Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Hierdie sponsvariasie uit die Portugese kombuis word met suurlemoen- of lemoenskil geproe. Dit word eenvoudig bedien, en dag-ou koek kan by ander nageregte soos poeding ingesluit word. Die "pão-de-Ló de Alfeizerão" word lig gebak tot 'n poedingagtige konsekwentheid en met brandewyn gekruid. Anekdotiese legendes oor die koek se oorsprong verbind dit met 'n geheime resep wat deur nonne in die dorpie Alfeizerão oorgedra is. Die vervaardiging vir kommersiële markte het tydens die Portugese Revolusie van 1910 begin.
Ek weet. Die "Pão-de-Ló" het ontwikkel uit die ou Franse "pain de lof", wat op sy beurt 'n Nederlandse lening van "loef" was. Al die variante "loef", "lof", "ló" verwys na 'n seil of 'n seilkant waar die wind waai. Die Franse het die Italiaanse "Genovese" weergawe van die koek aangeneem en dit "génoise" genoem. In Italië was die koek bekend as "pan di spagna". In Frankryk en Portugal is dieselfde ekwivalente terme rondom die 16de eeu gebruik, onderskeidelik "pain d<unk>Espagne" en "pão de Hespanha/pão de Castella". Die Japannese variasies van die koek, wat in die 16de eeu deur Portugese handelaars na Japan gebring is, staan bekend as "castella", "kasutera" of eenvoudig "pan".