Gel Güldür Beni
Kentin sokakları, korku ve kaosun hüküm sürdüğü bir labirente dönüşmüştü. Bir virüsün pençesine düşen insanlar, sinirli bir zombiye dönüşerek etraflarındakilere saldırıyordu. Kahramanımız, bu karanlık atmosferde hayatta kalmaya çalışıyordu. Kalbinin hızlı attığı, adrenalinin damarlarında dolaştığı her an, kaçışın ne kadar kritik olduğunu hatırlatıyordu. Zombilerin hışmından kaçarken, sadece bir nefes ötede umut ışığını arıyordu. Her adımda, hayatta kalma içgüdüsü onu daha da ileri itiyordu. Zombilerin çığlıkları, karanlığın derinliklerinden yükseliyordu. Ancak kahramanımız, umutsuzluğa kapılmadan, hayatta kalmak için mücadelesine devam ediyordu. Gülmeye çalışıyordu
[]
['malihsen', 'Osman Biçer']