ພາບປະກອບ (ພາບ: TTXVN)
ວກ.ອອນໄລ - ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງແມ່ນປະກົດການສັງຄົມຫຍໍ້ທໍ້ ທີ່ຄົງຕົວຢູ່ເກືອບໝົດທຸກປະເທດໃນໂລກ. ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງໜັກໜ່ວງ ໃຫ້ແກ່ບັນດາແຫຼ່ງພະລັງສາທາລະນະ, ທຳລາຍການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຖືກຕ້ອງ ຂອງກົງຈັກແຫ່ງລັດ, ບິດເບືອນຄວາມຍຸຕິທຳ ຄວາມສະເໝີພາບທາງສັງຄົມ, ຫລຸດຜ່ອນຄວາມເຊື່ອຖື, ເປັນອຸປະສັກຂັດຂວາງຄວາມພະຍາຍາມຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ພັດທະນາປະເທດ, ສັງຄົມ. ການຕໍ່ສູ້ເພື່ອກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໄດ້ຮັບການກຳນົດຈາກພັກ-ລັດຫວຽດນາມ ວ່າເປັນໜ້າທີ່ທີ່ສຳຄັນ, ເປັນປະຈຳ, ທັງຮີບດ່ວນ ທັງຫຍຸ້ງຍາກ ສັບສົນ ຍາວນານ.
ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ, ພ້ອມກັບບັນດາຜົນງານອັນສຳຄັນທາງດ້ານເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ, ການພົວພັນຕ່າງປະເທດ, ການປ້ອງກັນຊາດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມປອດໄພ ລະບຽບວິໄນສັງຄົມ ທີ່ບັນລຸໄດ້ນັ້ນ, ວຽກງານຕໍ່ສູ້ເພື່ອກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ກໍ່ມີການຜັນປ່ຽນທີ່ຕັ້ງໜ້າຫຼາຍຢ່າງ, ນັບທັງການກັນ ແລະ ຄົ້ນເຜີຍ, ແກ້ໄຂການກະທຳສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ວຽກງານສື່ຂ່າວ, ໂຄສະນາການ, ອົບຮົມສຶກສາ ກ່ຽວກັບການຕໍ່ສູ້ກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່; ລະບຽບກົດໝາຍກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ ແລະ ການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການປັບປຸງບູລະນະ; ວຽກງານປະຕິຮູບການບໍລິຫານ, ການເປີດເຜີຍ ໂປ່ງໃສໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງສຳນັກງານ ອົງການ ການຈັດຕັ້ງ ກົມກອງ ໄດ້ຮັບການລວມສູນຊີ້ນຳນຳພາ ແລະ ໄດ້ບັນລຸບັນດາຜົນສຳເລັດທີ່ຕັ້ງໜ້າ; ວຽກງານກວດກາ, ຕິດຕາມກວດກາ, ກວດການ, ແກ້ໄຂກໍລະນີຄະດີຕ່າງໆ, ການສືບສວນ, ຟ້ອງສານ, ພິພາດສາຄະດີສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໄດ້ຮັບການເພີ່ມທະວີ; ຫຼາຍຄະດີສໍ້ລາດບັງຫຼວງທີ່ຮ້າຍແຮງ ສັບສົນ ໄດ້ຖືກຄົ້ນເຜີຍ ແລະ ລວມສູນການຊີ້ນຳດຳເນີນການສືບສວນ, ຟ້ອງສານ, ພິພາກສາຢ່າງເຂົ້ມງວດ(1); ບົດບາດ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຂອງບັນດາອົງການໂດຍປະຊາຊົນເລືອກຕັ້ງ, ແນວໂຮມປະເທດຊາດ ແລະ ປະຊາຊົນ ໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໄດ້ຮັບການເສີມຂະຫຍາຍເທື່ອລະກ້າວ; ການຮ່ວມມືສາກົນກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການເປີດກວ້າງ, ປັບປຸງ. ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງຖືກຈຳກັດໃນຂັ້ນຕົ້ນ ໄດ້ປະກອບສ່ວນຕົວຈິງເຂົ້າໃນການຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານການເມືອງ, ພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ, ປັບປຸງຄວາມເຊື່ອຖືຂອງປະຊາຊົນຕໍ່ພັກແລະລັດ.
ບັນລຸໄດ້ຜົນສຳເລັດດັ່ງກ່າວເທິງນີ້ແມ່ນຍ້ອນມີຄວາມຕັດສິນໃຈການເມືອງສູງ ຂອງພັກແລະລັດ ໃນການຕໍ່ສູ້ກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ການຊີ້ນຳນຳພາຢ່າງໃກ້ຊິດຕິດແທດ ຂຸ້ນຂ້ຽວ, ດ້ວຍການຕັດສິນຕົກລົງທີ່ຖືກຕ້ອງ, ທັນການ ຂອງກົມການເມືອງ, ຄະນະເລຂາທິການ, ຄະນະຊີ້ນຳສູນກາງກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ສະພາແຫ່ງຊາດ, ລັດຖະບານ; ຄວາມມານະພະຍາຍາມຂອງບັນດາອົງການເສນາທິການ ແລະ ບັນດາອົງຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ, ກະຊວງ, ຂະແໜງການ, ທ້ອງຖິ່ນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ຄວາມມານະພະຍາຍາມສູງທີ່ສຸດ ຂອງບັນດາສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງທີ່ມີພາລະໜ້າທີ່ກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງຕຸລາການຢູ່ສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ; ການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງຕັ້ງໜ້າຂອງແນວໂຮງປະເທດຊາດ, ບັນດາການຈັດຕັ້ງການເມືອງ - ສັງຄົມ, ປະຊາຊົນ ແລະ ສື່ມວນຊົນ.
ແຕ່, ວຽກງານກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຍັງບໍ່ທັນຕອບສະໜອງໄດ້ກັບຄວາມຕ້ອງການ, ຍັງບໍ່ທັນບັນລຸໄດ້ເປົ້າໝາຍ “ກີດກັ້ນ, ຍູ້ຖອຍເທື່ອລະກ້າວການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ” ທີ່ມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກຄັ້ງທີ 3 ສະໄໝທີ X ໄດ້ວາງອອກມາ. “ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຄວາມຟຸ່ມເຟື່ອຍຍັງຮ້າຍແຮງຫຼາຍ, ດ້ວຍບັນດາປະກົດການທີ່ນັບມື້ນັບເລິກແລບ ສັບສົນ, ເກີດຂຶ້ນໃນຫຼາຍຂົງເຂດ, ຢູ່ຫຼາຍຂັ້ນ, ຫຼາຍຂະແໜງການ, ຂັດຂວາງການພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ, ກໍ່ຄວາມຮ້ອນເຄືອງໃນຫາງສຽງສັງຄົມ, ເປັນສິ່ງທ້າທາຍທີ່ຮ້າຍແຮງຕໍ່ບົດບາດນຳພາຂອງພັກ ແລະ ຄວາມສັກສິດໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ, ນາບຂູ່ການດຳລົງຄົງຕົວຂອງລະບອບການເມືອງ”(2).
ບັນດາຂໍ້ຈຳກັດເທິງນີ້ມີທັງສາເຫດພາວະວິໄສ ແລະ ອັດຕະວິໄສ, ໃນນັ້ນ ສາເຫດອັດຕະວິໄສເປັນຕົ້ນຕໍ່. ລະຫວ່າງຄວາມຕັດສິນໃຈການເມືອງຂອງພັກ ລັດ ແລະ ການກະທຳຕົວຈິງຂອງບາງອົງຄະນະພັກ, ອຳນາດການປົກຄອງ, ສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງ, ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ ຍັງມີຊ່ອງຫວ່າງ, ເວົ້າບໍ່ໄປຄຽງຄູ່ກັບເຮັດ. ຫຼາຍອົງຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ, ອຳນາດການປົກຄອງ, ຫົວໜ້າຂອງສຳນັກງານ, ອົງການ, ກົມກອງ ຍັງບໍ່ທັນເປັນແບບຢ່າງ, ບໍ່ເດັດດ່ຽວໃນການຊີ້ນຳນຳພາ, ກວດກາ, ຊຸກຍູ້ ແລະ ປະຕິບັດວຽກງານກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນພາກສ່ວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໜ້ອຍ ຂາດການຝຶກຝົນຫຼໍ່ຫຼອນ, ຖືກເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານແນວຄິດການເມືອງ, ຄຸນສົມບັດ, ແບບແຜນດຳລົງຊີວິດ. ກົນໄກ, ນະໂຍບາຍ, ກົດໝາຍ ກ່ຽວກັບເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ ແລະ ການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໃນຂົງເຂດຈຳນວນໜຶ່ງ ຍັງຫຼົມແຫຼວ, ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມເປັນຈິງ; ຂໍ້ກຳນົດຈຳນວນໜຶ່ງກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຍັງມີລັກສະນະຮູບການ, ຄວາມສາມາດປະຕິບັດບໍ່ສູງ, ເຊັ່ນ ການຄວບຄຸມຊັບສິນ ລາຍໄດ້, ຄວາມເປີດເຜີຍ ໂປ່ງໃສ, ການແກ້ໄຂຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ; ກົນໄກກວດກາຄວບຄຸມອຳນາດ ໄດ້ຮັບການປັບປຸງບູລະນະຢ່າງຊັກຊ້າ. ການປະຕິບັດກົດໝາຍເວົ້າລວມ ແລະ ປະຕິບັດບັນດາຂໍ້ກຳນົດ ຂອງພັກແລະລັດເວົ້າສະເພາະ ກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຍັງບໍ່ທັນເຂັ້ມງວດ; ບາງແຜນນະໂຍບາຍ, ວິທີແກ້ໄຂຢູ່ໃນມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກຄັ້ງທີ 3 ສະໄໝທີ່ X ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຫັນເປັນນິຕິກຳ ຫຼືຫັນເປັນນິຕິກຳຢ່າງຊັກຊ້າ, ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດ. ຍັງບໍ່ທັນຕັດສິນໃຈ ໃນການຈັດວາງສັບຊ້ອນກົງຈັກ, ຫລຸດຜ່ອນການບັນຈຸບຸກຄະລາກອນ, ຈັດວາງຖັນແຖວພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ ຄືນໃໝ່. ຕົວແບບຈັດຕັ້ງບັນດາສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງສະເພາະກິດກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ບໍ່ເປັນປົກກະຕິ, ສິດຂອບເຂດຍັງບໍ່ທັນສົມຄູ່ກັບພາລະບົດບາດ, ໜ້າທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບໝອບໝາຍ; ພາຫະນະ, ເງື່ອນໄຂເຮັດວຽກຍັງຂາດເຂີນ; ຄຸນນະພາບຂອງພະນັກງານ, ລັດຖະກອນພາກສ່ວນໜຶ່ງ ບໍ່ຕອບສະໜອງໄດ້ກັບຄວາມຕ້ອງການ; ຍັງມີການກະທົບຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ຕາມຈຸດປະສົງສ່ວນບຸກຄົນ ເຂົ້າໃນຂະບວນວິວັດການຄົ້ນເຜີຍ, ສືບສວນ, ແກ້ໄຂການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຂອງສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງ. ຍັງບໍ່ທັນເສີມຂະຫຍາຍໄດ້ ກຳລັງແຮງສັງລວມຂອງລະບົບການເມືອງ, ປະຊາຊົນ, ໜັງສືພິມ ແລະ ການສື່ສານ ໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ຈາກສະພາບການຕົວຈິງຂອງວຽກງານກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ, ອາດຈະຖອດຖອນບົດຮຽນຈຳນວນໜຶ່ງດັ່ງລຸ່ມນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ຕ້ອງຫັນຄວາມຕັດສິນໃຈການເມືອງຂອງພັກ, ລັດ ກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໃຫ້ກາຍເປັນການກະທຳຕົວຈິງຂອງພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ ແລະ ປະຊາຊົນ, ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນຄວາມເປັນແບບຢ່າງ ແລະ ເດັດດ່ຽວ ຂອງຫົວໜ້າອົງຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ, ອຳນາດການປົກຄອງ, ສຳນັກງານອົງການ, ການຈັດຕັ້ງ, ກົມກອງ ໃນວຽກງານກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ຄວາມຕັດສິນໃຈການເມືອງແມ່ນປັດໄຈອັນດັບໜຶ່ງ ທີ່ຕັດສິນຄວາມສຳເລັດຜົນ ຂອງວຽກງານກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ແຕ່ ຖ້າຫາກບໍ່ມີຄວາມເປັນແບບຢ່າງ, ເດັດດ່ຽວ ຂອງຜູ້ນຳໜ້າ, ການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ, ຂອງລະບົບການເມືອງທັງໝົດ ແລະ ທົ່ວສັງຄົມແລ້ວ ຄວາມຕັດສິນໃຈການເມືອງກໍ່ບໍ່ອາດກາຍເປັນຄວາມຈິງໄດ້.
ທີສອງ, ໃນການຕໍ່ສູ້ເພື່ອກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ບໍ່ປະສານສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງຄວາມຕັ້ງໜ້າປ້ອງກັນ, ເປັນເຈົ້າການຄົ້ນເຜີຍ ແລະ ເດັດດ່ຽວແກ້ໄຂປະຕິບັດວິໄນຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ທັນການ ຕໍ່ຜູ້ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ປິດບັງ ປ່ອຍມືໃຫ້ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ການແຊກແຊງ ຂັດຂວາງການຕໍ່ສູ້ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຕາມຂໍ້ກຳນົດຂອງພັກ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດ. ໃນສະພາບປະຈຸບັນ, ການກັນເປັນຕົ້ນຕໍ່, ພື້ນຖານ, ຍາວນານ; ການຄົ້ນເຜີຍ, ແກ້ໄຂ ແມ່ນສຳຄັນ, ຮີບດ່ວນ.
ທີສາມ, ຕ້ອງກໍ່ສ້າງ, ປັບປຸງບູລະນະລະບົບລະບຽບກົດໝາຍກ່ຽວກັບເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ ແລະ ກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ທີ່ຄົບຊຸດ, ເປັນເອກະພາບ ແລະ ເປັນໄປໄດ້, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ມີປະສິດທິຜົນ. ເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງໃກ້ຊິດເຖິງການກວດກາ, ກວດສອບ, ຕິດຕາມກວດກາ ການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ມີຕຳແໜ່ງ ແລະອຳນາດ; ລົບລ້າງສະພາບການສວຍໃຊ້ສິດພິເສດ ຜົນປະໂຫຍດພິເສດ, ກວດກາຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຕໍ່ຂະບວນວິວັດການຫັນແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກເປັນບັນດານະໂຍບາຍ ແຜນງານທີ່ລະອຽດ, ຕໍ່ການຫັນວິສາຫະກິດແຫ່ງລັດເປັນຫຸ້ນສ່ວນ, ການຮ່ວມມືລະຫວ່າງພາກລັດແລະເອກະຊົນ, ການຄຸ້ມຄອງທຶນທຸລະກິດຂອງລັດ. ຄວາມເປັນຈິງໄດ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ, ເມື່ອອຳນາດລັດບໍ່ຖືຄວບຄຸມຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ ແລະ ສະພາບການສວຍໃຊ້ສິດພິເສດ ຜົນປະໂຫຍດພິເສດຍັງຄົງຕົວຢູ່, ການຜູກຂາດຂອງລັດ ກາຍເປັນການຜູກຂາດຂອງວິສາຫະກິດແລ້ວ ກໍ່ຈະພາໃຫ້ເກີດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ເກີດ “ກຸ່ມຜົນປະໂຫຍດໝູ່ພວກ”.
ທີສີ່, ເສີມຂະຫຍາຍຢ່າງດີ ບົດບາດ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງບັນດາອົງການໂດຍປະຊາຊົນເລືອກຕັ້ງ, ແນວໂຮມປະເທດຊາດ, ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງການເມືອງ - ສັງຄົມ, ປະຊາຊົນ, ອົງການສື່ສານ ແລະ ໜັງສືພິມ, ວິສາຫະກິດ, ນັກທຸລະກິດ ໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ກໍ່ສ້າງວັດທະນະທຳປະຢັດ, ບໍ່ມີການສໍ້ລາດບັງຫຼວງໃນສັງຄົມ, ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນໃນພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ. ໃນແຕ່ລະໄລຍະທີ່ຕ່າງກັນ, ຕ້ອງກຳນົດບັນດາໜ້າທີ່ຈຸດໜັກໃຈກາງ, ບັນດາວິທີແກ້ໄຂທີ່ມີລັກສະນະບຸກທະລຸ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບສະພາບການຂອງປະເທດ, ຂອງທ້ອງຖິ່ນ ເພື່ອເຕົ້າໂຮມລວມສູນການຊີ້ນຳນຳພາປະຕິບັດການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ບັນດາວິທີແກ້ໄຂການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບພື້ນຖານເສດຖະກິດຕະຫຼາດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ ຢູ່ຫວຽດນາມ, ສອດຄ່ອງກັບມູນເຊື້ອວັດທະນະທຳຂອງຊາດ.
ທີຫ້າ, ເອົາໃຈໃສ່ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດແກ່ນສານຂອງບັນດາສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງທີ່ມີພາລະໜ້າທີ່ກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ (ຕຳຫຼວດ, ອົງການໄອຍະການ, ສານ, ອົງການກວດກາ, ກວດສອບ, ກວດບັນຊີ, ອົງການກິດຈະການພາຍໃນ), ກ່ອນອື່ນແມ່ນໜ່ວຍງານສະເພາະກິດຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຢູ່ໃນບັນດາອົງການດຳເນີນປະຕິບັດກົດໝາຍ. ກໍ່ສ້າງບັນດາສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອນນີ້ໃຫ້ສະອາດປອດໄສ, ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ, ມີອຳນາດແທ້; ຮັບປະກັນລັກສະນະເປັນເອກະລາດທຽບຖານ ໃນການປະຕິບັດພາລະບົດບາດ ໜ້າທີ່, ມີກົນໄກສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ; ຮັບປະກັນລະບອບ ນະໂຍບາຍ ພາຫະນະ ເງື່ອນໄຂເຮັດວຽກ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງ ແລະ ຄວາມຊື່ກົງບໍລິສຸດ ຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ. ເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືທາງດ້ານການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ເປົ້າໝາຍ, ທັດສະນະ, ແຜນນະໂຍບາຍ, ໜ້າທີ່, ວິທີແກ້ໄຂ ການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໄດ້ຮັບການກຳນົດຢ່າງມີລະບົບ ໃນມະຕິກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 3 ສະໄໝທີ X, ຄຳສະຫລຸບເລກທີ 21-KL/TW ຂອງກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 5 ສະໄໝທີ XI ແລະ ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ; ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການຫັນເປັນລະອຽດ ແລະ ຫັນເປັນນິຕິກຳ ດ້ວຍຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆຂອງພັກ ແລະ ລັດ, ເຊັ່ນຂໍ້ກຳນົດເລກທີ 47-QĐ/TW, ວັນທີ 1-11-2011, ຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງ, “ກ່ຽວກັບສິ່ງຕ່າງໆ ທີ່ສະມາຊິກພັກຈະບໍ່ເຮັດ”; ຂໍ້ກຳນົດເລກທີ 101-QĐ/TW, ວັນທີ 7-6-2012, ຂອງຄະນະເລຂາທິການ, “ກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບເປັນແບບຢ່າງ ຂອງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນພະນັກງານການນຳຫຼັກແຫຼ່ງຂອງຂັ້ນຕ່າງໆ”; ກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XI ແລະ ກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ຄັ້ງທີ 4 ສະໄໝທີ XII ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງ ປັບປຸງພັກ; ຄຳສັ່ງເລດທີ 50-CT/TW, ວັນທີ 7-12-2015, ຂອງກົມການເມືອງ, “ກ່ຽວກັບການເພີ່ມທະວີການນຳພາຂອງພັກ ຕໍ່ວຽກງານຄົ້ນເຜີຍ, ແກ້ໄຂກໍລະນີ ຄະດີສໍ້ລາດບັງຫຼວງ”, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວນການເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍພະນັກງານ ລັດຖະກອນ ແລະ ເອກະສານນິຕິກຳ ກົດໝາຍອື່ນ.
ເພື່ອສ້າງໃຫ້ມີບາດກ້າວຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງ, ກີດກັ້ນ ແລະຍູ້ຖອຍການສໍ້ລາດບັງຫຼວງເປັນແຕ່ລະກ້າວ, ປະກອບສ່ວນປະຕິບັດສຳເລັດ ໜ້າທີ່ພັດທະນາເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ, ປັບປຸງການປ້ອງກັນຊາດ ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ແລະ ກໍ່ສ້າງພັກຕາມຈິດໃຈມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ, ຕ້ອງສືບຕໍ່ຊີ້ນຳນຳພາການຊາບຊືມ, ປະຕິບັດບັນດາເປົ້າໝາຍ ທັດສະນະ ແຜນນະໂຍບາຍ ໜ້າທີ່ ວິທີແກ້ໄຂ ການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຢ່າງເຂັ້ມງວດແລະຄົບຊຸດ ຕາມມະຕິຂອງພັກ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດ; ສຸມໃສ່ແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າຂໍ້ຈຳກັດ ຈຸດອ່ອນໃນເວລາທີ່ຜ່ານມາ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຊາບຊືມ, ປະຕິບັດບາງທັດສະນະຈຸດໜັກ ແລະ ໜ້າທີ່, ວິທີແກ້ໄຂຕົ້ນຕໍ່ດັ່ງລຸ່ມນີ້:
ກ່ຽວກັບທັດສະນະ, ຕ້ອງຜ່ານຜ່າສອງທ່າອຽງ: ອ່ຽງຊ້າຍ, ຮ້ອນຮົນ ແລະ ອ່ຽງຂວາ, ຊັກຊ້າ, ບໍ່ເອົາຈິງເອົາຈັງ, ບໍ່ເດັດຂາດ. ຕາມນັ້ນ, ຕ້ອງກຳນົດແຈ້ງ:
ທີໜຶ່ງ, ການກັນເປັນຕົ້ນຕໍ່, ພື້ນຖານ, ຍາວນານ; ການຄົ້ນເຜີຍ, ແກ້ໄຂເປັນສຳຄັນ, ຮີບດ່ວນ. ສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງ ຕັ້ງໜ້າກັນ, ເປັນເຈົ້າການຄົ້ນເຜີຍ ແລະ ເດັດດ່ຽວແກ້ໄຂ ຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ທັນການ ຕໍ່ຜູ້ທີ່ມີການກຳທຳສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ປິດບັງ ປ່ອຍມືໃຫ້ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ແຊກແຊງ, ຂັດຂວາງການຕໍ່ສູ້ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ບໍ່ມີເຂດຫ້າມ, ເຂດເປົ່າຫວ່າງ, ບໍ່ມີການຍົກເວັ້ນ, ບໍ່ມີສິດພິເສດ, ເຖິງວ່າຈະເປັນໃຜກໍ່ຕາມ.
ທີສອງ, ຕ້ອງດຳເນີນຢ່າງເດັດດ່ຽວ, ໜຽວແໜ້ນ, ຕໍ່ເນື່ອງ ດ້ວຍບາດກ້າວທີ່ໜັກແໜ້ນ, ຕັ້ງໜ້າ, ເປັນເຈົ້າການ ແລະ ມີຈຸດໜັດໃຈກາງ. ຕິດແໜ້ນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ກັບການປະຕິບັດການປະຢັດ, ຕ້ານການຟຸ່ມເຟືອຍ; ຕິດແໜ້ນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ການຟຸ່ມເຟືອຍ ກັບການກໍ່ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງພັກ; ເສີມຂະຫຍາຍກຳລັງແຮງສັງລວມຂອງທັງລະບົບການເມືອງ ແລະ ທົ່ວປວງຊົນ ໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ທີສາມ, ເດັດດ່ຽວ, ໜຽວແໜ້ນ, ຮີບດ່ວນ ໃນການກໍ່ສ້າງກົນໄກປ້ອງກັນ ເພື່ອບໍ່ສາມາດສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ກົນໄກບອກເຕືອນ, ລົງໂທດ ເພື່ອບໍ່ກ້າສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ກົນໄກຮັບປະກັນ ເພື່ອບໍ່ຕ້ອງການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ກ່ຽວກັບໜ້າທີ່, ວິທີແກ້ໄຂ, ຕ້ອງປະຕິບັດບັນດາເນື້ອໃນລຸ່ມນີ້ໃຫ້ໄດ້ເປັນຢ່າງດີ:
ທີໜຶ່ງ, ສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງການກໍ່ສ້າງ, ເພີ່ມເຕີມ, ດັດແປງ, ບູລະນະ ບັນດາຂໍ້ກຳນົດຂອງພັກ, ນະໂຍບາຍ, ກົດໝາຍຂອງລັດ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ວຽກງານ ກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ມີຄວາມສັກສິດ, ມີປະສິດທິຜົນ; ເປັນຕົ້ນແມ່ນການກໍ່ສ້າງຂໍ້ກຳນົດກົດລະບຽບພາຍໃນຂອງພັກ, ບັນດາຫຼັກການ ແລະ ມາດຕະຖານຄຸນສົມບັດທີ່ນຳໃຊ້ຕໍ່ພະນັກງານ, ສະມາຊິດພັກ, ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ; ກໍ່ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງບູລະນະ ລະບຽບກົດໝາຍຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ, ການຈັດຕັ້ງ - ກົງຈັກຂອງລັດ, ລະບົບການເມືອງ ແລະ ລະບຽບກົດໝາຍກ່ຽວກັບ ການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຕາມ “ໂຄງການກໍ່ສ້າງປະເທດຊາດໃນສະໄໝຂ້າມຜ່ານຂຶ້ນສູ່ສັງຄົມນິຍົມ” (ສະບັບປັບປຸງເພີ່ມເຕີມປີ 2011), ລັດຖະທຳມະນູນປີ 2013 ແລະມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XII ຂອງພັກ.
ຜູ້ນຳໜ້າອົງຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ, ບັນດາອົງການເສນາທິການຂອງພັກ, ບັນດາກະຊວງ, ຂະແໜງການ, ສຳນັກງານອົງການລັດ ຕ້ອງຊີ້ນຳນຳພາໂດຍກົງ ຕໍ່ການກວດຄືນ, ເພີ່ມເຕີມ, ກໍ່ສ້າງ, ປະກາດໃຊ້ພາຍໃຕ້ສິດອຳນາດ ຫຼືໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ສະເໜີນຳຜູ້ມີອຳນາດ ເພື່ອປະກາດໃຊ້ ຂໍ້ກຳນົດກົດລະບຽບທີ່ຂຶ້ນກັບຄວາຮັບຜິດຊອບ, ການຄຸ້ມຄອງຂອງສຳນັກງານອົງການ, ການຈັດຕັ້ງ, ກະຊວງ, ຂະແໜງການ, ທ້ອງຖິ່ນຂອງຕົນ. ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນ ດັດແປງຢ່າງຮອບດ້ານ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ປະການໃຊ້ໂດຍໄວ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປົກປ້ອງຄວາມລັບຂອງລັດ; ປັບປຸງບູລະນະບັນດາຂໍ້ກຳນົດຂອງພັກ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດ ກ່ຽວກັບພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ; ປັບປຸງບູລະນະບັນດາຂໍ້ກຳນົດກົດໝາຍ ກ່ຽວກັບອາຍາ, ການດຳເນີນຄະດີອາຍາ, ຊັນນະສູດຍຸຕິທຳ, ກວດກາ, ສືບສວນ, ແກ້ໄຂການກ່າວປະນາມໂທດ; ບັນດາຂໍ້ກຳນົດຂອງກົດໝາຍກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນສຳລັບບັນດາຂົງເຂດທີ່ອາດຈະເກີດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງໂດຍງ່າຍ, ເຊັ່ນ ການລົງທຶນກໍ່ສ້າງ (ປະກອບດ້ວຍການລົງທຶນສາທາລະນະ ແລະ ການລົງທຶນຕາມຮູບການ BT, BOT); ການຮັບ ການຈ່າຍງົບປະມານ; ການຄຸ້ມຄອງ ນຳໃຊ້ຊັບສິນສາທາລະນະ; ການຫັນວິສາຫະກິດຂອງລັດເປັນຫຸ້ນສ່ວນ; ການຄຸ້ມຄອງ ນຳໃຊ້ທີ່ດິນ, ຊັບພະຍາກອນແຮ່ທາດ; ການເງິນ, ທະນາຄານ, ພາສີ, ສຸລະກາກອນ; ລະບອບ, ບັນທັດຖານ, ມາຕະຖານ... ແລະ ບັນດາເອກະສານກົດໝາຍທີ່ກ່ຽວພັນເຖິງການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຮັບປະກັນແໜ້ນແຟ້ນ, ຄົບຊຸດ, ເປັນເອກະພາບ, ມີຄວາມສັກສິດ, ມີປະສິດທິຜົນ.
ລະບຽບກົດໝາຍເວົ້າລວມ ແລະ ລະບຽບກົດໝາຍກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງເວົ້າສະເພາະ ພ້ອມກັບມາຕະຖານດ້ານຈັນຍາບັນໃນບັນດາຂົງເຂດ ແມ່ນປັດໃຈຕົ້ນຕໍ, ພື້ນຖານ, ມີຜົນກະທົບກີດກັ້ນການກະທຳສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ຕ້ອງມີກົນໄກກວດກາຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ ຕໍ່ການກໍ່ສ້າງກົນໄກ, ນະໂຍບາຍ ແລະ ກົດໝາຍກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ ເພື່ອຈຳກັດການກະທົບຫຍໍ້ທໍ້ຂອງ “ກຸ່ມຜົນປະໂຫຍດ”, “ເດີນຫຼັງບ້ານ”, “ຈິນຕະນາການຕາມໄລຍະປະຈຳການ”, ກີດກັ້ນໄພອັນຕະລາຍທີ່ໃຫ້ເກີດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແຕ່ເມື່ອສ້າງ ແລະ ປະຕິບັດນະໂຍບາຍ. ສ້າງຕັ້ງກົນໄກກວດກາ ແລະ ຕິດຕາມກວດກາ ການປະຕິບັດອຳນາດຂອງຜູ້ມີຖານະຕຳແໜ່ງ, ມີອຳນາດ ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ; ເດັດດ່ຽວ, ໜຽວແໜ້ນ, ຮີບດ່ວນ ໃນການສ້າງຕັ້ງ “ກົນໄກກີດກັັ້ນ ເພື່ອບໍ່ສາມາດສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ກົນໄກບອກເຕືອນ, ລົງໂທດ ເພື່ອບໍ່ກ້າສໍ້ລາດບັງຫຼວງ”(3) ແລະ “ກົນໄກຮັບປະກັນ ເພື່ອບໍ່ຕ້ອງສໍ້ລາດບັງຫຼວງ”(4).
ທີສອງ, ເສີມຂະຫຍາຍ, ຍົກສູງບົດບາດ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ລັກສະນະນຳໜ້າ, ເປັນແບບຢ່າງຂອງອົງຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ ແລະ ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນ ຂອງຫົວໜ້າອົງຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ, ອຳນາດການປົກຄອງ, ສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງ ໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ການຕໍ່ສູ້ເພື່ອກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແມ່ນການຕໍ່ສູ້ຢູ່ໃນແຕ່ລະສຳນັກງານ ອົງການ ກົມກອງ, ຢູ່ໃນກະໂຕແຕ່ລະບຸກຄົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຕ້ອງເສີມຂະຫຍາຍ, ຍົກສູງບົດບາດ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ລັກສະນະນຳໜ້າ, ເປັນແບບຢ່າງ ຂອງອົງຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ ແລະ ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນຂອງຫົວໜ້າອົງຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ ແລະ ຫົວໜ້າສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງ, ທ້ອງຖິ່ນ. ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າຕ້ອງຍົກສູງຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ເປັນແບບຢ່າງ, ນຳໜ້າ, ຕັດສິນໃຈ, ເດັດດ່ຽວ, ຊີ້ນຳນຳພາໂດຍກົງ ຕໍ່ວຽກງານກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນໃນສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງ, ທ້ອງຖິ່ນທີ່ຕົນຮັບຜິດຊອບ. ກໍ່ສ້າງຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບບັນທັດຖານການປະເມີນປະສິດທິຜົນ ຂອງວຽກງານກີດກັ້ນ, ຄົ້ນເຜີຍ, ແກ້ໄຂການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ປັບປຸງບູລະນະຂໍ້ກຳນົດການລົງໂທດຕໍ່ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ເມື່ອໃຫ້ເກີດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ສືບຕໍ່ປັບປຸງບູລະນະ ແລະ ປະຕິບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບເປັນແບບຢ່າງຂອງພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ສະມາຊິກພັກຈະບໍ່ເຮັດ. ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ ຕ້ອງເປັນແບບຢ່າງໃນການປະຕິບັດບັນດາຂໍ້ກຳນົດຂອງພັກ ແລະລັດ ກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ສະມາຊິກພັກຕ້ອງເປັນແບບຢ່າງກວ່າມະຫາຊົນ, ພະນັກງານຕ້ອງເປັນແບບຢ່າງກວ່າຄົນງານ, ພະນັກງານມີຕຳແໜ່ງຍິ່ງສູງ ຍິ່ງຕ້ອງເປັນແບບຢ່າງ. ແກ້ໄຂລົງໂທດບັນດາຜູ້ທີ່ມີການກະທຳລະເມີດຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຢ່າງທັນການ, ເຂັ້ມງວດ.
ທີສາມ, ເພີ່ມທະວີການຄຸ້ມຄອງ, ຕິດຕາມກວດກາພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ ຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນ; ປັບປຸງບູລະນະ, ປະຕິບັດບັນດາຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບວຽກງານຈັດຕັ້ງ, ພະນັກງານ ຮັບໃຊ້ການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ຮີບເຮ່ງກວດຄືນ, ເພີ່ມເຕີມ, ແກ້ໄຂຊ່ອງຫວ່າງ, ຂໍ້ຄົງຄ້າງ ໃນການຮັບຜູ້ສະໝັກງານ, ອົບຮົມກໍ່ສ້າງ, ວາງແຜນກຳນົດ, ຜັດປ່ຽນ, ແຕ່ງຕັ້ງ, ຄຸ້ມຄອວພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ. ອົງຄະນະພັກ, ອົງການຈັດຕັ້ງພັກ, ຫົວໜ້າສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງ ຕ້ອງເພີ່ມທະວີການຄຸ້ມຄອງ, ຕິດຕາມກວດກາພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ; ເພີ່ມອຳນາດຕັດສິນ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ໃນການໃຫ້ຢຸດວຽກງານຊົ່ວຄາວ ຕໍ່ພະນັກງານພາຍໄຕ້ອຳນາດ ເພື່ອສຳຫຼວດ, ພິຈາລະນາ, ສະຫລຸບ ເມື່ອມີຮ່ອງຮອຍຂອງການລະເມີດ.
ກຳນົດ ແລະ ປະຕິບັດການແກ້ໄຂ, ຍົກຍ້າຍ, ປົດຕຳແໜ່ງ, ປ່ຽນແທນ ຕໍ່ພະນັກງານນຳພາ, ຄຸ້ມຄອງທີ່ມີປະກົດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຊຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຫາງສຽງຕຳໜິວິຈານ, ເຮັດວຽກບໍ່ມີປະສິດທິຜົນ, ບໍ່ສຳເລັດໜ້າທີ່ການງານ, ຂາດຄວາມສາມາດ, ຄຸນສົມບັດສິນທຳເສື່ອມໂຊມ, ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມເຊື່ອຖື. ກຳນົດຢ່າງລະອຽດ ແລະ ປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ແຜນນະໂຍບາຍສັບຊ້ອນຕຳແໜ່ງພະນັກງານການນຳຂັ້ນແຂວງ, ຂັ້ນເມືອງຈຳນວນໜຶ່ງ ທີ່ບໍ່ແມ່ນຄົນທ້ອງຖິ່ນ; ບໍ່ສັບຊ້ອນບັນດາຜູ້ທີ່ມີຄວາມພົວພັນຄອບຄົວໃຫ້ພ້ອມກັນເຮັດວຽກງານທີ່ອາດຈະເກີດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງໂດຍງ່າຍ.
ຮັດແໜ້ນລະບຽບວິໄນໃນພັກ ແລະ ໃນກົງຈັກແຫ່ງລັດ; ຕ້ອງມີຮູບການແກ້ໄຂຢ່າງທັນການ, ເຂັ້ມງວດ, ເປີດເຜີຍ ຕໍ່ພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ ທີ່ລະເມີດວິໄນ. ກວດຄືນ, ປັບປຸງຂໍ້ກຳນົດຂອງພັກ ແລະ ລັດ ກ່ຽວກັບການແກ້ໄຂ ປະຕິບັດວິໄນ, ຮັບປະກັນຄວາມເປັນເອກະພາບ, ຄົບຊຸດ ລະຫວ່າງລະບຽບວິໄນຂອງພັກ ແລະ ລະບຽບວິໄນການບໍລິຫານຂອງພັກ.
ຍູ້ແຮງການປະຕິຮູບການບໍລິຫານ, ເດັດດ່ຽວປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ການຈັດວາງກົງຈັກຄືນໃໝ່, ຫລຸດຜ່ອນການບັນຈຸບຸກຄະລາກອນ ຕິດກັບການປະຕິຮູບລະບອບການງານ, ຈັດວາງຄືນໃໝ່ ຖັນແຖວພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ ແລະ ປ່ຽນແປງໃໝ່ນະໂຍບາຍເງິນເດືອນ. ປ່ຽນແປງໃໝ່ກົນໄກເຄື່ອນໄຫວຂອງບັນດາໜ່ວຍທຸລະກິດສາທາລະນະ.
ທີ່ສີ່, ປະຕິບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ ບັນດາຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບການເປີດເຜີຍ, ໂປ່ງໃສ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບອະທິບາຍ ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງບັນດາສຳນັກງານ ອົງການ ກົມກອງ; ຄວບຄຸມຢ່າງມີປະສິດທິຜົນຕໍ່ຊັບສິນ, ລາຍໄດ້ຂອງຜູ້ມີຕຳແໜ່ງ, ມີສິດອຳນາດ, ກ່ອມອື່ນແມ່ນພະນັກງານນຳພາ, ຄຸ້ມຄອງ.
ການເປີດເຜີຍ, ໂປ່ງໃສ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບອະທິບາຍ ເປັນເງື່ອນໄຂທຳອິດເພື່ອຄວບຄຸມອຳນາດ. ການເປີດເຜີຍ, ໂປ່ງໃສ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບອະທິບາຍຍິ່ງດີ ກໍ່ຈະຍິ່ງສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ບັນດາເຈົ້າພາບ ດຳເນີນການຄວບຄຸມວຽກງານກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ, ບໍ່ມີ “ເຂດມືດ”, “ເຂດເປົ່າຫວ່າງ”, “ເຂດຫ້າມ” ໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ສືບຕໍ່ປັບປຸງບູລະນະບັນດາຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບການເປີດເຜີຍ, ໂປ່ງໃສ ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງບັນດາສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງ ແລະ ບັນດາມາດຕະການຮັບປະກັນ ເພື່ອໃຫ້ພົນລະເມືອງປະຕິບັດສິດເຂົ້າເຖິງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ ຕາມຂໍ້ກຳນົດຂອງກົດໝາຍ.
ການຄວບຄຸມຊັບສິນ, ລາຍໄດ້ຂອງຜູ້ມີຕຳແໜ່ງ, ມີສິດອຳນາດ, ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນພະນັກງານນຳພາ, ຄຸ້ມຄອງ, ຍິ່ງແໜ້ນແຟ້ນໃດ, ປະສິດທິຜົນຂອງການກີດກັ້ນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ກໍ່ຍິ່ງສູງທໍ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຕ້ອງສືບຕໍ່ປັບປຸງບູລະນະຂໍ້ກຳນົດກ່ຽວກັບການຄວບຄຸມຊັບສິນ, ລາຍໄດ້ຂອງຜູ້ມີຕຳແໜ່ງ, ມີອຳນາດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນບັນດາເນື້ອໃນກ່ຽວກັບການເປີດເຜີຍ, ຄຸ້ມຄອງ, ກວດກາ, ຕິດຕາມກວດກາ, ຢືນຢັນບັນຊີລາຍການ; ຄວາມຮັບຜິດຊອບອະທິບາຍ, ຂໍ້ກຳນົດການແກ້ໄຂຕໍ່ການລະເມີດໃນການຂຶ້ນບັນຊີລາຍການ ແລະ ແກ້ໄຂຕໍ່ຊັບສິນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນແຕ່ບໍ່ອະທິບາຍໄດ້ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນ. ປັບປຸງບູລະນະຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ລະບົບໂຄງສ້າງພື້ນຖານ ເພື່ອຫັນປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງ ແລະ ກ້າວໄປເຖິງການຊຳລະໂດຍບໍ່ໃຊ້ເງິນສົດ.
ທີຫ້າ, ສຸມໃສ່ຊີ້ນຳນຳພາການຄົ້ນເຜີຍ, ແກ້ໄຂບັນດາກໍລະນີ ຄະດີການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຍົກສູງປະສິດທິຜົນໃນການເກັບທ້ອນຊັບສິນຈາກການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ບັນດາອົງການພາລະບົດບາດ ຕ້ອງມີວິທີແກ້ທີ່ສອດຄ່ອງ, ສະດວກ, ປອດໄພ ເພື່ອສົ່ງເສີມປະຊາຊົນຄົ້ນເຜີຍ, ສ່ອງແສງ, ບອກໂທດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ສືບຕໍ່ຍົກສູງຄວາມສັກສິດ, ປະສິດທິຜົນ ຂອງວຽກງານກວດກາ, ຕິດຕາມກວດກາ, ກວດສອບ, ກວດບັນຊີ, ສືບສວນ, ຟ້ອງສານ, ພິພາກສາ ແລະ ປະຕິບັດຄຳຕັດສິນຂອງສານ. ເມື່ອເກີດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແມ່ນຕ້ອງແກ້ໄຂຢ່າງເດັດດ່ຽວ, ເຂັ້ມງວດ, ທັນການ, ຖືກຕ້ອງຕາມຂໍ້ກຳນົດຂອງພັກ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດ, ບໍ່ມີເຂດຫ້າມ, ບໍ່ມີອະພິສິດ, ບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ, ມີຄວາມສະເໝີພາບຕໍ່ໜ້າກົດໝາຍ, ບໍ່ຖືກການກະທົບຢ່າງບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຂອງບໍ່ວ່າບຸກຄົນໃດ, ອົງການຈັດຕັ້ງໃດ. ຂະບວນວິວັດການຄົ້ນເຜີຍ, ສືບສວນ, ແກ້ໄຂການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຕ້ອງ “ຕັ້ງໜ້າ, ຮີບເຮ່ງ; ສືບສວນທຳຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງຮອດບ່ອນໃດ ແມ່ນແກ້ໄຂຮອດບ່ອນນັ້ນ; ບໍ່ຈຳແນກວ່າຜູ້ມີການກະທຳສໍ້ລາດບັງຫຼວງນັ້ນແມ່ນໃຜ, ເມື່ອມີຮ່ອງຮອຍຫຼັກຖານທາງອາຍາ ແມ່ນຕ້ອງເລີ່ມຟ້ອງຮ້ອງ ສືບສວນ ແລະ ເມື່ອພົບຜູ້ກະທຳຜິດແມ່ນຕ້ອງຟ້ອງສານ, ພິພາກສາ”(5); ກໍລະນີທີ່ຍັງບໍ່ທັນເຖິງລະດັບຄະດີອາຍາ ແມ່ນຕ້ອງປະຕິບັດວິໄນຢ່າງເຂັ້ມງວດຕາມການກຳນົດຂອງພັກ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດ. ແກ້ໄຂລົງໂທດຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ຖືກກົດໝາຍ ຕໍ່ທັງຜູ້ ປິດບັງ, ປ່ອຍມືໃຫ້ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ຜູ້ແຊກແຊງ, ຂັດຂວາງການຕໍ່ສູ້ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ເອົາໃຈໃສ່ເປັນສຳຄັນເຖິງການຊອກຫາ, ປະຕິບັດບັນດາມາຕະການໄລ່ລຽງຊັບສິນ, ຍຶດຊັບສິນຊົ່ວຄາວ, ປິດລ້ອມບັນຊີທະນາຄານ ແລະ ແກ້ໄຂຊັບສິນຈາກການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໃນຂະບວນວິວັດການກວດກາ, ກວດບັນຊີ, ສືບສວນ, ຟ້ອງສານ, ພິພາກສາ, ປະຕິບັດຄຳຕັດສິນຄະດີ. ຍູ້ແຮງວິວັດການສືບສວນ, ຟ້ອງສານ, ພິພາກສາບັນດາຄະດີສໍ້ລາດບັງຫຼວງທີ່ສັບສົນ, ຮ້າຍແຮງພິເສດ; ດຳເນີນການກວດກາ, ສືບສວນ ແລະ ເດັດດ່ຽວແກ້ໄຂຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຕໍ່ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງ, ບຸກຄົນທີ່ມີຄວາມຜິດ ກ່ຽວພັນເຖິງບັນດາບໍລິສັດ ໂຄງການຖືກຂາດທຶນແກ່ຍາວ, ກໍ່ຄວາມຟຸມເຟືອຍຫຼາຍ ທີ່ພວມໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຂອງຫາງສຽງສັງຄົມ.
ສືບຕໍ່ປັບປຸງບູລະນະອົງການສືບສວນ, ໄອຍະການ, ສານ ຕາມການກຳນົດໃໝ່ຂອງກົດໝາຍ; ປັບປຸງບູລະນະການຈັດຕັ້ງ, ກົງຈັກ, ຫັນສິດອຳນາດ ຄວາມຮັບຜິດຊອບເປັນລະອຽດກວ່າອີກ, ຍົກສູງປະສິດທິຜົນການເຄື່ອນໄຫວຂອງຄະນະຊີ້ນຳສູນກາງກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຄະນະກຳມະການກວດກາພັກ, ຄະນະກິດຈະການພາຍໃນ, ອົງການກວດກາລັດຖະບານ, ອົງການກວດສອບບັນຊີແຫ່ງລັດ ໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ມີຂໍ້ກຳນົດເພື່ອກີດກັ້ນຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ ຕໍ່ການກະທົບທີ່ຜິດກັບຂໍ້ກຳນົດຂອງພັກ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດ ກ່ຽວກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງອົງການເຫຼົ່ານີ້. ປ່ຽນແປງໃໝ່ແບບວິທີການເຄື່ອນໄຫວ, ປັບປຸງ, ເພີ່ມເຕີມ, ຍົກສູງຄຸນນະພາບ ຂອງຖັນແຖວພະນັກງານ, ເພີ່ມທະວີພາຫະນະ ເຄື່ອງມືເຮັດວຽກ ຂອງບັນດາສຳນັກງານອົງການ, ກົມກອງທີ່ຮັບຜິດຊອບສະເພາະການຕໍ່ສູ້ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ໃນຍາວນາມ, ຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າການກໍ່ສ້າງຕົວແບບອົງການສະເພາະກິດການຕໍ່ສູ້ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຕາມທິດເພີ່ມສິດອຳນາດ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ລັກສະນະເປັນເອກະລາດທຽບຖານ ໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່.
ທີຫົກ, ເພີ່ມທະວີ ແລະ ຍົກສູງປະສິດທິຜົນຂອງວຽກງານກວດກກາ, ຕິດຕາມກວດກາ, ຄວບຄຸມອຳນາດ ແລະ ກໍ່ສ້າງວັດທະນະທຳປະຢັດ, ບໍ່ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ເພື່ອກີດກັ້ນຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ ສາເຫດທີ່ພາໃຫ້ເກີດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ກວດກາ, ຕິດຕາມກວດກາຢ່າງເປັນປະຈຳຕໍ່ວຽກງານຄົ້ນເຜີຍ, ແກ້ໄຂການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຂອງບັນດາສຳນັກງານອົງການ ໜ່ວຍງານສະເພາະກິດ ແລະ ຫົວໜ້າຂອງສຳນັກງານ, ອົງການຈັດຕັ້ງ, ໜ່ວຍງານໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຂອງບັນດາອົງການໂດຍປະຊາຊົນເລືອກຕັ້ງ, ແນວໂຮມປະເທດຊາດ, ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງການເມືອງ - ສັງຄົມ, ປະຊາຊົນ ແລະ ອົງການສື່ສານ, ໜັງສືພິມ ໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ການຕິດຕາມກວດກາຕໍ່ການປະຕິບັດໜ້າທີຮັບຜິດຊອບ, ສິດຂອບເຂດ ຂອງບັນດາອົງການ ແລະ ຜູ້ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ມີອຳນາດ ໃນການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງເວົ້າລວມ ແລະ ໃນການແກ້ໄຂບັນດາກໍລະນີ ຄະດີສໍ້ລາດບັງຫຼວງເວົ້າສະເພາະ; ພ້ອນກັນນັ້ນ, ລົງໂທດຢ່າງຮຸນແຮງຕໍ່ການກະທຳສວຍໃຊ້ການຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ເພື່ອໃສ່ຮ້າຍ, ກ່າວຫາຜິດກັບຄວາມຈິງ, ປອງຮ້າຍຜູ້ທີ່ຕໍ່ສູ້ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ກໍ່ສ້າງແຜນງານເພີ່ມທະວີການຕິດຕາມກວດກາ, ຄວບຄຸມອຳນາດ; ສ້າງຕັ້ງກົນໄກຕິດຕາມກວດກາ, ຄວບຄຸມການປະຕິບັດອຳນາດຂອງຜູ້ມີຕຳແໜ່ງ, ມີອຳນາດ ທີ່ມີຄວາມສັກສິດ, ມີປະສິດທິຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ ເພື່ອກີດກັ້ນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ເພີ່ມທະວີການໂຄສະນາ, ອົບຮົບສຶກສາ, ຍົກສູງຄວາມຮັບຮູ້ກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ; ກໍ່ສ້າງວັດທະນະທຳປະຢັດ, ບໍ່ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ກ່ອນອື່ໝົດແມ່ນໃນພະນັກງານ, ສະມາຊິກພັກ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະກອນ. ກໍ່ສ້າງວັດທະນະທຳແມ່ນກໍ່ສ້າງຄົນ; ວັດທະນະທຳປະຢັດ, ບໍ່ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແມ່ນການປະພຶດແບບມີວັດທະນະທຳຂອງຄົນຕໍ່ກັບບັນຫາປະຢັດ, ຕ້ານການຟຸມເຟືອຍ, ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ດັ່ງນັ້ນ, ກໍ່ສ້າງວັດທະນະທຳປະຢັດ, ບໍ່ສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຕ້ອງໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງຂຸ້ນຂ້ຽວ, ໝັ້ນໜຽວ, ເປັນປະຈຳ, ຍາວນານ. ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຕ້ອງກໍ່ສ້າງສະຕິຕື່ນຕົວສະໝັກໃຈປະຕິບັດຢ່າງເຂັ້ມງວດ ບັນດາຂໍ້ກຳນົດຂອງພັກ ແລະ ກົດໝາຍຂອງລັດ ກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຄວາມຟຸມເຟືອຍ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ເປັນເຈົ້າການແກ້ໄຂໃນເມື່ອມີຄວາມຂັດແຍ່ງທາງດ້ານຜົນປະໂຫຍດ; ກໍ່ສ້າງ, ປະຕິບັດເປັນຢ່າງດີ ຫຼັກການປະພຶດ, ຫຼັກຈັນຍາບັນວິຊາຊີບ; ຕຳໜິວິພາກ, ກ່າວປະນາມ, ຕໍ່ສູ້ກັບການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຄວາມຟຸມເຟືອຍ; ໂຄສະນາ, ອົບຮົມສຶກສາ ກ່ຽວກັບຄວາມສຳຄັນຂອງຄວາມສັດທ່ຽງ ກຽດສັກສີ, ຮູ້ອາຍໃຈເມື່ອຕົວເອງ ແລະຄົນໃນຄອບຄົວມີການກະທຳສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຟຸມເຟືອຍ.
ທີເຈັດ, ເປີດກວ້າງການເຄື່ອນໄຫວກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໃຫ້ກວ້າງອອກເທື່ອລະກ້າວສູ່ຂົງເຂດນອກພາກລັດ; ເປີດກວ້າງ ແລະ ຍົກສູງປະສິດທິຜົນການຮ່ວມມືສາກົນ ກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ.
ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງບໍ່ພຽງແຕ່ເກີດຂຶ້ນໃນການເຄື່ອນໄຫວໃນຂົງເຂດພາກລັດເທົ່ານັ້ນ, ຫາກຍັງມີການຊ່ວຍຊູ ຍູ້ໜູນຢ່າງຕັ້ງໜ້າຂອງບັນດາເປົ້າໝາຍທີ່ເຄື່ອນໄຫວນອກພາກລັດອີກນຳ. ການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດລະຫວ່າງບັນດາພະນັກງານ, ຂ້າລັດຖະການ, ລັດຖະລະກອນ ທີ່ເສື່ອມໂຊມ ປ່ຽນທາດໃນຂົງເຂດພາກລັດ ກັບບັນດາເປົ້າໝາຍທີ່ເຄື່ອນໄຫວນອກພາກລັດ ເປັນເຫດການໜຶ່ງທີ່ມີລັກສະນະແຜ່ຫຼາຍໃນປະຈຸບັນ ຂອງອາຊະຍາກຳສໍ້ລາດບັງຫຼວງ. ດັ່ນນັ້ນ, ຕ້ອງເປີດກວ້າງການເຄື່ອນໄຫວ ກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ໃຫ້ກວ້າງອອກເທື່ອລະກ້າວອອກສູ່ນອກຂົງເຂດພາກລັດ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ວຽກງານກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ມີຄວາມຄົບຊຸດ ແລະມີປະສິດທິຜົນ. ດ້ານອື່ນ, ອາຊະຍາກຳສໍ້ລາດບັງຫຼວງມີລັກສະນະສາກົນ, ແມ່ນບັນຫາທີ່ເປັນອັນຕະລາຍສຳລັບບັນດາປະຊາຊາດ. ດັ່ງນັ້ນ, ຕ້ອງຍູ້ແຮງການເຈລະຈາ, ເຊັນບັນດາສັນຍາການຊ່ວຍເຫຼືອທາງດ້ານກົດໝາຍຊຶ່ງກັນແລະກັນ, ບັນດາຂໍ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບການຮ່ວມມືກັບບັນດາປະເທດໃນການຕໍ່ສູ້ກັນແລະຕ້ານອາຊະຍາກຳ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນກັບບັນດາປະເທດທີ່ມີຄວາມພົວພັນເປັນມູນເຊື້ອ, ບັນດາປະເທດທີ່ມີຊາວຫວຽດນາມດຳລົງຊີວິດເປັນຈຳນວນຫຼາຍ. ສົມທົບຢ່າງແໜ້ນແຟ້ນກັບອົງການຕຸລາການຂອງບັນດາປະເທດ, ບັນດາອົງກາຈັດຕັ້ງສາກົນ ເພື່ອຊອກຫາຈັບກຸມ ແລະ ສົ່ງຜູ້ຖືກຈັບກຸມຖານຄະດີສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຂ້າມແດນ, ມອບສົ່ງເອກະສານຫຼັກຖານ ແລະ ທ້ອນໂຮມຊັບສິນຈາກການສໍ້ລາດບັງຫຼວງທີ່ເຊື່ອງຊ້ອນຢູ່ຕ່າງປະເທດ ຄືນມາປະເທດ. ຕັ້ງໜ້າເຂົ້າຮ່ວມການລິເລີ່ມ, ເວທີປາໄສສາກົນ, ການຄົ້ນຄວ້າ ແລກປ່ຽນບົດຮຽນປະສົບການກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ກັບບັນດາປະເທດ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ. ຫັນເປັນກົດໝາຍພາຍໃນປະເທດ ແລະ ປະຕິບັດ ອະນຸສັນຍາຂອງສະຫະປະຊາຊາດວ່າດ້ວຍການຕໍ່ສູ້ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຕາມລຳດັບດຳເນີນງານແລະກົດໝາຍຂອງຫວຽດນາມ./.
ໂດຍ ຟ້າມດິ່ງຈາກ,
ກຳມະການສູນກາງພັກ, ຫົວໜ້າຄະນະກິດຈະການພາຍໃນສູນກາງ,
ຮອງຫົວໜ້າຜູ້ປະຈຳການ ຄະນະຊີ້ນຳສູນກາງກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ
--------------------------------
ບົດນີ້ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບເລດທີ 892 (ເດືອນກຸມພາ 2017).
(1) ນັບແຕ່ເມື່ອສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນມາ, ສະເພາະບັນດາຄະດີທີ່ຄະນະຊີ້ນຳສູນກາງກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມ, ຊີ້ນຳນັ້ນ, ໄດ້ດຳເນີນການພິພາກສາທີ່ສານຊັ້ນຕົ້ນ 21 ກໍລະນີ ດ້ວຍຈຳເລີຍ 247 ຄົນ, ຕັດສິນລົງໂທດປະຫານຊີວັດ 7 ຄົນ, 14 ຈຳເລີຍຖືກຕັດສິນຈຳຄຸດຕະຫຼອດຊີວິດ, 6 ຈຳເລີຍຖືກຕັດສິນຈຳຄຸກ 30 ປີ, 203 ຈຳເລີຍຖືກຕັດສິນຈຳຄຸກໃນເວລາແຕ່ 15 ເດືອນ ເຖິງຕ່ຳກວ່າ 30 ປີ; ບັນດາຄະດີທີ່ຄະນະຊີ້ນຳສູນກາງກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມ, ຊຸກຍູ້ນັ້ນ, ໄດ້ດຳເນີນການພິພາກສາທີ່ສານຊັ້ນຕົ້ນ 18 ກໍລະນີ ດ້ວຍຈຳເລີຍ 68 ຄົນ, ຕັດສິນລົງໂທດ 42 ຈຳເລີຍໃຫ້ຕິດຄຸກຈາກໄລຍະ 2 ປີ ເຖິງຕ່ຳກວ່າ 30 ປີ.
(2), (3) ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດ ຄັ້ງທີ XII, ຫ້ອງການສູນກາງພັກ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2016, ໜ້າ 196, 213.
(4) ຄຳປາໄສຂອງສະຫາຍເລຂາທິການໃຫຍ່ ຫງວຽນຝູຈ້ອງ, ຫົວໜ້າຄະນະຊີ້ນຳສູນກາງກ່ຽວກັບການກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຢູ່ທີ່ກອງປະຊຸມທົ່ວປະເທດກ່ຽວກັບວຽກງານກັນແລະຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ວັນທີ 5 ພຶດສະພາ 2014.
(5) ຄຳສັ່ງສະບັບເລກທີ 50-CT/TW, ວັນທີ 7-12-2015, ຂອງກົມການເມືອງ, “ກ່ຽວກັບການເພີ່ມທະວີການນຳພາຂອງພັກຕໍ່ວຽກງານຄົ້ນເຜີຍ, ແກ້ໄຂກໍລະນີ, ຄະດີສໍ້ລາດບັງຫຼວງ”