کتابرمان ایرانی هنوزم دوستت دارم اما نوشته مهسا نصیری فرد انتشارات آپامهر در بخشی از کتاب میخوانیم  از زمانی که به یاد دارم تو خونه خانواده سمیعی زندگی می کردیم پدربزرگ و مادر بزرگم تو خونه اون ها کار می کردند پدرم هم بعد از ازدواجش با مادر در همین خونه زندگی مشترک شون رو شروع کردند و بعد از فوت پدر بزرگ و مادر بزرگ تموم کارهای خانه به آن ها محول شد  من و هوتن تنها یک سال فاصله سنی داشتیم از همون کودکی اونو بسیار دوست داشتم اونم همیشه به من وابسته بود با اینکه از او کوچکتر بودم اما همیشه در کارها یا حتی در شیطنت ها من راهنماییش می کردم  همیشه لج می کردم تا با اونها غذا بخورم با اونها به گردش یا حتی به مهمونی برم هیچ وقت بدون من جایی نمی رفت تا اینکه کمی بزرگتر شدیم و بنابر شرایط خانوادگی کمی از هم فاصله گرفتیم  او بسیار جذاب و دوست داشتنی بود چشمهاش بیننده رو جادو میکرد آروم و شمرده حرف می زد خوش لباس و خوش صورت و خوش سیرت با ادب و فروتن مهربون و دوست داشتنی اما فوق العاده حساس و یک دنده اما با این حال اونو خیلی دوست داشتم  زمانی که یک نوجوان 14ساله بودم با این عقیده که این احساسات زودگذر است خودم رو به هر نحوی که می تونستم ازش دور می کردم اما حال که یک جوون بالغ بودم خوب می دونستم که احساسم معناش چیه