wala doon ni isang tao, sapagka'ang lahat ay nagkakatipon sa harapan. gerardo, oh gerardo! ang tanging naisigaw ni elena. gerardo?, anong gerardo? ang pairing na tugon ng lalaki. ano pa ang gegerarduhin mo ngayon? si gerardo'patay na! tampalasang tao!! yaong nanhik kaninang suot demonyo ang siyang umutas sa kanya! oh mga tampalasan!! si elena ay hinimatay. lalong mabuti! ang sa sarili'nawika ni juancho, at pagdaka'inalulan ang abang si eling sa kalesa niyang doo'inihandang talaga. kutsero, pika!! ang liham na tinanggap ni gerardo ay labis nang nag ulat sa kanya na sa gabing iyon ay pilit siyang makasasagupa ng isang kataksilan. labis din niyang alam na ang pagpayag na sumama sa demonyo ay lubhang mapanganib. dapwa'umurong sa panganib ay ugali lang ng mga pusong marurupok, hindi ng mga gaya niyang walang takot na kinikilala kundi ang takot sa kanilang diyos at bayan; hindi ng mga mapagbirong lagi sa tampo ng buhay mapaglaro kahi'sa labi ng hukay. ang gabi noon ay sakdal ng dilim.