کتاب حکایت های شیرین بهلول دانا نشر داریوش نام او وهیب بن عمرو بودبُهلول بهلول دانا بهلول مجنون کوفی یا ابو وهیب بن عمرو صیرفی کوفی  یکی از عقلای مجانین سدهٔ دوم هجری و معاصر هارون الرشید بود وی در کوفه رشد و نمو یافت و مردم محل او را با نام فارسی بهلول دانا می نامیدند هارون و خلفای دیگر از او موعظه می طلبیدند او در همان شهر ادب می آموخت و سپس خود را به دیوانگی زد او در سال 190 قمری درگذشت اخبار و نوادر و اشعار زیادی به وی منتسب است وی سنی و احتمالاً در سال 188ق 804م بود که هارون الرشید را ملاقات کرد برخی بهلول را از شاگردان امام کاظم دانسته اند زمانی که از سوی هارون الرشید در معرض خطر قرار گرفت خود را به دیوانگی زد ولی در مواقع لزوم به مردم پند و اندرز می داد بهلول به معنی مرد خندان یا کسی که خوبی های زیادی دارد می باشد علمای شیعه بطور معمول از جمله نورالله شوشتری و صاحب روضات الجنات بهلول را از عرفا زهاد حکما فقها و شعرای اهل سنت می دانند مقبره بهلول در بغداد قرار دارد و سنگ قبری به تاریخ 501 قمری لقب او را سلطان مجذوب نوشته است واژهٔ بهلول در عربی به معنای شاد و شنگول است تمام رنگی همراه با عکس در قسمتی از این کتاب می خوانیم  داروغه بغداد در میان جمعی مدعی شد که تا کنون هیچ کس نتوانسته است او را گول بزند بهلول هم که در آنجا حضور داشت به داروغه گفت گول زدن تو بسیار آسان است ولی به زحمتش نمی ارزد داروغه گفت چون از عهده برنمی آیی چنین می گویی این کتاب را نشر داریوش منتشر کرده