Voltooi die volgende sin: Die volgende seisoen het Del Piero hierdie oorwinnings opgevolg met die 1996 UEFA Superbeker en die
1996 Interkontinentale Beker, wat doele in albei eindstryde aangeteken het, en in die laaste eindstryd as Man of the Match aangewys is; hy het ook die Bravo-toekenning gewen (as die beste U-23-speler in Europese kompetisies), en vir die tweede agtereenvolgende jaar die vierde plek in die 1996 Ballon d'Or behaal. Del Piero het ook sy tweede Serie A-titel met Juventus in daardie seisoen verower, en het gehelp om Juventus na hul tweede agtereenvolgende Champions League-eindstryd te lei, hoewel hy nie die wedstryd kon begin nie weens besering. Tydens die groepsfase, op pad na die eindstryd, het hy Juventus gehelp om 'n wedstryd vroeër vir die kwarteindronde te kwalifiseer, deur 'n doel te behaal in Juventus se 1<unk>0 oorwinning oor Manchester United op Old Trafford, op 20 November 1996; dit was die eerste keer dat 'n Italiaanse span Manchester United op hul tuisveld verslaan het. In die 1997 UEFA Champions League-eindstryd, het hy van die bank af gekom om 'n doel met 'n agtervoet te behaal, wat nie kon voorkom dat Juventus 3-1 verloor het teen Borussia Dortmund nie. Vanweë sy optredes gedurende die hele kalenderjaar, het Del Piero nominasies ontvang vir beide die 1997 FIFA Wêreldspeler van die Jaar, wat sesde geëindig het en die 1997 Ballon d'Or,