text: немесе басқалардан қорқыныш туындаған, оларды көңілінен шығармау деген қорқыныш. кейде бұл аурудан зардап шегетін адамдар шектен шығып кетеді. мысалы, төтенше жағдайға байланысты үйден кету керек, ал адам жақсы көріну үшін пәтерде қалды. сырттан ол күлкілідей көрінеді, бірақ шын мәнінде скопофобия жанашырлық тудырады. аурудың негізгі себептері адамның балалық шағында жатыр және ауыр психикалық стресспен және жарақаттанумен байланысты. әрқайсысы белгілі бір дәрежеде өзіне скофотофобтың бейнесін көрген: мектептегі кең аудиториямен сөйлесуден қорқып, туыстарының және достарыңның күтімінен қорқу. скопофобияның себебі балаға қатысты баланың шағымын қабылдайтын ата-ана болып табылады. балалық шақтағы кез келген адамға: «арман сенен гөрі жақсы, сен ақымақсың! қарапайым мәселелерді шешу мүмкін емес ». бұл өз-өзіне күмән тудырады. әсіресе жасөспірімдер үшін қиын. олар одан көп күтеді, олар білуі керек: олар кім болғысы келеді, олар кімге тәуелді болады, кіммен дос бола алады және жаман компания. әрбір ересек адам осындай сұрақтар мен өтініштерге нақты жауап бере алмайды! балалар өздері оқшауланып, қоғамнан бөлек тұрады, сол арқылы қоғам мен оның арасындағы келесі кедергі жасайды. ата-аналар мен туыстарының шамадан тыс қамқорлығы, сондай-ақ балаға теріс әсер етеді. мұның бәрі әртүрлі фобиялардың дамуына, соның ішінде күлкіге ұшырау қорқынышын тудырады. «үй жануарлары» ретінде балалар күш жұмсамау үшін пайдаланылады, бірақ оны тұтынуға ғана болады. олар әрқашан ата-аналарының көмегіне жүгінеді. өздігінен жоғалту жоғалып кетеді, басқа адамдарға тәуелділік туындайды. скопофобияны емдеу проблеманы шешуге көмектеседі. көбінесе бұл ауруды депрессияға ұшырайды деп ойлайды және седативтерді тағайындайды. мұндай емдеу жүйке жүйесінің жұмысын бәсеңдетіп, уақытша нәтиже береді. ата-аналармен қарым-қатынаста қорқынышыңыз туралы айтып беріңіз. олар ең жақын адамдар, олар қолдап, түсінеді. оларды ересек және тәуелсіз тұлға екеніңізге дейін және өзіңізді адам ретінде құрметтеуді талап етіңіз. достарыңызбен, егер сіз толықтай сенсеңіз, шыншыл болу керек. балалар мен әзілдері тек өздерінің құрбыларын көрсетіп, өзін көшбасшы ретінде көрсету үшін қажет. әдетте бұл жасқа байланысты. адамның қартайғаны, әзіл-оспа болғаны соншалық, олар бұрын болғандай сезілмейді. психологтар көңіл-күйді әзіл-қалжыңға аудармау үшін өзіңізге әзілмен қалай қарау керектігін үйренуді ұсынады. сіз өзіңізді ренжітіп, ренжітуге тырысатын адамдар сіздің азап пен қайғы-қасіретті көргісі келетінін ұмытпаған жөн. айла-амалға қаншалықты сенсеңіз, соғұрлым көп жауды қуантасың. егер сіз юмор призмасын қарасаңыз, онда өмір әлдеқайда қызық болады, ал «зұлым тілдер» үнсіз қалады.