Die belangrikste vooruitgang in integrasie het in die 17de eeu gekom met die onafhanklike ontdekking van die fundamentele stelling van calculus deur Newton en Leibniz. Die stelling demonstreer 'n verband tussen integrasie en differensiasie. Hierdie verband, gekombineer met die relatiewe gemak van differensiasie, kan uitgebuit word om integrasies te bereken. In die besonder, die fundamentele stelling van calculus laat 'n mens toe om 'n veel wyer klas probleme op te los.
'n verband tussen integrasie en differensiasie