ປະຣະມັຕຖະ: ຄວາມຈິງອັນສູງສຸດ ແລະຈິຕ
ປະຣະມັຕຖະທັມ ໔ ປະຣະມັຕຖະ ເປັນຄຳສັບພາສາປາລີ ເຊິ່ງໝາຍຄວາມວ່າ: ສູງສຸດ, ສະພາວະທັມທີ່ສູງສຸດ. ຄຳວ່າ ສູງໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ໝາຍເຖິງສູງແບບການວັດແທກຄວາມສູງຂອງວັດຖຸທົ່ວໄປ ແຕ່ໝາຍເຖິງຄວາມຊື່ຕົງ, ຄວາມເປັນສະພາວະທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງໂດຍທຳມະຊາດ. ປະຣະມັດຖະ ມາຈາກຄຳວ່າ ປະຣະມະ + ອັຕຖະ = ສູງສຸດ ປະເສີດ ທີ່ເວົ້າເຖິງປະຣະມັຕຖະທັມທັງ ໔ ຄື: ຈິຕ, ເຈຕະສິກ, ຮູບ, ແລະນິພພານ ເຊິ່ງເປັນຄວາມຈິງອັນສູງສຸດ. ຈະມີສະພາວະການປ່ຽນແປງຢ່າງໃດ: ເຈຕະສິກ ທີ່ປະກອບດ້ວຍ ໂລພະ ແລະໂທສະ. ໂລພະ ຈະບໍ່ປ່ຽນແປງໄປຈາກທຳມະຊາດຂອງຈິດ ຂອງຜູ້ມີຄວາມໂລພ ບໍ່ວ່າຈະເກີດຂື້ນກັບຈິດໃຈຂອງບັນດິດ ແລະຜູ້ມີຄຸນນະທັມ ຫລື ຄົນຊົ່ວກໍຕາມ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໝາ. ໂທສະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ມີສະພາວະບໍ່ປ່ຽນແປງທຳມະຊາດຂອງຈິຕທີ່ມີໂທສະ ບໍ່ວ່າຢູ່ໃນໃຜກໍຕາມທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນ. ແລະຄວນຈະຮັບຮູ້ວ່າ ສະພາວະທີ່ເປັນປະຣະມັຕຖະທັມອື່ນໆຈະຮັກສາສະພາບດັ້ງເດີມໄວ້ໃນທຳນອງດຽວກັນ. ປະຣະມັຕຖະ ປາດສະຈາກຄວາມອະຄະຕິ ຫລື ຄວາມລຳອຽງ ແລະມັນຈະສະແດງທຳມະຊາດອອກມາດ້ວຍຕົວມັນເອງ. ທຳມະຊາດຂອງສັບພະສິ່ງຄວນຈະໄດ້ຮັບການຮຽນຮູ້ແລະເຂົ້າໃຈຢ່າງຖ່ອງແທ້ດັ່ງທີ່ອະທິບາຍໃນທີ່ນີ້ ເພື່ອວ່າຈະຮັບຮູ້ສະພາວະຂອງຈິດຂອງຄົນອື່ນ ແລະຂອງຕົນເອງອີກດ້ວຍ.…