si mameng sa kabilang dako ay gulilat na sumaklit sa leeg ni maneng na noo'nasok sa silid. mameng ang anas ang sigwa ay dumarating. nalalaman ko nang lahat maneng. nalalaman kong ang puso mo'linuray ng babaing yaon na kinatulong ni yoyong na kapatid ko sa paghukay sa libingan ng iyong puso. ang kanilang kamalian, sa malinaw na sabi, ang kasalanan ng kapatid ko sa dulang ito ng buhay ay binayaran ko na ng labis at labis. yaon mameng ay naligtasan na natin. si orang ay yumaon na tumatangis at nagugunita marahil ang kaniyang pagkakamali na ako'kanyang paglaruan; nguni'siya rin ang hangal sa kanyang sarili; ang kanyang palad ang kanyang pinaglaruan at siya rin ang humukay ng libingan ng kanyang pag asa. nguni'si anselmo, si nati at si yoyong ay narito na at tayo ang pakay at ang dugtong ayoko nang ako'kanilang abutan. wala akong mukhang ipakikiharap sa kanila kung aking mababasa sa kanilang anyo na sila'may hinala sa natin. ay paano ang mabuti? ang tanong ng dalaga.