شاه شهید پرور؟ شاهِ شهیدپرور عنوان متناقض نما و سئوال برانگیزی می نماید شاید هم به مذاقِ متعارف ما خوش نیاید شاه و شهیدپروری؟ و این پرسش آغاز یک تامل است تامل در مناسبات فرهنگی و اجتماعیِ ناکارآمدِ حاکم بر زمانه ی ما و بازخوانی تجربه ی درخشانِ کار فرهنگی اجتماعی در بستر انقلاب اسلامی  این کتاب خلاف نوشته های ژورنالیستی دیگر که به اقتضای خود ضعف هایی دارند دچار ضعف های مشابه نیست و رشیدی کوشیده است تا از دام سطحی نگریِ ژورنالیستی بگریزد و در این تلاش موفق بوده است  در این کتاب دسته بندی مناسبی از مسائل مختلف فرهنگی اجتماعی سیاسی اقتصادی و غیره را ملاحظه می کنیم که می تواند به عنوان تجربه ی قابل اعتنای کار مطبوعاتیِ پیوسته و هدفمند مورد توجه باشد  رویکرد غالب شاه شهیدپرور انتقادی است با زبانی صریح و گزنده اما نویسنده ی این یادداشت ها انتقاد را آلوده به بی اخلاقی و اتهام زنی نکرده و به موشکافی و تحلیل زوایای کمتر دیده ی شده ی مسائل پرداخته است  یکی از خطوط ثابت نوشته های رشیدی تقابل با جریان تحجر و مقدس مآبی است؛ از سوی دیگر تکیه بر ادبیات انقلاب اسلامی و امام خمینیره نیز به طرز مشهودی وجود دارد  شاه شهیدپرور اگرچه مجموعه ای از یادداشت های ژورنالیستی در موضوعات متعدد است اما همه ی این یادداشت ها واجدِ روحی واحد با رویکردی انتقادی اند نویسنده ی این یادداشت ها روزنامه نگاری تجربی ست که در یک دهه ی گذشته انبوهی از مسائل اجتماعی و فرهنگی را در قالب یادداشت های کوتاهِ انتقادی مورد توجه قرار داده  بنابراین این مجموعه را می شود مروری سریع بر صورت مساله های متنوع و متکثر محلی و ملی دانستمولف آنچه که در این کتاب جمع شده است را حاصل یک تجربه ی پانزده ساله ی رسانه ای می داند که ریشه در دوران مدرسه و فعالیت فرهنگی در مسجد محل دارد  مجموعه شاه شهیدپرور تالیف روح الله رشیدی مجموعه ای از نقدهای درون گفتمانی است که همواره باید مورد توجه اهل آن قرار بگیرد؛ حال آنکه به نظر می رسد یادداشت های مربوطه برای گروه هایی نظیر ژورنالیست ها فعالان فرهنگی اجتماعی و متولیان امور از حیث تقویت توانِ سوژه یابی و پرداخت انتقادی به سوژه ها مفید خواهد بود