oh serenisimang maauaing ina sa tauong cristiano na iyong oveja, sa lupa at langit ngalan mo ay siyang tinatauag namin sa toui toui na. icao po ang torre at caban ng tipan ina nang sumacop sa sala nang tanan, cami pong inapo ni eva,, ni adan sa lubos mong aua cami,, nananaban. ituto mo rin po inang mapagpala masayod na lahat yaring ninanasa, mapurol cong isip capos na acala matutuhan co rin ang isasalita. manga camahalang napapauang nobles may sinimpang dunong at taho sa leyes, manipis cong alam at salat na isip nangahas cahima,, di talastas batid. lumalacad aco,, piquit ang capara ang landas na daa,, hindi tanto,, taya, pangahas cong isip doon umaasa sa pa honrang lingap nang mga bihasa. pinagsisiya na nang bait co,, isip lathala nang verso,, ayos sa matouid, sa manga bihasa,, culang din at lihis anyayang pa honra ay inihihibic. pinupuring tunay niring sumusuyo ang mangag anyayang malingaping puso, cahit di dalisay sa lustre,, malabo ay paparahin nang brillante at guinto.