“We have with impunity in each step as of 1993. We were keeping our hope despite everything but also worried. We saw that we were right about our worries. Once again, it is revealed that law is an instrument serving for the order. We were saying superficial, not sincere as to these cases. It has turned into a tool of vindication for the perpetrators who committed crime in that period”.
“1993’ten beri her adımda cezasızlık duvarıyla karşılaştık. Her şeye rağmen ümidimizi koruyorduk ama endişeliydik. Endişelerimizde haklı olduğumuz görüldü. Bir kez daha hukukun işlemediği, düzene hizmet eden bir araç olduğu ortaya çıktı. Samimi değil biçimsel bir yüzleşme diyorduk bu davalarla ilgili. O dönemde suç işleyen faillerin aklanma aracına dönüştü.”