ئەم ڕستەیەی خوارەوە تەواو بکە: لە کاتی ڕووداوەکانی ئایاری ١٩٦٨دا، ئالتوسێر لە نەخۆشخانە گیرا بەھۆی تێکچوونی خەمۆکییەوە و لە گەڕەکی لاتینی ئامادە نەبوو. زۆرێک لە خوێندکارەکانی بەشدارییان کرد لە ڕووداوەکاندا، بەتایبەتی ڕێجیس دێبری بوو بە شۆڕشگێڕێکی ناوداری نێودەوڵەتی. بێدەنگیی سەرەتایی ئالتوسەر لە لایەن خۆپیشاندەرانەوە ڕەخنەی لێگیرا، کە لەسەر دیوارەکان نووسیویانە: "ئەڵتوسەر بۆ چی بەکاردێت؟" ("چی بۆ ئەلتوسەر؟") دواتر، ئالتوسەر دووڕوو بوو؛ لە لایەک، پشتیوانی لە بزووتنەوەکە نەکرد و ڕەخنەی لە بزووتنەوەکە گرت وەک "شۆڕشێکی ئایدۆلۆژیی جەماوەر"، بە پەسەندکردنی ئارگومێنتی فەرمی PCF کە دەڵێت "شڵەژانێکی منداڵانە" ی یۆتۆپاییزمی ئەنارکیستی کە دزەی کردۆتە ناو بزووتنەوەی خوێندکاران. لە لایەکی دیکەوە، ئەو بە "گرنگترین ڕووداو لە مێژووی ڕۆژئاوا لە دوای بەرخۆدان و سەرکەوتن بەسەر نازیزمدا" ناوبرد و ویستی لێکنزیکی نێوان خوێندکارەکان و PCF بکات. لەگەڵ ئەوەشدا، گۆڤاری ماۆیستی "La Cause du peuple" ناوی برد بە پێداچوونەوە، و لەلایەن خوێندکارانی پێشووەوە ئیدانە کرا، بە تایبەتی لەلایەن Jacques Rancière. دوای ئەوە، ئالتوسێر بە قۆناغێکی "خۆڕەخنەگرتن"دا تێپەڕی کە بووە هۆی کتێبی "هەوڵەکان لە خۆڕەخنەگرتن" ("Eléments d'autocritique"، 1974) کە تێیدا چەند هەڵوێستێکی کۆنی دووبارە کردەوە، لەوانە پشتگیریکردنی
هێرشی سۆڤیەت بۆ سەر چیکۆسلۆڤاکیا.