(ຮຽບຮຽງຈາກ: sportanddev.org. ວັນທີ 24 ກັນຍາ 2020)
ໂລກລະບາດໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຫຼາຍຕໍ່ແມ່ຍິງແລະເດັກຍິງ, ຄອບຄົວທີ່ມີລາຍໄດ້ຕ່ ຳ, ຜູ້ສູງອາຍຸ, ຄົນພິການແລະຄົນທີ່ດ້ອຍໂອກາດແລະອື່ນໆກໍ່ມີຄວາມຄືກັນໃນວົງການກິລາແລະການຫຼິ້ນ.
ກິລາສາມາດຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຜົນກະທົບຂອງໂຣກລະບາດໄດ້ແນວໃດ? ບົດລາຍງານສະບັບ ໃໝ່ ຂອງສະຫະປະຊາຊາດກ່າວເຖິງ ຄຳ ຖາມດັ່ງກ່າວ.
ກິລາແລະກິດຈະ ກຳ ທາງດ້ານຮ່າງກາຍສາມາດຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຜົນກະທົບຈາກໂຣກລະບາດໂລກ (COVID) 19 ທີ່ມີຕໍ່ສຸຂະພາບແລະສຸຂະພາບຂອງຄົນ. ການລົງທືນເຂົ້າໃນບັນດາໂຄງການກິລາແລະນະໂຍບາຍສາມາດສ້າງຄວາມຢືດຢຸ່ນຂອງໂລກເພື່ອຮັບມືກັບສະພາບໂລກກະທົບໃນອະນາຄົດ. ບົດລາຍງານເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ຈາກເລຂາທິການໃຫຍ່ສະຫະປະຊາຊາດລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້.
ບົດລາຍງານດັ່ງກ່າວທົບທວນຄວາມຄືບ ໜ້າ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນປະຕິບັດງານຂອງສະຫະປະຊາຊາດວ່າດ້ວຍກິລາເພື່ອການພັດທະນາແລະສັນຕິພາບ, ແລະໄດ້ຮັບການສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ຈາກບັນດາປະເທດສະມາຊິກສະຫະປະຊາຊາດແລະປະເທດອື່ນໆ. ມັນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍການຮັບຮູ້ເຖິງສິ່ງທ້າທາຍຕ່າງໆທີ່ການລະບາດຂອງ COVID-19 ໄດ້ ນຳ ມາສູ່ໂລກກິລາ. ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ປະກອບມີຜົນກະທົບທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ສັງຄົມແລະສຸຂະພາບຕໍ່ກິລາຊັ້ນສູງ, ແລະການແຊກແຊງເຂົ້າໃນລະດັບການອອກ ກຳ ລັງກາຍຂອງປະຊາຊົນທົ່ວໄປ. ໂລກລະບາດໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຫຼາຍຕໍ່ແມ່ຍິງແລະເດັກຍິງ, ຄອບຄົວທີ່ມີລາຍໄດ້ຕ່ ຳ, ຜູ້ສູງອາຍຸ, ຄົນພິການແລະຄົນທີ່ດ້ອຍໂອກາດແລະອື່ນໆກໍ່ມີຄວາມຄືກັນໃນວົງການກິລາແລະການຫຼິ້ນ. ດ້ວຍບັນຫາທາງດ້ານການເງິນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບອຸດສະຫະ ກຳ ກິລາ, ນັກກິລາຍິງແລະນັກກິລາພິການຈະໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຫຼາຍທີ່ສຸດເນື່ອງຈາກວ່າໂຄງການເຫລົ່ານີ້ຈະເປັນຄົນ ທຳ ອິດທີ່ຖືກຕັດອອກ.
ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ກຸ່ມດຽວກັນນີ້ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຫຼາຍທີ່ສຸດຈາກການສັ່ງຈອງຢູ່ເຮືອນແລະພວກເຂົາໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຢ່າງຮ້າຍແຮງຈາກການໂດດດ່ຽວ, ຂໍ້ ຈຳ ກັດທາງສັງຄົມແລະບັນຫາຕ່າງໆໃນການເຂົ້າເຖິງພື້ນທີ່ທີ່ ເໝາະ ສົມເພື່ອປະຕິບັດກິດຈະ ກຳ ທາງດ້ານຮ່າງກາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ລັດຖະບານແລະຜູ້ນະໂຍບາຍຕ້ອງສຸມໃສ່ສະຕິລວມທັງກຸ່ມທີ່ດ້ອຍໂອກາດໃນແຜນການຟື້ນຟູຂອງພວກເຂົາ ສຳ ລັບຂະ ແໜງ ກິລາ.
ບົດລາຍງານຍັງໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າເຕັກໂນໂລຢີດິຈິຕອນຄວນ ນຳ ໃຊ້ແລະ ນຳ ໃຊ້ເພື່ອເຮັດໃຫ້ກິລາສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍຂື້ນ. ໃນຂະນະທີ່ໂລກລະບາດໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ໂລກເຄື່ອນໄຫວທາງອິນເຕີເນັດ, ໂລກກິລາຕ້ອງປັບຕົວແລະຊອກຫາວິທີທີ່ຈະ ນຳ ໃຊ້ເຕັກໂນໂລຢີດິຈິຕອນເຂົ້າໃນການແຂ່ງຂັນກິລາແລະການອອກ ກຳ ລັງກາຍ ສຳ ລັບທຸກຄົນ.
ລັດຖະບານແລະຜູ້ນະໂຍບາຍຕ້ອງສຸມໃສ່ສະຕິລວມທັງກຸ່ມທີ່ດ້ອຍໂອກາດໃນແຜນການຟື້ນຟູຂອງພວກເຂົາ ສຳ ລັບຂະ ແໜງ ກິລາ.
ບົດລາຍງານດັ່ງກ່າວໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນທ່າແຮງໃນການກິລາເພື່ອການພັດທະນາແລະຄວາມສະຫງົບເພື່ອປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນໂລກຫຼັງປີ COVID-19. ຍົກຕົວຢ່າງ, ລັດຖະບານ, ພາກເອກະຊົນແລະອົງການຈັດຕັ້ງກິລາໄດ້ ທຳ ຄວາມພະຍາຍາມກ່ຽວກັບສະຫວັດດີການທາງຈິດແລະຮ່າງກາຍ, ການສຶກສາສັນຕິພາບແລະຄວາມສະ ເໝີ ພາບລະຫວ່າງຍິງ - ຊາຍ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວິທີການກິລາສາມາດເປັນຕົວຊ່ວຍໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ, ການພັດທະນາແລະການປ່ຽນແປງແບບຍືນຍົງ.
ບົດລາຍງານຍັງໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່ານັກກິລາແລະສະໂມສອນກິລາໄດ້ລະດົມແຟນບານແລະສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ຖານຂໍ້ມູນເພື່ອໃຫ້ການບັນເທົາທຸກແລະສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ສະມາຊິກທີ່ມີຄວາມສ່ຽງໃນຊຸມຊົນຂອງພວກເຂົາ. ຍ້ອນວ່າອະນາຄົດຂອງໂລກຍັງບໍ່ແນ່ນອນ, ຊັບພະຍາກອນມະນຸດແລະການເງິນຄວນມີໃຫ້ແກ່ກິລາ ສຳ ລັບອົງການພັດທະນາ, ເຊິ່ງຫຼາຍໆອົງການແມ່ນມີຂະ ໜາດ ນ້ອຍແລະອີງໃສ່ຊຸມຊົນ.
ພາກສ່ວນສຸດທ້າຍຂອງບົດລາຍງານໄດ້ສຸມໃສ່ວິທີການທີ່ກິລາໄດ້ຖືກ ນຳ ໃຊ້ໂດຍອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນທີ່ ສຳ ຄັນແລະລັດຖະບານຕ່າງໆເພື່ອບັນລຸເປົ້າ ໝາຍ ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ເຊິ່ງປະກອບມີອົງການແຮງງານສາກົນ (ILO), ໂຄງການສິ່ງແວດລ້ອມຂອງອົງການສະຫະປະຊາຊາດ, ອົງການ UNESCO, UN, ຄະນະ ກຳ ມະການໂອລິມປິກສາກົນ, ຫ້ອງການຢາເສບຕິດແລະອາຊະຍາ ກຳ, ອົງການອະນາໄມໂລກ (WHO) ແລະສາທາລະນະສຸກ.
ບົດລາຍງານໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນໂຄງການທີ່ໄດ້ຮັບການສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ຈາກລັດຖະບານຈາກປະເທດເຢຍລະມັນແລະ Lesotho ເຖິງບັງກະລາເທດແລະອີຕາລີເຊິ່ງສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເນັ້ນ ໜັກ ໃສ່ຈຸດປະສົງດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
- ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນແລະຮັບປະກັນຄວາມເປັນເອກະພາບແລະຄວາມສະ ເໝີ ພາບ
- ຮັບປະກັນວ່າບໍ່ມີໃຜປະໄວ້
- ຫັນປ່ຽນສັງຄົມໃຫ້ມີຄວາມຍືນຍົງແລະທົນທານຕໍ່
ບົດລາຍງານສະຫລຸບດ້ວຍການຄົ້ນພົບແລະຂໍ້ສະ ເໜີ ແນະທີ່ ສຳ ຄັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລວມທັງລັດຖະບານຄວນປະກອບມີກິລາແລະກິດຈະ ກຳ ທາງດ້ານຮ່າງກາຍໃນແຜນການຟື້ນຟູຂອງ COVID-19 ແລະຍຸດທະສາດແຫ່ງຊາດຂອງພວກເຂົາເພື່ອການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ບັນດາຫົວ ໜ່ວຍ ຂອງສະຫະປະຊາຊາດຍັງຕ້ອງສືບຕໍ່ໃຫ້ການຄົ້ນຄວ້າແລະການຊີ້ ນຳ ດ້ານນະໂຍບາຍຕໍ່ລັດຖະບານແລະປະເທດອື່ນໆທີ່ພະຍາຍາມລວມກິລາເພື່ອບັນລຸສັນຕິພາບແລະການພັດທະນາ. ສຸດທ້າຍ, ບົດລາຍງານໄດ້ສັງເກດເຫັນການຂາດຂໍ້ມູນແລະສະຖິຕິທີ່ເປັນສູນກາງກ່ຽວກັບກິລາ. ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ກຳ ລັງກ່າວເຖິງວ່າໃນການເຮັດວຽກກັບອົງການ Commonwealth ເພື່ອພັດທະນາຕົວຊີ້ວັດທົ່ວໄປເພື່ອວັດແທກວ່າການສຶກສາທາງດ້ານຮ່າງກາຍ, ການອອກ ກຳ ລັງກາຍແລະກິລາສາມາດປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມໄດ້ແນວໃດ.