آنغوزه صمغ رزینی است که از گیاهی گرفته می شود که آن را انگدان یا انجدان می نامند طبیعت بسیار گرم و خشک  خواص 1صمغ فرفیون ضد انگل می باشد 2صمغ فرفیون موجب تب بری می شود 3صمغ فرفیون شدیدا مسهل می باشد 4صمغ فرفیون برای رفع سکته موثر است 5صمغ فرفیون دفع کننده بلغمی می باشد 6صمغ فرفیون برای مداوای فلجی موثر می باشد 7صمغ فرفیون برای مداوای رعشه توصیه می شود 8صمغ فرفیون موجب رفع رطوبت بلغمی می شود 9صمغ فرفیون برای مداوای درد کمر عالی می باشد 10صمغ فرفیون یک تصفیه کننده قوی خون می باشد 11صمغ فرفیون برای رفع خارش مفید و موثر می باشد 12صمغ فرفیون برای مداوای قولنج توصیه شده است 13صمغ فرفیون برای بهبود درد مفاصل موثر می باشد 14صمغ فرفیون برای مداوای التهاب طحال کارایی دارد 15صمغ فرفیون برای رفع سردی کلیه ها خوب می باشد 16صمغ فرفیون بعنوان یک مسکن اعصاب عمل می کند 17صمغ فرفیون برای مداوای درد عرق النسا کاربرد دارد 18صمغ فرفیون برای مداوای صرع گزینه خوبی می باشد 19صمغ فرفیون برای دفع سموم سرد بدن مفید می باشد 20صمغ فرفیون خاصیت کرم کشی در معده و روده را دارد 21صمغ فرفیون برای مداوای استرخا موثر و مفید می باشد 22صمغ فرفیون برای رفع سرگیجه مورد مصرف قرار می گیرد 23صمغ فرفیون برای رفع عقرب گزیدگی مفید و موثر می باشد 24صمغ فرفیون برای مداوای بیماری ترس از آب یا هاری مورد استفاده می باشد  مصلح 1کتیرا  طریقه مصرف بصورت پودر شده و خوراکی بصورت جوشانده و دم کرده ترکیبی بصورت ضماد و موضعی ترکیبی برای بدن بصورت عصاره و شیرابه و روغن و ترکیبی برای بدن  منع مصرف 1در دوران بارداری و شیردهی ممنوع می باشد 2هشدار هشدار هشداربدون مشورت با طبیب و پزشک از مصرف آن خودداری شود   توضیحات فرفیـون گیاهی است شیره دار برگ ها تخم مرغی دندانه های اره ای به رنگ خاکستری روشن با دمبرگ های کوتاه می باشد نژادهای مختلف دارد بعضی از انواع آن دارای گل زرد و بعضی گل سفید یا گل بنفش هستند در اثر شکاف یا شکستن از ساقه آن شیرابه سفیدی خارج می شود که همان فرفیون می باشد ریشه این گیاه قطور و تقریبا ترش مزه می باشد میوه آن بیشتر زرد و نارنجی رنگ است دانه های آن شبیه به عدس می باشد گیاهی است سمی به طوری که خوردن سه گرم از شیرابه آن انسان را می کشد اگر گاو این گیاه را بخورد می میرد اما چنان چه گوسفند بخورد در صورتی که به حد افراط نباشد زیان چندانی نمی بیند ولی اسهال شدید می کند این گیاه بومی هند است و در حبشه سودان مصر و مناطق مدیترانه نیز انتشار دارد در ایران در اکثر مناطق کشور در باغ ها و صحرا می روید