Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In Augustus 1990 het Saddam Hussein se Irakse regering Koeweit binnegeval
; Gorbatsjof het president Bush se veroordeling daarvan ondersteun. Dit het kritiek van baie in die Sowjet-staatsapparaat meegebring, wat Hussein as 'n belangrike bondgenoot in die Persiese Golf gesien het en vir die veiligheid van die 9,000 Sowjet-burgers in Irak gevrees het, hoewel Gorbatsjof aangevoer het dat die Irake die duidelike aggressors in die situasie was. In November het die Sowjets 'n VN-resolusie goedgekeur wat die gebruik van geweld om die Irakse leër uit Koeweit te verdryf, toegelaat het. Gorbatsjof het dit later 'n "watershed" in die wêreldpolitiek genoem, "die eerste keer dat die supermoondhede in 'n streekskrisis saam opgetree het". Maar toe die VSA planne vir 'n grondinval aangekondig het, het Gorbatsjof daarteen gekant gestaan en eerder 'n vreedsame oplossing aangemoedig. In Oktober 1990 het Gorbatsjof die Nobelprys vir Vrede ontvang; hy was gevlei, maar het erken dat hy "gemengde gevoelens" oor die toekenning het. Opnames het aangedui dat 90% van die Sowjet-burgers die toekenning afgekeur het, wat wyd beskou is as 'n Westerse en anti-Sowjet-toekenning.