Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die Londense konferensie van 1830 het die vraagstuk van die Belgiese-Nederlandse konflik, wat veroorsaak is deur die Belgiese Revolusie van 1830 waar België van die Koninkryk van Nederland geskei het, behandel. Oostenryk, Pruise en Rusland het België se skeiding as 'n bedreiging vir stabiliteit beskou, wat verdere revolusies en opstande uitgenooi het, en probeer om terug te keer na die status quo ante. Aan die ander kant, Frankryk, nou gelei deur die meer liberale Julie Monargie as gevolg van hul eie 1830 revolusie
, ondersteun België se onafhanklikheid, aangesien baie van die dryfkrag van die gebrek aan mag van die Franssprekende en Katolieke inwoners gekom het. Die Verenigde Koninkryk was baie versigtig vir Franse planne om dele van België te annekseer, maar toe geen magte bereid was om troepe te stuur om die Nederlanders te ondersteun nie, en met die opkoms van 'n meer liberale Whig-regering, het dit uiteindelik die skepping van 'n onafhanklike, neutrale België as 'n bufferstaat ondersteun, waaraan die ander grootmoondhede uiteindelik ingestem het.