لكن هناك اكتشاف اخر بدأ يؤثر في الجدل القائم والمتعلق بالنمو : ان الفقراء في بلد ما هم اقل سعادة من الناس الاغنياء اي بعبارة اخرى فإنه فوق مستوى منخفض من الاكتفاء فإن مستويات سعادة الناس تحدد بمقدار دخلهم مقارنة بمجموعة مرجعية بدلا من دخلهم المطلق. نحن نقارن بشكل مستمر قدرنا بالاخرين شاعرين باننا افضل او اقل بغض النظر عن مستوى دخلنا فالرفاه يعتمد بشكل اكبر على كيف يتم توزيع ثمار النمو اكثر من كميتها المطلقة .
Jinými slovy platí, že nad určitou hranicí dostatku neurčuje štěstí lidí pouze jejich absolutní příjem, ale v mnohem větší míře i jejich relativní příjem ve vztahu k určité referenční skupině. Neustále porovnáváme náš úděl s údělem druhých a bez ohledu na naši příjmovou úroveň se cítíme buď nadřazení, nebo podřazení; blahobyt tedy závisí mnohem více na tom, jakým způsobem je ovoce růstu distribuováno, než na jeho absolutním množství.