Rwyf wedi bod yn glir nad yw’n briodol defnyddio meddygon teulu i asesu ymgeiswyr am Fathodyn Glas. Mae meddygon teulu yn ymarferwyr arbenigol sy'n cynghori ar ddiagnosis a thriniaethau. Yn gyffredinol, nid ydynt yn arbenigo yn yr effaith y mae cyflwr yn ei chael ar symudedd rhywun, ac mae penderfynu a ddylid dyfarnu Bathodyn Glas yn seiliedig ar hynny. Mae gofyn i feddygon teulu fod yn gyfrifol am hyn hefyd yn ddefnydd gwael o’u sgiliau a’u harbenigedd. Gyda chymorth Cymdeithas Feddygol Prydain a Choleg Brenhinol yr Ymarferwyr Cyffredinol, rydym felly wedi newid y pecyn cymorth i dynnu meddygon teulu oddi ar y broses asesu. Bydd hyn yn ysgafnhau'r baich sydd ar feddygon teulu, gan ganiatáu iddynt ganolbwyntio ar ofalu am gleifion. Hefyd, ni fydd yn rhaid i ymgeiswyr nad ydynt yn cael bathodyn glas yn uniongyrchol wario arian na threulio amser ar gael adroddiad gan feddyg teulu a oedd yn angenrheidiol o dan y cynllun blaenorol. Mae hwn yn fesur allweddol sy'n gwneud y system yn decach i bob ymgeisydd.
I have been clear that using GPs to assess applicants for a Blue Badge is inappropriate. GPs are expert clinicians who advise on diagnosis and treatment. They are generally not experts in the impact a condition has on someone’s mobility, which is the basis for awarding a Blue Badge, and it is a poor use of GPs’ considerable skills and expertise to ask them to act in this way. With the support of the British Medical Association and the Royal College of General Practitioners, we have therefore changed the toolkit to remove GPs from the assessment process. This will reduce the burden on the GPs, allowing them to focus on patient care. This will also remove the necessity for applicants who are not “passported” to receiving a blue badge to spend money and time in sourcing a GP report, which was a feature of the previous scheme. This is a key measure that makes the system fairer to all applicants