Have we gotten past the subtle (and sometimes not-so-subtle) shade of sexism in hiring and promotion – disproportionately affecting women – that I identified in 1991 as “the professional beauty quotient”?
Of zijn we eindelijk voorbij het subtiele (en soms niet zo heel subtiele) seksisme bij het in dienst nemen en bevorderen van vrouwen, dat ik in 1991 al “de professionele schoonheidsquotiënt” heb genoemd?