sa mga bahaybahay ay nagdadasal ng rosario at may mga maawaing babaing nagpapatungkol na ng mahahabang padrenuestro at mga requiem sa kaluluwa ng mga kamag anak nilat kaibigan. ika walo pa lamang ng gabiy bahagya nang makakita ng mangisangisang naglalakad; maminsan minsan ay nakakadingig ng takbo ng isang kabayo na ang tagiliran ay napapalong malakas ng isang sable, pagkatapos ay pasuwit ng mga tanod, mga sasakyang matutulin ang takbo na waring hinahabol ng kawan ng mga pilibustero. gayon man, hindi sa lahat ng pook ay naghahari ang pangamba. sa plateriang tinitirahan ni placido penitente ay pinag uusapan din ang mga pangyayari at pinagtatalunan nang may kaunting laya. hindi ako naniniwala sa mga paskin! ang sabi ng isang manggagawang payat at tuyo na sa kagagamit ng tsukoy; sa ganang akin, ay kagagawan iyan ni. ang ubo ng maestro platero na, sa pangingilag na panganlang duwag, ay hindi makapangahas na putlin ang pag uusap.