Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - As deel van die Arabiese opposisie teen die toenemende Joodse teenwoordigheid in Mandatoriese Palestina, het sommige Arabiese leiers probeer om anti-Joodse boikotte vanaf 1922 te orkestreer. Die oorspronklike boikot het enige handel met enige Joodse besigheid wat in Mandatoriese Palestina bedryf is, verbied. Palestynse Arabiere "wat bevind is dat hulle die boikot oortree het... is fisies deur hulle broers aangeval en hulle goedere beskadig" toe Palestynse Arabiere in Jerusalem oproer
in die jaar 1929. 'n Ander, strenger boikot is op Joodse besighede opgelê ná die onluste wat alle Arabiere in die streek opgeroep het om by die bepalings daarvan te bly. Die Arabiese Uitvoerende Komitee van die Siriese-Palestynse Kongres het in 1933 'n boikot van Joodse besighede gevra, en in 1934 het die Arabiese Arbeidsfederasie 'n boikot sowel as 'n georganiseerde stakings van Joodse besighede uitgevoer. In 1936 het die Palestynse Arabiese leierskap 'n nuwe boikot aangekondig en diegene wat die boikot nie gerespekteer het nie, met geweld gedreig. Hierdie boikot was egter onsuksesvol omdat Joodse prokureurs, dokters en hospitale te veel in die Palestynse samelewing geïntegreer was.