Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Hegel se denke kan verstaan word as 'n konstruktiewe ontwikkeling binne die breë tradisie wat Plato en Immanuel Kant insluit. By hierdie lys kan 'n mens Proclus, Meister Eckhart, Gottfried Wilhelm Leibniz, Plotinus, Jakob Böhme en Jean-Jacques Rousseau voeg. Wat al hierdie denkers in gemeen het, wat hulle onderskei van materialiste soos Epicurus en Thomas Hobbes en van empiriste soos David Hume, is dat hulle vryheid of selfbeskikking beskou as beide werklik en as belangrike ontologiese implikasies vir siel of verstand of goddelikheid. Hierdie fokus op vryheid is wat Plato se idee (in die Phaedo, Republiek en Timaeus) van die siel genereer as 'n hoër of voller soort werklikheid as wat lewelose voorwerpe besit. Terwyl Aristoteles Platon se "Forms" kritiseer, bewaar hy Platon se hoekstene van die ontologiese implikasies vir selfbeskikking: etiese redenasie, die siel se hoogtepunt in die hiërargie van die natuur, die orde van die kosmos en 'n aanname met redelike argumente vir 'n primêre beweeglike. Kant bring Plato se hoë agting vir individuele soewereiniteit in sy oorwegings van morele en noumenale vryheid sowel as vir God. Al drie vind 'n gemeenskaplike grondslag in die unieke posisie van mense in die skema van dinge, wat bekend is deur die bespreek kategoriese verskille van diere en lewelose voorwerpe.  Vraag: Wat is Gottfried Leibniz se middelnaam?
Willem