sa hinaba haba ng dinaanang iyon, sa boong haba ng baybayin, ng liwaliwan ng sabana, ng tulay ng espana, ay walang nakita si isagani kundi isang magandang ulong nakatagilid, na mainam ang pusod, na nagtatapos sa isang sunudsunurang liig na nawawala sa mga guyon ng pinya. isang brillante ang kumikindat sa kaniya mula sa pingol ng munting tainga, na wariy bituin sa gitna ng mga pinilakang ulap. si isagani ay nakaringig ng malayong uliyaw na itinatanong sa kaniya si. tiburcio de espadana, ang pangalan ni juanito pelaez, ngunit sa ganang kaniya ay naging wariy tunog ng kampanang nadidingig na malayo, magulong tingig na nadidingig sa gitna ng bungang tulog. kinailangan ang ipaalaala sa kaniya na nakarating na sila sa liwasan ng sta. cruz. ang loob kabahayan ng panciteria macanista de buen gusto ng gabing iyon ay may anyong di pangkaraniwan.