They were far too content with their own knowledge (to pay attention to the Messengers) when Our Messengers came to them with illustrious evidence. They were encompassed by the torment for mocking Our guidance.
پس چون پیامبرانشان دلایل آشکار برایشان آوردند، به آن چیز (مختصری) از دانش که نزدشان بود خرسند شدند و (سرانجام) آنچه به مسخره می‌گرفتند آنان را فرو گرفت.