کتاب کیمیاگر اثر پائولو کوئیلو انتشارات پر در بخشی از کتاب کیمیاگر می خوانیم جوان چوپان ناامید از خانه ی آن پیرزن خارج شد و با خود عهد کرد که دیگر هرگز به خواب ها اهمیتی ندهد همچنین به خاطر آورد که باید در طول روز به چند کار برسد؛ به دکان بقالی رفته و مقداری مواد غذایی خریداری کند کتابش را با یک کتاب قطورتر مبادله کرده و بر روی نیمکتی در میدان اصلی شهر بنشیند تا نوشیدنی تازه ای را که خریداری کرده بود امتحان کند چرا که روز گرمی بود و او موفق می شد کمی بدن خود را خنک کند گوسفندان در دروازه ی ورودی شهر و در اصطبل یکی از دوستان جدیدش بودند او با مردم بسیاری در آن اطراف آشنا بود و به همین خاطر بود که مسافرت را بسیار دوست داشت او همیشه دوستان جدیدی به دست می آورد و نیازی نداشت تا تمام وقتش را با زندگی مداوم با آن ها بگذراند آنچه که در مورد صومعه اتفاق می افتاد معمولاً به این امر منتهی می شود که آنان به بخشی از زندگی ما تبدیل می شوند در آن صورت اگر خودمان را براساس آنچه که دیگران از ما می خواهند تغییر ندهیم آنان ما را به باد انتقاد می گیرند چراکه مردم فکر می کنند به درستی می دانند که دیگران چگونه باید زندگی کنند حال آنکه هر یک از آنان نمی دانند خودشان چگونه باید زندگی کنند همانند آن زن تعبیر کننده ی خواب ها که نمی دانست چگونه آن ها را به واقعیت تبدیل کند از آنجا که با کارگاه بازرگان سه روز فاصله داشت تصمیم گرفت قبل از آنکه با گوسفندانش به سمت صحرا حرکت کند منتظر بشود تا کمی آفتاب فروبنشیند