samantala, ang dinaranas na pagpupuyos ng budhi ni elsa, habang nagiging saksi siya ng lahat at lahat, ay di mailalarawan ng lalong bihasang panitik. may puso nga siyang nasasabi'di niya maalaman kung tumitibok pa nang sandaling iyon. ang mga mata niya'naroroo'nakadilat nga, subali'hindi niya maturol kung may nakikita pa. nakikinig siya sa pook na yaon, nguni'sa kanyang mga taynga'isang kawang kuliglig mandin ang nagpapanabay na tumutulig at nagpapalito sa kanyang isipan. datapwa, nang magsalita ang katabi niyang ale na si donya basilia at ibulong sa kanya sa anyong tila naninisi ang anong gusot, elsa, itong pinasok mo? napakasal ka nga ba sa lalaking iyan, ako'iyong pinaglalakuan? ay napukaw ang kanyang kaluluwa'sa kaibuturan ng dibdib niya'nagbangon ang larawan ng kapalaran niyang inaamis ni teang, pagkaamis na humihingi ng kanyang pagtatanggol, ng kanyang paghihiganti, ng kanyang tanang magagawa.