رمولوس کبیر نمایشنامه  اثر فردریش دورنمات  در حد نو دربارهٔ کتاب تاریخ سپیده دم یکی از روزهای ماه مارس سال 476 بعد از میلاد مسیح را می نویسد که رییس سواره نظام اسپوریوس تیتوس ماما سوار بر اسبی که از فرط خستگی نزدیک به مرگ می باشد خود را به ویلای تابستانی امپراطور در ییلاق که ضمنا اقامتگاه زمستانی امپراطور نیز هست می رساند از اسب پایین می پرد سر و وضع او بسیار کثیف است و دور بازوی چپش یک پارچه خون آلود پیچیده شده است با زحمت زیاد چند قدم برمی دارد سکندری می خورد و عده بی شماری مرغ و خروس قدقدکنان از جلوی او فرار می کنند چون کسی را در آن حوالی پیدا نمی کند باعجله وارد ویلا می شود بالاخره به اتاق امپراطور داخل می شود در نظر اول حتی این مکان هم به نظر او ویران و خالی از سکنه می رسد در این جا فقط چند صندلی زهوار دررفته و نیمه شکسته و کنار دیوارها مجسمه های نیم تنه پر ابهت از شخصیت های تاریخی متفکرین و شعرای رم قدیم با قیافه هایی که به طور اغراق آمیز جدی و عبوس هستند نظر او را جلب می کند اسپوریوس تیتوس ماما آهای آهای سکوت بالاخره رییس سواره نظام پس از مدتی متوجه می شود که در طرفین دری که در قسمت وسط عقب صحنه قرار دارد دو پیشخدمت سالخورده و موسفید کاملاً خشک و بی حرکت مثل دو مجسمه ایستاده اند این دو نفر پیراموسو آشیلس هستند که از سال ها پیش تاکنون در خدمت امپراطوران بوده اند رییس سواره نظام از دیدن این دو هیکل پر ابهت جا می خورد و با تعجب به آن ها خیره می شود بعد وحشت می کند