ຂຽນເມື່ອ ຫລາຍກວ່າ 5 ປີ ກ່ອນໜ້ານີ້, ແກ້ໄຂເມື່ອ ຫລາຍກວ່າ 5 ປີ ກ່ອນໜ້ານີ້
ອາຣັມພະບົດ
- ການຂຽນບົດຄວາມເຣື່ອງນີ້ ບໍ່ໄດ້ມີເຈດຕະນາຢາກຮືຟື້ນຄືນການຂຽນແບບອັກສອນ ໔໑ ຕົວ ຫຼືທີ່ເຮົາຮຽກວ່າຂຽນຕາມເຄົ້ານັ້ນດອກ ແຕ່ການຂຽນບົດຄວາມເຣື່ອງນີ້ ແມ່ນເປັນການສຶກສາໃຫ້ເຫັນເຖິງວິວັດທະນາການປ່ຽນແປງຂອງອັກສອນ ແລະພາສາລາວ, ທາງໜຶ່ງກໍແມ່ນເພື່ອ ສະແດງເຖິງຄວາມຈະເລີນຮັ່ງມີ ແລະຄວາມຈະຣີນວັດທະນະທັມທາງດ້ານພາສາລາວເຮົາເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອເປັນໜັງສືອ້າງອິງຂອງຜູ້ຮຽນພາສາສາດເທົ່ານັ້ນ.
- ດັ່ງທີ່ເຮົາຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າ ປັດຈຸບັນນີ້ລາວເຮົາກໍານົດການຂຽນອັກສອນລາວເປັນທາງການນັ້ນ ແມ່ນຕາມແບບໄວຍາກອນສະບັບ ຂອງຄະນະກັມມະການສູນກາງແນວລາວ ຮັກຊາດ ເຊິ່ງເຮົາຮຽກວ່າ ໄວຍາກອນສະບັບລູງພູມີ ວົງວິຈິດ ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ເມື່ອມາເບິ່ງການຂຽນຂອງເຮົາມາໃນໄລຍະຫຼັງນີ້ ເຖິງວ່າຈະອ້າງວ່າຂຽນຕາມແບບສະບັບຂອງລູງພູມີກໍຕາມ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ຂຽນຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກໄວຍາກອນສະບັບທີ່ອ້າງເລີຍ ດັ່ງເຮົາຈະເຫັນວ່າ ວິວັດທະນາການການຂຽນໃນໄລຍະຫຼັງໆນີ້ ມີອັນຕ່າງຈາກສະບັບລູງພູມີຫຼາຍສົມ ຄວນດັ່ງທີ່ຈະຍົກຕົ່ວຢ່າງໃຫ້ເຫັນດັ່ງນີ້ ຄື
ກ. ໄວຍາກາອນລູງພູມີຂຽນ "ຂ້ຽ" ແຕ່ປັດຈຸບັນຂຽນ "ຂ້ອຍ".
ຂ. ໄວຍາກາອນລູງພູມີຂຽນ "ໝ, ໝ" ແຕ່ປັດຈຸບັນຂຽນ "ຫນ, ຫມ".
ຄ. ໄວຍາກາອນລູງພູມີຂຽນ "ຫຽ" ແຕ່ປັດຈຸບັນຂຽນ "ຂ້ອຍ".
- ທີ່ຍົກມານັ້ນ ຍ່ອມສະແດງໃຫ້ເຫັນວີວັດທະນາການປ່ຽນແປງຂອງການຂຽນອັກສອນລາວ ນັບວ່າບໍ່ມີການຢຸດຢັ້ງ ມັນມີການວິວັດທະນາການປ່ຽນແປງໃນຕົວມັນເອງ, ການປ່ຽນແປງເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ແມ່ນວ່າມັນເກີດມີແຕ່ຍຸກຂອງພວກເຮົາເທົ່ານີ້ດອກ ມັນປ່ຽນແປງມາເຫິງນານແລ້ວ, ຫາກນັກສຶກສາຄົ້ນຄວ້າໃນໜັງສືເກົ່າບູຮານລາວແລ້ວ ຈະເຫັນວ່າມີການຂຽນແຕກຕ່າງກັນຢູ່ຫຼາຍ ແມ່ນກະທັງໜັງສືເຣື່ອງດຽວກັນ ເຊັ່ນໜັງສືສິນໄຊ ກາລະເກດ ແຕ່ງອ່ອນສຸຣິວົງ ແລະອື່ນໆ ທ່ີມີການຈານລົງໃສ່ໃບລານນັ້ນ ເຖິງຖ້າຈານໃນຍຸກດຽວກັນ ແຕ່ຕ່າງຄົນຂຽນ ການຜະສົມອັກສອນກໍຍັງຕ່າງກັນແລ້ວ ຫຼືວ່າຂຽນເລື່ອງ ດຽວກັນ ແຕ່ຕ່າງສະຖານທີ່ກັນກັນ ເຊັ່ນ ຜູ້ຂຽນມິພູມລຳເນົາຢູ່ແຂວງຈຳປາສັກ ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງມີພູມລຳເນົາຢູ່ຫຼວງພຣະບາງ ການຈານອັກສອນກໍຕ່າງກັນເປັນທຳ ມະດາ ບໍ່ສະເພາະການຜະສົມອັກສອນເທົ່ານັ້ນ ຮູບແບບອັກສອນຍັງມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນບໍ່ໜ້ອຍ ທັງນີ້ ຂຶ້ນຢູ່ກັບຕົວຜູ້ຂຽນ, ຂຶ້ນຢູ່ກັບຍຸກສະໄໝ ແລະຂຶ້ນຢູ່ກັບວິ ວັດທະນາການຂຽນ ເມື່ອເຮົາເບິ່ງການຂຽນອັກສອນລາວໃນຍຸກຂອງສົມເດັດພຣະເຈົ້າໄຊຍະເສດຖາ ກັບຍຸກຂອງສົມເດັດພຣະເຈົ້າອະນຸວົງຍັງມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນ ບໍ່ແມ່ນຫຼິ້ນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຮູບອັກສອນ ແລະການສະກົດກາຣັນ ການຜະສົມອັກສອນ ຍ່ອມມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນ ທັງນີຂຶ້ນກັບກາລະສະໄໝ ຍຸກຂອງຄົນ ແລະວິວັດທະນາການຂອງຕົວອັກສອນເອງ.
- ແຕ່ເມື່ອລາວເຮົາມາຕັ້ງສະພາຈັນທະບູຣີຂຶ້ນນີ້ ການຄົ້ນຄວ້າປະດິດອັກສອນລາວ ຈຶ່ງກຳເນີດຂື້ນຢ່າງມີເອກະລັກ ແລະສັນຍາລັກໃນໂຕຂອງມັນ ອັກສອນໃນສະໄໝນີ້ ຍັງມີ ໓ ແບບ.
ກ. ແບບທີ ໑ ແມ່ນມີຮູບອັກສອນແຕກຕ່າງຈາກການຂຽນໃນໄລຍະຫຼັງ ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຂຽນ ກໍຄືໂຕແມ່ພິມ ກໍມີຄວາມແຕກຕ່າງ ຄືມີຕົວເຟຶ້ອງ ການຣັນເຂົ້າມາຊ່ວຍ ໃນການຂຽນ ອັກສອນທີ່ພົບຖ້າເຮົາບໍ່ນັບຕົວເຟື້ອງເຂົ້ານຳອັກສອນສະໄໝນັ້ນ ມີທັງໝົດລວມກັນ ໒໙ ໂຕ.
ຂ, ຕໍ່ມາປະມານປີ ໑໙໐໙ ກໍມີອັກສອນທີ່ບໍ່ມີຕົວກາຣັນ ແຕ່ມີອັກສອນເພີີ່ມຂຶ້ນມາ ໔໑ ຕົວ ທັງນີ້ທັງນັ້ນ ການຂຽນແບບນີ້ ກໍໄດ້ເອົາແບບຢ່າງມາຈາກການຂຽນຄຳບູຮານ ທີ່ປາກົດໃນສີລາວຈາຣືກຕ່າງໆ ແລະເພີ່ມຕົວອັກສອນຂຶ້ນມາ ໂດຍສົມທຽບຈາກອັກສອນລາວບູຮານ(ອັກສອນທັມ)ແດ່ ການຂຽນອັກສອນລາວເດີມ ທີ່ປາກົດໃນວຽງຈັນນີ້ນຳ.