Un trabajo de Shanta Devarajan critica la idea de que la educación es un bien público esencial que los gobiernos deben financiar y proveer, y afirma, en cambio, que hay que considerarla un bien privado, provisto por el mercado a clientes (es decir, padres y niños) en busca de rendimientos privados.
In één zo'n bijdrage kritiseert Shanta Devarajan het idee dat onderwijs een essentieel publiek goed zou zijn dat regeringen moeten financieren en verzorgen. Hij betoogt dat het juist als een particulier goed moet worden gezien, dat via de markten – tegen betaling - aan de klanten – ouders en kinderen – moet worden geleverd.