ارده دوآتشه 800 گرمی سفره آرا ویژگی تهیه شده از کنجد مرغوب بو داده شده فاقد افزودنی شیمیایی فوق العاده انرژی زا منبع کلسیم طبع گرم و تر  خواص تقویت سیستم ایمنی بدن کاهش کلسترول بد مقوی قلب و عروق استحکام استخوان و دندان ملین بهبود عملکرد مغز حفظ سلامت رحم و قاعده آور خون ساز و     روش مصرف صبحانه کامل؛ همراه با عسل خرما و انواع شیره ها دسر جنوبی؛ ترکیب ارده دو آتیشه  کنجد  خرما تهیه سس مایونز سالم و دل پذیر؛ لینت دهنده دستگاه گوارش و لاغرکننده دستور انواع سس ارده سالم در کتاب ارمغان تندرستی یا سایت wwwkhaneehsancom  ملاحظات آزمایشاتی بر روی ارده دو آتیشه انجام شده که نشان می دهد این محصول حاوی ترکیباتی است که موجب تقویت سیستم عصبی و همچنین باعث کاهش اثر گذاری آلومینیوم بر بدن می گردد منع مصرف برای مادران باردار توصیه به مصرف آن به ویژه در فصول سرد معجونی مناسب رشد کودکان و افزایش بنیه ورزش کاران روی ارده ها بعضاً روغنی می ایستد که امریست طبیعی ارده دو آتیشه از نظر رنگ با ارده معمولی تفاوت داشته و رنگ آن مایل به قهوه ای تیره می باشد پس از اتمام مراحل اولیه و آماده سازی کنجد که همان شستشو و پوست گیری است اکنون نوبت تف دادنبودادن کنجدمی باشد برای تهیه ارده ساده کنجد فقط یکبار برشته می شود و تف دادن نباید به مدت طولانی باشد اما برای ارده دوآتیشه تغییر رنگ کنجد بسیار محسوس بوده و مدت زمان تف دادن کنجد بیشتر می باشد که موجب لذیذتر شدن ارده می شود سفارش استراتژیک شاه عباس به شیخ بهایی ابداع ارده و حلوای ارده به دوران سلطنت شاه عباس صفوی برمی گردد که مصادف با وزارت مرحوم شیخ بهایی بود در فصل زمستان جنگی به وقوع پیوست شاه به وزیر مشاور خود دستور داد غذایی برای لشکریان فراهم کند که دارای سه خصوصیت عمده باشد حمل آسان از گرم شدن برای خوردن بی نیاز و مقوی و انرژی زا شیخ بهایی در پاسخ به این نیاز مهم با همکاری جابر عصار متخصص کنجد و شاهِ شیرین کار متخصص شیره مویز حلوای ارده را ابداع کرد به این ترتیب شيخ بهايی پايه گذار صنعتی تبديلی است كه كنجد را به ارده حلوای ارده روغن كنجد و روغن ارده كنجد تبديل می کند در گذشته های دور برای تولید ارده ابتدا کنجد را در آب می ریختند تا خوب خیس بخورد سپس با مقداری ماست مخلوط می کردند با دو چکش چوبی و سنگین آن قدر می کوبیدند تا پوست از کنجد جدا شود سپس همه را با هم داخل آب نمک می ریختند به این ترتیب پوست کاملا از کنجد جدا می شد روی کنجد شور آب قنات می ریختند تا خوب شسته و شیرین شود بعد از آن کنجد را با کمچه آن قدر در تنور هم می زدند تا اصطلاحا دوده بکشد