Dit kan beskryf word as 'n hartseer of wrede begeerlikheid teenoor die eienskappe of besittings van iemand anders. Dit ontstaan uit ijdelheid, en skei 'n man van sy naaste. Kwaadwillige afguns is soortgelyk aan jaloesie in die sin dat hulle albei ontevredenheid voel teenoor iemand se eienskappe, status, vermoëns of belonings. 'n Verskil is dat die afgunstige ook die entiteit begeer en dit begeer. Afguns kan direk verband hou met die Tien Gebooie, spesifiek, "Jy mag ook nie begeer... enigiets wat aan jou naaste behoort nie"<unk>'n stelling wat ook verband hou met hebsug. Dante definieer afguns as " 'n begeerte om ander mense van hul opoffering te beroof". In Dante se Purgatory, is afguns die straf vir die afgunstige afguns, en skei 'n mens van sy naaste. Volgens Thomas Aquinas, is afguns 'n ander rede waarom Kain suksesvol is in die derde fase van die stryd om sy broer Abel se rykdom te kry, want hy het 'n ander persoon se reputasie
om hulle oë met draad toe te naai