Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Sedert sy jeug het Pellarin simpatie gehad met linkse republikanisme, maar hy was bereid om ander politieke vorme, soos grondwetlike monargie, te onderskryf, mits die regering oorgehaal kon word om maatskaplike hervormings aan te neem. Pellarin het die Revolusie van 1848 ondersteun
en sonder veel sukses probeer om die Tweede Republiek te kry om beleid soos 'n minimumloon, winsdeling vir werkers, universele mediese versekering en regeringsgeborgde modelgemeenskappe of phalansteries te implementeer. Soos die meeste sosialiste het Pellarin die "Caesaristiese avonturier" Louis Bonaparte teëgestaan. Hy het lank genoeg geleef om die Paryskommune van 1871 te aanskou, hoewel hy nie aktief by die sake betrokke was nie. Alhoewel hy nie ongevoelig was vir die 'ontploffing' van die Gemeente nie, het Pellarin - wat baie ontsteld was oor die verdrinking van 'n polisieman wat hy gesien het - die geweld betreur en dit as 'n simptoom van die "morele vernedering en totale gebrek aan energie van die bevolking" beskou.