لكن قاعدة بوسمان، التي أسميت باسم اللاعب البلجيكي الذي نجح في تحديه لتطبيق هذه القاعدة على اللاعبين القادمين من دول الاتحاد الأوروبي الأخرى، أدت إلى تآكل الحدود بالتدريج حتى انهارت بالكامل في النهاية تحت وطأة مطالبة أكثر النوادي الأوروبية ثراءً بمنحها الحرية في استئجار أفضل اللاعبين أينما تمكنت من العثور عليهم.
„Případ Bosman“ pojmenovaný podle belgického fotbalisty, který úspěšně napadl uplatňování tohoto pravidla u hráčů z členských zemí Evropské unie, nahlodal toto omezení jako první. K jeho úplnému odstranění došlo na nátlak nejbohatších evropských klubů, které požadovaly volnou ruku při angažování nejlepších hráčů, ať už přicházejí odkudkoliv.