Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In 2002 het Seyfert se visie vir 'n kartelvrye filmbedryf begin vorm aanneem terwyl hy Latyns-Amerika se ongeregtighede deur die oë van sy ontneem mense ondersoek het: Weduwees van die Guatemalteekse etnoside bekend as The Silent Holocaust naby Rabinal, die plek van sommige van die bloedigste slagtings in Guatemala se Burgeroorlog
, koka-boere en verlate wolframmynwerkers in die Boliviese Andes, 'n Amazone-stam wat deur houtkappers en oliemaatskappye uit die reënwoud verdryf word, Jamaikaanse afstammelinge van slawe wat seks verkoop aan middeljarige vroue en die teruggetrokke Rastafarian Mansion Bobo Ashanti van Bull Bay vra vir repatriasie na Afrika, "recycladores" wat op 'n 150 hektaar groot Mexico City- vullishoop woon en veerkragtige Kubane in hul daaglikse stryd om te oorleef in die ruïnes van Sentraal-Havana, 10-jarige straatkinders wat onder gedeporteerde Amerikaanse Mara Salvatrucha-bendelede in 'n verwoeste El Salvador woon en swaar gewapende Brasiliaanse favela-gangsters in hul soeke na menslikheid. Seyfert se films word geheel en al self gefinansier en met rudimentêre gereedskap vervaardig en het lank ná hulle vervaardiging relevant gebly. Hulle word in akademiese artikels en proefskrifte aangehaal.