Voltooi die volgende sin: Warwick en Cheever het in 1989 by die span gebly en die Brawn-ontwerpte Arrows A11 bestuur, wat aangedryf is deur die Ford DFR V8-enjin. Die span se beste einde was by die Verenigde State Grand Prix in Cheever se tuisdorp Phoenix. Daar het die Amerikaner sy laaste punt op die podium behaal deur die derde plek te behaal. Uiteindelik het Cheever egter gesukkel in die A11 (wat vroeg in die seisoen spesiaal aangepas moes word sodat die lang Amerikaner in die motor kon pas) en hy het eintlik nie daarin geslaag om by die
Britse en Italiaanse Grand Prix. Warwick se ewige ongeluk het ook voortgegaan: 'n lang pitstop tydens die openingswedloop in Brasilië het hom gekos wat baie geglo het sy eerste oorwinning sou gewees het, terwyl Warwick in die nat Kanadese Grand Prix in Ronde 6 kortliks gelei het en op die tweede plek was toe sy Ford V8 ontplof het. Hy was gereeld vinniger as diegene agter hom (insluitend die uiteindelike wenner Thierry Boutsen, wat 'n Williams-Renault bestuur het), en kon gewen het toe die renleier Ayrton Senna die Honda-enjin in sy McLaren opgeblaas het met slegs twee rondtes oor. Nadat Arrows in 1988 vyfde geëindig het, het hulle in 1989 tot sewende geval.