کتاب گتسبی بزرگ اثر اف اسکات فیت جرالد ترجمه فهمیه رحمتی نشر داریوش جملاتی از کتاب گتسبی بزرگ  یک شب پاییزی پنج سال پیش وقتی برگ های پاییزی داشتند می ریختند آن ها در خیابان قدم می زدند و بعد به جایی رسیدند که هیچ درختی نبود و پیاده رو از نور ماه سفید شده بود آن ها رو در روی هم ایستادند شب سردی بود با هیجانی اسرارآمیز که فقط دو بار در سال هنگام تغییر آب و هوا رخ می دهد نور چراغ خانه ها در سکوت به تاریکی بیرون هجوم می آورد و در بین ستارگان غوغایی بود گتسبی از گوشه ی چشم اش می دید که بلوک های دیوار پیاده رو مثل نردبان هستند از آن ها بالا رفت و جایی مخفی را در بالای درخت ها دید اگر تنها بود می توانست بالاتر برود و اگر بالا می رفت می توانست بر بام جهان بایستد و طعم شیرین پیروزی را بچشد  قلب اش تند و تندتر می زد صورت سفید دِیزی در مقابل صورت اش قرار گرفت می دانست اگر این دختر را ببوسد و خیالات نگفتنی اش را برای همیشه به عقد نَفَس فانی او درآورد افکارش دیگر هیچ گاه مانند فکر خدا مغشوش نخواهد بود پس منتظر ماند و برای چند لحظه ی دیگر به نوای دیاپازونی که به ستاره ای دیگر نواخته می شد گوش سپرد بعد او را بوسید وقتی لب هایش را بر لبان دِیزی گذاشت لب های او برایش مثل گل شکفت و روح در جسم او کاملاً دمیده شد