کتاب در انتظار پدر مادرانه ای دلنشین از شهید محمدرضا تورجی زاده کتاب در انتظار پدر نوشته کبری خدابخش دهمی است این کتاب مادرانه ای دلنشین از شهید محمدرضا تورجی زاده است این کتاب با زبانی جذاب و سرشار از احساسات شما را به دنیای زندگی اطرافیان شهدا می برد کتاب در انتظار پدر را انتشارت شهید کاظمی منتشر کرده است تا راهنمایی باشد برای نسل جدید که اطلاعی از واقعیت های جنگ ندارند خواندن کتاب در انتظار پدر را به چه کسانی پیشنهاد می کنیماین کتاب را به تمام علاقه مندان به زندگی شهدا پیشنهاد می کنیمبخشی از کتاب در انتظار پدرپدرم به بیماری سختی مبتلا شد هر روز حالش بدتر می شد هرجایی می بردندش نمی دانستند دردش چیست یک سالی با بیماری اش دست وپنجه نرم کرد تا اینکه آبان سال 1320 به رحمت خدا رفت آن موقع مادرم من را باردار بود خودش برایم تعریف می کرد پابه ماه بودم حال پدرت هرروز بدتر از روز قبل می شد تا اینکه فوت کرد مراسم خاک سپاری و سوم رو با همون حال رفتم برای مراسم هفتم آماده می شدم که دردم گرفت و تو به دنیا اومدی همه برای مراسم پدرت به تخت فولاد رفتن از اون همه جمعیت فقط یک نفر پیش من موند لحظه ای دلواپسی و نگرانی رهام نمی کرد درمانده و تنها شده بودم خونه خراب شدنم رو به چشم می دیدم مونده بودم بدون شوهر با سه تا پسربچهٔ شیطون و قدونیم قد و یک بچهٔ یک روزه چه بکنم بغض عجیبی توی گلویم جا خوش کرده بود کسی از اومدن تو خوش حال نبود و این من رو بیشتر آزار می دادما همراه دو تا از دایی هایم در خانه ای درندشت با چندین و چند چهاردیواری بزرگ و کوچک در نزدیکی مقبرهٔ علامه مجلسی در اصفهان زندگی می کردیم مقبرهٔ علامه دقیقا وسط یک بازار است که به سبزه میدان معروف است از وقتی یادم می آید همیشه گوشه ای نشسته بودم و ریزریز گریه می کردم هر وقت دایی ام را می دیدم که دخترش را در آغوش گرفته با آه و افسوس به آن ها نگاه می کردم همیشه با حسرت نداشتن پدر دست وپنجه نرم کردم پیش خودم می گفتم خوش به حال دخترداییم که حالا توی بغل پدرشه غصه ای هم توی دنیا هست که این دختر داشته باشه؟نداشتن پدر در دوران کودکی تا بزرگ شدنم بزرگ ترین مشکل زندگی ام بود و از این کمبود خیلی زجر کشیدم هر روز و هر لحظه با این مشکل زندگی ام را سر می کردم بیشتر اوقات پنهانی شب ها زیر لحاف گریه می کردم و با همان حال خوابم می برد در عالم کودکی شنیده بودم که مرده ها روزی زنده می شوند همیشه امید داشتم که امروز و فردا پدرم زنده و زندگی مان زیرورو شود و بالاخره من پدردار شوم بعد هم همهٔ مشکلات از زندگی مان دور و غصه هایم آب خواهند شدبرادرهایم مدام زیر گوشم از خوبی های پدرم می گفتند یکی می گفت فاطمه بابا این قدر خُب1 بود که ما نمی تونیم اصلاً به زبون بیاریم هر دفعه که به ما پول می داد تا بریم از در دوکان2 چیزی بخریم بقیهٔ پول رو از ما پس نمی استد3 ما همیشه دستمون برای پول باز بودبرادر دیگرم می گفت نمی دونی بابا چقدر دست و دل باز بود هر وقت می خواست هندونه بخره یه اتاق رو پر از هندونه می کرد همه چیز رو زیاد زیاد برامون می خریداین حرف ها بیشتر آزارم می داد از وقتی که شروع می کردند دربارهٔ پدرم حرف بزنند تا حرف هایشان تمام شود من آرام آرام گریه می کردم گاهی می رفتم به مادرم پیله می کردم و مدام باهاش چانه می زدم چرا بابام رو خاک کردین؟ شما نمی دونین خاک هایی که روی بابا ریختین می ره توی چشم هاش؟ حالا بابام سردش می شه لای خاک ها حتماً اذیت می شه چرا بابام رو نذاشتین گوشهٔ اتاق تا من بزرگ بشم و ببینمش؟مادرم بنده خدا گاهی اوقات نمی دانست با این حرف های من چه کار کند گاهی جوابم را نمی داد و من را به حال خودم رها می کرد انگار اصلاً صدای من را نمی شنید گاهی هم سرم را گرم می کرد؛ اما سر من گرم شدنی نبود که نبود