Voltooi die volgende sin: McCain is bevorder tot bevelvoerder in Julie 1973 en het die Nasionale Oorlogskollege in Fort McNair in Washington, DC bygewoon gedurende die 1973-1974 akademiese jaar. Daar het hy die geskiedenis van Viëtnam en die
Franse en Amerikaanse oorloë daar, en het "The Code of Conduct and the Vietnam Prisoners of War" geskryf, 'n lang referaat oor die Vietnam-oorlogsgevangenes se ervaring as 'n toets van die Amerikaanse gedragskode. Teen die tyd dat hy gegradueer het, het hy tot die gevolgtrekking gekom dat foute deur Amerikaanse politieke en militêre leiers die oorlogspoging tot niet gemaak het. Hy het die reg van die anti-oorlogsbeweging in die VSA aanvaar om hulle vryheid om te protesteer, uit te oefen, en hy het 'n houding aangeneem van lewe en laat lewe teenoor diegene wat die diensplig ontduik het. Die groot veranderinge in die Amerikaanse sosiale gebruike wat gedurende sy afwesigheid plaasgevind het, het hom ook nie gepla nie, soos dit baie ander voormalige krygsgevangenes gedoen het. McCain het in November 1974 na Saigon teruggekeer; hy en 'n paar ander voormalige krygsgevangenes het die Nasionale Orde van Viëtnam, die land se hoogste eer, ontvang. Hy het ook by die Suid-Viëtnamese oorlogskollege gepraat, vyf maande voordat Saigon geval het. McCain het besluit om nie 'n "professionele krygsgevangene" te word nie, maar om vorentoe te beweeg en sy lewe te herbou. Min het gedink dat McCain weer kon vlieg, maar hy was vasbeslote om te probeer, en gedurende hierdie tyd het hy nege maande lank uitputtende, pynlike fisioterapie ondergaan, veral om sy knieë weer te laat buig.