If only they were content with what God and His Messenger have given them, and said, “God is sufficient for us; God will give us of His bounty, and so will His Messenger; to God we eagerly turn.”
ولی اگر آنان به آنچه خداوند و پیامبرش به ایشان بخشیده‌اند، خشنود می‌شدند و می‌گفتند خداوند ما را بس، زودا که خداوند و پیامبر او از فضل خویش به ما ببخشند و ما به خداوند می‌گراییم [برایشان بهتر بود]