nang mga sandaling yaon ay lululan sa sasakyan ang mang hihiyas. nang makilala si placido ay tumigil. ibig ko sanang makiutang ng loob sa inyo., dalawang salita lamang! si simoun ay umanyong may pagkainip, bagay na sa katuligan ni placido ay hindi napuna. sa ilang salitay isinalaysay ng binata ang nangyari sa kaniya at ipinahayag ang nasang tumungo sa hongkong. ang tanong ni simoun na tinitigan si placido sa tulong ng kaniyang mga salaming bughaw. hindi sumagot si placido. sa gayoy tumingala si simoun at ngumiti ng dati ring ngiting tahimik at malamlam, at sinabi kay placido na: siya! sumama kayo sa akin. sa daang iris! ang sabi sa kotsero. sa boong linakaran ay namalaging walang imik si simoun na waring may iniisip na isang malaking bagay. sa pag aantay ni placido na siyay kausapin ay hindi bumibigkas ng anomang salita at naglibang sa pagmamasid sa maraming naglalakad na sinasamantala ang kaliwanagan ng buwan.