walang ano ano'lumapit sa isang mesa at umupo; pinagabot ang mga kilay na pumapalamuti sa mga naglalalimang mata na nagpapahiwatig ng tatlong gabing di pagkatulog; sinabunot ang mga mapupute niyang buhok; tiningala ang isang larawang nakasabit sa dinding; kinagat ang labi, nagbuntong hininga, sumuntok ng boong diin, pumadyak, tumindig at nagyaot dito na naman. ang muli niyang ngitngit papatayin ko! noong araw, noong araw hu hm!. ako ang hari sa bayang ito, oo hari! sa aking harap lahat ay nanunuyo, lahat ay lumuluhod, lahat ay oo po sa akin, walang hindi ni ayoko noong araw, hu hm!. ako'isang don, isang mahal na maginoo sa mata ng madla. lahat ay naniwala na ako'mayaman sa lahat; na ang yaman ko ay aking nakamtan sa tulo ng sarili kong pawis! lahat ay naniwala na malinis yaring budhi hu hm!. ang mga lihim na pinakatagotago kong mahigpit, noon ay wala kundi akong ako lang ang nakababatid! nguni'ngayon!