Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Die sukses van enige patogeen hang af van sy vermoë om die immuunrespons van die gasheer te ontduik. Daarom het patogene verskeie metodes ontwikkel wat hulle in staat stel om 'n gasheer suksesvol te besmet, terwyl hulle die opsporing of vernietiging deur die immuunstelsel ontduik. Bakterieë oorkom dikwels fisiese hindernisse deur ensieme af te skei wat die hindernis verteer, byvoorbeeld deur 'n tipe II-afskeidingstelsel te gebruik. Alternatiewelik, met behulp van 'n tipe III-sekresiestelsel, kan hulle 'n hol buis in die gasheer sel invoeg, wat 'n direkte roete bied vir proteïene om van die patogeen na die gasheer te beweeg. Hierdie proteïene word dikwels gebruik om die verdediging van die gasheer af te skakel. 'n Ontvlugtingstrategie wat deur verskeie patogene gebruik word om die aangebore immuunstelsel te vermy, is om in die selle van hul gasheer weg te kruip (ook intra-selulêre patogenese genoem). Hier spandeer 'n patogeen die grootste deel van sy lewensiklus in gasheer selle, waar dit beskerm word teen direkte kontak met immuun selle, teenliggaampies en komplement. Sommige voorbeelde van intrasellulêre patogene sluit in virusse, die voedselvergiftigende bakterie Salmonella en die eukariotiese parasiete wat malaria (Plasmodium falciparum) en leishmaniasis (Leishmania spp.) veroorsaak. Ander bakterieë, soos Mycobacterium tuberculosis, woon in 'n beskermende kapsule wat lysis deur komplement voorkom. Baie patogene skei verbindings af wat die immuunrespons van die gasheer verminder of verkeerd rig. Party bakterieë vorm biofilms om hulleself teen die selle en proteïene van die immuunstelsel te beskerm. Sulke biofilms is teenwoordig in baie suksesvolle infeksies, bv. die chroniese Pseudomonas aeruginosa en Burkholderia cenocepacia infeksies wat kenmerkend is van sistiese fibrose. Ander bakterieë genereer oppervlakproteïene wat aan teenliggaampies bind, wat hulle ondoeltreffend maak; voorbeelde sluit Streptococcus (proteïen G), Staphylococcus aureus (proteïen A) en Peptostreptococcus magnus (proteïen L) in. Die meganismes wat gebruik word om die adaptiewe immuunstelsel te ontduik, is ingewikkelder. Die eenvoudigste benadering is om vinnig nie-essensiële epitope (aminosure en/of suikers) op die oppervlak van die patogeen te verander, terwyl...  Vraag: Waarteen word die patogeen gedurende sy lewensiklus beskerm?
immuun selle, teenliggaampies en komplement