Voltooi die volgende sin: Die kreatiewe vennootskap tussen die tapisserie-instelling en beeldkunstenaars, waardeur skilderye in tekstielvorm vertaal is, het voortgegaan om te floreer; tapisserieë is geweef uit ontwerpe deur kunstenaars Václav Špála, František Süser en vele ander. Die daaropvolgende dertigerjare is gekenmerk deur 'n minimalistiese artistieke uitdrukking, kenmerkend van karpetontwerpe in funksionalistiese styl. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het die kunsproduksie van die fabriek gestagneer weens die gebrek aan materiaal van goeie gehalte vir die weef van tapisserieë. In 1946 is 'n nuwe bestuur aan die fabriek aangestel en sy spesialisasie is uitgebrei om die herstel van historiese tapisserieë en die vervaardiging van handgeweefde matte in te sluit. Die volgende jaar is samewerking met buitelandse maatskappye tot stand gebring, waaronder die Franse tradisionele tapisserie-werkswinkel in Aubusson. In die 1950's is 'n wandkleed vir die Triënnale in Milaan gemaak van 'n ontwerp deur Pravoslak Kotík en 'n ander stuk is vervaardig van 'n patroon deur Ludmila Kybalová vir die
Wêreldtentoonstelling Expo '58 in Brussel. In die 1960's het die fabriek saamgewerk met die tekstielontwerper Antonín Kybal en 'n aansienlike groep van sy studente. Jan T. Sryček, die huidige direkteur van die Moravská Gobelínová Manufaktura, was ook in Kybal se ateljee by die Akademie vir Kuns, Argitektuur en Ontwerp in Praag ingeskryf. Sryček verteenwoordig die moderne geskiedenis van die fabriek sedert die vroeë 1990's. Afgesien van tekstielontwerpwerk, het Sryček ook die werklike tekstielkunsprojek begin. Die doel van hierdie inisiatief was om die fabriek se beproefde samewerking met hedendaagse kunstenaars te laat herleef. Deur die jare heen is 'n menigte prominente kunstenaars wat baie verskillende style en kenmerkende estetiese benaderings verpersoonlik het, genooi om hulleself deur middel van wol uit te druk.