چشم مرکب چشم مرکب دنباله ای است بر انسان در شعر معاصر که نخست در سال ۱۳۷۱ انتشار یافت زنده نام محمد مختاری که در نقد شعر و جایگاه این گونهٔ هنری در فرهنگ معاصر نیز دستی توانا و نگاهی کاونده و آینده نگر داشت چشم مرکب را ابزار ضرور نواندیشی در شعر معاصر می داند و در تعریف آن می گوید چشمی است که کارکردش فرو رفتن و برآمدن در همهٔ پیچ و خم ها و پستوهای تاریک و روشن درون و بیرون است درون و بیرونی که همواره دست خوش موجی نامعین و ناگهانی است این چشم هم یک دستاورد تازه و هم یک ناگزیریِ تازه برای دیدن است از این رو فرو رفتنش در دل فضای معاصر که در کشور ما زادهٔ انقلاب و تحولات پسین و پیامدهای آن است نشان تحیّر نیست بلکه نمودار کاوش برای بازیافت خویش و دیدنِ گونه گونِ حقیقت ماست با چنین چشمی است که انسان تنوع و کثرت را می بیند و هم در تنوع و کثرت دیده می شود