کتاب طوطی و تاول طوطی و تاول وقتی در مهران از اتوبوس پیاده شدیم من هنوز منگ و مُرّدد بودم نمی دانستم چه کار کنم از یک طرف احساس می کردم باید ادامه بدهم از طرفی چون مدارک همراهم نبود با خود می گفتم باید برگردم بروم دنبالِ طوطی گیر افتاده بودم بینِ آمدن و طوطی در این گیر و دار با حمید و میثم آشنا شدم نقطه ی اشتراکِ همه ی ما نداشتنِ مدارک و جوازِ عبور بود؛ همین نقطه وزنِ آمدن را سنگین تر کرد امّا وقتی از مرز عبور کردیم و آرد و خمیرمان را شستیم آن نقاطِ مشترک از بین رفت بی معنا شد باید چیزِ دیگری را جایگزین اش می کردیم که نیافتیم آخر جایِ خمیرِ تُرش را چه چیزی می گیرد؟ البته اگر تلاش می کردیم شاید چیزی را پیدا می کردیم ولی من شخصاً همیشه خلوت و تنهایی را ترجیح می دادم بر ازدحام و هیاهو که از جمع هایِ مکسّر ترشّح می کند وگرنه جمع هایِ سالم دستِ خدا را به همراه دارد و تعرّضی به فردیّتِ تو ندارد آن ها که از من جدا شدند دوباره ذهنم رفت سمتِ طوطی