tinatanggap ko ang inyong sabi, ang tugon ng maysakit, makaraan ang isang sandali; akoy namali; ngunit sa dahilang akoy namali ay ipagkakait na ba ng dios na iyan ang kalayaan sa isang bayan at ililigtas ang maraming lalo pang salarin kay sa akin? ano na lamang ang kamalian ko sa piling ng mga pagkakasala ng mga namamahala? bakit pahahalagahan pa ng dios na iyan ang aking kabuktutan kay sa mga daing ng napakaraming walang sala? bakit hindi ako sinugatan at pinagtagumpay pagkatapos ang bayan? bakit binabayaang magtiis ang gayong karaming mga karapatdapat at mga tapat na loob at nasisiyahang walang katigatigatig sa kanilang mga paghihirap? ang mga tapat na loob at ang mga karapatdapat ay kailangang mangagtiis upang ang kanilang mga adhikay makilalat lumaganap! kailangang iwaksi basagin ang sisidlan upang halimuyak ang bango, kailangang pingkiin ang bato upang sumipot ang apoy! mayroon ding pasiya ng kalangitan sa mga paguusig ng mga maniniil, ginoong simoun!