text: 400px клод леви-строс (1908)- француздық этнограф және әлеуметтанушы, француздық басты өкілдерінің бірі, француздық әлеуметтік мектебінің, сонымен қатар мәдени антропологияның американдық мектебінің ықпалында болған. клод леви-стросс аса көрнекті француз антропологі, мәдениет зерттеушісі, этнологі әрі социологі. мәдениетті зерттеу саласындағы структуралистік (құрылымдық) бағыттың негізін салушы. 1908 жылы туған, сорбонна университетінде білім алған. жас шағында руссо, маркс ілімдерімен, социализм идеяларымен, кант, гегель философиясымен қатты әуестенген. француз социалистік партиясының мүшесі болған. 1935-1938 жылдары бразилияда тұрған, сан-паулу университетінің профессоры болған, оңтүстік америка үндістерінің өмірін зерттеп, этнографиялық, ізденістер жолына түскен. сол зерттеулерінің нәтижесінде “туыстықтың қарапайым құрылымы” (1947 ж.), “тропиктік аймақтың қасіретті тірлігі”(1953 ж.) атты танымдық маңызы зор этнографиялық еңбектер жазған. 1945-1947 жылдары ақш-тағы француз елшілігінің мәдениет мәселелері жөніндегі кеңесшісі, 1948-1958 жылдары ғылыми зерттеулердің француз ұлттық орталығы жетекшілерінің бірі, адам музейі директорының орынбасары, жоғары зерттеулер мектебінің жабайы халықтар діні кафедрасының меңгерушісі, юнеско-ның әлеуметтік ғылымдар жөніндегі халықаралық кеңесінің бас хатшысы міндетін атқарушы болып істеген. 1960-1984 жылдары колледжде франс деп аталатын әйгілі оқу орнының әлеуметтік антропология кафедрасының меңгерушісі, осы колледж жанынан құрылған әлеуметтік антропология жетекшісі болған. 1973 жылдан бастап француз академиясының мүшесі, одан кейін ұлыбритания королдігі жанындағы антропология институтының мүшесі, бірнеше батыс елдері ұлттық академияларының мүшесі болып сайланған. басты еңбектері: “нәсіл және тарих” (1952 ж.), “антропология құрылымы-1” (1958 ж.), “мифология” (1961-1971 ж., томдық), “мифтердің құрылымы” (1970 ж.), “антропология құрылымы-2” (1973 ж.). юнеско-ның тапсыруы бойынша жазылған “нәсіл және тарих” атты еңбегінде леви-стросс адамзат мәдениетінің әралуандығы, олардың өзара байланыстылығы және ықпалдастығы жөнінде айта келіп, “әлемдік өркениет дегеніміз әлемдік ауқымда алынған мәдениеттер бірлестігі, басқа ештеңе де емес және олардың қай-қайсысы да тек солардың өздеріне ғана тән өзіндік ерекшеліктерін сақтауға тырысады”, деген тұжырымдама жасайды. ғалым өз зерттеулерінде өзі негіздеп берген құрылымдық принципке сүйене отырып, мәдениет құбылыстарын олардың ішкі және сыртқы байланыстарының бірлігі және олардың көп деңгейлілігі тұрғысынан алып қарастырады.