بعد توقف الأرجنتين عن السداد بقرار من جانب واحد في عام 2001، أدرك العديد من المستثمرين بقدر أكبر من الوضوح الحاجة إلى السماح صراحة باللجوء إلى بدائل أقل جذرية في وقت مبكر، وبالتالي دمج ما يسمى بفقرات العمل الجماعي في عقود الدين. فإذا تعرض المقترض للمتاعب، تعمل فقرات العمل الجماعي على تمكين إعادة هيكلة الديون بموافقة أغلبية كبيرة من الدائنين (نحو 70% عادة). ثم يتم إلزام الأقلية بالاتفاق.
Po jednostranném vyhlášení platební neschopnosti Argentinou v roce 2001 uviděli mnozí investoři o něco zřetelněji potřebu umožnit předem a explicitně méně drastické alternativy, a proto začali vtělovat do smluv o půjčkách takzvané „klauzule o společném postupu“ (CAC). Pokud se dlužník dostane do potíží, CAC umožňují restrukturalizovat dluh se souhlasem výrazné většiny věřitelů (obvykle je to kolem 70%).