ang mga malalaki ay karaniwan nang walang kibo at maayos ang kagayakan na gaya ng mga nag aaral na aleman. si placido ay naglalakad sa liwasan ni magallanes upang pumasok sa butas dating pinto ng sto. domingo nang biglang tumanggap ng isang tampal sa balikat na siyang nakapagpalingon sa kaniyang bigla, na masama ang ulo. hoy, penitente, hoy, penitente! ang tumampal pala ay ang kasama niyang si juanito pelaez, ang mapaglangis at minamahal ng mga guro, walang kapara sa kasamaan at kalikutan, may tinging mapanukso at ngiting mapagbiro. anak ng isang mestisong kastila, mayamang mangangalakal ng isa sa mga arrabal, na umaasa sa katalinuhan ng binata; dahil sa kaniyang pagkamakulabid ay hindi nahuhuli sa iba, may ugaling mapagbiro ng masama sa lahat at pagkatapos ay magkakanlong sa likuran ng mga kasama at may katangitangi siyang kakubaan na lumalaki kailan mat may panunuksong ginagawa at nagtatawa. nakapag aliw ka bang mabuti, penitente?