کتاب آب و زنجیر  از مجموعه روزهای جنگداستانی برای نوجوانان درباره کتاب آب و زنجیرداستان درباره گروهی نوجوان است که در روزهای جنگ در مشکین شهر و در حاشیه دره خیاوچایی زندگی می کنند نویسنده در این داستان حال و هوای نوجوانی به اسم فیاض را روایت می کند فیاض اولین کسی است که از این محله عازم جبهه می شود و همه اهل محل درباره او صحبت می کنندگفتنی است این اثر با عنوان تابستان خیاوچایی در بخش رمان برگزیده نهمین جشنواره داستان انقلاب شده است بخشی از کتاب آب و زنجیرسبلان پیراهن سفید بلندش را تا سینه بالا کشیده و نیم تنه ای سبز از زیر آن بیرون زده بود اولین اوبه های عشایر روی تپه های مشرف به سبلان جا خوش کرده بودند عشایر از دشت های مغان گوسفندهای خسته و گرسنه را گله گله از خیابان های شهر عبور می دادند و اطراف قینارجا ساکن می شدندغلام لنگهٔ جوراب ارکیناز را از داخل توبره بیرون آورد ساک آبی سوغان10 را باز کرد تخم مرغ ها را یکی یکی داخل جوراب گذاشت جوراب را سر چوب دستی گره زد و آرام فرو برد داخل آب که بین سنگ های قهوه ای روشن و تیره بی امان غل می زدزودتر از آنکه خروس فرصت خواندن پیدا کند از شهر بیرون زده بودند جیار گفته بوداین هم آخرین امتحان خرداد برعکس همهٔ درس ها در این درس نمرهٔ ما همیشه بیست استسوغان گفته بود باور کن جیار در این درس هم نمره نمی گیری غلام خندیده بودخیلی زود تاریکی و سکوتِ خیاوچایی جیار را در امتحان شجاعت هم تجدید کرده بود دیوانه شده ایم به خدا جاده را ول کرده ایم و در این تاریکی دره تنمان را به لرزه انداخته ایم که چه؟قبل از آنها سه پیرمرد عشایر در حوض قینارجا بودند به نوبت می ایستادند جلوی آب که با فشار از لوله می ریخت داخل حوض گاه شانهٔ پیرمردها می چسبید به دهانهٔ لوله و چتری از آب دورِ سرشان باز می شد و فرو می نشست آب داغ بود آرام بخشِ استخوانِ پیرمردها؛ اما استخوان آنها چنین گرمایی را تاب نداشت سوغان با اشارهٔ غلام از حوض بیرون زد در سرمای استخوان سوز کوهستان خود را رساند به سرِ چشمهٔ جوشان جوی آب داغ را ول داد در بستر رودخانه با سنگ آب سرد بیشتری را هدایت کرد طرف حوض تن عریانش را نیش صبحگاهی کوهستان گزید و ریزریز تاول زد برای تماشای قیافهٔ پیرمردها تند از روی سنگی به روی سنگ دیگر جست و لرزان آمد پیش غلام و جیار انتظار با فریاد یکی از پیرمردها به سر آمد وای پدرسوخته هاآب یخ پسِ گردن پیرمرد شلاق زد و او را پراند وسط حوض پیرمردها بَد و بیراه گفتند سوغان گفت به ما چه؟ خدا فتیلهٔ سبلان را یک ذره کشید پایین