کتاب آونگ خاطره ما   اثر  عباس معروفی موضوع نمایشنامه تنها یک جنایت و مکافات نیست بلکه بحث بر سر جابجایی قدرت در عشایر است؛ جابجایی و نه تفییذ در عشایر سنگسر تفییذ قدرت بر اساس سنن و اصول خاصی استوار است یک مرد هنگامی که پسرش به توانایی و تجربه و پشتکار کافی رسید در طول سالیان تکه تکه قدرت را واگذار می کند تا جایی که در نهایت با احساس آرامش فقط نظاره گر ادامه کارها و زندگی خویش در وجود پسر می شود این یک آیین است یک مرد همیشه نقش پیشاهنگ گله را دارد که باید گله ها را از گردنه ها و صخره ها یا بهتر بگویم باید از آب و آتش بگذراند این بز پاجنگ سالها عهده دار چنین نقشی است اما با رسیدن روزهای پیری بزهای جوانتر را نزدیک خود می بیند که در کنارش راه می آموزند و از آنان همیشه یکی هوشیارتر است روزها و سالها می گذرند تا اینکه پاجنگ احساس خستگی و ناتوانی می کند دیگر نمی تواند گله را هدایت کند با موهای خاکستری شاخ بلند و چشمانی فرسوده بر بلندترین قله کوهی که گله در نزدیکی آن به چرا مشغول است می ایستد به اطراف می نگرد و شاید به این فکر می کند که در گذشته در تمامی این کوره راهها تخته سنگ ها و صخره ها گله را به پیش می برده از رودها می گذرانده و در تاریک روشن هر صبح حرکت آغاز می کرده است آنگاه چشم فرو می بندد و در صخره ها فرو می غلتد