Skryf'n voortsetting vir hierdie paragraaf - By die aankondiging van die Februarie Revolusie
hy het sy pos verlaat en hom in Bastia gevestig, waar hy die politieke arena betree het. Baie beïnvloed deur sy boek "Histoire des Girondins", was Borghetti 'n groot bewonderaar van Lamartine. In die eerste verkiesings wat onder universele (manlike) stemreg op 13 en 14 Mei 1849 gehou is, is hy verkies tot "Conseiller Général" van sy tuiskanton Pero-Casevecchie. Hy was nie iemand wat maklik bereid was om sy ideale te kompromitteer nie, hy het vinnig teleurgesteld geraak om te sien hoe politieke intriges en kliëntelisme oorheers oor die algemene belang, en het toegelaat dat hy vervang word as "Conseiller Général" deur een van sy vriende, die vrederegter Octavian Renucci, wat die pos tot aan die einde van die Tweede Ryk behou het. Na die staatsgreep van 2 Desember 1851 het hy die openbare lewe verlaat. Van 1849 tot 1870 het Borghetti in opposisie teen die regime gebly. In teenstelling met baie ander in sy posisie is hy nie in ballingskap gestuur nie, maar hy was dikwels die onderwerp van administratiewe teistering.