Er enghraifft, yn ystod profiad arferol o bandemig anadlol, y disgwyl fyddai bod pobl yn cael trafferth anadlu wrth i’w cyflwr waethygu. Dyma fyddai’r prif symptom i gadw golwg amdano. Ond mae profiad yn dangos bod COVID-19 yn wahanol. Mae’n wir bod rhai pobl yn dioddef o ddiffyg anadl, ond nid yw llawer o bobl sy’n mynd yn ddifrifol wael yn dioddef o’r symptom hwn, er gwaethaf y ffaith bod lefel yr ocsigen yn eu gwaed yn disgyn wrth iddynt frwydro i amsugno’r ocsigen sydd yn eu hysgyfaint. Ymddengys mai’r ffaith ryfedd hon yw’r rheswm pam nad yw rhai pobl yn sylweddoli eu bod yn mynd yn ddifrifol wael, gan nad ydynt yn ei chael yn anodd anadlu.
For instance, normal medical experience of a respiratory pandemic would see people who are deteriorating struggling with breathlessness. This would be the main symptom to look out for. But experience has shown that COVID-19 is different. Breathlessness can occur but many people who are becoming seriously unwell don’t become breathless, despite their blood oxygen levels falling as they struggle to absorb oxygen in their lungs. This strange fact seems to be the reason some people may not realise they are becoming quite unwell, as they aren’t struggling to breathe.