ວັນທີ 4 ພະຈິກນີ້, ກະຊວງຖະແຫຼງຂ່າວ ແລະ ສື່ສານຫວຽດນາມ ໄດ້ປະກາດວ່າ, ອຳນາດການປົກຄອງຈະປະຕິບັດບັນດາລະບຽບການຢ່າງເຂັ້ມງວດກ່ຽວກັບການລົບລ້າງເນື້ອໃນ “ພິດ” ອອກຈາກເວທີສື່ສັງຄົມ. ກົດລະບຽບໃຫມ່ນີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເອົາຂ່າວປອມອອກຈາກສື່ສັງຄົມພາຍໃນ 24 ຊົ່ວໂມງ, ຮັດແຄບປ່ອງຢ້ຽມທີ່ຜ່ານມາ 48 ຊົ່ວໂມງ. ຂໍ້ມູນທີ່ມີຄວາມອ່ອນໄຫວໂດຍສະເພາະອາດຈະຖືກເອົາລົງພາຍໃນສາມຊົ່ວໂມງ. ກ່າວຄຳເຫັນທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດ, ທ່ານລັດຖະມົນຕີ ຫງວຽນແມ້ງຮຸ່ງ ໄດ້ກ່າວເຕືອນວ່າ “ຂ່າວບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ຖ້າຮັບມືຊ້າ, ຈະແຜ່ລາມອອກໄປຢ່າງກວ້າງຂວາງ.”
ບົດລາຍງານປະຈຳປີຂອງອົງການ Freedom House ໄດ້ຈັດອັນດັບຫວຽດນາມເປັນປະເທດທີ່ຮ້າຍແຮງອັນດັບທີ 5 ໃນໂລກສຳລັບເສລີພາບທາງອິນເຕີເນັດ. ຄະແນນ 22 ໃນ 100, ສູງກ່ວາພຽງແຕ່ກູບາ, ອີຣານ, ມຽນມາ, ແລະຈີນ, ທີ່ຕັ້ງຂອງຫວຽດນາມຍັງຄົງບໍ່ປ່ຽນແປງຈາກປີກ່ອນ, ຍ້ອນວ່າພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ (VCP) ສືບຕໍ່ມານະພະຍາຍາມຄອບງໍາຂົງເຂດດິຈິຕອນຂອງປະເທດ. ໃນໄລຍະທົດສະວັດທີ່ຜ່ານມາ, VCP ໄດ້ເຂັ້ມງວດໃນການຄວບຄຸມອິນເຕີເນັດຢ່າງຊ້າໆໂດຍການເລັ່ງການເຊັນເຊີອອນໄລນ໌, ອອກການປັບໄຫມຢ່າງໂຫດຮ້າຍແລະໂທດຈໍາຄຸກສໍາລັບການນໍາໃຊ້ສື່ສັງຄົມທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ການລວບລວມຂໍ້ມູນອອນໄລນ໌ຂອງພົນລະເມືອງ, ແລະບັງຄັບໃຫ້ຍັກໃຫຍ່ເຕັກໂນໂລຢີສາກົນປະຕິບັດຕາມ. ຂໍ້ກໍານົດການຕິດຕັ້ງຂອງລັດຖະບານ.
VCP ໄດ້ປົກຄອງຫວຽດນາມເປັນປະເທດດຽວນັບແຕ່ປີ 1976. ນັບແຕ່ກາງຊຸມປີ 1980 ເປັນຕົ້ນມາ, ປະເທດນີ້ໄດ້ມີລະດັບເຕີບໂຕດ້ານເສດຖະກິດສູງເປັນພິເສດ ແລະ ປະເທດນີ້ມີການເຊື່ອມຕໍ່ອິນເຕີເນັດລະດັບສູງທີ່ສຸດໃນອາຊີ-ປາຊີຟິກ. ນັບຕັ້ງແຕ່ທ້າຍຊຸມປີ 2000, ລັດຫວຽດນາມ ໄດ້ມີການຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງງຽບສະຫງົບກ່ຽວກັບຄວາມສາມາດຂອງຕົນໃນການຕິດຕາມກວດກາປະຊາກອນທາງອອນໄລນ໌ ແລະ censoring dissidents.
ເຊັ່ນດຽວກັບຄູ່ຮ່ວມມືຂອງພວກເຂົາຢູ່ບ່ອນອື່ນໃນອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້, ຊາວເນັດໃນຫວຽດນາມໄດ້ປະສົບກັບການຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍແລະເພີ່ມຂຶ້ນໃນສິດທິດິຈິຕອນໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້. ລັດຖະບານ VCP ໄດ້ຜ່ານນິຕິກໍາທີ່ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ, ພັດທະນາສະຖາບັນເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງການເຝົ້າລະວັງແລະການຄວບຄຸມຂໍ້ມູນຂ່າວສານ, ພັດທະນາລະບົບການຕໍາຫຼວດສື່ມວນຊົນສັງຄົມ, ແລະນໍາໃຊ້ການຂັດຂວາງ bandwidth ເພື່ອ muffle ສຽງ dissenting. ສິ່ງທີ່ເປັນພິເສດໃນສະພາບການຂອງຫວຽດນາມ ແມ່ນຄວາມສາມາດຂອງລະບອບໃນການຄວບຄຸມບັນດາບໍລິສັດເຕັກໂນໂລຊີໃຫຍ່ເຊັ່ນ Meta (ບໍລິສັດແມ່ຂອງ Facebook) ແລະ ນຳໃຊ້ມັນເພື່ອຊ່ວຍປະຕິບັດລະບົບປະຊາທິປະໄຕດິຈິຕອນທີ່ພົ້ນເດັ່ນຂຶ້ນ.
ມີການໂຕ້ຖຽງກັນວ່າ ຫວຽດນາມ ພວມເດີນຕາມບາດກ້າວຂອງຈີນໃນດ້ານການສ້າງ “ອິນເຕີເນັດແຫ່ງຊາດ” ຂອງຕົນເອງ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຍີ່ຫໍ້ລັດທິອຳນາດດີຈີຕອນຂອງ VCP ແຕກຕ່າງກັບຈີນ, ຣັດເຊຍ, ອີຣານ ແມ່ນຄວາມອົດທົນຂອງ VCP ຕໍ່ເວທີສື່ສັງຄົມຂອງຕ່າງປະເທດ. . , ເຊິ່ງໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າໃນລະບົບການເຝົ້າລະວັງ ແລະ ການຄວບຄຸມຂໍ້ມູນຂ່າວສານ. ໃນຖານະເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາປະເທດທີ່ຂະຫຍາຍຕົວໄວທີ່ສຸດຂອງໂລກ, ວິສາຫະກິດຂະໜາດກາງ ແລະ ນ້ອຍຫຼາຍແຫ່ງຢູ່ຫວຽດນາມແມ່ນອີງໃສ່ Facebook ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເພື່ອດຳເນີນທຸລະກິດ. ການຫ້າມແພລະຕະຟອມສື່ສັງຄົມຕ່າງປະເທດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສ່ຽງຕໍ່ພຶດຕິກໍາທາງດ້ານສັງຄົມແລະເສດຖະກິດໃນປະເທດທີ່ປະຈຸບັນມີຈໍານວນຜູ້ໃຊ້ Facebook ຕໍ່ປະຊາກອນທີ່ສູງທີ່ສຸດໃນໂລກ.
ບົນພື້ນຖານການນຳເອົາກົດໝາຍ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍໄປສູ່ໂລກດິຈິຕອລ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄວາມປອດໄພທາງໄຊເບີລ່າສຸດຂອງລະບອບດັ່ງກ່າວໄດ້ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໃນປີ 2019. ກົດໝາຍສະບັບນີ້ແຕກຕ່າງຈາກກົດໝາຍທີ່ອອກມາກ່ອນໜ້ານີ້ໂດຍການປ່ຽນພາລະໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບໃຫ້ກັບຜູ້ໃຫ້ບໍລິການເຊັ່ນ Google ແລະ Facebook, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ ເຂົາເຈົ້າເປີດຫ້ອງການຢູ່ໃນຫວຽດນາມ, ເກັບຮັກສາຂໍ້ມູນຜູ້ໃຊ້ຢູ່ໃນທ້ອງຖິ່ນ, ແລະເອົາເນື້ອຫາອອກຕາມຄໍາຮ້ອງຂໍຂອງເຈົ້າຫນ້າທີ່ລັດຖະບານ.
ມັນໄດ້ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍອີກອັນໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ບັນດາຫາງສຽງອິດສະລະຈຳນວນໜ້ອຍໃນປະເທດ, ເປັນການກະທຳອາຊະຍາກຳຕໍ່ບັນດາຄຳເວົ້າຕ້ານລັດ ເຊັ່ນ “ການປະຕິເສດຜົນສຳເລັດຂອງການປະຕິວັດ”, “ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນ” ຫລື ເຜີຍແຜ່ການໂຄສະນາເຜີຍແຜ່ “ຕ້ານລັດ”. ສື່ມວນຊົນແບບດັ້ງເດີມແມ່ນຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງລັດຖະບານ (ນີ້, ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ບໍ່ໄດ້ຍົກເວັ້ນພວກເຂົາຈາກການຖືກປັບໃຫມຢ່າງຫນັກສໍາລັບການເຜີຍແຜ່ຂໍ້ມູນຂ່າວສານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ.) ການເຂົ້າເຖິງເວັບໄຊທ໌ສາກົນເຊັ່ນ Human Rights Watch ຫຼື BBC ມັກຈະມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ແລະເວັບໄຊທ໌ທີ່ເປັນ ການວິພາກວິຈານຂອງ VCP, ເຊັ່ນ: ວຽດນາມ, Luat Khoa, ຫຼືໂຄງການ 88, ແມ່ນບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ໃນປະເທດ.
ການຄວບຄຸມເວທີສື່ມວນຊົນສັງຄົມແມ່ນຄວາມຕ້ອງການແຕ່ມີຄວາມສໍາຄັນທາງດ້ານການເມືອງສໍາລັບ VCP. ຂະນະທີ່ການເຊື່ອມຕໍ່ອິນເຕີເນັດຂອງຫວຽດນາມເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງ 70% ເນື່ອງຈາກຈຳນວນປະຊາກອນໄວໜຸ່ມນັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນ, ການນຳໃຊ້ເຄືອຂ່າຍສື່ສັງຄົມເຊັ່ນ Facebook ແລະ YouTube ກໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງ VCP ແລະ Facebook ໄດ້ສູງສຸດໃນປີ 2020, ເມື່ອເຊີບເວີຂອງ Facebook ໃນຫວຽດນາມ ໄດ້ຖືກນຳໄປໃຊ້ອອບລາຍເປັນເວລາຫຼາຍອາທິດ ເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍເຊັນເຊີໃໝ່ຂອງປະເທດ. ປະເຊີນ ໜ້າ ກັບຄວາມສົດໃສດ້ານທີ່ຈະຖືກປິດລົງທັງ ໝົດ ໃນຕະຫຼາດທີ່ຖືກລາຍງານວ່າມີລາຍຮັບ 1 ຕື້ໂດລາຕໍ່ປີ, ໃນທີ່ສຸດ Facebook ໄດ້ຍອມແພ້ຕໍ່ຄວາມກົດດັນຂອງລັດຖະບານ, ວາງແບບຢ່າງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ການຂັດຂວາງການສະແດງອອກທາງອິນເຕີເນັດຢ່າງຮ້າຍແຮງ.
ພາຍຫຼັງຂະບວນການສະບັບປັບປຸງທີ່ຍາວນານ, ດຳລັດ 53 ຂອງກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄວາມປອດໄພທາງອິນເຕີແນັດດັ່ງກ່າວໄດ້ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໃນວັນທີ 1 ຕຸລາປີນີ້, ໄດ້ຊີ້ແຈງບັນດາລະບຽບການທີ່ບັງຄັບໃຫ້ບັນດາບໍລິສັດພາຍໃນປະເທດ ແລະ ບໍລິສັດຕ່າງປະເທດຫຼາຍແຫ່ງ, ໃນນັ້ນມີເວທີສັງຄົມອອນລາຍ, ການບໍລິການໂທລະຄົມ, ຜູ້ສະໜອງການຊຳລະເງິນ ແລະ ເວທີເກມ. ເພື່ອເກັບຂໍ້ມູນຂໍ້ມູນຜູ້ໃຊ້ຢູ່ໃນທ້ອງຖິ່ນ ແລະສະໜອງໃຫ້ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕາມການຮ້ອງຂໍ. bloggers, YouTubers, ແລະນັກສະແດງຄວາມຄິດເຫັນອອນໄລນ໌ຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ຖືກລົງໂທດຢ່າງຫນັກສໍາລັບການສະແດງຄວາມຄິດເຫັນແລະຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາເຈົ້າອອນໄລນ໌, ແລະຈໍານວນຂອງການຕັດສິນໂທດຈໍາຄຸກໄດ້ຍັງຄົງຢູ່ເກີນກວ່າການປາບປາມຫຼ້າສຸດກ່ຽວກັບ rhetoric ຕ້ານລັດຖະບານໃນການນໍາພາເຖິງການຄວບຄຸມຂອງປະເທດ. ການເລືອກຕັ້ງໃນປີ 2021.
ວິທະຍຸເອເຊຍເສລີທີ່ໄດ້ຮັບທຶນຈາກສະຫະລັດ, ເຊິ່ງເວັບໄຊທ໌ໄດ້ຖືກບລັອກເປັນປົກກະຕິໃນຫວຽດນາມ, ອ້າງວ່ານັບຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນປີ, ມີນັກເຄື່ອນໄຫວແລະຜູ້ໃຊ້ເຟສບຸກຫຼາຍກວ່າ 40 ຄົນໄດ້ຖືກຈັບກຸມຫຼືຖືກຕັດສິນລົງໂທດ, ມັກຈະຖືກກ່າວຫາເຊັ່ນ “ການໂຄສະນາຕໍ່ຕ້ານລັດ. ” ” ໃນເດືອນຕຸລາ, ຜູ້ໃຊ້ Facebook ທີ່ມີຜູ້ຕິດຕາມອອນໄລນ໌ຫຼາຍກວ່າ 300,000 ຄົນໄດ້ຖືກຕັດສິນໂທດຈໍາຄຸກສອງປີສໍາລັບການໂພດອອນໄລນ໌, ເຊິ່ງປະກອບມີ “ຂໍ້ມູນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການຢັ້ງຢືນ” ທີ່ “ສົ່ງຜົນກະທົບທາງລົບຕໍ່ຕະຫຼາດຫຼັກຊັບ.”
ໃນເດືອນ ຕຸລາ 2021, ນັກຂ່າວອິດສະລະ 5 ຄົນຂອງ ບາວແຊັກ (ໜັງສືພິມສະອາດ) ໄດ້ຮັບໂທດຈຳຄຸກແຕ່ 2 ປີ ຫາ 4 ປີ ຕາມມາດຕາ 331 ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາ ໃນຂໍ້ຫາ “ສວຍໃຊ້ເສລີພາບທາງດ້ານປະຊາທິປະໄຕ” ໂດຍອີງໃສ່ເນື້ອໃນເຟສບຸກ ແລະ YouTube. ໃນເດືອນທັນວາຜ່ານມາ, ນັກເຄື່ອນໄຫວ Trinh Ba Phuong ໄດ້ຮັບໂທດຈຳຄຸກ 10 ປີ ຕາມມາດຕາ 117 ຂອງປະມວນກົດໝາຍອາຍາໃນຂໍ້ຫາ “ດຳເນີນການໂຄສະນາເຜີຍແຜ່ຕ້ານລັດ”. ການທົດລອງດັ່ງກ່າວມີບາງສ່ວນໃນການເຄື່ອນໄຫວເຟສບຸກຂອງ Phuong, ລວມທັງການໂພສ ແລະ ການຖ່າຍທອດສົດ.
ພາຍໃນລັດຖະບານ, ກະຊວງຄວາມປອດໄພສາທາລະນະ (MPS), ກະຊວງຂໍ້ມູນຂ່າວສານແລະການສື່ສານ (MIC), ແລະກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ (MOD) ແມ່ນຢູ່ໃນບັນດາຫນ້າທີ່ຮັບປະກັນວ່າເນື້ອຫາທີ່ເປັນພິດຫຼື “ການກະທໍາຜິດ” ຖືກລຶບອອກຈາກເວທີອອນໄລນ໌. MPS ຍັງມີສິດອຳນາດທີ່ຈະຖອນຊື່ໂດເມນ ແລະລະງັບລະບົບຂໍ້ມູນຂ່າວສານເພື່ອຈຸດປະສົງຄວາມປອດໄພແຫ່ງຊາດ.
ພາຍຫຼັງການປະກາດໃຊ້ກົດໝາຍອິນເຕີແນັດສະບັບໃໝ່ຂອງຫວຽດນາມ, ບັນດາປະເທດເຕັກໂນໂລຊີຍັກໃຫຍ່ສາກົນໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນຄວາມສັບສົນໃນການກວດກາບັນດາເນື້ອໃນອອນລາຍ. ໃນປີ 2021, MIC ລາຍງານວ່າມີ 3,377 ໂພສຖືກບລັອກ ຫຼື ລຶບໂດຍເຟສບຸກ, 13,141 ວິດີໂອຖືກລຶບອອກຈາກ YouTube, ແລະ 1,180 ວິດີໂອຖືກລຶບອອກຈາກ TikTok. (Twitter ບໍ່ໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນຫວຽດນາມ.) Force 47, ກອງທັບ cyber ຄວບຄຸມໂດຍ MPS, ຍັງມີການເຄື່ອນໄຫວສູງໃນເຟສບຸກ. ພາຍໃຕ້ການປົກປ້ອງປະຊາຊົນຈາກການຂົ່ມຂູ່ຂອງ “ຂ່າວປອມ”, 10,000 “ທະຫານ” ໄດ້ລາຍງານເນື້ອໃນແລະບັນຊີຂອງລັດຖະບານຕໍ່ຕ້ານລັດຖະບານ, ແລະພະຍາຍາມເຜີຍແຜ່ຂໍ້ຄວາມທີ່ຄັດຄ້ານລັດຖະບານທາງອິນເຕີເນັດ.
ທ່ານ Valentin Weber ໄດ້ໂຕ້ຖຽງວ່າ ຫວຽດນາມ ພວມພະຍາຍາມຈະເອົາແບບຢ່າງລະບົບຕິດຕາມກວດກາ ແລະ ຄວບຄຸມຂໍ້ມູນຂ່າວສານຂອງຈີນ. ຈີນໄດ້ຝຶກອົບຮົມນັກການທູດຂອງຫວຽດນາມໃນວິທີການເຝົ້າລະວັງຢູ່ສະຖາບັນການນຳບໍລິຫານງານການນຳຂັ້ນສູງຂອງແຂວງກວາງຊີ. ບໍລິສັດຮັກສາຄວາມປອດໄພທາງອິນເຕີແນັດທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງຈີນ Melya Pico ໄດ້ຈັດການຝຶກອົບຮົມໃຫ້ແກ່ພະນັກງານລັດຢູ່ຫວຽດນາມ. ການພົບປະລະຫວ່າງປະມຸກລັດສອງປະເທດໃນຫວ່າງມໍ່ໆມານີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການລົງນາມໃນຂໍ້ຕົກລົງຫຼາຍສະບັບທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າການຮ່ວມມືລະຫວ່າງຈີນ-ຫວຽດນາມຈະເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ. ນອກຈາກຈີນແລ້ວ, ລັດເຊຍຍັງໄດ້ສົ່ງອອກເຕັກໂນໂລຊີດ້ານການປ້ອງກັນປະເທດໃຫ້ແກ່ຫວຽດນາມເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ, ແລະ ສອງລະບອບອຳນາດການປົກຄອງເຊື່ອໝັ້ນວ່າຈະຮ່ວມມືກັນໃນຫຼາຍຂົງເຂດ.
ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ບັນດາເຄື່ອງມື ແລະ ເຕັກນິກເພື່ອຍົກສູງຄວາມສາມາດອຳນາດການປົກຄອງແບບດີຈີຕອນຂອງລະບອບ ໂດຍສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຜະລິດຢູ່ໃນບ້ານ ຫຼື ແມ່ນມາຈາກບັນດາອົງການຕິດຕາມກວດກາເອກະຊົນທີ່ບໍ່ມີຊື່ສຽງທີ່ຮູ້ວ່າໄດ້ດຳເນີນທຸລະກິດຢູ່ ຫວຽດນາມ ໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້. ບໍລິສັດ Cellebrite ຂອງ Israel ໄດ້ຖືກຈ້າງໂດຍລັດຖະບານຫວຽດນາມ. Cytrox spyware ໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ຢູ່ໃນປະເທດແລະບໍລິສັດ Cyberespionage Circles ຍັງໄດ້ຮັບການຈ້າງງານໂດຍລັດຖະບານຂອງຫວຽດນາມບໍ່ດົນມານີ້. ໂດຍລວມແລ້ວ, ຫວຽດນາມ ໄດ້ຮັບເຕັກໂນໂລຊີຕິດຕາມກວດກາຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຈາກບັນດາວິສາຫະກິດ ອິດສະຣາແອນ. ການຈ້າງງານຂອງບໍລິສັດຕິດຕາມກວດກາເອກະຊົນໂດຍຮ່າໂນ້ຍ ບໍ່ແມ່ນການພັດທະນາໃນໄລຍະມໍ່ໆມານີ້. ບໍລິສັດສະປາຍແວທີ່ມີຊື່ສຽງແລະຖືກຫ້າມໃນປັດຈຸບັນ FinFisher ໄດ້ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອລະບອບການທີ່ຈະຕິດຕາມກວດກາຜູ້ກະທໍາຜິດຈາກປີ 2013.
ຫວຽດນາມ ຍັງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຕົນເອງມີຄວາມສາມາດສູງດ້ານຄວາມສາມາດດ້ານສົງຄາມທາງອິນເຕີແນັດ. ໃນປີ 2020, ລັດຖະບານຫວຽດນາມ ໄດ້ຖືກກ່າວຫາວ່າສະໜັບສະໜູນການໂຈມຕີທາງອິນເຕີແນັດຕໍ່ຈີນ ເພື່ອແນໃສ່ຊອກຫາຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບການລະບາດຂອງພະຍາດໂຄວິດ-19. ທີມແຮກເກີຊັ້ນສູງທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ “Ocean Lotus” ຫຼື “APT32” ໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້ໃນການໂຈມຕີທາງອິນເຕີເນັດຢູ່ຕ່າງປະເທດ, ຕິດຕາມເບິ່ງພວກຕໍ່ຕ້ານຢູ່ໃນບ້ານ, ແລະມີສ່ວນຮ່ວມໃນການໂຄສະນາຫາສຽງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ພວກໂຈມຕີທີ່ສະໜັບສະໜູນລັດຍັງໄດ້ທຳການໂຈມຕີທາງເທັກນິກຕໍ່ເວັບໄຊທ໌ທີ່ດຳເນີນໂດຍພວກຄົນຕ່າງປະເທດຫວຽດນາມ ທີ່ວິຈານລະບອບ.
ໂດຍສະເພາະ, ຫວຽດນາມ ໄດ້ຮ່ວມມືກັບບັນດາປະເທດເພື່ອນບ້ານອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ໃນການຊ້ອມຮົບຮັກສາຄວາມປອດໄພທາງອິນເຕີແນັດໃນພາກພື້ນໃນໄລຍະຜ່ານມາ. ນອກນີ້ຍັງຮັກສາການພົວພັນທີ່ແໜ້ນແຟ້ນກັບສິງກະໂປ, ໄດ້ລົງນາມຂໍ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບຄວາມປອດໄພທາງອິນເຕີເນັດກັບສາທາລະນະລັດໃນເດືອນແລ້ວນີ້. ມາດຕະຖານຂອງຕົນເອງສໍາລັບສິດທິດິຈິຕອນແລະເສລີພາບໃນການສະແດງອອກທາງອິນເຕີເນັດຂອງສິງກະໂປຍັງຫຼຸດລົງໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້.
ເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້, COVID-19 ໄດ້ໃຫ້ໂອກາດລັດໃນການເກັບກຳຂໍ້ມູນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ຫວຽດນາມໄດ້ແນະນຳການຕິດຕາມຕິດຕໍ່ພົວພັນລະຫວ່າງການລະບາດຂອງ SARS ປີ 2002-2004. ໃນລະຫວ່າງການແຜ່ລະບາດຂອງ COVID-19, ລັດຖະບານໄດ້ນຳສະເໜີ Bluezone, ແອັບຕິດຕາມທີ່ເກັບກຳຂໍ້ມູນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຈາກຜູ້ໃຊ້. ຕໍ່ມາມັນໄດ້ປະກົດວ່າປະເພດແລະປະລິມານຂອງຂໍ້ມູນທີ່ເກັບກໍາໂດຍ app ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຫຼາຍກ່ວາລັດຖະບານໄດ້ບອກສາທາລະນະ. ກົດລະບຽບການຈັດການກັບຂໍ້ມູນນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກເຜີຍແຜ່ແລະມັນບໍ່ຊັດເຈນວ່າຂໍ້ມູນຈະຖືກລຶບຫຼືປິດບັງຊື່ຫຼັງຈາກໂລກລະບາດ.
ວິວັດແຫ່ງລັດທິອຳນາດດີຈີຕອນຂອງຫວຽດນາມ ໄດ້ຮັບການເພີ່ມທະວີ, ມີສະຕິລະວັງຕົວ, ແລະ ເປັນຮູບຮ່າງຍ້ອນການອາໄສການລົງທຶນຂອງຕ່າງປະເທດຂອງປະເທດ. ໂດຍຖືເອົາການພັດທະນາທີ່ໄດ້ລະບຸໄວ້ຂ້າງເທິງນັ້ນ, ປະກົດວ່າ VCP ພວມກ້າວໄປສູ່ທິດທາງດຽວກັນກັບບັນດາລັດໃນພາກພື້ນ, ເຊັ່ນ: ມຽນມາ, ໄທ, ກຳປູເຈຍແລະ ສິງກະໂປ. ສິ່ງທີ່ພິເສດໃນກໍລະນີຂອງຫວຽດນາມ ແມ່ນການຄຸ້ມຄອງປະສິດທິຜົນຂອງລະບອບ ແລະ ນຳໃຊ້ Big Tech ໃນການສະກັດກັ້ນຄວາມບໍ່ລົງລອຍກັນຢູ່ເຂດຊາຍແດນ. ພິຈາລະນາ “ການຖົດຖອຍຂອງເຕັກໂນໂລຢີ” ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນບໍ່ດົນມານີ້, ມັນເປັນທີ່ຊັດເຈນວ່າບົດບາດການຮ່ວມມືຂອງບໍລິສັດເຫຼົ່ານີ້ຈະສືບຕໍ່ສໍາລັບອະນາຄົດທີ່ຄາດໄວ້.
.