Samevat die artikel:  Fethiye Cetin het eers in haar 20's haar Armeense afkoms ontdek. Haar ouma, wat toe 90 jaar oud was, het vir Cetin gesê dat haar regte naam Heranus is. Soos baie ander oorlewendes van 1915, het Heranus geassimileer en haar identiteit verberg. Baie het gevrees dat die gruwels wat hulle gesien het, weer sou plaasvind en het skaars ontsnap. In 'n druk ontvangs voor 'n gedenkkonzert in Istanboel hierdie week, het mense gehardloop om Fethiye Cetin te groet. Cetin is 'n sterk, saggeaarde vrou wat nou in haar 60's is. Sy is 'n prominente prokureur wat die Armeens-Turkse joernalis Hrant Dink verteenwoordig het. Dink was 'n sterk voorstander van versoening tussen Turke en Armeniërs wat verhoor is vir "belediging van Turkse identiteit". Hy is in 2007 vermoor. Die skokkende ontdekking van haar ware herkoms sou Cetin se lewe verander. Sy vertel Heranus se verhaal in 'n opwindende memoir getiteld "My Ouma". Heranus en haar familie was onder 'n massiewe stroom vroue en kinders wat deur Ottomaanse soldate gedwing is om te marsjeer, sonder om te weet waarheen hulle op pad was of waarom hulle van hul manlike familielede geskei is. Gedurende die hele optog was daar kranksinnige gefluister dat die mans en tienerseuns almal doodgemaak is. Heranus was toe 9 jaar oud. 'n Beampte het haar en haar broer gesien en wou hulle wegvat. Haar ma het geprotesteer, maar ander het vir haar gesê: "Die kinders sterf een vir een. Niemand sal hierdie optog lewend oorleef nie. As julle dit gee, sal hulle lewe gered word". Heranus en haar broer is op die offisier se perd gehaal en na 'n tuin vol ander kinders geneem en die eerste warm maaltyd wat hulle in dae gehad het, gegee. Maar die werklikheid het spoedig gekom en Heranus het begin huil en gesmeek om haar ma te sien. Heranus is van haar broer geskei en deur die offisier en sy vrou, wat nie kinders kon hê nie, aangeneem. Haar naam is na Seher verander en sy is as 'n Moslem grootgemaak. En so het sy oorleef, kinders en kleinkinders gehad. Cetin was in die regskool toe haar ouma haar geheime en pynlike herinneringe aan haar Armeense wortels onthul het. Dit het alles wat sy...
Fethiye Cetin het van haar ouma geleer dat sy van Armenië afkomstig is. Die ouma het die 1915 moorde oorleef, is geassimileer en het toe haar ware identiteit verberg. Cetin, ander wil hê dat Turkye die moorde as 'n volksmoord moet erken; die regering het geweier. In die laaste dekade het'n meer openbare dialoog oor die onderwerp in Turkye begin.