ຄໍາສັບທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນແຕກຕ່າງກັນ neuro ສໍາລັບ "neuron", ຈຸລັງເສັ້ນປະສາດໃນສະຫມອງແລະລະບົບປະສາດຂອງພວກເຮົາ. ພາດສະຕິກ ແມ່ນ ສຳ ລັບ“ ປ່ຽນແປງ, ປ່ຽນແປງໄດ້, ປ່ຽນແປງໄດ້.” Neuroplasticity ໝາຍ ເຖິງຄວາມສາມາດໃນການປ່ຽນແປງຂອງສະ ໝອງ ໃນການຕອບສະ ໜອງ ຕໍ່ປະສົບການ. ສະ ໝອງ ເຮັດສິ່ງນີ້ໂດຍການເຮັດໃຫ້ສາຍ ສຳ ພັນເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງຈຸລັງປະສາດບາງສ່ວນໃນຂະນະທີ່ເຮັດໃຫ້ການເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງຄົນອື່ນອ່ອນແອລົງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ສະ ໝອງ ເກັບຄວາມຊົງ ຈຳ, ຮຽນຮູ້, ບໍ່ຮູ້ຕົວແລະປັບຕົວເຂົ້າກັບສະພາບແວດລ້ອມທີ່ປ່ຽນແປງ. ສອງຫຼັກການທີ່ປົກຄອງຄວາມເປັນສະ ໝອງ ຂອງສະ ໝອງ:
ຫນ້າທໍາອິດ, 'ຈຸລັງເສັ້ນປະສາດທີ່ໄຟລວດລວມກັນ' ໝາຍ ຄວາມວ່າສອງເຫດການສາມາດເຊື່ອມຕໍ່ກັນໄດ້ຢ່າງ ແໜ້ນ ແຟ້ນຖ້າມັນເກີດຂື້ນພ້ອມກັນ. ຍົກຕົວຢ່າງ, ເດັກນ້ອຍທີ່ ກຳ ລັງ ສຳ ພັດເຕົາໄຟເປັນເທື່ອ ທຳ ອິດກະຕຸ້ນທັງສອງຈຸລັງເສັ້ນປະສາດເຊິ່ງເຮັດ ໜ້າ ທີ່ເບິ່ງເຫັນຂອງເຕົາ - ເຕົາແລະຈຸລັງປະສາດທີ່ມີອາການເຈັບປວດ. ທັງສອງເຫດການທີ່ບໍ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນກ່ອນ ໜ້າ ນີ້ກາຍເປັນສາຍເຊື່ອມຕໍ່ກັນຢູ່ໃນສະ ໝອງ ຢ່າງຖາວອນຜ່ານສາຂາຂອງຈຸລັງເສັ້ນປະສາດ. ການເບິ່ງຮູບພາບທີ່ກະຕຸ້ນທາງເພດເປັນຄັ້ງ ທຳ ອິດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຊົງ ຈຳ ທີ່ຄົງຕົວຢູ່ໃນສະ ໝອງ ຂອງເດັກແລະເລີ່ມຫລໍ່ຫລອມແມ່ຍິງທາງເພດ ສຳ ພັນ.
ທີສອງ, 'ໃຊ້ມັນຫຼືສູນເສຍມັນ' ແມ່ນເຫມາະສົມທີ່ສຸດໃນໄລຍະປ່ອງຢ້ຽມຂອງການພັດທະນາ. ມັນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ວ່າມັນງ່າຍກວ່າທີ່ຈະຮຽນຮູ້ທັກສະຫຼືພຶດຕິ ກຳ ໂດຍສະເພາະໃນໄວອາຍຸ. ພວກເຮົາບໍ່ເຫັນນັກກິລາກາຍຍະ ກຳ ໂອລິມປິກເລີ່ມແຕ່ອາຍຸ 12 ຫລືນັກດົນຕີປະສານສຽງເລີ່ມຕົ້ນຕັ້ງແຕ່ອາຍຸ 25 ປີ. ໄວລຸ້ນແມ່ນເວລາທີ່ຈະຮຽນຮູ້ເລື່ອງເພດ. ຈຸລັງເສັ້ນປະສາດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການທ່ອງອິນເຕີເນັດແລະກົດຈາກບ່ອນທີ່ເກີດເຫດການໄຟ ໄໝ້ ຮ່ວມກັນກັບສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເພື່ອຄວາມຕື່ນເຕັ້ນທາງເພດແລະຄວາມສຸກ. ລະບົບແຂນຂາຂອງລາວ ກຳ ລັງເຮັດວຽກຂອງຕົນ: ສຳ ພັດເຕົາໄຟ = ເຈັບ; surfing sites sites = ຄວາມສຸກ. ການຢຸດກິດຈະ ກຳ ເຮັດໃຫ້ສະມາຄົມອ່ອນແອລົງ.
Neurons
ສະ ໝອງ ຂອງພວກເຮົາແມ່ນສ່ວນ ໜຶ່ງ ຂອງລະບົບປະສາດຂະຫຍາຍ. ມັນປະກອບດ້ວຍລະບົບປະສາດສ່ວນກາງ (CNS) ແລະລະບົບປະສາດສ່ວນກາງ (PNS). CNS ປະກອບດ້ວຍສະ ໝອງ ແລະສາຍກະດູກສັນຫຼັງ. ມັນເປັນສິ່ງ ຈຳ ເປັນທີ່ສູນຄວບຄຸມທີ່ໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນຄວາມຮູ້ສຶກທັງ ໝົດ ຈາກທົ່ວຮ່າງກາຍເຊິ່ງຫຼັງຈາກນັ້ນມັນສາມາດຖອດລະຫັດເພື່ອກະຕຸ້ນການຕອບສະ ໜອງ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ - ວິທີການ, ຖອນຫຼື 'ຕາມທີ່ທ່ານເປັນ'. ກ່ຽວກັບການຕອບຮັບສະເພາະມັນສົ່ງສັນຍານຜ່ານ PNS. ດັ່ງນັ້ນຮູບພາບທີ່ມີກິ່ນອາຍ, ກິ່ນ, ສຳ ຜັດ, ລົດຊາດຫລື ຄຳ ຄົມ ຄຳ ຈະເຮັດໃຫ້ເສັ້ນທາງກະຕຸ້ນທາງເພດຈາກສະ ໝອງ ເຖິງອະໄວຍະວະເພດຜ່ານລະບົບປະສາດໃນສ່ວນ ໜຶ່ງ ຂອງວິນາທີ.
ສະຫມອງມີປະມານ 86 ພັນລ້ານຈຸລັງເສັ້ນປະສາດຫລືປະສາດ. ຈຸລັງ neuron ຫຼືເສັ້ນປະສາດມີຮ່າງກາຍຂອງຈຸລັງທີ່ມີແກນທີ່ມີວັດສະດຸ DNA. ສິ່ງທີ່ ສຳ ຄັນ, ມັນຍັງມີໂປຣຕີນທີ່ປ່ຽນຮູບຮ່າງຍ້ອນວ່າມັນປັບຕົວເຂົ້າກັບຂໍ້ມູນທີ່ມາຈາກບ່ອນອື່ນ.
Neurons ແຕກຕ່າງຈາກຈຸລັງອື່ນໆໃນຮ່າງກາຍເພາະວ່າ:
1 Neurons ມີພາກສ່ວນຈຸລັງພິເສດເອີ້ນວ່າ dendrites ແລະ axonsທີ່ຢູ່ Dendrites ເອົາສັນຍານໄຟຟ້າໄປຫາຮ່າງກາຍຂອງເຊນແລະແອວດ໌ດຶງຂໍ້ມູນອອກຈາກຮ່າງກາຍຂອງເຊນ.
2 Neurons ການສື່ສານກັບແຕ່ລະຄົນໂດຍຜ່ານຂະບວນການ electrochemical.
3 Neurons ມີໂຄງສ້າງພິເສດບາງຢ່າງ (ເຊັ່ນ: synapses) ແລະສານເຄມີ (ຕົວຢ່າງ, neurotransmitters). ເບິ່ງຂ້າງລຸ່ມນີ້.
Neurons ແມ່ນຈຸລັງຂ່າວໃນລະບົບປະສາດ. ຫນ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາແມ່ນການສົ່ງຂໍ້ຄວາມຈາກສ່ວນຫນຶ່ງຂອງຮ່າງກາຍໄປຫາຄົນອື່ນ. ພວກເຂົາປະກອບດ້ວຍປະມານ 50% ຂອງຈຸລັງໃນສະຫມອງ. ອີກປະມານ 50% ແມ່ນຈຸລັງ glial. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຈຸລັງທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຮັກສາ homeostasis, form myelin, ແລະສະຫນອງການສະຫນັບສະຫນູນແລະການປ້ອງກັນ neurons ໃນລະບົບປະສາດທໍາມະດາແລະລະບົບປະສາດປະສາດ. ຈຸລັງ glial ເຮັດການບໍາລຸງຮັກສາເຊັ່ນ: ທໍາຄວາມສະອາດຈຸລັງຕາຍແລະການສ້ອມແປງຄົນອື່ນ.
neurons ປະກອບເປັນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຄິດວ່າເປັນ "ເລື່ອງສີຂີ້ເຖົ່າ". ໃນເວລາທີ່ແອັກຊັງ, ຊຶ່ງສາມາດຍາວຫຼືສັ້ນ, ຖືກ insulated ໂດຍສານໄຂມັນສີຂາວ (myelin), ນີ້ອະນຸຍາດໃຫ້ສັນຍານທີ່ຈະແຜ່ຫຼາຍຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ. ນີ້ສີຂາວເຄືອບຫຼື myelination, ແມ່ນສິ່ງທີ່ມັກຈະເອີ້ນວ່າເປັນ "ເລື່ອງຂາວ". Dendrites ທີ່ໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນບໍ່ໄດ້ຮັບການເລິກລັບ. ສະຫມອງໄວລຸ້ນປະສົມປະສານສະຫມອງແລະເສັ້ນທາງ. ມັນຍັງຊ່ວຍເພີ່ມຄວາມສາມາດເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍຜ່ານ myelination.
ສັນຍານໄຟຟ້າແລະເຄມີ
neurons ຂອງພວກເຮົາປະຕິບັດຂໍ້ຄວາມຢູ່ໃນຮູບແບບຂອງສັນຍານໄຟຟ້າທີ່ເອີ້ນວ່າ impulses nerve ຫຼືທ່າແຮງການປະຕິບັດ. ເພື່ອສ້າງການກະຕຸ້ນເຕັກໂນໂລຢີ, neurons ຂອງພວກເຮົາຕ້ອງມີຄວາມຕື່ນເຕັ້ນພຽງພໍ, ເນື່ອງຈາກວ່າຄວາມຄິດຫຼືປະສົບການ, ສົ່ງຄື່ນຂອງໄຟລົງລົງໃນລະດັບຄວາມຍາວຂອງເຊນເພື່ອເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຕື່ນເຕັ້ນຫຼື inhibit neurotransmitters ໃນຈຸດສຸດທ້າຍຂອງແກນ. [/ x_text] [/ x_column] [/ x_row] [ດັດແກ້] ອອກສຽງ [ດັດແກ້] [ດັດແກ້] ອອກສຽງ (ກະລຸນາຊ່ອຍຂຽນການອອກສຽງ) [ດັດແກ້] ເຄົ້າ (ກະລຸນາຊ່ອຍຂຽນເຄົ້າ)
ເມື່ອຄວາມກະຕຸ້ນຂອງເສັ້ນປະສາດຫຼືການເຄື່ອນໄຫວທີ່ອາດເກີດຂື້ນຕາມແລະໄປຫາປາຍຂອງເພົາຢູ່ປາຍຍອດຂອງມັນ, ມັນກໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຂະບວນການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຢູ່ປາຍຍອດມີ vesicles ຂະຫນາດນ້ອຍ (sacs) ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫລາກຫລາຍຂອງ neurochemicals ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດປະເພດຂອງການຕອບໂຕ້ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ສັນຍານທີ່ແຕກຕ່າງກັນກະຕຸ້ນ vesicles ທີ່ບັນຈຸ neurotransmitters ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. vesicles ເຫຼົ່ານີ້ຍ້າຍໄປຢູ່ໃນຂອບສຸດຂອງປາຍແລະປ່ອຍເນື້ອຫາຂອງພວກມັນເຂົ້າໃນສັບຄ້າຍຄືກັນ. ມັນເຄື່ອນຍ້າຍຈາກ neuron ນີ້ຂ້າມຢູ່ບ່ອນທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຫຼື synapse ແລະຕື່ນເຕັ້ນຫຼືຍັບຍັ້ງ neuron ຕໍ່ໄປ.
ຖ້າມີການຫຼຸດລົງໃນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ປະລິມານຂອງ neurochemical (ຕົວຢ່າງ: dopamine) ຫຼືຈໍານວນຂອງ receptors, ຂໍ້ຄວາມຈະກາຍເປັນຍາກທີ່ຈະແຜ່. ຄົນທີ່ເປັນໂຣກ Parkinson ມີຄວາມສາມາດບົ່ງບອກຢາ dopamine ບໍ່ດີ. ລະດັບທີ່ສູງຂື້ນຂອງ neurochemicals ຫຼື receptors ແປເປັນຂໍ້ຄວາມທີ່ເຂັ້ມແຂງຫຼືເສັ້ນທາງຄວາມຊົງຈໍາ. ໃນເວລາທີ່ຜູ້ໃຊ້ຄອມພິວເຕີ້ອິງໃສ່ເອກະສານທີ່ກະຕຸ້ນອາລົມຫຼາຍ, ເສັ້ນທາງເຫຼົ່ານັ້ນກາຍເປັນການເຄື່ອນໄຫວແລະເຂັ້ມແຂງ. ກະແສໄຟຟ້າສົ່ງລົງໃຫ້ພວກມັນໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ. ໃນເວລາທີ່ບຸກຄົນໃດຫນຶ່ງເຊົາອອກຈາກນິໄສ, ມັນຕ້ອງໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມບາງຢ່າງເພື່ອຫລີກລ້ຽງເສັ້ນທາງທີ່ມີຄວາມຕ້ານທານ ໜ້ອຍ ທີ່ສຸດແລະກະແສງ່າຍ.
Neuromodulation ເປັນ physiological ຂະບວນການໂດຍທີ່ໄດ້ໃຫ້ neuron ໃຊ້ຫນຶ່ງຫຼືຫຼາຍສານເຄມີເພື່ອຄວບຄຸມປະຊາກອນຈໍານວນຫຼາຍຂອງ neurons. ນີ້ແມ່ນໃນທາງກົງກັນຂ້າມກັບຄລາສສິກ synaptic transmission, ຊຶ່ງໃນນັ້ນຫນຶ່ງ neuron presynaptic ມີອິດທິພົນໂດຍກົງກັບຄູ່ຮ່ວມງານ postynaptic ດຽວ, ການສົ່ງຂໍ້ມູນຫນຶ່ງຕໍ່ຫນຶ່ງ. Neuromodulators ໂດຍກຸ່ມນ້ອຍຂອງ neurons ການແຜ່ຂະຫຍາຍໂດຍຜ່ານເຂດຂະຫນາດໃຫຍ່ຂອງລະບົບປະສາດ, ຜົນກະທົບຕໍ່ neurons ຫຼາຍ. neuromodulators ທີ່ສໍາຄັນໃນລະບົບປະສາດສ່ວນກາງປະກອບມີ dopamine, serotonin, acetylcholine, histamine, ແລະ norepinephrine / noradrenaline
Neuromodulation ສາມາດຄິດວ່າເປັນ neurotransmitter ທີ່ບໍ່ໄດ້ reabsorbed ໂດຍ neuron pre synaptic ຫຼືແຍກເປັນ metaboliteທີ່ຢູ່ neuromodulators ດັ່ງກ່າວຈະສິ້ນສຸດການໃຊ້ຈ່າຍຈໍານວນທີ່ໃຊ້ເວລາທີ່ສໍາຄັນໃນການ cerebrospinal fluid (CSF), ມີອິດທິພົນຕໍ່ (ຫຼື "ໂມດູນ") ກິດຈະ ກຳ ຂອງ neurons ອື່ນໆໃນ ສະຫມອງທີ່ຢູ່ ສໍາລັບເຫດຜົນນີ້, ບາງໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກເອດສ໌ (Neurotransmitters) ກໍ່ຖືກຖືວ່າເປັນ neuromodulator ເຊັ່ນ serotonin ແລະ acetylcholine. (ເບິ່ງ wikipedia)
>