Voltooi die volgende sin: John Halder is 'n literêre professor in Frankfurt en 'n voorbeeld van die goeie man: hy is blykbaar toegewyd aan sy vrou en kinders en hy doen sy bes om na sy bejaarde moeder om te sien. Hy sê selfs vir sy beste vriend, wat 'n Joodse psigiater is, dat die antisemitisme van die Nasionale Sosialiste "net 'n ballon is wat hulle in die lug gooi om die massas af te lei". Maar dit is Duitsland in 1933, en mans kan verander. Cecil P. Taylor, wat die vordering van sy held oor agt jaar na die hoër geledere van die SS volg, verduidelik die privaat foute wat tot die goedkeuring van openbare monstrositeit lei. Onder Halder se oppervlakkige 'goedheid' lê 'n koue morele loslating: hy kan sy afgeleide vrou vir 'n toegewyde student verlaat, hy het 'n pro-eutanasie-roman geskryf, hy hoor in sy kop 'n deurlopende musiekscore wat help om die alledaagse werklikheid uit te wis. Taylor se punt is dat Nazisme individuele karakterfoute en' n gebrek aan sedelike dimensie in andersins opgevoede en intelligente mense gebruik het. Aanvanklik glo Halder dat hy kan help om 'die Nazi's na die mensdom toe te stoot'. Stadig maar seker gee hy toe aan ijdelheid, loopbaanjaag en die begeerte na 'n maklike lewe. Bowenal bly hy nuuskierig los van die werklikheid. Uiteindelik word Halder nie net 'n lid van die Nazi-party nie, maar speel hy ook 'n direkte rol in die verbranding van boeke deur die SS, in eutanasie-eksperimente, in
die nag van die gebreekte glas, en uiteindelik in Adolf Eichmann se volksmoord in Auschwitz, waar Maurice, die enigste bron van 'n Joodse perspektief in die toneelstuk en oorspronklike krag van "goed" in Halder, uiteindelik gedeporteer word.