حکایت های شیرین مثنوی معنوی   نویسنده رضا مجیدی قسمتی از متن کتاب  جوانی بود که عاشق زنی شده بود و در راه رسیدن به آن زن خیلی سختی و رنج بسیاری کشید روزگاری بر وفق مرادش نمی چرخید آن عاشق که از معشوق خود دور بود نامه جانگداز و جانسوز در فراق معشوق می نوشت و به قاصدی می داد که بدست آن زن برساند اما آن قاصد نابکار نامه را برعکس می خواند مثلاً اگر  او از عشق و بی تابی نوشته بود او آنرا ناسزا و دشنام می خواند چون آن قاصد حسود بود و چشم دیدن آن جوان عاشق را نداشت نامه اش را از روی دشمنی می خواند از طرفی جوان به خود امیدواری می داد که روزی به وصال معشوقش خواهد رسید آن جوان روز به روز ضعیف و لاغر می شد