na sa bahay na katapat ng kanilang kinapipiitan. mula sa durungawan noon ay isang talumpati ang binigkas sa kanila: mga kapatid: itigil ninyo ang pagawit ng galak. ang dapat magalak ay ang nasisiyahan sa buhay. samantalang tayo ay naghihikahos: gipit sa lahat ng kailangan; dahop sa salapi; uhaw sa paglaya; ay pawang pighati ang ating dalitin. sapagka', sapagka', sapagka'siyang bagay sa ating kalagayan. ang bulungan ng mga nakikinig. makinig tayo! ang saway ng ilan. sa buhay na ito ng mga pangarap patuloy ng nagtatalumpati ay talagang pawang katiwalian ang malimit mapanood. ang mahirap ay nasisiyahan sa kanyang kahirapan, nguni'ang mayaman ay di nabubusog sa kanyang kayamanan. gayong ang dapat mangyari ay masiyahan ang masalapi sa kanyang kasaganaan, at dumaing ang dukha sa kanyang kadahupan. subuking iwasto ang lakad ng buhay: tumahimik ang mayroon; magsigasig ang wala: at ang puso ng maralita ay hindi na tatangis. totoo ang turing ng ilang nakikinig. makamahirap pa!