کتاب من محافظ حاج قاسمم من محافظ حاج قاسمم  خاطرات شفاهی پاسدارشهید وحید زمانی نیا از محافظان همراه شهید حاج قاسم سلیمانی در فرودگاه بغداد شهید وحید زمانی نیا در سال۱۳۷۱ در استان تهران در خانواده ای انقلابی دیده به جهان گشود زندگی در محله شهر ری و در جوار حرم حضرت عبدالعظیم حسنیع از همان کودکی وحید را شیفته ا هلبیتع نمود وحید عاشق دستگاه پر برکت سیدالشهداع بود؛ به طوری که تمام اوقات غیر کاری اش را در هیئت های مختلف شهر تهران می گذراند از زمانی که لباس مقدس پاسداری را بر تن کرد مدافع حرم حضرت زینبس شد و بار ها و بار ها به سوریه رفت تا شاید مزد  گریه ها و جهادش را از بی بی زینبس بگیرد؛ ولی خدا برای او سرنوشتی دیگری را رقم زد  او با اینکه سنش کم بود ولی خیلی زود محافظ سردار رشید اسلام حاج قاسم سلیمانی شد با اینکه تازه داماد بود و همسرش انتظار رفتن به خانه بخت را می کشید ترجیح داد به جای رخت دامادی در کنار حاج قاسم راه آسمان را انتخاب کند سرانجام وحید زمانی نیا در کنار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی در فرودگاه بغداد توسط پهپاد های تروریست های آمریکایی دعوت حق را لبیک گفت و با پیکری تکه تکه به استقبال اربابش امام حسینع شتافت این کتاب یکی از مجموعه کتاب های محافظان آسمانی است که برای سه تن از محافظان همراه با شهید حاج قاسم سلیمانی در فرودگاه بغدادبه نگارش در آمده است من محافظ حاج قاسمم جلد اول از این مجموعه می باشد که در قالب داستان کوتاه به نگارش در آمده و به خاطرات شفاهی شهید از خانواده دوستان همکاران و همرزمان پرداخته است گزیدۀ متن سال۹۴ در جریان آزادسازی حلب عازم مناطق عملیاتی شد داعش و عوامل تکفیری از گاز های شیمیایی استفاده کرده بودند و عده ای از مدافعان حرم به علت اسقرار طولانی دچار عارضه ی شیمیایی شده بودند شنیدم که دوسه ماه غریبانه به سر برده اند می گفتند اوضاع نیرو ها اسفناک بوده و لحظات سختی را سپری کرده اند به دلیل شرایط ویژه ی منطقه قادر به تهیه ی غذا و آب نبودند و دسترسی به امکانات بهداشتی نداشته اند به لطف خدا بعد از مدتی از این وضعیت نجات پیدا می کنند خیلی از رزمندگان شیمیایی شده بودند یک روز ابلاغیه آمد آن هایی که در آزادسازی حلب و حومه بوده اند بروند تست بدهند تا از سلامت و یا درصد شیمیایی ریه آگاهی پیدا کنند و اگر لازم به درمان است درمان را آغاز نمایند به وحید گفتم که جریان این است گرفت به شوخی و خنده که سمت ما خبری نبود