Como los bancos centrales –en particular los de las economías avanzadas y las economías en ascenso con ingresos elevados– se muestran cautelosos a la hora de recurrir a los tipos de interés oficiales para luchar contra las burbujas, la mayoría de los países están recurriendo a una reglamentación y una supervisión macroprudenciales del sistema financiero para abordar unos mercados de la vivienda que están creando espuma, lo que significa relaciones menores entre el préstamo y el valor, normas más estrictas sobre los seguros de hipotecas, limites a la financiación de las segundas residencias, mayores reservas de capital anticíclicas para la concesión de hipotecas, mayores cargas de capital permanentes para las hipotecas y limitaciones de la utilización de fondos de pensiones para pagar las entradas correspondientes a las compras de viviendas a plazos.
Met centrale banken die (vooral in ontwikkelde economieën en de opkomende economieën met hoge lonen) liever geen tarieven gebruiken om bubbels tegen te gaan, vertrouwen de meeste landen op macro-prudential (‘macro-voorzichtig’ ook wel bekend als macro-pru, red.) regulering en supervisie van het financiële systeem om schuimige huizenmarkten aan te pakken. Dat betekent lagere lenen-naar-waarde ratio’s, striktere normen voor het geven van hypotheken, limieten op de financiering van tweede huizen, hogere contra-cyclische kapitaalbuffers voor hypotheken, hogere permanente kapitaaltarieven voor hypotheken en beperkingen op het gebruik van pensioenfondsen voor aanbetalingen op het kopen van een huis.