Embracing the “real bills doctrine,” they regarded their role as being to provide as much money and credit as was required for retail and wholesale transactions, and no more.
Door het omarmen van de zogenoemde “real bills doctrine” zagen zij hun rol als het ter beschikking stellen van precies zoveel geld en kredieten als nodig waren voor kleinschalige en grootschalige handelstransacties, en niets meer dan dat.