Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Aan die begin van die 20ste eeu was die Joodse bevolking van Ottomaanse Palestina tussen 60.000 en 85.000, waarvan twee derdes lede van die Sionistiese beweging was, wat meestal in 40 nuwe nedersettings gewoon het. Hulle het baie min geweld ondervind in die vorm van vete en konflik oor grond en hulpbronne met hulle Arabiese bure of kriminele aktiwiteite. Tussen 1909 en 1914 het dit verander, aangesien Arabiere 12 Joodse bewakers van die nedersetting vermoor het en Arabiese nasionalisme en teenstand teen die Sionistiese onderneming toegeneem het. In 1911 het Arabiere probeer om die vestiging van 'n Joodse nedersetting in die Jisreëlvallei te dwarsboom, en die geskil het die dood van een Arabiese man en 'n Joodse wag tot gevolg gehad. Die Arabiere het die Jode die "nuwe Kruisvaarders" genoem, en anti-Sionistiese retoriek het floreer. Spanning tussen Arabiere en Jode het by verskeie geleenthede tot gewelddadige onrus gelei, veral in 1920, 1921, 1929
en 1936<unk>1939.