at ang sinasabi sa gumagaralgal at pauntolutol na tinig ay nabubuo sa ganitong mga katagang halos di maunawaan gayong maliliwanag: asawa ko! saan ka naroon? ikaw lamang ang makapagliligtas sa akin sa kapahamakang ito!. sinong tirso ang inyong hinahanap? ang tanong ng isang manggagamot na kaharap doon. si tirso silveira! ang aking asawa!. nasaan ka ngayon? parito ka'lingapin mo ang aking napagsapit!. marinig ito ng isang nurse ay madali ngang nanaog na nagtungo sa silid ng makatang nasa ibang bahagi ng gusaling iyon. samantala'patuloy ang mga pagtataka, at patuloy ang mga pagsusumigaw ng abang maysakit na di nagsasabi kung siya ay sino. patawarin mo ang aking mga pagkakamali! limutin mo ang aking mga pagkukulang! oo, tirso, inaamin ko ang pagkabulag ng aking paniwala at ang pagkapatungo ko sa ligaw na landas!. minarapat kong tumalikod sa layaw ng mundo at sampu ng sumpang isinangla sa iyo ay aking hinamak, sa pagaakalang kabanalang dakila itong aking pinagsakitang marating!