Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Hy was 'n oortuigde Falangist. Hy het sy betrokkenheid begin deur deel te neem aan die Asturiese mynwerkersstaking van 1934
as verslaggewer. Hy het die bogenoemde prys, "Palma de Plata", vir sy werk ontvang. Dit is belangrik om sy werk as joernalis in die Falangist pers en in die koerant La Nación te beklemtoon. Hy is in die gevangenis van Bilbao, Larrínaga, gevange geneem vir misdade teen die Tweede Spaanse Republiek, as gevolg van sy werk as 'n gewapende man vir die Falange (die Spaanse Falangist beweging). Hy was teenwoordig tydens die opstand van die Nasionale leër op 18 Julie 1936. Toe hy oorgeplaas moes word, het hy uit die tronk ontsnap en na die nasionale gebied gevlug. In 1937 het hy na Salamanca gereis as korrespondent aan die front vir 'n onderhoud met Manuel Hedilla, Nasionale Leier van die Falange, wat probeer het om steun te kry teen diegene wat 'n gevoel van reg gehad het as gevolg van hul nabyheid aan José Antonio Primo de Rivera. Die situasie in Salamanca het die nasionaliste in twee verdeel. Die Hedilla-ondersteuners, onder die bevel van Agustín Aznar, Sancho Dávila en Rafael Dávila Garcerán, is deur die Duitsers ondersteun. Daarbenewens is gerugte uit die hoofkwartier van Francisco Franco versprei om albei faksies te vernietig en in diskrediet te bring, voordat hulle hulself as redders voorgestel het. Volgens sy herinneringe het Alcázar de Velasco dit besef en daarom ten minste twee keer voorgestel om Francisco Franco te vermoor.