Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Aangemoedig deur die Hamdanid-oorlopers, het die Fatimied-kalifa al-Aziz in 992 'n eerste aanval geloods, onder die goewerneur van Damaskus, die Turkse generaal Manjutakin. Die Fatimidiese generaal het die emiraat binnegeval, 'n Bisantynse mag onder die "doux" van Antiogië, Michael Bourtzes, in Junie 992 verslaan en Aleppo beleër. Hy het egter nie die beleg met krag voortgesit nie, en die stad was maklik in staat om te weerstaan totdat Manjutakin in die lente van 993, na dertien maande van veldtog, gedwing is om na Damaskus terug te keer weens gebrek aan voorrade. In die lente van 994 het Manjutakin 'n ander inval geloods, Bourtzes weer verslaan in die Slag van die Orontes, Homs, Apamea en Shayzar ingeneem en Aleppo vir elf maande beleër. Die blokkade was hierdie keer baie doeltreffender en het gou' n ernstige voedseltekort veroorsaak. Sa'id al-Dawla het voorgestel om oor te gee aan Manjutakin, maar die vasberade houding van Lu'lu' het die stad se verdedigers toegelaat om uit te hou tot die skielike aankoms van die Bisantynse keiser, Basil II, in Sirië in April 995. Basil, wat in Bulgarye veldtogte gevoer het
, het gereageer op die Hamdanide se pleidooi vir hulp en het Klein-Asië in net sestien dae oorsteek aan die hoof van 'n leër van 13 000 man; sy skielike aankoms het paniek in die Fatimiede-leër veroorsaak: Manjutakin het sy kamp verbrand en sonder 'n geveg na Damaskus teruggetrek.