کتاب دیدار با تاریکی  داستان دیدار با تاریکی؛ بازگشت نواسا یک رمان فانتزی است  رمانی که نکته قوتش از همان فصل اول آشکار می شود  نویسنده دست روی مسأله ای می گذرد که به خودی خود جذابیت دارد و آن چیزی نیست جز شبه فراموشی به گفته ی نویسنده شبه فراموشی چرا که در داستان های مختلف علل متفاوت و بسترهای زیادی سبب این فراموشی ها و نداشتن خاطره و پیشینه ها شده است اما استفاده از موضوعی که جذابیت بالقوه دارد هیچ وقت شرط این نیست که داستان بالفعل هم پرکشش شود  با در نظر گرفتن این مساله باید اشاره کرد نویسنده موفق شده است در جملات ابتدایی فصل اول توصیف ها و گفت وگوها را جا بیندازد آنطور که برای بسط دادن داستان در ادامه به خوبی سوال هایی را مطرح و در ذهن مخاطب ایجاد کند  در ابتدای داستان که اهمیت دارد خواننده تکلیف خودش را برای ادامه دادن یا ندادن کتاب متوجه شود قلابِ نویسنده به هدف می خورد نواسای جوان با سرزمینی روبرو میشود که نه می داند کجاست و نه می داند خودش آنجا چه کار می کند سرزمینی که توصیفات درست نویسنده از آسمان و زمینش این حُسن را برای مخاطب دارد که حس گیجی و سردرگمی نواسا را بیشتر احساس کند انگار همزمان با غرق شدگی نواسا در سرزمین جدید شما هم میان علفزار بی انتها و آسمان پر از ابر غرق می شوید و این یعنی توصیف به کمک داستان آمده است و فقط فضای بین کلمات را پر نکرده است کمی بعد نواسا آدم هایی را می بیند که آنها هم پاسخی برای ذهن پر از سؤال نواسا و مخاطب ندارند  دیدار با تاریکی داستان عجیب دارد دختری تنها سرزمینی ناشناخته به اسم سرزمین قهوه ای و آدم هایی با رفتارهایی غیرطبیعی این دختر آدم ها و حس وحال همه شان یک دستور به مغز مخاطب می دهد بدو و بخوان تا بفهمی اینجا چه خبر است گاهی حتی دوست دارید نواسا را هُل بدهید تا جلوتر از صفحات کتاب حرکت کند