at habang dumarami ang mga araw na hindi idinarating ng sulat na pangako ni teang ay patuloy namang pumapanaw kay tirso na parang kimpal ng ulap na nawawala sa katingkaran ng sikat ng araw ang pangalaalaala ng babaeng binanggit katiyap ng untiunting paguusbong sa pitak ng kanyang puso tulad sa halamang busog sa alaga ng pagkahalina sa mga pakibang loob ng malulugding mestisa