Na die ineenstorting van Egipte se sentrale regering aan die einde van die Ou Koninkryk kon die administrasie nie meer die land se ekonomie ondersteun of stabiliseer nie. Streek goewerneurs kon nie op die koning staatmaak vir hulp in tye van krisis nie, en die gevolglike voedseltekorte en politieke geskille het tot hongersnode en klein-skaalse burgeroorloë gelei. Tog het plaaslike leiers, ondanks moeilike probleme, hul nuutgevonde onafhanklikheid gebruik om 'n bloeiende kultuur in die provinsies te vestig.
Herakleopolitiese heersers,