Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Oordrag: Nadat ons getoon het dat ensieme buite' n lewende sel kan funksioneer, was die volgende stap om hulle biochemiese aard te bepaal. Baie vroeë werkers het opgemerk dat ensiemaktiwiteit met proteïene geassosieer is, maar verskeie wetenskaplikes (soos die Nobelpryswenner Richard Willstätter) het aangevoer dat proteïene bloot draers van die ware ensieme is en dat proteïene per se nie in staat is om te kataliseer nie. In 1926 het James B. Sumner egter getoon dat die ensiem urease 'n suiwer proteïen is en dit gekristalliseer het; Sumner het dieselfde gedoen vir die ensiem katalase in 1937. Die gevolgtrekking dat suiwer proteïene ensieme kan wees, is definitief bewys deur Northrop en Stanley, wat gewerk het aan die spysverteringsensieme pepsine (1930), trypsine en chymotrypsine. Hierdie drie wetenskaplikes het die 1946 Nobelprys vir Chemie ontvang. Hierdie ontdekking, dat ensieme gekristalliseer kan word, het beteken dat wetenskaplikes uiteindelik hul strukture deur röntgenkristalografie kon oplos. Dit is die eerste keer gedoen vir lysosiem, 'n ensiem wat in trane, speeksel en eierwitte voorkom wat die laag van sommige bakterieë verteer; die struktuur is deur 'n groep onder leiding van David Chilton Phillips opgelos en in 1965 gepubliseer. Hierdie hoë-resolusie struktuur van lisiem was die begin van die veld van strukturele biologie en die poging om te verstaan hoe ensieme op 'n atoomvlak van detail werk.  Vraag: wat was die prys wat die drie wetenskaplikes toegeken is?
Nobelprys vir Chemie