text: Ամբողջական մենաշնորհներ են հաստատված, մասնավորապես, լայն սպառման այնպիսի արտադրատեսակների գծով, ինչպես շաքարավազը, հացահատիկը, կենդանական եւ բուսական յուղը, բրինձը, ինչպես նաեւ դեղորայքը, հրուշակեղենը, փայտանյութը, կենցաղային և շինարարական ապրանքները, բենզինն ու դիզվառելիքը և այլ ապրանքներ։ Համաձայն տնտեսական մրցակցության պաշտպանության պետական հանձնաժողովի ուսումնասիրությունների` 2010 թվականին 41 ապրանքային շուկա բարձր և միջին կենտրոնացված են եղել։ Նվազում է շուկայի մասնակիցների թիվը։ Այսպես, ապրանքային 71 շուկաներում մասնակիցների թիվը նվազել է առնվազն 2, իսկ շատ դեպքերում՝ 10 տնտեսվարող սուբյեկտով։  Առանձին ապրանքատեսակների մասով արձանագրվել է գերկենտրոնացվածություն: Շաքարավազի շուկայում մեկ ընկերության մասնաբաժինը կազմել է 99,9%, ցորենի ալյուրի դեպքում – երկու ընկերությունների բաժինը`87,6%, բրնձի դեպքում- մեկ ընկերության բաժինը` 62,8%, ձիթապտղի բուսական յուղի դեպքում – մեկ ընկերության բաժինը`88,0% և այլն:  Հանձնաժողովի ուսումնասիրած ոչ պարենային ապրանքների 7 ապրանքային շուկաներից երկուսը բարձր կենտրոնացված են` կենտրոնացվածության աստիճանը կազմում է 93,9-ից («Բենզին» ապրանքային շուկա) մինչև 95,1 տոկոս («Դիզելային վառելիք» ապրանքային շուկա): 2001թ. վերը նշված ապրանքների գծով ապրանքային շուկայում դեռևս չկային գերիշխող դիրք ունեցողներ։ Էականորեն փոխվել է դեղերի շրջանառության ոլորտի ապրանքային շուկաների մրցակցային իրավիճակը։ 2001թ. դեղերի շուկայում գործունեություն էր ծավալում 72 տնտեսվարող սուբյեկտ, իսկ 2009թ.` ընդամենը 13 ընկերություն: 2010թ. իրականացված ուսումնասիրության արդյունքներով 9 ապրանքային շուկաներում առկա են գերիշխող դիրք ունեցող մեկական տնտեսվարող սուբյեկտներ:  Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության պետական հանձնաժողովի տվյալներով՝ 2011թ. գերիշխող դիրք են ձեռք բերել նաև առևտրային ցանցերը, որոնցից 6-ը` պարենային ապրանքների առևտրի ոլորտում, 5-ը` բենզալցակայանների ցանցեր, 9-ը` դեղատների ցանցեր, 4-ը` սալիկների և սանիտարական տեխնիկայի իրացման առևտրային ցանցեր և այլն:  Ըստ 2012 – 2013թթ. մրցունակության մասին համաշխարհային տնտեսական ֆորումի զեկույցի՝ Հայաստանն իր մրցունակությամբ 82-րդն է աշխարհի 144 երկրների մեջ: Նույն զեկույցի Հայաստանի մրցունակության առավելություններն ու թերությունները բաժնի տվյալներով՝ «Տեղական մրցակցության ուժգնությունը» ցուցանիշով Հայաստանը զբաղեցնում է 130-րդ, իսկ «Հակամենաշնորհային քաղաքականության արդյունավետության» ցուցանիշով` 116-րդ տեղը: ՀՀ Սահմանադրության 8-րդ և 33.1-րդ հոդվածներով համապատասխանաբար սահմանված է.