ການນໍາສະເຫນີ
ໃນປີ 1986 ລັດຖະບານນິວຊີແລນໄດ້ຮັບຮອງເອົາແນວທາງການສຶກສາສັນຕິພາບ ເພື່ອນໍາສະເໜີການສຶກສາສັນຕິພາບເຂົ້າໃນຫຼັກສູດຂອງໂຮງຮຽນ. ໃນປີຕໍ່ມາ, ລັດຖະສະພາໄດ້ຮັບຮອງເອົານິຕິກໍາຫ້າມອາວຸດນິວເຄລຍ - ເສີມສ້າງນະໂຍບາຍການປ່ຽນແປງອອກຈາກການເຂົ້າຮ່ວມຂອງນິວຊີແລນທີ່ຜ່ານມາໃນພັນທະມິດນິວເຄລຍ ANZUS (ອົດສະຕາລີ, ນິວຊີແລນແລະສະຫະລັດ) ແລະໄປສູ່ນະໂຍບາຍຕ່າງປະເທດທີ່ອີງໃສ່ຄວາມປອດໄພຮ່ວມກັນ. ໃນບົດຄວາມ ໄພຂົ່ມຂູ່ດ້ານນິວເຄລຍ, ຄວາມປອດໄພທົ່ວໄປແລະການປົດອາວຸດ (ຍັງຂຽນໄວ້ຂ້າງລຸ່ມນີ້), Alyn Ware commemorates 35th ວັນຄົບຮອບວັນສ້າງກົດໝາຍປອດນິວເຄຼຍ, ໄດ້ຕີລາຄາສູງການເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງການສຶກສາສັນຕິພາບແລະການຫັນປ່ຽນນະໂຍບາຍທີ່ໄດ້ຍົກໃຫ້ນິວຊີແລນຂຶ້ນເປັນອັນດັບ 2. ບັນຊີລາຍຊື່ຂອງປະເທດທີ່ມີສັນຕິພາບທີ່ສຸດໃນໂລກແລະແນະນຳໃຫ້ລັດຖະບານແລະຊາວນິວຊີແລນມີການກະທຳຕື່ມອີກໃນການຊ່ວຍເຫຼືອລົບລ້າງອາວຸດນິວເຄຼຍໃນທົ່ວໂລກ. Alyn Ware ເປັນຜູ້ໃຫ້ການສຶກສາດ້ານສັນຕິພາບ ແລະນັກເຄື່ອນໄຫວຈາກນິວຊີແລນ ເຊິ່ງເປັນສະມາຊິກຂອງຄະນະທີ່ປຶກສາຂອງລັດຖະບານທີ່ໄດ້ຮ່າງບົດແນະນຳການສຶກສາສັນຕິພາບປີ 1986 ແລະເປັນໜຶ່ງໃນຜູ້ນຳຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງສັງຄົມພົນລະເຮືອນ ໃນການຍົກເລີກອາວຸດນິວຊີແລນ ແລະບັນລຸໄດ້ປະຫວັດສາດ. ປີ 1996 ໄດ້ຕັດສິນຕໍ່ຕ້ານອາວຸດນິວເຄຼຍ ຢູ່ໃນສານຍຸຕິທຳສາກົນ.
ໄພຂົ່ມຂູ່ດ້ານນິວເຄລຍ, ຄວາມປອດໄພທົ່ວໄປແລະການປົດອາວຸດ
ໂດຍ Alyn Ware
(ຮຽບຮຽງຈາກ: ເວັບໄຊທ໌ຢ່າງເປັນທາງການ Alyn Ware. ວັນທີ 7 ມິຖຸນາ 2022)
ການສະທ້ອນເຖິງວັນຄົບຮອບ 35 ປີຂອງການຫ້າມອາວຸດນິວເຄລຍຂອງນິວຊີແລນ, ແລະສິ່ງທີ່ພວກເຮົາສາມາດເຮັດໄດ້ໃນປັດຈຸບັນເພື່ອປ້ອງກັນສົງຄາມນິວເຄຼຍແລະບັນລຸການຍົກເລີກນິວເຄຼຍທົ່ວໂລກ.
ຖ້າຫາກທ່ານໄດ້ຕິດຕາມການປະທະກັນຢູ່ຢູແກຼນ, ທ່ານຄົງຈະບໍ່ຕ້ອງສົງໄສວ່າ ບໍ່ພຽງແຕ່ຣັດເຊຍໄດ້ດຳເນີນການເຄື່ອນໄຫວທາງການທະຫານທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ (ສົງຄາມ) ບຸກໂຈມຕີບ້ານເຮືອນ ແລະ ສັງຫານພົນລະເຮືອນເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງມີປະທານາທິບໍດີລັດເຊຍ Putin ໄດ້ຂົ່ມຂູ່ສົງຄາມນິວເຄຼຍ ຖ້າຫາກ NATO. ອາເມລິກາ ຫຼືປະເທດອື່ນໃຊ້ກຳລັງທະຫານເພື່ອພະຍາຍາມຢຸດໃຫ້ລາວຍຶດຄອງຢູແກຼນ.
ຣັດເຊຍບໍ່ແມ່ນປະເທດດຽວທີ່ຖິ້ມໂທດໃສ່ການນາບຂູ່ດ້ານນິວເຄຼຍຢູ່ເອີລົບ. ອາເມລິກາ ແລະ ບັນດາປະເທດ NATO ໄດ້ມີບົດບາດຢ່າງທັນສະໄໝ, ພັດທະນາ ແລະ ການນຳໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍຢູ່ບັນດາກຳປັ່ນດຳນ້ຳ ແລະ ບັນດາປະເທດສະມາຊິກ NATO ໃນບັນດາການນຳໃຊ້ຄັ້ງທຳອິດ, ສົມທົບກັບການຜັນຂະຫຍາຍຂອງ NATO ເຂົ້າໃກ້ລັດເຊຍ.
ໂດຍລວມແລ້ວ, ລັດເຊຍ, ອາເມລິກາແລະ NATO ມີຫຼາຍກວ່າ 12,000 ອາວຸດນິວເຄລຍ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນທໍາລາຍຢ່າງຫນ້ອຍ 10 ເທົ່າຂອງລະເບີດນິວເຄຼຍທີ່ທໍາລາຍ Hiroshima ແລະ Nagasaki ໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ຖ້າສົງຄາມນິວເຄລຍເກີດຂຶ້ນໃນເອີຣົບ, ຜົນສະທ້ອນຈະເປັນໄພພິບັດແລະບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ. ມັນສາມາດເຮັດໃຫ້ການເສຍຊີວິດຂອງພັນລ້ານ (ແມ່ນ - ຕື້) ຂອງປະຊາຊົນແລະອາດຈະສິ້ນສຸດຂອງອາລະຍະທໍາດັ່ງທີ່ພວກເຮົາຮູ້ຈັກມັນ.
ເອີລົບບໍ່ແມ່ນພາກພື້ນດຽວທີ່ໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງສົງຄາມນິວເຄຼຍແມ່ນເພີ່ມຂຶ້ນ. ນອກນີ້ຍັງມີຄວາມເຄັ່ງຕຶງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນກ່ຽວກັບການຂົ່ມຂູ່ດ້ານນິວເຄລຍລະຫວ່າງເກົາຫລີເໜືອກັບອາເມລິກາ, ຈີນແລະໄຕ້ຫວັນ, ອິນເດຍແລະປາກີສະຖານແລະພາກຕາເວັນອອກກາງ.
ອົງການສັນຕິພາບຂອງນິວຊີແລນ ແລະລັດຖະບານໄດ້ມີການເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍໃນໄລຍະຜ່ານມາກ່ຽວກັບການປົດອາວຸດນິວເຄລຍ, ລວມທັງໂດຍການຫ້າມອາວຸດນິວເຄລຍໂດຍຜ່ານກົດຫມາຍນິວຊີແລນທີ່ບໍ່ມີນິວຊີແລນທີ່ໄດ້ຮັບຮອງເອົາ 35 ປີກ່ອນຫນ້ານີ້ໃນວັນທີ 8 ມິຖຸນາ 1987. ການປະຕິເສດໂດຍນິວຊີແລນຂອງນິວຊີແລນ. ການຂັດຂວາງແມ່ນຈຸດຢືນທີ່ເຂັ້ມແຂງຕໍ່ກັບຄວາມບ້າຂອງການທໍາລາຍທີ່ຮັບປະກັນເຊິ່ງກັນແລະກັນໃນຊຸມປີ 1980. ແຕ່ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາສາມາດເຮັດໄດ້ໃນປັດຈຸບັນ?
ຂ້າງລຸ່ມນີ້ແມ່ນປະຫວັດຫຍໍ້ກ່ຽວກັບການຫ້າມອາວຸດນິວເຄລຍຂອງນິວຊີແລນ, ບວກກັບວິທີການທີ່ພວກເຮົາ ຊາວນິວຊີແລນ ແລະ ລັດຖະບານຂອງພວກເຮົາ ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງຂອງສົງຄາມນິວເຄລຍໃນປະຈຸບັນແລະກ້າວໄປສູ່ການຍົກເລີກນິວເຄຼຍທົ່ວໂລກໃນສະພາບແວດລ້ອມໂລກໃຫມ່.
ນິວຊີແລນ, ຈາກພັນທະມິດນິວເຄລຍໄປສູ່ຜູ້ນໍາຕ້ານນິວເຄລຍ
ນິວຊີແລນແມ່ນເປັນຜູ້ທີ່ເຕັມໃຈໃນການແຂ່ງຂັນອາວຸດນິວເຄລຍຈາກການເກີດຂອງອາຍຸນິວເຄລຍໃນປີ 1945 ຈົນກ່ວາກາງຊຸມປີ 1980. ໃນປີ 1945 ຊາວນິວຊີແລນສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້ສະເຫຼີມສະຫຼອງການຖິ້ມລະເບີດນິວເຄລຍຂອງເມືອງ Hiroshima ແລະ Nagasaki, ເຊິ່ງພວກເຮົາເຊື່ອວ່າໃນເວລານັ້ນເປັນເຄື່ອງມືໃນການສິ້ນສຸດສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ປະເທດຂອງພວກເຮົາຫຼັງຈາກນັ້ນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມເປັນພັນທະມິດນິວເຄລຍກັບສະຫະລັດ, ສະຫນັບສະຫນູນການທົດລອງນິວເຄລຍໃນປາຊີຟິກ (ໂດຍທະຫານຂອງພວກເຮົາເຂົ້າຮ່ວມໃນບາງອັນ) ແລະເປັນເຈົ້າພາບການໄປຢ້ຽມຢາມທ່າເຮືອຂອງເຮືອປະກອບອາວຸດນິວເຄລຍຈາກພັນທະມິດຂອງພວກເຮົາ, ໂດຍສະເພາະສະຫະລັດ, ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນນິວຊີແລນ. ການຍຶດໝັ້ນການຕ້ານການນິວເຄຼຍ.
ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໃນປີ 1984, ລັດຖະບານແຮງງານທີ່ຖືກເລືອກຕັ້ງໃຫມ່ພາຍໃຕ້ການນໍາພາຂອງ David Lange ໄດ້ປ່ຽນເສັ້ນທາງຂອງອະນາຄົດຂອງນິວຊີແລນໂດຍການຮັບຮອງເອົານະໂຍບາຍຫ້າມອາວຸດນິວເຄລຍໃນປະເທດຂອງພວກເຮົາ, ແລະ. ການປະຈໍາອັນນີ້ໃນກົດຫມາຍ, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບຮອງເອົາໃນວັນທີ 8 ເດືອນມິຖຸນາ 1987.
ນຶ່ງໃນບັນດາອົງການສັງຄົມພົນລະເຮືອນທີ່ນຳພາຂະບວນການເພື່ອໃຫ້ນິວຊີແລນຫ້າມອາວຸດນີວເຄລຍນັ້ນແມ່ນ ຄະນະກຳມະການເຂດປອດອາວຸດນິວຊີແລນ ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍ Larry Ross. ຄະນະກຳມະການດັ່ງກ່າວໄດ້ຊຸກຍູ້ຊາວນິວຊີແລນສ້າງຕັ້ງບ້ານເຮືອນ, ບ່ອນເຮັດວຽກ ແລະຕົວເມືອງເປັນເຂດປອດອາວຸດນິວເຄຼຍ. ມາຮອດການເລືອກຕັ້ງປີ 1984, ຫຼາຍກວ່າ 2/3 ຂອງສະພານະຄອນຂອງນິວຊີແລນໄດ້ຖືກຊັກຊວນໃຫ້ເຮັດແນວນັ້ນ, ໄດ້ສົ່ງສັນຍານອັນແຮງແກ່ລັດຖະບານທີ່ເຂົ້າມາວ່າການຫ້າມອາວຸດນິວເຄລຍມີການສະຫນັບສະຫນູນຢ່າງແຂງແຮງຈາກທົ່ວປະເທດແລະຈາກທົ່ວທຸກຂົງເຂດທາງດ້ານການເມືອງ. .
ອີກອົງການໜຶ່ງທີ່ໂຄສະນາຫາສຽງໃຫ້ລັດຖະບານຮັບຮອງເອົານະໂຍບາຍຕ້ານນິວເຄຼຍແມ່ນ ມູນນິທິສັນຕິພາບ - Te Ropu Rongomau ຫຼື Aotearoa. ມູນນິທິ, ເຊິ່ງໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນປີ 1975, ໄດ້ຈັດກິດຈະກໍາຈໍານວນຫນຶ່ງໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1980 ເພື່ອສຶກສາປະຊາຊົນກ່ຽວກັບຄວາມສ່ຽງຂອງອາວຸດນິວເຄລຍແລະຄວາມສໍາຄັນຂອງການຍົກເລີກພວກມັນ. ຫນຶ່ງໃນກິດຈະກໍາສໍາຄັນ, ການຈັດຕັ້ງໃນການຮ່ວມມືກັບພາກສ່ວນນິວຊີແລນຂອງ ແພດສາກົນເພື່ອປ້ອງກັນສົງຄາມນິວເຄລຍ (IPPNW), ແມ່ນການທ່ອງທ່ຽວນິວຊີແລນໃນປີ 1983 ໂດຍແພດເດັກ Helen Caldicott, ຜູ້ທີ່ໄດ້ໂອ້ລົມກັບຜູ້ຊົມຫລາຍພັນຄົນໃນສູນຫຼັກ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໂທລະພາບຊັ້ນນໍາ. ການຢ້ຽມຢາມຂອງ Helen ໄດ້ກະຕຸ້ນແພດຫມໍຫຼາຍຄົນໃຫ້ເຂົ້າຮ່ວມ IPPNW - ສະມາຊິກເພີ່ມຂຶ້ນປະມານ 30% ຂອງປະຊາກອນ - ແລະການແຜ່ຂະຫຍາຍຕື່ມອີກຂອງບ້ານແລະກຸ່ມສັນຕິພາບໃນເມືອງໃນທົ່ວປະເທດ.
ການເຄື່ອນໄຫວຕ້ານນິວເຄຼຍໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນເປັນ 300 ກຸ່ມດັ່ງກ່າວພາຍຫຼັງການຢ້ຽມຢາມຂອງທ່ານນາງ Helen, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຮ່ວມມືໃນຂະບວນການປອດອາວຸດນິວເຄຼຍໂດຍຜ່ານ. Peace Movement Aotearoa - ເຄືອຂ່າຍການຄົ້ນຄ້ວາສັນຕິພາບ, ການປະຕິບັດ, ການສຶກສາແລະການໂຄສະນາສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນປີ 1981.
ການໂຄສະນາຫາສຽງຍັງໄດ້ຊັກຊວນບັນດາສະມາຊິກລັດຖະສະພາຈາກທຸກຝ່າຍໃຫ້ຢືນຂຶ້ນໃນລັດຖະສະພາເພື່ອປະເທດນິວຊີແລນທີ່ປອດນິວເຄຼຍ. ອັນນີ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາຮ່າງກົດໝາຍຂອງສະມາຊິກເອກະຊົນໃນສະພາຈາກບັນດາພັກຝ່າຍຄ້ານ, ນຶ່ງໃນນັ້ນໄດ້ຊ່ວຍກະຕຸ້ນໃຫ້ມີການເລືອກຕັ້ງແບບຫຍໍ້ໆຂອງປີ 1984. ລັດຖະບານອະນຸລັກນິຍົມ (ແຫ່ງຊາດ) ໄດ້ມີສຽງສ່ວນຫຼາຍຢູ່ໃນລັດຖະສະພາຂອງນຶ່ງທີ່ນັ່ງ, ແລະກຳລັງຈະສູນເສຍການລົງຄະແນນສຽງໃນສະພາຕໍ່ຝ່າຍຄ້ານ. ຮ່າງກົດໝາຍເພື່ອໃຫ້ນິວຊີແລນປອດນິວຊີແລນ, ຍ້ອນການສະໜັບສະໜູນຮ່າງກົດໝາຍໂດຍສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ Marilyn Waring. ທ່ານນາຍົກລັດຖະມົນຕີ Robert Muldoon, ຜູ້ສະໜັບສະໜູນຢ່າງແຂງແຮງໃນການສະກັດກັ້ນນິວເຄຼຍ ທີ່ເຄີຍໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງອາເມລິກາຢູ່ຫວຽດນາມ ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຍ້ອນ “ບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະໃຊ້ອາວຸດຍຸດໂທປະກອນ”, ໄດ້ເອີ້ນການເລືອກຕັ້ງໂດຍຫຍໍ້ເພື່ອຫຼີກລ້ຽງການສູນເສຍນີ້ໃນລັດຖະສະພາ. ລາວສູນເສຍການເລືອກຕັ້ງ.
ການກະທຳທີ່ບໍ່ຮຸນແຮງ, ໂດຍກົງຕ້ານນິວເຄຼຍ
ຊາວນິວຊີແລນຍັງໄດ້ປະຕິບັດການບໍ່ຮຸນແຮງໂດຍກົງຕໍ່ກຳປັ່ນປະກອບອາວຸດນິວເຄລຍ ແລະ ນິວຊີແລນ ທີ່ກຳລັງເດີນທາງໄປຢ້ຽມຢາມນິວຊີແລນ ໂດຍສະເພາະກຳປັ່ນທະຫານເຮືອສະຫະລັດ ທີ່ໄປຢ້ຽມຢາມພາຍໃຕ້ພັນທະມິດທາງທະຫານ ANZUS (ອົດສະຕຣາລີ, ນິວຊີແລນ ສະຫະລັດ). ຈັດຕັ້ງໂດຍກອງບັນຊາການສັນຕິພາບ - ບຸກຄົນໃນເຮືອນ້ອຍ, ເທິງກະດາດນ້ຳ ແລະເຮືອຄາຢັກ, ໄດ້ເດີນເຮືອຢູ່ຕໍ່ໜ້າກຳປັ່ນຮົບນິວເຄລຍທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາເພື່ອສະກັດກັ້ນການເຂົ້າມາຂອງພວກມັນ.
ໃນຂະນະນັ້ນ, ຊາວນິວຊີແລນຍັງສືບຕໍ່ຄັດຄ້ານການທົດລອງນິວເຄຼຍທີ່ລັດຖະບານຝະຣັ່ງດຳເນີນຢູ່ເມືອງ Te Ao Maohi (French Polynesia), ໃນນັ້ນມີການເດີນເຮືອເພື່ອສັນຕິພາບໄປຍັງ Moruroa, ແມ່ນຈຸດສຸມຕົ້ນຕໍທີ່ດຳເນີນການທົດລອງນິວເຄຼຍ. ໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1970, ການເດີນທາງສັນຕິພາບຂອງ Vega, ສຸກ, ວິນຍານແຫ່ງຄວາມສະຫງົບ ແລະ Bon Joel ໄດ້ດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຈາກທົ່ວໂລກ ແລະ ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ຝຣັ່ງ ຢຸດຕິການທົດສອບບັນຍາກາດ.
ຫຼັງຈາກການສິ້ນສຸດການທົດສອບບັນຍາກາດ, ຝຣັ່ງໄດ້ສືບຕໍ່ມີ ໂຄງການທົດລອງນິວເຄລຍໃຕ້ດິນ. ອັນນີ້ຖືກຄັດຄ້ານໂດຍບັນດາປະເທດມະຫາສະໝຸດປາຊີຟິກ ແຕ່ສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ສົນໃຈໃນສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງໂລກຈົນເຖິງເດືອນກໍລະກົດ ປີ 1985, ເມື່ອໂລກຕື່ນຂຶ້ນເພື່ອທົດສອບນິວເຄລຍຍ້ອນການຖິ້ມລະເບີດຂອງຝຣັ່ງໃສ່ເຮືອ Rainbow Warrior, ເຮືອທຸງ Greenpeace ແລະກຳປັ່ນນຳໜ້າສຳລັບປີ 1985. Flotilla ສັນ ຕິ ພາບ ກັບ Moruroa. ການກະທຳຂອງຝະລັ່ງຕ້ານ Greenpeace, ດຳເນີນໂດຍບັນດາອົງການສືບລັບຂອງຝະລັ່ງ ຢູ່ທ່າກຳປັ່ນ Auckland, ແມ່ນມຸ່ງໄປເຖິງການຜັນຂະຫຍາຍບັນດາການເຄື່ອນໄຫວຕ້ານນິວເຄຼຍ ຢູ່ເຂດປາຊີຟິກ ແຕ່ມີຜົນສະທ້ອນກົງກັນຂ້າມ. ໄດ້ຊ່ວຍຮັດແໜ້ນຄຳໝັ້ນສັນຍາຕ້ານນິວເຄຼຍຂອງນິວຊີແລນ ແລະ ປາຊີຟິກ, ເປີດໂອກາດໃຫ້ນະໂຍບາຍຕ້ານນິວເຄຼຍຂອງນິວຊີແລນຖືກຮັບຮອງໃນກົດໝາຍໃນປີ 1987, ແລະ ເພີ່ມທະວີມະຕິຂອງບັນດາປະເທດໃນເຂດປາຊີຟິກເພື່ອສ້າງຕັ້ງພາກພື້ນເປັນອາວຸດນິວເຄຼຍ. ເຂດເສລີ, ໄດ້ຮັບຮອງເອົາສົນທິສັນຍາເຂດປອດອາວຸດນິວເຄຼຍປາຊີຟິກໃຕ້ໃນປີ 1986.
ຝ່າຍຄ້ານຂອງສະຫະລັດ ແລະຄະດີຂອງສານໂລກ
ເມື່ອລັດຖະບານ Lange ປະກາດນະໂຍບາຍຫ້າມນິວເຄລຍໃນການແຕ່ງຕັ້ງລັດຖະບານໃນປີ 1984, ສະຫະລັດໄດ້ເປີດຕົວການໂຄສະນາຕໍ່ຕ້ານ, ການໂຄສະນາແລະການຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ນິວຊີແລນທີ່ພວກເຂົາຄິດວ່າຈະປະສົບຜົນສໍາເລັດໃນການປ່ຽນແປງຄວາມຄິດຂອງລັດຖະບານ - ດັ່ງທີ່ສະຫະລັດໄດ້ເຮັດສໍາເລັດຜົນກັບອົດສະຕາລີ. ລັດຖະບານແຮງງານໃນປີ 1983.
ສະຫະລັດໄດ້ໂຕ້ຖຽງວ່ານິວຊີແລນມີພັນທະພາຍໃຕ້ສົນທິສັນຍາ ANZUS ທີ່ຈະຮັບເອົາການໄປຢ້ຽມຢາມທ່າເຮືອຂອງເຮືອຮົບນິວເຄລຍ. ເມື່ອລັດຖະບານ Lange ບໍ່ເຫັນດີ, ສະຫະລັດໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການເພື່ອໂດດດ່ຽວນິວຊີແລນໃນວົງການການທູດຕາເວັນຕົກ, ດໍາເນີນການໂຄສະນາຂໍ້ມູນຂ່າວສານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງລວມທັງການອ້າງວ່າເຮືອດໍານ້ໍາຂອງໂຊວຽດຍຶດເອົາເຂດປາຊີຟິກເປັນຜົນມາຈາກນະໂຍບາຍຂອງນິວຊີແລນ, ນໍາໃຊ້ຄວາມກົດດັນດ້ານເສດຖະກິດໂດຍຜ່ານການຫ້າມການຄ້າ. , ພະຍາຍາມທໍາລາຍລັດຖະບານໂດຍຜ່ານການສະເຫນີເງິນກູ້ທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງສໍາລັບ Maori ທີ່ຢູ່ອາໄສ, ໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ຈະໂຈະການຮ່ວມມືທາງທະຫານແລະໃນທີ່ສຸດໄດ້ໂຈະພັນທະມິດທາງທະຫານຂອງ ANZUS ກັບນິວຊີແລນໃນເວລາທີ່ນິວຊີແລນປະຕິເສດທີ່ຈະພັບກັບຄວາມກົດດັນ.
ການຢືນຢັນຂອງອາເມລິກາທີ່ວ່າພັນທະມິດ ANZUS ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ນິວຊີແລນຮັບເອົາການຕ້ານການນິວເຄຼຍໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ບັນດາຜູ້ນຳຂະບວນການສັນຕິພາບຈາກນິວຊີແລນ, ລວມທັງສະມາຊິກຂອງມູນນິທິສັນຕິພາບແລະທະນາຍຄວາມສາກົນຕ້ານອາວຸດນິວເຄຼຍ (IALANA). ໂຄງການສານໂລກກ່ຽວກັບອາວຸດນິວເຄລຍ ແລະກົດໝາຍສາກົນ. ຂໍ້ລິເລີ່ມນີ້ປະສົບຜົນສໍາເລັດໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງສານຍຸຕິທໍາສາກົນເພື່ອພິຈາລະນາບັນຫາຂອງອາວຸດນິວເຄລຍ, ແລະຢືນຢັນໃນປີ 1996 ວ່າໄພຂົ່ມຂູ່ຫຼືການນໍາໃຊ້ອາວຸດນິວເຄລຍໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນຜິດກົດຫມາຍແລະມີພັນທະສາກົນທີ່ຈະເຮັດວຽກເພື່ອກໍາຈັດພວກມັນ.
ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍເຂດປອດນິວຊີແລນ – ເປັນຕົວແບບທົ່ວໂລກ
ວັນທີ 8 ມິຖຸນາປີນີ້ແມ່ນວັນທີ 35th ວັນຄົບຮອບຂອງ ເຂດປອດນິວຊີແລນ, ການປົດອາວຸດ ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຄວບຄຸມອາວຸດ. ກົດໝາຍສະບັບນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມີອາວຸດນີວເຄຼຍໃນນິວຊີແລນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຫ້າມ “ເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງມົງກຸດ” (ເຈົ້າໜ້າທີ່ລັດຖະບານ, ທະຫານ ແລະ ລັດຖະກອນ) ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອຫຼືຍົກເລີກການຜະລິດ, ນຳໃຊ້, ທົດລອງ, ຂົ່ມຂູ່ ຫຼືນຳໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ. ໃນໂລກ.
ກົດໝາຍດັ່ງກ່າວຍັງໄດ້ສ້າງຕັ້ງລັດຖະມົນຕີການປົດອາວຸດ ແລະ ຄວບຄຸມອາວຸດ (ຍັງເປັນພຽງໜຶ່ງດຽວໃນໂລກ) ແລະ ຄະນະທີ່ປຶກສາສາທາລະນະກ່ຽວກັບການປົດອາວຸດ ແລະ ຄວບຄຸມອາວຸດ (PACDAC) ເພື່ອແນະນຳລັດຖະບານກ່ຽວກັບນະໂຍບາຍການປົດອາວຸດ. ສະມາຊິກຂອງມູນນິທິສັນຕິພາບໄດ້ຮັບໃຊ້ໃນຄະນະກໍາມະການນີ້ເລື້ອຍໆ, ແລະລັດຖະບານໄດ້ຮັບຮອງເອົາແລະປະຕິບັດຄໍາແນະນໍາຈາກຄະນະກໍາມະການຫຼາຍຄັ້ງ.
ຕົວຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນຂໍ້ສະເໜີຈາກ PACDAC ສຳລັບ ນິວຊີແລນ ເພື່ອດຳເນີນຂໍ້ລິເລີ່ມສາກົນກ່ຽວກັບ “ການຍົກເລີກການເຕືອນໄພ” ກ່ຽວກັບອາວຸດນິວເຄລຍ, ເຊັ່ນ: ຍ້າຍປະເທດທີ່ປະກອບອາວຸດນິວເຄລຍ (ໂດຍສະເພາະຣັດເຊຍ ແລະ ສະຫະລັດ) ໃຫ້ຖອຍຫຼັງອອກຈາກ 'ການເປີດຕົວ-ການເຕືອນໄພ'. ນະໂຍບາຍເຕືອນໄພແລະຄວາມພ້ອມຂອງເຂົາເຈົ້າທີ່ຈະຍິງອາວຸດນິວເຄລຍພາຍໃນນາທີ. ນິວຊີແລນໄດ້ປະຕິບັດຂໍ້ສະເໜີແນະນີ້ໂດຍການສ້າງຕັ້ງກຸ່ມປະເທດທີ່ມີການເຕືອນໄພເຕືອນໄພຢູ່ອົງການສະຫະປະຊາຊາດເຊັ່ນດຽວກັນໃນການພົບປະໂດຍກົງກັບປະເທດປະກອບອາວຸດນິວເຄຼຍ.
ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍສະບັບປີ 1987 PACDAC ຍັງໄດ້ຮັບອຳນາດເພື່ອສົ່ງເສີມການສຶກສາສັນຕິພາບ ແລະ ການປົດອາວຸດ.
ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍປີ 1987, PACDAC ຍັງໄດ້ຮັບອຳນາດເພື່ອສົ່ງເສີມການສຶກສາສັນຕິພາບ ແລະ ການປົດອາວຸດ, ລວມທັງຜ່ານການຈັດສັນທຶນຮອນ. ສອງກອງທຶນຄື: ຄວາມໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈດ້ານການສຶກສາດ້ານສັນຕິພາບ ແລະ ການປົດອາວຸດ (PADET) ແລະ ກອງທຶນເພື່ອການສຶກສາການປົດອາວຸດຂອງສະຫະປະຊາຊາດ (DEUNIF) ແມ່ນບໍລິຫານໂດຍ PACDAC, ແລະ ໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອໂຄງການການສຶກສາຫຼາຍແຫ່ງໃນທົ່ວປະເທດ.
ໃນປີ 2013, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປອດນິວເຄລຍ ຮັບຮູ້ໂດຍສະຫະປະຊາຊາດແລະສະພາອານາຄົດຂອງໂລກ ເປັນໜຶ່ງໃນນະໂຍບາຍປົດອາວຸດທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດໃນໂລກ - ຊະນະລາງວັນທີສອງ (ລາງວັນເງິນ) ທີ່ມີຊື່ສຽງ ລາງວັນນະໂຍບາຍໃນອະນາຄົດ ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການມອບໃຫ້ທີ່ອົງການສະຫະປະຊາຊາດໃນນະຄອນນິວຢອກ.
ການປົດອາວຸດນິວເຄລຍແລະການແກ້ໄຂຄວາມຂັດແຍ່ງ / ຄວາມປອດໄພທົ່ວໄປ
ນະໂຍບາຍດ້ານອາວຸດນິວເຄລຍ ແລະການສະກັດກັ້ນນິວເຄລຍ ບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນສູນຍາກາດ ຫຼືໂດຍບັງເອີນ. ປະເທດທີ່ຜະລິດອາວຸດນິວເຄລຍ, ຫຼືຢູ່ພາຍໃຕ້ການຂະຫຍາຍ "ການປົກປ້ອງ" ດ້ານນິວເຄລຍ, ເຮັດແນວນັ້ນໂດຍທາງເລືອກ. ພວກເຂົາເຈົ້າມີໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ຄວາມປອດໄພຂອງເຂົາເຈົ້າ ທີ່ເຂົາເຈົ້າເຊື່ອວ່າສາມາດຕອບສະຫນອງໄດ້ໂດຍການປ້ອງກັນນິວເຄຼຍ. ເພື່ອຊຸກຍູ້ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຢຸດຕິການອາໄສອາວຸດນິວເຄຼຍ ແລະ ລົບລ້າງອາວຸດນິວເຄຼຍ, ພວກເຮົາຕ້ອງເຊື່ອໝັ້ນວ່າເຂົາເຈົ້າສາມາດບັນລຸຄວາມປອດໄພດ້ວຍວິທີອື່ນ, ພິເສດແມ່ນຜ່ານທາງການທູດ, ການແກ້ໄຂຄວາມຂັດແຍ່ງ, ຄວາມໝັ້ນຄົງທົ່ວໄປ ແລະ ກົດໝາຍສາກົນ.
ນິວຊີແລນໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຫຼາຍຄັ້ງວ່າຄວາມຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງປະເທດແລະໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ຮ້າຍແຮງຕໍ່ຄວາມປອດໄພສາມາດແກ້ໄຂດ້ວຍວິທີນີ້, ລວມທັງການຂັດແຍ້ງກ່ຽວກັບອາວຸດນິວເຄລຍ. ເມື່ອລັດຖະບານຝຣັ່ງຖິ້ມລະເບີດເຮືອທຸງ Greenpeace Rainbow Warrior ໃນທ່າເຮືອ Auckland ໃນປີ 1985 ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໄດ້ຂັດຂວາງການສົ່ງອອກຂອງພວກເຮົາໄປເອີຣົບໃນການແກ້ແຄ້ນນິວຊີແລນຕັດສິນລົງໂທດສອງຕົວແທນຂອງພວກເຂົາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການວາງລະເບີດ, ພວກເຮົາໄດ້ແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ້ງໂດຍຜ່ານການບໍລິການໄກ່ເກ່ຍຂອງສະຫະປະຊາຊາດ. ແລະກ່ຽວກັບບັນຫາທີ່ກວ້າງຂວາງຂອງການທົດລອງນິວເຄລຍຂອງຝຣັ່ງຢູ່ໃນປາຊີຟິກ, ພວກເຮົາໄດ້ຍື່ນຄະດີຢູ່ໃນສານຍຸຕິທໍາສາກົນ, ເຊິ່ງໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ຝຣັ່ງຢຸດການທົດສອບນິວເຄຼຍແລະປິດສະຖານທີ່ທົດສອບ.
ຫຼາຍອົງການສັນຕິພາບ ແລະ ການປົດອາວຸດໄດ້ເນັ້ນໜັກວ່າ ການທູດ, ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງ ແລະ ກົນໄກຮັກສາຄວາມປອດໄພທົ່ວໄປ ຄວນໄດ້ຮັບການນຳໃຊ້ເພື່ອສະກັດກັ້ນບໍ່ໃຫ້ການປະທະກັນ ຢູແກຼນ/ຣັດເຊຍ ແຜ່ລາມອອກສູ່ສົງຄາມ, ໄດ້ເພີ່ມທະວີການຂົ່ມຂູ່ຈາກສົງຄາມນິວເຄຼຍ. (ເບິ່ງ ການຍົກເລີກ 2000 ອົງການຈັດຕັ້ງສະມາຊິກຕໍ່ຕ້ານການບຸກລຸກຂອງລັດເຊຍຂອງຢູເຄລນ). ແລະຫຼາຍຄົນສືບຕໍ່ຊຸກຍູ້ຂອບການຮັກສາຄວາມປອດໄພຮ່ວມເພື່ອຊ່ວຍແກ້ໄຂ, ບໍ່ພຽງແຕ່ການປະທະກັນຢູ່ ຢູແກຼນ ເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງບັນດາການປະທະກັນຮ້າຍແຮງອື່ນໆໃນທົ່ວໂລກ, ບາງປະເທດທີ່ປະກອບອາວຸດນິວເຄຼຍ.
ຄວາມປອດໄພສາມັນສ້າງຄວາມປອດໄພລະຫວ່າງປະເທດໂດຍຜ່ານກົດໝາຍສາກົນ, ການທູດ ແລະ ການແກ້ໄຂຄວາມຂັດແຍ່ງ. ອີງຕາມແນວຄິດທີ່ວ່າ ຄວາມໝັ້ນຄົງແຫ່ງຊາດບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ ຫລື ຍືນຍົງໄດ້ໂດຍການນາບຂູ່ ຫຼື ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງປະເທດອື່ນ, ແຕ່ພຽງແຕ່ຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງບັນດາປະເທດກ້າວໜ້າ ແລະ ການແກ້ໄຂຄວາມຂັດແຍ້ງກັນລະຫວ່າງປະເທດນີ້ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂຕາມຄວາມຕ້ອງການ. ທັງໝົດ. ການນຳໃຊ້ຄວາມປອດໄພທົ່ວໄປຕໍ່ກັບບັນຫາສຳຄັນຂອງມື້ນີ້ແມ່ນໄດ້ຖືກສຳຫຼວດຢູ່ໃນບົດລາຍງານທີ່ຜ່ານມາ ຄວາມປອດໄພທົ່ວໄປ 2022 ອອກມາ ໂດຍສູນສາກົນ Olof Palme. Helen Clark, ອະດີດນາຍົກລັດຖະມົນຕີນິວຊີແລນ, ເປັນຫນຶ່ງໃນຄະນະກໍາມະຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ກະກຽມບົດລາຍງານ.
ຄວາມສໍາຄັນຂອງການສຶກສາສັນຕິພາບ
ການນໍາແລະການປະຕິບັດການສຶກສາສັນຕິພາບເຂົ້າໄປໃນໂຮງຮຽນຂອງນິວຊີແລນ, ແລະເປັນບູລິມະສິດທີ່ເຂັ້ມແຂງກ່ຽວກັບການສຶກສາສັນຕິພາບໃນຊຸມຊົນ, ແມ່ນເຫດຜົນຫນຶ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ການຫ້າມອາວຸດນິວຊີແລນຂອງນິວຊີແລນໄດ້ຮັບການສະຫນັບສະຫນູນຈາກຝ່າຍຕ່າງໆ, ແລະເປັນຫຍັງນິວຊີແລນໄດ້ຫັນປ່ຽນຈາກການເປັນທະຫານ. ປະເທດນຶ່ງທີ່ມີຄວາມສະຫງົບສຸກທີ່ສຸດໃນໂລກ. ປະຈຸບັນ ນິວຊີແລນ ອັນດັບ 2nd ກ່ຽວກັບ Global Peace Index.
ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1980, ມູນນິທິສັນຕິພາບໄດ້ດໍາເນີນໂຄງການສຶກສາສັນຕິພາບແລະການປົດອາວຸດໃນໂຮງຮຽນ. ເຫຼົ່ານີ້ພົບເຫັນການສະຫນັບສະຫນູນຈາກລັດຖະບານໃນປີ 1987 ໂດຍການຮັບຮອງເອົາ ກະຊວງສຶກສາທິການສັນຕິພາບບົດແນະນໍາສໍາລັບໂຮງຮຽນຕິດຕາມດ້ວຍເງິນທຶນຂອງລັດຖະບານສໍາລັບໂຄງການດັ່ງກ່າວ. ໂຄງການດັ່ງກ່າວຊ່ວຍໃຫ້ນັກຮຽນພັດທະນາທັກສະ, ຄວາມຮູ້ ແລະ ທັດສະນະຄະຕິເພື່ອແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະ ສະໜັບສະໜູນສັນຕິພາບ ແລະ ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນສັງຄົມທີ່ກວ້າງຂວາງ.
ເບິ່ງ ການສຶກສາສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພທົ່ວໄປ: ສັນຕິພາບໃນທາງບວກຈາກໂຮງຮຽນໄປສູ່ໂລກ, Alyn Ware Right Livelihood Lecture, Zurich, ວັນທີ 13 ພຶດສະພາ 2022.
ມີຫຍັງອີກແດ່ທີ່ນິວຊີແລນສາມາດເຮັດໃນມື້ນີ້ເພື່ອປ້ອງກັນສົງຄາມນິວເຄລຍແລະກ້າວຫນ້າທາງດ້ານການຍົກເລີກ nuclear?
ມີກາລະໂອກາດຫລາຍຢ່າງສຳລັບນິວຊີແລນ ເພື່ອກ້າວໄປເຖິງການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງດ້ານນິວເຄຼຍ ແລະ ການປົດອາວຸດນິວເຄຼຍ ໃນເວທີປາໄສສາກົນທີ່ສຳຄັນໃນປີນີ້.
- ສົນທິສັນຍາຫ້າມອາວຸດນິວເຄລຍ: ເຖິງເວລາທີ່ຈະສົ່ງອອກນະໂຍບາຍປອດນິວເຄຼຍຂອງພວກເຮົາ.
ໃນທ້າຍເດືອນມິຖຸນາ, ລັດພາຄີຂອງ ສົນທິສັນຍາຫ້າມອາວຸດນິວເຄລຍ (TPNW) ຈະປະຊຸມສໍາລັບກອງປະຊຸມຄັ້ງທໍາອິດຂອງສົນທິສັນຍາ. ບໍ່ມີປະເທດປະກອບອາວຸດນິວເຄລຍ ຫຼືປະເທດພັນທະມິດໃດໆເປັນສະມາຊິກ, ສະນັ້ນ ກອງປະຊຸມຈະບໍ່ມີຜົນກະທົບໂດຍກົງຕໍ່ເຂົາເຈົ້າ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນການສ້າງປະສົບການຂອງການເກືອດຫ້າມນິວເຄຼຍ, NZ ສາມາດຊຸກຍູ້ໃຫ້ບັນດາປະເທດອື່ນໆຮັບຮອງເອົາມາດຕະການທີ່ຄ້າຍຄືກັນ, ໃນນັ້ນມີການຫ້າມຂົນສົ່ງອາວຸດນິວເຄຼຍ, ຢຸດຕິການລົງທຶນສາທາລະນະໃນອຸດສາຫະກຳອາວຸດນິວເຄຼຍ ແລະ ສ້າງຕັ້ງລັດຖະມົນຕີການປົດອາວຸດນິວເຄຼຍ. ມັນເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ຈະສົ່ງອອກນະໂຍບາຍປອດນິວເຄລຍຂອງພວກເຮົາ.
- ສົນທິສັນຍາບໍ່ແຜ່ຂະຫຍາຍ
ໃນເດືອນສິງຫາປີນີ້, ລັດພາຄີຂອງສ ສົນທິສັນຍາບໍ່ແຜ່ຂະຫຍາຍ (NPT) – ຊຶ່ງລວມເຖິງບັນດາປະເທດປະກອບອາວຸດນິວເຄລຍທີ່ສຳຄັນ ແລະ ບັນດາພັນທະມິດຂອງພວກເຂົາເຈົ້າ ພົບປະກັນຢູ່ອົງການສະຫະປະຊາຊາດເປັນເວລາ 4 ອາທິດ ເພື່ອປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງດ້ານນິວເຄຼຍ, ການບໍ່ແຜ່ຂະຫຍາຍ ແລະ ການປົດອາວຸດ. ນີ້ແມ່ນໂອກາດອັນດີເພື່ອໃຫ້ ນິວຊີແລນ ແລະ ບັນດາປະເທດບໍ່ມີນິວເຄຼຍເຂົ້າຮ່ວມກັບບັນດາປະເທດປະກອບອາວຸດນິວເຄຼຍ ແລະ ບັນດາປະເທດພັນທະມິດ, ເພື່ອແນໃສ່ຊຸກຍູ້ບັນດາມາດຕະການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງດ້ານນິວເຄຼຍ ແລະ ການປົດອາວຸດນິວຊີແລນທີ່ສຳຄັນລວມທັງບໍ່ມີການນຳໃຊ້ກ່ອນ, ເລີ່ມດຳເນີນການເຈລະຈາກ່ຽວກັບຂອບເຂດ. ລົບລ້າງອາວຸດນິວເຄລຍ, ແລະໄດ້ຮັບຮອງເອົາຄໍາຫມັ້ນສັນຍາເພື່ອບັນລຸການລົບລ້າງອາວຸດນິວເຄຼຍທັງຫມົດໃນທົ່ວໂລກບໍ່ໃຫ້ເກີນ 100.th ວັນຄົບຮອບຂອງສະຫະປະຊາຊາດ. ສໍາລັບພື້ນຖານແລະການແນະນໍາທີ່ສົມບູນແບບ, ເບິ່ງ ຣີເຊັດ NWC: ກອບວຽກສຳລັບໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄລຍ, ເອກະສານປະຊາສັງຄົມສໍາລັບ 10th ກອງປະຊຸມທົບທວນຄືນ NPT.
ເຈົ້າ/ພວກເຮົາສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ແດ່?
ມີຫຼາຍສິ່ງທີ່ພວກເຮົາສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອຊ່ວຍຢຸດຢັ້ງໄພຂົ່ມຂູ່ດ້ານນິວເຄຼຍ ແລະກ້າວໜ້າການລົບລ້າງນິວເຄຼຍ.
- ຮັບຮອງຈົດໝາຍເປີດ ປະຕິບັດ NPT: ຈາກໄພຂົ່ມຂູ່ດ້ານນິວເຄລຍເຖິງຄວາມປອດໄພຂອງມະນຸດ;
- ເຂົ້າຮ່ວມກອງທຶນສັນຕິພາບ ໄດ້ຮັບ PEACEWORKS ກັບການປັບປຸງກ່ຽວກັບໂຮງຮຽນ, ໂຄງການຊາວຫນຸ່ມແລະສາກົນ;
- ເຮັດໃຫ້ມີການ ການບໍລິຈາກ ສະໜັບສະໜູນວຽກງານສັນຕິພາບ ແລະ ການປົດອາວຸດສາກົນຂອງປະເທດນີ້ ມູນນິທິສັນຕິພາບນິວຊີແລນ ແລະ Aotearoa ທະນາຍຄວາມເພື່ອສັນຕິພາບ ໄດ້ດໍາເນີນການຮ່ວມມືກັບ ຫ້ອງການສັນຕິພາບ Basel;
- ເຂົ້າຮ່ວມສະມາຄົມສະຫະປະຊາຊາດຂອງນິວຊີແລນ, ຢ້ຽມຢາມ ຍົກເລີກບລັອກທັງໝົດ ແລະ / ຫຼືລົງທະບຽນສໍາລັບ ຍົກເລີກຈົດໝາຍຂ່າວ ZERO ໄດ້ຮັບການປັບປຸງກ່ຽວກັບການປະຕິບັດ / ຂໍ້ລິເລີ່ມຂອງສະຫະປະຊາຊາດສຸມໃສ່ສັນຕິພາບ, ການປົດອາວຸດແລະຄວາມປອດໄພລວມ;
- ເອົາສ່ວນຫນຶ່ງໃນ ຍ້າຍຂະບວນການເງິນອາວຸດນິວເຄລຍ ເພື່ອຊ່ວຍປ່ຽນງົບປະມານ ແລະ ການລົງທຶນຈາກອາວຸດນິວເຄຼຍ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນສັນຕິພາບ, ການກະທຳຂອງດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ.
* Alyn Ware ແມ່ນຜູ້ຕາງຫນ້າສາກົນຂອງມູນນິທິສັນຕິພາບນິວຊີແລນ (Te Ropu Rongomau o Aotearoa), ເຈົ້າຫນ້າທີ່ພິເສດຂອງສະມາຄົມສະຫະປະຊາຊາດນິວຊີແລນກ່ຽວກັບສັນຕິພາບແລະຄວາມຫມັ້ນຄົງສາກົນ, ແລະຜູ້ຕາງຫນ້າສາກົນຂອງ Aotearoa ທະນາຍຄວາມເພື່ອສັນຕິພາບ (ສາຂາ NZ ຂອງສະມາຄົມທະນາຍຄວາມສາກົນ. ຕ້ານອາວຸດນິວເຄລຍ). Alyn ຍັງເປັນຜູ້ປະສານງານທົ່ວໂລກຂອງສະມາຊິກລັດຖະສະພາສໍາລັບການບໍ່ແຜ່ຂະຫຍາຍແລະການປົດອາວຸດນິວເຄລຍ, ແລະຜູ້ອໍານວຍການຫ້ອງການສັນຕິພາບ Basel. ລາວເປັນຫນຶ່ງໃນສອງຄົນນິວຊີແລນ (ອີກຄົນຫນຶ່ງແມ່ນ Rt Hon David Lange) ທີ່ຈະໄດ້ຮັບ ລາງວັນການມີຊີວິດທີ່ຖືກຕ້ອງ ('ລາງວັນ Nobel ສັນຕິພາບທາງເລືອກ') ສໍາລັບການນໍາພາຂອງລາວໃນການສຶກສາສັນຕິພາບແລະການຍົກເລີກນິວເຄລຍ.