ກຳລັງປະກອບອາວຸດເຂດທະຫານທີ 4 ສວນສະໜາມເນື່ອງໃນໂອກາດສະເຫຼີມສະຫຼອງ 70 ປີ ວັນມູນເຊື້ອ ຂອງກອງທັບ (ພາບ: TTXVN)
ວກ - ມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການຂະຫຍາຍຕົວໃໝ່ ໃນຈິນຕະນາການຂອງພັກ ກ່ຽວກັບວິທີເພີ່ມທະວີການປ້ອງກັບຊາດ, ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ ໃນສະພາບການໃໝ່: “ສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງເສດຖະກິດ ວັດທະນະທຳ ສັງຄົມ ກັບການປ້ອງກັນຊາດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ແລະ ການປ້ອງກັນຊາດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ກັບເສດຖະກິດ ວັດທະນະທຳ ສັງຄົມ”(1). ນີ້ແມ່ນການສືບທອດກົດເກນກໍ່ສ້າງປະເທດໄປຄຽງຄູ່ກັບຮັກສາປະເທດ, ບົດຮຽນຈາກສອງການຕໍ່ສູ້ຕ້ານພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນ ຈັກກະພັດ ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການພັດທະນາໃນພາລະກິດການກໍ່ສ້າງ ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນພາຍຫຼັງ 30 ປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່.
ເພີ່ມທະວີ, ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ ບໍ່ພຽງແຕ່ເພື່ອປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ຫາກຍັງສ້າງເງື່ອນໄຂເພື່ອຮັບປະກັນ ຊຸກຍູ້ການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມແບບຍືນຍົງ. ທັດສະນະຂອງພັກສະແດງໃຫ້ເຫັນແຈ້ງວ່າ ຄວາມພົວພັນລະຫວ່າງການປ້ອງກັນຊາດ ແລະ ການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ແມ່ນຄວາມພົວພັນທີ່ເປັນເອກະພາບແບບອິຊີ, ຕິດພັນແໜ້ນແຟ້ນນຳກັນ, ສ້າງປະຖົມປັດໄຈ ເງື່ອນໄຂໃຫ້ແກ່ກັນ ພ້ອມກັນພັດທະນາ. ແມ່ນຄວາມພົວພັນສັດຈະວິພາກ ລະຫວ່າງສອງໜ້າທີ່ຍຸດທະສາດ ກໍ່ສ້າງແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດນີ້ເອງ ໄດ້ກຳນົດຄວາມພົວພັນລະຫວ່າງການປ້ອງກັນຊາດ ແລະ ການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ. ທາງດ້ານເນື້ອແທ້, ນັ້ນແມ່ນການແຊກຄຸມຂອງໜ້າທີ່ລວມ ຕໍ່ກັບບັນດາພາກສ່ວນປະກອບເປັນພາລະກິດກໍ່ສ້າງແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ. ມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກຊີ້ໃຫ້ເຫັນແຈ້ງວ່າ, ຕ້ອງປະຕິບັດການສົມທົບລະຫວ່າງການປ້ອງກັນຊາດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ກັບການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ຢູ່ບັນດາເຂດຍຸດທະສາດໃນສະພາບການໃໝ່. ບັນຫານີ້ໄດ້ສະແດງອອກໃນບັນດາເນື້ອໃນລະອຽດດັ່ງລຸ່ມນີ້:
ສົມທົບລະຫວ່າງກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ ກັບການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ຢູ່ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ, ເຂດຊາຍແດນ
ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ, ເຂດຊາຍແດນມີຄວາມສຳຄັນພິເສດໃນຍຸດທະສາດປ້ອງກັນ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ເປັນເຂດຍຸດທະສາດສຳຄັນພິເສດ. ນີ້ແມ່ນເຂດທີ່ຍັງມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ, ມີຄວາມຕ່ຳຕ້ອຍອ່ອນນ້ອຍທາງເສດຖະກິດ ວັດທະນະທຳ ສັງຄົມ,... ໃນນັ້ນ ສະພາບການຢູ່ຫຼາຍແຫ່ງສັບສົນທີ່ສຸດ, ມັກຖືກສັດຕູສວຍໃຊ້ແກ່ດຶງ ປຸກກະຕູ້ນປະຊາຊົນ. ເພາະສະນັ້ນ, ການສົມທົບລະຫວ່າງພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກັບເພີ່ມທະວີການປ້ອງກັນຊາດຢູ່ເຂດນີ້ ຈຶ່ງມີຄວາມໝາຍສຳຄັນທີ່ສຸດ.
ສົມທົບລະຫວ່າງໜ້າທີ່ປ້ອງກັນຊາດ ກັບໜ້າທີ່ພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ຢູ່ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ, ເຂດຊາຍແດນ ແມ່ນການເຊື່ອມຕິດຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງ ກໍ່ສ້າງເຂດຍຸດທະສາດການປ້ອງກັນຊາດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ກັບການພັດທະນາເຂດເສດຖະກິດຍຸດທະສາດ, ເພື່ອແນໃສ່ສ້າງຕັ້ງແລະເພີ່ມທະວີທ່າຈັດວາງຍຸດທະສາດໃໝ່ ທັງດ້ານເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ການປ້ອງກັນຊາດ ຢູ່ບັນດາເຂດນີ້, ຕາມເຈຕະນາປ້ອງກັນຍຸດທະສາດປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ແລະຜ່ານສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນ, ສ້າງຄວາມໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງທົ່ວປະເທດ ແລະ ຄວາມແຂງແຮງຢູ່ແຕ່ລະເຂດຈຸດໜັກ.
ແຕ່ລະເຂດລ້ວນແຕ່ມີທີ່ຕັ້ງຍຸດທະສາດທາງດ້ານພັດທະນາເສດຖະກິດ ແລະ ປ້ອງກັນປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ. ແຕ່ວ່າ, ການ “ປົກປັກຮັກສາອະທິປະໄຕແຫ່ງຊາດ ແລະ ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົນຖ້ວນ ຍັງມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສິ່ງທ້າທາຍຫຼາຍປະການ. ການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ການຮັບປະກັນການປ້ອງກັນຊາດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບຢູ່ບາງແຫ່ງ ຍັງບໍ່ມີການສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນນຳກັນ... ຄວາມສະຫງົບ, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ແລະຄວາມປອດໄພທາງສັງຄົມຢູ່ບາງບໍລິເວນຍັງສັບສົນ”(2). ແຕ່ລະເຂດຍຸດທະສາດມີຈຸດພິເສດສະເພາະ, ມີຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການທີ່ຕ່າງກັນທາງດ້ານໜ້າທີ່ພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ, ປ້ອງກັນຊາດ, ຊຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ການສົມທົບລະຫວ່າງ ການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກັບການປ້ອງກັນຊາດ ຢູ່ບັນດາເຂດ, ກໍ່ຄືຢູ່ແຕ່ລະແຂວງ ຕ້ອງຮັບປະກັນບັນດາເນື້ອໃນລຸ່ມນີ້:
1- ສົມທົບລະຫວ່າງການກໍ່ສ້າງແຜນຍຸດທະສາດ, ແຜນກຳນົດສັງລວມການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກັບການປ້ອງກັນຊາດຂອງເຂດ.
2- ສົມທົບລະຫວ່າງ ວິວັດການຫັນປ່ຽນໂຄງສ້າງເສດຖະກິດເຂດ, ໂຄງສ້າງເສດຖະກິດທ້ອງຖິ່ນ ກັບການກໍ່ສ້າງບັນດາເຂດປ້ອງກັນຫຼັກແຫຼ່ງ, ບັນດາກຸ່ມສູ້ຮົບ, ບັນດາຕາແສງສູ້ຮົບຢູ່ໃນແຂວງ, ເມືອງ.
3- ສົມທົບລະຫວ່າງ ວິວັດການແບ່ງງານ ແບ່ງພົນລະເມືອງຄືນໃໝ່ ກັບການຈັດຕັ້ງ, ກໍ່ສ້າງ ແລະດັດສົມ, ຈັດວາງກຳລັງປ້ອງກັນຊາດຄືນໃໝ່ ໃນແຕ່ລະບໍລິເວນ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບແຜນຍຸດທະສາດການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກໍ່ຄືແຜນການປ້ອງກັນປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ. ຢູ່ບ່ອນໃດທີ່ມີດິນ ມີຄົນ, ຢູ່ບ່ອນນັ້ນຕ້ອງມີກຳລັງປ້ອງກັນຊາດ ເພື່ອປົກປັກຣັກສາຊີວິດການເປັນຢູ່ສະຫງົບສຸກຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ສ້າງສາ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ.
4- ສົມທົບລະຫວ່າງ ລົງທຶນ ກໍ່ສ້າງໂຄງສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດ ກັບກໍ່ສ້າງບັນດາກິດຈະກຳປ້ອງກັນຊາດ, ປ້ອງປັກຮັກສາພົນລະເມືອງ, ອຸປະກອນການຮົບ..., ເພື່ອຮັບປະກັນຮັບໃຊ້ການປ້ອງກັນຊາດ, ການທະຫານ, ທັງຮັບໃຊ້ການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ.
5- ສົມທົບລະຫວ່າງ ກໍ່ສ້າງບັນດາພື້ນຖານເສດຖະກິດທີ່ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ ທົ່ວເຖິງ ກັບກໍ່ສ້າງບັນດາຖານທີ່ໝັ້ນສູ້ຮົບ, ຖານທີ່ໝັ້ນພະລາທິການ ເຕັກນິກ ແລະ ແນວຫຼັງທີ່ໝັ້ນຄົງ ໃຫ້ແກ່ແຕ່ລະເຂດ ເພື່ອກຽມຄວາມພ້ອມຮັບມືກັບສະພາບການ ເມື່ອເກີດການປະທະກັນ, ເກີດສົງຄາມຮຸກຮານຂອງສັດຕູຕ່າງປະເທດ.
ເລີ່ມຈາກຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນດ້ານການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກໍ່ຄືທີ່ຕັ້ງພູມສາດ-ການເມືອງ, ການປ້ອງກັນຊາດ ຂອງບັນດາເຂດຊາຍແດນ ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ, ທາງດ້ານຍາວນານແມ່ນຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ຊີ້ນຳສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງ ພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກັບການກໍ່ສ້າງກຳລັງ, ທ່າສະໜາມປ້ອງກັນຊາດທົ່ວປວງຊົນ, ທ່າສະໜາມຮັກສາຄວາມສະຫງົບປະຊາຊົນ ໃນແຕ່ລະເຂດ ແລະ ລະຫວ່າງເຂດດ້ວຍກັນ ໃນທ່າສະໜາມຮົບປ້ອງກັນຮັກສາລວມຂອງປະເທດ. ເອົາໃຈໃສ່ຫຼາຍກວ່າອີກເຖິງການພັດທະນາເສດຖະກິດ, ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດຢູ່ບັນດາເຂດຊາຍແດນຕິດກັບປະເທດເພື່ອນບ້ານ.
ກຳຈັດແກ້ໄຂສະພາບການອົບພະຍົບ ຍົກຍ້າຍທີ່ຢູ່ແບບເສລີ, ຈັດຕັ້ງເປັນຢ່າງດີການປູກຝັງຄົງທີ່ ການຕັ້ງພູມລຳເນົາປະຈຳທີ່ ແລະ ມີນະໂຍບາຍທີ່ສອດຄ່ອງ ເພື່ອລະດົມສົ່ງເສີມ, ຍົກຍ້າຍພົນລະເມືອງຢູ່ເຂດຕ່າງໆ ມາເຂດພູຜາ ຫ່າງໄກສອກຫຼີກ, ເຂດຊາຍແດນ.
ປັບປຸງ ກໍ່ສ້າງບັນດາຕາແສງຈຸດໜັກທາງດ້ານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ປ້ອງກັນຊາດ. ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຕ້ອງລວມສູນກໍ່ສ້າງ ພັດທະນລະບົບໂຄງສ້າງພື້ນຖານ, ສ້າງໃໝ່ ແລະ ຍົກລະດັບຂອງບັນດາສາຍທາງຄົມມະນະຄົມ, ບັນດາສາຍທາງແລວເສດຖະກິດ. ຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ບັນດາໂຄງການລົບລ້າງຄວາມອຶດຫີວທຸກຍາກ, ໂຄງການ 135; ສຳລັບບ່ອນທີ່ມີພູມສາດສຳຄັນ, ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ ທີ່ຍັງມີຄວາມຫຍູ້ງຍາກນັ້ນ, ຕ້ອງສົມທົບທຸກແຫຼ່ງພະລັງ ທຸກກຳລັງຂອງສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ເພື່ອພ້ອມກັນປະຕິບັດໜ້າທີ່. ປັບປຸງບັນດາເຂດເສດຖະກິດ - ປ້ອງກັນຊາດ ຢູ່ຕາມຊາຍແດນ ແນໃສ່ສ້າງທ່າ ແລະ ກຳລັງໃໝ່ໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ເພີ່ມທະວີກຳລັງແຮງແຫ່ງການປ້ອງກັນຊາດ.
ສົມທົບລະຫວ່າງກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ ກັບການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ຢູ່ບັນດາເຂດເສດຖະກິດຈຸດໜັກ, ເຂດຕົວເມືອງໃຫຍ່
ປະຈຸບັນ, ພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ສ້າງບັນດາເຂດເສດຖະກິດໃຫຍ່ - ຈຸດໜັກ ຕິດກັບບັນດາເຂດໃນແຕ່ລະສະໜາມຮົບ, ແຕ່ລະທິດຍຸດທະສາດຂອງປະເທດ. ບັນດາເຂດເສດຖະກິດຈຸດໜັກເປັນແກ່ນສານໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດຂອງແຕ່ລະພູມພາກ ແລະທົ່ວປະເທດ, ເປັນບ່ອນທີ່ມີພົນລະເມືອງຫຼາຍ ແລະ ມີລັກສະນະຕົວເມືອງສູງ, ຕິດກັບບັນດາເຂດອຸດສະຫະກຳໃຫຍ່, ບັນດາວິສາຫະກິດຮ່ວມມືກັບຕ່າງປະເທດ... ນີ້ກໍ່ເປັນບ່ອນລວມສູນບັນດາຂອດຄົມມະນາຄົມທີ່ສຳຄັນ ຄືເດີນບິນ, ທ່າກ່ຳປັນ, ໂຂສາງ, ການບໍລິການ...
ທາງດ້ານການປ້ອງກັນຊາດ, ແຕ່ລະເຂດເສດຖະກິດຈຸດໜັກ ຊ້ຳພັດນອນຢູ່ໃນບັນດາເຂດປ້ອງກັນຮັກສາຫຼັກແຫຼ່ງ, ບ່ອນທີ່ມີຫຼາຍເປົ້າໝາຍ, ຈຸດໝາຍສຳຄັນ ທີ່ຕ້ອງປົກປັກຮັກສາ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ເປັນບ່ອນທີ່ນອນຢູ່ໃນທິດ ທີ່ອາດຈະເປັນທິດບຸກໂຈມຕີຍຸດທະສາດຕົ້ນຕໍ ໃນສົງຄາມຮຸກຮານຂອງສັດຕູ, ຫຼືເປັນບໍລິເວນຈຸດໜັກໃນການປະເຊີນໜ້າກັບກົນອຸບາຍ “ຫັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ”, ການຈະລາຈົນ ໂຄ່ນລົ້ມຂອງບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູ. ເພາະສະນັ້ນ, ຕ້ອງປະຕິບັດເປັນຢ່າງດີ ໜ້າທີ່ພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ, ຕິດກັບການປັບປຸງ ເພີ່ມທະວີການປ້ອງກັນຊາດໃນເຂດນີ້.
ສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງການກໍ່ສ້າງໂຄງສ້າງພື້ນຖານເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກັບການກໍ່ສ້າງໂຄງສ້າງພື້ນຖານຂອງພື້ນຖານການປ້ອງກັນຊາດທົ່ວປວງຊົນ; ຕິດແໜ້ນການກໍ່ສ້າງໂຄງສ້າງພື້ນຖານເສດຖິກິດ ກັບການກໍ່ສ້າງບັນດາກິດຈະກຳປ້ອງກັນຮັກສາພົນລະເມືອງ, ອຸປະກອນການຮົບ. ບັນດານະຄອນ, ຕົວເມືອງ, ບັນດາເຂດເສດຖະກິດລວມສູນ ຕ້ອງມີແຜນການເພື່ອກໍ່ສ້າງເປັນແຕ່ລະກ້າວ ລະບົບກິດຈະກຳໃຕ້ດິນທີ່ໃຊ້ເພື່ອສອງຈຸດປະສົງ. ເມື່ອສັບຊ້ອນຈັດວາງບັນດາພື້ນຖານການຜະລິດ, ບັນດາກິດຈະກຳເສດຖະກິດ, ເມື່ອພິຈາລະນາອະນຸມັດໂຄງການລົງທຶນຈາກຕ່າງປະເທດ, ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ເຖິງການປົກປັກຮັກສາ, ອະນຸຮັກພູມສັນຖານ, ຮູບພູມີປະເທດ, ບັນດາເຂດທີ່ມີຄຸນຄ່າປ້ອງກັນຮັກສາ. ແກ້ໄຂສະພາບການທີ່ພຽງແຕ່ເອົາໃຈໃສ່ເຖິງປະສິດທິຜົນເສດຖະກິດສະເພາະໜ້າເທົ່ານັ້ນ, ເບິ່ງເບົາ, ຊ້ຳພັດບໍ່ເຊື່ອມຕິດກັບໜ້າທີ່ການປ້ອງກັນຊາດ.
ການກໍ່ສ້າງບັນດາເຂດອຸດສາຫະກຳຕ້ອງຕິດກັບແຜນກຳນົດການກໍ່ສ້າງກຳລັງປ້ອງກັນຊາດ, ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງການເມືອງ, ອົງຄະນະມະຫາຊົນ ຢູ່ໃນບັນດາເຂດອຸດສາຫະກຳນັ້ນ, ນັບກະທັງເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ເປັນສະມາຊິກຂອງສັນຍາຄູ່ຮ່ວມເສດຖະກິດຂ້າມປາຊີຟິກແລ້ວ. ຄັດເລືອກຄູ່ຮ່ວມມືລົງທຶນ, ຈັດວາງສັບແຊກກັນ, ສ້າງທ່າສັບໄຂວ່ຜົນປະໂຫຍດ ລະຫວ່າງບັນດານັກລົງທຶນຕ່າງປະເທດໃນບັນດາເຂດອຸດສະຫະກຳ, ເຂດອຸດສາຫະກຳສົ່ງອອກ. ກໍ່ສ້າງແລະພັດທະນາເສດຖະກິດຢູ່ບັນດາເຂດເສດຖະກິດຈຸດໜັກ ຕ້ອງແນໃສ່ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງຊີວິດປະຊາຊົນໃນສະໄໝສັນຕິ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການລຳລຽງໃຫ້ສະໜາມຮົບໃນເມື່ອເກີດສົງຄາມ. ສົມທົບລັຫວ່າງພັດທະນາເສດຖະກິດກັບບ່ອນ ກັບກໍ່ສ້າງຖານທີ່ໝັ້ນແນວຫຼັງຂອງແຕ່ລະເຂດເສດຖະກິດຈຸດໜັກ ເພື່ອກຽມຄວາມພ້ອມ, ເປັນເຈົ້າການເຄື່ອນທີ່, ຍົກຍ້າຍໄປເຂດປອດໄພເມື່ອມີການຮຸກຮານຂອງສັດຕູ. ຄຸ້ມຄອງຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນຕໍ່ເຂດທີ່ປະຊາຊົນຜູ້ອອກແຮງງານເຕົ້າໂຮມໜາແໜ້ນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນເຂດທີ່ມີຜູ້ອອກແຮງງານຕ່າງປະເທດ ເຂດອຸດສະຫະກຳ ເຂດທ່ອງທ່ຽວ, ແກ້ໄຂການລະເມີດກົດໝາຍຫວຽດນາມຢ່າງເຂັ້ມງວດ.
ສົມທົບລະຫວ່າງ ກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ ກັບການພັດທະນາເສດຖິກິດ - ສັງຄົມ ຢູ່ເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະ
ເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະຫວຽດນາມມີຊັບພະຍາກອນ ແຮ່ທາດ ແລະ ຄວາມສາມາດບົ່ມຊ້ອນຫຼາຍຢ່າງ, ເປັນປະຕູອອກໄປສູ່ການພົວພັນກັບຕ່າງປະເທດ, ດຶງດູດເອົາການລົງທຶນຈາກຕ່າງປະເທດ, ມີຄວາມສາມາດຂະຫຍາຍບາງຂະແໜງການເສດຖະກິດປາຍແຫຼງ ຂອງປະເທດໃນອະນາຄົດ. ແຕ່, ການຂຸດຄົ້ນທ່າໄດ້ປຽບເຫຼົ່ານັ້ນຍັງຖືກຈຳກັດ; ຄຽງຂ້າງນັ້ນ, ສະພາບການຂັດແຍ່ງອະທິປະໄຕກໍ່ສະແດງອອກຢ່າງສັບສົນທີ່ສຸດ, ອາດຈະພາໄປເຖິງການປະທະກັນໂດຍງ່າຍ... ສົມທົບໜ້າທີ່ປ້ອງກັນຊາດ ກັບໜ້າທີ່ພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ຢູ່ເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະ ແມ່ນການສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງ ການກໍ່ສ້າງເຂດຍຸດທະສາດການປ້ອງກັນຊາດ ກັບການພັດທະນາເຂດເສດຖະກິດຍຸດທະສາດ, ແນໃສ່ສ້າງ ແລະ ເພີ່ມທະວີທ່າຈັດວາງຍຸດທະສາດໃໝ່ ທັງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ການປ້ອງກັນຊາດ ຢູ່ເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະ, ຕາມເຈຕະນາປ້ອງກັນຍຸດທະສາດປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ. ເພາະສະນັ້ນ, ການສົມທົບລະຫວ່າງ ພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກັບການເພີ່ມທະວີການປ້ອງກັນຊາດ ຢູ່ເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະ ແມ່ນຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຮີບດ່ວນ ແລະສຳຄັນທີ່ສຸດ, ແນໃສ່ສ້າງໃຫ້ມີທ່າແລະກຳລັງພຽງພໍໂດຍໄວ ເພື່ອປົກປັກຮັກສາ ແລະ ເປັນເຈົ້າເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະ.
ລວມສູນການກໍ່ສ້າງ, ບູລະນະແນຍຸດທະສາດພັດທະນາເສດຖະກິດ ແລະ ກໍ່ສ້າງທ່າສະໜາມຮົບປ້ອງກັນຊາດປົກປັກຮັກສາເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະ ໃນສະພາບການໃໝ່, ເປັນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການປະຕິບັດການປະສານສົມທົບເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກັບການປ້ອງກັນຊາດ ຢ່າງພື້ນຖານ ຮອບດ້ານ ຍາວນານ. ເພື່ອປົກປັກຮັກສາອະທິປະໄຕໃນເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະຂອງປະເທດຊາດໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນຕ້ອງສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນບັນດາການເຄື່ອນໄຫວຕໍ່ສູ້ໃນທຸກຂົງເຂດ. ເພາະສະນະນັ້ນ, ຕ້ອງເພີ່ມທະວີ, ບູລະນະກົດລະບຽບໃນການປະສານງານ, ໃຫ້ຄຳປຶກສາທັນການ ໃຫ້ພັກ-ລັດວາງແນວທາງ, ຍຸດທະສາດ ແລະ ວິທີແກ້ໄຂທີ່ຖືກຕ້ອງເໝາະສົມສຳລັບທຸກສະຖານະການ. ເພີ່ມທະວີ, ເປີດກວ້າງການພົວພັນຮ່ວມມືດ້ານການປ້ອງກັນຊາດກັບຕ່າງປະເທດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນກັບບັນດາປະເທດຢູ່ໃນພາກພື້ນ ແລະ ກັບປະເທດໃຫຍ່ຈຳນວນໜຶ່ງ, ແນໃສ່ເພີ່ມທະວີຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະໄວ້ວາງໃຈຊຶ່ງກັນແລະກັນ. ກຳລັງກອງທັບເຮືອ, ຕຳຫຼວດຍາມຝັ່ງທະເລ ຕ້ອງເພີ່ມທະວີການແລກປ່ຽນສາກົນ, ສົມທົບການລາດຕະເວນ, ການຝຶກຊ້ອມ, ກູ້ຊີບ - ກູ້ໄພໃນທະເລ, ແນໃສ່ຮັກສາສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເປັນປົກກະຕິ ແລະ ກຳຈັດໄພອັນຕະລາຍແຫ່ງການປະທະກັນໃນທະເລ. ຍູ້ແຮງການກໍ່ສ້າງກຳລັງຕົວຈິງທາງດ້ານເສດຖະກິດທະເລ, ດຶງດູດບັນດາແຫຼ່ງພະລັງການລົງທຶນພາຍໃນປະເທດ ແລະຕ່າງປະເທດ ເພື່ອພັດທະນາບັນດາຂະແໜງເສດຖະກິດທະເລ, ໃນສະເພາະໜ້າແມ່ນຂົງເຂດສຳຫຼວດ, ຂຸດຄົ້ນ ແລະ ປຸງແຕ່ງນ້ຳມັນອາຍແກສ; ພັດທະນາລະບົບທ່າກຳປັ່ນທະເລ, ການຂົນສົ່ງທາງທະເລ, ເສດຖະກິດທາງທະເລ ແລະ ອຸດສາຫະກຳຕໍ່ເຮືອ; ຂຸດຄົ້ນ, ຈັບປາທະເລ; ພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ເສດຖະກິດຢູ່ເກາະ; ສືບຕໍ່ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດແຜນນະໂຍບາຍການປະມົງຢູ່ທະເລໄກຈາກຝັ່ງ, ສົມທົບກັບການປົກປັກຮັກສາອະທິປະໄຕໃນເຂດທະເລ ດ້ວຍບັນດາມາດຕະການຄົບຊຸດ ຄື ຕໍ່ເຮືອໃຫຍ່ທີ່ມີຄວາມສາມາດເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍວັນຢູ່ທະເລ, ຮັບເໝົາຊື້ປາຂອງຊາວປະມົງ, ປົກປັກຮັກສາ ກູ້ຊີບ-ກູ້ໄພ, ຊ່ວຍເຫຼືອເຮືອແລະຊາວປະມົງເມື່ອຖືກໄພທຳມະຊາດ, ໂຈນສະລັດ... ວາງແຜນກຳນົດ, ຄັດເລືອກນະຄອນ, ຕົວເມືອງຊາຍຝັ່ງທະເລທີ່ມີສະຖານທີ່ີ່ຕັ້ງເໝາະສົມ ເພື່ອກໍ່ສ້າງສູນເສດຖະກິດ, ທ່າກຳປັ່ນໃຫຍ່ ເປັນ “ແປ້ນຢັນ” ອອກສູ່ທະເລ, ທັງເປັນ “ຫົວຈັກ” ແກ່ດຶງບັນດາເຂດເສດຖະກິດອື່ນ ໃຫ້ມີການພັດທະນາ. ນອກນັ້ນ, ຕ້ອງຍູ້ແຮງການກໍ່ສ້າງໂຄງສ້າງພື້ນຖານ, ດຶງດູດປະຊາຊົນມາຢູ່ແລະທຳມາຫາກິນຢ່າງຍາວນານຢູ່ເທິງເກາະ, ໝູ່ເກາະ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນຢູ່ບັນດາເກາະທີ່ໄກຈາຝັ່ງ.
ເພີ່ມທະວີການກໍ່ສ້າງກຳລັງຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານ, ປົກປັກຮັກສາເຂດທະເລທີ່ເຂັ້ມແຂງ ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງແມ່ນກອງທັບເຮືອ, ກອງທັບອາກາດ, ກອງກຳລັງຕຳຫຼວດຍາມຝັ່ງ, ທະຫານຊາຍແດນ ແລະ ກອງກວດກາການປະມົງ, ທີ່ມີກຳລັງພຽງພໍເພື່ອສຳເລັດພາລະບົດບາດ, ໜ້າທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍເປັນຢ່າງດີ. ຍູ້ແຮງການກໍ່ສ້າງທ່າສະໜາມຮົບປ້ອງກັບຊາດທົ່ງປວງຊົນ ຕິດກັບທ່າສະໜາມຮົບປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບປະຊາຊົນທີ່ໝັ້ນຄົງຢູ່ທະເລ; ຖືເອົາການເຊື່ອມຕິດຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ ລະຫວ່າງການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກັບການເພີ່ມທະວີການປ້ອງກັນຊາດ ເປັນທິດນຳຍຸດທະສາດ, ໄດ້ຫັນເປັນລະອຽດໃນການເຄື່ອນໄຫວຜະລິດຢູ່ທະເລ (ນັບແຕ່ການສືບສວຍ ຢັ້ງເບິ່ງ ຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນແຮ່ທາດ, ນ້ຳມັນອາຍແກັສ, ການປະມົງ ການລ້ຽງສັດນ້ຳ ຈົນເຖິງການຂົນສົ່ງທາງທະເລ, ການທ່ອງທ່ຽວທະເລ). ເອົາໃຈໃສ່ຈັດວາງກຳລັງໃຫ້ດີ ຮັບປະກັນຄວາມສົມສ່ວນ, ສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ຄວາມສາມາດປະສານງານ ຮ່ວມກັນປະຕິບັດໜ້ທີ່. ເອົາໃຈໃສ່ເປັນສຳຄັນເຖິງການກໍ່ສ້າງເຂດປ້ອງກັນຮັກສາໃນບັນດາແຂວງ ນະຄອນຊາຍຝັ່ງທະເລ, ພິເສດແມ່ນກໍ່ສ້າງບັນດາເກາະ ແລະ ໝູ່ເກາະ ໃຫ້ກາຍເປັນບັນດາ “ເຮືອປືນ” ໝັ້ນຄົງທີ່ບໍ່ອາດຈະທຳລາຍໄດ້; ຕັ້ງໜ້າເພີ່ມເຕີມ, ບູລະນະແຜນການປ້ອງກັນປົກປັກຮັກສາທະເລ ແລະເກາະ ເພື່ອຮັບປະກັນຮັກສາອະທິປະໄຕຢ່າງໝັ້ນຄົງ, ກີດກັ້ນການປະທະກັນດ້ວຍກຳລັງປະກອບອາວຸດຢູ່ທະເລ.
ຂະຫຍາຍບັນດາຮູບແບບບໍລິການຢູ່ທະເລ ໝູ່ເກາະ, ອຳນວຍເງື່ອນໄຂໃຫ້ປະຊາຊົນຕິດແໜ້ນກັບທະເລ, ດຳລົງຊີວິດ ແລະທຳມາຫາກິນຢູ່ທະເລ; ກໍ່ສ້າງກົນໄກ ນະໂຍບາຍ ເພື່ອສ້າງເງື່ອນໄຂເປີດກວ້າງການຮ່ວມມືດຳເນີນການຜະລິດເສດຖະກິດຢູ່ເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະ, ແນໃສ່ສ້າງໃຫ້ມີບັນດາຄູ່ຮ່ວມມືສົມທົບຜົນປະໂຫຍດ, ສ້າງທ່າ ແລະ ກຳລັງ ເພື່ອແກ້ໄຂຂໍ້ພິພາດຂັດແຍ່ງຢູ່ເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະດ້ວຍສັນຕິວິທີ. ເອົາໃຈໃສ່ເຖິງການລົງທຶນພັດທະນາໂຄງການທະເລ ການປະມົງຢູ່ເຂດທະເລໄກຈາກຝັ່ງ, ປັບປຸງກຳລັງທະຫານລາດທະເລ, ບັນດາກອງທະເລປ້ອງກັນຕົນເອງ, ບັນດາກຳລັງປະຕິບັດກົດໝາຍ (ກຳລັງຕຳຫຼວດຍາມຝັ່ງທະເລ, ກວດກາການປະມົງ, ທະຫານຊາຍແດນ...) ເພື່ອກວດກາ, ກວດສອບ, ກີດກັ້ນການເຄື່ອນໄຫວລະເມີດອະທິປະໄຕໃນເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະຢ່າງທັນການ, ເປັນຫຼັກແຫຼ່ງໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດທະເລ ແລະ ສ້າງທ່າປົກປັກຮັກສາບັນດາຈຸດ, ເກາະຕັ້ງຄ້າຍທະຫານ, ເຮືອນຮ້ານທະເລ DK1... ບູລະນະແຜນການຮັບມືກັບເຫດການຮ້າຍທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະ, ສາມາດເຝົ້າຍາມ, ປົກປັກຮັກສາອະທິປະໄຕຢູ່ເຂດທະເລ ໝູ່ເກາະໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.
ວິທີແກ້ໄຂຈຳນວນໜຶ່ງ ແນໃສ່ຜັນຂະຫຍາຍການສົມທົບລະຫວ່າງ ກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ ກັບພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ໃນສະພາບການໃໝ່
ທີໜຶ່ງ, ກໍ່ສ້າງແຜນຍຸດທະສາດ, ແຜນກຳນົດ, ແຜນການລວມທີ່ເປັນເອກະພາບ ເພື່ອແນໃສ່ເຊື່ອມຕໍ່ການປ້ອງກັນຊາດກັບເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ.
ການກໍ່ສ້າງແຜນຍຸດທະສາດ, ແຜນກຳນົດ, ແຜນການລວມທີ່ເປັນເອກະພາບ ເພື່ອແນໃສ່ເຊື່ອມຕໍ່ການປ້ອງກັນຊາດກັບເສດຖິກິດ-ສັງຄົມນັ້ນ ຈະເປັນປະຖົມປັດໄຈໃຫ້ແກ່ການຫັນເປັນລະອຽດ ຜັນຂະຫຍາຍແຜນນະໂຍບາຍ ແນວທາງ ນະໂຍບາຍຂອງພັກ ແລະລັດ ກ່ຽວກັບບັນຫານີ້. ກວດຄືນບັນດາໂຄງການ ແຜນງານກ່ຽວກັບການສົມທົບລະຫວ່າງການປ້ອງກັນຊາດແລະເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ; ສຳຫຼວດຢ່າງພື້ນຖານ, ຮອບດ້ານ ກ່ຽວກັບສະພາບການສົມທົບລະຫວ່າງເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ກັບການປ້ອງກັນຊາດໃນເງື່ອນໄຂໃໝ່. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຕີລາຄາຄວາມຮັບຮູ້, ທັດສະນະ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວປະສານສົມທົບລະຫວ່າງການປ້ອງກັນຊາດ ກັບເສດຖິກິດ-ສັງຄົມຂອງບັນດາຂັ້ນ, ບັນດາຂະແໜງການ, ບັນດາຖທ້ອງຖິ່ນ; ຊອກຫາສາເຫດຂອງບັນດາຜົນສຳເລັດ ກໍ່ຄືຂອງຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຈຳກັດ, ຈາກນັ້ນຖອດຖອນບົດຮຽນປະສົບການແຫ່ງວິວັດການຊີ້ນຳ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ, ດຳເນີນການດັດສົມ, ເພີ່ມເຕີມບັນດາເນື້ອໃນໃໝ່ເຂົ້າໃນແຜນຍຸດທະສາດ, ແຜນກຳນົດ, ແຜນການ, ກໍ່ສ້າງບັນດາໂຄງການ, ແຜນງານໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບພຶດຕິກຳແຫ່ງການປ້ອງກັນຊາດ ແລະ ເສດຖິກິດ-ສັງຄົມໃນສະພາບການໃໝ່. ບົນພື້ນຖານນັ້ນ, ໃຫ້ຄຳຄາດຄະເນ, ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການປະສານສົມທົບລະຫວ່າງກໍ່ສ້າງ, ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ ກັບການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ໃນໄລຍະສັ້ນ, ໄລຍະກາງ ແລະ ໄລຍະຍາວຮອດປີ 2030 ແລະໄກກວ່ານັ້ນອີກ; ເປັນເຈົ້າການດັດສົມບັນດາແຜນຍຸດທະສາດອື່ນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບແຜນຍຸດທະສາດສັງລວມກ່ຽວກັບການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ.
ກໍ່ສ້າງແຜນຍຸດທະສາດສັງລວມໃຫ້ເປັນພື້ນຖານເພື່ອຈັດຕັ້ງການລະດົມ, ປະສານສົມທົບວຽກງານຄົ້ນຄວ້າຂອງບັນດາສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດ, ຄົ້ນຄວ້າຍຸດທະສາດຂອງບັນດາກະຊວງ, ຂະແໜງການທີ່ມີພາລະບົດບາດຄຸ້ມຄອງລັດທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ການປ້ອງກັນຊາດ... ໃຫ້ອົງການເຫຼົ່ານັ້ນປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນໜ້າທີ່ດັດສົມແຜນກຳນົດ, ແຜນການ, ໂຄງສ້າງຂະແໜງການ, ເຂດ, ຂົງເຂດ, ຜະລິດຕະພັນ, ການບໍລິການດ້ານອຸດສາຫະກຳການປ້ອງກັນຊາດ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບວິວັດການຈັດວາງໂຄງສ້າງເສດຖະກິດຫວຽດນາມຄືນໃໝ່, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບການຂະຫຍາຍຕົວໃໝ່ທາງດ້ານສິລະປະຍຸດ, ການປ້ອງກັນຊາດໃນເງື່ອນໄຂໃໝ່.
ທີສອງ, ບັນດາອົງການພາລະບົດບາດດ້ານປ້ອງກັນຊາດ, ເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ຄວນກໍ່ສ້າງ, ບູລະນະກົນໄກ ເພື່ອຍົກສູງປະສິດທິຜົນຂອງການປະສານສົມທົບລະຫວ່າງບັນດາຂົງເຂດດັ່ງກ່າວ.
ຄວາມຈິງໃນຊຸມປີທີ່ຜ່ານມາໃຫ້ເຫັນວ່າ, ໃນເມື່ອກໍ່ສ້າງ ແລະ ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດບັນດາແຜນການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ, ພວກເຮົາຕ້ອງດັດສົມໃຫ້ມີຄວາມສົມດຸນ ລະຫວ່າງຄວາມຕ້ອງການລົງທຶນໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການລົງທຶນໃຫ້ແກ່ການປ້ອງກັນຊາດ, ໃນຂະນະທີ່ງົບປະມານແຫ່ງລັດຖືກຈຳກັດທີ່ສຸດ. ໃນບັນດາແຜນການ, ເຖິງວ່າຈະເປັນແຜນການໄລຍະສັ້ນ ໄລຍະກາງ ຫຼືໄລຍະຍາວກໍ່ຕາມ ກໍ່ລ້ວນແຕ່ຕ້ອງຄິດໄລ່ໃຫ້ມີງົບປະມານຮັບປະກັນການປ້ອງກັນຊາດ, ຍ້ອນບັນດາໂຄງການ ແຜນງານລົງທຶນພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ລ້ວນແຕ່ມີຄວາມພົວພັນໂດຍກົງ ຫຼືໂດຍທາງອ້ອມເຖິງການປ້ອງກັນຊາດ. ດັ່ງນັ້ນ, ຕ້ອງກໍ່ສ້າງ, ບູລະນະກົນໄກປະສານສົມທົບ ເພື່ອໝູນໃຊ້ເປັນຢ່າງດີ ທັດສະນະຂອງພັກ ກ່ຽວກັບການເສີມຂະຫຍາຍກຳລັງແຮງສັງລວມຂອງທຸກກຳລັງໃນການກໍ່ສ້າງ, ພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ເພີ່ມທະວີການປ້ອງກັນຊາດ. ເພື່ອເຮັດວຽກນີ້ໄດ້, ບັນດາອົງການພາລະບົດບາດກ່ຽວກັບການປ້ອງກັນຊາດ ແລະ ເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ຕ້ອງອີງໃສ່ໜ້າທີ່, ພາລະບົດບາດຂອງຕົນ ເພື່ອເລືອກເອົາເນື້ອໃນ ແລະ ແບບວິທີປະສານສົມທົບທີ່ເໝາະສົມ. ວິວັດການຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດໜ້າທີ່ການປ້ອງກັນຊາດຢູ່ພື້ນທີ່ ຕ້ອງຕອບສະໜອງໄດ້ກັບຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຕ່າງໆ ທາງດ້ານການພັດທະນາເສດຖະກິດ, ກໍ່ຄືມີການເຂົ້າຮ່ວມຂອງລະບົບການເມືອງ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ບັນດາການເຄື່ອນໄຫວປ້ອງກັນຊາດຈະສ້າງສະພາບແວດລ້ອມສັນຕິພາບ ສະຖຽນລະພາບ ແລະ ເງື່ອນໄຂອຳນວຍຄວາມສະດວກ ໃຫ້ແກ່ບັນດາການເຄື່ອນໄຫວດ້າຍເສດຖະກິດ ການເມືອງ ວັດທະນະທຳ ສັງຄົມ. ສ້າງບັນດາກົນໄກປະສານສົມທົບທີ່ມີລັກສະນະຄົບຊຸດ ເອກະພາບ, ເປັນປະຖົມປັດໄຈໃຫ້ແກ່ການເພີ່ມເຕີມ, ບູລະນະກົນໄກປະສານສົມທົບໃນແຕ່ລະໄລຍະການພັດທະນາຂອງແຕ່ລະຂົງເຂດ ໃນວິວັດທະນາການລວມຂອງພາລະກິດການກໍ່ສ້າງ ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ.
ທີສາມ, ເພີ່ມທະວີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງບັນດາຂັ້ນ, ບັນດາຂະແໜງການ, ຂອງທົ່ວທັງລະບົບການເມືອງ ແຕ່ສູນກາງລົງຮອດຮາກຖານ ແນໃສ່ດຳເນີນຢ່າງຄົບຊຸດ ບັນດາການເຄື່ອນໄຫວປະສານສົມທົບການປ້ອງກັນຊາດ ກັບເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ.
ການເຄື່ອນໄຫວປະສານສົມທົບລະຫວ່າງ ການກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ ກັບການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍ ອຸດົມສົມບູນທີ່ສຸດ ແລະ ຍາມໃດກໍ່ມີຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການໃໝ່, ດັ່ງນັ້ນ, ການປະສານສົມທົບລະຫວ່າງບັນດາຂັ້ນ, ບັນດາຂະແໜງການ ໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ນີ້ຍິ່ງມີຄວາມແໜ້ນແຟ້ນ, ແມ່ນປະສິດທິຜົນຂອງການປະສານສົມທົບກໍ່ຍິ່ງສູງ. ສະພາບຄວາມເປັນຈິງໃນຊຸມປີທີ່ຜ່ານມາໃຫ້ເຫັນວ່າ, ຄຽງຂ້າງບັນດາຜົນສຳເລັດທີ່ບັນລຸໄດ້ນັ້ນ, ການປະສານສົມທົບນີ້ກໍ່ມີຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຈຳກັດຫຼາຍຢ່າງ, ກໍ່ຄວາມຟຸມເຟືອຍແລະເສຍຫາຍໃຫ້ແກ່ງົບປະມານ ແລະ ເປັນຜົນກະທົບບໍ່ດີເຖິງຄວາມເຊື່ອຖືຂອງປະຊາຊົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນວິວັດການຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດວິທີແກ້ນີ້, ອົງການພາລະບົດບາດຂອງລັດຖະບານຕ້ອງສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກັບບັນດາຂັ້ນ, ບັນດາຂະແໜງການ ແລະ ກັບລະບົບການເມືອງທັງໝົດ ແຕ່ສູນກາງລົງຮອດຮາກຖານ ເພື່ອຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດເປັນຢ່າງດີ ບັນດາໂຄງການ ແຜນງານການປະສານສົມທົບລະຫວ່າງການປ້ອງກັນຊາດ ກັບເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ; ເພີ່ມທະວີບັນດາມາດຕະການກວດກາ, ກວດການ, ຕິດຕາມກວດກາ ວິວັດການປະຕິບັດໂຄງການ ແຜນງານສົມທົບການປ້ອງກັນຊາດ ກັບເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ; ພ້ອມກັນນັ້ນ, ເປັນເຈົ້າການ, ຕັ້ງໜ້າດັດສົມ ເພີ່ມເຕີມກຳລັງຄົນ ກຳລັງຊັບ ແລະ ບັນດາປັດໄຈອື່ນອີກ ເພື່ອແນໃສ່ປະຕິບັດບັນດາໂຄງການ ແຜງງານນັ້ນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ. ຢູ່ນີ້, ການເພີ່ມທະວີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງບັນດາຂັ້ນ ບັນດາຂະແໜງການ ແລະ ລະບົນການເມືອງ ຍັງຕ້ອງໄດ້ສະແດງອອກຢູ່ທີ່ຄວາມສາມາດຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານ, ບັນຊາການປະສານສົມທົບ ແລະ ປະຕິບັດປະຊາທິປະໄຕ ເປີດເຜີຍ ໂປ່ງໃສ ໃນວິວັດການປະຕິບັດບັນດາໂຄງການ ແຜນງານນັ້ນຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນ. ຜົນສຳເລັດຂອງການປະສານສົມທົບການປ້ອງກັນຊາດ ກັບເສດຖິກິດ-ສັງຄົມນັ້ນ ແມ່ນປະສິດທິຜົນທາງດ້ານເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ການປ້ອງກັນຊາດ ຮັກສາຄວາມສະຫງົບ, ຈຳກັດຄວາມເສຍຫາຍ ຄວາມຟຸມເຟືອຍໜ້ອຍສຸດໃນວິວັດການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ,...
ສົມທົບລະຫວ່າງ ກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ ກັບພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມ ຕາມຈິດໃຈມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ໃນສະພາບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງກວ້າງຂວາງເລິກເຊິ່ງ ຢູ່ບັນດາບໍລິເວນຍຸດທະສາດທີ່ສຳຄັນ ແມ່ນມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສັບສົນທີ່ສຸດ. ເພື່ອປົກປັກຮັກສາເອກະລາດ ອະທິປະໄຕ ເອກະພາບ ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນໄວ້ຢ່າງມັ້ນຄົງ, ແລະປົກປັກຮັກສາພັກ ປະຊາຊົນ ລະບອບສັງຄົມນິຍົມ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ບັນດາຂັ້ນ ບັນດາຂະແໜງການ, ທົ່ວພັກ, ທົ່ວປວງຊົນ, ທົ່ວກອງທັບ ຕ້ອງຮັບຮູ້ ຊາບຊຶມໜ້າທີ່ປະສານສົມທົບນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ເປັນເຈົ້າການ ຕັ້ງໜ້າຜັນຂະຫຍາຍໜ້າທີ່ປະສານສົມທົບນີ້ຢ່າງຄົບຊຸດ, ແນໃສ່ນຳມາຊຶ່ງປະສິດທິຜົນຕົວຈິງ ແລະ ປະກອບສ່ວນປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກຢ່າງສຳເລັດມີໄຊ./.
ພົນຕີ, ປອ, ຟານວັນຢາງ
ກຳມະການສູນກາງພັກ, ກຳມະການຄະນະປະຈຳການ ຄະນະພັກການທະຫານສູນກາງ,
ເສນາທິການໃຫຍ່ກອງທັບປະຊາຊົນຫວຽດນາມ, ຮອງລັດຖະມົນຕີປ້ອງກັນປະເທດ
-------------------------
* ບົດນີ້ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບເລກທີ 888 (ເດືອນຕຸລາ 2016)
(1) ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XII, ຫ້ອງການສູນກາງພັກ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2016, ໜ້າ 149.
(2) ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XII, ປຶ້ມທີ່ໄດ້ແນະນຳ, ໜ້າ 261.