bumangong maaga ay nababagay lamang sa mga mahihirap, sa mga magsasaka, sa kanyang mga kasama, alila at mga hindi maginoong gaya niya. tinutugtog ang ikasampung oras nang si kapitang memo ay magbangon noong umagang iyon. ang mga hikab niyang sunodsunod at mga matang pipikitpikit ay nagpapakilalang di pa nasisiyahan sa tulog. at muli sanang mahahandusay ang mahal nating ginoo, dangan at nagitla sa ingay ng maraming tao na noo'naghuhugusan sa tapat ng kanyang bahay. ang mga taong ito'siyang kasunodsunod nina gerardo mula ng iwan nila ang tindahan ni julio; ibig sana nilang mapanood ang paglilitis, dapwa'nabuktot na lahat sa pagiintay sa presidente, kaya'ngayo'nangaguuwian na. salamat sa ingay nila at nabugabog ang masipag na pinuno ng bayan; sa wakas ay natuluyan ding mamulat ang mga namumugtong mata na animo'nagsasabing kami ay busog na busog! pagkakain ng almusalan, ang ating maginoo ay humilig sa isang sillon; at dito'sinimulan ang walang lagot na pagpapausok sa isang germinal .