نُـسِبَ إلى آبيلارد تقديم النظرية اللاهوتية في المسيحية باعتبارها فرعاً من فروع الدراسة النقدية. إلا أنه فعل هذا من خلال وضع عبارات متناقضة مأخوذة من النص جنباً إلى جنب بحيث تثبت أن لا الكتاب المقدس ولا آباء الكنيسة يتحدثون بلغة واحدة منسجمة، ثم ترك للقارئ أن يقرر بنفسه.
Abélardovi se přisuzuje zavedení teologie coby kritické discipliny v křesťanství. Přesto tak učinil tím, že vedle sebe kladl vzájemně si odporující citace vytržené z kontextu, na nichž dokazoval, že ani Bible, ani církevní otcové nemluví jednotným hlasem a že čtenář se musí rozhodovat sám.