Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Churchill was gefassineer deur die Balkan, wat hy as een van die gunstigste plekke vir operasies beskou het. 'n Herhalende tema van sy "Mediterreense Strategie" was sy plan vir die Geallieerdes om op die Adriatiese kus van Joego-Slawië te land en deur die Ljubljana Gap in die Alpe te vorder om Oostenryk te bereik om 'n na-oorlogse aanspraak op Oos-Europa te maak. Die ineenstorting van die Duitse posisie in die Balkan het weer eens Churchill se belangstelling in sy planne vir die Ljubljana Gap aangewakker, maar die landing in Dalmasië sou vereis dat hy eers noordoos-Italië verower. Op 25 Augustus het die Britse 8ste leër begin met Operasie Olive, 'n aanval teen die Gotiese lyn in Noord-Italië onder leiding van die 1ste Kanadese Korps met die doel om Pesaro en Rimini te neem, wat gebruik sou word as hawens om die beplande Britse aanval in Joego-Slawië te ondersteun. Die stewige Duitse weerstand op die Gotiese lyn, wat die natuurlike verdedigende terrein van Noord-Oos-Italië wat deur berge en 14 riviere gekruis is, die beste gebruik gemaak het, het daartoe gelei dat die 8ste leër baie stadiger vorder as wat gehoop is en daartoe gelei dat die planne vir die Ljubjana-poort op die rak gelê is. In "Triumph and Tragedy", die laaste van sy "Geskiedenis van die Tweede Wêreldoorlog" boeke, Churchill aangeval die Amerikaners vir Operasie Dragoon
, die inval in Suid-Frankryk, waaraan hy gekant was. As uitdrukking van bitterheid dat die Amerikaners teen sy Mediterreense strategie gekant was, het Churchill beweer dat as net die mannekrag en hulpbronne wat aan Operasie Dragoon gewy is, beskikbaar gestel is vir planne om die Ljubanja-gap te bevorder, dan sou die Geallieerdes Wene in 1944 ingeneem het en sodoende die Rooi Leër verhinder het om daardie stad in 1945 te verower.