ang isat isa sa inyo ay nakalilimot na samantalang ang isang bayan ay may sariling wika ay taglay niya ang kaniyang kalayaan, gaya rin naman ng pagtataglay ng tao ng pagsasarili samantalang tinataglay ang kaniyang sariling pagkukuro. ang wika ay siyang pag iisip ng bayan. mabuti na lamang at ang inyong pagsasariliy sadyang darating: inaandukha siya ng mga kalaswaan ng tao!. si simoun ay huminto at pinahid ng kamay ang noo. ang buwan ay sumisikat at inihahatid doon ang kaniyang malamlam na liwanag na nakalulusot sa puwang ng mga sanga. dahil sa naliliwanagang papaitaas ng lampara ang mag aalahas, na matigas ang anyo at maputi ang buhok, ay waring isang multo ng kagubatan na nagbabalak ng kalagimlagim. sa harap ng gayong katitigas na sumbat ay nakatungong walang imik si basilio.