noong mangyari ang sigalot sa bahay pamunuan, si eling ay nakaupo at nananahi ng isang panyo sa loob ng kanyang tindahan. ang mukha niyang kaaya aya, ay minsang magningning sa lugod, at minsang mangulimlim sa panglaw. ang kanyang paningin ay laging nakapako sa malayo, bihirang matigil sa tinatahi. bawa'taong magdaan ay kinikilalang mabuti malayo pa. si eling ay may inaantabayanan; hinihintay niya ang pagdaan sa kanyang tapat noong mainit sa sinag ng bagong araw na kabatang bata pa ay bayani na. para kay eling, ang binatang yaon na laging nahahandang iparam ang lahat maitaguyod lang ang dinuduhaging matwid, ang binatang yaon na nagsanggalang sa dangal ni julio na kanyang ama, ay isa nang kristo na dapat niyang igalang, mahalin, itangi, pagukulan ng bawa'patak ng kanyang pagibig, at paghandugan ng bawa'tibok ng kanyang puso! hindi nainip si eling sa pagaantay kay gerardo, na sinapantaha niyang sa paguwi mula sa presidencia ay dadaan sa tapat ng kanyang tindahan.