Ag kamahalan ng tao ay wala sa pagkahari, wala sa pagpapatagos ng ilog at puti ng mukha, wala sa pagkapari na kahalili (raw) ng Dios, wala sa mataas na kalagayan sa balat ng lupa; wagas at tunay na mahal na tao, kahit lakig gubat at walag nababatid kundi ag sarilig wika, yaog may magandag asal, may isag pagugusap, may dagal at puri, di umaapi, yaog marunog magdamdam at marunog lumigap sa Bayag Tinubuan.