من المرجح عند هذه النقطة أن يبدأ البسطاء غير المخضرمين في الاقتصاد في الإعراب عن غيظهم. وقد يحتج أحدهم قائلا: "أنا استمتع بالقيام بأشياء كثيرة لا تؤدي إلى تعظيم قدرتي على الكسب". ولكن مجرد تقبلنا لفرضية أن السعي إلى تعظيم الفائدة هو التصرف العقلاني ــ والذي يتم تعريفه وفقاً للاستهلاك مع اعتبار المال وسيلة لتعظيمه ــ فإن الغَلَبة تكون لمنطق خبراء الاقتصاد.
V tomto bodě už lidé neškolení v ekonomii nejspíš začnou skřípat zuby. „Dělám rád řadu věcí, které nemaximalizují mou výdělečnou schopnost,“ namítnou snad. Jakmile ale akceptujeme premisu, že racionální je usilovat o maximalizaci vlastního užitku – definovaného spotřebou, přičemž způsobem její maximalizace jsou peníze – logika ekonomů vítězí.