text: Շշուկները լսելի են դառնում վերջում` իրադարձությունների և կյանքի աղմուկից հետո, երբ օրերի հոսքը հիշողության է վերածվում: Դու շարունակում ես ապրել իրական ճանապարհներից հեռու՝տեսնելով քաղաքները, լսելով օվկիանոսների ձայնը, քայլելով օտար լեզուների բացած ուղիներով: Բայց զգացողությունների հալված պատերի վրա հանկարծակի շշուկ-դիմանկարներ ես սկսում նշմարել: Քեզ հարազատ, բայց հեռու մարդկանց դիմագծերն ու հատկանիշները, որոնք կամաց-կամաց ծխից տարբերակվում ու հեռու-հստակ ձևեր են ընդունում: Էս մոտիկ երկարատեսության մեջ էլ որոշակի ու կոնկրետ սկսում ես լսել քո շշուկը` տոհմիդ երկարատև շարժանկարի մեջ: