ໃນເຄິ່ງທໍາອິດຂອງສະຕະວັດທີ XNUMX, ນັກຂຽນອາເມລິກາຈໍານວນຫນ້ອຍຈະປະກອບມີ Faulkner, Hemingway, Steinbeck, ເປັນເຈົ້າຂອງ ທ້າວຄາເຊິນ McCuller ແລະແມ້ກະທັ້ງສຸດທ້າຍ capot Truman ຖ້າທ່ານຮີບຮ້ອນຂ້າພະເຈົ້າ, ພວກເຂົາເຈົ້າປະກອບຮູບພາບວັນນະຄະດີໂດຍສະເພາະ, ຂອບໃຈພຣະເຈົ້າ, ເບິ່ງຄືວ່າຈະຫນີຈາກປ້າຍຊື່ປົກກະຕິໃນບັນດາຜູ້ບັນຍາຍໃນຍຸກສະໄຫມນີ້.
ເນື່ອງຈາກວ່າຄວາມຈິງແມ່ນສິ່ງນັ້ນ ມັນບໍ່ງ່າຍທີ່ຈະຊອກຫາການເຊື່ອມໂຍງທາງວິຊາການລະຫວ່າງ geniuses ເຫຼົ່ານີ້ ໃນທາງກັບກັນ, ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຂຽນບາງຫນ້າ brilliant ທີ່ສຸດຂອງຄວາມເດືອດຮ້ອນທີ່ຝັງໄວ້ສໍາລັບ sake ຂອງຄວາມຝັນອາເມລິກາ, ຍັງເກີດໃນກາງສະຕະວັດທີ່ຜ່ານມາ.
ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ມີ ຕີການຜະລິດ ຫຼືຂໍ້ດຽວຈາກວັນນະຄະດີ nihilistic ທີ່ສຸດເຊັ່ນ: Bukowski, ຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບການປະຕິເສດຈິດວິນຍານຂອງເຂົາເຈົ້າ countercurrent ແລະໃນແງ່ດີຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແຕ່ຂ້າງເທິງອັນສຸດທ້າຍ, ອະດີດແມ່ນ brilliant ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ melancholic, purist ໃນແບບເຊັ່ນດຽວກັນກັບວິພາກວິຈານແລະ pessimistic. ວັນນະຄະດີບໍ່ສາມາດຈັດການກັບສາເຫດຂອງມັນພາຍໃຕ້ການກັກຂັງຂອງການເຄື່ອນໄຫວວັດທະນະທໍາ.
ສະນັ້ນສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນການຮັບຮູ້ຄວາມສະຫຼາດຂອງພວກເຂົາທີ່ພິຈາລະນາໃນລັກສະນະສ່ວນບຸກຄົນຂອງພວກເຂົາແລະຫນີຈາກຄວາມຕາຍທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນທີ່ປະກອບດ້ວຍ geniuses ດັ່ງກ່າວທີ່ມີປະສົບການເກືອບສະເຫມີ, ຢູ່ໃນຂອບແລະບາງຄັ້ງກໍ່ຢູ່ໃກ້ກັບການທໍາລາຍຕົນເອງ.
ກໍລະນີຂອງ ທ້າວຄາເຊິນ McCuller, ມຸ່ງຫມັ້ນທີ່ຈະສູນເສຍສາເຫດຍັງຢູ່ໃນບັນນານຸກົມຂອງຕົນ, ໂດຍມີຈຸດສິ້ນສຸດຂອງພະຍາດທີ່ເລັ່ງລັດແລະປະສົບການທາງດ້ານຈິດໃຈທີ່ຮຸນແຮງໂດຍສະເພາະ, ມັນໄດ້ກາຍເປັນຫນຶ່ງໃນປະຈັກພະຍານທີ່ມີພະລັງທີ່ສຸດຂອງຄວາມຂັດແຍ້ງຂອງອາເມລິກາເລິກທີ່ພະຍາຍາມດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນການຫຼອກລວງທົ່ວໄປຂອງລາວລະຫວ່າງ. ສົງຄາມ ແລະວິກິດການເສດຖະກິດ.
Carson McCullers Top 3 ປຶ້ມທີ່ແນະນຳ:
ຫົວໃຈເປັນນັກລ່າທີ່ໂດດດ່ຽວ
ການຂຽນຂອງໄວຫນຸ່ມມີຄວາມແນ່ນອນຂອງແທ້ຈິງທຸກຄັ້ງທີ່ມັນຖືກໂຈມຕີໂດຍຈິດໃຈທີ່ຈິງໃຈທີ່ຕ້ອງການທີ່ຈະຮາກອອກທາງດ້ານ visceral ທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ.
ພວກເຮົາເຄື່ອນຍ້າຍຜ່ານສະພາບແວດລ້ອມພາກໃຕ້ທີ່ມີສຽງ jazz ຄື moans ຂອງຈິດວິນຍານ. ພວກເຮົາ empathize ກັບ magical, ໃນ tragic, ຂອງ John Singer ຫູຫນວກ-mute.
ເງື່ອນໄຂຂອງພາສາທີ່ຈໍາກັດແລະຄວາມຊັບຊ້ອນຂອງຄວາມເຫມາະສົມກັບຕົວລະຄອນໃນເລື່ອງໃດກໍ່ຕາມ, ຜູ້ຂຽນບັນລຸໄດ້ຢ່າງສົມບູນແບບ, ປ່ຽນນະວະນິຍາຍທັງຫມົດໃຫ້ເປັນຫນຶ່ງໃນ replicas ຂອງ Don Quixote ໃນແງ່ຂອງຄວາມປະທັບໃຈຂອງຈັກກະວານຂອງລັກສະນະແລະສະຖານະການທີ່. ພວກມັນໝູນອ້ອມຈັກກະວານທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍການມີພຽງຂອງໂຢຮັນ.
ເນື່ອງຈາກວ່າທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຢູ່ອ້ອມຮອບ John, ຊີວິດຂອງຂະຫນາດນ້ອຍສຸດຈະບໍ່ມີຄວາມຫມາຍໂດຍບໍ່ມີການທີ່ມີຢູ່ແລ້ວຂອງຕົນ, ການຍົກຍ້ອງຂອງລາຍລະອຽດປົກກະຕິຂອງລັກສະນະພາກໃຕ້ທີ່ມີການຖູແຂ້ວທີ່ຊັດເຈນບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບສີດຽວກັນແລະຄວາມອົບອຸ່ນໂດຍບໍ່ມີພຣະອົງ.
ນະວະນິຍາຍທີ່ຖອດຫົວໃຈຂອງຕົວລະຄອນຂອງມັນເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຕັ້ນພາຍໃຕ້ຈັງຫວະ jazz ປົກກະຕິເຫຼົ່ານັ້ນ, ຂອງຄວາມຫວັງ improvised ແລະ melancholy ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
ລົມຫາຍໃຈຂອງສະຫວັນ
ປະລິມານທີ່ຕ້ອງຈື່. ຊຸດທີ່ສັງເຄາະວ່າວຽກງານສ້າງສັນຈາກໂລກຂອງຕົວອັກສອນທີ່ໄດ້ກາຍເປັນ placebo ສໍາລັບຜູ້ຂຽນທີ່ຄອບງໍາໂດຍຄວາມກັງວົນຂອງມະນຸດໃນໃບຫນ້າຂອງຄວາມຮູ້ສຶກວ່າບໍ່ມີ monster ຮ້າຍແຮງກວ່າເກົ່າທີ່ຈະສາມາດສະແດງລັກສະນະຂອງມະນຸດຫຼາຍກ່ວາມະນຸດເອງ.
ໃນແຕ່ລະເລື່ອງທີ່ໄດ້ຖືກປັບປຸງໃຫ້ເຫັນໃນໂອກາດ, ພວກເຮົາພົບເຫັນຄວາມສະຫວ່າງຕາບອດຂອງຈິດວິນຍານທີ່ສົດໃສທີ່ມີຊາຍແດນກັບຄວາມບ້າໃນເວລາທີ່ເຂົາເຈົ້າເຂົ້າໃຈເລື່ອງບໍ່ມີລັກສະນະໃນການປະຖິ້ມ, ການສູນເສຍຫຼື, ຫຼັງຈາກທັງຫມົດ, ໃນທັນທີຂອງຄວາມສຸກ.
ການສ່ອງແສງ ແລະແສງສະທ້ອນກາງຄືນ
ຖືກປິດລ້ອມໂດຍພະຍາດ, ກະຕຸ້ນຄວາມຊົງຈໍາຂອງ Reeves ທີ່ຮັກຂອງນາງແຕ່ບໍ່ລືມຮູບແບບອື່ນໆຈໍານວນຫຼາຍຂອງຄວາມຮັກໃນແນວໂນ້ມຂອງສອງເພດຂອງນາງ.
ການປະຕິບັດບໍ່ສາມາດຂຽນໄດ້, Carson ຕ້ອງການທີ່ຈະປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຂຽນຫນັງສືສຸດທ້າຍຂອງລາວ, ຫນັງສືທີ່ຈະມາພ້ອມກັບຊົ່ວໂມງສຸດທ້າຍຂອງລາວ.
ເນື່ອງຈາກວ່າເຖິງວ່າບັນນານຸກົມຂອງລາວບໍ່ກວ້າງຂວາງຫຼາຍໃນ 50 ປີຂອງຊີວິດຂອງລາວ, ການຂຽນແມ່ນສະເຫມີໄປທີ່ເປັນພື້ນຖານຂອງປະຫວັດສາດສໍາລັບຈິດວິນຍານຂອງລາວ, ທີ່ພັກອາໄສສໍາລັບຈຸດສໍາຄັນທີ່ຄົ້ນພົບໃນວິທີການຂອງລາວກັບສະພາບແວດລ້ອມເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ສູນເສຍແລະຜູ້ດ້ອຍໂອກາດ, ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າອາໄສຢູ່. ນາງ, ເປັນ vestiges ສຸດທ້າຍຂອງມະນຸດ.
ການອອກຈາກ scene ຂອງລາວແມ່ນອົງປະກອບທີ່ເບິ່ງຄືວ່າຈະຊອກຫາການສ້ອມແປງກັບເດັກຍິງທີ່ລາວຢູ່ແລະກັບຄອບຄົວຂອງລາວ, ແລະກັບໂລກທີ່ລາວຄົ້ນພົບແສງສະຫວ່າງຫນ້ອຍແລະເງົາຫຼາຍເກີນໄປໃນຕອນທ້າຍ.