tiningnan si isagani at namalas niyang malaki, hindi madadaig, namamaibabaw at noon lamang siya naranasan, sa boo niyang kabuhayan, ang pag aakalang siyay tinalo ng isang nag aaral na pilipino. nagsisi siya dahil sa kaniyang pagkakahamon sa pagtatalo, ngunit huli na. sa kaniyang kagipitan at sa pagkakalagay sa harap ng gayong dapat katakutang kalaban ay humanap ng mabuting kalasag at pinanghawakan ang pamahalaan. ipinapataw ninyo sa amin ang lahat ng kasalanan, sapagkat wala kayong nakikita kundi kaming kalapit, ang sabing ang boses ay wala nang pagmamataas, talagang gayon, hindi ko ipinagtataka! kinamumuhian ng bayan ang sundalo ang alguasil na humuhuli sa kaniya at hindi ang hukom na nag utos ng paghuli. kayo at kamiy sumasayaw na lahat ng alinsunod sa lakad ng isang tugtugin: kung itinataas ninyo ang inyong mga paa ng sabay sa amin, ay huwag kami ang sisihin: ang tugtuging nagtatakda ng ating kilos. inaakala baga ninyong kaming mga prayle ay walang budhi at ayaw kami sa kabutihan?