Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Gedurende die Bevrydingsoorlog van Bangladesj in 1971, het Amerikaanse burgers onder leiding van die Konsul-generaal in Dhaka, Archer K Blood, 'n reeks telegramme gestuur waarin die gruweldade wat deur die Pakistanse weermag teen Bengaalse burgerlikes, studente en intellektuele gepleeg is, uiteengesit is. Hulle het nie saamgestem met die Nixon-administrasie se beleid om volksmoord te ignoreer nie
weens die noue Amerikaanse alliansie met die Pakistanse militêre junta. Binne die VSA het die openbare mening ook teen Nixon gedraai weens sy beleid ten opsigte van Bangladesj. Beide Demokratiese en Republikeinse wetgewers, insluitend Ted Kennedy, Frank Church en William B. Saxbe, het die Nixon Wit Huis veroordeel vir sy stilte oor die "stelselmatige onderdrukking" in Oos-Pakistan. Amerikaanse kulturele figure soos die digter Allen Ginsberg (wat "September on Jessore Road" geskryf het) en die sangeres Joan Baez het die bewustheid van die Bangladesj-oorlog bevorder. Die konsert vir Bangladesj is in New York deur Britse, Amerikaanse en Indiese musikante georganiseer; en het Amerikaanse ikone soos Bob Dylan aangebied. Die Amerikaanse Kongres het 'n wapenembargo teen Pakistan ingestel; maar ondanks dit het die Nixon-Wit Huis geheime wapenvragte na die junta gestuur. Toe Indië in Desember 1971 ingegryp het, het die Withuis 'n vliegdekskip na die Baai van Bengal gestuur. Vredesaktiviste het wapenvragte in verskeie noordoostelike Amerikaanse hawens geblokkeer. Bengaalse diplomate by die Pakistanse ambassade in Washington DC het oorgeslaan en 'n missie van die Voorlopige Regering van Bangladesj bedryf.