أما الجمهوريون فقد ضخموا من دجلهم الاقتصادي بمحاولاتهم المتكررة الرامية إلى التمويه على الفهم العام فيما يتصل بالمشاكل المالية التي سيعاني منها نظام الضمان الاجتماعي في أميركا على المدى البعيد، لتحويل الانتباه عن إهدار الرئيس بوش للفائض الكبير في الميزانية والذي خلفه له الرئيس كلينتون ـ وبالتالي إهدار ما نستطيع أن نعتبره الفرصة الأخيرة لإصلاح الأحوال قبل وقوع الكارثة. كما دافع الجمهوريون أيضاً عن تقييد الإنفاق الحكومي بينما وضعوا العراقيل أمام تغيير الإجراءات التشريعية على نحو يسمح بفرض مثل هذه القيود على الإنفاق.
Republikáni ještě zvětšili své ekonomické dryáčnictví tím, že se zběsile snažili minimalizovat veřejné vnímání dlouhodobých fiskálních problémů amerického systému sociálního pojištění, a to do značné míry proto, aby odvedli pozornost od skutečnosti, že Bush promrhal rozpočtové přebytky, které mu odkázal prezident Clinton – a spolu s nimi možná i poslední skvělou příležitost dát tyto věci v zemi do pořádku dříve, než nastane nějaká forma katastrofy. Titíž republikáni se rovněž stavěli za omezení vládních výdajů a současně blokovali institucionální změny kongresových procedur, které byly pro takové výdajové omezení potřebné.