madla nga ang nagpapalagay na ang pagkalalaki ng isang paris ni tirso ay dapat kilatisin ang uri sa kasanayang magsamantala sa masisimbuyong silakbo ng damdaming katutubo sa babae, at ang alinmang pagpapalampas ng mga pagkakataong nasa naaabot ng kamay ay itinuturing na isang kadunguang nararapat sa dilang paglait. datapwa, sa katotohanan, ang bagay na iyan ay tinitingnan ni tirso ng alinsunod sa kanyang kabaligtaran. alalaong baga: iyang kakutyaang ipinalalagay ng tanang may laos na ugali, ay siyang sa ganang sa makatang sinabi'karangalang nararapat ipagmalaki. ang pagpipitagan tuwina sa talosaling na kalagayan ng babae ay isang kapurihang banal ng mga lalaki. at ang kadakilaan ng isang lalaki ay dapat kilalanin sa matimping ugali at hindi sa nararahuyo sa tukso ng kababaang asal.