پی دی اف کتاب رمان چشمهایش اثر بزرگ علوی با ارسال تلگرامی معرفی کتاب چشمهایش  کتاب چشمهایش یکی از مهم ترین آثار بزرگ علوی از نویسندگان برجسته ادبیات فارسی است چشمهایش به زندگی یک مبارز سیاسی به نام استاد ماکان و نقاشی مرموز او از چشم های یک زن می پردازد طرح کلی داستان با کنار هم قرار دادن قطعات پراکنده یک ماجرا نوشته شده است  نشر نگاه کتاب چشم هایش را که برای اولین بار در سال 1357 چاپ شده است منتشر کرده است  درباره ی بزرگ علوی  بزرگ علوی در 13 بهمن ماه 1283 در تهران متولد شد نام کامل او سیّد مجتبیٰ آقابزرگ علوی است او نویسنده واقع گرا سیاست مدار چپ گرا روزنامه نگار نوگرا و استاد زبان فارسی ایرانی است که به همراه صادق هدایت و صادق چوبک از پدران داستان نویسی نوین به شمار می رود بزرگ علوی تحصیلاتش را در زمینه علوم تربیتی و روانشناسی در دانشگاه آلمان به پایان برد و مدتی در مدرسه صنعتی شیراز زبان آلمانی تدریس می کرد به دلیل پیروی از کمونیسم محاکمه شد و مدتی را در زندان به سر برد او از اعضای حزب توده و بنیانگذاران آن است بزرگ علوی دوستی و صمیمیتی با صادق هدایت داشت که با پیوستن مجتبی مینوی و مسعود فرزاد به جمعشان جمع ربعه را تشکیل می داد از آثار مشهور بزرگ علوی می توان به چمدان میرزا سالاری ها گیله مرد و چشم هایش اشاره کرد علوی در 21 بهمن 1375 چشم از دنیا فرو بست جملاتی از کتاب چشم هایش  همه چیز این صورت عادی بود پیشانی بلند بینی کشیده و قلمی چانه باریک گونه های استخوانی زلف های ابریشمی لب های باریک جمعا اثر خاصی در بیننده باقی نمی گذاشتند  صورت از آن زن بسیار زیبایی بود اما آن چیزی که تماشاچی را مبهوت می کرد زیبایی صورت نبود معما و رمز در خود چشم ها بود چشم ها باریک و مورب بودند گاهی برعکس تخیل بیننده زنی را جلوه گر می ساخت که دارد با این نگاه نقاش را زجر می دهد آن وقت تنفر انسان برانگیخته می شد در صورتی که دوستان و نزدیکان استاد معتقد بودند که در زندگی او زن هیچ وقت نقشی نداشته است  تنها یک زن گویی مدتی مدل نشسته بوده و از آن زن نه صورتی در دست است و نه آثار نقاشی شبیه او دیده می شود  وقتی او را از تهران تبعید کردند مجرد بود کسی سراغ نداشت که زنی در زندگی او اثری باقی گذاشته باشد سه سال و خرده ای در کلات به سر برد و آنجا مرد در یکی دو روز اول روزنامه ها این حادثه مهم را اصلاً قابل توجه ندانستند فقط در روزنامه رسمی دولتی با دو سطر اشاره به مرگ استاد شد ناگهان همه اشک تمساح ریختند و از غروب یک ستاره درخشان در افق هنر ایران سخن گفتند