ئەم ڕستەیە تەواو بکە:
ڕاپەڕینی گەنجانی ساڵی ١٩٧٦ بۆ ناڕەزایەتی دەربڕین بەرامبەر بە سەپاندنی زمانی ئەفریکانس وەک دەرسیەکی ناچاری لە قوتابخانەکان، خوێندکاران لە قوتابخانە و قوتابخانەی ئامادەیی بێلگرافیا لە نزیکەوە لە ئاتلۆن لە ١٦ی ئابی ساڵی ١٩٧٦ بایکۆتی وانەکانیان کرد لە ماوەیێکدا کە ڕێپێوان، کردەوەی ئاگرکوژاندنەوەی هەڕەمەکی و شەڕی نێوان خوێندکاران و پۆلیس بەخۆوە بینی. لە ساڵی ١٩٧٦ نابیل ("باسیل") سوارت، مامۆستای قوتابخانەکە، دوای یارمەتیدانی خوێندکارێک کە لە کاتی خۆپیشاندانەکاندا تەقەی لێکرا، دەستگیرکرا. سوارت بە دانانی بارمتە ئازاد کرا دوای ئەوەی بۆ ماوەی هەفتەیەک دەستبەسەر کرابوو.