After being kept in police detention for 13 days, I am in İstanbul-Metris Prison at the moment. It might sound strange but I feel like I have regained a tiny part of my freedom: Day light! Fresh air! Proper food! Tea and instant coffee! Cigarettes! Newspapers! A real bed! A toilet I can use only when I want. A kitchen or a yard -if I wished- to share with some political prisoners the whole day and a cell which belongs only to me in the evening. I will not be staying here for long but still it is nice here. Although it has deprived me of my freedom, the process of being interrogated and the reason for the (arrest) decision still make me laugh. I have to end my letter here. But I thank to friends, acquaintances, colleagues and all the people who put up a fight for me. Believe it, this does me good, very good indeed.
13 gün polis gözetiminde tutulduktan sonra şu anda İstanbul-Metris cezaevinde bulunuyorum. Kulağa tuhaf gelebilir ama şu anda sanki özgürlüğümün küçük bir parçasını yeniden kazanmış gibi hissediyorum: Gün ışığı! Taze hava! Doğru dürüst yemek! Çay ve Nescafe! Sigara! Gazeteler! Gerçek bir yatak! Sadece benim istediğim zaman kullanabileceğim bir tuvalet. Gün boyunca -eğer istiyorsam- birkaç siyasi tutuklu ile mutfak ya da avlu, akşam da sadece bana ait olan hücrem. Burada fazla kalmayacağım ama yine de burası iyi. Beni özgürlüğümden alıkoymuş olsa da sorgulanma süreci ve (tutuklanma) karar gerekçesi hâlâ gülmeme neden oluyor. Mektubumu burada kesmek zorundayım. Ama tüm arkadaşlara, yakınlara, meslektaşlara benim için mücadele veren tüm insanlara teşekkür ediyorum. İnanın, bu bana iyi geliyor hem de çok iyi.