وفي ذات الوقت، كان فريدمان ي��ى أنه حتى حين لا يحقق توازن السوق الدرجة القصوى من الضمان الاجتماعي، وحتى حين يمكن استخدام الحكومة كأداة لتحسين الأمور من وجهة النظر النفعية، فلسوف تظل هناك قيمة إضافية تتمثل في السماح للحرية الإنسانية بأكبر حيز ممكن. كما كان فريدمان يعتقد أن السماح للحكومة بتوزيع الأوامر على الناس يشكل خطأً فادحاً ـ حتى ولو كانت الحكومة على دراية وخبرة بما تفعله.
Zároveň byl Friedman přesvědčen, že i když tržní rovnováha není utilitárním optimem sociálního blahobytu a vládu by bylo možné z utilitárního hlediska využít ke zlepšení věcí, stále má svou přidanou hodnotu ponechat lidské svobodě co nejširší volný prostor. Friedman věřil, že je něco niterně špatného na tom, když vlády lidem něco nařizují a sekýrují je – a to i když vláda opravdu ví, co dělá.