در مقدمه ی کتاب می خوانیم از میان نسل پیشین استادان دانشگاه فردوسی مشهد نام دکتر احمدعلی رجایی بخارایی هرچند برای اهل تحقیق و آنان که پای در سنت های دانشگاهی دارند زنده و آشناست اما در میان برخی از دانشجویان نسل شتابزده ی روزگار ما کم کم داشت از یادها می رفت و ضروری می نمود که جامعه ی دانشگاهی ما بداند و به یاد بیاورد که در روزگاری نه چندان دور چه کسانی میراث گرانسنگ زبان و ادبیات فارسی این کشور را در مراکز دانشگاهی نگاهبانی ترویج و مدیریت می کردند این بود که از سال ها پیش بر آن بودیم که مجموعه ای از پژوهش ها و یافته های شاگردان و ارادتمندان او را در کتابی به نام وی منتشر کنیم تا یادی باشد از یک معلم کامیاب و سرفراز که عمری با آزادگی و شرافت به فرزندان این مرز و بوم خدمت کرد و با تربیت شاگردانی مبرز و کامکار که بعدها طیف گسترده ای از زمامداران ادبیات کشور را تشکیل دادند در واقع توانست چراغ ادب و فرهنگ و آزادگی را در این سرزمین گیرا و فروزنده نگاه دارد