115 women were subjected to violence by husbands of official and/or religious marriages, 35 by boyfriends, six by fiancees, 23 by ex-husbands, eight by ex-boyfriends, three by ex-fiancees, four by men they rejected their proposal to commence a romantic relationship, seven by daughters’ husbands, three by daughters’ ex-husbands, 11 by fathers, 13 by sons, six by elder or younger brothers, two by grandchildren, two by step-fathers, three by other male relatives, four by neighbors, four by friends, eight by the men they were paying for services (waiter, assistant driver, etc.), five by clients, two by thieves, one by a security staff, one by a doorman, one by a harasser, one by a man who bred ill will against her husband, one by the ex-husband of a woman who was working with her, one by her coworker, one by her employer, one by her friend’s boyfriend, one by her student, 25 by male strangers. Identity of the attackers in 10 cases weren’t reported in the media.
155 kadına resmi ve/veya dini nikahlı kocaları, 35’ine sevgilileri, altısına nişanlıları, 23’üne eski kocaları, sekizine eski sevgilileri, üçüne eski nişanlıları, dördüne reddettikleri erkekler, yedisine kızının kocası, üçüne kızının eski kocası, 11’ine babaları, 13’üne oğulları, altısına ağabey ya da erkek kardeşleri, ikisine torunları, ikisine üvey babaları, üçüne diğer erkek akrabaları, dördüne komşuları, dördüne arkadaşları, sekizine hizmet almak için başvurdukları erkekler (garson, muavin vs), beşine müşterileri, ikisine hırsızlar, birine güvenlik görevlisi, birine apartman görevlisi, birine tacizci, birine kocasıyla husumeti olan bir erkek, birine yanında çalışan kadının eski kocası, birine işyerinden tanıdığı, birine işvereni, birine arkadaşının sevgilisi, birine öğrencisi, 25’ine tanımadıkları erkekler şiddet uyguladı. 10 şiddet vakasında saldırganın kim olduğu haberlerde yer almadı.