دیوارکوب  کد 180  یکی بود یکی نبود من خیالم موهای بلند و مواجی دارم و مسافرم با یه کوله رو دوشم و برق تو چشمام با یه جوونه کوچولو تو قلبم که هرلحظه سبز تر میشه  ما برای رهایی قدم بر میداریم و با هر قدم به جنگلِ مِه نزدیک تر میشیم  دلبسته آسمونم و دلم برای پرنده هایی که در آغوشش هستن بوم بوم میتپه  دلم خواست اولین کادوی تولدم رو خودم به خودم بدم  اندازه تموم جوونه های سبز دنیا و درختای شگفت انگیز و برگای سبزشون ازت ممنونم که قراره بکِشیمون هانیه عزیزم