کتاب فلسفه ی تنهایی اثر لارس آسوندسن با ترجمه ی لیلا دژالون نشر آرستگان 144 صفحه ای معرفی کتاب فلسفه تنهایی  فلسفه ی تنهایی از کتاب های مجموعه خرد و حکمت زندگی نوشته لارس اسوندسن است که به فلسفه جوهر و ابعاد گوناگون تنهایی و رابطه تنهایی با مفاهیم دیگری همچون دوستی اعتماد فردگرایی سلامتی مسئولیت و می پردازد این کتاب شما را وامی دارد که با واقعیت خود روبه رو شوید و در آن تأمل کنید خود را از نو بشناسید و درک خود را از مفهوم تنهایی گسترش دهید  کتاب های این مجموعه فلسفه را ساده نمی کنند بلکه از ابهّتِ هراس آورِ فلسفه می کاهند پیشنهادهایی هستند برای تفکر دعوت به اندیشیدن در زندگیِ روزمره و تأمل در مسائلی که هرروزه با آن مواجهیم اندیشیدن به غایت و معنای زیستن لذات دنیا تنهایی عشق دوستی و  این کتاب ها نقطهٔ عزیمتی هستند برای فکر کردن به پرسش های ازلی ابدیِ انسانی و همچنین تعمق در خوشی ها و مصائبِ انسانی که در این گوشهٔ جهان و در این جای تاریخ پدیدار شده است کتاب های این مجموعه نسخه نمی پیچند و سیاهه ای از اعمال نیک و بد پیش روی شما نمی گذارند؛ بلکه می خواهند به فهم بهتر زندگی و پرسش ها و تجربه هایمان کمک کنند؛ چراغی بیفروزند تا در این اتاق تاریکِ زندگی و در لحظاتِ دشوار درکمان از پرسش های بی پایان انسانی روشن تر شود بدانیم فیلسوفان و حکیمانِ جهان به این پرسش ها چطور فکر کرده اند؛ تا با فهمِ دقیق تر و دیدی بازتر بتوانیم در زندگی مان تصمیم بگیریم مسئولیت تصمیم مان را شجاعانه برعهده بگیریم و با عواقب تصمیم هایمان آگاهانه روبرو شویم  بخشی از کتاب  همهٔ آدم ها در تجربه شان از جهان تنهایند وقتی به سخنرانیِ کسی گوش می دهید در حالی که صدها نفر اطرافتان هستند شما در شنیدن کلمات به نوعی تنهایید در یک کنسرت بزرگ گرچه در میان هزاران نفرید باز هم با موسیقی تنهایید چون آنچه اهمیت دارد تجربهٔ شما از موسیقی است واضح است که ما این تجربه ها را با دیگران هم در میان می گذاریم ــــ واکنش هایشان را تحلیل می کنیم و از واکنش های خودمان هم در قالبِ کلمات به آنها می گوییم حتی می کوشیم تجربه مان از کنسرت یا سخنرانی را با ژست و ادا اطوار بیان کنیم ــــ اما بخشی از تجربه مان همیشه خصوصی و شخصی می ماند چون نمی توان آن را کاملاً با دیگران در میان گذاشت درد را معمولاً نمی شود مطرح کرد وقتی درد خیلی شدید شود جهان و زبان فرد را نابود می کند درد آدم را لال می کند درد شدید را نمی توان با دیگران درمیان گذاشت  صرفاً به این دلیل که وقتی درد همهٔ دنیای آدم می شود دیگر جایی برای چیز دیگری باقی نمی گذارد