ພັກເຮົາຍຶດໝັ້ນ ເອົາປະຊາຊົນເປັນໃຈກາງ ການພັດທະນາຊົນນະບົດ ລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ເປັນເປົ້າໝາຍ.
ໃນໂອກາດເຂົ້າຮ່ວມ ແລະ ໂອ້ລົມ ຕໍ່ກອງປະຊຸມສະຫລຸບຕີລາຄາ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ ຕິດພັນກັບວຽກງານພັດທະນາຊົນນະບົດຮອບດ້ານ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ວຽກງານ 3 ສ້າງ ທົ່ວປະເທດ(2016-2021) ແລະ ທິດທາງຮອດປີ 2025, ສະຫາຍ ທອງລຸນ ສີສຸລິດ ເລຂາທິການໃຫຍ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ, ປະທານປະເທດແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໄດ້ກ່າວບາງຕອນສໍາຄັນວ່າ: ໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້ານີ້, ຕ້ອງເດັດດ່ຽວສືບຕໍ່ຊີ້ນໍາການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວທາງ ທີ່ກໍານົດອອກໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ XI ຂອງພັກ ໃນການສືບຕໍ່ບູລະນະລະບອບປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ ໃຫ້ສົມບູນຍິ່ງຂຶ້ນ ໂດຍຖືເອົາການເຄົາລົບ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ, ອີງໃສ່ກໍາລັງແຮງຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ຕ້ອງຖືການນໍາເອົາຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ຄວາມສົມບູນພູນສຸກ ມາໃຫ້ປະຊາຊົນ ເປັນເປົ້າໝາຍສູງສຸດ ໃນການນໍາພາຂອງພັກເຮົາ. ບົນຈິດໃຈດັ່ງກ່າວນັ້ນ ຕ້ອງສືບຕໍ່ຍຶດໝັ້ນ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດທິດນຳ, ຍຸດທະສາດກ່ຽວກັບວຽກງານກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ, ພັດທະນາຊົນນະບົດ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ວຽກງານ 3 ສ້າງ ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ລວງເລິກ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນສູງຂຶ້ນກວ່ານີ້ເປັນຫລາຍເທົ່າ ຈຶ່ງສາມາດບັນລຸເປົ້າໝາຍ ທີ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ XI ຂອງພັກເຮົາວາງອອກໄດ້, ພັກເຮົາຍຶດໝັ້ນແນວທາງອັນສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ “ເອົາປະຊາຊົນເປັນໃຈກາງ, ເອົາການພັດທະນາຊົນນະບົດ ລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ ເປັນເປົ້າໝາຍ”. ບົນຈິດໃຈດັ່ງກ່າວ, ເລຂາທິການໃຫຍ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ, ປະທານປະເທດແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ກ່ຽວກັບວຽກງານກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງຕາມບົດຮຽນຂອງພັກເຮົາ, ບັນດາສະຫາຍ ກໍໄດ້ຢືນຢັນຕື່ມແລ້ວວ່າອົງການຈັດຕັ້ງ, ທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ພະນັກງານ ຫາກຕິດພັນກັບຮາກຖານຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ, ຮູ້ຖືເອົາປະຊາຊົນເປັນກົກ ແລະ ຮູ້ເຮັດເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນແລ້ວ ຢູ່ບ່ອນນັ້ນແມ່ນໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກປະຊາຊົນ ແລະ ຮາກຖານ ກໍໜັກແໜ້ນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ຂະບວນການຂອງມະຫາຊົນ ກໍຟົດຟື້ນ, ສ້າງໄດ້ພະນັກງານ ທີ່ເຕີບໃຫຍ່ໜັກແໜ້ນຂຶ້ນຈາກຂະບວນການຕົວຈິງ. ແຕ່ເວລາດຽວກັນ ພວກເຮົາ ຕ້ອງແກ້ສະພາບຄວາມຖືເບົາ, ຂາດຄວາມບໍ່ເປັນຫ່ວງເປັນໃຍເຖິງການປັບປຸງວຽກງານກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ ເຊິ່ງສະແດງອອກເຖິງການລົງຮາກຖານແບບລວມໆ, ເປັນແຕ່ຮູບການ, ບໍ່ກຳໄດ້ສະພາບ, ບໍ່ແກ້ໄດ້ບັນຫາ, ຖ້າແກ້ກໍພຽງແຕ່ລັກສະນະຕາບຈູນ. ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ເຄີຍກ່າວໄວ້ແລ້ວວ່າ ໃນເງື່ອນໄຂພັກກຳອຳນາດ ຢ້ານພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ ນັບທັງພະນັກງານຂັ້ນສູງ ຂອງເຮົາ ມີພະຍາດອາດຍາສິດ, ຂຸນເສິກ, ອວດອ້າງອຳນາດ, ອວດອົ່ງທະນົງຕົວ, ກ້າວໄປເຖິງການເສຍທາດຂາດຄຸນ ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ພັກຫ່າງເຫີນຈາກມະຫາຊົນ, ອັນນັ້ນ ແມ່ນອັນຕະລາຍໃຫຍ່ກວ່າໝູ່.
ກ່ຽວກັບການພັດທະນາຊົນນະບົດ: ພັກເຮົາໄດ້ຖືຊົນນະບົດ ເປັນບັນຫາຍຸດທະສາດໃນພາລະກິດປະຕິວັດ; ພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແມ່ນຍຸດທະສາດສໍາຄັນ ໃນການສ້າງຄວາມ ໝັ້ນຄົງ ໃຫ້ແກ່ລະບອບປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ, ປົວແປງຊີວິດການເປັນຢູ່ ແລະ ຍົກລະດັບ ຄຸນະພາບຊີວິດ ຂອງປະຊາຊົນຂຶ້ນເປັນລໍາດັບ ແຕ່ຮາກຖານຂຶ້ນມາ, ເນື້ອແທ້ແມ່ນການແກ້ບັນຫາ ກໍຄືການຫລຸດຊ່ອງວ່າງ ຄວາມແຕກໂຕນໃນດ້ານການພັດທະນາ, ດ້ານຄວາມຈະເລີນ ລະຫວ່າງຕົວເມືອງ ກັບຊົນນະບົດ, ລະຫວ່າງ ທົ່ງພຽງກັບພູດອຍ ໃຫ້ຫຍັບເຂົ້າໃກ້ກັນ, ສ້າງຄວາມສະເໝີພາບ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທໍາ ເຂົ້າເຖິງການພັດທະນາ ກໍຄືໄດ້ຮັບການຊົມໃຊ້ໝາກຜົນ ຂອງການພັດທະນາຢ່າງທົ່ວເຖິງ. ຖ້າຊົນນະບົດບໍ່ມີການພັດທະນາ, ບໍ່ມີການຫັນປ່ຽນຢ່າງເປັນຮູບປະທໍາ, ປະຊາຊົນບໍ່ທັນຫລຸດພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຍາກ, ໝາຍວ່າ ບ່ອນນັ້ນແມ່ນບົ່ງບອກເຖິງຄຸນນະພາບຂອງການນໍາພາຂອງພັກ, ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ໜ້າທີ່ ຂອງອຳນາດການປົກຄອງ; ບ່ອນໃດເຫັນວ່າວຽກນີ້ບໍ່ໄປ, ບໍ່ມາ, ຍ້ຳເທົ້າ, ຖອຍຫລັງ ຕ້ອງຊອກໃຫ້ເຫັນຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຂອງຜູ້ນໍາພາ ຢູ່ບ່ອນນັ້ນ.
ກ່ຽວກັບວຽກງານ 3 ສ້າງ: ໃນກອງປະຊຸມສູນກາງຫລາຍໆຄັ້ງຜ່ານມາ, ມີການສະເໜີ ຫລື ຍົກບັນ ຫາການແບ່ງຂັ້ນຄຸ້ມຄອງລະຫວ່າງສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ຍັງບໍ່ທັນຈະແຈ້ງ, ບາງດ້ານແບ່ງຢູ່ໃນເຈ້ຍ-ສໍ, ແຕ່ການປະຕິບັດຕົວຈິງ ຍັງເຮັດບໍ່ທັນໄດ້, ເຮັດໃຫ້ທິດໃນການສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ຄວາມກ້າຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຄວາມເປັນເຈົ້າ ໃຫ້ແກ່ທ້ອງຖິ່ນ-ຮາກຖານ; ສ່ວນກະຊວງ, ອົງການສູນກາງປະຕິບັດພາລະບົດບາດຄຸ້ມຄອງມະຫາພາກເປັນຕົ້ນຕໍນັ້ນ, ຍັງເຮັດບໍ່ທັນໄດ້ດີ.
ສະຫາຍ ເລຂາທິການໃຫຍ່ ຢ້ຳຕື່ມວ່າ: ຕ້ອງມີການຈັດຕັ້ງສະຫລຸບຖອດຖອນບົດຮຽນ ໃຫ້ເປັນປະ ຈຳ ໃນແຕ່ລະໄລຍະຂອງຂະບວນການວຽກງານຕົວຈິງ ເພື່ອຕິດຕາມ, ຊຸກຍູ້ວຽກງານດັ່ງກ່າວໃຫ້ແຂງແຮງ ແລະ ຕໍ່ເນື່ອງ. ສັດຈະທໍາ ໄດ້ຊີ້ບອກພວກເຮົາແລ້ວວ່າ “ຖ້າພວກເຮົາຢາກກິນໝາກ, ກິນຜົນ ທີ່ດີ ແຕ່ບໍ່ເລືອກແນວປູກ, ບໍ່ຮູ້ບົວລະບັດຮັກສາ ໃຫ້ມີຜົນລະປູກໃຫ້ຈະເລີນເຕີບໂຕ, ງອກງາມ, ແຂງແຮງ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວ, ມື້ໜຶ່ງຂ້າງໜ້າ ລໍາຕົ້ນ, ກິ່ງກ້ານ, ງ່າໃບ ກໍຈະຫ່ຽວແຫ້ງຕາຍໄປ ຖ້າຈະເອົາມາປຽບ ເໝືອນກັບການສ້າງຮາກຖານການເມືອງໄດ້ ເຊັ່ນດຽວກັນ”.