حقانیت در اوج مظلومیت امامت حدیث کلام امیر المومنین ع حقانیت در اوج مظلومیت  فرازی از کتاب نویسنده پس از ذکر کلمات علمای عامه در بحث امامت  که آن را امری فرعی و از غیرِ اصول و ضروریات دین می دانند می نویسد   چون عامه امامت را از فروع دین شمرده اند  نباید اختلاف در آن را کفر و خروج از دین بدانند؛  زیرا بنا بر این فرض امامت نیز مانند سایر احکام اسلامی خواهد بود که مذاهب مختلف  نظرات متفاوتی در آن ها دارند  پس چرا علمای عامه برای این حکم فرعی این چنین شمشیر کشیده و به جنگ با مخالفان شان پرداخته  و آن ها را تکفیر یا تفسیق نموده اند؟  حتی شهرستانی در این باره می نویسد  و اعظم خلاف بین الامت  خلاف الامامت  اذ ما سلّ سیف فی الاسلام علی قاعدت دینیت مثل ما سلّ علی الامامت فی کلّ زمان بزرگترین اختلاف بین امت  اختلاف در مسئله امامت است؛  زیرا در هیچ مسئله ای از مسائل دینی در اسلام مانند امامت این قدر شمشیر کشیده نشده است  این ها در حالی است که شیعیان  حجت شرعی واضح دارند و این اعتقاد آن ها و کارشان در نظر عامه باید مانند مخالفت مجتهدی با مجتهد دیگر در فروع باشد لذا جا دارد از آن ها بپرسیم که به چه مجوّز دینی و اسلامی و علمی  شیعه امامیه را به جرم این که خلافت خلفای سابق را نپذیرفته اند و ولایت امیرالمومنین علی علیه السلام و اهل بیت علیهم السلام را اختیار کرده اند  کافر و نجس می شمارند؟