Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was hy een van die hoofleiers van die linkse in die Lagerhuis, wat die oorlogstyd Koalisie-regering teëgestaan het. Bevan was gekant teen die swaar sensuur wat op radio en koerante opgelê is en die oorlogstydverdedigingsregulasie 18B, wat die minister van binnelandse sake die mag gegee het om burgers te interniseer. Bevan het gevra vir die nasionalisering van die steenkoolbedryf en bepleit die opening van 'n Tweede Front in Wes-Europa om die Sowjetunie te help in sy stryd teen Duitsland. In een van sy bekendste toesprake teen Churchill het hy gesê dat die premier "debat ná debat wen en geveg ná geveg verloor". Churchill sou Bevan later as "'n skandelike plaag" bestempel. Churchill was 'n gereelde teiken van Bevan, wat reeds 'n afkeer van hom gehad het na sy ingryping in die Tonypandy-onluste en die algemene staking in die Verenigde Koninkryk in 1926
wat Bevan as swaarhandig beskou het. Bevan het geglo dat die sleutel tot die oorlog die betrokkenheid van Rusland was en het gedink Churchill was te gefokus op die ingryping van die Verenigde State. Bevan het ook gevrees dat die feit dat Churchill tydens die oorlog ongehinderd en onbetwiste in die parlement sou bly, hom byna onoorwinlik sou laat vir die Arbeidersparty in toekomstige verkiesings. Die geskiedskrywer Max Hastings het Bevan se rol in die Parlement tydens die oorlog beskryf as "sy syfers was akkuraat, maar sy minagting was in stryd met die gees van die oomblik - vol dankbaarheid, soos die premier was". Sy hewige teenstand het hom destyds by sommige dele van die publiek ongewild gemaak, en sy vrou het later vertel hoe die egpaar gereeld pakkies vol ontlasting by hul huis ontvang het.