Jacqueline Kennedys würdevolles und bedeutsames letztes Jahrzehnt als versierte Buchherausgeberin – als Symbol einer arbeitenden, ja sogar feministischen Frau – verdrängte ihr Image als puppenhafte Dame des Hauses, die vor laufenden Fernsehkameras das Weiße Haus vorstellte oder als Archetypus einer geschockten, trauernden Witwe hinter einem schwarzen Schleier.
Jacqueline Kennedy’s waardige en onafhankelijke laatste tien jaar van haar leven, toen zij een ervaren boekenredacteur was en een icoon van de moderne, werkende, zelfs feministische vrouw, is in de plaats gekomen van het beeld van het popperige gastvrouwtje dat tv-camera’s rondleidde in het Witte Huis, of van het archetype van de geschokte, rouwende weduwe achter een zwarte sluier.