“We couldn’t dream without seeing nightmares,” (Page: 18) says Yosun and she defies the traditional structure built upon the fear and hits the road alone. She ends up in a forest where is a place women should keep away from; a place filled with fear and unknown. At the same time the forest is a place where fearless women get stronger embracing with the woods. The little girl listens to her heart and enters the forest with courage. The evening falls. She leans on an oak tree with fear and the tale continues with a different path. A second upside down. The oak tree talks and makes Yosun calm down. The tree knows why Yosun has come to the forest but asks Yosun why she has come. Little girl's aim is to reveal the truth. When oak tree trusts the girl since she behaves according to the truth not the patriarchic revenges, it tells where the witch lives.
“Kâbus görmekten hayal kuramaz olmuştuk.” (s. 18) söylemiyle küçük kız Yosun korku üzerine kurulu geleneksel düzene başkaldırır ve hayal kurmasının önündeki gerçekliği aramak için tek başına yola düşer. Yolu da dönüp dolaşıp ormana düşer. Orman, kadınların uzak durması gereken, kadınlar için korku ve bilinmezlik imgesine dönüşmüş bir yerdir. (Kurtlarla Koşan Kadınlar, Clarissa P. Estes) Aynı zamanda orman, korkusunu yenip ormana adım atan ve ormanla bütünleşen kadının güçlenip çıktığı bir yerdir. Küçük kız Yosun da içindeki sesi dinleyip ormana girmeye cesaret eder. Ormanda gezerken akşam olmuştur. Korkuyla meşe ağacın gövdesine yaslanır. Bu andan itibaren masal başka bir seyir izler. İkinci alt üstün başlangıcıdır bu an. Meşe konuşur. Korkuyla gövdesine yaslanan küçük kız Yosun’u sakinleştirir. Meşe, küçük kız Yosun’un ormana neden geldiğini bilmektedir. Cadıyı arama amacını sorar meşe. Küçük kız Yosun’un amacı, cadıdan intikam almak değil, gerçeği öğrenmektir. Meşe, küçük kız Yosun’un ataerkilliğin dayanaklarından biri olan intikamla değil, gerçeği öğrenme amacıyla hareket ettiğine güvenince ona, Cadı’yı nerede bulabileceğini söyler.