109 women were killed by their husbands of official marriage, three by their husbands of religious marriage, two by their fiances, 20 by boyfriends, 24 by husbands, 15 by ex-boyfriends, six spurned suitors, six by their fathers, 12 by brothers, one by her father-in-law, one by her brother-in-law, eight by male relatives, 10 by sons, 10 by son-in-laws, two by their daughters’ ex-husbands, two by partners of their daughter/mother/sibling, two by the ex-partners of their daughter/mother/sibling, two by men who entered their homes by identifiying themselves as officials, four by neighbors, three by male strangers, and 10 by other men who fall outside these categories. In eight femicides, the perpetrators’ relationship with the women was not reported in the media.
109 kadını resmi nikahlı kocaları, üçünü dini nikahlı kocaları, ikisini nişanlıları, 20’sini sevgilileri, 24’ünü eski kocaları, 15’ini eski sevgilileri, altısını birliktelik teklifini reddettikleri erkekler, altısını babası, 12’sini ağabey ya da erkek kardeşi, birini kayınpederi, birini kayınbiraderi, sekizini diğer erkek akrabaları, 10’unu oğulları, 10’unu kızlarının kocaları, ikisini kızlarının boşanmış olduğu kocaları, ikisini kızının/annesinin/kardeşinin partneri, ikisini kızının/annesinin/kardeşinin eski partneri, birinin bir arkadaşının ayrılmak istediği kocası, ikisini kendini görevli olarak tanıtarak evlerine giren erkekler, dördünü komşuları, üçünü tanımadığı erkekler, 10’unu diğer (bu kategoriler dışında kalan ama tanıdıkları) erkekler öldürdü. Sekiz kadın cinayetinde, failin kadınla tanışıklık ilişkisi haberlerde yer almadı.