Rather than let the currency depreciate, or tighten its policies, the government opts for foreign-exchange controls, limiting access to dollars to those who “really” need it and thus preventing “speculators” from hurting “the people.”
Liever dan de valuta te laten ontwaarden, of om het beleid strenger te maken, kiest de overheid voor deviezencontrole, door het beperken van toegang tot de dollar tot de degenen die ze ‘echt’ nodig hebben en zo ‘speculanten’ er van te weerhouden om ‘het volk’ pijn te doen.