Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Hoewel Bernadotte geweier het om Napoleon Bonaparte te help om sy "staatsgreep" van November 1799 te staak, was Napoleon vasbeslote om die "Hindernisman" te wen en het hy hom met eerbewyse oorstroom. Napoleon het Bernadotte se administratiewe vermoë en invloed erken deur hom in Februarie 1800 as Staatsraadgewer aan te stel. In April 1800, ten spyte van sy Republikeinse simpatieë, is Bernadotte aangebied, en vrylik aanvaar, van April 1800 tot 18 Augustus 1801, die pos van Hoofbevelvoerder van die Leger van die Weste in die opstandige Vendée waar hy suksesvol die rustigheid herstel het. Dit is gesien as 'n vertrouensvergadering terwyl Napoleon sy somer Italiaanse veldtog onderneem het, waar hy uiteindelik die Slag van Marengo oorwin het.
Hy het Bernadotte nie ver van Parys af met 'n leër agtergelaat nie. In sy afskeidsbrief aan Bernadotte op pad na Italië het Napoleon geskryf: "Ek gaan my weer eens in die gevare van oorlog werp. Ons weet nie hoe dit kan uitdraai nie. As ek val, sal jy jouself vind met 40,000 mans by die poorte van Parys. In jou hande sal die lot van die Republiek wees". Aangesien Bernadotte Josef se swaer was en goeie vriende met sy ander broers en susters was, word aanvaar dat Napoleon die welsyn van sy familie in ag geneem het in die moontlike geval van sy dood op die slagveld, sowel as die toekoms van die land, deur sy voormalige mededinger in 'n posisie te laat om die teëls van die regering te gryp, aangesien slegs Bernadotte van sy voormalige mededingers die politieke en militêre vaardigheid en gewildheid gehad het om die Republiek te handhaaf.