قصه های شیرین بهلول  نویسنده رضا مجیدی با خواندن حکایت های بهلول یاد میگیریم خیلی از رفتارهای ناشایست از قبیل تمسخر و قضاوت عجولانه و یا خود را کنار بگذاریم حکایت هایی که به موارد پندآموز و جالبی اشاره کرده است بهلول یکی از عقلای مجانین سدهٔ دوم هجری و معاصر هارون الرشید بود هارون و خلفای دیگر از بهلول موعظه می طلبیدند بهلول را از شاگردان امام کاظم ع دانسته اند زمانی که بهلول از سوی هارون الرشید در معرض خطر قرار گرفت خود را به جنون زد ولی در مواقع لزوم به مردم پند واندرز می داد بهلول در سال 190 قمری درگذشت  حکایت بهلول و وزیر روزی وزیر خلیفه به تمسخر بهلول را گفتخلیفه تو را حاکم به سگ و خروس و خوک نموده است بهلول جواب داد پس از این ساعت قدم از فرمان من بیرون منه که رعیت منی همراهان وزیر همه به خنده افتادند و وزیر از جواب بهلول منفعل و خجل گردید    حکایت شیرین بهلول و تقسیم عادلانه گویند روزگاری کار بر ایرانیان دشوار افتاده بود و آن دشواری دندان طمع عثمانی را تیز کرده و سلطان عثمانی به طمع جهانگشایی چشم بر دشواری های ایرانیان دوخته بود پس ایلچی فرستاد که همان سفیر است تا ایرانیان را بترساند و پس از آن کار خویش کند  ایلچی آمد و آنچنان که رسم ماست با عزت و احترام او را در کاخی نشاندند و خدمت ها کردند به روز مذاکره رسمی وکیلان همه یک رای شدند که این مذاکره حساس است و بدون بهلول رفتن به آن دور از تدبیر کشورداری است وزیر که خردمند بود گفته وکیلان مردم پذیرفت و بهلول را خواست و خواهش کرد او هم همراه باشد بهلول که هشیار بود و با نیک و بد جهان آشنا هیچ نگفت و پذیرفت  سفره گستردند و آنچنان که رسم ماست به میهمان نوازی پرداختند بهلول روبروی سفیر عثمانی در آن سوی سفره نشسته بود پلو آوردند در سینی های بزرگ و بر سفره چیدند زعفران بر آن ریخته و به زیبایی آراسته سفیر عثمانی به ناگهان کاردی برگرفت و هر چه زعفران بر روی پلو بود به سوی خویش کشید و نگاهی به بهلول انداخت  بهلول هیچ نگفت قاشقی برداشت و با ادب بسیار نیمی از زعفران سوی خود آورد و نیم دیگر برای سفیر گذاشت سفیر برآشفت و با کارد خویش پلو را به هم زدن آغاز کرد آنچنان بلبشویی شد که کمتر زعفرانی دیده می شد و بخشی از پلو هم به هر سوی سفره پراکنده شده بود بهلول دست در جیب کرد و دو گردو به روی پلو انداخت سفیر آشفته شد و تاب نیاورد و خوراک وانهاد و دستور رفتن داد  عثمانی ها بی خوردن خوراک و با شتاب بر اسب ها نشسته و رفتند وزیر که خردمند بود اما در کار بهلول وامانده و از ترس رنگش مانند زعفران گشته نالان شد و به بهلول گفت این چه کاری بود همه کاسه کوسه ها به هم ریخته شد و آینده ناروشن است بهلول پاسخ داد مذاکره پایان یافت و بهتر از آن شدنی نبود وزیر چگونگی آن پرسید همگان ادب بهلول بر سفره دیده بودند و او بی کم و کاست تدبیر خویش نیز بگفت  سفیر آنگاه که کارد برگرفت و همه زعفران سوی خویش کشید دو چیز گفت نخست آن که با کارد آغازید و نه با قاشق یعنی که تیغ می کشیم و دیگر اینکه همه جهان از آن ماست تسلیم شوید من قاشق برداشتم و نیمی پیش کشیدم یعنی که نیازی به تیغ کشیدن نیست نیم از آن شما و نیمی هم از ما او برآشفت و پلو به هم زد و من نیز دو گردو انداختم و این گردو که در قم و ری به آن جوز هم گویند چون دو شود همه دانند که چه گوید شما چگونه ندانی مگر ایرانی نیستی وزیر شرمگین شد و آفرین ها بر بهلول خواند  و بدین گونه است که بهلول را که به راستی دیوانه ای بود الپر و دیوانگی های بسیار داشت دانا نیز گفته اند از آنجا که به روز حادثه خردمندتر از هر فلسفه باف گنده دماغ و فقه خوان خشک مغز بود    حکایت های پند آموز بهلول عاقل ترین دیوانه هارون الرشید به همراه مهمانانش عیسی بن جعفر برمکی و مادر جعفر برمکی در قصر نشسته بود و حوصله اش سر رفته بود از سربازان خواست بهلول را بیاورند تا آنها را بخنداند سربازان رفتند و بهلول را از میان کودکان شهر گرفته و نزد خلیفه آوردند هارون الرشید به بهلول امر کرد چند دیوانه برای ما بشمار بهلول گرفتاولین دیوانه خودم هستم و با اشاره دست به سمت مادر جعفر برمکی گفت این دومین دیوانه هست  عیسی با حالتی عصبی فریاد زد وای بر تو برای مادر جعفر چنین حرفی می زنی؟  بهلول خندید و گفت صاحب اربده سومین دیوانه هست  هارون از کوره در رفت و فریاد زد این دیوانه را از قصر بیرون کنید آبرویمان را برد  بهلول در حالی که روی زمین کشیده می شد گفت تو هم چهارمی هست هارون     حکایت شکار رفتن بهلول و هارون روزی خلیفه هارون الرشید و جمعی از درباریان به شکار رفته بودند بهلول با آنها بود در شکارگاه آهویی نمودار شد خلیفه تیری به سوی آهو انداخت ولی به هدف نخورد بهلول گفت احسنت   خلیفه غضبناک شد و گفت مرا مسخره می کنی ؟  بهلول جواب داد احسنت من برای آهو بود که خوب فرار نمود    حکایت زیبای بهلول و سوداگر روزی سوداگری بغدادی از بهلول سوال نمود من چه بخرم تا منافع زیاد ببرم؟ بهلول جواب داد آهن و پنبه آن مرد رفت و مقداری آهن و پنبه خرید و انبار نمود اتفاقا پس از چند ماهی فروخت و سود فراوان برد باز روزی به بهلول بر خورد این دفعه گفت بهلول دیوانه من چه بخرم تا منافع ببرم؟ بهلول این دفعه گفت پیاز بخر و هندوانه  سوداگر این دفعه رفت و سرمایه خود را تمام پیاز خرید و هندوانه انبار نمود و پس از مدت کمی تمام پیاز و هندوانه های او پوسید و از بین رفت و ضرر فراوان نمود فوری به سراغ بهلول رفت و به او گفت در اول که از تو مشورت نموده گفتی آهن بخر و پنبه نفعی برده ولی دفعه دوم این چه پیشنهادی بود کردی؟  تمام سرمایه من از بین رفت بهلول در جواب آن مرد گفت روز اول که مرا صدا زدی گفتی آقای شیخ بهلول و چون مرا شخص عاقلی خطاب نمودی من هم از روی عقل به تو دستور دادم