ولكن على الرغم من إخفاقات ماو الرهيبة، إلا أن سنوات سلطانه المطلق شهدت شعوراً مشتركاً سائداً بوحدة الهدف والتضامن. لقد كانت الماوية عبارة عن خليط غريب وفريد من الحرب الطبقية والمساواة الاشتراكية، وهو الخليط الذي عبر عنه رجل كان يؤمن بأن الأفراد ـ أو على الأقل ماو نفسه ـ قادرين على تشكيل التاريخ بدلاً من تركه يتشكل بفعل تيارات مده وجذره.
Ať už však byla Maova příšerná pochybení jakákoli, během let jeho absolutní moci panoval pocit společného cíle a solidarity, který se pojil se sdílenými útrapami. Maoismus byl zvláštní a jedinečnou směsí třídního boje a socialistické nivelace, formulovanou mužem, který byl přesvědčen, že jednotlivci – anebo přinejmenším Mao sám – dokážou formovat historii a přitom se nenechat formovat jejími vlnami a proudy.