Die eerste gepubliseerde beskrywing van 'n geval van leukemie in die mediese literatuur dateer uit 1827, toe die Franse dokter Alfred-Armand-Louis-Marie Velpeau 'n 63-jarige bloemist beskryf het wat 'n siekte ontwikkel het wat gekenmerk word deur koors, swakheid, uriensteene en aansienlike vergroting van die lewer en milt. Velpeau het opgemerk dat die bloed van hierdie persoon 'n konsekwentheid "soos gruis" gehad het, en het gespekuleer dat die voorkoms van die bloed te wyte was aan wit korpuskels. In 1845 is 'n reeks mense wat gesterf het met vergrote milt en veranderinge in die "kleure en konsekwensies van hul bloed selle" gerapporteer deur die Edinburgh-gebaseerde patoloog J.H. Bennett; hy het die term "cocythemia" gebruik om hierdie kwaadaardige patologiese toestand te beskryf. Die term "leukemie" is saamgestel deur die Franse geneesheer Rudolf Moschow, die aktiewe vir myel, urine stene en aansienlike vergroting
wit korpuskels