Voltooi die volgende sin: In 1902 het Spalding, wat teen hierdie tyd die rooster opgeknap het om te spog met wat binnekort een van die beste spanne van die vroeë eeu sou wees, die klub aan Jim Hart verkoop. Die franchise is die bynaam die Cubs deur die "Chicago Daily News" in 1902, hoewel dit nie amptelik die Chicago Cubs word tot die 1907 seisoen. Gedurende hierdie tydperk, wat bekend geword het as die doodbal-era van bofbal, is die Cub-infielders Joe Tinker, Johnny Evers en Frank Chance beroemd gemaak as 'n dubbelspel-kombinasie deur Franklin P. Adams se gedig "Baseball's Sad Lexicon". Die gedig het die eerste keer in die uitgawe van 18 Julie 1910 van die "New York Evening Mail" verskyn. Mordecai "Three-Finger" Brown, Jack Taylor, Ed Reulbach, Jack Pfiester, en Orval Overall was verskeie sleutel pitchers vir die Cubs gedurende hierdie tydperk. Met Chance as speler-bestuurder van 1905 tot 1912, het die Cubs vier wimpels en twee Wêreldreeks-titels oor 'n vyfjarige tydperk gewen. Alhoewel hulle in die 1906 Wêreldreeks aan die "Hitless Wonders" White Sox geval het, het die Cubs 'n rekord van 116 oorwinnings en die beste wenpersentasie (.763) in die Major League-geskiedenis aangeteken. Met meestal dieselfde rooster, het Chicago in 1907 en 1908 agtereenvolgende Wêreldreeks-kampioenskappe gewen en die eerste Major League-klub geword wat drie keer in die Fall Classic gespeel het en die eerste wat dit twee keer gewen het. Die Cubs sou egter nie weer 'n Wêreldreeks wen totdat
2016; dit bly die langste kampioenskap droogte in Noord-Amerikaanse professionele sport.