Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die derde periode van Algeriese Franssprekende literatuur sluit skryfwerk oor die Oorlog van Onafhanklikheid in
, maar ook kritiek op elemente van die Algeriese tradisie. Hierdie werke fokus op kwessies van urbanisme, burokrasie, godsdienstige onverdraagsaamheid en patriargie. Net soos hulle uiteenlopende onderwerpe, wissel hierdie werke in styl van realisme tot postmodernisme. Hierdie skrywers sluit Rachid Boudjedra, Rachid Mimouni, Leila Sebbar, Tahar Djaout en Tahir Wattar in. Leila Sebbar se trilogie ondersoek die standpunt van 'n tweede generasie Algeriër. Dit het nuwe sosiale en kulturele situasies soos die moeilike rekonstruksie van identiteit in 'n land wat deur sy geskiedenis verdeel is, aangespreek. Soos Karina Eileraas dit stel in "Reframing the Colonial Gaze: Photography, Ownership, and Feminist Resistance": Sherazade is 'n slagoffer van haar "volgehoue onvermoë om toegang tot die verlede te verkry" wat "haar lewe as 'n Magribiese immigrant in Frankryk traumatiseer en suksesvolle rou verhinder". Leila Sebbar se boek ondersoek die onderwerp van identiteit en kulturele hibriditeit met behulp van intertekstuele en artistieke verwysings. In haar boek kan Sherazade oor haar verlore vaderland treur deur middel van die foto's van die Franse fotograaf Marc Garanger. Soos Karina Eileraas verduidelik, "gee sy foto's Sherazade 'n bykomende kortpad na die verlede, wat haar toelaat om haar (gebrek aan) Algerië tydelik te treur".