huning nakapagdadagdag ng lungkot sa mga ulila ng pinakamamahal. lumapit sila sa libing ni kapitang andoy. inilagak ang ilang bulaklak ng biyoleta, na dinilig muna ng luha. doon ay naiwang tumatangis si kapitana martina na pinagyayaman ang libing ng bunying kapitan. si dolores ay doon naman lumuhod sa harap ng krus ni artemyo. ang bulaklak na dala bago inilagak ay hinagkan muna. nauna pang pumatak ang mga luha ng kaawaawa. kay lungkot na panoorin! ang wika bayaan mong sa iyong pananahimik ay paminsanminsang alalahanin ka, ng pusong di nakalilimot! naging sawi ka man sa iyong palad, ay dakila ka naman sa alaala ng iyong iniwan! diyan na sa bayang payapa awitin natin ang tamis ng pagibig!. ang kapalaran ay di matutulan!. at sa pisngi ng dalaga ay marahang umaagos ang mga patak ng luha; mga luhang pangalaala. kay tamis ng kamatayan kung gayon ang pagmamahal ng mauulila!. sa matalino at mayuming bbg. fausta cortes.