کتاب آش پشت جبهه خاطرات مربیان پرورشی دهه شصت اهواز اثر آسیه طافی نشر راه یار کتاب آش پشت جبهه  خاطرات مربیان پرورشی دهه شصت اهواز  اثر آسیه طافی  نشر راه یار  آش پشت جبهه عنوان کتابی درباره خاطرات معلمان پرورشی دهه ۶۰ اهواز است که توسط انتشارات راه  یار منتشر شده است خاطرات این اثر توسط سید محمد آل عمران زینب بابایی و زهرا قراچه گردآوری شده و تحقیق و تنظیم آن را آسیه طافی انجام داده است  ویراستاران این اثر سجاد محمدی و منیره زین العابدینی رنانی هستند این اثر چهارمین کتاب دفتر تاریخ شفاهی اهواز و مجموعه رسانه بیداری است  کتاب آش پشت جبهه هفتمین جلد از عناوین ناشر در رده مدارس انقلاب خاطرات تعدادی از مربیان پرورشی شهرستان اهواز و فراز و فرودهای فعالیتشان از زمان تأسیس در سال 1359 تا زمان انحلال امور تربیتی را روایت می کند   در مقدمه این کتاب به قلم نویسنده می خوانیم انقلاب پیروز شده و ساختارهای سیاسی و نظامی و فرهنگی کشور هنوز شکل نگرفته بود در میان شعارها و چنددستگی ها عده ای انقلابی بیست و دو سه ساله پرشور و آرمان گرا در دورهمی های مسجدشان اتاقکی به نام امور تربیتی راه انداختند و اسمشان شد مربی پرورشی و تربیتی هیچکدامشان زیر بار مسئولیت نمی رفتند و پست ها را به هم تعارف می کردند نه به این دلیل که نمی توانستند؛ چون یقین داشتند دیگری بهتر است و این بار را بهتر به مقصد می رساند   اوايل فعالیت هایشان به مدرسه محدود بود و سروکله زدن با گروهک هایی که خودشان را صاحب انقلاب می دانستند و در مدرسه دنبال پایگاه می گشتند مخالفان انقلاب فهمیده بودند راه به انحراف کشاندن انقلاب از مدرسه می گذرد؛ پس به سراغ مدیران مدارس می رفتند و با وعده های دروغین آن ها را فریب می دادند مربیان پرورشی باید از حریم مدرسه حراست می کردند و جلوی سنگ اندازی های آن  ها می ایستادند همه چیز خوب پیش می رفت تا اینکه اولین هواپیمای عراقی دیوار صوتی اهواز را شکست و زنگ دفاع به صدا درآمد و مربیان تربیتی و پرورشی اورکت بسیجی و سپاهی به تن کردند در این میان مربیان پرورشی دیروز اهواز و بسیجیان و سپاهیان امروز ایران دلسوزانه برای جبهه پدری کردند و مادری مربیان پرورشی با درگیرکردن دانش آموزان و خانواده های آن ها جنگ را مردمی و جبهه ها را به محلی برای تحصیل دانش آموزانی تبدیل کردند که دفاع از کشور اولویت اول زندگی شان شده بود آن ها از دورانی که حقوقشان کفاف زندگی روزمره شان را هم نمی داد به عنوان دوره طلایی زندگی خود یاد می کنند نقش این مبارزان شجاع و بی ادعای میدان جنگ نظامی و فرهنگی را نمی توان نادیده گرفت که دست به دست هم کارنامه درخشانی در هر دو میدان به یاد گذاشتند جنگ تمام شده بود و تازه داشت خستگی از تن آنها در می رفت که خبر انحلال امور تربیتی را شنیدند و امور تربیتی به خاطره ها پیوست  گزیده ای از متن کتاب یک ماشین پتوی کثیف و خونی خالی کردند توی حیاط مدرسه امت بعد از کلاس بعضی بچه ها پتوها را زدند زیر بغلشان و بردند خانه بردند تا پتوها را توی خانه بشویند پتوهایی را که مانده بود با کمک چند تا از بچه ها بردیم گوشه حیاط خانه ننه امامی مستخدم مدرسه شیلنگ و لگن را آماده کردیم و با پا و دست افتادیم به جان پتوها شستن و پهن کردنشان روی دیوار مدرسه چند ساعتی طول کشید هنوز خستگی تنمان در نرفته بود که دست و پایمان قرمز شد و شروع کرد به سوزش و خارش روز بعد که مدرسه باز شد و بچه ها آمدند همان هایی هم که پتو برده بودند خانه حال و روز ما را داشتند هیچ کدام نمی دانستیم علتش چیست رفتیم دکتر بعد از معاینه گفت اثرات شیمیاییه مال همون پتوهاییه که شستین من و بچه ها همدرد رزمندگان خط مقدم شده بودیم؛ در جبهة كلاس و مدرسه