کتاب صدای شکستن استخوان در آمبولانس من بودم و دو سرباز عراقی که یکی راننده و دیگری نگهبان بود وقتی از خیابان های شهر رد می شدیم با دیدن مغازه ها و مردمی که در رفت وآمد بودند دلم برای آزادی تنگ شد جلوی یک ساندویچ فروشی آمبولانس ایستاد راننده پیاده شد و رفت  به طرف ساندویچ فروشی با خودم گفتم حتی اگر در بیمارستان هیچ کاری برایم انجام ندهند رفتنش به خوردن یک ساندویچ خوشمزه بعد از دو سال می ارزد بی صبرانه منتظر بازگشت راننده بودم نگهبان درِ عقب آمبولانس را باز کرد که از آن به عنوان میز استفاده کند راننده از راه رسید ساندویچ و نوشابه ها را گذاشت روی میز یکی از ساندویچ ها را خودش برداشت دیگری را هم داد به نگهبان برای من هیچ ساندویچی نخریده بود با اشتها شروع کردند به خوردن آنها حتی به من نگاه هم نمی کردند باد بوی ساندویچ ها را آورد توی کابین آمبولانس؛ دهانم آب افتاد و دلم ضعف رفت ساندویچ و نوشابه شان را خوردند با کاغذ ساندویچ سبیل های چربشان را پاک کردند بعد هرکدام سیگاری روشن کردند سوار شدند و راه افتادیم