Gedurende die grootste deel van die 20ste eeu het die Mexikaanse peso een van die meer stabiele geldeenhede in Latyns-Amerika gebly, aangesien die ekonomie nie periodes van hiperinflasie ervaar het wat algemeen was vir ander lande in die streek nie. Na die oliekrisis van die laat 1970's het Mexiko egter in 1982 sy eksterne skuld in gebreke gelaat, en as gevolg daarvan het die land 'n ernstige geval van kapitaalvlug gely, gevolg deur verskeie jare van inflasie en devaluasie, totdat 'n regerings ekonomiese strategie genaamd die "Stabiliteit en Ekonomiese Groeipak" (Pacto de estabilidad y crecimiento económico, PECE) onder president Carlos Salinas aangeneem is. Op 1 Januarie 1993 het die Bank van Mexiko 'n nuwe geldeenheid, die nuevo peso ("nuwe peso", of MXN), bekendgestel, geskryf "N$" deur die numeriese bedrag. Een nuwe peso, of N1.00, was gelyk aan die verouderde woord MXP. Op 1 Januarie 1996 het Mexiko sy eksterne skuld in gebreke gelaat, en as gevolg daarvan het die land
onveranderd