Die teenwoordigheid van lemure in nasionale parke help om ekotoerisme aan te dryf, wat veral plaaslike gemeenskappe wat in die omgewing van die nasionale parke woon, help beskerm, aangesien dit werksgeleenthede bied en die gemeenskap die helfte van die park-toegangsfooie ontvang. In die geval van Ranoma Nasionale Park kan werksgeleenthede en ander inkomste uit langtermynnavorsing met dié van ekotoerisme meeding. Begin in 1927 het die Malagasy regering al die lemure as "beskermde" verklaar deur beskermde gebiede te vestig wat nou onder drie geklassifiseer word: Nasionale Parke (Parcs Nationaux), Strikte Natuurreservate (Réserves Naturelles), Intensitiewe Lemure en Spesiale Reservate (Réserves Spéciales), wat tans deur die Internasionale Natuurbeskermingsfonds (WCSF), die Nasionale Natuurbeskermingsfonds (WCSF), die Nasionale Natuurbeskermingsfonds (WCSF), die Nasionale Natuurbeskermingsfonds (Water Conservation Fund) en verskeie ander nie-regerings
NRO's ondersteun Madagaskar se Parc Ivoloina, help om die Betampona-reservaat en ander beskermde gebiede te beskerm en bevorder veldnavorsing, telingsprogramme, bewaringsplanne en opvoeding in dieretuine