کتاب به مجنون گفتم زنده بمان به مجنون گفتم زنده بمان ؛ حمید باکری روایت هایی است درباره حمید باکری ؛ از چشم کسانی که او را دیده اند در بخشی از متن این کتاب می خوانیم  چشم تو خورشید را برنمی تابد  پس بیهوده چشم در خورشید مدوز  سهم تو از خورشید آن است که در آینه می بینی  اما روزگار آیینه ها نیز سپری گشته است  آینه های شکست گرفته و هزار تکه هر یک به قد خویش  قدری نور می تابند و هر یک به قدر خویش  پاره ای از خورشید را حکایت می کنند روزگاری بوده است که آینه های پی در پی روز های سرد زمین را در تابش خورشید های مکرر غرقه می کردند  اما چیزی نمی گذرد که آینه ها یک یک شکست می گیرند و یاد خورشید در خرده های آینه بر زمین می ماند ؛ چیزی نمی گذرد که لاجرم تنها راه ما به خورشید از این پاره های آینه راست می شود