Беше тиха нощ и всички се наслаждаваха, размишлявайки над разделенията от миналото, над страданието на семействата, разделени от един произволен исторически акт; една тиха нощ, през която аз мислих за нашата Европа, освободена от омраза и конфликт, Европа, която аз желаех да бъде едновременно обединена, силна и щедра.
Det var en stille nat, som alle nød ved at tænke på fortidens adskillelse, på angsten i de familier, der blev sønderrevet som følge af en vilkårlig historisk handling, en stille nat, hvor jeg tænkte på vores Europa, uden had og konflikter, et Europa, som på en gang ønskede at være forenet, stærkt og generøst.