کتاب حاکمان سرنوشت نشر اندیشه احسان با سري افکنده به حرفھايم گوش داد و بعد بند انگشتش را مانند بچه غمگيني گاز گرفت  اما در نگاھي که  به من انداخته بود ھيچ حالت بچگانه اي به چشم نمي خورد نگاھش  ھشياري تکان دھنده اي داشت و درد غريبي در آن موج مي زد احساس کردم که او در اين  گرفتاري خانوادگي از ھمه بيشتر رنج مي برد در ژست و لحن صدايش واماندگي خاصي  احساس مي شد