Днес обаче законодателството на Общността ограничава задължителното етикетиране за мястото на производство до определени продукти, като по този начин ги удостоява със специално отношение и не обхваща селскостопански продукти с ценна хранителна стойност и приоритет за потребителите.
Attualmente, tuttavia, la legislazione comunitaria prevede il marchio di origine obbligatorio solo per determinate categorie di prodotti, riservando dunque a questi ultimi un trattamento speciale ed escludendo, di conseguenza, alcuni fra i prodotti agricoli che sono più importanti per i consumatori e che hanno un valore nutrizionale maggiore.