Un extremo sería el simplista remedio keynesiano que supone que los déficit públicos no importan cuando la economía se encuentra en una profunda recesión; de hecho, cuanto más grandes mejor.
Het ene uiterste is de simplistische Keynesiaanse oplossing, die ervan uitgaat dat begrotingstekorten er niet toe doen als de economie zich in een diepe recessie bevindt: hoe groter, hoe beter.