Die Romeinse Ryk het sy grootste territoriale omvang gedurende die 2de eeu n.C. bereik; die volgende twee eeue het die stadige agteruitgang van die Romeinse beheer oor sy afgeleë gebiede gesien. Ekonomiese kwessies, insluitende inflasie, en eksterne druk op die grense het gekombineer om die Krisis van die Derde Eeu te skep, met keisers wat na die troon gekom het net om vinnig vervang te word deur nuwe usurpators. Militêre uitgawes het geleidelik toegeneem gedurende die 3de eeu, hoofsaaklik in reaksie op die oorlog met die Sassaniese Ryk, wat in die middel van die 3de eeu herleef het. Die leër het verdubbel in grootte, en kavallerie en kleiner eenhede het die Romeinse legioen as die belangrikste taktiese eenheid vervang. Die behoefte aan inkomste het gelei tot 'n toename in belasting en 'n afname in die getalle van die curial, of boere, en 'n afname in die getalle van hulle wat bereid was om die laste van die burgerlike administrasie in die westelike gebiede te
die middel van die 4de eeu,