مجموعه داستان تهران در بعد از ظهر نوشته مصطفی مستور مجموعه داستان تهران در بعدازظهر با ۶ داستان کوتاه نشان دهنده ی تغییر نگرش مصطفی مستور درباره ی زن است محوریت موضوعی همه ی داستان های این مجموعه زنان و نقش آن ها در زندگی مردان است این نگرش در داستان تهران در بعدازظهر به اوج خود می رسد این داستان شامل ۷ روایت در یک بعدازظهر در تهران است که در آن ها شخصیت ها هرکدام به نوعی درگیر رابطه ی عاطفی یا شکست در رابطه با زنان هستند حتی در داستان چند روایت معتبر درباره ی دوزخ راوی زنی است که از مردان زندگی اش صحبت می کند   می توان گفت مصطفی مستور این مجموعه را در امتداد دیگر داستان هایش پرداخت کرده است و حتا شخصیت ها را از داستان های دیگرش جدا کرده و در این مجموعه در موقعیتی جدید قرار داده است او در کنار نگاه جدید و متفاوت به زن مباحث اعتقادی و نگاه به روسپی گری و عشق را که همیشه به آن ها پرداخته است هم چنان در مرکز توجه دارد این توجه گاهی با تغییر نگرش همراه است به عنوان مثال در داستان چند روایت معتبر درباره ی برزخ داستان با روایت عاشقیت در یک نگاه و شوریدگی پس از آن شروع می شود اما همان عاشق شوریده درحالی که هم چنان درگیر عشق زنی با ساعت مچی صفحه بزرگ است عاشق هم کلاسی خود می شود و دست آخر به این نتیجه می رسد که هر زن انگار شاخه ای بود از درختی مقدس که در یکی از آن میلیون ها خانه افتاده بود این که خوشبختی همه ی خوشبختی نه تکه ای از آن یا داشتن تمام آن شاخه های سبز است یا هیچ کدام   مصطفی مستور در این داستان ها در نقش یک مصلح اجتماعی ظاهر می شود و از زبان شخصیت هایش حرف هایی می زند که قرار است حرف اصلی داستان باشد حال این شخصیت در یک داستان یک روسپی است؛ در داستانی دیگر یک کودک منگل و در داستانی دیگر یک الکلی دائم الخمر  قسمتی از کتاب  من موهای منیژ را بیشتر از هر چیزی توی این دنیا دوست دارم؛ یعنی اول موهای منیژ را دوست دارم بعد مادرم را بعد نه اول مادرم را دوست دارم بعد موهای منیژ را بعد خود منیژ را بعد ستاره ها را بعضی وقت ها منیژ چند گل یاس از باغچه می چیند و می گذارد لای موهاش یک بار گفتمش منیژ کاش من یاس بودم خوش به حال یاس ها