Помня кървавите петна по асфалта, виковете на гладните деца, празното изражение на десетгодишно момиченце, когато ми разказа как тя и нейните братя и сестри първо е трябвало да погребат мъртвите си родители и след това да преместят телата им в друг гроб, когато войниците се опитали да прикрият следите на масовото убийство в едно село близо до моя град.
Recordo as manchas de sangue no asfalto, os gritos das crianças esfomeadas, a expressão vazia com que uma rapariga de dez anos relatava como ela e os irmãos e irmãs tiveram, primeiro, de enterrar os pais mortos e, depois, de transferir os seus cadáveres para outra sepultura quando os soldados procuraram eliminar os vestígios do assassínio em massa perpetrado numa aldeia próxima da minha cidade.