text: жергілікті диалектілер мен говорларға тән тіл ерекшеліктері. диалектизм көркем шығармаларда әдеби тіл нормасынан ауытқу түрінде орын алады. диалектизмнің бірнеше түрі бар: фонетикалық әдеби ө орнына ү айтылуы (өгей үгей), б орнына п (болат полат), ш орнына ч (малшы малчы), ж орнына й (бұл жақ бұйақ, сол жак, сойак,), сөз ортасында ғ сакталуы (шаңғарақ); көсемшенің әдеби тұлғасының (баргайы, келгейі) аркылы, бұйрық райлы етістіктің көпше жағы -лы/-лі арқылы жасалуы: біз баралы (барайық орнына), келелі (келейік орнына), көмектес септігінің -мынан, -бынан, -пынан қосымшалары арқылы айтылуы: атпынан, пойызбынақ; лексикалық бойлай (унемі д. м.), бейсаубет (бет алды), жарын (келер жыл), рабайда кун баю (кун бату), таға (нағашы), ашық-машық (топса), лексикалық диалектизм өз ішінен бірнешеге бөлінеді: нағыз лексикалық диалектизм әдеби варианттарымен мағыналас, бірақ дыбысталуы басқаша сөздер: әдеби сірінке кәуірт, кеуірт, оттық, шақпақ түрінде айтылады. диалектизм олардың ерекшелігі дыбысталуында емес, мағынасында: әдеби тәртіп нусқау, әд. сым шалбар мәнінде айтылады. диалектизм белгілі бір жерге тән тұрмыс-салттық мәні барзаттар мен құбылыстарды білдіреді: жозы аласа дөнгелек үстел, әттік қармақтың тілі, алақшын пеш алдына шоқжаятын орын. көркем шығармаларда кейіпкерлер сөзінде қолданылып, шығарманын тілдік бояуын арттыру үшін қызмет етеді. диалект диалектография диалектология диалог лексика