کتاب جامعه شناسی خودکامگی      نظام سیاسی ایران از میان انواع نظام های شناخته شده نظام خودکامگی بوده است یعنی نظامی که به ظاهر یک نفر بدون ضابطه و قانون خواسته های خود را تحمیل می کند در نظام خودکامگی ترس جانمایه ی رابطه ی بین پادشاه و مردم است فردوسی در داستان ضحاک ماردوش دو مار را که مغز انسان ها خوراکشان است نماد این خودکامگی قرار می دهد و آرزوی استقرار نظامی استوار و شاهی دادگستر و مردمانی دل آگاه و عدالت پرور را در سر می پرورد اما چه می شود که ریشه های خودکامگی همچنان در اعماق تاریخ ما می پاید و می ماند جامعه شناسی خودکامگی از خلال هزارتوهای تاریخِ دیرسال ایران و ایرانیان به جست وجوی علل و عوارض دیرپایی و ماندگاری خودکامگی در نظام سیاسی و فکری می پردازد و با جست وجو در اخبار و احوال تاریخی و با توجه به نظریه های نوین جامعه شناسی سعی در یافتن و تبیین و تعریف آبشخور خودکامگی دارد