Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In Desember 1971, die Derde Indo-Pakistani oorlog
het uitgebreek, en die Verenigde State, ten spyte daarvan dat hulle neutraal was, was, soos Kissinger dit gestel het, "gebuig" teenoor Pakistan, en het alles in sy vermoë gedoen, behalwe om Pakistan te ondersteun. Laird was twyfelagtig oor die planne om Pakistan, die swakker van die twee magte, te ondersteun, des te meer omdat die Sowjetunie Indië ondersteun het, wat die onvermydelike nederlaag van Pakistan sou laat lyk soos 'n nederlaag vir die Verenigde State. Die feit dat die Wes-Pakistani-beheerde regering van Pakistan onder leiding van generaal Yahya Khan 'n volksmoordveldtog teen die Hindoe-minderheid in Oos-Pakistan (moderne Bangladesj) gevoer het, het Pakistan ook 'n moreel walglike bondgenoot gemaak, maar Nixon en Kissinger het albei groot waarde geheg aan Yahya Khan se hulp as 'n "eerlike makelaar" wat gedien het as die agterkanaal na China. Nixon, wat Laird se gebrek aan entoesiasme vir Pakistan opgemerk het, het Kissinger op 6 Desember 1971 beveel om Laird te kry om "die lyn van die Withuis te volg".