Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die unieke berekeningsraamwerk wat deur Lapusta en medewerkers ontwikkel is, het transformerende insigte in die aard van aardbewingprosesse en foutverskuiwing oor skale verskaf. Die model kan die seismiese (vinnige) en aseismiese (stadige) gedrag voorspel. Sy het hierdie model gebruik om verskillende foutgedragte te simuleer, insluitend aardbewingkernvorming, post-seismiese glip en inter-seismiese vervorming. Die gebruik van 'n enkele model om alle foutgedragte te simuleer, het dit vir Lapusta et al. moontlik gemaak om aan te toon dat die sogenaamde stabiele sones tydens 'n aardbewing anders optree as hulle deur aardbewingbreuke binnegedring word, en in werklikheid kan bydra tot die opwekking van massiewe aardbewings deur dinamiese verswakking. Haar model kon kwalitatief die Tōhoku-aardbewing van 2011 weergee. Die ontdekking van die kritieke rol van kleinskaalse wrywing- en hidromeganiese prosesse en die wys op komplekse terugvoerinteraksies tussen foutgly, wrywing en heterogene hidrouliese eienskappe wat kwalitatief en kwantitatief die foutrespons kan verander uit wat uit kleinskaalse eksperimente afgelei kan word. Lapusta se werk oor klein herhalende aardbewings, interaksie van seismiese en aseismiese gly in komplekse foutstrukture, en dinamiese verswakking wat moontlik die finale grootte van 'n aardbewing na die kerning daarvan kan beheer, het die belangrikheid van streng meganika-gebaseerde modellering van aardbewingprosesse getoon, en hoe dit moontlik baie insiggewend kan wees vir seismiese gevaarberekeninge, veral wanneer data skaars is, soos die geval is vir groot aardbewings. Byvoorbeeld, Lapusta bestudeer die groot gebiede van aseismiese kruip na die 2007 Peru aardbewing
, wat kan optree om die seismiese gevaar in 'n bepaalde streek te verminder. Haar berekeningswerk sluit ook die gebruik van waarskynlikheidsinversie-instrumente in om tsunamis te verstaan wat gegenereer word tydens aardbewings in die subduksie-sone in diepsee-grawe in Japan en Chili.