iyan ang binibining, ang magmamana ng isang malaking kayamanan, na pinag aagawan ng mundo at ng mga kombento. huwag kang umimik! iyan ay nakikilala ko! si padre irene! nakabalat kayo, may miyas na huwad lamang! nakikilala ko dahil sa kaniyang ilong! at siya pa namang labanglaban!. gulilat na tiningnan ng baguhan at nakitang nakanlong ang isang lebita na mabuti ang tabas sa isang pulutong ng mga babai. ang tatlong parka! ang patuloy ni tadeo ng makitang dumarating ang tatlong dalagang mga yayat, mabuto, nangangalumata, maluluwang ang bibig at masagwa ang bihis, ang mga pangalan niyan. ang mahinang sabi ng baguhan na ibig magpakitang siyay may kaunting kaalaman, kahit sa mitolohiya man lamang. hindi, tao ka, ang mga pangalan niyan ay mga binibini ni balcon, mga mapamintas, mga matatandang dalaga, mamumula. ang lahat ay kinamumuhian, ang mga lalaki, ang mga babai, ang mga bata. ngunit tingnan mot sa piling ng kasamaan, ay inilalagay ng dios ang lunas, kung minsan nga lamang ay nahuhuli.