جنگ ها و بدن ها نشانه تن در فرهنگ و سینمای پساجنگ ژاپن 19451965 جنگ ها سخت ترین انتقام خود را از بدن ها گرفته اند خانه ها خراب شده اند شهرها ویران شده اند اما خانه و شهر و آجر و سنگ و چوب به نحوی عینی و غیرشاعرانه رنج نمی کشند در پوست و استخوان و عضله ی شهر دردی نمی خزد این بدن ها هستند که در جنگ ها رنج و درد را لمس می کنند بدن ها بازسازی ناپذیرند نه معماری و بناها و شهرها تصاویر بدن هایِ تکه پاره شده دست ها و پاهایِ  قطع شده چشمانِ از جای درآمده و بیمارستان هایِ شلوغ و پرزخم و عفونت نمود عینی رنج بدن ها در طوفان جنگ هاست بدن ها بازتاب دهنده ی حقیقی تجربه ی جنگ اند؛ چه آن جا که به عنوانِ بدنِ فیزیولوژیک و فردی واقعیت فراموش شده ی درد و معلولیت را حمل می کنند و چه آن جا که در بازی قدرت به نماد تبدیل می شوند از منظرِ هر آن که در قدرت است بدنِ سرباز مقدس شمرده می شود و بدنِ دشمن به حیوانیت و توده بودگی تقلیل پیدا می کند