text: 1995 жылы неміс ғалымы вильгельм рентген бір күні қас қарая зертханада шамды сөндіріп сыртқа шықты. бірақ жолшыбай өзі тәжірибе жасаған зарядты түтікке жалғаған ток көзін айырмай кеткені есіне түсіп, зертханаға қайта келді. тегі асыққан болар, шамды да жақпастан түтік орнатылған столға келіп, ток айырғышқа еңкейе берген еді...ғалым көз алмай тұрып қалды. түтікті жапқан қатты қағаз жарқырап жатыр. оның бетіне барий тұзы жағылғанын ғалым білетін. осы тұздың жарық сәулесі түскенде өзгеше түспен жарқырайтыны да белгілі еді. ал қазір ше? ешқандай жарық көзі қатты қағазға түсіп тұрған жоқ қой. рентген шам жағып еді, сәуле шашу тоқтатылды. жарық көзі қайта сөнді. құпия экран тағы көрінді. сол түні ғалым үйге қайтқан жоқ. ол бұдан соң неше күн, неше түн жұмыс істеді. қанша күн қиналумен өткізді. әйтеуір бүр күні көзге көрінбейтін сәулелер шығаратынын анықтағаны ғана қуантты.бұл сәуленің ерекшелігі кез келген денеден өтіп кететіні еді. кейін бұл сәулені ғалымдар «рентген сәулесі» деп атады. бұдан біз атомның өзіне тән қасиеті бар екенін байқаймыз. сонымен атом құпиясы туралы мынандай жайтты айту қажет: бір килограмм радий өз бетінше ыдырау реакциясына жіберсек, бір жылдан соң жарты килограмм қорғасын шығады. ал уран ядросын ыдыратуға бұдан да көп уақыт сәулесі