Their message was simple: national governments must make their economies fit for the strictures of monetary union; the euro must be supported by deeper economic integration; and a common currency needs political legitimacy – that is, a polity.
De boodschap van de critici was klip en klaar: nationale overheden moesten hun economieën vormen naar het keurslijf van een monetaire unie; de euro had de steun van een grotere economische integratie nodig; en een gemeenschappelijke munt verlangde politieke legitimiteit – dat wil zeggen, een staatsbestel.