ang ganitong mga pangungusap na binigkas ni eduardo ay parang lubos na tumagos sa kaibuturan ng puso ni leoning. sa gayon, si leoning ay nagkaroon ng awa at tila ganap na nahabag sa anyong kanyang namalas kay eduardo. nguni'ang kasagutang bibigkasin ay parang nabitin sa kanyang labi. pinagaalinlanganan niya ang pagbigkas sa matamis na salitang para sa isang eduardo, kaya'pinigil pa rin niya at di binitawan. ang mga sandaling yaon ay siyang huling gabi ng kanilang paguusap, at kung maulit man ay maluluwatan na pagka'sa kinabukasan ng araw na yaon ay patungo ng maynila, si eduardo, sa dahilang panahon na naman ng pagbubukas ng mga paaralan. hindi na niya maaaring magawa pa ang dating pagdalaw kay leoning na walang liban tuwing hapon. kaya'boong pagsusumikap ang ginawa ni eduardo, upang kung maaari lamang tamuhin niya ang kanyang mithing makamtan; ang pagibig ni leoning bago lisanin ang sariling bayan.