Voltooi die volgende sin: Van 1954 tot 1988 is die slagtings van Sétif en Guelma in Algerië herdenk, maar dit is as 'n geringe gebeurtenis beskou in vergelyking met 1 November 1954, die begin van die
Algerië se oorlog vir onafhanklikheid, wat die eenparty-regime wettig gemaak het. Die lede van die FLN, as rebelle en as staatslede, wou nie die belangrikheid van Mei 1945 beklemtoon nie: dit sou behels het om te onthou dat daar ander teenstrydige strome van nasionalisme was, soos Messali Hadj se Algeriese Nasionale Beweging wat die FLN teëgestaan het. Met die demokratiseringsbeweging van 1988 het Algeriërs 'n ander geskiedenis "herontdek" as dié wat deur die regime vertel is, aangesien die regime self bevraagteken is. Navorsing oor die slagtings van Mei 1945 is uitgevoer, asook 'n gedenkdiens om hierdie gebeure te onthou. Die presidentskap van Liamine Zéroual en Abdelaziz Bouteflika, en ook die Fondation du 8 Mai 1945 het ook die herinneringe van die bloedbad begin gebruik as 'n politieke instrument om die gevolge van die "koloniale volksmoord" met Frankryk te bespreek.