text: «…Ես հարյուրավոր էջեր վերաշարադրել եմ այս կարգի ձախողումներից զգուշանալու համար, մինչդեռ միտքս չէր, թե երբևէ ըմբռնած լինեի այդ խնդիրը լուծելու եղանակը: Միայն երկու տարի առաջ էր, որ ինձ հաշիվ տվեցի դրա մասին, և այն էլ` երբ ջանում էի պարզել , թե ինչու են իմ գրքերը կարդում նաև նրանք, ովքեր պիտի որ չսիրեին նման «խելացի» գրքեր: Ադսոնի պատմողական ոճը հենվում է մտքի այն արտահայտչաձևի վրա, որը կոչվում է լռություն: Հիշո”ւմ եք նշանավոր օրինակը. «Իսկ Կեսարին հապա”… Որ կռվի դաշտում…»*: