کتاب سه خواهر اثر آنتون چخوف انتشارات گوهر ماندگار در بخشی از کتاب سه خواهر می خوانیم   ورشینین بله ما را از یاد خواهند برد سرنوشت مان این است کاری اش نمی شود کرد زمانی خواهد آمد که هرچه به نظرمان ضروری و بسیار بااهمیت جلوِه می کند فراموش خواهد شد یا بی فایده به نظر خواهد آمد کمی سکوت عجیب است اما برایمان ممکن نیست امروز درک کنیم چه چیزی ضروری و چه چیزی مهم است یا بیهوده و مسخره مگر کشفیات کوپرنیک یا مثلاً کریستف کلمب در آغاز مسخره و بی مصرف جلوه نکردند؟ حال آن که همه حقیقت را در جمله های بی سروته آدمی ابله می جستند هیچ بعید نیست که زندگی کنونی  که ما بدون چک وچانه می پذیریم  روزی به نظر عجیب و احمقانه بیاید نادرست و شاید هم گناهکارانه   توزنباخ کسی چه می داند؟ شاید هم روزی بگویند زندگی پرافتخاری را می گذرانده ایم و با احترام از ما یاد کنند این روزها دیگر از شکنجه از اعدام از چپاول خبری نیست با این همه مردم با درد و رنج زندگی می کنند   سولنی با صدای خش دار بیه بیه بیه اگر به بارون اجازه بدهند فلسفه ببافد حتی حاضر است از خورد و خوراک هم چشم بپوشد  توزنباخ واسیلی واسیلیویچ خواهش می کنم راحتم بگذارید صندلی اش را عوض می کند واقعاً ملولم می کنید  سولنی با صدایی خش دار بیه بیه بیه   توزنباخ با وجود درد و رنج هایی که در زمان ما مشاهده می شوند که طبعاً وجود هم دارند باز نشان  دهنده ی این هستند که جامعه از نظر روحی متحول شده است