کتاب شهر خرس اثر فردریک بکمن ترجمه آیدین پور ضیایی نشر راه معاصر در بخشی از کتاب شهر خرس می خوانیم  شهری در جنگل هست که عاشق یک بازی است دختری هست نشسته روی یک تخت که دارد برای بهترین دوستش گیتار می زند مرد جوانی هست نشسته در دفتر پلیس که سعی می کند چهره اش علامتی از ترس بروز ندهد در راهرویی در بیمارستان پرستاری از کنار وکیلی رد می شود که بلندبلند با موبایلش حرف می زند در جایگاه تماشاچیان رینگی در پایتخت در کنار اسپانسرها و مجمع عمومی که ده سال پیش به مدیرعامل خندیدند که گفت روزی می رسد که بهترین تیم جوانان را خواهند داشت مردان و زنانی به  پا ایستاده اند و داد می زنند که خرس های بیورن  استادند حالا هر کس که کوچک ترین ارتباطی با باشگاه دارد اینجاست به جز آقای مدیرعامل  تیمی چوب  در دست در رختکن ایستاده و منتظر شروع بازی است برادری موبایل در دست روی نیمکت نشسته و منتظر است که دوستانش در اینترنت چیزی در مورد خواهر بزرگ ترش بنویسند یک دفتر وکالت تلفنی از یک مشتری ثروتمند دریافت می کند و در دفتر وکالت دیگری مادری جنگ را آغاز کرده  است دختر آن قدر گیتار می زند تا دوستش خواب  برود دم در پدری ایستاده و به این می اندیشد که این دختران تاب ماجرا را خواهند آورد قادرند با آن کنار بیایند و او دقیقاً از همین می ترسد چون آن وقت همه ی دنیا فکر می کنند خب اتفاقی نیفتاده که  بازیکنی هست با شماره ی شانزده که درست از همان وقتی که اسکیت یاد گرفت می داند برای برد به چه  چیز نیاز است می داند که برد در ذهن آن هاست که اتفاق می افتد و مربی اش به او آموخته که هاکی چقدر موسیقایی است هر تیمی ریتم و تمپوی خودش را دارد اگر این ریتم را به  هم بزنی موسیقی آن ها را به  هم زده ای چون حتی بهترین موسیقی دانان دنیا هم از اینکه مجبور باشند خارج بزنند متنفرند اما اگر چنین چیزی اتفاق بیفتد نمی توان جلویش را گرفت اجسام در حال حرکت مایل اند جهت و سرعت حرکتشان را حفظ کنند و چقدر احمق است کسی که جلوی یک گلوله ی برف در حال غلتیدن از ارتفاع بایستد و این همان چیزی است که اهالی ورزش نامش را گذاشته اند مومنتم یا تکانه گرچه در درس های فیزیک خوانده ایم که این اینرسی است دیوید همیشه با بنی رک بوده وقتی یه  چیز تو تیم درست باشه همه  چیز خیلی ساده تر می شه و اتوماتیک بهتر و بهتر هم می شه اوضاع اما فقط اگه یه ذره بتونی دردسر براشون درست کنی حتی یه  ذره اون وقت می بینی که خودشون شروع می کنن بیشتر واسه خودشون دردسر درست کنن قانون تعادل همین است؛ همه  چیز به فوتی بند است