Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Deurgang: Potensiële skenkers word geëvalueer vir enigiets wat hulle bloed onveilig kan maak om te gebruik. Die ondersoek behels die ondersoek na siektes wat deur 'n bloedoortapping oorgedra kan word, insluitende MIV en virale hepatitis. Die skenker moet ook vrae oor mediese geskiedenis beantwoord en 'n kort fisiese ondersoek ondergaan om seker te maak dat die skenking nie gevaarlik is vir sy of haar gesondheid nie. Hoe gereeld 'n skenker kan skenk, wissel van dae tot maande, afhangende van watter komponent hulle skenk en die wette van die land waar die skenking plaasvind. Byvoorbeeld, in die Verenigde State moet skenkers agt weke (56 dae) wag tussen helebloedskenkings, maar slegs sewe dae tussen bloedplaatjies-ferese-skenkings en twee keer per sewe-dag-periode in plasmaferese. Die hoeveelheid bloed wat geneem word en die metodes wissel. Die insameling kan met die hand of met 'n outomatiese toerusting gedoen word wat slegs spesifieke komponente van die bloed insamel. Die meeste komponente van bloed wat vir oortappings gebruik word, het' n kort rakleeftyd, en dit is' n volgehoue probleem om' n bestendige voorraad te hê. Dit het gelei tot 'n toenemende belangstelling in outotransfusie, waarvolgens 'n pasiënt se bloed tydens 'n operasie gered word vir deurlopende herinfusie - of alternatiewelik "self-geskenk" word voordat dit benodig word. (In die algemeen verwys die begrip "donasie" nie na 'n mens se gee aan jouself nie, hoewel dit in hierdie konteks ietwat aanvaarbaar idiomaties geword het.)  Vraag: Wat is die faktore wat bydraes beïnvloed?
op grond van watter komponent hulle skenk en die wette van die land waar die skenkings plaasvind