شاه بی شین کتاب شاه بی شین اثری نوشته ی محمدکاظم مزینانی نویسنده برنده کتاب سال و جایزه جلال آل احمد است محمدکاظم مزینانی در شاه بی شین بدون جانبداری خاصی صرفا به روایت زندگی محمدرضا شاه پرداخته است  کتاب شاه بی شین در جشنواره داستان انقلاب ایران مورد تقدیر قرار گرفته است  درباره ی کتاب شاه بی شین  رمان شاه بی شین داستانی از زندگی محمدرضا شاه پهلوی است این کتاب با نوع روایت خاص دوم شخص از دو سطح و لایه اصلی تشکیل شده است الف روایت هایی از نگاه واپسین پادشاه ایران زمین بر روی تخت بیمارستان و همسر او در جریان این روایت ها نویسنده در کنار بستر بیماری شاه حضور دارد و به شکلی نامریی به توصیف حالات و روحیات او می پردازد ب روایت های شخصی نویسنده که در جریان آن به گذشته خانوادگی خود نقب می زند و خاطراتی را از زمان سپری شده به تصویر می کشد و با این رفت و برگشت ها و پرش های زمانی و مکانی لایه های داستانی جدیدی را به وجود می آورد محمدکاظم مزینانی در شاه بی شین از نظر زبان لحن و ضرباهنگ و همین طور فضاسازی و تصویرپردازی و حس آمیزی از ذخیره پربار شعر فارسی بهره گرفته و در عین حال از عناصر داستانی غافل نمانده و داستان را فدای شعر نساخته است   کتاب شاه بی شین را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  شاه بی شین برای کسانی که دوست دارند یک روایت جذاب از زندگی شخصی محمدرضا شاه پهلوی بخوانند جذاب و خواندنی است   درباره ی محمدکاظم مزینانی  محمدکاظم مزینانی سال ١٣٤٢ در دامغان متولد شد و تحصیلات خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی به پایان برد او در حوزه کودک و نوجوان چندین اثر دارد که می توان آن ها را به داستان و شعر نوجوان و کودک تقسیم کرد در سال ۱۳۸۵ کتابش با عنوان پائیز در قطار توانست جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در بخش کودک و نوجوان را بدست آورد چندی پیش از او رمانی درباره زندگانی محمدرضا پهلوی منتشر شد این رمان که عنوان شاه بی شین برای آن انتخاب شده در جشنواره داستان انقلاب ایران مورد تقدیر قرار گرفته بود  جملاتی از کتاب شاه بی شین  یکی از خاله هایت زیر لب می گوید خواجه های بیچاره و یکی از دده ها آه بلندی می کشد و می گوید این خواجه های کوتوله سال ها در دستگاه همایونی اسباب عیش و مضحکه بودند و هر کدام پیش یکی از زنان عقدی حرمسرا خدمت می کردند این طوری نبینیدشان یک زمانی برای خودشان بروبیا و فرّ و کیایی داشتند همه حواس ها به خواجه های کوتوله است که ناگهان یکی از باکره ها جلو می آید و التماس می کند که علیاحضرت یعنی مادرت خواجه ها و آن باکره ها را به قصر خودش ببرد تا در حرمسرای پادشاه جدید به خدمتگزاری و دعاگویی مشغول باشند مادرت از شنیدن این حرف چنان عصبانی می شود که نگو ـ خیال می کنید شوهر من هم مثل شاهان الدنگِ قاجار است که تمام وقتش را در حرمسرا بگذراند؟ دیگر آن دوره گذشت که خورشید عالم تاب از پشت قُمبُلِ زن های حرمسرای شاهی طلوع می کرد بروید به فکر کاری آبرومندانه برای خودتان باشید