ang wika ni kapitang andoy, nang mamalas niya ang mga botelya ng pabango, ang kaha ng pulbos, ang magarang pulbera, ang salaming pangmesa, ang sutlang pamaypay, at ang isang dosenang panyolitong nagpuputian. inubos na niyong hinakot ang tinda sa eskolta! ang bulalas uli ni kapitana martina, na idinuro sa alampay ni dolores ang mahalagang alpiler. ang magkakatulad namang paghanga ng ilan. noon lamang sila nakamalas ng gayong mga alay. at isa isang nagsilabas upang ipagpatuloy ang ginagawa. gayon man ang paghanga sa mga handog ni beteng ay lugi rin siya. oo, lugi siya, sapagka'bahagya ng bayaran ng ngiti ng kanyang iniirog. nguni'palibhasa'dalagang tagalog, ang yumi, hinhin at kadakilaan ng asal, ay di rin nasusupil ng pagkawalang loob kay beteng. si dolores ay si dolores din. siya rin ang dalagang mapanghalina. ang katotohanan ay ang anyaya niya kay beteng: tayo po ay magagahan muna. salamat po ang tugon ng binata.