ຄະນະກໍາມະການຂອງກອງທຶນຊ່ວຍເຫຼືອລ້າ McKnight ສໍາລັບວິທະຍາສາດສາສະຫນາມີຄວາມຍິນດີທີ່ຈະປະກາດວ່າໄດ້ເລືອກເອົາຫົກນັກວິທະຍາສາດເພື່ອຮັບລາງວັນ McKnight Scholar ປີ 2019.
ລາງວັນ McKnight Scholar ໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ນັກວິທະຍາສາດໄວຫນຸ່ມຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນຕົ້ນຂອງການສ້າງຫ້ອງທົດລອງເອກະລາດຂອງຕົນເອງແລະການເຮັດວຽກຄົ້ນຄວ້າແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ສະແດງຄວາມຫມັ້ນໃຈຕໍ່ວິທະຍາສາດ neuroscience. ທ່ານ Kelsey C. Martin MD, Ph.D. , ປະທານຄະນະກໍາມະການລາງວັນແລະຄະນະບໍດີວິທະຍາສາດວິທະຍາສາດ David Geffen ກ່າວວ່າ "ການຄົ້ນຄວ້າຂອງລາງວັນ McKnight Scholar ໃນປີນີ້ເປັນຕົວຢ່າງທີ່ດີເລີດສໍາລັບຄວາມກ້າວຫນ້າທີ່ຫນ້າປະທັບໃຈທີ່ກໍາລັງເຮັດຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງວິທະຍາສາດ neuroscience" ຢູ່ UCLA. ນັບຕັ້ງແຕ່ລາງວັນໄດ້ຮັບການນໍາສະເຫນີໃນປີ 1977, ລາງວັນການເຮັດວຽກທີ່ມີຊື່ສຽງໃນເບື້ອງຕົ້ນນີ້ໄດ້ໃຫ້ທຶນຫຼາຍກວ່າ 235 ນັກສືບການຄົ້ນຄວ້າແບບໃຫມ່ແລະສົ່ງຜົນກະທົບຫຼາຍຮ້ອຍຄັ້ງຂອງການຄົ້ນພົບທີ່ກ້າວຫນ້າ.
"ນັກວິຊາການໃນປີນີ້ຕອບສະຫນອງຊີວະສາດຂອງສະຫມອງໃນຫຼາຍລະດັບຂອງການວິເຄາະໃນຫຼາຍໆຮູບແບບຂອງຊີວະພາບ". "ໂດຍການແກ້ໄຂໂຄງສ້າງໂມເລກຸນຂອງທາດໂປຼຕີນ, ອະທິບາຍຊີວະວິທະຍາເຊນຂອງຈຸລັງສະຫມອງແລະວິເຄາະວົງຈອນ neural ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຶດຕິກໍາສະລັບສັບຊ້ອນ, ການຄົ້ນພົບຂອງເຂົາເຈົ້າສັນຍາວ່າຈະສະຫນອງຂໍ້ມູນທີ່ບໍ່ພຽງແຕ່ເຂົ້າໃນສະຫມອງແຕ່ເປັນສາເຫດແລະການປິ່ນປົວອາດ, ທີ່ຢູ່ ໃນນາມຄະນະກໍາມະການທັງຫມົດ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຂອບໃຈຜູ້ສະຫມັກທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຮັບລາງວັນ McKnight Scholar Awards ປີນີ້ສໍາລັບການປະກອບວິຊາສະເພາະແລະການອຸທິດຕົນເພື່ອວິທະຍາສາດ. "
ແຕ່ລະຄົນຕໍ່ໄປນີ້ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບລາງວັນ McKnight Scholar Award ຈະໄດ້ຮັບ $ 75,000 ຕໍ່ປີສໍາລັບສາມປີ. ພວກເຂົາແມ່ນ:
ມີ 54 ຜູ້ສະຫມັກສໍາລັບລາງວັນ McKnight Scholar ໃນປີນີ້, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງວິທະຍາສາດ neuroscience ຫນຸ່ມທີ່ດີທີ່ສຸດໃນປະເທດ. ຄະນະວິຊາຫນຸ່ມສາມາດມີສິດໄດ້ຮັບລາງວັນໃນໄລຍະສີ່ປີທໍາອິດຂອງພວກເຂົາໃນຖານະຄະນະກໍາມະການເຕັມເວລາ. ນອກຈາກ Martin, ຄະນະກໍາມະການຄັດເລືອກລາງວັນ Scholar ລວມ Dora Angelaki, Ph.D. , New York University; Gordon Fishell, Ph.D. , Harvard University; Loren Frank, Ph.D. , University of California, San Francisco; Mark Goldman, Ph.D. , University of California, Davis; Richard Mooney, Ph.D. , Duke University School of Medicine; Amita Sehgal, Ph.D. , University of Pennsylvania Medical School; ແລະ Michael Shadlen, MD, Ph.D. , Columbia University.
ຄໍາຮ້ອງສະຫມັກສໍາລັບລາງວັນໃນປີຫນ້າຈະມີຢູ່ໃນເດືອນກັນຍາແລະຈະມາຮອດໃນຕົ້ນເດືອນມັງກອນ 2020. ສໍາລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບໂຄງການລາງວັນ Neuroscience Awards ຂອງ McKnight, ກະລຸນາຢ້ຽມຊົມເວັບໄຊທ໌ຂອງກອງທຶນ Endowment ທີ່ https://www.mcknight.org/programs/the-mcknight-endowment-fund-for-neuroscience
ກ່ຽວກັບກອງທຶນມວຍ McKnight ສໍາລັບວິທະຍາສາດສາສະຫນາ
ກອງທຶນ McKnight Endowment ສໍາລັບວິທະຍາສາດສາສະຫນາແມ່ນອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ເປັນເອກະລາດໂດຍທຶນ McKnight ຂອງ Minneapolis, Minnesota ແລະນໍາພາໂດຍຄະນະນັກວິທະຍາສາດ neuroscientists ຈາກທົ່ວປະເທດ. ມູນນິທິ McKnight ໄດ້ສະຫນັບສະຫນູນການຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດກ່ຽວກັບ neuroscience ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1977. ມູນນິທິກໍ່ຕັ້ງກອງທຶນສະຫນັບສະຫນູນໃນປີ 1986 ເພື່ອປະຕິບັດຫນຶ່ງໃນຈຸດປະສົງຂອງຜູ້ກໍ່ຕັ້ງ William L. McKnight (1887-1979). ຫນຶ່ງໃນຜູ້ນໍາຕົ້ນຂອງບໍລິສັດ 3M, ລາວມີຄວາມສົນໃຈສ່ວນຕົວໃນການເປັນພະຍາດແລະສະຫມອງແລະຕ້ອງການສ່ວນຫນຶ່ງຂອງມໍລະດົກລາວທີ່ໃຊ້ເພື່ອຊ່ວຍປິ່ນປົວພະຍາດ. ກອງທຶນຊ່ວຍເຫຼືອລ້າສ້າງສາມປະເພດຂອງລາງວັນໃນແຕ່ລະປີ. ນອກເຫນືອຈາກລາງວັນ McKnight Scholar, ພວກເຂົາແມ່ນ McKnight Technological Innovations in Neuroscience Awards, ການສະຫນອງເງິນແກ່ນເພື່ອພັດທະນາການປະດິດສ້າງດ້ານວິຊາການເພື່ອເສີມຂະຫຍາຍການຄົ້ນຄວ້າຂອງສະຫມອງ; ແລະ McKnight Memory and Cognitive Disorders Awards, ສໍາລັບນັກວິທະຍາສາດທີ່ເຮັດວຽກເພື່ອນໍາໃຊ້ຄວາມຮູ້ທີ່ບັນລຸໂດຍຜ່ານການຄົ້ນຄວ້າຂັ້ນພື້ນຖານຕໍ່ຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງສະຫມອງຂອງມະນຸດທີ່ມີຜົນກະທົບຕໍ່ຄວາມຊົງຈໍາຫຼືຄວາມຮູ້.
McKnight ມອບລາງວັນປີ 2019
Jayeeta Basu, Ph.D. , ສະຖາບັນວິທະຍາສາດສາທາລະນະສຸກ,
ໂຮງຮຽນວິທະຍາໄລນິວຢອກ, ນິວຢອກ, ນິວຢອກ
Modulation Cortical Sensory of Hippocampal Activity and Representation Spatial
ສະຫມອງສາມາດເກັບຮັກສາຂໍ້ມູນຈໍານວນຫຼາຍໃນຄວາມຊົງຈໍາ, ລວມທັງບ່ອນທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນແລະພາຍໃຕ້ສິ່ງທີ່ສະຕິປັນຍາເຊັ່ນ: ສະຖານທີ່, ສຽງ, ກິ່ນ, ລາງວັນຫຼືການລົງໂທດ. ຢ່າງແທ້ຈິງວິທີການທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂໍ້ມູນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຊື່ອມໂຍງກັບຄວາມຊົງຈໍາຂອງ episodic, ແລະຄວາມຊົງຈໍາເຫຼົ່ານີ້ສາມາດໄດ້ຮັບການ recalled ທັນທີທັນໃດຈາກ cues ໃນອະນາຄົດແມ່ນພື້ນຖານຂອງການຄົ້ນຄວ້າທ່ານດຣ. Basu ໄດ້. ໂດຍສະເພາະ, ທ່ານດຣ. Basu ແລະທີມງານຂອງນາງຈະສືບສວນກ່ຽວກັບສາຍພົວພັນລະຫວ່າງກະເພາະອາຫານໃນທ້ອງຖິ່ນແລະ hippocampus ໃນການສ້າງຄວາມຊົງຈໍາກ່ຽວກັບສະຖານທີ່.
ສອງສ່ວນຂອງ cortex entorhinal ສະຫນອງຂໍ້ມູນປະກອບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. Cortex entorhinal medial (MEC) ແບ່ງປັນຂໍ້ມູນພື້ນທີ່ເຊັ່ນ: ທິດທາງ, ໄລຍະຫ່າງແລະທິດທາງ, ໃນຂະນະທີ່ cortex entorhinal ພາຍໃຕ້ (LEC) ສະຫນອງຂໍ້ມູນສະພາບແວດລ້ອມຈາກຄວາມຮູ້ສຶກ, ລວມທັງກິ່ນ, ສຽງ, ໃຫມ່ແລະສິ່ງຂອງ. ການເຂົ້າມາຈາກທັງສອງແມ່ນສົ່ງໄປຫາ hippocampus ແລະຊ່ວຍສ້າງຄວາມຈື່ຈໍາທີ່ສໍາຄັນຂອງສະຖານທີ່ເກັບໄວ້ໃນກຸ່ມຂອງ "ຈຸລັງສະຖານທີ່" ໃນສະຫມອງເຊັ່ນ: ບ່ອນທີ່ຊອກຫາອາຫານຫຼືເຂດທີ່ຈະຫຼີກເວັ້ນເພາະວ່າຜູ້ລ້າແມ່ນມີຢູ່. ສິ່ງສໍາຄັນທີ່ສຸດແມ່ນຄວາມຊົງຈໍາຂອງສະຖານທີ່ແລະແຜນທີ່ສະຕິຂອງພື້ນທີ່ຕ້ອງມີຄວາມຫມັ້ນຄົງຢູ່ໃນມືໃນດ້ານການປ່ຽນແປງທາງດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມເຊັ່ນ: ສະພາບອາກາດຫຼືເວລາຂອງມື້ແຕ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ, ເນື່ອງຈາກວ່າອາຫານຫຼືຜູ້ລ້າອາດຈະຍ້າຍໄປ. ບໍ່ເຂົ້າໃຈເຖິງສິ່ງທີ່ມີພຽງພໍແລະຈໍາເປັນໃນການສ້າງ, ຮັກສາແລະປ່ຽນຄວາມຊົງຈໍາເຫຼົ່ານີ້, ໂດຍສະເພາະແມ່ນວິທີການເຫຼົ່ານີ້ຖືກຮູບຮ່າງໂດຍຂໍ້ມູນ sensory ຈາກ LEC ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຂໍ້ມູນຂ່າວສານທາງສະຖິຕິຈາກ MEC.
ທ່ານດຣ. Basu ມຸ່ງເນັ້ນໃສ່ແຜນທີ່ມີສ່ວນຮ່ວມລະຫວ່າງ LEC ກັບ neurons hippocampal ສະເພາະ. ຫ້ອງທົດລອງຂອງນາງໂດຍກົງຈະບັນທຶກສັນຍານທີ່ໄດ້ຮັບໂດຍ dendrites ບາງໆຂອງ neuron ໃນເວລາທີ່ສັນຍານ LEC ຖືກສົ່ງດ້ວຍຫຼືບໍ່ມີສັນຍານ MEC ແລະຢູ່ໃນຄວາມເຂັ້ມຂອງສັນຍານທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ໄລຍະທີສອງຂອງການທົດລອງທີ່ມີຫນູຈະທົດສອບຄວາມຄິດເຫັນວ່າສິ່ງປະກອບ LEC ເຫຼົ່ານີ້ສະຫນັບສະຫນູນການສ້າງຄວາມຊົງຈໍາຂອງສະຖານທີ່ໃນຂະນະທີ່ການຮຽນຮູ້ - ຄໍາເວົ້າທີ່ມີກິ່ນຫອມຈະເຮັດໃຫ້ພຶດຕິກໍາທີ່ຈະຊອກຫາລາງວັນໃນສະຖານທີ່ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ນັກຄົ້ນຄວ້າຈະເຫັນວິທີການປ່ຽນຫຼືຍົກເລີກສັນຍານ LEC ໃນລະຫວ່າງການຮຽນຮູ້ຫຼືໃນການເອີ້ນຄືນຜົນກະທົບຕໍ່ການກະຕຸ້ນຂອງຈຸລັງທີ່ຢູ່ໃນສະຫມອງແລະພຶດຕິກໍາການຮຽນຮູ້ຕົວເອງ. ການຄົ້ນຄວ້ານີ້ອາດຈະມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງໃນການສຶກສາໃນອະນາຄົດກ່ຽວກັບພະຍາດ Alzheimer, PTSD ແລະສະພາບການອື່ນໆທີ່ມີຄວາມຈໍາເປັນແລະ "ການກະຕຸ້ນ" ສະພາບຕົວຈິງ.
Juan Du, PhD, ສາດສະດາຈານ, ໂຄງການຊີວະສາດໂຄງສ້າງ, ສູນວິທະຍາສາດມະເລັງແລະຈຸລິນຊີ, ວິທະຍາສາດຄົ້ນຄວ້າ Van Andel, Grand Rapids, MI
- https://dulab.vai.org/
ກົນໄກການຄວບຄຸມຂອງ receptors ຄວາມຮ້ອນໃນລະບົບປະສາດ
ໃນເວລາທີ່ມັນມາກັບ sensing ແລະ reacting ກັບການປ່ຽນແປງຂອງອຸນຫະພູມ, ທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ, ພຽງເລັກນ້ອຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຂອງກົນໄກແລະຂະບວນການທີ່ແນ່ນອນ. ຕົວຮັບສັນຍານຊ່ອງ Ion ເທິງ neurons ເປີດຫຼືໃກ້ຊິດເພື່ອອະນຸຍາດໃຫ້ສັນຍານຜ່ານແລະຊ່ອງທາງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍສານເຄມີ, ຂະບວນການກົນຈັກຫຼືອຸນຫະພູມ, ແຕ່ວ່າສິ່ງທີ່ແນ່ນອນກ່ຽວກັບອຸນຫະພູມທີ່ເຮັດໃຫ້ຊ່ອງກິດຈະກໍາຂອງອຸນຫະພູມເຮັດວຽກແມ່ນບໍ່ຊັດເຈນ.
ທ່ານດຣດໍຈະດໍາເນີນໂຄງການສາມພາກເພື່ອປົດລັອກຄວາມລັບຂອງຂໍ້ມູນອຸນຫະພູມທີ່ໄດ້ຮັບແລະປະຕິບັດໂດຍລະບົບປະສາດ. ນາງກໍາລັງຊອກຫາຢູ່ໃນສາມຕົວ receptors ໂດຍສະເພາະແມ່ນອຸນຫະພູມທີ່ເຢັນແລະເຢັນພາຍນອກ, ຫນຶ່ງທີ່ກວດພົບຄວາມຮ້ອນພາຍນອກທີ່ສຸດແລະຫນຶ່ງໃນອຸນຫະພູມທີ່ອຸ່ນຢູ່ໃນສະຫມອງ (ສໍາລັບການຄວບຄຸມອຸນຫະພູມຂອງຮ່າງກາຍ). ພວກເຂົາສາມາດສະກັດເອົາແລະນໍາໃຊ້ໃນການທົດລອງທົດລອງແລະຍັງປະຕິບັດງານຄືກັນກັບຕົວຮັບໃນຮ່າງກາຍ.
ຈຸດປະສົງທີສອງແມ່ນເພື່ອເບິ່ງວ່າໂຄງສ້າງຂອງ receptors ແມ່ນເຮັດວຽກໂດຍອຸນຫະພູມແລະຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບວິທີການເຮັດວຽກ. ນີ້ຈະປະກອບມີການພັດທະນາການປິ່ນປົວໃຫມ່ທີ່ສາມາດເຊື່ອມໂຍງກັບໂຄງສ້າງເຫຼົ່ານີ້ແລະຄວບຄຸມພວກມັນໄດ້. ອັນທີສາມ, ໃນເວລາທີ່ໂຄງສ້າງໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈ, ການທົດສອບການກວດສອບທີ່ມີການປ່ຽນແປງຂອງໂປຕີນໃນການປ່ຽນແປງຫຼືລົບຄວາມອ່ອນໄຫວຂອງອຸນຫະພູມຈະຖືກດໍາເນີນ, ຄັ້ງທໍາອິດໃນຈຸລັງ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໃນຫມູ, ເພື່ອເບິ່ງວ່າການປ່ຽນແປງກັບຄວາມຮັບຮູ້ຂອງອຸນຫະພູມ. ເມື່ອການເຮັດວຽກແລະການຄວບຄຸມຂອງ receptors ເຫຼົ່ານີ້ຖືກເຂົ້າໃຈ, ມັນສາມາດເປີດວິທີການປິ່ນປົວສໍາລັບພະຍາດ neurodegenerative ບາງ, ເງື່ອນໄຂທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບອຸນຫະພູມແລະເຖິງແມ່ນວ່າການຄຸ້ມຄອງອາການເຈັບປວດ, ເນື່ອງຈາກ sensors ອຸນຫະພູມ -
Mark Harnett, Ph.D. , ຊ່ຽວຊານສາດສະດາ, ສະຫມອງແລະວິທະຍາສາດສະຕິປັນຍາ, ສະຖາບັນເຕັກໂນໂລຊີ Massachusetts, Cambridge, MA
ການແບ່ງປັນ Dendritic Compartmentalization ທີ່ຖືກລົບກວນໃນການປະເມີນການຄິດໄລ່ຂອງພະຍາດຄໍເຕົ້າໂຮມຂອງດ່ຽວ
ສະຫມອງສາມາດປະຕິບັດແລະປະຕິບັດຕາມຈໍານວນຂໍ້ມູນທີ່ຫນ້າຕື່ນຕາຕື່ນໃຈເພາະວ່າ neurons ວິທີການເຊື່ອມຕໍ່ກັນ. ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຍັງມີຫຼາຍທີ່ຈະຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບວິທີການເຮັດວຽກຂອງ neurons ດ້ວຍຕົນເອງ. ທ່ານດຣ Harnett ກໍາລັງຄົ້ນຄ້ວາກ່ຽວກັບບົດບາດຂອງ dendrites - ໂຄງສ້າງທີ່ຄ້າຍຄືຕົ້ນໄມ້ທີ່ຂະຫຍາຍອອກມາຈາກ neurons ບ່ອນທີ່ສັນຍານຈາກ neurons ອື່ນໆໄດ້ຮັບ - ເພື່ອຕັດສິນວ່າໂຄງສ້າງເຫລົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ພະລັງງານ neurons ຂອງແຕ່ລະຄົນສາມາດປະຕິບັດຄອມພິວເຕີ້ທີ່ສັບສົນຫຼາຍກວ່າທີ່ເຊື່ອກັນ.
ສະຕິປັນຍາປະກະຕິຄືວ່າ neurons ໃຊ້ຂໍ້ມູນຈາກ neurons ອື່ນ ໆ ແລະຖ້າຂໍ້ມູນໄດ້ເຖິງລະດັບໃດຫນຶ່ງ, ໄຟລ໌ຂອງ neuron, ການຖ່າຍທອດຂໍ້ມູນ. ທ່ານດຣ Harnett ກໍາລັງສືບສວນວ່າ dendrites ຕົວເອງອາດຈະຖືກກັ່ນຕອງຫຼືສົ່ງສັນຍານ. ບາງສາຂາແມ່ນໃກ້ຊິດກັບ soma (ສ່ວນອອກຂອງ neuron) ກ່ວາອື່ນ, ດັ່ງນັ້ນສາຂາທີ່ໄດ້ຮັບສັນຍານອາດຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ຜົນກະທົບຂອງສັນຍານ. ນອກຈາກນັ້ນ, ບາງສ່ວນຂອງ dendrites ເບິ່ງຄືວ່າຈະມີສາຍເພື່ອເບິ່ງແລະຂະຫຍາຍສັນຍານສັນຍານສະເພາະໃດຫນຶ່ງ - ຕົວຢ່າງຫນຶ່ງ, ສາຂາຫນຶ່ງສາມາດຊ່ຽວຊານໃນການສົ່ງສັນຍານສໍາລັບການເຄື່ອນໄຫວຢ່າງໄວວາ, ການສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນຄວາມຊັດເຈນສູງ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນສິ່ງອື່ນໆ.
ທ່ານດຣ Harnett ກໍາລັງຊອກຫາວິທີການເບິ່ງທີ່ dendrites ໃນລະບົບສາຍຕາທີ່ມີເຄື່ອງມືໄຟຟ້າແລະ optical ທີ່ແນ່ນອນ, ເພື່ອວັດແທກສັນຍານຂອງສັນຍານເດີນທາງໄປທີ່ງ່າມ dendrite, ແລະວິເຄາະວິທີການປ່ຽນ dendrites ປ່ຽນວິທີການເຮັດວຽກຂອງ neuron. ຂໍ້ບົກພ່ອງເຫຼົ່ານີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານດຣ Harnett ທົດສອບວ່າມີການລະງັບສັນຍານຢູ່ໃນສາຂາໃດຫນຶ່ງຂອງ dendrite ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ການປ່ຽນແປງຂອງເຄືອຂ່າຍ neural ຕອບສະຫນອງຕໍ່ການກະຕຸ້ນຂອງສາຍຕາທີ່ແນ່ນອນ. ການຮຽນຮູ້ວ່າ neuron ດຽວແມ່ນສໍາຄັນທີ່ສຸດຂອງເຄືອຂ່າຍຂອງມັນເອງຂອງຂະບວນການສັນຍານຂະຫນາດນ້ອຍຈະປ່ຽນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບສະຫມອງຂອງຄອມພິວເຕີ້. ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆ, ນີ້ສາມາດມີຜົນກະທົບແນວໃດທາງປັນຍາປອມ, ເຊິ່ງຖືກສ້າງແບບຈໍາລອງກ່ຽວກັບເຄືອຂ່າຍ neural, evolves ໃນປີຈະມາເຖິງ.
Weizhe Hong, Ph.D. , ຜູ້ຊ່ວຍສາດຕາຈານ, ພະແນກຊີວະເຄມີແລະຊີວະວິທະຍາ, ມະຫາວິທະຍາໄລຄາລິຟໍເນຍ, Los Angeles, CA
ກົນໄກຂອງວົງຈອນ Neural ຂອງພຶດຕິກໍາຂອງແມ່
ພຶດຕິກໍາທາງດ້ານສັງຄົມຫຼາຍຄົນໄດ້ສະແດງຄວາມແຕກຕ່າງທາງເພດທີ່ຫນ້າປະທັບໃຈໃນລະດັບແລະຮູບແບບຂອງເຂົາເຈົ້າແລະໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງໃນຊີວິດຂອງສັດຕ່າງໆ. ຕົວຢ່າງທີ່ໂດດເດັ່ນແມ່ນພຶດຕິກໍາຂອງພໍ່ແມ່, ເຊິ່ງເປັນພຶດຕິກໍາການສັງຄົມທີ່ແຜ່ລາມໄປທົ່ວໂລກຂອງສັດຈາກ invertebrates ກັບມະນຸດແລະເປັນສິ່ງສໍາຄັນສໍາລັບການຢູ່ລອດຂອງລູກ. ພຶດຕິກໍາການເປັນພໍ່ແມ່ມັກແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍລະຫວ່າງຜູ້ຊາຍແລະເພດຍິງແລະສາມາດປ່ຽນແປງຢ່າງຮຸນແຮງເມື່ອສັດໃຫຍ່ແລະໃຫ້ເກີດລູກ. ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ວົງຈອນຂອງສະຫມອງທີ່ມີພຶດຕິກໍາຕົວພໍ່ແມ່ແລະຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງເພດແລະສະຖາບັນທາງດ້ານ physiological ແມ່ນບໍ່ໄດ້ຖືກກໍານົດດີ.
ຈຸດສຸມໂດຍສະເພາະຂອງວຽກງານຂອງທ່ານດຣ Hong ຈະສືບສວນກ່ຽວກັບພາລະບົດບາດຂອງສະຫມອງທີ່ໄດ້ຮັບການພັດທະນາທີ່ເອີ້ນວ່າ amygdala ໃນການຄວບຄຸມພຶດຕິກໍາຂອງພໍ່ແມ່. ໃນຂະນະທີ່ຫມູແມ່ຍິງມັກເຂົ້າຮ່ວມການປະພຶດທີ່ລ້ຽງລູກຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ຫມູມັກບໍ່ສະແດງພຶດຕິກໍາຂອງຜູ້ປົກຄອງຈົນກວ່າລູກຂອງຕົນຈະເກີດ. ຄວາມແຕກຕ່າງທາງເພດແລະສະຫຼັບທາງຊີວະວິທະຍາໃນພຶດຕິກໍາຂອງແມ່ບົດຫນູສະຫນອງໂອກາດທີ່ດີທີ່ຈະເຂົ້າໃຈກົນໄກການເຕົ້າໂຮມທີ່ສະແດງອອກທາງດ້ານການເບິ່ງແຍງທາງເພດຂອງພໍ່ແມ່ແລະການປ່ຽນແປງທາງດ້ານຊີວະສາດ.
ການຄົ້ນຄ້ວາຈະກໍານົດປະຊາກອນປະສົມປະສານ neuronal ທີ່ຖືກກໍານົດໂດຍໂມເລກຸນທີ່ເຮັດໃຫ້ມີພຶດຕິກໍາຕົວພໍ່ແມ່. ການຄົ້ນຄວ້າດັ່ງກ່າວຍັງຈະປຽບທຽບວົງຈອນ neural ໃນຊາຍແລະຍິງເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າກິດຈະກໍາ neural ໃນ neuron ເຫຼົ່ານີ້ຄວບຄຸມພຶດຕິກໍາຂອງພໍ່ແມ່. ການຄົ້ນຄວ້ານີ້ຈະສະຫນອງຂໍ້ມູນທີ່ສໍາຄັນໃນພື້ນຖານທາງດ້ານເສຖີຍນພາບຂອງພຶດຕິກໍາທາງສັງຄົມທີ່ສໍາຄັນແລະຫຼັກການຂັ້ນພື້ນຖານທີ່ປົກຄອງພຶດຕິກໍາທີ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນທາງເພດສໍາພັນ. ຄວາມເຂົ້າໃຈດັ່ງກ່າວອາດຈະຊ່ວຍປັບປຸງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບກົດລະບຽບຂອງພຶດຕິກໍາຂອງພໍ່ແມ່ແລະສັງຄົມຂອງມະນຸດໃນສຸຂະພາບແລະພະຍາດ.
Rachel Roberts-Galbraith, Ph.D. , ຊ່ຽວຊານອາຈານ, ພະແນກຈຸລະສາດຊີວະສາດ, ມະຫາວິທະຍາໄລ Georgia, Athens, GA
ການຟື້ນຟູຂອງລະບົບປະສາດທ້ອງກາງໃນແຜນການ
ການພັດທະນາລະບົບປະສາດທໍາມະດາໃນສັດແມ່ນເປັນຂະບວນການທີ່ສັບສົນທີ່ສຸດ. ການປັບປຸງລະບົບ neural ເສຍຫາຍກໍ່ຍັງມີຄວາມສັບສົນຫຼາຍເພາະມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທຸກໆຂະບວນການພັດທະນາດຽວກັນໃນແຕ່ລະເຂດແຕ່ບໍ່ມີການເຊື່ອມຕໍ່ກັບ neuron ອື່ນເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຮັດວຽກທີ່ພວກເຂົາເຮັດກ່ອນ. ມະນຸດມີຄວາມສາມາດໃນການຟື້ນຟູລະບົບປະສາດສ່ວນກາງທີ່ບໍ່ດີ, ດັ່ງນັ້ນຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ສະຫມອງຫຼືສາຍກະດູກສັນຫຼັງມັກຈະບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້. ທ່ານດຣ Roberts-Galbraith ຫວັງຢາກຈະເຂົ້າໃຈຫຼາຍກ່ຽວກັບການສ້ອມແປງທາງ neural ສາມາດ ເຮັດວຽກໂດຍການຄົ້ນຄ້ວາການຟື້ນຟູໃນແຜນຜີ, ຊະນິດແປກທີ່ຫນ້າປະທັບໃຈທີ່ສາມາດຟື້ນຟູລະບົບປະສາດສ່ວນກາງຂອງຕົນ (ແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງຮ່າງກາຍຂອງມັນ) ເຖິງແມ່ນວ່າຫຼັງຈາກການບາດເຈັບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ໂດຍການສຶກສາຄືນໃຫມ່ໃນໂລກທໍາມະຊາດ, ທ່ານດຣ Roberts-Galbraith ຫວັງວ່າຈະໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບກົນໄກການຟື້ນຟູ neural ແລະບົດບາດຂອງຈຸລັງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຈຸດປະສົງຫນຶ່ງແມ່ນເພື່ອຊອກຄົ້ນວ່າ neurons ສາມາດກວດຫາການບາດເຈັບແລະການກໍ່ສ້າງດ້ວຍຕົນເອງໂດຍການສົ່ງສັນຍານທີ່ເກີດຂຶ້ນແລະໂດຍກົງ. Dr Roberts-Galbraith ສະຫຼຸບວ່າໂຣກ neurons ມີອິດທິພົນຕໍ່ຈຸລັງລໍາຕົ້ນຂອງ planarian, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການບັນຈຸເຂົ້າໃນພາກສ່ວນ regrow ຂອງລະບົບປະສາດສ່ວນກາງ (ແລະສ່ວນອື່ນໆຂອງຮ່າງກາຍ). ການຄວບຄຸມທີ່ດີຂອງຈຸລັງລໍາຕົ້ນແມ່ນສໍາຄັນສໍາລັບການຟື້ນຟູ, ຍ້ອນວ່າຜູ້ວາງແຜນວາງແຜນການປ່ຽນແທນແພຈຸລັງແລະບໍ່ພັດທະນາ tumor.
ຈຸດປະສົງອື່ນແມ່ນເພື່ອກວດກາເບິ່ງພາລະບົດບາດຂອງຈຸລັງ glial, ເຊິ່ງໄດ້ຖືກຖືວ່າເປັນກາວຂອງລະບົບປະສາດແຕ່ວ່າມັນມີພາລະບົດບາດທີ່ສໍາຄັນຫຼາຍກວ່າທີ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຜ່ານມາ. ຈຸລັງ glial ເປັນສ່ວນໃຫຍ່ຂອງລະບົບປະສາດຂອງສັດແລະຕ້ອງໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູພ້ອມກັບ neurons; ພວກເຂົາເຈົ້າຍັງມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະ modulate ການຟື້ນຟູ neuronal. ຄວາມຫວັງແມ່ນການຄົ້ນຄວ້ານີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບວິທີການເກີດໃຫມ່ສາມາດເກີດຂື້ນໃນກໍລະນີທີ່ມີຜົນສໍາເລັດຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແລະອາດຈະບອກແນວທາງໃຫມ່ກ່ຽວກັບການຟື້ນຟູ neural ໃນມະນຸດ.
Shigeki Watanabe, Ph.D. , ຊ່ຽວຊານວິຊາຊີວະວິທະຍາແລະວິທະຍາສາດສາທາລະນະ, ມະຫາວິທະຍາໄລ Johns Hopkins, Baltimore, MD
ກົນໄກຂໍ້ມູນເບື້ອງຕົ້ນໃນການປ່ຽນແປງເມັດໃນສະຕິປັນຍາ
ຄວາມໄວຂອງຟ້າຜ່າໄວຂອງເຄືອຂ່າຍ neural ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ສຶກ, ການປະເມີນຜົນແລະປະຕິບັດຕໍ່ໂລກທີ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຮົາ. ມັນຍັງຕ້ອງການ neurons ເພື່ອພັດທະນາຄຸນສົມບັດທີ່ໂດດເດັ່ນບາງຢ່າງ. ໃນການຄົ້ນຄວ້າຂອງລາວ, ທ່ານດຣ. Watanabe ຈະກວດສອບຫນຶ່ງທີ່ຫນ້າສົນໃຈຫຼາຍທີ່ສຸດ - ຄວາມສາມາດຂອງ neurons ໃນການປັບປຸງ membranes ຂອງເຂົາເຈົ້າໃນເວລາ millisecond ສໍາລັບການສື່ສານ neuronal ການນໍາໃຊ້ຂະບວນການທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈຢ່າງເຕັມສ່ວນ.
ເຍື່ອເມືອກກ່ຽວກັບ neuron ຈໍາເປັນຕ້ອງປັບຕົວເພື່ອອະນຸຍາດໃຫ້ neuron ການຂະຫຍາຍຕົວ, ການເຄື່ອນຍ້າຍແລະ - ສໍາຄັນ - ອະນຸຍາດໃຫ້ເມັດອື່ນເຂົ້າກັນແລະແຕກແຍກໃນໄລຍະການສື່ສານ neuronal. ໃນຂະບວນການພາຍໃຕ້ການສືບສວນ, "ຟອງ" ຂອງເມັດທີ່ເອີ້ນວ່າ vesicle synaptic ປະສົມກັບເມັດ neuronal, ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສິ້ນໃຫມ່ຂອງ membrane ເປັນ bulge ເຂົ້າໄປໃນແລະ pinches off. ກົນໄກທີ່ເຊື່ອວ່າໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້, endocytosis mediatated mediated, ພຽງແຕ່ບໍ່ແມ່ນຄວາມໄວພຽງພໍທີ່ຈະອະນຸຍາດໃຫ້ vesicles ເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂື້ນແລະ recycled ໃນເວລາທີ່ມີການ transap synaptic ເກີດຂຶ້ນ. ທ່ານ Watanabe ໄດ້ຄົ້ນພົບກົນໄກໃຫມ່, endocytosis ultrafast, ທີ່ຈັດການກັບຂະບວນການ, ແຕ່ວ່າຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບວິທີການເຮັດວຽກໄດ້ຖືກກີດກັນຍ້ອນຂະຫນາດນ້ອຍຂອງ synapses ແລະຄວາມໄວຂອງຂະບວນການນີ້.
ທ່ານ Watanabe ຈະໃຊ້ເຕັກນິກທີ່ເອີ້ນວ່າ microscopic electron flash-and-freeze ເພື່ອວິໄຈຂະບວນການນີ້. Neurons ຈະໄດ້ຮັບການກະຕຸ້ນດ້ວຍແສງສະຫວ່າງ - ແຟດ - ຫຼັງຈາກນັ້ນຂະບວນການຈະຖືກຢຸດເຊົາຢ່າງຊັດເຈນດ້ວຍຄວາມກົດດັນສູງຄວາມກົດດັນໃນໄລຍະເວລາທີ່ຊັດເຈນ microseconds ຫຼັງຈາກການກະຕຸ້ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, synapses frozen ຫຼັງຈາກນັ້ນສາມາດໄດ້ຮັບການເບິ່ງເຫັນດ້ວຍຈຸລັງ microscope. ໂດຍການກິນຮູບພາບຕ່າງໆທີ່ຕື່ນນອນໃນເວລາທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼັງຈາກການກະຕຸ້ນ, ທ່ານດຣ Watanabe ຈະສ້າງທັດສະນະຂັ້ນຕອນໂດຍຂັ້ນຕອນແລະກໍານົດທາດໂປຼຕີນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງແລະສິ່ງທີ່ພວກມັນເຮັດ. ບໍ່ພຽງແຕ່ຈະໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ດີຂຶ້ນກ່ຽວກັບວິທີການເຮັດວຽກຂອງ neurons, ມັນມີຜົນກະທົບຕໍ່ພະຍາດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການສົ່ງໂຣກ neural ຜິດປົກກະຕິເຊັ່ນ: ພະຍາດ Alzheimer's.