kung nasa piling mo na marahil ang magagandang bulaklak sa maynila, na, pugad ng mga pusong uhaw sa hamog ng ligaya ay lilimutin mo na ang lahat ng ito. leoning, huwag mong pangarapin ang ganyang mong hinala; alalahanin mong ang paglisan ko bukas ay nangangahulugan ng mapait na gunitain. at marahil, sa paglisan mong iyan ay limot mo na ako sa alaala. leoning, alamin mo na mula sa mga sandaling ito ay nakatitik na sa kaibuturan ng aking puso ang iyong pangalan. oo, nguni'pagdating sa maynila, ay pawi na. leoning, namamali ka; ang sabihin mo'hanggang libingan. hanggang libingan na di mo na maaalaala ang iyong pangako? marahil nga. leoning, saan man mahantong ang aba kong palad ay di maaaring mawalay sa gunita ko'alaala ang larawan mo. isinusumpa mo kaya ang lahat mong mga pangungusap na iyan? leoning, sumpa ko. hanggang hukay leoning ko!.! habang buhay!!! hanggang libingan naman! hindi ka kaya makalimot? habang tumitibok ang puso ko. saksi nila ang mabituing langit.