والفارق الكبير بين أتباع توماس مالثوس الذين انتقدوا التأمينات الاجتماعية في أوائل القرن التاسع عشر ونقاد شيكاغو في سبعينيات القرن العشرين هو أن نقاد شيكاغو ساقوا حجة مقنعة: فبتقديم الدعم العام "للمستحقين" من الفقراء، ثم إلغاء ذلك الدعم عندما يصبح بوسعهم الوقوف على أقدامهم، تحول الحوافز المشوهة دون تحقيق نتائج طيبة.
Velký rozdíl mezi malthuziánskou konzervativní kritikou sociálního pojištění počátkem devatenáctého století a chicagskou kritikou ze 70. let spočívá v tom, že chicagští kritikové měli kus pravdy: poskytování podpory „zasloužilým“ chudým z veřejných peněz a její odnímání ve chvíli, kdy se tito lidé začnou stavět na vlastní nohy, podkopávalo iniciativu a pravděpodobně nemohlo vést k dobrým výsledkům.