ويصدق نفس الأمر على الأحزاب الديمقراطية الاجتماعية الضخمة في شمال أوروبا (في الدنمرك والسويد)، ولكنه يصدق أيضاً على الأحزاب التي حاولت ampquot;تحديثampquot; نفسها بالجمع بين الاشتراكية والليبرالية (في المملكة المتحدة وأسبانيا)، بل ويصدق حتى على الأحزاب الاشتراكية الأكثر تقليدية (في بلجيكا وفرنسا)، والتي وجدت صعوبة واضحة، رغم نجاحاتها المحلية، في استعادة السلطة الوطنية. وفي الوقت نفسه فإن الأحزاب التي تعتزم التحرك نحو اليسار، مثل die Linke في ألمانيا، تخاطر بأن يطغى عليها اليسار الراديكالي المناهض للرأسمالية.
Platí to nejen pro velké severoevropské sociálně-demokratické strany (Dánsko a Švédsko), ale i pro strany, které se pokusily samy sebe „modernizovat“ spojením socialismu a liberalismu (Velká Británie a Španělsko), a dokonce i pro tradičnější evropské socialistické strany (Belgie a Francie), které navzdory úspěchům na lokální úrovni jen obtížně získávají zpět celostátní moc. Strany, jež mají v úmyslu posunout se nalevo, jako je die Linke v Německu, zase riskují, že je „převálcuje“ radikální antikapitalistická levice.