غير أن حجم الكوكب الذي نعيش عليه لا يحتم مثل هذه النظرة العَدَمية لوجودنا، و راسل ذاته لم يكن عدمياً. ولكنه كان يعتقد أنه من الأهمية بمكان أن نواجه حقيقة ضآلة مكانتنا في الكون، لأنه لم يكن يريد لنا أن نعيش في ظل اعتقاد وهمي مريح مفاده أن الكون كله خُـلِق على نحو ما من أجلنا، وأننا نعيش تحت رعاية خالق كُلي القدرة. وينهي راسل مقاله ampquot;أحلام وحقائقampquot; بهذه الكلمات المثيرة: ampquot;ليس لإنسان أن يتحرر من الخوف ما لم يمتلك القدر الكافي من الشجاعة لكي يرى مكانه في العالم على حقيقته؛ ولن يتسنى لإنسان أن يحرز العظمة التي هو قادر على إحرازها ما لم يسمح لنفسه بإدراك مدى ضآلتهampquot;.
Žádný takto nihilistický pohled na naši existenci však nepramení z velikosti našeho planetárního domova a ani Russell samotný nihilistou nebyl. Pokládal jen za důležité upozornit na nevýznamnost našeho místa ve vesmíru, protože nechtěl, abychom žili v pohodlně iluzorní víře, že svět nějakým způsobem vznikl kvůli nám a že se nacházíme v laskavé péči všemocného stvořitele. „Sny a fakta“ končí těmito silnými slovy: „Žádný člověk se neosvobodí od strachu, pokud nenajde odvahu vidět své místo ve světě takové, jaké je; žádný člověk nedosáhne velikosti, jíž je schopen dosáhnout, dokud si nepovolí vidět vlastní malost.“