With early-stage investors scarce, governments turning away from blue-sky science, and funders of university-based research increasingly demanding that grantees’ show the “impact” of their work, who will fund risk-taking?
Wie gaat het nemen van risico's nog financieren, nu durfinvesteerders schaars zijn, overheden het fundamenteel wetenschappelijk onderzoek schuwen en de financiers van universitair onderzoek steeds vaker eisen dat de ontvangers van het geld de “impact” van hun werk aantonen?