وقد اعتمد هوفلاند على أفكار ترجع إلى كتاب الخطابة لأرسطو، والذي زعم أن القدرة على الإقناع تُبنى على الشخصية الأخلاقية للناقل، والحالة العاطفية للجمهور، ومنطق الـحُجة، والأخير هو أقوى هذه العوامل.
Hovland čerpal z myšlenek sahajících až do dob Aristotélovy Rétoriky, která tvrdí, že schopnost přesvědčit je založena na etickém charakteru komunikátora, emočním stavu publika a logice argumentu, přičemž poslední položka je nejsilnější.