text: сүтана - украинаның запорож облысындағы азов маңының ең ірі өзен, азов теңізінің сүтана көлтабанына құяды. ұзындығы 197 км, су алабы ауданы 3450 км². ертеде (негізінен xviii-xix ғасырларда) өзен мен оның айналасы жиі «сүтті су» (түрк. «сүттен») деп те аталатын. қалалар: тоқмақ, молочанск, қызжар солтүстікте және батыста өзен су алабы днепр су алабымен, шығысында азов теңізіне құятын шағын өзендердің (корсак, лозоватка, обиточная) су алабымен шектеседі. өзен теңіз деңгейінен 307 биіктікте орналасқан тоқмақ молалары (көк тау) кристалды тау жыныстарындағы бастаулардан басталады. сүтана жоғарғы ағысындағы жағалаулар тік және биік, шоңғалдар мен сарқырамалар бар. 1887 жылы белгілі геолог, академик н.а.соколов өзен жағасын зерттеді. мұз басудың орташа ұзақтығы 80-90 күн, жылы қыста мұз бірнеше күн ғана қалады. су деңгейінің қарқынды көтерілуі ақпанның екінші немесе үшінші онкүндігінің соңында басталады. орташа деңгейдің өсу қарқыны тәулігіне 0,5 метрге дейін болады. бір нұсқа бойынша геродот сипаттаған скифияның жетінші өзені герр қазіргі сүтана өзен болып табылады. ноғайлар өзенді тоқмақ деп атайтын. «сүтана» атауы, бір нұсқа бойынша, өзен маңындағы шабындықтар мен жайылымдарды сүттің мол болуына ықпал еткендіктен пайда болған. түрік саяхатшысы евлия челебидің айтуынша, бұл өзен қорғасын мен мыс рудаларының шөгінділері арқылы аққандықтан, суы сүтке ұқсас болып (түрк. «süt») сүт деп аталған. ол тағы оны ішкендердің мойнындағы алқымының ісуі болатынын қосады. құрқұлақ шыңғыл құрошанлы ұйшанлы хараб вид на річку молочну кам'яної моладан сүтана өзенінің көрінісі река ауылының жанындағы сүтана өзені вид на старобердянське лісництво через молочну 2.jpg|сүтана арқылы старобердянское орман шаруашылығының көрінісі r-9 over аяқталмаған р-9 арнасынан сүтана өзенінен өтетін құбыр. арна фотосуреттің ортасындағы төбеде аяқталады світанок над таң в. и. медведский, «токмак: археология история» а. и. сикалиев, «отражение общественного строя ногайцев героическом эпосе», вестник агу, серия 2, 2008 год. молочна ріка диво природи мелітополь, 2002. 100 с.