Voltooi die volgende sin:
Na die inname van Beijing in 1949, het die party se senior leierskap planne begin om hul hoofkwartier na die ou hoofstad te verskuif, maar hulle het aanvanklik nie ooreengekom oor die ligging van hul sentrale werkplek nie. Mao Zedong en die ander partyleiers het aanvanklik hulle hoofkwartier by Xiangshan Park, in die voorstede van die stad, gevestig. As deel van die beplanning vir die eerste Chinese People's Political Consultative Conference het Zhou Enlai besluit dat die Hauiren-saal in Zhongnanhai ideaal sou wees, maar hy het dit aanvanklik nie tydens vergaderings by die party se hoofkwartier aanbeveel nie. In hierdie vroeë maande het Zhou gereeld na Beijing gereis vir werk. Maar weens die swak gehalte van die paaie het hy dikwels in Zhongnanhai gebly in plaas daarvan om saans huis toe te reis. Dit was Ye Jianying, die tussentydse administrateur van Beijing, wat uiteindelik Zhongnanhai as die party se hoofkwartier aanbeveel het om veiligheidsredes. Mao Zedong het aanvanklik geweier om na Zhongnanhai te verhuis omdat hy nie met 'n keiser gelykgestel wou word nie. Zhou Enlai het nietemin saamgestem met die skuif, net soos die meerderheid van die Politburo. Sedertdien dien Zhongnanhai as die vernaamste regeringsentrum in die Volksrepubliek China.