* ຢູ່ໃນຄັງສາງຄຳສັບພາສາລາວ ທີ່ອຸດົມສົມບູນ ແມ່ນໄປຕາມວິວັດ ທະນາການທາງສັງຄົມ. ພາສາລາວ ກໍ່ຄືກັບພາສາອື່ນໆ ໃນໂລກເມື່ອມີການ ຄົບຄ້າສະມາຄົມ ຫລື ການເຊື່ອມໂຍງ ກັບນາໆປະເທດ ຫລາຍເທົ່າໃດພາສາ ກໍ່ມີສ່ວນກ້ຽວ ພັນກັນ ບໍ່ອາດປະຕິເສດໄດ້. ສະນັ້ນ, ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນເລື່ອງແປກ ປະຫລາດທີ່ໃນພາສາໃດໜຶ່ງ ຈະມີຄຳສັບທີ່ມີເຄົ້າມາຈາກ ອີກພາສາໜຶ່ງ ຊຶ່ງເຊື່ອມເຂົ້າມາ ພ້ອມກັບການພົວພັນ ທາງເສດຖະກິດ ກໍຄືວັດທະນະທຳ-ສັງຄົມ. ບົດນີ້ນຳເອົາ 2 ຄຳ ໃນພາ ສາລາວ ທີ່ມີເຄົ້າມາຈາກພາສາປາລີ ແລະ ສັນສະກິດຄື: ສິລະປະກຳ ແລະ ສິລະປະກອນ ມາສຶກສາຮ່ວມກັນ.
ກ່ອນອື່ນໝົດມາສຶກສາຄຳ: ສິລະປະ ສາກ່ອນ; ສິລະປະເປັນຄຳນາມ, ຄຳນີ້ມີເຄົ້າມາຈາກ ສັນສະກິດ ເຊິ່ງໝາຍເຖິງສີມື, ສີມືທາງຊ່າງ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຄຳ: ສິລະປະກອນ, ໝາຍເຖິງນາຍຊ່າງຜູ້ທີ່ມີສືມືດີ, ການຊ່າງ. ສ່ວນຄຳທີ່ມັກພົບເຫັນ ສັ້ນໆຄື ສິລະ ຫລື ໃນຮູບຂຽນ “ສິນ” ເປັນຄຳທີ່ມີເຄົ້າ ຈາກພາສາປາລີ, ເປັນຄຳນາມ, ໝາຍເຖິງຫົວ, ຍອດ, ບ່ອນສຸດ (ພົດຈະນານຸກົມພາສາລາວ ສະບັບຮິບໂຮມຮຽບຮຽງໂດຍ ທ່ານ ດຣ ທອງຄຳ ອ່ອນມະນີສອນ, ຈັດພິມປີ 1992).
ສ່ວນຄຳ: “ສິລະປະກຳ” ກໍ່ ເປັນຄຳ ທີ່ມີເຄົ້າມາຈາກພາສາສັນ ສະກິດ, ເປັນຄຳນາມ, ໝາຍເຖິງສິ່ງ ທີ່ເປັນສິລະປະ, ການຊ່າງສິລະປະ ຫລື ສິ່ງທີ່ຜະລິດຂຶ້ນເປັນສິລະປະ ນັ້ນເອງ.
ຄຳທີ່ຍົກຂຶ້ນມາສຶກສາຮ່ວມ ກັນ ພົບການໃຊ້ຫລາຍໃນວຽກງານຂົງ ເຂດວັດທະນະທຳ-ສັງຄົມ ກໍ່ຄືລົງ ເລິກວຽກສິລະປະຕ່າງໆ ທັທາງ ສາດ ແລະ ສິນ ເຊິ່ງມັກພົບເຫັນຫລາຍ ໃນຮູບຄຳປະສົມຕ່າງໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍແຕກຕ່າງ ກັນອອກ ໄປເປັນຕົ້ນ: ສິລະປະສະຖາປັດ ຕະຍະກຳ, ເປັນຄຳນາມ ມີເຄົ້າຈາກພາສາປາລີ, ໝາຍເຖິງສິລະ ປະລັກສະນະ ດ້ານສະຖາປັດຕະຍະກຳ ທີ່ປາກົດໃນຫໍໂຮງ, ພະທາດເຈດີ, ພັດທະສີມາ ເຊັ່ນ: ພັດທະສີມາ ວັດຊຽທອງ, ພະທາດຫລວງ, ຫໍພະແກ້ວ ແລະ ອື່ນໆ.
ດັ່ງນັ້ນ, ຈຶ່ງນຳມາສຶກສາຮ່ວມກັນຄືດັ່ງນີ້ແລ, ພໍ້ກັນໃໝ່ບົດຕໍ່ໄປ.
ເນື້ອໃນ: ຂປລ