Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die begrafnisse van die dooies van die Februarie-rewolusie het 'n tendens begin vir die Veld van Mars om 'n pantheon te word van diegene wat in diens van die revolusie en die bereiking van die Sowjet-mag gesterf het. Die eerste individuele begrafnis, dié van V. Volodarsky, het op 23 Junie 1918 plaasgevind. Volodarsky, 'n lid van die Presidium van die All-Russiese Sentrale Uitvoerende Komitee, is drie dae vroeër vermoor. Ander begrafnisse in daardie jaar het Moisei Uritsky, voorsitter van die Petrograd Cheka wat in Augustus 1918 vermoor is, en Semyon Nakhimson, wat in die opstand van Jaroslavl in Julie 1918 vermoor is, ingesluit. Verdere begrafnisse het later daardie jaar plaasgevind, toe 'n aantal van die dooies van die Oktoberrevolusie begrawe is. Op die eerste herdenking van die Oktoberrevolusie is die Veld van Mars hernoem na die "Slagoffers van die Revolusie-plein" en is dit soms "Die Plein van die Grafte van die Slagoffers van die Revolusie" genoem. Individuele begrafnisse het oor die volgende paar jaar voortgeduur, met die Burgeroorlog-bevelvoerder A. S. Rakov in 1919 en die All-Russiese Sentrale Uitvoerende Komitee-lid in 1920. Ander gemeenskaplike begrafnisse was die agt lede van die Finse Kommunistiese Party wat in die Kuusinen-klub-voorval dood is
In 1920 is sewe offisiere van die 3de Petrograd Rifle Regiment dood toe die regiment in 1919 oorgeslaan het, en vier lede van die Letlandse Riflemen is dood tydens die Yaroslavl-opstand in 1920.