William Heytesbury en ander het wiskundig die afstand bepaal wat gedek word deur 'n liggaam wat eenvormig versnelde beweging ondergaan (vandag opgelos deur integrasie), en verklaar dat "'n bewegende liggaam wat eenvormig daardie toename [van spoed] verkry of verloor, in 'n gegewe tyd 'n [afstand] heeltemal sal oorsteek sonder om gelyk te wees aan wat dit sou oorsteek as dit deurlopend deur dieselfde tyd met die gemiddelde graad [van spoed] beweeg". Oresme van Parys en die Italiaanse Giovanni Casali het onafhanklik grafiese verhoudings van hierdie gelyktydige verhoudings voorgestel, wat die konstante snelheid van elke gelyktydige bewegende liggaam onder die gegewe oomblik sou voorstel as... dit eenvormig beweeg word. In 'n latere wiskundige toets van die gelyktydige versnelde beweging (vandag opgelos deur integrasie), het William Heytesbury en ander die afstand bepaal wat 'n bewegende liggaam wat eenvormig daardie toename [van spoed] verkry of verloor, in 'n gegewe tyd 'n [af
differensiële wiskunde en die konsep van grense