لا شك أن تحسين التغذية من الأمور المنطقية والمجدية اقتصاديا. ذلك أن سوء التغذية بجميع أشكاله يعمل على تقليص الرفاهة الاقتصادية العالمية بنحو 5% سنويا، بفِعل الإنتاج المهدر وما يترتب على ذلك من تكاليف إضافية. وتشير التقديرات إلى أن المكاسب الاقتصادية المترتبة على الحد من نقص المغذيات الدقيقة تبلغ نسبة تكاليفها إلى فوائدها نحو 1إلى 13.
Podvýživa ve všech podobách snižuje světový ekonomický blahobyt přibližně o 5% ročně prostřednictvím ztraceného výkonu a dodatečných nákladů. Odhaduje se, že poměr nákladů a přínosů dosahuje v případě omezení nedostatku stopových prvků téměř 1:13.