at siyay napamangha nang makitang kausap ni kapitang basilio, ng kura at ng alperes ng guardia sibil ang mag aalahas na si simoun na may salaming asul sa mata at kilos malaya ring gaya ng dati. yari na, ginoong simoun, ang sabi ni kapitang basilio tutungo kami sa tiani upang tingnan ang inyong mga hiyas. ako may paparoon din anang alperes sapagkat kailangan ko ang isang tanikala sa relos, ngunit mayroon akong maraming gawain. kung iibigin sana ni kapitang basilio na siya na ang mamanihala. malugod na sumang ayon si kapitang basilio at sa dahilang ibig niyang makasundo ang militar upang huwag siyang magambala, sa paggambala sa kaniyang mga tao, ay ayaw tanggapin ang halagang pinagpipilitang dukutin ng alperes sa bulsa. iyon na ang aking pamasko! hindi ko mapapayagan, kapitan, hindi ko mapapayagan! saka na tayo magtuos sa huli! ang sabing mapagparaya ni kapitang basilio. ang kura man ay nangangailangan din ng hikaw at ipinagbilin sa kapitan na ipakibili na siya.