Тя е отчаян вик за помощ и за ефективни действия, главно от страна на международните политици и лицата, взимащи решения, които, докато изграждат отношенията си с органите в Куба, не желаят да разговарят с хората от опозицията и се правят, че не чуват гласа на представителите на гражданското общество в Куба.
Det er et desperat råb om hjælp og om effektive tiltag, især fra internationale politikere og beslutningstagere, som samtidig med, at de opbygger forbindelser med de cubanske myndigheder, ikke ønsker at tale med oppositionsmedlemmerne, og som vender det døve øre til repræsentanterne for civilsamfundet i Cuba.