Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Die Tasmaniese duiwel is die grootste oorlewende vleisetende beursdier. Dit het 'n skubbe, dik bou, met 'n groot kop en 'n stert wat omtrent die helfte van sy lyflengte is. Ongewone vir 'n beursie is sy voorpote effens langer as sy agterpote, en duiwels kan op kort afstande tot 13 km/h hardloop. Die pels is gewoonlik swart, dikwels met onreëlmatige wit kolle op die bors en romp (hoewel ongeveer 16% van wilde duiwels nie wit kolle het nie). Hierdie merke dui daarop dat die duiwel die meeste aktief is in die dageraad en in die skemer, en daar word geglo dat hulle bytende aanvalle op minder belangrike dele van die liggaam rig, aangesien gevegte tussen duiwels dikwels tot 'n konsentrasie littekens in daardie gebied lei. Manne is gewoonlik groter as wyfies, met 'n gemiddelde kop- en lyflengte van 652 mm, 'n stert van 258 mm en 'n gemiddelde gewig van 8 kg. Vroue het 'n gemiddelde kop- en lyflengte van 570 mm (22 in), 'n stert van 244 mm (9.6 in) en 'n gemiddelde gewig van 6 kg (13 lb), hoewel duiwels in Wes-Tasmanië kleiner is. Duiwels het vyf lang tone op hul voorpote, vier wys na die voorkant en een wat van die kant af uitkom, wat die duiwel die vermoë gee om kos vas te hou. Die agterpote het vier tone, en die duiwels het nie-intrekbare kloue. Die stewige duiwels het 'n relatief lae massa-sentrum. Die duiwels word ten volle volwasse op tweejarige ouderdom, en min duiwels leef langer as vyf jaar in die natuur. Moontlik die langste lewende Tasmaniese duiwel wat opgeteken is, was Coolah, 'n manlike duiwel wat meer as sewe jaar in gevangenskap geleef het. Coolah is in Januarie 1997 in die Cincinnati Dieretuin gebore en is in Mei 2004 in die Fort Wayne Kinderdieretuin oorlede. Die duiwel stoor liggaamsvet in sy stert, en gesonde duiwels het vet sterte. Die stert is grootliks nie-greenish en is belangrik vir sy fisiologie, sosiale gedrag en beweeglikheid. Dit dien as 'n teenwig om stabiliteit te bevorder wanneer die duiwel vinnig beweeg. 'n Ano-genitale reukklier aan die basis van sy stert word gebruik om die grond agter die dier te merk met sy sterk, skerp reuk.  Vraag: Van al die bekende vleisetende buideldiere, wat is die grootste?
Tasmaniese duiwel