کتاب رمان نامو دختر آفریقا نامو آنقدر حرف زد تا هوا تاریک شد و نسیم شبانگاهی خوشه های ذرت را به خش خش درآورد دو شبح دیگر زیر نور ستاره ها جلو آمدند چهره ی مادرجوان بود خیلی جوان عینا شکل ماسیوتا دیدن پدر کمی مشکل بود گاهی به نظر میرسید آن جا ایستاده و گاهی تنها سایه ای بود که بی صدا در امتداد نرده ها قدم برمیداشت