کتابرمان ایرانی دلم پابند توست نوشته مریم جعفرنیا یزدی انتشارات آپامهر در بخشی از کتاب دلم پابند توست می خوانیم  ساعت از نیمه گذشته و شهاب به خونه برنگشته بود هر کس ناراحت گوشه ای از خونه با خودش خلوت کرده بود مادر هم دل نگران دائم سر تا سر اتاق راه می رفت و زیر لب با خودش حرف می زد که کلید توی در چرخید و شهاب وارد شد از چشمای خیسش معلوم بود که حسابی گریه کرده بدون هیچ حرفی از پله ها بالا رفت و خودش روی تخت انداخت  مولایی رو به زهرا خانم کرد و گفت پسره واقعاً دیوونه شده زهرا خانم با اعتراض گفت شما هم وقت گیر آوردی ندیدی حالش رو؟ بعد به سمت آشپزخونه رفت و از یخچال نون و یه لیوان آب پرتقال برداشت که مولایی گفت چیکار می کنی   می خوام واسش یه لقمه نون ببرم  ولش کن بذار تنها باشه بذار با خودش کنار بیاد بذار خودش تصمیم بگیره راحتش بذار  آخه  آخه نداره دیگه یه شب غذا نخوره نمی میره بذار بفهمه که که این دختره به درد ما نمی خوره و واسه اون لقمه ی بزرگیه  این چه حرفیه که می زنی حتی اگر اونا از ما هم سرتر باشن تو باید کاری کنی که شهاب به خواسته اش برسه نه اینکه کاری کنی که پشیمون بشه  به چه قیمتی؟ به قیمت ریختن آبروی چندین و چند ساله ی من  چی میشه که یکبار شما به جای آبرو به پسرت فکر کنی به آرزو و خواسته هاش مرد اونم پسرته از گوشت و خون توئه چطوری میتونی اینقدر نسبت بهش بی تفاوت باشی