Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Daar is nog ander faktore wat in ag geneem moet word wanneer daar besluit moet word tussen plafon- en vloermonteringstelsels. Plafon gemonteerde stelsels vereis aansienlike plafon ruimte en verminder dus die opsies om chirurgiese ligte of booms te installeer. Nietemin kies baie hospitale stelsels wat op die plafon gemonteer is omdat hulle die hele liggaam met meer buigsaamheid bedek en - die belangrikste - sonder om die tafel te skuif. Laasgenoemde is soms 'n moeilike en gevaarlike onderneming tydens 'n operasie met die baie lyne en kateters wat ook verskuif moet word. Dit is egter makliker om tydens 'n operasie van 'n parkeerposisie na 'n werkposisie te beweeg met 'n vloermonteerbare stelsel, want die C-arm draai net van die kant af in en belemmer nie die narkose dokter nie. In teenstelling hiermee kan die plafonmonteerbare stelsel tydens 'n operasie amper nie na 'n parkeerposisie aan die kopkant beweeg sonder om met narkose-toerusting te bots nie. In 'n oorvol omgewing soos die OR voeg tweevlak-stelsels by tot die kompleksiteit en belemmer narkose, behalwe vir neurochirurgie, waar narkose nie aan die kop is nie. Monoplane-stelsels word dus duidelik aanbeveel vir kamers wat hoofsaaklik vir hartchirurgie gebruik word.  Vraag: Waarom is dit makliker om gedurende 'n operasie van posisie te verander?
'n vloer gemonteerde stelsel