text: рембранд офорты, 1648 ж. офорт (франц. eau-forte азот қышқылы) оймыш гравюраның бір түрі. офорттың баспалық нұсқасын даярлауда металл (мыс., мырыш, қорғасын, болат, т.б.) пластинка тақтайшалар қолданылады. сурет лак қабаты жағылған типылданған үстіңгі бетіне гравюра инесімен сызғылау арқылы салынады. оның бетіне қышқыл жағылады. қышқыл тек ине тиген сурет іздеріне ғана әсер ететіндіктен көркем бейне штрихтарын тереңдете түседі. штрихтарды ағарту (тереңдету) үшін суреттің дәл сол бөлігіне қайтара лак жағылып, қайтадан қышқылмен күйдіріп бедерлейді. офортты басып көбейту үшін бедерлі бояу жағылады. гравюраның қышқыл арқылы орындалатын акватинта, жұмсақ лак, лавис сияқты түрлері де офортқа жатады. офорт 16 ғ-дан белгілі. қазақстанда офорт жанрымен маман, танымал суретшілер айналысады. мыс., н.с. гаевтың “үй көтеріп жатырмыз” (1975), “тың” (1979), “жасарған республика” (1984) триптихтары бар. суретші к.бекеновтың “шыңғыс айтматовты оқығанда” (1988), а.а. дячкиннің “менің алматым” (1980 1988), и.н. исабаевтың қазақ эпосына арналған “батырдың тууы”, “жырау”, “той”, “күрес”, “жеңіс” топтамасы (1986), с.айтбаевтың “автопортрет” (1987), т.б. офорт жанрын байыта түскен туындылар. қазақ энциклопедиясы, 7том