Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Uitsterwingsyfers word op verskillende maniere gemeet. Bewaringsbioloë meet en pas statistiese maatreëls van fossielrekords, die tempo van habitatverlies en 'n menigte ander veranderlikes soos verlies aan biodiversiteit as 'n funksie van die tempo van habitatverlies en werfbesetting toe om sulke ramings te verkry. Teorie van Eilandbiogeografie is moontlik die belangrikste bydrae tot die wetenskaplike begrip van beide die proses en hoe om die tempo van spesie-uitsterwing te meet. Die huidige agtergrond uitsterwingskoers word geskat op een spesie elke paar jaar. Die mate van voortgesette spesieverlies word meer ingewikkeld gemaak deur die feit dat die meeste van die Aarde se spesies nie beskryf of geëvalueer is nie. Die ramings wissel baie van hoeveel spesies werklik bestaan (beramingsreeks: 3.600.000-111.700.000) tot hoeveel 'n spesie-binomial ontvang het (beramingsreeks: 1.5-8 miljoen). Minder as 1% van al die spesies wat beskryf is, het nie net kennis geneem van die bestaan daarvan nie. Uit hierdie syfers berig die IUCN dat 23% van die gewerwelde diere, 5% van die ongewerwelde diere en 70% van die plante wat geëvalueer is, as bedreig of bedreig beskou word. Beter kennis word opgebou deur The Plant List vir werklike getalle spesies.  Vraag: Waarom is dit moeilik om die verlies van spesies dop te hou?
spesies nie beskryf of geëvalueer is nie