The irony here – not lost on the major banks’ finance directors – is that as fast as banks add capital from rights issues and retained earnings to meet the demands of prudential regulators, the funds are drained away by conduct regulators.
De ironie hier – en die is de financiële directeuren van de grootste banken ook niet ontgaan – is dat hoe snel de banken ook extra kapitaal binnenhalen via claimemissies en niet volledig uitgekeerde winsten, om tegemoet te komen aan de eisen van de ene toezichthouder, het daarmee verkregen geld even snel weer weglekt door toedoen van de andere toezichthouder.