kay sarap dumaing! aling loleng! nilulunod ninyo ako!. hindi sumagot ang dalaga nguni'ang malas ang pinapagsalita. tinitigan si beteng ng titig na makahulugan. aywan kung bakit kinuha nito ang kanyang sombrero at matuling umalis. nilisan ang kanyang mga kaibigan at kasama ng walang pasintabi. sa katamisan ng kundiman ni artemyo ay di naman siya napuna. liban kay dolores, ang mahinhing si loleng, ay walang nakaino. ito lamang ang nakatatarok na si beteng ay yumaong may taglay na poot at banta. may poot sapagka'nabigla siya sa mga tugon ni dolores. at may banta sapagka'nalalamangan siya ni artemyo. anaki'isang bayang nilubugan ng araw ang dibdib niyang binabayo ng pagngingitngit. titigil na naman ako sa pagdaing, na nagaantabay ng awa mo loleng. diyan natapos ang malungkot nguni'magiliw na kundiman, na dinaluhan ng nakakikiliting taginting ng bigwela at biyolin. hindi napigilan ni kapitana martina ang kanyang palakpak; datapwa'si kapitang andoy ay tinalo na tuloy ng antok.