کتاب وقتی نیچه گریست اثر  اروین د یالوم  نقد و بررسی کتاب وقتی نیچه گریست  قبل از خواندن کتاب وقتی نیچه گریست نوشتهُ اروین یالوم با ترجمه سپیده حبیب چه روشی دارید؟ آیا تحقیقی در مورد داستان آن انجام داده اید؟ یا شما فقط بدون هیچ گونه اطلاعات قبلی خواندن کتاب را شروع می کنید؟ من شخصاً گزینه دوم را ترجیح می دهم بدون اینکه ایده ای از آنچه در مورد این رمان بزرگ داشته باشم خواندن را شروع کردم در میانه های کتاب با خود گفتم پرسش ها چه هستند؟ و آیا پاسخ هایی به فراخور آن وجود دارد؟ علائم اصلی عجز و ناتوانی فردریش نیچه چیست اند؟ و یوزف برویر چگونه می تواند به روان نیچه وارد شود؟   نیچه هرگز عامل روانی را قبول نمی کند و از بروئر می خواهد که فراتر از آن نگاه کند در سطح طرح این موجب می شود اتفاقات خنده داری رخ دهد زیرا بروئر عمداً این اختیار را انتخاب کرد تا مسیری را برای دستور کار پنهانش فراهم کند تا نیچه را به افشای وسواس خود با لوسالومه منجر کند نیچه در عوض بر روی مسئله واقعیت هایی که در پشت نشانه ها قرار دارد تمرکز می کند نشانه ها خانه اصلی فلسفه است و البته این خانه آینده روانکاوی است نیچه همیشه به یاد می آورد تبدیل شو به آنچه که هستی دکتر بروئر مردی روشنفکر است اما حتی دنیای مدرنش هم تحت فشار روان شناختی نیچه قرار دارد ادامه کتاب را شروع کردم و دوباره به خود گفتم بروئر در درمانش باید به دنبال کشف ماهیت واقعی ناامیدی جمعی انسان ها باشد    موضوع کتاب وقتی نیچه گریست  این کتاب داستان خیالی از روابط بین فریدریش نیچه فیلسوف و یوزف بروئر یکی از بنیان گذاران علم روانشناسی است نیچه و بروئر در دوره یکدیگر زندگی و کار می کردند اگر چه هیچ شواهدی از ملاقات آن ها وجود ندارد ولی اروین یالوم از این دو شخصیت برجسته کتابی منحصر به فرد نوشته است  در کتاب نیچه و بروئر نه تنها یکدیگر را ملاقات می کنند بلکه جلسات شدید ذهنی نیز بین آن ها شکل می گیرد این جلسات را بروئر ترتیب می دهد تا از این طریق با استفاده روش گفتگو درمانی که به تازگی کشف کرده است به درمان سردردهای شدید میگرنی نیچه بپردازد  در ابتدا بروئر نیچه جوان را نمی شناخت ولی او توسط زنی به نام لوسالومه که عشق فاجعه آمیزی با نیچه داشت با فیلسوف آلمانی آشنا می شود سالومه برای ترس از خودکشی نیچه به بروئر التماس می کند تا او را درمان کند بروئر موافقت می کند زیرا او به خوبی درباره ترس عشق و تنش های بعد از آن آگاهی دارد  بروئر مدام تلاش می کند تا نیچه را به جلسات معاینه پزشکی خود بکشاند ولی نیچه هرگونه تلاش او را برای ایجاد مکالمات شخصی نمی پذیرد بروئر درک می کند که او با شخصی بسیار باهوش و خوددار طرف است و به راحتی نمی تواند وارد روح و روانش شود در نهایت هر دو به توافق می رسند که بروئر تنها علائم فیزیکی نیچه را بررسی کند  داستان کتاب بسیار روان و مجذوب کننده است و خواننده را در هزارتوی اندیشه نیچه می برد و درصدد آن است که شناختی هر چند مختصر از زندگی او به دست آورد نویسنده کتاب اروین یالوم که خود نیز روانشناس است در نگارش کتاب از بسیاری اطلاعات واقعی از جمله نامه ها و خاطرات نیچه در داستان پردازی استفاده کرده است او کتاب را در سال 1992 منتشر و آن را به یکی بهترین کتاب های روانشناسی تبدیل کرد    نقد کتاب وقتی نیچه گریست  هیچ کس نمی تواند بگوید که آیا این کتاب تصویر واقعی این مرد بزرگ است اما واقعاً هم مهم نیست اهمیت این کتاب نه از طریق توصیف شخصیت های آن بلکه کنکاش نویسنده برای شناخت بیشتر نیچه است کتاب از موضوعاتی که نیچه در زندگی واقعی اش با آن ها درگیر بود ترس از پیری مرگ یکنواختی زندگی و تنهایی سخن گفته است  هر کس می داند که این ترس ها احساساتی است که زندگی آن ها را مختل می کند شک و تردیدهایی است که به موانع در زندگی روزمره آن ها پدیدار می شود و چنین انسانی در تمام طول زندگی در حال مبارزه با چنین ترس هایی است هر کسی نمی تواند با این چالش ها مواجه شود و یا حتی آن ها را تصدیق کند  اروین ایالوم در خاطراتش گفته بود من فکر کردم بهترین کاری که باید انجام دهم این بود که یک رمان بزرگ بنویسم اما قبل از آن تصمیم گرفتم تا در زمینه روانشناسی تحصیل کنم  بنابراین روان پزشکی پاسخی برای پرسش های او شد او در کتابش قصد دارد نشان دهد که چگونه روان درمانگری ممکن است در شرایط مختلف اختراع شود در واقع نیچه و بروِئر هرگز یکدیگر را ملاقات نکردند اما یالوم ارتباطی بین روانکاوی در سال 1882 و آثار فریدریش نیچه و پیشینه متافیزیکی او را می بیند  یالوم می گوید تاریخ روانشناسی با فروید آغاز نمی شود بلکه با فیلسوفان باستان شروع می شود نام هایی مانند اپیکور دِموکریت و افلاطون برای این کتاب او قصد داشت از آنچه نیچه می خواست در مورد ناامیدی و رنج های انسان بیان کند در زمینه کار روانشناسی خود بهره ببرد  فردریش نیچه در سال 1882 میلادی شاهد یک بیماری شدید در زمینه افسردگی و چند بیماری جسمی ناتوان کننده بود همان طور که در آن زمان این موضوع را نامه ها و نوشته های خود بیان کرده بود در همان سال یوزف بروئر مطالعه موردی برجسته خود را با بانویی به نام آنا از طریق تمرکز بر تکنیک های گفتگو درمانی انجام داده بود بروئر به علائم بیماری های فیزیکی و روان شناختی نیچه می پردازد میگرن های شدید تهوع مشکل بینایی اختلالات مزمن اعتیاد به قرص های خواب آور و حساسیت عصبی شدید  با این حال راهی که اروین یالوم برای روانشناسی پی می گیرد بیشتر در مقیاس دقت تاریخی و کیفیت افکار مورد بررسی قرار می گیرد یالوم از طریق گفتمان بین بروئر و نیچه بر ارزش ها و آرمان های نیچه را این بار با زبان روانشناسی توصیف می کند و موضوعات روان شناختی خود را در لابه لای فلسفه بیان می کند