کتاب درباره عادت نوشته کلر کارلایل با ترجمه حیدر خسروی انتشارات نگاه مقالات کارلایل در گاردین شامل مجموعه هایی درباره کیرکگارد اسپینوزا برتراند راسل و مسئله شر است اما این کتاب او که توسط حیدر خسروی به فارسی برگردانده شده است درباره عادت است نزد ارسطو فضیلت نه عمل که نوعی عادت است هیوم هم عادت را چراغ راه زندگی می داند با این حال از نظر پروست عادت امری مسئله ساز است عادت اگر طبیعت ثانی باشد ما را از شناخت طبیعت اول باز می دارد عادت چیست؟ عادات ما را به ماشین بدل می کنند یا دست و بال مان را می گشایند تا کارهای خلاقانه تر بکنیم؟ آیا ایمان مذهبی باید عادت وار باشد؟ عادت به کنش فلسفی یاری می رساند یا راه بر آن می بندد؟ چرا لوتر اسپینوزا كانت کی یرکگور و برگسون همگی عادت را به نقد می کشند؟ اگر عادت را هم نعمت بدانیم و هم لعنت چطور می توانیم در عین عاداتمان نیک زندگی کنیم؟ کلرکارلایل در این کتاب تأمل برانگیز عادت را از منظری فلسفی می کاود او کتاب را با ارائه توضیحی روشن درباره عادت از دریچه تاریخ فلسفه آغاز می کند و سپس این باب را می گشاید که هم پذیرش تغییر وهم مقاومت در برابر آن اصول بنیادین شکل گیری عادت اند کارلایل توضیح می دهد که چطور فلسفه عادت نه تنها تمهیداتی برای کشفیات تازه علوم اعصاب فراهم می کند بلکه اهمیت اخلاقی این کشفیات را می دهد او با مقایسه تفاسیر متعارض اسپینوزا و هیوم از تفکر عادت وار می خواهد ببیند آیا عادت شكل معتبری از شناخت است یا نه سپس به نقش عادت در نیک زیستن می پردازد و از دریچه اندیشه های جوزف باتلر هگل و فلیکس راوسون میراث ارسطو را در باب این مفهوم پی می گیرد و رویکردهای دووجهی نیچه و پروست به عادت را نیز بررسی می کند به نظر کارلایل برقراری تمایز میان عادت و کردار به توضیح این نگاه دووجهی کمک می کند على الخصوص در زمینه عادت و مذهب که طی آن هم به الهيات عادت می پردازد و هم به یکنواختی های تنیده در زیست مذهبی سرانجام نیز بحثش را چنین به پایان می برد که خود فلسفه چطور می تواند کنشی باشد برای آموختن زندگی نیک در عین عادت