La respuesta a esta pregunta explica un inusual consenso entre los economistas, puesto que la "tecnología" se mide como si fuera "ninguna de las anteriores" en un examen de opción múltiple. Es decir, es un residuo - al que el Nobel Robert Solow denominó “productividad total de los factores" - que permanece inexplicado aún después de dar cuenta de otros insumos de la producción, tales como el capital físico y el humano.
Het antwoord verklaart de ongebruikelijke consensus onder economen, want 'technologie' wordt gemeten als een soort 'rest'-categorie, een residu – Nobelprijswinnaar Robert Solow heeft het de 'totale factor productiviteit' genoemd –, dat wat overblijft na de verrekening van andere productiefactoren, zoals fysiek en menselijk kapitaal.