Hy het begin om minerale volgens hul fisiese eienskappe te klassifiseer, in plaas van volgens hul chemiese samestelling, soos tradisioneel gedoen is. Hierdie klem op fisiese eienskappe was in stryd met die heersende chemiese stelselkunde. Theophrastus en Plinius die Ouer het egter die relatiewe hardheid van minerale wat hulle in die antieke wêreld geken het, vergelyk, insluitend diamant en kwarts. Hulle het geweet dat diamant kwarts kon krap, wat dus getoon het dat dit moeiliker is. Dit het die basis geword van die hardheidskaal wat deur Mohs ontwikkel is. Die moeilikste mineraal, diamant, het 'n waarde van 10 gekry en sagter minerale soos talk het die baie lae waarde van 1 (eenheid) gekry. Ander minerale is tussenwaardes gegee, afhangende van hul vermoë om 'n ander mineraal in die skaal te krap.
fisiese eienskappe