Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Navorsers gebruik hidrofone (wat dikwels aangepas is na hulle oorspronklike militêre gebruik in die opsporing van duikbote) om vas te stel presies waar walvisgeluide vandaan kom. Hulle metodes stel hulle ook in staat om vas te stel hoe ver 'n klank deur 'n oseaan beweeg. Navorsing deur dr. Christopher Clark van die Cornell - universiteit wat met behulp van militêre data gedoen is, het getoon dat walvisgeluide duisende kilometers ver kan reis. Behalwe dat die data inligting oor sangproduksie verskaf, stel dit navorsers in staat om die trekroete van walvisse gedurende die "sang"- (paarings) seisoen te volg. 'n Belangrike bevinding is dat walvisse, in 'n proses wat die Lombard-effek genoem word, hulle liedjie aanpas om agtergrondgeraasbesoedeling te vergoed. Daarbenewens is daar bewyse dat blouwalvisse ophou om D-oproepe te produseer sodra 'n middelfrekwensie-sonar geaktiveer word, alhoewel die sonarfrekwensiebereik (1<unk>8 kHz) hul klankproduksiebereik (25<unk>100 Hz) ver oortref. Voor die bekendstelling van menslike geraasproduksie sê Clark dat die geluide moontlik direk van die een kant van 'n oseaan na die ander gereis het, in ooreenstemming met 'n dertig jaar oue konsep wat grootskaalse skeepvaart blameer. Sy navorsing toon dat omgewingsgeraas van bote elke dekade verdubbel. Dit verminder die omvang waarvandaan walvisgeluide gehoor kan word. Omgewingsbewustes is bang dat sulke bootaktiwiteite die diere te veel druk oplê en dit moeilik maak om 'n maat te vind. In die afgelope dekade is baie doeltreffende outomatiese metodes, soos seinverwerking, data-ontginning en masjienleertegnieke, ontwikkel om walvisstemme op te spoor en te klassifiseer.  Vraag: Hoeveel neem die geraas oor 'n dekade toe?
verdubbeling