ປຸກລະດົມແຫຼ່ງກຳລັງໃນວົງຄະນະຍາດ ເພື່ອເສີມຂະຫຍາຍຄຸນຄ່າ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳ
15 ມັງກອນ 2013 - 09:23:33
ບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳຂອງຫວຽດນາມ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນບັນດາມໍລະດົກຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຈາກ ອົງການ UNESCO ນັ້ນ, ບໍ່ພຽງແຕ່ວ່າແມ່ນຊັບສົມບັດ ດ້ານວັດທະນະທຳອັນລ້ຳຄ່າຂອງວົງຄະນະຍາດບັນດາເຜົ່າຫວຽດນາມເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງແມ່ນຊັບສົມບັດດ້ານວັດທະນະທຳຂອງມວນມະນຸດອີກດ້ວຍ. ການສົ່ງເສີມແລະ ສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກເພື່ອໃຫ້ທຸກໆອົງການ, ສ່ວນບຸກຄົນໃນສັງຄົມ ຮ່ວມ ແຮງຮ່ວມໃຈເພື່ອອະນຸລັກຮັກສາບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳນັ້ນ, ພວມແມ່ນບັນຫາໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດຈາກລັດຫວຽດນາມ.
ຕາມການສະຖີຕິຂອງກົມມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ສັງກັດກະຊວງວັດທະນະທຳ - ກິລາ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວຫວຽດນາມແລ້ວ, ປະຈຸບັນ ຢູ່ຫວຽດນາມມີ 17 ມໍລະດົກວັດທະນະທຳລະດັບໂລກ, ໃນນັ້ນ ມີ 2 ມໍລະດົກທຳມະຊາດ, 5 ມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ແລະ 10 ມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ແລະ ສືບທອດກັນມາຂອງມວນມະນຸດ, ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງ ແລະ ເຊີດຊູຈາກ ອົງການ UNESCO. ນອກຈາກນັ້ນ, ປະຈຸບັນໃນທົ່ວປະເທດມີປູຊະນີຍະສະຖານກ່ວາ 40.000 ແຫ່ງ, ໃນນັ້ນມີປູຊະນີຍະສະຖານລະດັບຊາດກ່ວາ 3.000 ແຫ່ງ, ປູຊະນີຍະສະຖານລະດັບຊາດພິເສດ 10 ແຫ່ງ. ບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳຂອງຫວຽດນາມ ບໍ່ພຽງແຕ່ວ່າແມ່ນຊັບສົມບັດດ້ານວັດທະນະທຳ ອັນລ້ຳຄ່າຂອງວົງຄະນະຍາດບັນດາເຜົ່າຫວຽດນາມເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງແມ່ນຊັບສົມບັດດ້ານວັດທະນະທຳຂອງມວນມະນຸດອີກດ້ວຍ. ເພື່ອຍົກສູງປະສິດທິຜົນການອະນຸລັກຮັກສາ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳນັ້ນ, ລັດຫວຽດນາມພວມສົ່ງເສີມແລະ ສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກເພື່ອໃຫ້ທຸກໆອົງການ, ສ່ວນບຸກຄົນໃນສັງຄົມຍົກສູງສະຕິຄວາມຮັບຜິດຊອບ,ຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈເພື່ອອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍບັນດາ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳ.
ໃນຕົວຈິງ, ຫຼາຍທ້ອງຖິ່ນ, ອົງການ, ສ່ວນບຸກຄົນໃນສັງຄົມໄດ້ມີບັນດາການເຄື່ອນໄຫວ, ວິທີການຕ່າງໆທີ່ດີຊຶ່ງໄດ້ນຳມາເຊິ່ງປະສິດທິຜົນອັນແທດຈິງ. ມີງານວາງສະແດງ, ການພົບປະແລກປ່ຽນ ສະແດງສິລະປະທີ່ຖືກຈັດຂຶ້ນຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດຫຼາຍຄັ້ງເພື່ອແນະນຳກ່ຽວກັບມໍລະດົກວັດທະນະທຳຫວຽດນາມນັ້ນ, ໄດ້ສ້າງຄວາມປະທັບໃຈ ແລະ ດຶງດູດຄວາມສົນໃຈຈາກມວນຊົນ, ປະກອບສ່ວນໂຄສະນາພາບພົດປະເທດຊາດ ແລະ ຊາວຫວຽດນາມໃຫ້ເພື່ອນມິດສາກົນຮັບຊາບ. ໃນນັ້ນ, ກໍຕ້ອງເຕື້ອງເຖິງເຫດການຈັດງານວາງສະແດງກ່ຽວກັບ“ ເທບນິຍາຍຂົວ ລອງບຽນ ” ຢ່າງສຳເລັດຜົນ, ຊຶ່ງໄດ້ປະກອບສ່ວນປຸກລຸກຄວາມຊົມຊອບ, ສະຕິຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງວົງຄະນະຍາດໃນການອະນຸລັກຮັກສາຂົວລອງບຽນ ຊຶ່ງແມ່ນກິດຈະກຳມໍລະດົກພິເສດຂອງນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍ. ພາຍຫຼັງໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນເປັນເວລາເກືອບ 6 ປີ, ດ້ວຍການຈັດຕັ້ງເຫດການເກືອບ 100 ຄັ້ງ, ຊາຍຄາແຫ່ງສິລະປະ ແມ່ນອົງການໜຶ່ງ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງມີປະສິດທິຜົນໃນການໂຄສະນາບັນດາມໍລະດົກຫວຽດນາມ ໂດຍຜ່ານບັນດາການເຄື່ອນໄຫວສິລະປະວັດທະນະທຳ. ທ່ານນາງ ຫງວຽນງາ ຜູ້ອຳນວຍການ ຊາຍຄາແຫ່ງສິລະປະ ຖືວ່າ:
“ ບໍ່ວ່າມໍລະດົກໃດໆຊຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມຊົມຊອບຈາກປະຊາຊົນ ແລະ ໄດ້ຖືກແນະນຳສູ່ໂລກພາຍນອກນັ້ນ, ກໍລ້ວນແຕ່ຕ້ອງຜ່ານບັນດາປະເພດວັນນະ ຄະດີວັດທະນະທຳສິລະປະ, ເພາະວັດທະນະທຳສິລະປະແມ່ນສິ່ງທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນລະດັບຂອງຊາດໜຶ່ງ. ຢາກອະນຸລັກຮັກສາມໍລະດົກນັ້ນ, ທຸກໆຄົນຕ້ອງຮ່ວມແຮງຮ່ວມໃຈ ຈຶ່ງສາມາດປະຕິບັດໄດ້, ພຽງແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ ”
ໃນພຶດຕິກຳຕົວຈິງກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍປູຊະນີຍະສະຖານປະຫວັດສາດ, ມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ຍາມໃດກໍຮ່ວມເດີນທາງ, ຕິດພັນກັບການຮັກສາສີສັນວັດທະນະທຳຂອງຊາດ. ເລື່ອງອະນຸລັກຮັກສາມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ຂັບກວານເຫາະຢູ່ແຂວງບັກນິງ ກໍແມ່ນຕົວຢ່າງທີ່ມີຊີວິດຊີວາ. ພາຍຫຼັງ 3 ປີທີ່ ອົງການ UNESCO ໄດ້ຮັບຮອງຂັບກວານເຫາະແມ່ນມໍລະດົກວັດທະນະທຳບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ໂດຍສືບທອດກັນມາ ເປັນຕົວແທນຂອງມວນມະນຸດນັ້ນ, ສະຕິຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການ ອະນຸລັກຮັກສາ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳຂັບກວານເຫາະໄດ້ລົງເລິກເຂົ້າສູ່ຊີວິດຕົວຈິງຂອງແຕ່ລະຄົນ. ລຸງ ຫງວຽນວັນກວຽນ ຢູ່ບ້ານຢຽມ, ຜູ້ໄດ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການ ອະນຸລັກຮັກສາ ມໍລະດົກວັດທະນະທຳຂັບກວານເຫາະ ເປັນເວລາຕະຫຼອດ 50 ປີຜ່ານມາເວົ້າຄວາມໃນໃຈສູ່ຟັງວ່າ :
“ ບັນດາຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ໃນບ້ານກໍຄ່ອຍໆລ່ວງລັບໄປ, ແລະ ຄຸນຄ່າມໍລະດົກກໍຄ່ອຍໆສູນຫາຍໄປນຳ, ດັ່ງນັ້ນ ມາຮອດປະຈຸບັນ, ເຮົາຍິ່ງຮູ້ສຶກເສຍດາຍ ແລະ ເຂົ້າໃຈວ່າຕ້ອງ ອະນຸລັກຮັກສາສິລະປະຂັບກວານເຫາະ. ອົງການ UNESCO ໄດ້ຮັບຮອງແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຕ້ອງເຮັດແນວໃດ ເພື່ອສາມາດຕອບສະໜອງຕາມຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຈາກສາກົນ , ເຮັດແນວໃດເພື່ອປະຊາຊົນສາມາດເຂົ້າໃຈຢ່າງທົ່ວເຖິງ ”
ສ່ວນທ່ານນາງ ດຣ ເລທິມິນຫຼີ ຜູ້ອຳນວຍການສູນອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ
“ ວຽກງານອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍມໍລະດົກວັດທະນະທຳ ຂັບກວານເຫາະຢູ່ ບັກນິງໃນໄລຍະທີ່ຜ່ານມາ ແມ່ນໄດ້ປະຕິບັດເປັນຢ່າງດີທີ່ສຸດ ແລະ ອົງການ UNESCO ໄດ້ຮັບຮູ້ສິ່ງນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍດີ, ພວກເຮົາກໍພວມພະຍາຍາມຫຼາຍກ່ວາອີກໃນການຊອກຫາບັນດາມາດຕະການແກ້ໄຂເພື່ອເຮັດແນວໃດໃຫ້ສິລະປະຂັບກວານເຫາະສາມາດແທດເໝາະກັບຊີວິດຍຸກປະຈຸບັນ. ແລະ ເຖິງເວລາແລ້ວ, ພວກເຮົາຕ້ອງເປັນເອກະພາບນຳກັນເພື່ອປະຕິບັດບັນດາແບບວິທີການບັນລຸມາດຖານ ເພື່ອຈະເຫັນໄດ້ວ່າ ເຮັດຄືແນວໃດແມ່ນການອະນຸລັກຮັກສາໃຫ້ຖືກຕາມເນື້ອໃນຈິດໃຈຂອງສົນທິສັນຍາຂອງ ອົງການ UNESCO ”
ການປຸກລະດົມແຫຼ່ງກຳລັງເຫື່ອແຮງ, ສະຕິປັນຍາຂອງວົງຄະນະຍາດໃນວຽກງານອະນຸລັກຮັກສາບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳມີຮູບຮ່າງ ແລະ ບໍ່ມີຮູບຮ່າງ ແມ່ນວິທີການແກ້ໄຂຢ່າງມີປະສິດທິຜົນທີ່ສຸດເພື່ອໃຫ້ບັນດາມໍລະດົກ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການອະນຸລັກຮັກສາ, ສືບທອດ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວໃນການດຳລົງຊີວິດຍຸກ ປະຈຸບັນ. ເສີມຂະຫຍາຍຄຸນຄ່າຂອງ ບັນດາມໍລະດົກ ແລະ ມູນເຊື້ອອັນດີງາມນັ້ນ, ຍັງເປັນການຮັບໃຊ້ຜົນປະໂຫຍດຂອງວົງຄະນະຍາດສັງຄົມ, ພ້ອມທັງປະກອບສ່ວນປະດິດຄິດສ້າງບັນດາຄຸນຄ່າວັດທະນະທຳໃໝ່ .