พระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมืองพ.ศ. ๒๕๓๕   มาตรา ๔  ในพระราชบัญญัตินี้ “ที่สาธารณะ” หมายความว่า สาธารณสมบัติของแผ่นดินนอกจากที่รกร้างว่างเปล่า และหมายความรวมถึงถนนและทางน้ำด้วย  มาตรา ๓๒  ห้ามมิให้ผู้ใด (๑) ทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยลงบนที่สาธารณะ  มาตรา ๕๑  ในกรณีที่มีผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ ประชาชนผู้พบเห็นอาจแจ้งความต่อพนักงานสอบสวน เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ เพื่อให้พนักงานสอบสวน เจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการตามอำนาจหน้าที่โดยไม่ชักช้าและให้ถือว่าประชาชนผู้พบเห็นการกระทำความผิดดังกล่าวเป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา    -ตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง ได้กำหนดอำนาจให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ สามารถดำเนินการทางกฎหมายแก่ผู้กระทำความผิดฐาน ทิ้งสิ่งปฏิกูลมูลฝอยเฉพาะในพื้นที่สาธารณะ   -ซึ่งจากการตรวจสอบ พื้นที่ดังกล่าว เป็นพื้นที่ ที่ได้มีการสงวนสิทธิ์ ของสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ จึงไม่ถือเป็นที่สาธารณะ ตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง  -ทั้งนี้สำนักงานเขตบางคอแหลม ไม่ได้นิ่งนอนใจแต่อย่างใด ได้จัดเจ้าหน้าที่เพื่อ สอดส่องดูแลและประชาสัมพันธ์ ประชาชน ในพื้นที่ ไม่ให้มีการทิ้งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย ในพื้นที่ดังกล่าว
18 พ.ค. 66 12.30 น. ผู้โดยสารรถยนต์ ทะเบียน 9 กน 5760 กรุงเทพมหานคร ทิ้งขยะ (แก้วพลาสติกที่ใช้แล้ว) ลงบนถนนหน้าบ้านขณะกำลังขึ้นรถ สร้างความสกปรก ทั้งที่มีป้ายห้ามทิ้งขยะติดอยู่แถวนั้น ขอให้ทางเขตเรียกปรับเพื่อไม่ให้กระทำผิดอีก
เจ้าหน้าที่ไม่ดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ อ้างว่าไม่ใช่ความผิดซึ่งหน้า ทั้งที่มีอำนาจตามพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง พ.ศ 2535 (ดูมาตรา 51)