ang principeng si don juan inailag ang catauan, hindi siya tinamaan para nang unang nagdaan. siya nangang pagtulog na nitong ibong encantada, ang pacpac ay nacabuca dilat ang dalauang mata. nang sa principeng matatap nagtahan nang pagcocoplas, umac yat na siyang agad sa cahoy na piedras platas. nang caniya ngang maquita ang pacpac ay nacabuca, dilat ang dalauang mata nilapitang capagdaca. agad niyang sinungaban sa paa', agad tinangnan, guinapos niyang matibay nang cintas na guintong lantay. at bumaba nanga rito ang principeng sinabi co, itong ibong encantado dinala, sa ermitano. sa ermitanong quinuha mahal na ibong adarna, inilagay nanga niya sa mariquit na jaula. ang uica nang ermitano itong banga ay dalhin mo, madali ca at sundin mo ang ipinag uutos co. muha ca nang tubig naman dalauang bato ay busan, nang sila ay magsilitao manga capatid mong hirang. si don jua', lumacad na ang banga', caniyang dala, sumaloc nang tubig siya. at ang bato', binusan na.