Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Later, as hoof van IDSA, was Subrahmanyam instrumenteel in die samestelling van sommige van die eerste gesaghebbende verslae oor die oorlog, in samewerking met sommige van sy sleutelspelers. Hy sou later skryf dat die oorlog van 1971 die jong IDSA gesien het as 'n gerespekteerde en invloedryke denkgroep. Baie van sy kommentaar op die rommelige Koue Oorlog politiek wat die hele oorlog oorskadu
<unk> wat die morele steun van die VSA aan Pakistan ingesluit het, die latere versending van die USS Enterprise na die Baai van Bengal, en stilswyende Sowjet-ondersteuning aan Indië <unk> saam met sy verwante voorskrifte vir Indiese buitelandse beleid het hul weg gevind in die daaropvolgende Indiese militêre leerstelling. Hy het sedertdien verklaar dat die belangrikste les wat uit hierdie oorlog geleer is, oor die administratiewe sinergie wat nodig is - waar burgerlike leierskap noue koördinasie met intelligensie handhaaf en 'n pro-aktiewe verhouding met militêre koper - nie voldoende ingestel is as 'n leidende beginsel van Indiese veiligheidsbeleid nie, wat op sy beurt geneig is om te graviteer na magtige politieke en burokratiese belange.