والأمر الأكثر أهمية هو أن سانتوس حشد رأسماله السياسي في التفاوض من أجل التوصل إلى اتفاق سلام ونزع سلاح "القوات المسلحة الثورية في كولومبيا" ــ وهي الجماعة المسلحة القوية (التي كانت توصف غالباً بأنها حركة "عصابة مخدرات مسلحة") التي عاثت فساداً في البلاد لأربعة عقود من الزمان. وبرغم إحراز بعض التقدم منذ بدأت محادثات السلام في كوبا قبل ثلاثة أعوام، فإن المفاوضات كانت تتقدم ببطء، الأمر الذي أعطى معارضين مثل ألفارو أوريبي، وهو سلف سانتوس، متسعاً من الوقت لحشد الرأي العام ضد المحادثات.
Nejpodstatnější však je, že Santos svůj politický kapitál vsadil na dojednání míru a odzbrojení s Revolučními ozbrojenými silami Kolumbie (FARC) – mocným gerilovým uskupením (často popisovaným jako „narkogerilové“ hnutí), které v zemi už čtyři desítky let vyvolává rozvrat. Od doby, kdy byly před třemi lety na Kubě zahájeny mírové rozhovory, bylo sice dosaženo určitého pokroku, ale vyjednávání se táhla, což oponentům, jako je Santosův předchůdce Álvaro Uribe, dalo dost času k sešikování veřejného mínění proti rozhovorům.