Die vroegste bekende verwysing na immuniteit was tydens die plaag van Athene in 430 v.C. Thucydides het opgemerk dat mense wat van 'n vorige aanval van die siekte herstel het, die siekes kon versorg sonder om die siekte 'n tweede keer op te doen. In die 18de eeu het Pierre-Louis Moreau de Maupertuis eksperimente met skerpioen gif gedoen en waargeneem dat sekere honde en muise immuun was teen hierdie gif. In die 10de eeu het die Persiese geneesheer al-Razi (ook bekend as Rhazes) die eerste aangetekende teorie van immuniteit geskryf, en opgemerk dat 'n klein groepie van sy oorlewendes van toekomstige siektes beskerm word. Hoewel hy in terme van immuniteit verkry het tydens die plaag van Athene in 430 v.C. Thucydides het opgemerk dat mense wat herstel het van 'n vorige aanval van die siekte die siekes kon versorg sonder om die siekte 'n tweede keer op te doen. In die 19de eeu het Pierre-Louis Moreau de Maupertuis eksperimente met skerpioen gif gedoen en waargeneem dat sekere honde
430 v.C.