ترجمه البرهان فی تفسیر القرآن دوره کامل10 جلدی سیدبحرانی مترجم صالحی نجف آبادی مولف علامه سید هاشم بحرانی  مترجم  حجت الاسلام حاج شیخ عبدالله صالحی نجف آبادی  ناشر ذوی القربی  سال چاپ 1396  تعداد صفحات 7000  نوع جلد سخت  سایز و مدل وزیری سلفون  البرهان فى  تفسیر القرآن  از مهم ترین  تفاسیرروایی شیعه  تألیف سید هاشم بحرانی حدود 1050ق1107ق یا 1109ق به زبان عربی است کتاب حاضر ترجمه البرهان به زبان فارسی توسط حاج شیخ عبدالله صالحی نجف آبادی است  نویسنده در این تفسیر به تناسب آیات قرآن کریم به موضوعات  فقهی قصص  احادیث نبوی و فضایل  اهل بیتع اشاره کرده است  بحرانی اخباری است و تفسیر وی با این رویکرد نوشته شده است مفسران و پژوهشگران اشکالات و انتقاداتی بر برخی مطالب آن وارد کرده اند  این تفسیر فقط روایات تفسیری آیات قرآنی را گرد آورده و مؤلف از تحلیل ارزیابی و اجتهاد درباره معانی آیات که در تفاسیری مانند التبیان دیده می شود پرهیز کرده است  وی در مقدمه کتابش انگیزه خود از نگارش این تفسیر را ارائه منبعی برای فهم تفاسیر اهل بیت از آیات قرآنی و اسرار قرآن کریم و ضرورت آشنایی با نظرات ایشان برای فهم این کتاب آسمانی معرفی کرده است  علامه بحرانی در تفسیر البرهان بسیاری از احادیث رسیده از اهل بیتع در تفسیر قرآن را جمع آوری کرده است  مؤلف در مقدمه کتاب می نویسد  کتاب البرهان شما را بر بسیاری از اسرار علوم قرآن آگاه می سازد برخی مسائل علوم شرعی قصص و اخبار انبیاءع و فضائل اهل بیت امامتع را برای شما روشن می گرداند من روایات را از کتب معتبر قابل اعتماد و مورد رجوعی انتخاب کردم که مؤلفین آنها از مشایخ معتبر و علمای منتجب هستند اغلب روایات را از طریق امامیه نقل کرده ام ولی در آنجایی که روایات اهل سنت موافق روایات اهل بیتع یا در بیان فضائل اهل بیتع هستند از آنها نیز نقل نموده ام از ابن عباس نیز مقدار کمی در تفسیر آیات نقل کرده ام زیرا او شاگرد حضرت علیع بوده است شیوه وی در این کتاب چنین است که ابتدا به نام سوره و محل نزول فضیلت سوره و تعداد آیات اشاره می کند آنگاه آیاتی را که دارای روایت تفسیری اند ذکر کرده روایات مربوط به هر آیه قرآنی را به دنبال آن نقل می نماید  علامه بحرانی  در البرهان  تنها به  ذکر روایات  و اخبار بسنده  کرده  و سلسله  اسناد احادیث  ضبط شده  و احادیث  اهل  سنت  را به  صورت  جداگانه  در پایان  هر بخش  آورده  است  او کتاب  تفسیر خود را بیان  تأویل  آیات  می داند و منظور وی  از تأویل  دقیقاً احادیث  نقل  شده  از امامان  معصوم ع و ذکر فضایل  آنان  است  وی  در خلال  تفسیر خود توضیحی  بر مطالب  جمع آوری  شده  نیفزوده  است  اما در مقدمه مفصلی  که  پیش  از تفسیر آورده  دیدگاه ها و تحلیل  خود از تفسیر و مبانی  آن  را وصف  کرده  است  مقدمه دیگری  نیز بر کتاب  او توسط ابوالحسن  شریف  عاملی  اصفهانی  د 1138ق  یا 1140ق  با عنوان  مرآه الانوار و مشکاه الاسرار نگارش  یافته  است   علامه بحرانی در 16 باب  مقدمه مسائل  قرآنی  و دیدگاه های  تفسیری خود را بیان  می کند و فضای  حاکم  بر این  ابواب  و مقدمات  بیان  اختصاص  تفسیر به  ائمه اطهارع است  و صریحاً در باب  ششم  دیگران  را از دست  زدن  به  تفسیر نهی  می کند هرچند تعبیر او از تفسیر در اینجا به  تأویل  بسیار نزدیک  شده  است  در باب  پانزدهم  به  بیان  همبستگی  عترت  و قرآن  و تأکید بر اینکه  باطن  و علم  قرآن  نزد ائمه ع  است  می پردازد