آیکونولوژی از برجسته ترین رویکردهای مطالعات آثار هنری محسوب می شود و طی چند دهه ی اخیر در پژوهش های محققان کشورهای گوناگون نقش موثر و حتی تعیین کننذه ای را به خود اختصاص داده است درک معنای مکنون در آثار هنری همواره یکی از دغدغه های پژوهشگران و مفسران هنر بوده است آیکونولوژی روشی در تفسیر تاریخ هنر و آثار هنری است که توسط اروین پانوفسکی مطرح شده است آیکونولوژی ابتدا در تفسیر آثار هنر مسیحی به کار گرفته شد و سپس در تفسیر آثار مدرن نیز امتحانش را به خوبی پس داد این روش در سه مرحله ی توصیف و تحلیل و تفسیر به مطالعه ی معناهای مستتر در آثار هنری می پردازد و به واسطه ی تعریف روشنی که از ضوابط هر مرحله ارائه می دهد در حوزه ی آموزش های دانشگاهی مفید و دارای اهمیت است آیکونولوژی در تفسیر آثار هنری وابسته به سنت و ادبیات همچون هنرهای ایرانی و نگارگری از قابلیت قابل توجهی برخوردار است اما این رویکرد برجسته و موثر در ایران بسیار کم شناخته شده است