کتاب باران صبحگاهی اثر محمد حسن رهی معیری کتاب باران صبحگاهی منتخب دو دفتر شعر رهی معیری شاعر معاصر با عنوان های سایه عمر و آزاده است که به کوشش امیده صدارات و کمال اجتماعی جندقی تدوین شده است محمدحسن رهی معیری متخلص به رهی فرزند محمدحسن خان معیری موید خلوت از عموزادگان فروغی بسطامی غزل سرای بزرگ ایران بود او در 1288 شمسی به دنیا آمد در هفده سالگی به شهر روی آورد و به زودی شاعری معروف شد با مجله ی تهران مصور و روزنامه ی بابا شمل همکاری داشت و طنزهای انتقادی و سیاسی و اجتماعی او با نام های مستعار شاپریون زاغچه حقگو و گوشه گیر منتشر می شد از رهی چند کتاب شعر شامل غزل قصیده رباعی تغزل قطعه و به جا مانده است آثار معروف او از این قرارند سایه عمر آزاده و رهاورد رهی غزل حدیث جوانی از مجموعه ی سایه ی عمر را با هم می خوانیم اشکم ولی به پای عزیزان چکیده ام خارم ولی به سایه ی گل آرمیده ام با یاد رنگ و بوی تو ای نوبهار عشق همچون بنفشه سر به گریبان کشیده ام چون خاک در هوای تو از پا فتاده ام چون اشک در قفای تو با سر دویده ام من جلوه ی شباب ندیدم به عمر خویش از دیگران حدیث جوانی شنیده ام از جام عافیت می نابی نخورده ام وز شاخ آرزو گل عیشی نچیده ام موی سپید را فلکم رایگان نداد این رشته را به نقد جوانی خریده ام ای سرو پای بسته به آزادگی مناز آزاده من که از همه عالم بریده ام گر می گریزم از نظر مردمان رهی عیبم مکن که آهوی مردم ندیده ام کتاب باران صبحگاهی منتخب اشعار رهی معیری به کوشش امیده صدارات و کمال اجتماعی جندقی گردآوری شده است این اثر هفتمین مجلد از مجموعه ی شعر معاصر ایران است که از سوی انتشارات سخن منتشر شده و در اختیار مخاطبان قرار گرفته است