(ຮຽບຮຽງຈາກ: Pravdoshukach, ວັນທີ 5 ກັນຍາ, 2021.)
ໂດຍ Yurii Sheliazhenko
ເອີຣົບຕາເວັນອອກໃນສັດຕະວັດທີ 20-21 ໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຮຸນແຮງທາງດ້ານການເມືອງແລະການປະທະກັນດ້ວຍ ກຳ ລັງອາວຸດຫຼາຍ. ມັນເຖິງເວລາທີ່ຈະຮຽນຮູ້ວິທີການຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງສະຫງົບສຸກແລະການສະແຫວງຫາຄວາມສຸກ.
ວິທີການດັ້ງເດີມເພື່ອກະກຽມໄວ ໜຸ່ມ ໃຫ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນຊີວິດການເມືອງຂອງຜູ້ໃຫຍ່ຢູ່ໃນບັນດາປະເທດຂອງການຮ່ວມມືພາກຕາເວັນອອກແລະຣັດເຊຍແມ່ນ, ແລະຍັງເປັນອັນທີ່ເອີ້ນວ່າການລ້ຽງດູທະຫານຮັກຊາດ. ຢູ່ໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ, ພົນລະເມືອງທີ່ເidealາະສົມໄດ້ຖືກເຫັນວ່າເປັນທະຫານທີ່ສັດຊື່ເຊື່ອຟັງຜູ້ບັນຊາການໂດຍບໍ່ມີ ຄຳ ຖາມ.
ໃນຮູບແບບນີ້, ລະບຽບວິໄນຂອງທະຫານແມ່ນເປັນແບບຢ່າງໃຫ້ແກ່ຊີວິດພົນລະເຮືອນໂດຍບໍ່ລວມເອົາການຄັດຄ້ານຈາກຂົງເຂດການເມືອງ. ແນ່ນອນວ່າຜູ້ຄັດຄ້ານຢ່າງມີສະຕິຕໍ່ການຮັບໃຊ້ທາງທະຫານທຸກປະເພດ, ເຊັ່ນວ່າຜູ້ຕິດຕາມ“ ອັກຄະສາວົກຂອງຄວາມບໍ່ມີຄວາມຮຸນແຮງ” Leo Tolstoy ແລະຜູ້ປະທ້ວງຊາວບ້ານ, ໄດ້ຖືກກົດຂີ່ຂູດຮີດໃນລະຫວ່າງການໂຄສະນາຕ້ານກັບ“ ນິກາຍ” ແລະ“ ນິຍົມລັດທິນິຍົມສາດສະ ໜາ.”
ບັນດາປະເທດຫຼັງສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ສືບທອດຮູບແບບນີ້ແລະຍັງມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະລ້ຽງດູທະຫານທີ່ເຊື່ອຟັງຫຼາຍກວ່າຜູ້ລົງຄະແນນສຽງທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ. ບົດລາຍງານປະຈໍາປີຂອງສໍານັກງານຍຸໂລບເພື່ອການຄັດຄ້ານຢ່າງມີສະຕິ (EBCO) ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າທະຫານຢູ່ໃນພາກພື້ນມີໂອກາດ ໜ້ອຍ ຫຼືບໍ່ມີທີ່ຈະຮັບຮູ້ທາງກົດofາຍກ່ຽວກັບການກ່າວປະນາມສົງຄາມແລະການປະຕິເສດການຂ້າ.
ດັ່ງທີ່ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ Deutsche Welle, ໃນປີ 2017 ທີ່ກອງປະຊຸມສາກົນທີ່ Berlin ຜູ້ຊ່ຽວຊານໄດ້ສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມສ່ຽງຂອງການລ້ຽງດູຮັກຊາດຂອງທະຫານຫຼັງສະຫະພາບໂຊວຽດ, ເຊິ່ງເປັນການສົ່ງເສີມ ອຳ ນາດການປົກຄອງໃນລັດເຊຍແລະນະໂຍບາຍທີ່ຖືກຕ້ອງຍາວໄກໃນຢູເຄຣນ. ຜູ້ຊ່ຽວຊານແນະນໍາວ່າທັງສອງປະເທດຕ້ອງການການສຶກສາແບບປະຊາທິປະໄຕທີ່ທັນສະໄ for ເພື່ອຄວາມເປັນພົນລະເມືອງ.
ເຖິງແມ່ນວ່າກ່ອນ ໜ້າ ນັ້ນ, ໃນປີ 2015, ຫ້ອງການພົວພັນຕ່າງປະເທດຂອງສະຫະພັນເຢຍລະມັນແລະອົງການລັດຖະບານກາງເພື່ອການສຶກສາພົນລະເມືອງໄດ້ສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ເຄືອຂ່າຍເອີຣົບຕາເວັນອອກເພື່ອການສຶກສາພົນລະເມືອງ (EENCE), ເຄືອຂ່າຍຂອງອົງການຈັດຕັ້ງແລະຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ມີຈຸດປະສົງເພື່ອພັດທະນາການສຶກສາຄວາມເປັນພົນລະເມືອງຢູ່ໃນພາກພື້ນຂອງເອີຣົບຕາເວັນອອກ, ລວມທັງອາເມເນຍ, ອາເຊີໄບຈານ, ເບລາຣຸດ, ຈໍເຈຍ, ມອນໂດວາ, ຣັດເຊຍແລະຢູເຄຣນ. ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມເຄືອຂ່າຍໄດ້ເຊັນບົດບັນທຶກຊ່ວຍ ຈຳ, ເຊິ່ງສະແດງເຖິງຄວາມມຸ່ງັ້ນຢ່າງກ້າຫານຕໍ່ແນວຄວາມຄິດຂອງປະຊາທິປະໄຕ, ສັນຕິພາບ, ແລະການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ.
ແນວຄວາມຄິດຂອງການປ້ອງກັນສົງຄາມໂດຍການສຶກສາພົນລະເມືອງເພື່ອວັດທະນະທໍາສັນຕິພາບສາມາດຕິດຕາມຜົນງານຂອງ John Dewey ແລະ Maria Montessori. ມັນໄດ້ຖືກກ່າວຢ່າງດີເລີດຢູ່ໃນລັດຖະທໍາມະນູນຂອງ UNESCO ແລະໄດ້ກ່າວຊໍ້າຄືນຢູ່ໃນຖະແຫຼງການປີ 2016 ກ່ຽວກັບສິດທິໃນການສັນຕິພາບທີ່ສະມັດຊາໃຫຍ່ສະຫະປະຊາຊາດໄດ້ຮັບຮອງເອົາ: ຕ້ອງສ້າງສັນຕິພາບ.”
ແຮງກະຕຸ້ນທາງດ້ານຈັນຍາບັນໃນທົ່ວໂລກເພື່ອສຶກສາອົບຮົມເພື່ອສັນຕິພາບແມ່ນມີພະລັງຫຼາຍເຖິງແມ່ນວ່າມາດຕະຖານຂອງການລ້ຽງດູຮັກຊາດຍັງບໍ່ສາມາດປ້ອງກັນການສຶກສາສັນຕິພາບທີ່ກະຕືລືລົ້ນຢູ່ໃນສະຫະພາບໂຊວຽດແລະບັນດາປະເທດຫຼັງສະຫະພາບໂຊວຽດເພື່ອສອນຄົນຮຸ່ນຕໍ່ໄປວ່າທຸກຄົນເປັນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງກັນແລະຄວນຢູ່ໃນສັນຕິພາບ. .
ໂດຍບໍ່ມີການຮຽນຮູ້ພື້ນຖານຂອງການໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງ, ປະຊາຊົນເອີຣົບຕາເວັນອອກອາດຈະອາດຈະເຮັດໃຫ້ມີເລືອດໄຫຼອອກມາຫຼາຍໃນລະຫວ່າງການລະລາຍຂອງຈັກກະພັດຄອມມິວນິດ, ຄວາມຂັດແຍ້ງທາງດ້ານການເມືອງແລະເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຕໍ່ໄປ. ແທນທີ່ຈະ, ຢູເຄລນແລະເບລາຣຸດໄດ້ປະຖິ້ມອາວຸດນິວເຄຼຍ, ແລະຣັດເຊຍໄດ້ ທຳ ລາຍອາວຸດນິວເຄຼຍລະດັບກາງ 2 692 ແຫ່ງ. ນອກຈາກນັ້ນ, ທຸກປະເທດໃນເອີຣົບຕາເວັນອອກຍົກເວັ້ນອາເຊີໄບຈານແນະ ນຳ ການບໍລິການພົນລະເຮືອນທີ່ເປັນທາງເລືອກໃຫ້ກັບຜູ້ຄັດຄ້ານທາງດ້ານສະຕິຕໍ່ການບໍລິການການທະຫານ, ເຊິ່ງໃນພາກປະຕິບັດແມ່ນເກືອບຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ແລະລົງໂທດໃນ ທຳ ມະຊາດແຕ່ຍັງມີຄວາມຄືບ ໜ້າ ປຽບທຽບກັບສະຫະພາບໂຊວຽດທັງnonົດທີ່ບໍ່ຮັບຮູ້ສິດທິຂອງຜູ້ຄັດຄ້ານ.
ພວກເຮົາສ້າງຄວາມກ້າວ ໜ້າ ບາງຢ່າງກັບການສຶກສາສັນຕິພາບຢູ່ໃນເອີຣົບຕາເວັນອອກ, ພວກເຮົາມີສິດສະເຫຼີມສະຫຼອງຜົນສໍາເລັດ, ແລະມີຂ່າວແລະຂ່າວຫຼາຍສິບເລື່ອງຢູ່ໃນພາກພື້ນຂອງພວກເຮົາທຸກ every ປີກ່ຽວກັບການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນສັນຕິພາບສາກົນ 21 ກັນຍາຢູ່ໃນໂຮງຮຽນແລະມະຫາວິທະຍາໄລ. ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ພວກເຮົາສາມາດແລະຄວນເຮັດຫຼາຍກວ່ານັ້ນ.
ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ, ການສຶກສາສັນຕິພາບບໍ່ໄດ້ລວມຢູ່ໃນຫຼັກສູດຂອງໂຮງຮຽນຢ່າງຈະແຈ້ງ, ແຕ່ອົງປະກອບຂອງມັນສາມາດຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໄດ້ໃນບາງຫຼັກສູດຂອງການສຶກສາທີ່ເປັນທາງການເຊັ່ນ: ພື້ນຖານຂອງວິທະຍາສາດສັງຄົມແລະມະນຸດສາດ. ຍົກຕົວຢ່າງ, ປະຫວັດສາດຂອງໂລກ: ຂ້ອຍຈະສອນມັນໄດ້ແນວໃດໂດຍບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງການເຄື່ອນໄຫວສັນຕິພາບໃນສັດຕະວັດທີ 19-20 ແລະພາລະກິດຂອງອົງການສະຫະປະຊາຊາດເພື່ອສ້າງສັນຕິພາບຢູ່ເທິງໂລກ? HG Wells ຂຽນໃນ "ໂຄງຮ່າງປະຫວັດສາດ": "ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງປະຫວັດສາດເປັນການຜະຈົນໄພ ທຳ ມະດາຂອງມະນຸດຊາດທັງisົດແມ່ນມີຄວາມ ຈຳ ເປັນຕໍ່ສັນຕິພາບພາຍໃນຄືກັບສັນຕິພາບລະຫວ່າງປະຊາຊາດ."
Caroline Brooks ແລະ Basma Hajir, ຜູ້ຂຽນບົດລາຍງານປີ 2020“ ການສຶກສາສັນຕິພາບຢູ່ໃນໂຮງຮຽນທີ່ເປັນທາງການ: ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງສໍາຄັນແລະມັນຈະເຮັດໄດ້ແນວໃດ?”, ອະທິບາຍວ່າການສຶກສາສັນຕິພາບສະແຫວງຫາໃຫ້ນັກຮຽນມີຄວາມສາມາດໃນການປ້ອງກັນແລະແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງໂດຍການແກ້ໄຂບັນຫາຂອງເຂົາເຈົ້າ. ສາເຫດຂອງຮາກ, ໂດຍບໍ່ມີການໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງ, ຜ່ານການສົນທະນາແລະການເຈລະຈາ, ແລະເຮັດໃຫ້ຄົນ ໜຸ່ມ ກາຍເປັນພົນລະເມືອງທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ເປີດກວ້າງຕໍ່ກັບຄວາມແຕກຕ່າງແລະການເຄົາລົບວັດທະນະທໍາອື່ນ. ການສຶກສາສັນຕິພາບຍັງກວມເອົາຫົວຂໍ້ແລະບັນຫາຂອງຄວາມເປັນພົນລະເມືອງໂລກ, ຄວາມຍຸດຕິທໍາທາງສັງຄົມແລະສິ່ງແວດລ້ອມ.
ຢູ່ໃນຫ້ອງຮຽນ, ຢູ່ໃນຄ້າຍພັກລະດູຮ້ອນ, ແລະໃນທຸກບ່ອນທີ່ເsuitableາະສົມອື່ນ,, ສົນທະນາກ່ຽວກັບສິດທິມະນຸດຫຼືເປົ້າdevelopmentາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ, ການtrainingຶກອົບຮົມການໄກ່ເກ່ຍຂອງerູ່ເພື່ອນແລະທັກສະອັນອ່ອນໂຍນອື່ນ of ຂອງຊີວິດສັງຄົມພົນລະເຮືອນ, ພວກເຮົາສຶກສາອົບຮົມສັນຕິພາບຕໍ່ໄປໃຫ້ກັບພົນລະເມືອງຂອງເອີຣົບແລະປະຊາຊົນຂອງ ແຜ່ນດິນໂລກ, ດາວແມ່ຂອງມະນຸດທຸກຄົນ. ການສຶກສາສັນຕິພາບໃຫ້ຫຼາຍກວ່າຄວາມຫວັງ, ແທ້ຈິງແລ້ວ, ມັນໃຫ້ວິໄສທັດວ່າລູກຫຼານແລະລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາສາມາດປ້ອງກັນຄວາມຢ້ານກົວແລະຄວາມເຈັບປວດຂອງມື້ນີ້ໂດຍການນໍາໃຊ້ແລະພັດທະນາມື້ອື່ນທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງຄວາມຮູ້ແລະການປະຕິບັດຂອງພວກເຮົາໃນສັນຕິພາບທີ່ສ້າງສັນແລະປະຊາທິປະໄຕເພື່ອເປັນຄົນທີ່ມີຄວາມສຸກແທ້ truly.
Yurii Sheliazhenko ເປັນເລຂາທິການບໍລິຫານຂອງຂະບວນການ Pacifist ຢູເຄຣນ, ສະມາຊິກຂອງສະພາບໍລິຫານຫ້ອງການຢູໂຣບເພື່ອການຄັດຄ້ານຢ່າງມີສະຕິ, ສະມາຊິກຂອງສະພາບໍລິຫານຂອງ World BEYOND War. ລາວໄດ້ຮັບປະລິນຍາໂທດ້ານການໄກ່ເກ່ຍແລະການຄຸ້ມຄອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນປີ 2021 ແລະປະລິນຍາໂທກົດາຍໃນປີ 2016 ທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລ KROK, ແລະປະລິນຍາຕີດ້ານຄະນິດສາດປີ 2004 ທີ່ Taras Shevchenko National University of Kyiv. ນອກຈາກການມີສ່ວນຮ່ວມໃນການເຄື່ອນໄຫວເພື່ອສັນຕິພາບ, ລາວຍັງເປັນນັກຂ່າວ, ນັກຂຽນບລັອກ, ຜູ້ປົກປ້ອງສິດທິມະນຸດແລະນັກວິຊາການດ້ານກົດ,າຍ, ເປັນຜູ້ຂຽນ ໜັງ ສືທາງວິຊາການຫຼາຍສິບຫົວ, ແລະເປັນອາຈານສອນກ່ຽວກັບທິດສະດີກົດandາຍແລະປະຫວັດສາດ.