کتاب موضوع عقد و مورد معامله با تأکید بر عقد صلح نوشته اسماعیل نعمت اللهی نشرپژوهشگاه حوزه و دانشگاه  کتـاب حاضر به بررسی موضوع عقد و مورد معامله خصوصاً در عقد صلح می پردازد عقد به  معناى توافق به منظور ایجاد اثر یا آثار حقوقى است این توافق ابتدا به  عملى حقوقى تعلق مى گیرد که آن را موضوع عقد مى نامیم عمل حقوقى یادشده نیز به نوبه خود به مال یا عملى تعلق مى گیرد که به آن مورد معامله گفته مى شود به  عنوان مثال در عقد بیع تملیک و تملک موضوع عقد است و مبیع و ثمن مورد معامله عقد صلح مى تواند جانشین تمام عقود دیگر جز نکاح شود و از این نکته درمی یابیم که قانونگذار موضوع عقد صلح را تعیین نکرده است عقد صلح به معنای توافق به منظور ایجاد آثار حقوقى است و تعریف عقد صلح در کلام فقهاى معاصر مؤیّد این ادعا است در نتیجه نهاد صلح در فقه شیعه و حقوق ایران با خود عقد مترادف است نهاد مذکور ابزارى براى تأمین آزادى در انعقاد قراردادهاست و از این جهت که قانونگذار موضوع آن را تعیین نکرده به عقود بى نام شباهت دارد معیار جامع براى مورد معامله در عقد صلح این است که حق قابل نقل یا اسقاط باشد