text: Իսկ հիմա տեսնենք, թե կառավարությունը որտեղից կարող է ճարել այդ գումարը, որը միայն մեկ տարվա համար կազմում է մոտ 150 միլիոն դոլար: Պետական բյուջեի ծախսային մասում նման գումար նախատեսված չէ: Իր մեկնաբանության մեջ վարչապետը ակնարկում է ռուսական կողմի հետ քննարկվող մի ինչ-որ մեխանիզմի մասին: Ունենալով հարուստ եւ դառը փորձ, կարելի է հասկանալ, թե ինչ մեխանիզմի մասին է գնում խոսքը: էլի ինչ-որ գույք ենք հանձնելու ռուսներին: Դա կարող է լինել «Հայռուսգազարդի»` ՀՀ-ին պատկանող վերջին 20 տոկոս բաժնեմասը, Որոտանի կասկադը, կամ ասենք «Նաիրիտը»: «Նաիրիտի» դեպքում իհարկե կհնչեն բարձրագոչ հայտարարություններ, թե շնորհիվ կառավարության փայլուն գործունեության, ռուսները այն կվերցնեն կաշխատեցնեն, հետն էլ կսուբսիդավորեն գազի գինը: Եթե ռուսները պատրաստ են «Նաիրիտի» դիմաց մի քանի հարյուր միլիոն դոլար վճարել, ապա այդ գումարը կարելի է շատ ավելի հեռանկարային ու արդյունավետ օգտագործել ու ոչ թե ֆինանսավորել մեծահարուստների կայֆերն ու նրանց պատկանող ձեռնարկությունները: