کتاب نامه های ژنو اثر محمدعلی جمالزاده محمدعلی جمالزاده در ادبیات داستانی ایران زمین همان نقش شایسته ای را در نثر دارد که نیما در شعر پارسی داشت با این تفاوت چشمگیر که نیما اگروزن و قافیه را شکست این بدعت او بر زمینه ای استوار و دیرین سال بود اماکاری که جمالزاده کرد نوآوری سبکی بودکه تا آن زمان سابقه نداشت جمالزاده به درستی و به باور آنانی که با او آشنایند نیک مردی بود که گرچه عمر درازی داشت اما با آن همه نیکوئی بردباری یاریگری و صاحب قلمی آن عمر دراز چه کوتاه می نمود اهل دهش بود و شوق دیدار بومیان وابستگی اش گرچه پدر در خیزش مشروطه جان باخت و محمد علی نوجوان شاهد نزدیک شورشگری ها بود اما آن زمان که خود را یافت کوشید تا تلاشگر دیار فرهنگ باشد که به ماندگاری و اثر گذاری اش باور داشت این شد که نوشتن داستان های کوتاه را در ایران پی افکند با نثری زیبا وهمیشه به جا قصه اش مثل شد و به دیار امثال پیوستamp34نامه های ژنوamp34 توسط amp34انتشارات سخنamp34 به چاپ رسیده است