کتاب  رمان ایرانی  پذیرای عشقم باش اثر مریم دالایی انتشارات شقایق بخشی از کتاب پذیرای عشقم باش بهترین واژه هایم را نگه داشته بودمبرای روز مباداامروز آن روز خاص است و من داستانی پر از شور می نویسم و به نوشته هایمرنگی از عشق می زدم  و تو را به اوج احساس می برم نوشته هایم بوی سادگی کودکی ها را می دهد طعم بستنی های یخی رنگارنگ دل مندل توبی هوا یاد صداقت و پاکی آن روزها را می کند حال و هوای بازی و خنده را داردهوای گچ های سفید برای لی لی و پا روی خط رفتن ها و جر زنی ها و قهرها و بعدهم  آشتی ها با لحن کودکانه ای به خود می گویمیادش بخیر  با هر بهانه ای قهر می کردیم و با هربهانه ای ساده ای آشتی آن وقت ها بهانه ای قهر می کردیم و با هر بهانه ی ساده ای آشتی آن وقت ها هر روزش شادی بود و شور و هیجان و هرجیزش قشنگ و بی بهانه بود چه حال خوبی داشتیم و چه احساس بکر و قشنگی همه ما بچه ها با یک آروزی مشترک به هم وصل بودیمبزرگ شویم و کفش پاشنه بلند بپوشیم اما امروز که بزرگ شده ایم چه قدر دل هایمان تنگ شده است تنها آرزویمان این شده که حتی قدر دل هایمان تنگ شده است تنها آرزویمان این شده که حتی برای یک روز به همان دوران پاک کودکی برمی گردیم به همان دورانی که گرچه کوچک بودیم اما دنیا را بزرگ می دیدیم