Voltooi die volgende sin:
na die aankoms van Amerikaanse en Britse magte in Sicilië, op 25 Julie 1943 het die koning uiteindelik die inhegtenisneming van Mussolini beveel. Ongeveer dieselfde tyd het Oliviero Zuccarini weer na vore gekom, met Giovanni Conti steeds aan sy sy. Aangesien die monargie in diskrediet was weens sy verbintenis met fascisme, en fascisme in diskrediet was weens sy betrokkenheid by die rampspoedige Duitse oorlog, het dit gelyk of die tyd ryp was vir' n republikeinse herlewing. Alhoewel individuele Republikeinse Party-lede aan die Nasionale Bevrydingskomitee (CLN) deelgeneem het, was daar geen begeerte van die deel van die opkomende party leierskap vir die hele party om in 'n politieke groeping wat deur monarchistiese verenigings besmet is, opgeneem te word nie. Gedurende 1943/44, toe die Italiaanse Republikeinse Party weer gevorm is, en ballingskaplede uit Engeland en Amerika begin terugkeer het, het Conti en Zuccarini as lede van die informele partyleierspan na vore gekom. Die publikasie van "La Voce Repubblicana" is hervat. Gedurende 1944 was Zuccarini prominent met sy kritiek op die CLN se buitensporig toegeeflike houding teenoor die monargie. Hy was ook gekant teen die samesmelting van die Aksieparty in die CLN. Hy was boonop een van diegene wat suksesvol aangevoer het dat die grondwetlike vraag - of dit tyd was dat Italië 'n republiek word - na die top van die party-agenda gedruk moet word.