ບົດແນະ ນຳ ຂອງບັນນາທິການ
ນີ້ ການເຊື່ອມຕໍ່ Corona, ພວກເຮົາສະ ເໜີ ການອ່ານທີ່ມີປະໂຫຍດອີກອັນ ໜຶ່ງ ຈາກ ລາຍງານເອື້ອຍນ້ອງທົ່ວໂລກ (ໂຄງການຂອງນັກຂ່າວກາໂຕລິກແຫ່ງຊາດ). GSR ສະ ເໜີ ບົດລາຍງານທີ່ເປັນເອກະລັກ, ທຳ ອິດກ່ຽວກັບບັນຫາແລະບັນຫາຕ່າງໆທີ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂໂດຍການສຶກສາສັນຕິພາບ, ພ້ອມກັບ ຄຳ ອະທິບາຍທີ່ດົນໃຈກ່ຽວກັບຄວາມອົດທົນແລະຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງແມ່ຊີກາໂຕລິກຫຼາຍຄົນໃນວຽກຂອງພວກເຂົາເພື່ອເອົາຊະນະຄວາມບໍ່ຍຸດຕິ ທຳ ຂັ້ນພື້ນຖານທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດບັນຫາ. GSR ແມ່ນສົມກຽດຂອງກໍລະນີສຶກສາ ສຳ ລັບການສຶກສາສັນຕິພາບ.
ຂ້າງລຸ່ມນີ້ທ່ານຈະເຫັນບົດສະແດງຂອງບົດຂຽນວັນທີ 13 ກໍລະກົດ 2020 GSR“ແມ່ຊີຊາວອິນເດຍຊ່ວຍເຫຼືອແຮງງານອົບພະຍົບທີ່ຕົກຄ້າງຢູ່ເຮືອນໃນເວລາທີ່ຖືກກັກຂັງ” ກ່ອນການແນະ ນຳ ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອນັກການສຶກສາສັນຕິພາບໃນການກໍ່ສ້າງການສອບຖາມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.
ການຕອບສະ ໜອງ ຕໍ່ແຜນການໄພພິບັດຂອງຜູ້ປົກຄອງທີ່ຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມຂອງເສດຖະກິດ
"ແມ່ຊີຊາວອິນເດຍຊ່ວຍແຮງງານອົບພະຍົບ…” ແມ່ນ ໜຶ່ງ ໃນບົດລາຍງານທີ່ມີຊີວິດຊີວາຫຼາຍ, ລົງໂດຍ ລາຍງານເອື້ອຍນ້ອງທົ່ວໂລກ. ກຊສ ແມ່ນແຫຼ່ງຂອງການອະທິບາຍຢ່າງຈະແຈ້ງກ່ຽວກັບຄວາມເປັນຈິງຂອງຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງມະນຸດທີ່ຖືກ ກຳ ນົດໂດຍໂຄງສ້າງເສດຖະກິດໂລກທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ COVID-19 ເປີດເຜີຍ, ຍ້ອນວ່າມັນເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຮຸນແຮງຂື້ນ (ເບິ່ງຕື່ມ: ຂັ້ນຕອນທາງເສດຖະກິດແມ່ນລະຫັດສີ.)
ເລື່ອງນີ້ເລົ່າເຖິງບາງວິທີການທີ່ສ້າງສັນຂອງແມ່ຍິງໃນສັງຄົມພົນລະເຮືອນ, ໃນກໍລະນີນີ້, ເອື້ອຍນ້ອງກາໂຕລິກ, ຕອບສະ ໜອງ ຕໍ່ສະພາບການຂອງຄົນທຸກຍາກ, ໃນກໍລະນີນີ້, ແຮງງານອົບພະຍົບຊາວອິນເດຍ, ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບໂລກລະບາດແຜ່ລະບາດ. ມັນຍັງເປັນອີກຕົວຢ່າງ ໜຶ່ງ ຂອງການກະ ທຳ ໂດຍກົງຂອງແມ່ຍິງໃນສະພາບການວິກິດ, ເພື່ອກ້າວໄປສູ່ຄວາມ ໝັ້ນ ຄົງຂອງມະນຸດ. ການກະ ທຳ ດັ່ງກ່າວທີ່ຖືກ ນຳ ສະ ເໜີ ໃນຊຸດ GCPE ຂອງອາທິດທີ່ຜ່ານມາ, ການປັບປຸງກ່ຽວກັບຄວາມສະຫງົບສຸກແລະຄວາມປອດໄພຂອງແມ່ຍິງ.
ພວກເຮົາເຫັນວ່າແມ່ກາໂຕລິກເຫລົ່ານີ້ຊ່ວຍຄົນອົບພະຍົບທີ່ບໍ່ມີວຽກເຮັດງານ ທຳ ແລະຂາດທີ່ຢູ່ອາໃສ. ການຂາດທີ່ຢູ່ອາໃສເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການຖືກຈັບກຸມຍ້ອນການລະເມີດການປິດລ້ອມຢ່າງເຂັ້ມງວດຂອງປະເທດອິນເດຍ, ພວກເຂົາບໍ່ມີການຊ່ວຍເຫຼືອແຕ່ຈະກັບຄືນມາ, ຫຼາຍຄົນຢູ່ຕີນ, ກັບບ້ານຂອງພວກເຂົາ. ອີກເທື່ອ ໜຶ່ງ, ພວກເຮົາເຫັນປະສິດທິຜົນຂອງການກະ ທຳ ໃນທັນທີແລະທ້ອງຖິ່ນເມື່ອລັດຖະບານບໍ່ປະຕິບັດ, ແລະອົງການຈັດຕັ້ງລະດັບຊາດໃຫຍ່ແມ່ນຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ ສຳ ລັບວຽກງານຮີບດ່ວນ. ສະຖານະການເຊັ່ນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ແຮງບັນດານໃຈຂໍ້ສະ ເໜີ ສຳ ລັບ ແຜນປະຕິບັດງານຂອງປະຊາຊົນ ແລະແນວຄວາມຄິດທີ່ວາງໄວ້ໃນການຕອບ GCPE: The Alps-Adriatic Manifesto: ການເມືອງ ໃໝ່ ສຳ ລັບ Post COVID ໂລກ. ການຕອບໂຕ້ທີ່ບໍ່ພໍໃຈແລະບໍ່ພຽງພໍຂອງລັດຕ່າງໆຕໍ່ໄພຂົ່ມຂູ່ທາງໂລກຫຼາຍຄັ້ງ, ເຊັ່ນວ່າພວກເຮົາໄດ້ປະສົບກັບໂລກລະບາດ, ຄວາມທຸກຍາກທົ່ວໂລກ, ອາວຸດນິວເຄຼຍ, ແລະວິກິດການດ້ານນິເວດວິທະຍາ, ເຮັດໃຫ້ການກະ ທຳ ຂອງທ້ອງຖິ່ນມີຄວາມຮີບດ່ວນແລະຍົກສູງຄວາມຮັບຜິດຊອບແລະທ່າແຮງຂອງສັງຄົມພົນລະເຮືອນໃນການ ນຳ ທາງ ເຖິງ a ທຳ ມະດາ ໃໝ່.
- BAR, 7/20/2020
ແມ່ຊີຊາວອິນເດຍຊ່ວຍເຫຼືອແຮງງານອົບພະຍົບທີ່ຕົກຄ້າງຢູ່ເຮືອນໃນເວລາທີ່ຖືກກັກຂັງ
By ເຈ໌ຍໂຢເຊບ
(ຮຽບຮຽງຈາກ: ລາຍງານເອື້ອຍນ້ອງທົ່ວໂລກ. ວັນທີ 13 ກໍລະກົດປີ 2020.)
New DELHI - Sr. Sujata Jena ບໍ່ສາມາດນອນຫລັບໄດ້ຫຼັງຈາກໄດ້ເຫັນຮູບສາວນ້ອຍຄົນ ໜຶ່ງ ທີ່ມີຄວາມ ໜັກ ຢູ່ເທິງຫົວຂອງນາງໃນຂໍ້ຄວາມ WhatsApp. ສະມາຊິກຄົນ ໜຶ່ງ ຂອງພຣະ ຄຳ ພີມໍມອນໄດ້ກ່າວວ່າ“ ໃບ ໜ້າ ທີ່ປຽກຂອງນາງ, ປຽກດ້ວຍນ້ ຳ ຕາ, ໄດ້ຫອບຂ້າຂ້ອຍ,” ຫົວໃຈອັນສັກສິດຂອງພະເຍຊູແລະມາລີ ລາຍງານກັບ Global Sisters ລາຍງານ.
ຮູບພາບດັ່ງກ່າວ ກຳ ລັງຖືກເຜີຍແຜ່ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄົນທີ່ໄດ້ປະທະຖະ ໜົນ ສາຍດ່ວນຕ່າງໆຂອງອິນເດຍພາຍຫຼັງທີ່ຖືກປິດລ້ອມທົ່ວປະເທດເພື່ອບັນຈຸໂຣກລະບາດໄຂ້ເລືອດອອກ.
ໃນຖານະທີ່ Jena ໄດ້ເຫັນໃນເວທີສື່ສັງຄົມຮູບພາບແລະວິດີໂອຈາກທົ່ວປະເທດອິນເດຍ, ທະນາຍຄວາມແລະແມ່ຕູ້ອາຍຸ 38 ປີໄດ້ຕັ້ງໃຈຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອົບພະຍົບເຂົ້າເຖິງເຮືອນ. ຄລິບວີດີໂອ ໜຶ່ງ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນພະນັກງານ 10 ຄົນໄດ້ເຕົ້າໂຮມກັນເຂົ້າຫ້ອງໃນ Kerala, ລັດທາງພາກຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ຂອງອິນເດຍ. ພວກຜູ້ຊາຍກ່າວວ່ານາຍຈ້າງຂອງພວກເຂົາໄດ້ກັກຂັງພວກເຂົາໄວ້ແລະວ່າພວກເຂົາຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຢ່າງ ໜັກ ເພື່ອໄປຮອດ ໝູ່ ບ້ານຂອງພວກເຂົາໃນເມືອງ Odisha, ເຊິ່ງຫ່າງຈາກທາງທິດຕາເວັນອອກສຽງ ເໜືອ ປະມານ 1,000 ໄມ.
ໃນຂະນະທີ່ການກັກຂັງນາງເຮັດໃຫ້ນາງສົນໃຈສົນທິສັນຍາຂອງນາງທີ່ເມືອງ Odisha ຂອງເມືອງ Bhubaneswar, Jena ໃນວັນທີ 17 ພຶດສະພາທີ່ຜ່ານມາໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມເຄືອຂ່າຍສື່ສັງຄົມທີ່ຊ່ວຍຄົນອົບພະຍົບທີ່ຖືກລີ້ໄພ.
ຮອດວັນທີ 24 ມິຖຸນາ, ຜູ້ອົບພະຍົບຫຼາຍກ່ວາ 300 ຄົນ, ລວມທັງ 10 ຄົນ, ທີ່ຢູ່ໃນລັດທາງພາກໃຕ້ຂອງອິນເດຍໄດ້ໄປເຖິງບ້ານເກີດເມືອງນອນໃນລັດຕ່າງໆເຊັ່ນ: Bihar, Chhattisgarh, Odisha ແລະ West Bengal ໃນພາກຕາເວັນອອກຂອງອິນເດຍ, ຍ້ອນ ຄວາມພະຍາຍາມຂອງ Jena.
ທ່ານນາງ Jena ແມ່ນ ໜຶ່ງ ໃນບັນດາແມ່ຊີຂອງກາໂຕລິກຫຼາຍຮ້ອຍຄົນທີ່ຢູ່ແຖວ ໜ້າ ໃນຂະນະທີ່ໂບດໄດ້ໄປຫາຜູ້ອອກແຮງງານທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການປິດລ້ອມ 21 ວັນເບື້ອງຕົ້ນຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ Narendra Modi ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ປະຊາຊົນອິນເດຍ 1.3 ພັນລ້ານຄົນຕັ້ງແຕ່ທ່ຽງຄືນຂອງວັນທີ 25 ມີນາໂດຍມີການແຈ້ງເຕືອນພຽງ XNUMX ຊົ່ວໂມງເທົ່ານັ້ນ. .
ການລlockອກ, ພິຈາລະນາໄດ້ ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດແລະຍາກທີ່ສຸດຂອງໂລກ ເພື່ອຄວບຄຸມໂລກລະບາດ, ໄດ້ມີການຂະຫຍາຍ 31 ຄັ້ງດ້ວຍຄວາມຜ່ອນຄາຍໃນລະດັບແຕກຕ່າງກັນຈົນຮອດວັນທີ XNUMX ກໍລະກົດ.
ການປິດລ້ອມຢ່າງກະທັນຫັນເຮັດໃຫ້ແຮງງານອົບພະຍົບ ຈຳ ນວນຫຼາຍລ້ານຄົນທີ່ບໍ່ມີວຽກເຮັດງານ ທຳ ໃນຕົວເມືອງ.
Salesian Fr ກ່າວວ່າ "ຍ້ອນວ່າພວກເຂົາສູນເສຍວຽກ, ພວກເຂົາບໍ່ມີບ່ອນຢູ່, ບໍ່ມີລາຍໄດ້ແລະບໍ່ມີຄວາມປອດໄພ," ທ່ານ Joe Mannath, ເລຂາທິການແຫ່ງຊາດຂອງທ່ານດຣ ກອງປະຊຸມສາສະ ໜາ ອິນເດຍ, ສະມາຄົມຂອງຜູ້ຊາຍແລະແມ່ຍິງສາສະ ໜາ ຊັ້ນສູງໃນປະເທດ.
ໃນຂະນະທີ່ການປິດລ້ອມໄດ້ເຮັດໃຫ້ລະບົບການຂົນສົ່ງສາທາລະນະຂອງປະເທດອິນເດຍ, ແຮງງານອົບພະຍົບຢູ່ໃນຕົວເມືອງຕ່າງໆໄດ້ລ້ຽວຖະ ໜົນ ທາງຫຼວງແລະຖະ ໜົນ ພາຍໃນສອງສາມມື້. ສ່ວນຫຼາຍຍ່າງແລະບາງຄົນຂີ່ລົດຖີບໄປສູ່ບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງພວກເຂົາ, ຫ່າງຈາກຕົວເມືອງຫຼາຍຮ້ອຍໄມ.
ທ່ານ Mannath ກ່າວວ່າຄວາມຢ້ານກົວຂອງຄວາມອຶດຫິວແລະການຕິດເຊື້ອພະຍາດຄໍລະບາດນີ້ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມວຸ້ນວາຍ exodusກຳ ມະກອນຈາກເມືອງຕ່າງໆ.
ກຸ່ມສາດສະ ໜາ ຈັກແມ່ນ ໜຶ່ງ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມຊ່ວຍເຫລືອຄົນງານເຫຼົ່ານີ້.
ວັນທີ 6 ມິຖຸນານີ້, ອົງການ Caritas India, ອົງການຊ່ວຍເຫຼືອອະທິການບໍດີຂອງອິນເດຍ, ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຊາບ a webinar ທີ່ສາດສະຫນາຈັກບັນລຸໄດ້ຫຼາຍກ່ວາ 11 ລ້ານຄົນໃນໄລຍະໄລຍະເວລາລັອກ, ລວມທັງແຮງງານອົບພະຍົບຈໍານວນຫຼາຍ.
ທ່ານ Mannath, ຜູ້ປະສານງານທາງສາສະ ໜາ ຂອງອິນເດຍຫຼາຍກວ່າ 130,000 ຄົນ, ໃນນັ້ນມີແມ່ຍິງເກືອບ 100,000 ຄົນ, ອ້າງວ່າສ່ວນໃຫຍ່ຂອງການບໍລິການນັ້ນໄດ້ຖືກປະຕິບັດໂດຍສາສະ ໜາ.
ແມ່ຍິງແລະຜູ້ຊາຍທີ່ນັບຖືສາສະ ໜາ ໄດ້ພົບກັບຄົນງານທີ່ຂາດເຂີນຢູ່ຕາມຖະ ໜົນ ຫົນທາງ, ໃນເຮືອນທີ່ພັກອາໄສແລະກຸ່ມບ້ານນາໃນເຂດຕ່າງໆຂອງປະເທດ. ໂດຍມີສັງຄະມົນທົນ, ການບໍລິຈາກຂອງປະຊາຄົມແລະອົງການຊ່ວຍເຫລືອ, ພວກເຂົາໄດ້ຈັດຫາທີ່ພັກອາໄສ, ອາຫານແລະເງິນເພື່ອໄປຮອດເຮືອນຂອງພວກເຂົາ.
Mannath ອ້າງວ່າສາສະ ໜາ ກາໂຕລິກໄດ້ເຮັດ "ວຽກງານທີ່ດີເລີດ ສຳ ລັບຄົນທີ່ຂັດສົນທີ່ສຸດໂດຍຜ່ານການຖືກກັກຂັງ." ປະໂລຫິດຂອງພະນັກງານຂາຍຍັງກ່າວອີກວ່າສິ່ງທີ່ສາດສະ ໜາ ໄດ້ເຮັດແມ່ນມີຫຼາຍກວ່າສິ່ງທີ່ປາກົດໃນບົດລາຍງານໃດໆ.
“ ໃນເວລາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮ້ອງຂໍໃຫ້ຜູ້ ນຳ ຊັ້ນສູງ ສຳ ລັບການລາຍງານໂດຍໄວກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ ກຳ ລັງເຮັດຢູ່, ພວກເຮົາໄດ້ຮັບລາຍງານຫຼາຍກວ່າ 750 ລາຍງານ. ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນການບໍລິການຢ່າງກວ້າງຂວາງທີ່ສາດສະ ໜາ ກຳ ລັງສະແດງອອກ,” ລາວບອກ GSR ໃນທ້າຍເດືອນມິຖຸນາ.
Mannath ອະທິບາຍວ່າສາສະ ໜາ ກາໂຕລິກຂອງອິນເດຍຕັດສິນໃຈບໍ່ມີແຜນປະສານງານຂັ້ນສູນກາງເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອ ກຳ ມະກອນ, ແຕ່ໃຫ້ທຶນແກ່ບຸກຄົນແລະໂບດທີ່ຮັບໃຊ້ພວກເຂົາ.
ຫນຶ່ງໃນສາດສະຫນາດັ່ງກ່າວແມ່ນ Loreto Srit Punitha Visuvasam ໃນ Doranda ໃກ້ Ranchi, ນະຄອນຫຼວງຂອງລັດ Jharkhand ທາງພາກຕາເວັນອອກຂອງອິນເດຍແລະເປັນບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງຜູ້ອົບພະຍົບຫລາຍພັນຄົນ.
ໃນຂະນະທີ່ ກຳ ມະກອນເລີ່ມຕົ້ນໄປຮອດລົດບັນທຸກແລະລົດເມ, ແມ່ເຖົ້າ Loreto ໃນວັນທີ 23 ພຶດສະພາໄດ້ໄປທີ່ທາງດ່ວນໃນ Jharkhand ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຫຸ້ມຫໍ່ອາຫານ. ແມ່ຊີພົບເຫັນຫລາຍຄົນຍ່າງໄປຕາມທາງໄກກັບບ້ານ. ທ່ານ Visuvasam ບອກ GSR ໂດຍທາງໂທລະສັບວ່າ "ພວກເຮົາໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາຂຶ້ນລົດເມໄປບ້ານຂອງພວກເຂົາ. *
ນາງກ່າວວ່າພວກເຂົາເຫັນຄົນງານ ກຳ ລັງຫິວໂຫຍ, ຫິວແລະເມື່ອຍແລະເຕົ້າໂຮມກັນຄືກັບສັດຢູ່ໃນລົດບັນທຸກ. ເປັນເວລາຫລາຍອາທິດ, ເອື້ອຍຂອງນາງໄດ້ກິນອາຫານແຕ່ 400 ຫາ 500 ຄົນໃນການຂົນສົ່ງໂດຍສານທຸກໆມື້.
ພວກເຂົາຍັງໄດ້ຮ່ວມມືກັບປະຊາຄົມອື່ນໆ, ເຊັ່ນວ່າ ຜູ້ສອນສາດສະຫນາຂອງສາດສະຫນາຈັກ, ແລະຊາວ ໜຸ່ມ ກາໂຕລິກເພື່ອແຈກຢາຍອາຫານພາຍໃຕ້ການຊີ້ ນຳ ຂອງ Ranchi Archdiocese.
ປະຊາຄົມອີກແຫ່ງ ໜຶ່ງ ໃນ Ranchi, the ເອື້ອຍນ້ອງທັງຫລາຍຂອງ Ursuline ຂອງ Tildonk, ໄດ້ເອື້ອມອອກໄປຫາຜູ້ອົບພະຍົບຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 3 ເດືອນເມສາ. ພວກແມ່ຊີໄດ້ພັກເຊົາຢູ່ໃນໂຮງຮຽນຂອງພວກເຂົາໃນເມືອງ Muri, ບາງບ່ອນ 40 ໄມທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງເມືອງ Ranchi.
"ພວກເຮົາໄດ້ສະ ໜອງ ຄວາມຕ້ອງການພື້ນຖານທັງ ໝົດ ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາເຊັ່ນ: ອາຫານ, ເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງໃຊ້ໃນການຮັກສາຄວາມປອດໄພ," Sr. Suchita Shalini Xalxo, ແຂວງ Ranchi ຂອງປະຊາຄົມກ່າວກັບ GSR ໃນວັນທີ 17 ມິຖຸນາ.
ທ່ານ Xalxo ກ່າວວ່າພວກອົບພະຍົບແມ່ນຢູ່ໃນ“ ສະພາບການຮັກແພງ” ເມື່ອພວກເຂົາໄປຮອດສູນຂອງພວກເຂົາ. “ ຫຼາຍຄົນໄດ້ຍ່າງມາເປັນເວລາສອງຫຼືສາມມື້ໂດຍບໍ່ມີອາຫານ. ບາງຄົນຖືກ ຕຳ ຫຼວດທຸບຕີໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຂ້າມຈາກລັດ ໜຶ່ງ ໄປອີກລັດ ໜຶ່ງ,”
ການຈັດແຈງການຂົນສົ່ງ ສຳ ລັບຜູ້ອົບພະຍົບແມ່ນຄວາມກັງວົນຕົ້ນຕໍ ສຳ ລັບປະຊາຊົນເຊັ່ນ: Sr. Tessy Paul Kalapparambath. ນາງ ເອື້ອຍນ້ອງຜູ້ສອນສາດສະ ໜາ ແຫ່ງອະນາໄມ** ໃນເມືອງ Hyderabad, ເມືອງເອກຂອງລັດ Telangana ໃນພາກຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ຂອງປະເທດອິນເດຍ, ໄດ້ສະ ໜອງ ອາຫານແລະຢາໃຫ້ຜູ້ອົບພະຍົບໃນການເຄື່ອນຍ້າຍ.
ເຮືອນຫຼັງ ໃໝ່ ຂອງພວກເຂົາ, ຕັ້ງຢູ່ໃກ້ທາງຫຼວງ, ໄດ້ແຈກຢາຍອາຫານແລະນ້ ຳ ດື່ມໃຫ້ແກ່ຜູ້ອົບພະຍົບປະມານ 2,000 ຄົນ. ທີມງານຂອງນາງຍັງໄດ້ແຈກຢາຍຊອງອາຫານຢູ່ສະຖານີລົດໄຟ.
ທ່ານ Kalapparambath, ເລຂາທິການຄະນະ ກຳ ມະການແຮງງານຂອງສະພາໂບດກາໂຕລິກຂອງ Telugu, ກ່າວຕໍ່ GSR ວ່າ "ມັນເປັນຄວາມເສົ້າສະຫລົດໃຈທີ່ໄດ້ເຫັນຫລາຍພັນຄົນຫິວແລະຫິວນໍ້າໃນລະດູຮ້ອນນີ້,".
ໃນ Hyderabad, Sr. Lissy Joseph ຂອງຄອບຄົວ ເອື້ອຍນ້ອງທັງຫລາຍຂອງ Maria Bombina ໄດ້ໄປທີ່ສະຖານີລົດເມແລະລົດໄຟໃນຕົ້ນເດືອນເມສາຍ້ອນວ່າສື່ມວນຊົນໄດ້ເລົ່າເລື່ອງຄວາມທຸກຍາກຂອງຜູ້ອົບພະຍົບ. ນາງໄດ້ພົບກັບ ກຳ ມະກອນຈາກ Assam, Jharkhand, Odisha, Uttar Pradesh ແລະ West Bengal - ໄດ້ເຕົ້າໂຮມກັນເປັນກຸ່ມໂດຍບໍ່ມີອາຫານ, ເງິນຫລືທີ່ພັກອາໄສ.
ໂຈເຊັບໄດ້ບອກກັບ GSR ວ່າ "ມັນແມ່ນເລື່ອງທີ່ ໜ້າ ເສົ້າໃຈ."
ກຸ່ມຄົນ ໜຶ່ງ ບອກໂຈເຊັບວ່ານາຍຈ້າງຂອງພວກເຂົາຫາຍຕົວໄປຫຼັງຈາກໄດ້ຂັບພວກເຂົາຢູ່ໃນລົດບັນທຸກໄປເມືອງ Karimnagar ໃນ Telangana ໃກ້ຄຽງ. ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຈັດການຊອກຫາລົດບັນທຸກຄັນອື່ນທີ່ຈະໄປທີ່ Hyderabad, ເຊິ່ງຫ່າງຈາກທາງທິດໃຕ້ປະມານ 100 ໄມ. ໂຈເຊັບໄດ້ພົບກັບພວກເຂົາຫລັງຈາກ ຕຳ ຫຼວດໄດ້ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາກັບໄປບ່ອນທີ່ພວກເຂົາມາຈາກບ່ອນອື່ນ. ໂຈເຊັບໄດ້ກ່າວວ່າ“ ສິ່ງ ທຳ ອິດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດແມ່ນຈັດແຈງອາຫານໃຫ້ພວກເຂົາ.
ສາລາຫຼັງຈາກນັ້ນໄດ້ໄປຫາ ຕຳ ຫຼວດ, ເຊິ່ງປະຕິເສດທີ່ຈະຊ່ວຍເຫຼືອ ກຳ ມະກອນ, ໂດຍກ່າວວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນກັບສິດ ອຳ ນາດຂອງພວກເຂົາ.
ເຊັ່ນດຽວກັບ Jena, ໂຈເຊັບໄດ້ໃຊ້ເຄືອຂ່າຍຂອງນັກເຄື່ອນໄຫວສັງຄົມເພື່ອຊອກຫາຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ສຳ ລັບຜູ້ອົບພະຍົບ. ໂຈເຊັບໄດ້ເຜີຍແຜ່ຮູບພາບຂອງຜູ້ອອກແຮງງານຢູ່ໃນສື່ສັງຄົມແລະທະນາຍຄວາມຂອງແມ່ຍິງໄດ້ຍື່ນຄະດີຕໍ່ ຕຳ ຫຼວດແລະສົ່ງຕໍ່ໄປໃຫ້ຜູ້ເກັບເງິນເມືອງ.
“ ການແບ່ງປັນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຄົນອົບພະຍົບທີ່ບໍ່ດີເຫຼົ່ານີ້ໃນສື່ສັງຄົມຊ່ວຍຫຼາຍ. ສິ່ງຕ່າງໆໄດ້ຍ້າຍໄປແລະຫ້ອງການແຮງງານຂອງລັດໄດ້ຕິດຕໍ່ຫາຂ້ອຍ,” ໂຈເຊັບໄດ້ອະທິບາຍ. ເຈົ້າ ໜ້າ ທີ່ອາວຸໂສຄົນ ໜຶ່ງ ໄດ້ພາພວກຄົນງານໄປບ່ອນພັກເຊົາຊົ່ວຄາວແລະຈັດແຈງລົດເມ XNUMX ຄັນເພື່ອ ນຳ ພວກເຂົາໄປ Odisha.
ແມ່ຊີ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ໃນລັດ Kerala ໄດ້ກຽມພ້ອມຮັບມືກັບບັນຫາແຮງງານເຄື່ອນຍ້າຍ. ປະຊາຄົມຂອງແມ່ຂອງ Carmel ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນ 2008 ໄດ້ CMC ການເຄື່ອນຍ້າຍແຮງງານເຄື່ອນຍ້າຍເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ທີ່ຫຼົບ ໜີ ຈາກຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ຕ້ານຄຣິສຕຽນໃນ Odisha ໃນປີນັ້ນ. ຕໍ່ມາກໍ່ໄດ້ມີການຂະຫຍາຍເພື່ອຊ່ວຍເຫຼືອແຮງງານຈາກລັດອື່ນໆ.
ທ່ານນາງ Merin Chirackal Ayrookaran, ຜູ້ປະສານງານການເຄື່ອນໄຫວດັ່ງກ່າວ, ກ່າວວ່າພວກເຂົາຈັດແຈງບັນດາຄ້າຍພັກການແພດ, ໂທລະໂຄ່ງແລະຜ່ານໄປ ສຳ ລັບຄົນງານທີ່ຕົກຄ້າງຢູ່ໃນບ້ານ.
ທີ່ເດລີ, ຫົວໃຈອັນສັກສິດ ທ່ານ Celine George Kanattu ແມ່ນ ໜຶ່ງ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອົບພະຍົບທີ່ຂາດເຂີນ. ນາງເລີ່ມຊ່ວຍເຫລືອ ກຳ ມະກອນຫຼັງຈາກທີ່ຄົນງານບ້ານ ຈຳ ນວນ ໜຶ່ງ ມາຫານາງເພື່ອຫາອາຫານ. ໂດຍໄດ້ຮັບການສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ຈາກຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດແລະປະຊາຄົມຂອງນາງ, ທີມງານຂອງນາງໄດ້ຈັດຫາອາຫານ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ໜ້າ ກາກແລະສຸຂາພິບານໃຫ້ຜູ້ອົບພະຍົບປະມານ 600 ຄົນ.
ໜຶ່ງ ໃນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກ Kanattu ແມ່ນ Jameel Ahmed, ຊາວມຸສລິມຜູ້ທີ່ຂັບຂີ່ລົດສາມລໍ້. ພໍ່ຂອງສີ່ຄົນເວົ້າວ່າຄອບຄົວຂອງລາວຈະຕາຍຍ້ອນຄວາມອຶດຫິວຖ້າຫາກແມ່ຊີຂອງຊາວກາໂຕລິກບໍ່ໄດ້ສະ ໜອງ ເຄື່ອງອາຫານໃຫ້ພວກເຂົາ.
ຄວາມຮູ້ສຶກຄ້າຍຄືກັນໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ ຊິດສະເຕີ Anne Jesus Mary, ຜູ້ ອຳ ນວຍການສູນພັດທະນາໃນ Jashpur, ເມືອງຂອງລັດ Chhattisgarh ໃນພາກກາງຂອງອິນເດຍ.
ນາງກ່າວວ່າບາງຄັ້ງຄົນອົບພະຍົບຈະຈັບເອົາອາຫານຈາກມືຂອງນາງໄປກິນແລະທັນທີ. “ ພວກເຂົາອາດຈະເວົ້າວ່າ 'ມາດາມ, ດຽວນີ້ພວກເຮົາສາມາດກ້າວຕໍ່ໄປໄດ້. ພວກເຮົາຫວັງວ່າຈະພົບຜູ້ຄົນຫລາຍໆຄົນຄືກັບທ່ານໃນການເດີນທາງຂອງພວກເຮົາ, '” ຜູ້ສອນສາດສະ ໜາ Franciscan of Mary nun ບອກ GSR.
ກຳ ມະກອນຫຼາຍຄົນໄດ້ເກັບຮັກສາສາຍ ສຳ ພັນຂອງພວກເຂົາຕໍ່ແມ່ເຖົ້າຫລັງຈາກຮອດບ້ານ.
Jena ໄດ້ສ້າງກຸ່ມ WhatsApp ກັບຜູ້ທີ່ນາງໄດ້ຊ່ວຍ. “ ພວກເຂົາໃຊ້ ໝາຍ ເລກຂອງຂ້ອຍເປັນສາຍຊ່ວຍເຫລືອ. ຂ້ອຍໄດ້ຮັບການໂທຫຼາຍ. ໃນບາງຄັ້ງ, ຂ້ອຍສາມາດເຂົ້ານອນພຽງແຕ່ຫຼັງຈາກ 2:30 ໂມງເຊົ້າເທົ່ານັ້ນຂ້ອຍຮັບປະກັນການກັບມາຂອງຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ຕ້ອງການກັບບ້ານຢ່າງປອດໄພ.”
ນາງຍັງໄດ້ເອົາຮູບຖ່າຍຂອງເດັກຍິງທີ່ຮ້ອງໄຫ້ນີ້ເປັນຮູບສະແດງ WhatsApp ຂອງນາງ. ນາງກ່າວວ່າ“ ຂ້ອຍຈະຮັກສາມັນໄວ້ຈົນກວ່າແຮງງານອົບພະຍົບຄົນສຸດທ້າຍຈະຮອດບ້ານ,” ນາງຢືນຢັນ.[Jessy Joseph ແມ່ນນັກຂຽນອິດສະຫຼະທີ່ນິວເດລີ. ເລື່ອງນີ້ແມ່ນສ່ວນ ໜຶ່ງ ຂອງການຮ່ວມມືລະຫວ່າງ GSR ແລະ ເລື່ອງຂອງປະເທດອິນເດຍ, ປະຕູຂ່າວທີ່ຕັ້ງຢູ່ New Delhi ເຊິ່ງສຸມໃສ່ຂ່າວສັງຄົມແລະສາດສະ ໜາ.]