کتاب زندگی در پیش رو اثر رومن گاری ترجمه لیلی گلستان همه ی کتاب های ما با کاغذ سفید مرغوب جلد براق و با چاپ با کیفیت هستند   کتاب زندگی در پیش رو نوشته رومن گاری نویسنده مشهور است که با ترجمه لیلی گلستان منتشر شده است این کتاب روایت زندگی پسربچه ای در دنیایی پر از حقایق سیاه است  درباره کتاب زندگی در پیش رو  اتفاقات این کتاب در محله گوت دور روایت می شود محله فقیرنشین و غریب نشین؛ و محله خانه های آن چنانی در سطح پایین نویسنده دنیای پُر از ذلت و خواری و درد و خشونت و تحقیر را با رنگی گُلبهی نقش کرده این دنیا را پذیرفته و دقیقا تفاوتِ دید نویسنده است که اثری متفاوت خلق کرده است   این کتاب از دید یک پسربچه است که جهان را جور دیگری می بیند پسربچه ای که هم صحبت هایش یک پیرمردِ مسلمان عاشق قرآن و عاشق ویکتور هوگو است و یک زن پیر دردمند با بچه ها حرف می زند و بازی می کند اما با آن ها یکی نمی شود در مجاورت آن ها بچه نمی شود او بچه ای است ساخته نویسنده اما بچه ای به شدت پذیرفتنی و دوست داشتنی مومو پسر عرب کوچکی که در یک آپارتمان  در طبقه ششم ساختمانی زندگی می کند که آسانسور ندارد همراه چندین بچه بی سرپرست و بدون پدر دیگر با زنی یهودی معلوم الحال و بیمار این کودک می فهمد فرزند زنی روسپی  است که او را برای نگهداری به رزا خانم داده اند اما مانند بچه های دیگر نیست زیرا مادران ان ها گاهی سراغشان می آیند اما او هرگز مادرش را ندیده است در این کتاب با این کودک همراه می شویم و دنیایش را می شناسیم   بخشی از کتاب زندگی در پیش رو رُزا خانم دیگر پیر و خسته شده بود و حتا اگر پیر و خسته هم نبود طاقتش تاق می شد به هر حال چون یهودی بود به قدر کافی زجر کشیده بود روزی چندین بار وزن نود و پنج کیلویی اش را با دو پای بیچاره اش از پله ها بالا می کشید و وقتی هم وارد خانه می شد و بوی گُه به دماغش می خورد خودش را با تمام باروبندیلش روی مبل ول می کرد و می زد زیر گریه آخر باید دردش را حس کرد فرانسوی ها پنجاه میلیون نفر هستند و او می گفت اگر همه شان همان کاری را کرده بودند که ما می کنیم آلمانی ها عاجز شده بودند و گورشان را گُم کرده بودند رُزا خانم آلمان را در زمان جنگ خوب شناخته بود ولی از آن جان به در برده بود به محض آن که وارد می شد و بوی گُه را می شنید فریادش بلند می شد که آشویتس یعنی همین آشویتس یعنی همین چون یهودی بود به آشویتس برده بودندنش اما در باره تبعیض نژادی همیشه درست فکر می کرد مثلاً بین ما یک موسی کوچولو بود که رُزا خانم مثل یک عربِ کثیف با او رفتار می کرد اما با من هرگز آن وقت ها نمی دانستم که با وجود وزنِ زیادش ظرافت هایی هم دارد بالاخره وقتی دیدم به جایی نمی رسم و مادرم نمی آید دست برداشتم اما درددل و دل آشوبه ام تا مدت ها ادامه داشت و حتا حالا هم گاهی دلم درد می گیرد بعد سعی کردم جور دیگری جلب توجه کنم بنا کردم به دله دزدی از مغازه ها یک گوجه فرنگی یا یک طالبی برمی داشتم و همیشه هم منتظر می شدم یک نفر نگاهم کند تا کارم دیده شود وقتی مغازه دار می آمد و یک پس گردنی نثارم می کرد داد و فریادم به هوا می رفت اما بالاخره یکی پیدا شده بود که به من محل بگذارد  یک بار تخم مرغی از یکی از خواربارفروشی ها دزدیدم فروشنده که زن بود مرا دید ترجیح می دادم جایی دزدی کنم که یک زن باشد چون از تنها چیزی که مطمئن بودم این بود که مادرم زن است و جور دیگری نمی تواند باشد یک تخم مرغ برداشتم و توی جیبم گذاشتم فروشنده آمد منتظر بودم بخواباند توی گوشم تا همه حسابی متوجهم بشوند اما او کنارم خم شد و دستی به سرم کشید حتا گفت  چقدر تو مامانی هستی