sa mahusay na pag lacad nitong principeng marilag, sumapit siyang liualas sa cahoy na piedras platas. nang maquita ni don juan yaong cahoy na malabay, loob niya', natiguilan sa gayon ngang cariquitan. nauala sa ala ala yaong bilin sa caniya, parang naencanto siya sa cahoy niyang naquita. sa caniyang pagmamalas sa dahong nagsisiquintab, gayon din naman ang lahat na anaqui', guintong uagas. ay ano', caguinsa guinsa na sa panonood niya, ay parang pinucao baga ang caniyang ala ala. tinutop nanga ang noo at nag uica nang ganito, aba at nalimutan co yaong bilin nang leproso. sa ibaba', tumingin siya ay may bahay ngang naquita, lumacad na capagdaca itong principeng masigla. nang dumating sa hagdanan napatano capagconan, capagdaca ay dumungao isang ermitanong mahal. pinapanhic na sa bahay ang principeng si don juan, at ang ermitano naman ang pagcai', inilagay. umupo na sa lamesa nagsalo silang dalaua, ay sa principeng naquita tinapay na limos niya.