کتاب ساختار داستانی حکایت های عرفانی اثر قدسیه رضوانیان کتاب ساختار داستانی حکایت های عرفانی نوشته ی دکتر قدسیه رضوانیان  ابتدا به تشریح درباره ی حکایت حکایت عرفانی و ساختار داستانی این حکایات می پردازد؛ سپس زاویه دید راوی زمان طرح داستان درون مایه و شخصیت را در آثاری مانند اسرارالتوحید تذکره الاولیا کشف المحجوب داستان های نمادین و ارتباط با قصه های قرآنی را مورد بررسی قرار می دهددر مقدمه ی کتاب آمده است شاید بتوان گفت هیچ ملتی بی قصه نیست گنجینه های بی پایان ادبیات شفاهی بیانگر این نکته است که بسیار پیش از پیدایی ادبیات روایی مکتوب و چه بسا از آغاز زندگی بشر قصه با او همدم بوده است پیدایش قصه مربوط می شود به دوران ادبیات گفتاری ادبیاتی که سینه به سینه نقل شده است تاریخ ادبیات در مسیر طولانی و پرفرازونشیب خود گونه های مختلف ادبی را با خود همراه آورده است برخی در نیمه های راه از حرکت بازمانده اند؛ مانند افسانه ها حکایت های حیوانات و اما برخی با افتادن ها و برخاستن ها افزودگی ها و تراش خوردگی ها همچنان ادامه مسیر داده تا روزگار ما خود را رسانیده اند این نیاز نهفته روحی سبب شده است تا وظیفه ادبیات از دیرباز تصویر کردن زندگی بر بنیاد ارزش ها تلقی شود میر چا الیاده می گوید ادبیات شفاهی ـ در شکل های روایی اش ـ در اصل با دین درهم آمیخته است ادبیات شفاهی اسطوره هایی را در بطن خود دارد که در جوامع باستانی داستان های واقعی محسوب می شوند اما داستان ادب فارسی از مصالح غیر اسطوره ای مایه گرفته و از افسانه تغذیه شده است صفت مشخصه ی داستان فارسی این است که به طور عمده موضوع عاطفی یا تاملی است درگیری داستان های فارسی از ستیز احساس آدمی آرزو گرایش وی به کمال و جمال مادی و معنوی برمی خیزد