naiiba sa karamihan ng klerigong indio, na lubha namang kaunti, na ng kapanahunang iyon ay gumaganap sa pagkakoadhutor nangangasiwang pangsamantala sa ilang kurato, dahil sa kaniyang pagkamalumanay at ugaling tuwid na taglay noong may lubos na pagkakilala sa karangalan ng kaniyang kalagayan at kabanalan ng kaniyang tinutungkol. isang munting pagsisiyasat sa kaniyang anyo, kundi man dahil sa kaniyang buhok na puti, ay mapag uunawa kaagad na siyay nauukol sa malayong panahon, sa nakaraang kapanahunan, noong ang mga mabubuting binata ay hindi nangingiming ilaan ang kanilang karangalan sa pagiging pari, noong ang mga klerigo ay kasingpantay sa kalagayan ng sino mang prayle, at noong ang kagaya niya, na hindi pa dusta at alimura, ay humihingi ng mga taong malaya at hindi alipin, matatayog na pag iisip at hindi budhing api.