text: բ. Նույնքան հակաօրինական էր նաեւ անձնական անվտանգության ապահովումից հրաժարվելու վերաբերյալ փաստաթուղթ ստորագրելու` Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին արված լկտի առաջարկը, որովհետեւ 2008թ. մարտի 1-ի դրությամբ գործող օրենքներում նման հոդված գոյություն չուներ։ Տեր-Պետրոսյանն, իհարկե, պետք է կտրականապես մերժեր այդ առաջարկը, այլապես կնմանվեր ավազակապետության պարագլուխներին, որոնց համար օրենք խախտելը ջուր խմելու պես բան է։ Իսկ եթե այդպիսի փաստաթուղթ ստորագրեր անգամ, միեւնույն է, նրան չէր կարելի զրկել թիկնազորից, որովհետեւ, ինչպես տեսանք նախորդ կետում, պետությունը պարտավոր էր ցմահ ապահովել նրա անվտանգությունը։ Թերեւս հասկանալով օրենքի տեսակետից Տեր-Պետրոսյանին արված առաջարկի խախուտությունը, Օսկանյանը փորձում է այն հիմնավորել «սա ընդունված պրոցեդուրա է» անհեթեթ դատողությամբ։ Ի՞նչ է նշանակում «ընդունված պրոցեդուրա»։ Որտե՞ղ է այն ընդունված կամ ո՞ր օրենքով է այդ պրոցեդուրան սահմանված։ Տպավորություն է ստեղծվում, որ Օսկանյանը պետությունը շփոթում է նախնադարյան կիսավայրենի համայնքի կամ իր հոր դուքանի հետ, որոնք իսկապես առաջնորդվում էին ընդունված պրոցեդուրաներով կամ սովորույթներով։ Մինչդեռ պետություններն, ի գիտություն Օսկանյանի, Բաբելոնի թագավոր Համմուրաբիի ժամանակներից սկսած (մ.թ.ա. 18-րդ դար), կառավարվում են օրենքներով։