Die Indiese Nasionale Kongres het die Indiese onafhanklikheidsbeweging gelei en die gewildste politieke party in onafhanklike Indië geword en elke verkiesing ná nasionale onafhanklikheid in 1947 gewen. Die Indiese Nasionale Kongres het egter in 1969 verdeel oor die kwessie van die leierskap van Indira Gandhi, die dogter van Indië se eerste premier Jawaharlal Nehru. Ondersteuners van Indira Gandhi het beweer dat hulle die ware Kongresparty is en die naam Indiese Nasionale Kongres (R) <unk> aangeneem het waar "R" vir "Requisition" staan. Kongrespolitici wat Indira teëgestaan het, het hulself geïdentifiseer as die Indiese Nasionale Kongres (O) <unk> waar "O" staan vir "Organisasie" of "Oud". Vir die verkiesing van 1971 het die Kongres (O), Samyukta Socialist Party en die Bharatiya Jana Sangh 'n koalisie met die naam "Grand Alliance" gevorm om Indira Gandhi en die Kongres (R) te teenstaan, maar dit het nie 'n impak gehad nie; Indira se Kongres (R) het 'n groot meerderheid in die verkiesing van 1971 gewen en haar gewildheid het aansienlik toegeneem ná Indië se oorwinning in die oorlog van 1971
teen Pakistan.