اسطوره و عرفان این اثر نقد و بررسی اسطوره و عرفان است همچنین به بررسی تاریخ ریشه های عرفان در اسطوره می پردازد معرفی کتاب اسطوره و عرفان مجموعه مقالات کتاب اسطوره و عرفان مجموعه مقالات نوشتۀ کورش گودرزی سیدمحسن حسینی مؤخر و محمدرضا روزبه شامل چندین مقاله در باب عرفان و اسطوره است و ارتباط میان این دو را از جنبه های مختلف مورد بررسی قرار می دهد  دربارۀ کتاب اسطوره و عرفان مجموعه مقالات  اسطوره نشانگر طرز دیدگاه انسان های نخستین به دنیا است از این رو این دیدگاه به دلیل همراهی با کارکردهای دینی و اجتماعی خاص دارای آیین های ویژۀ خود بوده است این آیین ها همچون موارد فراوان دیگرِ مرتبط به انسان های نخستین یا به همان صورت یا به صورتی دگرگون شده به عصر جدید منتقل شده اند یا از بین رفته اند  یکی از مواردی که می توان نشانه هایی از این آیین ها و مناسک اسطوره ای را در آن مورد ارزیابی و پیگیری قرار داد عرفان است عرفان نیز همانند اسطوره یک نوع دیدگاه رمزآلود به جهان هستی است که با گذشت زمان با آداب و مناسک ویژه ای ادغام شده است میان بعضی از آیین های اساطیری با برخی مناسک عرفانی در پاره ای از موارد شباهت های بسیار و شگفت آور وجود دارد  آیین های اساطیری در بسیاری از جنبه های زندگی بشر تأثیر خود را به جا گذاشته اند انسان خواسته ها آرزوها و افکار خود را در هر زمان و هر جای جهان گاهی به شکل اساطیری و گاه با شیوه ای دیگر نمایش داده است آنچه اهمیت دارد نشان دادن رابطهٔ اسطوره و عرفان است شاید مهم ترین حلقهٔ پیوند این دو مقوله رازناکی است همچنین وجود غریزهٔ ناخودآگاه جمعی می تواند دلیل محکمی برای اثبات این ارتباط باشد  کتاب اسطوره و عرفان مجموعه مقالات برای چه کسانی مناسب است؟  اگر به مباحث عرفانی و اسطوره ای علاقه مند هستید این کتاب را بخوانید  در بخشی از کتاب اسطوره و عرفان مجموعه مقالات می خوانیم  در نگاه آیینی و اساطیری گروهی از خوردنی ها سرچشمه ای ماورایی دارند و گویی دستپخت خدایی یا مأکول او یا جزئی از خود اویند طبیعتاً خوراک خدا خاصیّت خداگونه دارد و می تواند منبع فیض گردد جنسیّت و تغذیه از لحاظ بشر امروزی فقط اعمالی زیست شناختی اند حال آن که برای انسان فرهنگ های کهن مقدّسات و آیین ها و مناسکی محسوب می شوند که به وساطت آن ها می توان با قوّت و قدرت و نیرویی که جوهر زندگی نمودگار آن است ارتباط یافت  نکتهٔ جالب توجّه و مشترک در این مقوله جنبهٔ ماورایی و غیر مادّی بودن خوردنی و نوشیدنی ها در اساطیر است در بیشتر موارد می بینیم که روح آن جهانی و خدایی و آسمانی بر خوردنی و نوشیدنی های اساطیری و کارکرد آن ها حاکم است تا جایی که در این اندیشه گاه خود خداست که انسان ها آن را میل می کنند انسان اساطیری از طریق خوردن و آشامیدن غذاها و شراب های مقدّس نیروی قدسی می گیرد با طبیعت همسان می شود به خدایان نزدیک می شود الهی می گردد و جاودانه می شود در اساطیر هرگاه قربانی را تجسّم خدا بدانند با خوردن خون و گوشت آن در الوهیّت او سهیم خواهند شد اوری پید می نویسد پیروان دیونیزوس دارای رسوم مقدّس نوشیدن و خوردن بودند که آن را ضیافت گوشت خام می نامیدند  خوردن نمادین خدا در باور عمیق انسان عصر اساطیر نه تنها گناه نبوده در واقع راهی برای اصلاح و تزکیه و خدایی شدن بوده است که بیش از همه مورد قبول خود خداست زیرا گونه ای پرستش متعالی به حساب می آمده غالباً خوردن گوشت توتم قبیله برای افراد آن قبیله حرام بوده است مگر این که خوردن نوعی از مناسک دینی بوده باشد و چنین بود که انسان در مواردی خدای خود را به عنوان عبادت می خورده است