ຂປລ. ໃນມື້ທີ 7 ຂອງການດຳເນີນກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນ ເທື່ອ ທີ 8 ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຊຸດທີ VII ວັນທີ 17 ທັນວາ 2014 ພາຍໃຕ້ການເປັນ ປະທານຂອງ ທ່ານນາງ ປານີ ຢາທໍ່ຕູ້ ປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ, ບັນດາສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ເຂດເລືອກຕັ້ງຕ່າງໆ ໄດ້ ສຸມໃສ່ພິຈາລະນາກ່ຽວກັບ ການປັບປຸງລັດຖະທຳມະນູນ ປີ 2003 ເຊິ່ງລັດຖະທຳມະນູນ ສະບັບປີ 2003 ປະກອບ ມີ 11 ໝວດ
ຂປລ. ໃນມື້ທີ 7 ຂອງການດຳເນີນກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນ ເທື່ອ ທີ 8 ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຊຸດທີ VII ວັນທີ 17 ທັນວາ 2014 ພາຍໃຕ້ການເປັນ ປະທານຂອງ ທ່ານນາງ ປານີ ຢາທໍ່ຕູ້ ປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ, ບັນດາສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ເຂດເລືອກຕັ້ງຕ່າງໆ ໄດ້ ສຸມໃສ່ພິຈາລະນາກ່ຽວກັບ ການປັບປຸງລັດຖະທຳມະນູນ ປີ 2003 ເຊິ່ງລັດຖະທຳມະນູນ ສະບັບປີ 2003 ປະກອບ ມີ 11 ໝວດ, 98 ມາດຕາ ແລະ ສະບັບປັບປຸງ ໃໝ່ນີ້ປະ ກອບມີ 14 ໝວດ, 119 ມາດຕາ. ສະເພາະປັບປຸງມີ 5 ໝວດ ຄື: ໝວດສະພາແຫ່ງຊາດ, ປະທານປະເທດ, ລັດຖະບານ, ການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ, ສານປະຊາຊົນ ແລະ ອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນ, ໄດ້ເພີ່ມເຂົ້າໃໝ່ 3 ໝວດຄື: ສະພາປະຊາຊົນ ທ້ອງຖິ່ນ, ການກວດສອບແຫ່ງລັດ, ຄະນະກຳມະ ການເລືອກຕັ້ງແຫ່ງຊາດ, ພ້ອມນີ້ກໍໄດ້ປັບປຸງເນື້ອໃນບາງມາດຕາ.
ທ່ານ ສົມພັນ ແພງຄຳມີ ຮອງປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ, ຮອງຄະນະກຳມະການລະດັບຊາດເພື່ອການ ປັບປຸງລັດຖະທຳມະນູນ ໄດ້ສະເໜີກ່ຽວກັບ ການປັບປຸງລັດຖະທຳມະນູນ ປີ 2003 ວ່າ: ລັດຖະທຳມະນູນ ສະບັບທຳອິດຂອງ ສປປ ລາວ ໄດ້ພິຈາລະນາ ແລະ ຮັບຮອງເອົາໂດຍກອງປະຊຸມສະໄໝ ສາມັນເທື່ອທີ 6 ຂອງສະພາປະຊາຊົນສູງສຸດ ຊຸດທີ II ແລະ ປະທານປະເທດອອກລັດຖະ ດຳລັດປະກາດໃຊ້ຢ່າງເປັນທາງການໃນວັນທີ 15 ສິງຫາ 1991 ໄດ້ຮັບການປັບປຸງເທື່ອທຳອິດປີ 2003. ຜ່ານໄລຍະ 23 ປີ ແຫ່ງ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດລັດຖະທຳມະນູນ ສປປ ລາວ ໄດ້ຮັບການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາໃຫ້ ເຕີບໃຫຍ່ເຂັ້ມແຂງໃນທຸກດ້ານ ເຊິ່ງມັນໄດ້ສະແດງອອກປະເທດ ຂອງພວກເຮົາມີສະຖຽນລະພາບ ທາງດ້ານການເມືອງຢ່າງໜັກແໜ້ນ, ສັງຄົມມີຄວາມສະຫງົບ ແລະ ເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍໂດຍພື້ນຖານ, ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ມີການເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ລະບົບອົງການອຳນາດລັດ ໄດ້ຮັບການປັບປຸງບູລະນະດີຂຶ້ນ ເປັນກ້າວໆ. ຄຽງຄູ່ກັບຈຸດດີຜົນ ໄດ້ຮັບໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດລັດ ຖະທຳມະນູນໄລຍະຜ່ານມາເຫັນ ວ່າ ການສ້າງຕັ້ງ ແລະ ປັບປຸງກົງຈັກລັດຍັງບໍ່ທັນປະຕິບັດຕາມລັດຖະທຳມະນູນກຳນົດໄວ້ແຕ່ບໍ່ໄດ້ສ້າງຕັ້ງເຊັ່ນ: ເທດສະບານ, ແຕ່ບາງກົງຈັກ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ກຳນົດຢູ່ໃນລັດຖະທຳມະນູນເຫັນມີຄວາມຈຳເປັນຈັດຕັ້ງ ຫລື ປັບປຸງກ່ອນເຊັ່ນ: ອົງການກວດສອບແຫ່ງລັດ, ສານປະ ຊາຊົນເຂດ ແລະ ອົງການໄອຍະການ ປະຊາຊົນເຂດ, ການອອກນິຕິກຳລຸ່ມກົດໝາຍຂອງອົງການ ຢູ່ຂັ້ນສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນຈຳນວນໜຶ່ງ ຍັງຂັດກັບລັດຖະທຳມະນູນເຊັ່ນ: ການຍົກເວັ້ນບໍ່ປະຕິບັດບາງມາດຕາຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພາສີ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍ ສ່ວຍສາອາກອນ, ການເສີມຂະຫຍາຍສິດ ປະຊາທິປະໄຕ, ສິດເປັນເຈົ້າຂອງ ປະຊາຊົນເຂົ້າ ໃນພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາ ປະເທດຊາດ ບາງທ້ອງຖິ່ນ ບໍ່ທັນແຂງແຮງ, ສະຕິເຄົາລົບກົດໝາຍ ແລະ ປະຕິບັດລັດຖະທຳມະນູນ, ກົດໝາຍຂອງພົນລະເມືອງ, ພະນັກງານ-ລັດຖະກອນ, ທະຫານ, ຕຳຫລວດ, ຕະຫລອດເຖິງ ພະນັກງານທີ່ມີສິດ, ມີອຳນາດບໍ່ທັນເຂັ້ມງວດ.
ທ່ານຮອງປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ ຍັງກ່າວຕື່ມອີກວ່າ: ເພື່ອເສີມຂະຫຍາຍສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນເຂົ້າໃນພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດ ຊາດໃນໄລຍະໃໝ່ໃຫ້ເຂັ້ມແຂງກວ່າເກົ່າ ໂດຍສະເພາະແມ່ນເພື່ອປະຕິບັດຈິດໃຈເນື້ອໃນສາມສ້າງ ໃຫ້ປະກົດຜົນ ເປັນຈິງຈຳເປັນຕ້ອງ ສ້າງຕັ້ງອົງການຕົວແທນສິດອຳນາດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ລົງເຖິງ ປະຊາຊົນຫລາຍກວ່າເກົ່ານັ້ນແມ່ນ ສະພາປະຊາຊົນທ້ອງຖິ່ນຢາກ ສ້າງຕັ້ງໄດ້ກໍຕ້ອງກຳນົດໄວ້ໃນລັດຖະທຳມະນູນ, ພ້ອມນັ້ນກໍເພື່ອເຮັດໃຫ້ ສປປ ລາວ ຫລຸດພົ້ນອອກຈາກປະ ເທດດ້ອຍພັດທະນາໃນປີ 2020, ພ້ອມທັງ ສືບຕໍ່ປະຕິບັດມະຕິກອງປະ ຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ IX ຂອງພັກໃຫ້ສຳເລັດ ແລະ ຮອງຮັບການຈັດຕັ້ງປະ ຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ X ຂອງພັກ, ວິໄສທັດເຖິງປີ 2030 ຍຸດທະສາດ ພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ໄລຍະ 10 ປີ 2016-2025 ໃນຕໍ່ໜ້າ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງປັບປຸງລັດຖະທຳມະນູນ ປີ 2003 ເພື່ອແກ້ໄຂບ່ອນບໍ່ສອດຄ່ອງ ແລະ ເພີ່ມຕື່ມບ່ອນບໍ່ຄົບຖ້ວນ ເພື່ອເຮັດ ໃຫ້ລັດຖະທຳມະນູນມີເນື້ອໃນຄົບ ຖ້ວນສົມບູນກວ່າເກົ່າ.
ຈາກນັ້ນປະທານກອງປະຊຸມກໍ ໄດ້ມີຄຳຖາມເຈາະຈີ້ມ ແລະ ໃຫ້ທິດ ຊີ້ນຳໃຫ້ບັນດາ ສສຊ ປະກອບຄຳຄິດຄຳເຫັນຢ່າງມີຈຸດສຸມເປັນຕົ້ນ ການຈັດວາງໝວດ, ມາດຕາໂດຍ ສະເພາະໝວດທີ່ເພີ່ມເຂົ້າໃໝ່ທີ່ເຫັນ ວ່າບໍ່ທັນສອດຄ່ອງ ເພື່ອໃຫ້ມີເນື້ອ ໃນຈະແຈ້ງ ແລະ ຮັດກຸມກວ່າເກົ່າ.