oo, gaya ko, gaya natin, tayoy mangagtapat; ditoy walang indio na nakadidingig sa atin, ang dugtong ng mag aalahas ang kasamaan ay nasa pangyayaring tayong lahat ay hindi mga tulisang hayag: kung itoy mangyari at manirahan na tayo sa gubat, sa araw na iyan, ay ligtas na ang bayan, sa araw na iyay sisibol ang isang bagong kalipunan na siya na sa sarili ang mag aayos. at sa gayon ay matiwasay nang makapaglalaro ng tresillo ang capitan general, na hindi siya kailangang linlangin ng kalihim. nang mga sandaling iyon ay naghihikab ang kalihim at nag iinat na itinataas sa ulo ang mga kamay at iniunat sa ilalim ng mesa ang mga paa niyang nagkakapatong. ang lahat ay nagtawanan ng siyay makita. pinutol ng general ang pag uusap at matapos na bitiwan ang barahang kaniyang sinusuksok ay nagwikang: siya, siya! siya na ang biruan at sugalan; gumawa tayo, pagbutihin natin ang gawa, kalahating oras pa ang kulang sa oras ng pagkain. marami bagang bagay ang kailangang lutasin?