Sygn. akt I C 612/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 października 2015 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Wojciech Zatorski
Protokolant: Dominika Ćwieląg
po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 roku w Świdnicy
na rozprawie sprawy z powództwa:Ł. G.
przeciwko:(...) S.A.wS.

o zapłatę

I
Zasądza od strony pozwanej(...) S.A.wS.na rzecz powodaŁ. G.kwotę 25.600,00 zł (dwadzieścia pięć tysięcy, sześćset złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 19.01.2013r. do dnia zapłaty,

a powództwo dalej idące oddala;

II
Zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 4.742,65 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania;

III
Zwraca powodowi niewykorzystaną zaliczkę na opinię biegłych w kwocie 313,89 zł.

Sygn. aktI C 612/13

UZASADNIENIE
Ł. G.domagał się zasądzenia od(...) S.A.kwoty 25.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz kwoty 2240 zł tytułem odszkodowania - zwrotu kosztów opieki, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 19.01.2013r. do dnia zapłaty oraz obciążenia pozwanego kosztami procesu (k.2).
Powód podał, że w dniu 06.07.2012r. doznał obrażeń ciała w wyniku wypadku komunikacyjnego, którego sprawca posiadał ubezpieczenie OC u pozwanej. W wypadku doznał licznych urazów, miał ograniczoną ruchomość, cierpiał dolegliwości bólowe i bezsenność, zmuszony był do stosowania silnych leków, nie mógł realizować planów i zamierzeń, nie może uprawiać dotychczas uprawianych sportów, odwołał wakacje, pomimo leczenia i rehabilitacji powód nadal odczuwa dolegliwości bólowe pogorszył się jego stan psychiczny, zatem przyznane mu świadczenie w kwocie 8000 zł, podwyższone następnie o 3.000 zł w tych warunkach jest zaniżone, a ponadto ubezpieczyciel odmówił zapłaty za opiekę osób trzecich, co uczynił niezasadnie, bowiem powód zmuszony był korzystać z takiej opieki przez 8 tygodni po 4 godziny dziennie (k. 4-7).
W odpowiedzi na pozew (k. 14) strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Wskazała, że wypłacona powodowi tytułem zadośćuczynienia kwota kompensuje doznaną przezeń krzywdę, a dalsze żądania są nieadekwatne do rozmiaru tej krzywdy, zaś żądanie zapłaty za opiekę osób trzecich należy uznać za chybione, bowiem nie wykazał on, by poniósł celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki z tego tytułu, a konsultant medyczny pozwanej stwierdził, że powód nie wymagał takiej opieki (k. 15-17).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 06.07.2012r. powód uległ wypadkowi komunikacyjnemu, którego sprawca posiadał ubezpieczenie OC u pozwanej.
Bezsporne
Po wypadku wezwano karetkę pogotowia, która przewiozła powoda do szpitala, gdzie stwierdzono złamanie obojczyka prawego z przemieszczeniem, skręcenie i naderwanie odcinka szyjnego kręgosłupa, otwartą ranę powieki i okolicy oczodołowej, powierzchniowy uraz głowy. Zlecono unieruchomienie obojczyka w ortezie ortopedycznej /ósemkowej/ przez okres 8 tygodni, udzielono zaopatrzenia chirurgicznego /zszycie ran/, nie hospitalizowano.
Następnie powód kontynuował leczenie w poradni chirurgicznej – zastosowano kołnierz ortopedyczny na szyję /tzw. kołnierzS./, który stosował przez blisko 2 miesiące, wystawiono skierowanie na rehabilitację, którą powód odbył w sierpniu 2012r. W lipcu powód wykonał badanie MR głowy, które nie wykazało zmian i badanie MR odcinka szyjnego kręgosłupa, które wykazało spłycenie lordozy, dyskretną wypuklinę na poziomie C3-C4 nieznacznie uciskającą worek oponowy i dyskretne zmiany zwyrodnieniowe. Na zwolnieniu lekarskim powód przebywał do 27.08.2012r. Następnie wrócił doP./gdzie pracuje/, a tam z uwagi na bóle głowy kontynuował leczenie neurologiczne i rehabilitację.
Bezpośrednio po wypadku powód nie mógł spać, zażywał nieustannie środki przeciwbólowe i stosował maści z uwagi na bóle głowy i karku.
Przed wypadkiem powód był osobą bardzo aktywną towarzysko i fizycznie. Uprawiał liczne sporty, w tym m.in. triathlon na poziomie zawodniczym, z udziałem w zawodach międzynarodowych. Po wypadku utracił możliwość uprawiania sporu na tym poziomie, znacznie obniżył aktywność fizyczną, np. uczestniczy tylko w zawodach lokalnych. Powód ponadto przytył, co ma dla niego istotne znaczenie, zwłaszcza wobec uprawianej dyscypliny sportu. Wypadek spowodował także ograniczenie kontaktów towarzyskich, utratę wyjazdu wakacyjnego, itd.
Dowód :
- dokumentacja medyczna /w akatach szkody/ k. 28,
- zeznaniaM. G.k. 44o. iR. G.k. 44,
- zeznania powoda k. 45.
Wskutek wypadku powód doznał urazu głowy /bez utraty przytomności/, z raną w okolicy oka prawego /ze śladowymi niewielkimi bliznami/ i przebytym stresem pourazowym /co w ocenie neurochirurga daje 2% uszczerbek na zdrowiu, natomiast w ocenie ortopedy daje taki uszczerbek wyłącznie w zakresie blizn w okolicy oka/, urazu kręgosłupa /skręcenia/ w odcinku szyjnym, z niewielkim zespołem bólowym szyjnym pourazowym /co w ocenie neurochirurga i ortopedy nie daje stałego uszczerbku na zdrowiu/, złamania obojczyka prawego /z deformacją w ½ długości/ z zespołem bólowym /co w ocenie neurochirurga i ortopedy stanowi 10% uszczerbek na zdrowiu/, a także blizn ręki prawej bez zaburzeń funkcji /co w ocenie ortopedy nie daje stałego uszczerbku na zdrowiu/.
Powód nadal wymaga kontynuacji leczenia zachowawczo-objawowego w zakresie neurologicznym i ortopedycznym.
Dowód :
- opinia biegłego neurochirurga k. 58-60
- opinia biegłego ortopedy k. 112-115
Po wypadku powód wymagał opieki osób trzecich przy czynnościach dnia codziennego – mycie, ubieranie, itp. Pomagała mu matkaR. G. (2)oraz ojciecM. G. (2). Pomoc ta była uzasadniona medycznie przez okres miesiąca po 2 godziny dziennie.
Dowód :
- opinia biegłego k. 60,
- zeznaniaM. G.k. 44o. iR. G.k. 44.
Powód zgłosił szkodę pismem z dnia 29.08.2012r. i zażądał od pozwanej zapłaty 35000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz 2240 zł tytułem odszkodowania – również zwrotu kosztów opieki. Pozwana decyzją z dnia 02.10.2012r. przyznała powodowi kwotę 8000 zł zadośćuczynienia, natomiast żądanie zwrotu kosztów leczenia oddaliła. Następnie dopłaciła 3000 zł zadośćuczynienia, po czym 18.01.2013r. zakończyła likwidacje szkody
bezsporne
Sąd zważył, co następuje :
Powództwo zasługuje na uwzględnienie w przeważającej części.
Ustalając stan faktyczny sąd oparł się na wskazanych wyżej dowodach, w szczególności na opinii biegłych sądowych, dokumentacji medycznej, zeznaniach samego powoda i jego rodziców.
Opinie neurochirurgiczna i ortopedyczna sporządzone w toku postępowania w sposób szczegółowy przedstawiły stan zdrowia powoda po wypadku, jak również w dacie opiniowania. Są one przy tym jasne, szczegółowe i konkretne oraz odpowiadają na postawione biegłym pytania, co nastąpiło po przebadaniu powoda, odebraniu wywiadu medycznego i analizie dokumentacji lekarskiej. Opinie te sporządzone zostały przez osoby o stosownej wiedzy i doświadczeniu zawodowym, w kwestiach dla sprawy istotnych a wymagających wiadomości specjalnych. Spełniają zatem one wszelkie przesłanki formalne i merytoryczne. Brak więc podstaw do podważania tych opinii. Przyjęto zatem, że stanowią one dowód pewny, dający podstawy do ustaleń faktycznych w sprawie. Dodać jednak trzeba, iż ustalany przez biegłych tzw. procentowy uszczerbek na zdrowiu jest domeną postepowań wskazanych w Rozp. Min.(...)z 18.12.2002r., zaś w sprawach cywilnych o zadośćuczynienie może mieć charakter jedynie pomocniczy i nie stanowi podstawy zadośćuczynienia, którą jest krzywda.
Sąd zasadniczo jako wiarygodne ocenił zeznania powoda i jego rodziców. Są one zgodne, a ponadto znajdują oparcie w dokumentacji medycznej i opiniach biegłych, za wyjątkiem czasu koniecznej opieki nad powodem po wypadku. Biegły zweryfikował ten czas na okres 1 miesiąca po 2 godziny dziennie, co wprost wynika z opinii neurochirurga (k. 60in fine).
Reasumując, w/w dowody uznano za wiarygodne, zaś fakty z nich wynikające za udowodnione, z zastrzeżeniem co do czasu konieczności sprawowania po wypadku opieki nad powodem, o czym poniżej.
Orzekając o zadośćuczynieniu sąd miał na uwadze n/w okoliczności.
Podstawę prawną zasądzenia zadośćuczynienia stanowiart. 445 k.c.przewidujący możliwość przyznania poszkodowanemu za doznaną krzywdę takiej właśnie formy rekompensaty pieniężnej. Wysokość zadośćuczynienia pozostaje poza zakresem prawnych regulacji. Zadośćuczynienie stanowi rekompensatę pieniężną z tytułu szkody niemajątkowej. Podstawą faktyczną żądania zart. 445 k.c.jest doznana krzywda w postaci ujemnych przeżyć związanych z cierpieniami fizycznymi i psychicznymi pokrzywdzonego, wynikająca z dóbr osobistych wskazanych w w/w przepisie. Zadośćuczynienie ma charakter kompensacyjny, zatem powinno reprezentować ekonomicznie odczuwalną wartość (por. SN z 08.12.1973 r., III CZP 37/03, OSN 1974, orz. SN z 22.04.1985 r., II CR 94/85, orz. SN z 22.05.1990 r., II CR 225/90). Wielkość zadośćuczynienia zależy od oceny całokształtu okoliczności, w tym rozmiaru doznanych cierpień, ich intensywności, trwałości czy nieodwracalnego charakteru. Przy ustalaniu rozmiaru cierpień i ujemnych doznań psychicznych powinny być przede wszystkim uwzględnione zobiektywizowane kryteria oceny, jednakże w relacji do indywidualnych okoliczności danego przypadku (por. m.in. orz. SN z 2.10.1967 r. OSN 1968, poz.107, orz. SN z 08.12.1973 r. III CZP 37/73, OSN 1974, NR 9, poz.145, orz. SN z 19.08.1980 r., IV CR 283/80, OSN 1981 Nr 5 poz. 81, orz. SN z 22.05.1990 r., II CR 225/90, orz. SN z 15.05.1997 r., OSN 1997, poz. 195, orz. SN z 10.06.1999 r., II UKN 681/98, OSNAPiUS 2000, Nr 16, poz.626). Zadośćuczynienie należne osobie pokrzywdzonej deliktem ma na celu złagodzenie doznanych cierpień fizycznych i moralnych, a wysokość zadośćuczynienia ma być zależna od intensywności tych cierpień, czasu ich trwania, ujemnych skutków zdrowotnych, jakie osoba poszkodowana będzie zmuszona znosić w przyszłości (wyrok SN z dnia 29.09.2004 r. sygn. akt II CK 531/03).
Sąd, mając na uwadze powyższe, uznał, iż wypłacona dotychczas powodowi kwota nie spełnia w/w funkcji. Wobec charakteru i zakresu urazu, towarzyszących mu dolegliwości oraz okresu, rodzaju i intensywności leczenia/rehabilitacji, wypłacona przez pozwaną tytułem zadośćuczynienia kwota jest zaniżona.
Powód doznał urazów głowy, z raną oka i bliznami w okolicy kąta oka, a także blizny ręki prawej /bez zaburzeń funkcji. Urazowi temu towarzyszył stres pourazowy. Doznał też urazu szyjnego odcinka kręgosłupa z zespołem bólowym pourazowym, bez objawów korzeniowych. Ponadto doznał złamania obojczyka z deformacją i z zespołem bólowym. Doznał zatem licznych i rozległych urazów, skutkujących kilkumiesięcznym leczeniem, stosowaniem ortezy i kołnierza ortopedycznego oraz zabiegów rehabilitacyjnych, zażywaniem leków, itp. Cierpiał przez kilka miesięcy dolegliwości bólowe i bezsenność. Obecnie nadal wskazane jest dalsze jego leczenie neurologiczne i ortopedyczne. Z uwagi na wypadek powód został zmuszony do korzystania z pomocy innych osób. Ponadto wypadek skutkował także dolegliwościami natury psychologicznej – powód zmuszony był ograniczyć aktywność sportową i towarzyską, co ma dla niego duże znaczenie i źle wpływa na jego samopoczucie, podobnie jak to, że z racji ograniczenia ruchomości przytył, co ma istotne znaczenie dla uprawianej przezeń dyscypliny sportu, tj. triatlon, którego zresztą obecnie nie może uprawiać na dotychczasowym, zawodniczym poziomie.
Zakres i rozmiar urazów powoda, a także kilkumiesięczny czas trwania zasadniczych ich następstw oraz dalszy okres dolegliwości bólowych, a także dalsze przewidywane leczenie, jak również utrzymujące się trwałe następstwa wypadku w postaci blizn, uzasadniają więc wniosek o istotnej krzywdzie, jakiej doznał powód w wyniku wypadku, co przeczy świadczeniu w przyznanej wysokości. Zadośćuczynienie w tej kwocie jest nieadekwatne do doznanej krzywdy. Dlatego celem rzeczywistego zrekompensowania powodowi jego cierpień fizycznych i psychicznych, stosownie do rozmiaru i okresu tych cierpień, należało zasadniczo zaakceptować żądanie dalszej zapłaty zadośćuczynienia na poziomie kwoty dochodzonej w pozwie. Kwota dodatkowych 25.000 zł, co sumarycznie (łącznie ze świadczeniem już wypłaconym przez pozwaną) da zadośćuczynienie w kwocie 36.000 zł, będzie realną rekompensatą dla powoda za wszystkie jego cierpienia doznane w wyniku wypadku z a 2012r., za którego skutki odpowiedzialność ponosi pozwana.
Orzekając o odszkodowaniu sąd miał na uwadze n/w okoliczności.
Powód domagał się także zwrotu kosztów opieki. Jak wynika z niekwestionowanej w tej części opinii biegłego, badany wymagał opieki osób trzecich przez okres miesiąca po 2 godziny dziennie. Zobowiązany do naprawienia szkody powstałej w wyniku spowodowania rozstroju zdrowia lub uszkodzenia ciała powinien zwrócić poszkodowanemu wszelkie wynikłe stąd koszty (art. 444 § 1 k.c.). Powód korzystał z pomocy rodziców, co wynika z zeznań tych osób, a pomoc tę – w świetle opinii biegłego – potraktować należy jako konieczną. Jeżeli zatem zobowiązany do naprawienia szkody ma zwrócić wszelkie wynikłe z wywołania rozstroju zdrowia koszty, nie zaś /jak utrzymuje pozwana/ poniesione wydatki, obowiązkiem pozwanej jest pokryć koszt opieki nad wymagającą tej opieki osobą poszkodowaną. Zakwestionować jednak należy wyliczenie w/w odszkodowania dokonane przez powódkę /k.7/. Stosownie do w/w opinii należność z tego tytułu zamyka się kwotą 600 zł, tj. 30 /dni/ x 2 /godziny dziennie/ = 60 x 10 zł (nie kwestionowana przez pozwaną a wskazana przez powoda stawka za godzinę opieki). Powództwo dalej idące podlega w tym zakresie oddaleniu.
Powód dochodził także ustawowych odsetek od dnia 19.01.2013r. a roszczenie to jest także zasadniczo słuszne. Zgodnie zart. 481 § 1 k.c.jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie odpowiada. Ubezpieczyciela obowiązuje przy tym zasadniczo 30-dniowy termin na rozpatrzenie sprawy i wypłatę świadczenia. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel wydał decyzję, jak się okazuje w zasadniczej części chybioną, co oznacza, iż pozostaje w opóźnieniu do spełnienia świadczenia w należnej wysokości. Ponieważ ubezpieczyciel zakończył postępowanie likwidacyjne 18.01.2013r., od dnia następnego pozostawał w opóźnieniu, co uzasadnia zasądzenie żądanych odsetek.
Sąd orzekł o kosztach postępowania (pkt II) na podstawieart. 100 k.p.c.zgodnie z którym w razie częściowego uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Powód uległ w 6% (25.600/27.240, co daje wynik ok. 94%). Oceniając koszty podlegające rozliczeniu należy zanegować podwójną stawkę wynagrodzenia pełnomocnika powoda (k. 138), skoro sprawa niniejsza jest typowym procesem o zgłoszone roszczenia. Ponadto część zaliczki na biegłych podlega zwrotowi (pkt III wyroku - art. 80 ust. 1 u.k.s.c.). Na koszty stron składa się wynagrodzenie ich pełnomocników, liczone stosownie do wartości przedmiotu sporu (§ 6 pkt 5 Rozp. Min. Spr. w sprawie opłat za czynności radców prawnych…), tj. po 2400 zł, a także opłata skarbowa od złożenia pełnomocnictwa w procesie i w postępowaniu ugodowym (2 x 17 zł), opłata od pozwu, wydatki z tytułu opinii biegłych oraz wydatki zgłoszone w spisie kosztów powoda. Suma kosztów stron wynosi zatem 7.616,65 zł, a zasadnych kosztów samego powoda - 5.199,65 zł (7.913,54 – 2.400 – 313,89). Uwzględniając proporcje wygranej powodowi należało przyznać 4.742,65 zł /7.716,65 x 0,06 = 456,99, a tę sumę zróżnicować z kosztami powoda – por.SN z 31.01.1991 sygn. II CZ 255/90, publ. LEX nr 5314).
```yaml
court_name: Sąd Rejonowy w Świdnicy
date: '2015-10-14'
department_name: I Wydział Cywilny
judges:
- Wojciech Zatorski
legal_bases:
- art. 444 § 1 k.c.
- art. 100 k.p.c.
recorder: Dominika Ćwieląg
signature: I C 612/13
```