tawa rin ang itinugon ng dalawang kapulong. bakit po ba hindi ninyo kasama noon si mang beteng? ang usisa ng binibini. ayaw na pong makibarkada sa amin ang tugon ni artemyo. kung ilan nang haranahan iyan na di nakakasama yaon eh. ang katig ng kapitana. napupuna ko nga rin ang dugtong ng dalaga. at bakit di mo mapupuna? ang biro ng ali sa iyon lamang ang itinatangi mo. ang tanggi ni loleng. ang salo ni artemyo. siya; kung ayaw ka ng itinatangi ay minamahal. ang dugtong ng kapitana. nagkatabas tuloy! ang tawa ng binata natin. isang makahulugang irap ang inihagis ng dalaga kay artemyo. ginanti naman nito ng isang titig. ano pa'mga mata ang pinapagusap. at sa mukha nila ay nababasa ang pagkainip sa matandang kaharap. salamat at ito ay mapagbigay at nataunang nanalo noon sa pangginge; kaya malamig ang ulo at binigyang panahon ang dalawang puso upang magulayaw. lumabas ang kapitana at nilisan ang mga kausap. lumaya ang dalawang pusong nagtatalik sa galak.