کتاب شفای کودک درون نوشته لوسیا کاپاچیونه ترجمه مرجان اکبری نشر آثار نور در بخشی از کتاب شفای کودک درون می خوانیم افرادی که هوشیارانه مراقبت یا تربیت بچه ها را به عهده داشته اند می دانند که زبان طبیعی کودک هنرهای خلاق است با ایجاد محیطی سالم و هدایت بزرگسالانی حمایتگر کودکان به طور خودانگیخته از راه هنر هستی خویش را بیان و عیان می کنند لزومی ندارد کسی به کودکان خردسال بگوید که بین خلاق سرشار از شادی و تفریح است و سبب می شود نسبت به خودشان و جهان احساس مطلوبی داشته باشند بچه های کودکستانی بدون تشویق و آموزش نیز نقاشی و خانه سازی و گل بازی و نمایش بازی می کنند و با شور و شوق آواز می خوانند  به هنگام تعلیم آموزگاران  و مشاهده کودکان خردسال در مدارس سراسر آمریکا  از هر طبقه یا سابقه اجتماعی و اقتصادی  پی بردم که کودکان به رغم تعلق به هر نژاد یا هر ناحیه یا داشتن هر نوع ظاهر و قیافه  در یک ویژگی مشترک اند و آن زبان هنر است پس چه جای تعجب اگر به هنگام رشد و پرورش کودک نقاشی پیش از نوشتن می آید در واقع هنردرمانی در مورد کودکانی به کار می رود که نمی توانند احساس هایشان را بیان کنند آنچه را که نمی توان بر زبان آورد اغلب اوقات می توان به شیوه ای ایمن تر در هنر نمایان ساخت و حتی اگر کودکی دارای فصاحت و بلاغت هم باشد نیز گاه کلمات کافی نیستند