Voltooi die volgende sin: Damaskus was
deur Moslem-Arabiese magte onder leiding van Khalid ibn al-Walid in 634 gevang. In 661 het die Islamitiese Kalifaat onder die heerskappy van die Omejadiese dinastie gekom, wat Damaskus gekies het om die administratiewe hoofstad van die Moslemwêreld te wees. Die sesde Umayyad-kalief, al-Walid I (r. 705<unk>715), het die bou van 'n moskee op die terrein van die Bisantynse katedraal in 706 in opdrag gegee. Voor dit was die katedraal nog steeds in gebruik deur die plaaslike Christene, maar 'n bidkamer ("musalla") vir Moslems is in die suidoostelike deel van die gebou gebou. Al-Walid, wat persoonlik toesig gehou het oor die projek, het die grootste deel van die katedraal, insluitende die "musalla", laat afbreek. Die konstruksie van die moskee het die uitleg van die gebou heeltemal verander. Terwyl die kerk (en die tempels voor dit) die hoofgebou in die middel van die reghoekige omheining gehad het, is die bidsaal van die moskee teen die suidelike muur geplaas. Die argitek het die kolomme en arcades van die kerk hergebruik, dit uitmekaar gehaal en weer in die nuwe struktuur geplaas. Professor Alain George het die argitektuur en ontwerp van hierdie eerste moskee op die terrein herondersoek deur middel van drie voorheen ongetranslateerde gedigte en die beskrywings van Middeleeuse geleerdes. Die nuwe huis van aanbidding was bedoel om as 'n groot gemeentelike moskee vir die burgers van Damaskus te dien en as 'n huldeblyk aan die stad. In reaksie op Christelike protes teen die skuif het al-Walid beveel dat al die ander in beslag geneem kerke in die stad aan die Christene terugbesorg word as vergoeding. Die moskee is in 715 voltooi, kort na al-Walid se dood, deur sy opvolger, Sulayman ibn Abd al-Malik (r. 715 <unk> 717).