کتاب بیچارگان               آه دوست من بدبختی یک بیماری واگیردار است آدم های بیچاره و بدبخت بایستی از هم دوری کنند تا بدبختی شان به هم سرایت نکند و بیشتر نشود   بیچارگان رمانی کوتاه و اولین رمان نوشته شده توسط فیودور داستایفسکی است نقل است که بلینسکی منتقد مشهور روسی پس از مطالعه نسخه دست نویس رمان به دیدار داستایفسکی رفت و فریاد برآورد که جوان هیچ می دانی چه نوشته ای؟ تو با بیست سال سن ممکن نیست خودت بدانی و داستایفسکی سی سال بعد این صحنه را شگفت انگیزترین لحظه حیاتش خواند   داستان به صورت نامه نگاری روایت می شود؛ خواننده متن نامه هایی که بین ماکار دیووشکین و واروارا دابراسیلووا دو شخصیت اصلی داستان رد و بدل شده است را می خواند و از این طریق به داستان زندگی فقر و عشق آن ها پی می برد    بیچارگان آیینه تمام نمای تهی دستی ست داستان اینکه فقر چگونه انسان را درهم می شکند و چیزی از او باقی نمی گذارد نه روحی می ماند نه عزت نفسی و نه حتی جسمی داستایفسکی در زمان نگارش این رمان در تنگدستی بسیار به سر می برد چه بسا چون با پوست و گوشت خود بدبختی را حس می کرد چنین توصیفات درخشانی از بیچارگی ارائه می کند؛ چنین کاوشی در روابط فقیر و غنی و دیدگاه آن ها نسبت به جامعه و اطرافیان در جایی از کتاب ماکار پس از اینکه مقداری پول از رئیس اداره شان صدقه می گیرد در نامه ای خطاب به واروارا می نویسد از تو خواهش می کنمو اگر فرزندانی داشتم از آن ها هم خواهش میکردم که از این به بعد دعاهایشان را اینطوری بخوانند پدرانتان را دعا نکنید بلکه حضرت اشرف را دعا کنید   خشایار دیهیمی با مقابله ۴ ترجمه معتبر انگلیسی از این اثر آن  را به فارسی برگردانده است ترجمه ای خوش خوان و روان