شرح چهل حدیث امام خمینی ره  اربعین حدیث  نشر عروج شرح چهل حدیث کتابی اخلاقی عرفانی و اعتقادی به زبان فارسی که امام خمینی نگارش آن را در سال 1317 ش به پایان رساند در این اثر بسیاری از مسائل اخلاقی مانند اخلاص ریا توکل حسادت عجب توبه خوف و رجا و صبر برخی از مسائل اعتقادی مانند جبر و اختیار و معاد و برخی از مسائل عرفانی مانند لقاء الله بر اساس 40 حدیث از احادیث کافی مطرح و شرح شده است مطالب کتاب شرح چهل حدیث را امام خمینی نخست در مدرسه فیضیه و مدرسه ملاصادق قم برای شاگردانش مطرح و بعد آن دروس را به صورت کتابی به زبان فارسی تنظیم کرد چنانکه نویسنده تصریح کرده است نگارش کتاب شرح چهل حدیث چهارم محرم 1358ق 5 اسفند 1317ش به پایان رسانده است  33 حدیث از احادیث کتاب در باب اخلاق و هفت حدیث دیگر درباره اعتقادات و معارف است امام خمینی در این کتاب ابتدا متن حدیث را نقل می کند سپس ترجمه فارسی را می نگارد و پس از آن کلمه های اصلی حدیث را شرح و معنا می کند و در نهایت به شرح و توضیح متن حدیث می پردازد استفاده از آیات قرآن کریم برای توضیح بهتر نیز در متن شرح چهل حدیث امام خمینی دیده می شود وی همچنین پاره ای از سخنان استاد خود محمدعلی شاه آبادی را نیز در موضوعات مختلف نقل کرده است  منبع اصلی کتاب چهل حدیث امام خمینی اصول کافی است و بیشترین احادیث از باب ایمان و کفر کتاب اصول کافی انتخاب شده است که تعداد آن به 26 حدیث می رسد همچنین شش حدیث از باب توحید و سه حدیث از باب فضیلت علم آموزی نقل و شرح شده است  حدیث اول کتاب روایت مشهور نبوی درباره اهمیت جهاد نفس است که از آن به جهاد اکبر تعبیر شده است روایت بر اساس نقل کلینی در کافی از سکونی از امام صادقع این است که پيامبرص فرستاد لشكرى را فرستاد پس چون كه بر گشتند فرمود آفرين باد به گروهى كه به جاى آوردند جهاد کوچک را و به جاى ماند بر آنها جهاد بزرگ گفته شد اى پیامبر خدا چیست جهاد بزرگ؟ فرمود جهادِ نفس است  حدیث چهلم روایتی از امام سجادع در باره توحید و نزول سوره توحید است عاصم بن حمیدگويد سؤال شد از على بن الحسين عليهما السلام از توحيد فرمود همانا خداى عزّ و جلّ مى دانست که در آخر الزمان مى باشند اقوامى دقيق النظر پس فرو فرستاد خداى تعالى قُلْ هُوَ اللّه أَحَدٌ سوره توحیدو آيات از اوّل سوره حديد را تا وَ هُوَ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدورِ پس کسى که طلب کند غير آن را به تحقیق هلاک شود  نویسنده کتابش را به دعاهایی ختم کرده است که فرازی از آنها چنین است بار الها نِعَم تو ابتدايى است دادِ حق را قابليتْ شرط نيست  و نَوال تو غير متناهى باب رحمت و عنايت مفتوح است و خوانِ نعمتِ بى پايانت مبسوط دلى  شوريده و حالى آشفته قلبى داغدار و چشمى اشكبار سرى سودايى بيقرار و سينه اى شَرحه شَرحه آتشبار مرحمت فرما و خاتمه ما را به اخلاص به خودت و ارادت به خاصان درگاهت يعنى ديباچه دفتر وجود و خاتمه طومار غيب و شهود محمّد و آل و اهل بيت مطهرش صلوات اللّه عليه و عليهم اجمعين به انجام رسان