Ще видят една директива, създадена в началото на 90-те години на ХХ век, когато социалистите бяха най-голямата партия в тази зала и когато левите управляваха в повечето държави-членки; директива, която, макар и добронамерена, отразява стандартната социалистическа догма, че хората не могат да правят самостоятелен избор за баланса между професионалния и личния живот, че политиците винаги знаят най-добре, а европейските политици, разбира се, знаят най-добре от всички други; директива относно работното време, която просто никога не е проработила.
Vedranno che c'era una direttiva nata e cresciuta all'inizio degli anni novanta, quando i socialisti costituivano il partito di maggioranza di quest'Aula e quando la sinistra guidava la maggioranza dei governi degli Stati membri; che c'era una direttiva che, nonostante le migliori intenzioni, rifletteva il modello del dogma socialista secondo il quale non ci si può fidare delle scelte individuali delle persone circa l'equilibrio tra vita e lavoro, secondo il quale i politici sanno sempre quale sia la scelta giusta e secondo il quale, ovviamente, i politici europei ne sanno più di tutti; secondo il quale avevamo una direttiva sull'orario di lavoro che non ha mai funzionato.