إذا ما نظرنا إلى الصين بوصفها بلداً نامياً لا يتجاوز نصيب الفرد في دخله 2500 دولار أميركي، وحيث ما زال 35% من قوتها العاملة تزاول الزراعة، وحيث لا يكسب العامل في المتوسط أكثر من ستمائة دولار سنوياً، فلسوف نجد أن الصين تعاني من مشاكل داخلية هائلة. وهذا يعني أن التنمية سوف تظل تشكل الأولوية الأولى بالنسبة للصين، بما في ذلك تنمية سوق المال الصينية.
Jelikož Čína je rozvojovou zemí s příjmy ve výši 2500 dolarů na hlavu a 35% pracovních sil stále ještě zaměstnává zemědělství, kde si dělníci vydělávají pouhých 600 dolarů ročně, její domácí problémy zůstávají obrovské. Rozvoj bude tudíž i nadále nejvyšší prioritou, včetně rozvoje vlastního finančního trhu.