نظراً للنتائج المأساوية التي انتهى إليها التدخل في العراق، فقد بات من الصعب حتى أن نتذكر متى كان التدخل على أساس أخلاقي ـ سواء للإطاحة بديكتاتور كما في حالة حروب البلقان، أو لوضع حد لأعمال وحشية كما حدث حين تدخلت بريطانيا في سيراليون ـ يشكل تقدماً عظيماً في الشئون الدولية، وحين لم يكن بوسع القوي أن يقف موقف المتفرج بينما يقدم جزارون مثل سلوبودان ميلوسيفيتش أو فوداي سانكو على ذبح أبناء شعوبهم.
Vzhledem k tomu, jakou katastrofou se ukázala být invaze do Iráku, je těžké si i jen vzpomenout, kdy se intervence na mravním základě – ať už ke zmaření plánů diktátora jako v případě balkánských válek, nebo k ukončení anarchických ukrutností jako v případě britského zásahu Sieře Leone – jevily jako skvělý pokrok v mezinárodních záležitostech. Mocní už dál neseděli nečinně stranou, když řezníci jako Slobodan Milošević nebo Foday Sankoh masakrovali své vlastní obyvatele.