ang karunungan man, liban na lang kung siya'ginugugol sa ikagagaling ng bayan, lahi, sangsinukob, ay di ko rin masasabing sapat na makapagpadakila sa buhay. presidente, ay kailangang gumawa para sa lahat; kailangang magbata ng suson susong pagtitiis, dusa, pighati, para sa lahat; kailangang sumagupa sa libo libo mang kamatayan para sa lahat; kailangang siya'maging isang taga hasik ng kalayaan, taga taguyod sa dangal ng tinubuang lupa, taga kandili sa puri ng matwid na malimit lupigin. kapag ang isang tao ay nakasunod sa mga ganyang katungkulan, mayaman man mahirap, marunong man hindi, siya ay may karapatan nang ipagmalaki ang sariling buhay, at humimlay sa piling ng mga lalong dakilang kalulwa sa boong sangsinukob! hindi na nakasagot si kapitang memo noong sandaling iyon ay siyang pagpasok ng tunay na hukom ng bayan. ito ang sa wakas ay sumuri sa naaantalang usapin at pagkatapos na madinig ang mga pangangatwiran ng bawa'isa ay inilagda ang kanyang maayos na hatol.