Verwys na die gedeelte hieronder en beantwoord dan die vraag daarna in dieselfde taal as die gedeelte:  Passage: Die Schiehallion-eksperiment is in 1856 herhaal deur Henry James, direkteur-generaal van die Ordnance Survey, wat in plaas daarvan die heuwel Arthur's Seat in sentraal Edinburgh gebruik het. Met die hulpbronne van die Ordnance Survey tot sy beskikking, het James sy topografiese opname uitgebrei tot 'n radius van 21 kilometer, wat hom tot by die grense van Midlothian geneem het. Hy het 'n digtheid van ongeveer 5,300 kg·m−3 verkry. 'n Eksperiment in 2005 het 'n variasie van die 1774 werk onderneem: in plaas van plaaslike verskille in die zenit te bereken, het die eksperiment 'n baie akkurate vergelyking gemaak van die periode van 'n slinger aan die bokant en onderkant van Schiehallion. Die periode van 'n slinger is 'n funksie van g, die plaaslike swaartekrag versnelling. Die slinger sal na verwagting stadiger op hoogte beweeg, maar die berg se massa sal hierdie verskil verminder. Hierdie eksperiment het die voordeel dat dit aansienlik makliker is om uit te voer as die een in 1774, maar om die verlangde akkuraatheid te bereik, is dit nodig om die pendulum se periode met 'n presisie van een deel in 'n miljoen te meet. Hierdie eksperiment het 'n waarde van die massa van die Aarde van 8,1 ± 2,4 × 1024 kg opgelewer, wat ooreenstem met 'n gemiddelde digtheid van 7 500 ± 1 900 kg·m-3. 'n Moderne herondersoek van die geofisiese data kon rekening hou met faktore wat die 1774 span nie kon nie. Met die voordeel van 'n 120 km-radius digitale hoogte model, baie verbeterde kennis van die geologie van Schiehallion, en in die besonder 'n rekenaar, het 'n 2007-verslag 'n gemiddelde Aarde digtheid van 5,480 ± 250 kg·m-3 geproduseer. In vergelyking met die moderne syfer van 5.515 kg·m-3 was dit' n bewys van die akkuraatheid van Maskelyne se astronomiese waarnemings.  Vraag: Hoeveel digtheid is verkry?
5.300 kg·m−3