text: Ոչ թե ենթադրելի կամ տրամաբանական, այլ, ըստ էության, պարտադիր է, որ բուհական պատմության դասագիրքը[20], ինչով հարյուրհազարավոր սովորողների Հայոց պատմություն է մատուցվում որպես վերջնական ճշմարտություն, պետք է հենված լիներ այդ պահի գիտական միջավայրում քաղաքացիություն ստացած արդյունքի, ինչպես ասում են՝ «գիտության նվաճումների» վրա։ 2012թ. հրապարակված բուհական դասագրքում այս տարիների համար շատ ավելին է «իշխող քաղաքական դոկտրինայի թույնի» չափաբաժինը, եւ առավել զգալի՝ «պատմական փաստերի աղավաղման, նենգափոխման թույլատրելիության» աստիճանը, քան, թերեւս, գաղափարախոսականացված նախորդ՝ կոմունիստական պատմագրությունում որեւէ պատմաշրջանի համար[21]։