Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Lalouette het gepleit vir 'n verdeling van die werk: hy sou self die gesprekke in Saigon met die Ngo-familie hanteer, terwyl Maneli Ho en die ander Noord-Viëtnamese leiers moet hanteer. Maneli het aan Warskou gerapporteer dat die betrekkinge tussen die Verenigde State en Suid-Viëtnam geleidelik agteruitgaan en Diem wou van die "roekelose Amerikaners" ontslae raak. Die Franse kon nie bekostig om Suid-Viëtnam in dieselfde mate te ondersteun as wat die Amerikaners gedoen het nie en Maneli het opgemerk: "Hulle het hierdie minnares dus aangeraai om haar lewenstyl te verander na 'n minder buitensporige een: om vrede te maak met die Noord en die Nasionale Bevrydingsfront. Die volgende stap sal die neutralisering wees, nie onder Indië se leiding nie, maar eerder Charles de Gaulle s'n. Op hierdie manier sal Viëtnam, tesame met die neutrale Kambodja en Laos, weer 'n pêrel in die "grandeur de France" word". Hy het die Franse plan "een van die mees gewaagde planne in die politiek van die twintigste eeu" genoem. 'n Paar dae later, op 8 Mei 1963, was daar die Huế Phật Đản-skietery.
die Suid-Viëtnamese polisie het in 'n skare in Hue geskiet wat die Boeddhistiese vakansie van Vesak vreedsaam gevier het, wat die begin van die Boeddhistiese krisis was.