وعلى نحو مماثل، فإن التوترات الاقتصادية (ولكن ليس أي نوع آخر من التوترات) بين الصين والولايات المتحدة لابد وأن يكون التعامل معها أسهل بعض الشيء. ذلك أن "إعادة التوازن العالمي" يفرض على بلدان الفائض مثل الصين تعزيز الاستهلاك، في حين يفرض على بلدان العجز مثل الولايات المتحدة زيادة الادخار (وهو ما يتطلب عجز أقل كثيراً في الميزانيات وزيادة كبيرة في المدخرات الخاصة). ولسوف يحظى هذا بقدر أعظم من الإنصات المتعاطف من جانب الكونجرس الجديد، مقارنة بالرئيس أوباما، الذي تعرض للانتقاد الشديد في قمة مجموعة العشرين الثانية بسبب مطالبته بالمزيد من الإنفاق الممول بالعجز.
Podobně i hospodářské (ne však jiné) napětí mezi Čínou a USA by se nyní mělo řešit o něco snáze. „Opětovné nalezení globální rovnováhy“ vyžaduje, aby přebytkové země, jako je Čína, podpořily spotřebu, zatímco schodkové země typu USA více spořily (což si žádá podstatně nižší rozpočtové schodky a zvýšení soukromých úspor). Nově zvolený Kongres dopřeje této politice většího sluchu než prezident Obama, který byl na druhém summitu skupiny G-20 ostře pokárán za to, že požadoval další deficitní výdaje.