ປະຫວັດສາດ vs Puranas
ປະຫວັດສາດແລະ Puranas ແມ່ນສອງ ຄຳ ສັບທີ່ ສຳ ຄັນເຊິ່ງປະກົດວ່າມີຄວາມ ໝາຍ ຄ້າຍຄືກັນແຕ່ຕາມຄວາມເປັນຈິງແລ້ວມັນມີຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສອງຢ່າງ. ປະຫວັດສາດແມ່ນບັນທຶກເຫດການທີ່ເກີດຂື້ນຢ່າງແນ່ນອນໃນອະດີດ. ປະຫວັດສາດສະແດງເຖິງເຫດການຂອງຊາດໃນອະດີດກ່ຽວກັບການບຸກລຸກ, ພົນລະເມືອງແລະການປົກຄອງການເມືອງ.
ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ Puranas ແມ່ນບັນຊີ mythological ຂອງລາຊະວົງແລະອານາຈັກຂອງແຜ່ນດິນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. Puranas ແມ່ນໂດຍສະເພາະໃນ vogue ໃນປະເທດອິນເດຍ. ມີ puranas ຈຳ ນວນ 18 ແຫ່ງແບ່ງອອກເປັນ 3 ພາກໃຫຍ່ຄື Sattivika puranas, Rajasika puranas ແລະ Tamasika puranas ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສາມພະເຈົ້າຄື: Vishnu, Brahma ແລະ Siva ຕາມ ລຳ ດັບ.
Puranas ໃຫ້ລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບງານບຸນແລະກົດລະບຽບຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການປະຕິບັດຂອງການຍັບຍັ້ງແລະການປະຕິບັດອື່ນໆ, ໃນຂະນະທີ່ປະຫວັດສາດໃຫ້ບັນຊີລາຍລະອຽດຂອງເຫດການຕ່າງໆທີ່ເກີດຂື້ນພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບຂອງກະສັດແລະ ອຳ ນາດຂອງລາຊະວົງແລະ ອຳ ນາດຕ່າງກັນ.
ການພັດທະນາວັດທະນະ ທຳ ຂອງປະເທດ ໜຶ່ງ ສາມາດໄດ້ຮັບການຕີລາຄາບົນພື້ນຖານບັນຊີປະຫວັດສາດຂອງປະເທດສະເພາະ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມການພັດທະນາທາງສາສະ ໜາ ຂອງປະເທດເຊັ່ນ: ອິນເດຍສາມາດຖືກປະເມີນບົນພື້ນຖານບັນຊີສັດຕະວັດຂອງປະເພນີສະເພາະຂອງປະເທດ.
ປະຫວັດສາດສາມາດພິສູດໄດ້ໂດຍຂໍ້ເທັດຈິງໃນຂະນະທີ່ເຫດການທີ່ເກີດຂື້ນກັບສັດປ່າບໍ່ສາມາດພິສູດໄດ້ຈາກຂໍ້ເທັດຈິງແຕ່ສາມາດຖືວ່າເກີດຂື້ນບົນພື້ນຖານຄວາມເຊື່ອແລະຄວາມເຊື່ອ. ນີ້ແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ ສຳ ຄັນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດແລະ puranas.
ໜຶ່ງ ໃນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ ສຳ ຄັນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດແລະ puranas ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ວ່າຕົວເລກປະຫວັດສາດມີຢູ່ໃນອະດີດແລະມີຫຼັກຖານສະແດງເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນເຊັ່ນ: ພະລາດຊະວັງ, ອາຄານ, ຫ້ອງການ, ບ່ອນຝັງສົບແລະສິ່ງກໍ່ສ້າງອື່ນໆ. ອີກດ້ານ ໜຶ່ງ ຕົວເລກສັດປ່າອາດຈະບໍ່ມີໃນອະດີດແລະບໍ່ມີຫຼັກຖານສະແດງເພື່ອສະແດງ. ຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອີງໃສ່ຂໍ້ສົມມຸດຕິຖານແລະ ຄຳ ເວົ້າສົມມຸດຖານ. ບໍ່ມີເອກະສານພິສູດໃຫ້ເຫັນ.
ປະຫວັດສາດໃຫ້ຄວາມ ສຳ ຄັນຍິ່ງຕໍ່ຄວາມຮັ່ງມີທາງວັດຖຸໃນຂະນະທີ່ puranas ໃຫ້ຄວາມ ສຳ ຄັນຍິ່ງຕໍ່ຄວາມຮັ່ງມີທາງຈິດວິນຍານແລະສາດສະ ໜາ. ມີເລື່ອງລາວຕ່າງໆຂອງພະເຈົ້າແລະເທບທິດາຕ່າງໆ, ສະຖານທີ່ນະມັດສະການ, ສູນກາງທາງວິນຍານ, ລາຍລະອຽດຂອງສູນການເດີນທາງເຊັ່ນ: Gaya ແລະ Kasi ແລະ ຄຳ ອະທິບາຍອື່ນໆເຊັ່ນໃນ Puranas.
ໃນອີກດ້ານ ໜຶ່ງ ປະຫວັດສາດແມ່ນມີຫຼາຍໃນ ຄຳ ອະທິບາຍຂອງສົງຄາມ, ການຕໍ່ສູ້, ຜົນ ສຳ ເລັດຂອງກະສັດແລະພະລາຊິນີຕ່າງໆ, ການກໍ່ສ້າງສວນແລະພະລາຊະວັງ, ການກ້າວ ໜ້າ ໃນຂົງເຂດດົນຕີແລະການເຕັ້ນແລະການອະທິບາຍອື່ນໆ. ປະຫວັດສາດຈຶ່ງມີຄວາມ ເໝາະ ສົມທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຄົ້ນຄວ້າຢ່າງກວ້າງຂວາງ.