سه تار علی مفتاحی مدل 1 مهر سه تار از سازهای زهی و مضرابی موسیقی ایرانی است که با ناخن انگشت اشارهٔ دست راست نواخته می شود این ساز دارای 4 سیم از جنس فولاد و برنز است که به موازات دسته از کاسه تا پنجه کشیده شده اند سه تار دارای 28 پردهٔ قابل حرکت از جنس روده ی حیوانات یا ابریشم است صدای آن ظریف و تو دماغی و تا حدودی غمگین است و گستره صوتی آن از هنگامِ بمِ دو زیر خط حامل تا لا بمل بالای خط حامل و در نتیجه نزدیک به 3 اکتاو است  سه تار پیشتر هم خانواده با سازهایی چون دوتار و تنبور بوده است و امروزه به تار بسیار نزدیک تر است در موسیقی دستگاهی ایران استفاده از سه تار بسیار رواج دارد؛ گرچه بیشتر برای تک نوازی مورد استفاده قرار می گیرد این ساز برای هر دستگاه کوک ویژه ای دارد ولی فاصلهٔ چهارم یا پنجم پایین رونده معمولاً بین سیم های اول و دوم ثابت است  نوازندگان سه تار برای اجرای آن در حالت نشسته روی زمین یا صندلی کاسهٔ ساز را به صورت مورب و با زاویهٔ 45 درجه روی ران راست قرار داده و با سر انگشتان دست چپ روی پرده ها دستان ها ی روی دستهٔ سه تار حرکت می کنند و با انگشت اشارهٔ دست راست خود به سیم ها ضربه می زنند  در ساخت ساز سه تار از چوب معمولاً گردو و توت و افرا برای بدنه و توت برای صفحه و گردو برای دسته و از فلز برنز و فولاد برای سیم ها و از استخوان برای تزئینات دسته شیطانک و گاهی اوقات سیم گیر استفاده می شود