isang mainam na hesitation ang ipinaringig ng orkesta at buhat sa puno ng manga ay binagayan nila ng bugso bugsong halikan, ang tugtugin. siya na naman maneng, ako'hapong hapo na ang boong lamyos ni nati. isa na lamang ang tawad ni maneng isa na lamang! isa pa, nati, isa na lamang. totoong totoo na isa na lamang. maano namang siyana. ito namang si maneng. at kapuwa nalasing ang dalawang puso sa kanilang pagka lingid sa mga malas ng matang makasalanan. si maneng na talagang linikha yata upang pasakitan ng mga lipi ni eva ay may napapansing isang maliit na bagay na ipinanglalamig ng kanyang puso. bakit di ginagamit ni nati ang imperdibleng kaniyang binile upang gamitin pa naman sa marilao? hindi niya napansin na yao'ibinigay kay binay at nang kaniyang mapuna na di ginagamit ay kinabukasan na sa sayawan. tinutupok mandin siya ng nasa na alamin kung bakit di ginagamit ni nati, nguni'iginalang niya ang lihim na yaon, manatili lamang sa kanila ang katahimikan.