Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: In die laat-1960's het Mikhail Ivanovich Budyko met eenvoudige tweedimensionele energiebalans-klimaatmodelle gewerk om die weerkaatsendheid van ys te ondersoek. Hy het gevind dat die ys-albedo-terugvoer 'n positiewe terugvoerlus in die Aarde se klimaatstelsel geskep het. Hoe meer sneeu en ys daar is, hoe meer sonstraling word weer in die ruimte weerkaats en dus word die Aarde kouer en hoe meer sneeu. Ander studies het bevind dat besoedeling of 'n vulkaanuitbarsting die aanvang van 'n ystydperk kan uitlok. In die 1980's het Atsumu Ohmura, 'n geografie-navorser by die Switserse Federale Instituut vir Tegnologie, gevind dat sonstraling wat die Aarde se oppervlak tref, met meer as 10% afgeneem het oor die drie vorige dekades. Sy bevindings blyk te wees in stryd met aardverwarming <unk> die globale temperatuur het sedert die 70's oor die algemeen gestyg. Die feit dat minder lig die aarde bereik het, het blykbaar beteken dat dit moes afkoel. Dit is gou gevolg deur ander: Viivi Russak in 1990 "Tendense van sonstraling, bewolking en atmosferiese deursigtigheid gedurende die afgelope dekades in Estland", en Beate Liepert in 1994 "Solarstraling in Duitsland <unk> Waargenome tendense en 'n beoordeling van hul oorsake". Dimmings is ook waargeneem in plekke regoor die voormalige Sowjetunie. Gerry Stanhill wat hierdie afname wêreldwyd in baie artikels bestudeer het, het die term "global dimming" geskep. Onafhanklike navorsing in Israel en Nederland in die laat 1980's het 'n oënskynlike afname in die hoeveelheid sonlig getoon, ondanks wydverspreide bewyse dat die klimaat warmer word. Die tempo van verduistering wissel regoor die wêreld, maar word gemiddeld geskat op ongeveer 2-3% per dekade. Die tendens het in die vroeë 1990's omgekeer.  Vraag: Wanneer het Liepert soortgelyke neigings waargeneem?
1994 die