ເດັດດ່ຽວຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ
ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງເປັນການເສື່ອມເສຍ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນເສຍຫາຍຕໍ່ປະເທດຊາດ, ຕໍ່ປະຊາຊົນ, ບໍ່ພຽງແຕ່ກໍ່ຜົນເສຍຫາຍຕໍ່ການຕັດສິນໃຈທາງດ້ານເສດຖະກິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງສະກັດກັ້ນດ້ານການລົງທຶນ, ທຳລາຍການແຂ່ງຂັນ ແລະ ການພັດທະນາ.
ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງໄດ້ສົ່ງຜົນສະທ້ອນຕໍ່ກັບທຸກໆປະເທດໃນໂລກ ໂດຍສະເພາະຄົນທີ່ທຸກຍາກ ແລະ ຄົນທີ່ມີທ່າແຮງອ່ອນແອ ແມ່ນໄດ້ຮັບຜົນເສຍຫາຍຫຼາຍກວ່າໝູ່, ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ເປັນການນຳເອົາເງິນທຶນທີ່ຄວນຈະນຳໄປໃຊ້ເພື່ອສາທາລະນະປະໂຫຍດທີ່ຈຳເປັນ ແຕ່ສວຍໃຊ້ເອົາໄປເປັນຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນເອງ ເຊິ່ງມັນເປັນການທຳລາຍຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຂອງປະຊາຊົນຕໍ່ລັດຖະບານ ແລະ ເປັນການກີດຂວາງດ້ານການລົງທຶນໃນພາກສ່ວນເອກະຊົນໂດຍກົງ.
ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນກົງຈັກຂອງລັດປະເທດຕ່າງໆ; ໃນໄລຍະສອງສາມປີຜ່ານມາ ຂົງເຂດອາຊີຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ ໄດ້ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງໄວວາ, ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງຜະລິດຕະພັນລວມພາຍໃນປະເທດ ( GDP ) ເປັນທີ່ໜ້າເພິ່ງພໍໃຈຫຼາຍ ແຕ່ຂະນະດຽວກັນ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງກໍ່ຍັງຢູ່ໃນລະດັບສູງ ແລະ ໃນບາງກໍລະນີກໍ່ຍັງເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ ເຊິ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຶນຮອນ ແລະ ຊັບສິນຂອງລັດສູນເສຍໂດຍບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ຕາມການຕີລາຄາຂອງອົງການຄວາມໂປ່ງໃສສາກົນ ” ໃນແຕ່ລະປີມີຜົນເສຍຫາຍປະມານ 20% – 25% ຂອງການລົງທຶນທັງໝົດໃນທົ່ວໂລກ, ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແມ່ນເກີດຂຶ້ນໃນທຸກໆປະເທດ ໂດຍບໍ່ຈຳແນກປະເທດນ້ອຍ ຫຼື ໃຫຍ່, ທຸກຍາກ ຫຼື ຮັ່ງມີ ແລະ ບໍ່ຈຳແນກລະບອບການເມືອງ “.
” ໃນບົດລາຍງານຂອງອົງການເພື່ອຄວາມໂປ່ງໃສນາໆຊາດ ໄດ້ຈັດໃຫ້ ສປປ ລາວ ໄດ້ຢູ່ໃນອັນດັບທີ 154 ໃນຈໍານວນ 182 ປະເທດ ທີ່ມີການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ໄດ້ຮັບຄະແນນ ຄວາມເຊື່ອຖືໃນການລົງທຶນຂອງຄົນຕ່າງປະເທດ “.
ພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ໄດ້ໃຫ້ທັດສະນະ ແລະ ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ວຽກງານກວດກາວ່າ: ” ການກວດກາ ແມ່ນພາກສ່ວນປະກອບອັນສຳຄັນຂອງການນຳພາຂອງພັກ ” ເພື່ອຢາກຕ້ານ ແລະ ສະກັດກັ້ນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ທັດສະນະຂອງພັກເຮົາກ່ຽວກັບບັນຫານີ້ ແມ່ນດຳເນີນການກວດກາໃຫ້ມີ ຄວາມສັກສິດ ແລະ ມີຄຸນນະພາບດີຂຶ້ນ ແນໃສ່ຮັບປະກັນຄວາມເປັນເອກະພາບພາຍໃນພັກ, ເຮັດໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວຂອງພັກ ແລະ ອົງການປົກຄອງດຳເນີນໄປດ້ວຍຄຸນນະພາບທີ່ນັບມື້ນັບດີຂຶ້ນ ແລະ ຖືກຕ້ອງຕາມແນວທາງຂອງພັກ, ກົດລະບຽບຂອງພັກ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດ. ເຮັດໃຫ້ຖັນແຖວສະມາຊິກພັກ ແລະ ພະນັກງານປະຕິບັດໜ້າທີ່ດ້ວຍຄວາມຈົງຮັກພັກດີ ແລະ ຊື່ສັດ, ສະກັດກັ້ນ, ກຳຈັດພະຍາດອາຍາສິດ ແລະ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງທຸກຮູບແບບ.
ລັດຖະບານ ໄດ້ວາງນະໂຍບາຍ ການສະກັດກັ້ນ ແລະ ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງເປັນວຽກໜຶ່ງທີ່ມີຄວາມຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ແກ້ໄຂ ແລະ ຈະຕ້ອງໄດ້ເຮັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງທັງເປັນໜ້າທີ່ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງລັດຖະບານ, ອົງການບໍລິຫານທຸກຂັ້ນ, ທຸກຂະແໜງການ; ຄຽງຄູ່ກັບການປັບປຸງກົງຈັກລັດ ໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ມີ ຄວາມໂປ່ງໃສ. ລັດຖະບານ ກໍ່ໄດ້ອອກດຳລັດ ແລະ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ມາດຕາ 10: ກຳນົດ 11 ພຶດຕິກໍາທີ່ເປັນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ມາດຕາ 25; 12 ຂໍ້ຫ້າມ ຕໍ່ຜູ້ທີ່ມີຖານະຕໍາແໜ່ງສິດອຳນາດ ແລະ ໜ້າທີ່ ເພື່ອເປັນບ່ອນອີງໃຫ້ແກ່ການສະກັດກັ້ນ ແລະ ການຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ການຈັດຕັ້ງເຄື່ອນໄຫວ. ໂດຍເຫັນໄດ້ ຄວາມສຳຄັນຂອງວຽກງານດັ່ງກ່າວ, ພັກ ແລະ ລັດຖະບານ ໄດ້ສຶກສາອົບຮົມໃຫ້ກຳແໜ້ນເຊື່ອມຊືມແນວທາງນະໂຍບາຍ, ມະຕິຄຳສັ່ງຂອງລັດຖະບານ, ລະບຽບກົດໝາຍຂອງລັດ, ເຫັນໄດ້ຄວາມເປັນອັນຕະລາຍຂອງການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ເຊິ່ງແຕ່ລະຂັ້ນ, ແຕ່ລະຂະແໜງການກໍ່ໄດ້ເປັນເຈົ້າການເຄື່ອນໄຫວຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ພົນລະເມືອງມີສິດກ່າວຟ້ອງຕາມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຮ້ອງທຸກຂອງພົນລະເມືອງທີ່ໄດ້ຮັບຮອງຈາກສະພາແຫ່ງຊາດ ໃນວັນທີ 9 ພະຈິກ 2005.
ລັດຖະບານ ໄດ້ມີການແລກປ່ຽນບົດຮຽນກ່ຽວກັບການຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງນຳປະເທດເພື່ອນມິດ, ບັນດາປະເທດໃກ້ຄຽງຢູ່ໃນພາກພື້ນ ໂດຍໄດ້ສົ່ງຄະນະຜູ້ແທນໄປຖອດຖອນບົດຮຽນ ເຊີງມາປະຖະກະຖາຢູ່ປະເທດເຮົາ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ລັດຖະບານຍັງໄດ້ສົ່ງຜູ້ຕາງໜ້າຂອງຕົນເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງທີ່ຈັດຂຶ້ນໃນພາກພື້ນອາຊີປາຊີຟິກ.
ໃນຊຸມປີຜ່ານມາ ບັນດາກະຊວງ, ຂະແໜງການ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນຕ່າງກໍ່ໄດ້ສູ້ຊົນປະຕິບັດແຜນການພັດທະນາເສດຖະກິດ – ສັງຄົມ ດ້ວຍກຳລັງແຮງບົ່ມຊ້ອນຢູ່ພາຍໃນປະເທດ, ລະດົມທຶນຈາກທຸກພາກສ່ວນເສດຖະກິດ, ຍາດແຍ່ງການຊ່ວຍເຫຼືອ – ກູ້ຢືມນຳສາກົນ, ຮ່ວມມືກັບຫຼາຍບໍລິສັດຂອງຕ່າງປະເທດ, ອະນຸຍາດໃຫ້ນາຍທຶນຕ່າງຊາດມາລົງທຶນໂດຍກົງ ແລະ ອື່ນໆ ເຊິ່ງທັງໝົດຕົກເປັນເງິນຫຼາຍຮ້ອຍຕື້ກີບທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ເຂົ້າໂຄງການກໍ່ສ້າງພື້ນຖານໂຄງລ່າງຜະລິດກະສິກຳເປັນສິນຄ້າ ເຊັ່ນ: ໄຟຟ້ານ້ຳຕົກ, ເສັ້ນທາງຄົມມະນາຄົມ, ກົນຈັກກະສິກຳ, ໂຮງງານອຸດສາຫະກຳ, ຂົນສົ່ງ, ສື່ສານ, ການບໍລິການ, ໂຮງຮຽນ, ໂຮງໝໍ ແລະ ອື່ນໆ. ໃນນັ້ນ, ມີຫຼາຍໂຄງການ ແລະ ກິດຈະການສ້າງສຳເລັດ ແລະ ນຳໃຊ້ຕົວຈິງທີ່ມີປະສິດທິຜົນ ເຮັດໃຫ້ຖານະທາງດ້ານເສດຖະກິດ – ການເງິນຂອງປະເທດ ແລະ ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນມີການປ່ຽນແປງດີຂຶ້ນເທື່ອລະກ້າວ.
ຄຽງຄູ່ກັບຜົນງານທີ່ຍາດມາໄດ້ ພວກເຮົາຕ້ອງປັບປຸງຕົນເອງ ເຊັ່ນ: ຍັງມີຫຼາຍໂຄງການ ແລະ ກິດຈະການກໍ່ສ້າງຊັກຊ້າ, ບໍ່ສຳເລັດ ຫຼື ສຳເລັດແຕ່ຄຸນນະພາບບໍ່ສູງ, ປະສິດທິຜົນຕ່ຳ. ນອກຈາກນັ້ນ, ຍັງມີຫຼາຍໂຄງການສຳຄັນທີ່ນຳໃຊ້ທຶນຊ່ວຍເຫຼືອ – ກູ້ຢືມຈາກສາກົນຖືກຫຼົ້ມເຫຼວຍ້ອນການຄຸ້ມຄອງນຳໃຊ້ບໍ່ດີ, ຊະຊາຍ, ບໍ່ລວມສູນ, ເມື່ອຮອດກຳນົດເວລາສະສາງຈະບໍ່ສາມາດເກັບກູ້ທຶນທົດແທນໄດ້.
ບັນດາບໍລິສັດບໍ່ໜ້ອຍທີເຮັດການຄ້າ – ຂາຍເຖື່ອນ, ຫຼົບຫຼີກພາສີອາກອນຂອງລັດ. ສະພາບການດັ່ງກ່າວນີ້ເປັນອັນກົດໜ່ວງການຂະຫຍາຍຕົວທາງດ້ານເສດຖະກິດ – ສັງຄົມ ເຊິ່ງຖ້າປະປ່ອຍໃຫ້ຊຳເຮື້ອຕໍ່ໄປກໍ່ຈະເປັນອຸປະສັກຂັດຂວາງຕໍ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນການພັດທະນາເສດຖະກິດ – ສັງຄົມ.
ໃນຫຼາຍປີຜ່ານມາ ລັດຖະບານ ກໍ່ຄືອົງການກວດກາລັດ ສົມທົບກັບອົງການຕ້ານ ແລະ ສະກັດກັ້ນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງສາກົນ ສປຊ ໄດ້ປະສານດ້ານທຶນກັບທະນາຄານໂລກ, ວຽກງານການປົກຄອງ ພ້ອມກັນຈັດຕັ້ງກອງປະຊຸມສຳມະນາໃນຫົວຂໍ້ ເພີ່ມທະວີການເຂົ້າຮ່ວມກັນຢ່າງສະໜິດແໜ້ນ ໂດຍໃຊ້ມາດຕະການເພື່ອຕ້ານ ແລະ ສະກັດກັ້ນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ສິ່ງປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ອື່ນໆໃຫ້ຄ່ອຍສູນຫາຍໄປໃນທົ່ວແຜ່ນດິນລາວ ໂດຍສະເພາະອົງການຈັດຕັ້ງຂອງ ພັກ – ລັດ ໃຫ້ມີຄວາມໂປ່ງໃສໄດ້ເທື່ອລະກ້າວ.
ສັງລວມແລ້ວ, ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ການໂກງ, ການກິນສິນບົນ, ໂລບມາກໂລພາ, ອາຍາສິດ ຫຼື ການທຸຈະລິດທັງປວງທີ່ຝຶນກັບຄວາມຍຸຕິທຳ ແລະ ສິນທຳ ນັ້ນແມ່ນບັນຫາໃຫຍ່, ມີຂອບເຂດອັນກວ້າງຂວາງ, ມີປະຫວັດການດຳເນີນມາແຕ່ດົນນານແລ້ວ, ມີການແຜ່ລາມອັນສະຫຼັບສັບຊ້ອນ, ທັງພົວພັນກັບທຸກຂັ້ນ, ທຸກຂອດໃນຊີວິດຂອງສັງຄົມ ແລະ ຂອງທຸກໆປະເທດໃນທົ່ວໂລກ. ສະພາບການດັ່ງກ່າວເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນເສຍຫາຍອັນ ໃຫຍ່ຫຼວງນັບທັງການເມືອງ, ເສດຖະກິດ ແລະ ວັດທະນາທຳ – ສັງຄົມ. ດ້ານການເມືອງ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ອຳນາດການປົກຄອງອ່ອນເພຍ, ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຕໍ່ການນຳພາຂອງພັກ – ລັດ ໃນຖັນແຖວພະນັກງານ – ລັດຖະກອນ ແລະ ປະຊາຊົນຫຼຸດໜ້ອຍຖອຍລົງ.
ສະນັ້ນ, ວຽກງານຕ້ານ ແລະ ສະກັດກັ້ນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ກໍ່ແມ່ນການດຳເນີນພາລະກິດຂອງການປະຕິວັດ, ມັນແມ່ນການປົກປັກຮັກສາລະບອບໃໝ່ສັງຄົມນິຍົມ ຂອງພວກເຮົາ ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ບັນຫາການຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງຈະປະຕິບັດໄດ້ຫຼາຍ – ໜ້ອຍລະດັບໃດນັ້ນ, ມັນກໍ່ຂຶ້ນກັບຫຼາຍເງື່ອນໄຂ ແລະ ຫຼາຍປັດໄຈທັງດ້ານໃນຕົວ ແລະ ນອກຕົວ. ເຖິງແນວໃດກໍ່ຕາມ ຖ້າເຮົາຫາກພ້ອມກັນຕັດສິນໃຈອັນເດັດດ່ຽວ ແລະ ມີຄວາມເປັນເອກະພາບກັນ, ມີວິທີການທີສອດຄ່ອງແລ້ວ ຈະເຮັດໃຫ້ບັນຫາການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ການກິນສິນບົນ ແລະ ການຊື້ຈ້າງຈອບອອຍຖືກກຳຈັດຮັດແຄບເຂົ້າ ແລະ ໃນທີ່ສຸດກໍ່ຖືກຕີຖອຍໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ.
ທ່ານ ສັນຍາລັກ ແກ້ວຄໍາຮຸ່ງ ວິຊາການສະຖາບັນການເມືອງການປົກຄອງແຫ່ງຊາດ