Voltooi die volgende sin: In die Umayyad-tyd het die Shayban in die Jazira magtig gebly. Shabib ibn Yazid ibn Nu'aym al-Shaybani was in staat om 'n grootskaalse Kharijite-geïnspireerde opstand in die 690's teen al-Hajjaj ibn Yusuf op te wek, net soos al-Dahhak ibn Qays al-Shaybani in 745-746. Onder die vroeë Abbaside was die mees prominente Shaybani die familie van Ma'n ibn Za'ida, 'n voormalige Umayyad-dienaar wat die vergifnis van al-Mansur verseker het. Sy seuns en veral sy neefs, Yazid ibn Mazyad en Ahmad ibn Mazyad, het hoë posisies beklee. Yazid ibn Mazyad het die kalief Harun al-Rashid met sukses as generaal gedien en selfs 'n Kharijite-opstand onder sy mede Shaybani al-Walid ibn Tarif al-Shari onderdruk, terwyl sy broer Ahmad saam met 20,000 stamgenote na die hulp van kalief al-Amin in die
burgeroorlog teen al-Ma'mun. Yazid het ook twee keer as goewerneur van "Arminiya" gedien ('n uitgestrekte provinsie wat Armenië en Azerbeidjan omvat), waar grootskaalse kolonisasie met Arabiese Moslems uitgevoer is, veral by Shirvan. Hy is opgevolg deur sy seuns Asad, Mohammed en Khalid, wat die eerste van 'n lang lyn van Shaybani-goewerneurs en die voorouer van die Mazyadid-dinastie geword het wat tot 1027 in Shirvan as outonome en later onafhanklike emirs ("Shirvanshah") regeer het.