sa kalakihan ng takot ay dali daling lumulan sa kalesa at talagang tangka niya'patakbuhing muli ang kabayong nakawala na sa pagkakasilat, dapwa'nang hahagkisin na ang hayop ay siyang pagsigaw sa kanya ni gerardo ng: hoy!! saan ka paparoon? si kiko'kinilig at parang tulig na bumulalas ng di mawawaang mga: aba hindi po, dine po lang, wala po! pagdaka'inalulan ni gerardo sa kalesa ang sugatang si florante at si eling, na noo'putlangputla, nanginginig, at nanghihina. nilisan nila ang tulay na iyon, na ayon kay kiko ay lubhang kakilakilabot. sa sumunod na sanglinggong singkad, sa boong bayan ng libis, ay walang napaguusapan ang sino sino man, saan mang sulok magkatatagpo kundi ang matalinghagang gabi na sumaksi sa gayong mga pangyayaring nakapanghihilakbot na lubha, at halos di mapaniniwalaan ng mga di mapaniwalaing taga libis, dangan lang at may isang gerardo, isang elena, at isang floranteng sugatan, na nagpapatunay sa mga nangyari.