کتاب جشن بی معنایی میلان کوندرا در جشن بی معنایی زیر نوری روشن کننده تر به مهم ترین مسائل دنیا و بشریت می پردازد بی آنکه حتی جمله ای جدی به کار ببرد گویی شیفته واقعیت های دنیای معاصر است اما از واقع گرایی دوری می جوید کسانی که کتاب های قبلی آقای کوندرا را خوانده اند می دانند که میل به نگاشتن رمانی که  غیر جدی بودن عنصری جدایی ناپذیر از پیکره ی آن باشد دور از انتظار نبود در بسیار از فصل های رمان جاودانگی گوته و همینگوی با هم گردش می کنند گفت و گو می کنند و خوش می گذرانند پس از آن در رمان آهستگی وِرا همسر نویسنده به شوهرش می گوید بارها به من گفته ای دوست داری یک روز رمانی بنویسی که هیچ کلمه ی جدی ای در آن نباشد از همین حالا به تو می گویم که احتیاط کن دشمنانت در کمینِ آن روز نشسته اند کوندرا اما احتیاط نمی کند و در جشن بی معنایی به رویای زیباشناختانه ی دیرینش به تمامی جان می دهد رمانی که خلاصه ی شگفت آوری از تمامی آثار اوست خلاصه ای عجیب و خنده دار با خاتمه ای خنده دارتر پس میخندیم همانا به دوره ای که در آن زندگی می کنیم عصری که به کُمدی شبیه است چه چیز دیگری می توان در باره ی جشن بی معنایی گفت؟ هیچ کتاب را در دست بگیرید و بخوانید