إن الانتحار ليس جريمة في كندا، لذا فعلى حد تعبير تايلور: "أنا بكل بساطة لا أستطيع أن أفهم لماذا يسمح القانون للأصحاء القادرين المصابين بأمراض لا شفاء منها بإطلاق النار على أنفسهم وقتما يرون أنهم نالوا كفايتهم، لمجرد أنهم قادرون على الإمساك بمسدس بثبات، في حين لا يُسمَح لي بالحصول على المساعدة الإنسانية لإعانتي على ارتكاب فعل معادل باستخدام دواء قاتل لمجرد أن مرضي يؤثر على قدرتي على الحركة والتحكم في جسدي".
Sebevražda není v Kanadě trestný čin, a Taylorová proto tvrdí: „Jednoduše nedokážu pochopit, proč se lidé bez omezení pohybu, kteří trpí nevyléčitelnou nemocí, smějí zastřelit, když už nemohou dál, protože jsou s to udržet v ruce zbraň, zatímco mně, která trpím nemocí postihující schopnost pohybovat se a ovládat tělo, není dopřána soucitná pomoc, jež by mi umožnila učinit srovnatelný krok s použitím usmrcujících léků.“