کتاب رمان کفشهای سرگردان کفش های سرگردان خاطرات خودنگاشت یک زن پرستار آبادانی از سال اول جنگ تحمیلی عراق عیله ایران در شهرهای آبادان خرمشهر بهبهان تهران و دزفول است نویسنده در سی ام شهریور ماه 1359 در روزهای پایانی مرخصی زایمان به آبادان می رود تا دو فرزند خردسالش را به پدر و مادر خود بسپارد در همان هنگام با شروع جنگ و حمله عراق به خرمشهر و آبادان راوی به همراه پدر و مادرش و بچه ها مجبور می شوند خانه پدری را ترک کرده و به منزل یکی از اقوام خود در بهبهان بروند پس از پایان مرخصی به محل کار خود بازمی گردد مدتی بعد خانه ای در تهران خریداری می کنند و ایام مرخصی خود را در آنجا می گذرانند حدود یک سال بعد به بیمارستان نیروی هوایی تهران منتقل شده و در تهران مقیم می شود