text: ауру ағзаның тіршілік етіп, өсіп-ену қабілетінің бұзылуы. ауру туралы ұғымда әр түрлі көз қарастар болып келген. ертедегі рим дәрігері, гипократ ауру дегенді түрлі сұйық заттың өзара алмасып, өзгеруіне пайда болады деп есептеген. бұл туралы материалитсік көзқарас негізі әбу әли ибн сннаның еңбегінде басталады. ол аурудың сыртқы орта жағдайына байланысты болатынын эәне әр науқастың өзіне ерекше ем қолдану қажет екенін айтқан. адамның ауруға шолығуы көбінесе сыртқы орта факторлары себепкер болады. науқас адамның еңбек қабілеті нашарлап, ішкі-сыртқы құбылыс әсерлеріне бейімділігі төмендейді. денеің бір жерінен басталған ауру барлық ағзаға таралады. кейде ауры денені тез шарпып әкетеді де, оның қай жерде басталғыны белгісіз болады. аурудың да, оны тудырғыш факторлардың да алуан түрлі болуына қарамастан, аурудың кезеңі үшке бөлінеді: жасырын кезеңі, нағыз ауру айығу кезеңі. аурудың көп таралуы да, науқас адамның бұған төзімділігі де әлеуметтік жағдайға байланысты. қысқаша, әлеуметтік аурулар. мысалы, итис туберкулез) ауруы тұрмысты нашарлап, рухани күйі төмендеген жағдайда өрши түседі. i. ауру жарақат, жаралану, сырқат, шектен тыс күшті әсерінен болатын күйді білдіреді. мұндай кезде әдетте «ауырады», «сырқырайды», «қақсайды», «ауырсынады» сияқты сөз тіркестері айтылады. ii. ауру (morbus) сырқат, ауру. аурудың әртүрлі анықтамасы белгілі, соның бірі: 1. ауру-сыртқы және ішкі себептердің әсерінен организмнің құрылысы мен функциясы бұзылған, сонымен қатар оның бейімделу өтем реактивтігі өзіндік сапада жұмылдырылған өмір, ауруға адамның ортаға толық не жартылай бейімделуі тежеліп, оның өмір әрекеті бостандығының шектелуі тән. 2. нақтылы аурулардың жалпы аты. дерт