-
ວກ. - ຊັບພະຍາກອນມະນຸດແມ່ນປັດໄຈຕັດສິນການພັດທະນາຂອງແຕ່ລະປະເທດ. ພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດແມ່ນໜຶ່ງໃນບັດດາເຄື່ອງວັດແທກ, ຕົວບົ່ງຊີ້ ເພື່ອປະເມີນຄວາມກ້າວໜ້າ, ຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະ ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງຂອງປະເທດ. ພິເສດ, ໃນໄລຍະ 2021-2030 ການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ມີບົດບາດເປັນແກ່ນສານ, ບຸກທະລຸ, ຕັດສິນຕໍ່ການຫັນປ່ຽນຕົວແບບການເຕີບໂຕຕາມລວງເລິກ, ປັບໂຄງສ້າງເສດຖະກິດຕາມທິດທັນສະໄໝ ແລະ ພັດທະນາເສດຖະກິດພູມປັນຍາ.
-
ວກ. - ມະຕິເລກທີ 36-NQ/TW, ວັນທີ 22 ຕຸລາ 2018, ຂອງກອງປະຊຸມສູນກາງພັກຄັ້ງທີ 8 ສະໄໝທີ XII ວ່າດ້ວຍ “ຍຸດທະສາດການພັດທະນາເສດຖະກິດທະເລຫວຽດນາມແບບຍືນຍົງຮອດປີ 2030, ວິໄສທັດຮອດປີ 2045” ໄດ້ຢືນຢັນວ່າ ຫວຽດນາມຕ້ອງກາຍເປັນປະເທດທີ່ເຂັ້ມແຂງທາງດ້ານທະເລ, ຮັ່ງມີຈາກທະເລ, ພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ, ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ໝັ້ນຄົງແລະປອດໄພ, ໃນນັ້ນຂະແໜງການທ່ອງທ່ຽວທະເລຖືກລະບຸວ່າເປັນຂົງເຂດບຸລິມະສິດອັນດັບໜຶ່ງ ເພື່ອພັດທະນາເສດຖະກິດທະເລແບບຍືນຍົງ, ປະກອບສ່ວນຮັບປະກັນການປ້ອງກັນຊາດ, ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ, ຮັກສາເອກະລາດ ອະທິປະໄຕ ແລະຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນຂອງປະເທດ.
-
ວກ. ອອນໄລ - ຂົງເຂດການເງິນ-ທະຄານເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາຂົງເຂດທີ່ຖືກກະທົບຢ່າງແຮງ ຈາກການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳຄັ້ງທີສີ່ (ການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳ 4.0). ຜົນສຳເລັດຂອງການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳ 4.0 ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຂົງເຂດການເງິນ-ທະນາຄານໄດ້ຮັບການປັບປຸງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ແຕ່ມັນກໍກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມທ້າທາຍຫຼາຍຢ່າງທາງດ້ານລະບຽບກົດໝາຍ, ໂຄງສ້າງພື້ນຖານການສື່ສານ ແລະ ຄວາມສ່ຽງດ້ານຮັກສາຄວາມລັບ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນບັນດາປະເທດທີ່ກຳລັງພັດທະນາຄືຫວຽດນາມ.
-
ວກ.ອອນໄລ - ປີ 2018, ພື້ນຖານເສດຖະກິດຫວຽດນາມສືບຕໍ່ຮັກສາລະດັບການເຕີບໂຕສູງ, ອັດຕາການເຕີບໂຕຜະລິດຕະພັນລວມຍອດພາຍໃນປະເທດປີ 2018 ບັນລຸ 7,08%, ລະດັບສູງທີ່ສຸດໃນ 11 ປີທີ່ຜ່ານມາ. ໃນລະດັບການເຕີບໂຕຂອງທົ່ວພື້ນຖານເສດຖະກິດປີ 2018 ນັ້ນ, ຂົງເຂດອຸດສາຫະກຳເພີ່ມຂຶ້ນ 8,79%, ປະກອບສ່ວນ 2,85 ຈຸດສ່ວນຮ້ອຍໃນອັດຕາການເຕີບໂຕຂອງມູນຄ່າເພີ່ມລວມຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດ. ພິເສດ, ຂະແໜງການອຸດສາຫະກຳປຸງແຕ່ງແລະຜະລິດ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນວ່າເປັນຈຸດສະຫວ່າງ, ເປັນກຳລັງໜູນເພື່ອຊຸກຍູ້ພັດທະນາການຜະລິດອຸດສາຫະກຳ, ກໍຄືປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການເຕີບໂຕລວມຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດ.
-
ວກ. - ບັນຫາການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ, ປະດິດສ້າງ ແລະ ປົກຄຸມ ພວມພົ້ນເດັ່ນຂຶ້ນ ດ້ວຍຄວາມປະທັບໃຈ, ດຶງດູດໃຈ ແລະ ແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວໂລກ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເຂົ້າໃຈງ່າຍ ຍ້ອນມາຮອດປະຈຸບັນ ບໍ່ມີປະເທດໃດທີ່ສາມາດຢືນຢັນໄດ້ວ່າ ປະເທດຕົນໄດ້ພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ, ປະດິດສ້າງ ແລະປົກຄຸມແລ້ວ. ນັບທັງປະເທດທີ່ຈະເລີນພັດທະນາທີ່ສຸດ, ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງເປັນພຽງຄວາມທຽບຖານ, ການພັດທະນາແບບປະດິດສ້າງພຽງແຕ່ຢູ່ໃນບາງຂົງເຂດ ແລະ ການພັດທະນາແບບປົກຄຸມແມ່ນຍາກທີ່ຈະບັນລຸໄດ້. ເພາະສະນັ້ນ, ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ, ປະດິດສ້າງ ແລະປົກຄຸມໃນເງື່ອນໄຂການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳຄັ້ງທີສີ່ (ການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳ 4.0) ໄດ້ກາຍເປັນທິດທາງກ້າວເດີນໃໝ່ທີ່ແທດຈິງ ເຊິ່ງປະເທດໃດກໍເຫັນຄວາມຈຳເປັນເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການແລະເປົ້າໝາຍສະເພາະໜ້າແລະຍາວນານ.
-
ວກ. - ສິ້ນສຸດປີ 2018, ລະດັບການເຕີບໂຕ 7,08% ຂອງຫວຽດນາມໄດ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຜົນຂອງການບໍລິຫານຈັດການຢ່າງຂຸ້ນຂ້ຽວຂອງລັດຖະບານ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມຂອງບັນດາຂັ້ນ, ຂະແໜງການ, ທ້ອງຖິ່ນ, ຊຸມຊົນທຸລະກິດ, ປະຊາຊົນໃນທົ່ວປະເທດ ໃນປີທີ່ເຕັນໄປດ້ວຍຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ແລະການຜັນຜວນຂອງເສດຖະກິດໂລກ...
-
ວກ. - ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງໄດ້ກາຍເປັນແນວທາງ, ທັດສະນະຂອງພັກ, ເປັນແຜນນະໂຍບາຍ, ນະໂຍບາຍຂອງລັດ ແລະ ໄດ້ຮັບການສັບຊ້ອນ, ສະແດງອອກຢ່າງຈະແຈ້ງໃນບັນດາຍຸດທະສາດ, ແຜນແມ່ບົດ, ແຜນການ, ໂຄງການ, ແຜນງານການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ປົກປັກຮັກສາສະພາບແວດລ້ອມຂອງບັນດາກະຊວງ, ຂະແໜງການ, ທ້ອງຖິ່ນ. ດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຂອງລະບົບການເມືອງມັງໝົດ, ການຊີ້ນຳທີ່ເລິກເຊິ່ງຂອງລັດຖະບານ, ບັນດາກະຊວງແລະຂະແໜງການ, ຜ່ານການຕີລາຄາສະຫຼຸບສັງລວມແລະຖອດຖອນບົດຮຽນໃນແຕ່ລະໄລຍະການປະຕິບັດ, ລະບົບພະລັງງານຂອງຫວຽດນາມຈະພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ, ສະໜອງພະລັງງານໃຫ້ແກ່ຄວາມຕ້ອງການໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງປະເທດ.
-
ວກ. - ຊົນຊັ້ນຊາວກະສິກອນຫວຽດນາມມີຖານະບົດບາດ, ທີ່ຕັ້ງສຳຄັນໃນພາລະກິດການສ້າງສາແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນໃນໄລຍະປະຈຸບັນ, ເມື່ອຫວຽກນາມພວມຍູ້ແຮງການຫັນປະເທດເປັນອຸດສາຫະກຳ ທັນສະໄໝ. ດັ່ງນັ້ນ, ການກໍ່ສ້າງຮູບແບບຊາວກະສິກອນຮຸ່ນໃໝ່ແມ່ນໜ້າທີ່ສຳຄັນ, ມັນທວງໃຫ້ມີຄວາມມານະພະຍາຍາມຂອງທຸກຂັ້ນ, ທຸກຂະແໜງການ, ໃນນັ້ນມີບົດບາດເປັນເຈົ້າພາທາງຂອງສະມາຄົມຊາວກະສິກອນຫວຽກນາມ.
-
ວກ. - ຫວຽດນາມຖືກປະເມີນວ່າເປັນປະເທດທີ່ຮັ່ງມີທາງດ້ານຊີວະພາບ ດ້ວຍທຶນທາງທຳມະຊາດທີ່ອຸດົມສົມບູນ, ປະກອບສ່ວນທີ່ສຳຄັນເຂົ້າໃນການພັດທະນາແລະຄວາມມັ່ງຄັ່ງຂອງປະເທດ. ສັງເກດຈາກສະພາບເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງໂລກ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມແລະຊັບພະຍາກອນຊີວະນາໆພັນໃນປະຈຸບັນຂອງຫວຽດນາມ, ການກໍ່ສ້າງພັດທະນາບັນດາຕົວແບບ “ເສຖະກິດສີຂຽວ” ອີງໃສ່ຄວາມຫຼາກຫຼາຍດ້ານຊີວະພາບ ເພື່ອປະກອບສ່ວນປະຕິບັດໂຄງການການເມືອງ, ແນວທາງ, ຍຸດທະສາດ ແລະນະໂຍບາຍຂອງພັກແລະລັດຫວຽດນາມ ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ.
-
ວກ. - ບັນຫາຈັດວາງໂຄງສ້າງລັດວິສາຫະກິດຄືນໃໝ່ ຍາມໃດກໍ່ເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາໜ້າທີ່ທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການບຸລິມະສິດ. ຍ້ອນລັດວິສາຫະກິດ ພຽງແຕ່ປະຕິບັດບົດບາດເປັນຫຼັກແຫຼ່ງຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດຕະຫຼາດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມໄດ້ ດ້ວຍສະມັດຖະພາບ ຄຸນນະພາບ ແລະປະສິດທິຜົນການເຄື່ອນໄຫວຂອງຕົນ ໃນສະພາບແວດລ້ອມແຫ່ງການແຂ່ງຂັນທີ່ສົດໃສ ແລະສະເໝີພາບ ເທົ່ານັ້ນ.