Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In die laat somer van 1939 het die Nazi-Duitse diktator Adolf Hitler, saam met een van sy voorste Nazi-ideoloë, Alfred Rosenberg, die idee ontwikkel vir 'n Joodse "reservaat" ("Judenreservat"). Die stad Lublin in Pole was sedert die vroeë 1930's die fokus van Nazi-beplanners, nadat Herrmann Seiffert dit beskryf het as die sentrum van Joodse wêreldwye mag en die bron van hul genetiese potensiaal. Nadat Nazi - Duitsland Pole in September 1939 verslaan het en die land met die Sowjetunie verdeel het
In die Tweede Wêreldoorlog het die Lublin-gebied deel geword van die Generalgouvernement onder leiding van Hans Frank. Die gebied wat eens onder Nazi-Duitsland se beheer was, is in November 1939 deur Frank se adjunk, Artur Seyss-Inquart, geïnspekteer. Hy het berig dat <unk> volgens die plaaslike goewerneur <unk> die gebied, "waterdraend van aard", goed sou dien as 'n reservaat vir Jode, en dat "hierdie optrede [hulle] aansienlik sou vernietig". Op 25 November het Frank die plaaslike administrasie in kennis gestel dat 'n toestroom van "miljoene Jode" voorgestel is. Ook in November is Odilo Globočnik in beheer gestel van alle kwessies rakende die Jode in die Lublin-omgewing, wat die SS verteenwoordig as die SS- en polisieleier van die gebied. Globočnik het 'n departement onder leiding van 'n Dr. Hofbauer opgerig om die vestiging van die verwagte Jode en hul diensplig tot dwangarbeid te beplan.