text: Պետք է խոստովանել, որ Օսկանյանը փայլուն կերպով կատարեց իր վրա դրված պարտականությունը, ինչը նշանակում է, որ նա մարտի 1-ի տխրահռչակ ասուլիսը վարելու գործը ստանձնել է ոչ թե ստիպողաբար, այլ հստակ նպատակադրությամբ։ Ասուլիսից առաջ նա, անտարակույս, տեղյակ է եղել, որ Քոչարյանն արդեն որոշել է, իշխանությունների կողմից մոբիլիզացված քրեական բանդաների սադրանքները պատրվակ բռնելով, գնդակոծել խաղաղ ցուցարարներին ու արտակարգ դրություն հայտարարել։ Հետեւաբար, Օսկանյանի խնդիրն էր, թեկուզ բացահայտ ստերի, թեկուզ խայտառակ իրավաբանական աճպարարությունների, թեկուզ սեփական հեղինակության վերջնական ոչնչացման գնով, արդարացնել վարչախմբի հետագա գործողությունները եւ նախապատրաստել իրադարձությունների զարգացման պաշտոնական վարկածը. այն է` որ Ազատության հրապարակում ոստիկանությունն ադեկվատ ուժ է գործադրել, որ ցուցարարները սառը զենք են կրել, որ նրանք կատաղի դիմադրություն են ցույց տվել ու բախումներ հրահրել, որ առճակատման ու բախումների պատճառը Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի մերժողականությունն է, որ գնդակը վերջինիս դաշտում է, որ անցանկալի դեպքերի կանխումը կախված է նրա երկխոսելու պատրաստակամությունից, որ ընդդիմության նպատակը իշխանության բռնի յուրացումն էր եւ այլն։