Samevat die artikel:  Dit is altyd opwindend om te sien hoe spelers reageer op teenspoed en Joe Root het pragtig gereageer toe hy uit verlede jaar se Sydney-toets uitgesluit is. Ek kan onthou dat spelers wat weggelaat is toe ek gespeel het, in die kleedkamer gekerm het en onsin uitgespoeg het oor hoe hulle nie by die klub pas nie. Wat Root gedoen het, is om na homself te kyk, stil te bly en dan honderd na honderd te produseer om te verseker dat hy nie weer in 'n haas agtergelaat sal word nie. Joe Root het baie moed, sowel as talent, in nog 'n groot inning vir Engeland getoon. Root het teruggekom van'n moeilike Ashes-toer om homself as'n kwaliteit toets-slagter te bewys. Ongeveer vier jaar gelede onthou ek dat ek langs Graham Thorpe op 'n busreis gesit het en dat hy stilletjies vir my gesê het dat die jong Engelse kolfspeler om op te pas, Joe Root is. Daar is amper van hom gehoor. Hoe reg Thorpe was, vir wat Root gedoen het sedert Sydney volumes praat oor die karakter van die ou. Moenie mislei word deur die seunlike glimlag en onbeskofte gedrag nie. Hy is so yster soos hulle kom, 'n woeste mededinger wat daarvan hou om vir Engeland te speel. Hy sê elke dag vir homself dat hy die spel moet geniet, maar dit neem niks weg van die kwaliteit van sy wonderlike optredes nie. Sy laaste vyf honderd was meer as 149, vier van hulle was ongeslaan en in die manier waarop hy gister met Jimmy Anderson geslaan het, het hy getoon dat hy 'n baie goeie krieketbrein het. En hy het ook nie met sy vorm gemors nie. Dit sou maklik gewees het om in sy huidige loopbaan 'n vangs op 40 te maak of dit weg te gee sodra hy 'n honderd bereik, soos Marlon Samuels in die eerste beurt hier gedoen het. Ek hou van hoe Root groot word. Voordat sy vennoot dwaaslik uitgeslaan is, het Root volwassenheid getoon om Vrydag in Grenada met die stert te slaan. Die jong kolfspeler was uitstekend in sy rol as middelveldspeler, en moet nie op die kolfkaart geskuif word nie. 'n Deel van my sien Root as 'n natuurlike nommer 3, waar Engeland hom in Australië probeer het. Hy lyk soos 'n kolfspeler wat kan inkom en die inisiatief terugkry as jy 'n vroeë paaltjie verloor. Maar waarom hom skuif as hy so goed gaan met...
Joe Root was wonderlik om terug te spring van'n moeilike tyd in Australië. Root se 182* in die eerste beurt in Grenada het getoon dat hy 'n stewige mededinger is. Hy lyk 'n natuurlike nommer 3, maar Engeland moet hom nie van sy huidige plek verplaas nie. Die kapteinskap maak spelers altyd moeg, en dit is nog nie sy tyd nie. Ben Stokes is reg om passievol te wees, maar moet ook kalm bly.