کتاب دوازده صندلی            کنار انبار گندم شهر صفی کشیدند به چه درازی پالیسوف می گفت کم کم می افتیم به خوردن کنجاله شهر فقط به اندازه چهار روز آرد دارد مردم از روزنامه شاهد می آوردند و به روشنیِ دودوتا چهارتا به او ثابت می کردند هرچقدر دلش بخواهد آرد در شهر هست و لازم نیست بیخود مردم را به وحشت بیندازد بعد به خانه می دویدند تمام پول نقدشان را برمی داشتند و به صف آرد می پیوستند از متن کتاب با اندکی تصرف و تلخیص   ایپولیت ماتویویچ که قبل از انقلاب شوروی نماینده اشراف بوده پس از انقلاب به شهرستان ن می گریزد وقتی مادرزنش در بستر مرگ می افتد به او می گوید که گنجینه جواهراتش را قبل از مصادره در یکی از ۱۲ صندلی سرویس غذاخوری شان پنهان کرده علاوه بر ایپولیت پدر فیودور کشیش نیز این مطلب را می شنود سپس رقابت این دو برای یافتن صندلی ها آغاز می شود ایپولیت که می داند بی دست وپاست با جوان باهوشِ حقه بازی به نامآستاپ بندر هم دست می شود تا به کمک او زودتر از پدر فیودور گنجینه را بیابد   به جرات می توان گفت نام ایلف و پتروف در تاریخ ادبیات شوروی به هم آمیخته است و آثار موفق شان تنها آنهایی بوده که باهم نوشته اند معروف ترین رمانشان دوازده صندلی ست رمانی که هنوز در فهرست پرفروش های روسیه است و حتی برخی از تکیه کلام های آن به ضرب المثل تبدیل شده است   رمان در نگاه اول یک ماجراجویی برای یافتن گنج است؛ اما ماجرای صندلی ها فقط بهانه ایست برای نمایش زندگی در شوروی تمام ارکان اجتماعی نظام شوروی از زیر تیغ تیز طنز نویسندگان می گذرند و تعجبی ندارد که کتاب با ممیزی وسیع در زمان حکومت کمونیست ها روبرو شد   ترجمه آبتین گلکار شاهکار است کتاب حاوی مقادیر زیادی شوخی کلامی ست که اگر مترجم کمی ضعف داشت ترجمه فارسی تبدیل به اثری خشک و حوصله سر بر می شد اما گلکار به خوبی از پس ترجمه و انتقال طنز کلامی رمان برآمده است و تجربه خواندن کتاب را شیرین می کند