iyan ang mga namalas ng humahangang mga mata ni tirso na sa palibidlibid ng pook na yao'siyang nagpapasikip ng gayon na lamang, at siyang nagpapakilala ng di masayod na kagalakang naghahari sa madla alangalang sa karangalan ng mabunying anak ng bayang may ipagsusulit na tagumpay sa kanyang pagbalik sa lupa niyang tinubuan. subali'bakit kaya baga'parang hindi pansin ni elsa at waring hindi ikinasisiya ang alinman sa gayong kasiglahan? inakala ni tirsong marahil ay patuloy na nakapipinsala sa kanyang magandang mestisa ang karamdamang idinaing nang sila pa'nasa sine. kaya'inalok na magpauwi na. nguni'noon di'nanigas na lamang ng walang kaabogabog at napahandusay sa mga bisig ng makata, ang sariwang katawan ng mestisang yaon na sinusundan ng nahihilam na mga mata ng di kakauunting taong nakakita sa kanila sa liwasang lawton. napapaano po ang inyong asawa? hinihimatay! paypayan natin! wiligan ng tubig sa mukha! ang mabuti, mama, ay dalhin ninyo agad sa ospital ang inyong senyora.