Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In 58 v.C. het Cleopatra vermoedelik haar vader, Ptolemeus XII Auletes, vergesel tydens sy ballingskap na Rome na 'n opstand in Egipte ( 'n Romeinse kliëntstaat) wat sy dogter Berenice IV toegelaat het om die troon te eis. Berenice is in 55 v.C. dood toe Ptolemeus met Romeinse militêre hulp na Egipte teruggekeer het. Toe hy in 51 v.C. gesterf het, het die gesamentlike bewind van Kleopatra en haar broer Ptolemeus XIII begin, maar 'n botsing tussen hulle het tot 'n oop burgeroorlog gelei. Nadat hy die Slag van Pharsalus in 48 v.C. in Griekeland teen sy mededinger Julius Caesar (n Romeinse diktator en konsul) in Caesar se Burgeroorlog verloor het, het die Romeinse staatsman Pompeius na Egipte gevlug. Pompeius was 'n politieke bondgenoot van Ptolemeus XII, maar Ptolemeus XIII het, op aandrang van sy hof eunuques, Pompeius in 'n hinderlaag laat val en hom doodgemaak voordat Caesar aangekom en Alexandrië beset het. Caesar het toe probeer om die mededingende Ptolemeïese broers en susters te versoen, maar Ptolemeus se hoofraadgewer, Potheinos, het Caesar se bepalings as Cleopatra se gunsteling beskou, en daarom het sy magte haar en Caesar by die paleis beleër
Ek weet. Kort nadat die beleg deur versterkings opgehef is, het Ptolemeus XIII in die Slag van die Nyl in 47 v.C. gesterf; Cleopatra se half suster Arsinoe IV is uiteindelik na Efese verban weens haar rol in die uitvoering van die beleg. Caesar het Cleopatra en haar broer Ptolemeus XIV as mede-heersers verklaar, maar het 'n privaat verhouding met Cleopatra gehad wat 'n seun, Caesarion, voortgebring het. Cleopatra het na Rome gereis as 'n kliëntkoningin in 46 en 44 v.C., waar sy in Caesar se villa gebly het. Na die moorde op Caesar en (op haar bevel) Ptolemeus XIV in 44 v.C., het sy Caesarion mede-heerser genoem.