Това не само беше знак за неоправдания отказ на Съвета да признае ролята, отредена на Парламента като съзаконодател при вземане на стратегически решения относно управлението на финансовите инструменти, но също така води до легитимиране на неприемливия демократичен дефицит при прилагане на законодателството на ЕС.
Aceasta nu numai că demonstrează refuzul nejustificat al Consiliului de a acorda Parlamentului dreptul care îi revine în calitate de colegiuitor în luarea deciziilor strategice cu privire la instrumentele de finanțare, dar sfârșește prin a legitimiza un deficit democratic în punerea în aplicare a legislației UE.