In 1610 het die Italiaanse geleerde Galileo Galilei die vier grootste mane van Jupiter (nou bekend as die Galileese mane) met behulp van 'n teleskoop ontdek; dit word beskou as die eerste teleskopiese waarneming van mane wat nie van die Aarde afkomstig is nie. 'n Dag na Galileo het Simon Marius onafhanklik mane rondom Jupiter ontdek, hoewel hy sy ontdekking eers in 1614 in 'n boek gepubliseer het. Dit was Marius se name vir die vier groot mane wat egter vasgeval het: Io, Europa, Ganymede en Callisto. Hierdie bevindings was ook die eerste ontdekking van hemelse beweging wat blykbaar nie op die Aarde gesentreer was nie. Die ontdekking was 'n belangrike punt ten gunste van Copernicus se heliosentriese teorie van die bewegings van die planete; Galileo se uitgesproke ondersteuning van die Copernican-teorie het hom onder die bedreiging van die Inquisition geplaas.
Ole Rømer