ang klerigoy litong nagpatiluhod sa kaniyang reclinatorio nanalangin sa paanan ng cristo, isinubsob ang mukha sa dalawang kamay at pagkatapos ay tumindig na walang imik at kagalanggalang na waring tinanggap sa kaniyang dios ang boong bagsik, ang boong sanghaya, ang boong kapangyarihan ng isang hukom ng mga budhi. inilapit ang isang sillon sa dakong ulunan ng may sakit at humandang makingig. sa mga unang salitang ibinulong sa kaniya ni simoun, nang sabihin sa kaniya ang tunay na pangalan, ay napaurong ang matandang pari at tiningnang lipus sindak ang kaharap. ang may sakit ay malungkot na ngumiti. dahil sa pagkakabigla ay hindi nasupil ang sarili, ngunit madaling nakapagpigil, at matapos na matakpan ng panyo ang mukha ay muling tumungo upang makingig.