كان كارنيجي يؤيد فرض ضريبة على التركات باعتبارها حافزاً، بزعم أن ذلك من شأنه أن &quot;يحث الأثرياء على العناية بإدارة ثرواتهم أثناء حياتهم&quot;. كما أكد كارنيجي أن تشجيع الأثرياء على إنفاق ثرواتهم في سبيل الخير أثناء حياتهم أفضل كثيراً من ترك مسألة التصرف في ثرواتهم لأبنائهم (الذين لن يتمتعوا على الأرجح بنفس موهبتهم).
Carnegie také obhajoval dědickou daň coby pobídku a tvrdil, že „bohatého člověka přiměje věnovat se během života správě svého majetku“. Motivovat majetné k utrácení svého jmění na chvályhodné účely ještě za života, prohlašoval Carnegie, je mnohem lepší než ponechávat dispoziční právo k jejich majetku v péči jejich (pravděpodobně nenadaných) dětí.