Voltooi die volgende sin: 1978 was 'n belangrike jaar in "amateursport" in die algemeen en in die padwedrenne spesifiek. Gedurende die vorige jare het atlete in opstand gekom weens die finansiële beperkings van hulle amateurstatus. Hulle wou openlik prysgeld kan aanvaar. Na die Olimpiese Spele van 1972 het baie elite-atlete die professionele Internasionale Atletiekvereniging gestig en gehardloop, wat veroorsaak het dat hulle hul Olimpiese in aanmerking kombaarheid verloor het. Terselfdertyd was miljoene Amerikaners opgewonde oor Frank Shorter se
1972 Olimpiese Marathon oorwinning en was besig om te hardloop padwedrenne, 'n verskynsel bekend as die "Running Boom". Teen 1978 het die opstand van die atleet gelei tot die Amateursportwet van 1978, wat die Amateur Atletiekunie se regulering van die versameling sportsoorte wat hulle beheer het, en die vervangende bestuursliggaam The Athletics Congress gebreek het, aangesien plaaslike verteenwoordigers van die belange van die IAAF en IOC maniere weerstaan het om die deur oop te maak vir professionaliteit teen die gety van kommersiële belange wat die gewildheid van die sport wou benut. In padwedrenne is 'n nuwe organisasie genaamd die "Association of Road Racing Athletes" (bekend as die ARRA) gevorm om 'n professionele padrenbaan te skep. Onder die 6 charter-byeenkomste van die kring was die Lasse Viren Finse Uitnodigingswedstryd, wat $30,000 in prysgeld aangebied het.