کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد نوشته اوریانا فالاچی ترجمه فاطمه ابراهیمی انتشارات پارس قسمتی از نامه به کودکی که هرگز زاده نشد  کتاب جذاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد در 128 صفحه نگارش شده است متن این کتاب به قدری ساده و بدون تکلف نوشته شده است که اگر یک روز تعطیل زمان بگذارید می توانید آن را به اتمام برسانید و از خواندنش لذت ببرید قسمتی از این نوشته بسیار تاثیرگذار برای شما گرداوری شده است تا برای انتخاب این کتاب به عنوان کتاب بعدی کمک کند شاید برایتان جذاب باشد بدانید نویسنده چگونه ماجرا را آغاز می کند  امشب به هستیت پی بردم درست مانند قطره ای از زندگی که از هیچ سرچشمه گرفته است با چشمان باز در ظلمت و ابهامی مطلق دراز کشیده بودم ناگهان در دل ظلمت و تاریکی جرقه ای از اطمینان و آگاهی درخشیدن گرفت  تو آنجا بودی تو وجود داشتی  ضربان قلبم از حرکت باز ایستاد و وقتی که دوباره تپش و ضربان نامرتب و آشوب گرانه آن را شنیدم احساس کردم که تا حلقوم در ژرفی سهمگین و مخوف از تردید و دو دلی فرو رفته ام با تو حرف می زنم اما تمام تار و پودم را وحش آزار دهنده ای فرا گرفته است  همانطور که قبلا اشاره شد کتاب سرشار از حس های ضد و نقیض است نویسنده در ابتدا از حس زیبای مادر شدن از زبان مادر کودک می نویسد این حس را بانوانی که مادر شده اند به راحتی می توانند درک کنند در ادامه که مادر از مشکلاتی که بر سر راه وجود دارد می گوید که حس تلخی را به مخاطب القا میکند بخشی از این حس را در ادامه با هم می خوانیم  پدرت برای بار دوم تماس گرفت صدایش می لرزید می خواست مطمئن شود که دکتر حاملگی ام را تأیید کرده است یا نه به او گفتم که حامله هستم دوباره از من پرسید کِی کار را تمام می کنم؟ من هم برای بار دوم تلفن را رویش قطع کردم بدون اینکه به حرف هایش گوش کنم چیزی که نمی فهمم این است که چرا وقتی زنی اعلام می کند که قانونی حامله شده است همه برایش جشن می گیرند و اگر پاکتی به دست داشته باشد آن را برایش حمل می کنند و از او التماس می کنند که کارهای سنگین و سخت انجام ندهد و کاملاً استراحت کند چه خوب تبریک می گوییم بیایید اینجا بنشینید استراحت کنید اما وقتی  می فهمند من حامله ام سرد و ساکت می شوند یا راجع به سقط حرف می زنند من این را دسیسه می نامم؛ نقشه ای برای جداییِ من و تو از یکدیگر لحظاتی هم هست که احساس نگرانی می کنم چه کسی پیروز خواهد شد؟ ما یا آن ها که می خواهند من و فرزندم را از هم جدا سازند شاید این افکار بعد از تلفن پدرت سراغم آمده باشد افکار تلخی که امید داشتم آن ها را فراموش کنم و زخم هایی که فکر می کردم بر آن ها غلبه کرده ام با تلفن پدرت تشدید شدند جراحت هایی که از گذشته بر روحِ من مانده بود و معنای عشق را برایم مبهم نموده بودند جراحت هایم التیام یافته اند و جای زخم ها به زحمت قابل مشاهده است اما همان یک تلفن کافی است تا دوباره دردناک شوند مثل دردهای کهنه که به مرور زمان تغییر می کنند  این بخش از کتاب به صراحت از اصرار پدر برای سقط جنین و عدم رضایت قلبی مادر برای از دست دادن فرزندش می گوید از سختی جدا شدن از کودکش که هنوز زاده نشده اما با تمام وجود آن را حس می کند و هرلحظه به گفتگو با وی میپردازد این بخش از کتاب این حس مادر را که بعد از از دست دادن آن کودک چه بر سر او خواهد آمد را به مخاطب منتقل می کند  بخشی از کتاب نیز که نویسنده به مساله جنسیتی اشاره کرده است این جمله می باشد  آخر چگونه یک مرد که قادر به حامله  شدن نیست می تواند احساسِ زنی را درک کند که کودکی در شکمش دارد؟