si kapitang toringoy ay umuubo at tinitingnan si isagani. si chichoy ay nakangiting umiling. ang mag aalahas na si simoun! isang katahimikang anak ng pagkakamangha ang sumunod sa mga salitang iyon. si simoun, ang nag uudyok ng kasamaan sa general, ang mayamang mangangalakal na pinaparoonan nila sa kaniyang bahay upang bilhan ng mga batong kalas, si simoun na tumatanggap sa mga orenda nang lubhang magalang at pinagsasabihan sila ng mga maiinam na pangungusap! dahil nga sa ang balitay waring hindi mangyayari, kung kayat pinaniwalaan. credo quia absurdum ang sabi ni san agustin. ngunit wala ba si simoun sa pista kagabi? ang tanong ni sensia. naroroon, ang sabi ni momoy, ngunit naalaala ko nga pala! umalis nang kamiy maghahapunan. umalis upang kunin ang kaniyang handog sa kasal. ngunit hindi ba kaibigan ng general? opo, nakipagsama upang magawa ang pakay at nang mapatay ang lahat ng kastila. ani sensia, ngayon ko nalinawan! ayaw ninyong paniwalaan si tia tentay.