Después de las largas y dolorosas campañas en Irak y Afganistán, entiendo todo impulso por mantenerse alejado de la tormenta, por observar pero no intervenir, por subirle el tono al discurso pero no involucrarse en la tarea dura y hasta hostil de cambiar la realidad en el terreno.
Na de lange en pijnlijke campagnes in Irak en Afghanistan begrijp ik iedere impuls om uit de buurt te blijven van de onrust, om wél te kijken maar niet tussenbeide te komen, om ons taalgebruik te verharden maar ons niet in te laten met het harde, soms zelfs uiterst onaangename handwerk van het veranderen van de realiteit ter plekke.