کتاب نجم الثاقب در احوال امام غایب دوجلدی نشر کتاب جمکران کتاب نجم ثاقب دراحوال امام غائبع دوره دو جلدی کتابگاه؛کتاب نجم ثاقب در احوال امام غائبعدوره دو جلدی نجم الثاقب در احوال امام غایب علیه السلام از تالیفات گرانبهای خاتم المحدثین میرزا حسین نوریره می باشدکه به سفارش میرزای بزرگ شیرازی صادر کننده تحریم تنباکو به نگارش درآمده است این کتاب به شرح حال و زندگی نامه امام مهدیعج پرداخته است برای اینکه بتواند حق مطلب را ادا کرده باشد کتاب را در دوازده باب به نگارش درآورده است جلد اول کتاب شامل شش باب با عناوین ولادت و شمّه ای از حالات آن جناب اسامی و القاب و کنیه های حضرت اوصاف شمایل و بعضی از خصایص حضرت ذکر اختلاف مسلمین در وجود مبارک و اقوال اهل سنت در مهدی موعودعج نصوص امامیه از رسول خداص و ائمه اطهارع بر امامت و اثبات امامت آن حضرت از روی معجزات می باشد که به شرح و تفصیل مطالب فوق پرداخته است جلد دوم کتاب نیز شامل شش باب با عناوین ذکر حکایت کسانی که در غیبت کبری به خلافت امام علیه السلام رسیده اند جمع بین حکایات و قصص گذشته و بین آن چه رسیده توسل به ائمه علیهم السلام جهت حوایج دنیا و آخرت و اوصاف اوتاد و ابدال و نجبا و صلحا و قطب علیه السلام ذکر شمّه ای از تکالیف عُبّاد بالنسبت به امام عصرعج می باشد که به شرح و تفصیل مطالب فوق پرداخته است معرفی نجم ثاقب  در این جا جهت آشنایی و آگاهی هر چه بیشتر خوانندگان گرامی موعود مروری بر موضوعات و مطالب این کتاب می کنیم علامه سترگ شیعی محدث نوری به خاطر آن که آخرین محبّ خدا دوازدهمین ولی از زنجیره ولایت می باشند تبرکاً نجم الثاقب را در دوازده باب به شرح ذیل تدوین و تنظیم نموده است که به این باب ها و فصول به اختصار اشاره می شود  باب اوّل در چگونگی ولادت سراسر سعادت حضرت مهدیع  باب دوم در ذکر اسامی و القاب و کنیه های امام و وجه تسمیه  علّت نام گذاری آن ها مولف در این فصل 182 نام لقب کنیه را برای آن جناب ذکر کرده و غالباً زیر هر عنوان مطالبی را از آیات روایات تفاسیر  می آورد  باب سوم که در دو فصل سامان داده شده است فصل اول در شمایل و فصل دوم در خصایص حاجی نوری در فصل اول به شمه ای از شمایل ولی عصر ع اشاره کرده و سخن را با این حدیث پیامبرص که فرمود مهدیعج شبیه ترین مردم به من در خَلق و خُلق است آغاز کرده و با آوردن احادیثی از دیگر معصومان ع مطلب را پی می گیرد ایشان در فصل دوم به خصایص و ویژگی های آن حضرت می پردازد  وی در این باب به 46 خصیصه منحصر به فرد آن حضرت اشاره می کند و زیر هر خصیصه مطالب روایی و تفسیری فراوانی را در تکمیل و تتمیم بحث می اورد و در پایان با اقرار و اعتراف به قصور و عجز خود می نویسد آن چه که ذکر شد نمونه ای از خصایص و تشریفات الهیّه مهدویّه است و اندکی از مقامات عالیه آن حضرت می باشد و بزرگی سلطنت آن جناب را کسی ندیده و نشنیده و نخواهد دید  باب چهارم به بیان اختلاف مسلمانان درباره وجود آن حضرت اختصاص دارد محدّث نوری در این باب به طرح شبهاتی نظیر مهدی همان مسیح است یا مهدی فرزند عبّاس می باشد یا مهدی همان محمدبن حنفیه است نیز مهدی فرزند امام حسن مجتبیع است پرداخته و با تسلطی که به نصوص روایی متون تفسیری رجال تاریخ و  دارد پاسخ هایی در خور به این شک و تردیدها می دهد و در پایان این بخش دیدگاه 20 تن از عالمان اهل سنت و عامّه را از باب نمونه می آورد  باب پنجم به نظریه شیعه که حضرت مهدی ع فرزند امام حسن عسکری ع است پرداخته و آن را مورد بررسی قرار داده است و مرحوم مولّف در پایان سی حدیث از اهل سنّت و 40 حدیث از شیعه در تائید و گفتار خود می آورد  باب ششم در اثبات امامت آن حضرت از روی معجزات صادره از آن بزرگوار است ایشان در این باب می نویسند  معجزات آن حضرت بسیار است و چون بنای این کتاب بر اختصار است لهذا به ذکر چهل معجزه از کتاب هایی که نزد علاّمه مجلسیره نبوده و یا بوده اما وی از نقل آن غفلت نموده اند می پردازیم تا مویّدی بر گفته های ایشان باشد  هر چند بعد از اثبات وجود و بقای آن ذات مقدّس احتیاجی به ذکر معجزه نیست زیرا نفس بقا و طول عمر آن جناب از اعظم آیات الهیّه و براهین قطعیّه است و آن کس را که آن معجزه باهره متواتره کافی نباشد از سایر معجزات نیز حظّی نبرد  باب هفتم مفصل ترین بخش کتاب است و به ذکر سعادتمندانی که در عصر غیبت کبرا به حضور آن خورشید پیدای جهان شرفیاب شده اند پرداخته و صد حکایت که برخی از آن ها را خود مولف از افراد مورد اعتماد و ثقه شنیده است از آن بار یافتگان به خانه خورشید در آن جا آورده شده است مولّف در پایان این بخش می نویسد  در نقل این حکایات اقتصار کردیم بر آن چه که در کتب معتبره دیدیم و یا از ثقات  افراد راستگو و علما شنیدیم و نقل بسیاری از وقایع را که با سند معتبر به ما نرسیده بود ترک کردیم   باب هشتم در شرح و توضیح توقیع شریف در باب تکذیب مدّعی رویت است مرحوم محدّث نوری این باب را با توقیع شریف به آخرین سفیر خاص امام ع در عهد غیبت صغری ـ علی بن محمد سمری ـ آغاز می کند برابر این توقیع مدعی مشاهده در غیبت کبرا پیش از خروج سفیانی و صیحه آسمانی ـ کذّاب مفتر است و ادعای وی غیر قابل پذیرش علاّمه نوری اشکالات و خدشه هایی را بدین شرح بر این توقیع وارد می سازد که این توقیع خبر واحد وضعیت است و لذا بر آن اعتمادی نمی توان کرد هم چنین شیخ طوسی هم که آن را نقل کرده بدان عمل ننموده لذا قابل اعتراض است این خبر ضعیف و غیر از آن خبر واحد است که جز ظنّ از آن حاصل نشود و مورث جزم و یقین نباشد پس قابلیت ‍آن را ندارد که با وجدان قطعی که از مجموع آن قصص و حکایات پیدا می شود معارضه کندالبته محققان بعدی در دفاع از این توقیع شریف خدشه های جدّی بر گفتار محدث نوری وارد ساخته اند که طالبان می توانند به کتاب های نگارش یافته پس از نجم الثاقب مراجعه کنند