En Lewis en Tolman (1909) het die wederkerigheid van die tydsverspreiding beskryf deur twee ligklokke A en B te gebruik, wat met 'n sekere relatiewe snelheid na mekaar beweeg. Die klokke bestaan uit twee vlak spieëls parallel aan mekaar en aan die bewegingslyn. Tussen die spieëls is 'n ligsein wat terugstoot, en vir die waarnemer wat in dieselfde verwysing as A rus, is die tydperk van A die afstand tussen die spieëls gedeel deur die spoed van die lig. Maar as die waarnemer by B sien dat die horlosie binne die horlosie 'n uiterlike sein opspoor, is dit in 1938 deur Herbert E. Ives en G. R. Stilwell (Ives<unk>Stilwell-eksperiment) gemeet. Lewis en Tolman (1909) het die wederkerigheid van die tydsverspreiding beskryf deur twee ligklokke A en B te gebruik, wat met 'n sekere relatiewe snelheid na mekaar beweeg. Die horlosies bestaan uit twee vlak spieëls parallel aan mekaar en aan die bewegingslyn.
heeltemal omgekeerd