Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Aan die ander kant het Gibbs wel die grootste eerbewyse ontvang wat toe moontlik was vir 'n akademiese wetenskaplike in die VSA. Hy is in 1879 tot lid van die Nasionale Akademie van Wetenskappe verkies en het in 1880 die Rumford-prys van die Amerikaanse Akademie vir Kuns en Wetenskappe ontvang vir sy werk oor chemiese termodinamika. Hy is ook met eredoctoraat bekroon deur die Princeton Universiteit en Williams College. In Europa is Gibbs in 1892 as erelid van die Londense Wiskundige Vereniging ingehuldig en in 1897 as Buitelandse Lid van die Royal Society verkies. Hy is verkies as korresponderende lid van die Pruisiese en Franse Akademies van Wetenskappe en het eredoctoraat van die universiteite van Dublin, Erlangen en Christiania (nou Oslo) ontvang. Die Royal Society het Gibbs verder in 1901 met die Copley-medalje vereer, wat destyds as die hoogste internasionale toekenning in die natuurwetenskappe beskou is, en daarop gewys dat hy "die eerste was wat die tweede wet van termodinamika toegepas het op die uitputtende bespreking van die verhouding tussen chemiese, elektriese en termiese energie en kapasiteit vir eksterne werk". Gibbs, wat in New Haven gebly het, is by die toekenningseremonie verteenwoordig deur Kommandant Richardson Clover, die Amerikaanse vlootattaché in Londen. In sy outobiografie vertel die wiskundige Gian-Carlo Rota van die wiskundige stapels van die Sterling-biblioteek en struikel oor 'n handgeskrewe poslys, aangeheg aan sommige van Gibbs se kursusnotas, wat meer as tweehonderd noemenswaardige wetenskaplikes van sy dag, insluitend Poincaré, Boltzmann, David Hilbert en Ernst Mach, gelys het. Hieruit het Rota tot die gevolgtrekking gekom dat Gibbs se werk beter bekend was onder die wetenskaplike elite van sy dag as wat die gepubliseerde materiaal aandui. Lynde Wheeler het daardie poslys weergegee in 'n aanhangsel van sy biografie van Gibbs. Die feit dat Gibbs daarin geslaag het om sy Europese korrespondente in sy werk te beïndruk, word aangedui deur die feit dat sy monografie "On the Equilibrium of Heterogeneous Substances" in 1892 deur Wilhelm Ostwald in Duits (toe die toonaangewende taal vir chemie) en in Frans deur Henri vertaal is...  Vraag: Op watter gebied het hy gewerk wat daartoe gelei het dat hy 'n prys ontvang het?
chemiese termodinamika