Voltooi die volgende sin: Die veldtogte vir die verowering en bekering van die lande aan die suidelike en oostelike kus van die Oossee vanaf die laat 12de eeu tot die Hervorming het bekend geword as die Baltiese of Noordelike Kruistogte. Pogings deur Skandinawiese, Duitse, Poolse en Boheemse sendelinge om heidene tot Latynse Christendom te bekeer, het misluk voor die laat twaalfde eeu, toe kruisvaarders uit Swede, Gotland en Sakse die grootste deel van Letland en Estland verower het. Die Livonian Brothers of the Sword militêre orde het 'n permanente besettingskrag verskaf terwyl die kruisvaarders by die huis oorwinter het. Verslae by Saule in 1236 en by
Die Peipusmeer in 1242 het die orde se uitbreiding na Litaue en Rusland gestop. Vanaf 1237 het pous Gregorius IX die Swaardbroers in die Duitse Orde begin opneem. Die Duitse Ridders is in Palestina gestig as 'n hospitaalorde ná die beleg van Acre in die 1190's, en is herorganiseer as 'n militêre orde. Die geskiedskrywer Robert Bartlett definieer die verowering en organisasie van mag in die Oossee as deel van 'n algemene beweging vir 'die uitbreiding van die Latynse Christendom'. Dit is moontlik gemaak deur die kruisvaardige ideologie wat die hele masjinerie van die Kerk agter beter militêre tegnologie geplaas het. Dit het die werwing van troepe moontlik gemaak deur die aanbod van geestelike belonings vir vegters en die administratiewe masjinerie te verkondig om 'n regering in die verowerde gebiede te vestig.