Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In werklikheid was Wilson se oproepe vir groter outonome ontwikkeling en soewereiniteit uitsluitlik gerig op Europese lande onder die heerskappy van die Duitse, Oostenryk-Hongaarse en Ottomaanse ryke. Hy het dit nie uitdruklik uiteengesit nie, hoewel dit duidelik is dat sy oproepe vir groter soewereiniteit in hierdie streke 'n poging was om die rykes van daardie vyande te destabiliseer. President Wilson se ambisies vir die Derde Wêreld was eerder om te probeer om die ontwikkeling daarvan te beïnvloed om dit van "agtergeblewe" na "gesofistikeerd" te transformeer, met die doel om dit in die kommersiële wêreld op te neem, sodat die VSA verder kan baat by handel met die globale suide. Verder het Wilson nie geglo dat die Derde Wêreld gereed was vir selfregering nie, en het beweer dat 'n tydperk van toesig en voogskap van koloniale magte nodig was om so 'n oorgang te bestuur. Wilson het hierdie benadering as noodsaaklik beskou vir die'regte ontwikkeling' van gekoloniseerde lande, wat sy sienings oor die minderwaardigheid van die nie-Europese rasse weerspieël het. Daarbenewens was Wilson nie deur karakter of agtergrond 'n anti-koloniale of veldtog vir regte en vryhede vir alle mense nie, maar hy was ook baie rassisties, 'n fundamentele gelowige in wit oppergesag. Hy het byvoorbeeld die Amerikaanse anneksasie van die Filippyne in 1898 ondersteun
terwyl hy die opstand van die Filippynse nasionaliste Emilio Aguinaldo veroordeel het, en sterk geglo het dat die VSA moreel verplig was om Westerse lewenswyse en regering op sulke lande af te dwing, sodat hulle uiteindelik onafhanklik kon regeer.