Die skeiding tussen Proto-Yucatecan (in die noorde, dit wil sê die Yucatán-skiereiland) en Proto-Ch'olan (in die suide, dit wil sê die Chiapas-hooglande en Petén-bekken) het reeds plaasgevind teen die Klassieke tydperk, toe die meeste bestaande Maya-inskripsies geskryf is. Beide variante word getuig in hiërogliefiese inskripsies op die Maya-plekke van die tyd, en albei word algemeen na verwys as "Klassieke Maya-taal". Hoewel 'n enkele prestige-taal verreweg die meeste op bestaande hiërogliefiese tekste aangeteken is, is daar bewyse vir ten minste drie verskillende Mayan-takke binne die hiërogliefiese korpus in die suidelike Oos-Maya-tekste in die suidelike hooglande en die Westelike Petén-skiereiland ontdek. Die rede waarom hierdie skeiding tussen Proto-Yucatecan (in die noorde, dit wil sê die Chiapas-hooglande en Petén-bekken) en Proto-Ch'olan (in
Klassieke Maya taal