Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Chaplin het nooit meer as vlugtig oor sy filmmetodes gepraat nie, en beweer dat so iets gelykstaande sou wees aan 'n towenaar wat sy eie illusie bederf. Min was bekend oor sy werkproses gedurende sy leeftyd, maar navorsing van filmhistorici <unk> veral die bevindings van Kevin Brownlow en David Gill wat in die driedelige dokumentêr Unknown Chaplin (1983) aangebied is <unk> het sedertdien sy unieke werkmetode onthul. Totdat hy begin het om gesproke dialoogfilms met The Great Dictator te maak, het Chaplin nooit van 'n voltooide draaiboek geskiet nie. Baie van sy vroeë films het begin met slegs 'n vae uitgangspunt <unk> byvoorbeeld "Charlie gaan 'n gesondheid spa" of "Charlie werk in 'n pandhuis". Hy het toe stelle laat bou en saam met sy aandele-maatskappy gewerk om grappe en "besigheid" te improviseer deur dit te gebruik, en het byna altyd die idees op film uitgewerk. Namate idees aanvaar en weggegooi is, het 'n narratiewe struktuur na vore gekom, wat dikwels van Chaplin vereis het om 'n reeds voltooide toneel wat andersins die verhaal sou kon weerspreek, weer te skiet. Van A Woman of Paris af het Chaplin die verfilmingproses met 'n voorbereide plot begin, maar Robinson skryf dat elke film tot in die Moderne Tye "deur baie metamorfose en permutasies gegaan het voordat die storie sy finale vorm aangeneem het". Die vervaardiging van films op hierdie manier het beteken dat Chaplin langer geneem het om sy foto's te voltooi as byna enige ander filmmaker op daardie tydstip. As hy nie meer idees gehad het nie, het hy dikwels 'n pouse van die opname geneem, wat dae lank kon duur, terwyl hy die ateljee gereed gehou het vir wanneer inspirasie teruggekeer het. Chaplin se streng perfeksionisme het die proses verder vertraag. Volgens sy vriend Ivor Montagu sou "niks anders as perfeksie reg wees nie" vir die rolprentmaker. Omdat hy sy films persoonlik gefinansier het, het Chaplin die vryheid gehad om na hierdie doel te streef en soveel opnames te neem as wat hy wou. Die getal was dikwels buitensporig, byvoorbeeld 53 neem vir elke voltooide neem in The Kid. Vir The Immigrant, 'n kortfilm van 20 minute, het Chaplin 40.000 voet van die film geskiet - genoeg vir 'n speelfilm.  Vraag: Met watter soort uitgangspunt het 'n goeie hoeveelheid vroeë rolprente begin?
vaag