В Копенхаген наистина се събраха повече държавни глави, отколкото в Киото, но се създаде и повече разделение и като следствие се стигна до сценария "всеки за себе си", при което всяка страна е свободна да определя собствените си цели и, нещо повече, да прави това на доброволна основа.
É certo que Copenhaga mobilizou mais Chefes de Estado do que Quioto, mas também criou mais divisões e, como resultado, o que aconteceu foi que passámos a ter uma situação de cada um por si, onde cada Estado pode definir quais são as suas metas e, ainda por cima, num regime de voluntariado.