Gedurende sy ontwikkeling van Maxwell se teorie het J. J. Thomson (1881) erken dat gelaaide liggame moeiliker is om in beweging te bring as liggame sonder lading. Elektrostatiese velde tree op asof hulle 'n "elektromagnetiese massa" by die meganiese massa van die liggame voeg. Volgens Thomson is elektromagnetiese energie ooreenstem met 'n sekere massa. Dit is geïnterpreteer as 'n vorm van selfinduktansie van die elektromagnetiese veld. Hy het ook opgemerk dat die massa van 'n bewegende liggaam met 'n konstante hoeveelheid verhoog word. Thomson se werk is voortgesit en vervolmaak deur FitzGerald, Heaviside (1888), en George Charles Frederick Searle (1896, 1897). Vir die elektromagnetiese massa het hulle die moderne notasie in die formule gegee: Heaviside. Vraag: En met wie het George die werk voortgesit?
FitzGerald