ngayong natapos mong simsimin ang kalataklatakan ng iwi kong dangal sa pagkababai ngayong ang aking bini ay nasaid mo nang lahat at napagpasasaan ay tulad sa isang hamak na laruan mo akong itatapon? nasaan maneng ang iyong puso? nasaan ang iyong kalolwa? lingapin mo ang aking kahinaan at huwag gamitan ng lupit. pagkasabi nito ni mameng ay itinago ang mukha sa dalawang palad at tulad sa isang magdalenang pinadaloy ang di mapigilang unang luha ng puso. si mameng ay isang babaing napakarupok. sinapupo ni maneng na parang hinahatdang ginhawa na sinuklay ng kanyang mga daliri ang buhok na napalugay at parang nasisiyahang ibinulong ang gayaring lalang: mameng. talagang sa malalaking pangyayari na sa buhay ng tao ay sumasapit, ang luha ay madalas na manguna, upang ibalitang sa kabila'namimitak ang maligayang araw ng ligaya. aasahan mo mameng ang katotohanang yaon, na sisikapin kong maging isang pangyayari.