Voltooi die volgende sin: Boikot van Joodse besighede in Mandatoriese Palestina is georganiseer deur Arabiese leiers wat in 1922 begin het in 'n poging om die Joodse bevolking van Palestina ekonomies te beskadig, veral gedurende periodes van gemeenskaplike stryd tussen Jode en Arabiere. Die oorspronklike boikot het enige Joodse besigheid wat in Mandatoriese Palestina bedryf word, verbied. Palestynse Arabiere "wat die boikot gebreek het... is fisies deur hulle broers aangeval en hulle goedere beskadig" toe
Palestynse Arabiere het in 1929 in Jerusalem in opstand gekom. 'n Ander, strenger boikot is op Joodse besighede opgelê ná die onluste wat alle Arabiere in die streek opgeroep het om by die bepalings daarvan te bly. Die Arabiese Uitvoerende Komitee van die Siriese-Palestynse Kongres het in 1933 'n boikot van Joodse besighede gevra en in 1934 het die Arabiese Arbeidsfederasie 'n boikot uitgevoer asook 'n georganiseerde stakings van Joodse besighede. In 1936 het die Palestynse Arabiese leierskap 'n ander boikot aangekondig en diegene wat die boikot nie gerespekteer het nie, met geweld gedreig, maar hierdie boikot was onsuksesvol omdat Joodse prokureurs, dokters en hospitale te veel in die Palestynse samelewing geïntegreer is.