apat na mag anac siyang sabihin co nang sila,, maiuan nang manga soldado, princesa leonila manga mata,, pucto puputoc ang dibdib ang loob ay gulo. lumapit si jua,, ang uinica niya esposa cong guilio baquit niniyac ca, capilas nang dibdib houag manimdim ca aco ay narito,, di babayaan ca. sinapit tang palad ay di gunamgunam na magca ganitong pinag isang tunay, dilidilihin mo,, sa dibdib iquintal capalarang ito,, dios ang may bigay. samantalahin mo,, hirap ay tiisin pagtauag sa dios sa puso,, itiim, cacasihan tayo niya,, bibihisin ipagcacaloob ang aua sa atin. iyang manga luhang natac sa mata mo ipinanglolomo niyaring catauan co, sucat na,, itahan oh casit, sinta co! houag cang manimdim ang bahala,, aco. ang uinica naman ng dalauang anac, tahan na ina po cayo nang pag iyac, di pababayaang tayo,, mapahamac si ama ang siyang bahala sa lahat. manga luha ninyong tumulo sa mata guilio naming ina lubhang marami na, alalahanin po caming inyong bunga pagtiisan ninyo hirap na lahat na.