ولقد عمل مستشار الأمن القومي، ماك جورج بوندي آنذاك، على تغذية مخاوف جونسون . ففي مذكرة أعدها في عام 1964 كتب: &quot;إن الضرر السياسي الذي لحِق بالرئيس ترومان و أتشيسون نتيجة لسقوط الصين كان منبعه أن كل الأميركيين تصوروا أننا كان بوسعنا، بل وكان من الواجب علينا، أن نفعل المزيد لمنع ما حدث. وهذا هو على وجه التحديد ما يمكن أن يحدث الآن إذا ظهرنا وكأننا أول المستسلمين في سايجون&quot;. وفي مذكرة أخرى زعم بوندي أن الحياد سوف ينظر إليه &quot;كل الفيتناميين المناهضين للشيوعية&quot; باعتباره &quot;خيانة&quot;، الأمر الذي لابد وأن يؤدي إلى إثارة غضب الجمهور الانتخابي الأميركي الذي يتمتع بالقوة الكافية &quot;لإخراجنا من الانتخابات خاسرين&quot;.
V roce 1964 v interním sdělení napsal, že „Trumanova a Achesonova politická újma z pádu Číny vzešla z toho, že většina Američanů dospěla k přesvědčení, že jsme pro zabránění tomuto výsledku mohli a měli udělat víc, než jsme udělali. Přesně totéž by se stalo teď, kdybychom byli viděni, jak jako první opouštíme Saigon.“ V dalším sdělení Bundy tvrdil, že všichni „antikomunističtí Vietnamci“ by neutralitu pokládali za „zradu“, což by domácí americké voliče pohněvalo natolik, že „bychom kvůli tomu mohli prohrát volby“.