Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Op 6 Oktober, die eerste weermag soldate geland van die vervoer "Sumner". Die mag is oorspronklik die Army of Cuban Intervention genoem, maar Taft het dit op 15 Oktober die Army of Cuban Pacification hernoem. Die Amerikaanse Kongres en Roosevelt het die ontplooiing van 18 000 mans na Kuba vir die ekspedisie gemagtig, maar die getal in Kuba het nooit 425 offisiere en 6 196 soldate oorskry nie. Ongeveer die helfte van die troepe was van die 11de Kavallerie-regiment onder kolonel Earl Thomas en die ander helfte van die 2de Regiment, 1ste Ekspedisie-brigade. Volgens een geskiedskrywer het die "Kubaanse Vredesleër as 'n sterk morele teenwoordigheid op die eiland gedien om stabiliteit en gehoorsaamheid aan die tydelike regering aan te moedig". Baie van die offisiere was veterane van die Filippynse Oorlog
en streng dissipline uitgeoefen om ernstige voorvalle van wangedrag te voorkom. Aangesien die rebelle reeds hulle wapens neergelê het, het die Amerikaners hulle daarop toegespits om paaie en buiteposte te bou. 'n Totaal van 92 kilometer nuwe paaie is tydens die besetting gebou en die weermag het ongeveer dertig verskillende poste in beide die landelike en stedelike gebiede, insluitend Guantanamobaai, beman. Die hoofkwartier was by Camp Columbia, wes van Havana. Die militêre administrasie was bekommerd dat hulle troepe tifus, malaria en gonorree sou opdoen, en tien persent van die soldate het gedurende die besetting 'n geslagsverwante siekte opgedoen.