Vor 35 Jahren beschrieben Sanford Grossman und Joseph Stiglitz in ihrer mittlerweile zum Klassiker gewordenen wissenschaftlichen Arbeit von der “Unmöglichkeit informationseffizienter Märkte,” dieses Problem als Paradox: Vollkommen effiziente Märkte erfordern Bemühungen des Smart Money, die Märkte effizient zu gestalten; sind die Märkte allerdings schon vollkommen, würde das Smart Money diese Bemühungen einstellen.
Vijfendertig jaar geleden presenteerden Sanford Grossman en Joseph Stiglitz dit probleem in hun klassieke discussiestuk “On the Impossibility of Informationally Efficient Markets” (“Over de onmogelijkheid van markten die volledig efficiënt zijn op informatiegebied”) als een paradox: Voor perfect efficiënte markten zijn de inspanningen van 'smart money' nodig; maar als markten perfect waren, zou 'smart money' deze inspanningen onmiddellijk opgeven.