وإذا كانت ميزة القادم الجديد التي تقتضيها فجوة الدخل بين الاقتصادات الأربعة المتحولة إلى الصناعة حديثاً والولايات المتحدة مكنت الاقتصادات المتحولة إلى الصناعة حديثاً من تحقيق معدلات نمو للناتج المحلي الإجمالي تراوحت في المتوسط بين 7.6% و9.2% طيلة عقدين من الزمان، فإن إمكانات النمو السنوي في الصين لابد أن تكون نحو 8% في الفترة 2008-2028. ولتحقيق إمكانات النمو بوصفها قادماً متأخراً فإن الصين تحتاج في المقام الأول إلى تعميق إصلاحاتها الموجهة نحو السوق، ومعالجة مشال بنيوية عديدة، وتطوير اقتصادها بما يتفق مع المزايا النسبية التي تتمتع بها.
A pokud výhoda pozdně příchozího vyjádřená v příjmových rozdílech mezi zmíněnými čtyřmi ekonomikami a USA umožnila těmto ekonomikám dosahovat po dobu 20 let průměrného tempa ročního růstu v intervalu 7,6% až 9,2%, pak by se i čínský potenciál k ročnímu růstu měl pro roky 2008-2028 pohybovat kolem srovnatelných 8%. Aby Čína využila svého růstového potenciálu daného statusem pozdně příchozího, potřebuje především prohloubit své tržně orientované reformy, vyřešit různé strukturální problémy a rozvinout svou ekonomiku v souladu s jejími komparativními výhodami.