اسب های کور   معرفی ماجرای کتاب به جمعی ده نفره که از جانیان بدنام کوفه به شمار می آیند و به قصد جنگ با امام حسینع و بدست آوردن غنایم و گرفتن جایزه به کربلا می آیند آغاز می شود  این ده نفر که پس از جنگ نعل های اسب ها را به قیمتی گزاف فروخته اند در جاهای مختلف کوفه در اضطراب و ترس زندگی می کنند؛ اما از کرده خود پشیمان نیستند آنان در طمع جایزه به نزد عبیدالله بن زیاد می روند؛ اما سرافکنده باز می گردند فصل اول رمان از بی محلیِ ابن زیاد به آن ها شروع می شود  اُسَید بن مالک حَضرَمی راوی این رمان است که همراه آن نُه نفر دیگر در صحنه های متفاوت و هیجانیِ کتاب حضور دارد و گوشه هایی از واقعه بزرگ کربلا را برای خوانندگان بازگو می کند  گزیده تا به حال شنیده بودی نعل اسب برای کسی  ارزش مند و متبرک شود؟  توی فکر فرورفتم بعد از مکثی طولانی گفتم وقتی مردمانی برای تبرک به خاک کف پای خلیفه بوسه می زنند یا بر عصا و نعلین و انگشتر امیر دارالاماره دست می کشند نعل که جای خود دارد؛ آن هم نعل هایی که در کربلا باعث شهرت سواران شجاع خود شدند  هر دو دوباره بلند بلند خندیدیم من وسط خنده جفت شانه های سالم را گرفتم و گفتم ده اسب یعنی هر اسبی چهار نعل به عبارتی می شود چهل تا نعل حالا حساب کن چند کیسه طلا باید بابت آن نعل ها بگیریم  سالم به دماغ خود چین انداخت و غرق در شوق گفت البته ما به غیر آن تاجران مصری چند مشتری دیگر هم جور کرده ایم این مردم را چه دیده ای؟ شاید می خواهند نعل پرست بشوند  ادامه خنده ام را خوردم و گفتم اگر امیر عبیدالله بفهمد چه؟ خشمگین نمی شود؟