کتاب زوائد الاصول  نشر دارالفکر  ورود  دسته هاجستجو    خانه    دین و آیین    فقه و اصول    کتاب زوائد اصول پیرایش اصول فقه از مباحث زائد  معرفی و دانلود رایگان کتاب زوائد اصول پیرایش اصول فقه از مباحث زائد  ۱۹ رای    نویسنده محمدتقی اکبرنژاد  ناشر انتشارات دارالفکر  برای دانلود قانونی کتاب زوائد اصول پیرایش اصول فقه از مباحث زائد و دسترسی به هزاران کتاب و کتاب صوتی دیگر اپلیکیشن کتابراه را رایگان نصب کنید  دانلود رایگان کتاب از اپلیکیشن کتابراه  معرفی  فهرست  مشخصات  نظرات ۴  معرفی کتاب زوائد اصول پیرایش اصول فقه از مباحث زائد  کتاب زوائد اصول پیرایش اصول فقه از مباحث زائد به قلم محمدتقی اکبرنژاد به تورم زدایی از اصول فقه و پیرایش آن از مباحث زائد و لغوی می پردازد که همچون غل و زنجیرهای سنگین مانع از سرزندگی و پویایی آن شده است  این کتاب در چهار بخش تدوین شده است  بخش 1 به مطالب مقدماتی شامل برخی کلیات و مفاهیم مربوط به بحث می پردازد این بخش خود از چهار فصل تشکیل شده است در فصل نخست ضرورت دانش اصول فقه و تاریخچه تدوین آن به صورت مختصر بررسی شده است در فصل دوم تأثیرپذیری اصول فقه شیعه از اصول عامه بررسی شده و با استفاده از نمونه های عینی از این تأثیرپذیری رخنه های نفوذ مباحث زائد در اصول فقه شیعه نمایان شده است فصل سوم از توسعه تا تورم اصول فقه نامیده شده که در آن به بیان تفاوت دو مفهوم توسعه و تورم و به آسیب شناسی مباحث زائد پرداخته شده است در فصل چهارم نیز نویسنده به طرح نظریات صاحب نظران عرصه فقه و اصول درباره مباحث زائد همت گماشته و تلاش کرده  تا به شکل مناسبی به بزرگانی که مخالف حذف مباحث زائد هستند پاسخ دهد بخش 2 این بخش از هشت فصل تشکیل شده است و به بررسی مباحث زائد مقدمات و الفاظ اختصاص دارد در این بخش مباحث زائد شاخص در مباحث مقدماتی و الفاظ اصول فقه معرفی می شود و پس از تبیین مختصر مسئله مذکور نویسنده زائد بودن آن را با تبیین لغویت ثمرات ذکر شده برای آن اثبات می کند؛ سپس در ذیل هر یک از مباحث مورد اشاره تصریحات بزرگان این دانش مبنی بر زائد بودن آن بحث را یادآور می شود بخش 3 به بررسی مباحث زائد مباحث عقلی یا ملازمات عقلیه می پردازد بخش 4 در این بخش نیز مباحث زائد اصول عملیه بررسی می شود روش کار در بخش سوم و چهارم نیز همچون بخش دوم است در بخشی از کتاب زوائد اصول می خوانیم ما در خلأ زندگی نمی کنیم و معانی واژگان را نیز نباید بریده از جملات و احکامی که بر موضوعات بار می شوند در نظر بگیریم در عمده موارد حکمی که بر موضوعی بار می شود خودش معنای موضوع یادشده را مشخص می کند و قرینه خوبی است که تلبس یا انقضای تلبس مبدأ از ذات را از آن بفهمیم برای مثال جمله نگاه به شجره مثمره برای چشم خوب است را با جمله زیر شجره مثمره تغوط نکن مقایسه می کنیم در جمله نخست هر عاقلی می فهمد که منظور از شجره مثمره یعنی درختی که بالفعل میوه دارد؛ زیرا نگاه به صرف چوب تأثیری بر چشم ندارد و از این حیث فرقی میان شجره مثمره و غیر آن نیست؛ چون چنین تلقی ای وجود دارد اگر آمر غیر از این را اراده کرده است باید به  صراحت بیان کند که منظور من مثمر بالفعل نیست؛ اما در جمله دوم تلقی عرف این است که در زمان هایی که تغوط سبب آلودگی فضای اطراف درخت و آزار استفاده کنندگان از آن می شود این حکم باقی است؛ چون غرض از این نهی این است که برای استفاده  کنندگان از درخت مزاحمتی ایجاد نشود؛ لذا ممکن است که الآن درخت میوه نداشته باشد و دو ماه آینده میوه بدهد  در این شرایط نیز تغوط زیر آن درخت حرام است؛ چون فضای درخت آلوده و دو ماه بعد سبب آزار مردم می شود؛ همچنین وقتی به کسی گفته می شود به استادت احترام بگذار تلقی عرف و شخص مأمور این است که مراد استاد بالفعل یعنی کسی که اکنون در درسش شرکت می کند نیست؛ بلکه شامل کسی که پیش تر نیز استاد او بوده است می شود؛ اما اگر به همان شخص گفته شود استادت را برای صرف شام به منزل دعوت کن می فهمد که این حکم فقط شامل استاد فعلی او است و شامل استادان سابق که ممکن است تعدادشان هم زیاد باشد نمی شود