nang makita ang gayon ng paring nagtuturo ay itinangotango ang ulo, binuksang dahan dahan ang talaan at banayad na banayad na tinunghan, samantalang binabanggit na marahan ang mga pangalan. panganiban. penitente, aha! placido penitente, labing limang araw na kusang pagkukulang sa pagpasok. si placido ay umunat: labing limang pagkukulang, padre? labing limang kusang pagkukulang sa pagpasok ang patuloy ng nagtuturo kung gayoy isa na lamang ang kulang upang maalis sa talaan. labing limang pagkukulang, labing lima? ang ulit ni placido na nagugulumihanan makaapat pa lamang akong nagkukulang at kung baga man ay ngayon ang ikalima. husito, husito, senolia! ang sagot ng pari, na minasdan ang binata sa ibabaw ng kaniyang salaming may kulob na ginto. kinikilala mong nagkulang ka ng makalima, at ang dios lamang ang nakababatid kung hindi ka nagkulang ng higit pa sa roon!