کتاب عادت های یک مغز شاد هنگامی که احساس خوبی داریم مغز ما در حال آزاد کردن دوپامین سروتونین اوکسی تاکسین و یا اندورفین است از این احساسات عالی بیشتر می خواهیم چون طراحی مغر ما به گونه ای است که آن ها را جستجو می کند؛ اما حس خوب پایدار نمی باشد و این طبیعی است مغز ما این مواد شیمایی نشاط آور را آزاد نمی کند تا آن هنگام که راهی برای برآورده شدن یکی از نیازهای بقا مثل غذا امنیت و حمایت اجتماعی پیدا کند سپس درست پیش از اینکه مغز به حالت خنثی بازگردد جهش ناگهانی را تجربه خواهد کرد و این گونه آماده می شود تا در آینده هم امکانات بقای خود بشناسد علت افت و خیز احساسات ما نیز همین است این سیستمی با عملکردی طبیعی می باشد بسیاری از مردم عادت هایی دارند که برای ادامه ی بقای آن ها مناسب نیست چه خوب می شد اگر مغز ما به رفتارهایی پاداش می داد که برای بقای ما خوب بودند وقتی جهش مواد شیمیایی شادی بخش تمام می شود احساس می کنید چیزی اشتباه است و بی درنگ راهی قابل اعتماد را جستجو می کنید تا بتوانید بازهم به احساس خوب دست بیابید هر چیزی که از پیش به ما نتیجه داده در مغز ما گذر گاهی ساخته است همه چنین عادت های شادی آفرینی را داریم رقصیدن ورزش کردن خرج کردن پس انداز کردن لذت های گروهی لذت های انفرادی گفتگو کردن و ساختن چیزی اما هیچ یک از این عادت ها نمی تواند ما را برای همیشه شاد کند زیرا مغز ما به گونه ای دیگر طراحی شده است هر جهش شیمایی شادی بخش خیلی زود از طریق متابولیسم دگرگون می شود و مجبوریم از آن عادت بیشتر انجام دهیم تا آن حس خوب را بیشتر به دست بیاوریم می توانیم به یک عادت شادی آفرین آن قدر ادامه دهیم تا نقطه ای که به ناراحتی و ناکامی منجر شود به نظر شما عالی نمی شد اگر میتوانستیم مواد شیمایی شادی آور خود را به شیوه ای نو به جریان بیندازیم؟ آیا بهتر نبود که تنها با انجام کارهایی که واقعاً برایمان خوب بود به احساس خوب دست می یافتیم؟