کتاب وسعت آفتاب  برشی از کتاب مامون مرد خواننده ای را آورده بود تا امام را مسخره کند امام نگاهی به ریش بلندش کرد و گفت  از خدا بترس ریش دراز  دیگر تارهای عود نمی لرزید نهیب امام بود که تار و پودش را می لرزاند  از خدا بترس  هم مضراب از دستش افتاد هم عود تا زنده بود آن دست برایش زنده نشد