at, tuloy tuloy nang nagpaalam ang ating kinatawan. sa piling ng isang leoning ay lalong dumakila ang isang eduardo. lalong naging maningning ang kanyang pagasa. kay buti nga namang idinulot ng pagkakataong yaon! sa harap ni leoning ay naging isa siyang dakila, isang bayani na pinuputungan sa ulo ng masaganang laurel. purihin siya sa harap ng kanyang paraluman, ay anong tamis sa isang kalooban ng binata! sa pakiwari niya ay walang kasing halaga, walang kasing uri, nasa tampok siya ng gintong tagumpay at pagkadakila, dangal ng kanyang sarili at kapurihan sa harap ng sino mang tao. at, ngayon sa harap ni leoning ay siya'isang bayani. isang bayani siya na sa pakikidigma ay nagwagi na taglay ang laurel ng tagumpay. sa harap ni leoning ay naging mahalaga siya; lalong naging dakila sa puso ng kanyang paraluman. si eduardo, ngayon, ay siyang pagasa at dangal ng kanyang irog: ni leoning. siya ang pagasa, ang pagibig, ang buhay.