وحين قام النبي محمد (صلى الله عليه وسلم) بعقد أهم صلح سياسي في حياته، وهو صلح الحديبية بين دولته الناشئة وبين زعماء قريش (القبيلة ذات السيادة في مكة آنذاك)، نص بصراحة على التالي: &quot;من شاء الدخول في حلف محمد دخل فيه ومن شاء الدخول في حلف قريش دخل فيه&quot;. وفي أعقاب ذلك دخلت قبائل عربية عديدة من غير المسلمين، مثل نصارى نجران، ويهود فدك، ووثنيين كقبيلة خزاعة، في حلف محمد وصارت هذه القبائل جزءاً من الدولة الإسلامية. بل إن فتح مكة كان هدفه المباشر حماية أهل خزاعة الوثنيين من هجمات قريش.
Nejvýznamnější politické příměří proroka Mohameda, totiž Hodibijská dohoda mezi jeho vznikajícím národem a vůdci Kurajšovců (tehdy dominantním kmenem v Mekce), jasně konstatovalo, že „všichni se mohou svobodně připojit k lize Mohamedově, či k lize Kurajšovců“. Řada nemuslimských kmenů, jako byli křesťané z Nagranu, Židé z Fadku a pohané z Chozáji, se připojila k Mohamedově lize a stala se součástí islámského státu.