Skryf'n voortsetting vir hierdie paragraaf -'n Wendpunt in hoe beide kante mekaar beskou het is waarskynlik die slagting van Latyns in Konstantinopel
in die jaar 1182. Die slagting het gevolg op die aflegging van Maria van Antiogië, 'n Normandiese-Frankiese (dus "Latynse") prinses wat as regent vir haar baba seun keiser Alexios II Komnenos regeer het. Maria was diep ongewild as gevolg van die swaarhandse begunstiging wat tydens die regentskap aan die Italiaanse handelaars getoon is, en gewilde vieringe van haar ondergang deur die burgers van Konstantinopel het vinnig verander in onluste en slagting. Die gebeurtenis en die verskriklike verslae van oorlewendes het godsdiensspanning in die Weste aangewakker, wat gelei het tot die wraakgewende plundering van Tessalonika, die tweede grootste stad van die ryk, deur Willem II van Sicilië. 'n Voorbeeld van die Westerse beskouing van daardie tyd is die geskrifte van Willem van Tirus, wat die "Griekse nasie" beskryf het as "'n klomp adders, soos 'n slang in die boesem of 'n muis in die klerekas wat hulle gaste kwaadwillig begeer".