ผมเป็นคนหนึ่งที่ยอมจ่ายค่าปรับ หากได้รับใบสั่งจราจรมาตลอดครับ แต่ได้มีโอกาสจอดรถบนถนนร่วมจิตต์ แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เมื่อ 11 มี.ค. 66 ตอนเที่ยง โดยก่อนจอด ได้ดูป้ายจราจรและขอบทาง ไม่มีป้ายจราจรบอกว่าห้ามจอด ขอบทางไม่มีขาวแดง แต่มาทราบอีกทีว่าห้ามจอด เมื่อกลับมาที่รถแล้วเจอล็อกล้อโดยตำรวจจราจรกลาง

ผมก็ถามกลับที่เจ้าหน้าที่ผู้มาล็อคว่า ต้องดูยังไง ผมก็เป็นสุจริตชน ขอบทางไม่มีขาวแดง ไม่มีป้ายห้ามจอด แสดงบริเวณนั้น คำถามคือ ถ้าเจ้าหน้าที่ถ่ายวิดีโอหรือภาพ มาแสดงว่าต้นถนนมี ปลายถนนมีป้ายห้ามจอด แล้วทั้งๆ ที่เห็นว่าจุดที่ผมจอดไม่มี แบบนี้มองเจตนากันหน่อยไหมครับว่า ผมตั้งใจฝ่าฝืนกฎจราจรหรือไม่ จริงอยู่แม้จะมีประกาศห้ามจอดตลอดเส้นถนนร่วมจิตต์ฝั่งตรงข้ามร้านก๊วยเตี๋ยวไก่แก้ว แต่ประกาศนั้น ไม่ได้มาติดประกาศให้ทราบ ยากเหลือเกินที่จะทราบ และด้วยความที่เป็นเสาร์ อาทิตย์ รถไม่ได้ติดขัดแต่อย่างใด แปลกใจว่า ท่านมาบังคับใช้กฎหมายจราจรเข้มข้น ถึงขั้นล็อคล้อ 

ผมคงเถียงไม่ได้ ถ้ามีประกาศในราชกิจจานุเบกษา ทุกคนมีหน้าที่ต้องรู้กฎหมาย แต่เวลาปฏิบัติ ผมว่าต้อง ใช้วิจารณญาณแยกแยะนะครับ 
ท่านที่มาล็อคล้อ ทำหน้าที่ของท่าน ไม่ได้ผิดอะไร แต่ผมว่าถ้าจะล็อคล้ออย่างไม่ถูกสงสัย ไม่ถูกตั้งคำถาม สำนักการจราจร กรุงเทพมหานคร ต้องมาติดป้ายห้ามจอด และทาขอบทางเท้าขาวแดงนะครับ และป้ายห้ามจอด ควรมีรัศมีจำกัดกี่เมตร ช่วงก่อนถึงและหลังผ่านป้ายด้วย เช่น ก่อน 10 เมตร หลัง 10 เมตรขนานกับถนน เพื่อบังคับเป็นช่วงพื้นที่ห้ามจอด ไม่เช่นนั้น เถียงกับผู้ถูกล็อกล้อกันว่าตกลงมันขยายกันถึงไหน แม้มีประกาศ เพราะในทางปฏิบัติ ประกาศมันอยู่ในเอกสาร ไม่ได้มองเห็นด้วยตาแบบป้ายจราจร หรือสีที่ทาบนขอบทางเท้า 

เพื่อจะได้ไม่ต้องมาถกเถียงกับผู้โดนล็อกล้อในบริเวณนี้ต่อไปนะครับ 

ยินดีปฏิบัติตามกฎหมาย แต่ครั้งนี้ขออนุญาตออกความเห็น เพราะความไม่ชัดเจน ทำให้ไม่อาจยอมรับได้อย่างเต็มใจ