الحدائق الناضره فی احکام العتره الطاهره دوره 27 جلدی اثر شیخ یوسف بحرانی ناشر انتشارات جامعه مدرسین قم  الحدائق الناضره فی اَحْکامِ الْعِترَهِ الطّاهرَه کتابی فقهی به زبان عربی نوشته یوسف بن احمد بحرانی متوفای 1186ق است که از کتاب طهارت آغاز و با بحث ظهار پایان می یابد روش بحرانی در این کتاب اخباری است؛ او در ابتدای هر فصل تمام احادیث مربوط به آن موضوع را می آورد و بعد از آن بحث فقهی را آغاز می کند حاشیه های متعددی بر این کتاب نوشته شده است از آن جایی که بحرانی نتوانست کتاب را به پایان برساند؛ حسین بن محمد آل عصفور اقدام به نگارش بخش های باقی مانده کتاب کرده و آن را عُیونُ الْحَدائق الناظره فی تَتْمیم الحَدائقِ النّاضره نامیده است  بحرانی در مقدمه الحدائق الناضره بیان می کند که هدفش تالیف کتاب جامعی است که مهم ترین مسائل و فروعات فقهی را در کنار روایات نبوی و احادیث اهلبیت در خود داشته باشد  حدائق الناضره شامل تمام ابواب فقه نمی شود ابواب فقهی این کتاب از طهارت آغاز می شود و با ظهار به پایان می رسد  شکل فصل بندی و جداسازی مطالب این کتاب با کتاب های فقهی پیش از خود تفاوت دارد و غیر از شرایع الاسلام سابقه ای برایش یافت نمی شود احتمال دارد که صاحب حدائق از شیوه تالیف مجمع الفائده تاثیر پذیرفته باشد؛ زیرا پیش از مجمع الفائده چنین روشی در کتاب های فقهی مرسوم نبوده است  مؤلف توجه ویژه ای به مدارک الاحکام دارد و در بسیاری از مباحث به این کتاب ارجاع می دهد بحرانی پیش از آغاز هر مسئله روایات مربوط به آن مسئله فقهی را بدون هیچ استثنائی نقل کرده سپس وارد بحث و بررسی آن مسئله می شود این روش در جلد های نخستین نسبت به جلدهای پایانی بیشتر رعایت شده است  بیشتر روایت هایی که در این کتاب نقل می شوند از مصادر و مدارک کتاب وسائل الشیعه هستند مگر آنکه شیخ حر عاملی حدیثی را نقل نکرده باشد که در این صورت از دیگر کتاب های حدیثی استفاده شده است  در آغاز کتاب مطالب و قواعدی را که در استنباط فقهی نقش مؤثری دارند در دوازده مقدمه مطرح کرده است این مجموعه همچون یک دوره اصول فقه فشرده و ضروری و مورد نیاز در فقه است؛ برای نمونه در بیشتر مقدمات بحث هایی از مباحث الفاظ را مطرح کرده به ارزیابی و اظهار نظر می پردازد بحث هایی چون حقیقت شرعیه مشتق اوامر و نواهی او همچنین در مقدمه دوازدهم اصلی ترین اختلاف دیدگاه های مجتهد و اخباری را بیان می کند  بحرانی برخلاف دیگر فقها به روایات کتاب هایی که نویسندگان آن ها معتبر باشند اعتماد می کند هر چند روایات مرسل و بی سند باشد مانند مرسله های من لا یحضره الفقیه و تفسیر عیاشی  او از کتابفقه الرضا بسیار نقل می کند؛ چراکه آن را به دلیل استناد به امام رضا معتبر می داند ازاین رو با اطمینان مطالب آن را به امام رضا نسبت می دهد  از آن جایی که نویسنده کتاب الحدائق الناضره نتوانست کتاب را به پایان برساند برادرزاده مؤلف حسین بن محمد آل عصفور اقدام به نگارش بخش های باقی مانده کتاب کرده و آن را عیون الحدائق الناظره فی تتمیم الحدائق الناضره نامیده استا