ຈາກຊີເຣຍໄປຫາອີຣັກໄປຫາຢູເຄຣນ, ຮູບພາບຂອງການຂ້າຟັນໄດ້ຄອບງໍາການແຂ່ງຂັນຮູບພາບຂ່າວປະຈໍາປີຂອງໂລກໃນປັດຈຸບັນທີ່ວາງສະແດງຢູ່ທີ່ພິພິດພັນ Eretz Israel ໃນ Tel Aviv. ງານວາງສະແດງການທ່ອງທ່ຽວ, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການຖ່າຍຮູບວາລະສານ, ແມ່ນພິສູດວ່າໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຊົມຊອບຈາກນັກທ່ອງທ່ຽວຫຼາຍພັນຄົນທີ່ຫຼັ່ງໄຫຼເຂົ້າມາໃນສະຖານທີ່ດັ່ງກ່າວໃນແຕ່ລະມື້.
ຫົວຂໍ້ບໍ່ມີຄວາມettັ້ນຄົງຍ້ອນວ່າມັນເປັນສິ່ງທີ່ໂດດເດັ່ນ - ຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງມະນຸດ, ດ້ວຍຮູບຖ່າຍທີ່ບັນທຶກຄວາມເຈັບປວດໃຈ, ການຕົກເປັນເຫຍື່ອແລະການພັງທະລາຍຂອງປະເທດທັງwhetherົດບໍ່ວ່າຈະມາຈາກສົງຄາມ, ການກໍ່ການຮ້າຍຫຼືການລະເມີດສິດທິມະນຸດ.
ສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງເດັ່ນຊັດຢູ່ທີ່ທາງເຂົ້າຂອງງານວາງສະແດງແມ່ນຮູບພາບຂອງປີ, ຖ່າຍໂດຍ Burhan Ozlibici, ພັນລະນາເຖິງການລອບສັງຫານເອກອັກຄະລັດຖະທູດຣັດເຊຍປະຈໍາເທີກີໃນເດືອນທັນວາ 2016. Andrey Karlov ນອນບໍ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເທິງພື້ນດິນໃນຂະນະທີ່ນັກຂ້າ, ເຈົ້າ ໜ້າ ທີ່ ຕຳ ຫຼວດຕຸລະກີMevlüt Mert Altıntaş, ຖືກຈັບ, ມືປືນ, ຍົກນິ້ວຊີ້ຂອງລາວຂຶ້ນສູ່ທ້ອງຟ້າຢ່າງມີໄຊຊະນະຫຼັງຈາກຍິງເຄື່ອງhisາຍຂອງລາວຕາຍ.
ສໍາລັບ Norman, ຜູ້ເຂົ້າຊົມງານວາງສະແດງ, ຮູບພາບນີ້ສົມຄວນໄດ້ຮັບລາງວັນໃຫຍ່. ລາວບອກກັບ The Media Line ວ່າ "ມັນທັນທີທັນໃດເພາະວ່າເຈົ້າຍັງສາມາດເຫັນການຜູກມັດຢູ່ໃນອາກາດແລະມີເລືອດຢູ່ອ້ອມມັນ." "ອັນນີ້ເປັນການຕັ້ງຄໍາຖາມກ່ຽວກັບສິນທໍາແລະຈັນຍາບັນແທ້:: ຊ່າງຖ່າຍຮູບຄວນຖ່າຍຮູບຫຼືເຮັດບາງຢ່າງເພື່ອປ່ຽນແປງປັດຈຸບັນບໍ?"
ພາບຖ່າຍທີ່ໄດ້ຮັບລາງວັນອີກອັນ ໜຶ່ງ, ໂດຍຊາວLauຣັ່ງ Laurent Van Der Stockt, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເດັກຍິງອີຣັກທີ່ຢ້ານກົວຢືນຢູ່ຢ່າງສິ້ນຫວັງກັບwallາໃນຂະນະທີ່ທະຫານຄົ້ນຫາເຮືອນຂອງນາງໃນລະຫວ່າງການບຸກໂຈມຕີເພື່ອປົດປ່ອຍເມືອງ Mosul ຈາກກຸ່ມລັດອິສລາມ. ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ລ້າສະໄ is ໂດຍ Abd Doumany ຂອງເດັກຍິງຊາວຊີເຣຍສອງຄົນນອນຢູ່ເທິງຕຽງໂຮງhໍຊົ່ວຄາວ, ປະເຊີນ ໜ້າ ເຕັມໄປດ້ວຍເລືອດ, ທ່າມກາງການໂຈມຕີທາງອາກາດແລະການຍິງປືນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
ສາດສະດາຈານ Raya Morag, ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການສື່ສານສາຍຕາທີ່ສອນຢູ່ທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລ Hebrew ຂອງເຢຣູຊາເລັມ, ໄດ້ເນັ້ນໃຫ້ເຫັນເຖິງການຖ່າຍຮູບທີ່ມີຜົນກະທົບໃນການສ້າງທັດສະນະຂອງບຸກຄົນຕໍ່ກັບເຫດການໃດນຶ່ງ. ນາງກ່າວຕໍ່ສື່ມວນຊົນວ່າ "ຖ້າມີພຽງ ໜັງ ສືພິມສິ່ງພິມເທົ່ານັ້ນ, ປະຊາຊົນຈະບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ ໜ້ອຍ ລົງ, ໂດຍສະເພາະໃນໂລກທີ່ບໍ່ແມ່ນwestern່າຍຕາເວັນຕົກ,". "ຕົວຢ່າງ, ພວກເຮົາສາມາດຕອບສະ ໜອງ ຢ່າງພຽງພໍກັບພະຍຸເຮີຣິເຄນ Katrina ໄດ້ບໍຖ້າພວກເຮົາບໍ່ສາມາດເຫັນຮູບພາບຈາກໄພພິບັດໄດ້ໃນທັນທີ?"
ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ອີງຕາມສາດສະດາຈານ Morag, ການຖ່າຍຮູບເປັນປະຈໍາສາມາດນໍາໃຊ້ເປັນເຄື່ອງມືເພື່ອປູກຈິດສໍານຶກ. “ ມັນມີອົງປະກອບຂອງການເຄື່ອນໄຫວຄືກັນ, ໃນແງ່ຂອງການເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ບັນຫາຕ່າງ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນອົງການແພດບໍ່ມີພົມແດນແລະອົງການບໍ່ຫວັງຜົນກໍາໄລອື່ນ would ຈະບໍ່ປະສົບຜົນສໍາເລັດໃນການເຜີຍແຜ່ຂ່າວສານຂອງເຂົາເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີ [ຮູບພາບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ].”
Miri Tzdaka, ສະມາຊິກພະນັກງານຢູ່ທີ່ພິພິທະພັນໄດ້ບອກກັບ The Media Line ວ່າໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວຮູບພາບດັ່ງກ່າວເປັນສິ່ງດຶງດູດໃຈຫຼັກ, ເນື່ອງຈາກວ່າ“ ເຫດຜົນທີ່ຄົນມາວາງສະແດງແມ່ນເພື່ອຫວນຄືນເຫດການທີ່ຮຸນແຮງທີ່ເກີດຂຶ້ນເລື້ອຍ often.” ສຳ ລັບສ່ວນ ໜຶ່ງ ຂອງນາງ, Lilian, ຜູ້ເຂົ້າຊົມພິພິທະພັນ, ໄດ້ຂຽນວ່າ "ຄົນຖືກດຶງດູດເຂົ້າມາໃນຮູບເຫຼົ່ານີ້ເພາະວ່າບາງທີພວກເຂົາອາດຈະຊອກຫາ ຄຳ ອະທິບາຍບາງອັນກ່ຽວກັບຄວາມ ໜ້າ ຢ້ານ."
ແຕ່ບໍ່ແມ່ນທັງisົດແມ່ນມີຄວາມຮຸນແຮງແລະເປັນຕາຢ້ານ, ມີcategoriesວດອື່ນ ranging ຕັ້ງແຕ່ບັນຫາຍຸກສະໄ to ຈົນເຖິງສັງຄົມແລະວັດທະນະ ທຳ. ໂດຍສະເພາະການຄັດເລືອກກ່ຽວກັບ ທຳ ມະຊາດ, ສະແດງເຖິງຄວາມບໍລິສຸດອັນສວຍງາມຂອງແມ່ໂລກ, ລວມທັງແມງກະເບື້ອທີ່buriedັງຢູ່ໃນຫິມະແລະasີແພນດາປ່າ. ພະລັງຂອງກິລາແມ່ນເປັນຫຼັກຖານເຊັ່ນດຽວກັນກັບຮູບຂອງຜູ້ຊະນະຫຼຽນ ຄຳ ໂອລິມປິກຫຼາຍຫຼຽນ Usain Bolt ເຮັດໃຫ້ການແຂ່ງຂັນຂອງລາວຕົກຢູ່ໃນຂີຸ້່ນ, ແລະຊຸດຮູບພາບຂອງທີມຣັກບີ້ການາດາທີ່ເປັນມິດກັບເພດ.
ຢູ່ໃກ້ກັບລັກສະນະຕົ້ນຕໍແມ່ນການສະແດງກ່ຽວກັບປີທີ່ຢູ່ໃນອິດສະຣາເອນ. ງານວາງສະແດງປະກອບມີບັນຫາການເມືອງແລະສາສະ ໜາ ທີ່ ສຳ ຄັນເຊັ່ນ: ວິກິດການລະດູຮ້ອນຢູ່ເທິງວັດພູ; ການປະທ້ວງພິເສດແບບດັ້ງເດີມຕໍ່ຕ້ານການເຂົ້າເປັນທະຫານ; ແລະບັນຫາທາງດ້ານກົດofາຍຂອງ“ King Bibi,” ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນຮູ້ກັນໃນນາມນາຍົກລັດຖະມົນຕີ Binyamin Netanyahu. ຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງດ້ານວັດທະນະ ທຳ ຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຖືກ ສຳ ຫຼວດຕື່ມອີກຜ່ານຮູບຖ່າຍຂອງຕົວເລກທາງສາສະ ໜາ ທີ່ແຕກຕ່າງກັນລວມທັງສາສະ ໜາ ຄຣິສຕຽນ, ສາສະ ໜາ ອິດສະລາມແລະສາດສະ ໜາ ຢິວ. ບັນຫາຄວາມຍຸດຕິ ທຳ ທາງສັງຄົມເຊັ່ນ: ການປະທ້ວງກ່ຽວກັບການຈ່າຍເງິນໃຫ້ຄົນພິການແລະການຟື້ນຟູຢາເສບຕິດຍັງຖືກເນັ້ນໃຫ້ເຫັນ.
ມັນເປັນອີກປີ ໜຶ່ງ ຂອງເຫດການທີ່ພິເສດ, ໄດ້ບັນຍາຍໄວ້ໃນງານວາງສະແດງຮູບພາບໂດຍບໍ່ໄດ້ເນັ້ນໃສ່ບຸກຄົນທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເກີດຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ບາງທີສໍາຄັນກວ່ານັ້ນ, ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຫຼາຍທີ່ສຸດ. ມັນເປັນການເຕືອນຢ່າງຈະແຈ້ງເຖິງໂລກທີ່ບໍ່ສົມບູນແບບທີ່ພວກເຮົາອາໄສຢູ່, ເຊິ່ງ, ເຖິງວ່າຈະມີສິ່ງທີ່ບໍ່ດີທັງ,ົດ, ແຕ່ຍັງມີສ່ວນປະກອບຂອງຄວາມງາມພຽງພໍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຜ່ານໄປໄດ້ອີກປີ ໜຶ່ງ.
(Daniella P. Cohen ເປັນນັກສຶກສາnຶກຫັດໃນໂຄງການນັກຂ່າວແລະນະໂຍບາຍຂອງສື່ມວນຊົນ.)
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: TheMediaLine.org