leoning, malasin mo ang mga bituin, malasin mo ang buwang iyang nagsasabog ng kaliwanagan iyan, iyan ang mga tangi kong saksi. masasaksi mo nga iyan; nguni'hindi mo ba naaalaala na ang buwang iyan ay naglalaho kung sinasaputan ng ulap? ganyan din naman ang iyong pagibig na mangyayaring maglaho pagdating ng panahon. huwag mong pahirapan ang aking puso. alalahanin mong ang puso ko ay katulad ng isang bulaklak na kapag hindi nadilig na isang umaga ay nalalanta; kaya'kung malanta nga ang paglingap mo, ay! sa aba ko ay wala nang pagasa kundi ang tunguhin ang huling hantungan ng lahat. eduardo, ang lahat ng iyan ay masasabi mo; nguni'pagdating mo marahil sa maynila, ay pawi nang lahat sa iyong alaala ang mga pangungusap mong iyan sa harap ko. leoning, balintuna ang iyong hinagap. alalahanin mong sa kaibuturan ng puso ko ay isa kang bulaklak na pinakakaingatan at laging dinidilig ng aking pagmamahal. eduardo, marahil ay malilimot mo rin ang lahat ng iyong mga pangungusap.