Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Gedurende die bewind van Alexander II (1856<unk>1881) het die dominante beleid verskuif van die bewaring van geboue na die herlewing van hul waargenome, dikwels fiktiewe, "oorspronklike" voorkoms. Die verandering is beïnvloed deur Wes-Europese ervaring, veral werke deur Jonathan Smith en Viollet-le-Duc, sowel as binnelandse politieke onrus. Na die opstand van 1863 in Pole
Aleksander het 'n veldtog geloods om die Ortodokse godsdiens weer in die Westerse provinsies te vestig, wat die herstel van verwoeste Ortodokse kerke ingesluit het. Om te help om die nuwe kanon te formuleer, het Grigori Gagarin (vice-president van die Argeologiese Vereniging) 'n spesiale kommissie ingestel vir "die studie van Russiese en Ortodokse monumente in die algemeen, die monumente van die Westerse Gebied". In minder as tien jaar het die kommissie die Ortodokse erfenis van die westelike Oekraïne, Litaue en Kongres Pole gekatalogiseer, met spesiale aandag aan kerke wat aanvanklik as Ortodokse gebou is en later na Katolisisme omgeskakel is; dit is weer in besit geneem en uiteindelik herbou na Ortodokse kanon.