Voltooi die volgende sin: Bevolk deur Rusyns (Oekraïners) en Moldawiërs (Roemeniërs), het dit in die 10de eeu deel geword van Kiëf-Rus en in die 14de eeu van Moldawië. Die streek is skaars bewoon sedert die Paleolitiese tydperk, met verskeie nou uitgestorwe volke wat dit bewoon. Die vroeë Slawiërs het in die 4de eeu in Bukovina ontstaan. In die 10de eeu het dit deel geword van Kiewer Rus', en later van die Prinsdom Galicië. Die kultuur van Kiëf-Rus het in die streek versprei, met die Boekovynse Kerk wat van Kiëf af tot 1302 bestuur is, toe dit na die Halych-metropolië oorgedra is. Toe, in die 14de eeu, het Bukowina aan Hongarye oorgeneem. Koning Lodewyk I van Hongarye het Dragoș, Wojfe van Moldawië, as sy adjunk aangestel, wat die migrasie van die Roemeense van Maramureș en Transsylvanië na die gebied vergemaklik het. Daarna het Oekraïners en Moldawiërs in Boekowina saamgeleef en saam teen indringers en onderdrukkers geveg. Die gebied wat later as Boekowina bekend gestaan het, was van 1774 tot 1918 'n administratiewe verdeling van die Habsburgse Monargie, die Oostenrykse Ryk en Oostenryk-Hongarye. Plaaslike inwoners het in die vroeë 20ste eeu probeer om die histories Rusynse noorde by die Wes-Oekraïense Nasionale Republiek te voeg. Roemenië het egter die hele provinsie in 1918 oorgeneem en 'n beleid van Romanisering in die streek gevolg. In 1940 is die noordelike helfte van Bukovina
is deur die Sowjetunie geannekseer in skending van die Molotov-Ribbentrop-pakt, 'n nie-aanvalspakt tussen Nazi-Duitsland en die Sowjetunie. Daarna is die streek tydelik herwin deur Roemenië as 'n bondgenoot van Nazi-Duitsland nadat laasgenoemde die Sowjetunie binnegeval het, wat egter die noordelike deel in 1944 weer in besit geneem het. Die bevolking van Bukowina was histories "amper geheel en al Oekraïners in die noorde en Roemeens in die suide, terwyl daar in die dorpe ook 'n aantal Duitsers, Pole en Jode was". Vandag is die noorde van Boekowina deel van Oekraïne, terwyl die suide deel van Roemenië is.