کتاب دیوان سنایی غزنوی بر اساس معتبرترین نسخه ها نویسنده پرویز بابایی انتشارات نگاه چاپ چهارم موضوع ادبیات  شعر فارسی  ابوالمجد مجدودبن آدم سنایی شاعر بلند آوازۀ قرن ششم در اوایل یا اواسط نیمۀ قرن پنجم در غزنه متولد شد خانوادۀ او از نژاد بزرگان و آزادگان بودند و مانند بیشتر خراسانیان آن روزگار مذهب حنفی داشتند سنایی علوم رایج زمان خود را در جوانی فراگرفت او از فلسفه و نجوم هیأت حکمت کلام هندسه موسیقی علوم قرآنی چون تفسیر و حدیث ریاضی وطب اطلاع داشت و گاه اصطلاحات این علوم را در شعر خود به کار می برد  غالب تذکره نویسان به او لقب حکیم داده اند و مولانا نیز از او با عنوان حکیم غزنوی یادکرده است اما بنابر قول شفیعی کدکنی در کتاب تازیانه های سلوکبه کار بردن لفظ حکیم برای سنایی بیشتر در مفهوم حکیم الهی و عارف است و نه حکیم به معنای مصطلحی که در مورد فردوسی و ناصرخسرو به کار می برند  در ابتدا سنایی طبق عادت آن زمان به دربار سلاطین روی آورد و به دستگاه غزنویان راه پیدا نمود او در ابتدا به مداحی پرداخت تا اینکه یکباره شیدا شد و دست از جهان و جهانیان شست سنایی چند سالی از دوران جوانی را در شهرهای بلخ و سرخس و هرات و نیشابور گذراند می گویند در زمانی که در بلخ بود به کعبه رفت بعد از اینکه از مکه بازگشت مدتی در بلخ ماند در سال 518 هق به غزنین برگشت یادگار پر ارزش سفرهایش مقداری از قصاید وی می باشد بعد از بازگشت به غزنین می گویند که خانه ای نداشت و یکی از بزرگان غزنین بنام خواجه عمید احمدبن مسعود به او خانه ای بخشید و سنایی تا پایان عمر در غزنین در عزلت به سر برد و در این ایام مثنوی حدیقةالحقیقه را نوشت   نصایح و اندرزهای حکیم سنایی دلاویز و پرتنوّع شعرش روان و پرشور و خوش بیان و خود او در زمرهٔ پایه گذاران نخستین ادبیات منظوم عرفانی در زبان فارسی به شمارآمده است  نسخه اصل میباشد و در سلامت کامل برای شما ارسال میشود