Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Tussen November 1920 en Februarie 1921 was die Metropoliet Antonius in Konstantinopel, toe beset
deur Britse, Franse en Italiaanse magte. Aanvanklik het hy besluit dat die Voorlopige Kerksowerheid afgeskaf moet word en dat pastorale sorg vir ontheemde Russe aan ander plaaslike kerke oorhandig moet word. Maar nadat metropolitaan Anthony van generaal Wrangel se besluit gehoor het om sy leër te behou, het hy besluit om die Kerk se organisasie ook in die buiteland te hou. Die Tydelike Owerheid het op 19 November 1920 vergader aan boord van die skip "Groot Prins Aleksader Mikhailovich", onder voorsitterskap van Metropoliet Anthony. Hy en biskop Benjamin (Fedchenkov) is aangestel om die kanoniek van die organisasie te ondersoek. Op 2 Desember 1920 het hulle toestemming ontvang van die Metropolitaan Dorotheos van Pruise, Locum Tenens van die Ekumeniese Patriarg van Konstantinopel, om "vir die doel van diens aan die bevolking [...] en om toesig te hou oor die kerklike lewe van Russiese kolonies in Ortodokse lande, 'n tydelike komitee (epitropia) onder die gesag van die Ekumeniese Patriarg"; die komitee is die Tydelike Hoër Kerk Administrasie in die Buiteland (THCAA) genoem.