Esto implica instituciones de dos niveles que puedan dar cabida a ambos tipos de países: los «euroaceptantes» y quienes prefieren conservar su soberanía monetaria en una Europa mayor, construida en torno a un mercado único vibrante y a valores democráticos comunes.
Dit impliceert tweeledige instellingen die twee soorten landen kunnen bedienen: de landen die de euro hebben aanvaard en de landen die er de voorkeur aan geven hun monetaire soevereiniteit te behouden in een groter Europa, dat is gebouwd rond een sterke gemeenschappelijke markt en gedeelde democratische waarden.