کتاب آخر بازی در انتظار گودو اثر مایکل وارتون مترجم بهروز حاجی محمدی از انتشارات ققنوس نمایشنامه های  بکت  در بستر قرن  بیستم  دوره ای  انتقالی  را مشخص  می کنند دوره ای  انتقالی  از مدرنیسم  تا پسامدرنیسم  آثار او تصاویری  از فرسایش  ارائه  می دهند که  در آن  جهان  و افرادی  که  در آن  زندگی  می کنند به  آرامی  اما به  ناگزیر رو به  افول  می روند در انتظار گودو و آخر بازی  دو نمایشنامه ای  است  که  شهرت  و جهانی شدن  را برای  بکت  به  ارمغان  آورد با این  همه  او اعتقاد داشت  که  این  موفقیت  بر سوتفاهمی  بنیادین  استوار است  و منتقدان  و مردم  به  طور یکسان  بر تفسیری  نمادین  و تمثیلی  از اثری  اصرار ورزیده اند که  همواره  برای  پرهیز از تعریف  تلاش  کرده  است  مایکل  وارتون  منتقد و استاد ادبیات  فرانسه  در دانشگاه  یونیورسیتی  کالج  لندن  حق  را با بکت  می داند با این  حال  یک یک  مخاطبان  را در مخالفت  با او محق  می شناسد و خود در بازخوانش  این  دو نمایشنامه  بر کنایه های  فلسفی  این  دو اثر تأکید می ورزد ساموئل  بکت  در سال  1969 جایزة  نوبل  را از آن  خود کرد