کتاب بر بلندای حلب  روایتی از مقاومت نیروهای ارتش جمهوری اسلامی ایران مقابل داعش روایتی از مقاومت نیروهای ارتش جمهوری اسلامی ایران مقابل داعشخاطرات قاسم قاسمی رزمنده ارتش جمهوری اسلامی ایران که در دومین گروه اعزامی ارتش در اسفندماه سال1394 به عنوان نیروی مستشاری عازم سوریه شد و پس از استقرار در دمشق به خلصه اعزام شد و در گردان حضرت قمربنی هاشمع ماموریت خود را آغاز کردپس از آنکه نیروهای تکفیری از حضور تکاوران ارتش در جنوب حلب مطلع شدند در 21 فروردین1395 همراه با ادوات سنگین و نیروی انسانی بسیار به مواضع مورد هدایت ارتش ایران در سوریه حمله کردنددر این عملیات وسیع که چند هزار نفر از نیروهای جبهه النصره و تکفیری ها به جنوب حلب انجام داده بودند تکاوران ایران دلاورانه ایستادگی کردند و سرانجام این مقاومت منجر به شکست و عقب نشینی تکفیری ها شدشرح خاطرات قاسم قاسمی ازقبل اعزام تا روزی که به خاک ایران باز می گردد و همچنین خاطرات شهدای ارتش و شرح عملیات ها در این کتاب به نگارش در آمده استاگر می خواهید خاطرات یک رزمنده ارتش را از قبل اعزام به سوریه تا شب های عملیات در دل تکفیری ها تجربه کنید و صدای فریاد داعشی ها را در کوچه های برنه و زیتان بشنوید یا در میانه جنگ معنای انتظار و دلتنگی را درک کنید و در آخر از غم شهادت رفیقتان یک شبه موهایتان سفید شود بربلندای حلب را بخوانیدگزید ای از متن کتاب بر بلندای حلبفرمانده گردانی بودم که یک گروهانم کامل از هم پاشیده بود گروهان دیگرم هم مهماتی برای جنگیدن برایش نمانده بود از فرمانده گروهانم محسن قوطاسلو خبری نداشتم و فرمانده محورم هم در یکی از خانه های بی نام و نشان روستای برنه با مرگ دست و پنجه نرم می کرد و نمی دانستم باید خودم را چگونه به او برسانمدوباره شعار دادن نیروهای دشمن شروع شده بود صدایشان به حدی نزدیک بود که احساس می کردم داخل کوچه هستند این حربه ی آنها کاری تر از جنگیدنشان بود و در این مواقع ترس را کاملا توی چهرهٔ بچه ها می دیدمسریع دست به کار شدم و از صفرزاده خواستم که با صدای شعار منطقه را به آشوب بکشد خودم هم بلند شدم و با بچه ها شروع کردیم به شعار دادننیمی از روستا یک پارچه صدا شده بود و هرچند تعدادمان بیشتر از بیست نفر نبود؛ ولی چون در سنگرهای متعدد و روی ساختمان ها مستقر بودیم صحنه ی زیبایی خلق شده بودصفرزاده به سبک بچه های فاطمی شعار می داد با صدای بلند و مردانه اش فریاد می زد نعرهٔ حیدری و بقیه با تمام توانشان نعره می کشیدند یا علیبا کاری که بچه ها کردند صدای دشمن میان نعره های مردانه ی بچه های فاطمی گم شد و به تدریج سکوتی مرگبار روستا را فرا گرفت