napipilitang pigilan ang takbo ng mga kabayo ng mga sasakyan, ang tabi! ng mga kotsero ay nadidingig na sunodsunod; nangagkakasalusalubong ang mga kawani, mga militar, mga nag aaral, mga insik, mga dalaginding na kasama ng kanilang mga ina at ali, nangagbabatian, nangagkikindatan, masasayang nagtutudyuhan. camorra ay nasa karurukan ng kaniyang kaligayahan sa pagkakita ng gayong karaming magagandang dalaga; napapatigil siya, napapalingon, itutulak si ben zayb, mapapapaatak, sumusumpat aniyay: at iyan, iyan, manghihitit ng tinta? at doon sa isa ano ang masabi mo? sa kaniyang kagalakan ay hindi na pinupupo ang kaniyang kalaban at katunggali. tinitingnan siyang maminsan minsan ni. salvi, ngunit hindi niya pinapansin si. salvi, kundi bagkus pa ngang binubunggo ang mga dalaga upang masagi sila, na kinikindatan at tinititigan ng titig na may palaman. kailan kaya ako magiging kura sa kiyapo? ang tanong sa sarili.