Paul Narveson beweer in 1984 dat meer as driekwart van melodiese onderwerpe nie deeglik ondersoek is nie. Die melodieë wat in die meeste Europese musiek bestaan wat voor die 20ste eeu geskryf is, en populêre musiek gedurende die 20ste eeu, het "vaste en maklik waarneembare frekwensiepatrone", herhalende "gebeurtenisse, dikwels periodiek, op alle strukturele vlakke" en "herhaling van duur en patrone van duur" gehad. Melodieë in die 20ste eeu het " 'n groter verskeidenheid van toonhoogte gebruik as wat in enige ander historiese tydperk van Westerse musiek gebruik is". Terwyl die diatoniese kwaliteit nog steeds gebruik is, het die meeste melodiese temas nie deeglik ondersoek is nie. "Die komponiste het 'n belangrike rol gespeel in die melodie met 'n wye verskeidenheid van toonhoogte, ritme en dinamiese dimensies", sê Krestie, "die langste en mees uitsonderlike toonhoogte, en die langste toonhoogte, is nog steeds 'n belangrike element".
duur, toonhoogte en kwaliteit (stemperatuur), tekstuur en hardheid