پروانه ی سوم نوجوان روایت کتاب از روزهای قبل از شهادت علیرضا توسلی شروع می شود از وقتی که ابوحامد هنوز ابوحامد نشده است؛ یعنی جنگی نبوده که او بخواهد برود و نامی جهادی داشته باشد آن روزها او تماما پدر و همسری مهربان و امن است که تلاش می کند برای زندگی اش هنوز قوماندان نشده؛ قوماندان یعنی فرمانده بچه ها و همسر به شدت وابسته ی او هستند؛ و فاطمه دختر نوجوانش بیشتر از همه وابسته ی اوست با آغاز جنگ و درگیری های سوریه علیرضا توسلی هم سفرش آغاز می شود و این سفر همراه است با دلتنگی و بی قراری و سختی هایی برای خانواده در کتاب پروانه سوم؛ فاطمه دختر نوجوان علیرضا توسلی راوی داستان زندگی پدر و خانواده است مخاطب پروانه سوم زندگی علیرضا توسلی و خانواده اش را از زاویه دید دختر نوجوانش می بیند؛ در هنگام حضور پدر و هنگام نبود پدر و شهادتش علیرضا توسلی فرمانده لشگر فاطمیون در سوریه بود که سال 1393 در سوریه به شهادت رسید  بخشی از متن کتاب  حمیدرضا و طوبا شادی می کنند مامان با نگرانی نگاه می کند با صدای زوی بابا هر سه می دوند و زو می کشند من هم با کمی مکث می دوم نه برای بازی با اینکه خیلی دوست دارم برای بازی بدوم؛ برای مراقبت از بابا می دوم نکند بین راه حالش بد شود حمیدرضا و بابا از من و طوبا جلو می افتند بابا زودتر از حمیدرضا می رسد به سرو و نفس مفس می زند داد می زنم بابا حالت خوبه؟ نفس زنان جوابم را می دهد  ـ چی ه ه خیه یال کردی ه ه؟ من هه ه ه هنوز قوماندان ام  سال هایی که من هنوز به دنیا نیامده بودم بابا در افغانستان قوماندان بود قوماندان بعنی کوماندو یعنی فرمانده