LONDRES – En el decenio de 1960, la “revolución verde”, que comprendió el desarrollo de variedades de cultivos muy productivos, la ampliación de la infraestructura de riego y la distribución de fertilizantes y pesticidas modernos a agricultores de los países en desarrollo, impulsó la producción agrícola en el mundo entero, pero el hambre crónica sigue omnipresente, en particular en los países en desarrollo, que se ven más afectados por la escasez de las cosechas y la inestabilidad del precio de los alimentos.
LONDEN – In de jaren zestig zorgde de “Groene Revolutie” – waarvan de ontwikkeling van hoogrenderende gewasvariëteiten, de uitbreiding van de irrigatie-infrastructuur en de verkoop van moderne meststoffen en pesticiden aan boeren in de ontwikkelingslanden deel uitmaakte – voor een groei van de wereldwijde landbouwproductie. Maar de chronische honger blijft aanhouden, vooral in de ontwikkelingslanden, die het meest te kampen hebben met tegenvallende oogsten en wisselvallige voedselprijzen.