Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die eerste Joods-Romeinse Oorlog, wat soms die Groot Opstand genoem word, was die eerste van drie groot opstande deur die Jode van die provinsie Judea teen die Romeinse Ryk. Judea was reeds 'n onstuimige streek met bitter geweld onder verskeie mededingende Joodse sektes en 'n lang geskiedenis van opstand. Die woede van die Jode het teen Rome verander ná die plundering van hulle tempel en Romeinse ongevoeligheid <unk> Tacitus sê afkeer en afkeer <unk> teenoor hulle godsdiens. Die Jode het begin voorberei vir' n gewapende opstand. Vroeë suksesse deur die rebelle, insluitend die afweer van die Eerste Beleëring van Jerusalem en die Slag van Bet-Horon, het net groter aandag van Rome getrek en keiser Nero het generaal Vespasianus aangestel om die opstand te verpletter. Vespasianus het sy magte gelei om die gebiede wat in opstand was, stelselmatig te ontruim. Teen die jaar 68 G.J. is die Joodse weerstand in Galilea verpletter. 'n Paar dorpe en stede het 'n paar jaar lank volgehou voordat hulle in die hande van die Romeine geval het, wat gelei het tot die beleg van Masada
in 73 nC en die Tweede Beleëring van Jerusalem.