Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Die eerste groot tegnologiese ontwikkeling, Bugatti se herintroduksie van mid-enjin motors (na Ferdinand Porsche se baanbrekende Auto Unions van die 1930's), het plaasgevind met die Tipe 251, wat nie suksesvol was nie. Die Australiër Jack Brabham, wêreldkampioen gedurende 1959, 1960 en 1966, het gou bewys dat die middelmotor-ontwerp beter is. Teen 1961 het alle gewone mededingers oorgeskakel na motors met 'n middelmotor. Die Ferguson P99, 'n vierwielaangedrewe ontwerp, was die laaste voormotoriese F1-motor wat 'n wêreldkampioenskapwedloop betree het. Dit is in die 1961 Britse Grand Prix ingeskryf, die enigste voor-enjin motor om daardie jaar mee te ding. Gedurende 1962 het Lotus 'n motor met 'n aluminium-plaat monocoque-onderstel in plaas van die tradisionele ruimte-raam ontwerp bekendgestel. Dit was die grootste tegnologiese deurbraak sedert die bekendstelling van motors met 'n middelmotor. Gedurende 1968 het Lotus 'n Imperial Tobacco-lewering op hul motors geverf en sodoende borgskap aan die sport bekendgestel. Aerodinamiese downforce het stadig belangrik geword in motorontwerp vanaf die verskyning van aerofoils gedurende die laat 1960's. Gedurende die laat 1970's het Lotus grond-effek aerodinamika bekendgestel (voorheen gebruik op Jim Hall se Chaparral 2J gedurende 1970) wat enorme downforce verskaf het en die snelheid in kurwes aansienlik verhoog het. So groot was die aerodinamiese kragte wat die motors op die baan gedruk het (tot vyf keer die gewig van die motor), was uiters stywe vere nodig om 'n konstante ryhoogte te handhaaf, wat die ophanging feitlik solied laat, en heeltemal afhanklik van die bande vir enige klein hoeveelheid demping van die motor en bestuurder van onreëlmatighede van die padoppervlak.  Vraag: Wanneer het Lotus aerodinamiek bekendgestel
die laat 1970's