پژوهشی در عصمت معصومان ع برشی از کتاب  پژوهشی در عصمت معصومان ع  عصمت در لغت به معنای منع کردن و بازداشتن است و در اصطلاح به مصونیت پیامبران و امامان در مقابل گناه و یا خطا اطلاق می شود برخی از اندیشمندان  عصمت را ملکة نفسانی دانسته اند و برخی آن را تنها لطف الهی پنداشته اند در تعالیم اسلام و آثار عالمان اسلامی واژه های تنزیه توفیق و صدق امانت و تبلیغ معادل عصمت دانسته شده اند عصمت امری ممکن است  زیرا ارباب عصمت انسان برتر به شمار می آیند و نه برتر از انسان و از این رو با آن که غرایز و قوای نفسانی در آن ها وجود دارد گناه نمی کنند و نمی لغزند این امر به منزلة سرکوب قوا نیست بلکه تعدیل قواست برخی بر آنند که بشر بودن معصومان  بار معنایی واژة عصمت و برخی از آیات و روایات ممکن است تصور جبری بودن عصمت را پدید آورند اما عصمت امری اختیاری است و نه جبری