When the human being is afflicted with hardship, he starts to pray to his Lord and turns to Him in repentance. When God grants him a favor, he forgets the hardship about which he had prayed to God and starts to consider equal to God things that lead him astray from His path. (Muhammad), tell him, "You can only enjoy in your disbelief for a short time. You will certainly be a dweller of hell fire".
و (بی چاره) انسان را هر گاه فقر و مصیبت و رنجی پیش آید در آن حال به دعا و توبه و انابه به درگاه خدای خود رود و چون نعمت و ثروتی از سوی خود به او عطا کند خدایی را که از این پیش می‌خواند به کلی فراموش سازد و برای خدای یکتا شریک و همتاهایی قرار دهد تا (خلق را) از راه خدا گمراه سازد. بگو: (ای نگون بخت) اندکی به کفر (و عصیان) لذّت و آسایش جو، که عاقبت از اهل آتش دوزخ خواهی بود.