Voltooi die volgende sin: Lombard se eerste film van 1936 was "Love Before Breakfast", beskryf deur Gehring as "The Taming of the Shrew", screwball-styl. In William K. Howard se "The Princess Comes Across", haar tweede komedie met MacMurray, het sy 'n ontluikende aktrise gespeel wat 'n filmkontrak wen deur as 'n Sweedse prinses te vermom. Die vertoning is beskou as 'n satire van Greta Garbo, en is wyd geprys deur kritici. Lombard se sukses het voortgegaan toe sy deur Universal Studios gewerf is om in die gekkomedie "My Man Godfrey" (1936) te speel. William Powell, wat die gelyknamige Godfrey gespeel het, het daarop aangedring dat sy gegooi word as die vroulike hoofkarakter; ondanks hul egskeiding het die paar vriendelik gebly en Powell het gevoel dat sy perfek sou wees in die rol van Irene, 'n kranksinnige erfgename wat 'n "vergete man" as die gesin se butler in diens neem. Die film is geregisseer deur Gregory LaCava, wat Lombard persoonlik geken het en haar aangeraai het om haar "eksentrieke natuur" vir die rol te gebruik. Sy het hard aan die vertoning gewerk, veral om die gepaste gesigsuitdrukkings vir Irene te vind. "My Man Godfrey" is met groot lof vrygestel en was 'n sukses by die loket. Dit het ses benoemings by die
9de Oscar, insluitend Lombard vir Beste Aktrise. Biograwe noem dit as haar beste vertoning, en Frederick Ott sê dit "het haar duidelik as 'n komediant van die eerste rang gevestig".