ang ilaw ay nawala, ngunit ang yabag ay unti unting lumalapit at nakita niya ang isang anino sa gitna ng pook na iyon at ang tinutungo ay ang kaniyang kinalalagyan. si basilio ay sadyang hindi mapamahiin at lalo na nga ng makabiyak na siya ng maraming bangkay ng tao at nakapangalaga sa di kakaunting naghihingalo: ngunit ang matatandang alamat na ukol sa nakapangingilabot na pook na iyon, ang oras ng gabi, ang kadiliman, ang malungkot na simoy, at ang mga ilang kasaysayang napakinggan nang siyay musmos, ay nakasindak din sa kaniyang kalooban at naramdaman niyang ang kaniyang pusoy tumitibok ng malakas. ang aninoy tumigil, sa kabilang ibayo ng baliti, na nakikita ng binata sa puwang ng dalawang ugat na sa katandaan ay waring dalawang sanga na. kinuha sa ilalim ng damit ang isang ilawang may malakas na lente na inilagay sa lupa at nakaliwanag sa mga botas de montar; ang ibang dako ng katawan ay nababalot din ng kadiliman.