Voltooi die volgende sin: Sosialistiese modelle en idees wat gemeenskaplike of openbare eienaarskap ondersteun, bestaan al sedert die oudheid. Die ekonomie van die 3de eeu v.C. Mauryan-ryk van Indië, 'n absolute monargie, is deur sommige geleerdes beskryf as "'n gesosialiseerde monargie" en "'n soort staatssosialisme" as gevolg van "nasionalisering van nywerhede". Ander geleerdes het voorgestel dat elemente van sosialistiese denke teenwoordig was in die politiek van die klassieke Griekse filosowe Plato en Aristoteles. Mazdak die Jongere (gestorwe om. 524 of 528 n.C.), 'n Persiese gemeenskaplike proto-sosialis, het gemeenskaplike besittings ingestel en die openbare goed bepleit. Abu Dharr al-Ghifari, 'n metgesel van Mohammed, word deur verskeie skrywers erken as 'n vernaamste voorloper van Islamitiese sosialisme. Die leringe van Jesus word dikwels as sosialisties beskryf, veral deur Christelike sosialiste. Daar word opgeteken dat in die vroeë kerk in Jerusalem "niemand beweer het dat enige van hul besittings hulle eie was nie", hoewel die patroon gou uit die kerkgeskiedenis verdwyn, behalwe binne kloosterkuns. Christelike sosialisme was een van die stigterslede van die Britse Arbeidersparty en word beweer dat dit begin het met die
opstand van Wat Tyler en John Ball in die 14de eeu n.C. Na die Franse Revolusie het aktiviste en teoretici soos François-Noël Babeuf, Étienne-Gabriel Morelly, Philippe Buonarroti en Auguste Blanqui die vroeë Franse arbeiders- en sosialistiese bewegings beïnvloed. In Brittanje het Thomas Paine 'n gedetailleerde plan voorgestel om eiendomseienaars te belas om vir die behoeftes van die armes te betaal in "Agrariese Geregtigheid" terwyl Charles Hall "Die gevolge van beskawing op die mense in Europese state" geskryf het, wat die gevolge van kapitalisme op die armes van sy tyd veroordeel het. Hierdie werk het die utopiese planne van Thomas Spence beïnvloed.