saka nilabnot ang buhok at taas ang dalawang bisig na humarap sa madla, apoy na nakapapaso ang babae! ang babae'nakadadarang, nakatutupok!. ha ha ha ha!. tabi kayo'naito ang apoy! ha ha ha ha ha!. at ang kahabaghabag na mestisa, ay naging baliw sa isang saglit. walang paalam, pasugod, tumatakbo at hangos, sumisigaw at kumukumpas, humahalakhak at walang nakikilala, walang naririnig. ang abang si elsa ay nagmistulang bagong sisa sa dahas ng dagok ng kasaliwaang palad na kanyang kinamtan. matulingmatuling naba at lumayas sa pagamutang iyon na animo'salaring tumakas sa bilangguan, ng sa likura'nilisang ayaw mang pansinin ang di magkamayaw na tawag nina donya basilia, manang magda at ng iba pang may paglingap sa kanya. kahambalhambal na naging wakas ng sawingpalad na mestisang kung nakagawa man ng malulubhang kamalian, ay walang iba kundi yaong ibinubuyo at iniuupat ng isang pagibig na walang kapantay sa kasidhian!. maynila,.., pebrero .