Skryf'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Pogrom Night
het Rachel Lewin oortuig dat sy Duitsland moes verlaat en na Palestina moes emigreer selfs al moes sy dit alleen doen. (Haar Hamburgse Hakhshara-groep is intussen deur die owerhede verpletter.) In Königsberg was daar vurige besprekings binne die gesin. Haar pa het gedink dat dit onrealisties is om die land te verlaat. Hulle het nooit voorspoed geniet nie, en nou is die meeste van wat hulle voorheen besit het, vernietig of gesteel. Selfs ryk mense het teen hierdie tyd met onbetaalbare hoë en dikwels arbitrêre "emigrasiebelasting" te kampe gehad as hulle deur amptelike kanale wou emigreer. Uit die suidooste van Duitsland was daar nou georganiseerde ondergrondse groepe wat hulle daarop toelê om slagoffers van politieke of rassevervolging oor die grens na Tsjeggo-Slowakye te smokkel, maar Königsberg was nêrens naby Tsjeggo-Slowakye nie en dit lyk in elk geval onwaarskynlik dat die Lewins die relevante kontakte sou gehad het nie. Rachel se ma, in die besonder, het reeds' n swak gesondheid gehad en het haarself meer as' n Duitser as' n Jood beskou. Dinge kon nie vir ewig erger word nie. Rachel se ouers, en veral haar ma, het dit ondenkbaar gevind dat die situasie in die toekoms nie vir Jode in Hitler se Duitsland sou verbeter nie. Dit is nie duidelik hoe Rachel Lewin van Königsberg na Triëst, wat sedert ongeveer 1920 'n Italiaanse stad was, gekom het nie. Volgens een bron het sy Duitsland op 20 April 1939 verlaat. Op 29 April 1939 het die laaste wetlik goedgekeurde skip wat vir "Britse" Palestina bestem was (tot ná die uitbreek van die oorlog vyf maande later) van Triëst af na Haifa vertrek. Rachel Lewin was aan boord.