تاریخ تمدن و ملک مهدوی در جهان معاصر و در پی تجدید حیات اندیشه اسلامی به عنوان یکی از دستاوردهای انقلاب مبارک اسلامی در ایران توجه به موضوع مهدویت به عنوان عصاره کتاب خداوند و عترت پیامبر اکرمص و قله بعثت انبیاء عظامس به طرز چشمگیری رو به افزایش است این جریان موضوع توجه به نشانه های ظهور را در جامعه معاصر دامن زده است  با بررسی اینگونه نشانه ها در روایات و آیات قرآن کریم می توان شرایط آخرالزمان و دوران ظهور را اینچنین تصور کرد که این حوادث در سطحی خرد و به شکل یک شورش مقطعی یا یک انقلاب منطقه ای یا تغییر یک حکومت سیاسی به وقوع نمی پیوندد گستره این اتفاقات جهانی است و عمق آن نیز به اندازه ای است که در تمام زوایای زندگی بشر نفوذ می نماید و این معنی چیزی نیست جز یک زوال و انتقال تمدنی و برپایی یک تمدن جهانی الهی به دنبال آن به دیگر بیان بر اساس این روایات می توان شرایط آخرالزمان را اینچنین تصویر نمود که تمدنی غیر الهی و به تعبیری درست تر تمدنی شیطانی در شرایط نزدیک به ظهور در اوج اقتدار و پیشرفت خود بر کل جهان و بر تمامی ابعاد زندگی انسان ها سایه می افکند و پس از ایجاد فساد و آشفتگی بیش از حد در زمین با آگاه شدن انسان ها و آرزومند شدن آنان برای بازگشتن به شرایط پیش از این پیچیدگی تمدنی و تشنگی آنان برای عدالتی جهانی زمینه برای ظهور آخرین ذخیره الهی و برپایی تمدن نهایی و جهانی اسلام بر سراسر جهان فراهم می شود این رویکرد را در کنار رویکرد راهبردی می توان رویکرد تمدنی به مهدویت نامید  در گستره این مفهوم و در بررسی متون و ادبیات تاریخ تمدن به این نکتهبر می خوریم که هر کدام ایده ای را به عنوان مفهوم محوری تحلیل تاریخ برگزیده و تلاش کرده اند تاتاریخ تمدن های بشری را بر گرد آن تحلیل نمایند در این کتاب تلاش شده است یک دوره تاریخ تمدن بشر از هبوط آدم علیه السلام تادوران معاصر با رویکردی مهدوی و با طرح ایده تقابل حق و باطل به عنوان مفهوم محوری در نگرشی کاملاً متفاوت توضیح داده شود