Voltooi die volgende sin: Baie Afro-Karibiese soldate wat in die Britse Wes-Indiese Regiment (BWIR) gedien het, het na die oorlog linksgesinde aktiviste geword gedurende die tussenoorlogse era. Terwyl hy in
Europese en Midde-Oosterse fronte van die Eerste Wêreldoorlog, ervarings van diskriminasie van wit soldate het 'n herlewing van anti-koloniale nasionalisme onder die Britse Wes-Indiese eilande geïnspireer. Die 9de Bataljon van die BWIR het die Taranto-opstand begin, 'n opstand teen swak werksomstandighede en 'n loonverhoging wat deur die Oorlogskantoor aan wit maar nie swart soldate toegeken is nie. In reaksie hierop is die Worcestershire-regiment na Taranto gestuur om die opstand te onderdruk; sestig BWIR-militante is vir opstand verhoor, met een soldaat wat ter dood veroordeel is deur 'n vuurpeloton. Tussen 50 en 60 BWIR sersante het op 17 Desember 1918 vergader om die linkse Karibiese Liga te vorm, wat vier vergaderings in die volgende weke gehou het. Afgesien van die bespreking van verskeie griewe wat deur die dienspligtiges gehou is, het die Karibiese Liga ook Karibiese nasionalisme en planne vir 'n Wes-Indiese onafhanklikheidsbeweging bespreek. Lede van die Liga het planne gemaak om 'n kantoor in Kingston, Jamaika, op te rig en stakings te organiseer. Nadat die koloniale regering die Liga begin onderdruk het, is dit ontbind. Op Februarie 1919 is Army Order No. 1 uitgereik, wat die loonverhoging tot die BWIR uitgebrei het.