Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Verwysing: Asma is in eertydse Egipte gediagnoseer en is behandel deur' n reukwerkmengsel wat kyphi genoem is, te drink. Dit is amptelik deur Hippokrates omstreeks 450 v.C. as 'n spesifieke asemhalingsprobleem genoem, met die Griekse woord vir "panting" wat die basis van ons moderne naam vorm. In 200 v.C. is geglo dat dit ten minste gedeeltelik met die emosies verband hou. In die 12de eeu het die Joodse dokter-filosoof Maimonides 'n verhandeling oor asma in Arabies geskryf, gedeeltelik gebaseer op Arabiese bronne, waarin hy die simptome bespreek het, verskillende dieet- en ander behandelingsmetodes voorgestel het en die belangrikheid van klimaat en skoon lug beklemtoon het. In 1873 het een van die eerste artikels in die moderne medisyne oor die onderwerp probeer om die patofisiologie van die siekte te verduidelik, terwyl een in 1872 tot die gevolgtrekking gekom het dat asma genees kan word deur die bors met chloroform-liniment te vryf. Mediese behandeling in 1880 het die gebruik van intraveneuse dosisse van' n geneesmiddel wat pilocarpine genoem word, ingesluit. In 1886 het F.H. Bosworth 'n verband tussen asma en hooikoors geïllustreer. Epinefrien is vir die eerste keer in 1905 gebruik in die behandeling van asma. Orale kortikosteroïede is in die 1950's vir hierdie toestand begin gebruik, terwyl ingeasemde kortikosteroïede en selektiewe kortwerkende beta-agoniste in die 1960's wyd gebruik is. 'n Beduidende en goed gedokumenteerde geval in die 19de eeu was dié van die jong Theodore Roosevelt (1858<unk>1919). Op daardie stadium was daar geen doeltreffende behandeling nie. Roosevelt se jeug is grootliks gevorm deur sy swak gesondheid wat gedeeltelik verband hou met sy asma. Hy het herhaaldelike nagtelike asma-aanvalle gehad wat die ervaring van verstikking tot die dood veroorsaak het, wat die seun en sy ouers verskrik het. Gedurende die 1930's tot 1950's was asma bekend as een van die "heilige sewe" psigosomatiese siektes. Die oorsaak daarvan is as sielkundig beskou, met behandeling wat dikwels op psigoanalise en ander praatgeneesmiddels gegrond was. Aangesien hierdie psigoanalytici die asemhaling van 'n asma-pasiënt as die onderdrukte huil van die kind na sy moeder geïnterpreteer het, het hulle die behandeling van depressie as veral belangrik beskou vir individue met asma.  Vraag: Watter medikasie is in die 1960' s vir asma gebruik?
ingeasemde kortikosteroïede