بطبيعة الحال، كانت تاتشر، مثلها في ذلك كمثل أي سياسي داهية، تعرف أي المعارك التي لا يمكنها الفوز بها؛ وأيها لابد من إرجائه؛ ولكنها كانت تفضل دوماً الفوز في معركة على التوصل إلى تسوية. ولقد استحقت لقب "المرأة الحديدية" عن زعامتها الحاسمة في حرب فوكلاند؛ غير أنها كانت تخوض أغلب معاركها ضد قطاعات من شعبها ــ "العدو في الداخل"، مثل عمال المناجم الذين سحقتهم في إضراب 1984-1985، أو مجلس لندن الكبرى بقيادة كين ليفنجستون، الذي ألغته في عام 1986.
Jako každý mazaný politik i Thatcherová věděla, které bitvy se nedají vyhrát nebo je nutné je odložit; vždy však dávala přednost vyhrané bitvě před dosažením kompromisu. Za rozhodné vedení války o Falklandy si vysloužila přezdívku „Železná lady“, avšak většinu svých bitev svedla proti různým segmentům vlastních lidí – proti „vnitřnímu nepříteli“, jako byli horníci, jejichž stávku v letech 1984-1985 rozdrtila, nebo Rada Velkého Londýna Kena Livingstonea, kterou v roce 1986 zrušila.