Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In 1935 het hy "Finale. Selfportret van Nadja Malacrida", wat 'n memoir van Nadja deur Cecil Roberts, 'n goeie vriend van die egpaar, ingesluit het. Die boek was 'n huldeblyk aan sy oorlede vrou en het briewe bevat wat die twee in die maand voor haar dood aan mekaar gestuur het. In die boek het hy' n paar besonderhede oor sy lewe voor sy huwelik gegee. Hy was blykbaar 'n Italiaanse leërvlieënier tydens die Eerste Wêreldoorlog en sê: "Het ek Ljubljana, Leibach, geken soos dit in die ou dae bekend was? Ek het gesê ek het, hoewel ek nog nooit eintlik daar was nie, maar dit was een van my vlieg doelwitte tydens die oorlog, toe ek 'n spel van die bombardement in die ou Caproni. " Ná die oorlog was hy 'n koerantkorrespondent. In die 18 maande tussen die eerste ontmoeting met Nadja en hul verlowing was hy baie in die buiteland: "Northcliffe, my Here en Meester, het my na Helsingfors gepak, waar ek nuus van Kronstadt moes versamel
, en gesels met soveel Russiese prinsesse as wat ek moontlik kan, in die skilderagtige kamouflage van die jongste vlugtelinge uit Sowjet-Rusland. Boerskleed en toue van pêrels onthou jy? Daarna het ek eintlik daarin geslaag om in Rusland te kom, en toe na Pole, en dan, na drie dae in Londen, weer iewers in die Balkan. Dan weer terug na Pole". Na sy terugkeer na Londen en sy tweede ontmoeting met Nadja (op 'n middag by Kew) was hy verplig om weer te reis: "die volgende dag het ek na Amerika vertrek, waar ek die Washington-konferensie moes bywoon, met 'n skouspelagtige en swaar oorbetaalde werk vir 'n Amerikaanse koerantkombinasie".