کتاب کوری اثر ژوزه ساراماگو موضوع رمان خارجی برنده جایزه نوبل ادبی 1998 نویسنده ژوزه ساراماگو ناشر نیک فرجام  مترجم جهانپور ملکی  تعداد صفحه 325 سال چاپ 1401 نوع جلد شومیز نوع کاغذ  سفید  موضوع رمان کوری کوری رمانی است از ژوزه ساراماگو که در سال 1995 منتشر شده است این نویسنده با رمانی که از کوری ادم ها نوشته بود موفق به دریافت جایزه نوبل شد ژوزه ساراماگو با استفاده از تلمیح در این کتاب اثری تاثیر گذار را خلق کرده است نکته مهم در موضوع کتاب کوری این است که نویسنده برای شخصیت های این رمان اسم انتخاب نکرده است ولی با این وجود خواننده به راحتی می تواند شخصیت ها را تشخیص دهد این کتاب با جمله ای زیبا به نقل قول از کتاب مواعظ اینگونه آغاز می شود  وقتی می توانی ببینی نگاه کن وقتی می توانی نگاه کنی رعایت کن موضوع کتاب کوری در مورد کور شدن افراد و کور ماندن آن ها است که نامی از آن ها هم نبرده شده شخصیت های اصلی رمان کوری پسر لوچ چشم پزشک و مردی که اول کور شد می باشند رمان از جایی شروع می شود که اولین نفر در چهارراه بینایی خود را از دست می دهد در این نوع کوری افراد همه چیز را به رنگ سفید می بینند با کور شدن اولین نفر افرادی که با این شخص در ارتباط بودند نیز کور می شوند و رفته رفته به تعداد آن ها نیز افزوده می شود وقتی دولت این جریان را می فهمد برای نجات بقیه از این خطر افراد کور را از جامعه خود دور می کنند در این رمان احترام زیادی که نویسنده برای زن ها قائل می باشد مشهود است محتوای اصلی این کتاب کور شدن و کور ماندن است چیزی که با خواندن آن انسان دچار ترس می شود این کتاب زیبا در اصل در مورد بی هویت بودن انسان ها نوشته شده است جملاتی کوتاه از رمان کوری   آن شب مرد کور در خواب دید که کور است  چشم تنها جای بدن است که شاید هنوز روحی در آن باقی باشد   این بخش از کتاب نوشته پشت جلد می باشد   کوری یک حکایت اخلاقی مدرن است و مانند داستان های اخلاقی کهن پیام هایی اخلاقی را اما برای مخاطبی امروزی در خود نهفته دارد به همین دلیل است که باز مانند آن داستان ها قهرمان هایش نه به نام بلکه با یک صفت یاد می شوند و در آغاز کتاب نیز با نقل قول از اثری ناموجود به نام کتاب موعظه ها به ما یادآوری می شود که این رمان یک موعظه است موعظه ی رعایت کردن و مراعات دنیای سراسر سفیدی پلید و وحشت باری که کورشدگان داستان در آن به سر می برند خاویه ی بی نظمی و آشفتگی است که نظم روابط انسانی بر آن حاکم نیست و در آن مهم ترین چیزی که انسان ها نمی بینند حقوق یکدیگر است ساراماگو چهره ی مسیحایی نجات بخشی را جست وجو می کند که دوباره درس محبت را به آدم ها بیاموزد