pelaez ang kakaning iyan! at sa tunog ng tingig ay ipinahihiwatig ang sarili niya. at mapatitibayan ko rin sa inyo na magkakaroon ng pista at malaki, ang dugtong na may hiwaga. tunay nga na si paulita ay mag aasawa kay juanito pelaez. ang kaniyang pag ibig kay isagani ay napawi na gaya ng alin mang mga unang pag ibig, na nananangan sa magagandang pangarap, sa damdamin. ang mga pangyayaring dahil sa mga paskin at ang pagkakabilanggo ay nag alis sa binata ng lahat ng taglay na pang akit. kangino baga mangyayari ang hanapin ang kasawian, nasain ang makiisa sa kapalaran ng kaniyang mga kasama, humarap na kusa, gayong ang lahat ay nagtatago at umiiwas sa lahat ng kapanagutan? iyon ay isang kabangawan, isang kaululan, na hindi maipatatawad sa kaniya ng sino mang taong matino sa maynila at may lubos ngang katwiran si juanito pelaez sa pagkutya sa kaniya, na ginagayahan ang sandaling pagtungo niya sa gobierno civil.