Voltooi die volgende sin: In 1900 het die Pruisiese Minister van Openbare Werke in die Pruisiese Huis van Verteenwoordigers ten gunste van die bou van 'n brug oor die Ryn by Bingen gepraat. Studies deur die Pruisiese Staatsspoorweë het aanvanklik 'n ligging by Bingerbrück bevoordeel omdat die stroom rondom die Binger Loch ('Bingen-gat', 'n smal gang wat in die 17de eeu deur 'n rif in die Ryn geskep is en daarna verbreed is) 'n brug in Bingen onmoontlik gemaak het. Daarom is 'n plek vir die brug gekies bo-aan die Ryn-eiland Rüdesheim Aue by die Ryn-kilometer 525.26, waar die rivier ongeveer 900 meter breed is. Debatte oor die bou van 'n spoorbrug, 'n padbrug of 'n gekombineerde brug het vir meer as 'n dekade in die Reichstag voortgegaan totdat fondse vir die konstruksie van 'n spoorbrug in Maart 1913 goedgekeur is. In hierdie geval was militêre oorwegings beslissend. Die nuwe Rynbrug was 'n strategiese spoorweg wat die Regter-Ryn-spoorweg aan die Nahe-vallei-spoorweg en die Glan-vallei-spoorweg verbind het, en sodoende 'n ander Duitse militêre spoorweg tot by die Franse grens geskep het. Die Duitse Ryk het meer as 75% van die koste van die brug en toegangslyne voorsien, die res is deur die deelnemende state van Pruise en die Groothertogdom Hesse gefinansier. Die verbindingsboog was van die brug na Geisenheim en verder na Wiesbaden was nie in aanmerking vir keiserlike befondsing nie, omdat militêre vervoer blykbaar die Ryn vanaf Oberlahnstein sou volg deur die Lahn Valley Railway te gebruik. Twee soortgelyke spoorwegbrugge is ook oor die Ryn gebou, meestal om militêre redes: die kroonprins Williambrug by Urmitz en die
Die Ludendorff-brug by Remagen.