Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: 'n Wedstryd is gewen deur die gladiator wat sy teenstander oorwin het, of hom reguit doodgemaak het. Die wenners het die palmtak en 'n toekenning van die redakteur ontvang. 'n Uitstaande vegter kon dalk 'n laureaatkroon en geld van 'n waarderende skare ontvang, maar vir enigiemand wat oorspronklik ad ludum veroordeel is, was die grootste beloning die vrylating (emansipasie), gesimboliseer deur die geskenk van 'n hout oefen swaard of staf (rudis) van die redakteur. Martial beskryf 'n wedstryd tussen Priscus en Verus, wat so lank en dapper geveg het dat wanneer hulle albei op dieselfde oomblik nederlaag erken het, Titus aan elkeen oorwinning en 'n rudis toegeken het. Flamma is vier keer met die rudis bekroon, maar het verkies om 'n gladiator te bly. Sy grafsteen in Sicilië bevat sy rekord: "Flamma, secutor, het 30 jaar geleef, 34 keer geveg, 21 keer gewen, 9 keer geveg tot gelykop, 4 keer verslaan, 'n Siriër van nasionaliteit. Delicatus het dit vir sy waardige medestryders gemaak. "'n Gladiator kon sy nederlaag erken deur 'n vinger (ad digitum) op te steek om die skeidsregter te vra om die geveg te staak en na die redakteur te verwys, wie se besluit gewoonlik afhang van die gehoor se reaksie. In die vroegste munera is die dood as' n regverdige straf vir nederlaag beskou; later kon diegene wat goed geveg het, vergifnis toegestaan word na die gril van die skare of die redakteur. Gedurende die keiserlike era dui wedstryde wat as sine missione (sonder vergifnis van die doodstraf) geadverteer is, daarop dat missio (die spaar van die lewe van 'n verslaan gladiator) 'n algemene praktyk geword het. Die kontrak tussen die redakteur en sy lanista kon vergoeding vir onverwagte sterftes insluit; dit kon "sommige vyftig keer hoër wees as die huurprys" van die gladiator. Onder Augustus se bewind het die vraag na gladiators die aanbod begin oorskry, en wedstryde sine missione is amptelik verbied; 'n ekonomiese, pragmatiese ontwikkeling wat toevallig ooreenstem met gewilde opvattings van "natuurlike geregtigheid". Toe Kaligula en Claudius geweier het om verslaande maar gewilde vegters te spaar, het hulle eie gewildheid gely. Oor die algemeen was gladiators wat goed geveg het waarskynlik...  Vraag: Waar is sy grafsteen?
Sicilië