Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Met die val van Frankryk in 1940, tydens die Tweede Wêreldoorlog, het die Franse Protektoraat van Marokko onder die jurisdiksie van die Vichy-regime gekom, wat sy eie generaal-inwoners geïnstalleer het. Die sultan Mohammed V was nie geneig tot sy nuwe meesters nie. Alhoewel hy oor die algemeen magteloos was, het die sultan Vichy-vereistes verwerp wanneer hy kon, insluitend na bewering die verwerping van Vichy-vereistes in 1941 om anti-Joodse wetgewing te aanvaar, en beweer dat dit onverenigbaar is met Marokkaanse wetgewing. Mohammed V verwelkom die November 1942 Geallieerde landings
in Marokko, Vichy se instruksies om sy hof landinwaarts te verskuif, verwerp. Mohammed V het die Geallieerde leiers Winston Churchill en Franklin Delano Roosevelt by die Casablanca-konferensie in Januarie 1943 aangebied, waartydens Churchill Roosevelt gelok het vir 'n uitstappie na Marrakesh. Die Geallieerde teenwoordigheid in Marokko het die nasionalistiese bewegings aangemoedig, wat in 1943 onder 'n nuwe sambreelparty, "Hizb al-Istiqlāl" (Onafhanklikheidsparty), gebring is. 'n Istiqlal-petisie aan die Geallieerde magte wat 'n verbintenis tot die na-oorlogse onafhanklikheid van Marokko versoek, is egter deur die Vrystaat-Franse owerhede gebruik om Istiqlal in 1944 te onderdruk. Die Franse het sy leiers opgespoor en in hegtenis geneem op grond van vervalste aanklagte dat hulle die Duitse oorlogspoging gehelp het, wat 'n golf van betogings in verskeie stede veroorsaak het wat met geweld onderdruk is.