کتاب نان و شراب  اثر اینیاتسو سیلونه نان و شراب یکی از برترین رمان های قرن بیستم است اینیاتسیو سیلونه در این اثر درخشان راویِ دورانی تیره در تاریخ معاصر ایتالیاست دورانی که جهل و خرافه حقیقت را تماماً به مغاک برده و قدرت تنها ابزاری برای سرکوب است؛ در یک کلام عصر ظهور فاشیسم درباره کتاب صوتی نان و شراب  اینیاتسیو سیلونه Ignazio Silone کتاب نان و شراب Bread and Wine را زمانی نوشت که توسط بونیتو موسولینی رهبر حزب فاشیست ایتالیا از این کشور تبعید شده بود این رمان نخست در سال 1936 و به زبان آلمانی چاپ شد محتوای جسورانه ی اثر به سرعت نام کتاب را بین خوانندگان گوناگون در سرتاسر جهان فراگیر نمود  سیلونه در این اثر ماندگار که به زعم برخی منتقدین از بهترین داستان های سیاسی  تاریخی قرن بیستم به شمار می رود در عین آنکه داستانی جذاب و پرکشش را روایت کرده در مقام یک منتقد اجتماعی و متفکری مستقل و اصیل نیز ظاهر شده است؛ متفکری که سعی داشت به دور از جو زدگی و با دیدی روشن درباره ی تحولات تاریخی و اجتماعی گسترده ای تأمل کند که زمانه اش  را ملتهب نموده بود  فاشیسم سوسیالیسم و مسیحیت به عنوان تأثیرگذارترین جریانات فکری در اروپای قرن بیستم خصوصاً در ایتالیا بارها و بارها موضوع بحث و گفتگوهای داغ میان شخصیت های کتاب می گردند سیلونه که خود شخصا شاهد فساد عمیق نهاد کلیسا و یاری آن به قدرت گیری فاشیست ها در ایتالیا بوده در رمان خود با نگاهی موشکفانه به بررسی رابطه ی مذهب و قدرت نشسته است  قهرمان کتاب نان و شراب جوان جاه طلبی به نام سپینا است که از برخی جهات بی شباهت به خود نویسنده نیست او مبارزی آرمانگراست که با نامی مستعار و در کسوت کشیشی دست به فعالیت های زیرزمینی و انقلابی در کشور ایتالیا می زند سپینا به سوسیالیسم اعتقاد داشته و از صمیم قلب آرمان های برابری طلبانه و انسانیِ این مکتب را می ستاید با این حال هر چه داستان پیش تر می رود سپینا بیشتر و بیشتر ناگزیر از بازنگری در اعتقادات خود می شود  او تحت تاثیر مباحثاتی پرشور با دیگر شخصیت های کتاب با این سوال مواجه می شود که چرا تمام انقلاب های بشری علی رغم برخورداری از آرمان های والا در نهایت به استبدادی غیرانسانی ختم شده اند؟ با چه تضمینی انقلاب سوسیالیستی ای که خود او چشم انتظار آن است از این قاعده ی تاریخی مستثنی خواهد بود؟ مگر همین فاشیسمی که او و همفکرانش خود را موظف به مبارزه با آن می بینند در ابتدا با شعارهای زیبا و حمایت های مردمی به قدرت نرسید؟ در این میان راه چاره چیست؟ انفعالی بی ثمر یا فعالیتی پرخطر؟