He always attached importance to hearten his readers who identified with his farceur and pessimistic identity in no time, and that he always got angry with ones who fear facing truths. He didn’t concede his attitude that is as daredevil as kamikaze, and that he never gave up making fun of censor as well as managed to use banality and extremism as a weapon.
Muzip ve kötücül kimliğiyle kısa zamanda özdeşleşen okuyucularına cesaret aşılamayı hep önemsedi, gerçeklerle yüzleşmekten korkanlara daima öfkelendi. Bir kamikaze kadar gözü kara tavrından ödün vermedi, bayağılığı ve aşırılığı adeta birer silah gibi kullanmayı becerdiği gibi sansürle dalgasını geçmeyi de bildi.