noong gabing iyon, ang pinuno ng konstable ay dinalaw ng isang kakilakilabot na panaginip. isang bangkay ang napaginipan niyang tumayo nang dahan dahan, lumakad, humarap sa kanya, itinaas ang dalawang kamay at nagkakangdidilat sa pagsigaw ng: mane, thecel, phares! sa katakutan yata at pagkagulantang ang makisig na pinuno ay kamunti nang makalundag sa dungawan ng kanyang silid. katanghaliang tapat. sa isang bahay na maliit at sa tabi ng isang dungawan, ay nakaupong magkaharap si elena at ang bathala ng kanyang puso, na noon lamang dumating. ang binibini'walang kakibokibo; nakatitig sa dibdib ni gerardo ang mapupungay niyang mata, na para bagang pinipilit na mahulaan ang mga damdaming doo'nakukulong. ang binata nama'nakatungo, kagat ang labi, sapupo ang malapad na noo ng kanang kamay, at.