text: румыния картасы, сарымен валахия боялған куртя-де-арджеш шіркеуі ортағасырлық валахиядан қалған негізгі шіркеу валахия (рум: ţara românească румын жері; валаш: цѣра рȣмѫнѣскъ) румынияның оңтүстігіндегі карпат таулары мен дунай өзенінің аралығында орналасқан тарихи аймақ. ежелгі тарихы б.з.б. ii ғ-дан бастап хатқа түскен. 106 ж. бұл өңірді рим империясы жаулап алады. валахияға iii ғ-дан бастап готтар мен гепиттер, iv vi ғ-ларда ғұн және авар, vi ғ-да славян тайпалары келіп, қоныстана бастады. бұл тайпалар жергілікті тайпалармен араласып, христиан мәдениетін қабылдады да, viii ғ-ларда шығыс роман тілдерінің бірінде сөйлейтін влах (волох) халқы ретінде қалыптаса бастады. xi ғ-дан бастап валахияға печенек (бесене), қыпшақ, т.б. көшпелі тайпалар дүркін-дүркін шабуыл жасап тұрды. xiii ғ-дың орта тұсынан алтын орда хандарына бағынышты болды. 1324 ж. дербес мемлекет болып құрылды. xv ғ-дан бастап түрік сұлтандығына жартылай, xvi ғ-дан толық бағынышты болды. 1828 29 жылдардағы орыс-түрік соғысынан кейін уақытша ресейге (1829 34) бағынды. 1848 ж. батыс еуропадағы революциялардың әсерімен ұлт-азаттық толқулар болып өтті. 1858 ж. өткен париж конвенциясының шешіміне орай 1859 ж. қаңтарда валахия мен молдово қосылып біртұтас мемлекетке айналды да, 1861 жылдан бастап румыния деп атала бастады.