Tersiêre struktuur: die algehele vorm van 'n enkele proteïenmolekule; die ruimtelike verhouding van die sekondêre strukture met mekaar. Tersiêre struktuur word oor die algemeen gestabiliseer deur nie-lokale interaksies, meestal die vorming van 'n hidrofobische kern, maar ook deur soutbrugge, waterstofbande, disulfiedbande en selfs post-vertalingsmodifikasies. Die term "tersiêre struktuur" word dikwels gebruik as sinoniem met die term vou. Die tersiêre struktuur is wat die basiese funksie van die proteïen beheer.
tersiêre struktuur