Since the 1970s, one of the major motivations for rectenna research has been to develop a receiving antenna for proposed solar power satellites, which would harvest energy from sunlight in space with solar cells and beam it down to Earth as microwaves to huge rectenna arrays.
از دههٔ ۱۹۷۰ ، یکی از انگیزه های اصلی برای تحقیقات آنتن یکسوکننده به منظور توسعه یک آنتن گیرنده انرژی خورشیدی ماهواره ای پیشنهاد شده است، که می تواند انرژی حاصل از نور خورشید در فضا را با سلول های خورشیدی جذب کند و پرتو آن را به زمین به عنوان مایکروویو به آرایه آنتن یکسوکننده بزرگ منتقل کند.