کتاب اندیشه تاریخ نگاری عصر صفوی نویسنده محمد باقر آرام ناشر امیرکبیر وزیری شومیز چاپ دوم 1393 اندیشه ی تاریخ نگاری عصر صفوی مرحله ای مهم از حیات فرهنگی مردم ایران را منعکس می سازد در مدتی حدود دویست و سی سال از عمر این سلسله نزدیک به چهل اثر با هدف نگارش تاریخ پدید آمد که بیانگر تفکر مورخان درباره ی چیستی تاریخ روند آن و فلسفه ی تاریخ است نگارنده در پژوهش حاضر می کوشد تا گفتمان های غالب و مسلط تاریخ نگاری عصر صفوی را بررسی کند و به طور نسبی مقایسه ای میان اندیشه ی تاریخ نگاری ایران عصر صفوی با کشورهای همسایه ی خود انجام دهد مطالب کتاب در سه فصل گنجانده شده است فصل اول به بررسی روش تحقیق منابع و مبانی نظری تحقیق اختصاص دارد در این فصل منابع تاریخ نگاری عصر صفوی و قبل از آن بررسی می شود و در بحث نظری دیدگاه هرمنوتیکی و هم چنین عوامل و عناصر تاریخ نگاری و شرایط موثر در آن مطرح می گردد فصل دوم نگاهی به تاریخ نگاری ایران بعد از اسلام تا ظهور صفویان است در فصل سوم که فصل اصلی کتاب است زمینه های عمومی تاریخ نگاری عصر صفوی هم چون ویژگی های سیاسی فکری اجتماعی اقتصادی و تاثیر و انعکاس آن ها در تاریخ نگاری این دوره بررسی می شود هم چنین به دیدگاه مورخان این عصر و سبک و قالب کار آن ها اشاره می شود از انواع تاریخ نگاری عصر صفوی می توان به تاریخ نگاری عمومی تاریخ نگاری سلسله ای یا دودمانی و تاریخ نگاری سلطانی اشاره کرد تاثیر عرفان و تصوف اندیشه ی تقدیرگرایی و مشیت الهی اندیشه ی دینی سیاسی معرفت حکمت و فلسفه ی تاریخ در تاریخ نگاری عصر صفوی از دیگر مطالب کتاب محسوب می شود