Die Latynse geskiedskrywer Willem van Tirus het Johannes as kort en ongewoon lelik beskryf, met oë, hare en vel so donker dat hy as 'die Moor' bekend was. Ondanks sy fisiese voorkoms was Johannes bekend as Kaloïōannēs, "Johannes die Goeie" of "Johannes die Mooie"; die bynaam het na sy karakter verwys. Albei sy ouers was ongewoon vroom en Johannes het hulle oortref. Daar is van lede van sy hof verwag om hul gesprekke tot slegs ernstige onderwerpe te beperk. Die kos wat by die keiser se tafel bedien is, was baie spaarsamig en Johannes het hofdienaars wat in buitensporige weelde geleef het, voorgelees. Sy toespraak was waardig, maar hy het by geleentheid vergoeding aangebied. Alle verslae stem saam dat hy 'n getroue man aan sy vrou was, 'n ongewone verraaier in 'n Middeleeuse heerser. Ondanks sy uitstekende persoonlike besparing het Johannes 'n uitstekende persepsie van persoonlike vrygewigheid en die keiserlike rol gehad; die bynaam verwys
Die Bisantynse Marcus Aurelius