ولكن بعد الكساد والحرب كتبت بورتر تقول: &quot;لقد بدأنا نصغي لفكرة مفادها أن مائة مليون مواطن، يعملون من خلال حكومة مركزية، من الممكن أن يحققوا من الإنجازات ما يتجاوز كثيراً ما قد يحققه مائة مليون مواطن يعمل كل منهم كوحدة أنانية منفصلة. لقد تبنينا باختصار موقف جديد في النظر إلى مسؤولية الحكومات&quot;. من الواضح أنها استنتجت أن التأثير الإيجابي الذي تخلف عن &quot;الطلب المحتجز&quot;، إلى جانب التدابير الحكومية، &quot;قد لا يكون منطقياً إلا حين ننظر إليه على خلفية التغيرات التي تطرأ على ��قتصادنا وعلى فلسفتنا السياسية&quot;.
Teď však, psala Porterová, po skončení krize a války, „jsme začali věnovat pozornost myšlence, že sto milionů občanů jednajících skrze centrální vládu může dokázat mnohem víc než sto milionů občanů jednajících jako samostatné sobecké jednotky. Vyvinul se u nás, stručně řečeno, nový postoj vůči povinnostem vlády.“ Své úvahy uzavřela tím, že pozitivní účinek „zadržované poptávky“ a vládních opatření může „mít smysl, jedině když na ně pohlížíme na pozadí naší změněné ekonomické a politické filozofie“.