کتاب صفر تا یک اثر پیتر تیل و بلیک مسترز نقد و بررسی کتاب صفر تا یک  اگر به فکر راه انداختن یک کسب وکار جدید هستید و می خواهید قبل از آن مسیر پیش روی تان را یک بار تجربه کنید باید زندگی کسانی را مطالعه کنید که قبل از شما این مسیر را پیموده اند افراد موفق با بازگو کردن تجربیات و شکست هایشان بهترین راهنما هستند بلک مسترز و پیترپیل چهره های  موفق دنیای استارتاپ ها با انتشار کتاب صفر تا یک هر آن چیزی که شروع یک تجارت نیاز دارد را با خوانندگانان در میان می گذارند درباره ی پیتر پیل؛ موسس پی پیل  پیتر پیل  Peter Thiel در اکتبر 1967 در شهر فرانکفورت به دنیا آمد پیتر در کودکی همراه خانواده اش به آمریکا سفر کرد و پس از گذران مقطع دبیرستان وارد دانشگاه استنفورد شد او تحصیلاتش را در رشته ی  فلسفه شروع کرد پس از فارغ التحصیلی در استنفورد پیتر پیل رشته ی حقوق را دنبال کرد و مدرک جِی  دی JD یا JD   مدرک دکترای حرفه ای و نخستین درجه ی تخصصی در رشته ی حقوق   خود را گرفت او پس از اتمام تحصیل مشغول به کار شد و در ابتدا به عنوان کارآموز قضایی فعالیت کرد و پس از آن وکالت شرکت های معتبر مختلفی را برعهده گرفت او با تجربه های مختلفی که در شرکت های به نامی از جمله کردیت سوئیس داشت در سال 1999 به همراه الون ماسک شرکت پی پیل را تاسیس کرده و به عنوان مدیر عامل اجرایی به مدت سه سال در آن فعالیت کرد پیتر پیل شرکت های مختلفی را پس از پی پیل راه انداخت و در سال 2004 حدود 10 از سهام فیسبوک را خرید؛ در آن زمان مارک زاکربرگ دانشجوی دانشگاه هاروارد بود و به عنوان موسس فیسبوک را کنترل می کرد پیتر پیل با وجود اینکه سهام خود را بعد از هشت سال واگذار کرد ولی همچنان از اعضای هیئت مدیره ی این شرکت است پس از فیسبوک پیتر پیل در تعداد زیادی از استارتاپ ها سرمایه گذاری کرد و علاوه بر انجام فعالیت های بشردوستانه  در دانشگاه خود نیز به تدریس مشغول شد کتاب صفر تا یک یادداشت های شروع کار یا چگونگی ساختن آینده مجموعه مطالبی است که پیتر پیل در سال 2012 در دانشگاه تدریس می کرد درباره بلک مسترز  بلک مسترز Blake Masters نویسنده ی دیگر کتاب صفر تا یک است که از او اطلاعات زیادی دردسترس نیست او تحصیلات حقوق داشته و برای مدتی مدیر کل امور مالی شرکت Thiel Capital بوده است یکی از دغدغه های اصلی بلک مسترز پیدا کردن جالب ترین کار است تا بتواند آن را به خوبی انجام دهد در بخشی از کتاب صفر تا یک می خوانیم  سرمایه گذاران خطر پذیر تلاش می کنند تا شرکت های نوپای نویدبخش را شناسایی و در آن ها سرمایه گذاری کنند و از آن منتفع شوند آن ها از بنگاه ها و افراد ثروتمند پول می گیرند در یک صندوق می گذارند و در شرکت های فناور که اعتقاد دارند ارزشمند خواهند شد سرمایه گذاری می کنند اگر نظرشان درست از کار درآید بخشی از سرمایه بازگشتی را برمی دارند یک صندوق خطرپذیر وقتی پول به دست می آورد که یکی از شرکت های سبدش از طریق سهامی عام شدن یا فروخته شدن به شرکتی بزرگ تر ارزشمندتر شود معمولا مدت زمان سرمایه گذاری صندوق های خطرپذیر در یک شرکت برای آنکه رشد کرده سودآور شود و از آن خارج شود 10 سال است؛ اما خیلی از شرکت هایی که پشتیبانی سرمایه دارند عرضه ی عمومی یا خریده نمی شوند  بسیاری از آن ها بلافاصله بعد از راه اندازی شکست می خورند براساس این شکست های زودهنگام صندوق های خطرپذیر بیشتر در ابتدا پول از دست می دهند سخ امیدوارند که در طول چند سال با رسیدن به نقطه ی سربه سر و عبور از آن سرمایه شان به شدت افزایش یابد؛ وقتی شرکت ها سبدشان به رشد نمایی برسد از آن سبد خارج می شوند و دوارن رشدشان آغاز می شود سئوال اینجاست این نقطه عزیمت کجاست؟ برای بسیاری از صندوق ها پاسخ این است هرگز بسیاری از استارتاپ ها سقوط می کنند و خیلی از صندوق ها هم با آن ها فروکشیده می شوند هر سرمایه گذار خطرپذیری می داند که وظیفه اش پیدا کردن شرکت هایی است موفق خواهند شد؛ اما آن ها درجه ی تفاوت را دست کم می گیرند