lahat ng buhay ay nagtatapos sa mapanglaw na kamatayan. lahat naman ng samahan ay nagwawakas sa masaklap na paghihiwalay. ang lakad na ito ng kalikasan ay talagang di na mababago ngayon at sa haharapin. nguni'ang sanla ng pagaalaala, sagisag ng pagmamahal, ay di kumukupas kailan man. bagkus lalong nagiibayo habang tumatagal, ang tingkad at uri ng katuturan. paano'walang pagmamahal na napariwara. ang kalakhan ng aking pananalig, na walang pagaalaalang nasawi, ay siyang nagutos sa akin, ng paghahandog ko ng maralitang akdang ito, sa inyong kapitapitagang mga bakas; saksi ng aking pagmamahal. inihahandog ko sa inyong mga yapak, hindi upang kayo ay aralan, kung hindi upang aliwin ang inyong mga pusong laging nangangarap ng biyayang dulot ng pagibig. at sino ako sa harap ng makikislap na bituin? ako ang mangangaral? ni sa panaginip ay hindi mangyayari!