کتاب شکار مرغابی هاخاطرات سردار غلامعلی نژاداکبر مصیب معصومیان نشر شهید کاظمی کتاب شکار مرغابی ها خاطرات سردار شهید غلامعلی جواد نژاداکبر اثر مصیب معصومیان نشر شهید کاظمی مجموعه اوج بندگی 25 سردار شهید لشکر 25 کربلای مازندران در دفاع مقدس بچه ها مرغابی ها را پوست کندند و پیرمرد به سبک شمالی ها مرغ را بار گذاشت و انار ملس ساوه را قاطی کرد و ما هم نشستیم و به گپ وگفت و خاطرات شکارهایمان پرداختیم همه منتظر پختن شکارمان بودیم تا دلی از عزادربیاوریم پیرمرد شهردار برای همه در ظروف ملامین رنگ پریده و تار سهمیه ها را تعیین و تقسیم کرد و هیچ کداممان سر هوش نبودیم و با برنج دمپختی پیرمرد که خیلی هم کاربلد بود غذای خانه را در منطقۀ جنگی خوردیم در این میان چشمان هرکدام ما به بشقاب آقاجواد بود که دست نخورده باقی مانده بود پرسیدیم جواد آقا چرا نمی خورید؟  اما ایشان مقداری نان خشک و نمک و پیاز خورد و دست آخر بشقاب خودشرا با پشت دست به وسط سفره هل داد و گفت من از این نمی خورم من و آقاجواد هرازگاهی قدم می زدیم و او تجارب و نحوۀ برخورد با نیروها را به من متذکر می شد گفتم حتماً امشب هم حس صحبت دارد که می خواهد گپ وگفت داشته باشیم همین طور که پنجۀ دست من را می فشرد لای گل هایچسبنده قدم برداشتیم صدای دل کندن پوتین از دل گل هم شنیدنی بود و او شروع به صحبت کرد خب آقا شیخ امروز از شکار پرنده ها حال کردید؟ قهقه های زدم و گفتم آررره کیف کردم کاش می خوردی جواد جان خیلی خوش مزه بود صورت همدیگر را به خوبی نمی دیدیم؛ ولی با لحظه ای مکث به من نگاه کرد و گفت جدی؟  و راه افتادیم و ادامه داد شما اولاً که طلبه ای و سرباز امام زمانعج؛ دوم اینکه فرمانده ای آیا خدا راضی بود که با گلوله های بیت المالپرندگان بی گناهی رو بکشید که پناه آورده بودند به کنارۀ رودخانه ای که ما سربازان اسلام مستقر هستیم؟