Voltooi die volgende sin:
Algerië se Onafhanklikheidsoorlog wat in November 1954 begin het, is dit grotendeels tussen 1947 en 1953 geskryf, en die roman se politieke dimensie is spesifiek van toepassing op hierdie tydperk eerder as op die oorlog self. Die roman se sentrale aksie vind plaas gedurende die tydperk na die nasionalistiese betogings van 8 Mei 1945, wat die Sétif-slagting ingesluit het. Twee van die karakters in die roman, Lakhdar en Mustapha, is ná hierdie betogings in hegtenis geneem, gevange geneem en gemartel. Die roman begin in die nasleep van die tydperk van omwentelinge wat die betogings gevolg het. Die vier manlike karakters het werk gevind op 'n bouperseel, en een van hulle, Lakhdar, is in die tronk gesit ná 'n onenigheid met M. Ernest, hul (Franse) baas - 'n onenigheid wat egter weens die komplekse tydstruktuur van die roman eers later in die teks vertel sal word. Kort daarna, steeds in die eerste deel van die roman, is 'n ander karakter, Mourad, by 'n troue betrokke by 'n bakleiery wat daartoe lei dat hy verantwoordelik is vir die dood van M. Ricard, 'n ander Franse entrepreneur. Hierdie gebeurtenis veroorsaak dat die ander karakters versprei, en vanaf hierdie punt verander die roman in styl en begin om hul afsonderlike verhale te vertel, en spring aansienlik in sy chronologie rond. Elkeen van die vier manlike karakters het 'n verband met, en is aangetrokke tot, Nedjma, wat dieselfde ouderdom as die manlike karakters is, maar reeds (ongelukkig) getroud is. Hoewel gebaseer op 'n werklike persoon, met wie Yacine 'n verhouding gehad het, is Nedjma (wat selde in die roman praat en wie se karakter nie ontwikkel is nie) dikwels geïdentifiseer met Algerië, "la femme-patrie". Die roman herinner ook aan die geskiedenis van die karakters se stam, die Keblout, en van Abdelkader se oorspronklike weerstand teen Franse kolonisasie.