کتاب  مقدمه ای کوتاه بر آیین دائو  اثر جیمز میلر نشر ادیان اروند کتاب کتاب  مقدمه ای کوتاه بر آيين دائو دائو طریقه بی شکل و توصیف ناپذیر است که منشا نیروی خلاق جهانی است پیوسته در حال تغییر و تحول است دائو مادر آسمان و زمین است و دارای حیات خود انگیخته و متکی به خود جهان است هر چیزی در جهان فضیلت یا قدرت خود را دارد و اگر اجازه رشد پیدا کند منشا نظم و هماهنگی برای جهان خواهد بود  آیین دائو سنت دینی منسجمی است که بیش از دوهزار سال در چین کره و ژاپن رشد و دگرگونی مستمر داشته است این آیین تاکنون در سراسر جهان از سیدنی گرفته تا تورنتو گسترش یافته است و پیروان آن را طیف گسترده ای از ملت ها با قومیت ها و پیشینه های گوناگون فرهنگی و قومی شامل می شود آیین دائو به راستی روز به روز به عنوان دینی جهانی مطرح می شود امّا با این وجود ظاهرا قرار دادن آن در طبقه بندی های دقیق دشوار است تعداد کسانی که نسبت به آیین دائو آگاهی دارند زیاد نیست و وقتی نیز شناختی از آن بدست می آورند آگاهی آنها با افراد دیگر کاملاً متفاوت است یک دلیل این موضوع این  است که آیین دائو به جای توسعه و تحول طولی دارای تاریخی عجیب و تغییر و تحول مداوم بوده است اگرچه آیین دائو بنیانگذار واحدی مانند مسیح یا بودا و پیام کلیدی واحدی مانند بشارت ندارد در عوض تاریخ آن شاهد تغییر و تحولی خودجوش و مستمر در درون تنوع گسترده ای از شرایط و موقعیت های محیط پیرامون خود بوده است  در حقیقت تجربه بشری از تغییر یا دگرگونی در ابدان ما و جهان پیرامون ما در کانون تجربه پیروان دائو قرار دارد همانگونه که ایمان به خدای لایتغیر سرمدی جوهره نظام دینی اسلام یهود و مسیحیت را تشکیل می دهد  درحالی که دین داران غربی می کوشند تا اعتقاد خود را به امر ثابت نامشهود و لایتغیر در ماورای تجربه زمان گذرا و نپاینده قرار  دهند پیروان دائو خلاقیت و آفرینندگی بنیادی و رازآمیز درون ساختار زمان و مکان را دریافته و به آن ارج می نهند  برجسته ترین متن دائویی دائوده جینگ کتاب مقدس طریق و قدرت آن قرن چهارم قم این خلاقیت و آفرینندگی رازآمیز را دائو می نامد که به صراحت به راه یا طریق قابل ترجمه است  با این حال بند اوّل نسخه متداول دائوده جینگ به شکل معمّا گونه ای بیان می کند که دائویی که بتوان از آن سخن گفت دائوی تغییر ناپذیر نیست بنابراین شگفت آور نیست که آیین دائو در شرایط فرهنگی شرق آسیا صورت های متفاوتی به خود گرفته است  این کتاب درآمدی کوتاه بر آیین دائو است روشی که برای این کار برگزیده ام تمرکز بر هشت موضوع مهم و اساسی است که معتقدم در قلب آیین دائو با همه اشکال مختلف تاریخی و فرهنگی آن قرار دارد در هر فصل به یکی از این موضوعات پرداخته و از آن به عنوان عدسی یا نورافکنی برای تبیین و توضیح یک جنبه مهم از سنت دائویی بهره می گیرم  شاید روشی قدیمی تر بر تبیین آیین دائو این باشد که تنها تاریخچه ای از تحولات آن ارائه شود و جایگاه آن در شرایط اجتماعی و فرهنگی تغییرپذیر نشان داده شود ارزش این رویکرد در اینست که همه واقعیات ضروری درباره آیین دائو را در اختیار خواننده قرار می دهد امّا در تفهیم چیستی آیین دائو به عنوان یک سنت تاریخی و دینی زنده چندان مفید نیست  در این کتاب ترجیح داده ام که بر امر مهم دوم متمرکز شوم یعنی سعی کنم که به معرفی مفهوم آیین دائو و به طور اخص به ارائه این نکته بپردازم که آیین دائو چه مفهومی برای شخصی چون من دارد که در شرایط فرهنگی غرب در قرن بیست و یکم زندگی می کند این به آن معنا نیست که رویکرد متداول تاریخی ارزشمند نیست بلکه من قبلاً در اثری با عنوان آیین دائو و فرهنگ چین آیین دائو را با رویکردی تاریخی به خوبی معرفی کرده ام هدف من ارائه دیدگاهی متفاوت است و در اینجا می خواهم به چرایی آن بپردازم