Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die Koue Oorlog (1947<unk>1991) het 'n wêreldwye netwerk van materiële en ideologiese ondersteuning verskaf wat dikwels gehelp het om burgeroorloë voort te sit, wat hoofsaaklik geveg is in swak ex-koloniale state eerder as die relatief sterk state wat in lyn was met die Warschau-verdrag en die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie. In sommige gevalle sou supermoondhede Koue Oorlog-ideologie op plaaslike konflikte plaas, terwyl in ander gevalle plaaslike akteurs wat Koue Oorlog-ideologie gebruik, die aandag van 'n supermoondheid sou trek om ondersteuning te kry. Met behulp van 'n aparte statistiese evaluering as wat hierbo vir ingrypings gebruik is, het burgeroorloë wat pro- of anti-kommunistiese magte ingesluit het, 141% langer geduur as die gemiddelde nie-Koue Oorlog-konflik, terwyl 'n Burgeroorlog van die Koue Oorlog wat supermagte-ingryping aangetrek het, gelei het tot oorloë wat tipies meer as drie keer so lank geduur het as ander burgeroorloë. Omgekeerd het die einde van die Koue Oorlog wat gekenmerk is deur die val van die Berlynse Muur in 1989 gelei tot 'n vermindering in die duur van die Koue Oorlog burgeroorloë van 92% of, anders gestel, 'n ongeveer tienvoudige toename in die resolusie koers van die Koue Oorlog burgeroorloë. Die langdurige burgeroorloë wat met die Koue Oorlog verband hou en tot 'n stilstand gebring het, sluit die oorloë van Guatemala in
(1960-1996), El Salvador (1979-1991) en Nicaragua (1970-1990).