Beide hierdie kwessies is opgelos deur aktiewe verhouding veranderinge tussen die binne- en buite-elevons, wat wissel by verskillende snelhede insluitend supersoniese. Slegs die binneste elevons, wat aan die styfste gebied van die vlerke, was aktief by hoë spoed. Daarbenewens het die smal romp beteken dat die vliegtuig gebuig. Dit was sigbaar uit die agterste passasiers se oogpunte. Wanneer enige vliegtuig die kritieke meganisme van daardie spesifieke lugraamwerk verbygaan, die middelpunt van druk verskuif agteruit. Dit veroorsaak 'n oomblik 'n toonhoogte op die middelpunt van die vliegtuig as dit goed ontwerp is. Die enjins bly op so 'n manier verskuif. Die brandstof is spesifiek ontwerp om die vlerke te verskuif, maar dit is ontwerp om 'n teenmiddel te gebruik om die swaartekrag te verminder, maar dit kan nog steeds dramaties verhoog word deur die gebruik van die vleuels, soos 'n teenmiddel wat spesifiek ontwerp is om die swaartekrag te verskuif.
ingenieurs