ປະທານປະເທດຫວຽດນາມ ເຈິ່ນດ້າຍກວາງ ແລກປ່ຽນຄວາມເຫັນກັບ ບັນດາຫົວໜ້າຄະນະຜູ້ແທນ ທີ່ມາຮ່ວມກອງປະຊຸມ ບັນດາຜູ້ນຳເສດຖະກິດ ເອເປກ ຄັ້ງທີ 25. (ພາບ: TTXVN)
ວກ - ການປ່ຽນແປງໃໝ່ ກໍ່ສ້າງປະເທດຊາດຕາມກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມຢູ່ຫວຽດນາມ ແມ່ນພາລະກິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ສູງສົ່ງ ແລະ ໃໝ່ທີ່ສຸດ ຍ້ອນບໍ່ມີແບບຢ່າງມາກ່ອນ. ການປ່ຽນແປງໃໝ່ແມ່ນກະແສໄຫຼຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ແມ່ນຂະບວນວິວັດການສືບຕໍ່ ສ້າງສັນ ແລະ ພັດທະນາຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ. ໃນຂະບວນວິວັດການພັດທະນາໃນແຕ່ລະໄລຍະ, ພຶກຕິກຳໄດ້ວາງຄວາມຕ້ອງການພາວະວິໄສອອກມາ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມຕ້ອງມີແຜນນະໂຍບາຍ, ມີການຕັດສິນຕົກລົງທີ່ຖືກຕ້ອງ ທັນການ ແລະ ນຳພາການປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ, ສ້າງພື້ນຖານອັນໜັກແໜ້ນໃຫ້ແກ່ການສືບຕໍ່ແກ້ໄຂຄວາມຕ້ອງການຕ່າງໆຂອງໄລຍະຕໍ່ໄປ.
ໃນເງື່ອນໄຂຂອງໂລກປະຈຸບັນ, ການໂລກາພິວັດພ້ອມດ້ວຍການກະທົບທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນຂອງການປະຕິວັດວິທະຍາສາດ-ເຕັກໂນໂລຊີ ໄດ້ແກ່ດຶງທຸກປະເທດໃນໂລກໃຫ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນຂະບວນວິວັດການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນກາຍເປັນຄວາມຈຳເປັນພາວະວິໄສ. ເຊື່ອມໂຍງເພື່ອພັດທະນາ, ຢາກພັດທະນາຕ້ອງເຊື່ອມໂຍງ. ແຕ່ວ່າ, ຂະບວນວິວັດການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຍາມໃດກໍ່ມີໂອກາດຫຼາຍແລະສິ່ງທ້າທາຍຫຼາຍ. ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນສິ່ງແວດລ້ອມແຫ່ງການແຂ່ງຂັນຢ່າງດຸເດືອດທາງດ້ານການເມືອງ ເສດຖະກິດ, ການແຊກຄຸມຂອງບັນດາປະເທດໃຫຍ່ ແລະ ການຜັນຜວນຢ່າງສັບສົນ ທີ່ຄາດເດົາຍາກຂອງສະພາບການໂລກ ຊຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຕ້ອງຮັກສາເອກະລາດ ຄວາມເປັນເຈົ້າຕົນເອງໄວ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນ, ປົກປັກຮັກສາອຳນາດອະທິປະໄຕ ແລະຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນຂອງປະເທດ. ຄືແນວນັ້ນແມ່ນ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນທັງເປັນຄວາມຕ້ອງການພາວະວິໄສຂອງສະໄໝ ທັງເປັນຄວາມຕ້ອງການດຳລົງຄົງຕົວຂອງແຕ່ລະປະເທດ. ແຕ່ລະປະເທດ, ແຕ່ລະຊົນຊັ້ນທີ່ກຳອຳນາດການປົກຄອງລ້ວນແຕ່ສະແຫວງຫາເປົ້າໝາຍແລະຜົນປະໂຫຍດທີ່ຕ່າງກັນ, ຊ້ຳຍັງກົງຂ້າມກັນ, ດັ່ງນັ້ນ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຍິ່ງແຮງແລະແຜ່ກວ້າງທໍ່ໃດ ຈະເຮັດໃຫ້ລັກຊະນະສັບສົນຂອງຂະບວນວິວັດທັງຮ່ວມມືກັນທັງຕໍ່ສູ້ກັນເພີ່ມຂຶ້ນທໍ່ນັ້ນ.
ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໃຫ້ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງເລິກເຊິ່ງແກ່ການໄຈ້ແຍກສະຖານະການໂລກ, ຕິດຕາມບາດກ້າວຂອງມະນຸດຊາດຢ່າງໃກ້ຊິດ, ສວຍໃຊ້ກຳລັງແຮງຂອງຊາດແລະກຳລັງແຮງຂອງຍຸກສະໄໝ, ພາປະເທດຊາດຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສິ່ງທ້າທາຍຫຼາຍຢ່າງ, ທັງພັດທະນາຢ່າງໄວວາແລະຍືນຍົງ, ທັງຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງການປ້ອງກັນປະເທດ, ຮັກສາເອກະລາດ ອະທິປະໄຕ ແລະກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ. ເພື່ອປະຕິບັດສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນໃຫ້ປະກົດເປັນຈິງ ຕ້ອງກຳນົດແຈ້ງບັນດາການກະທົບສອງດ້ານຂອງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ແລະ ວາງທິດທາງ ນະໂຍບາຍທີ່ຖືກຕ້ອງເໝາະສົມອອກມາ.
ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ແລະຜົນກະທົບຕໍ່ການຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນປະເທດ ແລະ ການພັດທະນາຢ່າງໄວວາແລະຍືນຍົງ
ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນແມ່ນຂະບວນວິວັດທີ່ປະເທດຊາດເຂົ້າຮ່ວມການຮ່ວມມື, ເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນຂົງເຂດເສດຖະກິດ ແລະບັນດາຂົງເຂດອື່ນ, ສ້າງເງື່ອນໄຂເພື່ອສົມທົບຢ່າງມີປະສິດທິຜົນລະຫວ່າງຊັບພະຍາກອນໃນປະເທດແລະຊັບພະຍາກອນຕ່າງປະເທດ, ເປີດກວ້າງພື້ນທີ່ເທສະແລະສິ່ງແວດລ້ອມເພື່ອພັດທະນາ, ຍາດເອົາຖານະທີ່ຕັ້ງທີ່ເໝາະສົມໃນການພົວພັນສາກົນ. ຂະບວນວິວັດການເຊື່ອມໂຍງສາກົນເກີດຂຶ້ນຢູ່ຫຼາຍຂັ້ນລະດັບ ແລະ ຫຼາຍແບບວິທີທີ່ຕ່າງກັນ. ການເຊື່ອມໂຍງເກີດຂຶ້ນຢູ່ຫຼາຍຂັ້ນລະດັບ, ແຕ່ຕ່ຳຂຶ້ນສູງ, ແຕ່ສອງຝ່າຍເຖິງຫຼາຍຝ່າຍ; ບາງເທື່ອການເຊື່ອມໂຍງໄດ້ຮັບການປະຕິບັດໃນເວລາດຽວກັນໃນຫຼາຍຂົງເຂດດ້ວຍຫຼາຍລະດັບ. ອາດຈະເວົ້າໄດ້ວ່າ, ທົ່ວທັງໂລກພວມຢູ່ໃນກະແສສູງແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນດ້ວຍຄວາມໄວນັບມື້ນັບໄວ ແລະຂົງເຂດນັບມື້ນັບຫຼາຍ, ພາໄປເຖິງການຂຶ້ນກັບຊຶ່ງກັນແລະກັນນັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນ. ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນແມ່ນຂະບວນວິວັດສັບສົນທີ່ມີຫຼາຍປັດໄຈບວກລົບກົງກັນຂ້າມ. ພິຈາລະນາສອງຂົງເຂດທີ່ສຳຄັນອັນດັບໜຶ່ງໃນເປົ້າໝາຍການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢູ່ຫຼາຍປະເທດ, ໃນນັ້ນມີຫວຽດນາມ, ຄືການຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນປະເທດ ແລະ ການພັດທະນາຢ່າງໄວວາ ຍືນຍົງນັ້ນ ອາດຈະເຫັນແຈ້ງວ່າ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນສົ່ງຜົນກະທົບສອງທາງ ພ້ອມ - ທວນ (ບວກ-ລົບ).
ຜົນກະທົບຕໍ່ການຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນປະເທດ
ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງເປັນເຈົ້າການ, ຕັ້ງໜ້າ, ກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງ, ມີປະສິດທິຜົນ ແມ່ນແບບວິທີດີສຸດເພື່ອຫັນປ່ຽນກຳລັງພາຍນອກເປັນກຳລັງພາຍໃນ, ກຳລັງແຮງສາກົນສະທ້ອນພ້ອມກັບກຳລັງແຮງຂອງຊາດ, ຜ່ານນັ້ນຍິ່ງເພີ່ມທະວີ, ສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ແກ່ການຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງ ການປ້ອງກັນຊາດ ແລະ ຮັກສາເອກະລາດ ອະທິປະໄຕ ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນຂອງປະເທດ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວສະແດງອອກໃນດ້ານຕ່າງໆລຸ່ມນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ການເປັນເຈົ້າການ, ຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຈະສ້າງໄອກາດ ສິ່ງແວດລ້ອມສັນຕິພາບ ສະຖຽນລະພາບເພື່ອພັດທະນາປະເທດ; ບົນພື້ນຖານນັ້ນ, ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນປະເທດໄດ້ເປັນຢ່າງດີ. ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງ ຈະເປີດກົນໄກການປະສານງານຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນແລະເປັນເອກະພາບ ລະຫວ່າງບັນດາປະເທດແລະບັນດາພາກພື້ນ ເພື່ອຈຳກັດແລະຍູ້ຖອຍໄພອັນຕະລາຍແຫ່ງການກໍ່ການຮ້າຍ, ການປະທະກັນດ້ານຊົນເຜົ່າ, ລັດທິແຍກດິນແດນ.
ທີສອງ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຊ່ວຍໃຫ້ນຳໃຊ້ແລະເສີມຂະຫຍາຍບັນດາແຫຼ່ງພະລັງພາຍນອກເພື່ອເພີ່ມເຕີມໃຫ້ແກ່ແຫຼ່ງພະລັງໃນປະເທດ. ນັ້ນແມ່ນບັນດາເງື່ອນໄຂກ່ຽວກັບເຕັກນິກ ແລະອຸປະກອນເຄື່ອງປະກອບໃຫ້ແກ່ການປ້ອງກັນປະເທດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ແມ່ນບົດຮຽນທີ່ລ້ຳຄ່າຂອງສາກົນ.
ທີສາມ, ຜ່ານຂະບວນວິວັດການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຊ່ວຍໃຫ້ເຫັນແຈ້ງບັນດາຜົນປະໂຫຍດຮ່ວມກັນໃນການພົວພັນກັບປະເທດອື່ນ ເພື່ອຊຸກຍູ້ການຮ່ວມມື; ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ເຫັນແຈ້ງບັນດາແງ່ມູມຜົນປະໂຫຍດທີ່ຕ່າງກັນ ເພື່ອກຳນົດແຈ້ງກວ່າອີກກ່ຽວກັບການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມ, ເປົ້າໝາຍຕໍ່ສູ້ ແລະ ມີນະໂຍບາຍທີ່ເໝາະສົມ.
ທີສີ່, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຈະສ້າງໃຫ້ມີການພົວພັນທີ່ມີຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ປະເທດຊາດ, ເພື່ອມີສ່ວນຮ່ວມໃນການເຂົ້າຮ່ວມບັນດາສະຖາບັນສາກົນ, ສ້າງຄວາມແຊກຊ້ອນດ້ານຜົນປະໂຫຍດ ແລະຄວາມດຸນລະຍາກັບບັນດາປະເທດໃຫຍ່; ເຕົ້າໂຮມບັນດາກຳລັງທີ່ກ້າວໜ້າແລະຮັກຫອມສັນຕິພາບໃນໂລກ ເພື່ອປະກອບສ່ວນກີດກັ້ນກົນອຸບາຍແລະການກະທຳລະເມີດອະທິປະໄຕຂອງປະເທດ.
ແຕ່ວ່າ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນກໍ່ມີຜົນກະທົບທາງລົບເຖິງການຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນຊາດຂອງປະເທດ... ໂລກໄດ້ເຫັນການຂຶ້ນກັບຊຶ່ງກັນແລະກັນລະຫວ່າງບັນດາປະເທດ ຫັນປ່ຽນເປັນການຂຶ້ນກັບຄູ່ຮ່ວມງານໜຶ່ງດຽວ. ສຳລັບບັນດາປະເທດທຸກຍາກ ດ້ອຍພັດທະນາ ເມື່ອເຂົ້າຮ່ວມການເຊື່ອມໂຍງສາກົນກໍ່ອາດຈະຖືກຂຶ້ນກັບຕ່າງປະເທດຢ່າງງ່າຍ. ການເຊື່ອມໂຍງມັກຈະພາໄປເຖິງສະພາບການຖືກແຊກຄຸມທາງດ້ານວັດທະນະທຳ, ເຮັດໃຫ້ເອກະລັກວັດທະນະທຳຂອງຊາດຖືກເສື່ອມເສຍ, ທຳລາຍບ່ອນອີງດ້ານຈິດໃຈຂອງການປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນຊາດ, ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຄວາມໝັ້ນຄົງທາງການເມືອງ, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ແລະຄວາມປອດໄພທາງສັງຄົມ. ກໍ່ຄວນເອົາໃຈໃສ່ເຖິງການປະນິປະນອມທາງດ້ານຜົນປະໂຫຍດລະຫວ່າງບັນດາປະເທດໃຫຍ່ນຳກັນທີ່ສົ່ງຜົນກະທົບທາງລົບເຖິງການປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນຊາດຢູ່ປະເທດອື່ນ.
ຜົນກະທົບຕໍ່ການພັດທະນາຢ່າງໄວວາແລະຍືນຍົງ
ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ຫວຽດນາມໃນການດຶງດູດແຫຼ່ງພະລັງຊັບພະຍາກອນເພື່ອການພັດທະນ, ເພີ່ມທະວີກຳລັງແຮງສັງລວມຂອງຊາດ, ພັດທະນາປະເທດຢ່າງໄວວາ ຍືນຍົງ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວສະແດງອອກໃນດ້ານຕ່າງໆລຸ່ມນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຊ່ວຍໃຫ້ຫວຽດນາມເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງໃນບັນດາສະຖາບັນເສດຖະກິດສາກົນເຊັ່ນ ອົງການການຄ້າໂລກ (WTO), ທະນາຄານໂລກ (WB), ກອງທຶນການເງິນສາກົນ (IMF), ທະນາຄານພັດທະນາອາຊີ (ADB)... ການເຂົ້າຮ່ວມໃນບັນດາສະຖາບັນເສດຖະກິດ-ການເງິນນີ້ຈະອຳນວຍເງື່ອນໄຂໃຫ້ຫວຽດນາມແບ່ງປັນບົດຮຽນ, ວິທີ ແລະ ຍຸດທະສາດການພັດທະນາ, ປະກອບສ່ວນຫລຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງໃນການພັດທະນາ.
ທີສອງ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຊ່ວຍໃຫ້ຫວຽດນາມດຶງດູດເງິນລົງທຶນ, ເຕັກນິກ, ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ທັນສະໄໝ, ພິເສດແມ່ນທັກສະຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານປະເທດ, ດັດປັບບົດບາດຂອງລັດໃຫ້ສອດຄ່ອງເໝາະສົມກັບກົນໄກຕະຫຼາດ. ລັດສຸມໃສ່ການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານມະຫາພາກ, ສ້າງສັນພັດທະນແລະເສີມຂະຫຍາຍປະຊາທິປະໄຕໃນຊີວິດສັງຄົມ. ການລະດົມແລະຈັດແບ່ງບັນດາແຫຼ່ງພະລັງຕິດກັບຍຸດທະສາດ, ແຜນກຳນົດ, ແຜນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ, ປະກອບສ່ວນປະຕິຮູບການບໍລິຫານ. ຜ່ານການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ຄວາມສາມາດແລະບົດຮຽນໃນການຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດຕະຫຼາດໄດ້ຮັບການຍົກສູງແລະມີປະສິດທິຜົນກວ່າອີກ. ຈາກນັ້ນ, ລັດກຳນົດທິດທາງພັດທະນາ ແລະ ວາງວິທີແກ້ໄຂເພື່ອ “ໄປທາງລັດ, ໄປຕ້ອນໜ້າ”, ຍູ້ແຮງການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ.
ທີສາມ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນສ້າງກຳລັງຜັດດັນຊຸກຍູ້ໃຫ້ນັກຄຸ້ມຄອງ, ນັກທຸລະກິດ, ວິສາຫະກິດໃນປະເທດຍົກສູງຄວາມສາມາດແຂ່ງຂັນໂດຍຜ່ານການເພີ່ມທະວີການບໍລິຫານຈັດການ, ປ່ຽນແປງໃໝ່ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ແບບວິທີການທຸລະກິດ. ການປະຕິບັດຂໍ້ຕົກລົງເຊື່ອມໂຍງຊ່ວຍໃຫ້ວິສາຫະກິດປະຢັດຫຼຸດຜ່ອນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສົ້ນເຂົ້າ, ປົວແປງຂະບວນການ ຂັ້ນຕອນເຂົ້າເຖິງແຫຼ່ງທຶນ ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະແບບວິທີການຄຸ້ມຄອງ, ທຸລະກິດ ເພື່ອເພີ່ມຄວາມສາມາດແຂ່ງຂັນຂອງຕົນ.
ຄຽງຂ້າງບັນດາຜົນກະທົບທາງບວກນັ້ນ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນກໍ່ສົ່ງຜົນກະທົບທາງລົບເຖິງການພັດທະນາ. ນັ້ນແມ່ນ ພື້ນຖານເສດຖະກິດໃນຫຼາຍດ້ານຍັງອ່ອນແອ ຖືກເສຍຫາຍງ່າຍ ແລະຖືກຂຶ້ນກັບຕ່າງປະເທດໂດຍງ່າຍ. ໃນສິ່ງແວດລ້ອມແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງຢ່າງກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງ, ຄວາມຜັນຜວນທາງເສດຖະກິດໃນໂລກແລະໃນພາກພື້ນ ຈະສົ່ງຜົນກະທົບທາງລົບເຖິງເສດຖະກິດໃນປະເທດ. ການເປີດປະຕູຕະຫຼາດໃນເງື່ອນໄຂຄວາມສາມາດແຂ່ງຂັນອ່ອນແອ ອາດຈະປະເຊີນໜ້າຕໍ່ຄວາມສ່ຽງຫຼາຍຢ່າງຄື ຫຼາຍຂົງເຂດເສດຖະກິດຖືກພາຍນອກຄວບຄຸມ, ຫຼາຍວິສາຫະກິດຖືກເສຍໄຊໃນເດີນໜ້າບ້ານຂອງຕົນ. ສຳລັບການດຶງດູດເງິນລົງທຶນໂດຍກົງຈາກຕ່າງປະເທດ, ຖ້າຫາກບໍ່ຊັ່ງຊາແລະຄຸ້ມຄອງຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກໍ່ອາດຈະຕ້ອງຮັບເອົາເຕັກໂນໂລຊີທີ່ຫຼ້າຫຼັງ ເປັນມົນພິດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ, ເປັນຜົນສະທ້ອນໂດຍກົງເຖິງການພັດທະນາແບບໄວວາ ຍືນຍົງ.
ທັດສະນະຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ
ໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VI - ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນສະໄໝແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່ປະເທດ, ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ກຳນົດຢ່າງຊັດເຈນວ່າ: ການປະຕິວັດດ້ານວິທະຍາສາດ-ເຕັກໂນໂລຊີນັບມື້ນັບຂະຫຍາຍຕົວ ແລະມີບົດບາດນັບມື້ນັບສຳຄັນໃນຊີວິດເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງໂລກ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ກໍ່ໄດ້ວາງແຜນນະໂຍບາຍຮ່ວມມືເສດຖະກິດ ແລະ ວິທະຍາສາດ-ເຕັກໂນໂລຊີກັບບັນດາປະເທດໃນໂລກ. ຮອດກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VII, ພັກໄດ້ກຳນົດທິດທາງຫັນການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດ ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງເສດຖະກິດ ເປັນຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ. ຮອດກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VIII, ຄຳສັບ “ເຊື່ອມໂຍງ” ເລີ່ມໄດ້ໃຊ້ຢູ່ໃນເອກະສານຂອງພັກ: “ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດເປີດ, ເຊື່ອມໂຍງກັບພາກພື້ນແລະໂລກ”. ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ IX ຂອງພັກໄດ້ເນັ້ນໜັກ: “ເປັນເຈົ້າການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດສາກົນແລະພາກພື້ນຕາມຈິດໃຈເສີມຂະຫຍາຍຊັບພະຍາກອນພາຍໃນຢ່າງສຸດຂີດ, ຍົກສູງປະສິດທິຜົນຂອງການຮ່ວມມືສາກົນ, ຮັບປະກັນເອກະລາດ ຄວາມເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ແລະກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ”. ໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ X, ພັກໄດ້ເນັ້ນຢ້ຳແຜນນະໂຍບາຍ “ເປັນເຈົ້າການແລະຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດສາກົນ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ເປີດກວ້າງການຮ່ວມມືໃນບັນດາຂົງເຂດອື່ນ”. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XI ຢືນຢັນແຜນນະໂຍບາຍ “ເປັນເຈົ້າການ ແລະຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງສາກົນ” (ບໍ່ພຽງແຕ່ເຊື່ອມໂຍງທາງດ້ານເສດຖະກິດເທົ່ານັ້ນ), ຍົກສູງປະສິດທິຜົນຂອງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ປະກອບສ່ວນກໍ່ສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດທີ່ເປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ແລະ ພັດທະນາຢ່າງໄວວາ, ຍືນຍົງ”. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກສືບຕໍ່ຢືນຢັນ: “ຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງແຂງແຮງທິດທາງຍຸດທະສາດເປັນເຈົ້າການແລະຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງສາກົນ. ຮັບປະກັນການເຊື່ອມໂຍງສາກົນເປັນພາລະກິດຂອງທົ່ວປວງຊົນ ແລະ ທົ່ວທັງລະບົບການເມືອງ, ຍູ້ແຮງການເຊື່ອມໂຍງບົນພື້ນຖານເສີມຂະຫຍາຍສຸດຂີດຊັບພະຍາກອນພາຍໃນ, ເຊື່ອມຕໍ່ແໜ້ນແຟ້ນແລະຊຸກຍູ້ຂະບວນວິວັດການຍົກສູງກຳລັງແຮງສັງລວມ ແລະຄວາມສາມາດແຂ່ງຂັນຂອງປະເທດ; ການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດເປັນຈຸດໜັກໃຈກາງ, ການເຊື່ອມໂຍງໃນຂົງເຂດອື່ນຕ້ອງອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດ; ການເຊື່ອມໂຍງແມ່ນຂະບວນວິວັດທີ່ທັງຮ່ວມມື, ທັງຕໍ່ສູ້, ເປັນເຈົ້າການຄາດຄະເນ ແກ້ໄຂສະຖານະການ ເຫດການຕ່າງໆຢ່າງໄຫວພິບ, ບໍ່ໃຫ້ຕົກເຂົ້າໃນທ່າຮັບ, ການປະທະ, ເສຍປຽບ”(1).
ຄຽງຂ້າງກັບການກຳນົດບັນດາທັດສະນະຊີ້ນຳການເຊື່ອມໂຍງສາກົນທີ່ສະແດງອອກໃນເອກະສານຕ່າງໆຂອງບັນດາກອງປະຊຸມໃຫຍ່ດັ່ງກ່າວເທິງນີ້, ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກສະໄໝທີ X ໄດ້ປະກາດໃຊ້ມະຕິສະບັບທີ 08-NQ/TW, ວັນທີ 05-02-2007, “ກ່ຽວກັບບາງແຜນນະໂຍບາຍ ນະໂຍບາຍເພື່ອເຮັດໃຫ້ພື້ນຖານເສດຖະກິດພັດທະນາຢ່າງໄວວາແລະຍືນຍົງ ເມື່ອຫວຽດນາມເປັນສະມາຊິກຂອງອົງການການຄ້າໂລກ”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ກົມການເມືອງສູນກາງພັກສະໄໝທີ XI ໄດ້ປະກາດໃຊ້ມະຕິສະບັບທີ 22-NQ/TW, ວັນທີ 10-4-2013, “ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ”. ພາຍຫຼັງກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII, ກອງປະຊຸມຄັ້ງທີສີ່ຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກສະໄໝທີ XII ໄດ້ປະກາດໃຊ້ມະຕິກ່ຽວກັບ “ປະຕິບັດການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ, ຮັກສາສະຖຽນລະພາບທາງການເມືອງ-ສັງຄົມໃນສະພາບການທີ່ປະເທດເຮົາເຂົ້າຮ່ວມໃນບັນດາສັນຍາການຄ້າເສລີຮຸ່ນໃໝ່”.
ທັງໝົດເທິງນີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນແມ່ນແຜນນະໂຍບາຍທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງ, ແມ່ນແຜນຍຸດທະສາດໃຫຍ່ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ທີ່ແນໃສ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ກໍ່ສ້າງແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດຫວຽດນາມສັງຄົມນິຍົມ. ມະຕິສະບັບທີ 22-NQ/TW ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກສະໄໝທີ XI ລະບຸ: “ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຕ້ອງແນໃສ່ປັບປຸງສະພາບແວດລ້ອມສັນຕິພາບ, ຍາດແຍ່ງເອົາເງື່ອນໄຂສາກົນທີ່ສະດວກເພື່ອພັດທະນາປະເທດຢ່າງໄວວາແລະຍືນຍົງ, ຍົກສູງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ; ຮັກສາເອກະລາດ ອະທິປະໄຕ ເອກະພາບແລະຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນ ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດຫວຽດນາມສັງຄົມນິຍົມ; ໂຄສະນາເຜີຍແຜ່ພາບພົດຫວຽດນາມ, ອະນຸຮັກແລະເສີມຂະຫຍາຍເອກະລັກປະຈຳຊາດ; ເພີ່ມທະວີກຳລັງແຮງສັງລວມຂອງຊາດ, ຍົກສູງຖານະທີ່ຕັ້ງແລະອິດທິພົນສາກົນຂອງປະເທດ; ປະກອບສ່ວນອັນຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນພາລະກິດສັນຕິພາບ ເອກະລາດແຫ່ງຊາດ ປະຊາທິປະໄຕ ແລະ ຄວາມກ້າວໜ້າທາງສັງຄົມໃນໂລກ”. ທັດສະນະທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງຂອງພັກແມ່ນ: ເປັນເຈົ້າການແລະຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງສາກົນບົນພື້ນຖານຢຶດໝັ້ນແນວທາງເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ ຂອງປະເທດ, ເພື່ອສັນຕິພາບ ການຮ່ວມມື ແລະການພັດທະນາ, ປະຕິບັດນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດທີ່ເປີດກວ້າງ, ຫັນການພົວພັນສາກົນເປັນຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ ຫຼາຍກ້ຳຫຼາຍຝ່າຍ. ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນແມ່ນພາລະກິດຂອງທົ່ງປວງຊົນ ແລະຂອງທົ່ວທັງລະບົບບການເມືອງ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ ແລະການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານຂອງລັດ. ເຊື່ອມໂຍງສາກົນບົນພື້ນຖານເສີມຂະຫຍາຍສຸດຂີດຊັບພະຍາກອນພາຍໃນ, ຍາດແຍ່ງເອົາຊັບພະຍາກອນພາຍນອກ, ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ, ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ, ຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຊາດ. ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນແນໃສ່ປະຕິບັດເປົ້າໝາຍພັດທະນາປະເທດຢ່າງໄວວາ ຍືນຍົງ ແລະ ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນປະເທດ; ຊຸກຍູ້ສາຍພົວພັນສັດຈະວິພາກລະຫວ່າງການຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ ການປ້ອງກັນປະເທດ ກັບການພັດທະນາຢ່າງໄວວາ ຍືນຍົງ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ເມື່ອປະເທດພັດທະນາຢ່າງໄວວາ ຍືນຍົງ, ການປ້ອງກັນປະເທດຄວາມສະຫງົບໄດ້ຮັບປະກັນ ມັນຈະຊຸກຍູ້ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃຫ້ກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງແລະມີປະສິດທິຜົນຍິ່ງກວ່າອີກ.
ບັນດາຜົນສຳເລັດແລະບົດຮຽນເບື້ອງຕົ້ນ
ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງ ແລະ ການຮັບປະກັນການປ້ອງກັນປະເທດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ
ເພື່ອຫັນເປັນລະອຽດ ແລະ ຜັນຂະຫຍາຍບັນດາທັດສະນະຊີ້ນຳຂອງພັກກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຮັບໃຊ້ໃຫ້ແກ່ການປັບປຸງການປ້ອງກັນປະເທດ ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບຂອງຊາດ, ໃນຊຸມປີທີ່ຜ່ານມາ ຫວຽດນາມໄດ້ປະຕິບັດບາດກ້າວຫັນປ່ຽນພື້ນຖານ ຈາກການເອົາໃຈໃສ່ເປີດກວ້າງການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດ ໄປສູ່ການນຳເອົາການພົວພັນເຂົ້າສູ່ລວງເລິກ, ໝັ້ນທ່ຽງ. ສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງ ເພີ່ມທະວີສາຍພົວພັນສອງຝ່າຍລະຫວ່າງຫວຽດນາມແລະຕ່າງປະເທດ, ໂດຍສະເພາະບັນດາປະເທດເພື່ອນບ້ານໃກ້ຄຽງ, ບັນດາປະເທດໃນພາກພື້ນ, ບັນດາປະເທດໃຫຍ່, ປະເທດເພື່ອນມິດທີ່ເປັນມູນເຊື້ອ ແລະ ບັນດາຄູ່ຮ່ວມທີ່ມີທ່າແຮງ. ໃນການຮ່ວມມືກັບບັນດາປະເທດມີຫຼາຍເນື້ອໃນກ່ຽວກັບການປ້ອງກັນປະເທດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ເຊັ່ນບຳລຸງສ້າງ ຝຶກອົບຮົມທາງດ້ານວິຊາສະເພາະ ແລະ ທັກສະເຕັກນິກການທະຫານ - ການປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ; ປະສານສົບທົບໃນການປ້ອງກັນແລະຕ້ານອາຊະຍາກຳຂ້າມຊາດ; ປ້ອງກັນແລະຕ້ານຢາເສບຕິດ, ຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງແບບດັ້ງເດີມ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ບໍ່ເປັນແບບດັ້ງເດີມ. ຫວຽດນາມໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນເກືອບທຸກເວທີປາໄສຄວາມໝັ້ນຄົງພາກພື້ນ ແລະ ພວມເປີດກວ້າງການເຄື່ອນໄຫວຮ່ວມມືທາງດ້ານການທະຫານເຊັ່ນ ແລກປ່ຽນຄະນະຜູ້ແທນການທະຫານຂັ້ນສູງ, ຕ້ອນຮັບກຳປັ່ນຮົບຂອງກອງທັບເຮືອຕ່າງປະເທດມາຢ້ຽມຢາມມິດຕະພາບ; ດຳເນີນການລາດຕະເວນຮ່ວມລະຫວ່າງກອງທັບເຮືອຫວຽດນາມ ແລະກອງທັບເຮືອຂອງບາງປະເທດ. ມາເຖິງປະຈຸບັນ, ຫວຽດນາມມີການພົວພັນດ້ານການປ້ອງກັນປະເທດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບກັບ 80 ປະເທດ, ປະກອບດ້ວຍສະມາຊິກທັງໝົດຂອງຄະນະມົນຕີຄວາມໝັ້ນຄົງແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ. ການພົວພັນດ້ານການປ້ອງກັນປະເທດ - ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບຜ່ານການເຊື່ອມໂຍງສາກົນບໍ່ພຽງແຕ່ຍົກສູງຖານະທີ່ຕັ້ງການເມືອງຂອງຫວຽດນາມໃນເວທີໂລກເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງເພີ່ມທະວີຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນ ແລະກຳລັງແຮງທາງດ້ານການທະຫານ, ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບ-ການປ້ອງກັນປະເທດຂອງຫວຽດນາມ, ປະກອບສ່ວນຮັກສາສະພາບແວດລ້ອມສັນຕິພາບຢູ່ໃນພາກພື້ນແລະໃນໂລກ.
ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນເພື່ອພັດທະນາຢ່າໄວວາ ຍືນຍົງ
ປະຕິບັດບັນດາທັດສະນະຂອງພັກ, ອີງໃສ່ໂຄງການດຳເນີນງານສະຕະວັດທີ XXI ຂອງສາກົນ, ວັນທີ 17-8-2004, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີຫວຽດນາມໄດ້ປະກາດໃຊ້ “ກຳນົດທິດຍຸດທະສາດການພັດທະນາແບບຍືນຍົງຢູ່ຫວຽດນາມ” (ໂຄງການປະຕິບັດງານທີ 21 ຂອງຫວຽດນາມ). ກຳນົດທິດຍຸດທະສາດການພັດທະນາແບບຍືນຍົງຢູ່ຫວຽດນາມໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນຢ່າງພົ້ນເດັ່ນເຖິງບັນຫາທີ່ວາງອອກມາໃນສາມຂົງເຂດເສດຖະກິດ, ສັງຄົມ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ, ບັນດາສິ່ງທ້າທາຍທີ່ຫວຽດນາມຕ້ອງປະເຊີນໜ້າ. ຈາກນັ້ນ, ແຜນຍຸດທະສາດກຳນົດບັນດາທັດສະນະ, ແຜນນະໂຍບາຍ, ນະໂຍບາຍ, ບັນດາພື້ນຖານກົດໝາຍ ແລະ ບັນດາໜ້າທີ່ຕ້ອງສຸມໃສ້ແກ້ໄຂ. ກຳນົດທິດຍຸດທະສາດການພັດທະນາແບບຍືນຍົງຢູ່ຫວຽດນາມສະບັບນີ້ບໍ່ປ່ຽນແທນໃຫ້ບັນດາແຜນຍຸດທະສາດ, ແຜນແມ່ບົດ ແຜນການພັດທະນາທີ່ມີຢູ່ໃນປະຈຸບັນຂອງປະເທດ, ແຕ່ມີຈຸດປະສົງເປັນພື້ນຖານທິດສະດີແລະພຶດຕິກຳ ເພື່ອຫັນແຜນຍຸດທະສາດການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມໄລຍະຍາວຂອງຫວຽດນາມໃຫ້ເປັນລະອຽດຕົວຈິງ. ກຳນົດທິດບົນພື້ນຖານຫັນເປັນລະອຽດຕໍ່ບັນດາເກນດຳນົດການພັດທະນາທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ, ສິ່ງແວດລ້ອມ ທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ການວາງແຜນແມ່ບົດການພັດທະນາຢູ່ບັນດາຂະແໜງການ, ທ້ອງຖິ່ນ ແນໃສ່ເປົ້າໝາຍຮັບປະກັນຄວາມເໝາະສົມກົມກຽວລະຫວ່າງການພັດທະນາເສດຖະກິດ ກັບການປະຕິບັດຄວາມຍຸຕິທຳທາງສັງຄົມ, ປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ, ຮັກສາຄວາມສະຫງົບມັ້ນຄົງຂອງປະເທດຊາດ.
ກ່ຽວກັບບັນດາໜ້າທີ່ອັນລະອຽດເພື່ອພັດທະນາຢ່າງໄວວາ ຍືນຍົງ, ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກໄດ້ຊີ້ແຈ້ງ: “ພັດທະນາເສດຖະກິດຢ່າງໄວວາແລະຍືນຍົງ; ເສດຖະກິດເຕີບໂຕສູງກວ່າ 5 ປີກ່ອນ ບົນພື້ນຖານຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງເສດຖະກິດມະຫາພາກ, ປ່ຽນແປງໃໝ່ຕົວແບບການເຕີບໂຕ, ຈັດວາງຄືນໃໝ່ໂຄງປະກອບເສດຖະກິດ; ຍູ້ແຮງການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ທັນສະໄໝ, ເອົາໃຈໃສ່ເປັນສຳຄັນເຖິງການຫັນກະສິກຳ ຊົນນະບົດເປັນອຸດສາຫະກຳ ທັນສະໄໝ ຕິດກັບການກໍ່ສ້າງຊົນນະບົດໃໝ່; ພັດທະນາເສດຖະກິດພູມປັນຍາ, ຍົກສູງລະດັບວິທະຍາສາດ, ເຕັກໂນໂລຊີຂອງບັນດາຂະແໜງການ ບັນດາຂົງເຂດ; ຍົກສູງສະມັດຕະພາບ ຄຸນນະພາບ ປະສິດທິຜົນ ກຳລັງແຮງແຂ່ງຂັນຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດ; ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດທີ່ເປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງມີປະສິດທິຜົນໃນເຄືອຂ່າຍການຜະລິດ ແລະ ພວງພະນັງຄຸນຄ່າທົ່ວໂລກ”(2).
ສັງເກດສະພາບຕົວຈິງອາດຈະເຫັນວ່າ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໄດ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາຢ່າງໄວວາແລະຍືນຍົງຂອງຫວຽດນາມໃນດ້ານຕ່າງໆດັ່ງນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ເຂົ້າຮ່ວມການແບ່ງງານແລະຮ່ວມມືສາກົນ ຊ່ວຍໃຫ້ພື້ນຖານເສດຖະກິດຫວຽດນາມເຂົ້າຮ່ວມໃນເຄືອຂ່າຍການຜະລິດ ແລະພວງພະນັງຄຸນຄ່າທົ່ວໂລກ, ກຳນົດຖານະທີ່ຕັ້ງຂອງຕົນໄດ້, ບົນພື້ນຖານນັ້ນ, ຊອກຫາວິທີແກ້ໄຂເພື່ອ “ໄປທາງລັດ, ໄປຕ້ອນໜ້າ” ຂະບວນວິວັດການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ, ມີເງື່ອນໄຂເຂົ້າສູ່ການຫັນເປັນທັນສະໄໝໂດຍກົງ, ຈາກນັ້ນຫຍໍ້ສັ້ນຄວາມແຕກໂຕນທາງດ້ານລະດັບການພັດທະນາທຽບກັບບັນດາປະເທດອື່ນ.
ທີສອງ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຊຸກຍູ້ການດຶງດູດທຶນ ເຕັກນິກຈາກຕ່າງປະເທດເພື່ອເພີ່ມແຫຼ່ງພະລັງໂດຍລວມຂອງປະເທດ, ປະກອບສ່ວນຫຼາຍພໍຄວນເຂົ້າໃນການເຕີບໂຕ ຈີດີພີ ຂອງຫວຽດນາມ. ຕາມຕົວເລກສະຖິຕິ ມາຮອດປະຈຸບັນ ທົ່ວປະເທດມີ 23.594 ໂຄງການລົງທຶນໂດຍກົງຈາກຕ່າງປະເທດທີ່ກຳລັງເຄື່ອນໄຫວ ດ້ວນຈຳນວນທຶນຈົດທະບຽບທັງໝົດ 306,3 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ.
ທີສາມ, ດ້ວຍການເຊື່ອມໂຍງຢ່າງຄົບຖ້ວນເຂົ້າໃນບັນດາການຈັດຕັ້ງເສດຖະກິດໂລກແລະພາກພື້ນ ຫວຽດນາມຈະມີເງື່ອນໄຂເພື່ອແບ່ງປັນບົດຮຽນກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານ, ຍຸດທະສາດການລົງທຶນພັດທະນາ, ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງ, ປະກອບສ່ວນແກ້ໄຂຄວາມຫຍູ້ງຍາກຕ່າງໆຍ້ອນຜົນກະທົບທາງລົບຈາກພາຍນອກ, ເຊັ່ນວິກິດການເສດຖະກິດ, ທ່າອຽງປົກປ້ອງເສດຖະກິດຂອງຕ່າງປະເທດ.
ທີສີ່, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ບັນດາວິສາຫະກິດຫວຽດນາມລົງທຶນຢູ່ຕ່າງປະເທດ ເພື່ອລອງແຮງແຂ່ງຂັນ, ຍົກສູງລະດັບການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານ, ມອບໂອນວິທະຍາສາດ-ເຕັກໂນໂລຊີ.
ທີຫ້າ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ການສົ່ງອອກແຮງງານ ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ອອກແຮງງານມີເງື່ອນໄຂຮັບເອົາແບບແຜນການເຮັດວຽກ, ຈັດຕັ້ງການຜະລິດ. ເລື່ອງນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ປະກອບສ່ວນແກ້ໄຂວຽກເຮັດງານທຳ, ຫຼຸດຜ່ອນການວ່າງງານໃນປະເທດເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງໄດ້ສ້າງແຫຼ່ງບຸກຄະລາກອນຄຸນນະພາບສູງ ກໍ່ຄືເພີ່ມລາຍໄດ້ໃຫ້ຜູ້ອອກແຮງງານ ແລະ ເພີ່ມລາຍຮັບໃຫ້ງົບປະມານຂອງລັດອີກນຳ.
ທີຫົກ, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນທາງດ້ານວັດທະນະທຳ, ການສຶກສາ, ວິທະຍາສາດ-ເຕັກໂນໂລຊີຊ່ວຍໃຫ້ຫວຽດນາມຮັບເອົາສິ່ງຍອດຍິ່ງໃນວັດທະນະທຳຂອງມະນຸດຊາດ, ປະກອບສ່ວນເຮັດໃຫ້ມີການຫັນປ່ຽນຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃນວຽກງານການສຶກສາ, ສາທາລະນະສຸກ, ການຄຸ້ມຄອງສັງຄົມ; ການປ້ອງກັນແລະຕ້ານໄພທຳມະຊາດ, ຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງສະພາບອາກາດ, ປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ... ສິ່ງທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ປະກອບສ່ວນໂດຍກົງຫຼືໂດຍທາງອ້ອມເຂົ້າໃນການຊຸກຍູ້ເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດໃຫ້ພັດທະນາຢ່າງໄວວາແລະຍືນຍົງ.
ບັນດາບົດຮຽນເບື້ອງຕົ້ນ
ຈາກບັນດາຜົນສຳເລັດແຫ່ງການປະຕິບັດແຜນນະໂຍບາຍຍຸດທະສາດຂອງພັກກ່ຽວກັບການເປັນເຈົ້າການ ຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ອາດຈະຖອດຖອນບົດຮຽນເບື້ອງຕົ້ນຈຳນວນໜຶ່ງດັ່ງນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ເມື່ອເຂົ້າຮ່ວມການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ຕ້ອງຄິດໄລ່ຢ່າງຮອບຄອບກ່ຽວກັບບັນດາຜົນກະທົບແລະຜົນຕາມມາທີ່ຍາວນານຂອງຂະບວນວິວັດໂລກາພິວັດ ຕໍ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມໃນປະເທດ. ຕ້ອງເຊື່ອມຕິດຍຸດທະສາດການພັດທະນາຢ່າງໄວວາ ຍືນຍົງ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາບາດກ້າວລະອຽດໃນປະເທດ ກັບການຜັນປ່ຽນຢ່າງໄວວາຂອງເສດຖະກິດໂລກ, ເຮັດຄືແນວໃດໃຫ້ບັນດາຄຳໝັ້ນສັນຍາ, ຂໍ້ຕົກລົງໃນບັນດາຂອບຮ່ວມມືສອງຝ່າຍ, ອະນຸພາກພື້ນ, ພາກພື້ນແລະທົ່ວໂລກ ໄດ້ຮັບການຂັບເຄື່ອນຢ່າງປະສົມກົມກຽວ, ບໍ່ຖືກຜິດດ່ຽງ ຫຼືຂັດແຍ່ງກັນ.
ທີສອງ, ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນວຸ້ນວາຍທາງສັງຄົມ, ຍາມໃດກໍ່ຕ້ອງຮັບປະກັນຄວາມສົມດຸນເໝາະສົມລະຫວ່າງບັນດາການພົວພັນ: ການພົວພັນລະຫວ່າງ ການຍູ້ແຮງພາລະກິດການປ່ຽນແປງໃໝ່ປະເທດ ກັບການເປັນເຈົ້າການ ຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງສາກົນ; ການພົວພັນລະຫວ່າງ ການເປັນເຈົ້າການ ຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ກັບການຮັກສາເອກະລາດແລະເປັນເຈົ້າຕົນເອງຂອງປະເທດ; ການພົວພັນລະຫວ່າງ ສິດຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ພັນທະຂອງປະເທດໃນບັນດາສະຖາບັນການຈັດຕັ້ງເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ລະຫວ່າງເປົ້າໝາຍພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດ ກັບບັນດາຄວາມຮຽກຮ້ອງ ຕ້ອງການຂອງພາຍນອກ; ລະຫວ່າງບັນດາບັນຫາເສດຖະກິດ ການຄ້າ ກັບບັນດາຂົງເຂດອື່ນ. ຕ້ອງຮີບປັບຕົວໃຫ້ເໝາະສົມ, ກະທົບຕອບຢ່າງໄຫວພິບ, ສ້າງແລະເພີ່ມທະວີການນຳໃຊ້ທ່າແຮງປຽບທຽບຂອງປະເທດ ເພື່ອເຂົ້າຮ່ວມການເຊື່ອມໂຍງ. ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດທີ່ເປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງໃຫ້ປະກົດເປັນຈິງ, ປົກປັກຮັກສາຕະຫຼາດແລະສິ່ງແວດລ້ອມໃນປະເທດ.
ທີສາມ, ເປັນເອກະພາບທາງດ້ານຄວາມຮັບຮູ້ແລະການກະທຳຂອງທົ່ວພັກ ທົ່ວປວງຊົນ ທົ່ວກອງທັບ, ສ້າງໃຫ້ພະນັກງານ ປະຊາຊົນມີຄວາມຕ້ານທານສູງ ເພື່ອຮັບມືກັບດ້ານຊ້າຍ-ຜົນກະທົບທາງລົບຕ່າງໆໃນການເຊື່ອມໂຍງ. ຄິດໄລ່ຢ່າງຮອບຄອບແຕ່ລະຂົງເຂດລະອຽດ ກໍ່ຄືຂອບເຂດ, ລະດັບການຮ່ວມມື ໂດຍແລ້ວແຕ່ເງື່ອນໄຂຢູ່ພາຍໃນປະເທດ. ເຊື່ອມໂຍງແຕ່ຕ້ອງຮັກສາກຳນົດທິດການພັດທະນາປະເທດ, ປົກປັກຮັກສາຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ, ຮັບປະກັນຄວາມສະຫງົບໝັ້ນຄົງຂອງຊາດ, ຮັກສາຄຸນຄ່າມູນເຊື້ອຂອງຊາດ. ກຳນົດແຈ້ງ ການເຊື່ອມໂຍງແມ່ນຂະບວນວິວັດທີ່ມີທັງໂອກາດອຳນວຍຫຼາຍ ທັງປະສົບສິ່ງທ້າທາຍຫຼາຍ, ທັງຮ່ວມມື ທັງຕໍ່ສູ້.
ທີສີ່, ດຳເນີນການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນຂະບວນໂລກາພິວັດແມ່ນພື້ນຖານພາວະວິໄສຂອງນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດທີ່ຖືກຕ້ອງ ທັນການ ຊຶ່ງຈະຊຸກຍູ້ໃຫ້ການເຊື່ອມໂຍງຂະຫຍາຍຕົວທັງລວງກວ້າງແລະລວງເລິກ. ແຕ່ຕ້ອງຖືວ່າ ການເຊື່ອມໂຍງບໍ່ແມ່ນເປົ້າໝາຍ ມັນແມ່ນພາຫະນະເພື່ອປະສານສົມທົບຢ່າງມີປະສິດທິຜົນບັນດາແຫຼ່ງຊັບພະຍາກອນໃນປະເທດ ແລະ ຊັບພະຍາກອນຕ່າງປະເທດ, ເປີດກວ້າງພື້ນທີ່ເທສະແລະສະພາບແວດລ້ອມການພັດທະນາ, ເສີມຂະຫຍາຍທ່າ ແລະ ກຳລັງແຮງຂອງປະເທດໃນເວທີສາກົນ./.
ໂດຍ ສຈ,ປອ. ວຸ໊ ວັນ ຮ່ຽນ
ຮອງປະທານສະພາທິດສະດີສູນກາງ
--------------
ບົດນີ້ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດສະບັບທີ 902 (ເດືອນທັນວາ 2017)
(1), (2) ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XII, ຫ້ອງວ່າການສູນກາງພັກ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2016, ໜ້າ 154-155, 77.