text: Հանքարդյունաբերության հեռանկարները եւս որեւէ լավ բան չեն խոստանում: Տեղի է ունենում հիմնականում պղնձի հանքաքարի արդյունահանում, որի գինն այս տարվա ընթացքում անընդհատ իջնում է՝ արդեն 6600 դոլար է մեկ տոննայի դիմաց, ան դեքում, երբ անցյալ տարի հասնում էր 7000-7200 դոլարի: Այսինքն, միտումը շարունակվելու է, ինչը նշանակում է, որ այդ բնագավառում պրոբլեմները մեծանալու են: Այս հարցում մի կարեւոր ասպեկտ կա, որի մասին անպայման պետք է խոսվի. երբ որ նայում ենք արտաքին առեւտրի ցուցանիշները, տեսնում ենք, որ հանքանյութի արտահանումը քանակային առումով աճել է, իսկ գումարային առումով՝ նվազել: Այսինքն, մենք անխնա ձեւով շահագործում ենք մեր պղնձի ու մոլիբդենի հանքերը, հասել ենք արդեն կրիտիկական վիճակի՝ տարեկան արդյունահանելով 24-25 միլիոն տոննա, այն դեպքում, երբ խորհրդային տարիներին արդյունահանվում էր 8 միլիոն տոննա: Եվ այս ծավալների մեծացման հետ մեկտեղ ոչ մի էկոլոգիական նորմ չի պահպանվում: Սա ուղղակի արդեն աղետ է:  Սա լուրջ խնդիր է, որի մասին պետք է մտածել: