Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Beide pro- en anti-hervormingsaktiviste blameer mekaar vir die onluste. Pro-hervormers het vermoed dat die Tory-raad van Bristol wou hê dat die onluste buite beheer moes raak om die beweging te diskrediteer, terwyl die Tories die Whig-regering die skuld gegee het dat hulle troepe van die stadsowerhede teruggehou het. Daar is beweer dat die onluste deur 'n eksterne party gerig is; beskuldigings is gemaak van Franse betrokkenheid (revolusionêre daar het Karel X in Julie 1830 omvergewerp
) en van lede van die Birmingham Politieke Unie wat na die stad gereis het, maar nie gegrond is nie. Hervormingskampioene, wat graag enige politieke verband met die oproer wou vermy, het beweer dat die oproermakers almal jeugdiges, werkloses en "vroue van verlate karakter" uit die St. Philips- en Lawford's Gate-gebiede van die stad was. Hofrekords toon egter dat die oproermakers meestal mans tussen die ouderdomme van 20 en 40 uit die Temple- en St James-distrikte was. Byvoorbeeld, net een van diegene wat vir oproer skuldig bevind is, was werkloos.