dahil mandin sa isang bagay na iniisip ay hindi napupuna ni simoun na untiunting namamatay ang lampara at lumalaganap ang kadiliman. sa loob ng ilang araw ang bulong pag nag alab ang apat na tagiliran ng sinumpang bayang iyan na tirahan ng mga mapagpalalong walang namumuwangan at ng walang awang panggagaga sa mangmang at sa nagigipit; pag ang pagkakagulo ay mangyari na sa mga arrabal at palusubin ko sa mga lansangan ang aking mga taong manghihiganti na ibinunga ng mga panggagahis at kamalian, ay saka ko bubuksan ang muog ng iyong bilangguan, aagawin kita sa kamay ng dalubhasang pananalig, at maputing kalapati, magiging fenix kang muling sisipot sa mainit na abo.! isang panghihimagsik na binalak ng mga tao sa gitna ng kadiliman ay siyang naglayo sa akin sa piling mo; isa namang paghihimagsik din ang mag aaboy sa akin sa mga bisig mo, bubuhay sa aking muli at ang buwang iyan, bago sumapit sa kaniyang kabilugan ay tatanglawan ang pilipinas na linis na sa karimarimarim niyang yamutmot.