oo, ako nga, itinugong kakabakaba ang dibdib sa pagdadalang takot. at ang tumawag ay napaharap noon din sa dalawa. sino ang kasama mo? ang may katigasan pang tanong ng sumalubong. tirso, ang sagot ng dalaga. ako, ang pakilala naman ng makata. at, noon din ay samasamang lumakad ang tatlo ng ang sinoman sa kanila'hindi nagbibitiw ng kahi'isang salita. malungkot si elsa. ang mukha niyang datidati'pinaaaliwalas ng nagtatamisang ngiti na malimit mamilaylay sa kanyang mayuyuming labi, nang hapong yao'pinapangulimlim ng isang kalumbayang tinutugunan sa puso ng mapapait na tibukin. ang mga balintataw niyang may kislap ng tala ay nagmistulang alitaptap na bahagya nang makagitaw ang liwanag sa sungit ng kapighatian. at ang sanhi ng lahat ay mapagkikilala sa isinasaysay ng kalatas na itong kanyang sinusulat sa gayong pagiisa sa loob ng kanyang tahimik na silid: pasay, enero,.