دیوارکوب  کد 195  یکی بود یکی نبود قصه امشب دانش آموزِ افغان ما درباره کشورش ه دخترک از پناهنده های افغانستان ه میگفت دلم میخواد کشورم رو نجات بدم تا بعد 40 سال جنگ دیگه هیچ جنگ و ترسی نباشه بچه های کشورم مثل بچه های کشورهای دیگه تو کوچه بازی کنن و مجبور نباشن تو کشورهای دیگه به سختی زندگی کنن میگفت دلم میخواد انقد آدم ثروتمند و موفقی بشم که کشورم رو آباد کنم تا همه افغان ها از همه کشورها برگردن به کشور خودشون رنگِ پرنده های صلح رو به رنگ کشورش کشیدمو بچه هایی که توی کوچه دارن باهم بازی میکننطرحِ جوونه از روی شال بیرون اومده و دیگه فقط یه نقش و خیال نیست و تا توی خونه ها رفتهتا خورشیدتا نورتا سپیده صبح واسش روی کارت نوشتم لطفا از رویاهات دست نکشتا پرنده ها بتونن دوباره پرواز کننصلح رو تو دوباره برقرار کناز طرف همه بچه های ایران