เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2566 เวลา 14.30 น. ขตมีนบุรี โดยฝ่ายเทศกิจมอบหัวหน้างานตรวจและยังคับการพร้อมเจ้าหน้าที่เทศกิจออกตรวจติดตามการแก้ไขปัญหากรณีนำยางและวัสดุสิ่งของต่างๆตั้งวางล้ำออกมานอกบ้าน ขณะตรวจสอบพบว่าเจ้าของบ้านดำเนินการจัดเก็บยางและเศษวัสดุต่างๆออกจากบริเวณดังกล่าวเรียบร้อยแล้วค่ะ
มีบ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านเคหะรามคำแหง ถ.สุขาภิบาล3 ซึ่งเป็นโครงการของการเคหะแห่งชาติ บ้านนี้อยู่ที่ซอย 7ก. บ้านหัวมุมพอดี ได้มีการนำยางรถยนต์เก่ามาเก็บไว้จนล้นบ้าน แถมมีคนเอาไม้เก่า เอากิ่งไม้ใบไม้ที่ตัดมา โซฟาเก่าก็มีมาทิ้งของคนแถวนั้นแหละ เพราะเห็นว่ามันรกมากเลยมาแอบทิ้ง ที่น่ากลัวคือ บ้านนี้ตั้งอยู่ใกล้หม้อแปลงไฟฟ้า ซึ่งหม้อแปลงนี้จะมีแมววิ่งไล่กระรอกป่า และแมวจะโดนไฟช็อตหม้อแปลงก็ระเบิดบ่อยมาก ล่าสุดก็ระเบิดเกิดเมื่อคืนนี้ แมวตกมาตายเหมือนเคย มีผู้ไปแจ้งการไฟฟ้าเพื่อหาวัสดุอุปกรณ์ป้องกันเหตุหม้อแปลงระเบิดบ่อย เรื่องก็เงียบ  ที่ชาวบ้านกังวลคือ หากวันใดโชคร้ายมีประกายไฟเป็นลูกตกมาโดนยางรถยนต์และซากไม้ทิ้ง กิ่งไม้ใบไม้แห้งที่เขามาทิ้งไว้ คงเป็นทะเลเพลิงแน่นอน ที่นี่เป็นหมู่บ้านแออัดทาวน์เฮาส์ชั้นเดียว20กว่าตรว. มันจะลุกลามติดกันเร็วด้วย ทุกบ้านมีถังแก๊สหมด มีเพื่อนบ้านพูดให้คิดถ้ามันโชคร้ายแบบนั้นก็น่ากลัว เพื่อนบ้านคนหนึ่งเล่าว่า เมื่อประมาณ5-7ปีที่แล้ว บ้านหลังนี้เคยมีคนร้องเรียนไปที่การเคหะแห่งชาติ และสนง.เขตมีนบุรี ก็ได้แต่มาเตือนให้เก็บยางให้เรียบร้อย ตลกมากเลยค่ะเขามาเตือนแบบนี้สำหรับบ้านที่อยู่อาศัยกัน ที่นี่ไม่ใช่โรงงานโกดังเก็บของวัตถุไวไฟ เจ้าหน้าที่เขามองข้ามมาก 1. ขออ้อนวอนให้เจ้าของบ้าน นำยางมากมายมหาศาลนี้ไปหาที่เก็บที่เหมาะสม เช่นไปหาพื้นที่ที่ห่างไกลชุมชนเก็บยางรถยนต์เหล่านี้ 2.ขอให้การไฟฟ้าหาแนวทางที่ป้องกันหม้อแปลงระเบิดบ่อย จากแมววิ่งบนหมัอแปลง ที่นี่แมวจรเยอะค่ะ มีคนนิสัยแย่ๆ เอามาปล่อย ทั้งใส่กระสอบมาทิ้ง หมาที่มีปลอกคอก็มีคนขับรถมาทิ้ง แล้วขับหนีหมาไปเลย เห็นกันบ่อยก็ไม่มีใครทำอะไรได้ ดังนั้นจะบังคับแมวไม่ให้ไปวิ่งแถวหม้อแปลงคงยากค่ะ
ขอบคุณนะคะ