text: кашира ресейдің мәскеу облысындағы қала. ол бірлікті (әкімшілік аумағы бар облыстық маңызы бар қала) және аттас муниципалды құрылымды кашира қалалық ауданын құрайды. ока өзеннің оң жақ жағалау айлағы, мәскеуден оңтүстікке қарай 90 км жерде орналасқан мәскеу облысындағы ең көне (1356 жылдан бастап) қалалардың бірі. мәскеу темір жолының павелецкий бағытындағы теміржол вокзалы. ступино-кашира агломерациясы орталықтарының бірі және оның екінші үлкен қаласы. халық саны (2015 ж. қарашасында қосылған ожерелее қаласын қоса алғанда) 47 392 адам (2020). елтаңба (1778) 1778 жылы бекітілген кашираның елтаңбасының гералдикалық сипаттамасында: «көлденең сызықпен екіге бөлінген қалқан: қалқанның жоғарғы бөлігінде көгілдір өрісте алтын креш, ал төменгі бөлігінде күміс өрісте құрттаған қара қанаттары бар және алтын тәж таққан зиланттың қазан елтаңбасын бейнелейді, бұл ұлы кінәз василий иоанновичтің басқаруындағы осы қала қазан ханы әбділ летифке мұраға берілген деп еске салады; ал, қалқанның жоғарғы бөлігі оның сол кезде де ресей мемлекетінен кетпегендігін көрсетеді». м. фасмердің айтуы бойынша, қала атауы тула диалектісіндегі кошира «қой қорасы» шыққан деседі. в.н.топоровтың айтуы бойынша, кашира өзінің атауын каширка өзеніне міндеттейді, оның қасында оканың сол жағындағы окаға құятын жерде, жұмсақ жағалауында қала бастапқыда орналасқан. өзен атауының балтық параллелдері бар. тағы бір нұсқаны е.м.мурзаев баяндайды. xiv ғасыр шежіресінде кашира кошира деп аталады. сондықтан топоним түрікше «кош» (кепе, қоныс, сүт фермасы, тұрақ), немесе «кешир» (өзенді кесіп өтетін өткел) байланысты, өйткені дәл осы жерде ока өзенінің ыңғайлы және күзетілетін өткелі болған.