kung ako lamang ang masusunod ay minamabuti ko pang maupo na lamang tayo rito at paraanin nang idaos ang pagpuputong na iyang pinagkakaguluhan ng tao, ang wika ni tirso. hindi kaya tayo hanapin ni dioni? ang tanong ni elsa. hanapin man ba, kung hindi tayo umaalis sa pook na ito, ay di lalo pang madali tayong magkikitakita. mabuti pa ngang magpahipahinga muna tayo; ngalay na ngalay na ang mga binti ko sa malaong pagkakatayo. at magkapiling na nagsilikmo ang dalawa sa pook na yaong tinatalikuran ng makapal na taong sa iisang dako nakaharap. nasa iyo nga ba ngayon ang sulat ko? itinanong makasandali ng babae. nasa akin, ang pakli ng lalaki. mabuti pa kaya'isauli mo na. kung wala rin lamang kahihinatnan, eh bakit mo pa iingatingatan. walang kahihinatnang paano? at, mayroon ba? elsa, parang ikaw pa pala ang may hinanakit sa akin, gayong kay daming araw na ipinamahay ko sa malaking pananabik sa ikapagkakaroon natin ng panahon sa paguusap ng niig na paris nito!.