Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die eerste jaar van die 1,5-liter formule is oorheers deur 'n goed voorbereide Ferrari-span - die 1961-seisoen was die eerste keer dat hulle 'n middel-enjin-motor gemaak het, die legendariese 156 "Sharknose" - teen die spanbestuurder Enzo Ferrari se afkeer van middel-enjin-motors en sy ou-fashioned oortuiging dat middel-enjin-motors gebou is deur mense wat nie genoeg perdekrag het nie. Slegs Stirling Moss, in 'n verouderde Lotus, kon die Ferraris op twee baan verslaan waar sy vaardighede die kragvoordeel van Ferrari verreken. Innes Ierland het ook 'n wedloop gewen, die 1961 Verenigde State Grand Prix, nadat Ferrari nie die wedloop betree het nie. Giancarlo Baghetti het in 'n Ferrari wat privaat ingevoer is, die Franse Grand Prix gewen
op sy kampioenskapdebuut, die enigste bestuurder wat dit gedoen het, behalwe Nino Farina, wenner van die eerste Formule Een Wêreldkampioenskapwedloop. Baghetti het ook sy enigste twee vorige Formule Een-wedrenne gewen, die nie-kampioenskap-byeenkomste in Syracuse en Napels, maar die Franse wedloop was sy enigste oorwinning in die Wêreldkampioenskap. Die kompetisie vir die kampioenskap tussen Ferrari se voorste bestuurders, Phil Hill en Wolfgang von Trips, het in 'n tragedie geëindig toe von Trips met Jim Clark by Monza gebots het, wat von Trips en 14 toeskouers doodgemaak het. Hill het die kampioenskap gewen, die eerste Amerikaanse bestuurder om dit te doen. Die Indianapolis 500, 'n wedloop wat volgens heeltemal ander reëls as 'n Grand Prix gehou is en byna niks met Europese-styl padrenne te doen gehad het nie, is uit die kampioenskap verwyder.