کتاب مسافر برج کرم نوشته منگوئل نشر ترجمان Traveler tower worm  ما انسان ها می کوشیم حقایق جهان را با خواندن و نوشتن کشف کنیم پس عجیب نیست که در بیشتر جوامع انسانی استعاره ای یکسان برای بیان رابطه انسان با جهان وجود داشته است جهان همچون کتابی است که باید خوانده شود اما این استعاره در هر جامعه ای با استعاره های دیگری نیز مرتبط شده است آلبرتو منگوئل پژوهشگر برجسته ادبیات و رمان نویس آرژانتینی در این کتاب سه استعاره اصلی تاریخ خواندن را بررسی می کند  خواننده به مثابه مسافری که صفحات کتاب؛  جهان را در پی آگاهی و روشنگری می جوید؛  خواننده به منزله ساکن متکبر برج عاج و خواننده همچون خوره بی خرد کتاب ها  تا آنجا که می دانیم ما تنها موجوداتی هستیم که تصور می کنیم جهان از داستان ساخته شده است تلقی ما از هویت ادراکی مان و هویت جهان اطرافمان به دلیل آگاهی از هستی مان که منتج از نحوه رشد زیست شناختی مان است چنان است که گویی باید از طریق کلمات رمزگشایی شوند؛ گویی همه چیز عالم رمزی است که باید آن را فراگرفته و دریابیم جوامع انسانی بر این فرض استوارند که ما تا اندازه ای می توانیم دنیایی را که در آن زندگی می کنیم بشناسیم برای شناخت جهان یا برای تلاش و شناخت جهان تبدیل تجربه به زبان کافی نیست زبان نمی تواند به کنه تجربه ما راه یابد؛ زبان نمادهایی ناقص و دو پهلو را در قالب رمزهای ظاهرا مشترک و قراردادی از فردی به فرد دیگر منتقل می کند؛ نمادهایی که متکی بر هوشمندی گوینده یا نویسنده در انتخاب کلمات و ذکاوت خلاقه شنوندگان یا خوانندگان است زبان برای افزایش احتمال فهم متقابل و ایجاد فضای وسیع تر معنا به استعاره پناه می برد که در نهایت اقرار به شکست آن در برقراری ارتباط مستقیم تلقی می گردد