کتاب تک و تنها در پاریس نوشته جوجو مویز ترجمه مریم رضایی انتشارات نسیم قلم در بخشی از داستان های این کتاب خواهید خواند  بعد از اولین شب جواب دادن برای میراندا راحت تر شده بود جان سی روزی چند مرتبه برایش پیامک می فرستاد و او هم جواب می داد گاهی اوقات میراندا سر کار به این فکر می افتاد که اگر همکارانش علت سرخ شدن ناگهانی گونه ها و حواس پرتی اش را بپرسند چه جوابی به آن ها بدهد؛ فکر کرد فقط لبخند بزند و حقیقت را به آن ها نگوید چه دلیلی داشت حقیقت را بگوید وقتی در کمتر از نیم ساعت پیام بعدی جان سی می آمد که ابراز عشق کرده بود و دلش برای دیدنش پرپر می زد؟  یک بار هم او عمداً پیامک را در معرض دید روی میز کارش گذاشت چون می دانست کلر ترولین نمی تواند جلوی خود را بگیرد و آن را می خواند و موضوع را به گوش بقیه در اتاق مخصوص سیگاری ها می رساند او فکر کرد خوب شد بگذار آن ها در خماری بمانند او خوشش می آمد گهگداری مردم را سورپرایز کند و آن ها فکر کنند او موجود تو دل برو و عزیز قرمزپوش کسی است چشمان او برق زد و احساس کرد بال درآورده است