ang tauong nalunod sa tubig, maitim nang totoo, namamaga man ang caniyang muc ha, cun minsan masasaol an nang buhay, capag ang pagtahan niya sa tubig ay hindi lumalo sa anim pitong oras. sa hindi lubhang nalauon sa tubig ay bihira ang di nasasaol an nang buhay. ang gagauin doo,, gayon: pagca nahango na sa tubig ang nalunod na tauo, ay dadalhin sa lugar na tuyo; huhuboan doon nang damit; ipahihiga doon nang pataguilid, at doroonan nang unan sa ilalim nang ulo, cucuscusin ang boong catauan niya nang malacas nang manga damit na tuyo, na idinadarang sa apoy, upan din masaol an nang init ang catauan. cun mayroong aguardiente alac na matapang sa niyog ay maigui ibabad doon ang manga damit na panguscos. mabuti namang ilapit lapit sa apoy ang tila patay cun guinagaua itong manga turo co ngayon. magaling ding ibaon hangan liig sa buhangin cun baga mainit ang arao.