Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Die grense van wiskunde is ook vir die eerste keer ondersoek. Niels Henrik Abel, 'n Noorweeger, en Évariste Galois, 'n Fransman, het bewys dat daar geen algemene algebraïese metode is om polinoomvergelykings van graad groter as vier op te los nie (Abel<unk>Ruffini se stelling). Ander 19de-eeuse wiskundiges het dit gebruik in hul bewyse dat reguit en kompas alleen nie voldoende is om 'n arbitrêre hoek te trek nie, om die kant van 'n kubus twee keer die volume van 'n gegewe kubus te bou, of om 'n vierkant te bou wat gelyk is aan 'n gegewe sirkel. Wiskundiges het al sedert die tyd van die antieke Grieke tevergeefs probeer om al hierdie probleme op te los. Aan die ander kant is die beperking van drie dimensies in meetkunde in die 19de eeu oorskry deur oorwegings van parameterruimte en hiperkomplekse getalle.  Vraag: Wat het die wiskundiges tevergeefs probeer doen?
om al hierdie probleme op te los