Skryf'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die regerende Lichtenbergers en Hooks
Hy is deur die ses hoofstede van Utrecht (Utrecht stad, Amersfoort, Deventer, Kampen, Zwolle en Groningen stad) en die ridderskap ondersteun en het dus die meerderheid van die kanonieke se stemme ontvang. Die Lokhorsten het Zweder van Culemborg se party gekies, maar hy en sy broer Walraven van Meurs het nie genoeg stemme gekry nie. Pous Martin V was baie ontevrede met die resultate en het dus die verkiesing van Rudolf geïgnoreer en in plaas daarvan sy oë gerig op, die prins-biskop van Speyer, wat hy op 7 Julie 1424 as biskop van Utrecht aangestel het. Raban (Latyn: "Rhabanus") self het nie regtig daarvan gehou nie: hy was reeds redelik oud, en het geweet dat Rudolf op die lojaliteit van die meeste Utrechters kon reken, en het reeds die meeste stede en vestings in die biskopdom in besit gekry, wat beteken dat dit 'n harde oorlog sou vereis om die stoel te verseker. Zweder, wat aanvanklik Rudolf se verkiesing aanvaar het, het dit tot sy voordeel benut deur Raban te oorreed om af te tree en die pous om hom in Raban se plek aan te stel. Raban het ingestem en bedank, en nadat Zweder die pouslike hof 4000 dukate betaal het, het pous Martin hom in 1425 as biskop aangestel.