حسینیه واژه ها جلد چهارم  رد نگاهت راه آسمان دل نوشته های کربلایی  حسینیه واژه ها 4 ردّ نگاهت راه آسمان دل نوشته های کربلایی  محسن عباسی ولدی  هر چه فریاد کشیدی کسی به آسمان نگاهی ندوخت دلت سوخت برایشان می دانستی اگر انسان اهل آسمان نباشد انسان نیست؛ اما اینها به زمین انس گرفته بودند و خط پایان آرزوهایشان بوی خاک میداد گمانم این است که تویقین کردی باید صحنه ای تماشایی در افق آسمان باشد تا اینها چشم از زمین برگیرند و به آسمان خیره شوند نکند از همین رو بود که عزم کردی از کربلا تا شام بالای نیزه خانه کنی تا شاید کسی چشمی به آسمان بدوزد و دلش در هوای پرواز بسوزد؟ حسین جان کاش همه می دانستیم که تو بهای آسمانی شدن ما شدی تا این قدر چشممان به زمین دوخته نباشد من هنوز تماشاگر سربرنیزه نشسته تو هستم و چشم از آسمان نبسته ام