کتاب من خواب دیده ام  داستانی با موضوع واقفیه از نشر بین الملل رمان من خواب دیدهام اولین رمان تاریخی است که محور اصلی بحث خود را به جریان واقفیه یا همان فرقه ممطوره اختصاص داده و علل و انگیزه های این فرقه را با بیانی داستانی و زبانی شیوا به رشته تحریر درآورده است بین انبوه داستان ها و رمان های تاریخی که از گذشته تاکنون نگاشته شده جای خالی بسیاری از موضوعات و وقایع مهم به چشم می خورد از جمله این وقایع جریان وقف و پدید آمدن فرقه ای به نام واقفیه است که شاید بتوان گفت تا امروز رمانی صرفاً به این موضوع و تحلیل ابعاد مختلف آن اختصاص نیافته است در منابع همچون الغیبة و اختیار معرفة الرجال طوسی علل الشرایع شیخ صدوق الارشاد شیخ مفید اعلام الوری طبرسی و  به دلایل و عوامل انحراف واقفیه اشاره شده است این منابع مهم ترین عامل انحراف را انباشتِ ثروت نزد وکلای امام کاظم علیه السلام می دانند که بعد از شهادت حضرت ادعای قائمیت را مطرح کردند و برای اینکه بتوانند اموال را نزد خودشان حفظ کنند از بیعت با امام رضا علیهالسلام سر باز زدند البته وجود بعضی روایات که فهم آن ها دشوار بود نیز به این قضیه دامن می زد اما همه این ها ناشی از سو برداشت بودند از طرفی عامل اصلی انحراف سران واقفیه نفهمیدن یا بد فهمیدن احادیث و روایات ائمه علیهمالسلام نبود بلکه سران واقفیه با این ترفند به جذب و به عبارتی درست تر به منحرف کردن شیعیان پرداختند؛ به این معنا که افرادی همچون زیاد بن مروان قندی به خاطر سو برداشت از احادیث شریف منحرف نشدند بلکه انگیزه آن ها همان حفظ اموال بود اما با شبهاتی که ایجاد می کردند و به احادیث مشکوک استناد می کردند می توانستند مردم را با خود همراه سازند فاطمه الیاسی که پیشتر با نام تونل سوم شناخته شده بود این بار سراغ موضوع متفاوتی رفته و پس از مطالعه و بررسی منابع تاریخی آن ها را در قالب رمان من خواب دیده ام به رشته تحریر در آورده تا بخشی از تاریخ را پوشش دهد که در عرصه رمان کمتر بدان پرداخته شده بود ما در این اثر با تحقیق و مقاله علمی یا کتاب تاریخی مواجه نیستیم بلکه رمانی پیش رویمان است که مانند بسیاری از رمان های تاریخی دیگر عناصر داستان در آن گرد هم آمده اند و روایتی خلق کرده اند که ریشه در تاریخ و واقعیت دارد این اثر که در ژانر رئال نوشته شده از سبک کلاسیک داستان نویسی و خلق شاهپیرنگ پیروی می کند داستان با دو شخصیت محوری که زاویه دید متفاوتی دارند شکل می گیرد دو شخصیتی که برخورد چندانی با هم ندارند و بیش از یکی دو بار در تمام طول رمان با هم مواجه نمی شوند نسیبه که در اصطلاح سیاسی و جاسوسی امروز با عنوان پرستو شناخته می شود زنی است زیبا و آموزشدیده که برای به انجام رساندن مأموریتی مجبور می شود خانه و زندگی و کودک نوپایش را رها کند و راهی کوفه شود اتفاقاتی که زیر پوست شهر در جریان است از چشمان تیزبین نسیبه دور نمی ماند اما تیزبینی برای برنده شدن در بازی سیاست کافی نیست حیان نقطه مقابل نسیبه است داستان نسیبه با سفر آغاز می شود و داستان حیان با سفر پایان می پذیرد او که خود در گذشته از قماش اراذل بود و چشمش را در این راه از دست داده بود حال برای دیدن یک دست نوشته از امامِ زمانش حتی حاضر است جان خود را فدا کند داستان پر است از این تقابل ها و تضادها خوبی ها و بدی ها زشتی ها و زیبایی ها؛ اما شخصیت ها در این رمان سفید یا سیاه نیستند خوب مطلق معنایی ندارد و بد مطلق جایگاهی به همین دلیل است که شخصیت ها مورد قضاوت قرار نمی گیرند گویی هرکدام چند صباحی روی صحنه می آیند و اعمال و تصمیمات خود را به اجرا می گذارند تا خواننده خود عاقبت آن ها را ببیند  در قسمتی از این کتاب می خوانیم  صورت مرد ژولیده رنگ می بازد چشم از لب های حیان که با حرص و عصبانیت روی هم کوبیده می شوند می گیرد و می گوید  وقف؟ مضحک تر و درعین حال غمبارتر از این واژه در تاریخ نمی توان یافت در شکست های جبهه حق همیشه رد پای کسانی پیدا می شود که می گویند ما وقوف می کنیم اینها از یک تبارند؛ اگرچه در هر دوره در لباسی ظاهر می شوند دست علی ع را در دست پیامبر ص دیدند؛ اما بعد از او گفتند علی ع جوان است و فلان صاحب لحیه پس وقوف می کنیم در صفین هم پایشان لرزید و ایستادند وقتی دیدند با ایستادن هم کاری پیش نمی رود شمشیر زیر گلوی حجت خدا گذاشتند که بگو سردارت برگردد حسین جا به جا در هرجا برایشان سخن راند که دین جدم را به انحراف کشاندهاند و در آستانه نابودی قرار دادهاند؛ اما تبار وقوف باز هم ایستادند امام صادق ع پیرمرد تنوری را نشان داد و فرمود اگر چند نفر مثل او داشتم که جز به فرمان من حرکت نمی کردند و بیاجازه از حرکت بازنمیایستادند قیام می کردم اینها هرروز با رنگی از پردۀ دنیا فریفته می شوند؛ روزی می گویند شبهه داریم؛ روزی می گویند عِده و عُده نداریم؛ روزی می گویند عیالواریم و خرج داریم؛ روزی هم دلیل پشت دلیل می چینند که ما به امامت و وصایت علی بن موسی ع یقین نداریم؛ اما خوب که در چشمشان نگاه می کنی برق درهم و دینار را می بینی جانم فدای لبتشنه کربلا که فرمود این جماعت بنده دنیایند و دین تنها لقلقه زبانشان است