Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Steenkoolmynbou in die Rhondda het gedurende die vroeë 20ste eeu voortgegaan om uit te brei, hoewel geen verdere myne in Porth gesink is nie. Die bevolking het voortgegaan om te groei, maar die toestande het ná die Groot Depressie moeilik geword, en teen die middel van die 1920's het werkloosheid onder mynwerkers toegeneem. Dinge het vererger ná die rampspoedige algemene staking van 1926
Dit het baie mynwerkers maande lank werkloos laat bly. Aangesien meganisasie ander mynbougebiede in staat gestel het om meer winsgewend te word, kon die verouderde Rhondda-myne wat byna 75 jaar tevore gesink het, nie gemoderniseer word nie en een vir een begin sluit. Porth, soos die res van die Rhondda, is uitsluitlik rondom die steenkoolbedryf gebou, en met die ineenstorting daarvan het massawerkloosheid gekom, wat gelei het tot ekonomiese migrasie. Daar was 'n kort pouse gedurende die Tweede Wêreldoorlog toe die werkloosheid skerp gestyg het. Dit was deels te wyte aan 'n behoefte aan Rhondda-stoomkool, maar ook as gevolg van groot ammunisiefabrieke wat in Bridgend, Hirwaun en Treforest gebou is, waarheen die werkers pendel. Met die einde van die oorlog was dit duidelik dat werkloosheid sou terugkeer, maar om te verseker dat die nuutgevonde fabriekskundigheid wat gedurende die vorige ses jaar opgedoen is, nie verlore gaan nie, het die Britse regering die Wet op die Verspreiding van Nywerheid in 1945 aanvaar. Dit het daartoe gelei dat 25 nuwe nywerhede in die Rhondda aangekom het, waarvan ses in Porth gevestig is. Dit het gewissel van Jacob Beatus se boksvervaardigingsmaatskappy, 'n metaal speelgoedfabriek en 'n tak van Remploy wat gerig is op gestremde werkers.