Their biggest trouble was to find a home. Haşim repeats successively “No home for Syrians, no home for Syrians”. It became the first language she learned in Turkish. They have to pay high rents for bad houses. If they accidentally “make some noise”, they are kicked to the curb.
En büyük sıkıntıları ev bulmak olmuş. Haşim, üst üste tekrarlıyor: “Suriyeliye ev yok”. "Suriyeliye ev yok". İlk öğrendiği Türkçe cümle de bu olmuş. Kötü evlerde yüksek kiralar ödemek zorundalar. Türkiyeli kefil bulma zorunluluğu da cabası. Es kaza bir “komşu gürültüsü” yapsalar kapının önüne konuyorlar.