ang masasabi ko upang kayoy maniwala, ay, na ang kasiraang tinataglay ninyo ay hindi nararapat na ibintang sa amin ni sa pamahalaan; iyan ay nasa sa di wastong pagkakatatag ng aming kapisanan, qui multum probat, nihil probat na nasasawi sa kahigitan sa pag iingat, kakulangan sa kailangan at lampas doon sa kalabisan. kung kinikilala ninyo ang mga kasiraang iyan ng inyong kapisanan, ang tugon ni isagani, bakit nanghihimasok sa pag aayos ng kapisanan ng iba at hindi ang unahin ay ang sarili muna? napapalayo tayo sa ating salitaan, binata; ang kaparaanang pagsang ayon sa mga bagay na nangyari na ay dapat tanggapin. tinatanggap ko, sapagkat isa ng nangyari at patuloy ako sa pagtatanong: bakit, kung ang pagkakatatag ng inyong kapisanan ay may kasiraan, ay hindi ninyo palitan kayay dinggin man lamang ang tingig ng mga napipinsalaan? nalalayo pa rin tayo: ang pinagsasalitaan natin ay kung ano ang nasa ng mga nag aaral sa mga prayle.