Nid yw rhai o’r problemau mwyaf difrifol wedi diflannu, fodd bynnag. Mae ymddygiad nifer o’r cynghorwyr  yn awgrymu mai eu prif nod yw gweithredu er eu lles hwy eu hunain ac er mwyn eu grwpiau, yn hytrach na gweithio er budd yr ynys gyfan. Mae creu a thorri cytundebau gwleidyddol yn parhau i fod yn un o’r nodweddion sy’n hydreiddio diwylliant gwleidyddol y Cyngor, gan arwain at ansefydlogrwydd ac ansicrwydd nad yw’n llesol i neb. Fis Mehefin diwethaf, er enghraifft, fe adawodd yr Arweinydd ei grŵp, gan ei fod o’r farn fod y grŵp hwnnw’n ei danseilio ef a’r adferiad. Fe ffurfiodd gynghrair newydd, ond ni lwyddodd honno i dderbyn cefnogaeth y mwyafrif. Ers y Nadolig, gwelwyd nifer o ymdrechion i ddisodli’r gynghrair honno, a gosod un o blith nifer o wahanol gyfuniadau yn ei lle. Byddai pob un o’r rhain yn golygu y byddai cyn-gynghreiriaid yn gwrthwynebu ei gilydd, a chyn-wrthwynebwyr mewn grym gyda’i gilydd.
However, some of the most serious problems have not gone away. The conduct of many councillors suggests that their primary aim is to manoeuvre for personal and group advantage rather than to deliver for the whole of the island. Making and breaking political deals remains a pervasive feature of the Council’s political culture, leading to turmoil and uncertainty that is in no-one’s interests. Last June, for instance, the Leader left his group, which he believed was undermining him and the recovery. He formed a new alliance which nonetheless failed to attract majority support. Since Christmas, there have been several attempts to overthrow that alliance and replace it with one of a number of different configurations, all of which would involve former allies being in opposition to each other, and put former opponents in power together.