کتاب ما والدین بچه شیعه هستیم امروزه در کشورمان ادبیات کودک بخش بزرگی از بازار نشر را از آن خود کرده است تا حدی که در نمایشگاه های کتاب وجود سالن های متعدد کتاب های کودک و هزاران عنوان کتاب در این زمینه طبیعی است حتی در کنار آن کتاب هایی برای والدین و مربیان با عنوان های تربیتی و روانشناسی و جایگاه خوبی پیدا کرده است در سبک های تربیتی متداول امروز جایگاه انسان به عنوان ناظر بر چگونگی تربیت فرزندان تعریف می شود که منجر به تربیت انسان معاصر گشته است در حالی که در شیوه تربیت اسلامی فرزندان اماناتی نزد والدین هستند و خداوند ناظر بر عملکرد تربیتی آن هاست و باید در قیامت در برابر خداوند پاسخگو باشند این سبک تربیتی براساس توحید مداری و ولایت ائمه است درحالی که در سایر الگوهای تربیتی هدف اصلی مهارت هاست کنترل و اجتماعی کردن فرزندان  اصل بوده و به تربیت دینی فرزندان توجهی نمی شود در گفتار سعی شده است ضمن تعریف کاربردی از تربیت دینی کودک با محوریت تربیت کودک زیر7  سال در تشیع به اهمیت و وجوه این موضوع اشاره شود و چالش ها و تفاوت های این حوزه در حد خلاصه سنجیده شود این تفاوت ها بیشتر به ماهیت نگاه اومانیستی و نگاه دینی و التقاط ایجاد شده در عصر معاصر باز می گردد می توان برای مطالعه بیشتر مفاهیم پایه و تعاریف موجود به خصوص مفهوم اومانیسم دینی به کتاب خدای انسان گونه مراجعه نمود برای عبارت سهل و ممتنع تربیت دینی کودک تعاریف مختلفی ناشی از نوع نگاه به مقوله دین موجود است مثلاً برخی از نظریه پردازان مسلمان کشور معتقدند تربیت دینی کودک به معنای تربیت بُعد دینی کودک است یعنی؛ مجموعه اعمال عمدی که با هدفِ آموزش گزاره های اعتقادی یک دین و پرورش ایماو التزام عملی به آن آموزه ها صورت می گیرد در این معنا راهنمایی کوتاه و کاربردی در  تربیت مذهبی خردسالان امروز