Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die ligging van die stad is toe vergeet, en Phalasarna verskyn in Venesiese rekords slegs as 'n verlore stad. Die terrein is in die 19de eeu deur die Britse ontdekkingsreisigers Robert Pashley en kaptein T. A. B. Spratt herontdek. Spratt, van die Koninklike Vloot, het in 1859 opgemerk dat die voormalige hawe van die verlate terrein nou 100 meter van die see af was, en dat die antieke see kus ten minste vier en twintig voet hoog moes gewees het. Hedendaagse opgrawings het hierdie oordeel bevestig, en het ook getoon dat die hawe ná die Romeinse aanval vinnig verslam het. Radiokoolstofdatering van fossielalge langs die antieke seevlakmerk op die kranse rondom Phalasarna skat die skielike seevlakverandering op 'n sekere tyd meer as sestien eeue gelede. ' n Waarskynlike gebeurtenis was die groot aardbewing
en tsoenami van 21 Julie 365, wat katastrofiese skade aan al die kus van die oostelike Middellandse See aangerig het en deur Ammianus Marcellinus en ander opgeteken is. 'n Antieke visbak met twee trappe wat in die kusrots naby die haweingang uitgekap is, is in die helfte gebreek, waarskynlik gedurende dieselfde aardbewing.