text: դ) Ժամանակի մամուլը. Բնականաբար, պարտադիր է ժամանակի մամուլի նյութերին հետեւելը։ Պաշտոնական մամուլը 1988‑89թթ. համար որոշակի նյութեր է պարունակում ինչպես իրադարձությունների ժամանակագրությունը ճշտելու, կոմունիստական իշխանությունների պաշտոնական դիրքորոշումներն արձանագրելու, նրա ու նրան ծառայող ու պաշտպանող ուժերի՝  Շարժման դեմ քարոզչության բնույթը պարզելու եւ այլազան հարցերի ուսումնասիրման համար: Երբեմն խոսուն են ոչ միայն Շարժման հետ կապված նյութերը, այլ նաեւ դրանց տեւական բացակայությունը։ Խստագույն գրաքննության տակ գտնվելով՝ այս տարիներին մամուլը անմատչելի էր Շարժման մասնակիցներին ու գործիչներին[14]: Եթե որեւէ մեկը փորձի շարադրել այս տարիների պատմությունը միայն պաշտոնական մամուլի նյութերի հիման վրա, ապա բավականին տարօրինակ եւ հակասական մի պատկեր կստացվի: Կստացվի, որ Ղարաբաղյան շարժումը, մեկ՝ խաթարում է ժողովուրդների բարեկամությունը եւ ազգայնականների ու ծայրահեղականների գործ է, մեկ՝ որ այն հետամուտ է հայ ժողովրդի բարձրացրած ամենաարդարացի հարցին: Չի հասկացվի՝ Շարժումը ղեկավարել են Հայաստանի իշխանություննե՞րը, թե՞, այնուամենայնիվ, այն ունեցել է իր ղեկավարությունը: «Ղարաբաղ» կոմիտեն մերթ կներկայանա «այսպես կոչված» պարտադիր բնորոշմամբ՝ որպես արկածախնդիրների ու կաշառակերների հովանավորող հանցավոր մի կազմակերպություն, մերթ՝ քաղաքական մեծ կշռով ու հեղինակությամբ օժտված մարմին: Այլ խոսքով՝ այս շրջանի մամուլի նյութերը որպես աղբյուր կարող են օգտակար լինել միայն այն դեպքում, երբ այլ աղբյուրների հիման վրա արդեն պարզված ու ճշտված են հիմնական իրադարձությունների առանցքը եւ ամբողջական պատկերը: