Voltooi die volgende sin: Teen 1918 het die Bulgaarse leër aan chroniese tekorte aan voedsel, ammunisie en lae moreel gely. Desersies, ook in die Tweede leër, het meer gereeld geword. Die Entente was goed bewus van die krisis in die Bulgaarse leër en beplan om die Macedoniese front te breek met 'n groot offensief wat weer teen die Elfde en Eerste leërs gerig is. Op 14 September het die Serwiërs en die Franse by
Dobro Pole en bereik 'n deurbraak. Twee dae later het die Britte en Grieke die Bulgaarse Eerste Leër by Doiran aangeval, maar 'n swaar nederlaag gely. Die bevelvoerder van die Eerste Leër, generaal Stefan Nerezov, het voorgestel om 'n teen aanval met sy magte en die Tweede Bulgaarse Leër te voer, maar na 'n bietjie huiwering is toestemming geweier. Vir die grootste deel van die Entente-offensief het die Tweede Leër, met sy 48 bataljoene, 251 kanonne en 462 masjiengewere, homself beperk tot die stuur van klein versterkings na die Eerste Leër. Nietemin het die leër voortgegaan om die Struma-lyn te hou en 'n Griekse poging om Serres te vang, te keer en 'n paar kanonne as trofeë te kry. Die algehele situasie het egter die Bulgaarse regering gedwing om die Entente om 'n wapenstilstand te vra en generaal Ivan Lukov is na Salonika gestuur vir onderhandelinge met generaal Franchet d'Esperey. Die onderhandelinge is suksesvol afgehandel en die wapenstilstand is op 29 September 1918 onderteken. Dit het die einde van die Bulgaarse deelname aan die Eerste Wêreldoorlog gemerk.