ang manga ngipin ay nangangalitngit; ang ulo cun minsa,, touid, cun minsa,, papihit pihit sa magcabicabila. bucod dito,, hungmahaloyhoy ang may catauan, sungmusuca siya, at napapaihi at napapailaguin. ang manga bituca ay ungmuugong; ang lauay ay cungmacayat; ang puso cunmacaba nang malacas, at ang paghinga ay maingay. ang lahat na ugat ay lungmalaqui, lalo pa ang sa liig, sa dila,, noo. ang mucha,, namamaga, at pungmupula, ungmiitim caya; mayroong lungmalabas na bulang maagquit; at capag lungmalabas na ang bula ay yaon ang pagtahan nang saquit; saca ang may cataua,, nahihilim, at pag naguising ay hindi na aalaman niya ang nangyari. ang pulso,, madalas, at munti cun bago; saca lungmalacas, at sa catapusan ng hirap, ay madalang at mahina. itong mga sinabi co ngayon cun minsan ay hindi dunmaraan ang lahat sa manga inaalferecia, tinataon, cundi ang iba lamang. ang gamot doo,, gayon.