کتاب به من دست نزن نویسنده فائضه غفارحدادی  روزنوشت های کرونایی یک نویسنده خانه دار این اثر تلاش مجاهدانه ایست که هرگز به اندازه تلاش کادر درمان و مدیران و مسئولان دیده نخواهد شد؛ اما ثبت و ضبط آن  برای گم نشدن تاثیرات مهم زنان  خانه دار در تاریخ و ابراز همدردی و انتقال تجربه ها ضروری است؛ مخصوصا نقش مادران فداکار و مظلوم که اگر ثبت نمی شد بعدها در تاریخ گم می شد شیوع ویروس و اعمال قوانین دولتینظامی قرنطینه ساختار و سبک زندگی و شغل هایمان و حتی سبک تحصیلات مان را بسیار تغییر داد همه مان مجبور شدیم بین زندگی شغل خرید تحصیلات بچه داری مهمان داری صله ی رحم و هزار روزمرگی عادی زندگی مان و بیماری کرونا هماهنگی ای ایجاد کنیم و روزی هزار بار از خودمان بپرسیم یعنی بچه هایمان نسل بعدی مان درک می کنند که ما چه شرایطی را گذراندیم؟ نویسنده در کسوت یک مادر خانه دار خاطراتش را از 30بهمن۱۳۹۸ تا یک دی۱۳۹۹ در این کتاب آورده است در واقع این اثر شرح دشواری های تحمیلی کرونا به خانواده هاست شرح تلاش های بعضاً مجاهدانه ی زنان و مادران برای حفظ سلامت جسمی و نیز ایجاد تعادل روحی در خانه مجاهدتی که خیلی کم به چشم آمد؛ ولی حضوری مداوم داشت تلاش ها و مدیریتی که تکه ای مهم در پازل مدیریت بحران کرونا بود نکته ی برجسته ی این دست نوشته ها نثر و لحن آمیخته به طنز نویسنده است طنزی که گرچه کمی از تلخی وقایع و شرایط کم می کند؛ اما اثری عمیق به جا می گذارد  گزیدۀ متن  اگر حتی یک نفر کروناییِ ناقل اول صبح در یک شعبه رأی بدهد تا آخر شب هرکس در آن شعبه رأی بدهد در حقیقت زیر برگه ی کرونایش را انگشت زده است اصلاً انگار که کرونا نه از راه دهان و دماغ که از راه انگشت سبابه وارد بدن می شود تا شب افاضات مجازی مردم را می خوانم و کم کم لیست کلیشه ای لوازم شخصی ذهنم که سال ها فقط شامل حوله و مسواک و شانه و رژلب بود به اضافه شدن استامپ آپدیت می شود بیشتر پیام های با مضمون کرونا لولویی ست از طرف کسانی که انتخابات را تحریم کرده اند انگار که به بقیه حسودی شان بشود که حق رأی دارند تا شب آن قدر پیام های بهداشتی می آید که آخر شب جلسه ای با حضور هر سه نه ببخشید هر چهار تا پسرم در دست شویی منزل برگزار می کنم حضور پسر چهارم؛ یعنی پدرشان برای رسمیت جلسه الزامی ست برای اولین بار طرز درست شستن دست ها را یادشان می دهم قبلش هرچند تندتند دست های شان را می شستند؛ اما خیلی آداب خاصی نداشت صابون مایع را می ریختند کف دستشان و کمی کف مالی می کردند و سریع آب می کشیدند ته تهش شاید ده ثانیه هم نمی شد البته امروز یک چیزی درباره کرونا شنیده ام که کمی ازش خوشم آمده است آن هم اینکه کرونا با بچه ها مهربان است و از چند هزارنفری که در چین و کره جنوبی کشته گرفته هیچ کدامشان زیر 12سال نبوده اند دمش گرم البته پسرجان پسان فردا سیزده سالش تمام می شود اما خب یک سال زیاد هم مهم نیست