Voltooi die volgende sin: Zubatovite vakbonde het matige sukses behaal om werkers se politieke agitasie weg te lei van revolusionêre bewegings en na arbeidverbeterings, veral in die stede Minsk en Odessa, met een hoë-amptenaar wat opgemerk het dat baie revolusionêre en werkers by die vakbonde aangesluit het. Maar Zubatov, indien nie polisiesosialisme nie, het in die somer van 1903 in diskrediet gekom nadat die Okhrana-offisier wat in beheer was van die Odessa-unie toegelaat het dat 'n staking buite beheer raak, wat 'n massabeweging veroorsaak het wat die streek verlam het. Alhoewel die polisie-geleide vakbonde voortgegaan het om te funksioneer na Zubatov se uitsetting, sonder Okhrana-befondsing, het hulle meer 'n aanspreeklikheid as 'n bate bewys. Die Vergadering van Werkende Mans, 'n polisie-bestuur vakbond met ongeveer 6,000<unk>8,000 lede, gevorm deur die vermeende Okhrana-agent, Vader Georgy Gapon, het die
Bloedige Sondag-slagting van Januarie 1905, 'n mylpaal in die Revolusie van 1905 toe vakbondlede vreedsaam na die Winterpaleis in St. Petersburg opgetrek het en deur Keiserlike soldate geskiet is. Die Okhrana het polisiesosialisme en ander projekte aangevul om die toestande te voorkom waarin revolusionêre bewegings kan wortel skiet deur inisiatiewe te volg om die aktiwiteite van bestaande organisasies te beperk. Yevno Azef, die berugte Okhrana-provokateur wat die hoof van die Socialist Revolutionary Fighting Organization (SRFO) geword het, verpersoonlik die Okhrana se onpeilbare praktyk van rewolusionêre-groepinfiltrasie. Terwyl die Okhrana daarin geslaag het om baie van sy agente in rewolusionêre organisasies te plaas, het die polisie verkies om stadig intelligensie te versamel en te probeer om die revolusionêre werk op 'n subtiele manier in te meng eerder as om bekende revolusionêre onmiddellik in hegtenis te neem. Hierdie beleid het gelei tot talle twyfelagtige dade van polisie-spioene, wat moes deelneem aan revolusionêre aktiwiteite om vermoede te vermy, soos toe Yevno Azef, as hoof van die SRFO, die moord op V. K. Plehve op 15 Julie 1904 beveel het.