Publius Ovidius Naso (Klassieke Latyn: [ˈpu:.blɪ.ʊs ɔˈwɪ.dɪ.ʊs ˈnaː.soː]; 20 Maart 43 v.C. <unk> 17/18 n.C.), bekend as Ovidius () in die Engelssprekende wêreld, was 'n Romeinse digter wat tydens Augustus se bewind geleef het. Hy was 'n tydgenoot van die ouer Virgilius en Horace, saam met wie hy dikwels as een van die drie kanonieke digters van Latynse literatuur beskou word. Die keiserlike geleerde Quintilianus het hom as die laaste van die Latynse liefdeselegiste beskou. Hy het groot gewildheid geniet, maar in een van die geheime van die literêre geskiedenis is hy deur Augustus in ballingskap na 'n afgeleë provinsie op die Swart See gestuur, waar hy tot sy dood self gebly het.
Publius Ovidius Naso