(vovworld)- ຈີນ ບໍ່ພຽງແຕ່ຕັ້ງຮ້ານເຈາະນ້ຳມັນໄຮຢາງ 981 ຢ່າງຜິດກົດໝາຍຢູ່ເຂດເສດຖະກິດຈຳເພາະ ແລະ ໄຫລ່ທະວີບຂອງຫວຽດນາມເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງຮຽກສິດທວງເອົາອະທິປະໄຕສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາຂອງຫວຽດນາມ. ໃນເອກະສານສະເຫນີ ສປຊ ປະກາດຢ່າງເປັນທາງການຫວ່າງແລ້ວນີ້, ຫວຽດນາມ ຢືນຢັນອະທິປະໄຕຢ່າງແຮງຂອງຕົນສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ແລະ ຖະແຫລງບັນດາຄຳຮຽກສິດຂອງຈີນ ສຳລັບໝູ່ເກາະນີ້ ນັ້ນແມ່ນບໍ່ມີພື້ນຖານດ້ານກົດໝາຍ ແລະ ປະຫວັດສາດ.
ກະຊວງການຕ່າງປະເທດຫວຽດນາມ ຢືນຢັນວ່າ: ປະເທດສາທາລະນະລັດສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ ປະຕິເສດທັງໝົດ, ນັບທັງໃນຄວາມຈິງກໍຄືດ້ານກົດໝາຍ, ຄຳຮຽກສິດອະທິປະໄຕຂອງຈີນສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ(ຊື່ງຝ່າຍຈີນເອີ້ນວ່າ ຊານຊາ) ທີ່ຍົກອອກໃນບັນດາເອກະສານຕິດຄັດກັບບັນດາຈົດໝາຍລົງວັນທີ 22/5/2014 ແລະ ວັນທີ 9/6/2014 ຂອງທູດຊົ່ວຄາວຄະນະຜູ້ຕາງຫນ້າຂອງ ສປ ຈີນ ປະຈຳ ສປຊ ສົ່ງເຖິງທ່ານເລຂາທິການໃຫຍ່ ສປຊໃນເອກະສານ A/68/887 ແລະ A 68/907 ຍ້ອນບັນດາສາຍເຫດດັ່ງນີ້:
ຖະແຫລງການອະທິປະໄຕຂອງຈີນບໍ່ເອກະພາບກັບບັນດາເອກະສານປະຫວັດສາດ
ບັນດາເອກະສານຊື່ງຝ່າຍຈີນ ຍົກອອກມາບໍ່ພິສູດໄດ້ວ່າ ຈີນ ໄດ້ສ້າງອະທິປະໄຕສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ເມື່ອໝູ່ເກາະແຫ່ງນີ້ ຍັງແມ່ນຜືນແຜ່ນດິນບໍ່ມີເຈົ້າຂອງ. ກົງກັນຂ້າມ, ບັນດາເອກະສານປະຫວັດສາດໃຫ້ເຫັນວ່າ: ຈີນ ເຂົ້າໃຈວ່າ ອະທິປະໄຕຂອງເຂົາເຈົ້າບໍ່ລວມມີໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ຈັກເທື່ອ. ພິເສດ ໃນທົດສະວັດທ້າຍຂອງສັດຕະວັດທີ 19 ເມື່ອກຳປັ່ນ Bellona ແລະ Umeji Maru ຖືກຈົມນ້ຳຢູ່ ຮວ່າງຊາ ແລະ ຖືກຊາວປະມົງຈີນປຸ້ນສະດົມຊັບສິນ, ຈີນຖືວ່າ ໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ແມ່ນຜືນແຜ່ນດິນບໍ່ມີເຈົ້າຂອງ, ບໍ່ຂຶ້ນກັບຈີນ, ສະນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ກໍລະນີຊາວຈີນປຸ້ນສະດົມຊັບສິນ.
ໃນຂະນະນັ້ນ, ຫວຽດນາມ ໄດ້ສ້າງອະທິປະໄຕສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ນັບແຕ່ເມື່ອໝູ່ເກາະແມ່ນຜືນແຜ່ນດິນບໍ່ມີເຈົ້າຂອງ. ໃນສັດຕະວັດທີ 17, ບັນດາສະໄຫມລາຊະວົງ ຫງວຽນຂອງຫວຽດນາມ ໄດ້ຈັດຕັ້ງການເຄື່ອນໄຫວຂຸດຄົ້ນສິນທະເລຢູ່ບັນດາເກາະທີ່ຂຶ້ນກັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ, ຈັດຕັ້ງການວັດແທກໄລຍະທາງໃນການເດີນເຮືອ ແລະ ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພໃຫ້ແກ່ບັນດາກຳປັ່ນ, ເຮືອ ຂອງປະເທດອື່ນໄປມາຢູ່ບໍລິເວນໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ. ບັນດາການເຄື່ອນໄຫວດັ່ງກ່າວລ້ວນແຕ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນບັນດາເອກະສານທາງການ ໂດຍບັນດາສະໄຫມລາຊະວົງ ຂອງຫວຽດນາມ ປະກາດໃຊ້ ປະຈຸບັນພວມໄດ້ຮັບການຮັກສາໄວ້ຢູ່ຫວຽດນາມ.
ພາຍຫລັງ ຝລັ່ງ ແລະ ຫວຽດນາມ ລົງນາມໃນສັນຍາປົກປ້ອງເມື່ອວັນທີ 15/3/1874 ແລະ ວັນທີ 6/6/1884, ຝລັ່ງ ໄດ້ຕາງຫນ້າໃຫ້ຫວຽດນາມ ສືບຕໍ່ປະຕິບັດອະທິປະໄຕສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ແລະ ຖະແຫລງຄັດຄ້ານບັນດາການກະທຳລ່ວງລ້ຳຂອງຈີນ. ຝລ່ັງ ໄດ້ດຳເນີນບັນດາການເຄື່ອນໄຫວປະຕິບັດອະທິປະໄຕສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ຄື: ກໍ່ສ້າງ ແລະ ນຳໃຊ້ໂຄມໄຟທະເລ ແລະ ສະຖານີອຸຕຸນິຍົມ, ສ້າງຕັ້ງບັນດາສາຂາປົກຄອງຂຶ້ນກັບແຂວງ ເທື່ອທຽນ(ອານນາມ), ອອກໃບລາຍເກີດໃຫ້ແກ່ພົນລະເມືອງຫວຽດນາມ ທີ່ກຳເນີດຢູ່ໝູ່ເກາະແຫ່ງນີ້.
ອະທິປະໄຕຂອງຫວຽດນາມສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ຈາກສາກົນ
ກ່ອນ ແລະ ຫລັງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 2 ສິ້ນສຸດລົງ, ບັນຫາອະທິປະໄຕສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ກໍຄື ເຈື່ອງຊາ ຖືກຍົກອອກພິຈາລະນາເປັນຫລາຍຄັ້ງໃນກອງປະຊຸມສາກົນ. ທີ່ກອງປະຊຸມ Cairo ເມື່ອປີ 1943, ກອງປະຊຸມ Potsdam ປີ 1945, ຜູ້ຕາງຫນ້າຝ່າຍຈີນ ໃນຄາວນັ້ນແມ່ນ ຈຽງໄຄເຊັກ, ມີຫນ້າຢູ່ກອງປະຊຸມ, ບໍ່ໄດ້ເຕື້ອງເຖິງອະທິປະໄຕຂອງຈີນ ສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ແລະ ເຈື່ອງຊາ. ທີ່ກອງປະຊຸມສັນຕິພາບ San Francisco ເມື່ອປີ 1951, 51 ປະເທດເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມ ລ້ວນແຕ່ເຫັນດີຕໍ່ຖະແຫລງຮັບຮູ້ອະທິປະໄຕຍາວນານຂອງຫວຽດນາມສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ແລະ ເຈື່ອງຊາ ໂດຍທ່ານ ເຈີນວັນຫືວ, ຫົວຫນ້າຄະນະຜູ້ແທນຫວຽດນາມ ຍົກອອກໃນກອງປະຊຸມ. ກອງປະຊຸມ ເຊີແນວ ປີ 1954 ກ່ຽວກັບການຟື້ນຟູສັນຕິພາບຢູ່ ອິນດູຈີນ ກໍໄດ້ຢືນຢັນບັນດາຝ່າຍເຂົ້າຮ່ວມເຄົາລົບເອກະລາດ ແລະ ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນຂອງຫວຽດນາມ, ລວມມີ ສອງໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ແລະ ເຈື່ອງຊາ ໂດຍກຳລັງຕ່າງໆຂອງຝລັ່ງ ແລະ ຫວຽດນາມ ຄຸ້ມຄອງ. ຈີນ ແມ່ນຫນຶ່ງໃນບັນດາປະເທດເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມສາກົນກ່ຽວກັບອິນດູຈີນ ຢູ່ ກອງປະຊຸມເຊີແນວ ປີ 1954 ໄດ້ເຂົ້າໃຈສິ່ງນີ້ຢ່າງຈະແຈ້ງ.
ນຳໃຊ້ກຳລັງອາວຸດຢືດຄອງ, ຈີນບໍ່ສາມາດມີອະທິປະໄຕຢູ່ໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາໄດ້
ຈີນ ໄດ້ລ່ວງລ້ຳໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາຢ່າງຜິດກົດໝາຍເປັນສອງຄັ້ງ. ປີ 1956, ສວຍໃຊ້ໂອກາດທີ່ຝລ່ັງຖອນອອກຈາກຫວຽດນາມ, ຈີນ ໄດ້ຢືດຄອງກຸ່ມເກາະທາງທິດຕາເວັນອອກໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ. ອຳນາດການປົກຄອງ ສາທາລະນະລັດ ຫວຽດນາມ ໄດ້ຄັດຄ້ານຢ່າງແຮງການຢືດຄອງນີ້. ປີ 1959, ມີນາຍທະຫານຈີນກຸ່ມຫນຶ່ງ ປອມຕົວເປັນຊາວປະມົງ ມີກົນອຸບາຍບຸກເຂົ້າກຸ່ມເກາະທາງທິດຕາເວັນຕົກໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ໄດ້ຖືກກຳລັງຂອງອຳນາດການປົກຄອງ ສາທາລະນະລັດຫວຽດນາມ ທັບມ້າງ. ປີ 1974, ໂດຍສວຍໃຊ້ສະພາບການສົງຄາມຢູ່ຫວຽດນາມ, ຈີນ ໄດ້ບຸກໂຈມຕີ ແລະ ຢືດຄອງສິດຄວບຄຸມ ຮ່ວາງຊາ ຈາກອຳນາດການປົກຄອງ ສາທາລະນະລັດຫວຽດນາມ. ນີ້ແມ່ນເປັນຄັ້ງທຳອິດ ຈີນ ຢືດຄອງດ້ວຍກຳລັງອາວຸດໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາທັງໝົດ.
ອີງຕາມກົດໝາຍສາກົນ, ເລື່ອງຢືດຄອງຜືນແຜ່ນດິນຂອງປະເທດຫນຶ່ງທີ່ມີອະທິປະໄຕດ້ວຍກຳລັງອາວຸດ ແມ່ນການກະທຳຜິດກົດໝາຍ ແລະ ບໍ່ແມ່ນພື້ນຖານເພື່ອທວງເອົາອະທິປະໄຕ. ສະນັ້ນ ອະທິປະໄຕຂອງຫວຽດນາມ ສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ ຍັງຄົງໄດ້ຮັບການຮັກສາ ແລະ ບໍ່ຖືກປ່ຽນແທນຈາກການຢືດຄອງດ້ວຍກຳລັງອາວຸດຂອງຈີນ.
ຫວຽດນາມບໍ່ທັນຮັບຮອງອະທິປະໄຕຂອງຈີນສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາຈັກເທື່ອ
ກະຊວງການຕ່າງປະເທດຫວຽດນາມ ຢືນຢັນ ຈີນ ໄດ້ຕັ້ງໃຈເສກສັນປັ້ນແຕ່ງປະຫວັດສາດ ແລະ ອະທິບາຍຢ່າງຜິດພາດກ່ຽວກັບປະຫວັດສາດເມື່ອອີງໃສ່ຈົດໝາຍຂອງທ່ານອະດີດນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຟ້າມວັນດົງ ເມື່ອປີ 1958 ແລະ ເອກະສານ, ສິ່ງພິມບາງສະບັບຊື່ງຖືກພິມຈຳຫນ່າຍຢູ່ ຫວຽດນາມ ກ່ອນປີ 1975 ເພື່ອປັບປຸງຄຳຮຽກສິດຂອງຈີນ ສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາ. ຈົດໝາຍຂອງອະດີດນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ຟ້າມວັນດົງ ບໍ່ເວົ້າເຖິງອະທິປະໄຕສຳລັບໝູ່ເກາະຮ່ວາງຊາຫລື ເຈື່ອງຊາ. ຖະແຫລງການນັ້ນກ່ຽວຂ້ອງເຖິງບັນດາເຂດທະເລ, ບໍ່ແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາຜືນແຜ່ນດິນ. ຄວາມຈິງ, ບັນດາຂໍ້ສະຫລຸບຊື່ງຈີນ ຍົກອອກໃນປະຈຸບັນ ພວມຂັດແຍ້ງກັບບັນດາຄຳກ່າວປາໄສຂອງຈີນ, ໃນນັ້ນ ມີບົດປາໄສຂອງການນຳຈີນ ເຕີງສຽວຜິງ ເມື່ອ ເດືອນ 9/1975 ທີ່ວ່າ, ສອງປະເທດຫວຽດນາມ ແລະ ຈີນ ຄວນຮັບຮອງເອົາຫລັກການເຈລະຈາມິດຕະພາບເພື່ອແກ້ໄຂຄວາມບໍ່ລົງລອຍກັນ. ສະນັ້ນ ຈີນ ຄວນເຄົາລົບຄວາມຈິງປະຫວັດສາດ ແລະ ເຈລະຈາກັບຫວຽດນາມກ່ຽວກັບບັນຫາໝູເກາະຮ່ວາງຊາຢ່າງເຂັ້ມງວດ.