Levi Spear Parmly, 'n tandarts van New Orleans, word gekrediteer met die uitvinding van die eerste vorm van tandheelkundige floss. In 1819 het hy aanbeveel om 'n wasse sydraad "deur die tussenruimtes van die tande, tussen hul nekke en die boë van die tandvleis, te laat loop om die irriterende materiaal wat geen kwas kan verwyder en wat die werklike bron van siekte is, te verwyder". Hy het dit beskou as die belangrikste deel van mondversorging. Floss was nie kommersieel beskikbaar tot 1882, toe die Codman and Shurtleft maatskappy begin om ongewasse sy floss te produseer nie. In 1898 het die Johnson & Johnson Corporation die eerste patent vir tandheelkundige floss ontvang wat gemaak is van dieselfde symateriaal wat deur Amerikaanse dokters vir systeke gebruik is. Een van die vroegste uitbeeldings van die gebruik van tandheelkundige floss in literêre fiksie is gevind in James Ulysses se romans, tussen hul nekke en die boë van die tandvleis, om die irriterende materiaal wat geen kwas kan verwyd en wat die
1882