گل پرک  داستانی از زبان یک بچه خرگوش اثر کلر ژوبرت شبی کنار جنگل یک سنجاقک پیدا کردم تنها نشسته بود و با چشم های غمگین به من نگاه می کرد کمی نزدیک شدم طوری که نترسد و یواش پرسیدم چه شده؟ گم شده ای؟ سنجاقک سر تکان داد و چشم هایش پر از اشک شد دستم را جلو بردم و گفتم پس امشب پیش من بمان بعد باهم می رویم خانه ات را پیدا کنیم سنجاقک اشک هایش را پاک کرد و نشست روی دستم اسمش مثل خودش قشنگ بود گل پرک