nang kinabukasan, isang araw ng huwebes, bago lumubog ang araw, ay naglalakad si isagani sa liwaliwang maria cristina na tungo sa malecon, upang dumalo sa itinipan sa kaniya ni paulita ng umagang iyon. walang pag aalinlangan ang binata na ang kanilang pag uusapan ay ang nangyari sa gabing nagdaan, at sa dahilang siyay handang hingan ng paliwanag ang binibini at alam niya ang pagkamataas at ugaling matigas nito ay inaasahan na ang isang pagkakasira. dahil sa pananakaling ito ay tinaglay niya ang dalawang bugtong na sulat ni paulita, dalawang kaputol na papel, na bahagyang kinatatalaan ng ilang talatang madalian ang pagkakatitik, na may ilang lamas at di lubhang ayos ang pagkakasulat, mga bagay na hindi nakahadlang upang silay pakaingatan ng binatang nangingibig na higit pa kay sa silay naging sulat ni safo ng musa polimnia.