ang dilim ay marahang nagbubuka ng pakpak. nagsisimula na ng pagawit ang panglaw at lungkot ng gabi. mana'marahang namumukadkad sa kaitaasan ang mga sampagita sa bukid ng diyos, iyang mga bituing nagpapagunita ng luwalhati sa kabilang buhay. malaong sandali pa ang lumipas, bago narinig ang: magandang gabi po na patao ni artemyo upang tumupad sa pangako. magandang gabi po naman ang pakunwaring salubong ni dolores tuloy kayo. pumanhik ang panauhin at nagtuloy sa salas. doon ay inabot niya si kapitana martina. nagbigay ng galang at payapang naupo. si dolores naman ay naupo na rin. ito ang nagbukas ng salitaan: saan po kayo nanggaling? doon po sa bahay. ngayon lamang kayo naligaw dito ah ang pangatlo ni kapitana martina. ang tutol ng binata. noong lamang isang linggo ay narito kami. siya nga pala ang patalo na ng kapitana at noon nga pala kayo nagharana. hanggang ngayon ay di ko pa nalilimot yaong inawit ni mang huwan na ayaw ko sa intsik. at tinapos sa halakhak.