sa wakas ay minarapat ni tirsong ibilang pa ng ilang araw, ng ilang panahon, ang paghihintay ng sulat ng babaeng pinagtiwalaan niya ng puri'karangalan, samantalang ang sukat itugon sa sulat ng mestisa ay siya namang pinagliming masusi ng kanyang bait at siyang nihanap ng hatol sa kahinahunan ng kanyang pagkukuro. nguni, lahat ng kanyang naisip tungkol sa isasagot kay elsa, ay di niya inibig na sulatin sa ayos ng isang kalatas na ipadadala sa tinukoy na mestisa. ang sulat ay isang katibayang kanawanawang maipapalad sa harap ng ibang tao. at ang kaselanan ng kanyang tayo dahil sa sinumpaang pakikiisang dibdib sa harap ng hukuman sa sampiro, ay nagaatas sa kanya upang magpakaingat sa ikapagkakaroon ng masasangguning katibayan ng pakikitalamitam niya sa sinomang babaeng naiiba kay teang. mabuti'makipagkita ako sa kanya, at sa harapang paguusap nami'saka ko siya tutugunin ng nararapat, ang tapos ni tirso sa kanyang magulong pagninilay.