По конкретно, той включва въвеждането на мерки, които трябва да допринасят за по-голяма финансова стабилност в банковия сектор и за намаляване на вероятността от други кризи, като се фокусира върху следните пет области: качеството на капитала (подобряването на качеството на капитала несъмнено е желателно), по-стриктни стандарти за ликвидност (по време на кризата се оказа, че има значителен ликвиден риск), антициклични мерки (създаването на допълнителен банков капитал през добрите времена би ограничило прекомерния ръст на кредитите и последващото създаване на ценови балони, както например в Испания), въвеждането на коефициент на ливъридж (този нов показател ще допринесе за по-голямата стабилност на банките, но ще включва не само финансови показатели, съдържащи се в баланса на банките, но и задбалансови позиции като деривати и условни задължения на банката), и не на последно място, създаването на централен контрагент за сетълмент на извънборсови транзакции, най-вече във връзка с осигуряване на по-голямата прозрачност при дериватите.
Em termos concretos, implica a introdução de medidas que devem contribuir para uma maior estabilidade financeira do sector bancário e para reduzir a probabilidade de outra crise, centrando-se nos seguintes cinco domínios: a qualidade do capital (aumentar a qualidade dos fundos próprios dos bancos é, sem dúvida, desejável), normas mais rigorosas em matéria de liquidez (o risco de liquidez revelou-se significativo durante a crise), medidas anticíclicas (a criação de fundos próprios em períodos de conjuntura favorável deve limitar o crescimento excessivo do crédito e a consequente criação de bolhas de preços como sucedeu, por exemplo, em Espanha), a introdução de um rácio de alavancagem (este novo indicador deve contribuir para a uma maior estabilidade dos bancos, mas não deve incluir apenas rubricas financeiras contidas no balanço do banco, mas também elementos extrapatrimoniais, como os derivados de crédito e responsabilidades eventuais do banco) e, por último, mas não menos importante, a criação de uma contraparte central para liquidação das transacções do mercado de balcão, particularmente no contexto de uma maior transparência nos derivados de crédito.