حسین از زبان حسین علیه السلام جلد  سخت حسین از زبان حسین علیه السلام؛ زندگی و زمانه امام حسین ع از زبان ایشانnاین کتاب در هشت فصل دوران ولادت امام حسین ع تا شهادت آن حضرت و پس از آن را روایت می کند همچنین ماجرای اسارت کاروان تا بازگشت به کربلا و سپس مدینه از زبان حضرت زینب سلام الله علیها روایت می شودnفصل های این کتاب عبارت اند از دوران رسول خدا ص دوران امیرالمومنین ع دوران امام حسن ع امامت آغاز مبارزه آشکار با حاکمیت اموی از مکه تا کربلا و تو چه می دانی کربلا چیست پس از شهادت امام حسین عnnرهبران آخر غذا می خورند برای آن دسته از رهبران و سازمان ها نوشته شده است که خود را به ایجاد محیط هایی متعهد می کنند که در آنها مردم به طور طبیعی با هم برای انجام کارهای چشمگیر همکاری می کنندnnهیج سازمانی در خلال بحران خود به خود مدیریت نمی شود همیشه بحران موجود را رهبر برطرف کرده است موفقیت یا شکست سازمان به کمالات و فضیلت های رهبری بستگی داردف نه به فراست و تیزهوشیnnاگر هنگام صرف غذا با تفنگداران دریایی همراه باشید متوجه می شوید که کم سابقه ترین افراد اول از همه غذای خود را دریافت می کنند و باسابقه ترین ها آخرین کسانی هستند که غذایشان را می گیرند هنگامیکه شاهد این رویداد هستید متوجه می شوید که در این موقعیت هیچ دستوری داده نمی شودnسربازان نیروی دریایی فقط اینطور عمل می کنندnدر عمق چنین عمل سادهای نگرش تفنگداران دریایی نسبت به رهبری نهفته استnnاز رهبران تفنگداران دریایی انتظار داریم آخرین افرادی باشند که غذا می خورند چرا که ارزش واقعی رهبری در مقدم دانستن نیاز دیگران نسبت به نیاز خود استnرهبران بزرگ برای کسانی که افتخار هدایتشان را دارند صادقانه ارزش قائلاند و این مسئله را درک می کنند که بهای واقعی امتیاز رهبری در گرو صرف نظر کردن از منافع شخصی استnnسایمون به شرح این مطلب پرداخته است که برای موفقیت سازمان رهبران آن باید هدف واقعی یعنی چرایی را درک کرده باشند در کتاب رهبران آخر غذا می خورند سایمون ما را به مرحلت بعدی درک این موضوع می برد که چرا عملکرد بعضی از سازمانها نسبت به سایر سازمانها بهتر استnnاو با شرح جزئیات کلیت عواملی که رهبری را به چالش می کشند این کار را انجام می دهد به بیان ساده فقط شناخت ماهیت وجودی سازمان کافی نیست باید افراد خود را شناخت و آنها را منبع مصرفی نپنداشتnnبه طور خلاصه شایستگی و مهارت حرفهای برای رهبری خوب و شایسته کافی نیست رهبران خوب باید واقعاً برای کسانی که مسئولیت هدایتشان را به عهده دارند ارزش قائل شوند مسلماً مدیریت خوب برای ماندگاری بلند مدت سازمان کافی نیستnnتوضیحات مشروح سایمون در خصوص ارکان عملکرد انسانی آشکارا ثابت می کند که دلایلی واقعی وجود دارد برای اینکه چرا بعضی از سازمانها در دوره زمانی کوتاهی موفق اند اما درنهایت شکست می خورندnرهبر آن سازمان در ایجاد و فراهم آوردن محیطی که در آن به افراد اهمیت داده شود شکست خورده است همانطور که سایمون اشاره می کند سازمانهایی که افرادشان ارزشهای مشترک دارند و باارزش شمرده می شوند هم در زمانهای خوب و هم در زمانهای بد در بلندمدت موفق می شوندnnاحتمالاً جان کوینسی آدامز پیام سایمون را درک کرده است چرا که او با بیان این مطلب نشان داد که کاملاً معنای رهبری را دریافته استnاگر عملکرد شما انگیزت امیدواری و رویاپردازی یادگیری کار و رشد و ترقی را در دیگران افزایش دهد شما رهبرید