کتاب پاستیل های بنفش   کاترین اپل گیت 143صفحه برای اولین بار سه سال پیش با کرنشا ملاقات کردم یعنی دقیقاً پس از آنکه کلاس ر اول را به پایان رسانده بودم  در ساعات اولیه عصر همراه با خانواده در یکی از مراکز استراحت و خرید کنار بزرگراه توقف کرده بودیم نزدیک به میز پیک نیک بر روی چمنها دراز کشیدم به آسمان خیره شدم  ستاره ها تک به تک در پهنه آسمان ظاهر میشدند صدایی شنیدم قطعاً صدای چرخهای یک اسکیت بورد بود که بر روی سنگریزه ها حرکت میکرد نیم خیز شدم و به آرنج هایم تکیه دادم اطمینان داشتم که یک  اسکیت بورد سوار در حال عبور از پارکینگ است از همان جا که بودم تشخیص دادم که وی غیر عادی است  در واقع او یک بچه گربه سپید و سیاه بود  خیلی بزرگ بود طول قامتش از من  بیشتر بود چشمان براقش به رنگ چمنهای صبحگاهی بودند یک کلاه بسیار بزرگ بیس بال متعلق به تیم سانفرانسیسکو جاینتس به رنگ سیاه و نارنجی به سر داشت  از روی اسکیت بورد پائین پرید و به سمت من آمد او همچون انسان بر روی دو پا راه  می رفت  او گفت میوا  من هم گفتم میوا چون احساس کردم این پاسخ مؤدبانه است او به سمت من خم شد و موهایم را بو کرد پاستیل ژله ای بنفش داری؟ فوراً از جا پریدم روز خوش شانسی او بود چون به طور اتفاقی دو پاستیل ژله ای بنفش در جیب شلوار جینم داشتم