sa katotohanan, nang tagpuin sila ng tinukoy na makata noong ikatlong gabi ng mga pagdiriwang sa kaharian ni momo, ay saka lamang napaguwiuwi, ni dioni ang bagay at sanhi ng mga kilos na kanyang napapanibaguhan sa kanyang hipag. naalaman ko na ngayon, elsa, kung bakit hindi mo pinaunlakan ang alinman sa mga anyaya ng iba'ibang kaibigan mo, ang manawanawang naibulong niya sa mestisa nang lapitan sila ni tirso. at si elsa na nakalurok kaagad sa ibig sabihin ni dioni, ay nagbalobalong sumagot: hindi ko sila ibig na makasama rito, iyan lamang ang sanhi ng di ko pagpayag sa kanilang anyaya. higit diyan ay mayroon pa. ikaw ang napakamapaghinala ng hindi tama. di ba totoong hindi iyan ang tunay na pinagpaparoonan mo? at ibig mong tukoyin ko? ayoko na nga ng malabis na tuksuhan! sa ako'hindi nanunukso lamang, kundi.! kinalilimutan ko na ang pagtawa, dioni. nguni'ngayon sa gabing ito ay may matuwid ka nang tumawa. at di lamang tumawa kundi marapat pang magalak, malugod at magpasalamat.