تندیس یادمان طرح آریوبرزن کد S181  علم گستر  نبردگاه آریوبرزن و اسکندر را در چند جای گوناگون حدس زده اند به هر روی ناآشنایی اسکندر با منطقه به سود پارسیان بود ولی یک چوپان که تاریخ نگاران نامش را لی بانیاسیر اسکندر نوشته اند راه گذر از کوهستان را به مقدونیان نشان می دهد و اسکندر می تواند آریوبرزن و یارانش را به دام اندازد گفته می شود اسکندر پس از پایان جنگ آن اسیر را به خاطر خیانت می کشد آریوبرزن با 40 سوار و 5000 پیاده خود را بی پروا به سپاه مقدونی رسانده و شمار بسیاری از یونانیان را کشته و خود نیز تلفات بسیاری داد اما موفّق گردید از محاصرهٔ سپاه مقدونی بگریزد      چون از محاصره بیرون آمد خواست تا به کمک پایتخت بشتابد و آن را پیش از رسیدن سپاه مقدونی اشغال کند اما لشکر اسکندر که از راه جلگه به پارس رفته بودند مانع او شدند در این هنگام وی به مخاطرهٔ سختی افتاد ولی راضی نشد تسلیم گردد گفته می شود ایستادگی آریوبرزن یکی از چند ایستادگی انگشت شمار در برابر سپاه اسکندر بوده است      بر پایه یادداشتهای به دست آمده از کالیستنس تاریخ نگار اسکندر 12 اوت سال 330 پیش از میلاد نیروهای اسکندر مقدونی در پیشروی به سوی پرسپولیس پایتخت آن زمان ایران در یک منطقه دربند پارس که منطقه ای کوهستانی و سخت گذر است متوقف شدند و در این منطقه درگیری میان اسکندر و آریو برزن رخ داد به گفته اسکندر بعد از ورود به سرزمین ایذج خورشید را به مدت سه شبانه روز بچشم ندیدم بعلت انبوه درختان و ازدیاد باران اسکندر با یک هنگ ارتش ایران که شامل 5040 تا 5000 نفر بود به فرماندهی آریو برزن رو به رو شد این هنگ چندین روز مانع ادامه پیشروی ارتش ده ها هزار نفری اسکندر شده بود که مصر بابل و شوش را پیشتر گرفته بود و در سه جنگ داریوش سوم را شکست و فراری داده بود سرانجام این هنگ با محاصره کوه ها و حمله به افراد آن از ارتفاعات بالاتر از پای درآمد و فرمانده آن آریوبرزن نیز کشته شد