کتاب بی برادر روایتی خاص از شهید مدافع حرم جواد محمدی از زبان دوستان صمیمی و همرزمانمحمدی از جوانان فعال فرهنگی و انقلابی در شهر درچه از توابع اصفهان بود وی از همان دوره نوجوانی به فعالیت های انقلابی پایگاه های بسیج جذب شد و بعدها به دلیل همین علاقمندی ها وارد سپاه پاسداران شد این کتاب شرحی است از روابط پر عاطفه این شهید بزرگوار و دوستان و همرزمان است روایتی جدید که هر راوی از منظری شخصی و تازه قهرمانش را روایت می کند همه این روایت ها به گونه ای درهم آمیخته شده اند که ضمن تکمیل همدیگر استقلال خودشان را هم حفظ می کنندبرشی از کتاب همه داشتند نگاهم می کردند گفتم ابراهیم کو؟ گفتند توی اتاق بغل است؛ ابراهیم آمد بیرون گفتم ابراهیم چه خبر است؟ گفت جواد گفت جواد و من دیگر چیزی نشنیدم گفت جواد و انگار همه خاک های عالم آوار شد روی سرم زانوهایم تا شد دست گرفتم به کمد کنار اتاق حالا می فهمیدم چرا اربابمان روز عاشورا کمرش دیگر راست نشدگفت الان کمرم شکست بی برادر شدم افتادم کنار کمد هیچ روضه ای روضه بی برادری نمی شود نمی دانم توی سروصورتم زدم یا نه نمی دانم نعره کشیدم یا نه فقط دیدم یکی آمده دستم را گرفته یکدفعه انگار جواد را دیدم نگاهم میکرد و با نگاهش می گفت خاک توی سرت مجید آبروی من را داری می بری داداش میگفت آدم باش مجید آرام شدم خودم را جمع وجور کردم یک استکان دادند دستم که چیز شیرینی تویش بود ریختم ته حلقم و بلند شدم گفتند کجا میروی؟ گفتم چیزی نیستخوبماز خانه حاج آقا زدم بیرون کجا بروم؟ کجا را دارم بروم؟ آدمِ بی برادر کجا را دارد؟