کتاب زنان پیروز  از متن کتاب این نام را که بر زبان می آورد نگاهش توأمان می درخشد و رنگ اندوه به خود می گیرد در چشمانش عشق و دلتنگی موج می زند این زن سفر بی پایانی را آغاز کرده است چیزهایی هست که او در وطن در قفای خود جا گذاشته است خصوصاً فرزندش پسر عزیزش خالیدو همان که نتوانست او را با خود بیاورد همان که در خیال همۀ شبها در آغوشش می فشارد بلانش شکست خورده روی نیمکتی می نشیند اجزای بدنش از فرط سرما چنان کرخت و بی حس شده اند که دیگر دست و پاهایش را حس نمی کند یأسی که او را در بر گرفته چنان است که یارای به حال خود آمدن ندارد چشم به فروشندۀ دوره گردی دوخته که در این سپیده دم یخ زده روزنامه هایش را مرتب می کند نشریة پاریزین دربارة این کتاب نوشته است با خواندنِ زنان پیروز لگدمال شدن انسانیت را به وضوح می بینیم