ولكي يثبت أن التهديد بهروب رأس المال كان حقيقيا، يستخدم روجوف حالات تاريخية للبرهنة على أن الأداء الائتماني للمملكة المتحدة كان بعيداً عن المصداقية. فيذكر عجزها في عام 1932 عن سداد ديون الحرب العالمية الأولى المستحقة عليها للولايات المتحدة، والديون التي تراكمت عليها بعد الحرب العالمية الثانية، واعتماد المملكة المتحدة بشكل متكرر على إنقاذ صندوق النقد الدولي لها من منتصف خمسينيات القرن الماضي حتى منتصف السبعينيات.
Aby ukázal, že hrozba odlivu kapitálu skutečně existovala, demonstruje Rogoff na historických případech, že úvěrová bilance Velké Británie zdaleka není důvěryhodná. Přitom se zmiňuje o roku 1932, kdy Británie nebyla schopna splatit Spojeným státům svůj dluh z první světové války, dále o dluzích nahromaděných po druhé světové válce a také o „pravidelné závislosti [Británie] na sanacích Mezinárodního měnového fondu od poloviny 50. do poloviny 70. let“.