lalong nadudurog ang puso ko, kung mapanood ka ng aking malas! ang nakaraan ay ipinatatanaw mo at ibinabalik mo ako sa aking kahapon! sa langit ka na tutubusin ng nagsanla sa iyo!. tanda ng pagkalunos sa hiyas ng kanyang kasi, ay magiliw na hinagkan ito. kaya itinirik ang mata sa kalawakan at waring hibang na kinausap ang bumihag sa kanyang puso: artemyo, bayaan mong alalahanin ka ng nagmamahal sa iyo. noon ay nagsipotsipot na sa kaitaasan ang mga hiyas ng gabi, ang mga brilyante ng malapad na lambong ng dilim. at sa gitna ng gayong kalungkutan, sa pamamayani ng alingawngaw, ay mga piping hibik na ay! ang waring nahihigingan. yaon ang hinagpis ng pusong sapupo ng sakit, ni dolores na di na mabata ang pait na ipinalalasap sa kanya ng palad. kinabukasan, sa libingan sa singgalong, ay dalawang babai ang pumasok. pusong busabos ng pighati, kalulwang alipin ng hapis, ang kanilang dala. kapwa luksangluksa, nagbabansag ng sakit na nilalasap ng buhay.