text:  «…Այդ պահին հնչեց դռան զանգը: Ֆրյոկեն Բոկն էր: Ապերիկը չէր կարող այլևս մնալ մայրիկի ծնկներին: Սակայն ամբողջ ժամանակ, քանի դեռ ֆրյոկեն Բոկն իրենց տանն էր, չհեռացավ մայրիկից և ցավող ականջը նրա ուսին դրած՝ երբեմն թույլ նվվում էր, երբ ականջացավն ուժեղանում էր: Ապերիկը հույս էր փայփայում, որ ֆրյոկեն Բոկը երիտասարդ, գեղեցիկ ու բարի օրիորդ կլինի, ինչպես իրենց դպրոցի ուսուցչուհին: Բայց ճիշտ հակառակը դուրս եկավ, նա խիստ ու խոժոռ դեմքով, տարիքով կին էր ՝ չափաղանց վճռական պահվածքով…»