کتاب دهکده خاک بر سر ها روایت هایی از یک سال زندگی در لوزان از زبان یک بی زبان معرفی کتاب دهکده خاک بر سر کتاب دهکده خاک بر سر که با لحنی طنز درآمیخته شده خاطرات سفر هجده ماهه  به لوزان فائضه غفارحدادی را همراه با فرزند 4 ساله و جنین در شکمش روایت می کند  طنز این کتاب به قدری در همه جای آن دیده می شود که حتی قسمت هایی که شما انتظار شوخی و لبخندی ندارید باز هم با طنزی دلنشین روبه رو می شوید و لبتان به خنده باز می شود  غفار حدادی تلاش کرده در کتاب خود صادقانه دقیقاً آن چیزی را که اتفاق افتاده بازگو کند و موارد اضافه دیگر را به روزنوشت های خود اضافه نکند به طور مثال اگر از چیزی آگاهی نداشته صریح به آن اعتراف کرده و حسی که در لحظه حادثه داشته را بیان می کند از همین رو شما احساس نمی کنید که راوی چیزی را از شما پنهان کرده است  راوی که مدام در پی یافتن جواب های قانع کننده برای پرسش های ذهنی اش می گردد وقتی به بهانه مهدکودک فرزندش و یادگیری زبان وارد مرکز زنان شهر لوزان می شود به یک کنشگر فعال اجتماعی بدل می گردد  فائضه غفارحدادی در مقدمه ای که برای کتابش نوشته این نکته را بیان کرده که اسم این کتاب را سفرنامه نمی گذارم چرا که به آن نیت نوشته نشده و شبیه سفرنامه های رایج هم نیست که شاید پیش از این خوانده اید این ها در واقع ادامه همان روزنوشت هایی هستند که از زمان دبیرستان برای دل خودم می نوشتم همه احساسات عواطف مشاهدات و نتیجه گیری های این کتاب را بعد از شش  هفت سال که از نوشتنشان گذشته به تلنگر یکی از اساتید دنیای ادبیات به قضاوت همگانی می گذارم  در بخشی از کتاب دهکده خاک بر سر می خوانیم  نتوانستم خبر نی نی را به خانواده ها بدهم چند روز اول فرصت مناسب پیش نیامد و بعدش هم تصمیمی  برای گفتن نداشتم یک هفته پیش سرمای شدیدی خوردم نمی دانم شاید هم آنفولانزا بود به خاطر نی نی قرص نخوردم و طولانی شد آن قدر نگرانی و مراقبت و نظرات مختلف دریافت کردم که خودم هم استرس گرفتم که چرا خوب نمی شوم فکر کردم شاید  این چند روز با فاش شدن خبر بارداری خیلی لوسم کنند و خوش به حالم بشود ولی در بازگشت دچار مشکل می شوم چرا که همین دُز مهربانی را با دلتنگی غربت و دلنگرانی چگونگی امور پزشکی و مراقبتی ترکیب و به من منتقل خواهند کرد آن وقت هم من آرامشم را از دست می دهم و هم آرامش  این ها از دستشان می رود پس فعلاً نفهمند بهتر است جالب است که کسی شک هم نکرده است که چرا بلوزهای گشاد می پوشم و قرص نمی خورم و خانه هر کسی مهمانی نمی روم و  این قبیل ادا و اطوارها  قرار شد چند روزی مشهد هم برویم چقدر ذوق دارم زودتر برسم باب الرضا و همان جا دم در بگویم یا غریب الغربا پیش از این نمی دانستم غریبی چه امتحان غریبی است خدا کند که حاصلش برای من هم مثل شما قرب بیشتر باشد