at pag wala nang naglalakad, na makapagpahanga sa baguhan ay ang mga magagarang sasakyan namang dumadaan ang hinaharap; si tadeo ay bumabati ng mainam na ayos, ikakaway nang malugod ang kamay, bibitiw ng isang adios! ang sagot na parang walang anoman ang gobernador civil. ang segundo cabo. ang mahistradong si gayon. ang baguhan ay nahahanga, nakatangang siyay pinakikinggan at nag iingat upang huwag mapalagay sa kanan ng kausap. si tadeo ay kaibigan ng mga mahistrado at mga gobernador!! at tinuturan sa kaniya ni tadeo ang pangalan ng lahat ng dumarating, at, pag hindi niya kilala, ay gumagawa ng mga bansag, mga kasaysayan at nagsasaysay ng mga sarisaring bagay. nakikita mo ba? iyong taong mataas, na may patilyang itim, duling ng kaunti, na itim ang suot, yaon ang mahistrado, kaibigang matalik ng asawa ng koronel ; isang araw ay kaunti nang mag away ang dalawang iyan kung hindi ako namagitna. tingnan mo, hayan at dumarating pa naman ang koronel, mag away kaya ang dalawa?