oo, nga, silay kailangan ng ating kaligayahan; kung sa lahat ng dakong dalhin natin ang ating ilong ay matatagpuan natin ang manipis na kamay, na gutom sa halik, na sa araw araw ay lalo pang nagpapatalapya sa sungalngal na dagdag na taglay natin sa mukha bakit hindi sila suyuin at patabain at bakit hihingin ang kagagawang hindi nararapat na silay palayasin? nilayin sandali ang malaking kakulangang mangyayari sa ating kalipunan kung silay mawala! mga walang pagal na manggagawa ay pinabubuti at pinakakapal nila ang mga lipi; sa pagkakawatakwatak natin dahil sa mga inggitan at samaan ng loob, ay pinagsasama tayo ng mga prayle sa iisang kapalaran, sa isang mahigpit na tungkos, napakahigpit na hindi na tuloy maigalaw ng marami ang kanilang siko!