Wie, tussen Abu al-Qasim al-Zahrawi en Muhammad ibn Zakarīya Rāzi, het die 11de eeu beleef? Skryf 'n konteks wat die antwoord bevat, gegewe die vorige vraag. Dit kan 1 - 20 sinne wees. Konteks:
Die vooruitgang wat in die Midde-Ooste in plantkunde en chemie gemaak is, het gelei tot die ontwikkeling van farmakologie in die Middeleeuse Islam. Muhammad ibn Zakarīya Rāzi (Rhazes) (865<unk>915), het byvoorbeeld opgetree om die mediese gebruike van chemiese verbindings te bevorder. Abu al-Qasim al-Zahrawi (Abulcasis) (936<unk>1013) was die pionier in die bereiding van medisyne deur sublimasie en distillasie. Sy Liber servitoris is van besondere belang, aangesien dit die leser van resepte voorsien en verduidelik hoe om die `simples<unk> voor te berei waaruit die komplekse middels wat destyds algemeen gebruik is, saamgestel is. Sabur Ibn Sahl (d 869), was egter die eerste geneesheer wat 'n farmakopedie begin het, wat 'n groot verskeidenheid medisyne en middels vir kwale beskryf het. Al-Biruni (973<unk>1050) het een van die waardevolste Islamitiese werke oor farmakologie geskryf, getiteld Kitab al-Saydalah (The Book of Drugs), waarin hy die eienskappe van dwelms uiteengesit het en die rol van apteek en die funksies en pligte van die apteker uiteengesit het. Avicenna het ook nie minder nie as 700 preparate, hulle eienskappe, werkingswyses en indikasies beskryf. Hy het in werklikheid 'n hele boekie aan eenvoudige middels in The Canon of Medicine gewy. Van groot impak was ook die werke van al-Maridini van Bagdad en Kaïro, en Ibn al-Wafid (1008<unk>1074), wat albei meer as vyftig keer in Latyn gedruk is, verskyn as De Medicinis universalibus et particularibus deur 'Mesue' die jonger, en die Medicamentis simplicibus deur 'Abenguefit'. Petrus van Abano (1250<unk>1316) het die werk van al-Maridini vertaal en 'n aanvulling bygevoeg onder die titel De Veneris. Al-Muwaffaq se bydraes in die veld is ook baanbrekend. Hy het in die 10de eeu geleef en The foundations of the true properties of Remedies geskryf, wat onder andere arseniumoksied beskryf en silikoonsuur bekend gemaak het. Hy het 'n duidelike onderskeid getref tussen natriumkarbonaat en kaliumkarbonaat, en het die aandag gevestig op die giftige aard van koperverbindings, veral kopervitriol, en ook loodverbindings. Hy beskryf ook die distillasie van seewater...