Rwy’n parhau i fod yn optimist. Ond wrth gynllunio iaith, does dim lle i hunanfodloni, ac mae lle i obeithio bob amser. Wrth edrych at y dyfodol, ry’n ni’n gweld agweddau positif, mwy o blant yn dysgu yn Gymraeg, mwy o oedolion yn dysgu’n hiaith ni, a mwy o falchder yn y Gymraeg fel rhan o’n diwylliant nag erioed o’r blaen.
I remain optimistic. In language planning, there’s no room for complacency, and there’s always room for hope. As we cast our eyes towards the future, we see positive attitudes, we see more children learning in Welsh, more adults taking up the language, and greater pride in Cymraeg as part of our culture than ever before.