"Dros y deng mlynedd diwethaf mae arddangos cyfeiriadedd rhywiol a hanes hunaniaeth rhywedd (y cyfeirir ato'n aml fel hanes LGBTQ+) wedi cynyddu'n fawr. Fodd bynnag, mae'r cynnydd hwn yn tueddu i gael ei sbarduno gan nifer fach o unigolion a sefydliadau. Diffyg ymgyfarwyddo â'r pwnc; ychydig o ddealltwriaeth o ddefnydd, cymhwysiad a chydnabyddiaeth o iaith hanesyddol; ofn achosi tramgwydd; a phobl LGBTQ+ yn anaml yn ymweld ag amgueddfeydd neu archifau lleol, yw rhai o'r prif resymau sy'n achosi anawsterau wrth ymchwilio, cydnabod a hyrwyddo hanes LGBTQ+.
“Over the last ten years the showcasing of sexual orientation and gender identity history (often referred to as LGBTQ+ history) has greatly increased. However, this increase tends to be driven by a small number of individuals and organisations. A lack of familiarity with the subject; little understanding of historic language use, application and recognition; fear of causing offence; and LGBTQ+ people rarely visiting local museums or archives, are some of the main reasons causing difficulties in researching, recognising, and promoting LGBTQ+ history.