پی دی اف کتاب طاعون اثر آلبر کامو ترجمه کاوه میرعباسی با ارسال تلگرامی بخشی از کتاب طاعون  ساده ترین راه برای آن که آدم شهری را بشناسد این است که سر دربیاورد آن جا مردم چه طور کار می کنند چه طور محبت می ورزند و چه طور می میرند در شهر کوچک ما شاید آب وهوا باعث شده هر سه شان را کم وبیش یک جور انجام دهند با ولع اما بی اعتنا یعنی چون برای مان ملال آورند جدیت به خرج می دهیم به برکت عادتْ دل بسته شان بشویم همشهری های مان خیلی کار می کنند اما فقط برای این که پول دار بشوند علاقه شان مشخصاً به تجارت است و این که به قول خودشان کسب وکار راه بیندازند و معامله کنند البته از خوشی های ساده هم غافل نیستند و زن ها سینما و آب تنی در دریا را دوست دارند اما به حکم عقل این لذت ها را به شنبه شب و یکشنبه موکول می کنند و باقی روزهای هفته تلاش شان این است که پول به جیب بزنند غروب ها دفترشان را که ترک کردند سر ساعت معین توی کافه ها جمع می شوند در بولواری مشخص گردش می کنند یا از بالکن به تماشای خیابان می ایستند تمناهای جوان ها آتشین و زودگذرند و عادت های بدِ مسن ترها از علاقهٔ افراطی به گوی بازی ضیافت های دوستانه و محفل هایی که آن جا قمارهای سنگین می کنند و مبالغ کلان بردوباخت می شود فراتر نمی روند  شاید بگویند هیچ کدام از این ها مختص شهر ما نیست و اصلاً همهٔ آدم های این دوره وزمانه همین طورند بی تردید امروزه خیلی عادی شده که مردم صبح تا غروب کار کنند و باقی عمرشان را با ورق بازی و کافه نشینی و وراجی هدر بدهند اما شهرها و کشورهایی هستند که مردمان شان گه گاه دستخوش دغدغهٔ چیزی دیگر هم می شوند معمولاً این موضوع در زندگی شان تغییری پدید نمی آورد فقط دغدغه را داشته اند ولی این هم خالی از فایده نیست اُوران برعکس ظاهراً شهری است بدونِ دغدغه یعنی شهری کاملاً مدرن با این حساب لازم نمی بینم راجع به نحوه محبت ورزیدن همشهری هایم روده درازی کنم مردها و زن ها یا خیلی سریع در آن چه عمل عاشقانه نامیده می شود یکدیگر را می بلعند یا خودشان را درگیرِ عادتِ دونفره ای درازمدت می کنند بین این اِفراط وتفریط اغلب حد وسط وجود ندارد این هم خیلی بدیع نیست در اُوران مثل خیلی جاهای دیگر ناگزیریم نادانسته عاشق باشیم  ویژگی استثنایی تر شهرمان این است که این جا آدم برای مُردن دچار دردسر می شود راستش دردسر واژه درستش نیست شاید صحیح تر باشد بگوییم ناراحتی