Sygn. akt II AKa 163/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 listopada 2015 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący

SSA Piotr Sławomir Niedzielak (spr.)

Sędziowie

SSA Jacek Dunikowski
SSA Alina Kamińska

Protokolant

Magdalena Zabielska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Anny Malczyk
po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy:

1
W. K. (1)oskarżonego zart. 65 § 3 k.k.s.iart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 i 4 k.k.s.

2
J. W. (1)oskarżonego zart. 65 § 3 k.k.s.iart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.

3
M. Ś.oskarżonego zart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.

4
T. N.oskarżonego zart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.

z powodu apelacji obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie
z dnia 15 czerwca 2015 r. sygn. akt II K 175/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
w stosunku do oskarżonychW. K. (1)iJ. W. (1)przyjmuje, że w zakresie wyrobów tytoniowych nieoznaczonych znakami skarbowymi akcyzy przedmiotem przypisanego im czynu było nie mniej niż 18.000 paczek papierosów;

2
ustala równowartość pieniężną przepadku przedmiotów, której ściągniecie orzeczono tytułem środka karnego wobec oskarżonych:

-

W. K. (1)iJ. W. (1)– solidarnie – na 93.600 (dziewięćdziesiąt trzy tysiące sześćset) złotych,

M. Ś.na 5.350 (pięć tysięcy trzysta pięćdziesiąt ) złotych,

T. N.na 62.500 (sześćdziesiąt dwa tysiące pięćset) złotych;

II. w pozostałym zakresie utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. M.i adw.M. W.po 738 złotych, w tym 138 złotych należnego podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu przed sądem odwoławczym oskarżonegoW. K. (1)oraz oskarżonegoM. Ś.;
IV. zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
W. K. (1)został oskarżony o to, że :

I
w okresie od 01 marca 2013 r. do 24 sierpnia 2013 r. na terenie województwa(...),(...)i innych miejsc kierował zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych, poprzez wielokrotne nabywanie alkoholu etylowego bez odpowiednich oznaczeń skarbowych a także papierosów bez odpowiednich oznaczeń skarbowych,a następnie ich sprzedaży z przeznaczeniem do konsumpcji oraz dalszej dystrybucji;

- tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 258 § 3 k.k.

II
w okresie od 01 marca 2013 r. do 24 sierpnia 2013 r. na terenie województwa(...),(...)i innych miejsc kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie przewoził a także pomagał w ukryciu i zbyciu w celu dalszego wprowadzenia do obrotu uzyskany za pomocą czynu zabronionego alkohol etylowy – spirytus w ilości łącznej nie mniejszej niż 900 litrów narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnych w postaci podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 42.557,20 zł oraz wyrobów tytoniowych bez odpowiednich oznaczeń skarbowych w ilości nie mniejszej niż 18.140 (osiemnaście tysięcy sto czterdzieści) paczek papierosów narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnych w postaci podatku akcyzowegow kwocie nie mniejszej niż 254.517,00 zł;

- tj. o przestępstwo zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s.w zw. zart.6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.
J. W. (1)został oskarżony o to, że :

III
w okresie od 01 marca 2013 r. do 24 sierpnia 2013 r. na terenie województwa(...),(...)i innych miejsc brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezW. K. (1)a następnie w okresie od 24 sierpnia 2013 r. do 14 stycznia 2014 r. kierował zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych, poprzez wielokrotne nabywanie alkoholu etylowego bez odpowiednich oznaczeń skarbowych a także papierosów bez odpowiednich oznaczeń skarbowych,a następnie ich sprzedaży z przeznaczeniem do konsumpcji oraz dalszej dystrybucji;

- tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 258 § 3 k.k.

IV
w okresie od 01 marca 2013 r. do 24 sierpnia 2013 r. na terenie województwa(...),(...)i innych miejsc brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezW. K. (1)a następnie kierowanej przez siebie, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie przewoził a także pomagał w ukryciu i zbyciu w celu dalszego wprowadzenia do obrotu uzyskany za pomocą czynu zabronionego alkohol etylowy – spirytus w ilości łącznej nie mniejszej niż 900 litrów narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnych w postaci podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 41.869,00 zł oraz wyrobów tytoniowych bez odpowiednich oznaczeń skarbowych w ilości nie mniejszej niż 32.640 (trzydzieści dwa tysiące 640) paczek papierosów narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnych w postaci podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 457.961,00 zł;

- tj. o przestępstwo zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s.w zw. zart.6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.

V
w okresie od 01 marca 2013 r. do 11 października 2013 r. na trasieK.-Z.-A.oraz na innych trasach na terenie województwa(...)i(...)w krótkich odstępach czasu i w wykonaniuz góry powziętego zamiaru co najmniej 34 krotnie kierował samochodemM. (...)onr rej. (...)iV. (...)onr rej. (...)wbrew orzeczonemu przez Sąd Rejonowy w Kętrzynie w sprawie IIW 906/12 zakazowi kierowania pojazdami mechanicznymi;

- tj. o czyn zart. 244 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
M. Ś.został oskarżony o to, że :

VI
w okresie od 01 marca 2013 r. do 01 września 2013 r. na terenie województwa(...)i innych miejsc brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezW. K. (1)a następnie w okresie od24 sierpnia 2013 r. do 01 września 2013 r. kierowanej przezJ. W. (1)mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych poprzez wielokrotne nabywanie alkoholu etylowego bez odpowiednich oznaczeń skarbowych a także poprzez wielokrotne nabywanie papierosów bez odpowiednich oznaczeń skarbowych, a następnie ich sprzedaży z przeznaczeniem do konsumpcji oraz dalszej dystrybucji;

- tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

VII
w okresie od 01 marca 2013 r. do 01 września 2013 r. na terenie województwa(...)w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie nabył odJ. W. (1)w celu dalszego wprowadzenia do obrotu uzyskane za pomocą czynu zabronionego wyroby tytoniowe różnych marek bez odpowiednich oznaczeń skarbowych w ilości nie mniejszej niż 1070 (tysiąc siedemdziesiąt) paczek papierosów narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnych w postaci podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 15.013,00 zł;

- tj. o przestępstwo zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.
T. N.zostałoskarżony o to, że:

VIII
w okresie od 01 marca 2013 r. do 01 września 2013 r. na terenie województwa(...)i innych miejsc brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezW. K. (1)a następnie w okresie od24 sierpnia 2013 r. do 01 września 2013 r. kierowanej przezJ. W. (1)mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych, poprzez wielokrotne nabywanie papierosów bez odpowiednich oznaczeń skarbowych, a następnie ich sprzedaży z przeznaczeniem do konsumpcji oraz dalszej dystrybucji;

- tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

IX
w okresie od 01 marca 2013 r. do 01 września 2013 r. na terenie województwa(...)w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie nabył odJ. W. (1)w celu dalszego wprowadzenia do obrotu uzyskane za pomocą czynu zabronionego wyroby tytoniowe różnych marek bez odpowiednich oznaczeń skarbowych w ilości nie mniejszej niż 12.500 (dwanaście tysięcy pięćset) paczek papierosów narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnych w postaci podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 175.384,00 zł;

- tj. o przestępstwo zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.
Sąd Okręgowy w Olsztynie, wyrokiem z dnia 15 czerwca 2015r., w sprawie II K 175/14:

I
oskarżonegoW. K. (1)uniewinnił od popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w pkt 1. aktu oskarżenia,

II
oskarżonegoW. K. (1)w ramach zarzuconego mu w pkt 2. czynu uznał za winnego tego, że w okresie od 01 marca 2013 r. do dnia 24 sierpnia 2013 r. na terenie województwa(...),(...)i w innych miejscach, działając wspólnie i w porozumieniu zJ. W. (1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu i w ramach z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabywał, przewoził, jak również pomagał w ukryciu i zbywał w celu dalszego wprowadzenia do obrotu wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 73 § 1 k.k.s.w postaci spirytusu w ilości łącznej nie mniejszej niż 900 litrów, narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej w postaci podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 41.514 zł. oraz wyrobów tytoniowych nieoznaczonych znakami skarbowymi akcyzy, sprowadzonych z zagranicy bez ich przedstawienia organowi celnemu, jak również wytworzonych na terenie Polski, w ilości nie mniejszej niż 18.140 paczek, narażając w ten sposób na uszczuplenie należności publicznoprawnej w postaci podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 254.517,00 zł., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po uiszczeniu 120 stawek dziennych grzywny, orzeczonej za popełnienie umyślnego przestępstwa skarbowego tego samego rodzaju, czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo skarbowe określone wart. 65 § 3 k.k.s.iart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 i 4 k.k.s.i za to skazał go, wymierzając na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.i38 § 1 pkt 2 k.k.s.kary 1 roku pozbawienia wolności oraz 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 100 (sto) zł.

III
oskarżonegoJ. W. (1)uniewinnił od popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w pkt 3. aktu oskarżenia,

IV
oskarżonegoJ. W. (1)w ramach zarzuconego mu w pkt 4. aktu oskarżenia czynu uznał za winnego tego, że w okresie od 01 marca 2013 r. do września 2013 r. na terenie województwa(...),(...)i w innych miejscach, działając do dnia 24 sierpnia 2013 r. wspólnie i w porozumieniu zW. K. (1), a ponadto z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu i w ramach z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabywał, przewoził, jak również pomagał w ukryciu i zbywał w celu dalszego wprowadzenia do obrotu wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 73 § 1 k.k.s.w postaci spirytusu w ilości łącznej nie mniejszej niż 900 litrów, narażając w ten sposób Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej w postaci podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 41.514 zł. oraz wyrobów tytoniowych nieoznaczonych znakami skarbowymi akcyzy, sprowadzonych z zagranicy bez ich przedstawienia organowi celnemu, jak również wytworzonych na terenie Polski, w ilości nie mniejszej niż 18.140 paczek, narażając w ten sposób na uszczuplenie należności publicznoprawnej w postaci podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 254.517 zł., czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo skarbowe określone wart. 65 § 3 k.k.s.iart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.i za to skazał go, wymierzając na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.i38 § 1 pkt 2 k.k.s.kary 1 roku pozbawienia wolności oraz 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 100 (sto) zł.;

V
oskarżonegoJ. W. (1)uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt 5. aktu oskarżenia;

VI
oskarżonegoM. Ś.uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt 6. aktu oskarżenia;

VII
oskarżonegoM. Ś.uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt 7. aktu oskarżenia, który zakwalifikował jako przestępstwo skarbowe określone wart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i za to skazał go, wymierzając na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 60 (sześćdziesiąt) zł.;

VIII
oskarżonegoT. N.uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt 8. aktu oskarżenia;

IX
oskarżonegoT. N.uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu wpkt 9., który zakwalifikował jako przestępstwo skarbowe określone wart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i za to skazał go, wymierzając na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 60 (sześćdziesiąt) zł.;

X
na podstawieart. 32 § 1, 2 i 3 k.k.s.orzekł względem oskarżonychW. K. (1)iJ. W. (1)solidarnie środek karny ściągnięcia równowartości przepadku przedmiotów w wysokości 112.440 zł (sto dwanaście tysięcy czterysta czterdzieści zł.); wobecM. Ś.orzeka tenże środek w wysokości 6.420 zł. (sześć tysięcy czterysta dwadzieścia), zaś wobecT. N.w wysokości 75.000 zł (siedemdziesiąt pięć tysięcy zł.);

XI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.iart. 20 § 2 k.k.s.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuJ. W. (1)okres zatrzymania w dniu 24 sierpnia 2013 r. oraz okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 13 kwietnia 2014 r. do dnia 10 lipca 2014 r.;

XII
na podstawieart. 30 § 2 k.k.s orzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci 300 l. spirytusu (Drz 485/14, przechowywanych w magazynie depozytowym Urzędu Celnego(...)wŁ.,(...)oraz 4 paczek papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy(...), przechowywanych w magazynie dowodów rzeczowych KPP wZ.);

XIII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(Dz. U. 2015.615) zasądził od Skarbu Państwa na rzeczadw. P. M.kwotę 1080 zł (powiększoną o należny podatek VAT) tytułem wynagrodzenia za wykonanie obrony oskarżonegoW. K.;

XIV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Apelacje od wyroku wnieśli obrońcy wszystkich oskarżonych.
Obrońca oskarżonegoW. K. (1), na podstawieart. 425 § 1, 2 i 3 k.p.k.orazart. 444 k.p.k., zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze. Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 4 k.p.k.zarzucił rozstrzygnięciu rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu wynikającą z orzeczenia kary 1 roku pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, podczas gdy możliwość przyjęcia po stronieW. K. (1)pozytywnej prognozy kryminologicznej uzasadnia wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z dobrodziejstwem jej warunkowego zawieszenia. W konkluzji, na podstawieart. 427 § 1 k.p.k., wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat.
Obrońca oskarżonegoJ. W. (1), na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.zaskarżył wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia z punktu IV orzeczenia. Zarzucił wyrokowi, na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.:
I. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzecze­nia, a polegającą na naruszeniu:
a)art. 7 k.p.k.art. 410 k.p.k.w zw.art. 424 § 1 k.p.k.poprzez dowolną, po­wierzchowną, jednostronną i wewnętrznie sprzeczną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności poprzez:

-

zupełne pominięcie w treści rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej w postaci zeznań świad­kówI. Ś.,A. T.czyK. R.i w efekcie nieuwzględnienie materiału dowodowego stojącego w wyraźnej opozy­cji do wyjaśnień oskarżonegoW. K. (1),

przeprowadzenie ustaleń faktycznych w oparciu o wyjaśnieniaW. K. (1), pomimo ewidentnych ich rozbieżności z całokształtem materiału do­wodowego i niedostrzeżeniu, że wyjaśnienia oskarżonego jako niekonse­kwentne, pozbawione waloru spójności, precyzyjności stanowią jedynie śro­dek umniejszenia własnej odpowiedzialności karnej i tym samym są pomó­wieniem przerzucającym odpowiedzialność za przestępczy proceder naJ. W. (1),

sprzeczne z regułami logicznego rozumowania przyjęcie, iżJ. W. (1)skrupulatnie utrzymywał w tajemnicy przedW. K. (1)toż­samość nabywców wyrobów tytoniowych, stanowiących własnośćW. K. (1)i jednoczesne uznanie, że wymienionych oskarżonych łączyła wielo­letnia, bardzo dobra znajomość oraz współpraca w zakresie obrotu papiero­sami bez znaków skarbowych akcyzy,

sporządzenie uzasadnienia niezawierającego wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku, a także brak wskazania w oparciu o jakie konkretnie dowody Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie,

zbyt ogólne, nieczyniące zadość wymogom stawianym przez procedurę kar­ną odniesienie się do okoliczności mających znaczenie przy wymiarze kary i zupełne pominięcie w tym zakresie okoliczności korzystnych dlaJ. W. (1);

co skutkowało tym, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku wymyka się spod kontroli pod kątem prawidłowości i zasadności przeprowadzonego procesu myślowego i w konsekwencji doprowadziło do błędnego stanowiska o winie oskarżonegoJ. W. (1).
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, iż:

-

J. W. (1)wielokrotnie nabywał, przewoził, jak również pomagał w ukryciu i zbywał w celu dalszego wprowadzenia do obrotu wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot czynu zabronionego zart. 73 § 1 k.k.s.w postaci spi­rytusu w ilości łącznej nie mniejszej niż 900 litrów oraz wyroby tytoniowe nieposiadające znaków skarbowych akcyzy podczas gdy z całokształtu mate­riału dowodowego wynika, iż oskarżony tylko jednorazowo dopuścił się prze­wozu spirytusu w ilości 300 litrów,

J. W. (1)uczynił sobie z przestępnego procederu stałe źródło do­chodu, podczas gdy z dowodów znajdujących się w aktach sprawy wynika wyraźnie, iż wymieniony dopuścił się zarzucanego mu czynu jednokrotnie.

Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoM. Ś.zaskarżyła wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi na podstawieart. 427 § 2 k.p.korazart. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.zarzuciła:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicieart. 7 i 410 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.poprzez:

- dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, iż oskarżonyM. Ś.wielokrotnie rozmawiał zJ. W. (1)w sprawie dostarczania wyrobów akcyzowych, posługując się w rozmowach charakterystycznym slangiem terminologią handlarzy, w sytuacji gdy treść rozmów telefonicznych nie zawiera słownictwa, który można byłoby określić jako slang, jak również nie wskazuje, iż oskarżonyM. Ś.zamawiał wyroby akcyzowe,
- dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, iż oskarżonyM. Ś.zajmował się dystrybucją papierosów, w sytuacji gdy nie ustalono, że oskarżony zbywał papierosy jakimkolwiek osobom,
2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegający na ustaleniu, że oskarżonyM. Ś.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nabywał odJ. W. (1)wyroby tytoniowe, w sytuacji gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie takich ustaleń,
3) niesłuszne zastosowanie środka karnego w postaci ściągnięcia równowartości przepadku przedmiotów, jak również orzeczenia go w nadmiernej wysokości z uwagi na zachodzącą sprzeczność pomiędzy wartością ściągnięcia równowartości przepadku określoną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku tj. 5.350 zł a wartością orzeczoną w punkcie X wyroku tj. 6.420 zł
W przypadku nie podzielenia przez Sąd II instancji powyższych zarzutów, z ostrożności obrończej zarzuciła również:

4
rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary 50 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na 60 zł oraz niesłuszne zastosowanie środka karnego w postaci ściągnięcia równowartości przepadku przedmiotów, poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności, które winny rzutować na ustalenie stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia winy, właściwości i warunków osobistych oskarżonego a w szczególności, jego uprzedniej niekaralności i sytuacji majątkowej.

Wskazując na powyższe zarzuty na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.wniosła o :
- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoM. Ś.od przypisanego mu czynu, tj. za przestępstwo skarbowe określone wart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s,
ewentualnie z ostrożności obrończej wniosła o:
- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie grzywny w łagodniejszym wymiarze oraz wyeliminowanie środka karnego w postaci ściągnięcia równowartości przepadku przedmiotów (względnie jego zmniejszenie).
Ponadto wniosła o zasądzenie kosztów udzielonej obrony z urzędu, gdyż nie zostały one uregulowane ani w całości ani w części.
OskarżonyM. Ś.składając wniosek o uzasadnienie wyroku ograniczył jego zakres do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu.
Obrońca oskarżonegoT. N.na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 444 k.p.k., zaskarżył wyrok w całości. Na podstawieart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k., zarzucił wyrokowi:
- mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5§ 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.poprzez przyjęcie – wskutek wybiórczej i jednostronnej oceny materiału dowodowego, przekraczając swobodną ocenę dowodów, z naruszeniem zasady, iż nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzygnąć należało na korzyść oskarżonego – że zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, iż oskarżonyT. N.dopuścił się przestępstwa skarbowego zart. 65 § 3 k.k.s w zw. zart. 6 § 2 k.k.s, podczas gdy prawidłowe zastosowanie wymienionych zasad winno prowadzić do uniewinnienia oskarżonego od zarzucanego mu czynu;
- mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na przyjęciu, że oskarżonyT. N.w okresie od dnia 1 marca 2013 r. do dnia 1 września 2013 r. w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie nabył odJ. W. (1)w celu dalszego wprowadzenia do obrotu uzyskane za pomocą czynu zabronionego wyroby tytoniowe w ilości nie mniejszej niż 12.500 paczek papierosów, dopuszczając się tym samym przestępstwa skarbowego zart. 65 § 3 k.k.s w zw. zart. 6 § 2 k.k.s, podczas gdy prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne oparte na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym nie dają żadnych podstaw do przyjęcia wniosku, aby oskarżony dopuścił się jakiegokolwiek czynu zabronionego.
W konkluzji wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Z wywiedzionych środków odwoławczych zasługują na częściowe uwzględnienie apelacja obrońcy oskarżonegoT. N.oraz obrońcy oskarżonegoM. Ś., tj. w odniesieniu do wysokości orzeczonego środka karnego ściągnięcia równowartości przepadku przedmiotów. W takim też zakresie zachodziła konieczność zmiany zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonychW. K. (1)iJ. W. (1), niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, gdyż te same względy przemawiały za taką zmianą na rzecz tych oskarżonych. Wobec zaskarżenia wyroku w całości przez obrońcęJ. W. (1)oraz faktu, iż z zebranego materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnieńW. K. (1), wynika w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, iż przedmiotem wspólnego czynu wspomnianych wyżej dwóch oskarżonych w odniesieniu do wyrobów tytoniowych nieoznaczonych znakami skarbowymi akcyzy było jedynie nie mniej niż 18.000 paczek papierosów, nie zaś jak to przyjął w części dyspozytywnej Sąd Okręgowy 18.140 paczek, Sąd Apelacyjny skorygował wyrok także w tym zakresie.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok jest w pełni trafny, a apelacje nie mogły prowadzić do oczekiwanych przez skarżących rezultatów.
Sąd Apelacyjny, mając na względzie treśćart. 457 § 2 i 3 k.p.kw zw. zart. 422 § 2 k.p.k, sporządził uzasadnienie w odniesieniu do oskarżonychT. N.,W. K. (1)iM. Ś., przy czym w stosunku doW. K. (1)w zakresie zaskarżenia, aM. Ś.złożonego wniosku o uzasadnienie.
Apelacja obrońcy oskarżonegoT. N.jest co do zasady nietrafna.
Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w kontekście całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku przewodu sądowego na rozprawie głównej, jednoznacznie przekonuje, że Sąd Okręgowy swoje ustalenia oparł na całokształcie prawidłowo przeprowadzonych, a następnie wszechstronnie i wnikliwie ocenionych dowodów, nie pomijając żadnej istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Rozważał tak okoliczności niekorzystne, jak i korzystne dla oskarżonego. Respektował przy tym zarówno zasady prawidłowego rozumowania, jak i wskazania wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Wskazał szczegółowo jakie fakty uznał za udowodnione, a jakie za nieudowodnione oraz na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Dlatego też stanowisko Sądumeritiw zakresie oceny dowodów jest wolne od sugerowanej przez obronę obrazy przepisówart. 7 k.p.k,art. 410 k.p.k, a zatem ma co do zasady walor swobodnego i znajduje pełną ochronę prawa procesowego.
Należy podkreślić, że nie sposób podzielić rozumowania obrony mającego na celu zdyskredytowanie dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny dowodów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, opartego na sugestii, że wymowa zarejestrowanych rozmów jest niejasna i nie można powiązać ich z obrotem wyrobami tytoniowymi albo spirytusowymi nieoznaczonymi znakami akcyzy, ani tym bardziej określić wielkości tego obrotu. Przedmiotowe wywody apelacji odrywają się bowiem od rzeczywistego stanu materiału dowodowego i układu procesowego jego gromadzenia, które ocenione zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego prowadzą wprost do poczynionych przez Sąd Okręgowy ustaleń i jednoznacznie wykluczają forsowaną przez skarżącego wersję wydarzeń. Nie sposób przy tym nie zauważyć, że ilość wyrobów tytoniowych będących przedmiotem czynu przypisanegoT. N.wyklucza, aby zakupił je w innym celu, niż dalsza ich dystrybucja. Jednocześnie na aprobatę nie zasługuje argumentacja apelującego dotycząca wniosków wyciągniętych przez Sąd Okręgowy z postawy procesowej oskarżonych w odniesieniu do dowodów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, gdyż i w tym zakresie skarżący abstrahuje od rzeczywistej wymowy całego zespołu powiązanych ze sobą okoliczności obciążających, które stały się uprawnioną podstawą skazania, co Sąd I instancji przejrzyście wyłożył w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Na koniec tej części rozważań, odnosząc się do zarzutu, iż zaskarżone orzeczenie zapadło z obrazą przepisuart. 5 § 2 k.p.k, stwierdzić należy, że obrońca oskarżonego, w istocie rzeczy doszukuje się naruszenia w/w przepisu w wyniku przyjęcia przez Sąd Okręgowy, niekorzystnej dla oskarżonego, choć wypływającej ze swobodnej oceny materiału dowodowego wersji wydarzeń i stara się – na tle przeprowadzonych dowodów – kreować niedające się usunąć wątpliwości, żądając rozstrzygania ich na korzyść oskarżonego. Przedmiotowego stanowiska nie sposób jednak podzielić. Po pierwsze dlatego, że zarzut obrazyart. 5 § 2 k.p.k.nie może być podnoszony jednocześnie z zarzutem naruszeniaart. 7 k.p.k., gdyż dotyczy wtórnej do ustaleń faktycznych płaszczyzny procedowania – niedające się usunąć wątpliwości mogą powstać jedynie wówczas, gdy sąd orzekający, po wyczerpaniu wszystkich możliwości dowodowych, oceni materiał dowodowy zgodnie ze standardami wyznaczonymi przez zasadę swobodnej oceny dowodów, a zatem przepisyart. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.mają charakter rozłączny (patrz postanowienia Sądu Najwyższego - z dnia 10.10.2013 r., LEX nr 1400594 oraz z dnia 06.02.2013 r., V K.K. 270/12 LEX nr 1293868). Podniesienie zarzutu obrazyart. 7 k.p.k.wyklucza zatem możliwość skutecznego wysunięcia zarzutu obrazyart. 5 § 2 k.p.k.. Sąd Okręgowy nie miał podstaw, aby powziąć wątpliwości, o których mowa w w/w przepisie, zachodziła bowiem sytuacja, gdy ustalenia faktyczne zależały od oceny konkurujących ze sobą dowodów, z którego to zadania Sąd I instancji, co już wyżej wykazano wywiązał się należycie, nie naruszając zasady swobodnej oceny dowodów. W rezultacie, przyjętej przez Sąd Okręgowy wersji wydarzeń, choć niekorzystna dla oskarżonego nie sposób jest – co do zasady – skutecznie zakwestionować. W tym stanie rzeczy to, że apelujący cały czas kwestionuje poczynione przez Sąd meriti ustalenia faktyczne, absolutnie nie oznacza wystąpienia przesłanek, o jakich mowa wart. 5 § 2 k.p.k.(por. również postanowienia Sądu Najwyższego - z dnia 09.07.2014 r., II K.K. 134/14, LEX nr 1488899; z dnia 09.07.2014 r., II K.K. 157/14, Prok.i Pr.-wkł. 2014/10/13… oraz wyrok SA w Krakowie z dnia 13.11.2013 r., II AKa 118/13, LEX nr 1409140; wyrok SA w Katowicach z dnia 06.12.2012 r., II AKa 471/12, LEX nr 1246651).
Podnieść dodatkowo wypada, że wobec uznania przez Sąd Apelacyjny za niezasadne wyżej omówionych zarzutów, siłą rzeczy bezprzedmiotowe stały się wysuwane przez obronę zarzuty obrazyart. 4 k.p.k., gdyż nie mogą one stanowić, w oderwaniu od zarzutu naruszenia szczegółowych norm procesowych, samodzielnych podstaw apelacji (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05.10.2010 r., III K.K. 370/09, OSNwSK 2010/1/1878; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17.04.2007 r., V K.K. 79/07, LEX nr 280729).
Odnosząc się natomiast do wywodów obrońcy oskarżonegoT. N.przedstawionych na rozprawie apelacyjnej stwierdzić także trzeba, że nie sposób podzielić stanowiska skarżącego dotyczącego obrazy przez Sąd Okręgowy przepisuart. 237 § 8 k.p.k.. Jest ono oczywiście błędne, już choćby z tego względu, że podstawą skazania oskarżonego były wyniki kontroli operacyjnej, zarządzonej na podstawie przepisówustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, nie zaś kontroli procesowej, o której mowa wKodeksie postępowania karnego. Jednocześnie należy podkreślić, że prawidłowa wykładnia przepisów zawartych wart. 9 e ustawy o Straży Granicznejdowodzi, że kontrola operacyjna i wykorzystanie dowodu uzyskanego podczas takiej kontroli jest dopuszczalne w postępowaniu karnym o przestępstwo skarbowe, w stosunku do którego jest uprawnione stosowanie takiej kontroli przez jakikolwiek podmiot, do którego to kręgu czynów należy również umyślne przestępstwo skarbowe pozostające w związku z przemieszczeniem przez granicę państwową towarów oraz wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy i to niezależnie od wartości przedmiotu czynu lub uszczuplenia należności publicznej (videart. 9e ust. 1 pkt 4versus pkt 3, w kontekście poszczególnych wersji przepisów karnych skarbowych), tj. paserstwo akcyzowe sprowadzonych na terytorium kraju wyrobów akcyzowych, które nie zostały uprzednio oznaczone znakami akcyzy, co przecież przypisano oskarżonemu.
W opisanych okolicznościach, zaskarżone orzeczenie nie jest dotknięte błędami w ustaleniach faktycznych, które mogłyby zdyskwalifikować zasadność skazania oskarżonego, a które to błędy – jak należy wnosić z treści wywiedzionej apelacji – miałyby być w ocenie obrońcy pochodną podniesionych uchybień procesowych. Jednocześnie orzeczona wobec oskarżonegoT. N.kara żadną miarą nie ma przymiotu rażąco niewspółmiernie surowej.
Przechodząc do apelacji obrońcy oskarżonegoW. K. (1)dotyczącej orzeczenia o karze, stwierdzić należy, że jest ona jednoznacznie nietrafna.
Obrońca oskarżonego nie myli się wprawdzie, co do tego, żeart. 41a.§ 1. k.k.s.nie zawiera bezwzględnego zakazu warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy określonego wart. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s.Niemniej jednak przepis zawarty w tym artykule nie ma w realiach przedmiotowej sprawy w ogóle zastosowania, gdyż dotyczy sprawcy, który spełnia kumulatywnie warunki wskazane w obu punktach. Tymczasem oskarżonyW. K. (1)– zważywszy na część dyspozytywną zaskarżonego wyroku – nie popełnił przestępstwa skarbowego, działając w zorganizowanej grupie albo w związku mającym na celu popełnienie przestępstwa skarbowego, przypisano mu jedynie, że uczynił sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu.
Zarazem, wbrew stanowisku obrońcyW. K. (1), brak jest obiektywnie uzasadnionych podstaw, aby przyjąć, że wobec oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, w rozumieniuart. 69 § 1 k.k.w brzmieniu na czas orzekania przez Sąd I instancji. Zważywszy bowiem na całość ujawnionych okoliczności sprawy, które obrazują postawę oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa, nie sposób uznać, aby orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania było wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. W tym kontekście trzeba w szczególności podkreślić, że akcentowana przez obronę postawa procesowa oskarżonego, nie jest w stanie zatrzeć niezwykle negatywnej wymowy uprzedniej wielokrotnej karalności oskarżonego, w tym za podobne przestępstwa skarbowe, co skutkowało odpowiedzialnością w warunkach określonych wart. 37 § 1 pkt 4 k.k.s, tj. dopuszczenia się zarzucanego mu czynu w ciągu 5 lat po uiszczeniu 120 stawek dziennych grzywny, orzeczonej za popełnienie umyślnego przestępstwa skarbowego tego samego rodzaju. Ma bowiem rację Sąd Okręgowy, iż choć wyjaśnienia oskarżonego przyczyniły się do poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie, nie były jednak pełne i całkowicie prawdomówne, zaś oskarżony lekceważy dotychczasowy sposób życia, o czym świadczy fakt, że pomimo uprzedniej karalności, w tym stosowania środka probacyjnego, wciąż powraca do przestępstwa.
W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok bezsprzecznie nie jest wobecW. K. (1)dotknięty względną przesłanką odwoławczą zart. 438 pkt 4 k.p.k.
Z uwagi na złożenie przez oskarżonegoM. Ś.wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 424 § 3 k.p.k.ograniczył zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć.
Sąd Okręgowy oskarżonegoM. Ś.uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt 7 aktu oskarżenia, który zakwalifikował jako przestępstwo skarbowe określone wart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i za to skazał go, wymierzając na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 60 (sześćdziesiąt) zł. W ocenie Sądu Apelacyjnego, w zakresie wymiaru orzeczonej wobec oskarżonego kary, nie można zgodzić się z zarzutem obrońcy oskarżonego, że wymierzona kara jest rażąco niewspółmierna w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.Sąd Okręgowy wymierzając ją miał na względzie, w świetle dyrektyw ogólnych i szczególnych, o których mowa wart. 53 § 1 i 2 k.k., całość okoliczności istotnych dla jej wymiaru. Jest ona adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, nie przekracza stopnia zawinienia oskarżonego i powinna osiągnąć wobec niego cele zapobiegawcze i wychowawcze kary; ponadto zaś potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnił przy tym na korzyść oskarżonegoM. Ś.jego dotychczasową niekaralność.
Przypomnieć przy tym wypada, że zmiana wysokości orzeczonej kary może w postępowaniu odwoławczym nastąpić jedynie wówczas, gdy kara ta jest "rażąco niewspółmierna", co wyraźnie zawęża możliwość zmiany wyroku w oparciu o omawianą podstawę odwoławczą. Określenie "rażąca" należy bowiem odczytywać dosłownie i jednoznacznie jako cechę kary, która istotnie przez swą niewspółmierność razi. Tymczasem kary nie sposób nie zauważyć, że oskarżonemu wymierzono karę znacznie poniżej górnej granicy ustawowego zagrożenia. Sprawca czynu zabronionego zart. 65 § 3 k.k.s.podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych, zaś oskarżonemu wymierzono karę 50 stawek dziennych grzywny.
W świetle powyższego, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do zmiany orzeczenia o karze również w stosunku do tego oskarżonego.
Odnosząc się do wywodów apelacji obrońców oskarżonegoM. Ś.oraz obrońcy oskarżonegoT. N.dotyczących orzeczonego środka karnego ściągnięcia równowartości przepadku przedmiotów, stwierdzić należy, że są one zasadne wyłącznie o tyle, że Sąd Okręgowy w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, wbrew treści przeprowadzonych dowodów i ustaleniom wynikającym z części motywacyjnej zaskarżonego orzeczenia, wadliwie określił wysokość rzeczonej równowartości.
Natomiast, wbrew zarzutom obrońcy oskarżonegoM. Ś., środek ten został wobec oskarżonego (i pozostałych oskarżonych) słusznie zastosowany. Przestępstwo zart. 65 § 3 k.k.s.za które oskarżonyM. Ś.został skazany znajduje się w katalogu przestępstw co do których przewidziano możliwość przepadku przedmiotów (art. 30 k.k.s). W myślart. 29 k.k.s.przepadek przedmiotów obejmuje: 1) przedmiot pochodzący bezpośrednio z przestępstwa skarbowego; 2) narzędzie lub inny przedmiot stanowiący mienie ruchome, które służyło lub było przeznaczone do popełnienia przestępstwa skarbowego; 3) opakowanie oraz przedmiot połączony z przedmiotem przestępstwa skarbowego w taki sposób, że nie można dokonać ich rozłączenia bez uszkodzenia któregokolwiek z tych przedmiotów; 4) przedmiot, którego wytwarzanie, posiadanie, obrót, przechowywanie, przewóz, przenoszenie lub przesyłanie jest zabronione. Zgodnie zaś z treściąart. 32 § 1,2 i 3 k.k.s.w razie niemożności orzeczenia w całości albo w części przepadku, o którym mowa wart. 29, gdy przedmiot został zniszczony, zgubiony, ukryty lub z innych przyczyn faktycznych lub prawnych nie może być objęty w posiadanie, sąd orzeka środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów, chyba że przepadek dotyczy przedmiotów określonych wart. 29 pkt 4. Skoro zatem Sąd I instancji trafnie ustalił, że oskarżonyM. Ś.nabył odJ. W. (1)w celu dalszego wprowadzenia do obrotu uzyskane za pomocą czynu zabronionego wyroby tytoniowe różnych marek bez odpowiednich oznaczeń skarbowych (czyli inne przedmioty niż wskazane wart. 29 pkt 4 k.k.s) w ilości nie mniejszej niż 1070 (tysiąc siedemdziesiąt) paczek papierosów, a wartość jednej paczki wynosiła 5 zł, to wartość wyrobów nielegalnego pochodzenia, które podlegałyby rzeczywistemu przepadkowi wynosiła 5.350 zł., a nie jak określił omyłkowo w części dyspozytywnej wyroku Sąd Okręgowy – 6.420 zł.
Analogicznie rzecz się ma z oskarżonymT. N., który – jak jasno wynika z przeprowadzonych dowodów – nabył odJ. W. (1)w celu dalszego wprowadzenia do obrotu uzyskane za pomocą czynu zabronionego wyroby tytoniowe różnych marek bez odpowiednich oznaczeń skarbowych (czyli inne przedmioty niż wskazane wart. 29 pkt 4 k.k.s) w ilości nie mniejszej niż 12.500 (dwanaście tysięcy pięćset) paczek papierosów, o wartości 5 zł każda, a zatem o łącznej wartości wyrobów nielegalnego pochodzenia, które podlegałyby rzeczywistemu przepadkowi 62.500 zł., a nie 75.000 zł.
Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny zmienił wyrok w omówiony wyżej sposób, zaś w pozostałym zakresie utrzymał w mocy.
Wobec oskarżonych zachodziły wskazane wart. 624 § 1 k.p.kpodstawy do zwolnienia ich od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. O wynagrodzeniu obrońców z urzędu oskarżonegoM. Ś.i oskarżonegoW. K. (1), orzeczono na podstawie§ 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.
PN/at
```yaml
court_name: Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
date: '2015-11-19'
department_name: II Wydział Karny
judges:
- Jacek Dunikowski
- Piotr Sławomir Niedzielak
- Alina Kamińska
legal_bases:
- art. 37 § 1 pkt 2 i 4 k.k.s.
- art. 37 § 1 pkt 4 k.k.
- art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze
- art. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.
- art. 9 e ustawy o Straży Granicznej
- § 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.
  w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów
  nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
recorder: Magdalena Zabielska
signature: II AKa 163/15
```