ماریا خود را اسپانیای ویران تصور می کند و از آلبر ــ این الجزیرهٔ روح ــ می خواهد که بیاید و احیایش کند و آلبر الجزیره را آفتاب و نوشتن و جنوب را سراسر در چشم های ماریا بازمی یابد از همین روزهاست که دیگر نه دور از هم نه نزدیکِ هم که در درون یکدیگر آشیان می کنند