tumugtog ang orasan at bumilang ng labing isa; labing isang palo ng bakal na nagbigay ng taginting na nanunuod sa mga buto ni selmo, nagpapalungkot ng gayon na lamang kina nati at mameng, gayon din naman kay aling tayang, na lumapit kay selmo na nasa tabi ng tarangkahan at aniya: kundangan ka lamang ay kung bakit kumatikati pa ang balat mong sa maynila pa sumita ng orkesta sa dito naman sa marilao ay may kamada din ng musiko. si selmo ay hindi umiimik at isinungaw pang muli ang kanyang ulo sa tarangkahan. si maneng, ay hindi makausap. malayo sa karamihan. kay bilis mandin ng lakad ng orasan. si yoyong sa kabilang dako sa nasang makasabagal ay maya'maya'naghahandog ng mga hititin at cerveza sa mga binata, at bulaklak naman at vermouth sa mga babai.