کتاب السعاده و الاسعاد فی السیره الانسانیهاثر العامری النیسابوری نشر آیت اشراق کتاب السعاده و الاسعاد فی السیره الانسانیه زبان عربی نویسنده ابی الحسن ابی ذرّ محمد بن یوسف العامری النیسابوری تقدیم و تصحیح حسین قدمی ناشر آیت اشراق السعادت و الاسعاد فی السیرت الانسانیت اثر شیخ ابوالحسن ابی ذرّ محمد بن یوسف عامری نیشابوری و در گذشته به سال 381 هجری قمری کتابی است ارزشمند که در شش جزء ترتیب یافته و ساختار تربیتی اخلاقی و سیاسی از اهم مولّفه های آن محسوب می شود  بخت ورزی وسعادت مندی اصولی دارد که در گفتار ادیان و شریعت های نورانی و در قالب سخنان حکیمانه آمده است و رعایت آنها بنای بخت یاری می شود این تدابیر چنان با عظمت است که عایدی و مراد بودن آنها به دیگران نیز تسرّی می یابد و انگیزه مهم بخت آوری دیگران می گردد  ارسطوطالس پس از آنکه انواع مقاصد و غایات انسانی را در زندگانی این جهانی از مد نظر گذرانیده و آنها را شایسته این ندانسته بود که مقصود و مقصد فیلسوف باشد یک منظور اعلی و کمال مطلوب از برای حکیم و فیلسوف مقرر کرده بود که عبارت باشد از کسب سعادت از برای خود و دیگران بنای کتاب اخلاق او براین فکر و مرام است که انسان را چگونه می توان خوشبخت و خوشحال کرد همه مقاصد دیگر انسان به عقیده او برای فایده و مراد دیگری است که از انها عاید تواند شد و سعید بودن یگانه مقصودی است که بذاته مطلوب است کتاب السعادت والاسعاد مشتمل بر اصول اخلاقی و تدابیر عملی است که در حیات دنیا از برای سعید شدن و سعید کردن ضروری شناخته شده است این اصول و تدابیر را مولف کتاب از ترجمه های عربی مولفات افلاطون و ارسطو و سایر فلاسفه یونان استخراج کرده و با نکات و تعلیمات و اندرزها و دستورها و حکایاتی که در کتب ایران و هند و عرب یافته است و مناسب و موید گفته های یونانیان تشخیص داده است درآمیخته و کتابی در سیرت و اخلاق انسانی و قوانین سیاست و اصول تربیت و تدبیر منزل از آن ترتیب داده استاغلب کتبی که ماخذ مولف بوده مخصوصا ترجمه های کتاب های یونانی که در دسترس حکمای اسلام بوده است از میان رفته و فقط از راه تالیفات شبیه به این کتاب است که ما می توانیم بدانیم اهل فلسفه و حکمت در عالم اسلامی از چه مآخذ و منابعی حاصل فکر و تعمق فلاسفه قدیم یونان را شناخته و اقتباس کرده و مبنای اندیشه ها و نوشته های خود ساخته اند مولف این کتاب ابوالحسن محمد العامری در سالهای مابین وفات فارابی و ظهور ابن سینا مقام ریاست فیلسوفان مسلمان را داشته است و در توفیق فلسفه یونانی با شریعت اسلامی جهد وافی مبذول داشته و کتب فراوان در مواضیع فلسفی تالیف کرده است پدر مولف به ابو ذرّ یوسف مسمّی بوده است و بدین سبب غالبا خود را به کنیت ابوالحسن ابن ابی ذرّ نام می برد منشا و موطن او شهر نیشابور بوده است و برای تحصیل و تعلم و استفاده و بحث و تدریس به اهمّ بلاد اسلامی سفر کرده است نزد ابو زید احمد بن سهل بلخی درس خوانده  با ابوالفضل ابن العمید و ابوالفتح ابن العمید و ابوالحسین عتبی و ابوسعید سیرافی و ابوالنضر نفیس و ابوسلیمان منطق سجستانی و ابوحیان توحیدی و ابوعلی مسکویه مصاحبت و معاشرت داشته با صوفیه محشور بوده و تصوف را دوست می داشته و درآن باب کتاب تالیف کرده بوده است ابوبکر کلابادی صاحب کتاب التعرف که یک سال قبل از او فوت شد از او دو بار نقل مطلب کرده و ابوحیان توحیدی در تالیفات خود از آن جمله در مقابسات و الامتاع والموانسه و اخلاق الوزیرین کراراً او را ذکر کرده و برخی از آراء و اقوال او را آورده است وفات او در روز 27 ماه شوال 381 هجری قمری بوده و چون استاد او ابوزید بلخی در 322 درگذشته بوده و او قریب به شصت سال بعد از آن تاریخ زنده بوده است می توان یقین داشت که به سن کمال پیری و پختگی رسیده بوده است تاثیر او در ذهن معاصرینش بسیار قوی بوده و به اعتقاد عموم ایشان یکی از حکمای بزرگ بشمار می رفته است چنانکه توحیدی در کتاب المقابسات و ابوعلی مسکویه در جاویدان خرد برخی از آراء و اقوال و حکمت های او را نقل کرده اند و ابوسلیمان منطقی سجستانی در کتاب صوان الحکمت از سیرت او و عقایدش شرح مفصلی آورده است از مصنفات عامری هشت یا نه کتاب و رساله معروف است که عبارتند از  القول فی الابصار والمبصر؛ الاعلام بمناقب الاسلام؛ الامد علی الابد در تاریخ فلسفه؛ انقاذ البشر من الجبر والقدر؛ التقریر لاوجه التقدیر؛ الفصول فی المعالم الالهیه؛ کتابی در حکمت؛ السعاده والاسعاد