Voltooi die volgende sin: In die eerste jare van die Tweede Wêreldoorlog het die Duitse beleid ten opsigte van die "Jode-kwessie" in
besette Pole was nie koherent en konsekwent nie. Maar sy fundamentele doel was om Jode te isoleer, hulle besittings te plunder, hulle deur dwangarbeid uit te buit en, in die finale stadium, hulle heeltemal uit die land onder die gesag van die Derde Ryk te verwyder. 'n Aanvanklike plan vir die hantering van die Joodse bevolking in Pole is reeds op 21 September 1939 aangeneem, d.w.s. voor die einde van die Septemberveldtog. Daardie dag is 'n vergadering in Berlyn gehou onder leiding van SS-Gruppenführer Reinhard Heydrich, bygewoon deur die hoofhoofde van die hoofdepartemente van die Algemene Veiligheidspolisieburo en die bevelvoerder van Einsatzgruppen wat in Pole werk. Daar is toe vasgestel dat al die Jode wat in die lande woon wat in die Ryk opgeneem moes word, in sentrale Pole hervestig sou word. Voor die massa-deportasies moes die Joodse bevolking uit landelike gebiede verwyder en in groter stedelike sentrums versamel word. In die oorblywende besette gebiede was dit ook bedoel om Jode met geweld na groter dorpe te hervestig, veral na dié wat naby spoorlyne geleë was. Daarbenewens is tydens die vergadering 'n aantal aanbevelings aangeneem, waaronder die stigting van "Joodse Raad van Ouerlinge", die vestiging van 'n sensus van die Joodse bevolking, sowel as die merk daarvan en die neem van dwangarbeid.