ang mestisa'ang makata ay nagkatalikod noong taglay taglay sa ubod ng puso nitong huli ang mga bagong tibukin. ang dating pagpapalagay sa mestisang iyon na may tamis ng pagtatanging kapatid, nitong magpakasira si teang sa kapangakuang iniwan kay tirso, tangi sa katamisa'nalahukan pa ng init ng paglulunggating ibinubuyo ng isang pagmamahal na mahigit sa nagagawa ng pagkakapatiran. anopa'sapul nang gumitaw sa kanyang dibdib ang kutob na pinagmamaliwan na'nililimot siya ng babaeng nangako ng pagtatapat, ang nakakikiliting kilos at anyo ni elsa nang gabing mapanhikan niyang aawitawit na nagiisa sa loob ng bahay, at ang matiwalang pagsama sa kanya noon hanggang sa bangka, saka ang nilalaman ng mahabang liham na ipinadala sa kanya, ay hindi lamang mga pangyayaring laging sariwa sa alaala ni tirso kundi nagdudulot din naman sa kanyang puso ng bagong damdaming sinisibulan ng bago ring pagasa. ang buhay ng tao ay nasasalalay sa gulong ng kapalarang walang humpay na umiinog.