کتاب چهار مقاله اثر محسن نامجو این کتاب مجموعه ای از چهار نوشتار با عناوین در ردّ و تمنای نوستالژی فرار کودک از خانه ی پدری روایتی از موسیقی بعد از انقلاب ۱۳۵۷ تا سال ۱۳۸۸ هم سخنی ردیف موسیقی سنتی ایران با استبداد سیاسی و چند ایده برای اندیشیدن در رابطه ی موسیقی و آسمان است که در سال های مختلف نوشته شده اند نامجو خود این کتاب را بسیار دوست می دارد و آن را عصاره ی زندگی موسیقایی اش می داند  متن پشت جلد کتاب ما دائم النوستالژیک هستیم نوعی اعتیاد به غم گذشته داریم این اعتیاد پدیده ای ملّی است چیست این گذشته که هم تلخ است و هم رازآلود؟ هم طنزآمیز است و هم مسری؟ چرا دست از سرمان برنمی دارد؟ چرا خاطره خود کلانتر جان است که بر سر می شکند و هوار می شود