Tydens die Qing-oorwinning van die Ming in die latere dekades het die Tsardom van Rusland egter probeer om die land noord van die Amurrivier te verkry. Die Russiese verowering van Siberië het gepaard gegaan met slagtings weens die inheemse weerstand teen kolonisasie deur die Russiese Kosakke, wat die inboorlinge wreed verpletter het. In die hande van mense soos Vasilii Poyarkov in 1645 en Yerofei Khabarov in 1650 is sommige volke soos die Daur deur die Russe geslag tot die mate dat dit as volksmoord beskou word. Die Daurs het aanvanklik hul dorpe verlaat sedert hulle gehoor het van die wreedheid van die Russe die eerste keer dat Khabarov gekom het. Die tweede keer toe hy gekom het, het die Daurs besluit om eerder teen die Russe te veg, maar is deur Russiese gewere doodgemaak. Die inheemse volke van die Amur-streek is aangeval deur Russe wat bekend gestaan het as "rooibaarde". Die Russiese Kosakke is "luocha" (羅<unk>) genoem, na demone wat in Boeddhistiese mitologie gevind is, deur die Amur-inboorlinge as gevolg van hul wreedheid teenoor die Amur-stammense, wat onderdane van die Qing was. Die Russiese proselitisme van die Ortodokse Christendom aan die inheemse volke langs die Amurrivier is deur die Qing as 'n bedreiging beskou. Dit is uiteindelik weerlê deur die Qing tydens die Sino-Russiese grens konflikte
in die 1680's, wat gelei het tot die Verdrag van Nerchinsk in 1689 wat die land aan China gegee het.