ວິສາຫະກິດສ່ວນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ຜູ້ປະກອບອາຊີບອິດສະລະ ທີ່ນອນໃນລະບົບ ແຈ້ງເສັຍອາກອນຕາມບັນຊີ ຊຶ່ງບໍ່ກວມເອົາຜູ້ທີ່ແຈ້ງເສັຍອາກອນ ຕາມລະບົບມອບເໝົາ, ທີ່ປະຕິບັດ ບັນຊີບໍຄົບຖ້ວນ, ບໍ່ສະເໜີເອກະສານການບັນຊີທີ່ຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ຄິດໄລ່ອາກອນກຳໄລແບບບັງຄັບ.
ການຄິດໄລ່ອາກອນກຳໄລແບບບັງຄັບ ແມ່ນ ໃຫ້ຊອກຫາກຳໄລໃນປີ ໂດຍເອົາລາຍຮັບທຸລະ ກິດທັງໝົດໃນປີ ຄູນກັບອັດຕາສ່ວນກຳໄລລວມ ຕາມແຕ່ລະປະເພດກິດຈະການ ແລະ ຄູນກັບອັດຕາ ອາກອອນກຳໄລ ທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 29 ຂອງກົດໝາຍສະບັບນີ້.
ໃນກໍລະນີທີ່ວິສາຫະກິດສ່ວນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ຜູ້ປະກອບອາຊີບອິດສະລະ ບໍ່ສາມາດກຳນົດ ລາຍຮັບທຸລະກິດທັງໝົດໃນປີຂອງຕົນໄດ້ ເຈົ້າໜ້າທີ່ສ່ວຍສາອາກອນ ຕ້ອງປະສານ ສົມທົບກັບພາກສ່ວນອື່ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ໂດຍເປັນເອກະພາບກັບຜູ້ເສັຍອາກອນ ເພື່ອກຳນົດລາຍຮັບ ທຸລະກິດທັງໝົດໃນປີ ຂອງວິສາຫະກິດ ໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ມູນ ແລະ ຂ່າວສານຕົວຈິງ.
ອັດຕາສ່ວນກຳໄລລວມ ແຕ່ລະປະເພດກິດຈະການ ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນລະບຽບການສະເພາະ.
ການຫັກຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຊັບສົມບັດຄົງທີ່ ແມ່ນ ການຫັກສ່ວນທີ່ຫຼຸດລົງຂອງມູນຄ່າຊັບສົມບັດຄົງທີ່ ທີ່ເສື່ອມມູນຄ່າລົງ ຕາມໄລຍະເວລາຂອງການນຳໃຊ້ ຫຼື ການປ່ຽນແປງທາງດ້ານເຕັກນິກ ແນໃສ່ສະສົມທຶນໄວ້ຊື້ໃໝ່ມາທົດແທນອັນເກົ່າໃນໄລຍະຕໍ່ໄປ.
ການຫັກຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຊັບສົມບັດຄົງທີ່ ສາມາດເລືອກປະຕິບັດໄດ້ ດ້ວຍການຄິດໄລ່ຕາມ ແບບວິທີຄົງຕົວ, ແບຫຼຸດຜ່ອນລົງ ແລະ ຕາມຂອດວຽກງານ.
ການຫັກຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ ໃຫ້ເລີ່ມແຕ່ມື້ຮັບຊັບສົມບັດຄົງທີ່ເຂົ້າເປັນຊັບສິນຂອງວິສາຫະກິດ.
ການຫັກຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ ໃຫ້ຫັກຈົນຮອດມື້ຖອນຊັບສົມບັດຄົງທີ່ອອກຈາກບັນຊີຊັບສິນ ຂອງວິສາ ຫະກິດ ບົນພື້ນຖານມູນຄ່າຮັບເຂົ້າ; ຖ້າມີການຖອນຊັບສົມບັດຄົງທີ່ອອກໃນກາງປີ ຕ້ອງໄດ້ລົງບັນຊີ ກ່ຽວກັບຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ ແລະ ໃຫ້ຄິດໄລ່ນັບແຕ່ຕົ້ນປີຈົນຮອດມື້ທີ່ ຖອນຊັບສົມບັດຄົງທີ່ດັ່ງກ່າວອອກ.
ເວລາໃດຈຳນວນຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນສະສົມຫາກເທົ່າກັບມູນຄ່າເດີມ ແມ່ນ ໃຫ້ຢຸດການຫັກຄ່າຫຼຸ້ຍ ຫ້ຽນຈົນກວ່າຊັບສົມບັດຄົງທີ່ດັ່ງກ່າວ ຈະຖືກຖອນອອກຈາກບັນຊີຂອງວິສາຫະກິດ.
ຊັບສົມບັດຄົງທີ່ ປະກອບດ້ວຍ ຊັບສົມບັດຄົງທີ່ບໍ່ມີຕົວຕົນ ແລະ ມີຕົວຕົນ ຊຶ່ງໄດ້ຄິດໄລ່ຫັກ ຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ ບົນພື້ນຖານອາຍຸການນຳໃຊ້ ຕາມອັດຕາໃນຕາຕະລາງ ລຸ່ມນີ້:
-
- ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ອະນະຍາດໃຫ້ຫັກຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ:
-
- ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການອອກແບບ ແລະ ສ້າງຕັ້ງວິສາຫະກິດ ໝາຍເຖິງ ລາຍຈ່າຍກ່ອນ ຂະບວນການສ້າງຕັ້ງ ຫຼື ຫຼັງການສ້າງຕັ້ງທີ່ຕິດພັນກັບ ຊັບສົມບັດຄົງທີ່ບໍ່ມີຕົວຕົນ ເຊັນ ໃບຢັ້ງຢືນປະດິດສ້າງ, ໃບອະນຸຍາດ, ໃບອະນຸຍາດສຳປະທານ, ການນຳໃຊ້ ເຕັກໂນໂລຊີ, ກຳມະວິທີ ແລະ ສິດປະເພດດຽວກັນ, ຊັບສົມບັດຄົງທີ່ບໍ່ມີຕົວຕົນອື່ນ ທີ່ສາມາດກຳນົດອາຍຸການນຳໃຊ້ໄດ້;
-
- ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຊອກຄົ້ນ, ສຳຫຼວດ, ບົດວິພາກເສດຖະກິດ-ເຕັກນິກ ໂດຍຜ່ານ ການຢັ້ງຢືນ ຈາກຂະແໜງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ຮັບຮູ້ຈາກຂະແໜງການສ່ວຍສາ ອາກອນ ແມ່ນ ການບັນທຶກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສຳຫຼວດບໍ່ແຮ່ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ຂະຫຍາຍກິດຈະການທີ່ຫົວໜ່ວຍການຜະລິດທຸລະກິດໄດ້ຈ່າຍ ເພື່ອຮັບໃຊ້ ກິດຈະການຂອງຕົນກ່ອນ ແລະ ຫຼັງຂະບວນການສ້າງຕັ້ງວິສາຫະກິດ.
-
-
ຊັບສົມບັດຄົງທີ່ບໍ່ມີຕົວຕົນທີ່ບໍ່ສາມາດ ກຳນົດອາຍຸການນຳໃຊ້ໄດ້ ແມ່ນ ບໍ່ໃຫ້ຫັກຄ່າ ຫຼຸ້ຍຫ້ຽນ ເຊັ່ນ ສິດໃນການນຳໃຊ້ທີ່ດິນ, ສິດໃນການດຳເນີນການຄ້າ (ຄ່າເສັ້ງຮ້ານ) ໃບຢັ້ງຢືນປະກອບທຶນ:
-
- ຊັບສົມບັດຄົງທີ່ ທີ່ບໍ່ໄດ້ຈົດເຂົ້າໃນບັນຊີຊັບສິນຂອງວິສາຫະກິດ;
-
- ຊັບສົມບັດຄົງທີ່ ທີ່ໄດ້ຫັກຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນຄົບຕາມອາຍຸການນຳໃຊ້ແລ້ວ ແມ່ນ ບໍອະນຸ ຍາດໃຫ້ຫັກຄ່າຫຼຸ້ຍຫ້ຽນອີກ, ແຕ່ສາມາດນຳໃຊ້ຕໍ່ໄປໄດ້ ແລະ ຕີມູນຄ່າຊັບສົມບັດ ຄືນໃໝ່ ເພື່ອປະກອບທືນຮ່ວມກັບກິດຈະການອື່ນ, ໂອນສິດນຳໃຊ້ ແລະອື່ນໆ.
-
ລາຍຮັບຈາກເງິນປັນຜົນທີ່ວິສາຫະກິດໄດ້ຮັບຈາກການລົງທຶນ ນຳວິສາຫະກິດອື່ນ ທີ່ຖືກ ເສັຍອາກອນລາຍໄດ້ແລ້ວ;
-
ການເກັບຄືນເງິນແຮທຸກປະເພດ ທີ່ຖືກຄິດໄລ່ ແລະ ເສັຍອາກອນກຳໄລ;
-
ໜີ້ຕ້ອງຮັບເກັບບໍ່ໄດ້ທີ່ມີຫຼັກຖານ ເປັນຕົ້ນ ເອກະສານຢັ້ງຢືນ ຈາກພາກສ່ວນທີ່ ກ່ຽວຂ້ອງ;
-
ລາຍຮັບສ່ວຍສາອາກອນເຍື້ອນຊຳລະ;
-
ກຳໄລຈາກອັດຕາແລກປ່ຽນ ທີ່ເກີດຈາກການຕີມູນຄ່າຊັບສິນ ແລະ ໜີ້ສິນ ທີ່ເປັນ ເງິນຕາຕ່າງປະເທດ ໃນມື້ປິດບັນຊີທ້າຍປີ;
-
ເງິນບໍລິຈາກຊ່ວຍໜູນ ທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນສັນຍາລົງທຶນ ຂອງຜູ້ລົງທຶນ ທີ່ໄດ້ເຊັນກັບ ລັດຖະບານ.
ຜູ້ທີ່ເສັຍອາກອນກຳໄລ ໃນລະບົບການຖືບັນຊີຕາມມາດຕະຖານການບັນຊີ ຕ້ອງແຈ້ງເສັຍ ອາກອນກຳໄລຕາມລາຍຮັບຕົວຈິງ.
ວິສາຫະກິດສ່ວນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ຜູ້ປະກອບອາຊີບອິດສະລະ ທີ່ບໍ່ຖື ຫື ຖືບັນຊີ ແຕ່ປະຕິບັດບໍ່ຄົບຖ້ວນ ຕາມມາດຕະຖານການບັນຊີ ໃຫ້ແຈ້ງເສັຍອາກອນກຳໄລແບບບັງຄັບ ບົນພື້ນ ຖານລາຍຮັບທຸລະກິດທັງໝົດໃນປີ ຊຶ່ງຈະໄດ້ຮັບການປະເມີນຈາກເຈົ້າໜ້າທີ່ສ່ວຍສາອາກອນ ແລະ ພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ໂດຍອີງຕາມຂໍ້ມູນຕົວຈິງ ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ໃນມາດຕາ 32 ຂອງ ກົດໝາຍສະບັບນີ້.
ການສະຫຼຸບບັນຊີ ຂອງວິສາຫະກິດສ່ວນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ຜູ້ປະກອນອາຊີບ ອິດສະລະ ລວມທັງສາຂາ ຫຼື ຕົວແທນ ໃຫ້ສະຫຼຸບລວມເຂົ້າກັນ ກັບການສະຫຼຸບບັນຊີຂອງບໍລິສັດແມ່ ບ່ອນດຽວ ເພື່ອຄິດໄລ່ ແລະ ແຈ້ງເສັຍອາກອນກຳໄລໃນປີ.
ວິສາຫະກິດສ່ວນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ຜູ້ປະກອບອາຊີບອິດສະລະ ຕ້ອງມອບອາກອນ ກຳໄລໃນປີເປັນງວດ ບົນພື້ນຖານອາກອນກຳໄລທີ່ມອບຕົວຈິງຂອງປີຜ່ານມາ, ກຳໄລຕົວຈິງໃນປີຂອງ ແຕ່ລະງວດ ຫຼື ຕາມອາກອນກຳໄລຄາດຄະເນປະຕິບັດໄວ້ໃນແຜນການມອບຂອງປີການບັນຊີ. ສ່ວນ ຈຳນວນເງິນອາກອນກຳໄລຕົວຈິງໃນປີທີ່ຕ້ອງມອບນັ້ນ ໃຫ້ໄລ່ລຽງຄືນທັງໝົດທຸກງວດ ຕາມການ ສະຫຼຸບບັນຊີໃນປີ.
ການມອບອາກອນກຳໄລ ໃຫ້ປະຕິບັດເປັນ ສີ່ ງວດ ດັ່ງນີ້:
-
ງວດທີ ໜຶ່ງ ບໍ່ໃຫ້ກາຍ ວັນທີ ສິບ ເດືອນເມສາ ຂອງປີ;
-
ງວດທີ ໜຶ່ງ ບໍ່ໃຫ້ກາຍ ວັນທີ ສິບ ເດືອນກໍລະກົດ ຂອງປີ;
-
ງວດທີ ໜຶ່ງ ບໍ່ໃຫ້ກາຍ ວັນທີ ສິບ ເດືອນຕຸລາ ຂອງປີ;
-
ງວດທີ ສີ່ ບໍ່ໃຫ້ກາຍ ວັນທີ ສິບ ເດືອນມີນາ ຂອງປີຖັດໄປ.
ອາກອນກຳໄລທີ່ໄດ້ມອບເປັນແຕ່ລະງວດນັ້ນ ຖືເປັນການມອບລ່ວງໜ້າ. ພາຍຫຼັງສະຫຼຸບ ບັນຊີໃນປີແລ້ວ ຕ້ອງໄດ້ແຈ້ງເສັຍອາກອນກຳໄລໃນປີ ຕາມເອກະສານລາຍງານການເງິນ ເພື່ອໄລ່ລຽງ ເງິນອາກອນກຳໄລຕົວຈິງທີ່ຕ້ອງມອບ; ຖ້າເຫັນວ່າ ອາກອນກຳໄລຕົວຈິງ ຫາກຫຼາຍກວ່າອາກອນ ກຳໄລທີ່ມອບລ່ວງໜ້າ ກໍຕ້ອງໄດ້ມອບຕື່ມ ຫຼື ຖ້າຫາກໜ້ອຍກວ່າ ກໍ່ຕ້ອງໄດ້ຍົກໄປຫັກຕໍ່ໃນປີຖັດໄປ.
ເອກະສານລາຍງານການເງິນ ເຊັ່ນ ໃບສະຫຼຸບຊັບສົມບັດ, ໃບລາຍງານຜົນໄດ້ຮັບທາງດ້ານ ການບັນຊີ, ໃບດຸນດ່ຽງ, ເອກະສານບັນຊີອື່ນ ແລະ ເອກະສານລາຍງານດ້ານອາກອນທີ່ຈຳເປັນ ຊຶ່ງໄດ້ ກຳນົດໄວ້ໃນລະບຽບການບັນຊີ ພ້ອມທັງບົດບັນທຶກກອງປະຊຸມຂາຮຸ້ນ ຫຼື ຜູ້ຖືຮຸ້ນກ່ຽວກັບການນຳໃຊ້ ຫຼື ແບ່ງປັນຜົນກຳໄລ ຕ້ອງນຳສະເໜີຕໍ່ຂະແໜງສ່ວຍສາອາກອນ ກ່ອນວັນທີ ໜຶ່ງ ເດືອນມີນາ ຂອງທຸກປີ. ໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ຍື່ນ ຫຼື ບໍ່ເປີດກອງປະຊຸມຂາຮຸ້ນນັ້ນ ພະນັກງານສ່ວຍສາອາກອນ ຈະຄິດໄລ່ ອາກອນເງິນປັນຜົນກຳໄລ ຕາມໃບລາຍງານຜົນໄດ້ຮັບພາຍໃນປີ.
ສຳລັບບໍລິສັດ ຫຼື ກຸ່ມບໍລິສັດ ທີ່ດຳເນີນການຜະລິດທຸລະກິດໃນຫຼາຍກິດຈະການນັ້ນ ຕ້ອງໄດ້ ສ້າງໃບສະຫຼຸບຊັບສົມບັດ ແລະ ໃບລາຍງານຜົນໄດ້ຮັບລວມທຸກກິດຈະການເຂົ້າເປັນສະບັບດຽວ ທີ່ຕິດພັນກັບກິດຈະການຕົ້ນຕໍ່ ແລະ ສຳຮອງ ຕໍ່ຂະແໜງສ່ວຍສາອາກອນບ່ອນທີ່ຕົນຂຶ້ນກັບ.
ສຳລັບການລົງທຶນຂອງລັດ ຫຼື ວິສາຫະກິດທີ່ດຳເນີນການຜະລິດທຸລະກິດຢູ່ ສປປ ລາວ ກ່ອນ ເບີກຈ່າຍເງິນໃຫ້ແກ່ບຸກຄົນ ຫຼື ນິຕິບຸກຄົນທີ່ຈົດທະບຽນຢູ່ຕ່າງປະເທດ ທິ່ມາເຄື່ອນໄຫວມີລາຍຮັບນັ້ນ ເຈົ້າຂອງໂຄງການ ຫຼື ວິສາຫະກິດດັ່ງກ່າວ ຕ້ອງຫັກອາກອນກຳໄລໄວ້ ເພື່ອມອບເຂົ້າງົບປະມານ ແຫ່ງລັດ ຕາມການຄິດໄລ່ທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ໃນມາດຕາ 33, 34, 35 ແລະ 36 ຂອງກົດໝາຍສະບັບນີ້.
ເຈົ້າຂອງໂຄງການ ຫຼື ວິສາຫະກິດທີ່ໄດ້ຫັກອາກອນກຳໄລໄວ້ຈາກບຸກຄົນ ຫຼື ນິຕິບຸກຄົນ ທີ່ຈົດ ທະບຽນຢູ່ຕ່າງປະເທດນັ້ນ ຕ້ອງແຍກອອກເປັນໃບແຈ້ງອາກອນສະເພາະຕ່າງຫາກ ແລ້ວຍື່ນແຈ້ງເສັຍ ອາກອນພາຍໃນ ສາມສິບ ວັນ ນັບແຕ່ວັນທີ່ໄດ້ຫັກອາກອນໄວ້ເປັນຕົ້ນໄປ.
ວິສາຫະກິດສ່ວນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ຜູ້ປະກອບອາຊີບອິດສະລະ ທີ່ເສັຍອາກອນກຳໄລ ຕາມລະບົບການຖືບັນຊີ ຫາກມີການຂາດທຶນໃນປີ ໂດຍມີການຢັ້ງຢືນຈາກອົງການກວດສອບບັນຊີ ຫຼື ບໍລິດສັດກວດສອບບັນຊີເອກະລາດ ແລະ ໂດຍການຮັບຮູ້ຈາກຂະແໜງສ່ວຍສາອາກອນ ຈຶ່ງມີສິດຍົກ ເງິນຂາດທຶນດັ່ງກ່າວ ໄປຫັກອອກຈາກກຳໄລຂອງປີຖັດໄປໄດ້ ພາຍໃນກຳນົດ ສາມ ປີ. ເມື່ອໝົດ ກຳນົດແລ້ວ ເງິນຂາດທຶນທີ່ຍັງຫັກບໍ່ທັນໝົດນັ້ນ ຈະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຫັກອອກຈາກກຳໄລຕໍ່ໄປສອີກ.
ຜູ້ເສັຍອາກອນກຳໄລ ໃນລະບອບມອບເໝົາ ທີ່ມີເງື່ອນໄຂເສັຍອາກອນ ໃນລະບົບການຖື ບັນຊີ ຫາກຕ້ອງການເສັຍອາກອນກຳໄລຕາມຕົວຈິງ ມີສິດສະເໜີຂໍປ່ຽນຕໍ່ຂະແໜງສ່ວຍສາອາກອນ ບ່ອນທີ່ຕົນຂຶ້ນກັບ ໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ສ່ວຍສາອາກອນ ເປັນຜູ້ປະສານສົມທົບເກັບກຳຂໍ້ມູນ ເພື່ອຊຸກຍູ້ ແລະ ອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນການເຂົ້າສູ່ລະບົບການຖືບັນຊີ ພາຍໃຕ້ການກະກຽມປະຕິບັດ ເງື່ອນ ໄຂໃຫ້ໄດ້ຕາມມາດຕະຖານການບັນຊີ ຢ່າງໜ້ອຍ ໜຶ່ງ ປີ ເພື່ອພິຈາລະນາ.
ຜູ້ເສັຍອາກອນມອບເໝົາຕາມສັນຍາ ສາມາດປ່ຽນມາເສັຍອາກອນຕົວຈິງໄດ້ຢ່າງຊ້າ ຫົກສິບ ວັນ ກ່ອນໝົດກຳນົດສັນຍາ.
ວິສາຫະກິດສ່ວນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ຜູ້ປະກອບອາຊີບອິດສະລະ ທີ່ເສັຍອາກອນກຳໄລ ຕາມການຖືບັນຊີ ຕ້ອງປິດບັນຊີຂອງຕົນ ໃນວັນທີ 31 ທັນວາ ຂອງປີ, ເວັ້ນເສັຍແຕ່ກໍລະນີຢຸດເຊົາ, ຂາຍ, ມອບໂອນກິດຈະການໃຫ້ຜູ້ອື່ນພາຍໃນປີ.
ສຳລັບຜູ້ຂຶ້ນທະບຽນພາຍໃນປີການບັນຊີ ກໍ່ສາມາດປິດບັນຊີຂອງຕົນ ໃນວັນທີ 31 ທັນວາ ຂອງປີ ຫຼື ສຳລັບຜູ້ດຳເນີນການຜະລິດທຸລະກິດໃນໄລຍະປີ ກໍອະນຸຍາດໃຫ້ສະຫຼຸບບັນຊີໃນໄລຍະປີ ຕໍ່ໄປນັ້ນຕາມຮອບວຽນ ສິບສອງເດືອນ ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນບົດບັນຍັດຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການ ບັນຊີ.
ສຳລັບຜູ້ດຳເນີນກິດຈະການ ຮັບເໝົາໂຄງການສະເພາະທີ່ຈະຕ້ອງໄດ້ດຳເນີນ ໃນຫຼາຍປີນັ້ນ ຕ້ອງປິດບັນຊີ ໃນວັນທີ 31 ທັນວາ ຂອງທຸກປີ ຫຼື ເວລາສຳເລັດໂຄງການ.
ວິສາຫະກິດສ່ວນບຸກຄົນ, ນິຕິບຸກຄົນ ແລະ ຜູ້ປະກອບອາຊີບອິດສະລະ ເມື່ອມີ ການຢຸດເຊົາ, ການຂາຍ, ການມອບ, ການຄວບ, ການແຍກ ແລະ ການໂອນກິດຈະການທັງໝົດ ຫຼື ສ່ວນໃດ ສ່ວນໜຶ່ງ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນນັ້ນ ຕ້ອງປິດບັນຊີການເຄື່ອນໄຫວກິດຈະການຂອງຕົນ ແລ້ວສະເໜີຕໍ່ຂະແໜງ ສ່ວຍສາອາກອນບ່ອນທີ່ຕົນຂຶ້ນກັບ ພາຍໃນກຳນົດ ສິບ ວັນ ນັບແຕ່ວັນຢຸດເຊົາ, ຂາຍ, ມອບ, ຄວບ, ແຍກ ແລະ ໂອນກິດຈະການທັງໝົດ ຫຼື ສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງ ເພື່ອຊຳລະອາກອນທີ່ຄ້າງມອບໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ພ້ອມທັງແຈ້ງຊື່, ນາມສະກຸນ ແລະ ທີ່ຢູ່ຂອງຜູ້ຊື້ ຫຼື ຜູ້ຮັບມອບກິດຈະການ ໃຫ້ລະອຽດ.
ໃນກໍລະນີເຈົ້າຂອງວິສາຫະກິດສ່ວນບຸກຄົນ ແລະ ຜູ້ປະກອບອາຊີບອິດສະລະ ຫາກເສັຍຊີວິດ ຜູ້ສືບທອດມູນມໍຣະດົກ ມີໜ້າທີ່ປະກອບຂໍ້ມູນອັນຈຳປັນ ໃຫ້ຂະແໜງສ່ວຍສາອາກອນ ພາຍໃນ ກຳນົດ ເກົ້າສິບ ວັນ ນັບແຕ່ວັນຜູ້ກ່ຽວໄດ້ຮັບມູນມໍຣະດົກ ເປັນຕົ້ນໄປ ເພື່ອຊຳລະອາກອນທີ່ຄ້າງມອບ ແທນຜູ້ເສັຍຊີວິດ ຕາມກົດໝາຍ.