Samevat die artikel:  (CNN) As kuns word filmfoto's dikwels oor die hoof gesien. Die fotograwe is geneig om anoniem te wees; dit is maklik om hul werk deur die regisseur of kinematograaf voor te stel. Hulle beelde word dikwels saamgevoeg met die promosie-masjinerie: Of hulle nou die sterre op die stel dokumenteer terwyl hulle op die stel speel of besig is met sake, dit is net nog 'n vorm van verkoopskuns. Daarom is Ernst Haas se werk so opvallend. Haas, een van die 20ste eeu se groot fotojoernaliste en beeldmakers - 'n vroeë lid van die groot Magnum Photos-koöperasie wat in sy beste jare bekend genoeg was om die onderwerp van 'n Museum van Moderne Kuns-uitstalling in 1962 te gewees het - was ook 'n gereelde deelnemer op rolprentstelle. Dit was in daardie vroeë dae 'n noodsaaklikheid, het John Jacob, die redakteur van 'n nuwe boek oor Haas se rolprentfotografie, "Ernst Haas: Op die stel", gesê. "Om op filmstelle te werk, was baie belangrik vir Magnum, en al die fotograwe wat in die 50's saam met Magnum gewerk het, het films gemaak", sê Jacob, nou die McEvoy-familie-kurator vir fotografie by die Smithsonian American Art Museum. Nie net het die werk finansieel vrugte afgewerp nie, maar die fotograwe het ook verhoudings met lede van die bedryf gevestig, het hy gesê. En die sterre en regisseurs het geweet wat hulle kry: van die beste in die veld. Fotograwe soos Haas is aangestel om hulle talent en styl in die werk te bring. Die fotograwe "produseer beslis werk vir die nageslag, wat baie van hulle eie vingerafdrukke bevat", het Jacob gesê. So 'n onderskeid is voor die hand liggend as jy na Haas se werk kyk -- waarvan sommige so bekend is soos die flieks waaraan hy gewerk het. Daar is 'n treffende beeld van Orson Welles in 1949 se "The Third Man", omring deur die duisternis op 'n manier wat die skaduagtige temas van die klassieke film voorstel. Nog een, van Gregory Peck en Chuck Connors in 1958 se "The Big Country", is net so dramaties soos enige volskaalse fliekduel. (Westerns was 'n spesialiteit.) Maar Haas het ook 'n manier om die kunsmatigheid van rolprentwerk te dokumenteer, of dit nou die uitgestrekte, alledaagse stel van 1965 se "The Greatest Story Ever Told" is of...
Ernst Haas, 'n gevierde fotograaf van die 20ste eeu, was 'n gereelde deelnemer aan rolprente. Sy werk uit die bedryf is saamgebring in 'n nuwe boek, "Ernst Haas: On Set"