Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In 1793 het die Franse rewolusionêre regering oorlog teen Groot-Brittanje verklaar, wat die vrees vir 'n vreemde inval by die binnelandse opstand gevoeg het en tot byna paniek in Londen gelei het. Die Britse gereelde leër, wat reeds ses brigades saam met die Oostenrykse leër in Nederland ontplooi het, was nie voldoende om die land te verdedig nie, en die belangrikste militêre reserwe, die milisie, is as nie doeltreffend of betroubaar beskou nie. Dit is gedemobiliseer aan die einde van die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog in 1783, en in die tussenliggende dekade was dit onderworpe aan kostebesparende maatreëls wat dit tekortkomend gelaat het. Dit is in 1792 vervat as 'n voorsorgmaatreël teen opstand, maar 'n liggaam wat hoofsaaklik uit die werkersklas gewerf is, was self verdag, in die mate dat milisie-eenhede nie tot 1795 vertrou is om in hul eie werwingsgebiede ontplooi te word nie. Die regering het vroeër in 1779 na vrywilligers om sy magte te vergroot, gesoek weens vrees vir 'n Franco-Spaanse inval
, hoewel dit van korte duur was en nie lank die einde van die oorlog in die kolonies oorleef het nie. Aangesien daar nie genoeg tyd was om die milities se tekortkominge reg te stel nie, het die regering weer in 1794 vrywilligers aangestel om die land se verdediging te versterk.