دیوارکوب  کد 190  یکی بود یکی نبود قصه برای دخترکی ه که اولش اینجور توصیف شد همکلاسی روزهای بی تکرار دانشگاهه  کلیشه نیست اگر بگم اولش اصلااااا نمیتونستیم با هم ارتباط بگیریم اما؛ بعدش دوستِ تموم روزهای به یادموندنی زندگیم شده  و بعد قصه ش رو تعریف کرد  موهاش رنگ قهوه ایه نه خیلی تیره و نه روشن و لَختِ لخت ه و کم حجم که همیشه هم کوتاه تا یه کوچولو زیر سرشونه است و همیشه دلش میخواد اونا رو چتری بندازه بیرون  رویای آزادی داره اینکه بتونه یه روزی با خیال راحت موهاش و بندازه بیرون و آزادانه پیراهن بپوشه چند سالیه قراره عروسی بگیرن  اما هر بار اتفاقی افتاده که به تاخیر بیفته و حتی فروردین عروسیش بوده و بخاطر شرایط فعلی نتونسته به آرزوش برسه  این روزها داره خونه آرزوهاش و میچینه و کلی هم فیلم لحظه به لحظه اش و برام میفرسته و آرزوش ه زودی شرایط به گذشته برگرده تا بتونه لباس عروس بپوشه و تاج و تور سرش بذاره و کلی  هم تو عروسیش قر بده  میشه یه پیراهن سفید تنش باشه؟ عاشق گل های رنگی رنگی و آفتابگردون ِ تو دسته گلش ه  میدونم و ایمان دارم که با دستات میتونی بهترین و قشنگ ترین جادو رو براش بسازی و لبخند و این روزها که کلی غصه داره به لبش برگردونی