sa ganang malas niya, waring si simoun ay yaong genio sa sanglibot isang gabi na lumalabas sa gitna ng dagat: nag aanyong malakingmalaki, ang uloy abot sa langit, pinasabog ang bahay at niyanig ang boong siyudad sa isang galaw ng kaniyang likod. ang granada ay nag aanyong isang malaking esfera at ang bitak ay isang kakilakilabot na ngisi, na nilalabasan ng apoy at lagablab. noon lamang napadala si basilio sa katakutan at nawalang lubos ang kaniyang kalamigang loob. samantala namay itinotornilyo ni simoun ang isang katangitangi at pasalisalimuot na kasangkapan, inilagay ang tubong bubog, ang bomba, at ang lahat ng iyon ay pinutungan ng isang magarang pantalya. pagkatapos ay lumayo nang kaunti upang tanawin ang anyo, pinakilingkiling ang ulo sa magkabikabilang tagiliran upang lalong mataya ang ayos at kainaman.