muling napigil ang kalesa upang paraanin muna ang prusision at ang kotserong nabugbog ay nag alis ng sombrero at nagdasal ng isang ama namin sa pagdaraan ng isang larawan, ng isang bantog na banal mandin, na nasa andas. anyong matandang may mahabang misay na nakaupo sa gilid ng isang hukay na nasa ilalim ng isang punong may sarisaring pinatuyong ibon. isang kalan na may isang palayok, isang lusonglusungan at isang kalikut na pandurog ng hitso ang kaniyang mga tanging kasangkapan, waring upang ipakilala na ang matanda ay naninirahan sa gilid ng libingan at doon linuluto ang kaniyang pagkain. iyon ay si matusalem, ayon sa pananampalataya sa pilipinas; ang kaniyang kasama at marahil ay kapanahong taga europa ay si noel ngunit may matalaghay at masayang anyo, kay sa kay matusalem. nang kapanahunan ng mga banal ang hakahaka sa sarili ng kotsero marahil ay walang guardia sibil, sapagkat kung mayroon, ay hindi sila mabubuhay ng malaon dahil sa pangungulata.