وبوسع المرء أن يرى ما الذي قد يدفع أوريبي إلى التهديد بتسريب أخبار عن المفاوضات، وما الذي قد يدفع سانتوس إلى محاولة استباق التسريبات عن طريق الإعلان عن المفاوضات وجعلها تدور في العلن (سوف تبدأ المفاوضات في أوسلو، ولكنها سوف تستأنف في هافانا). والمشكلة هي أنه على الرغم من وجود أمثلة لمحادثات سلام معلن عنها إعلاميا ــ أن لم تكن علنية ــ والتي حققت النجاح، فهناك أمثلة أكثر للفشل أو الجمود إلى أجل غير مسمى، بسبب الضغوط الناجمة عن العمل تحت دائرة الضوء الدولية.
Je zjevné, proč měl Uribe hrozit vyzrazením zprávy o jednáních i proč se měl Santos pokusit předejít tomuto vyzrazení tím, že sám informaci zveřejní a bude v jednáních pokračovat veřejně (rozhovory započnou v Oslu, ale probíhat budou v Havaně). Problém je v tom, že ačkoliv existují dobré příklady, kdy mírové rozhovory s velkou publicitou – byť ne veřejné – uspěly, případů ztroskotání či nekonečného patu je více, a to kvůli tlaku spojenému s prací v záři mezinárodních reflektorů.