حراج pdf کتاب برادران کارامازوف از فئودور داستایوفسکی 2 جلد ارسال تلگرامی علت قیمت پایین  بالا بردن میزان مطالعه مردم ایران هستارسال تلگرامی برادران کارامازوف در سالهای 18791880 منتشر شد این رمان مهمترین اثر این نویسنده بزرگ روس است که هرچند از جنایت و مکافات از نظر ساخت نازل تر باشد دارای آنچنان قوت و شدت دریافت و تحلیلی است که آن را به شمار یکی از باارزش ترین دستاوردهای ادبیات اروپایی نیمه دوم سده نوزدهم درمی آورد مان برادران کارامازوف در وضع موجود به صورت وقایع نگاری ناقصی به نظر جلوه می نماید که داستان کینه شدید برادران کارامازوف را نسبت به پدر در چارچوب یکی از شهرهای کوچک روسیه روایت می کند  ین رمان نمونه آن چیزی است که در دوران افول ناتورالیسم رمان افکار خوانده شد و صحنه نمایش اضطرابهای روح اروپایی گردید داستایفسکی در هیچ یک از آثار دیگر خود به این خوبی نشان نداده است که ادبیات باید برای آشکار ساختن مسائل بی شماری به کار رود که برآدمی بار شده اند بی انکه در دل به وجود آنها اذعان کنیم یا جرئت مقابله با آنها را داشته باشیم برادران کارامازوف در مجموع تحلیل مشروح نفسانیات انسانی از دیدگاه اخلاقی محض است جوهر رمان برادران کارامازوف در همین افسانه نهفته است  جلوه عشقی که در این افسانه مستتر است عشقی که در دل زوزیم سالخورده وآلیوشا مملو است اساساً جنبه عرفانی دارد این افسانه از آن جهت بسیار مهم است که دو نیروی فایق در نفس داستایفسکی را می نمایاند از سویی ایمان به نیکی پنهان در فطرت آدمی آن نیکی که صورت مسیحایی همبستگی بی حد و مرز انسانی بروز می کند؛ از سوی دیگر علم به وجود شقاوتی انسانی که پیوسته به راندن آدمی به سوی غرقاب گرایش دارد با این تلقی کاملاً پاسکال مآبانه چیزی بیش از آنچه بتوان سایه ای نسبتاً نحس و نامیمونش خواند با هم درمی آمیزند و این دو عامل چندان خلط می شوند که تمیزشان از یکدیگر دشوار است در این بازی پنهانی که نیکی و بدی در یکدیگر رخنه می کنند و در کارگردانی این عناصر بدان سان که ناچیزترین پندار یا کردار بازیگران اصلی بازتاب آنها باشند می توان یکی از انگیزه های اساسی فلسفه وهنر داستایفسکی را بازشناخت و مقصود از بسط و پرورش بعدی این رمان که حاوی سرگذشت آلیوشا در زمان اعتکاف او در صومعه ای است اثبات پیروزی وضع عرفانی است بر منطق غیرانسانی ایوان و ثنویت ذاتی آدمیوضعی عرفانی که با نشان اخوت و صلح کل شاخص می گردد داستایفسکی نیز همواره تلاش داشت به همین اخوت و صلح کل برسد بی آنکه به خلاف تولستوی هرگز بتواند آن را در دستاورد هنری خود جامه عمل بپوشاند