sa sinabing yaon ng bunying princesa ang mahal na hari,, ang mahal na reina, hindi umiimic linilining nila ang manga sinaysay nangyari sa canya. manga dibdib puso nila,, alinlangan at dili maisip ang pag papacanan, tumauag sa dios na sila ay bigyan lubos na payapa at caliuanagan. ang hari,, ang reina,, ng macapag isip gayari ang uica,, canilang sinambit, sa tahanang ito,, di cana aalis layao ay di mo na ngayon masisilip. at tuloy umalis nang ma uica ito tumungo na sila sa real palacio, magmula na noon loob nila,, gulo hinayang sa anac ay di mamagcano. tinasahan nila sa canyang pagcain sampong ala ala,, pinaram pinouing, nauala sa loob toua at pag guilio di na alintana anomang marating. ano,, nang sumapit yaong cabouanan na capanganacan nang princesang mahal, sa aua nang dios at virgeng maalam nacaraa,, ualang sacunang anoman. cambal nang manganac capoua lalaqui maganda ang quias pauang mabubuti, tumauag ng hilot at ang servidumbre na casama niya sa arao at gabi.