Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Openbare-sleutel kriptografie word ook gebruik vir die implementering van digitale handtekeningskemas. 'n Digitale handtekening herinner aan 'n gewone handtekening; hulle het albei die kenmerk dat dit maklik is vir 'n gebruiker om te produseer, maar moeilik vir enigiemand anders om te vervals. Digitale handtekeninge kan ook permanent gekoppel word aan die inhoud van die boodskap wat onderteken word; hulle kan dan nie van een dokument na 'n ander "geskuif" word nie, want enige poging sal opgespoor kan word. In digitale handtekeningskemas is daar twee algoritmes: een vir ondertekening, waarin 'n geheime sleutel gebruik word om die boodskap (of 'n hash van die boodskap, of albei) te verwerk, en een vir verifikasie, waarin die ooreenstemmende openbare sleutel saam met die boodskap gebruik word om die geldigheid van die handtekening te kontroleer. RSA en DSA is twee van die gewildste digitale handtekeningskemas. Digitale handtekeninge is sentraal tot die werking van openbare sleutel-infrastruktuur en baie netwerk sekuriteit skemas (bv, SSL / TLS, baie VPN's, ens). Openbare sleutel algoritmes is meestal gebaseer op die rekenkundige kompleksiteit van "hard" probleme, dikwels uit getal teorie. Byvoorbeeld, die hardheid van RSA is verwant aan die heelgetal faktorisasie probleem, terwyl Diffie<unk>Hellman en DSA is verwant aan die diskrete logaritme probleem. Die sekuriteit van elliptiese kurwe kriptografie is gebaseer op getal teoretiese probleme met betrekking tot elliptiese kurwes. As gevolg van die moeilikheid van die onderliggende probleme, behels die meeste openbare sleutel algoritmes bedrywighede soos modulêre vermenigvuldiging en eksponensialisering, wat baie meer rekenkundige duur is as die tegnieke wat in die meeste blokkodes gebruik word, veral met tipiese sleutelgroottes. Gevolglik is openbare-sleutel kriptostelsels gewoonlik hibriede kriptostelsels, waarin 'n vinnige hoë kwaliteit simmetriese-sleutel enkripsie algoritme gebruik word vir die boodskap self, terwyl die relevante simmetriese sleutel saam met die boodskap gestuur word, maar geïnkripteer met behulp van 'n openbare-sleutel algoritme. Net so word hibriede handtekeningskemas dikwels gebruik, waarin 'n kriptografiese hashfunksie bereken word, en slegs die gevolglike hash is digitaal onderteken.  Vraag: wat is digitale handtekeninge?
is sentraal tot die werking van openbare sleutinfrastruktuur