Samevat die artikel:  Easley, Suid-Carolina (CNN) Die kraker of die hap van die roomys - Brynn Duncan is nog steeds nie seker watter een haar daardie dag in anafilaktiese skok laat beland het nie. Haar voedselallergieë verander so gereeld dat dit amper nutteloos is om dit by te hou. Dit was net nog 'n dag met nog 'n massiewe allergiese reaksie. Sy kan altyd sien wanneer een opkom. "Ek kry net hierdie oorweldigende gevoel van - hulle noem dit naderende ondergang". Haar labradoodle, Moose, begin haar waarsku, sy lik haar hande woedend. "Ek sal voel asof ek in die maag gesteek word, en dan word dit moeilik om asem te haal, en my keel en tong begin swel. En ons moet dit baie vinnig behandel". Op daardie spesifieke dag in Maart het verskeie EpiPens die reaksie nie vertraag nie. Die paramedici wat gekom het om Brynn na die Greenville Memorial Hospitaal, of "Hotel Greenville", soos sy dit graag noem, te neem, het haar goed geken. Toe sy vir haar sekuriteitsdeksel vra, het hulle geweet dat hulle haar haar slimfoon moes gee. "Nuwe dag, nuwe krisis", grap Brynn terwyl sy die storie vertel, asof dit oor haar eerste dag op universiteit gaan of oor 'n inkopiesentrum wat verkeerd geloop het. Dit kan net so goed wees. Wanneer jy allergies is vir die lewe, is 'n naby-dood-ervaring nie 'n groot ding nie. Minder as 'n week ná haar besoek aan die hospitaal is Brynn, 21, terug by die huis in Easley, Suid-Carolina. Sy lê op haar rug, met haar kop naby die voet van haar bed, en blaf terwyl haar ma die toegang tot haar borspoort verander. Melissa Duncan, 'n assistent-advokaat in die dag, trek 'n masker en chirurgiese handskoene aan voordat sy die gebied rondom die buis wat aan Brynn se halsslagader gekoppel is, ontsmet. Die ontsmettingsmiddel brand, en Brynn se bloeddruk styg tot 150/102. Haar hartklop styg tot 128. "Die medikasie wat ons haar moet gee om haar lewendig te hou, reageer op haar", sê Melissa en skud haar kop. "Ek het nooit in 'n miljoen jaar gedink ek sal dit doen nie". Brynn was oënskynlik 'n normale kind - totdat sy nie was nie. Ja, sy was 'n kieskeurige baba. Ja, sy het dikwels as kind siek geword, dink Melissa hardop -- maar watter kind het nie? Brynn was ook ongelooflik energiek, altyd die middelpunt van die aandag. Haar pa, Barry,
Brynn Duncan het 'n mast-sel siekte, wat veroorsaak dat sy allergies is vir byna alles. Duncan het'n voedingsbuis en kry konstante dosisse antihistamien.