In Antieke Rome, terwyl selfmoord aanvanklik toegelaat is, is dit later as 'n misdaad teen die staat beskou weens die ekonomiese koste daarvan. Aristoteles het alle vorme van selfmoord veroordeel terwyl Plato dubbelsinnig was. In Rome het sommige redes vir selfmoord ingesluit om vrywillig in 'n gladiatorstryd te sterf, skuldgevoelens oor moord, om iemand te vermoor om die lewe van 'n ander te red, as gevolg van rou, om te skaam en as 'n ontsnapping van verkragting uit situasies soos fisiese lyding, misdadige vervolging of selfmoord.
ekonomiese koste