sa daag matinik ng kabuhayan, ag lalaki ay siyag patnugot ng mga anak; kug ag umaakay ay patugo sa kasamaan, ag inaakay ay sa kasamaan din. ag babai ay huwag mog tignag isag libagan lamag kundi isag katuwag at karamay sa mga kahirapan nitog kabuhayan; gamitan mo ng boog pagpipitagan ag kanyag kahinaan, at alalahanin ag ina na pinagbuhatan at nagiwi sa iyog kasaggulan. ag di mo ibig gawin sa iyog asawa, anak at kapatid ay huwag mog gagawin sa asawa, anak at kapatid ng iba. ag kamahalan ng tao ay wala sa pagkahari, wala sa pagpapatagos ng ilog at puti ng mukha, wala sa pagkapari na kahalili (raw) ng dios, wala sa mataas na kalagayan sa balat ng lupa; wagas at tunay na mahal na tao, kahit lakig gubat at walag nababatid kundi ag sarilig wika, yaog may magandag asal, may isag pagugusap, may dagal at puri, di umaapi, yaog marunog magdamdam at marunog lumigap sa bayag tinubuan.