lumuluhang pumayag si huli sa kasunduan, tinanggap ang salapi at nangakong sa kinabukasan, araw ng pasko, ay maglilingkod na siya. nang matanto ng matanda ang gayong halos pagbibili ng katawan, ay nag iiyak na wariy bata. di yatat ang apo niyang yaon na ayaw niyang palalakarin sa init ng araw upang huwag masunog ang balat, si huling may maliliit na daliri at mapulang sakong, di yata! ang binibining yaon na siyang pinakamaganda sa nayon at marahil ay sa boong bayan, na lagi nang tinatapatan ng mga binatang nagtutugtugan at nagkakantahan, di yata! ang bugtong niyang apo, ang kabugtong niyang anak, ang tanging lugod ng malabo niyang paningin, yaong pinangarap niyang nakasayang mahaba, nagsasalita ng wikang kastila at nagpapaypay ng pamaspas na may mga pinta, na kagaya ng mga anak ng mayaman, yaon ang papasok na alilang kagagalitan at pagwiwikaan, upang masira ang kanyang mga daliri, upang makatulog sa kahit saang sulok at magising nang walang patumanga?