tirso silveira! ang matanda ay saglit na nagtungo ng tingin sa ibaba at nagisip. kaginsaginsa'itinanong: hindi ba iyan ang masong animo'kasintahan ni teang noong araw? saka idinukmo ang mukha sa kandungan ng ale, at sa muling pagangat ay idinugtong: di ba kayo namumuhi sa akin? bakit ako namumuhi? malumanay na ipinakli ng matanda na ang isipa'nagduduklayduklay sa balabalaki ng kabataan. nguni'linawin mo, elsa: hindi nga ba iyan ang nakagustuhan ni teang na sinasabi mo? sa palad po ng tao, tia, ay tadhana lamang ang nakapangyayari. niloloob po ng tadhanang iyan na siya ang aking maging kapalaran. si donya basilia ay natilihan at hindi na nakahuma. sumurot nang sandaling iyon sa alaala niya ang naging sanhi ng pagkaalis sa bahay na yaon ng mabait na dalagang kanyang inaanak sa binyag. at naalaala ring si elsa ang may kagagawan ng gayong nangyari. napakamakapangyarihan nga naman ang dios ng pagibig sa puso ng kabataan! ngayo'saan naroon ang asawa mo? makasandali'itinanong ng matanda.