عبور از سینمای سانسور عناوین بخش ها و نوشتارهای این کتاب عبارت  است از مسئله سینمای ایران؛ پیوند ژنرال ازهاری و سناتور مک کارتی سینمای دینی؛ اما کدام دین؟ معناگرایی یا آرمان گریزی؟ چالش عبور از سینمای سانسور انفعال و باندبازی جشنواره شاه سلطان حسینی آنفولانزای سیمرغی در جشنواره فیلم های فجرانسوی قواعد استثنایی حقیقت برو گم شو کلیشه شکنی کلیشه ای منطقه ممنوعه و لوکیشن های گمشده سینما به مثابه انرژی هسته ای بازگشت عباس و سراغ خانه کدخدا  در بخشی از این کتاب آمده است  چهل سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی الیور استون کارگردان شهیر آمریکایی در سینما فلسطین تهران سئوالی را با سینماگران ایران در میان گذاشت چرا سینما را برای روایت انقلابتان به کار نگرفته اید؟ یکی از میان جمع فریاد کشید حرف سیاسی نزن آمدهایم از هنر بشنویم  همین یک صحنه برای توضیحِ نام این کتاب به اندازه کافی گویاست سینمای سانسور سینمایی که حتی الیور استون را به خاطر آن که چنین پرسشی در میان نهاده توبیخ می کند و به او هشدار می دهد که به دستور روشنفکران غربگرا در ایران حرف زدن از انقلاب؛ نشانه بیهنری است