ang binatay lito; tinitingnan ang manghihiyas ng matang kinalalarawanan ng pagkasindak, naramdamang ang kaniyang mga paat kamay ay nanglalamig at libo libong nagkakasalimuut na pagkukuro ang nagdaraan sa kaniyang pag iisip; nakikitang ang mga lansangan ay nagdadanak sa dugo, nadidingig ang putukan, napapagitna siya sa mga patay at sugatan at katangi tanging lakas ng hilig! nakikita niyang siya, na suot ang damit sa paggawa, ay nagpuputol ng mga hitat nag aalis ng mga punlo. hawak ko ang kalooban ng pamahalaan ang patuloy ni simoun aking ipinara at inaksaya ang kaunti niyang lakas at magugugol sa mga haling na pagsalakay, at sinilaw ko siya sa kapakinabangang maduduwit; ang mga pangulo niya ay tahimik na nangasa dulaan ngayon at nangalilibang sa pag iisip ng isang gabing lipus kasayahan, ngunit walang isa mang hihilig na muli sa unan.