Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Namate die druk vir dekolonisasie toegeneem het, het die vertrekkende koloniale regimes probeer om mag oor te dra aan gematigde en stabiele plaaslike regerings wat daartoe verbind is om voortgesette ekonomiese en politieke bande met die Weste te handhaaf. Politieke oorgange was nie altyd vreedsaam nie; byvoorbeeld het geweld uitgebreek in die Engelssprekende Suidelike Kameroen as gevolg van 'n onpopulêre unie met Franssprekende Kameroen na onafhanklikheid van die onderskeie nasies. Die Kongo - krisis
het uitgebreek met die ontbinding van die Belgiese Kongo, nadat die nuwe Kongolese leër teen sy Belgiese offisiere in opstand gekom het, wat gelei het tot 'n uittog van die Europese bevolking en die grondgebied in 'n burgeroorlog gedompel het wat in die middel van die 1960's gewoed het. Portugal het aktief teen dekolonisasie geveg en was tot 1975 gedwing om met nasionalistiese opstande in al sy Afrika-kolonies te worstel. Die teenwoordigheid van 'n beduidende aantal wit setlaars in Rhodesië het pogings tot dekolonisasie daar bemoeilik, en die voormalige het in 1965 eintlik 'n eensydige onafhanklikheidsverklaring uitgereik om 'n onmiddellike oorgang na meerderheidsregering te voorkom. Die onafhanklike wit regering het tot 1979 die mag in Rhodesië behou, ondanks' n embargo deur die Verenigde Nasies en' n verwoestende burgeroorlog met twee mededingende guerrilla-faksies wat onderskeidelik deur die Sowjetunie en China ondersteun is.