In 1543 het Andreas Vesalius die moderne era van Westerse medisyne ingehuldig met sy baanbrekende menslike anatomie-verhandeling De humani corporis fabrica, wat gebaseer was op die disseksie van lyke. Vesalius was die eerste in 'n reeks anatome wat geleidelik skolastiek vervang het met empiriek in fisiologie en medisyne, op eerstehandse ervaring eerder as op gesag en abstrakte redenering. Deur middel van kruie-medisyne was medisyne ook indirek die bron van hernude empiriek in die studie van plante. Otto Brunfels, Hieronymus Bock en Leonhart Fuchs het uitgebreid oor plante geskryf, die begin van 'n natuurgebaseerde benadering tot die omvang van plantlewe.
wilde plante