siniyasat ni basilio ang armas, linagyan ng punglo at itinago sa kaniyang bulsang pangloob ng amerikana. nagpaalam sa pamagitan ng isang putol na: hanggang mamaya! nang nasa sa daan na si basilio ay iniisip kung ano ang kaniyang magagawa hanggang sa sumapit ang kalagim lagim na sandali; mag iika pito pa lamang. panahon niyon nang pamamahinga sa pag aaral at ang mga nag aaral ay nasa sa kanikanilang bayan. si isagani ang tanging hindi umuuwi, ngunit nawala mula ng umagang iyon at hindi maalaman kung saan naroroon. ito ang sinabi kay basilio, ng makapanggaling sa bilangguan at dinalaw ang kaniyang kaibigan upang makituloy. hindi maalaman ni basilio kung saan siya paparoon, wala siyang kualta, wala siyang anoman, liban na lamang sa rebolber.