Постановлението на Съда в Страсбург предпоставя едно понятие за религиозна свобода, което, ако бъде изведено до логичния си край, ще стигне дотам, че да обезпечи, да наложи чувство за надмощие над всеки гражданин, от когото се изисква да живее в положение на съгласие с убежденията на Съда.
Afgørelsen fra domstolen i Strasbourg er baseret på en opfattelse af religionsfrihed, der, hvis den føres til sin logiske konklusion, ville gå så vidt som til at sikre, til at pålægge en følelse af overmagt over hver borger, som kræves at leve i et miljø i overensstemmelse med domstolens overbevisning.