at mababa rin namang sandali ang namagitan, bago nakuhang magsalita ng ganito: naku, dioni! pati ikaw naman yata!. at ang hipag ng mestisa ay natuluan pagdaka ng luha sa malaking pagkalunos. elsa, wala kang dapat ipaghinala sa akin, tanging naisambot. hindi ba'pati ikaw ay nagagalit na sa akin? ang malumbay na tanong ng dalaga. hindi, at minamahal din kitang kagaya ng dati. salamat, dioni, kung gayon. nguni'bakit kaya baga'nakaraan ang singkad na maghapong kibuin dili mo ako sa ganitong pamamahay ko sa di maulatang kapanglawan?. nahahambal lamang akong totoo sa nanyayari sa iyo. nabahambal ka, samakatwid ay di mo sinasabing ikinahihiya mo ang pananatili ko sa lilim ng bubong ng bahay na ito? hindinghindi, elsa, at ikaw'kapatid ko ring pinaguubusan ng mabuting pagtingi'lubos na pagmamahal. subali'ang kapatid ko, si kuyang, ay. galit na galit sa akin! siya lamang ang nagagalit sa iyo. at sukat ang gayong pagkagalit niya, upang ako ay huwag nang bilangan ng maraming araw sa tahanang ito.