oh, pagkalungkotlungkot na sandali ang tinatawid noon ng mestisang kailan man yata'hindi na magtitikim ng kaluwalhatian, ng ganap at lubos na kaluwalhatian sa pagibig!. naroroon siya nang umagang iyon upang ipagparangalan sa dalawang matanda ang lalaking ayon sa una niyang pahayag ay siyang pinagtiwalaang magari ng kanyang ngala'kapurihan, datapwa'nang ang pagpapakilala'halos bubukhin na lamang sa kanyang mga labi, ay. saka niya tinanggap ang isang katunayan ng kanyang walang hanggang pagkasiphayo at pagkapawakawak ng pagkababae niya at dilang pagasa. madilim na madilim nga ang nakikita ni elsa nang mga sandaling yaon. sa kanyang ulana'waring nararamdaman niyang ang langit ay bumababa'tila danggan sa kanyang nanglalatang katawan, at sa kanyang paana'parang natutunghang nunuka ang lupa'kung baga sa ganid ay anyong siya'sisilain hanggang sa magkadurogdurog ang balangkas ng kanyang kahalihalinang alindog.