Hierdie kofaktore dien baie doeleindes; byvoorbeeld, metaalione kan help om nukleofiele spesies binne die aktiewe site te stabiliseer. Organiese kofaktore kan koënsieme wees, wat vrygestel word van die ensiem se aktiewe site tydens die reaksie, of prostetiese groepe, wat styf aan 'n ensiem gebind is. Organiese prostetiese groepe kan kovalent gebind wees (bv. in ensieme soos biotien soos karboxylase). 'n Voorbeeld van 'n ensiem wat 'n nie-proteïen kofaktor genoem word, is 'n inorganiese (bv. metaalione en yster-sulfure clusters) of organiese verbindings (bv. flavine en heme). Hierdie kofaktor dien baie doeleindes; byvoorbeeld, metaalione kan help om nukleofiele spesies binne die aktiewe site te stabiliseer.
organiese verbindings