Parang walang namamalas na tao sa kanilang palibid, ay sapupo ng isang kamay ng lalaki ang maliit na baywang ng babae, at ang isang palad nito'matiwalang nakakapit sa balikat niyon, samantalang sa bawa'bulungan ay halos nagkakadampian na ang kanilang labi at ang nakahilig na mukha ng isa ay di binabaklas sa pagkakadikit sa isa pa. Ang masasayang ngiti'makahulugang mga sulyap ay di ikinukubli sa sinomang maaaring makapuna sa kanilang anyong nakatatawag ng loob, at ang mga puso ay mahihinuhang sinasakbibi noon ng kaligayahang pabihibihirang ipagbiyaya ng panahon sa tao.