کتاب معارف سلطان ولد نشر مولی اروند کتاب کتاب معارف سلطان ولد  نویسنده بهاء الدین محمد بن جلال الدین محمد بلخی مشهور به سلطان ولد فرزند مولانا جلال الدین محمد مولوی  به کوشش نجیب مایل هروی  ناشر مولی معارف به زبان فارسى اثر بهاءالدين محمد فرزند مولانا جلال الدين رومى مشهور به سلطان ولد است وى هم چنان كه در طريقت پيرو پدرش بود در روش ارشاد و تأليف نيز از پدر تقليد كرده است؛ هم ديوان غزل و رباعى به تقليد از ديوان شمس دارد و هم معارف را به نثر در تقليد از فيه ما فيه پدرش نوشته است  مؤلف در فصول مختلف كتاب از موضوعاتى همچون اصل بودن عمل معنى معراج نزديك تر بودن علم به عمل در مقايسه با افعال و اعمال بدنى حقيقت عمل برگزيده حق بودن اولياء دربان حق بودن همه موجودات اشاره به احوال حلاج نياز موسى به خضر ديدن هر كس حق را به قدر حوصله خويش وزن نداشتن ايمان مقلدان چون پيمانه بودن شريعت و چون آب بودن خداشناسى معنىكل شىء هالك الا وجهه علت امر و نهى در شريعت مصطفى تفسير اذا جاء نصرالله و الفتح تفسير الله نور السموات و الارض حقيقت سجود معنى مردن تفسير آيه نور حقيقت معناى دل علت بروز دادن معجزات و كرامات تفسير عدل ساعة خير من عبادة ستين سنة داستان پناه گرفتن مصطفى در غار تفسير من تواضع لله رفعه الله مردن در راه عشق خدا خلق ارواح پيش از خلق اجساد تفسير ان الارض يرثها عبادى الصالحون هستى عالم و فيض نور حق فانى بودن صورت ها عاشق معنى بودن همه عالم شرح العلماء ورثة الانبياء بودن مريدان بعد از مرگ شيخ در حضرت او عيد صوفيان دشوارى راندن انديشه هاى درونى و  سخن گفته است  نمونه هايى از مطالب كتاب با نثر مؤلف  ۱ اين خوبى ها در عمارت ها و در حرفت ها كه از آدمى مى آيد همه عكس خوبى آدمى است تا در آدمى چه حسن و خوبى هاست غير اين اگر به صورت درآمدى صد هزار چندين بودى چون جزوى است لاجرم آثار و صنعت او جزوى باشد چون خانه ها و باغ ها و قصرها و ديباها و غير اينها اما هستى آسمان ها و زمين ها و عرش و كرسى و لوح و قلم و ملايكه و انس و جن آثار و صنعت الله است   اختلاف شرايع از اختلاف خصايل پيغامبران است؛ بر وفق خصلت و خوى هر پيامبرى شريعتى شد   ۲ يكى گفت كه اصل عمل است؛ سخن چندان نيست گفتيم ما نيز آن مى خواهيم كه كسى پيدا شود كه عمل را ببيند و بداند تا عمل را به وى بنماييم حاليا تو اهل سخنى با تو سخن بايد گفتن چون اهل عمل نيستى عمل را چنين فهم كنى تو از عمل نماز و روزه و حج و زكات و ذكر و ورد و شب بيدارى و ناله و زارى و پرهيزكارى فهم كرده اى و اينها همه عمل نيستند؛ اسباب عملند باشد كه چون اين همه بكنى در تو عمل بكند و از آنچه بوده اى بگردى