الهی دانان مسیحی و قرآن اثر سید محمدعلی میرصانعی نشر دانشگاه ادیان و مذاهب در قرآن داده های زیادی پیرامون عیسی مسیح و مسیحیت وجود دارد که برخی از آن ها باورهای مسیحی را به چالش کشیده است پس از گسترش اسلام در مناطق مسیحی نشین الهی دانان مسیحی که باورهای دینی خود را درخطر می دیدند برای دفاع از این باورها دست به دفاعیه نویسی زدند و در این راستا به بررسی قرآن پرداختند  قدیمی ترین منابع مکتوبی که دراین باره برجای مانده مربوط به سه تن از الهی دانان مسیحی قرن هشتم و نهم میلادی به نام های یوحنا دمشقی عمار بصری و ابورائطه تکریتی است  یوحنا دمشقی با انکار هویت وحیانی قرآن ادعا نمود که این کتاب رونوشتی ناقص از کتاب مقدس است که در اثر تعالیم یک راهب آریوسی به پیامبر اسلام به وجود آمده است؛ و کوشید تا با بررسی آموزه های قرآنی نشان دهد که محتوای این کتاب را نمی توان کلام خدا دانست  عمار بصری با تاکید بر معجزه به عنوان تنها راه تشخیص دین حقیقی ادعا نمود که هیچ معجزه ای در پشتیبانی از قرآن و نبوت پیامبر اسلام وجود ندارد و از آیات قرآن و سنت اسلامی برای اثبات ادعای خویش کمک گرفت  ابورائطه نیز بدون اظهارنظر درباره وحیانیت قرآن کوشید تا آیات قرآن را به صورتی تفسیر کند که از شکاف الهیاتی میان باورهای مسیحی و تعالیم اسلامی بکاهد  در تحقیق پیش روی بستر تاریخی و فکری هر یک از این الهی دانان به روش تاریخی تحلیل شده و سپس دیدگاه های ایشان در مواجهه با قرآن به روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از داده های تاریخی آموزه های کتاب مقدس و قرآن کریم تعالیم موجود در سنت مسیحی و اسلامی و شواهد عقلانی ارزیابی شده است  بر اساس نتایج به دست آمده در این پژوهش دیدگاه این سه الهی  دان مسیحی پیرامون هویت وحیانی قرآن و آموزه های قرآنی با مستندات تاریخی ناسازگار است و مقایسه محتوای کتاب مقدس و قرآن کریم نیز آن را تأیید نمی کند؛ و با شواهد عقلانی تعالیم کتاب مقدس و قرآن کریم و سنت مسیحی و اسلامی مغایرت دارد و در برخی موارد نوعی تفسیر به رأی آیات قرآن به شمار می رود