nakatayo si isaganing inaantay na siyay kausapin. ginoong isagani, ang sabing ang tingig ay nanginginig, ng malaunan: mula sa durungawan ay nadingig ko kayong nagsasalita, sa dahilang akoy natutuyo, ay matalas ang aking pangdingig, kayat ninasa kong kayoy makausap. kailan man ay kinalugdan ko ang mga binatang nagpapahayag ng maliwanag at mayroong kaniyang sariling paghuhulo at pagkilos; walang kailangan sa akin na ang kanilang pagkukuro ay maiba sa pagkukuro ko. alinsunod sa aking nadingig, ay nagkaroon kayo kagabi ng isang hapunan, huwag kayong magdahilan. sa hindi naman ako nagdadahilan! ang putol ni isagani. lalong mabuti, iyan ay nagpapakilalang inyong pinangangatawanan ang magiging bunga ng inyong ginawa.