Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Afslag: Voordat drukwerk in die 19de eeu algemeen aanvaar is, is die Koran oorgedra in manuskripte wat deur kalligrawe en kopiiste gemaak is. Die vroegste manuskripte is in die Ḥijāzī-tipe skrif geskryf. Die Hijazi-stylmanuskripte bevestig nietemin dat die oordrag van die Koran in skrif in 'n vroeë stadium begin het. Vermoedelik in die negende eeu het skrifte dikker strepe begin bevat, wat tradisioneel as Kufiese skrifte bekend staan. Teen die einde van die negende eeu het nuwe skrifte in afskrifte van die Koran begin verskyn en vroeëre skrifte vervang. Die rede waarom die gebruik van die vroeëre styl gestaak is, was omdat dit te lank geneem het om dit te vervaardig en die vraag na afskrifte toeneem het. Kopiiste het dus eenvoudiger skryfstyle gekies. Vanaf die 11de eeu was die skryfstyle wat gebruik is hoofsaaklik die naskh, muhaqqaq, rayḥānī en, by seldsame geleenthede, die thuluth-skrif. Naskh was baie wydverspreid. In Noord-Afrika en Spanje was die Maghribī-styl gewild. Die Bihari-skrif wat uitsluitlik in die noorde van Indië gebruik is, is meer duidelik. Die Nastaʻlīq-styl is ook selde in die Persiese wêreld gebruik. Aan die begin het die Koran geen vokale merkers gehad nie. Dit lyk of die stemselsisteem, soos ons dit vandag ken, teen die einde van die negende eeu ingestel is. Aangesien dit vir die meeste Moslems te duur sou gewees het om 'n manuskrip te koop, is kopieë van die Koran in moskees gehou om dit vir mense toeganklik te maak. Hierdie afskrifte was dikwels in die vorm van 'n reeks van 30 dele of juzʼ. Wat produktiwiteit betref, is die Ottomaanse kopiïste die beste voorbeeld. Dit was in reaksie op die wydverspreide vraag, die ongewildheid van drukmetodes en om estetiese redes.  Vraag: Hoe is die Koran oorgedra voordat drukwerk algemeen aanvaar is?
manuskripte