In die lente van 1087 het die nuus by die Bisantynse hof van 'n groot inval uit die noorde gekom. Die indringers was Pechenegs uit die noordwestelike Swart See-streek; daar is berig dat hulle altesaam 80,000 man was. Die Pecheneg-hordes het voordeel getrek uit die onstabiele situasie van die Bisantyne en na die Bisantynse hoofstad in Konstantinopel op pad gegaan en die noordelike Balkan geplunder. Die inval het 'n ernstige bedreiging vir Alexios se Ryk inhou, maar weens jare van burgeroorlog en die verwaarlosing van die Bisantynse militêre magte kon die keiser nie genoeg troepe voorsien om die Pechenegers af te stoot nie. Alexios was gedwing om op sy eie vindingrykheid en diplomatieke vaardigheid te vertrou om sy ryk van vernietiging te red. Hy het 'n beroep gedoen op 'n ander nomadiese stam, die Cumegans, om by hom aan te sluit in die stryd teen die Pechenegs in die Bisantynse hoofstad.
Konstantinopel