توسعه و خوشبختی در میان ایرانیان  محمد سمیعی  نشر نی جلد شومیز ۲۹۶ صفحه بر اساس مطالعات فراوان و در پی توصیه ی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۱ امروزه به میزان احساس خوشبختی در کشورها به عنوان یکی از شاخص های توسعه اهمیت ویژه داده می شود این کتاب برای بررسی این مسئله نوشته شده است که چرا ایرانیان از سال ۱۳۵۳ تاکنون وضع مطلوبی در میزان احساس خوشبختی ندارند به گمان نویسنده اگر مفهوم خوشبختی و آرمان شهر و رابطه ی آرمان و واقعیت مورد تدقیق قرار گیرد و در یک مطالعه ی تاریخی ـ فرهنگی تلقی ایرانیان از آن مفاهیم بررسی شود و آفات مهم جامعه ی کنونی شامل عوام گرایی بحران فرهنگی و محدودیت بیان و نقش این آفات در میزان احساس خوشبختی تحلیل شود نور آگاهی بر وضعیت پرابهام و بغرنج کنونی و نابسامانی های موجود پرتو می افکند و زوایای پنهان و مورد غفلت آشکار می گردد