Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die vyandigheid tussen Frankryk en Brittanje, veral oor die kolonisasie van Noord - Amerika, het voortgeduur. Omdat hy bang was vir 'n Franse inval in Hannover, het George hom met Oostenryk se vyand, Pruise (wat deur sy neef, Frederik die Grote, regeer is), verenig. Rusland en Frankryk het met Oostenryk, hulle voormalige vyand, 'n bondgenoot geword. 'n Franse inval op die Britse eiland Minorka
het gelei tot die uitbreek van die Sewejarige Oorlog in 1756. Openbare onrus oor die Britse mislukkings aan die begin van die konflik het gelei tot Newcastle se bedanking en die aanstelling van William Cavendish, 4de hertog van Devonshire, as eerste minister en William Pitt die Ouere as minister van buitelandse sake vir die Suidelike Departement. In April van die volgende jaar het George Pitt afgedank in 'n poging om 'n administrasie meer na sy smaak te bou. Oor die daaropvolgende drie maande het pogings om nog 'n stabiele ministerieel kombinasie te vorm misluk. In Junie het Lord Waldegrave die seëls van die amp slegs vier dae gehou. Teen die begin van Julie is Pitt teruggeroep, en Newcastle het as eerste minister teruggekeer. As minister van buitelandse sake het Pitt die beleid wat verband hou met die oorlog gelei. Groot-Brittanje, Hannover en Pruise en hulle bondgenote Hesse-Kassel en Brunswick-Wolfenbüttel het teen ander Europese magte geveg, waaronder Frankryk, Oostenryk, Rusland, Swede en Sakse. Die oorlog het verskeie teaters van Europa tot Noord-Amerika en Indië betrek, waar die Britse oorheersing toegeneem het met die oorwinnings van Robert Clive oor Franse magte en hul bondgenote by die Slag van Arcot en die Slag van Plassey.