kayo na sa sarili ay hindi naniniwalang lubos sa katotohanan ng inyong mga ikinatwiran; kayo sa sariliy alam ninyong marahas at di natutungtong sa matuwid ang pamahalaan, na, upang makapagparangal ng kalakasan at pagkamapagsarili, ay nagkakait ng lahat ng bagay sa katakutan sa kakulangang tiwala, at ang mga bayan lamang na dinadahas at inaalipin ay siya lamang may katungkulang huwag humingi ng kahit ano magpakailan man. ang isang bayang nasusuklam sa kaniyang pamahalaan ay walang dapat hilingin dito kundi ang iwan ang pamamahala. ang matandang abogado ay ngumingiwi at pinaiiling iling ang ulo, tanda ng di kasiyahang loob at hinahaplos ng kamay ang kaniyang upaw; pagkatapos, sa isang pananalitang mapag ampon na wariy may pagkahabag ay nagsabing: hm! masamang aral iyan, masamang palagay, hm! napagkikilalang kayoy bata at wala pa kayong pagkatalos sa ukol sa kabuhayan!