Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Westerse ateïsme het sy wortels in die voor-Sokratese Griekse filosofie, maar ateïsme in die moderne sin was nie-bestaande of uiters skaars in antieke Griekeland. Voor-Sokratese atomiste soos Demokritos het probeer om die wêreld op 'n suiwer materialistiese manier te verduidelik en het godsdiens geïnterpreteer as 'n menslike reaksie op natuurverskynsels, maar het nie die bestaan van die gode uitdruklik ontken nie. In die laat vyfde eeu v.C. is die Griekse liriese digter Diagoras van Melos ter dood veroordeel in Athene onder die aanklag van "goddelose persoon" (<unk>θεος) nadat hy die Eleusynse Mysteries bespot het, maar hy het die stad gevlug om straf te ontsnap. Later skrywers het Diagoras as die "eerste ateïs" aangehaal, maar hy was waarskynlik nie 'n ateïs in die hedendaagse sin van die woord nie. 'n Fragment van die verlore satyrspel Sisyphus, wat aan beide Critias en Euripides toegeskryf word, beweer dat 'n slim man "die vrees vir die gode" uitgevind het om mense bang te maak om hulle moreel te gedra. Hierdie stelling het egter aanvanklik nie beteken dat die gode self nie bestaan het nie, maar eerder dat hulle magte' n hoax was. Ateïstiese stellings is ook aan die filosoof Prodikus toegeskryf. Filodemus berig dat Prodikus geglo het dat "die gode van die volksgeloof nie bestaan nie en dat hulle dit ook nie ken nie, maar dat die primitiewe mens die vrugte van die aarde en feitlik alles wat tot sy bestaan bygedra het, [uit bewondering] as gode beskou het". Protagoras is soms as 'n ateïs beskou, maar het eerder agnostiese standpunte aangeneem en gesê: "Wat die gode betref, kan ek nie ontdek of hulle bestaan of nie, of hoe hulle in vorm is nie; want daar is baie hindernisse vir kennis, die duisternis van die onderwerp en die kortheid van die menslike lewe. "Die Atheense publiek het Sokrates (ca. 470<unk>399 v.C.) met die neigings in die pre-Sokratese filosofie na naturalistiese ondersoek en die verwerping van goddelike verduidelikings vir verskynsels. Aristophanes se komiese toneelstuk Die Wolke (uitgevoer 423 v.G.J.) beeld Sokrates uit as iemand wat sy studente leer dat die tradisionele Griekse gode nie bestaan nie....  Vraag: Hoe het Sextus Empiricus' n langdurige uitwerking op latere filosowe gehad?
Sy relatief groot hoeveelheid oorlewende werke