کتاب بی نمازها خوشبخت ترند  مجموعه داستان دخترانه  بی نمازها خوشبخت ترند؟ مجموعه داستان هایی دخترانه با موضوع نماز حجاب و شعار دینی و فضیلت های آنها است که از سوی ستاد اقامه نماز برای نوجوانان منتشر شده است  خواندن مجموعه داستان بی نمازها خوشبخت ترند؟ را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  همه نوجوانان به ویژه دختران مخاطبان این کتاب اند   بخشی از کتاب بی نمازها خوشبخت ترند؟ دوست دارم آسمان همین الان روی سرم آوار شود دیشب تا خود صبح چرت زدم و درس خواندم؛ اما چه فایده؟ چه فایده که امروز جای نمره بیست یک هفده خوش آب ورنگ نصیبم شد آخه هفده هم شد نمره؟ خدا با من لج افتاده وگرنه هیچ دلیلی ندارد که نمره ام کم شود محیا سری برای خانم اسدی تکان می دهد و لبخندزنان می آید سمت من از لبخندش حالم بد می شود؛ باید هم لبخند بزند؛ باید هم در دلش عروسی بگیرد امروز بهترین نمرهٔ کلاس را گرفته است    کوثر نمی خوای جمع کنی بریم؟  کتاب ها را می اندازم داخل کوله؛ نگاهم را از چشمان خندانش می گیرم؛ چادرم را روی سر مرتب می کنم و می گویم بریم  از در مدرسه پایمان را بیرون نگذاشته ایم که ماشینِ بابا را می بینم؛ از دود اگزوزش لجم می گیرد؛ می خواهم زودتر محیا را راهی کنم؛ نمی خواهم ماشین پت پتی مان را ببیند و در خلوت به ریشمان بخندد؛ اما صدای بابا اجازه نمی دهد سلام بر دختران باهوش کلاسِ اول متوسطهٔ مدرسهٔ شهید رجایی محیا ریسه می رود از خنده و من به سختی لبخند می زنم بابا نگاهی به من می اندازد قند و عسل بابا چطوره؟ قند و عسل بابا حالش خوب نیست هیچ حالش خوب نیست یاد کولر سوختهٔ ماشین که می افتم حالم بدتر هم می شود سرویس محیا که بوق می زند انگار مرا از جهنم نجات داده اند؛ بی رمق دستش را فشار می دهم و می نشینم روی صندلی ماشین بابا شروع می کند به تعریف کردن این رخشِ زرد رو که می بینی تازه از تعمیرگاه گرفتم اوستا گفت که تاکسیمون باید چند روزی مهمونشون باشه؛ ولی دلم نیومد تو بمونی زیر آفتاب و با اتوبوس بری خونه همین شد که گفتم بیام دنبالت چه خبر؟ خوبی باباجان؟ مدرسه چطور بود؟ می خواهم بگویم ماشین شما هم کم از اتوبوس نداره صندلی های زهواردررفته و کولر خاموش و صداهای عجیب وغریب اما حرفی نمی زنم؛ فقط می گویم سلامتی مدرسه است دیگه سر تکان می دهد؛ پیچ رادیو را می چرخاند و می پرسد این دوستت چرا همراه ما نیومد؟ اگه خواست بگو برسونیمش خنده ام می گیرد؛ از آن خنده های همراه با حرص همین مانده که محیا با آن همه پز و افاده اش بنشیند توی ماشین ما و این یک ذره آبرویی هم که جمع کرده ام به باد فنا برود