Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In Junie 1944 is Eichelberger deur Krueger na die sesde leërhoofkwartier ontbied. Die Slag van Biak
, waar die 41ste Infantry Division in Mei geland het, het sleg verloop, en die vliegvelde wat MacArthur belowe het, sou beskikbaar wees om die Slag van Saipan te ondersteun, was nie in Amerikaanse hande nie. Eichelberger het gevind dat die Japannese, wat in groter getalle teenwoordig was as wat aanvanklik berig is, in grotte met uitsig op die lugvaartterreine verskuil het. Terwyl die Amerikaners beter opgelei en toegerus was as by Buna, was die Japannese ook, wat hulle nuwe taktiek gebruik het om duur teenvalle te vermy en die maksimum tol te eis vir grond wat hulle gewen het. Nadat hy die situasie self gesien het, het Eichelberger tot die gevolgtrekking gekom dat Fuller se 41ste Infantry Division nie te sleg gevaar het nie. Nietemin, soos by Buna, het Eichelberger 'n aantal offisiere ontslaan wat hy gevoel het nie presteer soos die slagveld op was nie. Sy bevele was om Fuller as taakgroepbevelvoerder te vervang eerder as om hom as afdelingsbevelvoerder te verlig, maar Fuller het sy eie verligting versoek, en Krueger het hom verplig. Op Eichelberger se aanbeveling is Fuller vervang deur brigadier-generaal Jens A. Doe. Krueger was nie beïndruk met Eichelberger se optrede op Biak nie, en het tot die gevolgtrekking gekom dat Eichelberger se taktiek nie verbeeldingryk was nie, en nie beter as Fuller s'n nie, en die vang van die eiland eerder kon vertraag as versnel. Aan die ander kant het MacArthur Eichelberger se vertoning hoog genoeg geag om hom die Silwerster toe te ken.