اصول فقه و هرمنوتیک روش شناختی مسعود فیاضی هرمنوتیست ها به سه دسته روشی روش شناختی و فلسفی تقسیم می شوند دسته اول و دوم مانند اصولیان و فقها معتقدند؛ علیرغم وجود فاصله زمانی قابل توجه بین زمان صدور و زمان تفسیر نص فهم مراد مؤلف امکان پذیر است در این راستا هرمنوتیست های روشی کوشیده اند از دیدگاه های مختلف ابزارها و قواعد فهم و استنباط مراد مؤلف را بیان کنند اما هرمنوتیست های روش شناختی مانند فریدریش شلایرماخر تلاش کرده اند قبل از بیان ابزارها و قواعد مزبور نظریه پشتیبان آنها که نظریه فهم متن خوانده می شود را طراحی کرده و سپس به طراحی ابزارها و قواعد استنباط بپردازند در این نظریه عوامل دخیل در فهم مراد مؤلف و منطق حاکم بر آنها مبتنی بر مبانی الاهیاتی و فلسفی خاص تبیین شده است طبیعتا این تلاش ها می تواند برای اصولیان و فقها نیز قابل توجه باشد زیرا آنها نیز تلاش می کنند با وجود گذشت قرون متمادی از زمان صدور نصوص دینی مراد شارع مقدس را از آنها استنباط کنند بر این اساس در این تحقیق با استفاده از روش تطبیقی تلاش شده است نظرات اصولیان و هرمنوتیست های روش شناختی در فهم مراد مؤلف مقایسه شود و دلالت های صحیح آن برای طراحی نظریه فهم مراد شارع در اصول فقه استخراج گردد