کتاب پل جغاتو داستانی از روز های جنگ ویژه نوجوانان داستان در شهر میاندوآب می گذرد و درباره حمید و حوادثی است که در جریان جنگ برای او و دوستانش رخ می دهد حمید به همراه دوستش سردار در تلاش است تا از زیر آتش گلوله ها عبور کند و به خانواده عمویش برسد درحالی که برای مادر و برادرش که آن سوی پل جغاتو هستند نگران است بخشی از کتاب پل جغاتومادر خروس خوان صبح بیدار می شود نمازش را می خواند صبحانه ام را می گذارد بالای سرم نمی دانم کی از بیرون آمده ام داخل و این وسط روی فرش خوابیده ام میلم نمی کشد چیزی بخورم اشتهایم کور شده است هنوز دل شوره دارم مادر نشسته ور دلم نصیحتم می کند پسرم یه موقع طرفای پل نریا شنیدی که حبیب چی می گفت دور و بر پل خطرناکه سرتو بنداز پایین کارتو بکن عصری هم سوار ماشین شو و زود برگرد خونهمی خواهم بگویم زن عمو و سارا را هم با خودم می آورم؛ ولی می دانم مادرم جواب می دهد لازم نکرده تو بری دنبالشون اگه بخوان خودشون می یان تازه دیدی که دیروز زنگ زدم خونه نبودن شاید رفتن خونهٔ برادرش تو فقط حواست به خودت باشهاز دست مادر دلخور می شوم حرصم می گیرد انگار یادش رفته است که این کار را هم از صدقهٔ سر زن عمو دارم اگر فتاح خان آشنای او نبود هیچ وقت به من کار نمی داداز دست مادر می دانم اگر به خاطر آن چندرغاز پول نبود عمراً راضی نمی شد من بروم شهر کار کنم گاهی شک می کنم که مادر مرا بیشتر دوست دارد یا پول را فقط به خاطر پول است که با این همه دل شوره به رفتن و کارکردن من رضایت داده است شک ندارم که مادر هم خدا را می خواهد و هم خرما راصدای بوق ماشین که بلند می شود فوری لحاف را کنار می زنم از جا بلند می شوم در حیاط می دوم و خودم را خواب آلود به پشت در می رسانم صدای خنده های عمو و سارا را پشت در می شنوم زن عمو غُر می زند آخه خیلی واجبه این وقت صبح؟لت درِ چوبی را عقب می کشم قابِ در پر می شود از لبخند سارا عمو و زن عموسردم است صبح ها هوای سرد شهریورماه آزاردهنده استصدای تق تقِ در بلند می شود از فردا باید بروم توی اتاق بخوابم چند لقمه نان و مربای هویج دهانم می گذارم و بلند می شوم مطمئنم الان سردار پشت در کشیک می دهد فوری لباس ها و کفش هایم را می پوشم و لباس های کارم را برمی دارم و یا علی مددآفتاب از بالای کوه ها و درخت ها خودش را به طرف آسمان می کشد هنوز نسیم خنکی در جریان است با سردار قدم تند می کنیم کنار جاده زیر درخت بید بچه های دیگر نیز یواش یواش از راه می رسند تا مینی بوس برسد همه جمع می شویم زیر درخت بید همه دربارهٔ دیشب حرف می زنند اسکندر می گوید می گن ضدانقلاب می خواد میاندوآب رو بگیرهاحد دستش را در هوا تکان می دهد و می گوید غلط می کنه نمی تونه جرئتشو نداره