samantala'ating masdan ang mga kilos ng lalaki. hindi na siya ngayon nakatigil, lumalakad na at tinutungo ang bahay. ang bahay na ito ay may tanod pala! isang nakabaril na ngayo'lumabas sa silong at lumuklok sa isang bangko na nasa sa labas ng pintuan. sandali nating matyagan ang tanod. siya'may katandaan na. bukod pa sa pandak, ang katawan niya'hukot at payat na payat. ang mga mata, ay di lang nagpapahiwatig na ang katawang iyon ay pinanawan na ng lahat ng sigla, ng lahat ng init; inihahayag din naman nila ang katotohananan na, ang kahabaghabag na tanod ay may dalawang gabi nang di nakatitikim ng tulog. sabihin pa ba! sa gayong patag at tahimik na pagkakaupo ay wala siyang nararamdaman kundi ang sa kanyang balintataw, ay ikinulbit kulbit ni aling antok; wala siyang nauulinigan kundi ang mahinhing awit ni antok din; wala siyang nakikita kundi ang kanya ring kumaring antok na sasayawsayaw at pupungaypungay sa kanyang harap.