کتاب تنهایی بزرگ در آلاسکا نوشته کریستین هانا ترجمه مهرداد یوسفی انتشارات باران خرد در بخشی از کتاب تنهای بزرگ می خوانیم  داخل کلیسا بزرگ تر از آن بود که از بیرون دیده می شد دیوارهای تخته ای با مهره های سفید و کف پوشی از درخت کاج آن جا نیمکتی وجود نداشت مردم در حالی  که کنار هم ایستاده بودند فضا را پر کرده بودند مردی که لباس سفید و کت خزدار پوشیده بود در مقابلش ایستاد صورتش به کل در میان سبیل و ریش پنهان شده بود  تقریبا تمام کسانی که لنی در کانق دیده بود آن جا بودند او لارج مارج را دید که وسط خانم رودز و ناتالی ایستاده بود همه ی خانواده هارلند در حالی که به هم چسبیده بودند در آن جا بودند حتی پت دیوانه هم با آن قویی که در بغل گرفته بود آن جا بود  اما این ردیف اول بود که توجه او را به خود معطوف کرد آقای والکر در کنار دختر زیبایی با موهای بلوند ایستاده بود که لنی احتمال داد او می تواند آلیسکا باشد و در آن طرف خویشاوندان والکر ایستاده بودند که تا به حال لنی آن ها را ندیده بود درست در سمت راست آن ها یک نفر تنها ایستاده بود آن متیو بود کالهون مالوس دوست پسر جنوا با جابه جا کردن پاهایش سنگینی وزن خود را تحمل می کرد گویی نمی دانست که چه کار کند اطراف چشمانش قرمز بود  لنی سعی کرد توجه متیو را جلب کند اما باز و بسته شدن درهای کلیسا و وزش سرما و برف به داخل مانع از آن می شد او آن جا با شانه های خمیده و گونه های افتاده ایستاده بود صورت او در میان موهایش که به نظر می رسید یک هفته است که آن ها را نشسته پوشیده شده بود لنی خانواده خود را به طرف ردیف خالی دنبال کرد و پشت خانواده مد ارل ایستاد مد ارل بلافاصله با بابا دست داد لنی به متیو خیره شد دلش می خواست که او نیز به لنی نگاه کند او نمی دانست چه بگوید شاید اصلا او نمی خواست چیزی بگوید و فقط دلش می خواست دستش را بگیرد