Voltooi die volgende sin: In 1394 het die Ottomaanse sultan Bayezid I Konstantinopel beleër. Manuel het die stad in 1399 verlaat om deur Wes-Europa te reis op soek na militêre hulp, en het Johannes VII toevertrou om as regent in Konstantinopel te dien en toesig te hou oor die verdediging daarvan. Ondanks beskuldigings van sameswering met die Ottomane, het Johannes VII die stad lojaal gehou vir die hele duur van Manuel se drie en 'n half jaar lange reis, en geweier om dit aan Bayezid oor te gee. Die bedreiging vir Konstantinopel het geëindig met Bayezid se nederlaag teen die Timuriede by die
Slag van Ankara in 1402. In die nasleep van hierdie geveg het Johannes VII 'n gunstige verdrag met een van Bayezid se seuns, Süleyman Çelebi, onderhandel, wat verseker het dat die belangrike stad Thessaloniki, wat in 1387 aan die Ottomane verloor is weens die optrede van Manuel, aan keiserlike beheer terugbesorg is. Ondanks Johannes VII se lojale diens het Manuel hom in skande weggestuur toe hy in 1403 teruggekeer het, en die twee was weer eens vyande. Hierdie vete was kortstondig, aangesien hulle 'n paar maande later versoen is en 'n nuwe ooreenkoms gesluit is waarin Johannes VII toegelaat is om besit van Tessalonika te neem en met die volle keiserlike titel erken is. Van 1403 tot sy dood in 1408 het Johannes VII dus in Tessalonika as "keiser van die hele Tessalisië" regeer, met sy eie aparte keiserlike hof. Die Tessalonisense het hom as' n bekwame heerser beskou, en sy werk met plaaslike kerkake en die verbetering van die stad se verdedigingstruktuur het hom' n positiewe herinnering gegee.