ang kinabukasan ay amin, nakikinikinita ko nang kulay rosa, nakikinikinita kong ang pagkilos ay magbibigay buhay sa dakong ito na laong panahong patay, nahihimbing. nakikinikinita ko ang pagsipot ng mga bayan sa kalapit ng mga daang bakal, at sa lahat ng pook ay may mga pagawaan na gaya noong nasa mandaluyong!. nadidingig ko na ang pagsipol ng bapor, ang dagundong ng mga tren, ang ugong ng mga makina. namamalas kong pumapaitaas ang usok, ang kaniyang malakas na hinga, at nalalangap ko ang amoy ng langis; ang pawis ng mga kahangahangang kasangkapan na walang tigil sa paggawa. ang daongang iyan, na may mahinang pagkayari, ang ilog na iyan na wariy pinaghihingaluan ng pangangalakal, ay makikita nating puno ng albor at maglalarawan sa atin ng panahon ng taglamig sa kagubatan ng europa. ang malunas na simoy na ito at ang malilinis na batong iyan ay mapupuno ng uling, ng mga kaha at barriles na gawa ng tao; datapway walang kailangan!