کتاب  باهم بودن  نویسنده آنا گاوالدا  مترجم  خجسته کیهان کتاب با هم بودن اثر آنا گاوالدا رمانی فرانسوی و بیانگر روابط انسانی و داشتن زندگی محبت آمیزتر در کنار یکدیگر است رمان با هم بودن Ensemble cest tout درباره ی پسری از یک خانواده ی اشرافی است که در خانه ای بزرگ و قدیمی زندگی می کند طرف دیگر ماجرا دختر جوانی به نام کامیل است که به کارهای نظافت و خدمتکاری اشتغال دارد او به دنبال همخانه نیست ولی از سر تصادف همخانه ای می یابد و به تدریج آدم های دیگری نیز در زندگی اش وارد می شوند لحن بیان آنا گاوالدا Anna Gavalda در این کتاب شاعرانه رمانتیک و احساساتی است منظور او از با هم بودن در این رمان تنها رابطه ی عاشقانه نیست بلکه رابطه ای انسانی را مدنظر دارد و دلیل محبوبیتش هم همین است کمک  کردن به هم با هم بودن و ارتباطی مثل یک خانواده داشتن در این رمان بازگو می شود در کل روابط جالبی در رمان با هم بودن وجود دارد که در کتاب های حال حاضر کمتر دیده می شود امروزه بیشتر روابط به صورت خشونت آمیز خیلی عاشقانه یا جدایی محض به تحریر درمی آیند اما در این رمان آدم ها زمانی که احساس می کنند کسی به کمک نیاز داشته باشد به او نزدیک می شوند و او را کمک می کنند ظاهر این کتاب نسبتاً حجیم به نظر می رسد اما نوشتار گفت وگو محور آن را بسیار خواندنی کرده است و به سرعت پیش می رود زمانی خواننده به خودش می آید و می بیند که رمان رو به پایان است از روی این کتاب فیلمی فرانسوی نیز با همین نام ساخته شده که مورد استقبال قرار گرفته است در بخشی از کتاب با هم بودن می خوانیم اضطرابی که مادرش در او بر انگیخته بود رفته رفته برطرف می شد به صدای ریزش آب و شستن ظروف که از آشپزخانه می آمد گوش می داد صدای رادیو و ترجیع بند نامفهوم و پرطنینی که دختر جوان همراهی می کرد کامیل پیرمرد را تماشا کرد که رشته ها را با چوب های غذا خوری بلند می کرد و سوپ روی چانه اش می ریخت و ناگهان احساس کرد در ناهارخوری منزلی است به  جز یک فنجان قهوه و قوطی سیگار چیز دیگری روی میزش نبود آن ها را روی میز همسایه گذاشت و شروع به صاف  کردن دستمال سفره کرد کف دست را به  کندی بسیار روی کاغذی بی کیفیت که بعضی جاهایش لک داشت می کشید این حرکت را در دقایقی طولانی تکرار کرد ذهنش آرام گرفت و ضربان قلبش سریع تر شد اما واهمه داشت باید سعی اش را می کرد آره اما خیلی وقته که من زمزمه کرد هیس من اینجام همه چیز درست می شه دخترم نگاه کن حالا وقتشه شروع کن نترس دست را چند سانتیمتر بالا برد و صبر کرد تا لرزشش بر طرف شد خوبه می بینی کوله پشتی اش را برداشت و شروع به گشتن کرد چیزی که می خواست آنجا بود جعبه چوبی را بیرون آورد و گذاشت روی میز بازش کرد سنگ مستطیل  شکل کوچکی را در دست گرفت و به گونه اش مالید نرم و ولرم بود بعد تکه  پارچه آبی  رنگی را باز کرد و تکه های مرکب خشک را بیرون آورد بوی صندل بلند شد بعد قطعه  پارچه لوله  شده ای را باز کرد و دو قلم مو بیرون آورد بزرگ ترین قلم مو از موی بز بود و دیگری از جنس ابریشم برخاست از پیشخوان یک تنگ آب و دفتر تلفن را برداشت و به پیرمرد تعظیم کوچکی کرد دفتر تلفن ضخیم را روی صندلی اش گذاشت و نشست حالا با دراز کردن دستش میز را لمس نمی کرد چند قطره آب روی سنگ لوح ریخت و شروع به شکستن تکه های مرکب کرد صدای استاد به گوشش بازگشت سنگ رو آروم بگردون خیلی آروم کامیل کوچولو آه بازهم کندتر و طولانی تر شاید دویست  بار چون می دونی با این کار مچت رو نرم می کنی و ذهنت رو برای کارهای بزرگ آماده می کنی دیگه به هیچ چیز فکر نکن به من هم نگاه نکن فقط روی مچ دستت تمرکز کن اون اولین خط رو به تو دیکته می کنه و فقط خط اوله که به حساب می یاد همونه که به طرحت زندگی و نفس می بخشه