Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Ongeveer 40 persent van die T-26's het teen die einde van die oorlog in die hande van die Nationaliste geval, meestal na die nederlaag van die Republikeine. In Maart 1937 is 'n tenk-kompanjie van gevange T-26-tenks ingesluit in die Panzergruppe "Drohne", 'n tenk-eenheid van die Duitse Condor-legioen in Spanje. Die nasionaliste het die Sowjet-tenks hoog op prys gestel en selfs 'n beloning van 500 pesetas aangebied vir elke tenk wat ongeskonde gevang is. In Augustus 1937 het 'n herorganisasie van die "Drohne" Groep onder Spaanse beheer begin, wat gelei het tot die vorming van "Bandera de Carros de Combate de la Legion", 'n deel van die Spaanse Vreemdelinge Legioen, in Maart 1938. Die "Bandera" het bestaan uit twee bataljoene ("1." en "2. Agrupaciones de Carros"). Een was toegerus met Panzer I-tenks en die tweede met gevangene T-26-tenks. Teen 1939 het albei bataljoene 'n soortgelyke organisasie gehad, hul derde maatskappye was toegerus met T-26-tenks. Die Nationaliste het gevang T-26 tenks in die Slag van Teruel, Slag van Brunete, Slag van Bilbao gebruik
, Slag van die Ebro en die Katalonië-offensief. Die Nationaliste het hul eie ligte tenk-prototipe (Verdeja) gedurende die oorlog ontwikkel, met die wydverspreide gebruik van elemente van Panzer I, en veral die T-26. Later het T-26's die basis van die Spaanse "Brunete" Gepantserde Afdeling gevorm, wat tot 1953 gedien het.