text: Ս.թ. փետրվարի 28-ին «Սիվիլիթաս» հիմնադրամում կազմակերպված քննարկման ժամանակ Վարդան Օսկանյանը, խոսելով 2008թ. մարտի 1-ի իրադարձությունների ընթացքում իր խաղացած դերի մասին, արել է հետեւյալ հայտարարությունը. «Ես ինձ այդ օրը համարում եմ կանխարգելման փորձ անող ինչ-որ անհատ, ոչ թե մասնակից, մեղսակից, որ ուզում է ժողովրդին խաբել։ ...Ես ներողություն խնդրելու բացարձակ խնդիր չունեմ։ Ներողություն կարելի է խնդրել, բայց ներողությունը, որպեսզի ազնիվ ներողություն լինի, անկեղծ ներողություն լինի, նախ ես պետք է հավատամ, որ ինչ-որ սխալ բան եմ արել։ Երբ ես չեմ զգում, որ սխալ բան եմ արել, ներողություն խնդրելը անազնիվ կլինի։ Թե չէ կարելի է ներողություն խնդրել, այս հարցը փակել, նույնիսկ հերոսանալ, որ վերջիվերջո մեկը կա այս հասարակության մեջ, որ ներողություն է խնդրում։ Բայց այդ ներողությունը անկեղծ չի լինի, ազնիվ չի լինի, որովհետեւ դա սուտ կլինի, որովհետեւ ես չեմ զգում, որ սխալ բան եմ արել։ Նախ ասեմ, որ եթե ես զգայի, որ սխալ բան եմ անում, այդ ժամանակ չէի անի։ Սա է իրականությունը»։ Մեկ ամիս անց մոտավորապես նույնը նա կրկնել է «Ա1+» հեռուստակայանին տված հարցազրույցում (31.03.2011)։