Voltooi die volgende sin: Op 23 April 1775 het die Massachusetts Provinsiale Kongres die oprigting van 'n koloniale leër met 26 kompagnie-regimente goedgekeur. New Hampshire, Rhode Island en Connecticut het gou soortgelyke, maar kleiner magte ingesamel. Op 14 Junie 1775 het die
Die Tweede Kontinentale Kongres het besluit om voort te gaan met die vestiging van 'n Kontinentale Leër vir doeleindes van gemeenskaplike verdediging, deur die magte wat reeds buite Boston (22,000 troepe) en New York (5,000) in plek was, aan te neem. Dit het ook die eerste tien maatskappye van die Kontinentale troepe op 'n eenjarige inskrywing, gewere uit Pennsylvania, Maryland, Delaware en Virginia, wat as ligte infanterie gebruik sou word, wat die 1ste Kontinentale Regiment in 1776 geword het, opgewek. Op 15 Junie 1775 het die Kongres eenparig George Washington as Hoofbevelvoerder verkies, wat die hele oorlog aanvaar en gedien het sonder enige vergoeding, behalwe vir vergoeding van uitgawes. Washington as opperbevelvoerder is ondersteun deur vier majoorgeneraals (Artemas Ward, Charles Lee, Philip Schuyler, en Israel Putnam) en agt brigadiergeneraals (Seth Pomeroy, Richard Montgomery, David Wooster, William Heath, Joseph Spencer, John Thomas, John Sullivan, en Nathanael Greene). Namate die Kontinentale Kongres toenemend die verantwoordelikhede en houding van 'n wetgewer vir 'n soewereine staat aangeneem het, het die rol van die Kontinentale Leër die onderwerp van aansienlike debat geword. Party Amerikaners het 'n algemene afkeer gehad van die handhawing van 'n staande leër; maar aan die ander kant het die vereistes van die oorlog teen die Britte die dissipline en organisasie van 'n moderne leër vereis. Gevolglik het die weermag deur verskeie verskillende fases gegaan, gekenmerk deur amptelike ontbinding en herorganisasie van eenhede.