کتاب فلسفه و عشق انتشارات سبزان منتشر کرد از زمانی که ضیافت افلاطون نوشته شده است پیوند میان عشق و فلسقه آشکار بوده است؛ فلسفه عشق ورزیدن به خرد است فلسفهورزی و اندیشیدن دستیابی به یک حکمت و معرفت نهایی نیست بلکه حرکت به سوی آنهاست یا پیش و پس رفتن میان معرفت و فقدان آن فلسفه خود خرد ورزی نیست برای آن که دستیابی به معرفت در صورتی که ممکن باشد پایان فلسفه خواهد بود بلکه نوعی شیدایی و شیفتگی به اندیشه است فلسفه با اندیشه بازی میکند؛ مفاهیم را افکار را اختراع میکند و پدید میآورد در باب آنها به تحقیق و بررسی میپردازد فلسفه پایان یا اتمام و تکمیل نیست بلکه زمینه سازی بیپایان است عشق نیز یک ناتمامی است عشق میانجیگری است نه اتمام عشق نوعی حرکت میان فقدان و اتمام و تکمیل میان فقر و فراوانی میان دانایی و نادانی و نوعی حرکت میان هیولاواری و زیبایی است عشق و فلسفه هردو با حرکت خود به تاخیر میافکنند متفاوت میسازند و به واسطهی غیر مستقیم بودن بیراهه رفتن و نرسیدن زندگی میکنند آنها هر دو به سوی خواست و آرزوی خود حرکت میکنند اما این مقصود همواره به گونهای عطش افزا و اشتهاآور بیرون از دسترس باقی میماند عشق به منزلهی داستان یکی از موضوعاتی است که در سرتاسر کتاب فلسفه و عشق مورد بررسی قرار گرفته است از این رو تصاویر درد و رنجهای عشق را نیز به تکرار در آن میتوان دید این کتاب تلاش نمیکند که دشواریها و تناقضهای عشق را از میان بر دارد؛ بلکه داستانهای عاشقانهی بسیار به ظاهر واگرا را باز میگوید و به خاطر آورد و در این امر تنها به خواندن روایتها بسنده نمیکند بلکه به بررسی اسطورهها و رمزها تجریدها و شکلگیریها ساختارها چشماندازها بلاغت ژانر و شیوهها و شگردهای زبانی مربوط به عشق نیز میپردازد