Voltooi die volgende sin: Volgens die joernalis M. Gh. Carpen, Stroescu is reeds 'n volle dekade voor sy dood in Transsylvanië vergeet; die kort herlewing van belangstelling in 1920 het plek gemaak vir sy beskadiging deur die "modderpoel" van die politiek. Stroescu se aktiwiteit is die eerste keer metodies ondersoek in 'n opstel deur Alexandru Ciulcu, gepubliseer deur die tydskrif "Viața Basarabiei" in 1940. Net maande later het Bessarabië onder 'n
Sowjet-besetting, waartydens Ciulcu self deur die NKVD vermoor is. Stroescu se geheue is onderdruk in die gevolglike Moldawiese SSR en later in Kommunistiese Roemenië. Die Brînzeni-herenhuis is genasionaliseer en in 'n psigiatriese kliniek omskep. Gedurende die nasionale kommunisme van die 1960's het Halippa en die Bessarabiese gemeenskap in Boekarest probeer om hul voormalige leier te herdenk, maar is na bewering deur die owerhede verhinder om dit te doen. In 1968 het Halippa egter daarin geslaag om Stroescu aan te roep en die kwessie van sy "vergeet" te bring, met 'n formele toespraak aan die Akademie. So 'n werk is gedeeltelik in Amerika voortgesit deur 'n neef van Stroescu, die joernalis Gheorghe Ștefan Donev (1909-1993).