Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Umbriel is die derde grootste en vierde swaarste maan van Uranus. Die maan se digtheid is 1,39 g/cm3, wat aandui dat dit hoofsaaklik uit waterys bestaan, met 'n digte nie-ys komponent wat ongeveer 40% van sy massa uitmaak. Laasgenoemde kan gemaak word van rots en koolstofagtige materiaal, insluitend swaar organiese verbindings bekend as toline. Die teenwoordigheid van waterys word ondersteun deur infrarooi spektroskopiese waarnemings, wat kristallyne waterys op die oppervlak van die maan aan die lig gebring het. Die absorpsiebandjies van waterys is sterker op Umbriel se voorste halfrond as op die agterste halfrond. Die oorsaak van hierdie asimmetrie is nie bekend nie, maar dit kan verband hou met die bombardement deur gelaaide deeltjies van die magnetosfeer van Uranus, wat sterker is op die agterste halfrond (as gevolg van die plasma se ko-rotasie). Die energieke deeltjies is geneig om waterys te spat, metaan wat in ys vasgevang is, te ontbind as klathraathidraat en ander organiese stowwe te verdonker, wat 'n donker, koolstofryke residu agterlaat. Behalwe water, is die enigste ander verbinding wat op die oppervlak van Umbriel deur die infrarooi spektroskopie geïdentifiseer is, koolstofdioksied, wat hoofsaaklik op die agterste halfrond gekonsentreer is. Die oorsprong van die koolstofdioksied is nie heeltemal duidelik nie. Dit kan plaaslik geproduseer word uit karbonate of organiese materiale onder die invloed van die energieke gelaaide deeltjies wat uit die magnetosfeer van Uranus of die son se ultravioletstraling kom. Hierdie hipotese sou die asimmetrie in die verspreiding daarvan verklaar, aangesien die agterste halfrond onderhewig is aan 'n meer intense magnetosferiese invloed as die voorste halfrond. Nog 'n moontlike bron is die uitgas van die primitiewe CO2 wat deur waterys in Umbriel se binneland vasgevang is. Die ontsnapping van CO2 uit die binneland kan die gevolg wees van vorige geologiese aktiwiteit op hierdie maan. Umbriel kan in 'n rotsagtige kern onderskei word wat deur 'n ysige mantel omring is. As dit die geval is, is die radius van die kern (317 km) ongeveer 54% van die radius van die maan, en sy massa is ongeveer 40% van die maan se massa.  Vraag: Met watter soort deeltjies tref Uranus sy mane?
gelaaide deeltjies