تكشف هذه الأرقام عن عالم منقسم بين هؤلاء الذين يملكون فرصة التعليم وأولئك الذين يفتقرون إليها، في ظل عواقب ضخمة محتملة ليس من حيث عجز المهارات وإهدار الموارد الاقتصادية فحسب، بل وأيضاً من حيث الاستقرار الاجتماعي. والواقع أن كلمات رئيس المحكمة العليا في الولايات المتحدة، القاضي إيرل وارن، في قضية براون ضد مجلس التعليم، والتي أبطلت الأساس القانوني الذي قام عليه الفصل العنصري في المدارس الأميركية العامة، لا تقل أهمية اليوم: "من المشكوك فيه أن أي طفل قد يتمكن من إحراز النجاح في حياته إذا حُرِم من الفرصة في التعليم". وعلى حد تعبير وارن: "فإن هذه الفرصة حق لابد من إتاحته للجميع على قدم المساواة".
Tato čísla prozrazují svět rozdělený na ty, kdo příležitosti ke vzdělání mají, a na ty, kdo je postrádají, přičemž tyto rozdíly mají obrovské potenciální důsledky nejen z hlediska nedostatku kvalifikace a ekonomických ztrát, ale také z hlediska sociální stability. Slova zesnulého předsedy amerického Nejvyššího soudu Earla Warrena k případu Brown versus školní rada v Topece,která rozmetala právní základ rasové segregace v amerických veřejných školách, nejsou dnes o nic méně platná než tehdy: „Lze pochybovat o tom, zda je možné očekávat od jakéhokoliv dítěte úspěch v životě, je-li mu upřena příležitost ke vzdělání.“ Jak Warren dodal, „taková příležitost… je právem, které musí být zpřístupněno všem, a to za rovných podmínek“.