Voltooi die volgende sin: Ontevredenheid oor Uthman se neefskapbeleid en die inbeslagneming van die voormalige Sassanid-kroonlande in Irak het die Quraysh en die ontneem elite van Kufa en Egipte daartoe gedryf om die kalief te teë te staan. Vroeg in 656 het rebelle uit Egipte en Kufa Medina binnegegaan om druk op Uthman uit te oefen om sy beleid om te keer. Marwan het 'n gewelddadige reaksie teen hulle aanbeveel. In plaas daarvan het Uthman' n ooreenkoms met die Egiptenare aangegaan, die grootste en mees uitgesproke groep onder die opstandelinge. Toe die rebelle na Egipte teruggekeer het, het hulle 'n brief onderskep wat in Uthman se naam aan Egipte se goewerneur, Ibn Abi Sarh, gestuur is en waarin hy hom beveel het om teen die rebelle op te tree. In reaksie hierop het die Egiptenare teruggetrek na Medina en Uthman in Junie 656 in sy huis beleër. Uthman het beweer dat hy nie van die brief bewus was nie, en dit is moontlik deur Marwan geskryf sonder Uthman se kennis. Ten spyte van bevele om anders te doen, het Marwan Uthman se huis aktief verdedig en is ernstig in die nek gewond toe hy die rebelle wat by die ingang versamel is, uitgedaag het. Volgens die tradisie is hy gered deur die ingryping van sy vroedvrou, Fatima bint Aws, en is hy na die veiligheid van haar huis vervoer deur sy "mawla" (vrygeskrewe of kliënt), Abu Hafs al-Yamani. Kort daarna is Uthman deur die rebelle vermoor, wat een van die belangrikste bydraende faktore tot die
Eerste Moslem-burgerlike oorlog. Oproepe om sy dood te wreek, onder leiding van die Oemayyade en een van Mohammed se vrouens, A'isha, wat voorheen teen Uthman geagiteer het, het 'n oproep geword van die opposisie teen sy opvolger, Ali ibn Abi Talib, 'n neef en skoonseun van Mohammed.