Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Sterre binne die gedeelte van die onstabiliteitstrook wat die hoofreeks kruis, word Delta Scuti-veranderlikes genoem. Dit is vernoem na die prototipiese ster vir sulke veranderlikes: Delta Scuti. Delta Scuti-veranderlikes wissel tipies van spektralklasse A2 tot F8, en 'n sterluminositeitsklas van III (subreuse) tot V (hoofreekssterre). Hulle is kort-periode veranderlikes wat 'n gereelde pulsasiesnelheid tussen 0.025 en 0.25 dae het. Delta Scuti-sterre het 'n oorvloed elemente soortgelyk aan dié van die son (sien Populasie I-sterre) en tussen 1,5 en 2,5 M<unk>. Die polssnelheid van IK Pegasi A is gemeet teen 22,9 siklusse per dag, of een keer elke 0,044 dae. Astronome definieer die metaalheid van 'n ster as die oorvloed chemiese elemente wat 'n hoër atoomgetal as helium het. Dit word gemeet deur 'n spektroskopiese ontleding van die atmosfeer, gevolg deur 'n vergelyking met die resultate wat verwag word van berekende stermodelle. In die geval van IK Pegasus A is die beraamde metaalvoorraad [M/H] = +0,07 ± 0,20. Hierdie notasie gee die logaritme van die verhouding van metaalelemente (M) tot waterstof (H), minus die logaritme van die Son se metaalverhouding. (So as die ster ooreenstem met die metaal oorvloed van die son, sal hierdie waarde nul wees.) 'n Logaritmiese waarde van 0.07 is gelykstaande aan 'n werklike metaalverhouding van 1.17, dus is die ster ongeveer 17% ryker aan metaalelemente as die Son. Die foutmarge vir hierdie resultaat is egter relatief groot.  Vraag: In watter deel van die ruimte bestaan sterre wat as Delta Scuti-veranderlikes genoem word?
onstabiliteit strook