La ironía a ese respecto, que no ha pasado inadvertida a los directores financieros de los bancos más importantes, es que, con la misma velocidad con la que los bancos destinan ampliaciones capital y beneficios acumulados a satisfacer las exigencias de los reglamentadores prudenciales, deben entregarlos a los reglamentadores de la conducta.
De ironie hier – en die is de financiële directeuren van de grootste banken ook niet ontgaan – is dat hoe snel de banken ook extra kapitaal binnenhalen via claimemissies en niet volledig uitgekeerde winsten, om tegemoet te komen aan de eisen van de ene toezichthouder, het daarmee verkregen geld even snel weer weglekt door toedoen van de andere toezichthouder.