I have three elder sisters; I am coming from a family of many women. There were almost no men. There is a very traditional structure in Mexico. It is changing now but it was like that as I grew up. The lines of what a girl should and should not do were very sharp. The girls were supposed to get married. My grandmother’s wedding dress was at home and we always played with it as child. I was a rebellious kid and didn’t want to get married or have child. I’ve found all these traditions absurd. Making such a movie was my reaction against this pressure. My generation is left a bit in between. Our mothers were both working outside and doing housework. Thus, they have raised us career oriented. While they tell us to study and get good jobs, all of a sudden they were raising the question “why haven’t you still gotten married?”.
Üç ablam var, çok kadınlı bir aileden geliyorum. Neredeyse hiç erkek yoktu. Meksika çok geleneksel bir yapı vardır. Şimdi değişiyor ama ben büyürken böyleydi. Bir kızın yapması gereken ve yapmaması gereken şeylerin sınırları çok keskindi. Kızların evlenmesi gerekiyordu. Büyükannemin gelinliği hep evdeydi ve biz çocukken hep o gelinlikle oynardık. Ben aykırı bir çocuktum evlenmek ve çocuk sahibi olmak istemiyordum. Bütün bu gelenekler bana çok saçma geliyordu. Böyle bir film yapmak bu baskıya karşı benim tepkimdi. Benim jenerasyonum biraz arada kalmış bir nesil. Annelerimiz hem dışarıda çalışıyordu hem de ev işleri yapıyordu. O yüzden de bizleri kariyer odaklı yetiştirdiler. Bize hep okumamızı iyi işler bulmamızı söylerken bir an geliyordu ve “sen niye hala evlenmedin?” sorusunu patlatıyorlardı!