کتاب سمفونی سپیده دم مجموعه شعر اثر سید علی صالحی ناشر نگاهچاپ اول مهر دارد سمفونی سپیده دم مجموعه شعر   نویسنده سیدعلی صالحی ناشر نگاه تعداد صفحه 208 اندازه کتاب رقعی شومیز سال انتشار 1386   دوره چاپ 1           سال 1353 تا 1354 صالحی همراه چند نفر از شاعران هم نسل خود جریان موج ناب را در شعر سپید پی ریزی می کند منوچهر آتشی و نصرت رحمانی در تهران از این جریان پیشرو حمایت می کنند در سال 1356 به عنوان برنده جایزه فروغ فرخزاد در شعر اعلام می شود در سال 1357 صالحی از گروه موج ناب فاصله می گیرد او در این باره گفته است حس می کردم همه ما شاعران موج ناب داریم شبیه هم می شویم در سال 1363 با نقض تقطیع سنتی و سطربندی کلاسیک در شعر سپید پیشنهاد تقطیع هموار و مدرن را مطرح کرد سرانجام موفق می شود این روش تقطیع را همه گیر کند که تا امروز مورد قبول است یک سال بعد جنبش شعر گفتار را با ساده کردن زبان شعر معرفی می کند که با آغاز دهه هفتاد به جریانی مقبول در شعر فارسی تبدیل شد وی در این باره گفته است ریشه شعر گفتار به گات های اوستا بازمی گردد معمار نخست آن حافظ است و نیما و شاملو هم چند شعر نزدیک به این حوزه سروده اند اما فروغ دقیقا یک شاعر کامل در شعر گفتار است من تنها برای این حرکت عنوانی دُرُست یافتم و سپس در مقام تئوریسینِ مولف مبانی تئوریک آن را کشف و ارائه کردم همین صالحی از 1369 تا 1379 دبیر سرویس ادبی و صفحه شعر مجله دنیای سخن بود و در سال 1379 کارگاه شعر دنیای سخن در مجله و دفتر دنیای سخن را با استقبال مناسبی راه اندازی کرد از همین دوره ترجمه شعر صالحی به زبان های فرانسه عربی آلمانی انگلیسی ارمنی روسی و کردی به صورت پراکنده در مطبوعات چاپ گردید و دو دفتر شعر از وی در کردستان عراق به زبان کردی منتشر شدوی در سال 1378 برای فعالیت مجدد به کانون نویسندگان ایران بازگشت و دو سال بعد از سوی مجمع عمومی به عنوان یکی از دبیران اصلی کانون نویسندگان ایران انتخاب شدصالحی در سال 1382 به عنوان سردبیر یک شماره مجله معیار ادبی را منتشر کرد که متعاقبا ممنوع المصاحبه و از ادامه کار در مجله محروم گردید تنها كبوترانِ كوهى مى دانند نى لبك هاى بيشه خيزران چرا خاموش اند باد چوپانِ بازيگوشِ بى حافظه باز به گندم زارِ بِلدرچين و چلچله دروغ گفته است هيچ توفانى در راه نيست  مادرم می گويد آن سال ها هر وقت آب می خواستی می گفتی ماه هر وقت ماه می خواستی می گفتی آب آب استعاره ی نخستينِ خواب های من بود و ماه که هنوز هم گاهی کلماتِ عجيبی از اندوهِ آدمی را به يادم می آورد حالا اين سال ها فقط پير فقط خسته فقط بی خواب فقط لحنِ آرمِ آموزگاری را به ياد می آورم که دارند از بلندگویِ دبستانِ سعدی آوازم می دهد سيدعلی صالحی کلاسِ اولِ الف يادت بخير پيامبرِ گمنامِ نان و کتاب پيش بينیِ عجيبِ تو درست درآمد من شاعر شدم