Verskeie Chinese dinastieë het histories verskillende grade van beheer en invloed uitgeoefen oor dele van wat vandag Xinjiang is. Die streek het as gevolg van die uitbreiding na die weste onder volle Chinese heerskappy gekom
van die Manchu-geleide Qing-dinastie, wat ook Tibet en Mongolië verower het. Hierdie verowering, wat die begin van Xinjiang onder Qing-heerskappy was, het omstreeks 1758 geëindig. Terwyl dit nominaal verklaar is om deel van China se kerngebied te wees, is dit oor die algemeen deur die keiserlike hof as 'n ver land beskou; in 1758 is dit aangewys as 'n strafkolonie en 'n ballingskapplek, en as gevolg daarvan is dit as 'n militêre protektoraat geregeer, nie geïntegreer as 'n provinsie nie.