Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Xiao'erjing kan in twee stelle verdeel word, die "Moskee-stelsel" en die "Daaglikse stelsel". Die "moskee stelsel" is die stelsel wat gebruik word deur leerlinge en imams in moskees en madrassas. Dit bevat baie Arabiese en Persiese godsdienstige leksikon, en geen gebruik van Chinese karakters nie. Hierdie stelsel is relatief gestandaardiseer en kan as 'n ware skryfstelsel beskou word. Die "Daily-stelsel" is die stelsel wat deur die minder opgeleide gebruik word vir briewe en korrespondensie op 'n persoonlike vlak. Dikwels word eenvoudige Chinese karakters met die Arabiese skrif gemeng, meestal om nie-godsdienstige sake te bespreek, en daarmee betreklik min Arabiese en Persiese lenings. Hierdie gebruik kan van persoon tot persoon baie verskil. Die stelsel sou deur die skrywer self bedink word, met 'n mens se eie begrip van die Arabiese en Persiese alfabette, wat ooreenkomstig jou eie dialektale uitspraak gekarteer word. Dikwels kan net die brief se sender en die brief se ontvanger die volle inhoud daarvan verstaan, terwyl dit vir ander baie moeilik is om te lees. In teenstelling met Hui-Moslems in ander dele van China, het Moslems van die noordwestelike provinsies Shaanxi en Gansu geen kennis van die Han Kitab of Klassieke Chinees gehad nie, hulle het Xiao'erjing gebruik. Xiao'erjing is gebruik om Islamitiese dokumente in tale soos Persies in Chinese, vreemde tale te annotateer. Xiaojing is meestal gebruik deur Moslems wat nie Chinese karakters kon lees nie. Dit was onvolmaak weens verskeie faktore. Die verskillende Chinese dialekte vereis verskeie verskillende uitbeeldings met Xiaojing. Xiaojing kan nie die tonele wat in Chinees voorkom, vertoon nie, lettergreep-eindes is ononderskeibaar, d.w.s. xi'an en xian. Xiao'erjing was baie eenvoudiger as Chinese karakters om Chinese te verteenwoordig.  Vraag: Watter alfabette moes die skrywer verstaan?
Arabiese en Persiese