text: жасанды тілдер қолдан халықаралық қарым-қатынас құралын жасау әрекетінің нәтижелері. жасанды тілдер жасау 17 ғасырда латын тілінің халықаралық маңызы бәсеңдеуіне байланысты, әлем халықтарының қарым- қатынасын жеңілдету мақсатынан туды. жасанды тілдердің ғылымда белгілі бірнеше түрі бар: и.м. шлейер жасаған волапюк (1879), луи де бофрон жасаған идо (1907), э. де вааль жасаған оксиденталь (1922), о. йесперсен жасаған новиаль (1928), марк окранд жасаған клингон тілі (1984) нью-йоркте а. гоуданың жетекшілік етуімен “көмекші тілдердің халықаралық ассоциациясы” жасаған (1950) т.б. жасанды тілдердің ішінде көп тарап, кең қолдау тапқаны 1887 жылы поляк дәрігері л.л. заменгоф жасаған эсперанто тілі. жасанды тілдердің 200-ден астам түрлерінің жобасы жасалған. бұлар әр түрлі тәсілмен жасалған: табиғи тілден сөз ала отырып, көбінесе, ойдан шығарылған сөздер пайдаланылған (волапюк, т.б.), лексика пайдаланылып жасалған (эсперанто). жасанды тілдерде бірнеше оқулықтар мен сөздіктер жарық көрді.