ang lapastanganin ay di inacala nang caniyang asal na buhat sa sama, cung hindi lalo nang nag ibayo pa nga sa bagsic ng gracia na nagbigay bisa. inululan yaong pagpapacahirap capacumbabaa,, lubos na niyacap, uinauari niyang di carapatdapat tingnan ang caniyang calagayang hamac. capagbinabati siya nang sinoman at may anyong siya,, tila minamahal, pag ibig sa mundo ay hinahalinhan nang ucol sa dios na pagsintang tunay. kinasusuclaman ang idinudulot nang tungcol sa lupang nagbibigay lugod, na sa catauhan niya,, naghahandog, ni munting ginhaua ay di iniimbot. pinapagniningas ang tunay na nais, matupoc sa apoy nang laking pag ibig, sa pananalangin at pagsusumakit sa icararapat na hari nang langit. nang nananalangin siyang isang araw na taglay ang lubos na cataimtiman, sa harap nang isang mahal na larauan ni cristong sa cruz ay napabayubay. doon ay nag tamo nang tuang malabis at magandang palad dahil sa naringig, sa labing camahal mahala,, sinambit yaong pangungusap na lubhang matamis.