ang nasoc sa ala ala sa loob niyang mag isa, ang siya ay magpahinga at bucas lumacad siya. humilig nanga', sumandal doon sa cahoy na mahal, sa malaquing capaguran siya', tambing nagulaylay. ay ano', nang tahimic na ang gabi ay lumalim na, siya nangang pagdating na niyong ibong encantada. dumapo na siyang agad sa cahoy na piedras platas, balahibo ay nangulag pinalitan niyang agad. at capagdaca', nagcanta itong ibong encantada, ang tinig ay sabihin pa tantong caliga ligaya. ang principe ay hindi na nacaringig nang pagcanta, pagtulog ay sabihin pa himbing na ualang capara. ang sa ibong ugali na cun matapos na magcanta, ay siyang pag tae niya at matutulog pagdaca. sa masamang capalaran ang principe', natai an, ay naguing bato ngang tunay ang catauan niyang mahal. di anong magagaua pa nang siya', maguing bato na, paghihintay sabihin pa nang haring caniyang ama. at nang maguing isang taon na hindi dumarating baga, inutusan capagdaca si don diegong pangalaua.