salvi ay isang malaking dalamhati na dinamdam ng mabait na pransiskano, sa pagkakitang kakaunti ang napapala ng mga indio sa kaniyang mga banal na pangaral; ang pagkakatigagal at sindak ng ibang kasalo, na ang isa sa kanilay ang kondesa na pumigil (nangunyapit) kay. salvi, ay dili iba kundi katiwasayan at kalamigang loob ng mga magigiting, na sanay sa mga panganib sa gitna nang pagtupad sa kanilang mga kautangan, na, sa piling nila, ang mga senador romano, na nabigla ng mga dumagsang galo, ay pawang mga binibining masindakin lamang na nangagugulat sa harap ng larawan ng mga ipis. pagkatapos at upang maging kaibayo, ay ang larawan ng magnanakaw: takot, kabaliwan, di pagkakangtututo, tinging mabalasik, anyong gulat at lakas ng kataasan ng uri sa kabaitan ng lipi! ang kaniyang paggalang nang makita roong nangakalimpi ang gayong katataas na tao!