tinangap na hindi sucat na masayod nang cataimtiman sa caniyang loob, ang biatico ngang casantusang lubos nitong bunying santang catoto ng dios. at sa loob niyong labing pitong araw ay ualang kinain na cahit anoman, at ang ikinabubusog niya lamang ay ang sa langit na manga caaliuan. na umaapaw sa caniyang calulua sa pagca talastas na nalalapit na, yaong cauacasan niyong buhay niya,, tutungo cay jesus niyang sinisinta. at magpasaualang hanga,, matatamo sa labi ay ualang bigcas cundi ito, manga pakiusap na di mamagcano sa camahal mahalan niyang esposo. yaong maicli ngang manga panalangin na madagabdab na apoy ang cahambing, sa caniyang puso ay di nagmamaliw ni camunting oras ay di nagtitiguil. araw na ica dalauang pu,, dalaua nang febrero,, taong isang libo,, saca dalauang daa,, siyam na pu,, pito pa ay sa santo cristo,, nacayacap siya. na nacadaiti ang labi sa mahal na sugat nga bagang na sa taguiliran, inihahabilin sa ualang capantay na dios, ang calulua niyang papanaw.