کتاب خداحافظ دنیا خاطرات مدافع حرم شهید حاج محمد شالیکار خاطرات مدافع حرم شهید حاج محمد شالیکارنویسنده کتاب خداحافظ دنیا نوشتن این کتاب را با جمع آوری خاطرات این شهید مدافع حرم حضرت زینب کبری سلام الله علیها آغاز کرده تنها  14 رزو پس از شهادتش محمد شالیکار 1349 در خانواده ای متدین و معتقد به  احکام شیعی از اهالی شهرستان فریدون کنار چشم به جهان گشود چند سال پس از آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران از ادامه تحصیل انصراف دادو با پیگیری و تلاش سخت در سال 1364 زمانی که هنوز 15 سالش نشده بود وارد عرصه دفاع شد در عملیات های کربلای 4 کربلای 5 در کربلای 10 و والفجر 10 نیز حاضربود در والفجر 10 تیری به سر او اصابت کرد اما از این مجروحیت سخت و خطناک جان سالم به در برد در سال 69 ازدواج کرد مسائل سوریه او را بی تاب کرده بود تا اینکه راهی شد در سوریه هم پرتلاش و ایثارگر حاضر شد شبی که نیروهای ما عملیات کرده بودند محمد با فریاد الله اکبر  روحیه نیروها را تقویت می کردحین پیشروی تیری راه نفس را در قاب سینه اش بست و او را نقش زمین وادی ترک کردآخرین صدای او ذکر شهادتین بود 5 روز بعد او به حسین برادر شهیدش پیوست برخی از عناوین عبارتند ازگفت اذان نزدیکهگدا باید گدایی کندآبرویم را می گذارمشام آخرطوفان در باغ بیدشفاعت به شرط نماز اول وقتدر بخشی از این کتاب می خوانیمحاج محمد به نقطه ای رسیده بود که سکوتش لبریز فریاد بود نگاهش آتشفشان احساسات و عاشقانه ها شده بود من تا مدت ها نمی دانستم که حاج محمد وضعیت مالی خوبی دارد فکر می کردم او هم مثل خیلی از پاسدارهای بازنشسته است و چرتکه زندگی خودش را می اندازد دو عملیات را با هم بودیم گل سرسبد جمع بودثابت قدم و مصر بود در عملیات اول نشد که وارد شویم و مجبور به عقب نشینی شدیمسرمای شدیدی حاکم بود و بارانی 8 ساعته همه ارکان کار ما را متزلزل کرده بود لرزه سرما به جان نیروها افتاده بود اما او نمی لرزید خودم هم از آنها بودم که از سرما می لرزیدم اما حاج محمد را که دیدم انگار روی آتش ایستاده بود به روی خودش نمی آوردحتی به من گفت مفید اصلا نگران نباش  ما پای قولی که دادیم ایستاده ایمبه هیچ وجه به فرماندهی نه نگید ما می تونیمنمی توانستم لرزشم را کنترل کنم سرما به عمق بدنمان نفوذ کرده بود بی اختیار شده بودیم  نمی شد دندان هایی را که از لرزه به هم می خوردند کنترل کرد 8 ساعت زیر باران و در آن سرما زمان کمی نیست  یاد والفجر 8 یاد غواص های شب عملیات افتاده بودم اسلحه دستم بود خواستم ببینم می توانم ماشه را بکشم و شلیک کنم دیدم نمی شودسبابه ام حرکت نمی کردهمه چیز یخ زده بود اشاره ها هم یخ زده بودند تا اینکه دستور آمد به موقعیت شب برگردید کتاب خداحافظ دنیا  صفحه 275