تابلو کد 204  یکی بود یکی نبود اون روزی که گفته بودم قصه تو چیه؟ گفت قصه ی من در هاله ای از ابهامه نمی دونم چی می شه نمی دونم تهِ ش خوشحالیه یا غصه نمی دونم باید فرار کنم به پشت کوها مثل آرزوهای بچگی یا بشینم و صبر کنم تا یه روزی شاید همه چی درست شه توی عکس پروفایلش هم با یه بغل نعنا ایستاده بود کنار درخت من خواستم بهش نشون بدم زندگی ته ندارهبرای همین نمیشه گفت ته ش خوشحالیه یا غصهزندگی یه مسیرهپس نقاشی ش رو که کشیدم بهش گفتم    و قصه من همینقدر ساده ست بالا رفتن از کوه دیدن رنگین کمان بازی با پروانه ها و بغل کردن نعناها قصه من خودِ زندگی ست