في مسيرة القومية إلى الأمام في أوروبا في مرحلة ما بعد الانهيار الاقتصادي يستخدم أنصارها عادة الهجرة لاستغلال مشاعر الاستياء التي سادت قبيل الانهيار ضد العولمة، بسبب تآكل الثقافات والهويات وانحسار الشعور بالانتماء إلى المجتمع، وركود الأجور، واتساع فجوة التفاوت بين الناس، والبنوك غير المنضبطة، وارتفاع معدلات البطالة. وقد شككوا في قدرة الناس على الاستمتاع بفوائد العولمة وفي نفس الوقت تجنب التكاليف المترتبة عليها ــ والبدائل المتاحة لأصولية السوق التي حددت معالم الرأسمالية منذ أواخر القرن العشرين.
Na svém pochodu vpřed postkrizovou Evropou využívají nositelé standardy nacionalismu velmi často otázku imigrace, pomocí níž „vytěžují“ předkrizový odpor vůči globalizaci, jmenovitě vůči erozi kultur a identit, slábnoucímu smyslu pro komunitu, stagnaci mezd, rostoucí nerovnosti, nekontrolované činnosti bank a vysoké nezaměstnanosti. Kladou si otázku, zda se lidé mohou těšit z výhod globalizace a současně být chráněni před jejími náklady – a jaké existují alternativy vůči „tržnímu fundamentalismu“, který od konce dvacátého století definuje kapitalismus.