Samevat die artikel:  Honderde vissers hardloop om gered te word van 'n afgeleë Indonesiese eiland waar baie van hulle as slawe gewerk het om seekos vir Westerse restaurante te vang in hierdie merkwaardige beelde. Indonesiese amptenare wat arbeidsmisbruik ondersoek het, het vandag aan die migrerende werkers gesê hulle laat hulle toe om per boot na 'n ander eiland te vertrek uit besorgdheid oor hul veiligheid. Meer as 300 vissers het uit nabygeleë trawlers, dorpies en selfs die oerwoud gekom om die reis te onderneem, nadat hulle soos slawe by die Pusaka Benjina Resources-visserymaatskappy gehou is. Hulle is uiteindelik deur die Indonesiese Ministerie van Visserye gered nadat amptenare 'n moratorium op visvang ingestel het om stropers te bestry. Burmese vissers steek hul hande op wanneer hulle gevra word wie van hulle wil huis toe gaan by die Pusaka Benjina Resources vissery maatskappy in Benjina, Aru Eilande, Indonesië. Hierdie vissers hardloop om hulle besittings op te tel nadat hulle ingelig is dat hulle die geïsoleerde eiland kan verlaat. Twee vissers wat waarskynlik as slawe gehou word, omhels mekaar terwyl hulle wag vir hulle boot uit die kompleks. Birmaanse vissers steek hul hande op wanneer hulle gevra word wie van hulle wil huis toe gaan. 'Ek sal my ouers gaan sien,' het Win Win Ko, 42, gesê en met 'n glimlag 'n mond vol ontbrekende tande geopenbaar. 'Hulle het nie van my gehoor nie, en ek het nie van hulle gehoor sedert ek weg is nie.' Hy het vier jaar gelede die verarmde Myanma verlaat met die belofte om 'n goeie werk in die naburige Thailand te kry, maar soos baie ander wat in die eilanddorpie Benjina gestrand was, is hy eerder mislei om op 'n vissersboot te klim wat hom duisende kilometers van die huis af geneem het sonder om terug te keer. Hy het gesê dat 'n Thaise bootkaptein se militêre stewels sy vier tande uitgetrap het omdat hy nie vis vinnig genoeg van die dek na die laer laer verskuif het nie. Die huidige en voormalige slawe het nuus oor die redding begin kry toe' n stortreën begin val het, en party het deur die reën gevlug. Hulle het teruggespring na hulle bote, oor die rails gespring en hulleself deur vensters gegooi. Hulle het hulle skraal besittings in plastieksakke gesit...
Ongeveer 300 vissers het uit trawlers, dorpe en selfs die oerwoud gekom. Was gestrand op Benjina eiland deur gewetenlose vissers maatskappy. Van arm lande soos Mianmar en Kambodja is sommige belowe om werk in Thailand te kry, maar is in plaas daarvan teen hulle wil na Indonesië geneem. Baie is gedwing om 20 tot 22 uur per dag te werk sonder verlof en sonder betaling. Aansprake van mishandeling deur te slaan, te sweep met stingray sterte en elektriese skok. Die Indonesiese Ministerie van Visserye tree in nadat hulle'n visvang-moratorium uitgereik het.