sa wari niyay nagtatawanan ang dalawang iyon, linilibak siya sapagkat walang magawa; pumasok sa kaniyang alaala ang sinabing: hindi ko ibibigay kung di sa dumilig muna sa kanila ng sariling dugo at ilibing sa kanila ang asawat anak. napahinto, hinaplos ng kamay ang noo at ipinikit ang mga mata; ng muling dumilat ay nakitang namimilipit sa katatawa ang taong iyon at sapol ng prayle ang kaniyang tiyan upang huwag pumutok sa katuwaan; at pagkatapos ay nakita niyang itinuro ang kaniyang bahay at muling nangagtawanan. naghumugong ang kaniyang tainga, naramdaman sa kaniyang palipisan ang higing ng isang hagkis, ang ulap na pulay sumipot na muli sa kaniyang paningin, muling namalas ang katawang bangkay ng kaniyang asawat anak at sa kapiling ay ang lalaki at ang prayleng nagtatawa na pigil ang tiyan. nalimot niya ang lahat, lumiko at tinungo ang landas na linalakaran ng lalaki at ng prayle; yaon ang landas na tungo sa kanyang bukirin.