Sa hinaba haba ng dinaanang iyon, sa boong haba ng baybayin, ng liwaliwan ng Sabana, ng tulay ng Espana, ay walang nakita si Isagani kundi isang magandang ulong nakatagilid, na mainam ang pusod, na nagtatapos sa isang sunudsunurang liig na nawawala sa mga guyon ng pinya.