Met die toenemende belangrikheid van die sentrale administrasie in Egipte het 'n nuwe klas van opgeleide skrifgeleerdes en amptenare ontstaan wat deur die koning eiendomme in betaling vir hul dienste verleen is. Konings het ook grondtoekennings aan hul begrafniskultusse en plaaslike tempels gemaak om te verseker dat hierdie instellings die hulpbronne gehad het om die koning na sy dood te aanbid. Geleerdes glo dat vyf eeue van hierdie praktyke die ekonomiese lewenskragtigheid van Egipte stadig uitgehol het, en dat die ekonomie nie meer 'n groot gesentraliseerde administrasie kon ondersteun nie.
Eerste tussentydperk