Ačkoliv svobodný pohyb pracovních sil představuje jednu ze „čtyř svobod“ jednotného trhu, řada členských zemí EU se snaží ochránit domácí trh práce tím, že tuto svobodu co nejdéle odkládá. Zejména Německo argumentuje tím, že vysoká nezaměstnanost pramenící ze znovusjednocení v roce 1990 si žádá uzavření trhu práce pro nové členské země východně od něj.
例えば、欧州委員会のいわゆる「サービス指令」を考えてみよう。労働活動の自由が単一市場の「基本的四大自由」のひとつであるにもかかわらず、多くのＥＵ加盟国が、この自由をできる限り保留しておくことによって国内の労働市場を保護しようと試みている。ドイツは特に、1990年の再統一が生み出した高い失業率は、自国の東側に位置する新加盟国に対する労働市場の閉鎖を要求していると主張する。