ang ayon ng lahat at pinamayani na naman ang kanilang mga hawak na kilabot ng panglaw, taga taboy ng lungkot at lumilikha ng tuwa: ang biyolin, bigwela at bandurya. maligayang umaga noon. sa looban, daang tumutumbok sa malaking pagawaan ng tabako, ay maraming kawal ng pawis ang nagmamadalian. sa una'langkay ng mga babai; sa dako roon ay nagsusumugod na mga lalaki; sa dako rito ay sunodsunod na may mga kagulangan na; at sa huli ay mga dalaga at binatang pawang nagtatalik sa galak. walang alinlangang sarisaring bagay ang napaguusapan. minsan ay may nagtatalumpati sa pagtatanggol sa kanyang ipinaglalaban. minsan ay pumutok ang halakhakan. ganyan ang mapupuna sa alin mang pangkatin. sa karamihan ay may namumukod na dalawang lalaki. ang isa ay may magarang gayak; pulus na puti ang suot at korbatang sutlang granate ang nakatali sa liig. isang sombrerong kalasyaw ang nakatakip sa ulo, na lalong nagbibigay ganda sa mayamang tabas ng mukha. kay kintab ng sapatos na abelyana!