Para empezar, los ciudadanos suelen concebir los impuestos como una odiosa violación de su libertad, como si unos burócratas mezquinos fueran a despilfarrar inevitablemente esos mayores ingresos en empleados y programas estatales inútiles e ineficaces, pero la labor suplementaria no necesariamente corresponde sólo a la contratación de empleados estatales y, además, los ciudadanos pueden tener en cierto modo voz y voto a la hora de orientar el gasto.
Om te beginnen zien mensen belastingen vaak als een vervelende inbreuk op hun vrijheid, alsof kleine bureaucraten de toegenomen overheidsinkomsten onvermijdelijk zullen verkwisten aan nutteloze en inefficiënte overheidsdienaren en -programma's. Maar het extra werk dat wordt gedaan hoeft niet per se louter betrekking te hebben op ambtenaren, en burgers kunnen een stem hebben in de manier waarop het geld wordt uitgegeven.