Mae digartrefedd yn golygu mwy na chysgu ar y stryd yn unig, er mai dyna'r math mwyaf argyfyngus o ddigartrefedd a dylai fod cywilydd arnom fod y fath beth yn bodoli yn ein gwlad gyfoethog. Mae angen dull system gyfan arnom o ddelio â digartrefedd o bob math, a hwnnw'n ddull sy’n canolbwyntio ar atal y broblem yn y lle cyntaf ac ailgartrefu pobl yn gyflym. Rhaid i'n dull gweithredu gael ei lywio gan y rheini â phrofiad bywyd o ddigartrefedd a rhaid sicrhau bod yr unigolyn yn ganolog i bopeth gan bob gwasanaeth a bod gwasanaethau'n gweithio gyda'i gilydd mewn dull sy'n cael ei lywio yn ei dro gan ymwybyddiaeth o effaith trawma. Mae mynd i'r afael â digartrefedd a'i atal yn broblem i'r gwasanaethau cyhoeddus yn gyffredinol, yn hytrach nag yn 'broblem tai' a dylid gweithredu'n unol â'r meddylfryd hwnnw.
Homelessness is about more than rough sleeping, although this is the most acute form of homelessness and one that we should rightly be ashamed still exists in our affluent country. We need a whole system approach to tackling homelessness in all its forms and that has prevention and rapid re-housing at its core. Our approach has to be informed by those with lived experience and must ensure services place the individual at the centre and work together in a trauma informed way. Tackling and preventing homelessness is a public services matter, rather than a housing matter, and must therefore be approached as such.