اولین تپش های عاشقانه قلبم به کوشش کامیار شاپور  عمران صلاحی انتشارات مروارید اولین تپش های عاشقانه قلبم نامه های فروغ فرخ زاد به همسرش پرویز شاپور به کوشش کامیار شاپور  عمران صلاحی ناشر مروارید زبان فارسی سال چاپ 1400 تعداد صفحات 466 قطع و نوع جلد رقعی شومیز  توضیح کتاب این مجموعه متضمن نامه های فروغ فرخزاد به همسرش پرویز شاپور است که در آن علاوه بر مسائل خصوصی و شخصی پاره ای از افکار و اندیشه های فروغ آشکار می شود   فروغ فرخزاد پیش از ازدواج با شاپور با وی نامه نگاری های عاشقانه ای داشت این نامه ها به همراه نامه های فروغ در زمان ازدواج این دو و همچنین نامه های وی به شاپور پس از جدایی از وی  توسط کامیار شاپور در این کتاب منتشر شده است   در این کتاب نامه های عاشقانه فروغ فرخزاد از زمانی که یک دختر بچه شانزده ساله دبیرستانی بوده تا بیست و یک سالگی که در رم به تحصیل اشتغال داشته به همت کامیار شاپور  فرزند فروغ  و عمران صلاحی گردآوری شده است  قسمتی از متن کتاب  اگر بگویم حالم خوب است دروغ گفته ام چون سرگردانی روح من درمان پذیر نیست و من میدانم که هرگز به آرامش نخواهم رسیددر من نیرویی هستنیروی گریز از ابتذالو من به خوبی ابتذال وجود و زندگی را احساس میکنم و میبینم که در این زندان پابند شده اممن اگر تلاش میکنم برای اینکه از اینجا بروم تو نباید فکر کنی که برای من دیدن دنیاهای دیگر و سرزمینهای دیگر جالب و قابل توجه استنهمن معتقدم که زیر این آسمان کبود انسان با هیچ چیز تازه ای برخورد نمیکند و هسته ی زندگی را ابتذال و تکرار مکررات تشکیل داده و مطمئن هستم که برای روح عاصی و سرگردان من در هیچ گوشه دنیا پناهگاه و آرامشی وجود نداردمن میخواهم زندگی ام بگذردمن زندگی میکنم برای اینکه این بار را به مقصد برسانم و برای اینکه زندگی را دوست دارمپرویزحرفهای من نباید تو را ناراحت کندامشب خیلی دیوانه هستممدت زیادی گریه کردمنمیدانم چرا فقط یادم هست که گریه کردم و اگر گریه نمیکردم خفه میشدمتنهایی روح مرا هیچ چیز جبران نمیکندمثل یک ظرف خالی هستم و توی مردابها دنبال جواهر میگردمپرویز نمیدانم برایت چه بنویسمکاش میتوانستم مثل آدمهای دیگر خودم را در ابتذال زندگی گم کنمکاش میتوانستم برای کلمه موفقیت ارزشی قائل شومگاهی اوقات پیش خودم فکر میکنم به مذهب پناه ببرم و در خودم نیروی ایمان را پرورش بدهمبلکه از این راه به آرامش برسماما خوب میدانم که دیگر نمیتوانم خودم را گول بزنمروح من در جهنم سرگردانی می سوزد و من با ناامیدی به خاکستر آن خیره می شومو به زن های خوشبختی فکر میکنم که توی خانه شوهرهایشان با رویاهای کودکانه ای سرگرم اند و با لذت خوشگذرانی های گذشته شان را نشخوار میکنند