naroong sila'dumako sa may dinudunghal ng manila hotel at mula sa ibabaw ng mga naglalakihang bato'talampas na saganangsagana sa pook na yao'boong lugod na pinanonood ang tila naguunahang salpok ng alon sa lahat ng pagilid, saka ang kaakitakit na kulay ng langit sa dakong kanluran sa mga sandali ng pagsibsib ng araw sa likod ng mga bundok na natatanaw sa kabila ng dagat. kung minsan nama'siya nilang tinatalunton ang daang pahabay sa dagat na patugpang pasay, at doo'malinit silang nagtitila mga ibong namamayagpag ng boong lugod at panabay na umaawit ng isang pagiirugang walang pagkupas. sa jardin botanico ay madalas din namang sila ay nagpapalipas ng mahahabang sandaling puspos ng tamis at kaluwalhatian. sa ibabaw ng damuhan at sa lilim ng malalabay na punongkahoy na nagbibigay ng kahalihalinang anyo sa pook na yaon, hindi mamakailang sila'naguulayaw ng boong payapa at ang mga puso nilang kalong ng ligaya'binibigyang panahong magkapalitan ng wagas na tibukin.