Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Sommige ensieme het nie bykomende komponente nodig om volle aktiwiteit te toon nie. Ander vereis dat nie-proteïenmolekules wat kofaktore genoem word, gebind moet word vir aktiwiteit. Kofaktore kan óf anorganies wees (bv. metaalione en yster-swavelklusters) óf organiese verbindings (bv. flavine en heme). Hierdie kofaktore dien baie doeleindes; byvoorbeeld, metaalione kan help om nukleofiele spesies binne die aktiewe plek te stabiliseer. Organiese kofaktore kan koënsieme wees, wat tydens die reaksie van die ensiem se aktiewe plek vrygestel word, of prostetiese groepe, wat styf aan 'n ensiem gebind is. Organiese prostetiese groepe kan kovalent gebind wees (bv. biotien in ensieme soos piruvaatkarboksilase). 'n Voorbeeld van 'n ensiem wat 'n kofaktor bevat, is koolstofanhidras, wat in die lintdiagram hierbo getoon word met 'n sinkkofaktor gebind as deel van sy aktiewe plek. Hierdie styf gebonde ione of molekules word gewoonlik in die aktiewe plek aangetref en is betrokke by katalise. Byvoorbeeld, flavine en heme kofaktore is dikwels betrokke by redoksreaksies. Ensieme wat 'n kofaktor benodig, maar nie een gebind het nie, word apoensieme of apoproteïene genoem. 'n Ensiem saam met die kofaktor (s) wat nodig is vir aktiwiteit, word 'n holo-ensiem (of halo-ensiem) genoem. Die term holo-ensiem kan ook toegepas word op ensieme wat veelvuldige proteïen-sub-eenhede bevat, soos die DNA-polimerases; hier is die holo-ensiem die volledige kompleks wat al die sub-eenhede bevat wat nodig is vir aktiwiteit.  Vraag: Hoe kan flavine en heem geklassifiseer word?
organiese verbindings