Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Opsomming: Teorieë oor die stolling van bloed bestaan al sedert die oudheid. Die fisioloog Johannes Müller (1801<unk>1858) het fibrien, die stof van 'n trombus, beskryf. Die oplosbare voorloper, fibrinogeen, is dus deur Rudolf Virchow (1821<unk>1902) genoem en chemies geïsoleer deur Prosper Sylvain Denis (1799<unk>1863). Alexander Schmidt het voorgestel dat die omskakeling van fibrinogeen na fibrien die gevolg is van 'n ensiematiese proses, en het die hipotetiese ensiem "trombine" en sy voorloper "protrombine" genoem. Arthus het in 1890 ontdek dat kalsium noodsaaklik is vir stolling. Bloedplaatjies is in 1865 geïdentifiseer en hul funksie is in 1882 deur Giulio Bizzozero verduidelik. Die teorie dat trombien gegenereer word deur die teenwoordigheid van weefselfaktor is in 1905 deur Paul Morawitz gekonsolideer. In hierdie stadium was dit bekend dat trombokinases/tromboplastien (faktor III) vrygestel word deur beskadigde weefsels, wat reageer met protrombine (II), wat saam met kalsium (IV) trombine vorm, wat fibrinogeen in fibrien (I) omskakel.  Vraag: Wanneer het Muller gelewe?
1801<unk>1858