کتاب فلسفه ی پول اثری از گئورگ زیمل با ترجمه جواد گنجی  کتاب فلسفه ی پول اثری از گئورگ زیمل با ترجمه جواد گنجی   معرفی کتاب فلسفه پول  کتاب فلسفه پول نوشتهٔ گئورگ زیمل است که با ترجمهٔ صالح نجفی و جواد گنجی منتشر شده است این جستار جذاب را نشر مرکز منتشر کرده است  درباره کتاب فلسفه پول  کتاب فلسفه  پول در میان آثار زیمل اثری منحصربه فرد است با آنکه پیچیده و درهم تنیده از رشته هایی چون فلسفه و جامعه شناسی و تاریخ و روان شناسی به نظر می رسد اما کتاب زیمل در اصل متنی مشخصاً فلسفی است که به کمک یک روش فلسفی منسجم پیوندی دقیق میان انبوهی از جزئیات تاریخی و اقتصادی و اجتماعی و سیاسی برقرار کرده است  او در فلسفه  پول تحلیل های جامعه شناختی و روان شناختی را برای تبیین و تفسیر فلسفی بحران سوژه ٔ مدرن به کار می گیرد؛ بحرانی که در همه ٔ اجزای زندگی اجتماعی رخنه کرده است این بحران چیزی نیست جز تلاش فرد برای دستیابی به آزادی و خود آیینی در مواجهه با نیروهای عظیمی چون جامعه سنت فرهنگ و تکنولوژی وقتی عملکرد پول را در وجه تاریخی و فرهنگی آن در نظر بگیریم عملیات ارزش گذاری و معنابخشی آن را به وضوح می بینیم  نویسنده در این کتاب استراتژی فلسفی ویژه ای طراحی می کند تا پروژه ٔ هگلی تاریخ فکری و فرهنگی را از نو صورت بندی کند  بخش نخست این کتاب پول را با شرایطی مرتبط می سازد که ذات و معنای وجودش را تعین می بخشند  پدیدهٔ تاریخی پول که نویسنده کوشیده مفهوم و ساختار آن را بر اساس 3 مقولهٔ احساس آدمی در قبال ارزش ها عمل آدمی بر روی اشیا و روابط متقابل افراد به عنوان پیش فرض های پدیدهٔ پول بسط دهد در بخش دوم کتاب بررسی می شود خواندن کتاب فلسفه پول را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  این کتاب را به تمام علاقه مندان به جستارهای فلسفی  اجتماعی پیشنهاد می کنیم  بخشی از کتاب فلسفه پول  نظامی که در آن اشیا در جایگاه موجودیت هایی طبیعی می نشینند مبتنی است بر این قضیه که کل مجموعهٔ متنوع کیفیات آن ها متکی بر قانون متحدالشکل وجود است برابری آن ها در پیشگاه قانون طبیعت حاصل جمع ثابت ماده و انرژی و تبدیل پذیری گوناگون ترین پدیده ها به یکدیگر تفاوت هایی را که در نگاه اول بدیهی می نمایند تبدیل می کند به یک قرابت عام یک برابری کلی با این همه اگر دقیق تر نگاه کنیم این فقط بدان معناست که محصولات این نظام طبیعی به هیچ پرسش قانونی تن در نمی دهند قطعیت مطلق آن ها مانع هرنوع تأکیدی برای تأیید یا تردید در کیفیت خاص وجود آن ها می شود اما این ضرورت بی تفاوت که علوم طبیعی به اشیا نسبت می دهند برای ما رضایت بخش نیست در عوض قطع نظر از جایگاه آن ها در آن زنجیره ما آن ها را در نظامی دیگر ــ نظامی ارزشی ــ جای می دهیم که در آن برابری به کلی حذف می شود نظامی که در آن بالاترین سطح از یک مرحله هم جوار است با پایین ترین سطح از مرحله ای دیگر؛ کیفیت بنیادین در این زنجیره نه هم شکلی که تفاوت است ارزش اشیا و افکار و وقایع را هرگز نمی توان از هستی و محتوای طبیعی محض آن ها استنتاج کرد و رتبه بندی ارزشی آن ها با ترتیب طبیعی شان اختلاف فاحش می یابد طبیعت در بسیاری مواقع اشیائی را از بین می برد که برحسب ارزش شان ممکن است خود را سزاوار بقا بدانند و اشیای بی ارزشی را محفوظ می دارد که جای اشیای ارزشمندتر را می گیرند این بدان معنا نیست که دو زنجیره تقابلی بنیادین دارند یا مانعهًْ الجمع اند چنین دیدگاهی حاکی از وجود رابطه ای بین این دو زنجیره خواهد بود؛ در واقع این دیدگاه عالمی اهریمنی برپا خواهد کرد که ارزش ها بدان تعین می بخشند ولی نشانه ها در آن معکوس گشته اند در واقع رابطهٔ دو زنجیره کاملاً تصادفی است طبیعت با همان بی تفاوتی یک بار اشیائی را به ما می بخشد که برایشان ارزش والایی قائل می شویم و بار دیگر آن ها را از ما دریغ می دارد هماهنگی اتفاقی بین این دو زنجیره یعنی تحقق نیازهای برآمده از زنجیرهٔ ارزش ها در زنجیرهٔ واقعیت به همان اندازه که نشان دهندهٔ غیاب هرگونه رابطهٔ منطقی بین آن هاست نشانگر عکس آن هم هست آگاهی ما می تواند یک تجربهٔ زیستهٔ واحد را هم واقعی و هم ارزشی تلقی کند اما تجربه در این دو مورد معنایی کاملاً متفاوت دارد می توان زنجیرهٔ پدیده های طبیعی را بدون ذکر ارزش اشیا در تمامیت شان توصیف کرد؛ ولی معیار ارزش گذاری ما همچنان معنادار می ماند حتی اگر هیچ یک از موضوعات ارزش گذاری ما هیچ گاه در واقعیت نمایان نشود ارزشْ چیزی است که به وجودِ عینی کاملاً متعین اضافه می شود همچون سایه روشن که جزءِ ذاتی آن نیست و از جای دیگر می آید البته باید از یک سوءتعبیر بپرهیزیم این که شکل گیری مفاهیم ارزشی در مقام واقعیت های روان شناختی کاملاً با فرایند طبیعی فرق دارد یک ذهن فوق بشری که می تواند به وسیلهٔ قوانین طبیعی هر چیزی را که در جهان روی می دهد درک کند درعین حال این واقعیت را می فهمد که مردم مفاهیمی ارزشی دارند اما این مفاهیم برای موجودی که آن ها را منحصراً نظری ــ ورای هستی روانی شان ــ درک می کند هیچ معنا یا اعتباری ندارند