Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Opsomming: Shakespeare is nie in sy leeftyd vereer nie, maar hy het baie lof ontvang. In 1598 het die geestelike en skrywer Francis Meres hom uit 'n groep Engelse skrywers uitgekies as "die voortreflikste" in beide komedie en tragedie. Die skrywers van die Parnassus - toneelstukke by St John's College, Cambridge, het hom saam met Chaucer, Gower en Spenser genommer. In die Eerste Folio het Ben Jonson Shakespeare die "Siel van die tyd, die applous, die vreugde, die wonder van ons toneel" genoem, hoewel hy elders opgemerk het dat "Shakespeare kuns wou hê". Tussen die Herstelling van die monargie in 1660 en die einde van die 17de eeu was klassieke idees in die mode. As gevolg hiervan het kritici van die tyd Shakespeare meestal onder John Fletcher en Ben Jonson beoordeel. Thomas Rymer het byvoorbeeld Shakespeare veroordeel omdat hy die komiese met die tragiese vermeng het. Nietemin het die digter en kritikus John Dryden Shakespeare hoog aangeslaan en van Jonson gesê: "Ek bewonder hom, maar ek is lief vir Shakespeare". Rymer se beskouing het dekades lank die oorhand gehad; maar gedurende die 18de eeu het kritici op Shakespeare op sy eie voorwaardes begin reageer en geprys wat hulle sy natuurlike genie genoem het. 'n Reeks akademiese uitgawes van sy werk, veral dié van Samuel Johnson in 1765 en Edmond Malone in 1790, het tot sy groeiende reputasie bygedra. Teen 1800 was hy stewig gevestig as die nasionale digter. In die 18de en 19de eeu het sy reputasie ook in die buiteland versprei. Onder diegene wat hom verdedig het, was die skrywers Voltaire, Goethe, Stendhal en Victor Hugo.  Vraag: Hoewel hy gedurende sy leeftyd baie lof ontvang het, was Shakespeare nie wat nie?
vereer