Тя се основава на три правни акта, приложими спрямо държавите-членки, а именно Регламент (ЕО) № 539/2001 за определяне на третите страни, чиито граждани трябва да притежават виза, и тези, чиито граждани са освободени от това изискване; второ, визовият кодекс, обхващащ всички процедури и условия за издаване на шенгенски визи за краткосрочен престой; и накрая, Регламент (ЕО) № 1683/95 за определяне на единeн формат за визи.
Den er baseret på tre retsakter, som gælder for medlemsstaterne, nemlig forordning (EF) nr. 539/2001 af 15. marts 2001 om fastlæggelse af listen over de tredjelande, hvis statsborgere skal være i besiddelse af visum ved passage af de ydre grænser, og listen over de tredjelande, hvis statsborgere er fritaget for dette krav, dernæst fællesskabskodeksen for visa, der omhandler alle procedurer og betingelser for udstedelse af Schengenvisa til kortvarige ophold, og endelig forordning (EF) nr. 1683/95 om ensartet udformning af visa.