Voltooi die volgende sin: Toe graaf de Mornay in 1832 na Marokko gereis het om 'n verdrag te sluit ter ondersteuning van die onlangse
Toe Frankryk Algerië geannekseer het, het hy die Romantiese skilder Eugène Delacroix saamgeneem. Delacroix het nie net die oriëntasie van die plek geniet nie; hy het dit ook as 'n nuwe en lewende model vir sy werke oor die klassieke oudheid beskou: "Die Grieke en Romeine is hier by my deur, in die Arabiere wat hulself in 'n wit kombers wikkel en lyk soos Cato of Brutus... " Hy het voortdurend waterverf gekets en geverf en geskryf: "Ek is soos 'n man in 'n droom wat dinge sien waarvan hy vrees dat dit van hom sal verdwyn". Hy het vir die res van sy loopbaan teruggekeer na sy sketse en herinneringe aan Noord-Afrika, met 80 olieverfskilderye soos "Die Fanatici van Tanger" en "Vroue van Algiers" wat legendaries geword het en invloedryke kunstenaars soos Van Gogh, Gauguin en Picasso beïnvloed het. Hulle was veral beïndruk deur die gehalte van die lig: aan Cézanne, "Al hierdie helder kleur... lyk... dat dit die oog binnedring soos 'n glas wyn wat in jou keel loop en dit maak jou dadelik dronk". Tanger het daarna 'n verpligte stop geword vir kunstenaars wat die kleure en lig wat hy gepraat het, self wou ervaar - met wisselende resultate. Matisse het 'n paar keer in Tanger gebly en altyd by die Grand Hotel Villa de France gebly. "Ek het landskappe in Marokko gevind", het hy gesê, "net soos wat hulle in Delacroix se skilderye beskryf word". Sy studente het op hul beurt hul eie gehad; die Kaliforniese kunstenaar Richard Diebenkorn is direk beïnvloed deur die spookagtige kleure en ritmiese patrone van Matisse se Marokkaanse skilderye.