ولكن الأمور تصبح بغيضة حقاً عندما تختار الحكومة اللجوء إلى فرض الضوابط على النقد الأجنبي. والقصة المعتادة كما لخصها الراحل روديجر دورنبوش وسباستيان إدواردز بشكل لطيف هي أن السياسات المالية والنقدية المتراخية تؤدي إلى حدوث فيضان من العملة المطبوعة حديثاً لملاحقة كم من الدولارات أكثر مما قد يتمكن البنك المركزي من توفيره بسعر الصرف الساري. وبدلاً من السماح لقيمة العملة بالانخفاض أو تشديد السياسات، تختار الحكومة فرض الضوابط على النقد الأجنبي، بحيث تقتصر القدرة على الحصول على الدولارات على أولئك الذين يحتاجون إليها "حقا" وبالتالي منع "المضاربين" من إلحاق الأذى "بالناس".
Obvykle to vypadá tak, jak to elegantně shrnuli zesnulý Rüdiger Dornbusch a Sebastian Edwards, že v důsledku uvolněné fiskální a měnové politiky začne příliv čerstvě natištěných peněz „nahánět“ víc dolarů, než kolik jich může centrální banka při stávajícím směnném kurzu poskytnout. Namísto znehodnocení měny nebo zpřísnění své politiky se pak vláda rozhodne pro devizové kontroly a začne poskytovat přístup k dolarům pouze těm, kdo ho „opravdu“ potřebují, a tak bránit „spekulantům“ v poškozování „obyčejných lidí“.