Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Goryeo het 'n tydperk van militêre diktatorskap betree soortgelyk aan 'n sjoegunate in die laat 12de eeu. Gedurende hierdie tydperk van "de facto" militêre bewind, is Goryeo-konings steeds beskou as Seuns van die Hemel en keisers, en Goryeo is steeds beskou as 'n "tianxia". Die beskouing van Goryeo as' n "tianxia" het' n gees van weerstand teen die Mongole in die 13de eeu geïnspireer. Goryeo het na 30 jaar van oorlog aan die Mongole oorgegee
en het later 'n semi-outonome "sweesoonstaat" () vir die Yuan-dinastie in 1270 geword. Goryeo se keiserlike stelsel het geëindig met Wonjong van Goryeo. Gedurende hierdie tydperk van Mongoolse oorheersing is Goryeo-konings tot konings gedegradeer en tempelname het lojaliteit aan die Yuan-dinastie aangedui. Die "Liedjies van Keisers en Konings" en "Memorabilia van die Drie Koninkryke" het die siening van Goryeo as 'n "tianxia" gehandhaaf. Die beskouing van Goryeo as 'n "tianxia" het egter geleidelik afgeneem. Goryeo het sy status as skoonseun in 1356 beëindig: Gongmin van Goryeo het Ssangseong herwin en outonomie verklaar. Intussen het Neo-Konfusianisme na vore gekom as die dominante ideologie; Konfusianisme het Koreaanse denke, godsdiens, sosio-politieke stelsels en lewenswyse vir die eerste keer in Koreaanse geskiedenis diep beïnvloed. Die kragtige invloed van Neo-Konfusianisme in die skemer van die Goryeo-dinastie het gelei tot 'n groeiende Sinocentriese siening van Korea as 'n "klein China".