ສະຫາຍເລຂາທິການໃຫຍ່ ຫງວຽນຝູຈ້ອງ ໃຫ້ກຽດເຂົ້າຮ່ວມ ແລະປະກອບຄວາມເຫັນຊີ້ນຳ ກອງປະຊຸມຂອງສະພາທິດສະດີສູນກາງ. (ພາບ: TTXVN)
ວກ - ວັນທີ 23 ທັນວາ 2017, ຢູ່ທີ່ນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍ, ສະພາທິດສະດີສູນກາງສະໄໝ 2016 - 2021 ໄດ້ດຳເນີນກອງປະຊຸມຄັ້ງທີ 4 ເພື່ອສຸມໃສ່ສົມທະນາ, ປຶກສາຫາລືຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ “ວຽກງານທິດສະດີ: ສະພາບຕົວຈິງ, ບັນຫາ ແລະວິທີແກ້ໄຂ”; ສະຫຼຸບສັງລວມວຽກງານປີ 2017, ປຶກສາຫາລືທິດທາງໜ້າທີ່ປີ 2018 ຂອງສະພາ. ສະຫາຍ ຫງວຽນຝູຈ້ອງ ເລຂາທິການໃຫຍ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ໃຫ້ກຽດເຂົ້າຮ່ວມ ແລະປະກອບຄວາມເຫັນຊີ້ນຳ. ວາລະສານກອມມູນິດຂໍເປັນກຽດແນະນຳບົດປາໄສທີ່ສຳຄັນຂອງສະຫາຍເລຂາທິການໃຫຍ່.
ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກດີໃຈຫຼາຍທີ່ໄດ້ມາຮ່ວມກອງປະຊຸມຄັ້ງທີ່ 4 ຂອງສະພາທິດສະດີສູນກາງສະໄໝ 2016 - 2021 ເຊິ່ງເປັນກອງປະຊຸມທີ່ປຶກສາຫາລືຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ “ວຽກງານທິດສະດີ: ສະພາບຕົວຈິງ, ບັນຫາ ແລະວິທີແກ້ໄຂ” ແລະ ສະຫຼຸບສັງລວມວຽກງານປີ 2017, ກຳນົດທິດທາງ ໜ້າທີ່ປີ 2018 ຂອງສະພາ… ພາຍຫຼັງການຟັງລາຍງານຂອງສະພາ ແລະການປະກອບຄວາມເຫັນຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ມີເນື້ອໃນອຸດົມສົມບູນ, ເລິກເຊິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເນັ້ນໜັກ ແລະເຈາະຈິ້ມຕື່ມອີກບາງບັນຫາ ເພື່ອໃຫ້ບັນດາສະພາຍພ້ອມກັນສົນທະນາ ປຶກສາຫາລື.
ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກໄດ້ຢືນຢັນວ່າ 30 ປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່ແມ່ນໄລຍະປະຫວັດສາດທີ່ສຳຄັນໃນພາລະກິດການສ້າງສາ ແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ຂີດໝາຍການເຕີບໃຫຍ່ໃນທຸກດ້ານຂອງພັກ, ລັດ ແລະປະຊາຊົນຫວຽດນາມ. ການປ່ຽນແປງໃໝ່ມີຄວາມໝາຍສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດ ແລະປະຕິວັດ, ແມ່ນຂະບວນການປ່ຽນແປງທີ່ເລິກເຊິ່ງ ຮອບດ້ານ ເຖິງຖອງ, ແມ່ນພາລະກິດປະຕິວັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງທົ່ວພັກ ທົ່ວປວງຊົນ ທົ່ວກອງທັບ ເພື່ອເປົ້າໝາຍ “ປະຊາຊົນຮັ່ງມີ, ປະເທດຊາດເຂັ້ມແຂງ ມີປະຊາທິປະໄຕ ຍຸດຕິທຳ ສີວິໄລ”. ປະຊາຊົນຫວຽດນາມໄດ້ບັນລຸຜົນສຳເລັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ມີຄວາມໝາຍປະຫວັດສາດຫຼາຍຢ່າງ, ຢືນຢັນແນວທາງການປ່ຽນແປງໃໝ່ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ແມ່ນແວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ປະດິດສ້າງ; ເສັ້ນທາງກ້າວຂຶ້ນສັງຄົມນິຍົມແມ່ນສອດຄ່ອງກັບພຶດຕິກຳຂອງຫວຽດນາມ ແລະທ່າອຽງແຫ່ງການພັດທະນາຂອງໂລກ. ຜົນສຳເລັດຂອງ 30 ກວ່າປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່ທີ່ຜ່ານມາມີການປະກອບສ່ວນທີ່ສຳຄັນຂອງຖັນແຖວພະນັກງານທິດສະດີ.
ແຕ່ວ່າ, ໃນການປ່ຽນແປງໃໝ່ເວົ້າລວມ ແລະໃນວຽກງານທິດສະດີສະໄໝປ່ຽນແປງໃໝ່ເວົ້າສະເພາະ ກໍຍັງມີຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຈຳກັດທີ່ຕ້ອງສຸມໃສ່ແກ້ໄຂ ຜ່ານຜ່າ ເພື່ອສືບຕໍ່ເຮັດໃຫ້ປະເທດຊາດພັດທະນາຢ່າງໄວວາ ແລະໝັ້ນຄົງກວ່າອີກ. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກໄດ້ຊີ້ແຈ້ງວ່າ ຄຸນນະພາບແລະປະສິດທິຜົນຂອງວຽກງານທິດສະດີຍັງບໍ່ທັນສູງ. ວຽກງານສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີບໍ່ຕອບສະໜອງໄດ້ຕາມຄວາມຕ້ອງການ, ຍັງບໍ່ທຳຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງກ່ຽວກັບບັນຫາຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ວາງອອກມາໃນຂະບວນການປ່ຽນແປງໃໝ່ ເພື່ອກຳນົດທິດໃນພາກຕົວຈິງ, ສະໜອງພື້ນຖານວິທະຍາສາດໃຫ້ແກ່ການສ້າງແລະບູລະນະແນວທາງຂອງພັກ, ນະໂຍບາຍ ແລະກົດໝາຍຂອງລັດ. ທິດສະດີກ່ຽວກັບສັງຄົມນິຍົມ ແລະເສັ້ນທາງກ້າວຂຶ້ນສັງຄົມນິຍົມຍັງມີບັນຫາຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ຕ້ອງຜ່ານການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ ແລະຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ເພື່ອສືບຕໍ່ທຳຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງ.
ພຶດຕິກຳແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່ພວມວາງບັນຫາໃໝ່ອອກມາ ແລະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຮົາຕ້ອງສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່ຈິນຕະນາການທິດສະດີ ແລະວຽກງານທີດສະດີຢ່າງແຂງແຮງກວ່າອີກ. ພວກເຮົາລ້ວນແຕ່ຮູ້ວ່າ ທິດສະດີມີບົດບາດສຳຄັນທີ່ສຸດໃນຊີວິດສັງຄົມ. ວ.ອີ.ເລນິນ ໄດ້ຊີ້ແຈ້ງວ່າ: ບໍ່ມີທິດສະດີປະຕິວັດກໍບໍ່ອາດມີຂະບວນການປະຕິວັດ; ມີແຕ່ພັກໃດທີ່ມີທິດສະດີນຳໜ້າພາທາງຈຶ່ງເຮັດຫຼ້ອນບົດບາດຂອງນັກຮົບຜູ້ນຳໜ້າ. ປະທານ ໂຮ່ຈີມິນ ກໍໄດ້ຢືນຢັນຫຼາຍເທື່ອວ່າ: ບໍ່ມີທິດສະດີກໍເໝືອນຄົນຫຼັບຕາຍ່າງ. ແຕ່ວ່າ, ທິດສະດີບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຫ່ຽວແຫ້ງ, ແຂງກະດ້າງ; ກົງຂ້າມ, ມັນເຕັມໄປດ້ວຍລັກສະນະປະດິດສ້າງ ໄຫວພິບ, ມັນໄດ້ຮັບການເພີ່ມເຕີມດ້ວຍພຶດຕິກຳທີ່ອຸດົມສົມບູນ ຫຼາຍຮູບຫຼາຍສີ ເພື່ອພັດທະນາຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງແລະສົມບູນແບບ. ໂດຍຊາບຊືມຢ່າງເລິກເຊິ່ງໃນຄຳສອນຂອງລັດທິ ມາກ-ເລນິນ ແລະແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ, ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກໄດ້ຢືນຢັນອີກເທື່ອ: ສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່ຈິນຕະນາການຢ່າງແຂງແຮງ, ໝູນໃຊ້ລັດທິມາກ-ເລນິນແລະແນວຄິດ ໂຮ່ຈີມິນ ຢ່າງປະດິດສ້າງ ແລະພັດທະນາລັດທິມາກ-ເລນິນ, ຕັ້ງໝັ້ນໃນເປົ້າໝາຍເອກະລາດແຫ່ງຊາດ ແລະສັງຄົມນິຍົມ; ເພີ່ມທະວີການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ຄາດຄະເນຢ່າງຊັດເຈນ ແລະທັນການ; ມີແຜນນະໂຍບາຍ ແລະນະໂຍບາຍເພື່ອຈັດການບັນຫາໃໝ່ທີ່ຫາກໍເກີດຂຶ້ນໃນພາກຕົວຈິງຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ, ແກ້ໄຂເປັນຢ່າງດີບັນດາສາຍພົວພັນໃຫຍ່ທີ່ສ່ອງແສງເຖິງກົດເກນແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່ແລະການພັດທະນາຢູ່ຫວຽດນາມ.
ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກໄດ້ຊີ້ແຈ້ງ, ໄລຍະໃໝ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພັດທະນາປະເທດຢ່າງຮອບດ້ານ ຄົບຊຸດກວ່າອີກທາງດ້ານການເມືອງ ເສດຖະກິດ ວັດທະນະທຳ ການປ້ອງກັນປະເທດ ການຮັກສາຄວາມປອດໄພ ການຕ່າງປະເທດ, ໃນນັ້ນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມເປັນຈຸດໜັກໃຈກາງ, ການກໍ່ສ້າງພັກເປັນຫຼັກແຫຼ່ງ; ການກໍ່ສ້າງວັດທະນະທຳ ແລະສ້າງຄົນເປັນພື້ນຖານຈິດໃຈ; ການເພີ່ມທະວີການປ້ອງກັນປະເທດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບເປັນເລື່ອງສຳຄັນ ເປັນປົກກະຕິ. ພາຍຫຼັງກອງປະຊຸມໃຫຍ່, ໄດຍກຳແໜ້ນແນວຄິດຊີ້ນຳ, ບັນດາທິດທາງໃຫຍ່, ບັນດາໜ້າທີ່ຈຸດໜັກທີ່ໄດ້ລະບຸໃນເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່, ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ, ກົມການເມືອງ, ຄະນະເລຂາທິການ ໄດ້ລວມສູນການນຳພາ ຊີ້ນຳຢ່າງຂຸ້ນຂ້ຽວ. ສູນກາງໄດ້ປະກາດໃຊ້ມະຕິທີ່ສຳຄັນຈຳນວນໜຶ່ງ ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງພັກໃຫ້ສະອາດປອດໃສ, ໝັ້ນຄົນເຂັ້ມແຂງທາງດ້ານການເມືອງ ແນວຄິດ ການຈັດຕັ້ງ ແລະຄຸມສົມບັດ; ກ່ຽວກັບການສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່, ຈັດວາງສັບຊ້ອນລະບົບການເມືອງໃຫ້ກະທັດລັດ, ເຄື່ອນໄຫວມີຄວາມສັກສິດ ມີປະສິດທິຜົນ; ກ່ຽວກັບການພັດທະນາເສດຖະກິດຕະຫຼາດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ, ຍົກສູງປະສິດທິພາບແຮງງານ ຄຸນນະພາບ ປະສິດທິຜົນ ແລະຄວາມສາມາດແຂ່ງຂັນຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດ ໃນສະພາບການທີ່ປະເທດພວມເຊື່ອມໂຍງສາກົນນັບມື້ນັບກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງ; ກ່ຽວກັບການເອົາໃຈໃສ່ເບິ່ງແຍງສະວັດດີການສັງຄົມ, ກໍ່ສ້າງຄົນ, ເອົາໃຈໃສ່ປັບປຸງຮ່າງກາຍສຸຂະພາບຂອງຄົນ ແລະຄຸນນະພາບຂອງປະຊາກອນ. ນີ້ແມ່ນບັນດາບັນຫາພື້ນຖານແລະຮີບດ່ວນ, ຕອບສະໜອງຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງພຶດຕະກຳແຫ່ງການສ້າງສາແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດໃນສະພາບການໃໝ່. ບັນດາມະຕິຂອງກອງປະຊຸມສູນກາງໄດ້ຫັນເປັນລະອຽດ, ເພີ່ມເຕີມ, ທຳຄວາມຈະແຈ້ງຕື່ມອີກ ກ່ຽວກັບບັນດາແນວຄິດຊີ້ນຳຂອງກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII, ມັນມີຄຸນຄ່າກຳນົດທິດທາງການຮັບຮູ້ ແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງທົ່ວພັກ ທົ່ວປວງຊົນ ທົ່ວກອງທັບ.
ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ, ຖັນແຖວພະນັກງານທິດສະດີ, ໃນນັ້ນມີສະພາທິດສະດີສູນກາງ ເປັນຂອດໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນ, ໄດ້ມີຄວາມຮີບດ່ວນ, ຕັ້ງໜ້າໃນການຜັນຂະຫຍາຍການເຄື່ອນໄຫວຕ່າງໆເພື່ອຮັບໃຊ້ວຽກງານນຳພາ ຊີ້ນຳຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ, ກົມການເມືອງ, ຄະນະເລຂາທິການ. ຜ່ານການຄົ້ນຄວ້າຫົວຂໍ້ສະເພາະຕ່າງໆຮັບໃຊ້ໃຫ້ໂຄງການຄົ້ນຄວ້າຂອງກົມການເມືອງ; ບັນດາຫົວຂໍ້ຂອງໂຄງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີໄລຍະ 2016-2020; ບັນດາລາຍງານໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ລາຍງານການສຳຫຼວດ, ການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ການແລກປ່ຽນທິດສະດີກັບບາງພັກກອມມູນິດ, ພັກກຳອຳນາດຢູ່ຕ່າງປະເທດ; ບັນດາການເຄື່ອນໄຫວຕໍ່ສູ້ຕ້ານກັບທັດສະນະທີ່ຜິດພາດ, ເປັນປໍລະປັກ..., ຖັນແຖວພະນັກງານທິດສະດີໄດ້ສະໜອງຫຼັກຖານວິທະຍາສາດຫຼາຍປະການ ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ, ກົມການເມືອງ, ຄະນະເລຂາທິການ ວາງກຳນົດແຜນນະໂຍບາຍ, ນະໂຍບາຍທີ່ສຳຄັນ ແລະສືບຕໍ່ປັບປຸງບູລະນະແຜນນະໂຍບາຍ, ນະໂຍບາຍຂອງພັກ. ຂໍ້ສະເໜີແນະຫຼາຍໆຂໍ້ຂອງອົງການຊ່ວຍວຽກ ອົງການທີ່ປຶກສາທາງດ້ານທິດສະດີການເມືອງ ໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ແລະເອົາເຂົ້າໃນມະຕິຂອງພັກ.
ແຕ່ກໍຕ້ອງເຂັ້ມງວດ ຮັບຮູ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແລະຕັດສິນໃຈກຳຈັດແກ້ໄຂຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຈຳກັດທີ່ໄດ້ຍົກອອກມາໃນບົດລາຍງານສະຫຼຸບຂອງສະພາທິດສະດີ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນຄວາມຊັກຊ້າໃນການດຳເນີນງານ, ຂໍ້ຈຳກັດທາງດ້ານຄຸນນະພາບຂອງບົດລາຍງານສະຫຼຸບພຶດຕິກຳ, ບົດຄົ້ນຄວ້າຫົວຂໍ້ສະເພາະຈຳນວນໜຶ່ງ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄຳຕອບຢ່າງທັນການກ່ຽວກັບບັນດາບັນຫາທີ່ຫາກໍເກີດຂຶ້ນໃນຊີວິດຕົວຈິງ. ບໍ່ສາມາດປະໃຫ້ ສະພາບຄວາມຫຼ້າຫຼັງຂອງທິດສະດີທຽບກັບການເຄື່ອນໄຫວແລະຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງພຶດຕິກຳ ແກ່ຍາວຕໍ່ໄປ. ທິດສະດີຕ້ອງບືນຕົວຂຶ້ນເພື່ອພາທາງແລະຮ່ວມທາງກັບພາກພຶດຕິກຳ.
ສະພາບການໂລກ, ພາກພື້ນກຳລັງແລະຈະຜັນປ່ຽນຢ່າງໄວວາສັບສົນບໍ່ອາດຄາດເດົາໄດ້. ຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງໃນໂລກມີທ່າອຽງເພີ່ມຂຶ້ນ. ການເຄື່ອນທີ່ຂອງອຳນາດຈາກຕາເວັນຕົກໄປຕາເວັນອອກ, ການປັບປ່ຽນຍຸດທະສາດຂອງບັນດາປະເທດໃຫຍ່, ພ້ອມກັບລັດທິຊາດນິຍົມ, ລັດທິປົກປ້ອງຕະຫຼາດພາຍໃນ ພວມເປັນການຜັນປ່ຽນຂະໜາດໃຫຍ່ໃນໂລກປະຈຸບັນ. ການພັດທະນາຢ່າງໄວວາຂອງການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳຄັ້ງທີສີ່ (ການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳ 4.0) ກຳລັງປ່ຽນແປງການຜະລິດຂອງໂລກໂດຍພື້ນຖານ, ແຕ້ມແຜນທີ່ເສດຖະກິດຂອງໂລກຄືນໃໝ່ເທື່ອລະກ້າວ, ດ້ວຍການຫຼຸດຜ່ອນອຳນາດຂອງບັນດາປະເທດທີ່ອີງໃສ່ການຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນເປັນຕົ້ນຕໍ ແລະ ການເພີ່ມກຳລັງແຮງຂອງບັນດາປະເທດທີ່ອີງໃສ່ເຕັກໂນໂລຊີແລະການປະດິດສ້າງ. ການປະຕິວັດດັ່ງກ່າວກຳລັງ ແລະຈະປ່ຽນແປງວິທີຄິດ, ວິທີເຮັດ ແລະແບບວິທີດຳລົງຊີວິດຂອງມະນຸດ.
ພວກເຮົາຕ້ອງເປັນເຈົ້າການໃນການຄາດຄະເນ, ເປັນເຈົ້າການກະກຽມທຸກຢ່າງເພື່ອພາປະເທດກ້າວຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ, ແຂງແຮງ ຕໍ່ໜ້າການເຄື່ອນໄຫວຢ່າງໄວວາຂອງສະພາບການ. ມີຫຼາຍບັນຫາໃໝ່ກ່ຽວກັບທິດສະດີແລະພຶດຕິກຳທີ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຮົາຕ້ອງຮັບຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ແກ້ໄຂເປັນຢ່າງດີ. ສະພາບນີ້ວາງບົດບາດໃຫ້ວົງການທິດສະດີແຫ່ງຊາດມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໃຫຍ່ທີ່ສຸດ. ຕ້ອງມີວິໄສທັດລ່ວງໜ້າ; ຄາດເດົາທ່າອຽງການພັດທະນາຢ່າງຊັດເຈນ; ກໍ່ສ້າງລະບົບຫຼັກຖານວິທະຍາສາດທີ່ໝັ້ນແກ່ນໃຫ້ແກ່ຍຸດທະສາດການພັດທະນາປະເທດ ດ້ວຍຂັ້ນຕອນທີ່ມີວິທະຍາສາດແລະບາດກ້າວເດີນທີ່ເໝາະສົມ.
ກ່ຽວກັບທິດທາງບັນດາບັນຫາທິດສະດີທີ່ຈະຕ້ອງສືບຕໍ່ຄົ້ນຄວ້າ ທຳຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງໃນເວລາຕໍ່ໜ້ານັ້ນ, ບົດລາຍງານສະຫຼຸບບາງບັນຫາທິດສະດີ-ພຶດຕິກຳ ຜ່ານ 30 ປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່ຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກສະໄໝທີ XI, ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ, ມະຕິເລກທີ 37-NQ/TW, ວັນທີ 9 ຕຸລາ 2014, ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກສະໄໝທີ XI, ວ່າດ້ວຍວຽກງານທິດສະດີ ແລະກຳນົດທິດຮອດປີ 2030, ໄດ້ລະບຸໄວ້ແລ້ວ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເນັ້ນໜັກຕື່ມອີກບາງບັນຫາເພື່ອໃຫ້ບັນດາສະຫາຍຄົ້ນຄວ້າ, ໜູນໃຊ້ເຂົ້າໃນການສ້າງໂຄງການເຮັດວຽກ, ແຜນການປະຕິບັດງານປີ 2018 ແລະຊຸມປີຕໍ່ໄປ. ພ້ອມກັນກັບການສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງວຽກງານຄົ້ນຄວ້າພື້ນຖານ, ປັບປຸງເພີ່ມເຕີມ ບູລະນະລະບົບທິດສະດີກ່ຽວກັບສັງຄົມນິຍົມ ແລະເສັ້ນທາງຂຶ້ນສູ່ສັງຄົມນິຍົມຢູ່ປະເທດເຮົາໃນໄລຍະໃໝ່ນັ້ນ, ຄວນເອົາໃຈໃສ່ ສຸມໃສ່ປະຕິບັດວຽກງານສະເພາະໜ້າຈຳນວນໜຶ່ງລຸ່ນນີ້:
ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຄວນສຸມໃສ່ຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ຮັບໃຊ້ເປັນຢ່າງດີໃຫ້ແກ່ວຽກງານຊີ້ນຳນຳພາຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ, ກົມການເມືອງ, ຄະນະເລຂາທິການ ແຕ່ນີ້ຮອດທ້າຍສະໄໝປະຈຳການ.
ໃນບັນດາມະຕິຂອງກອງປະຊຸມສູນກາງຄັ້ງທີສີ່, ຄັ້ງທີຫ້າ, ຄັ້ງທີຫົກ, ສູນກາງໄດ້ຊີ້ແຈ້ງບັນດາທັດສະນະ ທິດທາງ ວິທີແກ້ໄຂໃຫຍ່ ທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍຍົກບັນຫາຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ຍັງມີຄວາມຄິດເຫັນແຕກຕ່າງກັນອອກມາ ເຊິ່ງຕ້ອງໄດ້ຮັບການຄົ້ນຄວ້າ ທົດລອງ ສະຫຼຸບເພື່ອໃຫ້ຊັດເຈນ. ຕົວຢ່າງ: ບັນຫາການຮັບຮູ້ ແລະການແກ້ໄຂຢ່າງຖືກຕ້ອງຄວາມພົວພັນລະຫວ່າງລັດ-ຕະຫຼາດ-ສັງຄົມ; ບັນຫາກຳມະສິດຊັບສິນ; ບັນຫາການສະສົມ, ລວມສູນທີ່ດິນ ເພື່ອຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ການຍູ້ແຮງການຫັນເປັນອຸດສະຫະກຳ ທັນສະໄໝຕໍ່ກະສິກຳ ແລະກໍ່ສ້າງຊົນນະບົດໃໝ່; ບັນຫາລະດົມ, ແຈກຢາຍ, ນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ເພື່ອແນໃສ່ພັດທະນາປະເທດຢ່າງໄວວາແລະຍືນຍົງ; ບັນຫາຕົວແບບທົ່ວໄປຂອງລະບົບການເມືອງປະເທດເຮົາສອດຄ່ອງກັບການພັດທະນາເສດຖະກິດຕະຫຼາດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ, ກໍ່ສ້າງລັດແຫ່ງອຳນາດກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມ, ເຊື່ອມໂຍງສາກົນ; ບັນຫາຄວບຄຸມອຳນາດ... ສະພາທິດສະດີສູນກາງຄວນເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຈຸດສຳຄັນໃນການເຕົ້າໂຮມສະຕິປັນຍາຂອງຖັນແຖວພະນັກງານທິດສະດີ, ຕັ້ງໜ້າພະຍາຍາມສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ປະກອບສ່ວນໃນການຊີ້ແຈງບັນຫາເຫຼົ່ານີ້.
ໃນປີ 2018, ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງຈະສະຫຼຸບສັງລວມການປະຕິບັດຍຸດທະສາດວຽກງານພະນັກງານໃນສະໄໝຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ທັນສະໄໝ ແລະ ຍຸດທະສາດທະເລ ເພື່ອສືບຕໍ່ປັບປຸງບູລະນະບັນດາແຜນນະໂຍບາຍ, ນະໂຍບາຍໃຫຍ່. ນີ້ແມ່ນບັນຫາສຳຄັນທີ່ສຸດ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການກະກຽມຢ່າງລະອຽດ, ວິທະຍາສາດແທ້ຈິງ. ການເຄື່ອນໄຫວທິດສະດີຕ້ອງເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃນຂະບວນການກະກຽມນີ້, ໃຫ້ຄຳປຶກສາຊ່ວຍໃຫ້ສູນກາງມີຫຼັກຖານທິດສະດີ ແລະພຶດຕິກຳທີ່ໝັ້ນແກ່ນ ເພື່ອມີການຕົກລົງນະໂຍບາຍທີ່ຖືກຕ້ອງ, ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການໃໝ່ທີ່ສູງທີ່ສຸດຂອງການສ້າງສາ ແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ.
ຄວນເລີ່ມຕົ້ນກະກຽມໃຫ້ແກ່ການສ້າງຮ່າງເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XIII ຂອງພັກ.
ຕາມໂຄງການເຮັດວຽກທັງສະໄໝ, ກອງປະຊຸມສູນກາງຄັ້ງທີ 8 (ເດືອນຕຸລາ 2018) ຈະສ້າງຕັ້ງບັນດາອະນຸກຳມະການກະກຽມກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XIII ຂອງພັກ. ກອງປະຊຸມສູນກາງຄັ້ງທີ 9 (ເດືອນພຶດສະພາ 2019) ຈະປຶກສາຫາລືໂຄງຮ່າງບັນເອກະສານທີ່ຈະສະເໜີຕໍ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XIII ຂອງພັກ. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XIII ມີຄວາມສຳຄັນພິເສດ. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ບໍ່ພຽງແຕ່ທົບທວນ, ປະເມີນຜົນ 5 ປີແຫ່ງການປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງສະຫຼຸບສັງລວມ 10 ປີແຫ່ງການປະຕິບັດໂຄງການການເມືອງກໍ່ສ້າງປະເທດໃນສະໄໝຂ້າມຜ່ານຂຶ້ນສູ່ສັງຄົມນິຍົມ (ສະບັບປັບປຸງເພີ່ມເຕີມປີ 2011) ແລະ ຍຸດທະສາດພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ 2011-2020. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ບໍ່ພຽງແຕ່ກຳນົດທິດທາງ, ໜ້າທີ່ພັດທະນາປະເທດໃນໄລຍະ 5 ປີ 2021-2025 ເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງກຳນົດທິດທາງພັດທະນາປະເທດຢ່າງຮອບດ້ານ, ຍືນຍົງຮອດປີ 2030 - ເປັນປີສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງຕັ້ງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມຄົບຮອບ 100 ປີ, ແລະໄກກວ່ານັ້ນອີກ, ຕ້ອງກຳນົດວິໄສທັດຮອດປີ 2045 - ເປັນປີທີ່ພວກເຮົາສະເຫຼີມສະຫຼອງ 100 ປີແຫ່ງການປະຕິວັດເດືອນສິງຫາ ແລະ ການສ້າງຕັ້ງປະເທດສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕຫວຽດນາມ ປະຈຸບັນແມ່ນປະເທດສາທາລະນະລັດສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ.
ການກະກຽມບັນດາຮ່າງເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XIII ຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຄວາມພະຍາຍາມໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງທົ່ວພັກ, ໃນນັ້ນມີບົດບາດສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງວົງການທິດສະດີ. ບັນດາເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຕ້ອງມີລັກສະນະສະຫຼຸບ ລັກສະນະຄາດຄະເນ ລັກສະນະກຳນົດທິດສູງທີ່ສຸດ ແລະດ້ວຍຄວາມກວມລວມກວ້າງຂວາງ. ຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າ, ສະຫຼຸບຮອບດ້ານບັນດາບັນຫາການເມືອງ, ເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ, ສັງຄົມ, ການປ້ອງກັນປະເທດ, ການຮັກສາຄວາມປອດໄພ, ການຕ່າງປະເທດ, ການກໍ່ສ້າງລະບົບການເມືອງ, ພິເສດແມ່ນກໍ່ສ້າງພັກ. ສິ່ງທີ່ປົກຄຸມ ສອດຫ້ອຍຕະຫຼອດບັນດາເນື້ອໃນ ຂົງເຂດທີ່ຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າ ສະຫຼຸບນັ້ນແມ່ນ ກຳນົດໃຫ້ຈົນໄດ້ເສັ້ນທາງ, ຂັ້ນຕອນປະຕິບັດຢ່າງສຳເລັດຜົນເປົ້າໝາຍພັດທະນາປະເທດໃຫ້ຮັ່ງມີເຂັ້ມແຂງໃນທຸກດ້ານ ແລະກາຍເປັນປະເທດອຸດສາຫະກຳທັນສະໄໝຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມໃນກາງສະຕະວັດທີ XXI.
ນັບແຕ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XI ມາເຖິງປະຈຸບັນ, ພັກໄດ້ມີການຕົກລົງນະໂຍບາຍຫຼາຍປະການທີ່ຖືກຕ້ອງເພື່ອພັດທະນາປະເທດຢ່າງໄວວາ ຍືນຍົງ, ດ້ວຍບັນດາແຜນນະໂຍບາຍທີ່ພົ້ນເດັ່ນຄື ແຜນນະໂຍບາຍປ່ຽນແປງໃໝ່ຕົວແບບການເຕີບໂຕ, ຈັດວາງໂຄງປະກອບເສດຖະກິດຄືນໃໝ່, ຍູ້ແຮງການຫັນປັນອຸດສາຫະກຳ ທັນສະໄໝ, ພັດທະນາເສດຖະກິດພູມປັນຍາ, ພັດທະນາເສດຖະກິດສີຂຽວ...; ກຳນົດການບຸກທະລຸຍຸດທະສາດກ່ຽວກັບເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ; ພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນບຸກຄະລາກອນຄຸນນະພາບສູງ; ກໍ່ສ້າງລະບົບໂຄງສ້າງພື້ນຖານທີ່ຄົບຊຸດຕາມທິດທັນສະໄໝ... ຄວາມເປັນຈິງໄດ້ພິສູດຄວາມຖືກຕ້ອງ ແລະປະສິດທິຜົນທາງບວກຂອງແຜນນະໂຍບາຍເຫຼົ່ານັ້ນ. ໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ, ພວກເຮົາສືບຕໍ່ປະຕິບັດບັນດາທິດທາງຍຸດທະສາດດັ່ງກ່າວຢ່າງແຂງແຮງກວ່າອີກ ໃນສະພາບທີ່ການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳຄັ້ງທີສີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນດ້ວຍລະດັບຄວາມໄວສູງທີ່ສຸດ, ດ້ວຍບັນດາເນື້ອໃນ ແບບວິທີ ຮູບການທີ່ໃໝ່ທີ່ສຸດ. ໂລກກຳລັງເວົ້າຫຼາຍຢ່າງ ແລະຮີບດ່ວນໃນການກໍ່ສ້າງໂຄງສ້າງພື້ນຖານເຕັກນິກອັດສະລິຍະ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນເຕັກນິກດິຈິຕອນ, ປັນຍາປະດິດ, ອິນເຕີເນັດເຊື່ອມຕໍ່ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ, ເມືອງອັດສະລິຍະ, ພື້ນຖານການຄຸ້ມຄອງແລະຜູ້ບໍລິຫານພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຢູ່ອາໄສທີ່ສະຫຼາດ... ພວກເຮົາຕ້ອງເປັນເຈົ້າການກຳເອົາໂອກາດເພື່ອພາໃຫ້ປະເທດຊາດພັດທະນາຢ່າງໄວ, ຜ່ານພົ້ນຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະຖືກຕົກຢູ່ຂ້າງຫຼັງ. ຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີຄວນມີຄວາມສຳຜັດໄວ, ຂະຫຍັນຂັນເຄື່ອນໃນການເຂົ້າເຖິງ ຮັບເອົາ ປະດິດສ້າງບັນດາບັນຫາທິດສະດີໃໝ່, ໄຈ້ແຍກ ກັ່ນຕອງ ເລືອກເອົາບັນດາຄຸນຄ່າຍອດຍິ່ງທີ່ອາດຈະໝູນໃຊ້ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບເງື່ອນໄຂຂອງປະເທດເຮົາ; ສະເໜີແນະບັນດາຫຼັກຖານວິທະຍາສາດເພື່ອປັບປຸງບູລະນະແຜນນະໂຍບາຍ, ນະໂຍບາຍຂອງພັກຕໍ່ໜ້າຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການໃໝ່. ລັ່ງເລ, ຊັກຊ້າຈະພາດໂອກາດ, ຈະຖືກຕົກຢູ່ຂ້າງຫຼັງ; ແຕ່ຄວາມຮ້ອນຮົນຟ້າວຟັ່ງ, ຈົດກ່າຍບົດຮຽນຂອງຕ່າງປະເທດແບບງ່າຍດາຍ, ຜັນຂະຫຍາຍເປັນລວາດຕາມແບບຂະບວນການໂດຍບໍ່ອີງຕາມເງື່ອນໄຂ, ສະພາບການຕົວຈິງຂອງປະເທດ ກໍຈະນຳໄປສູ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວ.
ສືບຕໍ່ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມທີ່ທັນສະໄໝ, ການເຊື່ອມໂຍງກັບໂລກນັບມື້ນັບສົມບູນ, ຊັບພະຍາກອນມະນຸດມີຄຸນນະພາບສູງ, ລະບົບໂຄງສ້າງພື້ນຖານຄົບຊຸດ ເຊື່ອມຕໍ່ແລະທັນສະໄໝ; ກໍ່ສ້າງລະບົບການເມືອງທີ່ຄ່ອງຕົວ, ເຄື່ອນໄຫວມີຄວາມສັກສິດມີປະສິດທິຜົນ ເຊິ່ງຈຸດໜັກແມ່ນກໍ່ສ້າງລັດແຫ່ງອຳນາດກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມທີ່ສັດທ່ຽງ, ພັດທະນາ; ກໍ່ສ້າງພັກໃຫ້ສະອາດປອດໃສ ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ ມີສະຕິປັນຍາ; ກໍ່ສ້າງສັງຄົມທີ່ມີປະຊາທິປະໄຕ ຍຸດຕິທຳ ສີວິໄລ; ກໍ່ສ້າງຊາດທີ່ມີຄວາມສະຫຼາດ ແລະຄົນຫວຽດນາມທີ່ຂະຫຍາຍຕົວຮອບດ້ານ; ກໍ່ສ້າງແລະພັດທະນາຄຸນຄ່າວັດທະນະທຳທີ່ທັນສະໄໝ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍເອກະລັກປະຈຳຊາດ; ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານການປ້ອງກັນຊາດ, ການຮັກສາຄວາມປອດໄພ, ການທູດທີ່ທັນສະໄໝ, ມະນຸດອະລິຍະທຳ; ລະດົມ, ບຳລຸງລ້ຽງ, ປົກປັກຮັກສາ, ແຈກຢາຍແຫຼ່ງພະລັງຕ່າງໆຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ ແລະນຳໃຊ້ມັນຢ່າດີທີ່ສຸດ; ສ້າງກຳລັງໜູນເພື່ອພັດທະນາປະເທດຢ່າງໄວແລະຍືນຍົງ, ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດສັງຄົມນິຍົມຢ່າງໝັ້ນຄົງ... ນັ້ນແມ່ນບັນດາທິດທາງຕົ້ນຕໍໃນລະດັບຍຸດທະສາດສຳລັບວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີຂອງພວກເຮົາ, ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງປະເທດ ແລະສອດຄ່ອງກັບທ່າອຽງແຫ່ງການພັດທະນາຂອງໂລກ. ບໍ່ມີເວລາໃດທີ່ພຶດຕະກຳໃໝ່, ອຸດົມສົມບູນຂອງໂລກແລະປະເທດ ໄດ້ເປີດຂອບຟ້າແຫ່ງຄວາມຄິດສ້າງສັນອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະການດຶງດູດໃຈສຳລັບຖັນແຖວຜູ້ເຮັດວຽກງານທິດສະດີ ຄືປະຈຸບັນນີ້. ພັກ, ລັດ ແລະປະຊາຊົນມີຄວາມຕ້ອງການແລະຄວາມຄາດຫວັງ ຕໍ່ຜົນສຳເລັດແລະການປະກອບສ່ວນໃໝ່ຂອງວົງການທິດສະດີຂອງປະເທດ.
ໃນເກືອບສອງປີທີ່ຜ່ານມາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນປີ 2017, ສະພາທິດສະດີສູນກາງໄດ້ມີການປ່ຽນແປງໃໝ່ຈຳນວນໜຶ່ງກ່ຽວກັບເນື້ອໃນ ແລະແບບວິທີການເຄື່ອນໄຫວ: ຖືເອົາການເຄື່ອນໄຫວຂອງອະນຸກຳມະການເປັນຈຸດໜັກໃນການຜັນຂະຫຍາຍວຽກງານຂອງສະພາ; ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ; ສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກັບບາງອົງການ, ທ້ອງຖິ່ນ, ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດເປັນຈຸດເຕົ້າໂຮມ ແລະເສີມຂະຫຍາຍສະຕິປັນຍາຂອງຖັນແຖວປັນຍາຊົນໃນການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ; ປ່ຽນແປງໃໝ່ ແລະຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງການສ້າງບົດລາຍງານ, ຫົວຂໍ້ວິທະຍາສາດ. ຜູ້ນຳສະພາ ແລະພະນັກງານໃນອົງການສະພາມີຄວາມສາມັກຄີ, ເປັນເອກະພາບ, ກວດຄືນ, ສັບຊ້ອນວຽກງານຢ່າງເໝາະສົມ, ຖືກກັບຄົນ, ຖືກກັບວຽກງານອີງຕາມໂຄງການຈັດຕຳແໜ່ງວຽກ... ການປ່ຽນແປງໃໝ່ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ປະກອບສ່ວນຍົກສູງຄຸນນະພາບ ແລະປະສິດທິພາບການເຄື່ອນໄຫວຂອງສະພາ…
ເພື່ອສຳເລັດເປັນຢ່າງດີບັນດາໜ້າທີ່ທີ່ໜັກໜ່ວງໃນປີ 2018 ແລະຊຸມປີທີ່ເຫຼືອໃນສະໄໝ 2016-2021 ຂອງສະພາທິດສະດີສູນກາງ, ບັນດາສະຫາຍຄວນສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່ເນື້ອໃນແລະແບບວິທີການເຄື່ອນໄຫວຢ່າງແຂງແຮງກວ່າອີກ, ຖືກຕ້ອງຕາມພາລະບົດບາດ ແລະໜ້າທີ່ຂອງສະພາ ທີ່ກົມການເມືອງໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້.
ສະພາທິດສະດີຄວນສືບຕໍ່ປະສານງານຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ, ເປັນປົກກະຕິກັບບັນດາຄະນະ, ກະຊວງ, ຂະແໜງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະບາງທ້ອງຖິ່ນ ເພື່ອຍູ້ແຮງການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ. ການເອົາໃຈໃສ່ການສຳຫຼວດແລະສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ ແມ່ນໄດ້ໄປໃນທິດທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ. ບັນຫາສຳຄັນແມ່ນຕ້ອງຮັບປະກັນລັກສະນະແທດຈິງ ຄຸນນະພາບ ປະສິດທິຜົນ. ສຳຫຼວດພຶດຕິກຳບໍ່ພຽງແຕ່ຢຸດຢູ່ທີ່ການຈົດກ່າຍຖ່າຍຮູບ, ພັນລະນາຮູບນອກຂອງຄວາມເປັນຈິງ, ແຕ່ຕ້ອງຄົ້ນຫາຄວາມເລິກຂອງພຶດຕິກຳ, ຄົ້ນເຜີຍຂໍ້ຂັດແຍ່ງ ທ່າອຽງ ແລະປັດໄຈການພັດທະນາໃໝ່. ນັ້ນແມ່ນການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳໃນລະດັບທິດສະດີ ເຊິ່ງຕ້ອງຂະຫຍັນໝັ້ນພຽນ ແລະໃຊ້ເຫື່ອແຮງ ສະຕິປັນຍາຫຼາຍທີ່ສຸດ. ຍູ້ແຮງການຄົ້ນຄວ້າບັນດາຫົວຂໍ້ໃນໂຄງການຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດທິດສະດີການເມືອງລະດັບລັດໃນໄລຍະ 2016-2020; ບັນດາຫົວຂໍ້ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີການເມືອງຂອງກົມການເມືອງ, ຄະນະເລຂາທິການສູນກາງພັກສະໄໝທີ XII. ພະຍາຍາມສະເໜີແນະບັນດາຈຸດໃໝ່, ເປັນຕົ້ນແມ່ນວິທີແກ້ໄຂທີ່ມີລັກສະນະບຸກທະລຸໃນແຕ່ລະຫົວຂໍ້, ແຕ່ລະບັນຫາສະເພາະເພື່ອໃຫ້ກົມການເມືອງ, ຄະນະເລຂາທິການ ຄົ້ນຄວ້າ, ປຶກສາຫາລື, ຮັບເອົາ.
ເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງຕັ້ງໜ້າ, ເປັນເຈົ້າການ ແລະມີປະສິດທິຜົນກວ່າອີກ ໃນການຕໍ່ສູ້ຕ້ານບັນດາທັດສະນະທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ຕໍ່ສູ້ປະຕິເສດບັນດາຖ້ອຍທຳນອງປະຕິການ ເປັນປໍລະປັກ, ປົກປັກຮັກສາໂຄງການການເມືອງ ແລະແນວທາງຂອງພັກ.
ເປີດກວ້າງແລະຍົກສູງຄຸນນະພາບ, ປະສິດທິພາບຂອງການຮ່ວມມືທາງທິດສະດີກັບບັນດາພັກກອມມູນິດທີ່ກຳອຳນາດ ແລະບາງພັກການເມືອງອື່ນໃນໂລກ, ຕັ້ງໜ້າແລກປ່ຽນ ສົນທະນາກັບນັກຮຽນຮູ້ຕ່າງປະເທດແນໃສ່ອັບເດດຄວາມຮູ້ ແລະຮັບເອົາໂດຍມີການເລືອກເຟັ້ນ ຜົນງານທິດສະດີຂອງໂລກທີ່ມີຄຸນຄ່າຄົ້ນຄວ້າທາບທາມສຳລັບຫວຽດນາມ; ພ້ອມກັນນັ້ນກໍແນະນຳ ເຜີຍແຜ່ແນວທາງ, ແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ລັດ ແລະຜົນສຳເລັດທາງທິດສະດີຂອງຫວຽດນາມ.
ສະພາທິດສະດີແລະສຳນັກງານສະພາທິດສະດີສືບຕໍ່ປັບປຸງໂຄງສ້າງອົງກອນ, ກຳນົດແຈ້ງຕຳແໜ່ງຂອງການງານ; ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ວຽກງານການເຊື່ອມໂຍງ, ອັບເດດຂໍ້ມູນທິດສະດີໃນປະເທດ, ສາກົນ; ສາມັກຄີ, ປະດິດສ້າງ, ມີລະບຽບວິໄນ, ສູ້ຊົນປະຕິບັດພາລະບົດບາດ ໜ້າທີ່ໃຫ້ສຳເລັດເປັນຢ່າງດີ. ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດຂອງບັນດາອະນຸກຳມະການ ແລະສະມາຊິກສະພາທິດສະດີ ໃຫ້ດີກວ່າອີກ. ບັນດາອະນຸກຳມະການຂອງສະພາທິດສະດີຕ້ອງຍົກສູງລັກສະນະເປັນເຈົ້າການ, ລັກສະນະແຜນການ ແລະລັກສະນະປະຊາທິປະໄຕ. ເພີ່ມທະວີການດຳລົງຊີວິດດ້ານວິຊາສະເພາະ, ແລກປ່ຽນ ສົນທະນາຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ໂຕ້ວາທີຢ່າງກົງໄປກົງມາກ່ຽວກັບບັນດາບັນຫາທີ່ຍັງບໍ່ທັນຈະແຈ້ງ ເພື່ອໄປເຖິງຄວາມຮັບຮູ້ເປັນເອກະພາບ. ບັນດາສະມາຊິກສະພາທິດສະດີຄວນເຊີດຊູຈິດໃຈຮັບຜິດຊອບ, ໃຊ້ເວລາ ເຫື່ອແຮງ ຈິດໃຈ ສະຕິປັນຍາຫຼາຍໃຫ້ແກ່ວຽກງານ. ເຂົ້າຮ່ວມສະພາທິດສະດີແມ່ນເພື່ອປະຕິບັດບັນດາວຽກງານທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ ມີຄວາມພົວພັນເຖິງຂະບວນການກຳນົດແນວທາງ, ແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກ. ບໍ່ເຫັນແຈ້ງກຽດສັກສີແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ບໍ່ລົງທຶນຈິດໃຈ ສະຕິປັນຍາ, ບໍ່ເປັນຫ່ວງເປັນໄຍຕັດສິນໃຈຄົ້ນຄວ້າຊອກຫາ ປະດິດສ້າງ ຈະບໍ່ສາມາດສຳເລັດໜ້າທີ່ໄດ້./.
ຫງວຽນຝູຈ້ອງ
ເລຂາທິການໃຫຍ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ
-------------------------
* ຫົວຂໍ້ໂດຍວາລະສານກອມມູນິດເປັນຜູ້ແຕ່ງ.
ບົດນີ້ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບທີ 904 (ເດືອນກຸມພາ 2018)