Sygn. akt II K 1008/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 czerwca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Bożena Oblińska
w obecności oskarżyciela : Prokuratora Anny Krysińskiej
po rozpoznaniu dnia 07 września 2016 r. , 14 października 2016 r. , 06 grudnia 2016 r. , 31 stycznia 2017 r. , 21 marca 2017 r. , 09 maja 2017 r. , 01 czerwca 2017 r. i 12 czerwca 2017 r. na rozprawie w Legionowie sprawy :
M. Z., synaJ.iE. z d. A.,ur. (...)wS.
oskarżonego o to, że :
w 03 czerwca 2015 roku w miejscowościŁ., gm.S., woj.(...)kierując pojazdem markiM.onr rej. (...)z przyczepą nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób że poruszając się z prędkością około 93 km/h przekroczył prędkość maksymalnie dopuszczalną – 60 km/h , która umożliwiała mu uniknięcia zderzenia z pojazdem markiR.nr rej. (...)w wyniku czego nieumyślnie przyczynił się do wypadku drogowego w ten sposób ,że doprowadził do zderzenia kierowanego przez siebie pojazdu z w/w samochodem osobowym kierowanym przezL. R., w wyniku czego na skutek doznanych obrażeń ciała w/w pokrzywdzona , jak i pasażerka kierowanego przez nią pojazduG. D.poniosły śmierć na miejscu zdarzenia , przy czym w/w miał możliwość uniknięcia zderzenia , gdyby poruszał się z dozwolona prędkością
to jest o czyn zart. 177 § 2 k.k.

1
OskarżonegoM. Z.w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego że w 03 czerwca 2015 roku w miejscowościŁ., gm.S., woj.(...)kierując pojazdem markiM.onr rej. (...)z przyczepą nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa określone wart. 19 ust 1 Ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób że nie dostosował prędkości do panujących warunków drogowych i poruszając się z prędkością około 93 km/h przekroczył prędkość maksymalnie dopuszczalną – 60 km/h , która umożliwiała mu uniknięcia zderzenia z pojazdem markiR.nr rej. (...)skręcającym w lewo z drogi podporządkowanej, w wyniku czego nieumyślnie przyczynił się do wypadku drogowego w ten sposób ,że doprowadził do zderzenia kierowanego przez siebie pojazdu z w/w samochodem osobowym kierowanym przezL. R., w wyniku czego na skutek doznanych obrażeń ciałaL. R., jak i pasażerka kierowanego przez nią pojazduG. D.poniosły śmierć na miejscu zdarzenia , przy czym w/w miał możliwość uniknięcia zderzenia , gdyby poruszał się z dozwolona prędkością to jest popełnienia czynu zart. 177 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 177 § 2 k.k.skazuje go na karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności;

2
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. Z.kary pozbawienia wolności na okres próby 3 ( trzech ) lat;

3
Na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddaje oskarżonegoM. Z.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

4
Na podstawieart. 72 § 1 pkt. 1 k.k.zobowiązuje oskarżoną oskarżonegoM. Z.do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby ;

5
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.zasadza od oskarżonegoM. Z.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoE. D.zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 2000 zł ( dwa tysiące złotych);

6
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonegoM. Z.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoE. D.kwotę 840 zł ( osiemset czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu;

7
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonegoM. Z.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 1008/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyM. Z.w dniu 03 czerwca 2015 roku około godz. 23.15. w miejscowościŁ., gm.S., woj.(...)naul (...)kierował samochodem ciężarowym markiM.onr rej. (...)z przyczepą. Samochód ciężarowym markiM.onr rej. (...)kierowany przez oskarżonegoM. Z.poruszał sięul. (...)w kierunku miejscowościW.z prędkością 90 - 93 km/h i miał włączone światła mijania ( k. 150-163 zb. A ) . Gdy samochód kierowany przez oskarżonegoM. Z.dojeżdżał do skrzyżowaniaul. (...)zul. (...)( drogą podporządkowaną ) zobaczył naul. (...)samochód osobowy markiR.nr rej. (...)kierowany przezL. R., którego pasażerem byłaG. D.. Kierująca samochód markiR.nr rej. (...)L. R.jadąc z kierunku miejscowości(...)nie zatrzymała się przed skrzyżowaniem i zaczęła wykonywać manewr skrętu z lewo zul. (...)( drogi podporządkowanej ) wul (...)( droga główna ) nie udzielając pierwszeństwa przejazdu samochodowi ciężarowemu markiM.onr rej. (...)z przyczepą kierowanemu przez oskarżonegoM. Z.. OskarżonyM. Z.widząc iż kierująca samochodem osobowy markiR.nr rej. (...)L. R.( który poruszał się z prędkością 15-20 km/h ) wymusiła pierwszeństwo przejazdu podjął manewry obronne w postaci hamowania w odległości 16,40 m przed tym skrzyżowaniem oraz odbicia w lewo ( k. 161 ) i przed uderzeniem w samochód markiR.nr rej. (...)zwolnił z prędkości 93 km/h do 70 km/h i z tak prędkością uderzył w ten samochód ( k. 150-163 zb. A. ) .
OskarżonyM. Z.i kierująca samochodem markiR.nr rej. (...)L. R.w chwili zdarzenia byli trzeźwi ( k. 8 i k. 141 zb. A ) . W miejscu zdarzenia obowiązywało ograniczenie prędkości do 60 km/h . Warunki atmosferyczne były dobre , nawierzchnia jezdni była sucha , była noc ,ulica (...)nie była oświetlona lampami ulicznymi ( k. 104-106 ) . Natężenie ruchu kołowego było średnie . Gdyby kierujący samochodem ciężarowym markiM.onr rej. (...)z przyczepą oskarżonyM. Z.poruszał się z prędkością 60 km/h ( czyli z najwyższa prędkością dopuszczalną w tym miejscu ) i podjął manewr hamowania do zderzenia z samochodem markiR.nr rej. (...)by nie doszło ( oskarżony zatrzymałby kierowany przez siebie pojazd przed skrzyżowaniem –k. 150-163 zb. A. ) .
W wyniku tego zdarzenia obrażenia ciała w postaci urazu wielonarządowego głowy i klatki piersiowej skutkujące zgonem odniosła kierująca markiR.nr rej. (...)L. R.( k. 135-141 ) zaś pasażerka tego samochoduG. D.odniosła obrażenia ciała w postaci urazu wielonarządowego głowy , klatki piersiowej i kośćca skutkujące zgonem ( k. 120-128 ) .
M. Z.ma ukończone 22 lat, jest kawalerem , nie ma nikogo na utrzymaniu , jest bezrobotny , nie był karany ( k. 136 ) , nie leczy się psychiatrycznie ani odwykowo.
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : częściowo wyjaśnień oskarżonegoM. Z.( k. 171 -173 zb. i k. 48 )  , zeznań świadków :J. G.( k. 97-98 zb. C i k. 66-68 ),K. G.( k. 93-94 zb. C i k. 68-69 ) ,B. G.( k. 78-79 ) ,M. S.( k. 18-19 zb. A i k. 66 ),R. R.( k. 33-34 zb. C i k. 50 ) iE. D.( k. 38-39 zb. C i k. 65 ), uzupełniających pisemnej i ustnych opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych ( k. 91-96 , k. 79-82 i k. 127-130 ) i karty karnej ( k. 136 ) oraz dokumentów ze zb. A: notatki urzędowej ( k. 1-2 ) , szkicu miejsca wypadku drogowego ( k. 3a ) , protokołu oględzin miejsca wypadku ( k. 4-5 ) , protokołu oględzin pojazdu ( k. 6-7 ) , protokołu użycia urządzenia kontrolno- pomiarowego ( k. 8 ) , świadectwa wzorcowania ( k. 9 ) , protokołu oględzin ( k. 10-12, k. 13-14 ) , kserokopii dowodu rejestracyjnego ( k. 15 ) , kserokopii prawa jazdy i dowodu osobistego ( k. 16-17 ) , protokołu okazania ( k. 27-28, k. 29-30, k. 31-32 ) , kserokopii dowodu osobistego ( k. 43-44 ) , protokołu oględzin pojazdu ( k. 47-48 ) , protokołu oględzin rzeczy ( k. 49 ) , tarczy tachografu ( k. 50 ) , wykazu dowodów rzeczowych ( k. 51) , protokołu oględzin otwarcia zwłok ( k. 70, k. 71 ) ,wykazu dowodów rzeczowych ( k. 81 ) , płyty CD ( k. 88 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 104-106, k. 108 ) ,protokołu sądowo-lekarskich oględzin zwłok ( k. 120-128, k. 135-141 ) oraz opinii biegłego z zakresu wypadków drogowych ( k. 150-163 ) .
M. Z.stanął pod zarzutem iż w 03 czerwca 2015 roku w miejscowościŁ., gm.S., woj.(...)kierując pojazdem markiM.onr rej. (...)z przyczepą nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób że poruszając się z prędkością około 93 km/h przekroczył prędkość maksymalnie dopuszczalną – 60 km/h , która umożliwiała mu uniknięcia zderzenia z pojazdem markiR.nr rej. (...)w wyniku czego nieumyślnie przyczynił się do wypadku drogowego w ten sposób ,że doprowadził do zderzenia kierowanego przez siebie pojazdu z w/w samochodem osobowym kierowanym przezL. R., w wyniku czego na skutek doznanych obrażeń ciała w/w pokrzywdzona , jak i pasażerka kierowanego przez nią pojazduG. D.poniosły śmierć na miejscu zdarzenia , przy czym w/w miał możliwość uniknięcia zderzenia , gdyby poruszał się z dozwolona prędkością to jest popełnienia przestępstwa zart. 177 § 2 k.k..
OskarżonyM. Z.podczas postępowania przygotowawczego ( k. 171 -173 zb. A ) i na rozprawie przed Sądem ( k. 48 ) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu . OskarżonyM. Z.w postępowaniu przygotowawczym odmówił składania wyjaśnień ( k. 171 -173 zb. A ). Natomiast na rozprawie przed Sądem oskarżonyM. Z.wyjaśnił iż w dniu 03 czerwca 2015 r. jechał samochodem ciężarowym drogą z pierwszeństwem przejazdu z prędkością 70 km/h . Z bocznej drogi wyjechał samochód osobowy , a on chcąc uniknąć zderzenia odbił w lewo i hamował . Z dalszych wyjaśnień oskarżonegoM. Z.wynika że gdy się ocknął jego samochód znajdował się w rowie . Gdy z niego wyszedł zobaczył po przeciwnej stronie drogi samochód osobowy. Po przyjeździe policji został przebadany na alkomacie i był trzeźwy. Ponadto oskarżony stwierdził iż w miejscu gdzie doszło do tego wypadku obowiązuje ograniczenie prędkości do 60 km/h ( k. 48 -49 ) .
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoM. Z.za wyjątkiem tej części w której stwierdził iż przed rozpoczęciem manewru hamowania jechał z prędkością 70 km/h . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonegoM. Z.są dokładne , jasne , spójne , logiczne i korespondującym z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego . Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim Sąd dał im wiarę korespondują z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza zeznaniami świadkówJ. G.( k. 97-98 zb. C i k. 66-68 ),K. G.( k. 93-94 zb. C i k. 68-69 ) ,B. G.( k. 78-79 ) iM. S.( k. 18-19 zb. A i k. 66 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz dokumentami w postaci uzupełniających pisemnej i ustnych opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych ( k. 91-96 , k. 79-82 i k. 127-130 ) i dokumentami ze zb. A: notatki urzędowej ( k. 1-2 ) , szkicu miejsca wypadku drogowego ( k. 3a ) , protokołu oględzin miejsca wypadku ( k. 4-5 ) , protokołu oględzin pojazdu ( k. 6-7 ) , protokołu użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego ( k. 8 ) , świadectwa wzorcowania ( k. 9) , protokołu oględzin ( k. 10-12, k. 13-14 ) , protokołu oględzin pojazdu ( k. 47-48 ) , protokołu oględzin otwarcia zwłok ( k. 70, k. 71 ) ,wykazu dowodów rzeczowych ( k. 81 ) , płyty CD ( k. 88 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 104-106, k. 108 ) ,protokołu sądowo-lekarskich oględzin zwłok ( k. 120-128, k. 135-141 ) oraz opinii biegłego z zakresu wypadków drogowych ( k. 150-163 ) .
Sąd nie dał wiary tej część wyjaśnień oskarżonegoM. Z.w której stwierdził iż w której stwierdził iż przed rozpoczęciem manewru hamowania jechał z prędkością 70 km/h. Wyjaśnienia oskarżonegoM. Z.w tym zakresie są niejasne , wewnętrznie sprzeczne i nielogiczne . Przedstawiona przez oskarżonegoM. Z.wersja wydarzeń stanowi przyjętą przez oskarżonego linię obrony która ma na celu uwolnienie go od odpowiedzialności za popełniony czyn, która nie znalazła jednak potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Należy zauważyć iż z zapisu tarczy tachografu w który wyposażony był kierowany przez oskarżonegoM. Z.samochód ciężarowy markiM.onr rej. (...)wynika iż przed rozpoczęciem manewru hamowania poruszał się z prędkością ok. 90 km/h ( k. 50 zb. A ) . Również z opinii pisemnych ( k. 150-163 zb. A i k. 91-96 ) i z uzupełniającej opinii ustnej złożonej na rozprawie przed Sądem przez biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowychZ. Ż.( k. 79-82 i k. 127-130 ) wynika iż przed podjęciem manewru hamowania samochód ciężarowy markiM.onr rej. (...)z przyczepą kierowany przez oskarżonegoM. Z.poruszał się z prędkością około 93 km/h , a po rozpoczęciu manewru hamowania w momencie uderzenia w samochód osobowy markiR.nr rej. (...)prędkość samochodu ciężarowego markiM.onr rej. (...)z przyczepą wynosiła 70 km/h . Biegły ustalił prędkość samochodu ciężarowego markiM.onr rej. (...)zarówno na podstawie analizy tarczy tachografu w który wyposażony był ten pojazd oraz na podstawie drogi hamowania tego pojazdu posługując się programem komputerowym(...)( k. 150-161 zb. A i k. 91-96 ) . Ponadto z opinii pisemnej biegłegoZ. Ż.wynika iż kierujący(...)– oskarżonyM. Z.poruszając się z prędkością około 93 km/h nie miał możliwości uniknięcia zderzenia z samochodem osobowym markiR., ale gdyby poruszał się z prędkością maksymalnie dopuszczalną 60 km/h , to miałby możliwość uniknięcia zderzenia . Poprzez przekroczenie prędkości maksymalnie dopuszczalnej , kierujący(...)z przyczepą oskarżonyM. Z.przyczynił się do tego wypadku drogowego ( k. 161 ) .
Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość wyjaśnień oskarżonegoM. Z.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków :M. S.,J. G.,K. G.,B. G.,R. R.iE. D.jako jasnym dokładnym i precyzyjnym.
Z zeznań świadkaM. S.– dowódcy zastępu Wojskowej Straży Pożarnej z siedzibą w Centrum Szkolenia Łączności i(...)wZ.wynika iż w dniu 03 czerwca 2015 r. o godz. 23.25 otrzymali informacje o tym wypadku drogowym i udali się na miejsce zdarzenia do miejscowościŁ.. Z dalszych zeznań tego świadka wynika jaki przebieg miała akcja ratunkowa na miejscu tego wypadku drogowego ( k. 18-19 zb. A i k. 66 ).
Z zeznań świadkaJ. G.wynika iż w dni 03 czerwca 2015 r. około godz. 23.00 jechał ze swoją żonąB. G.i córkąK. G.do miejscowości(...). Kilka kilometrów przed skrętem do tej miejscowości po zjeździe z ronda zaczął jechać za TIREM którego jednak nie wyprzedzał ze względu na fakt iż było dość duże nasilenie ruchu . TIR znajdował się kilkadziesiąt metrów przed nim . Z dalszych zeznań świadkaJ. G.wynika iż gdy znajdował się przed zjazdem do miejscowości(...)zwolnił by nie przeoczyć zjazdu i wtedy ten TIR znajdował się 150-200 m przed jego samochodem . W pewnym momencie zobaczył iskry wydobywające się spod tego(...)który zjechał następnie na przeciwległy pas ruchu i wypad do rowu. W swoich dalszych zeznanie świadekJ. G.opisał swoje zachowanie na miejscu tego zdarzenia drogowego ( k. 97-98 zb. C i k. 66-68 ).
Z zeznań świadkaK. G.wynika iż tego dnia z ze swoim ojcemJ. G.i matkąB. G.jechali na działkę do miejscowości(...). Przed nimi jechał TIR . Z zeznań świadkaK. G.wynika iż samochód kierowany przez jej ojca jechał z prędkością ok. 60 km/h . Gdy byli przed skrzyżowaniem na którym mieli skręcić w prawo do miejscowości(...)zobaczyła iż naczepa(...)zachwiała , zobaczyła iskry i samochód ten skręcił w lewo i wjechał do rowu ( k. 93-94 zb. C i k. 68-69 ).
Natomiast z zeznań świadkaB. G.wynika iż tego dnia jechała z mężem i córka do miejscowości(...). Jechała z przodu jako pasażer , jednak nie zwracała uwagi na drogę . W pewnym momencie jej mąż , który kierował samochodem , powiedział że coś się dzieje . Wtedy spojrzała na drogę i zobaczyła jak jadący przed nimi samochód ciężarowy który zaczął się chwać , zjechał na lewa stronę drogi i się „rozsypał” . Z dalszych zeznań świadkaB. G.wynika jak było ich zachowanie na miejsc tego zdarzenia drogowego ( k. 78-79 ).
Z zeznań świadkaR. R.– synaL. R.– oskarżyciela posiłkowego w niniejszej sprawie wynika iż nie był bezpośrednim świadkiem tego zdarzenia . Jako osobą najbliższa będzie reprezentował interesy swojej matki w tym postępowaniu . ŚwiadekR. R.wskazał ponadto iż w dniu 03 czerwca 2015 r. ostatni raz widział swoją matkęL. R.jak ok. godziny 21.00 wyjechała swoim samochodem markiR.nr rej (...)do swojej krewnejG. D., która poprosiła ja telefonicznie by do niej przyjechała ( k. 33-34 zb. C i k. 50 ) .
Z zeznań świadkaE. D.– brataG. D.– oskarżyciela posiłkowego w niniejszej sprawie wynika iż nie był bezpośrednim świadkiem tego zdarzenia . Jako osobą najbliższa będzie reprezentował interesy swojej siostry w tym postępowaniu. ŚwiadekE. D.wskazał ponadto w jakich okolicznościach i od kogo dowiedział się o tym wypadku drogowym ( k. 38-39 zb. C i k. 65 ) .
Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzenia, w zakresie których sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń.
Sąd dał pełną wiarę pisemnym opinią sporządzonym przez biegłegoZ. Ż.( k. 150-161 zb. A i k. 91-96) , które zostały uzupełnione opiniami ustnymi przedstawionymi na rozprawie w dniu 06 grudnia 2016 r. i 09 maja 2017 r. ( , k. 79-82 i k. 127-130 ) , jako jasnym , dokładnym i w sposób precyzyjny opisujących przebieg całego zdarzenia . Z opinii biegłegoZ. Ż.wynika iż bezpośrednio przed wypadkiem samochód ciężarowy markiM.onr rej. (...)z przyczepą kierowany przez oskarżonegoM. Z.poruszał się po prawym pasie ruchu lewymi kołami przy osi jezdni z prędkością około 93 km/h . Kierująca samochodemR.wyjeżdżała z drogi podporządkowanej , nie zatrzymała się przed skrzyżowaniem z droga z pierwszeństwem przejazdu i skręcała w lewo na skrzyżowaniu. Nie można zaprzeczyć że kierując jechała z prędkością typową podczas wykonywania manewru skrętu w lewo na skrzyżowaniu tj. z prędkością 15 km/h ( biegły przeprowadził również symulację w przypadku gdy prędkość samochód markiR.wynosiła 20 km/h – k. 91-96 ) . Bezpośrednią przyczyną wypadku drogowego było nieudzielenie pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem markiM.z przyczepą przez kierującą samochodem markiR.. Kierujący(...)– oskarżonyM. Z.poruszając się z prędkością około 93 km/h nie miał możliwości uniknięcia zderzenia z samochodem osobowym markiR., ale gdyby poruszał się z prędkością maksymalnie dopuszczalną 60 km/h , to miałby możliwość uniknięcia zderzenia . Poprzez przekroczenie prędkości maksymalnie dopuszczalnej , kierujący(...)z przyczepa oskarżonyM. Z.przyczynił się do tego wypadku drogowego .
Sąd pełną dał wiarę protokołowi sądowo – lekarskich oględzin i sekcji zwłokG. D.sporządzonego przez(...)Medyczny Katedra i Zakład Medycyny Sądowej nr(...)z dnia 09 czerwca 2015 r. ( k. 120-128 zb. A ) . Z opinii tej wynika wprost iż przyczyną zgonuG. D.były obrażenia wielonarządowe w obrębie głowy , klatki piersiowej i kośćca. Do powstania stwierdzonych sekcyjnie obrażeńG. D.mogło dojść w następstwie wypadku komunikacyjnego w warunkach podanych w treści doniesienia . Z opinii tej wynika również iż w wyniku przeprowadzonych badań metodą chromatografii gazowej w mięśniu i ciałku szklistym zmarłejG. D.stwierdzono po 0,4 promila alkoholu etylowego.
Sąd pełną dał wiarę protokołowi sądowo – lekarskich oględzin i sekcji zwłokL. R.sporządzonego przez(...)Medyczny Katedra i Zakład Medycyny Sądowej nr(...)z dnia 09 czerwca 2015 r. ( k. 135-141 zb. A ) . Z opinii tej wynika wprost iż przyczyną zgonuL. R.były obrażenia wielonarządowe głowy i klatki piersiowej . Do powstania stwierdzonych sekcyjnie obrażeńL. R.mogło dojść w następstwie wypadku komunikacyjnego w warunkach podanych w treści doniesienia . Z opinii tej wynika również iż przeprowadzone badania metodą chromatografii gazowej nie wykazały uL. R.w ciałku szklistym oraz w krwi alkoholu etylowego.
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
OskarżonyM. Z.w ramach zarzucanego mu czynu został uznany za winnego tego że w 03 czerwca 2015 roku w miejscowościŁ., gm.S., woj.(...)kierując pojazdem markiM.onr rej. (...)z przyczepą nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa określone wart. 19 ust 1 Ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób że nie dostosował prędkości do panujących warunków drogowych i poruszając się z prędkością około 93 km/h przekroczył prędkość maksymalnie dopuszczalną – 60 km/h , która umożliwiała mu uniknięcia zderzenia z pojazdem markiR.nr rej. (...)skręcającym w lewo z drogi podporządkowanej, w wyniku czego nieumyślnie przyczynił się do wypadku drogowego w ten sposób ,że doprowadził do zderzenia kierowanego przez siebie pojazdu z w/w samochodem osobowym kierowanym przezL. R., w wyniku czego na skutek doznanych obrażeń ciałaL. R., jak i pasażerka kierowanego przez nią pojazduG. D.poniosły śmierć na miejscu zdarzenia , przy czym w/w miał możliwość uniknięcia zderzenia , gdyby poruszał się z dozwolona prędkością to jest popełnienia czynu zart. 177 § 2 k.k..
Przepisart. 177 § 2 k.k., że stanowi jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Przedmiotem ochronyart. 177 k.k.są najbardziej fundamentalne z wartości, za jakie należy uznać życie i zdrowie człowieka. Nie jest natomiast przedmiotem ochrony bezpieczeństwo w komunikacji, które stanowi jedynie pewien specyficzny stan, charakteryzujący się brakiem zagrożeń dla wspomnianych dóbr. Zwraca uwagę fakt, że w katalogu tym zabrakło mienia, co jest wynikiem częściowej depenalizacji tzw. lekkiego wypadku komunikacyjnego. Wymogiem odpowiedzialności karnej w oparciu o znamionaart. 177 k.k.jest naruszenie reguł ostrożnego postępowania z dobrem prawnym. Ta cecha, charakterystyczna skądinąd dla wszystkich przestępstw nieumyślnych, doznaje w treści omawianego przepisu pewnych ograniczeń. Przy ustalaniu zakresu odpowiedzialności karnej sprawcy wypadku komunikacyjnego uwzględnić należy okoliczności przedmiotowe związane ze zdarzeniem , takie jak trudne warunki drogowe, opady atmosferyczne, siła wiatru, stan drogi lub innego szlaku komunikacyjnego itp. Na uwzględnienie zasługują również liczne okoliczności związane z cechami pojazdu prowadzonego przez sprawcę, na przykład zły stan techniczny, o ile rzecz jasna nieprawidłowości w tym zakresie nie zostały sprowadzone przez kierującego. Krąg stawianych sprawcy wymogów odnoszony jest do pewnego zgeneralizowanego wzorca normatywnego , może on przybrać formę standardową („rozsądny obywatel”) lub kwalifikowaną („dobry kierowca”), zależeć to będzie od istoty badanego zdarzenia i roli, jaką odegrał sprawca (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1995 r., III KRN 20/95, PiP 1996, z. 6, poz. 105). Znamieniem strony przedmiotowej spowodowania wypadku jest naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu. Pojęcie tych zasad obejmuje zarówno zasady ujęte w przepisach prawa drogowego lub regulujących komunikację kolejową, wodną lub powietrzną, jak też wynikające z istoty bezpieczeństwa w ruchu zasady prakseologiczne odnoszące się do danej sfery ruchu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, nr 3, poz. 33). Zasady bezpieczeństwa dotyczące ruchu drogowego określone zostały wustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym(tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.). Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu może być zarówno umyślne, jak i nieumyślne, natomiast wynikające stąd skutki dotyczące życia, zdrowia lub mienia muszą być objęte winą nieumyślną. Przesądza to o kwalifikacji wypadku komunikacyjnego jako występku nieumyślnego. Podmiotem występku spowodowania wypadku komunikacyjnego - ze względu na znamię naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu - może być jedynie uczestnik ruchu, którego dotyczy obowiązek przestrzegania tych zasad, a więc kierujący pojazdem mechanicznym, pieszy, woźnica, rowerzysta, osoba prowadząca kolumnę pieszych i in. (por. K. Buchała, w: A. Zoll (red.),Komentarz 2, wyd. 1999, s. 394). W zależności od skutków rozróżnia się zwykły i ciężki wypadek. W hipotezieart. 177 § 2 k.k.doszło do spenalizowania przestępstwa wieloodmianowego. Skutek tu opisany polegać może bądź na spowodowaniu ciężkiego uszczerbku na zdrowiu innej osoby, bądź też jej śmierci. W treściart. 156 § 1 pkt. 2 k.k.wymieniono cztery kategorie chorób: chorobę nieuleczalną, chorobę długotrwałą, chorobę realnie zagrażającą życiu i trwałą chorobę psychiczną. Są to określenia, których ocena musi się opierać na kryteriach medycznych, zgodnych z obecnym stanem wiedzy w tej dziedzinie, co niewątpliwie wymaga zasięgnięcia opinii biegłych. W orzecznictwie przyjęto, iż za chorobę długotrwałą uznaje się chorobę, która narusza funkcjonowanie organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy (pro . wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 1972 r., RW 6/72 oraz wyr. SN z 13 II 1976 r., KR 192/72; por. też J. Bafia i in., Komentarz, s. 106.) ( Komentarz do art.156 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. IV. ).
OskarżonyM. Z.wypełnił wszystkie znamiona czynu zabronionego opisanego wart. 177 § 2 k.k.gdyż że w dniu 03 czerwca 2015 roku w miejscowościŁ., gm.S., woj.(...)kierując pojazdem markiM.onr rej. (...)z przyczepą nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa określone wart. 19 ust 1 Ustawy Prawo o ruchu drogowym. Działanie oskarżonegoM. Z.polegało na tym iż nie dostosował prędkości do panujących warunków drogowych i poruszając się z prędkością około 93 km/h przekroczył prędkość maksymalnie dopuszczalną – 60 km/h , która umożliwiała mu uniknięcia zderzenia z pojazdem markiR.nr rej. (...)skręcającym w lewo z drogi podporządkowanej. W wyniku takiego działania oskarżonyM. Z.nieumyślnie przyczynił się do tego wypadku drogowego w ten sposób , że doprowadził do zderzenia kierowanego przez siebie samochodu ciężarowego markiM.onr rej. (...)z przyczepą z samochodem osobowym markiR.nr rej. (...)kierowanym przezL. R.przy czym oskarżony miał możliwość uniknięcia zderzenia , gdyby poruszał się z dozwolona prędkością .
Zgodnie z treściąart. 19 ust. 1  ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym( tekst jednolity: Dz. U. z 2017, poz. 128 ) kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa, a w szczególności: rzeźby terenu, stanu i widoczności drogi, stanu i ładunku pojazdu, warunków atmosferycznych i natężenia ruchu. Przepis określa tzw. prędkość bezpieczną. Termin ten nie jest określeniem normatywnym, nie jest ona bowiem określona ani wprawie o ruchu drogowym, ani w aktach wykonawczych, jest jednak pojęciem powszechnie używanym w judykaturze i doktrynie. Jest ona jednym z najważniejszych komponentów bezpieczeństwa ruchu drogowego; od niej w dużym stopniu zależy poziom bezpieczeństwa ruchu. Pojęcie „bezpieczna szybkość pojazdu” - jest pojęciem o charakterze relatywnym i w związku z tym żaden akt prawny nie może za pomocą wyrażonych cyfrowo wskaźników (np. ilość m/sek.) określić, jaka szybkość pojazdu jest szybkością bezpieczną ( tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 sierpnia 1972 r., Rw 734/72, IP 1972, nr 7-8, poz. 4 ). Treść tego przepisu wskazuje, że prędkością bezpieczną jest taka, która zapewnia panowanie nad pojazdem w konkretnych warunkach drogowych. Panowanie nad pojazdem oznacza stan, w którym kierujący może, w istniejących warunkach, swobodnie reagować na zmieniającą się sytuację na drodze . ( za Komentarz do art. 19 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.05.108.908), [w:] R.A. Stefański, Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, LEX, 2008, wyd. III. ).
Należy wskazać iż z opinii pisemnych sporządzonych przez biegłegoZ. Ż.( k. 150-161 zb. A i k. 91-96 ) , które zostały uzupełnione opiniami ustnymi przedstawionymi na rozprawie w dniu 06 grudnia 2016 r. i 09 maja 2017 r. (  k. 79-82 i k. 127-130 ) wynika iż bezpośrednio przed wypadkiem samochód ciężarowy markiM.onr rej. (...)z przyczepą kierowany przez oskarżonegoM. Z.poruszał się po prawym pasie ruchu lewymi kołami przy osi jezdni z prędkością około 93 km/h . Ponadto z opinii tych wynika iż kierująca samochodemR.wyjeżdżała z drogi podporządkowanej , nie zatrzymała się przed skrzyżowaniem z droga z pierwszeństwem przejazdu i skręcała w lewo na skrzyżowaniu. Nie można zaprzeczyć że kierując jechała z prędkością typową podczas wykonywania manewru skrętu w lewo na skrzyżowaniu tj. z prędkością 15 km/h ( biegły przeprowadził również symulację w przypadku gdy prędkość samochód markiR.wynosiła 20 km/h – k. 91-96 ) . Bezpośrednią przyczyną wypadku drogowego było nieudzielenie pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem markiM.z przyczepą przez kierującą samochodem markiR.. Kierujący(...)– oskarżonyM. Z.poruszając się z prędkością 93 km/h nie miał możliwości uniknięcia zderzenia z samochodem osobowym markiR., ale gdyby poruszał się z prędkością maksymalnie dopuszczalną 60 km/h , to miałby możliwość uniknięcia zderzenia . Poprzez przekroczenie prędkości maksymalnie dopuszczalnej , kierujący(...)z przyczepa oskarżonyM. Z.przyczynił się do tego wypadku drogowego .
Tym samym oskarżonyM. Z.w momencie zdarzenia przed podjęciem manewrów obronnych w postaci hamowania jechał z prędkością około 93 km/h ( k. 50 i k. 150-163 zb. A ) w miejscu gdzie obowiązywało ograniczenie prędkości do 60 km/h . Należy ponownie wskazać iż treśćart. 19 ust. 1  ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym( tekst jednolity: Dz. U. z 2017, poz. 128 ) wskazuje, że prędkością bezpieczną jest taka, która zapewnia panowanie nad pojazdem w konkretnych warunkach drogowych. Panowanie nad pojazdem oznacza stan, w którym kierujący może, w istniejących warunkach, swobodnie reagować na zmieniającą się sytuację na drodze . W podczas przedmiotowego zdarzenia samochód ciężarowy markiM.onr rej. (...)z przyczepą kierowany przez oskarżonegoM. Z.nie poruszał się z prędkością bezpieczną , która pozwalała oskarżonemu na swobodną reakcję na zmieniająca się sytuację na drodze . Należy ponownie wskazać iż z opinii pisemnych sporządzonych przez biegłegoZ. Ż.( k. 150-161 zb. A i k. 91-96) , które zostały uzupełnione opiniami ustnymi przedstawionymi na rozprawie w dniu 06 grudnia 2016 r. i 09 maja 2017 r. ( , k. 79-82 i k. 127-130 ) kategorycznie wynika iż gdyby samochód ciężarowy markiM.onr rej. (...)z przyczepą kierowany przez oskarżonego poruszał się z prędkością maksymalnie dopuszczalną 60 km/h , to miałby on możliwość uniknięcia zderzenia . Poprzez przekroczenie prędkości maksymalnie dopuszczalnej – 60 km/h , kierujący(...)z przyczepą oskarżonyM. Z.przyczynił się do tego wypadku drogowego .
Ponadto należy stwierdzić w wyniku tego zdarzenia obrażenia ciała w postaci urazu wielonarządowego głowy i klatki piersiowej skutkujące zgonem odniosła kierująca markiR.nr rej. (...)L. R.( k. 135-141 ) zaś pasażerka tego samochoduG. D.odniosła obrażenia ciała w postaci urazu wielonarządowego głowy , klatki piersiowej i kośćca skutkujące zgonem ( k. 120-128 ) . Do powstania stwierdzonych sekcyjnie obrażeńG. D.iL. R.mogło dojść w następstwie wypadku komunikacyjnego w warunkach podanych w treści doniesienia ( k. 120-128 i k. 135-141 )
Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonegoM. Z.co do popełnienia przez niego czynu zart. 177 § 2 k.k.nie budzą wątpliwości.
Wymierzając oskarżonemuM. Z.karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.
Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra jakim bezpieczeństwo w ruchu drogowym , oraz skutki jakie to zdarzenie drogowe spowodowało.
Do okoliczności łagodzących Sąd uznał fakt , iż oskarżonyM. Z.nie był dotychczas karany ( k. 136 ) .
Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemuM. Z.za czyn zart. 177 § 2 k.k.opisany w pkt. 1 wyroku karę 1 roku pozbawienia wolności . Orzeczona wobec oskarżonegoM. Z.kara 1 roku pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy. Sąd wymierzoną oskarżonemuM. Z.karę 1 roku pozbawienia wolności wobec faktu iż nie był on dotychczas karany ( k. 136 ) i została orzeczona kara nie przekraczająca 1 roku pozbawienia wolności na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.zawiesił na okres próby 3 lat , uznając iż jest to okres wystarczający dla zrozumienia przez oskarżonego wagi popełnionego przez niego występku. Groźba zarządzenia wykonania kary w okresie próby ponadto spowoduje , iż oskarżonyM. Z.będzie respektował porządek prawny, a co za tym idzie cele kary zostaną osiągnięte. Należy wskazać iż oskarżonyM. Z.nie był dotychczas karany ( k. 136 ) .
Ponadto oskarżonyM. Z.jako osoba młodociana został obligatoryjnie w okresie próby oddany pod dozór kuratora sądowego zgodnie z treściąart. 73 § 2 k.k.w celu zapobieżenia kolejnego naruszenia przez oskarżonego porządku prawnego, zwłaszcza przez popełnienie przez niego podobnych przestępstw. Na podstawie art.art. 72 § 1 pkt. 1 k.k.Sąd ponadto zobowiązał oskarżonegoM. Z.do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby . Orzeczenie tego obowiązku spełnia wobec oskarżonegoM. Z.cele zarówno wychowawcze jak i zapobiegnie popełnieniu przez niego podobnych przestępstw w przyszłości.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.Sąd zasadził od oskarżonegoM. Z.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoE. D.zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 2000 zł ( dwa tysiące złotych) . Sąd uznał iż kwota te są adekwatna biorąc pod uwagę rodzaj krzywd doznanych przez oskarżyciela posiłkowegoE. D., stopień zawinienia oskarżonego oraz wysokość jego dochodów .
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonegoM. Z.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoE. D.kwotę 840 zł ( osiemset czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.i zwolnił oskarżonegoM. Z.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę dochody oskarżonego .
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.
```yaml
court_name: Sąd Rejonowy w Legionowie
date: '2017-06-12'
department_name: II Wydział Karny
judges:
- Tomasz Kosiński
legal_bases:
- art. 156 § 1 pkt. 2 k.k.
- art. 19 ust. 1  ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
- art. 624 § 1 k.p.k.
recorder: Bożena Oblińska
signature: II K 1008/15
```