Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In die Tweede Wêreldoorlog is burgerlike huise op 'n massiewe skaal doelbewus vernietig, veral aan die Oosfront na aanleiding van die bevele van die Sowjet-premier Josef Stalin om huise, plase en velde met die grond gelyk te maak om hul gebruik aan die opkomende magte van Nazi-Duitsland te ontken. Wit-Rusland was een van die ergste geraakde streke, wat die stelselmatige vernietiging van ongeveer 75% van stedelike behuising en baie dorpe gely het. Beide kante het ook opsetlik grootskaalse teikens van burgerlike huise in hul onderskeie strategiese bombardementveldtogte gemaak. Die Duitsers het herhaaldelik willekeurige bombardement aanvalle teen burgerlike gebiede uitgevoer, soos die bombardement van Belgrado
in 1941 en die Baedeker Blitz teen Engeland in 1942, en die Geallieerdes het probeer om die Duitse werksmag te demoraliseer deur die vernietiging van hul huise - 'n beleid wat eufemisties bekend staan as onthuis. Ongeveer 25% van Duitsland se behuisingsvoorraad is vernietig of swaar beskadig in die daaropvolgende geallieerde bombardementveldtogte, met sommige stede wat die verlies van tot 97% van burgerlike huise gely het.