کتاب تسخیر عمارت هیل  اثر  شرلی جکسون لطفاً حتما قبل از ثبت سفارش موجودی بگیرید   تسخیر عمارت هیل از سری داستان های روانشناختی در ژانر وحشت است شرلی جکسون بسیار هنرمندانه و زیرکانه عمارتی تسخیر شده به نام عمارت هـیـل را به تصویر می کشد این عمارت بسیار مخوف و بدنام است و کسی جرأت نزدیک شدن به آن را ندارد اما چهار ماجراجو پا به آن می گذارند تا پرده از اسرارش بردارند  دکتر مونتـاگ یک دانشمند در حوزه ی علوم ماورایی است که به دنبـال شـواهـد محکمی می گردد تا اثبات کند عمارت هـیـل تسخیر شده است تئودورا دخـتـری خوش قلب و بانشاط است که می پذیرد در تحقیقات به دکتر مونتاگ کمک کند النور دختری تنها و حساس است که مادرش را به تازگی از دست داده و با خواهر خود خواهش زندگی می کند و درنهایت لوک که از اعضای خانواده ی مالک عمارت است و آرزو دارد عمارت هـیـل روزی به او برسد داستان طوری طراحی و پرداخته شده که خواننده کاملا شخصیت اصلی را درک و تمامی اتفاقات را به خوبی لمس می کند این کتاب نثر دلنشین و زیبایی دارد و با ظرافت بسیاری روابط پیچیده میان رویدادهای مرموز در داخـل عمارت و روان شخصیت ها را تصویر می کند پایان غیرمنتظره ی آن نیز خواننده را عمیقاً تحت تأثیـر قـرار می دهد و حتی بیش از پیش او را درگیر اتفاقات گذشته می کند  قسمتی از متن کتاب تسخیر عمارت هیل خورشید به آرامی پشت تپه هـا غـروب کرد و سرانجام مشتاقانه به داخل توده های بالش ماننـد سـر خـورد وقتـی کـه الـنـور و تـئـودورا بـه سـمـت ایـوان عـمـارت هـیـل آمدند سایه های ممتد روی چمن ها را پوشانده بودند و خوشبختانه چهره ی کریه عمارت را در تاریکی فرو برده بودند  النـور سریع تر قدم برداشت و برای اولین بار لـوک را دید سپس به تئودورا گفت یه کسی اونجـا منتظـره بـا خـودش فکـر کـرد سفرها به ملاقات عاشقان ختـم می شوند بعـد تنهـا بـه گـفـتـن ایـن جمله بسنده کرد دنبـال مـا می گردی؟  لوک نزدیک نرده هـای ایـوان آمده و در هنگام غروب به آنها چشم دوخته بود در این لحظه به نشانه ی خوشامدگویی مقابلشان تعظیـم کـرد سپس گفت اینا مُردن پس منـم بایـد مـرده باشم خانم ها اگـه شـمـا شـبح های عمارت هـیـل هستین منـم تـا ابـد همینجا می مونم  الـنـور با عصبانیت فـکـر کـرد او واقعاً احمق است تئودورا گفت ببخشید که اینجا نبودیم باهات ملاقات کنیم رفته بودیم بگردیم  لوک در جواب گفت یه پیرزن اخمو و بدعنـق بـا اون چهره ی مثل گچش بهمون خوشامد گفت خیلی ممنون  بهم گفت چطوری؟ امیدوارم وقتی صبح برگشتم زنده باشی شامت هم روی میزه بعـد تـوی یه ماشین کروکی آخریـن مـدل با دو قاتـل شـماره یک و دو از اینجا رفت  تئودورا گفت خانم دادلی اولیـن قـاتـل احتمالاً همون آقای دادلی جلوی در بود به نظرم دومیـن قـاتـل هـم کنت دراکولا بود یه خونواده ی خوش و خرم