جاکلیدی چوبی  با هاپوی تو بغلیش جاکلیدی چوبی   وقتی بچه بودم ‍ بیشتر میرفتم روستا  خونه مامان بزرگم  میزان آرامش و حس و حالی که بهم میداد رو هیچوقت نمیتونم تعریف کنم  خیلی خوووووب بود خیلییییی  شب ها هی صدای سگ میومد اینقدری  که بودم  از صدای سگ میترسیدم  و هی بیشتر میرفتم تو بغل مامانم مچاله میشدم  اما بزرگتر که شدم ‍ دیگه نمیترسیدم بجاش لذت میبردم از اینکه زندگی جریان داره و جریان زندگی روستایی ناب تره الانم که اینقدریم‍ ببشتر زندگی روستایی رو دوست دارم  وقتی داشتم این جا کلیدی رو میساختم خیلی خوشحال بودم احساس میکردم زندگی توش جریان داره  انگاری چند نفر هستن که واقعا دارن توی اون خونه زندگی میکنن  منم هی براشون آرزوی شادی و خوشبختی میکردم