ข้าวโถละร้อย แพง เพราะตักเป็นจานๆละ15 เต็มที่ก็5จาน คนไทยต้องกินข้าวประเทศทำนาข้าว กินข้าวในประเทศตัวเองหม้อเป็นร้อยเป็นลมดีกว่าค่าฉะเลี่ยถุง5โลไม่เกิน200เป็นข้าวมะลิ ไก่นี่ไม่รู้ว่าเป็นตัวหรือเปล่า แต่ถ้าตัวละ250บาทแพง ไก่ย่างขาย140-160 มีเยอะแยะยังได้กำไร แพงสุดไม่ควรเกินตัว200 ข้าวผัดปูจานใหญ่ 300ร้อยแพง ถ้าผัดเป็นจานๆละ50ผัด4จานก็เต็มถาดใหญ่แล้ว ส่วนเครื่องดืมด้านบนอะไร80ถ้าเป็นชาเย็นแพงมาก น้ำดืมขวดใหญ่ขวดละ50แพง บ้านเราเมืองร้อนอย่าเห็นแก่ตัว30ก็พอแล้ว คนต้องซื้อเยอะ เบียร์ช้างขวดละ120 กำไรครึ่งต่อครึ่งน่าเกลียดมา3ขวด360แพง โค๊ดขวดใหญ่ก็แพง แต่น้ำแข็งพอได้เพราะอากาศบ้านเราร้อนละลายง่ายอันนี้พอเข้าใจคนขาย แต่ทะเลเผาทะเลลวกไม่เห็นหน้าตาว่ามีอะไรบ้างก็กุ้งหมึกปูโละ300 ตัวกลางๆใส่มาอย่าง5ตัวปูสักตัว กำไรบานเบอะ ตำทะเลตำกุ้งสด150ไม่แพง กุ้งชุปแป้งทอดแพงมากๆ ต้มยำหม้อละ300ร้อยถือว่าแพงมาก เพราะมันใส่ได้ไม่เยอะหรอก มันดีตรงที่มีน้ำกับไฟอุ่นร้อน ของกินในบ้านยังแทบแตะไม่ได้ ทั้งที่ประก็อุดมสมบูรณ์ คนในประเทศยังกินไม่อิมส่งออกนอกพอมีน้อยเหลือน้อย ก็ขายให้กันแพงๆ ระบบแย่เอาเปรียบกันเอง ที่บ้านขายอาหารกับข้าวตามสั่งปรุ่งสุกใหม่ แค่จานละ100-150 คนยังว่าแพงทั้งที่บอกว่าอร่อย ถ้าไปเจอแบบนี้สงสัยช็อคตายคาร้านเลยมัง ถ้าต้องไปเจอทั้งแพงทั้งไม่อร่อยสักแต่ทำขาย ใครว่าไม่แพงยินดีด้วยที่คุณเป็นคนมีตัง แต่เรามองจากค่าแรงกลางๆของคนในประเทศนะ ซึ่งส่วนมากคนในประเทศไทยได้แต่ค่าแรงขั้นต่ำกับเบี้ยขยันเล็กน้อย คนจนเยอะกว่าคนรวยด้วย ทำอะไรต้องนึกถึงความสมควร นึกถึงกันและกัน แต่เราไม่ใช่คนเส้นตื้น ชอบมองและคิดจากความเป็นจริง ถึงขายให้ชาวต่างชาติก็เถอะ เหมือนคนไทยเอาเปรียบช่วยโอกาสและไม่ค่อยสัตย์ซื่อ