Likewise, the choice between privately consumed and publicly consumed “goods” is often blurred, as politicians tend to reinforce citizens’ understandable tendency to demand public goods while rejecting the taxes needed to pay for them.
De grens tussen particulier geconsumeerde en publiek genoten 'goederen' is dikwijls vaag, nu politici de neiging hebben de begrijpelijke vraag van burgers naar publieke goederen te steunen, terwijl ze de belastingen afwijzen die nodig zijn om daarvoor te betalen.