Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Egipte het in 30 v.C. 'n provinsie van die Romeinse Ryk geword, na die nederlaag van Marcus Antonius en die Ptolemeïese koningin Cleopatra VII deur Octavianus (later keiser Augustus) in die Slag van Actium. Die Romeine was baie afhanklik van graanvragte uit Egipte, en die Romeinse leër, onder die beheer van 'n prefek wat deur die keiser aangestel is, het opstande onderdruk, die heftige heffing streng toegepas en aanvalle deur bandiete, wat 'n berugte probleem gedurende die tydperk geword het, voorkom. Alexandrië het 'n toenemend belangrike sentrum op die handelsroete met die Ooste geword, aangesien eksotiese luukshede in Rome baie gevra is. Hoewel die Romeine 'n meer vyandige houding teenoor die Egiptenare gehad het as die Grieke, het sommige tradisies soos mummifikasie en aanbidding van die tradisionele gode voortgeduur. Die kuns van mumieportretering het floreer, en party Romeinse keisers het hulleself as farao's uitgebeeld, hoewel nie in die mate wat die Ptolemeërs dit gedoen het nie. Die eersgenoemde het buite Egipte gewoon en het nie die seremoniële funksies van Egiptiese koningskap uitgevoer nie. Plaaslike administrasie het Romeinse styl geword en gesluit vir inheemse Egiptenare. Vanaf die middel van die eerste eeu n.C. het die Christendom in Egipte wortel geskiet en dit is oorspronklik gesien as 'n ander kultus wat aanvaar kon word. Dit was egter 'n onwrikbare godsdiens wat bekeerlinge van Egiptiese godsdiens en Grieks-Romeinse godsdiens probeer wen het en gewilde godsdienstradisies bedreig het. Dit het gelei tot die vervolging van bekeerlinge tot die Christendom, wat in die groot suiwerings van Diokletianus, wat in 303 begin het, tot 'n hoogtepunt gekom het, maar uiteindelik het die Christendom die oorhand gekry. In 391 het die Christelike keiser Theodosius wetgewing ingestel wat heidense rituele verbied en tempels gesluit het. Aleksandrië het die toneel geword van groot anti-heidense onluste met openbare en private godsdienstige beelde wat vernietig is. Gevolglik het Egipte se inheemse godsdienskultuur voortdurend agteruitgegaan. Hoewel die inheemse bevolking beslis voortgegaan het om hulle taal te praat, het die vermoë om hiërogliewe te lees stadig verdwyn namate die rol van die Egiptiese tempelpriesters en -priesteresses...  Vraag: Wat was een van die dinge wat die Romeine uit Egipte ingevoer het?
koring