من هیچ کاره بودم این کتاب قصه خود نوشت مردی هشتاد ساله است که در زندگی اش هر لحظه که خواسته بایستد و نفسی تازه کند  چشمش به کمبودها و رنج های دیگران افتاده و همین او را به ادامه دویدن واداشته است کسی که برای شناختن دنیای بهتر منتظر هیچ دولت و ارگانی نمانده و با دست خالی معجزه کرده و پیش رفته معلولان را سر و سامان داده صدها مدرسه ساخت مسجدهای زیادی را بنا کرده و یا بهبود داده نمازخانه و ورزشگاه و خانه برای محرومان ساخته و بیشتر از همه اینها دل ها را آباد کرده است با این همه هر وقت کسی از او تشکر کرده بالا را نگاه کرده و از ته قلبش گفته  به خدا که من هیچ کاره بودم        هذا من فضل ربی