nang mangyari ang gayon ay tumungo sa bahay ng kapitan sa bayan, ngunit sinabi sa kaniya roon na wala ang kapitan, na nasa kombento; tumungo sa hukom pamayapa, ngunit ang hukom pamayapa ay wala rin, ipinatawag sa kombento; tinungo ang teniente mayor gayon din, nasa kombento; tumungo sa kuartel, ang teniente ng guardia sibil ay nasa kombento. sa gayon ay bumalik sa kaniyang nayon ang matanda na umiiyak na parang isang bata: ang kaniyang ungal ay nadidingig sa gitna ng katahimikan ng gabi; ang mga lalakiy nangapapakagatlabi, ang mga babaiy nangagdadaop kamay, at ang mga aso ay pumapasok sa kanikanilang bahay, mga takot, at ipit ng dalawang hita ang buntot!, dios, dios! anang isang abang babai na nangangalirang dahil sa kakokolasion; sa harap mo ay walang mayaman, walang mahirap, walang maputi, walang maitim. ikaw ang hahatol sa amin! oo, ang sagot ng asawa, kailan mat ang dios na iyang kanilang iniaaral ay hindi tunay na gawagawa lamang, isang daya!