Rwyf eisoes wedi clywed barn fy Mwrdd Adfer ar hyn. Maent yn cydnabod y cynnydd sydd wedi’i wneud ond nid ydynt yn gweld llawer o obaith o adferiad cynaliadwy. Mae hynny’n awgrymu bod angen cymryd camau pellach. Ni all y drefn sydd ohoni barhau, gan fod y diffyg sefydlogrwydd a llywodraethu corfforaethol da yn awgrymu’n gryf bod yna anallu i wneud penderfyniadau strategol cadarn, a gallai hynny effeithio’n gyflym ar y gwasanaethau a ddarperir o ddydd i ddydd. Nid wyf yn siŵr ynghylch pa fathau o gamau neu ymyriadau y dylid eu gweithredu ar hyn o bryd. Er bod gen i bwerau eang, mae eu goblygiadau posibl yn golygu bod angen bod yn ofalus iawn wrth eu gweithredu ac mae angen i mi sicrhau hefyd bod unrhyw gamau yr wyf yn penderfynu eu cymryd yn arwain at y gwelliannau sydd, yn ôl pob golwg, yn hanfodol. Mae hefyd yn bwysig sylweddoli bod problemau Ynys Môn yn ymwneud yn eu hanfod â gwerthoedd a diwylliant gwleidyddol - nid yw’r rhain yn faterion y gellir eu datrys yn rhwydd â thrawiad ysgrifbin y Gweinidog.
I have already heard the views of my Recovery Board on this. They acknowledge the progress made but see little prospect of a sustainable recovery. That suggests a case for further action. The status quo cannot continue as the lack of stability and good corporate governance strongly suggest an inability to take cogent strategic decisions, and could quickly start to affect routine service delivery. What any further form of action or intervention should be is not clear to me at present. While my powers are wide-ranging, their potential implications mean they need to be exercised very carefully and equally I need to ensure that any action I decide to take will be secure the improvements which appear to be essential. It is also important to realise that Anglesey’s problems are fundamentally about political culture and values – not issues that can be easily resolved by a stroke of the Ministerial pen.