Sygn. akt VII Ka 44/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 kwietnia 2014 r.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:

Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski
Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Jankowska

przy udziale podkom. Michała Rolikowskiego

po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2014r.
sprawyM. U.
obwinionego o wykroczenie z art. 87§2 kw

na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku V Zamiejscowego Wydziału Karnego w Węgorzewie z dnia 11 października 2013r., sygn. akt V W 187/13

I zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że łagodzi orzeczoną w stosunku doM. U.karę grzywny do 200 ( dwustu ) zł i w pozostałej części utrzymuje go w mocy,
II zwalnia obwinionego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt VII Ka 44/14

UZASADNIENIE

    Sąd Rejonowy w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie wyrokiem z dnia 11 października 2013r. w sprawie V W 187/13przeciwkoM. U.obwinionemu o to, że w dniu 15 lipca 2013r. około godziny 00.20 wW.naulicy (...)na drodze publicznej ( droga krajowa(...)) kierował rowerem, będąc w stanie po użyciu alkoholu
tj. o czyn z art. 87§2 kw
orzekł:

I obwinionegoM. U.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art.87§2 kw i na tej podstawie wymierzył mu karę grzywny w kwocie 800 zł,
II na podstawie ar. 87§3 kw orzekł wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 (osiem) miesięcy;
III na podstawieart. 118 § 1 kpwzasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 zł tytułem opłaty sądowej i zryczałtowanych kosztów postępowania.

Od powyższego wyroku nieformalną apelację złożył obwiniony wskazując, że nie jest w stanie ponieść kary grzywny oraz kosztów za I instancję.
W oparciu o powyższą argumentację skarżący wniósł o „darowanie warunkowo tej kary”.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja obwinionego przemawiała za złagodzeniem w stosunku do niego kary grzywny.

Na wstępie podnieść należy, iż Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie i zasadnie przyjął, że obwiniony jest winny popełnieniazarzucanego mu czynu z art.87§2 kw. Swoje ustalenia Sąd I instancji oparł o trafną analizę materiału dowodowego, która nie zawiera błędów natury logicznej czy też faktycznej. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody takiego rozstrzygnięcia, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację.

Odnośnie apelacji obwinionego, to w ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw do „darowania warunkowego kary grzywny”. PrzypisaneM. U.wykroczenie zagrożone jest karą aresztu lub karą grzywny. Sąd I instancji zasadnie przyjął, że konieczne i celowe było orzeczenie wobec obwinionego kary łagodniejszego rodzaju przewidzianej za to wykroczenie. Jednocześnie nie zachodzą okoliczności z art.39 kw, które nakazywałyby nadzwyczajne złagodzenie kary lub odstąpienie od jej orzekania.
Jednakże pomimo wniosku obwinionego jak na k.7, analiza zebranego materiału dowodowego i kontrola całości rozstrzygnięcia wskazuje na konieczność korekty wyroku w zakresie orzeczonej wobec niego kary grzywny. Wprawdzie zachowanie obwinionego nie może być usprawiedliwione, to jednak na uwadze należy mieć tak okoliczności popełnienia wykroczenia, postawęM. U., który przyznał się do winu i wyraził skruchę jak i jego sytuację materialną – k.6odw. Ponadto zauważyć należy, że obwiniony dopuścił się wykroczenia z art.87§2 kw albowiem kierował roweremw stanie po użyciu alkoholuanie w stanie nietrzeźwości- k.34. Zatem wymierzenie wobec niego kary 800 zł powoduje uznanie grzywny określonej w zaskarżonym wyroku jako rażąco surowej.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu Okręgowego konieczne było złagodzenie kary grzywny do200 zł, która winna odpowiadać stopniowi społecznej szkodliwości czynu obwinionego oraz stopniowi jego zawinienia, a także spełnić cele w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej-art.437 § 2 kpk,art. 438 pkt. 4 kpkw zw. zart.109§1 kpw.

Na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwSąd Okręgowy zwolnił obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, iż przemawiają za tym względy słuszności oraz jego sytuacja materialna; przez omyłkę nie postanowiono zgodnie z treścią treśćart.10ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, który stanowi, że w wypadku zmiany kary ( tu obniżenia kary grzywny ) orzeka sięjedną opłatęwedług kary orzeczonej w II instancji.
Tym samym konieczne jest aby przy wykonaniu orzeczenia w zakresie kosztów postępowania mieć powyższe na uwadze co w konsekwencji jak się wydaje spowoduje potrzebę rozważenia skorzystania z instytucji zart.51 kkww zw. zart.206 kkww zakresie opłaty od kary grzywny ponad kwotę 30 zł.
```yaml
court_name: Sąd Okręgowy w Olsztynie
date: '2014-04-30'
department_name: VII Wydział Karny Odwoławczy
judges:
- Dariusz Firkowski
legal_bases:
- art. 118 § 1 kpw
- art. 438 pkt. 4 kpk
- art.10ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych
- art.206 kkw
recorder: st. sekr. sąd. Jolanta Jankowska
signature: VII Ka 44/14
```