ການຮ່ວມມືກັນເພື່ອຄວາມຍືນຍົງຂອງການຫລຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານພາບດ້ວຍພັດທະນາຂອງ ສປປ ລາວ.
ໃນປັດຈຸບັນ ສປປ ລາວຍັງເປັນປະເທດດ້ອຍພັດທະນາລະບຸຢູ່ໃນບັນຊີຂອງ ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ (ສປຊ).ບັນດາປະເທດທີ່ຢູ່ໃນກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາແມ່ນບັນດາປະເທດທີ່ມີລາຍຮັບຕໍ່າ ແລະ ມີຂໍ້ຈໍາກັດຫຼາຍຢ່າງ ທາງດ້ານໂຄງສ້າງພື້ນຖານ ເພື່ອການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ຍ້ອນສະຖານະພາບດັ່ງກ່າວ, ບັນດາປະເທດເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບສິດທິພິເສດໃນການເຂົ້າເຖິງການສະໜັບສະໜູນສະເພາະຈາກສາກົນທາງດ້ານການຄ້າ, ການຊ່ວຍເຫຼືອເພື່ອການພັດທະນາ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນທົ່ວໄປ. ສະຖານະພາບບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາຈະໄດ້ຮັບການທົບທວນໂດຍຄະນະກຳມະການ ວ່າດ້ວຍນະໂຍບາຍເພື່ອການພັດທະນາ ແຫ່ງ ສະຫະປະຊາຊາດ ທຸກໆ 3 ປີ. ເນື່ອງຈາກເສດຖະກິດມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງເຂັ້ມແຂງ ແລະ ວຽກງານດ້ານສຸຂະພາບ ແລະ ການສຶກສາ ກໍໄດ້ຮັບການປັບປຸງດີຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ, ຈຶ່ງມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ ທີ່ ສປປ ລາວ ຈະໄດ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໃນປີ 2024. ຄວາມມຸ້ງໝັ້ນໃນການນຳເອົາປະເທດ ອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບູລິມະສິດດ້ານການພັດທະນາທີ່ສຳຄັນຂອງ ລັດຖະບານ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ.
ໂດຍອີງຕາມການຄິດໄລ່ຂອງທະນາຄານໂລກ, ລາຍຮັບຕົວຈິງຕໍ່ຫົວຄົນ ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍກວ່າຫ້າເທົ່າໃນສອງທົດສະຫວັດທີ່ຜ່ານມາ ທີ່ສາມາດບັນລຸ1,996 ໂດລາສະຫະລັດ ໃນປີ 2018. ດັ່ງນັ້ນ, ສປປ ລາວ ຈຶ່ງກາຍເປັນໜຶ່ງໃນປະເທດທີ່ມີເສດຖະກິດຂະຫຍາຍຕົວດີທີ່ສຸດຂອງກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ. ນອກຈາກນີ້, ອັດຕາການເສຍຊີວິດຂອງເດັກໄດ້ຫຼຸດລົງເຄິ່ງໜຶ່ງໃນໄລຍະດຽວກັນ. ສ່ວນອັດຕາການຮູ້ໜັງສື ແລະ ການເຂົ້າຮຽນ ມີການສືບຕໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ພ້ອມກັບຄວາມກ້າວໜ້າໃນດ້ານອື່ນໆ ຊຶ່ງຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ ກໍເປັນແຮງຊຸກຍູ້ໃຫ້ ສປປ ລາວ ກ້າວສູ່ການບັນລຸເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ຈາກຜົນສຳເລັດເຫຼົ່ານີ້, ສປປ ລາວ ອາດຈະຖືກພິຈາລະນາ ສະເໜີໃຫ້‘ຫຼຸດພົ້ນ’ອອກຈາກກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຢ່າງເປັນທາງການໃນການທົບທວນຄັ້ງຕໍ່ໄປຂອງຄະນະກຳມະການ ວ່າດ້ວຍນະໂຍບາຍເພື່ອການພັດທະນາ ແຫ່ງ ສະຫະປະຊາຊາດ ໃນປີ 2021. ການປະເມີນຕາມມາດຖານເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວ ແມ່ນຂະບວນການເພື່ອປະກາດໃຫ້ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ.
ກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາຈະຖືກປະເມີນຕາມສາມເງື່ອນໄຂຄື: ດັດສະນີການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ, ຄວາມບອບບາງທາງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ລວມຍອດລາຍຮັບແຫ່ງຊາດຕໍ່ຫົວຄົນ. ປະເທດທີ່ຈະສາມາດຖືກສະເໜີໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຕ້ອງບັນລຸຢ່າງໜ້ອຍ 2 ໃນ 3 ເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວ ໃນການປະເມີນ 2 ຄັ້ງຕິດຕໍ່ກັນ ຂອງກອງປະຊຸມຄະນະກຳມະການວ່າດ້ວຍ ນະໂຍບາຍເພື່ອການພັດທະນາ ຂອງ ສປຊ ທີ່ຈະປະຊຸມ ທຸກໆ 3 ປີຕໍ່ຄັ້ງ. ຄະນະກຳມະການ ວ່າດ້ວຍນະໂຍບາຍເພື່ອການພັດທະນາ ຈະສົ່ງຄຳແນະນຳໄປຫາສະພາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແຫ່ງ ສະຫະປະຊາຊາດ ເພື່ອຂໍການຮັບຮອງ.ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຜົນການຮັບຮອງດັ່ງກ່າວ ຈະຖືກສົ່ງໄປພິຈະລະນາຢູ່ກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ສະຫະປະຊາຊາດ. ສຳລັບ ສປປ ລາວໄດ້ຜ່ານເງື່ອນໄຂສຳລັບການຫຼຸດພົ້ນເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນໄລຍະການທົບທວນທຸກໆ 3 ປີຜ່ານມາໃນປີ 2018. ຖ້າຫາກວ່າ ສປປ ລາວ ສືບຕໍ່ບັນລຸຢ່າງໜ້ອຍສຸດ ເງື່ອນໄຂດ້ານດັດສະນີການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ແລະ ດ້ານລາຍຮັບໃນການທົບທວນໃນປີ 2021, ກໍ່ຂ້ອນຂ້າງແນ່ນອນວ່າ ລາວເຮົາຈະຖືກສະເໜີໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໃນປີ 2024.
ໃນປັດຈຸບັນ ລັດຖະບານກຳລັງກະກຽມຍຸດທະສາດ ສຳລັບໄລຍະຂ້າມຜ່ານເພື່ອເປັນບ່ອນອີງໃນຂະບວນການຫຼຸດພົ້ນດັ່ງກ່າວເພື່ອເຮັດໃຫ້ການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ເປັນໄປດ້ວຍດີ, ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກອົງການສະຫະປະຊາຊາດ, ບັນດາຜູ້ໃຫ້ທຶນ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ລວມທັງພາກເອກະຊົນ.ຍຸດທະສາດນີ້ຈະຊ່ວຍ ສປປ ລາວ ໃນການຮັບມືກັບການຫຼຸດໜ້ອຍຖອຍລົງຂອງບັນດາການສະໜັບສະໜູນຈາກສາກົນ ທີ່ມີຕໍ່ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຄຽງຄູ່ກັບການຍົກສູງປະສິດທິພາບວຽກງານການບໍລິຫານລັດ, ຄວາມໂປ່ງໃສ, ການຄຸ້ມຄອງລັດດ້ວຍກົດໝາຍ ແລະ ຄວາມມີປະສິດທິພາບຂອງການຊ່ວຍເຫຼືອ.
ການສະໜັບສະໜູນຈາກສາກົນທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງ ລວມມີຄຳໝັ້ນໝາຍຂອງບັນດາຜູ້ໃຫ້ທຶນ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ທີ່ຈະສືບຕໍ່ສະໜອງການຊ່ວຍເຫຼືອເພື່ອການພັດທະນາທາງການຄືກັນກັບອັດຕາສ່ວນ ທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ແກ່ບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາອືີ່ນໆ. ຄູ່ຮ່ວມການຄ້າລາຍໃຫຍ່ສ່ວນຫຼາຍ ຈະບໍ່ເກັບພາສີ ຫຼື ຈຳກັດໂກຕ້າ ສຳລັບການສົ່ງອອກສິນຄ້າຂອງບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ. ໜ່ວຍງານຕ່າງໆຂອງອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຈ່າຍການປະກອບສ່ວນດ້ານງົບປະມານປະຈຳປີ ໃນອັດຕາທີ່ຜ່ອນຜັນ, ລວມທັງບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດອື່ນໆອີກ ເປັນຕົ້ນ ໄດ້ຮັບເງິນສະໜັບສະໜູນຄ່າປີ້ຍົນ ໃນການເດີນທາງໄປເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມສາກົນ ແລະ ກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ອົງການ ສະຫະປະຊາຊາດ.
ອົງການເຄືອຂ່າຍ ສປຊ ໂດຍຜ່ານລະບົບຜູ້ປະສານງານຢູ່ ສປປ ລາວ ໄດ້ດຳເນີນການວິເຄາະວິໄຈ ແລະ ປະເມີນ ກ່ຽວກັບຜົນກະທົບ ແລະ ຄວາມສ່ຽງ, ຊຶ່ງເຫັນວ່າ ຜົນກະທົບຈາກການສູນເສຍຜົນປະໂຫຍດ ທີ່ໄດ້ຮັບຈາກນະໂຍບາຍສຳລັບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ແມ່ນມີໜ້ອຍ, ເນື່ອງຈາກວ່າ ສປປ ລາວ ບໍ່ໄດ້ເປັນປະເທດສົ່ງອອກລາຍໃຫຍ່ ໄປຍັງປະເທດທີ່ໃຫ້ສິດທິພິເສດທາງການຄ້າ ແກ່ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ສະຫະພາບເອີຣົບ. ນອກຈາກນີ້, ບັນດາປະເທດຜູ້ໃຫ້ທຶນສ່ວນໃຫຍ່ກໍຍັງໃຫ້ຄຳໝັ້ນໝາຍທີ່ຈະສືບຕໍ່ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນຜ່ານການພົວພັນແບບສອງຝ່າຍກັບ ສປປ ລາວ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ການກະກຽມສຳລັບການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຍັງເປັນສິ່ງທີ່ມີຄວາມສໍາຄັນ ເພາະວ່າມັນຈະເປັນໂອກາດອັນດີທີ່ຈະໄດ້ເຜີຍແຜ່ຄວາມກ້າວໜ້າຂອງ ສປປ ລາວໃຫ້ປະຊາຄົມໂລກໄດ້ຮັບຮູ້.ນອກຈາກນີ້, ການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຍັງຈະເປັນໂອກາດໃນການດຶງດູດການລົງທຶນໃໝ່ໆເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດທີ່ມີການເຕີບໂຕໄວ. ຫຼາຍໆກິດຈະກໍາທີ່ມີເປົ້າໝາຍເພື່ອພັດທະນາຂີດຄວາມສາມາດ ໄດ້ຮັບການວາງແຜນໄວ້ ເພື່ອດຳເນີນໃນປີຕໍ່ໜ້າ ລວມເຖິງການຍົກສູງຄວາມອາດສາມາດດ້ານການຜະລິດແລະການປະຕິຮູບໂຄງສ້າງທາງດ້ານເສດຖະກິດ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມຍືນຍົງຂອງການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ.ໃນນີ້, ບັນດາຜູ້ໃຫ້ທຶນ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ຈະສະໜັບສະໜູນຍຸດທະສາດໃນໄລຍະຂ້າມຜ່ານນີ້,ໂດຍຈະມີການປະສານງານ ພາຍໃຕ້ຂອບດຳເນີນງານຂອງຄະນະກຳມະການຊີ້ນຳລະດັບຊາດວ່າດ້ວຍ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນດຳເນີນງານ ສະຫະປະຊາຊາດ ສໍາລັບການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບດ້ອຍພັດທະນາ ຊຶ່ງມີລັດຖະມົນຕີກະຊວງການຕ່າງປະເທດເປັນປະທານ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຂໍ້ມູນ ແລະ ສຸມໃສ່ການປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບ ບັນຫາຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ໃນໄລຍະຫ້າປີຕໍ່ໜ້າ ແລະ ໃນຊຸມປີຕໍ່ໆໄປ.
ນອກຈາກນີ້, ບັນດາຄູ່ຮ່ວມງານທີ່ສຳຄັນ ໃນດ້ານວຽກງານພັດທະນາ ຍັງຈະສືບຕໍ່ ກິດຈະກຳການຊ່ວຍເຫຼືອ ຜ່ານຄະນະສະເພາະກິດລະຫວ່າງປະເທດຂອງ ອົງການ ສປຊ ວ່າດ້ວຍການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຢູ່ສຳນັກງານໃຫຍ່ ອົງການ ສປຊ ທີ່ ນິວຢອກ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນປະເທດທີ່ກຳລັງຈະຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ. ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ອົງການການຄ້າໂລກ ຍັງຈະຕ້ອງໄດ້ສືບຕໍ່ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໂດຍການຮ່ວມມືກັບ ສໍານັກງານຜູ້ຕາງໜ້າຖາວອນຂອງ ສປປ ລາວ ປະຈຳ ອົງການ ສປຊ ທີ່ ເຊີແນວແລະ ນິວຢອກ. ດ້ວຍການຮ່ວມກັນປະຕິບັດ ເພື່ອຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ທີ່ໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ, ສປປ ລາວ ຈະສືບຕໍ່ກ້າວໜ້າຢ່າງໄວວາ ໃນຫຼາຍທົດສະຫວັດຂ້າງໜ້າ ໃນການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ.
ບົດຄວາມສະແດງຄວາມຄິດເຫັນບົດນີ້ ໄດ້ຮັບການຂຽນໂດຍ ທ່ານ ສະເຫຼີມໄຊ ກົມມະສິດ, ລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງການຕ່າງປະເທດ, ແລະ ທ່ານ ນາງ ຊາຣາ ເຊັກເກເນສ, ຜູ້ປະສານງານອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ປະຈຳ ສປປ ລາວ.