ang mataas na kawaniy nakatungo. pagkatapos, waring may tinangka nang gawin, ay tumingala, tinitigan ang general at, namumutlang nanginginig ng kaunti, ay nagsabing pigil ang katigasan: walang kailangan, aking general, walang kailangan iyan! kayoy hindi inihalal ng bayang pilipino kundi ng espana, katwiran pa nga upang pagpakitaan ninyo ng mabuti ang mga pilipino upang walang maisisi sa espana! katwiran pa nga, aking general! sa pagparito ninyo ay nangakong ilalagay sa katwiran ang pamamahala, hahanapin ang kabutihan. at hindi ko ba ginagawa? ang tanong na pabugnot ng general na humakbang, hindi ko ba sinabi sa inyo na kinukuha ko sa ikabubuti ng isa ang ikabubuti ng lahat? tuturuan pa ba ninyo ako ngayon? kung hindi ninyo maliwanagan ang aking mga gawa ano ang kasalanan ko? pinipilit ko ba kayong makihati sa aking kapanagutan? ang pakli ng mataas na kawani na tumuwid ng may halong pagkamataas. hindi ninyo ako pinipilit, hindi ninyo ako mapipilit na makihati sa inyong kapanagutan!