Voltooi die volgende sin: Toleransie van nie-konformistiese kuns deur die owerhede het 'n ebb en vloed ondergaan tot die uiteindelike ineenstorting van die Sowjetunie in 1991. Kunstenaars het die eerste paar jaar ná Stalin se dood benut om sonder vrees vir vervolging met hulle werk te eksperimenteer. In 1962 het kunstenaars 'n effense terugslag beleef toe Nikita Chroesjtsjov by die uitstalling van die 30ste herdenking van die Moskou-kunstenaarsunie in die Moskou-uitstallingsaal verskyn, 'n episode bekend as die
Die Manege-saak. Onder die gebruiklike werke van Sosialistiese Realisme was 'n paar abstrakte werke deur kunstenaars soos Ernst Neizvestny en Eli Beliutin, wat Chroesjtsjov gekritiseer het as "smerrie" en die kunstenaars as "homoseksuele". Die boodskap was duidelik: die kunsbeleid was nie so liberaal soos almal gehoop het nie.