از غربت با عشق  نامه نگاری رسم خوشایندی است و سنت مقدسی را در پیشینه ی خود دارد پیش از اختراع وسایل ارتباط جمعی نامه نگاری یک ضرورت به شمار می رفت از مقامات بلندپایه ی کشورها تا شخصیت های مهم مذهبی ادبی و هنری و مردم عادی تنها یک راه برای ارتباط محرمانه در اختیار داشتند و آن نامه نگاری بود این شیوه قرن های متمادی ادامه یافت تا دنیای مدرن امروزی شکل جوامع را دگرگون کرد جوامع باز پدید آمدند و عصر حاضر به عصر ارتباطات مشهور شد پیش از تمدن مدرن امروزی نامه ها را کبوتران نامه بر پیک ها و قاصدان جابه جا می کردند تا اینکه با گسترش خطوط تلفن و از آن پس تلفن های همراه و این روزها به کمک رایانه این امکان فراهم آمد که فاصله ی انسان ها با همنوعان خود به کمترین حد ممکن برسد علی رغم دوری مسیرها و فاصله های دیر و دور امکان ارتباط نزدیک و لحظه ای برقرار شد از سوی دیگر اختراع وسایل نقلیه ی فردی و عمومی که مسافت بین شهرها و کشورها را در زمانی کوتاه می پیمایند جای نامه نگاری را پر کرد؛ اما با وجود همه ی امکاناتی که بر شمردیم نامه نگاری هنوز هم بین اقوام مختلف به صورت مکتوب کاغذی وجود دارد ضمن این که ارتباطات شبکه های اجتماعی مجازی و سرویس های پیام کوتاه را هم میتوان ادامه ی منطقی این رسم خوشایند دانست