ang kaarawan ng pasko sa pilipinas, ayon sa matatanda, ay pista ng mga bata; marahil ay hindi kasang ayon sa gayong akala ang mga bata, at mahihinalang kanila pang kinatatakutan ang araw na iyon. at gayon nga marahil, sapagkat ginigising silang maaga, linilinis, binibihisan at isinusuot sa kanila ang lahat ng kagayakang bago, mahal at mainam na mayroon sila, mga sapatos na sutla, malalakit malalapad na sombrero, damit na lana, sutla tersiopelo, kasama ang apat limang maliliit na kalmen na may dalang ebanhelio ni san juan, at matapos na mataglay ang lahat ng yaon ay dinadala sila sa misa mayor na kulangkulang sa isang oras ang haba, pinagtitiis sila ng init at singaw ng maraming taong nagkakasiksikan at nagpapawis, at kung hindi man sila pinagdadasal ng rosario ay kailangan naman nila ang huwag maglilikot, mayamot makatulog.