کتاب تنها گریه کن برشی از کتاب تنها گریه کن  مچ دست هایش را گرفتم  قدرتم را جمع کردم و همانطور که عقب عقب میرفتم  به زحمت می کشیدمش سمت خودم  پاهایش تکان میخورد و ردّ خون می ماند روی زمین نگاهش از خاطرم دور نمی شود مات شده بود زدم توی صورتش و فریاد کشیدم   نفس بکش ولی بی جان تر از این حرف ها بود محکم تر زدم شاید له هوش بیاید؛ فایده نداشت دست انداختم و بچه را از شکمِ پاره ی زن بیرون آوردم به این امید که حداقل بتوانم طفل معصومش را نجات دهم؛ ولی بدن سرخ و سفید نوزاد ماند روی دستم؛ بی اینکه مجال داشته باشد گریه کند و یا حتی یک نفس در این دنیا بکشد