ການປະຕິບັດຫລັກການສູນລວມປະຊາທິປະໄຕ ພາຍໃນພັກ ແລະ ການຄວບຕຳແຫນ່ງ
(ຕໍ່ຈາກສະບັບກ່ອນ)
II. ການປະຕິບັດຫຼັກການ ລວມສູນປະຊາທິປະໄຕ ກັບ ການຄວບຕຳແໜ່ງ:
ຜ່ານມາໄດ້ມີການຈັດຕັ້ງ ເຮັດທົດລອງຢູ່ບ່ອນທີ່ມີເງື່ອນ ໄຂ ສຳລັບການໃຫ້ມີເລຂາຄະ ນະພັກ ແລະ ເຈົ້າແຂວງ, ເຈົ້າ ເມືອງຕ່າງຫາກ ເພື່ອເປັນການ ຖອດຖອນບົດຮຽນ, ແຕ່ໃນຕົວ ຈິງແລ້ວ ເຫັນວ່າ ມັນບໍ່ສອດ ຄ່ອງກັບຈຸດພິເສດ, ວັດທະນະ ທຳ, ປະເພນີກໍຄືມູນເຊື້ອການ ປົກຄອງຂອງລາວ ຈາກພຶດຕິ ກຳເຄື່ອນໄຫວນຳພານັບແຕ່ ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ IX ຂອງພັກ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ພັກປະ ຊາຊົນ ປະຕິວັດລາວ ໄດ້ປະຕິ ບັດລະບອບຄວບຕຳແໜ່ງ ທັງ ເປັນເລຂາຄະນະພັກ ແລະ
ເປັນເຈົ້າແຂວງ, ເຈົ້າເມືອງ, ນາຍບ້ານ ນັບທັງຢູ່ສຳນັກງານ ອົງການ ນັບແຕ່ຂັ້ນສູນກາງລົງ ຮອດຮາກຖານ ທັງນີ້ມັນກໍມີ ຄວາມຈຳເປັນພາວະວິໄສ ເພື່ອ ເຮັດໃຫ້ກົງຈັກກະທັດຮັດ, ສາ ມາດຜັນຂະຫຍາຍ ແລະ ດຳ ເນີນວຽກງານໄດ້ສະດວກ ແລະ ວ່ອງໄວຂຶ້ນ, ປະຈຸບັນໃນຈຳ ນວນ 34 ກະຊວງ-ອົງການ ຂອງພັກ ແລະ ລັດ ຢູ່ຂັ້ນສູນ ກາງ, ຂັ້ນແຂວງ, ນະຄອນຫຼວງ ມີ 17 ແຂວງ-ນະຄອນຫຼວງ ແລະ ຂັ້ນເມືອງມີ 148 ເມືອງ ທົ່ວປະເທດໄດ້ປະຕິບັດການ ຄວບຕຳແໜ່ງ. ສະເພາະຂັ້ນ ບ້ານໄດ້ປະຕິບັດລະບອບຄວບ ຕຳແໜ່ງ 90% ຂອງຈຳນວນ ບ້ານທັງໝົດໃນທົ່ວປະເທດ.
ເລີ່ມຈາກເຄື່ອນໄຫວນຳ ພາ ຕາມກົນໄກຄວບຕຳແໜ່ງ ຈະໄດ້ຮັບຜົນ ຫຼື ບໍ່ນັ້ນມັນກໍ ຂຶ້ນກັບຫຼາຍປັດໄຈ ແຕ່ຜູ້ຂຽນ ຂໍຍົກ 2 ປັດໄຈທີ່ເປັນພື້ນຖານຄື:
1/. ການເລືອກເຟັ້ນບຸກ ຄະລາກອນຈະເຂົ້າດຳລົງຕຳ ແໜ່ງດັ່ງກ່າວ ການຄັດເລືອກ ແລະ ຈັດວາງຜູ້ທີ່ຈະເປັນເລ ຂາຄະນະພັກຕ້ອງແມ່ນຜູ້ທີ່ມີ ມາດຖານເງື່ອນໄຂທີ່ຄົບຖ້ວນ ນອກຈາກມາດຖານລວມຂອງ ພະນັກງານການນຳແລ້ວ ສິ່ງ ສຳຄັນຕ້ອງຮັບປະກັນມາດ ຖານສະເພາະເຊັ່ນ: ຕ້ອງແມ່ນ ເປັນຜູ້ມີລະດັບຄວາມຮູ້ຢ່າງ ເລິກເຊິ່ງດ້ານການເມືອງ, ມີ ຄວາມຮູ້ດ້ານທິດສະດີການ ເມືອງໃນລະດັບອັນແນ່ນອນ; ມີຄວາມຮູ້ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈ ເຖິງທາດແທ້ຂອງບັນຫາ; ມີ ນ້ຳໃຈກ້າຮັບຜິດຊອບ; ມີສະຕິ ຕໍ່ການຈັດຕັ້ງ, ລະບຽບວິໄນ ແລະ ແນວຄິດ, ມີຄວາມຖະ ໜັດ ແລະ ມີບົດຮຽນທີ່ສະສົມ ໄດ້ຈາກການເປັນຜູ້ນຳພາ ຫຼື ເປັນສະມາຊິກໃນອົງການແຕ່ ລະຂັ້ນ, ມີບົດບາດອິດທິພົນ, ໄດ້ຮັບຄວາມເຊື່ອຖືໄວ້ວາງໃຈ ຈາກໝູ່ຄະນະ, ມະຫາຊົນ ແລະ ປະຊາຊົນ.
2/. ປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ 3 ຫຼັກການນຳພາ, 4 ສາຍພົວ ພັນດັ່ງນີ້:
ກ. 3 ຫຼັກການການນຳພາ
ໜຶ່ງ: ການນຳພາເປັນໝູ່ ຄະນະ ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ຈຳເປັນ ເພື່ອແກ້ໄຂວຽກງານຕ່າງໆຂອງ ພັກ; ຜູ້ນຳພາຕ້ອງຮູ້ຈຳແນກ ແລະ ກຳນົດແຈ້ງວຽກງານຈະ ຕ້ອງຕົກລົງຢ່າງລວມສູນເປັນ ເອກະພາບສູງຕ້ອງໄດ້ຜ່ານ ການຄົ້ນຄ້ວາ, ປຶກສາຫາລືຂອງ ໝູ່ຄະນະ ເພື່ອຕົກລົງ ຫຼື ຕັດ ສີນບັນຫາທີ່ສຳຄັນ; ຕ້ອງຈຳ ແນກໃຫ້ແຈ້ງວ່າ ວຽກງານໃດ ແມ່ນຂອງຄະນະພັກ, ວຽກງານ ໃດແມ່ນຂອງອົງການປົກຄອງ; ວຽກງານໃດເປັນຂອງການຈັດ ຕັ້ງໃນລະບົບການເມືອງ ຫຼື ວຽກງານໃດແມ່ນສ່ວນຮັບຜິດ ຊອບຂອງບຸກຄົນ.
ສອງ: ປະຕິບັດລະບອບ ປະຊຸມຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ລະບອບ ປະຊຸມແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວ ນຳພາຕົ້ນຕໍຂອງການຈັດຕັ້ງ ພັກທຸກຂັ້ນທີ່ສະແດງເຖິງຫຼັກ ການນຳພາເປັນໝູ່ຄະນະ, ສະ ນັ້ນ ການກະກຽມເນື້ອໃນປະ ຊຸມຕ້ອງມີຄຸນນະພາບສູງ ແລະ ມີຄວາມສັກສິດ, ຕ້ອງໄດ້ກຳ ນົດແຈ້ງວຽກງານໃດທີ່ຈະນຳ ເຂົ້າກອງປະຊຸມ ເພື່ອຄົ້ນຄ້ວາ ພິຈາລະນາ ແລະ ຕົກລົງກັນ, ວຽກງານໃດແມ່ນຄວາມຮັບ ຜິດຊອບຂອງຜູ້ເປັນຫົວໜ້າທີ່ ໄດ້ຮັບການແບ່ງງານ ຫຼື ມອບ ໝາຍໃຫ້.
ໃນເມື່ອພັກເຮົາເປັນພັກ ກຳອຳນາດ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ ແກ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໄດ້ຢ່າງ ຖືກຕ້ອງ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນ ການຕົກລົງເປັນໝູ່ຄະນະນັ້ນ ພະນັກງານການນຳທຸກຄົນ ໂດຍສະເພາະຜູ້ເປັນການນຳ ແຕ່ລະຂັ້ນຕ້ອງມີຄວາມຮັບຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງຕໍ່ ຄວາມຮັບຜິດຊອບການເມືອງ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ພັກ, ຕໍ່ ປະເທດຊາດ ແລະ ຄວາມຮັບ ຜິດຊອບນຳພາທຸກການເຄື່ອນ ໄຫວຂອງສັງຄົມ.
ສາມ: ປະຕິບັດລະບອບ ການແບ່ງງານ, ແບ່ງຄວາມຮັບ ຜິດຊອບໃຫ້ຈະແຈ້ງ; ບັນຫານີ້ ເປັນບັນຫາທີ່ສຳຄັນຕໍ່ບົດບາດ ແລະ ອິດທິພົນຂອງຜູ້ນຳໂດຍ ສະເພາະແມ່ນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ຖ້າບໍ່ມີການແບ່ງງານໃນໝູ່ຄະ ນະໃຫ້ລະອຽດຈະແຈ້ງທາງ ໜ້າທີ່, ສິດ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລ້ວຈະຕົກເຂົ້າສູ່ສະພາບບໍ່ ກ້າເຮັດກ້າທຳ, ເອື່ອຍອີງໃສ່ ແຕ່ໝູ່ຄະນະ, ເຮັດໃຫ້ການຈັດ ຕັ້ງປະຕິບັດບໍ່ມີປະສິດທິຜົນ ການແບ່ງງານໃຫ້ບຸກຄົນຮັບ ຜິດຊອບໃນແຕ່ລະຂົງເຂດ ວຽກງານ ນັບແຕ່ວຽກງານການ ຄຸ້ມຄອງລັດ, ຄຸ້ມຄອງເສດຖະ ກິດ ແລະ ວຽກງານປ້ອງກັນ ຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ແລະ ວຽກງານອື່ນໆ, ຕ້ອງໄດ້ ກຳນົດແຈ້ງຄວາມຮັບຜິດຊອບ ສິດ, ພັນທະຂອງແຕ່ລະຄົນ ທັງສ້າງເງື່ອນໄຂ ແລະ ບັນຍາ ກາດໃຫ້ທຸກຄົນມີສ່ວນຮ່ວມ ແລະ ປະກອບສະຕິປັນຍາ ຂອງຕົນໃນກອງປະຊຸມ ເຮັດ ໃຫ້ກອງປະຊຸມມີຄຸນນະພາບ ສູງ, ແທດຕົວຈິງ, ລວມສູນ ທາງດ້ານສະຕິປັນຍາຂອງໝູ່ ຄະນະຢ່າງແທ້ຈິງ, ທັງຮູ້ຈັກ ຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການປະ ຕິບັດໜ້າທີ່ວຽກງານທີ່ໝູ່ຄະ ນະມອບໝາຍໃຫ້ຮັບຜິດຊອບ, ຮັບຜິດຊອບທັງໝົດຕໍ່ຜົນໄດ້ ຜົນເສຍຂອງໝູ່ຄະນະ ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ໄດ້ເວົ້າ ວ່າ: “ຜູ້ນຳທີ່ເກັ່ງ ແລະ ມີຄວາມ ສາມາດແມ່ນຜູ້ທີ່ສົນໃຈຟັງ ຄວາມຄິດຄວາມເຫັນຂອງໝູ່ ຄະນະຂັ້ນດຽວກັນ, ຂອງຂັ້ນ ລຸ່ມ, ຂອງມະຫາຊົນ, ຮູ້ນຳໃຊ້ ພະນັກງານ ແລະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານ ທີ່ມີຄວາມຮູ້ວິຊາການເລິກ ກ່ວາຕົນເອງ”.
(ອ່ານຕໍ່ສະບັບໜ້າ)