کتاب نامیرا اثر صادق کرمیار با مضمون امام حسین علیه السلام و واقعه ی کربلا کربلا اثرگذارترین واقعه ی تاریخ اسلام شیعی و نمایش صف کشیدن حق علیه باطل است یادگار امیرمومنین ع و فاطمه الزهرا س شمشیرها را به آغوش کشید تا دین جدش را زنده نگه  دارد و نشان دهد حق همواره پیروز است بیش از 14 قرن از این رخداد سربلندی و مردانگی می گذرد اما هنوز هم می توان از این واقعه بسیار آموخت آنچه واقعه کربلا را رقم زد و نامیراترین مرد تاریخ را به قتل گاه برد خیانت مردمانی بود که ادعای دوستی داشتند چه چیزی بزرگان کوفه را به این  جا کشاند که دستشان به خون نوه ی پیامبر آلوده شود؟ نامیرا به زیبایی کوفه را پیش از کربلا روایت می کند و فضای پر شک و تردید را به تصویر می کشد نامیرا داستانی در وصف کوفه پیش از واقعه ی کربلاست صادق کرمیار نامیرا را در سال 1380 در دو نسخه ی فیلم نامه و رمان نوشت به گفته ی او روایت قصه کاملا تخیلی است اما بر بستری از واقعیت و با شخصیت های واقعی بنا شده است کرمیار پس از نوشتن نامیرا قصد انتشار آن را نداشت و تنها فیلم نامه را در اختیار سازمان صدا و سیما قرار داده بود 8 سال پس از آن  از طریق دوستان صادق کرمیار نامیرا به انتشارات کتاب نیستان رسید و آن ها از آن استقبال کردند کرمیار در مدت دوماه کتاب را بازنویسی و ویرایش کرد و سال 1388 نامیرا منتشر شد در طرح روی جلد کتاب از آیه ی 169 سوره بقره استفاده شده است که مضمون آن نامیرایی شهیدان راه حق است صادق کرمیار  ایده ی نوشتن کتاب را تفکر درباره ی عبدالله بن عمیر و چرایی واقعه ی کوفه می داند عبدالله بن عمیر مردی از قبیله ی بنی کلب بود که از ابتدا معتقد بود کوفیان بد عهدند و به همین دلیل نامه ای به امام حسینع نوشت هرچند در جدال میان حق و باطل در ذهن خودش در نهایت به یاری امام زمانه اش در کربلا رفت اما بر سر بقیه ی کوفیان چه آمد؟ آن هایی که طومارهای بلند نوشتند و نوه ی رسول خدا را به کوفه دعوت کردند آن هایی که قول بیعت دادند و حرف از براندازی حکومت ظالمانه ی بنی امیه و یزید بن معاویه زدند این موضوع که چرا کوفیان به جای بیعت شمشیرهای شقاوت را انتخاب کردند رازی در دل خود دارد نویسنده ی نامیرا این راز را در محاسبه گری می داند چکیده ی حرف او این است که آنانی که از ابتدا در کوفه برای امام حسینع نامه نوشتند هدفشان دفاع از حق نبود بسیاری منافعشان به خطر افتاده بود و بسیاری هم از امویان کینه به دل داشتند به همین دلیل وقتی بعضی تطمیع و بعضی دیگر تهدید می شوند به سپاه مخالف می پیوندند و  در برابر مهمانی که دعوت کرده اند می ایستند و روز عاشورا دستشان را به خون او و خانواده اش آلوده می کنند