at kahit na mayroon siyang magagamit na kaparaanan ay dadaan muna sa ministerio, at ang ministro. ikinumpay ang kamay at nagtawa. ang ministrong naghalal sa akin, ay ang diablo lamang ang nakaaalam kung saan na naroroon, at aariin na niyang malaking karangalan ang akoy kaniyang mabati sa aking pagbalik! ang kasalukuyan, iyan ay pararaanin ko sa. at dadalhin din iyan ng diablo. ang hahalili diyan ay malilito sa bago niyang tungkulin na hindi makukuhang pumuna ng mga mumunting bagay. ako, ginoo, wala akong anoman kundi ang budhi ko lamang, gumagawa ako ng alinsunod sa aking budhi, ang budhi ko ay nasisiyahan, at walang kakabukabuluhan sa akin ang haka ni ganoon ni ganito. ang aking budhi, ginoo, ang aking budhi! opo, aking general, ngunit ang bayan. tu, tu, tu, tu! ang bayan, ano ang mayroon sa akin ng bayan? nagkaroon baga ako ng pakikipagkasunduan sa kaniya? utang ko ba sa kaniya ang aking katungkulan? siya ba ang naghalal sa akin? nagkaroon ng munting pananahimik.