Voltooi die volgende sin:
opstande in die Filippyne was onderdruk, die eilande was nou vreedsaam, en in die nasleep van die Washingtonse Seestraktat is die garnisoen verminder. MacArthur se vriendskappe met Filippyners soos Manuel Quezon het party mense aanstoot gegee. "Die ou idee van koloniale uitbuiting", het hy later erken, "het nog steeds kragtige ondersteuners gehad". In Februarie en Maart 1923 het MacArthur na Washington teruggekeer om sy ma te besoek, wat siek was van 'n hartkwaal. Sy het herstel, maar dit was die laaste keer dat hy sy broer Arthur gesien het, wat skielik in Desember 1923 aan appendisitis gesterf het. In Junie 1923 het MacArthur die bevel van die 23ste Infantry Brigade van die Filippynse Divisie aanvaar. Op 7 Julie 1924 is hy ingelig dat 'n opstand onder die Filippynse Scouts uitgebreek het oor griewe rakende betaling en toelaes. Meer as 200 is in hegtenis geneem en daar was vrese van 'n opstand. MacArthur was in staat om die situasie te kalmeer, maar sy daaropvolgende pogings om die salarisse van Filippynse troepe te verbeter, is deur finansiële strengheid en rassevooroordeel verhinder. Op 17 Januarie 1925, op die ouderdom van 44, is hy bevorder tot die jongste generaal-majoor van die leër.