nang kinagabihan ng sabado ring yaon, ang insik na si quiroga na nagnanasang makapagtatag ng isang consulado ng kaniyang bansa, ay naghanda ng isang hapunan sa itaas ng kaniyang tindahan na nasa daang escolta. maraming dumalo sa kaniyang pista: mga prayle, mga kawani, mga militar, mga mangangalakal, lahat ng kaniyang mga suki, mga kasama mga ninong, ay pawang nangaroroon; ang kaniyang tindahan ay siyang kinukunan ng lahat ng kailangan ng mga kura at ng mga kombento, tumatanggap ng vale ng lahat ng kawani, mayroon siyang matatapat na alagad na masunurin at masisipag. ang mga prayle ay hindi nanganganinganing dumaan ng mga buo buong oras sa kaniyang tindahan, maging sa pook na tanaw ng madla, maging sa mga silid na nasa loob, na, may mga kaayaayang kapulong. nang gabi ngang iyon, ang kabahayan ay may katangitanging anyo.