Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die jonger broer van Godefroy, Louis Denis Godefroy, (gebore in November 1800 in Etain, Meuse), mediese student in Toulouse in 1821, dan professor by Castres, is aangebied aan die Fakulteit van Protestantse Teologie van Montauban (geskep in 1808 deur Napoleon I) en die Protestantse konsistorium het hom op 20 April 1832 pastoor in Viane (Tarn) genoem waar hy tot Junie 1874 sal dien. Godefroy Calès, wat getrou was aan die familie se tradisies, het in Montpellier die kursusse by die Fakulteit Geneeskunde gevolg en in 1822 as dokter ontvang. Hy is in Villefranche-de-Lauragais gevestig, waar hy vroeg 'n sekere politieke invloed in republikeinse kringe verkry het, en is na die Revolusie van 1830 as bevelvoerder van die Nasionale Garde aangewys; maar toe hy sien dat die regering 'n kursus volg wat nie syne was nie, het hy bedank. Godefroy het intiem gebly, intellektueel en polities, aan sy oom Jean-Marie, en dit, ten spyte van die feit dat die royaliste hom tot ballingskap veroordeel het en hom in 1816 uit die nasionale grondgebied verban het, as 'n regicide, tydens die herstel van die monargie. 'n Brief wat in 1833 uit Luik geskryf is deur die voormalige konvensionele en afgevaardigde aan die Raad van die Vyfhonderd, en aan sy neef Godefroy gerig is, getuig uitdruklik van die nabyheid van hul gemeenskaplike republikeinse oortuigings. Hy het tot 1848 lid gebly van die Gemeenteraad van Villefranche, en in daardie jaar, tydens die Tweede Franse Revolusie, het Godefroy die
, die Republiek, en het die administrasie van die stad oorgeneem.