Samevat die artikel:  Aden, Jemen (CNN) Dit het nie veel gelyk nie, maar ons is vertel dit was tipies van die soort vaartuig wat die roete tussen Djibouti en Aden vervoer. Almal het gesê dat dit beter is om stil te bly, al beteken dit dat die ligte vervaag en dat drie waterpompe heeltyd aan die brand is. Die hout vaartuig is Mekka <unk> genoem na die heilige stad. Daar is vir ons gesê dat ons die volgende oggend in die hawe in Aden sou wees, maar namate die ure verbygegaan het, het dit gou duidelik geword dat dit baie optimisties was. Die oggend het aangebreek en ons was nog net halfpad daar. Ons is 'n veilige roete gegee, wat deur die Djiboetiese kuswag vir ons geplot is. Dit het beteken dat hulle die kuslyn moes omhels en so ver as moontlik uit die dieper water in die middel van die Golf van Aden moes bly waar die wêreld se vlootmasjiene gelyk het of hulle op mekaar afgestorm het. Dit was byna die dubbele afstand van die direkte roete. Voeg daarby 'n sterk stroom - en die see wat jou maag laat draai - en dit het gevoel asof ons 'n ewigheid aan boord sou deurbring. Ná ons tweede sonsondergang was ons uiteindelik naby genoeg vir my selfoon om met 'n Jemenitiese welkomsboodskap te ping. Maar ons kon nie die risiko neem om in die nag daar aan te kom nie; selfs om te naby die kus te kom, sou ons die risiko loop om met 'n hervoorsieningsvaartuig verwar te word en moontlik 'n Saoedi-treffer te kry. Die kaptein het die boot tot 'n krap vertraag sodat die oorblywende kilometers tot dagbreek sou strek. Uiteindelik het die oggend gekom. Dit was tyd om na die stad te gaan om te sien hoe die lewe vir die mense van Aden was. Ons was nie seker wat om te verwag nie, maar ons het geweet dat ons nie lank kon bly nie. Vanaf die oomblik dat ons deur die poorte van die hawe getree het, is ons deur geraas en wanhoop, stoot en geskreeu, begroet. "Waarheen gaan jy?" "Ek sal betaal, ek sal betaal" "Is jy hier om die Amerikaners te neem?" Ek het teruggeroep dat ons gou sou terugkeer. Ons het net vyf uur op die grond gehad en ons moes die hospitaal besoek, die geslote markte, die frontlyne. Daar was soveel wat ons moes sien. Die skare het om ons kamera lens saamgestroom en gevra: "Waarom?" "Waarom gebeur dit?" "Waarom het dit nie opgehou nie?" Dit het gevoel asof daar geen tyd verbygegaan het voordat ons vertel is dat ons moes...
CNN se Nima Elbagir beskryf die bootreis van Djbouti na Aden. Die skip het teruggekeer met 60 vlugtelinge wat desperaat was om te vlug vir die gevegte in Jemen.