Voltooi die volgende sin: In 'n laaste poging om die Verenigde State se veldtog om die Filippyne te herwin, te stop, het die Keiserlike Japannese Vloot teruggeslaan met "Shō-Gō" 1, 'n driehoekige aanval wat daarop gemik was om die Amerikaanse amfibiese magte in Leytebaai te vernietig. Die plan het vise-admiraal Jisaburō Ozawa gevra om die oorlewende Japannese draers as aas te gebruik om Amerikaanse draers van TF 38 weg te trek van die Filippynse strandkoppe, wat die keiserlike Japannese admiraals Takeo Kurita, Kiyohide Shima en Shōji Nishimura toegelaat het om oppervlaktaakmagte deur die San Bernardino-straat en Surigao-straat te neem, waar hulle die Amerikaanse strandkoppe sou ontmoet en aanval. "Iowa" het TF 38 vergesel tydens aanvalle teen die Japannese Sentrale Magte onder bevel van Admiraal Kurita terwyl dit deur die Sibuyan See na die San Bernardino-straat stoom. Die gerapporteerde resultate van hierdie aanvalle en die oënskynlike terugtrekking van die Japannese Sentrale Mag het Admiral William "Bull" Halsey laat glo dat hierdie mag as 'n effektiewe veggroep verwoes is; gevolglik het "Iowa", met TF 38, agter die Japannese Noordelike Magte aan Kaap Engaño, Luzon, geswem. Op 25 Oktober 1944, toe die skepe van die Noordelike Magte amper binne bereik van die "Iowa" se kanonne was, het die woord gekom dat die Japannese Sentrale Magte 'n groep Amerikaanse begeleidingsvoertuie buite Samar aangeval het. Hierdie bedreiging vir die Amerikaanse strandkoppe het TF 38 gedwing om koers om te keer en te stoom om die kwesbare begeleidingsvloot te ondersteun, maar die 7de vloot se sterk weerstand in die Slag van Samar het reeds daartoe gelei dat die Japannese teruggetrek het en die "Iowa" 'n oppervlak aksie geweier is. Na die
In die Slag van Leyte Golf, het "Iowa" in die waters voor die Filippyne gebly om draers te beskerm tydens aanvalle teen Luzon en Formosa. Die skip het laat in Desember 1944 na die Weskus se kus vertrek.