ລົດໄຟຟ້າບີທີເອສ
ລົດໄຟຟ້າ ສະເຫຼິມພະກຽດ 6 ຮອບພະຊົນມະພັນສາ (ພາສາອັງກິດ: The Elevated Train in Commemoration of H.M. the King's 6th Cycle Birthday, ພາສາໄທ: รถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา) ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງໃນໂຄງການລົດໄຟຟ້າໃນບາງກອກແລະບໍລິເວນໃກ້ຄຽງໂດຍເອິ້ນຊື່ຕາມສີວ່າ "ລົດໄຟຟ້າສາຍສີຂຽວ" ຫຼືຊື່ທີ່ນິຍົມເອິ້ນວ່າ "ລົດໄຟຟ້າ BTS" (BTS Skytrain) ແມ່ນລະບົບຂົນສົ່ງມວນຊົນໄວຂອງປະເທດໄທ ໃນເຂດບາງກອກ ຈັງຫວັດສະໝຸດປາການ ແລະ ຈັງຫວັດປະທຸມທານີ ເປິດທຳອິດເມື່ອ 5 ທັນວາ ຄ.ສ 1999
ປະຫວັດEdit
ລົດໄຟຟ້າບີທີເອສ ແມ່ນລະບົບລົດໄຟທີ່ປະຕິບັດການແຍກຕ່າງຫາກຈາກ ລົດໄຟຟ້າມະຫານະຄອນ. ເຊິ່ງເກີດຂື້ນຈາກການອະນຸມັດຂອງບາງກອກ (ກຸງເທບມະຫານະຄອນ), ເນື່ອງຈາກໃນເວລານັ້ນບໍ່ມີລະບົບລົດໄຟສາທາລະນະໃນບາງກອກ ມີການສຶືກສາກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງລະບົບລົດໄຟຟ້າຫລາຍປະເພດເຊັ່ນ ລົດໄຟຟ້າລາວາລິນ (ໂຄງການຖືກຍົກເລິກ ເຊິ່ງເປັນໂຄງການກ່ອນໜ້າບີທີເອສ) ແຕ່ມີແນວໂນ້ມບໍ່ໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກລັດຖະບານ ໃນຂະນະທີ່ການຈະລາຈອນບາງກອກໜັກຫລາຍແລະຈຳນວນລົດກໍເພີ່ມຂຶ້ນ[໑] . ຕໍ່ມາບາງກອກໄດ້ອະນຸມັດການສຳປະທານ ສຳລັບການກໍ່ສ້າງແລະການເດີນລົດໃຫ້ກັບບໍລິສັດ ທະນາຍົງ ຈຳກັດ (ປະຈຸບັນບໍລິສັດ BTS Group Holdings Public Company ຈຳກັດ) ຂອງທ່ານຄີຣີ ການຈະນະພາດ . ເລີ່ມຕົ້ນສູນບຳລຸງຮັກສາລົດໄຟຟ້າຈະຢູ່ໃນພື້ນທີ່ຂອງສວນລຸມພິນີ ແຕ່ປະກົດວ່າຄົນທີ່ອອກກຳລັງກາຍເປັນປົກກະຕິຢູ່ສວນລຸມພິນີ ໄດ້ເຕົ້າໂຮມກັນເພື່ອປະທ້ວງບໍລິສັດວ່າໄດ້ຂັດກັບຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງ King Rama VI ໃນການອະນຸຍາດໃຫ້ສົມບັດຂອງ King Rama VI ໃຊ້ເປັນສວນສາທາລະນະ. ນອກຈາກນີ້, ຍັງມີການປະທ້ວງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປ່ຽນປະເພດການກໍ່ສ້າງລົດໄຟຟ້າຈາກໂຄງສ້າງຍົກຟ້າຂຶ້ນເປັນລົດໄຟຟ້າໃຕ້ດິນ. ແຕ່ໃນທີ່ສຸດ, ສູນບຳລຸງຮັກສາລົດໄຟຟ້າໄດ້ຖືກຍ້າຍໄປໃຊ້ບົນພື້ນທີ່ຂອງກົມຄັງເງິນ (กรมธนารักษ์). ແລະໃກ້ກັບສວນຈະຕຸຈັກ (Chatuchak Park) ໃນໄລຍະເວລາທຳອິດກ່ອນເປີດ ລົດໄຟຟ້າສາຍນີ້ເອີ້ນວ່າ ລົດໄຟຟ້າທະນາຢົງ ເຊິ່ງເປັນຊື່ຂອງບໍລິສັດສຳປະທານ. ລົດໄຟຟ້າທະນາຢົງໄດ້ຮັບການຕັ້ງຊື່ຢ່າງເປັນທາງການວ່າ "ລົດໄຟຟ້າສະເຫລິມພະກຽດ 6 ຣອບພະຊົນມະພັນສາ" ເຊິ່ງແມ່ນຊື່ສະຫລອງຄົບຮອບ 60 ປີ ຂອງກະສັດພູມີພົນອະດຸນຍະເດດ ແລະໄດ້ເປິດທຳອິດເມື່ອ 5 ທັນວາ ຄ.ສ1999
ສາຍທີ່ເປິດບໍລີການEdit
ລົດໄຟຟ້າ ເປິດໃຫ້ບໍລິການທຳອິດເມື່ອ 5 ທັນວາ ຄ.ສ 1999 ໃຫ້ບໍລິການທັງໝົດ ລົດໄຟຟ້າສະເຫລິມພະກຽດ 6 ຮອບພະຊົນມະພັນສາ (ສາຍສຸຂຸມວິດ) ມີໄລຍະທາງທັງໝົດ 39.42 ກິໂລແມັດ ແລະລົດໄຟຟ້າສະເຫລິມພະກຽດ 6 ຮອບພະຊນມະພັນສາ (ສາຍສີລົມ) ມີໄລຍະທາງທັງໝົດ 14.67 ກິໂລແມັດ
ລົດໄຟຟ້າບີທີເອສມີ 2 ສາຍ ແລະມີສະຖານີທັງໝົດ 48 ສະຖານີ (ນັບສະຖານີສະຫຍາມເຊິ່ງເປັນສະຖານີເຊື່ອມຕໍ່ 2 ສາຍ ແລະບໍ່ຮວມ 2 ສະຖານີໂຄງການໃນອະນາຄົດ) ໄລຍະທາງທັງໝົດ 54.12 ກິໂລແມັດ [໒]
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນEdit
- ↑ อรัณย์ หนองพล (24 กรกฎาคม 2561). "รู้จัก ‘ลาวาลิน’ รถไฟฟ้าสายแรกที่คนกรุงไม่เคยมีโอกาสได้นั่ง". The Standard.
- ↑ ປະຫວັດຄວາມເປັນມາລົດໄຟຟ້າບີທີເອສ ຂ້ອມູນໄລຍະທາງ (ພາສາໄທ)