text: сұлтанбек қожанұлы қожанов (10.9.1894, түркістан облысы созақ ауданы ақсүмбе ауылы 10.2.1938, мәскеу) мемлекет және қоғам қайраткері, ұстаз, ғалым, публицист. орта жүздің алты арысының бірі қоңырат тайпасы, көтенше тармағының божбан сыныптық орыс түзем бастауыш мектебін (1910), сыныптық қалалық мектепті (1913), ташкент мұғалімдер семинариясын тәмамдаған. мәскеуде бк(б)п ок курсын (1927) бітірген. қоңырат тайпасының божбан руынан шыққан сұлтанбек қожанов елдің жұмысына 1915-ші жылдан бастап белсене кірісті. сол жылдары ташкент қаласында семинария оқушыларынан құралған “кеңес” атты астыртын жастар ұйымын құрады. 1917 жылы көктемде ташкентте мұстафа шоқай, қ.қожықов, қ.болғанбаев, с.ақаевпен бірге “бірлік туы” газетін шығарды. түркістан (қоқан) автономиясына қызу қолдаушылық танытып, оны кеңес өкіметінің әскер күшімен құлатуын жергілікті халықтың өзін-өзі билеу құқығын аяқ асты етушілік деп бағалады. өлкеде кеңестік билік тұсында орын алған ашаршылыққа қарсы күресте белсенділік танытты. аштықпен күресетін орт. комиссияның мүшесі ретінде 1918 ж. қарашадан бастап түркістан, созақ, жаңақорған, қызылқұм, шиелі өңірлерінде ашыққан адамдарды тамақтандыратын арнайы орындар ашуды ұйымдастырды. 1919 20 жылы сырдария уезі төрағасының орынбасары, түркістан уездік-қалалық атқару комитетінің, сырдария облыстық революциялық кенттің төрағасы болды. 1920 жылдың соңына қарай түркістан республикасының ішкі істер халық комиссары, 1921 жылы қазанда халық ағарту халық комиссары болып тағайындалды. ол осы қызметтерді атқару барысында боак пен ркфср халық комиссарлар кеңесінің түркістан ісі бойынша құрған комиссиясы ресейде іске асырылып жатқан коммунистік шараларды түркістан өміріне күштеп енгізуге, таптық күресті шиеленістіре түсуге, сөйтіп ұлттық мәселені кейінге ығыстырып тастауға бағытталған әрекетіне қарсы тұрды. оқу-ағарту саласында білім беруді жергілікті халықтар тілінде жүргізу мәселесін көтеріп, оны жүзеге асыруды талап етті. мәскеу, петроград секілді ірі қалаларда жоғары оқу орындарында білім алып жатқан түркістандық жастарға материалдық көмек көрсетуде бірқатар іс-шараларды жүзеге асырды. түркістанда баспасөздің және ұлттық театрдың өркендеуіне елеулі үлес қосты. “ақ жол” газетін шығаруды ұйымдастырып, оның алғашқы редакторы болды. 1922 жылы түркістан республикасының жер шаруашылығы халық комиссары болып ауыл ахуалына ерекше көңіл бөліп, өлкедегі жер-су реформасына тек таптық қана емес, сонымен бірге ұлттық сипат беру бағытын да ұстанды. 1922 1924 жылы түркістан кп комитетінің хатшысы, атқару кенті төрағасының орынбасары, рк(б)п ок орта азия бюросының мүшесі болды. қ. мемл. қайраткер ретінде орта азиядағы ұлттық-аумақтық межелеу кезінде (1924) айрықша танылды. 1924 жылы қарашада рк(б)п қазақ обкомының (1925 жылы ақпаннан қазақ өлкекомының) екінші хатшысы қызметіне жіберілді. қ-тың тікелей ұсынысымен кеңестердің съезі қазақ халқы тарихи атауын (патшалық тұсынан бұрмаланып қалыптасқан “киргиз” деген атты төл атауына “қазаққа” түзетіп) қайтарып, астаналық қала атын қызылорда деп өзгертті. 1925 жылы қарашада бк(б)п орталық комитетіне шақырылып, ұлт республикалары бойынша жауапты нұсқаушы лауазымымен кавказға, 1928 жылы ташкентке, орта азия бюросына қызметке жіберілді. мұнда ол үгіт-насихат бөлімі меңгерушісінің орынбасары, хатшы болды. бүкілодақтық ауыл шаруашылығы ғылым академиясының (васхнил) ташкент бөлімшесін ұйымдастырды. 1929 жылы орта азия политехника институтын (сахипи) құрып, алғашқы директоры болды, сонымен қатар 1929 31 жылы орта азия мақта кентінің директоры қызметін атқарды. 1931 32 жылы бк(б)п ок аппаратында істеді. қожанов негізгі міндеттерін қоғамдық, жұмыстармен ұштастырып отырды. мектепке арналған “есептану құралы” атты оқулығы (1924), “түркістанның кеңестік автономиясының он жылдығына” атты орыс тіліндегі зерттеуі (1928) жеке кітап болып шыққан. «есеп тану құралы» атты оқулығы көпшілікке арналған қазақ мектебінің математикадан бірінші оқулығы болатын. кітап өте түсінікті, қызықты жазылған. арифметиканың негізгі тәсілдерінен басқа да қыр-сырларын аша түседі. рк(б)п ок ұлт өткізген төртінші кеңесінде (1923), ркфср хкк төрағасының орынбасары тұрар рысқұловтың басқаруымен өткен жеке кеңесте (1926) сөйлеген сөздерінде, сондай-ақ и.в. сталинге 1927 жылы жазған екі хатында қожановтың саяси көзқарастары мейлінше айқын тұжырымдалған. ол 1937 жылы 16 шілдеде ташкентте тұтқындалып, саяси қуғын-сүргін құрбаны болды. 1957 жылы қожанов ақталғаннан кейін сіңірген еңбегін мойындап, тек қана 1994 жылы еңбектері шығарыла бастады. алматы, шымкент қалаларындағы көшелерге қожанов есімі берілген. түркістанда ескерткіш қойылған.