inisip ng mapanatang si hermana penchang na kung yaon ay ihandog niya sa birhen sa antipolo ay pahihinuhod at ipagkakaloob ang kaniyang pinakamasidhing hangad: malaon ng humihingi siya ng isang kababalaghang bunyag na kahalo ang kaniyang pangalan upang huwag nang mapawi ang pag aalala sa kaniya dito sa lupa, at pagkatapos ay magtuloy sa langit, gaya ni kapitana ines ng mga kura, kayat itinanong ang halaga. ngunit tatlong libong piso ang turing ni simoun. ang matandang babaiy nag angtanda . susmariosep! inilahad ni simoun ang pangatlong lalagyan. punongpuno ng mga orasan, kalupi, lalagyan ng posporo at mga agnos na pinamutihan ng brillante at maninipis na mumunting larawang esmalte. ang pang apat ay siyang kinalalagyan ng mga lagas na bato, at ng buksan, ay isang paghanga ang kumalat sa bahay; napapalatak na muli si sinang, kayat kinurut siya ng kaniyang ina, ngunit ito man ay nakabitiw din ng isang pahangang sus maria!