Voltooi die volgende sin: Donen het sy solo-loopbaan versterk en 'n ander treffer behaal met die musiekblyspel "Seven Brides for Seven Brothers" (1954). Gebaseer op 'n kortverhaal deur Stephen Vincent Benét, is die film se musiek deur Saul Chaplin en Gene de Paul, met lirieke deur Johnny Mercer en choreografie deur Michael Kidd. Jane Powell speel Milly, 'n grensvrou uit die 1850's wat met Adam (Howard Keel) trou net ure nadat sy hom ontmoet het. Wanneer sy met Adam terugkeer na sy hut in die Oregon-buiteland, ontdek Milly dat haar man se ses broers onbeskof en onbeskof is. Sy maak dit haar missie om hulle te huisves en, op Milly se sarkastiese voorstel, ontvoer die broers ses vroue uit 'n naburige dorp om met hulle te trou. Die film is in die nuwe CinemaScope-formaat geskiet en word onthou vir sy dansreekse, veral die "skure verhoogde toneel" waarin argitektuur en konstruksie akrobatiese balletstappe word. "Sewe bruide vir sewe broers" was een van die topverkoperfilms van 1954 en het op baie kritici se lys van 10 beste films verskyn. Dit is benoem vir vyf
Academy Awards, insluitend Beste Film en Beste Musiek (Scoring of a Musical Picture), wat dit gewen het. Die sukses daarvan was 'n verrassing vir MGM, wat meer geld in twee ander musiekblyspele belê het: "Rose Marie" en "Brigadoon", met Kelly in die hoofrol. "Sewe bruide vir sewe broers" was meer winsgewend as enige van die ander films, sowel as "On the Town" en "Singin' in the Rain", en die sukses daarvan was 'n belangrike keerpunt vir Donen se loopbaan. Die film is later gekritiseer deur die romanskrywer Francine Prose, wat dit as anti-vrou beskryf het, en dit "een van die mees afstootlike films oor mans en vroue wat ooit gemaak is" en 'n musiekblyspel oor verkragting genoem het.