sa mga binatang nagkakalipon ay may mga may palagay na loob na gaya ni isagani at ni sandoval na nakikinikinita nang yari ang bagay, at pinag uusapan na ang pagkalugod at pagpupuri sa pamahalaan, ang ukol sa pag ibig sa tinubuan ng mga nag aaral, mga kapalagayang loob na nag udyok kay juanito pelaez upang kanyahin ang malaking bahagi ng karangalan ng pagtatatag ng kapisanan. ang lahat ng itoy sinasagot ng di nasisiyahang loob na si pecson, isang matabang kung tumaway animo bungo sa pagsasalita ng ukol sa mga sulsol na makapangyayari, na ang obispo., si padre., ang provincial. ay pinagtanungan hindi at ang ipinayo hindi ay ang ipasok sa bilanguan ang lahat ng nasa kapisanan, balitang nagdudulot ng di ikapalagay ni juanito pelaez, na nauutal naman sa pagsasabing: aba, huwag ninyo akong ihalo!. si sandoval, dahil sa kaniyang pagkakastila at pagkamalaya, ay nag iinit: ngunit.! aniya ang ganiyan ay isang paghihinala ng masama sa general!