di ko sinawaang panoorin ang mahayap na mga daliri at tunay kong kinahangaan ang kainamang tumangap ng panauhin na baga mang di lubhang kilala ay pinagkaabalahang kawangis ng isang lalong matalik na kaibigan sa biglang sabi ang kaugaliang mag alay ng hitso ay kanyang tinupad ngunihindi ako marunong ngumanga at sa nais kong mapaunlakan ang kanyang pagkaka ala ala ay kumuha ako ng kanyang malugod na iniaalay kasabay ng isang maguiliw na usisa sa matanda na kung bakit natuklas na ang bunga iyaong mapakla at walang saysay na bungang kahoy na di nagtamo ng ano mang pamagat at ang ikmo na lubhang mahanglay ay kung mapalahok sa nakapapasong apog ay napag ayaw at ayon sa naguing hilig na kinaguisnan ay siyang naguing panalubong panauhin