کلیات دیوان جودی عبدالجواد جودی  خراسانی   متخلص  به  جودی  و معروف  به  جودی  خراسانی  یا عَنبرانی  است  و به  اعتبار اینکه  در دوران  او میرزا لقب  عمومی  شاعران  بوده  میرزای  جودی  هم  خوانده  شده  است   دیوان  جودی  در حدود سه  هزار بیت  شامل  قصیده  مثنوی  مرثیه  و نوحه های  سینه زنی است  و بارها چاپ  شده  است آقا بزرگ طهرانی نیز از دیوان  و مقتل فارسی  جودی  خراسانی  یاد کرده  و گفته  است  که  او را نباید با جودی  تبریزی  صاحب  مراثی  فارسی  به  نام  الدر المنثور  اشتباه  گرفت   جودی  از شعرای  پیش  از خود به ویژه  سعدی و حافظ تاثیر بسیاری  پذیرفته  است  چنان  که  نخستین  قصیده دیوان  او به  نام  نخستین  تجلی  حق  تقلیدی  از قصیده معروف  سعدی  با مطلع  ماه  فروماند از جمال  محمد به  نظر می آید جودی  با اینکه  در روزگار خود در ردیف  شاعران  بزرگ  بود با قنادی  روزگار می گذراند و برخلاف  بسیاری  از شاعران  زمان  خود هرگز به  مدح  بزرگان  و صاحب  منصبان  نپرداخت