Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Ferrari het die seisoen begin met 'n 65 grade Dino-enjin, dan vervang deur 'n nuwe enjin met die V-hoek verhoog tot 120 grade en ontwerp deur Carlo Chiti. 'n V6-enjin met 'n 120-grade bank is gladder om krag te produseer omdat elke 120-grade rotasie van die enjinkrukas 'n kragimpuls produseer. Hierdie verandering het die krag verhoog. Bore en slag was met 'n verplasing van en 'n beweer by 9500 rpm. Vir 1962 is 'n 24-klep weergawe beplan met 10.000 rpm, maar dit het nooit verskyn nie. By die 1962 Britse Grand Prix het Phil Hill met 'n nuwe weergawe met 'n ses-versnellingsbak voor die enjin gehardloop. In Augustus, by die Duitse Grand Prix
Lorenzo Bandini het in 1963 'n nie-haarnosvariant met aangepaste voor- en agtervering en 'n kleiner radiator getoets, wat die 156 Aero wat in 1963 gebruik is, ingelui het.