ບັນດາອະນຸສອນທີ່ຝັງເລິກໃນຄວາມຊົງຈຳຕະຫຼອດໄປ
11 ກໍລະກົດ 2012 - 15:02:11
( ສາດສະດາຈານ.ດຣ ກິແກ້ວ ໄຂຄຳພິທູນ ຢ້ຽມຢາມຫວຽດນາມ ເມື່ອເດືອນ 6/2012 )
( vovworld ) – ໃນລາຍການໂອ້ລົມກັບເພື່ອນລາວພາກນີ້, ພວກເຮົາຂໍແນະນຳບົດຂອງ ສາດສະດາຈານ.ດຣ ກິແກ້ວ ໄຂຄຳພິທູນ -ຜູ້ອຳນວຍການສະຖານບັນການເມືອງການປົກຄອງແຫ່ງຊາດລາວ, ອະດີດນັກສຶກສາລາວ ທີ່ເຄີຍຮ່ຳຮຽນຢູ່ຫວຽດນາມ ໃນຊຸມປີຕົ້ນທົດສະວັດທີ 70 ຂອງສັດຕະວັດທີ 20 ຊື່ງໄດ້ຂຽນກ່ຽວກັບບັນດາອະນຸສອນຂອງທ່ານໃນໄລຍະເວລາຮ່ຳຮຽນຢູ່ ຫວຽດນາມ ດ້ວຍຫົວຂໍ້ວ່າ: “ບັນດາອະນຸສອນທີ່ຝັງເລິກໃນຄວາມຊົງຈຳຕະຫຼອດໄປ“
ເລີ່ມຕົ້ນບົດຂຽນ, ສາດສະດາຈານ.ດຣ ກິແກ້ວ ໄຂຄຳພິທູນ ໄດ້ຂຽນວ່າ: ໃນປະຫວັດສາດ, ທຸກຍາກລຳບາກ, ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເສຍຫາຍ ການເສຍສະຫຼະ ແຕ່ພັດສະຫງ່າອົງອາດຂອງພາລະກິດສ້າງສາ, ປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດຊາດນັ້ນ, ພັກ, ລັດ ແລະ ປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ອ້າຍນ້ອງ ບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ສະໜັບສະໜູນພາລະກິດການປະຕິວັດລາວ ດ້ວຍວັດຖຸ, ພູມປັນຍາ, ເລືອດເນື້ອເຫື່ອແຮງເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງແມ່ນເສົາຄ້ຳໝັ້ນແກ່ນແລະ ຍາວນານໃຫ້ແກ່ການປະຕິວັດລາວອີກດ້ວຍ. ຫວຽດນາມ ໄດ້ກໍ່ສ້າງພະນັກງານສືບທອດ, ພະນັກງານຫຼັກແຫຼ່ງໃຫ້ແກ່ລາວ, ໃນນັ້ນມີພວກຂ້າພະເຈົ້າ, ຊື່ງແມ່ນບັນດາອະດີດນັກຮຽນ, ນັກສຶກສາເຄີຍດຳລົງຊີວິດ ແລະ ຮ່ຳຮຽນຢູ່ພາກເໜືອຫວຽດນາມ ໃນໄລຍະສົງຄາມຕ້ານພວກຈັກກະພັດຜູ້ຮຸກຮານໃນຊຸມປີຕົ້ນທົດສະວັດ 70 ຂອງສັດຕະວັດທີ 20. ພວກຂ້າພະເຈົ້າຍັງຈື່ຈຳໄລຍະເວລາໄດ້ຮຳ່ຮຽນຢູ່ຫວຽດນາມ. ເຖິງວ່າໃນໄລຍະເວລານັ້ນ, ປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ຍັງປະສົບກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ຂາກແຄນຫຼາຍຢ່າງຍ້ອນສົງຄາມຈັກກະພັດແບບໃໝ່ກໍ່ຂຶ້ນກໍ່ຕາມ, ແຕ່ບັນດາພະນັກງານການຳ, ຄູອາຈານ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານ, ແພດໝໍ, ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເຮັດວຽກໃນເຮືອນຄົວ, ພະນັກງານປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ຜູ້ຂັບລົດກໍຄືບັນດາລຸງປ້າອ່າວອາ, ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ໄດ້ມີຄວາມສາມັກຄີ, ຮັກແພງ, ອຸມຊູຊ່ວຍເຫຼືອນັກຮຽນລາວ ເໝືອນດັ່ງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ລູກຫຼານຂອງຕົນ. ໃນຄາວນັ້ນ, ແຕ່ລະເດືອນ, ຄະນະອຳນວຍການ ແລະ ຄູອາຈານຫວຽດນາມ ເຮັດວຽກຢູ່ໂຮງຮຽນກິນນອນສະຫງວນສະເພາະໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນລາວ ຕ້ອງອົດກິນອົດນຸ່ງ, ຕ້ອງກິນເຂົ້າປະສົມກັບມັນດາງ, ໝີ່, ແປ້ງ, ກິນຜັກບົ້ງ, ຜັກກາດຈ້ຳນ້ຳແຈ່ວກັບປາແຫ້ງ; ແຕ່ລະເດືອນ, ໄດ້ຮັບທັນຍາຫານພຽງ 13 ກີໂລກຼາມ/ຄົນເທົ່ານັ້ນ. ໃນຂະນະນັ້ນ, ບັນດາຄູອາຈານ ແລະ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງພະນັກງານຫວຽດນາມ ພັດສະຫງວນໃຫ້ນັກຮຽນລາວ ພວກຂ້າພະເຈົ້າປາ, ຊີ້ນ, ໄຂ່.... ຢ່າງພຽງພໍພ້ອມກັບທັນຍາຫານ 21 ກີໂລກຼາມ/ເດືອນ. ຍ້ອນສັດຕູຜູ້ຮຸກຮານໄດ້ຖີ້ມລະເບີດໃສ່ທາງພາກເໜືອຫວຽດນາມ ຢ່າງດຸເດືອດ, ບັນດານັກຮຽນລາວ ພວກຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງໄປອົບພະຍົບຢູ່ບ້ານຂອງປະຊາຊົນ. ຢູ່ແຫ່ງໃດ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຢ່າງໝົດຈິດໝົດໃຈ. ແຕ່ລະຄອບຄົວລ້ວນແຕ່ຮັບນັກຮຽນລາວ ມາກິນຢູ່ໃນບ້ານແຕ່ 2-3 ຄົນ. ບັນດາລຸງປ້າອ່າວອາໄດ້ເບິ່ງແຍງດູແລ, ສັ່ງສອນ, ເຂົ້າເມັດຫັກ, ຜັກເສັ້ນດຽວກໍ່ແບ່ງໃຫ້ກິນ, ຊ່ວຍສ້າງຫ້ອງຮຽນກໍ່ຄືບ່ອນຢູ່ອາໄສ, ຮັກແພງພວກຂ້າພະເຈົ້າຄືດັ່ງລູກຄີງຂອງຕົນ. ມາຮອດທຸກວັນນີ້, ບັນດາຮູບພາບດັ່ງກ່າວຍັງຝັງເລິກໃນດວງໃຈພວກຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຈະສືບຕໍ່ຝັງເລິກໃນດວງໃຈ ໃນຄວາມຊົງຈຳຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ.
( ສາດສະດາຈານ.ດຣ ກິແກ້ວ ໄຂຄຳພິທູນ )
ບົດຂຽນຢັ້ງຢືນວ່າ, ມາຮອດປະຈຸບັນ, ອະດີດນັກຮຽນ, ນັກສຶກສາລາວ ຫຼາຍຄົນ ຊື່ງໄດ້ຮັບການລ້ຽງດູຈາກປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນບັນດາພະນັກງານຫຼັກແຫຼ່ງ, ພະນັກງານການນຳຂັ້ນສູງຂອງພັກ, ລັດ, ກຳລັງປ້ອງກັນຊາດ, ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ກໍ່ຄືບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນຂອງລາວ.
ອັດທ້າຍບົດຂຽນ, ສາດສະດາຈານ.ດຣ ກິແກ້ວ ໄຂຄຳພິທູນ ໄດ້ຂຽນວ່າ: ພວກຂ້າພະເຈົ້າ-ບັນດາອະດີດນັກຮຽນ, ນັກສຶກສາລາວ ທີ່ເຄີຍຮ່ຳຮຽນຢູ່ຫວຽດນາມ ມີຄວາມເອກອ້າງທະນົງໃຈທີ່ສຸດຕໍ່ສາຍພົວພັນອັນດີງາມດັ່ງກ່າວ, ພ້ອມທັງສະແດງຄວາມຮູ້ບຸນຄຸນອັນເລິກເຊິ່ງ ແລະ ຄວາມຂອບອົກຂອງໃຈອັນຈິງໃຈມາຍັງພັກ, ລັດ ແລະ ປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ທີ່ໄດ້ລ້ຽງດູ, ສັ່ງສອນ, ກໍ່ສ້າງ ແລະ ຝຶກຝົນຫຼໍ່ຫຼອມໃຫ້ພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຕີບໃຫ່ຍ, ມີຄວາມສາມາດ, ມີລະດັບຄວາມຮູ້ ແລະ ກາຍເປັນບັນດາພະນັກງານຫຼັກແຫຼ່ງຂອງພັກ ແລະ ລັດລາວ ຄືປະຈຸບັນ, ພ້ອມກັນນັ້ນ, ພວກຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ເຫັນໄດ້ຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໃຫ່ຍຫຼວງຂອງຕົນທີ່ມີຕໍ່ການເພີ່ມພູນຄູນສ້າງສາຍພົວພັນອັນສັກສິດຂອງສອງຊາດພວກເຮົາ. ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະຮ່ວມມືກັບເພື່ອນມິດຫວຽດນາມ ອ້າຍນ້ອງ, ອຸທິດສ່ວນຈົນສຸດຄວາມສາມາດ, ກຳລັງເຫື່ອແຮງ, ພູມປັນຍາຂອງຕົນ ເພື່ອຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍນ້ຳໃຈມິດຕະພາບທີ່ຍິ່ງໃຫ່ຍ, ຄວາມສາມັກຄີແບບພິເສດ, ການຮ່ວມມືຮອບດ້ານໃຫ້ເກີດດອກອອກຜົນ, ຂຽວສົດງົດງາມ, ຍືນຍົງຄົງຕົວຕະຫຼອດໄປ.