Dit het 'n digtheid van 3.5275 g/cm3, die hoogste van enige maan in die Sonnestelsel; beduidend hoër as die ander Galileïese satelliete (Ganymede en Callisto in die besonder, wie se digthede is ongeveer 1.9 g/cm3) en effens hoër (~5.5%) as die Maan se 3.344 g/cm3. Modelle gebaseer op die Voyager en Galileo metings van Io se massa, radius, en quadrupole gravitasiekoëffisiënte (numeriese waardes wat verband hou met hoe massa binne 'n planeet versprei is) dui daarop dat Io se binneste samestelling tussen 'n silikat-ryk kors en 'n yster- en yster-ryk mantel en 'n yster- of yster-ryk mantel is ongeveer 50% hoër as dié van 'n aardkern (met 'n magneetveld van ongeveer 350 mm) en 'n yster- of yster- of yster-ryk mantel.
20% van die