ang kanyang mukha ay mistulang larawan ng lungkot, ang kanyang mga paningin ay binubukalan ng saganang luha, luha ng pananahimik sa kawalang pagasa. hindi na nga kaya niya palad si leoning! ilang mga sandali na lamang at ang kanyang leoning ay haharap na sa dambana, na, magiging palad ni daniel perez, na siyang umagaw ng kanyang kapalaran. wala nang pagasang ano pa man: si leoning ay hindi niya palad, hindi kanya. pusong balot ng kasawian! ang nawika ni eduardo sa kanyang pagiisa. diyata at natapos na ang lahat! sa kanyang mga pangdinig ay waring nanunuot ang tunog ng batingaw ng simbahan: oras na ng pagkakasal kay leoning at kay daniel. ang batingaw ay walang tigil ng pagtunog. kahit na yata ang kanyang mga taynga ay takpan ng sapinsapin ay waring naririnig din niya ang tinig ng kampana. kay saklap; kinasal na si leoning! kinasal na ang nagi niyang irog.