ولا يكمن الفارق الرئيسي بين النموذج الفرنسي الفاشل والنهج الاسكندنافي الأكثر نجاحاً في "نواتج" الرفاهة الاجتماعية (فلا تزال الخدمات العامة في فرنسا، مثل نظام الرعاية الصحية، من بين الأفضل في العالم على الإطلاق)، بل في طريقة تمويلها. إذ يقوم الإنفاق الاجتماعي في الدول الاسكندنافية على فهم مفاده أن المواطنين لابد أن يدفعوا ضرائب أعلى في مقابل الخدمات العامة.
Hlavní rozdíl mezi selhávajícím francouzským a úspěšnějším skandinávským modelem netkví v sociálních „výkonech“ (mnohé veřejné služby, například zdravotnický systém, jsou ve Francii stále nejlepší na světě), nýbrž ve způsobu financování. Skandinávská společenská smlouva se zakládá na povědomí, že občané musí platit vysoké daně výměnou za veřejné služby.