Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Vroeg in 1847 het Vârnav se Biblioteek die Franse republikeinse historikus Edgar Quinet verwelkom; nadat hy Quinet hoor praat het, het Vârnav na bewering opgestaan en verkry dat alle Roemeense wat teenwoordig was, 'n "eed sweer dat hulle vir hul vaderland sal sterf". Teen November van daardie jaar het Vârnav, Bălcescu, Lecca en Chinezu, saam met Grigore Arghiropol, Dimitrie Brătianu, Ion C. Brătianu en Mihail Kogălniceanu, die semi-wettige "Însocierea Lazariană" ("Lazariese Vereniging") gestig. Dit is vernoem ter ere van Gheorghe Lazăr en het 'n politieke projek gehad om onderwys in albei vorstelike state te verenig en te standaardiseer. Hierdie agenda is deur ander intellektuele, insluitend Alexandru G. Golescu, as onvanpas beskou, wat geweier het om deel te neem. Vârnav, wat nou openlik tot radikale politiek aangetrokke was, het 'n aktiewe deelnemer aan die Februarie-rewolusie geword
Ek weet. Hy het saam met die meerderheid Roemeense studente wat die Franse Voorlopige Regering gegroet het, die meer versigtige jong bojars, insluitend Vasile Alecsandri en Costache Negri, uitgestem. Hy het 'n kort tydjie in die Nasionale Wag gedien en 'n noodhulpsentrum in sy biblioteek opgerig. Soos N. Ionescu berig het, het die gebeure ook die skepping van 'n enkele Roemeense driekleur gesien, wat die Wallachiese blou-geel en die Moldawiese blou-rooi kombineer.