Voltooi die volgende sin: Die volgende November, in 'n toespraak aan die Kamer van Afgevaardigdes, het Mordini in 'n effektiewe toespraak regeringsvervalsing veroordeel wat bygedra het tot die val van die Rattazzi-regering. Maar daar was absoluut geen aanduiding van enige verandering in sy nou onwrikbare geloof in Italië se grondwetlike monargie nie, en daar was geen afwyking van sy voortgesette geloof in die moontlikheid van 'n nouer samewerking tussen Garibaldi en die koning nie. Dit was juis dit wat hom in 1863 en 1864 daartoe gelei het om 'n netwerk van verbindings met 'n aantal Hongaarse en Poolse uitgewekenes te weef en om die
opstand wat in Januarie 1863 in Pole uitgebreek het. Volgens Mordini was die omstandighede ryp vir 'n suksesvolle ingryping deur 'n ander vrywilligerleër onder leiding van Garibaldi. Hy het 'n moontlikheid gesien dat 'n suksesvolle opstand in Pole kan lei tot verdere territoriale verliese deur die gehaat Oostenrykse ryk wat Hongarye betrek en - van besondere betekenis vir Italiaanse nasionaliste - die Veneto-streek wat, ondanks sy Mediterreense geskiedenis en erfenis, tot 1866 onder Oostenrykse beheer gebly het. Hierdie intriges en hoop was tevergeefs. Hulle het verweef geraak met Mordini se pogings om Garibaldi te oorreed om die leierskap van 'n politieke party met 'n "grondwetlike demokratiese stempel" te aanvaar: hy het sy idees met Garibaldi in April 1864 voortgesit tydens 'n triomfbesoek wat die mans onderneem het na Londen (waar die Italiaanse vereniging as 'n saak vir baie viering deur die politieke klas beskou is, en Garibaldi het heldstatus geniet). Garibaldi het Mordini se voorstelle verwerp en Mordini, wat reeds sy nakoming van die "ekstremistiese" demokratiese linkervleuel van die politiek laat vaar het, het meer vasbeslote geraak aan die agenda van die hoofstroom politieke sentrum. In November 1864 het hy in die Kamer van Afgevaardigdes gestem ten gunste van die verskuiwing van die hoofstad van Turyn na Florence: die skuif is onmiddellik gedurende 1865 geïmplementeer.