Voltooi die volgende sin: Drie honderd Igbo mense het in die Jos-opstand gesterf. In 1953 het 'n soortgelyke opstand later in Kano plaasgevind. 'n Dekade later in 1964 en tydens die Westerse politieke krisis het die Westerse streek verdeel toe Ladoke Akintola met Obafemi Awolowo bots. Verslae oor wydverspreide bedrog het die verkiesing se legitimiteit beskadig. Westerlinge het veral die politieke oorheersing van die Noordelike Volkskongres gehaat, waarvan baie kandidate sonder teenstand in die verkiesing gestem het. Geweld het oor die hele land versprei en sommige het begin om uit die Noorde en Weste te vlug, sommige na Dahomey. Die oënskynlike oorheersing van die politieke stelsel deur die Noorde en die chaos wat oor die hele land uitgebreek het, het elemente in die weermag gemotiveer om beslissende optrede te oorweeg. Die federale regering, wat deur Noord-Nigerië oorheers word, het toegelaat dat die krisis ontvou met die bedoeling om 'n noodtoestand te verklaar en die Westelike Streek onder krygswet te plaas. Hierdie administrasie van die Nigeriese federale regering is algemeen beskou as korrup. In Januarie 1966 het die situasie 'n kritieke punt bereik. A
militêre staatsgreep plaasgevind het waartydens 'n gemengde, maar hoofsaaklik Igbo-groep leërbeamptes 30 politieke leiers vermoor het, waaronder Nigerië se Eerste Minister, Sir Abubakar Tafawa Balewa, en die Noordelike Eerste Minister, Sir Ahmadu Bello. Die vier hoogste offisiere van Noordelike oorsprong is ook doodgemaak. Nnamdi Azikiwe, die president, van Igbo-uittreksel, en die gunsteling politikus van die Westelike Streek, Obafemi Awolowo, is nie doodgemaak nie. Die bevelvoerder van die leër, generaal Aguiyi Ironsi, het die mag oorgeneem om orde te handhaaf.