أما المشكلة الثانية فتتلخص في الصعوبة التي وجدتها الإمبراطورية في سلوك مسار موحد ومستقل فيما يتصل بالشئون الدولية، نتيجة للأزمات الداخلية ذات الطابع القومي. وفي مواجهة روسيا المتزايدة العدوانية في العام 1906، اضطرت الإمبراطورية إلى الاعتماد بشكل متزايد على ألمانيا، وبهذا فقد تخلت عن وضعها الخاص باعتبارها عامل استقرار جغرافي سياسي.
Zadruhé, zčásti kvůli vnitřní nacionalistické krizi bylo pro impérium čím dál těžší vytyčit jednotný, nezávislý kurz v mezinárodních záležitostech. Po roce 1906 se Rakousko-Uhersko tváří v tvář průbojnějšímu Rusku uchýlilo k narůstajícímu spoléhání na Německo, čímž se vzdalo zvláštního postavení říše coby geopolitického stabilizátoru.