ວິທີການຜຸພັງທາງເຄມີເປັນວິທີການດັ້ງເດີມສໍາລັບການກະກຽມກຼາຟທີ່ຂະຫຍາຍໄດ້. ໃນວິທີການນີ້, ກຼາບເກັດ ທຳ ມະຊາດໄດ້ປະສົມກັບສານຕ້ານອະນຸມູນອິດສະລະແລະຕົວປະສົມທີ່ເappropriateາະສົມ, ຄວບຄຸມຢູ່ໃນອຸນຫະພູມທີ່ແນ່ນອນ, ກະຕຸ້ນຢູ່ສະເີ, ແລະລ້າງ, ກັ່ນຕອງແລະຕາກໃຫ້ແຫ້ງເພື່ອໃຫ້ໄດ້ກຣາຟທີ່ຂະຫຍາຍໄດ້. ວິທີການຜຸພັງທາງເຄມີໄດ້ກາຍເປັນວິທີການທີ່ຂ້ອນຂ້າງແກ່ແລ້ວໃນອຸດສາຫະກໍາດ້ວຍຄວາມໄດ້ປຽບຂອງອຸປະກອນທີ່ງ່າຍດາຍ, ການດໍາເນີນງານທີ່ສະດວກແລະລາຄາຖືກ.
ຂັ້ນຕອນຂອງຂະບວນການຜຸພັງທາງເຄມີປະກອບມີການຜຸພັງແລະການປະສົມກັນ. ອຸນຫະພູມມີສະຖຽນລະພາບດີເລີດແລະຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ກົດແລະດ່າງ, ສະນັ້ນມັນບໍ່ມີປະຕິກິລິຍາກັບກົດແລະເປັນດ່າງ, ສະນັ້ນ, ການເພີ່ມສານຕ້ານອະນຸມູນອິດສະລະໄດ້ກາຍເປັນສ່ວນປະກອບສໍາຄັນທີ່ຈໍາເປັນໃນການຜຸພັງທາງເຄມີ.
ມີທາດອົກຊີແຊນຫຼາຍຊະນິດ, ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວທາດອອກຊິເຈນທີ່ໃຊ້ແລ້ວແມ່ນທາດອອກລິດອອກລິດແຂງ (ເຊັ່ນ: ໂພແທັກຊຽມ permanganate, potassium dichromate, chromium trioxide, potassium chlorate, ແລະອື່ນ)), ຍັງສາມາດເປັນທາດຜຸພັງຂອງທາດອອກຊິໄດ (ເຊັ່ນ: hydrogen peroxide, nitric acid, ແລະອື່ນ). ). ມັນໄດ້ຖືກພົບເຫັນໃນຊຸມປີມໍ່ມານີ້ທີ່ໂພແທດຊຽມ permanganate ເປັນສານຜຸພັງຕົ້ນຕໍທີ່ໃຊ້ໃນການກະກຽມ graphite ທີ່ສາມາດຂະຫຍາຍໄດ້.
ພາຍໃຕ້ການປະຕິບັດຂອງ oxidizer, graphite ຖືກ oxidized ແລະ macromolecules ເຄືອຂ່າຍທີ່ເປັນກາງໃນຊັ້ນ graphite ກາຍເປັນ macromolecules ແບບ planar ດ້ວຍການຮັບຜິດຊອບໃນທາງບວກ. ເນື່ອງຈາກຜົນກະທົບທີ່ຂີ້ຄ້ານຂອງການຮັບຜິດຊອບໃນທາງບວກອັນດຽວກັນ, ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງຊັ້ນ graphite ເພີ່ມຂຶ້ນ, ເຊິ່ງສະ ໜອງ ຊ່ອງທາງແລະພື້ນທີ່ໃຫ້ intercalator ເຂົ້າໄປໃນຊັ້ນ graphite ໄດ້ຢ່າງລຽບງ່າຍ. ໃນຂະບວນການກະກຽມຂອງ graphite ທີ່ສາມາດຂະຫຍາຍໄດ້, ຕົວແທນ intercalating ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເປັນກົດ. ໃນຊຸມປີມໍ່ມານີ້, ນັກຄົ້ນຄ້ວາສ່ວນໃຫຍ່ໃຊ້ອາຊິດຊູນຟູຣິກ, ອາຊິດໄນຕຣິກ, ກົດຟອສຟໍຣິກ, ກົດ perchloric, ອາຊິດປະສົມແລະກົດອາຊິດເຄມີ.
ວິທີການໄຟຟ້າເຄມີແມ່ນຢູ່ໃນກະແສຄົງທີ່, ດ້ວຍການແກ້ໄຂບັນຫານໍ້າທີ່ໃສ່ເຂົ້າໄປເປັນວັດສະດຸອິເລັກໂທຣນິກ, ກຣາຟິກແລະໂລຫະ (ວັດສະດຸສະແຕນເລດ, ແຜ່ນພາດສະຕິກ, ແຜ່ນນໍາ, ແຜ່ນໄທເທນຽມ, ແລະອື່ນ etc. ) ປະກອບເປັນ anode ປະສົມ, ວັດສະດຸໂລຫະທີ່ໃສ່ເຂົ້າໄປໃນ electrolyte ເປັນ cathode, ປະກອບເປັນວົງປິດ; ຫຼື graphite ຖືກລະງັບຢູ່ໃນ electrolyte, ໃນ electrolyte ໃນເວລາດຽວກັນທີ່ໃສ່ເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນລົບແລະບວກ, ຜ່ານສອງຂົ້ວໄຟຟ້າແມ່ນວິທີການທີ່ມີພະລັງ, ການຜຸພັງ anodic. ພື້ນຜິວຂອງກຣາຟທ is ຖືກຜຸພັງໃຫ້ເປັນ carbocation. ໃນເວລາດຽວກັນ, ພາຍໃຕ້ການປະຕິບັດຮ່ວມກັນຂອງແຮງດຶງດູດໄຟຟ້າສະຖິດແລະການແຜ່ກະຈາຍຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄວາມເຂັ້ມຂົ້ນ, ໄອອອນອາຊິດຫຼືໄອອອນລະຫວ່າງຂົ້ວໂລກອື່ນ are ແມ່ນຖືກbetweenັງຢູ່ລະຫວ່າງຊັ້ນກຣາຟເພື່ອປະກອບເປັນກຣາຟທີ່ສາມາດຂະຫຍາຍໄດ້.
ເມື່ອປຽບທຽບກັບວິທີການຜຸພັງທາງເຄມີ, ວິທີການໄຟຟ້າເຄມີສໍາລັບການກະກຽມ graphite ທີ່ສາມາດຂະຫຍາຍໄດ້ໃນຂະບວນການທັງwithoutົດໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ສານອອກຊິແດນ, ປະລິມານການປິ່ນປົວແມ່ນໃຫຍ່, ຈໍານວນທີ່ຕົກຄ້າງຂອງສານກັດຢູ່ແມ່ນນ້ອຍ, ໄຟຟ້າສາມາດນໍາກັບມາໃຊ້ໃafter່ໄດ້ຫຼັງຈາກປະຕິກິລິຍາ, ປະລິມານຂອງອາຊິດໄດ້ຖືກຫຼຸດລົງ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໄດ້ຖືກປະຫຍັດ, ມົນລະພິດສິ່ງແວດລ້ອມໄດ້ຖືກຫຼຸດລົງ, ຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ກັບອຸປະກອນແມ່ນຕ່ໍາ, ແລະຊີວິດການບໍລິການໄດ້ຖືກຂະຫຍາຍ. ຫຼາຍວິສາຫະກິດມີຄວາມໄດ້ປຽບຫຼາຍຢ່າງ.
ວິທີການແຜ່ກະຈາຍຂອງອາຍແກັສແມ່ນເພື່ອຜະລິດ graphite ຂະຫຍາຍໄດ້ໂດຍການຕິດຕໍ່ກັບ intercalator ກັບ graphite ໃນຮູບແບບທາດອາຍແລະປະຕິກິລິຍາ intercalating. ຜະນຶກເຂົ້າກັນ, ສະນັ້ນມັນຍັງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກເປັນວິທີການສອງຫ້ອງ.
ຂໍ້ໄດ້ປຽບ: ໂຄງສ້າງແລະລໍາດັບຂອງເຄື່ອງປະຕິກອນສາມາດຄວບຄຸມໄດ້, ແລະເຄື່ອງປະຕິກອນແລະຜະລິດຕະພັນສາມາດແຍກອອກຈາກກັນໄດ້ງ່າຍ.
ຂໍ້ເສຍປຽບ: ອຸປະກອນປະຕິກິລິຍາມີຄວາມຊັບຊ້ອນຫຼາຍຂຶ້ນ, ການດໍາເນີນງານມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ, ສະນັ້ນຜົນຜະລິດແມ່ນຈໍາກັດ, ແລະປະຕິກິລິຍາທີ່ຈະດໍາເນີນພາຍໃຕ້ສະພາບອຸນຫະພູມສູງ, ເວລາດົນກວ່າ, ແລະສະພາບການປະຕິກິລິຍາຢູ່ໃນລະດັບສູງຫຼາຍ, ສະພາບແວດລ້ອມການກະກຽມຕ້ອງ ເປັນສູນຍາກາດ, ສະນັ້ນຕົ້ນທຶນການຜະລິດຂ້ອນຂ້າງສູງ, ບໍ່ເsuitableາະສົມກັບການຜະລິດຂະ ໜາດ ໃຫຍ່.
ວິທີການປະສົມໄລຍະຂອງແຫຼວແມ່ນການປະສົມວັດສະດຸທີ່ໃສ່ເຂົ້າໄປດ້ວຍກາບໂດຍກົງ, ພາຍໃຕ້ການປົກປ້ອງການເຄື່ອນທີ່ຂອງແກັສ inert ຫຼືລະບົບການຜະນຶກ ສຳ ລັບປະຕິກິລິຍາຄວາມຮ້ອນເພື່ອກະກຽມ graphite ທີ່ສາມາດຂະຫຍາຍໄດ້. ມັນຖືກນໍາໃຊ້ທົ່ວໄປສໍາລັບການສັງເຄາະທາດປະສົມ interlaminar ໂລຫະ-ກາຟິກທີ່ເປັນດ່າງ (GICs).
ຂໍ້ໄດ້ປຽບ: ຂະບວນການປະຕິກິລິຍາແມ່ນງ່າຍດາຍ, ຄວາມໄວຂອງປະຕິກິລິຍາແມ່ນໄວ, ໂດຍການປ່ຽນອັດຕາສ່ວນຂອງວັດຖຸດິບ graphite ແລະການໃສ່ເຂົ້າສາມາດບັນລຸໂຄງສ້າງແລະສ່ວນປະກອບຂອງ graphite ທີ່ສາມາດຂະຫຍາຍໄດ້, ເsuitableາະສົມກັບການຜະລິດຕັ້ງມະຫາຊົນ.
ຂໍ້ເສຍປຽບ: ຜະລິດຕະພັນທີ່ສ້າງຂຶ້ນມາບໍ່ableັ້ນຄົງ, ມັນຍາກທີ່ຈະຈັດການກັບສານເສບຕິດທີ່ບໍ່ໄດ້ໃສ່ຕິດກັບພື້ນຜິວຂອງ GICs, ແລະມັນເປັນການຍາກທີ່ຈະຮັບປະກັນຄວາມສອດຄ່ອງຂອງທາດປະສົມ interlamellar graphite ເມື່ອມີການສັງເຄາະເປັນຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ.
ວິທີການລະລາຍແມ່ນການປະສົມ graphite ກັບວັດສະດຸປະສົມລະຫວ່າງຄວາມຮ້ອນແລະຄວາມຮ້ອນເພື່ອກະກຽມ graphite ທີ່ສາມາດຂະຫຍາຍໄດ້. TICHARNICAL ຫຼືອົງປະກອບອົງປະກອບ GICs ໂດຍການໃສ່ສານສອງອັນຫຼືຫຼາຍກວ່ານັ້ນ (ເຊິ່ງຕ້ອງສາມາດປະກອບເປັນລະບົບເກືອທີ່ລະລາຍໄດ້) ລະຫວ່າງຊັ້ນ graphite ໄປພ້ອມ simultaneously ກັນ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວໃຊ້ໃນການກະກຽມໂລຫະ chlorides - GIC
ຂໍ້ໄດ້ປຽບ: ຜະລິດຕະພັນສັງເຄາະມີຄວາມstabilityັ້ນຄົງດີ, ລ້າງງ່າຍ, ອຸປະກອນປະຕິກິລິຍາງ່າຍ, ອຸນຫະພູມຕິກິຣິຍາຕໍ່າ, ເວລາສັ້ນ, ເsuitableາະສົມກັບການຜະລິດຂະ ໜາດ ໃຫຍ່.
ຂໍ້ເສຍ: ມັນຍາກທີ່ຈະຄວບຄຸມໂຄງສ້າງການສັ່ງແລະອົງປະກອບຂອງຜະລິດຕະພັນໃນຂະບວນການປະຕິກິລິຍາ, ແລະມັນເປັນການຍາກທີ່ຈະຮັບປະກັນຄວາມສອດຄ່ອງຂອງໂຄງສ້າງຄໍາສັ່ງແລະອົງປະກອບຂອງຜະລິດຕະພັນໃນການສັງເຄາະມວນສານ.
ວິທີການທີ່ກົດດັນແມ່ນການປະສົມຕາຕະລາງກຣາບກັບໂລຫະແຜ່ນດິນທີ່ເປັນດ່າງແລະpowderຸ່ນໂລຫະແຜ່ນດິນທີ່ຫາຍາກແລະປະຕິກິລິຍາເພື່ອຜະລິດ M-GICS ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ກົດດັນ.
ຂໍ້ເສຍ: ພຽງແຕ່ເມື່ອຄວາມກົດດັນຂອງອາຍຂອງໂລຫະເກີນຂອບເຂດທີ່ແນ່ນອນ, ປະຕິກິລິຍາການໃສ່ທໍ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້; ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ອຸນຫະພູມສູງເກີນໄປ, ເຮັດໃຫ້ໂລຫະແລະກຣາຟິກງ່າຍຕໍ່ການປະກອບເປັນ carbides, ມີປະຕິກິລິຍາໃນທາງລົບ, ສະນັ້ນອຸນຫະພູມປະຕິກິລິຍາຕ້ອງໄດ້ຮັບການຄວບຄຸມໃນລະດັບໃດ ໜຶ່ງ. ຫຼຸດຜ່ອນອຸນຫະພູມປະຕິກິລິຍາວິທີການນີ້ແມ່ນເsuitableາະສົມສໍາລັບການກະກຽມໂລຫະ -GICS ທີ່ມີຈຸດລະລາຍຕໍ່າ, ແຕ່ອຸປະກອນມີຄວາມຊັບຊ້ອນແລະຄວາມຕ້ອງການໃນການດໍາເນີນງານແມ່ນເຄັ່ງຄັດ, ສະນັ້ນມັນບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ໃຊ້ໃນຕອນນີ້.
ວິທີການລະເບີດໂດຍທົ່ວໄປໃຊ້ກຼາບແລະຕົວຂະຫຍາຍຕົວເຊັ່ນ: KClO4, Mg (ClO4) 2 · nH2O, Zn (NO3) 2 · nH2O pyropyros ຫຼືທາດປະສົມທີ່ກະກຽມໄວ້, ເມື່ອມັນໄດ້ຮັບຄວາມຮ້ອນ, graphite ຈະອອກຊິເດຊັນພ້ອມກັນແລະປະຕິກິລິຍາປະສົມ cambium, ເຊິ່ງຈາກນັ້ນ ຂະຫຍາຍດ້ວຍວິທີ "ລະເບີດ", ສະນັ້ນການໄດ້ຮັບ graphite ຂະຫຍາຍ.