هزار و یک شب 1شاهزاده سنگی اثر سیامک گلشیری نشر هوپا هفت صد سال اولی که در این خمره بودم با خودم عهد کردم هرکس مرا آزاد کند او را از مال دنیا بی نیاز کنم اما هیچ کس مرا آزاد نکرد در هفت صد سال دوم با خودم گفتم که هرکس مرا از این خمره بیرون بیاورد او را صاحب تمام گنج های زمین میکنم اما باز این اتفاق نیفتاد در طول چهارصد سال بعد مدام به خودم میگفتم حالا دیگر هرکس مرا از اینجا رها کند او را به هر شیوه ای که خودش تعیین کند میکشم و قرعه به نام تو افتاد بلند بلند خندید گفت حالا دیگر آماده ی مرگ شو صیاد شروع کرد به گریه کردن باز از غول خواست او را نکشد به او گفت که زن و سه فرزند دارد و آن ها بدون او حتی یک روز هم دوام نمی آورند با این حال غول هیچ اعتنایی به حرف های او نکرد به صدای بلند گفت دیگر یک کلمه هم نگو من با خودم قرار گذاشته ام و هیچ چیز نمیتواند تصمیمم را عوض کند فقط به من بگو چطور جانترا بگیرم