ang mahinang bulong na waring ang nagsasalitay isang anino patay! namatay nang hindi ko man lamang nakita, namatay ng hindi nalalamang akoy nabubuhay nang dahil sa kaniya, namatay ng nagtitiis!. at sa pagdaramdam ng isang sigwang kalagimlagim, isang sigwang may kulog at buhawi na walang patak ng ulan, hinagpis na walang luha, sigaw na walang salita, nagngangalit sa kaniyang dibdib at nagtatangkang umapaw na wariy buga ng bolkan na malaong natimpi, ay biglang umalis sa kinalalagyang silid. nadingig siya ni basilio na pumapanaog ng hagdan, na ang lakad ay walang tuto; nadingig ang isang timping sigaw, sigaw na waring nagsasabi ng pagsapit ng kamatayan, malalim, katangitangi, kahambal hambal, kayat ang binatay tumindig na namumutlat nanginginig sa kinauupan, ngunit nadingig ang yabag na papalayo at ang pinto sa daan na nag umugong sa pagkakasara. kaawaawang tao! ang bulong at ang kaniyang mga matay napuno ng luha.