Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Die XF4H-1 is ontwerp om vier semi-geboorde AAM-N-6 Sparrow III-radargeleide missiele te dra, en om aangedryf te word deur twee J79-GE-8-enjins. Soos in die McDonnell F-101 Voodoo, het die enjins laag in die romp gesit om die interne brandstofkapasiteit te maksimeer en lug deur vaste geometriese insette in te neem. Die dun-seksie vleuel het 'n voorkant sweep van 45 ° en is toegerus met geblaas flappe vir 'n beter lae-spoed hantering. Wind tonnel toets het laterale onstabiliteit wat die toevoeging van 5 ° dihedral aan die vlerke vereis. Om te verhoed dat die titanium sentrale gedeelte van die vliegtuig herontwerp word, het McDonnell-ingenieurs slegs die buitenste dele van die vlerke met 12° in 'n hoek opgelig, wat gemiddeld die vereiste 5° oor die hele vleuelspanning was. Die vlerke het ook die kenmerkende "hondetand" gekry vir verbeterde beheer by hoë aanvalhoeke. Die heeltemal bewegende agtervlak is 23° van anhedral gegee om beheer by hoë aanvalhoeke te verbeter terwyl die agtervlak steeds weg van die enjin uitlaat gehou word. Daarbenewens is luginlaatpunte toegerus met rampe met veranderlike geometrie om die lugvloei na die enjins teen supersoniese snelhede te reguleer. Alle weer onderskepvermoë is bereik danksy die AN/APQ-50 radar. Om aan die operasie van die vliegdekskip te voldoen, is die landingsgestel ontwerp om landings te weerstaan met 'n sinksnelheid van 23 ft/s (7 m/s), terwyl die neusstut ongeveer 20 in (51 cm) kon uitbrei om die hoek van aanval by die opstyg te verhoog.  Vraag: Wat het die all-weather onderskep vermoë bereik?
AN/APQ-50 radar