Voltooi die volgende sin: Ferdinand se absolutistiese bewind het die tradisionele houers van mag beloon - prelate, edelmanne en diegene wat voor 1808 ampte beklee het - maar nie liberale nie, wat 'n grondwetlike monargie in Spanje wou sien, of baie wat die oorlogspoging teen die Franse gelei het, maar nie deel van die voor-oorlogse regering was nie. Hierdie ontevredenheid het gelei tot verskeie mislukte pogings om die Grondwet in die vyf jaar ná Ferdinand se herstelling te herstel. Uiteindelik het Rafael del Riego, Antonio Quiroga en ander beamptes op 1 Januarie 1820 'n opstand van leërbeamptes in Andalusië begin wat die implementering van die Grondwet geëis het. Die beweging het steun gevind onder die noordelike stede en provinsies van Spanje, en teen 7 Maart het die koning die Grondwet herstel. Gedurende die volgende twee jaar het die ander Europese monargieë ontsteld geraak oor die liberales se sukses en op die Kongres van Verona in 1822 die
die ingryping van royalistiese Franse magte in Spanje om Ferdinand VII te ondersteun. Nadat die Slag van Trocadero Ferdinand in Augustus 1823 van die Cortes se beheer bevry het, het hy hom woedend teen die liberale en grondwetgewers gewend. Ná Ferdinand se dood in 1833 was die Grondwet weer kortliks in 1836 en 1837 van krag, terwyl die Grondwet van 1837 opgestel is. Sedert 1812 het Spanje altesaam sewe grondwette gehad; die huidige is sedert 1978 in werking.