Laila en Majnun (Arabies: مجنون ليلى ), ook Leili o Majnun (Persies: ليلى و مجنون ), is 'n narratiewe gedig wat in 584/1188 deur die Persiese digter Niẓāmi Ganjavi oor die beroemde muur Majnun geskryf is, gebaseer op 'n semi-historiese Arabiese verhaal oor die 7de-eeuse Nejdi Beduin digter Qays ibn Al-Mulawwah en sy vrou Layla bint Mahdi (of Layla al-Aamiriya). Nizami het ook Khosrow en Shirin, 'n Persiese tragiese romanse, in die 12de eeu geskryf. Dit is 'n gewilde gedig wat hul liefdesverhaal loof. Dit is die derde van sy vyf lang narratiewe gedigte, Panj Ganj (Persiese: پنج پنج پنج) (The Five Treasures). Byron noem dit <unk> akhî Ibn al-Qawla of the East.
Kalkutta