ginaganap na mabuti ni juanito ang kaniyang tungkulin; maminsan minsan ay umiiling, tanda ng di kasiyahang loob, at sa gayon naman ay nakadidingig ng ubuhan, alingawngaw sa ilang pook; kung minsan ay ngumingiti, tumatango at makaraan ang sandaliy umuugong ang pagakpakan. si aling victorina ay wilingwili at nagkaroon na tuloy ng hangad na pakasal sa binata sa araw na si. tiburcio ay mamatay. si juanito ay marunong ng pranses at si de espadana ay hindi! at nagsimula na sa pagpapatanaw ng lambing sa binata! ngunit hindi napupuna ni juanito ang pagbabagong lakad, dahil sa minamatyagan ang isang mangangalakal na katalan na nasa siping ng konsul na suiso: si juanito na nakakita sa kanila na nag uusap sa wikang pranses ay umaalinsunod sa nababakas sa mukha ng dalawa at sa gayong paraan ay nakapang uulol ng buong buo.