في حالة شبه جزيرة القرم، كانت وفاة مئات المتظاهرين في كييف واحتمالات استيلاء روسيا على شرق أوكرانيا من الأسباب التي دعت إلى التشكيك في مبادئ مثل عدم التدخل. ولكن الأمر مختلف في أميركا اللاتينية: ذلك أن عدد الطلاب الذين قتلوا في فنزويلا على أيدي جماعات شبه عسكرية ترعاها الحكومة لا زال يعتبر شأنا لا يخص غير الفنزويليين، حتى برغم عضوية البلاد في كل أداة إقليمية من أدوات قانون حقوق الإنسان الدولي. ومن غير الممكن تصور أي وساطة خارجية في غياب الحد الأدنى من اللوم أو الانتقاد لتطرف مادورو، حتى وإن كانت المعارضة أيضاً تتحمل نصيبها من اللوم عن المواقف المتطرفة، والتخريبية أحيانا، التي تتخذها بعض فصائلها.
Smrt stovek demonstrantů v Kyjevě a možnost ruského převzetí východní Ukrajiny zpochybnily v případě Krymu principy, jako je nevměšování. Ne tak v Latinské Americe: počet studentů zabitých ve Venezuele vládou financovanými polovojenskými skupinami se stále považuje za věc, do níž nikomu kromě Venezuelanů nic není, třebaže se země účastní všech regionálních instrumentů mezinárodního práva na ochranu lidských práv. Žádné vnější zprostředkování přitom není uskutečnitelné bez minima odsudku či kritiky Madurova extremismu, přestože i opozice dostává za uši za některé své frakční, radikální a občas podvratné postoje.