متن وترجمه کتاب شریف تفسیر عیاشی 5 جلدی  نویسنده تفسیر عیاشی محمد بن مسعود عیاشی است عالمان رجالی و شرح حال نویسان شیعه و اهل سنت با اینکه عیاشی را ستوده و وی را از فقها محدثان و بزرگان شیعه دانسته اند؛ ۷ اما گفته اند وی از افراد ضعیف بسیار روایت می کرده است۸  ویژگی های تفسیر عیاشی نخست در مقدمه ای کوتاه به ذکر احادیثی در فضیلت قرآن کریم ترک روایت احادیث مخالف با قرآن مذمت تفسیر به رأی بررسی علوم قرآنی مانند ناسخ و منسوخ ظاهر و باطن و محکم و متشابه و لزوم مراجعه به ائمه معصومینع برای فهم و تفسیر قرآن پرداخته است۹ مؤلف همچون دیگر آثار تفسیری شیعی در این دوره روایاتی در باب فضائل اهل بیتع و مثالب دشمنان آنان دارد و در صدد ترویج اعتقادات و آموزه های امامیه است وجه تمایز تفسیر عیاشی نسبت به تفسیر قمی و تفسیر فرات کوفی دیگر تفاسیر روایی سده های نخست را می توان در توجه ویژه عیاشی به وجوه فقهی آیات الاحکام دانست عیاشی به مسائل کلامی و فرقه های شیعی و غیر شیعی نیز پرداخته و روایاتی را در این باره آورده است حذف اسانید و مرسل بودن احادیث از دیگر خصوصیت های تفسیر عیاشی است که توسط تدوین کننده و ناقلان آن صورت گرفته است بنا بر آنچه در مقدمه آمده است وی اسناد را حذف کرده تا هم اختصار و سهولت برای کاتبان باشد و هم در فرصتی مناسب این متن را نزد کسی که آن را به طریق سماع یا اجازه از مؤلف به دست آورده عرضه کند۱۰  نگاهی به محتوا عیاشی پس از مقدمه در نخستین بخش ۱۸ حدیث درباره فضل قرآن نقل کرده است روایت اول از رسول خداص است که در فرازی از آن قرآن را شفیعى معرفی کرده که شفاعتش پذیرفته است۱۱نخستین روایت در تفسیر سوره حمد از امام صادقع است که فرمود اسم اعظم خداوند  در ام الکتاب سوره فاتحه مندرج است ۱۲ دومین روایت از امام صادقع است که از ابو حنیفه پرسید کدام سوره است که آغازش حمد و وسطش اخلاص و پایانش دعاست؟ ابوحنیفه متحیر شد و گفت نمی دانم امام پاسخ داد سوره حمد است۱۳ آخرین مطلب نقل شده در تفسیر عیاشی روایتی از امام صادقع در تفسیر آخرین آیه سوره کهف است که امام در پاسخ به سماعة بن مهران منظور از عمل صالح را معرفت امامان و منظور از فراز پایانی آیه را تسلیم بودن در برابر امام علیع بیان کرده است به این معنا که کسی را که اهل خلافت نیست در خلافت شریک او قرار ندهد