ບັນດາການນຳຂອງພັກ ລັດ ແລະ ຜູ້ແທນ ພ້ອມກັນລົງຄະແນນສຽງຜ່ານໂຄງການກອງປະຊຸມ. (ພາບ:TTXVN)
ວກ.ອອນໄລ - ວັນທີ 4 ຕຸລາ 2017, ຢູ່ນະຄອນຫຼວງຮ່າໂນ້ຍ, ກອງປະຊຸມຄັ້ງທີ 6 ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງ ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ສະໄໝທີ XII ໄດ້ໄຂຂຶ້ນຢ່າງສົມກຽດ. ສະຫາຍ ຫງວຽນຝູຈ້ອງ, ເລຂາທີການໃຫຍ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງ ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ໄດ້ເປັນປະທານແລະກ່າວປາໄສໄຂກອງປະຊຸມ. ວາລະສານກອມມູນິດ ຂໍເປັນກຽດແນະນຳເນື້ອໃນບົດປາໄສດັ່ງກ່າວ ຂອງສະຫາຍເລຂາທິການໃຫຍ່.
ໂດຍປະຕິບັດໂຄງການເຮັດວຽກຂອງທົ່ວທັງສະໄໝທີ XII, ມື້ນີ້, ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ເລີ່ມຕົ້ນດຳເນີນກອງປະຊຸມຄັ້ງທີ 6 ເພື່ອປຶກສາຫາລື ແລະ ປະກອບຄວາມເຫັນກ່ຽວກັບ: ສະພາບການເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ການເງິນ-ງົບປະມານ ປີ 2017, ຄາດຄະເນແຜນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ແຜນການການເງິນ-ງົບປະມານ ປີ 2018; ເພີ່ມທະວີວຽກງານປົກປັກຮັກສາ ເບິ່ງແຍງດູແລ ຍົກສູງສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ວຽກງານປະຊາກອນ ໃນສະພາບການໃໝ່; ສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່ລະບົບການຈັດຕັ້ງແລະຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານ, ຍົກສູງຄຸນນະພາບແລະປະສິດທິຜົນຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງບັນດາອົງການບໍລິການສາທາລະນະ; ບັນຫາຈຳນວນໜຶ່ງກ່ຽວກັບການສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່, ສັບຊ້ອນການຈັດຕັ້ງກົງຈັກຂອງລະບົບການເມືອງໃຫ້ກະທັດລັດ, ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງມີສະມັດຕະພາບ ມີປະສິດທິຜົນ; ແລະ ດຳເນີນວຽກງານທີ່ສຳຄັນອື່ນອີກຈຳນວນໜຶ່ງ.
ຕາງໜ້າກົມການເມືອງ, ຄະນະເລຂາທິການ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະແດງຄວາມຄຳນັບຮັບຕ້ອນຢ່າງສຸດໃຈຕໍ່ ບັນດາສະຫາຍກຳມະການຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງ ບັນດາແຂກທີ່ຖືກເຊີນ ທີ່ມາຮ່ວມກອງປະຊຸມນີ້ ແລະ ຂໍຝາກຄຳອວຍໄຊໃຫ້ພອນອັນປະເສີດມາຍັງບັນດາສະຫາຍທຸກຄົນ.
ຕາມລະບຽບການເຮັດວຽກ, ຫ້ອງການສູນກາງພັກໄດ້ຝາກເອກະສານໃຫ້ບັນດາສະຫາຍຄົ້ນຄວ້າກ່ອນ ແລະ ກະກຽມຄວາມຄິດເຫັນທີ່ຈະແລກປ່ຽນໃນກອງປະຊຸມ. ຕໍ່ໄປນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອອກຄວາມເຫັນທີ່ເປັນການເນັ້ນໜັກ, ເຈາະຈີ້ມໃຫ້ເອົາໃຈໃສ່ຕື່ມອີກ ກ່ຽວກັບບັນຫາຈຳນວນໜຶ່ງ, ຫວັງວ່າບັນດາສະຫາຍຈະເອົາໃຈໃສ່ໃນເມື່ອປຶກສາສົນທະນາ, ພິຈາລະນາ, ຕັດສິນຕົກລົງ.
ສະພາບການເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ການເງິນ-ງົບປະມານ ປີ 2017, ຄາດຄະເນແຜນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ແຜນການການເງິນ-ງົບປະມານ ປີ 2018
ນີ້ແມ່ນວຽກງານປະຈຳປີແຫ່ງກອງປະຊຸມທ້າຍປີຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງ ແນໃສ່ສຳຫຼວດກວດຄືນສະພາບການເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ, ການເງິນ-ງົບປະມານຂອງປະເທດ, ເຫັນແຈ້ງຈຸດດີ, ຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງໃນການຊີ້ນຳນຳພາ ຂອງສູນກາງພັກ ສະພາແຫ່ງຊາດ ລັດຖະບານ, ຂອງລະບົບການເມືອງທັງໝົດ; ຈາກນັ້ນຈະເສີມຂະຫຍາຍດ້ານດີ, ດັດສົມ ແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າດ້ານທີ່ຍັງບໍ່ດີ ຢ່າງທັນການ, ປະກອບສ່ວນສຳຄັນເຂົ້າໃນການປະຕິບັດເປົ້າໝາຍ ໜ້າທີ່ພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມປະຈຳປີ ແລະ 5 ປີ ທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ ໃຫ້ສຳເລັດມີໄຊ. ດັ່ງນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງມີຄວາມໝາຍຕົວຈິງທີ່ສຸດ.
ສະເໜີໃຫ້ບັນດາສະຫາຍ ຈົ່ງຄົ້ນຄວ້າຢ່າງລະອຽດ ໃບສະເໜີ ລາຍງານຂອງ ຄະນະກຳມະການພັກລັດຖະບານ ແລະ ເລີ່ມຈາກສະພາບຕົວຈິງໃນປະເທດແລະສາກົນ ກໍ່ຄືສະພາບການຂອງຂະແໜງການ ຂົງເຂດ ພື້ນທີ່ບ່ອນເຮັດວຽກ ເພື່ອປຶກສາຫາລື, ວິເຄາະໄຈ້ແຍກ, ປະເມີນຄ່າຢ່າງພາວະວິໄສ ຮອບດ້ານ ກ່ຽວກັບສະພາບການ 9 ເດືອນທີ່ຜ່ານມາ ແລະ ຄາດຄະເນຮອດທ້າຍປີ; ຊີ້ແຈ້ງບັນດາຜົນງານ ຜົນສຳເລັດທີ່ຜົ້ນເດັ່ນທີ່ບັນລຸໄດ້, ບັນດາຂໍ້ຈຳກັດ ຈຸດອ່ອນທີ່ຄົງຄ້າງ, ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງແມ່ນ ບັນດາປັດໄຈຕັ້ງໜ້າທີ່ຫາກໍ່ປາກົດຂຶ້ນ, ບັນດາບັນຫາສັບສົນໃໝ່.
ເອົາໃຈໃສ່ສົມທຽບກັບເປົ້າໝາຍ ໜ້າທີ່ທີ່ໄດ້ວາງອອກມາໃນມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ ແລະ ບັນດາມະຕິຂອງສູນກາງພັກ ກ່ຽວກັບການພັດທະນາເສດຖິກິດ-ສັງຄົມຢ່າງໄວແລະຍືນຍົງ; ປະຕິບັດ 3 ການບຸກທະລຸຍຸດທະສາດ; ປ່ຽນແປງໃໝ່ຕົວແບບເຕີບໂຕ, ຈັດວາງໂຄງປະກອບເສດຖະກິດຄືນໃໝ່; ປັບປຸງບູລະນະລະບຽບກົດໝາຍເສດຖະກິດຕະຫຼາດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ; ປ່ຽນແປງໃໝ່ ຍົກສູງປະສິດທິຜົນຂອງວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດ; ພັດທະນາເສດຖະກິດເອກະຊົນໃຫ້ກາຍເປັນກຳລັງໜູນທີ່ສຳຄັນຂອງພື້ນຖານເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດ...
ພິເສດແມ່ນ, ຕ້ອງຊີ້ແຈ້ງ ຍ້ອນສາເຫດຫຍັງຈຶ່ງປະຕິບັດວຽກງານຈຳນວນໜຶ່ງບໍ່ສຳເລັດ, ການປະຕິບັດເລກຄາດໝາຍແຜນການຈຳນວນໜຶ່ງໃນ 6 ເດືອນຕົ້ນປີ ບັນລຸລະດັບຕ່ຳຫຼືບໍ່ບັນລຸໄດ້ ທຽບກັບໄລຍະເວລາດຽວກັນຂອງປີກ່ອນ, ເຖິງວ່າສະພາບການໃນປະເທດແລະສາກົນປີ 2017 ເບິ່ງລວມສະດວກດີກວ່າທຽບກັບປີ 2016.
ບົນພື້ນຖານນັ້ນ, ຄາດຄະເນເຫດການທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນໃນເວລາຕໍ່ໜ້າ, ຄາດກະຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສິ່ງທ້າທາຍຕ່າງໆທີ່ຈະຕ້ອງແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າ, ພິເສດແມ່ນ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສິ່ງທ້າທາຍໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຈຳກັດ ຈຸດອ່ອນທີ່ມີຢູ່ແຕ່ດົນນານໃນພື້ນຖານເສດຖະກິດ; ຄວາມສ່ຽງຕ່າງໆທາງດ້ານການເງິນ-ເງິນຕາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນໜີ້ສາທາລະນະ ໜີ້ເສຍ ຍັງຢູ່ໃນລະດັບສູງ, ວິສາຫະກິດຂອງລັດຫຼາຍແຫ່ງເຄື່ອນໄຫວບໍ່ມີປະສິດທິຜົນ ຖືກຂາດທຶນ. ກຳນົດແຈ້ງບັນດາເປົ້າໝາຍ, ເລກຄາດໝາຍທີ່ເປັນພື້ນຖານ, ສຳຄັນທີ່ສຸດໃຫ້ແກ່ປີ 2018; ວາງແຜນນະໂຍບາຍ, ມາດຕະການມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ສູງ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນບັນດານະໂຍບາຍ, ມາດຕະການບຸກທະລຸ ເພື່ອປ່ຽນແປງໃໝ່ຕົວແບບເຕີບໂຕ, ຈັດວາງໂຄງປະກອບເສດຖະກິດຄືນໃໝ່, ຈັດວາງໂຄງປະກອບງົບປະມານແຫ່ງລັດຄືນໃໝ່, ຄວບຄຸມໜີ້ສາທາລະນະ; ຈັດວາງຄືນໃໝ່ລະບົບບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງສິນເຊື່ອ ຕິດກັບການແກ້ໄຂໜີ້ເສຍ. ຍູ້ແຮງການຈັດວາງຄືນໃໝ່ການລົງທຶນສາທາລະນະ, ບັນດາວິສາຫະກິດຂອງລັດ, ບັນດາອົງການບໍລິການຂອງລັດ. ຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງການເຕີບໂຕ, ປົວແປງສິ່ງແວດລ້ອມແຫ່ງການລົງທຶນທຸລະກິດ ເພື່ອລະດົມແລະນຳໃຊ້ແຫຼ່ງພະລັງຕ່າງໆຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ, ຮັບປະກັນການພັດທະນາຢ່າງໄວແລະຍືນຍົງ ທັງດ້ານເສດຖະກິດ, ສັງຄົມ ແລະ ສິ່ງແວດລ້ອມ.
ກ່ຽວກັບການປົກປັກຮັກສາ, ເບິ່ງແຍງດູແລ ແລະ ຍົກສູງສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ
ແຕ່ກ່ອນມາເຖິງປະຈຸບັນ, ພັກແລະລັດຫວຽດນາມ ໄດ້ກຳນົດຢູ່ສະເໝີວ່າ ສຸຂະພາບເປັນຊັບສິນທີ່ມີຄ່າທີ່ສຸດຂອງປະຊາຊົນແຕ່ລະຄົນ ແລະ ຂອງທົ່ວສັງຄົມ; ເບິ່ງແຍງດູແລ ຮັກສາ ແລະ ຍົກສູງສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນແມ່ນວຽກງານທີ່ສຳຄັນພິເສດ, ກ່ຽວຂ້ອງກັບທຸກຄົນ ທຸກຄອບຄົວ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຂອງທົ່ວສັງຄົມ, ມີຄວາມໝາຍສຳຄັນທາງດ້ານການເມືອງ ສັງຄົມ ແລະ ມະນຸດ, ສະແດງເຖິງທາດແທ້ທີ່ດີເດັ່ນ ຈົບງາມຂອງລະບອບຂອງພວກເຮົາ. ວັນທີ 14 ມັງກອນ 1993, ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ສະໄໝທີ VII ໄດ້ປະກາດໃຊ້ມະຕິພິເສດສະເພາະ ກ່ຽວກັບບັນດາບັນຫາຮີບດ່ວນຂອງພາລະກິດເບິ່ງແຍງດູແລສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ. ປີ 2005, ກົມການເມືອງສູນກາງພັກສະໄໝທີ IX ກໍ່ໄດ້ອອກມະຕິກ່ຽວກັບບັນຫານີ້. ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ, ກົມການເມືອງ, ຄະນະເລຂາທິການ ໄດ້ປະກາດໃຊ້ ຄຳສັ່ງ 8 ສະບັບ, ບົດສະຫຼຸບ 3 ສະບັບ, ແຈ້ງການ 4 ສະບັບ ແລະ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງເປັນປະຈຳເຖິງການນຳພາ ຊີ້ນຳ ຊຸກຍູ້ການປະຕິບັດ.
ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງສູນກາງ, ທົ່ວພັກ ທົ່ວປວງຊົນ ທົ່ງກອງທັບ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ຖັນແຖວພະນັກງານແພດ ພະນັກງານສາທາລະນະສຸກທົ່ວປະເທດ ໄດ້ສູ້ຊົນ ພະຍາຍາມຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດ ຫຼາຍແຜນນະໂຍບາຍ, ມາດຕະການເພີ່ມທະວີການຮັກສາ ເບິ່ງແຍງດູແລ ຍົກສູງສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ, ບັນລຸຜົນສຳເລັດທີ່ສຳຄັນຫຼາຍຢ່າງ. ຫວຽດນາມຖືກອົງການອະນາໄມໂລກຕີລາຄາວ່າ ເປັນຈຸດສະຫວ່າງກ່ຽວກັບການບັນລຸເປົ້າໝາຍການພັດທະນາສະຫັດສະວັດ ໃນຂົງເຂດການຮັກສາ ເບິ່ງແຍງດູແລສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ.
ແຕ່ວ່າ, ຕໍ່ໜ້າຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການໃໝ່ໃນໄລຍະແຫ່ງການພັດທະນາໃໝ່ ຂອງປະເທດຊາດ, ວຽກງານຮັກສາ ເບິ່ງແຍງດູແລ ແລະ ຍົກສູງສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ ກໍ່ມີຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງບໍ່ໜ້ອຍ, ມີເຫດການບາງຢ່າງເກີດຂຶ້ນ, ກໍ່ໃຫ້ເກີດບັນຫາທາງສັງຄົມ. ເພື່ອເສີມຂະຫຍາຍບັນດາຜົນງານຄວາມສຳເລັດທີ່ບັນລຸໄດ້, ເຮັດວຽກງານຮັກສາ ເບິ່ງແຍງດູແລ ແລະ ຍົກສູງສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ ໃນສະພາບການໃໝ່ ໃຫ້ໄດ້ດີກວ່າອີກ, ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງຕ້ອງປຶກສາສົນທະນາ ແລະ ລົງມະຕິກ່ຽວກັບບັນຫານນີ້.
ບົນພື້ນຖານຂອງບົດລາຍງານ ໂຄງການ ແລະ ໃບສະເໜີຂອງກົມການເມືອງ, ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ອີງໃສ່ສະຖານະການຕົວຈິງ, ຂໍສະເໜີໃຫ້ສູນກາງຈົ່ງປຶກສາສົນທະນາ, ລົງເລິກວິເຄາະໄຈ້ແຍກ, ໄປເຖິງຄວາມສັງເກດທີ່ເປັນເອກະພາບສູງ ກ່ຽວກັບຜົນງານ ຈຸດດີ ຄວາມສຳເລັດ ກໍ່ຄືກ່ຽວກັບຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຈຳກັດ ແລະ ບົດຮຽນປະສົບການ ໃນວຽກງານຮັກສາ ເບິ່ງແຍງດູແລ ແລະ ຍົກສູງສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ; ຊີ້ໃຫ້ເຫັນໂອກາດ ຄວາມສະດວກດີຕ່າງໆ ທີ່ຕ້ອງກຳໃຫ້ໄດ້ຢ່າງທັນການ ແລະ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສິ່ງທ້າທາຍທີ່ຕ້ອງພະຍາຍາມແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າ ໃນໄລຍະເວລາຕໍ່ໄປ. ຈາກນັ້ນ ກຳນົດທັດສະນະ ເປົ້າໝາຍ ແລະ ບັນດາໜ້າທີ່, ວິທີແກ້ໄຂຕົ້ນຕໍ່ ທີ່ຕ້ອງກຳແໜ້ນ ແລະ ປະຕິບັດໃນໄລຍະໃໝ່.
ກ່ຽວກັບໂອກາດ, ຄວາມສະດວກດີ, ແມ່ນບໍ່ວ່າ ນັ້ນແມ່ນຜົນງານ ຄວາມສຳເລັດທີ່ບັນລຸໄດ້ ໃນຂົງເຂດນີ້ ກໍ່ຄືບັນດາຜົນສຳເລັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ທີ່ມີຄວາມໝາຍປະຫວັດສາດຂອງ 30 ປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່; ການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງກ້າວກະໂດດຂອງວິທະຍາສາດ-ເຕັກໂນໂລຊີສາຂາສາທາລະນະສຸກ ພາຍໃຕ້ການກະທົບຂອງການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳຄັ້ງທີສີ່ ແລະ ການໂລກາພິວັດ, ເຊື່ອມໂຍງສາກົນ?... ກ່ຽວກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ສິ່ງທ້າທາຍ, ແມ່ນບໍ່ວ່າ ຕ້ອງເວົ້າເຖິງຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຈຳກັດໃນຂົງເຂດສາທາລະນະສຸກ ແລະ ບັນດາຂົງເຂດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ; ການປ່ຽນແປງຢ່າງໄວວາຂອງເງື່ອນໄຂດຳລົງຊີວິດ, ແບບແຜນດຳລົງຊີວິກ, ສິ່ງແວດລ້ອມແຫ່ງການດຳລົງຊີວິດແລະເຮັດວຽກ, ພະຍາດປະເພດຕ່າງໆ; ແຫຼ່ງພະລັງຂອງລັດຖືກຈຳກັດ ໃນຂະນະນັ້ນ ການລະດົມບັນດາແຫຼ່ງພະລັງສັງຄົມ ພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ?... ກ່ຽວກັບບົດຮຽນປະສົບການ, ແມ່ນບໍ່ວ່າ ຕ້ອງເນັ້ນໜັກ ຢືນຢັນບົດບາດນຳພາຂອງພັກ, ການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານຂອງລັດ, ການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງຫ້າວຫັນຂອງລະບົບການເມືອງທັງໝົດ ແລະຂອງທົ່ວປວງຊົນ; ບົດບາດນຳໜ້າພາທາງຂອງໂຮງໝໍ, ພື້ນຖານສາທາລະນະສຸກຂອງລັດ; ຄວາມໝາຍ, ຄວາມສຳຄັນຂອງການໝູນໃຊ້ກົນໄກຕະຫຼາດ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອລະດົມເອົາທຸກແຫຼ່ງພະລັງ ແລະ ຈັດແບ່ງ ນຳໃຊ້ແຫຼ່ງພະລັງເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ໃນການຮັກສາ ເບິ່ງແຍງດູແລ ຍົກສູງສຸຂະພາບ ຕິດກັບການກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ລັກສະນະດີເດັ່ນຂອງລະບອບສັງຄົມ, ເຊັ່ນ ຫວຽດນາມສ້າງຕັ້ງໄດ້ລະບົບສາທາລະນະສຸກຢູ່ຮາກຖານ, ຄວບຄຸມ ເບິ່ງແຍງດູແລສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນຢູ່ໃນແຕ່ລະຕາແສງ, ສຳນັກງານອົງການ, ໜ່ວຍງານ ໃນຊຸມປີທີ່ປະເທດຊາດມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍກວ່າປະຈຸບັນ? ກ່ຽວກັບທັດສະນະ, ທິດທາງການປະຕິບັດ, ແມ່ນບໍ່ວ່າ ຈະຕ້ອງເນັ້ນເຖິງການສົມທົບເປັນຢ່າງດີ ລະຫວ່າງການກັນແລະແກ້; ລະຫວ່າງການເບິ່ງແຍງດູແລ ກັບການຮັກສາ; ລະຫວ່າງແພດພື້ນເມືອງຕາເວັນອອກ ກັບແພດທະຍາສາດຕາເວັນຕົກ; ລະຫວ່າງການດູແລສຸຂະພາບຂັ້ນພື້ນຖານ ກັບຂັ້ນເທິງ; ລະຫວ່າງການລົງທຶນດ້ວຍງົບປະມານຂອງລັດ ກັບການເພີ່ມທະວີຄວາມເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ຫັນເປັນສັງຄົມ; ລະຫວ່າງສາທາລະນະສຸກທົ່ວປວງຊົນ ກັບການຝຶກອົບຮົມນາຍໝໍນາຍແພດ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານສາທາລະນະສຸກທີ່ເກັ່ງ, ຜູ້ນຳໜ້າຂະແໜງການ,...?
ກ່ຽວກັບວຽກງານປະຊາກອນໃນສະພາບການໃໝ່
ນີ້ແມ່ນບັນຫາໃຫຍ່ແລະຫຍຸ້ງຍາກທີ່ສຸດ ແຕ່ມີຄວາມໝາຍສຳຄັນພິເສດ, ກ່ຽວຂ້ອງກັບການປົກປ້ອງ ຮັກສາ ພັດທະນາເຊື້ອຊາດ ຊົນຊາດ ປະເທດຊາດ. ໃນ 25 ປີທີ່ຜ່ານມາ, ທົ່ວປະເທດເຮົາໄດ້ຕັ້ງໝັ້ນ ເດັດດ່ຽວປະຕິບັດນະໂຍບາຍປະຊາກອນ ແລະ ການວາງແຜນຄອບຄົວ, ແຕ່ລະຄູ່ຜົວເມຍມີລູກພຽງ 2 ຄົນ ຕາມມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ VII. ຄຽງຄູ່ບັນດາຜົນງານ ຄວາມສຳເລັດທີ່ບັນລຸໄດ້ນັ້ນ ກໍ່ຍັງມີຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຈຳກັດບໍ່ໜ້ອຍ, ແລະ ມີບັນຫາໃໝ່ຕ່າງໆ ຊຶ່ງຕ້ອງວາງທິດທາງແກ້ໄຂຢ່າງທັນການ. ຕົວຢ່າງ: ອັດຕາການເກີດລູກຢູ່ບັນດາເຂດຕ່າງກັນ ມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍພໍຄວນ.
ຄວາມບໍ່ສົມດຸນທາງເພດຂອງເດັດເກີດໃໝ່ ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວ, ເຖິງລະດັບເຄັ່ງຮ້ອນ ແລະ ນັບມື້ນັບແຜ່ກວ້າງອອກ. ຫວຽດນາມກຳລັງເຂົ້າສູ່ໄລຍະ “ປະຊາກອນສູງອາຍຸ”, ປະເຊີນໜ້າກັບຄວາມສ່ຽງ “ຍັງບໍ່ທັນຮັ່ງມີແຕ່ກໍ່ໄດ້ເຖົ້າແລ້ວ”, ເສຍໂອກາດແຫ່ງ “ໄລຍະເວລາປະຊາກອນທອງຄຳ”. ການຄວບຄຸມປະຊາກອນ, ການຄຸ້ມຄອງການຍ້າຍຖິ່ນຂອງປະຊາກອນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນການຍ້າຍຖິ່ນແບບເສລີ, ຍັງສັບສົນບໍ່ໄດ້ຕາມຄວາມຕ້ອງການ. ຄຸນນະພາບຂອງປະຊາກອນ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຄວາມສູງແລະສຸຂະພາບ ໄດ້ຮັບການປົວແປງຊ້າ. ສະພາບການແຕ່ງງານໃນໄວເດັກ, ແຕ່ງງານໃນເຊື້ອສາຍໃກ້ກັນ ຍັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ບາງເຂດຊົນເຜົ່າສ່ວຍນ້ອຍ; ອັດຕາສ່ວນຄົນພິການໃນປະຊາກອນຍັງສູງພໍຄວນ...
ບົນພື້ນຖານຄວາມເປັນເອກະພາບຄວາມຮັບຮູ້ກ່ຽວກັບສະພາບການ, ທ່າອຽງການພັດທະນາໃນເວລາຕໍ່ໄປ, ສະເໜີໃຫ້ສູນກາງລົງເລິກໄຈ້ແຍກສາເຫດຂອງຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຈຳກັດເທິງນີ້, ຖອດຖອນບົດຮຽນແຫ່ງຄວາມສຳເລັດຜົນ ກໍ່ຄືຄວາມບໍ່ສຳເລັດຜົນ ຂອງວຽກງານປະຊາກອນຢູ່ຫວຽດນາມ ແລະ ຄົ້ນຄວ້າທາບທາມບົດຮຽນກ່ຽວກັບຂົງເຂດນີ້ຂອງໂລກ. ຈາກນັ້ນ, ວາງທັດສະນະຊີ້ນຳ, ເປົ້າໝາຍ ແລະ ໜ້າທີ່, ວິທີແກ້ໄຂທີ່ສອດຄ່ອງ ເພື່ອຈະກຳເອົາໂອກາດອັນສະດວກດີ, ຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສິ່ງທ້າທາຍ, ເຮັດວຽກງານປະຊາກອນໃນສະພາບການໃໝ່ໃຫ້ດີກວ່າອີກ. ແມ່ນບໍ່ວ່າ ໃນເວລາຕໍ່ໄປນີ້ ຫວຽດນາມຄວນຫັນປ່ຽນຈຸດໜັກ ຈາກນະໂຍບາຍປະຊາກອນແລະການວາງແຜນຄອບຄົວ ໄປສູ່ປະຊາກອນແລະການພັດທະນາ? ເນື້ອໃນອັນລະອຽດຂອງຄວາມສຳນຶກດັ່ງຫ່າວແມ່ນຫຍັງ? ຄວາມໝາຍພຶດຕິກຳຂອງມັນແມ່ນຄືແນວໃດ? ສຸມໃສ່ໄຈ້ແຍກບັນດາຫຼັກຖານ ແລະ ຄວາມຈຳເປັນ, ຄວາມຖືກຕ້ອງ ຂອງການຫັນປ່ຽນຈຸດໜັກ ຈາກລົດການເຕີບໂຕຂອງປະຊາກອນ ໂດຍຜ່ານການປະຕິບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດນະໂຍບາຍແຕ່ລະຄູ່ຜົວເມຍເກີດລູກພຽງ 2 ຄົນ ມາເປັນການຄວບຄຸມຂະໜາດປະຊາກອນ ແລະ ຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງປະຊາກອນ ດ້ວຍນະໂຍບາຍຮັກສາລະດັບການເກີດປ່ຽນແທນ.
ເອົາໃຈໃສ່ເຖິງລັກສະນະເປັນໄປໄດ້, ສອດຄ່ອງຂອງເປົ້າໝາຍທີ່ໄດ້ເລືອກເອົາ ແລະ ຂອງນະໂຍບາຍ ມາດຕະການທີ່ໄດ້ວາງໄວ້. ພິເສດແມ່ນ ແຜນການກ່ຽວກັບຂະໜາດປະຊາກອນ ແລະ ບັນດານະໂຍບາຍ ຮັບປະກັນການແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາປະຊາກອນຢ່າງຮອບດ້ານ ຄົບຊຸດ, ເຊັ່ນ ຮັກສາລະດັບການເກີດປ່ຽນແທນ; ເຮັດໃຫ້ອັດຕາສ່ວນທາງເພດຂອງເດັກເກີດໃໝ່ ກັບຄືນສູ່ຄວາມສົມດຸນໂດຍທຳມະຊາດ; ສວຍໃຊ້ເປັນຢ່າງດີ ເງື່ອນໄຂ “ໂຄງສ້າງປະຊາກອນທອງຄຳ”; ຄ່ອງຕົວກັບເງື່ອນໄຂປະຊາກອນສູງອາຍຸ; ຄຸ້ມຄອງການຍ້າຍຖິ່ນໃຫ້ໄດ້ເປັນຢ່າດີ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນການຍ້າຍຖິ່ນແບບເສລີ; ຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງປະຊາກອນ...
ບາງບັນຫາກ່ຽວກັບການສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່, ຈັດວາງການຈັດຕັ້ງກົງຈັກ ຂອງລະບົບການເມືອງໃຫ້ກະທັດລັດ, ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງມີສະມັດຕະພາບ ປະສິດທິຜົນ
ໃບສະເໜີແລະບົດລາຍງານຂອງກົມການເມືອງສູນກາງໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນແຈ້ງຄວາມໝາຍ, ຄວາມສຳຄັນ, ຄວາມຈຳເປັນແລະຂອບເຂດ ຂອງໂຄງການ “ບາງບັນຫາກ່ຽວກັບການສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່, ຈັດວາງການຈັດຕັ້ງກົງຈັກ ຂອງລະບົບການເມືອງ ໃຫ້ກະທັດລັດ, ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງມີສະມັດຕະພາບ ປະສິດທິຜົນ”. ກົມການເມືອງສູນກາງເຫັນວ່າ, ນີ້ແມ່ນບັນຫາໃຫຍ່ທີ່ສຸດ, ສຳຄັນທີ່ສຸດ ແຕ່ກໍ່ຫຍຸ້ງຍາກທີ່ສຸດ, ສັບສົນແລະສຳຜັດໄວທີ່ສຸດ, ຍ້ອນມັນພົວພັນເຖິງບັນດາບັນຫາທິດສະດີທີ່ພື້ນຖານ ກ່ຽວກັບແບບວິທີການນຳພາຂອງພັກ, ບົດບາດຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ ແລະ ສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ; ກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ລະບົບການເມືອງຢ່າງຄົບຊຸດ ແລະ ການປ່ຽນແປງໃໝ່ເສດຖະກິດ; ກ່ຽວກັບຄວາມພົວພັນລະຫວ່າງລັດ, ຕະຫຼາດ ແລະ ສັງຄົມ; ມັນມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບສິດຜົນປະໂຫຍດ, ແນວຄິດຈິດໃຈຂອງພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ລັດຖະກອນ ແລະ ຜູ້ອອກແຮງງານ...
ໃນຊຸມປີທີ່ຜ່ານມາ, ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ປະກາດໃຊ້ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງເປັນປະຈຳເຖິງການຊີ້ນຳນຳພາການປະຕິບັດ ແຜນນະໂຍບາຍ, ມະຕິ, ບົດສະຫຼຸບຫຼາຍສະບັບ ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງການຈັດຕັ້ງກົງຈັກຂອງລະບົບການເມືອງ. ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ, ລັດ, ແນວໂຮມປະເທດຊາດ ແລະ ບັນດາອົງຄະນະການເມືອງ-ສັງຄົມ ໄດ້ຮັບການຈັດວາງສັບຊ້ອນ ປັບປຸງບູລະນະເທື່ອລະກ້າວ; ພາລະບົດບາດ ໜ້າທີ່ ສາຍພົວພັນການງານ ຂອງບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງໃນລະບົບການເມືອງ ໄດ້ຮັບການກຳນົດ, ດັດແປງໃຫ້ສອດຄ່ອງເໝາະສົບກວ່າເກົ່າ; ຮັບປະກັນບົດບາດນຳພາຂອງພັກ, ການຄຸ້ມຄອງບໍລິການຂອງລັດ, ສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ໄດ້ບັນລຸຜົນສຳເລັດທີ່ສຳຄັນ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຜົນສຳເລັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ມີຄວາມໝາຍປະຫວັດສາດ ຂອງພາລະກິດການປ່ຽນແປງໃໝ່ຂອງຊາດ.
ແຕ່ວ່າ, ຈົນເຖິງປະຈຸບັນ ການຈັດຕັ້ງກົງຈັກຂອງລະບົບການເມືອງ ຍັງໃຫຍ່ໂຕພະລຸງພະລັງ, ຫຼາຍຊັ້ນ ຫຼາຍຂັ້ນຕອນ, ສະມັດຕະພາບ ປະສິດທິຜົນຕ່ຳ; ພາລະບົດບາດ ໜ້າທີ່ຂອງອົງການຈຳນວນໜຶ່ງຍັງຊ້ຳຊ້ອນກັນ; ໂຄງສ້າງພາຍໃນບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ; ການຈັດຕັ້ງກົງຈັກຂອງແນວໂຮມປະເທດຊາດຫວຽດນາມ ແລະ ບັນດາອົງຄະນະມະຫານຊົນ, ອົງການພາລະກິດຂອງລັດ ໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ຢ່າງຊັກຊ້າ; ການຈັດຕັ້ງແລະບັນຈຸພະນັກງານນັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍ; ຈຳນວນຄົນທີ່ເປັນຮອງຫົວໜ້າ, ຈຳນວນຄົນທີ່ໄດ້ຮັບສິດໃນລະບອບ “ໜ້າທີ່” ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ; ໂຄງປະກອບ, ຄຸນນະພາບຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ລັດຖະກອນ ບໍ່ໄດ້ຕາມຄວາມຕ້ອງການ; ຈຳນວນແຮງງານຮັບໃຊ້ທາງອ້ອມຫຼາຍໂພດ ໃນຂະນະນັ້ນ ແຮງງານເຮັດວິຊາສະເພາະໂດຍກົງພັດຂາດເຂີນ. ຈຳນວນຄົນທີ່ໄດ້ຮັບເງິນເດືອນ, ເບ້ຍລ້ຽງຈາກງົບປະມານ ຢູ່ບັນດາໜ່ວຍບໍລິການສາທາລະນະ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກທີ່ບໍ່ຊ່ຽວຊຳນານຂັ້ນຕາແສງ ນັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນ.
ສະເໜີໃຫ້ບັນດາສະຫາຍສຸມໃຈ່ຄົ້ນຄວ້າ, ຕີລາຄາສະພາບການແລະສາເຫດຢ່າງພາວະວິໄສ ຮອບດ້ານ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ສາເຫດຂອງຈຸດອ່ອນ ຂໍ້ຈຳກັດ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຈາກບົດຮຽນນຳພາ ຄຸ້ມຄອງຢູ່ບ່ອນເຮັດວຽກ; ຄົ້ນຄວ້າ ໝູນໃຊ້ບັນດາບົດຮຽນທີ່ຖອດຖອນມາໄດ້ ຈາກການສະຫຼຸບສັງລວມທິດສະດີ, ພຶດຕິກຳໃນ 30 ປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່, ລວມສູນການໃຫ້ຄວາມຄິດເຫັນຕ່າງໆທີ່ຖືກຕ້ອງຊັດເຈນ, ເພີ່ມເຕີມ ປັບປຸງບູລະນະທັດສະນະ, ເປົ້າໝາຍ ແລະ ໜ້າທີ່, ວິທີແກ້ໄຂໃນເວລາຕໍ່ໄປ.
ແມ່ນບໍ່ວ່າ ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດເຖິງການຮັບປະກັນລັກສະນະປ່ຽນແປງໃໝ່, ກວມລວມ, ລະບົບ, ຄົບຊຸດ, ເຊື່ອມຕໍ່ກັນ; ສົມທົບຢ່າງກົມກຽວລະຫວ່າງ ການສືບທອດ ຄວາມໝັ້ນຄົງ ກັບການປ່ຽນແປງໃໝ່, ການພັດທະນາ; ບໍ່ຮີບຮ້ອນ ກະໂດດຈາກຂົ້ວນີ້ໄປສູ່ຂົ້ວອື່ນ; ຕິດແໜ້ນການປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງກົງຈັກ ກັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ແບບວິທີການນຳພາ, ກັບການຫຼຸດຜ່ອນຈຳນວນພະນັກງານ ແລະ ປະຕິຮູບລະບອບເງິນເດືອນ; ແກ້ໄຂຢ່າງກົມກຽວສາຍພົວພັນລະຫວ່າງລັດ ຕະຫຼາດ ແລະ ສັງຄົມ?
ບັນດາໜ້າທີ່ແລະວິທີແກ້ໄຂທີ່ວາງອອກມາຕ້ອງສອດຄ່ອງ, ເປັນໄປໄດ້, ມີຂັ້ນຕອນ ບາດກ້າວເດີນທີ່ໜັກແໜ້ນ, ຕອບສະໜອງໄດ້ຄວາມຕ້ອງການສະເພາະໜ້າ ແລະ ຍາວນານ, ປະກອບສ່ວນແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາທີ່ສະພາບຕົວຈິງວາງອອກມາ ຕໍ່ການຈັດຕັ້ງກົງຈັກຂອງລະບົບການເມືອງທັງໝົດ ກໍ່ຄືບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງລະອຽດຂອງພັກ, ລັດ, ແນວໂຮມປະເທດຊາດຫວຽດນາມ ແລະ ບັນດາອົງຄະນະການເມືອງ-ສັງຄົມ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນການຈັດຕັ້ງພາຍໃນແຕ່ລະອົງການ, ໜ່ວຍງານ. ແມ່ນບໍ່ວ່າ ວຽກໃດທີ່ຈະແຈ້ງແລ້ວ, ສຸກງອມແລ້ວກໍ່ຕັດສິນໃຈເຮັດໂລດ; ວຽກໃດທີ່ຍັງບໍ່ຈະແຈ້ງ, ສັບສົນໂພດ, ມີຄວາມຄິດເຫັນຕ່າງກັນຫຼາຍ ແມ່ນຕ້ອງພະຍາຍາມຄົ້ນຄວ້າ, ກ້າເຮັດທົດລອງ ແລ້ວສະຫຼຸບຖອດຖອນບົດຮຽນ, ເປີດກວ້າງເທື່ອລະກ້າວ?...
ກ່ຽວກັບການສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່ລະບົບການຈັດຕັ້ງ ແລະ ຄຸ້ມຄອງ, ຍົກສູງຄຸນນະພາບແລະປະສິດທິຜົນການເຄື່ອນໄຫວ ຂອງບັນດາໜ່ວຍບໍລິການສາທາລະນະ
ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ, ພັກແລະລັດຫວຽດນາມໄດ້ປະການໃຊ້ເອກະສານທີ່ສຳຄັນຫຼາຍສະບັບ ແລະ ຕັ້ງໜ້າຊີ້ນຳນຳພາລະບົບການເມືອງທັງໝົດ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຫຼາຍແຜນນະໂຍບາຍ, ນະໂຍບາຍ, ມາດຕະການປ່ຽນແປງໃໝ່ ການຈັດຕັ້ງແລະເຄື່ອນໄຫວຂອງບັນດາໜ່ວຍບໍລິການສາທາລະນະ, ບັນລຸຜົນສຳເລັດຂັ້ນຕົ້ນທີ່ສຳຄັນ. ແຕ່ວ່າ, ຍັງມີຂໍ້ຈຳກັດ ຈຸດອ່ອນຫຼາຍຢ່າງ ທີ່ກໍ່ຄວາມຮ້ອນເຄືອງທາງສັງຄົມ ແລະ ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກສິ່ງທ້າທາຍບໍ່ໜ້ອຍ ທີ່ຕ້ອງແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນໃນການຈັດຕັ້ງຄືນໃໝ່ ແລະ ປ່ຽນແປງໃໝ່ກົນໄກ ນະໂຍບາຍ ແນໃສ່ເສີມຂະຫຍາຍໃຫ້ໄດ້ເປັນຢ່າງດີ ສະຕິປັນຍາແລະການອຸທິດ ຂອງຖັນແຖວປັນຍາຊົນ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານ, ນັກວິທະຍາສາດ ແລະ ແຮງງານເຕັກນິກຄຸນນະພາບສູງໃນຂົງເຂດນີ້, ຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງການບໍລິການສາທາລະນະ, ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການນັບມື້ນັບສູງຂອງປະຊາຊົນ; ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ປະກອບສ່ວນແກ້ໄຂບັນຫາການຈັດຕັ້ງ, ການບັນຈຸບຸກຄະລາກອນ, ການປະຕິຮູບລະບອບເງິນເດືອນຂອງລະບົບການເມືອງທັງໝົດ.
ຈົນເຖິງປະຈຸບັນ, ບໍ່ນັບເຖິງການຈັດຕັ້ງ ບັນຈຸບຸກຄະລາກອນໃນກຳລັງຕຳຫຼວດ, ກອງທັບ ແລະ ຂົງເຂດວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດ, ທົ່ວປະເທດມີປະມານ 58 ພັນໜ່ວຍບໍລະການສາທາລະນະ ທີ່ມີການບັນຈຸ 2,5 ລ້ານຄົນ; ຖືບົດບາດເປັນເຈົ້າພາທາງ, ສະໜອງການບໍລິການສາທາລະນະເກືອບທັງໝົດ, ພົວພັນກັບທຸກຄົນ, ທຸກຄອບຄົວ ແລະ ທົ່ວສັງຄົມ, ເຊັ່ນໃຫ້ການບໍລະການສາທາລະນະສຸກ, ສຶກສາ-ຝຶກອົບຮົມ, ວິທະຍາສາດ-ເຕັກໂນໂລຊີ, ວັດທະນະທຳ, ກີລາ... ເພາະສະນັ້ນ, ການປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງ, ຍົກສູງຄຸນນະພານຂອງການບໍລິການ ແລະ ປະສິດທິຜົນການເຄື່ອນໄຫວຂອງບັນດາໜ່ວຍບໍລິການສາທາລະນະ ແມ່ນຈຳເປັນທີ່ສຸດ, ມີຄວາມໝາຍການເມືອງ ເສດຖະກິດ ວັດທະນະທຳ ສັງຄົມ ມະນຸດອະລິຍະທຳທີ່ເລິກເຊິ່ງທີ່ສຸດ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນພາລະກິດການພັດທະນາປະເທດຢ່າງໄວແລະຍືນຍົງ ຕາມກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລັກສະນະດີເດັ່ນຂອງລະບອບການເມືອງຂອງພວກເຮົາ.
ສະເໜີໃຫ້ສູນກາງສຸມໃສ່ວິເຄາະໄຈ້ແຍກ, ຕີລາຄາສະພາບການ ສາເຫດແລະບົດຮຽນ ຢ່າງພາວະວິໄສ ຮອບດ້ານ. ເອົາໃຈໃສ່ໄຈ້ແຍກຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບຄວາມໝາຍ ຄວາມສຳຄັນຂອງການສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງການປ່ຽນແປງໃໝ່ ບັນດາໜ່ວຍບໍລິການສາທາລະນະ ກໍ່ຄືການປ່ຽນແປງໃໝ່ວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດ; ດຳເນີນການປ່ຽນແປງໃໝ່ຢ່າງຄົບຊຸດ, ຂຸ້ນຂ້ຽວ ແຕ່ຕ້ອງຮອບຄອບ ໜັກແໜ້ນ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນຂະບວນການສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງກົງຈັດຂອງລະບົບການເມືອງ; ຄວາມຈຳເປັນຕ້ອງຍູ້ແຮງການຫັນເປັນສັງຄົມຕໍ່ການບໍລິການສາທາລະນະ (ຫັນເປັນສັງຄົມ ແຕ່ບໍ່ຫັນເປັນການຄ້າ), ເສີມຂະຫຍາຍດ້ານຕັ້ງໜ້າ, ຈຳກັດດ້ານຫຍໍ້ທໍ້ຂອງກົນໄກຕະຫຼາດ, ຂອງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ. ກຳນົດແຈ້ງບົດບາດນຳພາຂອງພັກ, ການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານຂອງລັດ, ສິດເປັນເຈົ້າຂອງປະຊາຊົນ; ບົດບາດ, ທີ່ຕັ້ງຂອງບັນດາໜ່ວຍບໍລິການສາທາລະນະ ໃນເງື່ອນໄຂພັດທະນາເສດຖະກິດຕະຫຼາດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ, ເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ແລະ ການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳຄົ້ງທີສີ່.
ຈາກນັ້ນ ວາງທັດສະນະ ເປົ້າໝາຍ ແລະ ທິດທາງສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງການປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງ, ຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງການບໍລິການ ແລະ ປະສິດທິຜົນແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວຂອງໜ່ວຍບໍລິການສາທາລະນະ ຕິດແໜ້ນກັບຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານການເມືອງ ສັງຄົມເວົ້າລວມ ແລະ ຂອງແຕ່ລະຂະແໜງການ ຂົງເຂດເວົ້າສະເພາະ. ເອົາໃຈໃສ່ສືບທອດ ເສີມຂະຫຍາຍບັນດາຜົນງານ ຄວາມສຳເລັດທີ່ບັນລຸໄດ້ແລ້ວ; ອີງໃສ່ສະພາບຕົວຈິງ ແລະລະດັບການພັດທະນາຂອງປະເທດເຮົາເພື່ອກວດຄືນ, ເພີ່ມເຕີມ, ປັບປຸງບູລະນະ ລະບົບບັນດາກົນໄກ ນະໂຍບາຍທີ່ມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ສູງໂດຍສະເພາະແມ່ນບັນດາກົນໄກ ນະໂຍບາຍໃໝ່ ທີ່ມີລັກສະນະບຸກທະລຸ.
ເນື້ອໃນໂຄງການຂອງກອງປະຊຸມສູນກາງພັກຄັ້ງນີ້ ກວມຫຼາຍບັນຫາທີ່ກວ້າງຂວາງ, ທັງພື້ນຖານທັງຮີບດ່ວນ, ກ່ຽວຂ້ອງກັບການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມປະຈຳປີ, ປ່ຽນແປງໃໝ່ການພັດທະນາສັງຄົມ, ປ່ຽນແປງໃໝ່ການເມືອງຢ່າງຄົບຊຸດ ກັບປ່ຽນແປງໃໝ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ ຕາມຈິດໃຈມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ. ທັງໝົດລ້ວນແຕ່ເປັນບັນຫາທີ່ສຳຄັນ ສັບສົນ ແລະສຳຜັດໄວ, ມີການກະທົບໂດຍກົງເຖິງຊີວິດຂອງປະຊາຊົນ, ເຖິງພະນັກງານ ຂ້າລັດຖະການ ລັດຖະກອນ ແລະ ຜູ້ອອກແຮງງານທັງໝົດ ໃນທົ່ວປະເທດ, ໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດ ແລະຄວາມຫວັງດີຂອງສັງຄົມ.
ສະເໜີໃຫ້ບັນດາສະຫາຍຈົ່ງເສີມຂະຫຍາຍສຸດຂີດຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ສຸມໃສ່ຄົ້ນຄວ້າ, ປຶກສາສົນທະນາຢ່າງຟົດເດືອດ, ປະກອບຄວາມເຫັນເພື່ອບູລະນະບົດລາຍງານ, ໂຄງການ, ຮ່າງມະຕິ ບົດສະຫຼຸບ ຂອງສູນກາງ ແລະ ພິຈາລະນາ, ຕົກລົງ ພ້ອມກັບບັນຫາທີ່ສຳຄັນອື່ນອີກຈຳນວນໜຶ່ງໃນວາລະທ້າຍກອງປະຊຸມ.
ດ້ວຍຈິດໃຈດັ່ງກ່າວ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍປະກາດເປີດກອງປະຊຸມຄົ້ງທີ 6 ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ສະໄໝທີ XII. ອວຍພອນກອງປະຊຸມສຳເລັດຜົນຢ່າງຈົບງານ./.
ໂດຍ ຫງວຽນຝູຈ້ອງ,
ເລຂາທິການໃຫຍ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງ ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ
----------------------------------------
* ຫົວຂໍ້ໂດຍວາລະສານກອມມູນິດເປັນຜູ້ແຕ່ງ.
ບົດນີ້ໄດ້ລົງທຶນໃນວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບທີ 900 (ເດືອນຕຸລາ 2017)