This case had the blind supporters who believed in their legitimacy, as there were the ones who realized the injustices and opposed them. There were also the ones who were aware of the injustices, but kept their silence out of fear. Those were the most numerous. Just like today, they were waiting in a deafening silence for someone to rescue them from the deep darkness they had fallen into. But they fell deeper into that darkness for keeping their silence as indistinct spectators or audience of these endless offenses. Indeed, what was to be done was evident then, as it is today: instead of enslaving ourselves into unrealistic dreams, choose to possess the truth and say no to this oppressive darkness.
Bu davanın başka gazetecileri de vardı. Alçak olmaya gönüllülerdi. Ya suskun kalarak suça ortak oldular ya da hakikati tersyüz edip gerçekleri gizleyerek haysiyet cellatlığı görevini üstlendiler. Varlıkları sıfatlarını dayadıkları gücün iktidarda kalmasına bağlıydı. Sadakatleri sahte, menfaatleri gerçekti. O yüzden sahipleri her kim ise onun sesiydiler. Bir insanın ne kadar ve nereye kadar düşebileceğinin, alçaklığın sınırı olmadığının, hiç zorlanmadan ve hiç pişmanlık duymadan her türlü ahlaki değerin nereye kadar yol edilebileceğinin örnekleriydiler. 21'inci yüzyılın Kapo'ları* olarak adlarını tarihe yazdırdılar.