کتاب چهارمقاله محسن نامجو ما دائم النوستاژیکهستیم نوعی اعتیاد به غم گذشته داریم ابن اعتیادپدیده ای ملی است  چیست این گذشته که هم تلخ است و هم رازآلود؟ هم طنزاست و هم مسری؟ چرا دست از سرمان بر نمی دارد؟ چراخاطرهخود کلانترجان است که برسر می شکند و هوار میشود؟