کتاب دیدم که جانم میرود خاطراتی از شهید مصطفی کاظم زاده به روایت حمید داود آبادی معرفی کتاب دیدم که جانم می رود دیدم که جانم می رود خاطراتی از شهید مصطفی کاظم زاده به روایت حمید داودآبادی 1344 است شهید مصطفی کاظم زاده متولد 1344 است که در عملیات مسلم بن عقیل در 22 مهر ماه 1361 به شهادت رسید  حمید داودآبادی و شهید مصطفی کاظم زاده در سال 58 با هم آشنا می شوند و این رفاقت تا 22 مهر سال 61 ادامه پیدا می کند آنها با آن سن و سال کم در چادر وحدت جلوی دانشگاه تهران با منافقین بحث می کنند با هم به هر طریقی شده رضایت خانواده ها را برای رفتن به جبهه جلب می کنند با هم در گیلان غرب همسنگر می شوند و با هم نه دیگر با هم نه؛ این بار مصطفی شهید می شود و حمید می ماند ساعت شانزده و چهل و پنج دقیقه ی روز 22 مهرماه سال 61 در سومار  در این کتاب به دفاع مقدس از منظر رفاقت پاک صادقانه و بی آلایش دو نوجوان رزمنده نگاه شده و همین هم کتاب را خواندنی کرده است البته لابلای صفحات کتاب روایت هایی هم از دفاع مقدس ارائه می شود که گاهاً می تواند خواننده را میخکوب کند و احساسات او را به غلیان درآورد مانند بخشی از کتاب که روایت حضور داوطلبانه بچه های پرورشگاهی در دفاع مقدس و شهادت آنها گفته می شود و دل را آتش می زند بچه هایی که حتی پدر و مادری نداشتند تا بعد از شهادت  به غیر از چنین صحنه هایی داودآبادی پاورقی هایی هم به کتاب زده که خودشان به تنهایی اهمیت دارند او در جایی از کتاب ماجرای یکی از جوان های محل را تعریف میکند پسری که پدرش پاسبان زمان طاغوت بوده است و هنوز هم که هنوز است او و خانواده اش دست از کارهای زشتشان برنداشته اند و صدای اهالی محل را دراورده اند اما  یکی از بچه های محل خبر عجیبی آورد حمیدرضا سعیدی شهید شد جا خوردم حمید و شهادت؟ آخه چطوری؟حمید رفته بود سربازی که توی بانه کردستان همراه هم رزمانش در کمین نیروهای ضد انقلاب می افته و شهید میشه