Is the voice of women being heard who for instance were left half in Nusaybin, Sur and Cizre, lost their houses, children and have never had the chance to think on “being whole”?
Dümdüz edilen Nusaybin’de, Sur’da, Cizre’de çoktan yarım kalmış, evini, evladını kaybetmiş, ‘tam olmak’ üzerine kafa yormaya hiç fırsat bulamamış kadınların sesi duyuluyor mu örneğin?