Die veldtog was gebaseer op die ekonomiese verbeterings wat behaal is, sowel as die lae werkloosheid en die verbetering van die lewenstandaard; die slagspreuk "Die lewe is beter onder die Konserwatiewe" was ooreenstem met Macmillan se eie opmerking, "laat ons eerlik daaroor wees, die meeste van ons mense het dit nog nooit so goed gehad nie", gewoonlik omskryf as "Jy het dit nog nooit so goed gehad nie". So 'n retoriek weerspieël 'n nuwe werklikheid van die werkersklas se welvaart; daar is aangevoer dat "die sleutelfaktor in die Konserwatiewe oorwinning was dat die gemiddelde werkloon vir industriële werkers sedert Churchill se oorwinning in 1951 met meer as 20 persent gestyg het". Die oorwinning van die skaal nie net beteken het dat die Konserwatiewe elke drie setels kon wen nie, maar ook gelei het tot kommer oor die feit dat die konserwatiewe die meeste setels kon wen, maar dat hulle weer kon wen, aangesien die tradisionele werkersklas weer 'n voorspoed gehad het. En na die algemene verkiesing van 1959 het die Arbeidersparty op die bladsy
67 die