Die presiese samestelling van die subnebula is nie bekend nie; die relatief hoë digtheid van Titania en ander Uraniese mane in vergelyking met die mane van Saturnus dui egter daarop dat dit relatief waterarm kon gewees het. Betekenisvolle hoeveelhede stikstof en koolstof kon in die vorm van koolstofmonoksied en N2 in plaas van ammoniak en metaan teenwoordig gewees het. Die mane wat in so 'n subnebula gevorm is, sou minder water bevat (met CO en N2 as 'n vasgevangde yster) en meer rots, wat hul hoër rotsdigtheid verklaar.
bevrore