کتاب رومی روم رمان حسین زحمتکش زنجانی انتشارات بین الملل  در داستان این کتاب حاج ارسلان رزمنده دوران دفاع مقدس که از اول تا آخر جنگ از ایستگاه هفت آبادان تا عملیات مرصاد در صحنه نبرد حضور داشته الان در اواخر دهه نود سال 1398 هجری شمسی شصت و چند سال سن دارد و تصمیم می گیرد برای برآورده کردن نذرش عازم راهپیمایی اربعین شود از دیگر سو نیز کهنه سربازی به اسم برزان الخزرجی از رژیم بعث عراق اکنون توبه کرده و به خدمت زوار امام حسین علیه السلام درآمده است زندگی این ها به نوعی در واپسین روزهای جنگ با هم تلاقی پیدا می کند جنگ به پایان رسیده رابطه ایران و عراق ترمیم یافته و پیاده روی اربعین دوباره احیا شده است حالا این دو نفر دوباره سر راه هم سبز می شوند و همدیگر را می شناسند هر دو از هم کینه به دل دارند و اگر شرایط مساعد باشد بدشان نمی آید که زهرشان را به یکدیگر بریزند  اما چرا کینه؟ یک اتفاق مهم و سرنوشت ساز در زندگی آن ها در روزهای پایانی جنگ در میدان نبرد می افتد که تقریباً سرنوشت زندگی آن ها را بعد از این تغییر می دهد؛ طوری که زندگی آن ها از آن پس با سختی می گذرد تا به این مرحله مواجهه با هم می رسند اصلاً به همین دلیل است که هر دو با گذشت قریب به سی سال همدیگر را خوب به خاطر می آورند و از هم کینه به دل دارند این دورنمایی است از آنچه در رومیِ روم می گذرد و اتفاقاتی را در دو سوی مرز جغرافیاییِ ایران و عراق بر رمان تحمیل می کند  رومیِ روم ماجرایی درهم تنیده است از دو شخصیت ایرانی و عراقی که وجه اشتراک شان حضور در بزرگترین جنگ کلاسیک تاریخ معاصر است؛ جنگی که البته با پیروزی جبهه حق به پایان رسید و ثمرات آن نیز تا اکنون ادامه دارد و با توجه به رابطه برادرانه مردمان ایران و عراق که که مناسبات مذهبی فرهنگی و سیاسی نزدیکی با هم دارند دنیا به چیزی جز این نمی تواند شهادت بدهد از این دو شخصیت آنکه در جبهه ایران است بسیجی است و آن که در جبهه مقابل می جنگد بعثی تفاوت دو دیدگاه از زمین تا آسمان است و اتفاقاً این دو هم بار روایت داستان را به طور موازی یکی در میان بر دوش می کشند  رمان غیر از دفاع مقدس گریزی هم به برخی اتفاقات زمانه حال می زند؛ به ویژه داعش که سهمی انکارناپذیر به جهت اهمیت در داستان دارد وقتی از ایران و عراق سخن می گوئیم و قرار است تاریخی به پهنه چهل سال را روایت کنیم از سال 1359 که رژیم بعث تهاجم علیه ایران را آغاز کرد و جنگ به طور رسمی شروع شد تا سال 1398 که حکومت خودکامه صدام سقوط کرده و برگ جدیدی در پیوند میان این دو کشور ورق خورده چاره ای نداریم جز اینکه به اشتراکات آن ها نیز اشاره کنیم و الا پیرنگ روایت می لغزد و خرده پیرنگ ها از مسیر خود خارج می شوند این اشتراکات عبارت اند از جنگ تحمیلی سازمان منافقین داعش و پیاده روی اربعین؛ یعنی همه آنچه که در رومی روم به زبان داستان به آن ها پرداخته شده است بنابراین رومی را از سویی باید داستانی در حوزه دفاع مقدس بدانیم که چهار جبهه موازی سه تا اصلی و یکی فرعی را دربرمی گیرد جبهه رزمندگان ایران تحت رهبری حضرت امام رحمهُ الله جبهه بعثی ها با ریاست صدام حسین جبهه منافقین که کارشان در روزهای پایانی جنگ به آشکارترین شکل ممکن به رویارویی مستقیم با ایران می کشد و شکست سنگینی می خورد و آن جبهۀ فرعی نیز روایتگر نوع نگاه برخی کردهای عراقی به جنگ ایران و عراق است که برزان آن را نمایندگی می کند  همچنین به بهانه حضور برزان در داستان و ماجرای پیچیده ای که دارد پای داعش هم به رمان باز می شود و هم او و هم دیگر شخصیت های درگیر در ماجرا مجبور به انتخاب های سختی هستند که معلوم نیست اگر ما جای آن ها باشیم چه می کنیم و کدام راه را انتخاب می کنیم؛ راه هایی که هر کدام سرنوشت چند نفر را تغییر می دهد و به راحتی نمی توان گفت با کدام معیار روان شناختی می شود آن ها را سنجید قصه در این جا قصه برزان است و ابوحنیف و سمیره  اما هنوز یک روایت دیگر مانده است و آن هم پیاده روی اربعین است؛ جایی که ظاهراً قرار است همه گره های داستان تحت لوای آن باز شود و این نمایش بزرگ مردمی دوباره معرکه ای می شود برای تجدید عهد با سید و سالار شهیدان حضرت امام حسین علیه السلام اینجا هم حاج ارسلان و خانواده اش و هم برزان و اهل و عیالش همه در خدمت یک پایان بندی پرماجرا قرار می گیرند و سرانجام باز هم این پرچم سبز حسینی و پرچم سرخ عاشوراست که بر سردر موکب های طریق الحسین برافراشته باقی می مانند و از آن بالا در حالی که باد تکان شان می دهد نظاره گر کسانی هستند که با هر نیتی و با هر خواهشی قدم در جاده عشق گذاشته اند رومی روم را با چنین ادبیاتی باید به دست گرفت و خواند