text: «белгілі сөз:өлді, өлді...» абайдың 1898 жылы шығарған өлеңі. көлемі тармақтан тұратын бір шумақ. ақын өзінің жаманбала деген көршісінің жасар баласы шетінегені жайлы қаралы хабарды естігенде күңіреніп отырып, табан астында ауызша айтқан. өлім-жітімді көп көріп, қасірет шеккен көңілдің азалы сарыны байқалады. үміт артқан сүйікті ұлы әбдірахман қазасының арылмас қайғысы еске түсіп, ақынның жаралы жүрегін тағы да бір тырнап, қажытып кеткендей. осындай күйінішті сетте тілге оралған аз сөзде үлкен ой, ақынды толғантып жүрген философиялық тұжырым аңғарылады. өлең буынды шалыс ұйқаспен шығарылған. алғаш рет ақын шығармаларының 1933 жылғы толық жинағына енгізілді. кейінгі басылымдарында ешқандай текстол. өзгеріс кездеспейді. қырғыз, орыс тілдеріне аударылған.