Yn anorfod, roedd y drafodaeth ar Ddatblygiadau Gwleidyddol Diweddar yn canolbwyntio’n bennaf ar Brexit, sy’n parhau i achosi llawer o bryder i’r holl aelod-weinyddiaethau mewn ffyrdd gwahanol. Wrth gyfrannu at y drafodaeth, cyflwynais dri phwynt:Dylai’r Cytundeb Ymadael a’r Datganiad Gwleidyddol terfynol gael eu cyfeirio at etholwyr Prydain er mwyn penderfynu arnynt mewn refferendwm, gan roi’r dewis iddynt rhwng ymadael yn unol â’r telerau a negodwyd neu barhau i fod yn aelod o’r Undeb Ewropeaidd. Yn y cyfamser, dywedais fy mod yn credu, ar sail y bleidlais a gafwyd ar 22 Hydref 2019, na fyddai Cynulliad Cymru yn rhoi cydsyniad deddfwriaethol i’r Bil Cytundeb Ymadael fel y’i cyhoeddwydBeth bynnag fo’r penderfyniad ar Brexit yn y pen draw, byddai’r Deyrnas Unedig yn parhau i fod yn gymdeithas wirfoddol o bedair gwlad, a byddai gofyn ailstrwythuro cyfansoddiad y DU yn sylweddol pe bai am oroesiByddai’r Cyngor Prydeinig-Gwyddelig yn dal i fod yn elfen hanfodol o’n trefniadau cyfansoddiadol a’i bod hi yn awr, ugain mlynedd ar ôl cyfarfod cyntaf y Cyngor, yn adeg briodol i adolygu ei rôl, yn enwedig yng nghyd-destun Brexit. Cytunodd y Cyngor â’r asesiad hwn, a gofynnwyd i’r Ysgrifenyddiaeth gyflwyno papur trafod ar gyfer ystyriaeth bellach
Inevitably the discussion on Recent Political Developments largely focused on Brexit, which in different ways remains a matter of major concern to all of the member administrations. In contributing to the debate, I made three points:That the Withdrawal Agreement and Political Declaration in final form should be remitted to the British electorate for decision in a referendum,  so providing a choice between the UK’s withdrawal in accordance with the negotiated terms or its continuing membership of the European Union. In the meantime, I gave it as my view that, based on the vote taken on 22 October 2019,the National Assembly would not give its legislative consent to the Withdrawal Agreement Bill as introduced;That, whatever might be the ultimate decision on Brexit, the United Kingdom remained a voluntary association of four nations, and that the UK required significant constitutional reconstruction if it was to survive; andThat the British Irish Council would remain an essential component of our constitutional arrangements, and that now, twenty years after its first meeting, was an appropriate time to review its role, particularly in the context of Brexit. The Council agreed with this assessment, and the Secretariat has been asked to bring forward a discussion paper for further consideration.