تابلو کد 235  یکی بود یکی نبود برای روز کودک برنده مسابقه پرتقالی شد و قرار بود قصه بچگی ش رو واسم تعریف کنه گفت من هیچ خاطره ای یادم نمیادهمیشه خودم بودم و دوچرخه م و طبیعتدوستی نداشتم عاشق کوه بودم عاشق ارتفاع و درخت ها عاشق صدای باد که تو گوشم بپیچه و زل بزنم به آسمون دوچرخه م هم مشکی بوداز این اسپیک رنگی ها توی رینگ تایرش بودموهام هم مشکی فرفری بود و لبخند از نشونه های اصلی من بود  و من دیدم که بعدها قصه ش تغییر میکنهبزرگ شده اما هنوز با یه دوچرخه مشکی اسپیک دار داره از بین درخت ها رد میشه و یادشه خیلی چیزها یادشهبرای همین جور دیگه ای لبخند میزنه و صدای زنگِ دوچرخه ش رو برای کسی که بغل دستش داره همراهی ش میکنه به صدا درمیاره و بلندتر میخنده