کتاب پاییز پدر سالار اثر گابریل گارسیا مارکز کتاب پاییز پدر سالار در سال 1975 منتشر شده است زمان در این داستان هیچ حد و مرزی ندارد ممکن است این مسئله نیاز به تمرکز را برای خواندن این رمان طلب می کند کتاب حاوی جملات و عباراتی تامل برانگیز و تازه ای است  این کتاب درباره ی یک ژنرال پیر است که حدودا پنج هزار بچه نامشروع دارد او در تنهایی و بی کسی در کاخی فرسوده است که در آن کثافت و فضله و تپاله حیوانات وجود دارد او همچنان با همان رویه ظلم و زور و ستم و جنایت بر کشوری کوچک فرمانروایی می کند ژنرال پیر برای سفاکی و جنایات و انحراف های خاص خود آدمی مبتکر و مبدع نیزهست در میهمانی ها و مراسم کسی حتی جرات نفس کشیدن در حضورش را نیز ندارد علاوه بر مردم و اطرافیان حتی بستگان درجه اولش نیز از ظلم و جنایت او بی نصیب نمانده اند دیکتاتوری که پدرش معلوم نیست چه کسی است و دیوانه وار عاشق مادرش است و بعد از مرگش او را به طرز مضحک و مسخره ای در بین مردم تا مقام قدیسین بالا می برد و در مشکلات مادرش را به گونه ای صدا می زند که انگار خدا را صدا می زنند  دیکتاتور در ابتدای حکومتش فردی است محبوب و مقدس و محترم که بی واسطه بین مردمش حضور دارد کم کم قدرت زیاد و خودکامگی با هم درمی آمیزد و نهایتا قدرت کامل نصیبش شده و تماس با واقعیت ها به کلی قطع شده و تنهایی اش شروع می شود خوی و خصلت دیکتاتوری او را وادار به جنایت می کند و پاییز دیکتاتور زمانی آغاز می شود که علیه او کودتا می شود و او مردم را نیز همراه خود نمی بیند او بدل هایی نیز دارد که در برخی موارد این بدل ها هستند که در برخی جاها حضوردارند  نام صحیح کتاب پاییز پدر سالار The Autumn of the Patriarch  خزان پیشوا است منتقدان پاییز پدر سالار را بهترین کار مارکز و منسجم تر از صد سال تنهایی می دانند به نوشته ماکس پل فوشه با وجود شخصیت ها و تراکم استوایی حوادث و ایماژها خواننده در آن غرق می شود و داستان قوی تر و تحسین انگیزتر از آن است که خواننده بتواند خود را از آن رها کند انسان نوعی طغیان رود آمازون را در نظر مجسم می کند که جانوران و پرندگان درخت های سبز را به یاد می آورد پاییز پدر سالار رمانی است که هشت سال بعد از شاهکار اولیه ی مارکز یعنی صد سال تنهایی نوشته شده است این رمان نیز مثل صد سال تنهایی به سبک رئالیسم جادویی نوشته شده عده ای این رمان را بهترین اثر مارکز می دانند  گابریل گارسیا مارکز Gabriel Garcia Marquez بزرگ ترین نویسنده ى کلمبیا و نام آورترین نویسنده ى جهان و برنده ى جایزه ى ادبى نوبل سال 1982 در ششم ماه مارس 1928 میلادى در دهکده ى آراکاتاکا در منطقه ى سانتاماریاى کلمبیا متولد شد و تا سن هشت سالگى در این دهکده نزد مادر بزرگش زندگى کرد در سال 1941 اولین نوشته هایش در روزنامه اى به نام خوونتود که مخصوص شاگردان دبیرستانى بود منتشر شد تحصیلات دبیرستانى او با وقفه روبه رو گشت و گارسیا مارکز یک سال به سوکو رفت  در آوریل 1961 کسى به سرهنگ نامه نمى نویسد مجدداً چاپ مى شد در همین سال به مکزیک رفت و با زن و فرزند دو ساله اش زندگى کرد براى فیلم هاى سینمایى فیلمنامه نوشت همچنین دستنویس داستان ساعت شوم را به مسابقه ى ملى رمان که در بوگوتا توسط شرکت نفت اسو ترتیب یافته فرستاد و جایزه ى اول را از آن خود کرد  در سال 1962 کتاب کسى به سرهنگ نامه نمى نویسد وى در مکزیک منتشر شد همچنین ترجمه ى همان کتاب در پاریس اولین روایت پاییز پدر سالار را هم در همین سال نوشت در سال 1965 نوشتن صد سال تنهایى؛ را آغاز کرد و در آوریل 1968 صد سال تنهایى در بوئنوس آیرس منتشر شد و به موفقیتى فورى و چشمگیر رسید طورى که کتاب به طور مداوم تجدید چاپ مى شد  در بخشی از کتاب پاییز پدرسالار می خوانیم  آیا آن هواپیما را به یاد مى آورى؟ کدام هواپیما را؟ هواپیمایى که شنیدم در ساعت 2 بامداد 24 ژانویه 1958 بر فراز کاراکاس پرواز مى کرد فکر مى کنم هر دوى ما در آن اتاق در سن برناردینو بودیم و آن را از ایوان تماشا مى کردیم؛ دو چراغ قرمز که در آسمان تاریک به صورت متناوب روشن و خاموش مى شدند و در نزدیک شهرى پرواز مى کردند که به دلیل حکومت نظامى خالى اما خواب آلود نبود و گذر از لحظه اى به لحظه ى دیگر را براى سقوط دیکتاتورى انتظار مى کشید هواپیمایى که با آن پرز خیمه نز از کشور گریخت هواپیمایى که به هشت سال دیکتاتورى در ونزوئلا پایان داد باید در خصوص این لحظه ى بخصوص چیزهایى به خوانندگان بگوییم این امر مهم است چون هنگامى بود که شما ایده ى نوشتن داستانی درباره ى دیکتاتورى را در ذهن داشتید داستانى که پس از هفده سال و دو نسخه ى نیمه کاره خزان پیشوا نام گرفت بر سکوى هواپیما دیکتاتور همسرش دختران وزراء و دوستان نزدیکش ایستاده بودند چهره ی دیکتاتور از درد عصبى ملتهب و از دست آجودان مخصوصش خشمگین بود؛ چون با عجله اى که در فرار داشتند چمدانى محتوی یازده میلیون دلار را پاى نردبان طنابى هواپیما که آن ها از رویش بالا مى رفتند جا گذاشته بود وقتى هواپیما اوج گرفت و به مقصد کاراییب دور شد مجرى رادیو برنامه ى موسیقى کلاسیک را که سه روز به آن گوش داده بودیم قطع و سقوط دیکتاتور را اعلام کرد چراغ پنجره هاى کاراکاس یکى بعد از دیگرى مثل شمع هاى درخت کریسمس روشن شدند در میان مه و هواى خنک صبح زود منظره ى هلهله اى سرکش پدیدار شد بوق ها به صدا درآمدند مردم فریاد کشیدند آژیر کارخانه ها با نهایت شدت به صدا درآمد و پرچم ها از ماشین ها و کامیون ها به اهتزاز درآمدند قبل از آن که هوا روشن شود عده اى زندانى هاى سیاسى را بر شانه هاشان به خارج از ساختمان امنیت ملى حمل مى کردند این اولین  بارى بود که سقوط یک دیکتاتور را در آمریکاى لاتین مى دیدیم