Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Aangemoedig deur die Hamdanid-oorlopers, het die Fatimied-kalifa al-Aziz in 992 'n eerste aanval geloods, onder die goewerneur van Damaskus, die Turkse generaal Manjutakin. Die Fatimidiese generaal het die emiraat binnegeval, 'n Bisantynse mag onder die "doux" van Antiogië, Michael Bourtzes, in Junie 992 verslaan en Aleppo beleër. Hy het egter nie die beleg met krag voortgesit nie, en die stad was maklik in staat om te weerstaan totdat Manjutakin in die lente van 993, na dertien maande van veldtog, gedwing is om na Damaskus terug te keer weens gebrek aan voorrade. In die lente van 994 het Manjutakin 'n ander inval geloods, Bourtzes weer verslaan in die Slag van die Orontes, Homs, Apamea en Shayzar ingeneem en Aleppo vir elf maande beleër. Die blokkade was hierdie keer baie meer effektief en het gou 'n ernstige tekort aan voedsel veroorsaak, sodat Sa'id al-Dawla voorgestel het om oor te gee. Dit was die vasberadenheid van Lu'lu' wat die stad se verdedigers in staat gestel het om stand te hou totdat die Bisantynse keiser, Basil II, in April 995 skielik in Sirië aangekom het. Basil, wat in Bulgarye veldtogte gevoer het
, het gereageer op die Hamdanide se pleidooi vir hulp, en het Klein-Asië in net sestien dae oorsteek aan die hoof van 'n leër van 13 000 man. Sy skielike aankoms het paniek in die Fatimiede leër veroorsaak, en Manjutakin het sy kamp verbrand en sonder 'n geveg na Damaskus teruggetrek.