sinakmal ng papawirin na di malaman kung saang bahagi ng kapuluan hahantong. waring isang libingang mapanglaw, isang libingang sawi at ni bulaklak man lamang ay di tumubo'manariwa dahil sa tigang na lupang sadlakan ng mga sawi: iyan si eduardo. kay saklap ng gunitain! iyan ang naging palad ng ating binata.! magtiis ng hirap, magbata ng mga dalamhati. kaya sa pagkasubasob ng mukha niya sa mesang sulatan ay sarisaring gunita ang nagsasalinbayan sa kanyang guniguni; mga gunitang parang pawang kasawian ng kanyang palad dahil sa sumpang nilimot. kulang palad na binata! at, makalipas ang ilang sandali na hindi niya hinihintay ay may kumatog sa kanyang pintuan ng silid at sinabing: sulat po. kaya, pagkaalam niyang may sulat para sa kanya ay dagling tumindig at inabot sa may dala. kaninong liham kaya iyon? kay leoning kaya? sinulatan pa kaya siya ni leoning gayong hindi na siya ang magiging kaisangpuso? at kanyang binuksan. kay leoning buhat ang kanyang nawika.