ສະຫາຍບູ່ຍກວາງວິງ, ກຳມະການສູນກາງພັກ, ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງແຜນການແລະການລົງທຶນ
ວ.ກ.ອອນໄລ - ເພື່ອປະຕິບັດການຈັດວາງໂຄງປະກອບການລົງທຶນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນການລົງທຶນນຳໃຊ້ແຫຼ່ງທຶນຂອງລັດນັ້ນ ໜຶ່ງໃນບັນດາໜ້າທີ່ທີ່ເປັນຂໍກະແຈແມ່ນ ຍົກສູງປະສິດທິຜົນການລົງທຶນນຳໃຊ້ແຫຼ່ງທຶນຂອງລັດ ດ້ວຍບັນດາມາດຕະການຄົບຊຸດ.
ປະສິດທິຜົນການລົງທຶນນຳໃຊ້ແຫຼ່ງທຶນຂອງລັດ
ຕ້ອງມີວິທີເຂົ້າເຖິງບັນຫາຢ່າງຮອບດ້ານ ແລະ ກວມລວມເພື່ອພິຈາລະນາ ຕີລາຄາກ່ຽວກັບປະສິດທິຜົນເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຂອງການລົງທຶນນຳໃຊ້ແຫຼ່ງທຶນຂອງລັດ.
ໜຶ່ງ, ລົງທຶນນຳໃຊ້ແຫຼ່ງທຶນທີ່ລັດສະໜອງໃຫ້ແກ່ການລົງທຶນພັດທະນາລະບົບໂຄງສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດ ແລະ ສັງຄົນ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງໂດຍພື້ນຖານກ່ຽວກັບກຳລັງຄວາມສາມາດຂອງບັນດາລະບົບນີ້ໃນລະດັບຊາດ ພູມພາກ ແລະ ເຂດແດນ; ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນເຂົ້າໃນການສ້າງໃຫ້ມີການເຕີບໂຕໄວ ແລະ ສະຖຽນໝັ້ນ ທາງດ້ານເສດຖະກິດໃນຫຼາຍປີຜ່ານມາ. ພິເສດແມ່ນ, ລົງທຶນນຳໃຊ້ທຶນຂອງລັດເປັນປັດໃຈຫຼັກແຫຼ່ງທີ່ກໍ່ສ້າງໃຫ້ມີບັນດາຮາກຖານອັນສຳຄັນໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຂອງປະເທດຊາດເຊັ່ນ:
- ລະບົບຄົມມະນາຄົມທາງບົກແຫ່ງຊາດ; ລະບົບທ່າກຳປັ່ນທະເລ, ທ່າອາກາດສະຍານແຫ່ງຊາດ; ລະບົບຄົມມະນາຄົມ ແລະ ໂທລະຄົມຊົນນະບົດ (ໄດ້ມີເສັ້ນທາງລົດໂອໂຕ ແລະ ສື່ຂ່າວດ້ວຍໂທລະສັບໄປເຖິງທຸກໆໃຈກາງຕາແສງໃນທົ່ວປະເທດ);
- ລະບົບພື້ນຖານການສຶກສາ, ຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດແລະເຕັກໂນໂລຊີແຫ່ງຊາດ; ປະຕິບັດການກໍ່ສ້າງໂຮງຮຽນຖາວອນໄດ້ເປັນສ່ວນຫຼາຍຕໍ່ບັນດາຊັ້ນຮຽນສາມັນສຶກສາໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ;
- ລະບົບບັນດາພື້ນຖານກວດພະຍາດແລະປິ່ນປົວພະຍາດ ແຕ່ສູນກາງຈົນເຖິງທ້ອງຖິ່ນຕ່າງໆ, ລະບົບຂະນົບທຳນຽມວັດທະນະທຳຮາກຖານ ໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ ຕອບສະໜອງໄດ້ໃນຂັ້ນຕົ້ນ ຄວາມຕ້ອງການອັນພື້ນຖານສ່ວນໜຶ່ງຂອງສັງຄົມ;
- ໃນໄລຍະ 2001 - 2005, ສຳເລັດລະດັບຄາດໝາຍກ່ຽວກັບການລົບລ້າງຄວາມອຶດຫີວ ຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຈົນ ໄດ້ກ່ອນກຳນົດເວລາ 2 ປີຕາມບັນທັດຖານເກົ່າ; ໄລຍະ 2006 - 2010, ອັດຕາສ່ວນຄອບຄົວທຸກຈົນຫລຸດລົງຢ່າງໄວວາ ຈາກ 15,5% (ປີ 2006) ລົງເປັນ 9,45% (ປີ 2010).
- ປະກອບສ່ວນກໍ່ສ້າງລະບົບຕົວເມືອງຕາມທິດທັນສະໄໝ. ລະບົບຕົວເມືອງແຫ່ງຊາດໄດ້ຮັບການເປີດກວ້າງ, ພັດທະນາໄວທັງດ້ານຂະໜາດ ຈຳນວນ ແລະ ຄຸນນະພາບ. ອັດຕາສ່ວນການຫັນເປັນຕົວເມືອງແຕ່ 25% (ປີ 2005) ເພີ່ມຂຶ້ນເປັນປະມານ 29% (ປີ 2010). ລະບົບໂຄງສ້າງພື້ນຖານເຕັກນິກ ໂຄງສ້າງພື້ນຖານສັງຄົມຢູ່ເຂດຊົນນະບົດໄດ້ຮັບການປົວແປງໃຫ້ດີພໍສົມຄວນ.
ສອງ, ຄຽງຂ້າງບັນດາຜົນສຳເລັດທີ່ບັນລຸໄດ້ນັ້ນ, ປະສິດທິຜົນການລົງທຶນນຳໃຊ້ແຫຼ່ງທຶນຂອງລັດໃນເວລາຜ່ານມາກໍ່ຍັງບໍ່ທັນສູງ.
ພິຈາລະນາກວມລວມ, ປະສິດທິຜົນການລົງທຶນຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດຫວຽດນາມທັງໝົດໃນຊຸມປີຜ່ານມາຍັງບໍ່ທັນເໝາະສົມທຽບກັບຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນ. ດັດຊະນີ ICOR ຂອງເສດຖະກິດຫວຽດນາມແຕ່ລະດັບ 3,3 ໄລຍະ 1991 - 1995 ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງລະດັບ 7,04 ໄລຍະ 2001 - 2005 ແລະລະດັບ 6,18 ໄລຍະ 2006 - 2010. ໂດຍອາໄສບັນດາມາດຕະການຈັດວາງໂຄງປະກອບການລົງທຶນຄືນໃໝ່, ສຸມໃສ່ຍົກສູງປະສິດທິຜົນການລົງທຶນ, ດັ່ງນັ້ນ ດັດຊະນີ ICOR ໃນສອງປີ 2011 - 2012 ໄດ້ຫລຸດລົງພໍຄວນ, ບັນລຸລະດັບປະມານ 4,6.
ພິຈາລະນາຕາມແຕ່ລະໂຄງການເຫັນວ່າ ຍັງມີຫຼາຍໂຄງການລົງທຶນທີ່ມີປະສິດທິຜົນຕ່ຳ ຫຼືບໍ່ມີປະສິດທິຜົນ, ບໍ່ຕອບສະໜອງໄດ້ກັບຄວາມຕ້ອງການພັດທະນາເສດຖະກິດສັງຄົມ, ໂດຍສະເພາະ ມີບາງໂຄງການເນື້ອໃນລົງທຶນສັບໄຂວ່ ຢຽບໃສ່ກັນ ຫຼືກີດຂວາງກັນ ຫຼືເຮັດໃຫ້ໂຄງການລົງທຶນກ່ອນໜ້ານັ້ນຖືກເສຍປະສິດທິຜົນໄປໝົດ.
ໃນສະພາບການປະສິດທິຜົນເສດຖະກິດຕ່ຳ ຂອງການເຄື່ອນໄຫວລົງທຶນທົ່ວສັງຄົມເວົ້າລວມ, ປະສິດທິຜົນຂອງການລົງທຶນນຳໃຊ້ທຶນແຫ່ງລັດ (ສະແດງອອກໂດຍຜ່ານດັດຊະນີ ICOR) ກໍ່ຕົກຢູ່ໃນລະດັບຕ່ຳທີ່ສຸດ. ໃນໄລຍະແຕ່ປີ 2000 ເຖິງປີ 2010, ດັດຊະນີ ICOR ຂອງການລົງທຶນນຳໃຊ້ທຶນແຫ່ງລັດແມ່ນ 7,85, ສູງກວ່າດັດຊະນີ 3,54 ຂອງຂົງເຂດເອກະຊົນ ແລະ 7,56 ຂອງຂົງເຂດມີການລົງທຶນຈາກຕ່າງປະເທດ.
ພ້ອມກັນນັ້ນ, ອັດຕາທຽບຄຽງລະຫວ່າງການເຕີບໂຕດ້ານການລົງທຶນ ແລະ ການເຕີບໂຕດ້ານຄຸນຄ່າເພີ່ມເຕີມຂອງການລົງທຶນນຳໃຊ້ທຶນແຫ່ງລັດ ໃນໄລຍະ 2001 - 2010 ແມ່ນທົບ 1,6 ເທົ່າ, ໃນນັ້ນ ໄລຍະ 2006 - 2010 ແມ່ນທົບ 1,9 ເທົ່າ, ສູງກວ່າທຽບກັບໄລຍະ 2001 - 2005 (1,5 ເທົ່າ); ສິ່ງດັ່ງກ່າວໃຫ້ເຫັນວ່າ ລະດັບເພີ່ມການລົງທຶນເພື່ອບັນລຸໄດ້ 1% ການເຕີບໂຕຄຸນຄ່າເພີ່ມເຕີມຂອງຂົງເຂດນີ້ ໃນໄລຍະຫຼັງສູງກວ່າໄລຍະກ່ອນ, ຖ້າຫາກບໍ່ພິຈາລະນາເຖິງປັດໃຈອື່ນ.
ສາມ, ປະສິດທິຜົນການລົງທຶນນຳໃຊ້ທຶນແຫ່ງລັດຍັງບໍ່ທັນສູງນັ້ນ ມັນມີສາເຫດພາວະວິໄສ ຍ້ອນຜົນສະທ້ອນຂອງການຜັນປ່ຽນເສດຖະກິດໃນໂລກ ແລະ ພາຍໃນປະເທດ, ເຊັ່ນວິກິດການການເງິນ ແລະ ວິກິດການເສດຖະກິດໂລກ, ແຕ່ ຕົ້ນຕໍແມ່ນຍ້ອນສາເຫດອັດຕະວິໄສ ທີ່ກ່ຽວພັນເຖິງກົນໄກ ນະໂຍບາຍເສດຖະກິດ ແລະ ການລົງທຶນພັດທະນາ ແລະ ຍ້ອນບັນດາຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງໃນການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ກຳກັບວຽກງານ. ອາດຈະຍົກບາງສາເຫດຕົ້ນຕໍດັ່ງນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ລະບົບກົດໝາຍການລົງທຶນຍັງບໍ່ທັນຄົບຊຸດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນການລົງທຶນສ່ວນລວມ. ມາເຖິງປັດຈຸບັນ, ຍັງບໍ່ທັນມີກົດໝາຍ ຫຼືດຳລັດຂອງລັດຖະບານ ເພື່ອວາງກຳນົດບັນດາກົດໝາຍກ່ຽວກັບການລົງທຶນສ່ວນລວມ. ບັນດາຄຳສັບ ຄວາມສຳນຶກ ແລະ ເນື້ອໃນຂອງການລົງທຶນສ່ວນລວມ, ບັນດາດັດຊະນີກ່ຽວກັບປະສິດທິຜົນການລົງທຶນ,... ຍັງໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈດ້ວຍຫຼາຍວິທີທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ຍັງບໍ່ທັນມີການກຳນົດເປັນເອກະພາບ.
ທີສອງ, ກົນໄກແບ່ງຂັ້ນກ່ຽວກັບການຕົກລົງລົງທຶນ ແລະ ຈັດແບ່ງທຶນ ຕາມທິດເພີ່ມສິດຕັດສິນໃຫ້ຂັ້ນຕ່າງໆ ແມ່ນສອດຄ່ອງ ແຕ່ກໍ່ໄດ້ພາໄປເຖິງສະພາບການອະນຸມັດຜ່ານຫຼາຍໂຄງການເກີນຄວນ ພາໃຫ້ເງິນລົງທຶນຖືກກະແຈກກະຈາຍ, ທຶນບຸລິມະສິດຖືກຈັດແບ່ງເຂົ້າຫຼາຍໂຄງການເກີນຄວນ; ບັນດາໂຄງການເຄີຍຖືກຂາດແຄນທຶນ ແລະ ການປະຕິບັດຖືກແກ່ຍາວ ເຮັດໃຫ້ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍລົງທຶນເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະ ການນຳເອົາໂຄງການເຂົ້າໃຊ້ການກໍ່ຖືກຊັກຊ້າ.
ທີສາມ, ການລົງທຶນບໍ່ຄົບຊຸດ, ປະຕິບັດແຜນກຳນົດບໍ່ເຂັ້ມງວດ. ຜົນຕາມມາຄື ມີໂຄງການສຳເລັດຮຽບຮ້ອຍແລ້ວແຕ່ບໍ່ນຳໃຊ້ໄດ້ ຍ້ອນຂາດບັນດາກິດຈະກຳສະໜັບສະໜູນ, ພາໃຫ້ປະສິດທິຜົນການລົງທຶນບໍ່ບັນລຸໄດ້ຕາມຈຸດປະສົງ ແລະ ການຄາດກະໃນຂັ້ນຕົ້ນ.
ທີສີ່, ການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ການຕິດຕາມກວດກາການລົງທຶນມີຈຸດອ່ອນຫຼາຍຢ່າງ ເຮັດໃຫ້ເງິນທຶນຖືກຕົກເຮ່ຍເສຍຫາຍ ແລະ ບໍ່ຮັບປະກັນຄຸນນະພາບ ປະສິດທິຜົນຂອງກິດຈະກຳຄືດັ່ງທີ່ໄດ້ຄາດກະ.
ທີຫ້າ, ກົນໄກສົ່ງເສີນ ໃຫ້ບຸລິມະສິດການລົງທຶນ ແລະ ຄຸ້ມຄອງການລົງທຶນຍັງບໍ່ທັນສົມເຫດສົມຜົນ. ຜົນຕາມມາຄື ກົນໄກສົ່ງເສີນໃຫ້ບຸລິມະສິດບໍ່ເສິມຂະຫຍາຍໄດ້ລັກສະນະປຸກກະຕູ້ນຕໍ່ກັບເປົ້າໝາຍທີ່ໄດ້ຮັບການສົ່ງເສີມ ຍ້ອນວ່າແຫຼ່ງພະລັງລົງທຶນບໍ່ໄດ້ເຕົ້າໂຮມໃຫ້ພໍຕາມລະດັບຄວາມຕ້ອງການ.
ທີຫົກ, ການລົງທຶນຂອງຫຼາຍວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດ ບໍ່ມີປະສິດທິຜົນຍ້ອນຫຼາຍເຫດຜົນ, ໃນນັ້ນມີສາເຫດຍ້ອນການຄຸ້ມຄອງຢູ່ບັນດາບໍລິສັດລັດວິສາຫະກິດມີຈຸດອ່ອນຫຼາຍຢ່າງ ແລະ ສິດກຳມະສິດແຫ່ງລັດຍັງບໍ່ທັນໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ ມີປະສິດທິຜົນ.
ທີເຈັດ, ພະນັກງານພາກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ຮັບຜິດຊອບການເຄື່ອນໄຫວລົງທຶນນຳໃຊ້ທຶນຂອງລັດຢູ່ບັນດາຂະແໜງການແລະທ້ອງຖິ່ນ ຍັງບໍ່ທັນເຮັດຫຼ້ອນໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ, ຍັງມີແນວຄິດເນັ້ນໜັກຜົນປະໂຫຍດຫຼືພຽງແຕ່ເອົາໃຈໃສ່ເຖິງຜົນປະໂຫຍດພາກສ່ວນ, ຕິດພະຍາດຜົນງານຕາມອາຍຸປະຈຳການ,...
ວິທີແກ້ໄຂຍົກສູງປະສິດທິຜົນການລົງທຶນນຳໃຊ້ທຶນຂອງລັດ
1- ວັນທີ 15 ຕຸລາ 2011, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີໄດ້ອອກຄຳສັ່ງໝາຍເລກ 1792/CT-TTg ກ່ຽວກັບການເພີ່ມທະວີການຄຸ້ມຄອງການລົງທຶນດ້ວຍທຶນງົບປະມານແຫ່ງລັດ ແລະ ທຶນພັນທະບັດລັດຖະບານ. ຈຸດປະສົງຂອງຄຳສັ່ງສະບັບນີ້ແມ່ນແນໃສ່ແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າສະພາບການລົງທຶນຢ່າງກະແຈກກະຈ່າຍ ຟຸມເຟືອຍ ບໍ່ມີປະສິດທິຜົນ; ປະກອບສ່ວນຈຳກັດໄພເງິນເຟີ້, ຮັກສາເສດຖະກິດມະຫາພາກໃຫ້ສະຖຽນໝັ້ນ, ຮັບປະກັນການເຕີບໂຕເສດຖະກິດຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວັນທີ 28 ຕຸລາ 2011, ກະຊວງແຜນການ ແລະ ການລົງທຶນກໍ່ໄດ້ປະກາດໃຊ້ເອກະສານໝາຍເລກ 7356/BKHĐT-TH ກ່ຽວກັບການແນະນຳຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດຄຳສັ່ງໝາຍເລກ 1792/CT-TTg.
2- ໃນໄລຍະສະເພາະໜ້າ ຕ້ອງສຸມໃສ່ປະຕິບັດວິທີການແກ້ໄຂຈຳນວນໜຶ່ງດັ່ງນີ້:
- ຊາບຊືມຈິດໃຈມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງຄັ້ງທີ 3 ສະໄໝທີ XI ຂອງພັກ ກ່ຽວກັບການຈັດວາງໂຄງປະກອບເສດຖະກິດຄືນໃໝ່, ໃນນັ້ນມີການຈັດວາງໂຄງປະກອບການລົງທຶນຄືນໃໝ່, ພິເສດແມ່ນຈັດວາງໂຄງປະກອບການລົງທຶນສ່ວນລວມຄືນໃໝ່.
- ສືບຕໍ່ປະຕິບັດຄຳສັ່ງໝາຍເລກ 1792/CT-TTg, ລົງວັນທີ 15 ຕຸລາ 2011, ຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ກ່ຽວກັບການເພີ່ມທະວີການຄຸ້ມຄອງການລົງທຶນດ້ວຍທຶນງົບປະມານແຫ່ງລັດ ແລະ ທຶນພັນທະບັດລັດຖະບານ, ຄຳສັ່ງໝາຍເລກ 27/CT-TTg, ລົງວັນທີ 10 ຕຸລາ 2012, ຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ກ່ຽວກັບບັນດາວິທີແກ້ໄຂຕົ້ນຕໍ ເພື່ອກຳຈັດຜ່ານຜ່າສະພາບການໜີ້ສິນໃນການກໍ່ສ້າງພື້ນຖານຢູ່ທ້ອງຖິ່ນຕ່າງໆ.
- ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ ເຖິງຖອງ ຄຳສັ່ງໝາຍເລກ 32/CT-TTg, ລົງວັນທີ 7 ຕຸລາ 2012, ຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ກ່ຽວກັບການລົບລ້າງບັນດາສິ່ງກີດຂວາງ ແລະ ປັບປຸງບູລະນະກົນໄກ ນະໂຍບາຍໃຫ້ສົມບູນ ເພື່ອຍົກສູງປະສິດທິຜົນການລົງທຶນ, ດ້ວຍບັນດາວິທີແກ້ໄຂຈຸດໜັກທີ່ໄດ້ກຳນົດໃນຄຳສັ່ງ, ເຊັ່ນກໍ່ສ້າງລະບົບບັນທັດຖານ ເພື່ອຕີລາຄາປະສິດທິຜົນການລົງທຶນຂອງລັດ; ນຳໃຊ້ຢ່າງເຂັ້ມງວດບັນດາຂໍ້ກຳນົດການປັບໄໝລົງໂທດ ໃນການຕິດຕາມກວດກາການກໍ່ສ້າງ ການພິຈາລະນາກວດຮັບ ການຊຳລະສະສາງກິດຈະກຳ ແນໃສ່ຄົ້ນເຜີຍ ກີດກັ້ນຢ່າງທັນການຕໍ່ການກໍ່ສ້າງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມການອອກແບບ, ບໍ່ຮັບປະກັນຄຸນນະພາບຂອງອຸປະກອນກໍ່ສ້າງຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດ, ບໍ່ຮັບປະກັນບໍລິມາດການກໍ່ສ້າງຕາມການອອກແບບທີ່ໄດ້ອະນຸມັດ; ກໍ່ສ້າງລະບົບການສື່ຂ່າວແຫ່ງຊາດດ້ວຍພື້ນຖານຂໍ້ມູນຂ່າວສາມເອເລັກໂຕຣນິກ ແລະ ເຊື່ອມຕໍ່ກັບເຄືອຂ່າຍສື່ຂ່າວທົ່ວປະເທດກ່ຽວກັບບັນດາໂຄງການລົງທຶນຂອງລັດ.
- ປະກາດໃຊ້ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການລົງທຶນສ່ວນລວມ (ຫຼື ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຄຸ້ມຄອງທຶນທີ່ລົງທຶນຂອງລັດ) ເພື່ອຄຸ້ມຄອງເປັນເອກະພາບທຸກປະເພດທຶນທີ່ລົງທຶນຂອງລັດ, ກວມດ້ວຍທຶນຈາກງົບປະມານ, ທຶນພັນທະບັດລັດຖະບານ, ສິນເຊື່ອການລົງທຶນຂອງລັດ ແລະ ທຶນຂອງລັດທີ່ລົງທຶນໃນວິສາຫະກິດຕ່າງໆ. ປະຕິບັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະ ສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ ແຜນການລົງທຶນໄລຍະກາງສົກ 2013 - 2015. ໃຊ້ງົບປະມານພາກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ເໝາະສົມເພື່ອ ເຂົ້າຮ່ວມໃນບັນດາໂຄງການຮ່ວມມືລະຫວ່າງລັດ-ເອກະຊົນ, ເປັນທຶນປະກອບກັບ ODA ແລະ ເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍປົດປ່ອຍພື້ນທີ່ກໍ່ສ້າງ. ສຳລັບບັນດາໂຄງການສຳຄັນລະດັບຊາດ ແຕ່ຊອກຫາທຶນບໍ່ໄດ້ຢ່າງພຽງພໍ ກໍ່ພິຈາລະນາໃຫ້ຫັນປ່ຽນມາປະຕິບັດຕາມບັນດາຮູບການທີ່ສອດຄ່ອງເຊັ່ນ PPP, BOT, BT, BO ຫຼືຈັດຕັ້ງການຈຳໜ່າຍພັນທະບັດກິດຈະກຳ ເພື່ອລະດົມແລະຊອກຫາທຶນຢ່າງພຽງພໍໃຫ້ແກ່ການສຳເລັດໂຄງການດັ່ງກ່າວນັ້ນ.
- ສ້າງຕັ້ງຫຼັກດຳເນີນງານກ່ຽວກັບການກຳນົດ ປະເມີນຜົນ ຄັດເລືອກ ຈັດແບ່ງທຶນ ແລະ ປະຕິບັດໂຄງການລົງທຶນຂອງລັດ, ແລະນຳໃຊ້ຫຼັກດຳເນີນງານນັ້ນຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ ແໜ້ນແຟ້ນ ມີປະສິດທິຜົນ; ມີແຕ່ໂຄງການໃດທີ່ຕອບສະໜອງໄດ້ກັບມາດຕະຖານດ້ານປະສິດທິຜົນເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບເລືອກ; ໃນເງື່ອນໄຂແຫຼ່ງທຶນຖືກຈຳກັດ, ຕ້ອງພະຍາຍາມຈັດວາງທຶນໃຫ້ພຽງພໍເພື່ອລົງທຶນປະຕິບັດບັນດາໂຄງການທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ, ມີປະສິດທິຜົນເສດຖະກິດ - ສັງຄົມສູງສຸດ ໃນຈຳນວນໂຄງການທີ່ໄດ້ຮັບເລືອກຕາມຫຼັກດຳເນີນງານ, ແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າການລົງທຶນກະແຈກກະຈ່າຍ, ບໍ່ຄົບຊຸດ ແລະ ປະສິດທິຜົນຕ່ຳ.
- ເພີ່ມທະວີລະບຽບວິໄນໃນການແບ່ງຂັ້ນລົງທຶນສ່ວນລວມ. ການຕົກລົງລົງທຶນຕ້ອງອີງບົນພື້ນຖານດຸນດ່ຽງ ແລະ ຈັດວາງແຫຼ່ງທຶນໄດ້, ນຳໃຊ້ຂໍ້ກຳນົດການປັບໄໝລົງໂທດ ແນໃສ່ຍົກສູງປະສິດທິຜົນຂອງໂຄງການລົງທຶນ, ຫຼີກລ່ຽງຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງ ແລະ ຄວາມສ່ຽງ ຕັ້ງແຕ່ຫົວທີເມື່ອມີແຜນນະໂຍບາຍລົງທຶນ. ຍົກສູງຄວາມສັກສິດ ແລະ ປະສິທິຜົນວຽກງານຕິດຕາມກວດກາຕໍ່ບັນດາໂຄງການລົງທຶນຂອງລັດ ໂດຍຜ່ານການເພີ່ມທະວີບົດບາດຕິດຕາມກວດກາຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ, ວຽກງານກວດສອບບັນຊີ ຕໍ່ກັບບັນດາໂຄງການລົງທຶນສ່ວນລວມ ກໍ່ຄືກົນໄກຕິດຕາມກວດກາຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ຂອງບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມຕໍ່ກັບການເຄື່ອນໄຫວລົງທຶນສ່ວນລວມ.
- ເຕົ້າໂຮມລວມສູນການລົງທຶນສ່ວນລວມເຂົ້າໃນບາງໂຄງການຈຸດໜັດໃຈກາງ, ມີລັກສະນະບຸກທະລຸ ແລະ ແຜ່ລາມກວ້າງຕໍ່ກັບຂະແໜງການຜະລິດ ເຂດເສດຖະກິດ. ເຕົ້າໂຮມລວມສູນການລົງທຶນສ່ວນລວມເຂົ້າໃນການບໍລິການສະຫວັດດິການສາທາລະນະ, ຄ່ອຍໆຫລຸດຜ່ອນການລົງທຶນສ່ວນລວມເຂົ້າໃນການພັດທະນາການຜະລິດ. ປະຕິຮູບງົບປະມານແຫ່ງລັດຕາມທິດຊຸກຍູ້ການນຳໃຊ້ແຫຼ່ງທຶນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ. ປ່ຽນແປງກົນໄກຄຸ້ມຄອງ, ປັບປຸງລະບົບກົດໝາຍໃຫ້ສົມບູນແບບ, ແຍກພາລະບົດບາດຄຸ້ມຄອງຂອງອົງການລັດ ແລະ ພາລະບົດບາດຄຸ້ມຄອງໂຄງການຂອງເຈົ້າຂອງໂຄງການລົງທຶນ, ຫຼີກລ່ຽງສະພາບການພາລະບົດບາດສັບໄຂວ່ກັນຢູ່ບາງກະຊວງ ຂະແໜງການ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ./.