Voltooi die volgende sin: Die tweede fase van Algerië se Franssprekende literatuur het begin toe politieke spanning in die land toegeneem het, en die
Die Onafhanklikheidsoorlog het begin. Die meeste Algeriese skrywers van hierdie tydperk was sterk ondersteuners van die FLN en van 'n onafhanklike Algerië, soveel so dat baie literêre figure destyds aktiewe deelnemers aan die onafhanklikheidstryd was. Talle sulke skrywers, insluitend Kateb Yacine, Mohamed Boudia, Anna Gréki en Leila Djabali, is in die 1950's deur die koloniale regime in hegtenis geneem en in die tronk gesit. In teenstelling met hul eweknieë voor 1945 was hierdie skrywers meer krities teenoor Frankryk in hul werk en het hulle 'n realistiese styl gebruik om die ongeregtighede van kolonialisme uit te lig. Opmerklike werke uit hierdie tydperk sluit Feraoun se "Le Fils du pauvre" (Die arme man se seun), Mohammed Dib se "La Grande maison" (Die groot huis), Mouloud Mammeri se "La Colline oubliée" (Die vergete heuwel), Kateb Yacine se "Ndjema" en Malek Haddad se "La Dernière impression" (Die laaste indruk).