أما الخيار الأخير فيتلخص في التدخل المعزول الضخم على نطاق واسع ـ أو على نحو مكافئ، استخدام صناديق الثروة السيادية أو غير ذلك من آليات تثبيت الاستقرار  المالي ـ بهدف تكديس الأصول الأجنبية المطلوبة للتعويض عن التأثيرات على قيمة العملة والناجمة عن التدفقات الطويلة الأجل إلى الداخل. والحجة المؤيدة لهذا الخيار هو أن العوامل العالمية الطويلة الأجل تشكل محركات مهمة لتدفقات رأس المال، مع اكتشاف المستثمرين في البلدان المتقدمة اقتصادياً أنهم أقل وزناً في أصول الأسواق الناشئة فيعمدون إلى تقليص محافظهم الاستثمارية في بلدانهم.
Poslední možností je masivní, rozsáhlá a permanentní sterilizovaná intervence – anebo obdobně též využití fondů svrchovaného majetku či jiných fiskálně stabilizačních mechanismů – s cílem shromáždit devizy potřebné k vyrovnání účinků dlouhodobých přílivů kapitálu na hodnotu měny. Argument hovořící pro tuto možnost spočívá v tom, že dlouhodobé, letité faktory jsou významnými činiteli podněcujícími přílivy kapitálu, neboť investoři ve vyspělých ekonomikách zjistí, že mají u aktiv na rozvíjejících se trzích podváhu, a sníží „domácí zaujatost“ svých portfolií.