وكان نشر النظرية في وقت اتسم بالانزعاج في مختلف أنحاء العالم إزاء معدلات التضخم التي تجاوزت 10% سبباً في إعطاء القائمين على البنوك المركزية الذريعة التي يحتاجون إليها على وده التحديد لاتخاذ إجراءات لا تحظى بأي شعبية على الإطلاق. ومن خلال زيادة أسعار الفائدة بشكل كبير لمكافحة التضخم، كسر صناع السياسات قوة العمل المنظم، في حين تجنبوا اللوم عن البطالة الجماعية التي كان من المحتم أن تنتج عن التقشف النقدي.
Publikace této teorie v době celosvětových obav z dvouciferné inflace poskytla centrálním bankéřům záminku, kterou přesně potřebovali pro nepopulární zásahy. Dramatickým zvýšením úrokových sazeb s cílem potlačit inflaci zlomili tvůrci politik moc odborově organizovaných pracovních sil a zároveň se vyhnuli obviněním za masovou nezaměstnanost, k níž měnová přísnost zákonitě směřovala.