Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die regering se posisie het al hoe desperater geword. Gerugte van 'n liberale staatsgreep om Maria Cristina te verdring het in Madrid oorvloedig versprei, wat die gevaar van die Carlistiese leër wat nou binne treffende afstand van die hoofstad was, vererger het. Die versoeke om hulp het nie doof oor geval nie; Frankryk, wat die
die reaksionêre monargie van Karel X met die liberale monargie van Louis-Philippe in 1830, was simpatiek teenoor die Cristino-saak. Die Whig-regerings van Viscount Melbourne was ook vriendelik en het vrywilligers en materiële hulp vir Spanje georganiseer. Maar Don Carlos was nog steeds vol vertroue in sy suksesse en het by sy troepe op die slagveld aangesluit. Terwyl Zumalacárregui besig was om 'n veldtog om Madrid te neem, het Carlos sy bevelvoerder beveel om 'n hawe aan die kus te neem. In die daaropvolgende veldtog is Zumalacárregui dood nadat hy in die kalf geskiet is. Daar is vermoed dat Carlos, jaloers op sy generaal se suksesse en politiek, saamgesweer het om hom dood te maak.