کتاب آیشمن در اورشلیم اثر هانا آرنت ترجمه مریم رضایی نظریه آرنت در کتاب آیشمن در اورشلیم این است که شرهای بزرگ در طول تاریخ بشر به طور عام و به طور خاص جنایت عظیم هولوکاست نه توسط متعصبان کور اتفاق افتاده است نه عامل آن بیماران با مشکلات روانی بوده اند بلکه به وسیله مردم عادی که استدلال های دولت مردان و حکومت هایشان را پذیرفته اند به اجرا درآورده اند رخ داده است و به همین دلیل از نظر این مردم اعمالشان رفتاری طبیعی بوده است ازین رو این کتاب به بررسی کامل این موضوعات می پردازد   آدولف آیشمن یکی از فرماندهان اس اس آلمان نازی بود که به دلیل جنایات بی شمار در اردوگاه های کار اجباری و کوره های آدم سوزی و اتاق های گاز در جنگ دوم جهانی قصاب اروپا لقب گرفت او پس از جنگ به آرژانتین گریخت و سال ها در فرار بود در نهایت در سال ۱۹۶۱ در اورشلیم در دادگاهی محاکمه شد دادگاهی که هانا آرنت هم به آنجا رفت تا این محاکمه را مستندسازی کند هانا آرنت در این دادگاه متوجه شد که آیشمن در ذات خود کارهایش را کاملا اخلاقی می دانسته و فکر می کرده به هم وطنانش در حال خدمت رسانی است همین موضوع باعث شد که آرنت در تحلیل های خود در این کتاب مساله شر را مطرح کند و بار دیگر به ما گوشزد کند که مفهوم اخلاق چیست