Ясното разграничение между правото на свободно движение и принципа на недискриминация, от една страна, и ценността на семейството като естествена общност, основаваща се на брака, от друга страна, доведе до формулирането на параграфа, който потвърждава независимостта на отделните държави в областта на семейното право и забраната на дискриминацията срещу всяко човешко същество.
Den klare skelnen mellem retten til fri bevægelighed og princippet om ikkediskriminering på den ene side og værdien af familien som en naturlig enhed baseret på ægteskab på den anden side har ført til udformningen af afsnittet om opretholdelse af de enkelte landes uafhængighed på det familieretlige område og forbuddet mod diskrimination af noget menneske.