Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Die meeste hoë-inkomste lande het die pad van ekonomiese liberalisering in die afgelope dekades gevolg met die verklaarde doel om hul mededingendheid as sakeomgewings te handhaaf of te verhoog. Liberaliseringsbeleid sluit in gedeeltelike of volledige privatisering van regeringsinstellings en bates, groter arbeidsmarkfleksibiliteit, laer belastingkoerse vir besighede, minder beperking op beide binnelandse en buitelandse kapitaal, oop markte, ens. Ter ondersteuning van liberalisering het die voormalige Britse premier Tony Blair geskryf: "Sukses sal aan die maatskappye en lande gaan wat vinnig aanpas, stadig kla, oop en bereid is om te verander. Die taak van moderne regerings is om te verseker dat ons lande aan hierdie uitdaging kan voldoen".In ontwikkelende lande verwys ekonomiese liberalisering meer na liberalisering of verdere "opening" van hul onderskeie ekonomieë vir buitelandse kapitaal en beleggings. Drie van die vinnigste groeiende ontwikkelende ekonomieë vandag; Brasilië, China en Indië, het die afgelope paar jaar of dekades vinnige ekonomiese groei behaal, deels omdat hulle hul ekonomieë aan buitelandse kapitaal "liberaliseer het". Dit word die TINA-faktor genoem, wat beteken "daar is geen alternatief nie". In 1991 het Indië byvoorbeeld min ander keuse gehad as om ekonomiese hervormings in te stel. Net so, in die Filippyne, sluit die omstrede voorstelle vir Handvesverandering die wysiging van die ekonomies beperkende bepalings van hul 1987 grondwet in. Deur hierdie maatreël is 'n teenoorgestelde van 'n geliberaleerde ekonomie ekonomieë soos Noord-Korea se ekonomie met hul "selfversorgende" ekonomiese stelsel wat gesluit is vir buitelandse handel en belegging (sien outargie). Noord-Korea is egter nie heeltemal afgeskeie van die wêreldekonomie nie, aangesien dit aktief...  Vraag: Watter soort hervormings het Indië in 1991 ingestel?
ekonomiese