dalawang pusong sa kaliwanagan ng buwan ng gabi ay maligayang nagduduyan sa katamisan ng pagibig. dalawang pusong umaawit ng tagumpay na walang nakamalay. kay palad na mga puso! oo, kay palad sapagka'ang katamisan ng pagmamahalan, at katamisan ng pagsusuyuan ay nasamyo nilang boong laya, nasamyong tulad sa bulaklak na sariwang humahalimuyak na hinahalikan ng hamog. ang panahon ay patuloy ng paglakad, na, waring ang kabuhayan ni eduardo ay hindi man lamang dinadalaw ng ano mang bagabag sa buhay. laging payapa at maligaya, walang ligalig at waring ganap na ang kanyang pag asa na nasisinag na magandang bukas. pati kanyang pagaaral ay gayon na lamang ang ginagawang pagsisikap upang sa kabila ng kanyang mga pagpapagod ay matamo naman niya ang tagumpay. walang mga sandaling pinalalampas upang sayangin sa ikatutuklas ng mga mabuting adhika'mga dapat na pakinabangan pagdating ng araw. kaya buo na ang kanyang pananalig na may magandang bukas siyang hinaharap.