ໃນຫລາຍສັນຍາການຄ້າລະດັບຊາດແລະສາກົນ, ພວກເຂົາມັກຈະຈັດແຈງການໄກ່ເກ່ຍເພື່ອແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງທຸລະກິດ. ໝາຍ ຄວາມວ່າຄະດີນີ້ຈະຖືກມອບ ໝາຍ ໃຫ້ຜູ້ຊີ້ຂາດແທນຜູ້ພິພາກສາສານແຫ່ງຊາດ. ສຳ ລັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດລາງວັນການໄກ່ເກ່ຍເພື່ອໃຫ້ ສຳ ເລັດ, ມັນ ຈຳ ເປັນ ສຳ ລັບຜູ້ພິພາກສາຂອງປະເທດໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃຫ້ມີຂໍ້ສະ ເໜີ ທີ່ດີເລີດ. ຂໍ້ຍົກເວັ້ນ ໜຶ່ງ ທີ່ສະແດງເຖິງການຮັບຮູ້ຂອງການຕັດສິນຊີ້ຂາດແລະເທົ່າກັບ ຄຳ ຕັດສິນທາງກົດ ໝາຍ ທີ່ມັນສາມາດຖືກບັງຄັບໃຊ້ຫຼືປະຕິບັດໄດ້. ກົດລະບຽບ ສຳ ລັບການຮັບຮູ້ແລະການປະຕິບັດ ຄຳ ຕັດສິນຂອງສານຕ່າງປະເທດແມ່ນຖືກ ກຳ ນົດໄວ້ໃນສົນທິສັນຍານິວຢອກ. ສົນທິສັນຍາສະບັບນີ້ໄດ້ຖືກຮັບຮອງເອົາໂດຍກອງປະຊຸມທາງການທູດສະຫະປະຊາຊາດໃນວັນທີ 10 ມິຖຸນາ 1958 ທີ່ນິວຢອກ. ສົນທິສັນຍາສະບັບນີ້ໄດ້ສະຫລຸບເປັນຕົ້ນຕໍໃນການຄຸ້ມຄອງແລະ ອຳ ນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ແກ່ຂັ້ນຕອນການຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້ ຄຳ ຕັດສິນດ້ານກົດ ໝາຍ ຕ່າງປະເທດລະຫວ່າງລັດສັນຍາ.
ປະຈຸບັນ, ສົນທິສັນຍານິວຢອກມີ 159 ລັດພາຄີ
ເມື່ອເວົ້າເຖິງການຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້ໂດຍອີງໃສ່ມາດຕາ V (1) ຂອງສົນທິສັນຍານິວຢອກ, ຜູ້ພິພາກສາໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ມີ ອຳ ນາດທີ່ ຈຳ ເປັນໃນກໍລະນີພິເສດ. ຕາມຫລັກການແລ້ວ, ຜູ້ພິພາກສາບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ກວດກາຫຼືຮັບຮອງເນື້ອໃນຂອງ ຄຳ ຕັດສິນທາງກົດ ໝາຍ ໃນກໍລະນີກ່ຽວກັບການຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຊີ້ບອກທີ່ຮ້າຍແຮງກ່ຽວກັບຂໍ້ບົກຜ່ອງທີ່ ຈຳ ເປັນຕໍ່ການຕັດສິນທາງກົດ ໝາຍ, ສະນັ້ນມັນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຖືວ່າເປັນການ ດຳ ເນີນຄະດີທີ່ເປັນ ທຳ. ຂໍ້ຍົກເວັ້ນອີກຢ່າງ ໜຶ່ງ ຂອງກົດລະບຽບນີ້ແມ່ນສາມາດໃຊ້ໄດ້ຖ້າວ່າມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ພຽງພໍວ່າໃນກໍລະນີທີ່ມີການ ດຳ ເນີນຄະດີທີ່ເປັນ ທຳ, ມັນຍັງຈະເຮັດໃຫ້ການຕັດສິນຂອງກົດ ໝາຍ ຖືກ ທຳ ລາຍ. ຄະດີທີ່ ສຳ ຄັນຕໍ່ໄປນີ້ຂອງສະພາສູງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຂໍ້ຍົກເວັ້ນທີ່ສາມາດ ນຳ ໃຊ້ໄດ້ໃນການປະຕິບັດປະ ຈຳ ວັນ. ຄຳ ຖາມຕົ້ນຕໍແມ່ນ ຄຳ ຕັດສິນຊີ້ຂາດທີ່ຖືກ ທຳ ລາຍໂດຍສານກົດ ໝາຍ ລັດເຊຍ, ຍັງສາມາດຜ່ານຂັ້ນຕອນການຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້ໃນປະເທດເນເທີແລນ.
ຄະດີດັ່ງກ່າວແມ່ນກ່ຽວກັບນິຕິບຸກຄົນຂອງຣັດເຊຍເຊິ່ງແມ່ນຜູ້ຜະລິດເຫລັກທີ່ມີການ ດຳ ເນີນງານສາກົນທີ່ມີຊື່ວ່າ OJSC Novolipetsky Metallurgichesky Kombinat (NLMK). ຜູ້ຜະລິດເຫລັກແມ່ນນາຍຈ້າງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງເຂດ Lipetsk ຂອງຣັດເຊຍ. ຮຸ້ນສ່ວນໃຫຍ່ຂອງບໍລິສັດແມ່ນເປັນເຈົ້າຂອງໂດຍນັກທຸລະກິດລັດເຊຍ VS Lisin. Lisin ຍັງເປັນເຈົ້າຂອງທ່າເຮືອຂ້າມເຮືອທີ່ St Petersburg ແລະ Tuapse. Lisin ດຳ ລົງ ຕຳ ແໜ່ງ ສູງຢູ່ບໍລິສັດລັດລັດເຊຍ United Shipbuilding Corporation ແລະຍັງມີຄວາມສົນໃຈໃນບໍລິສັດລັດ Freight One ເຊິ່ງເປັນບໍລິສັດທາງລົດໄຟ. ອີງຕາມສັນຍາຊື້, ເຊິ່ງປະກອບມີການ ດຳ ເນີນຄະດີການໄກ່ເກ່ຍ, ທັງສອງຝ່າຍໄດ້ຕົກລົງກັນໃນການຊື້ແລະຂາຍຫຸ້ນ NLMK ຂອງ Lisin ໃຫ້ NLMK. ຫຼັງຈາກການໂຕ້ຖຽງກັນແລະການຈ່າຍເງິນຊ້າໆໃນລາຄາຊື້ໃນນາມຂອງ NLKM, Lisin ຕັດສິນໃຈ ນຳ ເລື່ອງດັ່ງກ່າວໄປຫາສານຕັດສິນການຄ້າສາກົນທີ່ສະພາການຄ້າແລະອຸດສາຫະ ກຳ ສະຫະພັນຣັດເຊຍແລະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຈ່າຍຄ່າລາຄາຊື້ຮຸ້ນ, ເຊິ່ງເປັນໄປຕາມ ກັບລາວ, 14,7 ຕື້ຮູເບີນ. NLMK ກ່າວໃນການປ້ອງກັນປະເທດຂອງລາວວ່າ Lisin ໄດ້ຮັບເງິນລ່ວງ ໜ້າ ແລ້ວເຊິ່ງ ໝາຍ ຄວາມວ່າປະລິມານການຊື້ໄດ້ປ່ຽນເປັນ 5,9 ຕື້ຮູເບີນ.
ເດືອນມີນາປີ 2011, ຂັ້ນຕອນການ ດຳ ເນີນຄະດີອາຍາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຕໍ່ Lisin ໃນຂໍ້ສົງໃສກ່ຽວກັບການສໍ້ໂກງເຊິ່ງເປັນສ່ວນ ໜຶ່ງ ຂອງການຊື້ຂາຍຮຸ້ນກັບ NLMK ແລະຍັງມີຂໍ້ສົງໃສໃນການເຮັດຜິດຕໍ່ສານ Arbitration ໃນຄະດີຕໍ່ NLMK. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຄຳ ຮ້ອງທຸກບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການ ດຳ ເນີນຄະດີທາງອາຍາ.
ສານອະນຸຍາໂຕຕຸລາການ, ບ່ອນທີ່ຄະດີລະຫວ່າງ Lisin ແລະ NLMK ໄດ້ຖືກ ນຳ ມາ ດຳ ເນີນຄະດີ, ໄດ້ຕັດສິນລົງໂທດ NLMK ຈ່າຍ ຈຳ ນວນລາຄາຊື້ທີ່ຍັງເຫຼືອ 8,9 ຮູເບີນແລະປະຕິເສດ ຄຳ ຮຽກຮ້ອງຕົ້ນສະບັບຂອງທັງສອງຝ່າຍ. ລາຄາຊື້ແມ່ນຖືກຄິດໄລ່ຕໍ່ມາໂດຍອີງໃສ່ເຄິ່ງ ໜຶ່ງ ຂອງລາຄາຊື້ໂດຍ Lisin (22,1 ຕື້ຮູເບີນ) ແລະມູນຄ່າຄິດໄລ່ໂດຍ NLMK (1,4 ຕື້ຮູເບີນ). ກ່ຽວກັບການຈ່າຍເງິນຂັ້ນສູງສານໄດ້ຕັດສິນ NLMK ຈ່າຍ 8,9 ຕື້ຮູເບີນ. ການອຸທອນຕໍ່ການຕັດສິນໂດຍສານຊີ້ຂາດແມ່ນບໍ່ເປັນໄປໄດ້ແລະ NLMK ອ້າງວ່າ, ໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ສົງໄສກ່ອນ ໜ້າ ນີ້ກ່ຽວກັບການສໍ້ໂກງທີ່ໄດ້ກະ ທຳ ໂດຍ Lisin, ເພື່ອ ທຳ ລາຍລາງວັນການໄກ່ເກ່ຍໂດຍສານ Arbitrazh ຂອງນະຄອນຫຼວງ Moscow. ຄຳ ຮ້ອງຂໍນັ້ນໄດ້ຖືກມອບ ໝາຍ ແລະລາງວັນໄກ່ເກ່ຍຈະຖືກ ທຳ ລາຍ.
Lisin ຈະບໍ່ຢືນຢູ່ກັບມັນແລະຕ້ອງການທີ່ຈະດໍາເນີນການຄໍາສັ່ງຮັກສາຫຼັກຊັບທີ່ຖືໂດຍ NLMK ໃນນະຄອນຫຼວງຂອງຕົນເອງຂອງ NLMK ສາກົນ BV ໃນ. Amsterdam. ການທຳລາຍຄຳຕັດສິນນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ບໍ່ສາມາດດຳເນີນການຮັກສາຄຳສັ່ງຮັກສາຄວາມປອດໄພໃນຣັດເຊຍ. ດັ່ງນັ້ນ, Lisin ຮ້ອງຂໍການຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້ການຕັດສິນຊີ້ຂາດ. ການຮ້ອງຂໍຂອງລາວໄດ້ຖືກປະຕິເສດ. ອີງຕາມສົນທິສັນຍານິວຢອກ, ມັນເປັນເລື່ອງທໍາມະດາສໍາລັບອໍານາດການປົກຄອງຂອງປະເທດທີ່ມີລະບົບຍຸຕິທໍາ, ການຕັດສິນຊີ້ຂາດແມ່ນອີງໃສ່ (ໃນກໍລະນີນີ້ສານປະຊາຊົນລັດເຊຍ) ເພື່ອຕັດສິນພາຍໃນກົດຫມາຍແຫ່ງຊາດ, ກ່ຽວກັບການທໍາລາຍການຕັດສິນຂອງສານຕັດສິນ. ໃນຫຼັກການ, ສານບັງຄັບໃຊ້ບໍ່ໄດ້ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ປະເມີນລາງວັນຕັດສິນຊີ້ຂາດເຫຼົ່ານີ້. ສານໃນການດໍາເນີນຄະດີ Interlocutory ພິຈາລະນາວ່າຄໍາຕັດສິນຊີ້ຂາດບໍ່ສາມາດດໍາເນີນການໄດ້, ເນື່ອງຈາກວ່າມັນບໍ່ມີແລ້ວ.
Lisin ຍື່ນອຸທອນຕໍ່ຄໍາຕັດສິນນີ້ຢູ່ທີ່ Amsterdam ສານອຸທອນ. ສານພິຈາລະນາວ່າໃນຫຼັກການ, ການຕັດສິນຊີ້ຂາດທີ່ຖືກທໍາລາຍໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະບໍ່ຖືກພິຈາລະນາສໍາລັບການຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້ໃດໆເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າມັນເປັນກໍລະນີພິເສດ. ມີກໍລະນີພິເສດຖ້າຫາກວ່າມີຕົວຊີ້ວັດທີ່ເຂັ້ມແຂງວ່າການຕັດສິນຂອງສານລັດເຊຍຂາດຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ສໍາຄັນ, ດັ່ງນັ້ນບໍ່ສາມາດພິຈາລະນາເປັນການທົດລອງຍຸດຕິທໍາ. ໄດ້ Amsterdam ສານອຸທອນບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາກໍລະນີສະເພາະນີ້ເປັນຂໍ້ຍົກເວັ້ນ.
Lisin ຍື່ນ ຄຳ ອຸທອນໃນສານອາຫານເພື່ອຕ້ານ ຄຳ ຕັດສິນນີ້. ອີງຕາມ Lisin ສານຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງສິດ ອຳ ນາດຕັດສິນທີ່ສານໄດ້ມອບໃຫ້ໂດຍອີງໃສ່ມາດຕາ V (1) (ຈ) ວ່າການກວດກາຖ້າຫາກວ່າ ຄຳ ຕັດສິນ ທຳ ລາຍຕ່າງປະເທດສາມາດຍົກເລີກຂັ້ນຕອນການບັງຄັບໃຊ້ຂອງການຕັດສິນຊີ້ຂາດໃນປະເທດເນເທີແລນ. ສະພາສູງໄດ້ປຽບທຽບເນື້ອໃນສົນທິສັນຍາພາສາອັງກິດແລະພາສາຝຣັ່ງທີ່ແທ້ຈິງ. ທັງສອງສະບັບເບິ່ງຄືວ່າມີການຕີຄວາມ ໝາຍ ທີ່ແຕກຕ່າງກັນກ່ຽວກັບ ອຳ ນາດຕັດສິນທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ສານ. ສະບັບພາສາອັງກິດຂອງຫົວຂໍ້ V (1) (e) ກ່າວດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
- ການຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້ຂອງລາງວັນອາດຈະຖືກປະຕິເສດ, ຕາມການຮ້ອງຂໍຂອງຝ່າຍຕໍ່ກັບຜູ້ທີ່ຖືກຮຽກຮ້ອງ, ຖ້າຫາກວ່າພັກນັ້ນມອບໃຫ້ເຈົ້າ ໜ້າ ທີ່ທີ່ມີຄວາມສາມາດໃນການຊອກຫາຄວາມຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້, ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ:
()
- e) ລາງວັນດັ່ງກ່າວຍັງບໍ່ທັນມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ຕໍ່ບັນດາຝ່າຍ, ຫລືຖືກ ກຳ ນົດຫລືຖືກໂຈະໂດຍ ອຳ ນາດການປົກຄອງທີ່ມີຄວາມສາມາດຂອງປະເທດ, ຫຼືພາຍໃຕ້ກົດ ໝາຍ ທີ່ໄດ້ຮັບລາງວັນດັ່ງກ່າວ. "
ບົດຂຽນພາສາຝຣັ່ງສະບັບທີ V (1) (ຈ) ລະບຸດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
“ 1. La reconnaissance et l'exécution de la ປະໂຫຍກ ne seront ປະຕິເສດ, ກ່ຽວກັບພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຮ່ວມມືລະຫວ່າງສອງປະເທດ, ການທີ່ຈະເລືອກເອົາພາກສ່ວນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການ ຊຳ ລະຄ່າ ທຳ ນຽມທາງແລະການລົງທືນ:
()
- e) ປະໂຫຍກ ຄຳ ສັບທີ່ບໍ່ແມ່ນພາລະບົດບາດທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ບັນດາພາກສ່ວນຕ່າງໆຍົກເລີກ ຄຳ ສັ່ງຢຸດຕິການລົງໂທດ, ແລະປະໂຫຍກທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.”
ພະລັງທີ່ມີຄວາມ ຈຳ ເປັນຂອງສະບັບພາສາອັງກິດ ('ອາດຈະຖືກປະຕິເສດ') ເບິ່ງຄືວ່າກວ້າງກວ່າສະບັບພາສາຝຣັ່ງ ('ne seront refusées que si'). ສະພາສູງໄດ້ພົບເຫັນການຕີຄວາມ ໝາຍ ທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນຫລາຍແຫລ່ງອື່ນກ່ຽວກັບການ ນຳ ໃຊ້ສົນທິສັນຍາທີ່ຖືກຕ້ອງ.
ສະພາສູງພະຍາຍາມຊີ້ແຈງການຕີຄວາມ ໝາຍ ທີ່ແຕກຕ່າງກັນໂດຍເພີ່ມການຕີຄວາມ ໝາຍ ຂອງຕົວເອງ. ນີ້ ໝາຍ ຄວາມວ່າ ອຳ ນາດທີ່ ຈຳ ເປັນສາມາດ ນຳ ໃຊ້ໄດ້ເມື່ອມີການປະຕິເສດອີງຕາມສົນທິສັນຍາ. ໃນກໍລະນີນີ້ມັນແມ່ນພື້ນຖານ ສຳ ລັບການປະຕິເສດທີ່ກ່າວເຖິງ 'ການ ທຳ ລາຍລາງວັນຊີ້ຂາດ'. ມັນຂຶ້ນກັບ Lisin ເພື່ອພິສູດໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ເທັດຈິງແລະສະພາບການທີ່ພື້ນຖານຂອງການປະຕິເສດແມ່ນບໍ່ມີພື້ນຖານ.
ສະພາສູງແບ່ງປັນທັດສະນະຂອງສານອຸທອນ. ມີພຽງແຕ່ຄະດີພິເສດຕາມສານສູງເມື່ອການ ທຳ ລາຍລາງວັນການໄກ່ເກ່ຍແມ່ນອີງໃສ່ພື້ນຖານທີ່ບໍ່ ເໝາະ ສົມກັບພື້ນຖານການປະຕິເສດຂອງມາດຕາ V (1). ເຖິງແມ່ນວ່າສານປະເທດໂຮນລັງໄດ້ຮັບສິດ ອຳ ນາດທີ່ ຈຳ ເປັນໃນກໍລະນີທີ່ມີການຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້, ມັນກໍ່ຍັງບໍ່ ນຳ ໃຊ້ ຄຳ ຕັດສິນ ທຳ ລາຍໃນກໍລະນີສະເພາະນີ້. ການຄັດຄ້ານທີ່ເຮັດໂດຍ Lisin ບໍ່ມີໂອກາດປະສົບຜົນ ສຳ ເລັດ.
ຄຳ ຕັດສິນນີ້ຂອງສະພາສູງໃຫ້ການຕີລາຄາຢ່າງຈະແຈ້ງໃນວິທີການທີ່ມາດຕາ V (1) ຂອງສົນທິສັນຍານິວຢອກຄວນຖືກຕີຄວາມໃນກໍລະນີ ອຳ ນາດທີ່ ຈຳ ເປັນໃຫ້ແກ່ສານໃນລະຫວ່າງການຮັບຮູ້ແລະການບັງຄັບໃຊ້ ຄຳ ຕັດສິນຂອງການ ທຳ ລາຍ. ນີ້ ໝາຍ ຄວາມວ່າ, ໃນສັ້ນ, ພຽງແຕ່ໃນກໍລະນີສະເພາະການ ທຳ ລາຍການຕັດສິນສາມາດຖືກຍົກເວັ້ນ.