نستطيع أن نخرج باستنتاجين من كل هذا. الأول أننا مدينون جميعاً بجزء على الأقل من نجاحنا لأشخاص آخرين، نظراً للمنافع العامة التي يوفرها المجتمع. وهذا يدعو إلى المزيد من التواضع وضبط النفس في تحديد الرواتب الأعلى، ليس لأسباب أخلاقية بل من أجل استدامة النظام.
Zaprvé, přinejmenším za část svého úspěchu všichni vděčíme ostatním, vzhledem k veřejným statkům, jež společnost zajišťuje. To je výzvou k větší skromnosti a zdrženlivosti při určování vysokých platů, a to nikoli z mravních důvodů, ale kvůli udržitelnosti systému.