کتاب مجموعه مقالات در نقد و معرفی آثار عباس کیارستمی انتشارات دوران منتشر کرد در سینما به دو طریق می توان شاعر بود یکی که گاه تصنعی هم هست تنها بسنده کردن به کلام یا صورت ملفوظ شعر و الهام گرفتن از آن و یا کاربرد آن در دیالوگ های فیلم است این شیوه ای است که در سینمای معاصر ایران به کار می رود در طریق دیگر شعر به مثابه رابطه درونی در سینما مورد توجه قرار می گیرد یعنی در نگرش خود سینماگر و در عمل زیبایی شناختی ساختن فیلم به وسیله وی و این شیوه کیارستمی است سینما برای او شیوه ای است شاعرانه برای ورود به زندگی و یکی شدن با شخصیت ها و فضاهایی که مورد کاوش قرار می گیرند بدین علت است که در آثار کیارستمی موضوع فیلم آن قدر اهمیت ندارد که نحوه ورود به آن و تبدیل اش به اثری شاعرانه  رامین جهانبگلو