bago kita makilala, ang dagat na iyon ay siyang aking mundo, aking lugod, aking pag ibig, aking mga pangarap. kapag nahihimbing ng mapayapa at ang araw ay nagniningning sa kaitaasan, ay ikinalulugod ko ang pagtanaw sa banging nasa sa aking paanan na may limangpung metro ang lalim, at hinahanap ko ang mga kahangahangang hayop sa kagubatan ng mga bulaklak ng bato at mga korales na naaaninag sa bughaw na tubig, ang malalaking serpiente na, alinsunod sa sabi ng mga taong bukid, ay umaalis umano sa gubat upang manahanan sa dagat at dooy magpakalakilaki. sa kinahapunan, na, umanoy, siyang paglabas ng mga sirena, ay sinusubukan kong masigasig sa pag itan ng mga alon, na minsan, ay waring namalas ko sila sa gitna ng bula at dooy nangaglalaro; maliwanag na nadidingig ko ang kanilang mga awit, awit na ukol sa kalayaan, at naulinigan ko ang tunog ng kanilang mataginting na alpa.