O ran cam nesaf y negodiadau, nodais yn glir fod rhaid i’r modd yr ymdrinnir â’r berthynas yn y dyfodol barchu’r ffaith y bydd y ffordd y mae’r berthynas yn y dyfodol rhwng y DU ar UE yn cael ei rhoi ar waith ac yn gweithredu, mewn sawl maes, o fewn cymhwysedd y gweinyddiaethau datganoledig. O’r herwydd, mae’n fater o reidrwydd cyfansoddiadol i’r gweinyddiaethau datganoledig fod yn rhan o’r broses o gytuno ar safbwyntiau sy’n gweithio i’r DU gyfan. Pwysleisiais na ddylid cyflwyno safbwyntiau’r DU yn yr UE fel rheol heb gytundeb y gweinyddiaethau datganoledig o ran y materion hynny sydd o fewn ein cymhwysedd. Galwais hefyd am gynrychiolaeth i’r gweinyddiaethau datganoledig yn nhimau negodi’r DU.
Turning to the next phase of the negotiations, I made clear that the approach to the future relationship must respect the fact that in many areas the implementation and operation of the future UK/EU relationship are in the competence of the devolved administrations. As a result, it is a matter of constitutional necessity that the devolved administrations are involved in agreeing positions that work for the whole UK. I stressed that UK positions should not normally be advanced with the EU without the agreement of the Devolved Administrations for those matters within our competence. I also called for the devolved administrations to be represented in UK negotiating teams.