at sa gayoy nakaraan ang ilang araw: nananalangin at nagtutungayaw, tumatawag sa dios at ninanasa ang kamatayan. ang umaga ay nagiging isang patlang, si huliy umaasa sa isang kababalaghan; ang mga balitang galing sa maynila, kahit dumarating na may dagdag, ay nagsasabing ang ilang bilanggo ay nakalaya na dahil sa kanilang mga ninong at mga kaibikaibigan. may maiiwang magtitiis, sino kaya? si huli ay nangingilabot at umuuwi sa kaniyang bahay na nginangatngat ang kaniyang mga kuko, sa gayon ay dumarating ang gabi na ang mga pangangamba, na nagkakaroon ng ibayong laki, ay waring nagiging katotohanan. kinatatakutan ni huli ang pananaginip; natatakot siyang matulog, sapagkat ang kaniyang pananaginip ay isang sunod sunod na bangungot. mga titig na may hinanakit ang lumulusot sa kaniyang mga balintataw kapag napikit, mga daing at panangis ang umuukilkil sa kaniyang mga tainga.