کتاب چرا آدم های خوب کارهای بد میکنند؟ کتاب چرا آدم های خوب کارهای بد میکنند؟ نویسنده دبی فورد  مترجمدکتر فرزام حبیبی اصفهانی معرفی کتاب  کتاب در واقع یک بررسی و کندوکاو قدرتمند در زمنیه  نیروهای پنهانی است که سبب می شوند مرتکب بدرفتاری به خود یا آسیب رساندن به خویشتن بشویم دبی فورد در اثرش تاکید می کند اینکه چرا آدم های خوب کارهای بد می کنند یک مسئله معنوی است که در نتیجه شکاف میان خویشتن انسانی ایجاد می شود وقتی نفس سالم ما بیش از اندازه ای را تجربه کند وقتی نتواند شدت تجربه های ما را هضم کند فاصله می گیرد و در مسیر دیگری به حرکت در می آید درحالیکه به تنهایی با تنها بخشی از آن چیزهایی که برای یک زندگی منسجم لازم داریم به حال خود رها می شویم نفس ما را متقاعد می کند که از نیمه دیگر وجودمان فاصله بگیریم و به کلیتی که هستیم توجه نداشته باشیم از دید او در درون همه ما دو صدا وجود ندارد که برای به گوش رساندن خود با هم نزاع می کنند یکی صدای منطق وجدان پاک و دیگری صدای ترس شرم و خودخواهی یکی صدای خویشتن متعالی است و دیگری صدای خویشتن نازل تر یعنی مبارزه ای میان تاریکی و روشنایی انسانیت ما  دبی فورد در بخشی از کتاب  از لزوم حفظ تعادل الاکلنگی بین سویه های روشن و تاریک وجودی حرف می زند و می نویسد هریک از ما می توانیم فروتن خودبین سخاوتمند و حریص صلح طلب و خشونت آمیز باشیم می توانید تصورش را بکنید که هر جفت این اضداد در یک سمت الاکلنگ قرار داشته باشند وقتی در هر یک از این افراط ها قرار می گیریم الاکلنگ وجودی مان در تعادل قرار می گیرد اما وقتی یکی از این نهایت ها را سرکوب می کنیم تا دنیا تنها رویه روشن شخصیت خود را نشان بدهیم وقتی سعی می کنیم تمایلات تاریک خود را کنترل کنیم و با آن ها به صلح نرسیم به طرز خطرناکی تعادل خود را از دست می دهیم و از آنجایی که روان ما همیشه دنبال حرکت وحدت و یکانگی است تنها به گذشت زمانی احتیاج داریم تا رویه تاریک ما سرنوشت خود را نشان دهد و آنچه را که به آن مباهات می کنیم نابود سازد   درواقع به دنبال پاسخ دادن به این سوالات است آیا انسان به واقع خوب بد هم هست؟ به عبارت دیگر انسان خوب چه کسی است؟ آیا ما تنها خوب یا بد هستیم؟ آیا سفید یا سیاه هستیم؟ خاکستری وجود خارج ندارد؟ اگر آدم های خوب نمی توانند کارهای بد بکنند چه کسی در درون ماست که مرتکب کارهای بد می شود؟   او متذکر می شود که ما از شروع زندگی خود می آموزیم که بخش هایی از وجود خود را رد و سرکوب کنیم اما در همان لحظه ای که درها را به روی جنبه های خودمان می بندیم با جنبه های تاریک وجودمان درگیر می شویم انکار نفس چه از راه سرکوب و فرونشانی باشد یا رد کردن غذایی است که تکانه های سیاه ما را تغذیه می کند و در نتیجه به ما آسیب می رساند به ما می گوید عصبانی نشو حرص نزن خودخواه نباش  در بخش دیگری از کتاب فورد مفهوم شرم مسموم را برای بیان آنچه که مدنظرش است معرفی و بیان می کند شرم مسموم ما در تاریکی رشد می کند قوی و قدرتمند می شود ما را در قبضه خود می گیرد عزت نفس ما را مخدوش می کند و احساس خود ارزشمندی ما را از بین می برد هر حادثه ای که به ما احساس بد بودن را بدهد هر احساسی که سبب شود خود را احمق و بی ارزش بدانیم به رشد این شرم مسموم کمک می کند و درنتیجه نمی توانیم با خویشتن اصیل خود در تماس باشیم وقتی پیام های شرم زده را بیشتر و بیشتر درون ریزی می کنیم چیزی را می سازیم که نویسنده آن را بدن شرم نام داده است  شرم زده بودن به خاطر جنبه هایی از من و شخصیت و رفتارمان هرکدام از ما پرده ای از دود ایجاد می کنیم تا شرم ناراحت کننده خود را از بقیه دنیا پنهان سازیم وقتی بدانیم اگر خویشتن واقعی خود را بروز دهیم دیگر مورد تائید قرار نمی گیریم  به عبارت دیگر آن طور که نویسنده این کتاب می گوید در پس زمینه هر اقدام ویرانگر به احساسات سمی ابراز نشده مثل رنجش یاس و نومیدی اندوه خشم حسادت تنفر برخورد می کنیم اگر بقدر کافی شجاع باشیم که این احساسات را شناسایی کنیم می توانیم به ریشه های مسئله برسیم و بمبی را که پیش رویمان واقع شده خنثی کنیم تنها با قبول احساسات خود می توانیم آن ها را خلاء سلاح کنیم هرچه آن ها را بیشتر سرکوب کنیم بیشتر در معرض آسیب قرار می گیریم   و نهایتا نیز دبی فورد در این کتاب از لزوم نقاب برداری از خویشتن واقعی سخن گفته و متذکر می شود  وقتی تظاهر به بودن کسی کنید که به واقع نیستید مجبورید مرتب بیشتر و بیشتر تلاش کنید تا در حد کسی که می خواهید بگویید هستید ظاهر شوید مجبور می شوید درحالیکه علاقه ای به تبسم کردن ندارید تبسم کنید تن به انجام کارهایی بدیهید که به آن ها بی علاقه هستید دهانتان را بسته نگه دارید درشرایطی که می خواهید حرف بزنید لباس هایی بپوشید  tmeAnaly98