کتاب ایران بین دو انقلاب اثر یرواند آبراهامیان نشر نی کتاب از چند جهت قابل اهمیت است جامعیت منابع استفاده شده برای این کتاب و همچنین روش آکادمیک تحقیق در مورد موضوع های تاریخی مطروحه از نقاط قوت این کتاب محسوب می شود در واقع گستردگی منابع استفاده شده و همچنین استفاده از برخی سندهای کم یاب تر برای تشریح واقعیت تاریخی اجتماعی ایران در دوران پهلوی و قبل و بعد از انقلاب اسلامی باعث شده است کتاب از اعتبار پرژوهشی خوبی نیز برخوردار باشد بی طرفی یراوند آبراهیمیان به عنوان یک تاریخ نگار نیز باعث شده است کتاب در مقایسه با بسیاری از کتابی های هم رده  دست بالا را داشته باشد از طرفی این کتاب به لحاظ اطلاعات جامعه شناختی ارائه شده در آن نیز   ارزش تحلیلی بسیار دارد کتاب در این زمینه به معرفی و بررسی سازمان های سیاسی معاصر و نیروهای اجتماعی پرداخته و ارتباط آن ها را با طبقات اجتماعی مختلف معین می کند در کل رویکر نو مارکسیستی نسبت به مفهوم طبقه در نگارش این کتاب مشهود است