Постоянният рефрен за липса на свобода на печата е стара новина, както и непрекъснатите и анахронични препратки към италианската ситуация, в която, парадоксално, големите вестници са контролирани от ляво ориентирани медийни групи и информацията се движи свободно, понякога прекалено свободно, в мрежата.
A ladainha habitual sobre a falta de liberdade de imprensa não é novidade, tal como não são novidade as contínuas referências anacrónicas à situação italiana, em que, paradoxalmente, os grandes jornais são controlados por grupos de comunicação de esquerda e a informação corre livremente, por vezes demasiado livremente, na Internet.