Para Le Bon, “un individuo en una multitud” –no sólo turbas encolerizadas en la calle, sino también otros grupos de personas psicológicamente interconectados– “es un grano de arena entre otros, agitado por el viento”.
Voor Le Bon was een ‘individu in een massa’ (en dan niet alleen in woedende volksmassa’s, maar ook in andere psychologisch onderling verbonden groepen mensen) ‘een zandkorrel te midden van andere zandkorrels, waar de wind mee doet wat hij wil’.