ang mga anak nila, ang kanilang kaapu apuhan, at lahat kaming mga bagong sibol ay laging aawitin ang kadakilaan ng kanilang gawa, pipintuhuin namin at igagalang ang kanilang alaala, at sisikaping tularan ang inihasik nilang halimbawa. ang inang bayan, ang pinakaiirog na inang bayan ay yayakapin ang kanilang mga bangkay, hahandugan sila ng matatamis niyang halik, at pagkatapos na maisulat ang sagisag na martyr sa kanilang mga noo, ay ituturo sila sa boong sangsinukob, kasabay ang sabing: 'ang mga anak ko ay mga bayani ng matwid!' may kamatayan po bang diya'dadakila pa? ang ingos ng presidente; que bayani ni que bulati. que bayani ng matwid! bayani ng kaululan! at pagkatapos na makamut ang ulo ay nagpatuloy: nguni'. pero ikaw ba naman ay wala nang kaisip isip, at di mo makurong ang pinagsasabi mong iyan ay pulos na kahibangan? sino baga ang iyong mapaniniwala na. jesus maria jose! ako lang ay pinagtatawa mo!