อ้างถึงหนังสือ​เลขที่ กท5809/02328
ที่สำนักงาน​เขตแจ้งผลการดำเนินการกรณี มีผู้ลักลอบให้อาหารสัตว์​จรจัด​ตามเนื้อหาหนังสือ​ข้างต้น ข้าพเจ้า​ขอชี้แจ้ง ประเด็นสำคัญ​ที่ข้าพเจ้า​ร้องเรียน​ไม่ใช่เรื่องความสะอาด แต่เป็นเรื่องการสร้างเหตุเดือดร้อน​รำคาญ​จนถึงเป็นเหตุสร้างความเสียหาย​ต่อทรัพย์​สินข้าพเจ้า​ เนื่องจากการให้อาหารสัตว์​จะทำให้สัตว์​มาอยู่อาศัย​บริเวณซอยจรัญ​27แยก14 แมวข่วนสีรถ แมวปีนเข้าบ้าน ข้าพเจ้าอยากให้ ผอ.เขตบางกอกน้อย​และหัวหน้าฝ่ายเทศกิจ ลงโทษ​ตามกฎหมายในอัตราโทษ​สูงสุดของกฏหมาย​แก่ผู้กระทำผิด

อนึ่งในวันที่2/6/66 บุคคล​ในรูป ยังคงให้อาหารแมวจรจัด อยู่ตรงเนื่องทุกวัน ข้าพเจ้า​ไม่แน่ใจ​ว่า ทางเขตได้ตักเตือน​หรือคาดโทษ​บุคคล​หรือไม่ จากที่ข้าพเจ้า​รับทราบผลการดำเนินจากฝ่ายเทศกิจ​และฝ่ายสิ่งแวดล้อม​ว่า บุคคล​ดังกล่าวและครอบครัว​ได้รับปากยินดี​ปฏิบัติ​ตามกฏหมายและคำแนะนำ​ของหน่วยงานรัฐ​แล้วนั้น เหตุใดบุคคล​ดังกล่าวยังคงไม่ปฏิบัติ​ตามคำแนะนำ​ของท่านอยู่อีก ในความเห็นส่วนตัว​ข้าพเจ้าการกระทำเช่นนี้​ แสดงถึงการไม่เกรงกลัวต่อกฏหมายบ้านเมืองและไม่แสดงความเคารพต่อเจ้าหน้าที่​รัฐที่จะ อะลุ่มอล่วยโดยไม่ลงโทษ​ตามกฏหมาย​ ซึ่งข้าพเจ้าเห็นการไม่ลงโทษ​ตามกฎหมาย​โดยใช้อัตราโทษสูงสุดจะเป็นการทำให้ผู้กระทำได้ใจ คิดว่าเจ้าหน้าที่​คงจะละเว้นการปฏิบัติ​หน้าที่​ให้เป็นกรณีพิเศษ​ ซึ่งอาจทำให้ความศักดิ์สิทธิ์​ของ​กฏหมายนั่นไม่มีอยู่จริง

ข้าพเจ้าใคร่ของความอนุเคราะห์​ให้หน่วยงาน​ที่เกี่ยวข้อง​ทั้งหมด​ลงโทษ​อย่างจริงจัง​เพื่อให้เข็ดหลาบ​ จะได้ไม่กระทำความผิดอีก

การให้อาหารสัตว์ในที่สาธารณะเป็นครั้งคราวด้วยความเมตตาอาจถือว่า เป็นการทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยลงบนที่ หรือทางสาธารณะ มีโทษปรับไม่เกินสองพันบาท ตามมาตรา 32 แห่งพ.ร.บ.รักษาความสะอาด และความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ. 2535 และหาก เข้าข่ายเป็นเหตุรำคาญตาม มาตรา 25

หมวด 5 : เหตุรำคาญ (มาตรา 25 ถึง 28)
มาตรา 25
กำหนดให้กรณีที่มีเหตุอันอาจก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ ต้องประสบกับเหตุนั้นให้ถือว่าเป็นเหตุรำคาญ ซึ่งรวมถึง
อาคารอันเป็นที่อยู่ของคนและสัตว์ โรงงานหรือสถานที่ประกอบกิจการใดไม่มีการระบายอากาศ การระบายน้ำ การกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือการควบคุมสารเป็นพิษหรือมีแต่ไม่มีการควบคุมให้ปราศ จากกลิ่นเหม็น หรือละอองสารเป็นพิษอย่างพอเพียง จนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็น อันตรายต่อสุขภาพ
การกระทำใดๆ อันเป็นเหตุให้เกิดกลิ่น แสง รังสี เสียง ความร้อน สิ่งมีพิษ ความสั่นสะเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
มาตรา 26 ถึง 28
กำหนดให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจห้ามผู้หนึ่งผู้ใด มิให้ก่อเหตุรำคาญในที่ หรือทาง สาธารณะหรือสถานที่เอกชน โดยออกคำสั่งเป็นหนังสือให้บุคคลหรือเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่ ซึ่งเป็นต้นเหตุ หรือเกี่ยวข้องกับการก่อให้เกิดเหตุรำคาญ ระงับกำจัด ควบคุม และป้องกันเหตุรำคาญ หรือมิให้ใช้ ยินยอมให้บุคคลใด ใช้สถานที่นั้น และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นสามารถกระทำโดยวิธีใด เพื่อระงับเหตุ รำคาญและอาจจัดการตามความจำเป็น หรือให้ระบุไว้ในคำสั่งกำหนดวิธีการป้องกัน มิให้เหตุความรำคาญนั้นเกิดขึ้นอีกในอนาคตในการดำเนินการดังกล่าวให้บุคคลหรือเจ้าของ หรือผู้ ครอบ ครองซึ่งเป็น ต้นเหตุหรือเกี่ยวข้องกับการก่อให้เกิดเหตุรำคาญ เป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการจัด การนั้น
ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามคำสั่งหรือขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่น ต้องระวางโทษ จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 2,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ(มาตรา 74)​

จึงเรียน​มาเพื่อโปรดดำเนินการอย่างเร่งด่วน