إن قاعدة الإنقاذ لابد أن تُفهَم كقاعدة تتعلق بالنفس الإنسانية، وليس الأخلاق. ومن الممكن أن يبدو تطبيقها مبرراً إذا وضع كل منا نفسه محل الشخص الأسير، أو تخيل أن طفله أو زوجه أو أمه أو أباه وقع في أسر إرهابيين قدموا عرضاً معقولاً بإطلاق سراح أسيرهم في مقابل فدية.
Pravidlo záchrany by se však mělo chápat jako pravidlo popisující lidskou psychologii, nikoliv morálku. Jeho aplikace se může jevit jako ospravedlnitelná, pokud se vžijeme do pozice zajatého člověka nebo pokud si představíme, že teroristé unesli naše dítě, rodiče nebo chotě a pak nám udělali věrohodnou nabídku, že našeho blízkého za výkupné propustí.