ວັດທະນະ ທຳ ອິນເດຍແມ່ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກທົ່ວໂລກວ່າເປັນ ໜຶ່ງ ໃນວັດທະນະ ທຳ ທີ່ມີຊີວິດຊີວາແລະມີຄວາມລຶກລັບທີ່ສຸດ ທີ່ມີຢູ່ໃນປະຈຸບັນນີ້, ການສະແດງອອກຂອງອາຊີທີ່ແປກປະຫຼາດນີ້ແມ່ນຜົນມາຈາກການປະສົມປະສານທີ່ ໜ້າ ສົນໃຈແລະການສົມທຽບຂອງອົງປະກອບຕ່າງໆ. ມັນແມ່ນການປະສົມປະສານທາງດ້ານວັດທະນະ ທຳ ທີ່ດີທີ່ໄດ້ດູດເອົາແນວໂນ້ມຈາກປະເທດເພື່ອນບ້ານ, ສ້າງເປັນວັດທະນາ ທຳ ທາງດ້ານວັດທະນະ ທຳ ທີ່ມະຫັດສະຈັນ, ເຊິ່ງໄດ້ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນໃນດ້ານຕ່າງໆນັບແຕ່ສາດສະ ໜາ ຈົນເຖິງສະຖາປັດຕະຍະ ກຳ, ສິນລະປະ, ວັດທະນະ ທຳ ມະຫາສະມຸດ. ຄວາມຫຼາກຫຼາຍຂອງມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນກາຍເປັນ ໜຶ່ງ ໃນບັນດາປະເທດທີ່ ໜ້າ ສົນໃຈທີ່ສຸດໃນໂລກ, ແລະເປັນສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວທີ່ດີເລີດ ສຳ ລັບນັກທ່ອງທ່ຽວຈາກທົ່ວທຸກມຸມໂລກ.
ວັດທະນະ ທຳ ຮິນດູນີ້ໄດ້ ນຳ ສະ ເໜີ ປະເພນີຕ່າງໆມາເປັນເວລາພັນປີ, ເຊິ່ງກັບມາ ເຖິງ Rig-Veda, ຂໍ້ຄວາມເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດໃນປະເທດອິນເດຍ, ຈາກສະຕະວັດທີ XNUMX ກ່ອນຄ. ສ. ຫຼັງຈາກການບຸກລຸກຂອງອິດສະລາມແລະການຄອບ ງຳ ຂອງບັນດາປະເທດຕາເວັນຕົກ ເໜືອ ປະເທດອິນເດຍ, ມັນໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກວັດທະນະ ທຳ ຕ່າງໆ, ແຕ່ຮັກສາຄວາມ ສຳ ຄັນແລະປະເພນີຂອງມັນ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະບອກປະເພນີແລະວັດທະນະ ທຳ ຫລາຍພັນປີໃນບົດຂຽນດຽວ, ແຕ່ພວກເຮົາຈະພະຍາຍາມສ້າງວິໄສທັດທີ່ກວ້າງຂວາງກ່ຽວກັບວັດທະນະ ທຳ ອິນເດຍແລະສິ່ງທີ່ດຶງດູດພວກເຮົາ.
ດັດນີ
ປະຫວັດຄວາມເປັນມາຂອງອິນເດຍ
ປະຫວັດສາດບູຮານຂອງປະເທດອິນເດຍແບ່ງອອກເປັນ ໄລຍະເວລາ Vedic ແລະໄລຍະເວລາ Brahmanic. ຄັ້ງທໍາອິດແມ່ນເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດໃນປີ 3000 BC, ໃນເວລາທີ່ພົນລະເມືອງ Dravidian ມີວັດທະນະທໍາທີ່ພັດທະນາ, ດ້ວຍອຸດສາຫະກໍາທອງແດງ, ກະສິກໍາແລະຊຸມຊົນຂະຫນາດນ້ອຍ, ນອກເຫນືອໄປຈາກສາດສະຫນາ polytheistic. ໄລຍະເວລາ Brahmin ມາຮອດເວລາ Brahmans, casp ຈາກເຂດທະເລ Caspian, ໄດ້ຄອບຄອງອານາເຂດທີ່ສ້າງອານາຈັກນ້ອຍໆ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ພາຍຫຼັງການປົກຄອງແລະການດູຖູກຕົ້ນຕໍຂອງພວກເຂົາ, ປະຊາຊົນໄດ້ກະບົດແລະໃຫ້ພຸດທະສາສະ ໜາ ເພີ່ມຂື້ນ.
La ເລື່ອງປະຈຸບັນຫຼາຍທີ່ສຸດ ເວົ້າກ່ຽວກັບການບຸກລຸກຂອງວັດທະນະ ທຳ ຕ່າງໆ, ຈາກເປີເຊຍຈົນເຖິງອາຣັບ, ໂປຕຸເກດຫລືອັງກິດ. ມັນແມ່ນບົດສະຫຼຸບທີ່ກວ້າງຂວາງຫຼາຍ, ແຕ່ມັນໃຫ້ພວກເຮົາມີແນວຄິດກ່ຽວກັບອິດທິພົນທັງ ໝົດ ທີ່ວັດທະນະ ທຳ ອິນເດຍໄດ້ຝັງຢູ່ໃນປະຫວັດສາດ.
ລະບົບຊັ້ນວັນນະຂອງວັດທະນະ ທຳ ອິນເດຍ
ລະບົບສະຖິຕິທາງສັງຄົມນີ້ ຜັນຂະຫຍາຍໂດຍກົງຈາກ Hinduism, ສາສະ ໜາ ຕົ້ນຕໍຂອງອິນເດຍ. ມັນສອນໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າມະນຸດຖືກສ້າງຂື້ນມາຈາກສ່ວນຕ່າງໆຂອງຮ່າງກາຍຂອງພະເຈົ້າ Brahma, ດັ່ງນັ້ນການສ້າງຮູບປັ້ນສີ່ຢ່າງທີ່ພວກເຂົາປົກຄອງມາໄດ້ຫຼາຍສັດຕະວັດ.
ຈາກປາກຂອງພຣະເຈົ້າ Brahma ໄດ້ເກີດຂື້ນຈາກກຸ່ມ Brahmans, ກຸ່ມທີ່ມີອໍານາດຫຼາຍທີ່ສຸດ, ປະໂລຫິດ. chatria ແມ່ນບັນດານັກຮົບທີ່ມີກຽດ, ພົ້ນເດັ່ນຂື້ນຈາກແຂນຂອງພະເຈົ້າ. Vaisíasແມ່ນພໍ່ຄ້າແລະຊາວກະສິກອນ, ເຊິ່ງໄດ້ອອກມາຈາກຂາຂອງພະເຈົ້າ, ແລະ sudras ຫຼືຜູ້ຮັບໃຊ້ແມ່ນຊັ້ນວັນນະຕໍ່າສຸດ, ເຊິ່ງອອກມາຈາກຕີນຂອງພະເຈົ້າ. ນອກເຫນືອໄປຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ, ຜູ້ທີ່ຖືກຖືວ່າເປັນຄົນນອກ, ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນສ່ວນ ໜຶ່ງ ຂອງການຫລໍ່ຫລືສັງຄົມ, ເພາະວ່າພວກເຂົາສາມາດເຮັດວຽກທີ່ຕໍ່າທີ່ສຸດເທົ່ານັ້ນ, ເຊັ່ນການເກັບ ກຳ ຂໍ້ມູນຂອງຄົນ. ໃນປະຈຸບັນ, ການຫລໍ່ເຫລົ່ານີ້ແມ່ນຖືກສະກັດກັ້ນຢ່າງຖືກກົດ ໝາຍ, ແຕ່ມັນຖືກຮັກສາໄວ້ຍ້ອນການ ນຳ ໃຊ້ແລະຮີດຄອງປະເພນີແລະມັນມີຮາກເລິກຢູ່ໃນສັງຄົມແນວໃດ.
ສາສະ ໜາ ໃນປະເທດອິນເດຍ
ສາດສະ ໜາ ແມ່ນພາກສ່ວນ ໜຶ່ງ ທີ່ ສຳ ຄັນທີ່ສຸດຂອງວັດທະນະ ທຳ ອິນເດຍ, ແລະທຸກມື້ນີ້ມີ XNUMX ສາດສະ ໜາ ຂອງຄົນອິນເດຍຫຼື Dharmic. ສາສະ ໜາ ຮິນດູແມ່ນສາສະ ໜາ ທີ່ນິຍົມທີ່ສຸດ, ແລະເປັນສາດສະ ໜາ ທີ່ໃຫຍ່ທີສາມໃນໂລກ. ຢູ່ໃນນັ້ນມີໂຮງຮຽນແລະປະເພນີທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ, ແລະມັນແມ່ນສາສະ ໜາ ທີ່ປະຕິບັດຕາມຮີດຄອງປະເພນີຂອງນັກສະແດງ. ພະເຈົ້າຫຼັກຂອງມັນແມ່ນ Rama, Shivá, Visnú, Krisnáແລະ Kali.
ໃນທາງກົງກັນຂ້າມມີສາສະ ໜາ ພຸດ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ ສຳ ຄັນທີ່ສຸດອັນດັບ XNUMX ໃນໂລກ, ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍ Sidarta Gautama, ລູກຊາຍຂອງ Raja ແຫ່ງອານາຈັກສັກກາລະເວ, ເຊິ່ງໄດ້ປະຖິ້ມທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງແລະກາຍມາເປັນຄົນຂໍທານ, ເອີ້ນຕົນເອງວ່າພຣະພຸດທະເຈົ້າ, ເຊິ່ງ ໝາຍ ຄວາມວ່າເປັນຄົນທີ່ມີຄວາມສະຫວ່າງ. ມັນແມ່ນອີງໃສ່ການປະຕິບັດຂອງຄວາມດີ, ຄວາມໃຈບຸນ, ຄວາມຮັກແລະຄຸນງາມຄວາມດີອື່ນໆແລະບໍ່ແມ່ນວິທະຍາສາດ. ນອກນັ້ນຍັງມີ Yainism, ຄ້າຍຄືກັນກັບສາສະ ໜາ ພຸດ, ແລະ Sikhism, ເປັນສາສະ ໜາ monotheistic ເຄິ່ງທາງລະຫວ່າງອິດສະລາມແລະ Hinduism.
ດົນຕີແລະການເຕັ້ນຂອງວັດທະນະ ທຳ ຮິນດູ
ການສະແດງດົນຕີກໍ່ແມ່ນການປະສົມປະສານທີ່ຫຼາກຫຼາຍຂອງສຽງພື້ນເມືອງແລະສຽງເກົ່າເຊິ່ງໄດ້ ນຳ ໄປສູ່ການສ້າງເຕັ້ນ ລຳ ທີ່ແປກ ໃໝ່ ແລະ ທຳ ມະດາຂອງປະເທດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມີເຕັ້ນຮິນດູ 8 ແຫ່ງ ເຊິ່ງໄດ້ຖືກຈັດປະເພດເປັນຄລາສສິກ, ແລະເຊິ່ງໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າໃນລະບົບການສິດສອນແບບດັ້ງເດີມຍ້ອນສະຖານະພາບຂອງພວກເຂົາເປັນການສະແດງອອກແບບດັ້ງເດີມຂອງຮິນດູ. ສອນຢູ່ໂຮງຮຽນດົນຕີ, ເຕັ້ນແລະລະຄອນແຫ່ງຊາດທີ່ມີຊື່ສຽງ, ແລະປະກອບມີການເຕັ້ນຂອງ: bharatanatyam, ກະທາກ, ກະທາກາລີ, ໂມຮິນີຍາທາມ, ຄູຊິປູດີ, ການຫມູນໃຊ້, ໂອດິສຊີ y ສະຕຣີຢາ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການເຕັ້ນຂອງຮູບແບບການບັນຍາຍພິເສດທີ່ປະກອບມີອົງປະກອບດ້ານເທບນິຍາຍທີ່ບໍ່ ໜ້າ ເຊື່ອ, ທ່ານບໍ່ສາມາດເດີນທາງໄປປະເທດອິນເດຍໂດຍບໍ່ໄດ້ເຫັນການສະແດງທີ່ ໜ້າ ອັດສະຈັນນີ້.
ຍັງມີດົນຕີພື້ນເມືອງທີ່ຍັງຫຼີ້ນຢູ່ບາງແຫ່ງຂອງປະເທດ. ມີ Bauls ໃນ Bengal, ດົນຕີ Bhangra ຢູ່ທາງພາກ ເໜືອ ຫຼື Quawwali ໃນ Pujab.
Gastronomy ຂອງວັດທະນະ ທຳ ອິນເດຍ
ກິນຢູ່ທີ່ນີ້ແມ່ນການຜະຈົນໄພ ສຳ ລັບເພດານປາກ. ອາຫານຂອງຊາວອິນເດຍແມ່ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ ສຳ ລັບອາຫານປະເພດແຊບ, ແລະ ສຳ ລັບການໃຊ້ເຄື່ອງເທດທີ່ຫລາກຫລາຍ, ສະເຫມີໄປອີງໃສ່ເຂົ້າແລະສາລີ. ເຄື່ອງເທດທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍຢ່າງທີ່ພວກເຮົາບໍລິໂພກໃນປະຈຸບັນເຊັ່ນ: ໝາກ ພິກ ດຳ ມີຕົ້ນ ກຳ ເນີດມາຈາກນີ້, ສະນັ້ນຊາວຮິນດູມີການຈັດການກັບມັນຢ່າງພິເສດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ອາຫານນີ້ອາດຈະເປັນອັນຕະລາຍເລັກນ້ອຍ ສຳ ລັບຜູ້ທີ່ມີອາການແພ້, ມີອາຫານເຜັດດັ່ງກ່າວ, ຫຼາຍກ່ວາ ໜຶ່ງ ຄົນອາດຈະມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ.
ມີອາຫານປົກກະຕິທີ່ທ່ານບໍ່ຄວນຢຸດທົດລອງເມື່ອທ່ານໄປປະເທດອິນເດຍ, ເພາະວ່າການເຮັດກະເພາະອາຫານແມ່ນສ່ວນທີ່ ສຳ ຄັນຂອງວັດທະນະ ທຳ ຂອງແຕ່ລະປະເທດ. ໄກ່ Tandoori ແມ່ນອາຫານປະເພດໄກ່ທີ່ປຸງແຕ່ງດ້ວຍນົມສົ້ມແລະປຸງລົດດ້ວຍເຄື່ອງເທດ tandoori. ນອກຈາກນີ້ຍັງມີອາຫານອື່ນໆອີກທີ່ອາດຈະຄຸ້ນເຄີຍກັບທ່ານເຊັ່ນ: ເບີນນີນີເຊິ່ງແມ່ນເຂົ້າທີ່ມີສ່ວນປະສົມຂອງເຄື່ອງເທດເພາະພວກເຮົາບໍ່ຕ້ອງລືມວ່າເຄື່ອງເທດມີຄວາມ ສຳ ຄັນຫຼາຍໃນອາຫານອິນເດຍ. ພິຊຊ່າຂອງອິນເດຍຫລື uthathaappam ແມ່ນພື້ນຖານຂອງແປ້ງທີ່ເຮັດດ້ວຍແປ້ງຝັກແລະແປ້ງເຂົ້າກັບຜັກແລະສ່ວນປະກອບອື່ນໆ, ຄ້າຍຄືກັບ pizza ທົ່ວໄປ. ໃນສ່ວນຂອງຫວານທ່ານມີເຂົ້າ ໜົມ ແຈ່ວ, ເຂົ້າ ໜົມ ຫວານເຊິ່ງແຊ່ໃນນ້ ຳ ເຊື່ອມ, ມີສີສົ້ມແລະລັກສະນະຮູບຊົງຂອງໂຖມ້ວນ.