عرفان شیعی به روایت سید حیدر آملی سیدحیدر آملی از سرسلسله داران حکیمانی است که اندیشه آن ها در ورطه ای میان شهود عرفانی و تعقل فلسفی در حرکت است او در آثار خود با وصل کردن صحیفه پر نقش اندیشه اش به چشمه فیاض و منبع لایزال تعالیم شیعی می کوشد به این عالم صورت و پیکری بخشد که قابل فهمش کند پس در ادامه سنت حکیمان ایرانی قیامت را حادثه ای می داند که در روح واقع می شود و عالم مثال را هم به عنوان جایگاه اجسام لطیفه در میان دو عالم محسوس و معقول در نظر می گیرد؛ و بی سبب نیست که آثارش را برآمده از روح آیینه گونی می توان یافت که انعکاس دهنده سلسله مراتب هستی است؛ روحی که از ادراکات حسی درگذشته و پس از ترقی به مراتب خیال و فهم و تعقل با عروج به عالم ملکوت و بهره گیری از عالم جبروت در بلندای مرتبه اش منزل گزیده است؛ بلندایی که تمامی عامل تجلی از آن هبوط کرده است