ika oras na ganap ay natitipon doon ang apatnapu sa limangpung kaanib sa dakilang mithi. lahat ay galak na galak lubha na ang mga binata. walang labi na di nakangiti, walang matang di nagniningning, walang kilos na mabagal. at sino nga naman ang di magagalak, aling puso ang di lalakasan ng tibok, kaninong damdamin ang di mapupukaw sa lilim ng mapanghalina'malalagkit na titig, at sa halik ng bangong nunukal sa mga sutlang talulot ng mga gayong bulaklak ng buhay na doo'naliligo sa mahinhing liwanag ng mga reina de las luces at sinong mahiligin sa sayaw ang makukuhang magtulug tulugan, kaninong mga paa ang mapapakali sa gayong idinulasdulas ng sahig na binudburan ng pirapirasong ballena, sa inihaba haba'inaluwang luwang ng pagsasayawang salas sa anyaya ng malalambing na tugtuging handog ng orkesta? ika na ng gabi, nguni'ang sayawan ay di pa pinasisimulan. halos lahat ay inip na inip na.