بحلول صيف العام 2001 كان من الواضح أن الأمور سارت على نحو مخالف تماماً للتوقعات. ففي ذلك الوقت كان بوش قد رفض نصيحة أونيل و كريستين تود وايتمان بشأن السياسة البيئية، تماماً كما رفض نصيحة ألان جرينسبان و أونيل بشأن السياسة المالية، ونصيحة باول و كونداليزا رايس بشأن أهمية دفع المفاوضات بين إسرائيل وفلسطين إلى الأمام، ونصيحة جورج تينيت و ريتشارد كلارك بشأن أهمية مكافحة الإرهاب ـ كما علمنا فيما بعد.
Už v létě 2001 začalo být jasné, že se něco pokazilo. Tehdy už Bush odmítl rady O’Neilla a Christiny Toddové Whitmanové ohledně politiky životního prostředí, stejně jako rady Alana Greenspana a O’Neilla ohledně fiskální politiky, rady Powella a Condoleezzy Riceové ohledně důležitosti dalšího tlaku na jednání mezi Izraelem a Palestinou a – jak jsme se dozvěděli později – rady George Teneta a Richarda Clarkea ohledně významu protiteroristických opatření.