کتاب من و ملا نصرالدین نوشته مجید ملا محمدی داستان های پند آموز برای نوجوانان معرفی کتاب من و ملانصرالدین من و ملانصرالدین نوشته مجید ملامحمدی مجموعه قصه های پندآموز از زندگی ملانصرالدین است قصه های ملانصرالدین برای ما جذاب و خواندنی است اما کسی نمی داند این چنین کسی در قرن های گذشته وجود داشته یا نه  بعضی ها می گویند شاید شخصی با این خصوصیات در زمان پادشاهی تیمورلنگ بوده برخی هم معتقدند که او یک آدم خیالی است به همین خاطر هرکس به دلخواه خودش حکایت های طنزی را به او نسبت می دهد  جالب تر این که این شخصیت فقط در ایران معروف نیست؛ بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر هم او را می شناسند کشورهایی مثل هندوستان ترکیه آمریکا ماورای قفقاز ارمنستان عراق رومانی و مثلاً هندی ها او را به اسم خوجا می شناسند حتی بعضی از کشورها برایش قبر هم ساخته اند و اعتقاد دارند او یک شخصیت طنز در کشورشان بوده و در همان جا مرده است در ایرانِ ما هم حکایت های او در بین مردم بسیار گفته می شود؛ به ویژه قدیمی ها او را بیش تر از آدم های امروزی می شناسند و دوستش دارند  جدای از همهٔ این ها ملانصرالدین آدمی دوست داشتنی است و حکایت هایش شیرین و خنده دار و بیش ترشان پندآموز و دلنشین  در این کتاب چندین حکایت دلنشین و جذاب از ماجراهای ملانصرالدین برای دوست داران حکایات طنز فراهم امده است که خواندنشان هم خنده بر لب می نشاند و هم آموزنده و هشداردهنده است  خواندن کتاب من و ملانصرالدین را به چه کسانی یپشنهاد می کنیم اگر به خواندن حکایات طنز و پنداموز علاقه دارید این اثر برای شما بهترین است  بخشی از کتاب من و ملانصرالدین گربهٔ بال دار  وسط بازار قصاب داشت به حساب مگس های توی قصابی اش می رسید این ور می پرید آن ور می پرید و سر مگس ها داد می زد اما مگس های مزاحم یکی دو تا نبودند هرکدام جست وخیزکنان از گوشه ای فرار می کردند و از گوشه ای دیگر برمی گشتند ناگهان ملانصرالدین دم در قصابی ظاهر شد قصاب خواست با ساتور خود به سمت در حمله کند که صدای وحشت زدهٔ ملا را شنید   آهای قصاب جان چه کار می کنی نکند من را با گاو و گوسفندان اشتباه گرفته ای؟  قصاب ایستاد و کِر و کِر خندید و گفت امان از دست این مگس های مزاحم ببخشید نصری جان امری بود؟  ملانصرالدین از او سه من گوشت خرید و سوار بر الاغ خود به سمت خانه رفت قرار بود برای شب دو تا از دوستانش مهمان خانهٔ او بشوند ملا در راه از خوشحالی و شوق آواز خواند تا به در خانه رسید از الاغ پایین آمد اول پا به حیاط گذاشت بعد رو به الاغش گفت حالا نوبت توست الاغ تو دیگر بعد از این همه سالی که به من سواری می دهی باید یاد گرفته باشی که جلوتر از من وارد خانه نشوی  زن ملا داشت رخت می شست ملا گفت همسر عزیزم این یک مَن گوشت را برای شب کباب کن که دو تا مهمان عزیز و محترم قرار است به خانهٔ ما بیایند  زن اخم کرد و با چشم غُره گفت بگذار تاقچهٔ مطبح ببینم چه می کنم  ملانصرالدین دوباره از خانه بیرون زد اما این بار بدون الاغ هنوز شب نشده بود و ملا هم دنبال کارهای خودش بود از آن طرف زن ملا که مدتی بود کباب نخورده بود دست به کار شد بی معطلی مادر و خواهر و دو تا از همسایه ها را که دوستش بودند به خانه دعوت کرد و همان اول شب کباب خوشمزه ای درست کرد بعد همگی شان نوش جان کردند  زن گفت به به چه کبابی خوردم مدت ها بود که بوی کباب هم نشیده بودم  ساعتی بعد ملانصرالدین و مهمان هایش به خانه آمدند ملا از زنش پرسید زن جانم مهربانم کباب را آماده کردی؟  زن قیافهٔ آدم های غمگین را به خود گرفت و جواب داد داشتم آتش روشن می کردم که گربه سیاهه آمد و پرید و گوشت را دزدید و برد و خورد  ملا عصبانی شد این ور حیاط رفت آن ور حیاط چرخید پشت بام را گشت تا آن که گربه سیاهه را کنار خرپشتهٔ پشت بام دید که خواب است پرید و گربه سیاهه را گرفت و چند تا مشت و لگد به کمرش زد بعد او را پیش زنش برد و با حرص بسیار گفت آن ترازو را بیاور  زن ترازو را آورد مهمان ها از کار ملا تعجب کردند او گربه را بر روی ترازو کشید وزنش تقریبا به اندازهٔ آن گوشت یعنی یک مَن بود گربه را بالا گرفت و سر زن داد زد الآن این گربه به اندازهٔ وزن آن گوشت است حالا به من بگو خود گربه کجا رفته؟  منظور ملا این بود که اگر گربه سیاهه آن گوشت را خورده باید وزنش دو برابر یا بیش تر شده باشد اما معلوم بود که چیزی در شکمش نیست تا نشان بدهد خوردن گوشت کار او بوده است  زن خودش را به نادانی زد و جواب داد چه می دانم شاید بال درآورده و رفته آسمان  ملا خیره شد به آسمان بعد آهسته به او گفت تقصیر خودم است من باید به فکر تو و بچه ها هم می بودم