balang isang tuhog baga isang ibon ang may dala, ito ay baong talaga na cacanin nang aguila. si don jua', pinasacay na sa aguilang licoran, canilang pinatunguhan, sinisicatan nang arao. tanang naquiquita lamang nang principeng si don juan, ang langit at caragatan ualang lupang natatanao. doon sa sanbuang arao pag lipad na ualang tahan, naubos nacaing tanan ang tatlong daang duruan. ay ano', nang maubos na yaong baon nilang dala, siya nang pagdating nila sa bano ni dona maria. niyong oras nang visperas nang si don jua', ilapag, ang aguila ay nangusap ito ang ipinahayag: dito na quita iiuan ay magtago ca don juan, nang hindi ca mamalayan nang manga princesang mahal. at mamayang las cuatro ualang sala', paririto, mahal na princesang tatlo na maliligo sa bano. di mo baga naquiquita banong paliguan nila, may sariling titig isa at hindi nga magsasama. magcacaparis nang gayac calapati ang catulad, doon sa cahoy na peras ay magsisi dapong lahat.