text: органикалық қосылыстар құрамында негізгі элемент ретінде әрдайым көміртек атомы болатын химиялық қосылыстар (көміртек оксидтері, көмір қышқылы және оның тұздарынан басқалары). адам ертеден табиғи бояу, қамыс қантын, әртүрлі майларды, т.б. пайдалана білген. көміртек атомының өзара және көптеген өзге элементтердің атомдарымен химиялық байланысқа түсуіне орай органикалық қосылыстардың саны 5 млн-нан асты. оларға органикалық химия зерттейтін изомерия құбылысы және әртүрлі күрделі өзгерулер тән. табиғи органикалық қосылыстарға жататын нуклеин қышқылдары, ақуыздар, липидтер, гормондар, витаминдер, т.б. жануарлар мен өсімдіктер тіршілігінде және құрылысында маңызды орын алады. құрамында көміртек бар хлорциан құрылымына қарай органикалық қосылыстар: ашық тізбекті тұйық тізбекті (алициклді, ароматты), болып негізгі үш топқа бөлінеді. ашық тізбекті қосылыстарда көміртек атомдары тармақталған немесе тізбек құрады. көмірқышқыл газы оларға қаныққан, қанықпаған көмірсутектер, олардың туындылары спирттер, аминдер, карбон қышқылдары, т.б. жатады. ашық тізбекті органикалық қосылыстар көп мөлшерде мұнайда, табиғи газда, аздап гидросферада кездеседі. қаныққан көмірсутектер бензин, тұрмыстық газ құрамында және метанол, жуғыш заттар алуда, қанықпаған көмірсутектер (олефиндер) полимерлер, спирт, ацетон, ацетальдегид, т.б. алуда қолданылады. органикалық қосылыстардың химиялық қасиеттері ондағы орынбасушы элементтің, функционалдық топтың табиғатына және жай, қос, үш байланыстардың болуына негізделеді. органикалық қосылыстар құрамдары ch2 тобының санымен ерекшеленетін молекулаларында көміртек саны мен функционалдық тобы бір, бірақ қанықпағандығы өсетін изологиялық, көміртек саны бір, функционалдық тобы әртүрлі генетикалық қатарлар түзеді. құрамына галогендер, o, s, n, металдар енуіне байланысты: галогенді, оттекті, күкіртті, азотты, металды органикалық қосылыстар деп бөлінеді. олар халық шаруашылығының барлық салаларында кеңінен қолданылады. органикалық синтез органикалық химияның органикалық қосылыстардың түзілу жолдары мен әдістерін лаборатория және өндіріс көлемінде зерттейтін бөлімі. органикалық синтездің дамуы органикалық заттардың құрылыс теориясы мен органикалық қосылыстардың химиялық қасиеттері туралы мағлұматтар жинақталғаннан кейін (19 ғасырдыңдың 2-жартысы) басталды. сол уақыттан бастап органикалық синтез жаңа органикалық қосылыстар алудың көзі ретінде органикалық химияның дамуында түпкілікті орын алып, зерттелетін нысандардың қатарын кеңейте түсті. органикалық синтездің өзіндік мақсаты, тактикасы, стратегиясы және күрделі молекуланы дизайндау жолдары бар. қарапайым молекулалардан күрделі молекула құрастыру сатылап жүреді, яғни барлық органикалық синтезді бірнеше, кейде өте көп кезеңдерге бөледі. осы процестің тиімділігін арттыру мақсатында соңғы жаңалықтар қолданылады. органикалық синтез нәтижесінде хлорофиллдің, в12 витаминінің, т.б. құрамы мен түзілу әдістері белгілі болды. медицинада жүргізілген көміртек синтезі органикалық синтезді іске асыру үшін: соңғы көрсеткішке жеткізетін тиімді, бір ізді, қарапайым және тура жолды таңдап алу, алынатын молекула құрамын, ондағы химиялық байланыстарды құруға мүмкіндік жасайтын әдістер жиынтығын таңдау қажет. әдістердің негізгі үш тобы бар: 1) құрылымдық, яғни жаңа молекула құрайтын с–с байланыстарының түзілуі (мысалы, гриньяр, фридель-крафтс реакциялары); 2) бұзылу немесе ыдырату әдістері. мұнда синтездегі рөлі аяқталған молекулаларды істен шығару мақсатында с–с байланыстарын бұзу қаралады (мысалы, декарбоксилдеу, диолдардың периодты тотығуы, т.б.); 3) функционалды топтарды ауыстыру. бұл әдісте түпкілікті қосылысты сақтап қалу үшін молекулаға басқа функционалды топ енгізіледі (мысалы, спиртті жай және күрделі эфирді карбонильді қосылыстарға, т.б.). спирттің алынуы органикалық синтездің көмегімен маңызды дәрілік препараттар жасалады. олар халық шаруашылығының барлық салаларында кеңінен қолданылады. органикалық қосылыстар