lungkot, pighati, hinagpis, pamamanglaw, iyan ang lumalaro sa mga kaawaawa na ikinulong sa isang kamalig na ni lamok ay di makapasok. may tumatangis at may tumatawa. pagtangis na inililihim at pagtawang pilit lamang. ang iba'malungkot na inaalaala ang asawa. ang iba'iniluluha ang mga anak. at ang iba nama'mapanglaw na ginugunita ang kanilang pinopoon sa buhay, ang langit ng kanilang pagibig. kung minsan sa hinagpis na ay! ay buntong hiningang ay! at bakit di sila mamamanglaw? tunay; sila'malalakas pa kay sa humakot sa kanila. paano'wala namang sakit. subali'ang pagkawalay sa mga pinakamamahal sa buhay, ang masabing sila ay may mikrobyo ng dipterya, ay labis nang makapanglumo ng puso. isa lamang dito ay sapat nang sumupil sa kanilang lakas. noon ay isang hapong mapanglaw. salamat sa pagdalaw ng ilang mga kasama at kamaganak, ay nababawasan ang kanilang lungkot. salamat din naman sa mga alaala ng kami naman na paano'paano ma'ikinaaaliw nila.