Samevat die artikel:  (CNN) Hillary Clinton het uiteindelik die vraag beantwoord wat ons al jare lank vra: Sal sy in 2016 vir president staan? Met die amptelike nuus van haar kandidatuur net ure gelede, is een ding reeds baie duidelik: vir die volgende jaar en 'n half sal Clinton die barometer wees waardeur ons geslagsgelykheid in die Verenigde State beoordeel. Of sy wen of verloor, dit skep' n las vir haar wat geen manlike kandidaat ooit sal moet dra nie. Dink net aan die twee moontlike uitkomste. 'n Oorwinning sou 'n vrou in die Withuis beteken, wat 'n noodsaaklike stap is in die opmars na die volle politieke insluiting van vroue. Maar dit is moontlik dat die optog daar sal eindig. Ons sal ons arms breek terwyl ons mekaar op die rug klap vir hoe ver ons gekom het. Ons sal die "Mission Accomplished" banner oor die vrouebeweging ophef. En ons noem dit 'n dag. 80% van die verkose amptenare in die hele land sal weliswaar nog steeds mans wees. Vroue sal steeds minder geneig wees as mans om selfs te oorweeg om vir 'n amp te staan. En ongelykheid in betaling, seksuele aanranding en mensehandel sal voortduur as uitdagings wat niemand kan oplos nie, maak nie saak hoe hard Clinton probeer nie. "Maar ons het 'n vrou as president verkies", sal ons sê. Laat sy dit hanteer. 'n Verlies sou selfs moeiliker wees. Clinton sal die skuld kry vir die bestuur van 'n ondermaatse veldtog, ongeag hoe briljant haar strategie is. Meer in die algemeen sou haar verlies die mite laat voortbestaan dat vroue nie groot verkiesings kan wen nie, dat die verkiesingsomgewing vol vooroordeel en diskriminasie is, en dat vroue twee keer so goed moet wees om die helfte so ver te kom. "As Hillary Clinton nie 'n verkiesing kan wen nie", sal potensiële vroulike kandidate vra, "Hoe kan ek?" Ekstrapolasie van een vroulike kandidaat se ervarings na vroue in die politiek meer algemeen is altyd verdag. Maar in die geval van Clinton is dit om ten minste twee fundamentele redes besonder gebrekkig. Eerstens is Clinton nie 'n gewone vroulike presidentskandidaat nie, as daar so iets is. Sy het die 2008-wedloop begin met 'n vlak van naamherkenning wat baie kandidate nooit bereik het nie, en sy is selfs meer...
Jennifer Lawless: Daar is 'n sterk versoeking om Hillary Clinton se kandidatuur te sien as 'n manier om die glas plafon vir vroue te breek. Sy sê die werklikheid is dat die meeste mense nie oor geslag sal stem nie, maar oor die ekonomie en partydigheid.