دیوارکوب  کد 181  یکی بود یکی نبود این قصه خیلی شبیه خودِ من بود و از کشیدنش کیف میکردم واسم گفت که من یه دختری م که عاشق جزییاته هرچیزی که آدما نمی بینن رو می بینم عاشق اینم که تقارن ها رو به هم بزنم و هر چیزی رو منحصر به فرد ببینم با دیدن هر نشونه یه جوونه تو دلم سبز می شه هنوزم روی جدولا راه می رم و آواز می خونم آدما خیلی تو زندگیم مهمن عاشقِ عشق و ادبیاتم احساس می کنم اغلب اوقات تو آسمونا سیر می کنم و پاهام از شدت رویاپردازی رو زمین نیست بنده ی نورم می گردم و می گردم تا وسط هر تاریکی ای یه بارقه ی نور پیدا کنم واسش نوشتم انقدر شبیه من بودی که انگار داشتم توی آینه نگاه میکردمبنده نور نیستیخود نوری