doon nagpayaot dito, linibot ang mga tinda na hindi napupuna ang mga bagaybagay; ang pag iisip ay nasa hongkong upang mamuhay ng malaya, magpayaman. iiwan na sana ang periya nang mamataan mandin ang manghihiyas na si simoun na nagpapaalam sa isang taga ibang lupa at kapuwang sa wikang ingles nag uusap. sa palagay ni placido ay ang lahat ng wikang ginagamit sa pilipinas ng mga dayuhan, kailan mat hindi ang kastila, ay ingles: at saka naulinigan pa ng ating binata ang salitang hongkong. kung mangyayari sanang maipakiusap siya ng magaalahas na si simoun sa dayuhang yaon na tutungo mandin sa hongkong! tumigil si placido. nakikilala niya ang manghihiyas dahil naparoon sa kaniyang bayan at nagbili ng alahas. sinamahan niya sa isang paglalakbay at pinagpakitaan siya ng magandang loob ni simoun na isinalaysay sa kaniya ang mga pamumuhay sa mga unibersidad ng mga malalayang bansa: anong laking kaibhan! sinundan ni placido ang mag aalahas. ginoong simoun, ginoong simoun!