کتاب ای نشسته صف اول اروند کتاب کتاب ای نشسته صف اول هرچه تحولات سیاسی و اجتماعی در قالب انقلاب ها و جنبش های دینی عمیق تر باشند دگرگونی های ژرف تری نیز در ادبیات و به ویژه شعر به وجود می آورند ادبیات با اجتماع به ویژه از دیدگاه مسئولیت پذیری پیوندی طبیعی دارد هیچ جامعه ای در گذر اعصار و دوره ها مردمانش را بدون رنج و بی زحمت به عصر دیگر منتقل نکرده است  درد مشترک ترین واژه برای همه بشریت است؛ از آدم نخستین تا فرزندانش در هزاره چندمین؛ و مگر می شود شاعری متعهد که در میان آدم ها زندگی میکند بی تفاوت از کنار همه این دردها و اتفاقات بگذرد؟ به قول آن ادیب فرانسوی و برای شاعر همین بس که وجدان ناآرام عصر خویش باشد  اما در ادبیات معاصر ایران فراتر از وجدان ناآرام شاعران انقلاب اسلامی خود به عنوان کنشگران فضای سیاسی و اجتماعی وارد عمل شده اند به تعبیر اساسی تر شاعر نمی تواند در جنگ حق و باطل بی طرف باشد عمده شاعران خوش ذوق ایران زمین نیز البته نشان داده اند که هیچگاه پز بی طرفی را به تکلیف دینی و عقیدتی ترجیح نداده اند و در جدال همیشگی حق و باطل همواره از سر تکلیف وارد شده اند نه چون روشنفکران ژست دیپلماتیک را در شعر پیش گرفته اند و نه در چاله افراط افتاده اند از همین روست که نسل جوان شاعران انقلاب اسلامی در کمتر حادثه ای است که میاندار نبوده باشند آنها شعررا از صحنه خارج نکرده اند و هنوز با اشعار سرودها ترانه ها و خطابه شعرهای کم نظیرشان تأثیر آن را یادآور می شوند