هبوط هبوط ماجرای یک سقوط است  سقوط انسان به زمین   این اثر که جلد دیگر آن کتاب کویر است از امانتی می گوید که خدا به آسمان و زمین و کوه ها عرضه کردند و شانه های آنان سنگینی اش را تاب نیاورد اما انسان آن امانت را پذیرفت  این اثر با لحنی آهنگین و غرق در آرایه جملاتی کوتاه و شاعرانه را بیان می کند که از شور و اندوه قلب  نویسنده نشئت می گیرد  در بخشی از آن می خوانیم  همه هست ها هست اوست و من اکنون چنان به او نزدیکم و او چنان به من نزدیک است که از شاهرگ گردنم به من نزدیک تر است ؛ از جانم به من نزدیک تر است؛ از من به من نزدیک تر است؛ از بودنم به من نزدیک تر است؛ از خودم به من شبیه تر است؛ از خودم با من خویشاوندتر است؛ از خودم با من مهربان تر است؛ او از خود من من تر است