کتاب مسافر دمشق نویسنده فاطمه عرب اسدی  روایتی داستانی و متفاوت از مدافعان حرم راوی با سرک کشیدن به زندگی خصوصی و سبک زندگی چند جوان مدافع حرم که در دمشق باهم آشنا شده اند قصد دارد به جای مبارزات برون مرزی گوشه هایی از زندگی خصوصی آن ها را به تصویر بکشد نویسنده هرازگاهی درمورد حضرت زینبس که مسافر حقیقی دمشق است دل مویه هایی را می آورد در پایان خود راوی مسافر دمشق می شود  گزیدۀ متن همه روزی زمین گیر می شوند همۀ نوع بشر زمین گیر شدن را تجربه می کنند اما جنس زمین گیر شدنشان با هم فرق می کند یکی را اندوه دنیا زمین گیر می کند و یکی را اندوه آخرت یکی را وصل و یکی را فراق هرکسی به  اندازۀ ترس ها و آرزوهایش زمین گیر است اما نمی داند من اما زمین گیر کسی شدم که قلم هنگام نوشتن از او خم می شود خودم را جای بانو می گذارم از بالای تل داد می زنم وقتی  که می بینم تمام زندگی ام را می خواهند از من جدا کنند داد می زنم اسمش را اما انگار داخل خلأی بلندبلند گریه می کنم خودم صدای خودم را نمی شنوم گویی وقتی قرار است اتفاقی بیفتد تمام عالم سِر می شود در زمان متوقف می شود سکته می کند و از هیچ کس کاری برنمی آید و فقط آن اتفاق است که جریان دارد و می افتد و تو چه کشیدی زینب؟ راویان از صدای تو از اشک تو از مویۀ تو چیزی ننوشته اند مقتل نویسان تو را از حسینت دور نوشته اند و دستتان را کوتاه و من خوانده ام که زینب بی حسین می میرد و من خوانده ام که زینبی بر بلندای تَل در سینه اش احساس سنگینی کرد و ذره ذره جان داد مورخان از زاویۀ دیدتان گفتند وَمَا رَأَیتُ إلّاَ جَمیلًا