at sa lubos na paghanga ng isang kasapi sa ilog beata sa kakisigan ng kami naman ay tinula niya ang kasunod: bayang inaapi, ako'nananalig na ang bawa'sikat ng araw sa langit, taglay ang tinig mong malungkot na tinig. at iya'hindi ko matalos kung bakit ikaw'lumuluha, ikaw'tumatangis gayong may lakas ka'may bayaning bisig. subali'hintay ka; aking ibubuhay ang isang alagad na dapat asahan. lumingon ka roon, sa dakong timugan at mamamalas mong na nawawagayway ang isang bandilang kapitapitagan ng kilala'bantog na ang. yao'kapisanang sagana sa lahat, sagana sa dunong, sagana sa lakas at hindi marunong matakot sa tawag ng kanyang kalabang mayaman sa gilas, pagka'alam niya'kanyang natatatap na ang mundong ito'mundo ng pangarap. isang kapisanang ang bawa'kasapi ay may siglang taglay na kahilihili: isang kapisanang ang hakbang ay laging tungo sa pagsulong, tungo sa lwalhati: sapagka'ang kanyang darakilang mithi'itanggol ang api: matwid ay maghari.