کتاب بچه های فرات لیلا قربانی بچه های فرات نام داستانی به قلم لیلا قربانی ۱۳۶۶ است داستانی که در سال ۶۱ هجری در عراق و در کوفه می گذرد در سالی که امام سوم شیعیان حسین بن علی ع و همراهان صدیقش در صحرای کربلا با سپاه تزویر و کفر روبه رو شدند این داستان روایت دوستانی نوجوان به نام های سعد علی و مالک است که در کوفه و در عالم جوانی خود زندگی می کنند اما زمانی که خبر آمدن حسین ع به کوفه را می شنوند ناگزیر از گرفتن تصمیم اند تصمیم بر این که به کدام راه پای گذارند و به کدام دسته بپیوندند و در این میان پس از چالش های فراوان هرکس راه خود را انتخاب می کند این داستان روایتی نو از واقعه کربلا است در نوشتن این کتاب از منابع تاریخی استفاده شده تا تصویر قابل اطمینانی از وقایع آن زمان به دست دهد بخشی از داستان داشت صبح می شد علی و مالک با توشۀ راهشان خسته و مأیوس در حیاط نشسته بودند از سعد و کلاه بزرگی که روی سرشان گذاشته بود حرف می زدند؛ حرف حرف حرف مگر تمامی داشت هیچ کس باورش نمی شد که سعد این قدر حیله گر باشد و بتواند به این راحتی علی را دور بزند  سعد که با ما بود اسبش را هم آورد؛ بهترین اسبش آن هم علی که دوست صمیمی اش را از مرگ نجاتش داده بود لحظه ای علی با خود فکر کرد که کاش آن روز از بین امواج نجاتش نمی داد تا سعد زنده بماند و چنین خنجری را از پشت به او بزند دوباره فکری به ذهن مالک رسید و گفت که شاید سعد تحت فشار بوده که آنها را لو داده؟  کسی چه می دانست که ما چه در سر داریم تمام این حدس و گمان اما و اگر و شایدها مثل دایره در ذهن می آمد و تکرار می شد جنگجویان نوجوان که فکر می کردند نقشۀ بکری کشیده اند و به راحتی می توانند وارد کاروان حسین بن علی علیه السلام شوند حالا مثل ارتش شکست خورده ای بودند که نمی خواستند باور کنند که یک جاسوس را به عنوان دوست قبول کرده اند