noong araw ay dumadaan ako ng mahahabang sandali sa pagmamalas ng pagbabagobagong anyo ng mga ulap, sa pagmamalas sa punong nag iisa sa kapatagan, sa isang talampas, na hindi ko maunawa ang sanhi ng pagkakagayon, na hindi makilalang lubos ang damdaming yaon na ginigising sa aking kalooban. madalas na akoy pinagsasalaysayan ng mahahabang pangaral ng aking amain at sinasabing dadalhin ako sa isang manggagamot dahil sa baka akoy magkaroon ng sakit na mapanglawin. datapway nakita kita, kitay inibig, at sa pagpapahingang ito sa pag aaral ay waring may isang bagay na wala sa akin ng akoy naroon, ang kagubatan ay madilim, malungkot ang ilog na umaagos sa kagubatan, ang dagat ay nakaiinip, ang abot ng malas sa dakong kalookan ay walang anomang bagay.