Voltooi die volgende sin: Die uiteindelike geallieerde oorwinning in Noord-Afrika laat beide Patton en Montgomery met mededingende planne vir die
Die inval van Sicilië. Patton se plan, gebaseer op verwysings na die Peloponnesiaanse Oorlog, beklemtoon die strategiese belang van Sirakuse; as dit in die hande van 'n besettende mag val, sal die Italianers sekerlik terugtrek. Patton stel voor dat Montgomery Syracuse vang, terwyl hy Messina sal vang en die onttrekking sal beëindig. Alhoewel die plan belowend en interessant is, verwerp generaal Eisenhower dit ten gunste van Montgomery se meer versigtige plan wat Patton basies verwerp om die Britse vooruitgang te bewaak. Die inval van Sicilië vind plaas, maar net soos Patton voorspel het, veroorsaak die val van Sirakuse 'n massa-onttrekking van Duitse en Italiaanse troepe van die eiland, en die oorblywende verskanste magte vertraag die geallieerde vooruitgang. Patton is woedend oor die gebrek aan vordering wat gemaak word, en belowe nie net om Montgomery na Messina te verslaan nie, maar ook om Palermo op die pad te neem. Alhoewel hy uiteindelik suksesvol is in albei prestasies, is Patton se bot aggressie 'n slegte teken met sy ondergeskiktes Bradley en Truscott. Tydens 'n besoek aan 'n veldhospitaal sien Patton 'n soldaat wat uit skok huil. Patton vermoed dat die soldaat nie eintlik fisies beseer is nie, slaan die soldaat en dreig om hom vir sy lafhartigheid te skiet en eis dat hy terugkeer na die frontlyn. Eisenhower eis dat Patton aan sy hele bevel om verskoning vra vir die onenigheid. Alhoewel Patton dit doen, is hy geskok om uit te vind dat Bradley, nie hy nie, die bevel gegee is van Amerikaanse magte wat voorberei vir die inval in Frankryk.