at kung mapagod na sa panonood ng hayop na walang kasingamo sa loob ng kulungang bakal gayong pagkailapilap kapag nasa kagubatan, kung mangalay na ang mga mata'magsipamitig ang mga litid sa pagmamasid sa pagsasalimbayan ng sarisaring ibong may iba'ibang kulay, sa paghahabulan ng mga dagang kosta, mga koneho, sa paguumakyat manaog sa mga nagsalabat na kahoy ng mga unggong mukhang taong pangit, sa kiniwalkiwal ng buwaya, sa pamamalupot ng sawa, sa paniningasing ng baboy damo, tamaraw at iba'iba pa; kung sila ay manghinawa na nga sa lahat ng iyan ay saka lamang nila lilisanin ang pook na yaon ng sa puso'taglay ang mga alaalang labis na makabuo ng isang gintong kabanata sa kasaysayan ng kanilang pagsisintahan. ang mga tula ng makata ay bihirang hindi naglalarawan ng alinman sa mga pook na yaong pinagtatamasahan ng aliw ng kanilang kaluluwa. bihirang hindi bumabanggit sa maliligayang sandali ng kanilang pagsisinaya sa kahilihiling kapalaran.