In 216 v.C. is Marcus Aemilius Lepidus, laat konsul en augur, deur sy seuns vereer met drie dae van gladiatora munera in die Forum Romanum, met twee-en-twintig pare gladiators. Tien jaar later het Scipio Africanus 'n herdenkingsmunus in Iberia gegee vir sy vader en oom, slagoffers in die Puniese oorloë. Hoë-status nie-Romeine, en moontlik ook Romeine, het vrywillig as sy gladiators. Die konteks van die Puniese oorloë en Rome se byna rampspoedige nederlaag by die Slag van Cannae (216 v.C.) verbind hierdie vroeë speletjies met vrygewigheid, die viering van militêre oorwinning en die godsdienstige versoening van hierdie militêre ramp; die gladiatorera self blyk te dien as 'n moreelverhogende agenda in 'n era van dreigende uitbreiding en militêre uitbreiding.
216 v.C.