Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Na aanleiding van die opkoms van Arabiese nasionalisme in die Midde-Ooste en ontlok deur die Suez-krisis
In 1956 het anti-Britse onluste in Manama uitgebreek, georganiseer deur die Nasionale Unie Komitee. Alhoewel die NUC vreedsame betogings voorgestaan het, is geboue en ondernemings wat aan Europeërs (veral die Britte) behoort, sowel as die hoof Katolieke kerk in die stad en brandstofstasies, geteiken en aan die brand gesteek. Demonstrasies wat voor die Britse politieke woning gehou is, het gevra vir die ontslag van Charles Belgrave, wat later die volgende jaar deur die direkte ingryping van die Buitelandse Kantoor ontslaan is. 'n Volgende onderdrukking van die NUC het gelei tot die ontbinding van die liggaam. Nog 'n anti-Britse opstand het in Maart 1965 uitgebreek, hoewel dit hoofsaaklik gelei is deur studente wat na onafhanklikheid streef eerder as deur Arabiese nasionaliste. In 1968 het die Britte aangekondig dat hulle teen 1971 uit Bahrein sou onttrek. Die pas onafhanklike staat Bahrein het Manama as die hoofstad aangewys.