Samevat die artikel:  Soos telefoonhokkies en tikmasjiene, is platemaatskappye 'n uitsterwende spesie - nog 'n slagoffer van die digitale era. Camelot Musiek. Virginiese Megastores. Waarhuis Musiek. Tower Rekords. Hulle is almal weg. Korporatiewe Amerika het grootliks die fisiese musiekhandel verlaat en 'n verskeidenheid onafhanklike winkels begin, waarvan baie in slordige stedelike buurte geleë is. En dit is nie noodwendig 'n slegte ding nie. Ja, dit is moeiliker in die Spotify-era om 'n plek te vind om fisiese musiek te koop. Maar baie van die oorblywende platewinkels is suksesvol - selfs floreer - deur 'n passievolle kern van kliënte en versamelaars te bedien. Saterdag hou honderde musiekhandelaars geleenthede om die Plaatwinkeldag te herdenk, 'n jaarlikse viering van, wel, jou buurt se plaatwinkel. Baie winkels sal lewendige vertonings, tekeninge, boekondertekeninge, spesiale verkope van seldsame of gesigneerde vinyl en ander gebeure aanbied. Party sal selfs bier bedien. Vir hulle hardnekkige kliënte is hierdie plekke meer as blote winkels: Dit is kulturele instellings wat musiekgeskiedenis vier (die hele Duran Duran-werke, alles op een plek!), artefakte uitstal (Aretha Franklin op vinyl!), en die plaaslike musieklewe koester (hey, hier's 'n CD van jou broer se metalband!). Hulle het ook kundige klerke in diens wat graag die relatiewe voordele van "Blood on the Tracks" en "Blonde on Blonde" sal bespreek. Of dalk, soos Jack Black in "High Fidelity", net jou slegte musiek smaak bespot. So as jy 'n musiek nerd is, kom kuier by my. Maar jy moet dalk twee keer dink voordat jy vra of hulle "Ek het net gebel om te sê ek is lief vir jou" het.
Saterdag is Rekordwinkeldag, gevier in musiekwinkels regoor die wêreld. Baie winkels sal lewendige optredes, tekeninge en spesiale verkope van seldsame vinyl aanbied.