Samevat die artikel:  Kruisvaarders in kettings deur Robin Esser. (Palatino £9.99) Joernaliste is geneig om 'n skatkis van goeie stories te wees en Robin Esser, wat al 60 jaar lank in nasionale koerante werk, is geen uitsondering nie. Wat deur hierdie memoires skyn, is dat joernalistiek 'n ernstige besigheid is, maar dit is ook pret. Sy beste verhale is van sy dae as redakteur van die William Hickey-skinderkolom in die Daily Express. Robin Esser (foto) werk al 60 jaar by koerante. Eenkeer het hy die telefoon geantwoord en 'n aristokratiese stem het gesê: "Marlborough hier. Daardie verskriklike ou Bedford is rondom Blenheim skryf "Woburn is beter" op ons brosjures en gee hulle aan ons besoekers. Dit is die soort ding wat jy graag in jou koerant wil druk, is dit nie? Hy het die telefoon neergesit sonder om verder te praat. Uit vrees vir 'n hoax het Esser die Blenheim-paleis, die tuiste van die hertog van Marlborough, gebel, waar die butler hooghartig gesê het dat die hertog nooit met die pers gepraat het nie en in sy bad was, sodat hy nie versteur kon word nie. Esser het daarop gewys dat die hertog kwaad sou wees <unk> baie kwaad <unk> met die butler as hy nie gevra word om sy oproep te bevestig nie. Later het 'n gedissiplineerde butler teruggeroep om te bevestig dat die hertog inderdaad Esser self gebel het. Esser het Woburn gebel, waar die hertog van Bedford die storie bevestig het. Daarna het hy 'n motorfietsryer na Blenheim gestuur om 'n brosjure op te laai en dan na Woburn toe gery om dit te laat onderteken en na Fleetstraat terug te bring. Dit was die hoofverhaal in William Hickey die volgende dag. Die Daily Express was destyds die eiendom van Lord Beaverbrook. Hy het Esser gebel om te sê hoe baie hy die verhaal geniet het. Maar sy oproepe oor die onderwerp van' n storie was dikwels meer onheilspellend. "Baie goeie storie in jou rubriek vanoggend, mnr Esser", sou hy sê. Ek hoop dit is waar. Ek glo so, Lord Beaverbrook. "Goed, ek eet vandag saam met hom", sou hy blaf. Esser het gedurende die glorie-dae in Fleetstraat gewerk, toe verslaggewers vier pennies in hulle sakke gehou het vir die telefoonhokkie, 'n mes om die bande van mededingende verslaggewers se motors deur te steek, en vloeibare middagetes op uitgawes geniet het....
Joernaliste is bekend daarvoor dat hulle goeie stories het. Robin Esser werk al 60 jaar by koerante en is geen uitsondering nie. In sy nuwe boek onthul hy die innerlike werking van Fleetstraat soos dit was.