Kant believed that the moral law is a principle of reason itself, and is not based on contingent facts about the world, such as what would make us happy, but to act on the moral law which has no other motive than "worthiness of being happy".
ازنظر کانت اخلاق مستلزم دین نیست یعنی انسان برای شناختن تکلیف خودخدا را به عنوان شارع کل که باید مورد رحمت واقع شود بدانیم اما به خدا حرمت گذاشتن چه معنی دارد؟ معنی آن این است که قانون اخلاقی را رعایت کنیم و برای ادای تکلیف عمل نماییم.