In 334 v.C. het Aleksander I, op versoek van die Griekse kolonie Taras (in Magna Graecia), na Italië oorgesteek om hulle te help in die stryd teen verskeie Italiaanse stamme, insluitend die Lucaniërs en Bruttii. Na 'n oorwinning oor die Samniete en Lucaniërs naby Paestum in 332 v.C., het hy 'n verdrag met die Romeine gesluit. Hy het toe Heraclea van die Lucaniërs geneem, en Terina en Sipontum van die Bruttii. Deur die verraad van sommige Lucaniese ballinge, was hy gedwing om onder ongunstige omstandighede in die Slag van Pandosia te veg en is hy deur 'n Lucaniër doodgemaak. Hy het 'n seun, Neoptolemus, en 'n dogter, Cadmea, agtergelaat. In 'n bekende gedeelte spekuleer hy oor wat die uitkoms sou gewees het van 'n militêre showdown tussen Aleksander die Grote en die Bruttii. Hy het gesê dat hy aanvanklik verwys na die beroemde stryd van Alexander die Grote en sy vrou
Lukaniërs