کنترل اجتماعی در نهج البلاغه انچه در این کتاب میتنی بر گزاره های مرتبط با کتاب نهج البلاغه  استنباط و ارائه شده دیدگاهی است ک سعی می کند همه عناصر دخیل در کنترل بر کنش های انسان را به صورت نظام واره ای مدنظر قرار دهد  محصول چنین رویکردی  سلامت نسبی سطوح سه گانه فردی  بین الافرادی و کلان اجتماعی از کجروی هاست نظام واره کنترل اجتماعی فرایند مستمری است ست که مسئولیت آفرینی و مسئولیت پذیری را در ساحت های فردی گروهی و ساختاری دنبال می کند و عوامل و عناصر دخیل در آن را معین می سازد این نظام واره تاثیرگذاری جامعه پذیری و کنترل کجروی ها را در مراحل و ابعاد مختلف از طریق درونی سازی هنجارهای اجتماعی و دینی موجب می گردد در این نظام بار چرخه کنترل با القائ آموزه های تربیتی و دینی برای ایجاد و درونی سازی آگاهی ها آغاز و پس از عبور از مرحله میانی توسعه پیوندها و مسئولیت ها به سطح ساختارهای نظام اجتماعی می رسد و تکمیل می شود به واقع نادیده انگاری این رویکرد نظام واره ای در در جوامع امروزی است که موجب فزونی انحرافات اجتماعی و ناگزیر ای  در جوامع در سازگاری با آنها به عنوان هنجار شده است