Voltooi die volgende sin: Die eerste wêreldranglys gebeurtenis van die seisoen was die inhuldiging
Australiese Goldfields Ope waar Ford die finale fases bereik het deur Gerard Greene te verslaan. Hy het toe die wêreld nommer 15 Jamie Cope met 5<unk>3 verslaan voordat hy met 0<unk>5 deur die uiteindelike wenner Stuart Bingham in die laaste 16 gewitel is. Hy het dit tot sy derde agtereenvolgende hooftrekking van die Britse Kampioenskap gemaak, waar hy die voormalige wêreldkampioen Neil Robertson gespeel het, maar gemaklik 1<unk>6 verslaan is. Ford het sy tweede PTC-titel by Event 11 in Desember gewen deur Martin Gould 4<unk>3 te verslaan. Hy eindig twaalfde in die Orde van Verdienste om vir die 2012 Finale te kwalifiseer, waar hy verloor het aan Mark Davis 1<unk>4 in die laaste 24. &lt;ref name="2011/12"&gt;&lt;/ref&gt; Hy kwalifiseer dan vir die wildcard ronde van die Duitse Meesters met 'n 5<unk>0 witwas van Anthony Hamilton en verslaan Ier Philip Arnold 5<unk>1 om die laaste 32 te bereik, waar hy Mark Allen ontmoet het. Ford het 'n voorsprong van 3 oor 0 gehad, maar het die wedstryd met 4 oor 5 verloor. Hy kwalifiseer vir die Welsh Open en klop Graeme Dott 4<unk>2 in die openingsronde, voordat hy aan Stephen Lee 1<unk>4 verloor. Ford het ook die tweede ronde van die Wêreld Ope bereik, danksy die onttrekking van Ronnie O'Sullivan, maar het die toernooi verlaat in 'n finale raambesluit teen Mark King. Hy het toe weer aan Lee verloor, hierdie keer in die eerste ronde van die China Ope, voordat hy nie vir die Wêreldkampioenskap kon kwalifiseer nie nadat hy 9<unk>10 deur Cao Yupeng uitgeslaan is. Ford het die seisoen as wêreldranglys nommer 26 geëindig, wat beteken dat hy gedurende die jaar met agt plekke gestyg het.