کتاب چشمهایش اثر بزرگ علوی انشارات نگاه پرده ی چشم هایش صورت ساده ی زنی بیش نبود صورت کشیده ی  زنی که زلف هایش مانند قیر مذابی روی شانه ها جاری بود همه چیز این صورت محو می نمود بینی و دهن و گونه و پیشانی با رنگ تیره ای نمایان شده بود گوئی نقاش می خواسته است بگوید که صاحب صورت دیگر در عالم خارج وجود ندارد و فقط چشم ها در خاطره ی او اثری ماندنی گذاشته اند چشم ها با گیرندگی عجیبی به آدم نگاه می کردند خیرگی در آن ها مشهود نبود اما پرده ی حائل بین صاحب خود و تماشاکننده را می دریدند و مانند پیکان قلب انسان را می خراشیدند آیا از این چشم ها می بایست در لحظه ی بعد اشک بریزد؟ یا اینکه خنده ی تلخی بجهد؟ اما دور لب ها خنده ای محسوس نبود آیا چشم ها تنگ و کشیده بودند تا بخندند و تماشاکننده را به زندگی تشویق کنند و یا دلخسته ای را بچزانند؟ آیا این چشم ها از آن یک زن پرهیزگار از دنیا گذشته بود یا زن کامبخش و کامجوئی که دنبال طعمه می گشت یا اینکه در آن ها همه چیز نهفته بود؟ آیا می خواستند طعمه ای را به دام اندازند؟ یا له له طلب و تمنا می زدند؟ آیا صادق و صمیمی بودند یا موذی و گستاخ؟ عفیف یا وقیح؟ آیا بی اعتنائی جلوه گر شده بود؟ یا التماس و التجاء؟ اگر التماس می کردند چه می خواستند؟ این نگاه این چشم های نیم خمار و نیم مست چه داستان ها که نقل نمی کردند بخشی از داستان   چشم هایش برجسته ترین رمان بزرگ علوی است که برای نخستین بار در سال 1357 منتشر شد علوی در این رمان به توصیفی دقیق و موشکافانه درباره ی زندگی و احساسات زنی به نام فرنگیس دست زده است ماکان استاد نقاشی و یک مبارز سیاسی حکومت دیکتاتوری رضاشاه پهلوی است که در دوران تبعید از دنیا می رود راوی داستان ناظم مدرسه ای است که  نمایشگاهی از آثار ماکان در آن برپا شده است او در میان آثار استاد متوجه پرده ای به نام چشم هایش می شود ناظم می خواهد راز نهفته در چشم های زن پرده را دریابد چون تصور می کند صاحب این چشم ها در مرگ استاد نقشی داشته است بالاخره پس از سال ها موفق می شود با فرنگیس ملاقات کند و داستان آشنایی اش با استاد را از زبان او بشنود فرنگیس عاشق ماکان بوده است و به خاطر این عشق چندین بار خود و خانواده اش را به خطر انداخته و حتی بدون درکی از مبارزه وارد مبارزات سیاسی شده و در نهایت هم به خاطر نجات جان ماکان به ازدواجی مصلحتی تن داده است اما ماکان که همه ی هستی اش را در راه مبارزه داده گویی توان رویارویی با عشق فرنگیس را نداشته است فرنگیس پس از مرور اتفاق ها از همه ی تلاشش برای این عشق مطمئن می شود و به آرامش دست می یابد او به پرده ی چشم هایش که گویی دروغین است نگاه می کند و به ناظم مدرسه می گوید استاد شما اشتباه کرده است این چشم ها مال من نیست   نگارش این رمان براساس یادداشت نویسنده که در انتهای کتاب آمده شش ماه به طول انجامیده است از این رمان به عنوان سندی از تاریخ معاصر ایران و دوره ی حکومت رضاخان در تاریخ ادبیات ایران یاد می شود صاحب نظران معتقدند علوی در نگارش چشم هایش تحت تاثیر صادق هدایت و بوف کور بوده است پرسش ها توهم ها جاذبه ها و دافعه ها عشق و نفرت و فریبندگی همه و همه با شیوه ای مشابه شیوه ی هدایت در این داستان توصیف شده است از طرفی علوی تحت تاثیر ادبیات غرب به ویژه ادبیات روسی نیز بوده است و توصیف هایش به این ادبیات نیز شباهت دارد