Op 24 Februarie het Shackleton besef dat hulle gedurende die winter in die ys gehou sou word, en het hy beveel dat die skip se roetine laat vaar word. Die honde is van die skip afgeneem en in yskennels of "dogloos" gehuisves, en die binnekant van die skip is omskep in geskikte winterkwartiere vir die verskillende groepe manskappe - offisiere, wetenskaplikes, ingenieurs en seevaarders. 'n Draadlose apparaat is aangebring, maar hulle afgeleë ligging was te afgeleë om seine te ontvang. Shackleton was bewus van die onlangse voorbeeld van Wilhelm Filchner se skip, die Deutschland, wat nou naby die suidelike breedtegraad 76° 58′S gedryf het. Shackleton het daarna drie maande vroeër drie maande in dieselfde omgewing begin beweeg. Na Shackleton se pogings om die ys gedurende die winter te omring, het hy op 23 Maart 'n poging aangewend om die ys te breek en die ys te breek. Op 14 Maart 1912, nadat Shackleton se skip in 'n ysbasis van ongeveer 63°
Suid-Georgië