text: «Կեսգիշերից երկու ժամ էր անցել, երբ նրանք սկսեցին աճել-դուրս գալ հողի միջից: Տղաներն այրեցին դեզերը ու դա որոշ ժամանակով կանգնեցրեց նրանց: Երիտասարդ գյուղապետը մոտեցավ կրակի մոտ կանգնած ոգիներին ու հարցրեց. -Ի՞նչ է ձեր ուզածը: -Ասա մեր անունը,- պատասխանեց ոգիներից մեկը: -Ձեր անունն արգելված է արտասանել,- պատասխանեց հանդուգն երիտասարդը:  -Ասա՛, անվանի՛ր մեզ,- շարունակում էր պնդել ոգին, որին նայելու համար մեծ քաջություն էր պետք:  -Ասա, ասա նրանց,- աղերսեցին ահաբեկված մարդիկ…»: