Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die afdanking van president Arturo Illia (van die UCR) in 1966 deur generaal Juan Carlos Onganía het die Argentynse Kongres ontbind en Armendáriz gedwing om na sy mediese praktyk terug te keer. Die dreigende nuwe verkiesings in 1972 het daartoe gelei dat hy by die mede-voormalige UCR-kongreslid Raúl Alfonsín aangesluit het om die "Beweging vir Vernuwing en Verandering" te stig, 'n sentrum-linkse fraksie wat die party se jarelange leier, Ricardo Balbín, teëgestaan het, wat Alfonsín in die voorlopige verkiesing van hul party voor die verkiesings in Maart 1973 verslaan het. Armendáriz se vriendskap met Alfonsín het voortgegaan gedurende die onstuimige 1970's, toe laasgenoemde reg beoefen het ter verdediging van slagoffers van die golf van menseregteskendings
in Argentinië, later in die dekade. Na Alfonsín se gewaagde en tydige opposisie teen die onbevooroordeelde Falkland-oorlog in 1982, het hy die voorloper geword binne die UCR op die vooraand van verkiesings wat in 1983 deur die gediskrediteerde diktatorskap ooreengekom is. Alfonsín het die nominasie in Julie verseker en Armendáriz bevorder as die UCR-kandidaat vir goewerneur van die provinsie Buenos Aires, die tuiste van 38% van Argentyne.