Voltooi die volgende sin: Die herkenning en datering van tsoenami-afsettings is 'n belangrike deel van paleosismologie. Die omvang van 'n spesifieke storting kan help om die omvang van 'n bekende historiese aardbewing te beoordeel of as bewys van 'n prehistoriese gebeurtenis op te tree. In die geval van die Sanriku-aardbewing in 869 het die identifisering van tsoenami-afsettings meer as 4,5 km in die binneland op die Sendai-vlakte, wat redelik naby aan 'n historiese tsoenami-gebeurtenis dateer, die omvang van hierdie aardbewing moontlik gemaak om te skat en die waarskynlike breukgebied in die buiteland geleë. Twee vroeëre deposito's van soortgelyke aard is geïdentifiseer en gedateer. Die drie deposito's is gebruik om 'n terugkeerperiode vir groot tsoenami-aangedrewe aardbewings langs die Sendai-kus van ongeveer 1,000 jaar voor te stel, wat daarop dui dat 'n herhaling van hierdie gebeurtenis te laat was en dat 'n grootskaalse oorstroming waarskynlik was. In 2007 is die waarskynlikheid dat 'n groot tsoenami-aangedrewe aardbewing hierdie kus in die volgende 30 jaar sal tref, as 99% gegee. Op grond van hierdie inligting het TEPCO sy ramings van die waarskynlike tsoenami-hoogtes by die Fukushima Daiichi-kernkragaanleg hersien tot meer as 9 m, maar het geen onmiddellike aksie onderneem nie. Die tsoenami wat deur die
Die 2011 Tohoku-aardbewing het 'n golfhoogte by Fukushima van ongeveer 15 m gehad, ver bo die 5,7 m waarvoor die plant se verdediging ontwerp is. Die oorstromingsafstand van die tsoenami was byna identies aan dié wat vir die drie vorige gebeure gerapporteer is, net soos die laterale omvang.