Op 19 Julie het die oog van Daniel op satellietbeelde sigbaar geword, wat georganiseer is in 'n spykergat-oog. Dit het 'n siklus van vervanging van die oogmuur ondergaan toe dit na die westelike-noordwestelike rigting gedraai het, wat tydelik sy tendens van intensisering stopgesit het, voordat dit vinnig begin versterk het en op 20 Julie die status van groot orkaan bereik het. Later daardie dag het die orkaan Daniel georganiseer in 'n baie simmetriese sikloon met 'n duidelike oog ongeveer 30 myl (45 km) in deursnee. Na die bereiking van kategorie 4 op die Saffir-Simpson-orkaanskaal, het die sikloon die voorkoms van 'n ringvormige orkaan gehad; 'n ringvormige orkaan is een met 'n groot en simmetriese oog, omring deur 'n intense dik water van konnektiewe ringvorming, en is gewoonlik in staat om sy intensiteit en struktuur vir 'n paar dae te handhaaf. Op 21 Julie het die orkaan Daniels tydelik opgehou om sy intensiteit
25 Julie