Om hierdie vlak van kompleksiteit te bestuur, is 'n aantal SDLC modelle of metodologieë geskep, soos waterval, spiraal, Agile sagteware ontwikkeling, vinnige prototipering, inkrementele, en sinchroniseer en stabiliseer. SDLC kan beskryf word langs 'n spektrum van agile tot iteratiewe tot opeenvolgende metodologieë. Agile metodologieë, soos XP en Scrum, fokus op liggewig prosesse wat vinnige veranderinge (sonder noodwendig die patroon van SDLC benadering) langs die ontwikkeling toelaat. Iteratiewe metodologieë, soos Rational Unified en dinamiese stelselontwikkeling, fokus op die uitbreiding van beperkte projekomvang en die verbetering van verskeie iteratiewe produkte.
liggewig prosesse wat vinnige veranderinge toelaat (sonder noodwendig die patroon van SDLC-benadering te volg) gedurende die ontwikkelingsiklus