Dit is nie bekend wanneer die aktiewe gebruik van die monument en Boeddhistiese pelgrimstog na dit opgehou het nie. Iewers tussen 928 en 1006 het koning Mpu Sindok die hoofstad van die Medang-koninkryk na die streek van Oos-Java verskuif na 'n reeks vulkaniese uitbarstings; dit is nie seker of dit die verlating beïnvloed het nie, maar verskeie bronne noem dit as die mees waarskynlike tydperk van verlating. Die monument word vaag genoem as c. 1365, in Mpu Prapanca se Nagarakagama, geskryf gedurende die Majapahit-era en noem "die vihara in die vihara". Soekmono (1976) noem ook die gewilde oortuigings dat die Islamitiese tempels ontbind is toe die bevolking in die 15de eeu na die paleis van die Boeddhistiese koning Mataram in die 15de eeu omgeskakel is. Volgens die geskiedenis van die ou monument wat in 1759 deur die koning van die Javanese koninkryk, Baburam I (wat later in die geskiedenis van die geskiedenis van die koninkryk verslaan is) verslaan is, is
het siek geword en gesterf