بعد معركة مارن (سبتمبر/أيلول 1914) وفشل خطة شليفين ، أدرك بعض مستشاري فيلهلم أن احتمالات تحقيق نصر عسكري كانت ضئيلة للغاية، فتبين لهم بالتالي ضرورة التفاوض من أجل السلام. ولكن آنذاك كان حتى المستشار المدني قد وطد العزم على تحقيق أهداف مبالغ فيها من الحرب، الأمر الذي أصبحت معه مجرد الآمال في التفاوض على السلام أوهاماً.
Po bitvě na Marně (září 1914) a krachu Schlieffenova plánu si někteří Vilémovi poradci uvědomili, že naděje na vojenské vítězství jsou mizivé a že je zapotřebí dojednat mír. Tou dobou už si ale i civilní kancléř předsevzal, že bude dosaženo přemrštěných válečných cílů, což mírovou dohodu proměnilo v iluzi.