Technetium word in hoeveelheid geproduseer deur kernsplitsing, en versprei makliker as baie radionukliede. Dit blyk 'n lae chemiese toksisiteit te hê. Byvoorbeeld, geen beduidende verandering in bloedformule, liggaams- en orgaangewigte, en voedselverbruik kon opgespoor word vir rotte wat tot 15 μg van technetium-99 per gram kos vir 'n paar weke ingeneem het nie. Die radiologiese toksisiteit van technetium (per eenheid massa) is 'n funksie van verbinding, tipe straling vir die betrokke isotoop, en die isotoop se halfleeftyd. Alle isotope van technetium moet versigtig hanteer word. Die mees algemene isotoop, technetium-99, is 'n swak beta-ter; sulke primêre uitstoot word gestop deur die mees aktiewe mure van die radioaktiewe stof.
inaseming van stof