Mae rhai o'r diwygiadau lles, fel y cap ar fudd-dal tai, yn debygol o gael effaith anghymesur ar rai hawlwyr o grwpiau pobl dduon a lleiafrifoedd ethnig oherwydd nodweddion rhai o'r cartrefi hyn (er enghraifft teuluoedd mwy o faint ymhlith rhai grwpiau lleiafrifoedd ethnig). Er bod y samplau yn fach, mae ymchwil SAC yn awgrymu, ar gyfartaledd, y bydd y diwygiadau yn atgyfnerthu'r cymhelliant i bobl wyn weithio ac yn gwanhau'r cymhelliant i bobl nad ydynt yn wyn weithio. Y rheswm dros hyn yw bod pobl nad ydynt yn wyn yn fwy tebygol o fod â phlant dibynnol, ac felly maent yn dueddol o berthyn i grwpiau sy'n gweld eu cymhelliant i weithio yn gwanhau. I'r rheini sy'n gweithio, ar gyfartaledd, disgwylir i grwpiau gwyn a grwpiau nad ydynt yn wyn weld y cymhelliant i gynyddu eu henillion yn gwella. Fodd bynnag, mae'r gwelliant i grwpiau nad ydynt yn wyn yn debygol o fod yn llai, unwaith eto oherwydd nodweddion eraill fel enillion.
Some of the welfare reforms, such as the household benefit cap, are likely to have a disproportionate impact on Black and minority ethnic claimants because of the characteristics of some of these households (for example, larger family size among certain ethnic minority groups). Although sample sizes are small, IFS research suggests that, on average, the reforms will strengthen the incentive for white people to be in work and weaken the incentive for non-white people to be in work. This is because non-white people have a greater likelihood of having dependent children, and therefore tend to fall into groups that see a weakening of the incentive to be in work. For those in work, on average, both white and non-white groups are expected to see an improvement in the incentive to increase their earnings. However, the improvement for non-white groups will likely be smaller, again because of other characteristics such as earnings.