Hy het vroeër 'n aanbieding oor die onderwerp by die Zoologiese Vereniging van Londen gedoen. Die spesifieke binomiële naam is egter in 1800 aan die gewone wombat (later herklassifiseer as Vombatus ursinus) deur George Shaw gegee, en was dus nie beskikbaar nie. In 1838 is 'n eksemplaar Dasyurus lanicariius deur Richard Owen genoem, maar teen 1877 het hy dit na Sarcophilus lanicariius verwerp. Die moderne Tasmaniese duiwel is in 1841 deur die Franse natuurkundige Pierre Boitard Sarcophilus harr ("Harris se vleis-liefhebber") genoem. 'n Later hersiening van die duiwel se taksonomie, gepubliseer in 1987, het hom Didelphis ursina genoem. Die naam is egter eers in die vroeë 19de eeu aan die gewone wombat (later herklassifiseer as Vombatus ursinus) gegee deur George Shaw, en was dus nie beskikbaar nie. Die naam is slegs deur die moderne Tasmaniese diergemeenskap aanvaar as 'n verwysing na 'n verwandelaar wat verwant is aan die hoof spesies van die familie van Sarcop
Sarcophilus harrisii