text: «ардақты жәке» жазушы мұхтар әуезовтің мақаласы. жамбылдың ақындық қызметінің 75 жылдығына орай жазылған. алғаш рет «әдебиет майданы» журналының 1938 жылғы 5-санында жарияланған. кейін әуезовтің 12 томдық шығармалар жинағының 11-томына (1969, 20 томдық шығармалар жинағының 17-томына (1985, 139-бет) енді. жамбыл шығармашылығын сөз еткен, зерттегендердің ішінде бірегей, тереңдеп барғаны әуезов әсіресе жамбылдың 100 жылдық мерейтойына арнап ақынның айтыскерлік өнері туралы жазылған мақаласы осы тақырыптағы мақалалардың ішіндегі ең мәндісі. бұл әуезовтің қарт ақынның әдебиет тарихында көзі тірісінде сирек кездесетін мерейтойына арнап жазған шын жүректен шыққан асыл сөздің үлгісіндей болған ыстық сәлемі, табиғаттағы өлім мен өлмейтін өнер жайындағы әдемі тілек сөздер. қарт ақынның шығармашылық, ақындық тұлғасын асқақтатып кәрілік жеңбеген жамбылды өлім де жеңбейтінін, өйткені жырау есімі ұлы заманның ұмытылмас атының бірі екенінде күмән жоқ екенін ағынан жарыла айтқан.