noon nakita ang isang labanang hindi pa namamasdan sa silong ng langit ng pilipinas: ang sa isang maralitang indio, mangmang at walang mga kaibigan, tiwala sa kaniyang katwiran at sa kabutihan ng kaniyang pinag uusig, na nakikilaban sa isang malakas na corporacion na niyuyukuan ng kapangyarihan at sa harap niyay binibitiwan ng mga hukom ang kanilang timbangan at isinusuko ang kanilang tabak. mapilit sa pakikitunggali na waring langgam na kumakagat, gayong nakikilalang siyay matitiris, waring langaw na tinatanaw ang kalawakang walang hanggan sa likod ng isang salamin. ang kasangkapang lupa, sa pakikipaglaban sa mga caldero ay may nakahahanga ring anyo, sa pagkadurog: taglay niya ang kaigtingan ng pagdumog ng walang pag asa. sa mga araw na hindi siya naglalakbay, ay dinadaan niya sa paglilibot sa kaniyang bukirin na dala ang isang baril, sinasabisabi niyang ang mga tulisan ay nangloloob at nangangailangang magtanggol siya upang huwag mahulog sa kanilang mga kamay at matalo ang usap.