วันนี้ตอน6:26น.ที่เรามาถึงคือไฟที่ป้ายรถเมล์ก่อนเข้าซอบไปวัดบวรฯคือปิดหมด รวมถึงไฟเกาะกลางถนนจุดที่เราลงรถก็ดับทั้งแถบ
ตอนแรกก็งงๆ เพราะเรามาช้ากว่าปกติ ทางการคงดับไฟตามเวลามั้ง
แต่เอ๊ะ...ไฟเกาะกลางถนน ที่เลยจากซอยเข้าวัดบวรฯก็ยังเปิดอยู่นะ เราลองมองไปไกลๆ ไฟฟุตบาตที่เลยซอยเข้าวัดบวรฯทั้งแถบ ก็ยังไฟติดส่องสว่างทุกดวง
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
วันนี้เราช็อคจากที่โดนผู้ชายกระชากผมบนรถเมล์มารอบนึงแล้ว ผมเราสั้น เราเลยเก็บปลายผมไม่ได้ จนผมเราพาดไปด้านหลัง พอเราพิงเบาะไม่ถึงวินาที เรารู้สึกว่าเราโดนกระชากผมอย่างแรงเลย ด้วยความสงสัย เราก็หันไปมองด้านหลังเบาะท้ายสุด ถัดจากที่เรานั่ง เป็นผู้ชายตัวใหญ่ ร่างท้วม หน้าตาน่ากลัว แต่เราก็ไม่ได้คิดอะไร 
จนเราขยับตัวอีกครั้ง พิงหลัง ยังไม่ทันได้เอนตัวลงไป ผู้ชายด้านหลังเรา ก้มลงมาพูดว่า ถ้าจะนอนก็เก็บผมดีๆ
คือ เรามัดผม ผมเราสั้น เลยไปข้างหลังนิดเดียว เพราะปกติเราจะระวังเรื่องผมอยู่แล้ว ถ้าผมยาวคือห้ามปล่อยผมไปเบาะหลัง แต่นี่คือ..เราผมสั้นมากๆ รัดผมแล้ว หางผมอยู่ตรงท้ายทอย พยายามทับแล้ว แต่ก็ได้แค่แป๊บเดียวผมเราก็ไหลไปหาด้านหลังเพราะผมเราสั้น ถ้าสงสัยว่าทำไมเราถึงไม่เปลี่ยนที่นั่งหรือยืน เพราะว่ารถเมล์คนเบียดเริ่มเต็มคันเรื่อยๆ เราได้แต่นั่งกลัว ตัวสั่น ช็อค กลัวว่าผู้ชายข้างหลังจะเอามีดมาปาดคอเรามั้ย กลัวไปหมด แต่ทำอะไรไม่ได้ จะถ่ายรูปเผื่อแจ้งความ ก็มองไม่ชัด ไม่กล้าถ่ายรูปตรงๆ กลัวโดนทำร้ายร่างกาย ได้แต่แอบถ่ายมาติดเห็นแค่ผู้ชายคนนั้นใส่เสื้อลายสีน้ำตาล
ขนาดนั่งในรถเมล์ เรายังต้องระวังตัวตลอดเวลา พอลงจากรถเมล์ เราต้องมาเจอกับความมืดที่ป้ายรถเมล์อีก
***ส่วนในรูปที่เห็นว่าสว่าง เพราะกล้องโทรศัพท์มือถือของเราปรับแสงอัตโนมัติ สามารถถ่ายในที่มืดได้***