Un peth sy’n dwysáu’r pryderon hyn yw’r asesiadau effaith annigonol gan Lywodraeth y DU i gefnogi’r cynigion, a ddisgrifiwyd fel rhai ‘anaddas at y diben’ gan y Pwyllgor Polisi Rheoleiddiol. O gyfuno hyn â chyfnod ymgynghori byr dros yr haf, y darlun a geir yw nad oes gan Lywodraeth y DU ddiddordeb yn y dystiolaeth am effaith y cynigion hyn. Rwy’n gobeithio y bydd Llywodraeth y DU yn gallu cywiro’r darlun hwn drwy ddangos ei bod yn gwrando o ddifrif ac yn gwneud newidiadau sylweddol mewn ymateb i bryderon diffuant yr undebau llafur. Yn arbennig, rwy’n ategu nifer o bwyntiau cryf a wnaed gan y TUC mewn ymateb i’r ymgynghoriadau ar sail tystiolaeth, profiad ac arbenigedd. Mae angen gwneud newidiadau angenrheidiol a phwysig i’r cynigion, naill ai drwy Lywodraeth y DU yn mynd i’r afael yn briodol â phryderon yr undebau llafur, neu drwy’r gwaith craffu trylwyr y mae’r Bil yn ei haeddu ac y bydd yn ei gael heb os yn y Senedd.
These concerns are heightened by the inadequate impact assessments the UK Government has produced to support the proposals, which the Regulatory Policy Committee has described as ‘not fit for purpose’.  When combined with a short consultation period over the summer a deeply worrying impression is created that the UK Government is simply not interested in evidence on the impact of these proposals.  I hope that the UK Government will be able to correct this impression by showing it is listening genuinely and making significant changes in response to the sincere concerns of the trade union community.  I would, in particular, endorse a range of well-made points based on evidence, experience and expertise in the TUC’s responses to the consultations.  Either through the UK Government properly addressing the concerns highlighted by the trade unions, or through the strong scrutiny the Bill deserves and will doubtless receive in Parliament, there are necessary, important changes that need to be made to the proposals.