text: «ажының жақсы-ақ қызы едім...» абайдың 1892 жылы ауызша шығарған өлеңі. тармақты шумақ. ақын көбіне әңгіме, ертек айтып, ауық-ауық ел аралап, үйін «ұмытып» кететін досы баймағамбетке «өкпелі» әйелінің атынан әзіл айтады. әзіл-қалжыңдары жарасқан жақсы замандастардың зілсіз сөзі. осы жұп-жұмсақ күлкісінің өзімен-ақ шаруаға қырсыз құрдасының оғаш мінезін «пышақсыз бауыздайды». өлең буынды шұбыртпалы ұйқаспен жазылған. алғаш рет ақынның 1933 жылғы жинағында жарияланды. ешқандай текстологиялық өзгеріске ұшырамаған. өлең орыс тіліне аударылған.