کتاب تربیت دینی کودک از آیت الله حائری شیرازی نشر معارف نمایشگاه کتاب دفاع مقدس کتاب تربیت دینی کودک اولین جلد از مجموعه درس های تربیتی آیت الله حائری شیرازی است که با نگاهی نو به محورهای اصلی تربیت اسلامی می پردازد نویسنده در مقدمه کتاب می گوید امروزه تعلیم و تربیت از  مسائل بسیار مهم عالَم است اساس امنیت عالَم به تعلیم و تربیت برمی گردد اگر انسان ها بد تعلیم و تربیت شوند  ابزار تهاجم فرهنگی خواهند شد اگر عالَم بخواهد از این وضعی که در آن هست آزاد شود آن آزادی در گرو اصلاح روش تعلیم و تربیت است با اصلاح این روش علما و دانشمندانی ظهور خواهند کرد که عالَم به واسطه  آن ها اصلاح خواهد شد  وی در ادامه می نویسد جهانی که می خواهد از هر لحاظ جهانی شود به تمدنی نیاز دارد که جهانی باشد و از جنس توحید و توجه به خدا لازمه ایجاد تمدن جهانی امنیت است و امنیت به قدرتی ماورایی نیاز دارد که کسی بر آن تسلط نداشته و خودش بر خودش مسلط باشد؛ به نحوی که نفسانیات بر او غلبه نکند و بتواند ضامن امنیت عالم باشد اگر این تمدن بخواهد در عالَم پایه گذاری شود آغازگر آن برنامه ریزیِ برنامه های تربیتی برای بچه هاست   محتوای کتاب  کتاب تربیت دینی کودک در شش بخش تنظیم و تدوین شده است 1 جهان بینی تربیتی 2 دین و تعلیم و تربیت 3 تربیت بر مبنای فطرت 4 عوامل تربیت 5 روش های سوء تربیتی و 6 پرسش ها و پاسخ های تربیتی این کتاب از یک سو به مباحث بنیادی تربیت اسلامی و تربیت دینی کودک و نوجوان به ویژه دانش آموزان می پردازد و از سویی دیگر راهکارهای تربیتی برای برون رفت از وضعیت فعلی جامعه را بیان می کند  آیت الله حایری شیرازی در این کتاب با بیان و قلم شیوای خود مباحثی چون فطرت زیربنای تربیت فطرت و طبیعت محور تمایلات انسان تفاوت تعلیم و تربیت تفاوت کسب دین و کسب علم اصلاح آرزوها شروع کار تربیتی مراحل تربیت فرزند از نگاه معصومینع نحوه شکل گیری تعهد در کودک استراتژی ها و تاکتیک های مربی تربیت دینی تربیتی دوطرفه راهکارهایی برای تربیت کودک و نوجوان تشویق و تنبیه حساب شده تربیت دیکتاتورساز و دیکتاتورپذیر دوری از افراط و تفریط دخالت والدین و تربیت مصنوعی ریشه های فرهنگی مشکلات اقتصادی راهکارهای پرهیز از پرورش نفاق و تظاهر در کودک تربیت مشرک پرور روش های تربیتی طبیعت گرایانه و بیان می کند  بخش هایی از کتاب   1 تربیت فرزند مثل پرورش گُل است  گل را آب می دهند و در نور می گذارند و همه زمینه ها را برای شکفتن آن فراهم  می کنند تا خودش باز شود اگر انسان بخواهد با دستش به باز شدن گل کمک کند و به آن شکوفایی مصنوعی بدهد آن را خراب می کند امکان ندارد کسی ادعا کند حاضر است گلی را بدون آنکه خراب شود باز کند دخالت های زیاد والدین هم برای خوبشدن فرزند اگر به حد شکوفایی مصنوعی برسد همین  طور می شود و کار را خراب می کند  2 تربیت مثل وضوست و تعلیم همچون الفاظ نماز است کسی نمازش صحیح است که وضو داشته باشد امامع مطالبش حق بود؛ مثل الفاظ نماز اما باوضو هم بود؛ یعنی با صدق و اخلاص و صمیمیت سخن می گفت از تعلیم و تربیت او استادهای صدّیق و مخلصی برخاستند که رفتند و با آگاه کردن مردم آن قیام بی نظیر را برپا کردند امام با اصلاح روش تعلیم و تربیت علما ملتی را زنده و آزاد کرد  3 همگامی با طبیعت در طفولیت باعث رشد فطرت در کودک می شود اگر کودک از آغاز طفولیت همگام با طبیعت رشد نکند و طبیعت او بسوزد فطرت نمی تواند از میانه آن جوانه بزند  4 تربیت باید از اصلاح اراده مُتربّی برای انتخاب آرزو آغاز شود اصلاح آرزو شروع کار تربیت دینی است اگر قرار باشد انقلابی در جوانان صورت گیرد انقلاب در آرزوی  آن هاست انقلاب فرهنگی و زیربنایی در انسان دگرگون شدن نوع آرزوی انسان است باید در آرزوی انسان بقا حاصل شود تا الله و رسول و دار آخرت را بخواهد این تربیت است  5 اینکه دانش آموز فقط درس بخواند مثل این  است که در استخری با عمق یک متر شنا کند درست است که خطر ندارد؛ اما شناکردن در آن عمق هنری هم نیست وقتی دانش آموز به عنوان سخنران و مدرس و وارد اجتماع شود درست است که امکان غرق شدن و از راه به درشدن دارد اما مهم این است که در عمق زیاد شنا کند و اگر سالم بماند هنرمند است باید پله پله عمق محل شنا را افزایش داد تا شخص بتواند وارد جامعه شود و مشکل  خود را حل کند و به تناسب زمان و مکان و اوضاع روی پای خود بایستد  6 در تربیت باید از فرزند یا شاگرد فاصله گرفت تا شکوفا شود نصیحت موعظه قصه قهر آشتی و همهشان  فاصلهگرفتن های لازم از کودک است الزام فشار حیا خجالتدادن و کار را مصنوعی می کند و با پیدایش کوچکترین راه فرار دوباره سر جای اولش برمی گردد انسان باید با پای خودش برود نه اینکه او را ببرند  7 مربی باید از راههای مناسب به شاگرد ملاک خوب و بد عمل را یاد بدهد صحیح نیست برای کودک مصادیق خوب و بد را مدام معیّن کند؛ زیرا مربی همیشه در کنار کودک نیست که این کار را برای او انجام دهد مربی یا پدر و مادر با پاسخدادن به همه پرسش های طفل او را مقلد و عاجز بار می آورند؛ اما اگر به جای دهها بار جوابدادن ملاک حق و باطل یا راهِ یادگرفتن پاسخ پرسش را به او بدهند مسائل دیگر را خودش می شناسد و انتخاب میکند