Voltooi die volgende sin: Toulouse het reeds 'n fokuspunt geword vir Duitse kommunistiese ballinge wat uit kampe in die suide van Frankryk ontsnap het, of eenvoudig na die suide gegaan het toe die Duitse leër Frankryk in Mei 1940 van die noorde af binnegeval het. Verbindings is gevestig met Franse kommuniste wat 'n leidende element in die Weerstandsbeweging teen die Duitse militêre besetting in die noorde en die Pétain-marionetregering in die suide geword het. Van die tyd van sy ontsnapping was Beling dus deel van 'n goed ondersteun ondergrondse aktivistiese netwerk. Sy partyrol op hierdie tydstip word uiteenlopend beskryf: volgens ten minste een bron was hy die Duitse partyleier vir die Toulouse-streek, wat deur kamerade geïdentifiseer is onder die party se pseudonieme van "Claude" of "Clément". In September 1940 het Beling 'n ooreenkoms bereik met Maurice Tréand (wat die Sentrale Komitee van die Franse Weerstand in hul onderhandelinge verteenwoordig het) wat gelei het tot die vestiging van die sogenaamde sub-afdeling binne die Franse Weerstand-organisasie. Dit het 'n belangrike basis voorsien vir 'n nouer samewerking tussen Duitse kommuniste wat "ondergrondse" in besette Frankryk en Résistance-kamerades bedryf het, wat die wedersydse agterdog wat inherent was aan die situasie verminder het. Die Résistance was in staat om uitgebreide "infrastruktuurondersteuning" te bied, insluitend die verskaffing van vervalste identiteitsdokumente waardeur Duitse kommuniste wat die nodige taalvaardighede verwerf het, kon meng in die omliggende Franssprekende bevolking. Weerstandskamerades kon ook dikwels skuilplekke organiseer namate die Duitse besetting meer onderdrukkend geword het en, veral nadat
1942, Duitse veiligheidspersoneel is dikwels op Franse strate teëgekom, selfs in die sogenaamde "vry sone".