kung sa alamat, ay may ilan ang pasig ang sagot ng kapitan, na ayaw mawalang kabuluhan ang ilog na kaniyang nilalayagan at pinagkakakitaan ng pagkabuhay, nariyan ang malapad na bato, na sinasamba noong kapanahunang hindi pa dumarating dito ang mga kastila, na umanoy tirahan ng mga espiritu: ng mawala na ang pananalig diyan at masalaula na ang bato ay naging tirahan ng mga tulisan, na mula sa tugatog niyay hinaharang ang mga bangka na nakikilaban na sa agos ay nakikilaban pa sa mga tao. nang makaraan iyon at sa kapanahunan na natin, kahit nababakas sa kanya ang kamay ng tao, ay may nababanggit ding mangisangisang bangkang natataob, at kung sa pagliko ay hindi ko ginagamit ang anim kong sentido ay hindi malayong mapabarandal sa kanyang mga tagiliran. nariyan pa ang isang alamat, ang sa yungib ni dona jeronima, na maibubuhay sa inyo ni. florentino. walang hindi nakaalam niyon! ang pawalang bahalang sabi ni . ngunit ni si simoun, ni si ben zayb, ni si.