ບົດຄັດຫຍໍ້
ການຄົ້ນຄວ້າໃນຄັ້ງນີ້ມີຈຸດປະສົງເພື່ອສຶກສາສະພາບທົ່ວໄປຂອງການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ, ຮູບແບບຄວາມຕ້ອງການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດແລະບັນຫາອຸປະສັກໃນການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດໃນອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວ, ປຽບທຽບຄວາມຕ້ອງການໃນການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດດ້ານການຝຶກອົບຮົມແລະດ້ານການຍົກລະດັບການສຶກສາຂອງອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວໂດຍແຍກຕາມປະເພດອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວແລະປຽບທຽບຄວາມຕ້ອງການໃນການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດດ້ານການຝຶກອົບຮົມແລະດ້ານການຍົກລະດັບການສຶກສາໂດຍແຍກຕາມທີ່ຕັ້ງອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວຂອງແຕ່ລະເຂດສໍາລັບຜູ້ບໍລິຫານໃນອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວໃນສປປລາວ. ການສຶກສາຄັ້ງນີ້ແມ່ນນໍາໃຊ້ວິທີການສຶກສາແບບສຳຫຼວດໂດຍນໍາໃຊ້ກຸ່ມຕົວຢ່າງທັງໝົດ 156 ບໍລິສັດ, ໃນການວິເຄາະຂໍ້ມູນແມ່ນໃຊ້ສະຖິຕິພັນລະນາແລະສະຖິຕິອ້າງອີງດ້ວຍການແປຄວາມໝາຍໃນລັກສະນະຄວາມຖີ່, ຄ່າສະເລ່ຍ, ການທົດສອບສົມມຸດຖານ t-test ແລະ One way ANOVA. ຜົນການສຶກສາພົບວ່າ: ອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວສ່ວນຫຼາຍ ເປັນບໍລິສັດຈໍາກັດຜູ້ດຽວ, ເປັນປະເພດທຸລະກິດກ່ຽວກັບໂຮງແຮມ-ຣີສອດ, ມີຈໍານວນພະນັກງານຕໍ່າກວ່າ 20 ຄົນ, ມີໄລຍະດໍາເນີນທຸລະກິດຢູ່ໃນຊ່ວງ 5-10 ປີ, ການຮັບພະນັກງານສະເລ່ຍຕໍ່ປີແມ່ນ 1-2 ຄົນຕໍ່ປີ ແລະ ມີງົບປະມານພັດທະນາບຸກຄະລາກອນແຕ່ລະປີຕໍ່າກວ່າ 5% ຂອງງົບດໍາເນີນງານ.ລັກສະນະການພັດທະນາບຸກຄະລາກອນໃນອົງກອນຜູ້ບໍລິຫານສ່ວນຫຼາຍເຄີຍເຂົ້າຝຶກອົບຮົມ 1-2 ຄັ້ງ, ວິທີພັດທະນາບຸກຄະລາກອນແມ່ນການຝຶກອົບຮົມໄລຍະສັ້ນ, ຊ່ວງເດືອນທີ່ເໝາະສົມໃນການໃຊ້ຝຶກອົບຮົມຈະແມ່ນລະຫວ່າງເດືອນ 7 ຫາເດືອນ 9,ຈໍານວນມື້ທີ່ເໝາະສົມໃນການໃຊ້ຝຶກອົບຮົມໃນໄລຍະ 3 ຫາ 5 ມື້ ແລະອຸປະສັກຫຼືຂໍ້ຫຍຸ້ງຍາກໃນການພັດທະນາບຸກຄະລາກອນໃນອົງກອນແມ່ນຍ້ອນບັນຫາພາລະໜ້າວຽກຫຼາຍ.ລະດັບຄວາມຕ້ອງການດ້ານການຝຶກອົບຮົມຂອງຜູ້ບໍລິຫານສໍາລັບໝວດບໍລິຫານທຸລະກິດແມ່ນມີຄວາມຕ້ອງການດ້ານການຝຶກອົບຮົມໃນພາບລວມສະເລ່ຍໃນລະດັບຫຼາຍ; ສໍາລັບ ໝວດພາສາຕ່າງປະເທດແມ່ນມີຄວາມຕ້ອງການດ້ານການຝຶກອົບຮົມໃນພາບລວມສະເລ່ຍໃນລະດັບປານກາງແລະສໍາລັບໝວດທັກສະວິຊາສະເພາະແມ່ນມີຄວາມຕ້ອງການດ້ານການຝຶກອົບຮົມໃນພາບລວມສະເລ່ຍໃນລະດັບຫຼາຍ. ສາຂາວິຊາທີ່ຕ້ອງການຍົກລະດັບຂອງຜູ້ບໍລິຫານໂດຍລຽງລຳດັບຄວາມຄິດເຫັນສະເລ່ຍແຕ່ຫຼາຍຫາໜ້ອຍມີຄື: ການບໍລິຫານການທ່ອງທ່ຽວລະດັບຫຼາຍທີ່ສຸດ; ພາສາອັງກິດສໍາລັບທຸລະກິດ, ການບໍລິຫານການຕະຫຼາດ, ການບໍລິຫານການໂຮງແຮມລະດັບຫຼາຍ, ການບັນຊີ,ບໍລິຫານການເງິນແລະການບໍລິຫານບຸກຄະລາກອນຢູ່ໃນລະດັບຫຼາຍ; ການບໍລິຫານການຂົນສົ່ງຢູ່ໃນລະດັບປານກາງເທົ່ານັ້ນ.ຜົນຂອງການທົດສອບສົມມຸດຖານໂດຍຈຳແນກຕາມຕາມປະເພດອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວແລະທີ່ຕັ້ງຂອງອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວຂອງຜູ້ບໍລິຫານເຫັນວ່າ: ຜູ້ບໍລິຫານທີ່ຢູ່ໃນປະເພດອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວທີ່ຕ່າງກັນຈະມີຄວາມຄວາມຕ້ອງການຝຶກອົບຮົມໃນສາຂາວິຊາໝວດບໍລິຫານທຸລະກິດແລະໃນສາຂາວິຊາໝວດພາສາຕ່າງປະເທດສ່ວນຫຼາຍບໍ່ແຕກຕ່າງກັນດ້ວຍລະດັບຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ95%, ຄວາມຕ້ອງການຍົກລະດັບໃນສາຂາວິຊາຕ່າງໆສ່ວນຫຼາຍແຕກຕ່າງກັນດ້ວຍລະດັບຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ99%; ຜູ້ບໍລິຫານທີ່ຢູ່ໃນທີ່ຕັ້ງຂອງອຸດສາຫະກໍາທ່ອງທ່ຽວທີ່ຕ່າງກັນຈະມີຄວາມຄວາມຕ້ອງການຝຶກອົບຮົມໃນສາຂາວິຊາໝວດບໍລິຫານທຸລະກິດແລະໃນສາຂາວິຊາໝວດພາສາຕ່າງປະເທດຕ່າງໆສ່ວນຫຼາຍບໍ່ແຕກຕ່າງກັນດ້ວຍລະດັບຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ 95%. ຄວາມຕ້ອງການຍົກລະດັບໃນສາຂາວິຊາຕ່າງໆສ່ວນຫຼາຍບໍ່ແຕກຕ່າງກັນດ້ວຍລະດັບຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ 95%.