Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Muhsin al-Shaalan, Al-Nouri se neef, het die Qurayyat (Qurayyat al-Salt) streek, wat die laaste oorblywende deel van die al-Jawf streek is, oorgegee, en hy het dit ten gunste van die Saoedi-staat oorgegee. Ibn Battah is aangestel as 'n volgeling van Abdullah al-Tamimi, die emir van al-Jawf, [47] Die Emiraat van Transjordanië het dit egter verwerp. Dit het gesien dat dit meer verdien het om die Qurayyat-streek te regeer, en daarom het dit met die Saoedi-staat vererger deur te eis dat 'n neutrale sone tussen die twee lande ingestel word, die Saoedi's uit die Hijaz onttrek word en die Al-Rashid-familie in Hail en die Al-Ayed-familie in Asir terugkeer na mag. Dit is deur die Saoedi-staat verwerp. As reaksie daarop het Saoedi-troepe oor die Jordaanse dorpe gekruip totdat hulle Yadodah bereik het, 'n paar kilometer van die stad Amman af, [48] Op daardie tydstip het Brittanje ingegryp deur die Saoedi-troepe te bombardeer en hulle te dwing om terug te trek en terug te keer na die dialoog. Wat die geval was, het die Saoedi-staat met Brittanje, wat Oos-Jordan verteenwoordig, ooreengekom om die Qurayyat-streek aan Saoedi-Arabië te gee en Saoedi-handel met Sirië te beskerm. Daardie ooreenkoms is die Hada-ooreenkoms genoem. [49] Na die anneksasie van die Hijaz, was die Qurayyat-streek bekend as die "Emirate of Qurayyat and the Northern Border Inspectorate". [50] Aan die einde van die jaar 1349 AH (1931 nC), het koning Abdulaziz vir die tweede keer Turki bin Ahmed Al-Sudairy 'n prins op Al-Jouf aangestel, en hy het die hoofstad van Dumat al-Jandal na Sakaka verskuif. Een van die belangrikste gebeure wat gedurende hierdie tydperk aan Al-Jouf oorgedra is, is die beskerming van Sultan al-Atrash, die leier van die Groot Siriese Revolusie.
in die Al-Jouf streek van 1927 tot 1932 nC. [52]