tiningnan si hermana bali, na siyang nagbabalita, na waring hindi maliwanagan ang sinasabi, hindi mapagtuwid ang kaniyang pagkukuro; naghumugong ang kaniyang mga tainga, nagkaramdam ng pagsisikip ng puso at nagtaglay ng isang kutob ng kalooban, na ang pangyayaring yaon ay makapagbibigay hapis sa kabuhayan niyang sasapitin. gayon may tinangkang manangan sa isang banaag ng pag asa, ngumiti, inakalang binibiro siya ni hermana bali ng isang masamang biro, ngunit di pa man ay ipinatatawad na niya kung sasabihing biro nga, ngunit pinagkurus ni hermana bali ang kaniyang hinglalakit hintuturo at hinagkan, sa katunayang totoo ang kaniyang sinasabi. sa gayon ay nawala na ang ngiti sa labi ng dalaga, namutla, maputlang maputla, naramdamang nawalan siya ng lakas at, noon lamang nangyari sa boo niyang buhay, nawalan ng diwang tuminbuang.