کتاب بینایی نوشته ژوزه ساراماگو ترجمه پروانه جمشیدی انتشارات الینا  جلد سخت  در کتاب رمان بینایی می خوانید آشفتگی و حیرت به همراه تمسخر و کنایه تمام نقاط کشور را فرا گرفت شهرداری ها در سایر نقاط کشور انتخاباتی تقریباً عادی و بدون حادثه را پشت سر گذاشته بودند و اگرچه در بعضی مناطق بدی وضع هوا کمی تأخیر را موجب شده بود با این حال نتایج مثل همیشه و شامل آراء ممتنع فراوان و همیشگی به همراه رأی های پوچ و سفیدی بود که معنای خاصی نداشت  این شهرداری ها که حس خودبرترانگاری پایتخت آن ها را تحقیر کرده و جلو تمام کشور خرامیده بود که شفاف ترین الگوی مدنیّت انتخاباتی است حالا می توانستند سیلی خورده را جواب بدهند و به غرور احمقانه ی این آقایانی بخندند که فکر می کنند از دماغ فیل افتاده اند فقط برای این که برحسب تصادف در پایتخت زندگی می کنند  به عبارت این آقایان که با حالت خاصّی از لب ها تلفظ می شد و اگر نگوییم در هر حرف دست کم از هر بخش آن حقارت نشت می کرد به مردمی اشاره نداشت که تا ساعت چهار بعدازظهر در منزل مانده و سپس طوری که انگار فرمانی غیرقابل سرپیچی را دریافت کرده باشند برای رأی دادن مراجعه کرده بودند بلکه به سمت دولت نشانه رفته بود که پیروزی قبل از موعد را سر داده بود به احزابی گفته می شد که خود را انگورچین و آراء سفید را به مثابه ی انگور پنداشته بودند و به روزنامه ها و سایر وسایل ارتباط جمعی اجتماعی اطلاق می شد که خود را از همه چیز مبرّا می دانستند انگار که خود آنها در آماده سازی این مصیبت هیچ نقش فعّالی نداشته اند