کتاب ان مرد با باران می آید  بسیار خوب و هنرمندانه و پرجاذبه نوشته شده است تصویری که از ماه های آخر مبارزات نشان می دهد درست و روشن و واقعی است به گمان من همۀ جوانها و نوجوانهای امروز به خواندن این کتاب و امثال آن نیاز دارند از نویسندۀ کتاب باید تقدیر و تشکر شود ان شاءالله متن بالا نوشته رهبر انقلاب دربارۀ کتاب آن مرد با باران می آید است در همین چند خط ساده عمیق و با محبت می توان شناخت کاملی از کتاب به خواننده نشان داد  وجیهه سامانی نویسنده کتاب سعی می کند حال و هوای تازه ای از روزهای پایانی انقلاب در پاییز و زمستان سال 1357 را به خواننده منتقل کند داستان کتاب در مورد خانواده ای با سطح زندگی متوسط و گروهی از نوجوانان است که تلاش می کنند در انقلاب آن روزها سهم داشته باشند بهزاد نوجوانی منزوی و گوشه گیر است که فضای اطرافش کم کم در او تأثیر می گذارد و شاید در رقابت با دوستانش گام به جایی می گذارد که هیچکس فکرش را هم نمی کرد او ایدئولوژی انقلاب را از برادر بزرگترش یاد می گیرد و شجاعت را از دوستانش خصوصاً سعید که هم محلی و هم کلاسی او است تقلید می کند چه کسی باور می کند که بهزاد دیروز کفن پوش امروز است و می خواهد در مقابل شاه که عزاداری محرم  را ممنوع اعلام کرده است دستۀ عزاداری راه بیاندازد و به پدرش بگوید  تاریخ می گه واسه سربلندی و عزت اسلام همیشه باید عده ای فدا بشن  فضای نگران کننده و تعیلق زای داستان وقتی به اوج می رسد که از بهزاد خبری نیست گویا گرفتار ساواک شده و به قول بهناز دستگیر شده تصویر سازی دقیق آن لحظه ها از نگرانی پدر که سیگار پشت سیگارمی کشد و مادر که کز کرده گوشۀ اتاق و لب از لب بر نمی دارد همزاد پنداری مخاطب با داستان را به جایی می رساند که غم ترس و خشم را می تواند به صورت مخلوط به راحتی حس کند  بابا در اتاق را باز می کند و می آید تو تندی با آستین اشک هایم را پاک می کنم و بینی ام را بالا می کشم نگاهی به من می اندازد و همان جا کنار  در روی زمین می نشیند احساس می کنم قدش کمی خمیده شده و وقتی می نشیند چیزی روی شانه هایش سنگینی می کند با صدایی گرفته و خسته سکوت اتاق را می شکند