کتاب بیگانه  آلبر کامو در مقدمه ای بر کتاب بیگانه می نویسد دیرگاهی است که من رمان بیگانه را در یک جمله که گمان نمی کنم زیاد خلاف عرف باشد خلاصه کرده ام در جامعه ما هر کس که در تدفین مادر نگرید خطر اعدام تهدیدش می کند قهرمان این داستان از آن رو محکوم به اعدام شد که در بازی معهود مشارکت نداشت در این معنی از جامعه خود بیگانه است و از متن برکنار هر نویسنده ای در متنی که می نویسد قصد دارد در جایی از داستانش مخاطب را به یک معنا غافلگیر کند و پتک را بر سرش فرود آرد مرسو بعد از شنیدن خبر مرگ مادرش دچار بهت می شود اما بهت او متفاوت است او از این جهت تعجب می کند که چرا با شنیدن این خبر ناراحت نشده؟ کامو معتقد است دیگر قلابی به آسمان نیست تا معنایی از آن بگیریم زندگی تکراری پوچ و تلاشی بیهوده است و معنایی جز جریان یافتن ندارد اما باید همچنان استوار ایستاد و این تلاش بیهوده را انجام داد