Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Die berekening van variasies het betrekking op die maksimum of minimum (gesamentlik extrema genoem) van funksies. 'n Funksionele karteer funksies aan skaalers, so funksionaliteite is beskryf as "funksies van funksies". Funksionele het ekstrema met betrekking tot die elemente y van 'n gegewe funksie ruimte gedefinieer oor 'n gegewe domein. Daar word gesê dat 'n funksionele J [ y ]'n ekstremum by die funksie f het as ΔJ = J [ y ] − J [ f ] dieselfde teken het vir alle y in'n willekeurig klein omgewing van f. Die funksie f word 'n uiterste funksie of uiterste genoem. Die uiterste J [ f ] word 'n plaaslike maksimum genoem as ΔJ ≤ 0 oral in 'n willekeurig klein omgewing van f, en 'n plaaslike minimum as ΔJ ≥ 0 daar. Vir 'n funksie ruimte van deurlopende funksies, word die uiterstes van die ooreenstemmende funksionaliteite swak uiterstes of sterk uiterstes genoem, afhangende van of die eerste afgeleides van die deurlopende funksies onderskeidelik almal deurlopend is of nie. Beide sterk en swak uiterstes van funksies is vir 'n ruimte van deurlopende funksies, maar swak uiterstes het die bykomende vereiste dat die eerste afgeleides van die funksies in die ruimte deurlopend moet wees. So is 'n sterk uiterste ook 'n swak uiterste, maar die omgekeerde mag nie geld nie. Dit is moeiliker om sterk uiterstes te vind as om swak uiterstes te vind. 'n Voorbeeld van 'n noodsaaklike voorwaarde wat gebruik word vir die vind van swak uiterstes is die Euler-Lagrange vergelyking.  Vraag: Wat is 'n ander term vir maksimum?
uiterste