text: мұрынбай қанқожаұлы (1834-1912) жырау, ақын, күйші. ел ішінде өлең-жырлары көп тараған. соның бірі әбдірахман қайтыс болғанда абай мен ділдәға келіп көңіл айтқан жұбатуы. ол қаралы ата-анаға жапандағы бап қурайдың басынан бір боз-торғайдың ұшып кеткенін, бұл азды аяп, көптен қорықпайтын тағдырдың ісі екенін, дүниеден жақсы, жаманның бәрі өтетінін, уақыт жеткенде ажалдың алмай қоймайтынын айтып: «ділдәшім, көтер басыңды қайғырып босқа жыламай, қамыққан көңлім сергісін, абайжан, әкел насыбай», дейді. бастарына түскен қайғысы қанша ауыр болса да, қадірін жоғары бағалайтын абай көңілдес замандасына өлеңмен жауап берген.