Según la clasificación de la OMS del año 1996, la enfermedad se considera leve cuando la víctima no tiene que utilizar de manera habitual artefactos de ayuda para caminar; moderada cuando la persona utiliza uno o dos bastones o muletas, y severa cuando quién está afectado se encuentra postrado en cama o no puede caminar sin un sustento.
Volgens de classificatie van de WHO uit 1996 wordt de ziekte als 'mild' beschouwd als het slachtoffer niet steevast hulpmiddelen nodig heeft bij het lopen; als 'gematigd' als er één of twee stokken of krukken moeten worden gebruikt; en als 'ernstig' als hij of zij aan bed gekluisterd is of niet in staat is om zonder steun te lopen.