کتاب گردان قاطرچی ها جلد اول  به قلم داوود امیریان معرفی کتاب گردان قاطرچی ها گردان قاطرچی ها رمانی از داوود امیریان 1349 نویسنده معاصر ایرانی است این کتاب رمانی ویژه نوجوانان است که با زبان طنز جریان های روزهای جنگ و جبهه را روایت می کند معرفی کتاب این رمان را که داود امیریان نوشته و فضای آن طنزآمیز است بخشی از ابعاد حماسه های رزمندگان غیور دفاع مقدس را در قالبی جدید بیان می کند و همین فضای جذاب برای نوجوانان موشکافی می شود  در این رمان ماجرای چند رزمنده روایت می شود که سرپرستی یک گردان قاطر را در دست می گیرند تا آذوقه و مهمات مورد نیاز عملیات رزمندگان را از این طریق به بالای کوه منتقل کنند  این اثر پس از کسب موفقیت های پی در پی در جشنواره های مختلف به ویژه دریافت جایزه کتاب فصل در مراکز فرهنگی هنری کانون پرورش فکری نیز از سوی مخاطبان نوجوان با استقبال گسترده ای روبرو شد معرفی کتاب گردان قاطرچی ها اثر داوود امیریان گردان قاطرچی ها کتابی برای نوجوانان است که با روایتی طنز از روزهای جنگ و نوجوانان کم سن و سالی که به جنگ می رفتند سخن می گوید قصه ی گردانی که وظیفه اش نگهداری از قاطرهایی برای حمل آذوقه و مهمات مورد نیاز رزمندگان به ارتفاعات کردستان است افراد گردان در کنار این قاطرها داستان های خنده داری می سازند و در طی مانورها و عملیات های مختلف هر کدام تجربیات و سختی های مختلفی را پشت سر می گذراند نویسنده در غالب اتفاقات خنده دار وقایع جنگ را به صورتی دلنشین برای نوجوانان تعریف می کند و شجاعت نوجوانان آن دوران را بیان می کند که با سن پایین از جنگ و جبهه نمی ترسیدند و برای شهادت هم آماده بودند البته با توجه به مخاطبان کتاب تلخی و سختی های جنگ کمتر نشان داده شده و بیشتر بر روی کمدی بودن اتفاقات تمرکز شده است  خلاصه ای از کتاب رمان گردان قاطرچی ها درباره یکی از گردان های تدارکاتی است که در آن چند رزمنده به وسیله قاطر مهمات جنگ را به یکی از ارتفاعات صعب العبور کردستان به رزمنده های جنگ می رسانند  ماجرای کتاب با شخصیتی به نام یوسف شروع می شود که یک مجروح جنگی است و پس از بهبودیش دوباره به جبهه اعزام می شود این بار مسئولیت نگهداری چند قاطر به او داده می شود تا آذوقه و مهمات را به رزمندگان برساند یوسف گردانش را از نوجوان های بازیگوش تشکیل می دهد و  علاوه بر یوسف شخصیت های دیگر این داستان می توان به کربلایی مش برزو اکبر خراسانی علی نجفی دانیال حسین و کرامت اشاره کرد که بیشتر آنها مانند یوسف روحیه طنز دارند یا در موقعیت های طنزی که قرار می گیرند تعدادی قاطر با نام های گوناگون در طول داستان حضور دارند که البته این نام ها را یوسف و بقیه شخصیت ها روی قاطرهای زبان بسته گذاشته اند مانند رخش رستم آتش پاره تورنادو کوسه بروسلی آذرخش چپول پیکان جفتک آتشین قزمیت پهلوون لب شتری عقاب کوهستان شاهین رییس بزرگ  این رمان به موضوع جنگ از زاویه طنز نگاه کرده که همین موضوع باعث شده تا حدودی تصویر شاد و مفرح از حضور رزمندگان نوجوان در صحنه های مختلف جنگ برای خواننده نوجوان روایت شود  جملاتی از متن کتاب گردان قاطرچی ها  1 عقل تو کله شما دوتا نیست؟ آخه من چه گناهی کردم گیر شماها افتادم؟ یوسف دهانش کف کرده بود و یک نفس فریاد می زد سیاوش و دانیال سرشان را پایین انداخته بودند و خود را به موش مردگی زده بودند و جیک نمی زدند اون چه آشوبی بود که به پا کردید؟ قسم می خورم اون آتش سوزی و به هم ریختن میدون کار شما دو تا بود دانیال که بلد بود چه طور خودش را به موش مردگی بزند با صدایی لرزان و بغض کرده گفت تو هم هی نق به جیگر ما بزن خودت دیدی که ما کاری بکنیم؟ برای چی تهمت می زنی؟ من و سیاوش روحمون از آتش سوزی و فرار خرس ها بی خبر  قاطرها که آسوده در حال استراحت و یا خوردن علف و نان خشک بودند یک آن وحشی شدند سیاوش دوید طرف کوسه جنوب و یک لگد به شکم او زد و هوایی شلیک کرد کوسه جنوب هم نه گذاشت و نه برداشت و یک جفتک سهمگین درست به تخت سینه سیاوش شلیک کرد سیاوش شوت شد و هنوز در هوا بود که قزمیت هم او را مهمان جفتک خود کرد سیاوش به طرف دیگر پرت شد و باز هم در هوا پیکان یک کله جانانه به شکم سیاوش کوبید سیاوش قبل از این که روی زمین پر از سرگین و خیس ادرار و علف های خیس بو گرفته سقوط کند از هوش رفته بود  در بخشی از کتاب می خوانیم عقل تو کله شما دوتا نیست؟ آخه من چه گناهی کردم گیر شماها افتادم؟ یوسف دهانش کف کرده بود و یک نفس فریاد می زد سیاوش و دانیال سرشان را پایین انداخته بودند و خود را به موش مردگی زده بودند و جیک نمی زدند اون چه آشوبی بود که به پا کردید؟ قسم می خورم اون آتش سوزی و به هم ریختن میدون کار شما دو تا بود دانیال که بلد بود چه طور خودش را به موش مردگی بزند با صدایی لرزان و بغض کرده گفت تو هم هی نق به جیگر ما بزن خودت دیدی که ما کاری بکنیم؟ برای چی تهمت می زنی؟ من و سیاوش روحمون از آتش سوزی و فرار خرس ها بی خبر سیاوش سریع به پهلوی دانیال سیخونک زد که بند را آب ندهد؛ اما یوسف به سرعت حرف دانیال را قاپید با صورت کج و کوله شده از خشم و عصبانیت به آن دو براق شد آفرین پس اون خرسه و توله هاش رو شما دوتا آتیش پاره فراری دادید؟ می بینی کربلایی پس الکی صاحب خرس ها جلز و ولز نمی کرد که کار این دو تا بوده سیاوش مظلومانه به کربلایی نگاه کرد و چند بار پلک زد کربلایی ته دلش سیاوش را دوست داشت با دیدن چشم های خیس سیاوش و بغض دانیال قلبش به درد آمد و گفت حالا که به خیر گذشته یوسف جان این دو تا هم به اندازه کافی حرف شنیدن دیگه بسه شونه کربلایی تو هم؟ شما دیگه چرا؟ اگه دژبانی سپاه می آمد چی؟ اون وقت خلاصی ما از دست اون ها کار حضرت فیل بود