Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Teen die aand van 5 Oktober het Nora winde van meer as, bereik wat dit as 'n kategorie 5-ekwivalente super-tifoon op die Saffir-Simpson-orkaanskaal ingedeel het. 'n Verkenningsmissie in die storm op hierdie tydstip het konsentriese oogmure geopenbaar, gemeet op en. Aanvanklik kon die vliegtuig nie die kern van die oog binnedring nie weens ernstige turbulensie; hulle was egter suksesvol na 'n tweede poging. Toe hulle binne-in die oog was, het hulle 'n byna wolkvrye middelpunt met "'n amfiteater of bakagtige voorkoms" ontdek. Stratocumulus wolke is onderdruk tot'n ongewoon lae hoogte van. Die kern van Nora was buitengewoon warm, met temperature wat byna 'n rekord bereik het op die 700 mb-vlak. Om 0020 UTC op 6 Oktober het 'n dropsonde wat deur die verkenningsteam vrygestel is, 'n oppervlakdruk van 877 mb (hPa; 25.91 inHg) net binne die oogmuur van die tifoon aangeteken. Op hierdie tydstip is beraam dat maksimum winde 'n hoogtepunt bereik het van. Hierdie intensiteit het Nora as die mees intense tropiese sikloon in die wêreld beskou, saam met Tifoon Ida in 1958. Maar in die ontleding ná die storm is daar opgemerk dat Nora waarskynlik effens sterker was as wat aangedui is, aangesien die dropsonde nie 'n druk in die middel van die storm aangeteken het nie. Sedertdien is Nora se intensiteit oortref deur drie ander storms: Tifoon Junie in 1975, Tifoon Tip
in 1979, en die orkaan Patricia in 2015.