Die idee dat wetenskaplike metodologie van toepassing kan wees op kulturele produkte is ontwikkel deur die Russiese Formaliste in die vroeë jare van die 20ste eeu, en is herwin deur verskeie navorsers in Vergelykende Literatuur. Dit is nou toegepas op literêre vertaling. 'n Deel van hierdie toepassing was die teorie van polisisteme (Even-Zohar 1990) waarin vertaalde literatuur gesien word as 'n substelsel van die ontvangende teiken of literêre stelsel. Gideon Toury baseer sy teorie op die behoefte om vertalings as "feite van die teikenkultuur" te beskou vir navorsingsdoeleindes. Die konsepte van "manipulasie" en "beskerming" is ook ontwikkel in verhouding tot literêre vertalings.
Gideon Toury