sa malayo layoy natagpuan ang isang binatang nakatayo, na ang uloy nakataas, nakatitig sa bahay. nakilala ni basilio si isagani. ano ang ginagawa mo rito? tiningnan siya ng malamlam na tingin ni isagani, ngumiti nang malungkot at muling tumingin sa mga bukas na durungawan, na sa puwang nilay natatanaw ang maputing anyo ng binibining ikinasal, na nakapigil sa bisig ng naging asawa, na dahandahang lumalayo. halika, isagani! lumayo tayo sa bahay na iyan, halika! ang sabi ni basilio na ang boses ay paos at piniglan sa bisig ang kausap. inilalayo siyang banayad ni isagani at patuloy ding nakatanaw na taglay sa labi ang malungkot na ngiti. alang alang sa dios lumayo tayo! bakit ako lalayo? napakalaking lungkot ang taglay ng mga pangungusap na iyon, na, nalimot sandali ni basilio ang kaniyang sindak. ibig mo bang mamatay? ikinibit ni isagani ang balikat at nagpatuloy sa pagtingin. muling tinangka ni basilio ang siyay kaladkarin.