Skryf'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Gedurende die Eerste Fitna
, Kalief Ali (r. 656<unk>661) het Mohammed ibn Abi Bakr as goewerneur van Egipte aangestel, maar Amr het in die somer van 658 'n inval gelei wat Ibn Abi Bakr verslaan het en die land vir die Umayyades verseker het. Amr het toe as goewerneur gedien tot sy dood in 664. Van 667/8 tot 682 is die provinsie deur 'n ander ywerige pro-Omejadiese ondersteuner, Maslama ibn Mukhallad al-Ansari, regeer. Tydens die Tweede Fitna het Ibn al-Zubayr die steun van die Kharijites in Egipte gekry en 'n goewerneur van sy eie, Abd al-Rahman ibn Utba al-Fihri, na die provinsie gestuur. Die Kharijite-gesteunde Zubayrid-regime was baie ongewild onder die plaaslike Arabiere, wat die Umayyad-kalief Marwan I (r. 684<unk>685) vir steun. In Desember 684 het Marwan Egipte binnegeval en dit relatief maklik weer verower. Marwan het sy seun Abd al-Aziz as goewerneur aangestel. Gebaseer op sy noue bande met die "jund", het Abd al-Aziz die land vir 20 jaar regeer, met 'n wye outonomie en regeer as 'n "de facto" onderkoning. Abd al-Aziz het ook toesig gehou oor die voltooiing van die Moslem verowering van Noord-Afrika; dit was hy wat Musa ibn Nusayr in sy pos as goewerneur van Ifriqiya aangestel het. Abd al-Aziz het gehoop om deur sy seun opgevolg te word, maar toe hy gesterf het, het die kalief Abd al-Malik ibn Marwan (685<unk>695) sy eie seun, Abdallah, as goewerneur gestuur om beheer te herwin en te voorkom dat die land 'n oorerflike domein word.