sa halamanan nang caniyang esposo sa lualhating bayang paraizo, ang nasoc sa isip nga ni teopilo ay sa paglacad ay salubungin nito. ang virgeng mapalad na si dorotea caya nga noong ilinalacad na, sa pag pupuguta,, ihahatid siya sinalubong naman na caracaraca. inaglahi na niyang lubos na tinuya at pinag bilinan pa niya conoua, na padalhan siya nang ibinalita na bunga,, bulac lac na manga sariua. ang sabing birong uala sa loob niya at pagpalibhasa lamang na talaga, ang pagmamartir ni santa dorotea na tinangap naman ay nang matapos na. niyong oras din ngang sinasaysay naman ni teopilo, sa ilang caibigan, ang biling bulac lac at bungang halaman na ipinangacong siya,, padadalhan. ay nagtatauanan silang para para ualang ano ano,, nacakita sila, niyong isang batang lalaking maganda sa cay teopilo,, lumapit pagdaca. siya ay binigyan nang tatlong manzanas na sa isang sanga nabibiting lahat, saca tatlo naman nang sariuang rosas na cahanga hanga sa matang mamalas.