Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Lord Orford is opgevolg as Eerste Minister deur Lord Wilmington in 'n administrasie wie se ware hoof Lord Carteret was. 'n Komitee is ingestel om Walpole se bediening te ondersoek, maar daar is geen beduidende bewyse van oortreding of korrupsie gevind nie. Alhoewel hy nie meer 'n lid van die kabinet was nie, het Orford steeds persoonlike invloed by George II behou en is hy dikwels die "Minister agter die gordyn" genoem vir hierdie advies en invloed. In 1744 het hy daarin geslaag om die ontslag van Carteret te verseker en die aanstelling van Henry Pelham wat hy as 'n politieke beskermheer beskou het. Hy het Pelham aangeraai om sy setel in die Lagerhuis te gebruik om as 'n brug tussen die Koning en die Parlement te dien, net soos Walpole gedoen het. Gedurende hierdie tyd het Walpole ook twee intervensies in die Here gemaak. Die eerste was in Januarie 1744 in die debat oor die feit dat Hanoveriese troepe in Britse loon gehou word. Walpole het verhoed dat hulle die troepe verloor. In sy tweede ingryping het Walpole, wat bang was vir 'n Jakobitiese inval in Februarie 1744, 'n toespraak oor die situasie gehou. Frederick, Prins van Wallis, wat gewoonlik vyandig teenoor Walpole was, het hom die volgende dag hartlik by sy hof ontvang, waarskynlik omdat sy pa se troon en die toekoms van die hele Hannover-dinastie in gevaar was weens die Stuart-preteerder. Saam met sy politieke belange in sy laaste jare, het Walpole die plesier van die jag geniet. Terug by sy onlangs herboude plattelandse setel in Houghton, Norfolk, is sulke stokperdjies van hom geweier weens "swart weer". Hy het ook die skoonheid van die platteland geniet. Sy kunsversameling het hom veral behaag. Hy het in die 1720's en 1730's baie geld bestee aan die opbou van 'n versameling Ou Meesters van regoor Europa. Walpole het hom ook met boedelkwessies besig gehou. Sy gesondheid, wat nooit goed was nie, het teen die einde van 1744 vinnig agteruitgegaan; Orford is in 1745 in Londen oorlede, byna nege en sestig jaar oud; hy is begrawe in die gemeentelike kerk van St Martin in Houghton, Norfolk. Sy graafskap is oorgedra aan sy oudste seun Robert wat op sy beurt opgevolg is deur sy enigste seun...  Vraag: Wanneer is Henry Pelham aangestel as lid van die Lagerhuis?
1744 die