ກອງປະຊຸມສຸດຍອດຜູ້ນໍາກຸ່ມປະເທດອຸດສາຫະກໍາຂະຫຍາຍຕົວໄວທີ່ສຸດຈີ 7 ທີ່ຈັດຂຶ້ນລະ ຫວ່າງວັນທີ 26-27 ພຶດສະພາ 2016 ທີ່ເມືອງອິເຊະ ຊິມະ ແຂວງມິເອະຂອງຍີ່ປຸ່ນ ເຊິ່ງບັນດາກຸ່ມປະ ເທດອຸດສາຫະກໍາຂະຫຍາຍຕົວໄວທີ່ສຸດຈີ 7 (ການາດາ, ຝຣັ່ງ, ເຢຍລະມັນ, ອີຕາລີ, ຍີ່ປຸ່ນ, ອັງກິດ, ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ສະຫະພາບເອີຣົບ); ບັນດາປະເທດໄດ້ຮັບການເຊີນເຂົ້າຮ່ວມພົບປະ (ສະເພາະອາຊຽນມີ 3 ປະເທດ) ລາວ, ຫວຽດນາມ, ອິນໂດເນເຊຍ ນອກນັ້ນ ຍັງມີບັງກະລາເທດ, ສີລັງກາ, ປາປົວ-ນີວກີນີ, ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ, ທະນາຄານໂລກ, ອົງການການເງິນສາກົນ, ທະນາຄານພັດ ທະນາອາຊີ ແລະ ອື່ນໆ ຮ່ວມກັນປຶກສາຫາລື ແລະ ແລກປ່ຽນບົດກ່ຽວກັບການພັດທະນາພາຍໃນປະເທດ ແລະ ພາກພື້ນຕ່າງໆເພື່ອຊອກຫາຊ່ອງທາງ ແລະ ມາດຕະການຊຸກຍູ້ການເຕີບໂຕເສດຖະກິດ ຂອງພາກພື້ນອາຊີ ກໍຄືການຮ່ວມມືເພື່ອບັນລຸວາລະຮອດປີ 2030 ໃນການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ ໂດຍຜ່ານມາການຊຸກຍູ້ພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງທີ່ທັນສະໄໝ ແລະ ສົ່ງເສີມການເຊື່ອມຈອດໃນຮູບແບບທີ່ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຂະຫຍາຍຕົວແບບຍືນຍົງ, ບັນຫາການຄ້າ, ເສດຖະກິດ, ນະໂຍບາຍຕ່າງປະເທດ, ການປ່ຽນ ແປງດິນຟ້າອາກາດ, ຮັບມືກັບບັນຫາໄພພິບັດ, ພະລັງງານ, ຄວາມໝັ້ນຄົງທາງທະເລ, ສາທາລະນະສຸກ, ວຽກງານແມ່ຍິງ, ການເມືອງ, ຕ້ານ ແລະ ສະກັດກັ້ນການກໍ່ການຮ້າຍ ແລະ ອື່ນໆ. ຄະນະຜູ້ແທນລາວ ນໍາໂດຍທ່ານ ທອງລຸນ ສີສຸລິດ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໃນນາມເປັນປະທານໝູນວຽນອາ ຊຽນໄດ້ເດີນທາງເຂົ້າຮ່ວມເຊັ່ນດຽວກັນ ເພື່ອຕອບສະໜອງຕາມການເຊື້ອເຊີນຂອງທ່ານ ຊິນໂຊະ ອາເບະ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຫ່ງ ຍີ່ປຸ່ນ.
ໃນໂອກາດນີ້, ທ່ານ ທອງລຸນ ສີສຸລິດ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ກອງປະຊຸມດັ່ງກ່າວວ່າ: ປະຊາຄົມເສດຖະກິດອາຊຽນ ໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢ່າງເປັນທາງການໃນທ້າຍປີ 2015 ເຊິ່ງເປັນວາລະດຽວກັນທີ່ບັນດາປະເທດຕ່າງໆໃນທົ່ວໂລກ ພວມສຸມໃສ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວາລະ 2030 ຂອງ ສະຫະປະຊາຊາດເພື່ອການພັດທະນາທີ່ຍືນຍົງ. ຕະຫລອດໄລຍະເກືອບ 5 ທົດສະວັດແຫ່ງການເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວຂອງອາຊຽນ ໄດ້ມີຄວາມພະຍາຍາມໃນກະກຽມຄວາມພ້ອມພື້ນຖານໃນການສ້າງປະຊາຄົມເສດຖະກິດອາຊຽນ ໂດຍສະເພາະຄວາມພະຍາຍາມໃນການເຊື່ອໂຍງພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ ຢ່າງໃດກໍຕາມ ບັນຫາທ້າທາຍສຳລັບອາຊຽນ ໃນການບັນລຸເປົ້າໝາຍດັ່ງກ່າວນັ້ນ ແມ່ນພາຍໃນອາຊຽນຍັງມີຄວາມແຕກໂຕນກັນທາງດ້ານການພັດທະນາ ແລະ ໂຄງລ່າງເສດຖະກິດ ອີກປັດໄຈໜຶ່ງສຳຄັນຕົ້ນຕໍ ແມ່ນຍ້ອນໂຄງລ່າງພື້ນຖານບໍ່ພຽງພໍ ແລະ ບໍ່ໄດ້ມາດຕະຖານ ອັນເປັນສິ່ງກີດຂວາງຫລັກໃຫ້ແກ່ການຂະຫຍາຍຕົວທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ການຈໍລະຈອນສິນຄ້າ, ການບໍລິການ ແລະ ການລົງທຶນຢູ່ໃນອາຊຽນ.
ທ່ານ ນາຍົກ ໄດ້ຢ້ຳຕື່ມວ່າ: ລັດຖະບານແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໄດ້ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ການຮັດແໜ້ນສາຍພົວພັນມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືອັນເປັນມູນເຊື້ອຍາວນານກັບທຸກປະເທດໃນທົ່ວໂລກ, ລວມທັງປະເທດສະມາຊິກກຸ່ມຈີ 7 ແລະ ຕີລາຄາສູງຕໍ່ການຊ່ວຍເຫລືອຂອງກຸ່ມປະເທດຈີ 7 ໃນຂອບສອງຝ່າຍ ແລະ ຫລາຍຝ່າຍໃຫ້ແກ່ ສປປ ລາວ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມລາວ ທີ່ອີງໃສ່ເປົ້າໝາຍສະຫັດສະວັດ ເພື່ອການພັດທະນາຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ໂດຍສະເພາະແມ່ນການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດໃນດ້ານຕ່າງໆ ແລະ ການພັດທະນາເສດຖະກິດແບບຍືນຍົງ ອັນໄດ້ປະກອບສ່ວນສຳຄັນເຂົ້າໃນຄວາມພະຍາຍາມຂອງລາວ ໃນການລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ນຳເອົາປະເທດຫລຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບດ້ອຍພັດທະນາໃນປີ 2020 ແລະ ສ້າງເງື່ອນໄຂກ້າວສູ່ການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝເທື່ອລະກ້າວ. ໃນຖານະທີ່ເປັນປະເທດດ້ອຍພັດທະນາທີ່ບໍ່ມີຊາຍແດນຕິດທະເລ, ສປປ ລາວ ຍັງຕ້ອງການສະໜັບສະໜູນເພີ່ມຂຶ້ນທັງດ້ານວິຊາການ ແລະ ທາງດ້ານການເງິນຈາກບັນດາຜູ້ໃຫ້ທຶນສາກົນ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄວາມໝາຍໝັ້ນໃນການຫັນປ່ຽນປະເທດ ຈາກທີ່ບໍ່ຊາຍແດນຕິດທະເລໃຫ້ກາຍເປັນປະເທດເຊື່ອມຕໍ່ ແລະ ເປັນສູນກາງແຫ່ງເຄື່ອຂ່າຍຄົມມະນາຄົມຂົນສົ່ງຂອງພາກພື້ນ ໂດຍສະເພາະການພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ເຊັ່ນ: ຖະໜົນຫົນທາງ, ທ່າເຮືອ, ເສັ້ນທາງລົດໄຟ, ການຂົນສົ່ງທາງອາກາດ ແລະ ອື່ນໆ.
ແນວໃດກໍດີ ບັນດາຜູ້ນຳຂອງ 7 ປະເທດ ແລະ ບັນດາປະເທດກ່ຽວຂ້ອງໄດ້ຢືນຢັນເຫັນດີເປັນເອ ກະພາບຍົກລະດັບ ແລະ ເຄັ່ງຮ້ອນກະຕຸກຊຸກຍູ້ຈັງຫວະການເຕີບໂຕຂອງເສດຖະກິດໂລກ ໃຫ້ເປັນບູລິມະສິດຮີບດ່ວນ. ພ້ອມຍັງໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເບິ່ງຄືນ ກ່ຽວກັບບັນຫາການພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂເຊິ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງ ໃນການກີດຂວາງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຂະຫຍາຍຕົວຊ້າ; ປະ ເທດຕ່າງໆໄດ້ເຫັນດີຮ່ວມກັນຕໍ່ການຫລຸດລົດຄ່າເງິນຕາ ເພື່ອໃຫ້ມີການຜ່ອນຜັນ ແລະ ບັນລຸນະໂຍບາຍທີ່ມີການປະສົມປະສານ ແລະ ມີຄວາມກ້ຳເກິ່ງຫລາຍຂຶ້ນ ເຊິ່ງເປັນຄວາມພະຍາຍາມເພື່ອບັນລຸການເຕີບໂຕທີ່ເຂັ້ມແຂງຍືນຍົງ ໂດຍພິຈາລະນາເຖິງຄວາມຕ້ອງການຂອງແຕ່ລະປະເທດໆ.