Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Aristarain is in Buenos Aires gebore. Nadat hy Argentinië verlaat het, het hy as assistent-regisseur in die Arcente-bioskoop begin werk, en toe in Europa tydens sy kort ballingskap vir Mario Camus, Giorgio Stegani en Lewis Gilbert voordat hy in 1974 na Argentinië teruggekeer het, ná die dood van die Argentynse president Juan Perón. Sy eerste 3 films het nie gunstige resensies ontvang nie, maar in 1981 het "Tiempo de revancha" kritiese lof en openbare sukses behaal. In die middel van die sogenaamde Guerra Sucia vrygelaat
("Dirty War") toe Argentinië deur 'n militêre diktatorskap regeer is, het die film sterk politieke onderstrome gehad, maar het min probleme van sensors ondervind. Soos Aristarain later sou verduidelik, het hy aanvanklik lang, onnodige seks tonele in die film ingesluit, "so die sensors het vyf dae geneem en dinge bevraagteken - nie politiek of ideologie nie, maar seks. Al wat ek moes doen, was om 'n paar rame aan die einde van 'n paar tonele te sny, soos een van 'n striptease. Dit doen nie skade aan die tonele nie - veral as jy hulle langer gemaak het as wat hulle moes gewees het".