ويظل الفرنسيون بمعزل، بل إنهم يبدون قدراً من الازدراء، كما يليق بأمة ترفض "الحركة النسوية" باعتبارها اختراع أميركي مصطنع مناهض للنساء، ويتباهون بقدرتهم على إنتاج زعيمة بارعة وأنيقة مثل كريستين لاجارد، رئيسة صندوق النقد الدولي. وبطبيعة الحال، يشير مثال سلفها دومينيك شتراوس كان وغيره من القصص عن سلوك الذكور الفرنسيين الذي يُعَد تحرشاً جنسياً واضحاً في الولايات المتحدة الغليظة، إلى أننا ربما كان من الواجب علينا أن نستعين بقدر أعظم من المساواة بين الجنسين على الطريقة الفرنسية.
Francouzi zůstávají vědomě nad věcí, ba možná jsou i trochu přezíraví, jak se sluší na národ, který odmítá „feminismus“ coby protiženský americký výmysl, a přitom dokáže vysypat z rukávu manažerku tak úspěšnou a současně tak elegantní, jako je šéfka Mezinárodního měnového fondu Christine Lagardeová. Příklad jejího předchůdce Dominiqua Strausse-Kahna i další historky o chování francouzských mužů, jež by se v upjatých USA jednoznačně kvalifikovalo jako sexuální obtěžování, nicméně naznačují, že o něco více feminismu a la Française by možná bylo namístě.