text: христиандық діни ілім ортағасыр философиясы адамзат дүниетанымының даму кезеңдерінің бірі. 1) батыс еуропалық орта ғасыр философиясы. ортағасырлық еуропа философиясы өзінің бар ақыл-ойын христиан дінінің қатаң қағидаларын негіздеуге салып, дін ілімінің қызметшісіне айналды. аристотель мүсіні осы дәуірдегі философия ілімi “схоластика” (“мектептік ілім”) деген атқа ие болып, негізгі үш кезеңнен өтті: а) балауса схоластика (ix xii ғасырлар). бұл кезеңде ғылым, философия, теология әлі бір-бірінен ажырамаған, бірақ ақыл-ой әрекетінің жемісі мен құндылығын түсінуді және (жалпылық) байланысты пікірталас негізінде ақыл-ойға сенімнің үстемдігін жүргізуді және сол үстемдіктің дәлелдеуді өзіне мақсат етіп қойған схоластикалық тәсіл қалыптасты. негізгі өкілдері: ансельм пьер абеляр, августин аврелий, т.б.; ә) кемелденген схоластика (xiii ғасыр) бұл кезеңде аристотель еңбектері көпшілік арасына тарап, философиялық теология ілімі қалыптасып, кең етек алды. негізгі өкілдері: ұлы альберт, фома аквинский, дунс скотт, т.б.; б) құлдырау кезеңі (xiv xv ғасырлар). шынайы ғылыми және философиялық ойлардың қарқынды дамуының нәтижесінде (әл-фараби мен ибн рушдтың тұжырымдамалары негізінде), теологияның тек бедел мен атаққа табынған, тәжірибеден, өмірден алшақ мистикалық ілімге айналуына байланысты схоластика қалыптасты. негізгі өкілдері: уильям оккам, жан буридан, т.б. схоластикалық пікірталас үстінде христиандық қағидаларға сәйкес келе бермейтін көптеген философиялық мәселелер көтеріліп, кейінгі кезеңдерде өз шешімдерін тапты. аврелий (354 430ж) философ, католик шіркеуінің белгілі уағыздаушысы және саясаткері ретінде деп аталған христиан жаңа платоншылдық бағыттың негізін қалады. негізгі еңбектері: “тәубеге келу”, “құдай қаласы туралы”, т.б. августиннің ілімі бойынша, адам дүниеге келмей тұрып оның іс-әрекеттері, қылықтары құдай еркімен белгіленіп қойған. тарихтың даму негізінде адам санасының өзіне деген сенімділігі (бұл сенімнің негізі құдай) мен құдайға деген танымдық күші жатыр. августиншілдік бағыт ретінде батыс еуропа елдерінде xii ғасырға дейін үстемдік етіп, кейін христиан негізін қалаушылар ұлы альберт пен аквинскийдің ілімдерімен ығыстырылды. схоластик тәсілдің негізін қалаушы және қорғаушы француз философ абеляр (1079 1142ж) болды. негізгі еңбегі “бар мен жоқ”. абелярдың пікірінше, шынайы өмір сүретін жалқылар, бірақ олардың өзара ортақ қасиеттері болғандықтан, осы негізде жалпылар ұғымы қалыптасады. бұл жалпылар шын өмір сүреді, себебі ол құдай жаратқан заттардың үлгісі. адамға ең керекті нәрсе оның іс-әрекеті емес, құдайға деген сенімі. христиандық діни ілімді аристотельдің философиясымен байланыстырған, шіркеудің алғашқы схоласт ұстазы аквинский болды. аквинскийдің пікірінше, дін құдайдың табиғатын түсіндіретін ілім, сондықтан шіркеу оны уағыздаушы ретінде азаматтық қоғамнан жоғары тұрады. аквинскийдің іліміне қарсы сын айтқан шотланд схоласты дунс скотт (1268 1308) құдайдың да, адамның да ақыл-ойы оның ерік-жігеріне тәуелді, сондықтан құдайдың жігері абсолютті ерікті, ал оның қалағанын істегеннің өзі игілік деп есептеді. скоттың пікірі бойынша, құдай жігерінің арқасында әлемдегі жеке заттарды жаратқан. ол тек жаратушы ғана емес, сонымен бірге сол заттардың рухани түпнегізі. орта ғасыр көптеген идеяларымен келіспей, өзіндік пікір айтып, таным процесінде тәжірибенің беделін көтерген ойшылдардың бірі роджер бэкон (1214 94ж) болды. ол философияны, табиғаттану ғылымдарын теологиядан бөлу керектігін уағыздап, ғылымдар ғимаратының іргетасы тәжірибе, эксперимент және математика деп есептеді. номиналистік бағыттың көрнекті өкілі, схоластикалық ойлау тәсілінен арылып, болмыстың антологиясын қалыптастырған ағылшын ойшылы у.оккам (1300 1349/50ж) болды. оның пікірінше, филосилық ақиқат пен діни ақиқат екі түрлі құбылыс. ғылым мен философия үшін ең маңызды нәрсе интуиция (түйсік) мен білім арқылы ақиқаттығы дәлелденетін фактілер. оккамның ілімі коперниктің аспан механикасы туралы ілімінің қалыптасуына және ғылымда геометриялық тәсілдің үстемдік құруына ықпал етті. 2) ортағасыр мұсылман философиясы. мұсылман әлемінің ойшылдары ежелгі грек ғылымы мен философиясымен қатар, философиялық дәстүрлерді одан әрі жалғастырып, дамытқан. ортағасыр батыс еуропада христиан дінін философияны негіздеу процесі жүріп жатса, мұсылман әлемінде, әсіресе, vii ғасырларда философия мен ғылым өзінің гүлденген кезеңін бастан кешірді. бұл кезеңде алгебра, психология, астрономия, химия, география, медицина, т.б. ғылым салалары қарқынды дамыды. мұсылман әлемінің философтары мен ғалымдары батыстың ғылымы мен философиясының қалыптасуына дүниетанымдық жағынан зор ықпалын тигізді. батыс әлемі мұсылмандық шығыс философиясы арқылы алғаш рет ххантикварлы мәдени мұрамен, сондай-ақ шығыс мәдениетінің 