ang may lungkot na pakli ng mestisa. ang ninang ko pati ay naririto? at noon di'pinagala ang tingin sa dami ng taong nakapalibid, at hinanap si donya basilia. bahagya nang naitugon ni elsa. ang boong tuwa'pananabik na ibinati pagkakita sa hinanap, at pagdaka'tinakbong niyakap at hinagkan sa kamay, anong himala'naparito tayong lahat! walang kumibo sa mga kaharap. lahat ay nasa panonood at pagtataka. sa katotohanan, ang mga kilos ni teang nang umagang iyon ay naging kapunapuna'malayo sa dati niyang asal. marahil ay gawa ng lagnat na nadama ng inang umaapoy sa kanyang katawan. hindi hinihintay ni manang magda na ang kanyang anak na babaeng pinalaki sa mabuting turo ay mamasdan niyang yumupyop na gayon sa dibdib ng isang lalaking sa pagkabatid niya'asawa pa naman ng iba, ni elsa.