ໃນກໍລະນີ
ການສຶກສາ - 2014
"ທັນທີທັນໃດຜູ້ຊາຍຕື່ນນອນໃນຕອນເຊົ້າແລະຮູ້ສຶກວ່າລາວເປັນຄົນ, ແລະເລີ່ມຍ່າງ."
Michael Avraham
ຖ້າມີຄູບາຊິມທີ່ບໍ່ຮູ້ວ່າບຸນກຸສົນແມ່ນຫຍັງ, ບໍ່ຮູ້ວ່າບຸນກຸສົນແມ່ນຫຍັງ ແລະບໍ່ຮູ້ວ່າຄວາມຫວັງແມ່ນຫຍັງ. Rabbits ແລະຫມູແມ່ນອົບຣົມ. ພວກເຂົາເຈົ້າມີຄວາມສໍາພັນກັບພໍ່ຂອງເຂົາເຈົ້າບໍ?… Array? Array ເປັນສິ່ງສັກສິດ? ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຕັດຕົນເອງອອກຈາກອະດີດທັງຫມົດຂອງພວກເຮົາແລະກໍາລັງຮ້ອງຂໍໃຫ້ມີ Torah ໃຫມ່. ຖ້າຫາກວ່າບໍ່ມີ Shabbat ແລະບໍ່ມີ Yom Kippur, ຫຼັງຈາກນັ້ນໃນສິ່ງທີ່ເຂົາເປັນຊາວຢິວ?
(ຄຳປາໄສຂອງ Rabbi Shach of the Rabbits, Yad Eliyahu, 1990)
ບົດຄວາມນີ້ຖືກຂຽນຂຶ້ນໃນວັນເວລາທີ່ການເຈລະຈາຫຼາຍຂຶ້ນລະຫວ່າງພວກເຮົາກັບຊາວປາແລັດສະໄຕນ໌, ແຕ່ເວລານີ້ຄຳຖາມກ່ຽວກັບຕົວຕົນທີ່ນຳໄປສູ່ມັນແມ່ນໃກ້ຊິດກວ່າອີກ. ເຫດຜົນຕົ້ນຕໍສໍາລັບການລະເບີດສໍາລັບອິດສະລາແອນແມ່ນຄວາມຕ້ອງການຮັບຮູ້ລັດຂອງອິດສະຣາເອນເປັນລັດຢິວ. ຄວາມຕ້ອງການນີ້ແມ່ນບັນລຸໄດ້, ໃນບັນດາສິ່ງອື່ນໆ, ໂດຍການໂຕ້ຖຽງຂອງ Palestinian ແລະອົງປະກອບອື່ນໆ, ຜູ້ທີ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຮົາທໍາອິດກໍານົດສິ່ງທີ່ແລະຜູ້ທີ່ເປັນຊາວຢິວໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະຕ້ອງການມັນຈາກຄົນອື່ນ. ໃນສະພາບການນີ້, ບາງຄົນປະຈຸບັນພວກເຮົາເປັນລູກຫລານຂອງ Khazars, ດັ່ງນັ້ນການທໍາລາຍຄວາມຖືກຕ້ອງທາງປະຫວັດສາດຂອງຄໍາບັນຍາຍຂອງຊາວຢິວ, ນັ້ນແມ່ນ, ແທ້ຈິງແລ້ວ, ພວກເຮົາເປັນຜູ້ສືບຕໍ່ທໍາມະຊາດຂອງຊາວຢິວບູຮານທີ່ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນອິດສະລາແອນ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ຊາວປາແລັດສະໄຕນ໌ຍັງສະເໜີເອກະລັກປະຈຳຊາດທາງປະຫວັດສາດ (ທີ່ຫຼອກລວງ) ເປັນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການໂຕ້ຖຽງກັນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົບເຫັນຕົວຢ່າງທີ່ຫນ້າຕື່ນຕາຕື່ນໃຈໂດຍສະເພາະໃນບົດຄວາມຂອງ Eldad Beck, ເຊິ່ງອະທິບາຍການສົນທະນາລະຫວ່າງລັດຖະມົນຕີ Tzipi Livni, ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບການເຈລະຈາກັບຊາວປາແລັດສະຕິນໃນນາມຂອງລັດຖະບານອິດສະລາແອນ, ແລະ Saib Erekat, ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບການເຈລະຈາກ່ຽວກັບຝ່າຍປາແລັດສະໄຕ. :[1]
ສະມາຊິກຂອງຄະນະຜູ້ແທນອິສຣາແອລຊຸດໃຫຍ່ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມຄວາມປອດໄພໃນ Munich ໄດ້ຕົກຕະລຶງໃນຄືນທີ່ຜ່ານມາ, ເມື່ອສະມາຊິກຂອງຄະນະເຈລະຈາຊາວປາແລັດສະໄຕ Saeb Erekat ໄດ້ຕົບຫນ້າ Livni ວ່າລາວແລະຄອບຄົວຂອງລາວເປັນຊາວ Canaani ແລະອາໄສຢູ່ໃນ Jericho 3,000 ປີ (!?) ກ່ອນ. ມາຮອດເມືອງອິດສະລາແອນນຳໂດຍໂຢຊວຍ ເບັນນູ. ໃນລະຫວ່າງການສົນທະນາກ່ຽວກັບຂະບວນການສັນຕິພາບຕາເວັນອອກກາງທີ່ທັງສອງໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມ, Erekat ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເວົ້າກ່ຽວກັບການບັນຍາຍປະຫວັດສາດທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງທັງສອງຝ່າຍ, Israeli ແລະ Palestinian, ແລະໄດ້ໂຕ້ຖຽງວ່າ Palestinians ແລະຜູ້ຕາງຫນ້າຂອງລາວແມ່ນລູກຫລານຂອງ Canaanites ຕົວຈິງແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີ. ສິດທິໃນການທີ່ດິນ Palestinian ຫຼາຍກ່ວາຊາວຢິວ. ທ່ານ Livni ຕອບວ່າ ອິດສະຣາແອນ ແລະ ປາແລັດສະໄຕ ບໍ່ຄວນຖາມວ່າ ການເລົ່າເລື່ອງອັນໃດທີ່ທ່ຽງທຳກວ່າ, ແຕ່ຈະສ້າງອະນາຄົດແນວໃດ. “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເບິ່ງການຈັດຕັ້ງສັນຕິພາບໃນທາງ romantic. Cynicism ບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍຫນ້ອຍກວ່າ naivety. "ອິສຣາແອລຕ້ອງການສັນຕິພາບເພາະວ່າມັນຢູ່ໃນຄວາມສົນໃຈ."
ນອກເຫນືອຈາກການໂຕ້ຖຽງພາກປະຕິບັດ, ມີຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ Livni ພະຍາຍາມຫຼີກລ້ຽງການສົນທະນາທີ່ຫນ້າອັບອາຍນີ້ເພາະວ່ານາງຄິດວ່າເອກະລັກຂອງຊາດແມ່ນສໍາຄັນຂອງຄໍາບັນຍາຍ, ດັ່ງນັ້ນການສົນທະນາກ່ຽວກັບມັນບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ຢູ່ທີ່ນີ້ບໍ່ມີຜິດ ຫຼື ຖືກ, ເພາະເປັນປະເພນີໃນທຸກວັນນີ້ ທີ່ຄິດວ່າຊາດໃດກໍ່ເປັນເອກະລັກຂອງຕົນເອງ ແລະບໍ່ມີໃຜຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ເຮັດແນວນັ້ນ. ຫຼາຍຄົນຈະເວົ້າວ່າເຖິງແມ່ນວ່າໃນຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວມີຂຸມທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍການເທື່ອເນື່ອງຈາກທີ່ແຕກຕ່າງກັນ (ເຖິງແມ່ນວ່າປະລິມານແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍຈາກຕົວຢ່າງ Palestinian). ການຮຽກຮ້ອງຂອງ Golda, Ben-Zion Netanyahu ແລະອື່ນໆຈໍານວນຫຼາຍ, ວ່າບໍ່ມີສິ່ງດັ່ງກ່າວເປັນ Palestinian, ເບິ່ງຄືວ່າລ້າສະໄຫມແລະເກົ່າແກ່ຫຼາຍໃນມື້ນີ້. ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນການຄົ້ນພົບທາງປະຫວັດສາດໃດໆ, ແຕ່ເນື່ອງຈາກວ່າປະຊາຊົນແລະສັນຊາດແມ່ນແນວຄວາມຄິດທີ່ຖືກກໍານົດພຽງແຕ່ de facto.
ຄໍາຖາມກ່ຽວກັບເອກະລັກ, ປະຫວັດສາດແລະວັດທະນະທໍາ, ປະຕິເສດທີ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ພວກເຮົາໄປ. ພວກເຂົາຢືນສູງແລະໂຈມຕີພວກເຮົາອີກເທື່ອຫນຶ່ງ. ເບິ່ງຄືວ່າເກືອບບໍ່ມີບ່ອນໃດໃນໂລກທີ່ມີຄຳຖາມກ່ຽວກັບເອກະລັກແຫ່ງຊາດທີ່ຄອບງຳຜູ້ຄົນໃນປະຈຸບັນຄືກັບຊາວຢິວ, ແລະແນ່ນອນຢູ່ໃນອິດສະຣາເອນເຊັ່ນດຽວກັນ. ການໂຕ້ຖຽງອາດຈະພົບເຫັນວ່າເຈົ້າເປັນຊາວເບລຢ້ຽນແທ້ຫຼືບໍ່, ແຕ່ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນເປັນເຄື່ອງມືໃນການຕີ opponents, ຫຼືເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງຄວາມໂລແມນຕິກຂອງການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງຊາດ - ຊາດ. ມັນເປັນການຍາກທີ່ຈະຈິນຕະນາການເຖິງກຸ່ມຫຼືບຸກຄົນທີ່ປະສົບກັບບັນຫາທີ່ມີຢູ່ແລ້ວກັບຄໍາຖາມຂອງການເປັນຊາວແບນຊິກ, ຫຼືລີເບຍ, ທີ່ແທ້ຈິງແລະແທ້ຈິງ.
ຖ້າພວກເຮົາເອົາເປັນຕົວຢ່າງຂອງຕົວຕົນຂອງພວກເຮົາ, ບໍ່ມີໃຜໃນພວກເຮົາຕັດສິນໃຈວ່າຂ້ອຍແມ່ນ Michael Abraham ແທ້ໆ, ແລະໃນຕົວຈິງແລ້ວຂ້ອຍແມ່ນ Michael Abraham? ຄໍານິຍາມຂອງ Michael Abraham ແມ່ນຫຍັງ, ແລະຂ້ອຍຕອບມັນບໍ? ຕົວຕົນສ່ວນບຸກຄົນແມ່ນເຫັນໄດ້ຊັດເຈນແລະບໍ່ຕ້ອງການຄໍານິຍາມ. ຄືກັນກ່ຽວກັບເອກະລັກຂອງຄອບຄົວ. ທຸກໆຄົນທີ່ຢູ່ໃນຄອບຄົວຂອງອັບຣາຮາມກໍເປັນແບບນັ້ນ, ແລະນັ້ນແມ່ນມັນ. ຄໍາຖາມກ່ຽວກັບເງື່ອນໄຂແລະຄໍານິຍາມໃນສະພາບການເຫຼົ່ານີ້ເບິ່ງຄືວ່າເປັນມຸມ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມປະທັບໃຈວ່າໃນປະເທດສ່ວນໃຫຍ່ນີ້ແມ່ນກໍລະນີທີ່ກ່ຽວກັບເອກະລັກຂອງຊາດ. ນາງພຽງແຕ່ມີ, ແລະນັ້ນແມ່ນມັນ. ດັ່ງນັ້ນມັນແມ່ນຫຍັງກ່ຽວກັບນາງ, ໃນເອກະລັກຂອງຊາວຢິວ, ທີ່ສືບຕໍ່ລົບກວນພວກເຮົາຕະຫຼອດຊີວິດ? ມັນເປັນໄປໄດ້ທັງຫມົດທີ່ຈະມີການສົນທະນາທີ່ສ້າງສັນແລະສະຫລາດກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້?
ໃນບົດຄວາມນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະພະຍາຍາມອະທິບາຍບັນຫາວິທີການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການສົນທະນາຂອງຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວ, ແລະນໍາສະເຫນີການວິເຄາະຄວາມຮູ້ສຶກທົ່ວໄປແລະການວິເຄາະ priori ໃນອີກດ້ານຫນຶ່ງຂອງບັນຫາແລະຄວາມຫມາຍຂອງມັນ. ສະນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເຂົ້າໄປໃນລາຍລະອຽດແລະ nuances ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ສູນເສຍຮູບພາບໃຫຍ່, ແລະອະນຸຍາດໃຫ້ຕົນເອງນໍາໃຊ້ທົ່ວໄປທີ່ເບິ່ງຄືວ່າສົມເຫດສົມຜົນກັບຂ້າພະເຈົ້າໂດຍບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີແຫຼ່ງສະເພາະ, Torah ຫຼືຄວາມຄິດທົ່ວໄປ. ຄວາມຕ້ອງການຂອງຂ້າພະເຈົ້າສໍາລັບຫົວຂໍ້, ແລະໂດຍສະເພາະທາງດ້ານການເມືອງຂອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງ Israeli-Palestinian, ບໍ່ໄດ້ເຮັດຢູ່ທີ່ນີ້ເພື່ອຈຸດປະສົງ polemical ແຕ່ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນການຮຽກຮ້ອງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນຂໍ້ສັງເກດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສະແດງຈຸດຢືນຢູ່ທີ່ນີ້ກ່ຽວກັບການຂັດແຍ້ງຕົວມັນເອງແລະວິທີການແກ້ໄຂ.
ການສົນທະນາວັດທະນະທໍາ - philosophical ແລະການສົນທະນາ halakhic-Torah
ແນວຄວາມຄິດຕົ້ນຕໍໃນຫົວຂໍ້ຂອງການສົນທະນາ, ເອກະລັກຂອງຊາວຢິວ, ແມ່ນບໍ່ຈະແຈ້ງ. ການສົນທະນາກ່ຽວກັບມັນສາມາດໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງຫນ້ອຍສອງທິດທາງ: a. ເອກະລັກແຫ່ງຊາດຂອງຊາວຢິວໃນຄວາມຮູ້ສຶກທາງປັດຊະຍາ-ຊົນເຜົ່າ-ວັດທະນະທໍາ. ຂ. ຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວໃນຄວາມຮູ້ສຶກ Torah-halakhic (ຫຼາຍຄົນຈະບໍ່ຍອມຮັບການສົມມຸດຕິຖານວ່ານີ້ແມ່ນສອງການສົນທະນາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ). ນີ້ແນ່ນອນເຊື່ອມຕໍ່ກັບຄໍາຖາມ (ໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງຂ້ອຍ) ບໍ່ວ່າ Judaism ແມ່ນສາສະຫນາຫຼືປະເທດຊາດ, ເຊິ່ງຂ້ອຍຈະບໍ່ແຕະຕ້ອງຢູ່ທີ່ນີ້. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບໍ່ພຽງແຕ່ສອງການສົນທະນາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ພວກເຂົາສະແດງສອງວິທີການສົນທະນາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ: ວ່າຈະດໍາເນີນການສົນທະນາໃນລະບົບແນວຄວາມຄິດທົ່ວໄປຫຼາຍຫຼືໃນລະບົບ halakhic-Torah.
ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ, ເອກະລັກທາງສາສະໜາແມ່ນງ່າຍກວ່າການກຳນົດຕົວຕົນຂອງຊາດ. ນີ້ແມ່ນຍ້ອນວ່າຕົວຕົນທາງສາສະຫນາແມ່ນອີງໃສ່ຄຸນຄ່າແລະມາດຕະຖານຮ່ວມກັນ, ແລະໂດຍສະເພາະການກະທໍາແລະຄວາມເຊື່ອທີ່ຫມັ້ນສັນຍາ (ເຖິງແມ່ນວ່າມີຮົ່ມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງການຕີຄວາມຫມາຍ. ບໍ່ມີຫຍັງໃນຊີວິດແມ່ນງ່າຍດາຍແທ້ໆ).[2] ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ເອກະລັກຂອງຊາດແມ່ນແນວຄວາມຄິດທີ່ມີລັກສະນະສະຫຼາດກວ່າ, ແລະແມ່ນອີງໃສ່ປະຫວັດສາດ, ອານາເຂດ, ວັດທະນະທໍາ, ສາດສະຫນາ, ພາສາ, ລັກສະນະບາງຢ່າງແລະອື່ນໆ, ຫຼືບາງສ່ວນປະສົມຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ປົກກະຕິແລ້ວ ເອກະລັກຂອງຊາດບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຫຼັກການທາງຈິດໃຈ ຫຼືການປະຕິບັດທົ່ວໄປ, ແລະແນ່ນອນວ່າບໍ່ແມ່ນຫຼັກການສະເພາະຂອງບຸກຄົນສະເພາະ. ແຕ່ວັດທະນະທໍາ, ພາສາ, ລັກສະນະທາງຈິດໃຈຂອງປະເພດຫນຶ່ງຫຼືອື່ນ, ມີການປ່ຽນແປງແລະບໍ່ຊັດເຈນ, ແລະໃນກໍລະນີຫຼາຍທີ່ສຸດ, ເຂົາເຈົ້າຍັງສາມາດແບ່ງປັນກັບຊາດອື່ນ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ບາງລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ແຕກຕ່າງກັນ, ແລະບຸກຄົນຫຼືບໍລິສັດອາດຈະຮັບຮອງເອົາຫຼືປະຖິ້ມບາງສ່ວນຂອງພວກມັນ. ແລ້ວອັນໃດອັນໃດເປັນເງື່ອນໄຂທີ່ຈຳເປັນສຳລັບເອກະລັກຂອງຊາດ?
ນີ້ກໍ່ແມ່ນກໍລະນີໃນສະພາບການຂອງຊາວຢິວ. ມັນເປັນເລື່ອງງ່າຍທີ່ຈະກໍານົດຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວທາງສາສະຫນາ. ຜູ້ທີ່ມີພັນທະທີ່ຈະຮັກສາ mitzvos ມີຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວ. ວິທີການຈໍານວນຫຼາຍ mitzvos ຄວນໄດ້ຮັບການສັງເກດເຫັນ? ນີ້ແມ່ນຄໍາຖາມທີ່ສັບສົນຫຼາຍ, ແລະມັນໄດ້ກາຍເປັນຄວາມສັບສົນຫຼາຍຂື້ນໃນການຜະລິດສະລັບສັບຊ້ອນຂອງພວກເຮົາ, ແຕ່ມັນເປັນຄໍາຖາມທີ່ສອງ. ຄໍາຫມັ້ນສັນຍາໃນຫຼັກການກັບ mitzvos ແມ່ນຄໍານິຍາມທີ່ພຽງພໍສໍາລັບຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຮົາ.[3] ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ໃນສະພາບການ halakhic ຄໍາຖາມກ່ຽວກັບຕົວຕົນ, ເຖິງແມ່ນວ່າສາສະຫນາຫນຶ່ງ, ບໍ່ມີຄວາມສໍາຄັນ. ມີຄໍານິຍາມ halakhic ທີ່ຈະແຈ້ງກ່ຽວກັບທຸກປະເພດຂອງພັນທະທາງສາສະຫນາ, ທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຖືກແກ້ໄຂແລະຜູກມັດກັບໃຜ. ຄໍາຖາມກ່ຽວກັບເອກະລັກທາງສາສະຫນາບໍ່ໄດ້ເກີດຂື້ນໂດຍກົງໃນໂລກຂອງແນວຄວາມຄິດ Torah-halakhic.
ຖ້າຫາກວ່າກ່ຽວກັບເອກະລັກທາງສາສະຫນາບໍ່ມີຄວາມສໍາຄັນ halakhic ສໍາລັບຄໍາຖາມ, ມັນແມ່ນງ່າຍແລະວັດສະດຸກ່ຽວກັບຄໍາຖາມຂອງເອກະລັກແຫ່ງຊາດ. ຜົນສະທ້ອນ halakhic ຂອງການກໍານົດວ່າກຸ່ມຫນຶ່ງມີເອກະລັກຂອງຊາດຢິວແມ່ນຫຍັງ? ໃນ halakhah, ຄໍາຖາມຂອງຜູ້ທີ່ຮັກສາຫຼືບໍ່ຮັກສາ mitzvos ມີຄວາມຫມາຍ, ແລະຫຼາຍດັ່ງນັ້ນຄໍາຖາມຂອງຜູ້ທີ່ຕ້ອງຫຼືບໍ່ຄວນຮັກສາພວກມັນ. ຄໍາຖາມຂອງຕົວຕົນບໍ່ມີຄໍາຕອບ halakhic ທີ່ຈະແຈ້ງ, ແລະບໍ່ມີຜົນກະທົບ halakhic ໂດຍກົງຂອງຕົນເອງ.
ຈາກທັດສະນະຂອງ halakhic, ຄົນຢິວແມ່ນຜູ້ທີ່ເກີດມາຈາກແມ່ຊາວຢິວຫຼືປ່ຽນໃຈເຫລື້ອມໃສຢ່າງຖືກຕ້ອງ.[4] ນີ້ແມ່ນຕົວຕົນຂອງລາວໃນຄວາມຫມາຍ halakhic, ແລະມັນບໍ່ສໍາຄັນວ່າລາວເຮັດຫຍັງ, ແລະໂດຍສະເພາະວ່າລາວຮັກສາຫຼືບໍ່ຮັກສາ mitzvos. Halachically ແນ່ນອນລາວຕ້ອງປະຕິບັດຕາມພວກມັນ, ແລະມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະປຶກສາຫາລືວ່າຜູ້ທີ່ບໍ່ເຮັດແນວນັ້ນແມ່ນອາຊະຍາກໍາແລະສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດກັບລາວ. ແຕ່ຄໍາຖາມກ່ຽວກັບຕົວຕົນຂອງລາວບໍ່ສໍາຄັນ. ຄໍາສັບຕ່າງໆເຊັ່ນ "ມາຈາກທັງຫມົດຂອງອິດສະຣາເອນ" ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນປຽບທຽບ, ແລະບໍ່ມີຄວາມຫມາຍປະຕິບັດຕົວຈິງໃນ halakhah. ແລະເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາມີຄວາມຫມາຍບາງຢ່າງ, halakhah ກໍານົດພວກມັນຕາມເງື່ອນໄຂດ້ານວິຊາການ.
ເອກະລັກຂອງຊາດ: ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຂໍ້ຕົກລົງ ແລະ ເງື່ອນໄຂ
ມາຮອດປະຈຸ, ພວກເຮົາໄດ້ຈັດການກັບຄໍາຖາມຂອງຕົວຕົນຈາກທັດສະນະຂອງ halakhic-ສາສະຫນາ. ຈາກທັດສະນະ philosophical ທົ່ວໄປ, ຄວາມສົນໃຈຕົ້ນຕໍແມ່ນຢູ່ໃນເອກະລັກຂອງຊາດແລະບໍ່ແມ່ນສາສະຫນາຫນຶ່ງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວມາແລ້ວວ່າ ເອກະລັກຂອງຊາດໂດຍທົ່ວໄປແມ່ນແນວຄິດທີ່ບໍ່ແນ່ນອນ ແລະ ຍາກທີ່ຈະກຳນົດ. ໃນທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຸມໃສ່ຕົ້ນຕໍສອງ Pole ທີ່ສຸດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄໍານິຍາມຂອງເອກະລັກຂອງຊາດ: ວິທີການ consensual (conventionalist) ແລະວິທີການທີ່ຈໍາເປັນ (essentialist).
ຄຳຖາມກ່ຽວກັບລັດທິຊາດແລະເອກະລັກແຫ່ງຊາດແມ່ນຄຳຖາມທີ່ທັນສະໄໝໃໝ່ແລະສຳຄັນ. ໃນອະດີດທີ່ຫ່າງໄກສອກຫຼີກ, ດ້ວຍເຫດຜົນຕ່າງໆ, ປະຊາຊົນບໍ່ຄ່ອຍຖາມຕົວເອງວ່າເອກະລັກປະຈຳຊາດຂອງຕົນແມ່ນຫຍັງ ແລະ ຈະກຳນົດແນວໃດ. ໂລກແມ່ນສະຖິດຫຼາຍ, ຄົນບໍ່ໄດ້ປ່ຽນແປງຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າຫຼາຍ, ແລະຍາກທີ່ຈະປະເຊີນກັບຕົວຕົນຂອງພວກເຂົາກັບຕົວຕົນທີ່ແຂ່ງຂັນ. ມັນສົງໃສວ່າມີແນວຄິດທີ່ແຕກຕ່າງຂອງເອກະລັກຂອງຊາດຢູ່ໃນສະຕິຂອງເຂົາເຈົ້າຫຼືບໍ່, ແລະເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການປ່ຽນແປງໃນເອກະລັກນັ້ນພວກເຂົາມາໂດຍທໍາມະຊາດແລະໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ. ເອກະລັກຂອງຊາດແມ່ນທໍາມະຊາດ, ຄ້າຍຄືກັນກັບເອກະລັກຂອງບຸກຄົນແລະຄອບຄົວທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງເທິງ. ພື້ນຖານທາງສາສະຫນາຍັງປະກອບສ່ວນໃຫ້ຄວາມສົນໃຈ, ຍ້ອນວ່າປະຊາຊົນສ່ວນໃຫຍ່ມີເອກະລັກທາງສາສະຫນາ. ໃນໂລກກ່ອນໜ້ານີ້ມີຄວາມນຶກຄິດທີ່ວ່າການເປັນກະສັດເປັນຂອງປະທານຈາກພຣະເຈົ້າແກ່ຜູ້ທີ່ເກີດມາເພື່ອເປັນກະສັດ ແລະເປັນເອກະລັກຂອງຊາດ ແລະສາສະໜາຂອງພວກເຮົາ. ທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ຖືກສ້າງຂື້ນກັບໂລກໃນຫົກວັນຂອງປະຖົມມະການ, ແລະໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ ແລະໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ.
ໃນຍຸກສະ ໄໝ ໃໝ່, ດ້ວຍການເພີ່ມຂື້ນຂອງຊາດນິຍົມໃນເອີຣົບແລະໃນໂລກໂດຍທົ່ວໄປ, ຄຳ ຖາມດັ່ງກ່າວເລີ່ມລອຍຢູ່ໃນຜົນບັງຄັບໃຊ້ຢ່າງເຕັມທີ່. ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການກໍານົດຕົວຕົນຂອງຊາດໄດ້ໃຫ້ຄໍາຕອບທີ່ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຢືນຢູ່ລະຫວ່າງສອງຂົ້ວ: ທໍາອິດແມ່ນ pole conventionalist ທີ່ເຫັນວ່າເອກະລັກແຫ່ງຊາດເປັນສິ່ງທີ່ອີງໃສ່ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ເກືອບ arbitrary. ເມື່ອກຸ່ມຄົນຫນຶ່ງເຫັນວ່າຕົນເອງເປັນປະຊາຊົນ, ຢ່າງຫນ້ອຍຖ້າມັນໃຊ້ເວລາທີ່ແນ່ນອນ, ເພາະວ່າຫຼັງຈາກນັ້ນມັນແມ່ນປະຊາຊົນ. ນັກກະວີ Amir Gilboa, ໃນປີ 1953, ຫຼັງຈາກການສ້າງຕັ້ງລັດ, ໄດ້ອະທິບາຍວ່າ: "ໃນທັນທີທັນໃດຜູ້ຊາຍໄດ້ລຸກຂຶ້ນໃນຕອນເຊົ້າແລະຮູ້ສຶກວ່າລາວເປັນປະຊາຊົນ, ແລະເລີ່ມຍ່າງ." ເສົາຄ້ຳອີກອັນໜຶ່ງແມ່ນຄວາມຮັບຮູ້ອັນສຳຄັນທີ່ເຫັນວ່າເອກະລັກຂອງຊາດເປັນສິ່ງທີ່ທຳມະຊາດ ແລະ ມີໂຄງສ້າງ, ຄືກັບເອກະລັກສ່ວນຕົວ. ເມື່ອຄົນຫນຶ່ງສົງໄສເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບລັກສະນະຂອງອົງປະກອບ "ທໍາມະຊາດ", ຄວາມເປັນຊາດ, romantics ບາງຄັ້ງກໍ່ມາຮອດ metaphysics. ອີງຕາມວິທີການເຫຼົ່ານີ້, ຄວາມເປັນຊາດມີການປະກົດຕົວແບບ metaphysical ໃນບາງຄວາມຫມາຍ, ບາງສິ່ງບາງຢ່າງເຊັ່ນ: ຄວາມຄິດຂອງ Platonic, ແລະບຸກຄົນທີ່ປະກອບເປັນປະເທດຊາດໄດ້ຖືກລວມຢູ່ໃນຫນ່ວຍງານນີ້ເນື່ອງຈາກການເຊື່ອມຕໍ່ metaphysical ຂອງເຂົາເຈົ້າ. ມ້າແຕ່ລະເປັນຂອງກຸ່ມຂອງມ້າໂດຍບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງກໍານົດຢ່າງຊັດເຈນວ່າມ້າແມ່ນຫຍັງ. ລາວເປັນພຽງມ້າ, ແລະນັ້ນແມ່ນມັນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ທຸກໆຊາວເບລຢ້ຽນເປັນຂອງກຸ່ມຊາວເບລຢ້ຽນໂດຍບໍ່ມີການໃຫ້ຄໍານິຍາມໃດໆ. ບໍ່ພຽງແຕ່ເນື່ອງຈາກວ່າມັນເປັນການຍາກທີ່ຈະແນະນໍາຄໍານິຍາມ, ແຕ່ເນື່ອງຈາກວ່າມັນບໍ່ຈໍາເປັນ. ເອກະລັກຂອງຊາດແມ່ນແນວຄວາມຄິດທໍາມະຊາດຄືກັນກັບເອກະລັກຂອງບຸກຄົນ ແລະຄອບຄົວ.
ມັນເປັນສິ່ງ ສຳ ຄັນທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ຄຳ ເວົ້າຂອງ Amir Gilboa ທີ່ອະທິບາຍເຖິງການຕື່ນຕົວຂອງຊາດຍັງສາມາດຖືກຂຽນຂື້ນໃນກອບຂອງແນວຄວາມຄິດທີ່ ສຳ ຄັນ - metaphysical, ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ມັນຈະເປັນການປຸກປະສົບການ, ເຊິ່ງຄວາມຈິງໃນ metaphysical ດຽວກັນທີ່ກ່ອນ ໜ້າ ນີ້ dormant ເຂົ້າໄປໃນສະຕິຂອງຄົນ. . ມັນຕື່ນຕົວຢູ່ໃນພວກມັນແລະພວກເຂົາຕ້ອງການທີ່ຈະຮັບຮູ້ມັນໃນການປະຕິບັດ, ໃນຄວາມຮູ້ສຶກທາງດ້ານການເມືອງແລະສັງຄົມຂອງສະຖາບັນທີ່ຊັດເຈນ. ທັນໃດນັ້ນ, ບຸກຄົນທີ່ລຸກຂຶ້ນແລະຮູ້ສຶກວ່າຄວາມຈິງ metaphysical (ຊຶ່ງເປັນຄວາມຈິງສະເຫມີ) ວ່າລາວເປັນປະຊາຊົນ, ແລະເລີ່ມຍ່າງ. ໃນຄວາມໂລແມນຕິກຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ຕື່ນຕົວແຫ່ງຊາດໄດ້ເກີດຂື້ນໃນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງການຕື່ນຈາກອາການໂຄມາ, ກົງກັນຂ້າມກັບແນວຄິດທີ່ເຫັນດີນໍາທີ່ລາວລຸກຂຶ້ນຖືກຕີຄວາມວ່າເປັນການຂຶ້ນຈາກພື້ນດິນເພື່ອເລີ່ມຕົ້ນການເດີນຂະບວນ. ການໂຕ້ວາທີໄດ້ສິ້ນສຸດລົງວ່າການສ້າງຕັ້ງແມ່ນການປຸກຫຼືການສ້າງຕັ້ງ.
ເອກະລັກຂອງຊາດ: ວິທີການເຫັນດີ ແລະສະແດງອອກ
ໃນດ້ານທີ່ຕົກລົງເຫັນດີຂອງແຜນທີ່ແມ່ນນັກຄິດຄື Benedict Anderson, ໃນປື້ມທີ່ມີອິດທິພົນຂອງລາວ ຊຸມຊົນຈິນຕະນາການ (1983), ແລະອື່ນໆຈໍານວນຫຼາຍປະຕິບັດຕາມ. ເຫຼົ່ານີ້ປະຕິເສດການມີຢູ່ຂອງເນື້ອໃນທີ່ສໍາຄັນຂອງແນວຄວາມຄິດເຊັ່ນ: ສັນຊາດແລະເອກະລັກຂອງຊາດ. ຜູ້ທີ່ຖືວິທີການນີ້ເບິ່ງສັນຊາດເປັນປະເພດຂອງ fiction ຕົນເອງມັກທີ່ສ້າງຂຶ້ນແລະ crystallized ໃນສະຕິຂອງບາງກຸ່ມຕະຫຼອດປະຫວັດສາດຂອງເຂົາເຈົ້າ (ປົກກະຕິແລ້ວແບ່ງປັນ). ມັນເປັນສິ່ງສໍາຄັນທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນການເວົ້າວ່າການປຸກນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ຫຼືວ່າການຮຽກຮ້ອງແລະການຮຽກຮ້ອງຂອງມັນສາມາດຖືກຄາດຄະເນໄດ້. ບໍ່ແນ່ນອນ. ເອກະລັກຂອງຊາດມີຢູ່ເປັນຄວາມຈິງທາງດ້ານຈິດໃຈ ແລະມີຄວາມສໍາຄັນຕໍ່ປະຊາຊົນ, ແລະຫຼາຍຄົນເຊື່ອວ່າມັນສົມຄວນໄດ້ຮັບຄວາມເຄົາລົບ. ແຕ່ສໍາຄັນ, ມັນແມ່ນບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ຕົນເອງມັກ. ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄວາມຄົມຊັດຂອງວິທີການນີ້, ຜູ້ອ່ານຈະໃຫ້ອະໄພຂ້ອຍຖ້າຂ້ອຍອຸທິດຫຍໍ້ຫນ້າສອງສາມຂໍ້ໃຫ້ກັບເລື່ອງປະຈຸບັນຢູ່ທີ່ນີ້.
ຕົວຢ່າງທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງວິທີການທີ່ເປັນຂອງໂຮງຮຽນ consensual ແມ່ນທັດສະນະຂອງ Prof. Shlomo Zand. Zand ເປັນນັກປະຫວັດສາດຈາກມະຫາວິທະຍາໄລ Tel Aviv, ຜູ້ທີ່ເຄີຍຂຶ້ນກັບວົງການ Compass ແລະເປັນຂອງວົງວຽນຊ້າຍຮາກໃນອິດສະຣາເອນ. ຢູ່ໃນປື້ມທີ່ຂັດແຍ້ງຂອງລາວ ຄົນຢິວຖືກປະດິດສ້າງເມື່ອໃດແລະແນວໃດ? (Wrestling, 2008), Zand ເລືອກວິເຄາະຕົວຢ່າງທີ່ທ້າທາຍໂດຍສະເພາະທິດສະດີຂອງ Benedict Anderson. ລາວພະຍາຍາມພິສູດຢູ່ທີ່ນັ້ນວ່າຊາວຢິວເປັນຊຸມຊົນທີ່ມີຈິນຕະນາການ. ວຽກງານນີ້ແມ່ນມີຄວາມທະເຍີທະຍານໂດຍສະເພາະ, ສໍາລັບຄວາມຄິດເຫັນຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບຕໍາແຫນ່ງ Anderson ແມ່ນຫຍັງ, ຖ້າຫາກວ່າມີຕົວຢ່າງໃນໂລກ (ຕາເວັນຕົກ) ທີ່ຢືນຢູ່ໃນກົງກັນຂ້າມ stark ກັບ thesis ລາວມັນແມ່ນປະຊາຊົນຊາວຢິວ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງຂ້ອຍ (ແລະຄວາມຄິດເຫັນຂອງຄົນອື່ນຈໍານວນຫຼາຍ) ຫນັງສື Zand ໃຫ້ຊື່ທີ່ບໍ່ດີຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າປະຫວັດສາດ, ແລະໂດຍສະເພາະທໍາລາຍຄວາມແຕກຕ່າງພື້ນຖານແລະທີ່ສໍາຄັນລະຫວ່າງອຸດົມການແລະການຄົ້ນຄວ້າທາງວິຊາການ.[5] ແຕ່ສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ລາວເຮັດທັງຫມົດນີ້ແມ່ນຄວາມບໍ່ແນ່ນອນຂອງແນວຄວາມຄິດຂອງຊາດ.
ຖ້າພວກເຮົາສືບຕໍ່ກັບເຫດການໃນປະຈຸບັນ, ຕົວຢ່າງທີ່ຊັດເຈນໂດຍສະເພາະຈາກຂົ້ວອື່ນໆ, ຫນຶ່ງໃນສິ່ງທີ່ຢືນຢັນທັດສະນະຂອງ Anderson, ແມ່ນປະຊາຊົນ Palestinian. ຊາວປາແລັດສະໄຕແມ່ນປະຊາຊົນທີ່ອີງໃສ່ຕົວຕົນຂອງຈິນຕະນາການຢ່າງຈະແຈ້ງ (ເຊິ່ງບາງຄັ້ງກໍ່ປະກອບມີຄວາມຫຍາບຄາຍທີ່ສົມມຸດຕິຖານ, ເຊັ່ນ: ເປັນຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນຫຼືຊາວຄານາອານໃນພຣະຄໍາພີ, ຫຼືແມ້ກະທັ້ງອາຍຸກ່ອນຫນ້າ).[6], ສ້າງຂຶ້ນເກືອບບໍ່ມີຫຍັງໃນເງື່ອນໄຂປະຫວັດສາດ.
ມັນເຮັດໃຫ້ຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຫມາຍປົກກະຕິຂອງແນວຄວາມຄິດທີ່ເຫັນດີນໍາ. ໃນຕອນຕົ້ນຂອງຫນັງສືຂອງລາວ, Zand ອຸທິດຫນັງສືທີ່ວ່າ: "ໃນຄວາມຊົງຈໍາຂອງຊາວເມືອງ al-Sheikh Mu'anis ທີ່ຖືກຍົກຍ້າຍໃນອະດີດທີ່ຫ່າງໄກຈາກບ່ອນທີ່ຂ້ອຍອາໄສຢູ່ແລະເຮັດວຽກໃນປະຈຸບັນໃກ້ໆນີ້." ນ້ຳສຽງແມ່ນພັນລະນາແລະສະຫງົບສຸກ, ແລະຢູ່ເທິງໜ້າຂອງມັນເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ເປັນບັນຫາ. ຖ້າເອກະລັກແຫ່ງຊາດເປັນຕົວຕົນໃນຈິນຕະນາການ, ຄວາມເປັນເອກະລັກຂອງຈິນຕະນາການອັນໜຶ່ງຈະຍູ້ອີກອັນໜຶ່ງ. ມັນມາແລະມັນຫາຍໄປ. ນີ້ແມ່ນວິທີການຂອງໂລກ. ອີງຕາມພຣະອົງ, ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຂໍ້ເທັດຈິງທາງຈິດໃຈແລະບໍ່ແມ່ນຄຸນຄ່າ metaphysical ຫຼືຄວາມຈິງ, ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຄວາມຈິງປະຫວັດສາດ. ນີ້ແມ່ນອີກດ້ານຫນຶ່ງຂອງສະກຸນເງິນ conventionalist ທີ່ເຫັນວ່າເອກະລັກແຫ່ງຊາດເປັນຈິນຕະນາການ.
ສະຫລຸບແລ້ວແມ່ນວ່າ ເອກະລັກຂອງຊາດ ຢູ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ເປັນສັນຍາຫົວເລື່ອງທີ່ຕົນເອງມັກ, ມັນກໍ່ເປັນໄປໄດ້ (ເຖິງວ່າບໍ່ຈໍາເປັນ) ທີ່ຈະເອົາບົດສະຫຼຸບ 1 ອັນຊ້ອນກັນຈາກອັນນີ້: 2. ໜ່ວຍງານດັ່ງກ່າວບໍ່ມີສິດທີ່ແທ້ຈິງ. ປະຊາຊາດແມ່ນສັດທີ່ບໍ່ມີກະດູກສັນຫຼັງ, ເຊິ່ງບໍ່ມີຢູ່ພາຍນອກຈິນຕະນາການຂອງຄົນ. XNUMX. ເອກະລັກຂອງຊາດເປັນເອກະລັກຂອງເອກະລັກຂອງຫຼາຍຄົນ ແລະ ຄວາມຈິງແລ້ວບໍ່ມີເອກະລັກຂອງຊາດອື່ນ (ໂດຍຫຼັກແທ້ຈິງ) ສະນັ້ນ ຄວາມຈິງທີ່ວ່າມັນເປັນຕົວຕົນໃນຈິນຕະນາການ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ອ້າງສິດຂອງບຸກຄົນດັ່ງກ່າວສາມາດເປັນໄດ້. ຄາດຄະເນຫນ້ອຍ.
ມະຫັດສະຈັນ, ມີຄົນຈໍານວນຫນ້ອຍທີ່ມີວິທີການນີ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຕົວເອງໃຊ້ມັນເພື່ອວິພາກວິຈານຕົວຕົນຫນຶ່ງ (ໃນກໍລະນີຂອງ Zand, Israeli-Jew) ແລະກ່າວຫາພວກເຂົາວ່າ mystifying ສົນທິສັນຍາທາງສັງຄົມທີ່ຕົນເອງມັກແລະຈິນຕະນາການ, inventing ຕົວເຮົາເອງທີ່ຈະຮູ້ຈັກ, ແລະຢູ່ໃນ. ເວລາດຽວກັນຈາກຈຸດດຽວກັນຂອງທັດສະນະ. ຄວາມບໍ່ໂງ່ແມ່ນຮ້າຍແຮງຂຶ້ນຕື່ມອີກໂດຍຄວາມຈິງທີ່ວ່າຊາວຢິວໂດຍສະເພາະເປັນຕົວຢ່າງທີ່ປະສົບຜົນສໍາເລັດຫນ້ອຍທີ່ສຸດແລະປະຊາຊົນປາແລັດສະໄຕແມ່ນຕົວຢ່າງທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດຂອງຈິນຕະນາການແຫ່ງຊາດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າຄືນແລະເນັ້ນຫນັກວ່າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຕັ້ງໃຈຢູ່ທີ່ນີ້ເພື່ອປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບຄວາມກ່ຽວຂ້ອງທີ່ເຫມາະສົມກັບການຮຽກຮ້ອງຂອງຊຸມຊົນດັ່ງກ່າວສໍາລັບການຮັບຮູ້ທາງດ້ານການເມືອງ, ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນຄໍາຖາມທີ່ເປັນມາດຕະຖານ - ຄຸນຄ່າທາງດ້ານການເມືອງ. ໃນທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈັດການກັບຄໍາອະທິບາຍປະຫວັດສາດ-ວັດທະນະທໍາແລະການວິພາກວິຈານຂອງຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງໃນການສົນທະນາ.
ເອກະລັກແຫ່ງຊາດ: ແນວທາງທີ່ຈຳເປັນ
ມາຮອດປະຈຸ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢືນຢູ່ກັບ conventionalism ແລະລັກສະນະຂອງບັນຫາຂອງມັນ. ບາງທີອາດເປັນຍ້ອນຄວາມຫຍຸ້ງຍາກເຫຼົ່ານີ້, ບາງຄົນເອົາແນວຄວາມຄິດຂອງເອກະລັກຂອງຊາດໄປສູ່ຂອບເຂດຂອງ metaphysics. ການປຸກແຫ່ງຊາດໃນເອີຣົບ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການປຸກຊາດຂອງຊາວຢິວທີ່ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງ Zionist ແລະໄດ້ຮັບອິດທິພົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກລັດທິນິຍົມຂອງເອີຣົບ. ການເຄື່ອນໄຫວເຫຼົ່ານີ້ມັກສະແດງທ່າທີວ່າ ລັດທິປະເທດຊາດແມ່ນສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢູ່ໃນບາງອົງການທີ່ມີລັກສະນະ (ປະຊາຊົນ, ປະເທດຊາດ). ການສະແດງອອກທີ່ຮຸນແຮງຂອງທັດສະນະນີ້ປາກົດຢູ່ໃນການສະແດງອອກຂອງ fascist (ໃນເຢຍລະມັນຂອງ Hitler, Bismarck, ແລະອື່ນໆຈໍານວນຫຼາຍກ່ອນພວກເຂົາ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໃນ Garibaldi ຂອງອິຕາລີແລະອື່ນໆ). ທັດສະນະຄະຕິເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ສະແດງອອກໃນຄວາມຄິດຂອງ Torah ຂອງ Rabbi Kook ແລະນັກຮຽນຂອງລາວ. ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບຮອງເອົາແນວຄວາມຄິດ metaphysical ນີ້, ແລະຫັນມັນເຂົ້າໄປໃນຄວາມສໍາຄັນຂອງສາດສະຫນາຢິວ. ຈຸດປະກາຍຂອງຊາວຢິວ, ມືດມົວ, ເຊື່ອງໄວ້, ປະຕິເສດແລະການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ, ແນວໃດກໍ່ຕາມມັນອາດຈະເປັນ, ແມ່ນສິ່ງທີ່ກໍານົດ Judaism ຂອງບຸກຄົນ. ຄຸນງາມຄວາມດີຂອງຊາວອິດສະລາແອນແລະຄວາມເປັນເອກະລັກທາງທໍາມະຊາດແລະພັນທຸກໍາຂອງຊາວຢິວທຸກຄົນ, ໄດ້ກາຍເປັນເກືອບເງື່ອນໄຂສະເພາະສໍາລັບສາດສະຫນາ Judaism, ໂດຍສະເພາະໃນເວລາທີ່ຄຸນລັກສະນະພື້ນເມືອງທັງຫມົດ (ການປະຕິບັດຕາມ) ຫາຍໄປ, ຫຼືຢ່າງຫນ້ອຍຢຸດເຊົາເປັນຕົວຫານທົ່ວໄປທີ່ຕົກລົງ. "Knesset of Israel" ໄດ້ຫັນຈາກການປຽບທຽບເຂົ້າໄປໃນການສະແດງອອກ ontological ຂອງແນວຄວາມຄິດ metaphysical ຂອງຊາວຢິວ.
ຂ້າພະເຈົ້າສະເຫນີຢູ່ທີ່ນີ້ວິທີການທີ່ສໍາຄັນໃນການຕອບສະຫນອງຄວາມເຫັນດີນໍາຫນຶ່ງ, ແຕ່ໃນແກນປະຫວັດສາດມັນເປັນທີ່ຊັດເຈນວ່າແນວຄວາມຄິດທີ່ສໍາຄັນ (ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ແມ່ນ metaphysical ສະເຫມີ) ກ່ອນ conventionalism. ໃນປະຫວັດສາດ, ມັນແມ່ນວິທີການ conventionalist ທີ່ໄດ້ປະກົດຂຶ້ນເພື່ອຕອບສະຫນອງວິທີການທີ່ສໍາຄັນ. ຖ້າຫາກວ່າວິທີການທີ່ສໍາຄັນແມ່ນຖືກກໍານົດຫຼາຍກັບລັດທິທັນສະໄຫມແລະການປຸກຂອງຊາດ, ສົນທິສັນຍາແມ່ນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງ "ການວິພາກວິຈານໃຫມ່" ແຫ່ງຊາດທີ່ຖືກກໍານົດດ້ວຍຕໍາແຫນ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ postmodernism.
paradox ພື້ນຖານ
ມາຮອດປະຈຸ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍເຖິງສອງຄວາມຮັບຮູ້ທີ່ກົງກັນຂ້າມກັນ. ພວກເຂົາຕຳກັນຢູ່ໃສ? ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພວກມັນແມ່ນຫຍັງ? ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າໃນລະດັບນີ້ພວກເຮົາມີຄວາມແປກໃຈ. A priori ຜູ້ທີ່ມີວິທີການທີສອງ, ສິ່ງທີ່ສໍາຄັນ, ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນຈາກການຊອກຫາຄໍານິຍາມຂອງລັກສະນະຂອງຊາດ. ຫຼັງຈາກທີ່ທັງຫມົດ, ອີງຕາມພວກເຂົາ, ໃຜກໍ່ຕາມທີ່ມີຄວາມສໍາພັນກັບຄວາມຄິດ metaphysical (Knesset of Israel) ແມ່ນຊາວຢິວ. ເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ໃນການໂຕ້ຖຽງຂອງການປ່ຽນໃຈເຫລື້ອມໃສພວກເຮົາໄດ້ຍິນອີກເທື່ອຫນຶ່ງແລະອີກຄັ້ງກ່ຽວກັບການໂຕ້ຖຽງຂອງ "ເຊື້ອສາຍຂອງອິດສະຣາເອນ" ເປັນພື້ນຖານສໍາລັບການຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການອໍານວຍຄວາມສະດວກຂອງຂະບວນການປ່ຽນໃຈເຫລື້ອມໃສ, ແລະບໍ່ແປກໃຈມັນສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນມາຈາກວົງການໃກ້ຊິດກັບ Rabbi Kook. ມັນແມ່ນ metaphysics ທີ່ກໍານົດພວກເຮົາເປັນຊາວຢິວ, ແລະດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາໄດ້ຮັບການຍົກເວັ້ນຈາກຄວາມຕ້ອງການສໍາລັບຄໍານິຍາມຂອງໂຄງການ. ສໍາລັບ romantics metaphysical, ຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ເປັນປະຈັກພະຍານທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບເນື້ອຫາ, ຄຸນຄ່າ, ຫຼືເງື່ອນໄຂອື່ນໆ. ແນ່ນອນ, ຜູ້ທີ່ມີທັດສະນະຄະຕິດັ່ງກ່າວອາດຈະເຊື່ອວ່າຊາວຢິວທຸກຄົນຕ້ອງສັງເກດເບິ່ງຄຸນຄ່າແລະ mitzvos ຂອງ Torah, ແຕ່ນີ້ບໍ່ມີຫຍັງກ່ຽວຂ້ອງກັບຄໍານິຍາມຂອງລາວເປັນຊາວຢິວແລະຕົວຕົນຂອງລາວ.
ແນ່ນອນ, ເຖິງແມ່ນວ່າອີງຕາມແນວຄວາມຄິດຂອງວັດຖຸນິຍົມ - metaphysical, ລັກສະນະທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງເອກະລັກຂອງຊາດຢິວສາມາດສະເຫນີ, ແຕ່ໃນທັດສະນະຂອງພວກເຂົາເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນລັກສະນະທີ່ຄົງຕົວ, ນັ້ນແມ່ນ, ພວກມັນບໍ່ສໍາຄັນສໍາລັບຈຸດປະສົງຂອງການກໍານົດປະເທດຊາດ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ສັງເກດເຂົາເຈົ້າກໍເປັນຊາວຢິວຍ້ອນການເປັນຂອງຄວາມຄິດ metaphysical ຂອງຊາວຢິວ. ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄາດຄິດ, ຄໍາຖາມກ່ຽວກັບຕົວຕົນແມ່ນຕ່າງປະເທດກັບແນວຄິດພື້ນເມືອງ.
ໃນອີກດ້ານຫນຶ່ງ, ຜູ້ທີ່ມີວິທີການ conventionalist, ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນຄວາມໂລແມນຕິກ metaphysical, ຕ້ອງການຄໍານິຍາມ, ເງື່ອນໄຂແລະຄຸນລັກສະນະຫຼາຍທີ່ພວກເຂົາສາມາດຕັດສິນວ່າໃຜເປັນເອກະລັກຂອງຊາດນີ້ແລະໃຜບໍ່. ດ້ວຍເຫດນີ້ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງຖາມຕົນເອງວ່າ ເປັນຫຍັງພວກເຮົາຈຶ່ງເປັນຊາວຢິວ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນ metaphysics, ແລ້ວແມ່ນຫຍັງ? ແຕ່ conventionalists ບໍ່ໄດ້ຊອກຫາຄໍານິຍາມທີ່ເປັນໄປໄດ້ດັ່ງກ່າວ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມາຮອດຄວາມຮັບຮູ້ຂອງຕົວຕົນຈິນຕະນາການ. ພວກເຂົາຫຼາຍຄົນໄດ້ຮັບຮອງເອົາຄໍານິຍາມທີ່ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ເປັນການສືບຕໍ່ທໍາມະຊາດຂອງເອກະລັກຂອງຊາວຢິວຍ້ອນວ່າມັນຖືກຮັບຮູ້ໃນຫລາຍພັນປີກ່ອນພວກເຮົາ. ການອ່ານຫນັງສືຂອງ Amos Oz, ເວົ້າພາສາ Hebrew, ຮັບໃຊ້ໃນກອງທັບແລະຈ່າຍຄ່າພາສີທີ່ເຫມາະສົມກັບລັດ, ຖືກຂົ່ມເຫັງໃນ Holocaust, ແລະບາງທີອາດໄດ້ຮັບການດົນໃຈຈາກແຫຼ່ງ Torah, ແມ່ນຄຸນລັກສະນະຂອງຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວໃນມື້ນີ້. ນີ້ຕ້ອງໄດ້ຮັບການເພີ່ມປະຫວັດສາດທົ່ວໄປແລະ genealogy. ມັນເປັນຄວາມຈິງແລະພຽງແຕ່ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ມີລັກສະນະຊາວຢິວຢ່າງແທ້ຈິງໃນຍຸກຂອງພວກເຮົາ (ເຖິງແມ່ນວ່າແນ່ນອນວ່າບໍ່ແມ່ນທັງຫມົດ). ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ, ໃນທັດສະນະຂອງເຂົາເຈົ້າ, ເອກະລັກຂອງຊາດແມ່ນເປັນຄວາມຈິງ, ຄືກັນກັບວິທີການ metaphysical, ຍົກເວັ້ນວ່າໃນທີ່ນີ້ມັນເປັນຄວາມຈິງທາງດ້ານຈິດໃຈ - ປະຫວັດສາດແລະບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ metaphysical.
ສອງຄຳຖາມທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ຽວກັບວິທີການແບບທຳມະດາ:
- ເອກະລັກຂອງຊາດນີ້ ເປັນການສືບຕໍ່ປະກົດຕົວໃນເມື່ອກ່ອນໃນຄວາມໝາຍອັນໃດ? ຖ້າພຽງແຕ່ຕົວຕົນຈິນຕະນາການເປັນພື້ນຖານສໍາລັບການສືບຕໍ່, ມັນບໍ່ພຽງພໍ. ກ່ອນອື່ນ ໝົດ ພວກເຮົາຕ້ອງ ກຳ ນົດກຸ່ມແລະພຽງແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນພວກເຮົາສາມາດຖາມວ່າຄຸນລັກສະນະຂອງມັນແມ່ນຫຍັງ. ແຕ່ຕາບໃດທີ່ຄຸນລັກສະນະຍັງບໍ່ມີ, ພວກເຮົາຈະກໍານົດກຸ່ມແນວໃດ? ນີ້ແມ່ນຄໍາຖາມທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໂດຍບໍ່ມີການແກ້ໄຂທີ່ຫນ້າພໍໃຈ, ແລະບໍ່ສາມາດມີການແກ້ໄຂທີ່ຫນ້າພໍໃຈສໍາລັບມັນຢູ່ໃນຮູບພາບທີ່ເຫັນດີນໍາ. ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວ, ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ຖືຕໍາແຫນ່ງທີ່ສໍາຄັນກໍ່ບໍ່ມີການແກ້ໄຂສໍາລັບຄໍາຖາມນີ້, ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈມັນ.
- ຄໍານິຍາມເຫຼົ່ານີ້ "ເຮັດວຽກ" ແທ້ໆບໍ? ຫຼັງຈາກທີ່ທັງຫມົດ, ຄໍານິຍາມເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ຢືນຢູ່ໃນການທົດສອບສໍາຄັນໃດໆ. ຄິດກ່ຽວກັບການຕັ້ງຄ່າທີ່ແນະນໍາຂ້າງເທິງ. ການເວົ້າພາສາເຫບເລີແນ່ນອນບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຈໍາແນກຊາວຢິວ, ແລະໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ມີຊາວຢິວຫຼາຍຄົນທີ່ບໍ່ເວົ້າພາສາເຫບເລີ. ເຖິງແມ່ນວ່າການເຊື່ອມຕໍ່ກັບພະຄໍາພີບໍ່ເປັນແບບນັ້ນ (ຄຣິສຕຽນແມ່ນມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ແລະຊາວຢິວຫຼາຍຄົນບໍ່ໄດ້ເຊື່ອມຕໍ່ກັບມັນເລີຍ). ການຊໍາລະພາສີແລະການຮັບໃຊ້ການທະຫານແນ່ນອນວ່າບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີລັກສະນະຊາວຢິວ (Druze, ແຂກອາຫລັບ, ຄົນງານອົບພະຍົບແລະພົນລະເມືອງອື່ນໆທີ່ບໍ່ແມ່ນຊາວຢິວເຮັດສິ່ງນີ້ໄດ້ດີຫນ້ອຍ). ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ມີຊາວຢິວທີ່ດີຈໍານວນຫນ້ອຍທີ່ບໍ່ໄດ້, ແລະບໍ່ມີໃຜສົງໃສ Judaism ຂອງເຂົາເຈົ້າ. Amos Oz ແລະຄໍາພີໄບເບິນຖືກອ່ານທົ່ວໂລກ, ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ແມ່ນພາສາຕົ້ນສະບັບ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ວັນນະຄະດີທີ່ຂຽນໃນໂປແລນກ່ຽວຂ້ອງກັບຄໍາພີໄບເບິນຍັງເປັນຊາວຢິວບໍ? ດັ່ງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຫຼືອ?
ມັນເປັນສິ່ງ ສຳ ຄັນທີ່ຈະຕ້ອງສັງເກດຢູ່ທີ່ນີ້ວ່າແນ່ນອນວ່າມີລັກສະນະຂອງຊາວຢິວ, ດັ່ງທີ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ກ່ຽວກັບຄຸນລັກສະນະລວມຂອງຊົນຊາດອື່ນໆ. ແຕ່ລັກສະນະລັກສະນະບໍ່ແມ່ນຄືກັນ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ເພື່ອເວົ້າກ່ຽວກັບລັກສະນະລັກສະນະ, ກ່ອນອື່ນ ໝົດ ຕ້ອງກໍານົດກຸ່ມທີ່ໄດ້ຮັບມອບໃຫ້. ຫຼັງຈາກທີ່ທັງຫມົດ, ມີຫລາຍຄົນໃນໂລກທີ່ໄດ້ຮັບຄຸນລັກສະນະທີ່ສາມາດຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ຄໍານິຍາມຂອງລັກສະນະຂອງຊາວຢິວ, ແລະຍັງບໍ່ມີໃຜຈະເວົ້າວ່າພວກເຂົາເປັນຊາວຢິວ. ພຽງ ແຕ່ ຫຼັງ ຈາກ ທີ່ ພວກ ເຮົາ ຮູ້ ວ່າ ໃຜ ເປັນ ຊາວ ຢິວ, ພວກ ເຮົາ ສາ ມາດ ເບິ່ງ ຢູ່ ໃນ ກຸ່ມ ຂອງ ຊາວ ຢິວ ແລະ ຖາມ ວ່າ ມີ ລັກ ສະ ນະ ທີ່ ມີ ລັກ ສະ ນະ ຂອງ ພວກ ເຂົາ. ຍັງມີປະຫວັດສາດຂອງຊາວຢິວແລະຕົ້ນກໍາເນີດທົ່ວໄປ, ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນພຽງແຕ່ຄວາມຈິງ. ມັນເປັນການຍາກທີ່ຈະເຫັນຄຸນຄ່າໃນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ແລະມັນບໍ່ຊັດເຈນວ່າເປັນຫຍັງທັງຫມົດນີ້ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນບັນຫາທີ່ມີຢູ່ແລ້ວແລະເປັນສິ່ງທີ່ຕ້ອງການຄໍານິຍາມ. ມັນເປັນຄວາມຈິງທີ່ຊາວຢິວສ່ວນໃຫຍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດແລະປະຫວັດສາດທົ່ວໄປໃນບາງຄວາມຫມາຍ. ລະເປັນຫຍັງ? ມີຫ້ອງສໍາລັບການອ້າງຈາກຄົນຢິວ, ໃນຄວາມຫມາຍຂອງ genealogy ແລະປະຫວັດສາດ? ຖ້າລາວເປັນແບບນັ້ນ ລາວກໍເປັນແບບນັ້ນ ແລະຖ້າບໍ່ເປັນແບບນັ້ນ.
ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາມີຄວາມເປີດກວ້າງແລະມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນຫຼາຍ, ມັນຍັງເປັນການຍາກທີ່ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງເງື່ອນໄຂທີ່ແຫຼມສໍາລັບຜູ້ທີ່ເປັນຊາວຢິວແຫ່ງຊາດໃນຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ມີຄຸນຄ່າໃນວິທີການທີ່ເປັນເອກະສັນກັນ. ບາງທີພວກເຮົາຄວນຈະຮັບຮອງເອົາວິທີການທີ່ຍອມຮັບໃນວິນິດໄສທາງຈິດຕະສາດ (ແລະບາງຄັ້ງກໍ່ເປັນທາງການແພດ), ອີງຕາມການທີ່ມີຢູ່ແລ້ວຂອງລັກສະນະສະເພາະໃດຫນຶ່ງຈາກບັນຊີລາຍຊື່ທີ່ລະບຸໄວ້ຈະເປັນຄໍານິຍາມທີ່ຫນ້າພໍໃຈຂອງຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວ? ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຂ້າງເທິງ, ມັນເປັນການຍາກທີ່ຈະເຫັນວ່ານີ້ເປັນເງື່ອນໄຂທີ່ພໍໃຈ. ພວກເຮົາສາມາດໃຫ້ບັນຊີລາຍຊື່ດັ່ງກ່າວໄດ້ບໍ? ພວກເຮົາສາມາດອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງຫົກຂອງບັນຊີລາຍຊື່ຂອງຄຸນລັກສະນະນີ້, ແທນທີ່ຈະກ່ວາເຈັດຫຼືຫ້າ? ແລະເຫນືອສິ່ງອື່ນໃດ, ເງື່ອນໄຂນີ້ຈະປະສົບຜົນສໍາເລັດຢ່າງແທ້ຈິງໃນການຈໍາແນກລະຫວ່າງຊາວຢິວແລະຄົນທີ່ບໍ່ແມ່ນຊາວຢິວໃນທາງທີ່ຫນ້າເຊື່ອຖືບໍ? ຢ່າງຊັດເຈນບໍ່ແມ່ນ (ເບິ່ງຕົວຢ່າງຂ້າງເທິງ).
ເນື່ອງຈາກລັກສະນະທີ່ເປັນບັນຫານີ້, ນັກ conventionalists ຫຼາຍຄົນໄດ້ກັບຄືນທີ່ນີ້ໄປສູ່ສະພາບຂອງພັນທຸກໍາ halakhic, ຊຶ່ງຫມາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາກໍາລັງຊອກຫາຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວໃນແມ່. ຄົນອື່ນຈະແຂວນມັນຢູ່ໃນສະຕິສ່ວນບຸກຄົນຂອງບຸກຄົນ: ຄົນຢິວແມ່ນຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກແລະປະກາດວ່າຕົນເອງເປັນຊາວຢິວ.[7] ການສ້າງໃນວົງກົມແລະຄວາມຫວ່າງເປົ່າຂອງຄໍານິຍາມນີ້ບໍ່ໄດ້ລົບກວນນັກທໍາມະດາ. ຂໍ້ຕົກລົງພ້ອມທີ່ຈະຍອມຮັບສົນທິສັນຍາໃດໆ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນວົງກົມຫຼືບໍ່ມີຄວາມຫມາຍທຸກຄັ້ງ. ຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງມັນແມ່ນຍ້ອນຄວາມຈິງທີ່ວ່າພວກເຂົາຕົກລົງເຫັນດີກັບມັນ. ແຕ່ຄາດວ່າຊຸມຊົນທີ່ຈິນຕະນາການຈະເຕັມໃຈທີ່ຈະອີງໃສ່ຕົວຕົນຂອງມັນຢູ່ໃນເງື່ອນໄຂຈິນຕະນາການ. ນອກເຫນືອຈາກການໂຕ້ຖຽງທັງຫມົດນີ້, ມັນຍັງເປັນຂໍ້ເທັດຈິງຫຼືການໂຕ້ຖຽງທີ່ຫວ່າງເປົ່າ, ເຊິ່ງແນ່ນອນວ່າບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຄວາມເຄັ່ງຕຶງທີ່ມີຢູ່ແລ້ວກ່ຽວກັບບັນຫານີ້.
Rabbi Shach ໃນຄໍາເວົ້າຂອງລາວທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງເທິງນີ້ໂຈມຕີຄໍານິຍາມຂອງຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວ, ແລະເຮັດໃນຄໍາສັບ halakhic. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວມັນສະເຫນີປະເພດຂອງຕໍາແຫນ່ງທີ່ສໍາຄັນ, ແຕ່ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງ metaphysical (ເອກະລັກແຫ່ງຊາດໃນຄໍາຫມັ້ນສັນຍາກັບຄຸນຄ່າສະເພາະໃດຫນຶ່ງ). Wikipedia 'Speech of the Rabbits and the pigs' ອະທິບາຍປະຕິກິລິຍາຂອງ Rebbe of Lubavitch ຕໍ່ຄຳປາໄສຂອງກະຕ່າຍຂອງ Rabbi Shach ດັ່ງນີ້:
The Lubavitcher Rebbe', Bar Plugata ຂອງ Rabbi Shach ສໍາລັບເວລາຫຼາຍປີ, ໄດ້ຕອບສະຫນອງຕໍ່ກັບຄໍາປາໄສໃນຄໍາປາໄສຂອງຕົນ, ທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ໃນ beit midrash ລາວ. Rebbe ກ່າວວ່າບໍ່ມີໃຜຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ເວົ້າຕໍ່ຕ້ານຊາວຢິວ. ທັດສະນະຂອງຊາວຢິວແມ່ນວ່າ "ອິດສະຣາເອນ, ເຖິງແມ່ນວ່າບາບຂອງອິດສະຣາເອນ," ເດັກນ້ອຍຂອງອິດສະຣາເອນເປັນ "ລູກຊາຍດຽວ" ຂອງ. ສັດຕະຍາບັນ ແລະ ຜູ້ທີ່ເວົ້າໃນການກ່າວໂທດຂອງຕົນ, ເປັນຜູ້ທີ່ເວົ້າໃນການກ່າວໂທດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຊາວຢິວທຸກຄົນຕ້ອງໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອເພື່ອຮັກສາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ພຣະບັນຍັດ ສາດສະຫນາ, ແຕ່ໃນທາງທີ່ບໍ່ໄດ້ໂຈມຕີມັນ. Rebbe ໄດ້ກໍານົດຍຸກສະໄຫມຂອງລາວເປັນ "Udim ຮົ່ມໂດຍໄຟ", ແລະ ".ເດັກນ້ອຍທີ່ຖືກຈັບ", ວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕໍານິຕິຕຽນສໍາລັບຄວາມຮູ້ແລະທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ Judaism.
ນີ້ແມ່ນຕົວຢ່າງຂອງປະຕິກິລິຍາຈາກປະເພດ metaphysical. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ປະທານປະເທດ, Haim Herzog, ສະແດງໃຫ້ເຫັນການຕອບສະຫນອງ conventionalist ກັບຄໍາເວົ້າຂອງ Rabbi Shach, ໃນເວລາທີ່ເຂົາສົງໄສວ່າຊາວຢິວຂອງ kibbutzniks ຂອງ Kubilniks ແລະ handcuffs ຜູ້ທີ່ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລັດແລະຮັບໃຊ້ໃນກອງທັບດ້ວຍຄວາມອຸທິດຕົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສາມາດເປັນແນວໃດ. ຖືກຖາມ. ດັ່ງນັ້ນ Rabbi Shach ກໍາລັງກະກຽມເພື່ອຫຍັງ? ລາວບໍ່ຍອມຮັບ metaphysics, ແລະລາວບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະເປັນ conventionalist. ມີທາງເລືອກທີສາມບໍ?
ແນວຄວາມຄິດທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດແມ່ນບໍ່ມີຢູ່ບໍ?
ການສະຫລຸບທີ່ຈະແຈ້ງແມ່ນວ່າແນວຄວາມຄິດຂອງເອກະລັກແຫ່ງຊາດຢິວແມ່ນບໍ່ມີກໍານົດ. ມັນເປັນໄປໄດ້ແນ່ນອນທີ່ຈະສະເຫນີຄໍານິຍາມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ລະຄົນຕາມລະດັບຄວາມຄິດສ້າງສັນຂອງລາວ, ແຕ່ແນ່ນອນວ່າມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຕົກລົງກັບຄໍານິຍາມ, ແລະຢ່າງຫນ້ອຍສໍາລັບກຸ່ມສ່ວນໃຫຍ່ພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າຈະບໍ່ຍົກເວັ້ນຜູ້ທີ່ບໍ່ກົງກັບຄໍານິຍາມຂອງພວກເຂົາ. ທັງ ຫມົດ ຂອງ ອິດ ສະ ຣາ ເອນ (ຕາບ ໃດ ທີ່ ແມ່ ຂອງ ເຂົາ ເຈົ້າ ແມ່ນ Jewish). ນີ້ຫມາຍຄວາມວ່າເອກະລັກດັ່ງກ່າວມີຄວາມຈໍາເປັນໃນຈິນຕະນາການ, ຊຶ່ງຫມາຍຄວາມວ່າເອກະລັກຂອງຊາວຢິວບໍ່ມີຢູ່ແທ້ບໍ? ທາງເລືອກດຽວສໍາລັບ metaphysics ຫຼື formalism halakhic ແມ່ນການບັນຍາຍບໍ? ຂ້ອຍບໍ່ແນ່ໃຈ.
ຄໍາຖາມນີ້ນໍາພວກເຮົາໄປສູ່ຂົງເຂດ philosophical ວ່າບໍ່ມີບ່ອນໃດທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນທີ່ນີ້, ສະນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະພະຍາຍາມສໍາຜັດກັບພວກເຂົາໄລຍະສັ້ນໆ. ພວກເຮົາໃຊ້ຫຼາຍຄໍາສັບທີ່ບໍ່ຊັດເຈນ, ເຊັ່ນ: ສິນລະປະ, ສົມເຫດສົມຜົນ, ວິທະຍາສາດ, ປະຊາທິປະໄຕແລະອື່ນໆ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າຫາການກໍານົດແນວຄວາມຄິດດັ່ງກ່າວ, ພວກເຮົາພົບບັນຫາທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບສິ່ງທີ່ອະທິບາຍຢູ່ທີ່ນີ້. ຫຼາຍຄົນສະຫຼຸບຈາກນີ້ວ່າແນວຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຈິນຕະນາການ, ແລະແມ້ກະທັ້ງການກໍ່ສ້າງປະມານພະລາຊະວັງ postmodern ທີ່ສວຍງາມ (ການເຊື່ອມຕໍ່ແນວຄວາມຄິດກັບ Rabbi Shagar ບໍ່ແມ່ນອຸບັດຕິເຫດ). ຕົວຢ່າງທີ່ຊັດເຈນຂອງເລື່ອງນີ້ແມ່ນຫນັງສືຂອງ Gideon Ofrat, ຄໍານິຍາມຂອງສິນລະປະ, ຜູ້ທີ່ສະເຫນີຫລາຍສິບຄໍານິຍາມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງແນວຄວາມຄິດຂອງສິນລະປະແລະປະຕິເສດພວກເຂົາ, ຈົນກ່ວາໃນທີ່ສຸດລາວໄດ້ສະຫຼຸບວ່າສິລະປະແມ່ນສິ່ງທີ່ສະແດງຢູ່ໃນພິພິທະພັນ (!). ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, Robert M. Piersig, ໃນຫນັງສືສາດສະຫນາຂອງລາວ Zen ແລະສິນລະປະຂອງການບໍາລຸງຮັກສາລົດຈັກ, ອະທິບາຍການເດີນທາງ metaphorical ຂອງ rhetoric ອາຈານຊື່ Phydros, ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນ pursuit ຂອງກໍານົດແນວຄວາມຄິດຂອງຄຸນນະພາບ. ໃນບາງຈຸດທີ່ລາວຜ່ານການວິໄສທັດ, ສະຫຼຸບວ່າປັດຊະຍາຂອງກເຣັກໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດພາບລວງຕາວ່າທຸກໆແນວຄວາມຄິດຕ້ອງມີຄໍານິຍາມ, ແລະແນວຄວາມຄິດທີ່ບໍ່ມີຄໍານິຍາມພຽງແຕ່ບໍ່ມີຢູ່ (ມັນຈິນຕະນາການ). ແຕ່ແນວຄວາມຄິດເຊັ່ນຄຸນນະພາບແມ່ນອາດຈະບໍ່ກໍານົດ, ແລະລາວປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມຮັບການສະຫລຸບວ່າມັນເປັນແນວຄວາມຄິດທີ່ບໍ່ມີເນື້ອຫາທີ່ແທ້ຈິງ. ສົນທິສັນຍາພຽງແຕ່. ມັນເປັນທີ່ຊັດເຈນວ່າມີການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ມີຄຸນນະພາບແລະມີບາງຢ່າງທີ່ບໍ່ມີ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ມີວຽກງານສິລະປະ ແລະ ມີບັນດາຜົນງານທີ່ມີຄຸນຄ່າດ້ານສິລະປະ. ການສະຫລຸບແມ່ນວ່າແນວຄວາມຄິດເຊັ່ນຄຸນນະພາບ, ຫຼືສິລະປະ, ເຖິງແມ່ນວ່າມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກແລະບາງທີບໍ່ສາມາດກໍານົດ, ຍັງມີຢູ່. ພວກເຂົາບໍ່ຈໍາເປັນຈິນຕະນາການ.
ມັນເບິ່ງຄືວ່າການຮຽກຮ້ອງທີ່ຄ້າຍຄືກັນຍັງສາມາດເຮັດໄດ້ໃນສະພາບການຂອງເອກະລັກແຫ່ງຊາດ. ຄົນເຮົາສາມາດຍອມຮັບເອົາ thesis ທີ່ສໍາຄັນທີ່ມີເອກະລັກຂອງຊາດໂດຍບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີ metaphysics. ເອກະລັກຂອງຊາດມີລັກສະນະທີ່ແຕກຕ່າງກັນແລະມັນຍາກທີ່ຈະສະເຫນີຄໍານິຍາມສໍາລັບມັນ, ແລະແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບໍ່ຈໍາເປັນຈິນຕະນາການຫຼືສົນທິສັນຍາ, ແລະພວກມັນບໍ່ຈໍາເປັນ metaphysics. ມັນສາມາດເປັນແນວຄວາມຄິດທີ່ແທ້ຈິງ amorphous ທີ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼືເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະກໍານົດ. ມັນເບິ່ງຄືວ່າຂ້ອຍມີຄໍານິຍາມທີ່ສໍາຄັນທີ່ຄ້າຍຄືກັນພາຍໃຕ້ແນວຄວາມຄິດຂອງ Rabbi Shach (ເຖິງແມ່ນວ່າລາວສະເຫນີຄໍານິຍາມ halakhic, ແລະບໍ່ຍອມຮັບຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງຄໍານິຍາມແຫ່ງຊາດທາງເລືອກ). ລາວໂຕ້ຖຽງວ່າມີຄໍານິຍາມທີ່ສໍາຄັນຂອງຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວ, ແລະແມ້ກະທັ້ງການຮຽກຮ້ອງຈາກປະຊາຊົນອ້າງໂດຍອີງໃສ່ມັນ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ລາວບໍ່ເຫັນ metaphysics ເປັນທາງເລືອກທີ່ຫນ້າພໍໃຈ. ສໍາລັບຕົນເອງ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະຄິດແນວນັ້ນ. ຖ້າບໍ່ມີ metaphysics ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນວິທີທີ່ຄົນເຮົາສາມາດເວົ້າເຖິງນິຕິບຸກຄົນແຫ່ງຊາດໃນຄວາມຮູ້ສຶກ ontological. ແຕ່ມັນເປັນທີ່ຊັດເຈນສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າຫຼາຍຄົນບໍ່ເຫັນດີກັບຂ້າພະເຈົ້າກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້.
ບົດສະຫຼຸບ
ມາຮອດປັດຈຸບັນປັດຊະຍາ. ແຕ່ຕອນນີ້ມາຄໍາຖາມຕໍ່ໄປ: ເປັນຫຍັງທັງຫມົດນີ້ຈຶ່ງສໍາຄັນ? ເປັນຫຍັງພວກເຮົາຄວນກໍານົດ, ຫຼືແມ້ກະທັ້ງພະຍາຍາມເຂົ້າໃຈ, ເອກະລັກຂອງຊາວຢິວ? ຄໍາຕອບຂອງຂ້ອຍແມ່ນວ່າມັນບໍ່ສໍາຄັນເລີຍ. ບໍ່ມີຜົນສະທ້ອນໃດໆສໍາລັບຄໍາຖາມນີ້, ແລະມັນເປັນເລື່ອງຂອງການວິເຄາະທາງປັນຍາສ່ວນໃຫຍ່ (ໂດຍປົກກະຕິແມ່ນຫມັນ, ແລະບາງທີອາດມີເນື້ອຫາຫວ່າງເປົ່າ). ຖ້າຂ້ອຍອາດຈະເຮັດບາບໃນຈິດຕະວິທະຍາຂອງເກົ້າອີ້ແຂນ, ການຄົ້ນຫາຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວແມ່ນການສະແດງອອກເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຄໍາຫມັ້ນສັນຍາກັບສາສະຫນາຢິວແລະປະຫວັດສາດໂດຍບໍ່ມີການເຕັມໃຈທີ່ຈະປະຕິບັດ. ປະຊາຊົນກໍາລັງຊອກຫາທາງເລືອກອື່ນສໍາລັບຕົວຕົນທີ່ເຄີຍເປັນສາສະຫນາ, ດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າສາມາດມີຄວາມຮູ້ສຶກ Jewish ຫຼັງຈາກການຫຼົ່ນລົງຂອງເອກະລັກແລະຄໍາຫມັ້ນສັນຍາທາງສາສະຫນາ. ເພື່ອເຮັດສິ່ງນີ້, ຄໍາຖາມໃຫມ່ແລະແນວຄວາມຄິດໃຫມ່ໄດ້ຖືກປະດິດ, ແລະຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍແລະ futile ໄດ້ຖືກເອົາໃຈໃສ່ເຂົ້າໃນການຖອດລະຫັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ.
ໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງຂ້ອຍ, ບໍ່ມີທາງທີ່ຈະປຶກສາຫາລືການສົນທະນາທີ່ສະຫຼາດກ່ຽວກັບເອກະລັກຂອງຊາວຢິວ, ແລະແນ່ນອນວ່າບໍ່ສາມາດບັນລຸການຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບມັນ, ເຊິ່ງກໍ່ບໍ່ສໍາຄັນ. ຖ້າມັນເປັນສົນທິສັນຍາແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງໂຕ້ຖຽງກັນກ່ຽວກັບຂໍ້ຕົກລົງ. ແຕ່ລະຄົນຈະລົງນາມໃນຂໍ້ຕົກລົງທີ່ປາກົດຕໍ່ລາວ. ຖ້າມັນເປັນ metaphysics, ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນວ່າມັນສາມາດເຂົ້າເຖິງການໂຕ້ວາທີແລະການໂຕ້ວາທີໄດ້ແນວໃດ. ແລະເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຍອມຮັບແນວຄວາມຄິດທີ່ສໍາຄັນຂອງຊາດຢິວ (ກົງກັນຂ້າມກັບຕົວຕົນ halakhic), ອີກເທື່ອຫນຶ່ງແມ່ນບໍ່ສາມາດເຂົ້າຫາຄໍານິຍາມ, ການໂຕ້ວາທີ, ແລະແນ່ນອນວ່າບໍ່ແມ່ນການຕັດສິນໃຈທີ່ຕົກລົງ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຂໍ້ສະເຫນີ semantic, ຈໍານວນຫຼາຍທີ່ບໍ່ມີພື້ນຖານ, ແລະບາງຂໍ້ແມ່ນບໍ່ມີເນື້ອໃນຫມົດ, ຫຼືບໍ່ໄດ້ຢືນການທົດສອບຄວາມສົມເຫດສົມຜົນໃດໆ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນ, ທັງຫມົດນີ້ບໍ່ມີຄວາມສໍາຄັນໃນການປະຕິບັດໃດໆ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການຕໍ່ສູ້ທາງດ້ານຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນກັບຕົວເອງ, ແລະບໍ່ມີຫຍັງອີກ.
ການໂຕ້ຖຽງທີ່ບໍ່ຈໍາເປັນແລະບໍ່ສໍາຄັນນີ້ຖືກນໍາໃຊ້ຕົ້ນຕໍເພື່ອຕີ opponent. ໃຜກໍ່ຕາມທີ່ຕ້ອງການສົ່ງເສີມແນວຄວາມຄິດສັງຄົມນິຍົມ - ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາທຸກຄົນວ່າ Judaism ເຄີຍເປັນສັງຄົມນິຍົມ, ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ເປັນແບບນັ້ນບໍ່ແມ່ນຊາວຢິວ. ຄົນອື່ນທີ່ມີຄວາມສົນໃຈໃນແນວຄວາມຄິດ militaristic ຍັງ flaunt Judaism ແລະເອກະລັກ Jewish. ດັ່ງນັ້ນ, ມັນແມ່ນກັບປະຊາທິປະໄຕ, ຄວາມສະເຫມີພາບ, ທຶນນິຍົມ, ເສລີພາບ, ເປີດກວ້າງ, ການບີບບັງຄັບ, ຄວາມໃຈບຸນແລະຄວາມເມດຕາ, ຄວາມຍຸຕິທໍາທາງສັງຄົມ, ແລະຄຸນຄ່າອັນສູງສົ່ງອື່ນໆ. ໃນສັ້ນ, Judaism ເປັນຄວາມສະຫວ່າງໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ, ແຕ່ລັກສະນະຂອງຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນແມ່ນພື້ນຖານທີ່ບໍ່ສາມາດໂຕ້ຖຽງກັນໄດ້ແລະ indecisive. ແຕກຕ່າງຈາກການຂັດແຍ້ງອື່ນໆ, ເຊິ່ງສາມາດເປັນວິທີການຊີ້ແຈງແລະຍັງສາມາດມີມູນຄ່າບາງຢ່າງໃນມັນ, ການຂັດແຍ້ງກ່ຽວກັບຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວແມ່ນຢູ່ໃນຫຼັກການທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂແລະບໍ່ສໍາຄັນໃນຄວາມຫມາຍໃດກໍ່ຕາມ.
ສິ່ງຫນຶ່ງແມ່ນຂ້ອນຂ້າງຈະແຈ້ງ: ບໍ່ມີບັນຊີລາຍຊື່ຂອງຄຸນຄ່າເຫຼົ່ານີ້ (ສັງຄົມນິຍົມ, ທະຫານ, ຄວາມຍຸຕິທໍາທາງສັງຄົມ, ຄວາມສະເຫມີພາບ, ສິດເສລີພາບ, ແລະອື່ນໆ), ຫຼືຄຸນຄ່າອື່ນໆ, ສາມາດປະກອບເປັນອົງປະກອບທີ່ສໍາຄັນ, ມີຄວາມຈໍາເປັນຫຼືພຽງພໍໃນຄໍານິຍາມຂອງ a. ຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວ. ໃຜກໍ່ຕາມທີ່ເຊື່ອໃນຄຸນຄ່າເຫຼົ່ານີ້ຫຼືໃນການປະສົມປະສານໃດໆຂອງພວກມັນສາມາດເປັນ gentile fancy ສໍາລັບຄວາມຄິດເຫັນທັງຫມົດແລະບໍ່ຂັດແຍ້ງ. ບໍ່ມີການກີດກັນການເປັນຄົນຕ່າງຊາດສັງຄົມນິຍົມ, ສະຫນັບສະຫນູນຄວາມສະເຫມີພາບຫຼືສິດເສລີພາບ, ເປັນ militarist ຫຼືບໍ່. ດັ່ງນັ້ນ, ທັງຫມົດເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນເງື່ອນໄຂທີ່ກ່ຽວຂ້ອງສໍາລັບຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວ, ເຖິງແມ່ນວ່າສິ່ງທີ່ບໍ່ຫນ້າເຊື່ອຈະເກີດຂື້ນ (ແລະຢ້ານ, ມັນອາດຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ) ແລະບາງຄົນຈະສາມາດພິສູດຈາກປະເພນີແລະແຫຼ່ງຂອງຊາວຢິວວ່າຫນຶ່ງໃນນັ້ນແມ່ນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການ. ໂຄງການຂອງຕົວຕົນນີ້.
ເອກະລັກຂອງຊາວຢິວໃນຍຸກຂອງພວກເຮົາ
ສະຫຼຸບກໍຄືການໂຕ້ວາທີກ່ຽວກັບເອກະລັກຂອງຊາດແມ່ນໄຮ້ປະໂຫຍດ ແລະໄຮ້ຄ່າ. ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວມາແລ້ວ, ດຽວກັນນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເອກະລັກທາງສາສະຫນາ. ຜູ້ໃດທີ່ເກີດມາຈາກແມ່ຊາວຢິວຫຼືໄດ້ປ່ຽນໃຈເຫລື້ອມໃສຢ່າງຖືກຕ້ອງຕ້ອງຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງ Torah ແລະຄໍາເວົ້າຂອງນັກປັນຍາຊົນແລະບໍ່ເຮັດການລ່ວງລະເມີດ. ນັ້ນແມ່ນມັນ. ຄໍານິຍາມຂອງມະນຸດ, ເອກະລັກຂອງລາວ, ແລະພືດຜັກອື່ນໆ, ເປັນເລື່ອງທີ່ເປັນຫົວຂໍ້, ແລະອາດຈະເປັນທາງດ້ານຈິດໃຈ, metaphysical, conventionalist, ຫຼືບາງທີອາດເປັນ amorphous (ບໍ່ມີກໍານົດ) ທີ່ສໍາຄັນ. ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທັງຫມົດສາມາດຖືກຕ້ອງ, ດັ່ງນັ້ນມັນບໍ່ມີຈຸດໃດທີ່ຈະສົນທະນາກັນ.
ຂໍໃຫ້ເຮົາພິຈາລະນາເບິ່ງວ່າການສົນທະນາແບບນີ້ຈະເປັນຜົນສະທ້ອນຫຍັງແດ່? ຄົນທີ່ຈະຮູ້ສຶກພໍໃຈທີ່ລາວເປັນຄົນຢິວທີ່ດີ? ຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ດີແມ່ນເປັນເລື່ອງຂອງນັກຈິດຕະສາດ. ການສົນທະນາກ່ຽວກັບຕົວຕົນໃນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງມູນຄ່າແມ່ນ semantics ເປົ່າແລະເປົ່າ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ຈໍາເປັນ. ຖ້າມີຄວາມໝາຍອັນຈິງຈັງທີ່ເຮົາສົນໃຈໃນການກຳນົດຕົວຕົນ, ມັນຈະເປັນໄປໄດ້ (ບາງທີ) ເພື່ອປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບຄຳຖາມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ແຕ່ຕາບໃດທີ່ມັນເປັນການສົນທະນາທົ່ວໄປ, ທຸກຄົນຈະກໍານົດ Judaism ຂອງເຂົາເຈົ້າຕາມທີ່ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງການ. ເຖິງແມ່ນວ່າຫນຶ່ງແມ່ນຖືກຕ້ອງແລະອີກອັນຫນຶ່ງແມ່ນຜິດ, ຄໍາຖາມນີ້ບໍ່ຄວນສົນໃຈໃຜ, ຍົກເວັ້ນສໍາລັບນັກຄົ້ນຄວ້າວິຊາການຈໍານວນຫນ້ອຍທີ່ເຮັດຊີວິດຈາກການວິເຄາະ semantic ດັ່ງກ່າວ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຂ້ອຍແມ່ນໃຜທີ່ຈະແຊກແຊງຄວາມພະຍາຍາມອັນກ້າຫານແລະໄຮ້ປະໂຫຍດນີ້? Sisyphus ແມ່ນສ່ວນ ໜຶ່ງ ຂອງເອກະລັກດ້ານວັດທະນະ ທຳ ຂອງພວກເຮົາ…[8]
[1] Eldad Beck ຈາກເຢຍລະມັນ, YNET, 1.2.2014.
[2] ຂະບວນການ secularization ໄດ້ຍົກອອກບັນຫາຂອງລັກສະນະສາດສະຫນາຈັກ (ມັນຫມາຍຄວາມວ່າພວກປະທ້ວງ, Muslim, ຫຼືກາໂຕລິກ, ໂລກ?).
[3] ຖ້າພວກເຮົາກໍາລັງຈັດການກັບຄໍານິຍາມ, ລັກສະນະຂອງ mitzvos ໃນຄໍາຖາມແລະແຮງຈູງໃຈສໍາລັບການປະຕິບັດຕາມແມ່ນມີຄວາມສໍາຄັນຫຼາຍ. ເຖິງແມ່ນວ່າກົດຫມາຍຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການປະພຶດທາງສິນທໍາ, ມັນບໍ່ຫນ້າຈະກໍານົດ Judaism ບົນພື້ນຖານນີ້ເນື່ອງຈາກວ່າມັນເປັນເລື່ອງທົ່ວໄປສໍາລັບທຸກຄົນໃນໂລກ. ເຖິງແມ່ນວ່າ mitzvot ເຊັ່ນການຕັ້ງຖິ່ນຖານຂອງ Eretz Yisrael, ທີ່ບໍ່ມີລັກສະນະສົມບັດສິນທໍາ, ບໍ່ສາມາດກໍານົດຕົວຕົນຂອງຊາວຢິວທາງສາສະຫນາ, ເນື່ອງຈາກວ່າມັນຍັງມີຢູ່ໃນຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ກໍານົດຕົນເອງເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງສາດສະຫນາຢິວ, ເພາະວ່າໃນຫຼາຍໆກໍລະນີແຮງຈູງໃຈ. ສໍາລັບທີ່ມີຢູ່ແລ້ວຂອງເຂົາເຈົ້າມາຈາກສະຖານທີ່ດຽວກັນ.
[4] ເຖິງແມ່ນວ່າການປ່ຽນໃຈເຫລື້ອມໃສຍັງເປັນຂະບວນການທີ່ຕົວຂອງມັນເອງມີຄວາມຂັດແຍ້ງຄືກັບບັນຫາ halakhic ອື່ນໆ, ມັນພຽງພໍກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຮົາ.
[5] ນີ້ບໍ່ໄດ້ຢຸດເຊົາການແປຫນັງສືເປັນຊາວພາສາແລະໄດ້ຮັບລາງວັນໃນທົ່ວໂລກ.
[6] ເບິ່ງ, ອ້າງເຖິງຈົດຫມາຍຂອງ Eldad Beck ທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງເທິງ.
[7] ເພື່ອຄວາມຈື່ຈໍາທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງຂ້ອຍ, ປະທານາທິບໍດີໃນເວລານັ້ນ, Haim Herzog, ໃນການຕອບໂຕ້ກັບຄໍາເວົ້າຂອງກະຕ່າຍ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຄົນອື່ນຈໍານວນຫຼາຍຈົນເຖິງທຸກມື້ນີ້, ໄດ້ກ່າວເຖິງ "ເງື່ອນໄຂ." ໃຜກໍ່ຕາມທີ່ມີຄວາມອ່ອນໄຫວຢ່າງມີເຫດຜົນເລັກນ້ອຍແມ່ນປະຫລາດໃຈກັບປະກົດການທີ່ຫນ້າປະທັບໃຈນີ້. ພວກເຮົາຕ້ອງການກໍານົດແນວຄວາມຄິດຂອງຊາວຢິວ, ແລະເຮັດແນວນັ້ນໃນລັກສະນະດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ທັງຫມົດ a ທີ່ສາມາດຖືກຈັດໃສ່ໃນສະຖານທີ່ຂອງ X ໃນຮູບແບບດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: "X ຜູ້ທີ່ຮູ້ສຶກວ່າ X" ແລະຄໍາອະທິບາຍອອກມາເປັນຈິງ, ແມ່ນຊາວຢິວ. ອີງຕາມຄໍານິຍາມນີ້, ທຸກໆສັດທີ່ຮູ້ຈັກຕົນເອງທີ່ບໍ່ຕົວະຕົວເອງແມ່ນຊາວຢິວ (ກວດເບິ່ງກຸ່ມການຈັດວາງ).
[8] ມັນເປັນໄປໄດ້ວ່າພວກເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໃຈບົດສະຫຼຸບຂ້າງເທິງຂອງ Gideon Ofrat. ບາງທີລາວບໍ່ໄດ້ເວົ້າວ່າບໍ່ມີສິລະປະ, ແຕ່ວ່າພຽງແຕ່ສະຫຼຸບວ່າການສົນທະນາກ່ຽວກັບມັນບໍ່ຈໍາເປັນແລະບໍ່ມີຜົນ.