کتاب نقطه به قلم پیتر اچ رینولدز کلاس هنر تمام شده اما کاغذ نقاشی واشتی هنوز کاملا سفید است و خودش مثل سریش به صندلی چسبیده است واشتی با خود می گوید خیلی مسخره است من هنوز نتوانسته ام چیزی بکشم معلم کنار او می آید و لبخندی می زند و از او می خواهد در برگه اش چیزی بکشد یک خط یک علامت یا حتی یک نقطه واشتی با عصبانیت ماژیکی بر می دارد و ضربه محکمی بر کاغذ می زند بفرمایید معلم کاغذ را از روی میز برمی دارد و با دقت نگاه می کندبعد آن را به واشتی می دهد و با مهربانی به او می گوید حالا امضا ش کن هفته بعد وقتی واشتی به کلاس هنر می رود از دیدن تابلویی که بالای میز معلمش به دیوار آویزان است تعجب می کند چون همان نقطه کوچکی است که واشتی کشیده بود نقطه او در یک قاب طلایی کنگره ای واشتی با خود می گوید  این که کاری ندارد من نقطه های بهتر از این می توانم بکشم  و این آغازی است برای او که خود را بیابد و قدم به دنیای ناشناخته نقاشی بگذارد واشتی در داستان  نقطه  با یک دعوت مهربانانه از طرف معلمش رو به رو می شود دعوتی برای ابراز وجود برای سهیم کردن دیگران در استعداد های خود و برای یک حرکت خلاقانه کوچک که به کاری بزرگ می انجامداین داستان به کودکان ناامید اعتماد به نفس می دهد تا برای انجام کارها نخستین قدم را بردارند حتی اگر سخت و غیر ممکن باشد حتی اگر موفق نشوند و حرکت آن ها پیش پا افتاده باشد مثل گذاشتن یک نقطه در یک صفحهاین کتاب برای گروه سنی 5 تا 10 سال می باشد و خواندن آن را به مربیان آموزشی و آموزگاران نیز پیشنهاد می کنیمپیتر اچ رینولدز نویسنده و تصویرگر کتاب خود را ملزم نموده تا به روح خلاقانه ی کودکان و حتی کودکان بزرگسال احترام بگذارد کودکان معمولا در کلاس های پایین تر به نقاشی علاقه زیادی نشان می دهند اما رفته رفته هرچه به کلاس های بالاتر می روند علاقه به هنر در آن ها کاهش می یابد  رینولدز گمان می کند که شاید این از تاثیرات کلاس هنر باشد که انرژی خلاقانه  ی کودکان کاهش یافته یا کنارگذاشته می شود به نظر او دلیل این امر آن است که بچه ها زودتر از موعد یاد می گیرند که قوانین را اجرا کنند اما برای ابراز وجود می توان قوانین را تغییر داد گاهی پا را از حد قوانین فراتر گذاشت یا حتی آن ها را نادیده گرفت و به درون ناشناخته ها شیرجه زدداستان نقطه از موضوع هنر فراتر رفته است کتاب بچه ها را تشویق می کند که در بیان نظریاتشان شجاع باشند و به آن ها یادآوری می کند که برای کشف فکر و ایده می توان از کارهای کوچک شروع کرد این کتاب همچنین به نوعی قدردانی از معلمان آگاهی است که می دانند چگونه از طنز و روش های غیرکلیشه ای استفاده کنند و توانایی های بالقوه ی همه ی دانش آموزان را می بینند کتاب در جایی به پایان می رسد که واشتی دیگران را هم در استعداد خود سهیم می کند و موجی از الهام شکل می گیردگزیده هایی از کتاباگر بتوانم نقطه های کوچک بکشمپس نقطه های بزرگ را هم می توانم بکشمواشتی برای کشیدن نقطه های بزرگ ترقلم موی بزرگ تری برداشتو روی کاغذ بزرگ تری رنگ هایش را پاشید