Tato první generace marockých feministek se řídila klíčovým postřehem: vzájemné vazby mezi muži a ženami nediktuje náboženství, nýbrž sociální praxe, která často využívá náboženství jako posilující prostředek. Ženy a jejich sexuální čistota byly například spojovány se ctí mužů a jejich rodin – zastánci tuto spojitost hájili tím, že je zakotvena v islámu.
モロッコの初代フェミニスト達は、重要な眼識に導かれていた：男性と女性の間に働く相互作用を左右していたのは宗教ではなく、補強の手段として宗教を用いていた社会の慣習であったというものである。例えば、女性とその性的潔白は、男性と両家の家族にとっての誇りと連結していた－イスラムの基本に据えることによって守られていた結合である。彼女ら活動家にとって、このような結合は女性に対する支配を続けるためのものであり、イスラムではなくモロッコ社会の一端であると捉えていた。