Напомня ми на зловещия край на "Фермата на животните", когато животните гледат от хората към прасетата и обратно и откриват, че не могат да кажат кое какво е.
Jeg kommer til at tænke på de uhyggelige sidste sider i "Kammerat Napoleon", hvor dyrene ser fra manden til grisen og fra grisen til manden og konstaterer, at de ikke kan se, hvem der er hvem.