Die teenwoordigheid van water-ys word ondersteun deur infrarooi spektroskopiese waarnemings wat in 2001<unk>2005 gedoen is, wat kristallyne water-ys op die oppervlak van die maan aan die lig gebring het. Water-ys absorpsiebande is effens sterker op Titania se voorste halfrond as op die ander halfrond. Dit is heeltemal die teenoorgestelde van wat op Oberon waargeneem word, waar die maan se halfrond ys uitstraal. Dit is baie hoër as die tipiese digtheid van Saturnus se satelliete, wat aandui dat dit bestaan uit min of meer gelyke verhoudings van water-ys en digte nie-ys komponente; laasgenoemde kan gemaak word van rots en koolstofhoudende materiaal, insluitend swaar organiese verbindings.
320 die