at sa kaniyang kasigabuhang loob sa pagkamakata, ay iniisip ang mga kabinataan sa mga pulong iyon na nangagkakapuri sa mata ng mga babai doon, at dahil sa siyay nangingibig, na may nasang mawala sa mundo, ay kinaiinggitan niya ang mga kabinataang iyon na nakakatagpo ng isang dakilang pagpapatiwakal. at nabulalas na: ah! ibig kong mamatay, mauwi sa wala, iwanan ang aking bayan ng isang dakilang pangalan, mamatay ng dahil sa kaniya, siyay ipagtanggol sa pagdagsa ng mga dayuhan at pagkatapos ay tanglawan ng araw ang aking bangkay na wariy tanod na walang kilos sa mga talampas ng dagat! at ang pakikilaban sa mga aleman ay pumasok sa kaniyang alaala, at halos dinamdam niya ang pagkakasawata ng gayon; namatay sana siya ng boong kasiyahang loob sa piling ng watawat ng kastilat pilipino, bago sumuko sa dayuhan: sapagkat sa espana aniya ay nabibigkis kami ng mahigpit, dahil sa nakaraan, sa kasaysayan, sa pananampalataya, sa wika. ang wika, oo, ang wika!