کتاب رحمه من الرحمن فی تفسیر و اشارات القرآن دوره 4 جلدیابن عربی نشر آیت اشراق کتاب رحمت من الرحمن فی تفسیر و اشارات القرآن دوره ی چهار جلدی نام کامل رحمت من الرّحمن فی تفسیر و اشارات القرآن و علی هامشه ایجاز البیان فی الترجمت عن القرآن زبان عربی نویسنده محی الدین ابن العربی گردآورنده محمود محمود الغراب ناشر آیت اشراق تاریخ نشر 1388 ش دوره انتشار اول قطع وزیری نوع جلد گالینگور تعداد مجلدات چهار جلد یک دوره تفسیر اشاری و عرفانی شامل تاویلات عرفانی ابن عربی از آیات و سوره های قرآن کریم می باشد که در قرن ششم هجری نوشته شده است منبع اصلی ابن عربی در این تفسیر اجتهادات تاویلی و ذهن خلّاق  اوست که بر متون صوفیانه و باطنی متکی است؛ بنابراین مجموعه مبانی عرفانی بویژه اموری که در دایره شهود  و بطون  و اسرار است اساس چنین تفسیری را تشکیل می دهد از جمله مهم ترین تفاسیر عرفانی که از آغاز تاکنون تدوین شده اثر حاضر می باشد جایگاه نویسنده این اثر در عرفان و تاثیر شگرف و گسترده او بر نظام عرفانی پس از خود بیانگر اهمیت این تفسیر ارزشمند است به طور خلاصه می توان گفت وی در طول حیات فکری خویش به تصوف و عرفان رنگ فلسفی بخشید و عرفان شهودی عارف مسلمان را که چندین قرن در پرده ابهام قرار داشت در قالب نظریات عقلانی و نفسانی که پرورده ذهن توانای او بودند جمع آوری و تدوین کرد نویسنده در این اثر میراث گذشته صوفیه را با یک تجربه شخصی و زنده درآمیخته و کلام صوفیه را که اغلب در پرده ای از اسرار پنهان شده بود به صورت اندیشه ای که رنگ و صبغه صوفی و اشراقی داشت در قالب نظم و نثر درآورد که منبع و سرچشمه ای شد تا دیگر عرفا و متصوفه و به ویژه عرفای پارسی زبان از جمله شیخ محمود شبستری حافظ و مولوی از آن بهره های فراوان ببرند در یک بررسی اجمالی در مطالب کتاب پی خواهیم برد که ابن عربی با امتزاج فلسفه کلام و حکمت باطنی موجب شکوفایی عصر زرین تصوف شد عصری که اوج شکوفایی خویش را در زمینه های مختلف فلسفی کلامی فقهی و عرفانی تجربه می کرد و بنیادهای تفکر اسلامی را استحکام می بخشید در چنین فضایی ظهور وی موجب شد که عرفان و تصوف در طوفانی از حکمت باطنی و الهیات نظری قرار گیرد و عشق رنگ و صبغه اندیشه به خود بردارد عصر او نیز این مطلب را تایید می کند؛ زیرا فضای آن آکنده و مشحون از تفکرات فلسفی و عرفانی فراوانی بود شیوخ متصوفه در سراسر سرزمین اندلس در تعلیم تجربه های عرفانی  باطنی خود به مریدان و شاگردان تشنه که هرگز کلام و فلسفه آنان را سیراب نکرده بود و هر روز نیز بر عده آنها افزوده می شد مشغول بودند اگر به عقب تر برگردیم سرچشمه های حکمت باطنی را خواهیم یافت بر اساس مطالب کتاب در دو قرن اول از ظهور اسلام سنت دینی آن قدر قوی و نیرومند بود که عالمان دینی اجازه تدوین مکتب منظمی چه در فقه و چه در تصوف نمی دادند و شاید دلیل آن وجود اصحاب پیامبرص یا تابعان و تابعان تابعان که صیانت نفس آنان بر همگان محزر بود و یا به علت شرایط سیاسی حکومت جاهلیت بنی امیه و دوران حاکمیت فرهنگی به عاریت گرفته از فلسفه یونانی و سیطره ذهنیت گرایی فرهنگی بنی العباس بوده باشد به هرحال ظهور تصوف و منشا آن در دنیای اسلامی از سویی به قرآن و سیمای باطنی پیامبرص بازمی گردد و از طرفی به شرایط اجتماعی و سیاسی و فکری قرن های دوم و سوم هجری که موجب پدید آمدن آرمان های صوفیانه شد ناآرامی های سیاسی دوران بنی امیه که منجر به سقوط این سلسله شد و روی کار آمدن بنی عباس و آغاز عصر زرین ادبیات اسلامی و وقوع رویدادهای سیاسی و اجتماعی در نقاط متعدد سرزمین اسلامی که منجر به تشکیل حکومت های منطقه ای و محلی در میان حکومت های بزرگ اسلامی گشت موجب شد آنان که طبع زاهدانه و پارسایانه ای داشتند از اجتماع به گوشه انزوا رجعت کنند و خود را از ستیزه به دور نگاه داشته و به زندگی پرآرامش معنوی و روحانی کشانده شوند نویسنده در اثر خویش عقاید پراکنده اهل تصوف را که تا زمان آنان در جوامع مسلمان رایج بود صورت بندی و به شکل روشن و صریح بیان کرده است او نظام فلسفی صوفیه و فلسفه عرفانی متصوفه را بنیان گذاری و جنبه باطنی سنت تصوف را هرچه بیشتر آشکار و روشن کرد