marahang nagsisilakad at nakatungong tulad sa mga banal. sila ay si dolores at si kapitana martina. si dolores balderrama; ang tala sa daang sagat sa pako, dalagang nakabighani sa maraming pusong palaboy ng pagibig. nguni'hindi na siya si dolores na larawan ng ganda; hindi na siya ang bituing kalaro ng kaligayahan. siya ngayon ay si dolores na nagpipighati; ang dalagang yapus ng matinding biro ng kapalaran. si kapitana martina ang kasama? ang kapitana martina! ang mahal na asawa ng nasirang kapitang andoy. datapwa'hindi na siya ang kapitanang mapagsiste: matandang sa lagi na'masaya. siya ngayon ay babaing sapupo ng lungkot, matandang ulila sa galak. oh, panahon, kay dali mong magbago ng anyo! noon ay hapong napakalungkot. sa libingan ay ganap na nagdidiwang ang pananahimik. pamamanglaw lamang ang doo'nakapangyayari. ang mga krus na tanda ng patay ang tanging tanod ng mga nagpapahingalay. may mangilang ibong nagsisihuni, nguni'ano pa?