Voltooi die volgende sin: Die konvensionele ontplooiing vir leërs van daardie tyd was die plasing van infanterie in die middel, met die kavallerie in twee flankvlerke. Die Romeine het hierdie reël redelik noukeurig gevolg, maar verkies ekstra diepte eerder as breedte vir die infanterie in die hoop om vinnig deur die middel van Hannibal se lyn te breek. Varro het geweet hoe die Romeinse infanterie daarin geslaag het om Hannibal se sentrum by
Trebia, en hy beplan om dit op 'n selfs groter skaal te herskep. Die "vorste" was onmiddellik agter die "hastati" gestasioneer, gereed om by die eerste kontak vorentoe te druk om te verseker dat die Romeine 'n verenigde front voorgestel het. Soos Polibus geskryf het, "was die manipels nader aan mekaar, of is die intervalle verkort... en het die manipels meer diepte getoon as die voorkant". Alhoewel hulle meer was as die Kartaginers, het hierdie diepgeoriënteerde ontplooiing beteken dat die Romeinse lyne 'n front van ongeveer dieselfde grootte as hul numeries minderwaardige teenstanders gehad het. Die tipiese styl van oorlogvoering in die ou tyd was om voortdurend infanterie in die middel te gooi en te probeer om die vyand te oorweldig. Hannibal het verstaan dat die Romeine hulle gevegte op hierdie manier gevoer het, en hy het sy minderheidsleër geneem en hulle strategies rondom die vyand geplaas om 'n taktiese oorwinning te behaal.