کتاب رمان رابین هود رابین گفت می بینم که تیره طلا را به گردنتان آویزان کرده اید   از آن روز هدیه ام را از خودم جدا نکرده ام   باید بگویم که آن روز از متانت و صمیمیت شما خیلی خوشم آمده بود  دختر بلند شد و به طرف شمعدان های دیواری رفت و قطره های شمع خشکیده را پاک کرد و گفتطعنه می زنید یا چاپلوسی می کنید؟  رابین ناخودآگاه بلند شد و گفت  به هیچ وجه  این طور نیست بیشتر وقت ها به شما فکر می کردم و همیشه  آرزو داشتم دوباره ببینمتان  گمان نمی کردم به این راحتی می توانم به دیدنتان بیایم  هرگز در خواب هم نمی دیدم که پدرتان  دختر بی تفاوت گفت درست است  حرفتان را ادامه بدهید بله  پدرم جاسوس است   ترجمه ی  صدیقه ابراهیمی