کتاب جنایت و مکافات  فئودور داستایوفسکی 519 صفحه در یک غروب گرم از اولین روزهای تابستان بود که جوانی از اتاق زیرشیروانی تنگ و تاریک خود از محله ای در کوچه بخاران خارج شد و به طرف خیابان اصلی در مرکز شهر به راه افتاد؛ طوری که به نظر میرسید میداند به کجا برود به آرامی مسیر کوکوچین را در پیش گرفت و به راه افتاد بسیار خوشحال شد چون از خوش شانسی او در موقع پایین رفتن از پله ها با زن صاحبخانه روبه رو نشد اتاق کوچکی که او در آن زندگی میکرد زیر سقف ساختمانی پنج طبقه بود که به نظر بیشتر یک دخمه تاریک و تنگ می آمد تا یک اتاق صاحبخانه او زنی بود که هم آن مکان را به او اجاره داده بود و هم برایش خوراکی و غذا آماده میکرد و به دیگر کارهای او مانند نظافت و تمیزکاری اتاق میرسید او در طبقه همکف آن ساختمان زندگی میکرد مجبور بود هر موقعی که میخواست از خانه خارج  شود از جلوی آشپزخانه صاحبخانه که روبه روی اتاق زن بود عبور کند درب آشپزخانه همیشه باز بود و هر وقت که او از آنجا میگذشت احساس هراس عجیب و لرزش در او به وجود میآمد؛ آن هم به دلیل شرمندگی ناراحتی و دلهره ای که بابت بدهکاری به صاحبخانه داشت از اینکه موقع رفت و آمد با زن برخورد کند و او را ببیند به شدت هراس و ترس داشت البته او آدم ترسو و بزدلی نبود یا حتی کسی نبود که به خاطر بدهکاری یا هر چیز دیگری به سادگی به هراس بیفتد؛ بلکه برعکس نقطه مقابل این خصوصیت را داشت اما در طول هفته ها و روزهای اخیر چنان در وضعیت آزاردهنده ای قرار گرفته بود که احساس میکرد شدیداً به یک نوع اضطراب دچار شده است به گونه ای که به