'n Voorbeeld van die wit-vleuel-valke is die eerste keer in September 1818 deur die Franse natuurkundiges Jean René Constant Quoy en Joseph Paul Gaimard versamel tydens Louis de Freycinet se reis om die Suidelike Halfrond. Die voorbeeld is daarna verlore in 'n skeepswrak, maar 'n skildery getiteld Mérion leucoptère deur Jacques Arago het oorleef en het gelei tot die beskrywing van die voël in 1824 deur die Franse ornitoloog Charles Dumont de Sainte-Croix. Die naam vir die spesie is afgelei van die Antieke Griekse leuko- "wit" en pteron "vleuel". Ironies genoeg was die oorspronklike voorbeeld van die swart-vleuel- subspesie van Dirk Hartogtida, wat nie vir 80 jaar weer aangeteken is nie. Intussen het die wydverspreide wit-vleuel-valke weer verskyn, soos die naam wat later deur die verwande spesies van die wit-vleuel-valke en die wit-vleuel-vleuel-val
Nieu-Suid-Wallis