ومنذ ذلك الوقت بدا مُـشَرَّف صادقاً في محاولة إحكام قبضته على الوحش الذي قدم له الدعم من قبل لاستغلاله كأداة في السياسة الباكستانية. ولمدة أربعة أعوام تقريباً كان مُـشَرَّف مثالاً لأفضل ما يرجوه الغرب والهند في أي زعيم باكستاني ـ شخص يتمتع بسلطة عسكرية ويتبنى اقتناعاً تاماً بارتباط بقائه وتحقيق مصالح دولته بتضييق الخناق على الإرهاب. حتى أن أحد كبار مسئولي الأمن الوطني في نيودلهي قال لي: &quot;لم أكن لأتصور أنني قد أقول هذا، ولكن يبدو أن برويز مُـشَرَّف قد يمثل أفضل رجاء للهند في التوصل إلى السلام مع باكستان&quot;.
Od té doby se zdálo, že se Mušaraf nefalšovaně snažil došlápnout si na frankensteinovskou zrůdu, již si dříve vydržoval jako nástroj pákistánské politiky. Zhruba čtyři roky zosobňoval to nejlepší, v co Západ a Indie mohou u pákistánského lídra doufat – vůdce s vojenskou autoritou, jenž byl podle všeho přesvědčen, že jeho vlastní přežití i zájmy jeho státu vyžadují nemilosrdný zásah proti terorismu. „Nikdy jsem si nemyslel, že bych něco takového prohlásil,“ řekl mi význačný představitel národní bezpečnosti v Novém Dillí, „ale Parvíz Mušaraf…je možná největší indickou nadějí na mír s Pákistánem.“