کتاب رمان بازگشت یك جور دلتنگی غریب به دلم چنگ انداخته بود؛ هر وقت عمو مسعود با چشم های مهربان و دوست داشتنیش این طور نگاهم می كرد دلم ضعف می رفت و لبریز از محبت می شدم عموی دوست داشتنی و سراپا همه خوبی با یك دنیا عطوفت رو به من كرد  سحر جان تا پدرت زنده بود من حرفی نزدم و براش احترام قائل بودم ولی ای كاش ساكت نمیموندم میدونم اشتباه كردم آخه احترام برادر بزرگ واجبه حالا میخوام اشتباهمو جبران كنم تمام سرمایهی پدرتو برادرات به باد فنا دادن از اولم منصور پسراشو لاابالی و بی قید بار آورده بود درست مثل خودش خوشگذران و باری به هر جهت ولی تو دختر عزیزم برام یك چیز دیگهای همیشه مثل دختر نداشتم بودی و هستی می خوام تا زندهام خوشبختیتو ببینم دیگه هر چی دربه دری كشیدی بسه عمو حالا خودم مثل شیر پشتت وایستادم تا خدا بهم اجازه ی موندن تو این دنیا رو بده همه جوره حمایتت میكنم؛ پس روی شرطی كه گذاشتم فكر كن چون به خاطر خودت این كارو كردم