hindi po iyan ang dahil anya talaga pong naugalian na ng aming tindahan ang huwag magpautang sa mga di naninirahan dito, kaya'inyong ipagpatawad. at hinagisang muli ng isang ngiti ang nabigo. nguni'hindi naampat ang dingas. lalong sumiklab ang siga. kumanyon na nang sunod sunod at walang lagot, ang diyos bunganga. katakot takot na bala ng pag alimura ang lumagpak sa mga taynga ni julio! ito'nakapagpigil sandali, dapwa'sandali lamang, at di na nakapagbata ang kanyang dangal. ang palangiti niyang mukha, ay biglang nagdilim. yaong tumitibok sa kabila ng kanyang dibdib, ay biglang napukaw. natikom ang mga daliri, nanginig ang mga bisig. ang inihadlang ni julio sa nagpupuputok wika ko sa inyo'di ko kayo pauutangin at ang pasya kong ito ay walang pagkatinag! walang tao sa ibabaw ng lupa na may kapangyarihan pumilit upang baguhin ko ang aking salita. ako ba'inyong nauunawaan?. pagkasabi nito, si julio ay tumalikod nang kaunti. sinamantala ang pagkakataong iyon ng kanyang kaalit.