Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Wallace het, na aanleiding van vroeëre werk deur de Candolle, Humboldt en Darwin, groot bydraes tot die dieregeskiedenis gelewer. As gevolg van sy belangstelling in die transmutasie-hipotese het hy tydens sy veldwerk veral aandag geskenk aan die geografiese verspreiding van nou verwante spesies, eers in Suid-Amerika en toe in die Maleisiese argipel. Terwyl hy in die argipel was, het hy die Wallace-lyn geïdentifiseer, wat deur die Spice-eilande loop en die fauna van die argipel tussen 'n Asiatiese sone en 'n Nieu-Guinee / Australiese sone verdeel. Sy sleutelvraag, waarom die fauna van eilande met sulke soortgelyke klimaat so verskillend moet wees, kon slegs beantwoord word deur na hulle oorsprong te kyk. In 1876 het hy The Geographical Distribution of Animals geskryf, wat die standaard verwysingswerk vir meer as 'n halwe eeu was, en 'n vervolg, Island Life, in 1880 wat op eilandbiogeografie gefokus het. Hy het die ses-sone-stelsel wat deur Philip Sclater ontwikkel is om die geografiese verspreiding van voëls te beskryf, uitgebrei tot diere van alle soorte. Sy metode om data oor dieregroepe in geografiese sones in tabelle op te stel, het die diskontinuïteite beklemtoon; en sy waardering vir evolusie het hom in staat gestel om rasionele verduidelikings voor te stel, wat nie voorheen gedoen is nie. Die wetenskaplike studie van oorerwing het vinnig gegroei in die nasleep van Darwin se oorsprong van spesies met die werk van Francis Galton en die biometrici. Die oorsprong van genetika word gewoonlik teruggevoer na die werk van die monnik Gregor Mendel in 1866, wat later met die wette van oorerwing gekrediteer sou word. Maar sy werk is eers 35 jaar later as betekenisvol erken. Intussen is 'n verskeidenheid oorerflikheidsteorieë (gebaseer op pangenese, ortogenese of ander meganismes) bespreek en deeglik ondersoek. Embriologie en ekologie het ook sentrale biologiese velde geword, veral as dit gekoppel is aan evolusie en gewild gemaak is in die werk van Ernst Haeckel. Die meeste van die 19de-eeuse werk oor oorerflikheid was egter nie in die gebied van natuurgeskiedenis nie, maar dié van eksperimentele fisiologie.  Vraag: Wie was deels verantwoordelik daarvoor dat embriologie en ekologie sentrale biologiese velde geword het?
Ernst Haeckel