کتاب اسرار الصلاه اثر جاویدان میرزا جواد ملکی تبریزی مترجم احمدی انتشارات اشکذر اسرار الصلوه مؤلف جوادبن شفیع ملکی تبریزی  ناشر اشکذر مترجم سیدعلی احمدی  زبان فارسی  سال چاپ 1393 تعداد صفحات 568 قطع و نوع جلد وزیری گالینگور  توضیح کتاب تحقیقی در آداب مقدمات و آثار نماز است در این اثر سعی شده است از منظری فقهی عبادی اخلاقی و عرفانی به مقوله نماز و ابعاد مختلف آن نگریسته شده و آداب مقدمات و اسرار آن بیان گردد در ابتدای کتاب به طهارت ظاهری و باطنی به عنوان یکی از مقدمات و اسرار نماز پرداخته شده و اسرار وضو و سایر اقسام طهارات بیان میگردد سپس به برخی دیگر از مقدمات قلبی نماز مانند خوف و رجاع خضوع و خشوع حضور قلب نیت و اذان و اقامه اشاره شده و اسرار افعال نماز مانند تکبیر قرائت حمد و سوره رکوع و سجده تشهد و سلام قنوت و قیام و تعقیبات نماز بررسی میشود فضیلت نماز شب و موانع آن از مباحث پایانی کتاب است  کتاب اسرار الصلاة آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی رحمة الله علیه را سیدعلی احمدی ترجمه کرده است  مترجم این کتاب در مقدمه آورده است  نماز از عباداتی است که مورد توجه انبیاء و اولیاء بوده همچنان که خداوند متعال فرمود   از صبر و نماز کمک و استعانت جویید و در تکمیل انسان و وصول او به لقای الهی نماز از ارکان محسوب می شود نماز را اهل قلوب همانند معجونی دانسته اند که خداوند متعال برای روح آدمی ساخته است در روایات آمده است که نماز چهار هزار حد دارد که این حدود روح و باطن نماز است وسبب قرب و معراج مومن است و نمازی که مجرد افعال ظاهری باشد نه ناهی از فحشا خواهد بود و نه از آن قربی حاصل از اینرو اهل معرفت در دستورات خود تاکید زیادی براصلاح و تکمیل نماز و درک معانی آن و تحصیل حضور قلب نموده اند این کتاب در دو بخش اصلی تنظیم شده است  بخش اول در بیان برخی از اسرار طهارت و سایر مقدمات نماز  بخش دوم در بیان نماز که به آثار و حدود و مقدمات و افعال و اسرار نماز می پردازد  در بخشی از این کتاب می خوانیم   مستحب است که قبل از قرائت از شیطان رجیم به خداوند سمیع و علیم پناه برد که این سبب دفع گمراهی ها و حیله های شیطان و نفوذ او در قلب و در عمل و در زبان است زیرا شیطان دشمنی است که در صدد انحراف توجه قلب از خداوند و انصراف بدن از طاعت الهی و رویگردانی زبان از ذکر اوست و استعاذه در زبان آن است که بگوید  اعوذ بالله من الشیطان الرجیم  و استعاذه در کردار آن است که از آنچه مورد علاقه شیطان و اطاعت اوست دوری گزیند و به آنچه مورد رضایت پروردگار است روی آورد استعاذه به قلب آن است که آنچه قلبش را از توجه به خداوند و از مناجات با او مشغول می کند منصرف گرداند  اما مجرد استعاذه به زبان فایده کمی داردو گاهی لغو و بیهوده است بلکه گاهی مضر است  زیرا پناه بردن از دشمن باید به دژ و قلعه ای باشد که از کمین او در امان باشد و قلعه و دژ الهی  لا اله الا الله  و ولایت اولیا و ائمه اوست  همچنانکه در روایات آمده است   لا اله الا الله حصنی  ولایة علی حصنی  دژ و قلعه الهی لا اله الا الله و ولایت علی بن ابیطالب علیه السلام است  و حقیقت کسی که در دژ لا اله الا الله است این است که معبودی جز خداوند نداشته باشد و کسی در قلعه ولایت است که تابع ولایت باشدو در اعمال و حرکات و اوصاف او را مقتدای خود قرار دهد اما کسی که هوای نفسش و دشمنان خدا و دشمنان امیرالمومنین علیه السلام پیشوای او باشند و از سنت های آنان پیروی کند او را در قلعه و حصن شیطان بدانیم سزاوارتر است تا اینکه او را در حصن خداوند بدانیم