کتاب داستانهای کهن ایرانی  مثنوی گرد آورنده رحمت الله رضایی   دسته دوم   ویژگی های کتاب موضوع آموزنده داستان های نوجوانان نویسنده جلال الدین محمد بن محمد مولوی گرد آورنده  رحمت الله رضایی ناشر انتشارات خلاق نوع جلد و قطع شومیز رقعی تعداد صفحات112 صفحه   درباره کتاب  کتاب داستان های کهن ایرانی مثنوی همانند بیشتر مثنوی های صوفیانه به صورت عمده از داستان به عنوان ابزاری برای بیان تعلیمات تصوف استفاده می کند ترتیب قرار گرفتن داستان های گوناگون در این کتاب ظاهراً نظم مشخصی ندارد شخصیت های اصلی داستان ها می تواند از پیامبران و پادشاهان تا چوپانان و بردگان باشد حیوانات نیز نقش پررنگی در این داستان ها بازی می کنند حکایات موجود در مثنوی از منابع مختلف قدیمی تر آمده اند برخی عیناً در مثنوی های عطار نیشابوری همچون منطق الطیر موجودند برخی همچون داستان خلیفه و لیلی پادشاه و خانه کمپیر استر و استر محمود و ایاز گنج نامه حلوا ساختن جهود و عیسوی و مسلمان از مقالات شمس استخراج شده اند آخرین داستان مثنوی شاهزادگان و دژ هوش ربا با وفات مولوی ناتمام ماند دفتر ششم مثنوی از همین روی دفتری ناتمام است فرزند او مثنوی زیبایی دارد که در آن از مرگ پدر و ناتمام ماندن مثنوی گله کرده است اصل داستان را البته جویندگان می توانند در مقالات شمس تبریزی بیابند و از بخش پایانی قصه مطلع شوند مولوی در مثنوی تبحر خود را در استفاده از اتفاقات روزمره برای توضیح دیدگاه های عرفانی اش نشان می دهد