text: михаил фабианович гнесин (1883-1957) орыс және кеңес композиторы, педагог, музыка және қоғам қайраткері. рксфр-дің еңбек сіңірген өнер қайраткері. екінші дәрежелі сталин премиясының лауреаты. ростов қазыналық раввинның ұлы. 1901-1909 жылдары санкт-петербург композиция классы бойынша, алғашында н.а. одан кейін а.к. лядов класстарында оқыды. 1908 жылдан музыкалық училищеде мұғалім болды. 1914-1921 жылдары ростовдағы халық және музыкалық мектептің басшысы болды. 1914 және 1922 жылдары гнесин еврей қауымының музыкалық фольклорын зерттеу үшін палестинаға барды. 1923 жылдан мәскеуде: музыкалық техникумда композициядан сабақ берді. 1925-1936 жылдары мәскеу, 1936-1944 жылдары ленинград профессоры; 1941-1942 жылдары эвакуация кезінде йошкар-оладағы мары музыкалық театрының музыкалық бөлімінің меңгерушісі болды. 1944-1951 жылдары гнесиндар атындағы институтының композиция кафедрасының меңгерушісі болды. революцияға дейінгі шығармашылық кезеңде михаил гнесин символикалық бағыттағы мәдениет қайраткерлеріне жақын болды. ол константин бальмонт және федор сологубтың тақпарына жазылған вокалдық циклдарды, валерий брюсов сөздеріне жазылған "врубель" симфониялық дифирамбын, софокл және еврипид трагедиясының музыкасын жазды. 1910-1920-шы жылдары гнесин еврей мотивтері күштірек болды: осы кезеңдегі оның шығармаларының бірі "юность авраама" операсы (1923), "страницы из песни песней" (1919), "пляски галилейских рабочих для оркестра" (1923), иосиф уткин өлеңдеріне жазылған "повесть рыжем мотэле" вокалдық циклы бар дегенмен, осындай мотивтерде шығармашылық жасау ксро-да жағымсыз болып гнесинның "бар-кохба" операсы бітірілмеген түрінде қалды. 1920-шы жылдардың ортасынан бастап гнесин кеңестік ресми музыкалық мәдениеті қатарына ену үшін күш жұмсайды: "1905-1917" құрастырды (1925), ксро халықтарының музыкалық фольклорын өңдеуіне үлес қосты ("адыгея" секстетінде, 1933). композитордың соңғы жылдарындағы шығармалары "красная армия" кантантасы және "памяти наших погибших детей" триосы (екеуі де 1943 жылы). гнесин сондай-ақ «начальный курс практической композиции» оқулығын (1941) және «мысли воспоминания (1956) кітабын жазды.