کاروان کلمات                                                                     روزی که دُردی کِش سرمست اَلبلاءُلِلوِا در جلوگاه معشوق سجاده خونین از خون گلو در مقتل عشق گشاده بود و نمازش را در محراب غرق خون به جای آورد قلم متحیر ماند و در آتش این حیرت شعله کشید و آتشش را به عالم امکان افکند قلم وقتی که می سوخت با خود عهد دیگری بست و تا روز موعود زبان از شرح دلدادگی معشوقش حسین ع نخواهد بست این دفتر نتیجه ی زمانیست که قلم غلیان کرد تا كارواني از كلمات را به محضر دوست برساند این کتاب واگویه هایی از خاطرات و دلنوشته ها در جولان قلم و روز طف و اربعین عاشقی می باشد که از سینه ی سوزان چندین تن از دلسوختگان امام حسین ع با زبان قلم جاری گردیده زبانه کشیده است