عندما نحكم على المرش��ين لمناصب عليا، فإننا نجد ما يشجعنا على تجنب "سياسة السمات الشخصية" وتجاهل تلك الجوانب من هوية الساسة مثل حياتهم الروحانية، وسلوكياتهم الشخصية (ما لم يرتكبوا تجاوزات واضحة)، ومظهرهم، وذوقهم الجمالي، وحسهم الفني. وفي الممارسة الفعلية لا يتمكن إلا أقل القليل من البشر من تصنيف مفاهيمهم والفصل بينها بوضوح ـ وقد لا تكون هذه القدرة مرغوبة في كل الأحوال.
Při posuzování kandidátů na vysoký úřad jsme vybízeni, abychom se vystříhali „osobnostní politiky“ a nebrali v potaz takové aspekty totožnosti politika, jako jsou jeho duchovní život, soukromé chování (pokud se nedopouští zjevných prohřešků), vzhled nebo vkus. V praxi však jen málokdo z nás dokáže své osobní pocity odsunout stranou – a možná by to ani nebylo žádoucí.