Volgens Oscar Schachter is daar 'n vraag of die tradisionele internasionale wetgewende proses van staat-vir-staat-konvensie bekragtiging vandag voldoende is: "Die tradisionele geval-vir-geval proses van gebruiklike reg kan nie voldoen aan die noodsaaklikheid van gemeenskaplike optrede om die talle probleme wat deur tegnologiese ontwikkelings, demografiese en omgewingsimpakte, veranderende houdings ten opsigte van sosiale geregtigheid, of die vele vereistes van internasionale besigheid. Terwyl al hierdie sake kan hanteer word deur multilaterale verdrae, die verdrag prosesse is dikwels ingewikkeld en stadig, terwyl VN resolusies kan makliker bereik word". Die Wet van die See is 'n voorbeeld van 'n ooreenkoms wat dekades en nog nie in die VSA geslaag is nie. (Alhoewel die Cato Institute as 'n goeie ding beskou.) George Monbiot argumenteer: "Die afwesigheid van 'n wetgewende proses van internasionale gebruiksreg kan nie voldoen aan die noodsaaklikheid van gemeenskaplike optrede om die talle probleme wat deur tegnologiese ontwikkelings, demografiese en omgewingsimp
George Monbiot