جنایات و مکافات       چرملب طلایی کتاب جنایت و مکافات برنده نوزدهمین دوره کتاب سال ایران در سال 1379 و بهترین ترجمه در حوزه ادبیات داستانی انتخاب و معرفی شده است  داستایوسکی جنایت و مکافات را در سالِ 1866 نوشت هفت سال پیش از نگارشِ آن در سالِ 1859 در نامه ای به برادراَش گفته بود طرحِ این داستان را در زندان ریخته در دورانی که با درد و دریغ و سرخوردگی روزگار می گذراند او این اثر را اقرارنامه یی در شکلِ رمان خوانده بود و گفته بود قصد دارد آن را با خونِ دلاَش بنویسد  جنایت و مکافات روایت زندگی دانشجویی به نام راسکولنیکف است که طبق انگیزه هایی که خودش هم نمی داند چیست مرتکب قتل می شود وی زن رباخواری را همراه با خواهرش که اتفاقی در زمان وقوع قتل در صحنه حاضر می شوند به قتل می رساند سپس خود را از خرج کردن پول و جواهراتی که برداشته ناتوان می بیند و پول و جواهرات را پنهان می کند  پس از چند روز بیماری و بستری شدن در خانه با این تصور که هر کس را که می بیند به او مظنون است کار راسکولنیکف را به جنون می کشد در این بین او عاشق سونیا دختری که به خاطر مشکلات مالی خانواده اش دست به تن فروشی زده می شود داستایفسکی این رابطه را به نشانه مهر خداوندی به انسان خطاکار استفاده کرده و همان عشق نیروی رستگاری بخش می شود  در واقع در این رمان ما با دو نوع جنایت سروکار داریم دو انسان که هریک در راستای یکی از این دو نظریه خواسته است برتر بودن و در نهایت به تنهایی کامل و جدایی از جامعه می رسد و هریک سرنوشت خاص خود را می یابد  راسکولنیکف تنهایی را تاب نمی آورد و با پناه جستن به عشق و اعتراف به گناه دوباره به جامعه یِ انسانی بازمی گردد اما سویدریگالوف حتّا در قلمرو عشق نیز می خواهد اعمال اراده کند  سویدریگالوف از این قلمرو رانده می شود و در نهایت به این می رسد که باید در قلمرو دیگری اعمال اراده کند قلمروی که دیگر مختص انسان های برتر نیست قلمروی که سرنوشت محتومِ همه ی انسان ها است