'n Vroeë beskrywing wat met migraine ooreenstem, is in die Ebers-papirus, wat omstreeks 1500 v.C. in antieke Egipte geskryf is. In 200 v.C. het geskrifte van die Hippokratiese skool van medisyne die visuele aura beskryf wat die hoofpyn kan voorafgaan en 'n gedeeltelike verligting wat deur braking voorkom. 'n Tweede-eeuse beskrywing deur Aretaeus van Kappadokië het hoofpyn in drie tipes verdeel: cephalgia, cephalea en heterocrania. Galenus van Peron het die term hemicrania (halfkopgam) gebruik, waaruit die woord migraine uiteindelik afgelei is. Hy het ook voorgestel dat die pyn ontstaan het uit die meninges en bloedvate van die kop.
hemikrania (halfkop)