Voltooi die volgende sin: Behalwe hierdie suksesse, het Amon se renloopbaan blykbaar weer tot stilstand gekom. Blykbaar het 'n toevallige ontmoeting met Mo Nunn van Ensign Racing gelei tot die Ensign-rit, maar in werklikheid het Mo Nunn gedink dat sy nuwe N175 'n baie vinnige motor was en nie die twee Nederlandse bestuurders gesien wat bevoordeel is deur die Nederlandse HB Security-maatskappy wat Ensign vinnig genoeg geborg het nie. Gijs van Lennep, die 1973 Europese F5000 Kampioen in 'n Surtees TS11 wat Le Mans gewen het in 1971 en 1976 was 'n baie goeie bestuurder, maar ook een van die laaste wedrenne aristokrate. Van Lennep, gekwalifiseer die motor op sy debuut in die Franse GP by Paul Ricard en eindig 6de in die
Duitse GP by Nürburgring, en was vinniger op albei bane as Patrick Nève of Amon in 1976. Amon het 7de in die nie-kampioenskap Switserse GP in Dijon agtervolg James Hunt wat die teleurstellende Hesketh 308C debuteer en 12de in twee GP-ryke in die Ensign N175 by die Oostenrykse en Italiaanse GP's. Na 'n lang pitstop in Monza het hy uiteindelik in 'n mededingende tempo gehardloop. Hy het 4 rondtes agter gebly, maar 'n aantal rondtes in pas gebly met die voorste Ferrari 312T van Niki Lauda. Progressiewe evaluering van die moontlikhede van wat die N175 vertraag het, het Amon daartoe gelei om die lugkas uitlijning op die dag van die Italiaanse GP te verander en dit het gelei tot 'n 2 sekonde winste (net soos die verandering in lugkoelerposisie wat twee sekondes verloor en gewen het op Hunt se McLaren M23 wat deur die 1976 Franse GP opgelos is). Ironies genoeg het Amon nooit weer met die N175 gehardloop nie en die hoë lugkaste is verbied teen die tyd dat die N176 die volgende jaar by Jarama gehardloop het, maar die flits van toetsing en rygenie was genoeg om Amon nog 'n kans te gee. Alhoewel die resultate nie opvallend was nie, het hy en Nunn goed saamgewerk, sodat Amon by Ensign aangesluit het vir die 1976 F1-seisoen.