Voltooi die volgende sin: Egipte het sedert 1967 onder 'n "noodtoestand" vir al die maande behalwe vyf gewerk, wat die president in staat stel om betogings te verbied, gevangenes onbepaald sonder verhoor te hou en wetgewing deur dekreet uit te reik. Oor die algemeen gee noodwetgewing die regering die gesag om elke vlak van politieke aktiwiteit te beheer, insluitend dié binne die grense van die formeel gedefinieerde politieke arena. Die duur van die wet is drie jaar, maar dit word gereeld hernu. Die tendens het begin toe president Gamel Abdel Nasser daarin geslaag het om 'n noodtoestand in 1956 in te stel, na die
inval van Egipte deur Brittanje, Frankryk en Israel, en het tot 1963 voortgeduur op grond van die voortdurende bedreiging van 'n offensief teen Egipte. Nasser het weer 'n noodtoestand in Junie 1967 verklaar weens die Sesdaagse Oorlog, wat deur die Uitputtingsoorlog, die Oktoberoorlog en die latere jare van Anwar El-Sadat se presidentskap geduur het, wat gekenmerk is deur beduidende politieke, ekonomiese en sosiale omwenteling en ontevredenheid. Die noodtoestand wat gedurende die oorlog van 1967 ingestel is, het altesaam 13 jaar geduur. Na Sadat se moord op 6 Oktober 1981 het sy vise-president en opvolger, Hosni Mubarak, 'n ander noodtoestand verklaar, wat hy gedurende sy drie dekades in die amp gehandhaaf het.