کتاب بوستان سعدی اثر شرف الدین مصلح بن عبدالله سعدی شیرازی  معرفی کتاب بوستان سعدی  بوستان سعدی یا سعدی نامه نخستین اثر سعدی است که کار سرودن آن در سال ۶۵۵ هجری قمری پایان یافته است سعدی این اثر را زمانی که در سفر بوده است سروده و هنگام بازگشت به شیراز آن را به دوستانش عرضه کرده است این اثر در قالب مثنوی و در بحر متقارب سروده شده  و از نظر قالب و وزن شعری حماسی است هر چند که از نظر محتوا به اخلاق و تربیت و سیاست و اجتماعیات پرداخته است  شبی یاد دارم که چشمم نخفت شنیدم که پروانه با شمع گفت که من عاشقم گر بسوزم رواست تو را گریه و سوگواری چراست؟ بگفت ای هوادار مسکین من برفت انگبین یار شیرین من چو شیرینی از من به در می رود چو فرهادم آتش به سر می رود همی گفت و هر لحظه سیلاب درد فرو می دویدش به رخسار زرد که ای مدعی عشق کار تو نیست که نه صبر داری نه یارای ایست تو بگریزی از پیش یک شعله خام من استاده ام تا بسوزم تمام تو را آتش عشق گر پر بسوخت مرا بین که از پای تا سر بسوخت نمانده ز شب همچنان بهره ای به زاری بکشتش پریچهره ای همی گفت و می رفت دودش به سر که اینست پایان عشق ای پسر اگر عاشقی خواهی آموختن به کشتن فرج یابی از سوختن