sa laki ng panghihilakbot sa harap ng kanyang naguguniguni'tinangka ng mestisa ang sumigaw ng ubos lakas upang sa gayo'tumighaw ang kanyang nagsisikip na paghinga, nguni'kung tayahin niya'may bikig siya sa leeg at ang dila niya'hindi makapalag sa dami ng gapos. salamat na lamang at kaginsaginsa'nagmulat ng mata ang makatang galing sa pananaginip. nagisnan ni tirsong sa may paanan niya'dalawang matanda ang nagbubulungan, subali'di niya namamalayang sa dakong ulunan ay naroon si elsang malamlam ang mukha sa taglay na hapis. upang mapakimatyagan ang pinagbubulunga'muling pumikit ang nararatay. at noon di'kanyang naulinigan na sa may ulunan niya'nagbungtonghininga si elsa. bigla siyang pumihit at lumingap sa dakong kinaringgan ng nasabing buntonghininga. at namasdan niyang malungkot na malungkot na nakapangalumbaba ang kanyang mestisa. ang unang pumasnaw sa bibig ni tirso. kanina ka pa ba? ang dugtong na tanong. malumbay na sagot. ang iyong kasama? sina manang magda at tia basilia.