si chichoy ay naghatid ng ilang gawa kay. timoteo pelaez, isang pares na hikaw ng bagong kasal, nang iginigiba pa naman ang kiosko na ginamit na kakainan ng mga may lalong mataas na kapangyarihan. sa dakong itoy namumutla si chichoy at naninindig ang buhok. aniya, mga bayong ng pulbura sa ilalim ng tungtungan, sa bubungan, sa ilalim ng dulang, sa loob ng mga uupan, sa lahat ng sulok! mabuti na lamang at wala isa mang manggagawang humihitit! at sino ang naglagay ng mga bayong na iyon ng pulbura? ang tanong ni kapitana loleng, na may katapangan at hindi namumutla na gaya ng mangingibig na si momoy. si momoy ay dumalo sa kasalan, kayat may katuwiran ang kaniyang nahuling pangingilabot. si momoy ay napalapit sa kiosko. iyan ang walang makapagsabi, ang sagot ni chichoy: sino ang dapat magkaroon ng hangad na guluhin ang kapistahan? wala kundi iisa lamang, ang sabi ng bantog na abogadong si. pasta na naroong dumalaw, isang kagalit ni. timoteo isang kaagaw ni juanito.