Hierdie ouderdom word geskat met behulp van rekenaarmodelle van sterre-evolusie en deur middel van nukleokosmochronologie. Die resultaat stem ooreen met die radiometriese datum van die oudste materiaal in die Sonnestelsel, op 4.567 miljard jaar gelede. Studies van antieke meteoriete onthul spore van stabiele dogterkerne van kortstondige isotope, soos yster-60, wat slegs in ontplofende, kortstondige sterre vorm. Dit dui daarop dat een of meer supernovae naby die plek waar die Son gevorm is, moes plaasgevind het. 'n Skokgolf van 'n nabygeleë supernova sou die vorming van die Son veroorsaak het deur die molekulêre stof binne die wolk te kompressieer en sekere streke rondom hulle te laat ineenstort.
nukleokosmochronologie