Тази липса на решителност и яснота очевидно е тълкувана от демонстрантите като форма на изоставяне, а от властите - като опрощение, което им позволява да засилят репресиите, репресии толкова жестоки, че е немислимо как Сирия би могла да бъде избрана да участва в Съвета по правата на човека на ООН, когато органите в страната точно сега отказват на наблюдатели на ООН достъп до град Дераа, сцената на ужасното насилие срещу невъоръжени граждани.
Ovviamente questa mancanza di determinazione e chiarezza è interpretata dai manifestanti come una forma di abbandono, e dalle autorità come un'indulgenza che permette di intensificare la repressione. Una repressione tanto crudele che non si riesce a immaginare come si possa eleggere la Siria a sedere nel Consiglio per i diritti umani delle Nazioni Unite, quando oggi stesso le autorità del paese rifiutano agli osservatori ONU l'accesso alla città di Deraa, teatro delle terribili violenze esercitate contro civili disarmati.