ang sabi ngunit nangangamba akong baka idaan sa biro at itanong sa akin kung kailan magiging sulak ang tubig at kung kailan magiging karagatang malawak. camorra ay may pagka hindi paniwalain at napakapalabiro. pag siyay pinainit ng apoy, pag ang mumunting ilog na sa ngayoy nagkakahiwahiwalay pa sa kanikanilang madawag na pinanggagalingan ay magkaisang bumuhos na aboy ng kasawian sa banging hinuhukay ng mga tao ang sagot ni isagani. huwag, ginoong simoun ang dugtong ni basilio na inihulog sa biro ang salitaan. ang mabuti pay ulitin ninyo sa kaniya ang mga tulang ito, ng kaibigang isagani: kami ay tubig at kayoy apoy ang wika ninyo; kamiy sang ayon! mamuhay tayo ng mahinahot huwag patanaw sa sunog, ngayon, na magkababag! kun di magtulong sa lilim niyong bihasang dunong. sa loob niyong isang kaldera, walang sigalot at pagbabakay gawin ang sulak, na, ikalima sa elemento na magbubunga niyong liwanag, ilaw, pagtumpa sa karapatat pagkabihasa. walang pangyayari, walang pangyayari!