ການ ນຳ ໃຊ້ແບບບັງຄັບເຖິງວ່າຈະມີຜົນສະທ້ອນທາງລົບກໍ່ແມ່ນລັກສະນະຂອງສິ່ງເສບຕິດ. ນັ້ນ ໝາຍ ຄວາມວ່າເຖິງແມ່ນວ່າການຕິດແສດກໍ່ໃຫ້ເກີດການສູນເສຍວຽກເຮັດງານ ທຳ, ຄວາມ ສຳ ພັນທີ່ເສີຍຫາຍ, ຄວາມວຸ້ນວາຍທາງການເງິນ, ຮູ້ສຶກເສົ້າສະຫຼົດໃຈແລະບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້, ພວກເຮົາຍັງໃຫ້ຄວາມ ສຳ ຄັນຕໍ່ພຶດຕິ ກຳ ເສບຕິດຫຼືສານເສບຕິດທີ່ ເໜືອ ສິ່ງອື່ນໃດໃນຊີວິດຂອງພວກເຮົາ.
ຄໍານິຍາມສັ້ນຂອງຄລາສສິກຂອງການຕິດຢາເສບຕິດທີ່ອອກໂດຍສະມາຄົມອາເມລິກາຂອງຢາເສບຕິດສິ່ງເສບຕິດແມ່ນ:
ການຕິດຢາເສບຕິດແມ່ນເປັນໂລກຫົວໃຈ, ໂຣກຊໍາເຮື້ອຂອງລາງວັນສະຫມອງ, ແຮງຈູງໃຈ, ຄວາມຈໍາແລະວົງຈອນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ການຂາດການເຮັດວຽກໃນວົງຈອນເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ມີລັກສະນະທາງດ້ານຊີວະສາດ, ທາງຈິດໃຈ, ສັງຄົມແລະທາງວິນຍານ. ນີ້ແມ່ນສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງຜົນປະໂຫຍດທາງດ້ານບຸກຄະລິກລັກສະນະຂອງບຸກຄະລິກລັກສະນະແລະຜົນກະທົບຕໍ່ການໃຊ້ຢາແລະພຶດຕິກໍາອື່ນໆ.
ການຕິດຢາເສບຕິດແມ່ນລັກສະນະທີ່ບໍ່ສາມາດສະກັດກັ້ນ, ການບຽດບຽນໃນການຄວບຄຸມພຶດຕິກໍາ, ຄວາມປາຖະຫນາ, ການຮັບຮູ້ນ້ອຍລົງກ່ຽວກັບບັນຫາທີ່ສໍາຄັນກັບພຶດຕິກໍາຂອງຄົນແລະການພົວພັນລະຫວ່າງບຸກຄົນແລະການຕອບສະຫນອງຕໍ່ຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ບໍ່ດີ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພະຍາດຊໍາເຮື້ອອື່ນໆ, ສິ່ງເສບຕິດມັກຈະກ່ຽວຂ້ອງກັບວົງຈອນຂອງການເລີ້ມຄືນແລະການປົດປ່ອຍ. ໂດຍບໍ່ມີການປິ່ນປົວຫຼືການມີສ່ວນຮ່ວມໃນກິດຈະກໍາການປິ່ນປົວ, ການຕິດຢາເສບຕິດແມ່ນມີຄວາມກ້າວຫນ້າແລະສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມພິການຫຼືການເສຍຊີວິດໄວເກີນໄປ
ຢາສະຫມຸນໄພຂອງສະມາຄົມອາເມລິກາກໍ່ສ້າງຄວາມຫມາຍຍາວ. ນີ້ຂັດແຍ້ງກ່ຽວກັບສິ່ງເສບຕິດໃນລາຍລະອຽດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະສາມາດພົບໄດ້ ທີ່ນີ້ທີ່ຢູ່ ຄໍານິຍາມໄດ້ຖືກດັດແກ້ຫຼ້າສຸດໃນ 2011.
ສິ່ງເສບຕິດແມ່ນຜົນຂອງຂະບວນການປ່ຽນແປງຂອງລະບົບລາງວັນຂອງສະ ໝອງ. ລະບົບລາງວັນໃນສະ ໝອງ ຂອງພວກເຮົາໄດ້ພັດທະນາເພື່ອຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ມີຊີວິດລອດໂດຍການເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຊອກຫາລາງວັນຫລືຄວາມສຸກ, ຫລີກລ້ຽງຄວາມເຈັບປວດ, ແລະທຸກຢ່າງດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຫລືການໃຊ້ຈ່າຍພະລັງງານ ໜ້ອຍ ທີ່ສຸດ. ພວກເຮົາຮັກຄວາມແປກ ໃໝ່, ໂດຍສະເພາະຖ້າພວກເຮົາສາມາດປະສົບກັບຄວາມສຸກຫລືຫລີກລ້ຽງຄວາມເຈັບປວດດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ ໜ້ອຍ. ອາຫານ, ນ້ ຳ, ການຜູກມັດແລະເພດແມ່ນລາງວັນພື້ນຖານທີ່ພວກເຮົາໄດ້ພັດທະນາເພື່ອຊອກຫາເພື່ອຈະມີຊີວິດລອດ. ຈຸດສຸມໃສ່ພວກມັນໄດ້ພັດທະນາເມື່ອສິ່ງທີ່ ຈຳ ເປັນເຫຼົ່ານີ້ຂາດແຄນ, ສະນັ້ນພວກເຮົາມີຄວາມສຸກເມື່ອພວກເຮົາພົບພວກມັນ. ພຶດຕິ ກຳ ການຢູ່ລອດເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແຕ່ຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍສານປະສາດທາງ neurochemical dopamine, ເຊິ່ງຍັງເສີມສ້າງເສັ້ນທາງເສັ້ນປະສາດທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາຮຽນຮູ້ແລະປະຕິບັດຕົວອີກ. ໃນເວລາທີ່ dopamine ຍັງຕໍ່າ, ພວກເຮົາຮູ້ສຶກກະຕຸ້ນເຕືອນໃຫ້ພວກເຮົາຊອກຫາພວກເຂົາອອກ. ໃນຂະນະທີ່ຄວາມປາຖະ ໜາ ທີ່ຈະສະແຫວງຫາລາງວັນແມ່ນມາຈາກ dopamine, ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຄວາມສຸກຫລືຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຈາກການໄດ້ຮັບລາງວັນແມ່ນມາຈາກຜົນກະທົບທາງ neurochemical ຂອງ opioids ທຳ ມະຊາດໃນສະ ໝອງ.
ມື້ນີ້ຢູ່ໃນໂລກທີ່ອຸດົມສົມບູນຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາຖືກອ້ອມຮອບໄປດ້ວຍຮຸ່ນ 'supernormal' ຂອງລາງວັນ ທຳ ມະຊາດເຊັ່ນ: ການປຸງແຕ່ງ, ອາຫານທີ່ມີແຄລໍລີ່ທີ່ ໜາ ແລະຮູບພາບອິນເຕີເນັດ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ດຶງດູດຄວາມຮັກຂອງສະ ໝອງ ຂອງຄວາມແປກ ໃໝ່ ແລະຄວາມປາຖະ ໜາ ເພື່ອຄວາມສຸກດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ ໜ້ອຍ. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາບໍລິໂພກຫຼາຍ, ຂອບເຂດຄວາມຮູ້ສຶກຂອງພວກເຮົາເພີ່ມຂື້ນແລະພວກເຮົາປະສົບກັບຄວາມອົດທົນຫລືຂາດການກະຕຸ້ນຈາກລະດັບການບໍລິໂພກທີ່ຜ່ານມາ. ນີ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຮົາມີຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຫຼາຍຂື້ນເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ສຶກພໍໃຈ, ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຄາວ. ຄວາມປາຖະຫນາປ່ຽນແປງໄປສູ່ຄວາມຕ້ອງການ. ເວົ້າອີກຢ່າງ ໜຶ່ງ, ພວກເຮົາເລີ່ມ 'ຕ້ອງການ' ພຶດຕິ ກຳ ຫລາຍກ່ວາທີ່ພວກເຮົາມັກ 'ມັນເປັນສະຕິ, ການປ່ຽນແປງສະ ໝອງ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສິ່ງເສບຕິດຈະຄວບຄຸມພຶດຕິ ກຳ ຂອງພວກເຮົາແລະພວກເຮົາຈະສູນເສຍເຈດ ຈຳ ນົງເສລີຂອງພວກເຮົາ.
ລາງວັນທີ່ໄດ້ຮັບການປຸງແຕ່ງສູງອື່ນໆ, ລາງວັນທີ່ເປັນ ທຳ ມະຊາດ ໜ້ອຍ ເຊັ່ນ: ນ້ ຳ ຕານບໍລິສຸດ, ເຫຼົ້າ, ນີໂຄຕີນ, ໂຄເຄນ, ເຮໂຣອີນກໍ່ໃຊ້ລະບົບລາງວັນ. ພວກເຂົາລັກເອົາເສັ້ນທາງ dopamine ທີ່ມີຈຸດປະສົງເພື່ອໃຫ້ລາງວັນ ທຳ ມະຊາດ. ອີງຕາມປະລິມານຢາ, ລາງວັນເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຜະລິດຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ມີຄວາມສຸກຫຼືຄວາມມ່ວນຊື່ນຫຼາຍກ່ວາສິ່ງທີ່ໄດ້ປະສົບກັບລາງວັນ ທຳ ມະຊາດ. ການຄາດເດົາເກີນໄປນີ້ສາມາດຖິ້ມລະບົບລາງວັນຂອງພວກເຮົາອອກຈາກຄວາມສົມດຸນ. ສະ ໝອງ ຈະຕິດກັບສານຫຼືພຶດຕິ ກຳ ໃດ ໜຶ່ງ ທີ່ຊ່ວຍຜ່ອນຄາຍຄວາມຕຶງຄຽດ. ສະ ໝອງ ຂອງພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ພັດທະນາເພື່ອຮັບມືກັບຄວາມ ໜັກ ໜ່ວງ ທີ່ເພີ່ມຂື້ນນີ້ຢູ່ໃນລະບົບຄວາມຮູ້ສຶກ.
ສີ່ການປ່ຽນແປງສະຫມອງທີ່ສໍາຄັນເກີດຂື້ນໃນຂະບວນການຕິດຢາເສບຕິດ.
ຫນ້າທໍາອິດພວກເຮົາກາຍເປັນ 'desensitised' ກັບຄວາມສຸກປະຊຸມສະໄຫມ. ພວກເຮົາຮູ້ສຶກມຶນງົງຢູ່ກັບຄວາມເພີດເພີນປະ ຈຳ ວັນທີ່ໃຊ້ໃນການເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາມີຄວາມສຸກ.
ສານເສບຕິດຫລືພຶດຕິ ກຳ ທີ່ມີຜົນດີເຮັດວຽກກັບການປ່ຽນແປງຫຼັກສອງ, 'ຄວາມອ່ອນໄຫວ'. ນີ້ ໝາຍ ຄວາມວ່າແທນທີ່ຈະເພີດເພີນໄປກັບຄວາມສຸກຈາກຫລາຍໆແຫລ່ງ, ພວກເຮົາໄດ້ສຸມໃສ່ຈຸດປະສົງຂອງຄວາມປາຖະ ໜາ ຫລືສິ່ງໃດສິ່ງ ໜຶ່ງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາເຕືອນ. ພວກເຮົາເຊື່ອວ່າພວກເຮົາພຽງແຕ່ສາມາດຮູ້ສຶກພໍໃຈແລະມີຄວາມສຸກຜ່ານມັນເທົ່ານັ້ນ. ພວກເຮົາສ້າງຄວາມທົນທານເຊັ່ນ: ພວກເຮົາໄດ້ຖືກ ນຳ ໃຊ້ໃນລະດັບກະຕຸ້ນທີ່ສູງຂື້ນເຊິ່ງຊ່ວຍບັນເທົາຄວາມບໍ່ສະບາຍຂອງການຖອນອອກຈາກມັນ.
ການປ່ຽນແປງຄັ້ງທີສາມແມ່ນ 'ຄວາມ ໜ້າ ຊື່ໃຈຄົດ' ຫຼືຄວາມບົກຜ່ອງແລະການເຮັດວຽກທີ່ຫຼຸດລົງຂອງຝາທາງ ໜ້າ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃນການສະກັດກັ້ນການປະພຶດແລະເຮັດໃຫ້ເຮົາຮູ້ສຶກສົງສານຄົນອື່ນ. ຝາທາງ ໜ້າ ແມ່ນເບກທີ່ເຮັດໃຫ້ມີການປະພຶດທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງຄວບຄຸມ. ມັນແມ່ນສ່ວນ ໜຶ່ງ ຂອງສະ ໝອງ ທີ່ເຮົາສາມາດໃສ່ເກີບຂອງຜູ້ອື່ນໃຫ້ປະສົບກັບຈຸດຢືນຂອງເຂົາ. ມັນຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາຮ່ວມມືແລະຜູກພັນກັບຄົນອື່ນ.
ການປ່ຽນແປງຄັ້ງທີ 4 ແມ່ນການສ້າງລະບົບຄວາມກົດດັນທີ່ລະອຽດອ່ອນ. ນີ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາ hypersensitive ກັບຄວາມກົດດັນແລະ distracted ໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ, ນໍາພາກັບພຶດຕິກໍາ impulsive ແລະ compulsive. ມັນກົງກັນຂ້າມກັບຄວາມທົນທານແລະຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງຈິດໃຈ.
ຜົນໄດ້ຮັບຈາກການຕິດແສດຈາກການໃຊ້ສານເສບຕິດຊ້ ຳ ແລ້ວຊ້ ຳ ແລະນັບມື້ນັບຮຸນແຮງຂື້ນ (ເຫຼົ້າ, ນິໂຄຕິນ, ເຮໂຣອິນ, cocaine, skunk ແລະອື່ນໆ) ຫຼືພຶດຕິ ກຳ (ການພະນັນ, ຮູບພາບອິນເຕີເນັດອິນເຕີເນັດ, ການຫຼີ້ນເກມ, ການຄ້າ, ການກິນອາຫານທີ່ບໍ່ເປັນປະໂຫຍດ) ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງໂຄງສ້າງແລະການເຮັດວຽກຂອງສະ ໝອງ. . ສະ ໝອງ ຂອງທຸກໆຄົນແຕກຕ່າງກັນ, ບາງຄົນຕ້ອງການການກະຕຸ້ນຫຼາຍກ່ວາຄົນອື່ນເພື່ອປະສົບກັບຄວາມສຸກຫລືຕິດແສດ. ການສຸມໃສ່ແລະການຊ້ ຳ ກັບສານຫຼືພຶດຕິ ກຳ ສະເພາະໃດ ໜຶ່ງ ທີ່ເປັນສັນຍານໃຫ້ສະ ໝອງ ວ່າກິດຈະ ກຳ ນີ້ໄດ້ກາຍເປັນສິ່ງ ສຳ ຄັນ ສຳ ລັບການຢູ່ລອດ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນບໍ່ແມ່ນ. ສະ ໝອງ ປ່ຽນແປງຕົວເອງເພື່ອເຮັດໃຫ້ສານຫຼືການປະພຶດດັ່ງກ່າວເປັນບຸລິມະສິດອັນດັບ ໜຶ່ງ ແລະເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເສີຍຫາຍໃນຊີວິດຂອງຜູ້ໃຊ້. ມັນເຮັດໃຫ້ທັດສະນະຂອງບຸກຄົນຫຼຸດ ໜ້ອຍ ລົງແລະເຮັດໃຫ້ຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າຫລຸດລົງ. ມັນສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າເປັນຮູບແບບຂອງ 'ເກີນການຮຽນຮູ້' ເມື່ອສະ ໝອງ ຖືກຕິດຢູ່ໃນກະແສຄວາມຄິດເຫັນຂອງພຶດຕິ ກຳ ຊ້ ຳ ແລ້ວຊ້ ຳ. ພວກເຮົາຕອບຮັບໂດຍອັດຕະໂນມັດ, ໂດຍບໍ່ມີຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງບໍ່ຮູ້ຕົວ, ກັບບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ຢູ່ອ້ອມຕົວພວກເຮົາ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງການເສັ້ນກາບດ້ານ ໜ້າ ທີ່ມີສຸຂະພາບແຂງແຮງເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາຄິດຢ່າງມີສະຕິໃນການຕັດສິນໃຈຂອງພວກເຮົາແລະຕອບສະ ໜອງ ໃນທາງທີ່ສົ່ງເສີມຜົນປະໂຫຍດໄລຍະຍາວຂອງພວກເຮົາແລະບໍ່ພຽງແຕ່ຮຽກຮ້ອງໃນໄລຍະສັ້ນເທົ່ານັ້ນ.
ໃນກໍລະນີທີ່ຕິດສິ່ງເສບຕິດອິນເຕີເນັດອິນເຕີເນັດ, ພຽງແຕ່ການເບິ່ງເຫັນຄອມພິວເຕີ້ໂນດບຸກ, ແທັບເລັດຫລືໂທລະສັບສະຫຼາດເຮັດໃຫ້ສັນຍານສຽງແກ່ຜູ້ໃຊ້ວ່າຄວາມສຸກແມ່ນ 'ຢູ່ອ້ອມໆ'. ຄວາມຄາດຫວັງຂອງລາງວັນຫລືການບັນເທົາທຸກຈາກຄວາມເຈັບປວດເຮັດໃຫ້ມີການປະພຶດ. ການຂຶ້ນໄປຫາເວັບໄຊທີ່ບຸກຄົນ ໜຶ່ງ ເຄີຍພົບວ່າ“ ໜ້າ ກຽດຊັງຫລືບໍ່ກົງກັບລົດຊາດຂອງເຂົາເຈົ້າ” ແມ່ນເປັນເລື່ອງ ທຳ ມະດາແລະມີປະສົບການຈາກຜູ້ ນຳ ໃຊ້ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ. ສິ່ງເສບຕິດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກທາງດ້ານຄລີນິກແມ່ນບໍ່ ຈຳ ເປັນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນແປງຂອງສະ ໝອງ ທີ່ຜະລິດຜົນກະທົບທາງຈິດແລະຮ່າງກາຍທີ່ມີບັນຫາເຊັ່ນ: ໝອກ ສະ ໝອງ, ຊຶມເສົ້າ, ຄວາມໂດດດ່ຽວໃນສັງຄົມ, ການເພີ່ມຂື້ນ, ຄວາມວິຕົກກັງວົນໃນສັງຄົມ, ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ erectile, ການເອົາໃຈໃສ່ ໜ້ອຍ ລົງໃນການເຮັດວຽກແລະການຂາດຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ ສຳ ລັບຄົນອື່ນ.
ການປະຕິບັດຕາມກິດຈະກໍາທີ່ຜະລິດ dopamine ຕາມປົກກະຕິສາມາດກາຍເປັນ compulsive ໂດຍການປ່ຽນແປງສິ່ງທີ່ສະຫມອງຂອງພວກເຮົາໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າເປັນສິ່ງສໍາຄັນຫລືສໍາຄັນສໍາລັບການຢູ່ລອດຂອງມັນ. ສະຫມອງເຫຼົ່ານີ້ມີການປ່ຽນແປງຕໍ່ຜົນກະທົບຕໍ່ການຕັດສິນໃຈແລະພຶດຕິກໍາຂອງພວກເຮົາ ຂ່າວບໍ່ດີແມ່ນວ່າການພັດທະນາການຕິດຢາເສບຕິດສາມາດນໍາໄປສູ່ສິ່ງເສບຕິດຕໍ່ກັບສານຫຼືພຶດຕິກໍາອື່ນໆ. ນີ້ເກີດຂື້ນໃນເວລາທີ່ສະຫມອງພະຍາຍາມທີ່ຈະຢູ່ລ່ວງຫນ້າອາການຖອນເງິນໂດຍການຊອກຫາຄວາມສຸກ, ຫຼືການແຜ່ຜາຍຂອງ dopamine ແລະ opioids ຈາກບ່ອນອື່ນ. ໄວລຸ້ນແມ່ນມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ສິ່ງເສບຕິດຫຼາຍທີ່ສຸດ.
ຂ່າວດີແມ່ນຍ້ອນວ່າສະຫມອງເປັນພາດສະຕິກ, ພວກເຮົາສາມາດຮຽນຮູ້ເພື່ອຢຸດການເສີມສ້າງພຶດຕິກໍາທີ່ເປັນອັນຕະລາຍໂດຍການເລີ່ມຕົ້ນໃຫມ່ແລະເຮັດໃຫ້ນິໄສເກົ່າຢູ່ຫລັງ. ນີ້ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນທາງກ້າວສູ່ສະຫມອງເກົ່າແກ່ແລະຊ່ວຍສ້າງຄົນໃຫມ່. ມັນບໍ່ງ່າຍທີ່ຈະເຮັດແຕ່ດ້ວຍການສະຫນັບສະຫນູນ, ມັນສາມາດເຮັດໄດ້. ຫລາຍພັນຄົນຂອງຜູ້ຊາຍແລະແມ່ຍິງໄດ້ຟື້ນຕົວຈາກການຕິດຢາເສບຕິດແລະມີອິດສະລະແລະການເຊົ່າໃຫມ່ຂອງຊີວິດ.