بطبيعة الحال، استمر السادات في الدفاع عن القضية الفلسطينية باعتبارها مركزاً للإجماع العربي، وعلى سبيل التغطية على سياسته الخارجية التي ركزت على مصر في المقام الأول. ولكن السادات من الناحية العملية كان قد شرع في سلوك طريق يؤدي إلى سلام منفصل مع إسرائيل.
Sadat by samozřejmě pokračoval v prosazování palestinské věci coby jádra arabského konsensu a někdy i fíkového listu zakrývajícího jeho vlastní zahraniční politiku zaměřenou na Egypt. Ze všech možných praktických důvodů se však nakonec vydal na cestu vedoucí k separátnímu míru s Izraelem.