حين قابلت بلير للمرة الأولى كزعيم جديد لحزب العمال في العام 1994، أجابني على سؤالي بشأن الدور الذي تلعبه مسيحيته في التأثير على قراره السياسي قائلاً: &quot;أنا لا أطيق الساسة الذين يتشدقون بالدين&quot;. وإذا كان لي أن أحدد اللحظة التي بدأت فيها الشكوك تساورني بشأن بلير فهي تلك اللحظة ـ التي أعقبت الحادي عشر من سبتمبر/أيلول 2001 ـ حين بدأ في التأكيد على &quot;إيمانه المسيحي&quot; كعامل محرك لموقفه الأخلاقي.
Když jsem s Blairem coby nově zvoleným lídrem labouristů dělal v roce 1994 interview poprvé, odpověděl na mou otázku ohledně úlohy křesťanství v jeho politice slovy: „Nemohu vystát politiky, kteří rozprávějí o náboženství.“ Kdybych musel datovat okamžik, kdy se prvně objevily moje zlé předtuchy ohledně Blaira, jednalo by se o dobu, kdy po 11. září 2001 jako motivační faktor svého mravního postoje začal zdůrazňovat svou „víru“.