لا يركز بيكيتي على أي من هذه المصادر للتفاوت بين الناس، والتي ترتبط جميعها بالدخل المكتسب (الأجور والرواتب). بل ينصب اهتمامه الأساسي بدلاً من ذلك على ما ينظر إليه باعتباره اتجاهاً ثابتاً في القرن الحادي والعشرين نحو التفاوت في الثروة، نتيجة للتراكم المستمر للمدخرات بين الأشخاص الميسورين، والتي تنتقل بعد ذلك مع الفوائد المتراكمة من جيل إلى الذي يليه.
Piketty se nezaměřuje na žádný z těchto zdrojů nerovnosti, z nichž všechny souvisejí s „dosaženým příjmem“ (mzdami a platy). Středem jeho zájmu je spíše to, co on sám považuje za trend k nerovnosti bohatství v jednadvacátém století, který vyvolalo setrvalé hromadění úspor zámožnějšími lidmi, přičemž tyto úspory se poté s akumulovaným úrokem předávají z generace na generaci.