کتاب فرشته ای در برهوت  چاپ 29 فرشته ای در برهوت داستان دختری اهل سنت در سیستان و بلوچستان به نام حکیمه خاتون است که عاشق پسری از شیعیان به نام رسول هدایت می شود؛ مراسم خواستگاری او به اثبات حقانیت امیرمؤمنان علیع می گذرد و خانواده دختر را متحول می کند این جلسه با تعصب بزرگ خاندان او دچار مشکل می شود این کتاب داستان کشمکش های این دختر و پسر برای رسیدن به هم در بستری از اتفاقات جذاب است که خواننده را با خود همراه می کند داستان با گفت و گوی عبدالحمید عموی حکیمه با حکیمه آغاز می شود که برای او توضیح می دهد این خواستگاری عجیب نیست اما ممکن است مشکلاتی پیش بیاورد   بخشی از کتاب فرشته ای در برهوت  وقتی فهمید که تو سنّی هستی چیزی نگفت؟ حکیمه خاتون آرام سرش را تکان داد  نه عبدالحمید بطری را برد به دهانش از آب بطری سر کشید و ادامه داد  یعنی پس نکشید و عقب نشینی نکرد؟ جوری که انگار که پشیمان شده باشد حکیمه  خاتون گفت  به نظرم کمی جاخورد امّا پشیمان نشد عبدالحمید سری تکان داد و گفت  تابه حال زیر نظرش داشتی؟ که ببینی شیخین را لعن و نفرین می  کند یا نه؟ حکیمه  خاتون گفت  اهل توهین نیست مخالفت هم که بخواهد کند مؤدبانه و با استدلال است عبدالحمید دور دهانش را پاک کرد و بطری آب را گرفت طرفِ حکیمه خاتون  بیا از لحنِ حکیمه  خاتون فهمیده بود که از جوانِ شیعه خوشش آمده می  دانست حکیمه  خاتون دختر خام و عجولی نیست از این دختر ها که می روند دانشگاه و چهار تا جوان که می بینند تمامِ دست و دل شان می لرزد و خودشان را گم می کنند حکیمه  خاتون قبلا خواستگارهای بسیاری داشت توی آن ها دو تا مهندس هم بودند امّا حکیمه  خاتون همه  شان را رد کرد شاید به خاطر دانشگاه رفتن بود شاید هم دلیلِ دیگری داشت که عبدالحمید نمی دانست امّا حالا یک دفعه آمده بود و گفته بود  یک جوان شیعه می خواهد بیاید خواستگاریِ من حکیمه  خاتون نگاهی به بطری آب توی دست عمو انداخت و گفت  تشنه نیستم خیلی تشنه بود آن قدر دلواپس و نگران بود که لب هایش خشک شده بود تمام فکرش پیشِ رسول بود مدام با خودش می گفت  اگر دیر بیاید چه اگر نیاید چه آمدنِ رسولِ یک طرف و بردنِ اون به بی راه یک طرف به مادرش گفته بود  چرا باید بیاید بی راه؟ مادرش هم گفته بود  می خواهم ببینمش اگر دوستت داشته باشد می آید بطریِ آب هنوز توی دستِ عبدالحمید بود حکیمه  خاتون نمی توانست از آن بطری که عمویش به دهان بُرده آبی بخورد عبدالحمید نگاهی به حکیمه  خاتون انداخت و بطری را برگرداند زیر صندلی آن وقت تکیه داد به صندلی رنگ و رو رفتۀ وانت و از پشتِ شیشۀ خاک گرفته چشم دوخت به جاده و گفت  تو دیگر بچه نیستی که من بخواهم نصیحتت کنم بعد از مرگِ ابراهیمِ خدابیامرز همۀ کارهای شما با من بوده الحمدالله هم مادرت و هم برادرهایت هیچ کدام بالای حرفِ من حرف نمی زنند ازدواج و عروسی موضوعِ ساده  ای نیست من مثل تو دانشگاه نرفته  ام امّا سی سال معلّم تاریخِ این مدرسه  ها بوده  ام سرد و گرم زندگی را چشیده  ام امّا تابه حال دختر شوهر نداده  ام آن هم به یک جوانِ شیعه از دیارِ غریب