ان ازدهار الثروة النفطيه عزز من مصداقية النظام – ليس اقلها عن طريق تمكين زيادة معتبرة في الانفاق العسكري- والقوة الاقتصاديه والعسكريه المتعاظمه اعطت القيادة التي تتكون من العجائز الشعور بتجدد قوتها ومنعتها . ان غزو افغانستان لم يكن فقط رد ارتجالي على تطور محلي (الانقلاب في كابول) ولكنه كان كذلك نتيجه مباشرة لذلك التوجه.
Stoupající ropné bohatství podpořilo důvěryhodnost režimu – v neposlední řadě tím, že umožnilo značné zvýšení vojenských výdajů – a rostoucí hospodářská a vojenská síla vyvolala u geriatrického vedení Sovětského svazu obnovený pocit nezranitelnosti. Invaze do Afghánistánu tak nebyla pouhou improvizovanou reakcí na místní vývoj událostí (konkrétně na puč v Kábulu), ale i přímým výsledkem tohoto trendu.