Abraham het getoon dat albei aannames onverenigbaar was, want in Lorentz se teorie van die gekrimpte elektrone was nie-elektriese kragte nodig om die stabiliteit van die materie te waarborg. In Abraham se teorie van die rigiede elektron was daar egter geen sulke kragte nodig nie. Die vraag ontstaan dus of die Elektromagnetiese begrip van die wêreld (verenigbaar met Abraham se teorie) of die Relatiwiteitsbeginsel (verenigbaar met Lorentz se teorie) korrek was. In 'n lesing in September 1904 deur St. Louis The Principles of Mathematical Physics, het Abraham gewys dat aan die een kant die teorie gehoorsaam is aan die relatiwiteitsbeginsel, en aan die ander kant die elektromagnetiese oorsprong van alle kragte aanvaar word. Abraham het getoon dat beide aannames onverenigbaar was, want in Lorentz se teorie van die gekrimpte elektrone was nie-elektriese kragte nodig om die stabiliteit van die materie te waarborg.
Abraham se teorie van die rigiede elektron