Voltooi die volgende sin: In Junie of Julie 1940 was Gertrud Isolani en haar dogter onder diegene wat uit kamp Gurs ontsnap het. Hulle het daarin geslaag om met haar man in verbinding te tree en dit blyk dat hulle as 'n trio "ondergronds" in Vichy-Frankryk gewoon het. Om ondergronds te woon, het beteken dat hulle nie by die stadsaal van die distrik waar hulle was, geregistreer was nie. Gedurende die twee jaar 1940 - 1942 het die beperkte outonomie wat die Duitse owerhede aan die marionetregering onder Maréchal Pétain toegelaat het, geleidelik afgeneem. In November 1942 het Duitse magte die suide van Frankryk met geweld beset, deels as reaksie op die
aankoms van Amerikaanse magte in Franse Noord-Afrika. Teen hierdie tyd is die Franse gendarmes in dorpe en veral in groot stede al hoe meer vergesel of vervang deur geüniformeerde Gestapo - beamptes. 1942 was ook die jaar waarin grootskaalse deportasie van Duitse Jode in Frankryk begin het: dringende grapevine-verslae het aangedui dat diegene wat gevind en gevang is, per trein na Duitse doodskampe in die ooste gestuur is. Die gevaar vir Duitse Jode (en ander Duitse "politieke" ballinge) wat in die suide van Frankryk verborge was, is vergroot deur die toenemende gevaar van die owerhede vir enige Franse burger wat hulle gehelp het. Op 11 November 1942 het Ursula Isolani, saam met haar dogter (wat teen daardie tyd erg getraumatiseer was) en na twee mislukte pogings om die grens oor te steek, daarin geslaag om die grens na Switserland oor te steek. Bronne is grotendeels stil oor Isolani se verblyf en aktiwiteite tussen haar ontsnapping uit Kamp Gurs en haar aankoms in Switserland, en daardie stilte strek tot die modaliteite van hul ontsnapping uit besette Frankryk. In 1969 het Isolani vir 'n onderhoudvoerder gesê dat haar oorlewing die gevolg was van "gelukkige toeval, listigheid, en veral danksy die hulp van baie goeie mense".