کتاب کسی می آید مهرداد دانه های تسبیح را یکی یکی از روی زمین جمع کردمانتوی خورشید را برداشت و کمکش کرد تا آن را بپوشد مانتوی پاره ی جگرش را سوزاند و دلش را به درد آورد بی اختیار از خود لحظه ای ایستاد نفس عمیقی کشید و ناگهان سرش را محکم به دیوار کوبیدnخون از پیشانی اش راه گرفتnهق هق گریه های مهرداد با هق هق خورشید درهم آمیخت