We say in Turkey: “In joy and sorrow, we are together.” This togetherness fades away day by day. We don’t know what it evolves into.
Türkiye'de çok kullanılır: “Acıda, kederde, sevinçte biriz.” Giderek bu acıdaki ortaklık, sevinçteki ortaklık yok oluyor. Bunun ileride nasıl bir reaksiyona dönüşeceğini bilemiyoruz toplumsal olarak.