نهج البلاغه ترجمه علامه محمد تقی جعفری  به سال 1302 شمسی در تبریز تولد یافت در جست وجوی اشتیاقی که وجودش از آن لبریز بود تن به سفر سپرد و با یافتن علم به آن هجرت کرد هجرتش به درازا انجامید و چشمه هایی در وجودش به جریان انداخت که بخشی به هستی شناسی بخشی به انسان شناسی بخشی به فرهنگ بخشی به ادب و زیبایی و بخش وسیعی از آن به طرحی نو در افکندن اختصاص داشت در اقلیم های معرفت و فلسفه و حکمت  و آن گاه که در سال 1377 چشم از جهان فرو بست بار اشتیاق دیرین را به منزل رساند و به ابدیت رهسپار شد مسلم است که با شناخت های معمولی هرگز نمی توان شخصیت علی بن ابیطالب ع را دریافت؛ به ویژه اگر پژوهشگر در مواردی جویای عناصر و فعالیت های روحی آن بزرگوار باشد به عبارتی دیگر حباب نمی تواند تمام مفهوم دریا باشد حباب کجا و آن عظمت ژرف و شگفت انگیز کجا؟ به راستی پدیده های ترکیبی و مفاهیم عالی و انسانیِ درونِ شخصیت ها با نظر به عظمت رشدی که دارند بسیار پیچیده تر و ظریف تر از آن است که در انسان های معمولی به وجود آید آمیزه ای از عدالت و محبت با وابستگی به خداوند متعال از علی بن ابیطالب ع شخصیتی ساخته است که دُرّ نادره دوران است  به راستی حکمت وجود چنین شخصیت والایی را فقط در مجموعه ای نورانی و پر فروغ نهج البلاغه که برای ارائه راه های کمال بشری به ودیعت نهاده تا حدودی می توان مشاهده کرد محمدتقی جعفری