ang kapitan sa kawal na kabayuhan na kaniyang kasama ay siya niyang pinakagigiliw sa mga nag aaral sa kaniya. iyang may suot na putian at ang sambaliloy nakakiling, ay ang kawaning si, na ang batayan ay ang kailan may huwag magpakita ng ugaling magalang at muhingmuhi kapag nakakita ng isang sombrero na nakapatong sa ulo ng iba; sinasabing ginagawa niya ang gayon upang huwag mabili ang mga sombrerong aleman. iyang dumarating na kasama ang kaniyang anak ay ang mayamang mangangalakal na si, na kumikita ng mahigit sa isang daang libo. ngunit ano ang wiwikain mo kung sabihin ko sa iyo na may utang pa sa aking apat na piso, limangsikapat at labingdalawang kualta? ngunit sino ba naman ang sisingil sa isang mayamang gaya niyan? may utang sa inyo ang ginoong iyan? isang araw ay iniligtas ko siya sa isang kagipitan; isang biyernes, ika pitot kalahati ng umaga; naaalala ko pa; hindi pa ako nakapag aagahan noon. ang babaing iyan na sinusundan ng isang matandang babai rin ay si pepay na mananayaw.