When the wife of Imran said, ‘My Lord, I dedicate to You in consecration what is in my belly. Accept it from me; indeed You are the All-hearing, the All-knowing.’
چون زن عمران گفت: «پروردگارم! آنچه در شکم دارم به‌راستی برایت نذر کردم تا (از غیر تو) آزاد شده باشد، پس از من به شایستگی بپذیر، که همواره تویی تو بسیار شنوای دانا.»