si kapitang memo ay nagsindi muna ng isang tabako, bago nagpatuloy: makinig ka: sa kanino mang taong may gadaling noo ang sariling buhay ay siyang lalong pinakamahalaga, siyang pinakamamahal niya higit sa alin mang bagay at sa kanino man. ito'isang katotohanang di mo mapupuwing sa aking harap; ako'matanda na,. at kilala ko ang lakad ng mundo. at sa katunayan ng aking sinabi ay nariyan ang libolibong taong napa aalipin upang magkaroon lang ng maipagtatawid buhay; nariyan ang daan daang babae sa maynila na ipinag bibili sa balana ang kanilang mga katawan at puri upang magkaroon lang ng maikabubuhay! nariyan ang mga taong taga labas na nanghaharang at pumapatay ng kapwa upang magkaroon lang ng ikabubuhay! ano pa'lahat ay ginagawa upang mabuhay lang! samakatwid, lahat ay buhay at buhay ang hanap! ngayon at dito'ipinaglakasan ang salita ngayon, ano iyang katunggakang ipinipilit mo na katungkulan ng isang tao na sagipin ang napapanganib kahi'na masawi ang kanyang buhay?