sumuko din sa wakas ang kapusukan ng binata. talaga kang duwag! ang sigaw ni juancho na anaki'isang bukod na matapang. si florante na mula nang dumating sa tulay ay di umi imik, ngayo'humarap kay juancho at banayad na nangusap: ang tao ay malaya hanggan siya'gumagalang sa matwid; kapag binaluktot niya ang katwiran, kapag siya'lumabag sa makatwirang mga utos, ang kanyang kalayaan ay dapat bawiin. ikaw ay sumalansang sa inaaatas ng matwid. kami ay may karapatang kumatawan sa justicia. isuko mo sa amin ang iyong kalayaan. maginoong florante! at sino po kayo na aking susukuan? walang maraming salita! sasama ka sa hukuman hindi? at sino po kayo na aking sasamahan? mga kapantay mo, na ngayo'may karapatang makapangyari sa iyo!. baka ikaw ay nahihilo! sumagot ka ng tapat, sasama ka hindi? ibig mo pang ikaw ay gamitan ng lakas? hitsura ninyong iyan ang aking uurungan! si juancho ay naglilis ng manggas at inawasiwas ang kanyang sundang.