Watter van die volgende is nie 'n noodsaaklike kenmerk van 'n verklaring wat verbruikers beskerm nie: neutraal, neerhalend of objektief? Skryf 'n konteks wat die antwoord bevat, gegewe die vorige vraag. Dit kan 1 - 20 sinne wees. Konteks:
Reëls is dikwels neutraal op alle goedere van toepassing, maar kan 'n groter praktiese effek op invoer as op binnelandse produkte hê. Vir sulke "indirekte" diskriminerende (of "onduidelik toepaslike") maatreëls het die Hof van Justisie meer regverdigings ontwikkel: óf dié in artikel 36, óf bykomende "verpligtelike" of "oorheersende" vereistes soos verbruikersbeskerming, verbetering van arbeidsstandaarde, beskerming van die omgewing, persdiversiteit, billikheid in handel, en meer: die kategorieë is nie gesluit nie. In die mees bekende saak Rewe-Zentral AG v Bundesmonopol für Branntwein het die Hof van Justisie bevind dat 'n Duitse wet wat vereis dat alle sterk drank en likeur (nie net ingevoerde) 'n minimum alkoholinhoud van 25% moet hê, in stryd was met artikel 34 VWEU omdat dit 'n groter negatiewe uitwerking op invoer gehad het. Duitse likeure het meer as 25 persent alkohol bevat, maar Cassis de Dijon, wat Rewe-Zentrale AG uit Frankryk wou invoer, het net 15 tot 20 persent alkohol bevat. Die Hof van Justisie het die Duitse regering se argumente verwerp dat die maatreël die openbare gesondheid proporsioneel beskerm het ingevolge artikel 36 VWEU, omdat sterker drankies beskikbaar was en voldoende etikettering vir verbruikers sou wees om te verstaan wat hulle gekoop het. Hierdie reël is hoofsaaklik van toepassing op vereistes oor die inhoud of verpakking van 'n produk. In Walter Rau Lebensmittelwerke v. De Smedt PVBA het die Hof van Justisie bevind dat 'n Belgiese wet wat vereis dat alle margarine in kubusvormige verpakkings moet wees, artikel 34 oortree het en nie deur die strewe na verbruikersbeskerming geregverdig is nie. Die argument dat Belgiërs sou glo dat dit botter is as dit nie in die vorm van 'n kubus is nie, was buite verhouding: dit sou "aansienlik die vereistes van die voorwerp oorskry" en etikettering sou verbruikers "net so effektief" beskerm. In 'n 2003-saak, Kommissie teen Italië, het die Italiaanse wet vereis dat kakaoprodukte wat ander plantaardige vette bevat, nie as "sjokolade" gemerk kon word nie. Dit moes "sjokoladevervanger" wees. Alle Italiaanse sjokolade is gemaak van kakaobotter alleenlik, maar Britse,