ان هذا الاكتشاف عزز الجهود لعمل مؤشرات بديلة ففي سنة 1972 قام اقتصاديان هما ويليام نوردهاوس وجيمس توبن بعمل قياس اطلقوا عليه " صافي الرفاهية الاقتصادية" ويمكن الحصول عليه عن طريق خصم النتائج السيئة مثل التلوث من الناتج الوطني الاجمالي واضافة النشاطات الغير مرتبطة بالسوق مثل الترفية ولقد اظهروا ان مجتمع ما بترفيه اكثر وعمل اقل يمكن ان يحصل على نفس الرفاهية مثل المجتمع الذي عنده عمل اكثر وبالضرورة ناتج وطني اجمالي اكثر وترفية اقل.
V roce 1972 představili dva ekonomové, William Nordhaus a James Tobin, měřítko, jemuž dali název „Čistý ekonomický blahobyt“. Ten se počítá tak, že se od HNP odečtou „špatné výstupy“, jako je znečištění životního prostředí, a přičtou se k němu netržní činnosti, jako je volný čas. Autoři ukázali, že společnost s větším objemem volného času a menším objemem práce se může těšit stejnému blahobytu jako společnost s větším objemem práce – a tedy vyšším HNP – a menším objemem volného času.