Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: 'n Röntgenfoto van die bors word dikwels in die diagnose gebruik. By mense met ligte siekte is beeldvorming slegs nodig by diegene met moontlike komplikasies, diegene wat nie met behandeling verbeter het nie, of diegene wie se oorsaak onseker is. As 'n persoon siek genoeg is om in die hospitaal opgeneem te word, word 'n röntgenfoto van die bors aanbeveel. Die bevindings stem nie altyd ooreen met die erns van die siekte nie en maak nie betroubaar 'n onderskeid tussen bakteriële infeksie en virale infeksie nie. Röntgenvertonings van longontsteking kan geklassifiseer word as lobar-longontsteking, bronkopneumonie (ook bekend as lobulêre longontsteking) en interstisiële longontsteking. Bakteriële, gemeenskapsverworwe longontsteking toon klassiek longkonsolidasie van een longsegment-lob, wat bekend staan as lobar-longontsteking. Die bevindings kan egter wissel, en ander patrone is algemeen in ander soorte longontsteking. Aspirasie- longontsteking kan voorkom met bilaterale ondeursigtigheid hoofsaaklik in die basis van die longe en aan die regterkant. Röntgenfoto's van virale longontsteking kan normaal lyk, hiperopgeblaas lyk, bilaterale vlekagtige gebiede het, of soortgelyk aan bakteriële longontsteking met lobarkonsolidasie voorkom. Radiologiese bevindings mag nie teenwoordig wees in die vroeë stadiums van die siekte nie, veral in die teenwoordigheid van dehidrasie, of dit kan moeilik wees om te interpreteer in die vetsugtige of diegene met 'n geskiedenis van longsiekte. Komplikasies soos pleurale effusie kan ook op röntgenfoto's van die bors gevind word. Laterolaterale röntgenfoto van die bors kan die diagnostiese akkuraatheid van longkonsolidasie en pleurale effusie verhoog. 'n KT-skandering kan in onbekende gevalle bykomende inligting verskaf. CT-skandering kan ook meer besonderhede verskaf in diegene met 'n onduidelike borsröntgenbeeld (byvoorbeeld okkulte longontsteking in chroniese obstruktiewe longsiekte (COPD)) en is in staat om longembolie en swam-longontsteking uit te sluit en longabsces op te spoor in diegene wat nie op behandelings reageer nie. CT-skandering is egter duurder, het 'n hoër dosis bestraling en kan nie by die bed gedoen word nie.  Vraag: Wat is die prosedure wat dokters gebruik om 'n persoon se gesondheid te bepaal?
röntgenfoto van die bors