"Не знам за друг какво е тоз край опожарен, / но той, макар и малък, родина е за мен, / земя, в която мойто детинство е трептяло. / В таз пръст съм аз поникнал и в нея мойто тяло / бих искал да изтлее, когато дойде час." - написа Миклош Радноти.
"Jeg kan ikke vide, hvad dette land betyder for andre mennesker./For mig er det mit fødested, denne lille nation, omsluttet/af flammer, min barndoms verden vugger i det fjerne./Jeg voksede ud fra det, som en spinkel gren fra et træ,/og jeg håber, at min krop en dag vil synke ned i det./Jeg er hjemme." - skrev Miklós Radnóti.