ສການສໍ້ໂກງທີ່ຖືກກ່າວຫາທີ່ຜ່ານມາຂອງ Bankman-Fried ເຮັດໃຫ້ເກີດຄໍາຖາມທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກ່ຽວກັບຄວາມຫນ້າເຊື່ອຖືແລະກົດລະບຽບຂອງ cryptocurrency. ແຕ່ມັນຍັງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຄໍາຖາມ “altruism ປະສິດທິພາບ”, ການເຄື່ອນໄຫວທາງປັນຍາໃນການ philanthropy. ຖ້າການເຄື່ອນໄຫວບໍ່ປ່ຽນແປງ, ຫນຶ່ງໃນການກຸສົນທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດທີ່ຜ່ານມາຈະສິ້ນສຸດລົງເຊັ່ນ: ຫ້ອງທົດລອງແລະສະຫນາມເດັກຫຼິ້ນສໍາລັບຜູ້ໃຫ້ທຶນທີ່ຮັ່ງມີ.
Bankman-Fried ເປັນ junior ຢູ່ MIT ໃນເວລາທີ່ລາວໄດ້ພົບກັບ William MacAskill, ຜູ້ກໍ່ຕັ້ງຂອງ altruism ທີ່ມີປະສິດທິພາບ. MacAskill ໄດ້ເວົ້າໃຫ້ລາວກ່ຽວກັບຍຸດທະສາດ “ຫາລາຍໄດ້ໃຫ້” – ພະຍາຍາມຫາເງິນໃຫ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ຄົນສາມາດເຮັດໄດ້ ເພື່ອເພີ່ມການບໍລິຈາກເພື່ອການກຸສົນໃຫ້ສູງສຸດ. ຕາມຄໍາແນະນໍາຂອງ MacAskill, Bankman-Fried ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນການຊື້ຂາຍຫຼັກຊັບອາຊີບຂອງລາວກ່ອນທີ່ຈະຖືກຈ້າງໂດຍ Center for Effective Altruism. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ລາວໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ FTX, ການແລກປ່ຽນ crypto ສາກົນ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນແມ່ນກອງທຶນ FTX Future Future ແລະມູນນິທິ FTX, ອົງການຈັດຕັ້ງການກຸສົນທີ່ມຸ່ງຫມັ້ນທີ່ຈະ altruism ທີ່ມີປະສິດທິພາບແລະພະນັກງານໂດຍ altruists ທີ່ມີປະສິດທິພາບທີ່ມີຊື່ສຽງ, ລວມທັງ MacAskill.
ຮູບພາບສາທາລະນະຂອງຄໍາຫມັ້ນສັນຍາ altruism ທີ່ມີປະສິດທິພາບຂອງ Bankman-Fried ໄດ້ຊ່ວຍດຶງດູດການລົງທຶນ. ມັນຍັງອາດຈະຊ່ວຍລົບກວນຈາກຄໍາອະທິບາຍຂອງ Bankman-Fried ກ່ຽວກັບວິທີການ crypto ຂອງລາວ, ເຊິ່ງເບິ່ງຄືວ່າເປັນໂຄງການ Ponzi ສໍາລັບຄົນພາຍໃນອຸດສາຫະກໍາ. ຊັບສິນສ່ວນຕົວຂອງລາວຢູ່ທີ່ $16bn (£13.5bn) ເຮັດໃຫ້ລາວກາຍເປັນຄົນຮັ່ງມີທີ່ສຸດໃນການເຄື່ອນໄຫວ altruism ທີ່ມີປະສິດຕິພາບມາເຖິງຕອນນັ້ນ – ຈົນກ່ວາການເປີດເຜີຍຂອງ Bankman-Fried ໄດ້ໃຊ້ເງິນຂອງລູກຄ້າຢ່າງລັບໆເພື່ອຄອບຄຸມການຄ້າຂາຍຂອງຕົນເອງ, ນໍາໄປສູ່ການລົ້ມລົງຂອງການແລກປ່ຽນແລະສ່ວນບຸກຄົນຂອງລາວ. ຄວາມຮັ່ງມີ.
ສິ່ງທີ່ສົມມຸດວ່າເຮັດໃຫ້ altruism ມີປະສິດທິພາບແຕກຕ່າງຈາກການກຸສົນປົກກະຕິແມ່ນການສະເຫຼີມສະຫຼອງການໃຫ້ເຫດຜົນທາງສະຖິຕິແລະຕົວຊີ້ວັດປະສິດທິພາບເພື່ອຕັດສິນປະສິດທິພາບຂອງອົງການກຸສົນ. ຈຸດສຸມນີ້ໄດ້ນໍາພາຜູ້ລ້າໆທີ່ມີປະສິດຕິຜົນໃນການປັບປຸງທີ່ມີຄວາມຫມາຍກ່ຽວກັບສະຖານະພາບການກຸສົນ: ສຸມໃສ່ການໂອນເງິນທີ່ບໍ່ມີເງື່ອນໄຂໃຫ້ກັບຜູ້ທຸກຍາກໂດຍຜ່ານແຄມເປນເຊັ່ນ GiveDirectly, ແລະສຸຂະພາບທົ່ວໂລກລວມທັງການກຽມພ້ອມການລະບາດ.
ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການສໍ້ໂກງ Bankman-Fried ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງພວກເຂົາໄດ້ສ້າງວັດທະນະທໍາທາງດ້ານການເມືອງທີ່ດຶງດູດເອົາຮູບແບບທີ່ຂີ້ຮ້າຍທີ່ສຸດໂດຍຄົນຮັ່ງມີ.
Philanthropy ມີໂຄງສ້າງພະລັງງານທີ່ງ່າຍດາຍ: ມີໃຫ້, ບໍ່ໄດ້ຮັບ. ຖ້າອົງການຈັດຕັ້ງຢູ່ໄກເກີນໄປຈາກຄວາມປາດຖະຫນາຂອງຜູ້ມີຜົນປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາ, ຜູ້ລະດົມທຶນສາມາດຖືເງິນຂອງພວກເຂົາ. ມີ guardrails ທີ່ມີຄວາມຫມາຍຈໍານວນຫນ້ອຍເພື່ອຢຸດຄົນຮັ່ງມີຈາກການກໍານົດສິ່ງທີ່ເກີດຂື້ນກັບເງິນທີ່ເກັບໄວ້ໃນອົງການຈັດຕັ້ງການກຸສົນ.
altruism ທີ່ມີປະສິດຕິຜົນແມ່ນຄວນຈະເປັນການປົກປ້ອງຫນຶ່ງເຊັ່ນ: ການຂັດຂວາງການເສຍເງິນ, ການໃຊ້ຈ່າຍທີ່ເຫມາະສົມທີ່ສຸດ. ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ພັດທະນາວັດທະນະທໍານັ້ນໃນແບບທີ່ບໍ່ສາມາດຈໍາກັດການຄວບຄຸມຂອງຜູ້ລະດົມທຶນຕໍ່ກັບການກຸສົນ ແລະມອບເຄື່ອງມືໃຫມ່ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເພື່ອຈັດລະບຽບໂລກອ້ອມຮອບຄວາມປາດຖະຫນາທີ່ໂຫດຮ້າຍແລະຄວາມອຸປະຖໍາທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ.
ບາງຄົນໄດ້ໃຊ້ການໂຕ້ຖຽງແບບ altruism ທີ່ມີປະສິດທິພາບເພື່ອກ້າວໄປສູ່ການສະຫລຸບທີ່ແປກປະຫລາດ: ຄືກັນກັບພວກເຮົາບໍ່ຄວນຈໍາແນກໂດຍອີງໃສ່ ຢູ່ໃສ ປະຊາຊົນເກີດມາ, ພວກເຮົາບໍ່ຄວນຈໍາແນກໂດຍອີງໃສ່ ເມື່ອໃດ ຄົນເກີດມາ. Bankman-Fried, MacAskill ແລະບາງຜູ້ນໍາຄວາມຄິດ altruist ທີ່ມີປະສິດຕິຜົນອື່ນໆໄດ້ສະຫນັບສະຫນູນທັດສະນະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ໄລຍະຍາວ”, ທີ່ພວກເຮົາຄວນຈະຈັດລໍາດັບຄວາມສໍາຄັນໃນການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມເປັນໄປໄດ້ຕໍ່າແຕ່ໄພພິບັດໃນອະນາຄົດອັນໄກ. ບໍ່ວ່າຜົນປະໂຫຍດທາງປັນຍາໃນໄລຍະຍາວໃດກໍ່ຕາມ, ມັນເປັນອຸປະກອນທີ່ມີຄໍາເວົ້າທີ່ມີພະລັງທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມະຫາເສດຖີດ້ານເຕັກໂນໂລຢີເອົາເງິນເຂົ້າໄປໃນໂຄງການສັດລ້ຽງພາຍໃຕ້ການສະແດງອອກຂອງຄວາມກັງວົນຢ່າງເຂັ້ມງວດທາງວິທະຍາສາດສໍາລັບມະນຸດ.
ໃນປີ 2021, OpenPhilanthropy ໄດ້ບໍລິຈາກ 80 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ (£67m) ໃຫ້ແກ່ການສຶກສາຄວາມສ່ຽງທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນຈາກປັນຍາປະດິດທີ່ກ້າວໜ້າ, ເຊິ່ງເປັນບັນຫາທີສອງຂອງພື້ນຖານທີ່ຕັ້ງເປົ້າໝາຍໄວ້; ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, OpenPhilanthropy ໄດ້ບໍລິຈາກເງິນ 30 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ (£25m) ໃຫ້ແກ່ມູນນິທິຕ້ານໄຂ້ຍຸງ, ເຊິ່ງແຈກຢາຍຕາຫນ່າງຢາຂ້າແມງໄມ້. ພວກເຮົາບໍ່ແນ່ໃຈກ່ຽວກັບຜົນກະທົບຂອງປັນຍາປະດິດ, ແຕ່ພວກເຮົາຮູ້ວ່າມີປະມານ 241 ລ້ານກໍລະນີຂອງພະຍາດໄຂ້ຍຸງທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການເສຍຊີວິດ 627,000 ຄົນໃນປີ 2020. ການປຽບທຽບການລົງທຶນໃນໂຄງລ່າງພື້ນຖານດ້ານສາທາລະນະສຸກທົ່ວໂລກຕໍ່ກັບຈັກກະວານໃນອະນາຄົດທີ່ອາດເປັນໄປໄດ້ຂອງປະຊາຊົນດີຈີຕອນຫຼາຍຕື້ຄົນແມ່ນເປັນເລື່ອງທີ່ໜ້າສົງໄສ ແລະທາງດ້ານສິນທຳ. ອົງການຈັດຕັ້ງ altruism ທີ່ມີປະສິດຕິຜົນບໍລິຈາກເງິນໃນເຂດເນີນພູເພື່ອການຄົ້ນຄວ້າທີ່ຕື່ນເຕັ້ນຜູ້ໃຫ້ທຶນຂອງເຂົາເຈົ້າ, ແທນທີ່ຈະສຸມໃສ່ການພິສູດ, ການແກ້ໄຂປະສິດທິພາບກັບຄວາມຕ້ອງການທີ່ໃກ້ເຂົ້າມາ.
ເຊັ່ນດຽວກັນ, ວິທີການ “ຫາລາຍໄດ້ໃຫ້” ຂອງ altruism ທີ່ມີປະສິດທິພາບແມ່ນການອຸທອນກັບຜູ້ທີ່ປະສົບຜົນສໍາເລັດໃນການລົງທຶນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງເຊັ່ນ crypto. ຜູ້ກໍ່ຕັ້ງ Binance Changpeng “CZ” Zhao ໄດ້ກ່າວວ່າລາວວາງແຜນທີ່ຈະໃຫ້ 99% ຂອງມູນຄ່າສຸດທິຂອງລາວ 33 ຕື້ໂດລາ (28 ຕື້ປອນ) ກ່ອນທີ່ລາວຈະເສຍຊີວິດ. ລາວ justifies ຮັກສາຄວາມຮັ່ງມີສໍາລັບໃນປັດຈຸບັນບົນພື້ນຖານວ່າໂດຍການສືບຕໍ່ສ້າງຄວາມຮັ່ງມີ, ລາວຈະມີເພີ່ມເຕີມເພື່ອບໍລິຈາກຕໍ່ມາ.
ໃນເວລາທີ່ MacAskill ໄດ້ຮັບການທົດແທນທີ່ MIT fraternities, ສົ່ງເສີມ “ການຫາເງິນ”, ແລະເຮັດຫນ້າທີ່ເປັນການພົວພັນລະຫວ່າງສອງຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ຮັ່ງມີທີ່ສຸດໃນໂລກ, ລາວໄດ້ເລືອກທີ່ມີມູນຄ່າຍຸດທະສາດທີ່ຊັດເຈນຕໍ່ກັບການເຄື່ອນໄຫວການກຸສົນ: ການໃຫ້ກຽດຜູ້ສະຫນອງທຶນແລະຜູ້ນໍາທີ່ມີທ່າແຮງ. ທ່ານຍັງໄດ້ຮັບປະກັນວ່າວາລະການເມືອງຂອງການເຄື່ອນໄຫວຈະເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບຜົນປະໂຫຍດແລະທັດສະນະຂອງໂລກ.
ດີທີ່ສຸດ, ການສໍ້ໂກງການສໍ້ໂກງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເປັນຄໍາຖາມຂອງພາກສ່ວນ “ປະສິດທິພາບ” ຂອງ altruism ປະສິດທິພາບ. ວ່າອົງການຈັດຕັ້ງຢູ່ໃນຊ່ອງ crypto ອາດຈະຖືກສໍ້ໂກງ – ຫຼືວ່າສິ່ງລະດົມໃຈຂອງມະຫາເສດຖີອາດຈະຄອບງໍາການເຄື່ອນໄຫວຂອງແທ້ຈິງ – ແມ່ນມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ຫຼາຍກ່ວາຫຸ່ນຍົນ apocalypse ຫຼື “ຄວາມສ່ຽງຫາງ” ທີ່ມີປະສິດຕິຜົນທີ່ສົມມຸດຕິຖານທີ່ສົມມຸດຕິຖານອື່ນໆທີ່ສົມມຸດວ່າມີຄວາມສາມາດໃນການຄຸ້ມຄອງ.
ທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ການກະທູ້ເອີ້ນວ່າຄໍາຖາມກ່ຽວກັບສ່ວນ “altruism”. ການສ້າງຍີ່ຫໍ້ຂອງແຊ້ມ Bankman-Fried, ຄຽງຄູ່ກັບການຮ່ວມມືຂອງອົງການຈັດຕັ້ງ altruist ທີ່ມີປະສິດຕິຜົນ, ເຮັດໃຫ້ຮູບພາບ techno-utopian ຂອງຕົນເບິ່ງເປັນເລື່ອງຕະຫລົກຫຼາຍ. ອະດີດ altruists ທີ່ມີປະສິດຕິຜົນໄດ້ສະເຫນີ “ການປະຕິຮູບໂຄງສ້າງ”, ບາງສ່ວນຂອງການຮຽກຮ້ອງຢ່າງກວ້າງຂວາງສໍາລັບ “ການສະຫນອງທຶນການມີສ່ວນຮ່ວມ” – ການຄວບຄຸມປະຊາທິປະໄຕຂອງອົງການຈັດຕັ້ງການກຸສົນໂດຍຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກຄວາມພະຍາຍາມຂອງອົງການຈັດຕັ້ງ. ການວິພາກວິຈານເຫຼົ່ານີ້ເບິ່ງຄືວ່າໄດ້ຖືກລະເລີຍສ່ວນໃຫຍ່ໃນເງື່ອນໄຂຂອງກອງປະຊຸມການຄົ້ນຄວ້າເຕັກໂນໂລຢີແລະທຶນທີ່ເປັນມິດ – ແລະລະບົບທີ່ຖືກຄວບຄຸມໂດຍຈໍານວນຫນ້ອຍທີ່ມີເງິນພຽງພໍຫຼືການເຂົ້າເຖິງການມີສ່ວນຮ່ວມ.
ບາງທີອາດມີສົມຜົນທີ່ສັບສົນບາງຢ່າງໃຫ້ເຫດຜົນເຖິງໂຄງສ້າງປະຈຸບັນ ແລະບູລິມະສິດຂອງ altruism ທີ່ມີປະສິດທິພາບ. ແຕ່ພວກເຮົາສົງໃສມັນ. ບໍ່ເຫມືອນກັບຄົນປະເພດທີ່ຈະມອບຄວາມກ້າວຫນ້າຂອງສັງຄົມໃຫ້ກັບມະຫາເສດຖີ crypto, ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ດູດດື່ມ.
-
Olúfẹ́mi O Táíwò ເປັນຮອງສາດສະດາຈານຂອງປັດຊະຍາຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ Georgetown. ລາວໄດ້ຂຽນສໍາລັບສິ່ງພິມລວມທັງ Guardian, New Yorker ແລະປະເທດຊາດ
-
Joshua Stein, ນັກສຶກສາປະລິນຍາຕີຢູ່ສະຖາບັນ Georgetown ສໍາລັບການສຶກສາຕະຫຼາດແລະຈັນຍາບັນ, ໄດ້ຂຽນສໍາລັບ Slate ແລະ Aeon.