inaasahan niyang malayolayo pa siya ay sasalubungin na agad ng ating binibining taglay ang ngiti sa labi. inaasahan niyang pagkatanaw na sa kanya ang pagkaway na wari bang sinasabing: halika . datapwa'malapit na siya sa tinitirahan ni leoning, ay hindi pa niya nakikitang ang binibini ay sumungaw man lamang sa durungawan. wala kaya roon? nasaan kaya ang dating ugali ni leoning na malayolayo pa ang binata ay sinasalubong na agad ng kaway at ngiti? kaya sa ganitong pangyayari ay di na niya lubhang pinagtakhan sapagka'baka ang pagdalaw niyang yaon ay nagkataon lamang na hindi agad siya nakita ng binibini. kaya hindi niya dinamdam ang gayon. at, kung ang pagdating niyang yaon ay nakita ng ating binibini ay na sa durungawan pa ay agad ngingiti ang dalaga, sasalubong at siya kakawayan. sa gayon, ang ating binata payapa rin ang loob. ang hindi niya pagkakitang yaon kay leoning ay walang ano man. isang pagkakataon lamang na di dapat ikalungkot ng kanyang damdamin.