Защо все оплакваме загубата на работни места, а не правим това, което е от най-голям интерес за потребителите - а именно да им позволим да знаят какво всъщност купуват, като дадем доказателства?
Hvordan kan det være, at vi konstant beklager os over mistede arbejdspladser, men alligevel ikke gør det, der er i forbrugernes bedste interesse - nemlig at give dem mulighed for at finde ud af, hvad de reelt køber, ved at give oplysninger herom?