They said: O Lut! verily we are messengers of thy Lord; they shall by no means reach thee: go forth thou With thy household in a part of the night, and let none of you look back, save thy wife; verily that which befalleth them shall befall her; verily their appointment is for the morning; is not morning nigh?
گفتند: «اى لوط، ما فرستادگان پروردگار توييم. آنان هرگز به تو دست نخواهند يافت. پس، پاسى از شب گذشته خانواده‌ات را حركت ده -و هيچ كس از شما نبايد واپس بنگرد- مگر زنت، كه آنچه به ايشان رسد به او [نيز] خواهد رسيد. بى‌گمان، وعده‌گاه آنان صبح است. مگر صبح نزديك نيست؟»