Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In Junie 1988 het Nelson Skalbania probeer om 'n ooreenkoms met sy vriend, Edmonton Oilers eienaar Peter Pocklington te bemiddel om Wayne Gretzky vir die Canucks te bekom. Skalbania het ook met Gretzky se agent, Mike Barnett, gepraat. Pat Quinn het'n goeie deel van die Canucks se toekoms verseker deur Trevor Linden tweede in die inskrywing te kies
, en sou voortgaan sy wiel en handel wat begin het die vorige somer. Die Canucks moes net van 'n derde-ronde keuse in 1989 (Veli-Pekka Kautonen) skei om die dienste van veterane Paul Reinhart en Steve Bozek van Calgary op 6 September te bekom. Die volgende dag het verdediger Robert Nordmark en 'n tweede-ronde keuse in 1989 (Craig Darby) van St. Louis aangekom vir Dave Richter. Die Canucks sou hulle kragspel-puntmanne vir die komende seisoen in orde hê, en het amper niks opgee om hulle te kry nie. Die ondertekening van Harold Snepsts as vrye agent het 'n bekende gesig na die Canucks-bloulyn teruggebring, en skielik was verdediging 'n sterk punt van die Canucks. Gekombineer met goeie netbestuur van Kirk McLean en Steve Weeks, sal slegs kragstasies Montreal en Calgary hierdie seisoen minder doelwitte as die Canucks gee. Dit sou ook die dapperste span wees wat Vancouver-aanhangers in 'n rukkie gesien het. Met Garth Butcher, Rich Sutter, Stan Smyl, Jim Sandlak, Ronnie Stern, Darryl Stanley, en Snepsts in die line-up, was Vancouver skielik 'n nie so aangename stop op 'n westerse road trip nie.