Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die keerpunt het in 1995 in Beijing gekom, waar die destydse eerste dame van die VSA, Hillary Clinton, die Chinese regering se ontkenning en vroue se outonomie en reproduktiewe vryheid bestraf het deur te verklaar: "Menseregte is vroue se regte, en vroue se regte is menseregte". Sy het 'n beroep gedoen op 'n toekoms waarin "elke vrou met respek en waardigheid behandel word" tydens 'n toespraak vir die Vierde Wêreldvrouekonferensie van die Verenigde Nasies
Ek weet. Hierdie stelling het baie geïnspireer en is gereeld deur Margot Wallström herhaal. Clinton is dus gekrediteer om vroue in die middelpunt van die VSA se buitelandse beleid te bring deur die verband tussen vroue se status en die bereiking van nasionale veiligheidsdoelwitte te erken en te institusionaliseer. Daarbenewens verwys Hudson en Leidl daarna as 'n "watershed-gebeurtenis vir die VSA en waarskynlik vir die hele wêreld" en verduidelik hoe sy vestig wat nou gekonseptualiseer word as die Hillary-doktrine, waarin Hillary Clinton beginsels van feministiese buitelandse beleid uiteensit, insluitend die veroordeling van verkragting as 'n oorlogswapen en oproepe om geslagsdiskriminasie te beëindig, wat die aanneming van die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad Resolusie 1325 in 2000 vergemaklik het, wat die kritieke rol van vroue in vredes- en veiligheidsake erken het. Die resolusie het lande versoek om vroue in buitelandse beleidsvorming te integreer en het joernaliste en aktiviste aangespoor om te verseker dat vroue uitgenooi word om aan groot internasionale vergaderings en onderhandelinge deel te neem.