Samevat die artikel:  Bulgaarse mense is lief vir hulle tradisionele musiek. Hulle het 'n TV-kanaal wat daaraan gewy is, en een program - 'n soort van Bulgarye se Got Talent vir volksoptredes - bevat mense van alle ouderdomme wat in statige eenstemmigheid swaai. Trouens, hulle is so trots op die musiek dat hulle, toe hulle gevra is om iets in die kapsule aan boord van die Voyager 2-ruimtesonde in te sluit, liedjies van die album Le Mystère des Voix Bulgares gestuur het, in die hoop dat vreemdelinge ook daarvan sal hou. Kleurvolle klere! Dorpsbewoners geklee in die tradisionele Bulgaarse kostuum. Ek hou van hierdie soort folklore solank dit werklik deel is van die plaaslike kultuur en nie net vir toeriste aangebied word nie. In Bulgarye is dit waar: feitlik elke dorpie in die berge het ten minste een koor, en hulle eie spesifieke variasie van tradisionele klere, en baie hou feeste op die manier waarop Engelse dorpies feesvieringe hou. Toe ek besluit het om na Bulgarye te gaan, het ek na 'n vakansie gesoek wat die verkenning van die afgeleë suidelike berge met 'n fees kon kombineer. Ten spyte van baie soek op die internet, kon ek nie 'n pakket op die regte datums vind nie, so in plaas daarvan het ek 'n groepswandeltoer gekombineer met 'n onafhanklike uitstappie van my eie. Ek het begin deur by 'n groep van 11 ander stappers aan te sluit, wat gelei is deur 'n gids wat, soos dit geblyk het, net so natuurlik gedans het as wat sy geloop het. Ons het in 'n dorpie met die naam Yagodina gebly, hoog in die afgeleë Rodopi-gebergte. Goue wonder! Die herfskleure skyn op die Rodopi-berge in Bulgarye. Afgesien van die hotel, was Yagodina heeltemal sonder enige toeriste-infrastruktuur. Die gat in die muur was nie 'n geldautomaat nie, maar 'n veer. Vir die mense wat daar woon, het die einde van kommunisme blykbaar nie gelei tot 'n dramatiese toename in verbruikerskeuse nie - die enigste twee winkels het net noodsaaklikhede verkoop. Elke oggend het ons deur dennewoude geloop en oor die boomgrens gekruip na wei wat so vol wilde blomme was dat ek 22 variëteite in een vierkante meter getel het terwyl ek my piekniek gehou het. Ons het elke dag tot 15 kilometer geloop. Die moeilikheidsgraad is as "gematigd" beskryf, maar ek het dit nogal uitdagend gevind. Anders as die meeste...
Die verblyf het plaasgevind in die dorpie Yagodina in die afgeleë Rodopi-berge. Daar was baie plekke om te sien terwyl ons elke dag tot 15 km geloop het. Die Yagodina-grot bevat pragtige helder stalaktiete en stalagmiete.