En Lewis en Tolman (1909) het die wederkerigheid van die tydsverspreiding beskryf deur twee ligklokke A en B te gebruik, wat met 'n sekere relatiewe snelheid na mekaar beweeg. Die klokke bestaan uit twee vlak spieëls parallel aan mekaar en aan die bewegingslyn. Tussen die spieëls is 'n ligsein wat terugstoot, en vir die waarnemer wat in dieselfde verwysing as A rus, is die tydperk van die horlosie A die afstand tussen die spieëls gedeel deur die spoed van die lig. Maar as die waarnemer op horlosie B sien dat die horlosie binne die horlosie 'n uiterlike sein opspoor, word die horlosie A en B in vergelyking met die horlosie B. Die horlosie bestaan uit twee vlak spieëls parallel aan mekaar en aan die bewegingslyn.
stadiger