sumunod at di sumuay sa hari niyang magulang, iguinayac capagcuan cabayo niyang sasac yan. pagca handa', lumacad na cabunducan ang tinumpa, at hahanapin nga niya ang bunying ibong adarna. mahiguit sa limang buan nag lacad niya sa parang, hindi naman maalaman ang tabor na cabunducan. nang siya ay dumating na, sa daan na pasalunga, nagtuloy at umahon na itong principeng masigla. sa masamang capalaran nang dumating sa ibabao, nabual nanga', namatay ang cabayong sinasac yan. di anong magagaua pa sa cabayong namatay na, ang baon niya', quinuha at lumacad capagdaca. nang siya', dumating naman sa tabor na cabunducan, may cahoy siyang dinatnan diquit ay di ano lamang. nang caniyang mapagmalas ang cahoy piedras platas, ang dahon ay cumiquintab diquit ay ualang catulad. ang nasoc sa ala ala nitong principeng maganda, cahoy na caaya aya hapunan niyong adarna. sa puno nang cahoy baga may bato siyang naquita, cristal ang siyang capara nacauiuili sa mata.