Voltooi die volgende sin: Passiewe weerstand het onmiddellik ná die 1848-1849
Oorlog van onafhanklikheid is in Augustus 1849 deur die Oostenrykers en Russe verpletter en het gekristalliseer as 'n beweging onder die "leierskap" van Ferenc Deák, 'n voormalige gematigde leier van die Reformistiese party in die 1840's. In 1850 het die Oostenrykse minister van justisie Anton von Schmerling Deák versoek om deel te neem aan 'n komitee van die wetgewing om konsolidasie tussen Oostenryk en Hongarye te bewerkstellig. Deák se reaksie ("Na die somber gebeure in die onlangse verlede, onder die omstandighede wat nog steeds heers, is my samewerking in openbare sake onmoontlik") is in die geheim wyd versprei en het gedien as 'n oproep vir ander vooraanstaande persone om by Deák se passiewe weerstand aan te sluit. Die tydskrif Pesti Napló, geredigeer deur die romanskrywer Zsigmond Kemény, het die hooforgaan van die beweging geword, wat instrumenteel was in die handhawing van hoop en gees in 'n Hongarye wat ten volle in Oostenryk opgeneem is en gekenmerk is deur vergelding teen politieke andersdenkendes, duisende verraadproewe, militêre bestuur, sentralisering, absolutisme, sensuur en direkte beheer van Wene oor elke aspek van die openbare lewe.