ບັນຫາ, ການພັດທະນາ ແລະ ການແກ້ໄຂວຽກງານໃນຂົງເຂດດັ່ງກ່າວ ເນື່ອງຈາກກະສິກຳ – ຊົນນະບົດ ມີທີ່ຕັ້ງບົດບາດສຳຄັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນປະຫວັດສາດຂອງຊາດ ກໍ່ຄືການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ.
ກອງປະຊຸມເຜີຍແຜ່ແນະນໍາ ການຜັນຂະຫຍາຍຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ດຳລັດເລກທີ 148/ລບ ວ່າດ້ວຍມາດຕະຖານພົ້ນທຸກ ແລະ ມາດຕະຖານການພັດທະນາ ຈັດຂຶ້ນແຕ່ວັນທີ 16 – 17 ກໍລະກົດ ທີ່ຫໍປະຊຸມແຫ່ງຊາດ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ທ່ານ ທອງລຸນ ສີສຸລິດ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ໄດ້ໂອ້ລົມ ແລະ ມີຄຳເຫັນຕໍ່ກອງປະຊຸມ ວ່າ: ຈາກການລາຍງານຂອງ ທ່ານ ລຽນ ທິແກ້ວ ລັດຖະມົນຕີກະຊວງກະສິກຳ ແລະ ປ່າໄມ້ ກ່ຽວກັບວຽກງານແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ພັດທະນາຊົນນະບົດວ່າ:
ໃນ 2 ກວ່າປີຜ່ານມານີ້ ພວກເຮົາໄດ້ມີຜົນສຳເລັດໃນການຜັນຂະຫຍາຍວຽກງານສາມສ້າງຢ່າງກວ້າງ ຂວາງໃນທົ່ວປະເທດ ເຮັດໃຫ້ລະບົບການເມືອງຢູ່ທ້ອງຖິ່ນຮາກຖານໄດ້ຮັບການປັບປຸງໃຫ້ເຂັ້ມແຂງໜັກແໜ້ນຂຶ້ນເທື່ອລະກ້າວ, ເປັນພື້ນຖານໃຫ້ການສູ້ຊົນບັນລຸຄາດໝາຍ ດ້ານການພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກທີ່ວາງອອກ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວທຸກຍາກຫຼຸດລົງຕື່ມອີກ ຈໍານວນ 12.011 ຄອບຄົວ ( ທຽບໃສ່ທ້າຍປີ 2015 ຫຼຸດລົງ 1,25 % )
ປັດຈຸບັນຍັງມີຄອບຄົວທຸກຍາກ ຈໍານວນ 64.593 ຄອບຄົວ ເທົ່າກັບ 5,34 %, ບ້ານທຸກຍາກໄດ້ຫຼຸດລົງຕື່ມອີກ 200 ບ້ານ ( ທຽບໃສ່ທ້າຍປີ 2015 ຫຼຸດລົງ 2,37 % ) ເຮັດໃຫ້ບ້ານທຸກຍາກໃນປັດຈຸບັນມີ 1.536 ບ້ານ ( 18,13 % ), ໃນໄລຍະເຄິ່ງສະໄໝມານີ້ ໄດ້ມີບ້ານພັດທະນາເພີ່ມຂຶ້ນອີກ ຈໍານວນ 561 ບ້ານ ( ທຽບໃສ່ປີ 2015 ເພື່ອຂຶ້ນ 6,62 % ) ບ້ານໃຫຍ່ກາຍເປັນຕົວເມືອງນ້ອຍໃນຊົນນະບົດ ເພີ່ມຂຶ້ນ 45 ບ້ານ ເປັນ 56 ບ້ານ.
ເຊິ່ງຜົນສຳເລັດໃນການພັດທະນາຊົນນະບົດແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກໃນຊຸມປີຜ່ານມານັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊົນນະບົດມີການປ່ຽນແປງທີ່ຕັ້ງໜ້າຫຼາຍປະການ ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນເຂົ້າໃນພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດຊາດ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນຊາວຊົນນະບົດໄດ້ຮັບການປັບປຸງດີຂຶ້ນ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ເມື່ອທຽບໃສ່ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງການພັດທະນາແລ້ວ ເຫັນວ່າກະສິກຳ ແລະ ຊົນນະບົດນັບທັງຊາວກະສິກອນລາວ ຍັງປະເຊີນໜ້າກັບສິ່ງທ້າທາຍຫຼາຍປະການ. ສະນັ້ນ, ເພື່ອພັດທະນາກະສິກຳ – ຊົນນະບົດ, ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ເປັນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍ ດຳລັດເລກທີ 348/ລບ ກໍ່ຄືບົດແນະນຳ ເລກທີ 830/ກປ ເຂົ້າໃນວຽກງານຂອງບັນດາຂະແໜງການ, ອົງການຂັ້ນສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ໃຫ້ເປັນລະບົບຄົບຊຸດ, ຮອບດ້ານ ແລະ ເປັນເອກະພາບກັນໃນທົ່ວປະເທດ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າສະເໜີມີຄໍາເຫັນກ່ຽວກັບກະສິກຳ – ຊົນນະບົດ ແລະ ບາງຄຳເຫັນກ່ຽວກັບຊົນນະບົດໃໝ່ ເນື່ອງຈາກກະສິກຳ – ຊົນນະບົດ ມີທີ່ຕັ້ງບົດບາດສຳຄັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນປະຫວັດສາດຂອງຊາດ ກໍ່ຄືການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ. ສະນັ້ນ, ພວກເຮົາຄວນມີທັດສະນະອັນຖືກຕ້ອງໃນການພັດທະນາກະສິກຳ – ຊົນນະບົດ, ແກ້ໄຂຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງຊາວຊົນນະບົດທາງດ້ານວັດຖຸ ແລະ ຈິດໃຈ ໃຫ້ດີຂຶ້ນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ດັ່ງນີ້:
1. ກະສິກຳ – ຊົນນະບົດ ມີທີ່ຕັ້ງຍຸດທະສາດສຳຄັນໃນພາລະກິດຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ, ການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດຊາດ, ເປັນພື້ນຖານ ແລະ ເປັນກຳລັງອັນສຳຄັນສຳລັບພັດທະນາເສດຖະກິດ – ສັງຄົມໃຫ້ມີຄວາມຍືນຍົງ, ມີສະຖຽນລະພາບທາງດ້ານການເມືອງ, ຄວາມສະຫງົບ, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍທາງສັງຄົມ.
2. ບັນຫາກະສິກຳ ແລະ ຊົນນະບົດ ຕ້ອງໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂຢ່າງຄົບຊຸດ ແລະ ຕິດພັນກັບການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ, ການຫັນກະສິກຳ ແລະ ຊົນນະບົດເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ ເປັນໜ້າທີ່ສຳຄັນອັນໜຶ່ງຂອງຂະບວນການຫັນປ່ຽນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝຂອງປະເທດຊາດ.
3. ພັດທະນາກະສິກໍາ, ຊົນນະບົດ ແລະ ຍົກສູງຊີວິດການເປັນຢູ່ທາງດ້ານວັດຖຸ ແລະ ຈິດໃຈຂອງຊາວຊົນນະບົດ ຕ້ອງບົນພື້ນຖານກົນໄກເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ, ສອດຄ່ອງກັບເງື່ອນໄຂແຕ່ລະເຂດແຄວ້ນ, ແຕ່ລະຂົງເຂດ, ນຳໃຊ້ແຫຼ່ງທຶນຕ່າງໆຂອງສັງຄົມພັດທະນາການຜະລິດໃນຂົງເຂດກະສິກຳ ແລະ ຊົນນະບົດ, ເອົາໃຈໃສ່ຊູກຍູ້ສົ່ງເສີມກຳລັງແຮງພາຍໃນ ແລະ ຍົກສູງຄວາມຮູ້ໃຫ້ແກ່ຊາວຊົນນະບົດ.
4. ການແກ້ໄຂບັນຫາກະສິກໍາ ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງລະບົບການເມືອງ ແລະ ທົ່ວສັງຄົມ ເຊິ່ງຕ້ອງໄດ້ມີການປຸກລະດົມນ້ຳໃຈຮັກຊາດ, ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຕົນເອງຂອງຊາວຊົນນະບົດ, ພັດທະນາຊົນນະບົດໃຫ້ເປັນສັງຄົມທີ່ມີຄວາມສະຫງົບ, ສີວິໄລ.
ຂ່າວ: ສັນຕິ