ໂດຍ ໂທມັດ ວີເດັນມັນ
ໃນວັນທີ 10 ພຶດສະພາ ໜ່ວຍງານປູກຝັງຈິດສຳນຶກຂອງໂຄງການປ່າສະຫງວນແຫ່ງຊາດຫີນໜາມໜໍ່ ໄດ້ລົງຢ້ຽມ ຢາມບ້ານໜອງປີງ ເມືອງບົວລະພາ ເພື່ອຕິດຕາມຄວາມຄືບໜ້າຂອງກິດຈະກຳສວນຄົວໂຮງຮຽນ. ສວນຄົວໂຮງ ຮຽນໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຂຶ້ນໃນຊ່ວງຕົ້ນປີຂອງປີນີ້ ແລະ ຫຼັງຈາກສາມເດືອນທຳອິດຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ ໜ່ວຍງານ ອາສາສະໝັກຂອງລັດຖະບານ ແລະ ທີ່ປຶກສາ GIZ ຈຶ່ງໄດ້ມີຄວາມຢາກຮູ້ເຖິງຜົນໄດ້ຮັບ ແລະ ປະສົບການຈາກ ກິດຈະກຳ. ສຳລັບຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການສຶກສາສິ່ງແວດລ້ອມບໍ່ພຽງແຕ່ສົນໃຈເພື່ອເບິ່ງວິທີການ ແລະ ການຈະເລີນ ເຕີບໃຫຍ່ຂອງຜັກ ແຕ່ພວກເຂົາຍັງໃຫ້ຄວາມສົນໃຈໃນການສອບຖາມກ່ຽວກັບປະສົບການຂອງນັກຮຽນທີ່ເຂົ້າ ຮ່ວມພາຍໃນກິດຈະກຳນ້ອຍໆນີ້ ແລະ ພ້ອມທັງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍ່ງລະຫວ່າງ ສວນຄົວໂຮງຮຽນ ແລະ ການອະນຸລັກຮັກສາທຳມະຊາດ.
ພາຍຫຼັງຈາກສາມເດືອນເຫັນວ່າສວນຄົວຂອງໂຮງຮຽນມີປະສິດທິພາບທີ່ໜ້າເພິ່ງພໍໃຈ ພືດຜັກກໍມີການຈະເລີນເຕີບ ໃຫຍ່, ການບຳລຸງຮັກສາເຊັ່ນ: ການກຳຈັດວັດສະພືດ ແລະ ການຫົດນ້ຳກໍເບິ່ງຄືວ່າມີການປະຕິບັດຢ່າງເປັນປະຈຳ. ການຈັດຕັ້ງກຸ່ມນັກຮຽນ ແລະ ການແບ່ງໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບລະຫວ່າງກຸ່ມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ກໍຄືນັກຮຽນຊັ້ນປະຖົມ ແລະ ຊັ້ນມັດທະຍົມ ໃນວຽກງານບົວລະບັດຮັກສາສວນຄົວກໍໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ໂດຍການລາຍງານ ຂອງນັກຮຽນເຫັນວ່າໄດ້ມີການເກັບພືດຜັກທີ່ເຕີບໃຫຍ່ແລ້ວກ່ອນໜ້ານີ້ ແລະ ສະໜອງເປັນອາຫານເມື່ອມີການປະ ຊຸມບ້ານ ເຊິ່ງນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການເສີມສ້າງຄຸນຄ່າທາງອາຫານຂອງນັກຮຽນ ແລະ ຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາ.
ໃນຊ່ວງຕອນເຊົ້າຂອງການລົງຢ້ຽມຢາມຕິດຕາມ ແມ່ນໄດ້ມີການເນັ້ນຢ້ຳຄືນໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນເຖິງວິທີການທີ່ຈຳເປັນ ສຳລັບການສ້າງ ແລະ ການບຳລຸງຮັກສາສວນຄົວ ໂດຍເລີ່ມຈາກການກະກຽມດິນ ແລະ ການສ້າງຮົ້ວທີ່ເໝາະສົມ, ການເກັບຜົນລະປູກ ແລະ ການເກັບຮັກສາແກ່ນພັນຜັກສຳລັບການຜະລິດຜົນລະປູກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍບາງເກມ ແລະ ການລະລາຍພຶດຕິກຳໄດ້ນຳມາເປັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງກິດຈະກຳ ເພື່ອຊ່ວຍສ້າງຄວາມສົນໃຈຂອງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມ. ນອກນັ້ນ; ນັກຮຽນຊັ້ນມັດທະຍົມແມ່ນມີຄວາມຈຳເປັນໃນການສະແດງເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ປະສົບການຂອງ ພວກເຂົາໃນການເຮັດສວນຄົວ ໂດຍຜ່ານການຕອບຄຳຖາມເຊັ່ນ: ເປັນຫຍັງພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງເຮັດສວນຄົວ? ຄຸນປະໂຫຍດຈາກການເຮັດສວນຄົວໂຮງຮຽນແມ່ນຫຍັງ? ແລະ ແມ່ນຫຍັງທີ່ເປັນບັນຫາຫຍຸ້ງຍາກໃນການ ບົວລະບັດຮັກສາສວນຄົວໂຮງຮຽນ?
ເຫດຜົນໃນທາງປະຕິບັດແມ່ນກວມລວມເອົາຄຳຕອບຂອງນັກຮຽນຄື: ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຮັບປະກັນຄວາມ ໝັ້ນຄົງທາງດ້ານສະບຽງອາຫານ, ຊ່ວຍປະຢັດເງິນ ແລະ ມີຜັກປອດສານພິດໄວ້ກິນເປັນປະເດັນຫຼັກ. ນອກຈາກນີ້, ກິດຈະກຳສວນຄົວໂຮງຮຽນຍັງໃຫ້ຄວາມຮູ້ໃໝ່, ທັກສະການປະຕິບັດ, ການເສີມສ້າງຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວ ກັນໃນກຸ່ມໝູ່ເດັກນ້ອຍນັກຮຽນ ແລະ ສົ່ງເສີມຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມດຸໝັ່ນ ທີ່ເປັນຄຳຕອບຈາກນັກຮຽນ ໃນລະດັບນາມະທຳຫຼາຍຂຶ້ນ. ເດັກນ້ອຍນັກຮຽນຍັງໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຄວາມຍາກລຳບາກທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນ ຄວາມເປັນຈິງໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເຮັດສວນຄົວ ແລະ ເງື່ອນໄຂຂອງເຂດບ້ານຊົນນະບົດ ເຊັ່ນ: ການຂາດນ້ຳ, ສັດຕູພືດ, ແກ່ນພັນພືດທີ່ປໍ່ໄດ້ຄຸນນະພາບ ແລະ ເຄື່ອງມືທີ່ບໍ່ພຽງພໍສຳລັບການປູກຝັງ ແຕ່ແງ່ມຸມກ່ຽວກັບການ ອະນຸລັກກັບບໍ່ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງແຕ່ຢ່າງໃດ. ຜູ້ຊ່ຽວຊານຈຶ່ງໄດ້ມີການອະທິບາຍຊີ້ແຈ້ງເພີ່ມເຕີມ ເພື່ອໃຫ້ຄອບຄຸມຫົວ ຂໍ້ນີ້ ໂດຍຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າການບຳລຸງຮັກສາກໍຄື ລະບົບນິເວດທຽມຕ້ອງໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ຄວາມມານະອົດທົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ໃນເວລາດຽວກັນ, ທຳມະຊາດປ່າໄມ້ທີ່ອ້ອມຮອບບ້ານໜອງປີງໄດ້ໃຫ້ຜະລິດ ຕະພັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ການສະໜອງຄຸນປະໂຫຍດຫຼາຍຢ່າງ ເຊິ່ງມັນເຮັດແນວນັ້ນໄດ້ທີ່ສຸດຍ້ອນປາສະຈາກ ການແຊກແຊງໃດໆຂອງມະນຸດ. ມີຈຸດໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນຫຼາຍ ທີ່ເຫັນໄດ້ຈາກການຢ້ຽມຢາມຂອງທີມງານໂຄງການປ່າ ສະຫງວນແຫ່ງຊາດ ຫີນໜາມໜໍ່ ແມ່ນການປູກພືດຜັກເພື່ອການດຳລົງຊີວິດ ບໍ່ໄດ້ເປັນກິດຈະກຳທົ່ວໄປຂອງຄອບ ຄົວພໍ່ແມ່ນັກຮຽນ ເພາະວ່າມີພຽງບາງສ່ວນຂອງພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮັດການປູກຝັງລຽບແຄມຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຊບັ້ງໄຟ ຫຼັງຈາກລະດູຝົນ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວນີ້ ຍັງບົ່ງບອກເຖິງໂພຊະນາການອາຫານຂອງຊາວບ້ານທີ່ບໍ່ມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍ ແລະ ແຫຼ່ງທີ່ມາຂອງອາຫານຫຼັກ ແມ່ນຈາກລະບົບນິເວດທຳມະຊາດທີ່ໄດ້ນອກຈາກເຂົ້າໜຽວຈາກທົ່ງນາຂອງ ພວກເຂົາເອງ.
ສວນຄົວໂຮງຮຽນຂະໜາດນ້ອຍນີ້ເປັນບາດກ້າວທຳອິດໃນການສົ່ງເສີມການຜະລິດຜົນລະປູກພືດຜັກໃນລະດັບ ຄອບຄົວ ແລະ ສຶກສາໃຫ້ຄົນຮຸ່ນໃໝ່ມີທັກສະການປະຕິບັດຕົວຈິງ. ນອກຈາກນີ້, ພວກເຂົາຍັງມີປະສົບການວ່າ ການເລີ່ມຕົ້ນສິ່ງໃໝ່ສາມາດເປັນປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ສຸຂະພາບຂອງພວກເຂົາໃນຂະນະທີ່ລຸດຜ່ອນຄວາມກົດດັນໃຫ້ ແກ່ລະບົບນິເວດທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບພວກເຂົາໄດ້. ດັ່ງນັ້ນການຮັບຮູ້ຈະເພີ່ມຂຶ້ນຈາກການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງລະບົບນິເວດທາງ ທຳມະຊາດ ທີ່ບໍ່ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກການບຳລຸງຮັກສາ ຫຼື ການແຊກແຊງໃດໆຂອງມະນຸດທີ່ເປັນສິ່ງຈຳເປັນສຳລັບການ ເຮັດວຽກທີ່ເໝາະສົມຂອງລະບົບນິເວດເອງ. ທີມງານອາສາສະໝັກຂອງລັດຖະບານ ແລະ ທີ່ປຶກສາ GIZ ຈະມີ ການຕິດຕາມຄວາມຄືບໜ້າຂອງກິດຈະກຳສວນຄົວໂຮງຮຽນໃນຄັ້ງຕໍ່ໄປ ຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດລະດູຝົນເມື່ອບ້ານ ໜອງປີງສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ ກໍຄືຖະໜົນຫົນທາງສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ອີກຄັ້ງ.