Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Spesifieke teenliggaampies word geproduseer deur 'n antigeen in 'n soogdier, soos 'n muis, rot, konyn, bok, skaap of perd, te spuit vir groot hoeveelhede teenliggaampies. Bloed wat van hierdie diere geïsoleer is, bevat poliklonale teenliggaampies - verskeie teenliggaampies wat aan dieselfde antigeen - in die serum bind, wat nou antiserum genoem kan word. Antigene word ook in hoenders ingespuit om poliklonale teenliggaampies in eiergeel te genereer. Om teenliggaampies te verkry wat spesifiek is vir 'n enkele epitoop van 'n antigeen, word limfosiete wat teenliggaampies afskei, van die dier geïsoleer en onsterflik gemaak deur dit met 'n kankersellyn te vermeng. Die saamgesmelte selle word hibridome genoem, en sal voortdurend groei en teenliggaampies in kultuur afskei. Enkele hibridoma selle word geïsoleer deur verdunningskloning om selklone te genereer wat almal dieselfde teenliggaam produseer; hierdie teenliggaampies word monoklonale teenliggaampies genoem. Poliklonale en monoklonale teenliggaampies word dikwels gesuiwer met behulp van proteïen A/G of antigeen-affiniteitskromatografie. In navorsing word gesuiwerde teenliggaampies in baie toepassings gebruik. Teenliggaampies vir navorsingstoepassings kan direk by verskaffers van teenliggaampies gevind word, of deur die gebruik van 'n gespesialiseerde soekenjin. Navorsing teenliggaampies word meestal gebruik om intrasellulêre en ekstrasellulêre proteïene te identifiseer en te lokaliseer. Teenliggaampies word in vloei sitometrie gebruik om seltipes te onderskei volgens die proteïene wat hulle uitdruk; verskillende soorte selle uitdruk verskillende kombinasies van klomp differensiasie molekules op hul oppervlak, en produseer verskillende intrasellulêre en afskeidbare proteïene. Hulle word ook gebruik in immunoprecipitasie om proteïene en enigiets wat aan hulle gebind is (ko-immunoprecipitasie) van ander molekules in 'n sellysat te skei, in Western blot-analise om proteïene wat deur elektroforese geskei is, te identifiseer, en in immunohistochemie of immunofluorescensie om proteïenekspressie in weefselgedeeltes te ondersoek of om proteïene binne selle met behulp van 'n mikroskoop te lokaliseer. Proteïene kan ook opgespoor en gekwantifiseer word met teenliggaampies, met behulp van ELISA en ELISPOT...  Vraag: Deur watter tipe kloning word enkele hibridoma selle geïsoleer?
verdunningsklooning