"Не знам за друг какво е тоз край опожарен, / но той, макар и малък, родина е за мен, / земя, в която мойто детинство е трептяло. / В таз пръст съм аз поникнал и в нея мойто тяло / бих искал да изтлее, когато дойде час." - написа Миклош Радноти.
"Não sei o que esta terra representa para os outros. / Para mim, é a terra que me viu nascer, esta pequena nação abraçada / pelas chamas, o mundo da minha infância agitando-se à distância. / Cresci dela como um ramo tenro de uma árvore / e espero que um dia o meu corpo se funda nela. / Estou em casa.” - escreveu Miklós Radnóti.