Skryf'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Gedurende die Duitse besetting van Pole
In die Tweede Wêreldoorlog het die Duitsers drie dwangarbeidskampe in die dorp gestig (een vir Poolse mans, een vir Joodse vroue en een vir Russiese krygsgevangenes). Poolse mans tussen 15 en 50 jaar is uit Wyrzysk en Nakło nad Notecią gedeporteer, terwyl Joodse vroue gevangenes van die Stutthof-konsentrasiekamp was. Daar was verskriklike lewens- en sanitêre toestande in die kamp vir Pole, wat in die zolder bo die varkvleis, die kelder van 'n verbrandde kasteel en 'n tydelike kaserne, wat hulle in die herfs van 1944 gebou het, gewoon het. Poolse gevangenes het hoogstens op strooi geslaap, en die Duitsers het een kombers vir elke twee gevangenes gegee. Poolse gevangenes het in die meer of rivier gebad, en in die winter in koue water in koei se abreuvoirs of in sneeu. Daar was geen mediese sorg in die kamp nie, en die siekstes is na die nabygeleë Brodnica vervoer. Pole is geslaan vir geringe oortredings soos om Poolse liedjies te sing, en die Duitsers het die doodstraf opgelê vir enige ontsnappingspogings. Die kamp vir Pole is deur die "SA" en die "Wehrmacht" bewaak, en die kamp vir Joodse vroue is deur die "SS" en die "Wehrmacht" bewaak, en Joodse vroue is selfs erger behandel as Pole. Poolse gevangenes het "P" - kentekens gedra, en Joodse vroue het "geel kentekens" gedra. Beide Poolse mans en Joodse vroue het gewerk om verdedigingsgrawe vir Duitse militêre doeleindes te grawe en is dieselfde skraal maaltye gegee. Albei dwangarbeidskampe is in Januarie 1945 ontbind, en die gevangenes is deur die Duitsers ontruim. Tydens die ontruiming is Poolse gevangenes gedwing om by die Organisasie Todt aan te sluit, maar sommige het daarin geslaag om te ontsnap. Joodse gevangenes is ten spyte van wintertoestande na Pruszcz Gdański opgeruk, en baie het tydens die optog gesterf. Die dwangarbeidskamp vir Russe was by die treinstasie geleë.