Die miasmatiese posisie was dat siektes die produk was van omgewingsfaktore soos besmette water, vuil lug en swak higiëniese toestande. So 'n infeksie is nie tussen individue oorgedra nie, maar sou individue binne die omgewing beïnvloed wat sulke dampe veroorsaak het. Dit was identifiseerbaar deur sy nare reuk. Daar is ook aanvanklik geglo dat miasmas deur wurms van maagsere binne diegene wat deur 'n plaag geraak is, versprei is. In die 1ste eeu vC het die Romeinse argitektoniese skrywer Vitruvius die potensiële gevolge van miasma (Latynse fetale nebula) uit moerasgebiede beskryf toe hy 'n stad besoek het:
siektes is die gevolg van omgewingsfaktore soos besoedelde water, vuil lug en swak higiëniese toestande