caya nga,, ang luha niyang pumupulas ay naguing turing nang parang isang dagat, niyong pagninilay sa pagcapahamac niyong pagcadaya nang demoniong sucab. sa lupa ay tambing siyang nanic luhod nagsisi,, humingi nang aua sa dios, pinaglampasan nang mahayap na tunod niyong pagsisising sa puso ay taos. ualang iniisip cundi ang tangisan lahat nang caniyang manga casalanan, pag pepenitenciang caunaunahan ang cusang lumayo sa capanganiban. caya nga,, sa loob niya ay tinicang sa montepolciano,, umalis pagdaca, siya,, naparoon at nagpatirapa sa paa nang amang tinalicdan niya. yaong catacsila,, inahinging tauad at nag pipighating hindi hamac hamac, capagdaca nama,, agad nang tinangap niyong ama, yaong alibughang anac. na tumatangis na,, siya,, nagsisisi nguni,, ang matigas na loob na ali, ay hindi pumayag at cusang tumangui at inari niyang casiraang puri.