وتو برنگشتی مارسلین لوریدان ایوانس نشر نی مارسلین لوریدان ایونس در سیزدهم آوریل 1944 همراه پدرش به آشویتس ـ بیرکنائو تبعید و در دهم مه  ی 1945 به دست ارتش سرخ آزاد می شود اما پدرش مثل 45 عضو دیگر خانواده و خویشانش هرگز از اردوگاه ها برنمی گردد مارسلین هفتاد سال بعد با کتاب و تو برنگشتی دوران هولناک اسارت و زندگی پس از آن را برای پدر از دست رفته اش روایت می کند     دیگر از گاز خبری نبود دیگر دهانه ی گشوده ای در کار نبود که بتوانند دقیقه به دقیقه ما را درون آن بیندازند ما دختران بیرکنائو از بزرگ ترین مرکز قتل عام نجات پیدا کرده بودیم دیگر دودکشی در کار نبود نه کوره ی جسدسوزی نه بوی جسدهایی که جزغاله می شد برای همین بود که من با این که مثل بید می لرزیدم زیر چادرهایی که میان برف بر پا کرده بودیم آواز می خواندم