- ການກໍ່ສ້າງຖະ ໜົນ ນາບຂູ່ເຖິງສະຖານະພາບມໍລະດົກໂລກຂອງ Stonehenge.
- ໂຄງການແລວທາງລົດໄຟໃຕ້ດິນໄດ້ຮັບການອະນຸມັດໃນເດືອນພະຈິກປີຜ່ານມາ.
- ແລວທາງດັ່ງກ່າວຈະຍາວເກືອບ 3 ກິໂລແມັດ.
ອີງຕາມການລາຍງານຫຼ້າສຸດ, Stonehenge ອາດຈະສູນເສຍສະຖານະພາບເປັນມໍລະດົກໂລກເນື່ອງຈາກການກໍ່ສ້າງອຸໂມງຢູ່ໃຕ້ສະຖານທີ່ ສຳ ຄັນດັ່ງກ່າວ.
ໄດ້ ອົງການການສຶກສາ, ວິທະຍາສາດແລະວັດທະນະ ທຳ ຂອງສະຫະປະຊາຊາດ (UNESCO) ໄດ້ເຕືອນເຈົ້າ ໜ້າ ທີ່ອັງກິດວ່າຍ້ອນການກໍ່ສ້າງທາງຫຼວງໃຕ້ດິນ, Stonehenge ຈະໄດ້ຮັບສະຖານະພາບຂອງວັດຖຸທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ໄພຂົ່ມຂູ່. ແລະອັນນີ້ຈະຖືກຕິດຕາມດ້ວຍການຍົກເວັ້ນຈາກບັນຊີລາຍຊື່ມໍລະດົກທາງວັດທະນະທໍາ.
ໂຄງການແລວທາງລົດໄຟໃຕ້ດິນໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກກະຊວງຄົມມະນາຄົມອັງກິດໃນເດືອນພະຈິກປີຜ່ານມາ. ມັນໄດ້ຖືກອອກແບບເພື່ອຄວາມສະດວກໃນການສັນຈອນຂອງທາງຫຼວງ A303. ແລວທາງດັ່ງກ່າວຈະຍາວເກືອບ 3 ກິໂລແມັດ.
Stonehenge ເປັນອະນຸສອນສະຖານກ່ອນປະຫວັດສາດຢູ່ເທິງທົ່ງ Salisbury ໃນ Wiltshire, ປະເທດອັງກິດ, ສອງໄມທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງ Amesbury. ມັນປະກອບດ້ວຍວົງແຫວນດ້ານນອກຂອງກ້ອນຫີນຢືນ sarsen ຕັ້ງ, ແຕ່ລະກ້ອນມີຄວາມສູງປະມານ 13 ຟຸດ, ກວ້າງ 25 ຟຸດ, ແລະມີນໍ້າ ໜັກ ປະມານ XNUMX ໂຕນ, ຢູ່ເທິງດ້ວຍການເຊື່ອມຕໍ່ຫີນກ້ອນຫີນຕາມລວງນອນ.
ພາຍໃນມີວົງຂອງ bluestones ນ້ອຍກວ່າ. ພາຍໃນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ trilithons ທີ່ມີອິດສະຫຼະ, ມີສອງ Sarsens ຕັ້ງທີ່ມີຂະ ໜາດ ໃຫຍ່ຕິດກັນຢູ່ກັບຖັນເບື້ອງ ໜຶ່ງ. ອະນຸສາວະລີທັງ,ົດ, ດຽວນີ້ຖືກ ທຳ ລາຍ, ແມ່ນທິດທາງໄປສູ່ດວງອາທິດຢູ່ເທິງອາກາດຮ້ອນ. ກ້ອນຫີນຖືກຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນວຽກດິນຢູ່ເຄິ່ງກາງຂອງສະລັບສັບຊ້ອນທີ່ ໜາ ແໜ້ນ ທີ່ສຸດຂອງອະນຸສາວະລີຍຸກ Neolithic ແລະ Bronze ໃນປະເທດອັງກິດ, ລວມທັງຫຼາຍຮ້ອຍ tumuli (ບ່ອນialັງສົບ).
ນັກໂບຮານຄະດີເຊື່ອວ່າມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກ 3000 ປີກ່ອນຄ. ທະນາຄານອ້ອມຮອບແຜ່ນດິນໂລກແລະຂຸມ, ເຊິ່ງປະກອບເປັນໄລຍະ ທຳ ອິດຂອງອານຸສາວະລີ, ໄດ້ຖືກລົງວັນທີປະມານ 2000 ປີກ່ອນຄ. ສ. ການຄົ້ນພົບລັງສີຄາບອນບອນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ bluestones ທໍາອິດໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາລະຫວ່າງ 3100 ເຖິງ 2400 ປີກ່ອນຄ. ສ.
ໜຶ່ງ ໃນສະຖານທີ່ ສຳ ຄັນທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດໃນສະຫະລາຊະອານາຈັກ, Stonehenge ຖືກຖືວ່າເປັນສັນຍາລັກວັດທະນະ ທຳ ຂອງອັງກິດ. ມັນໄດ້ຖືກປົກປ້ອງຕາມກົດMonາຍອະນຸສາວະລີບູຮານຕັ້ງແຕ່ປີ 1882, ເມື່ອກົດtoາຍເພື່ອປົກປ້ອງອະນຸສອນສະຖານປະຫວັດສາດໄດ້ຖືກ ນຳ ສະ ເໜີ ເປັນຄັ້ງ ທຳ ອິດຢ່າງ ສຳ ເລັດຜົນຢູ່ໃນອັງກິດ. ສະຖານທີ່ແລະສິ່ງທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບມັນໄດ້ຖືກເພີ່ມເຂົ້າໃນບັນຊີລາຍຊື່ມໍລະດົກໂລກຂອງ UNESCO ໃນປີ 1986. Stonehenge ເປັນເຈົ້າຂອງເຮືອນຍອດແລະຄຸ້ມຄອງໂດຍມໍລະດົກອັງກິດ; ທີ່ດິນອ້ອມຂ້າງແມ່ນເປັນເຈົ້າຂອງໂດຍ National Trust.