text: салыстырмалы үлкендіктер: меркурий, шолпан, жер, марс шолпан күн жүйесіндегі оған жақын екінші ғаламшар. көлемі мен массасы жағынан жерге жуық болғандықтан, ерте кезден-ақ ғалымдардың назарын өзіне аударған. алайда, оны тұтасқан ақ бұлт қабаты қоршап жатқандықтан, бұл ғаламшардың табиғаты мен қозғалысын оптикалық бақылаулар арқылы анықтау қиындық келтірген. дегенмен, радиобақылаулар нәтижесі күтпеген мәліметке қол жеткізді. шолпан (уранды есептемегенде) барлық ғаламшарлар айналатын жаққа кері бағытта, яғни өзінің күнді айнала қозғалатын бағытына өз осі төңірегіндегі қарсы айналатын болып шықты. ондағы күндік тәулік шамамен жердегі 117 тәулікке тең. оның күннен орташа арақашықтығы 108 млн. км (0,723 астрономиялық бірлігі). сидерлік айналу периоды 224 тәулік 16 сағат 49 мин с. жерден қараған бақылаушыға шолпанның күннен бұрыштық қашықтығы 48″-тан аспайды. сондықтан ол күн батқаннан кейін (кешкі жұлдыз) не күн шығардың алдында (таңертеңгі жұлдыз) ғана аз уақыт көрініп тұрады. шолпан аспандағы ең жарық шырақ (күн мен aйдан кейінгі). жалтырауының максимумы 4,4-жұлдыздық шамаға дейін жетеді. шолпанның фазаларын (1610 жылы г.галилей ашқан) көру қабілеті ерекше жақсы адамдар жай көзбен де байқай алады. төменгі тоғысуы кезінде шолпанның бұрыштық диаметрі 64″-қа жетеді. жер бетінде жүргізілген радиолокациялық бақылаулардың нәтижесі бойынша шолпанның орташа радиусі 6050±0,5 км, массасы 0,9528 жер массасындай. шолпанды қоршаған қою атмосфераның бар екендігін, шолпанның күн дискісін басып өту кезін бақылай отырып, алғаш рет м.в. ломоносов ашқан (1761). шолпан атмосферасында көмір қышқыл газының (со2) болатындығы жолмен анықталған. шолпанның температурасы оның бетіне жақындаған сайын арта түсетіндігін шолпанның төменгі атмосферасында алғаш рет кеңестік “венера-4” (1967) автоматтық планетааралық стансасында тікелей жүргізілген өлшеулер көрсетті. “венера” (ксро) және “маринер” (ақш) автоматтық планета аралық стансаларында жүргізілген зерттеулердің нәтижесінде шолпан планетасы атмосферасының құрамы 97,3% көмірқышқыл газынан, 2%-дан кем азоттан, 0,1%-дан кем оттектен және 1%-дан кем су буынан тұратындығы анықталды. зерттеулер нәтижесіне қарағанда шолпан бетінің жарықтылығы шамамен 10 мың люкске тең. ел аузында ай күнмен үзеңгілес жүретін болса, шолпан аймен тетелес келеді. шолпан күн жүйесіндегі үшінші кіші планета. мұның диаметрі 12 100 км-ге тең. салмағы жер салмағының бестен төрт бөлігіндей және тығыздығы жағынан жерге қарағанда кішкене төмен. шолпанның беті ыстық және құрғақ болады. планетаның шамамен 65 %-ын мыңдаған жанартау таңбалаған жазықтар алып жатыр. ал қалған бөлігін таулар, кратерлер және төбешіктер алады. максвелл монт тауы планетадағы ең биік нүкте болып табылады. шолпан күн жүйесіндегі ең ыстық планета. планетадағы орташа температура шамамен ~800°ғ тең. бұл тіпті меркурийдің да жоғары (ал меркурий күнге ең жақын орналасқан планета). шолпанның атмосферасы барлық планеталардың ішіндегі ең тығызы. атмосфера көмірқышқыл газынан, азоттан, су буынан, күкірт қос тотығынан және күкірт қышқылы бөлшектерінен тұрады. аталған химиялық элементтер планетадағы барлық жылуды жинап, оның өте ыстық болуына себеп болады. шолпанның меридианнан өтуі планета күн мен жердің ортасынан тікелей өтіп, күннің кішкене бөлігін жауып қалған кезде орын алады. меридианнан өту күннің тұтылуына, яғни ай жер мен күннің ортасынан өтіп бара жатып, күннің бір бөлігін жауып қалған кезге ұқсайды. бұл құбылысты ең алғаш 1639 жылдың желтоқсанында британдық шіркеу қызметкері джереми хоррокс пен оның жолдасы уильям крабтри байқады. ең соңғы рет шолпанның меридианнан өтуі 2004 жылы болды. бұл оқиғаны әлемдегі көптеген ғалымдар байқап, зерттеді. шолпанның меридианнан келесі өтуі 2012 жылға болжанған. =шолпанның кезеңдері шолпан және мифология дереккөздер сыртқы сілтемелер дереккөздер ==