Voltooi die volgende sin: Ná die Sesde Kruistog het Frederik II' n opstand onder leiding van sy seun Hendrik in Duitsland onderdruk en het hy met' n groot leër binnegeval in Lombardië. Pous Gregorius IX het probeer om die inval deur middel van diplomasie te keer, maar dit het misluk. Frederik het die Langobardiese Bond in die Slag van Cortenuova verslaan en enige vredesverdrag met enige van die Guelf-state geweier. Hy het toe Brescia beleër, maar was gedwing om dit op te hef. Hy is toe deur die Pous ekskommunikeer, en in reaksie het hy die monnike uit Lombardië verdryf en sy seun Enzo as keiserlike vikar in Italië geplaas; hy het vinnig Romagna, Marche, die Hertogdom Spoleto en 'n deel van die Pouslike State geannekseer. Intussen het Frederik deur Toskane getrek in die hoop om Rome te verower, maar hy is gedwing om terug te trek en het die stad Benevento geplunder. Maar gou het die Ghibellynse stad Ferrara geval en Frederik het weer na Italië geloop en Ravenna en Faenza verower. Die pous het'n konsilie byeengeroep, maar'n Keiserlike - Pisaanse vloot het'n pouslike vloot verslaan wat kardinale en prelate van Genua in die
Slag van Giglio en toe het Frederik voortgegaan om na Rome te marsjeer. Pous Gregorius het egter gou gesterf en Frederik, wat gesien het dat die oorlog teen die Kerk gerig is en nie teen die pous nie, het sy magte teruggetrek en twee kardinale uit Capua vrygelaat, hoewel Frederik in 1242 en 1243 weer en weer teen Rome opgeruk het.