sa akin, ay walang di umiiring, walang di kumukutya, walang di lumilibak, bawa'mata ay nasusuklam sa katauhan ko, bawa'dila ay ako ang isinusumpa, bawa'daliri ay sa akin nakaturo sa akin na kung tawagin ngayon ay di na ang kapitan ang presidente; kundi ang magnanakaw, ang magdaraya, ang mamamatay! at bakit ako'nagkaganito ngayon? bakit ako ngayo'hamak na hamak, dustang dusta, mababang mababa? sino, sino ang gumanito sa akin?. pagpapapatayin ko ang mga iyan!. oh gerardo! oh rustica! magsipagtago na kayo, mga walanghiya!. sayang ang aking pagkamamamatay kapag kayo'pinatawad ng aking patalim! at lalong dinalasan ang hakbang, lalong ipinagdiinan ang yabag. walang ano ano'biglang tumigil. ako'papatay? ang kanyang patuloy. diyata'papatay na naman ako?. iba na ngayon ang pamahalaan!. hindi na ito panahon ng kastila! diyata'papatay na naman ako?. at muling nag yao'dito ang mistulang ulol; at sa katatanong ng ang justicia?