کتاب خانه ای با عطر ریحان  در قسمتی از کتاب می خوانیم توی آن شبِ خنکِ پاییزی دستانم را به اطراف باز کردم سرم را رو به آسمان گرفتم و نفس هایی عمیق کشیدم ناگهان به یاد یکی از جمله هایی افتادم که آیت الله کشمیری در کتاب خاطرات خود نوشته بود وادی السلام؛ عطری چون عطر ریحان دارد با یادآوری آن جمله واقعا به نظرم رسید بوی سرمست کننده و بی نظیر ریحان هایی تازه چیده شده در اطراف پخش شده است بو کشیدم و وجودم سرشار از لذت شد آنجا مثل بهشتی بر روی زمین بی مثال و توصیف نشدنی بود به حال کسانی که در دلِ آن آرام گرفته بودند غطبه خوردم و یک آن حسی شیرین درونم را پُر کرد افکار و دلبستگی های دنیایی ام را از ذهن و دلم بیرون ریختم و زیر خاک های وادی السلام دفن کردم