General Electric was die pionier van die konsep, maar was daartoe verbind om die enjin vir die C-5 Galaxy te ontwikkel en het eers later die kommersiële mark betree. Pratt & Whitney het ook aan dieselfde beginsel gewerk en teen die einde van 1966 het Boeing, Pan Am en Pratt & Whitney ingestem om 'n nuwe enjin te ontwikkel, wat die JT9D aangewys is om die 747 aan te dryf. Die projek is ontwerp met 'n nuwe metodologie genaamd foutboomontleding, wat die gevolge van die mislukking van 'n enkele deel moontlik gemaak het om bestudeer te word om te bepaal op sy ander stelsels.
toelaat om vanaf bestaande lughawens te vlieg