Позоваването на член 122 от Договора от Лисабон е най-свободното тълкуване на законодателството, което съм срещал, и според мен свидетелства за политическо заслепение, което доказва, че всеки параграф от всеки член от всеки договор не струва дори колкото хартията, на която е отпечатан.
A invocação do artigo 122.º do Tratado de Lisboa é a interpretação mais livre da lei que alguma vez vi e, na minha opinião, demonstra uma espécie de ludíbrio político que prova que todos os parágrafos de todos os artigos de todos os tratados não valem sequer o papel em que estão impressos.