حقیقت سمیربه قلم یعقوب توکلی بعضی از جوان های مهرانی پرشورتر بودند و اصرار داشتند برای آن شب تریلی را برگردانیم مهران می گفتند مگر ما شیعه نیستیم؟ مگر ما امام حسینع را دوست نداریم؟ مگر خون مردم خوزستان از ما رنگین تر است که ضر یح را پنهانی از شهر ما عبور دادید؟ می گفتند مغازه دارها مغازه ها را بسته اند و دارند می آیند می گفتند اگر می دانستیم فقط باید از روی جنازه مان می گذشتید که ضر یح را این طوری بیاورید مرز می گفتند از چند سال پیش ما به زائران امام حسینع در این شهر و این مرز کمک می کنیم چرا حالا که ضریح از اینجا می گذرد نباید یک روز مهمان ما باشد  یکی شان می گفت از بی عرضگی مسئولان ماست که شما این طور آمدید و می روید مردم این شهر مثل مسئولانش نیستند اگر توی شکم من هم تیر خالی کنید از جلوی تریلی کنار نمی روم به شوخی به او گفتم ما تیر نمی زنیم اگر کسی جلوی تریلی بایستد از رویش رد می شویم و بعد جدیتر توضیح دادم که مسئولان شهرشان هم دست بالا یک ساعت است ماجرا را می دانند اما آنها قبول نمی کردند دلم برایشان می سوخت برای اینکه ضریح در شهرشان نمانده غبطه می خوردند و من از صمیم دل غبطه می خوردم به این شوقشان امام حسین و عاشورا