China represents what might be called the Economic Security State: seeking to channel domestic savings into household consumption to sustain GDP growth and popular support, while using its investment power abroad to secure the commodities and energy that underpin its industrialization.
China vertegenwoordigt iets wat de 'Economische Veiligheidsstaat' genoemd zou kunnen worden: een staat die probeert de binnenlandse besparingen naar de consumptie van de huishoudens te sluizen, om de bbp-groei te schragen en de steun onder de bevolking te behouden, terwijl de financiële macht in het buitenland wordt gebruikt om grondstoffen en energie voor de industrialisering zeker te stellen.