ตึกเก่า (เท่าที่จำความได้อายุน่าจะเกิน 50 ปี) ปล่อยทิ้งร้างตากแดดตากฝนรอเวลาพังทลาย กลับก่อสร้างหลังคาลอนคู่ โครงสร้างเหล็ก เจาะยึดติดกับตึกร้าง อันเป็นการเพิ่มน้ำหนักแก่โครงสร้างตึกหรือไม่ (สังเกตุได้จากชายคาที่ติดถนนจากตรงๆ ต่อมาเริ่มตกท้องช้างมากขึ้น) เวลาผ่านไปน้ำหนักหลังคาจะค่อยๆ ดึงรั้งตัวตึกร้างจนอาจจะพังทลายด้วยหรือไม่ 

ถามว่า ก่อนก่อสร้างมีการขออนุญาตก่อสร้างตาม พ.ร.บ.ควบคุมอาคารฯ ถูกต้องหรือไม่? และถ้ามีการขอถูกต้องแล้ว ข้อคำถามต่อไปนี้ ก็ได้รับอนุญาตแล้วด้วยหรือ?

1. เพิงหลังคาด้านซ้ายของพื้นที่ ก่อนเริ่มก่อสร้าง มีสถาปิกและวิศวกรตรวจสอบสภาพตึกร้าง ว่าปลอดภัย และได้คำนวณรับรองโครงสร้างเพิงหลังคาทั้ง 2 ด้านด้วยหรือไม่?
2. เพิงหลังคาตั้งเสาชิดแนวทางเท้า โดยชายคายื่นรุกล้ำบนทางเท้าได้หรือไม่? และมีระยะร่นจากกึ่งกลางถนนถึง 6 เมตร หรือไม่?
3. เพิงหลังคาด้านขวาของพื้นที่ สร้างโดยมีสถาปนิกและวิศวกรเหมือน 1. ข้างต้น หรือไม่?
4. เพิงตาม 3. ข้างต้น มีระยะร่นจากกึ่งกลางถนนถึง 6 เมตร หรือไม่? และมีที่เว้นว่างด้านข้างที่ติดกับที่ดินผู้อื่นถึง 50 ซม. หรือไม่
5. มีการยึดครองพื้นที่และปิดทางสาธารณะประโยชน์ (กว้างประมาณ 2 ม.) จนประชนไม่สามารถใช้สัญจรได้ (อดีตใช้ทางนี้ลัดไปด้านหลังประจำ) ทั้งสร้างเพิงหลังคาคลุมทางสาธารณะประโยชน์นี้ ทำได้หรือไม่?

กรณีข้างต้น เป็นการขัดต่อ พ.ร.บ.ควบคุมอาคารฯ และการเข้ายึดทางสาธารณะก็เป็นความผิดฐานบุกรุกที่สาธารณะตาม ป.อาญา และ ป.ที่ดิน อีกด้วย 

ถามว่า เป็นความผิดอาญาทั้งสิ้น แต่ทำไมเจ้าพนักงานท้องถิ่นละเลย ปล่อยให้มีการใช้พื้นที่มาตลอด ตามกฎหมายต้องมีคำสั่งหยุดใช้พื้นที่และให้รื้อถอนตึกร้างและเพิงหลังคาทั้งหมดทันที (เพราะเป็นกรณีที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงแก้ไขให้ถูกต้องได้ตามมาตรา 42) หรือต้องรอให้ตึกร้างพังทลายและเกิดเหตุไม่คาดฝัน จนชาวบ้านต้องผวาดผวาก่อน จึงจะดำเนินการตามหน้าที่ได้ และช่วยคืนทางสาธารณะให้ประชาชนพร้อมติดป้ายแสดงเขตทางสาธารณะให้เห็นโดยชัดเจน 

ขออนุญาตติดตามผล เพราะที่ผ่านมาทราบมาว่ามีการร้องเรียนบ่อย มี จนท.ลงพื้นที่ แต่ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร จึงหวังว่าคงไม่ต้องให้ทำหนังสือชี้แจงข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ส่งถึง ผวจ. กทม. สำเนาเรียน 1. ผู้ตรวจฯ มหาดไทย 2. อธิบดีกรมโยธาฯ และ 3. ผอ.เขตพระนคร ต่อไป