Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In 1973 het die Bhutto-administrasie die staatsregering in Balochistan ontslaan, wat gelei het tot nog 'n separatistiese beweging, wat die reeks leëraksies in die grootste provinsie van die land tot 'n einde gebring het wat in 1977 geëindig het. Met die militêre hulp wat van Iran ontvang is, insluitend die oordrag van die Bell AH-1 Cobra aan die Lugdienskorps, het die konflik tot 'n einde gekom met die Pakistanse regering wat die algemene amnestie aan separatiste in die 1980's aangebied het. Oor die kwessie van die Baloch-konflik het die Pakistanse weermag in die Omaniese burgeroorlog ten gunste van die Omaniese regering gebly totdat die rebelle in 1979 verslaan is. Die Oorlogsondersoekkommissie het opgemerk dat die vier takke van die weermag gedurende die eerste, tweede en derde
oorloë met Indië, aanbeveel die vestiging van die Gesamentlike Stabhoofde Komitee om strategiese militêre kommunikasie tussen die inter-dienste en die federale regering te handhaaf, dit wil sê onder voorsitterskap van die aangestelde voorsitter van die gesamentlike hoofde as die regering se hoof militêre adviseur. In 1976 is die eerste voorsitter van die gesamentlike hoofde uit die weermag aangestel met generaal Muhammad Shariff wat die voorsitterskap oorneem, maar 'n jaar later bedank. In 1975 het premier Zulfikar Ali Bhutto op 'n omstrede manier ten minste sewe senior leërgeneraals vervang om Lt-Gen. Zia-ul-Haq tot die vier-ster rang, wat hom as die hoof van die leërstaf (COAS) aanstel ten spyte van die leër aanbevelings wat aan die federale regering gestuur is.