at ang kanyang kamay ay isinaklit sa bayawang ng balat kayo na di pa nagsasalita hangang noon, upang pagtamasahan marahil ang handog ng pagkakataon na pawang pangpapasariwa sa kanyang pita na pinaglalabanan ng gayon na lamang. at sila'lumabas sa pintuan ng ciudad sa dakong timog na walang lubhang maraming tao, di gaya nang nakaharap sa kalunuran. at sa di na yata mapaglabanan ni maneng ay ilinilis ang talukbong ng balatkayo at boong bilis na ibinunto sa magandang mukha ang busog sa suyong halik. ano naman iyang ginagawa mo? ani mameng na dili iba'ang nagsuot ng balatkayo ni nati. si maneng ay natigilang sandali at di nakaimik, nguni'gaya niyang mga lalaking walang sawa sa mga handog na di inaantabayanan ng pagkakataon ay boong tapang na tumugon. huwag kang magtaka mameng, at kung hindi ko ipinahalata sa iyo noon pang araw ang bukong ito ng puso, ay dahilan sa walang pagkakataon na gaya nito. kalupitan na yang ginagawa mo sa akin. hindi mameng; hindi, maniwala ka.