isinalaysay niyang lahat ang nangyari, na pinag aaralang mabuti ang napapala ng kaniyang sinasabi. pinakinggang walang katigatigatig ni. pasta ang simula, at kahit batid niya ang lakad ng mga nag aaral, ay nagmamaangmaangan upang ipakilala na wala siyang pakialam sa mga kamusmusang iyon, ngunit ng maramdaman ang pakay sa kaniya at nadingig na natutukoy sa vice rector, mga prayle, capitang general, panukala at ibp., ang mukha niyay untiunting nagdilim at nagtapos sa pagbulalas ng: ito ang lupain ng mga panukala! ngunit ituloy, ituloy ninyo. hindi nanglupaypay si isagani: sinabi ang kapasiyahang ibibigay at nagtapos sa pagpapahayag ng pagkakatiwala ng kabinataan na siya, si. pasta, ay mamamagitna ng sang ayon sa kanila sakaling si. custodio ay sumangguni sa kaniya, gaya ng maaasahan. hindi nangahas si isaganing sabihin na pagpayuhan dahil sa ngibit na ipinamalas ng manananggol. ngunit may takda ng gagawin si.