کتاب دخمه مردگان اثر ویکتوریا شواب  معرفی کتاب دخمه مردگان  کتاب دخمه مردگان نوشته ویکتوریا اشواب و ترجمه نگار شجاعی است این کتاب جلد دوم کتاب کلاغ سرخ است که  انتشارات پرتقال منتشر کرده است این انتشارات با هدف نشر بهترین و با کیفیت ترین کتاب ها برای کودکان و نوجوانان تاسیس شده است پرتقال بخشی از انتشارات بزرگ خیلی سبز است  درباره کتاب دخمه مردگان  کَسیدی نزدیک بود در آب غرق شود اما نجات پیدا کرد حالا قادر شد پرده ای را که بین دنیای زندگان و مردگان کشیده شده کنار بزند و به دنیای مردگان برود حالا بهترین دوستش هم یک شبح است پس تمام زندگی او با چیزهای عجیب و غریب همراه می شود  پدر و مادر کَسیدی تصمیم می گیرند یک برنامه ی تلویزیونی درباره ی مهم ترین مکان های شبح زده در دنیا اجرا کنند همه  اعضای خانواده به ادینبرو در پاریس می روند  در این قسمت کس تصادفی یک شبح که در زیر شهر پاریس خوابیده است را بیدار می کند شبحی بسیار خطرناک و مخوف که می تواند همه چیز را نابود کند و از بین ببرد او باید با کمک دوستش و مهارت اندکش در شکار اشباح با این موجود هولناک مبارزه کند اما این موجود لحظه به لحظه قوی تر می شود  خواندن کتاب دخمه مردگان را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم  این کتاب را به تمام نوجوانان علاقه مند به داستان های ترسناک پیشنهاد می کنیم  بخشی از کتاب دخمه مردگان  حالا که روی زمین هستیم ضرب آهنگ اشباح محو شده و پرده فقط پوستم را با ملایمت نوازش می کند و تبدیل به سوسویی خاکستری رنگ در گوشهٔ چشمم شده است شاید پاریس به اندازهٔ ادینبورگ شبح زده نباشد شاید  ولی اگر واقعاً این طور بود ما الان اینجا نبودیم  پدرومادر من دنبال داستان های پریان نیستند  دنبال داستان های اشباح می گردند  بابا می گوید از این طرف و از خیابانی عریض به نام رودُریوُلی پایین می رویم؛ خیابانی که یک طرفش مغازه های باکلاس و طرف دیگرش درخت ها ردیف شده اند  مردم با کت وشلوارهای شیک و کفش های پاشنه بلند به سرعت از کنارمان رد می شوند دو نوجوان به دیواری تکیه داده اند پسر دست هایش را توی جیب های شلوار جین سیاه رنگ و چسبانش فرو برده و دختر پیراهن ابریشمی صورتی رنگی پوشیده و پاپیونی به گردنش بسته است؛ انگار از توی وبسایت مُد بیرون پریده اند از کنار دختر دیگری رد می شویم که کفش های پاشنه تخت زرق وبرقی پوشیده و پسری که پیراهن آستین کوتاه راه راه به تن دارد و یک سگ پودل را برای پیاده روی بیرون آورده است حتی سگ های اینجا هم کاملاً شیک و مرتب هستند  نگاهی به سرتاپای خودم می اندازم؛ با این تیشرت بنفش شلوار تنگ خاکستری و کفش های ورزشی ناگهان حس می کنم چقدر بدلباس هستم  قیافهٔ جیکوب همیشه یک جور است موهای طلایی همیشه ژولیده تیشرت اَبَرقهرمانِ همیشه چروک شلوار جین تیره ای که سر زانوهایش رفته است و کفش های درب وداغانی که نمی شود فهمید قبلاً چه رنگی بوده اند  جیکوب شانه بالا می اندازد معلوم است اصلاً برایش مهم نیست می گوید من همینم که هستم  البته وقتی هیچ کس تو را نمی بیند اهمیت ندادن به نظر دیگران کار سختی نیست  دوربینم را بالا می گیرم و از توی منظره یاب تَرک خورده اش به پیاده روی پاریس نگاه می کنم یک دوربین قدیمی آنالوگ که پر از نگاتیوهای سیاه وسفید است حتی قبل از اینکه توی شهر خودمان یعنی شمال ایالت نیویورک دوتایی باهم توی رودخانه ای یخ زده شیرجه بزنیم دوربین عتیقه ای بود بعد توی اسکاتلند محکم به یک سنگ قبر خورد و لنزش خُردوخاکشیر شد خانم خیلی مهربانی توی یک عکاسی لنزش را برایم عوض کرد ولی وسط شیشهٔ لنز جدید رد مارپیچی شبیه اثر انگشت افتاده است؛ این هم یک ایراد دیگر کنار بقیه