کتاب آشنایی با قرآن جلد ششم مجموعه آشنایی با قرآن  سلسله مباحث تفسیری استاد شهید در سالهای قبل از پیروزی انقلاب اسلامی است که عمدتاً در بین سالهای 1350 تا 1355 شمسی انجام شده است  ویژگی ممتاز این مباحث توجه به مسائل و موضوعات فکری و اجتماعی روز در حین تفسیر آیات قرآنی است که موجب تازگی و زنده بودن این مباحث گردیده استجلد ششم به تفسیر سوره های الرحمن واقعه حدید حشر ممتحنه می پردازد گزیده ایی از کتاب سوره ی مبارکه ی رحمن است تنها سوره ای است که خود سوره با یکی از اسماءاللّه آغاز می شود با اسم مبارک رحمن  ما در بسم الله الرحمن الرحیم بعد از اللّه با اسممجموعه آثار شهید مطهری  ج26 ص 28رحمن روبرو می شویم رحمن از نظر لغوی مبالغه ی در رحمت است در عنایت و جود و بخشندگی؛ و این اسم به غیر خداوند اطلاق نمی شود برخلاف بعضی از اسمهای دیگر مثل رحیم  به غیر خدا هم رحیم می شود گفت در واقع رحیم امری است که فی حد ذاته می تواند مراتب و درجات داشته باشد که شامل به اصطلاح رحمت امکانی هم بشود یعنی رحمت از آن جهت که منسوب به یک ممکن الوجود است و لهذا در قرآن به پیغمبر اکرم رحیم اطلاق شده است لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ اَنْفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ بِالْمُوْمِنِینَ رَوُفٌ رَحِیمٌ 2کلمه های رووف و رحیم هم از اسماءاللّه است ولی از اسمائی است که اختصاص به خداوند ندارد یعنی در عین اینکه شانی از شوون الهی را بیان می کند به غیر خدا هم اطلاق می شود؛ یعنی رحمت به آن معنی که در رحیم هست و رافت به آن معنی که در رووف هست به اصطلاح درجه ی امکانی هم دارد که می شود آن را به یک ممکن نسبت داد ولی رحمن به آن معنای مبالغه ای که دارد یعنی آن نهایت درجه ی رحمت و رحمتِ شامله ای که تمام هستی را دربرگرفته است مثلاً خود پیغمبر هم به تمام وجود خودش مشمول رحمن است و هر موجود و مخلوق دیگری این اسم به غیر خدا اطلاق نشده است