در این شعر بلند دست در دست کودک به روزهای جنینی بازمی گردیم روزهایی که سرشار از تلاش و تکاپو برای رشد و ساختن اندام ها و ارگان های گوناگون است تلاش و تکاپوی جنین را برای کسب تمامی آنچه که برای هماهنگی با شرایط زیستی دنیا نیاز دارد تماشا کرده و با او یک بار دیگر به دنیا متولد می شویم تولدی که با درک این مفهوم حاصل شده است که دنیای ما رحم بزرگی است که در آن باید خود را برای شرایط زیستی جهان پس از وفات آماده کنیم ره توشه ی این راه بی نهایت را با کسب ابزارهایی هماهنگ با شرایط زیستی آخرت بسازیم و یک لحظه هم از پا ننشینیم تا برای یک تولد شیرین آماده باشیم