Prism ບໍ່ແມ່ນບັນຫາຂອງ
Prism ບໍ່ແມ່ນບັນຫາຂອງ
ລະບົບ Prism ແມ່ນ, ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ບໍ່ມີຫຍັງໃຫມ່. ບໍ່ວ່າຈະເປັນຫຼືບໍ່ໂຄງການລະບົບ / ການຕົວຈິງພາຍໃຕ້ຊຶ່ງເຝົ້າລະວັງແລະອີເລັກໂທຣນິກ spying ແມ່ນປະຕິບັດໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ “Prism” (ເຊິ່ງ, ເປັນ Steve Gibson ທີ່ອອກ, ແມ່ນເປັນຄວາມຈິງອາດຈະ) ຈຸດ moot ແມ່ນ. ການເຝົ້າລະວັງເອເລັກໂຕຣນິກແລະລະບົບການ spying ມີແລະ, ໃນຈຸດຂອງຄວາມເປັນຈິງ, ໄດ້ຢູ່ຕັ້ງແຕ່ປະມານທີ່ໃຊ້ເວລາຂອງ Wars ໂລກ (ເຖິງແມ່ນວ່າຕໍ່ໄປອີກແລ້ວຖ້າຫາກວ່າລະບົບການຫຼາຍ simplistic ແມ່ນລວມ). ນອກຈາກນັ້ນ, ສໍາຄັນຫຼາຍຂອງລະບົບຫຼົ້ມເຫຼວທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າລະບົບຄື Prism ແມ່ນຈໍາເປັນເພື່ອຄວາມປອດໄພແຫ່ງຊາດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ແນກຕ້ອງການທີ່ຈະດໍາເນີນ: spying ກ່ຽວກັບສັດຕູໃນທີ່ໃຊ້ເວລາຂອງສົງຄາມແມ່ນຍອມຮັບຢ່າງສົມບູນ, spying ສຸດທີ່ພົນລະເຮືອນໃນເວລາທີ່ມີສັນຕິພາບແມ່ນຍອມຮັບ, ແລະລະຫວ່າງທັງສອງສຸດນອນຢູ່ບ່ອນທີ່ມີຮົ່ມຕ່າງໆຂອງສີຂີ້ເຖົ່າ.
ກັບໄດ້ກ່າວວ່າລັດຖະບານ ຕ້ອງ ບໍ່ດໍາເນີນການເຝົ້າລະວັງພາຍໃນປະເທດພາຍໃຕ້ສະຖານະການໃດໆທີ່ຈະ, ແນ່ນອນ, ຈະເກີນໄປທີ່ສຸດ. ມີຢ່າງຊັດເຈນສະຖານະການທີ່ລັດຖະບານຕ້ອງມີອໍານາດຕາມກົດຫມາຍໃນການດໍາເນີນການປະຕິບັດງານພາຍໃນປະເທດການເຝົ້າລະວັງ (e.g., ຕິດຕາມກວດກາຢາເສບຕິດ cartels ກັບ halt ຫຼື disrupt ການໄຫຼເຂົ້າຂອງການ narcotics). ແນ່ນອນ, ຍື່ນຍັນນີ້ໄດ້ມີຂອບເຂດຈໍາກັດ inbuilt: “ສິດອໍານາດທາງກົດຫມາຍ”. ສ່ວນຫນຶ່ງຂອງບັນຫາທີ່ມີລະບົບ Prism ໄດ້, ເປີດເຜີຍເປັນ, ແລະລະບົບການທີ່ຄ້າຍຄືກັນ / ໂຄງການທີ່ມີຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງທີ່ຜ່ານມາ (ໂດຍສະເພາະ, ບໍ່ພຽງແຕ່ຜ່ານມາທັນທີທັນໃດຫນຶ່ງ) ແມ່ນວ່າພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບການປະຕິບັດສ່ວນຫຼາຍອາດຈະບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງກົດຫມາຍຫຼືພາຍໃຕ້ກົດຫມາຍທີ່ຈະຈະບໍ່ຜ່ານ muster ຖະທໍາມະນູນ.
ນີ້, ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ນາຍົກລັດຖະຂອບເຂດຈໍາກັດກ່ຽວກັບການເຝົ້າລະວັງແລະພາຍໃນປະເທດແມ່ນ spying: ການດໍາເນີນງານທັງຫມົດດັ່ງກ່າວຈະຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ຈໍາກັດຂອງການຖະທໍາມະນູນ. ຖະທໍາມະນູນແມ່ນເອກະສານຂອງລັດຖະບານຈໍາກັດ, ມັນ delineates ອໍານາດຂອງລັດຖະບານໂດຍ enumerating ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ. ອໍານາດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບລັດຖະບານ (ລັດຖະບານກາງຫຼືຂອງລັດ) ຖືກສະຫງວນໃຫ້ປະຊາຊົນ. ຖ້າຫາກວ່າລັດຖະບານບໍ່ສາມາດຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງເປັນທຶນຊ່ວຍເຫຼືອລ້າຖະທໍາມະນູນຂອງອົງການປົກຄອງພາຍໃນຊຶ່ງລະບົບການຫຼືໂຄງການແມ່ນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ, ວ່າລະບົບການຫຼືໂຄງການແມ່ນ unconstitutional ແລະບໍ່ຄວນຈະຖືກເກັບຮັກສາໄວ້ (ແລະ, ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂື້ນໃນສະຖານທີ່ທໍາອິດ).
ປະຈຸບັນຂໍ້ມູນຂ່າວສານໃຫ້ແກ່ການເຝົ້າລະວັງກ່ຽວກັບການພາຍໃນປະເທດຂອງລັດຖະບານແລະການດໍາເນີນງານ spying, ມັນເບິ່ງຄືວ່າທີ່ແນ່ນອນວ່າໂຄງການໄດ້ເນັ້ນການພົວພັນ, ຢູ່ຢ່າງແທ້ຈິງຢ່າງຫນ້ອຍ, ປົກປ້ອງການດັດແກ້ທີ່ສີ່ຂອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຊອກຫາແລະຊັກ. ການດັດແກ້ທີ່ສີ່ອາດຈະບໍ່ໄດ້ຮັກສື່ມວນຊົນວ່າການປັບປຸງຫນ້າທໍາອິດຫຼືຫນ້າຮັກໄດ້ / villain ວ່າການປ່ຽນແປງຄັ້ງທີສອງແມ່ນ, ແຕ່ການປ່ຽນແປງທີ່ສີ່ແມ່ນສໍາຄັນຕໍ່ລະບົບຂອງພວກເຮົາເປັນອິດສະຫຼະຕາມຄໍາສັ່ງ. ມັນຫມາຍຄວາມວ່າຫຼາຍພຽງເລັກນ້ອຍສໍາລັບຜູ້ຊາຍກັບຂໍວ່າເຂົາແມ່ນບໍ່ເສຍຄ່າເພື່ອເວົ້າໃນເວລາທີ່ດໍາເນີນການດັ່ງຈະມີລາຍໄດ້ເຂົາຢ້ຽມຢາມຈາກອໍານາດການປົກແລະຄົ້ນຫາຂອງການຄອບຄອງຂອງຕົນແລະຊັກຂອງດຽວກັນໄດ້. ການດັດແກ້ທີ່ສີ່ຢືນເປັນເຕືອນວ່າລັດຖະບານບໍ່ມີອໍານາດໃນ arbitrarily ການຊອກຫາຫຼື seize ໄດ້ “ບຸກຄົນ, ເຮືອນ, ເອກະສານ, [ຫຼື] ຜົນກະທົບ”.
ໃນຂະນະທີ່ເບິ່ງຄືວ່າມັນຈະແຈ້ງວ່າບັນຫາຄວາມປອດໄພແຫ່ງຊາດບໍ່ສາມາດທີ່ຈະຕ້ອງມີລະບຽບການສາທາລະນະດຽວກັນບໍ່ວ່າຈະເປັນ, ສໍາລັບການຍົກຕົວຢ່າງ, ເລື່ອງຄະດີອາຍາທີ່ສຸດ, ນີ້ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ອະໄພຂອງລັດຖະບານຍົກເວັ້ນພາສີຂອງຕົນໃນການປະຕິບັດຕາມດ້ວຍການປ່ຽນແປງທີ່ສີ່ແລະ, ຫຼາຍໂດຍທົ່ວໄປ, ປະຕິບັດພາຍໃນ strictures ຖະທໍາມະນູນຂອງຕົນ. ມັນດີຫຼາຍອາດຈະວ່າສານປະຊາຊົນພິເສດ (e.g., FISC) ແມ່ນວິທີການທີ່ເຫມາະສົມໂດຍທີ່ລັດຖະບານຂອງທັງສອງສາມາດປະຕິບັດຕາມຖະທໍາມະນູນແລະທັນມີປະສິດທິດໍາເນີນຈຸດປະສົງຄວາມປອດໄພແຫ່ງຊາດຂອງຕົນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສານປະຊາຊົນເຫຼົ່ານີ້ຕ້ອງໄດ້ປະຕິບັດງານພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບທີ່ເຄັ່ງຄັດແລະມີແຜ່ຫຼາຍຕິດຕາມກວດກາແລະລະມັດລະວັງ (ຊຶ່ງປາກົດວ່າໄດ້ມີການເກືອບຫມົດຂາດ, ສານປະຊາຊົນໃນເວລາທີ່ໄດ້ປຶກສາຫາລືເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ໃນທຸກ).
ໃນອັດຕາການໃດໆ, ບັນຫາຕ່າງໆທີ່ນໍາສະເຫນີໂດຍ Prism (ຫຼືໃດກໍ່ຕາມລະບົບ(s) ໂຄງການຫຼື(s) ລັດຖະບານກໍາລັງນໍາໃຊ້) ບໍ່ແມ່ນຕົ້ນຕໍວ່າລະບົບແລ້ວແລະວ່າມັນຈະແລ່ນບາດຂອງຖະທໍາມະນູນ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ, ແນ່ນອນ, ບັນຫາທີ່ຮ້າຍແຮງ posed ໂດຍ Prism ແລະການດໍາເນີນງານ Prism ຄ້າຍຄືອື່ນໆ, ແຕ່ວ່າເຂົາເຈົ້າມີທີ່ຢູ່ແລະວິທີແກ້ໄຂ, ໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍດັ່ງນັ້ນເມື່ອທຽບໃສ່ກັບບັນຫາທີ່ແທ້ຈິງ Prism raises.
ການຂາດການປະຫລາດໃຈ
ສ່ວນບຸກຄົນ, ຂ້າພະເຈົ້າພົບເຫັນວ່າຂ້າພະເຈົ້າ harbored ບໍ່ໄດ້ແປກໃຈ slightest ຢູ່ໂດຍສະເພາະຂອງ Prism (ຈາກນີ້ອອກ, “Prism” ຈະຖືກນໍາໃຊ້ເປັນສໍາລັບ shorthand “ລະບົບ Prism Prism ຫຼືຄ້າຍຄື / ໂຄງການ”). ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ນີ້ແມ່ນຕິກິຣິຍາຂອງຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງປະຊາຊົນທີ່ມີໃຜຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າກ່ຽວກັບການ Prism. ນີ້ແມ່ນ, ແລະຄວນຈະເປັນ, disconcerting. ມັນໄດ້ກາຍເປັນ unsurprising ໃນເວລາທີ່ລັດຖະບານ spies ເວັບພົນລະເມືອງແລະການເຝົ້າລະວັງ, ໂດຍບໍ່ມີສາເຫດແລະໂດຍບໍ່ມີຫນັງສືບັງຄັບ, ພາຍໃນ?
ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ Prism ມາເປັນຄວາມແປກໃຈຫຼາຍກັບອາເມລິກາບໍ່ມີແມ່ນຄວາມໂສກເສົ້າກ່ຽວກັບລັດຖະບານຂອງພວກເຮົາ. ມັນໄດ້ກາຍເປັນຄາດວ່າດັ່ງນັ້ນລັດຖະບານແມ່ນການສະແດງໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງກົດຫມາຍແລະໂດຍທົ່ວໄປ abusing ການພະລັງງານໄດ້ຮັບການຍອມຮັບວ່າການເປີດເຜີຍວ່າສົງໃສເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແມ່ນບໍ່ໄດ້ປະຫລາດໃຈໃນຢ່າງນ້ອຍ. ມັນເບິ່ງຄືວ່າຫຼາຍຄົນບໍ່ທີ່ຈະເປັນ “ແມ່ນລັດຖະບານ overstepping ຜູກພັນຂອງຕົນ” ວິທີການແຕ່, ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ໃຊ້ເວລາຫຼາຍກວ່າຫນຶ່ງ “ລັດຖະບານແມ່ນແນວໃດໄກ overstepping ຜູກພັນຂອງຕົນ” ວິທີການ.
ສໍາລັບຫຼາຍໆຄົນ, ລັດຖະບານໃນປັດຈຸບັນສະແດງທີ່ປົກປັກ. ກ່ຽວກັບບັນຫາທີ່ມີນໍ້າຈາກອາກອນ, ລະບຽບການ, ການລະເມີດສິດທິຂອງພົນລະເຮືອນ, ລັດຖະບານໄດ້ກາຍເປັນຄວາມ Leviathan. ລັດຖະບານຈໍາກັດ envisioned ຜູ້ກໍ່ຕັ້ງໂດຍໄດ້ຮັບການອະນຸຍາດໃຫ້ຂະຫຍາຍຕົວເກີນໄກຂອງຕົນຕົ້ນສະບັບ, ໃນຂອບເຂດທີ່ວາງແຜນໄວ້. unmasking ຂອງໂຄງການລັດຖະບານ massive ຂອງພາຍໃນປະເທດ spying ຄວນຈະປະຫລາດໃຈ, ບໍ່ຄາດວ່າຈະ. ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ Prism ບໍ່ໄດ້ພົບກັບຄວາມແປກໃຈແມ່ນເຫັນຖືກລົບກວນກ່ຽວກັບລັດຂອງສາທາລະນະຂອງພວກເຮົາ.
ການຂາດການ Outrage
ຈໍານວນເທົ່າໃດສໄດ້ມີໃນຕິກິຣິຍາກັບ Prism? ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນອັນຕະລາຍກັບຮີດຫນ້ອຍກວ່າອາຍແກັສ, ແລະ none ການຂອງເຂົາເຈົ້າຂະຫນາດສັງເກດ. ບ່ອນທີ່ outrage ຫຼາຍກວ່າ Prism ແມ່ນ? ມັນແມ່ນແທ້ໆກໍລະນີທີ່ລັດຖະບານໄດ້ຈັບໄດ້ພາຍໃນ spying ໄດ້, prying ສູ່ຊີວິດຂອງພາກເອກະຊົນຂອງພົນລະເມືອງ, ຟັງການສົນທະນາໂທລະສັບ, ການອ່ານອີ, ແລະໂດຍທົ່ວໄປການນໍາໃຊ້ຖະທໍາມະນູນເປັນຫນ້ອຍກວ່າເຖິງແມ່ນຊຸດຂອງຄູ່ມືແນະນໍາແລະປະບໍ່ໄດ້ແມ້ກະທັ້ງເຈຍຕາ?
ອະນຸຍາດ, ອຸປະກອນບາງຢ່າງໄດ້ເລີ່ມ circulate ໃນອິນເຕີເນັດໂດຍນໍາໃຊ້ໂຄງການໃຫມ່ທີ່ເປັນທໄປ, ແຕ່ນີ້ແມ່ນຕິກິຣິຍາທີ່ພວກເຮົາຄວນຈະມີບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ຂ້ອນຂ້າງຮູ້ຫນັງສືໄດ້ ອັນຕະລາຍ existentially ກັບສາທາລະນະຂອງພວກເຮົາ? ຖ້າຫາກວ່າເຖິງແມ່ນວ່າມີແຕ່ສ່ວນຫນຶ່ງຂອງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ leaked ກ່ຽວກັບ Prism ເປັນ turns ອອກທີ່ແທ້ຈິງ, ທຸກໆຄົນດຽວມີສ່ວນຮ່ວມໃນການສ້າງຂອງຕົນ, ບໍາລຸງຮັກສາ, ແລ່ນແລະຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບສໍາລັບການອອກແບບ, ປະຕິບັດ, ຫຼືປະຕິບັດງານສ່ວນ Constitutionally-violative ຂອງລະບົບການຄວນໄດ້ຮັບການ impeached (ຖ້າຫາກວ່າສາມາດນໍາໃຊ້), ພະຍາຍາມ, ຕັດສິນໂທດ, ແລະ imprisoned. ທັນ, ແທນທີ່ຈະເປັນການຕອບໂຕ້ຢ່າງແຂງແຮງແລະເປັນ hostile ກັບລັດຖະບານກ່ຽວກັບການ spying citizenry ໄດ້, ພວກເຮົາໄດ້ເປັນຜູ້ເລືອກຕັ້ງພະນັກງານອອກມາໃນການປ້ອງກັນປະເທດຂອງໂຄງການແລະການໂທຫາທ່ານ. Snowden, ຜູ້ທີ່ leaked ຫຼາຍຂອງຂໍ້ມູນທີ່ມີໃນປັດຈຸບັນກ່ຽວກັບການ Prism, ເປັນ “traitor”. ນີ້ແມ່ນບໍ່ຍອມຮັບແລະຄວນ provoke outrage ແຫ່ງຊາດ.
ບາງທີບາງຢ່າງຂອງການຂາດ outrage ແມ່ນຂອງຄວາມຮູ້ສຶກສິ້ນຫວັງໃນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງປະຊາກອນໄດ້. ຫຼັງຈາກທີ່ທັງຫມົດ, ຜູ້ທີ່ຄວນຈະເນົ່າເປື່ອຍຢູ່ໃນຄຸກສໍາລັບ foisting ນີ້ປະເທດ? ມັນອາດຈະບໍ່ງ່າຍສະຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບສໍາລັບການ Prism ແລະຜູ້ທີ່ຄວນຖືກເອົາເຂົ້າໃນບັນຊີລາຍຊື່ຂອງຜູ້ທີ່ imprisoned ສໍາລັບການອອກແບບຂອງຕົນໄດ້, ການປະຕິບັດ, ແລະການດໍາເນີນງານແລະມັນອາດຈະໃຊ້ເວລາການຊົມໃຊ້ທີ່ຄົ້ນພົບແລະ prosecute ບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຂອງການແກ້ໄຂທີ່ເປັນການຍອມຮັບດ້ວຍເຫດຜົນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ບັນຫານີ້ຢູ່.
ເຫຼົ່ານີ້, ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ແມ່ນບັນຫາທີ່ແທ້ຈິງທີ່ນໍາສະເຫນີໂດຍການເປີດເຜີຍຂອງ Prism ໄດ້: ຂໍ້ເທັດຈິງຂອງຄູ່ແຝດທີ່ປະຊາຊົນໃນປັດຈຸບັນຄາດຫວັງວ່າການລັດຖະບານທັງສອງເກີນຜູກຖະທໍາມະນູນຂອງຕົນແລະເພື່ອສວຍໃຊ້ອໍານາດຂອງຕົນແລະວ່າປະຊາຊົນຍັງບໍ່ໄດ້ outraged ໃນເວລາທີ່ຄາດຫວັງວ່າຈະໄດ້ຢືນຢັນ. ນີ້ແມ່ນເປັນການປະສົມປະສານເປັນອັນຕະລາຍ. ລັດຖະບານຊຶ່ງເບິ່ງພົນລະເມືອງຂອງເຂົາເຈົ້າເອງເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ແລະການປິ່ນປົວໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄປຕາມການບໍ່ໄດ້ລອດມີຊີວິດຍາວ, ຢ່າງຫນ້ອຍທີ່ບໍ່ຢູ່ໃນຮູບແບບເປັນຜູ້ຕາງຫນ້າ. ພວກເຮົາພົບເຫັນຕົວເອງຢູ່ crossroads ຫນ້າສົນໃຈເປັນ: ຖ້າຫາກວ່າພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ສະແດງ outrage ເວັບແລະກົດລັດຖະບານກັບຄືນສູ່ຜູກຖະທໍາມະນູນຂອງຕົນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນລັດຖະບານຈະມີເຫດຜົນພຽງເລັກນ້ອຍກັບເຄົາລົບນັບຖືເຂດແດນເຫຼົ່ານັ້ນໃນອະນາຄົດ. ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວແມ່ນບໍ່ກ່ວາ, ຄວາມບໍ່ມີໃຈເປັນຜູກພັນຫຼາຍກວ່າ tyranny ເປັນຜົນບັງຄັບໃຊ້.