Technetium word in hoeveelheid geproduseer deur kernsplitsing, en versprei makliker as baie radionukliede. Dit lyk asof dit 'n lae chemiese toksisiteit het. Byvoorbeeld, geen beduidende verandering in bloedformule, liggaams- en orgaangewigte, en voedselverbruik kon opgespoor word vir rotte wat tot 15 μg technetium-99 per gram kos vir 'n paar weke ingeneem het nie. Die radiologiese toksisiteit van technetium (per massa-eenheid) is 'n funksie van die verbinding, tipe straling vir die betrokke isotoop, en die isotoop se halfleeftyd. Alle isotope van technetium moet versigtig hanteer word. Die mees algemene isotoop, technetium-99, is 'n swak beta-ter; sulke primêre uitstoot word deur die meeste radioaktiewe mure gestop.
tegnesium-99