Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Gedurende April 1944 het No. 78 Wing opdragte ontvang om weer te beweeg, hierdie keer om Operasie Roekeloos te ondersteun, die Amerikaanse landing by Hollandia in Wes-Nieu-Guinee. Die hoofparty van die eskadron het Kaap Gloucester op 17 April verlaat op pad na Tadji-landingsbaan op die vasteland van Nieu-Guinee, en sy Kittyhawks het daar op die 24ste van die maand aangekom. No. 78 Squadron het die volgende dag begin om patrollies oor die Amerikaanse strandhoof by Hollandia te vlieg. Die eskader het voortgegaan om lugverdediging vir Hollandia en Tadji gedurende die begin van Mei te verskaf. Van 7 tot 10 Mei het 'n afdeling van 16 Kittyhawks van No. 78 Squadron van die Hollandia strandhoof bedryf; as gevolg van voedseltekorte in die gebied het die vlieëniers met rantsoene vir vier dae in hul vliegtuie aangekom. Op 15 Mei is die eenheid permanent na 'n vliegveld naby Hollandia verskuif, vanwaar dit USAAF-bomwerpers vergesel het en deel was van die mag wat die landings van die Amerikaanse weermag by Wakde op 17 Mei en Biak beskerm het.
op die 27ste. Oor die algemeen het die eskadron 601 veldtogte gedurende Mei uitgevoer. Sy operasies oor Biak het sy enigste lug-tot-lug-geveg van die oorlog ingesluit. Op 3 Junie het 16 Kittyhawks van No. 78 Squadron 'n groep van 12 Nakajima Ki-43 vegters en twee Nakajima B5N bomwerpers naby Biak onderskep. Die Australiese vlieëniers het vyf Ki-43's en twee B5N's neergeslaan vir die verlies van een Kittyhawk en sy vlieënier. Dit was die laaste groot luggeveg wat deur die RAAF gevoer is tydens die Stille Oseaan-oorlog. Op 10 Junie het agt No. 78 Squadron Kittyhawks 'n konvooi begelei toe hulle 'n Japannese Kawasaki Ki-61-vegter gesien het. Twee van die Australiese vliegtuie het die Ki-61 aangeval en dit naby Japen-eiland neergeskiet. Dit was die laaste lug oorwinning wat die RAAF behaal het tydens die veldtog in Nieu-Guinee. No. 78 Squadron het voortgegaan om verdedigende patrolle oor Hollandia te vlieg tot 20 Julie, toe dit na Noemfoor-eiland herontplooi is. Dit was die eskadron se sesde verskuiwing in nege maande, en die intensiewe inspanning wat nodig was om elke keer voorrade in te pak en uit te pak, het wydverspreide moegheid onder vlieëniers en grondpersoneel veroorsaak.