ພາບກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ. (ພາບປະກອບ)
ວກ - ມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XII ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ໄດ້ວາງຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການເພີ່ມທະວີການປັບປຸງພັກ ແລະ ກໍ່ສ້າງພັກໃຫ້ສະອາດປອດໃສ, ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ, ຍ້ອນວ່ານີ້ເປັນປັດໄຈທີ່ປ້ອງກັນ, ຕ້ານປະກົດການ “ຜັນປ່ຽນດ້ວຍຕົນເອງ”, “ປ່ຽນແປງດ້ວຍຕົນເອງ” ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ການພັດທະນາຍືນຍົງ ຂອງລະບອບການເມືອງຢູ່ຫວຽດນາມ. ຊາດຫວຽດນາມທັງໝົດພວມຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ຕ້ອງເຮັດວຽກງານນີ້ໃຫ້ດີທີ່ສຸດ. ມີແຕ່ເຮັດໄດ້ຄືແນວນັ້ນເທົ່ນັ້ນ, ຫວຽດນາມຈຶ່ງສ້າງໃຫ້ມີການຫັນປ່ຽນຢ່າງຈະແຈ້ງ, ແຂງແຮງ, ປະກອບສ່ວນແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າຈຸດອ່ອນ, ຂໍ້ຈຳກັດໃນວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ ໄດ້ຢ່າງມີຜະສິດທິຜົນ, ແນໃສ່ກໍ່ສ້າງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໃຫ້ເປັນພັກປະຕິວັດທີ່ແທ້ຈິງ ທີ່ນັບມື້ນັບສະອາດປອດໃສ, ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ, ປັບປຸງຄວາມເຊື່ອຖືຢູ່ໃນພັກ ແລະ ປະຊາຊົນ, ຮັບປະກັນໃຫ້ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມທຽບເທົ່າກັບລະດັບຄວາມຮັບຜິດຊອບປະຫວັດສາດໃນໄລຍະໃໝ່.
ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ການພັດທະນາຍືນຍົງຂອງລະບອບການເມືອງໜຶ່ງ ຂຶ້ນຢູ່ກັບຫຼາຍປັດໄຈ: ເສດຖະກິດ, ການເມືອງ, ວັດທະນະທຳ, ສັງຄົມ , ການປ້ອງກັນປະເທດ, ຄວາມສະຫງົບ, ການພົວພັນຕ່າງປະເທດ. ລະບອບການເມືອງຢູ່ຫວຽດນາມປະຈຸບັນ ແມ່ນລະບອບສັງຄົມນິຍົມ ໂດຍພັກກອມມູນິດນຳພາ, ແມ່ນລະບອບການເມືອງຝ່າຍໜຶ່ງຝ່າຍດຽວ ໂດຍປະຊາຊົນເປັນເຈົ້າ. ພັກທັງເປັນແກ່ນສານຂອງລະບົບການເມືອງ ທັງເປັນຜູ້ນຳພາລະບົບການເມືອງ, ເປັນອົງການຈັດຕັ້ງແກ່ນສານ ຂອງລະບອບການເມືອງ ທັງເປັນກຳລັງນຳພາລະບອບການເມືອງ. ພັກເປັນ “ກຳລັງນຳພາລັດສັງຄົມນິຍົມ” (ລັດຖະທຳມະນູນປີ 2013). ເພາະສະນັ້ນ, ການຄົງຕົວ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວຂອງພັກ, ການກໍ່ສ້າງພັກໃຫ້ສະອາດປອດໃສ ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດນຳພາ ແລະ ກຳລັງແຮງສູ້ຮົບຂອງພັກ ມີຄວາມໝາຍຕັດສິນຕໍ່ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ການພັດທະນຍືນຍົງຂອງລະບອບການເມືອງຢູ່ປະເທດເຮົາໃນປະຈຸບັນ ແລະ ໃນຍາວນານ.
ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ - ພື້ນຖານຂອງລະບອບການເມືອງຫວຽດນາມ
ປີ 1930 ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມກຳເນີດເກີດຂຶ້ນ ແລະ ໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຫວຽດນາມດຳເນີນການປະຕິວັດອັນຍາວນານ ອົງອາດກ້າຫານ ເພື່ອເອກະລາດແຫ່ງຊາດ, ອິດສະຫຼະເສລີ ແລະ ຄວາມຜາສຸກຂອງປະຊາຊົນ. ປີ 1945 ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ ແລະ ປະທານໂຮ່ຈີມິນ, ປະຊາຊົນຫວຽດນາມໄດ້ລຸກຮືຂຶ້ນດຳເນີນການປະຕິວັດເດືອນສິງຫາຢ່າງສຳເລັດຜົນ, ກໍ່ຕັ້ງປະເທດສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ຫວຽດນາມ ຂຶ້ນ, ປະຈຸບັນແມ່ປະເທດສາທາລະນະລັດ ສັງຄົມນິຍົມ ຫວຽດນາມ. ການປະຕິວັດເດືອນສິງຫາສຳເລັດຜົນ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລະບອບການເມືອງແບບໃໝ່ຂຶ້ນ - ຊຶ່ງເປັນລະບອບການເມືອງຂອງປະຊາຊົນ, ໂດຍປະຊາຊົນ, ເພື່ອປະຊາຊົນ ໂດຍແມ່ນພັກກອມມູນິດນຳພາ. ຜ່ານບັນດາການຕໍ່ສູ້ຕ້ານລ່າເມືອງຂຶ້ນຝຣັ່ງ ແລະ ຈັກກະພັດອາເມລິກາຜູ້ຮຸກຮານ, ລະບອບການເມືອງນີ້ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ, ປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາໂດຍອາໃສປະຊາຊົນຫວຽດນາມ. ຈາກລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນ ເຖິງລະບອບສັງຄົມນິຍົມ ແມ່ນບາດກ້າວຂະຫບາຍຕົວໃໝ່ທາງດ້ານເນື້ອໃນ ແລະ ຮູບການຈັດຕັ້ງອຳນາດການເມືອງ, ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຕ້ອງການ ແລະ ໜ້າທີ່ການປະຕິວັດໃນແຕ່ລະໄລຍະ, ສອດຄ່ອງກັບການຜັນປ່ຽນຂອງສະພາບການໂລກ ແລະ ໃນປະເທດໃນແຕ່ລະໄລຍະ. ບັນດາລັດຖະທຳມະນູນປີ 1946, ປີ 1959, ປີ 1980, ປີ 1992 ແລະ ປີ 2013 ໄດ້ຢືນຢັນຂະບວນວິວັດການພັດທະນາ ກໍ່ຄືບັນດາຜົນງານທາງດ້ານຄວາມຮັບຮູ້ ແລະ ການປະຕິບັດລະບອບການເມືອງໃໝ່ຢູ່ຫວຽດນາມ. ການກຳເນີດເກີດຂຶ້ນ, ປັບປຸງ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວຂອງລະບອບການເມືອງແບບໃໝ່ຢູ່ຫວຽດນາມ ໄດ້ຕິດແໜ້ນກັບການນຳພາຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ກັບແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງພັກ, ກັບຄວາມຕັ້ງໜ້າພະຍາຍາມໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ ຢຸ່ບັນດາຂັ້ນ, ຂະແໜງການຕ່າງໆ ພ້ອມດ້ວຍການສະໜັບສະໜູນຂອງມະຫາປະຊາຊົນທີ່ໜາແໜ້ນ.
ລະບອບການເມືອງສັງຄົມນິຍົມຢູ່ຫວຽດນາມປະຈຸບັນນີ້ ໄດ້ສະແດງອອກ ແລະ ໄດ້ຮັບການປະຕິບັດໂດຍຜ່ານ:
- ບົດບາດນຳພາຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ການຍູ້ແຮງການກໍ່ສ້າງ, ປັບປຸງພັກໃຫ້ສະອາດປອດໃສ ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ.
- ກໍ່ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງບູລະນະລັດແຫ່ງອຳນາດກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມ ຂອງປະຊາຊົນ, ໂດຍປະຊາຊົນ, ເພື່ອປະຊາຊົນ.
- ກໍ່ສ້າງ ແລະ ພັດທະນາພື້ນຖານປະຊາທິປະໄຕສັງຄົມນິຍົມ, ສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ. ປະຊາຊົນເປັນເຈົ້າພາບຂອງກຳລັງອຳນາດລັດ, ອຳນາດລັດທັງໝົດຂຶ້ນກັບປະຊາຊົນ ຊຶ່ງຮາກຖານແມ່ນພັນທະພາບລະຫວ່າງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ, ຊົນຊັ້ນຊາວນາ ແລະ ຖັນແຖວປັນຍາຊົນ. ລັດຮັບປະກັນ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ, ນັບຖື ແລະ ຮັບປະກັນ, ປົກປັກຮັກສາສິດທິມະນຸດ, ສິດທິພົນລະເມືອງ.
- ປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງລະບົບການເມືອງ; ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດຂອງແນວໂຮງປະເທດຊາດ ແລະ ບັນດາອົງຄະນະການເມືອງ - ສັງຄົມ ແນໃສ່ເສີມຂະຫຍາຍກຳລັງແຮງແຫ່ງຄວາມສາມັກຄີປວງຊົນທັງຊາດ, ປະຕິບັດປະຊາທິປະໄຕ, ເພີ່ມທະວີຄວາມເຫັນດີເຫັນພ້ອມສັງຄົມ; ຕິດຕາມກວດກາ, ວິຈານສັງຄົມ, ເຂົ້າຮ່ວມການກໍ່ສ້າງພັກ, ລັດ, ປົກປັກຮັກສາສິດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດທີ່ຊອບທຳ, ຖືກກົດໝາຍຂອງປະຊາຊົນ, ເພີ່ມທະວີຄວາມພົວພັນສະໜິດແໜ້ນກັບປະຊາຊົນ.
ລະບອບການເມືອງຂອງຫວຽດນາມອີງໃສ່ 3 ເສົາຄ້ຳຄື: ພັກ - ລັດ - ປະຊາຊົນ ທີ່ມີບັນດາພາລະບົດບາດທີ່ຕ່າງກັນຄື “ພັກນຳພາ, ລັດຄຸ້ມຄອງ, ປະຊາຊົນເປັນເຈົ້າ”. ຢາກໃຫ້ລະບອບການເມືອງມີຄວາມໝັ້ນຄົງ ແມ່ນຕ້ອງກໍ່ສ້າງ, ປັນປຸງ 3 ເສົາຄ້ຳນີ້ໃຫ້ດີ: ພັກຕ້ອງສະອາດປອດໃສ, ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດນຳພາ ແລະ ກຳລັງແຮງສູ້ຮົບຂອງພັກ; ລັດກໍ່ຕ້ອງສະອາດປອດໃສ, ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ, ມີຄຸນນະພາບ, ປະສິດທິຜົນ, ຂະຫຍັນຂັນເຄື່ອນໃນການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານ; ກໍ່ສ້າງຖັນແຖວພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ ໃຫ້ມີຄຸນສົມບັດ ແລະ ຄວາມສາມາດຢ່າງພຽງພໍເພື່ອສຳເລັດໜ້າທີ່; ປະຊາຊົນເປັນ “ກົກຮາກ” ທີ່ແທ້ຈິງຂອງປະເທດ, ເປັນເຈົ້າຂອງທີ່ແທ້ຈິງ, ມີຄວາມພົວພັນສະໜິດສະໜົມກັບພັກ ແລະ ລັດ; ນະໂຍບາຍຂອງພັກ ແລະ ລັດຕ້ອງຖືກໃຈຂອງປະຊາຊົນ, “ປະຊາຊົນນິຍົມຊົມຊອບແມ່ນໄດ້ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ, ປະຊາຊົນເສຍໃຈກໍ່ຈະເສຍໝົດທຸກຢ່າງ”, ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນຢ່າງຈິງຈັງ, ປະຊາຊົນສະຫງົບໃຈຢູ່ເຢັນ ລະບອບການເມືອງຈຶ່ງມີສະຖຽນລະພາບ, ຈຶ່ງໝັ້ນຄົງຍືນຍົງ. ເຮັດຄືແນວໃດໃຫ້ປະຊາຊົນຖືວ່າ ລະບອບການເມືອງນີ້ແມ່ນຂອງເຂົາເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນຂອງຄົນອື່ນ. ໃນ 3 ເສົາຄ້ຳນັ້ນ, ການກໍ່ສ້າງພັກແມ່ນໜ້າທີ່ທີ່ສຳຄັນ, ການເຊື່ອມຕໍ່ຢ່າງສະໜິດແໜ້ນລະຫວ່າງພັກ, ລັດ ກັບປະຊາຊົນ ແມ່ນໜ້າທີ່ທີ່ສຳຄັນຍິ່ງເພື່ອຮັກສາ ແລະ ຢຶດໝັ້ນລະບອບການເມືອງຢູ່ຫວຽດນາມ.
ໃນຊຸມປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່, ຄຽງຂ້າງກັບບັນດາຜົນງານອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ບັນລຸໄດ້, ຫວຽດນາມກໍ່ໄດ້ປະສົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ສິ່ງທ້າທາຍບໍ່ໜ້ອຍ. ໄພອັນຕະລາຍ 4 ປະການ ທີ່ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ຊີ້ອອກມານັ້ນ ຍັງຄົບຕົວຢູ່ ແລະ ຜັນປ່ຽນຢ່າງສັບສົນ. ວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກຍັງມີຂໍ້ຈຳກັດ, ຂາດຕົກບົກພ່ອງບໍ່ໜ້ອຍ. “ຄວາມເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ, ຄຸນສົມບັດສິນທຳ, ແບບແຜນດຳລົງຊີວິດຂອງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກພາກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໜ້ອຍ ຍັງບໍ່ທັນຖືກຍູ້ຖອຍ, ມີດ້ານ, ມີພາກສ່ວນຍັງຜັນແປຢ່າງເລິກແລບ, ສັບສົນກວ່າເກົ່າ; ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຄວາມຟຸມເຟືອຍ, ຫຍໍ້ທໍ້ ຍັງຮ້າຍແຮງຫຼາຍ ຊຶ່ງລວມສູນຢູ່ບັນດາສະມາຊິກພັກທີ່ມີຕຳແໜ່ງໃນກົງຈັກແຫ່ງລັດ”(1). ບັນດາຂໍ້ຜິດພາດນີ້ ມີລັກສະນະແຜ່ຫຼາຍທົ່ວໄປ (“ພາກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໜ້ອຍ”) ຢູ່ໃນຫຼາຍຂະແໜງການ, ຫຼາຍຂັ້ນ, ໃນນັ້ນມີທັງພະນັກງານຂັ້ນສູງຈຳນວນໜຶ່ງ, ຂໍ້ຜິດພາດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ແກ່ຍາວຜ່ານຫຼາຍສະໄໝກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າ. ເປັນອັນຈະແຈ້ງວ່າ ບັນດາຂໍ້ຜິດພາດເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ມຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດສຳລັບພັກໜຶ່ງທີ່ມີມູນເຊື້ອປະຕິວັດ 86 ປີ ຄືພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ມັນກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍຫຼາຍ ແລະ ຍາວນານໃຫ້ແກ່ພັກ ແລະ ລະບອບການປົກຄອງ, ຊຸກຍູ້ການ “ຜັນປ່ຽນດ້ວຍຕົນເອງ”, “ປ່ຽນແປງດ້ວຍຕົນເອງ” ຢູ່ພາຍໃນ, ເຮັດໃຫ້ພັກຄ່ອຍໆຫ່າງເຫີນຈາກທາດແທ້ປະຕິວັດ ແລະ ວິທະຍາສາດ ຂອງພັກກອມມູນິດທີ່ແທ້ຈິງໜຶ່ງ ຖ້າຫາກບໍ່ມີວິທີກີດກັ້ນທີ່ມີຜົນສັກສິດ. ບັນດາຂໍ້ຜິດພາດເທິງນີ້, ຄືດັ່ງທີ່ມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XII ໄດ້ຊີ້ອອກມາ, “ໄດ້ຫລຸດຜ່ອນບົດບາດນຳພາຂອງພັກ; ເປັນຜົນເສຍຫາຍ ແລະ ຫລຸດຜ່ອນຄວາມເຊື່ອຖືຂອງປະຊາຊົນຕໍ່ກັບພັກ, ເປັນໄພນາບຂູ່ໂດຍກົງຕໍ່ການດຳລົງຄົງຕົວຂອງພັກ ແລະ ລະບອບການປົກຄອງ”. ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າຫາກບໍ່ກີດກັ້ນ, ຍູ້ຖອຍຄວາມຊຸດໂຊມຢູ່ໃນພັກ, ສະພາບການ “ຜັນປ່ຽນດ້ວຍຕົນເອງ”, “ປ່ຽນແປງດ້ວຍຕົນເອງ” ຢູ່ພາຍໃນ ເພື່ອກໍ່ສ້າງພັກໃຫ້ສະອາດປອດໃສ, ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ, ບໍ່ດັ່ງນັ້ນຈະບໍ່ຮັກສາການດຳລົງຄົງຕົວຂອງພັກໄດ້ ແລະລະບອບສັງຄົມນິຍົມກໍ່ຈະບໍ່ຄົງຕົວຢູ່ອີກ. ປະສົບການກ່ຽວກັບການແຕກທະລາຍຂອງພັກກອມມູນິດສະຫະພາບໂຊວຽດ, ການພັງທະລາຍຂອງລະບອບສັງຄົມນິຍົມໂຊວຽດ ກ່ອນໜ້ານີ້ 25 ປີ ຍັງມີຄວາມໝາຍສົດໆຮ້ອນໆຢູ່ຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້ ສຳລັບຫວຽດນາມ.
ເພີ່ມທະວີການກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງພັກຕາມຈິດໃຈຂອງມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XII - ບາງບັນຫາທີ່ວາງອອກມາ
ວັນທີ 30-10-2016 ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ສະໄໝທີ່ XII ໄດ້ປະກາດໃຊ້ມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງຄັ້ງທີ 4 ກ່ຽວກັບເພີ່ມທະວີການກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງພັກ. ມະຕິສະບັບນີ້ມີຄວາມໝາຍຮີບດ່ວນ ທັງມີຄວາມໝາຍພື້ນຖານຍາວນານ ສຳລັບການຮັກສາສະຖຽນລະພາບ ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ ຂອງລະບອບສັງຄົມນິຍົມ ຢູ່ຫວຽດນາມ.
ມະຕິສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຕັດສິນໃຈສູງ, ແຂງແຮງ ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ໃນວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ. ມະຕິຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ ຕ້ອງຮັບຮູ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບໄພອັນຕະລາຍ, ຮັບຮູ້ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບບັນດາປະກົດການ ແລະ ວາງມາດຕະການທີ່ສອດຄ່ອງອອກມາ; ຕ້ອງຫັນມະຕິເປັນການກະທຳທີ່ລະອຽດ, ຕົວຈິງ, ມີປະສິດທິຜົນ, ເປັນປະຈຳຕໍ່ເນື່ອງ, ຊີ້ນຳຢ່າງໃກ້ຊິດ; ເວົ້າໄປຄຽງຄູ່ກັບເຮັດ, ກໍ່ສ້າງໄປຄຽງຄູ່ກັບຕ້ານ; ປະຕິບັດມະຕິຢ່າງເດັດດ່ຽວ ໜຽວແໜ້ນ, ເສີມຂະຫຍາຍຄວາມເປັນເຈົ້າການ, ປະດິດສ້າງ ແລະ ກຳລັງແຮງສັງລວມ ຂອງທົ່ວທັງລະບົບການເມືອງ, ພິເສດແມ່ນພະນັກງານນຳພາ, ຄຸ້ມຄອງ, ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນພະນັກງານຂັ້ນສູງ, ພະນັກງານຫຼັກແຫຼ່ງ, ຫົວໜ້າຂັ້ນຕ່າງໆ ໃນການເປັນແບບຢ່າງປະຕິບັດມະຕິ ກໍ່ຄືໃນການປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຊີ້ນຳນຳພາວຽກງານຕົວຈິງ. ໂດຍຜ່ານການປະຕິບັດມະຕິ ຕ້ອງເຮັດໃຫ້ສະພາບການຂອງພັກ ແລະ ວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ ມີການຜັນປ່ຽນຢ່າງຈະແຈ້ງ.
ໃນຂະບວນວິວັດນຳພາການປະຕິວັດ, ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ທີ່ສຸດເຖິງວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ. ໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ສະໄໝຕ່າງໆ ພັກໄດ້ມີລາຍງານສະເພາະກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງພັກ ຫຼືລາຍງານກ່ຽວກັບວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ ຢູ່ໃນລາຍງານການເມືອງ, ມີບັນດາມະຕິສະເພາະກ່ຽວກັບວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ (ເຊັ່ນມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 6 (ເທື່ອທີ 2) ສະໄໝທີ VIII, ມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XI...), ຈັດຕັ້ງການເຄື່ອນໄຫວຈຳນວນໜຶ່ງກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງ, ປັບປຸງພັກ. ແຕ່, ການປະຕິບັດບັນດາມະຕິກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງພັກ ກໍ່ຍັງບໍ່ທັນບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ວາງໄວ້. ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ໄດ້ຄົ້ນເຜີຍແລະກ່າວເຕື່ອນຢ່າງທັນການ ກ່ຽວກັບຄວາມເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ ແລະ ຄຸນສົມບັດ, ແບບແຜນດຳລົງຊີວິຂອງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນໃນເງື່ອນໄຂພັກກຳອຳນາດ. ແຕ່, ແຕ່ບ່ອນທີ່ປະກົດການເຫຼົ່ານັ້ນມີຢູ່ໃນບາງຄົນ, ໃນພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກພາກສ່ວນນ້ອຍໜຶ່ງ, ໄດ້ຄ່ອຍໆ ແຜ່ກວ້າງອອກເປັນ “ພາກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໜ້ອຍ”, ໝາຍຄວາມວ່າມີລັກສະນະແຜ່ຫຼາຍພໍຄວນ. ແຕ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VIII ເຖິງກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ລ້ວນແຕ່ສັງເກດວ່າ ຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງນັ້ນແມ່ນຂອງ “ພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກພາກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໜ້ອຍ” ແລະ ເຖິງວ່າໄດ້ພະຍາຍາມປ້ອງກັນ ຕໍ່ສູ້ຕ້ານຢ່າງເດັດດ່ຽວກໍ່ຕາມ, ແຕ່ຄວາມເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ ແລະ ຄຸນສົມບັດ, ແບບແຜນດຳລົງຊີວິດຂອງພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກພາກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໜ້ອຍ ກໍ່ຍັງບໍ່ທັນຖືກຍູ້ຖອຍເທື່ອ. ໃນເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XI ແລະ ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII, ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນບັນດາປະກົດການ “ຜັນປ່ຽນດ້ວຍຕົນເອງ”, “ປ່ຽນແປງດ້ວຍຕົນເອງ” ຢູ່ພາຍໃນ, ບັນດາປະກົດການນີ້ ໄດ້ກັດເຊາະທາດແທ້ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ເປັນອັນຕະລາຍທີ່ສຸດ, ມັນອາດຈະພາໃຫ້ເກີດຄວາມທໍລະຍົດຕໍ່ອຸດົມຄະຕິ ແລະ ພາລະກິດການປະຕິວັດຂອງພັກ ແລະ ຂອງຊາດ. ບັນດາປະກົດການນີ້ເກີດຂຶ້ນຊ້າໆ, ຍາກທີ່ຈະຮູ້ເຫັນໄດ້, ຈາກການປ່ຽນແປງທາງດ້ານປະລິມານ ຈະພາໄປເຖິງການປ່ຽນແປງທາງດ້ານຄຸນນະພາບໃນກະໂຕພັກ ແລະ ລະບອບການເມືອງ ຖ້າຫາກກີດກັ້ນມັນບໍ່ໄດ້.
ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໃນສະໄໝແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່ທີ່ແຕກຕ່າງທີ່ສຸດກັບ ສະໄໝຕໍ່ສູ້ຕ້ານການຮຸກຮານຈາກພາຍນອກ ຫຼືສະໄໝແຫ່ງກົນໄກເສດຖະກິດລວມສູນ ເກື້ອກູນກ່ອນໜ້ານີ້.
ອາດຈະເວົ້າວ່າ, ການກໍ່ສ້າງພັກໃນສະໄໝນີ້ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ສັບສົນກວ່າທຽບກັບສະໄໝສົງຄາມ ຫຼືສະໄໝແຫ່ງກົນໄກເສດຖະກິດລວມສູນ ເກື້ອກູນ. ການກະທົບຈາກດ້ານລົບຂອງເສດຖະກິດຕະຫຼາດ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ການກະທົບຈາກການພັງທະລາຍຂອງລະບອບສັງຄົມນິຍົມຢູ່ສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ເອີຣົບຕາເວັນອອກ, ການພົ້ນເດັ່ນຂຶ້ນຂອງຜົນປະໂຫຍດເສດຖະກິດໃນຊີວິດສັງຄົມ, ການຟື້ນຕົວຂຶ້ນຂອງລັດທິເອກະຊົນ, “ຜົນປະໂຫຍດໝູ່ພວກ”, ລັດທິອັດຖະປະໂຫຍດນິຍົມ, ເຫັນແກ່ຕົວເອງ,... ໃນຖັນແຖວພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ. ການກໍ່ສ້າງພັກໃນເງື່ອນໄຂໃໝ່ ແມ່ນບໍ່ເຄີຍມີກ່ອນໃນປະຫວັດສາດຢູ່ຫວຽດນາມ, ຍິ່ງກວ່ານັ້ນແມ່ນຍັງບໍ່ໄດ້ກະກຽມທາງດ້ານທິດສະດີ. ຄືຄຳສັງເກດໃນເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ ທີ່ວ່າ: “ການກໍ່ສ້າງພັກທີ່ກຳອານາດ ໃນເງື່ອນໄຂພັດທະນາເສດຖະກິດຕະຫຼາດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ, ກໍ່ສ້າງພັກແຫ່ງອຳນາດກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງສາກົນນັ້ນ ມັນແມ່ນບັນຫາໃໝ່ ແລະ ຫຍຸ້ງຍາກ, ຕ້ອງທັງເຮັດ, ທັງຄົ້ນຄວ້າຊອກຫາ, ສະຫລຸບຖອດຖອນບົດຮຽນ ເພື່ອປ່ຽນແປງໃໝ່, ບູລະນະ. ມີຄວາມຊັກຊ້າໃນການປ່ຽນແປງໃໝ່ຈິນຕະນາການ ກ່ຽວກັບວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກໃນເງື່ອນໄຂໃໝ່”(2). ນີ້ແມ່ນບັນຫາທີ່ຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ຮອບດ້ານ, ເຖິງຖອງ ທາງດ້ານທິດສະດີ ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງພັກໃນເງື່ອນໄຂ ພັດທະນາເສດຖະກິດຕະຫຼາດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ, ເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ໃນສະພາບການໃໝ່ຂອງໂລກ ແລະ ໃນປະເທດ.
ມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XII ໄດ້ຊີ້ແຈງສາເຫດພາວະວິໄສ ແລະ ອັດຕະວິໄສ, ແຕ່ກຳນົດສາເຫດອັດຕະວິໄສແມ່ນຕົ້ນຕໍ່. “ສາເຫດທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ຕົ້ນຕໍ່ ຂອງສະພາບການເສື່ອມໂຊມຢູ່ໃນພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກພາກສ່ວນໜຶ່ງນັ້ນ ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນຍ້ອນກະໂຕບັນດາພະນັກງານ, ສະມາຊິກນັ້ນຂາດການຝຶກຝົນຫຼໍ່ຫຼອມ, ຫຼັກໝັ້ນແນວຄິດບໍ່ໜັກແໜ້ນ, ສັ່ນຄອນ ຫວາດຫວັ່ນຕໍ່ການກະທົບຈາກພາຍນອກ; ຖືກຕົກໃສ່ລັດທິເອກະຊົນ, ເຫັນແກ່ຕົວເອງ, ໃຈແຄບ, ຖືກຈອບອອຍໂດຍຜົນປະໂຫຍດວັດຖຸ, ບໍ່ເຮັດຫຼ້ອນໜ້າທີ່ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນຕໍ່ພັກ, ຕໍ່ປະຊາຊົນ”. ຢູ່ນີ້ ຍັງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງວຽກງານສະຫລຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງພັກ ທີ່ບໍ່ເລິກເຊິ່ງ, ບໍ່ໄປທັນກັບສະພາບການຕົວຈິງ. ຫຼາຍອົງຄະນະພັກ, ການຈັດຕັ້ງພັກ, ຫົວໜ້າຂັ້ນຕ່າງໆ ຍັງບໍ່ມີຄວາມຕັດສິນໃຈການເມືອງສູງ, ຊີ້ນຳບໍ່ເດັດຂາດ, ຍັງເຮັດແບບລວມໆ; ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກຫຼາຍຄົນ ບໍ່ມີຈິດໃຈນຳໜ້າ, ບໍ່ເປັນແບບຢ່າງ. ອາດຈະເວົ້າວ່າ, ວຽກງານກໍ່ສ້າງພັກ (ວຽກງານອົບຮົມສຶກສາການເມືອງແນວຄິດ, ວຽກງານທິດສະດີ, ວຽກງານຈັດຕັ້ງແລະພະນັກງານ, ວຽກງານກວດກາ, ຕິດຕາມກວດກາ, ວິໄນຂອງພັກ, ວຽກງານຂົນຂວາຍມະຫາຊົນ,...) ຍັງບໍ່ໄດ້ຕາມຄວາມຕ້ອງການ.
ຫຼັກການຕິຊົມຕົນເອງ ແລະ ຕິຊົມ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາຫຼັກການພື້ນຖານຂອງການກໍ່ສ້າງພັກ, ຂອງການຈັດຕັ້ງ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວຂອງພັກກອມມູນິດ. ທ່ານປະທານໂຮ່ຈີມິນເຄີຍຖືວ່າ “ຕິຊົມຕົນເອງ ແລະ ຕິຊົມແມ່ນອາວຸດທີ່ແຫຼມຄົມທີ່ສຸດ, ມັນຊ່ວຍໃຫ້ພັກເຮົາແຂງແຮງ ແລະ ນັບມື້ນັບແຂງແຮງກວ່າອີກ. ອາໃສການຕິຊົມພວກເຮົາແກ້ໄຂຂໍ້ຜິດພາດ, ເສີມຂະຫຍາຍຈຸດດີ, ກ້າວໜ້າຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ”(3). ແຕ່, ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ ການປະຕິບັດຫຼັກການນີ້ບໍ່ເຂັ້ມງວດ ຈຶ່ງພາໃຫ້ມີການກະທົບທີ່ບໍ່ສະດວກ, ຄວາມສັກສິດແລະປະສິດທິຜົນຕ່ຳ. ຜ່ານການສະຫລຸບສັງລວມການປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XI ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງພັກ, ເອກະສາກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກໄດ້ສັງເກດ: “ໃນການຕິຊົມຕົນເອງ ແລະ ຕິຊົມ, ຍັງມີສະພາບການຈົ່ງຈຽມ, ຫລີກລ່ຽງ, ຢ້ານແຕະຕ້ອງກັນ ຫຼາຍພໍຄວນ, ພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກຈຳນວນໜຶ່ງ ຍັງບໍ່ທັນຕື່ນຕົວເພື່ອຮັບຮູ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ ໃນການປະຕິບັດວຽກງານທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍ. ໃນບາງບັນຫາ, ຜ່ານການສຳຫຼວດກວດກາຂອງອົງຄະນະພັກ, ການຈັດຕັ້ງພັກຂັ້ນຕ່າງໆ ແຕ່ສູນກາງຮອດຮາກຖານ ຍັງບໍ່ທັນເຮັດໃຫ້ເຫັນແຈ້ງກ່ຽວກັບເນື້ອແທ້, ຄວາມຮຸນແຮງຂອງສະພາບການ, ເກີດຂຶ້ນຢູ່ບ່ອນໃດ, ໃຜເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບ, ເຊັ່ນ ສະພາບຄວາມເສື່ອມໂຊມດ້ານແນວຄິດການເມືອງ, ຄຸນສົມບັດ, ແບບແຜນດຳລົງຊີວິດ; ສະພາບການວິ້ງເຕັ້ນຫາຍົດສັກ, ວິ້ງເຕັ້ນເພື່ອບໍ່ຖືກລົງໂທດ, ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຜົນປະໂຫຍດໝູ່ພວກ”(4). ຈິດຕະສາດ “ຖືຄວາມຖືກຕ້ອງປອງດອງເປັນຍອດດີ”, “ໃຫ້ເພິ່ນມີຄວາມສະດວກ ເຮົາກໍ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະດວກ”, “ໜັກທາງອາລົມຈິດ, ເບົາທາງເຫດຜົນ” ຂອງຫຼາຍຄົນ ກໍ່ເປັນຜົນກະທົບເຖິງປະສິດທິຜົນຂອງການຕິຊົມຕົນເອງ ແລະ ຕິຊົມ. ເພາະສະນັ້ນ, ຕ້ອງສືບຕໍ່ຢຶດໝັ້ນ ປັບປຸງຫຼັກການນີ້, ແຕ່ຕ້ອງກໍ່ສ້າງບັນດາກົດລະບຽບ, ຂໍ້ບັງຄັບກ່ຽວກັບການປະຕິບັດຫຼັກການນີ້ຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ ເຂັ້ມງວດ, ສົມທົບກັບບັນດາຫຼັກການ, ບັນດາມາດຕະການອື່ນ, ເຊັ່ນມີກົນໄກກວດກາ, ຕິດຕາມກວດກາພາຍໃນພັກ ແລະ ການຕິດຕາມກວດກາຂອງມະຫາປະຊາຊົນ. ພະນັກງານທີ່ມີອຳນາດທຸກຄົນລ້ວນແຕ່ຕ້ອງຖືກຕິດຕາມກວດກາ, ບໍ່ໃຫ້ອຳນາດໃດໆຢູ່ນອກການຕິດຕາມກວດກາ, ບໍ່ປະໃຫ້ອຳນາດຖືກລ່ວງລະເມີດ (ລະເມີດອຳນາດ, ລ່ວງອຳນາດ, ໃຊ້ອຳນາດເພື່ອຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ, ຜົນປະໂຫຍດໝູ່ພວກ...). ສຳລັບພະນັງານ ສະມາຊິກພັກທີ່ກະທຳຜິດ ຕ້ອງຖືກແກ້ໄຂຢ່າງເດັດດ່ຽວ, ແກ້ໄຂຢ່າງທັນການ ຊັດເຈນ ເປີດເຜີຍ ໂປ່ງໃສ ຍຸຕິທຳ, ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບອະທິບາຍ. ກະຊັບຮັດແໜ້ນລະບຽບ ວິໄນ ຢູ່ໃນພັກ; ພັກມີລະບຽບວິໄນ ສັງຄົມຈຶ່ງມີລະບຽບວິໄນ. ຕ້ອງປ່ຽນແປງໃໝ່ວຽກງານພະນັກງານຢ່າງແຂງແຮງ ນັບແຕ່ການຕີລາຄາ, ວາງແຜນກຳນົດ, ອົບຮົມກໍ່ສ້າງ, ຜັດປ່ຽນ, ນຳໃຊ້, ຈັດວາງສັບຊ້ອນ, ເລື່ອນຊັ້ນຕຳແໜ່ງ ແລະ ນະໂຍບາຍພະນັກງານ. ສະມາຊິກພັກຕ້ອງກ້າທີ່ຈະເສຍສະຫຼະຜົນປະໂຫຍດສ່ວນບຸກຄົນ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງສ່ວນລວມ, ຂອງພັກ, ຂອງຊາດ; ຕ້ອງຫລຸດຜ່ອນ “ຄວາມໂລບມາກກ່ຽວກັບວັດຖຸ” ແລະ “ຄວາມໂລບມາກກ່ຽວກັບອຳນາດ”. ຕ້ອງຕໍ່ສູ້ຕ້ານລັດທິເອກະຊົນພາຍໃຕ້ທຸກຮູບການແລະທຸກເລ່ກົນຂອງມັນ ຍ້ອນຄືດັ່ງທີ່ທ່ານປະທານໂຮ່ຈີມິນ ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ, ລັດທິເອກະຊົນເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງພະຍາດຕ່າງໆເຊັ່ນ ອາດຍາສິດ, ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຖືຕົວເອງເປັນອາດຍາສຳຄັນ, ອວດອົ່ງຈອງຫອງ, ມັກໃຊ້ຄຳສັ່ງ...
ປະຈຸບັນ, ການເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ, ການ “ຜັນປ່ຽນດ້ວຍຕົນເອງ”, “ປ່ຽນແປງດ້ວຍຕົນເອງ” ໄດ້ສະແດງອອກຈະແຈ້ງທີ່ສຸດໃນ ການຫ່າງເຫີນ, ປະຕິເສດຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ, ຫ່າງເຫີນເປົ້າໝາຍ ອຸດົມຄະຕິຂອງພັກ. ສະພາບການ “ຈືດຈາງຫ່າງເຫີນພັກ”, “ຈືດຈາງຫ່າງເຫີນການເມືອງ”, “ຈືດຈາງຫ່າງເຫີນລັດທິ” ໄດ້ຜັນແປຢ່າງສັບສົນ. ມີສະມາຊິກພັກບໍ່ກ້າເວົ້າອອກປາກ ແຕ່ກໍ່ມີສະມາຊິກພັກຫຼາຍຄົນໄດ້ແຜ່ກະຈາຍທັດສະນະທີ່ຜິດພາດຢ່າງເປີດເຜີຍໃນ ອິນເຕີເນັດ, ໃນປຶ້ມ ໜັງສືພິມ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳ ມີສະມາຊິກພັກໄດ້ສະເໜີໃຫ້ແກ້ໄຂໂຄງການການເມືອງ, ໃຫ້ລຶບລ້າງລັດທິມາກ - ເລນິນອອກຈາກຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ, ໃຫ້ລົບລ້າງລັດທິສັງຄົມນິຍົມອອກຈາກເປົ້າໝາຍ ອຸດົມຄະຕິຂອງພັກ. ມັນຖືກຕ້ອງຄືດັ່ງຄຳສັງເກດໃນເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ: “ພະນັກງານ ສະມາຊິກພັກຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໜ້ອຍ ໄດ້ມີປະກົດການສັ່ນຄອນ, ເສຍທິດທາງ, ລະແວງສົງໄສກ່ຽວກັບບົດບາດນຳພາຂອງພັກ, ກ່ຽວກັບເປົ້າໝາຍ ອຸດົມຄະຕິ ແລະ ເສັ້ນທາງຂຶ້ນສູ່ສັງຄົມນິຍົມຢູ່ຫວຽດນາມ”(5). ນີ້ແມ່ນບັນດາທັດສະນະຜິດພາດທີ່ເປັນອັນຕະລາຍທີ່ສຸດ, ຖ້າຫາກບໍ່ຕຳໜິວິພາກ, ກີດກັ້ນ, ຍູ້ຖອຍ ມັນຈະເປັນຜົນເສຍຫາຍໃຫ້ແກ່ພັກ ແລະ ລະບອບສັງຄົມນິຍົມ. ບົດຮຽນປະສົບການກ່ຽວກັບການພັງທະລາຍລົງ ຂອງພັກກອມມູນິດສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ລະບອບໂຊວຽດ ໄດ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອລະບົບແນວຄິດຂອງພັກຖືກເປື່ອເລ້ ແມ່ນພັກກອມມູນິດ ແລະ ລະບອບສັງຄົມນິຍົມ ກໍ່ຈະຖືກພັງທະລາຍຢ່າງແນນອນ.
ດັ່ງນັ້ນ ຕ້ອງຕັ້ງໜ້າຕໍ່ສູ້ເພື່ອປົດປັກຮັກສາຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ, ປົກປັກຮັກສາເປົ້າໝາຍ ອຸດົມຄະຕິຂອງພັກ. ຢາກໄດ້ຄືແນວນັ້ນ, ດ້ານໜຶ່ງ, ຕ້ອງເຮັດເປັນຢ່າງດີ ວຽກງານນຳພາ ຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານ, ໜ້າທີ່ກໍ່ສ້າງ ແລະ ພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ, ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ; ດ້ານອື່ນ, ຕ້ອງສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່ຈິນຕະນາການ, ຍູ້ແຮງການສະຫລຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ກ່ຽວກັບລັດທິສັງຄົມນິຍົມ, ກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ ແລະ ກໍ່ສ້າງສັງຄົມນິຍົມ ຢູ່ຫວຽດນາມ. ຕ້ອງສືບຕໍ່ຄົ້ນຄວ້າລັດທິມາກ - ເລນິນຢ່າງມີລະບົບ, ມີຕຳຫຼັບຕຳລາ, ເລິກເຊິ່ງ, ເພື່ອຜ່ານສິ່ງດັ່ງກ່າວ ທຳຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງກ່ຽວກັບບັນດາຄຳພິນິດວິທະຍາພື້ນຖານຂອງລັດທິມາກ - ເລນິນ ຊຶ່ງກ່ອນໜ້ານີ້ຖືກຕ້ອງ, ດຽວນີ້ກໍ່ຍັງຖືກຕ້ອງ ແລະ ໃນຍາວນາຕໍ່ໄປກໍ່ຍັງຄົງຖືກຕ້ອງຢູ່; ທຳຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງວ່າ ຄຳພິນິດວິທະຍາໃດຂອງມາກ, ອັງແກນ, ເລນິນ ແມ່ນຖືກຕ້ອງ ແຕ່ມັນຖືກຮັບຮູ້ຜິດແລະເຮັດຜິດ; ບັນດາຄຳພິນິດວິທະຍາໃດຂອງພວກເພິ່ນທີ່ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບສະພາບການຕົວຈິງອີກ ຍ້ອນປະຫວັດສາດໄດ້ຜ່ານຂ້າມແລ້ວ;... ແລະສິ່ງທີ່ສຳຄັນກວ່ານັ້ນແມ່ນ ຕ້ອງຂະຫຍາຍ ເພີ່ມເຕີມລັດທິມາກ - ເລນິນ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບເງື່ອນໄຂປະຫວັດສາດໃໝ່. ໝາຍຄວາມວ່າ ຕ້ອງຢຶດໝັ້ນ ແລະ ປະດິດສ້າງໃນການຮັບຮູ້, ໝູນໃຊ້, ຂະຫຍາຍລັດທິມາກ - ເລນິນ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ຕ້ອງປ່ຽນແປງໃໝ່ ແລະ ຍົກສູງຄຸນນະພາບໃນການຮ່ຳຮຽນລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ, ຮ່ຳຮຽນທິດສະດີການເມືອງ, ຮັດແໜ້ນລະບຽບວິໄນໃນການສິດສອນ ແລະ ຮ່ຳຮຽນທິດສະດີ ຢູ່ໃນບັນດາໂຮງຮຽນການເມືອງ, ສະຖາບັນ, ມະຫາວິທະຍາໄລ, ວິທະຍາໄລ. ພຽງແຕ່ເຮັດຄືແນວນັ້ນ ຈຶ່ງສ້າງໃຫ້ມີຄວາມເປັນເອກະພາບທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງພາຍໃນພັກ, ຈຶ່ງມີພື້ນຖານວິທະຍາສາດຢ່າງພຽງພໍ ເພື່ອຕໍ່ສູ້ຕ້ານການເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ, ການ “ຜັນປ່ຽນດ້ວຍຕົນເອງ”, “ປ່ຽນແປງດ້ວຍຕົນເອງ” ຢູ່ພາຍໃນ, ຕໍ່ສູ້ຕ້ານບັນດາທັດສະນະທີ່ຜິດພາດ, ເປັນປໍລະປັກ ເພື່ອປົກປັກຮັກສາພັກ, ປົກປັກຮັກສາລະບອບສັງຄົມນິຍົມ.
ດ້ວຍຄວາມຕັດສິນໃຈການເມືອງສູງຂອງພັກ ແລະ ລະບົບການເມືອງທັງໝົດ, ການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງຕັ້ງໜ້າຂອງມະຫາປະຊາຊົນທີ່ໜາແໜ້ນ, ຫວັງວ່າການປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XII ຈະບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ໄດ້ວາງອອກມາ. ຜ່ານສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນ ຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ພັດທະນາລະບອບການເມືອງຢູ່ຫວຽດນາມຢ່າງຍືນຍົງ, ປະຕິບັດຢ່າງສຳເລັດຜົນ ເປົ້າໝາຍປະຊາຊົນຮັ່ງມີ, ປະເທດຊາດເຂັ້ມແຂງ, ມີປະຊາທິປະໄຕ, ຍຸຕິທຳ ແລະ ສີວິໄລ./.
ໂດຍ ສຈ. ປອ. ເລຫືວເງ໊ຍ
ສະຖາບັນການເມືອງແຫ່ງຊາດໂຮ່ຈີມິນ
-------------------------
ບົດນີ້ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບເລກທີ 892 (ເດືອນກຸມພາ 2017)
(1) ມະຕິກອງປະຊຸມຄັ້ງທີ 4 ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ສະໄໝທີ XII “ກ່ຽວກັບການເພີ່ມທະວີການກໍ່ສ້າງ, ປັບປຸງພັກ; ກີດກັ້ນ ແລະ ຍູ້ຖອຍຄວາມເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ, ຄຸນສົມບັດ, ແບບແຜນດຳລົງຊີວິດ, ບັນດາປະກົດການ “ຜັນປ່ຽນດ້ວຍຕົນເອງ”, “ປ່ຽນແປງດ້ວຍຕົນເອງ” ຢູ່ພາຍໃນ”
(2) ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XII, ຫ້ອງການສູນກາງພັກ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2016, ໜ້າ 198.
(3) ໂຮ່ຈີມິນ: ນິພົນຄົບຊຸດ, ສຳນັກພິມຈຳໜ່າຍການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2002, ເຫຼັ້ມ 7, ໜ້າ 575.
(4) ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XII, ປຶ້ມທີ່ໄດ້ແນະນຳ, ໜ້າ 184.
(5) ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XII, ປຶ້ມທີ່ໄດ້ແນະນຳ, ໜ້າ 195.