کتاب بوی انار و انتحاری به قلم هادی معصومی زارع از نشر خط مقدم  بوی انار و انتحاری فراورده چندین سفر عملیاتی هادی معصومی زارع به عراق برای حضور میدانی در خط مقدم نبرد علیه گروه داعش است که در قالب روزنوشت های جنگ مهرماه ۱۳۹۶ در شهر حَویجه نظم و سیاق یافته است نویسنده به بیان خاطرات روزانه اکتفا نکرده و از هر اتفاقی نقبی به شناخت عمیق تر از داعش سیاست و انسان عراقی و نسبتش با امر اجتماعی زده است در نتیجه اثر حاضر نــه خاطره گویــی و داستان ســرایی صِرف است و نــه پژوهش آکادمیک محض رفت و برگشتی است میان هرم آتش و ترکش انتحاری ها و تاملاتی جامعه شناختی در باب پیچیده ترین همسایه ایران؛ عراق  در گوشه ای از کتاب می خوانیم نسیم خنکی که از لابه لای مزارع ذرت و انار می وزد مست مان می کند ابوحسنین عقب مانده است در ماجرای سقوط شهر رمادی پاشنه ی پای چپش ترکش خورده و برای همین در پیاده روی کمی مشکل دارد طفلک چند بار خواسته است به ایران بیاید و پایش را عمل کند؛ که به دلیل عملیات های پی درپی مجال پیدا نکرده است صدایش می کنم می گویم عبور کن می خواهم فیلم شهادتت را ضبط کنم می خندد می گوید تو خودت جلو برو تا من فیلمت را با موبایل بگیرم سریع تر می آید و با خنده و البته به سختی خودش را از من عبور می دهد هنوز چند قدمی از من دور نشده است که صدای تیراندازی از سمت راست ما و از محور سرهنگ اثیر و بسام به گوش می رسد لحظه ای درنگ می کنیم خالد که تیربار گرینوفش را گردن آویز کرده است با دست به آن سو اشاره می کند و می گوید ببین آنجا تیراندازی شد؛ سمت درختان انار داریم با ابوحسنین به آن سو نگاه می کنیم که ناگاه چند گلوله مستقیماً و با فاصله ی بسیار اندکی از کنار سرمان عبور می کند همگی پا به فرار می گذاریم ابوحسنین با همان پایِ لنگان و خسته اش مثل آهو می گریزد پشت اولین هاموی موضع می گیریم به محور بسام نگاه می کنم ظاهراً