Hace treinta y cinco años, en su artículo clásico: “Sobre la imposibilidad de mercados informacionalmente eficientes”,  los autores Sanford Grossman y Joseph Stiglitz presentan este problema como una paradoja: los mercados perfectamente eficientes requieren del esfuerzo de quienes invierten sus  dineros inteligentemente para hacer que dichas inversiones sean inteligentes; pero, si los mercados fueran perfectos, quienes invierten su dinero de manera inteligente renunciarían a intentarlo.
Vijfendertig jaar geleden presenteerden Sanford Grossman en Joseph Stiglitz dit probleem in hun klassieke discussiestuk “On the Impossibility of Informationally Efficient Markets” (“Over de onmogelijkheid van markten die volledig efficiënt zijn op informatiegebied”) als een paradox: Voor perfect efficiënte markten zijn de inspanningen van 'smart money' nodig; maar als markten perfect waren, zou 'smart money' deze inspanningen onmiddellijk opgeven.