کتاب هردو در نهایت می میرند آدام سیلورا 271 صفحه 5 سپتامبر 2017  1222 صبح  پیک مرگ یک عمر است که هشدار میدهد اما امروز قرار است من بمیرم فراموشش کن هشدار کلمه مهمی است کلمه ای که به تو اخطار میدهد تا بتوانی از چیزی دوری کنی مثل اتومبیلی که به رهگذرانی که بی اعتنا به چراغ قرمز از خیابان عبور می کنند بوق می زند تا به آنها هشدار بدهد عقب بروند صدای زنگ بخصوصی مانند صدای زنگ ناقوس کلیسایی که از یک چهار راه آن طرف تر به گوش میرسد تمامی ندارد موبایلم در آن سوی اتاق مدام دارد زنگ میخورد خیلی ترسیده ام به سرعت صدها فکر به مغزم هجوم می آورد شرط میبندم این آشفتگی روحی همان حالتی است که چترباز وقتی برای اولین بار میخواهد از هواپیما بپرد تجربه میکند یا همچون احساس نوازنده پیانویی است که برای نخستین بار میخواهد در یک کنسرت بنوازد؛ اگر چه فرصت چندانی برای این که از این احساسات مطمئن شوم برایم باقی  نمانده است  احمقانه است یک لحظه پیش در حال خواندن مطالب وبلاگ شمارش معکوس ها بودم جایی که آدمهای دم مرگ روزها و ساعتهای پایانی عمر خود را در قالب عکس متن و  در فضای مجازی پخش می کنند؛ به خصوص درباره ی دانشجوی سال سومی که سعی داشت  برای سگش خانه ای دیگر بیابد مطالبی خواندم و حالا قرار است بمیرم  قرار است نه بله بله  در سینه ام احساس سنگینی میکنم امروز قرار است بمیرم همیشه از مردن می ترسیدم نمیدانم چرا تصور میکردم ترسم از مرگ مانع اتفاق افتادنش می شود هر چند نه برای همیشه اما حداقل تا وقتی که بتوانم بزرگ تر شوم حتی پدرم در کله ام