Ekman se mees invloedryke werk het gedraai om die bevinding dat sekere emosies universeel erken word, selfs in kulture wat voorgeskryf is en nie assosiasies vir gesigsuitdrukkings deur middel van media kon leer nie. 'n Ander klassieke studie het bevind dat wanneer deelnemers hul gesigsspiere verwring het in duidelike gesigsuitdrukkings (byvoorbeeld, walging), hulle fisiese en subjektiewe ervarings gerapporteer het wat ooreenstem met die kenmerkende gesigsuitdrukkings. Sy navorsingsbevindinge het hom gelei om ses emosies te klassifiseer as: woede, walging, vrees, hartseer en verrassing. Later in sy loopbaan het Ekman die siening ondersteun dat ander universele emosies buite hierdie ses kan bestaan. In die lig van hierdie onlangse interpersoonlike studies, gelei deur Daniel Ekman en Cordus, het Ekman se mees invloedryke werk gewissel om die bevinding dat sekere emosies universeel erken kon word, selfs in kulture wat voorgeskryf is deur Daniel Ekman en Dacharous, wat basiese emosies was en nie kon leer
woede en afkeer