Die meeste splitsingreaktors is termiese neutronreaktors wat 'n neutron moderator gebruik om die neutrone wat deur kernsplitsing geproduseer word, te vertraag ("termaliseer"). Moderering verhoog die splitsing dwarsdoorsnede vir splitsbare kernen soos uraan-235 of plutonium-239. Daarbenewens het uraan-238 'n baie laer vangs dwarsdoorsnede vir termiese neutrone, wat meer neutrone toelaat om splitsing van splitsbare kernen te veroorsaak en die kettingreaksie te propageer, eerder as om deur 238U gevang te word. Die kombinasie van hierdie effekte laat ligte waterreaktors toe om lae verrykte uraan te gebruik. Swaarwaterreaktors en grafiet-gemodereerde reaktore kan natuurlike uraan gebruik, selfs al het hierdie moderators baie laer neutronvangs dwarsdoorsnede gedeeltes as water. 'n Verhoging in brandstoftemperatuur verhoog ook U-238 se termiese dwarsdoorsnede deur die splitsing van splitsbare kernen soos uraan-235 of plutonium
termiese neutronreaktors wat 'n neutron moderator gebruik om te vertraag