at sa kalakhan, ay hindi ko po tuloy matutuhan kung paano ang aking gagawin upang mapaunlakan ko kayo sa inyong hiling. ang wika nga po ng isang mangwawagi'bantog na makata at balitang manlilinang sa napakatamis na wikang ginamit ng ating haring si balagtas, sa kanyang walang kamatayang florante at laura, na si itang balbarin, na tubo sa mapalad na libis ng bundok ng samat, na siyang kinakitaan niya ng unang liwanag ng araw, na: ang isang epiloguista raw po ay hindi dapat mamuna ni maglahad ng ano mang tutuntunin sa pagsulat, sapagka', ang isang epiloguista ay kaibangkaiba anya sa isang critico. at, kung ganito nga ay. paano po kaya ang dapat kong gawin saang landas ako tutungo upang makayari ng isang wastong panghuling salita? para kay inocencio dilat ay di wasto ang ganito. at, para kay itang balbarin naman ay lalong di tumpak ang gayon. alin kaya ang dapat paniwalaan sa kanilang dalawa? kay laking suliranin!