bihirang mata ang walang patak ng luha; bawa'mukha ay larawan ng isang di masayod na lumbay ng kalulwa; sa bawa'labi ay walang pumupulas kundi pawang pagkahabag, panghihinayang, panalangin, mga buntong hininga. kay kapal ng mga makikipaglibing! ang malaking bahay ni florante ay lumiit sa karamihan ng tao. lahat halos ng mga kaanib sa dakilang mithi ay nahandoon. si gerardo lang ang wala, papaano'noon mga sandaling iyon ay kararating lang niya sa maynila. ika anim na ganap ng umaga nang ipanaog ang ataul, na pinapalamutihan ng isang matanda at malapad na bandilang pilipino. sa sambahan muna dinala ang bangkay. nang muling malabas, at nang tutunguhin na ang libingan, ay siyang pagdating ng. (sinasabi na nga ba ni tandang kulas!). limang kayumangging kawal ng konstabulario at isang puteng pinuno, na taglay sa baywang ang isang kumikinang na sandata na sa kahabaan ay humihilahod sa lupa!. nagdidilim ang mukha ng pinuno.