Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die mag van die Patriarg van Konstantinopel het toegeneem met die Ottomaanse-Mameloek-oorlog (1516-1517)
en die gevolglike anneksasie van Sirië, Palestina en Egipte deur Sultan Selim I, toe die Patriargate van Alexandrië, Antiogië en Jerusalem in die Ottomaanse Ryk opgeneem is. Hierdie patriargate het hul godsdienstige outonomie behou, maar was "de facto" onderworpe aan die invloed van die Patriarg van Konstantinopel, wat naby die sultan was en sy adjunk was as burgerlike heerser van alle Oosters-Ortodokse Christene in die Ryk in ooreenstemming met die miletsisteem. Hierdie invloed van Konstantinopel het gedurende die volgende eeue toegeneem, veral met betrekking tot aanstellings. Met die verowering van Palestina en die val van Jerusalem in 1517 aan Selim, het Theoleptus van die sultan die reg verkry om die Kerk van die Heilige Graf in stand te hou.