Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die idee van so 'n gesentraliseerde beheerkamer kan gevind word in wetenskapfiksie so vroeg as "The Struggle for Empire" (1900). Vroeë weergawes is in die Tweede Wêreldoorlog gebruik; volgens Konter-Admiraal Cal Laning is die idee vir 'n bevelinligtingsentrum "spesifiek, bewustelik en direk" geneem van die ruimtetuig "Directrix" in die Lensman-romans van E. E. Smith, Ph.D., en beïnvloed deur die werke van sy vriend en medewerker Robert Heinlein, 'n afgetrede Amerikaanse vlootofficier. Na die talle verliese tydens die verskillende vlootgevegte van Guadalcanal tydens die uitputtingsoorlog wat 'n integrale deel van die veldtog van die Salomonseilande en die Slag van Guadalcanal was, het die Amerikaanse vloot operasionele analise gebruik, vasgestel dat baie van hul verliese te wyte was aan prosedure en wanorganisasie, en die gevegsinligtingsentrums geïmplementeer, gebaseer op wat aanvanklik "radarplot" genoem is volgens 'n opstel "CIC Yesterday and Today" deur die Naval Historical Center. Dieselfde artikel wys daarop dat in 1942 radar, radarprosedure, gevegservarings, behoeftes en die operasiesaal almal saam gegroei het namate behoeftes ontwikkel het en ondervinding opgedoen is en opleiding versprei het, alles in pas en begin, wat begin het met die vroegste radaranwendings in die Stille Oseaan-gevegte wat met die Koraalsee begin het
, toe radar aanleiding gegee het tot die eerste voorlopige poging om 'n Air CAP te vektor na Japannese vlugte wat nader kom, wat ietwat verouder het voor die Slag van Midway, waar die ontleding van die resultate van Coral Sea na die geveg meer vertroue in die vermoëns en prosesse van 'n gesentraliseerde beheerkamer gegee het.