Digitale handtekeninge kan ook permanent gekoppel word aan die inhoud van die boodskap wat onderteken word; hulle kan dan nie van een dokument na 'n ander 'geskuif' word nie, want enige poging sal opgespoor kan word. In digitale handtekeningskemas is daar twee algoritmes: een vir ondertekening, waarin 'n geheime sleutel gebruik word om die boodskap te verwerk (of 'n hash van die boodskap, of albei), en een vir verifikasie, waarin die ooreenstemmende openbare sleutel met die boodskap gebruik word om die egtheid van die handtekening te kontroleer. RSA en DSA is twee van die gewildste digitale handtekeningskemas. Digitale handtekeninge is sentraal tot die werking van 'n gebruiker om te produseer, maar moeilik vir enigiemand anders om te vervals.
is sentraal tot die werking van openbare sleutinfrastruktuur