Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: 'n sferiese oppervlak soos dié van die Aarde bied 'n eenvoudige voorbeeld. Die ligging van enige punt op die oppervlak kan beskryf word deur twee koördinate: die geografiese breedtegraad en lengtegraad. In teenstelling met die Cartesiaanse koördinate van die vlak, is koördinaatverskille nie dieselfde as afstande op die oppervlak nie, soos getoon in die diagram aan die regterkant: vir iemand op die ewenaar, beweeg 30 grade van lengtegraad weswaarts (magenta lyn) stem ooreen met 'n afstand van ongeveer 3,300 kilometer (2,100 myl), terwyl vir iemand op 'n breedtegraad van 55 grade, beweeg 30 grade van lengtegraad weswaarts (blou lyn) dek 'n afstand van slegs 1,900 kilometer (1,200 myl). Koördinate verskaf dus nie genoeg inligting om die meetkunde van 'n sferiese oppervlak of die meetkunde van enige meer ingewikkelde ruimte of ruimtetijd te beskryf nie. Daardie inligting is presies wat gekodeer is in die metrieke, wat 'n funksie is wat op elke punt van die oppervlak (of ruimte, of ruimtetijd) gedefinieer is en koördinaatverskille met verskille in afstand verband hou. Alle ander groottes wat van belang is in meetkunde, soos die lengte van enige gegewe kurwe, of die hoek waar twee kurwes ontmoet, kan uit hierdie metrieke funksie bereken word. Die metrieke funksie en die tempo van verandering van punt tot punt kan gebruik word om 'n meetkundige grootte te definieer wat die Riemann-kromheidstensor genoem word, wat presies beskryf hoe die ruimte of ruimtetijd by elke punt geboë is. In algemene relatiwiteit is die metrieke en die Riemann-krommingstensor groottes wat op elke punt in ruimtetijd gedefinieer word. Soos reeds genoem is, definieer die materie-inhoud van die ruimtetijd 'n ander kwantiteit, die energie-momentum tensor T, en die beginsel dat "ruimtetijd aan materie vertel hoe om te beweeg, en materie aan ruimtetijd vertel hoe om te kromme" beteken dat hierdie hoeveelhede met mekaar verband hou. Einstein het hierdie verhouding geformuleer deur die Riemann-krommingstensor en die metrieke te gebruik om 'n ander meetkundige hoeveelheid G te definieer, wat nou die Einstein-tensor genoem word, wat sommige aspekte van die manier waarop ruimtetijd geboë is, beskryf.  Vraag: Watter soort eenvoudige oppervlak kan nie deur koördinate beskryf word nie?
sferiese