کتاب دمیان   سرگذشت جوانی امیل سینکلر از میان چند ده کتابی که از هرمان هسه نابغه ی بی چون وچرای ادبیات معاصر اروپا به جا مانده دمیان Demian یکی از پرطرفدارترین هاست؛ رمانی تفکربرانگیز که روایتگر احوالِ دل آدمی ست و به همین سبب نیز مطالعه ی آن بر بی شمار دل ها خوش نشسته است هسه این اثر را نخستین بار در سال 1919 به انتشار رساند کتاب ابتدا نه نام اصلی مؤلف بلکه اسمِ مستعار امیل سینکلر را به عنوان نویسنده بر جلد خود داشت کمی بعد اما هسه اثر را با نام حقیقی خویش به انتشار رساند  شخصیت اصلی دمیان جوانی ست متعلق به طبقه ی متوسط و به اصطلاح فرهیخته ی زمان خود که تمام حیات خویش را وقف کشف معنای راستین زندگی نموده است هسه از طریق بازگویی تفکرات قهرمان کم تجربه اما پرشور و پرسودای این کتاب هم نقبی به ایام جوانی خویش زده و هم در این بین نقدی اساسی به بنیان های فرهنگ غربی وارد کرده است فرهنگی که به زعم این نویسنده زندگی را از شور و حال تهی می سازد و به سطح منطقِ صرف فرو می کاهد  در دمیان می توان رد بسیاری از دغدغه های فکری ای را که هسه در طول فعالیت ادبی خود با آنها دست به گریبان بوده مشاهده کرد؛ از جمله ی این دغدغه ها می توان به مسائلی نظیر رابطه ی ذهن و عین ماهیت طربانک و در عین حال خطرآفرین زندگی و شاید جذاب تر از همه بی کرانگیِ نیروی جوانی اشاره کرد  به طور کلی جوانی برای هسه همواره موضوعی قابل تأمل بود البته واضح است که منظور از جوانی بیش از آنکه سن و سالی خاص باشد سبْکی از بودن در جهان است که سرشت نشانِ آن گشودگی به روی هستی حساسیتِ بالا تأثیرپذیری فراوان و صدالبته خامی حماقت و چه بسا اندکی دیوانگی است اموری که تماماً از منظر هسه ذاتیِ زندگی به شمار رفته و برای برخورداری از حیاتی اصیل لازم و ضروری اند  رمان دمیان از منظر دیگری نیز بسیار قابل توجه است این اثر در کنار کتاب سیذارتا از جمله درخشان ترین آثار نویسنده اند که بر آنها حال و هوایی شرقی حاکم است در این بستر مرادمان از حال و هوای شرقی را باید خصوصاً با توجه به قطب مخالف آن یعنی حال و هوای غربی دریافت در این تقابل شرقی مترادف است با معنوی شورمندانه سرمستی آور و البته حکمت آمیز؛ و غربی یعنی مادی خشک  و عبوس زندگی گریز و در یک کلام منطقی  جان کلام اینکه کتاب دمیان تجسم رمانتیسم در عصر پسارمانتیسم است این داستان بیش از آنکه رمان در معنای اروپایی آن باشد یادآور قصه های کهن مشرق زمین است بنابراین شگفت انگیز نخواهد بود اگر مخاطبین فارسی زبان آن را بیش از هم زبانان و هم وطنان نویسنده بفهمند و بپسندند