A D - | 
ACTUM PUBLICU 
 HABITUM | 
NT A BER EH 
oats: 8 | 3 3 
8. ID. MART, MDCCLXXXVIL 


_——— 25 8 4 | 


Fe | * 


GULIELMO COOKE, 


IN ACADEMIA CANTABRIGIENSI GRACARUM LITERARY) 


©. PROFESSORE REGIO. 


CANTABRIGHE, 


Tris AcaDEMICIS EXCUDEBAT: J. ARCHDEACON'$ 


Veneunt apud J. & J. Mzzn1Lt, Cantabrigiæ; T. Cavzt, B. Wa 
T. Par NE & Filium, et G. & T. Wir xI S, Londini. 


S; MDSCLXXXVII 


1 = 
= 
83 
8 
„ 
4 e 
. 
hs * 
. 8 
: 
. 
5 
4 * 
: 
4 
: 
5 
oe £ ; 
CY 
= hy A 
* * 1 
1 
— 5 
Fa. * * = 
, Cf 
4 1 
* 
2 


* 


* N 
D - OF" 2 2 * 2 ” 3 y BE " 
3 wy ok 6 ” x 5 N 8 2 9 9 — 2 * — , HE * 8 * = * 
ovo 
Is 
* 
0 
- 
* 
= 
; 6 
A. 
” 
4 4. 
— 4 F 7 J 
» 
— . * 
5 
4 + , 
1 7 : 
on » * * 
: 
* 
5 £ a $f 
1 » 
0 l i J ; 
1 C i * * 
4 A 1 % % 0 
Po af F l -. * 
n - % 4 ? 
. g * . 
” 1 Fg * * 
4 : 2 k 
4 e 
— * * 
» ; 14 Ld * . 
7 : 
4 * 14 / . - ng : 
EF - Y 
0 8 o *%. * 
— % 5 
: 75 g - 
* - ks 
. 'J ov 23 25 . 
** k * - 4 ky 
, * F 
* 5 © 5s 8 4 0 
n 
a ; - 4 \ > \ a 
6 f + * W qn 2 * we i 4 
LY * . N 
— —— * - 
— 4% 
, * - * P L 
0 * % 
. 
* af, 
8 6 
. : « ö y ) 
* 4 ad * 
. 0 0 
7 * 
. 
5 - 
- 0 
. 7 * 
o » 4 
. 4 * 
. * * 
» 5 i 
4 
+ 7 
>, 
. Wegen 
- 8 * * 
, ”- \ 1 
* 
1 
L * * 
1125 . 
a * 
— * = , * 
* ? * 
# * « 
- Pl 
, * . 
F N 
” 
2 oF 4 
* 


* 
P 
* 
5 
» 
"A 
ay 92 
* 
. 
, 
PO” 
' 
” 
* 
. 
* KEI 
P 
1 = 
* 
, * 
4 4 
* 
. 
* - 
2 
- 


LET 


CEC. 


PREALECTIO, &e. 


QUMSTI 0, 


Inſpiratio novi Evangelii aſſue ad Jingulas vpces et verba pertinet. 


TSI omnis ſacræ Scripture Veritas ad Deum unice re- 
fertur auctorem; quæ tamen ſit ejus auctoritatis ratio, 

qua via inſiſtat, quibuſque terminis, ſeptiſque incluſa teneatur, 
in diſceptationem ſæpè apud doctos venit, et quæſtio nata eſt 
magnis et gravibus iiſdem jamdia controverſiis jactata. Cum 
enim nequeat Deus ſenſa, jura ac præcepta ſua mortalibus 
edere cognoſcenda, niſi certos homines in conſilium adhibeat, 
qui interpretes Dei atque internuncii conſtituti cæteris eadem 
percipienda tradant, curioſtùs paulld, quam neceſſe erat, quæri 
cceptum eſt, quas rationes ineat Deus, ut ſingulos ex homi- 
num numero ſelectos mente et cognitione ſui compotes faciat, 
qui facroſanctam ejus voluntatem cum animis ſuis ſuſceptam 
habeant, tum cæteris eandem ipſi exponant, ac literarum mo- 
numentis prodant memoriæ. Hinc fit, ut in duas partes 
quæſtio deducatur, quarum una ad ſententias, altera ad voces 
8 A et 


A 
* 
ö 
i 
* 
1 


8) 8 
et verba pertineat. Prima parte quæſtionis omninò ſuperſe- 
dendum arbitror: neque enim multis verbis aut prolixa ora- 


tione opus eſſe videtur, quæ doceat, quam futilis ac vana fit 


omnis diſputatio, que de actione Dei ſuſcepta ſit, aut quem- 
admodum Deus influat in animos noſtros, in dubium velit 


vocare. Actum eſt enim de omni inter Deum, homineſque 
commercio, ſi idem ad naturæ, vitæque noſtræ quotidianæ 


calculos revocemus, neque alia quavis metiamur regula, niſi 
quam ratio rebus noſtris, negotiiſque preſcripſerit. Qui igi- 
tur 1d fibi probandum et ratione perſequendum ſumunt, ut 
fieri non poſlit, quin quibus Spiritus ſanctus copiam fecerit 


patefaciendi ſwi, eos ad id munus inſtruat atque erudiat non 
niſi eãdem ratione et via, quam homines in ſemetipſis invicem 
docendis ingrediantur, ii reputent ſecum oportet, quàm longè 
a veritate abſint profecti, qui divina perindè atque humana 
conſilia ad eoſdem numeros velint exigere. Nam quod dicunt, 


nos qui ratione conſtemus, ad Veritatem Dei non poſſe infor- 


mari, niſi ex argumentis, quæ mentes moveant atque percel- 
lant, et inde in voluntates imperium adipiſcantur, neque 


alio modo nos Deum cognoſcere, et ad ejus nutum atque ar- 
bitrium fingi poſſe; manifeſto errore deprehenſi tenentur, et 


tam abſurde agunt, ac fi dicerent, Deum nos haud creare et 


fingere potuiſſe, niſi iis, quibus alii quilibet modis nos creare, 
et fingere potuerint. Nam ſi dicunt, mentes, voluntateſque 
noſtras cæteros quoſvis movere ac moderari poſſe, quemad- 


modum eaſdem Deus moveat atque moderetur, idem errant, 


ac 


C34 
ac fi dicerent, cæteros quoſvis nos creare potuiſſe, quemadmo- 
dum nos creaverit Deus. Ut enim in corporibus hominum 
fabricandis non eo artificio, uſque inſtrumentis uſus eſt Deus, 
quibus ſtatuas et imagines ex marmore aut ære fabri ſoleant 
excudere; poterit etiam Deus ſe et conſilia ſua hominibus dare 
cognoſcenda, nulla tamen ejuſmod? diſciplinà adhibità, qui 
homines in ſemetipſis inſtituendis utantur. Nec minds abſo- 
num eſt a vero, quod iidem contendunt, cum Spiritum S. 
animis noftris illabi poſſe negant, quin in iiſdem veſtigia ac 
ſigna ſui tam altè infita atque inuſta relinquat, quæ libertati hu- 
manæ vim afferant, et mentem voluntatemque neceſſitate con- 
ſtringant. | Nam et vitam et vires et intelligentiam et rationis 
uſuram, Deus nobis continuò largitur, quæ et ſimilia ejus 
dona et munera ei ratione importata accipimus, qua homines 
inter ſe beneficia mutuò conferant; ſed ea proculdubid, que 
omnem animi captum tantum ſuperat, quantum vi et poteſ- 
tate divina vis omnis et poteſtas noſtra ſuperatur. Itaque fi 
omnem et cogitandi et agendi ſimul facultatem Deus nobis 
continuò ſuppeditat, qui et ipſi liberè cogitemus atque aga- 

mus, conſiliorum udem actorumque rationem reddituri; fi 
omnis noſtra lux ab eo profecta eſt, ctim et ipſi per nos vide- 
amus et judicemus; ineptum planè eſſet dicere, non eodem 
modo a Spiritu S. nos affici poſſe; quod perindè eſſet, ac fi 
Deum agere non poſſe, quemadmodùm agit, diceretur. Te- 
nendum eſt igitùr et rationem et intelligentiam, et liberum 
arbitrium, et omnem vim ſentiendi, cogitandi, agendi, in ho- 


A 2 mine 


4 } 


mine per ſe ſtare ac conſiſtere, omni numine Dei. ac fabfidio 
remoto, quod ineptum prorsds foret atque impium: aut fa- 
tendum eſt, mentes voluntateſque noſtras Deum agere poſſe, 
qui neque hominum more argumenta proponat, nec noſtram 
vim et actionem vi ſuapte divinà et actione prævertat. 
Tollamus itaque omnem iſtam de actione Dei in mentes 
hominum controverſiam, et alteram partem quæſtionis aggre- 
diamur, quæ in vocibus verbiſque verfatur. Cum igitùr fiert 
nequeat, ut divina quævis inſtituta ac jura coràm hominibus 


edi atque exponi poſſint, niſi vocibus notis ac pervulgatis, 
quarum uſitatæ in gentibus linguæ copiam adminiſtrent; fac- 


tum eſt, ut de rebus ad verba diſceptatio abeat, et Dei fimul: 
atque hoinmis ſermo in certamen veniant, et in quoddam con- 
tentionis judicium vocentur. Verum eſſe videtur, quod vulgo: 


creditum eſt D. Paulum unum inter Apoſtolos Græcè ſciſſe, 


cum cæteris ejus linguæ non niſi a Spiritu S8. facultas data ſit. 
Nec tamen eum minus accurate ac minùs diſtributè ſcribere 
conſtat, ac cæteros Apoſtolos; nec cæteros majore ſtyli arti- 


ficio uſos eſſe, ac quo uſus ſit Apoſtolus. Nulla exſtant 
ſigna, notæ, atque indicia, quæ ſcripta apoſtolica hæc divini- 
tus dicta, illa nihil homine majus ſapere commonſtrent, aut 


hec Spiritum S. Apoſtolis inculcaſke, illa Apoſtolos per ſe ex 


communi ſermone ſumpta adhibuiſſe arguant. Confer Evan- 
gelium Matthæi, quod ex Hebraico converſum ferunt cum 


quovis ex ceteris, quod ab initio Græcè ſcriptam perhibetur, 
nec ullum tam diſſimile ſcribendi — n quò Evange- 
lum: 


Wo 
lium Matthæi ex Hebraico converſum, aut cetera Evangelia 
ab initio Græcè Scripta fuiſſe colligatur. Inter ea dona, qui- 
bus Spiritus S. Apoſtolos affecerit, non in ultimis ponitur 
linguarum, quæ per ea tempora in terris obtinebant, cognitio 
et copia, quo uſi inſtrumento fidem Chriſtianam gentibus 
commendarent. At non ideireò credibile eſt, divinum iſtud 
munus in tantum valuiſſe, ut omnem linguarum earundem 
vim et ubertatem Apoſtoli indè arriperent, aut tanquàm ex 
grammaticorum ac rhetorum ludis repentè exirent periti ea- 
rundem ac perfecti magiſtri. Satis eſſe viſum eſt, fi eatenus 
apud gentes verba facere liceret, quoad eos a Deo miſſos eſſe 
conſtaret, non niſi divinis donis ac beneficiis ad id munus in- 
ſtructos. Non itaque diſſimulant Apoſtoli quod pre ſe ferunt 
potiùs ac profitentur, ad Evangelium prædicandum ſe nullum 
exquiſitius dicendi genus attuliſſe, nequa humani artificii in- 
dicia proderent, nec Spiritualis actio atque evidentia in conſi- 
milem ullam aliquam ſuſpieionem venirent. Eam itaque 
orationem adhihuiſſe viſi ſunt, que in neutram partem anim- 
adverti poſſet: que nec argutam verborum concinnitatem: 
perſequeretur, nec ſubruſticum tamen quid ac barbarum ſo- 
naret. Nam etſi multa ſunt in Apoſtolica Scriptione minus. 
Grace dicta, multa Hebraicè multa Latinè; non tamen tot, 
ac tanta reperienda ſunt, que orationis colori maculam im- 
portent. Vix enim fieri potuit, quin, qui cum multis omnium 
_ fere gentium in ſingulas dies verba eſſent habituri, quanquam 
copia linguarum præſtò fuerit divinitùs; ii plurima in lo- 

1 quendo 


3 32 


D 
r 


bs PL Ws 
— 


RE; 


” a So WT COT ks? 
2 pee repre RY Den — 


35 
quendo novarent, alia miſcerent, atque confunderent; formas 
dicendi huic linguæ proprias in alteram transferrent, Syriaca 
Grace, Græca Syrorum more uſurparent. - Quotus enim 
quiſque inter nos eſt, qui alia quavis lingua loqui velit, quin 
antequam facultatem ejuſce uſu atque exercitatione adeptus 
ſit, inſcitia loquendi multa peccet ; ſpecies modoſque locuti- 
onis ex patrio ſermone ſumptos in alienam infundat, anglica 
peregrine edat atque pronuntiet, eique linguæ, cui ſtudet, toto 
genere dicendi in tempus diſcrepet. Itaque quod plurima in 
Evangelio deprehenſa ſunt, quæ minus Græcè ſonent aut ſa- 


piant; quod multa ſunt Hebraice, multa Syriace elata; quod 


nominibus ibidem locus eſt vel Latinis vel novis, et a vera 
atque uſitata Græcæ lingue ratione ſæpè diſceditur; id omne 


adeò non ut probrum Evangelio objiciendum eſt, ut inde 


magna auctoritatis fiat acceſſio. Scriptum enim exinde patet 
ab iis, qui plurium linguarum copiam nacti eſſent, nec poſſent 
ſibi adeò in ſcribendo temperare, quin multa in dictione no- 
varent, miſcerent atque inverterent, niſi majore miraculo in- 
terceſſum fuiſſet, quam aut rei natura pateretur, aut Fidei 
tradendz ratio poſtularet. Quod autem contra Græcæ Scrip- 
tionis regulas multa peccant, quod multa ſecùs efferunt, ac 
Græcæ linguæ ſtructura exigat, et aliena atque peregrina ad- 
ſciſcunt vocabula, dummodd ſensùs ſententiarumque perſpi- 
cuitati nihil admodum officiant; magno argumento eſt non 
Græcam linguam ex diſciplina atque uſu Apoſtolos percepiſſe, 
ſed omnem ejus cum cxteris facultatem et copiam divinitùs 

| habuiſſe 


„ 


habuiſſe ſuggeſtam. Nam fi ſcriptioni Evangelice Spiritus 


S8. tantoperè interfuiſſet, ut nequa verba ed irreperent, caveret, 


niſi quæ Græca eſſent, et ad grammaticæ rationis normam 
exacta; editum eſſet miraculum, quod detraheret Evangelio 
potiùs quàm eidem auctoritatem afferret, quæ eò major evadit, 
quod ex peregrinitate quadam infusa ab auctoribus Scriptum 
eſſe conſtat, qui ad complurium linguarum notitiam perveniſ- 
ſent. Fraudem itaque fidei Chriſtiane feciſſent Evangelici 
Scriptores, ſi Scriptionis accurationi impenſiùs ſtuduiſſent: 
quod qud pre negligentia minds præteritum, quam conſultò 


comparatum videatur, operæ pretium eſſe arbitror etiam ſin- 


— 


gularum vocum indicia, quarum Spiritus S. rationem habu- 
erit, in medium proferre; hac ſola præmunitione ad dicendum 
fretus, que ex jam dictis comparata fit; Evangelium ſane non 
poſſe Styli nomine in invidiam vocari, quin omnia malevo- 
lorum tela repellantur, et ex iſto certamine cum inſignis ad 
Dei laudem, tùm ipſis Evangeliſtis honeſta reportetur vie- 
toria. | £ 
Lis eſt magna, adhac ſub judice; multùmque in dies fer 
ambigitur, quo conſilio Evangelia Seripta ſint ſingula, ad 
quos miſſa, apud quos edita, ad quorum. utilitatis fructuſque 
confecta. Quæ quidem omnis in perpetuum tollatur quæſtio, 
{i quod profiteor, id aliqua ex parte fi forts exequi poſſim, ut 
notas certas atque indicia afferam, quæ Evangelia ſingula im- 
perfecta per ſe et inchoata commonſtrent, nec niſi ex compa- 
ratione mutuò inſtituta, lociſque collatis ad ſummum poſſe 
0 perduci, 


— "op 


Ro —.— — 5 — I Te 


— — TIER Ie 
— —ůů 7 — — 


— — 
2 2 


— 
— 


. YT IPU NCT 


— 


IEEE 


1 
perduci, ut unius atque ejuſdem integri operis abſolutum ali- 
quem ac plenum habeant effectum. Etſi enim omnia plera- 
que bene vivendi præcepta, quibus tanquam gradibus aſcen- 
dendum in eœlos, paſsim in Evangelio exſtant atque eminent, 
expreſſa, coacta, clara, illuſtria, ut vel currens legat; complura 
tamèn ſunt retruſa atque recondita, quæ in occulto obſeurata 
jaceant neceſſe eſt, donec luce aliunde allata illuſtrentur. 
Comparatum eſt itaque a Spiritu S. et divina quadam ratione 
proviſum ut unus Evangeliſta nonnulla narrans relinquat, 
quæ alter proditurus ſit, ut hie expleat, quod illi deſit, et om- 
nes ſibi invicem quanquam haud ſuo ex conſilio, adſint fa- 
veant et communicent. Hinc fit, ut factà locorum fimilium 
contentione ſenſus eliciatur, qui niſi ſimilibus collatis dubius 
ac plane nullus eſſet. Voluit itaque proculdubiò Spiritus 8. 
Evangelicæ veritati commendationem dari, quæ ex ſcriptis cæ- 
teris quibuſcunque fruſtrà eſſet petenda, eorum qui res ſimiles 
memoriæ mandarent; quo inſignior ad fidem Evangelii fieret 


auctoritas, quod teſtimonium ſui in ſe inſitum haberet, què 
cætera omnis in hominibus Scriptio inſtituta omninò eſſet ca- 


ritura. Quarè, quanquam divus Johannes a principio ad. 
finem totus eſt in eo, ut rerum actorumque uſurpet memori- 
am, quæ divinitati beati Jeſu fidem faciant: quanquam Lucas 
ipſo in veſtibulo operis ſui Theophilum nomine ſalutet, ejuſ- 


que unius in uſum ſcribere videatur; cùm Matthæus et Mar- 


cus hic apud Hebræos, ille Rome Evangelium ſuum prodere 
potuerit ; licet tamen contendere, non niſi ex conſilio Spiri- 


tiis 


(63 


tus 8. profectum eſſe, ut ad Evangelium deſcribendum qua- 


tuor iſti eſſent delecti, quò ex omnibus junctis et inter ſe col- 
latis fides Chriſtiana in unum cogeretur, et quodammodò con- 
ficeret orbem ſuum. Sed ad inſtitutum aggredior. 

Viſum eſt beato Chriſto ad explicandum regnum ſuum, 


quod et quale in hominibus futurum eſſet, ſimilitudines ex 


natura complures arripere. Idem inter cetera arbori aſſi mi- 
lat, quæ ex parvo ſemine oriunda in tantum creſceret, et tam 
latis ramis diffunderetur, Noe Ka: To% TIETEWRX TE gern xc rπ 
Ta E Toig xaos wars. Poteſt ſanè dubitari, quid velint r He- 
rea Ts bi, aut ad quem finem ſimilitudo allata ſpectet. 
Alio in loco ſe ſatorem deſcribit, qui ſemen in agrum de manu 
jacturus eſſet, quod nonnullum propter viam lapſum carpe- 


rent va Hereua ru de Dein hæc, quæ occultiora videren- 


tur, diſcipulis ſuis fuſids edens atque ediſſerens, cum conſi- 


lium aperit de ſemine quod aves cælites concerperent, diabo- 


lum inquit venirè, qui verbum ſatum audientibus ſurriperet, 
ne intùs conditum conceptumque fruges ferret. Similitudinis 
hujus cum alterà comparatione factà colligitur id valere re 
Herren r &ezvs, ut cum dæmones indicent quorum aeris et 
cœli hujuſce inferioris imperium eſt, tum malas iſtas, pravaſ- 
que animi affectiones, quibus diabolus trajectus Spiritum hu- 
manum male habuerit: et proinde verbum, Chriſti Spiritu 


ſatum conceptumque eo. valiturum, ut dæmonum imperium 
ſubruat atque evertat, pravas illas tetraſque cupiditates com- 


primat, demiſſas eaſdem pacataſque infra ſe tueatur ac teneat, 
BS EDS, 


r 


tb: 
$ 
|. 


|; 
0 


= mg 
"__ IE PERS 
- * — — — 


Tiga”, 4 
Tae 
—— —— nes 


———— HSI» 3 
— 2 —— 


3 
a et a ore —— 


= 0 — nR © 12 A - > * —— > 
— ̃ — — 2 — 2. — 2 - £ 
— . —— — 
. I II af, 


— 


1 


» 


et tanquam arbor aves ramis operiat atque obumbret, Inde 
denique futurum, ut apud quos verbum Chriſti cum vi fruc- 
tuque adoleverit, iis fingulis obverſetur regnum Dei; eoſque 
divinis iſtis bonis, beneficuſque affluere, que ex pace ſecum et 
cum Deo inita intùs et in pectoribus ſuis percepta ſint, quem- 


admodum eadem Prophetæ deſcripſerint, ut regno Dei in 


terris conſtituto cum agna lupus colluderet, atque hinnuleum 


geſtaret leo. Pacis hujus ac gratiæ cum Deo conciliande du- 


cem ſe ac principem profitetur beatus Chriſtus, qui, ſicuti 
Lucas tradidit, munerum iſtorum communionem fieri negat, 
niſi quibuſcum adeſſet ò viog Ein, nift quibus ipſe præſtò fu- 
turus eſſet. Hine licet colligere, quos beatos predicet Mat- 
thæus, et filiorum Dei nomine cohoneſtandos, quod in pace 
facieadi benevolentiam ſuam operamque præſtarent. Eos 
itaque in beatorum numerum reponit Apoſtolus, qui Evange- 
lio operam dant; non qui rixas et jurgia inter homines nata 
dirimant ac definiant, quanquam id fit in nomine ac laude 


Chriſtiana; ſed qui id agunt atque in eo elaborant, ut lapſos 
et a veritate devios cæteros profectos ad Deum atque in divine: 


vitæ viam deducant, pacemque qua ipſos Deus donaverit, cæ- 
teris edendam atque exhibendam curent. Hi verè vocandi 
ſunt filu Dei, quod conſeii ſibi funt, ſe ex Deo natos, aut ex: 
verbo Dei renatos, et a Chriſto miſſos, divinis copiis ac præ- 


ſidiis ad id opus comparatis. Eos prætereà in beatos refert 


Apoſtolus, qui mitis ac manſueti animi gratiam adepti ſint. 
Mazxopeo! ol E, or GUT EN οονννðνννιν TV YI. Abſit verò, ut 


credatur 


Gn 
credatur poſſeſſionem bujus terræ his præmio eſſe propoſitam, 
eum nihil terreſtre, aut quod ex hoc ſæculo fit, Chriſtus ſuis 
polliceatur et ſpondeat. Divina fane iſta terra habenda eſt, 
et vis Apoſtolicæ benedictionis hujuſmodi. Qui ita fe ex in- 
ſtitutis Chriſti et fide inſtruxerit, ut terreſtria omnia atque 
humana æternæ vitæ ac falutis fpe poſteriora ducat, ut quic- 
quid in laudem, quicquid in lucrum cedere poſſit, averſetur ac 
fugiat; nec gratia duci nec metu mover! velit; ut quodvis pe- 
riculum adire paratus fit, quo crux Chriſti ac Chriſtiana pro- 
feſſio eum demittat; ineptias hominum ac contumelias devoret, 
injurias inimicis ex animo condonet, et fauſta omnia atque fe- 
licia vel acerbiſſimis inſectatoribus comprecetur ac voveat; fore, 
ut tali viro omnes irarum æſtus deferbuerint, impetuſque re- 
ſederint, iſque Paradifiacam illam quietem, quæ in ſanctos 
conftituta eſt, hbet atque præguſtet, et tanquam in eo cæleſti 
diverſorio tabernaculum vitæ ſuz collocet. Terram enim 
iſtam, cujus hereditatem adeant 11, qui ex diſciplina crucis 
manſueti prodierint, Spiritualem eſſe totam, quæ quietis no- 
mine declaretur, Chriſtus ipſe confirmat inſigni iſtà ad mitem 
et demiſſum animum cohortatione, Mabers an" tus, 67: Nęaòs 
el Neu Hνö TH E ον] Ka BugyreTe ANAHATZIN Tag N ar; Opus, 
quin et inſuper libet animadvertere, beatitudines dictas an- 
guſtiùs plerumque apud Lucam efferri, ut ſenſu ſuo germano 
et Spiritu careant, niſi quod deeſt ex Matthzo Suppleatur. 
Legitur apud Lucam, Maxap: ol Hr, afferendum ibi ex 
Matthæo Irwx 74 Lvebari. Conſequitur ibidem Manage: 5; 
| | B 2 : Heico Eg. 


(wu) 


Heavy reg. Arceſſendum iterùm ex Matthæo neoyreg ry Anaio- 
vn, et in hunc modum de ceteris. Cum vero beatitudines 
haſce, atque omnia pleraque, que ex monte verba fecerit et 
præcepta dederit beatus Chriſtus, Marcus tacitus prætervectus 
ſit, conſtat eum non ad Matthæi ſimilitudinem Evange- 
lium ſuum exſcripſiſſe, nec in commoda quorumvis contex- 
tum, idem dedifle, niſi quibus cætera quoſque Evangelia in 
manus veniſſent. Idque eò magis pro comperto habendum 
eſt, qudd complura ſimilia ab eo ſecus elata ſunt, atque apud 
cœteros exſtant; prætermiſſa multa, nonnulla inſuper addita; 
quòd is ſolus ſimulatam illam beati Chriſti actionem prodidit, 
cum ad ficum acceſſit, que foliis abundaret, fruge omni care- 
ret; is ſolus commemorat, Mariam antequam ad domini cor- 


pus inungendum accederet, Pyxidem confregiſſe; quod niſi ut 


apud Marcum teſtatum eſſet atque illuſtre, curaſſet Spiritus 8., 


unctionis ejus præclaræ vis omnis ne ſignificatio myſtica 


omninò jacuiſſent. 


Reſtat ut vocum nonnullarum exempla proferamus, quibus 
ſingulis Spiritus S. proſpexiſſe videatur. De ratione et via, 
quæ ad cœlum ferret, ſtatuit in hunc modum beatus Chriſtus- 
ETer ij Tuan, Kar TeHAyuperry A 0005, 7 G ã ut, tic Z Licet hic 
videre quo pateat iſta vox odog rebα⁰,õjw n, quæ perperàm verti- 
tur anguſta, neque alia eſt intelligenda, atque 5g Ixawg: cui 
ſenſui ſuffragantur iſta divi Pauli, dr. woaxay Jaubeow cio - 
roy eig T1 Hœνονν:, Tw par, Quam vocum explicationem 
omni tempore res ipſa Præſtabit. Qui « enim in id ſe compa- 


raverit, 


( 1a 1 
raverit, ut in Chriſto nomen profiteatur, et teſtimonium pro 
Chriſto, et contra ſæculum dicat, haud fieri poterit, quin is in 
graviſſimam invidiam apud ſuos veniat ; quin in ejus mores 
atque inſtituta iniquiſſimè inquiratur; in ejus famam atque 
exiſtimationem impetus fiant acerrimi; ejus vita anteacta om- 
nis exagitetur; ab ejus amicitia familiares recedant; teterrima 
in eundem conjiciantur probra; omnia ſimul ridiculi tela in 
eum mittantur, nec cuivis injuriarum generi parcatur, quo 
aut fides ejus attentari poſſit, aut fama, gratia, auctoritas, in- 
columitas denique ipſa in diſcrimen vocari. Ut nihil ei ſola- 
th reliquum ſit præter quod ex monitis beati Chriſti ſuppetat, 
e 70 X00 paty Ou ere, GANG Nargo cure » Eyw ven ug Tov Koop. 

Notandum jam de voce EyGaalas, Cum Dives adoleſcens a 
Domini latere diſceſſiſſet mærens, qudd adduci non potuerit, 
ut opes ſuas abjiceret, aut in pauperum uſus, commoditateſque 
conferret, dixiſſetque inſuper Dominus, quam difficilis diviti- 
bus in Regnum. cceleſte aditus futurus eſſet, idque miraren- 
tur Apoſtoli; SH, Inos elTEv QUT, Wage eOpwrroy 78 10 
cd , W ape 9e Jew ware dwara, His, quæ Matthæi ſunt, 
de eodem adoleſcente addidit Marcus, a Sg & Incag nya- 
T1rev aurov. Adoleſcentem Jeſus benevolè excepit et ob pieta- 
tem et bonos mores multa Jaudavit: in intuendo autem ado- 
leſcente, quo magis eum ad ſe pelliceret,, ore atque oculis ſig- 
nificationem dedit divinitatis ſuæ. Id etiam intelligendum 
cum Diſcipulos intuens dixit, cee auß p Ho¹ TETO d, egiy, | 
c de tw T&vT& wars, Quod perinde eſt, ac ſi dixiſſet, poſſe 

| ſe: 


( 14 ) = 
ſe pro diving poteſtate ſai id efficere in divitibus, ut ab auri cu- 
piditate eos totos abduceret, atque omnia eorundem ſtudia at- 
que confilia in ſe unum converteret; idque illico ſplendidiori 
vultu aſpectuque comprobaſſet. Idem etiam indicium divinæ 
nature ſuæ edidit beatus Chriſtus, cum preclari iſta compel- 
latione Petrum ſalutavit, ine eſt apud Johannem, cl Relhag | 
eur o Inorg; ne, ov EI Lipktov, 0 vlog 2 o ND ITerpog. Cre- 
dendum eſt itaque in locis kujuſmodi, vocem cuban; te w 
geh ys poſitum, ut ſenſu et ſpiritu omni careat; aut quod vetiſ- 
ſimum eſſe videatur, beatum Chriſtum, cùm ea diceret, ſpeciem 
aſpectumque inſignem atque illuſtrem præ ſe tuliſſe, et mani- 
feſto quodam oculorum . oris indicio dicta ſua confir- 
maſle. b 

Quin ct egregii ejus miraculi, cum aqua in vinum converſa 
eſt, interpoſito uno verbo definitus eſt modus. Urnis ad ſum- 
mum aqua impletis, qud perſpicuum eſſet convivis nihil vini 
in iifdem reſiduum eſſe, dixit ſervis beatus Jeſus, avrayoure wy, 
R&1 Gepere Fw Arg, we 98 k EVEUT&TO 0 Agi , &c. Patet 
ex hoc verbo tytuearo, non comparatum eſſe miraculum, ut 
convivium inde produceretur, nec plus uno iſto poculo hauſ- 
tum fuiſſe, quod adminiſtratum convivis unuſquiſque tantim 
guſtaret, et compotatione omni ſublata, divinam ejus auctori- 
tatem, numenque cogitaret, qui id poculum temperarit et de- 
derit. on 9 

Jam verd quæ vis inſit in vocibus, quanta 1iſdem ſubjecta 


materies, et quam ſubtilis earundem in novo Evangelio debeat 
elle 


( 33 J 
eſſe cogitatio, latiùs perſequamur, exemplo diſpenſatoris injuſti 
ex Luca allato. Avfgwro; Js rig iu, 65 6x50 oixovopuas, t org JS. 
Canby ery As eFROTICLV IR. UTULNOVTE UUTE" M PUVTTRG cl ro- 
TE, ri THT0 dα,,, Wigs o, emodog TW NByey TYS hei Te, & vg 
nen ET ol PE. 05 & EQUUT 0 o νẽe, v Wolngανε, OI 0 Kupiog: 
l aer THY ol ar Els, Tum rei * doe, ETQUTEY 
QT Xue” e Ti Wong co, WG oræv ue rgb 77 o de gr 
He eis rug olg œονοο0 Katt WEOTKANET fe EVG E050 TI N 
AETWV TE KUgLE EQUTE, SN e TW WpwTHW, Doro opel 7% KU lu; 
bY TE, exarov args Eau, Kai £7ev dE Ts T0 Yeuupe, Kats N 
bg ra h Y WETNEOT ER. Ereræ s reg ele, Ty de Woror 0Þ4- 
Aag; öde kierev, EXGTOY ODS; ονννν, xu NEVE M, de ge T8 TO YEaptppct, 
. Y ęœiſor od onrov c, Eh He 0 Kugiog Tov 0410V0þe0Y rug d ucicag, 
&c, - Principio notandum eſt ſub perſona diſpenſatoris Ju- 
dæum defcribi, propter has cauſas, tum quod non diſpenſator 
«xo; vocatur, ſed diſpenſator Ty; ,s, rs ph pr ple TG cdi, 
nempe legis Judaicæ, quæ non habeat vim juſtificationis; 
quemadmodam alio in loco deſcriptus eſt 5 & Ane, Idem 
Judzus, qui ex lege jus dicit et controverſias dijudicat : tum 

quia diſpenſator eum ſe profitetur, qui neque ad arandum vi- 
res habeat, nec ad mendicandum ſe ſciat demittere: neque 
enim Judæi agros colunt nec victum fibi mendieando compa- 
rant. Diſpenſator itaque ad Dominum delatus eſt reus, quod 
bona Domini perperam adminiſtraret, quod eadem abſumeret,. 
diſſiparet, effunderet. Videlicet Judzos, ejuſque eccleſiz prin- 
_ 6jpes perſtringit beatus Jeſus, quod in munere ſuo parùm fide- 


liter 


( 16 ) 


liter verſati peccata non exprobrarent, qudd ipſam peccati 


vim extenuarent, homineſque Judzos falsa ſpe vitæ ſalutiſque 


lactarent, verbo Dei neglectui habito, et gratia Spiritũs ſancti 


relictà ; quòd utrumque frumento atque oleo debito adumbra- 
tum eſt proindè quast nihil ſibi potiùs habuiſſent, quam ut 


hanc vitam leniter et cum caritate civium tranſigerent, ideoque 


nollent committere, ut officiis ergà Deum ſedulò et ex fide 
præſtitis ſub invidiam atque odium civium ſubirent, apud 
quos auctoritate et gratià florerent, et a quibus benigne lautè- 
que tractarentur. K. enmeoev o Kupiog Tov 010V0j00 ug d duciceg, 


ori PMI!!! ö ron. Hæc verba multum moleſtiæ exhibuerunt 


nonnullis, quibus mirum viſum fit, diſpenſatorem injuſtum a 
Domino laudatum eſſe, aut conſilium ejus in prudentiæ laude 
poſitum. Quam dubitationem tollunt ea que ſequuntur, sr. 
Ob dio T's cl covog 82 pf Eg o. bree TE; vie Tg peo rog EG 75 VEVERY 
T1 t aur £101, Nam profectò fi huic vitæ ſoli proſpiciendum 
eſſet, ſi in diem unice vivendum; ſi omnes ſpes, metuſque 
mortalium intrà hoc breve paucorum annorum ſpatium inclu- 
deretur; conſilium Judæorum, præſulumque ejus eccleſiæ non 
eſſet improbandum, quod in peccatis populi faciles ſe atque 
otioſos præberent, quo gratiam a civibus majorem inirent, et 


hoſpitio eorundem ac copiis uterentur. Qui igitùr huic ſœ- 


culo unice ſtudent, edque conſilia ſua, ſpeſque definiunt, eos 
majori ſolertia atque acumine prædicat beatus Chriſtus ad 
comparanda ea, quæ ad hanc vitam pertineant, quam ſolam 
habituri ſunt ſuam, atque eos, * bonis atque deliciis hujus 


vi 


C 


evi prætermiſſis in futurum proſpiciunt, et in lute Dei verſen· 
tur. Quarè ad ſummum pracipit diſripulis, ut in ſcudium 
legis Judaict toto animo incumbant, ut voluntate Dei ex lege 


perſpectà, vita ſe actiſque dignos præbeant, preſtentque, qui 
cum anima defecerit, ſempiterno in cœlis hoſpitio accipiantur. 
Ketyeo Acy. Uh, TWOYTHTE: KUTA GER En Th ie e n 
a d ray eue, dg f BIG rug aοοννjẽeE M. We 
Licet etiam videre in minutis voculis, atque in ie teu 
is, eos non ſine divina quadam ratione adhibitos eſſe ab Evan- 
geliſtis aut prætermiſſos. Legitur apud Johannem, at Zuomy 
idwxey Th Ras Rom Woitw, 071 dig Aviators egw, NON 6 dg. Hawd 
fugit doctos nonnullos. articulum conſultò hie relicturn eſſe: 
qui de causa relictus fit, ignorant: que videtur hujuſmodi. 
Statuit beatus Chriſtus omnem poteſtatem ſibi eſſe commiſ- 
ſam, ipſumque ſe in univerſos mortales a patre Judicem con- 
ſtitutum, propterek quod eſt ipſe vos Adore. Quia recupe- 
randz falutis ea ratio comparata eſt, ut exiſteret ipſe ex ho- 
mine natus, qui apud cæteros omnes patris locum nomenque 
capeſſeret, ſemenque ſuum in ſingulis inſitum haberet, ex quo 
filii atque hæredes Dei denud procreari, et in divinam lucem 
ſuſcipi poſſent. Et profectò id ſemen in omnibus innatum 
eſt, quanquam craſsa carne obductum, et ſentibus t 72 none 
ac ſpinis obſitum. Judicium igitùr de univerſis beato Chriſto 
delegatum eſt, quòd ab eo ſolo profectum eſt, ut judicari of. 
ſint, ut videant, quid inter bonum et malum interſit, inter 
Deum w. rer Howgor, Legitur etiam apud Johannem, i un 
hy C Ihr, 


(8) 
nov, Rau EN dre, All u tixov, prætermiſſo articulo: 
inſtar enim erat omnium peccatorum eum non credere a Deo 


miſſum, qui tot opera verè divina præſtitiſſet. Quod confir- 


mat ipſe Judzis beatus Chriſtus, a: & Ty dH¹,?ð iR dh cob 


vache, ubi ponitur articulus, ut momentum ejus peccati, in 


quo cætera omnia ineſſent, deſignet; et ſubinde, s yap , 
wigeucnre, 07s Ew Eijpps, anobavacle i FAG cf ri vf Niſi. 
enim ſic in Chriſtum ut in Deum crederetur, haud fieri po- 
tuit, ut peccata quævis tolli ac remitti poſſent. Profitetur ſe 
palam Deum beatus Chriſtus cum ipſiſſimum nomen Dei ſibi 
vindicat, Era EIMI. Cum inambularet in mari, Petrumque ex- 
clamaret, Era EIMI, in GoCaode, cœleſti quodam mentis in- 
ſtinctu reſpondit Petrus, ei xu ET fi Deus es, da, utipſe aquis in- 


grediar. Colloquenti cum muliere Samaritana obveniebant- 


diſcipuli, cum diceret, EFQ EMI, qua voce audita pre metu- 
obmutuerunt, nec interpellare auſi ſunt. Percontanti ponti- 
fici maximo, an Chriſtus eſſet, dixit Jeſus, Era EMI, quo dicto 
diſcidit veſtes pontifex, et tanquam haberet confitentem reum, 


capite 1llico conſentientibus cæteris plectendum cenſuit. Cum 


proderetur a Juda, inſtarentque armati, ſciſcitantes, an ille eſſet, 


reſponſo Er EIMI, vi quadam divina perculſi humi omnes 


prolapſi ſunt. Et quotieſcunque coram Judæis ſe unum cum 
patre, ſe eſſe in patre ediceret, decurſum eſt ad lapides, quæ 


eſt pena. blaſphemiæ ex lege conſtituta. Hùc ultimum ac 


cedat, 6rav v)wonre Tov Gov TY Avbewrre, Tore Yu E or. EKT EAI. 
Hæc cum diceret, multi in eum crediderunt. Ex. quo par 


eſt. 


CP 
eſt animadvertere, nullo i in tempore beatum Jeſum uſur paſſe. 
incommunicabile illud, quod non niſi in Deum conveniat, 
Er EMI, quin ſingulare quoddam atque inſigne illicd conſe- 
cutum fit ad fidem nominis præſtandam. Jam finge, quem- 
admodum ſolent ii, qui auctoritati beati Jeſu detrahere volunt, 
ut iis omnibus in locis, ubi beatus Chriſtus de ſe prædicet 
55 cp, intelligatur in hunc modum E £1j44.0 gigs, E eite 
6 Meoouzg, Eyw tip 6 Viog 1 Avlpwrre, et vide quam oven et ni- 
hil plane profeceris. Nam fi intelligatur, Eyw ie 0 Xgi595, quo 
majeſtas beati Jeſu. minuatur; tuetur ipſe majeſtatem ſuam 
eodem quod coram Ladis ſibi ipſi tribuit teſtimonio, 5 ov.0. ©e05. 
HrIAxE, Xas Mr ,,ẽiig TOY, KOTpeov, Uf NEVETE OT S Hag, 6 6. 
£17ov, Une r Oe ep. Fac ut legatur, Eyw eu o Meooiag, et idem: 
quod cæco illi tibi præceptum eſt, vrays, vn eig rn Te: 
ZiXomp, ö egpenveveras ATEETAAMENOE, Neque enim cuipiam li- 
cet beatum Chriſtum habere cognitum Deum, niſi qui ſan- 
guine ejus ſordes ſuas labeſque animi abſterſerit. Et quis eſt, 
qui peccata , diluat, niſi Deus. Fac poſtremum ut legatur. 
O dies Te Arber, reſpondit ipſe pro ſe beatus Jeſus, or: ò Har 
ede u SC, xc * Woti, OT Ui Arb peru £ Eg. Qudd 
principium vitæ eſt, qui naturam humanam ex qua parte in 
primo homine defecerit, recreare, reficere, et repræſentare poſ- 
ſet; quemadmoddm ſe Judæis denunciavit, m -APXHN, 67: . 
Ka N ui Cum principium ſe eſſe diceret, fugit vide- 
licet Judzos beatum Jeſum ſe patrem etiam perhibere: cz - 
au euros 0 Incus, rev. vwoyre Tov io Te Aveurs Tore yvareode or, 
ETA. 


.. ²˙ . ˙ 
— N * ry 7 8 * * 9 2 EX 


I 


EEE. — 2 W FC 
up f PR WITS hen 


E Ye LES 


— 
— 


ere F n TAS — — — 24 
hs E Fe”. ; p _- od, LS 


P I EIT AETE REI, 


| (+ 20 . ) 
An Inn. Vis re 6 mulla eft, niſi ſignificet ry Arx: prineipi- 
um Deum referre, et nomen Patris etiam ad Jeſum pertinere. 
Quod quidem nomen in beatum Chriſtum manaſſe conſenſu 
ac judicio veteris eccleſiz comprobatum eſt, Prætereà chm 
omnis nature ſe, tum Judaice eccleſiæ principatum tenere; 
proque eo, quod habuit azxys nomen, poſſe ſe Judzos in jus 
cogere, eodem in loco his verbis confirmat; noa xs win 
Upecov AgAEv, Ku xowan, idem ille, qui diceret, Ey * Kpiveo Boe, 
8 V Ahoy, ive vgpww TOY KOT Moy, GAN WG Tow roy X00ju0v. Niſi 
enim vere Deus fuiſſet, qui omnia rerum principia, cauſaſque 
in ſe contineret, nulla initia moliendæ ſalutis noſtræ inducere 
potuiſſet, nulla novæ ac beatioris vitæ fundamenta ponere.“ 
Scio eſſe nonnullos, qui hæc aut curioſids exquiſita aut au- 
: | 0 dacids 
* Cum diceret Jeſus wpw Ak gase Ye ba, EKT EIMI, prenſabant 
Iapides Judzi, ut eum morte plecterent. Quod idem factum eſt, cum 
diceret, i xa 0 Harne ir schl. Hlac ratione allati 6rs Zv Argus wv 
Wolkig oexurov Oeov, Patet igitur ex conſenſu Judæorum nomine Er 
EIMI Deum ſolum appellari, idque nomen eodem cum ſenſu Jeſum 
ſibi aſſumpſiſſe. Patebit inſuper etiam voces iſtas 5 Marca, 6 Xęicoc, 
8 dos Ts Aren idem valere atque tyw cps. Nam mulieri dicenti, oida 
ri 6 Meooias ira, 0 AfVopeneg Keios, reſpondit Jeſus ET EIMI. [dem 
abſtulit reſponſum pontifex M. interrogans an Chriſtus eſſet, ET EIMI, 
* beg he roy TION 74 AN®PQIIOT, &c. De eadem Haępuciꝶ ſui inquit 
vaticinans, ede iA I Eri TW Gvopacrrt u, Nr hte ori ETA BIMI, 
qualiter eſt apud Marcum et Lucam; apud Matthæum or: 5yw tips & 
Xes5ros. Itaque cum ea vis, que ineſt nomine iq fi, que eſt vere 
atque abſolutæ divinitatis, eadem eæteris iſtis 5 Merrias, © Xeo, 6 
dee vu Außen incluſa et implicata inſideat; concluditur, eos omnes qui 


beatum Chriſtum vel quovis nomine uſurpant, divinitate ejus denegata, 
ipſis verbis Chriſti ed eompelli, ut eum omnino mendacem et planum 


inſimilare audeant. 


«x a 


E 


daciùs conjecta exiſtiment et ab ingenio commentata potiùs, 


quam ex veritate enucleata. Idem tamen contendo, non ita 


eomparatum Evangelium eſſe, ut ſub acumen rationis ſucce- 


dere velit, aut cuipiam in ſenſus mentemque intrare poſſit, 


niſi qui Spiritu S. aliquàtenùs tinctus, atque imbutus 
fuerit. Nulla ferè ex ore beati Jeſu exibant verba, que non 
ſpiritualia eſſent ac myſtica, et ad interiorem iſtum. ſpiritualem 
et myſticum hominem effingendum nata, qui fit Chriſtus in 


nobis 1 ET; T1; AE. Mandata, juſſa ac conſilia omnia ſua, 


quippe quæ agentia eſſent et viva, quæ diſcipulos animo et 
vita ſic poſſent inſtituere ut Deus vellet; alio in loco: beatus- 
Jeſus dona appellat, alio Spiritus S. nomine univerſa amplecti- 
tur. Qui itaque ratione ſola, et naturali mentis acie innita: 
volet, ut jura atque inſtituta Dei percipiat, næ ille in ſacris 
literis et in omni Dei cognitione vere. divinà ſemper hoſpes. 
verſabitur. Ea profectd ſunt myſteria Dei, quæ non niſi. 


Deus ipſe edere atque explicare poſſit; nee mentem beati. 
Chriſti cuipiam licet cognoſcere, niſi qua ratione eandem ab 


Apoſtolis ipſis cognitam Lucas tradidit, Tore JvoZer. br Tov. 
un ru UVIEGS T&45 VYEaPags | 


4 * 
' g ** 
= ; $ . x . 
Se 5 2 1 
41 4% 2 E * — t 
* * A & 0 0 Þ 
* | . *. 
2 5 . X 
0 , * 
4 
. 6 * 
— * q 
25 8 : * 
12 2 25 
1 1 
5 1 * - 
£ i 1 y . 
” — — 4 tt — — A — 4 5 * 1 d » — — * — — =, _ 2» 0 
N * w ” a - * »s : * 4 ; * 4 * * q * — 4 

„N 5 * « > EY * . 9 7 « Fl 
% * * - . wp 

— v 3 % * a by | "Tv 1 % oy 4 5 N 4 1 5 

« ; + 1 C2 ; 3 6 mp; _ a £ — * 


þ 4 4 . k * 1 
* * 1 Go s # 1 n — . 72 
- \ with * - * * : * oy * * 
4 3 * * * * 
B EF 7 * * * * Fn 1 . * hs A t ** 4 ; PA * 1 + 
2 2 : m 0 1 1 h 
- es? * af 
* _ o 0 * « 
— * 5 1 v * * F 
* * WW Py 1 5 Ke » * 8 * - * * 7 
is * * i * * » * * * . 
. * g 1 A f 4 - + 
: "UP 4 * 4 : } - , pe DEDY 2 * 
. +4 & ” R — 9 * 0 4 * — * 1 
* * 
9 - kw «a F % * . 1 be i 
£ + 1 14 ® * G k . * 
* * * 7 
* * — * : F — * 4 3 3 p WT # * 
— * * 4 * . 
. id ; T4 , } $4 * 
: j th f N , 6:47 $8 « / 
Sanz * - . £ 4 * 4 % 
f b 1 
t « £ - — o W. i 4 
I . n CY y F he y (Oe SY 
# acai. ** « 1 mn * 
* * "0 * % * * F * 
* * — * LO * » 
4 ' $4. : . pF * a, | « F 
- * « b * # 4% * 1 * 
— 0 4 « 3 { ) ee * 5 4 A « * * 
. » - # - * — 0 * 6 - 7 
2 : of < 8 2 N 995 0 1 ” 2 
1 0 pl % * 5 * 0 
. * 4 . k Ks - * = l ; ; ; , C oF , 5 2 1 
. 4 . 3+. ot * 0 , . 4 * o 
* 4 ' 5 
1 5 
4 0 * 3 P 4 * 1 2; * . 4 a , * L 
— 1 * A 6 de - 
* 4 Jo Gn f ” * * * 
F 5 A . 1 % + 3 i 
7 * 8 
2 ; f FS. 10 * 5 
Ec . v4 * 4 . { 1 4 8 * % . * 4 * 
7 . #4 4 Fn 
— - , - MF * « * % - * 7 * 2 7 "0 ? 
P 
4 — n , I 5 ; mY Os 1 8 
te 
* C1 bt. i „ 5 
— 4 1 > 8 . a ' ; 5 5 
« . 4 4 . 5 v 5 337 4 
7 1 * 4 ? * 4s * s » 
» 1 pa 9 N N X — » — 3 . 
*: ' : « 7 «Got % 
3 .\ * * wed * 6 — 
* * 4 « ; N * * 1. 5 2 * 4 
f i % 4 * * % * ft 1 b 4 o * * ; 7 * 
2 . — 5 # 2 
4 Py * o — ” » * # * * * 
on * 2 0 
pF a4 * * ** 5 5 0 893 * 1 i 
* * " "% . y . 4 * . * . * 
y » 4 : . * 3 * x # * 1 
” - 2 +> - * ” w 3 on " — 4 
* * ' 4 4 
4 * - * 5 "SS; « 
4 "ow IF "ON - cud ” Þ # . * N k 
. we +4 kay F 
p 4 * 0 - * k mn 18 25 p F 8 * . hg P - * 
= * — 32 * 1 . , ; , 1 : . 
. * * , ” 2 
4 i 33 . c 4 . 4 «+ % a * — 
* 4 * 89 4 . * 
4 a 1 * n " 4 * * , + * 
. 
. wh — wt 1 * . * . 
; /ͤͥC wd oo SS * , : 3 & : 
* F F N b K o& * * x - 
4 . . * 98 wth * 2 * »; 
, - - v 4 
af a » - * 
= 1 * -3 3 * *. * * - 
4 . 3 $ t 64th * 4 n 
* 9 4 4 F 
N * we oh * : * * | — - 
wi p p N — — 3 _ q of 
. - 3 * — 4 C ? PTY e . 
* , * 5 * * 4 -q , 
” k . « - 4 * = 
—- * * 
6 — * _ * . 
832 89 0 4 5 by 7 w W # 
„ * - * s p * * 3 
6 at * * * L a 4 d , ao * 
U 0 ” * 8 3 ” * * n 
" : - 
4 * + » s * b * * * 4 * . 
0 . 4 
* ” * = — * = . * * 
q x * * * 9 « 8 0 20 V » 3.9 . 
4 — t 1 - 
4 * , — 5 * " v4 * 
y — 4 "he" > by F * * , l 
* ud _ * o a 4 , g 4 | 
> „ = £44 , * . . 
. . © % % 4 % 4 „ 
» l *, - * „„ 
— * % 8 * 8 + . - 
— 4 g 1 * 
y - * - 4 * * o o 
e . * * * * ” * * _ « A * 
* 0 1 o _ * , 
., # 92 % * %F 5 + * * * 
& - * ” "WF, p » 
- : * 1 * "1 „ : N p 8 * 2 
, c "Py 4 l a. $- * Nau — 4 ; : * 
o * 
o = - ” * F * 
} + — . 6 a, — 0 6. 1 4 * 1 - ** 7 
A 8 ' . _ | 
99 W» 1 : F 3 4 5 * f 
1 - * -< 
0 < . « 073 — . 4 $:4/4 
% 1 * * * — 5 * 1 . 7 
*. Pe * t \ 4 : £ , 4 0 
3 4 89 «4 80 4 "4% . © * #44 Fg % N 
" 4 y ” 
< . " "on 4 * * * * ” * . 4 — 7 ad 4 + : z 


— drops 99 = * 


1 ; b 2 __ ” . ” — 8 * 5 — — — > En" ARES. 
o . — — — 2 * — 


. r rr * — FFF ²˙ . oc er . xr 5 


