When you were leaving, unconcerned without turning to look back at anyone, and from another group Our Noble Messenger was calling you (to fight); so He gave you sorrow in lieu of sorrow, and then forgave you so that you do not grieve over what has been lost or over the calamity that befell you; and Allah is Well Aware of what you do.
(به یاد آرید) هنگامی که به مکانهای دوردست می‌گریختید و توجه به احدی نداشتید در حالی که پیغمبر شما را به یاری دیگران در صف کارزار می‌خواند! پس خداوند (به کیفر این بی‌ثباتی) غمی بر غم شما افزود تا از این پس بر آنچه از دست رفت یا برای رنج و المی که به شما می‌رسد اندوهناک نشوید، و خدا به هر چه کنید آگاه است.