کتاب مردم فقیر نویسنده فیودور داستایفسکی داستان کتاب حاضر راجع به نامه نگاری های یک مرد سالخورده به نام ماکار الکسیوویچ و معشوقه اش واروارا الکسیونا است که سن دخترش را دارد این دو تحصیلات چندانی ندارند و در نامه هایشان در کمال سادگی و به دور از پیچیدگی از تنگ دستی هایشان غم و غصه و دردهایشان می گویند ماکار و واروارا به قدری از زندگی ملال آور خود خسته شده اند که آرزوی مرگ دارند و تنها امیدشان به زندگی همین نامه نگاری های دونفره شان است آن دو با وجود آن که در یک مجتمع و نزدیک یکدیگر زندگی می کنند اما برای جلوگیری از حرف هایی که ممکن است پشت سرشان باشد از دیدار حضوری منصرف می شوند و تنها با نامه نگاری ارتباط برقرار می کنند  شغل ماکار رونویسی بوده که درآمد بسیار کمی دارد او خودش را موشی در جامعه تصور می کند ماکار و واروارا در ابتدا تنها برای یکدیگر نامه می نوشتند اما به مرور به سبب علاقه هردو آن ها به ادبیات کتاب هایی هم با یکدیگر تبادل کردند که روزی یکی از کتاب های ارسالی از طرف واروارا داستانش موجب آزردگی خاطر ماکار می گردد  کتاب مردم فقیر Poor folk در سبک ناتورالیسم نوشته شده و بیان گر فقر اختلاف طبقاتی و زندگی هایی است که از شدت ملال و تهی بودن به مرز فروپاشی رسیده اند فئودور داستایوفسکی Fyodor Dostoevsky با الهام از نویسندگانی روسی و فرانسوی همچون نیکلای گوگول الکساندر پوشکین و پیتر آبلارد کتاب مردمان فرودست را نوشته است  چیزی که این کتاب را تا این حد خاص می کند و شگفتی منتقدان آن زمان و همین حالا را برانگیخته آن است که مردمان فرودست جزو اولین آثار تاریخ ادبیات به شمار می رود که به معضلات طبقه فقیر جامعه پرداخته و به آنان اهمیت داده است