Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die Idrisids het hulle tot Ibn Saud gewend om sy beskerming teen Yahya te soek. In 1932 het die Idrisids egter hul ooreenkoms met Ibn Saud verbreek en na Imam Yahya teruggekeer om hulp te soek teen Ibn Saud self, wat begin het om hul gesag te likwideer en sy begeerte uitgespreek het om daardie gebiede in sy eie Saoedi-domein te annekseer. Imam Yahya het die terugkeer van al die Idrisi-heersers geëis. In dieselfde jaar het 'n groep Hejazi-liberale na Jemen gevlug en beplan om Ibn Saud uit die voormalige Hasjemitiese Koninkryk van Hejaz te verdryf wat deur die Saoedi's verower is.
sewe jaar vroeër. Ibn Saud het Brittanje om hulp gevra. Die Britse regering het wapens en vliegtuie gestuur. Die Britte was bekommerd dat Ibn Saud se finansiële probleme die Italiaanse Ryk kan aanmoedig om hom te help. Ibn Saud het die Asiri-opstand in 1933 onderdruk, waarna die Idrisids na Sana'a gevlug het. Die onderhandelinge tussen die Imam Yahya en Ibn Saud was sonder vrug. Ná 'n militêre konfrontasie het Ibn Saud in Mei 1934 'n skietstilstand aangekondig. Imam Yahya het ingestem om Saoedi-gevangenes vry te laat en die Idrisis aan Saoedi-gevangenis oor te gee. Imam Yahya het die drie provinsies van Najran, Asir en Jazan vir 20 jaar oorgegee en 'n ander verdrag met die Britse regering in 1934 onderteken. Die Imam het die Britse soewereiniteit oor die Aden-protektoraat vir 40 jaar erken. Yahya het aan die Saoedi- en Britse eise voldoen uit vrees vir Al Hudaydah. Volgens Bernard Reich, professor in politieke wetenskap en internasionale sake aan die George Washington Universiteit, kon Yahya beter gedoen het deur die Zaidi-stamme van die noordelike hooglande te herorganiseer soos sy voorouers teen die Turkse en Britse indringers gedoen het en die lande wat hulle verower het, in 'n ander begraafplaas te verander.