Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Die ontdekking van die tersiêre struktuur van 'n proteïen, of die kwadernêre struktuur van sy komplekse, kan belangrike leidrade verskaf oor hoe die proteïen sy funksie verrig en hoe dit beïnvloed kan word, dit wil sê in die ontwerp van dwelms. Aangesien proteïene te klein is om onder 'n ligmikroskoop gesien te word, moet ander metodes gebruik word om hulle struktuur te bepaal. Algemene eksperimentele metodes sluit in X-straal kristallografie en NMR-spektroskopie, wat albei strukturele inligting met atoomresolusie kan produseer. NMR-eksperimente kan egter inligting verskaf waaruit 'n subset van afstande tussen pare atome geskat kan word, en die finale moontlike konformasies vir 'n proteïen word bepaal deur 'n afstandsgeometrieprobleem op te los. Dubbele polarisasie-interferometrie is 'n kwantitatiewe analitiese metode vir die meting van die algehele proteïenkonformasie en konformasionele veranderinge as gevolg van interaksies of ander stimulus. Sirkulêre dikroïsme is 'n ander laboratoriumtegniek vir die bepaling van die interne β-blad / α-helikale samestelling van proteïene. Krio-elektroniese mikroskoop word gebruik om lae-resolusie strukturele inligting oor baie groot proteïenkomplekse, insluitend saamgestelde virusse te produseer; 'n variant bekend as elektronkristalografie kan ook hoë-resolusie inligting in sommige gevalle produseer, veral vir tweedimensionele kristalle van membraanproteïene. Opgeloste strukture word gewoonlik in die Protein Data Bank (PDB) gedeponeer, 'n vrylik beskikbare bron waaruit strukturele data oor duisende proteïene verkry kan word in die vorm van Cartesiese koördinate vir elke atoom in die proteïen. Verder is die stel opgeloste strukture bevooroordeeld teenoor proteïene wat maklik onderworpe kan wees aan die toestande wat vereis word in X-straal kristallografie, een van die belangrikste metodes vir die bepaling van struktuur. In die besonder is bolvormige proteïene relatief maklik om te kristalliseer ter voorbereiding vir X-straal kristallografie. Membraanproteïene en groot proteïenkomplekse is daarenteen moeilik om te kristalliseer...  Vraag: Wat is die variant genoem tat produseer hoë resolusie inligting in Cryoelectron mikroskoop?
elektroniese kristallografie