کتاب در سوگ عشق و یاران نوشته شاهرخ مسکوب انتشارات فرهنگ جاوید  در سوگ و عشق یاران کتابی است از شاهرخ مسکوب که نوشته های آن مانند نهر آبی تمیز و سرد است که در وسط یک قبرستان آرام آرام جریان دارد کسی نمی داند سرچشمه ی این نهر کجاست و وقتی ناپدید می شود به کجا می رود با این وجود تازگی و روح افزایی اش ملموس است هوای سطرهای شاهرخ مسکوب در کتاب در سوگ و عشق یاران سرد است و وقتی به خطوط آن نگاه می کنید می بینید که این تصویر ثابت رنج و اندوهی مضاعف است و شرح نامه ی زخمی است بر روح که جای آن تا ابد باقی است شاهرخ مسکوب مرگ رفیق شاعرش را در هوای سرد زمستان به تصویر کشیده شده است و در سوگ و یاد باقی یاران قلم زده است این اثر یک تعالی خیره کننده و بی نظیر از رنج جدایی و نوحه ای از درد غیر قابل درمان مرگ است شاهرخ مسکوب تجلی حالتی کاملا شخصی در سوگ و عشق یاران بدون هیچ تظاهر و تکلفی است جنبه ی اصلی جذابیت آثار شاهرخ مسکوب هم در همین بی ریایی و خلوص نوشتار است او به سادگی عبارات روزمره را می نویسد و چیزی می آفریند که چه از نظر ادبی و چه از نظر زندگی بخشی از حیات مردم است آنچه او نوشته ممکن است نانوشته های هر کدام از ما باشد؛ نانوشته هایی که یا دست به نوشتنشان نمی رود یا واژه برای وصفشان یافت نشود چرا که از دست دادن یاران و احساس کردن غم این فقدان تجربه ای مشترک برای بسیاری از انسان هاست اما شاهرخ مسکوب حس ادبی این تجربه را همگانی می کند و آن را همچون سایه ای سرد و خیالی بر سر تمامی مخاطبانش می افکند سایه ای که ممکن است تا مدت ها آنها را از قرار گرفتن زیر آفتاب سوزان حقیقت حفظ کند