Voltooi die volgende sin: Manuel se dood op 24 September 1180 was 'n keerpunt in die lot van die Bisantynse Ryk. Toe Manuel gesterf het, is hy opgevolg deur sy jong seun Alexios II Komnenos, wat onder die voogskap van die keiserin Maria was. Haar gedrag het openbare verontwaardiging opgewek, en die gevolglike wanorde, wat amper gelyk het aan burgeroorlog, het 'n geleentheid gebied vir die ambisie van Manuel se vervreemde neef, Andronikos I Komnenos (r. 1183 <unk> 1185), seun van Isak Komnenos. Andronikos het sy aftrede in 1182 verlaat en teen Konstantinopel opgetrek met 'n leër wat (volgens nie-Bisantynse bronne) Moslemkontingente ingesluit het. Sy aankoms is gou gevolg deur 'n
slagoffer van die Latynse inwoners, wat gefokus was op die Venesiese handelaars wat in sekere getalle in Konstantinopel gevestig was. Daar word geglo dat hy die vergiftiging van Alexius II se ouer suster Maria die Porphyrogenita en haar man Renier van Montferrat gereël het, hoewel Maria self hom aangemoedig het om in te gryp. Daar is gesê dat die eunug Pterygeonites die gif gebruik het. Kort daarna het hy die keiserin Maria gevange geneem en toe doodgemaak, deur Pterygeonites en die "hetaireiarches" Constantine Tripsychos. Alexios II is gedwing om Andronikos as kollega in die ryk te erken, maar is toe tereggestel; die moord is uitgevoer deur Tripsychos, Theodore Dadibrenos en Stephen Hagiochristophorites. Andronikos, teen 1183 die enigste keiser, het met Agnes van Frankryk getrou, 'n kind van twaalf jaar oud wat voorheen verloof was aan Alexios II. Agnes was 'n dogter van koning Lodewyk VII van Frankryk en sy derde vrou Adèle van Sjampanje. Teen November 1183 het Andronikos sy jonger wettige seun, Johannes Komnenos, op die troon geassosieer.