Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Na sy "Soldiers" (1848) het hy begin met "A Day in June", wat nooit voltooi is nie, en vertoon "A Smoker" (1849) en "Bravos" ("Les Bravi", 1852). In 1855 het hy die hoogste punt van sy prestasie bereik met "The Gamblers" en "The Quarrel" ("La Rixe"), wat deur Napoleon III aan die Engelse hof aangebied is. Sy triomf is volgehou by die Salon van 1857, toe hy nege prente en tekeninge uitgestal het; onder hulle die "Jong man van die tyd van die Regentskap", "Die skilder", "Die skoenmaker", "Die musikant" en "A Reading at Diderot's". Toe keiser Napoleon III in die somer van 1859 saam met Victor Emmanuel II, koning van Piemonte en Sardinië, die Habsburgers van hulle gebiede in Noord-Italië probeer verdryf het, het Meissonier 'n regeringskommissie ontvang om tonele uit die veldtog te illustreer. "Die keiser Napoleon III by Solferino" het Meissonier meer as drie jaar geneem om te voltooi. Die werk, 'n slagtoneel, verteenwoordig iets van 'n vertrek vir die skilder van "bonshommes" en musketiers, hoewel Meissonier reeds tonele van geweld en slagting geverf het, soos "Remembrance of Civil War", en in 1848
het inderdaad aktiewe diens as 'n kaptein in die Nasionale Wag gesien, toe hy aan die kant van die republikeinse regering geveg het gedurende die "Junie Dae". In die herfs van 1861 is hy verkies tot 'n stoel in die Institut de France toe die lede van die Académie des Beaux-Arts vir hom gestem het om by hul getal aan te sluit. Hy het "A Shoeing Smith", "A Musician", "A Painter" en "M. Louis Fould" na die Salon van 1861 gestuur; na dié van 1864 "The Emperor at Solferino" en "1814". Hy het daarna "A Gamblers' Quarrel" (1865) en "Desaix and the Army of the Rhine" (1867) uitgestal.