ວັນທີ 13 ທັນວາ 2021
ກອງທຶນ McKnight Endowment ສໍາລັບ Neuroscience ໄດ້ເລືອກສີ່ໂຄງການທີ່ຈະໄດ້ຮັບລາງວັນ 2022 Neurobiology of Brain Disorders Awards. ລາງວັນດັ່ງກ່າວຈະມີຈໍານວນທັງຫມົດ $1.2 ລ້ານໃນໄລຍະສາມປີສໍາລັບການຄົ້ນຄວ້າຊີວະວິທະຍາຂອງພະຍາດສະຫມອງ, ໂດຍແຕ່ລະໂຄງການຈະໄດ້ຮັບ $300,000 ໃນລະຫວ່າງປີ 2022 ຫາ 2025.
ລາງວັນ Neurobiology ຂອງຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງສະ ໝອງ (NBD) ສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ການຄົ້ນຄວ້າທີ່ມີນະວັດຕະ ກຳ ໂດຍນັກວິທະຍາສາດສະຫະລັດອາເມລິກາທີ່ ກຳ ລັງສຶກສາກ່ຽວກັບພະຍາດທາງ neurological ແລະ psychiatric. ລາງວັນດັ່ງກ່າວໄດ້ຊຸກຍູ້ໃຫ້ມີການຮ່ວມມືລະຫວ່າງພື້ນຖານແລະປະສາດທາງດ້ານການແພດເພື່ອແປການຄົ້ນພົບໃນຫ້ອງທົດລອງກ່ຽວກັບສະ ໝອງ ແລະລະບົບປະສາດເຂົ້າໃນການວິນິດໄສແລະການປິ່ນປົວເພື່ອປັບປຸງສຸຂະພາບຂອງຄົນ.
ທ່ານ Ming Guo, MD, Ph.D., ປະທານຄະນະກໍາມະການລາງວັນຂອງ Neurobiology ຂອງຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງສະຫມອງ, ສາດສະດາຈານ Ming Guo ກ່າວວ່າ "ມັນເປັນເລື່ອງທີ່ຫນ້າຕື່ນເຕັ້ນທີ່ຈະມີໂອກາດທີ່ຈະເລືອກເອົານັກວິທະຍາສາດດ້ານ neuroscientists ຊັ້ນນໍາຂອງປະເທດຊາດແລະສະຫນັບສະຫນູນການຄົ້ນຄວ້າຂອງເຂົາເຈົ້າ. & Pharmacology ຢູ່ UCLA David Geffen ໂຮງຮຽນການແພດແລະຜູ້ອໍານວຍການສູນຜູ້ສູງອາຍຸຢູ່ UCLA. “ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບລາງວັນປີນີ້ກໍາລັງດໍາເນີນການຄົ້ນຄ້ວາກ່ຽວກັບພະຍາດແລະເງື່ອນໄຂທີ່ມີຜົນກະທົບຕໍ່ຄົນເຈັບຫຼາຍລ້ານຄົນ. ວຽກງານຂອງພວກເຂົາສຸມໃສ່ບັນຫາການຫາຍໃຈແລະວົງຈອນຂອງສະຫມອງ, ການຕິດຢາເສບຕິດ, ປະຕິສໍາພັນຂອງລໍາໄສ້ແລະສະຫມອງທີ່ຕິດພັນກັບ anorexia, ແລະພຶດຕິກໍາການກິນອາຫານ hedonic ແລະໂລກອ້ວນ. ໂດຍຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບພະຍາດ neurobiology, ພວກເຮົາເປີດປະຕູສູ່ວິທີການໃຫມ່ເພື່ອປ້ອງກັນແລະປິ່ນປົວຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງສະຫມອງເຫຼົ່ານີ້."
ລາງວັນດັ່ງກ່າວແມ່ນໄດ້ຮັບການດົນໃຈຈາກຜົນປະໂຫຍດຂອງ William L. McKnight, ຜູ້ທີ່ກໍ່ຕັ້ງມູນນິທິ McKnight ໃນປີ 1953 ແລະຕ້ອງການສະຫນັບສະຫນູນການຄົ້ນຄວ້າກ່ຽວກັບພະຍາດສະຫມອງ. ລູກສາວຂອງລາວ, Virginia McKnight Binger, ແລະຄະນະກໍາມະການມູນນິທິ McKnight ໄດ້ສ້າງຕັ້ງໂຄງການປະສາດວິທະຍາ McKnight ໃນກຽດສັກສີຂອງລາວໃນປີ 1977.
ແຕ່ລະປີໄດ້ຮັບລາງວັນຫຼາຍລາງວັນ. ປີນີ້ 4 ລາງວັນຄື:
- Lisa Beutler, MD, Ph.D., Assistant Professor of Medicine in Endocrinology, Feinberg School of Medicine, Northwestern University, Chicago, IL
Dissecting the gut-brain brain dynamics underlying anorexia : ທ່ານດຣ.
- Jeremy Day, Ph.D., ຮອງສາດສະດາຈານ, ພາກວິຊາ Neurobiology, ໂຮງຮຽນແພດສາດ Heersink, ມະຫາວິທະຍາໄລ Alabama – Birmingham; ແລະ Ian Maze, ປະລິນຍາເອກ, ສາດສະດາຈານ – ພະແນກວິທະຍາສາດດ້ານປະສາດ ແລະ ແພດສາດ, ຜູ້ອໍານວຍການ – ສູນວິສະວະກໍາ Neural Epigenome, ໂຮງຮຽນການແພດ Icahn ທີ່ Mount Sinai, ນະຄອນນິວຢອກ
ການໃຊ້ epigenomics ເຊນດຽວສໍາລັບການຫມູນໃຊ້ເປົ້າຫມາຍຂອງກຸ່ມທີ່ໃຊ້ຢາເສບຕິດ: ທ່ານດຣ. ວັນແລະ Maze ກໍາລັງຄົ້ນຄວ້າພື້ນຖານທາງພັນທຸກໍາຂອງສິ່ງເສບຕິດ, ການກໍານົດກຸ່ມ neural ທີ່ໄດ້ຖືກ hijacked ຈາກການເປີດເຜີຍຢາເສບຕິດ, ດັ່ງນັ້ນການກໍາຈັດບຸກຄົນທີ່ຈະ relapse.
- Stephan Lammel, Ph.D., ຮອງສາດສະດາຈານຂອງ Neurobiology, University of California – Berkeley
Neurotensin ໄກ່ເກ່ຍລະບຽບການຂອງພຶດຕິກໍາການໃຫ້ອາຫານ hedonic ແລະຄວາມອ້ວນ: ວຽກງານຂອງທ່ານດຣ Lammel ສຸມໃສ່ຂະບວນການ neural ແລະພາກພື້ນສະຫມອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຶດຕິກໍາການໃຫ້ອາຫານຫຼາຍເກີນໄປໃນທີ່ປະທັບຂອງອາຫານທີ່ມີແຄລໍລີ່ຫນາແຫນ້ນແລະລະບຽບການຂອງມັນ.
- Lindsay Schwarz, Ph.D., Assistant Professor in Developmental Neurobiology, St. Jude's Research Hospital, Memphis, TN
ການກໍານົດວົງຈອນຂອງສະຫມອງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ການຫາຍໃຈແລະສະຖານະການສະຫມອງ: ທ່ານດຣ.
ດ້ວຍ 106 ຈົດໝາຍຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ໄດ້ຮັບໃນປີນີ້, ລາງວັນມີການແຂ່ງຂັນສູງ. ຄະນະກໍາມະການຂອງນັກວິທະຍາສາດທີ່ໂດດເດັ່ນຈະທົບທວນຄືນຈົດຫມາຍແລະເຊື້ອເຊີນນັກຄົ້ນຄວ້າຈໍານວນຫນ້ອຍຫນຶ່ງທີ່ເລືອກໃຫ້ສະເຫນີຂໍ້ສະເຫນີເຕັມ. ນອກຈາກທ່ານດຣ Guo, ຄະນະກໍາມະການປະກອບມີ Sue Ackerman, Ph.D., University of California, San Diego; Susanne Ahmari, MD, Ph.D., University of Pittsburgh School of Medicine; Robert Edwards, MD, University of California, San Francisco; Andre' Fenton, Ph.D., ມະຫາວິທະຍາໄລນິວຢອກ; Tom Lloyd, MD, Ph.D., ໂຮງຮຽນການແພດ Johns Hopkins; ແລະ Harry Orr, Ph.D., University of MN.
ອັບເດດລາງວັນປີ 2023: ຕາຕະລາງການຍື່ນສະເຫນີແລະການຄັດເລືອກສໍາລັບ Neurobiology of Brain Disorders Awards ກໍາລັງປ່ຽນແປງ. ກໍານົດເວລາສໍາລັບ Letters of Intent ສໍາລັບລາງວັນ 2023 ຈະຖືກປະກາດໃນກາງປີ 2022.
ກ່ຽວກັບກອງທຶນຊ່ວຍເຫຼືອລ້າ McKnight ສໍາລັບວິທະຍາສາດສາສະຫນາ
ກອງທຶນ McKnight Endowment ສໍາລັບວິທະຍາສາດສາສະຫນາແມ່ນອົງການເອກະລາດທີ່ໄດ້ຮັບທຶນຈາກ McKnight Foundation ຂອງ Minneapolis, Minnesota, ແລະນໍາພາໂດຍຄະນະນັກວິທະຍາສາດ neuroscientists ຈາກທົ່ວປະເທດ. ມູນລະນິທິ McKnight ໄດ້ສະຫນັບສະຫນູນການຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດສະຫມອງນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1977. ມູນນິທິກໍ່ຕັ້ງກອງທຶນສະຫນັບສະຫນູນໃນປີ 1986 ເພື່ອດໍາເນີນການຫນຶ່ງໃນຈຸດປະສົງຂອງຜູ້ກໍ່ຕັ້ງ William L. McKnight (1887-1978), ຜູ້ນໍາຂອງບໍລິສັດ 3M.
ກອງທຶນອຸປະ ຖຳ ເຮັດ 3 ລາງວັນໃນແຕ່ລະປີ. ນອກ ເໜືອ ຈາກລາງວັນ Neurobiology of Brain Disorders Awards, ພວກເຂົາແມ່ນລາງວັນ McKnight Technologies Innovations in Neuroscience Awards, ເຊິ່ງໄດ້ສະ ໜອງ ເງິນແກ່ນເພື່ອພັດທະນາການປະດິດສ້າງທາງດ້ານເຕັກນິກເພື່ອກ້າວໄປສູ່ການຄົ້ນຄວ້າສະ ໝອງ; ແລະລາງວັນ McKnight Scholar Awards, ສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ນັກຊ່ຽວຊານທາງວິທະຍາສາດໃນໄລຍະເລີ່ມຕົ້ນຂອງອາຊີບການຄົ້ນຄວ້າຂອງພວກເຂົາ.
ຊີວະພາບ
Lisa Beutler, MD, Ph.D., Assistant Professor of Medicine in Endocrinology, Feinberg School of Medicine, Northwestern University, Chicago, IL
Dissecting the gut-brain dynamics underlying anorexia
ການໃຫ້ອາຫານແມ່ນເປັນຫຼັກຂອງການຢູ່ລອດຂອງສັດ, ສະນັ້ນມັນບໍ່ແປກໃຈທີ່ລໍາໄສ້ແລະສະຫມອງຢູ່ໃນການສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອປະສານງານການກິນອາຫານທີ່ເຫມາະສົມແລະນ້ໍາຫນັກຕົວທີ່ຫມັ້ນຄົງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນປະກົດການອັກເສບ, ລະບົບນີ້ອາດຈະທໍາລາຍ. ຫນຶ່ງໃນຈຸດເດັ່ນຂອງ anorexia ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການອັກເສບ (ບໍ່ຄວນສັບສົນກັບ anorexia nervosa) ແມ່ນຄວາມຢາກອາຫານຫຼຸດລົງ, ຊຶ່ງສາມາດຮ້າຍແຮງພຽງພໍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການຂາດສານອາຫານ. ການປິ່ນປົວໃນປະຈຸບັນ - ລວມທັງໂພຊະນາການທີ່ສົ່ງໃຫ້ IV ແລະທໍ່ອາຫານໃນລໍາໄສ້ - ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນຄຸນນະພາບຊີວິດແລະມີຜົນສະທ້ອນທີ່ສໍາຄັນ.
ທ່ານດຣ. Beutler ມີຈຸດປະສົງທີ່ຈະນໍາໃຊ້ເຕັກນິກການສັງເກດການທາງ neural ຂັ້ນສູງແລະເຕັກນິກການຫມູນໃຊ້ເພື່ອທໍາລາຍກົນໄກທີ່ຕິດພັນກັບການອັກເສບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ anorexia. ທີມງານຂອງ Beutler ຈະນໍາໃຊ້ຮູບພາບດ້ວຍທາດການຊຽມເພື່ອເປີດເຜີຍຜົນກະທົບຂອງ cytokines ສ່ວນບຸກຄົນ (ສັນຍານທີ່ປ່ອຍອອກມາໃນລະຫວ່າງການອັກເສບ) ມີຢູ່ໃນກຸ່ມ neurons ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການໃຫ້ອາຫານ. ກຸ່ມຂອງນາງຍັງຈະໃຊ້ເຄື່ອງມືທາງພັນທຸກໍາທີ່ກ້າວຫນ້າເພື່ອພະຍາຍາມລົບລ້າງສັນຍານ 'ບໍ່ກິນ' ທີ່ບໍ່ເຫມາະສົມທີ່ເປັນຜົນມາຈາກການອັກເສບຮ້າຍແຮງ. ສຸດທ້າຍ, ນາງຈະສຶກສາວິທີການສະເພາະຂອງພະຍາດອັກເສບປ່ຽນການຕອບສະຫນອງທາງ neural ຕໍ່ການໄດ້ຮັບສານອາຫານ.
ການຄົ້ນຄວ້າຂອງ Beutler ຈະເປັນຄັ້ງທໍາອິດທີ່ຈະສຶກສາຂະບວນການສະເພາະເຫຼົ່ານີ້ໃນລະດັບຂອງລາຍລະອຽດໃນອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ມີຊີວິດ. ໂດຍການກໍານົດເປົ້າຫມາຍທາງ neurological ທີ່ຊັດເຈນຂອງການປ່ອຍ cytokine, ແລະ deciphering ວິທີການນີ້ modulates ຄວາມຢາກອາຫານ, Beutler ຫວັງວ່າຈະກໍານົດເປົ້າຫມາຍການປິ່ນປົວສໍາລັບການຂາດສານອາຫານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພະຍາດອັກເສບ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຫ້ອງທົດລອງຂອງນາງມີຈຸດປະສົງເພື່ອສ້າງແຜນທີ່ເສັ້ນທາງຂອງສັນຍານພູມຕ້ານທານໃນລໍາໄສ້ທີ່ອາດຈະມີຜົນກະທົບທີ່ສໍາຄັນບໍ່ພຽງແຕ່ສໍາລັບການປິ່ນປົວໂຣກ anorexia ອັກເສບ, ແຕ່ຢ່າງກວ້າງຂວາງສໍາລັບການໃຫ້ອາຫານແລະການຄົ້ນຄວ້າ metabolism ໃນອະນາຄົດ.
Jeremy Day, Ph.D., ຮອງສາດສະດາຈານ, ພາກວິຊາ Neurobiology, ໂຮງຮຽນແພດສາດ Heersink, ມະຫາວິທະຍາໄລ Alabama – Birmingham; ແລະ Ian Maze, ປະລິນຍາເອກ, ສາດສະດາຈານ – ພະແນກວິທະຍາສາດດ້ານປະສາດ ແລະ ແພດສາດ, ຜູ້ອໍານວຍການ – ສູນວິສະວະກໍາ Neural Epigenome, ໂຮງຮຽນການແພດ Icahn ທີ່ Mount Sinai, ນະຄອນນິວຢອກ
ການໃຊ້ epigenomics ເຊນດຽວສໍາລັບການຫມູນໃຊ້ເປົ້າຫມາຍຂອງກຸ່ມທີ່ໃຊ້ຢາເສບຕິດ
ຢາເສບຕິດເປັນບັນຫາຮ້າຍແຮງທັງຂອງບຸກຄົນ ແລະສັງຄົມໂດຍລວມ. ໃນຂະນະທີ່ມີການຄົ້ນຄວ້າທີ່ສໍາຄັນໃນຄວາມເຂົ້າໃຈແລະການປິ່ນປົວສິ່ງເສບຕິດ, 60% ຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວຈະທົນທຸກກັບພະຍາດ relapse. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຄວາມຢາກສໍາລັບຢາເສບຕິດຕົວຈິງອາດຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕາມເວລາ, incubating ໃນຜູ້ທີ່ຕິດຢາເສບຕິດເຖິງແມ່ນວ່າໂດຍບໍ່ມີການສໍາຜັດກັບຢາເສບຕິດ. ທ່ານດຣ Day ແລະທ່ານດຣ Maze ມີຈຸດປະສົງເພື່ອຄົ້ນຄວ້າສິ່ງເສບຕິດໃນລະດັບໃໝ່ – ເຈາະເລິກເຖິງຜົນກະທົບທາງພັນທຸກໍາຂອງການໃຊ້ຢາໃນເຊັລສະເພາະໃນລະດັບເຊລດຽວ ແລະວິທີການເຫຼົ່ານີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການເກີດພະຍາດຄືນໃໝ່.
ການຄົ້ນຄວ້າເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການສໍາຜັດກັບຢາເສບຕິດໃນໄລຍະເວລາປ່ຽນແປງວິທີການສະແດງອອກຂອງພັນທຸກໍາ. ໂດຍເນື້ອແທ້ແລ້ວ, ຢາເສບຕິດສາມາດຂັດຂວາງອົງປະກອບກົດລະບຽບທາງພັນທຸກໍາທີ່ເອີ້ນວ່າ "ການເສີມ", ເຊິ່ງເມື່ອເປີດໃຊ້ງານເຮັດໃຫ້ genes ບາງຢ່າງສະແດງອອກໃນຈຸລັງສະຫມອງທີ່ກະຕຸ້ນໃຫ້ຜູ້ຮຽນຊອກຫາຢາເຫຼົ່ານີ້. Day and Maze ໄດ້ອອກແບບໂຄງການເພື່ອລະບຸຕົວເສີມເຫຼົ່ານີ້ໃນຮູບແບບສະເພາະຂອງເຊລ ທີ່ຖືກເປີດໃຊ້ງານ (ຫຼືບໍ່ມິດງຽບ) ໂດຍຢາໂຄເຄນ – ເປັນຕົວກະຕຸ້ນທີ່ເຂົ້າໃຈດີ ແລະຄົ້ນຄວ້າແລ້ວ – ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນສ້າງ ແລະ ແຊກ vectors ໄວຣັສເຂົ້າໄປໃນເຊັລທີ່ມີພຽງແຕ່ມີການເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນ. ການປະກົດຕົວຂອງຕົວເສີມທີ່ບໍ່ງຽບນັ້ນ. ການນໍາໃຊ້ຍຸດທະສາດນີ້, vector ໄວຣັດຈະສະແດງສິນຄ້າຂອງມັນພຽງແຕ່ຢູ່ໃນຊຸດຈຸລັງທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກ cocaine ແລະອະນຸຍາດໃຫ້ນັກຄົ້ນຄວ້າສາມາດເປີດໃຊ້ optogenetically ຫຼື chemogenetically ຫຼື deactivate ຈຸລັງທີ່ຖືກກະທົບ.
ດ້ວຍເຫດນີ້, ວັນ ແລະ Maze ຈະລົບກວນບັນດາກຸ່ມເພື່ອສືບສວນຜົນກະທົບຂອງພວກມັນຕໍ່ກັບພຶດຕິກຳຊອກຫາຢາເສບຕິດໃນຮູບແບບທີ່ຈຳພວກຫນູຂອງການໃຊ້ຢາໂຄເຄນແບບສະໝັກໃຈ. ການເຮັດວຽກຂອງພວກເຂົາສ້າງຄວາມກ້າວຫນ້າໃນຄວາມສາມາດໃນການກໍານົດເປົ້າຫມາຍຂອງຈຸລັງສ່ວນບຸກຄົນແລະກຸ່ມຂະຫນາດນ້ອຍຂອງຈຸລັງ, ແທນທີ່ຈະເປັນປະຊາກອນທັງຫມົດຂອງຈຸລັງຫຼືປະເພດເຊນຕາມທີ່ໄດ້ສຸມໃສ່ການຄົ້ນຄວ້າກ່ອນຫນ້ານີ້. ໃນປັດຈຸບັນມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະມຸ່ງເນັ້ນໃສ່ບົດບາດສະເພາະຂອງຈຸລັງ, ຄວາມຫວັງແມ່ນວ່າການປິ່ນປົວທີ່ດີກວ່າອາດຈະຖືກພັດທະນາເພື່ອແກ້ໄຂຮາກທາງພັນທຸກໍາຂອງສິ່ງເສບຕິດແລະການຟື້ນຕົວຄືນໃຫມ່, ແລະບໍ່ມີຜົນຂ້າງຄຽງທາງລົບຂອງການຫມູນໃຊ້ປະຊາກອນຂະຫນາດໃຫຍ່, ເປົ້າຫມາຍຫນ້ອຍຂອງຈຸລັງສະຫມອງ.
Stephan Lammel, Ph.D., ຮອງສາດສະດາຈານຂອງ Neurobiology, University of California – Berkeley
Neurotensin ໄກ່ເກ່ຍລະບຽບການຂອງພຶດຕິກໍາການໃຫ້ອາຫານ hedonic ແລະຄວາມອ້ວນ
ສະຫມອງແມ່ນ obsessed ກັບການຊອກຫາແລະການບໍລິໂພກອາຫານ. ເມື່ອພົບອາຫານທີ່ມີຄວາມຫນາແຫນ້ນຂອງແຄລໍລີ່ - ຫາຍາກໃນປ່າ - ສັດຈະບໍລິໂພກມັນຢ່າງໄວວາ. ສໍາລັບມະນຸດທີ່ພ້ອມທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງອາຫານທີ່ມີແຄລໍລີ່ຫນາແຫນ້ນ, ບາງຄັ້ງ instinct ນໍາໄປສູ່ການກິນອາຫານຫຼາຍເກີນໄປ, ໂລກອ້ວນ, ແລະບັນຫາສຸຂະພາບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ແຕ່ການຄົ້ນຄວ້າຍັງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າໃນບາງກໍລະນີ, ການຂັບໄລ່ອາຫານທີ່ມີແຄລໍລີ່ສູງອາດຈະຫຼຸດລົງເມື່ອອາຫານດັ່ງກ່າວມີຢູ່ສະເຫມີ. ທ່ານດຣ Lammel ຊອກຫາການກໍານົດຂະບວນການ neural ແລະພາກພື້ນສະຫມອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຶດຕິກໍາການໃຫ້ອາຫານດັ່ງກ່າວແລະລະບຽບການຂອງມັນ.
ການສຶກສາໃນໄລຍະປີທີ່ຜ່ານມາໄດ້ເຊື່ອມຕໍ່ການໃຫ້ອາຫານກັບ hypothalamus, ເຊິ່ງເປັນສ່ວນເກົ່າແກ່ແລະເລິກຂອງສະຫມອງ. ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຫຼັກຖານຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງບົດບາດສໍາລັບລາງວັນແລະສູນກາງຄວາມສຸກຂອງສະຫມອງ. ການຄົ້ນຄວ້າເບື້ອງຕົ້ນຂອງ Lammel ພົບວ່າການເຊື່ອມໂຍງຈາກແກນຂ້າງຕົວ (NAcLat) ໄປຫາພື້ນທີ່ ventral tegmental (VTA) ແມ່ນຈຸດໃຈກາງຂອງການໃຫ້ອາຫານແບບ hedonistic - ການກະຕຸ້ນການເຊື່ອມຕໍ່ນັ້ນນໍາໄປສູ່ການເພີ່ມການໃຫ້ອາຫານທີ່ມີແຄລໍລີ່, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນອາຫານປົກກະຕິ. ການຄົ້ນຄວ້າອື່ນໆໄດ້ກໍານົດອາຊິດ amino neurotensin (NTS) ເປັນຜູ້ນໃນລະບຽບການຂອງການໃຫ້ອາຫານ, ນອກເຫນືອໄປຈາກພາລະບົດບາດອື່ນໆ.
ການຄົ້ນຄວ້າຂອງ Lammel ຊອກຫາແຜນທີ່ອອກວົງຈອນແລະພາລະບົດບາດຂອງພາກສ່ວນຕ່າງໆຂອງສະຫມອງທີ່ນໍາໄປສູ່ສັດກິນ hedonistically ເຊັ່ນດຽວກັນກັບບົດບາດຂອງ NTS, ເຊິ່ງສະແດງອອກໃນ NAcLat. ຫົວຂໍ້ຕ່າງໆໄດ້ຖືກນໍາສະເຫນີດ້ວຍອາຫານປົກກະຕິຫຼືອາຫານວຸ້ນທີ່ມີແຄລໍລີ່, ແລະກິດຈະກໍາໃນເສັ້ນທາງ NAcLat-to-VTA ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ແລະສ້າງແຜນທີ່ກັບພຶດຕິກໍາການໃຫ້ອາຫານ. ລາວຍັງຈະຕິດຕາມການປ່ຽນແປງໃນໄລຍະເວລາດ້ວຍການສໍາຜັດກັບອາຫານ hedonistic ເປັນເວລາດົນ. ການຄົ້ນຄວ້າເພີ່ມເຕີມຈະເບິ່ງການປ່ຽນແປງຂອງ NTS ໃນຈຸລັງ, ແລະການປະກົດຕົວຂອງມັນຢູ່ໃນຈໍານວນທີ່ແຕກຕ່າງກັນມີຜົນກະທົບຕໍ່ການເຮັດວຽກຂອງເຊນ. ໂດຍການເຂົ້າໃຈເສັ້ນທາງແລະກົນໄກໂມເລກຸນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການໃຫ້ອາຫານແລະໂລກອ້ວນ, ວຽກງານນີ້ອາດຈະປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຄວາມພະຍາຍາມໃນອະນາຄົດຊ່ວຍຈັດການໂລກອ້ວນ.
Lindsay Schwarz, Ph.D., Assistant Professor in Developmental Neurobiology, St. Jude's Research Hospital, Memphis, TN
ການກໍານົດວົງຈອນຂອງສະຫມອງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ການຫາຍໃຈແລະສະຖານະການມັນສະຫມອງ
ການຫາຍໃຈແມ່ນອັດຕະໂນມັດໃນສັດ, ແຕ່ແຕກຕ່າງຈາກຫນ້າທີ່ທີ່ສໍາຄັນອື່ນໆ - ການເຕັ້ນຂອງຫົວໃຈ, ການຍ່ອຍອາຫານ, ແລະອື່ນໆ - ສັດສາມາດຄວບຄຸມການຫາຍໃຈໄດ້ຢ່າງມີສະຕິ. ການຫາຍໃຈຍັງຕິດພັນກັບສະພາບອາລົມ ແລະ ຈິດໃຈໃນ 2 ລັກສະນະຄື: ການກະຕຸ້ນທາງອາລົມສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງຂອງການຫາຍໃຈ, ແຕ່ການປ່ຽນການຫາຍໃຈຢ່າງມີສະຕິໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າມີອິດທິພົນຕໍ່ສະພາບຂອງຈິດໃຈ. ໃນການຄົ້ນຄວ້າຂອງນາງ, ທ່ານດຣ Schwarz ມີຈຸດປະສົງເພື່ອກໍານົດວ່າ neurons ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຫາຍໃຈຖືກກະຕຸ້ນໂດຍການຄັດເລືອກໂດຍ physiological ແລະມັນສະຫມອງ cues ແລະແຜນທີ່ພາກພື້ນສະຫມອງທີ່ເຂົາເຈົ້າເຊື່ອມຕໍ່. ການຄົ້ນຄວ້ານີ້ອາດຈະພິສູດໄດ້ວ່າເປັນປະໂຫຍດໃນການສຶກສາຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງລະບົບປະສາດທີ່ການຫາຍໃຈໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ, ເຊັ່ນ: ໂຣກການຕາຍຂອງເດັກຢ່າງກະທັນຫັນ (SIDS), ອາການຫາຍໃຈຝືດໃນສ່ວນກາງ, ແລະຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງຄວາມກັງວົນ.
Schwarz ມີຈຸດປະສົງເພື່ອໃຊ້ປະໂຍດຈາກຄວາມກ້າວຫນ້າໃນ tagging neural ເພື່ອສຶກສາ neurons ເຫຼົ່ານີ້, ເຊິ່ງຕັ້ງຢູ່ເລິກຢູ່ໃນລໍາຕົ້ນຂອງສະຫມອງ, ເປັນປະເພນີຍາກທີ່ຈະແຍກອອກແລະບັນທຶກໃນ vivo. ແຕ່ດ້ວຍການແທັກກິດຈະກໍາ, Schwarz ສາມາດກໍານົດ neurons ກະຕຸ້ນໃນລະຫວ່າງການຫາຍໃຈ innate ທຽບກັບການເຄື່ອນໄຫວ. ສໍາລັບອັນສຸດທ້າຍ, ວິຊາຕ່າງໆແມ່ນເງື່ອນໄຂເພື່ອກະຕຸ້ນຄວາມກົດດັນທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາ freeze ແລະປ່ຽນແປງການຫາຍໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ນັກຄົ້ນຄວ້າສາມາດກວດເບິ່ງ neurons ທີ່ຖືກ tagged ເພື່ອກໍານົດວ່າມີການເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນຫົວຂໍ້ທີ່ມີເງື່ອນໄຂ, ແລະແກ້ໄຂວ່າເຫຼົ່ານີ້ overlap ກັບ neurons ທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວໃນລະຫວ່າງການຫາຍໃຈ innate.
ຈຸດປະສົງທີສອງແມ່ນເພື່ອກໍານົດຕົວຕົນໂມເລກຸນຂອງ neurons ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຫາຍໃຈທີ່ຖືກກະຕຸ້ນໃນລະຫວ່າງການປັບສະພາບເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈໄດ້ຊັດເຈນກວ່າວ່າຈຸລັງໃດເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງວົງຈອນການຫາຍໃຈ. ສຸດທ້າຍ, ໂດຍໄດ້ກໍານົດ neurons ເຫຼົ່ານັ້ນ, Schwarz ຈະນໍາໃຊ້ວິທີການ vector ໄວຣັສທີ່ພັດທະນາໂດຍນັກຄົ້ນຄວ້າອື່ນໆເພື່ອກໍານົດວ່າສ່ວນໃດຂອງສະຫມອງຂອງຈຸລັງທີ່ເປີດໃຊ້ງານເຫຼົ່ານັ້ນເຊື່ອມຕໍ່. ການກໍານົດການເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງສະຖານະຂອງສະຫມອງແລະການຫາຍໃຈ, ການຊ້ອນກັນຂອງວົງຈອນການຫາຍໃຈຂອງສະຕິແລະຄວາມບໍ່ສະຕິ, ແລະການເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງການຫາຍໃຈແລະພະຍາດບາງຢ່າງອາດຈະວາງພື້ນຖານສໍາລັບການປິ່ນປົວທີ່ດີກວ່າເຊັ່ນດຽວກັນກັບຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ກ່ຽວກັບວິທີການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ພື້ນຖານທີ່ສຸດຂອງພວກເຮົາແມ່ນສາຍ.