جادوی بزرگ  غلبه بر ترس با زندگی خلاق  الیزابت گلیبرت ترجمه مهرداد بازیاری  در صفحه 75 این کتاب آمده است باور می کنم چون معتقدم همه ما در هر زمانی توانایی صیقل دادن حس های مرموز و الهام بخش را داریم  اگر بخواهم واقعا صادق باشم بیشتر دوره نویسندگی ام هوس انگیز خیال انگیز و یا جادویی بزرگ نبوده است  بیشتر دوران نویسندگی من چیزی جز کار کردن معمولی و منظم نبوده  لا اقل بیشتر آن اصلا جادویی نبوده  اما گاهی وسط نوشتن انگار که گردی جادویی روی من پاشیده می شود یک دفعه خودم را روی یکی از آن ریل های متحرک برقی فرودگاه های بزرگ حس می کنم هنوز راه زیادی تا محل سوار شدن به هواپیمایم دارم و وسایلم سنگین است اما احساس می کنم که توسط نیرویی بیرونی به آرامی به جلو رانده می شوم چیزی مرا به جلو هدایت می کند نیرویی قدرتمند و سخاوتمند و این چیز قطعا خود من نیستم  باید با این حس آشنا باشید این حسی است که در زمان ساختن چیزی فوق العاده به شما دست می دهد یا زمانی که کاری خارق العاده می کنید و وقتی به آن بر می گردید تنها چیزی که می توانید بگویید این است اصلا نمی دانم این اثر از کجا آمده است؟  نمی توانید آن کار را تکرار کنید و نمی توانید آن را توضیح بدهید انگار کسی شما را راهنمایی و هدایت کرده است شخصا به ندرت چنین چیزی را تجربه کرده ام اما وقتی می آید باشکوه ترین و غیر قابل تصورترین حسی است که به آدم دست می دهد فکر نمی کنم خوشبختی کامل تری در زندگی وجود داشته باشد شاید غیر از عاشق شدن در یونان باستان والاترین درجۀ خوشتبختی آدم ها ادیامونیا بود که اساساً به معنی تابع خداوند بودن است یعنی راهنمایی شدن توسط موجودی الهی  مفسران امروزی شاید با حس مرموز الهی راحت نباشند و آن را جریان یا حضور در قلمرو یا محدوده ای خاص بنامند  اما یونانیان و رومی ها هر دو به وجود نیروی بیرونی الهی خلاقیت اعتقاد داشتند؛ نوعی جن و پری خانگی که درون دیوارهای خانۀ شما سکنی می گزیند و گاهی به شما کمک می کند رومی ها برای این جن و پری های مددکار خانگی واژه خاصی داشتند آن ها این موجودات را نبوغ شما می نامیدند؛ خدای نگهبان و کسی که شما را به کانال الهام هدایت می کند در واقع رومی ها معتقد نبودند که فرد مستعد نابغه یا انسانی استثنایی است بلکه معتقد بودند که فردی استثنایی و مستعد دارای نبوغ است تفاوت لطیفی بین بودن و داشتن وجود دارد و فکر می کنم که نوعی ساختار روانی عقلانی است فکر یاری شدن توسط نابغه ای خارجی کمک می کند تا به روحیۀ هنرمند لطمه نخورد و از مسئولیت سنگین اعتبار یا سرزنش نتیجه و حاصل کار در امان بماند به زبان دیگر اگر کار شما موفقیت آمیز بود موظف هستید از کمک استعدادهای بیرونی تشکر کنید این طوری از خودشیفتگی کامل نیز در امان می مانید؛ و اگر هم شکست خوردید کاملاً مقصر نیستید می توانید بگویید هی به من نگاه نکنید امروز سر و کلۀ نبوغ من پیدا نشد در هر صورت منیت آسیب پذیر آدم در  امان می ماند در امان از فاصد شدن در مقابل تأثیر تحسین و ستایش در امان از تأثیر تباه کنندۀ شرمندگی