si eduardo ay isang sawi, isang walang pagasa, walang aliw, walang lugod sa buhay. nasa kandungan ng dusa, nasa kandungan ng sakit at sinisiklot ng bagabag ang paso. siya ay nilimot at dahil sa sumpang nilimot ni leoning ay, waring tapos na sa kanya ang lahat, tapos na ang aliw. ang mabuhay nga naman sa sangdaigdig na itong puno ng hiwaga! isang pusong sawi ng dahil sa pagibig ng dahil sa sumpang nilimot! kaya nagbago na ang lahat, si eduardo ay hindi na pamuling magduduyan sa kandungan ni leoning! wala na, wala na at natapos na ang lahat. natapos na ang kanilang pagtitigan na sa pagtitigang yaon ay nagkakaalaman na sila ng lihim ng puso, natapos na ang kanilang pagngingitian, na, ang pagngingitiang yaon ay nagkakaalaman sila ng lihim ng diwa. waring hindi na nga magbabalik ang lahat. oo, sa pangyayaring yaon ay matila na lamang sa mga pangarap. ang naglahong araw na di na pamuling magliliwayway ang liwanag. ang maningning na pagasa ni eduardo ay waring may nakabadhang ulap.