text: монополиялық пайда рынок пен өндірісті монополиялық бақылау жолымен алынатын жоғары пайда; монополистік бірлестіктердің орташа пайдадан асып түсетін пайдасы. монополиялық пайда тауарларды монополия өндіру мен өткізу жағдайында рыноктың монопол. бақылауға алынуын сипаттайды. тауар өндірушілер монопол. жағдайға аса білікті жұмыс күшін, жетекші мамандар мен менеджерлерді, ғылыми ашылымдар, патенттер, лицензиялар негізінде жаңа технологияларды пайдалану жолымен қол жеткізеді. монополияларда сұранымды зерттеу, оны қанағаттандыру, нақты сатып алушылар рыногін қалыптастыру үшін мүмкіндіктер көп. қазіргі жағдайда жетілдірілген таза бәсеке, абсолют-таза бәсеке, монополистік бәсеке, монопсония (тек бір ғана сатушы), кемсітуші монополия (түрлі сатып алушыларға түрліше баға белгілеу), дуополия (бір мезгілде тек екі фирма ғана), олигополия (аз ғана ірі фирмалар) тұрпатындағы бәсекеде монополиялық пайда табуға болады. нарықтық экономикада сала бойынша пайданың орта мөлшерінен асып түсетін пайда тек монополия фирмалардың ғана қолында. монополияның қоғам өміріндегі орны мен рөлі пайданың нақ осы шамасымен айқындалады. еуропалық одақ елдері нарықтық экономиканың барлық жақтарының қарсы күресуде. шаруашылық құқық нормалары мен бәсекелік ортаны қолдау шаралары (монополияға қарсы заңдар, өндіріс көлемі мен сату көлемінің шекті деңгейін белгілеу, арнаулы экономикалық шаралар, импорт үшін кедергілерді азайту, рынокқа жаңа қатысушылардың кіруін көтермелеу, т.б.) қолданылуда. монополиялық пайда трансұлттық корпорациялар, өнеркәсібі дамыған елдердегі ұлттық компаниялар, өтпелі экономика кезеңіндегі мемлекеттердің компаниялары алатын пайда түрлеріне бөлінеді. бірақ нарықтық қатынастардың қалыптасуы жағдайында монополиялық пайданың сипаты мен нақты көлеміне әдетте экономиканың қитұр-қылығы, капиталдың жылыс-тауы, сыбайлас жемқорлық, көлеңкелі экономика басқа да айла-шарғылар ықпал етеді. монополиялық пайда алу жағдайларын мемлекеттің рөлі жан-жақты ескерілгенде ғана оған талдау жасауға болады. мемлекеттің рөлі оның екі атқарымында: (заң шығарушылық қызмет, әкімшілік басқару, экономикалық нормаларды, рәсімдерді, заңдарды қорғау) және экономикалық субъектінің өз атқарымында (бағаны, жалақыны, валюта бағамын реттеу, ақша шығару, мемлекеттік секторды, мемлекеттік акциялар капиталын басқару, салықтардың, баждардың, жәрдем қаржының, демеу қаржының, мемлекеттік тапсырыстың, т.б. көмегімен қаржы тасқынын қайта бөлу) көрініс табады.