Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Behalwe die oplegging van 'n eenvormige Russiese kultuur in die hele ryk, het die regering se strewe na Russifikasie, veral gedurende die tweede helfte van die negentiende eeu, politieke motiewe gehad. Ná die bevryding van die serfs in 1861 moes die Russiese staat die openbare mening in ag neem, maar die regering het nie die ondersteuning van die publiek verkry nie. Nog 'n motief vir Russifikasiebeleid was die Poolse opstand van 1863
Ek weet. In teenstelling met ander minderheidsgemeenskappe was die Pole in die oë van die tsaar' n direkte bedreiging vir die ryk se stabiliteit. Nadat die opstand onderdruk is, het die regering beleid geïmplementeer om Poolse kulturele invloede te verminder. In die 1870's het die regering Duitse elemente aan die westelike grens begin wantrou. Die Russiese regering het gemeen dat die eenwording van Duitsland die magbalans tussen die groot moondhede van Europa sou ontwrig en dat Duitsland sy mag teen Rusland sou gebruik. Die regering het gedink dat die grense beter verdedig sou word as die grensgebied meer "Russies" van aard sou wees. Die hoogtepunt van kulturele diversiteit het 'n lastige nasionaliteitsprobleem geskep wat die Russiese regering in die jare voor die rewolusie geteister het.