Los proponentes de la teoría del estancamiento secular afirman que todavía se necesita un aumento de la relación gasto público/PIB (que en la mayoría de las economías avanzadas ya es más del doble de lo que era en la década de 1950).
De verdedigers van de voortdurende stagnatie-theorie betogen dat de overheidsuitgaven als aandeel van het bbp, dat in de meeste geavanceerde economieën sinds de jaren vijftig meer dan verdubbeld is, moeten blijven groeien.