Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Dit bly onduidelik wie die organisme eerste ontdek het. David Douglas Cunningham, hoofchirurg van die Britse Indiese leër, het dit moontlik in 1885 gesien sonder om dit met die siekte in verband te bring. Peter Borovsky, 'n Russiese militêre chirurg wat in Tasjkent gewerk het, het navorsing gedoen oor die etiologie van "Oosterse seer", plaaslik bekend as "sart" seer, en in 1898 die eerste akkurate beskrywing van die oorsaaklike middel gepubliseer, die parasiet se verhouding met gasheerweefsels korrek beskryf en dit korrek na die protozoa verwys. Omdat sy resultate egter in Russies in 'n tydskrif met 'n lae oplage gepubliseer is, is sy resultate nie gedurende sy leeftyd internasionaal erken nie. In 1901 het Leishman sekere organismes geïdentifiseer in smeers wat uit die milt geneem is van 'n pasiënt wat aan "dum-dum-koors" gesterf het (Dum Dum is 'n gebied naby Calcutta) en het voorgestel dat dit trypanosome is, wat vir die eerste keer in Indië gevind is. 'n Paar maande later het kaptein Charles Donovan (1863<unk>1951) die ontdekking van wat later as Leishman-Donovan-liggame bekend geword het, bevestig in smeers wat van mense in Madras in Suid-Indië geneem is. Maar dit was Ronald Ross wat voorgestel het dat Leishman-Donovan-liggame die intrasellulêre stadiums van 'n nuwe parasiet is, wat hy "Leishmania donovani" genoem het. Die verband met die siekte "kala-azar" is die eerste keer deur Charles Donovan voorgestel, en is afdoende gedemonstreer deur Charles Bentley se ontdekking van "L. donovani" by pasiënte met "kala-azar". Die oordrag deur die sandvlieg is deur Lionel Napier en Ernest Struthers by die Skool vir Tropiese Geneeskunde in Calcutta veronderstel en later deur sy kollegas bewys. Die siekte het 'n groot probleem geword vir die Geallieerde troepe wat in Sicilië geveg het
tydens die Tweede Wêreldoorlog; navorsing deur Leonard Goodwin het toe getoon dat pentostam 'n effektiewe behandeling was.