Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Die grootste deel van Jupiter se magnetiese veld, soos dié van die Aarde, word gegenereer deur 'n interne dinamo wat ondersteun word deur die sirkulasie van 'n geleidende vloeistof in sy buitenste kern. Maar terwyl die Aarde se kern uit gesmelte yster en nikkel bestaan, bestaan dié van Jupiter uit metaalwaterstof. Soos met die Aarde s'n, is Jupiter se magnetiese veld meestal 'n dipol, met die noordelike en suidelike magnetiese pole aan die eindes van 'n enkele magnetiese as. Op Jupiter is die noordpool van die dipol egter in die planeet se noordelike halfrond geleë en die suidpool van die dipol lê in sy suidelike halfrond, in teenstelling met die Aarde, wie se noordpool in die suidelike halfrond en suidpool in die noordelike halfrond lê. Jupiter se veld het ook vierpolige, agtpolige en hoër komponente, hoewel hulle minder as een tiende so sterk is as die dipolkomponent. Die dipol is ongeveer 10° van Jupiter se rotasieas geneig; die neiging is soortgelyk aan dié van die Aarde (11,3°). Die ekwatoriale veldsterkte is ongeveer 417.0 μT (4.170 G), wat ooreenstem met 'n dipol magnetiese oomblik van ongeveer 2.83 × 1020 T·m3. Dit maak Jupiter se magnetiese veld ongeveer 20 keer sterker as dié van die Aarde, en sy magnetiese oomblik ~20 000 keer groter. Jupiter se magnetiese veld draai met dieselfde spoed as die streek onder sy atmosfeer, met 'n periode van 9 uur 55 m. Geen veranderinge in sy sterkte of struktuur is waargeneem sedert die eerste metings deur die Pioneer-ruimtetuig in die middel van die 1970's geneem is nie, tot 2019. Die ontleding van waarnemings van die Juno - ruimtetuig toon' n klein maar meetbare verandering in die planeet se magnetiese veld wat gedurende die Pioneer - era waargeneem is.  Vraag: hoeveel grade is die dipol gekantel van Jupiter se as
10°