Voltooi die volgende sin: Op 7 April 1939, vyf maande voor die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog, het die Koninkryk Italië
het Albanië binnegeval. Die land is binne vyf dae oorgeneem, en die Italiaanse koning Victor Emmanuel III het die kroon aanvaar wat deur die parlement van Albanië aangebied is. Die Koninklike Albanese leër is in die Koninklike Italiaanse leër opgeneem en 'n onderkoning is aangestel om die land as 'n protektoraat te administreer. Na die Aksie-inval in Joego-Slawië op 6 April 1941 is Italiaanse Albanië uitgebrei om aangrensende dele van die Koninkryk van Joego-Slawië in te sluit, hoofsaaklik uit die Joego-Slawiese "banovinas" (streeksonderverdelings) van Vardar en Morava. Die grootste deel van Kosovo is aan Albanië geannekseer, en aan die begin het die Albaneërs wat daar gewoon het die Italiaanse besetting met entoesiasme verwelkom. Party Kosovo-Albaneërs het selfs voorgestel dat Albaneërs "Ariërs van Illyriese afkoms" is. Hoewel die Albaneërs in Kosovo amptelik onder Italiaanse bewind was, is hulle beheer oor die streek gegee en aangemoedig om Albanese-taal skole te open, wat deur die Joego-Slawiese regering verbied is. Die Italianers het die inwoners ook Albanese burgerskap gegee en hulle toegelaat om die vlag van Albanië te dra. Die Koninklike Italiaanse Leër het die meeste van die Serwiërs en Montenegriërs wat in die tussenoorlogse tydperk in Kosovo gevestig het, verdryf. Die Kosovo-Albaneërs het die Serwiërs gehaat weens die onderdrukking wat hulle deur hulle ondervind het gedurende die Balkanoorloë, die Eerste Wêreldoorlog en onder Joego-Slawiese heerskappy. Hulle het voordeel getrek uit hulle veranderde omstandighede, hulle Serwiese bure aangeval en die huise van tot 30 000 Serwiese en Montenegrijnse setlaars afgebrand.