Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Op 12 Junie het premier Casares Quiroga met generaal Juan Yagüe vergader, wat Casares valslik oortuig het van sy lojaliteit aan die republiek. Mola het in die lente met ernstige beplanning begin. Franco was 'n sleutelspeler weens sy aansien as 'n voormalige direkteur van die militêre akademie en as die man wat die Asturiese mynwerkersstaking van 1934 onderdruk het
Ek weet. Hy was gerespekteer in die Afrika-leër, die leër se moeilikste troepe. Hy het op 23 Junie 'n geheimsinnige brief aan Casares geskryf waarin hy voorgestel het dat die weermag ontrou is, maar dat dit teruggehou kan word as hy aan die hoof geplaas word. Casares het niks gedoen nie, hy het Franco nie gearresteer of omgekoop nie. Met die hulp van die Britse inligtingsagente Cecil Bebb en Hugh Pollard het die rebelle 'n Dragon Rapide-vliegtuig gehuur (betaal met die hulp van Juan March, die rykste man in Spanje destyds) om Franco van die Kanariese Eilande na Spaanse Marokko te vervoer. Die vliegtuig het op 11 Julie na die Kanariese Eilande gevlieg, en Franco het op 19 Julie in Marokko aangekom. Volgens Stanley Payne is Franco hierdie posisie aangebied omdat Mola se beplanning vir die staatsgreep toenemend ingewikkeld geword het en dit nie gelyk het asof dit so vinnig sou wees as wat hy gehoop het nie, maar eerder waarskynlik in 'n miniatuur burgeroorlog sou verander wat 'n paar weke sou duur. Mola het dus tot die gevolgtrekking gekom dat die troepe in Spanje onvoldoende was vir die taak en dat dit nodig sou wees om elite-eenhede uit Noord-Afrika te gebruik, iets wat Franco altyd geglo het nodig sou wees.