at pagkatapos ng lahat, taas na naman ang noo kong haharap sa kanila at ipakikilala ang aking nakaisang palad. kung gayo'ano pa ang kanilang masasabi? nguni'upang huwag magkaroon ng daang mapulaan ako'masisi ng sinomang makatatalos ng bagay na ito, kinakailangan papaniwalain ko siyang kasal na kami ni tirso ngayon pa. walang ulikulik ngang tumawag sa bahay ni donya basilia ang mestisang pawang kasinungalingan ang laman ng ulo nang mga sandaling iyon ng pakikipaglamay sa kasungitan ng gabi. at pagbubukas ng pinto ng kanyang ale, ito'kaagad niyang hinagkan sa kamay, tanda ng paggalang. nguni'ang maybahay ang unang nagsalita sa patakang tanong: elsa, bakit? dito ako matutulog ngayon, tia, ang marahan nguni'may lambing na sagot ng mestisa. saan ka nanggaling? ang siyasat pa ni donya basilia. tanging naipulas sa bibig ni elsa. walang ano? at sino ang iyong kasama? wala nga po. huwag mo akong patayin sa pagaalaala! at ngumiti pa si elsa sa pagbigkas ng mga salitang ito.