کتاب  آقاجان نویسنده جمیل ابریشمی نشر پنگوئن پنجاه و چند سال است که هر روز و هر لحظه آقا لولا می میرد و تنش ورم می کند بابا می رود قهر اسماعیل کله اش زیر اتوبوس می رود و جوان مرگ می شود تن من عرق سرد می کند توی دلم خالی می شود و زندگی طعم کوفت می گیرد  اینجا به جز آدم هایش دیوارهایش هم دیگر حوصله ندارند از کودکی هرگاه تنها می شدم دیوارها دهان باز می کردند جان می گرفتند و صدا می دادند و با صدایشان تنهایی ام را بر سرم می کو بیدند همان صدای تاریکی صدای بی صدایی یک موج ممتد که دائم تکرار می شود