وشأنهم كشأن كل أنصار التحديث الجزئي في الأنظمة الاستبدادية، فإن حكام إيران راغبون في تطوير الاقتصاد والتكنولوجيا والبنية الأساسية، ولكن ليس الحرية والديمقراطية وحكم القانون. وهذا يفسر خشيتهم العظيمة من &quot;الثورات الملونة&quot;، رغم أنهم يعملون جاهدين بتصرفاتهم الملتوية على إحداث ثورة ملونة في إيران.
Stejně jako všichni částeční modernizátoři v autoritativních režimech si také íránští vládci přejí rozvinutou ekonomiku, technologie a infrastrukturu, ovšem nikoliv svobodu, demokracii a vládu zákona. To vysvětluje jejich obavy, by přímo panickou hrůzu z „barevných revolucí“, třebaže de facto usilovně pracují na jejich vyvolání.