كان تحليل بوكانان متناقضاً بشكل ملحوظ، ليس فقط مع رأي آدم سميث بأن السعي إلى تحقيق مصالح ذاتية يؤدي، وكأن ذلك "بأيد خفية"، إلى نتائج اجتماعية مرغوبة، بل وأيضاً مع النهج السائد في تحليل السياسات، والذي ينظر إلى الحكومة باعتبارها جهة تخطط للخير، وتنفذ "الحلول" كما وردت بالنص في التعامل مع إخفاقات السوق.
Jeho analýza byla v příkrém rozporu nejen s tezí Adama Smitha, že sledování vlastních zájmů vede působením jakési „neviditelné ruky“ k žádoucím společenským výsledkům, ale také s převládajícím přístupem k politické analýze, který pokládá vládu za cosi jako laskavého plánovače uplatňujícího na selhání trhu učebnicová „řešení“.