Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Aangesien Capablanca die skaaktoernooi in New York in 1927 oorweldigend gewen het en nog nooit 'n wedstryd teen Alekhine verloor het nie, het die meeste kenners die Kubaanse as die duidelike gunsteling in hul Wêreldskaakkampioenskap in 1927 beskou. Maar Alekhine het die wedstryd gewen, wat van September tot November 1927 in Buenos Aires gespeel is, met 6 oorwinnings, 3 nederlae en 25 gelykes - die langste formele Wêreldkampioenskapswedstryd tot die kompetisie in 1984 <unk>85
tussen Anatoly Karpov en Garry Kasparov. Alekhine se oorwinning het byna die hele skaakwêreld verras. Ná Capablanca se dood het Alekhine sy verrassing uitgespreek oor sy eie oorwinning, aangesien hy in 1927 nie gedink het dat hy beter as Capablanca was nie, en hy het voorgestel dat Capablanca te selfversekerd was. Capablanca het die wedstryd betree sonder enige tegniese of fisiese voorbereiding, terwyl Alekhine homself in goeie fisiese toestand gekry het en Capablanca se spel deeglik bestudeer het. Volgens Kasparov het Alekhine se navorsing baie klein onakkuraathede aan die lig gebring, wat plaasgevind het omdat Capablanca nie bereid was om intens te konsentreer nie. Vladimir Kramnik het gesê dat dit die eerste wedstryd was waarin Capablanca nie maklik gewen het nie. Luděk Pachman het voorgestel dat Capablanca, wat nie gewoond was aan wedstryde verloor of enige ander soort terugslag nie, depressief geraak het oor sy onnodige verlies van die 11de wedstryd in 'n uitputtende eindstryd met foute deur albei spelers. Die wedstryd het ietwat berug geraak vir sy uiters ongelyke gebruik van die Koningin se Gambit Afgekeur; alle wedstryde na die eerste twee het hierdie opening gebruik, en Capablanca se nederlaag is gedeeltelik toegeskryf aan sy onwilligheid om enige ander openings te probeer.