In 1933, Eleanor became the First Lady of the United States of America, a role she did not really want because of the limitations it imposed on her life and activism. The role of First Lady was restricted to the domestic sphere, in particular to hostessing duties. With the support of her husband, she redefined the role of First Lady to make it better suited to her personality and interests. She continued her activism, public speaking and even wrote a regular newspaper column. Eleanor had a competitive streak and was determined to make as much money as her husband, the president. She accomplished that goal with her lectures and writing, and she gave most of her earnings to charity.
1933 yılında Eleanor, hayatına ve etkinliklerine getirdiği kısıtlamalar nedeniyle hiç de istemediği bir rolün, yani ABD’nin First Lady’liğinin sahibi oldu. First Lady’nin konumu ailevi alanla sınırlıydı, daha çok ev sahipliği görevleriyle ilgiliydi. Kocasının desteğiyle, First Lady konumunu kendi kişiliği ve amaçları doğrultusunda tekrar tanımladı. Aktivizmine, kamuoyuna seslenmeye devam etti, hatta bir gazetede köşe yazısı bile yazdı. Eleanor’un rekabetçi bir karakteri vardı kocası, yani başkan kadar para kazanma konusunda azimliydi. Bu hedefini verdiği dersler ve yazdığı yazılarla gerçekleştirdi, kazandığı paranın çoğunu da hayır işleri için harcadı.