إن كل مواطن هندي يتابع الألعاب الأوليمبية يصاب بالإحباط وهو يراجع القائمة اليومية للفائزين بالميداليات، فلابد وأن ينزل بعينيه بعد العشرات من بلدان العالم، الكبيرة والصغيرة، حتى تحط على ميدالية برونزية وحيدة حصلت عليها الهند في التنس أو المصارعة. والأسوأ من ذلك أننا جربنا جميعاً خزي الانتظار يوماً بعد يوم حتى تظهر الهند على القائمة على الإطلاق، حيث تفوز بلدان لا يتجاوز حجمها جزء من مائة من حجم بلادنا بالذهب فوق الذهب، بينما نادراً ما تظهر أسماء الرياضيين الهنود حتى في قائمة المشاركين.
Každý Ind, který sleduje olympiádu, se při čtení každodenního seznamu medailistů jen smutně krčí; jeho oči kloužou po desítkách velkých i malých národů a pak se případně rozsvítí nad osamoceným indickým bronzem z tenisu nebo zápasu. Ještě horší je, že všichni známe to zahanbení, když musíme den co den čekat, kdy se Indie na žebříčku vůbec objeví, zatímco země stokrát menší než my sklízejí zlato za zlatem a indičtí sportovci bývají jen tu a tam zmiňováni mezi „ostatními účastníky“.