گیاه آویشن باغی  خواص آویشن باغی آویشن گیاهی است علفی دارای شاخه های زیاد و چوبی به ارتفاع تا ۳۰ سانتی متر که در نواحی کوهستانی در بین تخته سنگ و به ویژه در کشورهای اروپایی می روید  ساقه های آویشن پوشیده از کرک و برگ های کوچک زیادی است برگ های آن کوچک لوزی شکل نوک تیز و به صورت متقابل بر روی ساقه قرار دارند این برگ ها به رنگ خاکستری روشن و با بوی بسیار نافذ است و دارای دم برگ های کوچکی نیز می باشد  گل ها کوچک گلی رنگ و یا سفید و به صورت مجتمع در انتهای ساقه قرار گرفته اند  قسمت مورد استفاده ی گیاه گل و به ویژه برگ های آن است این گیاه به طور محدود و برای تهیه ی داروها در ایران کشت می گردد   تاریخچه  آویشن باغی نوع کشت شده آویشن وحشی Thymus serpyllum است نام لاتین آویشن وحشی که به عنوان مادر آویشن شناخته شده شاید به دلیل کاربرد سنتی آن برای درمان ناراحتی های دوران یائسگی از رشد مارگونه گیاه گرفته شده است  Pliny آن را به عنوان پادزهر نیش مار و سم جانوران دریایی و همچنین درمان سردرد توصیه می کند  رومیان نیز آویشن را می سوزاندند زیرا باور داشتند که دود آن عقرب را دور می کنداثرات مهم  مصرف خوراکی آویشن دارای اثر خلط آور و ضد سرفه ی خوبی می باشد به همین دلیل محصولات زیاد به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است هم چنین در برونشیت سیاه سرفه و نزله ها به خوبی می توان از آن استفاده کرد  خاصیت ضد میکروب تیمول بسیار قوی و حدود ۲۵ بار از فنل در مورد تعدادی از میکروب ها بیشتر است  هم چنین در بعضی محصولات موضعی به عنوان ضد خارش ضد میکروب مالشی قرمز کننده و محرک محلول های حمام و محلول های غرغره برای کاهش تورم دهان و گلو مصرف می شود  کاربرد دیگر آویشن مصرف آن به صورت پودر در بعضی ادویه جات و ترشی هاست هم چنین به طور مستقیم و یا همراه با دیگر گیاهان به عنوان بو مزه و ضد نفخ در صنایع غذایی مصرف زیادی دارد  در طب عوام اکثراً به خاطر اثرات مسکن ضد اسپاسم و ضد نفخ از آن استفاده می کنند   مهم ترین اثرات گزارش شده آویشن باغی  سقط کننده جنین آلرژی زا ضد درد ضد آلرژی ضد آلزایمر ضد آرتریت ضد میکروب ضد سلولیت ضد باکتری ضد سرطان ضد ادم ضد التهاب ضد موتاژن ضد اکسیدان ضد تب ضد عفونی کننده ضد اسپاسم ضد قارچ ضد کرم ضد احتقان ضد سرفه ضد نفخ ضد زخم داخلی ضد کرم آسکاریس قابض بازکننده و برونش ها آنتاگونیست کلسیم معرق خلط آور کاهش دهنده ی چربی خون کاهش دهنده ی پرفشاری خون محرک سیستم ایمنی بدن حشره کش کاهش دهنده ی ترشحات بزاقی مسکن و محرک   طریقه و میزان مصرف تهیه چای  بر روی ۲ گرم از پودر برگ آویشن یک لیوان آب جوش ریخته و پس از ۱۵ ۱۰ دقیقه صاف کرده و می نوشیم  داروهایی گیاهی تهیه شده از آویشن اکثراً به شکل مایع و شربت می باشند که با استفاده از راهنمای همراه دارو باید مصرف شود هم چنین به صورت تی بگ های مختلف که اکثراً حاوی ۲ گرم پودر و یا خرد شده ی برگ آویشن است در دسترس قرار می گیرد  خواص دیگر آن شامل خاصیت ادرار آور ضد عفونی کننده ی مجاری ادرار و ضد کرم است   عوارض جانبی  تاکنون در مورد عارضه ی جانبی ناشی از مصرف مقادیر خوراکی آویشن یا فرآورده های وابسته گزارشی داده نشده است؛ ولی ممکن است در موارد معدودی دردهای شکمی را ایجاد نماید و یا باعث گرفتگی موقتی گردد  نکته ی دیگر آن که استفاده ی داخلی از تیمول با وجود کولیت نارسایی قلبی و در زمان حاملگی توصیه نمی گردد  مقدار مصرف عادی آن برای افراد بالای یک سال ۶ ۳ گرم برگ خشک در یک نوبت و روزی ۳ ۱ مرتبه تکرار این مقدار می باشد  افراد کم تر از یک سال ۱ ۵۰ گرم از گیاه یا معادل آن از فراورده های آویشن را روزی چند مرتبه می توانند مصرف کنند  هم چنین میزان مصرف تنتور آن ۴۰ قطره تا سه بار در روز از این مقدار برای بزرگ سالان و تا یک ششم این مقدار برای افراد زیر یک سال مناسب است  مصرف شربت های مختلف بر حسب دستور کارخانه ی سازنده می باشد  افزون بر این دم کرده ی ۵ گرم درصد میلی لیتر آب به عنوان غرغره یا دهان شویه و یا مصارف موضعی توصیه شده است   مصرف در حاملگی و شیردهی  گرچه ممکن است مصرف در این دوران خطراتی در بر نداشته باشد ولی چون مطالعات در این مورد کامل نشده است لذا بهتر است مصرف با نسخه ی پزشک صورت گیرد   نکات قابل توجه  ۱ گیاهانی با نام آویشن پهن آویشن باریک و آویشن شیرازی که در عطاری ها و یا بازار ایران وجود دارد گیاهانی متفاوت از آویشن بوده ولی به علت شباهت در بعضی ترکیبات و یا شباهت ظاهری بدین نام ها نامیده شده اند راجع به این آویشن ها توضیحات لازم ارائه شده است  ۲ گونه ی دیگری از آویشن با نام علمی Thymus zygis که شباهت بسیار نزدیکی از نظر ظاهری و ترکیبات با گونه ی اصلی دارد در بعضی نقاط دنیا به جای آویشن اصلی Thymus valgaris مصرف می شود گونه ی مذکور در ایران رویش ندارد  ۳ به بعضی از گونه های گیاه Thymus در ایران آویشن اطلاق می شود این گیاه در مناطق زیادی از ایران در شمال غرب و مرکز از جمله مازندران گیلان آذربایجان زنجان کردستان اطراف تهران و اطراف قزوین می روید  ۴ آویشنی که در اکثر کتب گیاهان دارویی دنیا به عنوان استاندارد و گونه اصلی دارویی نوشته شده است Thymus vulgaris می باشد که به طور محدود در ایران کشت می گردد و اکثر گیاهانی که تحت نام آویشن در بازارهای ایران عرضه می شوند از نظر جنس و گونه متفاوت می باشند ولی در اثرات دارویی مشابهت دارند