Дали това наложено прагматично завръщане към двустранния подход наистина е правилно или трябва да направим опит за интензивен диалог с Латинска Америка като цяло и просто да обмислим специфични изисквания в контекста на специални договорености?
Mi chiedo, però se questo ritorno pragmatico al bilateralismo sia davvero l'approccio giusto o se non dovremmo forse cercare di intavolare un intenso dialogo con l'America Latina nel suo complesso e prendere in considerazione solo richieste specifiche nel contesto di accordi speciali.