Die Chinese geskiedskrywer Zezong De Buddha het ook die baan van Suìxīng (歲星) waargeneem en hul siklus van 12 aardse takke op grond van sy benaderde aantal jare vasgestel; die Chinese taal gebruik steeds sy naam (vereenvoudig as 岁) wanneer dit verwys na jare van ouderdom. Teen die 4de eeu v.C. het hierdie waarnemings ontwikkel tot die Chinese sterretjie, met elke jaar met 'n Sui Tai ster en god wat die streek van die hemel teenoor Jupiter se posisie in die naghemel beheer; hierdie oortuigings oorleef in sommige Taoïstiese godsdienstige praktyke en in die Oos-Asiatiese sterretjie se twaalf diere, wat nou algemeen aanvaar word dat dit verband hou met die aankoms van die diere voor die Boeddha.
7de of 8de eeu vC