ang kinahinatnan, sa katigasang ito ng ulo, ay ang bigyan ng katwiran ang mga prayle ng mga matapat na hukom, at siyay pinagtatawanan ng bala na at pinagsasabihan pang hindi naipapanalo ang mga usapin ng dahil sa katwiran. gayon man ay patuloy din siya sa paghahabol, linalagyan ng punlo ang kaniyang baril at mahinahong liniligid ang kaniyang lupain. sa kapanahunang iyon ay waring isang pangarap ang kaniyang kabuhayan. ang kaniyang anak na si tano, binatang kasingtaas ng ama, at gaya ng kapatid na babai sa kabutihan, ay nasundalo; pinabayaan niyang lumakad at hindi ibinayad ng makakapalit. magbabayad ako sa mga abogado, ang sabi sa anak na babaing umiiyak: kung manalo ako sa usapin ay mapababalik ko siya, ngunit kung akoy matalo ay hindi ko kailangan ang anak. lumakad ang anak at ang tanging balitang tinanggap ay ang pinutulan ng buhok at natutulog sa ilalim ng isang karreta.