کتاب ناطوردشت ناتور دشت نوشته جی دی سلینجر ترجمه رضا زارع انتشارات الینا در بخشی از کتاب ناتوردشت می خوانیم  از طرف دیگه گاهی رفتارم کوچک تر از سن و سالمه اون موقع شونزده سالم بود الان هیفده ساله م و گاهی عین سیزده ساله ها رفتار می کنم این خیلی خنده داره آخه قدم شیش فوت و دو و نیم اینچه موی سرمم سفید شده جدی می گم یه طرف سرمطرف راستپرموی سفیده از بچگی همین جور بوده با این حال گاهی طوری رفتار می کنم که انگار دوازده ساله م همه همین رو می گن مخصوصا پدرم یه قدری هم راس می گن ولی نه صد درصد من که عین خیالم نیست هرچند بعضی وقتا عقم می گیره بس که بهم می گن مطابق سنت رفتار کن بعضی وقتام رفتارم بزرگ تر از سنمه راس راسی ولی هیچ وقت کسی متوجه نمی شه مردم هیچ وقت متوجه هیچ چی نیستن  به هر حال تو راه برگشت به هتل به این چیزا فکر می کردم ترسو بودن هیچ لطفی نداره شایدم من یه ترسوی تمام عیار نباشم نمی دونم گمونم نصفم ترسوئه نصف دیگه مم براش مهم نیست که دستکشاش گم بشه یکی از دردسرامم همینه وقتی چیزی رو گم می کنم زیاد پاپی اش نمی شم بچه که بودم این خصوصیتم حرص مادرم رو در می آورد انگار چیزی وجود نداشته که من گم کنم و نگرانش بشم شاید واسه همینه که ترسوی تمام عیار نیستم ولی بازم دلیل خوبی نیست جدا نیست آدم اصلا نباید ترسو باشه اگه باید زد چونه ی یکی رو خورد کرد اگه دلیلی واسه این کار هست باید این کارو کرد ولی من اصلا نمی تونم حاضرم طرف رو از پنجره بندازم بیرون یا کلش رو با تبر شقه شقه کنم ولی تو چونه ش مشت نزنم