کاور دستمال کاغذی نقش اشک کاور دستمال کاغذی سبزرنگ به نام مبارک امام حسین و حضرت عباس علیهماالسلام مزین شده است نام این حضرات به خط استاد ناصر طاووسی نوشته شده و به روش چاپ سیلک روی پارچۀ کج راه نقش بسته است  لباسِ دستمال کاغذی ها پنج سال بیشتر نداشت اما عاشق این بود که ماه محرم برسد و با قبولِ مسئولیت های کوچک به دیگران نشان بدهد بزرگ شده است چادری را که مادرش  برایش دوخته بود هرشب سر می کرد و راهی هیئت کوچک محله شان می شدهنوز مزۀ آن شبی که سید خانم قندانِ قند را به او داد و خواست در پخش کردن چای کمکش کند زیر زبانش بود برای همین از همان دم که می رسید دست مادرش را رها می کرد و می رفت سراغ قندان ها با گرفتن قندانِ قند می آمد میان جمعیت و موقرانه و کودکانه دنبال سینی چای راه می افتاد رو به خانم ها می گفت بفرمایید مادرش نگاهش می کرد و انگار قند در دلش آب کرده باشند خدا را شکر می کرد برای داشتن این خادم کوچک اما یک شب که کمی دیرتر از هروقت دیگری به هیئت رفتند انگار که عروسکش را از او گرفته باشند با دیدن قندان جدید میان دست ریحانۀ هشت ساله گریه سر داد و فهمید مسئولیتش از دست رفته است سید خانم که دردش را می دانست و حواسش به خادم کوچکش بود جعبۀ دستمال کاغذیِ پیچیده در کاوری سبز را آورد و میان دستش گذاشت و گفت گریه نکن دخترم به جای قند از امشب اینارو پخش کن دخترک که نمی دانست چه چیزی در دستش قرار گرفته پرسید این چیه؟ سید خانم در حالی که دستمالی از جعبه درمی آورد گفت دستمال کاغذی حالا گریه جایش را به تعجب داده بود وقتی بلند گفت مامان؛ مامان نگاه کن دستمال کاغذی شون لباس داره