Voltooi die volgende sin: Blaine se loopbaan as 'n Republikeinse koerantman het natuurlik tot betrokkenheid by die Republikeinse partypolitiek gelei. In 1856 is hy gekies as 'n afgevaardigde na
die eerste Republikeinse Nasionale Konvensie. Van die party se vroeë dae af het Blaine hom met die konserwatiewe vleuel geïdentifiseer en die regter van die Hooggeregshof, John McLean, ondersteun vir die presidensiële nominasie oor die meer radikale John C. Frémont, die uiteindelike genomineerde. Die volgende jaar is Blaine die redaksionele pos van die "Portland Daily Advertiser" aangebied, wat hy aanvaar het en sy belang in die "Journal" kort daarna verkoop het. Hy het egter steeds sy huis in Augusta behou, met sy groeiende gesin. Hoewel Blaine se eerste seun, Stanwood, as 'n baba gesterf het, het hy en Harriet kort daarna nog twee seuns gehad: Walker in 1855 en Emmons in 1857. Hulle sou in die jare daarna nog vier kinders hê: Alice, James, Margaret en Harriet. Dit was omstreeks hierdie tyd dat Blaine die Presbiteriaanse kerk van sy kinderjare verlaat het en by sy vrou se nuwe denominasie aangesluit het en 'n lid van die South Parish Congregational Church in Augusta geword het.