Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Mack het hom weer op die veld van Neerwinden onderskei en 'n leidende rol gespeel in die onderhandelinge tussen Coburg en Dumouriez. Hy het voortgegaan om as kwartiermeester-generaal te dien, en is nou aangestel as titelhoof ("Inhaber") van 'n cuirassier-regiment. Hy is by Famars gewond, maar in 1794 is hy weer in aktiewe diens, nadat hy uiteindelik 'n majoorgeneraal gemaak is. Maar die mislukking van die koalisie bondgenote
, hoewel dit te wyte was aan politieke en militêre faktore en idees, waaroor Mack geen beheer gehad het nie, is aan hom toegeskryf, soos hul suksesse van Maart-April 1793, en hy het daarna in onguns in militêre kringe geval. Die keiser, nou Frans II, het sy ondersteuner gebly en in 1797 is Mack bevorder tot Feldmarschall-leutnant, en in die volgende jaar het hy op persoonlike versoek van die keiser die bevel van die Neapoliese leër aanvaar. Hy kon niks doen met die onpromiserende materiaal van sy nuwe bevel teen die Franse revolusionêre troepe nie, en kort voor lank het hy, in werklike gevaar om deur sy manne vermoor te word, toevlug gesoek in die Franse kamp. Aanvanklik is hy' n vrypas na sy eie land belowe, maar Napoleon het beveel dat hy as' n krygsgevangene na Frankryk gestuur moet word.