As 'n pativratha (toegewyde vrou) sonder parallel, word Gandhari beskou as 'n beliggaming van deug en is een van die mees gerespekteerde morele kragte in die epos. Sy was nie net getroud met 'n blinde man nie, maar op die tyd van haar troue het sy besluit om die res van haar lewe as 'n blinde vrou self deur te bring om die swakheid en pyn van haar man te deel. Vir die res van haar lewe het sy 'n doek aan haar oë vasgehou en sodoende haarself van die krag van sig beroof. Op sekere kritieke oomblikke het sy raad gegee aan haar man wat onberispelik was vanuit 'n morele oogpunt; sy het nooit in haar nakoming van dharma (regverdigheid) gewankel nie, selfs tot 'n baie bitter einde. Sy was getuie van die dood van al haar honderd seuns binne die 18 dae van die Groot Verdrukking, tussen hulle en hul neefs tydens die Kroon Oorlog. Sy het ook besluit om die res van haar lewe as 'n blinde vrou deur te bring om die swakheid en pyn van haar
krag van sig