Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Met die ondersteuning van Lajos Kossuth en Imre Cseszneky, is hy verkies om Jankovác by die dieet van 1848 te verteenwoordig, en in 1849 is hy een van die regters van die hooggeregshof gemaak. Die nasionale ramp (die val van die revolusie van 1848-49
) het hom diep geraak. Vir 'n kort tydjie was hy in ballingskap, en toe hy in 1850 na Hongarye teruggekeer het, was hy reeds in ernstige agteruitgang. In 1854 het hy sy laaste gedig, "A vén cigány" ("Die ou Sigeuner") geskryf. Hy het teruggetrek na Pest om naby dokters te wees, en het daar gesterf, in dieselfde huis waar Károly Kisfaludy 25 jaar vroeër gesterf het. Hy is in Kerepesi begrawe. Sy begrafnis, op 21 November, was 'n dag van nasionale rou. Sy arm kinders is deur 'n nasionale inskrywing versorg wat deur Ferenc Deák ingesamel is, wat as hulle voog opgetree het.