Тя е отчаян вик за помощ и за ефективни действия, главно от страна на международните политици и лицата, взимащи решения, които, докато изграждат отношенията си с органите в Куба, не желаят да разговарят с хората от опозицията и се правят, че не чуват гласа на представителите на гражданското общество в Куба.
Este un strigăt disperat pentru ajutor şi acţiune eficientă, în principal din partea oamenilor politici internaţionali şi a factorilor de decizie, care, în procesul de construire a relaţiilor cu autorităţile cubaneze, nu doresc să discute cu persoane din opoziţie şi ignoră vocea reprezentanţilor societăţii civile din Cuba.