Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die hedendaagse Bisantynse skrywers noem hom óf 'n Serwiër óf 'n Dukljan ("Βοϊσθλάβος ὁ Διοκλητιανός"), maar noem nie sy geslagslyn nie, terwyl die "Chronicle of the Priest of Duklja", 'n latere, meer twyfelagtige bron, hom 'n neef noem van die vorige heerser Jovan Vladimir (r. 990-1016). Nadat die Bisantynse ryk sy hoogtepunt bereik het gedurende die lang bewind van keiser Basil II, het dit ná sy dood in 1025' n bestendige agteruitgang beleef. Dit was veral duidelik in die Balkan, waar die uitskakeling van die blywende Bulgaarse bedreiging tesame met 'n ongevoelige belastingbeleid bevryingsbewegings aangespoor het. Vojislav die Dukljan het die titel van "archon" en "toparch" van die Dalmatiese "kastra" van Zeta en Ston gehad. Die sake van die Dalmatiërs, Kroate, Serwe en ander is deur "strategoi" in Niš, Skopje, Ragusa (Dubrovnik) en Dyrrhachium toesig gehou. Vojislav het gereeld vergaderings gehad met Katakalon Klazomenites (Catacalon), die strateë van Ragusa, en by een geleentheid het hy hom en sy party ontvoer omdat Vojislav wou hê dat hy die peetvader van sy seun Katakalon by sy doop sou wees. Dit toon 'n noue verhouding tussen inheemse leiers en Bisantynse offisiere in die perifere sone van die Ryk ná Basilius se "herovering"
Ek weet.