Vladimir Ignatowski (1910) het byvoorbeeld vir hierdie doel gebruik gemaak van (a) die beginsel van relatiwiteit, (b) homogeniteit en isotropie van die ruimte, en (c) die vereiste van wederkerigheid. Philipp Frank en Hermann Rothe (1911) het aangevoer dat hierdie afleiding onvolledig is en addisionele aannames benodig. Hul eie berekening was gebaseer op die aannames dat: (a) die Lorentz-transformasie 'n homogene lineêre groep vorm, (b) wanneer rame verander, slegs die teken van die relatiewe spoedveranderings, (c) sametrekking uitsluitlik afhang van die relatiewe spoed. Volgens Pauli en Miller was modelle egter onvoldoende om sulke veranderlikes in hul spoed met die spoed van die lig te identifiseer sonder die vereiste van die spoed van die lig. Ignatowski en ander het egter voortgegaan om te argumenteer dat die afgeleide van die spesiale elektrodinamiese modelle benodig word totdat hulle vandag gedwing is om die Pauli- en Miller-modelle in te sluit.
onvoldoende om die invariante snelheid te identifiseer