Die skandering sluit in toetsing vir siektes wat deur 'n bloedoortapping oorgedra kan word, insluitend MIV en virale hepatitis. Die skenker moet ook vrae oor mediese geskiedenis beantwoord en 'n kort fisiese ondersoek ondergaan om seker te maak dat die skenking nie gevaarlik is vir sy of haar gesondheid nie. Hoe gereeld 'n skenker kan skenk, wissel van dae tot maande op grond van watter komponent hulle skenk en die wette van die land waar die skenking plaasvind. Byvoorbeeld, in die Verenigde State moet skenkers agt weke (56 dae) wag tussen heelbloedskenkings, maar slegs sewe dae tussen plaatjie-oordragskenkings en twee keer per sewe-dag-periode in plasmapherese. Die hoeveelheid bloed wat getrek word en die metodes wissel. Die versameling van bloed kan handmatig gedoen word of outomaties gegee word met toerusting wat slegs van die spesifieke komponente gebruik kan word wat deur 'n bloedoortapping oorgedra word.
op grond van watter komponent hulle skenk en die wette van die land waar die skenkings plaasvind