سلیمانی عزیز خاطراتی از زندگی سردار شهید قاسم سلیمانی به همراه متن وصیتنامه در صفحه 139 این کتاب آمده است خودش که چیزی نمی گفت اما پلک های خسته و چشم های سرخش همه چیز را روایت می کرد خواب یکی دو ساعته اش یا توی ماشین بود یا توی هواپیما غیر از این ها هم هر وقت که خیلی خوابش می گرفت  دراز می کشید روی زمین و سرش را می گذاشت روی دستش  فرقی نداشت کجا باشد  حلب  سامرا  بغداد و  محل اسکانش را که می دیدی با خودت می گفتی اینطور که نمی شود حتما باید لوازم دیگری هم باشد موکتی رنگ و رو رفته  یک متکا و یکی دو تا پتو میشد تمام امکانات مردی که دشمن را به زانو درآورده است