may isang ibong maganda ang pangalan ay adarna, cun marinig mong magcanta ang saquit mo', guiguinhaua. sa tabor na cabunducan ang siyang quinalalaguian, cahoy na hinahapunan piedras platas ang pangalan. cun arao ay uala roon itong encantadang ibon, sa iba sumasalilong at nagpapaui nang gutom. cun gabing catahimican ualang malay ang sino man, ay siyang pag oui lamang sa tabor na cabunducan. caya mahal na monarca yao', siyang ipacuha, gagaling pong ualang sala ang saquit mong dinadala. nang sa haring mapaquingan ang caniyang cagamutan, capagdaca', inutusan ang anac niyang panganay. pedro', tumalima sa utos nang haring ama, iguinayac capagdaca cabayong sasac yan niya. yao nanga', lumacad na cabunducan ang pinunta, at hahanaping talaga, mahal na ibong adarna. mahiguit na tatlong buan paglacad niya sa parang, at hindi nga maalaman ang tabor na cabunducan. may dinatnang landas siya mataas na pasalunga, tumahan capagcaraca itong principeng masigla.