Gwn fod llawer wedi bod yn poeni am y newidiadau a wnaed i wasanaethau fasgwlaidd yn y Gogledd. Dydy newidiadau i wasanaethau byth yn hawdd, ac rwy’n deall y pryderon. Fodd bynnag, y model o ofal ar gyfer gwasanaethau fasgwlaidd, lle caiff y triniaethau mwyaf cymhleth eu cynnal mewn canolfan arbenigol, gyda chefnogaeth canolfannau lleol sy’n cynnal triniaethau symlach, yw’r model cywir. Mae’r Gymdeithas Fasgwlaidd a Choleg Brenhinol y Llawfeddygon yn cymeradwyo’r model "prif ganolfan a lloerennau" hwn, a dyma’r ffordd i sicrhau bod gwasanaethau’n gynaliadwy yn y dyfodol. Disgwylir y bydd 20 y cant o achosion yn cael eu trin yn y ganolfan arbenigol ac 80 y cant yn lleol. Mae apwyntiadau cleifion allanol, adolygiadau o atgyfeiriadau fasgwlaidd cleifion mewnol a rhai triniaethau llai arbenigol yn parhau i gael eu cynnal ar draws y Gogledd i gyd.
I know there has been a lot of anxiety about the changes made to vascular services in north Wales. No service change is easy and I understand the concerns. However, the model of care for vascular services, where the most complex procedures are carried out at a specialist centre, supported by local centres which carry out more straightforward treatments, is the right one. This ‘hub and spoke’ model is endorsed by the Vascular Society and Royal College of Surgeons and is the way to ensure sustainability of services going forward with 20 per cent of cases expected to be treated at the specialist centre and 80 per cent locally.  Out-patient appointments, review of in-patient vascular referrals and some less specialised procedures are still carried out right across north Wales.