Instead of acknowledging the legitimacy of European concerns, he shrugged them off as a frivolity: “[I] guarantee you that in European capitals, there are people who are interested in, if not what I had for breakfast, at least what my talking points might be should I end up meeting with their leaders.”
In plaats van de legitimiteit van de Europese zorgen te erkennen, wees hij ze van de hand als een frivoliteit: “[Ik] garandeer u dat er in de Europese hoofdsteden ook mensen zijn die willen weten wat ik bij mijn ontbijt heb gegeten, zo niet wat de onderhandelingspunten zullen zijn als ik een ontmoeting met hun leiders heb”.