Voltooi die volgende sin: Israeliese infiltrasie in Jordaanse grondgebied het in daardie tyd vergeldingsaanvalle deur militêre eenhede by Qibya en Nahhalin ingesluit. Israel se frustrasie met die VN en die ander partye het gelei tot hul onttrekking van ISMAC in 1951 en HKJIMAC in 1954. Die funksionering van die Israel-Libanese MAC het glad gebly as gevolg van die meer ontspanne houding van die Israeliese patrolle teenoor terugkerende en infiltrators. Stryd met Egipte, wat skeepvaart na Israel via die Suezkanaal verbied het en die Golf van Aqaba geblokkeer het, het betrekking gehad op die al-Auja DMZ. Teen 1955 het Egipte se borgskap van Palestynse fedayeen (selfopofferende) invallings veroorsaak dat Israel opgehou het om die Egiptiese MAC by te woon en aanvalle in die Gazastrook en Sinai te verhoog, wat daartoe gelei het dat Egipte die fedayeen bewapen het. Vanaf 21 September 1955 is die Egiptiese/Israeliese gedemilitariseerde sone deur die Israeliese gewapende magte beset. In reaksie daarop het sekretaris-generaal Dag Hammarskjöld en die hoof van die UNTSO-staf probeer om die implementering van 'n plan vir die onttrekking van die Israeliese gewapende magte en die verwydering van die Egiptiese magte van verbode posisies te verseker. Artikels VII en VIII van die Egiptiese-Israeliese GAA het 'n gedemilitariseerde sone (DMZ) gevestig met El-Auja as middelpunt en het die teenwoordigheid van gewapende magte verbied. Dit het ook Egipte verbied om posisies in 'n aangrensende gebied wes van die gedemilitariseerde sone te handhaaf, en die wapens en troepe in die verdedigingsgebiede aan beide kante van die lyn beperk. Beide Egipte en Israel het aan die sekretaris-generaal aangedui dat hulle bereid is om hierdie twee artikels ten volle na te kom, in die raamwerk van 'n terugkeer na volle nakoming van die wapenstilstandsooreenkoms. Die Israeliese regering het verseker dat hy die plan in beginsel ten volle aanvaar. Die ooreengekome onttrekking het egter nooit plaasgevind nie. Die 1956
die inval van Egipte deur Britse, Franse en Israeliese magte, gevolg deur Egipte se besluit op 26 Julie 1956 om die Suezkanaal te nasionaliseer.