Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In die winter van 1940/41 het Ribbentrop sterk druk op die Koninkryk van Joego-Slawië uitgeoefen om die Drie-party-pakt te onderteken, ondanks die advies van die Duitse Legasie in Belgrado dat so 'n aksie waarskynlik sou lei tot die omverwerping van kroonprins Paul, die Joego-Slawiese Regent. Ribbentrop se voorneme was om deurreisregte deur die land te verkry wat die Duitsers in staat sou stel om Griekeland binne te val. Op 25 Maart 1941 onderteken Joego-Slawië die Drie-party-pak; die volgende dag het die Joego-Slawiese weermag Prins Paul in 'n bloedlose staatsgreep omvergewerp. Toe Hitler die inval in Yugoslavia beveel het, was Ribbentrop daarteen gekant, omdat hy gedink het dat die Buitelandse Buro waarskynlik uitgesluit sou word van die bestuur van besette Joego-Slawië. Aangesien Hitler ontevrede was met Ribbentrop oor sy opposisie teen die inval, het die minister vir die volgende paar dae in sy bed gaan lê. Toe Ribbentrop herstel het, het hy 'n geleentheid gesoek om sy agentskap se invloed te vergroot deur Kroasië onafhanklikheid te gee. Ribbentrop het die Ustaša gekies om oor Kroasië te regeer. Hy het Edmund Veesenmayer in April 1941 suksesvol laat onderhandel met generaal Slavko Kvaternik van die Ustaša om sy party na die Duitse inval oor Kroasië te laat regeer. Ribbentrop het sy ontevredenheid met die Duitse legasie in Belgrado weerspieël, wat aangeraai het om Joego-Slawië nie te dwing om die Drie-party-verdrag te onderteken nie, en het geweier om die Duitse legasie vooraf te laat onttrek voordat Duitsland Belgrado gebombardeer het.
op 6 April 1941. Die personeel moes die brandbomme so goed as moontlik oorleef.