Charcot het ook kognitiewe veranderinge waargeneem en beskryf dat sy pasiënte 'n "aansienlike verswakking van die geheue" en "konsepte wat stadig gevorm word" het. Die diagnose was gebaseer op Charcot se driehoek en kliniese waarneming totdat Schumacher die eerste poging aangewend het om kriteria in 1965 te standaardiseer deur 'n paar fundamentele vereistes in te stel: verspreiding van die letsels in tyd (DIT) en ruimte (DIS), en dat "tekens en simptome nie beter verklaar kan word deur 'n ander siekteproses nie".
Poser kriteria en McDonald kriteria