کتاب  زخمی لبخند  روایت هایی از زندگی مربی جهادگر شهید علی خلیلی زخمی لبخند؛ روایت هایی از زندگی مربی جهادگر شهید علی خلیلی دفاع از ارزش های انسانی در هر نقطه از جهان مورد تحسین ملت هاست و افرادی که در این راه از مال و جان خود می گذرند در هر ملتی ارزشمند و مورد احترام هستند و بعنوان اسطوره و قهرمان به مردم شناسانده می شوند از هر فرصتی برای زنده نگه داشتن نامشان استفاده می کنند زنده نگه داشتن قهرمانان است که معنای حقیقی ارزش ها را حفظ می کند و می تواند این ارزش ها را در جریان زندگی مردم بخصوص نسل جدید تزریق کند  اینکه کسی جان خودش را برای بپا داشتن یک ارزش فدا کند یعنی رویاندن و به ثمر نشاندن و منتشر کردن این ارزش در بطن جامعه علی خلیلی جوان دهه هفتادی که زندگی ساده و آرامش را در گوشه ای از شهر با مسجد هیأت و طلبگی و تربیت نوجوانان پر می کند و در این مسیر با جدیت تمام از انجام کوچکترین کار ها ابایی ندارد علی خلیلی نماد تک تک جوانانی است که هر کدام در دلشان شور و شعور انقلابی را دارند و محبت اهل بیت ع و نشاط بندگی شان به آن ها قدرت بخشیده است تا در مسیر حق درستترین انتخاب را داشته باشند برخلاف آنچه دشمنان ایران اسلامی می خواهند و سعی می کنند که جوانان را بی نشاط خسته خموده و خالی از هر دلبستگی اعتقادی نشان دهند ولی وجود جوانانی چون شهید علی خلیلی و تمام شهدای دهه هفتادی و هشتادی مهر باطلی بر خیال آنهاست علی خلیلی در 25 تیر ماه سال 1390شب نیمه شعبانوقتی در خیابان متوجه تعرض چند جوان با حالت غیر طبیعی به دو خانم جوان می شود جلو می رود و تذکر می دهد دو خانم جوان موفق به فرار می شوند ولی شهید خلیلی با ضربه چاقوی یکی از جوان ها زخمی و شاهرگ گردنش بریده می شود کتاب زخمی لبخند روایت هایی از زندگی و شرح ماجرای آن شب و دو سال مجروحیت و نهایتاً شهادت علی خلیلی است که از زبان مادر و یکی از دوستان نزدیگ این شهید عزیز روایت شده است   گزیده  خدا دو سال تو را به من بخشید که داشته باشمت کنارت همراهت هم نفست باشم ببویمت اصلاً مادر می شود حلالم کنی به خاطر آن شب نیمۀ شعبان که از حضرت سیدالشهدا خواستم بمانی و تو را امانت سپردم دستش؟ ماندنی نبودی با آن جراحت و آن خونی که از رگ پاره ات می جوشید؛ ولی ماندی حلالم کن که برای دوباره داشتنت و دوباره دیدنت و دوباره شنیدن صدایت دعا کردم و تو تمام این دو سال درد کشیدی می دانم که می دانی من هم تمام آن دو سال درد کشیدم حتی بیشتر از تو