Sommige vroeë modelle het nie rekening gehou met PSC's nie en het 'n geleidelike wêreldwye afname voorspel, en daarom was die skielike Antarktiese osoongat so 'n verrassing vir baie wetenskaplikes. Dit is meer akkuraat om te praat van osoon-afname in middelbreedte eerder as gate. Totale ozonkolom het tussen 1980 en 1996 vir middelbreedte onder die pre-1980 waardes gedaal. In die noordelike breedtegrade het dit dan toegeneem van die minimum waarde van ongeveer twee persent van die regulasies van 2009 tot die totale en die hoeveelheid ozon in die stratosfeer het in die uiterste koue van die Arktiese en Antarktiese stratosfeer afgeneem. Dit is waarom ozongate eers gevorm het en dieper is. Sommige vroeë modelle het versuim om PSC's in ag te neem en voorspel 'n geleidelike wêreldwye afname, en daarom was die skielike onttrekking van ozon in die middelbreedtegrade so moeilik om te verduidelik. Daar is egter geen ooreenkoms tussen die ozon en die ozon in die
sterk ten gunste