nang magkagayoy lumuhod at nanalangin. nang tumindig at pinagmasdan ang bangkay na sa mukhay nababakas ang isang matinding hapis, ang sakit ng isang boong buhay na walang kabuluhan, na tinaglay hanggang sa dako pa roon ng kamatayan, ay nangilabot ang matanda at bumulong na: kaawaan nawa ng dios ang mga nagliko sa kaniya ng daan! at samantalang ang mga alilang tinawag niya ay nangagsisiluhod at nangagdadasal ng patungkol sa namatay, mga alilang maurira at nangalilibang sa pagtingin sa hihigan at inuulit ulit ang mga sunod sunod na requiem ay kinuha ni. florentino sa tataguan ang bantog na takbang bakal na kinalalagyan ng malaking kayamanan ni simoun. ilang sandaling nag alinlangan, datapway biglang pumanaog sa hagdanang dala ang takba, na may tangka nang gagawin, tinungo ang batong laging inuupan ni isagani upang siyasatin ang kailaliman ng dagat. florentino sa dako ng kaniyang paanan.