Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Na haar nederlaag het Bondfield haar werk vir NUGMW hervat en is sy weer in die TUC-raad verkies. In 1926 het sy die TUC se besluit om 'n algemene staking te hou, ondersteun.
, en ook die besluit om dit na nege dae af te skakel. Na die bedanking van Sir Patrick Hastings in Junie 1926, is Bondfield as die Arbeiders-kandidaat in Wallsend aangeneem, en het die daaropvolgende by-verkiesing gewen met 'n meerderheid van meer as 9,000. Intussen het sy 'n aanstelling in die Blanesburgh-komitee aanvaar, wat deur die Konserwatiewe regering ingestel is om hervormings in die stelsel van werkloosheidsvoordele te oorweeg. Haar privaat mening, dat die reg op voordele aan bydraes gekoppel moet word, is nie wyd gedeel in die Arbeidersparty of die TUC nie. Toe die komitee aanbevelings in hierdie verband gemaak het, het sy die verslag onderteken, wat die grondslag geword het van die Wet op Werkloosheidsversekering van 1927. Bondfield se assosiasie met hierdie wetgewing het haar verhouding met die Arbeidersbeweging permanent in die skaduwee geplaas.