کتاب آوای کوهستان عمده ی نویسندگان و هنرمندان ژاپنی پس از دوران میجی به خاصه آن ها که در نیمه ی اول قرن بیستم و در زمان اوج ملی گرایی راسیستی ادغام شده با نوع خاصی از غرب گرایی رشد و نمو یافته و آثارشان را خلق کردند نگرانی عجیبی نسبت به ازبین رفتن و کمرنگ شدن سنت های ژاپنی در تمام شئونش داشتند حتی هنرمندان چپ گرایی مثل میزوگوچی و دازای هم این دغدغه ی اساسی را با خود حمل می کردند و با وجود نقد بنیادین شان به بسیاری از مظاهر زیست سنتی ژاپنی بازهم مواهب آن را ستایش می کردند در این میان نویسندگانی حضور داشتند که راویان مدرن و درعین حال معتقد و متکی به سنت های ژاپنی بودند و همواره با انگاره ای منتقدانه نسبت به سیاست و اجتماع فرهنگ کشورشان را با جزئیاتی شورانگیز ستایش می کردند یاسوناری کاواباتا یکی از آن نمونه های درخشان است که شاید در دو سده ی گذشته نتوان نویسنده ای ژاپنی را نام برد که این حجم از شهرت و ستایش را توامان داشته باشد آوای کوهستان رمانی ست که کاواباتا پس از جنگ جهانی دوم نوشت و حکایت خانواده ای ست که جنگ شکافی عمیق در زندگی فردی و جمعی شان به وجود آورده است کاواباتا که در ساختن بدیع ترین و شخصی ترین تصاویر از طبیعت پیرامون و انسان ها استادی تمام عیار است هم چون نقاشان تصویرگران و هایکوسرایان کهن ژاپنی به عمق زیباشناختی و فلسفی هر واقعیت قابل دیدن و شنیدن نفوذ می کند و این مهم را در کتاب آوای کوهستان در رفیع ترین فرمش انجام داده است آوای کوهستان رمانی ست که با اندوهی عمیق فسردگی مردمان افسون زده ای را نشان می دهد که جنگ و پیامدهایش پیوندهای شان با خود و دیگران را از آن ها ستانده و به زندانی به بزرگی همه ی جهان افکنده است