Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Sferiese harmoniese analise kan gebruik word om interne van eksterne bronne te onderskei as metings op meer as een hoogte beskikbaar is (byvoorbeeld grondwaarnemings en satelliete). In daardie geval kan elke term met koëffisiënt gml of hml in twee terme verdeel word: een wat afneem met radius as 1/rl+1 en een wat toeneem met radius as rl. Die toenemende terme pas by die eksterne bronne (strome in die ionosfeer en magnetosfeer). Die oorblywende terme voorspel dat die potensiaal van 'n dipolbron (l=1) afval as 1/r2. Die magnetiese veld, 'n afgeleide van die potensiaal, val af as 1/r3. Kwadrupol terme val af as 1/r4, en hoër orde terme val toenemend vinnig met die radius. Die radius van die buitenste kern is ongeveer die helfte van die radius van die Aarde. As die veld by die kern-mantelgrens aan sferiese harmonika voldoen, is die dipolgedeelte kleiner met 'n faktor van ongeveer 8 by die oppervlak, die kwadrupolgedeelte met 'n faktor van 16, en so aan. Sodoende kan slegs die komponente met groot golflengtes op die oppervlak waargeneem word. Uit 'n verskeidenheid argumente word gewoonlik aanvaar dat slegs terme tot graad 14 of minder hul oorsprong in die kern het. Dit het golflengtes van ongeveer 2 000 kilometer of minder. Kleiner kenmerke word toegeskryf aan anomalieë in die kors.  Vraag: wat is gedink word slegs die terme wat 'n oorsprong in die kern kan hê?
terme tot graad 14 of minder