مجموعه داستان حکایت عشقی بی قاف بی شین بی نقطه نوشته مصطفی مستور  درباره کتاب  این مجموعه داستان مصطفى مستور را باید ادامه ی منطقی ذهنیتى دانست که او در دو کتاب چند روایت معتبر و استخوان خوک و دست هاى جذامى اجرا کرده بود مجموعه ی حکایت عشقى بى قاف بى شین بى نقطه از شش داستان کوتاه تشکیل شده است که از لحاظ فرم روایى و جهانى که مستور تلاش در باورپذیر کردن آن دارد به هم نزدیک هستند در این داستان ها ما اغلب با مولفه هایى روبه رو هستیم که در آن ها همنشینى نوعى خوانش متافیزیکى با روابط ساده و روزمره ی انسانى اجتماعى محور اصلى داستان ها را تشکیل مى دهند  در این مولفه ها عناصر تکرار شونده اى مانند سکون سنگین زمان توجه به جزئیات بى اهمیت و تبدیل شدن یک ماجرا به پرتره اى از ناکامى هاى هستى شناسانه ی خوانش داستان ها را کمى خاص مى کند مصطفى مستور در اعم داستان هاى این کتاب کوشیده تا با مکث پیرامون یک رابطه ی خوشایند شیطنت آمیز و یا تلخ  انسانى زوایایى را روشن کند که زندگى ازهم گسیخته ی آدم هایش را موجب شده است  بخشی از متن کتاب  اوایل کوچک بود یعنی من این طور فکر می کردم  اما بعد بزرگ و بزرگ تر شد آن قدر که دیگر نمی شد آن را در غزلی یا قصه ای یا حتی دلی حبس کرد حجم اش بزرگ تر از دل شد و من همیشه از چیزهایی که حجم شان بزرگ تر از دل می شود می ترسم  از چیزهایی که برای نگاه کردن شان  بس که بزرگ اند  باید فاصله بگیرم می ترسم از وقتی فهمیدم ابعاد بزرگی اش را نمی توانم با کلمات اندازه بگیرم یا در دوستت دارم خلاصه اش کنم  به شدت ترسیده ام از حقارت خودم لجم گرفته است از ناتوانی و کوچکی روحم فکر می کردم همیشه کوچک تر از من باقی خواهد ماند