کتاب حرمسرای قذافی اثر آنیک کوژان ترجمه آذین فیروزپور نشر الماس پارسیان در بخشی از کتاب حرمسرای قذافی می خوانیم آه خلاصه رسیدیم تراپولی دختر کناری من با دقت شروع به دیدن کرد تا بتواند اولین خانه را در شهر ببیند دختر دیگری این را اضافه کرد از سِرت خسته شدم نمی دانستم با نظرات آن ها چه کنم اما همه شان را گوش می کردم و تمرکز می کردم و اشتیاق داشتم تا حداقل ذره ای اطلاعات به دست آورم ما نزدیک به چهار ساعت بود که با سرعت خیلی بالا عبور می کردیم باعث وحشت دیگر ماشین ها و عابر های پیاده می شدیم که کنار می رفتند و اجازه می دادند تا کاروان عبور کند شب به پایان رسیده بود و از دور شهر مثل حلقه ای پر از خیابان و ساختمان و نور بود  ناگهان سرعتمان را کم کردیم تا به درون دروازه ای عظیم از ترکیبات مستحکم و بزرگ برویم سربازان خبردار ایستادند اما خاطر راحت و آسوده ی دختران در ماشین دلالت بر این داشت که به خانه می روند یکی از آن ها به سادگی به من گفت اینجا باب العزیزیه است  البته من با این اسم آشنا بودم چه کسی در لیبی با این اسم آشنا نبود؟ اینجا مرکز قدرت بالاتر از هر جای دیگری بود مرکز اقتدار و قدرت مطلق بود مسکن مستحکم سرهنگ قذافی در عربی این اسم یعنی دروازه ی عزیزیه سرزمین نظامی که تا غرب تراپولی وسعت دارد اما در ذهن مردم لیبی بالای تمام نماد های ترس و وحشت است یک بار پاپا مرا آورده بود که دروازه ی بی اندازه بزرگ را ببینم سردر آن همانند دیوارهای آن که کیلومترها اندازه داشتند و دور تا دور را احاطه کرده بودند مزین به تصاویر برجسته ی رهبر بود به سر کسی هم نمی زد که تمام طول دیوار را راه برود که باعث می شد به جرم جاسوسی دستگیر شوند و یا حتی با شلیکی کشته شوند به ما هم گفته شده بود که یک راننده تاکسی بدشانس که متأسفانه در یک قدمی دیوار لاستیک ماشینش پنچر شده بود حتی قبل از اینکه فرصت کند زاپاسش را از داخل صندوق بیرون بیاورد با منفجر شدن ماشینش مرد و گوشی های همراه در منطقه های اطراف در دسترس نبودند