A diferencia del antiguo Oriente Próximo, cuyo destino estaba determinado por las potencias occidentales dominantes (el Reino Unido y Francia después de la Primera Guerra Mundial, y Estados Unidos desde los años 40 hasta hace poco), éste no tiene ningún poder hegemónico externo que lo estabilice.
Anders dan het oude Midden-Oosten, waarvan het lot werd bepaald door de dominante westerse machten (Engeland en Frankrijk na de Eerste Wereldoorlog, en de Verenigde Staten van de jaren veertig tot nog maar kort geleden) heeft het nieuwe geen externe leider die het stabiliseert.