12 Павел Филиппқәа рҿы инхоз ақьырсианцәа ирзиҩит: «Абас, Христоси шәареи шәеимадара агәаҳәара шәнаҭозар, ибзиабара шәгәы-шәыԥсы ажьжьозар, адоуҳаи шәареи шәеиҿцаауазар, абарҭқәа зегьы ауаа рыбзиабраҿ, рыгәхьаа шәыгәхьаан аҟазаараҿ ишәыцхраауазар,—убасҟан убарҭ ирыцышәҵа сара сгәырӷьарак: шәара шәеидгылара, шәакзаара — бзиабарак еицеиҩышәшауаз, хәыцрак еицшәымаз, гәҭакык шәеицыхнахуаз; шәхы-шәыԥсы мацаразыҳәа, ахамаԥагьара аҳаҭыр азы егьҟашәымҵан, ахӡырымгара шәашьҭаз, шәызлоу ауааԥсыра раҵкыс еиҳаны шәгылоушәа шәгәы иаанашәмырган.
12 Paul wrote to the Christians in Philippi: “If, then, there is any encouragement in Christ, if any consolation of love, if any spiritual fellowship, if any tender affection and compassion, make my joy full by being of the same mind and having the same love, being completely united, having the one thought in mind.