أولاً، يتعين على البلدان ذات الفوائض في الحساب الجاري، مثل ألمانيا واليابان، أن تدرك أن نموها (ونمو البلدان الأخرى) يعتمد على الحد من اختلال التوازن العالمي بين الادخار والاستثمار، وهو ما من شأنه أن يسفر عن تضييق العجز الخارجي في أماكن أخرى. ولابد وأن يتم هذا على أساس قابل للاستمرار في أعقاب انسحاب الحوافز المالية غير العادية.
Zaprvé, státy s přebytky běžného účtu, jako Německo, Japonsko a Čína, si musí uvědomit, že jejich vlastní růst (a růst ostatních) závisí na snižování globální nerovnováhy úspor a investic, které vyústí v zužování vnějších schodků jinde na světě. Je třeba takto postupovat udržitelným způsobem, až dojde k ukončování mimořádného fiskálního stimulu.