ລາຊະອານາຈັກກຳປູເຈຍ (: Preăh Réachéanachâkr Kâmpŭchea) ແມ່ນ ປະເທດໜຶ່ງ ຢູ່ ອາຊີອາຄະເນ ທີ່ມີປະຊາກອນ ຫຼາຍກວ່າ 14 ລ້ານຄົນ.[໑]. ປະເທດກຳປູເຈຍ ຫລື ກຳປູເຈຍ ແມ່ນ ລັດສືບທອດ ຂອງ ຈັກກະພົບຂະເໝນ ເຊິ່ງ ແມ່ນ ລັດຮິນດູ ແລະ ພຸດ ທີ່ ປົກຄອງ ເກືອບທັງໝົດ ແຫຼມອິນດູຈີນແຕ່ ສັດຕະວັດ ທີ່ 11 ຫາ 14. ແຕ່ປະສົບໄພສົງຄາມ ຕັງແຕ່ ລັດຖະປະຫານ ໂດຍ ນາຍພົນ ລອນນອນ ໃນປີ 1970 ຈົນຮອດ ປີ 1993 ການເລືອກຕັງທີ່ຈັດຂືນໂດຍ ຫ້ອງການອົງການສະຫະປະຊາດປະຈຳປະເທດກຳປູເຈຍ ນຳໂດຍ ທ່ານ ຢະຊຶຊິ ອະກະຊິ ໃນເວລານັ້ນ. ນອກຈາກ ຄົນຂະແໝນ ທີ່ນັບຖືສາດສະຫນາພຸດເທຣະວາດ ເປັນສ່ວນຫຼາຍ ຍັງມີ ຄົນຈາມ ທີ່ ນັບຖືສາດສະໜາມຸດສະລິມ, ຄົນເຊື້ອສາຍຫວຽດນາມ, ຄົນເຊື້ອສາຍຈີນ ແລະ ຊາວພູດອຍທີ່ນັບຖື ບັນພະບູລຸດ ອີກ.
ປະເທດກຳປູເຈຍ ມີ ຊາຍແດນຕິດກັບ ປະເທດລາວ ຢູ່ທາງພາກຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ, ປະເທດຫວຽດນາມ ຢູ່ທາງພາກຕາເວັນອອກ ແລະ ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້, ອ່າວໄທ ຢູ່ທາງພາກໃຕ້, ປະເທດໄທ ຢູ່ທາງພາກຕາເວັນຕົກ ແລະ ຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ. ປະເທດກຳປູເຈຍ ມີ ສອງແມ່ນໍ້າໃຫຍ່ ທີ່ມີຄວາມສຳຄັນ ທັງທາງດ້ານພູມສາດ ແລະ ການດຳລົງຊີວິດ ຄື: ແມ່ນໍ້າຂອງ (ພາສາຂະເໝນ ແມ່ນ ຕົງເລທົມ) ແລະ ທະເລສາບ (ພາສາຂະເໝນ ແມ່ນ ຕົງເລສາບ).
ອຸດສາຫະກຳຫລັກ ຂອງ ກຳປູເຈຍ ແມ່ນ ອຸດສາຫະກຳຕັດຫຍິບ, ອຸດສາຫະກຳການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ອຸດສາຫະກຳການກໍ່ສ້າງ. ໃນຫລາຍປີຫລັງ, ມູນຄ່າສົ່ງອອກໂດຍອຸດສາຫະກຳຕັດຫຍິບ ກວມຫລາຍກວ່າ 80 ສ່ວນຮ້ອຍ ຂອງມູນຄ່າສົ່ງອອກທັງຫມົດ.ໃນປີ 2007, ມີນັກທ່ອງທ່ຽວຢ້ຽມຢາມ ອັງກໍວັດ ຫລາຍກວ່າ 4 ລ້ານເທື່ອຄົນ. ນອກຈາກນີ ຍັງມີການຄົ້ນພົບ ນໍ້າມັນ ແລະ ອາຍແກັສທຳມະຊາດ ຢູ່ ທະເລໃນອານາເຂດຂອງ ກຳປູເຈຍ ໃນ ປີ 2005 ທີ່ວ່າກັນວ່າ ຈະສາມາດພັດທະນາເພື່ອເລີ່ມສົ່ງອອກ ໃນ ປີ 2011 ແລະ ຄາດວ່າຈະສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ ຕໍ່ການພັດທະນາທາງເສດຖະກິດ ຂອງປະເທດນີ.
ນະຄອນ ແລະ ແຂວງEdit
ປະເທດກຳປູເຈຍ ແບ່ງເຂດປົກຄອງອອກເປັນ 20 ແຂວງ (ພາສາອັງກິດ: provinces; ພາສາຂະເໝນ: ខេត្ត(ເຂດ)) ແລະ 4 ນະຄອນ (ພາສາອັງກິດ: municipalities; ພາສາຂະເໝນ: ក្រុង(ກຣົງ))