Amen. 5 


2 — — cms awe 


I Qui gladium militis capiti appenſum cernunt: 


2 * 
* 4 o * 


Oraudo Deum. 


N . r 5 $3 | a 

2 UDOD omnis boni capur fit depre- 

catio quodque falutis ac vite æ- 

ternæ conciliatrix, nultus eſt omnium qui 
1gnoret. Attamen operæ pretium eſt, ut 
adhuc pro viribus de hoc negotio diſſe- 


ramus, quo qui jam aſſueverunt in pre- 


cibus vitam agere, ac diligenter cultui 


Divino animum advertere, oratio noſtra 


reddat magis attentos: rurſum qui 
hactenus incogitantius vixerunt, atque 
animum neglexerunt, precationis præſi- 
dio deſtitutum, ſimul & anteacti temporis 
jacturam cognoſcant, nec in reliquum 
vitæ tempus ſeipſos pergant privare ſa- 
Jute. Protinus igitur illud occurrit om- 
nium maximum quod de precatione di- 
cere poſſumus, quod quiſquis orat, cum 
Deo colloquitur. Quantæ enim digni- 
tatis ſit, hominem cum Deo miſcere ſer- 
monem, neminem latet : cæterum, eam 
dignitatem oratione conſequi nemo * 

5 | us 


R/ EE NECN 


"* ch ©» 


Tl 


ſas  valear ; quandoquidem hic honos 


etiam angelorum ſuperat majeſtatem; 


quod ipfi probe intelligentes, apud pro- 
phetas deſcribuntur omnes multo cum 
tremore, laudes & cultum Domino offe- 
rentes, facies quidem ac pedes, ob in- 


gentem reverentiam, tegentes, volatu 


vero, dum non valent in quiete manere, 

magnum tremorem dedarantes: nimi- 
rum & nos illud interim docentes, ut 
tantiſper dum oramus, humanæ naturæ 
obliviſcamur, ſed occupati mentis alacri- 
tate & ſimul tremore nihil reſpiciamus 
rerum præſentium, ſed exiſtimemus nos 
in ——— medio conſiſtere, idemque 
ſacrificium cum illis peragere. Nam in 
reliquis multum diſcriminis eſt inter 

conditionem illorum & noſtram, ſive 


naturam expendas, ſive vivendi genus, 


ſive ſapientiam, ſive intelligentiam, ſive 
quicquid aliquis recenſere poſſit. Cæ- 

terum orare commune eſt opus angelo-— 
rum pariter & hominum; neque quic- 


quam intereſt inter noſtram naturam & 


illorum duntaxat quod attinet ad depre- 
cationem. Heac te ſeparat ab mutis ani- 


mantibus; hec te ſociat angelis. Quin 


fiet, ut quis in illorum civitatem tranſ- 
feratur, in illorum vitam & conſortium, 
ad illorum honorem, nobilitatem, ſapi- 
entiam & intelligentiam, qui, per om- 
nem vitam, precibus ac Divino cultui 


vacare ſtuduerit. — enim poſſit in- 


VENILTL 


8 EIB R 7 wit N * 
— * * N 23 "CFP ö 2 N * * DE L We 18 
— 


„ 
veniri ſanctius, his qui cum Deo com- 
mercium liabent? Quid, porro, juſtius, 
quid ornatius, quid ſapientius? Etenim 
ſi qui cum ſapientibus viris colloqui ſo- 
lent, propter aſſiduam conſuetudinem, 
brevi ſic tranſmutantur, ut illorum pru- 
dentiam referant, quid dicere convenit, 
de his qui cum Deo colloquia miſcent, 
ei ſua vota deferentes? Quanta ſapien- 
tia, quantà virtute, quanta bonitate, 
quantà morum æquitate, replet illos 
precatio, & obſecratio? Proinde, ne- 
quaquam aberrarit à vero, ſiquis affir- 
met deprecationem eſſe cauſam omnis 
virtutis & juſtitiæ, neque quicquam eo- 
rum quæ conferunt ad pietatem venire 
poſſe in animum cui non adſit depreca- 
tio, & obſecratio. Sed quemadmodum 
civitas que muris cinCta non eſt facile 
venit in poteſtatem hoſtium, propterea 
quod prorſus abſit id quo fuerat hoſtium 
incurſus arcendus; ſic & animam non 
munitam precibus diabolus facilè in ſu- 
am redigit ditionem, nec multo negotio 
omni genere ſcelerum implet. Nam pri- 
mum quidem ad animam precibus com- 
munitam non audet propius accedere, 
metuens robur ac fortitudinem, quam 
illi deprecatio ſubminiſtravit, magis ve- 
getans animum, quàm cibus vegetat cor- 
pora. Ad hæc, qui precantur e 
ſuſtinent quicquam admittere indignum 
precatione, ſed reverentes Deum qui- 

8 N „„ 


18 2 0 a 
2 0 R ** 


5 ' d 3, * We > Es, 

> : 4 * * s * 4 . 
4 2 * 
| | I23 | 


me cum modo collocuti fuerant, cito repel- 
lunt omnem mali ſpiritus molitionem ; 3 
( apud fe reputantes quantum ſcelus ſit 
10 eum qui paulo ante ſermonem cum Deo 
ung miſcuerit, quique ab eo pudicitiam ac 
1 ſactimoniam petiverit, extemplo ad dia- 
my bolum deficere, fœdaſque voluptates in 
nt, animum admittere, ac diabolo præbere 
en- aditum in illud pecus quod paulo ante 
= Deus inviferit; ac dæmoniis concedere 
OF irruptionem in animas, in quas ſpiritus 
5 ſancti gratia plurimam exercuerit benig- 
-Þ nitatem ac ſolicirudinem. Veruntamen 
nis illud auſculta, ſupra vires hominis eſt, 
-0- ferre cum Deo colloquium, niſi adſit vis, 
ue'y & actus ſancti Spiritus; ſed oportet illo 
ca- præſente, ſanctiſque conatibus auxilian- 
my te, ita demum ingredi, ac ffectere genua, 
ile poſtremo orare ac deprecari. Poſtquam e- 
rea nim majus eſt hominis viribusſermonem 
ny miſcere cum Deo, opus eſt ut gratia ſpi- 3 
on F ritus veniens in nos confirmet, addatque 
ſu- fiduciam, ac doceat nos honoris magni- 
tio tudinem. Tgitur ubi jam cognoris quod 
i-F & cum Deo loqueris, ac ſpiritus in te 
M- operantis vim ſenſeris, oraturus, & cum 
re, Deo collocuturus, nullum diabolo præ- 
im bebis aditum in animam, per ſpiritum 
e. ſanctificatam. Etenim quemadmodum 
or- | qui cum rege collocuti ſunt, & ab hoc 
on ſermones placidos honoremque ſunt 
im conſequuti, non dignantur in contuber- 
a- num venire e & Wen 
| LO 


n * 
hominum ; ita qui cum Deo confabula» 
tus eſt, eique ſua vota N nequa- 
yn dignabitur mali & impu ſpiritus 
familiaritatem admittere. Nam verè, 

profecto, quiſquis voluptatibus ſervir, 
cum demonibus habet familiaritatem, 
atque eorum inſaniam imitatus eſt. Si- 
cut, & diverſo, qui temperans eſt, ac 
juſtitiam exercer, cum angelis habet 
commercium, & illorum æmulatur dig- 
nitatem. Jam vero, ſi quis dicat animæ 
nervos efle deprecationem, meà quidem 
ſententia, videbitur verum dicere. Nimi- 
rum, quemadmodum corpus nervis co- 
heret, currit, ſtat, vivit, & compactum 
eſt, adeo ut ſi nervos incideris univerſam 
corporis harmoniam diſſolveris; itidem 
animæ per ſanctas preces ſibi conſtant & 
compinguntur, ac pietatis curſum facilè 
peragunt. Quod fi teipſum deſtitueris 
precatione, perinde feceris, ac fi piſcem 
ex aquis extraxeris: ut enim piſci vita 
eſt aqua, ita tibi deprecatio: per hanc 
datur velut ex aquis ſubvolare, cœlum- 
que tranſcendere, ac Deo proximum fi- 
eri. Itaque quæ hactenus dicta ſunt, 
ſufficiunt ad declarandum quanta ſit vis 
ſanctæ deprecationis. Sed fortaſſe præ- 
ſtiterit, ut ad Divinas ſcripturas veniam, 
ut ex ipſius Chriſti verbis diſcamus opes 
quas deprecatio comparat his qui ſtudent 
per omnem vitam in ea verſari. Dicebat 
autem, inquit, eig etiam parabolam, Luc 


ſpetian- | 


——ĩ — 
„ 
= oy 
3 


RE — — 3 
COR _—_ Curt got 6 oa oo opt Me. , wb. = = - . 
* * — — — 3 8 


EC Let ZU —— * 2 oy * 
* * 4 
N 


F 
n 
*. 


: by 
44 
iT} 
14 
7 


ä 


r N . , to 
— „ L_ . — —— 
8 o — — _ a. \ n 
ps 25 3 2 3 2 = AC, - ERS e — em 
3 — Loa EET, — _ * 8 r 2 — — . 5 l - = 9 
— — - — 5 - - - = a LY — gen br - T- * * 
— = a — x 8 N 
* — - — — — — ney E's 2 7 © 1 
a p CoD ———— 2 2 — — 4 
— Kat . 4 
N b 1 2 LAT, F x K " a — 4 urn K 
8 o VP 4 . ö » = 
2 2 RY ; 25 
0 . % ry. of g 1 
* g 'Þ * : 
Ul * 4 - 1 
x . 


— l 
Op nes ne 2 
— eee 


1 
—— — —-— 


— 


Ks Jag: 
—_— 
- 3 2 


2 
3 


"Oh - p 
& — —— 2 
— = _— TX þ = 
= * 1 — 
2 = 


„ 
ſhect antem quod oport eat ſemper are. Tus 
de quidem erat in civitate quadam, qui 
nec Deum metuebat, nec hominem revereba. 
tur. Vidua autem erat in civitate illa; © 
& wvenit ad illum dicens, vindica me de 
adverſario meo: & nolebat aliquandis ; 
poſtea vero dixit apud ſeſe 5 tametſi Deum 
non metuo nec hominem rewereor, tamen qui a 
mi hi moleſta eſt vidua, vendicabo eum, ne 


tandem veniens ſuggillet me. Audite quid 
dicit judex injuſtus : Deus vero an nan a- 
ciet vindictam electarum ſnorum, clamantie -.. 


um ad ipſum nocte ac die, & patientiam 
habebit ſuper illis? Dics vobis, quod fas 


ciet vindictam illorum cito. Diſcamus, 


fratres, ſapientiam in ſermone ſpiritus 
reconditam, perſcrutantes pro virili no- 
fra, non quanta eſt, ſed quantum nobis 
datur aſſequi. Itaque, qui vitam agunt 
in mart, in ipſum profundum ſeſe de- 
mittunt, ac pretioſos lapillos his qui 
verſantur in terra deferunt. Nos vero 
Divinarum ſcripturarum mare ſcrutan- 
tes, in ipſum ſpiritualis ſapientiæ pro- 
fundum, quantum quidem in nobis eſt, 


decurramus, & vobis adferamus, the- 


ſaurum bonum, melius ornantem animas, 
quam ornant regum Capita & gemmis 
contextæ coronæ. Nam harum quidem 
pulchritudo ſimul cum ipsa vita mar- 
ceſcit: cæterum qui doctrinà ſpiritus 
coronat animam, cum hic interim cum 


omni mentis ſecufirate vitæ Tempus ex- 


L 3 1 5 igit, 5 


+» 


— Y I IRS p 1 he , a 
1 n 8 DOE 2 i a „ 
S 4 * 2 x 7 


7 5 
igit, tum poſt hujus vitæ finem cum fi- 
duciꝭ accedit ad tribunal Chriſti, plenus 
virtute, & ab omni vitio purus. Quem 
igitur theſaurum è profundo ſcriptura- 
rum adducimus; non ipſum profun- 
dum attingentes ſapientiæ, ſed eo uſ- 
que deſcendentes, quo uſque concedit 
Chriſtus; qui homines invitans ad oran- 
dum, & utilitatem hinc proficiſcentem 
commendare volens animis noſtris, judi- 
cem quendem inducit, improbum ac ſe. 
vum, qui pudorem omnem ex oculis 
abjecerat, quique Dei timorem ex anima 
propulerat? Atqui ſatis erat juſti cle- 
mentiſque judicis perſonam propoſuiſſe, 
ut hujus juſtitia collata cum Dei boni- 
rate demonſtraret quantum valeat depre- 
catio. Etenim, ſi benignus ac manſue- 
tus homo placide recipit qui ſupplices 
accedunt; quanto * * idem facturus 
eſt Deus, cujus tanta eſt erga mortalium 
genus benignitas, ut non ſolum noſtram 
excedat intelligentiam, verum etiam ma- 
jor fit, quam ut hujus magnitudinem an- 
geli ipſius poſſint animo complecłi. Ita 
ſatis erat, ut dixi, juſti judicis perſonam 
inducere. Nunc autem Judicem propo- 
fuit immitem, impium, & inhumanum; 
in cæteris quidem implacabilem, ad pre- 
ces vero benignum ac manſuetum: vi- 
delicet, ut intelligas quod omnis preca- 
tio ingenium etiam malum facile ad mi- 
ſericordiam & clementiam ay, 
: 15 | uam 


— _ 
es 8 60Pͤ . WW IN" „ 
7 ; * * 8 * x 4x * c 


a 


mJ 


Quam igitur, ob cauſam, hoc fecit 
 Chriſtus * Ne quis omnium ignoraret, 
quantam vim habet deprecatio. Atque, 
ũdcirco, poſtquam judici, omnium im- 


maniſſimo, adhibuiſſet viduam, eumque 
præter naturam oſtendiſſet factum hu- 
manum, al Patrem ſuam parabolam 


transfert; ad illum, inquam, bonum, 


manſuetum, mitem, humanum, miſe- 
ricordia ſua vincentem peccata mortali- 
um, condonantem errata plurima, tole- 


rantem quotidie in ſe dicta convitia, 


diſſimulantem honorem haberi dæmo- 
niis, ſe contumeliis affici, filium ſuum 
innumeris inceſſi convitiis, aliaque fe- 


rentem atrocia, dicenda pariter ac ſilen- 


da: & tamen ſic convitiis affectus, adeo 


manſuetè tolerat. Quod ſi viderit eo 


quo decet tremore accidentes ſibi an non 
protinus miſerebitur? Audite, inquit, 
quid judex injuſtus dicat: tametſi Deum 
non timeo, nec hominem rewereor, attamen 
quoniam mihi negotium faceſſit, vindicabo il- 
lam, Quid ais? Quod non potuit me- 
tus, hoc potuit deprecatio. Ac mine 


quidem, & ultionis expectatio, non com- 


moverunt hominem ad juſtitiam : cæte- 
rum ubi prodiit vidua ſupplex, judicem 


ex feroci manſuetum reddidit. Quid 
igitur conjectandum eſt de benigno Deo, 


fi judicem crudelem adeo manſuetum 
reddidit vidua ſuplicans ? Quantam bo- 
nitatem, quantam humanitatem, , erga 

| 1 . | nos 


1 
nos exhibebit Deus, qui non modo ſem- 
per cupit miſereri, punire nunquam; 
verum etiam, ob inſignem erga genus hu- 
manum charitatem, & ſupplicia commi- 
natur nobis, & ingentia præparavit præ- 
mia; ut & metus ſuppliciorum arceret 
a vitiis, & præmii ſpes extimularet ad 
virtutem? Non poſſum ab iniquo judice 
cogitationem avertere, contemplans in 
illius præter naturam maaſuetudine in- 
effabilem Dei bonitatem. Etenim ſi is 
qui nunquam cogitarat quicquam huma- 
nitatis cujquam preſtare, ſubito muta- 
tus, miſertus eſt viduæ rogantis: quan- 
tam erga nos Dei ſolicitudinem & cœlo 
deportabit deprecatio ? Ad hæc, quan- 
tum valeat ac poſſit ſancta precatio, vel 
hinc cognoſcas licebir, fi conſideres quan- 
tum bonorum, ſingulis diebus ac ſin- 
gulis horis, accipiant hi qui jugiter Deo 
ſupplicant. Quem enim fugit, quod 
ſolis, june, ſtellarumque lumen, quod 
cel temperiem, ac variam alimento- 
rum copiam, quod opes, quod vi- 
tam, denique quod alia innumera bona 
cunctis ex æquo mortalibus, largitur 
Deus, juſtis pariter atque impiis: vide- 
licet ob immenſam ſuam humanitatem 
qua afficitur erga nos? Porro, fi nec ro- 
gantes, nec poſtulantes, tantà quotidie 
miſericordia proſequitur, ac refocillat, 
quantis bonis probabile el? fruituros eos, 
qui omnem vitam precibus & obſecra- 

4 | RE tio 


TT. Yo wv 


6 


© a: 


* 
1 
. 


s T uf © 7 


* 


18 
8 


Ir 
3 
e 
WM 
8, 
5 
* 


| lea. Edit, Savil. 


i Ts 
tionibus vacarunt? Age, jam & iltad ex- 
ponamus vobis, quam multis ſanctis da- 


tum ſit, deprecationis præſidio ſervare, 


non ſolum gentes ac civitates, verum 
etiam orbem uni verſum. In mentio- 


ne vero deprecationis primus occurrit 
Paulus, dignus cujus mentio fiat: Paulus, 


inquam, ille inſatiabilis Dei cultor, & 
communis pater ac progenitor ſervorum 
Chriſti, Ille igitur cuſtos orbis terrarum, 
per deprecationem ac aſſiduam obſecra- 
tionem omnes gentes ſalvos fecit, ſem- 


per illud dicens nobis ; hujus res gratia, 
fecto genua mea ad Patrem Domini noftri 
Jeſu Chriſti, ex quo omnis cognatio in cals 


& in terra nominatur, ut det vobis, junta 


abundantiam gratie ſue, virtute corrobo- 


rari per ſpiritum ipſius, ut in homine inter» 
no inhabitet Chriſtus, per fidem in cordibus 
veſtris. Vides quantam vim habeat pre- 


catio & obſecratio: ex hominibus facit 


templa Chriſti, Et quemadmodum au- 
rum, lapides pretioſi, ac marmora con- 
ſtituunt domos regum, ſic deprecatio 


templa Chrifi : ut inhabitet , inquit, 
Chriſtus in cordibus veſtris, Quid ſubli- 
mius ad laudem deprecationis adferri 


poſſit, quam quod templa facit Det? 
Quem cœlum non capiunt, is in animam 


* * 8 — 


T Omittuntur hec a Brunello: forfitan ita ſe 
babere debent Græca fi) xa! Jedpwr aids du. 
propter inter ſcribendum hæc profert ; ut in var. 


ingre· 


r — "F<" Way 


. 
ingreditur, viventem in precibus. Cælum, 
inquit, mihi ſedes eſt, terra vero ſcabellum 
pedum meorum: quam domum edificabitis 


mihi, dicit Dominus, aut quis erat locus 


requiei meæ? Quam domum Paulus æ- 
dificat ſanctis obſecrationibus? Hecto, in- 
quit, genua mea ad Patrem Domini noſtri 
Jeſu Chriſti, ut inhabitet Chriſtus, per fi- 
dem, in cordibus veſtris. Quin & illinc 
_ 1ntellig1 poterit, quanta ſit vis ſanctarum 
precum , quod Paulus per totum orbem 
terrarum, velut alatus, diſcurrens, in 
carceribus habitans, flage!la ſuſtinens, 
geſtans catenam, vivens in ſanguine ac 
periculis, inſuper & dæmones ejiciens, 
& mortuos excitans, morbos abigens, 
in harum rerum nulla fiduciam poſuit ſer- 
vandi homines: ſed precibus communiit 
orbem; poſtque miracula, poſt excitatos 
mortuos, ad deprecationis præſidium oc- 
currit, non aliter quam athleta a corona 
ad palæſtram: quandoquidem & mortu- 
orum excitationem, reliquaque omnia 
ſuppeditat deprecatio. Quam enim vim 
habent in arboribus aquæ, hanc in vita 
ſanctorum habet deprecatio. Paulus hac, 
medio noctis, rigans animam, omnia fa- 
cilè perpeſſus eſt quamliber acerba, non 
aliter præbens terga verberibus quam ft 
fuiſſer ſtatua. Sic in Macedonia carcerem 
concuſſit; Sic ceu leo quiſpiam precati- 
one diſrupit vincula ; fic carceris cuſto- 
dem eripuit ab errore ; fic demoniorum 
3 4 8 | : tyran- 


* ed * ** 
* nnn 
3 


6 Kn 8 N * — 8 X * r Ls 
N >; g *** 5 9 "I EST a 2 "9 ä R Fe 9 
5 os * * 2 
: * 
# 2 
- 
2 * if 
* * = 
. . ; * - 
. . 
1 * 
1 31 : 
2 > 4 


tyrannidem diſcuſſit. Quin & illa novi- 
mus qusæ ſcribit ad univerſos homines : 
)] Deprecationi inſtate, vigilautes in ea in 
gratiarum actione; orantes ſimul & pro me, 
ut detur mihi ſermo in apertione oris mei, 
ad libere proloquendum myſterium Evangelii. 
Quid ais? Tantam nobis fiduciam de- 
: precatio prebet, ut pro Paulo non vere- 
; amur orare? Quis miles auſit pro magno 
5 duce interpellare Ceſarem? Quanquam 
ſane nullus dux tam charus eſt Cæſari, 
quam Paulus Deo. Sic & Petrus ille 
magnus, ille cœlo ſplendidior, carcerem 
effugit, maximè quidem ob propriam 
virtutem, & communem hominum ſalu- 
tem; ſed tamen interim eccleſiæ depre- 
catio occluſas carceris fores velociter 
aperuit. Nec enim temerè addit Lucas; 
Deprecatio autem fiebat aſſidua totius ecele- a 
ſiæ pro Petro; verum ut nos diſceremus 
quantam vim in cœlis obtineat depreca- 
- tio, videlicet ut Paulum ac Petrum à pe- 
riculis liberaret, columnas eccleſiæ, prin- 
cipes apoſtolorum, claros in cœlo, mu- 
rum orbis terrarum, commune præſidi- 
um totius terre ac maris. Dic mihi, 
5 quomodo Moſes Iſraeliticum populum in 
a bellis ſervavit? An non arma quidem 
i cum exercitu diſcipulo tradidit, ipſe 
1 vero deprecationem oppoſuit hoſtium 
multitudini? Nos interim docens pre- 
ces juſtorum plus valere quàm arma, 
1 | quam equitatum, quam pecunias, 1 
| mul- 


K 


i. 
l We 


E894] 


multas copias ; eoque univerſus exerci- 

tus & innumera militum multitudo in 

deprecatione prophetæ ſpem ſalutis ha- 

bebat. Siquidem orante Mofe, 8 
fa 


bant Judæi; eodem ab orando cefiante, 


inferiores erant hoſtibus. Itidem & nos 
_ -orantes facile diabolum ſuperabimus; 
ceſſantes vero ſceleſtum iflum in nos in- 


ſtruimus. Jam & populum ad impietatem 


do meruit Dei conſpectu frui, aliaque in- 
numera bona conſecutys eſt non alia re 
quam orando. Nam deprecatio & hoc 
3th præſtitit, ut vitam ageret adſimilem 
ns qui cœlum inhabitant. Deprecatio 


 incendi vim coërcuit, leones mites red- 
didit; hoc quidem in Daniele, illud vero 


— 


in tribus pueris: per quos nimirum, de- 


claratum eſt omnibus, quod quoſcunque 


deprehenderit in periculo conſtitutos, 
facile ex urgentibus malis eri piat depre- 


Catio, ſalutis cauſa, immortalitatis ani- 


prolapfum orando ſervavit Moſes; oran- 


me conciliatrix, eccleſiæ murus qui rum- | 


pi non poſſit, munimentum inconcuſ- 


ſum, dæmonibus quidem formidabile, 


piis vero, nimirum nobis, falutife- 
rum. Hzc eadem ſanctum prophetam 


Samuelem produxit. Etenim cum natura 


matri eſſet ad verſa ad gignendum, ex- 
orta deprecatio mox correxit naturæ im- 


becillitatem. Talis eſt deprecatio fructus, 


talem edidit deprecatio prophetam; in 


cclis illuſtre nomen conſequutus eſt S. 
„„ i 8 muel, 


— 


| 


eminent ſpice. 


gladium educens, ſed dep 
tus. Hujus præſidio Exechias Perſarum 


curam, denique univerſa bona 


Regina quæpiam 8 civitatem, 


Fig 


muel, ſupra quam fert humana conditio, 


angelorum imitator. Nimirum talem de- 
cebat oſtendi deprecationis culmen & 


ſpicam, qui reliquos anteiret bonitate, 
virtutibus, ac moribus, tantoque inter- 
vallo omnes retro ſanctos antecellere vi- 
deretur, quantum in ſegetibus felices 
Deprecationis auxilio 
David tot ac tales hoſtes propulſavit, non 
arma movens, non haſtam vibrans, non 
recatione ſep- 


copias celeriter vertit in fugam. Atque 
hoſtes quidem machinas admovebant 
menibus, ſed ille muros deprecationis 
muro ſepſit; ſimulque per deprecatio- 
nem ſine armis ſolutum eſt bellum, cum 


tuba quidem non clangeret, exercitus 


conquieſceret, arma non moverentur, 
cæterum deprecatio ſufficiebat ad terro- 
rem hoſtibus incutiendum. Quin & 
Ninivitis ea ſaluti fuit, que cito depulit 
iram cœlitus imminentem, citoque vi- 
tam corruptam emendavit. Tantam vim, 
tantum robur, habet deprecatio, ut cum 
Ninivite vitam omnem turpiter ac ſce- 
lerosè peregiſſent, tamen ſimul atque in 


civitatem ingreſſa eſt deprecatio, ilico 


verterit omnia, ac temperantiam, juſti- 
tiam, amicitiam, concordiam, 2 

ecum in- 
duxerit. Etenim quemadmodum ubi 


ne- 


it r 3 ** * * 
1 nnn 


. preg ett. co 1 - 
WA at Bm % WOE A 1 


r * 6. a Aft rats _ * N 
F 7 £ <A 
* r 2 k SS 
4A 14 "Ow; * I oe? 8 7 2 


n 7 5. 
n 
* ©% 


neceſſe eſt ut omnis opulentia pariter 
conſequatur, fic videlicet poſteaquam 
deprecatio venit in animam, omnes vir- 
tutes ſimul ingrediuntur. Nam quod in 
domo eſt fundamentum, hoc in anima 
eſt deprecatio; hanc ubi primum ceu 
baſim ac radicem in anima fixerimus,. 
rum oportet diligenter ſuperſtruere, pu- 
dicitiam, manſuetudinem, juſtitiam, de- 
nique omnes Chriſti leges ; per quem 
& cum quo, cum Spiritu Sancto, glo- 
ria & imperium in ſecula ſeculorum. 
Amen. os „5 Frog 


— 


1 Adjiciendum ; wt in iis quod reliquum eff vitæ 
agentes, bona celeſtia conſequamur, gratia Io be- 
1gnitate Domini naſtri Jeſu Chriſti, per quem, &. 
Secundum Edit, Savil. 8 2 | 


FINIS 


_ 


E R RAT A. 

P. 33; !eg. Tua, mitifime. 34. del. impe. 43. 
1. ſoli. 50.1. ſævitiam. 55. I. multo. 75. J. in- 
dammare. 80. poſt ange lis gei. Comma. 94. 1, ultro. 


7 $3.4 
n 989 


oC 


%%Fͤ’!U WOE» 


* 4 " 
N 
R 
3 
+ 

s 3 
1 4 
. 


| ERaSMI Precationes. 
Ad Patrem. 1 
Ad Spiritum Sanctum. "= "mi 
Diluculo ad Chriſtum. 9 
Sub Noetem. | ibid. 
In graui Morbo. 10 
Pænitentig. | | I2 
Sumpturi Corpus Dominicum. 14 
Precatio ad FESUM. 16 
 Precatio ad Dominum ES‘ : 
pro - ‚ x 
tn Precationem Dominicam Pa- 
raphrafes. EO "I 
Concio de Puero JESU. 73 


in- 
Os. 


Pt ecatto Puerilis pro Docilitate, i oa 
ro Parentibus.1 02 


S. Fohannis Chryſoſtomi de 


Orando Deum Conc io ous 107 
— — ſecunaa.1 20 


* 
1 
— 


| x (& 1 - | . 
4 a To a 2 
a Is Wa. 2 © I =. 


LOG 


— * I 4; ——_ 
rr 5 
— — 


1 


n= 


82 
bs 


SE 
2 
. 
. 


x 

pe 

N 

p > 
3 5 
* iS 

HS oY 

* hy 5 


7 aL 
& EE 
— 
at — 
. * 


