leoning, pinahihirapan mo ang aking damdamin. eduardo, ang sinasabi mong hirap na iyan ay wala pang ika isang libo, paris ng ginawi mo sa aba kong palad. leoning, liwanagin mo ang lahat. oo, maliwanag eduardo, ang lahat: hindi ba maliwanag pa sa sikat ng araw ang iyong paglimot? leoning, walang sangdaling nawaglit man lamang sa alaala ko, ikaw. at di nakita mo na nga ang iyong kasinungalingan? hindi ako nagsisinungaling; huwag mong paratangan ang sarili ng ganyan, malinis ang tibukin ng aking puso. na, hindi ka nagsisinungalin? leoning, isinusumpa ko! isinusumpa raw! na, apat kong liham sa iyong ni isang kasagutan ay di man lamang ako nagtamong tugunin kahit minsan. hindi ba maliwanag pang higit sa sikat ng araw? talagang hindi nga naman nagkabula ang pangarap ko eduardo, na, pagdating mo na ng maynila ay limot mo ang isang sumisinta ng tapat. leoning may katuwiran ka, nguni'hindi mo naliliwanagan ang lahat. na ako pa ang malalabuan sa iyong pagsisinungaling.