ບາງທັດສະນະກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນຢູ່ປະເທດເຮົາ
ລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ແມ່ນລະບົບລວມສູນການເງີນ-ເງິນຕາທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນພື້ນຖານເສດຖະກິດ, ມັນມີສາຍພົວພັນສະໜິດແໜ້ນກັບບັນດາລະບົບການເງິນ-ງົບປະມານ ແລະ ກັບຜະລິດຕະພັນສັງຄົມ ເຊິ່ງເປັນໃຈກາງຂອງລະບົບການເງິນແຮງຊາດ, ເປັນເຄື່ອງມືໃນການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ດັດ ສົມເສດຖະກິດມະຫາພາກຂອງລັດຖະບານ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ແກ່ການແຈກຢາຍຄືນໃໝ່ຂອງລັດຖະ ບານໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ.
ລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ແມ່ນການປະເມີນ ຫລື ຄາດຄະເນລາຍຮັບຂອງລັດຖະບານທີ່ຈະເກິດຂື້ນມີຈໍານວນເທົ່າໃດໃນໄລຍະເວລາໜຶ່ງປີສົກງົບປະມານ; ຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດແມ່ນການທີ່ລັດຖະບານນໍາໃຊ້ອໍານາດລັດຂອງຕົນ ເພື່ອລະດົມພາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງແຫລ່ງການເງິນແຫ່ງຊາດ, ແມ່ນຮ່ວງລາຍຮັບທີ່ລັດລະດົມໄດ້ ແລະ ມອບເຂົ້າຄັງງົບປະມານແຫ່ງລັດ ເພື່ອຕອບສະ ໜອງຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການດ້ານລາຍຈ່າຍຂອງລັດໃນການປະຕິບັດບັນດາພາລະບົດບາດ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງລັດ.
ພ້ອມດຽວກັນ, ຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດແມ່ນລະບົບບັນດາການພົວພັນດ້ານເສດຖະກິດລະຫວ່າງລັດກັບສັງຄົມ ເຊິ່ງການພົວພັນດັ່ງກ່າວກໍາເນິດເກີດຂຶ້ນໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການລະດົມລາຍຮັບເຂົ້າຄັງສູນລວມຂອງລັດ. ບັນດາຮ່ວງລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດທີ່ສໍາຄັນຂອງລັດແບ່ງຕາມບົດບາດບັນດາກົມຢູ່ກະຊວງການເງີນປະກອບມີ: ລາຍຮັບຈາກພາສີ, ສ່ວຍສາອາກອນ, ຊັບສິນຂອງລັດ, ການເງິນຂອງວິສາຫະກິດທີ່ລັດມີການລົງທຶນເຊິ່ງລາຍຮັບດັ່ງກ່າວແມ່ນບັນດາອົງການຈັດຕັງ ຫລື ບຸກຄົນມອບພັນທະເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດຕາມການກໍານົດຂອງກົດໝາຍ. ອີງຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍງົບປະມານແຮງລັດ (ສະບັບປັບປຸງ) ເລກທີ 71/ສພຊ, ລົງວັນທີ 16 ທັນວາ 2015, ມາດຕາ 15 ໄດ້ກໍານົດໄວ້ວ່າ “ລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດມີສີ່ແຫ່ງຄື: 1) ລາຍຮັບຈາກພາສີ ແລະ ສ່ວຍສາອາກອນ, 2) ລາຍຮັບບໍ່ແມ່ນພາສີ ແລະ ສ່ວຍສາອາກ່ອນ, 3) ລາຍຮັບຈາກການຊ່ວຍເຫລືອລ້າ, 4) ລາຍຮັບຈາກການປະກອບສ່ວນຂອງສັງຄົມ”.
ການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດ ຕ້ອງໄດ້ປະຕິບັດຕາມຫລັກການລວມສູນເປັນເອກະພາບ ເພື່ອຮັບປະກັນລັກສະນະຄົບຖ້ວນ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຮ່ວງລາຍຮັບໃດຢູ່ນອນແຜນງົບປະມານ, ຫລັກການດັ່ງກ່າວນີ້ຮັບປະກັນລັນສະນະເຂັ້ມງວດ, ຄວາມສັກສິດຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍງົບປະມານແຮງລັດຊ່ວຍໃຫ້ລັດຖະບານກໍາໄດ້ບັນດາຮ່ວງລາຍຮັບຂອງຂະແໜ່ງການ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນຕ່າງໆຢ່າງໝັ້ນຄົງ.
ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນ, ການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດຕ້ອງໄດ້ມອບເຂົ້າບັນຊີເງີນຝາກຂອງລັດຖະບານ ໂດຍລະບົບທະນາຄານໃຫ້ມີຄວາມເປັນເອກະພາບໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ. ປະທານ ໄກສອນ ພົນວິຫານ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ: “ໂດຍຜ່ານການເງິນລັດອາດຈະເຕົ້າໂຮມເອົາຜະລິດຕະພັນສັງຄົມ ແລະ ລາຍຮັບແຫ່ງຊາດສ່ວນໜຶ່ງເຂົ້າກໍາມືຂອງຕົນເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄັງລວມສູນຂອງລັດທີ່ຄິດ ໄລ່ເປັນເງິນປະກົດຕົວຂຶ້ນ ແລະ ລັດນໍາໃຊ້ອີກຄັ້ງເພື່ອຕອງສະໜອງຄວາມ’ຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງສັງຄົມ” “ການລວມສູນບັນດາແຫ່ງເງີນຕາ ແລະ ແຈກຢາຍບັນດາເງິນຕາເທົ່ານັ້ນກໍ່ຕ້ອງເປັນເອກະພາບຕາມການພາລວມສູນຂອງລັດ.ຄວາມເປັນເອກະພາບນີ້ສະແດງອອກໃນດ້ານຕ່າງໆດັ່ງນີ້:
ເປັນເອກະພາບດ້ານທິດທາງ, ຈຸດໝາຍຍຸດທະສາດ, ແຜນການ ແລະ ບັນດາແຜນນະໂຍບາຍລະບອບລະບຽບການ, ນະໂຍບານລະອຽດທີ່ລັດເປັນຜູ້ປະກາດໃຊ້ຢ່າງເປັນເອກະພາບ
ເປັນເອກະພາບກ່ຽວກັບບັນດາລະບອບກວດກາ ແລະ ກວດກາການເງິນ.
ເປັນເອກະພາບກ່ຽວກັບລະບອບລາຍງານຂໍຄໍາເຫັນກ່ຽວກັບແບບຕາຕະລາງສະຖິຕິ, ບັນຊີ, ກ່ຽວກັບການຂຶ້ນງົບປະມານ ແລະ ປະຕິບັດງົບປະມານ.
ເປັນເອກະພາບທາງດ້ານລະບອບຈັດແບ່ງງົບປະມານໃຫ້ແກ່ທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ບັນດາລະບອບເບີກຈ່າຍການເງິນໃຫ້ແກ່ຂະແໝງການຕ່າງໆ. ງົບປະມານຂອງຂັ້ນຕ່າງໆລ້ວນແຕ່ສັງລວມເຂົ້າໃນງົບປະມານລວມຂອງລັດ”.
ບົດບາດຂອງການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ແມ່ນເປັນເຄື່ອງມືໜຶ່ງທີ່ສໍາຄັນເພື່ອຄຸ້ມຄອງດັດສົມການຈັ່ງຕັ້ງປະຕິບັດບັນດາຈຸດໝາຍເສດຖະກິດມະຫາພາກຂອງລັດຖະບານ, ຄຸ້ມຄອງດັດສົມເສດຖະກິດຕະຫລາດ ໃຫ້ມີລາຄາໝັ້ນທ່ຽງ ແລະ ຄວບຄຸມໄພເງີນເຟີ້. ໃນເງື່ອນໄຂໃໝ່ນີ້, ການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບເຂົາງົບປະມານຂອງລັດເປັນວຽກງານທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນກໍາລັງແຮງສັງລວມບັນດາລາຍຮັບຈາກຫລາຍພາກສ່ວນ, ເປັນໜຶ່ງໃນວຽກງານທີ່ເປັນປັດໄຈຕັດສີນຜົນໄດ້-ຜົນເສຍຂອງຂະບວນການວິວັດແຫ່ງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວວຽກງານການຈັດເກັບລາຍຮັບຕ່າງໆຂອງອໍານາດລັດ ແລະ ເປັນຜົນສະທ້ອນທາງກົງ ແລະ ທາງອ້ອມຕໍ່ກັບການດໍາລົງຊີວິດບັນດາເຜົ່າ. ຖ້າການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບເຂົ້າງົບປະມານຫາກເຮັດໄດ້ດີຈະເປັນກໍາລັງແຮງຊຸກຍູ້ເຮັດໃຫ້ການປະຕິບັດແນວທາງການເມືອງຂອງພັກ ແລະນະໂຍບາຍຕ່າງໆຂອງລັດກໍຄືນະໂຍບານດ້ານການເງີນ-ງົບປະມານຫັນໄປສູ່ຊີວິດສັງຄົມຕົວຈິງ, ແນໃສ່ຊຸກຍູ້ການຜະລິດໃຫ້ແຂງແຮງ, ສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ປະຊາຊົນເພີ່ມຂື້ນ ແລະລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນເທື່ອລະກ້າວ. ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ: “ບັນຫາສໍາຄັນແມ່ນໂດຍຜ່ານການຄຸ້ມຄອງຂອງຕົນເປັນຕົ້ນແມ່ນຜ່ານການຄຸ້ມຄອງການເງີນ ແລະ ແຜນການ, ລັດຕ້ອງຮັບປະກັນປະຕິບັດບັນດາອັດຕາສ່ວນ ແລະ ຈັງຫວະການຂະຫຍາຍຕົວຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດ, ອັນແນໃສ່ຮັບປະກັນດັດແປງໂຄງປະກອບເກົ່າ, ສ້າງ ຕັ້ງໂຄງປະກອບໃໝ່ອັນສົມສ່ວນກວ່າເກົ່າຂອງສັງຄົມແນວທາງ ແລະ ຍຸດທະສາດທີ່ພັກໄດ້ກໍານົດໄວ້”.
ໂດຍຍຶດໝັ້ນໃນທັດສະນະຂອງພັກເຮົາຕໍ່ກັບການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ທີ່ຕິດພັນກັບທິດທາງໜ້າທີ່ຕົ້ນຕໍທາງເສດຖະກິດ, ໂດຍພັກເຮົາໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ: “ສືບຕໍ່ຢືດໝັ້ນເອົາການພັດທະນາເສດຖະກິດເປັນໃຈກາງ, ສ້າງເງື່ອນໄຂອໍານວຍໃຫ້ກໍາລັງການຜະລິດຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງແຂງແຮງຫັນປ່ຽນເສດຖະກິດທໍາມະຊາດໄປສູ່ເສດຖະກິດຕະຫລາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ”. “ຕ້ອງເພີ່ນທະວີ ວິໄນການເງິນ ແລະ ປະຕິບັດນະໂຍບານດ້ານການເງິນຕາຢ່າຮັດກຸມ, ຂຸດຄົ້ນລາຍຮັບງົບປະມານຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ແລະ ຄຸ້ມຄອງລາຍຈ່າຍຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ຕັ້ງໜ້າດັດສົມການຂາດດຸ່ນດ້ານການຄ້າ ແລະ ດຸນຊໍາລະກັບຕ່າງປະເທດໃຫ້ຫຼຸດລົງຕື່ມ” ສໍາລັບນະໂຍບານຂອງລັດ ຕໍ່ກັບການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດໃຫ້ມີປະສິດທີຜົນ ແມ່ນເລັ່ງໃສ່ໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍຕົ້ນຕໍ່ຄື: ໜຶ່ງ, ຕ້ອງເພີ່ມທະວີການຂຸດຄົ້ນແຫລ່ງລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລະ ເພີ່ມຂຶ້ນທຸກໆປີ ເພື່ອຮັບ ປະກັນແຜນລາຍຈ່າຍງົບປະມານຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ປັບໂຄງສ້າງເສດຖະກິດໃຫ້ໄປໃນທິດສົ່ງເສີມການສະສົມ, ສົ່ງເສີມການລົງທືນ ແລະ ສ້າງຄ່ານິຍົມການຊົມໃຊ້ແບບປະຢັດໃນທົ່ວສັງຄົມ-ຕ້ານການຟູມເຟືອຍ; ສອງ, ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ຄົ້ນຄວ້າປັບປຸງບັນດານິຕິກໍາ ແລະບັນດາອັດຕາພາສີ-ອາກອນ, ຊັບສິນຂອງລັດ ແລະຄຸ້ມຄອງການເງິນ ວິສາຫະກິດທີ່ລັດມີການລົງທຶນໃຫ້ມີຄວາມສອດ ຄ່ອງກັບສະພາບເງື່ອນໄຂຕົວຈິງຂອງເສດທະກິດໃນແຕ່ລະໄລຍະ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບກັບພາກພື້ນ-ສາກົນ ເພື່ອແນໃສ່ສົ່ງເສີມການຜະລິດ ແລະ ການບໍລິຫານຂອງທຸກພາກສ່ວນເສດຖະກິດ; ສາມ, ພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດຂະແໜງການເງິນໃຫ້ແໜ້ນດ້ານການເມືອງແນວຄິດໃຫ້ໜັກແໜ້ນດ້ານການເມືອງແນວຄິດ, ຄຸນສົມບັດສິນທໍາປະຕິວັດ, ມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດດ້ານວິຊາສະເພາະສູງຂື້ນເລື້ອຍໆ ຕາມການຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງຍຸກສະໄໝ.
ໃນໄລຍະທີ່ຜ່ານ, ການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ຢູ່ປະເທດເຮົາໄດ້ມີບາງຜົນສໍາເລັດ ດັ່ງນີ້:
1. ດ້ານລາຍຮັບລວມ: ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດງົບປະມານ ໃນ 5 ປີຂອງແຜນງົບປະມານແຫ່ງລັດ 5 ປີຄັ້ທີ VII ສາມາດປະຕິບັດໄດ້ 99.549 ຕື້ກີບລື່ນແຜນການ 5 ປີ 10,1% ກວມເອົາ 24,6% ຂອງ GDP (ແຜນການ 5 ປີ 19-21% ຂອງ GDP) ໃນນັ້ນ: ສົກງົບປະມານ 2010-2011 ປະຕິບັດໄດ້ 14.310 ຕື້ກີບ ກວມເອົາ 23,1% ຂອງ GDP, ສົກປີ 2011-2012 ປະຕິບັດໄດ້ 17.263 ຕື້ກີບ ກວມເອົາ 24,5% ຂອງ GDP, ສົກປີ 2012-2013 ປະຕິບັດໄດ້ 20.176 ຕື້ກີບ ກວມ 25,2% ຂອງ GDP ແລະ ສົກປີ 2013-2014 ປະຕິບັດໄດ້ 23.331 ຕື້ກີບ ກວມເອົາ 25,7 ຂອງ GDP ແລະສົກປີ 2014-2015 ຄາດຄະແນ 24.468 ຕື້ກີບ ກວມເອົາ 23,9% ຂອງ GDP.
2. ໃນສົກປີ 2014-2015 ປະຕິບັດໄດ້ 19.905,799 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 95,5% ຂອງແຜນການປີ. ສາມາດແຍກເປັນປະເພດລາຍຮັບຕ່າງໆໄດ້ດັ່ງນີ້:
ລາຍຮັບຈາກພາສີ ປະຕິບັດໄດ້ 5.186,574 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 88,8% ຂອງແຜນການປີ.
ລາຍຮັບສ່ວຍສາອາກອນປະຕິບັດໄດ້ 9.724,893 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 124% ຂອງແຜນການປີ.
ລາຍຮັບຈາກການຄຸ້ມຄອງການເງິນລັດວິສາຫະກິດປະຕິບັດໄດ້ 2.505,118 ຕື້ກີບເທົ່າກັບ 109% ຂອງແຜນການປີ.
3.ຄາດຄະເນໝົດສົກປີ 2015-2016 ຈະເກັບລາຍຮັບໄດ້ 22.555,59 ຕື້ກີບເທົ່າກັບ95,17% ຂອງແຜນການດັດແກ້, ສະເພາະລາຍຮັບພາຍໃນ ຈະໄດ້ 20.041,19 ຕື້ກີບ ເທົ່າກັບ 94,56% ໃນນີ້:
ລາຍຮັບຈາກພາສີ ຈະໄດ້ 6.366 ຕື້ກີບ,ເທົ່າກັບ 89,92% ຫລື ຫລຸດແຜນ 714 ຕື້ກີບ.
ລາຍຮັບຈາກສ່ວຍສາອາກອນ ຈະໄດ້ 9.771 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 96,40% ຫລື ຫລຸດແຜນ 25 ຕື້ກີບ.
ລາຍຮັບຈາກຊັບສິນຂອງລັດ ຈະໄດ້ 1.975,207 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 98,75% ຫລື ຫລຸດແຜນ 25 ຕື້ກີບ.
ລາຍຮັບຈາກຄຸ້ມຄອງການເງີນລັດວິສາຫະກິດຈະໄດ້ 1.968 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 96,47% ຫລື ຫລຸດແຜນ 72 ຕື້ກີບ.
ລາຍຮັບອື້ນໆຈະໄດ້21,19 ຕື້ກີບ
ໄປພ້ອມກັບບັນດາຜົນສໍາເລັດໃນການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງນັ້ນ, ຍັງມີບັນດາບັນຫາທີ່ພວມຕັ້ງຂຶ້ນໃນການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຮົາຕ້ອງຮີບຮ້ອນແກ້ໄຂດັ່ງນີ້:
ໜຶ່ງ, ຍ້ອນແຜນງົບປະມານແຫ່ງລັດຂອງປະເທດເຮົາຍັງເປັນແຜນຂາດດຸນທີ່ສູງເຮັດໃຫ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນລາຍຮັບ-ລາຍຈ່າຍງົບປະມານໃນຊຸມປີທີ່ຜ່ານມາ ການເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ບໍ່ໄດ້ຕາມແຜນທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດດັດແກ້ ແລະ ໜີ້ສິນສາທາລະນະບໍ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂເທົ່າທີ່ຄວນ, ມີທ່າອ່ຽງເພີ່ມສູງຂື້ນເລື້ອຍໆ ຕາມຈັງຫວະຂອງຂາດດຸນງົບປະມານໃນແຕ່ລະສົກປີ, ແຜນການຄາດຄະແນຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ຍັງເປັນແຜນການທີ່ອີງໃສ່ຄວາມຕ້ອງການການຈ່າຍເປັນຕົ້ນຕໍ່ ແລະບໍ່ໄດ້ອິງໃສ່ລາຍຮັບທີ່ໝັ້ນຄົງແລະຖານຂໍ້ມູນຂອງການວິເຄາະວິໄຈທີ່ຖືກຕ້ອງ.
ສອງ, ລາຍຮັບວິຊາການຈຳນວນໜຶ່ງບໍ່ທັນລວມສູນເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດ, ມີການຈ່າຍນອກແຜນທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດຮັບຮອງ, ຍົກເວັ້ນພາສີ-ອາກອນ ທີ່ບໍ່ສອດຄ່ອງຕາມລະບຽບກົດໝາຍກຳນົດ ການນຳເຂົ້າ ພາຫະນະບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຍັງແຜ່ຫຼາຍ, ບັນດາລັດວິສາຫະກິດທີ່ລັດລົງທຶນຈຳນວນໜຶ່ງບໍ່ໜ້ອຍ ຍັງເຄື່ອນໄຫວທຸລະກິດຫຼຸບທຶນບໍ່ມີຜົນກຳໄລ, ຖານລາຍຮັບງົບປະມານໃໝ່ ເພື່ອທົດແທນຖານລາຍຮັບທີ່ບົກແຫ້ງໄປເຊັ່ນ: ຂົງເຂດຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດ, ບໍ່ແຮ່ ແລະ ການຫລຸດຜ່ອນອັດຕາພາສີ ໃນເຂດ AEC ຍັງບໍ່ທັນມີແຫລ່ງລາຍຮັບໃໝ່ທົດແທນ.
ສາມ, ການຫັນຊັບສິນຂອງລັດເປັນທຶນຍັງມີລັກສະນະຊະຊາຍ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມເປັນເອກະພາບໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນການແລກປ່ຽນຊັບສິນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຜ່ານການປະເມີນໄລ່ລຽງຕາມລະບຽບກົດໝາຍທີ່ມີ; ເຮັດໃຫ້ລັດສູນເສຍສິດໃນກຳມະສິດຂອງລັດ ແລະທີ່ດິນລັດໃນເຂດເສດຖະກິດຕົກໄປເປັນສິດນຳໃຊ້ຂອງບຸກຄົນຢ່າງຍາວນານ ແລະຊັບສິນຂອງລັດບໍ່ສາມາດຫັນເປັນທຶນໄດ້ ນັບມື້ນັບກູດຫຽ້ນໄປ, ບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດເພິ່ມສູງຂຶ້ນໄດ້.
ສີ່, ພະນັກງານ-ສະມາຊິກພັກ ຂອງຂະແໜງການເງິນ ຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໜ້ອຍ ໃນນັ້ນ: ມີພະນັກງານນຳພາ-ຄຸ້ມຄອງ ໄດ້ເສື່ອມຖອຍຄຸນທາດການເມືອງ ແລະຫັນປຽ່ນແນວຄິດໄປສູ່ລັດທິເອກະຊົນ ແລະລັດທິສວຍໂອກາດການເກີດມີປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ເປັນຕົ້ນ: ຄວາມບໍ່ໂປ່ງໃສຂອງພະນັກງານການເງິນ, ລັກໂລບສໍ້ໂກງເອົາເງິນງົບປະມານທີເກັບໄດ້ນຳໄປໃຊ້ສວ່ນຕົວໂດຍບໍ່ເຄົາລົບກົດໝາຍ, ຍັງສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດກັບຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດ ເພື່ອລົບຫຼີກການເສຍພາສີ-ສ່ວຍສາອາກອນ ແລະລາຍຮັບອື່ນໆຂອງລັດ ເຮັດໃຫ້ລັດສູນເສຍງົບປະມານເປັນຈຳນວນທີ່ຫຼວງຫຼາຍ.
ຫ້າ, ພວດເຮົາຮັບຮູ້ກັນດີແລ້ວວ່າ: ວຽກງານກວດກາ ເປັນວຽກງານໜຶ່ງທີ່ມີຄວາມສຳຄັນ ເພື່ອກະຕຸກຊຸກຍູ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ, ແຕ່ຊຸມປີຜ່ານມາເຫັນໄດ້ວ່າ ກົງຈັກການຈັດຕັ້ງກວດກາ, ກວດກາການເງິນ ບໍ່ທັນເຂັ້ມແຂ້ງສົມຄູ່ກັບສະພາບຕົວຈິງໃນປັດຈຸບັນ, ການປະຕິບັດວຽກງານກວດກາ, ກວດກາ ຍັງບໍ່ທັນເຮັດເປັນປົກກະຕິ ແລະມີຈຸດສຸມ, ການປະຕິບັດຜົນຂອງການກວດກາ ບໍ່ທັນເຂັ້ມງວດ- ສັກສິດຕາມລະບຽບກົດໝາຍຂອງລັດວາງອອກ ແລະບໍ່ທັນກັບສະພາບການຕົວຈິງ.
ເພື່ອເຮັດໃຫ້ການຄຸ້ມຄອງເກບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ຢູ່ປະເທດເຮົາໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນນັ້ນ, ໃນຕໍ່ໜ້າ ແລະຍາວນານຕາມທັດສະນະຂອງຜູ້ຂຽນເຫັນຄວນຕ້ອງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ບາງບັນຫາດັ່ງນີ້:
1) . ປັບປຸງການສ້າງແຜນງົບປະມານແຫ່ງລັດໃຫ້ມີຄວາມໜັກແໜ້ນດ້ານລາຍຮັບ-ລາຍຈ່າຍ, ສ້າງກອບນະໂຍບາຍການເງີນ-ງົບປະມານຢ່າງລະມັດລະວັງ ດ້ວຍການຫຼຸດຜ່ອນການຂາດດຸນງົບປະມານໃຫ້ຢູ່ໃນລະດັບທີ່ເສດຖະກິດຮັບເອົາໄດ້ ແລະ ຫລຸດຜ່ອນໜີ້ສິນສາທາລະນະໃຫ້ຢູ່ໃນລະດັບປອດໄພຕາມມາດຕະຖານສາກົນ ແລະກຳນົດການເພີ່ມຂື້ນຂອງລາຍຈ່າຍງົບປະມານ ຕ້ອງສົມຄູ່ກັບການເພີ່ມຂື້ນຂອງລາຍຮັບງົບປະມານທີ່ມີຄວາມໝັ້ນຄົງ, ຄຸ້ມຄອງງົບປະມານ ໃຫ້ໄປຕາມກອບທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດຮັບຮອງ, ສ້າງກົນໄກໃນການດັດແກ້, ຈັດວາງ ແລະສັບຊ້ອນລາຍຈ່າຍງົບປປະມານຄື້ນໃໝ່ຢ່າງທັນການ ໃນກໍລະນີ ທີ່ປະຕິບັດລາຍຮັບບໍ່ໄດ້ຕາມແຜນການ ເພື່ອຈຳກັດການຈ່າຍນອກແຜນ ຫຼືຈ່າຍເກີນແຜນ.
2) . ປະຕິບັດວິໄນການເງິນ-ງົບປະມານໃຫ້ເຂັ້ມງວດ, ໂຄສະນາເຜີຍແຜ່ບັນດາລະບຽບກົດໝາຍຂອງຂະແໜງການເງິນ ແລະລະບຽບກົດໝາຍອື່ນທີ່ພົວພັນ ໃຫ້ທົ່ວເຖິງ ແລະກ້ວາງຂວາງ ເປັນປົກກະຕິກວ່າເກົ່າ, ຄຸ້ມຄອງລາຍຮັບ-ລາຍຈ່າຍງົບປະມານໃຫ້ລວມສູນ ເປັນເອກະພາບຕາມລະບຽບກົດໝາຍໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ສ້າງຄັງ ແລະ ຮັກສາລາຍຮັບໄວ້ຢູ່ນອນລະບົບງົບປະມານ, ເອົາໃຈໃສ່ເພີ່ມທະວີການເດີນສໍາຫຼວດຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດຖືບັນຊີແບບປະຖົມພື້ນຖານ ແລະ ແບບທໍາມະດາ, ເສຍອາກອນແບບມອບເໝົາ ແລະຂໍ້ມູນສໍາມະໂນພາສີທີ່ດິນ ໃນທົ່ວປະເທດ; ປັບປຸງຖານອາກອນຄືໃໝ່ ໂດຍປະສານສົມທົບກັບຂະແໜ່ງອຸດສາຫະກໍາ ແລະ ການຄ້າ ເປັນປົກກະຕິຕໍ່ເນື່ອງ, ປັບປຸງກົນໄກການເກັບອາກອນມູນຄ່າເພີ່ມຈາກບັນດາບໍລິສັດຈໍາໜ່າຍພາຫະນະ, ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ແລະ ສິນຄ້າຟຸມເຟືອຍຈໍານວນໜຶ່ງ; ກໍາເປົ້າໝາຍຖານອາກອນໃໝ່ ເປັນຕົ້ນຈາກຂົງເຂດພະລັງງານໄຟຟ້ານໍ້າຕົກ, ພະລັງງານຄວາມຮ້ອນ ເພື່ອທົດແທນລາຍຮັບຈາກຂົງເຂດບໍ່ແຮ່ ແລະ ປ່າໄມ້ທີ່ບົກແຫ້ງໄປ, ຕ້ອງດໍາເນີນການກວດກາຢ່າງເຂັ້ມງວດຕໍ່ການດໍາເນີນທຸລະກິດ ຂອງລັດວິສາຫະກິດ ແນໃສ່ຮັບປະກັນການເຮັດທຸລະກິດ ໃຫ້ໄປຕາມຈຸດໜາຍຂອງພັກ, ຮັບປະກັນການຜະລີດ ແລະ ດໍາເນີດທຸລະກິດມີຜົນກໍາໄລ ແລະຈຸດໝາຍຮັບໃຊ້ສັງຄົມ, ປະຕິບັດຕາມລະບຽບກົດໝາຍ ກ່ຽວກັບລັດວິສາຫະກິດ ທີ່ໄດ້ກໍານົດອອກຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແນໃສ່ຮັບປະກັນຜົນສັກສິດຂອງກົດໝາຍ ແລະ ເພື່ອປະຕິບັດບົດບານເປັນເຈົ້າພາທາງ ຂອງພາກສ່ວນເສດຖະກິດຂອງລັດ, ສ້າງລາຍຮັບທີ່ໝັ້ນທ່ຽງເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດ.
3) ຕ້ອງເອກະພາບນໍາກັນວ່າ: ການຫັນຊັບສິນຂອງລັດເປັນທືນ ແມ່ນການເຮັດໃຫ້ຊັບສີນເດີມ ມີມູນຄ່າເພີ່ມສູງຂື້ນ ໂດຍກໍາມະສິດຂອງລັດ ຍັງຮັກສາໄວ້ໃນຖານມູນຄ່ງ (ທຶນ) ແທນຮູຍຖານວັດຖຸ (ພາຫະນະການຜະລິດ) ຂອງກໍາມະສິດ ແລະຖ້າຫາກວ່ານໍາໃຊ້ທືນດັ່ງກ່າວ ໄປລົງທືນໃສ່ຈຸດໝາຍຕ່າງໆ ທີ່ສໍາຄັນກວ່າ, ມີຄວາມໝາຍຍຸດທະສາດ ແລະ ມີປະສິດທິພາບສູງກວ່າ ເວລານັ້ນກໍາມະສິດຂອງລັດ ຈະບໍ່ສູນຫາຍໄປ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຍັງເກີດດອກອອກຜົນຕື່ມຊໍ່າອີກ; ກ ົງກັນຂ້າມ, ການແລກປ່ຽນຊັບສິນຜ່ານມາລັດສູນເສຍສິດໃນກໍາມະສິດຕໍ່ພາຫະນະການຜະລິດ ແລະ ມູນຄ່າແທ້; ກ່ອນຈະຫັນສັບສິນໃດໜຶ່ງຂອງລັດເປັນທຶນ ເວົ້າລວມ, ເວົ້າສະເພາະ ການໃຫ້ເຊົ່າ ສຳປະທານຊັບສິນຂອງລັດຕ້ອງໄດ້ດຳເນີນການສຳຫຼວດ, ໄລ່ລຽງ, ຕີລາຄາ, ປະເມີນຜົນໄດ້ຜົນເສຍ, ຕ້ອງໃຫ້ມີການປະກອບຄຳເຫັນຈາກພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ມີການຄົ້ນຄວ້າຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ພາວະວິໄສ ເພື່ອຄວາມເປັນເອກະພາບໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຕົວຈິງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ການຫັນຊັບສິນຂອງລັດເປັນທຶນມີປະສິດຕິຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ ເຮັດໃຫ້ລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດເພີ່ມຂື້ນສູງ.
4) . ເພີ່ມທະວີການສຶກສາອົບຮົມເມືອງ-ແນວຄິດ ໃຫ້ພະນັກງານ-ສະມາຊິກພັກຂອງຂະແໜງການເງີນ ບົນພື້ນຖານຫຼັກມູນ ທິດສະດີມາກ-ເລນີ່ນ ແລະ ແນວທາງການເມືອງ-ເສດຖະກິດຂອງພັກ; ເຮັດໃຫ້ພະນັກງານການເງີນ ເປັນພະນັກງານທີ່ມີລະດັບ ຄວາມຕື່ນຕົວທາງການເມືອງສູງ, ຮັກສາໄດ້ຄຸນສົມບັດ ສິນທຳປະຕິວັດ, ມີຄວາມດຸໝັ່ນ໌ ປະຢັດ, ສັດທ່ຽງ, ປອດໃສຂາວສະອາດ, ຖືຜົນປະໂຫຍດສ່ວນລວມສູງກວ່າຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ, ບໍ່ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ບໍ່ລັກໂລບສໍ້ໂກ້ງໃຊ້ຈ່າຍເງີນພາສີ-ສ່ວຍສອາກອນ
5) ກວດກາຕິດຕາມພະນັກງານຢ່າງປົກກະຕິ ແລະ ປະຕິບັດລະບຽງວິໄນຕໍ່ພະນັກງານ ທີ່ລ່ວງລະເມີດຂໍ້ກຳນົດກົດລະບຽບຂອງກະຊວງການເງີນ ແລະລ່ວງລະເມີດກົດໝາຍຂອງລັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າຕ້ອງສຸມໃສ່ກວດກາການປະຕິບັດວຽກງານວິຊາສະເພາະຂອງພະນັກງານ ຂົງເຂດລາຍຮັບ-ລາຍຈ່າຍງົບປະມານຕາມກົດໝາຍກົດນຳ
ສັງລວມແລ້ວ, ການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດ ໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນຢູ່ປະເທດເຮົາ ກ່ອນອື່ນໝົດຕ້ອງປັບປຸງ ການສ້າງແຜນຫງົບປະມານແຫ່ງລັດໃຫ້ມີວິທະຍາສາດ ສ້າງກອບນະໂຍບາຍການເງີນ-ຫງົບປະມານຢ່າງລະມັດລະວັງ, ປະຕິບັດວິໄນການເງີນ-ຫງົບປະມານໃຫ້ເຂັ້ມງວດ, ການຫັນຊັບສິນຂອງລັດເປັນທຶນ ແລະ ການປັບປຸງຖານອາກອນຄືນໃຫ່ມ-ການກໍານົດຖານອາກອນໃຫ່ມ ຕ້ອງຮັບປະກັນເຮັດໃຫ້ລສຍຮັບງົບປະມານແຫ່ງລັດເພີ່ມຂືຶ້ນໃນແຕ່ລະສົກປີ. ພ້ອມດຽວກັນນັ້ນຕ້ອງເພີ່ມທະວີການສືກສາອົບຮົມ ການເມືອງ-ແນວຄິດໃຫ້ພະນັກງານ-ສຳມະຊິກພັກ ຂະແໜງການເງີນຢ່າງເປັນປົກກະຕິ, ຍົກສູງຄຸນນະພາບວຽງງານກວດກາ-ກວດການການເງີນໃນເງື່ອນໄຂໃຫ່ມໃຫ້ມີປະສິດທິຜົນສູງ, ເຮັດໄດ້ຄືກວ່າມາຂ້າງເທິງນັ້ນເຊື່ອແນ່ວ່າການຄຸ້ມຄອງເກັບລາຍຮັບງົບປະມານຢູ່ປະເທດເຮົາຈະມີປະສິດທິຜົນສູງໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ.