Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In 1939, nadat hulle Pole binnegeval het, het die Nazi-Duitse besettingsmagte
het die universiteit gesluit. Gesonde mans moes werk, en daarom het Wojtyła van 1940 tot 1944 verskeie kere as 'n koerier vir 'n restaurant, as 'n handwerker in 'n kalksteenkolonie en vir die Solvay-chemikaliefabriek gewerk om deportasie na Duitsland te vermy. In Februarie 1940 het hy Jan Tyranowski ontmoet wat hom bekendgestel het aan die Karmeliete se spiritualiteit en die "Lewende Rosekrans" jeuggroepe. In dieselfde jaar het hy twee groot ongelukke gehad, met 'n gebreekte skedel nadat hy deur 'n tram getref is en beserings wat hom een skouer hoër as die ander gelaat het en 'n permanente stoep nadat hy deur 'n vragmotor in 'n steengroef getref is. Sy pa, 'n voormalige Oostenrykse-Hongaarse onderbeampte en later 'n offisier in die Poolse leër, is in 1941 aan 'n hartaanval oorlede, wat Wojtyła as die enigste oorlewende lid van die onmiddellike familie gelaat het. "Ek was nie by my ma se dood nie, ek was nie by my broer se dood nie, ek was nie by my pa se dood nie", het hy gesê, terwyl hy byna veertig jaar later oor hierdie tydperke van sy lewe besin het: "By die ouderdom van twintig het ek al die mense wat ek liefgehad het, verloor".