کتاب آبنبات دارچینی  داستان طنز   مهرداد  صدقی معرفی کتاب آبنبات دارچینی  کتاب آبنبات دارچینی به قلم مهرداد صدقی به روایت داستان جوانی به نام محسن می پردازد که با ماجراهای پیش بینی نشده ای مواجه می شود این ماجرا ها ناخواسته هم در زندگی خود او و هم زندگی اطرافیانش تاثیرگذار است  این اثر که جلد بعدی کتاب آبنبات هلدار محسوب می شود بین سال های 72 تا 74 می گذرد ماجراهایی که در این سال ها برای محسن رقم می خورد موقعیت های طنزآمیزی را به وجود می آورد  آبنبات دارچینی و دو جلد پیشین آن یعنی آبنبات هلدار و آبنبات پسته ای صرفاً برای خنداندن مخاطب نوشته نشده اند؛ بلکه با هدف داشتن شاخصه های داستانی به رشته تحریر درآمده و شما را با داستان همراه می کند به علاوه هدف بعدی این بوده که به سمت لودگی نرود و طنز باشد  کتاب آبنبات هل دار برنده چهاردهمین جشنواره ادبیات شهید حبیب غنی پور و کتاب سال خراسان شمالی شده و در سری دوم بخون و ببر خندوانه نیز معرفی شده است  در بخشی از کتاب آبنبات دارچینی می خوانیم  از ترس خشکم زد اگر من را برق گرفته بود آنقدر نمی ترسیدم حسین که دیده بود از سیم ها می ترسم برای اینکه ترسم بریزد مثلاً شوخی کرده بود اما همین  کار باعث شد چوب به سیم بخورد مخزن بالابر هنوز نصف هم نشده بود که به بالا حرکت کرد کارگرهایی که آن پایین بودند همه با هم شروع کردند به داد زدن و سوت کشیدن و شعار دادن یکی دو نفر هم با بیل به مخزن می کوبیدند  میتی کمون که انگار باید کارش به نحوِ احسن انجام می شد یک دفعه به مخزن آویزان شد تا مانع از بالا رفتن شود حسین که در کسری از ثانیه به نامهربان تبدیل شده بود داد زد اون دکمه رِ بزن اون دکمه رِ بزن آن قدر هول شده بودم که یادم رفته بود کدام پایین است و کدام بالا  پایین همین بود؟  حسین با عصبانیت چیزی گفت که نفهمیدم دارد فحش می دهد یا دارد می گوید دستکش نیمۀ پر لیوان را در نظر گرفتم و فوراً دستکش را درآوردم تا به او بدهم حسین چوب را گرفت پیرمردِ معلق مثل کسی که او را دار زده باشند بین زمین و آسمان و در میانۀ راه پاهایش را تکان می داد و هم زمان از آن پایین به من فحش هم می داد یک لحظه تصور کردم اگر زیاد فحش بدهد ممکن است مثل داستان لاک پشت و مرغابی ناخواسته بالابر را رها کند و بیفتد  بالابر تا حد ی آمده بود بالا که اگر پیرمرد آن را رها می کرد بلایی سرش می آمد حسین هر جور بود بالابر را متوقف کرد و آرام آن را پایین فرستاد صدای اوستای اصلی می آمد که از پایین داد می زد یک کار بهت سپردیما نمخواد بیا پایین کارِت دارم  تندتند از راه پلۀ شیب دارِ بدون پله پایین رفتم بقیۀ کارگرها هم دست از کار کشیدند ظاهراً وقتِ خوردن صبحانه بود وقتی رسیدم پایین اوستا و بقیۀ کارگرها دور هم نشسته بودند تا صبحانه بخورند