ເຖິງວ່າໃນປີ 2012 ຫວຽດນາມ ໄດ້ບັນລຸບັນດາຜົນສຳເລັດອັນຕັ້ງໜ້າພໍສົມຄວນກໍ່ຕາມ, ແຕ່ກ້າວເຂົ້າປີ 2013, ຫວຽດນາມກໍ່ຍັງຕ້ອງສືບຕໍ່ປະເຊີນໜ້າກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ສິ່ງທ້າທາຍຫຼາຍຢ່າງ.
ເພື່ອບັນລຸຈຸດໝາຍສັງລວມທີ່ວາງອອກມາສຳລັບປີ 2013, ຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຄວາມມານະພະຍາຍາມຢ່າງສູງຂອງທົ່ວພັກ, ທົ່ວປວງຊົນ, ທົ່ວກອງທັບ, ຂອງທົ່ວທັງລະບົບການເມືອງ ເພື່ອປະຕິບັດຢ່າງຄົບຊຸດບັນດາໜ້າທີ່ທີ່ໄດ້ວາງອອກມາ. ໃນນັ້ນ ຕ້ອງສຸມໃສ່ປະຕິບັດເປັນຢ່າງດີບັນດາວຽກງານຈຸດໜັກລຸ່ມນີ້:
ຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງລະບຽບກົດໝາຍ ແລະ ຄວາມສາມາດກະທົບຕອບຂອງນະໂຍບາຍ, ສ້າງຄວາມເຊື່ອຖືໃຫ້ແກ່ຕະຫຼາດ
ລະບຽບກົດໝາຍເປັນປັດໃຈສຳຄັນອັນດັບໜຶ່ງໃນການຈັດແບ່ງ ແລະ ນຳໃຊ້ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນບັນດາແຫຼ່ງພະລັງ, ຮັກສາສະຖຽນລະພາບເສດຖະກິດມະຫາພາກ ແລະ ການເຕີບໂຕແບບຍືນຍົງ. ລະບຽບກົດໝາຍມີຄຸນນະພາບສູງ ພ້ອມດ້ວຍລະບຽບການບໍລິຫານແບບງ່າຍດາຍ, ເປີດເຜີຍ, ໂປ່ງໃສ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບອະທິບາຍກ່າວແຈ້ງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຈະສ້າງສະພາບແວດລ້ອມສະດວກດີໃຫ້ແກ່ການລົງທຶນທຸລະກິດ, ກີດກັ້ນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ການຟຸມເຟືອຍ, ປະກອບສ່ວນສຳຄັນເຂົ້າໃນການຍົກສູງຄວາມສາມາດແກ່ງແຍ້ງລວມ ຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດ. ອັນນີ້ຍັງເປັນເງື່ອນໄຂເພື່ອຈັດວາງສັບຊ້ອນໂຄງປະກອບເສດຖະກິດຄືນໃໝ່ ແລະ ຫັນປ່ຽນຕົວແບບເຕີບໂຕເສດຖະກິດມີປະສິດທິຜົນ.
ເພື່ອສ້າງໃຫ້ມີລະບຽບກົດໝາຍ ແລະ ນະໂຍບາຍທີ່ດີນັ້ນ ແມ່ນຕ້ອງຢຶດໝັ້ນໃນທັດສະນະຂອງພັກ ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ, ເລີ່ມຈາກຄວາມຕ້ອງການພັດທະນາ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນ. ຕ້ອງເຮັດໃຫ້ນະໂຍບາຍມີລັກສະນະຄາດຄະເນ ແລະ ສະຖຽນໝັ້ນສູງກວ່າເກົ່າ ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນ ແລະ ວິສາຫະກິດວາງແຜນລົງທຶນ, ຈັດແບ່ງແຫຼ່ງພະລັງ ແລະ ຄິດໄລ່ປະສິດທິຜົນລ່ວງໜ້າໄດ້. ຈະບໍ່ປະກາດໃຊ້ນະໂຍບາຍ ຖ້າຫາກຍັງບໍ່ທັນກຳນົດຢ່າງຈະແຈ້ງແບບວິທີການປະຕິບັດ ແລະ ຄວາມສາມາດຕິດຕາມກວດກາ. ຕ້ອງຄິດໄລ່ປະສິດທິຜົນສັງຄົມໃນເມື່ອປະຕິບັດ, ຕ້ອງຜ່ານຜົ້ນສະພາບການທີ່ວ່າ ມີຫຼາຍນະໂຍບາຍ ເຊິ່ງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍປະຕິບັດພັດສູງກວ່າຜົນປະໂຫຍດການພັດທະນາ.
ໃນເງື່ອນໄຂໂລກາພິວັດ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນນັບມື້ນັບກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງ, ທຸກການຜັນປ່ຽນຂອງຕະຫຼາດໂລກກໍ່ລ້ວນແຕ່ກະທົບຢ່າງໄວທີ່ສຸດ ແຂງແຮງທີ່ສຸດເຖິງເສດຖະກິດພາຍໃນປະເທດ, ພິເສດແມ່ນໃນສະພາບການທີ່ໃນໂລກຍັງມີເຫດບັງເອີນຫຼາຍຢ່າງ ທີ່ຄາດຄະເນຍາກ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນ ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຕ້ອງມີການກະທົບຕອບນະໂຍບາຍ ຢ່າງໄວ ແລະ ສົມເຫດສົມຜົນ.
ໃນຊຸມປີທີ່ຜ່ານມາ, ບໍ່ແມ່ນວ່າເວລາໃດພວກເຮົາກໍ່ເຮັດວຽກນີ້ໄດ້ເປັນຢ່າງດີ, ໃນບາງກໍລະນີ ພວກເຮົາບໍ່ພຽງແຕ່ບໍ່ຍາດແຍ່ງໄດ້ໂອກາດ, ບໍ່ຈຳກັດຫລຸດຜ່ອນການກະທົບຫຍໍ້ທໍ້ຈາກພາຍນອກ ຫາກຍັງກໍ່ໃຫ້ເກີດການກະທົບກະເທືອນ (shock) ຄັ້ງໃໝ່. ເພື່ອຄອບງຳຈຳກັດສະພາບການດັ່ງກ່າວນີ້, ຕ້ອງມີຮາກຖານລະບຽບກົດໝາຍໜັກແໜ້ນ, ມີໂຄງປະກອບເສດຖະກິດ ແລະ ຕົວແບບເຕີບໂຕເສດຖະກິດທີ່ມີປະສິດທິຜົນ. ແຕ່ຫາກວ່າ, ບໍ່ມີລະບຽບກົດໝາຍໃດທີ່ສາມາດກວມລວມທຸກໆປະກົດການເສດຖະກິດໄດ້, ເປັນຕົ້ນແມ່ນໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍການຜັນປ່ຽນ ເຫດບັງເອີນປັດຈຸບັນ. ຢາກມີການກະທົບຕອບນະໂຍບາຍທີ່ດີ, ຕ້ອງເຄົາລົບນັບຖືກົດເກນເສດຖະກິດ, ຍົກສູງຄວາມສາມາດການຄາດຄະເນ, ຄິດໄລ່ຢ່າງຄົບຖ້ວນເຖິງການກະທົບຕອບຂອງຕະຫຼາດ ແລະ ບັນດາຜົນຢ້ອນຫຼັງທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນ. ການປະກາດໃຊ້ ຫຼືດັດສົມນະໂຍບາຍບໍ່ໄດ້ພາໃຫ້ເກີດການຜັນປ່ຽນໃຫຍ່, ເປັນຜົນສະທ້ອນຫຍໍ້ທໍ້ຕໍ່ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງວິສາຫະກິດ.
ກຳກັບນະໂຍບາຍເງິນຕາຕາມສັນຍານຂອງຕະຫຼາດ ແລະ ຕາມເງິນເຟີ້ຈຸດໝາຍ. ສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນນະໂຍບາຍເງິນຕາ ກັບ ນະໂຍບາຍການເງິນປະຈຳປີ
ໃນເງື່ອນໄຂງົບປະມານຖືກຈຳກັດ, ເທສະຂອງນະໂຍບາຍການເງິນປະຈຳປີຖືກຮັດແຄບ, ນະໂຍບາຍເງິນຕາມີບົດບາດສຳຄັນທີ່ສຸດໃນການຈຳກັດເງີນເຟີ້, ຊຸກຍູ້ການຈະເລີນເຕີບໂຕເສດຖະກິດ. ບົນຫຼັກການປະຕິບັດນະໂຍບາຍເງິນຕາຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ, ຕ້ອງດັດສົມຢ່າງໄຫວພິບ, ຮັບປະກັນຮັກສາລະດັບດອກເບັ້ຍ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບເງິນເຟີ້ຈຸດໝາຍ. ຊີ້ນຳຢ່າງເດັດດ່ຽວຕໍ່ການແກ້ໄຂໜີ້ສິນທີ່ເຮິຮ້າຍ ເພື່ອຊ່ວຍຂຸດຄົ້ນແຫຼ່ງທຶນໃຫ້ພື້ນຖານເສດຖະກິດ.
ໃນເງື່ອນໄຂທີ່ ລວມຍອດຄວາມຕ້ອງການຖືກຫລຸດຜ່ອນລົງ, ການແກ້ໄຂໜີ້ສິນທີ່ເຮິຮ້າຍ ຕ້ອງການມີເວລາ, ການເຕີບໂຕສິນເຊື່ອໃນຊຸມເດືອນຕົ້ນປີອາດຈະຍັງຕ່ຳນັ້ນ, ນະໂຍບາຍການເງິນປະຈຳປີມີບົດບາດຕັດສິນໃນການສ້າງຄວາມຕ້ອງການໃຫ້ພື້ນຖານເສດຖະກິດ. ຕ້ອງຮີບຜັນຂະຫຍາຍບັນດາໂຄງການລົງທຶນຕາມແຜນການ ແນໃສ່ເພີ່ມລວມຍອດຄວາມຕ້ອງການຂຶ້ນໂດຍໄວ ເພື່ອກະຕຸກຊຸກຍູ້ພື້ນຖານເສດຖະກິດ, ສ້າງການກະທົບແຜ່ລາມໄປສູ່ການຜະລິດ ທຸລະກິດ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງວິສາຫະກິດ. ໃນຂະບວນວິວັດການປະຕິບັດແຜນການ ຕ້ອງສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງນະໂຍບາຍການເງິນປະຈຳປີ ແລະ ນະໂຍບາຍເງິນຕາ ເພື່ອດັດສົມລວມຍອດຄວາມຕ້ອງການ, ຮັບປະກັນຈຳກັດເງິນເຟີ້ໃຫ້ຕ່ຳກວ່າປີກ່ອນ ແລະ ຊຸກຍູ້ການຈະເລີນເຕີບໂຕເສດຖະກິດໃຫ້ສູງກວ່າປີ 2012.
ແກ້ໄຂຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຊ່ວຍໃຫ້ການຜະລິດ ແລະ ຊ່ວຍໜູນໃຫ້ຕະຫຼາດ
ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ທີ່ສຸດເຖິງບັນດາວິທີແກ້ໄຂຊ່ວຍສ້າງຄວາມຕ້ອງການ, ບົນພື້ນຖານສ້າງຄວາມຕ້ອງການ ເພື່ອເປີດແຫຼ່ງສະໜອງໃຫ້ລຸລ່ວງ; ທິດບຸລິມະສິດຂອງນະໂຍບາຍການເງິນປະຈຳປີ ແລະ ນະໂຍບາຍເງິນຕາແມ່ນແນໃສ່ບັນດາເປົ້າໝາຍ, ບັນດາຂົງເຂດທີ່ມີລະດັບເພີ່ມຄວາມຕ້ອງການສູງ. ນັ້ນແມ່ນຂົງເຂດການກະສິກຳ, ຊາວກະສິກອນ, ຊົນນະບົດ, ເປີດກວ້າງຕະຫຼາດສົ່ງນອກ, ພັດທະນາພື້ນຖານໂຄງລ່າງເສດຖະກິດສັງຄົມ, ເຮືອນຢູ່ສັງຄົມ, ຫໍພັກທີ່ກິນນອນ… ນີ້ກໍ່ແມ່ນວິທີແກ້ໄຂໜຶ່ງ ເພື່ອປົວແປງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ບັນດາເປົ້າໝາຍທີ່ຍັງມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ.
ໃນກຳນົດລາຍຈ່າຍງົບປະມານລື່ນກາຍລະດັບທີ່ໄດ້ຮັບຮອງແລ້ວນັ້ນ ຕ້ອງຊອກຫາບັນດາແຫຼ່ງພະລັງເພື່ອເພີ່ມລວມຍອດຄວາມຕ້ອງການ, ຊ່ວຍໜູນຕະຫຼາດ; ປະກາດໂດຍໄວບັນດາມາດຕະການກ່ຽວກັບພາສີອາກອນ ເພື່ອລົດຜ່ອນຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃຫ້ວິສາຫະກິດ. ເພີ່ມແຫຼ່ງສະໜອງສິນເຊື່ອດ້ວຍກຳນົດເວລາຍາວກວ່າ ແລະ ອັດຕາດອກເບັ້ຍຕ່ຳກວ່າໃຫ້ຜູ້ຊື້ເຮືອນເພື່ອຢູ່ ແນໃສ່ລົດຜ່ອນຈຳນວນອະສັງຫາລິມມະຊັບຄ້າງສາງ. ຊ່ວຍໜູນຢ່າງເໝາະສົມ, ນັບທັງການຂີດຂັ້ນໜີ້ສິນໄວ້, ໃຫ້ບັນດາວິສາຫະກິດທີ່ພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຊົ່ວຄາວ. ປະກາດໃຊ້ກົນໄກໃໝ່ ກ່ຽວກັບການຮັບປະກັນສິນເຊື່ອມ ໃຫ້ວິສາຫະກິດຂະໜາດກາງ ແລະ ນ້ອຍ. ສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງບັ້ນຂົນຂວາຍ ຄົນຫວຽດນາມນິຍົມໃຊ້ສິນຄ້າຫວຽດນາມ. ເດັດດ່ຽວສະກັດກັ້ນການຄ້າຂາຍເຖື່ອນ, ການຂາເຂົ້າບັນດາປະເພດສິນຄ້າທີ່ບໍ່ຮັບປະກັນມາດຕະຖານເຕັກນິກ ແລະ ຫຼັກອານາໄມ, ຄວາມປອດໄພ ແລະ ການກັນພະຍາດ.
ຍູ້ແຮງການປະຕິຮູບລະບຽບການບໍລິຫານ, ເຊີດຊູນ້ຳໃຈຮັບຜິດຊອບຂອງພະນັກງານ, ລັດຖະກອນໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ການງານລວມ
ມີລະບຽບກົດໝາຍ ແລະ ນະໂຍບາຍດີແມ່ນສຳຄັນທີ່ສຸດ ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນພໍເທື່ອ. ລະບຽບກົດໝາຍ ແລະ ນະໂຍບາຍໄດ້ຮັບການປະຕິບັດໂດຍຜ່ານລະບຽບການບໍລິຫານ ແລະ ຖັນແຖວພະນັກງານ ລັດຖະກອນ. ນີ້ກໍ່ແມ່ນຂອດທີ່ເຄີຍເກີດປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້. ເດັດຂາດຕ້ອງລົບລ້າງບັນດາລະບຽບການທີ່ບໍ່ຈຳເປັນ, ເພີ່ມທະວີລະບຽບວິໄນ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພະນັກງານ ລັດຖະກອນໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ການງານລວມ ແລະ ປະຕິບັດວິໄນຢ່າງເຂັ້ນງວດຕໍ່ບັນດາການກະທຳລົບກວນປະຊາຊົນ. ເປີດກວ້າງການປະຕິບັດກົນໄກ “ປະຕູດຽວ”, “ປະຕູດຽວເຊື່ອມໂຍງລຸລ່ວງ” ຢູ່ທຸກໆເມືອງ.
ບັນດາອົງການບໍລິຫານລັດຕ້ອງປະກາດຢ່າງເປີດເຜີຍທຸກໆ ລະບຽບການບໍລິຫານ ພ້ອມດ້ວຍລຳດັບດຳເນີນ ແລະ ກຳນົດເວລາແກ້ໄຂຢ່າງລະອຽດ, ຮັບປະກັນມີຄວາມກ້າວໜ້າ ເຊິ່ງປະຊາຊົນ ແລະ ວິສາຫະກິດສາມາດປຽບທຽບໄດ້. ພະນັກງານ ລັດຖະກອນຕ້ອງຮັບຮູ້ຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າ ໃນການພົວພັນການງານລວມ ປະຊາຊົນເປັນເຈົ້າຂອງສິດອຳນາດ ສ່ວນພະນັກງານລັດຖະກອນເປັນຜູ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ, ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ.
ບັນດາກະຊວງ, ຂະແໜງການ, ທ້ອງຖິ່ນ ຕ້ອງຕິດຕາມກວດກາຢ່າງເຄັ່ງຄັດຕໍ່ການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບຂອງພະນັກງານລັດຖະກອນ ທີ່ສັງກັດຂະແໜງການ, ທ້ອງຖິ່ນຕົນ. ເພີ່ມທະວີການກວດກາ ຕໍ່ການຫັນເປັນງ່າຍດາຍລະບຽບການບໍລິຫານຢູ່ຂັ້ນຕ່າງໆ ແລະ ປະກາດດັດຊະນີການປະຕິຮູບການບໍລິຫານຢູ່ທ້ອງຖິ່ນຕ່າງໆ.
ຍູ້ແຮງວິວັດທະນາການຈັດວາງສັບຊ້ອນໂຄງປະກອບພື້ນຖານເສດຖະກິດຄືນໃໝ່
ປະຕິບັດການຈັດວາງສັບຊ້ອນໂຄງປະກອບບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງສິນເຊື່ອຢ່າງຮີບດ່ວນ ໂດຍຕິດແໜ້ນກັບການແກ້ໄຂໜີ້ສິນເຮິຮ້າຍ. ນີ້ແມ່ນສອງຂະບວນວິວັດທີ່ມີການພົວພັນແໜ້ນແຟ້ນ ແລະ ກະທົບຊຶ່ງກັນແລະກັນ. ການແກ້ໄຂໜີ້ສິນເຮິຮ້າຍຕ້ອງໄດ້ປະຕິບັດຕາມຫຼາຍວິທີການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ຢູ່ໃນແຕ່ລະອົງການຈັດຕັ້ງສິນເຊື່ອ ກໍ່ຄືຢູ່ໃນລະດັບຊາດ, ໃນທົ່ວພື້ນຖານເສດຖະກິດ. ນີ້ແມ່ນວຽກງານທີ່ສັບສົນທີ່ສຸດ, ຖ້າຫາກບໍ່ຜັນຂະຫຍາຍໃນທັນທີທັນໃດ, ໜີ້ສິນເຮິຮ້າຍຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕື່ມອີກ, ການແກ້ໄຂຈະຫຍຸ້ງຍາກກວ່າອີກ ແລະ ພື້ນຖານເສດຖະກິດຈະຕົກໃສ່ສະພາບການຢຸດສະຫງັກຊັກຊ້າ. ຈະບໍ່ສາມາດຮູ້ເຫັນໝົດທຸກບັນຫາບາດດຽວໂລດ, ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນແມ່ນມີທິດທາງຖືກຕ້ອງເພື່ອການກະທຳ ແລະ ມີແຕ່ກະທຳຢ່າງດຸເດືອດຈຶ່ງເຫັນແຈ້ງຄວາມສາມາດທຸກຢ່າງ ແລະ ເລືອກເອົາໄດ້ວິທີແກ້ທີ່ດີທີ່ສຸດເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາ.
ໃນສາມເນື້ອໃນຂອງການຈັດວາງສັບຊ້ອນໂຄງປະກອບພື້ນຖານເສດຖະກິດຄືນໃໝ່ ແຕ່ນີ້ຮອດປີ 2015 ນັ້ນ, ການຈັດວາງສັບຊ້ອນວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດມີທີ່ຕັ້ງສຳຄັນເປັນພິເສດ. ນີ້ແມ່ນແກນເພົາເຊື່ອມໂຍງຕົ້ນຕໍໃນມວນລວມການຈັດວາງສັບຊ້ອນເສດຖະກິດຄືນໃໝ່, ເຊິ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ຍ້ອນວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດພວມນຳໃຊ້ແຫຼ່ງພະລັງໃຫຍ່ໂຕ ແຕ່ປະສິດທິຜົນທີ່ບັນລຸໄດ້ພັດບໍ່ສົມຄູ່ເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງຍ້ອນວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດແມ່ນເຈົ້າພາບທີ່ສຳຄັນໃນການລົງທຶນ.
ວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດກໍ່ພວມກວມເອົາມາດຕາສ່ວນໃຫຍ່ໂຕໃນລວມຍອດສິນເຊື່ອຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດ, ມີອັດຕາສ່ວນໜີ້ສິນເຮິຮ້າຍສູງພໍຄວນໃນລວມຍອດໜີ້ສິນເຮິຮ້າຍຂອງບັນດາທະນາຄານການຄ້າ. ປະຕິຮູບວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດ ຍັງສ້າງໃຫ້ມີການບຸກທະລຸໃນການສ້າງຕັ້ງສະພາບແວດລ້ອມການທຸລະກິດສະເໝີພາບ ລະຫວ່າງບັນດາພາກສ່ວນເສດຖະກິດ, ປະກອບສ່ວນປັບປຸງບູລະນະລະບຽບເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມໃຫ້ສົມບູນ. ສືບຕໍ່ປັບປຸງບູລະນະກົນໄກປະຕິບັດພາລະບົດບາດເຈົ້າຂອງກຳມະສິດ ແລະ ຜູ້ຕາງໜ້າໃຫ້ເຈົ້າຂອງກຳມະສິດແຫ່ງລັດຢູ່ວິສາຫະກິດ. ເພີ່ມທະວີການຕິດຕາມກວດກາການເຄື່ອນໄຫວຂອງວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດ.
ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພທາງສັງຄົມ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມ
ໃນຊຸມປີທີ່ຜ່ານມາ, ພັກ ແລະ ລັດ ເຮົາໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ທີ່ສຸດເຖິງການຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພທາງສັງຄົມ ແລະ ສະຫວັດດີການສັງຄົມ. ໃນເງື່ອນໄຂເສດຖະກິດຫຍຸ້ງຍາກ ຍິ່ງຕ້ອງຖືວຽກງານນີ້ເປັນສຳຄັນ, ເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດເຖິງບັນດາເປົ້າໝາຍດ້ອຍຄວາມສາມາດທີ່ມັກຖືກເສຍຫາຍ.
ໃນປີ 2013 ຕ້ອງສຸມໃສ່ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ ເປັນຕົ້ນແມ່ນຢູ່ເຂດຊົນເຜົ່າສ່ວນໜ້ອຍ. ຊ່ວຍໜູນບັນດາເປົ້າໝາຍທີ່ໃກ້ກັບຄວາມທຸກຈົນ ແລະ ບັນດາຄອບຄົວທີ່ຫາກໍ່ຫລຸດພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຈົນ ເພື່ອຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຈົນໄດ້ຢ່າງຍືນຍົງ. ສືບຕໍ່ໃຫ້ບຸລິມະສິດແກ່ຜູ້ທີ່ມີຄຸນງາມຄວາມດີຕໍ່ຊາດ, ຮັບປະກັນໃຫ້ເຂົາມີລະດັບຊີວິດບໍ່ຕ່ຳກວ່າລະດັບປານກາງຂອງປະຊາຊົນໃນບໍລິເວນດຽວກັນ.
ໃນເມື່ອສຸມໃສ່ປະຕິບັດບັນດາໜ້າທີ່ດັ່ງກ່າວເທິງນີ້, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຕ້ອງປະຕິບັດເປັນຢ່າງດີໜ້າທີ່ໃນບັນດາຂົງເຂດອື່ນໆອີກ, ເອົາໃຈໃສ່ເປັນສຳຄັນພິເສກເຖິງການປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ປ້ອງກັນປະເທດ, ຮັກສາຄວາມເປັນລະບຽບປອດໄພທາງສັງຄົມ, ຮັກສາອຳນາດອະທິປະໄຕແຫ່ງຊາດຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະ ຍົກສູງຖານະທີ່ຕັ້ງຂອງຫວຽດນາມໃນເວທີສາກົນ./.