Chest-thumping exceptionalism has given way to a more sober patriotism, in which ordinary citizens recognize the long-term trends eroding the promise of equal opportunity, particularly the shortcomings that beset the country’s health-care, education, and infrastructure systems.
Het op de borst kloppen hoe bijzonder we zijn heeft plaatsgemaakt voor een soberder patriottisme, waarin gewone burgers de lange termijn trends herkennen die de belofte van gelijke kansen eroderen, in het bijzonder de tekortkomingen die de gezondheidszorg, het onderwijs en de infrastructuur bedreigen.