(vovworld)- ປະຈຸບັນ, ກະສິກຳຢູ່ຫວຽດນາມ ພວມປະກອບສ່ວນກວ່າ 20% GDP ແລະ ກວມເຖິງ 25% ວົງເງິນສົ່ງອອກຂອງທັງປະເທດ, ດຶງດູດປະມານ 50% ກຳລັງແຮງງານ ດ້ວຍປະມານ 65% ພົນລະເມືອງດຳລົງຊີວິດຢູ່ເຂດຊົນນະບົດ. ໃນຫລາຍທົດສະວັດຜ່ານມາ, ຍາມໃດກະສິກຳກໍແມ່ນພື້ນຖານຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດປະເທດຊາດ. ປີ 2013 ຜ່ານມາ, ການຜະລິດກະສິກຳຂອງຫວຽດນາມ ປະສົບກັບຄວາມຫຍູ້ງຍາກຫລາຍຢ່າງຍ້ອນຕະຫລາດສົ່ງອອກຜະລິດຕະພັນກະເສດຖືກຮັດແຄບ, ລາຄາສົ່ງອອກຫລຸດລົງ, ເຮັດໃຫ້ລາຍຮັບຂອງຊາວກະສິກອນຖືກຫລຸດລົງ. ຈາກສະພາບດັ່ງກ່າວບັນຫາວາງອອກແມ່ນຕ້ອງສືບຕໍ່ຍູ້ໄວວິວັດທະນາການສ້າງໂຄງປະກອບຂະແຫນງກະສິກຳຄືນໃຫມ່ຕາມທິດບັນລຸປະສິດທິຜົນ ແລະ ໝັ້ນຄົງ. ນີ້ກໍແມ່ນເນື້ອໃນບົດຂຽນຂອງນັກຂ່າວໂຕຕວນທີ່ພາດຫົວເລື່ອງວ່າ: ວຽກງານຍູ້ແຮງການສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຫວຽດນາມ ຄືນໃຫມ່ ໃນປີ 2013
ເຖິງວ່າໃນຊຸມມື້ທ້າຍເດືອນ 12/2013 ຢູ່ພາກເຫນືອຫວຽດນາມ ອາກາດຫນາວຈັດກໍຕາມ ແຕ່ຊາວກະສິກອນຢູ່ຕາແສງ ເໝເສີ ແລະ ລຽນເຫງ໋ຍ ເມືອງ ວັນຢາງ ແຂວງ ຮືງອຽນ ຍັງຄົງຂຸ້ນຂ້ຽວບົວລະບັດຕົ້ນໝາກກ້ຽງນ້ອຍຢູ່ຕາມເນື້ອທີສວນເພື່ອຮັບໃຊ້ບຸນປີໃຫມ່ປະຈຳຊາດຈະມາເຖິງ. ຢູ່ຕາແສງ ເໝເສີ ແລະ ລຽນເຫງ໋ຍ, ຄອບຄົວໃດກໍປູກຕົ້ນໝາກກ້ຽງນ້ອຍ, ຊື່ງແມ່ນຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ໝາກໃຫ້ລາຍຮັບສູງ. ເພື່ອປູກບັນດາສວນຕົ້ນໝາກກ້ຽງທີ່ມີມູນຄ່າເສດຖະກິດຄືວັນນີ້, ຊາວທ້ອງຖິ່ນໄດ້ຫັນປ່ຽນຜົນລະປູກເປັນຫລາຍຄັ້ງແລ້ວ. ທ່ານ ຫງວຽນກົງຮວານ, ຊາວກະສິກອນຢູ່ຕາແສງ ເໝເສີ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ:
“ກ່ອນນີ້ ຄອບຄົວຂ້າພະເຈົ້າພຽງປູກເຂົ້າ ປີລະລະດູການ. ຫລັງຈາກນັ້ນປູກຜັກພືດ, ແຕ່ເຫັນວ່າລາຍຮັບຈາກການປູກເຂົ້າ ແລະ ຜັກພືດຕຳ່ຫລາຍ. ສະນັ້ນ ເມື່ອມີແຜນນະໂຍບາຍຂອງລັດ, ຄອບຄົວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລົງທຶນປ່ຽນຜົນລະປູກ, ພິເສດແມ່ນປູກຕົ້ນໝາກກ້ຽງນ້ອຍຄືປະຈຸບັນເຫັນວ່າມີປະສິດທິຜົນດ້ານເສດຖະກິດສູງທີ່ສຸດ. ປີນີ້ ຄອບຄົວຂ້າພະເຈົ້າປູກໄດ້ກວ່າ 800 ຕົ້ນ ແລະ ມີຜູ້ມາສັ່ງຊື້ກວ່າ 400 ຕົ້ນແລ້ວ ແລະ ລາຍຮັບພວກຂ້າພະເຈົ້າເກັບມາໄດ້ກວ່າ 120 ລ້ານດົ່ງແລ້ວ.”
ຈາກການຫັນປ່ຽນຈາກອາຊີບປູກເຂົ້າທີ່ມີມາແຕ່ດົນນານມາປູກດອກໄມ້, ຕົ້ນໄມ້ປະດັບ ແລະ ຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີມູນຄ່າເສດຖະກິດສູງໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ຊາວກະສິກອນຢູ່ຫລາຍທ້ອງຖິ່ນຄືຢູ່ເມືອງ ຊອກເຊີນ, ເມລີງ, ຮ່າໂນ້ຍ ຫລື ດາລາດ ເລີມດົງ, ເຂດຊານກຳແພງນະຄອນໂຮ່ຈິມີນ ຫລືບັນດາແຂວງຄື ຕຽນຢາງ, ຫວີງລອງ… ບໍ່ພຽງແຕ່ເພີ່ມລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງບືນຕົວຂຶ້ນສ້າງຄວາມຮັ່ງມີອີກດ້ວຍ. ເຖິງວ່າ ສັງເກດຈາກລະດັບມະຫາພາກ, ການຜະລິດກະສິກຳຂອງຫວຽດນາມໃນໄລຍະຜ່ານມາຕົ້ນຕໍແມ່ນພັດທະນາຕາມລວງກວ້າງ, ພຽງເອົາໃຈໃສ່ເພີ່ມສະມັດຕະພາບ, ໃນຂະນະບໍ່ທັນເອົາໃຈໃສ່ເຖິງການປະສານສົມທົບລະຫວ່າງການພັດທະນາກະສິກຳກັບການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງ ເພື່ອຜະລິດເປັນສິນຄ້າຄື: ເຂົ້າສານ, ມັນຕົ້ນ, ຖ້າຫາກຜ່ານອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງແປ້ງນົວຈະສ້າງລາຍຮັບສູງທົບ 10- 20 ເທົ່າ ເມື່ອທຽບໃສ່ການສົ່ງອອກສະບຽງອາຫານດີບ. ປີ 2013, ຜະລິດຕະພັນກະເສດບາງປະເພດຂອງຫວຽດນາມບືນຕົວຂຶ້ນຢືນອັນດັບຫນຶ່ງໃນໂລກກ່ຽວກັບການສົ່ງອອກຄື: ເຂົ້າສານ, ກາເຟ, ໝາກພິກໄທ.. ແຕ່ເມື່ອທຽບໃສ່ປະເທດບ້ານໃກ້ເຮືອນຄຽງຈຳນວນຫນຶ່ງ, ລາຄາຜະລິດຕະພັນກະເສດຢູ່ຫວຽດນາມ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນລາຄາສະບຽງອາຫານຍັງຕຳ່. ຕໍ່ສະພາບການນັ້ນ ການສ້າງໂຄງປະກອບຂະແຫນງກະສິກຳຄືນໃຫມ່ແມ່ນຈຸດປະສົງບໍ່ພຽງແຕ່ເຮັດແນວໃດເພື່ອໃຫ້ບັນດາປະເພດຜະລິດຕະພັນກະເສດສົ່ງອອກມີມູນຄ່າເສດຖະກິດສູງເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງຊ່ວຍໃຫ້ບັນດາປະເພດຜະລິດຕະພັນກະເສດສົ່ງອອກມີເຄື່ອງໝາຍການຄ້າລະດັບຊາດອີກດ້ວຍ. ເພື່ອບັນລຸໄດ້ຈຸດໝາຍດັ່ງກ່າວ, ແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ໄດ້ກຳນົດສ້າງບັນດາພາກສ່ວນເສດຖະກິດໃນກະສິກຳເທື່ອລະກ້າວ. ທ່ານ ກາວດືກຟາດ, ລັດຖະມົນຕີກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ພັດທະນາຊົນນະບົດຫວຽດນາມ ຊີ້ແຈ້ງວ່າ:
“ຮອດເວລາແລ້ວທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງຈາກພື້ນຖານກະສິກຳແທນທີ່ສຸມໃສ່ຍົກສູງສະມັດຕະພາບເພື່ອຫັນປ່ຽນພື້ນຖານກະສິກຳສຸມໃສ່ຄຸນນະພາບໃຫ້ສູງກວ່າ. ພິເສດຄວນຍົກສູງມູນຄ່າເພີ່ມເພື່ອເພີ່ມລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກຳ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງໃນແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ຕາມທິດຍົກສູງມູນຄ່າເພີ່ມ ແລະ ພັດທະນາແບບຍືນຍົງຊື່ງໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກນາຍົກລັດຖະມົນຕີ.”
ຈຸດໝາຍຂອງລາຍການສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ຢູ່ຫວຽດນາມແມ່ນສ້າງບັນດາເຂດປູກຝັງສະເພາະ, ສ້າງລະບົບບັນດາພື້ນຖານປຸງແຕ່ງຜະລິດຕະພັນກະເສດ ສ້າງເປັນລະບົບຜະລິດສິນຄ້ານຳມາເຊິ່ງປະສິດທິຜົນເສດຖະກິດ ແລະ ມູນຄ່າການຜະລິດ, ການສົ່ງອອກສູງກວ່າ. ຕາມແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ແລ້ວ, ຫວຽດນາມ ຈະສືບຕໍ່ເສີມຂະຫຍາຍບັນດາຜະລິດຕະພັນສົ່ງອອກມີທ່າແຮງຄື: ເຂົ້າສານ, ກາເຟ, ປາປາຊາ. ຫວຽດນາມ ຈະສຸມໃສ່ບັນດາມາດຕະການພັດທະນາກະສິກຳຕາມລວງເລິກ,ໃນນັ້ນ ຖືເປັນສຳຄັນການຫັນປ່ຽນທີ່ດິນ ແລະ ຜົນລະປູກ ດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງແຂງແຮງຂອງວິທະຍາສາດເຕັກໂນໂລຊີ ເພື່ອສ້າງບັນດາຜະລິດຕະພັນມີມູນຄ່າເສດຖະກິດສູງກວ່າ. ໃນລາຍການສັງລວມສ້າງໂຄງປະກອບພື້ນຖານກະສິກຳຄືນໃຫມ່, ລັດຖະບານຫວຽດນາມ ຖືເປັນສຳຄັນເລື່ອງສ້າງລະບອບ, ນະໂຍບາຍສ້າງໂຄງປະກອບພື້ນຖານເສດຖະກິດຄືນໃຫມ່ໄປຄຽງຄູ່ກັບການປ່ຽນໃຫມ່ຮູບແບບການຈະເລີນເຕີບໂຕ. ທ່ານ ຫວໍຈ້ອງບີ່ງ, ຮອງຫົວຫນ້າສະຖາບັນນະໂຍບາຍ ແລະ ຍຸດທະສາດພັດທະນາກະສິກຳ, ກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ພັດທະນາຊົນນະບົດຫວຽດນາມຖືວ່າ:
“ຄວນກຳນົດທິດຢ່າງຈະແຈ້ງໃຫ້ແກ່ການສ້າງໂຄງປະກອບຄືນໃຫມ່. ເພື່ອບັນລຸໄດ້ສິ່ງດັ່ງກ່າວ, ແຕ່ລະນະໂຍບາຍຕ້ອງຊີ້ແຈ້ງບັນຫາປະຕິຮູບຄືແນວໃດ, ປະຕິຮູບກ່ຽວກັບກົນໄກ ແລະນັບທັງຂໍ້ກຳນົດກົດລະບຽບ.”
ຕາມແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບຂະແຫນງກະສິກຳຄືນໃຫມ່ ໂດຍທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີເຊັນອະນຸມັດ, ວິວັດທະນາການສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ໃນໄລຍະຈະມາເຖິງ ສືບຕໍ່ມຸ່ງໄປເຖິງການຍົກສູງມູນຄ່າເພີ່ມ ແລະ ພັດທະນາແບບຍືນຍົງ ດ້ວຍຈຸດໝາຍສູ້ຊົນບັນລຸລະດັບຈະເລີນເຕີບໂຕ GDP ທົ່ວຂະແຫນງກະສິກຳສະເລ່ຍ 2,6-3%/ປີໃນໄລຍະ 2011-2015, ຈາກ 3,5-4%/ປີ ໃນໄລຍະ 2016-2020. ການປະຕິບັດແຜນຮ່າງສ້າງໂຄງປະກອບກະສິກຳຄືນໃຫມ່ສຳເລັດຜົນແມ່ນມີຄວາມໝາຍສຳຄັນ, ປະກອບສ່ວນຍົກສູງລາຍຮັບ ແລະ ປົວແປງລະດັບຄອງຊີບໃຫ້ແກ່ຊາວກະສິກອນ, ຫລຸດຜ່ອນອັດຕາຜູ້ທຸກຍາກອຶດຫິວ ແລະ ຄຳ້ປະກັນດ້ານສະບຽງອາຫານໃນຕໍ່ຫນ້າ ແລະ ຍາວນານ.