Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Onder sy gelyknamige stigter, Osman I, het die Beylik van Osmanoğlu in die eerste dekades van die 14de eeu ten koste van Bisantyn suid en wes van die See van Marmara uitgebrei. Met hul anneksasie van die naburige Beylik van Karasi en hul vooruitgang in Roumelia vanaf 1354, het hulle gou sterk genoeg geword om na vore te kom as die belangrikste mededingers van Karamanides, wat op daardie tydstip as die sterkste beskou is. Teen die einde van die 14de eeu het die Ottomane verder in Anatolië gevorder deur dorpe aan te skaf, hetsy deur hulle te koop of deur huwelike. Intussen het die Karamanide die Ottomane baie keer aangeval met die hulp van ander beliks, Mamluks, Aq Qoyunlu ("White Sheep Turkomans"), Bisantyne, Pontics en Hongaars, wat elke keer misluk en mag verloor het. Teen die einde van die eeu het die vroeë Ottomaanse leiers groot dele van die land van die Karamanide en ander minder prominente beyliks verower. Hulle het 'n kort pouse gehad toe hulle gebiede aan hulle teruggegee is ná die Ottomaanse nederlaag teen Tamerlane in 1402 in die Slag van Ankara
Ek weet.