O ran fi fy hun, dwi’n dweud  yn aml bod y Gymraeg yn fwy na jyst rhywbeth dwi’n ei siarad, mae’n rhywbeth dwi’n ei deimlo. Dyna pwy ydw i. A rwy’n credu  bod mwy a mwy o bobl yn teimlo bod yr iaith yn perthyn iddyn nhw. Ond y cwestiwn yw, beth yn union mae hynny’n ei olygu yn ymarferol?
As for me, I often say that Cymraeg isn’t just something I speak, it’s something I feel. It’s who I am. And I believe more and more people feel that the language belongs to them. But the question is what exactly that means in practice.