kinakalaban ang sariling damdamin, niyuyurakan ang sariling dangal, at binubulag ang sariling paningin. hindi pa man ipinanganganak ang kami naman ay binanta ng lasunin. sa kanila ang lahat ng kilos ng kami naman ay pawang hindi matwid. salamat sa pusong matimpi ng pangulong de los reyes at di man siya natukso. salamat din sa kalamigang loob ng mga kasapi at di man sila nabalino. talagang gayon: ang tao habang natatanyag ay lalong dumadami ang kaaway. at ang samahan upang mabuhay kung minsa'dapat magkaroon ng mga kalaban. kung paanong sa kasaysayan ng pilipinas ay may isang siglo oscuro isang daang taong madilim, ang kami naman ay nagkaroon din. dahil sa katapangan ng isang kalulwa at dahil sa pagkatupad ng wikang ang pagtitiwala'nakamamatay, ay nagkaroon ng isang maalingawngaw na usapin ang mga nagtataguyod ng samahan. dapat malamang ang usapin ay sa ilang tao lamang at di ng boong samahan. ang pangulo at ang ingatyaman ay kapuwa inupasalaang umano'mga magnanakaw.