tinukoy ang nagsisimulang pagmamataas, ang di paglingap ng utang na loob sapol pagkatao, ang kapalaluan, ang di paggalang sa mga nakatataas, ang kapalaluang iniuudyok sa mga binata ng sitan ng kadiliman, ang kakulangan sa pinag aralan, ang kadahupan at ibp. matapos iyon ay tumuloy naman sa pagpaparunggit at pagkutya sa hangad ng ilang sopladillo na magturo pa sa kanilang mga guro at magtatayo ng isang akademia na ukol sa pagtuturo ng wikang kastila. aniya iyang mga kamakalawa lamang ay babahagyang makabigkas ng si, padre, no, padre ay ibig pang lumalo sa mga inubanan na sa pagtuturo? ang sadyang ibig matuto ay natututo mayroon man walang mga akademia! marahil iyan, iyang kaaalis pa lamang, ay isa sa mga may panukala! kay inam ng kalalabasan ng wikang kastila sa mga ganyang tagapagtanggol! saang kayo kukuha ng panahong ipaparoon sa akademia sa halos kinakapos kayo sa ikagaganap sa kailangan ng klase?