ພາບປະກອບ
ວກ. ອອນໄລ - ບົນພື້ນຖານການວິໄຈ ປະເມີນ ພະຍາກອນ ກ່ຽວກັບສະພາບການພາຍໃນປະເທດ ແລະ ໃນໂລກ ໃນເວລາຕໍ່ໜ້າ, ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກໄດ້ກຳນົດວ່າ ສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ, ຍົກສູງຄວາມສັດສິດ ປະສິດທິຜົນແຫ່ງການຄຸ້ມຄອງ ຂອງກົງຈັກແຫ່ງລັດ ເປັນຄວາມຕ້ອງການ ແລະ ຄວາມຮຽກຮ້ອງອັນພາວະວິໃສ ແຫ່ງການພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ ກໍ່ຄືການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດສາກົນ ຂອງປະເທດໃນໄລຍະປະຈຸປັນ.
ໂດຍຜ່ານ 30 ປີ ແຫ່ງການປະຕິບັດພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່ປະເທດຢ່າງຮ້ອບດ້ານ, ພ້ອມກັນກັບປ່ຽນແປງໃໝ່ລະບົບການເມືອງ ແລະ ການປະຕິຮູບກົງຈັກແຫ່ງລັດເວົ້າລວມ, ການປະຕິຮູບການບໍລິຫານແຫ່ງລັດຍາມໃດກໍ່ເປັນນະໂຍບາຍທີ່ສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍອັນໜື່ງ ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ. ໂດຍຜ່ານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຫຼາຍຄັ້ງ, ພັກເຮົາໄດ້ມີມະຕິກ່ຽວກັບປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງກົງຈັກຂອງລະບົບການເມືອງ, ກໍ່ສ້າງລັດແຫ່ງອຳນາດກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມ ເຊິ່ງຈຸດໜັກໃຈກາງແມ່ນການປະຕິຮູບລະບົບການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ. ດັ່ງນັ້ນ, ອາດຈະຢືນຢັນໄດ້ວ່າ, ການປະຕິຮູບການບໍລິຫານແມ່ນຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈຳເປັນແນ່ນອນ ພາວະວິໃສອັນໜຶ່ງ ໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການພັດທະນາ ເຊິ່ງມີຄວາມໝາຍສຳຄັນທີ່ສຸດເພື່ອຊຸກຍູ້ການປະຕິຮູບເສດຖະກິດ ແລະ ຮັບປະກັນຄວາມສຳເລັດຜົນ ຂອງພາລະກິດກໍ່ສ້າງ ແລະ ພັດທະນາປະເທດ, ກໍ່ສ້າງລັດແຫ່ງອຳນາດກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມ ໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ.
ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ, ໂດຍປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XI ຂອງພັກ ແລະ ແຜນຍຸດທະສາດພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ ໄລຍະ 2011 – 2020, ລັດຖະບານໄດ້ອອກມະຕິສະບັບເລກທີ 30c/NQ-CP ລົງວັນທີ 8 ພະຈິກ 2011, ວ່າດ້ວຍການປະກາດໃຊ້ ແຜນແມ່ບົດການປະຕິຮູບການບໍລິຫານແຫ່ງລັດໄລຍະ 2011 – 2020 (ເອີ້ນຫຍໍ້ວ່າແຜນແມ່ບົດ). ຕາມນັ້ນ, ໄດ້ກຳນົດເປົ້າໝາຍຂອງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານແມ່ນ: 1 - ກໍ່ສ້າງ, ປົວແປງບູລະນະ ລະບົບລະບຽບກົດໝາຍເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ ແນໃສ່ປົດປ່ອຍກຳລັງການຜະລິດ, ລະດົມ ແລະ ນຳໃຊ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ທຸກແຫຼ່ງພະລັງໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາປະເທດ; 2- ສ້າງສະພາບແວດລ້ອມແຫ່ງການທຸລະກິດອັນສະເໝີພາບ, ປອດໂປ່ງ, ສະດວກ, ໂປ່ງໃສ ແນໃສຫລຸດຜ່ອນຄວາມເສຍຫາຍທາງດ້ານເວລາ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ຂອງບັນດາວິສາຫະກິດຂອງທຸກພາກສ່ວນເສດຖະກິດ ໃນການປະຕິບັດລະບຽບການບໍລິຫານ; 3- ກໍ່ສ້າງລະບົບບັນດາອົງການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ ແຕ່ສູນກາງຈົນຮອດຮາກຖານ ໃຫ້ມີຄວາມທະລຸລ່ວງ, ສະອາດປອດໃສ, ເຂັ້ມແຂງ, ທັນສະໄໝ, ມີຄວາມສັກສິດ ແລະ ປະສິດທິຜົນ; 4- ຮັບປະກັນການປະຕິບັດໃນພາກຕົວຈິງ ສິດປະຊາທິປະໄຕຂອງປະຊາຊົນ, ຮັກສາສິດທິມະນຸດ, ຕິດພັນສິດທິມະນຸດ ກັບສິດແລະຜົນປະໂຫຍດຂອງຊົນຊາດ ຂອງປະເທດຊາດ; 5- ກໍ່ສ້າງຖັນແຖວພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ທີ່ມີຄຸນສົມບັດ ມີຄວາມສາມາດ ແລະ ມີລະດັບຄວາມຮູ້ຢ່າງພຽງພໍ ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ ແລະ ການພັດທະນາປະເທດ. ແຜນແມ່ບົດໄດ້ກຳນົດວ່າ ຕ້ອງສືບຕໍ່ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິຮູບການບໍລິຫານໃນ 6 ຂົງເຂດ: ປະຕິຮູບລະບຽບກົດໝາຍ, ລະບຽບການບໍລິຫານ, ການຈັດຕັ້ງກົງຈັກບໍລິຫານແຫ່ງລັດ; ກໍ່ສ້າງຍົກສູງຄູນນະພາບຖັນແຖວພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ; ການເງິນຫຼວງ ແລະ ການຫັນການບໍລິຫານເປັນທັນສະໄໝ. ໃນນັ້ນ, ຈຸດໜັກໃຈກາງຂອງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານໃນໄລຍະ 10 ປີ ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນ: ກໍ່ສ້າງ, ຍົກສູງຄູນນະພາບຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ, ສຸມໃສ່ປະຕິຮູບນະໂຍບາຍເງິນເດືອນ ແນໃສ່ສ້າງກຳລັງຊຸກດັນຢ່າງແທ້ຈິງເພື່ອໃຫ້ພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການເຮັດວຽກ; ຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງການບໍລິການບໍລິຫານ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງການບໍລິການສາທາລະນະ.
ບັນດາຜົນສຳເລັດຕົ້ນຕໍທີ່ບັນລຸໄດ້ ໃນການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ
ດ້ວຍການຊີ້ນຳຢ່າງແທດເຖິງຂອງລັດຖະບານ, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນຂັ້ນຕ່າງໆ, ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ ການປະຕິຮູບການບໍລິຫານໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງຮອບດ້ານ, ຄົບຊຸດ ແລະ ບັນລຸໄດ້ຜົນສຳເລັດອັນຕັ້ງໜ້າຫຼາຍຢ່າງ, ໄດ້ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນເຂົ້າໃນຜົນງານແຫ່ງການພັດທະນາລວມຂອງປະເທດ. ສັງລວມບັນດາຜົນງານຕົ້ນຕໍ່ທີ່ບັນລຸໄດ້ ໃນຂົງເຂດຕ່າງໆ ຄືດັ່ງລຸ່ມນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ລະບົບລະບຽບກົດໝາຍ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນລະບຽບກົດໝາຍເສດຖະກິດຕະຫຼາດ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການປັບປຸງບູລະນະ. ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ, ການປະຕິຮູບລະບຽບກົດໝາຍຖືກກຳນົດເປັນຈຸດໜັກໃຈກາງຂອງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ, ສ່ອງແສງເຖິງການນຳພາຂອງພັກ, ວຽກງານຊີ້ນຳ ບັນຊາຄວບຄຸມ ຂອງລັດຖະບານ, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ໃນການປະຕິບັດເປົ້າໝາຍກໍ່ສ້າງລັດຖະບານສ້າງສັນພັດທະນາ. ຕາມນັ້ນ, ລະບົບລະບຽບກົດໝາຍ, ຂໍ້ກຳນົດກົດໝາຍຂອງລັດຖະບານ, ກະຊວງ, ຂະແໜງການ ແລະ ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ກ່ຽວກັບການພັດທະນາເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ, ຮັບປະກັນການປ້ອງກັນຊາດ, ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ເພີ່ມທະວີວຽກງານພົວພັນຕ່າງປະເທດ... ໄດ້ຮັບການປະກາດໃຊ້ຢ່າງຄົບຊຸດ ແລະ ຄົບຖ້ວນພໍສົມຄວນ. ລະບຽບກົດໝາຍຂອງລະບົບການບໍລິຫານ ໄດ້ຮັບການປະຕິຮູບ ແລະ ໄດ້ປົວແປງບູລະນະໂດຍພື້ນຖານເປັນກ້າວໆ; ລະບຽບກົດໝາຍກ່ຽວກັບການຫັນເປັນສັງຄົມ, ຮ່ວມມືພາກລັດ-ເອກະຊົນ ໄດ້ປະກາດໃຊ້ ແລະ ເຂົ້າສູ່ຊີວິດສັງຄົມເທື່ອລະກ້າວ; ລະບຽບກົດໝາຍກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງກົງຈັກຂອງລະບົບການບໍລິຫານ, ກ່ຽວກັບສາຍພົວພັນລະຫວ່າງລັດກັບປະຊາຊົນ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ ແລະ ປົວແປງບູລະນະ. ວຽກງານໂຄສະນາເຜີຍແຜ່, ສຶກສາຮ່ຳຮຽນກົົດໝາຍ ໄດ້ຮັບປະກັນສິດເຂົ້າເຖິງກົດໝາຍຂອງປະຊາຊົນ, ຍົກສູງຄວາມຮູ້ດ້ານກົດໝາຍ, ສະຕິປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍຂອງປະຊາຊົນ.
ທີສອງ, ກົງຈັກບໍລິຫານແຫ່ງລັດແຕ່ສູນກາງຈົນຮອດທ້ອງຖິ່ນ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການປົວແປງບູລະນະ ທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງ ພາລະບົດບາດ ໜ້າທີ່, ຍົກສູງປະສິດທິຜົນ ແລະ ຜົນສັກສິດ ໃນການເຄື່ອນໄຫວ. ໄດ້ດຳເນີນການທົບທວນຄືນ ແລະ ປະກາດໃຊ້ບັນດາຂໍ້ກຳນົດໃໝ່ ກ່ຽວກັບທີ່ຕັ້ງ, ພາລະບົດບາດ, ໜ້າທີ່, ສິດອຳນາດ, ໂຄງສ້າງການຈັດຕັ້ງ ແລະ ການບັນຈຸທີ່ມີຢູ່ ຂອງບັນດາກະຊວງ, ອົງການທຽບເທົ່າກະຊວງ, ອົງການຂຶ້ນກັບລັດຖະບານ, ຄະນະກຳມະການປະຊາຊົນຂັ້ນຕ່າງໆ, ບັນດາອົງການວິຊາສະເພາະຂຶ້ນກັບຄະນະກຳມະການປະຊາຊົນຂັ້ນແຂວງ, ຂັ້ນເມືອງ, ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງຂຶ້ນກັບກົງຈັກການບໍລິຫານແຫ່ງລັດຢູ່ສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖີ່ນ. ການແບ່ງຂັ້ນໃນການຄຸ້ມຄອງລະຫວ່າງສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການຍູ້ແຮງຜັນຂະຫຍາຍ. ລັດຖະບານໄດ້ເພີ່ມທະວີການແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາທີ່ມີລັກສະນະຍຸດທະສາດ, ຍູ້ແຮງການກວດກາ, ຕິດຕາມກວດກາສຳລັບບັນດາໜ້າທີ່ໆໄດ້ແບ່ງຂັ້ນໃຫ້ທ້ອງຖິ່ນ. ສຳເລັດການແບ່ງປະເພດຫົວໜ່ວຍພາລະກິດພາກລັດ ເພື່ອຈະມີຮູບການເຫັນປ່ຽນໃຫ້ເໝາະສົມ. ຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງກົນໄກສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຕົນເອງ, ຮັບຜິດຊອບດ້ວຍຕົນເອງ ຂອງບັນດາຫົວໜ່ວຍພາລະກິກພາກລັດ. ຍູ້ແຮງການຫັນເປັນສັງຄົມ, ສົ່ງເສີມການສ້າງຕັ້ງບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງສະໜອງການບໍລິການສາທາລະນະ ຂອງບັນດາພາກສ່ວນເສດຖະກິດນອກພາກລັດ ໃນຂົງເຂດຕ່າງໆ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນໃນຂົງເຂດການສຶກສາ - ບຳລຸງກໍ່ສ້າງ, ສາທາລະນະສຸກ, ວິທະຍາສາດ - ເຕັກໂນໂລຊີ.
ທີສາມ, ການປະຕິຮູບລະບຽບການບໍລິຫານ ຖືກກຳນົດວ່າເປັນຂອດຈຸດໜັກໃຈກາງໜຶ່ງ ແລະ ໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຍາຍຢູ່ທຸກຂັ້ນການບໍລິຫານ ຕາມທິດຫັນເປັນງ່າຍດາຍ, ສ້າງສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ສະດວກສະບາຍ ປອດໂປ່ງໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດທຖະກິດ - ສັງຄົມ, ຮັບປະກັນຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທຳ ແລະ ສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ. ລັດຖະບານ, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ໄດ້ມີການປະກາດໃຊ້ມະຕິ, ຄຳສັ່ງເປັນຫຼາຍສະບັບ ແນໃສ່ຍູ້ແຮງການປະຕິຮູບລະບຽບການບໍລິຫານ ໃນຂົງເຂດຈຳນວນໜຶ່ງຄື: ທີ່ດິນ, ພາສີອາກອນ, ສຸລະກາກອນ, ປະກັນໄພສັງຄົມ, ຈົດທະບຽນການທຸລະກິດ ແລະ ກໍ່ສ້າງ, ຈົດທະບຽນສຳມະໂນຄົວ, ບັດປະຈຳຕົວ... ແນໃສ່ປົວແປງສິ່ງແວດລ້ອມແຫ່ງການທຸລະກິດ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດແຂ່ງຂັນ, ດຶງດູດການລົງທຶນ. ການຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດແຜນການຫັນລະບຽບການບໍລິຫານເປັນງ່າຍດາຍ ຕາມມະຕິສະເພາະ 25 ສະບັບ ຂອງລັດຖະບານ ເຊິ່ງບັນດາກະຊວງ ຂະແໜງການໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງສຳເລັດຜົນ ໂດຍໄດ້ຫັນເປັນງ່າຍດາຍຕໍ່ລະບຽບການບໍລິຫານ 4.481 ຂໍ້ໃນຈຳນວນທັງໝົດ 4.723 ຂໍ້, ບັນລຸອັດຕາສ່ວນ 94,87% (ນັບເຖິງທ້າຍປີ 2015). ໃນແຕ່ລະປີ, ການກວດຄືນລະບຽບການບໍລິຫານ ແລະຫັນມັນເປັນງ່າຍດາຍ; ການປະກາດ ແລະ ເອົາຂໍ້ກຳນົດໃໝ່ຕິດກະດານຢ່າງເປີດເຜີຍທີ່ບ່ອນຮັບ ແກ້ໄຂລະບຽບການບໍລິຫານ ໄດ້ຊ່ວຍປົດປ່ອຍແຫຼ່ງພະລັງສັງຄົມ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດແຂ່ງຂັນແຫ່ງຊາດ. ມີຫຼາຍໂຄງການ, ຄວາມຄິດລິເລີ່ມກ່ຽວກັບການປະຕິຮູບການບໍລິຫານທີ່ມີລັກສະນະບຸກທະລຸ ໄດ້ຮັບການຄົ້ນຄ້ວາກໍ່ສ້າງ ແລະ ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດ, ຜ່ານນັ້ນ, ໄດ້ບັນລຸຜົນສຳເລັດອັນຕັ້ງໜ້າຫຼາຍຢ່າງ, ພິເສດແມ່ນບັນດາຜົນສຳເລັດແຫ່ງການປະຕິຮູບ, ຫຍໍ້ສັ້ນເວລາ ແລະ ລະບຽບການບໍລິຫານ ກ່ຽວກັບພາສີອາກອນ ແລະ ປະກັນໄພສັງຄົມ. ກົນໄກ “ປະຕູດຽວ”, “ປະຕູດຽວມີການຕໍ່ເມື່ອງພາຍໃນ” ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການຍູ້ແຮງ ຜັນຂະຫຍາຍຢູ່ທ້ອງຖິ່ນຕ່າງໆ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການປະຕິຮູບລະບຽບການບໍລິຫານ ຕາມທິດມີຄວາມເປີດເຜີຍ, ໂປ່ງໃສ, ຫລຸດຜ່ອນຄວາມຫຍໍ້ທໍ້ ຄວາມລຳຄານໃຈໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງຕ່າງໆ.
ທີສີ່, ຄຸນນະພາບຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ໃນກົງຈັກການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ ໄດ້ຮັບການຍົກສູງກວ່າເກົ່າ, ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການ ແລະ ໜ້າທີ່ໄດ້ດີກວ່າເກົ່າ. ລະບົບເອກະສານນິຕິກຳທີ່ຫັນເປັນລະອຽດຕໍ່ຂໍ້ກຳນົດຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍລັດຖະກອນ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການກໍ່ສ້າງ, ປັບປຸງບູລະນະ. ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ໄດ້ປະກາດໃຊ້ຂໍ້ຕົກລົງສະບັບເລກທີ 1557/QĐ-TTg, ລົງວັນທີ 18 ຕຸລາ 2012 ກ່ຽວກັບການອານຸມັດຜ່ານໂຄງການ “ຍູ້ແຮງການປະຕິຮູບລະບອບການງານ ຂ້າລັດຖະການ” ແນໃສ່ກໍ່ສ້າງລະບົບການງານ ຂ້າລັດຖະການທີ່ “ຊຳໜິຊຳນານ, ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ຂະຫຍັນຂັນເຄື່ອນ, ໂປ່ງໃສ, ມີປະສິດທິຜົນ”. ຕາມນັ້ນ, ການປະຕິຮູບລະບອບການງານ ຂ້າລັດຖະການ ໃນໄລຍະເວລາທີ່ຜ່ານມາໄດ້ສຸມໃສ່ເປົ້າໝາຍກໍ່ສ້າງຖັນແຖວພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ ທີ່ມີຄຸມສົມບັດ, ຄວາມສາມາດ, ວິຊາສະເພາະ, ມີໂຄງສ້າງທີ່ເໝາະສົມ ໃນບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງ, ກົມກອງ ບົນພື້ນຖານຂອງການກຳນົດທີ່ຕັ້ງເຮັດວຽກ. ຮອດເດືອນທັນວາ 2015, ກະຊວງພາຍໃນພ້ອມກັບບັນດາກະຊວງທີ່ຄຸ້ມຄອງລັດຖະກອນສະເພາະຂະແໜງ ໄດ້ປະກາດໃຊ້ມາດຕະຖານຍົດສັກຕຳແໜ່ງຊັ້ນຂັ້ນຂ້າລັດຖະການເປັນ 47 ສະບັບ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ກະຊວງພາຍໃນກໍ່ໄດ້ປະສານສົມທົບຢ່າງຕັ້ງໜ້າກັບບັນດາກະຊວງ, ຂະແໜງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພື່ອບູລະນະ ແລະ ປະກາດໃຊ້ ໜັງສືວຽນປະສົມ ກ່ຽວກັບການກຳນົດລະຫັດ, ມາດຕະຖານຍົດສັກຕຳແໜ່ງວິຊາຊີບຂ້າລັດຖະການຂະແໜງການສະເພາະ. ວຽກງານສອບເສັງຄັດເລືອກ, ສອບເສັງເລື່ອນຊັ້ນຂັ້ນຂ້າລັດຖະການ ໄດ້ສຸມໃສ່ການຮັບປະກັນລັກສະນະພາວະວິໄສ, ຍຸຕິທຳ. ແບບວິທີຄັດເລືອກການນຳຂັ້ນກົມ, ຂັ້ນພະແນກ, ຂັ້ນຫ້ອງ ໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ ແລະໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ສ້າງສະພາບແວດລ້ອມແຫ່ງການແຂ່ງຂັນ, ດຶງດູດຄົນທີ່ມີຄຸມສົມບັດ ຄວາມສາມາດ ເຂົ້າຮ່ວມການຄັດເລືອກ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສະໜັບສະໜູນຈາກຫາງສຽງໃນສັງຄົມ. ວຽກງານບຳລຸງກໍ່ສ້າງພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການໄດ້ສຸມໃສ່ການຍົກສູງລະດັບຄວາມຮູ້ຕາມກົນໄກຄຸ້ມຄອງແບບໃໝ່ ແລະ ທັກສະການເຮັດວຽກ.
ວຽກງານຄຸ້ມຄອງ, ຕີລາຄາ, ແບ່ງປະເພດພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ, ພິເສດແມ່ນ ການປັບປຸງວຽກງານຄຸ້ມຄອງພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ ໄດ້ຮັບການຍູ້ແຮງຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດ. ໄດ້ກໍ່ສ້າງແລະປະຕິບັດນະໂຍບາຍກ່ຽວກັບການດຶງດູດ, ຄົ້ນເຜີຍ, ນຳໃຊ້ ແລະ ເກື້ອກຸນຜູ້ທີ່ມີຄວາມເກັ່ງກ້າສາມາດໃນການເຄື່ອນໄຫວດ້ານວຽກງານການບໍລິຫານ. ນະໂຍບາຍປັບປຸງການບັນຈຸລັດຖະກອນໃຫ້ກະທັດລັດເພື່ອຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຍາຍໃນເບື້ອງຕົ້ນ. ການປະຕິຮູບເງິນເດືອນ ແລະ ບັນດາລະບອບ, ນະໂຍບາຍອື່ນ ສຳລັບຖັນແຖວພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ໄດ້ປະຕິບັດຕາມແຜນການດຳເນີນງານ. ບັນດານະໂຍບາຍກ່ຽວກັບການດຶງດູດ, ລະດົມສົ່ງເສີມໃຫ້ພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ເສີມຂະຫຍາຍຄວາມເກັ່ງກ້າສາມາດຂອງຕົນໃນການເຄື່ອນໄຫວດ້ານວຽກງານການບໍລິຫານນັ້ນ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່, ຫັນເປັນລະອຽດ.
ທີຫ້າ, ສະຖາບັນ, ກົດໝາຍ, ກົນໄກ, ນະໂຍບາຍກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງລາຍຮັບ, ລາຍຈ່າຍງົບປະມານ ແລະ ຄຸ້ມຄອງການນຳໃຊ້ຊັບສິນແຫ່ງລັດ ໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ ປັບປຸງບູລະນະເທື່ອລະກ້າວ ແລະ ນັບມື້ນັບເໝາະສົມກວ່າເກົ່າ, ຜ່ານນັ້ນ ໄດ້ເພີ່ນທະວີລັກສະນະປະສິດທິຜົນຂອງການໃຊ້ຈ່າຍພາກລັດ, ຫລຸດຜ່ອນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຄວາມຟຸມເຟືອຍໃນການນຳໃຊ້ງົບປະມານແຫ່ງລັດ, ປະກອບສ່ວນເພີ່ມທະວີລະບຽບວິໄນດ້ານການເງິນ, ເພີ່ມທະວີລັກສະນະໂປ່ງໃສ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບກ່ຽວກັບການລາຍງານອະທິບາຍ ໃນການປະຕິບັດດ້ານງົບປະມານ. ການຫັນເປັນກົດໝາຍ ແລະ ຫັນເປັນເປີດເຜີຍຕໍ່ບັນດາແຫຼ່ງລາຍຮັບ ແລະ ລາຍຈ່າຍງົບປະມານ ກໍໄດ້ຍົກສູງລັກສະນະປະຊາທິປະໄຕ ແລະ ໂປ່ງໃສ ໃນການຄຸ້ມຄອງງົບປະມານແຫ່ງລັດ. ລະບຽບການບໍລິຫານໃນການເກັບລາຍຮັບ ແລະໃຊ້ຈ່າຍງົບປະມານແຫ່ງລັດ ກໍໄດ້ຮັບການປະຕິຮູບຢ່າງແຂງແຮງຕາມທິດເປີດເຜີຍ, ຍຸຕິທຳ, ສະດວກ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ການຄຸ້ມຄອງ, ນຳໃຊ້ ແລະ ລົງທຶນຈັດຊື້ເຄື່ອງຂອງພາກລັດ ກໍໄດ້ກຳນົດຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກວ່າອີກ. ກົນໄກເປັນເຈົ້າດ້ວຍຕົນເອງ, ຮັບຜິດຊອບດ້ວຍຕົນເອງກ່ຽວກັບການນຳໃຊ້ການບັນຈຸພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການບໍລິຫານ ສຳລັບອົງການຈັດຕັ້ງແຫ່ງລັດ ແລະ ກົນໄກຮັບປະກັນການເງິນດ້ວຍຕົນເອງ ສຳລັບໜ່ວຍພາລະກິດແຫ່ງລັດ, ອົງການຈັດຕັ້ງວິທະຍາສາດແລະເຕັກໂນໂລຊີແຫ່ງລັດ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດ.
ບັນດາກົນໄກ, ນະໂຍບາຍກ່ຽວກັບພາສີອາກອນ, ເງິນເດືອນ, ຄ່າແຮງງານ, ປະກັນໄພສັງຄົມ, ສະຫວັດດີການສັງຄົມ ກໍສືບຕໍ່ໄດ້ລັດຖະບານ ແລະ ກະຊວງ, ຂະແໜງການຕ່າງໆ ຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ບູລະນະໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການປະຕິຮູບ. ກົນໄກ, ນະໂຍບາຍການເງິນສຳລັບວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດ; ຄຸ້ມຄອງການກູ້ຢືມ ແລະ ຊຳລະໜີ້ຕ່າງປະເທດ, ໜີ້ລັດຖະບານ, ໜີ້ແຫ່ງຊາດ, ໜີ້ສາທາລະນະ; ການຈັດແບ່ງງົບປະມານແຫ່ງລັດໃຫ້ອົງການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງໃໝ່.
ທີຫົກ, ການໝູນໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຂໍ້ມູນຂ່າວສານໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງອົງການບໍລິຫານ ໄດ້ຮັບການຍູ້ແຮງ, ຕາມນັ້ນ ຍົກສູງຄຸນນະພາບການເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ສະໜອງການບໍລິການສາທາລະນະໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ, ການຈັດຕັ້ງຂອງອົງການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ ຕາມທິດເປີດເຜີຍ ແລະ ໂປ່ງໃສ. ລັດຖະບານ, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ໄດ້ມີການຊີ້ນຳ, ບັນຊາຄວບຄຸມຢ່າງແທດເຖິງ ແນໃສ່ຊຸກຍູ້ການໝູນໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຂໍ້ມູນຂ່າວສານໃນບັນດາອົງການລັດ, ບູລະນາ ແລະ ຍູ້ແຮງການເຄື່ອນໄຫວຂອງເຄືອຂ່າຍສື່ສານເອເລັກໂຕຣນິກການບໍລິຫານຂອງລັດຖະບານໃນອິນເຕີເນັດ. ບັນດາກະຊວງ, ຂະແໜງການ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ໄດ້ເພີ່ມທະວີການໝູນໃຊ້ລະບົບຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບຕາມມາດຕະຖານ TCVN ISO 9001:2000 ແລະ ຫັນປ່ຽນມາສູ່ລະບົບຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບຕາມມາດຕະຖານ TCVN ISO 9001:2008 ເປັນກ້າວໆ ເຂົ້າໃນການເຄື່ອນໄຫວຄຸ້ມຄອງລັດ ແນໃສ່ຍົກສູງຄຸນນະພາບ, ປະສິດທິຜົນ, ລັກສະນະເປີດເຜີຍ, ໂປ່ງໃສໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ ໃນລະບົບກົງຈັກບໍລິຫານແຫ່ງລັດ. ສຳນັກງານອົງການບໍລິຫານແຫ່ງລັດໄດ້ຮັບການເອົາໃຈໃສ່ລົງທຶນກໍ່ສ້າງໃຫ້ໃຫຍ່ໂຕໂອ້ຖົງ ແລະ ທັນສະໄໝກວ່າເກົ່າ. ທ້ອງຖິ່ນຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ມີເງື່ອນໄຂກໍໄດ້ກໍ່ສ້າງສູນການບໍລິຫານລວມສູນຂອງແຂວງ, ນະຄອນ, ເມືອງ ຄື: ນະຄອນດ່າໜັງ, ບັນດາແຂວງ ບິ່ງເຢືອງ, ບ່າເຣ້ຍ - ຫວູງເຕົ່າ, ກວ໋າງນິນ..., ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ແກ່ການປ່ຽນແປງໃໝ່ວຽກງານບໍລິຫານຄຸ້ມຄອງ, ພ້ອມທັງສ້າງຄວາມສະດວກໃຫ້ການໝູນໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຂໍ້ມູນຂ່າວສານ, ນຳໃຊ້ອຸປະກອນວັດຖຸທີ່ທັນສະໄໝເຂົ້າໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງອົງການບໍລິຫານ.
ບັນດາຂໍ້ຈຳກັດ, ສິ່ງຄົງຄ້າງ
ຄງງຄູ່ກັບບັນດາຜົນສຳເລັດອັນຕັ້ງໜ້າທີ່ບັນລຸໄດ້ນັ້ນ, ທຽບກັບເປົ້າໝາຍຂອງການປະຕິຮູບ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຕົວຈິງ, ການປະຕິຮູບການບໍລິຫານໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາກໍ່ຍັງມີຂໍ້ຈຳກັດ ສິ່ງຄົງຄ້າງຫຼາຍປະການ, ນັ້ນແມ່ນ:
- ລະບົບລະບຽບກົດໝາຍ, ກົດໝາຍຍັງບໍ່ທັນຄົບຊຸດ ແລະ ຍັບບໍ່ທັນເປັນເອກະພາບ, ຍັງບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຕ້ອງການ ແຫ່ງການພັດທະນາລະບົບເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ເປີດກວ້າງປະຊາທິປະໄຕໃນຊີວິດສັງຄົມ ໃນສະພາບການໃໝ່. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ສະແດງອອກຢູ່ທີ່ ມີກົດໝາຍ, ຄຳສັ່ງຕາມກົດໝາຍບາງສະບັບໄດ້ຖືກຮັບຮອງແລ້ວ ແຕ່ການອອກດຳລັດ ແລະ ໜັງສືວຽນແນະນຳການຜັນຂະຫຍາຍພັດປະກາດໃຊ້ຢ່າງຊັກຊ້າ. ຍັງມີສະພາບການຕິດໜີ້ເອກະສານ ໃນລາຍການສ້າງຂໍ້ກຳນົດກົດໝາຍແຕ່ລະປີ. ລະດັບສອດຄ່ອງລະຫວ່າງເນື້ອໃນຂອງເອກະສານກົດໝາຍນິຕິກຳ ກັບບັນດາສົມທິສັນຍາສາກົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຍັງມີຄວາມຈຳກັດ; ວຽກງານກວດຄືນ, ຫັນເປັນລະບົບເອກະສານກົດໝາຍນິຕິກຳ ກໍຍັງມີຄວາມຊັກຊ້າ.
- ລະບຽບການບໍລິຫານຢູ່ບາງຂົງເຂດຍັງມີຄວາມສັບສົນ ຫຍຸ້ງເຫຍີງ; ຈຳນວນລະບຽບການບໍລິຫານປະຕິບັດຕາມກົນໄກ “ປະຕູດຽວມີການຕໍ່ເມື່ອງພາຍໃນ” ກໍຍັງໜ້ອຍ. ພື້ນຖານວັດຖຸຢູ່ພາກສ່ວນຮັບແລະສົ່ງເອກະສານ ເຖິງວ່າໄດ້ຮັບການລົງທຶນຍົກລະດັບ ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ຕອບສະໜອງໄດ້ກັບຄວາມຮຽກຮ້ອງຂອງການຫັນລະບົບການບໍລິຫານເປັນທັນສະໄໝ. ຈຳນວນການບໍລິການສາທາລະນະສະໜອງຕາມສາຍອອນໄລລະດັບ 3 - 4 ກໍຍັງມີຄວາມຈຳກັດ.
- ການກວດຄືນພາລະບົດບາດ, ໜ້າທີ່ຂອງກົງຈັກການບໍລິຫານແຫ່ງລັດທັງໝົດ ຍັງຊັກຊ້າ, ຍັງບໍ່ທັນສອດຄ່ອງກັບຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການພັດທະນາລະບົບເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ. ກົງຈັກການບໍລິຫານຍັງພະລຸງພະລັງ, ບໍ່ກະທັດລັດ, ຍັງສັບສົນ, ບໍ່ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ. ການປັບປຸງການບັນຈຸລັດຖະກອນໃຫ້ກະທັດລັດ ກໍໄດ້ຮັບຜົນບໍ່ພໍທໍ່ໃດ. ບາງຂົງເຂດຄຸ້ມຄອງລັດຍັງມີຂໍ້ຄົງຄ້າງ, ຊ້ຳຊ້ອນກັນ. ການແບ່ງຂັ້ນຄຸ້ມຄອງລັດ ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງເດັດຂາດ, ເຂັ້ມງວດ. ການເຄື່ອນໄຫວຂອງກົງຈັກການບໍລິຫານແຕ່ສູນກາງຈົນຮອດທ້ອງຖິ່ນ ຍັງບໍ່ເປັນເອກະພາບ, ທະລຸລົ່ງແທ້ເທື່ອ. ການປ່ຽນແປງແບບວິທີການຄຸ້ມຄອງ, ບັນຊາຄວບຄຸມຂອງກົງຈັກບໍລິຫານ ກໍຍັງຊັກຊ້າ; ຫຼັກດຳເນີນການເຮັດວຽກຂອງບັນດາອົງການບໍລິຫານ ເບິ່ງລວມຍັງບໍ່ມີລັກສະນະວິຊາອາຊີບ. ການປະສານສົມທົບລະຫວ່າງບັນດາອົງການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ ໃນຂະບວນວິວັດຂອງການແກ້ໄຂວຽກງານ ຍັງບໍ່ໄດ້ແໜ້ນແຟ້ນ.
- ຄຸນນະພາບຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການບາງບ່ອນຍັງບໍ່ໄດ້ເທົ່າທຽມກັນ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳ ຍັງອ່ອນແອ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນຄວາມສາມາດຄົ້ນເຫັນບັນຫາ, ການເສນາທິການ ແລະ ສະເໜີບັນດາມາດຕະການແກ້ໄຂ; ພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການຈຳນວນໜຶ່ງ ທີ່ເຮັດວຽກງານພົວພັນເຖິງອົງການຈັດຕັ້ງແລະປະຊາຊົນ ກໍຍັງບໍ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງ, ບາງຄັ້ງ ບາງບ່ອນພັດຍັງກໍ່ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ກໍ່ຄວາມລຳຄານໃຈໃຫ້ຜູ້ອື່ນ. ການສອບເສັງຄັດເລືອກພະນັກງານນຳພາ ຄຸ້ມຄອງ ກໍໄດ້ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດຢ່າງຊັກຊ້າ. ວຽກງານກວດກາ, ກວດການການງານບໍລິຫານ ແລະ ປະຕິບັດວິໄນ ຕໍ່ພະນັັກງານ ລັດຖະກອນທີ່ລະເມີດກົດໝາຍ ຍັງບໍ່ທັນເປັນປົກກະຕິ, ປະສິດທິຜົນຍັງຕ່ຳ.
- ການປະຕິຮູບການເງິນຫຼວງໄດ້ປະຕິບັດໃນເບື້ອງຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ, ຜົນສຳເລັດທີ່ບັນລຸໄດ້ກໍຍັງຕ່ຳ. ບັນດາອົງການທີ່ມີອຳນາດຕັດສິນໃນການຄຸ້ມຄອງ ຍັງບໍ່ກ້າຜັນຂະຫຍາຍການມອບສິດເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ໃຫ້ແກ່ອົງການພາລະກິດການບໍລິການແຫ່ງລັດ, ຍັງບໍ່ມີມາດຕະການເພື່ອສົ່ງເສີມໃຫ້ບັນດາອົງການພາລະກິດການບໍລິການແຫ່ງລັດ ໃນການຈົດທະບຽນປະຕິບັດການເປັນເຈົ້າດ້ວຍຕົນເອງ; ການຫັນເປັນສັງຄົມຕໍ່ການເຄື່ອນໄຫວບໍລິການສາທາລະນະ ກໍຍັງຊັກຊ້າຢູ່.
- ຜົນສຳເລັດກ່ຽວກັບການຜັນຂະຫຍາຍການໝູນໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີສື່ສານ, ໝູນໃຊ້ລະບົບຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບຕາມມາດຕະຖານ ISO 9001:2008 ເຂົ້າໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງບັນດາອົງການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ ກໍຍັງຈຳກັດ. ການກໍ່ສ້າງສຳນັກງານໃຫ້ທັນສະໄໝ ກໍຍັງບໍ່ທັນຄົບຊຸດ, ຍັງມີລັກສະນະປີກຍ່ອຍ ກະແຈກກະຈາຍ. ການລົງທຶນກໍ່ສ້າງສຳນັກງານຕາແສງ, ໝູນໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີສື່ສານ ກໍບໍ່ບັນລຸຜົນສຳເລັດຕາມທີ່ຄາດຫວັງ.
- ວຽກງານໂຄສະນາຖະແຫຼງຂ່າວ ສະໜອງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ, ສ້າງຄວາມເຫັນດີເຫັນພ້ອມກັນພາຍໃນປະຊາຊົນແລະສັງຄົມ ໄດ້ຮັບປະສິດທິຜົນໜ້ອຍ, ບໍ່ຕອບສະໜອງໄດ້ກັບຄວາມຕ້ອງການ, ດັ່ງນັ້ນ, ຈຶ່ງມີຫາງສຽງໃຫ້ທັດສະນະວ່າ ການປະຕິຮູບການບໍລິຫານຍັງຊັກຊ້າ. ການລະດົມການເຂົ້າຮ່ວມ, ປະກອບຄວາມຄິດເຫັນຂອງປະຊາຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງ, ວິສາຫະກິດ - ຊຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ຊົມໃຊ້ຜົນງານແຫ່ງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ - ເຂົ້າໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ ກໍຍັງຖືກຈຳກັດ.
ສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ ຕາມຈິດໃຈຂອງມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ
ມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ ໄດ້ກຳນົດ 6 ໜ້າທີ່ຈຸດສຸມໃຈກາງ ເພື່ອແນໃສ່ຍູ້ແຮງພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່ ຢ່າງຮອບດ້ານ, ຄົບຊຸດ; ພັດທະນາເສດຖະກິດຢ່າງໄວ ແລະ ຍືນຍົງ, ສູ້ຊົນສ້າງປະເທດຫວຽດນາມໃຫ້ກາຍເປັນປະເທດອຸດສາຫະກຳໂດຍພື້ນຖານ ຕາມທິດທັນສະໄໝໂດຍໄວ; ຍົກສູງລະດັບຊີວິດດ້ານວັດຖຸ ແລະ ຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນ. ໃນນັ້ນ, ໜ້າທີ່ຈຸດສຸມໃຈກາງຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ມີຜົນກະທົບອັນສຳຄັນ, ມີຄວາມສະທ້ອນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ເຖິງຂະບວນວິວັດແຫ່ງການຜັນຂະຫຍາຍການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ ໃນໄລຍະຕໍ່ໄປນີ້ ຄື ກໍ່ສ້າງການຈັດຕັ້ງກົງຈັກຂອງລະບົບການເມືອງທັງໝົດໃຫ້ກະທັດລັດຮັດກຸມດີ, ແລະເຄື່ອນໄຫວຢ່າງມີຄວາມສັກສິດ ມີປະສິດທິຜົນ; ຍູ້ແຮງການຕໍ່ສູ້ຕ້ານ, ສະກັດກັ້ນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງແລະຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍ, ອາດຍາສິດ; ສຸມໃສ່ປະຕິບັດບັນດາມາດຕະການກ່ຽວກັບການຍົກສູງຄຸນນະພາບການເຕີບໂຕ, ຍົກສູງປະສິດຕິພາບຂອງແຮງງານ ແລະ ຄວາມສາມາດແຂ່ງຂັນ ຂອງລະບົບເສດຖະກິດ; ສືບຕໍ່ປະຕິບັດໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນ ການບຸກທະລຸຍຸດທະສາດໃນສາມດ້ານ (ປັບປຸງບູລະນະລະບຽບກົດໝາຍເສດຖະກິດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ; ປ່ຽນແປງໃໝ່ການສຶກສາ, ບຳລຸງກໍ່ສ້າງ, ພັດທະນາແຫຼ່ງບຸກຄະລາກອນ ຢ່າງເປັນພື້ນຖານ ຮອບດ້ານ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນແຫຼ່ງບຸກຄະລາກອນຄຸນນະພາບສູງ; ກໍ່ສ້າງລະບົບໂຄງສ້າງພື້ນຖານໃຫ້ຄົບຊຸດ).
ເພື່ອຍູ້ແຮງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານຕາມຈິດໃຈຂອງມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ, ໃນເວລາຕໍ່ໄປນີ້ ລັດຖະບານ, ບັນດາກະຊວງ, ຂະແໜງການ, ທ້ອງຖິ່ນ ຕ້ອງຜັນຂະຫຍາຍການປະຕິບັດບັນດາໜ້າທີ່ປະຕິຮູບການບໍລິຫານ ໃນຂໍ້ຕົກລົງສະບັບເລກທີ 225/QĐ-TTg, ລົງວັນທີ 4 ກຸມພາ 2016, ຂອງລັດຖະບານກ່ຽວກັບການອະນຸມັດຜ່ານແຜນການປະຕິຮູບການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ ໄລຍະ 2016 - 2020 ໃຫ້ຄົບຊຸດ, ໃນນັ້ນ ຕ້ອງສຸມໃສ່ການປະຕິບັດບັນດາເນື້ອໃນອັນຕົ້ນຕໍ່ດັ່ງລຸ່ມນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ເພີ່ມທະວີການນຳພາຂອງພັກຕໍ່ກັບວຽກງານປະຕິຮູບການບໍລິຫານ. ການນຳພາຂອງພັກຕໍ່ກັບວຽກງານປະຕິຮູບການບໍລິຫານ ໄດ້ສະແດງອອກຜ່ານການຕັດສິນຕົກລົງບັນດາເປົ້າໝາຍ, ທັດສະນະ, ນະໂຍບາຍ ແລະ ມາດຕະການໃຫຍ່ ກ່ຽວກັບການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ; ນຳພາວຽກງານໂຄສະນາ, ສຶກສາອົບຮົມ ແນໃສ່ຮັບປະກັນການຮັບຮູ້ໃຫ້ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ການກະທຳເປັນເອກະພາບ ໃນບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງຂອງພັກ, ໃນພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ ກ່ຽວກັບໜ້າທີ່ປະຕິຮູບການບໍລິຫານ; ນຳພາການກໍ່ສ້າງບັນດາລະບຽບກົດໝາຍ, ກົດໝາຍ, ນະໂຍບາຍ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບສະພາບການຕົວຈິງ ແລະ ນະໂຍບາຍ, ມະຕິຂອງພັກ. ເພີ່ມທະວີການນຳພາ, ກວດກາ, ຄວບຄຸມ, ສະຫລຸບບເບື້ອງຕົ້ນ, ດັດແກ້ໃຫ້ທັນເວລາ ການປະຕິບັດບັນດານະໂຍບາຍ, ມະຕິຂອງພັກ ກ່ຽວກັບວຽກງານປະຕິຮູບການບໍລິຫານ. ບັນດາຄະນະພັກທີ່ນຳພາອົງການຈັດຕັ້ງ, ອຳນາດການປົກຄອງ ຕ້ອງກໍ່ສ້າງໂຄງການ, ແຜນການກ່ຽວກັບການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ, ພິເສດແມ່ນການປະຕິຮູບລະບຽບການບໍລິຫານ ເພື່ອຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ, ວິສາຫະກິດ ແລະ ໂດຍຜ່ານຜົນສຳເລັດແຫ່ງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ ເພື່ອສັງເກດ, ຕີລາຄາ, ນຳໃຊ້ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ.
ທີສອງ, ສືບຕໍ່ກໍ່ສ້າງ ແລະ ບູລະນະລະບົບລະບຽບກົດໝາຍ, ໃນນັ້ນ ຕົ້ນຕໍແມ່ນລະບຽບກົດໝາຍເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ລະບຽບກົດໝາຍກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງ, ການເຄື່ອນໄຫວຂອງລະບົບການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ. ເອົາໃຈໃສ່ເຖິງຄຸນນະພາບການກໍ່ສ້າງລະບົບເອກະສານດ້ານກົດໝາຍ ຕາມທິດສ້າງສະພາບແວດລ້ອມທີ່ສະເໝີພາບ, ໂປ່ງໃສ, ສະດວກອຳນວຍໃຫ້ບັນດາພາກສ່ວນເສດຖະກິດແຂ່ງຂັນກັນໂດຍເສລີ ບົນພື້ນຖານກົດໝາຍ. ຍຸບເລີກ, ປັບປຸງ ຫຼືແກ້ໄຂເພີ່ມເຕີ່ມບັນດາລະບຽບກົດໝາຍທີ່ຫຼ້າຫຼັງ ບໍ່ເໝາະສົມ, ພ້ອມທັງສ້າງຕັ້ງບັນດາລະບຽບກົດໝາຍທີ່ຕ້ອງການ ເພື່ອບັນຊາຄວບຄຸມການພົວພັນເສດຖະກິດ - ສັງຄົມທີ່ເກີດໃໝ່ຕ່າງໆ ຕາມລຳດັບດຳເນີນການພັດທະນາຂອງລະບົບເສດຖະກິດຕະຫຼາດ ແລະ ຂະບວນວິວັດແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດສາກົນ. ໃນເງື່ອນໄຂເສດຖະກິດເປີດປະຕູ ແລະມີລັກສະນະໂລກ, ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຮົາຕ້ອງສ້າງຕັ້ງລະບົບລະບຽບກົດໝາຍເສດຖະກິດ, ລະບຽບກົດໝາຍການບໍລິຫານ ທີ່ຄົບຊຸດ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບກົດທົ່ວໄປຂອງໂລກ, ຕ້ອງປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງກົງຈັກ ແລະ ຍົກສູງລະດັບຄວາມຮູ້, ຄວາມສາມາດ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຂອງພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ ເພື່ອອາດສາມາດເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບປະຊາຄົມສາກົນ.
ທີ່ສາມ, ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງລັດຖະບານ ປີ 2015 ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຈັດຕັ້ງອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ປີ 2015 ໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນ, ຕາມນັ້ນ, ດັດແປງພາລະບົດບາດຂອງລັດຖະບານ ໃຫ້ເໝາະສົມກັບຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງກົນໄກເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ, ບົນພື້ນຖານນັ້ນ, ກຳນົດອຳນາດຕັດສິນຂອງລັດຖະບານ, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຢ່າງຈະແຈ້ງ. ລັດຖະບານ, ບັນດາກະຊວງ, ຄະນະກຳມະການປະຊາຊົນຂັ້ນຕ່າງໆ ປະຕິບັດພາລະບົດບາດ ໜ້າທີ່ຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານລັດ ຊຶ່ງມີເນື້ອໃນຕ່າງໆຄື ວາງແຜນຍຸດທະສາດ ແຜນການພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ; ກໍ່ສ້າງແລະປະກາດໃຊ້ລະບຽບກົດໝາຍ ນະໂຍບາຍ; ຍົກສູງຄວາມສາມາດຂອງພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ, ຄຸນນະພາບວຽກງານວາງແຜນກຳນົດ, ຄຸ້ມຄອງແຜນກຳນົດ, ເພີ່ມທະວີການກວດກາ ຕິດຕາມກວດກາ, ຮັບປະກັນການນຳພາລວມສູນ ເປັນເອກະພາບຂອງສູນກາງ ແລະ ເສິມຂະຫຍາຍລັກສະນະເປັນເຈົ້າການ, ຫົວຄິດປະດິດສ້າງຂອງບັນດາຂັ້ນ, ຂະແໜງການຕ່າງໆ ໃນການຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດ. ຍູ້ແຮງການແບ່ງຂັ້ນລະຫວ່າງສູນກາງ - ທ້ອງຖິ່ນ. ປະຕິບັດຢ່າງເດັດຂາດການມອບໂອນບັນດາພາລະບົດບາດ, ເນື້ອໃນວຽກງານ ທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບພາລະບົດບາດຂອງລະບົບການບໍລິຫານ ມາໃຫ້ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ, ອົງການນອກພາກລັດ, ອົງການພາລະກິດບໍລິການສາທາລະນະ, ວິສາຫະກິດ ແລະ ເອກະຊົນ ເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບໃຫ້ໄດ້ນັບມື້ນັບຫຼາຍກວ່າເກົ່າ ຕາມທິດຍູ້ແຮງການຫັນເປັນສັງຄົມ. ສືບຕໍ່ປະຕິຮູບ ແລະ ຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງ ກົນໄກເປັນເຈົ້າຕົນເອງແລະຮັບຜິດຊອບດ້ວຍຕົນເອງ ຂອງບັນດາອົງການພາລະກິດບໍລິການສາທາລະນະ; ຮັບປະກັນຄວາມເພິ່ງພໍໃຈຂອງບຸກຄົນຕໍ່ການບໍລິການ ໂດຍອົງການພາລະກິດບໍລິການສາທາລະນະສະໜອງໃຫ້ ໃນຂົງເຂດຕ່າງໆຄື ການສຶກສາ, ສະທາລະນະສຸກ ໃຫ້ບັນລຸຫຼາຍກວ່າ 80% ໃນປີ 2020.
ທີສີ່, ຍູເແຮງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ ເພື່ອປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຍົກສູງຄຸນນະພາບ, ປະສິດທິຜົນການສະໜອງການບໍລິການສາທາລະນະ ຂອງກົງຈັກບໍລິຫານແຫ່ງລັດ ໃນສະພາບການເຊື່ອມໂຍງຢ່າງກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງເຂົ້າກັບເສດຖະກິດໂລກ. ປະຕິຮູບບັນດາລະບຽບການບໍລິຫານທັງໝົດ ແລະຫັນມັນເປັນງ່າຍດາຍ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນລະບຽບການບໍລິຫານທີ່ພົວພັນເຖິງປະຊາຊົນ, ວິສາຫະກິດ; ສືບຕໍ່ກວດຄືນບັນດາເອກະສານກົດໝາຍນິຕິກຳ ທີ່ກຳນົດກ່ຽວກັບລະບຽບການບໍລິຫານ ຂອງບັນດາອົງການລັດແຕ່ສູນກາງຈົນຮອດທ້ອງຖິ່ນ, ລົບລ້າງບັນດາລະບຽບການບໍລິຫານທີ່ກຳລັງກໍ່ຄວາມກີດຂວາງຕໍ່ການພັດທະນາການຜະລິດ ແລະ ທຸລະກິດ. ບັນດາລະບຽບການບໍລິຫານທີ່ພົວພັນເຖິງການເຄື່ອນໄຫວສະໜອງການບໍລິການດ້ານບໍລິຫານສາທາລະນະ ທີ່ວາງອອກມາຕ້ອງເໝາະສົມກັບເງື່ອນໄຂຕົວຈິງ ແລະ ມີຄວາມສາມາດປະຕິບັດໄດ້; ຍົກສູງຄຸນນະພາບ, ປະສິດທິຜົນຂອງການແກ້ໄຂລະບຽບການບໍລິຫານຕາມກົນໄກ “ປະຕູດຽວ” “ປະຕູດຽວມີການຕໍ່ເມື່ອງພາຍໃນ”, ລະດັບຄວາມເພິ່ງພໍໃຈຂອງປະຊາຊົນແລະວິສາຫະກິດ ກ່ຽວກັບລະບຽບການບໍລິຫານ ໃຫ້ບັນລຸຫຼາຍກວ່າ 80% ໃນປີ 2020.
ທີ່ຫ້າ, ສືບຕໍ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ ແລະ ບັນດາເອກະສານແນະນຳປະຕິບັດກົດໝາຍ ບົນພື້ນຖານການປ່ຽນແປງໃໝ່ບັນດາຂອດວຽກງານພະນັກງານໃຫ້ຄົບຊຸດ. ກໍ່ສ້າງ ແລະ ປະຕິບັດລະບອບການບໍລິຫານໃຫ້ເປັນເອກະພາບ, ປະຊາທິປະໄຕ, ເປີດເຜີຍ, ປອດໃສ, ຖືກຕາມອຳນາດຕັດສິນ ແລະ ມີການກວດກາ ຕິດຕາມກວດກາ, ຄຽງຄູ່ກັບການສ້າງຕັ້ງກົນໄກ ນະໂຍບາຍແນໃສ່ເສີມຂະຫຍາຍຄວາມສາມາດຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ. ສຸມໃສ່ປະຕິບັດວຽກງານຕີລາຄາ, ແບ່ງປະເພດພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ຮັບປະກັນຄວາມສອດຄ່ອງຖືກຕ້ອງ ພາວະວິໄສ ປອດໃສ, ເຊີດຊູ ເສີມຂະຫຍາຍພາລະບົດບາດ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນຳພາ, ສ້າງຄວາມຫັນປ່ຽນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ເທື່ອລະກ້າວ, ເປີດເຜີຍຜົນສຳເລັດການຕີລາຄາ, ສ້າງຄວາມເຫັນດີເຫັນພ້ອມໃນຫາງສຽງສັງຄົມ. ກໍ່ສ້າງໂຄງປະກອບພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການຕາມທີ່ຕັ້ງການງານ ແລະ ປະຕິບັດນະໂຍບາຍກ່ຽວກັບການບັນຈຸລັດຖະກອນໃຫ້ກະທັດຮັດ. ເພີ່ມທະວີລະບຽບວິໄນໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການປະຕິບັດໜ້າທີ່ ການງານຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ.
ທີຫົກ, ຜັນຂະຫຍາຍການກໍ່ສ້າງລັດຖະບານເອເລັກໂຕຣນິກ, ອຳນາດການປົກຄອງເອເລັກໂຕຣນິກຕາມມະຕິສະບັບເລກທີ 36a/NQ-CP ລົງເມື່ອວັນທີ 14 ຕຸລາ 2015 ຂອງລັດຖະບານ. ຕາມນັ້ນ, ຍູ້ແຮງການໝູນໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ເຂົ້າໃນການຄຸ້ມຄອງການບໍລິຫານ ແລະ ນຳໃຊ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນເຕັກໂນໂລຊີຂໍ້ມູນຂ່າວສານໃນວຽກງານຊີ້ນຳ ບັນຊາຄວບຄຸມລວມສູນ, ເປັນເອກະພາບຂອງລັດຖະບານ ແລະ ລະບົບການບໍລິຫານໃນຂັ້ນຕ່າງໆ. ພ້ອມທັງ, ຍູ້ແຮງການໝູນໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຂໍ້ມູນຂ່າວສານໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງອົງການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ ແລະ ໃນການແກ້ໄຂວຽກງານຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ວິສາຫະກິດ, ຮັບປະກັນລັກສະນະປະສິດທິຜົນ ທັນເວລາ ເປີດເຜີຍ ແລະ ໂປ່ງໃສ ໃນການປະຕິບັດການງານ, ຍົກສູງຄຸນນະພາບການສະໜອງການບໍລິການສາທາລະນະ./.
ເລຫວິງເຕິນ
ກຳມະການສູນກາງພັກ, ລັດຖະມົນຕີກະຊວງພາຍໃນ
--------------------
ບົດນີ້ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບທີ 884 (ເດືອນມິຖຸນາ 2016)