kaya'sa gitna ng paghaharing yaon ng katahimikan ay pamuli siyang nangusap: leoning, ano ang kahulugan ng di mo pagsagot na ito sa akin? niwawalang bahala mo kaya pagka'akong kaharap mo ay isang abang maralitang eduardo lamang na di dapat pansinin? eduardo, bakit ka nagsalita ng ganyan? leoning, hindi ba katotohanan ang aking sinabi? eduardo, huwag mong pasakitan ang aking puso. oo, iniibig kita. ikaw lamang ang buhay ko. leoning, salamat, diyata.? eduardo, asahan mong boong puso kitang iniibig. walang naitugon ang binata sa dalaga kundi isang halik sa mapulang labi at isang mahigpit na yakap. kay papalad na mga puso! salamat at walang nakasaksi sa kanila kundi ang mga bituin at ang kabilugang buwang sa kaliwanagan ay parang nakabitin sa langit. eduardo, baka pagkatapos ng lahat ng ito ay pabayaan mo ang aking palad? leoning, alalahanin mong libingan ang kasasadlakan ko kapag nagmaliw ang aking pag ibig. eduardo, baka. leoning, maniwala ka. baka sabi mo lamang ang lahat ng iyan.