Die skandering sluit in toetsing vir siektes wat deur 'n bloedoortapping oorgedra kan word, insluitend MIV en virale hepatitis. Die skenker moet ook vrae oor mediese geskiedenis beantwoord en 'n kort fisiese ondersoek ondergaan om seker te maak dat die skenking nie gevaarlik is vir sy of haar gesondheid nie. Hoe gereeld 'n skenker kan skenk, wissel van dae tot maande, afhangende van watter komponent hulle skenk en die wette van die land waar die skenking plaasvind. Byvoorbeeld, in die Verenigde State moet skenkers agt weke (56 dae) wag tussen hele bloedskenkings, maar slegs sewe dae tussen plaatjie-oordragskenkings en twee keer per sewe-dag-periode in plasmapherese. Die hoeveelheid bloed wat getrek word en die metodes wissel. Die versameling van bloed kan handmatig gedoen word of outomaties gegee word met toerusting wat slegs die spesifieke komponente bevat. Die meeste van die komponente wat gebruik word vir deurlopende infusies, insluitend MIV en virale hepatitis.
toets vir siektes wat deur 'n bloedoortapping oorgedra kan word