When you were leaving, unconcerned without turning to look back at anyone, and from another group Our Noble Messenger was calling you (to fight); so He gave you sorrow in lieu of sorrow, and then forgave you so that you do not grieve over what has been lost or over the calamity that befell you; and Allah is Well Aware of what you do.
(خدا وعده‌اش را به شما راست آورد) چون در حال گریز (از کوه، خودتان و نیروهاتان را) بالا می‌بردید و بر هیچ کس روی نمی‌آوردید؛ در حالی که پیامبر، شما را – دورادور از پشت سرتان - فرا می‌خواند. پس خدا به پاداشتان اندوهی برابر اندوهشان رسانید، تا (سرانجام) - (نه) بر آنچه از کف داده‌اید و نه آنچه به شما رسیده است- اندوهگین نشوید. و خدا به آنچه می‌کنید آگاه است.