کتاب هزار و یک شب جلد اول و دوم مولفعبداللطیف طسوجی  معرفی خلاصه کتاب هزار و یک شب قسمت اول قصه گو شدن شهرزاد  کتاب هزار و یک شب قسمت اول قصه گو شدن شهرزاد دربارۀ تلاش دختر وزیر شهرزاد است که برای زنده ماندن شروع به گفتن داستان هایی پیوسته می کند و هر داستان درمانی برای روح زخم خورده پادشاه می شود   داستان های این مجموعه  در طول تاریخ و توسط افراد مختلف گردآوری شده است داستان های این میکروکتاب بخشی از هویت جمعی ما به شمار می رود و به شرح قصه ها و افسانه هایی می پردازد که گذشتگان ما درباره ی اسطوره و جهانی که در آن زندگی می کردند ساخته اند اصل کتاب به زبان فارسی پهلوی بوده که بعد از ترجمه آن به عربی متاسفانه نسخه اصلی از بین می رود اما نکته ای که در پس این هزار و یک شب است می تواند حکایت امروز هر کدام از ما باشد  عبداللطیف طسوجی نویسنده مترجم و از فاضل های دوره فتحعلی شاه بود علم ادبی او در زمان خودش به قدری بوده که لغت نامه برهان قاطع را اصلاح کرد در سال ۱۲۵۹ به دستور شاهزاده بهمن میرزا ترجمه هزار و یک  شب از عربی به فارسی را شروع می کند محمدعلی خان اصفهانی متخلص به سروش هم او را در این راه و در تبدیل اشعار عربی به فارسی همراهی کرد سرانجام در سال ۱۲۶۱ برای اولین بار در چاپخانه سنگی تبریز هزار و یک شب چاپ می شود و تا به امروز هم از همان نسخه طسوجی استفاده می شود  در بخشی از میکروکتاب هزار و یک شب قسمت اول قصه گو شدن شهرزاد One Thousand and One Nights می خوانید  ای پادشاه خوش اقبال شنیده ام بازرگانی سرد و گرم روزگار دیده و تلخ و شیرین روزگار چشیده به شهرهای دور و دریاهای پر شور سفر می کرد؛ در سفری دراز که از گرما خسته و ملول شد به سایه درختی پناه برد تا دمی استراحت کند کمی که نفسش تازه شد قرصه نانی و چند دانه خرما از خورجینی که به همراهش بود بیرون آورد و خورد و هسته ی خرما را بر زمین انداخت در همان لحظه دیوی با شمشیری کشیده بر وی ظاهر شد و گفت زمانی که هسته ی خرما را بر زمین انداختی بر سینه ی فرزند من فرود آمد و در دم او را کشت اکنون باید جان تو را به قصاص بگیرم  بازرگان گفت  ای جوانمرد دیوان من ثروتی بی حساب و چند پسر دارم؛ اکنون که قصد جان مرا کرده ای به من فرصت بده که به خانه بازگردم و اموالم را برای فرزندانم تقسیم کنم و وصیت های خویش را به خویشاوندانم بسپارم؛ سال بعد نزد تو خواهم آمد دیو خواهش او را پذیرفت بازرگان به خانه بازگشت ثروت خود را میان فرزندانش تقسیم کرد و ماجرای دیو را برای آن ها باز گفت یک سال مقرر سپری شد و به همان بیابان بازگشت؛ پای همان درخت نشست و به حال خود گریست در همین حال پیری پیدا شد که غزالی در زنجیر با خود همراه داشت به بازرگان سلام داد و پرسید تو کیستی و تنها در محل اقامت دیوان چه می کنی؟ بازرگان تمام ماجرا را برای پیرمرد تعریف کرد پیرمرد حیرت  زده به حال او افسوس خورد و گفت از این خطر رها نخواهی شد سپس در کنار بازرگان نشست و گفت از این جا بر نخواهم خواست تا ببینم سرانجام کار تو چه خواهد شد؟  بازرگان دوباره در حال خود فرو رفت و به گریستن مشغول شد کمی بعد پیر دیگری با دو سگ سیاه سر رسید و سلام داد و پرسید که در این محل چرا نشسته اید و در سرزمین دیوان به چه چیزی دل بسته اید؟ آن ها ماجرا را تعریف کردند هنوز پیر دیگر در کنار آن ها ننشته بود که پیرمرد قاطر سواری به آن ها رسید سلام کرد و دلیل بودن آن ها را در جایگاه دیوها پرسید آن ها هم ماجرا را باز گفتند ناگهان گَردی از زمین برخاست دیو با تیغ آخته پدیدار شد و دست بازرگان را گرفت خواست که او را بکشد بازرگان گریان بود و هر سه پیرمرد نیز به حال او می گریستند پیرمرد اول که غزال در زنجیر خود داشت برخاست و بر دست دیو بوسه زد و گفت  ای امیر دیوان مرا با این غزال داستان عجیبی هست آن را برایت تعریف می کنم اگر از آن خوشت آمد از یک سوم خون این مرد گذشت کن دیو گفت تعریف کن