14 Ҳара иаҳҭахуп ҳаԥсҭазаара адунеи агәазыҟашьа акәымкәа, Анцәа идоуҳа анырра анаҭаларц. Уи абзоурала Иегова иарбан хҭысқәоу ҳаԥхьаҟа иаҳзыԥшу ибзианы аилкаара дҳацхраауеит (1 Коринфаа рахь 2:12)1 . Ауаҩы доуҳала дыцәарц азы, маҷк ауп иаҭаху. Иаабац аусқәа адоуҳатә усқәа ирԥырхагахар рылшоит.
14 Instead of the world’s spirit, we welcome in our life the influence of God’s spirit by which Jehovah has given us a clear understanding of the events that lie ahead of us.[1] (1 Cor. 2:12) Yet, we realize that it does not take anything extraordinary to make a person spiritually drowsy​—the ordinary things of life will do that if allowed to crowd out our spiritual activities.