Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Volgens Oscar Schachter is daar 'n mate van twyfel oor die vraag of die tradisionele internasionale wetgewende proses van staat-vir-staat-konvensie bekragtiging vandag voldoende is: "Die tradisionele geval-vir-geval-proses van gebruiklike reg kan nie voldoen aan die noodsaaklikheid van gemeenskaplike optrede om die talle probleme wat deur tegnologiese ontwikkelings, demografiese en omgewingsimpakte, veranderende houdings ten opsigte van sosiale geregtigheid of die vele vereistes van internasionale besigheid ontstaan, aan te pak nie. Hoewel al hierdie kwessies deur multilaterale verdrae hanteer kan word, is die verdragsprosesse dikwels ingewikkeld en stadig, terwyl VN-resolusies makliker bereik kan word". Die Wet van die See is 'n voorbeeld van 'n ooreenkoms wat al dekades lank bestaan en nog nie in die VSA aanvaar is nie (alhoewel die Cato-instituut die vertraging as 'n goeie ding beskou). George Monbiot argumenteer: "Die afwesigheid van 'n internasionale wetgewer ondermyn die gesag van 'n internasionale regstelsel (soos die voorgestelde strafhof). Die regters wat die oorlogsmisdade-tribunale in Den Haag en in Arusha voorsit, is in werklikheid gedwing om die wet te vorm terwyl hulle voortgaan. "Voorstelle om die VN se Algemene Vergadering wetgewende mag te gee - insluitend die idee van die 'bindende drie-eenheid' wat die resolusies van die VN se Algemene Vergadering bindend sou maak as dit deur lande aanvaar word wat 'n groot meerderheid van die wêreld se state, bevolking en ekonomiese produksie uitmaak - het min vordering gemaak. Volgens Heinrich sal dit makliker wees om steun te kry vir die bemagtiging van die UNPA sodra dit gevestig is. Daar kan van die vergadering se eie lede verwag word om 'n belangrike rol te speel in die bevordering van die ontwikkeling daarvan deur 'n wysiging van die VN-handves te soek om dit 'n "hooforgaan" te maak in parallel met die Algemene Vergadering. Met hulle politieke kundigheid, hulle toegang tot die hoogste vlakke van hul nasionale regerings en hulle geloofwaardigheid by die  Vraag: Wie beweer dit?
George Monbiot