Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Einstein (1907a) het 'n metode voorgestel vir die opsporing van die transversale Doppler-effek as 'n direkte gevolg van tydsverlenging. En in werklikheid is daardie effek in 1938 deur Herbert E. Ives en G. R. Stilwell gemeet (Ives<unk>Stilwell eksperiment). En Lewis en Tolman (1909) het die wederkerigheid van tydsverlenging beskryf deur twee ligklokke A en B te gebruik wat met 'n sekere relatiewe snelheid teenoor mekaar beweeg. Die horlosies bestaan uit twee vlak spieëls wat parallel met mekaar en met die bewegingslyn is. Tussen die spieëls 'n lig sein is bouncing, en vir die waarnemer rus in dieselfde verwysingsraamwerk as A, die tydperk van horlosie A is die afstand tussen die spieëls gedeel deur die spoed van die lig. Maar as die waarnemer na horlosie B kyk, sien hy dat die sein binne daardie horlosie 'n langer, hoekagtige pad volg, dus is horlosie B stadiger as A. Maar vir die waarnemer wat langs B beweeg, is die situasie heeltemal andersom: Horlosie B is vinniger en A is stadiger. Lorentz (1910<unk>1912) het ook die wederkerigheid van tydsverlenging bespreek en 'n horlosie-"paradox" ontleed, wat blykbaar voorkom as gevolg van die wederkerigheid van tydsverlenging. Lorentz het getoon dat daar geen paradoks is as 'n mens in ag neem dat daar in een stelsel net een horlosie gebruik word, terwyl daar in die ander stelsel twee horlosies nodig is, en die relatiwiteit van gelyktydigheid ten volle in ag geneem word.  Vraag: Uit hoeveel spieëls het die horlosies bestaan?
twee