I grew up in Germany where I learnt very early on that following government orders, blind obedience and silence might actually mean complicity in crime and can lead to terrible atrocities. Very early on I learnt that it was important to develop an independent moral compass and to follow ethical principles rooted in the respect for human dignity rather than the rules of an authoritarian regime. So I was very happy and moved to see that over a thousand Turkish academics were courageous enough to sign a petition in order to distance themselves from the atrocities and crimes against the Kurdish population, particularly in south eastern Turkey.
Ben Almanya’da büyüdüm ve hükümetin talimatlarına uymanın, körü körüne itaat etmenin ve sessizliğin aslında suça ortak olmak anlamına geldiğini ve korkunç acımasızlıklara sebep olabileceğini çok erken öğrendim. Otoriter bir rejimin kurallarını körü körüne takip etmektense bağımsız bir ahlak pusulası geliştirmenin ve kökleri insanlık onuruna duyulan saygıya dayanan etik ilkeleri takip etmenin önemini de çok erken öğrendim. Bu yüzden binden fazla Türkiyeli akademisyenin özellikle Türkiye’nin güneydoğusunda Kürt halkına karşı işlenen suçlar ve acımasızlıkla aralarına mesafe koymak için imza kampanyasına katılacak cesareti göstermeleri beni çok mutlu etti ve etkiledi.