ang mga lalawigang panggitna, mula sa tayabas hanggang pangasinan, ay inaabot ng kaniyang mga kabangisan at ang kaniyang madugong pangalan ay umaabot hanggang albay, sa timog, at sa hilagay hanggang kagayan. sapagkat inalisan ng sandata ang mga bayanbayan dahil sa pagkukulang ng tiwala ng isang mahinang pamahalaan ay nahuhulog sa kaniyang mga kamay na waring walang kabuluhang bihag; paglapit niya, ay iniiwan ng mga manananim ang kanilang mga bukid, ang mga hayop ay napupuksa at isang bakas na dugo at apoy ang nagiging tanda ng kaniyang pagdaraan. hinahalay ni matanglawin ang lahat ng mga mahihigpit na kautusang laban sa mga tulisan: walang napapahirapan sa mga kautusang yaon kundi ang mga naninirahan sa mga nayon, na kaniyang binibihag sinasalanta kung naglalaban, kung nakikipagkasundo sa kaniya ay ipinalalamog ipinatatapon ng pamahalaan, kung sakaling dumarating sa pagtatapunan at hindi abutin ng malubhang sakuna sa paglalakbay.