Ang mata ni Isagani ay nagliliwanag sa pagbanggit sa liblib na sulok na iyon; ang sigaw ng pagmamakatangi ay nagpapapula sa kaniyang pisngi, nanginginig ang kaniyang boses, ang kaniyang damdaming makata ay sumusulak at ang mga salitay pumupulas na mainit, puno ng sigabo na waring ang pag ibig ng kaniyang pag ibig ang tinuturan, kayat hindi nakapigil sa pagbulalas ng: Oh!