کتاب بادبادک باز 351 صفحه  من چه کسی هستم؟ هر که هستم و به هر جایی که رسیدم همه و همه به خاطر آن روز سرد ابری زمستان سال 1975 است؛ زمانی که فقط 12 سال داشتم زمانی که شخصيت من شروع به شکل گیری کرد خوب یادمه لحظه ای که پشت دیوار گاه گلی قدیمی به کوچه ی باریک نزدیک آبگیر یخ زده نگاه میکردم سالهای زیادی از آن روز می گذرد ولی این یک اشتباه است که قدیمیها در مورد گذشته میگویند که میتوانی آن را بسوزانی و فراموش کنی چون گذشته از زیر خاک میخزد و خود را دوباره بیرون میکشاند حال که برمیگردم و به گذشته نگاه میکنم متوجه این نکته میشوم که نه فقط آن روز بلکه در این 26 سالی که گذشت من هر روز به آن کوچه ی متروک  نگریسته ام  تابستان پیش دوستم رحیم خان از پاکستان به من زنگ زد از من درخواست کرد تا بروم او را ملاقات کنم آن لحظه مات زده در آشپزخانه ایستاده بودم گوشی به دست و یاد گناهانی که در گذشته مرتکب شده بودم افتادم این صدای رحیم خان نبود بلکه تصویر گناهان خاک شده ی من بود که از زیر خاک از لابلای سنگ و کلوخ به من زل زده بود تا گوشی را قطع کردم برای یک پیاده روی در کنار دریاچه ی اسپرکلز در ضلع شمالی پارک گلدن گیت رفتم آفتاب بعد از ظهر در تلاطم موجهای کوچک آب برق می زد جایی که قایقهای کوچک کودکان با نسیم ملایم تابستانی روی موجها حرکت می کردند بالا را نگاه کردم و یک جفت بادبادک قرمز با دنباله های بلند آبی دیدم چه قشنگ هوا را میشکافتند و پرواز میکردند آنها در فراز درختان قسمت غربی پارک از روی آسیابهای بادی شانه به شانه ی هم میرقصیدند و در آن ارتفاع همچون دو