lubhang matindi ang init. ang mga bayoneta ay nagkikintaban sa araw, ang kanyon ng mga baril ay nag iinit, at ang mga dahon ng sambong na nalalagay sa mga kapasete ay halos hindi makapagpahina sa tindi ng nakasusunog na araw sa buwan ng mayo. dahil sa hindi maikilos ang mga bisig at nangagkakadikitan, upang huwag gumamit ng maraming lubid, ay lumalakad ang mga huli na halos lahat ay walang takip sa ulo at mga walang sapin ang paa: mabuti na ang may isang panyong nakatali sa ulo. hingal na hingal, hirap, punong puno ng alikabok na nagiging putik dahil sa pawis, ay nararamdamang natutunaw ang kanilang utak, may lumilipanang ilaw sa kaitaasan, mga badhang pula sa himpapawid. ang kapataan at ang panghihina ay nalalarawan sa kanilang pagmumukha, ang paghihinagpis, ang pagkagalit, isang bagay na hindi mawari, tinging mamamatay na sumusumpa, taong naiinip sa buhay, sa sarili, na nagtutungayaw sa dios.