Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Wilson is herbenoem by die 1916 Demokratiese Nasionale Konvensie
sonder teenstand. In 'n poging om progressiewe kiesers te wen, het Wilson wetgewing gevra wat voorsiening maak vir 'n agt uur lange dag en 'n ses dae lange werkweek, gesondheids- en veiligheidsmaatreëls, die verbod op kinderarbeid en beskerming vir vroulike werkers. Hy was ook ten gunste van 'n minimumloon vir alle werk wat deur en vir die federale regering gedoen word. Die Demokrate het ook die slagspreuk "Hy het ons uit die oorlog gehou" gebruik en gewaarsku dat 'n Republikeinse oorwinning oorlog met Duitsland sou beteken. In die hoop om die progressiewe en konserwatiewe vleuels van die party te herenig, het die Republikeinse Nasionale Konvensie van 1916 die Hooggeregshofregter Charles Evans Hughes as president benoem; as regter was hy in 1912 heeltemal buite die politiek. Hoewel Republikeine Wilson se buitelandse beleid op verskillende gronde aangeval het, het binnelandse sake oor die algemeen die veldtog oorheers. Republikeine het teen Wilson se Nuwe Vryheidsbeleid geveg, veral die vermindering van tariewe, die nuwe inkomstebelasting en die Adamson-wet, wat hulle as "klaswetgewing" bespot het.