maniwala ka sa akin, kiko, ang mga palatuntunan mo ay mabubuti nga ngunit lalo pang mabuti ang pastoral, at dapat mong mabatid na walang isa mang nakabasa! kaibigaaaan, inaakala mo baga ang tanong ni tio kiko na hindi mapalagay na dahil sa kagagawan ni. salvi, ay alisin na kaya ang tinutungkol ko? marahil, kiko, marahil, ang sagot ng kausap na tumingin sa langit ang salapiy untiunti nang nawawala. si tio kiko ay bumulong ng ilang salita at pangungusap na di malinawan, kung ang mga prayle ay manghihimasok sa pagbabalita ng mga palabas dulaan ay papasok naman siyang prayle. at matapos makapagpaalam sa kaniyang kaibigan ay lumayong uuboubo at pinakakalansing ang kaniyang mga mamiso. si camaroncocido, na taglay ang dati niyang pagwawalang bahala, ay nagpatuloy sa pagyayaot dito na kaladkad ang paa at mapungay ang paningin. napuna niya ang pagdating ng ilang mukhang hindi kilala, na ibat iba ang pinanggagalingan at nangaghuhudyatan sa pamag itan ng kindat, at pag ubo.