Поради тази причина е важно да помним например, че предложеният регламент, до изменение на член 7.º-A, не изисква от дадена държава-членка да признае за брак - дори с цел неговото разтрогване - акт, който не се счита за такъв от правото на тази държава, или който би бил в противоречие с принципа на субсидиарност.
Derfor er det f.eks. vigtigt at huske, at den foreslåede forordning med ændringen af artikel 7.º-A ikke kræver, at en stat skal anerkende en handling som en gyldig ægteskabsindgåelse - selv ikke med henblik på en skilsmissesag - hvis denne handling ikke anerkendes som gyldig i henhold til den pågældende stats lovgivning, eller hvis det er i modstrid med nærhedsprincippet.