تماشاگر رهایی یافته ژاک رانسیر مترجم اشکان صالحی  نشر نی چاپ اول جلد شومیز  ۱۷۶ صفحه نظریه پردازان هنر و فیلم معمولاً مخاطب مدرن را دچار انفعالی زیبایی شناختی و سیاسی می بینند در پاسخ به این مسئله هم هنرمندان و هم متفکران درصدد برآمده اند تا تماشاگر را به عاملی فعال و نمایش را به اجرایی مشترک تبدیل کنند در این کتاب رهیافت رانسیر به این تلاش نافرجام در جهت رهایی اساساً متفاوت است او ابتدا این پرسش را پیش می کشد که دقیقاً منظورمان از هنر سیاسی یا سیاست هنر چیست و سپس به بررسی دستاوردهای سنت هنر انتقادی و آرزوی وارد کردن هنر به زندگی می پردازد سؤال این است که آیا نقد مبارزانه ی مصرف تصاویر و کالاها از قضا به تأیید غم انگیز قدرتی مطلق بدل شده است؟