Дали това наложено прагматично завръщане към двустранния подход наистина е правилно или трябва да направим опит за интензивен диалог с Латинска Америка като цяло и просто да обмислим специфични изисквания в контекста на специални договорености?
Será este regresso forçado, pragmático, ao bilateralismo realmente a abordagem correcta ou deveremos procurar manter um diálogo intensivo com a América Latina em geral e só tomar os requisitos específicos em consideração no contexto de disposições especiais?