kaya ang liham na iyon ay binasa na ganito ang mga natititik: eduardo dumating ang mga sandaling tila isang pagkukulang ko sa iyo kundi ibalita ang nauukol sa ating naging palad . kay lungkot gunitain! sa puso ko ay walang namamahay ngayon kundi ang mga pighati. hindi ko man nababatid ang kalagayan mo sa ngayon ay waring napapangarap kong gayon din. paris din ng puso kong hindi na nakakakita ng liwayway ng kaligayahan. oo, waring napakapait ang lahat ngayon para sa ating damdamin . eduardo, natapos nga sa atin ang lahat, na, nang mga unang sandali ay di ko man lamang napangarap ang ganito. natapos sa atin ang lahat at marahil ay magpakailan man ay di na mangyayaring magbalik pa ang ating maligayang kahapon. hindi ko na dapat pang dito ay ilahad ang lahat . at, dahil sa ating pagiibigan at pinagsumpaanan ay sinisisi ko ang aking sarili; nagkasala ako at ang pagkakasala kong yaon ay inihihingi ko sa iyo ng patawad.