ພະລັງເພື່ອຄວາມສະຫງົບ: ຍຸດທະສາດການຕໍ່ຕ້ານພົນລະເຮືອນແບບລວມສູນແລະຍຸດທະສາດສ້າງສັນຕິພາບ
(ຮຽບຮຽງຈາກ: ICNC)
ໂດຍ: Véronique Dudouet, ບົດລາຍງານພິເສດຂອງ ICNC
ວັນທີເຜີຍແຜ່: ເດືອນເມສາ 2017 (44 ໜ້າ)
[ຮູບແບບປະເພດ =” glyphicon glyphicon-download-alt” color =” # dd3333″] ດາວໂຫລດ PDF ຟລີ
ບົດລາຍງານສະບັບນີ້ຄົ້ນຫາແນວຄວາມຄິດແລະການປະຕິບັດທີ່ສົມບູນແບບທີ່ວິທີການຕໍ່ຕ້ານພົນລະເຮືອນແລະການສ້າງສັນຕິພາບມີຢູ່, ແຕ່ລະຈຸດຈາກຈຸດທີ່ແຕກຕ່າງກັນຕາມຂອບເຂດການປ່ຽນແປງຂອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງ. ຍຸດທະສາດທັງສອງແມ່ນຕ້ານການໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງໃນທຸກຮູບແບບ, ແລະສະແຫວງຫາຄວາມສະຫງົບສຸກໂດຍສັນຕິວິທີ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ພວກເຂົາໃຊ້ວິທີການທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນການຫັນເປັນຂໍ້ຂັດແຍ່ງ, ທັງໃນການວິເຄາະຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບສາເຫດຕົ້ນຕໍຂອງຄວາມຮຸນແຮງແລະວິທີການທີ່ພວກເຂົາຕອບໂຕ້ກັບຄວາມຂັດແຍ້ງ. ບົດລາຍງານດັ່ງກ່າວໄດ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບວິທີການຕໍ່ຕ້ານຂອງພົນລະເຮືອນແລະການສ້າງສັນຕິພາບສາມາດເຮັດວຽກຮ່ວມກັນໄດ້ຕະຫຼອດສີ່ຂັ້ນຕອນຂອງການຫັນປ່ຽນຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງດ້ານສະບຽງອາຫານ. ຕົວຢ່າງທີ່ແນ່ນອນແມ່ນສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງ ໜ້າ ທີ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຂອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ສ້າງສັນ (ຜ່ານການຕໍ່ຕ້ານພົນລະເຮືອນ) ແລະການຫຼຸດຜ່ອນຂໍ້ຂັດແຍ່ງ (ຜ່ານການສ້າງສັນຕິພາບ) ໃນການຫັນປ່ຽນຈາກຄວາມວຸ້ນວາຍໄປສູ່ການຂັດແຍ່ງ, ຈາກການຕໍ່ຕ້ານການສົນທະນາແລະການເຈລະຈາ, ແລະຈາກການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງໄປສູ່ຄວາມສະຫງົບທີ່ຍືນຍົງ. ມັນຍົກໃຫ້ເຫັນໂດຍສະເພາະ:
- ຄວາມ ສຳ ຄັນທີ່ ສຳ ຄັນຂອງການຕໍ່ຕ້ານພົນລະເຮືອນເປັນເຄື່ອງມືປ້ອງກັນ / ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຮຸນແຮງແລະເປັນຍຸດທະສາດກ່ອນການເຈລະຈາ ສຳ ລັບກຸ່ມທີ່ຖືກກົດຂີ່, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ ຈຳ ເປັນໂດຍຜ່ານວິທີການທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮຸນແຮງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມກົດດັນຕໍ່ພວກຄົນຊັ້ນສູງໃນການແຈກຢາຍ ອຳ ນາດຢ່າງສົມດຸນ;
- ປະໂຫຍດຂອງວິທີການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງຂອງສັນຕິພາບເພື່ອສ້າງຜົນປະໂຫຍດໃນການຕໍ່ຕ້ານຂອງພົນລະເຮືອນ
ເຂົ້າໄປໃນຜົນໄດ້ຮັບການເຈລະຈາທີ່ຍອມຮັບເຊິ່ງກັນແລະກັນແລະການຄືນດີຄວາມ ສຳ ພັນທີ່ຂັດແຍ້ງກັນໃນ
ປຸກຂອງການດີ້ນລົນທີ່ບໍ່ເປັນ ທຳ; ແລະ
- ຄວາມ ຈຳ ເປັນຂອງການຕໍ່ຕ້ານພົນລະເຮືອນທີ່ຍືນຍົງໃນສັງຄົມຫລັງສົງຄາມຫລືໃນຍຸກສົງຄາມເພື່ອປ້ອງກັນ
ແລະຕ້ານການຕອບໂຕ້ຕາມ ອຳ ນາດການປົກຄອງ, ເພື່ອຕ້ານການຕ້ານ emancipatory, ແລະແນວໂນ້ມ 'neoliberal' ພາຍໃນ
ການປະຕິບັດງານສ້າງສັນຕິພາບຫລັງສົງຄາມ, ຫຼືເພື່ອກົດດັນໃຫ້ທຸກພາກສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ
ຄຳ ໝັ້ນ ສັນຍາຕໍ່ການປະຕິຮູບລັດທີ່ກ້າວ ໜ້າ ແລະຄວາມຍຸຕິ ທຳ ທາງສັງຄົມ.
ບົດສະຫຼຸບໄດ້ເນັ້ນ ໜັກ ເຖິງການໃຊ້ເວລາ ສຳ ລັບນັກຄົ້ນຄວ້າ, ນັກເຄື່ອນໄຫວແລະນັກການສຶກສາທີ່ບໍ່ສະຫງົບສຸກ, ຜູ້ປະຕິບັດການສ້າງສັນຕິພາບແລະອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນທີ່ຊອກຫາເພື່ອສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ການຫັນເປັນຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ມີລັກສະນະສ້າງສັນແລະມີປະສິດທິຜົນ.
ກ່ຽວກັບຜູ້ຂຽນ
Véronique Dudouet ແມ່ນນັກຄົ້ນຄວ້າອາວຸໂສແລະຜູ້ ອຳ ນວຍການໂຄງການທີ່ມູນລະນິທິ Berghof (Berlin), ເຊິ່ງນາງຈັດການໂຄງການຄົ້ນຄ້ວາຮ່ວມມືກ່ຽວກັບກຸ່ມປະກອບອາວຸດທີ່ບໍ່ແມ່ນລັດ, ການເຈລະຈາ, ການປົກຄອງຫລັງສົງຄາມແລະການຕໍ່ຕ້ານພົນລະເຮືອນ. ນາງເຮັດ ຄຳ ແນະ ນຳ ດ້ານນະໂຍບາຍເປັນປະ ຈຳ, ຄຳ ແນະ ນຳ ຈາກເພື່ອນຮ່ວມກັນແລະການ ສຳ ມະນາຝຶກອົບຮົມ ສຳ ລັບຫລືກັບບັນດາຜູ້ທີ່ມີຂໍ້ຂັດແຍ່ງແລະສ້າງສັນຕິພາບ. ນາງຍັງເຮັດການຄົ້ນຄວ້າທີ່ປຶກສາ ສຳ ລັບອົງການຈັດຕັ້ງທາງສັງຄົມຕ່າງໆແລະອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ, ແລະເປັນທີ່ປຶກສາດ້ານວິຊາການຂອງສູນສາກົນກ່ຽວກັບຂໍ້ຂັດແຍ່ງທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮຸນແຮງໃນວໍຊິງຕັນ. ນາງໄດ້ຮັບປະລິນຍາໂທ MA ແລະປະລິນຍາເອກໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງຈາກມະຫາວິທະຍາໄລ Bradford (ອັງກິດ). ນາງໄດ້ແຕ່ງ ໜັງ ສືຫລາຍສະບັບໃນຂົງເຂດການຫັນເປັນຂໍ້ຂັດແຍ່ງ, ໃນນັ້ນມີປື້ມສອງຫົວ: ການຫັນປ່ຽນຄວາມປອດໄພຫລັງສົງຄາມ: ການສ້າງສັນຕິພາບແບບມີສ່ວນຮ່ວມຫລັງຈາກການຂັດແຍ້ງກັນດ້ານ Asymmetric (ເສັ້ນທາງ 2012), ແລະການຕໍ່ຕ້ານພົນລະເຮືອນແລະການຫັນປ່ຽນທີ່ຂັດແຍ້ງ: ການຫັນປ່ຽນຈາກການປະກອບອາວຸດໄປສູ່ການຕໍ່ສູ້ແບບບໍ່ສະຫງົບ (Routledge 2014).
ເປີດຕົວໃນປີ 2017, ບົດລາຍງານພິເສດຂອງ ICNC ມີຈຸດປະສົງເພື່ອສະກັດຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງການສຶກສາ, ນະໂຍບາຍແລະຊຸມຊົນຜູ້ປະຕິບັດອື່ນໆ. ບົດລາຍງານພິເສດຂອງ ICNC ແຕ້ມກ່ຽວກັບການຄົ້ນຄວ້າຕັດຫຍິບເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນການຕັດກັນຂອງການຕໍ່ຕ້ານພົນລະເຮືອນແລະຂົງເຂດອື່ນໆເຊັ່ນ: ການສ້າງສັນຕິພາບ, ການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງແລະການພັດທະນາສາກົນ.