ზოგჯერ დავიღლები, დამიდუნდებიან ღონიერი მკლავები, გულიც დამეღლება და საკმარისია დავფიქრდე - გადავცდე მიჯნას ჩვეულებრივს, შევხვდე პოეზიას და სილამაზეს და ქრება დაღლა. ზღაპრული სიჩქარით შუქი ავსებს ჩემს სულს...
Mirza Gelovani, თეთრი მიწა
inspiration, poetry