Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Eerstens, groot besittings van Amerikaanse dollars het Europa binnegekom kort na WW2. Dit was 'n gevolg van die vaste wisselkoersstelsel wat daartoe gelei het dat meer lande Amerikaanse dollars vir handel gebruik het, asook verhoogde invoer in die VSA self uit Europa. Daarbenewens het die VSA na die Tweede Wêreldoorlog ekonomiese hulp aan Europese nasies verleen in die vorm van skadevergoeding ingevolge die VSA-regering se Marshall-plan. Tweedens, na die Tweede Wêreldoorlog het kommunistiese regerings insluitend die Sowjetunie en China hul besittings in die VSA oorgedra na Europese banke. Dit is geglo dat dit gedoen is om twee primêre redes; (1) oor vrese dat die Amerikaanse owerhede hul bates sal beslag lê, en (2) om opgehoopte goodwill met Eurobanks as 'n strategie om 'n toekomstige bron van lenings en befondsing te koester. Derdens, die sterlingkrisisse van 1957
gedwing om die Verenigde Koninkryk se sterkste beweging in die rigting van belyning met die Bretton Woods plan. Hier het die Bank van Engeland handel wat met sterling gefinansier is vir lande wat nie sterling gebruik nie, verbied as gevolg van 'n skerp styging in die bankkoers tot 7%, wat Londense banke gedwing het om by die res van die wêreld aan te sluit en dollars vir handel te gebruik. Dit tesame met die vraag na ander tipes euro-geldeenhede buite hul tuismarkte lei tot die innovasie van die euro-geldeenheidsmark.