In 1956 is die resolusie aangeneem by die negende sessie van die UNESCO Algemene Konferensie in Nieu-Delhi en in 1957 is 'n ooreenkoms onderteken tussen die Regering van die Italiaanse Republiek en UNESCO om hierdie Sentrum in Rome te vestig. Die toetreding van vyf lidlande in 1958 het die Statute in werking gestel, wat die Sentrum 'n regspersoon gemaak het. Samewerking is gevestig met ander Europese instellings vir bewaring, naamlik die Sentrale Instituut vir Restaurering van Italië (ICR, nou ISCR) en die Koninklike Instituut vir Restaurering van Kunstwerke (IRPA) in België. 'n Voorlopige raad wat deur UNESCO aangewys is, is geskep om die Sentrum te regeer en in 1959 is dit in Rome geopen met Harold J. Plenderleith, bekende bewaarder by die Britse Museum, as direkteur. Die Belgiese kunsgeskiedkundige Paul Philippot is as adjunk-direkteur aangestel en die eerste algemene vergadering in 1960 het plaasgevind tydens die eerste gereelde lede van die Europese Raad.
Sentrale Instituut vir Restaurering van Italië (ICR, nou ISCR) en die Koninklike Instituut vir Restaurering van Kunstwerke (IRPA)